title: Zaak C-521/09 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Elf Aquitaine SA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Artikelen 81 EG en 53 EER-Overeenkomst — Markt van monochloorazijnzuur — Regels inzake toerekenbaarheid van mededingingsbeperkende gedragingen van dochteronderneming aan moedermaatschappij — Vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Elf Aquitaine SA/Europese Commissie
   (Zaak C-521/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Artikelen 81 EG en 53 EER-Overeenkomst - Markt van monochloorazijnzuur - Regels inzake toerekenbaarheid van mededingingsbeperkende gedragingen van dochteronderneming aan moedermaatschappij - Vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht)
   2011/C 340/03
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Elf Aquitaine SA (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery, S. Thibault-Liger en E. Lagathu, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 30 september 2009, Elf Aquitaine/Commissie (T-174/05), waarbij het Gerecht rekwirantes beroep heeft verworpen dat primair strekte tot nietigverklaring van beschikking C(2004) 4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst betreffende een mededingingsregeling op de markt van monochloorazijnzuur, en subsidiair tot intrekking of verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete — Schending van de beginselen van het vermoeden van onschuld en van het persoonlijke karakter van straffen en van de regels inzake de toerekenbaarheid van mededingingsverstorende gedragingen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij — Schending van de rechten van de verdediging en van de motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 september 2009, Elf Aquitaine/Commissie (T-174/05), wordt vernietigd.

               2)

               Beschikking C(2004) 4876 definitief van de Commissie van 19 januari 2005 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 (EG) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/37.773 — MCAA) wordt nietig verklaard voor zover de inbreuk in kwestie daarin aan Elf Aquitaine SA wordt toegerekend en haar een geldboete wordt opgelegd.

               3)

               Elf Aquitaine SA en de Europese Commissie zullen ieder de kosten die zij voor de onderhavige hogere voorziening hebben gemaakt, zelf dragen.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten in eerste aanleg.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak F-124/10: Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Labiri/EESC

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/34

         Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Labiri/EESC
   (Zaak F-124/10)
   2011/C 63/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vassiliki Labiri (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de administratieve onderzoeksprocedure, ingeleid naar aanleiding van een door de verzoekende partij ingediende klacht wegens psychisch geweld, zonder gevolg af te sluiten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 18 januari 2010 om het hoofd van de administratieve eenheid van de verzoekende partij geen enkel verwijt te maken en de administratieve onderzoeksprocedure, ingeleid door het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s naar aanleiding van een klacht wegens psychisch geweld, zonder gevolg af te sluiten;

               —

               verwijzing van het Europees Economisch en Sociaal Comité in de kosten.


title: Zaak C-81/05: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, van 28 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/16

         Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, van 28 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial
   (Zaak C-81/05)
   (2005/C 93/30)
   Procestaal: Spaans
   Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, heeft bij beschikking van 28 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 februari 2005, in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Houden de verplichting voor de lidstaten om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen om de nakoming van de uit het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of uit handelingen van de instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren (artikel 10 EG), en het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht boven het nationale recht als zodanig en zonder dat uitdrukkelijke bepalingen van nationaal recht noodzakelijk zijn, in dat de nationale rechterlijke instanties de bevoegdheid hebben om alle met het gemeenschapsrecht strijdige bepalingen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ongeacht de plaats van die bepalingen in de hiërarchie der normen (verordeningen, wetten of zelfs de grondwet)?

               2.

                           a)

                           Wanneer de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties uitspraak moeten doen over het recht van een werknemer, wiens werkgever insolvent is verklaard, om van het Fondo de Garantía Salarial de vergoedingen te ontvangen die hem verschuldigd zijn wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst en die door de nationale wetgeving in geval van insolventie worden gewaarborgd, passen zij dan gemeenschapsrecht toe, hoewel in de artikelen 1 en 3 van richtlijn 80/987 (1) de vergoedingen wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst niet uitdrukkelijk zijn voorzien?

                           b)

                           Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan bij de toepassing van richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid voor de wet en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven?

                           c)

                           Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten?

               3.

                           a)

                           Wanneer een lidstaat de werknemers in zijn nationale recht reeds vóór de inwerkingtreding van richtlijn 2002/74/EG (2) ingeval van insolventie van de werkgever het recht op bescherming door het waarborgfonds toekende met betrekking tot een vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst, kan dan worden aangenomen dat de lidstaat vanaf de inwerkingtreding van die richtlijn op 8 oktober 2002 gemeenschapsrecht toepast hoewel de termijn voor de omzetting daarvan in nationaal recht niet is verstreken, wanneer hij beslist over de betaling door het waarborgfonds van die vergoedingen wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst in gevallen waarin de werkgever na 8 oktober 2002 insolvent is verklaard?

                           b)

                           Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan ingevolge richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven?

                           c)

                           Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, van 28.10.1980, blz. 23)

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad (PB L 270, van 8.10.2002, blz. 10)


title: Zaak T-126/15: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2016 – El Corte Inglés/EUIPO – Grup Supeco Maxor (Supeco) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Supeco — Ouder Uniebeeldmerk SUPER COR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Omvang van het onderzoek door de kamer van beroep — Waren en diensten waarop de oppositie berust — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 15, lid 2, onder f), van verordening (EG) nr. 2868/95 — Mededeling nr. 2/12”]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/31

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2016 – El Corte Inglés/EUIPO – Grup Supeco Maxor (Supeco)
   (Zaak T-126/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Supeco - Ouder Uniebeeldmerk SUPER COR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Omvang van het onderzoek door de kamer van beroep - Waren en diensten waarop de oppositie berust - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 15, lid 2, onder f), van verordening (EG) nr. 2868/95 - Mededeling nr. 2/12”])
   (2016/C 243/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Scheffer en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Grup Supeco Maxor, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Martínez-Almeida y Alejos-Pita, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2014 (zaak R 1112/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen El Corte Inglés, SA, en Grup Supeco Maxor, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak C-433/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handens tingsrätt — Zweden) — Strafzaak tegen Lars Sandström (Richtlijnen 94/25/EG en 2003/44/EG — Harmonisatie van wetgevingen — Pleziervaartuigen — Verbod om waterscooters buiten openbare vaarwegen te gebruiken — Artikelen 28 EG en 30 EG — Maatregelen van gelijke werking — Toegang tot markt — Belemmering — Bescherming van milieu — Evenredigheid — Richtlijn 98/34/EG — Artikel 8 — Wijziging van nationale wettelijke bepaling — Verplichte kennisgeving — Voorwaarden)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handens tingsrätt — Zweden) — Strafzaak tegen Lars Sandström
   (Zaak C-433/05) (1)

   (Richtlijnen 94/25/EG en 2003/44/EG - Harmonisatie van wetgevingen - Pleziervaartuigen - Verbod om waterscooters buiten openbare vaarwegen te gebruiken - Artikelen 28 EG en 30 EG - Maatregelen van gelijke werking - Toegang tot markt - Belemmering - Bescherming van milieu - Evenredigheid - Richtlijn 98/34/EG - Artikel 8 - Wijziging van nationale wettelijke bepaling - Verplichte kennisgeving - Voorwaarden)
   2010/C 148/03
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Handens tingsrätt

      Partij in de strafzaak

   Lars Sandström

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handens tingsrätt — Uitlegging van de artikelen 28 tot en met 30 EG en van richtlijn 2003/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van richtlijn 94/25/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen (PB L 214, blz. 18) — Verbod om waterscooters elders dan op openbare waterwegen te gebruiken

      Dictum

               1.

               Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003, verzet zich niet tegen een nationale regeling die, om redenen van milieubescherming, het gebruik van waterscooters buiten de aangewezen vaarwegen verbiedt.

               2.

               De artikelen 34 VWEU en 36 VWEU verzetten zich niet tegen een dergelijke nationale regeling, op voorwaarde dat:

                           —

                           de bevoegde nationale autoriteiten verplicht zijn de voorziene uitvoeringsmaatregelen te nemen teneinde de gebieden buiten de openbare vaarwegen aan te wijzen waarin waterscooters mogen worden gebruikt;

                           —

                           die autoriteiten de hun op dit punt verleende bevoegdheid daadwerkelijk hebben uitgeoefend en de gebieden hebben aangewezen die aan de voorwaarden van de nationale regeling voldoen, en

                           —

                           dergelijke maatregelen zijn vastgesteld binnen een redelijke termijn na de inwerkingtreding van deze regeling.

                     De verwijzende rechter dient na te gaan of in het hoofdgeding aan die voorwaarden is voldaan.

               3.

               Artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, moet aldus worden uitgelegd dat een wijziging aan een ontwerp voor een technisch voorschrift dat overeenkomstig de eerste alinea van deze bepaling reeds aan de Commissie is meegedeeld en ten opzichte van het meegedeelde ontwerp slechts een versoepeling van de gebruiksvoorwaarden van het betrokken product inhoudt en derhalve de eventuele invloed van het technisch voorschrift op het handelsverkeer beperkt, geen significante wijzing van het ontwerp vormt in de zin van de derde alinea van deze bepaling en niet vooraf behoeft te worden meegedeeld aan de Commissie. Bij gebreke van een dergelijke verplichting tot voorafgaande mededeling, staat het feit dat een niet-significante wijziging van een technisch voorschrift niet vóór de vaststelling hiervan aan de Commissie is meegedeeld, niet in de weg aan toepassing van deze regel.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak C-40/06: Verzoek van het Finanzgericht München van  8 december 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Juers Pharma Import-Export GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/11

         Verzoek van het Finanzgericht München van 8 december 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Juers Pharma Import-Export GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg
   (Zaak C-40/06)
   (2006/C 86/19)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 8 december 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 januari 2006, in het geding tussen Juers Pharma Import-Export GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dient de gecombineerde nomenclatuur (GN), in de versie van bijlage I bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie [van 11 september 2003 (1)] tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, aldus te worden uitgelegd dat melatoninecapsules die als voedingssupplementen zijn opgemaakt omdat ze niet als geneesmiddel zijn toegelaten, moeten worden ingedeeld onder post 3004?

      (1)  PB L 281, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-398/96

text:
17.7.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 204/35
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.                            Doorhaling van zaak C-320/97 (1)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die                                   (1999/C 204/74)
in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
verstreken (artikel 14, lid 2, van de richtlijn).                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-320/97: Commis-
(1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 75.                                sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
(2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.                             Duitsland.
                                                                       (1) PB C 331 van 1.11.1997.
                Doorhaling van zaak C-330/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-5/99 (1)
                        (1999/C 204/71)
                                                                                (1999/C 204/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 maart 1999 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-330/98: (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):           doorhaling in het register gelast van zaak C-5/99 (verzoek van
The Wellcome Foundation Ltd tegen Nycomed Austria GmbH.                het Landgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
                                                                       procedure ingeleid door Firma Wiesenhof Geflügelspezialitä-
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                            ten, filiaal van Lohmann & Co. AG.
                                                                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
                Doorhaling van zaak C-186/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-245/98 (1)
                        (1999/C 204/72)
                                                                                (1999/C 204/76)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-186/97: Commis-
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-245/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Duitsland.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-398/96 (1)
                Doorhaling van zaak C-192/97 (1)                                              (1999/C 204/77)
                        (1999/C 204/73)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie              doorhaling in het register gelast van zaak C-398/96 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van               van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een
18 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak            prejudiciële beslissing): Associazione Produttori Vitivinicoli
C-192/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                     della Provincia di Treviso e.a. tegen Ministero delle Risorse
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                        Agricole, Alimentari e Forestali (thans Ministero per le Politiche
                                                                       Agricole).
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                       (1) PB C 54 van 22.2.1997.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 9 november 2004 in zaak C-203/02 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: The British Horseracing Board Ltd e.a. tegen William Hill Organization Ltd (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Recht sui generis — Verkrijging, controle of presentatie van inhoud van databank — (Niet-)substantieel deel van inhoud databank — Opvraging en/of hergebruik — Normale exploitatie — Ongerechtvaardigde schade aan rechtmatige belangen fabrikant — Databank met gegevens over paardenrennen — Wedstrijdlijsten — Weddenschappen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/4

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 9 november 2004
   in zaak C-203/02 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: The British Horseracing Board Ltd e.a. tegen William Hill Organization Ltd (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Verkrijging, controle of presentatie van inhoud van databank - (Niet-)substantieel deel van inhoud databank - Opvraging en/of hergebruik - Normale exploitatie - Ongerechtvaardigde schade aan rechtmatige belangen fabrikant - Databank met gegevens over paardenrennen - Wedstrijdlijsten - Weddenschappen)
   (2005/C 6/06)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-203/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 24 mei 2002, ingekomen bij het Hof op 31 mei 2002, in de procedure The British Horseracing Board Ltd e.a. tegen William Hill Organization Ltd, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, en K. Lenaerts (rapporteur), kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffiers: M. Múgica Arzamendi en M.-F. Contet, hoofdadministrateurs, op 9 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het begrip investering in de verkrijging van de inhoud van een databank in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken moet aldus worden opgevat dat het duidt op de middelen die worden aangewend om bestaande elementen te verkrijgen en in deze databank te verzamelen. Het omvat niet de middelen die worden aangewend voor het creëren van de elementen die de inhoud van een databank vormen.
               Het begrip investering in de controle van de inhoud van de databank in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9 moet aldus worden opgevat dat het ziet op de middelen die worden aangewend voor de controle van de juistheid van de gezochte elementen, zowel bij de samenstelling van de databank als tijdens het functioneren ervan, teneinde de betrouwbaarheid van de informatie in deze databank te waarborgen. Middelen die worden aangewend voor de controle in de fase waarin elementen worden gecreëerd die vervolgens in een databank worden opgenomen, vallen niet onder dit begrip.
               De middelen die worden aangewend voor de opstelling van een lijst van de paarden die aan een race deelnemen en voor de controleverrichtingen in dit verband, zijn geen investering in de verkrijging en de controle van de inhoud van de databank waarin die lijst is opgenomen.

               2)

               De begrippen opvraging en hergebruik in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9 moeten aldus worden uitgelegd dat zij verwijzen naar elke toe-eigening of verspreiding onder het publiek van de gehele inhoud van een databank of een deel daarvan, zonder toestemming. De begrippen veronderstellen geen directe toegang tot de betrokken databank.
               De omstandigheid dat de inhoud van de databank voor het publiek toegankelijk is gemaakt door degene die haar heeft samengesteld of met diens toestemming heeft geen invloed op het recht van deze laatste om de opvraging en/of het hergebruik van de gehele inhoud van een databank of van een substantieel deel daarvan te verbieden.

               3)

               Het begrip substantieel deel in kwantitatief opzicht van de inhoud van een databank in de zin van artikel 7, van richtlijn 96/9 verwijst naar de hoeveelheid opgevraagde en/of hergebruikte gegevens uit de databank en moet worden beoordeeld in verhouding tot de omvang van de totale inhoud van de databank.
               Het begrip substantieel deel in kwalitatief opzicht van de inhoud van een databank verwijst naar de omvang van de investering in de verkrijging, de controle of de presentatie van de inhoud van het voorwerp van de opvraging en/of het hergebruik, ongeacht of dit voorwerp een in kwantitatief opzicht substantieel deel van de algemene inhoud van de beschermde databank vormt.
               Het begrip niet-substantieel deel van de inhoud van een databank strekt zich uit tot ieder deel dat in kwantitatief noch in kwalitatief opzicht beantwoordt aan het begrip substantieel deel.

               4)

               Het verbod van artikel 7, lid 5, van richtlijn 96/9 heeft betrekking op het zonder toestemming opvragen en/of hergebruiken, dat ertoe strekt om door zijn cumulatieve effect zonder de toestemming van de samensteller van een databank de gehele inhoud of een substantieel deel daarvan te reconstrueren en/of ter beschikking van het publiek te stellen, en dat aldus ernstige schade toebrengt aan de investering van deze persoon.

      (1)  PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak C-8/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Oldenburg (Duitsland) op 6 januari 2011 — Johann Bilker e.a./EWE AG

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Oldenburg (Duitsland) op 6 januari 2011 — Johann Bilker e.a./EWE AG
   (Zaak C-8/11)
   2011/C 113/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Oldenburg — Duitsland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Johann Bilker e.a.

      Verwerende partij: EWE AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1), aldus worden uitgelegd dat wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen ook dan niet onder de bepalingen van deze richtlijn vallen wanneer een verkoper in zijn contractvoorwaarden verwijst naar wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die zijn vastgesteld voor een andere verbruikersgroep en een ander type overeenkomst? Strekt bij niet-toepasselijkheid van de richtlijn de uitsluiting van de toepassing zich ook uit tot het in artikel 5 vervatte gebod van duidelijkheid en begrijpelijkheid?

               2)

               Moeten artikel 5, eerste volzin, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, en artikel 3, lid 3, vierde volzin van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 (2) betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas, aldus worden uitgelegd dat van een „duidelijk en begrijpelijk” beding geen sprake is, respectievelijk geen „hoog niveau van consumentenbescherming, met name met betrekking tot de transparantie van algemene contractvoorwaarden” gewaarborgd is wanneer een verkoper ter rechtvaardiging van een recht op eenzijdige wijziging van de prijs wil aanvoeren dat hij in zijn algemene verkoopvoorwaarden globaal verwijst naar een verordening die is vastgesteld voor een andere verbruikersgroep en een ander type overeenkomst en waarvan bovendien de relevante norm voor het recht op prijswijziging niet aan het transparantiegebod voldoet?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van Richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57).


title: Zaak T-596/10: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — Almunia Textil/BHIM — FIBA-Europe (EuroBasket) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EuroBasket — Ouder beeldmerk Basket — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/18

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — Almunia Textil/BHIM — FIBA-Europe (EuroBasket)
   (Zaak T-596/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EuroBasket - Ouder beeldmerk Basket - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 80/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Almunia Textil, SA (La Almunia de Doña Godina, Spanje) (vertegenwoordiger: J. E. Astiz Suárez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Manea, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: FIBA-Europe eV (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Hogh Holub, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2010 (zaak R 280/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Almunia Textil, SA en FIBA-Europe eV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Almunia Textil, SA wordt in haar eigen kosten verwezen alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en FIBA-Europe eV met inbegrip van, wat laatstgenoemde betreft, de in verband met de procedure voor de kamer van beroep gemaakte noodzakelijke kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-451/12: Beschikking van het Gerecht van 24 oktober 2013 — Stromberg Menswear/BHIM — Leketoy Stormberg Inter (STORMBERG) ( „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Ouder gemeenschapswoordmerk STORMBERG — Afstand door houder van bestreden merk — Besluit om procedure tot vervallenverklaring af te sluiten — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Motiveringsplicht — Artikel 58, lid 1, artikel 76, lid 1, en artikel 81, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond is” )

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/28

         Beschikking van het Gerecht van 24 oktober 2013 — Stromberg Menswear/BHIM — Leketoy Stormberg Inter (STORMBERG)
   (Zaak T-451/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Ouder gemeenschapswoordmerk STORMBERG - Afstand door houder van bestreden merk - Besluit om procedure tot vervallenverklaring af te sluiten - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Motiveringsplicht - Artikel 58, lid 1, artikel 76, lid 1, en artikel 81, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond is)
   2013/C 367/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stromberg Menswear Ltd (Leeds, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Tsoutsanis, advocaat, en C. Tulley, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Stormberg Inter AS (Kristiansand S, Noorwegen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Mølsgaard, vervolgens J. Løje, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 augustus 2012 (zaak R 389/2012-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Stromberg Menswear Ltd en Leketoy Stormberg Inter AS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Stromberg Menswear Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak C-333/05: Verzoek van de Bács-Kiskun Megyei Bíróság van  12 juli 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ilona Németh en Vám- és Pénzügyőrség Dél-Alföldi Regionális Parancsnoksága

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/8

         Verzoek van de Bács-Kiskun Megyei Bíróság van 12 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ilona Németh en Vám- és Pénzügyőrség Dél-Alföldi Regionális Parancsnoksága
   (Zaak C-333/05)
   (2005/C 315/14)
   Procestaal: Hongaars
   De Bács-Kiskun Megyei Bíróság heeft bij beschikking van 12 juli 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 september 2005, in het geding tussen Ilona Németh en Vám- és Pénzügyőrség Dél-Alföldi Regionális Parancsnoksága, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Kan een belasting van een lidstaat zoals de Hongaarse registratiebelasting, worden beschouwd als een douanerecht of een heffing van gelijke werking?

               2)

               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, kan een belasting van een lidstaat zoals de Hongaarse registratiebelasting — waarbij de betaling van belasting geldt als voorwaarde om een personenwagen te laten registreren en in het verkeer te brengen — dan worden beschouwd als een invoerrecht?

               3)

               Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, is een belasting van een lidstaat zoals de Hongaarse registratiebelasting dan verenigbaar met het vereiste van artikel 90 EG of met het voorschrift van artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1), of is voornoemde belasting in strijd met het gemeenschappelijke stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde?

               4)

               Is een belasting van een lidstaat zoals de Hongaarse registratiebelasting in de huidige stand van het gemeenschapsrecht daarmee verenigbaar wanneer de verschuldigde registratiebelasting op nieuwe en tweedehands personenwagens — de indeling van de voertuigen in categorieën op basis van milieuoverwegingen buiten beschouwing gelaten — een vast bedrag is dat totaal geen rekening houdt met de waardevermindering van tweedehandse voertuigen en totaal geen verband houdt met de datum waarop het voertuig in het verkeer is gebracht en de duur waarvoor het (op rechtmatige wijze) in het verkeer is geweest?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-262/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 26 mei 2011 — Kremikovtsi AD/Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 26 mei 2011 — Kremikovtsi AD/Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma
   (Zaak C-262/11)
   2011/C 232/30
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kremikovtsi AD

      Verwerende partij: Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de bepalingen van de Europa-Overeenkomst, in het bijzonder de besluiten van de Associatieraad EU-Bulgarije, van toepassing op staatssteun die vóór de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie is verleend overeenkomstig de bepalingen van de Europa-Overeenkomst en in het bijzonder overeenkomstig artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2, wanneer de beoordeling van de onverenigbaarheid van de op deze wijze verleende staatssteun na de datum van de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie plaatsvindt? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de volgende vraag:

                           a)

                           Moet artikel 3, tweede alinea, van het aanvullend Protocol bij de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds, met betrekking tot de verlenging van de periode bedoeld in artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2 bij de Europa-Overeenkomst aldus worden uitgelegd dat enkel de Europese Commissie kan beslissen of het herstructureringsprogramma en de bedrijfsplannen als bedoeld in artikel 2 van het aanvullend Protocol volledig zijn uitgevoerd en voldoen aan de vereisten van artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2 bij de Europa-Overeenkomst? Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is beantwoording van de navolgende vraag noodzakelijk:

                           b)

                           Moet artikel 3, derde alinea, van het aanvullend Protocol bij de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds, met betrekking tot de verlenging van de periode bedoeld in artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2 bij de Europa-Overeenkomst aldus worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteit van de Republiek Bulgarije gerechtigd is tot vaststelling van een besluit tot terugvordering van staatssteun die niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2 bij de Europa-Overeenkomst? Indien het Hof van Justitie deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is beantwoording van de navolgende vraag noodzakelijk:

               2)

               Moet de bepaling van punt 1 van het de mededingingsregels betreffende deel van bijlage V van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, aldus worden uitgelegd dat de litigieuze staatssteun „nieuwe steun” is in de zin van punt 1, tweede alinea, van deze bijlage? Zo ja, moeten dan de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU (oude artikelen 87 EG en 88 EG) inzake staatssteun alsook de bepalingen van verordening nr. 659/1999 (1) op dergelijke „nieuwe steun” worden toegepast?

                           a)

                           Wanneer het antwoord hierop ontkennend luidt, moet de navolgende vraag worden beantwoord: Moeten de bepalingen van punt 1 in bijlage V bij de Toetredingsakte aldus worden uitgelegd dat de bevoegde nationale autoriteiten pas kunnen overgaan tot terugvordering van staatssteun als die in het hoofdgeding, wanneer de Commissie de onverenigbaarheid van de betrokken staatssteun met de interne markt bij beschikking heeft vastgesteld?

                           b)

                           Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord: Moet de aan de Varhoven administrativen sad (hooggerechtshof in bestuurszaken) overgelegde beschikking van de Commissie van 15 december 2009 als negatieve beschikking met betrekking tot onrechtmatige steun in de zin van artikel 14 van verordening nr. 659/1999 worden begrepen?

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak C-307/99: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen OGT Fruchthandelsgesellschaft mbH en Hauptzollamt Hamburg-St. Annen

text:
C 299/14                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.10.1999
     ii) een aanmerkelijk deel van de betrokken handel en het          — Het beroep wegens nalaten van TF1 niet-ontvankelijk te
         betrokken publiek meent dat waren met die vorm van                 verklaren, voor zover het is gericht tegen het verzuim van
         de merkgerechtigde afkomstig zijn, tenzij anders is                de Commissie om maatregelen te nemen uit hoofde van
         vermeld?                                                           artikel 90 EG-Verdrag;
6. Staat het ingevolge artikel 5, lid 1, verleende uitsluitend         — TF1 te verwijzen in de kosten van de procedure voor het
     recht de merkgerechtigde mede toe, derden het gebruik                  Hof en opnieuw uitspraak te doen over de kosten van de
     van identieke of overeenstemmende tekens te verbieden                  procedure voor het Gerecht van eerste aanleg, teneinde de
     wanneer dat gebruik niet was bedoeld om de herkomst                    verwijzing van de Commissie in de kosten te beperken
     aan te duiden, of kan hij dit slechts verbieden voor zover             naar verhouding van de uitslag van de onderhavige hogere
     het gebruik geheel of ten dele de herkomst aanduidt?                   voorziening.
7. Moet het gebruik van een beweerdelijk inbreuk makende
     vorm van waren die een aanduiding inzake de soort of              Middelen en voornaamste argumenten
     bestemming van de waren is en als zodanig zou worden
     opgevat, niettemin als aanduiding van de herkomst worden          Onjuiste toepassing van artikel 90 EG-Verdrag (thans ar-
     aangemerkt, indien een aanmerkelijk deel van de betrokken         tikel 86 EG) door het Gerecht: ten onrechte poneert het
     handel en het betrokken publiek meent, dat waren met de           Gerecht, enigszins dogmatisch, het beginsel dat de door
     gelaakte vorm van de merkgerechtigde afkomstig zijn,              artikel 90 EG-Verdrag aan de Commissie toegekende bevoegd-
     tenzij anders is vermeld?                                         heid tot doel heeft de rechten van de particulieren te bescher-
                                                                       men. Uitgaand van dit beginsel, stelt het Gerecht in het
                                                                       algemeen, dat voor de particulier een daadwerkelijk beroep op
(1) Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988       de rechter open dient te staan tegen besluiten die een door de
    betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
    L 40 van 11.02.1989, blz. 1).                                      verdragen erkend recht kunnen aantasten. Waar het Gerecht
                                                                       te verstaan geeft dat een beroep wegens nalaten moet worden
                                                                       ingesteld ter verzekering van het beginsel van het daadwerkelijk
                                                                       beroep op de rechter, hoewel artikel 90, lid 1, EG-Verdrag
                                                                       rechtstreekse werking heeft en dus voor de nationale rechter
                                                                       kan worden aangevoerd om onder dat artikel vallende over-
                                                                       heidsmaatregelen buiten toepassing te doen verklaren, geeft
                                                                       het Gerecht een onjuiste uitlegging van dit artikel.
Hogere voorziening, op 10 augustus 1999 ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
arrest, op 3 juni 1999 in zaak T-17/96 tussen Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Franse Republiek, en Télévision française 1 SA (TF1)
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
 Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)                    Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 15 juli 1999
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen OGT
                                                                       Fruchthandelsgesellschaft mbH en Hauptzollamt Ham-
                         (Zaak C-302/99 P)
                                                                                burg-St. Annen
                          (1999/C 299/14)                                                       (Zaak C-307/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (1999/C 299/15)
op 10 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door G. Marenco, juridisch hoofdadviseur, en K. Wiedner,          Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 15 juli
lid van juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Luxemburg, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op              13 augustus 1999, in het geding tussen OGT Fruchthandels-
3 juni 1999 in zaak T-17/96 tussen Commissie van de                    gesellschaft mbH en Hauptzollamt Hamburg-St. Annen, het
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Repu-                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
bliek, en Télévision française 1 SA (TF1) gewezen door het             om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Derde kamer — uitgebreid).                                            Is artikel 18, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG)
                                                                       nr. 404/93 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        nr. 1637/98 (2), niet van toepassing wegens schending van de
                                                                       artikelen I en XIII van het GATT (1994), en kan een particulier
                                                                       zich daarop in rechte beroepen?
— te vernietigen het arrest van 3 juni 1999 van het Gerecht
     van eerste aanleg in zaak T-17/96, Télévision française 1
     SA „TF1”/Commissie, voor zover daarbij het beroep we-             (1) PB 1993, L 47, blz. 1.
     gens nalaten van TF1 ontvankelijk is verklaard, welk              (2) PB 1998, L 210, blz. 28.
     beroep gericht is tegen het verzuim van de Commissie
     om maatregelen te nemen uit hoofde van artikel 90
     EG-Verdrag (thans artikel 86 EG);


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 oktober 2001 in zaak C-172/97 OP: SIVU du plan d'eau de la Vallée du Lot, ook wel genoemd SIVU du pays d'accueil de la Vallée du Lot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Hydro-Réalisations SARL ("Arbitragebeding — Niet-uitvoering van overeenkomst — Verzetprocedure")

text:
10.11.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 317/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          2)    Veroordeelt het SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, ook
                                                                                wel genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot, en
                                                                                Hydro-Réalisations SARL hoofdelijk tot betaling aan de
                           (Derde kamer)                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen van de som van
                                                                                35 404,78 euro, vermeerderd met de contractuele interessen
                                                                                vanaf 30 oktober 1998 tot de volledige voldoening van de
                       van 2 oktober 2001                                             schuld.
                                                                                3)    Verwerpt het verzet van het SIVU du plan d’eau de la Vallée du
in zaak C-172/97 OP: SIVU du plan d’eau de la Vallée du                               Lot, ook wel genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée du
Lot, ook wel genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée                              Lot, voor het overige.
du Lot tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
              pen en Hydro-Réalisations SARL (1)                                4)    Verwijst het SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot, ook wel
                                                                                genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot, en de
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen elk in hun eigen
(„Arbitragebeding — Niet-uitvoering van overeenkomst —                                kosten in de onderhavige instantie.
                         Verzetprocedure”)
                                                                                (1) PB C 226 van 7.8.1999.
                          (2001/C 317/01)
                          (Procestaal: Frans)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        van 13 september 2001
                                                                                in zaak C-169/99 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
In zaak C-172/97 OP, SIVU du plan d’eau de la Vallée du Lot,                    een prejudiciële beslissing): Hans Schwarzkopf GmbH
ook wel genoemd SIVU du pays d’accueil de la Vallée du Lot,                     & Co. KG tegen Zentrale zur Bekämpfung unlauteren
gevestigd te La Canourgue (Frankrijk) (advocaat: T. Vernhet),                                           Wettbewerbs eV (1)
betreffende verzet tegen het arrest van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 10 juni                            (Artikel 6, lid 1, sub d, laatste volzin, van richtlijn
1999, Commissie/SIVU en Hydro-Réalisations (C-172/97, Ju-                       76/768/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG —
rispr. blz. I-3363), andere partijen bij de procedure: Commissie                „Onmogelijkheid in de praktijk” als rechtvaardiging voor
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-                         verplichte waarschuwingen in verkorte vorm op recipiënt en
lijk R. B. Wainwright en O. Couvert-Castéra, vervolgens                         verpakking van cosmetische producten — Aanduidingen in
R. B. Wainwright en J.-F. Pasquier) en Hydro-Réalisations                        negen talen in belang van vlottere distributie van goederen)
SARL, gevestigd te Rodez (Frankrijk), heeft het Hof (Derde                                                (2001/C 317/02)
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,
J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-                                           (Procestaal: Duits)
generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 2 oktober 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Vernietigt punt 1 van het dictum van het arrest bij verstek van           In zaak C-169/99, betreffende een verzoek aan het Hof
      10 juni 1999, Commissie/SIVU en Hydro-Réalisations                        krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-
      (C-172/97).                                                               land), in het aldaar aanhangige geding tussen Hans Schwarz-


title: Zaak C-218/05: Beroep, op 17 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/31

         Beroep, op 17 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-218/05)
   (2005/C 182/55)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 mei 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Simonsson en C. Loggi als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 29 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 5 februari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 146 van 29.5.2004

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/10

         (2004/C 156/19)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 146 van 29.5.2004

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 106 van 30.4.2004

      PB C 94 van 17.4.2004

      PB C 85 van 3.4.2004

      PB C 71 van 20.3.2004

      PB C 59 van 6.3.2004

      PB C 47 van 21.2.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Gevoegde zaken C-436/08 en C-437/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 februari 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) — Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH (C-436/08), Österreichische Salinen AG (C-437/08)/Finanzamt Linz (Vrij verkeer van kapitaal — Vennootschapsbelasting — Vrijstelling voor binnenlandse dividenden — Vrijstelling voor buitenlandse dividenden onder bepaalde voorwaarden — Toepassing van verrekeningsmethode op niet-vrijgestelde buitenlandse dividenden — Bewijsstukken vereist met betrekking tot verrekenbare buitenlandse belasting)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 februari 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) — Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH (C-436/08), Österreichische Salinen AG (C-437/08)/Finanzamt Linz
   (Gevoegde zaken C-436/08 en C-437/08) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Vennootschapsbelasting - Vrijstelling voor binnenlandse dividenden - Vrijstelling voor buitenlandse dividenden onder bepaalde voorwaarden - Toepassing van verrekeningsmethode op niet-vrijgestelde buitenlandse dividenden - Bewijsstukken vereist met betrekking tot verrekenbare buitenlandse belasting)
   2011/C 103/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH (C-436/08), Österreichische Salinen AG (C-437/08)

      Verwerende partij: Finanzamt Linz

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat — Uitlegging van gemeenschapsrecht — Nationale regeling die binnenlandse deelnemingen vrijstelt terwijl buitenlandse deelnemingen slechts zijn vrijgesteld vanaf een deelneming van 25 % — Administratieve en rechterlijke praktijk die, teneinde aan de vereisten van het gemeenschapsrecht te voldoen, voorziet in een verrekeningsstelsel voor buitenlandse dividenden uit een deelneming van minder dan 25 %

      Dictum

               1)

               Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke portfoliodividenden uit deelnemingen in ingezeten vennootschappen van vennootschapsbelasting zijn vrijgesteld en deze vrijstelling voor portfoliodividenden afkomstig van een vennootschap die gevestigd is in een derde staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, afhankelijk is van de voorwaarde dat een omstandig verdrag inzake wederzijdse administratieve en gerechtelijke bijstand tussen de betrokken lidstaat en derde staat bestaat, voor zover alleen een verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand noodzakelijk is ter verwezenlijking van de doelstellingen van de betrokken wettelijke regeling.

               2)

               Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke portfoliodividenden die een ingezeten vennootschap van een andere ingezeten vennootschap ontvangt, van vennootschapsbelasting zijn vrijgesteld, terwijl portfoliodividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een vennootschap die gevestigd is in een andere lidstaat of een derde staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, wel aan vennootschapsbelasting zijn onderworpen, voor zover evenwel de in de vestigingsstaat van laatstgenoemde vennootschap betaalde belasting wordt verrekend met de in de lidstaat van de ontvangende vennootschap verschuldigde belasting en de administratieve last die op de ontvangende vennootschap rust wil zij voor deze verrekening in aanmerking komen, niet buitensporig zwaar is. Wanneer de nationale belastingadministratie van de ontvangende vennootschap inlichtingen verlangt over de belasting die over de winst van de uitkerende vennootschap daadwerkelijk is geheven in de lidstaat van vestiging van laatstgenoemde vennootschap, is dit inherent aan de werking zelf van de verrekeningsmethode en kan dit niet worden beschouwd als een buitensporig zware administratieve last.

               3)

               Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke ter voorkoming van economische dubbele belasting portfoliodividenden die een ingezeten vennootschap ontvangt van een andere ingezeten vennootschap, van vennootschapsbelasting zijn vrijgesteld en dividenden die worden uitgekeerd door een vennootschap die gevestigd is in een andere derde staat dan een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, zijn vrijgesteld noch in aanmerking komen voor verrekening van de door de uitkerende vennootschap in haar vestigingsstaat betaalde belasting.

               4)

               Artikel 63 VWEU verzet zich er niet tegen dat een nationale belastingautoriteit op dividenden uit bepaalde derde staten de verrekeningsmethode toepast wanneer de deelneming van de ontvangende vennootschap in het kapitaal van de uitkerende vennootschap onder een bepaalde participatiedrempel ligt, en de vrijstellingsmethode wanneer deze deelneming boven deze drempel ligt, terwijl op binnenlandse dividenden systematisch de vrijstellingsmethode wordt toegepast, op voorwaarde evenwel dat de betrokken regelingen ter voorkoming of vermindering van opeenvolgende belastingheffingen over winstuitkeringen tot een gelijkwaardig resultaat leiden. Het feit dat de nationale belastingadministratie de ontvangende vennootschap verzoekt om inlichtingen betreffende de belasting die daadwerkelijk rust op de winst van de uitkerende vennootschap in de derde staat van vestiging van laatstgenoemde vennootschap, is inherent aan de werking zelf van de verrekeningsmethode en doet als zodanig geen afbreuk aan de gelijkwaardigheid van de vrijstellingsmethode en de verrekeningsmethode.

               5)

               Artikel 63 VWEU dient aldus te worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke ingezeten vennootschappen de mogelijkheid hebben om verliezen die zij in een belastingjaar hebben geleden, naar latere belastingjaren over te dragen en economische dubbele belasting over dividenden wordt voorkomen doordat op binnenlandse dividenden de vrijstellingsmethode wordt toegepast terwijl de verrekeningsmethode geldt voor dividenden die worden uitgekeerd door in een andere lidstaat of in een derde staat gevestigde vennootschappen, voor zover op grond van deze regeling bij toepassing van de verrekeningsmethode uitstel van de verrekening van de vennootschapsbelasting die is betaald in de staat van vestiging van de uitkerende vennootschap, tot de volgende belastingjaren niet mogelijk is indien de ontvangende vennootschap voor het jaar waarin zij de buitenlandse dividenden heeft ontvangen, een verlies uit bedrijfsinkomsten heeft geboekt, en

                           —

                           het een lidstaat niet ertoe verplicht om in zijn belastingwetgeving te voorzien in verrekening van de belasting die in een andere lidstaat of in een derde staat over dividenden bij de bron is geheven, met het oog op voorkoming van juridische dubbele belasting over dividenden die een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde vennootschap ontvangt, daar deze belasting het gevolg is van de parallelle uitoefening, door de betrokken staten, van hun respectieve heffingsbevoegdheid.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak C-595/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 19 december 2012 — Loredana Napoli/Ministero della Giustizia — Dipartimento amministrazione penitenziaria

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 19 december 2012 — Loredana Napoli/Ministero della Giustizia — Dipartimento amministrazione penitenziaria
   (Zaak C-595/12)
   2013/C 86/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Loredana Napoli

      Verwerende partij: Ministero della Giustizia — Dipartimento amministrazione penitenziaria

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 15 van richtlijn 2006/54/EG (1) (terugkeer na zwangerschaps- en bevallingsverlof) van toepassing op een beroepsopleiding in het kader van een arbeidsbetrekking en moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de werkneemster er na afloop van het verlof recht op heeft weer te worden toegelaten tot dezelfde, nog lopende opleidingscyclus, of kan zij aldus worden uitgelegd dat de werkneemster kan worden ingeschreven voor een volgende opleidingscyclus, waarvan in elk geval onzeker is wanneer die zal starten?

               2)

               Moet artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 2006/54/EG, op grond waarvan elke minder gunstige behandeling van een vrouw in samenhang met moederschap discriminatie vormt, aldus worden uitgelegd dat het de werkneemster een absolute bescherming garandeert tegen om het even welke wezenlijke ongelijkheid, waaraan niet kan worden gederogeerd op grond van afwijkende belangen (arrest Hof van Justitie van 30 april 1998, Thibault, C-136/95), zodat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan werkneemsters van een opleidingscyclus worden uitgesloten met de garantie dat zij aan de eerstvolgende opleidingscyclus kunnen deelnemen, teneinde een adequate opleiding te waarborgen, met als gevolg dat werkneemsters de kans ontnomen wordt om samen met de mannelijke collega’s die voor hetzelfde vergelijkende onderzoek zijn geslaagd, toegang te verkrijgen tot een nieuwe functie en het bijbehorende salaris te genieten?

               3)

               Moet artikel 14, lid 2, van richtlijn 2006/54/EG, bepalende dat een verschil in behandeling dat gebaseerd is op kenmerken die een wezenlijk beroepsvereiste vormen, geen discriminatie vormt, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat de toegang tot het arbeidsproces van een werkneemster die als gevolg van zwangerschapsverlof geen volledige beroepsopleiding heeft kunnen volgen, mag uitstellen?

               4)

               Indien wordt aangenomen dat artikel 14, lid 2, in abstracto van toepassing is op de sub c uiteengezette casus: moet deze bepaling, in samenhang met het algemene evenredigheidsbeginsel, niettemin aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling die voorschrijft dat een werkneemster die met zwangerschapsverlof is, van deelname aan de opleiding wordt uitgesloten in plaats van parallelle inhaalcursussen aan te bieden om de gemiste onderdelen in te halen, zodat de rechten van werkende moeders en het algemeen belang met elkaar in evenwicht worden gebracht, ook al brengt deze optie aanvullende organisatorische inspanningen en kosten mee?

               5)

               Indien richtlijn 2006/54/EG aldus wordt uitgelegd dat zij in de weg staat aan de hierboven genoemde nationale regeling: zijn de bepalingen van deze richtlijn rechtstreeks werkende voorschriften die door de nationale rechter moeten worden toegepast?

      (1)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).


title: Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Elf Atochem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-9/97)

text:
Nr. C 74/26          I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 3 . 97
Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Elf Atochem                 Wat de nietigverklaring van de processen-verbaal zelf be
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   treft, verklaart verzoekster dat het bestaan van deze stuk
                          ( Zaak T-9/97)                              ken, die haar vertegenwoordigers hebben geweigerd te on
                                                                      dertekenen, doch die zijn medeondertekend door de
                            ( 97/C 74/52 )                            vertegenwoordigers van de lidstaat, op zichzelf een bezwa
                                                                      rende handeling vormt, omdat deze stukken, die zelf im
                                                                      perfect zijn doch er als een proces-verbaal uitzien, van in
                        (Procestaai: Frans)                           vloed kunnen zijn op de vaststelling van de door de
                                                                      Commissie onderzochte feiten , op hun kwalificatie, waar
                                                                      door haar rechtspositie wordt benadeeld, op de ontwikke
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 ling van het dossier en op de voorbereiding van de defini
meenschappen is op 17 januari 1997 beroep ingesteld te               tieve handeling. In plaats van de nietigheid van de
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     eventuele definitieve handeling van de Commissie te riske
Elf Atochem, gevestigd te Puteaux ( Frankrijk ), vertegen            ren, lijkt het in het belang van een goede rechtsbedeling en
woordigd door X. de Roux, advocaat te Parijs, domicilie               een betere waarborg van de rechten van de verdediging
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.                      om de bezwarende handelingen nietig te laten verklaren,
Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .                              voordat zij ernstigere gevolgen hebben teweeggebracht
                                                                      waardoor de gehele procedure nietig wordt.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig
te verklaren alle processen-verbaal en de bijlagen daarbij
betreffende de verificatie bij de vennootschap Elf Atochem,
dat wil zeggen :
— het proces-verbaal betreffende de verificatie van 18 no            Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door A. Losch tegen
      vember 1996, dat is opgesteld op 18 en 19 november                    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      1996 en in bijlage I een verslag bevat van de monde                                     ( Zaak T-13/97 )
      linge verklaringen van Elf Atochem, dat de vertegen                                        ( 97/C 74/53 )
      woordigers van deze vennootschap hebben geweigerd
      te ondertekenen ;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— het proces-verbaal betreffende de verificatie van 19 en
      20 november 1996, dat is opgesteld op 20 november               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
      1996 en in bijlage I een verslag bevat van de monde            meenschappen is op 20 januari 1997 beroep ingesteld te
      linge verklaringen van Elf Atochem, dat de vertegen            gen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      woordigers van deze vennootschap hebben geweigerd               door A. Losch, wonende te Capellen, vertegenwoordigd
      te ondertekenen .                                               door J.-N . Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te
                                                                      Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fi
                                                                      duciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Op 8 november 1996 heeft de Commissie verzoekster per
fax meegedeeld, dat zij op grond van artikel 14, lid 2, van
Verordening nr. 17 een verificatie wilde verrichten bij Elf           — nietig te verklaren het besluit van het Hof van Justitie
Aquitaine en haar dochterondernemingen, in het bijzonder                    houdende afwijzing van het verzoek van verzoekster
bij verzoekster. Deze verificatie heeft plaatsgevonden op                   om haar naam te plaatsen op de lijst van personen die
 18 , 19 en 20 november 1996 .                                              blijk hebben gegeven van hun belangstelling voor be
                                                                            ëindiging van de dienst bij gelegenheid van de toetre
                                                                            ding van Oostenrijk, Finland en Zweden,
Verzoekster vordert nietigverklaring van de door perso
neelsleden van de Commissie opgestelde processen-verbaal,
omdat zij van mening is dat de Commissie haar rechten                 — verweerder te verwijzen in de kosten.
van de verdediging heeft geschonden , in de eerste plaats
door de processen-verbaal betreffende haar gesprekken                  Middelen en voornaamste argumenten
met bepaalde personeelsleden van verzoekster achteraf op
te stellen (een mogelijkheid waarin niet is voorzien in
 artikel 14 van Verordening nr. 17 ), in de tweede plaats              De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
 door een oneigenlijk gebruik van de procedure van                     die welke zijn ingediend in zaak T-154/96 , Chvatal e.a . te
 artikel 14 van Verordening nr. 17 om inlichtingen probe              gen Hof van Justitie (').
 ren te verkrijgen die slechts op basis van artikel 11 van
 deze verordening en met inachtneming van de daartoe ge               (') PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 , blz . 33 .
 stelde procedurele waarborgen kunnen worden ingewon
 nen , en ten slotte in elk geval door een discutabele redactie
van deze documenten .


title: Zaak T-101/05: Beroep, op 1 maart 2005 ingesteld door BASF Aktiengesellschaft te Ludwigshafen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/28

         Beroep, op 1 maart 2005 ingesteld door BASF Aktiengesellschaft te Ludwigshafen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-101/05)
   (2005/C 115/51)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 maart 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door BASF Aktiengesellschaft Ludwigshafen, gevestigd te Ludwigshafen (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Levy en J. Temple Lang, Solicitors, en C. Feddersen, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bij de beschikking aan BASF opgelegde boete nietig te verklaren of aanzienlijk te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in BASF's kosten van het geding en overige kosten en uitgaven.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de boete aan die haar is opgelegd bij de beschikking van de Commissie van 9 december 2004 betreffende een procedure ingevolge artikel 81 EG en artikel 53 EER (COMP/E-2/37.533 — choline chloride), waarin wordt vastgesteld dat verzoekster betrokken is geweest bij een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde gedragingen bestaande in het maken van prijsafspraken, verdeling van de markt en onderling afgestemd optreden tegen concurrenten in de sector choline chloride in de EER.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat haar rechten van de verdediging zijn geschonden doordat in de mededeling van de punten van bezwaar niet duidelijk is aangegeven hoe de berekening van de bij de eindbeschikking aan verzoekster opgelegde boete tot stand is gekomen. Verzoekster stelt dat met name de verhoging van de boete met 100 % ter afschrikking haar in de mededeling van de punten van bezwaar niet volledig is uitgelegd.
   Verzoekster stelt voorts dat de verhoging van de boete ter afschrikking en wegens omvang, niet toegestaan is ingevolge verordening nr. 17/62 (1), thans verordening nr. 1/2003 (2), of de richtsnoeren voor de oplegging van boetes (3), en bovendien niet nodig is. Volgens verzoekster kan de totale omvang van een onderneming alleen worden gebruikt om het effect van een inbreuk op de markt te meten en niet als grondslag voor een verhoging van de boete. Verzoekster stelt tevens dat een verhoging ter afschrikking terughoudend moet worden toegepast en alleen wanneer er duidelijke gronden zijn, hetgeen bij verzoekster niet het geval was.
   Verzoekster stelt voorts dat de verhoging van de haar opgelegde boete met 50 % wegens recidive, welke gebaseerd is op inbreuken die dateren van bijna 40 en 20 jaar geleden, in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. Verzoekster betoogt tevens dat de verhoging wegens recidive verkeerd is berekend, daar de 50 % niet is berekend over het basisbedrag maar over het reeds wegens omvang en afschrikking verhoogde basisbedrag.
   Verzoekster stelt tevens recht te hebben op een verdere verlaging van de haar opgelegde boete op grond van hoofdstuk D van de Mededeling inzake samenwerking (Leniency Notice). (4) Allereerst stelt verzoekster dat, daar zij recht had op vermindering omdat zij de feiten niet fundamenteel heeft betwist, de enige vraag is of de Commissie de samenwerking van verzoekster ten aanzien van andere aspecten van de Mededeling inzake samenwerking correct heeft beoordeeld. Volgens verzoekster heeft de Commissie, doordat zij delen van het dossier is kwijtgeraakt, een onjuiste en onvolledige analyse van de samenwerking door verzoekster gemaakt. Volgens verzoekster is in de beschikking de inhoud van bepaalde uitlatingen van verzoekster verkeerd weergegeven, zijn andere punten waarop verzoekster aan het onderzoek heeft meegewerkt weggelaten en is de beschrijving van de samenwerking op bepaalde punten inconsistent. Verzoekster betoogt derhalve dat zij hoe dan ook recht had op een verdere verlaging van de haar opgelegde boete.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte heeft vastgesteld dat er sprake is geweest van één doorlopende inbreuk en dat de bekendmaking van de boete in de media voordat de beschikking was gegeven, in strijd is met de verplichting van de Commissie tot inachtneming van het beroepsgeheim en met haar verplichtingen van behoorlijk bestuur, hetgeen een behoorlijke afweging en onafhankelijke beoordeling van de zaak door het college van commissieleden heeft belemmerd.

      (1)  Verordening nr. 17/62 van de Raad, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, blz. 204).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (3)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9, blz. 3).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB C 207 van 18/07/1996, blz. 4).


title: Zaak C-362/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 317/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Hogere voorziening, op 21 september 2001 ingesteld                     Middelen en voornaamste argumenten
door British Sugar plc tegen het arrest, op 12 juli 2001 in
gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98 (1) tussen               Volgens rekwirante blijkt niet uit de feiten waarop het Gerecht
Tate & Lyle plc, British Sugar plc, Napier Brown & Co.                 van eerste aanleg zich heeft gebaseerd, dat de betrokken
Ltd en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                     overeenkomst/afgestemde gedraging gevolgen kon hebben
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                      voor de handel tussen lidstaten. Het Gerecht van eerste aanleg
         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                        heeft voorts onvoldoende belang gehecht aan de structuur
                                                                       van de relevante markt, welke factor volgens rekwirante
                                                                       als verzachtende omstandigheid in aanmerking had moeten
                                                                       worden genomen. Volgens rekwirante had het Gerecht dus, op
                        (Zaak C-359/01 P)                              basis van de omstandigheden feitelijk en rechtens zoals door
                                                                       het Gerecht vastgesteld, moeten vaststellen dat de door de
                                                                       Commissie opgelegde geldboete volstrekt onevenredig was.
                         (2001/C 317/36)
                                                                       (1) PB C 48, 20.2.1999, blz. 29-30.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 september 2001 hogere voorziening ingesteld door
British Sugar plc, vertegenwoordigd door T. Sharpe QC,
D. Jowell, barrister, en A. Nourry, solicitor, domicilie gekozen       Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 12 juli 2001 in                 van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98 tussen Tate
& Lyle plc, British Sugar plc, Napier Brown & Co. Ltd en de                                    (Zaak C-362/01)
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                                      (2001/C 317/37)
pen (Vierde kamer).
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        digd door K. Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
1)    vast te stellen dat de overeenkomst/afgestemde gedraging         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      geen gevolgen kon hebben voor de handel tussen lid-
      staten; subsidiair                                               1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
                                                                             en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
                                                                             voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement
                                                                             en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking
2)    vast te stellen dat de opgelegde geldboete onevenredig
                                                                             van de permanente uitoefening van het beroep van
      was,
                                                                             advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroeps-
                                                                             kwalificatie is verworven (1), althans door de Commissie
                                                                             niet van deze maatregelen op de hoogte te brengen, de
en:                                                                          krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen;
1)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen:     2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
      en
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2)    de bestreden beschikking nietig te verklaren in haar
      geheel, subsidiair gedeeltelijk; subsidiair:                     Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbindend is ten
                                                                       aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                       waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat
3)    de artikelen 3 en 4 van de bestreden beschikking nietig te       de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.
      verklaren of de geldboete te verlagen; en                        Die termijn is verstreken op 14 maart 2000, zonder dat Ierland
                                                                       de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen
                                                                       aan de betrokken richtlijn.
4)    de Commissie te verwijzen in de kosten van British Sugar
      in de onderhavige hogere voorziening en in die in                (1) PB L 77, 14.3.1998, blz. 36-43.
      zaak T-204/98, daaronder begrepen die betreffende de
      procedure in kort geding.


title: Zaak C-536/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 december 2008 — Staatssecretaris van Financiën tegen X

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 december 2008 — Staatssecretaris van Financiën tegen X
   (Zaak C-536/08)
   (2009/C 44/55)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerder: X
   Prejudiciële vragen
   Moeten de artikelen 17, leden 2 en 3, en 28 ter, A, lid 2, van de Zesde richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat, indien op grond van de eerste alinea van de laatstgenoemde bepaling de plaats van een intracommunautaire verwerving wordt geacht zich te bevinden op het grondgebied van de lidstaat die het btw-identificatienummer heeft toegekend waaronder de afnemer de verwerving heeft verricht, de voornoemde afnemer recht heeft op onmiddellijke aftrek van de aldus in die lidstaat verschuldigde btw?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-174/02: Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Micole Wieme tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 180/34                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.7.2002
Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Laurent Druet                      Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Micole Wieme
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-174/02)
                         (Zaak T-172/02)
                                                                                (2002/C 180/59)
                         (2002/C 180/58)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 4 juni 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Micole
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie              Wieme, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boi-
van de Europese Gemeenschappen door Laurent Druet, wonen-                gelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
de te Brussel, vertegenwoordigd door Jean-Noël Louis, Etienne
Marchal en Albert Coolen, advocaten, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                               bevoegde gezag van 13 juli 2001 om verzoeksters
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                              sollicitatie naar de functie van afdelingshoofd van Eenheid
                                                                               DG TAXUD/A/3 niet te aanvaarden;
—     nietig te verklaren het besluit van het bevorderingscomité
      om verzoekers naam niet op de lijst van meest verdienste-          —     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing
      lijke ambtenaren op te nemen en het besluit van de                       van haar klacht, waarvan verzoekster op 8 maart 2002
      Commissie om hem bij de bevorderingsronde 2001 niet                      in kennis is gesteld;
      tot de rang B4 te bevorderen, welke respectievelijk
      voortvloeien uit de publicatie van de lijst van meest              —     nietig te verklaren de benoeming in de functie van
      verdienstelijke ambtenaren in de Mededelingen van de                     afdelingshoofd van Eenheid DG TAXUD/A/3, hetgeen
      Administratie nr. 71/2001 van 10 augustus 2001 en van                    met name afwijzing van verzoeksters sollicitatie voor
      de lijst van de tot deze rang bevorderde ambtenaren in de                deze vacature inhoudt;
      Mededelingen van de Administratie nr. 72/2001 van
      14 augustus 2001;
                                                                         —     in elk geval verweerster te verwijzen in de kosten.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                       Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
                                                                         de artikelen 29, lid 1, sub a, en 45, lid 1, van het Statuut,
                                                                         onwettigheid van de procedure, misbruik van bevoegdheid
                                                                         en schending van de algemene rechtsbeginselen, zoals de
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker niet-nakoming van            bescherming van het gewettigd vertrouwen, gelijke behande-
de motiveringsverplichting, schending van artikel 45 van het             ling, het recht op een loopbaan, gelijke kansen en gelijkheid
Statuut en van het gelijkheidsbeginsel, niet-eerbiediging van de         van mannen en vrouwen.
aanspraken van de ambtenaar op een bepaalde loopbaan, en
schending van de beginselen van goed bestuur en goed beheer.
                                                                         Verzoekster stelt met name dat verweerster door haar sollicita-
                                                                         tie af te wijzen en een ander in de functie te benoemen, geen
Volgens verzoeker heeft de Commissie besloten andere, duide-             correcte uitvoering heeft gegeven aan de bepalingen van het
lijk minder verdienstelijke ambtenaren in zijn plaats te bevor-          Statuut en de eerdergenoemde algemene rechtsbeginselen, en
deren.                                                                   haar besluit heeft genomen op basis van feitelijk en rechtens
                                                                         onjuiste overwegingen.


title: Zaak T-204/05: Beroep, op 23 mei 2005 ingesteld door G. Lebedef e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/34

         Beroep, op 23 mei 2005 ingesteld door G. Lebedef e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-204/05)
   (2005/C 193/57)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Lebedef, wonende te Luxemburg, A. Imbert, wonende te Brussel, J.-M. Rousseau, wonende te Brussel, en M. R. Domenech Cobo, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 12 juli 2004 tot afwijzing van verzoek D/393/04, waarbij verzoekers vroegen dat het exploitatiesysteem van hun personal computer en alle nuttige software voor de werking daarvan door de bevoegde dienst ter beschikking zou worden gesteld in hun moedertaal of, subsidiair, in een andere officiële taal van de Europese Unie van hun keuze;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, allen ambtenaren van de Commissie, hebben langs de hiërarchische weg een verzoek ingediend waarin zij vragen dat het exploitatiesysteem van de personal computer en alle nuttige software voor de werking daarvan hun ter beschikking wordt gesteld in hun moedertaal of, subsidiair, in een andere officiële taal van de Europese Unie van hun keuze. Aangezien dit verzoek alsook hun klachten zijn afgewezen, hebben verzoekers het onderhavige beroep ingesteld. Zij stellen dat de praktijk om de volledige computerconfiguratie in het Engels te installeren terwijl de gebruikte software in verschillende talen beschikbaar is, een schending van het discriminatieverbod vormt, omdat de perfecte beheersing van de computer een niet minder perfecte kennis van het Engels vergt, die verder gaat dan wat redelijkerwijze van een Europese ambtenaar die niet Engelstalig van geboorte is, kan worden verwacht.
   Verzoekers beroepen zich eveneens op beweerde schendingen van de zorgplicht, van het verbod op willekeurige handelingen en van de motiveringsplicht en voeren tevens misbruik van bevoegdheid aan.