title: Zaak C-347/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — Caisse nationale des prestations familiales/Ulrike Wiering, Markus Wiering [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Verordening (EEG) nr. 574/72 — Gezinsbijslagen — Kinderbijslag — Ouderschapsuitkering — „Elterngeld”  — „Kindergeld”  — Berekening van de aanvulling]

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — Caisse nationale des prestations familiales/Ulrike Wiering, Markus Wiering
   (Zaak C-347/12) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Verordening (EEG) nr. 574/72 - Gezinsbijslagen - Kinderbijslag - Ouderschapsuitkering - „Elterngeld” - „Kindergeld” - Berekening van de aanvulling])
   2014/C 202/03
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caisse nationale des prestations familiales

      Verwerende partijen: Ulrike Wiering, Markus Wiering

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Uitlegging van de artikelen 1, sub u-i, 4, lid 1, sub h, en 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd (PB L 149, blz. 2) — Uitlegging van artikel 10, lid 1, sub b-i, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71 (PB L 74, blz. 1) — Begrip „gezinsbijslag” — Werknemer die in Duitsland woont en zijn beroep uitoefent in Luxemburg — Cumulatie van rechten op gezinsbijslagen — Berekening van de door Luxemburg uit te keren aanvulling — Inaanmerkingneming van de Duitse ouderschapsuitkeringen „Elterngeld” en „Kindergeld”

      Dictum

   De artikelen 1, sub u-i, en 4, lid 1, sub h, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, en artikel 10, lid 1, sub b-i, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moeten aldus worden uitgelegd dat in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, bij de berekening van de aanvulling die eventueel verschuldigd is aan een migrerende werknemer in zijn lidstaat van tewerkstelling, niet alle door het gezin van deze werknemer op grond van de wetgeving van de lidstaat van woonplaats ontvangen gezinsbijslagen in aanmerking moeten worden genomen, aangezien, onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter uit te voeren verificaties, het „Elterngeld” waarin is voorzien bij de Duitse wetgeving niet van dezelfde aard is, in de zin van artikel 12 van verordening nr. 1408/71, als het „Kindergeld” waarin is voorzien bij die wetgeving en de kinderbijslag waarin is voorzien bij de Luxemburgse wetgeving.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak C-519/04 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2006 — David Meca-Medina, Igor Majcen/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Republiek Finland (Hogere voorziening — Regels van het Internationaal Olympisch Comité betreffende dopingcontrole — Onverenigbaarheid met gemeenschapsregels betreffende mededinging en vrij verrichten van diensten — Klacht — Afwijzing)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2006 — David Meca-Medina, Igor Majcen/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Republiek Finland
   (Zaak C-519/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Regels van het Internationaal Olympisch Comité betreffende dopingcontrole - Onverenigbaarheid met gemeenschapsregels betreffende mededinging en vrij verrichten van diensten - Klacht - Afwijzing)
   (2006/C 224/14)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwiranten: David Meca-Medina, Igor Majcen (vertegenwoordigers: J.-L. Dupont en M.-A. Lucas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: O. Beynet en A. Bouquet, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Republiek Finland (vertegenwoordiger: T. Pynnä, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 30 september 2004, Meca-Medina en Macjen/Commissie (T-313/02) dat een beroep tot nietigverklaring van een beschikking tot afwijzing van een klacht na een procedure op grond van de artikelen 81 en 82 EG-Verdrag ongegrond verklaart — Antidopingregelgeving
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 september 2004, Meca-Medina en Majcen/Commissie (T-313/02), wordt vernietigd.

               2)

               Het bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep in zaak T-313/02 tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 1 augustus 2002 houdende afwijzing van de klacht van Meca-Medina en Majcen, wordt afgewezen.

               3)

               Meca-Medina en Majcen worden veroordeeld in de kosten, zowel die van de onderhavige procedure als die van de procedure voor het Gerecht.

               4)

               De Republiek Finland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-200/13 P: Arrest van het Gerecht van 20 mei 2014 — De Luca/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Aanstelling in ambt van hogere functiegroep na algemeen vergelijkend onderzoek — Verwerping van beroep in eerste aanleg na terugverwijzing door Gerecht — Inwerkingtreding van nieuwe Statuut — Overgangsbepalingen — Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut” )

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/22

         Arrest van het Gerecht van 20 mei 2014 — De Luca/Commissie
   (Zaak T-200/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang - Aanstelling in ambt van hogere functiegroep na algemeen vergelijkend onderzoek - Verwerping van beroep in eerste aanleg na terugverwijzing door Gerecht - Inwerkingtreding van nieuwe Statuut - Overgangsbepalingen - Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut”))
   2014/C 202/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Patrizia De Luca (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens S. Orlandi)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 30 januari 2013, De Luca/Commissie (F-20/06 RENV, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Luca en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen van de twee procedures voor het Gerecht en van de twee procedures voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen van de twee procedures voor het Gerecht en van de twee procedures voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-700/14: Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — TV1/Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van diensten voor geïntegreerde audiovisuele productie, verspreiding en archivering — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Abnormaal lage offerte — Verplichting om nadere toelichting te vragen — Motiveringsplicht — Transparantie — Gelijke behandeling en non-discriminatie — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/19

         Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — TV1/Commissie
   (Zaak T-700/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van diensten voor geïntegreerde audiovisuele productie, verspreiding en archivering - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Abnormaal lage offerte - Verplichting om nadere toelichting te vragen - Motiveringsplicht - Transparantie - Gelijke behandeling en non-discriminatie - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2017/C 078/25)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TV1 GmbH (Unterföhring, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Scherer-Leydecker, J. Mey en A. Rausch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Moro en M. Noll-Ehlers, vervolgens F. Moro en T. Maxian Rusche en ten slotte T. Maxian Rusche en A. Katsimerou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij de offerte is afgewezen die verzoekster had ingediend voor perceel IV, „Streaming, compressie, hosting en levering van inhoud”, in het kader van aankondiging van een opdracht PO/2014-03/A4 voor „Diensten voor geïntegreerde audiovisuele productie, verspreiding en archivering”, het besluit waarbij de Commissie dat perceel aan de gekozen inschrijver heeft gegund en de tussen de Commissie en de gekozen inschrijver gesloten dienstenovereenkomst

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               TV1 GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-147/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Aufzüge en ThyssenKrupp Fahrtreppen/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/31

         Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Aufzüge en ThyssenKrupp Fahrtreppen/Commissie
   (Zaak T-147/07)
   (2007/C 155/58)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: ThyssenKrupp Aufzüge GmbH (Neuhausen auf den Fildern, Duitsland) en ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Itzen en K. Blau-Hansen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete die verzoeksters in de bestreden beschikking hoofdelijk is opgelegd, passend te verlagen;

               —

               verzoeksters te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Bij de bestreden beschikking zijn aan verzoeksters en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens deelneming aan een mededingingsregeling op het gebied van de installatie en het onderhoud van liften en roltrappen in Duitsland. Volgens de Commissie hebben de betrokken ondernemingen inbreuk gemaakt op artikel 81 EG.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters de volgende middelen aan:

               —

               de Commissie was onbevoegd omdat de verweten plaatselijke inbreuk geen grensoverschrijdend belang had;

               —

               de voorwaarden voor hoofdelijke aansprakelijkheid van verzoeksters met hun holdingmaatschappijen waren niet vervuld, daar verzoeksters juridisch en economisch onafhankelijk zijn;

               —

               de voor de berekening van de geldboete in aanmerking genomen basisbedragen staan niet in verhouding tot de daadwerkelijk betrokken marktomvang;

               —

               de ter afschrikking toegepaste vermenigvuldigingscoëfficiënt is onrechtmatig, daar voor de berekening van de geldboete enkel mag worden uitgegaan van de omzet van verzoeksters en deze omzet de toepassing van die vermenigvuldigingscoëfficiënt niet rechtvaardigt;

               —

               er zijn geen gronden voor verhoging wegens recidive bij de berekening van de geldboete, omdat er juridische fouten zijn gemaakt bij de toerekening van eerdere geldboeten en omdat er ook beoordelingsfouten zijn gemaakt;

               —

               inbreuk op artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) doordat de Commissie voor de bovengrens van de geldboete, namelijk 10 % van de omzet van de onderneming, is uitgegaan van de omzet van het concern en niet van de omzet van verzoeksters;

               —

               juridisch verkeerde toepassing van de Mededeling betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten (2) doordat onvoldoende rekening is gehouden met de toegevoegde waarde die de medewerking van verzoeksters heeft opgeleverd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-475/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Dow AgroSciences e.a./Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/54

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Dow AgroSciences e.a./Commissie
   (Zaak T-475/07)
   (2008/C 51/99)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk) Makhteshim-Agan Holding BV (Rotterdam, Nederland), Makhteshim Agan International Coordination Center (Brussel, België), Dintec Agroquímica — Produtos Químicos L.da (Funchal, Portugal), Finchimica SpA (Manerbio, Italië), Dow Agrosciences BV (Rotterdam, Nederland), Dow AgroSciences Hungary kft (Boedapest, Hongarije), Dow AgroSciences Italia Srl (Milaan, Italië), Dow AgroSciences Polska sp. z o.o. (Warschau, Polen), Dow AgroSciences Iberica SA (Madrid, Spanje), Dow AgroSciences s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek), Dow AgroSciences LLC (Indianapolis, Verenigde Staten), Dow AgroSciences GmbH (Stade, Duitsland), Dow AgroSciences Export SAS (Mougins, Frankrijk), Dow AgroSciences SAS (Mougins, Frankrijk), Dow AgroSciences Danmark A/S (Lyngby-Taarbæk, Denemarken), Makhteshim-Agan Poland sp. z o.o. (Warschau, Polen), Makhteshim-Agan (UK) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Makhteshim-Agan France SARL (Sèvres, Frankrijk), Makhteshim-Agan Italia Srl (Bergamo, Italië), Alfa Agricultural Supplies SA (Halandri, Griekenland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten overeenkomstig artikel 233 EG de maatregelen te nemen welke nodig zijn om zich te voegen naar de nietigverklaring van de bestreden beschikking, waaronder — doch niet beperkt daartoe — de bevoegde autoriteiten van de lidstaten te gelasten om de relevante nationale registraties voor trifluralin die als gevolg van de bestreden beschikking zijn ingetrokken, weer van kracht te doen worden, en elke relevante tijdslimiet te verlengen voor zover dit nodig is ter uitvoering van het arrest van het Hof;

               —

               artikel 3, lid 3, van verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van richtlijn 79/117/EEG onwettig en niet-toepasselijk te verklaren wat verzoeksters betreft;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van rente ad 8 %;

               —

               elke andere of bijkomende maatregel te nemen die rechtens noodzakelijk is.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 91/414 van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1) bepaalt dat de lidstaten een gewasbeschermingsmiddel slechts toelaten indien de werkzame stoffen die het bevat, in bijlage I zijn vermeld en indien aan de voorwaarden van die bijlage is voldaan. Verzoeksters verzoeken om nietigverklaring van beschikking 2007/629/EG van de Commissie van 20 september 2007 betreffende de niet-opneming van trifluralin in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (2).
   Ter ondersteuning van hun beroep betogen verzoeksters dat de Commissie haar beschikking niet heeft gebaseerd op het verslag van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en dus haar bevoegdheden verkeerd heeft gebruikt.
   Verzoeksters stellen voorts dat de bestreden beschikking kennelijke beoordelingsfouten bevat, aangezien de Commissie:

               —

               geen rekening heeft gehouden met alle beschikbare wetenschappelijke gegevens zoals vereist in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414;

               —

               de relevante tijdslimieten niet heeft verlengd hoewel de omstandigheden en criteria voor de beoordeling van trifluralin tijdens de beoordelingsprocedure waren gewijzigd;

               —

               niet beschikte over een wetenschappelijke rechtvaardiging voor haar bevindingen;

               —

               niet bevoegd was om trifluralin te beoordelen in het kader van verordening nr. 850/2004 (3) en in ieder geval een beoordelingsfout heeft gemaakt.

         Verzoeksters stellen bovendien dat de bestreden beschikking in strijd is met de toepasselijke regelgevingsprocedures en dat de Commissie en EFSA inbreuk hebben gemaakt op de artikelen 8, leden 7 en 8, van verordening nr. 451/2000 (4) door zich niet te houden aan de procedurele termijnen, hetgeen volgens verzoeksters neerkomt op schending van een wezenlijke procedurele vereiste.
   Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de bestreden beschikking in strijd met artikel 253 EG ontoereikend is gemotiveerd en inbreuk maakt op het evenredigheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, het verbod van terugwerkende kracht, het beginsel van bescherming van verzoeksters gewettigd vertrouwen en op hun recht om te worden gehoord.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

      (2)  PB 2007, L 255, blz. 42.

      (3)  Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van richtlijn 79/117/EEG (PB L 158, blz. 7).

      (4)  Verordening (EG) nr. 451/2000 van de Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 55, blz. 25).


title: Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door G. Gaspari tegen Europees Parlement (Zaak T-66/98)

text:
4.7.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 209/41
zij heeft geleden als gevolg van de weigering door de                 gemotiveerd. Hoewel verzoekster hierom had verzocht,
financieel vertegenwoordiger van de Gemeenschap, de                   is zij gedurende de precontentieuze procedure nimmer
door verzoekster geleverde partijen graan tegen de in                 in de gelegenheid gesteld om rechtstreeks dan wel via
februari 1993 overeengekomen prijzen te betalen.                      haar behandelend arts de exacte medische gronden te
                                                                      vernemen waarop het administratieve besluit is geba-
(1) Zaak C-357/93 (later T-494/93) (PB C 231 van 27.8.1993,           seerd, zodat zij niet de mogelijkheid heeft gehad haar
    blz. 10).                                                         standpunt kenbaar te maken met betrekking tot de
                                                                      bevindingen en conclusies van de raadgevend arts en
                                                                      deze eventueel te betwisten.
                                                                  Ð schending van artikel 8 van het Europees Verdrag voor
                                                                      de rechten van de mens, doordat verzoekster de raad-
Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door G. Gaspari tegen              gevend arts van het afwikkelingsbureau Luxemburg
                     Europees Parlement                               nimmer had gemachtigd advies in te winnen bij de uit-
                                                                      drukkelijk in de expliciete afwijzingsbeschikking
                       (Zaak T-66/98)                                 genoemde artsen, laat staan hun enig gegeven over
                        (98/C 209/86)                                 haar gezondheidstoestand mede te delen.
                     (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 april 1998 beroep tegen het               Beroep, op 20 april 1998 ingesteld door T. Giannakopou-
Europees Parlement ingesteld door G. Gaspari te Sandwei-            los tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
ler (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, A.
Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie                                (Zaak T-67/98)
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                                       (98/C 209/87)
SARL, rue de Cessange 30.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð nietig te verklaren de beschikking van het afwikke-
                                                                  Gemeenschappen is op 20 april 1998 beroep tegen de
     lingsbureau Luxemburg van 26 augustus 1997 waarbij
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
     de voorafgaande goedkeuring werd geweigerd voor
                                                                  door T. Giannakopoulos te Brussel, vertegenwoordigd
     vergoeding van de kosten van de door verzoeksters
                                                                  door J.-N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier,
     arts voorgeschreven kuur in een badplaats;
                                                                  advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange
Ð verwerder in de kosten te verwijzen;                            30.
Middelen en voornaamste argumenten                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster had van 1990 tot 1995 zes kuurbehandelingen           Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie om de
ondergaan in verband met gezondheidsproblemen. Op                     medische attesten ter rechtvaardiging van verzoekers
8 maart 1996 diende zij een verzoek om voorafgaande                   afwezigheid wegens ziekte van 17 juli tot 30 september
goedkeuring in voor nog een medische behandeling in een               1997 niet in aanmerking te nemen;
badplaats. Hoewel deze kuur absoluut noodzakelijk werd
geacht, werd haar verzoek zonder enige motivering afge-
wezen. Op 5 juni 1997 diende verzoekster op basis van             Ð nietig te verklaren het besluit van 12 mei 1997 en,
het medisch attest van haar reumatoloog van 3 juni 1997               voorzover nodig, dat van 18 april 1997, waarbij ver-
een nieuw verzoek om voorafgaande goedkeuring in. Bij                 zoeker van 1 augustus tot 30 september 1997 verlof
de bestreden beschikking weigerde het afwikkelingsbureau              om redenen van persoonlijke aard is verleend;
de voorafgaande goedkeuring voor vergoeding van de
daaraan verbonden kosten.
                                                                  Ð de Commissie te veroordelen hem het sinds 1 augustus
                                                                      1997 ten onrechte ingehouden salaris uit te keren, ver-
Tot staving van haar stellingen voert verzoekster de vol-             meerderd met moratoire interessen ad 8 % per jaar
gende middelen aan:                                                   vanaf de datum waarop deze verschuldigd werden tot
                                                                      de dag waarop betaling plaatsvindt;
Ð schending van het recht van verweer, doordat de
     bestreden beschikking niet, althans niet voldoende was       Ð verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-229/16: Beschikking van de president van het Hof van 23 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Ministério da Saúde, Administração Regional de Saúde de Lisboa e Vale do Tejo, I.P./João Carlos Lombo Silva Cordeiro

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/18

         Beschikking van de president van het Hof van 23 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Ministério da Saúde, Administração Regional de Saúde de Lisboa e Vale do Tejo, I.P./João Carlos Lombo Silva Cordeiro
   (Zaak C-229/16) (1)

   (2017/C 161/24)
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak C-332/00: Beroep, op 11 september 2000 ingesteld door Koninkrĳk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 355/7
Beroep, op 11 september 2000 ingesteld door Helleense                 Met betrekking tot de akkerbouwproducten en de premies
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     voor dieren beroept zij zich (zesde nietigheidsgrond) op
                           schappen                                   overschrijding van de uiterste grenzen van de discretionaire
                                                                      bevoegdheid van de Commissie bij het opleggen van de
                                                                      forfaitaire verminderingen en op schending van het evenredig-
                       (Zaak C-331/00)                                heidsbeginsel.
                       (2000/C 355/12)                                Met betrekking tot de inhouding van 2 % door de coöperatieve
                                                                      verenigingen beroept zij zich (zevende nietigheidsgrond) op
                                                                      onjuiste uitlegging van de bepalingen en foutieve beoordeling
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            van de feitelijke omstandigheden.
op 11 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
                                                                      Wat, ten slotte, de tardieve betalingen betreft, beroept zij zich
vertegenwoordigd door V. Kontolaimos, I. K. Chalkias en
                                                                      (achtste nietigheidsgrond) op onjuiste uitlegging van artikel 4,
C. Tsiavou, respectievelijk juridisch adviseur, assessor en
                                                                      lid 2, sub b, van Verordening (EG) nr. 296/96 en artikel 8 van
procesgemachtigde van de juridische dienst van de Staat,
                                                                      Verordening (EG) nr. 729/70.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de ambassadeur
van Griekenland, Val Ste. Croix 117.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     nietig te verklaren, althans te wijzigen, beschikking           Beroep, op 11 september 2000 ingesteld door Koninkrijk
      C (2000) 1847 def. van de Commissie van 5 juli 2000             België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      houdende weigering van communautaire financiering                                              pen
      voor bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader
      van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de                                   (Zaak C-332/00)
      Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, bekendgemaakt in
      PB L 180, blz. 49, onder nummer 2000/449/EG.                                             (2000/C 355/13)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                    op 11 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
Wat de akkerbouwproducten en de gebreken van het geïnte-              vertegenwoordigd door A. Snoecx, adviseur bij het Ministerie
greerd beheers- en controlesysteem (GBCS) betreft, beroept de         van Buitenlandse zaken, Buitenlandse handel en Internationale
Helleense Republiek zich (eerste nietigheidsgrond) op onjuiste        samenwerking, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
beoordeling van de feitelijke omstandigheden en schending             te Luxemburg ter Belgische ambassade, rue des Girondins 4.
van het evenredigheidsbeginsel. Wat, meer bepaald, het alfanu-
merieke systeem betreft, beroept zij zich op onjuiste uitlegging      Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove behage:
van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 3508/92.
                                                                      1)    het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;
Wat de akkerbouwproducten en de slechte kwaliteit van de              2)    nietig te verklaren de beschikking van de Europese
controle en het toezicht betreft, beroept de Helleense Republiek            Commissie van 5 juli 2000 tot wijziging van beschikking
zich (tweede nietigheidsgrond) op onjuiste beoordeling van de               99/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekeningen
feitelijke omstandigheden.                                                  die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben
                                                                            ingediend in verband met de door het Europees Oriën-
                                                                            tatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling
Wat de steun voor dieren en, meer bepaald, de niet-toepassing               Garantie, gefinancierde uitgaven (1), voorzover daarin van
en niet-voltooiing van het GBCS betreft, voert zij (derde                   communautaire financiering is uitgesloten de door het
nietigheidsgrond) aan, dat de correctie van 10 % onjuist en                 Koninkrijk België gemaakte uitgaven ten bedrage van
ongerechtvaardigd is.                                                       50 763 827 BEF in het kader van een steunmaatregel
                                                                            voor de verkoop van boter tegen verlaagde prijs en de
Met betrekking tot de achterstallige betalingen (Verordening                toekenning van steun voor room, boter en boterconcen-
(EG) nr. 1357/96) beroept zij zich (vierde nietigheidsgrond)                traat voor de vervaardiging van banketbakkerswerk,
op het ongerechtvaardigde karakter van de voorgestelde                      consumptie-ijs en andere voedingsmiddelen, en gedeelte-
financiële correctie en op schending van het evenredigheids-                lijk nietig te verklaren de beschikking van de Europese
beginsel.                                                                   Commissie van 5 juli 2000 houdende weigering van
                                                                            communautaire financiering voor bepaalde uitgaven van
                                                                            de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie-
Met betrekking tot de tardieve betaling van de bedragen                     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
(Verordening (EG) nr. 1357/96) beroept zij zich (vijfde nietig-             Garantie, voor de begrotingsjaren 1996 en 1997, voorzo-
heidsgrond) op onjuiste uitlegging van artikel 7, tweede alinea,            ver daarbij van communautaire financiering zijn uitgeslo-
van Verordening (EG) nr. 1357/96 en op onjuiste beoordeling                 ten de door het Koninkrijk België gemaakte uitgaven van
van de feitelijke omstandigheden.                                           respectievelijk 1 602 256,54 euro en 31 883,22 euro,
 ---pagebreak--- C 355/8              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.12.2000
    eveneens in het kader van een steunmaatregel voor de           —     Schending van artikel 2 EG en van artikel 10 EG:
    verkoop van boter tegen verlaagde prijs en de toekenning             de Commissie heeft gehandeld tegen de geest van de
    van steun voor room, boter en boterconcentraat voor de               procedure voor het bemiddelingsorgaan, door haar me-
    vervaardiging van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en               dewerking eraan tot een louter formeel niveau te beper-
    andere voedingsmiddelen (2).                                         ken: zij heeft de vertegenwoordigers van België nooit
                                                                         ontmoet, en heeft de werkelijke motieven van de litigieuze
3)  de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                    beschikkingen nooit bekendgemaakt.
    kosten te verwijzen.
                                                                   —     Schending van het vertrouwensbeginsel: de Commissie
                                                                         baseert zich hoofdzakelijk op een rechtsoverweging in
                                                                         een arrest van 30 januari 1997 van het Gerecht van eerste
Middelen en voornaamste argumenten                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen, in een zaak (6)
                                                                         waarin Verordening (EEG) nr. 570/88 niet eens aan de
—   Ontbreken van rechtsgrondslag voor de litigieuze be-                 orde was.
    schikkingen: artikel 1, tweede alinea, van Verordening
    (EEG) nr. 570/88 van de Commissie (3) behelst de voor-
    waarden voor steun voor het gebruik van marktboter             (1) PB L 61, blz. 37.
    voor de vervaardiging van banketbakkerswerk of con-            (2) Beschikkingen 2000/448/EG en 2000/449/EG: PB L 180, resp.
    sumptie-ijs: de boter moet in de lidstaat van productie            blz. 46 en blz. 49.
                                                                   (3) Verordening (EEG) nr. 570/88 van de Commissie betreffende de
    voldoen aan de normen inzake omschrijving en indeling              verkoop tegen verlaagde prijs van boter en de toekenning
    als bedoeld in artikel 1, lid 3, sub b, van Verordening            van steun voor boter en boterconcentraat bestemd voor de
    (EEG) nr. 985/68 van de Raad (4) inhoudende dat zij wat            vervaardiging van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere
    Belgische boter betreft, uitsluitend mag zijn ingedeeld            voedingsmiddelen (PB L 55 van 1.3.1988, blz. 31).
    als „boter met controlemerk”. De Commissie stelt ten           (4) Verordening (EEG) nr. 985/68 van de Raad houdende vaststelling
    onrechte, dat de voorwaarden van artikel 1, lid 3, sub a,          van de algemene voorschriften betreffende de interventiemaatre-
                                                                       gelen op de markt voor boter en room (PB L 169 van 18.7.1968,
    van Verordening (EEG) nr. 985/68 (productie van boter              blz. 1).
    onder meer op basis van zure of zoete room) toch van           (5) Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
    toepassing waren, omdat zij een algemene definitie van             betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
    boter behelzen en de twee voorwaarden onder de oude                beleid.
    regeling cumulatief golden. Wegens de indeling als „mel-       (6) Zaak T-117/95, Jurispr. blz. II-98.
    kerijboter, extrakwaliteit” door de Belgische autoriteiten
    op 28 februari 1994, kwam de technologisch aangepaste
    boter van de vennootschap Corman, die tot nog toe
    aanspraak verleende op de steun als bedoeld in artikel 9
    bis van Verordening (EEG) nr. 570/88, voortaan ook in
    aanmerking voor de gemeenschapssteun krachtens artikel
    1 van Verordening (EEG) 570/88, zonder dat de toepasse-
    lijke gemeenschapsrechtelijke voorschriften of het pro-        Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 3 de Orense van
    duct zelf enige wijziging hadden ondergaan.                    17 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                   tussen A. Barreira Pérez, enerzijds, en Instituto Nacional
    Aan de voorwaarden voor toepassing van de artikelen 2          de la Seguridad Social en Tesorerı́a General de la Seguri-
    en 3 van Verordening nr. 729/70 (5), te weten het                                     dad Social, anderzijds
    bestaan van onregelmatigheden of verzuimen, is in de
    onderhavige zaak des te minder voldaan, omdat de
                                                                                (Zaak C-347/00)
    uitlegging die België geeft aan de voorschriften, gesteld
    dat zij als onjuist werd beschouwd — quod non — in de
    eerste plaats terug te voeren is op de schending van het                                 (2000/C 355/14)
    rechtszekerheidsbeginsel door toedoen van de Europese
    Commissie zelf.                                                De Juzgado de lo Social nr. 3 de Orense heeft bij beschikking
                                                                   van 17 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
    Gelet op het subsidiariteitsbeginsel en de vaste recht-        op 20 september 2000, in het geding tussen A. Barreira Pérez,
    spraak van het Hof van Justitie inzake de residuele            enerzijds, en Instituto Nacional de la Seguridad Social en
    bevoegdheid van de lidstaten, wanneer een communautai-         Tesorerı́a General de la Seguridad Social, anderzijds, het Hof
    re harmonisatie niet volledig en exhaustief is, bleef België   van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    bevoegd inzake de indeling van boter die zij als „boter        een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
    met controlemerk” kon aanmerken.
                                                                   1)    Moet artikel 1, sub r en s, van Verordening nr. 1408/71
—   Schending van het evenredigheidsbeginsel: het bedrag van             aldus worden uitgelegd, dat mede wettelijk als „tijdvakken
    de door de vennootschap Corman ontvangen steun is                    van verzekering” gelden de tijdvakken van niet werkelijke
    hetzelfde ongeacht of de steun — volgens de Commissie                premiebetaling die volgens de nationale wetgeving van
    ten onrechte — wordt toegekend op basis van artikel 1,               een lidstaat in aanmerking moeten worden genomen voor
    dan wel op basis van artikel 9 bis van Verordening (EEG)             de vaststelling van het aantal jaren van premiebetaling
    nr. 570/88, conform de zienswijze van de Europese                    waarvan het bedrag van het in de eigen wetgeving
    Commissie.                                                           geregelde ouderdomspensioen afhangt?


title: Beroep, op 28 februari 1995 ingesteld door Euroc AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-71/95)

text:
Nr. C 137/28            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
Beroep, op 28 februari 1995 ingesteld door Euroc AB tegen                2 . de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                            gelasten, met inachtneming van de rechtsopvatting van
                          ( Zaak T-71/95 )                                   het Gerecht opnieuw te beslissen over het verzoek van
                                                                             Duitsland van 2 mei 1994 om terugbetaling of kwijt
                             ( 95/C 137/65 )                                 schelding van invoer- of uitvoerrechten.
                       (Procestaai: Engels)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 28 februari 1995 beroep ingesteld tegen                   Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijk
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Euroc                      heid naar Duits recht die aluminium verkoopt en een enkele
AB, vertegenwoordigd door N. Forwood Q. C. , en J. Cook,                 keer ook invoert, komt op tegen de beschikking van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         Commissie van 14 november 1994 houdende afwijzing van
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10 .
                                                                         haar verzoek om kwijtschelding van de rechten bij invoer
                                                                         van aluminium uit Joegoslavië .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— de beschikking van de Commissie van 30 november                        In mei en juni 1990 had verzoekster bepaalde hoeveelheden
     1994 ( l ) nietig te verklaren, althans gedeeltelijk, voor          aluminium ingevoerd . In het kader van deze invoer was zij
     zover zij verzoekster treft;                                        met haar Joegoslavische exporteur overeengekomen, dat
                                                                         deze alle verschuldigde douanerechten zou dragen en wel in
                                                                         de vorm van een vermindering van de koopprijs . Het
— de bij artikel 9 opgelegde geldboete in te trekken althans             bevoegde Duitse douanekantoor liet de ingevoerde alumi
     te verlagen;                                                        nium vrij van rechten in het vrije verkeer brengen. Deze
                                                                         beslissing van het douanekantoor was niet voorlopig en zij
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                was evenmin onder voorbehoud van latere controle geno
                                                                         men. Op basis van deze schriftelijke douaneverklaring
Middelen en voornaamste argumenten:                                      maakte verzoekster de koopprijs voor de betrokken goede
                                                                         ren zonder vermindering aan de Joegoslavische exporteur
                                                                         over .
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-70/95 .
                                                                         Nadat verzoekster in mei en juli 1992 twee aanmaningen tot
(') PB nr . L 343 van 30 . 12 . 1994, blz . 1 .                          nabetaling van douanerechten had ontvangen, trachtte zij
                                                                         contact op te nemen met haar Joegoslavische exporteur,
                                                                         doch wegens de burgeroorlog die kort tevoren in Joegoslavië
                                                                         was uitgebroken, slaagde zij daar niet in. Als grond voor de
                                                                         aanmaning tot nabetaling werd gegeven, dat de invoer van
                                                                         de betrokken aluminium na de uitputting van een aan
                                                                         Joegoslavië verleend tariefcontingent en na de daaraanvol
            Beroep, op 3 maart 1995 ingesteld door                       gende wederinvoering van het gemeenschappelijk douane
    Günzler Aluminium GmbH tegen Commissie van de                        tarief had plaatsgevonden.
                   Europese Gemeenschappen
                           ( Zaak T-75/95 )                              Verzoekster beroept zich op „ buitengewone omstandighe
                              ( 95/C 137/66 )                            den " in de zin van artikel 13 , eerste alinea, van Verordening
                                                                         ( EEG ) nr . 1430/79 . Zij wijst erop, dat de eerste beslissing
                                                                         van de Duitse douaneautoriteiten de grond vormde waarop
                         (Procestaai: Duits)                             zij van de koopprijs geen bedrag had afgetrokken dat
                                                                         overeenkwam met de verschuldigde douanerechten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 3 maart 1995 beroep tegen Commissie van                   Bovendien zijn de twee aanmaningen tot nabetaling één a
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Günzler                        twee jaar na bekendmaking in het Publikatieblad van de
Aluminium GmbH, gevestigd te Ostfildern ( Bondsrepubliek
                                                                         wederinvoering van het gemeenschappelijk douanetarief
Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Strauss , advocaat te
                                                                         verricht. Daar verzoekster slechts nu en dan goederen
Stuttgart ( Bondsrepubliek Duitsland ), domicilie gekozen                invoert, kan van haar geen kennisniveau en praktijkervaring
hebbende te diens kantore .
                                                                         in douanezaken worden verlangd die verder gaan dan het
                                                                         kennisniveau en de ervaring van de daartoe bevoegde
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                     instanties .
 1 . nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      de Europese Gemeenschappen van 14 november 1994
      ( betreft: REM : 16/94 );


title: Zaak C-109/13: Beroep ingesteld op 6 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Finland

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/13

         Beroep ingesteld op 6 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-109/13)
   2013/C 123/21
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, O. Beynet en I. Koskinen)

      Verwerende partij: Republiek Finland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Finland de krachtens artikel 49, lid 1, van richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door voor het Finse vasteland niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om artikel 2, leden 1, 2, 5, 7, 8, 9, 11, 13, 14, 17, 18, 19, 21, 22, 24, 28 tot en met 35, artikel 3, lid 5, sub a, en lid 9, sub c, artikel 9, leden 1, 2, 3, 7, 9, 10 en 12, de artikelen 10 en 11, artikel 12, sub d en h, de artikelen 13 en 14, artikel 16, lid 1, tweede en derde volzin, en leden 2 en 3, de artikelen 17 tot en met 23, artikel 25, lid 1, artikel 26, lid 2, sub c, derde en vierde volzin, sub d, tweede en vierde volzin en lid 3, artikel 29, artikel 35, leden 4 en 5, artikel 36, sub a tot en met e, g en h, artikel 37, lid 1, sub b tot en met u, lid 3, lid 4, sub b en d, leden 5 en 9, artikel 38, lid 1, artikel 39, leden 1, 4 en 8, artikel 40, leden 1, 2, 3, 6 en 7, alsmede bijlage I, lid 1, sub a, zesde en achtste streepje, sub d, f en j, van deze richtlijn in nationaal recht om te zetten of deze in elk geval niet aan de Commissie mee te delen en door de provincie Åland niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van de genoemde richtlijn in nationaal recht of in elk geval deze niet aan de Commissie mee te delen;

               —

               de Republiek Finland overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 32 140,80 EUR per dag, die vanaf de dag van de uitspraak in de onderhavige zaak van toepassing wordt;

               —

               de Republiek Finland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 3 maart 2011 verstreken.

      (1)  PB L 211, blz. 55.


title: Zaak T-341/02: Beroep, op 14 november 2002 ingesteld door Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
11.1.2003              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 7/25
—      verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in         Beroep, op 14 november 2002 ingesteld door Regione
       deze van verzoekers.                                            Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                                                                                (Zaak T-341/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 7/49)
De vereniging SEGI en haar twee woordvoerders eisen vergoe-
ding van de schade die zij naar eigen zeggen hebben geleden                                   (Procestaal: Italiaans)
ingevolge de plaatsing van deze vereniging op de lijst van
personen, groepen en entiteiten die betrokken zijn bij terroristi-
sche daden, op grond van gemeenschappelijk standpunt 2001/
931/GBVB van 27 december 2001 (1), zoals bevestigd bij                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
gemeenschappelijk standpunt 2002/340/GBVB van de Raad                  schappen is op 14 november 2002 beroep ingesteld tegen de
van 2 mei 2002 (2), en bij gemeenschappelijk standpunt 2002/           Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Regione
940/GBVB van de Raad van 17 juni 2002 ( 3).                            Siciliana, vertegenwoordigd en verdedigd door de Avvocatura
                                                                       dello Stato.
Tot staving van hun vordering voeren verzoekers aan dat het
gemeenschappelijk standpunt waartegen hun beroep gericht               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
is, op verschillende gronden onwettig is, namelijk wegens
schending van meerdere grondrechten, fundamentele vrijheden            —     nietig te verklaren beschikking nr. 109206 van de
en beginselen die zijn neergelegd in het Europees Verdrag voor               Commissie van 5 september 2002, betreffende de sluiting
de rechten van de mens en het Handvest van de grondrechten,                  van het dossier inzake het Groot Project „Autostrada
zoals het vermoeden van onschuld, het recht op een daadwer-                  Messina-Palermo” (EFRO nr. 93.05.03.001 — ARINCO
kelijke rechtsbescherming, voorzover niet via gerechtelijke                  nr. 93.IT.16.009);
weg tegen het betrokken gemeenschappelijk standpunt kan
worden opgekomen, de vrijheid van meningsuiting, met name
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
om voor het recht op zelfbeschikking op te komen en via
onderhandelingen een oplossing van het Baskische conflict na
te streven, alsmede het recht op eerbiediging van het privé-
leven.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers betogen tevens dat de procedure die heeft geleid
tot de vaststelling van besluit 2001/931/GBVB, onwettig is             Bij de bestreden beschikking, die betrekking heeft op het
                                                                       gedeeltelijk met bijstand van het Europees Fonds voor Regiona-
verlopen, aangezien de Raad op 27 december 2001 vier
teksten heeft goedgekeurd betreffende de bestrijding van het           le Ontwikkeling (EFRO) gefinancierde Groot Project „Au-
                                                                       tostrada Palermo-Messina”, is de procedure inzake de bijstands-
terrorisme en de omschrijving van personen, groepen en
                                                                       verlening van dit fonds gesloten. Daarbij zijn in aanmerking
entiteiten die betrokken zijn bij terroristische daden. Deze vier
teksten zijn nauw met elkaar verbonden en kunnen niet los              genomen de uitgaven voor de weggedeelten die op de datum
                                                                       van de vaststelling van deze beschikking waren voltooid. In de
van elkaar worden gelezen. Het Parlement werd echter enkel
                                                                       beschikking is bijgevolg besloten dat een saldo van EFRO-
over verordening nr. 2580/2001 geraadpleegd, en niet over de
                                                                       bijstand ten belope van 26 378 246 EUR verschuldigd is
andere teksten, waaronder gemeenschappelijk stand-
                                                                       alsmede dat een bedrag van 58 036 177 EUR moet worden
punt 2001/931/GBVB. Ofschoon laatstbedoelde teksten for-
meel gezien gemeenschappelijke standpunten zijn, omvatten              teruggevorderd.
zij bepalingen die onder het gebied van JBZ (Justitie en
Binnenlandse Zaken) vallen of die een weerspiegeling zijn van
                                                                       Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op:
besluiten of kaderbesluiten waarover het Parlement ingevolge
artikel 39, lid 1, van het EU-Verdrag had moeten worden
geraadpleegd.                                                          —     misbruik van bevoegdheid, voorzover de bestreden be-
                                                                             schikking afkomstig is van de directeur-generaal van het
                                                                             DG Regionaal Beleid, en niet van een lid van de Commis-
Verzoekers beroepen zich ten slotte op een schending van de                  sie. Terwijl in de voorgaande beschikkingen in het
rechten van verdediging en van de motiveringsplicht.                         kader van het betrokken project, de beschikkingen van
                                                                             22 december 1993 en 28 juli 1995, de einddatum voor
                                                                             de inaanmerkingneming voor medefinanciering telkens
                                                                             was vastgesteld op 31 december 1997, de termijn waar-
( 1) PB L 344 van 28.12.2001, blz. 93.
( 2) PB L 116 van 3.5.2002, blz. 75.
                                                                             binnen de uitgaven waren verricht, is in de bestreden
( 3) PB L 160 van 18.6.2002, blz. 32.                                        beschikking de inaanmerkingneming van kosten voor het
                                                                             eerst afhankelijk gesteld van het functioneren, binnen een
                                                                             redelijk tijdsbestek, van de bouwwerken waarvoor de
                                                                             uitgaven waren verricht.
 ---pagebreak--- C 7/26                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        11.1.2003
—    schending en onjuiste toepassing van de artikelen 24 en               de bouwwerken. Deze verwijzingen zijn opgenomen in
     25 van verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling                 het voorstel tot afsluiting van 22 december 2001 terwijl
     van toepassingsbepalingen van verordening (EEG)                       de werken in volle uitvoering waren en de bevoegde
     nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de                  administratie reeds de desbetreffende bevestigingen had
     bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen              ingediend. De bestreden beschikking heeft het begrip
     enerzijds en van die bijstandsverlening met die van                   functioneren van de bouwwerken dus geïnterpreteerd op
     de Europese Investeringsbank en de andere bestaande                   een wijze die weliswaar gunstiger is dan in het voorstel
     financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij             tot afsluiting, maar die hoe dan ook de aanvankelijk
     verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli                 vastgestelde beginselen met betrekking tot de regels voor
     1993 ( 1).                                                            de inaanmerkingneming van uitgaven in het kader van
                                                                           de communautaire medefinanciering ingrijpend heeft
—    tegenstrijdige gedragingen en schending van het vertrou-              gewijzigd.
     wensbeginsel. Overeenkomstig de reeds aangehaalde be-
     schikkingen van 28 juli 1995 konden de tot en met              Verzoekster beroept zich ten slotte ook op schending van de
     31 december 1997 verrichte uitgaven voor medefinancie-         motiveringsplicht.
     ring in aanmerking komen, waarbij werd niet gesproken
     over de voltooiing van de werken of het functioneren van       (1 ) Respectievelijk PB L 374, blz. 1, en L 193, blz. 20.


title: Zaak C-133/02: Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Timmermans Diessen B.V. en de Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Roosendaal

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 144/21
Middelen en voornaamste argumenten                                            a)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract en water, en
                                                                                van
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte geoordeeld dat
      zijn vordering is verjaard. Na de instelling van het beroep             b)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract, 0,8 % citroen-
      hebben verweerders hem nog verbindend toegezegd, hem                          zuur en water, geen bereidingen op basis van thee-
      na afloop van bij het Hof aanhangige proefprocessen                           extracten zijn?
      een verbindend aanbod tot schadeloosstelling te doen.
      Verweerders kunnen hier niet gewoon overheen stappen              2.    Is verordening (EG) nr. 306/2001 (2) van de Commissie
      en de verjaring inroepen. Verder is het Gerecht eraan                   van 12 februari 2001 tot indeling van bepaalde goederen
      voorbijgegaan dat hem niet is gewezen op de rechtsmid-                  in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 44, blz. 25)
      delen die hem ter beschikking staan.                                    geldig wat de in de nummers 2 en 3 van de bijlage
                                                                              beschreven producten betreft?
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte aangenomen
      dat de weigering om hem referentiehoeveelheden toe te
      kennen op andere gronden was gebaseerd dan op de                  (1) PB L 279 van 23.10.2001, blz. 1.
      regeling van artikel 3 bis van verordening nr. 857/84 (2).        (2) PB L 044 van 15.2.2001, blz. 25 .
      Het Gerecht heeft in zoverre niet litigieuze punten ter
      kennis genomen en beoordeeld.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
(2) Verordening (EG) nr. 857/84 van de Raad houdende algemene
    voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van
    verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk
    en zuivelproducten (PB L 90, van 1.4.1984, blz. 13).                Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amster-
                                                                        dam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Timmermans Diessen B.V. en de
                                                                           Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Roosendaal
                                                                                (Zaak C-133/02)
                                                                                (2002/C 144/36)
Verzoek van het Finanzgericht München van 27 februari
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      Krings GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg
                                                                        Het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam heeft bij
                                                                        uitspraak van 2 april 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-130/02)                                van Justitie op 10 april 2002, in het geding tussen Timmer-
                                                                        mans Diessen BV en de Inspecteur Belastingdienst/Douanedis-
                                                                        trict Roosendaal, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                         (2002/C 144/35)                                schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vraag:
                                                                        Biedt artikel 9, lid 1, van het CDW (1) in verbinding met
Finanzgericht München heeft bij beschikking van 27 februari             artikel 12, lid 5, letter a, punt iii, van het CDW voor de
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april         douaneautoriteiten de wettelijke grondslag om een bindende
2002, in het geding tussen Krings GmbH en Oberfinanzdirek-              tariefinlichting in te trekken, wanneer zij het daarin vastgelegde
tion Nürnberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             standpunt omtrent de interpretatie van de voor de tariefinde-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                ling van deze goederen toepasselijke wettelijke bepalingen
navolgende vragen:                                                      wijzigen, ook al geschiedt die wijziging binnen de termijn van
                                                                        zes jaar?
1.    Moet de gecombineerde nomenclatuur in de versie van
      bijlage I van verordening (EG) nr. 2031/2001 (1) (PB              (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
      L 279) van 23 oktober 2001 tot wijziging van bijlage I                1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
      van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met                     1992, L 302, blz. 1).
      betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
      gemeenschappelijk douanetarief, aldus worden uitgelegd
      dat mengsels van


title: Zaak T-82/08: Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/35

         Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Guardian Industries en Guardian Europe/Commissie
   (Zaak T-82/08)
   (2008/C 107/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Guardian Industries Corp. (Auburn Hills, Verenigde Staten) en Guardian Europe Sàrl (Dudelange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Völcker, F. Louis, A. Vallery. C. Eggers en H.-G. Kamann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1 van de bestreden beschikking nietig verklaren om de in de afdelingen A.1 en A.2 uiteengezette redenen;

               —

               de aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 5791 def. (zaak COMP/39.165 — Vlakglas) van 28 november 2007, die hun officieel ter kennis is gebracht op 3 december 2007, waarbij de Commissie heeft geoordeeld dat zij samen met andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 EER door van 20 april 2004 tot 22 februari 2005 te hebben deelgenomen aan een ingewikkeld samenstel van overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen die de gehele EER bestreken.
   Volgens verzoeksters dient de bestreden beschikking nietig te worden verklaard — en de aan hen opgelegde geldboete dienovereenkomstig te worden aangepast — omdat zij op de navolgende grove fouten berust:

               i)

               de Commissie heeft geen nauwkeurige en overeenstemmende bewijzen aangedragen voor haar stelling dat verzoeksters voor de bijeenkomst van 11 februari 2005 hebben deelgenomen aan het door drie gevestigde glasproducenten geleide kartel;

               ii)

               de Commissie heeft geen bewijzen aangedragen voor haar stelling dat verzoeksters op die bijeenkomst zijn toegetreden tot overeenkomsten die de gehele EER bestreken.

         Verder vragen verzoeksters het Hof, met gebruikmaking van zijn volledige rechtsmacht de aan hen opgelegde geldboeten te verlagen. In dit verband stellen zij allereerst dat de Commissie, zonder aan te geven waarom, in afwijking van haar eigen vaste praktijk en duidelijk in strijd met vaste rechtspraak van het Hof verkopen binnen de bedrijfskolom (captive sales) voor een bedrag van 1 miljard EUR heeft uitgesloten van de berekening van de geldboeten die zijn opgelegd aan de andere ondernemingen tot wie de beschikking is gericht, en daardoor de marktpositie van verzoeksters grovelijk heeft opgeschroefd, en ten tweede dat de Commissie is voorbijgegaan aan het feit dat verzoeksters bij de overtreding in wezen een beperkte en passieve rol hebben gespeeld vergeleken met de langdurige inspanningen van de andere deelnemers om de vlakglasverkopen in Europa te kartelliseren en met hun pogingen om verzoeksters daarbij te betrekken.


title: Zaak T-331/17: Beroep ingesteld op 23 mei 2017 — Steifer/EESC

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/53

         Beroep ingesteld op 23 mei 2017 — Steifer/EESC
   (Zaak T-331/17)
   (2017/C 231/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Guy Steifer (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur human ressources en financiële middelen van het EESC van 21 oktober 2012 tot afwijzing van verzoekers verzoek om terugbetaling van het deel van zijn aan de regeling van de Unie overgedragen Belgisch pensioenrechten dat niet tot extra pensioenjaren heeft geleid, vermeerderd met de toepasselijke rente;

               —

               nietigverklaring van de kennisgeving van vaststelling van verzoekers ouderdomspensioenrechten, vastgesteld bij besluit nr. 360/03 A van 15 december 2003, voor zover daarbij wordt uitgesloten of niet wordt voorzien in de terugbetaling van de bij zijn ouderdomspensioen behorende periodieke achterstallen die de Federale pensioendienst van het Koninkrijk België wegens de overdracht van zijn pensioenrechten met ingang van 1 januari 2004 heeft overgemaakt op de bankrekening van het EESC;

               —

               veroordeling van het EESC tot terugbetaling aan verzoeker van het bedrag van de periodieke achterstallen die de Federale pensioendienst sinds 1 januari 2004 aan het EESC betaalt wegens de overdracht van zijn pensioenrechten, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet die de ECB voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, vanaf de datum waarop die terugbetalingen hadden moeten plaatsvinden en tot aan de volledige betaling;

               —

               veroordeling van het EESC tot maandelijkse terugbetaling aan verzoeker van het bedrag van de periodieke achterstallen die de Federale pensioendienst in de toekomst nog op de bankrekening van het EESC zal overmaken;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker een enkel middel aan, ontleend aan schending van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking van de Europese Unie, het eigendomsrecht en artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut uitgelegd in het licht van de doelstellingen ervan, aangezien de bestreden besluiten verzoekers recht op terugbetaling van het bedrag van zijn nationale pensioen dat niet heeft bijgedragen tot de vorming van zijn pensioen van de Europese Unie, uitsluiten dan wel niet daarin voorzien


title: Zaak T-299/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  18 november 2005  — Selmani tegen Raad en Commissie ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Gemeenschappelijke standpunten van Raad — Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strĳd tegen terrorisme — Beroep tot nietigverklaring — Kennelijke onbevoegdheid — Verval termijn — Ontvankelijkheid )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 november 2005 — Selmani tegen Raad en Commissie
   (Zaak T-299/04) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Gemeenschappelijke standpunten van Raad - Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strĳd tegen terrorisme - Beroep tot nietigverklaring - Kennelijke onbevoegdheid - Verval termijn - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 48/65)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Abdelghani Selmani (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: C. Ó Brian, solicitor)

      Verweerders: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan en D. Canga Fano als gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en C. Brown als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van artikel 2 van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70), van artikel 1 van besluit 2004/306/EG van de Raad van 2 april 2004 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 en tot intrekking van besluit 2003/902/EG (PB L 99, blz. 28), en van alle besluiten van de Raad op basis van verordening nr. 2580/2001 die dezelfde gevolgen hebben als besluit 2004/306, voorzover deze op verzoeker van toepassing zijn.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak T-258/04: Beroep, op 28 juni 2004 ingesteld door Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/21

         Beroep, op 28 juni 2004 ingesteld door Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-258/04)
   (2004/C 251/39)
   Procestaal: Pools
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Republiek Polen, vertegenwoordigd door Jarosław Pietras als gemachtigde.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de artikelen 5, 6, leden 1, 2 en 3, 7, lid 1, en 8, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 9, blz. 8);

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met betrekking tot artikel 5 van verordening nr. 60/2004 voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               schending van het beginsel van vrij verkeer van goederen door de invoering van douanerechten ten bedrage van de erga omnes-invoerrechten, die liggen boven het bedrag van de invoerrechten die golden in de tijd vóór de toetreding van Polen tot de Europese Unie;

               —

               onbevoegdheid van de Commissie en schending van de artikelen 22 en 44, eerste alinea, en deel 5 van bijlage IV van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1), door de vaststelling van maatregelen waarmee bepaalde in de Toetredingsakte gestelde voorwaarden waaronder de Republiek Polen de regels van de douane-unie heeft aanvaard, worden gewijzigd, en doordat de bestreden bepaling betrekking heeft op producten die niet onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen;

               —

               schending van het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, door de vaststelling van maatregelen die voor subjecten uit Polen in een andere behandeling voorzien dan voor subjecten uit de Gemeenschap van 15 staten die zich in dezelfde situatie bevinden;

               —

               schending van een wezenlijk vormvereiste door ontoereikende motivering van de vastgestelde maatregelen;

               —

               schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen door de invoering van een met bepaalde voorwaarden in voormelde Toetredingsakte strijdige procedure voor producten die op 1 mei 2004 tijdelijk waren opgeslagen, zich in een douaneprocedure of in transit in de uitgebreide Gemeenschap bevonden, met name door de invoering van douanerechten waarvan het bedrag hoger was dan de invoerrechten die in de tijd vóór de toetreding van Polen tot de Europese Unie golden.

         Met betrekking tot artikel 6, leden 1 en 2, van verordening nr. 60/2004 stelt verzoekster onbevoegdheid van de Commissie, alsmede schending van de artikelen 22 en 41, eerste alinea, van voormelde Toetredingsakte en deel 4 van bijlage IV van voormelde Toetredingsakte in verband met verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (2), voorzover volgens de bestreden bepalingen de Commissie rekening houdt met de verwerkte producten met een zeker suikergehalte (suikerequivalent) bij de bepaling van het bestaan van abnormale suiker- en isoglucosevoorraden, en voorzover bij de bestreden bepalingen wordt verboden om de abnormale suiker- en isoglucosevoorraden weg te werken door uitvoer van de verwerkte producten met een zeker suikergehalte (suikerequivalent).
   Met betrekking tot de artikelen 6, lid 3, 7, lid 1, en 8, lid 2, van verordening nr. 60/2004 stelt verzoekster schending van de beginselen van loyaliteit en goede trouw in de betrekkingen tussen de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap (artikel 10 EG), voorzover Polen bij de bestreden bepalingen verplichtingen worden opgelegd die in de praktijk onmogelijk kunnen worden uitgevoerd, alsmede de medewerking wordt geweigerd ten einde de gerezen problemen het hoofd te bieden.
   Met betrekking tot alle bestreden bepalingen van verordening nr. 1972/2003 stelt verzoekster misbruik van bevoegdheid van de Commissie door de vaststelling van maatregelen waarvan het werkelijke doel niet is, de aanvaarding van de regels van het gemeenschappelijk landbouwbeleid door Polen gemakkelijker te maken, maar de markt van de Gemeenschap van 15 staten tegen de concurrentie van de Poolse landbouwproducenten te beschermen.

      (1)  PB L 236, blz. 33.

      (2)  PB L 178, blz. 1, zoals gewijzigd.


title: Beroep, op 25 september 1998 ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-353/98)

text:
C 340/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.11.98
    4. De voertuigen waarvoor steun uit hoofde van het            Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
        Plan is verleend, maken minder dan 0,5 % van het          schappen, vertegenwoordigd door M. Nolin en L. Pigna-
        Spaanse park van bedrijfsvoertuigen uit en zou te         taro, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
        verwaarlozen zijn in relatie tot het Europese park.       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                  de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    5. 81 % van de steunontvangers die voertuigen met
        een hoger tonnage (type A of E) heeft gekocht,
                                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
        heeft eÂeÂn enkel voertuig in deze tonnageklasse en
        97 % heeft minder dan vijf voertuigen, zodat het
        om zeer kleine ondernemingen gaat.                        Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet bin-
                                                                       nen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuurs-
Ð Strijd met artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Ver-              rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
    drag:                                                              te voldoen aan de Richtlijnen 95/18/EG (1) en 95/19/
                                                                       EG (2) van de Raad betreffende de verlening van ver-
                                                                       gunningen aan spoorwegondernemingen, respectieve-
    Het Koninkrijk Spanje is van mening dat redenen in
                                                                       lijk inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuur-
    verband met de milieubescherming of de verkeersvei-
                                                                       capaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de
    ligheid in casu de toepassing van artikel 92, lid 3,
                                                                       infrastructuur, en door ze in ieder geval niet binnen die
    onder c), van het EG-Verdrag rechtvaardigen, en dat
                                                                       termijnen aan de Commissie mee te delen, de krach-
    de positieve effecten van de voorgestelde maatregelen
                                                                       tens die richtlijnen op haar rustende verplichtingen
    op deze beide gebieden duidelijk zijn zonder dat de
                                                                       niet is nagekomen;
    capaciteit wordt uitgebreid.
Ð Schending van het vertrouwensbeginsel:                          Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
    De tijd die is verstrekken tussen elk verzoek om inlich-      Middelen en voornaamste argumenten
    tingen (drie periodes van volstrekt stilzwijgen van de
    Commissie van respectievelijk vier, zeven en drie
    maanden) hebben tot de logische en rechtmatige con-           Luidens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag zijn
    clusie geleid, dat de Commissie geen bezwaar had              richtlijnen voor de lidstaten verbindend ten aanzien van
    tegen de maatregelen van het Plan Renove Industrial.          het te bereiken resultaat. Voor de lidstaten brengt dat de
    Ofschoon de Commissie eenmaal te kennen gaf dat zij           verplichting mee, de in de richtlijnen gestelde termijnen in
    verplicht kon zijn om een voorlopige beschikking te           acht te nemen. In de onderhavige zaak is de termijn op
    geven waarbij van de Spaanse overheid werd verlangd           27 juni 1997 verstreken, zonder dat de Franse Republiek
    dat zij de betaling van de betrokken steun zou                de nodige maatregelen heeft vastgesteld, en, in ieder geval,
    opschorten, is een dergelijk vereiste nooit opgelegd.         zonder dat zij ze heeft meegedeeld.
    Bedoeld gewettigd vertrouwen was de reden waarom
    het aantal ontvangers van steun uit hoofde van het            (1) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 70.
    Plan Renove Industrial sterk is toegenomen.                   (2) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 75.
Ð Onevenredigheid en ontbreken van motivering:
    Wanneer steun in strijd met artikel 92 wordt verklaard
    doet zulks nog niet tegelijkertijd een verplichting tot
    terugbetaling ontstaan. Bij afweging van het herstel          Beroep, op 25 september 1998 ingesteld tegen Franse
    van de vrije mededinging die volgens de Commissie             Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
    wordt bedreigd, tegen de gehele reeks van feitelijke                                     schappen
    verliezen die de ontvangers van steun uit hoofde van                                 (Zaak C-354/98)
    het Plan als gevolg van de terugbetalingsverplichting
    zouden lijden, blijkt geen evenwicht mogelijk.                                         (98/C 340/25)
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 25 september 1998 beroep ingesteld tegen Franse
                                                                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van
Beroep, op 25 september 1998 ingesteld tegen Franse               haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                  hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                           schappen                               Wagner, Kirchberg.
                       (Zaak C-353/98)
                        (98/C 340/24)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
is op 25 september 1998 beroep ingesteld tegen Franse                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-282/00 (verzoek van het Tribunal Judicial da Comarca de Ponta Delgada om een prejudiciële beslissing): Refinarias de Açúcar Reunidas SA (RAR) tegen Sociedade de Indústrias Agricolas Açoreanas SA (Sinaga) ("Suiker — Besluit 91/315/EEG — Poseima-programma — Specifieke maatregelen ten behoeve van de Azoren en Madeira — Verordening (EEG) nr. 1600/92 — Verzending naar rest van Gemeenschap van witte suiker die op Azoren is geproduceerd uit ter plaatse geoogste suikerbieten of uit met vrĳstelling van heffing en/of douanerecht ingevoerde ruwe bietsuiker — Begrip, verwerking van producten — Begrip, traditionele verzendingen naar de rest van de Gemeenschap")

text:
5.7.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 158/3
                     ARREST VAN HET HOF                                      3)     Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen de verzending
                                                                                naar het Portugese vasteland van witte suiker die op de Azoren
                           (Vijfde kamer)                                           uit aldaar geoogste suikerbieten is geproduceerd en die, binnen
                                                                                de grens van een productie van 10 000 ton per jaar, in
                                                                                aanmerking komt voor de in artikel 25 van verordening
                          van 15 mei 2003                                           nr. 1600/92 bedoelde communautaire steun.
in zaak C-282/00 (verzoek van het Tribunal Judicial da                       4)     Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen verzending naar
Comarca de Ponta Delgada om een prejudiciële beslissing):                           het Portugese vasteland van witte suiker die op de Azoren is
Refinarias de Açúcar Reunidas SA (RAR) tegen Sociedade                              geproduceerd uit ruwe bietsuiker welke onder de in titel I van
     de Indústrias Agricolas Açoreanas SA (Sinaga) (1)                              verordening nr. 1600/92 bedoelde specifieke bevoorradings-
                                                                                regeling is ingevoerd, op voorwaarde dat het daarbij gaat om
                                                                                traditionele verzendingen in de zin van artikel 8, tweede alinea,
(„Suiker — Besluit 91/315/EEG — Poseima-programma —                                 van deze verordening.
Specifieke maatregelen ten behoeve van de Azoren en Madei-
ra — Verordening (EEG) nr. 1600/92 — Verzending naar
rest van Gemeenschap van witte suiker die op Azoren is                       (1 ) PB C 247 van 26.8.2000.
geproduceerd uit ter plaatse geoogste suikerbieten of uit met
vrijstelling van heffing en/of douanerecht ingevoerde ruwe
bietsuiker — Begrip, verwerking van producten — Begrip,
traditionele verzendingen naar de rest van de Gemeenschap”)
                          (2003/C 158/03)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                van 13 mei 2003
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                in zaak C-463/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 56 EG — Stelsel
In zaak C-282/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        van administratieve vergunning inzake geprivatiseerde on-
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Judicial da Comarca
                                                                                dernemingen”)
de Ponta Delgada (Portugal), in het aldaar aanhangige geding
tussen Refinarias de Açúcar Reunidas SA (RAR) en Sociedade
de Indústrias Agricolas Açoreanas SA (Sinaga), om een preju-                                            (2003/C 158/04)
diciële beslissing over de uitlegging van verordening (EEG)
nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende                                                      (Procestaal: Spaans)
specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten
behoeve van de Azoren en Madeira (PB L 173, blz. 1), heeft
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
kamerpresident, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward,                                                   dentie van het Hof)
P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                                   In zaak C-463/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigden: M. Patakia en M. Desantes, vervolgens
                                                                             M. Patakia en G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
1)    De raffinage van ruwe bietsuiker ter verkrijging van witte suiker      (gemachtigde: N. Díaz Abad), ondersteund door Verenigd
      moet worden beschouwd als verwerking van een product in de             Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtig-
      zin van artikel 8, tweede alinea, van verordening (EEG)                de: R. Magrill, bijgestaan door D. Wyatt, QC, en J. Crow,
      nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992 houdende                      barrister), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
      specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten             stellen dat de artikelen 2 en 3, leden 1 en 2, juncto artikel 1
      behoeve van de Azoren en Madeira.                                      van Ley 5/1995 de régimen jurídico de enajenación de
                                                                             participaciones públicas en determinadas empresas (wet nr. 5/
2)    Verzendingen die bij de inwerkingtreding van verordening               1995 houdende rechtsregeling voor de vervreemding van
      nr. 1600/92, op 1 juli 1992, actueel waren en regelmatig               openbare participaties in bepaalde ondernemingen) van
      en in een zekere omvang plaatsvonden, vormen traditionele              23 maart 1995 (BOE nr. 72 van 25 maart 1995, blz. 9366) en
      verzendingen naar de rest van de Gemeenschap in de zin van             de koninklijke besluiten ter uitvoering van artikel 4 van die
      artikel 8, tweede alinea, van deze verordening. Het staat aan de       wet [koninklijk besluit nr. 3/1996 van 15 januari 1996
      verwijzende rechter om te beoordelen of dit het geval was met de       betreffende Repsol SA (BOE nr. 14 van 16 januari 1996,
      in de tabel in de verwijzingsbeschikking vermelde verzendingen         blz. 1133), koninklijk besluit nr. 8/1997 van 10 januari 1997
      van suiker van de Azoren naar het Portugese vasteland en naar          betreffende Telefónica de España SA en Telefónica Servicios
      Madeira tussen 1907 en 1992.                                           Móviles SA (BOE nr. 10 van 11 januari 1997, blz. 907),