title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-114/01 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): AvestaPolarit Chrome Oy ("Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstof — Productieresidu — Mĳn — Gebruik — Opslag — Artikel 2, lid 1, sub b — Begrip andere voorschriften — Nationale wettelĳke regeling die niet onder richtlĳnen 75/442/EEG en 91/156/EEG valt")

text:
1.11.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/7
                     ARREST VAN HET HOF                                             heeft op het beheer van die afvalstoffen als zodanig in de zin
                                                                                van artikel 1, sub d, van de richtlijn en zij ten minste een niveau
                                                                                van milieubescherming oplevert dat gelijkwaardig is aan dat
                             (Zesde kamer)
                                                                                van de richtlijn, zulks ongeacht de datum waarop zij in werking
                                                                                is getreden.
                      van 11 september 2003
                                                                              (1) PB C 173 van 16.6.2001.
in zaak C-114/01 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
om een prejudiciële beslissing): AvestaPolarit Chrome
                                  Oy (1)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 75/442/                                               ARREST VAN HET HOF
EEG en 91/156/EEG — Begrip „afvalstof” — Productiere-
sidu — Mijn — Gebruik — Opslag — Artikel 2, lid 1, sub b
                                                                                (Vijfde kamer)
— Begrip „andere voorschriften” — Nationale wettelijke
regeling die niet onder richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/
                               EEG valt”)                                                           van 18 september 2003
                                                                              in zaak C-125/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig
                            (2003/C 264/10)                                   om een prejudiciële beslissing): Peter Pflücke tegen Bun-
                                                                                desanstalt für Arbeit (1)
                             (Procestaal: Fins)
                                                                              („Bescherming van werknemers — Insolventie van werkge-
                                                                              ver — Waarborg inzake betaling van loonaanspraken —
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    Nationale bepaling die voorziet in vervaltermijn van twee
                            dentie van het Hof)                               maanden voor verzoek om betaling en in mogelijkheid tot
                                                                                heropening van deze termijn”)
                                                                                (2003/C 264/11)
In zaak C-114/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus                                                  (Procestaal: Duits)
(Finland), in een procedure ingeleid door AvestaPolarit Chrome
Oy, voorheen Outokumpu Chrome Oy, om een prejudiciële                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, sub a, en 2,                                           dentie van het Hof)
lid 1, sub b, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals
gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
1991 (PB L 78, blz. 32), heeft het Hof (Zesde kamer),                         In zaak C-125/01, betreffende een verzoek aan het Hof
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpre-              krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Leipzig (Duits-
sident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha                    land), in het aldaar aanhangige geding tussen Peter Pflücke en
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:               Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een                     de uitlegging van artikel 9 van richtlijn 80/987/EEG van de
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpas-
                                                                              sing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming
                                                                              van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283,
1)    In een situatie als die in de hoofdprocedure ontdoet de houder          blz. 23), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
      van ganggesteente en van na de ertsconcentratie resterend zand          volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
      die afkomstig zijn van de exploitatie van een mijn, zich van            D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann en A. Rosas, rechters;
      deze stoffen of is hij voornemens dan wel verplicht zulks te doen,      advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 18 septem-
      met als gevolg dat die stoffen moeten worden aangemerkt als             ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      afvalstoffen in de zin van richtlijn 75/442 van de Raad van             volgt:
      15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991,                     1)    Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980
      tenzij de houder ze rechtmatig gebruikt voor de noodzakelijke                 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
      opvulling van de galerijen van die mijn en afdoende garanties                 lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolven-
      geeft voor de identificatie en het daadwerkelijke gebruik van de              tie van de werkgever, verzet zich er niet tegen dat een in het
      daartoe bestemde stoffen.                                                     nationale recht opgenomen vervaltermijn wordt toegepast voor
                                                                                de indiening door een werknemer van zijn aanvraag van een
2)    Voorzover een nationale wettelijke regeling niet een maatregel                insolventievergoeding volgens de in deze richtlijn opgenomen
      is tot toepassing van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij                   regels, op voorwaarde dat deze termijn niet ongunstiger is dan
      richtlijn 91/156, met name artikel 11 daarvan, moet zij                       die voor vergelijkbare vorderingen op basis van nationaal recht
      worden beschouwd als een „ander voorschrift” in de zin van                    (gelijkwaardigheidsbeginsel) en de uitoefening van de door de
      artikel 2, lid 1, sub b, van die richtlijn dat een in die bepaling            communautaire rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet
      genoemde categorie afvalstoffen omvat, indien zij betrekking                  onmogelijk maakt (doeltreffendheidsbeginsel).


title: Zaak T-160/11: Beroep ingesteld op 18 maart 2011 — Petroci/Raad

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/26

         Beroep ingesteld op 18 maart 2011 — Petroci/Raad
   (Zaak T-160/11)
   2011/C 139/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Petroci Holding (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 houdende instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten en met name wat de onderneming PETROCI betreft, nietig te verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die in zaak T-142/11, SIR/Raad.


title: Zaak C-343/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikelen 3 en 4)

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/6

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-343/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikelen 3 en 4)
   2011/C 179/08
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: S. Pardo Quintillán, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40)

      Dictum

               1)

               Door niet te zorgen voor:

                           —

                           de opvang van het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Valle de la Orotava, Arenys de Mar, Alcossebre en Cariño met meer dan 15 000 inwonersequivalenten overeenkomstig artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, en

                           —

                           de behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Arroyo de la Miel, Arroyo de la Víbora, Estepona (San Pedro de Alcántara), Alhaurín el Grande, Coín, Barbate, Chipiona, Isla Cristina, Matalascañas, Nerja, Tarifa, Torrox Costa, Vejer de la Frontera, Gijón-Este, Llanes, Valle de Güimar, Noreste (Valle Guerra), Los Llanos de Aridane, Arenys de Mar, Pineda de Mar, Ceuta, Alcossebre, Benicarló, Elx (Arenales), Peñíscola, Teulada Moraira (Rada Moraira), Vinaròs, A Coruña, Cariño, Tui, Vigo, Aguiño Carreira-Ribeira, Baiona, Noia, Santiago, Viveiro en Irún (Hondarribia) met meer dan 15 000 inwonerequivalenten overeenkomstig artikel 4, leden 1, 3 en, in voorkomend geval, lid 4, van richtlijn 91/271,
                           is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak T-174/04: Beroep, op 6 mei 2004 ingesteld door Petrotub SA tegen Raad van Europese Unie.

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/16

         Beroep, op 6 mei 2004 ingesteld door Petrotub SA tegen Raad van Europese Unie.
   (Zaak T-174/04)
   (2004/C 179/32)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 mei 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door Petrotub SA, Roman, Roemenië, vertegenwoordigd door A.L. Merckx, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren artikel 1 van verordening (EG) nr. 235/2004 van de Raad van 10 februari 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2320/97 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde naadloze buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal uit, onder andere, Roemenië, voorzover dit betrekking heeft op de invoer in de Europese Gemeenschap van door Petrotub SA en Republica SA vervaardigde producten (1).

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden verordening is door de Raad vastgesteld teneinde te voldoen aan het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 9 januari 2003 (C-76/00 P). Bij dit arrest is het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 1999 (gevoegde zaken T-33/98 en T-34/98, Petrotub en Republica/Raad (2)) vernietigd en verordening (EG) nr. 2320/1997 van de Raad van 17 november 1997 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, voorzover deze betrekking had op Petrotub SA en Republica SA, nietigverklaard.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster, dat de Raad zijn discretionaire bevoegdheid krachtens artikel 233 EG heeft overschreden door het arrest aldus ten uitvoer te leggen dat daarmee inbreuk is gemaakt op de artikelen 6, leden 1 en 9, en 2, lid 11, van verordening (EG) nr. 384/96 (3). Meer in het bijzonder beroept verzoekster zich op schending van artikel 6, lid 9, doordat de bestreden verordening is vastgesteld op basis van het oorspronkelijke onderzoek, hoewel sinds de aanvang daarvan meer dan 15 maanden zijn verstreken. Voorts is sprake van schending van artikel 6, lid 1, omdat de vastgestelde antidumpingmaatregelen niet langer waren gebaseerd op informatie betreffende een periode van ten minste 6 maanden direct voorafgaand aan de inleiding van de procedure. Verzoekster voert verder nog aan, dat de bestreden verordening ontoereikend is gemotiveerd ten aanzien van de vraag waarom ter berekening van de dumpingmarge niet de eerste twee methoden bedoeld in artikel 2, lid 11, van verordening nr. 384/96 zijn gehanteerd, doch de derde methode. Op grond hiervan stelt verzoekster, dat de bestreden verordening tevens in strijd is met artikel 2, lid 11, van verordening nr. 384/1996 en met artikel 253 EG.

      (1)  PB L 40, blz. 12.

      (2)  Jurispr. blz. II-3837.

      (3)  PB L 56, blz. 1.


title: Zaak C-314/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 april 2011 in zaak T-320/09, Planet AE/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/12

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 april 2011 in zaak T-320/09, Planet AE/Commissie
   (Zaak C-314/11 P)
   2011/C 238/18
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en D. Triantafyllou)

      Andere partij in de procedure: Planet AE

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van 13 april 2011 in zaak T-320/09 vernietigen;

               —

               het beroep niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               verweerster in hogere voorziening verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Onjuiste uitlegging van besluit 2008/969/EG
               De registratie van verweerster in hogere voorziening in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS), die (in tegenstelling tot andere registraties) enkel op vermoedens berust, heeft geen ander gevolg dan een verscherping van het toezicht (artikel 16 van het besluit) die geen bindende gevolgen teweegbrengt voor verweerster in hogere voorziening. De litigieuze registraties worden in de beschikking ten onrechte verward met andere soorten registraties, die andere gevolgen hebben.

               —

               Geen wezenlijke verandering van de rechtspositie door de litigieuze registraties
               Het loutere toezicht op de geregistreerde brengt duidelijk op zichzelf geen wijziging van zijn rechtspositie mee.

               —

               Niet rechtstreeks geraakt zijn van verweerster in hogere voorziening door de litigieuze registraties
               De getroffen maatregelen zijn vastgesteld naar het vrije oordeel van de bevoegde ordonnateur en na overleg en onderhandelingen met verweerster in hogere voorziening en haar bank. Zij zijn geen rechtstreeks en automatisch gevolg van de registraties. Het rechtstreeks geraakt zijn is echter een noodzakelijke voorwaarde voor de ontvankelijkheid (artikel 263, lid 4, VWEU).

               —

               Niet onderzoeken van de stellingen en bewijzen wat het rechtstreeks geraakt zijn betreft
               Ofschoon de voormelde beraadslagingen en onderhandelingen in het beroepschrift zijn beschreven, heeft het Gerecht ze genegeerd, met schending van de beginselen van onpartijdigheid en objectiviteit.

               —

               Gebrek aan motivering
               Verweerster in hogere voorziening legt niet uit wat moet worden verstaan onder „ongunstige wijziging” van de positie van de verzoekster, die niet van een economisch voordeel wordt beroofd, maar wordt vrijgesteld van de verplichting het voorschot te verdelen.
               Hetzelfde geldt met betrekking tot de gevolgen van de litigieuze bijzondere registraties, waarvan het bindende karakter helemaal niet wordt uitgelegd.

               —

               Verwarring van de rechtsmiddelen
               De plaats in het consortium van verweerster in hogere voorziening betreft de vorming van de overeenkomst. Als onafscheidelijk deel van het contractuele kader kon zij het voorwerp zijn van een contractueel geschil (artikel 272 VWEU), maar niet van een verzoek tot nietigverklaring, aangezien de betrokken rechtsmiddelen parallel en autonoom van toepassing zijn.

               —

               Schending van de contractuele vrijheid en het instemmingsbeginsel
               Enerzijds is de Commissie niet verplicht een overeenkomst te sluiten zonder enige voorzorgsmaatregel te nemen, en anderzijds heeft verweerster in hogere voorziening ingestemd met het uiteindelijke contractuele kader. Bijgevolg onderzoekt het Gerecht ten onrechte rechtsgrondslagen, verhoren en dergelijke, die in geval van „sancties” zijn vereist, maar niet passen bij gelijkheid van contractanten.

               —

               Onjuiste kwalificatie van de registraties als besluiten
               De registraties in het EWS zijn maatregelen van interne orde, voorzorgsmaatregelen overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer (artikel 27 van het Financieel Reglement), in het betrokken besluit 2008/969 voorzien als interne voorschriften van de Commissie (zie artikel 51 van het Financieel Reglement) ter informatie en gebruik door alle gedelegeerde ordonnateurs van deze instelling. De litigieuze registraties mogen anderzijds niet worden verward met de registratie die leidt tot uitsluiting van de procedure, aangezien in de onderhavige zaak de overeenkomst werd gesloten met verweerster in hogere voorziening.

               —

               Afhankelijkheid van de ontvankelijkheid van de gegrondheid van het beroep
               Het Gerecht verklaart zijn beschikking door de noodzaak de bevoegdheid van de Commissie tot vaststelling van besluit 2008/969 te onderzoeken. Het probleem van de bevoegdheid betreft echter de gegrondheid van het beroep en kan niet bepalend zijn voor de ontvankelijkheid ervan.


title: Zaak T-297/11: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Buzzi Unicem/Commissie ( „Mededinging  — Administratieve procedure  — Besluit waarbij om inlichtingen wordt verzocht  — Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen  — Beginsel van behoorlijk bestuur  — Motiveringsplicht  — Evenredigheid” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/31

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Buzzi Unicem/Commissie
   (Zaak T-297/11) (1)

   ((„Mededinging - Administratieve procedure - Besluit waarbij om inlichtingen wordt verzocht - Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen - Beginsel van behoorlijk bestuur - Motiveringsplicht - Evenredigheid”))
   2014/C 135/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Buzzi Unicem SpA (Casale Monferrato, Italië) (vertegenwoordigers: C. Osti en A. Prastaro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Gencarelli, L. Malferrari en C. Hödlmayr, vervolgens L. Malferrari en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door M. Merola, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 2356 definitief van de Commissie van 30 maart 2011 inzake een procedure op grond van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak 39520 — Cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Buzzi Unicem SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Gevoegde zaken C-14/15 en C-116/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 september 2016 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Geautomatiseerde uitwisseling van gegevens — Registratie van voertuigen — Dactyloscopische gegevens — Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader — Overgangsbepalingen — Afgeleide rechtsgrondslag — Onderscheid tussen wetgevingshandelingen en uitvoeringsmaatregelen — Raadpleging van het Europees Parlement — Initiatief van een lidstaat of van de Europese Commissie — Stemvoorschriften)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 september 2016 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-14/15 en C-116/15) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Geautomatiseerde uitwisseling van gegevens - Registratie van voertuigen - Dactyloscopische gegevens - Na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon toepasselijk rechtskader - Overgangsbepalingen - Afgeleide rechtsgrondslag - Onderscheid tussen wetgevingshandelingen en uitvoeringsmaatregelen - Raadpleging van het Europees Parlement - Initiatief van een lidstaat of van de Europese Commissie - Stemvoorschriften))
   (2016/C 419/13)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola en M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès, K. Michoel en K. Pleśniak, gemachtigen)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Lippstreu, gemachtigden), en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, N. Otte Widgren, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/731/EU van de Raad van 9 oktober 2014 betreffende de start van de automatische uitwisseling van voertuigregistratiegegevens in Malta, besluit 2014/743/EU van de Raad van 21 oktober 2014 betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van voertuigregistratiegegevens in Cyprus, besluit 2014/744/EU van de Raad van 21 oktober 2014 betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van voertuigregistratiegegevens in Estland en besluit 2014/911/EU van de Raad van 4 december 2014 betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van dactyloscopische gegevens in Letland worden nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van besluit 2014/731, besluit 2014/743, besluit 2014/744 en besluit 2014/911 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding van nieuwe handelingen ter vervanging van deze besluiten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015.

      PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak C-321/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/14/EG — Informatie en raadpleging van werknemers — Niet-uitvoering binnen voorgeschreven termijn)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-321/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/14/EG - Informatie en raadpleging van werknemers - Niet-uitvoering binnen voorgeschreven termijn)
   (2007/C 183/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen gestelde termijn van bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap — Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers (PB L 80, blz. 29)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-160/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 april 2015 — GS Media BV tegen Sanoma Media Netherlands BV e.a.

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 april 2015 — GS Media BV tegen Sanoma Media Netherlands BV e.a.
   (Zaak C-160/15)
   (2015/C 205/26)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: GS Media BV

      Verweesters: Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker

      Prejudiciële vragen

               1.a

               Is sprake van een ″mededeling aan het publiek″ in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 (1) wanneer een ander dan de auteursrechthebbende door middel van een hyperlink op een door hem beheerde website verwijst naar een door een derde beheerde, voor het algemene internetpubliek toegankelijke website, waarop het werk zonder toestemming van de rechthebbende beschikbaar is gesteld?

               1.b

               Maakt het daarbij verschil of het werk ook anderszins niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?

               l.c

               Is van belang of de ″hyperlinker″ op de hoogte is of behoort te zijn van het ontbreken van toestemming van de rechthebbende voor de plaatsing van het werk op de bij l.a genoemde website van de derde en, in voorkomend geval, van de omstandigheid dat het werk ook anderszins niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?

               2.a

               Indien het antwoord op vraag 1.a ontkennend luidt: is in dat geval wél sprake van een mededeling aan het publiek, of kan daarvan sprake zijn, indien de website waarnaar de hyperlink verwijst, en daarmee het werk, voor het algemene internetpubliek weliswaar vindbaar is, maar niet eenvoudig, zodat het plaatsen van de hyperlink het vinden van het werk in hoge mate faciliteert?

               2.b

               Is bij de beantwoording van vraag 2.a van belang of de ″hyperlinker″ op de hoogte is of behoort te zijn van de omstandigheid dat de website waarnaar de hyperlink verwijst voor het algemene internetpubliek niet eenvoudig vindbaar is?

               3.

               Zijn er andere omstandigheden waarmee rekening moet worden gehouden bij beantwoording van de vraag of sprake is van een mededeling aan het publiek indien door middel van een hyperlink toegang wordt verschaft tot een werk dat niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?

      (1)  Richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-602/13: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia — Spanje) — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA/Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Contractuele verhouding tussen een verkoper en een consument — Hypotheekovereenkomst — Vertragingsrentebeding — Beding inzake vervroegde opeisbaarheid — Hypothecaire executie — Matiging van de rente — Bevoegdheden van de nationale rechter)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/2

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia — Spanje) — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA/Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García
   (Zaak C-602/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Contractuele verhouding tussen een verkoper en een consument - Hypotheekovereenkomst - Vertragingsrentebeding - Beding inzake vervroegde opeisbaarheid - Hypothecaire executie - Matiging van de rente - Bevoegdheden van de nationale rechter))
   (2015/C 320/02)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

      Verwerende partijen: Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García

      Dictum

               1)

               De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die voorzien in de matiging van de vertragingsrente in het kader van een hypothecaire lening voor zover die nationale bepalingen:

                           —

                           de beoordeling van het „oneerlijke” karakter van het vertragingsrentebeding door de nationale rechter bij wie de hypothecaire executieprocedure aanhangig is, onverlet laten en

                           —

                           die rechter niet beletten het beding in kwestie buiten toepassing te laten indien hij tot het oordeel komt dat het „oneerlijk” in de zin van artikel 3, lid 1, van die richtlijn is.

               2)

               Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de nationale rechter heeft vastgesteld dat een beding in een consumentenovereenkomst „oneerlijk” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 is, het feit dat dat beding niet tot uitvoering is gebracht, op zich de nationale rechter niet kan verhinderen alle passende consequenties aan dat „oneerlijke” karakter te verbinden.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2000 in zaak T-24/99: C. d'Aloya tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Bevordering — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 259/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          9.9.2000
G. M. Berrisch), ondersteund door Commissie van de Europese                dienst heeft genomen, en anderzijds, vergoeding van morele
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan)                    schade, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
betreffende een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van              als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki en A. W. H. Meij,
verordening (EG) nr. 2380/98 van de Raad van 3 november                    rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 13 juli
1998 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1567/97 tot                    2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
van leren handtassen van oorsprong uit de Volksrepubliek                   1)    Verwerpt het beroep.
China (PB L 296, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
(Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili,             2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
kamerpresident, P. Lindh, R. M. Moura Ramos, J. D. Cooke en
P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 29 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                (1) PB C 86 van 27.3.1999.
als volgt:
1)    Verklaart nietig artikel 2 van verordening (EG) nr. 2380/98
      van de Raad van 3 november 1998 tot wijziging van verorde-
      ning (EG) nr. 1567/97 tot instelling van een definitief
      antidumpingrecht op de invoer van leren handtassen van
      oorsprong uit de Volksrepubliek China, voor zover de Raad niet
      alle consequenties heeft getrokken uit de conclusies van het
      nieuwe onderzoek betreffende de invoer van producten van Lucci         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      Creation Ltd door verzoekster.
                                                                                van 27 juni 2000
2)    De wijziging van de rechten wordt gehandhaafd totdat de
      bevoegde instellingen de maatregelen hebben genomen die nodig
      zijn ter uitvoering van dit arrest.                                  in zaak T-67/99: K tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
3)    Verwijst de Raad in zijn eigen kosten en in de kosten van
      verzoekster.                                                         (Ambtenaren — Bijstandsplicht van administratie — Ar-
                                                                                tikel 24 Statuut — Draagwijdte — Grenzen)
4)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2000/C 259/30)
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak T-67/99, K, ambtenaar van de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 woordigd door É. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,
                           van 13 juli 2000                                advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
                                                                           en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep tot nietig-
in zaak T-24/99: C. d’Aloya tegen Raad van de Europese                     verklaring van het besluit van de Commissie van 15 mei
                                Unie (1)                                   1998 houdende afwijzing van een door verzoeker krachtens
                                                                           artikel 24 Ambtenarenstatuut geformuleerd verzoek om bij-
(Ambtenaren — Bevordering — Beroep tot nietigverklaring                    stand dat ertoe strekte te verkrijgen dat de Commissie te haren
                  — Beroep tot schadevergoeding)                           laste zou nemen de kosten van een strafprocedure die was
                                                                           ingeleid op een bij het parket te Brussel ingediende klacht,
                           (2000/C 259/29)                                 heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rech-
                                                                           ters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 27 juni
                         (Procestaal: Italiaans)                           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-24/99, C. d’Aloya, ambtenaar van de Raad van de                  1)    Verwerpt het beroep.
Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
W. Viscardini Donà en G. Donà, advocaten te Padua, domicilie               2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Raad van
de Europese Unie (gemachtigden: G. Maganza en M. Bauer),                   (1) PB C 160 van 5.6.1999.
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van twee
besluiten die de Raad in het kader van de procedure van
voorziening in een ambt van de rang A 2 binnen zijn juridische


title: Zaak T-178/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 — Policolor/EUIPO — CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt (Policolor)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/65

      Beroep ingesteld op 22 april 2016 — Policolor/EUIPO — CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt (Policolor)
      (Zaak T-178/16)
      (2016/C 211/80)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Policolor SA (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: M. Comanescu, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt GmbH & Co. KG (Düren-Merken, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Policolor” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 277 176

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 29 januari 2016 in zaak R 346/2015-1

         Conclusies

                  —

                  wijziging van de bestreden beslissing in haar geheel;

                  —

                  dientengevolge, vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van het EUIPO van 16 augustus 2014 in oppositie nr. B 1 991 457;

                  —

                  afwijzing van de oppositie ingesteld door interveniënte tegen Uniemerkaanvraag nr. 10 277 176;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen tijdens de procedure voor de kamer van beroep.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 75, lid 1, van verordening nr. 2015/2424.


title: Zaak T-128/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Japan Tobacco/BHIM — Torrefacção Camelo (CAMELO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld CAMELO — Ouder nationaal beeldmerk CAMEL — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van gevaar dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan onderscheidend vermogen of reputatie van ouder merk — Artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 40/94 — Geen schending van regels inzake beroepsprocedure — Artikel 74 van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Japan Tobacco/BHIM — Torrefacção Camelo (CAMELO)
   (Zaak T-128/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld CAMELO - Ouder nationaal beeldmerk CAMEL - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van gevaar dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan onderscheidend vermogen of reputatie van ouder merk - Artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 40/94 - Geen schending van regels inzake beroepsprocedure - Artikel 74 van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 64/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Japan Tobacco, Inc. (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: A. Ortiz López, S. Ferrandis González en E. Ochoa Santamaría, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Torrefacção Camelo Lda (Campo Maior, Portugal) (vertegenwoordigers: A. de Sampaio, I. Carvalho Franco en C. de Almeida Carvalho, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 februari 2006 (zaak R 669/2003-2) inzake een oppositieprocedure tussen Japan Tobacco, Inc. en Torrefacção Camelo Lda

   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Japan Tobacco, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Torrefacção Camelo Lda zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak C-622/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door Scuola Elementare Maria Montessori Srl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaak T-220/13, Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/16

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door Scuola Elementare Maria Montessori Srl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaak T-220/13, Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie
   (Zaak C-622/16 P)
   (2017/C 038/21)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (vertegenwoordigers: E. Gambaro, F. Mazzocchi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               het arrest houdende verwerping van het door Scuola Elementare Maria Montessori ingestelde beroep vernietigen en, bijgevolg, besluit 2013/284/EU van de Commissie (1) nietig te verklaren voor zover daarin is geoordeeld dat de in de vorm van vrijstelling van de ICI toegekende steun niet moest worden teruggevorderd en dat de maatregelen houdende vrijstelling van de IMU niet binnen de werkingssfeer van artikel 107, lid 1, VWEU vielen;

               —

               in elk geval, het arrest vernietigen op de onderdelen die worden geraakt door de middelen van het verzoekschrift in hogere voorziening die volgens het Hof gegrond zijn en kunnen worden toegewezen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten beide aanleggen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Als eerste middel, dat uit vier onderdelen bestaat, stelt Scuola Elementare Maria Montessori dat het Gerecht artikel 108, VWEU en artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) heeft geschonden en onjuist heeft toegepast, de in artikel 4, lid 3, VEU bedoelde verplichting tot loyale samenwerking niet is nagekomen, het begrip volstrekte onmogelijkheid onjuist heeft uitgelegd, de feiten juridisch onjuist heeft gekwalificeerd, een aantal bewijzen onjuist heeft opgevat en zichzelf heeft tegengesproken in zijn rechtsoverwegingen door te oordelen dat de Commissie geen fout heeft gemaakt door de Italiaanse Republiek niet te gelasten de bedragen terug te vorderen die betrekking hebben op de fiscale vrijstellingen die de niet-commerciële entiteiten voor specifieke doeleinden hebben genoten op grond van de ICI-regeling, die door de Commissie als onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is beschouwd.

               2)

               Als tweede middel voert Scuola Elementare Maria Montessori aan dat het Gerecht artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden en onjuist heeft toegepast door te hebben geoordeeld dat de vrijstelling van de IMU, die vanaf 2012 in de plaats van de ICI-regeling is gekomen, geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt.

      (1)  Besluit 2013/284/EU van de Commissie van 19 december 2012 betreffende steunmaatregel SA.20829 [C 26/2010, ex NN 43/2010 (ex CP 71/2006)] Regeling betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde vrijstelling van de onroerendezaakbelasting ICI voor bij niet-commerciële organisaties ten behoeve van specifieke doeleinden in gebruik zijnde onroerende zaken (PB 2013, L 166, blz. 24).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


Avis juridique important

|

E1994P0908(01)

Beroep op 7 mei 1994 ingesteld door Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH tegen Republiek Oostenrijk

Publicatieblad Nr. C 250 van 08/09/1994 blz. 0007 - 0007

Beroep op 7 mei 1994 ingesteld door Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH tegen Republiek Oostenrijk (94/C 250/05)Op 7 mei 1994 werd door Alexander Flandorfer Friedman, Sloveens onderdaan, Erna Flandorfer Friedman, beiden wonende te Wenen (Oostenrijk) en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Wenen, bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk. Verzoekers voerden aan dat de eerste verzoeker een permanente verblijfsvergunning in Oostenrijk werd geweigerd.Verzoekers vragen veroordeling van verweerder wegens inbreuk op:a) de artikelen 6 en 7, artikel 28, leden 1 tot en met 3, en de artikelen 31 en 34 van de EER-Overeenkomst, de artikelen 10 en 11 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad en artikel 4, lid 4, van Richtlijn 68/360/EEG van de Raad, alsmedeb) verzoekers rechten op het vrije verkeer van personen overeenkomstig de artikelen 31 en 34 van de EER-Overeenkomst en artikel 8, lid 1, en artikel 12 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.Verzoekers vragen eveneens vergunning om kosteloos te procederen, onder meer inhoudende de toewijzing van een advocaat.


title: Zaak C-20/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Ontvankelijkheid van beroep — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG — Artikel 40 EER-Overeenkomst — Staatspapier — Fiscale voorkeursbehandeling — Rechtvaardiging — Bestrijding van belastingontduiking — Bestrijding van belastingontwijking)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 april 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-20/09) (1)

   (Niet-nakoming - Ontvankelijkheid van beroep - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG - Artikel 40 EER-Overeenkomst - Staatspapier - Fiscale voorkeursbehandeling - Rechtvaardiging - Bestrijding van belastingontduiking - Bestrijding van belastingontwijking)
   2011/C 160/03
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Caeiros, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, C. Guerra Santos en J. Menezes Leitão, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 56 EG en artikel 40 EER — Staatspapier — Fiscale voorkeursbehandeling voor waardepapieren uitgegeven door de Portugese Staat

      Dictum

               1)

               Door in het kader van de bij wet nr. 39-A/2005 van 29 juli 2005 ingevoerde bijzondere fiscale regularisatieregeling voor vermogensbestanddelen die zich per 31 december 2004 niet op het Portugese grondgebied bevinden („regime excepcional de regularização tributária de elementos patrimoniais que não se encontrem no território português em 31 de Dezembro de 2004”) te voorzien in een fiscale voorkeursbehandeling voor staatspapier dat uitsluitend door de Portugese Staat is uitgegeven, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 04.04.2009.


title: Zaak T-311/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Fitoussi/BHIM — Loriot (IBIZA REPUBLIC) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk IBIZA REPUBLIC — Ouder nationaal beeldmerk in de vorm van vijfpuntige ster in cirkel — Absolute weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Fitoussi/BHIM — Loriot (IBIZA REPUBLIC)
   (Zaak T-311/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk IBIZA REPUBLIC - Ouder nationaal beeldmerk in de vorm van vijfpuntige ster in cirkel - Absolute weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2009/C 193/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul Fitoussi (Vincennes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Manhaeve, T. van Innis en G. Glas, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Bianchi, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bernadette Nicole J. Loriot (Ibiza, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 (zaak R 1135/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Paul Fitoussi en Bernadette Nicole J. Loriot

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Paul Fitoussi wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-175/07, Zaak C-176/07, Zaak C-177/07, Zaak C-178/07, Zaak C-179/07, Zaak C-180/07, Zaak C-181/07, Zaak C-182/07, Zaak C-183/07, Zaak C-184/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 2 april 2007 — 1. S.A. SAFBA/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. S.A. Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. S.A. Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 2 april 2007 — 1. S.A. SAFBA/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 2. S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 3. S.A. Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 4. S.A. Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 5. Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 6. S.A. des Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 7. Cristal Union/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 8. S.A. Lesaffre Frères/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 9. Société Vermendoise Industries/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers, 10. S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes/Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   (Zaak C-175/07 - Zaak C-176/07 - Zaak C-177/07 - Zaak C-178/07 - Zaak C-179/07 - Zaak C-180/07 - Zaak C-181/07 - Zaak C-182/07 - Zaak C-183/07 - Zaak C-184/07)
   (2007/C 117/32)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal de grande instance de Nanterre
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: S.A. SAFBA (C-175/07), S.A. Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-176/07), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils (C-177/07), SA Sucrerie de Bourgogne (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), S.A. des Sucreries du Marquenterre (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), S.A. Lesaffre Frères (C-182/07), Société Vermendoise Industries (C-183/07), S.A. Sucreries de Toury et Usines annexes (C-184/07)

      Verwerende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is verordening nr. 314/2002 van de Europese Commissie (1) ongeldig gelet op artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (2), en gelet op het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel, omdat daarin de hoeveelheden suiker in verwerkte producten die zonder recht op uitvoerrestitutie zijn uitgevoerd, voor de berekening van de productieheffing niet zijn uitgesloten van de financieringsbehoefte?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan verordening nr. 1686/2005 (3) ongeldig gelet op verordening nr. 314/2001 van de Europese Commissie en artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad en gelet op het evenredigheidsbeginsel, omdat daarin een productieheffing voor suiker is vastgesteld die is berekend op basis van het „gemiddelde verlies ”per uitgevoerde ton, zonder dat rekening wordt gehouden met de zonder restitutie uitgevoerde hoeveelheden, terwijl diezelfde hoeveelheden wel zijn inbegrepen in de totale hoeveelheid die in aanmerking wordt genomen voor de raming van het te financieren totale verlies?

      (1)  Verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 50, blz. 40).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 (PB L 271, blz. 12).


title: Zaak T-661/14: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Letland/Commissie [„EOGFL, ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Forfaitaire financiële correctie — Randvoorwaarden — Minimumeisen inzake goede landbouw- en milieuconditie — Normen — Artikel 5, lid 1, van en bijlage IV bij verordening (EG) nr. 1782/2003 — Artikel 6, lid 1, van en bijlage III bij verordening (EG) nr. 73/2009”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/29

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Letland/Commissie
   (Zaak T-661/14) (1)

   ([„EOGFL, ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Forfaitaire financiële correctie - Randvoorwaarden - Minimumeisen inzake goede landbouw- en milieuconditie - Normen - Artikel 5, lid 1, van en bijlage IV bij verordening (EG) nr. 1782/2003 - Artikel 6, lid 1, van en bijlage III bij verordening (EG) nr. 73/2009”])
   (2016/C 305/40)
   Procestaal: Lets

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: I. Kalniņš en D. Pelše, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sauka en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/458/EU van de Commissie van 9 juli 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2014, L 205, blz. 62), voor zover dit besluit bepaalde uitgaven van de Republiek Letland, ten bedrage van 739 393,95 EUR, aan Uniefinanciering onttrekt omdat zij niet voldeden aan de voorschriften van de Unie

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2014/458/EU van de Commissie van 9 juli 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Republiek Letland, ten bedrage van 739 393,95 EUR, aan Uniefinanciering worden onttrokken omdat zij niet overeenkomstig de Unievoorschriften zijn verricht.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door G. Berthu tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-207/97)

text:
18 . 10. 97           | NL |            Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               C 318/21
3 . van EPAC werd verlangd, te investeren in werkzaam             d ) De voorlopige beschikking van de Commissie, die een
     heden waarvoor de staat verantwoordelijk is;                      radicale maatregel vormt en in het geheel geen reke
                                                                       ning houdt met de betrokken omstandigheden en in
                                                                       geding zijnde belangen en waarden, is hoe dan ook in
4 . de niet-betaling door Silopor, Empresa de Silos Portua            strijd met de beginselen van goede trouw en van
     rios SA, van haar schuld aan EPAC.                                bescherming van het gewettigd vertrouwen en vormt
                                                                       een ernstige inbreuk op het evenredigheidsbeginsel .
Bij het regeringsbesluit 887/96 — SETF, van 17 mei, werd
een plan opgesteld voor de economische levensvatbaarheid
en de financiële gezondmaking van EPAC, dat werd goed
gekeurd bij regeringsbesluit SETF/SEPAA van 26 juli 1996 .
Bij dit laatste besluit werd aan EPAC toestemming ver             Beroep, op 11 juli 1997 ingesteld door C. Atkin e.a. tegen
leend, een lening tegen de marktvoorwaarden te sluiten                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
voor een maximumbedrag van 50 miljard esc ., waarvan er                                    ( Zaak T-205/97)
30 door de staat zouden worden gegarandeerd .
                                                                                ( 97/C 318/41 )
Tot staving van haar vordering voert verzoekster het vol                                (Procestaai: Frans)
gende aan:
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 11 juli 1997 beroep tegen Commis
I. De beschikking van de Commissie is onvoldoende                  sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door C.
gemotiveerd. Een uiteenzetting van de redenen die tot het          Atkin, wonende te Brussel , D. Cornwell, wonende te
geven van de beschikking hebben geleid, was te meer                Kraainem ( België ), en P. Smeulders, wonende te Sutton
noodzakelijk daar vaststaat, dat de buitengewone bevoegd          Courtney ( Groot-Brittannië ), vertegenwoordigd door M.
heid waarover de Commissie op grond van de rechtspraak             A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
van het Hof beschikt om door het geven van voorlopige              Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue
beschikkingen beschermende maatregelen te treffen, tot nu          de Nassau 21 .
toe enkel betrekking had op de opschorting van betalingen
van de staat aan ondernemingen waaraan steun was toege
kend, en niet op de opschorting van een loutere garantie           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
van de staat, die voor de banken ten behoeve waarvan zij
is verstrekt, die derden zijn ten opzichte van de betrokken        — nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou
onderneming, generlei steun oplevert.                                  dende afwijzing van hun verzoek om herindeling;
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou
II. Gezien de omstandigheden waaronder zij is vastge                  dende afwijzing van hun administratieve klacht;
steld, is de beschikking van de Commissie om de volgende
redenen onwettig:
                                                                   — de Commissie in de kosten te verwijzen .
a ) De garantie van de Portugese overheid vormt geen               Middelen en voornaamste argumenten
     staatssteun in de zin van artikel 92 EG-Verdrag. Dien
     aangaande beklemtoont verzoekster, dat de Commissie           De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
     niet beweert dat de garantie van de staat voor een lou       die in zaak T-16/97 (').
     tere maatregel met het oog op de herstructurering van
     het passief van EPAC — welke garantie rechtstreeks            O PB C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
     noch indirect de overdracht van middelen van de staat
     aan deze openbare onderneming impliceerde — staats
     steun opleverde . Voorts miskent de bestreden beschik
     king het recht/de verplichting van de Portugese over
     heid, in haar hoedanigheid van houdster van het volle
     dige kapitaal van EPAC, deze onderneming steun te
     verlenen .                                                    Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door G. Berthu tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-207/97)
b ) Zo er sprake mocht zijn van steun, was de Portugese
                                                                                ( 97/C 318/42 )
     staat gerechtigd deze te verlenen zonder verplichting
     tot mededeling aan de Commissie .
                                                                                (Procestaai: Frans)
c ) Er was derhalve geen sprake van schending van                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     artikel 93 , lid 3 , EG-Verdrag.                              Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
 ---pagebreak--- C 318/22             f NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
Raad van de Europese Unie door G. Berthu, wonende te                   Middelen en voornaamste argumenten
Chelles (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Varaut,
advocaat te Parijs, rue Alfred-de-Vigny 9 .
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
                                                                       die in de periode van 1 januari 1991 tot 15 januari 1994
Verzoeker concludeert dat hef het Gerecht behage Verorde              doorlopend kleurentelevisies uit Turkije heeft geïmporteerd
ning ( EG) nr. 1103/97 van de Raad nietig te verklaren.                en eveneens opkomt tegen een tot Duitsland gerichte
                                                                       beschikking van de Commissie , volgens welke de kwijt
                                                                       schelding van invoerrechten in het geval van verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                     niet gerechtvaardigd is, zijn vergelijkbaar met die in de
                                                                       zaken T-l 87/97 H en T-l 92/97 (2).
Verzoeker, lid van het Europees Parlement, komt met zijn
                                                                       (') Zie bladzijde 18 van dit Publicatieblad.
beroep op tegen Verordening ( EG ) nr. 1103/97 van de                  ( 2 ) Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad.
Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende
de invoering van de euro, voorzover daarbij in alle rechts
instrumenten de verwijzingen naar de ecu worden vervan
gen door verwijzingen naar de euro. Het onderhavige
beroep sluit aan bij verzoekers beroep tegen het besluit
van de Commissie van 16 oktober 1996 om bij de Raad
het voorstel van voormelde verordening in te dienen ( zaak             Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door Hertie Waren
T-l 75/96 ) ('). Dit eerste beroep werd door het Gerecht               und Kaufhaus GmbH tegen Commissie van de Europese
kennelijk niet-ontvankelijk verklaard . In zijn eerste memo                                     Gemeenschappen
rie had verzoeker reeds verklaard dat hij , indien het                                           ( Zaak T-211/97)
Gerecht zich zou aansluiten bij de redenering van de Com
missie inzake de niet-ontvankelijkheid , opnieuw beroep                                            ( 97/C 318/44 )
zou instellen, tegen de verordening zelf. De middelen en
voornaamste argumenten komen dus overeen met die in                                             (Procestaai: Duits)
zaak T-l 75 /96 .
(') PB C 9 van 11 . 1 . 1997, blz . 19 .                               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hertie
                                                                       Waren- und Kaufhaus GmbH, gevestigd te Frankfurt am
                                                                       Main, vertegenwoordigd door Ehle & Schiller, advocaten
                                                                       te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel Wei
                                                                       ter 6 .
Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door Grundig AG tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-2 10/97)                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                            ( 97IC 318/43 )
                                                                              van 19 februari 1997 ( ref. REM : 18/96 ), waarbij
                                                                              wordt geweigerd een invoerrecht van 593 110,16 DM
                         (Procestaai: Duits)                                  kwijt te schelden;
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Grun                    Middelen en voornaamste argumenten
dig AG, gevestigd te Fürth ( Bondsrepubliek Duitsland ),
vertegenwoordigd door Ehle & Schiller, advocaten te Keu
len , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                 De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
tore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel Weiter 6 .             die in de periode van 1 september 1992 tot 1 maart 1993
                                                                       kleurentelevisies uit Turkije heeft geïmporteerd en even
                                                                       eens opkomt tegen een tot Duitsland gerichte beschikking
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    van de Commissie, volgens welke de kwijtschelding van
                                                                       invoerrechten in het geval van verzoekster niet gerecht
                                                                       vaardigd is, zijn vergelijkbaar met die in de zaken T-l 86/
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                  97 H en T-191 /97 ( 2 ).
     van 19 februari 1997 ( ref. REM: 17/96 ), waarbij
     wordt geweigerd een invoerrecht van 6 596 210,31 DM               (') Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad .
     kwijt te schelden;                                                ( 2 ) Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad .
— verweerster te verwijzen in de kosten .


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/63

         Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Yves Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-70/04)
   (2004/C 94/158)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Yves Franchet en Daniel Byk, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgend besluit van de Europese Commissie waarbij is geweigerd verzoekers toegang te verlenen tot verschillende documenten die bij deze instelling berusten, alsmede nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 19 december 2003 waarbij verzoekers' confirmatieve verzoek van 2 december 2003 is afgewezen;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers komen op tegen de weigering van verweerster om hen toegang te verlenen tot bepaalde documenten inzake het dossier EUROSTAT. Het gaat inzonderheid om het eindrapport van de Dienst Interne Audit (DIA) en de bijlagen bij het DIA-rapport van 7 juli 2003.
   Verweerster steunt haar weigering op de uitzondering van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1), namelijk de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits.
   Tot staving van hun vorderingen voeren verzoekers aan:

               —

               schending van de artikelen 2 en 4 van voormelde verordening, het fundamentele recht op toegang tot documenten en het evenredigheidsbeginsel;

               —

               de kennelijk onjuiste beoordeling;

               —

               schending van de motiveringsplicht.

         Zij stellen in dat verband dat verweerster:

               —

               de uitzonderingen die zij in de bestreden beslissing aanvoert, ruim uitlegt;

               —

               de feiten van de zaak kennelijk onjuist heeft beoordeeld;

               —

               verzuimt heeft om de verzoeken tot toegang aan de hand van de elementen eigen aan de documenten te beoordelen ten aanzien van de aangevoerde uitzonderingen, voor zover er al van uitgegaan kan worden dat deze ingeroepen kunnen worden. Bovendien heeft zij niet gemotiveerd waarom een gedeeltelijke mededeling onmogelijk was;

               —

               verzuimd heeft de betrokken belangen af te wegen.

      (1)  PB L 145 van 31 mei 2001, blz. 43.


title: Zaak T-284/02: Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door T. Dionyssopoulou tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 289/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.11.2002
Beroep, op 23 september 2002 ingesteld door Gemein-                    verwachting uiteindelijk niet heeft waargemaakt, heeft zij in
schaftskernkraftwerk Neckar GmbH tegen Commissie                       strijd gehandeld met het beginsel van de bescherming van
             van de Europese Gemeenschappen                            het gewekte vertrouwen. Bovendien heeft verweerster de
                                                                       mislukking van de onderhandelingen over het contract veroor-
                                                                       zaakt en daarmee in strijd gehandeld met de beginselen van
                        (Zaak T-283/02)                                behoorlijk bestuur. Doordat in strijd is gehandeld met deze
                                                                       beginselen is voor verzoekster schade ontstaan ter hoogte van
                        (2002/C 289/55)                                de vordering.
                        (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door T. Dionys-
schappen is op 23 september 2002 beroep ingesteld tegen de                      sopoulou tegen Raad van de Europese Unie
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gemein-
schaftskernkraftwerk Neckar GmbH, gevestigd te Neckar-
westheim (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Zickgraf,                                        (Zaak T-284/02)
advocaat.
                                                                                (2002/C 289/56)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                             (Procestaal: Frans)
—     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster
      van 332 083,60 EUR, alsmede 5,25 % rente vanaf 12 juni
      2000 over 328 782,43 EUR en 5,25 % rente vanaf                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      21 augustus 2000 over 3 301,17 EUR;                              schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Raad van de Europese Unie door T. Dionyssopoulou, woonach-
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           tig te Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     nietig te verklaren het besluit van de Raad om verzoekster
                                                                             in de bevorderingsronde 2001 niet tot de rang C 2 te
                                                                             bevorderen;
Verzoekster heeft van september 1994 tot juli 1998 in het
kader van het Tacis-programma diensten verricht ten behoeve            —     de Raad te veroordelen, verzoekster een schadevergoeding
van de Oekraïense kerncentrale Saporoshje. Daartoe hadden                    ten bedrage van 300 000 EUR te betalen;
partijen direct agreements gesloten. Ter uitvoering van de
contracten had verzoekster verscheidene experts in dienst en           —     de Raad in de kosten te verwijzen.
had zij een projectmanager ingezet.
Volgens het verzoekschrift verleende de projectmanager, of-            Middelen en voornaamste argumenten
schoon verzoekster vanaf augustus 1998 contractueel niet
meer tot het inzetten van de projectmanager verplicht was,
van augustus 1998 tot december 1999 „on site assistance” aan           Verzoekster beroept zich op kennelijk onjuiste beoordeling
de kerncentrale Saporoshje. Ook de experts hebben hun werk             met het betoog, dat verweerder verzoeksters diensttijd in haar
voor de afzonderlijke projecten in Saporoshje voortgezet.              rang niet, zelfs niet subsidiair, in aanmerking heeft genomen.
Partijen hebben reeds vanaf april 1998 onderhandeld over de            Zij beroept zich bovendien op miskenning van artikel 5 van
afsluiting van een vierde contract, dat echter uiteindelijk niet       het Statuut op grond dat er een contradictie bestaat tussen
tot stand is gekomen.                                                  verzoeksters bekwaamheden en het behoud van haar rang.
                                                                       Volgens verzoekster heeft verweerder evenmin de besluiten
                                                                       van het paritair comité van 16 juli 1993 geëerbiedigd, door
Verzoekster stelt dat zij schade ter hoogte van de gevorderde          rekening te houden met de effectieve diensttijd van verzoekster
vergoeding heeft geleden door een buitencontractuele situatie,         en het aantal dagen afwezigheid wegens ziekte. Tenslotte
en dat verweerster ingevolge artikel 288, lid 2, EG verplicht is       schrijft het Statuut voor dat de ambtenaar wordt geëerbiedigd
deze schade te vergoeden. Verweerster heeft door haar toezeg-          en zo nodig wordt bijgestaan en zelfs dat zijn belangen worden
ging dat verzoekster een contract zou krijgen dan wel anders-          behartigd. In casu is verzoekster het slachtoffer van belaging
zins vergoeding zou ontvangen, bij verzoekster verwachtingen           waardoor haar loopbaan is geblokkeerd.
gewekt die haar ertoe hebben gebracht zonder contract
voor verweerster te gaan werken. Doordat verweerster deze


title: Zaak C-167/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 11 mei 2009 — Stichting Natuur en Milieu, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Greenpeace Nederland, Vereniging van Verontruste Burgers van Voorne tegen Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland, derde belanghebbenden: E.On Benelux en Burgemeester en Wethouders Rotterdam

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 11 mei 2009 — Stichting Natuur en Milieu, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Greenpeace Nederland, Vereniging van Verontruste Burgers van Voorne tegen Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland, derde belanghebbenden: E.On Benelux en Burgemeester en Wethouders Rotterdam
   (Zaak C-167/09)
   2009/C 193/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Stichting Natuur en Milieu, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Greenpeace Nederland, Vereniging van Verontruste Burgers van Voorne

      Verweerster: Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland

      Derde belanghebbenden: E.On Benelux en Burgemeester en Wethouders Rotterdam

      Prejudiciële vragen

               1.

               Brengt de verplichting tot richtlijnconforme interpretatie mee dat de in de Wet milieubeheer omgezette verplichtingen van richtlijn 96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (thans: richtlijn 2008/1/EG (2) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging), zodanig kunnen en moeten worden uitgelegd dat bij de beslissing op de aanvraag om een milieuvergunning de nationale emissieplafonds voor SO2 en NOx van richtlijn 2001/81/EG (3) inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (hierna: de NEC-richtlijn) ten volle in acht moeten worden genomen, in het bijzonder voor zover het de verplichtingen van artikel 9, vierde lid, van richtlijn 96/61/EG, thans 2008/1/EG, betreft?

               2.

                           a.

                           Geldt de plicht van een lidstaat zich te onthouden van maatregelen die de verwezenlijking van het door een richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar brengen, ook gedurende de in artikel 4, eerste lid, van de NEC-richtlijn bedoelde periode van 27 november 2002 tot 31 december 2010?

                           b.

                           Gelden er, gedurende bedoelde periode van 27 november 2002 tot 31 december 2010, naast of in plaats van bedoelde onthoudingsplicht positieve verplichtingen voor de betrokken lidstaat indien overschrijding van de nationale emissieplafonds voor SO2 en/of NOx van de NEC-richtlijn dreigt of optreedt na afloop van bedoelde periode?

                           c.

                           Is bij de beantwoording van de vragen 2.a en 2.b van belang dat uit een aanvraag om een milieuvergunning voor een installatie die bijdraagt aan overschrijding of dreigende overschrijding van de nationale emissieplafonds voor SO2 en/of NOx van de NEC-richtlijn, voortvloeit dat de installatie op zijn vroegst in het jaar 2011 in gebruik wordt gesteld?

               3.

                           a.

                           Brengen de in vraag 2 bedoelde verplichtingen mee dat, als waarborgen ontbreken dat de installatie waarvoor een milieuvergunning is gevraagd niet bijdraagt aan overschrijding of dreigende overschrijding van de nationale emissieplafonds voor SO2 en/of NOx van de NEC-richtlijn, de lidstaat de aangevraagde milieuvergunning moet weigeren of daaraan nadere voorschriften of beperkingen moet verbinden? Is bij de beantwoording van deze vraag van belang in welke mate de installatie bijdraagt aan die overschrijding of dreigende overschrijding?

                           b.

                           Of vloeit uit de NEC-richtlijn voort dat een lidstaat, ook bij overschrijding of dreigende overschrijding van de nationale emissieplafonds voor SO2 en/of NOx, een beoordelingsmarge heeft om de verwezenlijking van het door de richtlijn voorgeschreven resultaat te bewerkstelligen, door niet de vergunning te weigeren of daaraan nadere voorschriften of beperkingen te verbinden, maar in plaats daarvan andere maatregelen, zoals compensaties elders, te treffen?

               4.

               Kan een particulier, voor zover op de lidstaat verplichtingen rusten als bedoeld in de vragen 2 en 3, de naleving van die verplichtingen voor de nationale rechter inroepen?

               5.

                           a.

                           Kan een particulier een rechtstreeks beroep doen op artikel 4 van de NEC-richtlijn?

                           b.

                           Zo ja, is een rechtstreeks beroep mogelijk vanaf 27 november 2002 of pas vanaf 31 december 2010? Is bij de beantwoording van deze vraag van belang dat uit de aanvraag om een milieuvergunning voortvloeit dat de installatie op zijn vroegst in het jaar 2011 in gebruik wordt gesteld?

               6.

               Kan, meer in het bijzonder, indien het verlenen van een milieuvergunning en/of andere maatregelen bijdragen aan overschrijding of dreigende overschrijding van de nationale emissieplafonds voor SO2 en/of NOx van de NEC-richtlijn, een particulier aan artikel 4 van deze richtlijn:

                           a.

                           een algemene aanspraak ontlenen op het vaststellen, door de betrokken lidstaat, van een pakket van maatregelen waarmee uiterlijk in 2010 de jaarlijkse nationale emissies van SO2 en NOx worden beperkt tot hoeveelheden die niet groter zijn dan de nationale emissieplafonds van de NEC-richtlijn, dan wel, indien dat niet lukt, een pakket van maatregelen waarmee die emissies zo spoedig mogelijk nadien tot die hoeveelheden worden beperkt?

                           b.

                           concrete aanspraken ontlenen op het treffen, door de betrokken lidstaat, van specifieke maatregelen ten aanzien van een individuele installatie — bijvoorbeeld in de vorm van een weigering van de vergunning of het verbinden van nadere voorschriften of beperkingen aan de vergunning — die ertoe bijdragen dat uiterlijk in het jaar 2010 de jaarlijkse nationale emissies van SO2 en NOx worden beperkt tot hoeveelheden die niet groter zijn dan de nationale emissieplafonds van de NEC-richtlijn, dan wel, indien dat niet lukt, specifieke maatregelen die ertoe bijdragen dat die emissies zo spoedig mogelijk nadien tot die hoeveelheden worden beperkt?

                           c.

                           Is bij de beantwoording van de vragen 6.a en 6.b van belang in welke mate de installatie bijdraagt aan die overschrijding of dreigende overschrijding?

      (1)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26).

      (2)  Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (Gecodificeerde versie) (PB L 24, blz. 8).

      (3)  Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (PB L 309, blz. 22).


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche & Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas - Ausfuhrerstattung (Zaak C-276/95)

text:
14 . 10 . 95          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 268/ 15
    Spanje, niet-ontvankelijk is verklaard in haar verzoek tot       Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
    nietigverklaring van artikel 115 van de door de Raad van         Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese
    de Europese Unie uitgevaardigde Verordening ( EG )               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
    40/94 , te vernietigen en verzoekster jegens de Raad van         over de navolgende vragen :
    de Europese Unie en het Koninkrijk Spanje alsnog
    ontvankelijk te verklaren in haar beroep op de nietigheid        1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
    van genoemd artikel 115 ;                                            onder tariefpost 39.06 B I GDT 1987 of 11.08 A IV
                                                                         GDT 1 987 het acetylgehalte en dus de veresteringsgraad
— de Raad te verwijzen in de kosten van de cassatie .                    ervan beslissend ?
Middelen en voornaamste argumenten:                                  2 . Zo ja , wat was het maximale acetylgehalte waarbij
                                                                         tussen april en augustus 1987 uitgevoerd veresterd
Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld dat verzoekster                aardappelzetmeel nog onder tariefpost 1 1 . 08 A IV GDT
uitsluitend in haar objectieve hoedanigheid van merkge                  1987 mocht worden ingedeeld ?
machtigde wordt geraakt, evenals elke andere merkgemach
tigde die zich ten aanzien van het gebruik van de Neder
landse taal feitelijk of potentieel in een gelijke situatie
bevindt. Het Gerecht ziet er evenwel aan voorbij dat, als een
categorie wordt opgeworpen, dit wel een geldige categorie            Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een
moet zijn . In dit geval creëert het Gerecht een categorie die       prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche
niet kan bestaan omdat volgens Verordening nr. 1 van de              & Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat
Raad tot regeling van het taalgebruik in de Europese                                                  tung
Gemeenschap elke ingezetene van een EG land zijn eigen taal
mag gebruiken .                                                                              ( Zaak C-2 76/95 )
                                                                                ( 95/C 268/33 )
                                                                     Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking
                                                                     van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een              Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig
prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche          Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
& Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat                 Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese
                                tung                                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                       ( Zaak C-2 74/95 )                            over de navolgende vragen :
                          (9 SIC 268/31 )                            1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
                                                                         onder tariefpost 39.06 B I GDT 1987 of 11.08 A IV
Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking                 GDT 1987 het acetylgehalte en dus de veresteringsgraad
van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 ervan beslissend ?
Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig
Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —                       2 . Zo ja, wat was het maximale acetylgehalte waarbij
Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese                tussen maart en december 1987 uitgevoerd veresterd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   aardappelzetmeel nog onder tariefpost 1 1 . 08 A IV GDT
over de navolgende vragen :                                              1987 mocht worden ingedeeld ?
1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
     onder GN-code 3505 10 50 het acetylgehalte en dus de
     veresteringsgraad ervan beslissend ?
2 . Zo ja , wat was het maximale acetylgehalte waarbij in            Hogere voorziening, op 14 augustus 1995 ingesteld door E.
     februari 1988 uitgevoerd veresterd aardappelzetmeel             Lenz en V. Lenz tegen de beschikking, op 14 juni 1995 in
     nog onder GN-code 1108 13 00 mocht worden inge                 gevoegde zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 tussen E.
     deeld ?                                                         Lenz en V. Lenz en de Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde Kamer)
                                                                                ( Zaak C-277/95 P)
                                                                                ( 95/C 268/34 )
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche          Bij het Hof van J ustitie van de Europese Gemeenschappen is
& Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat
                                                                     op 14 augustus 199 5 hogere voorziening ingesteld door E.
                                tung
                                                                     Lenz en V. Lenz, vertegenwoordigd door J. Schacht,
                       ( Zaak C-275/95 )                             advocaat te Hamburg, tegen de beschikking, op 14 juni
                          ( 95/C 268/32 )                             1995 in gevoegde zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93
                                                                     tussen E. Lenz en V. Lenz en de Commissie van de Europese
Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking             Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van             aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde
Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig           Kamer ).


title: Doorhaling van zaak C-58/00

text:
C 200/56              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14.7.2001
               Doorhaling van zaak C-58/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-25/00 (1)
                       (2001/C 200/103)                                                     (2001/C 200/105)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2001 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-58/00 (verzoek          doorhaling in het register gelast van zaak C-25/00 (verzoek
van het Oberlandesgericht Innsbruck om een prejudiciële              van de Commissione Tributaria Regionale di Venezia om een
beslissing): L. Hein tegen Pensionsversicherungsanstalt der          prejudiciële beslissing): Ufficio delle Entrate di Venezia 2 tegen
Arbeiter, Landesstelle Salzburg.                                     Hotel Plaza SpA.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                     (1) PB C 102 van 8.4.2000.
              Doorhaling van zaak C-247/00 (1)
                       (2001/C 200/104)                                            Doorhaling van zaak C-375/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                       (2001/C 200/106)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-247/00: Commis-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 mei 2001 de
bliek.                                                               doorhaling in het register gelast van zaak C-375/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                          bliek.
                                                                     (1) PB C 372 van 23.12.2000.