title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 september 1999 in zaak C-392/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Milieu - Richtlijn 85/337/EEG - Beoordeling van effecten van bepaalde openbare en particuliere projecten - Vaststelling van drempelwaarden")

text:
C 366/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          18.12.1999
1) Artikel 18, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van              9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
     14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor        beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten
     het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van           aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
     werken, in de versie van richtlijn 97/52/EG van het Europees          ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
     Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging                waarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Vijfde kamer),
     van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG                  samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
     betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen        P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann en
     van overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrach-       D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
     ten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor de       R. Grass, op 16 september 1999 een arrest gewezen waarvan
     uitvoering van werken, moet aldus worden uitgelegd, dat de            het dictum luidt als volgt:
     aanbestedende dienst niet gehouden is, de opdracht te gunnen
     aan de inschrijver die als enige geschikt is bevonden om daaraan      Het beginsel van gelijke beloning, neergelegd in artikel 119 EG-
     deel te nemen.                                                        Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
                                                                           artikelen 136 EG-143 EG) verzet zich niet tegen de betaling van een
2) Een particulier kan zich voor de nationale rechter op artikel 18,       forfaitaire toelage uitsluitend aan vrouwelijke werknemers die met
     lid 1, van richtlijn 93/37, in de versie van richtlijn 97/52,         zwangerschapsverlof gaan, wanneer die toelage bedoeld is ter compen-
     beroepen.                                                             satie van nadelen die die werknemers ten gevolge van hun afwezigheid
                                                                           van het werk ondervinden.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                     van 16 september 1999
                                                                                van 21 september 1999
in zaak C-218/98 (verzoek van de Conseil de prud’hom-
                                                                           in zaak C-392/96: Commissie van de Europese Gemeen-
mes du Havre om een prejudiciële beslissing): O. D. Ab-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
doulaye e.a. tegen Régie nationale des usines Renault
                                 SA (1)
                                                                           („Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van
                                                                           effecten van bepaalde openbare en particuliere projecten —
[Uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-                                 Vaststelling van drempelwaarden”)
120 EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-
143 EG) en van de richtlijnen 75/117/EEG en 76/207/EEG
— Collectieve overeenkomst die voorziet in een toelage voor                                          (1999/C 366/10)
    zwangere vrouwen die met zwangerschapsverlof gaan]
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (1999/C 366/09)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (Procestaal: Frans)                                                       dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-392/96, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- pen (gemachtigde: R. B. Wainwright) tegen Ierland (gemachtig-
                          dentie van het Hof)                              de: M. A. Buckley, bijgestaan door P. O’Sullivan en N. Hyland),
                                                                           betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
In zaak C-218/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      Ierland, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van               de juiste uitvoering te verzekeren van richtlijn 85/337/EEG
de Conseil de prud’hommes du Havre (Frankrijk), in het                     van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffect-
aldaar aanhangig geding tussen O. D. Abdoulaye e.a. en Régie               beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
nationale des usines Renault SA, om een prejudiciële beslissing            (PB L 175, blz. 40), de krachtens die richtlijn, in het bijzonder
over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artike-                  artikel 12 daarvan, en het EG-Verdrag op hem rustende
len 177-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136                verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
EG-143 EG), richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari               samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevin-             J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward en
gen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van                L. Sévon (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers                 gola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 september
(PB L 45, blz. 19), en richtlijn 76/207/EEG van de Raad van                1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 18.12.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 366/7
1) Door niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om               kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
     artikel 4, lid 2, correct uit te voeren voor de in bijlage II,         sident, P. Jann, D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón en
     punten 1, sub d, en 2, sub a, bedoelde categorieën van projecten,      M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
     en door geen uitvoering te geven aan de artikelen 2, lid 3, 5 en       H. von Holstein, adjunct-griffier, op 21 september 1999 een
     7 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985                arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
     particuliere projecten, is Ierland de krachtens die richtlijn op hem
     rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            1) Artikel 93, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71
                                                                                van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                  de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
3) Ierland wordt in de kosten verwezen.                                          verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
                                                                                nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, moet aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat in geval van op het grondgebied van een lidstaat
                                                                                ingetreden schade die tot de toekenning van prestaties van sociale
(1) PB C 40 van 8.2.1997.                                                        zekerheid aan het slachtoffer of zijn rechthebbenden door een
                                                                                onder een andere lidstaat vallend orgaan van sociale zekerheid in
                                                                                de zin van deze verordening heeft geleid, de rechten die het
                                                                                slachtoffer of zijn rechthebbenden ten opzichte van de veroorzaker
                                                                                van de schade hebben en waarin bedoeld orgaan kan worden
                                                                                gesubrogeerd, alsmede de voorwaarden waaronder de schadevor-
                                                                                dering bij de rechterlijke instanties van de lidstaat op het
                                                                                grondgebied waarvan de schade is ingetreden, aanhangig kan
                                                                                worden gemaakt, worden bepaald volgens het recht van die staat,
                     ARREST VAN HET HOF                                          de toepasselijke regels van internationaal privaatrecht daaronder
                                                                                begrepen.
                            (Vijfde kamer)
                                                                            2) Artikel 93, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71,
                      van 21 september 1999                                      zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83
                                                                                moet aldus worden uitgelegd, dat de subrogatie van een onder
                                                                                het recht van een lidstaat vallend orgaan van sociale zekerheid in
in zaak C-397/96 (verzoek van het Landgericht Trier                              de zin van deze verordening in de rechten die het slachtoffer of
om een prejudiciële beslissing): Caisse de Pension des                           zijn rechthebbenden hebben ten opzichte van de veroorzaker van
Employés Privés tegen D. Kordel, R. Kordel, Frankfurter                          op het grondgebied van een andere lidstaat ingetreden schade die
                   Allianz Versicherungs AG (1)                                  heeft geleid tot toekenning van prestaties van sociale zekerheid
                                                                                door dat orgaan, alsmede de omvang van de rechten waarin dat
                                                                                orgaan is gesubrogeerd, worden bepaald volgens het recht van de
(Sociale zekerheid — Orgaan dat prestaties verschuldigd is
                                                                                lidstaat waaronder dat orgaan valt, mits in het kader van de door
      — Verhaal op aansprakelijke derde — Subrogatie)
                                                                                dat recht voorziene subrogatie niet meer rechten geldend worden
                                                                                gemaakt dan het slachtoffer of zijn rechthebbenden ten opzichte
                           (1999/C 366/11)                                       van de veroorzaker van de schade hebben krachtens het recht van
                                                                                de lidstaat op het grondgebied waarvan de schade is ingetreden.
                           (Procestaal: Duits)
                                                                            3) Het staat aan de aangezochte rechter om de relevante bepalingen
                                                                                van de wetgeving van de lidstaat van het orgaan dat de prestaties
                                                                                verschuldigd is, aan te wijzen en toe te passen, ook indien die
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       bepalingen de subrogatie van dat orgaan in de rechten die de
                           dentie van het Hof)                                   ontvanger van de prestaties ten opzichte van de veroorzaker van
                                                                                de schade heeft, of de uitoefening van die rechten door het
In zaak C-397/96, betreffende een verzoek aan het Hof                            gesubrogeerde orgaan, uitsluiten of beperken.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Landgericht Trier
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Caisse
de Pension des Employés Privés en D. Kordel, R. Kordel,
Frankfurter Allianz Versicherungs AG, om een prejudiciële                   (1) PB C 40 van 8.2.1997.
beslissing over de uitlegging van artikel 93, lid 1, sub a, van
verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde


title: Zaak T-243/99: Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door M.-L. Buisson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 6/33
Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door M.-L. Buisson                 — Niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                            ter zake van de termijn en de wijze van herstel van de
                                                                             gestelde fout in haar brief van 30 april 1999.
                        (Zaak T-243/99)
                                                                        — Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, doordat
                                                                             de Commissie heeft nagelaten al het nodige te doen om
                          (2000/C 6/58)                                      ervoor te zorgen, dat de brief die op 5 mei 1999 naar
                                                                             verzoekster zou zijn gezonden, daadwerkelijk zijn bestem-
                                                                             ming bereikte.
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 oktober 1999 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
M.-L. Buisson, vertegenwoordigd door I.S. Forrester, QC bij de
Schotse balie, E. Wright, barrister van de Inn of Court van
Noord-Ierland, F.M. Murray, barrister van de Middle Temple,             Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door vennootschap
en F. Lindblom, Biträdande Jurist, domicilie gekozen hebbende           onder firma Autobedrijf Diepenmaat V.O.F. tegen Com-
te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,                             missie van de Europese Gemeenschappen
Grand-rue 31.
                                                                                (Zaak T-248/99)
Verzoekster verzoekt het Gerecht:
                                                                                (2000/C 6/59)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 13 juli
    1999 waarbij verzoeksters bezwaar tegen de niet-toelating
    tot het schriftelijk examen van algemeen vergelijkend                                     (Procestaal: Nederlands)
    onderzoek COM/A/10/98 werd afgewezen;
— de Commissie te veroordelen tot betaling van een schade-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    vergoeding van 100 000 BEF;                                         schappen is op 18 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door vennootschap
                                                                        onder firma Autobedrijf Diepenmaat V.O.F., te Borne (Neder-
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                               land), vertegenwoordigd door H.W. Kesler, advocaat te En-
                                                                        schede, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij K. Man-
                                                                        haeve, advocaat aldaar, Rue Charles Martel 56-58.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster betwist de wettigheid van het besluit van de
Commissie waarbij verzoeksters bezwaar tegen de niet-                   a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
toelating tot de tweede fase van de selectieprocedure van                    (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/10/98 werd afgewe-                     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
zen. Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende               grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren;
middelen aan:
                                                                        b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
— Schending van verzoeksters gewettigd vertrouwen, dat zij
    zou worden uitgenodigd om aan het schriftelijk examen
    deel te nemen. Dat vertrouwen was duidelijk gewekt bij de           Middelen en voornaamste argumenten
    brief van de Commissie van 30 april 1999. Aangezien
    sub IV, punt 5, van de aankondiging van het algemeen
    vergelijkend onderzoek was bepaald, dat een lijst zou               Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster betoogt
    worden opgesteld van de kandidaten die aan de toelatings-           onder meer, dat de Commissie het begrip „onderneming”
    voorwaarden voldeden en een cijfer hadden behaald dat               onjuist heeft uitgelegd alsook het begrip „steun”, waar zij heeft
    behoorde tot de 200 hoogste die bij de voorselectieproef            aangenomen dat steun verleend door de overheid en steun
    waren toegekend, en sub VIII, punt 5, was bepaald, dat die          verleend door een particuliere onderneming van zodanig
    kandidaten tot het schriftelijk examen zouden worden                gelijke aard is, dat van cumulatie in de zin van de de
    toegelaten, kon de brief volgens verzoekster enkel aldus            minimis-regeling sprake is.
    worden uitgelegd, dat zij tot de 200 kandidaten behoorde
    die tot het schriftelijk examen waren toegelaten en dat de
    Commissie bezig was te verifiëren, of haar sollicitatie             (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
    aan de sub III van de aankondiging van het algemeen
    vergelijkend onderzoek vermelde toelatingsvoorwaarden
    voldeed.


title: Zaak T-43/00: Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door J. Martínez Lara en M. Urbán Penón tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 122/40              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                29.4.2000
— schending van de artikelen 4 en 27-29 van het ambtena-               — verweerder te veroordelen, alle consequenties in rechte te
    renstatuut;                                                             trekken bij verzoeksters rechtsherstel;
— een rechtsdwaling, bestaande in het ontbreken van een                — bij gebreke daarvan, verweerder te veroordelen tot vergoe-
    objectieve rechtvaardigingsgrond voor het feit dat de                   ding van de geleden materiële en immateriële schade,
    datum van 2 oktober 1997 als uitgangspunt werd geno-                    voorlopig geraamd op 1 euro, te vermeerderen met de
    men voor de opneming van de medewerkers van het                         vertragingsrente vanaf 1 mei 1999;
    Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de
    Raad;                                                              — verweerder te verwijzen in de kosten.
— schending van het non-discriminatiebeginsel;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
— schending van artikel 7 van het statuut en van het dienst-
    belang.                                                            Verzoekster is geslaagd voor vergelijkend onderzoek LA/365
                                                                       van de Raad met het oog op de vorming van een aanwervings-
Ten aanzien van de nietigverklaring van de individuele beslui-         reserve voor Portugeestalige vertalers. Zij komt op tegen de
ten beroept verzoeker zich op:                                         besluiten waarbij vier oud-medewerkers van het
                                                                       Schengen-secretariaat in LA 7-functies zijn aangesteld bij de
— schending van het vertrouwensbeginsel;                               Portugese afdeling van de Vertaaldienst van de Raad. Deze
                                                                       aanstellingsbesluiten houden een weigering in verzoeksters
— schending van het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel            sollicitatie in aanmerking te nemen en vormen individuele
    van behoorlijk bestuur.                                            uitvoeringsmaatregelen met betrekking tot beschikking
                                                                       1999/307/EG. Verzoekster acht die beschikking en de indi-
                                                                       viduele besluiten van de Raad onwettig.
                                                                       Verzoeksters argumenten zijn gelijk aan die welke in zaak
                                                                       T-37/00 zijn aangevoerd.
Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door V. Joaquim
          Matos tegen Raad van de Europese Unie
                        (Zaak T-38/00)
                                                                       Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door J. Martı́nez
                       (2000/C 122/61)                                 Lara en M. Urbán Penón tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-43/00)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (2000/C 122/62)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 februari 2000 beroep tegen de Raad van de
Europese Unie ingesteld door V. Joaquim Matos, wonende te                                      (Procestaal: Frans)
Montijo (Portugal), vertegenwoordigd door G. Vandersanden
en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Luxemburg bij de Société de Gestion Fiduciaire sàrl, Rue            schappen is op 28 februari 2000 beroep ingesteld tegen Raad
Beck 2-4.                                                              van de Europese Unie door J. Martı́nez Lara en M. Urbán
                                                                       Penón, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de Gestion
— nietig te verklaren beschikking 1999/307/EG van de Raad              Fiduciaire SARL, Rue Beck 2-4.
    van 1 mei 1999 tot vaststelling van de wijze waarop het
    Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
    Raad wordt opgenomen;
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
— nietig te verklaren de besluiten waarbij vier personen in LA              bevoegd gezag van 28 juli 1999 houdende afwijzing
    7-functies zijn aangesteld bij de Portugese afdeling van de             van hun verzoek om vergelijkend onderzoek B/260 te
    Vertaaldienst van de Raad;                                              kwalificeren als een „niet-gespecialiseerd” vergelijkend
                                                                            onderzoek voor overgang naar een hogere categorie,
— nietig te verklaren het impliciete vervolgbesluit om ver-                 georganiseerd met het oog op het vormen van een reserve
    zoekster niet in een van die functies aan te stellen;                   van adjunct-assistenten in de rang B5;
 ---pagebreak--- 29.4.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 122/41
— nietig te verklaren het besluit van de jury om hun naam                          Doorhaling van zaak T-193/98 (1)
    niet op de lijst van geschikte kandidaten van intern
    vergelijkend onderzoek B/260 te plaatsen;
                                                                                (2000/C 122/63)
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten                                   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                     van 18 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
Verzoekers wijzen erop, dat de Raad een intern vergelijkend          zaak T-193/98: V. Boucouvalas tegen Europees Parlement.
onderzoek B/260 voor overgang naar een hogere categorie op
de grondslag van een examen had georganiseerd, om te
voorzien in drie vacatures van adjunct-assistent. Na verbetering     (1) PB C 48 van 20.2.1999.
van het examen door de jury, deelde de directie Personeels-
zaken en Administratie verzoekers bij brieven van 27 novem-
ber 1998 mee, dat zij op het geheel van de schriftelijke en
mondelinge proeven respectievelijk 109 en 105 punten had-
den behaald, hetgeen hen in staat zou hebben gesteld, de vijfde
en de zesde plaats op de lijst van geschikte kandidaten in te
nemen. Overeenkomstig de nota onderaan op bladzijde 1
en in hoofdstuk V van de aankondiging van vergelijkend
onderzoek heeft de jury hen echter niet op die lijst ingeschre-                     Doorhaling van zaak T-88/99 (1)
ven, aangezien het aantal geschikte kandidaten het aantal
ambten waarop het vergelijkend onderzoek betrekking heeft,
namelijk drie, niet mag overschrijden.                                                       (2000/C 122/64)
Tijdens de precontentieuze fase hebben verzoekers betoogd,                                   (Procestaal: Grieks)
dat volgens de inlichtingen waarover zij beschikten, slechts
een van de drie ambten waarop het vergelijkend onderzoek
betrekking had, door een van de geschikte kandidaten werd            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
vervuld, en dat het betrokken vergelijkend onderzoek dus geen        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
vergelijkend onderzoek bedoeld om in bepaalde vacatures te           van 18 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
voorzien, maar een niet-gespecialiseerd vergelijkend onderzoek       zaak T-88/99: V. Boucouvalas tegen Europees Parlement.
voor overgang naar een hogere categorie was. Zij verzochten
dus om het opmaken van een volledige reservelijst met alle
voor het examen geslaagde kandidaten, waaronder zijzelf.             (1) PB C 160 van 5.6.1999.
Tot staving beroepen verzoekers zich voor het Gerecht op:
— schending van artikel 4 van het Statuut en van het
    algemene beginsel dat pro-formabenoemingen verbiedt;
— schending van artikel 29, lid 1, van het Statuut;                                Doorhaling van zaak T-207/99 R
— schending van:                                                                             (2000/C 122/65)
    — mededeling aan het personeel nr. 16/91, betreffende
        de algemene uitvoeringsbepalingen van het stelsel van                               (Procestaal: Spaans)
        vergelijkende onderzoeken, inzonderheid punt D;
                                                                     De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    — de mededelingen aan het personeel nrs. 70/97 en                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 februari 2000
        32/98, betreffende intern vergelijkend onderzoek             de doorhaling in het register gelast van zaak T-207/99 R:
        B/260.                                                       Asociación de Fruticultores del Jalón Medio tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-39/02: Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Intesabci Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/58                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          4.5.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        Sanpaolo IMI spa, vertegenwoordigd door A. Santa Maria,
                                                                           C. Biscaretti di Ruffia, G. Pizzonia en M. Valenti, advocaten.
—      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
       schade zoals vastgesteld of ten belope van het volgens het
       Gerecht passende bedrag, die Alitalia als gevolg van de             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       eerste beschikking en van de daarin gestelde voorwaarden,
       alsmede van de herhaling van de maatregel bij de tweede             —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       beschikking heeft geleden;                                                11 december 2001 waartegen het onderhavige beroep is
                                                                                gericht, wegens schending van wezenlijke vormvoor-
—      de Commissie te veroordelen tot betaling van de rente                     schriften en/of ontbreken, tegenstrijdigheid en/of
       over het sub 1 bedoelde bedrag tot het tijdstip van                       ontoereikendheid van de motivering van de beschikking,
       voldoening daarvan;                                                       in de zin van artikel 253 EG in samenhang met de
                                                                                artikelen 87 en 77 en verordening nr. 659/1999 van de
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.                  Raad, zoals uiteengezet in het verzoekschrift;
                                                                           —     subsidiair, de beschikking waartegen het beroep is gericht
                                                                                geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten                                               artikel 230, tweede alinea, EG, wegens schending of
                                                                                onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, of meer subsi-
                                                                                diair, van artikel 87, lid 3, sub b of c, EG, zoals uiteengezet
Met dit beroep vordert Alitalia, die tevens verzoekster is in de
                                                                                in het verzoekschrift;
zaken T-296/97 (1) en T-301/01 (2), veroordeling van verweer-
ster tot vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden
als gevolg van beschikking 97/789/EG van de Commissie van                  —     nog meer subsidiair, gesteld dat het Gerecht tot de
15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van de verzoekende                  conclusie zou komen dat de bepalingen van wet nr. 461
vennootschap, en van de daarin gestelde voorwaarden, die na                      van 23 december 1998 en van wetsbesluit nr. 153 van
de nietigverklaring van de eerste beschikking bij arrest van het                 17 mei 1999 als bedoeld in de bestreden beschikking,
Gerecht van 12 december 2000 in voormelde zaak T-296/97,                         een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare
bij beschikking 2001/723/EG van 18 juli 2001 zijn herhaald.                      staatssteunregeling zouden vormen, de bestreden beschik-
Objet: Beroep tot vergoeding van schade die verzoekster                          king van de Commissie elke terugwerkende kracht te
zou hebben geleden als gevolg van de vaststelling van de                         ontzeggen;
beschikkingen van de Commissie 97/789/EG van 15 juli                       kosten rechtens.
1997 en 2001/723/EG van 18 juli 2001 betreffende de
herkapitalisatie van de luchtvaartmaatschappij Alitalia.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
In casu worden dezelfde gronden voor onwettigheid aange-
voerd als in voormelde zaken.
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
( 1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2000,        die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
     Alitalia/Commissie (T-296/97, Jurispr. blz. II-3871).
(2) Zaak T-301/01, Alitalia/Commisie, PB C 44, van 16.2.2002,
     blz. 24.
                                                                           Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Intesab-
                                                                           ci Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Sanpao-
lo IMI spa tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                                                (Zaak T-39/02)
                           (Zaak T-37/02)                                                            (2002/C 109/112)
                          (2002/C 109/111)                                                          (Procestaal: Italiaans)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca
schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen                     Intesabci Spa, vertegenwoordigd door A. Santa Maria, C. Bis-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca                        caretti di Ruffia, G. Pizzonia en M. Valenti, advocaten.
 ---pagebreak--- 4.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/59
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca di
                                                                          Roma spa, vertegenwoordigd door F. Gallo en G. Escalar,
1.    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van             advocaten.
      11 december 2001 waartegen het onderhavige beroep is
      gericht, wegens schending van wezenlijke vormvoor-
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      schriften en/of ontbreken, tegenstrijdigheid en/of ontoe-
      reikendheid van de motivering van de beschikking, in de             —     primair, nietig te verklaren de beschikking van de Com-
      zin van artikel 253 EG in samenhang met de artikelen 87
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen waartegen het
      en 77 en verordening nr. 659/1999 van de Raad;
                                                                                onderhavige beroep is gericht;
2.    subsidiair, de beschikking waartegen het beroep is gericht          —     subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de
      geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren in de zin van                  Commissie van de Europese Gemeenschappen waartegen
      artikel 230, tweede alinea, EG, wegens schending of                       het onderhavige beroep is gericht, voorzover Italië daarbij
      onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, of meer subsi-                 wordt gelast „alle maatregelen te nemen die noodzakelijk
      diair, van artikel 87, lid 3, sub b of c, EG;                             zijn om de toegekende steun door de begunstigden te
                                                                                doen terugbetalen”;
3.    nog meer subsidiair, gesteld dat het Gerecht tot de
      conclusie zou komen dat de bepalingen van wet nr. 461               —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding
      van 23 december 1998 en van wetsbesluit nr. 153 van                       en in alle daarmee verbonden uitgaven.
      17 mei 1999 als bedoeld in de bestreden beschikking,
      een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare
      staatssteunregeling zouden vormen, de particulieren die
      de steun hebben ontvangen van de teruggave daarvan vrij             Middelen en voornaamste argumenten
      te stellen, en in ieder geval de bestreden beschikking van
      de Commissie elke terugwerkende kracht te ontzeggen en              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
      het betrokken gedeelte van de beschikking nietig te                 die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
      verklaren op grond dat de Commissie niet binnen een
      redelijke termijn gebruik heeft gemaakt van haar onder-
      zoeksbevoegdheid, en/of wegens ontoereikendheid van
      de informatie of schending van het vertrouwensbeginsel
      en/of van het evenredigheidsbeginsel en/of van het rechts-
      zekerheidsbeginsel, in de zin van artikel 14 van verorde-
      ning nr. 659/1999.
                                                                          Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Mediocredito
                                                                          Centrale spa tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-41/02)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                                           (2002/C 109/114)
die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mediocre-
                                                                          dito Centrale spa, vertegenwoordigd door F. Gallo en G. Es-
Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca di Roma
                                                                          calar, advocaten.
spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Zaak T-40/02)
                                                                          —     primair, nietig te verklaren de beschikking van de Com-
                         (2002/C 109/113)                                       missie van de Europese Gemeenschappen waartegen het
                                                                                onderhavige beroep is gericht;
                        (Procestaal: Italiaans)                           —     subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen waartegen
                                                                                het onderhavige beroep is gericht, voorzover Italië daarbij
                                                                                wordt gelast „alle maatregelen te nemen die noodzakelijk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       zijn om de toegekende steun door de begunstigden te
schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen                          doen terugbetalen”;


title: Zaak T-392/04: Beroep, op 24 september 2004 ingesteld door Salvatore Gagliardi tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/29

         Beroep, op 24 september 2004 ingesteld door Salvatore Gagliardi tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-392/04)
   (2004/C 284/57)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 september 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Salvatore Gagliardi, eigenaar van de eenmansonderneming met dezelfde naam, vertegenwoordigd door A. Schmitt, P. Biavati en S. Corona, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: de vennootschap Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH Co. KG
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te vernietigen de beslissing inter partes van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2004 (zaak R 0154/2002-4);

               —

               de in het ongelijk gestelde partij op grond van artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de procedure (het BHIM voor zover het aansprakelijk wordt geacht voor een ultra petita gegeven beslissing).

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoeker

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „MANU” voor verschillende waren van de klassen 18, 24 en 25 – aanvraagnr. 1021690

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               de vennootschap Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG

               Oppositiemerk of -teken:

               Duits woordmerk „MANOU” voor waren van klasse 25 (kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het beroep en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

               Middelen:

               verkeerde toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk. Verzoeker stelt dat de bestreden beslissing in strijd is met beginsel ne ultra petita omdat de aanvraag tot inschrijving van het merk niet alleen is afgewezen voor waren van de klassen 18 en 24, waaromtrent overduidelijk nooit oppositie is ingesteld, maar ook voor andere waren van klasse 25 dan kledingstukken, de enige waren met betrekking tot dewelke de oppositie was ingesteld.


title: Verzoek van 12 augustus 1997 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Glob Sped AG en Hauptzollamt Lörrach (Zaak C-328/97)

text:
22 . 11 . 97         NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 357/ 13
Hogere voorziening, op 19 september 1997 ingesteld door                   een verordening moet vaststellen waarbij een specifieke
C. Apostolidis e.a., alsmede 64 andere ambtenaren en                     correctiecoëfficiënt voor Berlijn wordt vastgesteld en
gewezen ambtenaren van de Commissie die zijn tewerkge                   een andere voor Karlsruhe . Aldus heeft het Gerecht
steld bij het Europees Instituut voor transuranen te Karls              artikel 176 van het Verdrag geschonden, waar het van
ruhe, tegen het arrest, op 10 juli 1997 in zaak T-81/96                  oordeel was dat de Commissie niet verplicht was
tussen C. Apostolidis e.a. en de Commissie van de Euro                  nieuwe salarisafrekeningen vast te stellen met toepas
pese Gemeenschappen, ondersteund door de Raad van                        sing van de correctiecoëfficiënt voor het land van
de Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste                    tewerkstelling, berekend op basis van de kosten van
  aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)                    levensonderhoud in de hoofdstad, bij ontbreken van
                     ( Zaak C-327/97 P)                                  een specifieke correctiecoëfficiënt voor verzoekers'
                                                                         plaats van tewerkstelling.
                        ( 97/C 357/23 )
                                                                   — Schending van de artikelen 63 e.v. van het Ambtena
                                                                         renstatuut
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 19 september 1997 hogere voorziening ingesteld
door C. Apostolidis e.a ., alsmede 64 andere ambtenaren                  Overeenkomstig de statutaire bepalingen als bedoeld
                                                                         door het Hof in zijn arrest in zaak C-301 /90 ('), moe
en gewezen ambtenaren van de Commissie die zijn tewerk
                                                                         ten de salarisafrekeningen van de ambtenaren, bij ont
gesteld bij het Europees Instituut voor transuranen te
                                                                         breken van de specifieke correctiecoëfficiënt voor de
Karlsruhe, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
                                                                         plaats van tewerkstelling Karlsruhe worden berekend
seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
                                                                         op basis van de correctiecoëfficiënt voor de hoofdstad,
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson sari, rue
                                                                         Berlijn. Aldus blijkt, dat de Commissie, waar zij in het
de Cessange 30, tegen het arrest, op 10 juli 1997 in zaak
T-81 /96 tussen C. Apostolidis e.a . en de Commissie van de              kader van haar beoordelingsbevoegdheid had besloten
                                                                         geen beroep in te stellen tegen de Raad, op verzoekers'
Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Raad
                                                                         bezoldiging de correctiecoëfficiënt voor het land van
van de Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eer
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde                        tewerkstelling moest toepassen, die is berekend op
                                                                         basis van de kosten van levensonderhoud in de hoofd
Kamer ).
                                                                         stad, Berlijn .
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                   (') Zaak C-301 /90 , Commissie/Raad, Jurispr. 1992 , blz . 1-221 .
— het arrest van het Gerecht ( Derde Kamer) van 10 juli
     1997 in zaak T-81 /96 , Apostolidis e.a./Commissie,
     waarbij het door rekwiranten ingestelde beroep is ver
     worpen, te vernietigen;
                                                                   Verzoek van 12 augustus 1997 van het Bundesfinanzhof
zoals de rechter in eerste aanleg had moeten doen                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Glob
                                                                                Sped AG en Hauptzollamt Lörrach
— nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van hun                                    ( Zaak C-328/97)
     verzoek tot vaststelling van hun salarisafrekening voor
     de maand januari 1992;                                                                   ( 97/C 357/24 )
— de Commissie te veroordelen om aan elke verzoeker                Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 12 augustus
     ter vergoeding van de geleden morele schade een               1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     bedrag van 50 000 Bfr. te betalen;                            22 september 1997, in het geding tussen Glob Sped AG en
                                                                   Hauptzollamt Lörrach, het Hof van Justitie van de Euro
— de Commissie te verwijzen in alle kosten, die betref            pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis
     fende de procedure in eerste aanleg daaronder begre          sing over de navolgende vragen:
     pen .
                                                                   1 . Moet de uiteenzetting van het Hof van Justitie in
                                                                         rechtsoverweging 15 van zijn arrest van 15 mei 1997
Middelen en voornaamste argumenten                                       in zaak C-405/95 — Bioforce II : Echinacea — aldus
                                                                         worden uitgelegd, dat een preparaat, om als product
— Schending van de artikelen 215 , tweede alinea, van het                met de typische eigenschappen van een geneesmiddel
     EG-Verdrag, en 44, lid 1 , van het Reglement voor de                in de zin van post 3004 van de gecombineerde nomen
     procesvoering van het Gerecht, kennelijke dwaling bij               clatuur te kunnen worden beschouwd, geen objectieve
     de beoordeling van verzoekers' procesbelang.                        geschiktheid voor therapeutische of profylactische
                                                                       . doeleinden moet vertonen, maar dat de totale opmaak
— Schending van artikel 176 van het EG-Verdrag en van                    van het preparaat ( gebruiksaanwijzingen, verpakking,
     de rechtspraak ter uitvoering daarvan, dwaling bij de               toediening en verkoop ), dus de subjectieve bestemming
     uitlegging van het arrest van het Gerecht van 27 okto              ervan, op zichzelf volstaat voor een dergelijke inde
     ber 1994 in zaak T-64/92
                                                                         ling ?
     Het Gerecht heeft gedwaald ten aanzien van het recht          2 . Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord:
     waar het ervan uit is gegaan, dat het arrest in zaak
     T-64/92 twee verplichtingen oplegt die niet los van                 Moet de gecombineerde nomenclatuur 1993 aldus
     elkaar kunnen worden gezien, namelijk dat de Raad                   worden uitgelegd, dat vitaminetabletten zoals „ Taxofit
 ---pagebreak--- C 357/ 14            1 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
     vitamine C + Ca bruistabletten " en „Taxofit vitamine            Beroep, op 23 september 1997 ingesteld door Portugese
     C kauwtabletten ", die per tablet 1 000 mg respectieve                  Republiek tegen Commissie van de Europese
     lijk 500 mg vitamine C ( ascorbinezuur) bevatten,                                      Gemeenschappen
     opgemaakt voor de verkoop in het klein worden inge                                    (Zaak C-330/97)
     voerd, overeenkomstig de op de respectieve bijsluiters
     gegeven gebruiksaanwijzingen onder vermelding van                                        ( 97/C 357/26 )
     een bepaalde dosering onder meer „ ter verhoging van
     het weerstandsvermogen: bij verkoudheden en griepin
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     fecties, (...) bij allergische processen " respectievelijk
                                                                      is op 23 september 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
     „preventief in perioden met verhoogd besmettingsge
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Portugese Repu
     vaar " moeten worden gebruikt en waarvoor in de
                                                                      bliek, vertegenwoordigd door J. Mota de Campos, L. Fer
     Bondsrepubliek Duitsland een vergunning is verkregen
                                                                      nandes en M. Luisa Duarte, als gemachtigden, domicilie
     om ze als geneesmiddelen te verkopen, onder post
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
     3004 — geneesmiddelen, bestaande uit al dan niet ver            allée Scheffer 33 .
     mengde producten voor therapeutisch of profylactisch
     gebruik, (...) opgemaakt voor de verkoop in het klein
     — moeten worden ingedeeld ?                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      — nietig te verklaren beschikking C(97) 2130 def. van de
                                                                           Commissie van 9 juli 1997 betreffende de steunmaat
                                                                           regelen van Portugal ten gunste van de onderneming
                                                                           EPAC-Empresa para a Agro-alimenta^ao e Cereais SA;
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 15 juli                  Middelen en voornaamste argumenten
 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                      S. Ergat en Stadt Ulm
                                                                      — Schending van artikel 190 EG-Verdrag ( de beschikking
                         ( Zaak C-329/97)                                  berust op een tegenstrijdige en ontoereikende motive
                                                                          ring).
                            97/C 357/25 )
                                                                      — Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Verdrag:
                                                                          de zekerheid van de Portugese overheid voor een bank
                                                                          lening van 30 miljard esc ., bestemd om het passief op
                                                                          korte termijn van EPAC om te zetten in een passief op
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van                    middellange termijn, vormt geen staatssteun aan
 15 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               EPAC . Het stellen van een zekerheid voor een eenvou
tie op 22 september 1997, in het geding tussen S. Ergat en                dige maatregel tot herstructurering van het passief van
Stadt Ulm, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                   een overheidsbedrijf, impliceert generlei overdracht
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  van middelen van de staat aan die onderneming. Het
navolgende vraag:                                                         tarief van de rente over de tusssen EPAC en het inter
                                                                          nationale bankconsortium gesloten leningen vormt
                                                                          slechts de uitdrukking van de wil van de betrokken
                                                                          kredietinstellingen, een financiering mogelijk te maken
                                                                          die tot doel heeft, een passief op korte termijn, dat de
Voldoet een Turks onderdaan, die als gezinslid van een tot                solvabiliteit van EPAC en daarmee de terugbetaling
de legale arbeidsmarkt behorende Turkse werknemer op                      van de leningen van die banken bedreigt, om te zetten
grond van het bij binnenkomst geldende nationale vreem                   in een passief op lange termijn .
delingenrecht zonder verblijfsvergunning is binnengeko
men en nadien met onderbrekingen in het bezit van ver
blijfsvergunningen was, doch die de aanvraag om verlen                   Het kapitaal vari EPAC is volledig in handen van de
ging van zijn laatste verblijfsvergunning 26 dagen na het                 overheid . Het staat derhalve aan de staat, als enig aan
verlopen ervan heeft ingediend, aan de voorwaarden van                    deelhouder, ervoor te zorgen dat deze onderneming de
artikel 7, eerste alinea , van Besluit nr. 1/80 van de Associa           algemene belangen kan blijven behartigen waarvoor zij
tieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de                    werd opgericht, inzonderheid de aankoop van granen
Associatie, dat hij aldaar „ sedert ten minste drie jaar " ( eer         van de nationale landbouwproducenten en de voorzie
ste gedachtenstreepje ) respectievelijk „ sedert ten minste               ning van het land met een onmisbaar goed . In zijn
vijf jaar " ( tweede gedachtenstreepje ) „ legaal [moet]                  hoedanigheid van enig aandeelhouder en als beheerder
wonen ", indien de nationale autoriteiten de verlenging                   van het algemeen belang, heeft de Portugese staat het
hebben geweigerd ?                                                        recht alsmede de uitsluitende plicht, EPAC te steunen.
                                                                          Door EPAC te steunen via het stellen van een zeker
                                                                          heid, heeft de staat EPAC geen economisch of financi
                                                                          eel voordeel verschaft dat deze als particuliere inves
                                                                          teerder in de context van een markteconomie niet zou
                                                                          hebben verkregen.


title: Zaak T-439/09: Beroep ingesteld op 23 oktober 2009 — Purvis/Parlement

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/32

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2009 — Purvis/Parlement
   (Zaak T-439/09)
   2010/C 11/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: John Robert Purvis (Saint-Andrews, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de besluiten van het Bureau van het Parlement van 9 maart en 1 april 2009 onwettig verklaren, voor zover zij de aanvullende pensioenregeling wijzigen en de bijzondere wijzen van uitkering van het aanvullende pensioen van de leden of gewezen leden van het Parlement die zich vrijwillig hebben aangesloten bij deze vrijwillige pensioenregeling, afschaffen;

               —

               het besluit van het Parlement van 7 augustus 2009 houdende weigering om verzoeker zijn pensioen voor 25 % in de vorm van kapitaal uit te keren, nietig verklaren;

               —

               het Parlement in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep is gericht tegen het besluit van het Parlement van 7 augustus 2009 dat is vastgesteld ter uitvoering van de regeling inzake de (vrijwillige) aanvullende pensioenregeling opgenomen in bijlage VIII bij de regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement, zoals gewijzigd bij besluit van het Parlement van 9 maart 2009, en waarbij het verzoek van verzoeker om zijn aanvullend pensioen vanaf augustus 2009 gedeeltelijk (25 %) in de vorm van kapitaal en gedeeltelijk in de vorm van rente te ontvangen, wordt afgewezen.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker ten gronde vier middelen aan:

               —

               schending van zijn verworven rechten en van het vertrouwensbeginsel;

               —

               schending van de algemene beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid;

               —

               schending van artikel 29 van de regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement, dat bepaalt dat de quaestoren en de secretaris-generaal toezien op de uitlegging en de strikte toepassing van deze regeling;

               —

               schending van de goede trouw bij de uitvoering van de overeenkomsten en nietigheid van de louter potestatieve bepalingen.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 17 juli 1997 in zaak C-17/96 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Badische Erfrischungs-Getränke GmbH & Co. KG tegen Land Baden-Württemberg (Natuurlijk mineraalwater - Begrip - Gezondheidbevorderend water)

text:
27 . 9 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 295/7
Court of Justice, Queen's Bench Division (Verenigd                  4 . Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 3887/92 is
Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen The                  niet gebleken van feiten of omstandigheden die de gel
Queen en Minister for Agriculture, Fisheries and Food, ex                digheid aantasten van artikel 9, leden 2 en 4, van die
parte : National Farmers' Union e.a ,, om een prejudiciële               verordening, voorzover daarin aan een exploitant bij
beslissing over de uitlegging en de geldigheid van artikel 9             wie de feitelijk geconstateerde oppervlakte meer dan
van Verordening ( EEG ) nr. 3887/92 van de Commissie van                 20% kleiner is dan de in de steunaanvraag aangegeven
23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake                   oppervlakte, als sanctie het verlies van de totale aan
het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor                       een bepaalde oppervlakte gekoppelde betaling wordt
bepaalde communautaire steunregelingen ( PB L 391 van                    opgelegd, wanneer geen opzet of grove nalatigheid is
31 . 12 . 1992 , blz . 36 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),              vastgesteld.
samengesteld als volgt: G. F. Mancini , kamerpresident, J. L.
Murray ( rapporteur ) en P. J. G. Kapteyn, rechters; advo          (M PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .
caat-generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur,
op 17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1 . Artikel 9, leden 2 tot en met 4, van Verordening
     (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december                                 ARREST VAN HET HOF
     1 992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïn                                    ( Eerste Kamer )
     tegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde
     communautaire steunregelingen moet vóór de inwer                                       van 17 juli 1997
     kingtreding van Verordening (EG) nr. 1648/95 aldus             in zaak C-17/96 (verzoek van het Bundesverwaltungs
     worden uitgelegd, dat ingevolge dit artikel de betaling        gericht om een prejudiciële beslissing): Badische Er
     van bedragen , gekoppeld aan de voor akkerbouwge              frischungs-Getranke GmbH öt Co. KG tegen Land
     wassen bestemde oppervlakten, moet worden gewei                                    Baden-Württemberg (')
     gerd, wanneer het verschil tussen de aangegeven en de
     bij een controle door de bevoegde autoriteiten vastge         (Natuurlijk mineraalwater — Begrip — Gezondheidbevor
     stelde braakgelegde oppervlakte meer dan 20%                                               derend water)
     bedraagt, doch geen opzet of grove nalatigheid is vast                                   ( 97/C 295/ 11 )
     gesteld. Gelet op de artikelen 1 , lid 2 , en 2 , lid 2, van
     Verordening (EG , Euratom) nr. 2988/95 van de Raad                                     (Procestaai: Duits)
     van 18 december 1995 betreffende de bescherming van
     de financiële belangen van de Europese Gemeenschap
     pen, volgens welke latere wijzigingen van bepalingen            ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     van Gemeenschapsrecht waarbij minder zware admini                             de Jurisprudentie van het Elof)
     stratieve sancties worden ingevoerd, met terugwer
     kende kracht moeten worden toegepast, zijn de bij Ver         In zaak C-17/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
     ordening (EG) nr. 1648/95 in artikel 9, lid 4 , van Ver       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
     ordening (EEG) nr. 3887/92 aangebrachte wijzigingen            verwaltungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen
     evenwel van toepassing op feiten die zich vóór de              Badische Erfrischungs-Getranke GmbH & Co . KG en
     inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1648/95              Land Baden-Württemberg, om een prejudiciële beslissing
     hebben voorgedaan. Bijgevolg moet de oppervlakte die           over de uitlegging van Richtlijn 80/777/EEG van de Raad
     maximaal in aanmerking komt voor de compensatiebe             van 15 juli 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van
     dragen die worden betaald aan de producenten van               de wetgevingen der lidstaten inzake de exploitatie en het
     akkerbouwgewassen overeenkomstig artikel 9, lid 4,             in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater ( PB
     van Verordening (EEG) nr. 3887/92 , zoals gewijzigd            L 229 van 3 . 8 . 1980, blz . 1 ), heeft het Hof ( Eerste
     bij Verordening (EG) nr. 1648/95, worden berekend              Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
     op basis van de feitelijk geconstateerde braakgelegde          P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters; advocaat
     oppervlakte en naar rata van de verschillende teelten.         generaal : M. B. Elmer; griffier: H. von Holstein, adjunct
                                                                    griffier, op 17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het
2 . Artikel 9, leden 2 tot en met 4, van Verordening                dictum luidt als volgt:
     (EEG) nr. 3887/92 moet aldus worden uitgelegd, dat
     ingevolge deze bepaling iedere premie voor runderen            Artikel 1 , lid 1 , juncto bijlage I, deel 1, punten 1 en 2, van
     moet worden geweigerd aan exploitanten bij wie is              Richtlijn 80/777/EEG van de Raad van 15 juli 1980
     vastgesteld dat het feitelijk geconstateerde voederareaal      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
     meer dan 20% kleiner is dan de in de steunaanvraag             der lidstaten inzake de exploitatie en het in de handel
     „ oppervlakten " aangegeven oppervlakte, doch geen             brengen van natuurlijk mineraalwater, moet aldus worden
     opzet of grove nalatigheid is vastgesteld.                     uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een lidstaat
                                                                    eist dat water gezondheidbevorderende eigenschappen
3 . Bij onderzoek van artikel 9, leden 2 tot en met 4, van          heeft om als natuurlijk mineraalwater te kunnen worden
                                                                    erkend.
     Verordening (EEG) nr. 3887/92 is niet gebleken van
     feiten of omstandigheden die de geldigheid van dit
     artikel kunnen aantasten, gelet op het evenredigheids         V ) PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
     beginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het non-dis
     criminatiebeginsel.


title: Zaak C-410/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 19 juli 2013 — UAB „Baltlanta” /Lietuvos valstybė, atstovaujama Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos

text:
               28.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 19 juli 2013 — UAB „Baltlanta”/Lietuvos valstybė, atstovaujama Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos
   (Zaak C-410/13)
   2013/C 284/02
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus apygardos administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „Baltlanta”

      Verwerende partij: Lietuvos valstybė, atstovaujama Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos (Litouwse Staat)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het bepaalde in artikel 38 van verordening nr. 1260/1999 (1) waarin een verplichting voor de lidstaat is neergelegd om de Europese Commissie van het verloop van de administratieve en gerechtelijke procedures op de hoogte te houden en om met de Europese Commissie samen te werken, aldus worden uitgelegd dat de lidstaat de Europese Commissie op de hoogte moet houden van alle rechtsgedingen betreffende het handelen of niet-handelen van uitvoerende, bemiddelende, beheers- of betalende instanties in verband met de beoordeling van een aanvraag, de selectie, de vaststelling van het besluit tot bijstandsverlening of de uitvoering van het project?

               2)

               Moet artikel 19 van verordening nr. 2792/1999 (2) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de lidstaat verplicht om een steunregeling vast te stellen en, in overleg met de Commissie, in middelen te voorzien voor die gevallen waarin bij rechterlijke instanties procedures lopen over het handelen of niet-handelen van uitvoerende, bemiddelende, beheers- of betalende instanties in verband met de beoordeling van een aanvraag, de selectie, de vaststelling van het vaststelling van het besluit tot bijstandsverlening of de uitvoering van het project?

               3)

               Moet het bepaalde van de secties 6 en 7 van besluit COM (2006) 3424 van de Commissie tot vaststelling van de richtsnoeren voor de afsluiting van bijstandspakketten (2000-2006) uit de Structuurfondsen aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat verplicht om de Europese Commissie op de hoogte te houden van alle rechtsgedingen betreffende het handelen of niet-handelen van uitvoerende, bemiddelende, beheers- of betalende instanties in verband met de beoordeling van een aanvraag, de selectie, de vaststelling van het besluit tot bijstandsverlening of de uitvoering van het project, en om te beslissen of de actie geheel of gedeeltelijk moet worden teruggetrokken uit het programma en/of vervangen door een andere actie etc., of in het programma moet worden gehandhaafd, dan wel dat anderszins moet worden gehandeld om, wanneer de gerechtelijke procedure is afgerond, te zorgen voor een passende uitvoering van het besluit tot bijstandsverlening?

               4)

               Is het feit dat in de zaak die aan de orde is bij de nationale rechter, geen specifieke regelingen zijn vastgesteld die preciseren welke de taken zijn van de betrokken instanties ingeval van rechtsgedingen over het handelen of niet-handelen van uitvoerende, bemiddelende, beheers- of betalende instanties in verband met de beoordeling van een aanvraag, de selectie, de vaststelling van het besluit tot bijstandsverlening of de uitvoering van het project, dat wil zeggen, is het feit dat er geen bepaling is die de van belang zijnde overheidsinstanties verplicht om de Europese Commissie op de hoogte te houden van gerechtelijke procedures die zijn ingesteld en om zodanige maatregelen te treffen dat de toegewezen middelen voor de bijstand waarover geschil bestaat, worden gereserveerd totdat de vraag over de toekenning van de steun definitief is beslist, in overeenstemming met de uit artikel 38 van verordening nr. 1260/1999 voortvloeiende verplichting van de lidstaat tot het op de hoogte houden van de Europese Commissie van het verloop van de administratieve en gerechtelijke procedures en tot samenwerking met de Europese Commissie, met artikel 19 van verordening nr. 2792/1999, en met de vereisten van de secties 6 en 7 van besluit COM (2006) 3424 van de Commissie tot vaststelling van de richtsnoeren voor de afsluiting van bijstandspakketten (2000-2006) uit de Structuurfondsen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (PB L 337, blz. 10).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juni 2000 in zaak C-365/98 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Brinkmann Tabakfabriken GmbH tegen Haupzollamt Bielefeld (Richtlĳn 92/80/EEG — Nationale belasting, bestaande hetzĳ in een specifiek recht voor producten die een bepaalde prĳs niet overschrĳden, hetzĳ in een recht ad valorem voor producten die die prĳs wel overschrĳden)

text:
9.9.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 259/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                             (Zesde kamer)
                          van 15 juni 2000                                                          van 15 juni 2000
in zaak C-365/98 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-                    in zaak C-470/98: Commissie van de Europese Gemeen-
dorf om een prejudiciële beslissing): Brinkmann Tabak-                                 schappen tegen Helleense Republiek (1)
       fabriken GmbH tegen Haupzollamt Bielefeld (1)
                                                                           (Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn
(Richtlijn 92/80/EEG — Nationale belasting, bestaande                                                  90/675/EEG)
hetzij in een specifiek recht voor producten die een bepaalde
prijs niet overschrijden, hetzij in een recht ad valorem voor                                        (2000/C 259/05)
            producten die die prijs wel overschrijden)
                          (2000/C 259/04)                                                            (Procestaal: Grieks)
                           (Procestaal: Duits)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-470/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                              pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-
                                                                           bliek (gemachtigden: I.-K. Chalkias en N. Dafniou), betreffende
In zaak C-365/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      een verzoek om vast te stellen dat de Helleense Republiek,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te
het Finanzgericht Düsseldorf, in het aldaar aanhangig geding               treffen om te verzekeren dat de kosten van de veterinaire en
tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Haupzollamt                         administratieve controles op andere producten van agrarische
Bielefeld, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van           oorsprong dan vers vlees en vlees van pluimvee, afkomstig uit
richtlijn 92/80/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake                 derde landen, welke worden voorgeschreven in de artikelen 3,
de onderlinge aanpassing van de belastingen op andere                      sub ii, en 4 van richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
tabaksfabrikaten dan sigaretten (PB L 316, blz. 10), heeft het             10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                  organisatie van de veterinaire controles voor producten uit
de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,                  derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht
V. Skouris (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-gene-             (PB L 373, blz. 1), zonder schadeloosstelling van de kant van
raal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op           de staat ten laste komen van de afzender, de geadresseerde of
15 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               hun gemachtigde, de krachtens het EG-Verdrag en die richtlijn
volgt:                                                                     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
                                                                           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
1)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/80/EEG van de Raad van            Almeida, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur), C. Gul-
      19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de               mann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters; advocaat-gene-
      belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten, moet          raal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 15 juni 2000 een arrest
      aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen de heffing van     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      een belasting op sigaren of cigarillo’s, die ad valorem wordt
      berekend doch niet lager mag zijn dan een minimumbedrag.             1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te
                                                                                treffen om te verzekeren dat de kosten van de veterinaire en
2)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/80 verleent de belastingplichti-        administratieve controles op andere producten van agrarische
      ge met betrekking tot een belasting op sigaren of cigarillo’s, die         oorsprong dan vers vlees en vlees van pluimvee, afkomstig uit
      ad valorem wordt berekend doch niet lager mag zijn dan een                 derde landen, welke worden voorgeschreven in de artikelen 3,
      minimumbedrag, niet het recht, zich voor een nationale rechter             sub 11, en 4 van richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
      daarop te beroepen om te bereiken dat alleen het element                   10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de
      van de belastingformule dat de heffing van de specifieke                   organisatie van de veterinaire controles voor producten uit derde
      minimumbelasting betreft, niet op hem wordt toegepast en dat               landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht, zonder
      hij dus enkel ad valorem wordt belast.                                     schadeloosstelling van de kant van de staat ten laste komen van
                                                                                de afzender, de geadresseerde of hun gemachtigde, is de
      De nationale rechter moet evenwel, wanneer hij bepalingen van              Helleense Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
      nationaal recht van eerdere of latere datum dan de richtlijn               verplichtingen niet nagekomen.
      toepast, deze zoveel mogelijk met inachtneming van de tekst en
      het doel van de richtlijn uitleggen.                                 2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                (1) PB C 48 van 20.2.1999.