title: Zaak T-195/01: Beroep, op 20 augustus 2001 ingesteld door de regering van Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.10.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 303/23
Tot staving van zijn beroep tot nietigverklaring stelt verzoeker        Middelen:                       onjuiste uitlegging van artikel 7,
voorts niet-eerbiediging van de richtsnoeren van de Commissie                                           lid 1, sub b, van verordening
van 18 september 1999, schending van het beginsel van                                                   (EG) nr. 40/94 — Het merk heeft
gelijke behandeling en psychische terreur op het werk. Ten                                              voldoende onderscheidend ver-
slotte vordert verzoeker vergoeding van zijn gestelde schade.                                           mogen. Het is aan het Bureau om
                                                                                het tegendeel te bewijzen. Het is
                                                                                niet aan verzoekster om aan te
                                                                                tonen dat artikel 7, lid 1, sub b,
                                                                                van verordening nr. 40/94 niet
                                                                                toepasselijk is.
Beroep, op 14 augustus 2001 ingesteld door Unilever N.V.
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                         (Zaak T-194/01)
                         (2001/C 303/37)
                                                                        Beroep, op 20 augustus 2001 ingesteld door de regering
                                                                        van Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        (Procestaal: Engels)                                                         schappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Zaak T-195/01)
schappen is op 14 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
Unilever N.V., te Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd                                        (2001/C 303/38)
door V. von Bomhard en A. Renck van Lovells Boesebeck
Droste, te Alicante (Spanje).
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het              schappen is op 20 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
      Bureau voor harmonisatie van de interne markt (merken,            Commissie van de Europese Gemeenschappen door de rege-
      tekeningen, modellen) van 22 mei 2001 (zaak                       ring van Gibraltar, vertegenwoordigd door A. Sutton,
      R 1086/2000-1) in dier voege te wijzigen dat het                  M. Llamas en W. Schuster, van het kantoor White & Case, te
      betrokken merk in aanmerking komt voor inschrijving               Brussel (België).
      als gemeenschapsmerk;
—     subsidiair, de beslissing te vernietigen;                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.
                                                                        —     het besluit van de Commissie, genomen in de vorm van
                                                                              een brief van 11 juli 2001 aan het Verenigd Koninkrijk,
                                                                              om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden,
                                                                              nietig te verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Aanvrager van gemeen-          Unilever N.V.
schapsmerk:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken merk:                Driedimensionaal merk (kiezel-
                               vorm) — aanvraagnr. 1 418 250
                               voor bepaalde waren van klasse 3         De regering van Gibraltar heeft een belastingregeling ingevoerd
                                                                        volgens welke bepaalde ondernemingen onder bepaalde voor-
Beslissing van onderzoe-       Afwijzing van de aanvraag                waarden zijn vrijgesteld van inkomstenbelasting en enkel
ker:                                                                    een forfaitaire belasting moeten betalen („exempt company
                                                                        legislation”). Die wettelijke regeling is voor en na de toetreding
Beslissing kamer van be-       Gedeeltelijke toewijzing van het         van het Verenigd Koninkrijk en Gibraltar tot de Europese
roep:                          beroep                                   Gemeenschappen in 1973 verschillende keren geamendeerd.
 ---pagebreak--- C 303/24               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.10.2001
De Commissie heeft thans besloten de procedure van ar-                 steunregeling wordt beschouwd, levert dat een schending op
tikel 88, lid 2, EG in te leiden, waarbij de wettelijke regeling in    van het rechtszekerheidsbeginsel en het gewettigd vertrouwen
kwestie als een niet-aangemelde nieuwe steunregeling wordt             van verzoekster. De in artikel 1, sub b, iv, van verordening
aangemerkt. Volgens de Commissie waren de wijzigingen die              nr. 659/1999 gestelde termijn om een steunmaatregel als
zijn aangebracht in 1979 en 1983, na de toetreding van het             nieuw te beschouwen, is reeds lang verstreken. Dat beginsel
Verenigd Koninkrijk tot de Europese Gemeenschappen, van                zou volgens verzoekster billijkheidshalve ook moeten gelden
wezenlijke aard, zodat de gehele regeling als een nieuwe               voor het onderzoek van wijzigingen van bestaande
steunregeling had moeten worden aangemerkt. Verzoekster                steunregelingen door de Commissie, zoals hier het geval is.
betwist dat besluit.
                                                                       Tenslotte stelt verzoekster, dat het aan het besluit voorafgaande
                                                                       onderzoek van de Commissie te lang heeft geduurd, en dat het
Volgens verzoekster heeft de Commissie de rechten van de               derhalve een schending oplevert van de op de Commissie
verdediging van Gibraltar geschonden, nu het bestreden besluit         rustende zorgvuldigheidsplicht en van het beginsel van behoor-
ontoereikend is gemotiveerd en de regering van Gibraltar, als          lijk bestuur.
de rechtstreeks en individueel door het besluit geraakte partij,
onvoldoende is gehoord. Bovendien heeft de Commissie de
rechten van de verdediging van het Verenigd Koninkrijk
geschonden, voorzover dat wezenlijke vormvoorschriften zijn.
Verder stelt verzoekster, dat het besluit onverenigbaar is met         Beroep, op 14 augustus 2001 ingesteld door Société
artikel 88 EG, en dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel,         Coopérative Agricole GIPAM tegen Commissie van de
het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en de                              Europese Gemeenschappen
zorgvuldigheidsplicht heeft geschonden.
                                                                                (Zaak T-197/01)
Volgens verzoekster kan de betrokken wettelijke regeling niet                                 (2001/C 303/39)
als een nieuwe steunregeling worden aangemerkt, daar die
regeling reeds bestond vóór de toetreding van het Verenigd
Koninkrijk tot de Europese Gemeenschappen, en de amen-                                         (Procestaal: Frans)
dementen van 1976 en 1983 de regeling niet wezenlijk
wijzigden. Zij moet derhalve als een bestaande steunregeling
in de zin van artikel 88, lid 1, EG worden beschouwd.                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 14 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
                                                                       Coopérative Agricole GIPAM, gevestigd te Ducos (Frankrijk),
Dat thans wordt opgetreden op grond van artikel 88, lid 2, EG          vertegenwoordigd door A. Lorang, H. Mazingue en P. Leroyer
met betrekking tot nieuwe steunregelingen komt erop neer,              Gravet, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
dat een ongerechtvaardigde last wordt opgelegd met mogelijk
ernstige gevolgen, vooral nu een onderzoek op grond van
artikel 88, lid 1, EG volgens verzoekster een maatregel zou            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zijn met hetzelfde resultaat maar met minder zware gevolgen.
Bovendien vindt verzoekster het besluit, gelet op de tijd die          —     nietig te verklaren verordening nr. 896/2001 van de
sinds de amendering is verstreken, onevenredig. Dienaangaan-                 Commissie van 7 mei 2001;
de merkt verzoekster ook op, dat die amendementen los staan
van de rest van het belastingstelsel, en dat derhalve niet het
gehele stelsel in vraag mag worden gesteld.                            —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
Verzoekster betoogt voorts, dat sinds de toetreding van het            Middelen en voornaamste argumenten
Verenigd Koninkrijk tot de Europese Gemeenschappen en
sinds de goedkeuring van de betrokken amendementen de
uitlegging van het gemeenschapsrechtelijke begrip „steun-              Verzoekster voert aan dat de bestreden verordening (1) onvere-
maatregel” is geëvolueerd, vooral wat fiscale maatregelen              nigbaar is met verordening nr. 404/1993 van de Raad (2),
betreft. Destijds heerste volgens verzoekster de mening, dat           waarvan de bestreden verordening de uitvoeringsbepalingen
dergelijke maatregelen niet onder de verdragsregels inzake             bevat. Die uitvoeringsvoorschriften tasten de rechten aan die
staatssteun vielen. Derhalve behoefde die wettelijke regeling          verzoekster had verworven onder de vigeur van eerdere
niet te worden aangemeld. Indien die wettelijke regeling nu,           verordeningen ter uitvoering van verordening nr. 404/1993.
18 en 23 jaar na de amendementen in kwestie, als een nieuwe            Ingevolge die eerdere uitvoeringsverordeningen gold zij als


title: Zaak C-113/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 6 maart 2017 — QJ/Ministerstvo vnútra Slovenskej republiky, Migračný úrad

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 6 maart 2017 — QJ/Ministerstvo vnútra Slovenskej republiky, Migračný úrad
   (Zaak C-113/17)
   (2017/C 168/30)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: QJ

      Verwerende partij: Ministerstvo vnútra Slovenskej republiky, Migračný úrad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (herschikking) (hierna: „procedurerichtlijn”) aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die moet beoordelen of de behoefte van een verzoeker aan internationale bescherming gegrond is, zelf mag besluiten verzoeker die bescherming te verlenen, omdat het weigeringsbesluit in het verleden herhaaldelijk nietig is verklaard en de zaak naar de overheidsinstantie is terugverwezen na herhaaldelijk slagen van het beroep, waardoor dat beroep niet daadwerkelijk lijkt, ook al blijkt uit de nationale regeling niet dat de rechter een dergelijke bevoegdheid heeft?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, komt een dergelijke bevoegdheid dan ook toe aan de (hoogste) hogerberoepsrechter?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 60.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 december 1997 in zaak T-90/95: W. Gill tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Medische onderzoeken - Niet-mededeling van gegevens over gezondheidstoestand - Recht om zijn gezondheidstoestand te verzwijgen)

text:
C 41/20                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            te Übersyren (Luxemburg) bij J.-P. Lange, rue de Syre 40,
                     van 18 december 1997                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (gemachtigden: J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende
in zaak T-90/95: W. Gill tegen Commissie van de Euro-               een beroep tot, ten eerste, nietigverklaring van twee in de
                    pese Gemeenschappen (1)                         Mededelingen van de administratie nr. 858 van 2 septem-
                                                                    ber 1994 en nr. 859 van 8 september 1994 bekendge-
(Ambtenaren Ð Medische onderzoeken Ð Niet-medede-
                                                                    maakte besluiten van de Commissie op grond dat verzoe-
ling van gegevens over gezondheidstoestand Ð Recht om
                                                                    kers naam daarin niet voorkomt op de lijst van de meest
            zijn gezondheidstoestand te verzwijgen)
                                                                    voor bevordering tot de rang LA 4 in aanmerking
                          (98/C 41/41)                              komende ambtenaren en evenmin op de lijst van de ambte-
                                                                    naren die in de bevorderingsronde 1994 daadwerkelijk tot
                                                                    de rang LA 4 zijn bevorderd, ten tweede, nietigverklaring
                       (Procestaal: Frans)                          van het besluit van de Commissie van 3 april 1995 hou-
                                                                    dende afwijzing van verzoekers klacht, en ten derde, ver-
                                                                    oordeling van verweerster tot betaling van een bedrag van
In zaak T-90/95, W. Gill, gewezen ambtenaar van de Com-             100 000 BEF ter vergoeding van de morele schade die ver-
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                zoeker door de onregelmatigheid van de bevorderingspro-
digd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advoca-           cedure heeft geleden, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer),
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, president, J.
bij de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30, tegen            Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez,
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                administrateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen
den: J. Currall en J.-L. Fagnart), betreffende een beroep           waarvan het dictum luidt als volgt:
tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden
door de dienstfouten die verweersters administratie zou
hebben begaan, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samen-
gesteld als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en R. M.          1. Verwerpt het beroep.
Moura-Ramos, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez,
administrateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                                                                         gen.
1. Verwerpt het beroep.
                                                                    (1) PB C 248 van 23.9.1995.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
      gen.
3. Verstaat dat verzoeker de honoraria van de deskundige
      zal dragen.
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 137 van 3.6.1995.                                                             van 18 december 1997
                                                                    in zaak T-222/95: A. Angelini tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Verandering van standplaats Ð Terugkeer
                                                                      naar aanvankelijke standplaats Ð Inrichtingsvergoeding)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                    (98/C 41/43)
                     van 18 december 1997
in zaak T-142/95: J.-L. Delvaux tegen Commissie van de                                  (Procestaal: Italiaans)
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Bevordering Ð Vergelijking van verdien-
sten Ð Beoordelingsrapport Ð Motivering Ð Identieke                 In zaak T-222/95, A. Angelini, ambtenaar van de Commis-
    loopbaan Ð Discriminatie op grond van nationaliteit)            sie van de Europese Gemeenschappen, werkzaam bij het
                                                                    Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra, ver-
                          (98/C 41/42)
                                                                    tegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij het Itali-
                                                                    aanse Hof van Cassatie, domicilie gekozen hebbende te
                       (Procestaal: Frans)                          Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
                                                                    rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen Commissie van de Euro-
                                                                    pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-
In zaak T-142/95, J.-L. Delvaux, ambtenaar van de Com-              fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                   de Commissie houdende weigering om verzoeker een
Sint-Genesius-Rode (BelgieÈ), vertegenwoordigd door N.              inrichtingsvergoeding te betalen bij zijn terugkeer naar zijn
LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende            aanvankelijke standplaats nadat hij een tijd lang buiten


title: Zaak T-349/13: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2016 — Orange Business Belgium/Commissie [„Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verrichting van „Trans-Europese diensten voor telematica tussen administraties — Nieuwe generatie (TESTA-ng)” — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht — Transparantie — Gelijke behandeling — Non-discriminatie — Motiveringsplicht”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/24

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2016 — Orange Business Belgium/Commissie
   (Zaak T-349/13) (1)

   ([„Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verrichting van „Trans-Europese diensten voor telematica tussen administraties - Nieuwe generatie (TESTA-ng)” - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht - Transparantie - Gelijke behandeling - Non-discriminatie - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 305/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Orange Business Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. Schutyser en T. Villé, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude, S. Lejeune en F. Moro, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 april 2013 tot afwijzing van verzoeksters offerte in het kader van niet-openbare inschrijving DIGIT/R2/PR/2011/039, betreffende „Trans-Europese diensten voor telematica tussen administraties — Nieuwe generatie (TESTA-ng)”, en tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Orange Business Belgium SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 juli 2005 in zaak C-349/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 77/799/EEG — Wederzijdse bijstand van bevoegde autoriteiten — Gebieden van BTW en accijnzen — Onvolledige omzetting — Grondgebied van Gibraltar)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 21 juli 2005
   in zaak C-349/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 77/799/EEG - Wederzijdse bijstand van bevoegde autoriteiten - Gebieden van BTW en accijnzen - Onvolledige omzetting - Grondgebied van Gibraltar)
   (2005/C 217/16)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-349/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 7 augustus 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: K. Manji en R. Caudwell, bijgestaan door D. Wyatt, QC), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, R. Schintgen, N. Colneric (rapporteur), S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, G. Arestis, M. Ilešič, J. Malenovský en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 21 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door op het grondgebied van Gibraltar op de gebieden van de belasting over de toegevoegde waarde en de accijnzen geen uitvoering te geven aan richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 79/1070/EEG van de Raad van 6 december 1979 en 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 239 van 4.10.2003.


title: Zaak C-458/01: Beroep, op 29 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
6.4.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 84/41
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                         Middelen en voornaamste argumenten
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
      kamer) van 19 september 2001 in zaak T-336/99,                    Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
      betekend op 1 oktober 2001, gedeeltelijk te vernietigen;          de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
                                                                        bereiken resultaat voor de lidstaten waarvoor zij bestemd zijn,
      de beslissing van de derde kamer van beroep van het               dienen de lidstaten de in richtlijnen gestelde uitvoeringster-
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                  mijnen in acht te nemen. In casu is die termijn op 1 juli 2000
      (merken, tekeningen en modellen) van 21 september                 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de bepalingen
      1999 (zaak R 71/1999-3) met betrekking tot merkaan-               heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar
      vraagnr. 703 231 nietig te verklaren;                             de in de conclusie van de Commissie vermelde richtlijn.
—     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in
      de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 29 november 2001 ingesteld door Commissie
Deze komen overeen met die in zaak C-456/01 P.                               van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-459/01)
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                                (2002/C 84/72)
                                                                        Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 29 november 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door de
Beroep, op 29 november 2001 ingesteld door Commissie                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   digd door C. Docksey en K. Banks, als gemachtigden, domicilie
                                 bliek                                  gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-458/01)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (2002/C 84/71)
                                                                        1.   vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
                                                                             termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maat-
                                                                             regelen te nemen ter omzetting van richtlijn 95/46/EG
                                                                             van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   1995 betreffende de bescherming van natuurlijke perso-
op 29 november 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse                        nen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1), en
vertegenwoordigd door Chiara Cattabriga en Arnaud Bordes                     richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
als gemachtigden.                                                            Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking
                                                                             van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
                                                                             soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (2),
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             subsidiair die maatregelen niet aan de Commissie mede
                                                                             te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen          op haar rustende verplichtingen;
      de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
                                                                        2.   Ierland te verwijzen in de kosten.
      van richtlijn 1999/90/EG van de Raad van 15 november
      1999 houdende wijziging van richtlijn 90/539/EEG tot
      vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor
      het intracommunautaire handelsverkeer en de invoer uit
      derde landen van pluimvee en broedeieren, niet heeft              Middelen en voornaamste argumenten
      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
      verplichtingen;
                                                                        Volgens artikel 249 EG is een richtlijn verbindend ten aanzien
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij


title: Doorhaling van zaak C-130/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Doorhaling van zaak C-130/03 (1)

   (2004/C 94/101)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-130/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003


title: Zaak C-330/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juni 2017 — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V./Germanwings GmbH

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 juni 2017 — Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V./Germanwings GmbH
   (Zaak C-330/17)
   (2017/C 293/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verbraucherzentrale Baden-Württemberg e.V.

      Verwerende partij: Germanwings GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de op grond van artikel 23, lid 1, tweede en derde volzin, van verordening (EG) nr. 1008/2008 (1) bekend te maken passagierstarieven voor intracommunautaire luchtdiensten in een specifieke valuta te worden aangegeven voor zover zij niet in euro worden uitgedrukt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
               in welke lokale valuta kunnen de in artikel 2, punt 18, en artikel 23, lid 1, tweede en derde volzin, van verordening (EG) nr. 1008/2008 genoemde prijzen dan worden aangegeven, wanneer een luchtvaartmaatschappij die in een lidstaat — in casu Duitsland — gevestigd is, tegenover een consument op internet een luchtdienst met vertrek uit een andere lidstaat — in casu het Verenigd Koninkrijk — aanprijst en aanbiedt?
               Is in dit verband beslissend dat voor het aanbod wordt gebruikgemaakt van een internetadres met een landcode-topniveaudomein — in casu: www.germanwings.de — dat verwijst naar de lidstaat waar de luchtvaartmaatschappij haar zetel heeft, en dat de consument in deze lidstaat verblijft?
               Is van belang of alle dan wel de meeste luchtvaartmaatschappijen de prijzen in kwestie aangeven in de lokale valuta die wordt gebruikt op de plaats van vertrek?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (PB 2008, L 293, blz. 3).


title: Zaak T-144/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 mei 2008 — TF1/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Beschikking van Commissie waarbij bepaalde maatregelen van Franse Republiek ten gunste van France 2 en France 3 als met gemeenschappelijke markt verenigbare steunmaatregelen worden aangemerkt — Beroepstermijn — Artikel 44, lid 1, sub c), van Reglement voor procesvoering — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 mei 2008 — TF1/Commissie
   (Zaak T-144/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beschikking van Commissie waarbij bepaalde maatregelen van Franse Republiek ten gunste van France 2 en France 3 als met gemeenschappelijke markt verenigbare steunmaatregelen worden aangemerkt - Beroepstermijn - Artikel 44, lid 1, sub c), van Reglement voor procesvoering - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 171/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Télévision française 1 SA (TF1) (Nanterre, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, N. Niejahr en C. Giolito, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordiger: G. de Bergues, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2004/838/EG van de Commissie van 10 december 2003 betreffende de steunmaatregelen van Frankrijk ten behoeve van France 2 en France 3 (PB 2004, L 361, blz. 21)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Télévision française 1 SA (TF1) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak T-259/13: Arrest van het Gerecht van 30 april 2015 — Frankrijk/Commissie („EOGFL — Afdeling Garantie — ELGF en Elfpo — Aan financiering onttrokken uitgaven — Steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling — Gebieden met natuurlijke handicaps — Forfaitaire financiële correctie — Door Frankrijk gedane uitgaven — Belastingscriterium — Controles ter plaatse — Procedurele waarborgen”)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/10

         Arrest van het Gerecht van 30 april 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-259/13) (1)

   ((„EOGFL - Afdeling Garantie - ELGF en Elfpo - Aan financiering onttrokken uitgaven - Steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling - Gebieden met natuurlijke handicaps - Forfaitaire financiële correctie - Door Frankrijk gedane uitgaven - Belastingscriterium - Controles ter plaatse - Procedurele waarborgen”))
   (2015/C 228/11)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, D. Colas, C. Candat en G. de Bergues, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Díaz Abad, vervolgens A. Sampol Pucurull, abogados del Estado)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/123/EU van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 67, blz. 20)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2013/123/EU van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij een financiële correctie is opgelegd aan de Franse Republiek in het kader van steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling voor schapen waarvoor over de begrotingsjaren 2008 en 2009 geen schapenpremie is aangevraagd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Franse Republiek draagt driekwart van haar eigen kosten en driekwart van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in een vierde van haar eigen kosten en een vierde van de kosten van de Franse Republiek.

               5)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1997 in zaak T-41/97 R, Antillean Rice Mills NV tegen Raad van de Europese Unie (Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Vrijwaringsmaatregel - Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Afwezigheid)

text:
Nr. C 181 / 14         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               van verrekenbaar voorschot van een bedrag van
                       van 16 april 1997                               258 565,38 Fl ., vermeerderd met 5 % rente vanaf 1 septem
                                                                       ber 1996, alsmede van een bedrag van 20 000 Fl . per jaar
in zaak T-80/96: A. M. Fernandes Leite Mateus tegen                    voor de periode vanaf de datum van indiening van het ver
                 Raad van de Europese Unie (')                         zoek in kort geding tot aan de datum waarop het Gerecht
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek —                        uitspraak doet in de hoofdzaak, heeft de President van het
    Niet-toelating tot examen — Vereiste beroepservaring)              Gerecht op 21 maart 1997 een beschikking gegeven waar
                           ( 97/C 181 /26 )                            van het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaai: Frans)                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
In zaak T-80/96, A. M. Fernandes Leite Mateus, wonende                 2 . De beslissing over de kosten wordt aangehouden.
te Zaventem ( België ), vertegenwoordigd door J. N. Louis,
T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
Sari, rue de Cessange 30, tegen Raad van de Europese
Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en T. Blanchet), be
treffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek Raad/C/                      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
360 van 3 oktober 1995 waarbij verzoekster niet tot het                                     van 21 maart 1997
examen van dat vergelijkend onderzoek is toegelaten, heeft
het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A.               in zaak T-41/97 R, Antillean Rice Mills NV tegen Raad
Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rech                                    van de Europese Unie
ters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op                (Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Vrij
 16 april 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             waringsmaatregel — Kort geding — Verzoek om opschor
als volgt:                                                             ting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Afwezig
                                                                                heid)
 1 . Het besluit van de jury van algemeen vergelijkend on
      derzoek Raad/C/360 van 3 oktober 1995 waarbij ver                                        :97/C 181 /28 )
      zoekster niet tot het examen van dat vergelijkend on
      derzoek is toegelaten, wordt nietig verklaard.                                      (Procestaai: Nederlands)
2 . De Raad zal zijn eigen kosten alsmede die van ver                 In zaak T-41/97 R, Antillean Rice Mills NV, gevestigd te
      zoekster dragen.                                                 Bonaire (Nederlandse Antillen ), vertegenwoordigd door W.
                                                                       Knibbeler, advocaat te Amsterdam, en K. J. Defares, advo
 (') PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .                                  caat te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                       burg ten kantore van M. Loesch, rue Goethe 11 , onder
                                                                       steund door Koninkrijk der Nederlanden ( gemachtigde :
                                                                       M. Fierstra ), tegen Raad van de Europese Unie ( gemach
                                                                       tigden : R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin ), ondersteund
                                                                       door Italiaanse Republiek (gemachtigde: F. Quadri ) en
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               tigde : Th. van Rijn ), betreffende een verzoek tot opschor
                       van 21 maart 1997                               ting van de uitvoering van Verordening ( EG ) nr. 304/97
                                                                       van de Raad van 17 februari 1997 tot vaststelling van vrij
 in zaak T-l 79/96 R, J. Antonissen tegen Raad van de                  waringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van rijst
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                     van oorsprong uit de landen en gebieden overzee ( PB nr.
                               schappen                                L 51 van 21 . 2 . 1997, blz. 1 ), en subsidiair een verzoek
 (Melkquota — Beroep wegens niet-contractuele aanspra                 om de noodzakelijk en passend voorkomende maatregelen
 kelijkheid van Gemeenschap — Kort geding — Betaling                   te nemen, heeft de president van het Gerecht op 21 maart
 van gedeelte van gevorderde schadevergoeding bij wijze                 1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
            van voorschot — Voorwaarden — Geen)                        als volgt:
                            ( 97/C 181 /27
                                                                        1 . Nederland wordt in de procedure in kort geding toege
                    (Procestaai: Nederlands)                                laten tot interventie ter ondersteuning van de conclu
                                                                            sies van verzoekster.
 In zaak T-l 79/96 R, J. Antonissen, wonende te Giethem
 (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor              2 . Italië en de Commissie worden in de procedure in kort
 dijk, advocaat te Amsterdam, en T. P. J. van Oers, advo                   geding toegelaten tot interventie ter ondersteuning van
 caat te 's Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te Lu                   de conclusies van verweerder.
 xemburg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar, ave
 nue Guillaume 62, tegen Raad van de Europese Unie (ge                 3 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
 machtigden: G. Houttuin, A.-M. Colaert en J. P. Hix ) en
 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                    4 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 tigde: T. van Rijn ), betreffende een verzoek om de Euro
 pese Gemeenschap te veroordelen tot betaling bij wijze


title: Zaak T-355/13: Beroep ingesteld op 4 juli 2013 — easyJet Airline/Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/44

         Beroep ingesteld op 4 juli 2013 — easyJet Airline/Commissie
   (Zaak T-355/13)
   2013/C 260/79
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: easyJet Airline Co. Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. J. Werner en R. Marian, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 2727 final van de Commissie van 3 mei 2013 in zaak COMP/39.869 — easyJet/Schiphol nietig te verklaren; en

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Het bestreden besluit berust op een onjuiste rechtsopvatting [onjuiste uitlegging van artikel 13 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1)] en bevat een kennelijk onjuiste beoordeling (onjuiste conclusie dat de Nederlandse nationale procedure kan worden gelijkgesteld met de behandeling van de zaak door een nationale mededingingsautoriteit).

               2)

               Het bestreden besluit schendt een wezenlijk vormvoorschrift; de Commissie heeft haar afwijzing namelijk ontoereikend gemotiveerd. Bovendien heeft zij niet alle door verzoekster aangevoerde feitelijke en juridische gegevens in overweging genomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-490/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — A.S./Republika Slovenija [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend — Aankomst van een buitengewoon groot aantal derdelanders die internationale bescherming wensen — Organisatie van de grensoverschrijding door de autoriteiten van een lidstaat met het oog op doorreis naar een andere lidstaat — Binnenkomst die bij afwijking om humanitaire redenen wordt toegestaan — Artikel 13 — Illegale overschrijding van een buitengrens — Termijn van twaalf maanden vanaf de grensoverschrijding — Artikel 27 — Rechtsmiddelen — Omvang van het rechterlijke toezicht — Artikel 29 — Termijn van zes maanden om de overdracht uit te voeren — Berekening van de termijnen — Aanwenden van een rechtsmiddel — Opschortende werking]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/14

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — A.S./Republika Slovenija
   (Zaak C-490/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend - Aankomst van een buitengewoon groot aantal derdelanders die internationale bescherming wensen - Organisatie van de grensoverschrijding door de autoriteiten van een lidstaat met het oog op doorreis naar een andere lidstaat - Binnenkomst die bij afwijking om humanitaire redenen wordt toegestaan - Artikel 13 - Illegale overschrijding van een buitengrens - Termijn van twaalf maanden vanaf de grensoverschrijding - Artikel 27 - Rechtsmiddelen - Omvang van het rechterlijke toezicht - Artikel 29 - Termijn van zes maanden om de overdracht uit te voeren - Berekening van de termijnen - Aanwenden van een rechtsmiddel - Opschortende werking])
   (2017/C 309/19)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A.S.

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Artikel 27, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in het licht van overweging 19 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat een verzoeker om internationale bescherming zich in het kader van een rechtsmiddel dat hij heeft aangewend tegen een jegens hem genomen overdrachtsbesluit, kan beroepen op de onjuiste toepassing van het in artikel 13, lid 1, van deze verordening genoemde verantwoordelijkheidscriterium dat verband houdt met het illegaal overschrijden van de grens van een lidstaat.

               2)

               Artikel 13, lid 1, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een derde land wiens binnenkomst wordt geduld door de autoriteiten van een eerste lidstaat die zich geconfronteerd zien met de aankomst van een buitengewoon groot aantal derdelanders die door deze lidstaat willen reizen om in een andere lidstaat een verzoek om internationale bescherming in te dienen, zonder te voldoen aan de door deze eerste lidstaat in beginsel opgelegde voorwaarden voor binnenkomst, moet worden geacht de grens van die eerste lidstaat „op illegale wijze te hebben overschreden” in de zin van die bepaling.

               3)

               Artikel 13, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 604/2013, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een rechtsmiddel wordt aangewend tegen het overdrachtsbesluit, geen invloed heeft op de berekening van de termijn van dat artikel 13, lid 1.

         Artikel 29, leden 1 en 2, van deze verordening moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een dergelijk rechtsmiddel wordt aangewend, impliceert dat de in deze bepalingen gestelde termijn pas ingaat vanaf de definitieve beslissing op dat rechtsmiddel, ook wanneer de geädieerde rechter heeft beslist het Hof een verzoek om een prejudiciële beslissing voor te leggen, voor zover dat rechtsmiddel overeenkomstig artikel 27, lid 3, van diezelfde verordening opschortende werking heeft.

      (1)  PB C 419 van 14.11.2016.


title: Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-331/98)

text:
24.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 327/13
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,            Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad-
viseur, en O. Couvert-Castera, ter beschikking van de juri-
dische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemachtig-         Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                    nen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            bestuurlijke maatregelen te treffen om te voldoen aan
                                                                       Richtlijn 95/32/EG van de Commissie van 7 juli 1995
                                                                       inzake voor de controle op de samenstelling van cos-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        metische producten toe te passen analysemethoden (1),
                                                                       de ingevolge deze richtlijn op hem rustende verplich-
                                                                       tingen niet is nagekomen;
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
     nen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
     bestuurlijke maatregelen te treffen om te voldoen aan        Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
     Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de
     Raad van 20 december 1994 tot veertiende wijziging
     van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge           Middelen en voornaamste argumenten
     aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
     bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het
     op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde          Volgens artikel 2 van Richtlijn 95/32/EG doen de lidstaten
     gevaarlijke stoffen en preparaten (1), de ingevolge het      de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
     EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is            werking treden om uiterlijk op 30 september 1996 aan de
     nagekomen;                                                   richtlijn te voldoen.
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
                                                                  Bij het verstrijken van deze termijn had het Koninkrijk
                                                                  BelgieÈ de bepalingen voor de omzetting van de richtlijn in
                                                                  nationaal recht nog niet aangenomen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  (1) PB L 178 van 28.7.1995, blz. 20.
Volgens artikel 2, lid 1, van Richtlijn 94/60/EG dragen de
lidstaten zorg voor aanneming en bekendmaking van de
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om
uiterlijk eÂeÂn jaar na de aanneming van de richtlijn aan
deze richtlijn te voldoen.
                                                                  Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door Commissie
Ondanks het verstrijken van deze termijn op 20 december                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
1995 heeft het Koninkrijk BelgieÈ niet de nodige bepalingen
aangenomen en bekendgemaakt om aan de richtlijn te vol-                                   (Zaak C-331/98)
doen.                                                                                (98/C 327/21)
(1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 7 september 1998 beroep ingesteld tegen Ierland
                                                                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                  genwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wain-
                                                                  wright, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
Beroep, door Commissie van de Europese Gemeen-                    sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
schappen op 7 september 1998 ingesteld tegen Koninkrijk
                            BelgieÈ
                       (Zaak C-329/98)                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (98/C 327/20)
                                                                  Ð vast te stellen dat Ierland door, met name in strijd met
                                                                       de artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 80/68/EEG van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                Raad van 17 december 1979 betreffende de bescher-
is op 7 september 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk               ming van het grondwater tegen verontreiniging veroor-
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 zaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stof-
vertegenwoordigd door M. Nolin, lid van haar juridische                fen (1), de Ierse sanitaire autoriteiten niet te verbieden
dienst, als gemachtigde domicilie gekozen hebbende te                  stoffen van lijst I direct in het grondwater te lozen, en
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                      die autoriteiten niet aan een stelsel van voorafgaand
Kirchberg.                                                             onderzoek en vergunning voor directe lozingen van
 ---pagebreak--- C 327/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.10.98
     stoffen van lijst II te onderwerpen, de krachtens het            def.) (1) nietig te verklaren, voorzover zij de toepassing
     Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-           van artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag heeft afgewe-
     men;                                                             zen;
Ð Ierland in de kosten te verwijzen.                              Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  De bestreden beschikking is vastgesteld in antwoord op
Volgens artikel 4 van Richtlijn 80/68/EEG verbieden de            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 septem-
lidstaten elke directe lozing van stoffen vermeld in lijst I      ber 1995 in zaak T-49/93, SocieÂteÂ internationale de diffu-
van de bijlage bij de richtlijn, en volgens artikel 5 van de      sion et d'eÂdition (SIDE) tegen Commissie van de Europese
richtlijn onderwerpen zij elke directe lozing van stoffen         Gemeenschappen (Jurisprudentie II-2501).
vermeld in lijst II van die bijlage aan een voorafgaand
onderzoek.
                                                                  Volgens artikel 1 van de bestreden beschikking is de aan
                                                                  het Centre d'exportation du livre francËais (CELF) ver-
De huidige Ierse wettelijke regeling verbiedt directe lozin-      leende steun voor de uitvoering van kleine bestellingen van
gen door sanitaire autoriteiten van stoffen van lijst I in het    Franse boeken een steunmaatregel in de zin van artikel 92,
grondwater niet, en het algemene stelsel van vergunningen,        lid 1, van het EG-Verdrag, maar is zij verenigbaar met de
ingevoerd voor fabrieks- en rioolwater, is niet van toepas-       gemeenschappelijke markt, omdat zij voldoet aan de voor-
sing op lozingen uit een riool, en op fabriekswater dat,          waarden voor toepassing van de uitzondering van
anders dan uit een riool, door een sanitaire autoriteit           artikel 92, lid 3, onder d), van genoemd verdrag. Uit dat
wordt geloosd in het kader van zijn bevoegdheden en               artikel van de bestreden beschikking blijkt ook, dat aange-
taken.                                                            zien de Franse regering heeft verzuimd die steunmaatregel
                                                                  bij de Commissie aan te melden alvorens hem tot uitvoe-
                                                                  ring te brengen, de steun op onwettige wijze is toegekend.
(1) PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43.
                                                                  Uit de considerans van de bestreden beschikking blijkt, dat
                                                                  de Commissie overeenkomstig de rechtspraak (arrest van
                                                                  15 maart 1994, C-387/92, Banco Exterior de EspanÄa,
                                                                  Jurisprudentie blz. I-877, punt 21) van mening was, dat
                                                                  aangezien de steunmaatregel verenigbaar was met de
Beroep, op 8 september 1998 ingesteld door Franse Repu-           gemeenschappelijke markt, zij niet behoefde te onderzoe-
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen             ken of hij op grond van artikel 92, lid 2, van het Verdrag
                                                                  aan het verbod van artikel 92 kon onttrokken blijven. Uit
                       (Zaak C-332/98)                            de considerans van de beschikking blijkt voorts, dat de
                                                                  Commissie in ieder geval van mening was, dat de Franse
                         (98/C 327/22)
                                                                  regering niet had bewezen dat het CELF met het beheer
                                                                  van diensten van algemeen economisch belang was belast,
                                                                  daar geen enkele wet of administratieve handeling naar
                                                                  het CELF zou verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 8 september 1998 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur         De Franse regering is van mening dat de Commissie, door
internationaal economisch recht en Gemeenschapsrecht bij          niet te onderzoeken of de betrokken steunmaatregel onder
het Ministerie van Buitenlandse zaken, en F. Million,             artikel 90, lid 2, van het Verdrag valt, een rechtsdwaling
chargeÂ de mission bij dat ministerie, als gemachtigden,          begaat. Voormelde rechtspraak betreft immers enkel
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse                ¹bestaandeº steunmaatregelen. Voor nieuwe steun, zoals
ambassade, boulevard Joseph II 8 B.                               de onderhavige, is een dergelijk onderzoek noodzakelijk,
                                                                  aangezien hij niet is aangemeld en dus zou kunnen worden
                                                                  teruggevorderd.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                  De Franse regering is bovendien van mening, dat de
                                                                  betrokken steun wel degelijk onder artikel 90, lid 2, van
Ð de beschikking van de Commissie van de Europese                 het Verdrag valt. Voor de toepassing van die bepaling is
     Gemeenschappen van 10 juni 1998 (C(1998) 728                 immers niet vereist, dat een entiteit bij wet of administra-


title: Zaak C-198/12: Beroep ingesteld op 26 april 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/14

         Beroep ingesteld op 26 april 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-198/12)
   2012/C 194/23
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Scharf, O. Beynet, S. Petrova)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

   De Europese Commissie verzoekt het Hof:

               1)

               vast te stellen dat de Republiek Bulgarije niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 14, lid 1, juncto artikel 16, leden 1 en 2, sub b, van verordening (EG) nr. 715/2009 (1) op haar rustende verplichting om ten gunste van alle marktdeelnemers de maximale capaciteit ter beschikking te stellen en in het bijzonder te zorgen voor diensten voor een virtueel gastransport in omgekeerde richting;

               2)

               de Republiek Bulgarije te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt de Commissie het Hof om vast te stellen dat de Republiek Bulgarije de verplichtingen heeft geschonden die op haar rusten krachtens artikel 14, lid 1, juncto artikel 16, leden 1 en 2, sub b, van verordening (EG) nr. 715/2009, die artikel 4, lid 1, en artikel 5, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1775/2005 vervangen.
   Het betreft de volgende verplichtingen:

               —

               de in artikel 14, lid 1, juncto artikel 16, leden 1 en 2, sub b, van verordening (EG) nr. 715/2009 neergelegde verplichting om ten gunste van alle marktdeelnemers te zorgen voor een maximale capaciteit en in het bijzonder voor diensten voor een virtueel gastransport in omgekeerde richting.

         Volgens de Bulgaarse autoriteiten is de niet-nakoming van de voormelde verplichting om een maximale capaciteit te verzekeren te wijten aan het feit dat er tussen het transitsysteem en het nationale gastransportsysteem van de Republiek Bulgarije geen fysieke verbinding bestaat en dat deze systemen juridisch verschillend zijn geregeld.
   De Bulgaarse autoriteiten voeren aan dat de niet-nakoming van de bovengenoemde verplichting daarnaast ook te wijten is aan het feit dat er tussen de Republiek Bulgarije en de regering van de USSR drie verdragen van kracht zijn, die in de jaren 1986 en 1989 zijn afgesloten.
   De Commissie betoogt dat de Republiek Bulgarije, indien het op grond van deze verdragen gesloten handelsverdrag van 27 april 1998 tussen OOO Gazprom en Bulgartransgaz EAD een hinderpaal vormt voor de naleving van de verplichting om de maximale capaciteit ter beschikking te stellen, op grond van artikel 351, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie alle passende middelen moet gebruiken om die mogelijke onverenigbaarheid met de voorschriften van het Unierecht op te heffen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1775/2005 (PB L 211, blz. 36).


title: Zaak T-32/11: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2012 — Verenigde Douaneagenten/Commissie ( „Douane-unie — Invoer van ruwe rietsuiker uit Nederlandse Antillen — Navordering van invoerrechten — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Schending van wezenlijke vormvoorschriften” )

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/21

         Arrest van het Gerecht van 10 februari 2012 — Verenigde Douaneagenten/Commissie
   (Zaak T-32/11) (1)

   (Douane-unie - Invoer van ruwe rietsuiker uit Nederlandse Antillen - Navordering van invoerrechten - Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Schending van wezenlijke vormvoorschriften)
   2012/C 89/34
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigde Douaneagenten BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: J. van der Meché en S. Moolenaar, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Bouyon en B. Burggraaf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit C(2010) 6754 definitief van de Commissie van 1 oktober 2010 waarbij ter zake van een specifiek geval betreffende de invoer van ruwe rietsuiker boeking achteraf van de rechten bij invoer gerechtvaardigd wordt geacht en kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd wordt geacht (dossier REC 02/09)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 6754 definitief van de Commissie van 1 oktober 2010, voor zover hierbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van een bedrag aan invoerrechten van 531 985,59 EUR op grond van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, niet gerechtvaardigd is, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak C-285/03: Beroep, op 2 juli 2003 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 213/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                 2003, in het geding tussen Belgische Staat en SA Temco
ven van 27 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de               Europe, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        zaak A. H. Kuipers en het Productschap Zuivel                   verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
                          (Zaak C-283/03)
                                                                        Kan artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn aldus worden
                           (2003/C 213/26)                              uitgelegd dat transacties die naar Belgisch recht neerkomen op
                                                                        een onbenoemde overeenkomst waarbij een vennootschap
                                                                        door middel van verschillende contracten tegelijkertijd aan
                                                                        verschillende met haar verbonden vennootschappen een
                                                                        precair gebruiksrecht op hetzelfde gebouw verleent tegen
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij                 betaling van een vergoeding die ten dele, maar wel voorname-
uitspraak van 27 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof           lijk, wordt vastgesteld op basis van de gebruikte ruimte, met
van Justitie op 30 juni 2003, in de zaak A. H. Kuipers en het           dien verstande dat het precaire karakter wordt geneutraliseerd
Productschap Zuivel, het Hof van Justitie van de Europese               door het feit dat de cessionarissen en de cedent een gemeen-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             schappelijke directie hebben, verhuur van onroerende goede-
de navolgende vragen:                                                   ren in de zin van het gemeenschapsrecht vormen, of met
                                                                        andere woorden, valt onder het autonome gemeenschapsrech-
1.     Is een nationaal stelsel van kwaliteitskortingen en toesla-      telijke begrip „verhuur van onroerende goederen” van ar-
       gen op rauwe, aan de melkfabriek geleverde melk, als in          tikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (1) het gebruik
       geding, verenigbaar met Verordening (EEG) nr. 804/68 (1)         onder bezwarende titel van een onroerend goed voor andere
       houdende een gemeenschappelijke ordening der markten             doeleinden dan deze van de economische activiteit van de
       in de sector melk en zuivelprodukten en in het bijzonder         belastingplichtige — zoals de definitie in artikel 44, § 3, 2º,
       met het verbod van „verevening van de prijzen” in zijn           van het Belgische BTW-Wetboek luidt — te weten de precaire
       artikel 24, lid 2 (thans, na consolidatie van tekstwijzigin-     terbeschikkingstelling voor onbepaalde tijd tegen betaling van
       gen, artikel 38, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1255/99)?       een maandelijkse vergoeding, zij het een vergoeding die
                                                                        fluctueert en ten dele afhangt van het resultaat van de over een
2.     Is een nationaal stelsel van kwaliteitstoeslagen op rauwe,       niet-exclusief gebruiksrecht beschikkende contractpartij, met
       aan de melkfabriek geleverde melk, als in geding, verenig-       dien verstande dat het precaire karakter wordt geneutraliseerd
                                                                        door het feit dat de cessionarissen en de cedent een gemeen-
       baar met het verbod van steun in artikel 24, lid 1, van
       Verordening (EEG) nr. 804/68?                                    schappelijke directie hebben?
3.     Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, is zodanig
                                                                        (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
       nationaal stelsel te beschouwen als steunmaatregel waar-              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
       van de invoering ingevolge artikel 93, lid 3, EG-Verdrag              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
       (thans: artikel 88, lid 3, EG) voorafgaand aan de Commis-             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
       sie moet worden medegedeeld?                                          13.06.1977, blz. 1).
( 1) PB 1968, L 148, blz. 13.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2003 ingesteld door Helleense Republiek
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Hof van beroep te Brussel van 19 juni
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                          (Zaak C-285/03)
              Belgische Staat en SA Temco Europe
                          (Zaak C-284/03)                                                         (2003/C 213/28)
                           (2003/C 213/27)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 2 juli 2003 beroep tegen de Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ingesteld door de Helleense Republiek, verte-
Het Hof van beroep te Brussel heeft bij beschikking van 19 juni         genwoordigd door V. Kontolaimos en I. Chalkias als gemach-
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 juli          tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 6.9.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 213/17
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                 den punten naderhand worden goedgekeurd, op het
                                                                                tijdstip van het verzoek tot goedkeuring van de aangehou-
nietig te verklaren, althans te wijzigen, beschikking                           den punten blijkt dat het project een aanzienlijk milieu-
C(2003)1539 def. van de Commissie houdende onttrekking                          effect kan hebben, met name gezien zijn aard, omvang of
aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de                     ligging (artikel 2, lid 1, van de richtlijn)?
lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht,                 3)     Mag, wanneer:
voor het gedeelte dat de financiële correcties ten laste van de
Helleense Republiek betreft op het gebied van de landbouwpro-
ducten in de begrotingsjaren 2000-2001.                                         a)    het nationale recht inzake ruimtelijke ordening
                                                                                voorziet in het verlenen van een vergunning op
                                                                                basis van contourplannen in een vroeg stadium van
                                                                                het planologisch proces en bepaalt dat de bevoegde
Middelen en voornaamste argumenten                                                    instantie in dat stadium moet nagaan of een milieu-
                                                                                effectbeoordeling overeenkomstig de richtlijn is ver-
—     onjuiste uitlegging van bepalingen                                              eist, en
—     verkeerde beoordeling van de feitelijke omstandigheden                    b)    de bevoegde instantie op dat moment beslist dat een
                                                                                milieu-effectbeoordeling niet noodzakelijk is en een
—     ontoereikende motivering                                                        vergunning op basis van contourplannen verleent
                                                                                onder de voorwaarde dat een aantal aangehouden
—     onjuiste uitlegging en uitvoering van artikel 5, lid 2, sub c,                  punten later worden goedgekeurd, en
      van verordening (EEG) nr. 729/70, gelezen in samenhang
      met document nr. VI/5330/97                                               c)    tegen deze beslissing bij de nationale rechterlijke
                                                                                instanties kan worden opgekomen,
—     onjuiste uitlegging en uitvoering van de artikelen 6 en 7
      van verordening nr. 3508/92.                                              het nationale recht een bevoegde instantie overeenkom-
                                                                                stig de richtlijn verbieden om te eisen dat een milieu-
                                                                                effectbeoordeling wordt gemaakt in een later stadium van
                                                                                het planologisch proces?
                                                                         (1 ) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                                                                              de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
Verzoek van het House of Lords van 30 juni 2003 om een
                                                                              projecten (PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40).
prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en
 London Borough of Bromley, ex parte Diane Barker (FC)
                          (Zaak C-290/03)
                          (2003/C 213/29)
                                                                         Verzoek van het Manchester Tribunal Centre van 30 juni
Het House of Lords heeft bij beschikking van 30 juni 2003,               2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2003,            MyTravel plc en Commissioners of Customs and Excise
in het geding tussen Regina en London Borough of Bromley,
ex parte Diane Barker (FC), het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                                         (Zaak C-291/03)
de navolgende vragen:
1)    Staat het uitsluitend aan de nationale rechterlijke instan-                                   (2003/C 213/30)
      ties, oordelend op basis van het nationale recht, om uit te
      maken wanneer er sprake is van een „besluit van de
      bevoegde instantie of instanties waardoor de opdrachtge-
      ver het recht verkrijgt om het project uit te voeren”
      [artikel 1, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG ( 1)]?                 Het Manchester Tribunal Centre heeft bij beschikking van
                                                                         30 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
2)    Verplicht de richtlijn tot het maken van een milieu-               op 4 juli 2003, in het geding tussen MyTravel plc en
      effectbeoordeling wanneer, nadat een vergunning op                 Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van
      basis van contourplannen zonder milieu-effectbeoorde-              de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      ling werd verleend onder de voorwaarde dat de aangehou-            beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-187/06: Beroep ingesteld op 18 juli 2006 — Schräder/CBP (SUMCOL 01)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/39

         Beroep ingesteld op 18 juli 2006 — Schräder/CBP (SUMCOL 01)
   (Zaak T-187/06)
   (2006/C 212/68)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Leidereiter, W.-A. Schmidt en I. Memmler, advocaten)

      Verweerder: Communautair Bureau voor Plantenrassen
   Conclusies van verzoeker

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 2 mei 2006 (zaak 003/2004) in dier voege te wijzigen, dat verzoekers beroep tegen beslissing nr. R 446 van verweerder wordt toegewezen en kwekersrecht wordt verleend voor kwekersrechtregistratie SUMCOL 01 (nr. 2001/0905),

               —

               subsidiair, de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 2 mei 2006 (zaak A003/2004) nietig te verklaren en verweerder te gelasten met inachtneming van het arrest een nieuwe beslissing te nemen over communautaire kwekersrechtregistratie nr. 2001/0905,

               —

               meer subsidiair, de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 2 mei 2006 (zaak A003/2004) nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken communautaire kwekersrecht: SUMCOL 01 (kwekersrechtregistratie nr. 2001/0905).

      Beslissing van het comité: afwijzing van de registratie.

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

      Aangevoerde middelen: in het bijzonder schending van artikel 62 juncto artikel 7 van verordening (EG) nr. 2100/94 (1) wegens juridisch onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden, aangezien het geregistreerde ras volgens verzoeker voor bescherming in aanmerking komt, nu het de vereiste onderscheidbaarheid bezit; schending van artikel 76 van verordening nr. 2100/94 wegens ontoereikend onderzoek van de feiten en van artikel 75 van deze verordening wegens schending van het recht om te worden gehoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).


title: Zaak T-67/16: Beschikking van het Gerecht van 21 december 2016 — fleur ami/EUIPO — 8 seasons design (lampen)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/47

         Beschikking van het Gerecht van 21 december 2016 — fleur ami/EUIPO — 8 seasons design (lampen)
   (Zaak T-67/16) (1)

   (2017/C 053/57)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-167/01: Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Schmitz-Gotha Fahrzeugwerke GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 275/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  29.9.2001
In het kader van zaak C-257/98 P, Lucaccioni/Commissie (2),               Middelen en voornaamste argumenten
is de schadevordering door het Hof alleen beschouwd vanuit
het oogpunt van het Ambtenarenstatuut, met name wat het
aspect beroepsziekten betreft. Waar in het rapport van de
medische commissie was gepreciseerd dat de diagnose was
gesteld in januari 1990, is het Hof ervan uitgegaan dat recht
op schadevergoeding bestond vanaf april 1994, toen de                     Bij de tot de Bondsrepubliek Duitsland gerichte beschikking
procedure werd afgesloten. Duidelijk is dus, dat het Hof geen             heeft de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland verplicht in
rekening heeft gehouden met verzoekers immateriële en                     totaal 34 978 000 DEM steun terug te vorderen van Lintra
materiële schade, waarvan vaststaat dat zij door de Europese              Beteiligungsholding GmbH of haar dochterondernemingen,
Commissie is veroorzaakt van september 1967 tot april 1994,               waaronder Gothaer Fahrzeugwerk GmbH.
of in ieder geval tot november 1980, zulks overeenkomstig
het gemeen recht, het Handvest van Fundamentele Rechten
van de Europese Unie, en het Verdrag over de rechten van de
mens.
                                                                          Gothaer Fahrzeugwerk GmbH was o.m. actief in de sector
                                                                          voertuigbouw. De desbetreffende activa zijn overgedragen
(1) Jurispr. 1998, blz. I A-203 en II-67.                                 aan verzoekster. Volgens verzoekster gaat de Commissie er
(2) Jurispr. 1999, blz. I-5251.                                           misschien van uit, dat zij (gedeeltelijk) rechtsopvolger is van
                                                                          Gothaer Fahrzeugwerk GmbH, zodat zij aansprakelijk kan
                                                                          worden gesteld, ofschoon zij enkel activa heeft verworven.
                                                                          Volgens verzoekster heeft Gothaer Fahrzeugwerk, thans in
                                                                          liquidatie, het door haar ontvangen deel van het terug te
Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Schmitz-Gotha                      vorderen bedrag terugbetaald. Mocht voor die onderneming
Fahrzeugwerke GmbH tegen Commissie van de Europese                        echter het faillissement worden aangevraagd, dan kan een
                          Gemeenschappen                                  eventuele curator de terugbetaling aanvechten en het bedrag
                                                                          geheel of ten dele in de boedel inbrengen. Daarom heeft
                                                                          verzoekster belang bij de nietigverklaring van de beschikking.
                           (Zaak T-167/01)
                           (2001/C 275/31)
                           (Procestaal: Duits)                            Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoorschriften,
                                                                          aangezien de bestreden beschikking ontoereikend is gemo-
                                                                          tiveerd voorzover zij volgens de Commissie ook terugvorde-
                                                                          ring lastens verzoekster mogelijk maakt. Verzoekster stelt, dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          wanneer de Commissie in een beschikking gelast, dat steun
schappen is op 17 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                          wordt teruggevorderd van bepaalde ondernemingen die in de
van de Europese Gemeenschappen door Schmitz-Gotha Fahr-
                                                                          beschikking met naam worden genoemd, die beschikking in
zeugwerke GmbH, gevestigd te Gotha (Duitsland), vertegen-
                                                                          eerste instantie enkel voor die ondernemingen geldt. Zo de
woordigd door M. Matzat, advocaat, van het kantoor Alpmann
                                                                          Commissie echter meent dat ook derde ondernemingen,
Fröhlich.
                                                                          die juridisch zelfstandig zijn en waaraan enkel activa zijn
                                                                          overgedragen, mede aansprakelijk zijn voor de terugbetaling
                                                                          van de steun, dan moeten die ondernemingen in de beschikking
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       met naam worden genoemd en moet worden gemotiveerd op
                                                                          welke feiten die aansprakelijkheid berust.
—     beschikking C 41/99 (ex N 49/95) van de Commissie van
      28 maart 2001 nietig te verklaren voorzover verzoekster
      daarin aansprakelijk wordt geacht voor de terugbetaling
      van het door Gothaer Fahrzeugwerk GmbH ontvangen
      deel van de teruggevorderde steun;
                                                                          Verder stelt verzoekster dat de Commissie het Verdrag heeft
                                                                          geschonden door verzoekster aansprakelijk te stellen of te
—     subsidiair, mocht een beroep tegen een deel van de                  achten. Zij stelt o.m., dat een onbeperkte aansprakelijkheid
      beschikking niet-ontvankelijk of onmogelijk zijn, beschik-          van de verkrijger van activa niet te rijmen valt met algemene
      king C 41/99 (ex N 49/95) van de Commissie van                      beginselen van gemeenschapsrecht. Een dergelijke ruime aan-
      28 maart 2001 nietig te verklaren;                                  sprakelijkheid druist met name in tegen het evenredigheids-
                                                                          beginsel. Bovendien houdt de terugvordering van de steun
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                             geen verband met de door verzoekster overgenomen activa.
 ---pagebreak--- 29.9.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/17
Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie haar discretionai-        De Commissie was van mening dat deze contractuele en
re bevoegdheid heeft misbruikt door te gelasten dat in                  verkoopsvoorwaarden in strijd waren met artikel 81, lid 1, EG,
totaal 7 100 736 DEM wordt teruggevorderd van Gothaer                   omdat zij een beperking teweeg brachten van nevenimporten
Fahrzeugwerk GmbH. De Commissie heeft geen rekening                     en uitvoer naar andere lidstaten. Het onderhavige beroep is
gehouden met het aandeel van Gothaer Fahrzeugwerk GmbH                  gericht tegen deze beschikking.
in het geheel. Verder zijn 3 300 000 DEM van het gevorderde
bedrag onbetwistbaar gebruikt voor het oorspronkelijke doel,            Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan, dat
en de overige 3 800 736 DEM zijn vastgesteld op grond van               artikel 81, lid 1, EG niet van toepassing is, omdat de
een door de Commissie willekeurig bepaalde verdeelsleutel,              verkoopsvoorwaarden geen overeenkomst zijn en geen beper-
zodat de bestreden beschikking in strijd met het gemeenschaps-          kingen tot doel of tot gevolg hebben. Voorts stelt verzoekster,
recht en nietig is.                                                     dat de verkoopsvoorwaarden bedoeld zijn om een onregel-
                                                                        matigheid op de markt op te heffen, die wordt veroorzaakt
                                                                        door het feit dat de prijzen door de Spaanse autoriteiten
                                                                        worden vastgesteld. Subsidiair, stelt verzoekster dat de prijs-
                                                                        voorwaarden in aanmerking komen voor een vrijstelling
                                                                        krachtens artikel 81, lid 3, EG.
Beroep, op 23 juli 2001 ingesteld door Glaxo Wellcome
 plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-168/01)                                 Beroep, op 3 augustus 2001 ingesteld door Euroagri s.r.l.
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 275/32)
                                                                                (Zaak T-180/01)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (2001/C 275/33)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Italiaans)
schappen is op 23 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Glaxo Wellcome                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
plc, gevestigd in Middlesex (UK), vertegenwoordigd door                 schappen is op 3 augustus 2001 beroep tegen Commissie van
I.S. Forrester Q.C. en A.P. Schultz van het kantoor White &             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Euroagri s.r.l.,
Case, te Brussel, F. Depoortere, T. Louko en I. Vandenborre             vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat.
van het kantoor Skadden, Arps, Slate, Meagher & Flom LLP, te
Brussel, en S. Martinez Lage van het kantoor Martinez Lage &            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Associados.
                                                                        —     nietig te verklaren beschikking C (2001) 1274 van de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           Commissie van de Europese Gemeenschappen van 6 juni
                                                                              2001;
—     de beschikking van de Commissie van 8 mei 2001 nietig             —     subsidiair, de bestreden beschikking ten dele nietig te
      te verklaren;                                                           verklaren en de bij beschikking van de Commissie van
                                                                              3 december 1992 aan Euroagri s.r.l. toegekende financiële
—     andere of verdere rechtens passende maatregelen te                      bijstand te verminderen in verhouding tot de daadwerke-
      gelasten;                                                               lijk verrichte investering;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                              verwijzen in de wettelijke kosten van de geding.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster heeft haar nieuwe contractuele en verkoopsvoor-             Met dit beroep vordert verzoekster nietigverklaring van be-
waarden bij de Commissie aangemeld overeenkomstig verorde-              schikking C (2001) 1274 van de Commissie van de Europese
ning nr. 17/62. Verzoeksters nieuwe contractuele en verkoops-           Gemeenschappen van 6 juni 2001 houdende schrapping van
voorwaarden omvatten twee verschillende prijsregelingen voor            de financiële bijstand die aan verzoekster was verleend bij
haar geneesmiddelen. De eerste gold voor producten die                  beschikking C (92) 3124 van de Commissie betreffende de
zouden worden verkocht in Spanje en terugbetaald door de                toekenning van bijstand uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, op
Spaanse sociale zekerheid. In dit geval werden alle prijzen             grond van verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van
volgens verzoekster door de Spaanse autoriteiten op een laag            19 december 1988 tot vaststelling van bepalingen voor de
niveau vastgesteld. De tweede regeling was bedoeld voor                 uitvoering van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking
producten waarvoor de Spaanse prijsregeling niet gold en                tot het EOGFL, afdeling Oriëntatie (1), in het kader van project
die zouden worden verkocht door groothandelaars met een                 nr. 92.IT.06.069 „Proef- en demonstratieproject voor het
vergunning naar Spaans recht. In het kader van laatstbedoelde           gebruik van de nieuwe technologie „Endovena” op fruit-
regeling werden de prijzen vastgesteld door verzoekster.                bomen”.