title: Zaak C-431/00: Beroep, op 22 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
27.1.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 28/21
Beroep, op 22 november 2000 ingesteld door Commissie                    Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                    la Lombardia van 6 oktober 2000 om een prejudiciële
                                bliek                                   beslissing in het geding tussen Europetrol SpA en Azienda
                                                                        Lombarda Edilizia Residenziale Milano (A.L.E.R.) en Orion
                                                                                SCRL
                          (Zaak C-431/00)
                           (2001/C 28/40)
                                                                                (Zaak C-432/00)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 november 2000 beroep ingesteld tegen Portugese
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door A. Caeiros, lid van de juridische dienst,                                  (2001/C 28/41)
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez, lid van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        Het Tribunale amministrativo regisonale per la Lombardia
                                                                        heeft bij beschikking van 6 oktober 2000, ingekomen ter
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        griffie van het Hof van Justitie op 22 november 2000, in het
                                                                        geding tussen Europetrol SpA en Azienda Lombarda Edilizia
                                                                        Residenziale Milano (A.L.E.R), en Orion SCRL, het Hof van
                                                                        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
—     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet             prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
      telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
      uitvoering te geven aan richtlijn 96/82/EG (1) van de Raad
      van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de              „Moet artikel 31, inzonderheid lid 1, sub c, daarvan, van
      gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen          richtlijn 92/50/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 betreffen-
      zijn betrokken, niet heeft voldaan aan de verplichtingen          de de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
      die op haar rusten krachtens artikelen 10, eerste alinea,         van overheidsopdrachten voor dienstverlening, aldus worden
      en 249, eerste alinea, EG-Verdrag alsmede artikel 24,             uitgelegd, dat de bevoegde nationale rechter verplicht is om de
      lid 1, van richtlijn 96/82;                                       burgers van de Unie die worden benadeeld door in strijd met
                                                                        het gemeenschapsrecht vastgestelde handelingen te bescher-
                                                                        men, in het bijzonder door gebruik te maken van het
                                                                        instrument van buitentoepassinglating als bedoeld in artikel 5
—     subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door         van nationale wet nr. 2248 van 20 maart 1865, ook met
      de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in              betrekking tot de met het gemeenschapsrecht strijdige clau-
      kennis te stellen, de krachtens voornoemde bepalingen             sules van de aankondiging van opdracht, waartegen echter
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                niet binnen de in het nationale procesrecht gestelde korte
                                                                        beroepstermijn is opgekomen, om ambtshalve toepassing te
                                                                        geven aan het gemeenschapsrecht, telkens wanneer kan wor-
                                                                        den vastgesteld dat enerzijds de toepassing van het gemeen-
—     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                 schapsrecht ernstig is belemmerd of althans bemoeilijkt en
                                                                        anderzijds er een algemeen communautair of nationaal belang
                                                                        bestaat dat een dergelijke toepassing rechtvaardigt?” en „Volgt
                                                                        dezelfde conclusie uit artikel 6, lid 2, van het Verdrag
                                                                        betreffende de Europese Unie, dat met de verklaring dat de
Middelen en voornaamste argumenten                                      Unie de door het Europees Verdrag tot bescherming van
                                                                        de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
                                                                        gewaarborgde grondrechten eerbiedigt, het beginsel overneemt
                                                                        van doelmatige rechterlijke bescherming in de zin van de
De middelen ens voornaamste argumenten komen overeen                    artikelen 6 en 13 van dit laatste verdrag?”
met die in zaak C-407/00 (2); de termijn voor uitvoering van
de richtlijn is verstreken op 3 februari 1999.
                                                                        (1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
(1) PB L 10 van 14.1.997, blz. 13.
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.


title: Zaak T-299/05: Beroep ingesteld op 26 juli 2005 — Shanghai Excell M&E Enterprise en Shanghai Adeptech Precision/Raad

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/14

         Beroep ingesteld op 26 juli 2005 — Shanghai Excell M&E Enterprise en Shanghai Adeptech Precision/Raad
   (Zaak T-299/05)
   (2005/C 257/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Shanghai Excell M&E Enterprise Co Ltd en Shanghai Adeptech Precision Company Limited (Shanghai, China) [vertegenwoordiger(s): R. MacLean, advocaat]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 692/2005 van de Raad van 28 april 2005 (1), voorzover die verzoeksters betreft; en

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden verordening is een antidumpingrecht ingesteld op de uitvoer, door verzoeksters, van elektronische weegschalen voor de kleinhandel, dat met terugwerkende kracht ook wordt geheven op de overeenkomstig verordening (EG) nr. 1408/2004 van de Commissie (2) geregistreerde invoer van deze producten. Verder is de douaneautoriteiten in de EU opgedragen te stoppen met de registratie van de invoer van de door verzoeksters vervaardigde producten uit de Volksrepubliek China.
   Verzoeksters vragen het Hof om nietigverklaring van deze verordening. Tot staving van hun beroep stellen zij schending van artikel 2, lid 7, sub c, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 384/1996 van de Raad op grond dat de Commissie eerst na het verstrijken van de in dit artikel bedoelde termijn van drie maanden heeft vastgesteld of verzoeksters al dan niet als marktgericht bedrijf konden worden behandeld. Verder beroepen zij zich op kennelijke beoordelingsfouten bij de vaststelling of verzoeksters op marktvoorwaarden opereerden. Volgens verzoeksters leveren de gestelde fouten schending op van artikel 2, A, lid 7, sub c, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 384/1996.
   De bestreden verordening is vastgesteld na een „onderzoek ten behoeve van een nieuwe exporteur”, wat verzoeksters betreft. Verzoeksters betogen dat de gemeenschapsinstellingen bij dat onderzoek niet op dezelfde wijze te werk zijn gegaan als bij het oorspronkelijke onderzoek dat tot instelling van het recht heeft geleid, zodat ook artikel 11, lid 9, van verordening (EG) nr. 384/1996 is geschonden.
   Voorts betogen verzoeksters dat de gemeenschapsinstellingen bij de beoordeling van de criteria inzake normale waarde, exportprijs en winstmarge van onjuiste normen zijn uitgegaan, wat schending oplevert van artikel 2, A, lid 7, sub a, en C, lid 10, van verordening (EG) nr. 384/1996.
   Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de bestreden verordening hen, nu zij voor beide onjuiste adressen vermeldt, niet naar behoren identificeert. Volgens verzoeksters gaat het hierbij om een wezenlijke feitelijke vergissing.

      (1)  PB L 112, 3/5/2005, blz. 42.

      (2)  PB L 256, 03/08/2004, blz. 8.


title: Zaak C-47/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Sélina Affum/Préfet du Pas-de-Calais, Procureur général de la Cour d'appel de Douai (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Gemeenschappelijke normen en procedures voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen — Inverzekeringstelling — Nationale regeling waarbij gevangenisstraf wordt gesteld op illegale binnenkomst — Situatie van „doorreis” — Multilaterale overnameregeling)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Sélina Affum/Préfet du Pas-de-Calais, Procureur général de la Cour d'appel de Douai
   (Zaak C-47/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen - Inverzekeringstelling - Nationale regeling waarbij gevangenisstraf wordt gesteld op illegale binnenkomst - Situatie van „doorreis” - Multilaterale overnameregeling))
   (2016/C 296/15)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sélina Affum

      Verwerende partij: Préfet du Pas-de-Calais, Procureur général de la Cour d'appel de Douai

      Dictum

               1)

               De artikelen 2, lid 1, en 3, punt 2, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moeten aldus worden uitgelegd dat een onderdaan van een derde land illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijft, en om die reden binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt, wanneer hij, zonder te voldoen aan de voorwaarden voor toegang tot dan wel verblijf of vestiging in deze lidstaat, aldaar op doorreis is als passagier van een autobus die uit een andere lidstaat komt, welke deel uitmaakt van de Schengenzone, en die een derde lidstaat, die zich buiten deze zone bevindt, als bestemming heeft.

               2)

               Richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling van een lidstaat op grond waarvan aan een onderdaan van een derde land voor wie de bij deze richtlijn ingevoerde terugkeerprocedure nog niet geheel is doorlopen, enkel wegens illegale binnenkomst via een binnengrens en het daaruit voortvloeiende illegale verblijf een gevangenisstraf kan worden opgelegd.
               Deze uitlegging geldt ook wanneer de betrokken onderdaan door een andere lidstaat kan worden teruggenomen op grond van een overeenkomst of regeling in de zin van artikel 6, lid 3, van die richtlijn.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak T-417/12: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — SFC Jardibric/BHIM — Aqua Center Europa (AQUA FLOW) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk AQUA FLOW — Ouder nationaal beeldmerk VAQUA FLOW — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Nietigverklaring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen rechtsverwerking wegens gedogen — Artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/10

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — SFC Jardibric/BHIM — Aqua Center Europa (AQUA FLOW)
   (Zaak T-417/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk AQUA FLOW - Ouder nationaal beeldmerk VAQUA FLOW - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Nietigverklaring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen rechtsverwerking wegens gedogen - Artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 359/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SFC Jardibric (Saint-Jean-De-La-Ruelle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. L. Fourgoux, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Aqua Center Europa, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. J. Martín Izquierdo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 juli 2012 (zaak R 2230/2010-4), inzake een nietigheidsprocedure tussen Aqua Center Europa, SA en SFC Jardibric

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SFC Jardibric wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 373 van 1.12.2012.


title: Zaak C-307/08: Beroep ingesteld op 9 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/7

         Beroep ingesteld op 9 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-307/08)
   (2008/C 272/09)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en R. Lyal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de dubbele belasting te voorkomen van dividenden die door vennootschappen met zetel in een andere lidstaat of een EER/EVA-staat aan natuurlijke personen worden uitgekeerd, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In haar beroep stelt de Commissie dat de Belgische belastingregeling een ongerechtvaardigde beperking van het vrije kapitaalverkeer meebrengt, voor zover zij dividenden die aan natuurlijke personen worden uitgekeerd door vennootschappen die in een andere lidstaat of in een staat van de Europese Economische Ruimte zijn gevestigd („binnenkomende” dividenden), op dezelfde manier zou belasten als dividenden die door in België gevestigde vennootschappen worden uitgekeerd („binnenlandse” dividenden), zonder de bronheffing in de staat van herkomst van de dividenden in aanmerking te nemen. Een dergelijke regeling zou grensoverschrijdende transacties benadelen, voor zover zij particuliere belastingplichtigen ervan zou weerhouden in aandelen van buitenlandse vennootschappen te investeren, en tevens in andere lidstaten gevestigde vennootschappen zou belemmeren om in België kapitaal bijeen te brengen.


title: Zaak T-567/13: Beroep ingesteld op 29 oktober 2013 — Sharp/BHIM (BIG PAD)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/24

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2013 — Sharp/BHIM (BIG PAD)
   (Zaak T-567/13)
   2014/C 24/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sharp KK (Osaka, Japan) (vertegenwoordigers: G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal, P. López Ronda en E. Armero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 augustus 2013 in zaak R 2131/2012-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „BIG PAD” voor waren en diensten van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 887 231

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 11 juli 1996 in zaak C-325/94 P: An Taisce - The National Trust for Ireland, en World Wide Fund for Nature UK (WWF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Voor beroep vatbaar besluit - Kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
23 . 11 . 96         1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 354/ 13
heeft het Hof ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J.-P .                          BESCHIKKING VAN HET HOF
Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida                                             ( Vierde Kamer )
 ( rapporteur ) en C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal :
A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 12 juni 1996 een                                           van 11 juli 1996
 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                in zaak C-325 /94 P: An Taisce — The National Trust for
                                                                        Ireland , en World Wide Fund for Nature UK ( WWF ) tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ')
Het Hof is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op bet
door het Tribunal de commerce de Marseille bij vonnis van                (Hogere voorziening — Voor beroep vatbaar besluit —
 1 maart 1996 ingediende verzoek om een prejudiciële                             Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
beslissing.                                                                                ( 96/C 354/25 )
(') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .                                                           (Procestaai: Engels)
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-325/94 P, An Taisce — The National Trust for
                                                                        Ireland , en World Wide Fund for Nature UK (WWF )
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                  ( advocaat: G. Berrisch ), betreffende hogere voorziening
                          ( Derde Kamer )                               tegen het op 23 september 1994 door het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede Kamer )
                        van 12 juni 1996                                in zaak T-461 /93 gewezen arrest tussen An Taisce en WWF
in zaak C-96/96 ( verzoek van het Tribunal de commerce de               UK enerzijds en de Commissie anderzijds (Jurisprudentie
Marseille om een prejudiciële beslissing ) , Urssaf — Union de          1994 , blz . 11-733 ), en strekkende tot vernietiging van dat
recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'alloca           arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van de
tions familiales des Bouches-du-Rhône tegen Clinique                    Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : C. O'Reilly en
                            Florens SA ( 1 )                            M. van der Woude ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
   (Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid van het Hof)                samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident,
                                                                        P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters;
                           ( 96/C 354/24 )                              advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier: R. Grass , op
                                                                        11 juli 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                       (Procestaai: Frans)                              luidt als volgt :
                                                                        1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        2 . Requiranten worden in de kosten verwezen.
In zaak C-96/96 , betreffende een verzoek aan het Hof                   (!) PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van Tribunal de com
merce de Marseille ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangig
geding tussen Urssaf — Union de recouvrement des cotisa
tions de sécurité sociale et d'allocations familiales des
Bouches-du-Rhöne en Clinique Florens SA, om een preju
diciële beslissing over de mogelijkheid , de inleiding van een                        BESCHIKKING VAN HET HOF
liquidatieprocedure tegen een vrijgesproken verdachte te
vorderen , wanneer de door diens ongegronde gevangenne                                           ( Eerste Kamer )
ming veroorzaakte schade nog niet is hersteld, heeft het Hof                                van 17 september 1996
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt : J.-P . Puissochet,            in zaak C-19/95 P: San Marco Impex Italiana SA tegen
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ) en
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
C. Gulmann , rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola ;
griffier: R. Grass , op 12 juni 1996 een beschikking gegeven            (Hogere voorziening — Overheidsopdracht voor uitvoering
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     van werken — Artikelen 178 en 215, tweede alinea,
                                                                                EEG- Verdrag)
                                                                                ( 96/C 354/26 )
Het Hof is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op het
door het Tribunal de commerce de Marseille bij vonnis van
 1 maart 1996 ingediende verzoek om een prejudiciële                                           (Procestaai: Engels)
beslissing.
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-l 9/95 P, San Marco Impex Italiana SA ( advocaat:
                                                                        L. Defalque ), betreffende hogere voorziening tegen het op


               27.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/3

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Norges Høyesterett gedateerd 14 december 2016 in de zaak Torbjørn Selstad Thue en de Noorse politiefederatie (Politiets Fellesforbund) tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het ministerie van Justitie en Openbare veiligheid
   (Zaak E-19/16)
   (2017/C 133/03)
   Bij het EVA-Hof is een verzoek ingediend gedateerd 14 december 2016 door Norges Høyesterett (het hooggerechtshof van Noorwegen), dat is ontvangen op de griffie van het Hof op 14 december 2016, om een advies in de zaak Torbjørn Selstad Thue en de Noorse politiefederatie (Politiets Fellesforbund) tegen de Noorse regering, vertegenwoordigd door het ministerie van Justitie en Openbare veiligheid, over de volgende vragen:

               1.

               Moet de tijd die besteed wordt aan een door de werkgever gelaste reis naar en/of van een andere werkplek dan de vaste of gebruikelijke werkplek van de werknemers, wanneer een dergelijke reis plaatsvindt buiten de normale werkuren, als arbeidstijd worden beschouwd in de zin van artikel 2 van Richtlijn 2003/88/EG?

               2.

               In zoverre reizen als beschreven in vraag I op zich niet voldoende is om te worden aangemerkt als arbeidstijd, wat is het juridisch criterium en wat zijn de relevante elementen die in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling van de vraag of de tijd besteed aan reizen niettemin als arbeidstijd moet worden beschouwd? Als onderdeel van deze vraag wordt een advies gevraagd over het feit of een intensiteitsbeoordeling moet worden gemaakt van de hoeveelheid werk die tijdens het reizen wordt verricht.

               3.

               Is het van enige invloed op de beoordelingen in het kader van de vragen I en II hoe vaak de werkgever een andere werkplek dan de vaste of gebruikelijke specificeert?


title: Zaak T-444/12: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Novartis/BHIM — Tenimenti Angelini (LINEX) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LINEX — Ouder nationaal woordmerk LINES PERLA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 76, lid 1, in fine, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/32

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Novartis/BHIM — Tenimenti Angelini (LINEX)
   (Zaak T-444/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LINEX - Ouder nationaal woordmerk LINES PERLA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 76, lid 1, in fine, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 421/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Tenimenti Angelini SpA (Montalcino, Italië) (vertegenwoordiger: R. Almaraz Palmero, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 augustus 2012 (zaak R 414/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tenimenti Angelini SpA en Novartis AG

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 augustus 2012 (zaak R 414/2011-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten en die van verzoekster dragen.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-27/95 en T-29/95

text:
4. 5 . 96           1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 133/33
              Doorhaling van zaak T-516/93 ( )                                      Doorhaling van zaak T-263/94 ( 1 )
                         ( 96/C 133/67 )                                                        ( 96/C 133/69 )
                   (Procestaai: Nederlands)                                              (Procestaai: Nederlands)
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid ) van het              De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 7 maart 1996 de doorhaling in          pen heeft bij beschikking van 19 maart 1996 de doorhaling
het register gelast van zaak T-516/93 : Pacific Fruit Com           in het register gelast van zaak T-263/94 : J. van Rooy tegen
pany NV en Pacific Fruit Company BV tegen Raad van de                Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                   Gemeenschappen.
schappen.
P ) PB nr . C 188 van 10 . 7. 1993 .                                 (M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
              Doorhaling van zaak T-517/93 (')                                     Doorhaling van de gevoegde zaken
                          ( 96/C 133/68 )                                                 T-27/95 en T-29/95 ( 1 )
                                                                                ( 96/C 133/70 )
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                                (Procestaai: Frans)
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 7 maart 1996 de doorhaling in          De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
het register gelast van zaak T-5 1 7/93 : L. van Parijs NV tegen     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                beschikking van 28 februari 1996 de doorhaling in het
Gemeenschappen .                                                     register gelast van de gevoegde zaken T-27/95 en T-29/95 :
                                                                     N. Wegter en A. B. de Menezes tegen Commissie van de
(<) PB nr . C 188 van 10 . 7. 1993 .                                  Europese Gemeenschappen .
                                                                      (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .


title: Zaak C-640/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — Europees aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd tegen Tomas Vilkas (Prejudiciële verwijzing — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel — Artikel 23 — Termijn voor de overlevering van de gezochte persoon — Mogelijkheid tot herhaaldelijke vaststelling van een nieuwe datum voor de overlevering — Verzet door de gezochte persoon tegen zijn overlevering — Overmacht)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Ierland) — Europees aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd tegen Tomas Vilkas
   (Zaak C-640/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel - Artikel 23 - Termijn voor de overlevering van de gezochte persoon - Mogelijkheid tot herhaaldelijke vaststelling van een nieuwe datum voor de overlevering - Verzet door de gezochte persoon tegen zijn overlevering - Overmacht))
   (2017/C 078/05)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partij in het hoofdgeding

   Tomas Vilkas

      Dictum

   Artikel 23, lid 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat, in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, de uitvoerende en de uitvaardigende rechterlijke autoriteit op grond van deze bepaling een nieuwe datum voor overlevering vaststellen, indien de gezochte persoon door zijn herhaaldelijke verzet niet kan worden overgeleverd binnen de termijn van tien dagen te rekenen vanaf de overeenkomstig deze bepaling vastgestelde eerste nieuwe datum voor overlevering, mits dit verzet, wegens uitzonderlijke omstandigheden, voor deze autoriteiten niet voorzienbaar was en de gevolgen van dat verzet ondanks alle door deze autoriteiten genomen voorzorgsmaatregelen niet konden worden vermeden, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechterlijke instantie staat.
   Artikel 15, lid 1, en artikel 23 van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moeten aldus worden uitgelegd dat bij het verstrijken van de in dat artikel 23 bepaalde termijnen, die autoriteiten gehouden blijven een nieuwe datum voor overlevering vast te stellen.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaken T-310/09 en T-383/09: Arrest van het Gerecht van 12 april 2011 — Fuller & Thaler Asset Management/BHIM (BEHAVIOURAL INDEXING en BEHAVIOURAL INDEX) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken BEHAVIOURAL INDEXING en BEHAVIOURAL INDEX — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/19

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2011 — Fuller & Thaler Asset Management/BHIM (BEHAVIOURAL INDEXING en BEHAVIOURAL INDEX)
   (Zaken T-310/09 en T-383/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken BEHAVIOURAL INDEXING en BEHAVIOURAL INDEX - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 160/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fuller Thaler Asset Management, Inc. (San Mateo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Voorwerp

   In zaak T-310/09, beroep tegen de beslissing van de grote kamer van beroep van het BHIM van 28 april 2009 (zaak R 323/2008-G) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BEHAVIOURAL INDEXING als gemeenschapsmerk en, in zaak T-383/09, beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2009 (zaak R 138/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BEHAVIOURAL INDEX als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De zaken T-310/09 en T-383/09 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Fuller Thaler Asset Management, Inc. wordt in de zaken T-310/09 en T-383/09 verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak T-318/05: Beroep ingesteld op 17 augustus 2005 — De Geest/Raad

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/25

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2005 — De Geest/Raad
   (Zaak T-318/05)
   (2005/C 281/46)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Johan De Geest (Sint-Genesius-Rode, België) [vertegenwoordiger(s): S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, adocaten]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Raad van 3 januari 2005 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om te worden aangeworven in de rang A 6 of A 6, sedert 1 mei 2004 A*10 en A*8 genoemd;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-164/05, De Geest/Raad (1).

      (1)  PB C 171, van 9.7.2005, blz. 28.


title: Zaak T-214/10: Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Moselland/BHIM — Renta Siete (DIVINUS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DIVINUS — Ouder nationaal beeldmerk MOSELLAND Divinum — Bestaan, geldigheid en beschermingsomvang van ouder recht — Bewijs” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/62

         Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Moselland/BHIM — Renta Siete (DIVINUS)
   (Zaak T-214/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DIVINUS - Ouder nationaal beeldmerk MOSELLAND Divinum - Bestaan, geldigheid en beschermingsomvang van ouder recht - Bewijs)
   2013/C 225/139
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Moselland eG — Winzergenossenschaft (Bernkastel-Kues, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Dippelhofer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Renta Siete, SL (Albacete, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 februari 2010 (zaak R 1204/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen Moselland eG — Winzergenossenschaft en Renta Siete, SL

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 februari 2010 (zaak R 1204/2009-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten en de door Moselland eG — Winzergenossenschaft voor de procedure voor het Gerecht en de kamer van beroep gemaakte kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak C-445/05: Verzoek van het Bundesfinanzhof van  20 oktober 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Werner Haderer en Finanzamt Wilmersdorf

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/19

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 oktober 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Werner Haderer en Finanzamt Wilmersdorf
   (Zaak C-445/05)
   (2006/C 60/37)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 20 oktober 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 december 2005, in het geding tussen Werner Haderer en Finanzamt Wilmersdorf, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Geldt voor privé-lessen die particulier door docenten worden gegeven en betrekking hebben op het school- of universitair onderwijs, de vrijstelling op grond van art. 13, A, lid 1, sub j, van richtlijn 77/388/EEG (1) slechts wanneer de particuliere docent zijn lessen rechtstreeks geeft aan scholieren/studenten die dan de ontvangers van de diensten zijn — dus wanneer hij door hen wordt betaald –, of volstaat het dat de particuliere docent zijn lessen geeft op een school of universiteit die ontvanger van de diensten is?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-138/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Palermo — Italië) — Todaro Nunziatina & C. SNC/Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale, della Formazione Professionale e dell’Emigrazione della regione Sicilia (Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Beschikkingen van Commissie — Uitlegging — Steun die regio Sicilië heeft toegekend aan ondernemingen die leer- en werkervaringscontracten sluiten of deze contracten omzetten in contracten voor onbepaalde tijd — Uiterste datum voor toekenning van steun — Budgettaire grenzen — Vertragingsrente — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Palermo — Italië) — Todaro Nunziatina & C. SNC/Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale, della Formazione Professionale e dell’Emigrazione della regione Sicilia
   (Zaak C-138/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Beschikkingen van Commissie - Uitlegging - Steun die regio Sicilië heeft toegekend aan ondernemingen die leer- en werkervaringscontracten sluiten of deze contracten omzetten in contracten voor onbepaalde tijd - Uiterste datum voor toekenning van steun - Budgettaire grenzen - Vertragingsrente - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 179/18
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Palermo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Todaro Nunziatina & C. SNC

      Verwerende partij: Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale, della Formazione Professionale e dell’Emigrazione della regione Sicilia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Palermo — Staatssteun — Reikwijdte van beschikkingen nrs. 95/C 343/11 van de Commissie van 21 december 1995 en 2003/195/EG van de Commissie van 16 oktober 2002 (PB L 77, blz. 57) betreffende steun die Sicilië heeft toegekend aan ondernemingen die leer- en werkervaringscontracten sluiten of deze contracten omzetten in contracten voor onbepaalde tijd

      Dictum

               1)

               Beschikking SG (95) D/15975 van de Commissie van 11 december 1995 inzake regionale wet nr. 27 van Sicilië van 15 mei 1991 betreffende interventies ten behoeve van de werkgelegenheid (staatssteun NN 91/A/95) moet aldus worden uitgelegd dat met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is, een steunregeling bestaande uit de twee in artikel 10, lid 1, sub a en b, van deze regionale wet nr. 27 vervatte, niet cumuleerbare maatregelen waarvan het feit dat er aanleiding toe geeft, namelijk de aanwerving van een werknemer of de omzetting van het contract in een contract voor onbepaalde tijd, moet dateren van vóór 31 december 1996, terwijl de betalingen waartoe zij aanleiding geven na deze datum mogen gebeuren, voor zover de toepasselijke nationale budgettaire en financiële regelingen daar niet aan in de weg staan en het door de Commissie van de Europese Gemeenschappen goedgekeurde budget wordt gerespecteerd.

               2)

               Artikel 1 van beschikking 2003/195/EG van de Commissie van 16 oktober 2002 betreffende staatssteun die Italië voornemens is te verlenen ten behoeve van de werkgelegenheid in de regio Sicilië — C 56/99 (ex N 668/97) moet aldus worden uitgelegd dat de in artikel 11, lid 1, van regionale wet nr. 16 van de regio Sicilië van 27 mei 1997 houdende machtiging tot uitgaven voor het gebruik van de bedragen die zijn geboekt onder de algemene fondsen van de begroting van de regio voor het boekjaar 1997 vervatte steunregeling een nieuwe steunregeling is die verschilt van die van artikel 10 van regionale wet nr. 27 van de regio Sicilië van 15 mei 1991 betreffende interventies ten behoeve van de werkgelegenheid. Dit artikel 1 verzet er zich tegen dat voor een vanaf 1 januari 1997 daterende aanwerving van werknemers met een leer- en werkervaringscontract of de omzetting van leer- en werkervaringscontracten in contracten van onbepaalde tijd subsidies worden verleend.

               3)

               Het staat aan de betrokken lidstaat om te bepalen welke partij in het geding het bewijs moet leveren dat het toegewezen budget voor de in artikel 10, lid 1, sub a en b, van regionale wet nr. 27 van de regio Sicilië van 15 mei 1991 betreffende interventies ten behoeve van de werkgelegenheid bedoelde steunmaatregelen, die bij beschikking SG (95) D/15975 zijn toegestaan, niet is opgebruikt.

               4)

               Het bedrag van de eventueel verschuldigde wettelijke rente bij te late betaling van door beschikking SG (95) D/15975 toegelaten steun voor de periode na deze beschikking moet niet worden begrepen in het bedrag van het budget dat door deze beschikking is toegestaan. Het nationale recht bepaalt de rentevoet en de toepassingsmodaliteiten ervan.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak C-122/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2007 door Eurostrategies SPRL tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 1 december 2006 in zaak T-203/06, Eurostrategies SPRL/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/32

         Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2007 door Eurostrategies SPRL tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 1 december 2006 in zaak T-203/06, Eurostrategies SPRL/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-122/07 P)
   (2007/C 95/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Eurostrategies SPRL (vertegenwoordigers: R. A. Lang en S. Crosby, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 december 2006 in zaak T-203/06 uitsluitend ten aanzien van de motivering te vernietigen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt het volgende:

               1.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft inbreuk gemaakt op het in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en in het EG-Verdrag neergelegde beginsel van equality of arms, door zijn weigering kennis te nemen van de visie van rekwirante met betrekking tot de vraag of rekwirante al of niet een vermeend „voorlopig antwoord ”(holding reply) had ontvangen, dat, ware het ontvangen, de deadline van de Commissie met vijftien dagen zou hebben verlengd en zo een procedure bij het Hof overbodig hebben gemaakt.
               Voorts heeft het Gerecht nagelaten kennis te nemen van de visie van rekwirante met betrekking tot een tweede brief die volgens de Commissie per email was verzonden, maar die feitelijk per fax was verzonden.

               2.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft inbreuk gemaakt op verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie door vast te stellen dat de Commissie ingevolge artikel 8, lid 2, van de verordening recht had op een verlenging met vijftien dagen van de termijn, zonder dat er bewijs was dat aan de vereisten voor een dergelijke verlenging was voldaan. Een van de vereisten is dat „verzoeker daarvan […] in kennis wordt gesteld”. Het enige bewijs dat de Commissie heeft geleverd, bestond echter daarin dat een email was verzonden, maar niet dat deze ook was ontvangen. Rekwirante betoogt dat een email pas rechtsgevolgen heeft wanneer de ontvanger ervan kennis heeft genomen. Derhalve heeft er geen kennisgeving plaatsgevonden en is niet voldaan aan de voorwaarden van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 1049/2001.

               3.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft een dwingende procesregel geschonden door niet door middel van een afweging tot zijn oordeel te komen. Rekwirante verwijst naar de artikelen 47, lid 1, en 67, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 2 mei 1991 als voorbeelden van het vereiste, een afweging te maken.

               4.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door de duidelijke betekenis van het aan hem overgelegde bewijs te verdraaien; het bewijs toont geenszins aan dat de Commissie rekwirante in kennis heeft gesteld van haar verzoek om een verlenging met vijftien dagen.

               5.

               Subsidiair ten opzichte van het vierde middel: het Gerecht van eerste aanleg heeft inbreuk gemaakt op het gemeenschapsrecht door te oordelen dat een email rechtsgevolgen heeft op het moment van verzending en niet pas bij ontvangst.

      (1)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak C-167/02 P: Hogere voorziening, op 3 mei 2002 ingesteld door Willy Rothley en 70 andere leden van het Europees Parlement tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak T-17/00 tussen Willy Rothley en 70 andere leden van het Europees Parlement, enerzĳds, en het Europees Parlement, ondersteund door de Raad van de Europese Unie, de Commissie van de Europese Gemeenschappen, het Koninkrĳk der Nederlanden en de Franse Republiek, anderzĳds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
C 156/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         29.6.2002
Hogere voorziening, op 3 mei 2002 ingesteld door Willy                      zuiver interne organisatie van de werkzaamheden van het
Rothley en 70 andere leden van het Europees Parlement                       Parlement en heeft daardoor rechtstreekse werking voor
tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak T-17/00                       de leden van het Parlement. Het gaat derhalve om een
tussen Willy Rothley en 70 andere leden van het Europees                    handeling die vatbaar is voor een beroep krachtens
Parlement, enerzijds, en het Europees Parlement, onder-                     artikel 230, eerste alinea, EG, zoals ook het Gerecht in
steund door de Raad van de Europese Unie, de Commissie                      het bestreden arrest heeft geoordeeld. Deze werking
van de Europese Gemeenschappen, het Koninkrijk der                          volstaat voor de ontvankelijkheid van het beroep, zodat
Nederlanden en de Franse Republiek, anderzijds, gewezen                     het in dergelijke gevallen irrelevant is, of de verzoeker
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          individueel wordt geraakt.
               Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                       (Zaak C-167/02 P)                                    Subsidiair: Rekwiranten worden, anders dan het Gerecht
                                                                            heeft geoordeeld, individueel geraakt omdat zij een
                                                                            besloten kring vormen waarvan de leden naar aantal en
                        (2002/C 156/18)                                     identiteit bekend zijn en vaststaan.
                                                                            Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat er in het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  onderhavige geval geen ruimte is voor toepassing van de
op 3 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Willy                       rechtspraak volgens welke een beroep tot nietigverklaring
Rothley en 70 andere leden van het Europees Parlement,                      van een algemene rechtsregel ontvankelijk is wanneer de
vertegenwoordigd door H.-J. Rabe van het advocatenkantoor                   auteur ervan op grond van een bepaling van hogere rang
Nörr Stiefenhofer Lutz, Charlottenstraße 57 te D-10117                      verplicht was rekening te houden met de bijzondere
Berlijn, tegen het arrest, op 26 februari 2002 in zaak T-17/00              situatie van de verzoekers. De onderzoeksbevoegdheid
tussen Willy Rothley en 70 andere leden van het Europees                    van OLAF en de verplichting tot mededeling, dulding en
Parlement, enerzijds, en het Europees Parlement, ondersteund                samenwerking die het bestreden besluit de leden van het
door de Raad van de Europese Unie, de Commissie van de                      Parlement, hun medewerkers en de personeelsleden van
Europese Gemeenschappen, het Koninkrijk der Nederlanden                     het Parlement oplegt, vormen een blijvende ingreep in
en de Franse Republiek, anderzijds, gewezen door het Gerecht                het recht op onafhankelijke en vrije uitoefening van het
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                    mandaat. Het samenstel van ingrijp- en handelingsbe-
kamer).                                                                     voegdheden van OLAF schendt of ondermijnt de bij
                                                                            artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en
                                                                            immuniteiten verleende bescherming van de immuniteit
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                            van de leden van het Parlement. Verder vormen het
                                                                            bestreden besluit en de daaruit voortvloeiende bevoegd-
1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                   heid van OLAF om onderzoeken te verrichten in het
      Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 26 fe-                     Parlement een blijvende ingreep in het onderzoeksrecht
      bruari 2002(1) te vernietigen;                                        van de enquêtecommissies; daardoor doen zijn afbreuk
                                                                            aan de rechten van de leden van het Parlement en
2.    het besluit van het Europees Parlement van 18 november                inzonderheid aan die van rekwiranten.
      1999 inzake wijziging van het reglement als gevolg
      van het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999
      betreffende de interne onderzoeken verricht door het
      Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (2) nietig        —     Schending van het beginsel van effectieve rechtsbescher-
      te verklaren voorzover het betrekking heeft op de leden               ming: Het Gerecht heeft niet onderzocht of zijn uitlegging
      van het Europees Parlement,                                           van artikel 230, vierde alinea, EG rekwiranten een
                                                                            effectieve rechtsbescherming biedt, dan wel of, met name
      subsidiair,
                                                                            gelet op het criterium van het individueel geraakt zijn,
      de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste                    een uitlegging moet worden gegeven die rekwiranten
      aanleg te verwijzen,                                                  voldoende rechtsbescherming tegen het bestreden besluit
                                                                            biedt.
3.    het Europees Parlement (wederpartij in de hogere voorzie-
      ning) te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                      (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                        schappen.
                                                                      (2) PB 1999, L 202, blz. 1.
—     Schending van artikel 230, vierde alinea, EG: In het
      bestreden arrest wordt ten onrechte vastgesteld dat rek-
      wiranten in geen enkel volgens de rechtspraak van het
      Hof denkbaar opzicht individueel worden geraakt door
      het bestreden besluit. Het bestreden besluit van het
      Parlement gaat naar inhoud en werking verder dan de


title: Zaak T-438/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 mei 2007 — Daishowa Seiki/BHIM — Tengelmann Warenhandelsgesellschaft (BIG PLUS)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 mei 2007 — Daishowa Seiki/BHIM — Tengelmann Warenhandelsgesellschaft (BIG PLUS)
   (Zaak T-438/05) (1)

   (2007/C 155/76)

      Procestaal: Engels

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-414/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Stichting Woonlinie e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-202/10 RENV, Stichting Woonlinie e.a. tegen Europese Commissie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/8

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Stichting Woonlinie e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-202/10 RENV, Stichting Woonlinie e.a. tegen Europese Commissie
   (Zaak C-414/15 P)
   (2015/C 337/10)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede (vertegenwoordigers: P. Glazener, advocaat, en L. Hancher, hoogleraar)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk België, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN)

      Conclusies

               —

               De beschikking [van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2015 in zaak T-202/10 RENV] conform de in deze hogere voorziening aangevoerde middelen geheel dan wel gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               De zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling in overeenstemming met de rechtsopvattingen van het Hof;

               —

               De Commissie in de kosten van deze procedure alsmede in de kosten van de procedure voor het Gerecht te veroordelen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens het eerste middel heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld en de beschikking ontoereikend gemotiveerd, door te oordelen dat verzoeksters’ grieven zich in feite richten tegen de artikel 17-brief en dat de toetsing van het Gerecht zich daartoe niet kan uitstrekken. Met zijn oordeel miskent het Gerecht dat, zoals voortvloeit uit artikel 108(1) VWEU de rechtsgevolgen die het Besluit teweegbrengt hun rechtvaardiging moeten ontlenen aan het feit dat de situatie voordien onverenigbaar was met het Verdrag. Het Gerecht geeft een onjuist uitleg aan het TF1 arrest, door daaruit af te leiden dat haar toets van het Bestreden Besluit zich dient te beperken tot de vraag of de Commissie de verenigbaarheid van de bestaande steunregeling zoals deze was gewijzigd na de door Nederland aangegane verbintenissen juist heeft beoordeeld.
   Volgens het tweede middel heeft het Gerecht het Unierecht geschonden, de relevante feiten onjuist beoordeeld, en de Beschikking ontoereikend gemotiveerd door te oordelen dat de door de Commissie voorgestelde dienstige maatregelen door haar niet kunnen worden getoetst nu dit slechts voorstellen zijn en het de aanvaarding door de Nederlandse autoriteiten is die de dienstige maatregelen een bindend karakter geeft.


title: Zaak C-586/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Vasile Budișan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj (Prejudiciële verwijzing — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Heffing die door een lidstaat wordt toegepast op motorvoertuigen bij de eerste registratie of de eerste inschrijving van het eigendomsrecht — Fiscale neutraliteit van de heffing tussen uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op de binnenlandse markt bevinden)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/10

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — Vasile Budișan/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj
   (Zaak C-586/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Heffing die door een lidstaat wordt toegepast op motorvoertuigen bij de eerste registratie of de eerste inschrijving van het eigendomsrecht - Fiscale neutraliteit van de heffing tussen uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op de binnenlandse markt bevinden))
   (2016/C 296/13)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vasile Budișan

      Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice Cluj

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat een heffing voor motorvoertuigen invoert die wordt toegepast op ingevoerde tweedehands voertuigen bij de eerste registratie ervan in die lidstaat en op reeds in deze lidstaat geregistreerde voertuigen bij de eerste inschrijving in die lidstaat van het eigendomsrecht op die voertuigen;

               —

               het eraan in de weg staat dat deze lidstaat vrijstelling van die heffing verleent voor reeds geregistreerde voertuigen waarvoor een eerder geldende heffing is betaald die niet is terugbetaald en welke heffing onverenigbaar is verklaard met het recht van de Unie.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 december 2004 in zaak T-8/03, El Corte Inglés, SA, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Beeldmerk EMILIO PUCCI — Oppositie van houder van nationale beeldmerken EMIDIO TUCCI — Gedeeltelijke weigering tot inschrijving)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/23

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 december 2004
   in zaak T-8/03, El Corte Inglés, SA, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Beeldmerk EMILIO PUCCI - Oppositie van houder van nationale beeldmerken EMIDIO TUCCI - Gedeeltelijke weigering tot inschrijving)
   (2005/C 45/52)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-8/03, El Corte Inglés, SA, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door J. Rivas Zurdo, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: P. Bullock en O. Montalto ), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht Emilio Pucci Srl, gevestigd te Firenze (Italië), vertegenwoordigd door P. L. Roncaglia, G. Lazzeretti en M. Boletto, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2002 (gevoegde zaken R 700/2000-4 en R 746/2000-4) inzake de oppositie van de houder van de nationale beeldmerken EMIDIO TUCCI tegen de inschrijving van het beeldmerk EMILIO PUCCI als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 13 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak F-23/07: Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/35

         Beroep ingesteld op 19 maart 2007 — M/EMEA
   (Zaak F-23/07)
   (2007/C 117/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: M (Broxbourne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2006 waarbij de uitvoerend directeur van het EMEA M's verzoek om zijn geval aan de invaliditeitscommissie voor te leggen, heeft afgewezen;

               —

               veroordeling van het EMEA tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 100 000 EUR wegens dienstfouten;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 17 maart 2005 had verzoeker, tijdelijk functionaris bij het EMEA, een arbeidsongeval ten gevolge waarvan hij arbeidsongeschikt is geworden. Op 14 februari 2006 werd hem meegedeeld dat zijn overeenkomst na 15 oktober 2006 niet zou worden verlengd. Zijn verzoek om voorlegging van zijn geval aan de invaliditeitscommissie werd afgewezen.
   Tot staving van zijn beroep stelt hij dat er met name sprake is van schending van de artikelen 31, eerste alinea, en 33, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), zoals deze door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zijn arrest van 16 januari 2007, Gesner/BHIM (F-119/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), zijn uitgelegd.


title: Zaak C-18/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Bordeaux (Frankrijk) op 21 januari 2008 — Foselev Sud-Ouest SARL/Administration des douanes et des droits indirects

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Bordeaux (Frankrijk) op 21 januari 2008 — Foselev Sud-Ouest SARL/Administration des douanes et des droits indirects
   (Zaak C-18/08)
   (2008/C 79/32)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'instance de Bordeaux
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Foselev Sud-Ouest SARL

      Verwerende partij: Administration des douanes et des droits indirects
   Prejudiciële vraag
   Artikel 6, lid 2, sub b, van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1) biedt een lidstaat de mogelijkheid om voor bepaalde categorieën van voertuigen een vrijstelling te verlenen. Is de door de Commissie bij beschikking van 20 juni 2005 (2) aan Frankrijk gegeven toelating om voor bepaalde categorieën van voertuigen een vrijstelling te verlenen rechtstreeks van toepassing op de particulieren of is een nationale uitvoeringsmaatregel noodzakelijk, nu het gaat om een aan Frankrijk gerichte toelatingsbeschikking?

      (1)  PB L 187, blz. 42.

      (2)  Beschikking van de Commissie van 20 juni 2005 betreffende een verzoek om vrijstelling van de belasting op motorvoertuigen door Frankrijk ingediend krachtens artikel 6, lid 2, sub b), van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (PB L 158, blz. 23).


title: Zaak T-158/04: Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door Erich Drazdansky tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/19

         Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door Erich Drazdansky tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-158/04)
   (2004/C 217/36)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering. Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 april 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door E. Drazdansky, wonende te Wiener Neustadt (Oostenrijk), vertegenwoordigd door A. Leeb, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: The Concentrate Manufacturing Company of Ireland, ook handelend als Seven-Up International, te Hamilton (Bermuda eilanden).
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing aldus te wijzigen dat het herstel in de vorige toestand wordt toegekend;

               —

               subsidiair, de beslissing van het Bureau te vernietigen en het Bureau te gelasten, een nieuwe beslissing op de aanvraag te nemen;

               —

               in elk geval verweerder te verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker heeft bij het Bureau een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „UUP'S” voor waren van klasse 32 ingediend (aanvraagnr. 1 968 676). Tegen de inschrijving van dit merk werd oppositie ingesteld door The Concentrate Manufacturing Company of Ireland, houder van het gemeenschapsmerk en Spaanse woordmerk „UP” voor waren van de klassen 30 en 32.
   Bij beslissing van 31 juli 2003, die op 1 augustus 2003 per fax werd medegedeeld, heeft de oppositieafdeling de oppositie toegewezen. Bij brief van 1 oktober 2003, die op 7 oktober 2003 bij het Bureau is binnengekomen, heeft verzoeker beroep tegen deze beslissing ingesteld. Bij brief van 23 oktober 2003 heeft de griffie van de kamers van beroep verzoeker erop gewezen dat het beroep niet tijdig was ingesteld en heeft zij verzoeker gevraagd, daarover een standpunt in te nemen. Verzoeker heeft daarop een verzoek tot herstel in de vorige toestand ingediend.
   Bij beslissing van 3 maart 2004 heeft de tweede kamer van beroep van het Bureau dit verzoek afgewezen en het beroep van verzoeker verworpen.
   Verzoeker stelt dat het beroep op de laatste dag van de termijn door de vertegenwoordiger van verzoeker werd ondertekend en op de stapel werd gelegd van de poststukken die per fax zouden worden verzonden. De met de post belaste medewerkster heeft het poststuk evenwel na betaling van de beroepstaks per vergissing niet teruggelegd bij de poststukken die per fax zouden worden verzonden, maar bij de stukken die per aangetekende brief zouden worden verzonden.
   Verzoeker voert aan dat het Bureau in de bestreden beslissing de bepalingen van verordening nr. 40/94 inzake het herstel in de vorige toestand niet correct heeft toegepast. Bij een correcte toepassing had het Bureau moeten concluderen dat de voorwaarden voor herstel in de vorige toestand in casu waren vervuld, aangezien er geen sprake is van een organisatorische fout die in de weg staat aan herstel, en aangezien de bepalingen inzake de laattijdige betaling van taksen in de taksenverordening mutatis mutandis hadden moeten worden toegepast.
   Verzoeker betoogt dat het hier gaat om een lichte fout die met gebruikmaking van in het bedrijfsleven passende middelen ook organisatorisch niet verhinderd kan worden. Er dient tevens in overweging te worden genomen dat daardoor voor de tegenpartij in de beroepsprocedure geen enkel processueel nadeel ontstaat.


title: Zaak T-143/14: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — EE/BHIM (Afbeelding van een geelachtig patroon) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een geelachtig patroon afbeeldt — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/32

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — EE/BHIM (Afbeelding van een geelachtig patroon)
   (Zaak T-143/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een geelachtig patroon afbeeldt - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 354/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EE Ltd (Hatfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2013 (zaak R 703/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een geelachtig patroon afbeeldt, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               EE Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 september 2005 in zaak C-37/03 P: BioID AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Woord- en beeldmerk — BioID — Absolute weigeringsgrond — Merk zonder onderscheidend vermogen)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 15 september 2005
   in zaak C-37/03 P: BioID AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Woord- en beeldmerk - BioID - Absolute weigeringsgrond - Merk zonder onderscheidend vermogen)
   (2005/C 271/02)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-37/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 3 februari 2003, BioID AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), in gerechtelijke liquidatie (avocat: A. Nordemann), andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl en G. Schneider), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, J. Malenovský en A. Ó Caoimh (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 15 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 5 december 2002, BioID/BHIM (BioID) (T-91/01, Jurispr. blz. II-5159), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 februari 2001 wordt verworpen.

               3)

               Rekwirante wordt verwezen in de kosten van beide instanties.

      (1)  PB 70 van 22.3.2003.


title: Beroep, op 2 september 1996 ingesteld door H. Smets tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-134/96)

text:
Nr . C 318/20         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 10 . 96
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren de beide besluiten van de secretaris          — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     generaal van het Economisch en Sociaal Comité waarin                 7 augustus 1995 waarbij het aantal reisdagen van
     stilzwijgend tot afwijzing is beslist op de beide klacht            verzoeker op twee werd gesteld, alsook elke latere
     brieven van verzoeker van 4 februari 1996 , met bepa                soortgelijke beschikking;
     ling: 1 . dat het Economisch en Sociaal Comité aan
     verzoeker dient toe te kennen de schooltoelagen voor            — voor zoveel nodig nietig te verklaren het uitdrukkelijk
     zijn kinderen Y. , M. en L. voor het schooljaar 1995/                besluit van de Commissie van 1 7 april 1 996 tot afwijzing
      1996 tot een bedrag van in totaal Bfr. 19 080, zoals                van verzoekers klacht;
     verzocht in de desbetreffende aanvraag van 31 augustus
      1995 en voorts 2 . dat het Economisch en Sociaal Comité        — te verklaren dat de interne richtlijn van de Commissie
     de ingangsdatum van het besluit met betrekking tot de                van 21 december 1994, gepubliceerd in de Informations
     toelage voor M. dient te wijzigen van 1 september 1995               Administratives op 4 januari 1995 , onwettig is en
     in 1 augustus 1995 ;                                                 deswege de intrekking daarvan te gelasten;
— het Economisch en Sociaal Comité te verwijzen in de                — verzoeker voor 1995 en de daaropvolgende jaren een
     kosten van de procedure, waaronder tevens begrepen de                aantal reisdagen van 8,5 kalenderdag toe te kennen,
     door verzoeker in verband met deze procedure gemaakte                althans een aantal reisdagen dat is berekend op basis van
     noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van                 administratieve circulaire nr . 26 bis van 6 november
     domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en het hono              1991 ;
     rarium van de gemachtigde .
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, voormalig ambtenaar en ontvanger van een
invaliditeitspensioen ten laste van de Europese Gemeen              Verzoeker is hoofd van de delegatie van de Commissie in de
schappen, heeft het Economisch en Sociaal Comité in de               Republiek Tsjaad. Hij betwist het besluit om hem naast zijn
eerste plaats verzocht om toekenning van de variabele,               vakantieverlof niet meer dan twee reisdagen toe te kennen ,
niet-forfaitaire schooltoelage ter zake van vervoerskosten           dat is genomen ingevolge de interne richtlijn van de
voor zijn drie kinderen, en in de tweede plaats om verhoging         Commissie van 21 december 1994 . Tot dit tijdstip had
van de forfaitaire schooltoelage voor een van zijn kinde            verzoeker namelijk gedurende een aantal jaren recht op 8,5
ren .                                                                reisdag, overeenkomstig administratieve circulaire nr. 26 bis
                                                                     van 6 november 1991 .
Het eerste verzoek is stilzwijgend afgewezen, evenals de
daarop ingediende klacht; het tweede verzoek is toegestaan,          Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen
doch met ingang van een latere datum dan door verzoeker              schending van de administratieve circulaire nr. 26 bis, in de
gewenst. De hiertegen ingediende klacht is stilzwijgend              eerste plaats op grond dat de interne richtlijn van de
afgewezen .                                                          Commissie van 21 december 1994 nergens vermeldt dat
                                                                     daarmee de bedoelde circulaire wordt ingetrokken of
Tegen beide stilzwijgend genomen afwijzende besluiten stelt          gewijzigd, en zij in de tweede plaats geen enkele motivering
verzoeker thans beroep in bij het Gerecht.                           bevat waaruit zou kunnen blijken dat de circulaire niet meer
                                                                     aan de behoeften voldeed en een aanzienlijke en onverwijlde
                                                                     beperking van het aantal reisdagen noodzakelijk was . Hij
                                                                     concludeert daaruit, dat de circulaire van 1991 nog steeds
                                                                     van toepassing is en dat het bestreden besluit kennelijk in
                                                                     strijd is met deze regeling.
Beroep, op 2 september 1996 ingesteld door H. Smets tegen            Verzoeker beroept zich voorts op schending van het beginsel
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                     van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en
                                                                     verklaart dat verweerster bij hem gerechtvaardigde ver
                        ( Zaak T-134/96 )                            wachtingen heeft gewekt betreffende het aantal reisdagen,
                           ( 96/C 318/37)                            aangezien zij op dit punt in bepalingen in de vorm van een
                                                                     circulaire bepaalde criteria heeft aangelegd en deze een
                                                                     aantal jaren lang heeft toegepast. Doordat zonder enige
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     motivering het aantal reisdagen waarop hij recht had, is
                                                                     beperkt, zijn volgens verzoeker verkregen rechten en het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            vertrouwensbeginsel geschonden.
schappen is op 2 september 1996 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.                     Bovendien is hij van mening, dat de identieke behandeling
Smets, wonende te N'Djaména (Tsjaad ), vertegenwoordigd              van ambtenaren met standplaats in een derde land ( FAPT)
dor N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen               en ambtenaren met standplaats in de Gemeenschap ( FAC ),
hebbende te Luxemburg bijS.A.R.L. Fiduciaire Myson, Rue              zoals verweerster inzake de reisdagen heeft toegepast, ten
Glesener 1 .                                                         opzichte van de ambtenaren met standplaats in een derde
 ---pagebreak--- 26 . 10 . 96         INL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 318/21
land een discriminatie betekent. Hij beklemtoont, dat                   Middelen en voornaamste argumenten
volgens verweerster een ambtenaar die de prijs van een
vliegticket vergoed krijgt op grond dat zijn standplaats en             Het voorwerp van het onderhavige beroep is de eerste
zijn plaats van herkomst meer dan 500 km van elkaar                     richtlijn houdende tenuitvoerlegging van een overeenkomst
verwijderd liggen, ongeacht of het een ambtenaar met                    die door bepaalde sociale partners op Europees niveau is
standplaats in de Gemeenschap betreft of een ambtenaar                  gesloten op basis van de Overeenkomst betreffende de
met standplaats in een derde land, geen recht heeft op meer             sociale politiek, die als bijlage is gevoegd bij het Protocol
dan twee reisdagen tenzij hij aantoont, meer dagen nodig te             betreffende de sociale politiek, dat op zijn beurt als bijlage
hebben, terwijl het volgens verzoeker om twee wezenlijk                 bij het Verdrag van Rome, zoals gewijzigd bij het Verdrag
verschillende situaties gaat. De aan de ambtenaar met                   van Maastricht, is gevoegd . Verzoekster, een werkgeversfe
standplaats in de Gemeenschap toegekende twee reisdagen                 deratie die op Europees niveau kleine en middelgrote
hebben immers betrekking op ambtenaren wier standplaats                 ondernemingen verenigt, komt op tegen deze richtlijn voor
en plaats van herkomst enkele honderden kilometers van                  zover die ondernemingen door deze richtlijn worden
elkaar verwijderd zijn, terwijl de ambtenaar met standplaats            geraakt.
in een derde land vaak duizenden kilometers van zijn plaats
van herkomst verwijderd is, in plaatselijke omstandigheden              Reeds in 1983 had de Commissie een voorstel voor een
die de reis vaak langer en moeilijker maken .                           richtlijn betreffende ouderverlof en verlof om gezinsredenen
                                                                        vastgesteld . Omdat deze tekst werd geblokkeerd, besloot de
Ten slotte beroept verzoeker zich op de onwettigheid van de
                                                                        Commissie in januari 1 995 ter zake gebruik te maken van de
richtlijn van 21 december 1994 voor zover deze in de eerste
                                                                        nieuwe procedure waarin de Overeenkomst betreffende de
plaats is vastgesteld zonder voorafgaande raadpleging van
                                                                        sociale politiek voorziet. Tijdens de eerste raadpleging van
de paritaire instanties overeenkomstig artikel 110 van het
                                                                        de sociale partners overeenkomstig artikel 3 , lid 2 , van die
Ambtenarenstatuut, en in de tweede plaats geen enkele
                                                                        Overeenkomst werd verzoekster samen met andere organi
geldige motivering bevat maar wel tal van incoherenties,
                                                                        saties geraadpleegd . Zij werd daarentegen stelselmatig
onjuistheden, onnauwkeurigheden en tegenstrijdigheden .
                                                                        uitgesloten van de onderhandelingen die tot de vaststelling
                                                                        van die richtlijn hebben geleid, hoewel zij herhaaldelijk de
                                                                        met redenen omklede wens te kennen had gegeven bij de
                                                                        onderhandelingen te worden betrokken .
Beroep, op 5 september 1996 ingesteld door Europese Unie
van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf tegen                Verzoekster is van de mening dat de bestreden handeling
                                                                        haar rechtstreeks en individueel raakt. Zij wijst er dienaan
                   Raad van de Europese Unie
                                                                        gaande op, dat in artikel 2, lid 2 , van de Overeenkomst
                          ( Zaak T-135/96 )                             betreffende de sociale politiek uitdrukkelijk wordt bepaald,
                             ( 96/C 318/38 )                            dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote
                                                                        ondernemingen niet mag worden belemmerd . Met name het
                         (Procestaai: Frans)                            ouderschapsverlof is van cruciaal belang voor de kleine en
                                                                        middelgrote ondernemingen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 5 september 1996 beroep tegen Raad van de                Verzoekster betoogt, dat raamovereenkomst, waar deze in
Europese Unie ingesteld door Europese Unie van het                      clausule 2 , lid 3 , onder f), enkel voorziet in de mogelijkheid
Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf, gevestigd te                om bijzondere regelingen toe te staan om te voorzien in de
Brussel, vertegenwoordigd door F. Herbert, advocaat te                  functionele en organisatorische behoeften van de kleine
Brussel, en G. Tuts, advocaat te Luik, domicilie gekozen                ondernemingen, niet voldoet aan het vereiste van artikel 2,
hebbende te Luxemburg bij C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue                lid 2 , van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek,
Ermesinde 67 .                                                          doordat een verplichting wordt omgezet in een mogelijkheid
                                                                        en doordat over de middelgrote ondernemingen wordt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     gezwegen. Verzoekster preciseert dienaangaande, dat zij bij
                                                                        brief van 13 december 1995 bezwaren had geformuleerd
     primair,                                                           over de raamovereenkomst . Deze bezwaren betroffen
                                                                        vooral de drie navolgende punten : de omstandigheid dat de
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te                    mogelijkheid om de toekenning van ouderschapsverlof uit te
     verklaren Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni                stellen om gerechtvaardigde redenen in verband met het
     1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het                 functioneren van het bedrijf, niet is uitgebreid tot de
     EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschaps                  middelgrote ondernemingen; het niet voorzien in een
     verlof ( PB nr. L 145 , van 19 . 6 . 1996 , blz. 4 );              regeling van uitzondering op de bescherming tegen ontslag
                                                                        voor gevallen waarin de economische belangen van de
     subsidiar,
                                                                        werkgever worden geschaad door de handhaving van de
— die richtlijn krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag                arbeidsovereenkomst tijdens en na het ouderschapsverlof,
                                                                        alsmede de voor het ambacht bestaande noodzaak het
     enkel nietig te verklaren voor zover zij van toepassing is
     op de kleine en middelgrote ondernemingen bedoeld in               ouderschapsverlof te beperken tot de vroege kinderjaren .
     artikel 2 , lid 2 , van de Overeenkomst betreffende de
     sociale politiek;                                                  Verzoekster stelt schending van het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling, van de artikelen 2, lid 2, 3 , lid 3 , en 4 van de
— de Raad in de kosten te verwijzen .                                   Overeenkomst betreffende de sociale politiek en van het in


title: Zaak C-99/14 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 — Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión)/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Steunmaatregelen van de staten — Besluit 2010/787/EU — Steun ter bevordering van de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen — Voorwaarden waaronder die steun als verenigbaar met de interne markt kan worden aangemerkt — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/17

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 — Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión)/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-99/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Steunmaatregelen van de staten - Besluit 2010/787/EU - Steun ter bevordering van de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen - Voorwaarden waaronder die steun als verenigbaar met de interne markt kan worden aangemerkt - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof))
   (2015/C 065/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) (vertegenwoordigers: K. Dasai, solicitor, en S. Cisnal de Ugarte, abogada)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en P. Mahnič Bruni, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, É. Gippini Fournier en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-95/02: Beroep, op 28 maart 2002 ingesteld door Michael Hohenbichler tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.6.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/55
Beroep, op 28 maart 2002 ingesteld door Michael Hohen-                   Beroep, op 3 april 2002 ingesteld door Maddalena Le-
bichler tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     bedef-Caponi tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                  pen                                                                  schappen
                           (Zaak T-95/02)
                                                                                (Zaak T-98/02)
                         (2002/C 144/108)
                                                                                (2002/C 144/109)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 maart 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michael
Hohenbichler, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Jean-Noël Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                 schappen is op 3 april 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
Luxemburg.                                                               van de Europese Gemeenschappen door Maddalena Lebedef-
                                                                         Caponi, woonachtig te Senningerberg (Luxemburg), vertegen-
                                                                         woordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      het besluit van de Commissie betreffende de berekening
       van de extra pensioenjaren die overeenkomstig artikel 11,         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut in
       aanmerking moeten worden genomen, nietig te verklaren;
                                                                         —     verzoeksters beoordelingsrapport over het tijdvak 1995-
                                                                               1997 nietig te verklaren;
—      de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker is ambtenaar van verweerster. Hij komt op tegen de
berekening door het TABG van de extra pensioenjaren die in
aanmerking moeten worden genomen bij de overdracht van de
vóór zijn indiensttreding bij de Gemeenschappen opgebouwde             Verzoekster, ambtenaar van de Commissie, komt op tegen de
pensioenrechten aan de communautaire pensioenregeling.                   afwijzing van haar klacht strekkende tot nietigverklaring van
                                                                         haar beoordelingsrapport over het tijdvak 1995-1997.
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker schending:
                                                                         Tot staving van haar beroep beroept zij zich op schending van
                                                                         artikel 1, laatste alinea, van bijlage II bij het Statuut, schending
—      van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenaren-       van artikel 13, tweede alinea, van de kaderovereenkomst
       statuut;                                                          tussen de Commissie en de vakbonds- en beroepsorganisaties,
                                                                         alsmede schending van artikel 15, eerste en tweede alinea, van
—      van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 11,         de kaderovereenkomst. Sommige beoordelingen zijn niet
       lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut;                gerechtvaardigd en het rapport bevat tevens een aantal onjuist-
                                                                         heden en omissies. Voorts is zij gedurende het tijdvak waarin
                                                                         zij deelnam aan activiteiten op het gebied van de personeelsver-
—      van het beginsel van gelijke behandeling.                         tegenwoordiging, moreel geïntimideerd.