title: Zaak C-138/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Toelating voor op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en biociden — Richtlijn 91/414/EEG — Artikel 8 — Richtlijn 98/8/EG — Artikel 16 — Bevoegdheid van lidstaten tijdens overgangsperiode)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-138/05) (1)

   (Toelating voor op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en biociden - Richtlijn 91/414/EEG - Artikel 8 - Richtlijn 98/8/EG - Artikel 16 - Bevoegdheid van lidstaten tijdens overgangsperiode)
   (2006/C 281/21)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie

      Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, in tegenwoordigheid van: LTO Nederland
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van de artikelen 4, 8, leden 2 en 3, en 23 van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1) — Uitlegging van artikel 16 van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1) — Voorafgaande vergunning voor het op markt brengen –Omzettingstermijn verstreken — Toepassing door de nationale rechter — Vergunning voor het op de markt brengen van daar reeds twee jaar na de kennisgeving van de richtlijn aanwezige producten — Nieuw onderzoek van producten
   Dictum

               1)

               Artikel 16, lid 1, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden, heeft dezelfde betekenis als artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen.

               2)

               Artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414 bevat geen standstillverplichting. Ingevolge de artikelen 10, tweede alinea, EG, en 249, derde alinea, EG alsook richtlijn 91/414 dienen de lidstaten zich evenwel gedurende de in artikel 8, lid 2, van deze richtlijn voorziene overgangsperiode te onthouden van maatregelen die de verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen. Meer in het bijzonder kunnen de lidstaten gedurende deze overgangsperiode de toepasselijke regeling niet zodanig wijzigen dat zij een binnen de werkingssfeer van deze bepaling vallend gewasbeschermingsmiddel zouden kunnen toelaten zonder naar behoren rekening te houden met de effecten die dit middel kan hebben op de gezondheid van mens en dier, alsmede op het milieu. Ook kan een toelatingsbesluit enkel worden genomen op basis van een dossier dat de nodige informatie bevat om die effecten daadwerkelijk te kunnen onderzoeken.

               3)

               Artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414 moet aldus worden uitgelegd dat indien een lidstaat toelaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, hij daarbij niet het bepaalde in artikel 4 of artikel 8, lid 3, van deze richtlijn in acht hoeft te nemen.

               4)

               Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of de toets die wordt uitgevoerd in het kader van de toepassing van artikel 16aa van de Bestrijdingsmiddelenwet van 1962, zoals gewijzigd bij wet van 6 februari 2003, alle kenmerken vertoont van een nieuw onderzoek in de zin van artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/414, en met name die welke zijn gepreciseerd in de punten 53 en 54 van het onderhavige arrest.

               5)

               Artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/414 moet aldus worden uitgelegd dat het slechts bepalingen met betrekking tot de verstrekking van gegevens voorafgaand aan een nieuw onderzoek bevat.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-413/08 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juni 2010 — Lafarge SA/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Mededingingsregeling — Gipsplaten — Onjuiste opvatting van bewijsmiddelen — Bewijslast — Ontoereikende motivering — Verordening nr. 17 — Artikel 15, lid 2 — Sanctie — Recidive — Stadium van inaanmerkingneming van afschrikkende werking van geldboete)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juni 2010 — Lafarge SA/Europese Commissie, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-413/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregeling - Gipsplaten - Onjuiste opvatting van bewijsmiddelen - Bewijslast - Ontoereikende motivering - Verordening nr. 17 - Artikel 15, lid 2 - Sanctie - Recidive - Stadium van inaanmerkingneming van afschrikkende werking van geldboete)
   2010/C 221/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Lafarge SA (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche, H. Kanellopoulos en C. Medina, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en N. von Lingen, gemachtigden), Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2008, Lafarge/Commissie (T-54/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van rekwirante tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 27 november 2002 waarbij haar een geldboete is opgelegd op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag — Mededingingsregeling tot vaststelling van de prijzen in de sector gipsplaten — Schending van de motiveringsplicht en van de regels inzake de bewijslast — Schending van de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid bij de berekening van het bedrag van de geldboete — Begrip recidive

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Lafarge SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-575/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 november 2015 door Industria de Diseño Textil, S.A. (Inditex) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-584/14, INDITEX/BHIM — ANSELL (ZARA)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/27

         Hogere voorziening ingesteld op 9 november 2015 door Industria de Diseño Textil, S.A. (Inditex) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-584/14, INDITEX/BHIM — ANSELL (ZARA)
   (Zaak C-575/15 P)
   (2016/C 038/40)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Industria de Diseño Textil, S.A. (Inditex) (vertegenwoordiger: C. Duch Fonoll, abogada)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie waarbij het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 mei 2014 (zaak R 1118/2013 2) is verworpen, en dienvolgens vernietiging van de litigieuze beslissing en van de eerdere beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 30 april 2013 waarbij het verzoek tot vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk ZARA nr. 112 755 voor diensten van klasse 39 is toegewezen;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirante voert zes middelen aan tegen de rechtsoverwegingen in de punten 32 tot en met 37 van het bestreden arrest.

               2.

               Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (1) heeft geschonden, voor zover het in punt 37 van het bestreden arrest ultra petita heeft geoordeeld door vast te stellen dat het merk ZARA nr. 112 755 zonder meer niet was gebruikt voor diensten van klasse 39, hoewel er daarover geen discussie bestond en deze kwestie in het beroep niet aan de orde was gesteld.

               3.

               Het bij de kamer van beroep ingestelde beroep strekte er enkel toe te bepalen of het gebruik dat Inditex van het merk ZARA maakte in het kader van het vervoer en de distributie van de producten ten behoeve van haar franchisenemers al dan niet kon worden beschouwd als een openbaar gebruik, te onderscheiden van het interne gebruik binnen de onderneming zelf, en of het merk bijgevolg al dan niet kon worden geacht normaal te zijn gebruikt. Het gebruik op zich van het merk ZARA voor de door de merkhouder verrichte vervoers- en distributiediensten stond dus tijdens de administratieve procedure niet ter discussie.

               4.

               Met het tweede middel voert Inditex aan dat het Gerecht in de punten 32 en 33 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, door het begrip „commerciële integratie”, dat specifiek verband houdt met franchisenemers die zich inpassen in het commerciële systeem van de franchisegever, te verwarren met het begrip „economische integratie” of „economische eenheid”, dat aangeeft in hoeverre een onderneming economisch afhankelijk is.

               5.

               Het Gerecht heeft in punt 33 van het bestreden arrest geoordeeld dat het feit dat het door de franchisenemers van Inditex gevolgde bedrijfsmodel geïntegreerd is in het commerciële systeem van de franchisegever impliceert dat zij hun hoedanigheid van onafhankelijke economische entiteiten, dat wil zeggen van derden die geen deel uitmaken van de interne organisatie van de franchisegever, verliezen. Deze beoordeling is onjuist aangezien zij in strijd is met het recht.

               6.

               Met het derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht in punt 33 van het bestreden arrest de beëdigde verklaring van D. Antonio Abril van 7 mei 2012 (bijlage 4 bij de hogere voorziening) onjuist heeft opgevat door een deel van diens werkelijk afgelegde verklaringen slechts gedeeltelijk weer te geven, waardoor het dit document onjuist heeft uitgelegd en een onjuiste conclusie heeft getrokken bij de beoordeling van het openbare gebruik van het merk ZARA.

               7.

               Met het vierde middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, door in punt 35 van het bestreden arrest de regel te schenden dat bij de beoordeling van de vraag of het merk normaal is gebruikt, rekening moet worden gehouden met alle feiten en omstandigheden die relevant zijn voor de vaststelling of de commerciële exploitatie ervan reëel is. Het Gerecht heeft meer bepaald geoordeeld dat Inditex niet aanwezig was op de markt voor het vervoer van goederen van het merk ZARA omdat zij geen omzet behaalde met het verrichten van diensten van klasse 39.

               8.

               Het Gerecht heeft geoordeeld dat Inditex geen vervoersdiensten heeft geleverd aan derde ondernemingen die niet behoren tot de economische eenheid waarvan zij deel uitmaakt, aangezien zij zich bezighoudt met de productie en de verkoop van modeartikelen en geen vervoersonderneming is. Hiermee geeft het Gerecht blijk van een onjuiste opvatting en schendt het het recht en de rechtspraak van de Unie zoals aangehaald in het desbetreffende middel.

               9.

               Met het vijfde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht in punt 35 van het bestreden arrest de beëdigde verklaring van D. Antonio Abril van 7 mei 2012 onjuist heeft opgevat, door de cijfergegevens in punt 18 van deze verklaring aldus op te vatten dat zij aantonen dat het litigieuze merk daadwerkelijk commercieel is geëxploiteerd bij de verkoop van de producten, terwijl de in dit document vermelde cijfers in werkelijkheid enkel betrekking hebben op de bedragen die Inditex van haar franchisenemers heeft ontvangen voor het verrichten van vervoersdiensten voor deze laatsten.

               10.

               Ten slotte stelt rekwirante met haar zesde middel dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en meer bepaald artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, gelezen in samenhang met regel 22 van verordening 2868/1995 (2) heeft geschonden, door in punt 36 van het bestreden arrest een probatio diabólica van haar te verlangen. Het heeft namelijk geoordeeld dat geen bewijzen met betrekking tot de omzet zijn overgelegd, aangezien er geen facturen zijn overgelegd, hoewel het zich ervan bewust was dat Inditex onmogelijk dergelijke facturen kon overleggen, omdat deze documenten niet bestaan om de redenen die in het desbetreffende middel zijn aangevoerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-95/15 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2016 — H&R ChemPharm GmbH/Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Kartels — Europese markt voor paraffinewas en Duitse markt voor „slack wax” — Vaststelling van de prijzen en verdeling van de markten — Motiveringsplicht — Bewijs van de inbreuk — Onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 23, lid 2 — Berekening van de geldboete — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboetes van 2006 — Evenredigheidsbeginsel]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2016 — H&R ChemPharm GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-95/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Kartels - Europese markt voor paraffinewas en Duitse markt voor „slack wax” - Vaststelling van de prijzen en verdeling van de markten - Motiveringsplicht - Bewijs van de inbreuk - Onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 23, lid 2 - Berekening van de geldboete - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboetes van 2006 - Evenredigheidsbeginsel])
   (2017/C 112/07)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: H&R ChemPharm GmbH (vertegenwoordigers: M. Klusmann, Rechtsanwalt, S. Thomas, Professor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer, C. Vollrath en L. Wildpanner, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               H&R ChemPharm GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-205/14: Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/18

         Beroep ingesteld op 24 april 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-205/14)
   2014/C 212/20
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en F. Wilman, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek de krachtens artikel 4, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 95/93 (1) op haar rustende verplichting niet is nagekomen door de functionele en financiële onafhankelijkheid van de coördinator van de slots niet te garanderen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In Portugal is ANA, een handelsvennootschap die actief is als luchthavenbeheerder, de coördinator van de slots. Deze coördinator voldoet dus niet aan de onafhankelijkheidsvereisten van verordening (EEG) nr. 95/93.
   Aangezien de Divisão de Coordenação Nacional de Slots (Afdeling voor de nationale coördinatie van slots) deel uitmaakt van ANA en uitsluitend van deze vennootschap afhangt, is de door het Unierecht vereiste functionele en financiële onafhankelijkheid niet verzekerd.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire luchthavens (PB L 14, blz. 1).


title: Zaak C-480/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Minister van Financiën/X BV [Communautair douanewetboek — Werkingssfeer van artikelen 203 en 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Regeling extern douanevervoer — Ontstaan van douaneschuld wegens niet-nakoming van verplichting — Te late aanbrenging van goederen bij kantoor van bestemming — Zesde btw-richtlijn — Artikel 10, lid 3 — Samenhang tussen ontstaan van douaneschuld en van btw-schuld — Begrip belastbare handelingen]

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Minister van Financiën/X BV
   (Zaak C-480/12) (1)

   ([Communautair douanewetboek - Werkingssfeer van artikelen 203 en 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Regeling extern douanevervoer - Ontstaan van douaneschuld wegens niet-nakoming van verplichting - Te late aanbrenging van goederen bij kantoor van bestemming - Zesde btw-richtlijn - Artikel 10, lid 3 - Samenhang tussen ontstaan van douaneschuld en van btw-schuld - Begrip belastbare handelingen])
   2014/C 212/06
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister van Financiën

      Verwerende partij: X BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 203 en 204 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), van de artikelen 356, lid 1, en 859, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) en van artikel 7 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Overschrijding van de door het kantoor van vertrek vastgestelde datum voor het aanbrengen van de goederen bij het kantoor van bestemming, hetgeen het voorwaardelijk ontstaan met zich meebrengt van een douaneschuld bij invoer, en niet het automatisch ontstaan daarvan — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Belastbare handelingen — Begrip „invoer”

      Dictum

               1)

               De artikelen 203 en 204 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, gelezen in samenhang met artikel 859, punt 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie van 11 maart 2002, moeten in die zin worden uitgelegd dat de enkele overschrijding van de overeenkomstig artikel 356, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 444/2002, vastgestelde termijn voor het aanbrengen niet leidt tot een douaneschuld wegens het onttrekken van de betrokken goederen aan het douanetoezicht in de zin van artikel 203 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, maar tot een douaneschuld met als grondslag artikel 204 van die verordening, en dat het voor het ontstaan van een douaneschuld uit hoofde van dat artikel 204 niet nodig is dat de betrokkenen de douaneautoriteiten inlichtingen verstrekken over de oorzaken van de overschrijding van de overeenkomstig artikel 356 van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 444/2002, vastgestelde termijn of over de plek waar de betrokken goederen zich bevonden gedurende de periode tussen het verstrijken van die termijn en de daadwerkelijke aanbrenging van de goederen bij het douanekantoor van bestemming.

               2)

               Artikel 7, lid 3, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/66/EG van de Raad van 26 april 2004, moet in die zin worden uitgelegd dat belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is wanneer de betrokken goederen aan de in dat artikel bedoelde douaneregelingen zijn onttrokken, zelfs indien een douaneschuld uitsluitend op grondslag van artikel 204 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, is ontstaan.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Doorhaling van zaak C-377/95

text:
28 . 6 . 97           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/ 19
              Doorhaling van zaak C-187/95 ( J )                                       Doorhaling van zaak C-363/95 (')
                           ( 97/C 199/39 )                                                           ( 97/C 199/43 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge               De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-187/95 (ver               doorhaling in het register gelast van zaak C-363/95 (ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen A. Deodati en A. Luchini .                                          gen G. Tancredi .
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                    (') PB nr. C 16 van 20 . 1 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-331/95 (')                                        Doorhaling van zaak C-3 77/95 (')
                            ( 97/C 199/40 )                                                          ( 97/C 199/44 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge               De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-331 /95 ( ver             doorhaling in het register gelast van zaak C-377/95 ( ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te          dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen G. Piccolo.                                                         gen T. Onorati .
(M PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                        (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-332/95 ( ] )
                                                                                Doorhaling van zaak C-378/95 H
                            ( 97/C 199/41 )
                                                                                ( 97/C 199/45 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
doorhaling in het register gelast van zaak C-332/95 (ver               meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              doorhaling in het register gelast van zaak C-378/95 (ver
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te          zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
                                                                        dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen M. Corbo e.a .
                                                                        gen P. Mariulli .
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                         (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-342/95 (')
                                                                                Doorhaling van zaak C-l/96 SA ( ! )
                             ( 97/C 199/42 )
                                                                                ( 97/C 199/46 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 doorhaling in het register gelast van zaak C-342/95 (ver               meenschappen heeft bij beschikking van 24 april 1997 de
 zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon              doorhaling in het register gelast van zaak C-l/96 SA: Must
 dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         Interim SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
 gen M. Viola .                                                          schappen .
 (>) PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .                                    (M PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .


title: Zaak C-473/10: Beroep ingesteld op 29 september 2010 — Europese Commissie/Republiek Hongarije

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/19

         Beroep ingesteld op 29 september 2010 — Europese Commissie/Republiek Hongarije
   (Zaak C-473/10)
   ()
   2010/C 328/36
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en Simon B. D., gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Hongarije

      Conclusies

               1.

               vaststellen dat de Republiek Hongarije:

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 91/440/EEG (1), zoals gewijzigd, bijlage II bij deze richtlijn en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG (2), door niet te garanderen dat de toewijzing van de treinpaden onafhankelijk van de spoorwegondernemingen geschiedt;

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 91/440, zoals gewijzigd, bijlage II bij deze richtlijn en artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/14, door niet te garanderen dat de tarifering onafhankelijk van de spoorwegondernemingen geschiedt;

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/14, door niet het financiële evenwicht van de infrastructuurbeheerders te garanderen;

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 2001/14, door de beheerders niet aan te moedigen om de kosten van de verschaffing van infrastructuur en de hoogte van de toegangsrechten te verminderen;

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 3, van richtlijn 2001/14, door niet te garanderen dat de heffing voor het minimumtoegangspakket en de toegang via het spoor tot voorzieningen gelijk is aan de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien;

                           —

                           de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van richtlijn 2001/14, door geen systeem vast te stellen om de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerder ertoe aan te zetten om verstoringen zo gering mogelijk te houden en de prestatie van het spoorwegnet te verbeteren;

               2.

               de Republiek Hongarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De richtlijnen 91/440 en 2001/14 hebben tot doel, de spoorwegondernemingen een billijke en niet-discriminerende toegang tot de spoorweginfrastructuur te garanderen. Te dien einde bepalen deze richtlijnen dat de ondernemingen die vervoersdiensten per spoor verrichten, niet over de toewijzing van treinpaden mogen beslissen, en dat de infrastructuurcapaciteit door een onafhankelijke instantie moet worden toegewezen. Indien een spoorwegonderneming het verkeer zou beheren, zou zij noodzakelijkerwijs een concurrentievoordeel verwerven, omdat zij bij de uitvoering van deze beheerstaken moet beschikken over gedetailleerde informatie over de diensten die de spoorwegondernemingen verrichten, over de omvang daarvan en over hun dienstregeling.
   Ter ondersteuning van het onderhavige beroep wordt onder meer aangevoerd dat het beheer van het spoorwegverkeer in Hongarije, anders dan in bovengenoemde richtlijnen is vastgesteld, wordt verricht door ondernemingen die vervoersdiensten per spoor verrichten.
   Het beheer van het verkeer kan niet worden beschouwd als een activiteit die verband houdt met het beheer van de infrastructuur, maar niet met de toewijzing van treinpaden of capaciteit, aangezien degene die dit beheer verricht noodzakelijkerwijs deelneemt aan de besluitvorming met betrekking tot deze toewijzing. Enerzijds dient de verkeersbeheerder op de hoogte te zijn van de besluiten tot toewijzing van capaciteit om zijn beheersactiviteit te kunnen uitoefenen, anderzijds moet hij in geval van verstoring van het verkeer of in geval van nood de maatregelen uitvoeren die noodzakelijk zijn om het verkeer weer volgens planning in goede banen te leiden, hetgeen noodzakelijkerwijs een nieuwe toewijzing van netwerkcapaciteit en van beschikbare treinpaden impliceert.
   Het beginsel van de onafhankelijkheid van het beheer van het verkeer wordt geschonden door het feit dat de spoorwegondernemingen in Hongarije de heffingen voor het gebruik van infrastructuur in detail vaststellen. Aangezien de betrokken rekeningen noodzakelijkerwijs onder andere verwijzen naar de diensten die door bepaalde spoorwegondernemingen worden gebruikt, alsook naar de omvang ervan en hun dienstregeling, genieten de ondernemingen die deze uitreiken een concurrentievoordeel.
   De Republiek Hongarije heeft niet alleen niet voldaan aan het vereiste dat de treinpaden op onafhankelijke wijze worden toegewezen, maar is evenmin de krachtens de richtlijnen 91/440 en 2001/14 op haar rustende verplichtingen nagekomen, voor zover zij:

               —

               niet de nodige eisen heeft gesteld om het financiële evenwicht van de spoorwegbeheerders te garanderen;

               —

               niet de nodige maatregelen heeft genomen om de infrastructuurbeheerders ertoe te verplichten de kosten voor toegang tot het netwerk en de beheerskosten te verminderen;

               —

               niet de nodige uitvoeringsmaatregelen heeft vastgesteld om te garanderen dat het beginsel van de directe kosten wordt toegepast bij de vaststelling van de heffingen voor de toegang via het spoor tot voorzieningen en, ten slotte,

               —

               geen maatregelen heeft genomen om de spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerder ertoe aan te zetten om verstoringen zo gering mogelijk te houden en de prestatie van het spoorwegnet te verbeteren.

      (1)  Richtlijn van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29).


title: Zaak C-252/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) Verenigd Koninkrijk)— Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd/South East London Division, Bromley Magistrates' Court (Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG, 91/156/EEG en 91/271/EEG — Afvalwater dat uit leidingennetwerk lekt — Kwalificatie — Werkingssfeer van richtlijnen 75/442/EEG en 91/271/EEG)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) Verenigd Koninkrijk)— Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd/South East London Division, Bromley Magistrates' Court
   (Zaak C-252/05) (1)

   (Afvalstoffen - Richtlijnen 75/442/EEG, 91/156/EEG en 91/271/EEG - Afvalwater dat uit leidingennetwerk lekt - Kwalificatie - Werkingssfeer van richtlijnen 75/442/EEG en 91/271/EEG)
   (2007/C 140/04)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Regina, op verzoek van: Thames Water Utilities Ltd

      Verwerende partij: South East London Division, Bromley Magistrates' Court

      In tegenwoordigheid van: Environment Agency
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) en richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Begrip afvalstoffen — Effluent afkomstig van lekken in een rioolstelsel
   Dictum

               1)

               Afvalwater dat lekt uit een rioolstelsel dat door een wettelijk erkende onderneming belast met het rioleringsbeheer wordt onderhouden overeenkomstig richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater en de uitvoeringswetgeving ervan, is een afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2)

               Richtlijn 91/271 is geen „ander voorschrift” in de zin van artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156. Het staat aan de verwijzende rechter om in overeenstemming met de in het onderhavige arrest neergelegde criteria te bepalen of de nationale wettelijke regeling kan worden beschouwd als een „ander voorschrift” in de zin van die bepaling. Dat is het geval indien die nationale wettelijke regeling nauwkeurige bepalingen omvat betreffende het beheer van de betrokken afvalstoffen en een niveau van bescherming kan opleveren dat gelijkwaardig is aan dat van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, en, meer in het bijzonder, van de artikelen 4, 8 en 15 ervan.

               3)

               Richtlijn 91/271 kan, wat het beheer van uit een rioolstelsel lekkend afvalwater betreft, niet worden beschouwd als een specifieke regeling (lex specialis) ten opzichte van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, zodat zij geen toepassing kan vinden op grond van artikel 2, lid 2, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-339/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2008 — Griekenland/Commissie ( Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt — Steun aan herstructurering en omschakeling van wijngaarden — Verordening (EG) nr. 1493/1999 — Vaststelling van definitieve financiële toewijzingen aan lidstaten — Beschikking 2006/669/EG — Dwingende termijn van artikel 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1227/2000 — Beginselen van loyale samenwerking, goede trouw en behoorlijk bestuur, van evenredigheid en van nuttige werking )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2008 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-339/06) (1)

   („Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt - Steun aan herstructurering en omschakeling van wijngaarden - Verordening (EG) nr. 1493/1999 - Vaststelling van definitieve financiële toewijzingen aan lidstaten - Beschikking 2006/669/EG - Dwingende termijn van artikel 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1227/2000 - Beginselen van loyale samenwerking, goede trouw en behoorlijk bestuur, van evenredigheid en van nuttige werking’)
   (2009/C 32/52)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en S. Papaioannou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, M. Konstantinidis en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/669/EG van de Commissie van 4 oktober 2006 tot vaststelling, voor het begrotingsjaar 2006, van de definitieve financiële toewijzingen per lidstaat, voor een bepaald aantal hectaren, voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden overeenkomstig verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad (PB L 275, blz. 62)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-295/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 in zaak T-369/00, Département du Loiret (Frankrijk) ondersteund door Scott SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/19

         Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 in zaak T-369/00, Département du Loiret (Frankrijk) ondersteund door Scott SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-295/07 P)
   (2007/C 211/36)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Flett, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Département du Loiret, Scott SA
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening gegrond te verklaren en dus het bestreden arrest volledig te vernietigen;

               —

               het geschil zelf af te doen en beschikking [2002/14/EG] (1) afdoende gemotiveerd te verklaren wat het gebruik van een samengestelde rentevoet betreft, zo niet, indien het Hof van oordeel is dat het geschil nog niet in staat van wijzen is, voor verdere afdoening naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               verzoekster te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de Commissie in de procedures bij het Gerecht en het Hof;

               —

               Scott SA te verwijzen in haar eigen kosten in de twee procedures.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Om te beginnen, aldus verzoekster, worden de gemeenschapsregels inzake staatssteun in het bestreden arrest onjuist opgevat; het Gerecht stelt ze ten onrechte gelijk met regels inzake mededinging tussen ondernemingen op het tijdstip van het bevel tot terugvordering van de onrechtmatige steun en niet met regels inzake mededinging tussen lidstaten op het tijdstip van de daadwerkelijke toekenning van deze steun. Voorts baseert zij haar hogere voorziening op acht middelen.
   Haar eerste middel stelt dat, anders dan het Gerecht in het bestreden arrest oordeelt, een beschikking waarbij de terugvordering van een onrechtmatig verleende steun wordt gelast, afdoende gemotiveerd is wanneer de gebruikte berekeningsmethode uit een eenvoudige wiskundige berekening blijkt. Dat is hier juist het geval, aangezien alle belangrijke gegevens over het bedrag van de verleende steun, de rentevoet, de duur en het terug te vorderen bedrag in haar beschikking zijn vermeld.
   Volgens verzoeksters tweede middel vloeide het gebruik van een samengestelde rentevoet hoe dan ook althans impliciet voort uit de motivering van haar beschikking gelet op het gestelde doel de uit de steun voortvloeiende voordelen teniet te doen en de vooraf bestaande situatie te herstellen. Daartoe moet op het terug te vorderen bedrag noodzakelijkerwijs een samengestelde rentevoet worden toegepast om rekening te houden met de inflatie en het voordeel dat de steunbegunstigde met het verloop van de tijd opbouwt.
   Het derde middel van de Commissie stelt dat het Gerecht het recht heeft geschonden door de bewijslast in haar nadeel om te keren. Het stond namelijk aan verzoekster in eerste aanleg de gestelde wijziging van de praktijk van de Commissie inzake de op bevelen tot terugvordering van onrechtmatige steun toe te passen rentevoet aan te tonen en niet aan de Commissie om aan te tonen dat er geen dergelijke wijziging was.
   Volgens verzoeksters vierde middel heeft het Gerecht het recht geschonden door te oordelen dat zij niet heeft gepreciseerd hoe de steunbegunstigde onderneming op het tijdstip van het bevel tot terugvordering van de steun steeds voordeel uit deze steun haalde. De Commissie dient aan te tonen dat er sprake is van een dergelijk voordeel op het tijdstip van de toekenning van de steun en niet op het tijdstip van de terugvordering ervan.
   Het vijfde en het zesde middel van de Commissie verwijten het Gerecht zich voor de verkoopprijs van de steunbegunstigde onderneming aan een andere onderneming op speculaties en niet op bewijzen te hebben gebaseerd en deze verkoopprijs 11 jaar na de toekenning van de steun te hebben beschouwd als een factor waarmee de Commissie bij de vaststelling van het terug te vorderen bedrag rekening had moeten houden. Op het gebied van staatssteun is het doel namelijk het herstel van de vorige situatie en komt het bedrag van de terug te vorderen steun dus noodzakelijkerwijs overeen met het aanvankelijk toegekende bedrag plus jaarlijkse samengestelde rente tot de daadwerkelijke terugbetaling ervan, ongeacht hetgeen de steunbegunstigde inmiddels met de steun heeft gedaan.
   Verzoeksters zevende middel stelt dat het Gerecht het recht heeft geschonden door te oordelen dat de omstandigheid dat de steun overeenkomstig de nationale bepalingen moet worden teruggevorderd, noodzakelijkerwijs inhoudt dat de rente moet worden berekend tegen een niet-samengestelde rentevoet. Hoofdsom en rente moeten weliswaar overeenkomstig de procedures van nationaal recht worden teruggevorderd, maar de oplegging van een rentevoet zoals de vraag of deze voet al dan niet samengesteld moet zijn, valt namelijk onder het gemeenschapsrecht en niet onder het nationaal recht.
   Volgens het achtste middel van de Commissie ten slotte is het bestreden arrest volledig onevenredig, aangezien haar beschikking volledig nietig wordt verklaard, terwijl de hoofdsom kon worden onderscheiden van het als rente te betalen bedrag, net zoals het gebruik van een niet-samengestelde rentevoet kon worden onderscheiden van die van een samengestelde rentevoet.

      (1)  Beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark (PB 2002, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-151/16: Beroep ingesteld op 12 april 2016 — NC/Commissie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/29

         Beroep ingesteld op 12 april 2016 — NC/Commissie
   (Zaak T-151/16)
   (2016/C 279/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NC (vertegenwoordigers: J. Killick en G. Forwood, barristers, en C. Van Haute en A. Bernard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 28 januari 2016 tot uitsluiting van de verzoekende partij van deelname aan aanbestedingsprocedures en procedures voor de toekenning van subsidies uit de algemene begroting van de Europese Unie, en tot opname van de verzoekende partij in het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting als voorzien in artikel 108, lid 1, van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2012, L 298, blz. 1);

               —

               vaststelling van de gevraagde maatregelen tot organisatie van de procesgang; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het beginsel van de retroactieve toepassing van de lichtste straf (lex mitior) door verordening nr. 966/2012, zoals gewijzigd bij verordening 2015/1929 (1), niet toe te passen op het bestreden besluit.

               2.

               Tweede middel: schending van een wezenlijk vormvoorschrift door de instantie niet te raadplegen en haar besluit niet te herzien, zoals vereist door verordening nr. 966/2012, zoals gewijzigd bij verordening 2015/1929.

               3.

               Derde middel: subsidiair, schending van het evenredigheidsbeginsel en artikel 133, lid 1, van verordening nr. 2342/2002 (2) door een uitsluiting toe te passen die in de betrokken omstandigheden onevenredig is.

               4.

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel ne bis in idem, doordat verzoekster al is uitgesloten wegens hetzelfde gedrag.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) 2015/1929 van het Europees Parlement en de Raad van 28 oktober 2015 tot wijziging van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2015, L 286, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak C-432/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Paris (Frankrijk) op 22 september 2014 — David Van der Vlist/Bio Philippe Auguste SARL

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Paris (Frankrijk) op 22 september 2014 — David Van der Vlist/Bio Philippe Auguste SARL
   (Zaak C-432/14)
   (2014/C 431/22)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil de prud’hommes de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Van der Vlist

      Verwerende partij: Bio Philippe Auguste SARL

      Prejudiciële vraag

   Staat het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd in de weg aan een nationale regeling (artikel L 1243-10 van het Franse arbeidswetboek) die jongeren die tijdens hun school- of universitaire vakanties werken, uitsluit van de vergoeding wegens arbeidsonzekerheid die verschuldigd is wanneer na een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd geen arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd wordt aangeboden?


title: Doorhaling van zaak T-82/04

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/53

         Doorhaling van zaak T-82/04 (1)

   (2004/C 118/117)

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 april 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-82/04: Jamal Ouariachi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  Nog niet gepubliceerd.


title: Zaak T-627/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/38

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling)
   (Zaak T-627/13)
   2014/C 45/67
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Tea Board (Calcutta, India) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Delta Lingerie (Cachan, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 1387/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „Darjeeling” voor waren en diensten van de klassen 25, 35 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 468 521

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: collectief gemeenschapswoordmerk nr. 4 325 718„DARJEELING” voor waren van klasse 30; collectief gemeenschapsbeeldmerk nr. 8 674 327 met het woordelement „DARJEELING”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-177/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  14 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 85/374/EEG — Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld — Niet-uitvoering — Artikel 228 EG — Financiële sancties — Gedeeltelijke uitvoering van arrest in loop van geding)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-177/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/374/EEG - Aansprakelijkheid voor producten met gebreken - Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld - Niet-uitvoering - Artikel 228 EG - Financiële sancties - Gedeeltelijke uitvoering van arrest in loop van geding)
   (2006/C 131/18)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verweerster: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en R. Loosli, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van arrest Hof van 25 april 2002 in zaak C-52/00 inzake onjuiste omzetting van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29) — Uitblijven van wijziging van Franse code civil — Vordering om dwangsom op te leggen
   Dictum

               1)

               Door nog steeds de leverancier van het gebrekkige product onder dezelfde voorwaarden als de producent aansprakelijk te achten wanneer niet kan worden vastgesteld wie de producent is, hoewel de leverancier de gelaedeerde binnen een redelijke termijn heeft meegedeeld wie hem het product heeft geleverd, heeft de Franse Republiek niet de maatregelen genomen die nodig zijn voor de volledige uitvoering van het arrest van 25 april 2002, Commissie/Frankrijk (C-52/00), wat de omzetting betreft van artikel 3, lid 3, van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, en is zij derhalve de krachtens artikel 228 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap” een dwangsom te betalen van 31 650 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen die nodig zijn voor de volledige en algehele uitvoering van het arrest Commissie/Frankrijk van 25 april 2002, vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige uitvoering van het arrest van 25 april 2002.

               3)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak T-82/12: Beschikking van het Gerecht van 6 augustus 2012 — Makhlouf/Raad

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/32

         Beschikking van het Gerecht van 6 augustus 2012 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-82/12) (1)

   2012/C 295/56
   Procestaal: Frans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-304/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office), van 26 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding Regina tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd en J. A. Gagg & Sons (een onderneming)

text:
C 285/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.10.2000
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),              Beroep, op 9 augustus 2000 ingesteld door Commissie
Queen’s Bench Division (Crown Office), van 26 januari                van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding Regina                                         Nederlanden
tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd en J. A. Gagg & Sons                                        (Zaak C-306/00)
                      (een onderneming)
                                                                                (2000/C 285/11)
                        (Zaak C-304/00)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        (2000/C 285/10)                              op 9 augustus 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
                                                                     Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door Chr. Van der Hauwaert, lid van
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench            haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 26 januari        hebben te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz,
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              eveneens lid van haar dienst, Centre Wagner.
10 augustus 2000, in het geding Regina tegen Ministry of
Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: W. H. Strawson            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage als volgt te
(Farms) Ltd en J. A. Gagg & Sons (een onderneming), het Hof          beslissen:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                —      vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden door
                                                                            niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
„Wanneer                                                                    bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
                                                                            om gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn
(i)   een controle door de bevoegde instantie aantoont, dat                 97/76/EG (1) van de Raad van 16 december 1997 houden-
      iemand die een steunaanvraag in het kader van het                     de wijziging van Richtlijn 77/99/EEG en Richtlijn
      Arable Area Payments Scheme heeft ingediend, zich (niet               72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt
      opzettelijk of uit grove nalatigheid) heeft vergist, zodat            vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van
      een te grote oppervlakte in de steunaanvraag is aange-                dierlijke oorsprong, niet heeft voldaan aan de krachtens
      geven;                                                                het Verdrag op hem rustende verplichtingen;
(ii) en de bevoegde instantie op basis van die en andere             —      het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten
      controles aanneemt, dat verzoeker in eerdere jaren dezelf-            van deze procedure.
      de vergissing beging zodat in al die jaren een te grote
      oppervlakte in de steunaanvraag is aangegeven,                 Middelen en voornaamste argumenten
moet de bevoegde nationale instantie dan voor de berekening
                                                                     Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249, derde
van de voor de eerdere jaren verschuldigde steun de bij
de controle werkelijk geconstateerde oppervlakte verlagen            alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG-Verdrag zijn de Lid-
                                                                     Staten verplicht, de nodige maatregelen vast te stellen om te
krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/
                                                                     voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd zijn, en wel
92 (1) van de Commissie?”
                                                                     vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen gestelde termijn.
                                                                     De in artikel 4 van richtlijn 97/76/EG gestelde termijn is op
(1) van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake       1 januari 1999 verstreken zonder dat Nederland, behoudens
    het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde      de reeds bestaande „Regeling keuring en handelsverkeer vlees-
    communautaire steunregelingen (PB L 391 van 31.12.1992,          producten 1993”, de noodzakelijke bepalingen heeft vastge-
    blz. 36).                                                        steld.
                                                                     (1) PB 1998, L 10, blz. 25.


title: Zaak C-488/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n °1 de Alicante — Spanje) — Celaya Emparanza y Galdos Internacional SA/Proyectos Integrales de Balizamientos SL (Verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikel 19, lid 1 — Gemeenschapsmodellen — Inbreuk of dreigende inbreuk — Begrip „derde” )

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante — Spanje) — Celaya Emparanza y Galdos Internacional SA/Proyectos Integrales de Balizamientos SL
   (Zaak C-488/10) (1)

   (Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 19, lid 1 - Gemeenschapsmodellen - Inbreuk of dreigende inbreuk - Begrip „derde”)
   2012/C 98/09
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Celaya Emparanza y Galdos Internacional SA

      Verwerende partij: Proyectos Integrales de Balizamientos SL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil no 1 de Alicante — Uitlegging van artikel 19, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB 2002, L 3, blz. 1) — Inbreuk of dreigende inbreuk — Begrip derde

      Dictum

               1)

               Artikel 19, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen moet aldus worden uitgelegd dat, in een procedure wegens inbreuk op het aan een ingeschreven gemeenschapsmodel verbonden uitsluitende recht, het recht om derden te beletten dat model te gebruiken zich uitstrekt tot iedere derde die een model gebruikt dat bij de geïnformeerde gebruiker geen andere algemene indruk wekt, daaronder begrepen de derde houder van een later ingeschreven gemeenschapsmodel.

               2)

               Voor het antwoord op de eerste vraag maken de intentie en het gedrag van de derde geen verschil.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-107/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Enel Maritsa Iztok 3 AD/Direktor „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” NAP (Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijnen 77/388/EEG en 2006/112/EG — Teruggaaf — Termijn — Rente — Verrekening — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel — Bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Enel Maritsa Iztok 3 AD/Direktor „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” NAP
   (Zaak C-107/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Btw - Richtlijnen 77/388/EEG en 2006/112/EG - Teruggaaf - Termijn - Rente - Verrekening - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel - Bescherming van gewettigd vertrouwen)
   2011/C 194/06
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enel Maritsa Iztok 3 AD

      Verwerende partij: Direktor „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” NAP

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en artikel 183, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Dwingende termijn voor teruggaaf van btw-overschot, na afloop waarvan de berekening van de aan de belastingplichtige verschuldigde rente plaatsvindt — Wijziging van de nationale regeling, inhoudende dat die berekening in het geval van een belastingcontrole plaatsvindt vanaf de datum van de aanslag waarbij de controle wordt beëindigd — Redelijke termijn — Mogelijkheid van teruggaaf van btw-overschot door verrekening van het terug te geven bedrag met de door de belastingplichtige te betalen belastingbedragen — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               Artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/138/EG van de Raad van 19 december 2006, gelezen in samenhang met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke de termijn voor teruggave van een overschot aan belasting over de toegevoegde waarde met terugwerkende kracht wordt verlengd, voor zover krachtens deze regeling de belastingplichtige het vóór inwerkingtreding ervan verworven recht op vertragingsrente over het aan hem terug te geven bedrag wordt ontnomen.

               2)

               Artikel 183 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/138, gelezen in samenhang met het beginsel van fiscale neutraliteit, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke de normale termijn voor teruggave van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde, na afloop waarvan vertragingsrente over het terug te geven bedrag verschuldigd is, wordt verlengd ingeval een belastingcontrole wordt ingesteld, aangezien deze verlenging tot gevolg heeft dat deze rente pas verschuldigd is na beëindiging van deze controle, terwijl dat overschot reeds is overgebracht in de drie belastingtijdvakken die volgen op dat waarin het is ontstaan. Het feit dat deze normale termijn 45 dagen bedraagt, is daarentegen niet in strijd met deze bepaling.

               3)

               Artikel 183 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/138, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat teruggave van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde via verrekening gebeurt.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-305/15: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Delta Air Lines Inc./Daniel Dam Hansen, Mille Doktor, Carsten Jensen, Mogens Jensen, Dorthe Fabricius, Jens Ejner Rasmussen, Christian Bøje Pedersen, Andreas Fabricius, Mads Wedel Rasmussen, Nicklas Wedel Rasmussen, Thomas Lindstrøm Jensen, Marianne Thestrup Jensen, Erik Lindstrøm Jensen, Jakob Lindstrøm Jensen, Liva Doktor, Peter Lindstrøm Jensen

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/19

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — Delta Air Lines Inc./Daniel Dam Hansen, Mille Doktor, Carsten Jensen, Mogens Jensen, Dorthe Fabricius, Jens Ejner Rasmussen, Christian Bøje Pedersen, Andreas Fabricius, Mads Wedel Rasmussen, Nicklas Wedel Rasmussen, Thomas Lindstrøm Jensen, Marianne Thestrup Jensen, Erik Lindstrøm Jensen, Jakob Lindstrøm Jensen, Liva Doktor, Peter Lindstrøm Jensen
   (Zaak C-305/15) (1)

   (2016/C 326/31)
   Procestaal: Deens
   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-446/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 september 2009 — Royal Appliance International/BHIM — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte (Centrixx) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Centrixx — Ouder nationaal woordmerk sensixx — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 september 2009 — Royal Appliance International/BHIM — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte (Centrixx)
   (Zaak T-446/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Centrixx - Ouder nationaal woordmerk sensixx - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 256/45
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Royal Appliance International GmbH (Hilden, Duitsland) (vertegenwoordigers: K.-J. Michaeli en M. Schork, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Schäffner en B. Schmidt, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2007 (zaak R 572/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH en Royal Appliance International GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Appliance International GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2003 in zaak T-5/03: Société Ayassamy & Fils EURL tegen Raad van de Europese Unie (Beschikking 2002/973/EG — Heffing op over zee aangevoerde goederen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
6.9.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 213/35
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                  2002/973/EG van de Raad van 10 december 2002 tot
                     VAN EERSTE AANLEG                                    wijziging van beschikking 89/688/EEG inzake de regeling voor
                                                                          de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee
                          van 2 juni 2003                                 aangevoerde goederen („octroi de mer”) (PB L 337, blz. 83),
                                                                          heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
in zaak T-276/02: Forum 187 asbl tegen Commissie van                      B. Vesterdorf, president, H. Legal en E. Martins Ribeiro,
               de Europese Gemeenschappen ( 1)                            rechters; griffier: H. Jung, op 25 juni 2003 een beschikking
                                                                          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Staatssteun — Fiscale regeling — Bestaande steun —
Besluit om procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden —             1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
       Rechtsgevolgen — Geen — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          2)     Op de verzoeken om toelating tot interventie van de Portugese
                          (2003/C 213/68)                                        Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Société Immobilière et de
                                                                                Service Boétie e.a., en de Commissie behoeft niet te worden
                         (Procestaal: Engels)                                    beslist.
                                                                          3)     Verzoeksters zullen hun eigen kosten en die van de Raad dragen.
In zaak T-276/02, Forum 187 asbl, gevestigd te Brussel,
vertegenwoordigd door A. Sutton en J. Killick, barristers, tegen          4)     Verzoeksters tot interventie zullen elk hun eigen kosten dragen.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
R. Lyal en V. Di Bucci), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                                                                          (1 ) PB C 55 van 8 maart 2003.
ring van het besluit van de Commissie van 27 februari
2002 om ten aanzien van de Belgische regeling inzake
coördinatiecentra de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te
leiden, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung,
P. Mengozzi, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:
H. Jung, op 2 juni 2003 een beschikking gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                                VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                van 31 maart 2003
2)     Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
                                                                          in zaak T-65/03 R, Fondation Alsace tegen Commissie van
( 1) PB C 289 van 23 november 2002.                                                         de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Procedure in kort geding — Ontvankelijkheid)
                                                                                (2003/C 213/70)
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                                                               (Procestaal: Frans)
                         van 25 juni 2003
in zaak T-5/03: Société Ayassamy & Fils EURL tegen Raad                   In zaak T-65/03 R, Fondation Alsace, gevestigd te Straatsburg
                    van de Europese Unie (1)                              (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Ruhlmann, advocaat,
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
(Beschikking 2002/973/EG — Heffing op over zee aange-                     tigden: C. Giolito en G. Wilms), betreffende een verzoek om
voerde goederen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-                     opschorting van de uitvoering van het besluit van de Commis-
                         ontvankelijkheid)                                sie van 20 december 2002 waarbij Fondation Alsace wordt
                                                                          gelast de Commissie het bedrag van 18 000 euro terug te
                          (2003/C 213/69)                                 betalen wegens niet-uitvoering van subsidieovereenkomst
                                                                          PSS*/0534, heeft de president van het Gerecht op 31 maart
                          (Procestaal: Frans)                             2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
In zaak T-5/03, Société Ayassamy & Fils EURL, gevestigd te                1)     Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
Saint-François (Frankrijk), en 23 andere verzoekende partijen,
vertegenwoordigd door J. S. Dagnon, advocaat, tegen Raad                  2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
van de Europese Unie (gemachtigden: J. Monteiro en M. Balta),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking


title: Zaak T-54/13: Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN LIQUORS) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FICKEN LIQUORS — Absolute weigeringsgrond — Merk dat in strijd is met openbare orde of goede zeden — Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/15

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN LIQUORS)
   (Zaak T-54/13) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FICKEN LIQUORS - Absolute weigeringsgrond - Merk dat in strijd is met openbare orde of goede zeden - Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 377/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG (Schemmerhofen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wekwerth, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 november 2012 (zaak R 2544/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken FICKEN LIQUORS als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak C-435/04: Verzoek van het Hof van Cassatie van 6 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sébastien Victor Leroy en Procureur des Konings

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/35

         Verzoek van het Hof van Cassatie van 6 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sébastien Victor Leroy en Procureur des Konings
   (Zaak C-435/04)
   (2004/C 300/67)
   Het Hof van Cassatie heeft bij beschikking van 6 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 oktober 2004, in het geding tussen Sébastien Victor Leroy en Procureur des Konings, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Verzetten de artikelen 49 tot en met 55 EG zich tegen een nationale regeling van een eerste lidstaat, waarbij het een in deze staat wonende en werkende persoon verboden is op het grondgebied daarvan een voertuig te gebruiken dat aan een in een tweede lidstaat gevestigde leasemaatschappij toebehoort, wanneer dat voertuig niet in de eerste doch wél in de tweede staat is ingeschreven?


title: Zaak T-361/16: Beschikking van het Gerecht van 21 november 2016 — TBWA\London/EUIPO (MEDIA ARTS LAB)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/60

         Beschikking van het Gerecht van 21 november 2016 — TBWA\London/EUIPO (MEDIA ARTS LAB)
   (Zaak T-361/16) (1)

   (2017/C 022/82)
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak F-4/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 juli 2012 — AV/Commissie (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Aanwerving — Medisch voorbehoud — Toepassing met terugwerkende kracht van medisch voorbehoud — Advies van invaliditeitscommissie)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/40

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 juli 2012 — AV/Commissie
   (Zaak F-4/11) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Aanwerving - Medisch voorbehoud - Toepassing met terugwerkende kracht van medisch voorbehoud - Advies van invaliditeitscommissie)
   2012/C 287/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AV (Cadrezzate, Italië) (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten om ten aanzien van verzoeker het medisch voorbehoud te maken voorzien in artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie en om hem niet in het genot te stellen van de invaliditeitsuitkering

      Dictum

               1)

               Het besluit van 12 april 2010 waarbij de Europese Commissie ten aanzien van AV het medisch voorbehoud heeft gemaakt bedoeld in artikel 32 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het besluit van de Europese Commissie van 16 april 2010 wordt nietig verklaard voor zover daarbij wordt geweigerd om AV in het genot van de invaliditeitsuitkering te stellen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van AV.

      (1)  PB C 179 18.06.11 blz. 21.


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Schmeink & Cofreth AG & Co. KG en Finanzamt Borken en M. Strobel en Finanzamt Esslingen (Zaak C-454/98)

text:
20.2.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 48/17
7. S c h e n d i n g v a n h e t r e c h t s b e g r i p ¹ m i s b r u i k 3. Onder welke voorwaarden handelt de opsteller van
     van bevoegdheidº                                                            een factuur te goeder trouw?
     Rekwirante stelt verder, dat het Gerecht van eerste
     aanleg het recht heeft geschonden bij de toepassing
     van het begrip misbruik van bevoegdheid, aangezien:
                                                                           Verzoek van de Pretura Circondariale di Brescia van
     Ð het heeft geweigerd alle door rekwirante aan de
                                                                           24 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
         orde gestelde, terzake dienende en onderling over-
                                                                                geding tussen Centrosteel Srl en Adipol GmbH
         eenstemmende factoren in het algemeen te beoor-
         delen en zelfs een groot aantal daarvan in het                                            (Zaak C-456/98)
         geheel niet heeft onderzocht;                                                              (1999/C 48/27)
     Ð het onwettig het soort van feiten heeft gedefineerd
         die die objectieve, terzake dienende en onderling                 De Pretura Circondariale di Brescia heeft bij beschikking
         overeenstemmende factoren van een misbruik van                    van 24 november 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
         bevoegdheid kunnen opleveren.                                     van Justitie op 14 december 1998, in het geding tussen
                                                                           Centrosteel Srl en Adipol GmbH, het Hof van Justitie van
                                                                           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
(1) PB C 229 van 2.9.1995, blz. 22.                                        cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
(2) PB C 351 van 30.12.1995, blz. 17.
(3) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste
    verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van           1. Hoe moeten de artikelen 52, 53, 54, 55, 56, 57 en 58
    het EEG-Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62).                          van het EG-Verdrag worden uitgelegd? Vormen in het
(4) Verordening nr. 99/63/EEG van de Commissie van 25 juli                       bijzonder de artikelen 2 en 9 van de Italiaanse wet
    1963 over het horen van belanghebbenden en derden overeen-                   nr. 204 van 3 mei 1985, ingevolge welke eenieder die
    komstig artikel 19, leden 1 en 2, van Verordening nr. 17 van
                                                                                als handelsagent werkzaam is in een register ingeschre-
    de Raad (PB 127 van 20.8.1963, blz. 2268/63).
                                                                                ven moet zijn en de agentuurovereenkomst aangegaan
                                                                                door een niet in dit register ingeschrevene nietig is,
                                                                                beperkingen van de vrijheid van vestiging?
                                                                           2. Staan de bepalingen van het Verdrag inzake de vrijheid
                                                                                van vestiging (artikelen 52-58) in de weg aan een
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 oktober 1998                              nationale wettelijke regeling die de geldigheid van een
om een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen                            agentuurovereenkomst afhankelijk stelt van de
Schmeink & Cofreth AG & Co. KG en Finanzamt Borken                               inschrijving van de handelsagent in een daartoe
            en M. Strobel en Finanzamt Esslingen                                 bestemd register?
                         (Zaak C-454/98)
                                                                           3. Staan de bepalingen van het Verdrag inzake het vrij
                          (1999/C 48/26)
                                                                                verrichten van diensten (artikelen 59-66) in de weg
                                                                                aan een nationale wettelijke regeling die de geldigheid
                                                                                van een agentuurovereenkomst afhankelijk stelt van de
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 oktober
                                                                                inschrijving van de handelsagent in een daartoe
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                                bestemd register?
11 december 1998, in de gedingen tussen Schmeink &
Cofreth AG & Co. KG en Finanzamt Borken en M. Stro-
bel en Finanzamt Esslingen, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           Hogere voorziening, op 16 december 1998 ingesteld door
1. Moeten de lidstaten krachtens het Gemeenschapsrecht                     Industrie des Poudres SpheÂriques tegen het arrest, op
     de herziening van een ten onrechte in rekening                        15 oktober 1998 in zaak T-2/95 tussen Industrie des Pou-
     gebrachte belasting reeds in het kader van de proce-                  dres SpheÂriques en Raad van de Europese Unie, onder-
     dure tot vaststelling van de belasting mogelijk maken,                steund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     of behoeven zij een herziening slechts in een daarop                  pen, PeÂchiney eÂlectrometallurgie en Chambre syndicale de
     aansluitende procedure op billijkheidsgronden (om                     l'eÂlectrometallurgie et de l'eÂlectrochimie, gewezen door het
     zogenoemde objectieve redenen) toe te staan?                          Gerecht van eerste aanleg, van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (Vijfde Kamer Ð uitgebreid)
2. Is de herziening van een ten onrechte in rekening                                              (Zaak C-458/98 P)
     gebrachte belasting verbonden aan de dwingende voor-                                           (1999/C 48/28)
     waarde, dat de opsteller van de factuur zijn goede
     trouw bewijst, of is een herziening van een factuur
     ook in andere gevallen (in voorkomend geval welke)                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     geoorloofd?                                                           is op 16 december 1998 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak T-565/14: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2015 — EEB/Commissie [„Milieu — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Besluit van de Commissie inzake de kennisgeving door Polen van een nationaal plan voor de overgangsfase als bedoeld in artikel 32 van richtlijn 2010/75/EU inzake industriële emissies — Weigering van een interne herziening — Maatregel van individuele strekking — Verdrag van Aarhus — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/30

         Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2015 — EEB/Commissie
   (Zaak T-565/14) (1)

   ([„Milieu - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Besluit van de Commissie inzake de kennisgeving door Polen van een nationaal plan voor de overgangsfase als bedoeld in artikel 32 van richtlijn 2010/75/EU inzake industriële emissies - Weigering van een interne herziening - Maatregel van individuele strekking - Verdrag van Aarhus - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”])
   (2015/C 381/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Podskalská, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin, S. Petrova en G. Wilms, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2014) 804 final van de Commissie van 17 februari 2014 inzake de kennisgeving door de Republiek Polen van een nationaal plan voor de overgangsfase als bedoeld in artikel 32 van richtlijn 2010/75/EU inzake industriële emissies, en, ten tweede, een verzoek tot nietigverklaring van besluit Ares (2014) 1915757 van de Commissie van 12 juni 2014 waarbij verzoekers verzoek tot herziening van het besluit 17 februari 2014 niet-ontvankelijk is verklaard

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van de Raad van de Europese Unie, het Europese Parlement en de Republiek Polen hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Het European Environmental Bureau (EEB) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               4)

               Het EEB, de Commissie, de Raad, het Parlement en de Republiek Polen dragen elk hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-699/14: Beroep ingesteld op 27 september 2014 — Topps Europe/Commissie

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/29

         Beroep ingesteld op 27 september 2014 — Topps Europe/Commissie
   (Zaak T-699/14)
   (2014/C 448/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Topps Europe Ltd (Milton Keynes, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Vidal en A. Penny, solicitors, en B. Kennelly, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 juli 2014 in zaak AT.39899 — in licentie geven van intellectuele-eigendomsrechten voor voetbalverzamelobjecten, waarbij is afgewezen verzoeksters bezwaar dat een aantal nationale bestuursorganen van het voetbal en verenigingen van spelers tezamen met Panini S.p.A., de Union des Associations Européennes de Football, de Fédération Internationale de Football Association, de Fédération Française de Football, de Associazione Italiana Calciatori, de Real Federación Española de Fútbol en de Deutscher Fußball-Bund inbreuk hadden gemaakt op de artikelen 101 en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en

               —

               verwijzing van verweerster in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerster heeft verzoeksters procedurele rechten ernstig geschonden en daardoor blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               2.

               Tweede middel: verweersters besluit is gebaseerd op onjuiste feiten en bevat een kennelijke beoordelingsfout, waardoor verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of beoordeling van de feiten.


title: Zaak C-419/04: Verzoek van de Cour d'appel de Poitiers (Tweede civiele kamer) van 21 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Conseil général de la Vienne en Directeur général des douanes et droits indirects

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/11

         Verzoek van de Cour d'appel de Poitiers (Tweede civiele kamer) van 21 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Conseil général de la Vienne en Directeur général des douanes et droits indirects
   (Zaak C-419/04)
   (2004/C 284/23)
   De Cour d'appel de Poitiers (Tweede civiele kamer) heeft bij beschikking van 21 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 september 2004, in het geding tussen Conseil général de la Vienne en Directeur général des douanes et droits indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 871 van [de verordening houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van] het communautair douanewetboek, met betrekking tot de navordering van de douaneschuld, aldus worden uitgelegd dat daarin een verplichte en op straffe van nietigheid te volgen procedure is neergelegd, ingeval de nationale douaneautoriteiten op enig moment tijdens de navorderingsprocedure te kennen hebben gegeven, te twijfelen omtrent de toepasbaarheid, ten aanzien van een belastingschuldige te goeder trouw, van de criteria voor de navordering of de kwijtschelding van rechten ter zake van een douaneschuld die is ontdoken omdat zij niet is geboekt op de datum waarop zij had moeten worden geïnd, en de schuld betrekking heeft op het eventuele opnemen in de koopprijs van door een Canadese leverancier geleverde audiovisuele apparatuur, van een forfaitaire bijdrage die verplicht is inbegrepen in de entreeprijs voor het vrijetijdspark waarin die apparatuur wordt geëxploiteerd, ongeacht of de bezoeker die deze bijdrage heeft betaald al dan niet van deze exploitatie gebruik heeft gemaakt?