title: Zaak C-223/02: Beroep, op 17 juni 2002 ingesteld door Republiek Finland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 202/10               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.8.2002
Beroep, op 17 juni 2002 ingesteld door Republiek Finland               In artikel 5, derde alinea, EG wordt bepaald dat het optreden
tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie                  van de Gemeenschap niet verder gaat dan wat nodig is om de
                                                                       doelstellingen van het Verdrag te verwezenlijken.
                        (Zaak C-223/02)
                                                                       Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie eist het
                                                                       evenredigheidsbeginsel dat richtlijnen, verordeningen, beschik-
                        (2002/C 202/12)                                kingen en andere handelingen van de organen van de Gemeen-
                                                                       schap niet verder gaan dan wat passend en noodzakelijk is ter
                                                                       bereiking van het beoogde doel. Volgens deze rechtspraak is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             het duidelijk dat, wanneer tussen verschillende geschikte
op 17 juni 2002 beroep tegen Europees Parlement en Raad                maatregelen kan worden gekozen, de maatregel moet worden
van de Europese Unie ingesteld door Republiek Finland,                 gekozen die de minste belasting meebrengt, en dat de nadelen
vertegenwoordigd door T. Pynnä als gemachtigde, domicilie              van deze maatregelen niet buiten verhouding tot de nagestreef-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                         de doelstellingen mogen staan.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Derde middel: schending van het beginsel
                                                                       van vrije uitoefening van een beroep
—     nietig te verklaren richtlijn 2002/15/EG (1) van het Euro-
      pees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende          Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad het beginsel
      de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele       van vrije uitoefening van een beroep geschonden door de
      werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen, voorzover            bepalen dat de richtlijn ook geldt voor zelfstandige bestuurders.
      deze richtlijn betrekking heeft op zelfstandige bestuur-
      ders;                                                            Volgens de gemeenschappelijke constitutionele tradities van
                                                                       de lidstaten van de Gemeenschap impliceert de vrije uitoe-
—     het Parlement en de Raad te verwijzen in de kosten van           fening van een beroep in wezen dat een ondernemer zelf kan
      de procedure.                                                    bepalen hoeveel werk hij aan zijn onderneming besteedt en
                                                                       wanneer hij werkt. Het behoort tot de essentie van de
                                                                       werkzaamheid van een ondernemer dat deze niet alleen
Middelen en voornaamste argumenten                                     zijn kapitaal maar ook zijn werk kan investeren in zijn
                                                                       onderneming.
                                                                       Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie is de vrije
Eerste middel: onbevoegdheid                                           uitoefening van een beroep een algemeen beginsel van het
                                                                       gemeenschapsrecht. Deze vrijheid wordt ook erkend in het
Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad hun                    Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Volgens
bevoegdheid overschreden door te bepalen dat de richtlijn ook          artikel 15, lid 1, van dit handvest heeft eenieder het recht een
geldt voor zelfstandige bestuurders.                                   vrijelijk gekozen of aanvaard beroep uit te oefenen.
In de richtlijn worden de artikelen 71 EG en 137, lid 2, EG als        Volgens de rechtspraak van het Hof kan de vrije uitoefening
rechtsgrondslag genoemd. Volgens Finland dient de vraag                van een beroep slechts wordt beperkt voorzover dit daadwerke-
naar de rechtsgrondslag verschillend te worden beantwoord              lijk nodig is voor het verwezenlijken van communautaire
naargelang het gaat om de mobiele werknemers van vervoers-             doelstellingen van algemeen belang en geen overdreven en
ondernemingen of om zelfstandige bestuurders. De voorgeno-             onduldbare inmenging vormt die dat recht zijn inhoud kan
men regeling van de arbeidstijd beoogt verschillende doelstel-         ontnemen.
lingen naargelang het gaat om zelfstandige bestuurders of
werknemers. In het aanvankelijke voorstel van de Commissie
berustte de richtlijn volgens het eerste visum op artikel 71 EG        Vierde middel: gevolgen voor de werkzaam-
voorzover zij betrekking had op zelfstandige bestuurders.              heden van kleine en middelgrote onderne-
                                                                       mingen
Volgens Finland verleent geen van de twee genoemde rechts-
grondslagen de Gemeenschap de bevoegdheid om de arbeids-               Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad de artike-
tijd van zelfstandigen te regelen.                                     len 137, lid 2, EG en 157 EG geschonden door de bepalen dat
                                                                       de richtlijn ook geldt voor zelfstandige bestuurders.
                                                                       Artikel 137, lid 2, EG eist dat in de op basis van dit
Tweede middel: schending van het even-                                 artikel vastgestelde richtlijnen wordt vermeden zodanige admi-
redigheidsbeginsel                                                     nistratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen
                                                                       dat de activiteit van kleine en middelgrote ondernemingen
Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad het in                 daardoor zou kunnen worden belemmerd. Volgens artikel 157
artikel 5, derde alinea, EG bedoelde evenredigheidsbeginsel            is de Gemeenschap verplicht door haar optreden de ontwikke-
geschonden door te bepalen dat de richtlijn ook geldt voor             ling van kleine en middelgrote ondernemingen aan te moe-
zelfstandige bestuurders.                                              digen
 ---pagebreak--- 24.8.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 202/11
De bij de richtlijn opgelegde beperkingen treffen in feite vooral      voorheffing van inkomstenbelasting in mindering te brengen
de kleine en middelgrote ondernemingen. De beperking van               op het pensioen, terwijl dat niet gebeurt wanneer een
de arbeidstijd heeft een ongunstige invloed op hun concurren-          schuldenaar in een andere lidstaat woonachtig is en daar
tievermogen omdat hun situatie verschilt van die van de                inkomstenbelasting moet betalen, waardoor het voor beslag
eigenaars van grote ondernemingen. In grote ondernemingen              vatbare gedeelte in dat geval groter is omdat wordt uitgegaan
maakt de werkverdeling het mogelijk dat de bestuurders de              van het brutopensioenbedrag en niet van het nettobedrag?
door de richtlijn toegestane rijtijd volledig benutten, terwijl
andere personeelsleden, voor wie de richtlijn de werktijd niet
beperkt, zich bezighouden met het bestuur en de ontwikkeling
van de onderneming.
Vijfde middel: niet-nakoming van de mo-                                Verzoek van het Tribunale di Gela — Ufficio del Giudice
tiveringsplicht                                                        per le Indagini Preliminari — van 19 juni 2002 om
                                                                       een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Marco
Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad inbreuk                              Antonio Saetti en Andrea Frediani
gemaakt op artikel 253 EG door de bepalen dat de richtlijn
ook geldt voor zelfstandige bestuurders.                                                       (Zaak C-235/02)
Volgens vaste rechtspraak van het Hof verschilt de in ar-                                      (2002/C 202/14)
tikel 253 EG geformuleerde motiveringsplicht naar gelang van
de aard van de verordening, richtlijn, beschikking of andere
maatregel. De motivering moet de redenering van gemeen-
                                                                       Het Tribunale di Gela — Ufficio del Giudice per le Indagini
schapsinstelling die de maatregel heeft getroffen, duidelijk en
                                                                       Preliminari — heeft bij beschikking van 19 juni 2002,
ondubbelzinnig tot uiting doen komen zodat de betrokkenen
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juni 2002,
kennis kunnen nemen van de rechtvaardigingsgronden en Hof
                                                                       in de strafzaak tegen Marco Antonio Saetti en Andrea Frediani
zijn toetsing kan verrichten.
                                                                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Volgens Finland is aan deze voorwaarden niet voldaan voorzo-           vragen:
ver de richtlijn van toepassing is op zelfstandige bestuurders.
                                                                       1.    Valt petroleumcokes onder het begrip afvalstof van
                                                                             artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad van
(1) PB L 80, blz. 35.                                                        15 juli 1975 betreffende afvalstoffen?
                                                                       2.    Is het gebruik van petroleumcokes als brandstof een
                                                                             handeling van nuttige toepassing in de zin van artikel 1
                                                                             van richtlijn 75/442?
                                                                       3.    Valt petroleumcokes die wordt gebruikt als brandstof
                                                                             voor de productie, onder de categorieën afvalstoffen die
Verzoek van de Korkein oikeus van 14 juni 2002 om een                        door een lidstaat van de toepassing van de communautai-
prejudiciële beslissing in het geding tussen Heikki Antero                   re afvalstoffenregeling kunnen worden uitgesloten na
      Pusa en Osuuspankki Keskinäinen Vakuutusyhtiö                          vaststelling van specifieke bepalingen in de zin van
                                                                             artikel 2 van richtlijn 75/442?
                        (Zaak C-224/02)
                                                                       4.    Is de mogelijkheid om petroleumcokes op de plaats van
                        (2002/C 202/13)                                      productie ook te gebruiken in de verbrandingsprocessen
                                                                             waarbij elektrische of thermische energie wordt opgewekt
                                                                             voor doeleinden die geen verband houden met de eigenlij-
                                                                             ke raffinageprocessen, mits de emissies binnen de door
De Korkein oikeus heeft bij beschikking van 14 juni 2002,                    de bepalingen terzake gestelde grenzen vallen, zelfs indien
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni 2002,              het zwavelgehalte meer dan 3 % bedraagt, een maatregel
in het geding tussen Heikki Antero Pusa en Osuuspankki                       die nodig en toereikend is om ervoor te zorgen dat de
Keskinäinen Vakuutusyhtiö, het Hof van Justitie van de                       nuttige toepassing van die afvalstof plaatsvindt zonder
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-                     gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat
slissing over de navolgende vraag:                                           procédés of methoden worden aangewend die nadelige
                                                                             gevolgen voor het milieu kunnen hebben in de zin van
Staat artikel 18 van het Verdrag tot oprichting van de                       artikel 4 van richtlijn 75/442?
Europese Gemeenschap of een andere bepaling van het
gemeenschapsrecht in de weg aan een nationale regeling                 (1) PB L 194, van 25.07.1975, blz. 39.
waarbij voor beslag ter uitvoering van een vonnis betreffende
een geldschuld, het deel van een periodiek uitbetaald pensioen
waarop beslag kan worden gelegd, wordt vastgesteld door de


title: Zaak C-407/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 6 juli 2017 — Green Network SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato e.a.

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 6 juli 2017 — Green Network SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato e.a.
   (Zaak C-407/17)
   (2017/C 338/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Green Network SpA

      Verwerende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de ratio van de „algemene” richtlijn 2005/29/EG (1), te weten een vangnet vormen voor de bescherming van de consument, en inzonderheid overweging 10, artikel 3, lid 4, en artikel 5, lid 3, van deze richtlijn in de weg aan een nationale regeling die de beoordeling van de naleving van de specifieke verplichtingen als bedoeld in de sectorale richtlijnen 2009/72/EG (2) en 2009/73/EG (3) ter bescherming van de consument terugvoert tot de werkingssfeer van de algemene richtlijn 2005/29/EG inzake oneerlijke handelspraktijken, met als gevolg dat de sectorale autoriteit — in dit geval de AEEGSI — niet kan ingrijpen teneinde inbreuken op de sectorale richtlijn te bestraffen indien deze inbreuken tevens als oneerlijke handelspraktijk kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Moet het in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG neergelegde specialiteitsbeginsel worden opgevat als een beginsel dat de verhoudingen regelt tussen rechtsorden (algemene rechtsorde en sectorale rechtsorde), tussen normen (algemene normen en speciale normen) of tussen onafhankelijke regelgevende en toezichthoudende autoriteiten van de respectieve sectoren?

               3)

               Is er slechts sprake van strijdigheid in de zin van artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG in geval van een lijnrechte tegenstelling tussen de bepalingen van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken en de andere, uit Unierecht voortvloeiende regelingen die specifieke aspecten van de handelspraktijken regelen, of volstaat daartoe dat de betrokken bepalingen een regeling voorschrijven die afwijkt van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken, en wel zodanig dat er met betrekking tot een specifieke situatie sprake is van collisie?

               4)

               Heeft het begrip communautaire voorschriften als bedoeld in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG uitsluitend betrekking op bepalingen van Europese verordeningen en richtlijnen en de directe omzettingsbepalingen daarvan, of omvat het ook de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen waarbij beginselen van Unierecht in nationaal recht zijn omgezet?

               5)

               Staat het in overweging 10 en artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG, artikel 37 van richtlijn 2009/72/EG en artikel 41 van richtlijn 2009/73/EG neergelegde specialiteitsbeginsel in de weg aan een uitlegging van de overeenkomstige nationale omzettingsbepalingen volgens welke steeds wanneer er in een gereglementeerde sector met een sectorale consumentenregeling die regelgevende en sanctiebevoegdheden aan de sectorale autoriteit heeft toegekend, sprake is van een handelwijze die kan worden aangemerkt als agressieve praktijk in de zin van de artikelen 8 en 9 van richtlijn 2005/29/EG dan wel als handelspraktijk die onder alle omstandigheden als agressief wordt beschouwd in de zin van bijlage I bij richtlijn 2005/29/EG, de algemene regeling inzake oneerlijke praktijken moet worden toegepast, ook indien er een op Unierecht gestoelde sectorale regeling ter bescherming van (dezelfde) consumenten is die dezelfde agressieve praktijken en onder alle omstandigheden als agressief te beschouwen handelspraktijken, althans oneerlijke handelspraktijken, volledig regelt?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB 2009, L 211, blz. 55).

      (3)  Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (PB 2009, L 211, blz. 94).


title: Zaak F-76/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 februari 2011 — AH/Commissie (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Artikelen 72 en 76 bis van Statuut — Algemene uitvoeringsbepalingen — Status van werknemer — Overlevende echtgenote van gepensioneerd ambtenaar — Afwijzing van verzoek om volledige vergoeding van kosten van een verpleger en verlening van financiële bijstand — Te laat ingesteld beroep — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/13

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 februari 2011 — AH/Commissie
   (Zaak F-76/09) (1)

   (Openbare dienst - Sociale zekerheid - Artikelen 72 en 76 bis van Statuut - Algemene uitvoeringsbepalingen - Status van werknemer - Overlevende echtgenote van gepensioneerd ambtenaar - Afwijzing van verzoek om volledige vergoeding van kosten van een verpleger en verlening van financiële bijstand - Te laat ingesteld beroep - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 95/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AH (Waver, België) (vertegenwoordiger: J. Temple Lang, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van 22 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om volledige vergoeding te krijgen van de kosten die zij voor de behandeling van haar ziekte heeft gemaakt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               AH zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009, blz. 36.


title: Zaak T-303/16: Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — Novartis Europharm/Commissie

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/24

         Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — Novartis Europharm/Commissie
   (Zaak T-303/16)
   (2016/C 296/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 4 april 2016 [C(2016) 2083(final)], en

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in haar eigen kosten en in die van Novartis.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit van de Commissie van 4 april 2016 is onwettig doordat het de exclusiviteitsrechten van Novartis op het weesgeneesmiddel voor haar product TOBI Podhaler krachtens artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 141/2000 (1) inzake weesgeneesmiddelen schendt en doordat niet is voldaan aan de voorwaarden voor de verlening van een afwijking van deze exclusiviteitsrechten op het weesgeneesmiddel overeenkomstig artikel 8, lid 3, van deze verordening.

               2.

               Tweede middel: het besluit van de Commissie van 4 april 2016 werd voorbereid en vastgesteld in strijd met de „zorgvuldigheidsplicht”, ook gekend als het „zorgvuldigheidsbeginsel”, met name doordat geen rekening werd gehouden met alle relevante wetenschappelijke gegevens inzake de betrokken geneesmiddelen en doordat Novartis niet werd geraadpleegd als belanghebbende bij de wetenschappelijke beoordeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB 2000, L 18, blz. 1).


title: Zaak C-217/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 11 mei 2011 — Forta Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 11 mei 2011 — Forta Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni
   (Zaak C-217/11)
   2011/C 219/09
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Forta Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1) aldus te worden uitgelegd, dat tot de „technische voorschriften”, waarvan het ontwerp volgens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn aan de Commissie dient te worden medegedeeld, een wettelijke bepaling behoort die het verlenen van vergunningen voor een werkzaamheid op het gebied van speelautomaten die weinig winst opleveren, verbiedt?

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-335/98)

text:
C 327/16              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.10.98
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
                                                                         uitvoering te geven aan Richtlijn 94/47/EG van het
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                 Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 1994
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-               betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om            bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake
     uitvoering te geven aan                                             de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van
                                                                         onroerende goederen (1) althans deze bepalingen niet
     Ð Richtlijn 95/12/EG van de Commissie van 23 mei                    ter kennis van de Commissie te brengen, niet heeft vol-
         1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richt-                  daan aan de krachtens die richtlijn op haar rustende
         lijn 92/75/EEG van de Raad wat de etikettering                  verplichtingen;
         van het energieverbruik van huishoudelijke wasma-
         chines betreft (1),                                        Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     Ð Richtlijn 95/13/EG van de Commissie van 23 mei
         1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richt-             Middelen en voornaamste argumenten
         lijn 92/75/EEG van de Raad wat de etikettering
         van het energieverbruik van huishoudelijke elektri-
         sche droogtrommels betreft (2),                            Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen
                                                                    verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
                                                                    voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de
     althans deze bepalingen niet ter kennis van de Com-            lidstaten de voor omzetting van een richtlijn gestelde ter-
     missie te brengen, niet heeft voldaan aan de krachtens         mijn in acht te nemen. In casu is deze termijn op 1 maart
     die richtlijnen op haar rustende verplichtingen;               1996 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                    maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn ter uit-
Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                voering van de in de conclusies van de Commissie
                                                                    genoemde richtlijn.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    (1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de
lidstaten de voor omzetting van een richtlijn gestelde ter-
mijn in acht te nemen. In casu is deze termijn op 1 maart
1996 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                    Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie
maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn ter uit-
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
voering van de in de conclusies van de Commissie
genoemde richtlijnen.                                                                      (Zaak C-345/98)
                                                                                (98/C 327/26)
(1) PB L 136 van 21.6.1995, blz. 1.
(2) PB L 136 van 21.6.1995, blz. 28.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 22 september 1998 beroep ingesteld tegen Ierland
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                    genwoordigd door H. C. Stùvlbñk, lid van haar juridische
                                                                    dienst, en M. Shotter, bij de Commissie gedetacheerd
Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door Commissie               nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-               hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                             bliek                                  de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner.
                       (Zaak C-335/98)
                         (98/C 327/25)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             Ð te verklaren dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
is op 11 september 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                         bekend te maken om te voldoen aan Richtlijn 94/9/EG
schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van                  van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen               1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                    vingen van de lidstaten betreffende apparaten en bevei-
Wagner, Kirchberg.                                                       ligingssystemen bedoeld voor gebruik op plaatsen
                                                                         waar ontploffingsgevaar kan heersen (1), de krachtens
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                         nagekomen;
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-          Ð Ierland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-352/05: Beschikking van de president van het Hof van  5 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beschikking van de president van het Hof van 5 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-352/05) (1)

   (2006/C 178/52)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-51/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2007 in zaak F-109/06, Dittert/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/37

         Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2007 in zaak F-109/06, Dittert/Commissie
   (Zaak T-51/08 P)
   (2008/C 92/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Daniel Dittert (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2007 in zaak F-109/06, Dittert/Commissie, nietig verklaren en de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie vordert in hogere voorziening vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „Gerecht”) van 22 november 2007 in zaak F-109/06, Dittert/Commissie, houdende nietigverklaring van haar besluit om verzoeker in eerste aanleg onvoldoende bevorderingspunten toe te kennen om te worden bevorderd in het kader van de bevorderingsronde 2005, en van haar besluit tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van genoemde bevorderingsronde zijn bevorderd, voor zover de naam van verzoeker hier niet in is opgenomen.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie drie middelen tot vernietiging aan.
   In de eerste plaats stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 45 van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden, doordat het overdreven belang heeft toegekend aan de tussenkomst van de directeur-generaal in de procedure voor de toekenning van de punten — en daardoor de beoordelingsvrijheid van het TABG onrechtmatig werd ingeperkt — bij de vaststelling dat het ontbreken van die tussenkomst schending van een wezenlijk vormvoorschrift oplevert.
   In de tweede plaats voert de Commissie aan dat het Gerecht in strijd met artikel 45 van het Ambtenarenstatuut inbreuk heeft gemaakt op de bevoegdheden van het TABG en zijn rechterlijke controlebevoegdheid heeft overschreden door een bevel te richten tot het TABG.
   In de derde plaats verwijt de Commissie het Gerecht dat het geen juridisch afdoende motivering heeft gegeven voor zijn vaststelling dat, de schending van een door hem als „wezenlijk” aangemerkt voorschrift, namelijk het ontbreken van tussenkomst van de directeur-generaal, niet op passende wijze is verholpen door de toekenning van een bepaald aantal gratificatiepunten aan verzoeker in eerste aanleg door het bevorderingscomité. Zij betoogt dat het Gerecht het bestreden arrest bovendien heeft gebaseerd op een onjuiste opvatting van de notulen van de bijeenkomst van het bevorderingscomité.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 september 1996 in zaak T-22/96, J. Langdon Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Bestreden beschikking ingetrokken in de loop van het geding - Afdoening zonder beslissing)

text:
Nr . C 336/28          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 11 . 96
aldaar, Rue Philippe II 34, tegen Commissie van de Europese                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Gemeenschappen ( gemachtigden : tijdens de schriftelijke                                  VAN EERSTE AANLEG
procedure door B. Langeheine en R. Lyal en tijdens de                                     van 18 september 1996
mondelinge behandeling door R. Lyal, P. Nemitz en B. J.
Drijber ), T-26/93 , Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co .,            in zaak T-22/96, J. Langdon Ltd tegen Commissie van de
gevestigd te Hamburg ( Duitsland ), vertegenwoordigd door                              Europese Gemeenschappen ( 1 )
M. Strobel, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen                  (Beroep tot nietigverklaring — Bestreden beschikking
hebbende te Luxemburg ten kantore van N. Decker,                    ingetrokken in de loop van het geding — Afdoening zonder
advocaat aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16 , tegen Commis                                           beslissing)
sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : tij                                        ( 96/C 336/60 )
dens de schriftelijke procedure door B. Langeheine en R.
Lyal en tijdens de mondelinge behandeling door R. Lyal, P.                                   (Procestaai: Engels)
Nemitz en B. J. Drijber ), T-28/93 , Nedlloyd Lijnen BV,
gevestigd te Rotterdam ( Nederland ), tijdens de schriftelijke
procedure vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger, advo            In zaak T-22/96 , J. Langdon Ltd, gevestigd te Dublin,
                                                                    vertegenwoordigd door P. O'Brien, solicitor, domicilie
caat te Rotterdam, en tijdens de mondelinge behandeling
door J. Steenbergen , advocaat te Brussel , domicilie gekozen       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Faltz &
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advo               Associés, advocaten aldaar, Rue Heine 6 , tegen Commissie
caat aldaar, Rue de l'Avenir 4, tegen Commissie van de              van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : R. Wain
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : tijdens de                 wright en F. Castillo de la Torre ), betreffende een beroep tot
                                                                    nietigverklaring van beschikking COM(95 ) 2726 van de
schriftelijke procedure door B. Langeheine en R. Lyal en
tijdens de mondelinge behandeling door R. Lyal , P. Nemitz          Commissie van 3 november 1995 houdende vaststelling dat
en B. J. Drijber ), betreffende een beroep tot nietigverklaring     er termen aanwezig zijn om bepaalde invoerrechten te innen
van Beschikking 93/82/EEG van de Commissie van 23 de               en dat hun kwijtschelding niet gerechtvaardigd is, heeft het
                                                                    Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kir
cember 1992 inzake een procedure op grond van artikel 85
van het EEG-Verdrag ( IV/32.448 en IV/32.450 : Cewal ,
                                                                    schner, kamerpresident, C. W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                    los, rechters; griffier: H. Jung, op 18 september 1996 een
Cowac, Ukwal ) en artikel 86 van het EEG-Verdrag ( IV/
32.448 en IV/32.450 : Cewal ) ( PB 1993 , L 34 , blz . 20 ), heeft
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als          1 . Het geding is zonder voorwerp geraakt.
volgt: C. P. Briët, kamerpresident, P. Lindh , A. Potocki ,
R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke , rechters; griffier : J.          2 . De Commissie zal haar eigen kosten en vier vijfde van de
Palacio González, administrateur, op 8 oktober 1996 een                   kosten van verzoekster dragen .
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    (') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .
1 . Voegt de zaken T-24/93 , T-25/93 , T-26/93 en T-28/93
     voor het arrest.
2 . Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring van Beschik
     king 93/82/EEG van de Commissie van 23 december
     1 992 inzake een procedure op grond van artikel 85 van                      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
     het EEG-Verdrag (IV/32.448 en IV/32.450: Cewal,                       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     Cowac, Ukwal) en artikel 86 van het EEG-Verdrag
     (IV/32.448 en IV/32.450: Cewal).                                                      van 19 september 1996
                                                                    in zaak T-138/96 R: G. Ballone Burini tegen Hof van
3 . Stelt het bedrag van de bij artikel 6 van deze beschikking                  Justitie van de Europese Gemeenschappen
     opgelegde geldboeten vast op :                                 (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Niet-toelating
    — Compagnie maritime belge SA : 8 640 000 ecu,                  tot vergelijkend onderzoek — Procedure in kort geding —
                                                                            Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging)
    — Dafra-Lines A/S: 180 000 ecu,                                                             ( 96/C 336/61 )
     — Deutsche Afrika-Einien GmbH &c Co .: 180 000
         ecu ,                                                                              (Procestaai: Italiaans)
     — Nedlloyd Eijnen BV: 90 000 ecu .                             In zaak T-138/96 R, G. Ballone Burini, wonende te
                                                                    Castelfidardo ( Italië ), vertegenwoordigd, tijdens de schrif
4.   Verstaat dat verzoeksters alle kosten van verweerster
                                                                    telijke procedure, door G. Piersimoni , advocaat te Ancona
     zullen dragen . Bovendien zullen vezoeksters in zaak           ( Italië ), en, tijdens de mondelinge behandeling, door C.
     T-24/93 (Compagnie maritime beige SA en Compagnie              Revoldini , advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
     maritime beige transports SA) hoofdelijk alle kosten van       hebbende te Luxemburg bij M. Pantanetti, Rue de Dude
     interveniënten dragen.                                         lange 17, Kayl , tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Millett en F. Faraone ),
(') PB nr . C 122 van 4 . 5 . 1993 , en PB nr . C 124 van 6 . 5 .   betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer
    1993 .
                                                                    legging van het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                    onderzoek CJ/A/ 11 houdende afwijzing van verzoekers
                                                                    sollicitatie, heeft de president van het Gerecht op 19 sep


title: Doorhaling van zaak C-205/97

text:
C 55/22                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
ment betreffende het rust- en overlevingspensioen voor                          Doorhaling van zaak C-169/97 (1)
werknemers bepaalt: ¹De werknemer welke in die hoeda-                                        (98/C 55/43)
nigheid een arbeid heeft uitgeoefend tijdens de periode
begrepen tussen 1 januari 1938 en 1 januari 1945 en                De president van het Hof van Justitie van de Europese
waarvoor een storting werd verricht waarvan het bedrag             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
het in het tweede lid genoemd jaarbedrag bereikt, wordt            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-169/
geacht voldoende stortingen verricht te hebben opdat een           97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
gewoonlijke en hoofdzakelijke tewerkstelling bewezen zou           Portugese Republiek.
zijn gedurende de ganse periode begrepen tussen de datum
waarop de bewezen tewerkstelling een einde nam en                  (1) PB C 199 van 28.6.1997.
1 januari 1946.º.
Artikel 32 ter, zesde lid, van voormeld koninklijk besluit
van 21 december 1967 bepaalt: ¹Het vermoeden voorzien
in de twee voorgaande leden is slechts weerlegd voor de
perioden waarvoor de belanghebbende aanspraak kan                               Doorhaling van zaak C-193/96 (1)
maken op een pensioen krachtens een andere Belgische                                         (98/C 55/44)
pensioenregeling, met uitzondering van die voor de zelf-
standigen, of van een regeling van een vreemd land.º.
                                                                   De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Is een bepaling zoals voorzien door artikel 32 ter, zesde          van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
lid, van het koninklijk besluit van 21 december 1967 een           van 25 september 1997 de doorhaling in het register gelast
bij artikel 46 ter, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71       van zaak C-193/96 (verzoek van het Verwaltungsgericht
bedoelde bepaling inzake vermindering, schorsing of                Köln om een prejudicieÈle beslissing): Richard Buchen
intrekking waarin de wetgeving van een lidstaat voorziet,          GmbH tegen Bezirksregierung Köln.
die niet van toepassing is op een overeenkomstig artikel 46,
lid 1, onder a) i), berekende uitkering?                           (1) PB C 210 van 20.7.1996.
              Doorhaling van zaak C-322/96 (1)                                  Doorhaling van zaak C-205/97 (1)
                           (98/C 55/42)                                                      (98/C 55/45)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 september              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-322/          1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-205/
96 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om             97 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om
een prejudicieÈle beslissing): ICT Ð InduÂstria e ComeÂrcio        een prejudicieÈle beslissing): Fazenda PuÂblica tegen Associa-
TeÃxtil, SA tegen Fazenda PuÂblica.                                cËaÄo Nacional de Transportes PuÂblicos RodoviaÂrios de Mer-
                                                                   cadorias (Antram), in aanwezigheid van het Openbaar
(1) PB C 336 van 9.11.1996.                                        Ministerie.
                                                                   (1) PB C 252 van 16.8.1997.


title: Zaak T-348/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 april 2008 — SIDE/Commissie (Staatssteun — Exportsteun in boekensector — Ontbreken van voorafgaande aanmelding — Artikel 87, lid 3, sub d, EG — Werkingssfeer ratione temporis van gemeenschapsrecht — Methode van berekening van bedrag van steun)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 april 2008 — SIDE/Commissie
   (Zaak T-348/04) (1)

   (Staatssteun - Exportsteun in boekensector - Ontbreken van voorafgaande aanmelding - Artikel 87, lid 3, sub d, EG - Werkingssfeer ratione temporis van gemeenschapsrecht - Methode van berekening van bedrag van steun)
   (2008/C 128/66)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Société internationale de diffusion et d'édition SA (SIDE) (Vitry-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Coutrelis en V. Giacobbo, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J.-P. Kefenne, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek [vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door G. de Bergues en S. Ramet, vervolgens door G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, gemachtigden]
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 1, laatste zin, van beschikking 2005/262/EG van de Commissie van 20 april 2004 betreffende door Frankrijk aan Coopérative d'exportation du livre français (CELF) verleende steun (PB 2005, L 85, blz. 27).
   Dictum

               1)

               Artikel 1, laatste zin, van de beschikking van de Commissie van 20 april 2004 betreffende door Frankrijk aan Coopérative d'exportation du livre français (CELF) verleende steun wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die Société internationale de diffusion et d'édition SA (SIDE) zijn opgekomen.

               3)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-113/01: Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door V. Sabbag tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
11.8.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 227/27
Middelen en voornaamste argumenten                                     Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door V. Sabbag tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
In 1995 meldde de Bondsrepubliek Duitsland steunmaatrege-                                       (Zaak T-113/01)
len aan voor de privatisering van acht dochterondernemingen
van Holdinggesellschaft EFBE Verwaltungs GmbH, thans Lintra                                     (2001/C 227/52)
Beteiligungsholding GmbH. Bij beschikking van 13 maart
1996, waarvan kennis is gegeven bij brief van 23 april 1996 (1),
liet de Commissie Duitsland weten dat zij instemde met deze                                     (Procestaal: Frans)
steun voor herstructureringsmaatregelen in verband met de
privatisering van Lintra Beteiligungsholding GmbH.                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 22 mei 2001 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door V. Sabbag, wonende
Bij de bestreden beschikking van 28 maart 2001 heeft                   te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
de Commissie Duitsland verplicht steun ten bedrage van                 advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
34 978 000 DM terug te vorderen van Lintra Beteiligungshol-
ding GmbH en haar dochterondernemingen. Van verzoekster                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
moet steun ten bedrage van 3 195 559 DM worden terug-                  —    nietig te verklaren het besluit van het selectiecomité
gevorderd. Verweerster stelt, dat deze steun voor andere                    COM/R/A/01/1999 waarbij aan verzoekster een cijfer is
doeleinden en in strijd met de vaststellingen van het goed-                 toegekend dat niet voldoende was om haar op de
gekeurde herstructureringsplan is gebruikt. Volgens de Com-                 reservelijst te plaatsen;
missie is de toegekende steun gebruikt om activiteiten van
Lintra Beteiligungsholding GmbH te betalen.                            —    verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking wat Saxonia            Middelen en voornaamste argumenten
Edelmetalle GmbH betreft alleen reeds daarom onregelmatig
en nietig is, omdat aan verzoekster geen steun is toegekend in         Verzoekster heeft deelgenomen aan vergelijkend onderzoek
strijd met de beschikking van 13 maart 1996.                           COM/R/A/01/1999. Zij komt op tegen het feit dat zij niet op
                                                                       de reservelijst voor de selectie van tijdelijke functionarissen
                                                                       voor het beheer van de programma’s voor technologisch
                                                                       onderzoek en technologische ontwikkeling is geplaatst.
Verzoekster wijst erop, dat de Commissie niet heeft gesteld dat
verzoekster de herstructureringssteun voor andere doeleinden           Ter ondersteuning van haar vordering stelt verzoekster:
zou hebben gebruikt. De Commissie is bij haar terugvor-
deringsbevel uitsluitend van vermoedens uitgegaan. Verzoek-            —    schending van de kennisgeving van selectie, van wezenlij-
ster stelt, dat alle door haar ontvangen steun uitsluitend voor             ke vormvoorschriften en van de regels inzake de werking
herstructureringsmaatregelen is aangewend. Daarbij komt nog,                van de selectiecomités, en kennelijk verkeerde beoorde-
dat het door verzoekster terug te betalen bedrag volkomen                   ling;
willekeurig is vastgesteld.
                                                                       —    niet-nakoming van de motiveringsplicht;
                                                                       —    schending van het beginsel van gelijke behandeling;
Bovendien is alle steun vanwege de Commissie, resp. vanwege
Duitsland naar Lintra Beteiligungsholding GmbH gevloeid, en            —    niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het
slechts onrechtstreeks bij haar dochterondernemingen terecht                beginsel van goed bestuur.
gekomen. Op deze grond kan een terugvorderingsbeschikking
uitsluitend aan de moederonderneming worden gericht.
Verder is verzoekster van mening, dat er geen gronden
aanwezig zijn voor een hoofdelijke aansprakelijkheid van
                                                                       Beroep, op 23 mei 2001 ingesteld door S. Cocchi en
Lintra Beteiligungsholding GmbH en haar dochterondernemin-
                                                                       E. Hainz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
gen. Een dergelijke aansprakelijkheid wordt vermoedelijk door
                                                                                pen
de Commissie alleen daarom aangevoerd, dat de moederonder-
neming zelf in staat van insolventie verkeert.
                                                                                (Zaak T-114/01)
                                                                                (2001/C 227/53)
( 1) Samenvatting gepubliceerd in PB C 168 van 12.6.1996, blz. 10.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 23 mei 2001 beroep tegen Commissie van de


title: Zaak C-235/08: Beschikking van de president van het Hof van 8 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Ried im Innkreis — Oostenrijk) — Strafzaak tegen Roland Langer

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/37

         Beschikking van de president van het Hof van 8 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Ried im Innkreis — Oostenrijk) — Strafzaak tegen Roland Langer
   (Zaak C-235/08) (1)

   ()
   2010/C 346/64
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-472/00 P: Hogere voorziening, op 29 december 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 24 oktober 2000 in zaak T-178/98 tussen Fresh Marine Company A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)

text:
24.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 61/5
Hogere voorziening, op 27 december 2000 ingesteld                    collectieve rechten; ten tweede stellen de arbeidsvoorwaarden
door Personeelscomité van de Europese Centrale Bank,                 van de ECB geen termijn voor het instellen van een beroep om
gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), J. Priesemann,           collectieve rechten geldend te maken; en ten derde wordt in de
personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt am Main               arbeidsvoorwaarden van de ECB niet bepaald, dat een beroep
(Duitsland), M. van de Velde, personeelslid van de ECB,              pas kan worden ingesteld nadat de interne procedures zijn
wonende te Usingen-Kransberg (Duitsland), en M.C. Ce-                uitgeput. Ten slotte stellen rekwiranten, dat deze rechtssituatie
rafogli, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt              typisch is voor een privaatrechtelijke verhouding als die welke
am Main (Duitsland), tegen de beschikking, op 24 oktober             door de arbeidsvoorwaarden van de ECB wordt gecreëerd. Het
2000 in zaak T-27/00 (1) tussen Personeelscomité van de              instellen van een beroep mag derhalve niet nader worden
Europese Centrale Bank, J. Priesemann, M. van de Velde               beperkt door middel van termijnen of van het vereiste van het
en M.C. Cerafogli enerzijds en Europese Centrale Bank                uitputten van interne procedures.
anderzijds gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
     van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                   (1) PB C 135, van 13.5.2000, blz. 13.
                       (Zaak C-467/00 P)
                         (2001/C 61/09)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Hogere voorziening, op 29 december 2000 ingesteld door
op 27 december 2000 hogere voorziening ingesteld door                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Personeelscomité van de Europese Centrale Bank, J. Prie-             arrest, op 24 oktober 2000 in zaak T-178/98 (1) tussen
semann, M. van de Velde en M.C. Cerafogli, vertegenwoordigd          Fresh Marine Company A/S en Commissie van de Euro-
door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten te           pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
ten kantore van A. Schiltz, Association Luxembourgeoise des                                kamer — uitgebreid)
Employés de Banque et d’Assurance, Avenue Monterey 29,
tegen de beschikking, op 24 oktober 2000 in zaak T-27/00                                    (Zaak C-472/00 P)
tussen Personeelscomité van de Europese Centrale Bank,
J. Priesemann, M. van de Velde en M.C. Cerafogli enerzijds en                                 (2001/C 61/10)
Europese Centrale Bank anderzijds gegeven door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kamer).                                                              op 29 december 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                     digd door V. Kreuschitz, juridisch adviseur, en S. Meany, bij de
                                                                     juridische dienst van de Commissie gedetacheerd nationaal
1)    de beschikking te vernietigen en de in eerste aanleg           ambtenaar, als gemachtigden, bijgestaan door N. Khan, Bar-
      geformuleerde vorderingen gegrond te verklaren,                rister, van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de
      en indien deze vordering niet kan worden toegewezen,           juridische dienst, Centre Wagner, tegen het arrest, op 24 ok-
                                                                     tober 2000 in zaak T-178/98 tussen Fresh Marine A/S en de
      de beschikking te vernietigen voorzover het Gerecht van        Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
      eerste aanleg het beroep niet-ontvankelijk heeft verklaard,    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      en de zaak terug naar het Gerecht van eerste aanleg van        pen (Derde kamer — uitgebreid).
      de Europese Gemeenschappen te verwijzen;
                                                                     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
2)    verweerster te verwijzen in de kosten van de hogere
      voorziening en van het beroep bij het Gerecht van eerste       1.    het bestreden arrest te vernietigen, het beroep te verwer-
      aanleg van de Europese Gemeenschappen.                               pen en gerekwireerde in de kosten te verwijzen, of,
                                                                           subsidiair,
Middelen en voornaamste argumenten                                   2.    het bestreden arrest te vernietigen en de zaak terug te
                                                                           verwijzen naar het Gerecht.
Of het beroep ontvankelijk is en tijdig is ingesteld, moet
worden beoordeeld op basis van artikel 236 EG juncto                 Middelen en voornaamste argumenten
artikel 36.2 van het Statuut [van de ECB]. Artikel 36.2 van het
Statuut verwijst op zijn beurt naar de arbeidsvoorwaarden.           Het bestreden arrest is gebrekkig wegens een aantal dwalingen
Derhalve dienen de toepassing en de uitlegging van artikel 42        ten aanzien van het recht. Derhalve moet het arrest worden
van de arbeidsvoorwaarden van de ECB de grondslag te                 vernietigd en het beroep worden verworpen. Het Gerecht heeft
vormen voor de uitspraak van de rechter. Rekwiranten zijn            op de volgende punten gedwaald ten aanzien van het recht:
van mening, dat het Gerecht van eerste aanleg dienaangaande
is voorbijgegaan aan drie rechtspunten: ten eerste wordt in          —     Het heeft ten onrechte vastgesteld dat de schade het
artikel 42 van de arbeidsvoorwaarden van de ECB bepaald, dat               gevolg was van het gestelde onwettig handelen van de
het Hof van Justitie kan worden aangezocht bij geschillen over             Commissie toen deze het verslag van 1997 onderzocht.
 ---pagebreak--- C 61/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.2.2001
—     Het heeft ten onrechte geoordeeld, dat de rechtspraak           Moet een nationale rechter, bij wie een verkoper een vordering
      volgens welke antidumpingmaatregelen wetgevende han-            tot betaling heeft ingesteld tegen een consument waarmee hij
      delingen zijn die economische beleidskeuzen impliceren,         een overeenkomst heeft gesloten, op basis van het vereiste van
      betrekking had op gevallen die „wezenlijk verschillend”         een uitlegging die in overeenstemming is met het door de
      waren van de onderhavige zaak, met de overweging dat            richtlijn ingevoerde stelsel van bescherming van de consument,
      een loutere inbreuk op het gemeenschapsrecht zou                een regel van procesrecht inzake excepties, zoals ar-
      volstaan voor aansprakelijkheid ex artikel 288 EG.              tikel L 311.37 van het consumentenwetboek, buiten toepas-
                                                                      sing laten voorzover deze regel hem verbiedt om op verzoek
—     Het Gerecht heeft ten onrechte overwogen, dat het verslag       van de consument of ambtshalve oneerlijke bedingen die de
      van 1997 op het eerste gezicht de indruk wekte, dat             geldigheid van de overeenkomst aantasten, te vernietigen,
      rekwirante haar verbintenis was nagekomen, en derhalve          wanneer die overeenkomst méér dan twee jaar voor de
      geoordeeld dat,                                                 indiening van de vordering is gesloten, en voorzover deze regel
                                                                      de verkoper aldus in staat stelt zich in rechte op deze bedingen
      a.    de reactie van de Commissie om het rapport te             te beroepen en zijn vordering daarop te baseren?
            wijzigen, onevenredig was, en
                                                                      (1) PB L 95 van 21 april 1993, blz. 29.
      b.    de Commissie een vergissing had gemaakt die zij
            niet zou hebben gemaakt indien zij de normale
            zorgvuldigheid en voorzichtigheid had betracht.
—     Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat rekwirante
      redelijke voorzichtigheid had betracht bij de beperking         Hogere voorziening, op 3 januari 2001 ingesteld door
      van de schade die zij stelde te hebben geleden.                 Asia Motor France SA, J. M. Cesbron en Monin Automo-
                                                                      biles SA tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in zaak
—     Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat de Com-          T-154/98 tussen Asia Motor France SA, J. M. Cesbron en
      missie zonder rechtvaardiging heeft gewacht met het             Monin Automobiles SA en de Commissie van de Europese
      treffen van de maatregelen die noodzakelijk waren om            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
      rekwirantes onderneming te herstellen en dat de Commis-          aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
      sie derhalve volledig verantwoordelijk is voor rekwirantes
      winstderving vanaf eind januari 1998.                                                    (Zaak C-1/01 P)
                                                                                (2001/C 61/12)
(1) PB C 160 van 5.6.1999, blz. 21.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 3 januari 2001 hogere voorziening ingesteld door Asia
                                                                      Motor France SA, J. M. Cesbron en Monin Automobiles SA,
                                                                      vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Brussel en
                                                                      Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,
                                                                      advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4, tegen het arrest,
                                                                      op 26 oktober 2000 in zaak T-154/98 tussen Asia Motor
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van                     France SA, J. M. Cesbron en Monin Automobiles SA en de
15 december 2000, gerectificeerd bij vonnis van 26 ja-                Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
nuari 2001, om een prejudiciële beslissing in het geding              het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
              tussen SA COFIDIS en J. L. Fredout                      pen (Vijfde kamer).
                        (Zaak C-473/00)                               Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                      —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 ok-
                         (2001/C 61/11)                                     tober 2000 (1) te vernietigen;
                                                                      —     de beschikking van de Commissie van 14 juli 1998 nietig
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij vonnis van
                                                                            te verklaren;
15 december 2000, gerectificeerd bij vonnis van 26 januari
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
27 december 2000, in het geding tussen SA COFIDIS en
J. L. Fredout, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              Middelen en voornaamste argumenten
navolgende vraag:                                                     —     Schending van grondrechten: Nadat het Gerecht het
                                                                            middel inzake schending van het beginsel van behande-
De bescherming van richtlijn (EEG) nr. 93/13 van de Raad van                ling van de zaak binnen een redelijke termijn had
5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumen-                   afgewezen, heeft het wel aanvaard dat het dit punt
tenovereenkomsten (1) houdt in, dat de nationale rechter die                ambtshalve als schending van wezenlijke vormvoorschrif-
bepalingen van nationaal recht van voor of na deze richtlijn                ten en van door de communautaire rechtsorde verleende
toepast, deze bepalingen zoveel mogelijk uitlegt met inachtne-              procedurele waarborgen kon behandelen, doch het heeft
ming van haar tekst en doelstelling.                                        dit niet gedaan.


title: Zaak C-12/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 januari 2010 — LECSON Elektromobile GmbH/Hauptzollamt Dortmund

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 januari 2010 — LECSON Elektromobile GmbH/Hauptzollamt Dortmund
   (Zaak C-12/10)
   2010/C 80/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LECSON Elektromobile GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Dortmund

      Prejudiciële vraag

   Vallen de in de beschikking nader omschreven scootmobielen onder post 8713 of onder post 8703 van de Gecombineerde Nomenclatuur in de versie van verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 327, blz. 1)? (1)

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak F-15/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 15 oktober 2014 — De Bruin/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaar op proef — Artikel 34 van het Statuut — Rapport over de proeftijd waarin de ongeschiktheid van de betrokkene wordt vastgesteld — Verlenging van de proeftijd — Ontslag aan het einde van de proeftijd — Gronden voor het ontslag — Prestaties — Snelheid bij de uitvoering van de taken — Kennelijke beoordelingsfouten — Onregelmatigheden in de procedure — Voor het beoordelingscomité geldende termijn om zijn advies uit te brengen)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/53

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 15 oktober 2014 — De Bruin/Parlement
   (Zaak F-15/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaar op proef - Artikel 34 van het Statuut - Rapport over de proeftijd waarin de ongeschiktheid van de betrokkene wordt vastgesteld - Verlenging van de proeftijd - Ontslag aan het einde van de proeftijd - Gronden voor het ontslag - Prestaties - Snelheid bij de uitvoering van de taken - Kennelijke beoordelingsfouten - Onregelmatigheden in de procedure - Voor het beoordelingscomité geldende termijn om zijn advies uit te brengen))
   2014/C 421/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Evert Anton De Bruin (Lent, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Dean en M. Ecker, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Parlement om verzoekers arbeidsovereenkomst na de periode van verlenging van zijn proeftijd te beëindigen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Bruin zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014, blz. 40.


title: Zaak T-17/00: Beroep, op 21 januari 2000 ingesteld door W. Rothley en 70 andere afgevaardigden van het Europees Parlement tegen Europees Parlement

text:
C 102/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.4.2000
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door           Tot staving van hun beroep voeren verzoekers hoofdzakelijk
bestreden beslissing:         de onderzoeker                            de volgende middelen aan:
Middelen:                     — Schending van artikel 7, lid 1,
                                  sub b, van verordening (EG)           — Schending van wezenlijke vormvoorschriften:
                                  nr. 40/94
                              — Onjuiste toepassing van ar-                 De aan de vaststelling van het bestreden besluit voorafgega-
                                  tikel 7, lid 1, sub c, van veror-         ne procedure vertoont essentiële gebreken, daar in meer-
                                  dening (EG) nr. 40/94                     dere opzichten het reglement van orde van het Parlement
                                                                            is geschonden.
                                                                        — Schending van de vrijheid van mandaat:
                                                                            De in het bestreden besluit ingeruimde onderzoeks- en
Beroep, op 21 januari 2000 ingesteld door W. Rothley en                     beslagleggingsbevoegdheden strekken zich impliciet ook
70 andere afgevaardigden van het Europees Parlement                         uit tot de ambtsvervulling van de afgevaardigden, zonder
                  tegen Europees Parlement                                  dat de voorwaarden voor dergelijke maatregelen met de
                                                                            nodige duidelijkheid en nauwkeurigheid zijn vastgesteld.
                         (Zaak T-17/00)                                     De opsporingsbevoegdheden van het OLAF zijn bovendien
                                                                            onevenredig, daar zij reeds bij loutere onregelmatigheden
                                                                            kunnen worden uitgeoefend.
                        (2000/C 102/60)
                                                                            Uit de in artikel 2, lid 1, van het besluit neergelegde
                        (Procestaal: Duits)                                 mededelingsplicht betreffende eventuele, ook niet straf-
                                                                            rechtelijk relevant, niet-nakomingen volgt, dat de ambtena-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   ren van het Parlement en de medewerkers van de afgevaar-
schappen is op 21 januari 2000 beroep ingesteld tegen                       digden voortdurend op de ambstvervulling van laatst-
Europees Parlement door W. Rothley en 70 andere afgevaar-                   genoemden moeten toezien. Dit bevordert het ontstaan
digden van het Europees Parlement, vertegenwoordigd door                    van „verklikking” en „spionage” en heeft dus een ongunstige
H.-J. Rabe en G. M. Berrisch, van het advocatenkantoor Gae-                 invloed op het functioneren van het Parlement.
dertz, Tervurenlaan 35, Brussel.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      — Schending van de parlementaire immuniteit:
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
     van 18 november 1999 betreffende de wijziging van het                  Artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en
     reglement van orde ten vervolge op het interinstitutioneel             immuniteiten van de Europese Gemeenschappen be-
     akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onder-                  schermt de afgevaardigden volledig tegen iedere
     zoeken verricht door het Europees Bureau voor Fraudebe-                strafvervolging. Artikel 10, eerste alinea, sub b, dat, anders
     strijding (OLAF);                                                      dan het bepaalde sub a, niet naar de nationale immuniteiten
                                                                            verwijst, vormt de grondslag van een immuniteit op
                                                                            gemeenschapsniveau, die de afgevaardigden ook tegen
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                            opsporingshandelingen van het OLAF beschermt.
Middelen en voornaamste argumenten                                      — Schending van het parlementair enquêterecht:
Bij het bestreden besluit heeft het Europees Parlement voldaan
aan de uit het interinstitutioneel akkoord voortvloeiende                   De in het bestreden besluit neergelegde opsporingsbe-
verplichting. Op grond daarvan dient elk der ondertekenende                 voegdheden van het OLAF en de dienovereenkomstige
instellingen door vaststelling van een intern besluit de noodza-            verplichtingen van de afgevaardigden zijn in strijd met het
kelijke uitvoeringsbepalingen vast te stellen om een goed                   in artikel 193, eerste alinea, EG verankerde parlementair
verloop van de interne onderzoeken van het OLAF mogelijk te                 enquêterecht, dat het Parlement inzonderheid door de
maken. Het beroep tot nietigverklaring is inzonderheid gericht              inzetting van niet-permanente onderzoekscomités uitoe-
tegen de in het besluit neergelegde mededelings-, samenwer-                 fent. De werkzaamheden van deze comités kunnen sterk
kings- en duldingsplichten van verzoekers in samenhang met                  worden gehinderd, wanneer de geheimhoudingsplicht van
de opsporingsbevoegdheden van het OLAF in de interne                        een onderzoekscomité en zijn leden niet tegenover het
aangelegenheden van het Parlement. Deze verplichtingen leg-                 OLAF gelden. Daardoor wordt bovendien het institutionele
gen ontoelaatbare beperkingen op aan verzoekers’ hoedanig-                  evenwicht tussen de organen aangetast. Het Parlement mag
heid van afgevaardigden, inzonderheid de vrijheid van hun                   niet onderworpen zijn aan de toezichthoudende macht
mandaat en hun immuniteit.                                                  van de executieve, waartoe het OLAF behoort.
 ---pagebreak--- 8.4.2000                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 102/31
— Nietigheid van het oprichtingsbesluit en van de verorde-                              Doorhaling van zaak T-219/94 (1)
      ning:
                                                                                (2000/C 102/62)
      Verzoekers beroepen zich overeenkomstig artikel 241 EG
      op nietigheid van de aan het bestreden besluit ten grondslag
      liggende handelingen. Zowel het besluit van de Commissie
      van 28 april 1999 houdende oprichting van het OLAF (1)                                     (Procestaal: Duits)
      als verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees
      Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende                    De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
      onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrij-            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
      ding (2), zijn nietig.                                              beschikking van 27 januari 2000 de doorhaling in het register
                                                                          gelast van zaak T-219/94: H.-H. Fürstenwerth tegen Raad van
De Commissie heeft het oprichtingsbesluit gebaseerd op                    de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
artikel 162 EG-Verdrag (thans artikel 218 EG) en daarmee op               schappen.
een bepaling die de bevoegdheid op het gebied van de interne
organisatie, te weten de vaststelling van het reglement van
                                                                          (1) PB C 218 van 6.8.1994.
orde, regelt. Op die grondslag kan echter geen bureau worden
opgericht dat in werkelijkheid juridisch gescheiden is van de
diensten van de Commissie.
Met het oprichtingsbesluit heeft de Commissie zich ten
onrechte toezichthoudende bevoegdheden krachtens ar-
tikel 211 EG toegemeten. Zij heeft het OLAF bovendien
bevoegdheden gedelegeerd die zij niet bezit.                                            Doorhaling van zaak T-206/95 (1)
Tenslotte berust ook de aan het besluit ten grondslag liggende
                                                                                (2000/C 102/63)
verordening op een ontoereikende rechtsgrondslag, daar ar-
tikel 280 EG enkel de fraudebestrijding in de lidstaten omvat.
Gemeenschapsorganen vallen daar dus niet onder. Bovendien
gaan de opsporingsbevoegdheden van het OLAF verder dan                                           (Procestaal: Duits)
ter opsporing van strafbare feiten binnen het Parlement
noodzakelijk is.                                                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
(1) PB 1999 L 136 blz. 20.
(2) PB 1999 L 136 blz. 1.                                                 zaak T-206/95: J. Gierse tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1) PB C 351 van 30.12.1995.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-530/93
                                  e.a. (1)
                            (2000/C 102/61)
                                                                                Doorhaling van zaak T-15/98 (1)
                         (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 102/64)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 24 januari 2000 gelast de namen                                                   (Procestaal: Frans)
M.A.M. Nijenhuis en J.I.M. en W. Spikker door te halen op de
lijst van de verzoekers in zaak T-533/93 — gevoegde zaken                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
T-530/93 e.a., R. Bathoorn e.a. tegen Raad van de Europese                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         van 19 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-15/98: Centre d’Action Culturelle du Sart-Tilman ASBL
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 334 van 9.12.1993, C 27 van 28.1.1994, C 43 van
     12.2.1994, C 59 van 26.2.1994, C 90 van 26.3.1994, C 103 van
     11.4.1994, C 120 van 30.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 233
     van 20.8.1994 en C 370 van 24.12.1994.                               (1) PB C 94 van 28.3.1998.


title: Zaak T-310/04: Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Ferrero oHG mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/43

         Beroep, op 26 juli 2004 ingesteld door Ferrero oHG mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-310/04)
   (2004/C 262/83)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Ferrero oHG mbH, te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schaeffer, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cornu SA Fontain.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 17 maart 2004 in zaak R 01540/2002-4 te vernietigen en de oppositie nr. B 245 714 toe te wijzen;

               —

               de aanvrager van het gemeenschapsmerk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Cornu SA Fontain

               Aangevraagd gemeenschapsmerk:

               het woordmerk „FERRO” voor waren van klasse 30 (gezouten koekjes)

               Houder van het oppositiemerk of  –teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of –teken:

               het nationale woordmerk „FERRERO” voor waren van de klassen 5, 29, 30, 32, en 33 (chocolade, enz.)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-413/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Audiencia Provincial de Salamanca (Spanje) op 11 september 2012 — Asociación de Consumidores Independientes de Castilla y León

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Audiencia Provincial de Salamanca (Spanje) op 11 september 2012 — Asociación de Consumidores Independientes de Castilla y León
   (Zaak C-413/12)
   2012/C 379/22
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Salamanca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación de Consumidores Independientes de Castilla y León

      Prejudiciële vragen

               1)

               „Mag de Audiencia Provincial, als nationale appelrechter, overeenkomstig de bij richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten aan de consument geboden bescherming, ondanks het ontbreken van een nationale wettelijke grondslag, uitspraak doen over het hoger beroep tegen het vonnis van de rechter in eerste aanleg waarin is geoordeeld dat de rechter van de woonplaats van de verwerende partij territoriaal bevoegd is om uitspraak te doen over de stakingsvordering die is ingesteld door een niet bij een unie of federatie aangesloten consumentenvereniging met een beperkt territoriaal actieterrein, weinig financiële middelen en een gering aantal leden?”

               2)

               „Dienen de artikelen 4, 12, 114 en 169 van het Verdrag [betreffende de werking van de Europese Unie] en artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met richtlijn 93/13 en de rechtspraak van het Hof van Justitie over het hoge niveau van bescherming voor de consument alsook het nuttig effect van richtlijnen en de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, aldus te worden uitgelegd dat territoriaal bevoegd is om uitspraak te doen over een vordering tot staking van toepassing van oneerlijke bedingen die ter bescherming van collectieve of individuele consumentenbelangen is ingesteld door een niet bij een unie of federatie aangesloten consumentenvereniging met een beperkt territoriaal actieterrein, weinig financiële middelen en een gering aantal leden, de rechtbank van de plaats van de zetel van deze vereniging en niet van de zetel van de verwerende partij?”

      (1)  van 5 april 1993 (PB L 95, blz. 29)


title: Zaak T-172/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juni 2008 — Atlantic Dawn e.a./Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Vangstquota — Verordening (EG) nr. 2371/2002 — Geen directe aantasting — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/20

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juni 2008 — Atlantic Dawn e.a./Commissie
   (Zaak T-172/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Vangstquota - Verordening (EG) nr. 2371/2002 - Geen directe aantasting - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 183/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Atlantic Dawn Ltd (Killybegs, Ierland), Antarctic Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Atlantean Ltd (Killybegs, Ierland), Killybegs Fishing Enterprises Ltd (Killybegs, Ierland), Doyle Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Western Seaboard Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), O'Shea Fishing Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Aine Fishing Co. Ltd (Burtonport, Ierland), Brendelen Ltd (Lifford, Ierland), Cavankee Fishing Co. Ltd (Lifford, Ierland), Ocean Trawlers Ltd (Killybegs, Ierland), Eileen Oglesby (Burtonport, Ierland), Noel McGing (Killybegs, Ierland), Mullglen Ltd (Balbriggan, Ierland), Bradan Fishing Co. Ltd (Sligo, Ierland), Larry Murphy (Castletownbere, Ierland), Pauric Conneelly (Claregalway, Ierland), Thomas Flaherty (Kilronan, Ierland), Carmarose Trawling Co. Ltd (Killybegs, Ierland), Colmcille Fishing Ltd (Killybegs, Ierland) (vertegenwoordigers: G. Hogan, SC, N. Travers, T. O'Sullivan, BL, en D. Barry, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: K. Banks, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 147/2007 van de Commissie van 15 februari 2007 tot aanpassing van bepaalde vangstquota voor de periode van 2007 tot en met 2012 overeenkomstig artikel 23, lid 4, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 46, blz. 10)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers, Atlantic Dawn Ltd e.a., dragen hun eigen kosten alsmede die van de Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak F-13/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de Europese Investeringsbank — Beoordeling — Bevordering — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-13/10) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de Europese Investeringsbank - Beoordeling - Bevordering - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid)
   2011/C 340/73
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: T. Gilliams en F. Martin, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds,verzoek om nietigverklaring van het besluit van het comité van beroep houdende afwijzing van verzoekers bezwaar tegen de beoordeling van zijn prestaties in 2008 alsmede nietigverklaring van het beoordelingsrapport 2008. Anderzijds, verzoek om de EIB te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker heeft geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Nicola draagt zijn eigen kosten en de helft van de kosten van de Europese Investeringsbank.

               3)

               De Europese Investeringsbank draagt de helft van haar kosten.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010, blz. 53.


title: Zaak C-373/00: Verzoek van de Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Oostenrĳk) van 14 september 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Adolf Truley GmbH en Bestattung Wien GmbH

text:
C 372/4                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.12.2000
De Commissie kan niet aanvaarden, dat de lidstaten rectificaties      3.    Wordt aan de voorwaarde in artikel 1, sub b, van Richtlijn
met terugwerkende valutadatum verrichten, zoals het Italiaanse              93/36/EEG, dat het beheer van de publiekrechtelijke
Ministerie van de Schatkist op 27 juni 1996 heeft gedaan, daar              instelling is onderworpen aan toezicht door de staat of
boeking van bedragen met terugwerkende valutadatum geen                     een territoriaal lichaam, voldaan door een loutere controle
zin heeft in een stelsel van rekeningen die geen rente opbren-              achteraf, zoals door het Kontrollamt van de Stad Wenen?
gen, zoals de op naam van de Commissie geopende rekening
„eigen middelen”, en het aanvaarden van terugwerkende boek-
houdkundige rectificaties de verplichting tot betaling van
                                                                      (1) PB 1993, L 199, blz. 1.
moratoire interessen in de praktijk elke werking zou ontnemen.
(1) PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1.
(2) PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1.
                                                                      Beroep, op 11 oktober 2000 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-375/00)
                                                                                (2000/C 372/07)
Verzoek van de Vergabekontrollsenat des Landes Wien                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(Oostenrijk) van 14 september 2000 om een prejudiciële                op 11 oktober 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
beslissing in het geding tussen Adolf Truley GmbH en                  steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                      Bestattung Wien GmbH                            vertegenwoordigd door G. V. Jordana, lid van haar juridische
                                                                      dienst, en R. Amorosi, bij de juridische dienst gedetacheerde
                                                                      magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                          (Zaak C-373/00)                             Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                          (2000/C 372/06)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Vergabekontrollsenat des Landes Wien heeft bij beschikking         —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door na te laten
van 14 september 2000, ingekomen ter griffie van het Hof                    op nationaal niveau een organiek en volledig actieplan
van Justitie op 11 oktober 2000, in het geding tussen Adolf                 met een tijdschema ter sanering van het oppervlaktewater
Truley GmbH en Bestattung Wien GmbH, het Hof van                            vast te stellen, waardoor er tot op heden nog steeds geen
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     territoriaal actieplan (of -programma) voor Lombardije
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                          bestaat en de Commissie dat nationaal organiek plan niet
                                                                            grondig kan onderzoeken, de krachtens artikel 4, lid 2,
                                                                            van Richtlijn 75/440/EEG (1) van de Raad van 16 juni
1.    Moet het begrip „behoeften van algemeen belang” in
                                                                            1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlak-
      artikel 1, sub b, van Richtlijn 93/36/EEG (1) van de Raad
                                                                            tewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in
      van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
                                                                            de lidstaten, niet in nagekomen;
      procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
      voor leveringen aldus worden uitgelegd, dat
                                                                      —     de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te
                                                                            verwijzen.
      a)    de definitie van behoeften van algemeen belang een
            zaak is van de nationale rechtsorde van de lidstaten;
      b)    een subsidiaire wettelijke verplichting van een ter-      Middelen en voornaamste argumenten
            ritoriaal lichaam volstaat om aan te nemen dat er
            sprake is van een behoefte van algemeen belang?
                                                                      De Commissie stelt vast, dat ofschoon er op regionaal niveau
                                                                      specifieke saneringsplannen voor bepaalde wateren zijn opge-
2.    Is bij de uitlegging van de voorwaarde „andere dan van          steld, dit niet het geval is voor alle wateren waarop Richtlijn
      industriële of commerciële aard” in Richtlijn 93/36/EEG         75/440/EEG betrekking heeft, waaruit zij afleidt dat de Italiaan-
      het bestaan van sterke concurrentie noodzakelijk, of zijn       se Republiek het door artikel 4, lid 2, van die Richtlijn
      feitelijke of juridische omstandigheden doorslaggevend?         voorgeschreven organiek plan niet heeft opgesteld.