title: Zaak C-238/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2006 door Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 15 maart 2006 in zaak T-129/04, Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/9

         Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2006 door Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 15 maart 2006 in zaak T-129/04, Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-238/06 P)
   (2006/C 212/15)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (vertegenwoordiger: H. Kunz-Hallstein, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 in zaak T-129/04 (1) te vernietigen;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 20 januari 2004 (zaak R 367/2003-2) te vernietigen, subsidiair

               —

               de zaak terug te wijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van de procedure van beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen bovengenoemd arrest van het Gerecht voert rekwirante de volgende middelen aan:

               1.

               Volgens de thans algemeen en ook met betrekking tot procedures voor het Hof van Justitie erkende normentheorie vereisen de beginselen inzake de bewijslast dat wie zich op een norm beroept, moet bewijzen dat is voldaan aan de feitelijke voorwaarden voor toepassing ervan. Dit klemt temeer wanneer een beroep wordt gedaan op uitzonderingen, die volgens de rechtspraak van het Hof altijd restrictief dienen te worden uitgelegd. Aangezien het Bureau op basis van een uitzondering bescherming heeft geweigerd, was het dus verplicht, te bewijzen dat de feitelijke voorwaarden voor de uitzondering aanwezig waren.

               2.

               In casu bestaat niet alleen een oudere nationale inschrijving, maar ook een oudere nationale inschrijving door een staat die zowel lidstaat van de EU als partij bij het Verdrag van Parijs in de zin van artikel 6quinquies, A, van dit verdrag is, waaraan alleen op grond van de uitzonderingsregeling van artikel 6quinquies, B, van dat verdrag bescherming kan worden geweigerd. Het voorrecht van artikel 6quinquies, A, lid 1, van het Verdrag van Parijs verbiedt verweerder, te verklaren dat het aangevraagde merk ten minste op het grondgebied van de lidstaat waarin hetzelfde Uniemerk bescherming geniet, niet voor bescherming in aanmerking komt. Verweerder heeft zijn beslissing echter gebaseerd op het ontbreken van onderscheidend vermogen in de Gemeenschap en dus ook op het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland: aldus heeft verweerder een inschrijving door een land van de Unie in feite ongeldig verklaard. In dat geval volstaat het niet dat het Bureau zich algemeen beroept op de autonomie van de „nationale”, dus de eigen, rechtsorde, aangezien de houder van een Uniemerk op meer dan nationale behandeling aanspraak kan maken. Dit moet veeleer tegen de achtergrond van artikel 6quinquies, A, van het Verdrag van Parijs worden onderzocht.

               3.

               Het Gerecht heeft met betrekking tot het bewijs van het ontbreken van onderscheidend vermogen geoordeeld dat het Bureau althans in die mate zijn verplichting is nagekomen dat het terecht heeft verwezen naar de praktische ervaring die algemeen is opgedaan. Het aan de algemene praktische ervaring ontleende argument kan evenwel niet als redmiddel worden aangegrepen wanneer men niet erin slaagt, de feiten te bewijzen. Bovendien heeft het Gerecht de vraag of het teken onderscheidend vermogen bezit, ten onrechte uitsluitend tegen de achtergrond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 beantwoord en daarbij artikel 6quinquies, B, van het Verdrag van Parijs volledig buiten beschouwing gelaten.

               4.

               Het Gerecht heeft het onderscheidend vermogen niet concreet met betrekking tot de geclaimde waren onderzocht, noch de totaalindruk van het merk juist beoordeeld. Evenmin heeft het een onderscheid gemaakt tussen afzonderlijke waren. Het Gerecht heeft over het hoofd gezien dat het gebruik van de vorm als herkomstaanduiding ook beantwoordt aan de behoefte van de consument: alleen de vorm van de verpakking stelt hem immers in staat, een voorselectie maken in supermarkten, waar talloze flessen met dezelfde inhoud op hetzelfde schap naast elkaar staan.

      (1)  PB C 108, blz. 20.


title: Zaak C-409/02 P: Hogere voorziening, op 18 november 2002 ingesteld door J. Pflugradt tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) van 22 oktober 2002 in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, J. Pflugradt tegen Europese Centrale Bank

text:
25.1.2003                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/15
Volgens de Commissie is de opdracht „Opleving van de                      2.    de in de nota van 28 juni 2000 vervatte beslissing
gemeente Serres: voorbereidende studie en proefprogramma                        van verweerster („ECB”), waarbij zijn bevoegdheden zijn
voor de verwezenlijking”, een overheidsopdracht voor dienst-                    gewijzigd, nietig te verklaren;
verlening, die, gezien het voorwerp en de waarde ervan, binnen            3.    de ECB in de kosten te verwijzen.
de werkingssfeer van de richtlijn valt. De opdracht werd echter
niet aangekondigd, maar werd door de gemeente Serres
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
rechtstreeks toegewezen.
                                                                          —     Het bestreden arrest miskent de omvang en de organisatie
                                                                                van de functionele zelfstandigheid die de ECB is toegekend
                                                                                in het bij artikel 36.1 van de ESCB-statuten en artikel 9,
De Commissie beklemtoont, dat in het onderhavige geval geen                     sub a, eerste volzin, van de Conditions of Employment
beroep kan worden gedaan op de uitzondering van artikel 6                       („CoE”) ingevoerde contractuele stelsel. Op grond van
(overheidsopdracht gegund aan een instantie die zelf een                        deze onjuiste rechtsopvatting is het Gerecht ervan uitge-
aanbestedende dienst is in de zin van de richtlijn) of op de                    gaan dat de ECB in het contractuele stelsel dezelfde ruime
uitzondering van artikel 1, sub a-ix, van de richtlijn.                         discretionaire bevoegdheid toekomt als de werkgever bij
                                                                                de tewerkstelling van het personeel in het kader van het
                                                                                Europese ambtenarenrecht. Er moet evenwel onderscheid
                                                                                worden gemaakt tussen die discretionaire bevoegdheid
( 1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende               bij de tewerkstelling van het personeel en de discretionaire
     de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-          bevoegdheid bij de organisatie van de instelling. Het
     opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1).          Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld
                                                                                dat de ECB bevoegd was, verzoekers functieomschrijving,
                                                                                die bestanddeel van de overeenkomst was geworden,
                                                                                terzijde te schuiven en verzoeker de hem contractueel
                                                                                overeengekomen werkzaamheden te ontnemen. Overeen-
                                                                                komstig de beginselen van het ambtenarenrecht had het
                                                                                Gerecht van eerste aanleg geen rekening ermee mogen
                                                                                houden of de ontnomen bevoegdheden „hoofdbestand-
                                                                                delen” van de contractueel overeengekomen werkzaam-
                                                                                heden waren. Het had moeten nagaan of de ontnomen
                                                                                bevoegdheden definitief in de arbeidsovereenkomst wa-
Hogere voorziening, op 18 november 2002 ingesteld                               ren geregeld.
door J. Pflugradt tegen het arrest van het Gerecht van                          Mochten de contractueel overeengekomen werkzaamhe-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                            den niet kunnen worden voortgezet omdat de functie is
kamer) van 22 oktober 2002 in de gevoegde zaken T-178/                          komen te vervallen, dan voorziet artikel 11, sub a, ii,
00 en T-341/00, J. Pflugradt tegen Europese Centrale Bank                       tweede volzin, van de CoE in de mogelijkheid van ontslag
                                                                                om organisatorische redenen. Die bepaling toont dus
                                                                                duidelijk aan dat het niet is toegestaan, de inhoud van
                                                                                de overeenkomst eenzijdig te wijzigen, waardoor de
                         (Zaak C-409/02 P)
                                                                                arbeidsrechtelijke verhoudingen „verder worden ontwik-
                                                                                keld” zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met
                                                                                wat in de overeenkomst is bepaald. Evenmin is het
                           (2003/C 19/26)                                       toegestaan de beslissing over de toepassing van twee
                                                                                organisatievormen met contradictoire gevolgen aan de
                                                                                ECB als werkgeefster in arbeidsrechtelijke zin over te
                                                                                laten. De ECB zou in dat geval — eventueel zelfs
                                                                                willekeurig — kunnen kiezen tussen beëindiging van de
                                                                                overeenkomst op grond van artikel 11, sub a, ii, van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      CoE en voortzetting van de overeenkomst in strijd met
op 18 november 2002 hogere voorziening ingesteld door                           de bepalingen van de overeenkomst.
J. Pflugradt, vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat te
Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                         Het Gerecht van eerste aanleg heeft verzoekers verant-
burg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                 woordelijkheid voor de beoordeling van de leden van het
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 22 oktober                           UNIX-team ten onrechte gekwalificeerd als niet-essentieel
2002 in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, J. Pflugradt                    bestanddeel van de arbeidsovereenkomst, hoewel die
tegen Europese Centrale Bank.                                                   verantwoordelijkheid in de functieomschrijving is aange-
                                                                                duid als een van de „key responsibilities”. Het Gerecht
                                                                                heeft de functieomschrijving ook verkeerd uitgelegd door
                                                                                ervan uit te gaan dat de taken slechts voorlopig zijn
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage, het arrest (1)                   toebedeeld.
waartegen hogere voorziening is ingesteld, te vernietigen en              —     Schending van de bewijsvoorschriften.
                                                                          (1 ) Nog niet bekendgemaakt in de het Publicatieblad van de Europese
1.     zijn beoordelingsrapport voor het jaar 1999 van 23 no-                  Gemeenschappen.
       vember 1999 nietig te verklaren;


title: Zaak C-392/00: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 9 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Hannover-Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken mbH

text:
C 372/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.12.2000
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 ok-                  Is het verenigbaar met artikel 4 van Richtlijn 69/335/EEG (1)
tober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding              betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van
tussen F. W. L. de Groot en de Inspecteur van de                     kapitaal, dat het verstrekken van een renteloze lening door
Belastingdienst Particulieren/Ondernemingen te Haarlem               een vennoot aan zijn vennootschap aan kapitaalrecht wordt
                                                                     onderworpen, wanneer op het ogenblik waarop de lening
                         (Zaak C-385/00)                             wordt verstrekt, tussen de vennootschap en de vennoot
                                                                     een overeenkomst tot overdracht van de bedrijfsresultaten
                                                                     bestond?
                         (2000/C 372/10)
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 18 oktober         (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
20 oktober 2000, in het geding tussen F. W. L. de Groot en de
Inspecteur van de Belastingdienst Particulieren/Ondernemin-
gen te Haarlem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1.    Verzetten artikel 48 van het EG-Verdrag (thans, na
      wijziging, artikel 39 EG) en artikel 7 Verordening             Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione civile —
      1612/68 EEG (1) van de Raad zich ertegen dat in het            van 20 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het
      kader van een systeem ter voorkoming van dubbele               geding tussen Distillerie F.lli Cipriani SpA en Ministero
      belasting een inwoner van een lidstaat die in een bepaald                                delle Finanze
      jaar (ook) in een andere lidstaat inkomsten verwerft uit
      een aldaar uitgeoefende dienstbetrekking, voor welke                                   (Zaak C-395/00)
      inkomsten hij in die andere lidstaat wordt belast zonder
      dat daarbij rekening wordt gehouden met de persoonlijke
      en gezinssituatie van de betrokken werknemer, in zijn                                  (2000/C 372/12)
      woonstaat een evenredig deel verliest van het voordeel
      van zijn belastingvrije som en persoonlijke fiscale te-
                                                                     Het Tribunale di Trento — Sezione civile — heeft bij beschik-
      gemoetkomingen?
                                                                     king van 20 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
2.    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, vloeien           van Justitie op 26 oktober 2000, in het geding tussen Distillerie
      dan uit het Gemeenschapsrecht specifieke eisen voort           F.lli Cipriani SpA en Ministero delle Finanze, het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      met betrekking tot de wijze waarop in de woonstaat
      rekening moet worden gehouden met de persoonlijke en           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
      gezinssituatie van de betrokken werknemer?
                                                                     1.    moet artikel 20, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG (1) van de
                                                                           Raad van 25 februari 1992 — waar het gaat om goederen
(1) PB 1968, L 257, blz. 2.                                                onder een schorsingsregeling als bedoeld in artikel 4,
                                                                           sub c, van deze Richtlijn, die zijn bestemd voor uitvoer
                                                                           via een of meer andere lidstaten, maar die niet op de
                                                                           plaats van bestemming zijn aangekomen, waarbij de
                                                                           plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid werd
                                                                           begaan, niet kan worden vastgesteld — aldus worden
                                                                           uitgelegd, dat de lidstaat van vertrek de accijnzen alleen
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 9 augustus 2000                        kan invorderen wanneer degene die zekerheid heeft
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-                gesteld voor de betaling, tijdig heeft kunnen vernemen
amt Hannover-Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur                         dat geen zuivering van de schorsingregeling heeft plaats-
Beratung und Durchführung von Entsorgungsaufgaben                          gevonden, zodat hij binnen de termijn van vier maanden
                  bei Kernkraftwerken mbH                                  na verzending van de goederen het afdoende bewijs kan
                                                                           leveren van de regelmatigheid van de handeling of van
                                                                           de plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid
                         (Zaak C-392/00)                                   daadwerkelijk werd begaan?
                         (2000/C 372/11)                             2.    bij bevestigend antwoord op vraag 1: geldt dezelfde
                                                                           uitlegging in dezelfde situatie ook, wanneer de lidstaat
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 9 augustus                   van vertrek dezelfde is als de lidstaat waar de overtreding
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    of onregelmatigheid is vastgesteld, of geldt dan in diezelf-
25 oktober 2000, in het geding tussen Finanzamt Hannover-                  de situatie hoe dan ook het vermoeden van artikel 20,
Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und                         lid 2, van de Richtlijn? Is in dat laatste geval het bewijs
Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken                   toegelaten van de regelmatigheid van de handeling of van
mbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   de plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 daadwerkelijk werd begaan; en is dat bewijs dan gebonden
vraag:                                                                     aan de in het daarop volgende lid 3 gestelde termijn?


title: Zaak T-377/04: Beroep, op 16 september 2004 ingesteld door Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/26

         Beroep, op 16 september 2004 ingesteld door Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-377/04)
   (2004/C 284/52)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 september 2004 beroep ingesteld tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door Bart Nijs, wonende te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoordigd door F. Rollinger, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het door de Rekenkamer in kader van de bevorderingsronde 2003 genomen besluit om verzoeker niet tot de rang van vertaler-reviseur (in 2003: LA 5) te bevorderen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat verweerster tijdens de betrokken bevorderingronde bij de vergelijking van de voor bevordering in aanmerking komende personen geen rekening heeft gehouden met alle voor haar besluit relevante gegevens. Daarbij zou zij geen onpartijdigheid hebben nagestreefd, niet iedereen gelijk hebben behandeld, zijn voorbijgegaan aan het belang van de dienst en zich hebben gebaseerd op informatiebronnen die niet konden worden vergeleken, daar zij afkomstig zouden zijn van een enkele reviseur, waarvan verzoeker de beroepsbekwaamheid ter discussie stelt.


title: Zaak T-816/14: Beroep ingesteld op 17 december 2014 — Tayto Group/BHIM — MIP Metro (REAL HAND COOKED)

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/26

         Beroep ingesteld op 17 december 2014 — Tayto Group/BHIM — MIP Metro (REAL HAND COOKED)
   (Zaak T-816/14)
   (2015/C 056/37)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tayto Group Ltd (Craigavon, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Kunze, solicitor, en G. Würtenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „REAL HAND COOKED” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 0 62  688

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2014 in zaak R 842/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 64, 75, 76 en 83 van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-219/96)

text:
14 . 9 . 96           I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 269/5
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                            techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( )
      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                              betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
                         ( Zaak C-2 19/96 )                                        rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, of door deze
                            ( 96/C 269/ 11 )                                       maatregelen niet mee te delen , de krachtens deze richtlijn
                                                                                op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                   2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde,                     Middelen en voornaamste argumenten
bijgestaan door J.-J . Evrard, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                          met die in zaak C-196/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
                                                                           termijn is verstreken op 30 oktober 1993 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           (') PB nr . L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 113 .
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de               ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 ( 3 ) PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 4 .
      stellen die nodig zijn om zich te voegen naar Richtlijn
      93/86/EEG van de Commissie (') tot aanpassing aan de
      technische vooruitgang van Richtlijn 91 /157/EEG van
      de Raad ( 2 ) inzake batterijen en accu's die gevaarlijke
      stoffen bevatten, of door deze maatregelen niet mee te
      delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende                   Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
      verplichtingen niet is nagekomen ;                                           Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .                                                  ( Zaak C-221 /96 )
                                                                                ( 96/C 269/ 13 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                        op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in deze richtlijn vastgestelde          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
termijn is verstreken op 31 december 1993 .                                genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde ,
                                                                           bijgestaan door J.-J. Evrard , advocaat, domicilie gekozen
(') PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51                            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
( 2 ) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .                          haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg .
(■') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7 .
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om zich te voegen naar Richtlijn
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                             93/67/EEG van de Commissie (') tot vaststelling van de
      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                               beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico 's
                                                                                voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven
                          ( Zaak C-220/96 )                                         krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( 2 ), of door
                             ( 96/C 269/ 12 )                                       deze maatregelen niet mee te delen, de krachtens deze
                                                                                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko
                                                                                men ;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                       2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
genwoordigd door M. Götz zur Hausen , als gemachtigde ,
 bijgestaan door J.-J . Evrard , advocaat, domicilie gekozen                Middelen en voornaamste argumenten
 hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
 haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                            met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          termijn is verstreken op 31 oktober 1993 .
 1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de                (') PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967 , blz . 1 .
       stellen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar                  (-') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7.
       Richtlijn 92/69/EEG van de Commissie (') houdende
       zeventiende aanpassing aan de vooruitgang van de


title: Verzoeken van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen van 8 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Deutsche Post AG en 1. E. Sievers en 2. B. Schrage (Zaken C-270/97 en C-271/97)

text:
6 . 9 . 97           NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 271 / 11
moet nemen, luidt de vraag, of de naleving van die richt            ter griffie van het Hof van Justitie op 24 juli 1997, in de
lijn noodzakelijkerwijs moet worden verzekerd door de                gedingen tussen Deutsche Post AG en E. Sievers ( zaak
gemeente die voor de uitschrijving van de nodige aanbeste           C-270/97) respectievelijk B. Schrage ( zaak C-271/97), het
dingsprocedures moet zorgen, dan wel of dit ook kan wor             Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
den gedaan door de concessionaris waaraan de desbetref              zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
fende bevoegdheden worden overgedragen.                              vragen :
Ten slotte, indien het Hof van oordeel is, dat deze ver             1 . a ) Verlangt het Gemeenschapsrecht een toepassings
plichting ook door de concessionaris kan worden nage                          of geldingsvoorrang ( krachtens artikel 5, tweede
leefd, luidt de vraag, of laatstgenoemde mag kiezen of hij                     alinea, en artikel 189 van het EG-Verdrag ) ten
de dienst in eigen beheer houdt dan wel of hij deze aan                        opzichte van nationale bepalingen van de lidstaten,
derden moet uitbesteden ?                                                      die bij een samenloop van rechten eveneens tot sta
                                                                               ving van de vordering tot gelijke behandeling bij
H PB L 209 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .                                        bedrijfspensioenregelingen kunnen of zullen wor
                                                                               den toegepast op dezelfde casuspositie, zoals bij
                                                                               voorbeeld in Duitsland — in het algemeen — het
                                                                               arbeidsrechtelijke beginsel van gelijke behandeling
                                                                               of — in het bijzonder — § 2, lid 1 , van het
                                                                               Beschaftigungsförderungsgesetz 1 9 85 ?
Verzoek van 26 juni 1997 van het Cour supérieure de jus                 b ) Geldt de voorrang van het Gemeenschapsrecht in
tice du Grand-Duché de Luxembourg om een prejudiciële                          een dergelijk geval van collisie, waarin het
beslissing in het geding tussen E. Coursier en Fortis Bank                     Gemeenschapsrecht uitkeringen krachtens bedrijfs
             en M. Bellami, echtgenote Coursier                                pensioenregelingen enkel toekent, indien en voor
                      ( Zaak C-267/97)                                         zover zij kunnen worden toegerekend aan tijdvak
                                                                               ken van arbeid na 17 mei 1990, terwijl de natio
                         ( 97/C 271 /17 )                                      nale bepalingen dezelfde casuspositie in zoverre
                                                                               anders regelen, dat zij een terugwerkende kracht
                                                                               niet uitsluiten, algemeen ?
Het Cour supérieure de justice du Grand-Duché de
Luxembourg heeft bij beschikking van 26 juni 1997, inge                 c ) Bestaat een dergelijke voorrang enkel, indien de
komen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 juli 1997,                    naast de sociale doelstelling nagestreefde economi
in het geding tussen E. Coursier en Fortis Bank en M. Bel                     sche doelstelling van artikel 119 van het EG-Ver
lami, echtgenote Coursier, het Hof van Justitie van de                         drag — het creëren van gelijke mededingingsvoor
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                           waarden — concreet aan de orde is ?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     2 . Gebiedt althans het tot het Gemeenschapsrecht beho
Wordt door een beslissing die in het land van herkomst                   rende beginsel van een Gemeenschapsconforme ( con
wordt gegeven in een faillissementsprocedure, een onder                 form het Gemeenschapsrecht) uitlegging van het natio
werp dat van de toepassing van het Executieverdrag is uit               nale recht, om nationale bepalingen inzake de gelijke
gesloten, en die in het aangezochte land ingevolge het                   behandeling bij uitkeringen krachtens bedrijfspensioen
nationale recht van die staat niet kan worden erkend,                    regelingen in overeenstemming met de eisen en grenzen
maar die in het land waar zij is gegeven, aan een van de                  ( verbod van terugwerkende kracht) van het Gemeen
partijen immuniteit verleent van executie van de beslissing              schapsrecht uit te leggen en toe te passen ?
waarvan het exequatur wordt verzocht, afbreuk gedaan
aan de uitvoerbaarheid die voorwaarde is voor erkenning
en executie van een beslissing volgens artikel 31 , eerste ali
nea, van dat Verdrag ?
                                                                        Beroep, op 28 juli 1997 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
                                                                                ( Zaak C-272/97)
Verzoeken van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen van
8 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de                                             ( 97/C 271 / 19 )
gedingen tussen Deutsche Post AG en 1 . E. Sievers en
                          2 . B. Schrage
               ( Zaken C-270/97 en C-271/97 )                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     is op 28 juli 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                           97/C 271 / 18                             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                     pen, vertegenwoordigd door haar juridische adviseurs A.
                                                                     Caeiro en J. Grunwald, domicilie gekozen hebbende te
Het Landesarbeitsgericht Niedersachsen ( Derde Kamer )               Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
heeft bij beschikkingen van 8 november 1996 , ingekomen              sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-553/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2014 door Kyocera Mita Europe BV tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 september 2014 in zaak T-35/11, Kyocera Mita Europe BV/Europese Commissie

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/27

         Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2014 door Kyocera Mita Europe BV tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 september 2014 in zaak T-35/11, Kyocera Mita Europe BV/Europese Commissie
   (Zaak C-553/14 P)
   (2015/C 046/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Kyocera Mita Europe BV (vertegenwoordigers: P. De Baere, avocat, P. Muñiz, advogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof om:

               —

               de beschikking van het Gerecht in zaak T-35/11 geheel te vernietigen;

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een beoordeling ten gronde;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert twee middelen in hogere voorziening aan.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en toepassing van artikel 263 VWEU, door te oordelen dat de verordening „uitvoeringsmaatregelen met zich bracht” in de zin van die bepaling.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht rekwirantes recht om te worden gehoord geschonden en het door haar overgelegde bewijs juridisch onjuist gekwalificeerd of verkeerd voorgesteld.


title: Doorhaling van zaak C-412/99

text:
C 247/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.8.2000
              Doorhaling van zaak C-405/99 (1)                                     Doorhaling van zaak C-417/98 P (1)
                        (2000/C 247/43)                                                       (2000/C 247/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 april 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-417/98 P: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Primex Produkte
                                                                      Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Im- und Export GmbH.
                                                                      (1) PB C 1 van 4.1.1999.
              Doorhaling van zaak C-426/99 (1)
                        (2000/C 247/44)
                                                                                Doorhaling van zaak C-156/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2000/C 247/48)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 april 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-426/99 (verzoek
van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële              De president van het Hof van Justitie van de Europese
beslissing): Connaught Laboratories Inc. tegen SmithKline             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
Beecham Pharma GmbH en SmithKline Beecham Biologicals                 doorhaling in het register gelast van zaak C-156/99: Commissie
Manufacturing SA.                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                             (1) PB C 226 van 7.8.1999.
              Doorhaling van zaak C-355/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-168/99 (1)
                        (2000/C 247/45)                                                       (2000/C 247/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 2000 de              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-355/99: Commissie        11 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         168/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                      (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-412/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/99 (1)
                        (2000/C 247/46)
                                                                                (2000/C 247/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2000 de             De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/99: Commissie        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.            15 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-229/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            tegen Franse Republiek.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-546/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Udine (Italië) op 28 november 2014 — Degano Trasporti S.a.s. di Ferruccio Degano & C. in liquidazione

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Udine (Italië) op 28 november 2014 — Degano Trasporti S.a.s. di Ferruccio Degano & C. in liquidazione
   (Zaak C-546/14)
   (2015/C 081/05)
   Procestaal: Itaiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Udine

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Degano Trasporti S.a.s. di Ferruccio Degano & C. in liquidazione

      Prejudiciële vraag

   Dienen de beginselen en voorschriften van artikel 4, lid 3, VEU en van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad, zoals uitgelegd in de arresten van het Hof van Justitie van 17 [juli] 2008 in zaak C-132/06, 11 december 2008 in zaak C-174/07 en 29 maart 2012 in zaak C-500/10, tevens aldus te worden uitgelegd dat een nationaal voorschrift (en daarmee, in het onderhavige geval, een uitlegging van de artikelen 162 en 182 ter, Legge fallimentare) daarmee onverenigbaar is indien, op grond daarvan, een voorstel voor een preventief akkoord dat inhoudt dat de btw-vordering van de Staat na vereffening van het vermogen van de schuldenaar slechts gedeeltelijk wordt betaald, toelaatbaar is wanneer geen gebruik wordt gemaakt van een fiscale vaststellingsovereenkomst en naar verwachting — op basis van de vaststelling van een onafhankelijke deskundige en na een formele toetsing door het Tribunale — in geval van vereffening in faillissement geen groter deel van die schuld zou worden voldaan?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Barfod tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-89/97)

text:
Nr. C 166/24           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
    te lichten over de draagwijdte van artikel 31 , lid 2,              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
    van het Statuut, heeft de Commissie bovengenoemde
    beginselen geschonden .                                             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                             passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta
                                                                             tuut ;
                                                                        — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door H. Jacobs tegen                       Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                             kelijke afwijzing van zijn klacht;
                          ( Zaak T-88/97)
                            ( 97/C 166/48 )                             — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                        (Procestaai: Frans)                             Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                  met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. Ja
cobs, wonende te Steenokkerzeel ( België ), vertegenwoor               (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie geko
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue
de Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Frix tegen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
     20 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                        ( Zaak T-90/97 )
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta
     tuut ;                                                                                ( 97/C 166/50 )
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                         (Procestaai: Frans)
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
                                                                        Frix, wonende te Rosières ( België ), vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                      N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen heb
                                                                        bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de
                                                                        Cessange 30 .
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 (').
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                              18 juli 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de toe
                                                                              passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut ;
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Barfod tegen                  — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                              Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                           ( Zaak T-89/97 )                                   kelijke afwijzing van haar klacht;
                             ( 97/C 166/49 )
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.                         met die in zaak T-16/97 (').
Barfod, wonende te Sint-Genesius-Rode ( België ), vertegen
woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie                 (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
 Sari, rue de Cessange 30 .


title: Zaak C-619/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) op 30 november 2011 — Patricia Dumont de Chassart/RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) op 30 november 2011 — Patricia Dumont de Chassart/RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers
   (Zaak C-619/11)
   2012/C 49/27
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Patricia Dumont de Chassart

      Verwerende partij: RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers

      Prejudiciële vraag

      „Schendt artikel 79, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1), de algemene beginselen van gelijkheid en non-discriminatie, neergelegd in, onder meer, artikel 14 van het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, in voorkomend geval gelezen in samenhang met de artikelen 17, 39 en/of 43 van de geconsolideerde versie van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, wanneer het aldus wordt uitgelegd dat enkel de overleden ouder in aanmerking komt voor toepassing van de in artikel 72 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen voorziene gelijkstellingsregels voor de tijdvakken van verzekering, werkzaamheden anders dan in loondienst of van arbeid, zodat artikel 56 bis, § 1, van de op 19 december 1939 samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag de overlevende ouder, ongeacht zijn nationaliteit maar voor zover hij een onderdaan is van een lidstaat of binnen de personele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen valt, die in een ander land van de Europese Unie heeft gewerkt gedurende het in artikel 56 bis, § 1, van de op 19 december 1939 samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voorziene tijdvak van twaalf maanden, de mogelijkheid ontneemt het bewijs te leveren dat hij voldoet aan de voorwaarde dat hij, als begunstigde in de zin van artikel 51, § 3, 1o, van de op 19 december 1939 samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag, aanspraak had kunnen maken op zes maandelijkse forfaitaire bijslagen in de loop van de twaalf maanden die aan het overlijden voorafgaan, terwijl de overlevende ouder, ongeacht of hij de Belgische dan wel de nationaliteit van een andere lidstaat van de Europese Unie heeft, die gedurende het in artikel 56 bis, § 1, van de op 19 december 1939 samengeordende wetten betreffende de kinderbijslag voorziene tijdvak van twaalf maanden uitsluitend in België heeft gewerkt, in voorkomend geval omdat hij nooit het Belgische grondgebied heeft verlaten, wél dat bewijs zou mogen leveren.”

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak T-260/13: Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Ryanair/Commissie

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/29

         Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-260/13) (1)

   (2015/C 429/39)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-318/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, van 28 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bacardi-Martini S.A.S. en Cellier des Dauphins, enerzĳds, en Newcastle United Football Company Limited, anderzĳds

text:
C 302/20               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.10.2000
2)    Is het in dat opzicht relevant, of de verhuurder aan de                 in maatregelen in 3 fasen tegen niet-conforme particuliere
      huurder de grond en het gebouw ter beschikking stelt,                   drinkwaterbedrijven, wat in de komende jaren tot een
      dan wel enkel het gebouw dat hij op de grond van de                     verbetering van de situatie zal bijdragen; dit komt evenwel
      huurder heeft opgericht?                                                te laat ten opzichte van de omzettingstermijn, de natio-
                                                                              nale rechtsgrondslag is ontoereikend, en de voorgenomen
                                                                              maatregelen worden niet overal door de plaatselijke
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                              overheden en door de niet-conforme drinkwaterbedrijven
                                                                              nageleefd.
                                                                        —     de tweede reden voor het beroep van de Commissie is,
                                                                              dat in weerwil van de nieuwe wettelijke regeling, de Ierse
                                                                              omzetting van richtlijn 80/778/EEG ontoereikend is wat
Beroep, op 22 augustus 2000 ingesteld door Commissie                          het dwingend karakter van de parameters van de richtlijn
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                             met betrekking tot particuliere drinkwaterbedrijven be-
                                                                              treft.
                        (Zaak C-316/00)
                         (2000/C 302/38)                                (1) PB L 229 van 30.08.1980, blz. 11.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 augustus 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als gemach-
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat Ierland de krachtens de artikelen 7,          Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
      lid 6, en 19 van richtlijn 80/778/EEG (1) van de Raad van         Queen’s Bench Division, van 28 juli 2000 om een preju-
      15 juli 1980 op hem rustende verplichtingen niet is               diciële beslissing in het geding tussen Bacardi-Martini
      nagekomen door niet de naleving te verzekeren van de              S.A.S. en Cellier des Dauphins, enerzijds, en Newcastle
      microbiologische parameters 57 (totaal aantal colibac-                    United Football Company Limited, anderzijds
      teriën) en 58 (faecale colibacteriën) van bijlage I bij
      richtlijn 80/778/EEG, met betrekking tot bepaalde open-
      bare drinkwaterbedrijven en bepaalde particuliere drink-                                   (Zaak C-318/00)
      waterbedrijven als vermeld in officiële rapporten over het
      drinkwater en in briefwisseling betreffende Ballycroy, en
                                                                                (2000/C 302/39)
      verder vast te stellen dat Ierland de krachtens de artike-
      len 7, lid 6, 18 en 19 van richtlijn 80/778/EEG op hem
      rustende verplichtingen heeft geschonden door in zijn             De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
      omzettingsregeling niet de nadruk te leggen op het                Division, heeft bij beschikking van 28 juli 2000, ingekomen
      dwingend karakter van de eisen van bijlage I bij de               ter griffie van het Hof van Justitie op 14 augustus 2000, in het
      richtlijn in verband met particuliere drinkwaterbedrijven,        geding tussen Bacardi-Martini S.A.S. en Cellier des Dauphins,
      en tenslotte vast te stellen dat Ierland zodoende ook de          enerzijds, en Newcastlle United Football Company Limited,
      krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen              anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
      heeft miskend;                                                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen:
—     Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                        1.    Zijn de artikelen L.17 tot het met L.21 van de Code des
Middelen en voornaamste argumenten                                            débits de boissons (de zogenoemde bepalingen van de loi
                                                                              Evin), artikel 8 van besluit nr. 92-280 van 27 maart 1992
De Commissie heeft het onderhavige beroep tegen Ierland                       en de bepalingen van de Code de bonne conduite van
ingesteld om twee redenen:                                                    28 maart 1995 in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans
                                                                              artikel 49 EG), voor zover daarbij een verbod of beperking
—     in de eerste plaats stelt zij vast, dat de niet-naleving van            wordt ingesteld op (a) de reclame voor alcoholische
      de microbiologische parameters in het Ierse drinkwater,                 dranken bij sportmanifestaties die in andere lidstaten
      met name van particuliere drinkwaterbedrijven, vijftien                 dan Frankrijk plaatsvinden, wanneer die manifestaties in
      jaar na de omzettingstermijn van richtlijn 80/778/EEG                   Frankrijk op televisie worden uitgezonden en op (b) de
      nog steeds blijft voortbestaan, waarbij zij aantekent dat               uitzending in Frankrijk van sportmanifestaties die in de
      de richtlijn de nadruk legt op het belang van strikte                   anderen lidstaten plaatsvinden en waarbij voor alcoholi-
      naleving van deze parameters. De Ierse overheid voorziet                sche dranken wordt geadverteerd?
 ---pagebreak--- 21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 302/21
2.    Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is de            van het Hof van Justitie op 11 september 2000, in het geding
      wijze waarop deze bepalingen door de Conseil Supérieur de       tussen Fonderie officine Meccaniche Tacconi SpA en HWS
      l’Audiovisuel in de praktijk worden uitgelegd en toegepast,     Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik GmbH, het Hof van
      in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans artikel 49 EG)       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      voor zover daarbij een verbod of beperking wordt                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      ingesteld op (a) de reclame voor alcoholische dranken bij
      sportmanifestaties die in andere lidstaten dan Frankrijk        „Is de vordering ter zake van de precontractuele aansprakelijk-
      plaatsvinden, wanneer die manifestaties in Frankrijk op         heid van een verweerder een vordering ten aanzien van een
      televisie worden uitgezonden en op (b) de uitzending in         verbintenis uit onrechtmatige daad (artikel 5, punt 3, van het
      Frankrijk van sportmanifestaties die in de anderen lid-         Executieverdrag)? Zo nee, is deze vordering dan een vordering
      staten plaatsvinden en waarbij voor alcoholische dranken        dan een vordering ten aanzien van een verbintenis uit overeen-
      wordt geadverteerd?                                             komst (artikel 5, punt 1, van het Executieverdrag (1)), zo ja, wat
                                                                      is dan ‘de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt‘? Indien
                                                                      voor deze vordering niet de bijzondere bevoegdheidscriteria
                                                                      gelden, geldt dan alleen de algemene regel van de woonplaats
                                                                      van de verweerder?”
Verzoek van de Unabhängigen Verwaltungssenats van het
Land Salzburg van 23 augustus 2000 om een prejudiciële                (1) Het betreft artikel 5, leden 1 en 3, van het Verdrag van Brussel
beslissing in het geding tussen Merkurbau-Grunstücksver-                  van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit-
wertungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundver-                         voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
kehrsaufbetragte van het Land Salzburg en de Grundver-                    (geconsolideerde versie) (PB C 27 van 26.1.1998, blz. 1).
kehrslandeskommission van het Land Salzburg, ander-
                                zijds
                         (Zaak C-319/00)
                         (2000/C 302/40)
                                                                                Doorhaling van zaak C-525/99 (1)
De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
heeft bij beschikking van 23 augustus 2000, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 28 augustus 2000, in een                                     (2000/C 302/42)
geding in hoger beroep tussen Merkurbau-Grundstücksverwer-
tungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundverkehrsaufbe-              De president van het Hof van Justitie van de Europese
tragte van het Land Salzburg en de Grundverkehrslandeskom-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2000 de
mission van het Land Salzburg, anderzijds, het Hof van                doorhaling in het register gelast van zaak C-525/99 (verzoek
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     prejudiciële beslissing): Neubau GmbH en H. Bogensberger.
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12        (1) PB C 79 van 18.3.2000.
tot en met 14 van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997
in de versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in
het Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond wenst te
verwerven, daartoe een kennisgevings- en goedkeuringsproce-
dure moet volgen, waardoor in casu een door het gemeen-
schapsrecht gegarandeerde fundamentele vrijheid van de
rechtsverkrijger is geschonden?
                                                                                Doorhaling van zaak C-38/00 (1)
                                                                                (2000/C 302/43)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione — Sezioni                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
unite civile — van 9 juni 2000 om een prejudiciële                    doorhaling in het register gelast van zaak C-38/00 (verzoek
beslissing in het geding tussen Fonderie oficine Meccani-             van de Deputy Traffic Commissioner, North Western Traffic
che Tacconi SpA en HWS Heinrich Wagner Sinto Ma-                      Area, om een prejudiciële beslissing): Openbaar onderzoek
                       schinenfabrik GmbH                             betreffende A. T. Joseph, handeldrijvend onder de naam
                                                                      Woodcroft Haulage.
                         (Zaak C-334/00)
                         (2000/C 302/41)                              (1) PB C 122 van 29.4.2000.
De Corte Suprema di Cassazione — Sezioni unite civile —
heeft bij beschikking van 9 juni 2000, ingekomen ter griffie


title: Zaak T-370/17: Beroep ingesteld op 12 juni 2017 — KPN/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/47

         Beroep ingesteld op 12 juni 2017 — KPN/Commissie
   (Zaak T-370/17)
   (2017/C 249/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: KPN BV (Den Haag, Nederland) (vertegenwoordigers: P. van Ginneken en G. Béquet, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C (2016) 5165 def. van de Europese Commissie van 3 augustus 2016 waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de interne markt en de EER-overeenkomst overeenkomstig artikel 6, lid 2, van verordening nr. 139/2004 van de Raad in zaak M. 7978 — Vodafone/Liberty Global/Dutch JV;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar de Commissie voor verder onderzoek op de voet van artikel 10, lid 5, van verordening nr. 139/2004 van de Raad;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van de markt voor sportgerelateerde inhoud, en dat de mededingingsanalyse van de Commissie daardoor ongefundeerd is.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat sportgerelateerde inhoud niet substitueerbaar is en voor abonnees essentieel is. Volgens verzoekster betekent dit dat sportgerelateerde inhoud (en met name must-have sportgerelateerde inhoud) essentieel is voor aanbieders van TV-programma’s die (onder meer) op markten voor TV-diensten willen concurreren.

                           —

                           Verzoekster voert verder aan dat de Commissie, door tot een ander oordeel te komen, een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van de markt(en) voor sportgerelateerde inhoud. Volgens verzoekster hebben deze fouten in de afbakening van de markt gevolgen voor de verdere beoordeling van de Commissie in dit besluit en uiteindelijk ook voor de eindbeslissing van de Commissie om de fusie toe te staan.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de Commissie een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling ten aanzien van de prikkel om op de markt voor de wholesale levering van Premium Pay TV Sportkanalen de input af te schermen.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat Ziggo vóór de fusie al in staat was en een prikkel ondervond om must-have inhoud af te schermen van concurrenten. Volgens verzoekster wist de Commissie dit, en de fusie maakt het dus mogelijk om die afscherming uit te breiden naar nieuwe markten zoals die voor gecombineerde bundels voor vaste en mobiele diensten („fixed-mobile multiplay bundles”).

                           —

                           Verzoekster voert eveneens aan dat de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat de consumptie van inhoud op mobiele apparaten beperkt is en deze markten dus niet zouden worden getroffen door de fusie. Verder heeft de Commissie ten onrechte geoordeeld dat de markten voor gecombineerde bundels voor vaste en mobiele diensten („fixed-mobile multiplay bundles”) zich in Nederland slechts nog in een pril stadium bevinden, aldus verzoekster.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie dus ten onrechte de conclusie getrokken dat de fusie geen negatieve gevolgen zou hebben wat betreft de afscherming van sportgerelateerde inhoud op de markten voor gecombineerde bundels voor vaste en mobiele diensten („fixed-mobile multiplay bundles”).

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie niet heeft gemotiveerd waarom de joint venture niet geprikkeld zou worden om de toegang tot must-have inhoud af te schermen van downstreamconcurrenten.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de in de vorige middelen besproken bevindingen van de Commissie onvoldoende zijn gemotiveerd.


title: Zaak T-507/11: Beroep ingesteld op 26 september 2011 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/18

         Beroep ingesteld op 26 september 2011 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
   (Zaak T-507/11)
   2011/C 362/26
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Abrar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Peek & Cloppenburg (Hamburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 februari 2011 in zaak R 262/2005-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Peek & Cloppenburg” voor diensten van klasse 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Peek & Cloppenburg

      Oppositiemerk of -teken: ander ouder teken, namelijk de in Duitsland geldige handelsnaam „Peek & Cloppenburg”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien het gebruik van het jongere merk „Peek & Cloppenburg” niet kan worden verboden en er geen sprake is van een recht om het gebruik van dit merk op het gehele Duitse grondgebied te verbieden overeenkomstig § 12 MarkenG (Duitse merkenwet), alsmede schending van artikel 76, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep een beslissing van het Duitse Bundesgerichtshof en het kracht van gewijsde van een uitspraak in de Duitse procedure tot nietigverklaring van het merk had moeten afwachten.@verordening nr. 207/2009@


title: Zaak C-387/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ancona — Italië) — MI.VER Srl, Daniele Antonelli/Provincia di Macerata (Afvalstoffen — Begrip voorlopige opslag — Richtlijn 75/442/EEG — Beschikking 2000/532/EEG — Mogelijkheid afvalstoffen te vermengen die onder verschillende codes vallen — Begrip gemengde verpakkingen )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ancona — Italië) — MI.VER Srl, Daniele Antonelli/Provincia di Macerata
   (Zaak C-387/07) (1)

   (Afvalstoffen - Begrip „voorlopige opslag’ - Richtlijn 75/442/EEG - Beschikking 2000/532/EEG - Mogelijkheid afvalstoffen te vermengen die onder verschillende codes vallen - Begrip „gemengde verpakkingen’)
   (2009/C 32/12)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Ancona
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MI.VER Srl, Daniele Antonelli

      Verwerende partij: Provincia di Macerata
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Ancona — Uitlegging van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39) en van beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG en beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad (PB L 226, blz. 3) — Begrip „voorlopige opslag” — Bevoegdheid van de producent om onder verschillende codes van de Europese Afvalcatalogus van beschikking 2000/532/EG vallende afvalstoffen te mengen
   Dictum

               1)

               Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003 en beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, onder a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen, verzetten er zich niet tegen dat de producent van afvalstoffen afvalstoffen die onder verschillende codes van de bij beschikking 2000/532 gevoegde lijst vallen, bij voorlopige opslag voorafgaande aan inzameling op de plaats van productie vermengt. De lidstaten zijn evenwel gehouden maatregelen te nemen om de producent van afvalstoffen te verplichten de afvalstoffen bij voorlopige opslag voorafgaande aan inzameling op de plaats van productie te sorteren en afzonderlijk op te slaan op basis van de codes van deze lijst, indien zij dergelijke maatregelen noodzakelijk achten om de doelstellingen van artikel 4, eerste alinea, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, te bereiken.

               2)

               Wanneer de nationale regeling de bij beschikking 2000/532 gevoegde afvalstoffenlijst overneemt, kan code 15 01 06 „gemengde verpakkingen” worden gebruikt voor afvalstoffen van verpakkingen uit verschillende materialen, die zijn samengevoegd.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Hogere voorziening, op 24 juli 1995 ingesteld door Europees Parlement tegen het arrest, op 30 mei 1995 in zaak T-289/94 tussen A. Innamorati en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-254/95 P)

text:
14 . 10 . 95          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 268/ 1 1
A. Verordening ( EEG ) nr . 3477/93 werd door de Commis             3 . Bij een ontkennend antwoord op ook deze vraag: kan
     sie niet aan het Comité van beheer voor tabak voorge               een publiekrechtelijk lichaam zich met een rechtstreeks
     legd als ontwerp voor een regeling met terugwerkende                beroep op artikel 4 , leden 1 en 2 juncto lid 5 , van
     kracht .                                                            Richtlijn 77/338/EEG teweerstellen tegen toepassing
                                                                         van een nationale bepaling, ook wanneer toepassing van
B. Schending van Verordening ( EEG ) nr . 3813/92 van de                 de regeling in die richtlijn wegens de aftrek van
     Raad en onvoldoende motivering van Verordening                      voorbelasting indirect een gunstig, maar voor het
     ( EEG ) nr. 3477/93 van de Commissie.                               overige een nadelig effect heeft ?
C. Schending van artikel 3 , lid 1 , tweede alinea , sub IV, van
     Verordening ( EEG ) nr. 727/70 van de Raad, zoals
     gewijzigd bij artikel 1 van Verordening 1329/90 van de
     Raad .
D. Schending van artikel 39 , lid 1 , sub c , EG-Verdrag.
                                                                     Hogere voorziening, op 24 juli 1995 ingesteld door Euro
E. Schending van het beginsel, dat de handelingen van de             pees Parlement tegen het arrest, op 30 mei 1995 in zaak
     Gemeenschappen geen terugwerkende kracht hebben .               T-289/94 tussen A. Innamorati en Europees Parlement
                                                                     gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
F. Schending van het beginsel van gerechtvaardigd ver                             Gemeenschappen ( Derde Kamer)
     trouwen .                                                                            ( Zaak C-254/95 P)
                                                                                ( 95/C 268/24 )
G. Schending van het beginsel van gelijke behandeling van
     ondernemingen van de Gemeenschap .
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
H. Misbruik van bevoegdheid .                                        op 24 juli 1 995 hogere voorziening ingesteld door Europees
                                                                     Parlement, vertegenwoordigd door M. Peter en J. L. Rufas
                                                                     Quintana als gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te
                                                                     Luxemburg op het secretariaat-generaal van het Europees
                                                                     Parlement, Kirchberg, tegen het arrest, op 30 mei 1 995 in
Verzoek van het Bundesfinanzhof — Elfde Senat — van                  zaak T-289/94 tussen A. Innamorati en Europees Parlement
21 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
aanhangige geding tussen Finanzamt Augsburg-Stadt en                 Gemeenschappen ( Derde Kamer ).
                   Marktgemeinde Welden
                       ( Zaak C-247/95 )                             Requirant concludeert dat het den Hove behage :
                          ( 95/C 268/23 )
                                                                     — te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste
Bij beschikking van 21 maart 1995 (ingekomen ter griffie                 aanleg op 30 mei 1995 in zaak T-289/94 tussen A.
van het Hof van Justitie op 17 juli 1995 ) heeft het                     Innamorati en Europees Parlement gewezen (');
Bundesfinanzhof — Elfde Senat — in het aldaar aanhangige
geding tussen Finanzamt Augsburg-Stadt en Marktge                   — de door het Europees Parlement in eerste aanleg gefor
meinde Welden, het Hof van Justitie van de Europese                       muleerde vorderingen , te weten :
 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de volgende vragen :                                                — het beroep ongegrond te verklaren ,
                                                                          — kosten rechtens,
 1 . Staat artikel 4, lid 5 , vierde alinea , van Richtlijn
      77/388/EEG ( PB 1977 , L 145 , blz . 1 ) de Lid-Staten toe ,    — toe te wijzen en over de voor het Hof opgekomen kosten
     werkzaamheden die van belasting zijn vrijgesteld, maar               naar wijsheid te beslissen .
      waarbij keuze voor belastingheffing mogelijk is, in het
      geval van publiekrechtelijke lichamen te behandelen als
      werkzaamheden die zij „ als overheid " verrichten, hoe         Middelen en voornaamste argumenten :
      wel zij die werkzaamheden uitoefenen onder dezelfde
      juridische voorwaarden en op dezelfde wijze als parti          Schending van het gemeenschapsrecht, inzonderheid mis
      culiere economische subjecten ?                                 kenning of verkeerde uitlegging van de rechtspraak van het
                                                                      Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg ter zake van
 2 . Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: kan het          de motivering van administratieve besluiten; een jury van
      in artikel 13 , C, tweede alinea , van Richtlijn 77/            een vergelijkend onderzoek is niet verplicht mededeling te
      388/EEG bedoelde recht om voor belastingheffing te              doen van de „ criteria " of parameters die zij voor de
      kiezen, zodanig worden beperkt dat handelingen in de            verbetering van een schriftelijke proef mocht vaststellen.
      zin van artikel 13 , C, eerste alinea , van Richtlijn
      77/388/EEG wanneer zij door publiekrechtelijke licha           (M PB nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 , blz . 15 .
      men worden verricht, alleen onder bepaalde voorwaar
      den als handelingen van een ondernemer worden
       behandeld ?


title: Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door B. Laga tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-93/95)

text:
12 . 8 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/25
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    Ffr. 543 871,13 , of de tegenwaarde in ecu, met rente
                    VAN EERSTE AANLEG                                      vanaf de datum van instelling van dit beroep en
                         van 21 uni 1995                                   kapitalisatie van de rente ;
in zaak T-3 70/94 : J. Vigel tegen Commissie van de Europese          — verweerster te veroordelen tot betaling van Ffr . 66 000 ,
                       Gemeenschappen (')                                  of de tegenwaarde in ecu, ter zake van onverhaalbare
(Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit —                       kosten;
                     Bevorderingsprocedure)
                           ( 95/C 208/55 )                            — verweerster in alle kosten te verwijzen .
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-370/94, J. Vigel , ambtenaar van de Commissie
                                                                      Verzoeker, beherend vennoot van een „ groupement agricole
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Bergen                     d'exploitation en commun " ( GAEC ), had in 1978 een
( Nederland ), vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 premie ontvangen voor de omschakeling van de melkpro
kantore van L. Schiltz, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
                                                                      duktie naar de produktie van rund- of schapevlees . In 1991
                                                                      werd hem een specifieke referentiehoeveelheid toegekend
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek           krachtens Verordening ( EEG ) nr . 857/84 en werd hem op de
kende tot nietigverklaring van de kennisgeving aan het                voet van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 een schadevergoe
                                                                      ding aangeboden van Ffr . 543 871,13 . Het Office National
personeel nr. EP/A/637 van het Gemeenschappelijk centrum
voor onderzoek te Petten ( Nederland ) van 20 april 1994
                                                                      Interprofessionel du lait ( ONILAIT ) weigerde evenwel de
                                                                      betaling ervan, op grond dat de specifieke referentiehoeveel
waaruit blijkt, dat verzoeker niet voorkomt op de lijst van
                                                                      heid niet als definitief kon worden beschouwd , daar hij niet
 personeelsleden die voor het bevorderingsjaar 1994 in
                                                                      persoonlijk de melkproduktie had hervat. In 1992 hadden
 aanmerking komen voor een bevordering of voor een extra
                                                                      de vennoten van de GAEC besloten tot oprichting van een
 salaristrap, alsmede tot toekenning van 75 000 BFR en
                                                                      société civile d'exploitation agricole ( SCEA ) zonder rechts
 250 000 BFR ter vergoeding van de morele en materiële
                                                                      persoonlijkheid .
 schade die verzoeker heeft geleden, heeft het Gerecht
 ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
 dent, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas, rechters;                Volgens verzoeker berust die weigering op een onjuiste
 griffier: H. Jung, op 21 juni 1995 een beschikking gegeven,          beoordeling van de feiten door de bevoegde autoriteit.
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                  Gezien de bestaande juridische situatie moet worden aan
                                                                      genomen, enerzijds dat de enige werkelijke rechthebbende
  1 ) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                   op de oorspronkelijk toegekende referentiehoeveelheid
                                                                      EARL BENIN is, waaraan alle voor de produktie noodza
 2 ) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                     kelijke activa waren overgedragen, en met name het
                                                                      pachtrecht op de boerderij , en anderzijds dat de omzetting
  (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                              van EARL BENIN in een SCEA niet tot het ontstaan van een
                                                                      nieuwe rechtspersoon heeft geleid .
                                                                      De beslissing berust derhalve op een verkeerde uitlegging
                                                                       van de begrippen bedrijf en producent in de zin van
  Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door R. Bébin tegen               artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 . Bovendien
          Commissie van de Europese Gemeenschappen                    was de oprichting van EARL BENIN en de omzetting ervan
                          ( Zaak T-84/95 )                             in een SCEA enkel een „ noodzakelijke structurele aanpas
                                                                       sing " in de zin van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 ,
                             ( 95/C 208/56 )                           waardoor de greep op de melkproduktie geenszins werd
                                                                       aangetast .
                         (Procestaai: Frans)
  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  schappen is op 16 maart 1995 beroep ingesteld tegen
  Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
   Bébin, beherend vennoot van S.C.F..A. R.D.M. , wonende te
   Le Rheu ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door P. Olive,              Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door B. Laga tegen
   advocaat te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
   burg ten kantore van A. May , advocaat aldaar, Grand Rue                                    ( Zaak T-93/95 )
   31 .
                                                                                ( 95/C 208/57 )
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
   — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
        veroordelen tot betaling aan R. Bébin, in zijn hoedanig
        heid van beherend vennoot van S.C.E.A. R.D.M. , en ten          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
        gunste van deze vennootschap, van een bedrag van                schappen is op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen Com
 ---pagebreak--- Nr . C 208/26           NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
missie van de Europese Gemeenschappen door B. Laga,                 Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door J.-P. Landuyt
mede-exploitant van de Gaec Landuyt-Laga, te Grisolles                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit, advocaat                                ( Zaak T-94/95 )
te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue 31 .                                            ( 95/C 208/58 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.-P.
      veroordelen tot betaling van de schadevergoeding voor        Landuyt, mede-exploitant van de Gaec Landuyt-Laga , te
      zien in het voorstel voor verordening 93/C 157/12 van         Grisolles ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit,
      de Raad van 13 mei 1993 , en te bepalen dat zij dit bedrag    advocaat te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxem
      bijgevolg overeenkomstig die verordening dient vast te        burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue
                                                                    31 .
      stellen;
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— te vermeerderen met rente ad 8% vanaf 19 mei 1992
      krachtens artikel 12 van die verordening;                     — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                         veroordelen tot betaling van de schadevergoeding voor
                                                                         zien in het voorstel voor verordening 93/C 157/12 van
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                         de Raad van 13 mei 1993 , en te bepalen dat zij dit bedrag
      veroordelen tot betaling van een bedrag van FF 50 000              bijgevolg overeenkomstig die verordening dient vast te
      ( of de tegenwaarde in ecu ) ter zake van onverhaalbare            stellen;
      kosten, alsmede tot betaling van alle andere kosten .
                                                                    — te vermeerderen met rente ad 8% vanaf 19 mei 1992
                                                                         krachtens artikel 12 van die verordening;
 Middelen en voornaamste argumenten                                 — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                         veroordelen tot betaling van een bedrag van Ffr. 50 000
                                                                         ( of de tegenwaarde in ecu ) ter zake van onverhaalbare
 Verzoeker, een landbouwproducent, was een niet-leverings               kosten, alsmede tot betaling van alle andere kosten .
 verbintenis aangegaan in het kader van Verordening ( EEG )
 nr. 1078/77. In 1989 werd hem een voorlopige specifieke            Middelen en voornaamste argumenten
 referentiehoeveelheid toegekend en werd hem een vergoe
 dingsvoorstel gedaan op de voet van Verordening ( EEG )            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 nr. 2187/93 . In zijn beroep staat centraal de weigering van       met die in zaak T-93/95 Laga .
 het Office National Interprofessionnel du Lait ( ONILAIT)
 tot betaling van de schadevergoeding, op grond dat zijn
 specifieke referentiehoeveelheid niet als definitief kon wor
 den beschouwd , daar hij de melkproduktie niet persoonlijk
 had hervat zoals bepaald in artikel 3 , lid 3 , van Verordening    Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door Enosi Tsimento
  ( EEG ) nr . 857/84 .                                             viomichanion Ellados (ETE ) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
 Deze beslissing berust op een onjuiste beoordeling van de                                  ( Zaak T-103/95 )
  feiten door de bevoegde autoriteiten . Verzoeker stelt terzake                                ( 95/C 208/59 )
 het volgende : Doordat het besluit van de prefect waarbij
  hem een voorlopige specifieke referentiehoeveelheid was                                 (Procestaai: Grieks)
  toegestemd , op zich had laten wachten, waren de wissel
  bouwgronden van zijn bedrijf met een oppervlakte van               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  188 ha 20 ca, geëxploiteerd door de Gaec Landuyt-Laga ,            schappen is op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen
  reeds ingezaaid met tarwe en koolzaad, terwijl voor de             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Enosi
  voedering van het rundvee mais had moeten worden                   Tsimentoviomichanion Ellados ( ETE ), te Athene, vertegen
  verbouwd . Hij had zich toen genoodzaakt gezien melkvee            woordigd door I. Georgakis en M. Gkolfinopoulou, advo
  bij te huren, omdat hij niet meer tijdig een kudde kon             caten te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
  formeren . Een dergelijke tijdelijke huur is geenszins onge       bij T. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 . .
  woon . Bovendien staat vast, dat hij over de noodzakelijke
  installaties voor de melkproduktie beschikte , terwijl voorts      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
  blijkens het Uriane-analyserapport deze koeien tot zijn
  bedrijf behoorden.                                                 — Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 no
                                                                          vember 1994 inzake een procedure op grond van
                                                                          artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126 en
                                                                          33.322 — Cement) (*), nietig te verklaren voor zover zij
                                                                          verzoekster betreft;