title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juni 2001 in zaak C-118/00 (verzoek van het Arbeidshof te Bergen om een prejudiciële beslissing): Gervais Larsy tegen Rĳksinstituut voor de sociale verzekering der zelfstandigen (RSVZ) ("Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1248/92 — Ouderdomspensioenen — Anti-cumulatievoorschriften — Niet-tegenwerpbaarheid ingevolge arrest Hof van Justitie — Beperking van gevolgen — Gekwalificeerde schending van gemeenschapsrecht")

text:
C 227/4                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            11.8.2001
      dienstbetrekking wordt betaald, vormt een beloning die binnen                           ARREST VAN HET HOF
      de werkingssfeer van genoemd artikel 119 en van zichtlijn
      75/117 valt; gelijke belonı́ng moet niet alleen ten aanzien van
                                                                                (Eerste kamer)
      een globale beoordeling van de aan de werknemers toegekende
      voordelen, maar ook ten aanzien van ieder afzonderlijk bestand-
      deel van de beloning verzekerd zijn;                                                         van 28 juni 2001
—     het feit dat de vrouwelijke werknemer die stelt het slachtoffer te  in zaak C-118/00 (verzoek van het Arbeidshof te Bergen
      zijn van discriminatie op grond van geslacht en de met haar         om een prejudiciële beslissing): Gervais Larsy tegen Rijks-
      vergeleken mannelijke collega in dezelfde functiegroep zijn         instituut voor de sociale verzekering der zelfstandigen
      ingedeeld volgens de voor hun functie geldende collectieve                                        (RSVZ) (1)
      overeenkomst, is op zichzelf niet voldoende om te concluderen
      dat de twee werknemers gelijke arbeid verrichten of arbeid          („Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1248/92 — Ouder-
      waaraan gelijke waarde wordt toegekend in de zin van                domspensioenen — Anti-cumulatievoorschriften — Niet-
      artikel 119 van het Verdrag en artikel I van richtlijn 75/117,      tegenwerpbaarheid ingevolge arrest Hof van Justitie —
      opat deze omstandigheid slechts één van de mogelijke aanwijzin-     Beperking van gevolgen — Gekwalificeerde schending van
      gen is dat aan dit criterium is voldaan;                                                   gemeenschapsrecht”)
—     als algemene regel geldt, dat de werknemer die het slachtoffer                                (2001/C 227/06)
      meent te zijn van discriminatie, dient te bewijzen dat hij een
      lagere beloning ontvangt dan de werkgever aan zijn collega van
      het andere geslacht betaalt, en dat hij in feite gelijke of                                   (Procestaal: Frans)
      gelijkwaardige arbeid verricht, vergelijkbaar met de arbeid die
      zijn bij de vergelijking betrokken collega verricht; de werkgever
      heeft in dat geval niet alleen de mogelijkheid te betwisten dat de  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      voorwaarden voor toepassing van het beginsel van gelijke                                      dentie van het Hof)
      beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers in het
      concrete geval zijn vervuld, hij kan ook objectieve gronden
      aanvoeren die niets van doen hebben met discriminatie op grond      In zaak C-118/00, betreffende een verzoek aan het Hof
      van geslacht, om het vastgestelde verschil in beloning te           krachtens artikel 234 EG van het Arbeidshof te Bergen (België),
      rechtvaardigen;                                                     in het aldaar aanhangige geding tussen Gervais Larsy en
                                                                          Rijksinstituut voor de sociale verzekering der zelfstandigen
                                                                          (RSVZ) om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
—     een verschil in beloning kan worden gerechtvaardigd door            artikel 95 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad
      omstandigheden die in de voor de betrokken werknemers               van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale
      geldende collectieve overeenkomst niet in aanmerking zijn           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
      genomen, mits het gaat om objectieve gronden die niets van          op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat-
      doen hebben met discriminatie op grond van geslacht en              sen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
      beantwoorden aan het evenredigheidsbeginsel;                        (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
                                                                          blz. 6), gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de
                                                                          Raad van 30 april 1992 (PB L 136, blz. 7), alsmede over de
—     in geval van arbeid in tijdloon kan een verschil in de beloning     voorwaarden voor de aansprakelijkheid van een lidstaat voor
      die aan twee werknemers van verschillend geslacht voor eenzelfde    door schendingen van het gemeenschapsrecht aan particulie-
      functie of gelijkwaardige arbeid bij hun aanstelling is toegekend,  ren veroorzaakte schade, heeft het Hof (Eerste kamer), samen-
      niet worden gerechtvaardigd door factoren die eerst na de           gesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rappor-
      indiensttreding van de betrokken werknemers bekend zijn             teur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
      geworden en eerst in de loop van de uitvoering van de               H. von Holstein, adjunct-griffier, op 28 juni 2001 een arrest
      arbeidsovereenkomst kunnen worden beoordeeld, zoals een             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      verschil in persoonlijke arbeidscapaciteit van de betrokkenen of
      in de kwaliteit van de prestaties van de ene werknemer in           1)    Artikel 95 bis, leden 4 tot en met 6, van verordening (EEG)
      vergelijking met die van zijn collega.                                    nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                                toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers
                                                                                en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
                                                                                de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en
                                                                                bijgewerkt bij verordening (EEGJ nr. 2001/83 van de Raad
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                        van 2 juni 1983, gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92
                                                                                van de Raad van 30 april 1992, is niet van toepassing op een
                                                                                verzoek om herziening van een rustpensioen waarvan het bedrag
                                                                                krachtens een in een lidstaat geldend anti-cumulatievoorschrift
                                                                                is beperkt op grond dat de begunstigde tevens een restpensioen
                                                                                ontvangt van het bevoegde orgaan van een andere lidstaat,
                                                                                wanneer het verzoek om herziening is gebaseerd op andere
                                                                                bepalingen dan die van verordening nr. 1248/92.
 ---pagebreak--- 11.8.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 227/5
2)    Het feit dat het bevoegde orgaan van een lidstaat artikel 95 bis,    1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      leden 4 tot en met 6, van verordening nr. 1408/71 toepast op               rechtelijke maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te
      een verzoek om herziening van een rustpensioen, en daarbij de              voldoen aan richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en
      terugwerkende kracht van de herziening in het nadeel van de                de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn
      betrokkene beperkt, vormt een gekwalificeerde schending van                89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van
      het gemeenschapsrecht, aangezien artikel 95 bis, leden 4 tot en            bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de
      met 6, van verordening nr. 1408/71 niet van toepassing is op               lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,
      het betrokken verzoek, en voorts uit een vóór de beschikking van         is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn
      het bevoegde orgaan gewezen arrest van het Hof volgt, dat dit              op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
      orgaan een anti-cumulatievoorschrift van die lidstaat verkeerd
      had toegepast, zonder dat uit dat arrest kan worden afgeleid dat     2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
      de terugwerkende kracht van de herziening kon worden beperkt.
                                                                           (1) PB C 163 van 10.6.2000.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 3 juli 2001
                           (Vierde kamer)
                                                                           in zaak C-378/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                          van 21 juni 2001                                               schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Staatssteun — Artikel 93, lid 2, tweede
in zaak C-119/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           alinea, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, tweede alinea,
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                                                                           EG) — Verplichting om in kader van Maribel bis/ter-regeling
                                                                           toegekende steun terug te vorderen — Onmogelijkheid van
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 97/36/EG                                                uitvoering”)
tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG — Coördinatie van
bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de                                          (2001/C 227/08)
lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactivitei-
                                 ten”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 227/07)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-378/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Rozet) tegen Koninkrijk België (gemach-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tigde: A. Snoecx, bijgestaan door G. van Gerven en K. Coppen-
                          dentie van het Hof)                              holle), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
                                                                           Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijn de
In zaak C-119/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   nodige maatregelen vast te stellen om bij de begunstigde
pen (gemachtigde: K. Banks) tegen Groothertogdom Luxem-                    ondernemingen de steun terug te vorderen die is toegekend in
burg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een verzoek aan              het kader van de Maribel bis/ter-regeling; die bij beschikking
het Hof om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg                97/239/EG van de Commissie van 4 december 1996 betreffen-
door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te              de steunmaatregelen van de Belgische regering in het kader
nemen en/of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen               van de Maribel bis/ter-regeling (PB 1997, L 95, blz. 25), hem
aan richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad               officieel ter kennis gebracht op 20 december 1996, onwettig
van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van                en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-
de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke                 klaard, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem
en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de                rusten ingevolge artikel 189, vierde alinea, EG-Verdrag (thans
uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 202,                    artikel 249, vierde alinea, EG), alsmede de artikelen 2 en 3 van
blz. 60), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-            die beschikking, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer),                    volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet,
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,                     R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters;
D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von Bahr, rechters;                     advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau,
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 21 juni          afdelingshoofd, op 3 juli 2001 een arrest gewezen waarvan
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-293/12: Arrest van het Gerecht van 11 juni 2014 — Syria International Islamic Bank/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Kennelijke beoordelingsfout — Bewijslast — Verzoek om schadevergoeding” )

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/9

         Arrest van het Gerecht van 11 juni 2014 — Syria International Islamic Bank/Raad
   (Zaak T-293/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Kennelijke beoordelingsfout - Bewijslast - Verzoek om schadevergoeding”))
   2014/C 245/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syria International Islamic Bank PJSC (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: G. Laguesse en J.-P. Buyle, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en D. Gicheva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012 van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 165, blz. 20, rectificatie PB 2012, L 173, blz. 27), en van uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 165, blz. 80), voor zover zij verzoekster betreffen en, ten tweede, een verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012 van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, wordt nietig verklaard, voor zover zij Syria International Islamic Bank PJSC betreft.

               2)

               Uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, wordt nietig verklaard, voor zover het Syria International Islamic Bank betreft.

               3)

               Het verzoek om schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               4)

               Syria International Islamic Bank draagt een vierde van haar eigen kosten.

               5)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en drie vierde van de kosten van Syria International Islamic Bank.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Zaak C-290/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Oreste Della Rocca/Poste Italiane SpA (Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 2 — Werkingssfeer van raamovereenkomst — Uitzendbureau — Terbeschikkingstelling aan inlener van uitzendkrachten — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Oreste Della Rocca/Poste Italiane SpA
   (Zaak C-290/12) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 2 - Werkingssfeer van raamovereenkomst - Uitzendbureau - Terbeschikkingstelling aan inlener van uitzendkrachten - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd)
   2013/C 156/24
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oreste Della Rocca

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Napoli — Uitlegging van clausules 2 en 5 van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Werkingssfeer –Toepasselijkheid van de richtlijn op uitzendbureaus — Mogelijkheid voor deze ondernemingen om opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde duur met de uitzendkrachten te sluiten om redenen die de tijdelijke duur van de arbeidsbetrekking tussen de uitzendkracht en de inlener rechtvaardigen

      Dictum

   Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, en de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die in de bijlage bij die richtlijn is opgenomen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij noch op de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd tussen een uitzendkracht en een uitzendbureau noch op de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd tussen een dergelijke kracht en een inlener van toepassing zijn

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-412/11: Beroep ingesteld op 28 juli 2011 — Maharishi Foundation/BHIM (TRANSCENDENTAL MEDITATION)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/41

         Beroep ingesteld op 28 juli 2011 — Maharishi Foundation/BHIM (TRANSCENDENTAL MEDITATION)
   (Zaak T-412/11)
   2011/C 282/78
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Maharishi Foundation Ltd (St. Helier, Jersey) (vertegenwoordiger: A. Meijboom, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 maart 2011 in zaak R 1293/2010-2 te vernietigen;

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „TRANSCENDANTAL MEDITATION” voor goederen en diensten van de klassen 16, 41, 44 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8246647

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor een deel van de goederen en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en verwijzing van de zaak naar de onderzoeksafdeling voor nader onderzoek

      Aangevoerde middelen: Verzoekster voert vier middelen aan: (i) schending van de artikelen 75 en 7, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep niet uitdrukkelijk heeft beslist op basis van artikel 7, lid 1, sub a, van voormelde verordening, maar niettemin heeft overwogen dat het merk „TRANSCENDANTAL MEDITATION” generiek is; (ii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft beslist dat het merk ieder onderscheidend vermogen mist; (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het merk uitsluitend bestaat uit aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van kenmerken van de goederen of diensten waarvoor verzoekster het merk heeft aangevraagd; (iv) schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het merk niet als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt, onderscheidend vermogen heeft verkregen voor de waren of diensten waarvoor inschrijving is aangevraagd.


title: Zaak T-75/10: Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2012 — Embraer e.a./Commissie

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/23

         Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2012 — Embraer e.a./Commissie
   (Zaak T-75/10) (1)

   2012/C 273/39
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-251/15: Beroep ingesteld op 14 mei 2015 — Espírito Santo Financial (Portugal)/ECB

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/34

         Beroep ingesteld op 14 mei 2015 — Espírito Santo Financial (Portugal)/ECB
   (Zaak T-251/15)
   (2015/C 245/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Espírito Santo Financial (Portugal), SGPS, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: R. Oliveira, N. Cunha Barnabé en S. Estima Martins, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Verzoekster concludeert tot:

               —

               nietigverklaring van het door de Europese Centrale Bank (ECB) op 4 maart 2015 krachtens artikel 8, lid 3, van besluit ECB/2004/3 genomen stilzwijgende besluit (hierna: „stilzwijgend besluit”) houdende weigering van volledige toegang tot het besluit van de ECB van 1 augustus 2014 waarbij Banco Espírito Santo S.A.’s status van tegenpartij op het gebied van het monetaire beleid van het Eurosysteem is geschorst en deze bank is verplicht om haar schuld jegens het Eurosysteem volledig terug te betalen ten belope van 10 miljard EUR, alsook tot alle documenten die in het bezit zijn van de ECB en op enigerlei wijze verband hielden met dat besluit;

               —

               nietigverklaring van het door de ECB op 1 april 2015 genomen uitdrukkelijke besluit (hierna: „uitdrukkelijk besluit”) tot weigering van volledige toegang tot de voornoemde documenten;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, dat het stilzwijgende besluit betreft: schending van de motiveringsplicht

                           —

                           Verzoekster stelt dat de ECB met dit besluit de motiveringplicht heeft geschonden, aangezien zij niet heeft aangegeven waarom zij geen volledige toegang tot de gevraagde ECB-documenten heeft verleend. Derhalve moet dit besluit nietig worden verklaard.

               2.

               Tweede middel, dat het uitdrukkelijke besluit betreft: schending van de motiveringsplicht in verband met het besluit van de Raad van bestuur

                           —

                           Verzoekster betoogt dat het uitdrukkelijke besluit tot weigering van toegang tot de gevraagde informatie nietig dient te worden verklaard wegens schending van de motiveringsplicht, voor zover (i) in dat besluit slechts algemene overwegingen waren opgenomen met betrekking tot aangevoerde uitzonderingen van artikel 4 van besluit ECB/2004/3, en daarin het bijzonder (ii) niet werd toegelicht waarom de uitzondering van artikel 4, lid 1, onder a), eerste streepje, van besluit ECB/2004/3 rechtvaardigde dat verzoeksters recht van toegang werd beperkt.

               3.

               Derde middel, dat het uitdrukkelijke besluit betreft: schending van artikel 4, lid 1, onder a, eerste, tweede en zevende streepje, van besluit ECB/2004/3.

               4.

               Vierde middel, dat het uitdrukkelijke besluit betreft: schending van artikel 4, lid 2, van besluit ECB/2004/3, in verband met de besluiten van de Raad van bestuur.

               5.

               Vijfde middel, dat het uitdrukkelijke besluit betreft: schending van de motiveringsplicht, in verband met de voorstellen van de Directie van de ECB.

                           —

                           Verzoekster stelt dat het uitdrukkelijke besluit nietig moet worden verklaard wegens schending van de motiveringsplicht. Immers, in dit besluit (i) worden enkel algemene overwegingen betreffende de aangevoerde uitzonderingen van artikel 4 van besluit ECB/2004/3 aangehaald, (ii) worden geen specifieke redenen gegeven voor de weigering om toegang te verlenen tot specifieke door verzoekster gevraagde informatie, (iii) wordt niet gemotiveerd waarom de informatie op grond van artikel 4, lid 1, onder a), zevende streepje, van besluit ECB/2004/3 niet wordt vrijgegeven, (iv) wordt niet gemotiveerd waarom de informatie op grond van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van besluit ECB/2004/3 niet wordt vrijgegeven, (v) wordt niet gemotiveerd waarom de informatie op basis van artikel 4, lid 3, van besluit ECB/2004/3 niet wordt vrijgegeven.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juli 1999 in zaak C-215/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek ("Niet-nakoming - Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten - Verzuim van lidstaat de in artikel 6 van richtlijn bedoelde programma's vast te stellen")

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 333/9
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                           van 8 juli 1999                                                             van 8 juli 1999
in zaak C-203/98: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-215/98: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk België (1)                                     schappen tegen Helleense Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Artikelen 6 en 52 EG-Verdrag (thans,                     („Niet-nakoming — Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen
na wijziging, artikelen 12 EG en 43 EG) — Luchtvaart —                     en accu’s die gevaarlijke stoffen bevatten — Verzuim van
               Registratie van de luchtvaartuigen”)                        lidstaat de in artikel 6 van richtlijn bedoelde programma’s
                                                                                vast te stellen”)
                          (1999/C 333/17)
                                                                                (1999/C 333/18)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-203/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Koninkrijk België (ge-                 In zaak C-215/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
machtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek aan het Hof                 pen (gemachtigde: M. Condou-Durande) tegen Helleense Repu-
om vast te stellen, dat het Koninkrijk België, door voor de                bliek (gemachtigden: A. Samoni-Rantou en N. Dafniou), betref-
registratie van luchtvaartuigen in België van communautaire                fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
ondernemers een verblijf of vestiging van één jaar in die staat            Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn in
te verlangen en hun de gevraagde vluchtvergunningen te                     artikel 6 van richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart
weigeren, en door aldus op ongerechtvaardigde of buitenspori-              1991 inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke stoffen bevat-
ge wijze het tijdelijk of permanent verrichten van diensten op             ten (PB L 78, blz. 38) bedoelde programma’s op te stellen en
het gebied van de luchtvaart, andere dan vervoer, te belemme-              in te dienen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
ren, de krachtens de artikelen 6, 52 en 59 EG-Verdrag (thans,              op haar rustende verplichtingen, heeft het Hof (Vijfde kamer,
na wijziging, artikelen 12 EG, 43 EG en 49 EG) op hem                      samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                   P. Jann, C. Gulmann (rapporteur), D. A. O. Edward en
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-           L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
president, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters;            R. Grass, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 8 juli 1999            dictum luidt als volgt:
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1) Door niet binnen de gestelde termijn de in artikel 6 van richtlijn
1) Door de registratie van luchtvaartuigen in België van communau-              91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen
     taire ondernemers een verblijf of vestiging van één jaar in die            en accu’s die gevaarlijke stoffen bevatten bedoelde programma’s
     staat te verlangen, is het Koninkrijk België de krachtens de               op te stellen, heeft de Helleense Republiek niet voldaan aan de
     artikelen 6 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12            ingevolge dat artikel op haar rustende verplichtingen.
     EG en 43 EG) op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2) De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.
2) Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                                (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak T-194/10: Arrest van het Gerecht van 8 november 2012 — Hongarije/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Verordening (EG) nr. 607/2009 — Database E-Bacchus — Inschrijving van beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblast’ Tokaj” , met als land van oorsprong Slowakije — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/18

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2012 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-194/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Verordening (EG) nr. 607/2009 - Database E-Bacchus - Inschrijving van beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblast’ Tokaj”, met als land van oorsprong Slowakije - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 399/31
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Fazekas, M. Fehér en K. Szíjjártó, vervolgens M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima, V. Bottka en M. Vollkommer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de inschrijving van de beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblast’ Tokaj” die met als land van oorsprong Slowakije is opgenomen in het elektronische register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen voor wijn (database E-Bacchus)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Hongarije zal zijn eigen kosten, alsmede die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Slowaakse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Verzoek van het Tribunal de police de Luxembourg van 2 april 1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen R. Kieffer en R. Thill (Zaak C-114/96)

text:
Nr . C 158/8           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1 . 6 . 96
     bijslagen toepasselijke voorschriften ook dan blijvend                  gedetailleerde aangiften te verzamelen betreffende al
     gelding heeft, wanneer de aanspraak op wezenrente                       hun intracommunautaire importen en exporten , een
     weliswaar aanvankelijk in de volgens deze bepaling                      krachtens de artikelen 30 en 34 EEG-Verdrag verboden
     bevoegde Lid-Staat ( hier: woonland ) bestond, doch later               maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve
     wegens het bereiken van een leeftijdsgrens is vervallen ,               beperking van het goederenverkeer tussen de Lid-Staten
     terwijl in een andere Lid-Staat, waarvan de voorschrif                 in ?
     ten voor de verzekerde eveneens van toepassing zijn
     geweest, bij toepassing van artikel 79 van Verordening             2 . Vormt de verplichting om zowel in het land van
     ( EEG ) nr. 1408/71 ook na dat tijdstip een aanspraak op                herkomst van de uitgevoerde goederen als in het land
     wezenrente zou bestaan, of worden in een dergelijk geval               van bestemming de uit hoofde van het Intrastat-stelsel
     andere voorschriften van toepassing overeenkomstig                     verlangde gegevens te verstrekken, waarbij de weigering
     artikel 78 , lid 2 , sub b ), ii ) van Verordening ( EEG )             om de verlangde gegevens aan de centrale dienst voor
     nr . 1408/71 ?
                                                                            statistiek en economisch onderzoek door te geven, naar
                                                                            Luxemburgs recht strafbaar is, voor de marktdeelne
2.   Behoort tot de voordelen van de sociale zekerheid die
                                                                            mers een ongerechtvaardigde dwangmaatregel die
     voor wezen niet verloren mogen gaan door de omstan                    onevenredig is met het nagestreefde doel van algemeen
     digheid dat een in het nationale recht opgenomen                       belang, en is zij derhalve in strijd met artikel 3 B, derde
     overeenkomst tussen twee Lid-Staten op grond van de                    alinea, EEG-Verdrag, ingevoegd bij artikel G, sub 5 , van
     inwerkingtreding van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71                   het Verdrag betreffende de Europese Unie , getekend te
     haar toepasselijkheid heeft verloren, ook het vooruit                 Maastricht op 7 februari 1992 ?
     zicht, een reeds door een andere Lid-Staat met toepas
     sing van een dergelijke overeenkomst toegekende
     wezenrente gedurende langere tijd ( bij voorbeeld in               (M PB nr . L 316 , 16 . 11 . 1991 , blz . 1 .
     geval van studie of beroepsopleiding na de leeftijd van
     18 jaar ) te ontvangen dan de wezenrente die krachtens
     de overeenkomstig artikel 78 , lid 2 , sub b ), van
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 toepasselijke voor
     schriften moet worden toegekend ?
3 . In geval van een bevestigend antwoord op vraag 2 :
     Kunnen wezen die reeds vóór de inwerkingtreding van               Verzoek van de Tullilautakunta van 27 maart 1996 om een
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 krachtens het recht van                 prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy
     een Lid-Staat en met toepassing van een tussen twee                                         ( Zaak C- 1 15/96 )
     Lid-Staten gesloten sociale-zekerheidsovereenkomst een                                         ( 96/C 158/ 18
     recht op wezenrente hadden, dit recht opnieuw doen
     gelden, wanneer een aanvankelijk krachtens de overeen
     komstig artikel 78 , lid 2, sub b ), van Verordening ( EEG )      De Tullilautakunta heeft bij beschikking van 27 maart
     nr . 1408/71 toepasselijke voorschriften van een andere            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     Lid-Staat bestaand recht op uitkeringen is vervallen ?             10 april 1996 , in de zaak Outokumpu Oy, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(') PB 1971 , L 149 , blz . 2 .                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                        1 . Moet de over elektriciteit te betalen belasting als een
                                                                            door de artikelen 9 en 12 EG-Verdrag verboden
                                                                            invoerrecht of heffing van gelijke werking worden
                                                                            aangemerkt, wanneer de elektriciteitsaccijns op uit
Verzoek van het Tribunal de police de Luxembourg van                        andere Lid-Staten ingevoerde elektriciteit wordt gehe
2 april 1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar                    ven op basis van de tijdens de belastingperiode door de
       dienende strafzaak tegen R. Kieffer en R. Thill                      afnemer afgenomen hoeveelheid elektriciteit, terwijl de
                        ( Zaak C-l 14/96 )                                  belasting op in het binnenland geproduceerde elektrici
                            ( 96/C 158/ 17 )                                teit wordt geheven op basis van de in de belastingperiode
                                                                            geproduceerde hoeveelheid ?
Het Tribunal de police de Luxembourg heeft bij vonnis van
2 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               Is het voor de beoordeling van de zaak van belang, dat de
op 9 april 1996 , in de aldaar dienende strafzaak tegen R.                  belasting verschilt voor op verschillende wijzen gepro
Kieffer en R. Thill, het Hof van Justitie van de Europese                   duceerde elektriciteit ? Over de met kernenergie gepro
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                      duceerde elektriciteit wordt een belasting van 2,4 p/kWh
over de navolgende vragen :                                                 geheven en over de ingevoerde elektriciteit moet een
                                                                            belasting van 2,2 p/kWh worden betaald . Bij hydro
1 . Voert Verordening ( EEG ) nr. 3330/91 van de Raad van                   elektriciteit wordt een belasting van 0,4 p/kWh gehe
                                                                            ven .
     7 november 1991 ('), door de Lid-Staten te verplichten
     bij alle ondernemingen die de vastgestelde uitsluitings-,
    assimilatie-, en vereenvoudigingsdrempels overschrij              2 . Moet het onder 1 uiteengezette belastingstelsel worden
    den,                                                                    aangemerkt als een in artikel 95 EG-Verdrag bedoeld


title: Zaak T-169/14: Beroep ingesteld op 17 maart 2014 — Ferring/BHIM — Kora Corporation (Koragel)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/28

         Beroep ingesteld op 17 maart 2014 — Ferring/BHIM — Kora Corporation (Koragel)
   (Zaak T-169/14)
   2014/C 151/35
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kora Corporation Ltd (Swords, Ierland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 januari 2014 in zaak R 721/2013-4 vernietigen;

               —

               verweerder en interveniënte, mocht zij interveniëren, verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Koragel” voor waren van klasse 5 –gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 490 027

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „CHORAGON” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerk nr. 8 695 314

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak T-423/03

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/45

         Doorhaling van zaak T-423/03 (1)

   (2004/C 228/108)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-423/03: Elisabeth Saskia Smit tegen Europol.

      (1)   PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-64/16: Arrest van het Gerecht van 18 januari 2017 — Wieromiejczyk/EUIPO (Tasty Puff) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Tasty Puff — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/28

         Arrest van het Gerecht van 18 januari 2017 — Wieromiejczyk/EUIPO (Tasty Puff)
   (Zaak T-64/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Tasty Puff - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 063/38)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Michał Wieromiejczyk (Pabianice, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Śliwińska en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 november 2015 (zaak R 3058/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Tasty Puff als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Michał Wieromiejczyk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak C-593/12: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 24 oktober 2013 — Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Focus Magazin Verlag GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordmerk Color Focus — Vordering tot nietigverklaring van houder van gemeenschapswoordmerk Focus — Nietigverklaring — Afstand — Artikel 149 van Reglement voor de procesvoering — Hogere voorziening zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/6

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 24 oktober 2013 — Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Focus Magazin Verlag GmbH
   (Zaak C-593/12) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk Color Focus - Vordering tot nietigverklaring van houder van gemeenschapswoordmerk Focus - Nietigverklaring - Afstand - Artikel 149 van Reglement voor de procesvoering - Hogere voorziening zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing))
   2014/C 102/07
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lancôme parfums et beauté & Cie (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde, R. Schweizer, Rechtsanwalt), Focus Magazin Verlag GmbH (vertegenwoordiger: R. Schweizer, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 5 oktober 2012 in zaak T-204/10, Lancôme/BHIM, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep door de houder van het woordmerk „COLOR FOCUS” voor waren van klasse 3 ingesteld en strekkende tot vernietiging van beslissing R 238/2009-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 11 februari 2010 houdende verwerping van het beroep tegen de toewijzing door de nietigheidsafdeling van de vordering tot nietigverklaring van dat merk, ingesteld door de houder van het gemeenschapswoordmerk „FOCUS” voor waren van klasse 3 — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende merken — Normaal gebruik van ouder merk — Rechtsmisbruik

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Lancôme parfums et beauté & Cie wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak C-2/15 SA: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2015 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias/Europese Commissie (Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag onder de Europese Commissie)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2015 — ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias/Europese Commissie
   (Zaak C-2/15 SA) (1)

   ((Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag onder de Europese Commissie))
   (2016/C 038/24)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (vertegenwoordiger: S. Paliou, dikigoros)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en R. Lyal, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Doorhaling van zaak C-210/99

text:
C 366/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               18.12.1999
               Doorhaling van zaak C-92/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-185/99 (1)
                       (1999/C 366/43)
                                                                                (1999/C 366/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/99:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-185/99
Republiek.                                                         (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X, Y en Z.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-151/99 (1)
                       (1999/C 366/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-151/99:                     Doorhaling van zaak C-186/99 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                                (1999/C 366/48)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/99
                                                                   (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X.
               Doorhaling van zaak C-31/99 (1)
                       (1999/C 366/45)
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-31/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-210/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/49)
               Doorhaling van zaak  C-32/99 (1)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                       (1999/C 366/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-210/99:
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              togdom Luxemburg.
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Doorhaling van zaak C-8/04

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/32

         Doorhaling van zaak C-8/04 (1)

   (2006/C 60/63)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 december 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-8/04 (verzoek van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing): E. Bujara tegen Inspecteur der Belastingdienst Limburg.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-306/11: Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Schwenk Zement/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/29

         Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Schwenk Zement/Commissie
   (Zaak T-306/11)
   2011/C 238/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schwenk Zement KG (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Raible, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie C(2011) 2367 def. van 30 maart 2011 (zaak COMP/39520 — cement en aanverwante producten) nietig verklaren;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht veroordelen om de kosten van verzoekster te dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Onevenredigheid van de vorm van de beschikking
               De bestreden beschikking schendt het evenredigheidsbeginsel omdat de beschikking de eerste tegen verzoekster gerichte onderzoekshandeling is en verzoekster bereid was om inlichtingen te verschaffen.

                           —

                           Het klopt dat verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) geen hiërarchie vaststelt tussen een eenvoudig verzoek om inlichtingen en een bevel tot inlichtingen. Dit doet echter niet eraan af dat het evenredigheidsbeginsel bij de keuze van de onderzoekshandeling moet worden nageleefd.

                           —

                           Een verzoek om inlichtingen overeenkomstig artikel 18, lid 2, van verordening nr. 1/2003 is in vergelijking tot het bevel tot inlichtingen overeenkomstig artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003 een milder middel dat bij een onderneming die bereid is om inlichtingen te verstrekken even efficiënt is.

               2)

               Tweede middel: Schending van artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003
               De bestreden beschikking voldoet niet aan de voorwaarden van de rechtsgrondslag van artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003.

                           —

                           De Commissie noemt geen concreet feit dat aan verzoekster wordt verweten en de informatie die met het verzoek om inlichtingen wordt gevorderd houdt geenszins verband met het beweerde feit dat ten laste wordt gelegd.

                           —

                           Het verzoek om inlichtingen is daarom niet noodzakelijk in het onderzoek van Commissie. Aan de hand van de gevraagde informatie kan niet worden bewezen dat het kartelrecht is geschonden.

               3)

               Derde middel: Onevenredigheid van de gestelde termijn
               De termijn van twee weken om vraag 11 te beantwoorden was voor verzoekster niet voldoende.

                           —

                           De Commissie heeft de termijn om vraag 11 te beantwoorden in de bestreden beschikking zonder motivering ten opzichte van de termijn van de ontwerpbeschikking verkort van twee maanden naar twee weken.

                           —

                           Het was voor verzoekster onmogelijk om binnen de termijn van twee weken tijdig te antwoorden. Toch heeft de Commissie categorisch geweigerd de termijn te verlengen.

                           —

                           In het licht van de omvang van de gevorderde informatie, de verwikkelingen bij het verzamelen van de informatie en de individuele situatie van verzoekster, was een langere termijn absoluut noodzakelijk.

               4)

               Vierde middel: Onvoldoende motivering van de bestreden beschikking
               De bestreden beschikking is niet regelmatig gemotiveerd.

                           —

                           Uit de bestreden beschikking kan niet worden afgeleid welk feit verzoekster wordt verweten. Evenmin kan eruit worden afgeleid wat het verband is tussen de gevraagde informatie en het beweerde verweten feit.

                           —

                           Bovendien is zowel de voor de beantwoording van vraag 11 gestelde termijn, als de verkorting van de termijn uit de ontwerpbeschikking van twee maanden naar twee weken niet voldoende gemotiveerd.

               5)

               Vijfde middel: Schending van de rechten van de verdediging van verzoekster
               Op grond van de tijdsdruk die de Commissie heeft veroorzaakt zijn verzoeksters rechten van verweer, in het bijzonder haar bescherming tegen eventuele zelfbeschuldiging, geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 maart 2005 in zaak C-449/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Beheer van afvalstoffen — Afvalstortplaats te Saint-Laurent du Maroni — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 10 maart 2005
   in zaak C-449/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Beheer van afvalstoffen - Afvalstortplaats te Saint-Laurent du Maroni - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG)
   (2005/C 115/10)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-449/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 24 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en B. Stromsky) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Petrausch), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 10 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door na te laten een vergunning af te geven voor de exploitatie van de stortplaats voor huishoudelijk en daarmee gelijkgesteld afval op het grondgebied van de gemeente Saint-Laurent du Maroni, Frans-Guyana,

                           —

                           door niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat de afvalstoffen op deze plaats nuttig worden toegepast of worden verwijderd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en

                           —

                           door niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te waarborgen dat de exploitant van die stortplaats zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen of deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler,

                           —

                           heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 9, 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2.

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak C-347/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Rewe Zentralfinanz eG, rechtsopvolger onder algemene titel van ITS Reisen GmbH/Finanzamt Köln-Mitte (Vrijheid van vestiging — Vennootschapsbelasting — Onmiddellijke verrekening van verlies van moedervennootschap — Verlies uit afschrijving op waarde van deelnemingen in dochtervennootschappen die in andere lidstaten zijn gevestigd)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Rewe Zentralfinanz eG, rechtsopvolger onder algemene titel van ITS Reisen GmbH/Finanzamt Köln-Mitte
   (Zaak C-347/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vennootschapsbelasting - Onmiddellijke verrekening van verlies van moedervennootschap - Verlies uit afschrijving op waarde van deelnemingen in dochtervennootschappen die in andere lidstaten zijn gevestigd)
   (2007/C 96/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Köln
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rewe Zentralfinanz eG, rechtsopvolger onder algemene titel van ITS Reisen GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Köln-Mitte
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Finanzgericht Köln — Uitlegging van artikel 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), artikel 58 (thans artikel 48 EG) en van artikel 73 B (thans artikel 56 EG) — Nationale wettelijke regeling inzake vennootschapsbelasting, die voor ingezeten moedervennootschappen de mogelijkheid beperkt om verliezen uit afschrijvingen op deelnemingen in dochterondernemingen die fiscaal in andere lidstaten zijn gevestigd, te verrekenen
   Dictum
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin een moedervennootschap in een niet-ingezeten dochtervennootschap een deelneming bezit die haar een zodanige invloed op de besluiten van deze buitenlandse dochtervennootschap verleent dat zij de activiteiten ervan kan bepalen, verzetten de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) zich tegen een regeling van een lidstaat waarbij de mogelijkheid voor een in deze staat gevestigde moedervennootschap om het verlies uit afschrijvingen op de waarde van haar deelnemingen in in andere lidstaten gevestigde dochtervennootschappen fiscaal af te trekken, wordt beperkt.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-401/00: Beroep, op 3 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 355/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.12.2000
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                              dat het den Hove behage:
                                                                      —      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
—     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen              ingevolge de artikelen 7, 6 en 14 van richtlijnen
      de gestelde termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke             75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen                afvalstoffen (1), zoals gewijzigd bij richtlijnen
      aan richtlijn 97/8/EG van de Commissie van 7 februari                  91/156/EEG (2) en 91/689/EEG (3) van de Raad van
      1997 tot wijziging van richtlijn 74/63/EEG van de Raad                 18 maart en 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
      inzake ongewenste stoffen en producten in diervoe-                     afvalstoffen, en 94/62/EG van het Europees Parlement en
      ding (1), de krachtens artikel 2 van richtlijn 97/8/EG op              de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                        en verpakkingsafval (4), op hem rustende verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen, voor zover de bevoegde Luxemburgse
                                                                             autoriteiten geen beheersplannen voor afvalstoffen, daar-
—     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                             onder begrepen gevaarlijke afvalstoffen en verpakkingsaf-
                                                                             val, hebben vastgesteld, of, subsidiair, deze plannen,
                                                                             voorzover die zouden zijn opgesteld, niet aan de Commis-
                                                                             sie hebben meegedeeld;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —      het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
                                                                             wijzen.
Artikel 249 EG (ex artikel 189 van het EG-Verdrag), volgens
hetwelk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te
bereiken resultaat voor elke lidstat waarvoor zij is bestemd,         Middelen en voomaamste argumenten
houdt voor de lidstaten de verplichting in, de in de richtlijnen
bepaalde omzettingstermijn in acht te nemen. Die omzettings-
termijn is verstreken op 30 juni 1998 zonder dat de Franse            Artikel 249 EG (ex artikel 189 van het EG-Verdrag) bepaalt,
Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn voor         dat een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
de uitvoering van de in de conclusies van de Commissie                resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, wat
vermelde richtlijnen.                                                 inhoudt dat de lidstaten zich dienen te houden aan de in de
                                                                      richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. Deze termijn is
                                                                      verstreken zonder dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                      nodige bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen aan de in
(1) PB L 48 van 19.2.1997, blz. 30.                                   de conclusies van de Commissie vermelde richtlijnen.
                                                                      ( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
                                                                      ( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                      ( 3) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                      ( 4) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.
Beroep, op 3 november 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                                     Doorhaling van zaak C-271/98 (1)
                        dom Luxemburg
                                                                                (2000/C 355/37)
                         (Zaak C-401/00)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
                         (2000/C 355/36)                              doorhaling in het register gelast van zaak C-271/98 (verzoek
                                                                      van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om
                                                                      een prejudiciële beslissing): Salvat Editores SA tegen J. Antonio
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Serrano Garrido.
op 3 november 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door R. Tricot, lid van haar juridische         (1) PB C 278 van 5.9.1998.
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-159/04: Beroep, op 24 april 2004 ingesteld door Davide Rovetta tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/13

         Beroep, op 24 april 2004 ingesteld door Davide Rovetta tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-159/04)
   (2004/C 179/25)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 april 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Davide Rovetta, vertegenwoordigd door Maurizio Gambardella, avvocato.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 14 mei 2003 houdende indeling van verzoeker in de rang B5/3 en afwijzing van zijn verzoek D/77/03 om hem in de rang B4 in te delen,

               —

               nietig te verklaren het in het antwoord op klacht R/563/03 vervatte besluit houdende afwijzing van het verzoek om toegang te verkrijgen tot de handelingen van het paritair indelingscomité,

               —

               de vergoeding van de morele schade die verzoeker door het bestreden besluit heeft geleden vast te stellen op het symbolische bedrag van 1 euro,

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling, met terugwerkende kracht tot de datum van zijn indiensttreding, van het bedrag dat verzoeker zou toekomen indien hij in de rang B4 was ingedeeld, waarbij de salaristrap door het tot aanstelling bevoegd gezag moet worden vastgesteld,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Davide Rovetta, ambtenaar bij het directoraat-generaal Belastingen en douane-unie, verzocht het tot aanstelling bevoegd gezag na beëindiging van zijn proeftijd om krachtens artikel 31 van het Statuut te worden aangesteld in een hogere rang van de loopbaan, dat wil zeggen in de rang B4. In zijn verzoek merkte hij op dat hij ook was aangenomen om de functie van jurist uit te oefenen bij het Directoraat-generaal belastingen en douane-unie, eenheid A3 „Juridische zaken en toezicht op de toepassing van de communautaire bepalingen”.
   Na een negatief antwoord van het tot aanstelling bevoegd gezag te hebben ontvangen en in de rang B5/3 te zijn aangesteld, diende hij uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht tegen dit besluit in, waarop een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing volgde.
   In zijn bij het Gerecht ingesteld beroep concludeert verzoeker tot nietigverklaring van dit afwijzende besluit en van het voorafgaande indelingsbesluit alsmede van het besluit om hem niet de gevraagde toegang tot de handelingen van het paritair indelingscomité te verlenen.
   Verzoeker stelt dat deze besluiten in strijd zijn met de artikelen 25 en 31 van het Statuut en met de rechtspraak van het Hof en het Gerecht ter zake. Voorts zijn zij genomen in strijd met wezenlijke vormvoorschriften, ontoereikend gemotiveerd en bevatten zij een kennelijke beoordelingsfout. Bovendien is het basisindelingsbesluit van 1983, zoals gewijzigd bij het besluit van 7 februari 1996, in deze zaak niet toegepast.
   Ten slotte stelt verzoeker dat het systeem van delegatie van de bevoegdheden van het tot aanstelling bevoegd gezag door het college, in het kader van de indeling, wegens schending van de beginselen van evenredigheid, transparantie en behoorlijk bestuur onwettig is.


title: Zaak T-335/15: Arrest van het Gerecht van 29 september 2016 — Universal Protein Supplements/EUIPO (Afbeelding van een bodybuilder) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een bodybuilder weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/39

         Arrest van het Gerecht van 29 september 2016 — Universal Protein Supplements/EUIPO (Afbeelding van een bodybuilder)
   (Zaak T-335/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat een bodybuilder weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Universal Protein Supplements Corp. (New Brunswick, New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. O’Neill en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 maart 2015 (zaak R 2958/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving als Uniemerk van een beeldteken dat een bodybuilder weergeeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Universal Protein Supplements Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak C-229/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Paris — Frankrijk) — Diana Mayeur/Ministère de la santé et des solidarités (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Artikel 23 van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad — Vrijheid van vestiging — Erkenning van diploma's, titels en verworven ervaring — Situatie van onderdaan van derde staat, houdster van door die derde staat afgegeven en door een lidstaat gehomologeerd diploma geneeskunde, die toestemming vraagt voor de uitoefening van haar beroep als arts in een andere lidstaat, waar zij rechtmatig verblijft met haar echtgenoot, die onderdaan is van deze laatste lidstaat)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Paris — Frankrijk) — Diana Mayeur/Ministère de la santé et des solidarités
   (Zaak C-229/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Artikel 23 van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad - Vrijheid van vestiging - Erkenning van diploma's, titels en verworven ervaring - Situatie van onderdaan van derde staat, houdster van door die derde staat afgegeven en door een lidstaat gehomologeerd diploma geneeskunde, die toestemming vraagt voor de uitoefening van haar beroep als arts in een andere lidstaat, waar zij rechtmatig verblijft met haar echtgenoot, die onderdaan is van deze laatste lidstaat)
   (2008/C 92/17)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal administratif de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Diana Mayeur

      Verwerende partij: Ministère de la santé et des solidarités
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif de Paris — Uitlegging van artikel 23 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Wederzijdse erkenning van diploma's en vrijheid van vestiging — Verplichting om rekening te houden met alle diploma's, certificaten en andere titels en met de relevante ervaring van de belanghebbende — Situatie van de onderdaan van een derde staat, houdster van een door deze derde staat afgegeven en door een lidstaat gehomologeerd diploma geneeskunde, die toestemming vraagt voor de uitoefening van haar beroep als arts in een andere lidstaat, waar zij rechtmatig verblijft met haar echtgenoot, die gemeenschapsonderdaan is.
   Dictum
   Artikel 23 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, staat er niet aan in de weg dat een lidstaat een onderdaan van een derde staat die de echtgenote is van een gemeenschapsonderdaan die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer, het recht ontzegt de bepalingen van gemeenschapsrecht inzake de wederzijdse erkenning van diploma's en de vrijheid van vestiging in te roepen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar toelating wordt gevraagd om een gereglementeerd beroep te mogen uitoefenen, hoeven op grond van voormeld artikel geen rekening te houden met alle diploma's, certificaten en andere titels — zelfs niet indien zij buiten de Europese Unie zijn behaald maar wel in een andere lidstaat zijn erkend — en met relevante ervaring van de betrokkene, door de uit die titels en ervaring blijkende bekwaamheden te vergelijken met de door de nationale regeling verlangde kennis en bekwaamheden.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-297/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen — Duitsland) — strafzaken tegen Gjoko Filev, Adnan Osmani (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op grondgebied verblijven — Richtlijn 2008/115/EG — Artikel 11, lid 2 — Terugkeerbesluit dat gepaard gaat met inreisverbod — Duur van inreisverbod in beginsel beperkt tot vijf jaar — Nationale regeling volgens welke inreisverbod voor onbepaalde tijd geldt indien geen verzoek om beperking wordt ingediend — Artikel 2, lid 2, sub b — Onderdanen van derde landen die verplicht zijn tot terugkeer als strafrechtelijke sanctie of als gevolg van strafrechtelijke sanctie — Niet-toepassing van richtlijn)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/31

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen — Duitsland) — strafzaken tegen Gjoko Filev, Adnan Osmani
   (Zaak C-297/12) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op grondgebied verblijven - Richtlijn 2008/115/EG - Artikel 11, lid 2 - Terugkeerbesluit dat gepaard gaat met inreisverbod - Duur van inreisverbod in beginsel beperkt tot vijf jaar - Nationale regeling volgens welke inreisverbod voor onbepaalde tijd geldt indien geen verzoek om beperking wordt ingediend - Artikel 2, lid 2, sub b - Onderdanen van derde landen die verplicht zijn tot terugkeer als strafrechtelijke sanctie of als gevolg van strafrechtelijke sanctie - Niet-toepassing van richtlijn)
   2013/C 344/53
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Laufen

      Partijen in de strafzaak

   Gjoko Filev, Adnan Osmani

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Laufen — Uitlegging van de artikelen 2, lid 2, sub b, en 11, lid 2, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98) — Terugkeerbesluit waarbij de toegang tot het nationale grondgebied wordt ontzegd — Maximumduur van dit inreisverbod — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan vreemdelingen ten aanzien van wie een besluit tot verwijdering is genomen de toegang tot het nationale grondgebied voor onbepaalde duur wordt ontzegd en schending van dit inreisverbod wordt bestraft met een boete of met een gevangenisstraf tot drie jaar — Te late omzetting van de richtlijn — Bepalingen van de richtlijn met rechtstreekse werking — In nationale wettelijke regeling voorziene mogelijkheid dat een verzoek kan worden ingediend om de gevolgen van het inreisverbod te beperken in de tijd — Inreisverbod in dat geval beperkt tot vijf jaar, tenzij de betrokken vreemdeling strafrechtelijk is veroordeeld of een bedreiging vormt voor de openbare orde en de openbare veiligheid — Onderdanen van derde landen ten aanzien van wie meer dan vijf jaar geleden een besluit tot verwijdering is genomen

      Dictum

               1)

               Artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling, zoals § 11, lid 1, van het Gesetz über den Aufenthalt, die Erwerbstätigkeit und die Integration von Ausländern im Bundesgebiet (wet op het verblijf, de beroepswerkzaamheden en de integratie van vreemdelingen op het grondgebied van de Bondsrepubliek), die voor de toekenning van de beperking van de duur van een inreisverbod vereist dat de betrokken onderdaan van een derde land een aanvraag indient om een dergelijke beperking te verkrijgen.

               2)

               Artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een inbreuk op een verbod om het grondgebied van een lidstaat binnen te komen en aldaar te verblijven, welk verbod is opgelegd meer dan vijf jaar vóór ofwel de datum waarop de betrokken onderdaan van een derde land opnieuw die lidstaat is binnengekomen, ofwel de datum waarop de nationale regeling tot omzetting van deze richtlijn in werking is getreden, tot een strafrechtelijke sanctie leidt, tenzij deze onderdaan een ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de nationale veiligheid.

               3)

               Richtlijn 2008/115 moet aldus worden uitgelegd dat deze eraan in de weg staat dat een lidstaat bepaalt dat een uitzettings- of verwijderingsmaatregel die minstens vijf jaar voorafgaat aan het tijdvak tussen de datum waarop deze richtlijn had moeten zijn omgezet en de datum waarop deze omzetting daadwerkelijk is verricht, later opnieuw als basis kan dienen voor strafvervolgingen, wanneer voornoemde maatregel was gebaseerd op een strafrechtelijke sanctie in de zin van artikel 2, lid 2, sub b, van de richtlijn en die lidstaat heeft gebruikgemaakt van de mogelijkheid waarin deze bepaling voorziet.

      (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak T-471/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Edison/EUIPO (EDISON)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/39

         Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Edison/EUIPO (EDISON)
   (Zaak T-471/17)
   (2017/C 309/52)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Edison SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. Boscariol de Roberto, D. Martucci en I. Gatto, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „EDISON” — inschrijvingsaanvraag nr. 3 315 991

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2017 in zaak R 1355/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste uitsluiting van klasse 4 van „elektriciteit” omdat elektriciteit niet valt onder „brandstoffen (met inbegrip van motorbenzine) en brandstoffen voor verlichtingsdoeleinden” in de zin van de achtste editie van de Classificatie van Nice.


title: Zaak C-267/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst — Beperkingen — Directe belastingen — Niet-ingezeten belastingplichtigen — Verplichting tot aanstelling van fiscaal vertegenwoordiger)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-267/09) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst - Beperkingen - Directe belastingen - Niet-ingezeten belastingplichtigen - Verplichting tot aanstelling van fiscaal vertegenwoordiger)
   2011/C 186/03
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 18 EG en 56 EG — Verplichting voor niet-ingezeten belastingplichtigen tot aanwijzing van een fiscaal vertegenwoordiger

      Dictum

               1)

               Door artikel 130 van de Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Singulares (wet betreffende de inkomstenbelastingen van natuurlijke personen) aan te nemen en te handhaven, volgens hetwelk niet-ingezeten belastingplichtigen ertoe verplicht zijn in Portugal een fiscaal vertegenwoordiger aan te stellen wanneer zij inkomsten ontvangen waarvan aangifte moet worden gedaan, is de Portugese Republiek de krachtens artikel 56 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in drie vierde van alle kosten. De Europese Commissie wordt verwezen in het overige vierde.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak F-102/10: Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Geradon/Raad

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/64

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Geradon/Raad
   (Zaak F-102/10)
   ()
   2011/C 30/125
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Félix Geradon (Sint Pieters Leeuw, België) (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de afrekening betreffende de nabetaling van verzoekers bezoldiging over de periode van juli tot en met december 2009 en van de salarisafrekeningen die sinds 1 januari 2010 zijn opgesteld in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden op basis van verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 5 juli 2010 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen de afrekening betreffende de nabetaling van bezoldiging over de periode juli tot en met december 2009 en tegen zijn sinds 1 januari 2010 opgestelde salarisafrekeningen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten van de Raad tot opstelling van de afrekeningen betreffende de nabetaling van bezoldiging over de periode juli tot en met december 2009 en van de sinds 1 januari 2010 opgestelde salarisafrekeningen;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van de achterstallige bezoldiging, vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak T-189/15: Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2016 — TMG Landelijke Media en Willems/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Correspondentie tussen de Nederlandse autoriteiten en de Commissie over de jaarlijkse aanpassing van de bijdrage van Nederland aan de begroting van de Unie, uitgevoerd op basis van het bruto nationaal inkomen — Gedeeltelijke weigering van toegang — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/44

         Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2016 — TMG Landelijke Media en Willems/Commissie
   (Zaak T-189/15) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Correspondentie tussen de Nederlandse autoriteiten en de Commissie over de jaarlijkse aanpassing van de bijdrage van Nederland aan de begroting van de Unie, uitgevoerd op basis van het bruto nationaal inkomen - Gedeeltelijke weigering van toegang - Afdoening zonder beslissing”])
   (2016/C 098/58)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: TMG Landelijke Media BV (Amsterdam, Nederland) en Menzo Willems (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordigers: R. S. Le Poole en L. Broers, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 17 februari 2015 houdende gedeeltelijke weigering om Willems toegang te verlenen tot documenten betreffende correspondentie tussen de Commissie en de Nederlandse autoriteiten over de jaarlijkse aanpassing van de bijdrage van Nederland aan de begroting van de Europese Unie

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie zal naast haar eigen kosten de kosten van TMG Landelijke Media BV en de heer Menzo Willems dragen.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak T-110/10: Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Insula/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/40

         Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Insula/Commissie
   (Zaak T-110/10)
   2010/C 134/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-D. Simonet en P. Marsal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               vaststellen dat de vordering van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag van 84 120 EUR ongegrond is, en de Commissie derhalve te gelasten een creditnota voor een bedrag van 84 120 EUR af te geven;

               —

               vaststellen dat het beroep en zaak T-366/09 wegens verknochtheid voor de schriftelijke en de mondelinge behandeling dienen te worden gevoegd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep, dat is gegrond op een arbitragebeding, vraagt verzoeker het Gerecht vast te stellen dat de debetnota van 28 januari 2010, waarbij de Commissie ingevolge een accountantverslag van het OLAF de aan verzoeker betaalde voorschotten terugeist, niet in overeenstemming is met de bepalingen van de overeenkomst EL HIERRO (NNE5/2001/950), gesloten in het kader van een specifiek kaderprogramma inzake onderzoek en technologische ontwikkeling en van de voorstelling van Energie, Milieu en Duurzame Ontwikkeling.
   Verzoeker voert twee middelen aan.
   Met het eerste middel betwist hij de opeisbaarheid van de vordering, ingevolge de in 2005 gevoerde audit, van de Commissie.
   Met het tweede middel merkt hij op dat de Commissie, met de afgifte van de nieuwe debetnota, een inbreuk pleegt op haar contractuele verplichtingen, welke haar niet zouden toelaten om, meer dan zes jaar na de eerste betaling aan Insula en bij gebrek aan een betekening binnen de contractueel bepaalde termijn, bijkomende bewijsstukken te vragen.


title: Zaak C-263/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione, sezione tributaria (Italië) op 16 juni 2006 — Carboni e Derivati Srl/Ministero delle Finanze, en vervolgens Ministero dell'Economia e delle Finanze, alsmede Riunione Adriatica di Sicurtà SpA

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione, sezione tributaria (Italië) op 16 juni 2006 — Carboni e Derivati Srl/Ministero delle Finanze, en vervolgens Ministero dell'Economia e delle Finanze, alsmede Riunione Adriatica di Sicurtà SpA
   (Zaak C-263/06)
   (2006/C 224/36)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte Suprema di Cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Carboni e Derivati Srl

      Verweerder: Ministero delle Finanze, en vervolgens Ministero dell'Economia e delle Finanze, alsmede Riunione Adriatica di Sicurtà SpA
   Prejudiciële vraag
   „Kan de douanedienst volgens de beginselen van het communautaire douanerecht voor de toepassing van een antidumpingrecht, zoals dat wat bij beschikking 67/94/EGKS is ingesteld, uitgaan van de prijs van een verkoop van de zelfde waren die is voorafgegaan aan die op basis waarvan de douaneaangifte is gedaan, wanneer de koper een gemeenschapsonderdaan is of wanneer de verkoop hoe dan ook met het oog op invoer in de Gemeenschap is afgesloten?” (1)

      (1)  PB L 32, blz. 44.


title: Zaak C-14/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 januari 2014 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 januari 2014 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-14/14)
   2014/C 129/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient voor de toepassing van artikel 63 VWEU de vergelijking van een niet-ingezetene met een ingezetene in een geval als het onderhavige waarin op een dividenduitkering door de bronstaat dividendbelasting is ingehouden, zich mede uit te strekken tot de op de dividendinkomsten drukkende inkomstenbelasting, waarmee de dividendbelasting bij ingezetenen wordt verrekend?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, dient bij de beoordeling of de effectieve belastingdruk voor een niet-ingezetene hoger is dan de belastingdruk voor een ingezetene, een vergelijking te worden gemaakt van de ten laste van de niet-ingezetene ingehouden Nederlandse dividendbelasting met de door een ingezetene verschuldigde Nederlandse inkomstenbelasting berekend over het forfaitaire inkomen dat in het jaar van ontvangst van de dividenden kan worden toegerekend aan het totale bezit aan beleggingsaandelen in Nederlandse vennootschappen, of noopt het recht van de Europese Unie ertoe dat een andere vergelijkingsmaatstaf in aanmerking wordt genomen? Moet bij deze vergelijking ook het voor ingezetenen geldende heffingvrije vermogen in aanmerking worden genomen, en zo ja, in hoeverre (vgl. HvJ, 17 oktober 2013, Welte, C-181/12, V-N 2013/51.20.1)?

               3)

               Is, indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, bij de beoordeling of een eventueel discriminerende bronheffing rechtsgeldig wordt geneutraliseerd op grond van een door de bronstaat gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belastingen voldoende dat i) het desbetreffende belastingverdrag voorziet in een belastingvermindering in de woonstaat door middel van verrekening van de bronheffing en dat, hoewel deze mogelijkheid niet ongeclausuleerd is, ii) in het concrete geval de door de woonstaat verleende belastingvermindering, doordat slechts het netto ontvangen dividend wordt belast, voor volledige compensatie van het discriminerende deel van de bronheffing zorgt?