title: Zaak T-362/02: Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Muswellbrook Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM

text:
22.2.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 44/33
posterijen heeft begunstigd ten opzichte van verzoeksters,             Voor het overige komen de middelen en argumenten overeen
die juist op het gebied van aan mededinging onderworpen                met die welke in zaak T-351/02 zijn aangevoerd.
postdiensten concurreren met de Italiaanse posterijen.
( 1) PB L 282, blz. 29.
( 2) Beschikking van de Commissie betreffende maatregelen van de
     Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG (PB
     L 247, blz. 27).
                                                                       Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Muswell-
                                                                       brook Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Deutsche
Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                                         (Zaak T-362/02)
                          (Zaak T-361/02)
                                                                                (2003/C 44/64)
                           (2003/C 44/63)
                          (Procestaal: Duits)                                                 (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                 schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bahn AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door M. Schütte, Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende              door Muswellbrook Limited, te Dublin (Ierland), vertegenwoor-
te Luxemburg.                                                          digd door J. Casulá Oliver, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—      vast te stellen dat de Commissie, door geen beschikking
       te geven naar aanleiding van de bij verzoeksters klacht
       van 5 juli 2002 aan haar voorgelegde feiten, althans geen       —    te verklaren dat de beslissing van de eerste kamer van
       onderzoek inzake steunmaatregelen in te stellen, de                  beroep van het BHIM van 30 september 2002 (R16/
       krachtens de artikelen 87 en 88, lid 1, EG op haar                   2000-1) verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeen-
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                           schapsmerk, en in het bijzonder de artikelen 15, lid 2,
                                                                            sub a, en/of 42, leden 2 en 3, schendt voorzover daarbij
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                              wordt geoordeeld dat opposante niet het bewijs heeft
                                                                            geleverd dat het Spaanse merk nr. 88.222 in de vijf jaar
                                                                            voor de publicatie van de aanvraag om een gemeen-
                                                                            schapsmerk in de Gemeenschap normaal is gebruikt ter
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            onderscheiding van kledingstukken of confectie van
                                                                            klasse 25;
Het beroep heeft dezelfde oorsprong als zaak T-351/02
(Deutsche Bahn/Commissie).
                                                                       —    deze beslissing in haar geheel te vernietigen;
In het onderhavige beroep voert verzoekster aan dat de
                                                                       —    deze beslissing te herzien, en met name te verklaren dat
Commissie de krachtens de artikelen 87 en 88, lid 1, EG op
                                                                            de oppositie tegen de inschrijving van gemeenschapsmerk
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door, ofschoon
                                                                            nr. 278.028 ten gronde dient te worden beoordeeld en
daartoe overeenkomstig artikel 232, leden 2 en 3 EG, uitgeno-
                                                                            daarover uitspraak dient te worden gedaan, en als gevolg
digd, geen onderzoek in te stellen naar het eventuele
                                                                            daarvan bij hetzelfde arrest inschrijving van gemeen-
steunkarakter van § 4, lid 1, punt 3, sub a, van het Duitse
                                                                            schapsmerk nr. 278.028 te weigeren, of subsidiair te
Mineralölsteuergesetz of de verenigbaarheid ervan met de
                                                                            gelasten dat de zaak wordt teruggewezen naar de eerste
bepalingen van het EG-Verdrag inzake steunmaatregelen en
                                                                            kamer van beroep van het BHIM;
door hierover geen bindende beschikking te geven. Als een
dergelijke beschikking kan met name niet worden aangemerkt
de brief van de Commissie van 21 september 2002, en het                —    verweerder, en in voorkomend geval interveniënte, te
stilzitten van de Commissie wordt niet door objectieve gronden              verwijzen in alle kosten van deze procedure en van de
gerechtvaardigd.                                                            administratieve fases van oppositie en beroep.
 ---pagebreak--- C 44/34              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       22.2.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                          schapsmerk, en in het bijzonder de artikelen 15, lid 2,
                                                                            sub a, en/of 42, leden 2 en 3, schendt voorzover daarbij
Aanvrager van het ge-         NIKE INTERNATIONAL Ltd.                       wordt geoordeeld dat opposante niet het bewijs heeft
meenschapsmerk:                                                             geleverd dat het Spaanse merk nr. 88.222 in de vijf jaar
                                                                            voor de publicatie van de aanvraag om een gemeen-
Betrokken        gemeen-      woordmerk „NIKE” — aan-                       schapsmerk in de Gemeenschap normaal is gebruikt ter
schapsmerk:                   vraagnr. 278028 voor waren van                onderscheiding van kledingstukken of confectie van
                              klasse     25    „kledingstukken,             klasse 25;
                              schoeisel, hoofddeksels”
                                                                      —     deze beslissing in haar geheel te vernietigen;
Houder van het oppo-          verzoekster
sitiemerk of -teken in de                                             —     deze beslissing te herzien, en met name te verklaren dat
oppositieprocedure:                                                         de oppositie tegen de inschrijving van gemeenschapsmerk
                                                                            nr. 278.093 ten gronde dient te worden beoordeeld en
Oppositiemerk of -te-         Spaans woord- en beeldmerk
                                                                            daarover uitspraak dient te worden gedaan, en als gevolg
ken:                          nr. 88.222, samengesteld uit het              daarvan bij hetzelfde arrest inschrijving van gemeen-
                              woord „NIKE” en de afbeelding                 schapsmerk nr. 278.093 te weigeren, of subsidiair te
                              van de Griekse godin van de over-
                                                                            gelasten dat de zaak wordt teruggewezen naar de eerste
                              winning van Samothrace, voor                  kamer van beroep van het BHIM;
                              waren van klasse 25
Beslissing oppositieafde-     afwijzing van de aanvraag               —     verweerder, en in voorkomend geval interveniënte, te
ling:                                                                       verwijzen in alle kosten van deze procedure en van de
                                                                            administratieve fases van oppositie en beroep.
Beslissing kamer van be-      vernietiging van de beslissing van
roep:                         de oppositieafdeling en afwijzing
                              van de oppositie
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Middelen:                     onterechte of onjuiste toepassing
                              van de artikelen 15, lid 2, sub a,
                              en 43, leden 2 en 3, en overeen-
                                                                      De aanvrager van het gemeenschapsmerk, de houder van het
                              komstige bepalingen van verorde-
                                                                      oppositiemerk in de oppositieprocedure, de strekking van de
                              ning nr. 40/94 inzake het ge-
                                                                      beslissingen van de oppositieafdeling en de kamer van beroep
                              meenschapsmerk
                                                                      alsmede de middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde
                                                                      als die in zaak T-362/02, MUSWELLBROOK LIMITED/BHIM.
                                                                      Het betrokken gemeenschapsmerk is woordmerk „NIKE
                                                                      TOWN” — aanvraagnr. 278.093 voor waren van klasse 25
                                                                      „kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels”.
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Muswell-
brook Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                  de interne markt (BHIM)
                       (Zaak T-363/02)
                        (2003/C 44/65)
                                                                      Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Muswell-
                      (Procestaal: Spaans)                            brook Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Zaak T-364/02)
schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door Muswellbrook Limited, te Dublin (Ierland), vertegenwoor-                                   (2003/C 44/66)
digd door J. Casulá Oliver, advocaat.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te verklaren dat de beslissing van de eerste kamer van
      beroep van het BHIM van 30 september 2002 (R19/                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      2000-1) verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeen-           schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen het


title: Zaak C-302/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X/Minister van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Artikel 43 EG — Personenauto’s — Gebruik in lidstaat van in andere lidstaat geregistreerde personenauto — Belasting die met betrekking tot deze auto in eerste lidstaat wordt geheven ter zake van aanvang van gebruik op nationaal wegennet, en in tweede lidstaat bij registratie ervan — Auto die door betrokken burger zowel wordt gebruikt voor privédoeleinden als om zich vanuit zijn lidstaat van herkomst naar zijn werkplek in eerste lidstaat te begeven)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X/Minister van Financiën
   (Zaak C-302/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 43 EG - Personenauto’s - Gebruik in lidstaat van in andere lidstaat geregistreerde personenauto - Belasting die met betrekking tot deze auto in eerste lidstaat wordt geheven ter zake van aanvang van gebruik op nationaal wegennet, en in tweede lidstaat bij registratie ervan - Auto die door betrokken burger zowel wordt gebruikt voor privédoeleinden als om zich vanuit zijn lidstaat van herkomst naar zijn werkplek in eerste lidstaat te begeven)
   2014/C 39/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Minister van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 21, 45, 49 en 56 VWEU — Nationale regeling waarbij de aanvang van het gebruik met de auto op het nationale wegennet aan registratiebelasting wordt onderworpen — Belasting die is verschuldigd door een persoon die woonachtig is in twee lidstaten, waaronder de betrokken lidstaat, en die zijn auto aldaar duurzaam gebruikt — In andere lidstaat geregistreerde auto — Uitoefening van fiscale bevoegdheid door twee lidstaten

      Dictum

   Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat waarbij met betrekking tot een in een andere lidstaat geregistreerde auto die ter zake van die registratie aldaar reeds aan belasting onderworpen is geweest, een belasting wordt geheven ter zake van de aanvang van het gebruik op het nationale wegennet van eerstgenoemde lidstaat, wanneer deze auto bestemd is om hoofdzakelijk in beide lidstaten daadwerkelijk en duurzaam te worden gebruikt, of daar feitelijk aldus wordt gebruikt, voor zover deze belasting niet discriminerend is.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Doorhaling van zaak C-186/97

text:
17.7.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 204/35
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.                            Doorhaling van zaak C-320/97 (1)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die                                   (1999/C 204/74)
in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
verstreken (artikel 14, lid 2, van de richtlijn).                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-320/97: Commis-
(1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 75.                                sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
(2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.                             Duitsland.
                                                                       (1) PB C 331 van 1.11.1997.
                Doorhaling van zaak C-330/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-5/99 (1)
                        (1999/C 204/71)
                                                                                (1999/C 204/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 maart 1999 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-330/98: (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):           doorhaling in het register gelast van zaak C-5/99 (verzoek van
The Wellcome Foundation Ltd tegen Nycomed Austria GmbH.                het Landgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
                                                                       procedure ingeleid door Firma Wiesenhof Geflügelspezialitä-
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                            ten, filiaal van Lohmann & Co. AG.
                                                                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
                Doorhaling van zaak C-186/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-245/98 (1)
                        (1999/C 204/72)
                                                                                (1999/C 204/76)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-186/97: Commis-
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-245/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Duitsland.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-398/96 (1)
                Doorhaling van zaak C-192/97 (1)                                              (1999/C 204/77)
                        (1999/C 204/73)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie              doorhaling in het register gelast van zaak C-398/96 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van               van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een
18 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak            prejudiciële beslissing): Associazione Produttori Vitivinicoli
C-192/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                     della Provincia di Treviso e.a. tegen Ministero delle Risorse
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                        Agricole, Alimentari e Forestali (thans Ministero per le Politiche
                                                                       Agricole).
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                       (1) PB C 54 van 22.2.1997.


title: Zaak T-287/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Husky CZ/BHIM — Husky of Tostock (HUSKY)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/53

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Husky CZ/BHIM — Husky of Tostock (HUSKY)
   (Zaak T-287/13)
   2013/C 207/87
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Husky CZ s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: L. Lorenc, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Husky of Tostock Ltd (Woodbridge, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 maart 2013 vernietigen;

               —

               het BHIM en Husky of Tostock Limited verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „HUSKY” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 16, 18 en 25 — gemeenschapsmerk nr. 152 546

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke vervallenverklaring van de gemeenschapsmerkinschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-277/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Mabrouk/Raad

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/34

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Mabrouk/Raad
   (Zaak T-277/14)
   2014/C 194/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Marouen Ben Ali Bel Ben Mohamed Mabrouk (Carthago, Tunesië) (vertegenwoordigers: J. Farthouat, J. Mignard, N. Boulay, advocaten, en S. Crosby, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verklaren dat verweerder artikel 265 VWEU heeft geschonden door niet in te gaan op verzoekers verzoek van 17 januari 2014 om hem inzage te verlenen in het bewijsmateriaal waarop de Raad zich baseert om verzoekers tegoeden in de Europese Unie te bevriezen, waarvan verweerder de ontvangst heeft bevestigd, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één middel aan.
   Verzoeker betoogt dat verweerder wettelijk verplicht is om hem inzage te verlenen in het bewijsmateriaal waarop hij zich baseert voor de bevriezing van verzoekers tegoeden en dat verweerder formeel is verzocht om dit bewijsmateriaal vrij te geven en dus terdege is verzocht om op te treden. Door noch het bewijsmateriaal vrij te geven, noch te weigeren om dit te doen, heeft de Raad nagelaten te handelen en heeft hij bijgevolg artikel 265 VWEU geschonden.


title: Zaak T-450/12: Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Anagnostakis/Commissie („Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief — Economisch en monetair beleid — Niet-terugbetaling van de overheidsschuld — Erkenning van het ‚beginsel van de noodsituatie’ — Weigering van registratie — Bevoegdheden van de Commissie — Motiveringsplicht”)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/27

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Anagnostakis/Commissie
   (Zaak T-450/12) (1)

   ((„Institutioneel recht - Europees burgerinitiatief - Economisch en monetair beleid - Niet-terugbetaling van de overheidsschuld - Erkenning van het ‚beginsel van de noodsituatie’ - Weigering van registratie - Bevoegdheden van de Commissie - Motiveringsplicht”))
   (2015/C 389/27)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Alexios Anagnostakis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Anagnostakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 6289 final van de Commissie van 6 september 2012 houdende afwijzing van het verzoek tot registratie van het Europees burgerinitiatief „Eén miljoen handtekeningen voor een Europa van solidariteit”, ingediend bij de Commissie op 13 juli 2012

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alexios Anagnostakis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak T-399/04: Beroep, op 7 oktober 2004 ingesteld door Scandlines Sverige AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/40

         Beroep, op 7 oktober 2004 ingesteld door Scandlines Sverige AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-399/04)
   (2005/C 6/78)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scandlines Sverige AB, gevestigd te Helsingborg, Zweden, vertegenwoordigd door C. Vajda, QC, R. Azelius en K. Azelius, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 23 juli 2004 waarbij verzoeksters klacht van 2 juli 1997 is afgewezen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar de Commissie voor een heronderzoek van de klacht in het licht van het arrest van het Gerecht;

               —

               de Commissie te gelasten verzoekster de kosten van deze procedures te vergoeden, ongeacht de uitkomst daarvan.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een Zweedse onderneming die hoofdzakelijk werkzaam is als havenagent van een veerdienstmaatschappij. Verzoekster heeft bij de Commissie een klacht ingediend tegen Helsingborgs Hamn AB (hierna: „HHAB”), een onderneming die de haven van Helsingborg (Zweden) beheert en de havengelden vaststelt. Verzoekster stelt dat HHAB haar te hoge havengelden in rekening bracht en in strijd met artikel 82 EG misbruik maakte van haar machtspositie. Die klacht werd bij de bestreden beschikking afgewezen.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte heeft vastgesteld dat de aan veerdienstmaatschappijen in rekening gebrachte havengelden niet te hoog waren. Volgens verzoekster bleek uit de kosten/prijs analyse van de Commissie dat HHAB over haar veerdienstactiviteiten een winst boekte van meer dan 100 % van het voor die activiteiten aangewende eigen vermogen. Verzoekster betoogt dat een dergelijke winst niet op een concurrerende markt kan worden behaald en derhalve buitensporig, onbillijk en onjuist is. Met de afwijzing van die vaststelling heeft de Commissie volgens haar de term „economische waarde” verkeerd toegepast en het beginsel van evenredigheid of van de juiste bewijslast niet toegepast. Zij stelt ook dat de Commissie ten onrechte de vergelijking tussen de aan veerdienstmaatschappijen aangerekende prijzen en de aan zeevrachtvervoerders aangerekende prijzen heeft afgewezen, evenals de vergelijking tussen de prijzen die worden toegepast te Helsingborg en die welke worden gehanteerd te Elsinore, aan het ander eind van dezelfde route. Verder betwist verzoekster de vaststelling van de Commissie dat er geen sprake was van prijsdiscriminatie in de zin van artikel 82 EG tussen veerdienstmaatschappijen en zeevrachtvervoerders. De Commissie had volgens verzoekster ten onrechte vastgesteld dat de door HHAB ten behoeve van die twee sectoren verrichte diensten niet gelijk waren en dat er geen concurrentienadeel voor de veerdienstmaatschappijen was.
   Verder stelt verzoekster dat de redenering van de Commissie onjuist, niet-passend en tegenstrijdig is en daarom schending van artikel 253 EG oplevert. Zij beroept zich ook op een schending van haar recht te worden gehoord krachtens artikel 6 van verordening nr. 2842/98, en stelt dat de Commissie niet binnen een redelijke termijn haar eigen onderzoek heeft ingesteld en daarmee artikel 10 EG, artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het beginsel dat de Commissie binnen een redelijke termijn dient te handelen, heeft geschonden.


title: Zaak T-668/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2016 door HL tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-112/15, HL/Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/22

      Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2016 door HL tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-112/15, HL/Commissie
      (Zaak T-668/16 P)
      (2016/C 441/26)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirerende partij: HL (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 20 juli 2016 in zaak F-112/15 te vernietigen;

                  —

                  het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie van 14 november 2014, bekendgemaakt in mededeling van de administratie nr. 41-2014, tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 zijn bevorderd, nietig te verklaren voor zover haar naam daarop niet voorkomt,

                  —

                  de Europese Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de rekwirerende partij.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting door rekwirants eerste grief ongegrond te verklaren. Met betrekking tot die grief heeft het Gerecht op vier punten een aanzienlijke fout gemaakt:

                              —

                              ten eerste heeft het in strijd met de toepasselijke rechtspraak vastgesteld dat het niet nodig was om de wettigheid te onderzoeken van besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag, indien dat gezag verklaart dat het heeft voldaan aan zijn wettelijke verplichtingen;

                              —

                              ten tweede heeft het ten onrechte het rapport van het Joint Monitoring Committee niet aanvaard als bewijs en niet werkelijk rekening gehouden met de aangetoonde onvergelijkbaarheid in de bronnen van informatie die het tot aanstelling bevoegd gezag heeft gebruikt;

                              —

                              ten derde heeft het Gerecht zonder enige rechtvaardiging geen rekening gehouden met het door rekwirant aangevoerde argument en bewijs met betrekking tot de mathematische beoordeling van de beschrijvende beoordelingsmethode van het tot aanstelling bevoegd gezag en met het volledige tweede onderdeel van zijn eerste middel;

                              —

                              ten vierde heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat het ontbreken van een daadwerkelijke vergelijkende beoordeling van verdiensten niet kan leiden tot de nietigverklaring van een bevorderingsbesluit.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot rekwirants tweede grief:

                              —

                              ten eerste door de werkingssfeer en de toepasselijkheid van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut en rekwirants aan het Unierecht ontleende grondrechten op willekeurige wijze zodanig te beperken dat dit onverenigbaar is met de wens van de wetgever van de Unie; en

                              —

                              ten tweede door rekwirants tweede grief ongegrond te verklaren op basis van kennelijk onjuiste redenen.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een onpartijdig en daadwerkelijk onderzoek door de rechter, waardoor rekwirants recht op een doeltreffende voorziening in rechte is geschonden:

                              —

                              ten eerste heeft de rechter-rapporteur vooringenomen verklaringen gedaan waaruit blijkt dat het voorbereidend rapport subjectief was zodat de uitkomst van rekwirants middelen reeds vaststond;

                              —

                              ten tweede heeft de president van het Gerecht nagelaten de rechter te wraken en de zaak te verwijzen naar een andere kamer ofschoon hij heeft erkend dat de betwiste vooringenomen verklaringen waren gekopieerd uit een andere zaak waarbij andere verzoekers betrokken waren;

                              —

                              ten derde heeft het Gerecht op selectieve wijze cruciale argumenten en bewijs buiten beschouwing gelaten en afgewezen zonder deze in aanmerking te nemen of te onderzoeken. Kortom, rekwirant is van mening dat het Gerecht als gevolg van het ontbreken van een onpartijdig en daadwerkelijk onderzoek zijn recht op een doeltreffende voorziening in rechte heeft geschonden.


title: Zaak C-351/02: Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 289/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.11.2002
Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door Commissie                  Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door Commissie van
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                bliek
                                                                                (Zaak C-351/02)
                         (Zaak C-349/02)
                                                                                (2002/C 289/27)
                         (2002/C 289/26)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
op 30 september 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               woordigd door M. Konstantinidi, lid van haar juridische dienst.
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als
gemachtigden.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de              die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het
       die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             storten van afvalstoffen (1), en door die bepalingen in
       2000/14/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad                  ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de
       van 8 mei 2000 inzake de harmonisatie van de wetgevin-                 krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
       gen der lidstaten betreffende de geluidsemissie in het                 niet is nagekomen;
       milieu door materieel voor gebruik buitenshuis, niet heeft
       voldaan aan de krachtens artikel 22 van die richtlijn op
       haar rustende verplichtingen;                                   —      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Het verbindende karakter van de artikelen 249, derde alinea,
                                                                       en 10 EG brengt voor de lidstaten de verplichting mee, vóór
                                                                       het verstrijken van de gestelde termijn de nodige maatregelen
Ingevolge artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend         te treffen om de richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en
zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de lidstaten       de Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te
waarvoor zij bestemd zijn, dienen de lidstaten de in richtlijnen       stellen. Die termijn is op 16 juli 2001 verstreken, zonder dat
gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is die          de Helleense Republiek de Commissie van de maatregelen tot
termijn verstreken op 3 juli 2001 zonder dat de Italiaanse             omzetting van de betrokken richtlijn in nationaal recht in
Republiek de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.                kennis heeft gesteld.
( 1) PB L 162 van 3.7.2000, blz. 1.                                    (1 ) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.


title: Zaak F-131/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 maart 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Openbare dienst — Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering — Binnen beroepstermijn per fax ingediend verzoekschrift — Ondertekening van advocaat die verschilt van ondertekening op per post verzonden originele verzoekschrift — Te laat ingesteld beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 maart 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-131/12)
   (Openbare dienst - Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering - Binnen beroepstermijn per fax ingediend verzoekschrift - Ondertekening van advocaat die verschilt van ondertekening op per post verzonden originele verzoekschrift - Te laat ingesteld beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 147/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië), (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de weigering om de schade te vergoeden die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van zijn pensionering en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-292/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Inditex/BHIM — Marín Díaz de Cerio (OFTEN) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OFTEN — Ouder nationaal woordmerk OLTEN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Bewijs van normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009) — Voorwerp van geschil voor kamer van beroep — Artikelen 61 en 62 van verordening nr. 40/94 (thans artikelen 63 en 64 van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/27

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Inditex/BHIM — Marín Díaz de Cerio (OFTEN)
   (Zaak T-292/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OFTEN - Ouder nationaal woordmerk OLTEN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Bewijs van normaal gebruik van ouder merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009) - Voorwerp van geschil voor kamer van beroep - Artikelen 61 en 62 van verordening nr. 40/94 (thans artikelen 63 en 64 van verordening nr. 207/2009))
   2010/C 301/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil (Inditex), SA (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio (Logroño, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 april 2008 (zaak R 484/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio en Industria de Diseño Textil (Inditex), SA

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Industria de Diseño Textil (Inditex), SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak C-540/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 4 december 2008 — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co KG/ Österreich -Zeitungsverlag GmbH

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 4 december 2008 — Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co KG/„Österreich”-Zeitungsverlag GmbH
   (Zaak C-540/08)
   (2009/C 69/33)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co KG

      Verwerende partij:„Österreich”-Zeitungsverlag GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 3, lid 1, en 5, lid 5, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (1) of andere bepalingen van deze richtlijn in de weg aan een nationale regeling die, afgezien van limitatief opgesomde uitzonderingen, het aankondigen, aanbieden of verstrekken van geschenken bij kranten en tijdschriften alsook het aankondigen van geschenken bij andere goederen of diensten verbiedt zonder dat het misleidende, agressieve of anderszins oneerlijke karakter van deze handelspraktijk in het concrete geval hoeft te worden aangetoond, ook indien deze regeling niet alleen ter bescherming van consumenten dient, maar eveneens ter bereiking van andere doeleinden die niet binnen het inhoudelijke toepassingsgebied van de richtlijn vallen, bijvoorbeeld de instandhouding van de pluriformiteit van de pers of de bescherming van zwakkere concurrenten?

               2)

               Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is de aan de koop van een krant verbonden mogelijkheid om deel te nemen aan een kansspel reeds een oneerlijke handelspraktijk in de zin van artikel 5, lid 2, van de richtlijn oneerlijke handelspraktijken, omdat deze deelnamemogelijkheid tenminste voor een deel van de doelgroep zeker niet de enige, maar wel de doorslaggevende reden vormt om de krant te kopen?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak C-311/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 89/105/EEG — Opneming van geneesmiddelen voor menselijk gebruik in nationale stelsels van gezondheidszorg — Artikel 6, punt 1 — Lijst van onder nationaal stelsel van gezondheidszorg vallende geneesmiddelen, met drie categorieën die verschillen naargelang van voorwaarden voor vergoeding — Termijn voor vaststelling van besluit over verzoek om opneming van geneesmiddel in categorieën van die lijst die gunstigste voorwaarden voor vergoeding bieden)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/16

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-311/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/105/EEG - Opneming van geneesmiddelen voor menselijk gebruik in nationale stelsels van gezondheidszorg - Artikel 6, punt 1 - Lijst van onder nationaal stelsel van gezondheidszorg vallende geneesmiddelen, met drie categorieën die verschillen naargelang van voorwaarden voor vergoeding - Termijn voor vaststelling van besluit over verzoek om opneming van geneesmiddel in categorieën van die lijst die gunstigste voorwaarden voor vergoeding bieden)
   (2008/C 223/25)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 6, punt 1, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB 1989, L 40, blz. 8) — Nationale regeling inzake sociale zekerheid die lijst van onder stelsel van gezondheidszorg vallende geneesmiddelen vaststelt, met drie categorieën geneesmiddelen waarvan vergoedingsvoorwaarden verschillen — Geen termijn vastgesteld als bepaald in artikel 6, punt 1, van richtlijn 89/105/EEG voor besluiten betreffende opneming van geneesmiddelen in gunstigste categorieën
   Dictum

               1)

               Door niet overeenkomstig artikel 6, punt 1, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, een termijn te bepalen voor de vaststelling van besluiten over verzoeken om opneming van geneesmiddelen op de gele of groene lijst van de vergoedingscodex voor geneesmiddelen die is voorzien in het Allgemeine Sozialversicherungsgesetz (algemene socialeverzekeringswet), zoals gewijzigd bij het Sozialversicherungs-Änderungsgesetz 2003 (wet van 2003 houdende wijziging van de sociale verzekering), is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-369/08: Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — EWRIA e.a./Commissie ( „Dumping — Invoer van kabels van ijzer of van staal uit China, India, Zuid-Afrika, Oekraïne en Rusland — Weigering om tot gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van ingesteld antidumpingrecht over te gaan” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/10

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — EWRIA e.a./Commissie
   (Zaak T-369/08) (1)

   (Dumping - Invoer van kabels van ijzer of van staal uit China, India, Zuid-Afrika, Oekraïne en Rusland - Weigering om tot gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van ingesteld antidumpingrecht over te gaan)
   2011/C 38/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Wire Rope Importers Association (EWRIA) (Hemer, Duitsland); Câbleries namuroises SA (Namen, België); Ropenhagen A/S (Vallensbaek Strand, Denemarken); ESH Eisen- und Stahlhandelsgesellschaft mbH (Kaarst, Duitsland); Heko Industrieerzeugnisse (Hemer); Interkabel Internationale Seil- und Kabel-Handels GmbH (Solms, Duitsland); Jose Casañ Colomar, SA (Valencia, Spanje); en Denwire Ltd (Dudley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: T. Lieber, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Clyne en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 4 juli 2008 houdende afwijzing van het verzoek van verzoeksters om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen die op de invoer van kabels van ijzer of van staal van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L’European Wire Rope Importers Association (EWRIA), les Câbleries namuroises SA, Ropenhagen A/S, ESH Eisen- und Stahlhandelsgesellschaft mbH, Heko Industrieerzeugnisse GmbH, Interkabel Internationale Seil- und Kabel-Handels GmbH, Jose Casañ Colomar SA en Denwire Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-126/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 maart 2012 — Brück Edgar/Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 8 maart 2012 — Brück Edgar/Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse
   (Zaak C-126/12)
   2012/C 184/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brück Edgar

      Verwerende partij: Agentur für Arbeit Villingen-Schwenningen — Familienkasse

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 13, leden 1 en 2, sub a, van verordening nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen toekenning van (het verschil in) gezinsbijslag door de woonstaat, wanneer een gerechtigde op Duitse gezinsbijslag — evenals de andere ouder — in Zwitserland als grensarbeider in loondienst is en aldaar gezinsbijslag voor zijn in de woonstaat wonende kinderen ontvangt die geringer is dan de in de woonstaat toegekende gezinsbijslag?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L149, blz. 2), in de versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997 L 28, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005 (PB L 117, blz. 1).


title: Zaak C-180/14: Beroep ingesteld op 11 april 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/19

         Beroep ingesteld op 11 april 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-180/14)
   2014/C 184/23
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. van Beek)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door geen maximale arbeidstijd per week van 48 uren te hebben ingevoerd en/of toegepast en geen minimale dagelijkse en wekelijkse rusttijd te hebben gewaarborgd of een compenserende rusttijd onmiddellijk na het einde van de te compenseren arbeidsuren, de krachtens de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Richtlijn 2003/88 heeft gemeenschappelijke minimumnormen ingevoerd voor de organisatie van de arbeidstijd teneinde de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen door een maximale gemiddelde arbeidstijd per week (artikel 6) en een minimale dagelijkse en wekelijkse rusttijd (artikelen 3, 5 en 6 van die richtlijn) vast te stellen.

               2.

               Griekenland heeft de richtlijn in intern recht omgezet bij besluit nr. 88/1999 van de President van de Republiek, dat ook geldt voor artsen in dienst bij een openbare gezondheidsdienst. Wat artsen in opleiding betreft, heeft Griekenland de richtlijn voorts omgezet bij besluit nr. 76/2005 van de President van de Republiek.

               3.

               Vervolgens heeft Griekenland echter een reeks wettelijke maatregelen vastgesteld die de toepassing van de voorschriften ter omzetting van de richtlijn hebben opgeschort voor artsen in loondienst en artsen in opleiding bij een openbare gezondheidsdienst.

               4.

               Voorts blijkt uit de bij de Commissie ingediende klachten van 10 verschillende Griekse artsenverenigingen dat genoemde werknemers krachtens het nationale recht, maar ook in de praktijk, verplicht waren gemiddeld 60 tot 72 uren (artsen in loondienst) en 71 tot 93 uren (artsen in opleiding) per week te werken. Regelmatig werden zij zelfs verplicht om zonder onderbreking tot 32 uur op de plaats van tewerkstelling te werken.

               5.

               Vervolgens is een collectieve arbeidsovereenkomst gesloten en zijn wetten nrs. 3754/2009 en 3868/2010 vastgesteld, waarin de bepalingen van die collectieve arbeidsovereenkomst worden overgenomen. De nationale wettelijke regeling voorziet nog steeds niet in een werkelijke maximale verplichte arbeidstijd voor genoemde werknemers, aangezien zij bepaalt dat — naast de gewone dienst — „ziekenhuisartsen van het nationale gezondheidsstelsel, universitaire artsen en artsen die een specialisatie-opleiding volgen, de dienst moeten verrichten die noodzakelijk is voor het normaal functioneren van ziekenhuizen en gezondheidscentra”.

               6.

               Om dergelijke bepalingen ook in de praktijk te kunnen toepassen, wordt voorts evenmin een minimale dagelijkse en wekelijkse rusttijd gewaarborgd, aangezien ten eerste, niet alle soorten wachtdienst als arbeidstijd worden beschouwd en ten tweede, geen gelijkwaardige compenserende rusttijd is ingevoerd, die onmiddellijk na het einde van de te compenseren extra arbeidstijd moet worden opgenomen.

               7.

               Bovengenoemde regeling en praktijk wijken in ernstige mate af van de door de richtlijn opgelegde minimumeisen en schenden de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88.

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-559/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2009 door Deepak Rajani (Dear!Net Online) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 26 november 2008 in zaak T-100/06, Deepak Rajani (Dear!Net Online)/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/10

         Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2009 door Deepak Rajani (Dear!Net Online) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 26 november 2008 in zaak T-100/06, Deepak Rajani (Dear!Net Online)/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-559/08 P)
   (2009/C 82/19)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Deepak Rajani (Dear!Net Online) (vertegenwoordiger: A. Kockläuner, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Artoz-Papier AG
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van de Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 in zaak T-100/06, in zijn geheel;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het bestreden arrest moet worden vernietigd om de volgende redenen:

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het eerste middel artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk juncto artikel 4, lid 1, van de Overeenkomst van Madrid onjuist uitgelegd;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het eerste middel artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (geconsolideerde versie) alsmede artikel 6 juncto artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) geschonden;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het eerste middel artikel 10 juncto artikel 1 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) (1) geschonden;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het tweede middel artikel 79 van verordening (EG) nr. 40/94 geschonden door geen rekening te houden met het feit dat opposante te kwader trouw handelde;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het tweede middel ten onrechte geoordeeld dat de betrokken merken in die mate overeenstemmen dat verwarringsgevaar ontstaat, en heeft bijgevolg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 geschonden;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het tweede middel artikel 135, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg geschonden door geen rekening te houden met de als bijlagen bij het verzoekschrift overgelegde bewijsstukken;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg heeft bij de afwijzing van het tweede middel de artikelen 49 en 50 juncto artikel 220 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (geconsolideerde versie) geschonden;

               —

               het Gerecht van eerste aanleg is bij de afwijzing van het tweede middel voorbijgegaan aan het feit dat het BHIM zijn bevoegdheden heeft misbruikt.

      (1)  Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).


title: Zaak T-164/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sun Capital Partners/BHIM — Sun Capital Partners (SUN CAPITAL)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/26

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sun Capital Partners/BHIM — Sun Capital Partners (SUN CAPITAL)
   (Zaak T-164/13)
   2013/C 147/47
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun Capital Partners, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: P.-A. Dubois, Solicitor, D. Alexander, QC en F. Clark, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sun Capital Partners Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de kamer van beroep te vernietigen, en/of

               —

               de zaak terug te verwijzen naar de kamer van beroep voor een nieuw onderzoek;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, verzoeksters kosten voor de kamer van beroep daaronder begrepen;

               —

               Sun Capital Partners Ltd te verwijzen in de kosten van de procedure, verzoeksters kosten voor de kamer van beroep daaronder begrepen, indien Sun Capital Partners Ltd intervenieert in de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het woordmerk „SUN CAPITAL”– gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 942 654

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de nietigheidsgronden van artikel 53, lid 1, sub c, en artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-204/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2013 — Fédération internationale de football association (FIFA)/Europese Commissie, Koninkrijk België en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Hogere voorziening — Televisie-uitzendingen — Richtlijn 89/552/EEG — Artikel 3 bis — Maatregelen van het Koninkrijk België betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving van die lidstaat — Wereldkampioenschap voetbal — Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met het Unierecht worden verklaard — Motivering — Artikelen 43 EG en 49 EG — Eigendomsrecht)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2013 — Fédération internationale de football association (FIFA)/Europese Commissie, Koninkrijk België en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-204/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Televisie-uitzendingen - Richtlijn 89/552/EEG - Artikel 3 bis - Maatregelen van het Koninkrijk België betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving van die lidstaat - Wereldkampioenschap voetbal - Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met het Unierecht worden verklaard - Motivering - Artikelen 43 EG en 49 EG - Eigendomsrecht)
   2013/C 260/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Fédération internationale de football association (FIFA) (vertegenwoordigers: A. Barav en D. Reymond, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en N. Yerrell als gemachtigden, bijgestaan door M. Gray, barrister), Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en J.-C. Halleux als gemachtigden, bijgestaan door A. Joachimowicz en J. Stuyck, advocaten) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Ossowski en J. Beeko als gemachtigden, bijgestaan door T. de la Mare, QC)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 februari 2011, Fédération internationale de football association (FIFA)/Commissie (T-385/07), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van besluit 2007/479/EG van de Commissie van 25 juni 2007, waarbij maatregelen die door België zijn genomen overeenkomstig artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 180, blz. 24), verenigbaar met het gemeenschapsrecht zijn verklaard

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Fédération internationale de football association (FIFA) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak C-106/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  8 juni 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — L.u.P. GmbH/Finanzamt Bochum-Mitte (Zesde BTW-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, leden 1, sub b en c, en 2, sub a — Medische verzorging door andere dan publiekrechtelijke instellingen — Gezondheidskundige verzorging van de mens in kader van uitoefening van medisch beroep — Medische analyses door niet aan zorginstelling verbonden privaatrechtelijk laboratorium op voorschrift van huisarts — Voorwaarden voor vrijstelling — Beoordelingsvrijheid van lidstaten — Grenzen)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — L.u.P. GmbH/Finanzamt Bochum-Mitte
   (Zaak C-106/05) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, leden 1, sub b en c, en 2, sub a - Medische verzorging door andere dan publiekrechtelijke instellingen - Gezondheidskundige verzorging van de mens in kader van uitoefening van medisch beroep - Medische analyses door niet aan zorginstelling verbonden privaatrechtelijk laboratorium op voorschrift van huisarts - Voorwaarden voor vrijstelling - Beoordelingsvrijheid van lidstaten - Grenzen)
   (2006/C 178/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: L.u.P. GmbH

      Verweerster: Finanzamt Bochum-Mitte
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub b, en lid 2, van Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstellingen — Handelingen die nauw samenhangen met ziekenhuisverpleging of medische verzorging — Door laboratorium op voorschrift van artsen uitgevoerde medische analyses
   Dictum

               Artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat medische analyses die preventieve observatie en preventief onderzoek van de patiënt tot doel hebben en die, zoals de analyses in het hoofdgeding, op voorschrift van huisartsen worden verricht door een niet aan een zorginstelling verbonden privaatrechtelijk laboratorium, onder de in deze bepaling voorziene vrijstelling kunnen vallen als medische verzorging die wordt verleend door een andere, naar behoren erkende privaatrechtelijke inrichting in de zin van deze bepaling

               Artikel 13, A, leden 1, sub b, en 2, sub a, van deze richtlijn verzet zich niet tegen een nationale regeling die voor de vrijstelling van dergelijke medische analyses voorwaarden stelt die in eerste plaats niet gelden voor de vrijstelling van verzorging die wordt geboden door de huisartsen die deze hebben voorgeschreven en in de tweede plaats verschillen van die welke gelden voor handelingen die nauw samenhangen met medische verzorging in de zin van de eerste van deze bepalingen.

               Artikel 13, A, lid 1, sub b, van deze richtlijn verzet zich tegen een nationale regeling die voor de vrijstelling van medische analyses door een niet aan een zorginstelling verbonden privaatrechtelijk laboratorium de voorwaarde stelt dat die analyses worden uitgevoerd onder toezicht van een arts. Deze bepaling verzet zich echter niet ertegen dat deze zelfde regeling voor de vrijstelling van deze analyses de voorwaarde stelt dat zij voor ten minste 40 % bestemd zijn voor bij een socialezekerheidsinstelling verzekerde personen.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak C-22/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Energiebeleid — Energiebesparing — Richtlijn 2002/91/EG — Energieprestatie van gebouwen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-22/09) (1)

   (Niet-nakoming - Energiebeleid - Energiebesparing - Richtlijn 2002/91/EG - Energieprestatie van gebouwen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 63/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en L. de Schietere de Lophem, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (PB L 1, blz. 65)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 15, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak C-289/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Artikel 11, lid 1, sub c — Externe noodplannen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-289/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 96/82/EG - Artikel 11, lid 1, sub c - Externe noodplannen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 113/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en A. Sipos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om externe noodplannen op te stellen voor maatregelen die moeten worden genomen buiten inrichtingen die vallen onder artikel 9 van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10, blz. 13)

      Dictum

               1)

               Door binnen de gestelde termijn geen extern noodplan op te stellen voor de maatregelen die moeten worden genomen buiten de inrichtingen die vallen onder artikel 9 van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 11, lid 1, sub c, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-319/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht (Duitsland) op 11 juni 2013 — Udo Rätzke/S+K Handels GmbH

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht (Duitsland) op 11 juni 2013 — Udo Rätzke/S+K Handels GmbH
   (Zaak C-319/13)
   2013/C 260/38
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Thüringer Oberlandesgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rätzke

      Verwerende partij: S+K Handels GmbH

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4, sub a, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2010 van de Commissie van 28 september 2010 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van televisies (1) aldus worden uitgelegd dat op de handelaar (vanaf 30 november 2011) slechts dan een verplichting tot etikettering van televisies rust, wanneer die televisies door de leverancier overeenkomstig artikel 3, lid 1, sub a, van genoemde verordening (vanaf 30 november 2011) reeds met een desbetreffend etiket zijn geleverd dan wel aldus dat ook dan op de handelaar een verplichting tot etikettering rust (vanaf 30 november 2011) voor televisies die vóór 30 november 2011 door de leverancier zonder een desbetreffend etiket zijn geleverd, zodat de handelaar verplicht is om (tijdig, achteraf) etiketten voor die televisies aan te vragen?

      (1)  PB L 314, blz. 64


title: Zaak C-566/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2010 door Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in de gevoegde zaken T-166/07 en T-285/07, Italiaanse Republiek/Europese Commissie

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/21

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2010 door Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in de gevoegde zaken T-166/07 en T-285/07, Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-566/10 P)
   2011/C 63/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, en P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Republiek Litouwen en Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               overeenkomstig de artikelen 56, 58 en 61 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie vernietigen het arrest dat het Gerecht van de Europese Unie op 13 september 2010 in de gevoegde zaken T-166/07 en T-285/07 heeft gewezen op de door de Italiaanse Republiek ingestelde beroepen tot nietigverklaring van:

                           1)

                           aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve voor 125 posten van administrateur (AD 5) op het vakgebied informatie, communicatie en media, en

                           2)

                           aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/37/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve voor 110 posten van assistent (AST 3) op het vakgebied communicatie en informatie,
                           beide bekendgemaakt in de Engelse, de Franse en de Duitse taalversie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van 28 februari 2007 (nr. C 45 A);

                           3)

                           aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/95/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve voor 20 posten van administrateur (AD 5) op het vakgebied informatiewetenschappen (bibliotheek/documentatie),
                           bekendgemaakt in de Engelse, de Franse en de Duitse taalversie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen van 8 mei 2007 (nr. C 103);

               —

               het geding afdoen en de drie bovengenoemde aankondigingen nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zeven middelen aan.
   Als eerste middel stelt zij dat het bestreden arrest inbreuk maakt op de regels betreffende de bevoegdheid voor de vaststelling van de regeling van het taalgebruik, zoals die voortvloeien uit artikel 342 VWEU juncto artikel 6 van verordening (EEG) nr. 1 van de Raad tot regeling van het taalgebruik. (1) Bij artikel 6 van verordening nr. 1/58 zou de Raad de instellingen namelijk de bevoegdheid hebben toegekend om de wijze van toepassing van de regeling van het taalgebruik in hun reglementen van orde vast te stellen. Het Gerecht zou echter ten onrechte hebben aangenomen dat de Commissie bepaalde aspecten van haar eigen regeling van het taalgebruik ook gewoon in aankondigingen van vergelijkend onderzoek kan vaststellen.
   Het tweede middel is gericht tegen de redenering waarmee het Gerecht een middel inzake schending van de artikelen 1, 4 en 5 van verordening nr. 1/58 heeft afgewezen. Rekwirante komt op verschillende gronden op tegen de opvatting dat de aankondigingen van vergelijkend onderzoek geen stukken van algemene strekking in de zin van artikel 4 zijn en dus niet onder de algemene regeling van bovengenoemde verordening vallen. De opvatting van het Gerecht wordt haar inziens ook indirect ontkracht door verschillende bepalingen van het Ambtenarenstatuut.
   Met haar derde middel komt rekwirante op tegen het onderdeel van het bestreden arrest waarin het Gerecht oordeelt dat de omstandigheid dat de betrokken aankondigingen van vergelijkend onderzoek slechts in drie talen volledig zijn bekendgemaakt, geen schending van het discriminatieverbod van artikel 12 EG (thans artikel 18 VWEU) oplevert en evenmin inbreuk maakt op het beginsel van verscheidenheid van taal in de zin van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 6, lid 3, EU, artikel 5 van verordening nr. 1/58 alsmede artikel 1, leden 1 en 3, van bijlage III bij het Ambtenarenstatuut. Volgens rekwirante kan, anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, de latere bekendmaking in alle talen van een samenvatting waarin naar de volledige bekendmaking van de aankondigingen in het Frans, het Duits en het Engels wordt verwezen, discriminatie ten nadele van andere dan Frans-, Duits- of Engelstalige sollicitanten niet uitsluiten. Door rekening te houden met die latere bekendmaking van de aankondigingen zou het Gerecht bovendien inbreuk hebben gemaakt op artikel 263 VWEU, daar de wettigheid van een aan hem voorgelegde handeling uitsluitend op basis van de bewoordingen van die handeling op het tijdstip van de vaststelling ervan moet worden onderzocht en latere elementen daarbij geen rol mogen spelen.
   Het vierde middel van rekwirante betreft de rechtmatigheid van de keuze van slechts drie talen als „tweede taal” voor het vergelijkend onderzoek. De overwegingen op grond waarvan het Gerecht heeft geconcludeerd dat de door de Commissie verrichte keuze geen discriminatie oplevert en niet ontoereikend is, zouden overduidelijk een schending bevatten van een aantal bepalingen (artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58 en artikelen 1 quinquies, leden 1 en 6, 27, tweede alinea, en 28, sub f, van het Ambtenarenstatuut) volgens welke het beginsel van verscheidenheid van taal ook binnen de instellingen van de Unie moet worden geëerbiedigd. Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, zou het niet aan rekwirante staan om aan te tonen dat eventuele afwijkingen niet van toepassing, maar aan de Commissie om haar keuze dienaangaande met redenen te omkleden.
   Als vijfde middel voert rekwirante aan dat het Gerecht, door niet te aanvaarden dat de jarenlange praktijk van de Commissie ter zake van vergelijkende onderzoeken bij eventuele sollicitanten een gewettigd vertrouwen met de betrekking tot bepaalde modaliteiten van het vergelijkend onderzoek kan hebben doen ontstaan, ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen sprake was van schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.
   Als zesde middel voert rekwirante aan dat het Gerecht, door te oordelen dat de administratie niet verplicht was haar keuze van de drie te gebruiken talen in de omstreden aankondigingen van vergelijkend onderzoek te motiveren, inbreuk heeft gemaakt op artikel 296, tweede alinea, VWEU, volgens hetwelk alle rechtshandelingen met redenen moeten worden omkleed.
   Het zevende middel ten slotte betreft een schending van de fundamentele bepalingen die inherent zijn aan de aard en het doel van de aankondigingen van vergelijkend onderzoek, inzonderheid de artikelen 1 quinquies, leden 1 en 6, 28, sub f, en 27, tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut. Het Gerecht zou blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de jury niet bij uitsluiting bevoegd is om de talenkennis van de kandidaten te beoordelen en dat de auteur van de aankondiging preventief een voorafgaande selectie van de belangstellenden op basis van de taal alleen kan maken.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1 van de Raad tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, 17, blz. 385).


title: Zaak T-219/17: Beroep ingesteld op 12 april 2017 — M J Quinlan & Associates/EUIPO — Intersnack Group (Vorm van een kangoeroe)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/31

         Beroep ingesteld op 12 april 2017 — M J Quinlan & Associates/EUIPO — Intersnack Group (Vorm van een kangoeroe)
   (Zaak T-219/17)
   (2017/C 178/45)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: M J Quinlan & Associates Pty Ltd (Hope Island, Queensland, Australië) (vertegenwoordigers: M. Freiherr von Welser en A. Bender, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een kangoeroe) — Uniemerk nr. 13 342

      Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 januari 2017 in zaak R 218/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten;

               —

               opening van een mondelinge behandeling, teneinde verzoekster het recht te worden gehoord ten volle te waarborgen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), juncto artikel 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), juncto artikel 15, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-291/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 9 juni 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: TNT Freight Management (Amsterdam) BV

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 9 juni 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: TNT Freight Management (Amsterdam) BV
   (Zaak C-291/11)
   2011/C 252/33
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerster: TNT Freight Management (Amsterdam) BV

      Prejudiciële vraag

   Dient aantekening 1, aanhef en letter g, op hoofdstuk 30 van het Geharmoniseerd Systeem, in samenhang gelezen met aantekening 1, aanhef en letter b, op hoofdstuk 35 van het Geharmoniseerd Systeem, zo te worden uitgelegd dat bloedalbumine, die zelf geen therapeutische of profylactische werking heeft maar wel is gemaakt met het oog op en onmisbaar is bij de bereiding van producten met therapeutische of profylactische werking en naar zijn aard alleen daarvoor kan worden aangewend, is bereid voor therapeutisch of profylactisch gebruik in de zin van de aantekening?


title: Zaak C-366/09: Beroep ingesteld op 11 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/16

         Beroep ingesteld op 11 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-366/09)
   2009/C 256/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en E. Vesco, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen, tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad en houdende intrekking van richtlijn 84/253/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens richtlijn 2006/43/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 28 juni 2008 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 87.


20150731030616892015/C 270/423012015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150608343411Zaak T-301/15: Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Jochen Schweizer/BHIM (Du bist, was du erlebst.)
 ---documentbreak--- C2702015NL3410120150608NL0042341341Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Jochen Schweizer/BHIM (Du bist, was du erlebst.)
   (Zaak T-301/15)2015/C 270/42Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Jochen Schweizer GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. González Hähnlein, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Du bist, was du erlebst.” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 250 865

      Bestreden beslissing: beslissing van de Vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 april 2015 in zaak R 3114/2014-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-281/09: Beroep ingesteld op 17 juli 2009 — Deutsche Steinzeug Cremer & Breuer/BHIM (CHROMA)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/6

         Beroep ingesteld op 17 juli 2009 — Deutsche Steinzeug Cremer & Breuer/BHIM (CHROMA)
   (Zaak T-281/09)
   2009/C 244/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Steinzeug Cremer & Breuer AG (Frechen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 8 mei 2009 (zaak R 1429/2008) voor zover daarbij de merkaanvraag is afgewezen voor de betrokken waren van de klassen 19 en 11;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CHROMA” voor waren en diensten van de klassen 11, 19 en 37 (aanvraag nr. 6731103)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat de betekenis van het woord „CHROMA” geen rechtstreekse beschrijving vormt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-289/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 juni 2012 door Zdeněk Altner tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 maart 2012 in zaak T-535/11, Altner/Commissie

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/8

         Hogere voorziening ingesteld op 8 juni 2012 door Zdeněk Altner tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 maart 2012 in zaak T-535/11, Altner/Commissie
   (Zaak C-289/12 P)
   2013/C 141/12
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Rekwirant: Zdeněk Altner (vertegenwoordiger: J. Čapek, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 7 maart 2013 heeft het Hof (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen en Zdeněk Altner verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak C-495/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat — Oostenrijk) — Silberquelle GmbH/Maselli-Strickmode GmbH (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikelen 10 en 12 — Verval van recht — Begrip normaal gebruik van merk — Aanbrengen van merk op reclameartikelen — Gratis verstrekking van dergelijke artikelen aan kopers van waren van merkhouder)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat — Oostenrijk) — Silberquelle GmbH/Maselli-Strickmode GmbH
   (Zaak C-495/07) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikelen 10 en 12 - Verval van recht - Begrip „normaal gebruik’ van merk - Aanbrengen van merk op reclameartikelen - Gratis verstrekking van dergelijke artikelen aan kopers van waren van merkhouder)
   (2009/C 55/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Patent- und Markensenat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silberquelle GmbH

      Verwerende partij: Maselli-Strickmode GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Patent- und Markensenat — Uitlegging van de artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Verval van de rechten van de merkhouder — Begrip normaal gebruik van merk — Waren (alcoholvrije dranken) die bij de verkoop van andere waren (textielproducten) als geschenk worden aangeboden
   Dictum
   De artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de merkhouder zijn merk aanbrengt op artikelen die hij gratis meegeeft aan de kopers van zijn waren, hij dit merk niet normaal gebruikt voor de klasse waartoe deze artikelen behoren.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-93/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door Verein Deutsche Sprache e.V. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 17 december 2010 in zaak T-245/10, Verein Deutsche Sprache e.V./Raad van de Europese Unie

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/19

         Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door Verein Deutsche Sprache e.V. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 17 december 2010 in zaak T-245/10, Verein Deutsche Sprache e.V./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-93/11 P)
   2011/C 269/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Verein Deutsche Sprache e.V. (vertegenwoordiger: K. T. Bröcker, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie
   Bij beschikking van 28 juni 2011 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak C-265/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 2 de Terrassa — Spanje) — Emiliano Torralbo Marcos/Korota SA en Fondo de Garantía Salarial (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Recht op doeltreffende voorziening in rechte — Griffierechten in geval van beroep in sociale zaken — Uitvoering van Unierecht — Geen — Werkingssfeer van Unierecht — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Emiliano Torralbo Marcos/Korota SA en Fondo de Garantía Salarial
   (Zaak C-265/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op doeltreffende voorziening in rechte - Griffierechten in geval van beroep in sociale zaken - Uitvoering van Unierecht - Geen - Werkingssfeer van Unierecht - Onbevoegdheid van Hof))
   2014/C 151/08
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emiliano Torralbo Marcos

      Verwerende partijen: Korota SA en Fondo de Garantía Salarial

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Uitlegging van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2000, C 364, blz. 1) en van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (gecodificeerde versie) (PB L 283, blz. 36) — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Nationale regeling op basis waarvan procedurekosten moeten worden betaald om een vordering in rechte te kunnen instellen — Bevoegdheden van de aangezochte nationale rechter — Toepassing op het gebied van sociaal beleid — Insolventie van werkgevers

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de prejudiciële vragen van de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa (Spanje) te beantwoorden.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-640/13: Beroep ingesteld op 2 december 2013 — Sto/BHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/24

         Beroep ingesteld op 2 december 2013 — Sto/BHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)
   (Zaak T-640/13)
   2014/C 39/43
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sto AG (Stühlingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Kern en J. Sklepek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fixit Trockenmörtel Holding AG (Baar, Zwitserland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2013 in zaak R 905/2012-4 te vernietigen en de oppositie toe te wijzen zoals dit in de beroepsprocedure is gevorderd, en bijgevolg gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 207 085 af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Fixit Trockenmörtel Holding AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „CRETEO”, voor waren van de klassen 1, 2, 17 en 19 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 207 085

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de Duitse woordmerken „StoCretec” en „STOCRETE”, voor waren van de klassen 1, 2, 17 en 19

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009.