title: Zaak T-210/09: Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Formenti Seleco/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/22

         Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Formenti Seleco/Commissie
   (Zaak T-210/09)
   2009/C 167/44
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Formenti Seleco SpA (Pordenone, Italië) (vertegenwoordigers: A. Malatesta, G. Terracciano en S. Malatesta, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen veroordelen tot betaling aan Formenti Seleco SpA, in liquidatie onder buitengewoon bewind, van schadevergoeding ten bedrage van in 156 208 915,03 EUR, te vermeerderen met rente tegen de wettelijke rentevoet vanaf de datum van de insolventverklaring of, subsidiair, ten belope van het bedrag dat het Gerecht zal vermenen te behoren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster, een van de grootste Italiaanse producenten van kleurentelevisies, is insolvent verklaard en onder buitengewoon bewind geplaatst ten gevolge van de invoer op de Europese markt van grote partijen door Turkse vennootschappen vervaardigde kleurentelevisies die tegen dumpingprijzen zouden zijn verkocht.
   Deze situatie zou op het grondgebied van de Gemeenschap rechtstreeks zijn ontstaan door de schending door de Republiek Turkije van de associatieovereenkomst met de EG van 1963 en van de latere bepalingen ter aanvulling daarvan. De Turkse regering zou een normatieve regeling hebben opgezet die erop gericht was de uit de associatieovereenkomst met de Gemeenschappen voortvloeiende verplichtingen betreffende met name de vaststelling van de oorsprong uit Turkije van de in de Gemeenschap ingevoerde kleurentelevisies te omzeilen en de Commissie zou daar uiterlijk vanaf 1993 weet van hebben gehad.
   Volgens Formenti Seleco SpA is de Commissie om de volgende redenen niet-contractueel aansprakelijk voor deze situatie en derhalve gehouden, de schade te vergoeden:

               1)

               niet-nakoming van de krachtens de associatieovereenkomst en het aanvullend protocol op haar rustende verplichtingen doordat zij tijdens de overgangsperiode voor de verwezenlijking van de douane-unie tussen de Gemeenschap en de Republiek Turkije, dus tot 1994, en a fortiori nadat de douane-unie tot stand gekomen was, weet had van de niet-inachtneming van die overeenkomsten door de Republiek Turkije en niettemin heeft nagelaten toe te zien op de correcte toepassing van de relevante douaneregels;

               2)

               schending van artikel 211 EG-Verdrag en van het beginsel van goed bestuur; aangezien de associatieovereenkomst en het aanvullend protocol deel uitmaken van het gemeenschapsrecht, was de Commissie verplicht toe te zien op de toepassing van de bepalingen daarvan en goed bestuur te waarborgen;

               3)

               schending van het vertrouwensbeginsel; door bovengenoemde houding heeft de Commissie het vertrouwen van de individuele communautaire marktdeelnemer, en inzonderheid van verzoekster, in de goede werking van de douane-unie met Turkije geschonden, een vertrouwen dat had moeten worden gewaarborgd door de controles en verificaties die de Commissie heeft nagelaten;

               4)

               schending en/of onjuiste toepassing van de antidumpingbepalingen; ofschoon de Commissie vanaf 1993 ervan op de hoogte was dat Turkse exporteurs ernstige onregelmatigheden begingen, heeft zij geen maatregelen ter bescherming tegen die onregelmatigheden getroffen en dus niet de zorgvuldigheid en voorzichtigheid betracht die van een bestuurlijke instantie mag worden verwacht.


title: Verzoek van Hessischer Verwaltungsgerichtshof van 12 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Otte en Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-25/95)

text:
Nr . C 87/4            | NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8 . 4 . 95
7 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                   1 . Moet artikel 4, leden 1 en 2 , — in het bijzonder artikel 4,
als volgt:                                                                       lid 1 , onder c ), — van Verordening ( EEG) nr. 1408/71
                                                                                van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
 1 . De uitdrukking „ plaats waar het schadebrengende feit                       van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
       zich heeft voorgedaan ", die wordt gebezigd in artikel 5,                 zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
       punt 3, van het Verdrag van 27 september 1968                             binnen de Gemeenschap verplaatsen ( J ), zoals gewijzigd
       betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit                     en aangepast bij Verordening ( EEG ) nr. 2001 /83 van de
       voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels                   Raad van 2 juni 1983 ( 2 ) aldus worden uitgelegd, dat
       zaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober                      daaronder ook vallen prestaties van een Lid-Staat in de
       1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar                     vorm van nationale toelagen zonder dat daarop wette
       ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot                        lijk aanspraak kan worden gemaakt (in casu overeen
       Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van                        komstig de regels betreffende de uitkering van aanpas
       25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                     singsgeld aan mijnwerkers ), welke prestaties op verzoek
       Republiek, moet in geval van belediging door middel                       worden uitgekeerd aan oudere mijnwerkers, die in het
       van een in verschillende verdragsluitende Staten ver                     kader van een stilleggings- of rationalisatiemaatregel
       spreid artikel in de pers aldus worden uitgelegd dat de                   zijn ontslagen ?
      gelaedeerde tegen de uitgever een rechtsvordering tot
       schadevergoeding kan instellen voor ofwel de gerechten             2. Zo j a, verlangt artikel 4, lid 1 , onder c ) , van Verordening
       van de verdragsluitende Staat van de plaats van vestiging                 ( EEG) nr. 1408/71 , dat de door de Lid-Staat uitgekeerde
       van de uitgever van de beledigende publikatie, die                        nationale toelage overeenkomstig artikel 46 van Veror
       bevoegd zijn de vordering betreffende de volledige                        dening ( EEG) nr. 1408/71 — meer in het bijzonder
       schade als gevolg van de belediging toe te wijzen, ofwel                  overeenkomstig artikel 46, lid 2, onder b ), van deze
       de gerechten van elke verdragsluitende Staat waar de                      verordening — wordt berekend ?
       publikatie is verspreid en waar de gelaedeerde stelt in
       zijn goede naam te zijn aangetast, welke gerechten enkel           3 . Indien de door de Lid-Staat uitgekeerde nationale
       bevoegd zijn kennis te nemen van de geschillen betref                    toelage overeenkomstig artikel 46 van Verordening
       fende de in de Staat van het geadieerde gerecht veroor                   ( EEG ) nr. 1408/71 moet worden berekend :
       zaakte schade.
                                                                                Staat artikel 12, lid 2, eerste zin, van Verordening ( EEG )
                                                                                nr. 1408/71 toe, dat een door een andere Lid-Staat
2 . De voorwaarden op basis waarvan moet worden                                  betaalde uitkering in de zin van artikel 1 , onder t), van
       beoordeeld of het betrokken feit als een schadebrengend                   Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( in casu een Neder
       feit is aan te merken, en de voorwaarden voor het bewijs                  landse WAO-uitkering ) in mindering wordt gebracht, of
       van het bestaan en de omvang van de schade die door het                   sluit artikel 12, lid 2, tweede zin, van Verordening ( EEG)
       slachtoffer van de belediging wordt gesteld, worden niet                  nr . 1408/71 die aftrek uit ?
       door het Executieverdrag geregeld, maar worden be
       heerst door het materiële recht dat door de conflicten
                                                                          4 . Indien ingevolge artikel 12 , lid 2, eerste zin, van
       regels van het nationale recht van de aangezochte rechter
                                                                                Verordening ( EEG) nr. 1408/71 die aftrek geoorloofd
       wordt aangewezen, mits deze toepassing geen afbreuk                       is :
       doet aan het nuttig effect van het Executieverdrag.
                                                                                Wordt die aftrek begrensd door artikel 7, lid 1 , onder b ),
(M PB nr . C 117 van 28 . 4 . 1993 .                                             van Verordening ( EEG ) nr . 574/72 van de Raad van
( 2 ) PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972 , blz . 32 .                               21 maart 1972 ( 3 ) tot vaststelling van de wijze van
( 3 ) PB nr . L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz. 1 , en gewijzigde tekst op         toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , zoals
      blz . 77 .
                                                                                gewijzigd en aangepast bij Verordening ( EEG) nr. 2001/
(4 ) PB nr. L 388 van 31 . 12 . 1982 , blz . 1 .
                                                                                83 van de Raad van 2 juni 1983 ?
                                                                          (!) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
                                                                          (2 ) PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6,
                                                                          ( 3 ) PB nr . L 74 van 27 . 3 . 1972 , blz . 1 .
Verzoek van Hessischer Verwaltungsgerichtshof van 12 ja
nuari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
            tussen S. Otte en Bondsrepubliek Duitsland
                          ( Zaak C-25/95 )                                Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
                             ( 95/C 87/07)                                van 31 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen 1 . E. Pastoors, 2. Trans-Cap GmbH en
                                                                                Belgische Staat
Het Hessischer Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik                                              ( Zaak C-29/95 )
king van 12 januari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 2 februari 1995 , in het geding tussen S. Otte                                           ( 95/C 87/08 )
en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     De rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen heeft bij
beslissing over de navolgende vragen:                                     beschikking van 31 januari 1995, ingekomen ter griffie van


title: Zaak C-508/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Behoud van de vogelstand — Richtlijn 79/409/EEG — Afwijkingen van regeling ter bescherming van in wild levende vogelsoorten)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-508/09) (1)

   (Niet-nakoming - Behoud van de vogelstand - Richtlijn 79/409/EEG - Afwijkingen van regeling ter bescherming van in wild levende vogelsoorten)
   2011/C 130/11
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en C. Zadra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en G. Fiengo, gemachtigden, S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Afwijkingen — Regio Sardinië

      Dictum

               1)

               Doordat de Regione Sardinië een regeling heeft vastgesteld en toegepast betreffende de goedkeuring van afwijkingen van de regeling ter bescherming van in het wild levende vogelsoorten, die niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, is de Italiaanse Republiek de uit artikel 9 van die richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-355/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Pleven (Bulgarije) op 21 juli 2014 — Polihim-SS EOOD/Nachalnik na Mitnitsa — Svishtov

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Pleven (Bulgarije) op 21 juli 2014 — Polihim-SS EOOD/Nachalnik na Mitnitsa — Svishtov
   (Zaak C-355/14)
   2014/C 329/08
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Аdministrativen sad — Pleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Polihim-SS EOOD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnitsa — Svishtov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „verbruik van energieproducten” in artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 2008/118/EG (1) van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (2), in gevallen waarin het gaat om energieproducten die tot verbruik zijn uitgeslagen en zijn onttrokken aan een belastingentrepot van een erkende entrepothouder, die in een handelstransactie worden verkocht aan een koper die noch een vergunning voor elektriciteitsproductie noch een certificaat bezit op grond waarvan hij als eindverbruiker is vrijgesteld van accijns, en door die koper worden doorverkocht aan een derde die in het bezit is van een vergunning voor elektriciteitsproductie, van toestemming van de bevoegde autoriteiten om van accijns vrijgestelde energieproducten in ontvangst te nemen en van een certificaat op grond waarvan hij als eindverbruiker is vrijgesteld van accijns, en waaraan de energieproducten rechtstreeks door de erkende entrepothouder worden geleverd, zonder dat de koper feitelijk de beschikking over de energieproducten krijgt, in die zin worden uitgelegd dat de energieproducten worden verbruikt door de rechtstreekse koper ervan die deze niet daadwerkelijk voor een bepaald procedé gebruikt, dan wel in die zin dat zij worden verbruikt door de derde die ze daadwerkelijk in een door hem toegepast procedé benut?

               2)

               Moet het begrip „gebruikt voor de productie van elektriciteit” in artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96/EG (3) van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, in gevallen waarin het gaat om energieproducten die tot verbruik zijn uitgeslagen en zijn onttrokken aan een belastingentrepot van een erkende entrepothouder, die in een handelstransactie worden verkocht aan een koper die noch een vergunning voor elektriciteitsproductie noch een certificaat bezit op grond waarvan hij als eindverbruiker is vrijgesteld van accijns, en door die koper worden doorverkocht aan een derde die in het bezit is van een vergunning voor elektriciteitsproductie, van toestemming van de bevoegde autoriteiten om van accijns vrijgestelde energieproducten in ontvangst te nemen en van een certificaat op grond waarvan hij als eindverbruiker is vrijgesteld van accijns, en waaraan de energieproducten rechtstreeks door de erkende entrepothouder worden geleverd, zonder dat de koper feitelijk de beschikking over de energieproducten krijgt, in die zin worden uitgelegd dat de energieproducten worden gebruikt door de rechtstreekse koper ervan die deze niet daadwerkelijk benut voor een bepaald procedé om een van de doelen te bereiken waarvoor vrijstelling van accijns wordt verleend, dan wel in die zin dat zij worden gebruikt door de derde die ze daadwerkelijk benut in een door hem toegepast procedé om een van de doelen te bereiken waarvoor vrijstelling van accijns wordt verleend, namelijk verwarming, bijvoorbeeld voor elektriciteitsproductie?

               3)

               Zijn energieproducten, gelet op de beginselen van de communautaire accijnsregeling, en met name artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 2008/118 en artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96, aan accijns onderworpen en zo ja, tegen welk tarief, dat van brandstof dan wel dat van voor verwarmingsdoeleinden benutte energieproducten, wanneer vaststaat dat de betrokken energieproducten zijn geleverd aan een eindverbruiker die de desbetreffende overeenkomstig het nationale recht vereiste toestemming en vergunningen voor elektriciteitsproductie bezit, alsmede een certificaat dat hij een van accijns vrijgestelde eindverbruiker is, en die het goed rechtstreeks van de erkende entrepothouder heeft ontvangen, doch niet de eerste koper van het goed is?

               4)

               Zijn energieproducten, gelet op de beginselen van de communautaire accijnsregeling, en met name artikel 1, lid 1, sub a, van richtlijn 2008/118 en artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96, aan accijns onderworpen, en wel tegen het voor brandstof geldende tarief, wanneer vaststaat dat de betrokken energieproducten worden verbruikt respectievelijk gebruikt voor een van accijns vrijgesteld doel, namelijk elektriciteitsproductie door een persoon die de desbetreffende overeenkomstig het nationale recht vereiste toestemming en vergunningen voor elektriciteitsproductie bezit en die het goed rechtstreeks van de erkende entrepothouder heeft ontvangen, doch niet de eerste koper van het goed is?

      (1)  PB L 9, blz. 12.

      (2)  Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1).

      (3)  PB L 283, blz. 51.


title: Zaak T-314/09: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Intercéréales en Grossi/Commissie ( „Staatssteun — Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Intrekking van beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/44

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Intercéréales en Grossi/Commissie
   (Zaak T-314/09) (1)

   ((„Staatssteun - Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Intrekking van beschikking - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 175/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Intercéréales (Parijs, Frankrijk) en Alain Grossi (Nîmes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Le Bret en L. Olza Moreno, vervolgens B. Le Bret en C. Renner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, vervolgens B. Stromsky en S. Thomas, en ten slotte B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2008) 7846 definitief van de Commissie van 10 december 2008 betreffende steunmaatregel nr. 561/2008 aangaande de kaderregeling voor acties van de in Frankrijk erkende sectorale organisaties in de landbouwsector ten behoeve van de leden van de vertegenwoordigde landbouwsectoren

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak C-256/01: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 22 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Debra Allonby, enerzĳds, en Accrington & Rossendale College, Education Lecturing Services en de Secretary of State for Education and Employment, anderzĳds

text:
13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/11
b)    Moet artikel 11 van de richtlijn aldus worden uitgelegd,               voorwaarden voor aansluiting bij de regeling voldoen,
      dat wanneer degene die in een lidstaat van de Europese                 een aanzienlijker kleiner percentage vrouwen dan man-
      Unie tot de controle van boekhoudbescheiden wenst te                   nen aan het vereiste van tewerkstelling op grond van een
      worden toegelaten sommige van de daartoe vereiste                      arbeidsovereenkomst kan voldoen, en op grond van het
      kwalificaties onder het vóór de harmonisatie geldende                bewijs dat dit vereiste niet objectief gerechtvaardigd is?
      regiem in een andere lidstaat heeft verworven, de lidstaat
      waar hij om toelating vraagt die kwalificaties moet
      beschouwen als zijnde verworven in die lidstaat zelf, en
      dat dit artikel geen uitzondering inhoudt op de algemeen
      geldende regel dat toelating alleen mogelijk is na een met
      goed gevolg afgelegd vakbekwaamheidsexamen, of moet
      artikel 11 aldus worden uitgelegd, dat degene die in een
      lidstaat onder het vóór de harmonisatie geldende regiem        Verzoek van het Tribunale di Bari — Sezione distaccata
      tot de controle van boekhoudbescheiden is toegelaten, op         di Altamura — van 28 juni 2001 om een prejudiciële
      dezelfde voet in een andere lidstaat kan worden toegelaten       beslissing in het geding tussen Walter Ferro en Giovanni
      zonder een vakbekwaamheidsexamen te hoeven afleggen,                                          Santoro
      na enkele bevestiging van de gelijkwaardigheid van zijn
      kwalificaties?                                                                           (Zaak C-273/01)
                                                                                (2001/C 289/21)
(1) PB L 126, van 12.5.1984, blz. 20.
                                                                       Het Tribunale di Bari — Sezione distaccata di Altamura —
                                                                       heeft bij beschikking van 28 juni 2001, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 12 juli 2001, in het geding tussen
                                                                       Walter Ferro en Giovanni Santoro, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Moeten richtlijn 86/653/EEG (1) inzake de coördinatie van de
                                                                       wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil                ten, en in elk geval de gemeenschapsrechtelijke beginselen van
Division) van 22 juni 2001 om een prejudiciële beslissing              het vrije verkeer en het vrij verrichten van diensten aldus
in het geding tussen Debra Allonby, enerzijds, en Accring-             worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationale
ton & Rossendale College, Education Lecturing Services                 regeling die het recht van de makelaar op een beloning
en de Secretary of State for Education and Employment,                 afhankelijk stelt van diens inschrijving in een daartoe bestemd
                            anderzijds                                 register?
                         (Zaak C-256/01)                               (1) van de Raad van 18 december 1986; PB L 382 van 31.12.1986,
                                                                           blz. 17.
                         (2001/C 289/20)
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft
bij beschikking van 22 juni 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 3 juli 2001, in het geding tussen Debra
Allonby, enerzijds, en Accrington & Rossendale College,                Verzoek van de House of Lords (Verenigd Koninkrijk)
Education Lecturing Services en de Secretary of State for              van 7 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het
Education and Employment, anderzijds, het Hof van Justitie             geding tussen Sinclair Collis Ltd en Commissioners of
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                                   Customs and Excise
le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (Zaak C-275/01)
1.    Heeft artikel 141 rechtstreekse werking, zodat vrouwen
      dezelfde beloning als die van een man kunnen vorderen                                    (2001/C 289/22)
      in de omstandigheden van het onderhavige geval?
                                                                       De House of Lords (Verenigd Koninkrijk) heeft bij beschikking
2.    Heeft artikel 141 rechtstreekse werking, zodat mevrouw           van 7 juni 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
      Allonby kan vorderen dat zij wordt aangesloten bij de            op 12 juli 2001, in het geding tussen Sinclair Collis Ltd en
      pensioenregeling (i) op grond van een vergelijking van           Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van
      haarzelf met de heer Johnson, of (ii) op grond van het           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      statistische bewijs dat van de lesgevers die aan de overige      beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-140/08: Arrest van het Hof (derde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Halduskohus — Republiek Estland) — Rakvere Lihakombinaat AS/Põllumajandusministeerium, Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Bevroren delen en slachtafvallen van hanen en kippen — Toetreding van Estland — Overgangsmaatregelen — Landbouwproducten — Overtollige voorraden — Verordening (EG) nr. 1972/2003)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/5

         Arrest van het Hof (derde kamer) van 29 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Halduskohus — Republiek Estland) — Rakvere Lihakombinaat AS/Põllumajandusministeerium, Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus
   (Zaak C-140/08) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Bevroren delen en slachtafvallen van hanen en kippen - Toetreding van Estland - Overgangsmaatregelen - Landbouwproducten - Overtollige voorraden - Verordening (EG) nr. 1972/2003)
   2009/C 312/07
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna Halduskohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rakvere Lihakombinaat AS

      Verwerende partijen: Põllumajandusministeerium, Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tallinna Halduskohus — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), en van artikel 4, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 293, blz. 3) — Mechanisch gescheiden vlees, bevroren, verkregen door het mechanisch uitbenen van hanen of van kippen — Indeling onder post 0207 14 10 (bevroren delen van hanen en van kippen, uitgebeend) of onder post 0207 14 99 (bevroren slachtafval van hanen en van kippen, andere) van de gecombineerde nomenclatuur — Belasting op overtollige voorraden landbouwproducten van de marktdeelnemers — Bepaling van de omvang van de overdrachthoeveelheid en van de overtollige voorraad met het oog op de heffing van deze belasting

      Dictum

               1)

               Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat producten als die in het hoofdgeding, die bestaan uit bevroren mechanisch gescheiden vlees, dat is verkregen door het mechanisch uitbenen van hanen en kippen, en bestemd zijn voor menselijke consumptie, moeten worden ingedeeld onder postonderverdeling 0207 14 10 van de gecombineerde nomenclatuur.

               2)

               Artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 230/2004 van de Commissie van 10 februari 2004, verzet zich niet tegen een nationale bepaling als § 6, lid 1, van de wet inzake de belasting op overtollige voorraden (Üleliigse laovaru tasu seadus), zoals gewijzigd bij wet van 25 januari 2007, volgens welke de overtollige voorraad van een marktdeelnemer wordt bepaald door van de op 1 mei 2004 daadwerkelijk aanwezige voorraad de overdrachthoeveelheid af te trekken, namelijk het met een factor 1,2 vermenigvuldigde gemiddelde van de op 1 mei van de vier vorige jaren aanwezige voorraden, welke factor overeenstemt met de groei van de landbouwproductie in de betrokken lidstaat in deze periode van vier jaar.

               3)

               Verordening nr. 1972/2003 verzet zich niet tegen de heffing van een belasting op de overtollige voorraad van een marktdeelnemer, ook al kan deze bewijzen dat hij geen winst heeft gemaakt bij de verhandeling van deze voorraad na 1 mei 2004.

      (1)  PB C 171 van 05.07.2008


title: Zaak C-537/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2014 door Debonair Trading Internacional Ld a tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 23 september 2014 in zaak T-341/13, Groupe Léa Nature SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/12

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2014 door Debonair Trading Internacional Lda tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 23 september 2014 in zaak T-341/13, Groupe Léa Nature SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-537/14 P)
   (2015/C 118/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Debonair Trading Internacional Lda (vertegenwoordigers: D. Selden, advocate, T. Alkin, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Groupe Léa Nature SA

      Conclusies

               —

               het arrest houdende vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht met de precisering dat moet worden geoordeeld dat de betrokken merken overeenstemmen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van zowel de procedure voor het Gerecht als die voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirante onderbouwt haar hogere voorziening met twee middelen die zijn ontleend aan schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (1). Zij stelt in hoofdzaak dat het Gerecht bij het onderzoek van de betrokken merken vaste rechtspraak niet heeft toegepast, waardoor het ten onrechte heeft geoordeeld dat de betrokken merken volledig verschillen.

               2.

               Ten eerste heeft het Gerecht geconstateerd dat de betrokken merken fonetisch overeenstemmen door het gemeenschappelijke bestanddeel „so”, zodat het had moeten vaststellen dat sprake is van globale overeenstemming tussen deze merken, althans in dat opzicht. Door te oordelen dat de merken ondanks dit gemeenschappelijke fonetische bestanddeel verschillen, is het Gerecht voorbij gegaan aan vaste rechtspraak betreffende de aard en de mate van overeenstemming die vereist zijn in het kader van de toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009.

               3.

               Ten tweede had het Gerecht, aangezien het had geconstateerd dat de betrokken merken fonetisch overeenstemmen, moeten vaststellen dat deze merken ook visueel overeenstemmen, in wezen om dezelfde redenen [en die merken dus — a fortiori — overeenstemmen in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009]. Door te oordelen dat de merken ondanks het gemeenschappelijke visuele bestanddeel „so” in visueel opzicht verschillen, is het Gerecht voorbij gegaan aan vaste rechtspraak betreffende de beoordeling van de visuele indruk die door een dergelijk bestanddeel wordt gewekt in merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-305/06 tot T-307/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer (Ferromix, Inomix en Alumix) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag van gemeenschapswoordmerken Ferromix, Inomix en Alumix — Oudere gemeenschapswoordmerken FERROMAXX, INOMAXX en ALUMAXX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer (Ferromix, Inomix en Alumix)
   (Gevoegde zaken T-305/06 tot T-307/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag van gemeenschapswoordmerken Ferromix, Inomix en Alumix - Oudere gemeenschapswoordmerken FERROMAXX, INOMAXX en ALUMAXX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 313/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Air Products and Chemicals, Inc. (Allentown, Pennsylvania, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Heurung en C. Probst, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Laitinen en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Messer Group GmbH (Sulzbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Graf v. Schwerin en J. Schmidt, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen drie beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2006 (gevoegde zaken R 1270/2005-2 en R 1408/2005-2; R 1226/2005-2 en R 1398/2005-2; R 1225/2005-2 en R 1397/2005-2) inzake oppositieprocedures tussen Air Products and Chemicals, Inc. en Messer Group GmbH.
   Dictum

               1)

               De beslissingen van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 12 september 2006 (gevoegde zaken R 1270/2005-2 en R 1408/2005-2; R 1226/2005-2 en R 1398/2005-2; R 1225/2005-2 en R 1397/2005-2) worden vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Air Products and Chemicals, Inc.

               3)

               Messer Group GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/45

         (2006/C 48/84)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 36 van 11.2.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 22 van 28.1.2006

      PB C 10 van 14.1.2006

      PB C 330 van 24.12.2005

      PB C 315 van 10.12.2005

      PB C 296 van 26.11.2005

      PB C 281 van 12.11.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-221/12: Arrest van het Gerecht van 23 januari 2014 — Sunrider/BHIM — Nannerl (SUN FRESH) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SUN FRESH — Oudere gemeenschaps-, Benelux- en nationale woord- en beeldmerken SUNNY FRESH, SUNRIDER SUNNY FRESH en SUNNYFRESH — Relatieve weigeringsgrond — Bewijs van normaal gebruik van oudere merken — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/18

      Arrest van het Gerecht van 23 januari 2014 — Sunrider/BHIM — Nannerl (SUN FRESH)
      (Zaak T-221/12) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SUN FRESH - Oudere gemeenschaps-, Benelux- en nationale woord- en beeldmerken SUNNY FRESH, SUNRIDER SUNNY FRESH en SUNNYFRESH - Relatieve weigeringsgrond - Bewijs van normaal gebruik van oudere merken - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2014/C 71/31)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: The Sunrider Corporation (Torrance, Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: N. Dontas en K. Markakis, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nannerl GmbH & Co. KG (Anthering bei Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 maart 2012 (zaak R 2401/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen The Sunrider Corporation en Nannerl GmbH & Co. KG.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  The Sunrider Corporation wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Zaak T-146/97: Beschikking van het Gerecht van 8 april 2011 — Bakkers/Raad en Commissie

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/15

         Beschikking van het Gerecht van 8 april 2011 — Bakkers/Raad en Commissie
   (Zaak T-146/97) (1)

   2011/C 173/31
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak T-164/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/46

      Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie
      (Zaak T-164/10)
      (2010/C 161/74)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Pioneer Hi-Bred International, Inc. (Johnston, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Temple Lang, Solicitor en T. Müller-Ibold, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 18 van richtlijn 2001/18 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, door te hebben verzuimd om bij de Raad een voorstel in te dienen van de overeenkomstig artikel 5, lid 2, van het besluit van de Raad te nemen maatregelen en door niet alle maatregelen te hebben genomen die naar gelang van het verloop van de besluitvormingsprocedure noodzakelijk kunnen zijn om te verzekeren dat het in artikel 18 van de richtlijn bedoelde besluit wordt vastgesteld;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Op 2 mei 2007 stelde verzoekster haar eerste beroep in overeenkomstig artikel 232 EG (1), waarin zij vorderde dat de Commissie onder schending van artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG (2) had nagelaten ervoor te zorgen dat een besluit inzake verzoeksters kennisgeving betreffende het in de handel brengen van de insectresistente genetisch gemodificeerde maïs van de teeltlijn 1507 werd vastgesteld. Op 21 januari 2009 legde de Commissie overeenkomstig artikel 5, lid 2, van besluit 1999/468 het voorstel voor een besluit voor aan het regelgevend comité. In het kader van de procedure voor het Gerecht kwamen partijen overeen dat de vordering, gelet op de indiening van het voorstel voor een besluit, zonder voorwerp was geraakt en bij beschikking van 4 september 2009 oordeelde het Gerecht dat op het beroep in zaak T-139/07 niet meer behoefde te worden beslist.
      Met het onderhavige beroep stelt verzoekster, op grond van artikel 265 VWEU, dat de Commissie de Raad niettegenstaande verzoeksters vordering nog steeds geen voorstel inzake het in de handel brengen van insectresistente genetisch gemodificeerde maïs van teeltlijn 1507 heeft voorgelegd. Verzoekster betoogt dat de Commissie, sinds het regelgevend comité op 25 februari 2009 te kennen had gegeven „geen standpunt” te hebben over het voorstel, op geen van de zes bijeenkomsten van de Milieuraad die sindsdien hebben plaatsgevonden, een ontwerpbesluit heeft ingediend inzake verzoeksters kennisgeving.
      Verzoekster stelt dat de Commissie volgens de in de richtlijn vastgelegde procedure verplicht is te verzekeren dat er binnen de in de richtlijn gestelde termijn een besluit inzake de kennisgeving wordt genomen en bekendgemaakt. Verzoekster stelt voorts dat de Commissie, door geen ontwerp voor de te nemen maatregelen in te dienen bij de Raad, heeft verzuimd ervoor te zorgen dat een dergelijk besluit werd vastgesteld hoewel aan alle in de richtlijn ten aanzien van verzoekster en andere betrokkenen gestelde voorwaarden overeenkomstig deze richtlijn was voldaan.
      Verzoekster stelt voorts dat de Commissie in de zin van artikel 265 VWEU is verzocht een standpunt in te nemen, wat zij echter niet heeft gedaan. Volgens verzoekster zijn de redenen die de Commissie aanvoert voor haar verzuim om een ontwerpbesluit bij de Raad in te dienen, irrelevant en ongerechtvaardigd. Het verzuim van de Commissie heeft volgens verzoekster negatieve gevolgen gehad voor haar rechtspositie en heeft voor haar tot specifieke, bewezen en kwantificeerbare verliezen geleid.

         (1)  Zaak T 139/07, Pioneer Hi-Bred International/Commissie (PB 2007, C 155, blz. 28).

         (2)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB 2001, L 106, blz. 1).


title: Zaak F-35/11: Beroep ingesteld op 4 april 2011 — ZZ/Parlement

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/33

         Beroep ingesteld op 4 april 2011 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-35/11)
   2011/C 211/67
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J. Rybánsky, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker slechts de helft van de inrichtingsvergoeding te geven waarop hij normaal recht zou hebben

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement (eenheid individuele rechten) van 28 mei 2010 betreffende de toekenning van de inrichtingsvergoeding aan verzoeker, voor zover deze slechts op één en niet op twee maanden basisbezoldiging wordt vastgesteld;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 6 januari 2011 tot afwijzing van de klacht die verzoeker op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie heeft ingediend;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-187/06: Beroep ingesteld op  12 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/10

         Beroep ingesteld op 12 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-187/06)
   (2006/C 154/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-P. Keppene en H. van Vliet, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk België niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2 en 3 van beschikking (C(2002)1341 def) betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de groep Beaulieu (Ter Lembeek International) (Staatssteun C 36/01, ex NN 73/00) (1), door te verzuimen aan deze beschikking binnen de gestelde termijn uitvoering te geven.

               —

               Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bijna zes jaar zijn verstreken sinds de kennisgeving van de beschikking aan de Belgische autoriteiten, zonder dat de litigieuze steun thans daadwerkelijk door de begunstigde is terugbetaald. Daardoor behoudt deze laatste de voordelen die aan het genot van de steun verbonden zijn, aan welke situatie de beschikking juist een einde wilde maken.

      (1)  PB L 296, blz. 60.


title: Zaak T-216/09: Beroep ingesteld op 27 mei 2009 — Astrim en Elyo Italia/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/23

         Beroep ingesteld op 27 mei 2009 — Astrim en Elyo Italia/Commissie
   (Zaak T-216/09)
   2009/C 167/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Astrim SpA (Rome, Italië), Elyo Italia Srl (Sesto San Giovanni, Italië) (vertegenwoordiger: M. Brugnoletti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               primair: nietig verklaren de beschikking van de Commissie waarbij de offerte die het verzoekende consortium in antwoord op aankondiging van opdracht nr. 2008 — C04 005 voor de diensten van onderhoud van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (1) had ingediend, als onvolledig werd beschouwd, welke beschikking werd meegedeeld bij brief van 27 maart 2009 en aangevuld bij mededeling van 3 april 2009, alsook alle daaropvolgende en daarmee samenhangende besluiten, waaronder dat om de opdracht aan een andere onderneming te gunnen;

               —

               subsidiair: punt 17 van de uitnodiging tot inschrijving voor aanbesteding nr. 2008 — C04 005 nietig verklaren, voor zover het voorzag in een algemeen criterium voor uitsluiting uit de aanbestedingsprocedure;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vorderen verzoeksters nietigverklaring van de beschikking waarbij de Commissie hun offerte in antwoord op aankondiging van opdracht nr. 2008 — C04 005 voor de diensten van onderhoud van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek heeft uitgesloten en de opdracht aan een andere vennootschap heeft gegund.
   Tot staving beroepen verzoeksters zich op drie middelen:
   Met het eerste middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie punt 17 van de uitnodiging tot inschrijving, de artikelen 92 en 89 van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 (2) en de beginselen van transparantie en gelijke behandeling heeft geschonden, door te beslissen de offerte van verzoeksters uit te sluiten op de onjuiste grond dat zij onvolledig was omdat bepaalde prijzen ontbraken, terwijl het verzoekende consortium gewild een prijs gelijk aan nul heeft willen bieden.
   Met het tweede middel beroepen verzoeksters zich op de gebrekkige motivering van het besluit tot uitsluiting, voor zover punt 17 van de uitnodiging tot inschrijving niet voorziet in de automatische uitsluiting wanneer een onderdeel van de financiële offerte niet is ingevuld, maar de uitsluiting beschouwt als een loutere mogelijkheid, waarbij de Commissie vrij beslist de mededinger al dan niet uit te sluiten, welke beslissing, daar zij discretionair is, moet berusten op een passende motivering, die in het uitsluitingsbesluit van de Commissie ontbreekt.
   Met het derde middel, en enkel voor het geval het Gerecht de twee andere middelen niet zou aanvaarden, vorderen verzoeksters nietigverklaring van punt 17 van de uitnodiging tot inschrijving wegens schending van de artikelen 92 en 89 van de reeds aangehaalde verordening nr. 1605/2002, voor zover punt 17 een algemeen uitsluitingscriterium bevat.

      (1)  PB 2008/S 2008-274999 van 25 oktober 2008.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.


title: ARREST VAN HET HOF van 13 februari 1996 in zaak C-143/93 (verzoek van de Tariefcommissie te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Gebroeders Van Es Douane Agenten BV tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen (Gevolgen van de intrekking van een verordening van de Raad voor een daarop gebaseerde indelingsverordening van de Commissie - Beoordelingsvrijheid van de Commissie bij de opstelling van de indelingsverordening)

text:
Nr . C 133/2          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4 . 5 . 96
                  ARREST VAN HET HOF                               cursussen een compensatie overeenkomend met hun werk
                     van 6 februari 1996                           tijd ontvangen.
in zaak C-457/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Bundesarbeitsgericht ): Kuratorium für Dialyse und         ( 1 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
        Nierentransplantation eV tegen J. Lewark ( 1 )
(Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers —
Compensatie voor deelneming aan vormingscursussen
waarbij aan leden van ondernemingsraad voor uitoefening
   van functie noodzakelijke kennis wordt overgedragen)
                        ( 96/C 133/02 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 februari 1996
                      (Procestaai: Duits)
                                                                   in zaak C-143/93 (verzoek van de Tariefcommissie te
                                                                   Amsterdam om een prejudiciële beslissing ): Gebroeders Van
                                                                   Es Douane Agenten BV tegen Inspecteur der Invoerrechten
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de                                  en Accijnzen (*)
                 Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   (Gevolgen van de intrekking van een verordening van de
                                                                   Raad vooreen daarop gebaseerde indelingsverordening van
                                                                   de Commissie — Beoordelingsvrijheid van de Commissie bij
In zaak C-457/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                        de opstelling van de indelingsverordening)
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Bundes                                      ( 96/C 133/03 )
arbeitsgericht, in het aldaar aanhangige geding tussen
Kuratorium für Dialyse und Nierentransplantation eV en J.
Lewark, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                               (Procestaai: Nederlands)
van artikel 119 van het EEG-Verdrag en van Richtlijn
75/ 117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der                In zaak C-143/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke       krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Tarief
beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB            commissie te Amsterdam in het aldaar aanhangige ge
nr. L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz. 19 ), heeft het Hof,             ding tussen Gebroeders Van Es Douane Agenten BV en
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,       Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen, om een prejudi
C.N. Kakouris, D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet en               ciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van
G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F.A. Schock           Verordening ( EEG) nr. 482/74 van de Commissie van
weiler, J. C. Moitinho de Almeida , P.J.G. Kapteyn, C. Gul        27 februari 1974 betreffende de indeling van goederen
mann, J.L. Murray ( rapporteur ), P. Jann en H. Ragnemalm,         onder postonderverdeling 23.04 B van het gemeenschappe
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H.A.          lijk douanetarief ( PB nr. L 57 van 28 . 2 . 1974, blz. 23 ), heeft
 Rühl, hoofdadministrateur, op 6 februari 1996 een arrest           het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        president, C.N. Kakouris, G. Hirsch, G.F. Mancini, F.A.
                                                                    Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P.J.G. Kapteyn,
                                                                   J. L. Murray ( rapporteur ), P. Jann, H. Ragnemalm en L.
                                                                    Sevón, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: R.
 Indien de groep van deeltijdwerknemers een veel groter             Grass, op 13 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
 aantal vrouwen dan mannen omvat, verzet het verbod van             dictum luidt als volgt:
 indirecte discriminatie op het gebied van de beloning, zoals
 vervat in artikel 119 van het EEG-Verdrag en in Richtlijn
 75/1 1 7/EEG van de Raad van 1 0 februari 1 975 betreffende        Nu Verordening (EEG) nr. 482/74 van de Commissie van
 het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der                27 februari 1974 betreffende de indeling van goederen
 Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke       onder postonderverdeling 23.04 B van het gemeenschappe
 beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, zich           lijk douanetarief door de Commissie niet overeenkomstig
 tegen een nationale wettelijke regeling die, zonder geschikt       artikel IS, lid 1 , tweede alinea, van Verordening (EEG)
 en noodzakelijk te zijn ter verwezenlijking van een legitieme      nr. 2658/87 is aangepast, kan zij niet worden toegepast op
 doelstelling van sociaal beleid, tot gevolg heeft dat de           aangiften met betrekking tot invoertransacties die na
 compensatie die in deeltijd werkzame leden van de onder            1 januari 1988 hebben plaatsgevonden, aangezien de
 nemingsraad van hun werkgever moeten ontvangen bij                  omstandigheid dat die aanpassing achterwege is gebleven,
 deelneming aan vormingscursussen waarbij voor de werk              de justitiabele belet de draagwijdte ervan met nauwkeurig
 zaamheid van de ondernemingsraad noodzakelijke kennis               heid te bepalen.
 wordt overgedragen en die tijdens de volle werktijd van de
 onderneming worden georganiseerd, maar waarvan de duur
 de individuele werktijd van deze deeltijdwerknemers over           (') PB nr. C 135 van 14 . 5 . 1993 .
 treft, wordt beperkt tot de individuele werktijd van deze
 deeltijdwerknemers, terwijl voor de volle tijd werkzame
 leden van de ondernemingsraad bij deelneming aan dezelfde


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 juni 1998 in zaak C-266/96 (verzoek van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing): Corsica Ferries France SA tegen Gruppo Antichi Ormeggiatori del Porto di Genova Coop. arl, Gruppo Ormeggiatori del Golfo di La Spezia Coop. arl, Ministero dei Trasporti e della Navigazione (Vrij verrichten van diensten - Zeevervoer - Ondernemingen met uitsluitende rechten - Vastmeren van schepen in havens - Naleving van mededingingsregels - Tarifering)

text:
C 278/2               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.9.98
BTW uitsluiten voor vervoermiddelen die voor de belas-            fier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 18 juni 1998 een
tingplichtige het gereedschap van zijn werkzaamheid vor-          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
men, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rus-
ten krachtens Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-           Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985
gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-            betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde             bare en particuliere projecten, moet aldus worden uitge-
waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977,               legd, dat zij een lidstaat niet toestaat, de in bijlage I bij de
blz. 1), met name het bepaalde in artikel 17, lid 2, heeft        richtlijn opgenomen projecten te ontheffen van de ver-
het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: R. Schint-         plichtingen inzake de milieueffectbeoordeling, wanneer:
gen, president van de Tweede Kamer, waarnemend voor
de president van de Zesde Kamer, G. F. Mancini, P. J. G.
                                                                  Ð voor die projecten reeds een vergunning was verleend
Kapteyn, J. L. Murray en G. Hirsch (rapporteur), rechters;
                                                                       vóór 3 juli 1988, de datum waarop de termijn tot
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-
                                                                       omzetting van de richtlijn afliep;
Hubeau, hoofdadministrateur, op 18 juni 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  Ð bij de voorbereiding van die vergunning geen milieuef-
                                                                       fectrapportage had plaatsgevonden die voldeed aan de
1. Verwerpt het beroep.                                                eisen die de richtlijn daaraan stelt, en van die vergun-
                                                                       ning geen gebruik is gemaakt, en
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                  Ð na 3 juli 1988 formeel een nieuwe vergunningsproce-
                                                                       dure wordt ingeleid.
3. Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
     tannieÈ en Noord-Ierland de eigen kosten zal dragen.         (1) PB C 133 van 4.5.1996.
(1) PB C 95 van 30.3.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 18 juni 1998
                        (Zesde Kamer)
                                                                  in zaak C-266/96 (verzoek van het Tribunale di Genova
                      van 18 juni 1998                            om een prejudicieÈle beslissing): Corsica Ferries France SA
                                                                  tegen Gruppo Antichi Ormeggiatori del Porto di Genova
in zaak C-81/96 (verzoek van de Nederlandse Raad van
                                                                  Coop. arl, Gruppo Ormeggiatori del Golfo di La Spezia
State om een prejudicieÈle beslissing): burgemeester en
                                                                    Coop. arl, Ministero dei Trasporti e della Navigazione (1)
wethouders van Haarlemmerliede en Spaarnwoude e.a.
      tegen Gedeputeerde Staten van Noord-Holland (1)             (Vrij verrichten van diensten Ð Zeevervoer Ð Onder-
                                                                  nemingen met uitsluitende rechten Ð Vastmeren van
(Richtlijn 85/337/EEG van de Raad Ð Nieuwe ver-                   schepen in havens Ð Naleving van mededingingsregels Ð
                gunning voor bestemmingsplan)                                                Tarifering)
                        (98/C 278/03)                                                      (98/C 278/04)
                   (Procestaal: Nederlands)                                           (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-81/96, betreffende een verzoek aan het Hof               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-                            de Jurisprudentie van het Hof)
landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tus-
sen burgemeester en wethouders van Haarlemmerliede en
Spaarnwoude e.a. en Gedeputeerde Staten van Noord-Hol-            In zaak C-266/96, betreffende een verzoek aan het Hof
land, betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
ging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni             nale di Genova (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tus-
1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde          sen Corsica Ferries France SA en Gruppo Antichi Ormeg-
openbare en particuliere projecten (PB L 175 van                  giatori del Porto di Genova Coop. arl, Gruppo Ormeggia-
5.7.1985, blz. 40), heeft het Hof (Zesde Kamer), samenge-         tori del Golfo di La Spezia Coop. arl, Ministero dei
steld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F.              Trasporti e della Navigazione, om een prejudicieÈle beslis-
Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en K. M. Ioannou          sing over de uitlegging van de artikelen 3, 5, 30, 59, 85 en
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; grif-       86 en artikel 90, lid 1, van het EG-Verdrag, alsmede
 ---pagebreak--- 5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 278/3
van Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van                                     ARREST VAN HET HOF
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel
                                                                                (Zesde Kamer)
van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tus-
sen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde                                 van 18 juni 1998
landen (PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1), heeft het Hof
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                in zaak C-183/97: Commissie van de Europese Gemeen-
kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur), J. C. Moitinho                       schappen tegen Portugese Republiek (1)
de Almeida, J.-P. Puissochet en L. Sevón, rechters; advo-
caat-generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau,         (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 80/68/
hoofdadministrateur, op 18 juni 1998 een arrest gewezen                                          EEG)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (98/C 278/05)
1. Artikel 30 van het EG-Verdrag staat niet in de weg
     aan een regeling van een lidstaat als hier in geding, die
                                                                                (Procestaal: Portugees)
     in een andere lidstaat gevestigde zeevervoeronderne-
     mingen wier schepen aanleggen in de havens van eerst-
     genoemde lidstaat, verplichten tegen betaling van een
     vergoeding die hoger is dan de werkelijke kostprijs van
     de verrichte dienst, gebruik te maken van de diensten          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     van plaatselijke corporaties van walpersoneel waaraan                          de Jurisprudentie van het Hof)
     exclusieve concessies zijn verleend.
2. De artikelen 5, 85 en 86 en artikel 90, lid 1, van het          In zaak C-183/97, Commissie van de Europese Gemeen-
     EG-Verdrag, in hun onderlinge samenhang gelezen,              schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-
     staan niet in de weg aan voorschriften van een lidstaat       gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en J. Lopes
     als hier in geding, waarbij:                                  Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
                                                                   te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle nodige
     Ð aan in die lidstaat gevestigde ondernemingen het            wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen
         uitsluitend recht voor het verrichten van diensten        voor een volledige en juiste uitvoering van Richtlijn 80/68/
         inzake vast- en ontmeren van schepen wordt ver-           EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de
         leend;                                                    bescherming van het grondwater tegen verontreiniging ver-
                                                                   oorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen
     Ð gebruikmaking van deze diensten verplicht wordt             (PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43), inzonderheid de
         gesteld tegen een prijs die, naast de werkelijke          artikelen 8, 9, 10, 11 en 15 ervan, en, subsidiair, door de
         kostprijs van de diensten, ook de extra kosten voor       Commissie niet onverwijld van die maatregelen in kennis
         de handhaving van een universele dienst inzake            te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 21,
         vast- en ontmeren van schepen omvat, en                   lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen,
                                                                   heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.
     Ð naar gelang van de haven wordt voorzien in ver-             Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini,
         schillende tarieven, om rekening te houden met de         G. Hirsch en K. M. Ioannou (rapporteur), rechters; advo-
         bijzondere kenmerken van elke haven.                      caat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 juni
                                                                   1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                   volgt:
3. De bepalingen van Verordening (EEG) nr. 4055/86
     van de Raad van 22 december 1986 houdende toepas-
     sing van het beginsel van het vrij verrichten van dien-
     sten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en       1. Door niet binnen de gestelde termijn alle nodige wette-
     tussen de lidstaten en derde landen, en van artikel 59             lijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor
     van het EG-Verdrag staan niet in de weg aan een rege-              een volledige en juiste uitvoering van Richtlijn 80/68/
     ling van een lidstaat als hier in geding, die in een               EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende
     andere lidstaat gevestigde zeevervoerondernemingen                 de bescherming van het grondwater tegen verontreini-
     verplicht, bij het aanleggen van hun schepen in de                 ging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaar-
     havens van eerstgenoemde lidstaat tegen betaling van               lijke stoffen, inzonderheid de artikelen 8, 9, 10, 11 en
     een vergoeding gebruik te maken van de diensten van                15 ervan, heeft de Portugese Republiek niet voldaan
     plaatselijke corporaties van walpersoneel waaraan                  aan de krachtens artikel 21, lid 1, van deze richtlijn op
     exclusieve concessies zijn verleend. Zo een dergelijke             haar rustende verplichtingen.
     regeling al een belemmering zou vormen voor het vrij
     verrichten van diensten inzake zeevervoer, zou zij
     immers worden gerechtvaardigd door overwegingen               2. De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.
     van openbare veiligheid als bedoeld in artikel 56 van
     het Verdrag.
                                                                   (1) PB C 199 van 28.6.1997.
( ) PB C 336 van 9.11.1996.
 1


title: Zaak C-337/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2015 door de Europese Ombudsman tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-217/11, Staelen/Europese Ombudsman

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/42

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2015 door de Europese Ombudsman tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-217/11, Staelen/Europese Ombudsman
   (Zaak C-337/15 P)
   (2015/C 294/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Europese Ombudsman (vertegenwoordiger: G. Grill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Claire Staelen

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-217/11 (1) voor zover het tot de conclusie komt (a) dat de Ombudsman meerdere onrechtmatigheden heeft begaan die voldoende gekwalificeerde schendingen vormen van het Unierecht, (b) dat het bestaan van immateriële schade is aangetoond, en (c) dat er een causaal verband bestaat tussen de door het Gerecht vastgestelde schendingen en de immateriële schade, en (2) voor zover de Ombudsman daarbij is veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 7  000 EUR, vernietigen;

               —

               het verzoek ongegrond verklaren voor zover het arrest van het Gerecht is vernietigd;

         subsidiair,

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor zover het arrest van het Gerecht is vernietigd; en

               —

               op rechtvaardige en billijke wijze beslissen omtrent de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn hogere voorziening voert de Ombudsman middelen aan die zijn ontleend aan verschillende onjuiste rechtsopvattingen.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht volgens hem blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat een enkele schending van het zorgvuldigheidsbeginsel volstaat om een voldoende gekwalificeerde schending te doen vaststaan. Volgens de Ombudsman is deze stelling van het Gerecht niet in overeenstemming met de rechtspraak inzake niet-contractuele aansprakelijkheid, die vereist dat er een voldoende gekwalificeerde schending wordt aangetoond van een rechtsregel die ertoe strekt particulieren rechten toe te kennen, en beklemtoont dat het beslissende criterium voor de vaststelling dat een schending voldoende gekwalificeerd is, dat is van de kennelijke en ernstige overschrijding door de betrokken instelling van de aan haar beoordelingsbevoegdheid gestelde grenzen. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met het specifieke karakter van de functie van de Ombudsman en met name niet met het feit dat deze bij het uitvoeren van onderzoeken beschikt over een zeer ruime beoordelingsbevoegdheid.
   In de tweede plaats betwist de Ombudsman ook de uitlegging door het Gerecht van het feit dat de Ombudsman, wanneer hem bij een onderzoek een door een instelling verstrekte verklaring overtuigend lijkt, daardoor niet is ontslagen van zijn verantwoordelijkheid om zich ervan te vergewissen dat de feiten waarop deze verklaring berust bewezen zijn, inzonderheid wanneer die verklaring de enige basis vormt voor zijn vaststelling dat er geen sprake is van onbehoorlijk bestuur. De Ombudsman is namelijk van mening dat de instellingen verplicht zijn om hem correcte gegevens te verstrekken en dat het derhalve legitiem is dat hij zijn conclusie baseert op de aan hem overgelegde informatie, zolang er geen elementen aanwezig zijn die de betrouwbaarheid van de verstrekte gegevens in twijfel kunnen trekken. Vanuit dit oogpunt betoogt de Ombudsman dat er geen enkele reden is om te vrezen dat de verstrekte gegevens niet overeenkomen met de feiten.
   In de derde plaats deelt de Ombudsman weliswaar de opvatting van het Gerecht dat sommige van zijn antwoorden niet binnen een redelijke termijn zijn ingediend, doch betwist hij dat deze, aan hem toerekenbare, schending van Unierecht kan worden aangemerkt als voldoende gekwalificeerd. Bijgevolg kan de Unie niet niet-contractueel aansprakelijk worden gesteld.
   In de vierde plaats is de Ombudsman van mening dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet uit te leggen waarom de schending van het vertrouwen van mevrouw Stael in het ambt van de Ombudsman dient te worden aangemerkt als immateriële schade.
   In de laatste plaats betwist de Ombudsman het bestaan van een causaal verband tussen de aan hem verweten schendingen en het feit dat mevrouw Staelen haar vertrouwen in zijn ambt heeft verloren.


title: Zaak C-111/04: P Hogere voorziening, op 3 maart 2004 (faxbericht van 25 februari 2004) ingesteld door Adriatica di Navigazioni SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 11 december 2003 in zaak T-61/99, Adriatica di Navigazioni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/27

         Hogere voorziening, op 3 maart 2004 (faxbericht van 25 februari 2004) ingesteld door Adriatica di Navigazioni SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 11 december 2003 in zaak T-61/99, Adriatica di Navigazioni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-111/04 P)
   (2004/C 106/47)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 maart 2004 hogere voorziening ingesteld door Adriatica di Navigazioni SpA, vertegenwoordigd door Mario Siragusa en Francesca Maria Moretti, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 11 december 2003 in zaak T-61/99, Adriatica di Navigazioni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1 —

               het arrest te vernietigen voorzover het uitsluit dat de onjuiste omschrijving van de relevante markt voor Adriatica negatieve gevolgen heeft gehad, en te erkennen dat de onderneming zonder motivering ten laste is gelegd dat zij heeft deelgenomen aan een inbreuk die zij niet heeft begaan, aangezien de inbreuk betrekking heeft op een route waarop zij niet actief is;

               2 —

               het arrest te vernietigen voorzover het argument is afgewezen dat het geheel van de gedragingen van Adriatica na de vergadering van 24 november 1993 bewijst dat zij zich heeft gedistantieerd en bijgevolg geen verantwoordelijkheid draagt voor de mededingingsregeling waartoe tijdens die vergadering is besloten.

               3 —

               zo het sub 2 vermelde argument wordt aanvaard, het arrest te vernietigen voorzover het de duur bevestigt van de door Adriatica begane overtreding en de gestelde inbreukperiode te verminderen;

               4 —

               zo het sub 1 vermelde argument wordt aanvaard, de geldboete die het Gerecht Adriatica heeft opgelegd, te verlagen;

               5 —

               zo de sub 1, 2 en 3 vermelde argumenten worden aanvaard, de aan Adriatica opgelegde geldboete te verlagen wegens de geringere zwaarte en de kortere duur van de door haar begane inbreuk;

               6 —

               subsidiair, en tevens onafhankelijk van de aanvaarding van de andere argumenten, het arrest te vernietigen voorzover het Gerecht de verlaging van de geldboete van Adriatica onjuist heeft berekend, en de geldboete te verlagen;

               7 —

               de Commissie in de kosten te verwijzen, in eerste en laatste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Schending van artikel 81 EG en onjuiste toepassing van de wet bij de beoordeling van de gevolgen voor Adriatica van de onjuiste omschrijving door de Commissie van de relevante markt;

               —

               Schending van artikel 81 EG en onjuiste toepassing van de wet bij de beoordeling van het bewijs van distantie van de inbreuk door Adriatica;

               —

               Schending van artikel 81 EG en van artikel 19 van verordening nr. 4056/86 (1) bij de vaststelling van de duur en de zwaarte van de aan Adriatica toe te schrijven overtreding;

               —

               Subsidiair, schending van artikel 81 EG en van artikel 19 van verordening 4056/86 en ontoereikende motivering bij de bepaling van de aan Adriatica op te leggen geldboete.

      (1)  PB L 378 van 31/12/1986, blz. 4.


title: Zaak C-8/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana (Italië) op 2 januari 2012 — Cristian Rainone e.a./Ministero dell’Interno e.a.

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana (Italië) op 2 januari 2012 — Cristian Rainone e.a./Ministero dell’Interno e.a.
   (Zaak C-8/12)
   2012/C 73/37
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cristian Rainone, Orentino Viviani, Miriam Befani

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno, Questura di Prato en Questura di Firenze

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die van artikel 88 van de T.U.L.P.S., volgens welke „de vergunning voor de exploitatie van weddenschappen uitsluitend kan worden verleend aan personen die houder zijn van een concessie of van een vergunning die is verleend door het ministerie of een andere entiteit waaraan de bevoegdheid voor de organisatie en het beheer van weddenschappen krachtens de wet is voorbehouden, alsook aan personen die door de concessie- of vergunninghouder daarmee zijn belast op grond van die concessie of die vergunning”, en van artikel 2, lid 2 ter, van decreto legge nr. 40 van 25 maart 2010, omgezet bij wet nr. 73/2010, waarin is bepaald dat „artikel 88 van de gecoördineerde tekst van de wetten inzake openbare veiligheid, zoals opgenomen in koninklijk besluit nr. 773 van 18 juni 1931, zoals gewijzigd, aldus wordt uitgelegd dat de erin bedoelde vergunning, wanneer zij wordt afgegeven voor commerciële bedrijven waarin openbare kansspelen met geldwinst worden geëxploiteerd en ingezameld, slechts rechtgevolgen heeft wanneer voordien aan de eigenaars van dergelijke bedrijven door het ministerie van Economie en Financiën — Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato (Autonoom bestuur voor staatsmonopolies), een concessie voor de exploitatie en de inzameling van dergelijke kansspelen is verleend”?

               2)

               Moeten de voormelde artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel tevens verzetten tegen een nationale regeling als die welke is bedoeld in artikel 38, lid 2, van decreto legge nr. 223 van 4 juli 2006, omgezet bij wet nr. 248/2006, volgens welke „Artikel 1, lid 287, van de wet nr. 311 van 30 december 2004, wordt vervangen door het hiernavolgende:
               „287.   Met de maatregelen van het ministerie van Economie en Financiën — Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato worden de nieuwe wijzen van aanbieding van kansspelen betreffende andere evenementen dan paardenrennen geregeld onder de hierna volgende voorwaarden:
               […]

                           l)

                           bepaling van de wijze waarop de concessiehouders voor het inzamelen van weddenschappen tegen vaste notering betreffende andere evenementen dan paardenrennen — geregeld door het reglement bedoeld in decreet nr. 111 van 1 maart 2006 van de Minister van Economische zaken en Financiën — worden beschermd.” ”

                     Dit betreft met name het feit dat genoemd artikel 38, lid 2, voorziet in een algemene tendens om houders van vóór de wijziging van de regelgeving verleende concessies te beschermen, in een reeks beperkingen en maatregelen die de facto tot gevolg zouden kunnen hebben dat de reeds bestaande handelsposities in stand blijven, zoals wordt bewezen door de verplichting om bij de opening van de nieuwe verkooppunten een bepaalde afstand tot reeds bestaande verkooppunten te eerbiedigen, en door de algemene uitlegging die de Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato aan bovenvermeld artikel 38, lid 2, heeft gegeven, door in de concessieovereenkomsten de reeds vermelde vervalclausule op te nemen voor het geval van directe of indirecte uitoefening van soortgelijke grensoverschrijdende activiteiten.

               3)

               Indien dit bevestigend wordt beantwoord, dat wil zeggen indien de in vorige punten vermelde nationale bepalingen verenigbaar worden geacht met het gemeenschapsrecht, moet artikel 49 EG dan aldus worden uitgelegd dat, wanneer het vrij verrichten van diensten wordt beperkt om redenen van algemeen belang, vooraf dient te worden nagegaan of dit algemene belang niet reeds voldoende in aanmerking is genomen door de voorschriften, controles en onderzoeken waaraan de dienstverrichter in zijn staat van vestiging is onderworpen?

               4)

               Indien de vraag bevestigend wordt beantwoord, zoals aangegeven in het vorige punt, moet de verwijzende rechter er dan — in het kader van de toetsing van de evenredigheid van een dergelijke beperking — rekening mee houden dat de betrokken voorschriften in de staat waar de dienstverrichter is gevestigd, voorzien in controles die even streng zijn of zelfs verder gaan dan de controles van de staat waar de dienst wordt verricht?


title: Gerecht in volle samenstelling

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/41

         Gerecht in volle samenstelling
   (2007/C 269/72)
   Op 2 oktober 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering besloten dat, indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters bestaat, de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting van de zaak zal deelnemen, welke volgorde geldt gedurende de periode van drie jaar waarvoor de presidenten van de uit vijf rechters bestaande kamers zijn gekozen, de omgekeerde van de rangorde van de rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering is, tenzij de aldus aangewezen rechter de rechter-rapporteur is. In dat geval wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang voorafgaat.


title: Zaak T-414/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2006 door Philippe Combescot tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2006 in zaak F-114/05, Philippe Combescot/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/42

         Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2006 door Philippe Combescot tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2006 in zaak F-114/05, Philippe Combescot/Commissie
   (Zaak T-414/06 P)
   (2007/C 42/74)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Philippe Combescot (Lecce, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maritati en V. Messa, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2006 in zaak F-114/05, na vaststelling dat het beroep ontvankelijk is, aangezien het tijdig is ingesteld en gebaseerd is op het belang van ambtenaren bij rechtsbescherming;

               —

               erkenning dat Philippe Combescot door de vaststelling van de maatregel immateriële schade, zowel aan zijn gezondheid als aan zijn imago, heeft geleden, met ernstige gevolgen voor zijn psychisch evenwicht;

               —

               toekenning van een bedrag van 150 000 EUR aan schadevergoeding aan Combescot;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 19 oktober 2006 in zaak F-114/05, waarbij het beroep wegens te late instelling en het ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk is verklaard.
   Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant:

               —

               Onjuiste uitlegging van artikel 92, tweede alinea, van het Statuut, met specifieke verwijzing naar de definitie van het begrip „stilzwijgend besluit tot afwijzing”, omdat het litigieuze besluit met het oog op de vaststelling van de termijn voor de instelling van het beroep het tijdig genomen en niet-betekende uitdrukkelijke besluit gelijkstelt met het stilzwijgend besluit tot afwijzing. Volgens rekwirant gaat het arrest van het Ambtenarengerecht niet in op het cruciale punt van het geschil: een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing, genomen binnen de in het Statuut bepaalde termijn, zelfs al is dit niet aan de betrokkene meegedeeld, bestaat in alle opzichten.

               —

               In casu kan voorts de onaanvaardbare vertraging bij de betekening op geen enkele manier aan de betrokkene worden verweten. Ook hier heeft het Ambtenarengerecht het verweer van de verwerende partij met betrekking tot de moeilijkheden om de woonplaats van de ambtenaar vast te stellen, niet juist beoordeeld, ook op het niveau van de processuele juistheid;

               —

               Ondanks het feit dat rekwirant bij de instelling van het beroep reeds was gepensioneerd, behield en behoudt hij nog steeds een belang bij de vaststelling van de onwettigheid van de betrokken overplaatsing, aangezien zijn vordering tot vergoeding van de professionele en immateriële schade gebaseerd is op de vaststelling van de onwettigheid van de maatregel.


title: Zaak T-352/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2013 door BX tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2013 in zaak F-88/11 BX/Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/39

         Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2013 door BX tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2013 in zaak F-88/11 BX/Commissie
   (Zaak T-352/13 P)
   2013/C 252/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: BX (Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 april 2013 in zaak F-88/11 te vernietigen;

               —

               het litigieuze besluit van de jury om rekwirants naam niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09-RO (PB 2009, C 14 A, blz. 1) nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert rekwirant zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken (in punt 33 van zijn arrest) dat rekwirant niet het vereiste bewijs had geleverd, in casu niet van toepassing is.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan door te oordelen dat een kandidaat wiens aanvankelijke cijfer volgens de vooraf vastgestelde criteria onvoldoende was, geen aanspraak kan maken op een vergelijkende beoordeling (punt 41), aangezien:

                           —

                           volgens vaste rechtspraak elke kandidaat van een vergelijkend onderzoek EPSO recht heeft op een vergelijkende beoordeling, of zijn aanvankelijke beoordeling voldoende of onvoldoende is;

                           —

                           de jury haar verplichting tot een vergelijkende beoordeling niet alleen met betrekking tot rekwirant, maar met betrekking tot alle andere kandidaten van het mondelinge examen niet is nagekomen, aangezien de tijd voor de eindbeoordeling kennelijk ontoereikend was; en

                           —

                           het bestreden arrest niet berust op relevante, door rekwirant aangevoerde argumenten en geen rekening houdt met de onsamenhangendheden in het betoog van de verwerende partij.

               3)

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken in punt 45 van het bestreden arrest, volgens hetwelk er geen sprake is van schending van het beginsel van gelijke behandeling, onjuist is.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van de regels betreffende de samenstelling van de jury, aangezien:

                           —

                           de samenstelling van die jury onevenwichtig was (artikel 3, vijfde streepje, van bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie):

                                       —

                                       het Gerecht voor ambtenarenzaken een rechtsfout heeft gemaakt door te oordelen dat vaststaat dat de jury tijdens het mondelinge examen van rekwirant uit drie leden bestond (punt 49 van het bestreden arrest);

                                       —

                                       het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte de zaak Bartha/Commissie heeft aangehaald (punt 49) ter onderbouwing van zijn oordeel dat er geen sprake was van schending van het beginsel van een evenredige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de samenstelling van de jury.

                           —

                           de gelijktijdige aanwezigheid van vaste en plaatsvervangende leden in de jury van het mondelinge examen tot de onwettigheid van die procedure heeft geleid (punt 50);

                           —

                           het beginsel van een stabiele samenstelling van de jury is geschonden (punt 51).

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte heeft geoordeeld dat de omstandigheden van de onderhavige zaak niet de toepassing van artikel 87, lid 2, van zijn Reglement voor de procesvoering rechtvaardigden (punt 81), aangezien de verwerende partij toegaf dat de afwijzing van rekwirants voorafgaande administratieve klachten gebaseerd was op een onjuiste motivering, zodat de verwerende partij de kosten dient te dragen.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan het feit dat het verzoek om vergoeding van de immateriële schade gerechtvaardigd was.


title: Zaak T-53/13: Beroep ingesteld op 31 januari 2013 — Vans/BHIM (Schuine en gebogen streep)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/22

         Beroep ingesteld op 31 januari 2013 — Vans/BHIM (Schuine en gebogen streep)
   (Zaak T-53/13)
   2013/C 101/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vans, Inc. (Cypress, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Hirsch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een schuine en gebogen streep weergeeft, voor waren van de klassen 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 263 838

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009.