               15.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 467/27

         Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 26 september 2016
   (Zaak E-14/16)
   (2016/C 467/14)
   Op 26 september 2016 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Audur Ýr Steinarsdóttir en Øyvind Bø, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 17d van hoofdstuk II van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, door

                           i)

                           niet ervoor te zorgen dat een representatief deel van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg wordt onderworpen aan de controles, zoals voorgeschreven in artikel 3, lid 1;

                           ii)

                           bij de uitoefening van die controles geen gebruik te maken van de controlelijst in bijlage I bij de richtlijn, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 1;

                           iii)

                           niet ervoor te zorgen dat de controles op grond van de richtlijn worden uitgevoerd door middel van steekproeven en zoveel mogelijk een groot deel van het wegennet omvatten, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 2;

                           iv)

                           niet ervoor te zorgen dat de plaats voor de controleposten zodanig wordt gekozen dat het mogelijk is de voertuigen die in overtreding zijn, opnieuw met de voorschriften in overeenstemming te brengen of, wanneer de controle-instantie zulks nodig acht, ter plaatse of op een daartoe door bedoelde instantie aangewezen plaats een doorrijverbod op te leggen, zonder dat de veiligheid daardoor in gevaar wordt gebracht, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 3;

                           v)

                           niet ervoor te zorgen dat zo nodig, en op voorwaarde dat de veiligheid daardoor niet in gevaar wordt gebracht, van de vervoerde producten monsters kunnen worden genomen met het oog op het onderzoek ervan door laboratoria die door de bevoegde instantie zijn erkend, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 4;

                           vi)

                           niet ervoor te zorgen dat de controles niet langer duren dan redelijk is, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 5;

                           vii)

                           niet ervoor te zorgen dat, wanneer tijdens het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg een of meer inbreuken op de veiligheidsnormen zijn vastgesteld, ter plaatse of op een daartoe door de controle-instanties aangewezen plaats, aan de betrokken voertuigen een doorrijverbod kan worden opgelegd en de verplichting kan worden opgelegd dat zij vóór het voortzetten van de reis in overeenstemming met de voorschriften worden gebracht ofwel het mogelijk is dat er naar gelang van de omstandigheden of veiligheidseisen andere passende maatregelen worden toegepast, zoals voorgeschreven in artikel 5;

                           viii)

                           niet ervoor te zorgen dat controles eveneens plaats kunnen hebben in de ondernemingen, zoals voorgeschreven in artikel 6, lid 1; alsmede

                           ix)

                           na te laten ETA jaarlijks een verslag toe te sturen, zoals voorgeschreven in artikel 9, lid 1.

               2.

               IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 16 november 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 16 september 2015 tot IJsland had gericht wegens de niet-nakoming door die staat van zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 17d van hoofdstuk II van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.


title: Zaak C-104/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2011 door Stichting Nederlandse Publieke Omroep, voorheen Nederlandse Omroep Stichting (NOS) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 16 december 2010 in de gevoegde zaken T-231/06 en T-237/06, Koninkrijk der Nederlanden (T-231/06) en Nederlandse Omroep Stichting (NOS) (T-237/06) tegen Europese Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/2

         Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2011 door Stichting Nederlandse Publieke Omroep, voorheen Nederlandse Omroep Stichting (NOS) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid) van 16 december 2010 in de gevoegde zaken T-231/06 en T-237/06, Koninkrijk der Nederlanden (T-231/06) en Nederlandse Omroep Stichting (NOS) (T-237/06) tegen Europese Commissie
   (Zaak C-104/11 P)
   2011/C 238/03
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Stichting Nederlandse Publieke Omroep, voorheen Nederlandse Omroep Stichting (NOS) (vertegenwoordiger: J.J. Feenstra, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van 16 december 2010 in de gevoegde zaken T-231/06 en T-237/06 te vernietigen;

               —

               aangezien de zaak in staat van wijzen is, beschikking 2008/136/EG (1) van de Commissie van 22 juni 2006 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde ad-hocfinanciering van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding, zowel in eerste aanleg als thans voor het Hof van Justitie.

      Middelen en voornaamste argumenten

                     Eerste middel: schending van de artikelen 107, 108 en 296 VWEU doordat het Gerecht de Fonds-Omroepreserve(FOR)-gelden en de terugstorting van bepaalde opgebouwde reserves door individuele omroepinstellingen aan de NPO ten onrechte en op grond van een ontoereikende motivering heeft beschouwd als een vorm van verlening van nieuwe steun.

               Het Gerecht heeft een onjuiste uitleg en toepassing gegeven aan de begrippen steun, bestaande steun en nieuwe steun in de zin van de artikelen 107 en volgende VWEU door vast te stellen dat de beschikbaarheid van FOR-gelden en de terugstorting door de afzonderlijke Nederlandse omroepinstellingen van bepaalde opgebouwde reserves aan de NPO moeten worden gekwalificeerd als de verstrekking van nieuwe steun en daarbij een ontoereikende motivering gehanteerd.

                     Tweede middel: schending van de rechten van de verdediging.

               Het Gerecht heeft het in het Unierecht verankerde vereiste van het eerbiedigen van de rechten van de verdediging en de procedure voorzien in artikel 108, lid 2, VWEU en verordening (EG) nr. 659/1999 (2) geschonden door ten onrechte en op de grondslag van een onjuiste en ontoereikende motivering het beroep van appellanten op het respecteren van de rechten van de verdediging te verwerpen en te oordelen dat de rechten van verdediging van de NPO niet zijn geschonden.

      (1)  PB 2008, L 49, blz. 1.

      (2)  Verordening van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-252/00: Verzoek van de gemengde Raad van Beroep van de Orde der dierenartsen met het Frans als voertaal van 10 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in de zaak J.-M. Vandeweerd

text:
26.8.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/23
te richten, doch niettemin behelst de betrokken regeling haar        „Legt verordening nr. 2200/96 (1) (en legde verordening
inziens een met de verdragsbepalingen op het gebied van het          nr. 1035/72 (2) toen deze nog in werking was) een wettelijke
vrij kapitaalverkeer strijdige discriminatie (artikel 56 EG, ex      verplichting op aan personen die binnen de Gemeenschap een
artikel 73 B).                                                       bepaalde fruit- of groentesoort verhandelen, om te voldoen
                                                                     aan de eisen met betrekking tot de naam van de variëteit, zoals
                                                                     vastgelegd in een voor de desbetreffende fruit- of groentesoort
                                                                     geldende kwaliteitsnorm, welke verplichting door een natio-
                                                                     nale rechter moet worden gehandhaafd in een civiele procedure
                                                                     die is ingeleid door een persoon die binnen de Gemeenschap
                                                                     een belangrijk teler van de betrokken fruit- of groentesoort is?”
Verzoek van de gemengde Raad van Beroep van de Orde
der dierenartsen met het Frans als voertaal van 10 juni              (1) van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober
2000 om een prejudiciële beslissing in de zaak J.-M. Van-                1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
                                                                         de sector groenten en fruit (PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1).
                            deweerd
                                                                     (2) PB L 118 van 20.5.1972, blz. 1.
                       (Zaak C-252/00)
                       (2000/C 247/32)
De gemengde Raad van Beroep van de Orde der dierenartsen
met het Frans als voertaal heeft bij beschikking van 10 juni
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juni
2000, in de zaak J.-M. Vandeweerd, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione Stralcio
beslissing over de navolgende vraag:                                 — van 6 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                     geding tussen Grundig Italiana SpA en Ministerie van
                                                                                Financiën
„Moet artikel 85 EEG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het
zich verzet tegen het door de Hoge Raad van de Orde der
dierenartsen in de Code der plichtenleer van 1983 vastgestelde                                 (Zaak C-255/00)
reclameverbod, met name wanneer volgens die Code een
dierenarts geen objectieve informatie mag verstrekken over
een door hem uitgebaat centrum voor kunstmatige inseminatie                                    (2000/C 247/34)
van paarden?”
                                                                     Het Tribunale di Trento — Sezione Stralcio — heeft bij
                                                                     beschikking van 6 juni 2000, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 26 juni 2000, in het geding tussen Grundig
                                                                     Italiana SpA en Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                     le beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
Division) van 14 juni 2000 om een prejudiciële beslissing            „Is met het gemeenschapsrecht, en meer in het bijzonder met
in de gedingen tussen 1) Antonio Muñoz y Cia SA en 2)               het doeltreffendheidsbeginsel (zaak C-343/96, Dilexport; zaak
Superior Fruiticola SA enerzijds en 1) Frumar Ltd en 2)              C-260/96, Spac; zaak C-231/96, Edis; zaak C-228/96, Aprile;
        Redbridge Produce Marketing Ltd anderzijds                   zaak C-261/95, Palmisani) verenigbaar, een nationale bepaling
                                                                     (artikel 29, lid 1, laatste volzin, van wet 428/1990 van 29 de-
                       (Zaak C-253/00)                               cember 1990) die voorziet in een opschortende termijn
                                                                     van 90 dagen binnen welke de houder van een recht op
                                                                     terugvordering van het naar gemeenschapsrecht onverschul-
                       (2000/C 247/33)                               digd betaalde, welk recht verband houdt met betalingen vóór
                                                                     de inwerkingtreding van bedoeld voorschrift, terzake een
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft          rechtsvordering moet instellen, ter voorkoming van het ver-
bij beschikking van 14 juni 2000, ingekomen ter griffie van          strijken van de driejarige vervaltermijn die met terugwerkende
het Hof van Justitie op 26 juni 2000, in de gedingen tussen 1)       kracht in de plaats is gekomen van de voordien geldende
Antonio Muñoz y Cia SA en 2) Superior Fruiticola SA enerzijds       vijfjarige verjaringstermijn?”
en 1) Frumar Ltd en 2) Redbridge Produce Marketing Ltd
anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:


title: Doorhaling van zaak C-363/02

text:
C 146/36               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.6.2003
               Doorhaling van zaak C-107/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-192/02 ( 1)
                        (2003/C 146/60)                                                     (2003/C 146/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-107/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-192/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse
Duitsland.                                                          Republiek.
( 1) PB C 191 van 10.8.2002.                                        (1 ) PB C 169 van 13.7.2002.
               Doorhaling van zaak C-149/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-343/02 ( 1)
                        (2003/C 146/61)
                                                                                (2003/C 146/64)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2003 de
                                                                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-149/02: Commis-
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-343/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Nederlanden.
                                                                    (1 ) PB C 261 van 26.10.2002.
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.
               Doorhaling van zaak C-155/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-363/02 ( 1)
                        (2003/C 146/62)                                                     (2003/C 146/65)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 april 2003 de           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-155/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-363/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
Republiek.                                                          bliek.
( 1) PB C 169 van 13.7.2002.                                        (1 ) PB C 305 van 7.12.2002.


title: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Wien) van 27 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen STUAG Bau-Aktiengesellschaft en Kärntner Landesregierung (Zaak C-390/97)

text:
C 7/10                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10. 1. 98
Verzoeken van de Franse Conseil d'Etat van 29 oktober                  Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Wien) van
1997 om een prejudicieÈle beslissing in de zaken Froma-                27 oktober 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
gerie Philipona SA en SocieÂteÂ Fromagerie Franc-Comtoise,             geding tussen STUAG Bau-Aktiengesellschaft en Kärntner
IntervenieÈnt: Institut national des appellations d'origine,                                   Landesregierung
en SocieÂteÂ Fromagerie Lincet, SocieÂteÂ Fromagerie d'Epois-                                 (Zaak C-390/97)
ses, Y. Chiciak, SocieÂteÂ Forster SaÁrl en SocieÂteÂ Fromagerie
Maurice Girard, IntervenieÈnten: Institut national des                                            (98/C 7/23)
      appellations d'origine en SocieÂteÂ Fromagerie AFT
                (Zaken C-388/97 en C-389/97)
                                                                       Het Verwaltungsgerichtshof (Wien) heeft bij beschikking
                            (98/C 7/22)                                van 27 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                       van Justitie op 17 november 1997, in het geding tussen
                                                                       STUAG Bau-Aktiengesellschaft en Kärntner Landesregie-
De Franse Conseil d'Etat heeft bij beschikkingen van                   rung, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
29 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                 pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
Justitie op 17 november 1997, in de zaken Fromagerie                   gende vraag:
Philipona SA en SocieÂteÂ Fromagerie Franc-Comtoise, Inter-
venieÈnt: Institut national des appellations d'origine (zaak
C-388/97) en SocieÂteÂ Fromagerie Lincet, SocieÂteÂ Fromage-           Verzet artikel 33, lid 1, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
rie d'Epoisses, Y. Chiciak, SocieÂteÂ Forster SaÁrl en SocieÂteÂ       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
Fromagerie Maurice Girard, IntervenieÈnten: Institut natio-            van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð
nal des appellations d'origine en SocieÂteÂ Fromagerie AFT             Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege-
(zaak C-389/97), het Hof van Justitie van de Europese                  voegde waarde: uniforme grondslag (1) zich tegen de hand-
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing                having van een heffing (wegens haar karakter van omzet-
over de navolgende vragen:                                             belasting) die in een Bundesland (deelstaat) van een lid-
                                                                       staat van de Europese Gemeenschappen door alle Ð direct
                                                                       of indirect Ð bij het vreemdelingenverkeer betrokken
1. Hadden de nationale autoriteiten na de inwerkingtre-                ondernemers die binnen deze deelstaat hun zetel of een
     ding van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de                     vestiging hebben, per kalenderjaar moet worden betaald,
     Raad (1) en vóór de inwerkingtreding van Verordening              en waarvan het bedrag in wezen evenredig is aan de in een
     (EG) nr. 535/97 (2) elke bevoegdheid terzake van oor-             kalenderjaar door de ondernemer in deze deelstaat
     sprongsbenamingen verloren?                                       behaalde omzet, doch waarvan het tarief varieert naar
                                                                       gelang van het nut van het vreemdelingenverkeer, en die
                                                                       geen aftrek van voorbelasting kent?
2. Kan artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 535/97
     aldus worden uitgelegd, dat de nationale autoriteiten             (1) PB L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1.
     met terugwerkende kracht bevoegd worden verklaard
     om de kenmerken te wijzigen van een benaming die
     het voorwerp vormde van een communautaire registra-
     tie in het kader van de procedure van artikel 17 van
     Verordening (EEG) nr. 2081/92?
                                                                       Verzoek van 27 oktober 1997 van het Finanzgericht Köln
3. Ingeval de nationale autoriteiten subsidiair bevoegd                om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     zouden zijn gebleven, is het hun dan op grond van                        F. Gschwind en Finanzamt Aachen-Auûenstadt
     deze bevoegdheid toegestaan
                                                                                (Zaak C-391/97)
     Ð de voorwaarden te wijzigen voor de vervaardiging                                           (98/C 7/24)
          of bereiding van een product met betrekking tot de
          benaming waarvan een registratieprocedure loopt
          (zaak C-388/97);                                             Het Finanzgericht Köln, Eerste Senat, heeft bij beschikking
                                                                       van 27 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                       van Justitie op 17 november 1997, in het geding tussen F.
     Ð een benaming te wijzigen (zaak C-389/97)?
                                                                       Gschwind en Finanzamt Aachen-Auûenstadt, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
(1) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992         een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
    inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oor-
    sprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmidde-
    len (PB L 208 van 24. 7. 1992, blz. 1).                            Is het in strijd met artikel 48 van het EG-Verdrag, dat
(2) Verordening (EG) nr. 535/97 van de Raad van 17 maart 1997          overeenkomstig § 1, lid 3, tweede volzin, juncto § 1 a,
    tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2081/92 inzake de          lid 1, onder 2, Einkommensteuergesetz (EStG) een Neder-
    bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbe-
    namingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 83
                                                                       lands onderdaan die in de Bondsrepubliek Duitsland
    van 25. 3. 1997, blz. 3).                                          belastbare inkomsten uit arbeid in dienstbetrekking ver-
                                                                       werft zonder aldaar zijn woonplaats of gewone verblijf-
                                                                       plaats te hebben, alsmede zijn niet duurzaam gescheiden
                                                                       levende echtgenote, die evenmin haar woonplaats of


title: Zaak C-160/08: Beroep ingesteld op 16 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/19

         Beroep ingesteld op 16 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-160/08)
   (2008/C 209/27)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer und D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door geen mededelingen betreffende geplaatste opdrachten te publiceren en opdrachten voor dienstverlening in de sector van de openbare reddingsdienst niet uit te schrijven respectievelijk niet op transparante wijze te plaatsen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de richtlijnen 92/50/EEG (1) en 2004/18/EG (2) en inbreuk heeft gemaakt op beginselen betreffende de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten (artikelen 43 EG en 49 EG);

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie verklaart dat zij verschillende klachten heeft ontvangen over de in de Bondsrepubliek Duitsland gangbare praktijk bij het plaatsten van opdrachten voor dienstverlening in de sector van de openbare reddingsdienst. In die klachten wordt gelaakt dat opdrachten in deze sector in de regel niet werden uitgeschreven en niet op transparante wijze werden geplaatst. Volgens de Commissie wijst het geringe aantal opdrachten voor reddingsdiensten waarvan de plaatsing door territoriale lichamen in hun hoedanigheid van voor de openbare reddingsdienst verantwoordelijke instanties in heel Europa is aangekondigd (13 aankondigingen in zes jaar, verricht door slechts elf van de meer dan 400 Duitse kantons of niet onder een kanton vallende steden), erop dat het in Duitsland een gangbare praktijk is om de opdrachten voor deze reddingsdiensten niet overeenkomstig de Europese richtlijnen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten en de fundamentele beginselen van het gemeenschapsrecht te plaatsen. Bovendien zijn deze opdrachten geplaatst zonder maatregelen om een passende transparantie te verzekeren en discriminatie te vermijden.
   Door deze praktijk bij het plaatsen van opdrachten is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen en heeft zij inbreuk gemaakt op in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen betreffende de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten, met name op het in deze beginselen besloten liggende verbod van discriminatie.
   Territoriale lichamen in hun hoedanigheid van voor de reddingsdienst verantwoordelijke instanties vallen onder het begrip aanbestedende dienst in de zin van artikel 1, aanhef en sub b, van richtlijn 92/50/EEG of artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG. Verder kan niet worden betwist dat de overeenkomsten die in de sector van de openbare reddingsdienst werden gesloten, overheidsopdrachten onder bezwarende titel waren die onder genoemde richtlijnen vielen en de voor de toepasselijkheid van de richtlijnen geldende drempelwaarde aanzienlijk overschreden. Uit al deze omstandigheden volgt dat de litigieuze opdrachten voor dienstverlening hadden moeten worden geplaatst volgens de procedures waarin die richtlijnen voorzien, en met inachtneming van de daarin vervatte algemene bepalingen betreffende gelijke behandeling en verbod van discriminatie.
   Aangezien het in het onderhavige geval ging om overeenkomsten met een duidelijk een grensoverschrijdend belang, zijn door het zonder transparantie plaatsen van die opdrachten niet alleen de uit de richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG voortvloeiende verplichtingen niet nagekomen, maar ook de in het EG-Verdrag geformuleerde algemene beginselen betreffende de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten geschonden.
   Reddingsdiensten vallen, net als de in het kader van de openbare reddingsdienst verrichte vervoerdiensten en medische diensten, niet onder de uitzonderingsbepalingen van artikel 45 EG juncto artikel 55 EG, volgens welke de bepalingen van de hoofdstukken van het EG-Verdrag betreffende het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten niet van toepassing zijn op werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in de betrokken lidstaat, zelfs indien deze slechts voor een bepaalde gelegenheid geschieden. De uitzonderingsregeling van artikel 45 EG, die als uitzondering op de fundamentele vrijheden restrictief moet worden uitgelegd, is strikt beperkt tot werkzaamheden die als zodanig een rechtstreekse en specifieke deelname aan de uitoefening van het openbaar gezag vormen. De vraag of openbaar gezag wordt uitgeoefend, kan niet worden beantwoord met een verwijzing naar het publiekrechtelijke karakter van de betrokken werkzaamheid. Beslissend is veeleer de mogelijkheid om jegens de burger gebruik te kunnen maken van overheidsrechten en van de bevoegdheid om dwang uit te oefenen.
   De Commissie is ervan overtuigd, dat ook in geval van deelneming van buitenlandse dienstverrichters het plaatsten van opdrachten in de sector reddingsdienst aldus kan gebeuren dat een snelle reddingsdienst van uitstekende kwaliteit over het gehele grondgebied wordt gewaarborgd.

      (1)  PB L 209, blz. 1.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak T-172/99: Beroep, op 26 juli 1999 ingesteld door F. Pentericci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.10.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/25
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  Commissie haar het bedrag van 12 miljoen euro terugbetaald,
                                                                     daarbij erop wijzend dat haar inziens geen verplichting tot
    krachtens artikel 40 EGKS-Verdrag                                betaling van rente over dit bedrag bestond.
    — de Commissie te veroordelen tot betaling aan British
                                                                     Verzoekster stelt, dat nu de boete die door de Commissie is
        Steel van een bedrag van 3 533 474 UKL of van een
                                                                     opgelegd en waarvan zij betaling heeft ontvangen, ten dele
        zodanig bedrag als het Gerecht zal vermenen te
                                                                     onrechtmatig is geoordeeld, heeft de Commissie ten onrechte
        behoren;
                                                                     een geldelijke vergoeding in de vorm van rente op de betaalde
                                                                     boete geweigerd. Als onmiddellijk gevolg van deze houding
    — de Commissie te veroordelen, aan British Steel over het        van de Commissie, die een „dienstfout” in de zin van artikel
        bedrag van 3 533 474 (dan wel over het voormelde             40 EGKS-Verdrag oplevert, heeft verzoekster een aanzienlijk
        andere bedrag) rente te betalen tegen een zodanig            financieel verlies geleden. De Commissie behoort dan ook te
        percentage als het Gerecht op grond van de omstandig-        worden veroordeeld tot vergoeding van de inkomsten die zij
        heden van de zaak gerechtvaardigd acht, en wel vanaf         over het bedrag van 12 miljoen ecu/euro heeft gederfd vanaf
        24 april 1999 tot aan de datum van het eindarrest van        het tijdstip van betaling van de boete tot 23 april 1999, met
        het Gerecht;                                                 rente over dit bedrag tot aan het tijdstip van voldoening.
    — de Commissie te veroordelen, aan British Steel rente ad
        8 % te betalen over de schadevergoeding die het              Subsidiair stelt zij, dat de Commissie jegens aansprakelijk is op
        Gerecht conform de vorige alinea’s zal toewijzen, vanaf      grond van artikel 34 EGKS-Verdrag. Volgens deze bepaling
        de datum van het eindarrest van het Gerecht in               moet de Commissie in geval van vernieting van een van haar
        deze zaak tot aan de datum van betaling van de               beschikkingen de maatregelen nemen die de tenuitvoerlegging
        schadevergoeding;                                            van het desbetreffende arrest meebrengt. Indien de Commissie
                                                                     in gebreke blijft binnen een redelijke termijn dergelijke maatre-
    subsidiair, krachtens artikel 34 EGKS-Verdrag:                   gelen te nemen, staat een beroep tot schadevergoeding open.
                                                                     In casu is de Commissie in gebreke gebleven de maatregelen te
    — vast te stellen, dat aan beschikking 94/215/EGKS van           nemen die de tenuitvoerlegging van genoemd arrest van het
        de Commissie fouten kleven die tot aansprakelijkheid         Gerecht meebrengt, aangezien zij een volledige restitutio in
        van de Gemeenschap leiden;                                   integrum door vergoeding van de gederfde inkomsten uit het
                                                                     onrechtmatig geheven gedeelte van de boete heeft geweigerd.
    — vast te stellen, dat British Steel ten gevolge van
        de misslag van de Commissie een onmiddellijk en
        bijzonder nadeel heeft geleden doordat haar het genot        (1) PB 1994, L 116, blz. 1.
        van een bedrag van 12 000 000 ecu/euro vanaf het
        tijdstip van betaling van dit bedrag aan de Commissie
        op 2 juni 1999 op onrechtmatige wijze is onthouden;
    — de zaak terug te verwijzen naar de Commissie en haar
        te gelasten, passende maatregelen te nemen tot herstel
        van het nadeel dat het onmiddellijk gevolg is van
        de gedraging van de Commissie, en zonodig een
        rechtvaardige schadevergoeding toe te kennen,                Beroep, op 26 juli 1999 ingesteld door F. Pentericci tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
    en in beide gevallen
    — de Commissie in de kosten te verwijzen.                                                  (Zaak T-172/99)
                                                                                (1999/C 281/48)
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster refereert aan beschikking 94/215/EGKS van de                                     (Procestaal: Italiaans)
Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op
grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van Europese balkenproducenten (1) (hierna: beschikking). Zij        schappen is op 26 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
kreeg daarbij een geldboete van 32 miljoen ecu opgelegd. Op          van de Europese Gemeenschappen door F. Pentericci, vertegen-
13 april 1994 heeft zij bij het Gerecht beroep tot nietigverkla-     woordigd door M. Pentericci, advocaat te Ancona, domicilie
ring ingesteld (zaak T-151/94). Niettemin heeft zij de boete op      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Brucher,
2 juni 1994 integraal aan de Commissie betaald.                      advocaat aldaar, Rue de Vianden 10.
Op 11 maart 1999 heeft het Gerecht arrest gewezen in                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zaak T-151/94. Het bepaalde daarin verzoeksters boete op
20 miljoen euro. Ten aanzien van de rentevordering besliste          — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
het Gerecht, dat de Commissie conform artikel 34 van het                  onderzoek COM/A/12/98 om haar niet toe te laten tot de
Verdrag de maatregelen diende te nemen die de tenuitvoerleg-              schriftelijke examens van dat onderzoek, en derhalve haar
ging van het arrest met zich brengt. Op 23 april 1999 heeft de            alsnog toe te laten,
 ---pagebreak--- C 281/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2.10.1999
— de jury te veroordelen tot vergoeding van de geleden                   — de aanwervingen nietig te verklaren die de Commissie
    schade, voor het bedrag waarvan zij zich refereert aan                   ingevolge algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/15/98
    hetgeen het Gerecht billijk oordeelt,                                    en op basis van de in het PB van 3 juli 1999 bekendge-
                                                                             maakte lijst van geschikte kandidaten eventueel zou ver-
— de jury te verwijzen in de kosten volgens artikel 87 van                   richten.
    het Reglement voor de procesvoering.
                                                                         — verweerster in de kosten te verwijzen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen het besluit van de jury van
vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 om haar niet toe te                   Verzoekers betwisten met name de wijze waarop het vergelij-
laten tot de schriftelijke examens, op grond van het vermeende           kend onderzoek COM/A/15/98 is verlopen, en de resultaten
gebrek aan een minimale beroepservaring, zoals vereist in de             ervan. Zij stellen dienaangaande, dat de kandidaten volgens de
aankondiging van vergelijkend onderzoek.                                 bekendmaking van dat vergelijkend onderzoek tussen twee
                                                                         werkgebieden konden kiezen: „fraudebestrijding” en „justitie
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                      en binnenlandse zaken”. Volgens verzoekers hadden de proe-
                                                                         ven voor het werkgebied „justitie en binnenlandse zaken” in
— schending en verkeerde toepassing van hoofdstuk III,                   sterke mate betrekking op de fraudebestrijding, zodat de
    sub 3, van de aankondiging van vergelijkend onderzoek;               kandidaten die het eerste werkgebied hadden gekozen, gedis-
— schending van de motiveringsplicht; en                                 crimineerd werden.
— niet-inachtneming van het algemene beginsel van goed                   Tot staving van hun beroep, beroepen verzoekers zich op
    bestuur en transparantie.                                            schending van:
Volgens verzoekster zou de aankondiging als beroepservaring              — de aankondiging van het vergelijkend onderzoek;
in aanmerking hebben genomen stages voor specialisatie                   — het beginsel van gelijkheid van de kandidaten;
of bijscholing, alsmede aanvullende opleidingen. Zij stelt
dienaangaande, dat de Commissie geen rekening heeft gehou-               — het beginsel van goed bestuur; en op
den met alle certificaten en attesten die zich in het sollicitatie-
dossier bevonden. Hoe het ook zij, indien naar het oordeel van           — de aanwezigheid in casu van misbruik van bevoegdheid.
verweerster de documentatie onduidelijk was, had zij ten
minste om een nadere toelichting daarvan moeten vragen.                  Met betrekking tot dit laatste betogen verzoekers, dat verweer-
                                                                         ster de procedure van preselectie op basis van het dossier heeft
                                                                         gebruikt om te trachten de kandidatuur van P. Mazuel uit
                                                                         het vergelijkend onderzoek te weren. Bovendien blijkt bij
                                                                         vergelijking van het jaarboek van de Commissie met de lijst
                                                                         van geschikte kandidaten, dat het vergelijkend onderzoek is
                                                                         ingericht om contractanten van de Commissie in vaste dienst
Beroep, op 29 juli 1999 ingesteld door G. Elkaïm en                      aan de stellen, en niet om van buiten echte deskundigen aan te
P. Mazuel tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                     werven wier profiel overeenstemt met de in de bekendmaking
                              schappen                                   van het vergelijkend onderzoek omschreven doelstellingen.
                         (Zaak T-173/99)
                         (1999/C 281/49)
                          (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 30 juli 1999 ingesteld door A. Caprile e.a.
                                                                          tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 juli 1999 beroep ingesteld tegen de                                            (Zaak T-174/99)
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
G. Elkaïm, wonende te Parijs, en P. Mazuel, wonende te Brussel,                                  (1999/C 281/50)
beide vertegenwoordigd door N. Ravailhe, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Brussel te diens kantore,
Waterkrachtstraat 6.                                                                              (Procestaal: Frans)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/15/98 nietig te                  schappen is op 30. juli 1999 beroep ingesteld tegen de
    verklaren;                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
                                                                         A. Caprile, wonende in België, F. Dell’Olio, wonende in Italië,
— de ingevolge algemeen vergelijkend onderzoek                           K. Fuhrmann en O. Radelet, wonende in België, vertegenwoor-
    COM/A/15/98 op 3 juli 1999 in het PB (C 187, blz. 22),               digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
    bekendgemaakte lijst van geschikte kandidaten nietig te              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
    verklaren;                                                           Myson SARL, Rue de Cessange 30.


title: Zaak T-402/09 P: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2011 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten — Procedure tot erkenning dat ziekte door beroep is veroorzaakt — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/26

         Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-402/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten - Procedure tot erkenning dat ziekte door beroep is veroorzaakt - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 186/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 20 juli 2009, Marcuccio/Commissie (F-86/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten die de Europese Commissie in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak C-369/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Maatregelen ter uitvoering van arrest van Hof — Artikel 228 EG — Geldelijke sancties — Dwangsom — Forfaitaire som)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-369/07) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Maatregelen ter uitvoering van arrest van Hof - Artikel 228 EG - Geldelijke sancties - Dwangsom - Forfaitaire som)
   2009/C 205/05
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini, I. Hadjiyiannis en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en P. Mylonopoulos, gemachtigden, bijgestaan door V. Christianos en P. Anestis, dikigoroi)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Artikel 228 EG — Niet-uitvoering van arrest van het Hof van 12 mei 2005 in zaak C-415/03 — Schending van de artikelen 3 en 4 van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun (PB L 132, blz. 1) — Verzuim om maatregelen te nemen voor de terugvordering van steun die onverenigbaar is met het Verdrag en steun die op onwettige wijze is toegekend — Verzoek om vaststelling van een dwangsom

      Dictum

               1)

               Door op de datum waarop de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn is verstreken, niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 12 mei 2005, Commissie/Griekenland (C-415/03), betreffende de terugvordering van de onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar bevonden steun overeenkomstig artikel 3 van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens die beschikking en artikel 228, lid 1, EG.

               2)

               De Helleense Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap”, een dwangsom te betalen van 16 000 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan het reeds genoemde arrest van 12 mei 2005, Commissie/Griekenland, vanaf een maand na de uitspraak van het onderhavige arrest en totdat het arrest van 12 mei 2005 zal zijn uitgevoerd.

               3)

               De Helleense Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap”, een forfaitaire som van 2 miljoen EUR te betalen.

               4)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-423/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 27 augustus 2010 — Delphi Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 27 augustus 2010 — Delphi Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-423/10)
   ()
   2010/C 317/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Delphi Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf

      Prejudiciële vraag

   Vallen de in de beschikking nader omschreven elektrische verbindingsstukken onder postonderverdeling 8536 69 van de gecombineerde nomenclatuur in de versies van de verordeningen (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 (1), nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005 (2) en nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 (3), die zijn vastgesteld tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijke douanetarief?

      (1)  PB L 327, blz. 1.

      (2)  PB L 286, blz. 1.

      (3)  PB L 301, blz. 1.


title: Zaak C-205/99: Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera, van 12 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Asociación Profesional de Empresas Navieras de Lineas Regulares (ANALIR), Isleña de Navegación, S.A. (ISNASA), Fletamentos de Baleares, S.A., en Unión Sindical Obrero (USO), enerzijds, en Administración del Estado, anderzijds

text:
17.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/33
(b) voor zover de zaak in staat van wijzen is, beschikking              Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 12 mei
     94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994                  1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     inzake een procedure op grond van artikel 65 van het                Deutsche Nichimen GmbH en Hauptzollamt Düsseldorf
     EGKS-Verdrag betreffende (vermeende) overeenkomsten
     en onderling samenhangende gedragingen van Europese
     balkenproducenten (1) nietig te verklaren;                                                 (Zaak C-201/99)
(c) subsidiair, het door Gerecht bepaalde bedrag van de in                                      (1999/C 204/66)
     artikel 4 van beschikking 94/215/EGKS aan British Steel
     opgelegde geldboete te verminderen of nietig te verklaren;
                                                                        Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 12 mei
                                                                        1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei
(d) de Commissie te veroordelen tot betaling van rente over             1999, in het geding tussen Deutsche Nichimen GmbH en
     het bedrag van de boete of over het volgens sub b of c             Hauptzollamt Düsseldorf, het Hof van Justitie van de Europese
     hiervóór terug te betalen gedeelte, vanaf de betaling van de     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     boete door British Steel op 2 juni 1994 tot aan het tijdstip       de navolgende vragen:
     van terugbetaling door de Commissie, en tegen een tarief
     als het Hof zal vermenen te behoren;
                                                                        1) Moet het begrip ontvangtoestellen voor televisie in GN-
                                                                            post 8528 in de van 1990 tot 1992 geldende versie, aldus
(e) de Commissie in de kosten te veroordelen.                               worden uitgelegd, dat het ook toestellen omvat als de in de
                                                                            motivering nader omschreven satellietontvangers, hoewel
                                                                            daarmee televisieprogramma’s enkel zichtbaar en hoorbaar
                                                                            kunnen worden gemaakt tesamen met het soort televisie-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            toestellen dat in de huishouding wordt gebruikt?
Volgens verzoekster heeft het Gerecht het recht geschonden              2) Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
door:                                                                       moet het begrip delen in GN-post 8529 of in aantekening
                                                                            2b op afdeling XVI van de gecombineerde nomenclatuur
(a) in strijd met artikel 6 van het Europees Verdrag tot                    in de van 1990 tot 1992 geldende versie, aldus worden
     bescherming van de rechten van de mens verzoeksters                    uitgelegd, dat het ook toestellen omvat als de in de
     zaak niet binnen een redelijke termijn te behandelen;                  motivering nader omschreven satellietontvangers, en moe-
                                                                            ten die toestellen dan ondanks aantekening 2b op afdeling
                                                                            XVI van de gemeenschappelijke nomenclatuur onder GN-
(b) te oordelen, dat de beschikking is tot stand gekomen en                 post 8529 worden ingedeeld?
     gewaarmerkt overeenkomstig de ter zake geldende regels
     en procedures;
(c) de feiten te kwalificeren als door artikel 65, lid 1, EGKS-
     Verdrag verboden overeenkomsten of onderling samen-
     hangende gedragingen, niettegenstaande zijn eigen bevin-
     dingen omtrent de aard en het doel van de contacten
     tussen de ondernemingen in het kader van het toezicht-
     systeem van de Commissie en in strijd met de bedoeling             Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencio-
     van artikel 65, lid 1;                                             so-Administrativo, Sección Tercera, van 12 mei 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen Asociación
(d) met schending van de rechten van de rechten van de                  Profesional de Empresas Navieras de Lineas Regulares
     verdediging te beslissen, dat de Commissie verzoekster             (ANALIR), Isleña de Navegación, S.A. (ISNASA), Fleta-
     tijdens de administratieve procedure voldoende informatie          mentos de Baleares, S.A., en Unión Sindical Obrero (USO),
     had verstrekt over haar eigen rol en die rol ook voldoende             enerzijds, en Administración del Estado, anderzijds
     had onderzocht;
                                                                                (Zaak C-205/99)
(e) te oordelen, dat de in de beschikking gegeven motivering
     van de aan verzoekster opgelegde boete voldoende was;
                                                                                (1999/C 204/67)
(f) in strijd met artikel 33 van het Verdrag de beschikking niet
     nietig te verklaren voor zover het de vóór 1 juli 1988 door      Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo,
     verzoekster gepleegde inbreuken op artikel 65, lid 1,              Sección Tercera, heeft bij beschikking van 12 mei 1999,
     betreft.                                                           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 mei 1999,
                                                                        in het geding tussen Asociación Profesional de Empresas
                                                                        Navieras de Lineas Regulares (ANALIR), Isleña de Navegación,
(1) PB 1994, L 116, blz. 1.                                             S.A. (ISNASA), Fletamentos de Baleares, S.A., en Unión Sindical
                                                                        Obrero (USO), enerzijds, en Administración del Estado, ander-
                                                                        zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen:
 ---pagebreak--- C 204/34               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
1. Moet artikel 4, juncto artikel 1, van verordening (EEG)            Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Commissie van
     nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende             de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van                                     Luxemburg
     diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage
     in het zeevervoer) (1) aldus worden uitgelegd, dat het                                   (Zaak C-210/99)
     toestaat te verlangen dat de ondernemingen die geregelde
     maritieme lijnen verzorgen vooraf een administratieve                                    (1999/C 204/69)
     vergunning moeten verkrijgen om cabotage met de eilan-
     den te mogen verrichten?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 1 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
2. Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: mag               ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     het verkrijgen en het behoud van die administratieve             vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als
     vergunning afhankelijk worden gesteld van de vervulling          gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     van andere voorwaarden dan die welke in artikel 4, lid 2,        C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     van die verordening zijn gesteld, zoals voorwaarden inzake
     de betaling van belasting- en socialezekerheidsschulden?
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
3. Moet artikel 4, lid 1, van verordening nr. 3577/92 aldus           1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     worden uitgelegd, dat die bepaling toestaat dat voor                  niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-
     dezelfde lijn of hetzelfde zeetraject aan sommige scheep-             len te treffen om te voldoen aan richtlijn 95/18/EG van de
     vaartmaatschappijen openbare-dienstverplichtingen wor-                Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van
     den opgelegd en tegelijkertijd met andere scheepvaartmaat-            vergunningen aan spoorwegondernemingen (1), of althans
     schappijen openbare-dienstcontracten in de zin van arti-              door de getroffen maatregelen niet mee te delen, de
     kel 2, lid 3, van de verordening worden gesloten ter                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
     verzekering van hetzelfde geregelde vervoer naar, vanuit              niet is nagekomen;
     en tussen de eilanden?
                                                                      2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.
(1) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.                                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die
                                                                      in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
                                                                      verstreken (artikel 16, lid 2, van de richtlijn).
                                                                      (1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 70.
                                                                      (2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.
Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 22 april 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
               B. Frings en Blendermann GmbH
                                                                      Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Commissie van
                        (Zaak C-209/99)                               de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                        (1999/C 204/68)
                                                                                (Zaak C-211/99)
Het Arbeitsgericht Bonn — 3e Kamer — heeft bij beschikking
van 22 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                                      (1999/C 204/70)
Justitie op 1 juni 1999, in het geding tussen B. Frings en
Blendermann GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           op 1 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
de navolgende vraag:                                                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Is het in strijd met het gemeenschapsrechtelijk verbod van            C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
indirecte discriminatie op grond van geslacht, dat de nationale
toepassing van het ontslagsbeschermingsrecht tot gevolg heeft,        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dat bij een door bedrijfsomstandigheden afnemende perso-
neelsbehoefte, ondanks de bereidheid van de deeltijdwerker(s)         1. vast te stellen dat het Groohertogdom Luxemburg, door
om een voltijdbaan te aanvaarden, wegens het ontbreken van                 niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-
vergelijkbaarheid geen sociale afweging tussen voltijd- en                 len te treffen om te voldoen aan richtlijn 95/19/EG van
deeltijdwerkers behoeft te worden gemaakt, indien de werkge-               de Raad van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van
ver een ondernemersbeslissing in de zin van het behoud van                 spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van ge-
de bezette voltijdbanen heeft genomen?                                     bruiksrechten voor die infrastructuur (1) of althans door de
                                                                           getroffen maatregelen niet mee te delen, de krachtens
                                                                           deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;


title: Zaak C-35/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/15

         Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie
   (Zaak C-35/12 P)
   2012/C 89/24
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Plasticos Españoles, S.A. (ASPLA) (vertegenwoordigers: E. Garayar Gutiérrez en M. Troncoso Ferrer, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-76/06, ASPLA/Commissie, vernietigen;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete die door de Commissie is opgelegd en door het Gerecht van de Europese Unie is bevestigd aanzienlijk verlagen, rekening houdend met de vereisten van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten in beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

                     Eerste middel in hogere voorziening
                  , ontleend aan een schending van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en de rechtspraak van het Hof van Justitie over deze bepaling en het begrip „één enkele voortgezette inbreuk”, alsook een schending van de procedurevoorschriften op het gebied van de bewijslast en de bewijswaardering.
               Het bestreden arrest bevat onjuiste beoordelingen ten aanzien van het door de Commissie aangedragen bewijs teneinde op ASPLA het concept van één enkele voortgezette inbreuk toe te passen, zowel wat haar vermeende deelname aan de inbreuken in de sectoren (openmondzakken) en de (block bags) betreft, als de wetenschap die ASPLA zou hebben gehad van de inbreukmakende gedragingen van de subgroepen waaraan zij niet heeft deelgenomen en de opname van die gedragingen in een „algemeen plan om de mededinging te vervalsen”.

               2)

                     Tweede middel in hogere voorziening
                  , ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting nu het argument inzake de onjuistheid van de afzetcijfers die voor de bepaling van de aan ASPLA opgelegde economische sanctie in aanmerking zijn genomen, als te laat aangevoerd is beschouwd. Subsidiair houdt dit argument direct verband met een vraag van openbare orde, zodat het verzuim van het Gerecht om deze te onderzoeken eveneens blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting
               Wat de primaire grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven omdat het desbetreffende argument geen nieuw middel is, maar een uitwerking van een reeds aangevoerd middel, en ook omdat de afzetcijfers van de Grupo Armando Álvares in plaats van die van ASPLA zijn gebruikt voor de berekening van het bedrag van de geldboete.
               Wat de subsidiair aangevoerde grief betreft, heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door een onjuiste beoordeling te maken van de omvang van de op de Commissie rustende motiveringsplicht ten aanzien van methode voor de berekening van het basisbedrag van de aan ASPLA opgelegde geldboete.


title: Zaak C-493/09: Beroep ingesteld op 1 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/21

         Beroep ingesteld op 1 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-493/09)
   2010/C 37/25
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door de dividendontvangsten van niet-ingezeten pensioenfondsen zwaarder te belasten dan de dividendontvangsten van op Portugees grondgebied gevestigde pensioenfondsen, de krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 EER op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Dividendontvangsten van pensioenfondsen die overeenkomstig de Portugese wettelijke regeling zijn opgericht en functioneren, zijn krachtens de bepalingen van het Estatuto dos Beneficios Fiscais (regeling inzake belastingvoordelen) en de Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas (wet op de vennootschapsbelasting) volledig vrijgesteld van vennootschapsbelasting, terwijl de dividendontvangsten van niet-ingezeten pensioenfondsen wel aan vennootschapsbelasting zijn onderworpen, die 10 tot 20 % bedraagt, naargelang er al dan niet een bilaterale overeenkomst tussen Portugal en de staat van vestiging is gesloten en naargelang van de bepalingen van een dergelijke overeenkomst. Het gaat om een definitieve bronbelasting.
   De verschillende behandeling van niet-ingezeten pensioenfondsen door de Portugese belastingregeling maakt het voor deze fondsen minder rendabel en aantrekkelijk om in Portugese ondernemingen te investeren. Deze belastingregeling vormt dus een door artikel 63 VWEU en artikel 40 EER verboden beperking.
   De discriminatie van niet-ingezeten pensioenfondsen, die nefaste gevolgen heeft voor de competitiviteit van de financiële markten van de Europese Unie en voor het rendement van de door de pensioenfondsen verrichte investeringen, kan door geen van de door de Portugese Republiek aangevoerde redenen worden gerechtvaardigd.


title: Zaak C-493/13: Beschikking van de president van het Hof van 4 april 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Beschikking van de president van het Hof van 4 april 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-493/13) (1)

   2014/C 261/35
   Procestaal: Ests
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Doorhaling van zaak C-55/04

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/11

         Doorhaling van zaak C-55/04 (1)

   (2004/C 251/20)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-55/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)   PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-550/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen/Commissie (Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij boete wordt opgelegd — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging en voorlopige maatregelen (terugbetaling van reeds betaalde boete en afzien van bankgarantie) — Ontbreken van fumus boni juris en spoedeisendheid)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen/Commissie
   (Zaak T-550/08 R)
   (Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij boete wordt opgelegd - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging en voorlopige maatregelen (terugbetaling van reeds betaalde boete en afzien van bankgarantie) - Ontbreken van fumus boni juris en spoedeisendheid)
   2009/C 193/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Dallmann en U. Krauthause, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Antoniadis en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, voor zover daarbij aan verzoekster een boete wordt opgelegd, verzoek om verzoekster te ontheffen van de verplichting tot het stellen van een bankgarantie als voorwaarde voor intrekking van de betalingsverplichting, verdere verzoeken om voorlopige maatregelen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-476/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 30 augustus 2013 — Heidemarie Retzlaff/easyJet Airline Co. Ltd

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 30 augustus 2013 — Heidemarie Retzlaff/easyJet Airline Co. Ltd
   (Zaak C-476/13)
   2013/C 359/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heidemarie Retzlaff

      Verwerende partij: easyJet Airline Co. Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een door het nationale recht toegekend recht op schadevergoeding, dat strekt tot vergoeding van extra reiskosten die wegens annulering van een geboekte vlucht zijn ontstaan, in mindering worden gebracht op het recht op compensatie van artikel 7 van de verordening (1), wanneer de luchtvaartmaatschappij aan haar verplichtingen van artikel 8, lid 1, en artikel 9, lid 1, van de verordening heeft voldaan?

               2)

               Indien aftrek mogelijk is, geldt dit dan tevens voor de kosten van vervangend vervoer naar de eindbestemming van de vliegreis?

               3)

               Kan de luchtvaartmaatschappij, voor zover aftrek mogelijk is, deze altijd toepassen, of is dit afhankelijk van de mate waarin het nationale recht haar dit toestaat of dit naar oordeel van de rechter passend is?

               4)

               Voor zover het nationale recht relevant is dan wel de rechter discretionair moet beslissen: strekt de compensatie van artikel 7 van de verordening enkel tot vergoeding van het ongemak en het door de passagiers wegens de annulering geleden tijdverlies compenseren, of ook tot vergoeding van materiële schade?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1)


title: Zaak C-17/00: Verzoek van het Rechtsprekend College van het Brusselse Hoofdstedelĳke Gewest van 9 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. De Coster en Gemeentebestuur Watermaal-Bosvoorde

text:
8.4.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 102/11
b) Welke betekenis moet worden gehecht aan het feit, dat             Verzoek van de Supreme Court, Dublin, van 30 juli 1999
     ganggesteente dezelfde samenstelling heeft als de bodem         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SIAC
     waaruit het wordt gewonnen, en dat die samenstelling            Construction Ltd en The County Council of the County
     ongeacht de duur en wijze van bewaring niet verandert?                                       of Mayo
c) Welke betekenis moet worden gehecht aan het feit, dat
     ganggesteente geen gevaar oplevert voor de volksgezond-
     heid of het milieu? Welk belang heeft de mogelijke invloed                               (Zaak C-19/00)
     van ganggesteente op de volksgezondheid en het milieu
     voor de beantwoording van de vraag, of ganggesteente
     afval is?
                                                                                (2000/C 102/18)
d) Welke betekenis moet worden gehecht aan het feit, dat het
     ganggesteente is bestemd om geheel of ten dele van het
     opslagterrein te worden verwijderd met het oog op gebruik
     voor bijvoorbeeld landophoging of golfbrekers, en dat           De Supreme Court, Dublin, heeft bij beschikking van 30 juli
     ganggesteente zonder transformatie- of soortgelijke maat-       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     regelen als zodanig kan worden gebruikt? In hoeverre moet       24 januari 2000, in het geding tussen SIAC Construction Ltd
     in dat verband rekening worden gehouden met de mate             en The County Council of the County of Mayo, het Hof van
     waarin de plannen van de houders van het ganggesteente          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     voor een dergelijk gebruik vaststaan, en met de vraag, hoe      prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     lang na de opslag van het ganggesteente die plannen zullen
     worden gerealiseerd?
(1) PB L 194 van 25 juli 1975, blz. 39.                              „Wanneer een aanbestedende dienst een opdracht gunt over-
(2) PB L 78 van 26 maart 1991, blz. 32.                              eenkomstig artikel 29, lid 1, tweede streepje, van richtlijn
                                                                     71/305/EEG (1) van de Raad van 26 juli 1971 (hoofdstuk 2),
                                                                     zoals toegepast in het nationale recht van een lidstaat, en deze
                                                                     dienst als ‘gunningscriterium (niet zijnde de prijs)‘ heeft
                                                                     vermeld, dat de opdracht zal worden gegund aan ‘de bekwame
                                                                     aannemer wiens aanbieding wat de kosten en de technische
                                                                     waarde betreft uit economisch oogpunt het voordeligst [voor
                                                                     de aanbestedende dienst] wordt geacht‘, en de drie laagste
                                                                     inschrijvingen afkomstig zijn van aannemers van erkende
                                                                     bekwaamheid die een geldige inschrijving hebben ingediend
Verzoek van het Rechtsprekend College van het Brusselse              met een erkende technische waarde, en de prijzen waarvoor
Hoofdstedelijke Gewest van 9 december 1999 om een                    de drie laagste inschrijvers hebben ingeschreven, niet sterk
prejudiciële beslissing in het geding tussen F. De Coster            verschillen, is die aanbestedende dienst dan verplicht de
         en Gemeentebestuur Watermaal-Bosvoorde                      opdracht te gunnen aan de aannemer die voor de laagste prijs
                                                                     heeft ingeschreven, of kan hij de opdracht aan de aannemer
                          (Zaak C-17/00)                             met de op één na laagste prijs gunnen op basis van het
                                                                     deskundigenrapport van zijn raadgevend ingenieur, volgens
                                                                     hetwelk de uiteindelijke kosten van de opdracht voor de
                         (2000/C 102/17)                             aanbestedende dienst mogelijk lager zullen uitvallen indien de
                                                                     opdracht aan de aannemer met de op één na laagste prijs word
                                                                     gegund, in plaats van aan de aannemer die het laagst heeft
Het Rechtsprekend College van het Brusselse Hoofdstedelijke          ingeschreven?”
Gewest heeft bij beschikking van 9 december 1999 ingekomen
ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2000, in het
geding tussen F. De Coster en Gemeentebestuur Water-
maal-Bosvoorde, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
                                                                     (1) betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
                                                                         van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB
Verdragen de artikelen 1 tot en met 3 van het door het                   L 185 van 16.08.71, blz. 5).
gemeentebestuur van Watermaal-Bosvoorde ter openbare zit-
ting van 24 juni 1997 vastgestelde belastingsreglement, waar-
bij een belasting op paraboolantennes is ingesteld, zich al dan
niet met de artikelen 59 tot en met 66 EG-Verdrag?


title: Zaak C-355/04 P: Hogere voorziening, op 17 augustus 2004 ingesteld door de vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 7 juni 2004 in zaak T-338/02, vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Koninkrijk Spanje en Verenigd Koninkrijk

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/10

         Hogere voorziening, op 17 augustus 2004 ingesteld door de vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 7 juni 2004 in zaak T-338/02, vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Koninkrijk Spanje en Verenigd Koninkrijk
   (Zaak C-355/04 P)
   (2004/C 251/18)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 augustus 2004 hogere voorziening ingesteld door de vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 7 juni 2004 in zaak T-338/02, vereniging SEGI, A. Zubimendi Izaga en A. Galarraga tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Koninkrijk Spanje en Verenigd Koninkrijk.
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

               1.

               de hogere voorziening gegrond te verklaren en de bestreden beschikking te vernietigen;

               2.

               krachtens artikel 61 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie zelf de zaak af te doen en de vordering van rekwiranten in eerste aanleg toe te wijzen, namelijk de Raad te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 1 000 000 euro aan de vereniging SEGI, en van 100 000 euro elk aan verzoekers Araitz Zubimendi Izaga en Aritza Galarraga. Over deze bedragen is 4,5 % vertragingsrente op jaarbasis verschuldigd, te rekenen vanaf de datum van het arrest van het Hof tot de algehele betaling. De Raad zal zijn eigen kosten dragen en die van rekwiranten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak C-354/04 P.


title: Zaak C-527/08: Beroep ingesteld op 28 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/20

         Beroep ingesteld op 28 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-527/08)
   (2009/C 19/37)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en A. A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 juli 2007 verstreken.

      (1)  PB L 310, blz. 28.


title: Zaak T-200/02: Beroep, op 29 juni 2002 ingesteld door Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.8.2002            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 202/37
Beroep, op 29 juni 2002 ingesteld door Vassilios Tsar-                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
navas tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                              pen                                      —     nietig te verklaren het besluit van de jury om verzoekster
                                                                             niet toe te laten tot de op de preselectie volgende proeven,
                       (Zaak T-200/02)                                       welk besluit is meegedeeld bij brief van 2 mei 2002, ref.
                                                                             admin. A2/5000LM - IT 001451, ondertekend door
                                                                             H. Halskov;
                       (2002/C 202/61)
                                                                       —     nietig te verklaren alle latere of daaruit voortvloeiende
                        Procestaal: Frans                                    beslissingen die de Commissie eventueel zou hebben
                                                                             genomen met betrekking tot de uitsluiting van verzoek-
                                                                             ster van het betrokken vergelijkend onderzoek;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
schappen is op 29 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Vassilios Tsarnavas,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-               Middelen en voornaamste argumenten
vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen het besluit
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      van de jury om haar niet toe te laten tot de schriftelijke proeven
                                                                       van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01, afdeling 01/Recht,
—    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van              omdat haar cijfers onvoldoende waren om op de lijst van de
     13 maart 2002 tot gedeeltelijke afwijzing van zijn klacht         400 best geplaatste kandidaten te komen.
     op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut wat zijn
     vordering tot schadevergoeding betreft;
                                                                       In dit verband wijst zij erop dat volgens de aankondiging van
—    bijgevolg de Commissie te veroordelen tot betaling aan            vergelijkend onderzoek alleen die kandidaten een sollicitatie
     hem van een immateriële schadevergoeding van 12 500               moesten indienen die tijdens de preselectie op de lijst van
     euro;                                                             400 best geplaatste kandidaten waren gekomen.
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                           Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:
                                                                       —     onregelmatigheid van de aankondiging van vergelijkend
                                                                             onderzoek wegens schending van de artikelen 4 en 5 van
Middelen en voornaamste argumenten                                           bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren van de
                                                                             Europese Gemeenschappen;
Verzoeker stelt dat hij schade heeft geleden als gevolg van de
                                                                       —     schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, inhou-
schending door de Commissie van de algemene bepalingen ter
                                                                             dende dat de Commissie tot de proeven alleen dient
uitvoering van artikel 43 van het Statuut, voor zover de
vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrapport te                 toe te laten de kandidaten die voldoen aan de in de
                                                                             aankondiging van vergelijkend onderzoek vastgestelde
wijten is aan de Commissie.
                                                                             toelatingsvoorwaarden.
Beroep, op 9 juli 2002 ingesteld door N. Falcone tegen                 Beroep, op 3 juli 2002 ingesteld door Lene Beier tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                       Europol
                       (Zaak T-207/02)                                                           (Zaak T-208/02)
                                                                                (2002/C 202/63)
                       (2002/C 202/62)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                      Procestaal: Italiaans
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 3 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europol
schappen is op 9 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie            door Lene Beier, woonachtig te Den Haag (Nederland), verte-
van de Europese Gemeenschappen door N. Falcone, vertegen-              genwoordigd door mr. Maria Franciscus Baltussen en mr. Pau-
woordigd door M. Condinanzi, advocaat.                                 line de Casparis.


title: Zaak C-255/08: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Vaststelling van drempelwaarden — Omvang van project — Onvolledige omzetting)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/11

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-255/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Vaststelling van drempelwaarden - Omvang van project - Onvolledige omzetting)
   2009/C 297/10
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en M. Noort, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onjuiste omzetting van artikel 4, leden 2 en 3, junctis de bijlagen II en III, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij de richtlijnen 97/11/EG en 2003/35/EG

      Dictum

               1.

               Door niet alle nodige maatregelen te hebben genomen om te verzekeren dat de projecten die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, overeenkomstig artikel 4, leden 2 en 3, van — gelezen in samenhang met de bijlagen II en III bij — richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 en bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, worden onderworpen aan een vergunningsprocedure en een beoordeling van dat effect, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak F-127/14: Beroep ingesteld op 31 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/60

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-127/14)
   (2015/C 007/78)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om een nieuwe berekening te maken van de extra pensioenrechten die verzoeker in de pensioenregeling van de Unie heeft verworven krachtens de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 27 januari 2014 tot afwijzing van verzoekers verzoek van 6 januari 2014 om een nieuwe berekening van de extra dienstjaren te maken na de overdracht van zijn pensioenrechten van de Duitse pensioenregeling naar die van de Unie;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure, en dit ongeacht de uitkomst van het beroep, als gevolg van het feit dat het antwoord op de klacht zo weinig daarbij aansloot dat verzoeker zich gedwongen zag om zich voor een serieus onderzoek van de door hem aangevoerde grieven tot de rechter te wenden.