title: Arrest van het Hof van 11 mei 1999 in zaak C-255/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Pfeiffer Großhandel GmbH tegen Löwa Warenhandel GmbH ("Artikelen 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 en 43 EG) - Industriële en commerciële eigendom - Handelsnaam")

text:
C 204/14                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                     se en Wiener Gebietskrankenkasse, om een prejudiciële beslis-
                                                                           sing over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (thans, na
                         van 11 mei 1999                                   wijziging, artikel 141 EG) en van richtlijn 75/117/EEG van de
                                                                           Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar
in zaak C-255/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien                      brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing
om een prejudiciële beslissing): Pfeiffer Großhandel                       van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en
          GmbH tegen Löwa Warenhandel GmbH (1)                             vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19), heeft het Hof,
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
(„Artikelen 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                      J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
artikelen 28 en 43 EG) — Industriële en commerciële                        sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
                  eigendom — Handelsnaam”)                                 ward, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-
                                                                           generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
                          (1999/C 204/25)                                  ministrateur, op 11 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           Van gelijke arbeid in de zin van artikel 119 EG-Verdrag (thans, na
                                                                           wijziging, artikel 141 EG) of van richtlijn 75/117/EEG van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen
                          dentie van het Hof)                              van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel
                                                                           van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, is
In zaak C-255/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      geen sprake wanneer eenzelfde activiteit gedurende langere tijd wordt
krachten artikel 177 EG-Verdrag van het Handelsgericht Wien                uitgeoefend door werknemers die niet dezelfde bevoegdheid hebben
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Pfeiffer               voor de uitoefening van hun beroep.
Großhandel GmbH en Löwa Warenhandel GmbH, betreffende
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-
                                                                           (1) PB C 331 van 1.11.1997.
len 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 en
43 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn en P. Jann, kamerpresiden-
ten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), J. L.
Murray, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-
griffier; op 11 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het                                        ARREST VAN HET HOF
dictum luidt als volgt:
                                                                                (Vijfde kamer)
De artikelen 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen
28 en 43 EG) verzetten zich niet tegen een nationale bepaling volgens                               van 11 mei 1999
welke het wegens verwarringsgevaar verboden is een handelsnaam als
bijzondere benaming van een onderneming te gebruiken.                      in zaak C-350/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
                                                                           hof om een prejudiciële beslissing): W. Monsees tegen
                                                                                Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten (1)
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                           (Artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikelen 28 tot en met 30 EG) — Vrij verkeer van goederen
                                                                           — Verbod van kwantitatieve beperkingen en maatregelen
                    ARREST VAN HET HOF                                     van gelijke werking— Afwijkingen, — Bescherming van
                                                                           gezondheid en leven van dieren — Internationaal vervoer
                         van 11 mei 1999                                               van voor slacht bestemde levende dieren)
in zaak C-309/97 (verzoek van het Oberlandesgericht                                                  (1999/C 204/27)
Wien       om       een       prejudiciële        beslissing):        An-
gestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse te-
                                                                                (Procestaal: Duits)
             gen Wiener Gebietskrankenkasse (1)
(Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                               nemers)                                                               dentie van het Hof)
                          (1999/C 204/26)                                  In zaak C-350/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex-artikel 177) van het Verwaltungs-
                          (Procestaal: Duits)                              gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           W. Monsees en Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten,
                                                                           in aanwezigheid van Bundesminister für Wissenschaft und
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Verkehr, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                          dentie van het Hof)                              de artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikelen 28 tot en met 30 EG) en van de andere bepalingen
In zaak C-309/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      van gemeenschapsrecht betreffende het vervoer van voor de
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Oberlandes-              slacht bestemde levende dieren, heeft het Hof (Vijfde kamer),
gericht Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding                  samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.
tussen Angestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkas-               Moitinho de Almeida, C. Gulmaan, D. A. O. Edward en


title: Zaak T-240/16: Beroep ingesteld op 14 mei 2016 — Klyuyev/Raad

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/48

         Beroep ingesteld op 14 mei 2016 — Klyuyev/Raad
   (Zaak T-240/16)
   (2016/C 270/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: B. Kennelly en J. Pobjoy, barristers, R. Gherson en T. Garner, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               subsidiair, verklaren dat i) artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en ii) artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) niet van toepassing zijn voor zover zij verzoeker betreffen, omdat zij onrechtmatig zijn, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel (ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring): de Raad heeft geen geldige rechtsgrondslag gegeven voor de bestreden maatregelen.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat artikel 29 VEU geen geldige rechtsgrondslag vormt voor besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014, omdat hij in de tegen hem ingediende klacht niet werd aangewezen als een persoon die de democratie in Oekraïne had ondermijnd of het Oekraïense volk de voordelen van de duurzame ontwikkeling van hun land (in de zin van artikel 23 VEU en de algemene bepalingen van artikel 21, lid 2, VEU) had ontzegd. Aangezien het derde wijzigingsbesluit — naar verzoeker beweert — ongeldig was, kon de Raad zich voor de vaststelling van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 niet op artikel 215, lid 2, VWEU baseren.

               2.

               Tweede middel (ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring): schending van verzoekers rechten op grond van artikel 6, junctis de artikelen 2 en 3, VEU en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, doordat de Raad ervan is uitgegaan dat de gerechtelijke procedures in Oekraïne in overeenstemming waren met de fundamentele mensenrechten.

               3.

               Derde middel (ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring): de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoeker op een lijst, vastgelegd in artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd).

               4.

               Vierde middel (ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring): de Raad heeft verzoekers rechten van verdediging en het recht op behoorlijk bestuur en op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Meer in het bijzonder heeft de Raad volgens verzoeker onzorgvuldig en onpartijdig onderzocht of de redenen die waren aangevoerd ter rechtvaardiging van de hernieuwde plaatsing van verzoeker op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die verzoeker had gemaakt voordat hij opnieuw op een lijst werd geplaatst.

               5.

               Vijfde middel (ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring): de Raad heeft, zonder rechtvaardiging of evenredigheid, verzoekers grondrechten geschonden, daaronder begrepen zijn recht op bescherming van zijn eigendom en zijn goede naam. Volgens verzoeker hebben de bestreden handelingen vergaande gevolgen voor hem, zowel wat zijn eigendom als zijn reputatie wereldwijd betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoekers activa en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.

               6.

               Zesde middel (ter ondersteuning van het verzoek tot onrechtmatigverklaring): indien, anders dan in het derde middel wordt betoogd, artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd), aldus moeten worden uitgelegd dat a) daarmee ieder onderzoek door een Oekraïense autoriteit, ongeacht of er een rechterlijke beslissing of procedure aan ten grondslag ligt, dan wel of met een dergelijke beslissing of procedure controle of toezicht op dat onderzoek wordt uitgeoefend en/of b) enig „machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager om een ongerechtvaardigd voordeel te verkrijgen”, ongeacht of sprake is van een gestelde verduistering van overheidsmiddelen, wordt bedoeld, het criterium voor plaatsing op de lijst, gelet op de willekeurige omvang en strekking die uit een dergelijke ruime uitlegging zouden voortvloeien, geen geldige rechtsgrondslag zou hebben en/of onevenredig aan de doelstellingen van artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 zou zijn. Om die reden zouden de bepalingen onrechtmatig zijn


title: Zaak T-78/13: Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — Red Bull/BHIM — Sun Mark (BULLDOG) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk BULLDOG — Oudere internationale en nationale woordmerken BULL en RED BULL — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Dezelfde waren — Overeenstemmende tekens — Begrip begripsmatige overeenstemming — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/15

         Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — Red Bull/BHIM — Sun Mark (BULLDOG)
   (Zaak T-78/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk BULLDOG - Oudere internationale en nationale woordmerken BULL en RED BULL - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Dezelfde waren - Overeenstemmende tekens - Begrip begripsmatige overeenstemming - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Renck, T. Heitmann, advocaten, en I. Fowler, solicitor, vervolgens A. Renck en I. Fowler)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, A. Schifko, gemachtigden, nadien D. Walicka, en ten slotte M. Schifko)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Sun Mark Ltd (Middlesex, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 november 2012 (zaak R 107/2012-2), betreffende een oppositieprocedure tussen Red Bull GmbH en Sun Mark Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 november 2012 (zaak R 107/2012-2), betreffende een oppositieprocedure tussen Red Bull GmbH en Sun Mark Ltd, wordt vernietigd.

               2)

               De conclusies van Red Bull strekkende tot verwijzing in de kosten van Sun Mark worden niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak F-116/14: Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/47

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-116/14)
   (2015/C 026/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Y. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) tot intrekking van een eerder besluit waarbij verzoekster was aangesteld als tijdelijk functionaris van de rang AD 8, en verzoek om vergoeding van de materiële en de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de uitvoerend directeur van Eiopa van 24 februari 2014 tot intrekking van een eerder besluit van 7 november 2013 waarbij verzoekster, na een bij kennisgeving van vacature 1327TAAD08 ingeleide aanwervingsprocedure, voorlopig en met ingang van 16 september 2013 was aangesteld als tijdelijk functionaris van de rang AD8;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 24 juli 2014 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 25 maart 2014;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële schade bestaande in het verschil tussen de bezoldiging die verzoekster sinds 16 september 2013 in de rang AD 6 verdient en de bezoldiging van de rang AD8, vermeerderd met vertragingsrente berekend volgens de rentevoet van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten;

               —

               subsidiair, veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële schade bestaande in het verschil tussen de bezoldiging van de rang AD6 en die van de rang AD8 tussen 16 september 2013 en 24 februari 2014, vermeerderd met vertragingsrente berekend volgens de rentevoet van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de immateriële schade, welke ex aequo et bono op 20  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten.


title: Zaak C-353/99: Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak T-14/98, Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement, ondersteund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden, tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Franse Republiek

text:
C 333/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van het Arbeitsgericht Bremen van 25 augustus
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuurs-             W. Lange en Firma Georg Schünemann GmbH
     rechtelijke bepalingen mede te delen die nodig zijn om te
     voldoen aan richtlijn 95/50/EG van de Raad betreffende
     uniforme procedures voor de controle op het vervoer van                                   (Zaak C-350/99)
     gevaarlijke goederen over de weg (1), of althans door de
     Commissie niet van deze maatregelen op de hoogte te                                       (1999/C 333/44)
     stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
     verplichtingen niet in nagekomen;
                                                                      Het Arbeitsgericht Bremen heeft bij beschikking van 25 au-
— Ierland te verwijzen in de kosten.                                  gustus 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 september 1999, in het geding tussen W. Lange en Firma
Middelen en voornaamste argumenten                                    Georg Schünemann GmbH, het Hof van Justitie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-          beslissing over de navolgende vragen:
tens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten
aanzien van het te bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht,   1) Betreft artikel 2, lid 2, sub i, van richtlijn 91/533/EEG van
de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in acht te nemen.           de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting
Deze termijn is op 1 januari 1997 verstreken zonder dat                   van de werkgever de werknemer te informeren over de
Ierland de nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de            voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou-
conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn te voldoen.                 ding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32), ook afspraken
                                                                          waarbij de werknemer zich op algemene wijze tot het
(1) PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35.                                     maken van overuren verbindt?
                                                                      2) Brengt artikel 2 van genoemde richtlijn de verplichting
                                                                          mee, een ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde
                                                                          nationale wet aldus uit te leggen, dat afspraken die niet de
                                                                          daar vereiste nauwkeurigheid bezitten, maar de werkgever
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie                     inhoudelijk onnauwkeurig bepaalde, eenzijdige rechten
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                         toekennen, ook materieel ongeldig zijn?
                        dom Luxemburg
                                                                      3) a) Brengt genoemde richtlijn de verplichting mee, natio-
                         (Zaak C-348/99)                                       nale beginselen die een bewijsverijdeling vermoeden
                                                                               wanneer een procespartij wettelijke documentatie-
                         (1999/C 333/43)
                                                                               plichten niet is nagekomen, bij wege van met het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                  gemeenschapsrecht overeenstemmende uitlegging ook
20 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        dan aan te voeren, wanneer de werkgever een bewijs
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                          in de zin van de richtlijn niet heeft opgesteld?
pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur,
en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst gesteld          b) Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord: Ver-
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                       biedt artikel 6, derde streepje, van genoemde richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                         nationale rechtsbeginselen in de sub a) genoemde zin
Wagner, Kirchberg.                                                             toe te passen?
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG
     van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart
     1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (1),
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen       Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
     niet is nagekomen;                                               door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
— Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.             pen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak T-14/98 (1),
                                                                      Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement, onder-
Middelen en voornaamste argumenten                                    steund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,
                                                                      tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door
Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 1 januari                                     Franse Republiek
1998 had het Groothertogdom Luxemburg niet de nodige
maatregelen vastgesteld om aan de richtlijn te voldoen en de                                   (Zaak C-353/99)
Commissie niet de tekst van de daartoe vastgestelde nationale
bepalingen doen toekomen.
                                                                                (1999/C 333/45)
(1) PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door
 ---pagebreak--- 20.11.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/21
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J. Aussant,                         Doorhaling van zaak C-316/98 P (1)
directeur, G. Maganza, directeur, en M. Bauer, juridisch ad-
viseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Mor-                                     (1999/C 333/46)
billi, directeur-generaal juridische zaken van de Europese
Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100, tegen het              De president van het Hof van Justitie van de Europese
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 februari 1999
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-316/98 P:
T-14/98, Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement,                 Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en
ondersteund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,                Kleinbedrijf (UEAPME) tegen Raad van de Europese Unie.
tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Franse
Republiek.
                                                                        (1) PB C 312 van 10.10.1998.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van 19 juli 1999
      waarbij
                                                                                Doorhaling van zaak C-335/98 (1)
      — de beschikking van de Raad van 4 november 1997,
          waarbij verweerster toegang tot het rapport van de                                    (1999/C 333/47)
          werkgroep „Export van Conventionele Wapens” is
          geweigerd, is nietig verklaard, en                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 mei 1999 de
      — de Raad in kosten is verwezen;                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-335/98: Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
— de zaak zelf af te doen, het beroep in eerste aanleg af te
      wijzen en verweerster in de kosten van de procedure voor          (1) PB C 327 van 24.10.1998.
      het Gerecht te verwijzen;
— over de kosten van de hogere voorziening te beslissen als
      het Hof zal vermenen te behoren.
                                                                                Doorhaling van zaak C-338/98 (1)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (1999/C 333/48)
Het Gerecht heeft fundamenteel gedwaald ten aanzien van het             De president van het Hof van Justitie van de Europese
recht door artikel 4, lid 1, van het besluit (2) betreffende            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 1999 de
toegang van het publiek tot documenten van de Raad zo uit te            doorhaling in het register gelast van zaak C-338/98: Commissie
leggen, dat de Raad moet onderzoeken, of gedeeltelijk toegang           van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.
kan worden verleend tot een opgevraagd document.
                                                                        (1) PB C 397 van 19.12.1998.
Volgens de Raad heeft het Gerecht:
i)    het rechtsgevolg van het besluit betreffende toegang van
      het publiek tot documenten van de Raad onjuist uitgelegd;
                                                                                Doorhaling van zaak C-338/96 (1)
ii) het doel van het besluit betreffende toegang van het
      publiek tot documenten van de Raad onjuist uitgelegd;
                                                                                (1999/C 333/49)
iii) het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast.                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 1999 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-338/98 (verzoek
                                                                        van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
(1) PB 1998, C 72, blz. 27.                                             Ignazio Messina & C. SpA tegen Amministrazione delle
(2) Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december 1993 (PB              Finanze dello Stato.
     L 340, blz. 43).
                                                                        (1) PB C 370 van 7.12.1996.


title: Zaak T-666/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2016 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-100/15, De Nicola/EIB

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/25

         Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2016 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-100/15, De Nicola/EIB
   (Zaak T-666/16 P)
   (2016/C 410/35)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en, met herziening van het bestreden arrest, de punten 1 en 2 van het dictum alsmede de punten 33, 46-60, 85-94, 100-106, 107-109 van het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               dientengevolge, het besluit van het beroepscomité van 8 december 2014 nietig dan wel niet van toepassing te verklaren, eventueel met terugverwijzing naar dat comité na de criteria te hebben vastgesteld waarvan de vaststelling van het nieuwe besluit moet afhangen; vast te stellen dat De Nicola slachtoffer is geweest van psychisch geweld door de EIB en de EIB te veroordelen tot vergoeding aan hem van de schade zoals geformuleerd in het inleidend verzoekschrift dan wel, subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar een andere kamer van het Gerecht opdat het in een andere samenstelling opnieuw uitspraak doet over de vernietigde punten, nadat het reeds gevraagde medisch deskundigenonderzoek is afgewikkeld.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016, waarbij is verworpen het door rekwirant ingestelde beroep tot nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité van 8 december 2014 tot afwijzing van zijn bezwaar tegen zijn beoordelingsrapport over 2013, alsmede van het besluit van de EIB om hem niet te bevorderen. Voorts vraagt hij om vast te stellen dat hij slachtoffer is geweest van psychisch geweld en de Bank te veroordelen tot vergoeding van zijn materiële, immateriële en fysieke schade.
   Ter onderbouwing van zijn vorderingen stelt hij dat het verzoek om erkenning van het bestaan van psychisch geweld gebaseerd is op artikel 41 van het personeelsreglement van de Bank en dat er derhalve geen inhoudelijk en/of materieel probleem is om dat aan de Unierechter voor te leggen. Hij beklemtoont in dit verband dat de verplichting van de Unierechter om zich uit te spreken over zijn verzoek wordt bevestigd in de rechtspraak van het Gerecht.
   Voorts stelt hij dat is voldaan aan alle voorwaarden van de rechtspraak om de vordering tot schadevergoeding toe te wijzen.
   Ook komt hij op tegen de punten 46 en 60 van het bestreden arrest, dat het verzoek om nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité betreft, voor zover daarin wordt uitgegaan van de veronderstelling dat niet bewezen is dat dit besluit berust op een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-130/17: Beroep ingesteld op 10 maart 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/33

         Beroep ingesteld op 10 maart 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-130/17)
   (2017/C 144/43)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wils en I. Zalogin)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Bulgarije niet voldaan heeft aan haar verplichting om een enkel contactpunt op te richten voor de uitwisseling van elektronische certificaten voor de toegang tot biometrische gegevens in identiteitsdocumenten, overeenkomstig beschikking C(2009) 7476 van de Commissie van 5 oktober 2009 tot wijziging van beschikking C(2008) 8657 van de Commissie tot vaststelling van een certificaatbeleid als vereist in de technische specificaties in verband met de normen voor veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten, en besluit C(2011) 5478 van de Commissie van 4 augustus 2011 tot wijziging van beschikking C(2002) 3069 van de Commissie tot vaststelling van de technische specificaties voor het uniform model voor verblijfstitels voor onderdanen van derde landen;

               —

               de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Door niet te zorgen voor de oprichting van een enkel contactpunt voor de uitwisseling van elektronische certificaten voor de toegang tot biometrische gegevens in identiteitsdocumenten, is de Republiek Bulgarije de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens bovengenoemde beschikking en voormeld besluit van de Commissie.


title: Beroep, op 9 maart 1998 ingesteld door de Nederlandse Antillen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-41/98)

text:
2.5.98                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 137/19
     Besluit 97/803/EG, nietig te verklaren krachtens de              niet is bepaald dat de steun tijdens de geldingsduur van
     artikelen 173 en 174 van het EG-Verdrag;                         Verordening (EG) nr. 1101/95 op nul wordt gebracht.
Ð de Raad te verwijzen in de kosten.                                  Tot staving van hun beroep voeren verzoekers de volgende
                                                                      middelen aan:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Ð Ontoereikende motivering: in de veertiende overwe-
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan                    ging van de considerans van Verordening (EG)
die in zaak T-310/97 (Nederlandse Antillen tegen Raad                      nr. 1101/95 is duidelijk gesteld om welke redenen de
van de Europese Unie) (1).                                                 aanpassingssteun voor de suikerbietenteelt in Zuid-Ita-
                                                                           lieÈ tot 2000/2001 op een hoog niveau dient te blijven.
(1) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.                             Men ziet niet in waarom deze redenen na 2001 niet
                                                                           meer geldig zouden zijn. Het is integendeel duidelijk,
                                                                           dat minstens de redenen in verband met het klimaat en
                                                                           de bodemgesteldheid, die in voormelde overweging uit-
                                                                           drukkelijk zijn vermeld, nog steeds geldig zullen zijn.
Beroep, op 5 maart 1998 ingesteld door Associazione                   Ð Schending van wezenlijke vormvoorschriften: het
Nazionale Bieticoltori, F. Coccia en V. Di Giovine tegen                   bestreden artikel 2 is een specifieke beschikking die
                  Raad van de Europese Unie                                geldt voor de regio Zuid-ItalieÈ, en niet een bepaling
                                                                           van een verordening stricto sensu, zodat de Italiaanse
                        (Zaak T-38/98)                                     staat had moeten worden uitgenodigd zijn opmerkin-
                         (98/C 137/40)                                     gen kenbaar te maken. Hiervoor pleiten ook het
                                                                           belang en het wezenlijk karakter van de problemen
                     (Procestaal: Italiaans)                               van de landbouw in Zuid-ItalieÈ in de context van de
                                                                           economie van het land, alsmede de negatieve gevolgen
                                                                           van een volledige intrekking van de steun voor de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          regio Zuid-ItalieÈ.
Gemeenschappen is op 5 maart 1998 beroep ingesteld
tegen Raad van de Europese Unie door Associazione
Nazionale Bieticoltori, F. Coccia en V. Di Giovine, verte-            Ð Misbruik van bevoegdheid: gelet op het aanzienlijke
genwoordigd door L. F. Paolucci en G. P. Galletti, advoca-                 tijdsverloop tussen de verordening en de situatie
ten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    waarop zij zal moeten worden toegepast, is moeilijk te
ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue                        begrijpen welke de preciese strekking van de verorde-
Marie-AdeÂlaïde 22.                                                        ning is. Het feit dat op een dermate opvallende manier
                                                                           wordt vooruitgelopen op een beslissing die normaal
                                                                           niet vóór 2001 had mogen worden genomen, in het
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                           licht van de situatie van dat ogenblik, wijst er boven-
                                                                           dien op dat de verordening als grondslag zou kunnen
Ð nietig te verklaren artikel 2 van Verordening (EG)                       worden genomen voor een eventuele wijziging van de
     nr. 2613/97 van de Raad;                                              communautaire productiequota die aan elk van de lid-
                                                                           staten zijn toegewezen. Waar artikel 39 van het Ver-
Ð verweerder te verwijzen in de kosten.                                    drag tenslotte bepaalt, dat het doel van het gemeen-
                                                                           schappelijk landbouwbeleid de geleidelijke afschaffing
                                                                           is van de bestaande verschillen, is niet duidelijk hoe
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           men er van kan uitgaan dat in 2001 in de regio Zuid-
                                                                           ItalieÈ de structurele verschillen inzake landbouw en
Verzoekers, de vereniging die de belangen behartigt van de                 industrie niet langer zullen bestaan, nog afgezien van
bietenproducenten in heel ItalieÈ, en enkele bietenproducen-               het feit dat de natuurlijke verschillen uiteraard zullen
ten die hun bedrijf hebben in de regio Zuid-ItalieÈ in de zin              blijven bestaan.
van de regionale diversificatiecriteria van artikel 46 van
Verordening (EEG) nr. 1785/81, zoals gewijzigd bij Veror-             (1) Verordening (EG) nr. 1101/95 van de Raad van 24 april 1995
dening (EG) nr. 1101/95 (1), komen op tegen artikel 2 van                 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1785/81 houdende
Verordening (EG) nr. 2613/97 (2), voorzover daarin is                     een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector sui-
bepaald, dat met ingang van het verkoopseizoen 2001/                      ker en van Verordening (EEG) nr. 1010/86 houdende vaststel-
2002 alle aanpassingssteun aan de suikerbietentelers wordt                ling van de algemene voorschriften inzake de restitutie bij de
afgeschaft.                                                               productie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte
                                                                          producten van de sector suiker (PB L 110 van 17.5.1995,
                                                                          blz. 1).
Volgens verzoekers treft de bestreden bepaling hoofdzake-             (2) Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van 15 december
lijk de bietenteelt in de regio Zuid-ItalieÈ, en gaat het dus             1997 houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen
om een specifieke beschikking en niet om een bepaling van                 aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle
een verordening stricto sensu. De betrokken bepaling                      nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002
komt er dus in wezen op neer, dat vooraf een beslissing                   (PB L 353 van 24.12.1997, blz. 3).
wordt genomen over de resterende steun vanaf het jaar
2000 voor de regio Zuid-ItalieÈ, de enige regio waarvoor
 ---pagebreak--- C 137/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2.5.98
Beroep, op 5 maart 1998 ingesteld door Sadam Zuccheri-                 Ð het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
fici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese Spa, Sadam                  8 december 1997 waarbij verzoekers klacht op grond
Abruzzo Spa, Zuccherificio del Molise Spa, SocietaÂ Fon-                   van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut werd
diaria Industriale Romagnola SFIR Spa, tegen Raad van                      afgewezen, nietig te verklaren, daar het geen rekening
                         de Europese Unie                                  houdt met een bewezen beroepservaring;
                          (Zaak T-39/98)
                           (98/C 137/41)                               Ð verweerster te         veroordelen    tot    betaling    van
                                                                           2 130 849 BEF;
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Ð verweerster te veroordelen tot betaling van de gerech-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          telijke interest van 8 % per jaar van 13 mei 1993 tot
Gemeenschappen is op 5 maart 1998 beroep ingesteld                         de datum van het arrest;
tegen Raad van de Europese Unie door Sadam Zuccherifici
Divisione della Seci, Sadam Castiglionese Spa, Sadam                   Ð verweerster hoe dan ook in de kosten te verwijzen.
Abruzzo Spa, Zuccherificio del Molise Spa, SocietaÂ Fon-
diaria Industriale Romagnola SFIR Spa, vertegenwoordigd
door V. C. Irelli, G. Pittalis en G. Fanzini, advocaten te             Middelen en voornaamste argumenten
respectievelijk Teramo, Bologna en Forlì Cesena, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                                                                       Verzoeker is op 13 mei 1993 aangesteld als tijdelijk functi-
Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-AdeÂlaïde 22.
                                                                       onaris. Hij komt op tegen het besluit waarbij hij is inge-
                                                                       deeld en stelt verkeerde toepassing van de artikelen 31 en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    32 van het Ambtenarenstatuut. Volgens hem heeft het tot
                                                                       aanstelling bevoegd gezag noch bij zijn aanstelling, noch
Ð nietig te verklaren artikel 2 van Verordening (EG)                   in het besluit tot afwijzing van zijn klacht rekening gehou-
     nr. 2613/97 van de Raad;                                          den met zijn totale beroepservaring van 24 jaar en
                                                                       1 maand. Bovendien heeft het geen rekening gehouden
                                                                       met de academische opleiding en de bijzondere beroepser-
Ð verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                       varing op het gebied van de scheepvaart die verzoeker
                                                                       DG XIV kon bieden.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       In de tweede plaats stelt verzoeker schending van artikel 7
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    van het Ambtenarenstatuut en van het beginsel van gelijke
met die in zaak T-38/98, ANB e.a./Raad (1).                            behandeling van ambtenaren, daar hij een functie uitoefent
                                                                       van een hoger niveau dan zijn rang, en samenwerkt met
(1) Zie bladzijde 18 van dit Publicatieblad.                           collega's die zijn ingedeeld in rang B 1, salaristrap 1.
                                                                       Ten slotte heeft het tot aanstelling bevoegd gezag de zorg-
                                                                       plicht en verzoekers gewettigd vertrouwen geschonden
                                                                       door enkel het belang van de dienst in aanmerking te
                                                                       nemen, en niet dat van de betrokkene.
Beroep, op 5 maart 1998 ingesteld door G. Pagliarani
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-40/98)
                           (98/C 137/42)
                        (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 9 maart 1998 ingesteld door de Nederlandse
                                                                       Antillen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                                 schappen
Gemeenschappen is op 5 maart 1998 beroep ingesteld                                            (Zaak T-41/98)
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
G. Pagliarani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                                       (98/C 137/43)
M. Spandre, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg ten kantore van P. Thielen, advocaat                                   (Procestaal: Nederlands)
aldaar, rue de Nassau 21.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Gemeenschappen is op 9 maart 1998 beroep ingesteld
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ð het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om                 de Nederlandse Antillen, vertegenwoordigd door P. V. F.
     verzoeker bij zijn aanstelling als tijdelijk functionaris         Bos en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domici-
     in te delen in rang B 3, salaristrap 3, nietig te verkla-         lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     ren;                                                              Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.


title: Zaak C-348/99: Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 333/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van het Arbeitsgericht Bremen van 25 augustus
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuurs-             W. Lange en Firma Georg Schünemann GmbH
     rechtelijke bepalingen mede te delen die nodig zijn om te
     voldoen aan richtlijn 95/50/EG van de Raad betreffende
     uniforme procedures voor de controle op het vervoer van                                   (Zaak C-350/99)
     gevaarlijke goederen over de weg (1), of althans door de
     Commissie niet van deze maatregelen op de hoogte te                                       (1999/C 333/44)
     stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
     verplichtingen niet in nagekomen;
                                                                      Het Arbeitsgericht Bremen heeft bij beschikking van 25 au-
— Ierland te verwijzen in de kosten.                                  gustus 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 september 1999, in het geding tussen W. Lange en Firma
Middelen en voornaamste argumenten                                    Georg Schünemann GmbH, het Hof van Justitie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-          beslissing over de navolgende vragen:
tens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten
aanzien van het te bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht,   1) Betreft artikel 2, lid 2, sub i, van richtlijn 91/533/EEG van
de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in acht te nemen.           de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting
Deze termijn is op 1 januari 1997 verstreken zonder dat                   van de werkgever de werknemer te informeren over de
Ierland de nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de            voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou-
conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn te voldoen.                 ding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32), ook afspraken
                                                                          waarbij de werknemer zich op algemene wijze tot het
(1) PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35.                                     maken van overuren verbindt?
                                                                      2) Brengt artikel 2 van genoemde richtlijn de verplichting
                                                                          mee, een ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde
                                                                          nationale wet aldus uit te leggen, dat afspraken die niet de
                                                                          daar vereiste nauwkeurigheid bezitten, maar de werkgever
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie                     inhoudelijk onnauwkeurig bepaalde, eenzijdige rechten
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                         toekennen, ook materieel ongeldig zijn?
                        dom Luxemburg
                                                                      3) a) Brengt genoemde richtlijn de verplichting mee, natio-
                         (Zaak C-348/99)                                       nale beginselen die een bewijsverijdeling vermoeden
                                                                               wanneer een procespartij wettelijke documentatie-
                         (1999/C 333/43)
                                                                               plichten niet is nagekomen, bij wege van met het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                  gemeenschapsrecht overeenstemmende uitlegging ook
20 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        dan aan te voeren, wanneer de werkgever een bewijs
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                          in de zin van de richtlijn niet heeft opgesteld?
pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur,
en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst gesteld          b) Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord: Ver-
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                       biedt artikel 6, derde streepje, van genoemde richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                         nationale rechtsbeginselen in de sub a) genoemde zin
Wagner, Kirchberg.                                                             toe te passen?
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG
     van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart
     1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (1),
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen       Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
     niet is nagekomen;                                               door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
— Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.             pen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak T-14/98 (1),
                                                                      Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement, onder-
Middelen en voornaamste argumenten                                    steund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,
                                                                      tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door
Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 1 januari                                     Franse Republiek
1998 had het Groothertogdom Luxemburg niet de nodige
maatregelen vastgesteld om aan de richtlijn te voldoen en de                                   (Zaak C-353/99)
Commissie niet de tekst van de daartoe vastgestelde nationale
bepalingen doen toekomen.
                                                                                (1999/C 333/45)
(1) PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak F-83/10: Beroep ingesteld op 23 september 2010 — Giannakouris/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/38

         Beroep ingesteld op 23 september 2010 — Giannakouris/Commissie
   (Zaak F-83/10)
   ()
   2011/C 13/75
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Konstantinos Giannakouris (Roodt-sur-Syre, Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de aan verzoeker toegekende schooltoelage te verminderen, op grond dat zijn dochter financiële steun van een lidstaat ontvangt in de vorm van een beurs en een lening

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren, ten eerste, het besluit om de aan verzoeker uitgekeerde „schooltoelage” te verminderen, zoals dit volgt uit de salarisafrekening over de maand februari 2010, alsmede de betrokken salarisafrekening, voor zover daarbij de „schooltoelage” gedeeltelijk wordt verminderd; ten tweede, het besluit van de Commissie van 26 februari 2010 betreffende de vermindering van de aan verzoeker betaalde „schooltoelage” en de inhouding van een bedrag van 770,85 EUR daarop, welke inhouding is vermeld op de salarisafrekening over de maand maart 2010; ten derde, de salarisafrekening over de maand maart 2010, waarbij de aan verzoeker uitgekeerde „schooltoelage” is verminderd en met terugwerkende kracht een bedrag van 770,85 EUR is ingehouden; ten vierde, de salarisafrekeningen over de maanden april tot en met augustus 2010, voor zover deze een gedeeltelijke vermindering van de „schooltoelage” bevatten en, ten vijfde, het besluit van de Commissie van 9 juli 2010 waarbij de klacht uitdrukkelijk is afgewezen;

               —

               verzoeker met rente de ingehouden bedragen terugbetalen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-555/12: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini/Comune di Zagarolo (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Ten uitvoer brengen van Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/6

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini/Comune di Zagarolo
   (Zaak C-555/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Ten uitvoer brengen van Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 129/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Claudio Loreti, Maria Vallerotonda, Attilio Vallerotonda, Virginia Chellini

      Verwerende partij: Comune di Zagarolo

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Tivoli — Uitlegging van artikel 47, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 6 van het Europees Verdrag van de rechten van de mens, juncto artikel 6 VEU en artikel 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten — Nationale regeling die de bevoegdheden tussen de burgerlijke rechter en bestuurlijke rechter verdeelt aan de hand van het onderscheid tussen subjectieve rechten en gerechtvaardigde belangen — Geen eenduidig onderscheid tussen deze begrippen

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen gesteld door het Tribunale di Tivoli (Italië).

      (1)  PB C 32 van 02.02.2013.


title: Zaak T-166/04: Beroep, op 13 mei 2004 ingesteld door Carmelo Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/14

         Beroep, op 13 mei 2004 ingesteld door Carmelo Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-166/04)
   (2004/C 179/27)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carmelo Morello, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. Van Gehuchten, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van zijn verzoek van 28 maart 2003 en, voor zoveel nodig, de afwijzing van zijn klacht;

               2.

               de Commissie te veroordelen hem ter vergoeding van zijn immateriële en van zijn materiële schade telkens een bedrag en 1 000 000 euro te betalen;

               3.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, had in het kader van een andere zaak de nietigverklaring gevorderd van de aanstelling van een andere ambtenaar in een post van hoofd van een eenheid waarnaar hij ook had gesolliciteerd. Het Gerecht heeft zijn beroep toegewezen door de betrokken aanstelling nietig te verklaren.
   Op de datum van de uitspraak van het arrest in die zaak was de in de betrokken post aangestelde ambtenaar reeds bevorderd en overgeplaatst in een andere post en was in de aldus vacant geworden post van hoofd van een eenheid voorzien door de herplaatsing van een andere ambtenaar wiens verlof om redenen van persoonlijke aard was afgelopen.
   Na de uitspraak van het arrest in die zaak heeft verzoeker bij de Commissie een verzoek tot uitvoering van het betrokken arrest en vervolgens een klacht tegen de stilzwijgende afwijzing van dat verzoek ingediend. De Commissie heeft deze klacht afgewezen op grond van de overweging dat het haar bij gebreke van een beschikbare post niet mogelijk was de maatregelen te nemen die nodig waren ter uitvoering van dat arrest.
   Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen de afwijzing van zijn verzoek. Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt hij schending van artikel 233 EG, schending van de artikelen 4, 7, 24, 25 en 45 van het Statuut, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en misbruik van bevoegdheid of van procedure. Hij voert eveneens aan dat hij immateriële en materiële schade heeft geleden door het verlies van een ernstige kans om tegen het einde van zijn loopbaan de rang A 3 te bereiken, en vordert vergoeding van deze schade.


title: Zaak F-33/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 februari 2013 — Pepi/ERCEA ( „Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Arbeidscontractanten voor hulptaken — Aanwerving — Indeling bij aanwerving — Artikelen 3 bis, 3 ter en 86 RAP — ERCEA — Interne regels voor indeling van arbeidscontractanten” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/34

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 februari 2013 — Pepi/ERCEA
   (Zaak F-33/12) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Arbeidscontractanten voor hulptaken - Aanwerving - Indeling bij aanwerving - Artikelen 3 bis, 3 ter en 86 RAP - ERCEA - Interne regels voor indeling van arbeidscontractanten)
   2013/C 147/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean Pepi (Brussel, België), (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA), (vertegenwoordigers: M. Oliván Avilés en G. Bambara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verzoekers overeenkomst met ERCEA, voor zover hij daarbij is ingedeeld in de rang AD10

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Pepi draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 184 van 23.06.2012, blz. 23.


title: Zaak C-492/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Auβenstelle Linz — Oostenrijk) — Immobilien Linz GmbH & Co. KG/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr (Fiscale bepalingen — Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen — Bijeenbrengen van kapitaal — Artikel 4, lid 2, sub b — Aan kapitaalrecht onderworpen verrichtingen — Vermeerdering van vennootschappelijk vermogen — Prestatie van vennoot — Overneming van geleden verliezen op grond van vóór intreden daarvan aangegane verbintenis)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Auβenstelle Linz — Oostenrijk) — Immobilien Linz GmbH & Co. KG/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr
   (Zaak C-492/10) (1)

   (Fiscale bepalingen - Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Artikel 4, lid 2, sub b - Aan kapitaalrecht onderworpen verrichtingen - Vermeerdering van vennootschappelijk vermogen - Prestatie van vennoot - Overneming van geleden verliezen op grond van vóór intreden daarvan aangegane verbintenis)
   2012/C 32/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Finanzsenat, Auβenstelle Linz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Immobilien Linz GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat, Auβenstelle Linz — Uitlegging van artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25) — Aan kapitaalrecht onderworpen handelingen — Vermeerdering van vennootschappelijk vermogen van kapitaalvennootschap — Eventuele opneming in dit vermogen van de verbintenis van een publiekrechtelijk lichaam dat de enige vennoot van deze vennootschap is, om de verliezen van deze vennootschap aan te zuiveren

      Dictum

   Artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 69/335/EG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat de overneming van de verliezen van een vennootschap door een vennoot ter uitvoering van een verbintenis die deze vennoot vóór het ontstaan van die verliezen is aangegaan en die enkel de aanzuivering van deze verliezen dient te verzekeren, niet tot vermeerdering van het vennootschappelijk vermogen van die vennootschap leidt.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak T-219/07: Beroep ingesteld op 25 juni 2007 — DSV Road/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/36

         Beroep ingesteld op 25 juni 2007 — DSV Road/Commissie
   (Zaak T-219/07)
   (2007/C 211/69)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: De Naamloze Vennootschap DSV ROAD (vertegenwoordigers: A. Poelmans, advocaat, A. Calewaert, advocaat, R. de Wit, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               De vernietiging van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 24 april 2007, inzake het verzoek van het Koninkrijk België, gekend onder dossier REC 05/02, C(2007)1776, waarbij wordt vastgesteld dat invoerrechten ten bedrage van 168 004,65 euro, die het onderwerp zijn van het verzoek van het Koninkrijk België van 12 augustus 2002, moeten worden nagevorderd en waarbij wordt vastgesteld dat het niet gerechtvaardigd is de invoerrechten ten bedrage van 168 004,65 euro, die het onderwerp zijn van het verzoek van het Koninkrijk België van 12 augustus 2002, kwijt te schelden;

               —

               Veroordeling van de Commissie om de kosten van de huidige procedure te betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voerde diskettes uit Thailand in, waarvoor een preferentiële regeling gold in het kader van het stelsel van algemene preferenties, mis de invoer gedekt was door een door de bevoegde Thaise autoriteiten afgegeven certificaat van oorsprong formulier A, overeenkomstig artikel 80 van Verordening (EEG) nr. 2454/93 (1).
   Verzoekster heeft bij elke douaneaangifte een door de Thaise autoriteiten afgegeven formulier A overgelegd, waarop de Belgische autoriteiten de preferentiële tariefbehandeling hebben toegekend.
   Een aantal door de Thaise autoriteiten afgegeven certificaten werden echter ongeldig verklaard, waardoor de goederen bij invoer in de EU niet voor een preferentiële tariefbehandeling in aanmerking kwamen.
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie beschikt dat de daardoor ontstane douaneschuld moet nagevorderd worden.
   Verzoekster voert in de eerste plaats aan dat de Commissie had moeten besluiten dat de verschuldigde rechten niet moesten worden nagevorderd, overeenkomstig artikel 220, lid 2, onder b), van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2). Volgens verzoekster is de afgifte van de certificaten formulier A te wijten aan een vergissing van de Thaise autoriteiten en is het geenszins aangetoond dat de exporteurs de feiten onjuist zouden hebben weergegeven. Bovendien is er volgens verzoekster sprake van een vergissing, aangezien de Thaise autoriteiten wisten of hadden moeten weten dat de goederen niet voor preferentiële behandeling in aanmerking kwamen.
   Ten tweede roept verzoekster in dat de Commissie tot de kwijtschelding van de rechten had moeten overgaan, overeenkomstig artikel 239 van Verordening (EEG) nr. 2913/92, aangezien er sprake zou zijn van bijzondere omstandigheden.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-177/97)

text:
Nr. C 199/ 16         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door Commissie van de              stige overeenkomst in de zin van artikel 5 van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België               verordening en verdraagt zich niet met dit artikel .
                       ( Zaak C-l 76/97)
                                                                   (') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .
                          97/C 199/30 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 5 mei 1997 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                   Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door Commissie van
genwoordigd door F. Benyon, als gemachtigde, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,             de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
Centre Wagner, Kirchberg.                                                                     Luxemburg
                                                                                ( Zaak C-177/97)
                                                                                97/C 199/31 )
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in de            is op 5 mei 1997 beroep tegen Groothertogdom Luxem
     door België goedgekeurde en na 1 januari 1987 in wer         burg ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
     king getreden Overeenkomst tussen de Belgisch-Lu             schappen, vertegenwoordigd door F. Benyon, als gemach
     xemburgse Economische Unie en Maleisië vrachtverde           tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
     lingsregelingen op te nemen en deze te handhaven, de          Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg .
     verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
     krachtens artikel 5 van Verordening ( EEG ) nr. 4055/86
     van de Raad van 22 december 1986 houdende toepas             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     sing van het beginsel van het vrij verrichten van dien
     sten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en
     tussen de lidstaten en derde landen C );                      — vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                        door in de door België goedgekeurde en na 1 januari
                                                                        1987 in werking getreden Overeenkomst tussen de Bel
— het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te                gisch-Luxemburgse Economische Unie en Maleisië
     verwijzen .                                                        vrachtverdelingsregelingen op te nemen en deze te
                                                                        handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                        hem rusten krachtens artikel 5 van Verordening ( EEG )
                                                                        nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 hou
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        dende toepassing van het beginsel van het vrij verrich
                                                                        ten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten
Verordening (EEG ) nr. 4055/86 van de Raad van 22 de                   onderling en tussen de lidstaten en derde landen (');
 cember 1986 houdende toepassing van het beginsel van
 het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen         — het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
 de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde lan            procedure te verwijzen .
 den, is volgens artikel 12 ervan, in werking getreden op
 1 januari 1987.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
 Zij verbiedt alle vrachtverdelingsregelingen in de overeen        Verordening ( EEG ) nr. 4055/86 van de Raad van 22 de
 komsten tussen lidstaten en derde landen. Volgens artikel 5        cember 1986 houdende toepassing van het beginsel van
 van de verordening mogen dergelijke regelingen in toe             het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen
 komstige overeenkomsten slechts worden opgenomen in                de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde lan
 uitzonderlijke omstandigheden, wanneer de lijnvaartonder          den, is volgens artikel 12 ervan, in werking getreden op
 nemingen van de Gemeenschap anders geen daadwerkelij              1 januari 1987 .
 ke gelegenheid zouden hebben lijndiensten van en naar het
 betrokken land te onderhouden . Artikel 3 van de verorde
 ning bepaalt, dat vrachtverdelingsregelingen in bestaande          Zij verbiedt alle vrachtverdelingsregelingen in de overeen
 overeenkomsten geleidelijk worden afgeschaft of aangepast          komsten tussen lidstaten en derde landen. Volgens artikel 5
 in overeenstemming met artikel 4 .                                 van de verordening mogen dergelijke regelingen in toe
                                                                    komstige overeenkomsten slechts worden opgenomen in
                                                                    uitzonderlijke omstandigheden, wanneer de lijnvaartonder
 De op 12 februari 1985 te Kuala Lumpur ondertekende                nemingen van de Gemeenschap anders geen daadwerkelij
 Maritieme overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse              ke gelegenheid zouden hebben lijndiensten van en naar het
 Economische Unie en Maleisië bevat een vrachtverdelings           betrokken land te onderhouden . Artikel 3 van de verorde
 regeling. Deze bij wet van 29 juni 1987 ( Belgisch Staats         ning bepaalt, dat vrachtverdelingsregelingen in bestaande
 blad van 2 september 1987) goedgekeurde en op 17 augus            overeenkomsten geleidelijk worden afgeschaft of aangepast
 tus 1987 in werking getreden overeenkomst is een toekom           in overeenstemming met artikel 4 .
 ---pagebreak--- 28 . 6 . 97            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 199/ 17
De op 12 februari 1985 te Kuala Lumpur ondertekende                        Schending van Verordening ( EEG ) nr . 1956 /
Maritieme overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse                      88 van de Raad ( 2 ), zoals gewijzigd bij Veror
Economische Unie en Maleisië bevat een vrachtverdelings                   dening ( EG ) nr . 3067 / 95 van de Raad ( 3 ):
regeling . Deze overeenkomstig artikel 31 van de Overeen
komst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Econo                    De bestreden bepaling is eveneens in strijd met punt 10,
mische Unie door België namens de Unie gesloten overeen                   onder iv ), van de als bijlage aan Verordening ( EEG )
komst is in werking getreden op 17 augustus 1987. Zij is                   nr. 1956/88 gehechte „ Internationale gezamenlijke inspec
dus een toekomstige overeenkomst in de zin van artikel 5                   tieregeling ", dat luidt als volgt: „(...) kan een NAFO-in
van de verordening en verdraagt zich niet met dit artikel .                specteur van een andere verdragsluitende partij , met toe
                                                                           stemming van de verdragsluitende partij voor het vaartuig,
(') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                            aan boord gaan van het naar de haven koersende vaartuig
                                                                           en aanwezig zijn bij de inspectie van het vaartuig in de ha
                                                                           ven ". Bovendien staat artikel 4 van Verordening ( EEG )
                                                                           nr. 1956/88 van de Raad, waarin de Commissie de be
                                                                           voegdheid is verleend nadere uitvoeringsbepalingen vast te
                                                                           stellen volgens de procedure van het Comité van beheer, in
Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje                    geen geval toe, dat bepalingen worden vastgesteld die in
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        strijd zijn met de verordening waaraan die bepalingen uit
                                                                           voering moeten verlenen .
                        ( Zaak C-179/97)
                           ( 97/C 199/32 )                                 (') PB nr. L 77 van 19 . 3 . 1997, blz . 5 .
                                                                           ( 2 ) PB nr. L 175 van 6 . 7 . 1988 , blz . 1 .
                                                                           (') PB nr. L 329 van 30 . 12 . 1995 , blz . 1
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 12 mei 1997 beroep tegen Commissie van de Euro
pese Gemeenschappen ingesteld door Koninkrijk Spanje
vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, domicilie ge
kozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
boulevard E. Servais 4-6 .
                                                                           Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                                       ( Zaak C-183/97)
— nietig te verklaren artikel 4 bis, lid 6, van Verordening                                              ( 97/C 199/33 )
      ( EEG ) nr. 2868/88 van de Commissie tot vaststelling
     van bepalingen voor de toepassing van de door de Vis                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      serijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de                 is op 12 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
     Atlantische Oceaan ( NAFO ) vastgestelde regeling inza               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      ke gezamenlijke internationale inspectie, zoals gewij               vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
     zigd bij Verordening ( EG ) nr. 494/97 (') van de Com                ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
      missie van 18 maart 1997;                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
                                                                           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Schending van bijlage I , punt II . 9 , onder e ),                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
onder iv ), van de Overeenkomst tussen de Eu                                     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
ropese Gemeenschap en Canada over de visse                                       lijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979
rij in het kader van het NAFO - Verdrag :                                         betreffende de bescherming van het grondwater tegen
                                                                                verontreiniging veroorzaakt door de lozing van be
                                                                                paalde gevaarlijke stoffen ('), inzonderheid voor wat
Volgens deze bepaling is, opdat een inspecteur van een an
                                                                                betreft de verplichtingen voortvloeiend uit de
dere verdragsluitende partij mag deelnemen aan een in
                                                                                artikelen 8 , 9 , 10, 11 en 15 , niet heeft voldaan aan de
spectie die in een haven plaatsvindt, de toestemming ver
eist van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig                        verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189 ,
voert. Er bestaat dus een duidelijke tegenstrijdigheid tussen                     derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 21 , lid 1 ,
                                                                                van Richtlijn 80/68/EEG;
de bestreden verordening, die niet de toestemming vereist
van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig voert,
en de Overeenkomst, die de grondslag van de betrokken                      — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
verordening vormt. Een bepaling van Gemeenschapsrecht                             de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
mag niet in strijd zijn met de inhoud van een internatio                         verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
nale overeenkomst. Ingevolge de voorrang van de door de                           niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
Gemeenschap gesloten overeenkomsten op het afgeleid Ge                           len;
meenschapsrecht moet dit laatste in overeenstemming met
de internationale overeenkomsten worden uitgelegd .                        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .


title: Zaak C-62/06: Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van  11 januari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Pública — Director Geral das Alfândegas en Z. F. ZEFESER — Importação de produtos Alimentares Ld

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/14

         Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van 11 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Pública — Director Geral das Alfândegas en Z. F. ZEFESER — Importação de produtos Alimentares Ld
   (Zaak C-62/06)
   (2006/C 86/25)
   Procestaal: Portugees
   Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking van 11 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 februari 2006, in het geding tussen Fazenda Pública — Director Geral das Alfândegas en Z. F. ZEFESER — Importação de produtos Alimentares Ld, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Mogen de douaneautoriteiten bepalen of er sprake is van „een strafrechtelijk vervolgbare handeling” in de zin van artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1697/79 (1), en is dat dan voldoende, of is het noodzakelijk dat de bevoegde strafrechter deze kwalificatie verricht?

               2)

               Is het in dit laatste geval al voldoende dat de bevoegde officier van justitie (in Portugal het Ministério Público) de zaak aanhangig maakt, of is het noodzakelijk dat het betrokken strafproces eindigt met een veroordeling van de verdachte?

               3)

               Maakt het in dit laatste geval verschil of de verdachte wordt vrijgesproken op grond van het beginsel „in dubio pro reo” of omdat is bewezen dat hij het betrokken delict niet heeft gepleegd?

               4)

               Wat zijn de gevolgen wanneer het Ministério Público de zaak niet aanhangig maakt omdat er naar zijn oordeel geen aanwijzingen bestaan voor een strafrechtelijk vervolgbare handeling? Belet een dergelijke beslissing, dat de niet-geheven rechten kunnen worden nagevorderd?

               5)

               Wanneer het Ministério Público of de strafrechter zelf het strafproces wegens verjaring van het vervolgingsrecht beëindigen, brengt deze beslissing dan mee dat de niet-geheven rechten niet meer kunnen worden nagevorderd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide (PB L 197, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 11 maart 1999 in zaak C-249/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bezoldiging - Aanpassingscoëfficient - Schending van beginsel van gelijke koopkracht en van beginsel van gelijke behandeling - Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)

text:
17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/21
G. Hirsch (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 3 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Vierde kamer)
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                                van 11 maart 1999
2) Rekwiranten worden hoofdelijk verwezen in de kosten van deze
     instantie.
                                                                           in zaak C-249/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van
(1) PB C 331 van 1.11.1997.                                                              de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Ambtenaren — Bezoldiging — Aanpassingscoëfficient —
                                                                           Schending van beginsel van gelijke koopkracht en van
                                                                           beginsel van gelijke behandeling — Kennelijk niet-
                                                                                ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                                                                                (1999/C 204/41)
                        van 11 maart 1999
in zaak C-103/98 P: Smanor SA en H. Ségaud en M. Ségaud
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                                 (Procestaal: Frans)
(Hogere         voorziening      —        Weigering         een      niet-
nakomingsprocedure in te leiden — Kennelijke niet-
                         ontvankelijkheid)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (1999/C 204/40)                                                            dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-249/98 P, M. Costacurta, ambtenaar bij de Commis-
                                                                           sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- vertegenwoordigd door A. Rodesch, advocaat te Luxemburg,
                          dentie van het Hof)                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,
                                                                           Route d’Esch 7-11, betreffende hogere voorziening tegen het
In zaak C-103/98 P, Smanor SA, vennootschap naar Frans                     arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 mei 1998,
recht, gevestigd te Saint-Martin-d’Écublei (Frankrijk), H. Ségaud         Costacurta/Commissie (T-177/96, JurAmbt. blz. I-A-225 en
en M. Ségaud, wonende te Saint-Martin-D’Écublei, vertegen-                II-705), strekkende tot vernietiging van dat arrest; andere partij
woordigd door L. Roques, advocaat te Val-de-Marne, Rue du                  bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-
Général de Larminat 7-9, Créteil (Frankrijk), betreffende hogere           pen (gemachtigden: G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotuche),
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G.
aanleg (Tweede kamer) van 16 februari 1998, Smanor e.a./                   Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rap-
Commissie (T-182/97, Jurispr. blz. II-271), strekkende tot                 porteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
vernietiging van die beschikking; andere partij bij de procedure:          R. Grass, op 11 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    het dictum luidt als volgt:
R. Wainwright en O. Couvert-Castéra), heeft het Hof (Vierde
kamer), samengesteld als volgt: P.J.G. Kapteyn (rapporteur),
kamerpresident, J.L. Murray en H. Ragnemalm, rechters; ad-                 1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
vocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 11 maart
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                     2) M. Costacurta wordt verwezen in de kosten van deze instantie.
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
2. Smanor SA en H. en M. Ségaud worden in de kosten verwezen.              (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 166 van 30 mei 1998.


title: Zaak T-341/07: Arrest van het Gerecht van 23 november 2011 — Sison/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme — Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en verordening (EG) nr. 2580/2001 — Nietigverklaring van maatregel tot bevriezing van fondsen bij arrest van Gerecht — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die aan particulieren rechten toekent” )

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/10

         Arrest van het Gerecht van 23 november 2011 — Sison/Raad
   (Zaak T-341/07) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme - Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en verordening (EG) nr. 2580/2001 - Nietigverklaring van maatregel tot bevriezing van fondsen bij arrest van Gerecht - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die aan particulieren rechten toekent)
   2012/C 13/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jose Maria Sison (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Fermon, A. Comte, H. Schultz, D. Gürses en W. Kaleck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, E. Finnegan en R. Szostak, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. de Mol, Y. de Vries, M. Noort, J. Langer en M. Bulterman, gemachtigden); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi Spencer en I. Rao, gemachtigden); en Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Aalto en S. Boelaert, vervolgens S. Boelaert en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Na het arrest van het Gerecht van 30 september 2009, Sison/Raad (T-341/07, Jurispr. blz. II-3625), vordering die in wezen strekt tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de in het kader van de strijd tegen het terrorisme tegen hem vastgestelde beperkende maatregelen

      Dictum

               1)

               Het beroep tot schadevergoeding wordt verworpen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt, wat de kosten met betrekking tot het beroep tot nietigverklaring betreft, zijn eigen kosten en de kosten van J. M. Sison.

               3)

               Sison draagt, wat de kosten met betrekking tot het beroep tot schadevergoeding betreft, zijn eigen kosten en de kosten van de Raad.

               4)

               Het Koninkrijk der Nederlanden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.