title: Zaak C-219/01 P: Hogere voorziening, op 28 mei 2001 ingesteld door J. Reyna González del Valle tegen het arrest, op 28 maart 2001 in zaak T-130/00 tussen J. Reyna González del Valle en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 212/18              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.7.2001
Hogere voorziening, op 28 mei 2001 ingesteld door                           pêcheur en Factortame, C-46/93 en C-48/93, Jurispr.
J. Reyna González del Valle tegen het arrest, op 28 maart                  blz. I-1029), ook van toepassing wanneer het bij de
2001 in zaak T-130/00 tussen J. Reyna González del Valle                   beweerde met het gemeenschapsrecht strijdige gedraging
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                              van het orgaan gaat om een uitspraak van een hoogste
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                           rechterlijke instantie van een lidstaat, zoals in casu het
         Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                             Verwaltungsgerichtshof?
                                                                       2.   Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
                       (Zaak C-219/01 P)
                                                                            Is de rechtspraak van het Hof van Justitie, volgens welke
                        (2001/C 212/31)                                     de rechtsorde van elke lidstaat de rechterlijke instantie
                                                                            moet aanwijzen die bevoegd is om kennis te nemen van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  geschillen betreffende individuele rechten die aan de
op 28 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door J. Reyna                   communautaire rechtsorde zijn ontleend (zie, onder meer,
González del Valle, vertegenwoordigd door J. M. Valoria de                 arrest Hof van 17 september 1997, Dorsch Consult,
Arana, abogado, tegen het arrest, op 28 maart 2001 in zaak                  C-54/96, Jurispr. blz. I-4961), ook van toepassing wan-
T-130/00 tussen J. Reyna González del Valle en de Commissie                neer het bij de beweerde met het gemeenschapsrecht
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                     strijdige gedraging van het orgaan gaat om de uitspraak
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                    van een hoogste rechterlijke instantie van een lidstaat,
kamer).                                                                     zoals in casu het Verwaltungsgerichtshof?
                                                                       3.   Ingeval vraag 2 bevestigend wordt beantword:
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            Is de in bovenbedoelde uitspraak van het Verwaltungs-
—     het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen en                 gerichtshof geuite rechtsopvatting dat het bij de bijzon-
                                                                            dere anciënniteitstoelage om een soort van premie voor
—     het door rekwirant in eerste aanleg gevorderde in zijn
      geheel toe te wijzen.                                                 trouwe dienst gaat, in strijd met een rechtstreeks toepasse-
                                                                            lijk voorschrift van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
                                                                            met het verbod van indirecte discriminatie van artikel 48
Middelen en voornaamste argumenten                                          EG-Verdrag en de desbetreffende relevante en vaste
                                                                            rechtspraak van het Hof van Justitie?
Hoewel de artikelen 90 en 91 van het Ambtenarenstatuut van             4.   Ingeval vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:
de Europese Gemeenschappen geen onderscheid maken tussen
onregelmatigheden die een absolute nietigheid teweegbrengen                 Gaat het bij dit rechtstreeks toepasselijk voorschrift van
en onregelmatigheden die de relatieve nietigheid van een                    gemeenschapsrecht waarop inbreuk is gemaakt, om een
besluit tot gevolg hebben, betekent dit niet dat voor een                   voorschrift waaraan verzoeker in het hoofdgeding een
administratieve handeling die is aangetast door een onregel-                subjectief recht kan ontlenen?
matigheid die de absolute nietigheid ervan teweegbrengt, nog           5.   Ingeval vraag 4 bevestigend wordt beantwoord:
steeds de termijnen van vorenbedoelde artikelen gelden.
                                                                            Levert de inhoud van de verwijzingsbeschikking het Hof
                                                                            van Justitie alle inlichtingen op die het nodig heeft om
                                                                            zelf te kunnen beoordelen, of het Verwaltungsgerichtshof
                                                                            in het hoofdgeding de grenzen van zijn discretionaire
                                                                            bevoegdheid klaarblijkelijk en ernstig heeft miskend, of
                                                                            laat het de beantwoording van die vraag over aan de
Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen                         verwijzende Oostenrijkse rechterlijke instantie?
Wien van 7 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in
   het geding tussen G. Köbler en Republiek Oostenrijk
                        (Zaak C-224/01)
                        (2001/C 212/32)
                                                                       Beroep, op 6 juni 2001 ingesteld door Commissie van de
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
king van 7 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                                            ken
Justitie op 6 juni 2001, in het geding tussen G. Köbler en
Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese                                     (Zaak C-226/01)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                                          (2001/C 212/33)
1.    Is de rechtspraak van het Hof van Justitie Van de
      Europese Gemeenschappen, volgens welke het voor de               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      aansprakelijkstelling van de staat wegens schending van          is op 6 juni 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
      het gemeenschapsrecht om het even is aan welk orgaan             Denemarken door de Commissie van de Europese Gemeen-
      van een lidstaat die schending valt toe te rekenen (zie,         schappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk als gemachtig-
      onder meer, arrest Hof van 5 maart 1996, Brasserie du            de, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-141/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Rennes — Frankrijk) — Doux SA, in surseance van betaling/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer) [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 543/2008 — Artikel 15, lid 1 — Artikel 16 — Bevroren of diepgevroren kippen — Maximaal watergehalte — Vraag of dit maximum achterhaald is — Praktische regelingen voor het verrichten van de controles — Tegenanalyses — Verordening (EG) nr. 612/2009 — Artikel 28 — Uitvoerrestituties voor landbouwproducten — Voorwaarden voor toekenning — Gezonde handelskwaliteit — Producten die in normale omstandigheden in de handel kunnen worden gebracht]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Rennes — Frankrijk) — Doux SA, in surseance van betaling/Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)
   (Zaak C-141/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 543/2008 - Artikel 15, lid 1 - Artikel 16 - Bevroren of diepgevroren kippen - Maximaal watergehalte - Vraag of dit maximum achterhaald is - Praktische regelingen voor het verrichten van de controles - Tegenanalyses - Verordening (EG) nr. 612/2009 - Artikel 28 - Uitvoerrestituties voor landbouwproducten - Voorwaarden voor toekenning - Gezonde handelskwaliteit - Producten die in normale omstandigheden in de handel kunnen worden gebracht])
   (2017/C 144/02)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Rennes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Doux SA, in surseance van betaling

      Verwerende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Dictum

               1)

               Het onderzoek van de derde vraag heeft geen gegevens opgeleverd die afdoen aan de geldigheid van de maxima voor het watergehalte van diepgevroren kippenvlees die zijn vastgesteld in artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 543/2008 van de Commissie van 16 juni 2008 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de handelsnormen voor vlees van pluimvee, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2012 van de Commissie van 19 december 2012.

               2)

               Artikel 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 612/2009 van de Commissie van 7 juli 2009 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 173/2011 van de Commissie van 23 februari 2011, moet aldus worden uitgelegd dat bevroren of diepgevroren kippen waarvan het watergehalte de maxima overschrijdt die zijn vastgesteld in verordening nr. 543/2008, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening nr. 1239/2012, geen producten zijn die in normale omstandigheden op het grondgebied van de Unie in de handel kunnen worden gebracht en die voldoen aan het vereiste van gezonde handelskwaliteit, zelfs indien daarvoor een door de bevoegde autoriteit afgegeven gezondheidscertificaat is verkregen.

               3)

               Aangezien de bijlagen VI en VII bij verordening nr. 543/2008, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening nr. 1239/2012, voldoende nauwkeurig zijn voor het verrichten van controles van bevroren of diepgevroren kippen die bestemd zijn voor uitvoer met toekenning van uitvoerrestituties, leidt de omstandigheid dat een lidstaat geen praktische regelingen heeft getroffen waarvan artikel 18, lid 2, van deze verordening bepaalt dat zij moeten worden vastgesteld, niet ertoe dat die controles niet kunnen worden tegengeworpen aan de betrokken ondernemingen.

               4)

               De exporteur van bevroren of diepgevroren kippen heeft volgens artikel 118, lid 2, en artikel 119, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 450/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (gemoderniseerd douanewetboek) enerzijds het recht om persoonlijk of via een vertegenwoordiger aanwezig te zijn bij het onderzoek van de goederen en bij de monsterneming, en kan anderzijds verzoeken om een aanvullend onderzoek of aanvullende bemonstering van de betrokken goederen indien hij van mening is dat de door de bevoegde autoriteiten verkregen resultaten niet geldig zijn.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak F-98/15: Beroep ingesteld op 3 juli 2015 — ZZ/Parlement

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/86

         Beroep ingesteld op 3 juli 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-98/15)
   (2015/C 294/105)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 18 juli 2014 waarbij verzoeker is bevestigd in zijn functie van hoofd van een eenheid, voor zover hem daarbij niet met terugwerkende kracht de positie van hoofd van een eenheid wordt verleend en hem niet met terugwerkende kracht de bij zijn functie behorende salarisverhoging wordt toegekend (managementvergoeding), alsmede verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van het besluit van 18 juli 2014, voor zover daarbij wordt bepaald dat de verhoging van het basissalaris behorende bij verzoekers aanstelling als hoofd van een eenheid pas na een periode van negen maanden ingaat;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 20 maart 2015, door verzoeker ontvangen op 24 maart 2015, tot afwijzing van verzoekers klacht van 29 augustus 2014;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële en immateriële schade;

               —

               in elk geval, verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten.


title: Zaak C-245/07: Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/17

         Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-245/07)
   (2007/C 155/33)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG (2) van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG (3) van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/50/EG in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 164, blz. 114.

      (2)  PB L 235, blz. 6.

      (3)  PB L 110, blz. 1.


title: Zaak C-186/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 20 april 2011 — Stanleybet International LTD, William Hill Organization Ltd en William Hill Plc/Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Politismou

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 20 april 2011 — Stanleybet International LTD, William Hill Organization Ltd en William Hill Plc/Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Politismou
   (Zaak C-186/11)
   2011/C 186/26
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stanleybet International LTD, William Hill Organization Ltd en William Hill Plc

      Verwerende partijen: Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon en Ypourgos Politismou

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale regeling waarbij, met het doel het aanbod van kansspelen te beperken, het uitsluitende recht tot de uitvoering, het beheer, de organisatie en de exploitatie van kansspelen wordt verleend aan een enkele onderneming, die de vorm heeft van een ter beurze genoteerde naamloze vennootschap, verenigbaar met de artikelen 43 en 49 EG, wanneer deze onderneming bovendien reclame maakt voor de door haar georganiseerde kansspelen, haar activiteiten uitbreidt naar het buitenland, de spelers onbelemmerd deelnemen en de maximaal toegestane inzet en winst zijn bepaald per deelnameformulier en niet per speler?

               2)

               Zo neen, is een nationale regeling die als zodanig gericht is op de bestrijding van criminaliteit door de uitoefening van controle op de in de betrokken sector actieve ondernemingen om te verzekeren dat de betrokken activiteiten enkel worden uitgeoefend binnen aan deze controle onderworpen circuits, en daartoe het uitsluitende recht tot de uitvoering, het beheer, de organisatie en de exploitatie van kansspelen verleent aan een enkele onderneming, ook dan verenigbaar met de artikelen 43 en 49 EG wanneer deze verlening een ongebreidelde uitbreiding van het aanbod daarvan tot gevolg heeft? Of dient, teneinde de betrokken beperking als ter verwezenlijking van het doel van bestrijding van de criminaliteit geschikt te kunnen beschouwen, de uitbreiding van het aanbod in ieder geval gecontroleerd te zijn, zodat zij binnen de grenzen blijft van hetgeen ter bereiking van dat doel noodzakelijk is? Indien de uitbreiding van het aanbod hoe dan ook gecontroleerd dient te worden, kan dan van een gecontroleerde uitbreiding worden gesproken wanneer een uitsluitend recht in de betrokken sector wordt verleend aan een lichaam met de in de eerste prejudiciële vraag vermelde kenmerken? En tenslotte, indien de verlening van genoemd uitsluitend recht geacht wordt te leiden tot een gecontroleerde uitbreiding van het kansspelaanbod, gaat de verlening ervan aan een enkele onderneming dan verder dan noodzakelijk is, in die zin dat hetzelfde doel eveneens op vruchtbare wijze kan worden gediend door de verlening van dat recht aan meer dan één onderneming?

               3)

               Indien het antwoord op de twee voorgaande prejudiciële vragen zou luiden dat de onderhavige litigieuze nationale bepalingen inzake de verlening van een uitsluitend recht op de uitvoering, het beheer, de organisatie en de exploitatie van kansspelen niet verenigbaar is met de artikelen 43 en 49 EG: a) is het dan in het licht van de genoemde bepalingen van het Verdrag aanvaardbaar dat de nationale autoriteiten gedurende een overgangsperiode die noodzakelijk is om met het Verdrag verenigbare regels vast te stellen, niet beslissen op aanvragen voor de uitoefening van de activiteiten in kwestie die worden ingediend door rechtmatig in andere lidstaten gevestigde personen? b) Zo ja, op grond van welke criteria wordt dan de duur van deze overgangsperiode vastgesteld? c) Indien geen overgangsperiode is toegestaan, op grond van welke criteria moeten de desbetreffende aanvragen dan door de nationale autoriteiten worden beoordeeld?


title: Zaak C-484/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 30 november 2009 — Manuel Carvalho Ferreira Santos/Companhia Europeia de Seguros, S.A.

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 30 november 2009 — Manuel Carvalho Ferreira Santos/Companhia Europeia de Seguros, S.A.
   (Zaak C-484/09)
   2010/C 37/21
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manuel Carvalho Ferreira Santos

      Verwerende partij: Companhia Europeia de Seguros, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Staat het gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 3, lid 1, van de Eerste richtlijn (72/166/EEG) (1), artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) (2) en artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) (3), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, eraan in de weg dat in geval van een aanrijding tussen voertuigen waaraan geen van de bestuurders schuld heeft en waarbij een van de bestuurders (de benadeelde die schadevergoeding vordert) lichamelijke en materiële schade heeft geleden, de risicoaansprakelijkheid kan worden verdeeld (artikel 506, leden 1 en 2, Código Civil), wat rechtstreekse gevolgen heeft voor het bedrag van de schadevergoeding die aan de benadeelde moet worden toegekend voor de uit zijn lichamelijke letsels voortvloeiende materiële en immateriële schade (aangezien deze verdeling een evenredige vermindering van het bedrag van de schadevergoeding impliceert)?

      (1)  Eerste richtlijn (72/166/EEG) van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1).

      (2)  Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17).

      (3)  Derde Richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33).


title: Doorhaling van zaak C-211/94

text:
Nr . C 77/ 10          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 3 . 96
               Doorhaling van zaak C-108/95 (')                        1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-252/95 :
                            ( 96/C 77/22 )                            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek .
 De president van het Hof van Justitie van de Europese
 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                 (') PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/95 :
 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds
 republiek Duitsland .
 (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                              Doorhaling van zaak C-211 /94 (')
                                                                                ( 96/C 77/25 )
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 december
               Doorhaling van zaak C-316/94 (')                        1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-2 1 1 /94
                           ( 96/C 77/23 )                             ( verzoek van het Tribunal de grande instance de Caen om
                                                                      een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen D. Luback .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december                   (') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 16/94
( verzoek van het Tribunal de commerce de Bruxelles om een
prejudiciële beslissing ): Belgische Staat tegen Turner Inter
national Sales Ltd en Coditel Brabant SA .
                                                                                Doorhaling van zaak C- 162/95 ( )
(') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .                                                           ( 96/C 77/26 )
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december
                                                                      1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/95
               Doorhaling van zaak C-252/95 ( ! )                     ( verzoek van het Tribunal de police de Nancy om een
                           ( 96/C 77/24 )                             prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen Ph . Baumert en J. L.
                                                                      Dirler .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december                   (') PB nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            verplicht een bedrag van 215 354 Bfr. aan onverschuldigd
                      van 1 februari 1996                            ontvangen kostwinnerstoelagen terug te betalen, en ander
                                                                     zijds, tot veroordeling van de Commissie tot betaling van de
in zaak T-122/95 : D. Chabert tegen Commissie van de                  bedragen die deze sedert november 1994 op verzoekers
                 Europese Gemeenschappen ( ] )                        bezoldiging heeft ingehouden , vermeerderd met intrest op
(Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Terugvordering                    de voet van 8 % per jaar, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ),
                van het onverschuldigd betaalde)                     samengesteld als volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia
                           ( 96/C 77/27 )                            Valdecasas en J. Azizi , rechters; griffier : B. Pastor , op
                                                                      1 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                     luidt als volgt :
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Verwerpt het beroep.
In zaak T-122/95 , D. Chabert, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraainem
( België ), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo             2 . Verstaat dat elk der partijen zijn eigen kosten zal
caat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  dragen.
bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                    (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek
kende, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van de
Commissie van 6 oktober 1994 waarbij verzoeker werd


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 september 1998 in zaak C-400/96 (verzoek van de Correctionele rechtbank te Charleroi om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. Harpegnies (Gewasbeschermingsmiddelen - Nationale regeling die erkenning door bevoegde autoriteiten verlangt - Artikel 30 van het EG-Verdrag)

text:
C 327/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.10.98
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 17 september 1998             17 september 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              tum luidt als volgt:
1. Ð Door noch voor het globale project noch voor elk               1. Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991
         van de percelen van de constructie van een gebouw               betreffende het op de markt brengen van gewasbe-
         voor de Vlaamse Raad bekendmakingen te hebben                   schermingsmiddelen, verlangt dat een krachtens de
         geplaatst in het Publicatieblad van de Europese                 artikelen 4 of 8 verleende voorafgaande toelating
         Gemeenschappen, en                                              wordt verkregen van de bevoegde autoriteit van elke
                                                                         lidstaat waar een binnen de werkingssfeer van deze
     Ð door de gunningsprocedures niet te hebben toege-                  richtlijn vallend bestrijdingsmiddel op de markt wordt
         past zoals omschreven in Richtlijn 71/305/EEG                   gebracht.
         van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de coör-
         dinatie van de procedures voor het plaatsen van
         overheidsopdrachten voor de uitvoering van wer-            2. Een nationale regeling die verbiedt, dat een niet vooraf
         ken, zoals gewijzigd bij Richtlijn 89/440/EEG, en               door de bevoegde autoriteit toegelaten biocide op de
         in Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni                  markt wordt gebracht, is een maatregel van gelijke
         1993 betreffende de coördinatie van de procedures               werking als een kwantitatieve beperking in de zin van
         voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de               artikel 30 van het EG-Verdrag die uit hoofde van
         uitvoering van werken, en in het bijzonder door                 artikel 36 van dit verdrag gerechtvaardigd is, ook al is
         perceel 4 zonder rechtvaardiging ondershands te                 dit product reeds toegelaten in een andere lidstaat, op
         hebben toegewezen,                                              voorwaarde dat niet nodeloos technische of chemische
                                                                         analyses of laboratoriumproeven worden verlangd
                                                                         wanneer dezelfde analyses en proeven reeds in die
     is het Koninkrijk BelgieÈ de verplichtingen niet nageko-            andere lidstaat zijn verricht en de resultaten ervan ter
     men die op hem rusten krachtens genoemde richtlijnen                beschikking van de bevoegde autoriteiten van de lid-
     en meer bepaald artikel 7 en artikel 11, leden 2 en 9,              staat van invoer staan of op hun verzoek te hunner
     van Richtlijn 93/37/EEG.                                            beschikking kunnen worden gesteld.
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.              (1) PB C 40 van 8.2.1997.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                  ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                   van 17 september 1998
                    van 17 september 1998                           in zaak C-412/96 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
                                                                    om een prejudicieÈle beslissing): in de aldaar aanhangige
in zaak C-400/96 (verzoek van de Correctionele rechtbank            procedure ingeleid door Kainuun Liikenne Oy en Oy
te Charleroi om een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak                                Pohjolan Liikenne Ab (1)
                     tegen J. Harpegnies (1)
                                                                    (Vervoer Ð Openbaredienstverplichting Ð Aanvraag tot
(Gewasbeschermingsmiddelen Ð Nationale regeling die                           opheffing van deel van dienstverplichting)
erkenning door bevoegde autoriteiten verlangt Ð
               Artikel 30 van het EG-Verdrag)                                                 (98/C 327/07)
                         (98/C 327/06)
                                                                                (Procestaal: Fins)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                      de Jurisprudentie van het Hof)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-412/96, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-400/96, betreffende een verzoek aan het Hof               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Korkein
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Correc-             hallinto-oikeus (Finland), in de aldaar aanhangige proce-
tionele rechtbank te Charleroi (BelgieÈ), in de aldaar die-         dure ingeleid door Kainuun Liikenne Oy en Oy Pohjolan
nende strafzaak tegen J. Harpegnies, om een prejudicieÈle           Liikenne Ab, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
beslissing over de uitlegging van artikel 30 van het EG-            ging van Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van
Verdrag, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als              26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten
volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini, J. L.           aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden ver-
Murray (rapporteur), G. Hirsch en K. M. Ioannou, rech-              plichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over
ters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op           de weg en over de binnenwateren (PB L 156 van


title: Zaak T-362/16: Beroep ingesteld op 29 juni 2016 — Tillotts Pharma/EUIPO — Ferring (XENASA)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/32

         Beroep ingesteld op 29 juni 2016 — Tillotts Pharma/EUIPO — Ferring (XENASA)
   (Zaak T-362/16)
   (2016/C 314/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tillotts Pharma AG (Rheinfelden, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „XENASA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 920 055

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2016 in zaak R 3264/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-16/17: Beroep ingesteld op 13 januari 2017 — APF/Parlement

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/43

         Beroep ingesteld op 13 januari 2017 — APF/Parlement
   (Zaak T-16/17)
   (2017/C 063/56)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Alliance for Peace and Freedom (APF) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Richter, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               artikel I.4.1 van het besluit van de verwerende partij van 12 december 2016 (kenmerk: FINS-2017-15) betreffende de verlaging van de voorfinanciering tot 33 % van het vastgestelde maximumbedrag alsmede de opdracht tot het stellen van zekerheid, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan, die in essentie identiek zijn aan of vergelijkbaar met de in zaak T-13/17, Europa Terra Nostra/Parlement, aangevoerde middelen.


title: Zaak C-496/06: Beschikking van de president van het Hof van 21 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/23

         Beschikking van de president van het Hof van 21 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-496/06) (1)

   (2008/C 79/41)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-197/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — La Zaragozana/BHIM — Charles Cooper (GREEN’S)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/19

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — La Zaragozana/BHIM — Charles Cooper (GREEN’S)
   (Zaak T-197/14)
   2014/C 235/25
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: La Zaragozana, SA (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Charles Cooper Ltd (Leeds, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               Verzoekster stelt dat het Gerecht de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 januari 2014 in zaak R 1284/2012-5 moet vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Charles Cooper Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „GREEN’S” voor waren van klasse 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 1 89  813

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „AMBAR-GREEN”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-245/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 januari 2008 — Commissie/Lior e.a. (Arbitragebeding — Bevoegdheid van Gerecht — Beroep gericht tegen Europees economisch samenwerkingsverband en tegen leden en voormalige leden ervan — Gedeeltelijke onbevoegdheid)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 januari 2008 — Commissie/Lior e.a.
   (Zaak T-245/04) (1)

   (Arbitragebeding - Bevoegdheid van Gerecht - Beroep gericht tegen Europees economisch samenwerkingsverband en tegen leden en voormalige leden ervan - Gedeeltelijke onbevoegdheid)
   (2008/C 64/63)
   Procestalen: Frans en Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Støvlbæk, gemachtigde, bijgestaan door M. Bra, advocaat, vervolgens H. Støvlbæk en M. Konstantinidis, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Verwerende partijen: Lior GEIE (Brussel, België); Lior International NV (Hoeilaart, België); Deira NV (Hoeilaart); Eutec Srl (Forli, Italië); Mindshare Bvba (Sint-Martens-Latem, België); Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl (Città di Castello, Italië); RPA SpA (Perugia, Italië); Carmen eV (Straubing, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Marien, advocaat); University College Dublin — Energy Research Group (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: F. Herbert en L. Demeyere, advocaten); Beneport SA (Brussel); Europe Information Service SA (Brussel); Managium Sprl (Brussel) (vertegenwoordiger: J.-P. Brusseleers, advocaat); en Aris Hellas EPE (Kifissia, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Sakellariadis, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep krachtens artikel 238 EG strekkende tot hoofdelijke veroordeling van verwerende partijen tot terugbetaling van de voorschotten die door de Gemeenschap zijn betaald ter uitvoering van zes overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van het Thermie-programma, en van een overeenkomst die is gesloten in het kader van het Altener II-programma.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het gericht is tegen Deira NV, Eutec Srl, Mindshare BVBA, Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl, RPA Spa, Carmen eV, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium SPRL en Aris Hellas EPE.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten in het beroep tegen Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service, Managium en Aris Hellas alsook de kosten van Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin — Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service en Managium dragen.

               3)

               Aris Hellas zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003 (voorheen zaak C-280/03).


title: Arrest van het Hof van 16 maart 1999 in gevoegde zaken C-289/96, C-293/96 en C-299/96: Koninkrijk Denemarken (C-289/96), Bondsrepubliek Duitsland (C-293/96) en Franse Republiek (C-299/96) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad - Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie - Registratie van geografische aanduidingen en oorprongsbenamingen - "Feta")

text:
C 188/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             3.7.1999
— Zesde kamer                                                                   — dezelfde oorsprong heeft als dit product, in die zin dat
                                                                                het volgens dezelfde formule is vervaardigd door dezelfde
     P. J. G. Kapteyn, kamerpresident                                                onderneming, een daarmee gelieerde onderneming of een
     G. F. Mancini, G. Hirsch, R. Schintgen, V. Skouris, J. L. Mur-                  onderneming die onder licentie werkt,
     ray en H. Ragnemalm, rechters
                                                                                — is vervaardigd met gebruikmaking van dezelfde werkzame
                                                                                stof,
(1) PB C 299 van 26 september 1998, blz. 1.
                                                                                — en rekening houdend met de mogelijke verschillen inzake de
                                                                                landbouw-, fytosanitaire en milieusituatie, met name wat de
                                                                                weersomstandigheden betreft, die bij het gebruik van het
                                                                                product van belang zijn, dezelfde werking heeft,
                                                                                dan dient voor dit gewasbeschermingsmiddel, behoudens wanneer
                                                                                overwegingen in verband met de bescherming van de gezondheid
                                                                                van mens en dier en van het milieu zich daartegen verzetten, de
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                vergunning voor het in de handel brengen te gelden die in de
                                                                                lidstaat van invoer reeds is verleend.
                           (Zesde kamer)
                                                                           2) De bevoegde instantie van een lidstaat kan voor een uit een derde
                         van 11 maart 1999                                      land ingevoerd gewasbeschermingsmiddel waarvoor in een andere
                                                                                lidstaat nog niet overeenkomstig de bepalingen van richtlijn
                                                                                91/414 een vergunning voor het in de handel brengen is
in zaak C-100/96 [verzoek van de High Court of Justice                          afgegeven, een vergunning voor het in de handel brengen slechts
(England & Wales), Queen’s Bench Division om een                                afgeven onder de voorwaarden van de richtlijn.
prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Ministry of
               Agriculture, Fisheries and Food (1)
                                                                           (1) PB C 145 van 18.5.1996.
(„Vergunning voor het in de handel brengen — Uit een
EER-land of derde land ingevoerd gewasbeschermingsmiddel
— Gelijkheid met een door de lidstaat van invoer reeds
toegelaten gewasbeschermingsmiddel — Beoordeling van de                                         ARREST VAN HET HOF
   gelijkheid — Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaat”)
                                                                                van 16 maart 1999
                          (1999/C 188/03)
                                                                           in gevoegde zaken C-289/96, C-293/96 en C-299/96:
                                                                           Koninkrijk Denemarken (C-289/96), Bondsrepubliek
                          (Procestaal: Engels)                             Duitsland (C-293/96) en Franse Republiek (C-299/96)
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad — Verordening
                          dentie van het Hof)                              (EG) nr. 1107/96 van de Commissie — Registratie van
                                                                           geografische aanduidingen en oorprongsbenamingen —
                                                                                „Feta”)
In zaak C-100/96 betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd                                           (1999/C 188/04)
Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen
en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: British                           (Procestalen: Deens, Duits en Frans)
Agrochemicals Association Ltd, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van
15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), heeft het Hof                                           dentie van het Hof)
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
kamerpresident, G. Hirsch, J. L. Murray (rapporteur), H. Rag-              In gevoegde zaken C-289/96, C-293/96 en C-299/96, Konink-
nemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;             rijk Denemarken (C-289/96) (gemachtigde: P. Biering), Bonds-
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op                     republiek Duitsland (C-293/96) (gemachtigden: E. Röder en
11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  A. Dittrich) en Franse Republiek (C-299/96) (gemachtigden:
als volgt:                                                                 K. Rispal-Bellanger en G. Mignot) tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen [gemachtigden: (289/96) J. L. Igle-
1) Komt de bevoegde instantie van een lidstaat tot de conclusie, dat       sias Buhigues en H. Støvlbæk, (C-293/96) J. L. Iglesias Buhigues
     een gewasbeschermingsmiddel ingevoerd uit een land van de             en U. Wölker, (C-299/96) J. L. Iglesias Buhigues en G. Ber-
     Europese Economische Ruimte waar het reeds onder een overeen-         scheid], ondersteund door Helleense Republiek [gemachtigden:
     komstig richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991             D. Papageorgopoulos (C-293/96), I. Chalkias (C-289/96 en
     betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmid-         C-299/96) en I. Galani-Maragkoudaki (C-289/96, C-293/96
     delen afgegeven vergunning voor het in de handel brengen valt,        en C-299/96], betreffende een beroep tot nietigverklaring
     weliswaar niet op alle punten identiek is met een op het              van verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van
     grondgebied van de lidstaat van invoer reeds toegelaten product,      12 juni 1996 betreffende de registratie van de geografische
     maar ten minste                                                       aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de
 ---pagebreak--- 3.7.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 188/3
procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92                 en P. Jann (rapporteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini,
van de Raad (PB L 148, blz. 1), voorzover de benaming                      C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm,
„feta” daarbij als een beschermde oorsprongsbenaming is                    L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-
geregistreerd, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-            generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
drı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann,      ministrateur, op 16 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,                het dictum luidt als volgt:
C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen (rapporteur), rechters;             Artikel 17, eerste alinea, tweede zin, derde mogelijkheid, van
advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein,               het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
adjunct-griffier, op 16 maart 1999 een arrest gewezen waarvan              bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
het dictum luidt als volgt:                                                en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
                                                                           inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
                                                                           Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, dient te
1) Verklaart nietig verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commis-            worden uitgelegd als volgt:
     sie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de geografi-
     sche aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de         1) De partijen bij de overeenkomst worden vermoed met het beding
     procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92                 tot aanwijzing van een bevoegde rechter in te stemmen, wanneer
     van de Raad, voorzover de benaming „feta” daarbij als een                  hun handelwijze overeenkomt met een gewoonte die geldt in de
     beschermde oorsprongsbenaming is geregistreerd.                            branche van internationale handel waarin zij werkzaam zijn, en
                                                                                zij dat gebruik kennen of geacht worden te kennen.
2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     kosten.
                                                                           2) Het bestaan van een gewoonte, dat dient te worden vastgesteld in
3) Verstaat dat de Helleense Republiek haar eigen kosten zal dragen.            de handelsbranche waarin de partijen bij de overeenkomst
                                                                                werkzaam zijn, staat vast wanneer de marktdeelnemers in deze
                                                                                branche bij het sluiten van een bepaald soort van overeenkomsten
(1) PB C 318 van 26 oktober 1996; PB C 336 van 9 november 1996.                 doorgaans en regelmatig een bepaalde handelwijze volgen;
                                                                                Een dergelijke handelwijze behoeft niet in bepaalde landen, noch
                                                                                meer bepaald in alle verdragsluitende staten te bestaan;
                                                                                Een bepaalde vorm van bekendmaking kan niet stelselmatig
                                                                                worden vereist;
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                De betwisting van een handelwijze die als een gewoonte kan
                        van 16 maart 1999                                       worden aangemerkt, voor een gerecht doet deze nog niet het
                                                                                karakter van gewoonte verliezen.
in zaak C-159/97 (verzoek van de Corte Suprema di
                                                                           3) De concrete vereisten die vervat liggen in het begrip „toegelaten
Cassazione om een prejudiciële beslissing): Trasporti
                                                                                vorm”, dienen uitsluitend te worden beoordeeld met inachtneming
Castelletti Spedizioni Internazionali SpA tegen Hugo
                                                                                van de handelsgebruiken van de betrokken branche van inter-
                          Trumpy SpA (1)
                                                                                nationale handel; de bijzondere vereisten die eventueel in nationale
                                                                                bepalingen worden gesteld, dienen daarbij buiten beschouwing te
(„Executieverdrag — Artikel 17 — Overeenkomst tot aan-                          blijven.
wijzing van bevoegde rechter — Vorm toegelaten door
              gebruiken in internationale handel”)                         4) De bekendheid met de gewoonte moet worden beoordeeld ten
                                                                                aanzien van de oorspronkelijke partijen bij de overeenkomst tot
                          (1999/C 188/05)                                       aanwijzing van een bevoegde rechter, waarbij hun nationaliteit
                                                                                dienaangaande niet van belang is. Deze bekendheid staat
                                                                                onafhankelijk van enige bepaalde vorm van bekendmaking vast,
                        (Procestaal: Italiaans)                                 wanneer in de handelsbranche waarin de partijen werkzaam zijn,
                                                                                bij het sluiten van een bepaald soort van overeenkomsten
                                                                                doorgaans en regelmatig een bepaalde handelwijze wordt gevolgd,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      zodat deze als een vaste praktijk kan worden beschouwd.
                          dentie van het Hof)
                                                                           5) De keuze van het aangewezen gerecht in een bevoegdheidsbeding
In zaak C-159/97, betreffende een verzoek aan het Hof                           kan slechts worden getoetst aan de vereisten van artikel 17 van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Corte Suprema di                        het Executieverdrag. Overwegingen betreffende de banden tussen
Cassazione (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen                      het aangewezen gerecht en de betrokken rechtsbetrekking, de
Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA en Hugo                     geldigheid van het beding en de voor het gekozen gerecht
Trumpy SpA, betreffende een prejudiciële beslissing over de                     toepasselijke materiële bepalingen inzake aansprakelijkheid, kun-
uitlegging van artikel 17 van het Verdrag van 27 septem-                        nen niet als dergelijke vereisten worden aangemerkt.
ber 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk                  (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en
tekst, zoals gewijzigd, blz 77), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,


title: Zaak C-230/99: Beroep, op 15 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
7.8.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 226/27
Beroep, op 15 juni 1999 ingesteld door Commissie van                               Doorhaling van zaak C-10/99 (1)
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (1999/C 226/48)
                        (Zaak C-230/99)
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
                        (1999/C 226/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1999 de
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-10/99 (verzoek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          van het Amtsgericht München om een prejudiciële beslissing):
op 15 juni 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door        P. Feiler tegen Karlsruher Lebensversicherungs-AG.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door H. van Lier, juridisch adviseur, en O. Couvert-
Castéra, ter beschikking van de juridische dienst gesteld           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
nationaal ambtenaar, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan                       Doorhaling van zaak C-63/98 (1)
     aan de krachtens artikel 28 (ex artikel 30) EG-Verdrag
     op haar rustende verplichtingen, door het besluit van                                  (1999/C 226/49)
     9 november 1994 betreffende materialen en voorwerpen
     in rubber, die in contact komen met eet- en drinkwaren,        De president van het Hof van Justitie van de Europese
     vast te stellen zonder uitdrukkelijk te voorzien in de         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 1999 de
     erkenning van in andere lidstaten wettig toegepaste techni-    doorhaling in het register gelast van zaak C-63/98: Commissie
     sche voorschriften, normen en productiemethoden, noch          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-
     in de erkenning van de resultaten van de controles en          landen.
     bijbehorende analyses door een inspectie- en controle-
     dienst of een erkend laboratorium in een andere lidstaat;
                                                                    (1) PB C 166 van 30.5.1998.
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De bestreden Franse regelgeving heeft tot gevolg, dat de
verhandeling in Frankrijk van in andere lidstaten wettig                           Doorhaling van zaak C-311/98 (1)
vervaardigde en in de handel gebrachte, maar niet met de
Franse voorschriften overeenstemmende producten, wordt
verhinderd, en vormt derhalve een beperking van de tussen-                                  (1999/C 226/50)
staatse handel. De Commissie bestrijdt weliswaar niet, dat de
in het besluit neergelegde bepalingen zijn vastgesteld op           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gronden verband houdend met de volksgezondheid, maar                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 mei 1999 de
betoogt dat zij, bij gebreke van iedere clausule inzake weder-      doorhaling in het register gelast van zaak C-311/98: Commis-
zijdse erkenning van producten die een gelijkwaardige bescher-      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
ming waarborgen, niet evenredig zijn aan het gestelde doel.
                                                                    (1) PB C 299 van 26.9.1998.
               Doorhaling van zaak C-292/98 (1)
                        (1999/C 226/47)                                            Doorhaling van zaak C-66/98 (1)
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie                                   (1999/C 226/51)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
19 april 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak         De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
C-292/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen                  de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 mei
tegen Italiaanse Republiek.                                         1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-66/98:
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                         Republiek.
                                                                    (1) PB C 137 van 2.5.1999.


title: Zaak C-587/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2012 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-257/10, Italië/Commissie

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/11

         Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2012 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-257/10, Italië/Commissie
   (Zaak C-587/12 P)
   2013/C 63/18
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 27 september 2012 in zaak T-257/10, Italië/Commissie, betekend op 3 oktober 2012, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 264 VWEU van besluit C(2010) 1711 def. van de Commissie van 24 maart 2010 betreffende steunmaatregel C 4/03 (ex NN 102/02), waarvan bij brief van 25 maart 2010 van SG Greffe (2010) D/4224 kennisgeving is gedaan, en dienovereenkomstig nietigverklaring van ook dat besluit;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert de Italiaanse Republiek vier middelen aan.
   In de eerste plaats, schending van artikel 108, leden 2 en 3, VWEU en van de artikelen 4, 6, 7, 10, 13 en 20 van verordening (EG) nr. 659/1999. (1) Het Gerecht heeft ten onrechte erkend dat de Commissie een nieuw besluit kon vaststellen zonder een nieuwe procedure op tegenspraak in te leiden waarbij de Italiaanse Republiek en de andere belanghebbende partijen werden betrokken.
   In de tweede plaats, schending van artikel 296, lid 2, VWEU en van het beginsel van gezag van gewijsde. Het Gerecht had het nieuwe besluit van de Commissie nietig moeten verklaren omdat daarin de gebrekkige analyse van de eerste beschikking wordt herhaald.
   In de derde plaats, schending van artikel 107, lid 1, VWEU en van de artikelen 1, lid 1, sub d, en 2 van verordening (EG) nr. 1998/2006. (2) Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de litigieuze maatregelen niet onder de maatregelen vallen die krachtens deze verordening geen staatssteun zijn.
   In de vierde plaats schendt het bestreden arrest artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 en het evenredigheidsbeginsel. Het Gerecht heeft ten onrechte verzuimd onder de aandacht te brengen dat de Commissie in het besluit opdracht geeft een voordeel terug te vorderen dat de onderneming in werkelijkheid nooit heeft genoten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie van 15 december 2006 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op de-minimissteun (PB L 379, blz. 5).


title: Zaak T-160/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Bank Mellat/Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/25

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Bank Mellat/Raad
   (Zaak T-160/13)
   2013/C 147/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Mellat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy, F. Zaiwalla, Solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1, punt 15, van verordening (EU) nr. 1263/2012 (1) van de Raad nietig verklaren; en/of

               —

               artikel 1, punt 15, van verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad nietig verklaren voor zover dit punt op verzoekster van toepassing is; en

               —

               verklaren dat artikel 1, punt 6, van besluit 2012/635/GBVB (2) van de Raad niet van toepassing is op verzoekster; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van dit beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het financiële embargo is geen „nodige maatregel” en vindt bijgevolg geen rechtsgrondslag in artikel 215 VWEU omdat er geen rationeel verband bestaat met de betrokken doelstelling van buitenlands beleid.

               2)

               Tweede middel: het financiële embargo is in elk geval niet evenredig aan de beweerdelijk nagestreefde doelstelling van buitenlands beleid en vindt bijgevolg geen rechtsgrondslag in artikel 215 VWEU.

               3)

               Derde middel: het financiële embargo is strijdig met de algemene beginselen van het Unierecht en inzonderheid artikel 215, lid 3, VWEU; het is strijdig met de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, met het verbod van willekeur en met het vereiste dat sancties de nodige juridische waarborgen bevatten.

               4)

               Vierde middel: het financiële embargo schendt verzoeksters eigendomsrechten, recht om handel te drijven en recht op vrij verkeer van kapitaal, alsook het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2012, L 356, blz. 34).

      (2)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2012, L 282, blz. 58).


title: Zaak T-392/09: Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — 1. garantovaná/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/25

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — 1. garantovaná/Commissie
   (Zaak T-392/09)
   2009/C 297/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: 1. garantovaná a.s (Bratislava, Slowaakse Republiek) (vertegenwoordigers: M. Powell, solicitor, A. Sutton en G. Forwood, barristers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 22 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbid en magnesium voor de staal- en gasindustrie) geheel of ten dele nietig verklaren voor zover zij tot verzoekster is gericht;

               —

               subsidiair, de bij artikel 2 van de beschikking inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbid en magnesium voor de staal- en gasindustrie) aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009. In die beschikking is het bestaan van een mededingingsregeling in de sectoren calciumcarbid en magnesium vastgesteld, die een inbreuk op artikel 81 EG oplevert waarvoor verzoekster en de vennootschap Novácke chemické závody a.s. („NCHZ”) hoofdelijk en gezamenlijk aansprakelijk zijn gesteld.
   Het beroep berust grosso modo op twee stellingen.
   Verzoekster betoogt allereerst dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten door de gedragingen van NCHZ aan haar toe te rekenen bij wege van een onrechtmatige omkering van de bewijslast ten nadele van verzoekster en door de bewijslast zelf niet op te heffen. Zij stelt dat de Commissie het voor moedervennootschappen met 100 %-dochtervennootschappen geldende vermoeden ten onrechte op haar heeft toegepast, daar zij slechts de meerderheidsaandeelhouder van een rechtstreeks bij een inbreuk op het mededingingsrecht betrokken vennootschap was. De Commissie zou in elk geval niet hebben aangetoond dat verzoekster tijdens de inbreukperiode daadwerkelijk een beslissende invloed heeft uitgeoefend op NCHZ.
   Ten tweede en subsidiair, voor het geval dat het Hof de aansprakelijkstelling van verzoekster zou handhaven, vordert deze laatste dat het Hof op grond van zijn volledige rechtsmacht bedoeld in artikel 229 EG juncto artikel 31 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) de geldboete die haar hoofdelijk en gezamenlijk met NCHZ is opgelegd, verlaagt op grond dat de Commissie het in artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 bepaalde maximum van 10 % van de omzet onjuist heeft toegepast. Volgens verzoekster heeft de Commissie zich kennelijk vergist door 2007 in de plaats van 2008 als referentiejaar voor de berekening van het maximum van 10 % van de omzet te nemen.
   Verder stelt verzoekster dat de Commissie bij haar beslissing om af te wijken van de algemene regel van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden omdat zij verzoekster had moeten horen alvorens af te wijken van die regel.
   Bovendien stelt verzoekster dat de bestreden beschikking nietig is omdat de Commissie niet heeft aangegeven waarom zij is afgeweken van de algemene regel dat voor de berekening van het maximum van 10 % van de omzet wordt uitgegaan van het voorgaande boekjaar.
   Met betrekking tot de hoogte van de geldboete stelt verzoekster dat deze niet in verhouding staat tot het legitieme doel dat met de boete wordt nagestreefd, namelijk ervoor zorgen dat de mededinging binnen de interne markt niet wordt verstoord. Volgens verzoekster zal de hoogte van de geldboete het aantal concurrenten verminderen en de machtspositie van de grootste vennootschap, Akzo Nobel, op de markt versterken, hetgeen indruist tegen de in artikel 3 EG geformuleerde doelstelling.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte met betrekking tot verzoeksters vermogen om de geldboete te betalen geen rekening heeft gehouden met haar eigen richtsnoeren (2). Zij stelt met name dat de afwijzing van haar betoog over haar onvermogen om de geldboete te betalen nietig is omdat die afwijzing onvoldoende met redenen is omkleed en kennelijk onredelijk is. De Commissie zou namelijk geen rekening hebben gehouden met het voor haar aangedragen objectieve bewijs dat het opleggen van de geldboete de levensvatbaarheid van de betrokken onderneming onherroepelijk in gevaar zou brengen en haar activa volledig van hun waarde zou beroven.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB 2003 L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak C-127/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 25 maart 2008 — Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska/Minister for Justice, Equality and Law Reform

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 25 maart 2008 — Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska/Minister for Justice, Equality and Law Reform
   (Zaak C-127/08)
   (2008/C 116/34)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Ireland
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska

      Verwerende partij: Minister for Justice, Equality and Law Reform
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat richtlijn 2004/38/EG (1) een algemeen nationaal vereiste toe, dat een onderdaan van een derde land, gehuwd met een burger van de Unie, om in aanmerking te komen voor toepassing van de bepalingen van richtlijn 2004/38/EG, rechtmatig in een andere lidstaat moet hebben verbleven alvorens naar het gastland te komen?

               2)

               Is artikel 3, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van toepassing op de onderdaan van een derde land, die:

                           i)

                           gehuwd is met een burger van de Unie die in het gastland verblijft en voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub a, b of c, en

                           ii)

                           vervolgens met de burger van de Unie als zijn/haar echtgenoot in het gastland verblijft,

                     ongeacht wanneer of waar zij zijn gehuwd of wanneer of hoe de onderdaan van een derde land het gastland is binnengekomen?

               3)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan artikel 3, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van toepassing op de onderdaan van een derde land, gehuwd met een burger van de Unie die:

                           i)

                           gehuwd is met een burger van de Unie die in het gastland verblijft en voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub a, b of c, en

                           ii)

                           met de burger van de Unie als zijn/haar echtgenoot in het gastland verblijft,

                           iii)

                           het gastland onafhankelijk van de burger van de Unie is binnengekomen, en

                           iv)

                           vervolgens in het gastland is gehuwd met de burger van de Unie?

      (1)  PB L 158, blz. 77.


title: Zaak T-568/15: Arrest van het Gerecht van 15 februari 2017 — Morgese e.a./EUIPO — All Star (2 STAR) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk 2 STAR — Ouder Uniebeeldmerk ONE STAR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/9

         Arrest van het Gerecht van 15 februari 2017 — Morgese e.a./EUIPO — All Star (2 STAR)
   (Zaak T-568/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk 2 STAR - Ouder Uniebeeldmerk ONE STAR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 095/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Giuseppe Morgese (Barletta, Italië), Pasquale Morgese (Barletta), Felice D’Onofrio (Barletta) (vertegenwoordiger: D. Russo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en G. Sakalaite-Orlovskiene, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: All Star CV (Hilversum, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Sleep, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 juli 2015 (zaak R 1906/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen All Star enerzijds en G. Morgese, P. Morgese en F. D’Onofrio anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Giuseppe Morgese, Pasquale Morgese en Felice D’Onofrio worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak C-77/99: Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen 1. Oder-Plan Architektur GmbH, 2. NCC Siab Bau GmbH en 3. Esbensen Consulting Engineers

text:
5.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 160/3
van het beroep zijn voor 27,1 % van de voorgestelde gebieden            De Commissie heeft, conform het in het contract bepaalde, het
de formulieren nog steeds onvolledig ingevuld, is voor 4 % van          met verweersters gesloten subsidiecontract opgezegd wegens
de voorgestelde gebieden de informatie niet aan de hand van             niet-uitvoering van het project, en vordert gedeeltelijke terug-
het standaardformulier EUR15 overgelegd en is voor 67,4 %               betaling van het betaalde voorschot, vermeerderd met overeen-
van de voorgestelde gebieden geen enkel standaardformulier              komstig het contract berekende rente.
met wetenschappelijke informatie overgelegd.
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
                                                                        Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-78/99)
                                                                                (1999/C 160/06)
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen 1. Oder-Plan
Architektur GmbH, 2. NCC Siab Bau GmbH en 3. Esben-                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                   sen Consulting Engineers                             op 3 maart 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en door
                          (Zaak C-77/99)                                B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                        Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                         (1999/C 160/05)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op           dat het den Hove behage:
3 maart 1999 beroep ingesteld tegen 1. Oder-Plan Architektur
GmbH, 2. NCC Siab Bau GmbH en 3. Esbensen Consulting                    — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Engineers, door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
vertegenwoordigd door R.B. Wainwright, juridisch hoofdad-                    nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 95/26/EG van het
viseur, en K. Schreyer, bij de juridische dienst van de Commissie            Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995 tot
gedetacheerd nationaal ambtenaar, domicilie gekozen hebben-                  wijziging van de Richtlijnen 77/780/EEG en 89/646/EEG
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                       op het gebied van kredietinstellingen, de Richtlijnen
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                 73/239/EEG en 92/49/EEG op het gebied van het schade-
                                                                             verzekeringsbedrijf, de Richtlijnen 79/267/EEG en
                                                                             92/96/EEG op het gebied van het levensverzekeringsbe-
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage als volgt                      drijf, Richtlijn 93/22/EEG op het gebied van beleggingson-
uitspraak te doen:                                                           dernemingen en Richtlijn 85/611/EEG op het gebied van
                                                                             instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s),
                                                                             teneinde het bedrijfseconomische toezicht te versterken (1),
— Verweersters worden solidair veroordeeld aan de Commis-                    of door die maatregelen niet mee te delen, de krachtens die
     sie een bedrag te betalen van 54 510 EUR, vermeerderd                   richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
     met rente ten bedrage van 20 798,70 EUR over de periode                 komen;
     van 1 januari 1993 tot 15 januari 1999.
                                                                        — de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
— Verweersters worden solidair veroordeeld aan de Commis-                    verwijzen.
     sie voor de periode vanaf 16 januari 1999 over het
     hoofdbedrag van 54 510 EUR rente te betalen tegen het
     door het „European Monetary Cooperation Fund” voor                 Middelen en voornaamste argumenten
     diens eurotransacties toegepaste tarief vermeerderd met
     2 %.
                                                                        Ingevolge artikel 189, derde alinea, en artikel 5, eerste alinea,
                                                                        van het EG-Verdrag zijn de lidstaten verplicht de nodige
— Verweersters worden solidair veroordeeld in de kosten van             maatregelen te treffen om de voor hen bestemde richtlijnen
     de procedure.                                                      binnen de gestelde termijn in hun nationale rechtsorde uit te
                                                                        voeren. Ofschoon die termijn op 18 juli 1996 is verstreken,
                                                                        heeft Frankrijk nog steeds niet de nodige maatregelen getroffen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1) PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7.
Inzake de bevoegdheid van het Hof van Justitie wordt verwezen
naar een in 1992 overeengekomen arbitragebeding.


title: Zaak C-147/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 25 maart 2011 — Secretary of State for Work and Pensions/Lucja Czop

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 25 maart 2011 — Secretary of State for Work and Pensions/Lucja Czop
   (Zaak C-147/11)
   2011/C 152/31
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Verwerende partij: Lucja Czop

      Prejudiciële vragen

   In omstandigheden waarin een verzoekster:

               a)

               een Pools staatsburger is;

               b)

               vóór de toetreding van haar land tot de EU naar het Verenigd Koninkrijk kwam;

               c)

               zich als zelfstandige in de zin van artikel 49 VWEU (oud artikel 43 VEG) vestigde;

               d)

               hier bleef en haar bezigheid als zelfstandige na de toetreding voortzette;

               e)

               niet langer als zelfstandige werkzaam is; en

               (f)

               de ouder is die daadwerkelijk instaat voor de verzorging van een kind dat naar het Verenigd Koninkrijk kwam en algemeen onderwijs aanvatte na de toetreding en nadat zij haar bezigheid als zelfstandige had stopgezet,

         heeft verzoekster een recht op verblijf in het Verenigd Koninkrijk op grond dat (afzonderlijk of gecumuleerd):

               a)

               verordening nr. 1612/68 (1) van toepassing is, junctis de argumentatie van het Europees Hof van Justitie in Baumbast en R/Secretary of State for the Home Department (C-413/99, Jurispr. blz. I-7091), London Borough of Harrow/Ibrahim (C-310/08) en Teixeira/London Borough of Lambeth (C-480/08);

               b)

               er een algemeen beginsel van EU-recht is dat de status van werknemers en van zelfstandigen gelijkstelt;

               c)

               het feit dat verzoekster geen recht op verblijf heeft, de vrijheid van vestiging zou belemmeren of ontmoedigen?

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak T-527/10: Beroep ingesteld op 12 november 2010 — Google/BHIM — Giersch Ventures (GMail)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/41

         Beroep ingesteld op 12 november 2010 — Google/BHIM — Giersch Ventures (GMail)
   (Zaak T-527/10)
   ()
   2011/C 30/75
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Google Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Bognár, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Giersch Ventures LLC (Los Angeles, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 september 2010 in zaak R 342/2010-4 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „GMail” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5685136)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duitse merkinschrijving nr. 30666860 van het woordmerk „G-mail” dat onder meer voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 is ingeschreven; Duitse merkinschrijving nr. 30025697 van het beeldmerk „G-mail... und die Post geht richtig ab”, voor diensten van de klassen 38, 39 en 42.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting (i) bij de visuele vergelijking van het litigieuze merk en het oudere oppositiemerk, (ii) door geen rekening houden met de perceptie van de waren en diensten door de betrokken consumentenkringen, (iii) door ervan uit te gaan dat woordbestanddelen van samengestelde merken steeds oorspronkelijker zijn dan beeldbestanddelen en aan de desbetreffende rechtspraak voorbij te gaan, (iv) door vast te stellen dat het oudere woordmerk in zijn geheel niet als intrinsiek zwak hoefde te worden beschouwd, (v) door te oordelen dat verzoeksters stelling dat de visuele vergelijking van de merken van groter belang is dan de fonetische vergelijking ervan niet concludent was.


title: Zaak T-12/13: Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Sherwin-Williams Sweden/BHIM — Akzo Nobel Coatings International (ARTI) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapsmerk ARTI — Ouder Benelux-woordmerk ARTITUDE en internationale inschrijving van het oudere Benelux-merk ARTITUDE — Inschrijving geweigerd — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Dezelfde of zeer soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/34

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Sherwin-Williams Sweden/BHIM — Akzo Nobel Coatings International (ARTI)
   (Zaak T-12/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapsmerk ARTI - Ouder Benelux-woordmerk ARTITUDE en internationale inschrijving van het oudere Benelux-merk ARTITUDE - Inschrijving geweigerd - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Dezelfde of zeer soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 034/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sherwin-Williams Sweden AB (Märsta, Zweden) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Akzo Nobel Coatings International BV (Arnhem, Nederland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2012 (zaak R 2085/2011-1), betreffende een oppositieprocedure tussen Akzo Nobel Coatings International BV en Sherwin-Williams Sweden Group AB.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sherwin-Williams Sweden AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak T-697/14: Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — MIP Metro/EUIPO — Associated Newspapers (METRO)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/61

         Beschikking van het Gerecht van 9 maart 2017 — MIP Metro/EUIPO — Associated Newspapers (METRO)
   (Zaak T-697/14) (1)

   (2017/C 144/87)
   Procestaal: Duits
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-461/07: Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Visa Europe en Visa International Service Association/Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/49

         Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Visa Europe en Visa International Service Association/Commissie
   (Zaak T-461/07)
   (2008/C 51/91)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Visa Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Visa International Service Association (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Morris, QC, H. Davies, Barrister, A. Howard, Barrister, V. Davies, Solicitor en H. Masters, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking in haar geheel nietig te verklaren, subsidiair,

               —

               artikel 2 van de beschikking in zijn geheel nietig te verklaren, althans de daarin opgelegde geldboete te verlagen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Visa Europe en Visa International Service Association (hierna: „Visa”) vorderen krachtens artikel 230 EG nietigverklaring van beschikking C(2007) 4471 def. van de Commissie van 3 oktober 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (Zaak COMP/D1/37860 — Morgan Stanley/Visa International en Visa Europe), enerzijds wegens de vaststelling dat Visa artikel 81 EG en artikel 53 EER had geschonden door te weigeren Morgan Stanley Bank International Limited (hierna: „Morgan Stanley”) voor 22 september 2006 als lid van Visa Europe toe te laten omdat het een concurrerend kaartsysteem bezat en exploiteerde, en anderzijds wegens het opleggen van een geldboete van 10,2 miljoen EUR aan de verzoekende partijen.
   In verband met de vaststelling van een inbreuk door de Commissie voert Visa drie middelen aan. Met name stelt zij dat de conclusie van de Commissie, dat de weigering om Morgan Stanley als lid van Visa toe te laten een onder artikel 81, lid 1, EG vallende merkbare beperking van de mededinging vormde, op een kennelijke dwaling ten aanzien van het recht berust, en dat de Commissie niet de nodige elementen tot staving van die conclusie heeft aangevoerd.

               a)

               In de eerste plaats wordt gesteld dat de Commissie een onjuist juridisch en economisch criterium heeft gehanteerd voor de toepassing van de voormelde bepaling, namelijk dat er „ruimte voor meer concurrentie” was, en aldus tot een onjuiste feitelijke en economische vaststelling is gekomen van de beweerde gevolgen van de weigering om Morgan Stanley toe te laten. In feite werd, volgens Visa, aan Morgan Stanley niet de toegang tot de relevante markt (hierna: „Britse markt voor wervingsactiviteiten”) ontzegd.

               b)

               In de tweede plaats wordt gesteld dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden door haar standpunt over de beperkende gevolgen in het stadium van de beschikking te wijzigen, zonder Visa de gelegenheid te geven om zich over de nieuwe formulering uit te spreken.

               c)

               In de derde plaats wordt betoogd dat, zelfs indien Morgan Stanley de toegang tot de Britse markt voor wervingsactiviteiten was ontzegd, er geen voldoende mededingingsverstorende gevolgen waren.

         Met betrekking tot de opgelegde geldboete voert Visa in het kader van artikel 229 EG de volgende middelen aan:

               a)

               Bij toepassing van de fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht op de bijzondere omstandigheden van het geval en gezien de reële onzekerheid omtrent de onwettigheid van de weigering om Morgan Stanley toe te laten, had de Commissie Visa helemaal geen geldboete mogen opleggen. Visa is immers van mening dat er voor de opgelegde geldboete geen rechtvaardiging bestond, aangezien de betrokken overeenkomst overeenkomstig verordening (EEG) nr. 17/62 (1) formeel bij de Commissie was aangemeld, en de bevoegdheid om krachtens verordening (EEG) nr. 1/2003 (2) een geldboete op te leggen, enkel ontstond door de ernstige vertraging van de Commissie in de administratieve procedure.

               b)

               Subsidiair heeft de Commissie volgens Visa herhaaldelijk gedwaald omtrent het recht en bij de beoordeling van het niveau van de geldboete die zij rechtmatig aan de verzoekende partijen kon opleggen. Op die grondslag stelt Visa dat een geldboete van 10,2 miljoen EUR kennelijk buitensporig en onevenredig was, gezien de redelijke twijfel wat de onrechtmatigheid van Visa's gedrag betreft.

         Ten slotte stelt Visa dat de Commissie haar enkel een geldboete mocht opleggen voor de periode waarvoor was bewezen dat aan Morgan Stanley de toegang tot de Britse markt voor wervingsactiviteiten was ontzegd. Zelfs indien de eerdere weigering van Visa om Morgan Stanley als lid toe te laten, voor de mededingingsvoorwaarden op de relevante markt een verschil zou hebben kunnen maken, kon dit niet het geval zijn na die periode, zodat de Commissie, overeenkomstig haar richtsnoeren van 1998, geen duurfactor had mogen toepassen.

      (1)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).