title: Zaak C-268/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Županijski sud u Zagrebu (Kroatië) op 18 mei 2017 — Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta/AY

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Županijski sud u Zagrebu (Kroatië) op 18 mei 2017 — Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta/AY
   (Zaak C-268/17)
   (2017/C 256/08)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Županijski Sud u Zagrebu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta

      Verwerende partij: AY

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, punt 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ aldus worden uitgelegd dat het feit dat geen vervolging wordt ingesteld wegens het strafbare feit dat het voorwerp vormt van een Europees aanhoudingsbevel, of dat aan vervolging een einde wordt gemaakt, uitsluitend betrekking heeft op het strafbare feit waarvoor het Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, of moet deze bepaling aldus worden begrepen dat het afzien van of het staken van vervolging ook betrekking moet hebben op de in het kader van die vervolging als verdachte/beschuldigde gezochte persoon?

               2)

               Kan een lidstaat uit hoofde van artikel 4, punt 3, van 2002/584/JBZ weigeren een Europees aanhoudingsbevel ten uitvoer te leggen wanneer de rechterlijke autoriteit van de andere lidstaat heeft besloten ofwel om geen vervolging in te stellen voor het strafbare feit waarop het Europees aanhoudingsbevel betrekking heeft, ofwel de vervolging te staken, in het geval waarin in het kader van deze vervolging de gezochte persoon de hoedanigheid van getuige en niet die van verdachte/beschuldigde had?

               3)

               Vormt het besluit om een einde te maken aan een onderzoek in het kader waarvan de gezochte persoon niet de hoedanigheid van verdachte had, maar is gehoord als getuige, voor de andere lidstaten een grond om geen gevolg te geen aan het Europees aanhoudingsbevel overeenkomstig artikel 3, punt 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ?

               4)

               Wat is de verhouding tussen de grond tot verplichte weigering van overlevering van artikel 3, punt 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ in het geval waarin „uit de gegevens waarover de uitvoerende rechterlijke autoriteit beschikt, blijkt dat de gezochte persoon onherroepelijk door een lidstaat is berecht voor dezelfde feiten” en de grond tot facultatieve weigering van overlevering als bedoeld in artikel 4, punt 3, van het kaderbesluit in het geval waarin „in een lidstaat tegen de gezochte persoon voor dezelfde feiten een onherroepelijke beslissing is genomen die verdere vervolging onmogelijk maakt”?

               5)

               Moet artikel 1, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ aldus worden uitgelegd dat de uitvoerende lidstaat gehouden is een besluit te nemen over elk Europees aanhoudingsbevel dat hem wordt toegezonden, ook wanneer hij zich reeds heeft uitgesproken over een eerder Europees aanhoudingsbevel dat door de andere rechterlijke autoriteit in het kader van dezelfde strafrechtelijke procedure was uitgevaardigd tegen dezelfde gezochte persoon en het nieuwe Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd wegens een verandering van de omstandigheden in de lidstaat die het Europees aanhoudingsbevel heeft uitgevaardigd (verwijzing naar een rechtsprekende formatie — inleiden van de strafrechtelijke procedure, strikter criterium inzake aanwijzingen dat het strafbare feit is gepleegd, nieuwe bevoegde rechterlijke autoriteit/nieuw bevoegd gerecht)?


title: Zaak T-671/16: Beroep ingesteld op 20 september 2016 — Villeneuve/Commissie

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/52

         Beroep ingesteld op 20 september 2016 — Villeneuve/Commissie
   (Zaak T-671/16)
   (2016/C 419/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vincent Villeneuve (Montpellier, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het op verzoeker betrekking hebbende besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/303/15 (AD 7) van 5 november 2015 nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij krachtens artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht, daar in het bestreden besluit niet wordt uiteengezet waarom verzoeker onvoldoende beroepservaring op het gebied van het vergelijkend onderzoek heeft om niet te worden toegelaten tot de volgende fase daarvan.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling door de jury van het vergelijkend onderzoek, aangezien het onderzoek naar de minimale beroepservaring op het gebied van het vergelijkend onderzoek dat de jury in eerste instantie moet verrichten geen betrekking kan hebben op de geschiktheid voor het te vervullen ambt en op de in dat kader vastgestelde selectiecriteria, daar de controle van de toelatingsvoorwaarden plaatsvindt in de latere fases van het vergelijkend onderzoek

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 27 en 29, lid 1, van het Statuut, van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut alsmede van de punten 2.3 en 2.4 van de algemene bepalingen die van toepassing zijn op algemene vergelijkende onderzoeken, procedurefouten en een daaruit voortvloeiende kennelijk onjuiste beoordeling.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling van kandidaten wat de selectie op basis van bewijsstukken betreft.


title: Zaak F-103/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 juli 2016 — Trampuz/Commissie (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Regeling van ziektekostenverzekering — Terugvordering van een restant van een voorschot op de ziektekosten — Uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Niet-eerbiediging van de vereisten van de precontentieuze procedure — Bezwarend besluit — Pensioenafrekening — Vereiste van een klacht — Tardiviteit — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/56

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 juli 2016 — Trampuz/Commissie
      (Zaak F-103/15) (1)

      ((Openbare dienst - Sociale zekerheid - Regeling van ziektekostenverzekering - Terugvordering van een restant van een voorschot op de ziektekosten - Uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring van het Gerecht - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Niet-eerbiediging van de vereisten van de precontentieuze procedure - Bezwarend besluit - Pensioenafrekening - Vereiste van een klacht - Tardiviteit - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
      (2016/C 364/73)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Serena Trampuz (Triëst, Italië) (vertegenwoordiger: C. Falagiani, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr en G. Gattinara, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om het bedrag van 14 207,60 EUR in te houden op verzoekers pensioen als terugbetaling van de voorschotten die zijn betaald in het kader van de overname van kosten voor een ziekenhuisopname van verzoekers echtgenote, na de nietigverklaring door het Gerecht voor ambtenarenzaken van het besluit van het afwikkelingsbureau Ispra, waarbij alle als buitensporig aangemerkte kosten ten laste waren gelegd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Trampuz draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 354 van 26.10.2015, blz. 55.


title: Zaak C-194/11: Beschikking van de president van het Hof van 6 augustus 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo — Spanje) — Susana Natividad Martínez Álvarez/Consejería de Presidencia, Justicia e Igualdad del Principado de Asturias

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/27

         Beschikking van de president van het Hof van 6 augustus 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo — Spanje) — Susana Natividad Martínez Álvarez/Consejería de Presidencia, Justicia e Igualdad del Principado de Asturias
   (Zaak C-194/11) (1)

   2012/C 366/50
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Zaak T-221/02: Beroep, op 24 juli 2002 ingesteld door Giorgio Lebedef en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
12.10.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 247/17
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van                Verzoekers verzetten zich tegen de wijziging van de door de
artikel 45 van het Statuut, van het beginsel van gelijke                 Commissie tot en met 1996 en/of 1997 gehanteerde methode
behandeling en van het recht op ontwikkeling van de loopbaan,            voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor Grieken-
alsmede een kennelijke beoordelingsfout en gebrekkige mo-                land.
tivering.
                                                                         In dat verband wijzen zij erop dat de litigieuze reiskosten
Het promotiecomité heeft verzoeker extra punten toegekend                tevoren onafhankelijk van de eindbestemming werden bere-
teneinde te voorkomen dat de voor hem geldende mobiliteit                kend op basis van het tarief van een spoorwegkaartje eerste
niet nadelig is. De Commissie preciseert echter niet op welke            klasse via Joegoslavië. Bij de nieuwe methode wordt voor
wijze bij het vergelijkend onderzoek van de verdiensten                  sommige bestemmingen de route via Brindisi in aanmerking
rekening met deze extra punten is gehouden. Zij verklaart                genomen en de oversteek van Brindisi naar de verschillende
evenmin waarom zij personen met een lager totaal aantal                  Griekse grensplaatsen vergoed op basis van een ticket van het
punten dan verzoeker heeft bevorderd.                                    tarief „vliegtuigstoel”.
                                                                         Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoekers:
                                                                         —     schending van artikel 71 van het Statuut en de artikelen 7
                                                                               en 8 van bijlage VII daarbij;
Beroep, op 24 juli 2002 ingesteld door Giorgio Lebedef                   —     schending van het discriminatieverbod, aangezien de
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                             wijziging van de methode voor de berekening van de
                              schappen                                         litigieuze reiskosten heeft geleid tot een verschillende
                                                                               behandeling van de belanghebbenden ten opzichte van
                          (Zaak T-221/02)                                      hun collega’s met plaats van herkomst in Noord-Grieken-
                                                                               land. Terwijl namelijk voor een deel van Griekenland het
                                                                               forfaitaire bedrag voortaan op basis van de route via
                          (2002/C 247/27)                                      Joegoslavië kan worden berekend, kan deze berekening
                                                                               voor de rest van Griekenland niet worden toegepast.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         —     schending van het recht van verweer, voorzover de
                                                                               belanghebbenden de mogelijkheid is ontnomen tegenover
                                                                               de bevoegde instantie hun standpunt uiteen te zetten over
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de keuze van de route of het tarief die/dat in aanmerking
schappen is op 24 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie                   moet worden genomen;
van de Europese Gemeenschappen door Giorgio Lebedef en
63 andere ambtenaren, vertegenwoordigd door G. Bounéou,                  —     schending van de motiveringsplicht, het vertrouwens-
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                             beginsel en de zorgplicht.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
      sche instantie waarbij de procedure voor de berekening
      van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang
                                                                         Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door Miguel Forcat
      van de jaren 1996 en/of 1997 is gewijzigd wat de route
                                                                         Icardo tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      via Brindisi betreft, die voor sommige bestemmingen in
                                                                                pen
      aanmerking wordt genomen;
—     subsidiair, nietig te verklaren het besluit van de bevoegde                                 (Zaak T-224/02)
      hiërarchische instantie om met ingang van de jaren 1996
      en/of 1997 de oversteek van Brindisi naar de verschillende                                  (2002/C 247/28)
      Griekse grensplaatsen (Korfoe, Igoumenitsa, Patras) te
      vergoeden op basis van een ticket van het tarief „vliegtuig-                                (Procestaal: Frans)
      stoel” („aircraft type seats”);
—     nietig te verklaren alle salarisafrekeningen waarmee de
      besluiten om nietigverklaring waarvan wordt verzocht,              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      worden uitgevoerd;                                                 schappen is op 23 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen door Miguel Forcat Icardo,
—     te beslissen over de kosten en honoraria, en de Commissie          wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Marc-Albert Lu-
      te veroordelen tot betaling daarvan.                               cas, advocaat.


title: ARREST VAN HET HOF van 14 december 1995 in zaak C-317/93 (verzoek van het Sozialgericht Hannover (Duitsland) om een prejudiciële beslissing): I. Nolte tegen Landesversicherungsanstalt Hannover (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid - Artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG - Uitsluiting van personen met een beperkt dienstverband van de verplichte arbeidsongeschiktheids- en ouderdomsverzekering)

text:
2 . 3 . 96         I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 64/ 1
                                                               I
                                                         (Mededelingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                                justitiabele een beroep op laatstbedoelde bepaling is
                   van 14 december 1995                            gedaan.
in zaak C-3 12/93 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                   0 ) PB nr. C 189 van 13 . 7. 1993 .
van het Hof van Beroep te Brussel ): Peterbroeck, Van
     Campenhout & Cie. GCV tegen Belgische Staat ( ! )
(Bevoegdheid van de nationale rechter om ambtshalve de
verenigbaarheid van het nationale recht met het Gemeen
                 schapsrecht te beoordelen)
                         ( 96/C 64/01 )                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 14 december 1995
                      (Procestaai: Frans)                          in zaak C-3 17/93 ( verzoek van het Sozialgericht Hannover
                                                                   ( Duitsland ) om een prejudiciële beslissing ): I. Nolte tegen
                                                                               Landesversicherungsanstalt Hannover ( 1 )
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de       (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied
                Jurisprudentie van het Hof)                         van de sociale zekerheid — Artikel 4, lid 1, van Richtlijn
                                                                    79/7/EEG — Uitsluiting van personen met een beperkt
                                                                   dienstverband van de verplichte arbeidsongeschiktheids- en
In zaak C-3 12/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                  ouderdomsverzekering)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hof van                                      ( 96/C 64/02 )
Beroep te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen
Peterbroeck, Van Campenhout & Cie . GCV tegen Belgische                                    (Procestaai: Duits)
Staat, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
het Gemeenschapsrecht betreffende de bevoegdheid van de
nationale rechter om ambtshalve de verenigbaarheid van het         (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
nationale recht met het Gemeenschapsrecht te beoordelen,                              Jurisprudentie van het Hof)
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward, J.-P.        In zaak C 317/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Sozial
( rapporteur), F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de               gericht Hannover ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig
Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P.            geding tussen I. Nolte en Landesversicherungsanstalt Han
Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : F. G.          nover, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Jacobs; griffiers: R. Grass, griffier, en H. A. Rühl, hoofd       artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
administrateur, op 14 december 1995 een arrest gewezen             19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
                                                                   vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979,
                                                                   L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
Het Gemeenschapsrecht verzet zich tegen de toepassing van          Rodríguez Iglesias, president, C. N. , Kakouris ( rapporteur ),
een nationale procesregel die, in omstandigheden als die van       D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten F. A.
de in het hoofdgeding bedoelde procedure, de in het kader          Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn,
van zijn bevoegdheid geadieerde nationale rechter verbiedt         J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
ambtshalve de verenigbaarheid te onderzoeken van een               advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau
handeling van nationaal recht met een Gemeenschapsbepa            hoofdadministrateur, op 14 december 1995 een arrest
ling, wanneer niet binnen een bepaalde termijn door de             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- Nr . C 64/2         \ NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2 . 3 . 96
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                moeilijker maakt dan de toegang van nationale produk
19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg              ten tot het distributienet, valt niet binnen de werkings
ging van bet beginsel van gelijke behandeling van mannen en              sfeer van artikel 30 van het EEG-Verdrag.
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus
worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een nationale      3 . De artikelen 5, 90 en 86 van het EEG-Verdrag verzetten
regeling die dienstverbanden waarbij in de regel minder dan              er zich niet tegen, dat een nationale wettelijke regeling
vijftien uur wordt gewerkt en waarvoor een salaris wordt                 als de Italiaanse de detailverkoop van tabaksfabrikaten
ontvangen dat niet hoger is dan een zevende van het                      voorbehoudt aan door de overheid gemachtigde weder
referentiemaandloon, uitsluit van het wettelijk stelsel van              verkopers.
pensioenverzekering, ook al worden aanmerkelijk meer
vrouwen dan mannen door deze regeling getroffen, wanneer            4 . Artikel 30 van het EEG-Verdrag verzet er zich niet
de nationale wetgever er in redelijkheid van kon uitgaan, dat            tegen, dat een nationale wettelijke regeling als de
de betrokken nationale regeling noodzakelijk was ter                     Italiaanse het illegale bezit, door een verbruiker, van
verwezenlijking van een doelstelling van sociaal beleid, die             tabaksfabrikaten van herkomst uit andere Eid-Staten,
niets van doen heeft met discriminatie op grond van                      waarvoor niet de met het Gemeenschapsrecht conforme
geslacht.                                                                accijns is betaald, als smokkel strafbaar stelt, terwijl de
                                                                         detailverkoop van deze produkten evenals die verkoop
(>) PB nr . C 205 van 29 . 7 . 1993 .                                    van soortgelijke nationale produkten aan door de
                                                                         overheid gemachtigde wederverkopers is voorbehou
                                                                         den .
                                                                    (•) PB nr. C 256 van 21 . 9 . 1993 .
                  ARREST VAN HET HOF
                    van 14 december 1995
in zaak C-387/93 (verzoek van de Pretura circondariale di
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Genova om een prejudiciële beslissing ): strafzaak tegen
                       G. D. Banchero ( 1 )                                              van 14 december 1995
(Artikelen 5, 30, 37, 85, 86, 90, 92 en 95 van het                  in zaak C-444/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van
                         EEG-Verdrag)                               het Sozialgericht Speyer ): U. Megner, H. Scheffel tegen
                          ( 96/C 64/03 )                            Innungskrankenkasse Vorderpfalz, thans Innungskranken
                                                                                kasse Rheinhessen-Pfalz ( 1 )
                     (Procestaai: Italiaans)                        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied
                                                                     van de sociale zekerheid — artikel 4, lid 1, van Richtlijn
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         79/7/EEG — Beperkte en korte dienstverbanden — Uitslui
                 Jurisprudentie van het Hof)                        ting van verplichte pensioen- en ziekteverzekering en van de
                                                                    verplichting bijdragen te betalen aan de werkloosheidsver
In zaak C-387/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                           zekering)
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Pretura                                      ( 96/C 64/04 )
circondariale di Genova ( Italië ), in de aldaar dienende
strafzaak tegen G. D. Banchero, om een prejudiciële                                        (Procestaai: Duits)
beslissing over de uitlegging van de artikelen 5 , 30, 37, 85 ,
86 , 90, 92 en 95 van het EEG-Verdrag, heeft het Hof,               (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president,                          Jurisprudentie van het Hof)
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur ) en G. Hirsch,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.          In zaak C-444/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L.            krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Sozial
Murray en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : M. B.              gericht Speyer ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding
Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 14 december         tussen U. Megner, H. Scheffel en Innungskrankenkasse
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Vorderpfalz, thans Innungskrankenkasse Rheinhessen
volgt:                                                              Pfalz, ondersteund door Landesversicherungsanstalt Rhein
                                                                    land-Pfalz, Bundesanstalt für Arbeit, Firma G. F. Hehl &
1 . Artikel 37 van het EEG-Verdrag is niet relevant met             Co ., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
    betrekking tot een nationale wettelijke regeling als de         artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
    Italiaanse, die de detailverkoop van tabaksfabrikaten           19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
    voorbehoudt aan wederverkopers die daartoe door de             ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
    overheid zijn gemachtigd, zolang de overheid niet              vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979 ,
    ingrijpt in de keuze van de leveranciers door de               L 6 , blz. 24 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
    detailhandelaren.                                              Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris ( rapporteur),
                                                                   D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten, F. A.
2 . Een nationale wettelijke regeling als de Italiaanse, die de    Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn,
    detailverkoop van tabaksfabrikaten van elke herkomst           J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
    aan daartoe gemachtigde wederverkopers voorbehoudt,            advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman
    doch de toegang van produkten uit andere Eid-Staten            Hubeau, hoofdadministrateur, op 14 december 1995 een
    tot de nationale markt daardoor niet meer belemmert of         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-223/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Cofresco Frischhalteprodukte/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/52

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Cofresco Frischhalteprodukte/Commissie
   (Zaak T-223/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG (Minden, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Weil, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-422/08: Beroep ingesteld op 24 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/26

         Beroep ingesteld op 24 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-422/08)
   (2008/C 301/41)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en B. Schöfer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak C-305/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Fiscale stimuleringsmaatregelen ten behoeve van ondernemingen die aan handelsbeurzen in buitenland deelnemen — Terugvordering)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-305/09) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Fiscale stimuleringsmaatregelen ten behoeve van ondernemingen die aan handelsbeurzen in buitenland deelnemen - Terugvordering)
   2011/C 186/04
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, D. Del Gaizo en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 2005/919/EG van de Commissie van 14 december 2004: Directe fiscale stimuleringsmaatregelen ten behoeve van ondernemingen die aan handelsbeurzen in het buitenland deelnemen [kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4746] (PB L 335, blz. 39)

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van beschikking 2005/919/EG van de Commissie van 14 december 2004 betreffende directe fiscale stimuleringsmaatregelen ten behoeve van ondernemingen die aan handelsbeurzen in het buitenland deelnemen, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de terugvordering bij de begunstigden van alle steun die ter beschikking is gesteld uit hoofde van de steunregeling die bij deze beschikking onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 9 maart 2000 in zaak C-291/98 P, Sarrió SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Verzoek tot heropening van de schriftelĳke behandeling en opening van de mondelinge behandeling")

text:
27.5.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 149/11
— die in sectoren van de openbare dienst waarin vrouwen onderverte-        en Credito Italiano SpA, betreffende een prejudiciële beslissing
     genwoordigd zijn, bij gelijke kwalificatie van kandidaten van         over de uitlegging van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans
     verschillend geslacht aan vrouwelijke kandidaten voorrang ver-        artikelen 81 EG en 82 EG) met betrekking tot bepaalde
     leent, wanneer dit nodig blijkt om de verwezenlijking van de          uniforme bankcondities die de Associazione Bancaria Italiana
     doelstellingen van het stimuleringsprogramma voor vrouwen te          aan haar leden oplegt bij het sluiten van contracten inzake de
     verzekeren, tenzij een zwaarder wegend juridisch belang zich          opening van een rekening-courantkrediet en de algemene
     daartegen verzet, mits die regeling garandeert, dat de sollicitaties  borgtocht, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
     worden onderworpen aan een objectieve beoordeling, die rekening       volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rechter-rappor-
     houdt met de bijzondere persoonlijke situatie van alle kandidaten,    teur) en M. Skouris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
                                                                           Colomer; griffier: R. Grass, op 28 januari 2000 een beschikking
— volgens welke de dwingende doelstellingen van het                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
     stimuleringsprogramma voor vrouwen met betrekking tot tijdelij-
     ke posten van de wetenschappelijke dienst en wetenschappelijke        1) Uniforme bankcondities die de banken het recht geven, in
     hulpkrachten in een percentage vrouwelijke personeelsleden moe-            contracten betreffende de opening van een rekening-courantkrediet
     ten voorzien dat ten minste overeenkomt met het percentage                 het rentetarief op ieder moment te wijzigen wegens wijzigingen
     vrouwelijke afgestudeerden, promovendi en studenten van elk                op de geldmarkt, en zulks door middel van een in hun lokalen
     vakgebied,                                                                 geafficheerde mededeling of op de door hen meest geschikt geachte
                                                                                wijze, strekken er niet toe of hebben niet ten gevolge de
— die, voor zover zij een ondervertegenwoordiging van vrouwen                   mededinging te beperken in de zin van artikel 85, lid 1, EG-
     beoogt weg te werken, in beroepen waarin vrouwen ondervertegen-            Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG).
     woordigd zijn en waarvoor de staat geen opleidingsmonopolie
     bezit, ten minste de helft van de opleidingsplaatsen aan vrouwen      2) Uniforme bankcondities betreffende de algemene borgtocht tot
     voorbehoudt tenzij het aantal sollicitaties van vrouwelijke kan-           zekerheid van een rekening-courantkrediet en houdende afwijking
     didaten, ondanks passende maatregelen om vrouwen op de                     van het gemene recht inzake borgstelling, zoals die welke in de
     beschikbare opleidingsplaatsen attent te maken, onvoldoende is,            hoofdgedingen aan de orde zijn, kunnen tezamen bezien de
— die bij gelijke kwalificatie van mannelijke en vrouwelijke kandida-           handel tussen lidstaten niet ongunstig beïnvloeden in de zin van
     ten in sectoren waarin vrouwen ondervertegenwoordigd zijn,                 artikel 85, lid 1, van het Verdrag.
     waarborgt dat gekwalificeerde vrouwen, die aan alle bij wet of
     anderszins gestelde voorwaarden voldoen, voor een sollicitatiege-     3) De toepassing van bovengenoemde uniforme bankcondities vormt
     sprek worden uitgenodigd,                                                  geen misbruik van een machtspositie in de zin van artikel 86
                                                                                EG-Verdrag (thans artikel 82 EG).
— inzake de samenstelling van vertegenwoordigende organen van
     werknemers en raden van bestuur en van toezicht, volgens              (1) PB C 181 van 14.6.1997.
     welke de ter uitvoering van die regeling vastgestelde wettelijke
     bepalingen rekening moeten houden met het doel dat die organen
     voor ten minste de helft uit vrouwelijke leden moeten bestaan.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 9 maart 2000
                          (Tweede kamer)
                                                                           in zaak C-291/98 P, Sarrió SA tegen Commissie van de
                        van 28 januari 2000                                                  Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-138/97 (verzoek van het Tribunale di Genova                      („Verzoek tot heropening van de schriftelijke behandeling en
om een prejudiciële beslissing): V. Farina tegen Credito                               opening van de mondelinge behandeling”)
                           Italiano SpA (1)
                                                                                (2000/C 149/19)
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                  — Kennelijk identieke vraag”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                          (2000/C 149/18)
                         (Procestaal: Italiaans)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-138/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunale di             In zaak C-291/98 P, Sarrió SA, gevestigd te Barcelona (Spanje)
Genova (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen V. Farina           vertegenwoordigd door A. Mazzoni, advocaat te Milaan,
 ---pagebreak--- C 149/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
M. Siragusa, advocaat te Rome, en F. M. Moretti, advocaat te               handel tussen lidstaten belemmert. De importeur van een
Venetië, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                  levensmiddel moet kunnen kiezen tussen het behoud van de
tore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place                 verkoopbenaming waaronder het product in de lidstaat van
Winston Churchill 2, betreffende hogere voorziening tegen het              herkomst wordt verkocht, of het gebruik van de verkoopbena-
arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer —                    ming waaronder soortgelijke producten in de importerende
uitgebreid) van 14 mei 1998, Sarrió/Commissie (T-334/94,                  lidstaat worden verkocht (1). Deze keuzevrijheid kan alleen
Jurispr. blz. II-1439), en strekkende tot vernietiging van dit             worden beperkt indien het product dat onder de ene of de
arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de                   andere benaming wordt aangeboden, vanuit het oogpunt van
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal, bijgestaan                  de samenstelling of de productie zozeer afwijkt van de in
door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             de Gemeenschap doorgaans onder die benaming gekende
als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, P. Jann,            producten, dat het niet kan worden geacht binnen dezelfde
H. Ragnemalm en M. Wathelet (rechter-rapporteur), rechters;                categorie te vallen (2).
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 9 maart
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  Chocolade uit zes lidstaten die tot 5 % andere plantaardige
volgt:                                                                     vetstoffen dan cacaoboter bevat, voldoet wat de met cacao
                                                                           verband houdende ingrediënten betreft, aan dezelfde eisen
1) De verzoeken van Sarrió SA dat het Hof besluit een terechtzitting      inzake samenstelling als chocolade die geen plantaardige
     te organiseren en, subsidiair, dat zij een memorie in repliek mag     vetstoffen bevat, en het enige verschil is de aanwezigheid van
     indienen, worden afgewezen.                                           maximum 5 % plantaardige vetstoffen; dit product wordt
                                                                           onder de benaming „chocolade” in praktisch alle lidstaten
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                      toegelaten, en wordt onder die benaming geproduceerd in
                                                                           6 lidstaten; het komt onder die benaming voor in richtlijn
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                73/241/EG. Mitsdien is de Commissie van mening, dat niet
                                                                           kan worden gesteld dat de aanwezigheid van deze plantaardige
                                                                           vetstoffen de aard van het product op een wezenlijk punt
                                                                           wijzigt, en wel in die mate dat de benaming „chocolade” tot
                                                                           verwarring leidt over essentiële kenmerken ervan. Wat de
                                                                           bescherming van de consumenten betreft, is de Commissie van
                                                                           mening, dat de vermelding op het etiket van een neutrale en
                                                                           objectieve mededeling die de consument erop wijst dat het
Beroep, op 14 januari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                           product andere plantaardige vetstoffen dan cacaoboter bevat,
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                           de beste manier is om het vrij verkeer van die producten in
                                                                           Spanje te verzekeren, en tevens de bescherming van de
                           (Zaak C-12/00)                                  consumenten in Spanje te garanderen.
                          (2000/C 149/20)
                                                                           (1) Punt 18 van mededeling 89/C 271/03, betreffende het vrije
                                                                               verkeer van levensmiddelen binnen de Gemeenschap (PB 1989,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     C 271, blz. 3).
op 14 januari 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                (2) De voorwaarden waaronder een lidstaat op regelmatige wijze kan
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       weigeren het gebruik van een voor de consument misleidende
woordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische                       benaming toe te laten, zijn opgenomen in de mededeling van de
                                                                               Commissie betreffende de verkoopbenaming van levensmiddelen
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                            (PB 1991, C 270, blz. 2).
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
     artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet is
     nagekomen, door te verbieden dat producten van cacao en               Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door Commissie van
     chocolade waaraan andere plantaardige vetstoffen dan                    de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
     cacaoboter zijn toegevoegd, en die in de lidstaten waar
     dergelijke toevoeging toegelaten is op regelmatige wijze
     zijn vervaardigd, in Spanje in de handel worden gebracht                                        (Zaak C-24/00)
     onder de benaming waaronder zij in de lidstaat van
     oorsprong worden verkocht,                                                                     (2000/C 149/21)
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 27 januari 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                         woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, en O.
                                                                           Couvert-Castéra, bij de juridische dienst gedetacheerd nationaal
Schending van artikel 28 EG: de verplichting om de verkoopbe-              ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
naming van een product te wijzigen kan alleen gerechtvaardigd              te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
zijn in uitzonderlijke gevallen, nu dit soort maatregelen de               Kirchberg.


               14.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 75/16

         Verzoek van 31 oktober 2012 van het Fürstliches Landgericht om een advies van het EVA-Hof in de zaak Beatrix Koch, Dipl. Kfm. Lothar Hummel en Stefan Müller tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG
   (Zaak E-11/12)
   2013/C 75/09
   Bij brief van 31 oktober 2012 van het Fürstliches Landgericht (Prinselijke rechtbank, Liechtenstein) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 8 november 2012, om een advies in de zaak Beatrix Koch, Dipl. Kfm. Lothar Hummel en Stefan Müller tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG, over de volgende vragen:

               1.

               Vallen onder de term fractieverzekeringen in de zin van bijlage III A a.11 en a.12 van Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering uitsluitend de rechten van deelneming („beleggingsfondsen”) in de zin van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) of is bijlage III A a.11 en a.12 bijvoorbeeld ook van toepassing wanneer betalingen uit hoofde van een levensverzekeringsovereenkomst zijn gekoppeld aan een aandelenindex of een andere referentiewaarde?

               2.

               Indien de eerste vraag door het Hof aldus wordt beantwoord dat volgens bijlage III A a.11 en a.12 van Richtlijn 2002/83/EG „fractieverzekeringen” niet beperkt zijn tot beleggingsmaatschappijen („beleggingsfondsen”) in de zin van Richtlijn 85/611/EEG:

                           2.1.

                           Moeten verzekeringsondernemingen krachtens Richtlijn 2002/83/EG verzekeringnemers advies verstrekken of moeten zij verzekeringnemers alleen de in bijlage III vermelde inlichtingen meedelen?

                           2.2.

                           Is voldaan aan de verplichting om de in bijlage III A a.11 van Richtlijn 2002/83/EG vermelde inlichtingen te verstrekken wanneer de verzekeringsonderneming het Wertpapierkennummer (WKN) meedeelt of houdt de term „opsomming van de gebruikte referentiewaarden (rekeneenheden)” in dat er nog andere inlichtingen moeten worden verstrekt om te voldoen aan de informatieverplichting? Er moet aan worden herinnerd dat de lidstaat van de verbintenis, conform artikel 36, lid 3, van Richtlijn 2002/83/EG, geen aanvullende gegevens verlangt van de verzekeringsondernemingen;

                           2.3.

                           Is voldaan aan de verplichting om de in bijlage III A a.12 van Richtlijn 2002/83/EG vermelde inlichtingen te verstrekken wanneer de verzekeringsonderneming het Wertpapierkennummer (WKN) meedeelt of moeten er meer gedetailleerde gegevens worden verstrekt? Er moet aan worden herinnerd dat de lidstaat van de verbintenis, conform artikel 36, lid 3, van Richtlijn 2002/83/EG, geen aanvullende gegevens verlangt van de verzekeringsondernemingen;

               3.

               Moeten verzekeringsondernemingen krachtens artikel 36, lid 1, van Richtlijn 2002/83/EG de in bijlage III A vermelde inlichtingen verstrekken of volstaat het dat deze inlichtingen aan de verzekeringnemer worden meegedeeld door een derde, bijvoorbeeld een assurantiemakelaar in de zin van Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verzekeringsbemiddeling?

               4.

               Is het krachtens Richtlijn 2002/83/EG vereist dat de lidstaten ter omzetting in nationaal recht van artikel 36 verzekeringnemers een civiel recht verlenen om van verzekeringsondernemingen te eisen dat zij de in bijlage III bedoelde inlichtingen meedelen of volstaat het voor de omzetting in nationaal recht dat een regelgevend orgaan in geval van een inbreuk op de in bijlage III neergelegde informatieverplichting een sanctie kan opleggen, zoals een boete, de intrekking van de vergunning of een andere soortgelijke maatregel?


title: Zaak C-531/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/19

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-531/06)
   (2007/C 42/34)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa, gemachtigde, G. Giacomini en E. Boglione, avvocati)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek

                           a)

                           door een wettelijke regeling te handhaven volgens welke alleen natuurlijke personen die een apothekersdiploma hebben behaald en vennootschappen waarvan de vennoten uitsluitend apothekers zijn, particuliere apotheken in eigendom mogen hebben; en

                           b)

                           door wettelijke bepalingen te handhaven waardoor het voor ondernemingen die zich bezighouden met de distributie van farmaceutische producten, onmogelijk is deelnemingen te verwerven in de beheersvennootschappen van gemeentelijke apotheken,

                     de krachtens de artikelen 43 en 56 EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het verbod voor natuurlijke personen die geen apotheker zijn of vennootschappen die niet uitsluitend uit apothekers bestaan, om deelnemingen te verwerven in particuliere apotheken, staat er niet alleen aan in de weg, maar maakt het absoluut onmogelijk dat die categorieën van personen twee door het Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden uitoefenen, namelijk het vrije verkeer van kapitaal en de vrijheid van vestiging.
   Het verbod van deelnemingen in beheersvennootschappen van gemeentelijke en particuliere apotheken voor ondernemingen die zich bezighouden met de distributie van farmaceutische producten, kan worden afgeleid uit een aantal nog steeds geldende voorschriften van het Italiaanse recht en kan gemakkelijk door de Italiaanse rechters worden toegepast. Dat verbod staat in de weg aan zowel het vrije verkeer van kapitaal als de uitoefening van het recht van vestiging.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 januari 2004 in zaak T-328/01: Tony Robinson tegen Europees Parlement (Tĳdelĳk functionaris — Bevordering naar rang A 3 — Personeel van fractie van Partĳ van Europese Socialisten)

text:
C 85/24                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              3.4.2004
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            woordigd door E. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen heb-
                                                                      bende te Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtig-
                       van 14 januari 2004                            den: L. Knudsen en D. Moore), betreffende, enerzijds, een
                                                                      verzoek tot nietigverklaring van het op de vergadering van 6
in zaak T-109/01: Fleuren Compost BV tegen de Commis-                 en 7 maart 2001 van het bureau van de fractie van de
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                      Partij van de Europese Socialisten in het Europees Parlement
                                                                      genomen besluit om twee functionarissen naar de rang A 3 te
(Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Door Konink-             bevorderen en, anderzijds, een verzoek tot vergoeding van de
rijk der Nederlanden aan mestverwerkende bedrijven verleen-           schade die verzoeker wegens deze bevordering heeft geleden,
de steun — Door Commissie voor bepaalde tijd goedgekeurde             heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
regeling — Voor dan wel na toegestane periode verleende               V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters;
                               steun)                                 griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 21 januari
                                                                      2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt:
                          (2004/C 85/45)
                                                                      1)     Verklaart nietig het besluit van het op de vergadering van 6 en
                      (Procestaal: Nederlands)                               7 maart 2001 van het bureau van de fractie van de Partij van
                                                                             de Europese Socialisten in het Europees Parlement genomen
                                                                             besluit om F. en M. per 1 maart 2001 naar de rang A 3 te
                                                                             bevorderen.
In zaak T-109/01, Fleuren Compost BV, gevestigd te Middel-
harnis (Nederland), vertegenwoordigd door Mr J. Stuyck,
                                                                      2)     Verwijst het Parlement in de kosten.
advocaat, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: V. Di Bucci en H. van Vliet), betreffende
een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2001/521/
EG van de Commissie van 13 december 2000 betreffende de
                                                                      (1) PB C 56 van 2 maart 2002.
steunregeling die het Koninkrijk der Nederlanden ten uitvoer
heeft gelegd ten gunste van zes mestverwerkende bedrijven
(PB 2001, L 189, blz. 13), heeft het Gerecht (Tweede kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: N.J. Forwood, kamerpre-
sident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A.W.H. Meij en M. Vilaras,
rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 14 januari
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 21 januari 2004
(1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                      in zaak T-97/02: Prodromos Mavridis tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen) (1)
                                                                      (Ambtenaren — Bevordering — Niet-plaatsing op lijst van
                                                                      tot rang A 5 bevorderde ambtenaren — Beschikbaarheid van
                                                                                beoordelingsrapporten)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                        (2004/C 85/47)
                       van 21 januari 2004                                                       (Procestaal: Frans)
in zaak T-328/01: Tony Robinson tegen Europees Parle-
                              ment (1)
                                                                      In zaak T-97/02, Prodromos Mavridis, ambtenaar van de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
(Tijdelijk functionaris — Bevordering naar rang A 3 —
                                                                      Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat,
  Personeel van fractie van Partij van Europese Socialisten)
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall,
                          (2004/C 85/46)                              V. Joris en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot
                                                                      nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 6 april
                         (Procestaal: Frans)                          2001 om verzoeker bij de bevorderingsronde 2001 niet op de
                                                                      lijst van de tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren te plaatsen,
                                                                      heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend rechter); griffier:
In zaak T-328/01, Tony Robinson, tijdelijk functionaris van           J. Plingers, administrateur, op 21 januari 2004 een arrest
het Europees Parlement, wonende te Brussel (België), vertegen-        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-120/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Doorhaling van zaak C-120/03 (1)

   (2004/C 94/100)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003


title: Zaak C-521/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Korkein oikeus (Finland) op 18 november 2014 — SOVAG — Schwarzmeer und Ostsee Versicherungs-Aktiengesellschaft/If Vahinkovakuutusyhtiö Oy

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Korkein oikeus (Finland) op 18 november 2014 — SOVAG — Schwarzmeer und Ostsee Versicherungs-Aktiengesellschaft/If Vahinkovakuutusyhtiö Oy
   (Zaak C-521/14)
   (2015/C 034/13)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SOVAG — Schwarzmeer und Ostsee Versicherungs-Aktiengesellschaft

      Verwerende partij: If Vahinkovakuutusyhtiö Oy

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 6, nr. 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus te worden uitgelegd dat het van toepassing is op een vordering tot vrijwaring of op een vordering waarmee een andere, daarmee gelijk te stellen aanspraak die nauw samenhangt met de oorspronkelijke vordering, geldend wordt gemaakt, die door een derde krachtens het nationale recht op rechtsgeldige wijze tegen één van de partijen wordt ingesteld, zodat zij in dezelfde gerechtelijke procedure kunnen worden behandeld?

      (1)  PB L 12, blz. 1


title: Zaak C-11/09: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/31

         Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-11/09) (1)

   2009/C 220/65

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-65/01: Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
21.4.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 118/13
4.    Indien de vragen 1a en/of 2a en/of 3 bevestigend worden                 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en
      beantwoord, is een orgaan naar behoren door een lidstaat                gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeids-
      erkend op grond van artikel 1, lid 4, van de Tweede                     middelen op de arbeidsplaats [tweede bijzondere richtlijn
      richtlijn motorrijtuigenverzekering, wanneer een be-                    in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
      staand orgaan de taak om slachtoffers te vergoeden enkel                89/391/EEG (2)];
      heeft krachtens een overeenkomst met de bevoegde
      instantie van de lidstaat, die in deze opzichten niet in          —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
      overeenstemming is met de Tweede richtlijn motorrijtui-
      genverzekering, en:                                               Middelen en voornaamste argumenten
      a)    die overeenkomst jegens de bevoegde instantie van           De Commissie stelt vast, dat geen van de door de Italiaanse
            de lidstaat een verplichting in het leven roept             autoriteiten aangehaalde bepalingen overeenkomt met een
            om slachtoffers te vergoeden, welke rechtstreeks            aantal punten van bijlage I bij richtlijn 89/655/EEG, te weten
            afdwingbaar is door de bevoegde instantie, doch die         punt 2.1, de tweede volzin van punt 2.2, de tweede paragraaf
            slachtoffers geen rechtstreeks afdwingbaar recht            van 2.3 en de tweede paragraaf van punt 2.8.
            verleent om een vordering tegen dat orgaan in
            te stellen; het slachtoffer kan evenwel de rechter          De Commissie concludeert derhalve, dat de Italiaanse Repu-
            verzoeken om de bevoegde instantie tot nakoming             bliek de betrokken bepalingen van richtlijn 89/655 niet heeft
            van die overeenkomst te veroordelen, indien deze            omgezet, en aldus heeft gehandeld in strijd met de op haar
            instantie daarin te kort schiet;                            rustende verplichtingen ten aanzien van de communautaire
                                                                        wetgeving.
      b)    dat orgaan deze verplichting nakomt door
            schadeclaims van slachtoffers overeenkomstig die
                                                                        (1) PB L 393, van 30.12.1989, blz. 13.
            overeenkomst te aanvaarden en uit te betalen; en            (2) PB L 183, van 29.06.1989, blz. 1.
      c)    de lidstaat te goeder trouw ervan is uitgegaan, dat
            die overeenkomst de slachtoffers een even goede
            bescherming bood als door de Tweede richtlijn
            motorrijtuigenverzekering wordt vereist?
                                                                        Verzoek van Land Salzburg — Unabhängiger Verwal-
5.    Indien de vragen 1 a, 2 a of 3 bevestigend en/of vraag 4
                                                                        tungssenat van 7 februari 2001 om een prejudiciële
      ontkennend worden beantwoord, is de niet-nakoming
                                                                          beslissing in de beroepszaken van Dr. Manfred Hückel
      van de Tweede richtlijn motorrijtuigenverzekering op dat
      punt een voldoende ernstige schending door de lidstaat                            (Zaak C-66/01 tot en met 74/01)
      om, indien wordt vastgesteld dat er schade is veroorzaakt,
      op grond van het gemeenschapsrecht tot diens aansprake-                                    (2001/C 118/21)
      lijkheid voor die schade te kunnen leiden?
                                                                        Land Salzburg — Unabhängiger Verwaltungssenat heeft bij
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                      beschikking van 7 februari 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 14 februari 2001, in de beroepszaken
                                                                        van Dr. Manfred Hückel, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door Commissie                    1.    Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                         van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
                                bliek                                         onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                              inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
                          (Zaak C-65/01)
                                                                              bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
                         (2001/C 118/20)                                      voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
                                                                              2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
op 14 februari 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-                   de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
vertegenwoordigd door A. Aresu als gemachtigde.                               voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
                                                                              blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
                                                                              behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de               lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
      nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast                bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
      te stellen voor de omzetting van bindende minimumvoor-                  geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
      schriften, en door aldus niet de bescherming van de                     komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
      werknemers te verzekeren, niet heeft voldaan aan de                     mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
      verplichtingen voortvloeiend uit artikel 4, lid 1, en de                zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
      punten 2.1, 2.2, 2.3 en 2.8 van bijlage I bij richtlijn                 het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
      89/655/EEG (1) van de Raad van 30 november 1989                         levensmiddelen


title: Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door G. Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-208/97)

text:
10. 1. 98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 7/19
Beroep, op 11 juli 1997 ingesteld door O. Brunet e.a.               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-206/97)                             Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                                                                         stilzwijgende afwijzing van zijn verzoek om de toepas-
                          (98/C 7/56)
                                                                         sing te overwegen van artikel 31, lid 2, van het Sta-
                                                                         tuut,
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    Ð voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        Commissie van 11 april 1997 houdende uitdrukkelijke
Gemeenschappen is op 11 juli 1997 beroep ingesteld tegen                 afwijzing van zijn klacht,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door O.
Brunet, wonende te Brussel, L. Brusa, wonende te Brazza-
                                                                    Ð verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
ville (Congo), P. Cavendish, wonende te Brussel, H.
Chraye, wonende te Brussel, S. da Costa Santo, wonende
te Brussel, T. Diomede Basili, wonende te Brussel, C. Laso          Middelen en voornaamste argumenten
Sanz, wonende te Brussel, G. Lhost, wonende te Alsem-
berg (BelgieÈ), C. Martinez Mongay, wonende te Brussel, V.          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Monteiro Da Silva, wonende te Sint-Stevens-Woluwe (Bel-             met die in zaak T-16/97 (1).
gieÈ), N. Panagiotis, wonende te Brussel, C. Piccinni-Leo-
pardi, wonende te Brussel, J. Manuel Pinheiro De Jesus              (1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
Ferreira, wonende te Brussel, A. Salsi, wonende te Brussel
en G. Willmott, wonende te Genval (BelgieÈ), vertegen-
woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, ten kantore van E.
Korn, rue de Nassau 21.
                                                                    Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door N. Mattei tegen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-209/97)
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
     afwijzing van hun verzoek om herindeling,                                                (98/C 7/58)
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot                                     (Procestaal: Frans)
     afwijzing van hun administratieve klacht,
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door N.
                                                                    Mattei, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                  N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                    bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 Cessange 30.
met die in zaak T-16/97 (1).
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
                                                                    Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                         24 oktober 1996 tot uitdrukkelijke afwijzing van zijn
                                                                         verzoek om de toepassing te overwegen van artikel 31,
                                                                         lid 2, van het Statuut,
Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door G. Tachelet tegen            Ð voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Commissie van 29 april 1997 houdende uitdrukkelijke
                        (Zaak T-208/97)                                  afwijzing van zijn klacht,
                          (98/C 7/57)
                                                                    Ð verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.                    met die in zaak T-16/97 (1).
Tachelet, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-             (1) PB C 74 van 8. 3. 1997, blz. 27.
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de
Cessange 30.


title: Zaak T-144/13: Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/24

         Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology/Commissie
   (Zaak T-144/13)
   2013/C 123/41
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology Co. Ltd (Hangzhou, China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het bij brief van 3 januari 2013 met nr. H4/JN/Ref.t13.000011 meegedeelde besluit van de Europese Commissie, waarbij verzoekster ervan in kennis werd gesteld dat de Commissie niet zal overgaan tot onderzoek van het door haar krachtens artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 1225/2009 van de Raad gedane verzoek om als marktgerichte onderneming te worden erkend in het kader van de op 6 september 2012 (AD 590) ingeleide antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te verklaren dat verordening (EU) nr. 1168/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 344, blz. 1), op verzoekster niet toepasselijk is in het kader van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               dientengevolge de Commissie en eventuele interveniënten te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, hetzelfde als in zaak T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie.


title: Beroep, op 29 januari 1997 ingesteld door C. Richter tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-19/97)

text:
Nr. C 94/22             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 3 . 97
van de bevoegdheid om tarieven vast te stellen voor de                  — verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe
trajecten over land binnen de Europese Gemeenschap                          ding overeenkomend met de bezoldiging die verzoeker
van multimodaal ( door-to-door) vervoer („ European                         zou hebben ontvangen indien hij , overeenkomstig
Intermodal Authority ").                                                    artikel 40, lid 4, sub d ), van het Statuut was herplaatst
                                                                            bij de eerste vacature , vermeerderd met moratoire inte
                                                                            ressen van 8 % per jaar, te rekenen vanaf de datum
Verzoeksters stellen, dat met de bestreden beschikking niet                 van opeisbaarheid tot de datum van betaling;
wordt beoogd de boete-immuniteit met betrekking tot de
European Intermodal Authority op enig ander punt in te
trekken . Huns inziens is de bestreden beschikking onwettig             — verweerster in de kosten te verwijzen .
om de navolgende redenen, waarbij elk van deze redenen
op zich reeds volstaat om de beschikking nietig te verkla
ren :
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— in casu is niet voldaan aan de door het Hof van Justi
                                                                        Na een verlof om redenen van persoonlijke aard, dat was
      tie vastgestelde voorwaarden voor de intrekking van
                                                                        ingegaan op 16 februari 1991 , verzocht verzoeker, ambte
      de boete-immuniteit;
                                                                        naar in de rang LA 7 te Luxemburg, per fax van 15 decem
                                                                        ber 1993 om herplaatsing. Op 16 februari 1995 werd hij
— de bestreden beschikking is onverenigbaar met de be                  herplaatst in de eenheid G 2 van de vertaaldienst te Lux
      schikking van de president van het Gerecht van eerste             emburg.
      aanleg in zaak T-395/94 R ( jurispr. 1995 , blz. 11-595 ),
      welke bij de beschikking van de president van het Hof
      van Justitie in zaak C-149/95 P(R ) is bevestigd;                 Volgens verzoeker heeft de Commissie artikel 40 , lid 4,
                                                                        sub d ), van het Statuut geschonden door na te laten, ver
                                                                        zoekers geschiktheid op het moment van zijn verzoek om
— de Commissie heeft verzoeksters' recht van verweer ge                herplaatsing te toetsen aan de vereisten van twee vacatures
      schonden in de procedure voorafgaande aan de vast                bij de Duitse afdeling van de vertaaldienst te Brussel, en
      stelling van de bestreden beschikking.                            nadien evenmin aan de vereisten van drie andere vacatures
                                                                        bij de eenheden A 2, D 2 en E 2 , bekendgemaakt op 20 ja
                                                                        nuari , 20 juni en 22 november 1994 .
                                                                        Hij vordert voorts een vergoeding overeenkomstig de
                                                                        artikelen 179 en 215 van het EG-Verdrag, daar hij sinds
Beroep, op 29 januari 1997 ingesteld door C. Richter                    15 december 1993 ( datum van zijn verzoek om herplaat
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    sing ) geen bezoldiging heeft ontvangen. De Commissie
                           ( Zaak T-19/97)                              dient verzoeker schadeloos te stellen door betaling van de
                                                                        bezoldigingen die hij zou hebben ontvangen sinds de da
                              ( 97/C 94/46 )                            tum van zijn verzoek om herplaatsing of, uiterlijk, sinds
                                                                        de datum van kennisgeving van de twee vacatures tot de
                         (Procestaai: Frans)                            datum van zijn herplaatsing, op 16 februari 1995 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 29 januari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door C.
Richter, woonachtig te Luxemburg, vertegenwoordigd
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te               Beroep, op 30 januari 1997 ingesteld door Sofivo e.a.
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Fiduciaire Myson Sari , Rue de Cessange 30 .
                                                                                ( Zaak T-20/97)
                                                                                ( 97/C 94/47 )
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot af                                    (Procestaai: Frans)
      wijzing van het verzoek om vergoeding van de schade
       die verzoeker heeft geleden doordat hij niet is her
       plaatst in het eerste met zijn rang en geschiktheid over        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
       eenkomend ambt;                                                  meenschappen is op 21 januari 1997 beroep ingesteld
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                        Sofivo, gevestigd te Condé-sur-Vire ( Frankrijk ), Sofivo
— verweerster te gelasten, verzoekers loopbaan te recon                Production, gevestigd te Brece, Sovinor, gevestigd te
       strueren vanaf 15 december 1993 of, uiterlijk, vanaf             Condé-sur-Vire, Denkavit France, gevestigd te Montreuil
       de dag van kennisgeving van de eerste met zijn rang en           Bellay, Sobeval Viande, gevestigd te Périgueux, Serval, ge
       geschiktheid overeenkomende vactaure;                            vestigd te Sainte-Eanne, Besnier Industrie, gevestigd te