title: Gevoegde zaken T-196/11 en T-542/12: Arrest van het Gerecht van 23 september 2014 — Mikhalchanka/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie — Plaatsing en handhaving van de naam van verzoeker op de lijst van betrokken personen — Journalist — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout” )

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/8

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2014 — Mikhalchanka/Raad
   (Gevoegde zaken T-196/11 en T-542/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie - Plaatsing en handhaving van de naam van verzoeker op de lijst van betrokken personen - Journalist - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”))
   2014/C 388/08
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aliaksei Mikhalchanka (Minsk, Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: in zaak T-196/11, F. Naert en M.-M. Joséphidès en, in zaak T-542/12, F. Naert en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, enerzijds, besluit 2011/69/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 28, blz. 40), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 84/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 28, blz. 17), van uitvoeringsbesluit 2011/174/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 76, blz. 72), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 271/2011 van de Raad van 21 maart 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 76, blz. 13), en, anderzijds, van besluit 2012/642/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 285, blz. 1), van verordening (EU) nr. 1014/2012 van de Raad van 6 november 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 307, blz. 1), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 307, blz. 7), voor zover al deze handelingen betrekking hebben op verzoeker

      Dictum

               1)

               Worden nietig verklaard voor zover betrekking hebbend op A. Mikhalchanka:

                           —

                           besluit 2011/69/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus;

                           —

                           uitvoeringsbesluit 2011/174/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 271/2011 van de Raad van 21 maart 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus;

                           —

                           besluit 2012/642/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus.

               2)

               Het verzoek van de Raad om de gevolgen van de bestreden handelingen in stand te laten hoeft niet te worden toegewezen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten en die van A. Mikhalchanka dragen.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-253/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 24 mei 2012 — JS/Česká správa sociálního zabezpečení

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 24 mei 2012 — JS/Česká správa sociálního zabezpečení
   (Zaak C-253/12)
   2012/C 273/02
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: JS

      Verwerende partij: Česká správa sociálního zabezpečení

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1) [verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (2)] van de personele werkingsfeer ervan uit een onderdaan van de Tsjechische Republiek op wie, in omstandigheden als in de onderhavige zaak, vóór 1 januari 1993 de wetgeving betreffende de pensioenverzekering van een voormalige staat (de Tsjechische en Slowaakse Federale Republiek: hierna: „TSFR”) van toepassing was, en ten aanzien van wie die tijdvakken, overeenkomstig artikel 20 van de op 29 oktober 1992 tussen de Tsjechische [Republiek] en de Slowaakse Republiek gesloten Overeenkomst betreffende de sociale zekerheid, vermeld in bijlage III bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad [bijlage II bij verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad], worden beschouwd als tijdvakken van verzekering die in de Slowaakse Republiek zijn vervuld, en volgens de door het grondwettelijk hof van de Tsjechische Republiek vastgelegde nationale regelingen tegelijkertijd worden beschouwd als tijdvakken van verzekering die in de Tsjechische Republiek zijn vervuld?
               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Staat artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en met artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad [of artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad], eraan in de weg dat de autoriteiten van de Tsjechische Republiek, in omstandigheden als de in onderhavige zaak, uitsluitend aan onderdanen van de Tsjechische Republiek een voorkeursbehandeling toekennen [in de vorm van een aanvulling op de ouderdomsuitkering toegekend krachtens artikel 20 van de op 29 oktober 1992 tussen de Tsjechische [Republiek] en de Slowaakse Republiek gesloten Overeenkomst betreffende de sociale zekerheid en krachtens verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (verordening nr. 883/2004), indien het bedrag van die uitkering lager is dan de uitkering die zou zijn toegekend wanneer het ouderdomspensioen overeenkomstig de wetgeving van de Tsjechische Republiek zou zijn berekend], indien die voorkeursbehandeling voortvloeit uit het grondrecht op zekerheid bij ouderdom zoals dat specifiek met betrekking tot de in de voormalige TSFR verworven pensioentijdvakken door het grondwettelijk hof van de Tsjechische Republiek is uitgelegd en als onderdeel van de nationale identiteit wordt beschouwd, en indien een dergelijke voorkeursbehandeling op zich geen afbreuk doet aan het recht van vrij verkeer van werknemers als grondrecht van de Unie, wanneer de toekenning van een dergelijke behandeling aan alle andere onderdanen van lidstaten van de Europese Unie die eveneens soortgelijke pensioentijdvakken in de voormalige TSFR hebben verworven, de financiële stabiliteit van het pensioenverzekeringsstelsel van de Tsjechische Republiek ernstig zou bedreigen?
               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:

               3)

               Staat het Unierecht eraan in de weg dat de nationale rechter, die wat het bestuursrecht betreft de hoogste rechter is en tegen wiens beslissing geen beroep kan worden ingesteld, krachtens het nationale recht gebonden is aan de juridische beoordeling van het grondwettelijk hof van de Tsjechische Republiek indien die beoordeling niet in overeenstemming lijkt met het Unierecht zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie?

      (1)  PB L 149, blz. 2.

      (2)  PB L 166, blz. 1.


title: Zaak T-199/12: Beroep ingesteld op 8 mei 2012 — Euro-Link Consultants en European Profiles/Commissie

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/10

         Beroep ingesteld op 8 mei 2012 — Euro-Link Consultants en European Profiles/Commissie
   (Zaak T-199/12)
   2012/C 209/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Euro-Link Consultants Ltd (Boekarest, Roemenië) en European Profiles SA (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de in het onderhavige beroep bestreden beslissing van de Delegatie van de Europese Unie in Oekraïne van 28 februari 2012 in het kader van de aanbestedingsprocedure EuropeAid/131567/C/SER/UA „Project voor diversificatie en ondersteuning van toerisme op de Krim” en de in dit verband uitgevaardigde vervolgbeslissingen van diezelfde instantie en van de directeur van het DG Ontwikkeling van de Europese Commissie;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het wezenlijke vormvoorschrift van de motivering, waarbij wordt benadrukt dat

                           —

                           de rechtspraak en de wet de verwerende partij verplichten de voordelen van de gekozen offerte duidelijk in detail te bespreken in plaats van het door de verzoekende partijen overgelegde bewijs gewoon te betwisten; een zorgvuldige overheid dient de beweringen correct te onderzoeken en behandelen, des te meer wanneer verschillende verzwarende omstandigheden dit vereiste versterken.

               2)

               Tweede middel: schending van het wezenlijke vormvoorschrift van de naleving van de toepasselijke procedure, waarbij wordt benadrukt dat

                           —

                           de door het comité gevolgde evaluatieprocedure onregelmatigheden vertoonde waarvan de verwerende partij op de hoogte was en die zij vóór de bekendmaking van de resultaten niet in aanmerking heeft genomen. Bijgevolg zijn de vervolgbeslissingen onregelmatig, voor zover zij zijn gebaseerd op het resultaat van deze onregelmatigheden.

               3)

               Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel en misbruik van bevoegdheid, waarbij wordt benadrukt dat

                           —

                           de onwettige procedure met schending van het discriminatieverbod enkel in het geval van de verzoekende partijen werd toegepast. Ook lijkt het dat de enige bedoeling van de onwettige procedure erin bestond de verzoekende partijen weg te werken van de eerste plaats op de evaluatielijst.


title: Zaak C-41/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2012 door Monster Cable Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 23 november 2011 in zaak T-216/10, Monster Cable Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Live Nation (Music) UK Limited

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/24

         Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2012 door Monster Cable Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 23 november 2011 in zaak T-216/10, Monster Cable Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Live Nation (Music) UK Limited
   (Zaak C-41/12 P)
   2012/C 73/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Monster Cable Products, Inc. (vertegenwoordigers: O. Günzel, A. Wenninger-Lenz, Rechtsanwälten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Live Nation (Music) UK Limited

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van de Europese Unie van 23 november 2011 in zaak T-216/10 vernietigen;

               —

               geïntimeerde verwijzen in rekwirantes kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het Gerecht, door het beroep te verwerpen op de in het arrest van 23 november 2011 uiteengezette gronden, heeft verzuimd rekening te houden met de gehele feitelijke achtergrond van en alle omstandigheden rond de procedure, zodat het bestreden arrest op een onvolledige feitelijke grondslag berust. In het arrest ontbreekt bijgevolg de verplichte globale beoordeling van alle factoren die bij het onderzoek van het gevaar van verwarring in aanmerking moeten worden genomen. Het arrest vertoont derhalve gebreken en schendt artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (1).
   Indien het Gerecht een juiste globale beoordeling zou hebben gemaakt, dan zou het volgens verzoekster tot de conclusie zijn gekomen dat de beslissing van eerste kamer van beroep van 24 februari 2010 in strijd is met artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (2). Samengevat stelt verzoekster dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 is geschonden om de volgende redenen:

               Verzuim om rekening te houden met de „gemiddelde gespecialiseerde gebruiker in het Verenigd Koninkrijk” als het relevante publiek waarop de analyse van het gevaar van verwarring zich moet richten;

               Onjuiste toepassing van vaste rechtsbeginselen voor de beoordeling van de soortgelijkheid van waren;

               Schending van de beginselen krachtens welke alle relevante factoren van het concrete geval in aanmerking moeten worden genomen bij de beoordeling van het gevaar van verwarring, waaronder het onderscheidend vermogen van het oudere merk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-169/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 30 maart 2007 — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH/Wiener Landesregierung und Oberösterreichische Landesregierung

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 30 maart 2007 — Hartlauer Handelsgesellschaft mbH/Wiener Landesregierung und Oberösterreichische Landesregierung
   (Zaak C-169/07)
   (2007/C 155/15)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hartlauer Handelsgesellschaft mbH

      Verwerende partij: Wiener Landesregierung und Oberösterreichische Landesregierung
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 43 EG (juncto artikel 48 EG) in de weg aan de toepassing van een nationale regeling, volgens welke voor de oprichting van een particulier ziekenhuis in de vorm van een zelfstandige polikliniek voor tandheelkunde (hierna: „tandheelkundige polikliniek”) een vergunning is vereist en deze vergunning moet worden geweigerd wanneer gelet op de opgegeven doelstelling van de instelling en het voorziene aanbod van prestaties, tegen de achtergrond van het reeds bestaande zorgaanbod van gevestigde fondsartsen, eigen fondsinstellingen en instellingen die bij een fonds zijn aangesloten, evenals van gevestigde tandheelkundigen die bij een fonds zijn aangesloten, geen behoefte aan de voorgenomen tandheelkundige polikliniek bestaat?

               2)

               Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag verschil wanneer in het onderzoek van de behoefte ook het bestaande zorgaanbod van de poliklinieken van openbare, particuliere het algemeen nut beogende en overige ziekenhuizen die een overeenkomst met een fonds hebben, dient te worden betrokken?


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-349/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/77/EG — Markten voor elektronische-communicatienetwerken en –diensten — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-349/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/77/EG - Markten voor elektronische-communicatienetwerken en –diensten - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 193/12)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-349/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 13 augustus 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Gippini Fournier en K. Mojzesowicz) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, S. von Bahr en J. Malenovský (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet alle inlichtingen te verstrekken die zij nodig heeft om te kunnen bevestigen dat is voldaan aan de bepalingen van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-407/15: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Monster Energy/EUIPO — Hot-Can Intellectual Property (HotoGo self-heating can technology) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk HotoGo self-heating can technology — Oudere Uniebeeldmerken die krabben door een klauw weergeven — Relatieve weigeringsgronden — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Geen samenhang tussen de tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/24

      Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Monster Energy/EUIPO — Hot-Can Intellectual Property (HotoGo self-heating can technology)
      (Zaak T-407/15) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk HotoGo self-heating can technology - Oudere Uniebeeldmerken die krabben door een klauw weergeven - Relatieve weigeringsgronden - Geen overeenstemmende tekens - Geen verwarringsgevaar - Geen samenhang tussen de tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 454/43)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Californië, Verenigde-Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en P. Ivanov, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Hot-Can Intellectual Property Sdn Bhd (Cheras, Maleisië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 mei 2015 (zaak R 1028/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Monster Energy Company en Hot-Can Intellectual Property

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Monster Energy Company wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 januari 2005 in zaak C-61/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/76/EG — Verbranding van afval — Niet-omzetting)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 13 januari 2005
   in zaak C-61/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/76/EG - Verbranding van afval - Niet-omzetting)
   (2005/C 57/23)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-61/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Konstantinidis) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Doorhaling van zaak E-4/94

text:
Avis juridique important

|

E1995J0427(02)

Doorhaling van zaak E-4/94

Publicatieblad Nr. C 106 van 27/04/1995 blz. 0006 - 0006

Doorhaling van zaak E-4/94 (1) (95/C 106/06)Bij beschikking van 27 februari 1995 heeft de fungerend president van het EVA-Hof de doorhaling gelast van zaak E-4/94 (adviesaanvrage van Marknadsdomstolen: Konsumentenombudsmannen tegen De Agostini (Svenska) Förlag AB).(1) PB nr. C 347 van 8. 12. 1994.


title: Zaak T-50/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Portugese Republiek/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/44

         Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Portugese Republiek/Commissie
   (Zaak T-50/07)
   (2007/C 95/91)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en P. Barros da Costa, gemachtigden, en M. Figueiredo, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (1), voor zover daarbij voor Portugal een financiële correctie van 5 % voor de steun aan akkerbouwgewassen, meer bepaald voor de extra betaling voor durumtarwe ten bedrage van 3 945 827,00 EUR, wordt toegepast in het kader van de regeling die is ingevoerd bij verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (2);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de beschikking voor zover daarbij de uitgaven ten bedrage van 3 231 650,20 EUR die de Portugese Republiek vóór 16 december 2003 heeft gedaan, aan communautaire financiering worden onttrokken;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 7, lid 4, vierde alinea, sub a, van verordening nr. 1258/1999 (3): met dit middel stelt verzoekster niet-nakoming van de motiveringsplicht en niet-naleving van wezenlijke vormvoorschriften;

               —

               met betrekking tot de verificaties ter plaatse voor de verkoopseizoenen 2002 en 2003, die verzoekster volgens de beschikking laattijdig heeft verricht, stelt deze laatste schending van het subsidiariteitsbeginsel, van het beginsel van gelijkheid van de lidstaten en van het evenredigheidsbeginsel alsmede onjuiste beoordeling van de feiten;

               —

               verzoekster voert verder aan dat het EOGFL geen financiële schade heeft geleden;

               —

               daarenboven betwist verzoekster het standpunt van de Commissie dat zij in 2002 voor durumtarwe onvoldoende verificaties ter plaatse heeft verricht.

      (1)  PB L 355, blz. 96.

      (2)  PB L 160, blz. 1.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).


title: Zaak T-11/09: Arrest van het Gerecht van 23 februari 2010 — Özdemir/BHIM — Aktieselskabet af 21. november 2001 (James Jones) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk James Jones — Ouder gemeenschapswoordmerk JACK & JONES — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/39

         Arrest van het Gerecht van 23 februari 2010 — Özdemir/BHIM — Aktieselskabet af 21. november 2001 (James Jones)
   (Zaak T-11/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk James Jones - Ouder gemeenschapswoordmerk JACK & JONES - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 100/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rahmi Özdemir (Dreieich, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Hoes, M. Heinrich, C. Schröder, K. von Werder en J. Wittenberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Aktieselskabet af 21. november 2001 (Brande, Denemarken) (vertegenwoordiger: C. Barrett Christiansen, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 november 2008 (zaak R 858/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Aktieselskabet af 21. november 2001 en Rahmi Özdemir

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rahmi Özdemir wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-499/14: Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — Ertico — Its Europe/Commissie („Aanbeveling 2003/361/EG — Criteria voor de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in het beleid van de Unie — Besluit van het validatiepanel van de Commissie — Intrekking van het besluit — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/18

         Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — Ertico — Its Europe/Commissie
   (Zaak T-499/14) (1)

   ((„Aanbeveling 2003/361/EG - Criteria voor de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in het beleid van de Unie - Besluit van het validatiepanel van de Commissie - Intrekking van het besluit - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 221/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — Its Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Wellinger en K. T’Syen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Clausen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het validatiepanel van de Europese Commissie van 15 april 2014 dat verzoekster niet behoort tot de categorie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124, blz. 36)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation - Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico - Its Europe).

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Zaak C-180/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Wien op  7 april 2006  — Renate ILSINGER tegen Martin Dreschers (Insolvenzverwalter im Konkurs der Schlank & Schick GmbH)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Wien op 7 april 2006 — Renate ILSINGER tegen Martin Dreschers (Insolvenzverwalter im Konkurs der Schlank & Schick GmbH)
   (Zaak C-180/06)
   (2006/C 165/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Renate ILSINGER

      Verweerder: Martin Dreschers (Insolvenzverwalter im Konkurs der Schlank & Schick GmbH)
   Prejudiciële vragen

               1)

               „Is het in § 5j van het Oostenrijkse Konsumentenschutzgesetz (KschG), BGBl 1979/140, in de versie van artikel I Z 2 van het Oostenrijkse Fernabsatz-Gesetz (wet op de postorderverkoop), BGBl I 1999/185, aan consumenten verleende recht om van ondernemers de schijnbaar gewonnen prijs in rechte te vorderen wanneer deze ondernemers aan bepaalde consumenten prijstoezeggingen of andere vergelijkbare mededelingen zenden (hebben gezonden), en zij door de vormgeving van deze mededelingen de indruk wekken of hebben gewekt dat de consument een bepaalde prijs heeft gewonnen, zonder dat aan het opvragen van de prijs de voorwaarde verbonden is dat een bestelling of althans een proefbestelling wordt geplaatst en er inderdaad geen bestelling wordt geplaatst, doch de prijs wordt opgevraagd door degene die de mededeling heeft ontvangen, wat verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (executieverordening) (1) betreft:
               een vordering uit overeenkomst of daarmee gelijkgestelde vordering in de zin van artikel 15, lid 1, sub c, executieverordening?

         Zo neen:

               2)

               Is er sprake van een vordering in de zin van artikel 15, lid 1, sub c, executieverordening wanneer voor het recht op uitbetaling van de prijs weliswaar niet de voorwaarde is gesteld dat een bestelling wordt geplaatst, maar de ontvanger van de mededeling wel een bestelling heeft geplaatst?”

      (1)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.


title: Zaak T-193/17: Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — CeramTec/EUIPO — C5 Medical Werks (Vorm van een heupkop)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/37

         Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — CeramTec/EUIPO — C5 Medical Werks (Vorm van een heupkop)
   (Zaak T-193/17)
   (2017/C 161/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CeramTec (Plochingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Renck en E. Nicolás Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: C5 Medical Werks (Grand Junction, Colorado, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk in roze (Vorm van een heupkop) — Uniemerk nr. 10 214 179

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2017 in zaak R 929/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder, of, indien C5 Medical Werks interveniëert, van interveniënte, in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 59 en 83 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-457/15: Arrest van het Gerecht van 15 juni 2017 — Fakro/EUIPO — Saint Gobain Cristalería (climaVera) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk climaVera — Ouder Uniewoordmerk CLIMAVER DECO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/24

         Arrest van het Gerecht van 15 juni 2017 — Fakro/EUIPO — Saint Gobain Cristalería (climaVera)
   (Zaak T-457/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk climaVera - Ouder Uniewoordmerk CLIMAVER DECO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 249/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fakro sp. z o.o. (Nowy Sącz, Polen) (vertegenwoordiger: J. Radłowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Saint Gobain Cristalería, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Bayo de Gispert, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2015 (zaak R 2095/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Saint Gobain Cristalería en Fakro

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fakro sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak T-16/09 P: Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Redelijke termijn voor indiening van vordering tot schadevergoeding — Te laat ingediende vordering — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/31

         Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-16/09 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Redelijke termijn voor indiening van vordering tot schadevergoeding - Te laat ingediende vordering - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)
   2010/C 148/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F-87/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-220/14: Beroep ingesteld op 2 april 2014 — Saremar/Commissie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/50

         Beroep ingesteld op 2 april 2014 — Saremar/Commissie
   (Zaak T-220/14)
   2014/C 175/69
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Saremar — Sardegna Regionale Marittima SpA (Cagliari, Italië) (vertegenwoordigers: G. Roberti, G. Bellitti en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit geheel of gedeeltelijk te vernietigen, voor zover:

                           —

                           daarin de compensatie voor openbare diensten van regionale wet nr. 15 van 7 augustus 2012 en de kapitaalinbreng waartoe is besloten door de vergadering van aandeelhouders van Saremar van 15 juni 2012 als staatssteun is gekwalificeerd;

                           —

                           daarin is geoordeeld dat deze maatregelen onverenigbaar zijn met de interne markt en de terugvordering wordt gelast;

               —

               artikel 4, sub f, van besluit 2012/21/EU en punt 9 van de EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011) krachtens artikel 277 VWEU onrechtmatig en niet-toepasselijk te verklaren;

               —

               verzoekster in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-219/14, Regione autonoma della Sardegna/Commissie.


title: Zaak T-111/11: Beroep ingesteld op 21 februari 2011 — ClientEarth/Commissie

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/16

         Beroep ingesteld op 21 februari 2011 — ClientEarth/Commissie
   (Zaak T-111/11)
   2011/C 130/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Commissie het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden heeft geschonden;

               —

               vaststellen dat de Commissie verordening nr. 1367/2006 (1) heeft geschonden;

               —

               vaststellen dat de Commissie verordening nr. 1049/2001 (2) heeft geschonden;

               —

               het stilzwijgend besluit in de zin van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 nietig verklaren, dat bestaat in het verzuim van de Commissie om binnen de gestelde termijn te antwoorden op verzoekers confirmatief verzoek en waarbij de Commissie heeft geweigerd de verlangde documenten mee te delen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.
   1)   Eerste middel: het bestreden besluit schendt artikel 8, leden 1 en 2, van verordening nr. 1049/2001, nu het niet binnen de gestelde termijn antwoordt op verzoekers confirmatief verzoek en daarvoor geen gedetailleerde motivering verstrekt.
   2)   Tweede middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, leden 1, 2 en 4, van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, nu verzoeker geen toegang wordt verleend tot de verlangde studies inzake de overeenstemming en de actieplannen voor de tenuitvoerlegging, en daarvoor geen gedetailleerde motivering wordt verstrekt. Het bestreden besluit schendt ook artikel 6, lid 1, van verordening nr. 1367/2006, nu het de uitzonderingen waarin artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 voorziet, niet restrictief uitlegt.
   3)   Derde middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 2, sub b, van verordening nr. 1367/2006, nu de verlangde informatie niet is opgenomen in de registers van de Commissie.
   4)   Vierde middel: het bestreden besluit schendt artikel 7 van verordening nr. 1376/2006, nu verzoeker niet wordt meegedeeld welk directoraat-generaal hij om toegang tot de documenten met betrekking tot richtlijnen 1998/81/EG (3) en 2001/18/EG (4) moet verzoeken, en het verzoek niet aan het directoraat-generaal in kwestie is doorgestuurd.
   5)   Vijfde middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, nu verzoeker geen toegang wordt verleend tot de verlangde studies inzake de overeenstemming en de actieplannen voor de tenuitvoerlegging. Openbaarmaking van de verlangde documenten zou niet leiden tot ondermijning van de bescherming van het doel van inspecties in de zin van artikel 4, lid 2, noch in de weg staan aan het goede verloop van eventuele niet-nakomingsprocedures op grond van artikel 258 VWEU. Het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, nu geen gedeeltelijke toegang tot de verlangde documenten wordt verleend.
   6)   Zesde middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening nr. 1049/2001. Openbaarmaking van de verlangde documenten zou het besluitvormingsproces van de Commissie niet ernstig ondermijnen.
   7)   Zevende middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 2, laatste streepje, en artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, nu niet is onderzocht of een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt en voor de weigering dat te doen geen gedetailleerde motivering wordt verstrekt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen. (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (3)  Richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (PB L 330, blz. 13).

      (4)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 106, blz. 1).


title: Beroep, op 18 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-342/98)

text:
7.11.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 340/11
Behalve voormelde bepalingen van de basisverordening, is            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
tevens het vertrouwensbeginsel geschonden.
                                                                    Ð het in zaak T-72/97 gewezen arrest te vernietigen;
Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag:
                                                                    Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
     Er bestaat geen twijfel over, dat handelingen met een
     algemene inhoud, zoals verordeningen, voldoende met
     redenen moeten zijn omkleed, inzonderheid wanneer              Middelen en voornaamste argumenten
     het gaat om bepalingen die het belang van bepaalbare
     afzonderlijke categorieeÈn ondernemers (zoals in casu
                                                                    Schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht
     de Italiaanse producenten van suikerbieten) recht-
                                                                    van eerste aanleg bij de beoordeling van de in zaak
     streeks raken.
                                                                    T-72/97 (1) aangevoerde middelen en voornaamste argu-
                                                                    menten.
     In Verordening (EG) nr. 1361/98 wordt niet uiteenge-
     zet, waarom voor vijf lidstaten, maar niet voor ItalieÈ,       (1) PB C 166 van 31.5.1997, blz. 16.
     een afgeleide interventieprijs wordt vastgesteld. Even-
     min bevat Verordening (EG) nr. 1360/98 enigerlei
     motivering voor de vaststelling van de interventieprijs.
Ð Schending van het beginsel van gelijke behandeling:
                                                                    Beroep, op 18 september 1998 ingesteld door Commissie
     In artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1361/98 is geen          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     afgeleide interventieprijs voor witte suiker vastgesteld                                 Luxemburg
     voor ItalieÈ, maar wel voor het Verenigd Koninkrijk,
     Ierland, Portugal, Finland en Spanje.                                                 (Zaak C-342/98)
                                                                                (98/C 340/19)
     Zonder te weten op welke gronden voor ItalieÈ geen
     afgeleide interventieprijs is vastgesteld en waarom wel
     voor vijf andere lidstaten, beroept ItalieÈ zich op schen-     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     ding van het beginsel van gelijke behandeling.                 is op 18 september 1998 beroep tegen Groothertogdom
                                                                    Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
(1) PB L 185 van 30.6.1998, blz. 3.
                                                                    Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,
(2) PB L 185 van 30.6.1998, blz. 1.                                 lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
(3) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.                                  gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                    Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
Hogere voorziening, op 17 september 1998 ingesteld door
                                                                         door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wet-
Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento de Recursos
                                                                         telijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om
Humanos, ACE, tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak
                                                                         te voldoen aan Richtlijn 95/33/EG van de Commissie
T-72/97 tussen Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento
                                                                         van 10 juli 1995 tot wijziging van Richtlijn 82/471/
de Recursos Humanos, ACE, en Commissie van de
                                                                         EEG van de Raad betreffende bepaalde in diervoeding
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         gebruikte producten (1), Richtlijn 95/44/EG van de
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                         Commissie van 26 juli 1995 tot vaststelling van de
                            Kamer)
                                                                         voorwaarden waaronder bepaalde in de bijlagen I tot
                      (Zaak C-341/98 P)                                  en met V bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad ver-
                        (98/C 340/18)                                    melde schadelijke organismen, planten, plantaardige
                                                                         producten en andere materialen voor proefnemingen
                                                                         of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerk-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  zaamheden in de Gemeenschap of in bepaalde
is op 17 september 1998 hogere voorziening ingesteld                     beschermde gebieden daarvan mogen worden binnen-
door Proderec Ð FormacËaÄo e Desenvolvimento de Recur-                   gebracht of naar een andere plaats overgebracht (2), en
sos Humanos, ACE, vertegenwoordigd door M. Rodri-                        Richtlijn 96/78/EG van de Commissie van 6 december
gues, advocaat te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te                1996 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn
Luxemburg bij L. M. Miranda Sousa Pires, advocaat                        77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende
aldaar, rue Jean-JaureÁs 4A, tegen het arrest, op 16 juli                maatregelen tegen het binnenbrengen en de versprei-
1998 in zaak T-72/97 tussen Proderec Ð FormacËaÄo e                      ding in de Gemeenschap van voor planten en voor
Desenvolvimento de Recursos Humanos, ACE, en Com-                        plantaardige producten schadelijke organismen (3), zijn
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                       verplichtingen uit respectievelijk artikel 2 van Richtlijn
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    95/33/EG, artikel 4 van Richtlijn 95/44/EG en artikel 2
schappen (Vierde Kamer).                                                 van Richtlijn 96/78/EG niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- C 340/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.11.98
Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om
     wijzen.                                                       aan die richtlijnen te voldoen.
                                                                   (1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-335/98; de uitvoeringstermijnen van de
richtlijnen zijn verstreken op respectievelijk 30 juni 1996,
1 februari 1996 en 1 januari 1997.                                 Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
(1) PB L 167 van 18.7.1995, blz. 17.                                                      (Zaak C-347/98)
(2) PB L 184 van 3.8.1995, blz. 34.
                                                                                (98/C 340/21)
(3) PB L 321 van 12.12.1996, blz. 20.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 22 september 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis en P. Hillen-
                                                                   kamp, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Beroep, op 22 september 1998 ingesteld door Commissie              Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
        van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland               Kirchberg.
                       (Zaak C-346/98)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                        (98/C 340/20)
                                                                   deert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door een per-
is op 22 september 1998 beroep tegen Ierland ingesteld                  soonlijke bijdrage van 13,07 % te heffen over de Belgi-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                   sche beroepsziektepensioenen waarvan de ontvangers
genwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,                niet in BelgieÈ wonen en niet meer onder het Belgische
en M. Shotter, een bij de Commissie gedetacheerd natio-                 socialezekerheidsstelsel vallen, de krachtens artikel 13,
naal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen heb-                lid 2, onder f), van Verordening (EEG) nr. 1408/71
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                     van de Raad (1) op hem rustende verplichtingen niet is
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                       nagekomen;
                                                                   Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vast-       Personen die in BelgieÈ niet meer als werknemer of zelfstan-
     gesteld en bekendgemaakt, of althans meegedeeld aan           dige werkzaam zijn en hun woonplaats naar een andere
     de Commissie, om te voldoen aan Richtlijn 94/60/EG            lidstaat hebben overgebracht, vallen uitsluitend onder de
     van het Europees Parlement en de Raad van 20 decem-           wettelijke regeling van die lidstaat. Bijgevolg hebben de
     ber 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/       Belgische autoriteiten niet het recht bijdragen te heffen
     EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-          over de Belgische beroepsziektepensioenen van personen
     telijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten       die zich in die situatie bevinden.
     inzake de beperking van het op de markt brengen en
     van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en           BelgieÈ verwijst ten onrechte naar de in artikel 52 van Ver-
     preparaten (1), de krachtens de richtlijn op haar rus-        ordening (EEG) nr. 1408/71 bedoelde prestaties voor per-
     tende verplichtingen niet is nagekomen;                       sonen die door een arbeidsongeval of een beroepsziekte
                                                                   zijn getroffen. Die prestaties zijn geen prestaties bij ziekte
                                                                   in de zin van hoofdstuk 1 van de verordening, maar
Ð Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                   andere verstrekkingen, die tot doel hebben specifiek te
                                                                   voorzien in de behoeften die door een arbeidsongeval of
Middelen en voornaamste argumenten                                 een beroepsziekte worden gecreeÈerd. Anders dan in
                                                                   artikel 33 wordt in hoofdstuk 4 van Verordening (EEG)
                                                                   nr. 1408/71 niet bepaald, dat de bevoegde lidstaat bijdra-
Artikel 189 van het EG-Verdrag bepaalt, dat een richtlijn          gen kan heffen om de prestaties bij arbeidsongeval of
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat            beroepsziekte te financieren.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is; dit brengt voor
de lidstaten de verplichting mee zich te houden aan de in          (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. In casu is
deze termijn verstreken op 20 december 1995, zonder dat


title: Zaak T-882/16: Beroep ingesteld op 15 december 2016 — Sipral World/EUIPO — La Dolfina (DOLFINA)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/25

         Beroep ingesteld op 15 december 2016 — Sipral World/EUIPO — La Dolfina (DOLFINA)
   (Zaak T-882/16)
   (2017/C 046/28)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sipral World, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Almaraz Palmero, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: La Dolfina, SA (Buenos Aires, Argentinië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „DOLFINA” — inschrijvingsaanvraag nr. 3 701 828

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2016 in zaak R 1897/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en interveniënte, LA DOLFINA S.A., in alle kosten van het geding voor het Gerecht, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de tweede kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 15, 42, 51, 75, 78 van verordening nr. 207/2009 junctis regels 22 en 40 van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak T-485/15: Arrest van het Gerecht van 20 september 2016 — Alsharghawi/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen op wie beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Europese Unie gelden — Functies van voormalig kabinetschef van Mouammar Qadhafi — Keuze van de rechtsgrondslag — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid — Vrijheid om te gaan en te staan waar men wil — Eigendomsrecht — Verplichting om de gegrondheid van de maatregel te rechtvaardigen”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/42

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2016 — Alsharghawi/Raad
   (Zaak T-485/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - In het licht van de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen op wie beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Europese Unie gelden - Functies van voormalig kabinetschef van Mouammar Qadhafi - Keuze van de rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Vermoeden van onschuld - Evenredigheid - Vrijheid om te gaan en te staan waar men wil - Eigendomsrecht - Verplichting om de gegrondheid van de maatregel te rechtvaardigen”))
   (2016/C 402/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Johannesburg, Zuid-Afrika) (vertegenwoordiger: É. Moutet, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van ten eerste besluit 2015/1333/GBVB van de Raad van 31 juli 2015 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië en tot intrekking van besluit 2011/137/GBVB (PB 2015, L 206, blz. 34), en ten tweede uitvoeringsverordening (EU) 2015/1323 van de Raad van 31 juli 2015 tot uitvoering van artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 204/2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië (PB 2015, L 206, blz. 4)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bashir Saleh Bashir Alsharghawi zal zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie dragen.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/1

         2010/C 100/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 80 van 27.3.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 63 van 13.3.2010

      PB C 51 van 27.2.2010

      PB C 37 van 13.2.2010

      PB C 24 van 30.1.2010

      PB C 11 van 16.1.2010

      PB C 312 van 19.12.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Doorhaling van zaak C-64/97

text:
27 . 9 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 295/27
             Doorhaling van zaak C-328/95 (')                                       Doorhaling van zaak C-64/97 ( l )
                           ( 97/C 295/54 )                                                       ( 97/C 295/55 )
De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
van 3 juli 1997 de doorhaling in het register gelast van              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juli 1997 de
zaak C-328/95 : Commissie van de Europese Gemeen                     doorhaling in het register gelast van zaak C-64/97: Com
schappen tegen Italiaanse Republiek.                                  missie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                      Republiek.
(') PB C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                      (') PB C 108 van 5 . 4 . 1997.


title: Zaak C-176/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 maart 2016 door Proforec Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 januari 2016 in zaak T-120/15, Proforec/Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/20

         Hogere voorziening ingesteld op 23 maart 2016 door Proforec Srl tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 januari 2016 in zaak T-120/15, Proforec/Commissie
   (Zaak C-176/16 P)
   (2016/C 191/25)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Proforec Srl (vertegenwoordigers: G. Durazzo, M. Mencoboni, G. Pescatore, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van niet-ontvankelijkheid nr. 704600 van 21 januari 2016 in zaak T-120/15 vernietigen om de hierna uiteengezette middelen, die hier integraal worden overgenomen en waarnaar hier integraal wordt verwezen;

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren en de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terugverwijzen voor verdere afdoening, in voorkomend geval nadat de nodige maatregelen zijn getroffen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure. Alle partijen in hun eigen kosten verwijzen indien het beroep zou worden verworpen (quod non).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende drie middelen betreffende de exceptie van niet-ontvankelijkheid aan:
   EERSTE MIDDEL: onjuiste juridische en feitelijke motivering van het ontbreken van procesbelang. Het Gerecht van de Europese Unie heeft in punt 28 tot en met punt 31 van de beschikking ten onrechte geoordeeld dat rekwirante geen belang had bij nietigverklaring van de verordening, op basis van de onlogische redenering dat de enige belanghebbenden bij nietigverklaring van de bestreden verordening de distributeurs van andere merken waren en niet rechtstreeks Proforec.
   TWEEDE MIDDEL: Geen toepassing door het Gerecht van de Europese Unie van artikel 263, lid 4, VWEU op grond dat rekwirante geen procesbelang heeft bij indiening van haar vordering tot nietigverklaring.
   DERDE MIDDEL: Het Gerecht van de Europese Unie heeft in punt 32 tot en met punt 35 van de beschikking van niet-ontvankelijkheid niet afdoende gemotiveerd waarom rekwirante geen procesbelang zou hebben, doordat het de feiten inzake het ontbreken van enig risico dat Proforec gerechtelijk wordt vervolgd, verkeerd heeft voorgesteld, door dat risico niet als bestaand te beschouwen op de datum van instelling van het beroep en door zich niet uit te spreken over de kennelijke onwettigheid van een verordening die niet voorziet in een overgangsperiode voor het van de hand doen van de voorraden en de verpakkingen.


title: Hogere voorziening, op 4 januari 1995 ingesteld door Asociación Española de Empresas de la Carne (Asocarne) tegen het arrest, op 20 oktober 1994 in zaak T-99/94 tussen Asociación Española de Empresas de la Carne (Asocarne) en de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-10/95 P)

text:
Nr . C 54/ 10            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4 . 3 . 95
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage Verorde                T-99/94 tussen Asociación Espanola de Empresas de la
ning ( EG ) nr. 2791/94 van de Commissie van 16 november              Carne (Asocarne ) en de Raad van de Europese Unie gewezen
1994 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als gevolg             door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van de storm Debbie, van een extra hoeveelheid bananen                Gemeenschappen ( Eerste Kamer ).
boven het tariefcontingent dat voor 1994 voor invoer is
vastgesteld ( l ) te vernietigen en de Commissie tot de kosten
te veroordelen .                                                      Requirante concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    1 . het aangevochten arrest te vernietigen;
— Onvoldoende juridische basis: artikel 30 van Verorde               2 . het beroep ontvankelijk te verklaren, of althans de vraag
    ning ( EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993                van de niet-ontvankelijkheid te voegen met de zaak ten
    houdende een gemeenschappelijke ordening der mark                     gronde en de zaak voor afdoening te verwijzen naar het
    ten in de sector bananen voorziet enkel in de mogelijk                Gerecht van eerste aanleg, dat de procedure zal voort
    heid om specifieke overgangsmaatregelen te nemen om                    zetten in het stadium waarin zij zich bevond, en
     de overgang te vergemakkelijken tussen de periode vóór                uitspraak zal doen over de ontvankelijkheid van de
    de inwerkingtreding van de eenheidsmarkt en het tot                    ingediende verzoeken om interventie.
    stand komen van deze markt; dit artikel kan niet als
    juridische basis voor de aangevallen verordening
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
    gebruikt worden. Ten eerste staat de tropische storm
    Debbie volledig los van de overgangsproblematiek. Ten
    tweede is het geenszins de bedoeling geweest van de               Richtlijn 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 tot
    Raad om met artikel 30 de mogelijkheid te creëren om              wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de financiering
    maatregelen te nemen in de zin van de vroegere                    van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van
    bestaande nationale maatregelen. Deze nationale maat             vlees van pluimvee (*) (hierna : „ de bestreden richtlijn ") is in
    regelen bestonden inderdaad hoofdzakelijk en soms                 werkelijkheid een beschikking. De handelingsmarge die de
    uitsluitend ter bescherming van de nationale markten.             Lid-Staten nog bezitten krachtens de bestreden richtlijn is,
    Het invoeren van de eenheidsmarkt heeft tot doel deze             voor zover daarin Richtlijn 85/73/EEG wordt gewijzigd,
    beschermingsmaatregelen teniet te doen. De Commissie              louter symbolisch en nagenoeg niet bestaande. Het gebruik
    kan dus artikel 30 niet gebruiken om analoge maatre              van het werkwoord „ kunnen " blijkt bij een correcte en
    gelen uit te vaardigen als deze die bestonden vóór de             volledige lezing van de richtlijn louter retorisch. De leden
    eenheidsmarkt.                                                    van Asocarne, die vóór de inwerkingtreding van de bestre
                                                                      den richtlijn in het Registro Sanitario en in het heffingsre
— Verdeling van het supplementaire contingent strijdig                gister waren ingeschreven, worden door deze richtlijn
    met artikel 19 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 404/93 :     rechtstreeks en individueel geraakt, en Asocarne is voor de
    artikel 1 , lid 1 , van de bestreden verordening verdeelt het     instelling van het beroep als procespartij gelegitimeerd, voor
    supplementair contingent enkel onder de getroffen                 zover haar leden door de bestreden richtlijn rechtstreeks en
    marktdeelnemers, ofschoon artikel 19, lid 1 , van Veror          individueel worden geraakt.
    dening ( EEG) nr. 404/93 geen enkele uitzondering van
    de- daarin vastgelegde verdeelsleutel voorziet.                   (M PB nr . L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz. 15 .
(M PB nr. L 296 van 17. 11 . 1994, blz . 33 .
Hogere voorziening, op 4 januari 1995 ingesteld door                  Beroep, op 13 januari 1995 ingesteld door Commissie van
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne )                  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
tegen het arrest, op 20 oktober 1994 in zaak T-99/94 tussen                                  ( Zaak C-ll/95 )
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne ) en                                      ( 95/C 54/ 18
de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                 Kamer)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          ( Zaak C- 10/95 P)                          op 13 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                             ( 95/C 54/17)                           genwoordigd door P. van Nuffel, lid van de juridische
                                                                      dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.
op 4 januari 1995 hogere voorziening ingesteld door
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne ),
vertegenwoordigd door P. Llaneza Gonzalez, advocaat te               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue                    1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België de krachtens
Goethe 11 , tegen het arrest, op 20 oktober 1994 in zaak                   Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989


title: Verzoek van de Divisional Court, High Court of Justice, Queen's Bench Division van 13 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen and the Secretary of State for Defence en T. Perkins (Zaak C-168/97)

text:
28 . 6 . 97            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/ 11
1 . in gevallen van ondervertegenwoordiging in de zin van                  17 december 1990 vast te stellen zonder het in ont
     § 3 , leden 1 en 2, HG1G . selecties volgens § 10 HG1G                werpvorm te hebben meegedeeld, de verplichtingen
     in een individueel geval bij gelijke kwalificatie van een             niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
     vrouwelijke en een mannelijke sollicitant wegens het                  artikel 8 van Richtlijn 83/ 189/EEG (') betreffende een
     verbindende karakter van de doelstellingen van het                    informatieprocedure op het gebied van normen en
     Frauenförderplan ( programma ter begunstiging van                     technische voorschriften,
     vrouwen ) krachtens § 5 , leden 3 en 4 , HG1G in elk ge
     val ten gunste van de vrouwelijke sollicitant moeten
     geschieden, wanneer zulks vereist is om de doelstellin          — De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     gen te bereiken en geen zwaarder wegende juridische
     redenen zich daartegen verzetten;                                Middelen en voornaamste argumenten
2 . de verbindende doelstellingen van het Frauenförder
     plan voor tijdelijk te vervullen betrekkingen bij de we         Aangezien de benaming „ gallo rurale tipico italiano " door
     tenschappelijke dienst en voor wetenschappelijke hulp           de Commissie niet op grond van een andere bepaling van
     krachten overeenkomstig § 5 , lid 7, HG1G ten minste             Gemeenschapsrecht is toegestaan ( bijvoorbeeld als bena
     moeten voorzien in een aandeel vrouwen dat overeen              ming van oorsprong of geografische aanduiding) en zij bij
     komst met dat bij examinandi ( lid 7, eerste zin ), pro         gevolg ongetwijfeld onder de regeling betreffende de tech
     movendi ( lid 7, tweede zin ) en studenten ( lid 7, derde        nische voorschriften van Richtlijn 83/ 189/EEG valt, stelt
     zin ) in het betrokken vakgebied;                                de Commissie dat de Italiaanse Republiek, door het de
                                                                      creet van 17 december 1990 bosbouw vast te stellen zon
                                                                      der het in ontwerpvorm te hebben meegedeeld, de krach
3 . vrouwen in beroepen met een volledige opleiding
                                                                      tens artikel 8 , lid 1 , van Richtlijn 83/189/EEG op haar
     waarin zij ondervertegenwoordigd zijn, ingevolge § 7,
                                                                      rustende verplichtingen niet is nagekomen.
     lid 1 , HG1G bij het vergeven van Ausbildungsplatzen
     ( plaatsen als leerling bij een werkgever die leerlingen
     in zijn bedrijf opleidt) ten minste voor de helft in aan        Volgens de Commissie heeft de Italiaanse regering het be
     merking moeten komen tenzij het gaat om opleidings              trokken decreet vastgesteld met de uitdrukkelijke bedoe
     programma 's waarin uitsluitend de staat opleidt;                ling een technisch voorschrift in de zin van artikel 1 , lid 5 ,
                                                                      van Richtlijn 83/ 189/EEG in te voeren.
4 . in sectoren waarin vrouwen ondervertegenwoordigd
     zijn, overeenkomstig § 9 , lid 1 , HG1G voor een sollici
     tatiegesprek ten minste evenveel vrouwen als mannen              Uit de nationale bepalingen, tezamen gelezen, blijkt im
                                                                      mers duidelijk, dat zij voorschrijven welke kenmerken de
     of alle vrouwelijke sollicitanten moeten worden uitge
     nodigd, wanneer zij aan de wettelijke of anderszins be          producten moeten vertonen om onder de betrokken merk
     paalde voorwaarden voor het vervullen van de betrek             naam te mogen worden verkocht, dan wel een beschrijving
     king of het te vergeven ambt voldoen;                            geven van het desbetreffende productieproces . De overige
                                                                      bepalingen zijn louter bijkomstig ten opzichte van het
                                                                      voorschrijven van technische voorschriften.
5 . de leden van commissies, adviescommissies, raden van
     bestuur en van toezicht, alsmede van andere organen
     overeenkomstig § 14 HG1G ten minste voor de helft                Bovendien stelt de Commissie, dan de niet-naleving van de
     vrouwen moeten zijn ?                                            in de richtlijn voorziene kennisgevingsplicht tot gevolg
                                                                      heeft, dat de betrokken technische regeling niet tegenwer
                                                                      pelijk is aan derden .
                                                                      (■) PB nr. L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
Beroep, op 25 april 1997 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        ( Zaak C-160/97 )
                           ( 97/C 199/21 )
                                                                      Verzoek van de Divisional Court, High Court of Justice,
                                                                      Queen's Bench Division van 13 maart 1997 om een preju
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      diciële beslissing in het geding tussen The Queen and the
is op 25 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in                       Secretary of State for Defence en T. Perkins
gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar ju                                   ( Zaak C- 168/97)
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                                         ( 97/C 199/22 )
bende te Luxemburg, bij C. Gómez de la Cruz, lid van
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      De Divisional Court, High Court of Justice, Queen's
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Bench Division heeft bij beschikking van 13 maart 1997,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 mei
— Vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door het                1997, in het geding tussen The Queen and the Secretary of
     decreet van de minister van land- en bosbouw van                 State for Defence, ex parte : T. Perkins, het Hof van Justitie
 ---pagebreak--- Nr. C 199/ 12              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28 . 6 . 97
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                              1992 tot uitbreiding van het toepassingsgebied van
diciële beslissing over de navolgende vraag:                                       Richtlijn 81 /851/EEG ( 2 ) betreffende de aanpassing
                                                                                van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
1 . Moet het vereiste in artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 76/                      zake geneesmiddelen en tot vaststelling van aanvul
     207/EEG H van de Raad („ richtlijn gelijke behande                           lende bepalingen voor homeopathische geneesmiddelen
     ling van mannen en vrouwen "), dat „ iedere vorm van                          voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft voldaan aan
     discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht, het                      de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     zij direct hetzij indirect door verwijzing naar met                           artikel 189, derde alinea , van het EG-Verdrag en
     name de echtelijke staat of de gezinssituatie ", aldus                        artikel 10 van Richtlijn 97/74/EEG;
     worden uitgelegd, dat daaronder ook discriminatie op
     grond van iemands seksuele geaardheid valt ?                           — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
                                                                                de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
2 . Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: valt                          niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
     een beleid van een lidstaat om iedereen met een homo
                                                                                len;
     seksuele geaardheid zonder uitzondering of onder
     scheid uit militaire dienst te ontslaan, buiten de wer
     kingssfeer van het EG-Verdrag en het afgeleide Ge                     — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
     meenschapsrecht, wanneer die lidstaat van oordeel is,
     dat zulks passend en noodzakelijk is ter verzekering                   Middelen en voornaamste argumenten
     van de strijdvaardigheid van zijn leger in geval van
     oorlog en dus ten behoeve van essentiële defensiedoel                 Het bindend karakter van het bepaalde in de artikelen 189 ,
     einden van die lidstaat ?                                              derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag ver
                                                                            plicht de lidstaten, de maatregelen te treffen die noodzake
3 . Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: kan                     lijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vóór het
     het beleid van de Secretary of State om iedereen met                   verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal
     een homoseksuele geaardheid zonder uitzondering of                     recht om te zetten en de Commissie daarvan onmiddellijk
     onderscheid uit militaire dienst te ontslaan, worden ge               in kennis te stellen . In casu is de termijn, vastgesteld in
     rechtvaardigd op grond van artikel 2, lid 2, van Richt                artikel 10 van de richtlijn, op 31 december 1993 verstre
     lijn 76/207/EEG, en zo ja , langs welke weg en op                      ken zonder dat de Portugese Republiek de nodige maatre
     grond van welke criteria dient dan te worden vastge                   gelen heeft vastgesteld .
     steld of dat beleid gerechtvaardigd is ?
                                                                            (') PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , blz . 12 .
                                                                            ( 2 ) PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
(') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
    fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan
    deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
    het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
    en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB nr. L 39 van
    14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                            Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-170/97)
                                                                                ( 97/C 199/24 )
Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                              ( Zaak C-169/97)                              is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
                                                                            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                 ( 97/C 199/23 )                            vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
                                                                            ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                                lijn 92/412/EEG (') van de Commissie van 23 juli
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   1991 tot vastlegging van beginselen en richtsnoeren in
                                                                                zake goede praktijken bij het vervaardigen van genees
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                          middelen voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                          voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
      stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt                      krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver
      lijn 92/74/EEG H van de Raad van 22 september                                 drag en artikel 15 van Richtlijn 91 /412/EEG;


title: Zaak F-85/07: Beroep ingesteld op 22 augustus 2007 — Anselmo e.a./Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/71

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2007 — Anselmo e.a./Raad
   (Zaak F-85/07)
   (2007/C 269/129)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Ana Anselmo (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring, enerzijds, van de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag van 11 mei 2007 houdende afwijzing van de door verzoekers ingediende klachten over een verschil in behandeling tussen de geslaagde kandidaten van intern vergelijkend onderzoek B/277 en de ambtenaren die in aanmerking komen voor de attestprocedure zoals gedefinieerd in het besluit van de Raad van 2 december 2004 betreffende de uitvoeringswijzen van de attestprocedure, en, anderzijds, van de in die klachten bestreden besluiten;

               —

               vaststelling van schending van artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen doordat bij de geslaagde kandidaten van intern vergelijkend onderzoek B/277 niet de anciënniteit in de rang is erkend;

               —

               vaststelling van schending van de beginselen van gelijke behandeling en van behoorlijk bestuur doordat geen rekening is gehouden met de anciënniteit in de rang en de mobiliteitsverplichting alleen voor de geslaagde kandidaten geldt;

               —

               dientengevolge, teruggave van de anciënniteit in de rang aan de geslaagde kandidaten door de nietigverklaring van de bestreden besluiten;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, geslaagde kandidaten van intern vergelijkend onderzoek B/277 dat het secretariaat-generaal van de Raad op 9 juli 2007 heeft bekendgemaakt, zijn eerst aangesteld in de categorie B met behoud van de in de categorieën C en D verkregen anciënniteit in de rang. Vervolgens is hun anciënniteit in de rang beperkt tot de datum waarop zij hun nieuwe werkzaamheden zijn gaan uitoefenen, terwijl het personeel dat via de attestprocedure en niet door een vergelijkend onderzoek de categorie B heeft bereikt, de betrokken anciënniteit heeft kunnen behouden. Verzoekers stellen daarom dat de in bovenvermelde vorderingen genoemde bepalingen en beginselen zijn geschonden.


title: Zaak C-546/15: Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2016 – Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/37

         Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2016 – Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-546/15) (1)

   (2016/C 260/45)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2016.


title: Zaak T-180/14: Beroep ingesteld op 14 maart 2014 — Front Polisario/Raad

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/33

         Beroep ingesteld op 14 maart 2014 — Front Polisario/Raad
   (Zaak T-180/14)
   2014/C 184/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Front populaire pour la libération de la saguia-el-hamra et du rio de oro (Front Polisario) (Al-Ajoen) (vertegenwoordiger: G. Devers, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van de Raad nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep tegen besluit 2013/785/EU van de Raad van 16 december 2013 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko overeengekomen protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko (1), voert verzoeker twaalf middelen aan.
   Verzoeker meent dat hij als vertegenwoordiger van de Sahrawi rechtstreeks en individueel wordt geraakt door die handeling.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht, aangezien op basis van het bestreden besluit niet kan worden begrepen op welke manier de Raad bij zijn besluitvorming in aanmerking heeft genomen dat de Westelijke Sahara een niet-zelfbesturend gebied is dat door het Koninkrijk Marokko wordt bezet.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van raadpleging, aangezien de Raad het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoeker te raadplegen, terwijl het internationaal recht vereist dat de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen van een volk dat een niet-zelfbesturend gebied bewoont, in overleg met hun vertegenwoordigers gebeurt. Verzoeker voert aan dat hij de enige vertegenwoordiger van de Sahrawi is.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van samenhang, aangezien het bestreden besluit toestaat dat een op het grondgebied van de Westelijke Sahara van toepassing zijnde internationale overeenkomst in werking treedt, hoewel geen enkele lidstaat heeft erkend dat het Koninkrijk Marokko over soevereiniteit in de Westelijke Sahara beschikt. Het bestreden besluit versterkt de greep van het Koninkrijk Marokko op het Sahara-gebied. Dit is in strijd met de bijstand die de Commissie aan Sahrawi-vluchtelingen verleent. Het bestreden besluit ligt bovendien niet in de lijn van de wijze waarop de Europese Unie gewoonlijk reageert wanneer uit bindende normen van internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet worden nagekomen en is in strijd met de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de doelstelling van duurzame ontwikkeling.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen, aangezien het bestreden besluit het vertrouwen beschaamt dat verzoeker had, doordat de instellingen van de Europese Unie herhaaldelijk hebben aangekondigd dat de met het Koninkrijk Marokko gesloten overeenkomsten in overeenstemming met het internationaal recht waren.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko, aangezien het bestreden besluit in strijd was met artikel 2 van die associatieovereenkomst, omdat het besluit in strijd was met het recht op zelfbeschikking.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan schending van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, aangezien het bestreden besluit de inwerkingtreding van een Protocol toestond waarbij de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko visquota vaststellen in wateren die niet onder hun soevereiniteit vielen en schepen van de Unie toestemming geven om visbestanden te exploiteren die onder de uitsluitende soevereiniteit van de Sahrawi vallen.

               8.

               Achtste middel, ontleend aan schending van het recht op zelfbeschikking, aangezien het bestreden besluit de greep van het Koninkrijk Marokko op de Westelijke Sahara versterkt.

               9.

               Negende middel, ontleend aan schending van het beginsel van permanente soevereiniteit over natuurlijke hulpbronnen en van artikel 73 van het Handvest van de Verenigde Naties, aangezien verzoeker niet is geraadpleegd, ofschoon het bestreden besluit de exploitatie toestaat van natuurlijke hulpbronnen die onder de uitsluitende soevereiniteit van de Sahrawi vielen.

               10.

               Tiende middel, ontleend aan schending van het beginsel van de relatieve werking van verdragen, aangezien het bestreden besluit internationale verplichtingen doet ontstaan voor verzoeker zonder dat hij daarmee heeft ingestemd.

               11.

               Elfde middel, ontleend aan schending van internationaal humanitair recht, aangezien het bestreden besluit financiële steun verleent aan het kolonisatiebeleid van het Koninkrijk Marokko in de Westelijke Sahara.

               12.

               Twaalfde middel, ontleend aan schending van het internationale aansprakelijkheidsrecht, aangezien de Europese Unie op grond van het bestreden besluit internationaal aansprakelijk is.

      (1)  PB L 349, blz. 1.


title: Zaak F-27/15: Beroep ingesteld op 16 februari 2015 — ZZ e.a./Raad

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/44

         Beroep ingesteld op 16 februari 2015 — ZZ e.a./Raad
   (Zaak F-27/15)
   (2015/C 127/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut onwettig en niet van toepassing verklaren;

               —

               nietig verklaren de besluiten tot intrekking van de vergoeding van verzoekers’ jaarlijkse reiskosten vanaf 2014;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.