title: Zaak C-363/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — JP Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust plc, The Association of Investment Trust Companies/The Commissioners of HM Revenue and Customs (Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, B, sub d, punt 6 — Vrijstelling — Gemeenschappelijke beleggingsfondsen — Begrip — Definitie door lidstaten — Beoordelingsvrijheid — Grenzen — Gesloten fondsen)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — JP Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust plc, The Association of Investment Trust Companies/The Commissioners of HM Revenue and Customs
   (Zaak C-363/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub d, punt 6 - Vrijstelling - Gemeenschappelijke beleggingsfondsen - Begrip - Definitie door lidstaten - Beoordelingsvrijheid - Grenzen - Gesloten fondsen)
   (2007/C 199/12)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: JP Morgan Fleming Claverhouse Investment Trust plc, The Association of Investment Trust Companies

      Verwerende partij: The Commissioners of HM Revenue and Customs
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, London — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 6, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Draagwijdte van de vrijstelling van het beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen — Fondsen van het „gesloten” type zoals beleggingsmaatschappijen zonder verplichting tot terugkoop van aandelen van hun aandeelhouders (investment trust companies) daaronder begrepen?
   Dictum

               1)

               Artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „gemeenschappelijke beleggingsfondsen” in deze bepaling gesloten beleggingsfondsen zoals fiduciaire beleggingsmaatschappijen (Investment Trust Companies) kan omvatten.

               2)

               Artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten een beoordelingsvrijheid toekent bij het definiëren van de fondsen binnen hun rechtsgebied die ten behoeve van de vrijstelling in deze bepaling onder het begrip „gemeenschappelijke beleggingsfondsen” vallen. Bij de uitoefening van deze vrijheid moeten de lidstaten echter het door deze bepaling nagestreefde doel eerbiedigen, dat erin bestaat, beleggers het beleggen in effecten via beleggingsinstellingen te vergemakkelijken, en tegelijkertijd acht slaan op het beginsel van fiscale neutraliteit vanuit het oogpunt van de heffing van btw over het beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen die concurreren met andere gemeenschappelijke beleggingsfondsen, zoals fondsen die vallen onder de werkingssfeer van de richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005.

               3)

               Artikel 13, B, sub d, punt 6, van de Zesde richtlijn (77/388) heeft rechtstreekse werking in die zin dat een belastingplichtige zich er voor de nationale rechter rechtstreeks op kan beroepen teneinde zich te verzetten tegen de toepassing van een nationale regeling die onverenigbaar zou zijn met deze bepaling.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak T-320/00: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  14 december 2005  — CD Cartondruck tegen Raad en Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met regels van Wereldhandelsorganisatie (WTO) — Instelling door Verenigde Staten van Amerika van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht op invoer uit Gemeenschap op grond van machtiging van WTO — Uitspraak van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO — Rechtsgevolgen — Aansprakelijkheid van Gemeenschap zonder onrechtmatig gedrag van haar organen — Oorzakelijk verband — Abnormale en bijzondere schade )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 — CD Cartondruck tegen Raad en Commissie
   (Zaak T-320/00) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met regels van Wereldhandelsorganisatie (WTO) - Instelling door Verenigde Staten van Amerika van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht op invoer uit Gemeenschap op grond van machtiging van WTO - Uitspraak van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO - Rechtsgevolgen - Aansprakelijkheid van Gemeenschap zonder onrechtmatig gedrag van haar organen - Oorzakelijk verband - Abnormale en bijzondere schade”)
   (2006/C 48/44)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: CD Cartondruck AG (Obersulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H.-J. Niemeyer en W. Berg, vervolgens W. Berg, advocaten)

      Verweerders: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Huber en S. Marquardt als gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Jansen en S. Fries, vervolgens P. Kuijper en S. Fries, als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot vergoeding van de schade die het gevolg zou zijn van de heffing door de Verenigde Staten van Amerika van een aanvullend douanerecht over de invoer van verzoeksters bedrukte kartonnen vouwdozen, waarvoor het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) machtiging heeft verleend naar aanleiding van de vaststelling dat de gemeenschapsregeling voor de invoer van bananen onverenigbaar is met de aan de Overeenkomst tot oprichting van de WTO gehechte akkoorden en memoranda
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad en de Commissie.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Beroep, op 1 februari 1996 ingesteld door Cityflyer Express Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-16/96)

text:
 13 . 4 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 108/ 11
 1 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe              De magere motivering van die handelwijze is geheel onge
       zen .                                                          grond . Dienaangaande wordt aangevoerd, dat de enige
                                                                      daadwerkelijke wijziging die in de nieuwe aankondiging is
 2 . De beslissing over de kosten wordt aangehouden.                  aangebracht, inhoudt dat Kolproject niet meer op de „ short
                                                                      list " voorkomt. Tegelijkertijd echter werd de begunstigde
                                                                      onderneming verzocht, Kolproject voor 25 % van het
                                                                      bedrag van de aanbieding als onderaannemer in te schake
                                                                      len .
Beroep, op 26 januari 1996 ingesteld door de vennoot
schappen TEAM Sri en Centralne Biuro Projektowo                      Hieruit volgt dat de bestreden handelingen — het besluit om
Badawcze Budownictwa Kolejowego ( CBBBK Kolproject )                  de op 13 juni 1 995 aangekondigde aanbesteding nietig te
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   verklaren en het besluit om een nieuwe procedure te
                         ( Zaak T-13/96 )                             organiseren — aan geen objectief doel van algemeen belang
                           ( 96/C 108/24 )                            beantwoorden . Integendeel , zij hebben geleid tot een onge
                                                                      rechtvaardigde vertraging bij de gunning van de opdracht en
                      (Procestaai: Italiaans)                         de verzoekende ondernemingen ernstige schade berok
                                                                      kend .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 26 januari 1996 beroep ingesteld tegen                 Bijgevolg moeten de bestreden handelingen nietig worden
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de                      verklaard wegens misbruik van bevoegdheid en kennelijke
vennootschappen TEAM Sri , gevestigd te Rome , en Cen                schending van het beginsel van goed bestuur .
tralne Biuro Projektowo-Badawcze Budownictwa Kolejo
wego ( CBBBK Kolproject ), gevestigd te Warschau , Polen,
vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M. Roberti,
beiden advocaat te Napels, domicilie gekozen hebbende te
Brussel, Grote Zavel 36 .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                Beroep, op 1 februari 1996 ingesteld door Cityflyer Express
                                                                               Limited tegen Commissie van de Europese
— gegrond te verklaren het beroep tot nietigverklaring van                                  Gemeenschappen
      de beschikking van de Commissie, vervat in de brief van                                ( Zaak T-16/96 )
      het hoofd van de administratieve eenheid van het
                                                                                ( 96/C 108/25
      directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen, direc
      toraat B, van 16 november 1995 , houdende nietigver
      klaring van de aanbestedingsprocedure betreffende de                                 (Procestaai: Engels)
      „ Feasibility Study for the Modernisation of railway
      junction in Warsaw on the E-20 TEN line ", en van de           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
      daaropvolgende aankondiging van 4 december 1995 ,              schappen is op 1 februari 1996 beroep ingesteld tegen
      die eveneens betrekking had op de „ Modernisation of           Commissie van de Europese Gemeenschappen door City
     railway junction in Warsaw on the E-20 Ten line                 flyer Express Limited, vertegenwoordigd door C. Price,
      Feasibility Study ";                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14a .
— verweerster te veroordelen tot vergoeding van de door
      verzoeksters geleden schade;
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— verweerster in de kosten te verwijzen .
                                                                     — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                         26 juli 1995 betreffende door het Vlaamse Gewest aan
                                                                           de Belgische luchtvaartmaatschappij Vlaamse Lucht
Verzoeksters, een vennootschap die zich in Italië en in het
                                                                           transportmaatschappij NV toegekende steun ;
buitenland bezighoudt met projectontwikkeling in de sector
van de bouw, het beheer en het onderhoud van civiele
werken, en een Poolse vennootschap waarvan het kapitaal              — de Commissie te verwijzen in de kosten .
in handen van de overheid is, die zich bezighoudt met de
verlening van diensten op het gebied van spoorwegprojec             Middelen en voornaamste argumenten
ten, bestrijden de handelwijze van verweerster die, in plaats
van over te gaan tot gunning van de opdracht die was                 Verzoekster, een in Engeland geregistreerde luchtvaart
aangekondigd in het kader van het programma genaamd                  maatschappij , exploiteert lijnvluchten van London Gatwick
Phare, betreffende de verrichting van een onderzoek naar de          naar Antwerpen, Dublin, Düsseldorf, Guernsey, Jersey,
uitvoerbaarheid van een modernisering van het spoorweg              Leeds/Bradford, Newcastle en Rotterdam . Zij komt op
knooppunt te Warschau op de E-20 TEN lijn, heeft besloten            tegen de beschikking van de Commissie van 26 juli 1995 ,
de procedure nietig te verklaren en een nieuwe aanbesteding          betreffende door het Vlaamse Gewest aan de Belgische
aan te kondigen . De ondernemingen die in het kader van de           luchtvaartmaatschappij Vlaamse Luchttransportmaat
eerste aanbesteding waren uitgenodigd een aanbieding in te           schappij NV ( VLM ) toegekende steun in de vorm van een
zenden, waren vermeld in een bij de „ invitation to tender "         rentevrije lening van 20 miljoen Bfr . De Commissie stelt in
gevoegde „ short list ".                                             haar beschikking dat de steun beperkt blijft tot de vrijstel
 ---pagebreak--- Nr. C 108/ 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13 . 4 . 96
ling van rente . Verzoekster daarentegen is van mening, dat          Commissie van de Europese Gemeenschappen door S.
de steun niet alleen bestaat in de rentevrijstelling maar            Pascall , wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. -N.
eveneens in het volledige bedrag van de lening.                      Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel ,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciare
Verzoekster vordert de nietigverklaring op de volgende               Myson Sàrl , Rue Glesener 1 .
gronden :
1 . Voor zover de beschikking van de Commissie ervan                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
    uitgaat dat uitsluitend de rentevrijstelling en niet de
    lening zelf als staatssteun is aan te merken, is er sprake       — nietig te verklaren de beschikking van 26 juni 1995 van
    van een onjuiste toepassing van artikel 92 EG-Verdrag.                de Commissie tot intrekking van haar beschikking van
    Bij de toepassing van het in de markteconomie gangbare                18 oktober 1994 waarbij verzoeker een extra salaristrap
    begrip investeerder, komt de Commissie blijkbaar tot de               werd toegekend;
    conclusie dat dit begrip tot verschillende resultaten leidt
    naar gelang de staatssteun de vorm aanneemt van een
    kapitaalsinbreng of van een lening. Dit is een onjuiste          — verweerster in de kosten te verwijzen .
    interpretatie van artikel 92 , lid 1 , van het Verdrag.
2 . Waar de Commissie niet het volledige bedrag van de               Middelen en voornaamste argumenten
    lening als een steunmaatregel heeft aangemerkt, heeft zij
    een kennelijke beoordelingsfout gemaakt:                         Verzoeker zet uiteen, dat hij in dienst van de Commissie is
                                                                     getreden als tijdelijk functionaris van de wetenschappelijke
    — De Belgische autoriteiten hebben bevestigd dat de              staf op 1 december 1986 . Na voor een intern vergelijkend
        „ lening " rentevrij was . Dit element op zich had voor      examen te zijn geslaagd, werd hij op 16 mei 1994 met ingang
        de Commissie moeten volstaan om vast te stellen dat          van 1 april daaraanvoorafgaand tot ambtenaar van rang A4 ,
        de zogeheten lening in feite neerkwam op een                 salaristrap 4, benoemd en werd hij tewerkgesteld in het
        steunmaatregel of in ieder geval niet een normale            ambt dat hij tevoren als tijdelijk functionaris vervulde . Bij
        lening was .                                                 beschikking van 18 oktober 1994 werd hem een extra
                                                                     salaristrap toegekend ingevolge artikel 97, lid 1 , Ambtena
    — Dat het om een ongebruikelijke of uitzonderlijke               renstatuut . Op 26 juni 1995 besloot het tot aanstelling
        lening gaat, wordt voorts ook bevestigd door de              bevoegde gezag deze beschikking in te trekken op grond dat
        omstandigheid dat de lening werd toegekend zonder            verzoeker per 1 april 1994 niet meer tot de wetenschappe
        enige waarborg, en bovendien op een zuivere ad hoe           lijke of technische staf van de Gemeenschap behoorde .
        grondslag en niet overeenkomstig de in het Vlaamse
        Gewest geldende wettelijke regeling ter zake van
        steunmaatregelen .                                           Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker in de eerste
                                                                     plaats, dat de motiveringsverplichting is geschonden, waar
    — De Commissie heeft de financiële situatie van VLM              bij hij beklemtoont dat de bestreden beschikking niet de
        kennelijk verkeerd beoordeeld, aangezien deze,
                                                                     noodzakelijke aanwijzingen biedt om de gegrondheid en de
        anders dan de Commissie in haar beschikking stelt,           opportuniteit van het instellen van beroep bij het Gerecht te
                                                                     beoordelen .
        in de loop van 1994 verder aanzienlijk is verslech
        terd .
                                                                     Ook stelt hij , dat het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden
3 . Waar de Commissie geen rekening heeft gehouden met               en dat de intrekking van een beschikking waarin hem
    verzoeksters opmerkingen en haar niet de gelegenheid             subjectieve rechten werden verleend , onwettig is . Dienaan
    heeft geboden om opmerkingen te maken over de door               gaande zet hij uiteen, dat ook al zou de beschikking van 18
    de Belgische autoriteiten gegeven antwoorden, heeft zij          oktober 1994 op onregelmatige wijze zijn gegeven, het tot
    artikel 190 EG-Verdrag geschonden .                              aanstelling bevoegde gezag deze alleen binnen een redelijke
                                                                     termijn kon intrekken; in casu heeft het tot aanstelling
                                                                     bevoegde gezag dit eerst na acht maanden na de vaststelling
                                                                     ervan gedaan, wat een onaanvaardbare termijn is .
                                                                     Ten slotte is verzoeker van mening, dat met de bestreden
Beroep, op 7 februari 1996 ingesteld door S. Pascall tegen           beschikking het beginsel van het gewettigd vertrouwen is
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                      geschonden . Het tot aanstelling bevoegde gezag moest
                        ( Zaak T-20/96 )                             immers toen het hem de extra salaristrap toekende weten
                                                                     dat hij reeds tot ambtenaar was benoemd; derhalve kan niet
                          ( 96/C 108/26 )                            worden betwist, dat het tot aanstelling bevoegde gezag door
                                                                     deze beschikking te geven bij verzoeker gegronde verwach
                       (Procestaai: Frans)                           tingen heeft gewekt.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 7 februari 1996 beroep ingesteld tegen


title: Doorhaling van zaak C-438/93

text:
25 . 11 . 95         | NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 315/ 13
 Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en       de Gemeenschap schenden of het milieu op een andere wijze
 18 anderen , vertegenwoordigd door Ph . Sands en M.                schaden, lijnrecht in tegen de situatie in het nationale recht
Hoskins , Barristers bij de balie van Engeland en Wales,           van de Lid-Staten en tegen de algemene ontwikkelingen in
geïnstrueerd door Leigh , Day & Co, Solicitors, domicilie           het internationaal recht. Het verdraagt zich ook niet met de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P .                beleidsverklaringen van de Instellingen van de Gemeen
Noesen, advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen de              schap en de Regeringen van de Lid-Staten .
beschikking , op 9 augustus 1995 in zaak T-585/93 tussen
Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en
 18 anderen , en de Commissie van de Europese Gemeen
schappen , ondersteund door het Koninkrijk Spanje, gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Doorhaling van zaak C-2 14/90 ( )
Gemeenschappen ( Eerste kamer ).
                                                                                ( 95/C 315/26 )
Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
                                                                   De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie
 1 . de door het Gerecht van eerste aanleg op 9 augustus           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
     1995 in zaak T-585/93 gegeven beschikking te vernie          27 september 1995 de doorhaling in het register gelast van
     tigen ;                                                       zaak C-2 14/90 ( verzoek om een prejudiciële beslissing ):
2 . het door requiranten ingestelde beroep T-585/93 ont           Agricola d'Arsego SAS tegen Azienda di Stato per gli
     vankelijk te verklaren; en                                    interventi nel Mercato Agricolo ( AIMA ).
3 . de Commissie te verwijzen in de kosten die requiranten         (') PB nr . C 208 van 21 . 8 . 1990 .
     in deze hogere voorziening zijn opgekomen .
Middelen en voornaamste argumenten
Het Gerecht van eerste aanleg heef: artikel 1 73 EG-Verdrag
niet correct uitgelegd en toegepast en de verkeerde criteria                       Doorhaling van zaak C-438/93 ( )
gehanteerd bij bet bepalen , of requiranten door de hande                                     ( 95/C 315/27 )
lingen van de Commissie individueel werden geraakt in de
zin van artikel 173 EG-Verdrag.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Het Gerecht van eerste aanleg heeft een door het Hof van           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Justitie uitsluitend in verband met economische geschilpun        1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-438/93
ten en rechten ontwikkelde rechtspraak toegepast, volgens          ( verzoek om een prejudiciële beslissing ): Adriatica Costru
welke een particulier slechts worden geacht door een              zioni Ancona Sri tegen Ministcro dei Lavori pubblici en
                                                                   Comune di Ancona .
Gemeenschapshandeling individueel te zijn geraakt, indien
hij tot een „ besloten kring " behoort. Het Gerecht van eerste
aanleg heeft bij de toepassing van deze rechtspraak ten            (') PB nr . (.' 18 van 21 . 1 . 1994 .
onrechte geen of onvoldoende rekening gehouden met de
specifieke aard en de specifieke kenmerken van de belangen
betreffende het milieu — en niet betreffende de economie —
die aan het beroep van requiranten ten grondslag liggen .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/94 ( )
Het in de milieuzaken toepassen van de tradtitionele
                                                                                ( 95 /C 315/28 )
rechtspraak inzake het individueel geraakt worden, heeft in
de praktijk tot gevolg, dat particulieren nooit zullen kunnen
opkomen tegen communautaire maatregelen die hun milieu           De president van het Hof van Justitie van de Europese
belangen schaden . Deze zouden daardoor elke rechtsbe            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 augustus
scherming missen .                                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/94 :
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Bovendien gaai: het oordeel , dat artikel 173 EG-Verdrag          Koninkrijk Spanje .
particulieren niet het recht verleent op te komen tegen
Gemeenschapshandelingen die de milieuverplichtingen van            (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .


title: Zaak C-460/09 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Inalca SpA — Industria Alimentari Carni, Cremonini SpA/Europese Commissie ( „Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Europese Unie — Vaststelling van onregelmatigheden inzake restituties bij uitvoer van rundvlees naar Jordanië — Onderzoek van OLAF — Mededeling van conclusies van OLAF aan nationale autoriteiten — Zekerheidstelling — Verzoek om terugbetaling van ter zake gemaakte kosten — Causaal verband — Incidentele hogere voorziening — Verjaringstermijn — Aanvang” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Inalca SpA — Industria Alimentari Carni, Cremonini SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-460/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Europese Unie - Vaststelling van onregelmatigheden inzake restituties bij uitvoer van rundvlees naar Jordanië - Onderzoek van OLAF - Mededeling van conclusies van OLAF aan nationale autoriteiten - Zekerheidstelling - Verzoek om terugbetaling van ter zake gemaakte kosten - Causaal verband - Incidentele hogere voorziening - Verjaringstermijn - Aanvang)
   2013/C 114/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Inalca SpA — Industria Alimentari Carni, Cremonini SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone en C. D’Andria, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 4 september 2009, Inalca en Cremonini/Commissie, T-174/06, waarbij is verworpen het beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid strekkende tot vergoeding van de schade die rekwirantes stellen te hebben geleden doordat aan de Italiaanse autoriteiten kennisgeving is gedaan van de voor rekwirantes bezwarende conclusies van een onderzoek dat het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) heeft verricht ter verificatie van de rechtmatigheid van bepaalde restituties bij de uitvoer van rundvlees naar Jordanië.

      Dictum

               1)

               De principale hogere voorziening en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Inalca SpA — Industria Alimentari Carni en Cremonini SpA worden verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-108/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door Ferrero Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door Ferrero Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain
   (Zaak C-108/07 P)
   (2007/C 129/05)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Ferrero Deutschland GmbH (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Cornu SA Fontain
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006 in zaak T-310/04, Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu Sa Fontain, te vernietigen;

               —

               het BHIM en interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert rekwirante één middel aan, te weten dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden, en meer in het bijzonder artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1) onjuist heeft uitgelegd. Zij voert daartoe vijf argumenten aan.
   In de eerste plaats zou het Gerecht geen rekening hebben gehouden met het feit dat de betrokken zoute en zoete waren in belangrijke mate worden geproduceerd en verkocht door dezelfde ondernemingen, waaronder interveniënte zelf. In de tweede plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de betrokken waren slechts in geringe mate soortgelijk zijn, terwijl het in casu minstens had moeten concluderen tot een gemiddelde mate van soortgelijkheid. In de derde plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de merken „Ferrero ”en „Ferro ”slechts „in bepaalde mate overeenstemmen”, terwijl de argumenten die het zelf in zijn beslissing heeft aangevoerd, hadden moeten leiden tot de conclusie dat deze merken in gemiddelde of zelfs grote mate overeenstemmen. In de vierde plaats heeft het Gerecht onvoldoende rekening gehouden met de documenten die rekwirante had overgelegd om het grote onderscheidend vermogen van het merk „Ferrero ”te doen uitkomen. Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij de beoordeling van het eventuele gevaar voor verwarring geen rekening te houden met de vele factoren bedoeld in de zevende overweging van de considerans van verordening (EG) nr. 40/94.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Zaak T-385/11: Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — BP Products North America/Raad

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/32

         Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — BP Products North America/Raad
   (Zaak T-385/11)
   2011/C 282/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BP Products North America, Inc. (Naperville, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H.-J. Prieß en B. Sachs, advocaten, en C. Farrar, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 443/2011 (1) van de Raad van 5 mei 2011, voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;

               —

               nietig verklaren artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 444/2011 (2) van de Raad van 5 mei 2011, voor zover deze betrekking heeft op verzoekster; en

               —

               verweerder overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan:

               1)

               Schending van de basisverordeningen inzake antidumping en het compenserende recht, door verordeningen (EG) nr. 598/2009 en nr. 599/2009 inzake de import van biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (3) uit te breiden tot biodieselproducten waar de verordeningen inzake antidumping en het compenserende recht oorspronkelijk geen betrekking op hadden, in plaats van een „de novo”-onderzoek uit te voeren, hoewel de momenteel aan uitvoeringsverordening (EU) nr. 444/2011 van de Raad onderworpen mengsels specifiek van het toepassingsgebied van verordeningen (EG) nr. 598/2009 en nr. 599/2009 waren uitgesloten.

               2)

               Kennelijke beoordelingsfouten wat de beoordeling van de feiten betreft, in het bijzonder gelet op het feit dat laagwaardige mengsels van biodieselproducten (die niet aan belasting zijn onderworpen) niet kunnen worden omgevormd tot hoogwaardige mengsels (die wel aan de belasting zijn onderworpen), zodat ontwijking in feite onmogelijk is, en betreffende het feit dat verzoekster zich schuldig zou hebben gemaakt aan ontwijking door de economische rechtvaardigingsgronden voor haar uitvoer kennelijk onjuist weer te geven.

               3)

               Schending van een essentieel procedureel vereiste doordat verweerder in uitvoeringsverordening (EU) nr. 444/2011 niet afdoende heeft gemotiveerd waarom de definitieve rechten zijn uitgebreid tot biodieselmengsels met 20 % of minder biodiesel.

               4)

               Schending van de beginselen van non-discriminatie en behoorlijk bestuur, basisbeginselen van het Unierecht, door aan verzoekster niet het op „meewerkende ondernemingen” van toepassing zijnde recht toe te kennen, hoewel zij haar volledige medewerking heeft verleend.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 443/2011 van de Raad van 5 mei 2011 tot uitbreiding van het definitieve compenserende recht dat bij verordening (EG) nr. 598/2009 is ingesteld op biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika tot uit Canada verzonden biodiesel, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Canada, en tot uitbreiding van het definitieve compenserende recht dat bij verordening (EG) nr. 598/2009 is ingesteld tot biodiesel in een mengsel bevattende 20 of minder gewichtsprocenten biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, en tot beëindiging van het onderzoek naar de uit Singapore verzonden biodiesel (PB 2011, L 122, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 444/2011 van de Raad van 5 mei 2011 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EG) nr. 599/2009 is ingesteld op biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika tot vanuit Canada verzonden biodiesel, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Canada, en tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij verordening (EG) nr. 599/2009 is ingesteld tot biodiesel in mengsels bevattende 20 of minder gewichtsprocenten biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, en tot beëindiging van het onderzoek naar de vanuit Singapore verzonden biodiesel (PB 2011, L 122, blz. 12).

      (3)  Verordening (EG) nr. 598/2009 van de Raad van 7 juli 2009 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2009, L 179, blz. 1) en verordening (EG) nr. 599/2009 van de Raad van 7 juli 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2009, L 179, blz. 26).


title: Zaak T-71/10 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van 8 april 2011 — Xeda International/Commissie ( „Kort geding — Richtlijn 91/414/EEG — Beschikking betreffende niet-opneming van difenylamine in bijlage I bij richtlijn 91/414 — Ander verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/21

         Beschikking van de president van het Gerecht van 8 april 2011 — Xeda International/Commissie
   (Zaak T-71/10 R II)
   (Kort geding - Richtlijn 91/414/EEG - Beschikking betreffende niet-opneming van difenylamine in bijlage I bij richtlijn 91/414 - Ander verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 152/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xeda International SA (Saint-Andiol, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrusek en F. Wilman, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking nr. 2009/859/EG van de Commissie van 30 november 2009 betreffende de niet-opneming van difenylamine in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (PB L 314, blz. 79)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-425/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 16 oktober 2006 — Ministero dell'Economia e delle Finanze/Part Service Srl, in liquidatie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 16 oktober 2006 — Ministero dell'Economia e delle Finanze/Part Service Srl, in liquidatie
   (Zaak C-425/06)
   (2006/C 326/59)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell'Economia e delle Finanze

      Verwerende partij: Part Service Srl, in liquidatie
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het begrip „rechtsmisbruik” dat in het arrest van het Hof in zaak C-255/02 is omschreven als transacties met het wezenlijke doel een belastingvoordeel te verkrijgen, gelijk aan, ruimer dan, of beperkter dan het begrip transacties met geen andere economische motieven dan het verkrijgen van een belastingvoordeel?

               2)

               Kan het afzonderlijk sluiten van lease-, financierings-, verzekerings- en bemiddelingsovereenkomsten, waardoor alleen over de vergoeding voor het recht van gebruik van het goed btw wordt geheven, terwijl het sluiten van één enkele lease-overeenkomst volgens de praktijk en de uitlegging in de nationale rechtspraak ook de financiering zou omvatten en dus btw-heffing over de totale vergoeding zou meebrengen, voor de toepassing van de btw worden aangemerkt als rechtsmisbruik (of als misbruik van rechtsvormen), met het gevolg dat uit de belasting over de toegevoegde waarde voortvloeiende eigen middelen van de Gemeenschap niet worden geïnd?


title: Zaak T-181/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER PRECISE)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/27

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER PRECISE)
   (Zaak T-181/16)
   (2016/C 222/34)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guinot SAS (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MASTER PRECISE” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 567 203

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 in zaak R 2911/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure bij de vijfde kamer van beroep van het Bureau.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-341/12 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 — Mizuno KK/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Artikel 181 van Reglement voor procesvoering van Hof — Gemeenschapsmerk — Beeldmerk dat letter „G” en twee symbolen voor geslacht bevat — Oppositie door houder van beeldmerk dat letter „G” en symbool „+” bevat — Weigering van inschrijving door kamer van beroep)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/46

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 — Mizuno KK/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-341/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 181 van Reglement voor procesvoering van Hof - Gemeenschapsmerk - Beeldmerk dat letter „G” en twee symbolen voor geslacht bevat - Oppositie door houder van beeldmerk dat letter „G” en symbool „+” bevat - Weigering van inschrijving door kamer van beroep)
   2013/C 225/79
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mizuno KK (vertegenwoordigers: T. Raab en H. Lauf, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012, Mizuno/BHIM — Golfino (G) (T-101/11), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 december 2010 (zaak R 821/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Mizuno KK en Golfino AG — Beeldteken dat de letter „G” en de twee symbolen voor het geslacht bevat — Gevaar voor verwarring met een beeldmerk dat de letter „G” en het symbool „+” bevat — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mizuno KK wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.09.2012


title: Zaak T-360/00: Beroep, op 25 november 2000 ingesteld door Dart Industries Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 45/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10.2.2001
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     dat het een vergoedingsmaatregel betreft, dat wil zeggen een
                                                                        vergoeding en een basis van inkomsten voor visproducenten,
—     krachtens het bepaalde in artikel 230 EG-Verdrag nietig           slechts betekenen dat wanneer een producent zich bij een
      te verklaren artikel 2, lid 2, juncto de bijlage, van             andere producentenorganisatie aansluit, de in artikel 18, lid 4,
      verordening (EG) nr. 1926/2000 van de Commissie van               van de basisverordening vastgestelde berekeningsgrondslagen
      11 september 2000, en artikel 2, lid 2, juncto de bijlage,        evenredig moeten worden gewijzigd.
      van verordening (EG) nr. 1103/2000 van de Commissie
      van 25 mei 2000 betreffende de toekenning van de
      compenserende vergoeding aan de producentenorgani-                Verzoekster stelt eveneens misbruik van bevoegdheid door de
      saties voor in de periode van 1 juli tot en met 31 december       Commissie.
      1999 aan de verwerkende industrie geleverde tonijn (PB
      L 125 van 26.5.2000, blz. 18 en L 230 van 12.9.2000,
      blz. 10);
                                                                        (1) Verordening (EEG) nr. 3759/92 van de Raad van 17 december
—     subsidiair, deze artikelen en bijlagen nietig te verklaren            1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
      op grond van misbruik van bevoegdheid van de Commis-                  de sector visserijproducten en producten van de aquacultuur (PB
      sie bij de uitlegging van artikel 18 van de basisveror-               L 388 van 31.12.1992, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
      dening;                                                               (EG) nr. 3318/94 van de Raad van 22 december 1994 (PB L 350
                                                                            van 31.12.1994, blz. 15).
—     de Commissie te gelasten een nieuwe regeling vast te
      stellen, waarbij de verdeling tussen OPAGAC en OPTUC
      wordt gecorrigeerd met het oog op de wijzigingen van de
      tonnages van de aangesloten producenten;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster stelt om te beginnen, dat haar samenstelling
per 1 juli 1998 is gewijzigd, doordat bij haar zich twee                Beroep, op 25 november 2000 ingesteld door Dart
ondernemingen hebben aangesloten die voordien lid waren                 Industries Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
van de OPTUC, een andere organisatie van tonijnproducenten.                   interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Om die reden heeft verzoekster vanaf die datum te maken met
een hoger tonnage geregistreerde vangsten, waarmee ook
                                                                                (Zaak T-360/00)
de berekeningsgrondslag voor de in de basisverordening (1)
vastgestelde compenserende vergoedingen is gewijzigd.
                                                                                (2001/C 45/47)
Ten tijde van de publicatie van verordening nr. 1103/2000,
reeds aangehaald, werd verzoekster zich ervan bewust dat de
verdeling van de vergoeding over de producentenorganisaties
geschiedde zonder dat rekening werd gehouden met de                                               (Procestaal: Engels)
wijziging van de tonnages van de aangesloten ondernemingen,
op grond waarvan zij de nodige stappen heeft ondernomen bij
de autoriteiten van Spanje en van de Unie.                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 25 november 2000 beroep ingesteld tegen
De Commissie heeft evenwel zonder het vraagstuk van de                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
verdeling van het derde kwartaal van 1999 te regelen verorde-           tekeningen en modellen) door Dart Industries Inc. vertegen-
ning nr. 1926/2000, eveneens aangehaald, goedgekeurd, waar-             woordigd door K-U Jonas van Oppenhoff & Rädler, advocaten
bij ook een verdelingscriterium wordt toegepast dat volgens             te Keulen (Duitsland).
verzoekster onjuist is.
Op de datum van indiening van onderhavig beroep heeft de                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Commissie nog steeds geen uitspraak gedaan op het verzoek
van het Secretarı́a General de Pasca Marı́tima over de juiste
uitlegging van de toepasselijke regeling, zodat verzoekster zich        —      de beslissing van verweerder van 22 september 2000 in
verplicht ziet om op te komen tegen de uitlegging van de                       zaak R 278/2000-1 te vernietigen;
basisverordening welke is vervat in de artikelen en bijlagen van
de verordeningen waarbij de compenserende vergoedingen                  —      te gelasten, dat aanvraagnummer 716 597 „UltraPlus”
voor de periode van juli tot en met december 1999 worden                       wordt terugverwezen naar het BHIM teneinde voor alle
goedgekeurd.                                                                   opgegeven waren te worden gepubliceerd overeenkom-
                                                                               stig artikel 40 van verordening nr. 40/94;
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster, dat de bestreden
bepalingen in strijd zijn met artikel 18, lid 4, van verordening
nr. 3579/92, eveneens aangehaald. Volgens haar kan het feit             —      het BHIM in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 10.2.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 45/23
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker in deze zaak, dezelfde als die in zaak T-91/00 (1),
Betrokken merk:               woordmerk „UltraPlus” — aan-
                                                                        komt op tegen de weigering van het Afwikkelingsbureau van
                              vraagnr. 716 597
                                                                        het ziekenfonds te Luxemburg om de kosten te vergoeden die
                                                                        hij tijdens het eerste semester van 2000 heeft gemaakt voor
Waar of dienst:               klasse 21 (plastic materialen te          diensten verleend door verplegend personeel in de zin van
                              gebruiken in magnetrons, hete-            artikel 1, eerste alinea, van punt X van bijlage I bij de Regeling
                              lucht- en traditionele ovens)             inzake de ziektekostenverzekering, die een van zijn zonen
                                                                        nodig had. Het Afwikkelingsbureau heeft die diensten daaren-
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door           tegen aangemerkt als „ziekenoppas” in de zin van artikel 1,
bestreden beslissing:         de onderzoeker                            tweede aleina, sub c en d, van punt X van de bijlage bij die
                                                                        regeling.
Middelen:                     schending van artikel 7, lid 1,
                              sub b en c, van verordening (EG)          De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
                              nr. 40/94                                 dezelfde als die in zaak T-91/00.
                                                                        (1) PB C 176 van 24.6.2000, blz. 24.
                                                                        Beroep, op 11 december 2000 ingesteld door M. Cam-
Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door A. Kind                      polargo tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                        pen
                       (Zaak T-362/00)                                                           (Zaak T-372/00)
                        (2001/C 45/48)                                                             (2001/C 45/49)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               schappen is op 11 december 2000 beroep tegen Commissie
schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie                  van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Cam-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Kind,                  polargo, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat te Vicenza,               door C. Mourato, advocaat te Brussel.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 15 fe-
                                                                              bruari 2000 houdende intrekking van de aanstelling van
                                                                              verzoeker als hoofd van de eenheid ex-DG XIII/G/2 en
—    de bestreden maatregelen nietig te verklaren wegens                      van diens bevordering tot de rang A 3, en het stilzwijgend
     onrechtmatige en verkeerde toepassing van het vergoe-                    genomen besluit van het TABG van 12 september 2000
     dingsstelsel;                                                            houdende afwijzing van verzoekers klacht;
—    de Commissie ertoe te veroordelen, de vergoeding zoals             —     verweerster krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement
     in het verleden te verrichten op basis van de door de                    voor de procesvoering van het Gerecht in de kosten van
     verzekerde overgelegde facturen van kosten van parame-                   het geding alsmede krachtens artikel 91, sub b, van dat
     dische hulp;                                                             reglement in de in verband met de procedure gemaakte
                                                                              noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van
                                                                              domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en de honoraria
—    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                    en kosten van advocaten te verwijzen;


title: Zaak T-109/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Škugor e.a./Europese Unie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/38

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Škugor e.a./Europese Unie
   (Zaak T-109/14)
   2014/C 142/50
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Verzoekende partijen: Davor Škugor (Sisak, Kroatië), Ivan Gerometa (Vrsar, Kroatië), Kristina Samardžić (Split, Kroatië), Sandra Cindrić (Karlovac, Kroatië), Sunčica Gložinić (Varaždin, Kroatië), Tomislav Polić (Kaštel Novi, Kroatië), Vlatka Pižeta (Varaždin) (vertegenwoordiger: Mato Krmek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               een arrest te wijzen tot vaststelling dat de Europese Unie verzoekers schadeloos moet stellen voor de schade als gevolg van de niet-nakoming door de Europese Commissie van de krachtens artikel 36 van de Toetredingsakte (bijlage VII, punt 1) op haar rustende verplichting toe te zien op de uitvoering van het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie, wat de instelling van het gerechtsdeurwaardersambt in de Kroatische rechtsorde betreft;

               —

               de beraadslagingen over het bedrag van de vordering op te schorten tot het arrest in de onderhavige zaak gezag van gewijsde heeft gekregen, en

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden tot het volgende arrest.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Commissie is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 36 van de Toetredingsakte (bijlage VII, punt 1), die integraal deel uitmaakt van het tussen de Republiek Kroatië en de lidstaten van de Europese Unie gesloten Verdrag betreffende de toetreding tot de Europese Unie [Narodne novine — Međunarodni ugovori nr. 2/12 (Publicatieblad — Internationale verdragen)], voor zover zij zich niet heeft verzet tegen de intrekking van de normen tot instelling en regeling van het gerechtsdeurwaardersambt die Kroatië tijdens de onderhandelingen over zijn toetreding tot de Europese Unie had vastgesteld. Artikel 36 van de Toetredingsakte belast de Commissie met het toezicht (monitoring) op alle verbintenissen die Kroatië tijdens die toetredingsonderhandelingen is aangegaan, en dus op de juridische verbintenissen die Kroatië is aangegaan om het deurwaardersambt in te stellen en alle noodzakelijke voorwaarden te creëren zodat dat ambt uiterlijk op 1 januari 2012 ten volle in de Kroatische rechtsorde is ingevoerd. Niettemin is de Europese Commissie niet bevoegd om een eenzijdige wijziging van de aldus door Kroatië aangegane verplichting toe te staan.

               2.

               Tweede middel: doordat de Europese Commissie de voormelde inbreuk heeft gemaakt, heeft zij verzoekers rechtstreeks schade berokkend, aangezien die als gerechtsdeurwaarder waren aangesteld en erop mochten vertrouwen dat zij hun ambt vanaf 1 januari 2012 zouden kunnen vervullen.

               3.

               Derde middel: door de op haar rustende verplichtingen niet na te komen, heeft de Commissie de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid kennelijk en in ernstige mate overschreden en, door het gewettigd vertrouwen van verzoekers te schenden, die als gerechtsdeurwaarder waren aangesteld, heeft zij hun aanzienlijke materiële en immateriële schade toegebracht die de Europese Unie overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU dient te vergoeden.


title: Zaak T-269/12: Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Makro autoservicio mayorista/Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/30

         Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Makro autoservicio mayorista/Commissie
   (Zaak T-269/12)
   2012/C 243/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Makro autoservicio mayorista, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2010) 22 def. van de Commissie van 18 januari 2010, waarbij wordt vastgesteld dat boeking achteraf van invoerrechten gerechtvaardigd is en dat de kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd is in een bijzonder geval (zaak REM 02/08), ter kennis van verzoeker gebracht op 19 april 2012;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster 3 middelen aan.

               1)

               Invoerrechten zijn geboekt in strijd met artikel 220, lid 2, sub b, CDW (1), aangezien verweerster ten onrechte heeft gemeend dat de tegen invoer uit derde landen aangenomen antidumpingverordeningen automatisch toepasselijk zijn op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije en zij dus ten onrechte heeft verzuimd handelaars ervan in kennis te stellen dat de betrokken antidumpingverordening ook toepasselijk was op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije. Subsidiair hebben de Turkse autoriteiten ten onrechte bevestigd dat de op goederen uit derde landen gestelde antidumpingrechten niet toepasselijk waren op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije. Voorts hebben de Spaanse douaneautoriteiten ten onrechte aangenomen dat goederen voorzien van een A.TR-certificaat niet konden worden onderworpen aan aanvullende rechten of beschermende maatregelen en hebben zij verzuimd de marktdeelnemers ervan in kennis te stellen dat handelsmaatregelen konden worden genomen ten aanzien van hun invoer uit Turkije, ook al bevonden deze goederen zich in het vrije verkeer.

               2)

               De vergissing van de bevoegde douaneautoriteiten kon niet redelijkerwijs worden ontdekt door degene die gehouden was tot betaling, die te goeder trouw had gehandeld en had voldaan aan alle voorschriften van de geldende bepalingen inzake de douaneaangifte.

               3)

               Verzoekster verkeert in een bijzondere situatie in de zin van artikel 239 CDW en er kan haar in de zin van artikel 239 CDW geen frauduleuze handeling noch klaarblijkelijke nalatigheid worden toegerekend.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 10 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak T-274/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 oktober 2006 — Ritek en Prodisc Technology/Raad ( Dumping — Opneembare compact discs uit Taiwan — Vaststelling van dumpingmarge — Keuze voor asymmetrische berekeningsmethode — Naargelang van afnemers, gebieden of tijdvakken uiteenlopende exportprijzen — Techniek van gelijkstelling met nulmarges )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 oktober 2006 — Ritek en Prodisc Technology/Raad
   (Zaak T-274/02) (1)

   („Dumping - Opneembare compact discs uit Taiwan - Vaststelling van dumpingmarge - Keuze voor asymmetrische berekeningsmethode - Naargelang van afnemers, gebieden of tijdvakken uiteenlopende exportprijzen - Techniek van „gelijkstelling met nulmarges””)
   (2006/C 310/18)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Ritek Corp. (Hsin-Chu, Taiwan) en Prodisc Technology Inc. (Taipei Hsien, Taiwan) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Adamantopoulos, V. Akritidis en D. De Notaris, advocaten, vervolgens K. Adamantopoulos en J. Branton, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Marquardt, gemachtigde, en G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en S. Meany, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1050/2002 van de Raad van 13 juni 2002 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op opneembare compactdiscs uit Taiwan (PB L 160, blz. 2)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ritek Corp. en Prodisc Technology Inc. worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 5 juni 2002 in zaak C-217/00 P, Buzzi Unicem SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Hogere voorziening ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond")

text:
10.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 191/11
1.    Het eerste en het vierde middel in hogere voorziening worden          1.    Het vierde, het vijfde en het zesde middel in hogere voorziening
      als kennelijk ongegrond afgewezen.                                          worden in hun geheel als kennelijk ongegrond afgewezen.
2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                    2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                 (1) PB C 247 van 26.8.2000.
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 5 juni 2002
                                                                                van 5 juni 2002
in zaak C-213/00 P, Italcementi — Fabbriche Riunite
Cemento SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         in zaak C-217/00 P, Buzzi Unicem SpA tegen Commissie
                            schappen (1)                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-                           („Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —                 tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —
      Hogere voorziening ten dele kennelijk ongegrond”)                     Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en
                                                                                ten dele kennelijk ongegrond”)
                          (2002/C 191/18)
                                                                                (2002/C 191/19)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-213/00 P, Italcementi — Fabbriche Riunite Cemento
SpA, gevestigd te Bergamo (Italië), vertegenwoordigd door                   In zaak C-217/00 P, Buzzi Unicem SpA, voorheen Unicem
A. Predieri, M. Siragusa, M. Beretta, C. Lanciani en F. M. Moretti,         SpA, gevestigd te Casale Monferrato (Italië), vertegenwoordigd
avvocati, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betref-                  door C. Osti en A. Prastaro, avvocati, domicilie gekozen
fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van               hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer                  het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
— uitgebreid) van 15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./                      Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 15 maart
Commissie (T-25/95, T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-                      2000, Cimenteries CBR e.a./Commissie (T-25/95, T-26/95,
T-39/95, T-42/95-T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95,                         T-30/95-T-32/95,          T-34/95-T-39/95,          T-42/95-T-46/95,
T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95,                    T-48/95, T-50/95-T-65/95, T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/
Jurispr. blz. II-491), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging            95, T-103/95 en T-104/95, Jurispr. blz. II-491), strekkende tot
van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie                   gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal,                       procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
bijgestaan door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Vijfde kamer),                (gemachtigde: R. Lyal, bijgestaan door A. Dal Ferro), heeft
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O.                   het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
Edward (rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en A. Rosas,                kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:              M. Wathelet en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
R. Grass, op 5 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan                    Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 juni 2002 een
het dictum luidt als volgt:                                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 191/12                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
1.    Worden afgewezen als kennelijk niet-ontvankelijk en/of kenne-         berti en P. Criscuolo Gaito, avvocati, betreffende hogere
      lijk ongegrond:                                                       voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
      —     het tweede tot en met het vijfde onderdeel van het tweede       — uitgebreid) van 15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./
            middel;                                                         Commissie (T-25/95, T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-
                                                                            T-39/95, T-42/95-T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95,
      —     het derde middel;                                               T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95,
                                                                            Jurispr. blz. II-491), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging
      —     het zesde middel;                                               van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal,
      —     het achtste middel;                                             bijgestaan door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Vijfde kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O.
      —     het eerste onderdeel van het negende middel;                    Edward (rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en A. Rosas,
                                                                            rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
      —     het eerste, het tweede, het vierde en het vijfde onderdeel      R. Grass, op 5 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan
            van het elfde middel;                                           het dictum luidt als volgt:
      —     het zestiende middel;
                                                                            1.    Het vierde en het zesde onderdeel van het zesde middel in hogere
                                                                                voorziening worden als kennelijk ongegrond afgewezen.
      —     het zeventiende middel;
      —     het negentiende middel;                                         2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
      —     het twintigste middel; en
                                                                            (1) PB C 247 van 26.8.2000.
      —     het eenentwintigste middel.
2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                             van 30 mei 2002
                           (Vijfde kamer)                                   in zaak C-358/00 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                            Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Buchhändler-
                           van 5 juni 2002                                  Vereinigung GmbH tegen Saur Verland GmbH & Co. KG,
                                                                                Die Deutsche Bibliothek (1)
in zaak C-219/00 P, Cementir — Cementerie del Tirreno
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                            (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                pen (1)                                     — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn
                                                                                92/50/EEG — Concessie van openbare diensten)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —                                           (2002/C 191/21)
      Hogere voorziening ten dele kennelijk ongegrond”)
                          (2002/C 191/20)                                                              (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Italiaans)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-358/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Düsseldorf
In zaak C-219/00 P, Cementir — Cementerie del Tirreno SpA,                  (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Buchhänd-
gevestigd te Rome (Italië), vertegenwoordigd door G. M. Ro-                 ler-Vereinigung GmbH en Saur Verlag GmbH & Co. KG, Die


title: Zaak C-460/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 31 juli 2017 — Valériane SNC/Ministre de l’Action et des Comptes Publics

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 31 juli 2017 — Valériane SNC/Ministre de l’Action et des Comptes Publics
   (Zaak C-460/17)
   (2017/C 347/16)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valériane SNC

      Verwerende partij: Ministre de l’Action et des Comptes Publics

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 17 van de Zesde btw-richtlijn van 17 mei 1977 (1), waarvan de bepalingen in wezen zijn overgenomen in artikel 168 van de richtlijn van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2), aldus worden uitgelegd dat, om een belastingplichtige het recht te ontzeggen de belasting vermeld op facturen die verband houden met goederen of diensten waarvan de belastingdienst aantoont dat zij niet daadwerkelijk aan hem zijn geleverd of voor hem zijn verricht, in aftrek te brengen van de belasting over de toegevoegde waarde die hij op basis van zijn eigen handelingen is verschuldigd, in alle gevallen moet worden onderzocht of werd aangetoond dat hij wist of behoorde te weten dat deze handeling deel uitmaakte van fraude in de belasting over de toegevoegde waarde en dat die fraude was begaan op initiatief van de opsteller van de factuur, de ontvanger ervan of een derde?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


               7.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/26

         Beroep tegen Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 26 juli 2010
   (Zaak E-9/10)
   2010/C 271/06
   Op 26 juli 2010 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Markus Schneider, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, BELGIË.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

               Het Vorstendom Liechtenstein, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennisgeven aan de Autoriteit van de nodige maatregelen voor de volledige tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar is verwezen in punt 1 van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1430/2007 van de Commissie van 5 december 2007 tot wijziging van de bijlagen II en III van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en bij Verordening (EG) nr. 755/2008 van de Commissie van 31 juli 2008 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 63, lid 1, van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               Het Vorstendom Liechtenstein wordt verwezen in de kosten van deze procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek heeft betrekking op het geen gevolg geven door Liechtenstein aan een met redenen omkleed advies van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA over het niet goedkeuren of niet kennisgeven aan de Autoriteit van de nodige maatregelen voor de volledige tenuitvoerlegging van het EER-besluit dat overeenstemt met de gewijzigde Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties van de Europese Unie.

               —

               De nog door Liechtenstein te nemen maatregelen hebben betrekking op de erkenning van in andere EER-staten verworven beroepskwalificaties in de ambachtelijke sector.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat zij van de regering van Liechtenstein geen informatie heeft ontvangen waaruit mag blijken dat het besluit volledig in Liechtensteins recht is omgezet en dat zij evenmin in het bezit is van andere gegevens waaruit zij dat kan afleiden.

               —

               De regering van Liechtenstein heeft niet betwist dat de volledige tenuitvoerlegging van het besluit niet tijdig is gebeurd.


title: Zaak C-263/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 26 mei 2011 — Ainārs Rēdlihs/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 26 mei 2011 — Ainārs Rēdlihs/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-263/11)
   2011/C 226/31
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ainārs Rēdlihs

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een natuurlijke persoon die goederen (een bos) heeft verkregen om in zijn eigen behoeften te voorzien en goederen levert om de gevolgen van overmacht (bijvoorbeeld een storm) te verlichten, belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) en artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2), die btw moet betalen? Met andere woorden, is een dergelijke goederenlevering een economische activiteit in de zin van de voormelde bepalingen van het recht van de Europese Unie?

               2)

               Is een wettelijke regeling waarbij een persoon, op grond dat hij zich niet in het btw-register heeft laten inschrijven, een geldboete mag worden opgelegd ter hoogte van het bedrag van de belasting die normaliter op basis van de waarde van de geleverde goederen verschuldigd is, terwijl de betrokkene de belasting, zo hij zich in het register had laten inschrijven, niet had hoeven te betalen, in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-85/00

text:
C 118/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-402/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-160/00 (1)
                        (2001/C 118/46)                                                   (2001/C 118/49)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/00:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
C-402/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk België.
                                                                   (1) PB C 176 van 24.6.2000.
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-128/99 (1)
               Doorhaling van zaak C-46/00 (1)
                                                                                (2001/C 118/50)
                        (2001/C 118/47)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 2000
De president van het Hof van Justitie van de Europese              de doorhaling in het register gelast van zaak C-128/99
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september              [verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) om een
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-46/00:        prejudiciële beslissing]: J. Kappel tegen Pensionsversiche-
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.            rungsanstalt der Arbeiter.
(1) PB C 102 van 8.4.2000.
                                                                   (1) PB C 188 van 3.7.1999.
               Doorhaling van zaak C-85/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-464/99 (1)
                                                                                (2001/C 118/51)
                        (2001/C 118/48)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september              de doorhaling in het register gelast van zaak C-464/99:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-85/00:        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense           Republiek.
Republiek.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.                                        (1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-117/12: Beroep ingesteld op 14 maart 2012 — ANKO/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/18

         Beroep ingesteld op 14 maart 2012 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-117/12)
   2012/C 138/35
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO Anonimos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie inbreuk maakt op haar contractuele verplichtingen door de opschorting van de betaling van de bedragen die zij aan verzoekster verschuldigd is in het kader van de projecten PERFORM en OASIS;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 637 117,17 EUR in het kader van het project PERFORM, vermeerderd met de rente waarin is voorzien bij clausule II.5, lid 5, van bijlage II bij de hoofdovereenkomst, vanaf de betekening van het onderhavige beroep;

               —

               de Commissie gelasten, vast te stellen dat verzoekster het door haar in het kader van het project OASIS ontvangen bedrag van 56 390,00 EUR niet aan de Commissie dient terug te betalen; en

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep krachtens artikel 272 VWEU betreft de aansprakelijkheid van de Commissie in het kader van a) overeenkomst nr. 215952 betreffende de uitvoering van het project „A soPhisticatEd multi-paRametric system FOR the continuous effective assessment and Monitoring of motor status in Parkinson’s disease and other neurodegenerative diseases (PERFORM)” en b) overeenkomst nr. 215754 betreffende de uitvoering van het project „Open architecture for Accessible Services Integration and Standardisation (OASIS)”.
   Verzoekster betoogt in het bijzonder dat hoewel zij volledig en naar behoren had voldaan aan haar contractuele verplichtingen, de Commissie de betalingen aan haar heeft opgeschort, zonder dat zij daartoe gerechtigd was en in strijd met voormelde overeenkomsten en met het beginsel van goede trouw. Daarom betoogt verzoekster dat enerzijds de Commissie dient te worden gelast haar een bedrag van 637 117,17 EUR te betalen in het kader van het project PERFORM, vermeerderd met de rente waarin is voorzien bij clausule II.5, lid 5, van bijlage II bij de hoofdovereenkomst, en dat anderzijds dient te worden vastgesteld dat verzoekster het door haar in het kader van het project OASIS ontvangen bedrag van 56 390,00 EUR niet dient terug te betalen.


title: Zaak C-548/16: Beschikking van de president van het Hof van 5 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Belgische Staat/Biologie Dr Antoine SPRL

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/28

         Beschikking van de president van het Hof van 5 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Belgische Staat/Biologie Dr Antoine SPRL
   (Zaak C-548/16) (1)

   (2017/C 300/34)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Zaak T-556/17: Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Staropilsen/EUIPO — Pivovary Staropramen (STAROPILSEN; STAROPLZEN)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/43

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Staropilsen/EUIPO — Pivovary Staropramen (STAROPILSEN; STAROPLZEN)
   (Zaak T-556/17)
   (2017/C 347/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Staropilsen s. r. o. (Pilsen, Tsjechië) (vertegenwoordiger: A. Kodrasová, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pivovary Staropramen s. r. o. (Praag, Tsjechië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „STAROPILSEN; STAROPLZEN” — Uniemerk nr. 9 034 893

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2017 in zaak R 236/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-435/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 september 2012 — ACI Adam BV e.a. tegen Stichting de Thuiskopie e.a.

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 september 2012 — ACI Adam BV e.a. tegen Stichting de Thuiskopie e.a.
   (Zaak C-435/12)
   2012/C 399/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: ACI Adam BV, Alpha International BV, AVC Nederland BV, BAS Computers & Componenten BV, Despec BV, Dexxon Data Media and Storage BV, Fuji Magnetics Nederland, Imation Europe BV, Maxell Benelux BV, Philips Consumer Electronics BV, Sony Benelux BV, Verbatim GmbH

      Verweersters: Stichting de Thuiskopie, Stichting Onderhandelingen Thuiskopie vergoeding

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 2, aanhef en onder b, — al dan niet in verbinding met artikel 5, lid 5 — Auteursrechtrichtlijn (1) aldus te worden uitgelegd dat de daar bedoelde beperking van het auteursrecht geldt voor aan de in dat artikel vermelde eisen beantwoordende reproducties, ongeacht of de exemplaren van het werk waaraan die reproducties zijn ontleend, rechtmatig — dat wil zeggen: zonder schending van de auteursrechten van de rechthebbenden — ter beschikking zijn gekomen van de betrokken natuurlijke persoon, of geldt die beperking slechts voor reproducties die zijn ontleend aan exemplaren die zonder auteursrechtinbreuk aan de betrokken persoon ter beschikking zijn gekomen?

               2)

                           a)

                           Indien het antwoord op vraag 1 luidt als aan het slot daarvan vermeld, kan toepassing van de „driestappentoets”, bedoeld in artikel 5, lid 5, van de Auteursrechtrichtlijn, dan aanleiding vormen om de werkingssfeer van de beperking van artikel 5, lid 2 uit te breiden, of kan die toepassing slechts ertoe leiden de reikwijdte van de beperking terug te dringen?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 1 luidt als aan het slot daarvan vermeld, is dan een regel van nationaal recht die ertoe strekt dat ter zake van reproducties, door een natuurlijke persoon voor privégebruik gemaakt en zonder enig direct of indirect commercieel oogmerk, een billijke vergoeding verschuldigd is, ongeacht of de vervaardiging van die reproducties ingevolge artikel 5, lid 2, van de Auteursrechtrichtlijn geoorloofd is — en zonder dat die regel afbreuk doet aan het verbodsrecht van de rechthebbende en diens aanspraak op schadevergoeding — strijdig met artikel 5 van de Auteursrechtrichtlijn, dan wel met enige andere regel van Europees recht?
                           Is voor de beantwoording van deze vraag, in het licht van de „driestappentoets” van artikel 5, lid 5, van de Auteursrechtrichtlijn, van belang dat technische voorzieningen om het maken van ongeoorloofde privékopieën tegen te gaan (nog) niet beschikbaar zijn?

               3)

               Is de Handhavingsrichtlijn (2) van toepassing op een geding als het onderhavige, waarin — nadat een lidstaat op de voet van artikel 5, lid 2, onder b, van de Auteursrechtrichtlijn de verplichting tot het afdragen van de in die bepaling bedoelde fair compensation heeft opgelegd aan producenten en importeurs van dragers die geëigend en bestemd zijn voor de reproductie van werken, en heeft bepaald dat die fair compensation dient te worden afgedragen aan een door die lidstaat aangewezen organisatie die met de heffing en verdeling van de fair compensation is belast — door betalingsplichtigen wordt gevorderd dat de rechter ten aanzien van bepaalde in geschil zijnde omstandigheden die van belang zijn voor de vaststelling van de fair compensation, verklaringen voor recht geeft ten laste van de bedoelde organisatie, die zich daartegen verweert?

      (1)  Richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).

      (2)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45).


title: Zaak C-45/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 30 januari 2012 — RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers/Radia Hadj Ahmed

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 30 januari 2012 — RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers/Radia Hadj Ahmed
   (Zaak C-45/12)
   2012/C 109/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RKW — Rijksdienst voor Kinderbijslag voor Werknemers

      Verwerende partij: Radia Hadj Ahmed

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt een onderdaan van een derde land (in casu met de Algerijnse nationaliteit), die minder dan vijf jaar geleden een verblijfstitel in een lidstaat (in casu in België) heeft verkregen, om zich zonder huwelijk of geregistreerd partnerschap bij een staatsburger van een andere lidstaat (in casu een Frans onderdaan) te voegen waarmee zij een kind heeft (met de Franse nationaliteit), binnen de personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71 (1) als gezinslid van een werknemer die onderdaan is van een lidstaat, voor de toekenning, als begunstigde, van de gewaarborgde gezinsbijslag ten behoeve van een ander kind dat een onderdaan is van een derde land (in casu met de Algerijnse nationaliteit), terwijl het samenwonen van de betrokkene met de vader van het kind met de Franse nationaliteit inmiddels is beëindigd?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, valt, in de omstandigheden als beschreven in de eerste vraag, en wegens de aanwezigheid in haar gezin van een kind met de Franse nationaliteit, deze onderdaan van een derde land, of haar kind dat een onderdaan is van een derde land, binnen de personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71 als gezinslid van een werknemer die onderdaan is van een lidstaat, voor de toekenning van de gewaarborgde gezinsbijslag aan het kind met de Algerijnse nationaliteit?

               3)

               Indien de voorgaande vragen ontkennend worden beantwoord, heeft deze onderdaan van een derde land, in de omstandigheden beschreven in de eerste vraag en zolang het verblijfsrecht niet is ingetrokken, krachtens artikel 13, lid 2, en artikel 14 van richtlijn 2004/38 (2), gelezen in samenhang met artikel 12 EG (thans artikel 18 VWEU), recht op dezelfde behandeling rechtens als staatsburgers van die lidstaat, zodat de Belgische Staat haar voor de toekenning van de gewaarborgde gezinsbijslag geen voorwaarde inzake verblijfsduur kan opleggen, aangezien die voorwaarde niet geldt voor begunstigden met de nationaliteit van die lidstaat?

               4)

               Indien de voorgaande vragen ontkennend worden beantwoord, heeft die onderdaan van een derde land, in de omstandigheden als beschreven in de eerste vraag en als moeder van een burger van de Unie, krachtens de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de EU recht op een gelijke behandeling, zodat de Belgische Staat haar voor de toekenning van de gewaarborgde gezinsbijslag aan één van haar andere kinderen, dat onderdaan is van een derde land, geen voorwaarde inzake verblijfsduur kan opleggen, aangezien die voorwaarde niet geldt voor een kind dat burger is van de EU?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).