title: Zaak T-574/14: Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — EAEPC / Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Parallelhandel in geneesmiddelen — Overeenkomst waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen de prijzen die in rekening worden gebracht in geval van wederverkoop in Spanje en de prijzen die in rekening worden gebracht bij uitvoer naar andere lidstaten — Verzoek om een klacht opnieuw te onderzoeken na arresten van het Hof en het Gerecht — Artikel 266 VWEU — Afwijzing van een klacht — Geen belang van de Unie — Staking van de mededingingsverstorende gedragingen — Geen mededingingsverstorende gevolgen die voortduren — Behandeling van de zaak door een mededingingsautoriteit van een lidstaat — Verplichtingen op het gebied van het onderzoek van een klacht — Artikel 105 VWEU — Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 — Procedurele rechten van een klager — Motiveringsplicht”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/37

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — EAEPC / Commissie
      (Zaak T-574/14) (1)

      („Mededinging - Mededingingsregelingen - Parallelhandel in geneesmiddelen - Overeenkomst waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen de prijzen die in rekening worden gebracht in geval van wederverkoop in Spanje en de prijzen die in rekening worden gebracht bij uitvoer naar andere lidstaten - Verzoek om een klacht opnieuw te onderzoeken na arresten van het Hof en het Gerecht - Artikel 266 VWEU - Afwijzing van een klacht - Geen belang van de Unie - Staking van de mededingingsverstorende gedragingen - Geen mededingingsverstorende gevolgen die voortduren - Behandeling van de zaak door een mededingingsautoriteit van een lidstaat - Verplichtingen op het gebied van het onderzoek van een klacht - Artikel 105 VWEU - Artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 - Procedurele rechten van een klager - Motiveringsplicht”)
      (2018/C 427/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: European Association of Euro-Pharmaceutical Companies (EAEPC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, L. Ortiz Blanco, Á. Givaja Sanz en M. Araujo Boyd, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, F. Jimeno Fernández en C. Vollrath, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: GlaxoSmithKline plc (Brentford, Verenigd Koninkrijk) en GlaxoSmithKline SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. S. Forrester, QC, en A. Komninos, advocaat, vervolgens A. Komninos)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 3654 final van de Commissie van 27 mei 2014 houdende afwijzing van de door verzoekster ingediende klacht inzake een inbreuk op artikel 101 VWEU die vermeend door Glaxo Wellcome SA is gepleegd (zaak COMP/AT.36957 — Glaxo Wellcome).

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Elk van de partijen draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak C-542/18 RX: Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 17 september 2018 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 19 juli 2018 in zaak T-646/16 P, Simpson / Raad

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/12

      Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 17 september 2018 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 19 juli 2018 in zaak T-646/16 P, Simpson / Raad
      (Zaak C-542/18 RX)
      (2018/C 427/17)
      Procestaal: Engels

         Partijen in de procedure voor het Gerecht

         Verzoekende partij: E. Simpson (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

         Vragen die voorwerp van heroverweging zijn

      Of, gelet op met name het algemeen rechtzekerheidsbeginsel, het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 juli 2018, Simpson/Raad, een aantasting vormt van de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie, voor zover het Gerecht op hogere voorziening heeft geoordeeld dat de samenstelling van de rechtsprekende formatie die de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 24 juni 2016, Simpson/Raad, heeft gegeven, onregelmatig was wegens een onregelmatigheid in de procedure tot benoeming van één van de leden van deze formatie, met als gevolg schending van het beginsel van het recht op een bij wet aangewezen rechter, zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
      Of, net als de in artikel 277 VWEU bedoelde handelingen, de benoeming van een rechter het voorwerp kan uitmaken van een incidentele wettigheidscontrole dan wel of een dergelijke incidentele wettigheidscontrole — in beginsel of na het verstrijken van een bepaalde termijn — uitgesloten of beperkt is tot bepaalde onregelmatigheden teneinde de stabiliteit van het recht en het gezag van gewijsde te verzekeren.


title: Zaak T-288/15: Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Ezz e.a. / Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen vanwege de situatie in Egypte — Bevriezing van tegoeden — Ontvankelijkheid — Doelstellingen — Criteria voor opneming van de beoogde personen op de lijst — Verlenging van de vermelding van verzoekers op de lijst van beoogde personen — Feitelijke basis — Exceptie van onwettigheid — Rechtsgrondslag — Evenredigheid — Recht op een eerlijk proces — Vermoeden van onschuld — Recht op behoorlijk bestuur — Onjuiste rechtsopvatting — Kennelijk onjuiste beoordeling — Recht op eigendom — Rechten van de verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/38

      Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Ezz e.a. / Raad
      (Zaak T-288/15) (1)

      („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen vanwege de situatie in Egypte - Bevriezing van tegoeden - Ontvankelijkheid - Doelstellingen - Criteria voor opneming van de beoogde personen op de lijst - Verlenging van de vermelding van verzoekers op de lijst van beoogde personen - Feitelijke basis - Exceptie van onwettigheid - Rechtsgrondslag - Evenredigheid - Recht op een eerlijk proces - Vermoeden van onschuld - Recht op behoorlijk bestuur - Onjuiste rechtsopvatting - Kennelijk onjuiste beoordeling - Recht op eigendom - Rechten van de verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming”)
      (2018/C 427/46)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Ahmed Abdelaziz Ezz (Gizeh, Egypte), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Caïro, Egypte), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin, (Gizeh), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Gizeh) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Lewis, B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, J. Binns, S. Rowe, solicitors en J.-F. Bellis, advocaat, vervolgens B. Kennelly, J. Pobjoy, S. Rowe en H. de Charette, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Gurov, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring, ten eerste, van besluit (GBVB) 2015/486 van de Raad van 20 maart 2015 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2015, L 77, blz. 16), ten tweede, van besluit (GBVB) 2016/411 van de Raad van 18 maart 2016 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2016, L 74, blz. 40), en, ten derde, van besluit (GBVB) 2017/496 van de Raad van 21 maart 2017 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2017, L 76, blz. 22), voor zover deze handelingen verzoekers betreffen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Ahmed Abdelaziz Ezz, Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin en Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar dragen hun eigen kosten alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

         (1)  PB C 429 van 21.12.2015.


title: Zaak C-543/18 RX: Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 17 september 2018 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 19 juli 2018 in zaak T-693/16 P, HG / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/12

      Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 17 september 2018 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 19 juli 2018 in zaak T-693/16 P, HG / Commissie
      (Zaak C-543/18 RX)
      (2018/C 427/18)
      Procestaal: Frans

         Partijen in de procedure voor het Gerecht

         Verzoekende partij: HG (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Vragen die voorwerp van heroverweging zijn

      De heroverweging zal betrekking hebben op de vraag of, gelet op met name het algemeen rechtszekerheidsbeginsel, het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 juli 2018, HG/Commissie (T-693/16 P, niet gepubliceerd, EU:T:2018:492), een aantasting vormt van de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie, voor zover dat Gerecht op hogere voorziening heeft geoordeeld dat de samenstelling van de rechtsprekende formatie die het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 19 juli 2016, HG/Commissie (F-149/15, EU:F:2016:155), heeft gewezen, onregelmatig was wegens een onregelmatigheid in de procedure tot benoeming van één van de leden van deze formatie, met als gevolg schending van het beginsel van het recht op een bij wet aangewezen rechter, zoals neergelegd in artikel 47, tweede alinea, eerste zin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
      De heroverweging zal in het bijzonder betrekking hebben op de vraag of, net als de in artikel 277 VWEU bedoelde handelingen, de benoeming van een rechter het voorwerp kan vormen van een incidentele wettigheidscontrole dan wel of een dergelijke incidentele wettigheidscontrole — in beginsel of na het verstrijken van een bepaalde termijn — uitgesloten is of beperkt is tot bepaalde onregelmatigheden teneinde de stabiliteit van het recht en het gezag van gewijsde te verzekeren.


title: Zaak T-43/16: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — 1&1 Telecom/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Concentraties — Detailhandelsmarkt van diensten van mobiele telecommunicatie en wholesalemarkt voor toegang en gespreksopbouw in Duitsland — Verwerving van E-Plus door Telefónica Deutschland — Besluit waarbij een concentratie verenigbaar met de interne markt en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard — Tenuitvoerlegging van het niet-MNO-deel van de definitieve toezeggingen — Handelingen die niet vatbaar zijn voor beroep — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/39

      Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — 1&1 Telecom/Commissie
      (Zaak T-43/16) (1)

      („Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Concentraties - Detailhandelsmarkt van diensten van mobiele telecommunicatie en wholesalemarkt voor toegang en gespreksopbouw in Duitsland - Verwerving van E-Plus door Telefónica Deutschland - Besluit waarbij een concentratie verenigbaar met de interne markt en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard - Tenuitvoerlegging van het niet-MNO-deel van de definitieve toezeggingen - Handelingen die niet vatbaar zijn voor beroep - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/47)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: 1&1 Telecom GmbH (Montabaur, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-O. Murach, advocaat, en P. Alexiadis, solicitor)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, M. Farley en C. Vollrath, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Telefónica Deutschland Holding AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Bauer, H.-J. Freund, B. Herbers en K. Baubkus, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie dat zou zijn vervat in de brief van 19 november 2015 inzake de tenuitvoerlegging van de corrigerende maatregelen betreffende niet-MNO’s als neergelegd in de definitieve toezeggingen waaraan een verbindend karakter is verleend bij besluit C(2014) 4443 final van de Commissie van 2 juli 2014 waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de interne markt en de werking van de EER-overeenkomst, mits bepaalde toezeggingen worden nagekomen (zaak M.7018 — Telefónica Deutschland/E-Plus)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  1&1 Telecom GmbH zal haar eigen kosten dragen alsook die van de Europese Commissie en van Telefónica Deutschland Holding AG, met uitzondering van de kosten die de Commissie heeft gemaakt in het kader van de exceptie van niet-ontvankelijkheid die is afgewezen bij de beschikking van 22 juni 2016, 1&1 Telecom/Commissie (T-43/16, EU:T:2016:402).

         (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-515/18: Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — FAKRO/Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/80

      Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — FAKRO/Commissie
      (Zaak T-515/18)
      (2018/C 427/107)
      Procestaal: Pools

         Partijen

         Verzoekende partij: FAKRO sp. z o. o. (Nowy Sącz, Polen) (vertegenwoordiger: radca prawny A. Radkowiak-Macuda)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 juni 2018 in de procedure betreffende een door FAKRO Sp. z o.o. op 12 juli 2012 bij de Commissie ingediende klacht inzake misbruik van machtspositie door de VELUX-groep (Ref: AT.40026 VELUX);

                  —

                  de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
      Eerste middel: een kennelijke beoordelingsfout en een ontoereikende motivering van het bestreden besluit dat heeft geleid tot de conclusie dat de Europese Unie geen belang heeft bij voortzetting van de procedure.
      Verzoekster stelt dat de Commissie noch met betrekking tot de voorafgaande voorwaarden voor mogelijk misbruik van een machtspositie, noch met betrekking tot een van de zeven categorieën van vermeende handelingen een definitief standpunt heeft ingenomen. Bij de beoordeling van het middel betreffende de toepassing van afbraakprijzen door de onderneming met een machtspositie, heeft de Commissie haar besluit kritiekloos gebaseerd op de argumenten van die onderneming, zonder rekening te houden met de argumenten van verzoekster, en zelfs zonder ook maar een vereenvoudigd onderzoek naar het probleem uit te voeren. Verzoekster is van mening dat de invoering van een vechtmerk door de onderneming met een machtspositie uitsluitend beoogt het de concurrenten van die laatste onmogelijk te maken de markt te betreden of zich daar te ontwikkelen, en dat de door die onderneming toegepaste investeringskortingen selectief, exclusief en discriminerend zijn, hetgeen strijdig is met artikel 102 VWEU. Volgens verzoekster blijkt duidelijk uit het bewijsmateriaal dat het sluiten van exclusieve contacten door onderneming met een machtspositie in strijd is met artikel 102 VWEU, en zijn voor uitvoering van een onderzoek met dit doel geen aanzienlijke middelen vereist, maar volstaat een verificatie van de door haar ingediende gegevens en het bewijsmateriaal.
      Tweede middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, in verband met een kennelijke beoordelingsfout inzake het ontbreken van belang van de Europese Unie bij voortzetting van de procedure.
      Tussen het indienen van de klacht en het afwijzend besluit zijn meer dan 71 maanden verstreken. De traagheid van het optreden van de Commissie wordt door geen enkele bijzondere omstandigheid gerechtvaardigd. De Commissie bezit grondige kennis van de Europese markt van dakramen. De traagheid van het optreden van de Commissie kan ertoe leiden dat verzoekster zich bij de nationale mededingingsautoriteiten niet kan beroepen op haar rechten wegens de in de nationale wetgeving voorgeschreven verjaringstermijn.
      Derde middel: schending van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 773/2004 (1) door verzoekster de toegang tot het dossier te weigeren, waardoor haar het recht op doeltreffende verdediging is ontzegd.
      Volgens de geldende regels heeft klager, wanneer de Commissie deze in kennis stelt van haar voornemen om aanvraag af te wijzen, het recht op toegang tot documenten waarop de Commissie haar voorlopige beoordeling baseert. In het onderhavige geval heeft de Commissie verzoekster deze toegang niet verleend. Bovendien is de Commissie uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de beginselen voor de beoordeling van het belang van de Europese Unie door geen betrouwbare analyse te maken van de aard en de gevolgen van de feiten die de onderneming met een machtspositie worden verweten.

         (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen [101 TFUE] en [102 TFUE] (PB 2004, L 123, blz. 18).


title: Zaak T-62/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Puma/EUIPO — Doosan Machine Tools (PUMA) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk PUMA — Oudere internationale beeldmerken PUMA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/39

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Puma/EUIPO — Doosan Machine Tools (PUMA)
      (Zaak T-62/16) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk PUMA - Oudere internationale beeldmerken PUMA - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en D. Walicka, gemachtigden)

         Interveniërende partij: Doosan Machine Tools Co. Ltd (Seongsan-gu, Zuid-Korea), die werd toegestaan om in de plaats te treden van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO (vertegenwoordigers: R. Böhm en S. Overhage, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2015 (zaak R 1052/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Puma en Doosan Infracore Co. Ltd

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 4 december 2015 (zaak R 1052/2015-4) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van Puma SE.

                  3)

                  Doosan Machine Tools Co. Ltd zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 118 van 04.04.2016.


title: Zaak C-546/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 23 augustus 2018 — FN e.a.

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/13

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 23 augustus 2018 — FN e.a.
      (Zaak C-546/18)
      (2018/C 427/19)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesverwaltungsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekers: FN, GM, Adler Real Estate AG, HL en Petrus Advisers LLP

         Verwerende instantie: Übernahmekommission

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Staan de artikelen 4 en 17 van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod (1) — gelezen in het licht van het Unierechtelijke doeltreffendheidsbeginsel — in de weg aan een uitlegging volgens welke aan een definitief besluit van de toezichthoudende autoriteit als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 2004/25/EG waarbij is vastgesteld dat een persoon inbreuk heeft gemaakt op nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2004/25/EG, in een vervolgens door deze toezichthoudende autoriteit aangespannen administratieve strafprocedure tegen die persoon geen bindende kracht wordt toegekend, zodat aan die persoon opnieuw alle feitelijke en juridische verweer- en bewijsmiddelen ter beschikking staan om de in het reeds definitief geworden besluit vastgestelde inbreuk te betwisten?

                  2)

                  Staan de artikelen 4 en 17 van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod — gelezen in het licht van het Unierechtelijke doeltreffendheidsbeginsel — in de weg aan een uitlegging volgens welke aan een definitief besluit van de toezichthoudende autoriteit als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 2004/25/EG waarbij is vastgesteld dat een rechtspersoon inbreuk heeft gemaakt op nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2004/25/EG, in een vervolgens door deze toezichthoudende autoriteit aangespannen administratieve strafprocedure tegen het vertegenwoordigingsbevoegde orgaan van die rechtspersoon geen bindende kracht wordt toegekend, zodat aan die persoon (het orgaan) alle feitelijke en juridische verweer- en bewijsmiddelen ter beschikking staan om de in het reeds definitief geworden besluit vastgestelde inbreuk te betwisten?

                  3)

                  Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
                  Staat artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale praktijk volgens welke een definitief besluit van de toezichthoudende autoriteit als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 2004/25/EG waarbij is vastgesteld dat een persoon inbreuk heeft gemaakt op nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2004/25/EG, in een vervolgens door deze toezichthoudende autoriteit aangespannen administratieve strafprocedure tegen die persoon bindende kracht heeft, zodat die persoon wordt belet de reeds onherroepelijk vastgestelde inbreuk feitelijk en rechtens te betwisten?

                  4)

                  Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:
                  Staat artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in de weg aan een nationale praktijk volgens welke een definitief besluit van de toezichthoudende autoriteit als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 2004/25/EG waarbij is vastgesteld dat een rechtspersoon inbreuk heeft gemaakt op nationale bepalingen tot omzetting van richtlijn 2004/25/EG, in een vervolgens door deze toezichthoudende autoriteit aangespannen administratieve strafprocedure tegen het vertegenwoordigingsbevoegde orgaan van die persoon bindende kracht heeft, zodat die persoon (het orgaan) wordt belet de reeds onherroepelijk vastgestelde inbreuk feitelijk en rechtens te betwisten?

         (1)  PB 2004, L 142, blz. 12.


title: Zaak T-537/18: Beroep ingesteld op 13 september 2018 — Vialto Consulting / Europese Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/81

      Beroep ingesteld op 13 september 2018 — Vialto Consulting / Europese Commissie
      (Zaak T-537/18)
      (2018/C 427/108)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Vialto Consulting Kft. (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van de bestreden beslissing van de Commissie, waarbij de Commissie verzoekster voor een periode van twee jaar heeft uitgesloten [van deelname aan aanbestedingsprocedures] en informatie over deze uitsluiting op haar website heeft bekendgemaakt;

                  —

                  veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de economische schade die verzoekster heeft geleden wegens, ten eerste, haar uitsluiting voor een periode van twee jaar en, ten tweede, bekendmaking van informatie over deze uitsluiting op de website van de Commissie, waarbij deze schade wordt begroot op 434 889,82 EUR, te vermeerderen met rente vanaf de datum waarop de beslissing is genomen;

                  —

                  veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de morele schade die verzoekster heeft geleden wegens, ten eerste, haar uitsluiting voor een periode van twee jaar en, ten tweede, bekendmaking van informatie over deze uitsluiting op de website van de Commissie, waarbij deze schade wordt begroot op 400 000 EUR, te vermeerderen met rente vanaf de datum waarop de beslissing is genomen;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in alle proceskosten die verzoekster zullen opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter onderbouwing van haar beroep tegen beslissing Ares(2018)3463041 van de Europese Commissie van 29 juni 2018 voert verzoekster vier middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 2185/1996, doordat de Commissie zonder gegronde reden aanneemt dat OLAF zijn bevoegdheden niet heeft overschreden tijdens de controle ter plaatse die bij Vialto is uitgevoerd.

                  2.

                  Tweede middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten, dat ziet op het recht op behoorlijk bestuur, en ontoereikende motivering.

                  3.

                  Derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.

                  4.

                  Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat de Europese Commissie, ten eerste, Vialto heeft uitgesloten gedurende een periode van twee jaar en, ten tweede, informatie over deze uitsluiting op haar website heeft bekendgemaakt.


title: Zaak T-93/16: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2018 — Rheinmetall Waffe Munition/EUIPO (VANGUARD) („Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk VANGUARD — Absolute weigeringsgronden — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/40

      Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2018 — Rheinmetall Waffe Munition/EUIPO (VANGUARD)
      (Zaak T-93/16) (1)

      („Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk VANGUARD - Absolute weigeringsgronden - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/49)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Rheinmetall Waffe Munition GmbH (Südheide, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schmidt, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2015 (zaak R 69/2015-2) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk VANGUARD

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 november 2015 (zaak R 69/2015-2) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-539/18: Beroep ingesteld op 15 september 2018 — Ayuntamiento de Quart de Poblet/Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/82

      Beroep ingesteld op 15 september 2018 — Ayuntamiento de Quart de Poblet/Commissie
      (Zaak T-539/18)
      (2018/C 427/109)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Ayuntamiento de Quart de Poblet (Quart de Poblet, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Sanchis Piqueras en J. Rodríguez Pellitero, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  vast te stellen en te verklaren dat:

                  —

                  de verzoekende partij naar behoren heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten ingevolge de overeenkomsten;

                  —

                  zij derhalve recht heeft op in die overeenkomsten vastgelegde financiering;

                  —

                  de eis van de Commissie dat bepaalde voor de projecten Diego en Seed ontvangen bedragen worden terugbetaald, ongefundeerd en ongegrond is;

                  —

                  de debetnota’s nietig of in elk geval onrechtmatig te verklaren;

                  —

                  de Commissie te veroordelen tot teruggave van de gevorderde bedragen die reeds terugbetaald zijn;

                  —

                  subsidiair, het door het Gerecht passend geachte deel van de door de Commissie gevorderde bedragen subsidiabel te verklaren;

                  —

                  de Commissie in elk geval in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: onjuiste indeling van de kosten door de Commissie

                              —

                              De verzoekende partij betoogt dat de Commissie, uitgaande van het rapport van haar auditors, de kosten onjuist, want niet conform de overeenkomsten, heeft ingedeeld als directe en indirecte en/of niet-toerekenbare kosten, en op basis daarvan van de verzoekende partij verlangt dat de voor de uitvoering van de projecten Diego en Seed ontvangen subsidies worden terugbetaald.

                  2.

                  Tweede middel: onjuiste kwantificering van de kosten door de Commissie

                              —

                              De verzoekende partij stelt dat de kosten niet juist in kaart zijn gebracht, omdat de desbetreffende bepalingen van de overeenkomsten niet zijn nageleefd.

                  3.

                  Derde middel: wanprestatie zijdens de Commissie

                              —

                              Volgens de verzoekende partij heeft de Commissie wanprestatie gepleegd door de in rekening te brengen kosten onjuist in te delen en in kaart te brengen, en is er, ondanks de aangedragen argumenten en bewijzen in de procedure op tegenspraak, nog steeds sprake van wanprestatie, waaruit blijkt dat de Commissie te kwader trouw handelt.


title: Zaak C-555/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 30 augustus 2018 — K.H.K. / B.A.C., E.E.K.

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 30 augustus 2018 — K.H.K. / B.A.C., E.E.K.
      (Zaak C-555/18)
      (2018/C 427/20)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Sofiyski rayonen sad

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: K.H.K.

         Verwerende partijen: B.A.C., E.E.K.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is een nog niet in kracht van gewijsde gegaan betalingsbevel betreffende een geldvordering, dat is uitgevaardigd overeenkomstig artikel 410 van de Grazhdanski protsesualen kodeks (Bulgaars wetboek van burgerlijke rechtsvordering, hierna: „GPK”), een „authentieke akte” in de zin van artikel 4, punt 10, van verordening (EU) nr. 655/2014 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014?

                  2)

                  Indien het overeenkomstig artikel 410 GPK uitgevaardigde betalingsbevel geen authentieke akte is, moet dan op verzoek, buiten de procedure overeenkomstig artikel 410 GPK om, een afzonderlijke procedure krachtens artikel 5, onder a), van verordening (EU) nr. 655/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 worden ingeleid?

                  3)

                  Indien het overeenkomstig artikel 410 GPK uitgevaardigde betalingsbevel een authentieke akte is, is de rechter dan gehouden om uitspraak te doen binnen de termijn van artikel 18, lid 1, van verordening (EU) nr. 655/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 wanneer de termijnen volgens een bepaling van nationaal recht gedurende de gerechtelijke vakanties geschorst zijn?

         (1)  Verordening tot vaststelling van een procedure betreffende het Europees bevel tot conservatoir beslag op bankrekeningen om de grensoverschrijdende inning van schuldvorderingen in burgerlijke en handelszaken te vergemakkelijken (PB 2014, L 189, blz. 59).


title: Zaak T-545/18: Beroep ingesteld op 11 september 2018 — YL / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/83

      Beroep ingesteld op 11 september 2018 — YL / Commissie
      (Zaak T-545/18)
      (2018/C 427/110)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: YL (vertegenwoordiger: P. Yon, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  haar schrapping van de bevorderingslijst 2017 nietig te verklaren;

                  —

                  haar met terugwerkende kracht tot 1 januari 2017 te bevorderen;

                  —

                  haar de schade te vergoeden die zij door de bestreden handelingen heeft geleden: de dagen en de energie die zij heeft gewijd aan dit beroep en de voorbereiding ervan, de strijd tegen het gevoel van afwijzing, uitsluiting en verbetenheid van een gezag dat geacht wordt zich bezig te houden met de belangen van zijn functionarissen en dat jegens hen neutraal en welwillend moet zijn, welke schade wordt begroot op 100 000 EUR;

                  —

                  haar de advocaatkosten en de gerechtskosten te vergoeden ter hoogte van 10 000 EUR;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan schending van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: het „Statuut”), doordat het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) de weigering om haar te bevorderen heeft gebaseerd op een eerder uitgesproken sanctie, terwijl die sanctie reeds van invloed was geweest op haar loopbaan doordat zij in salarisschaal was teruggezet. Voorts is het bestreden besluit genomen op grond dat die sanctie verband hield met het gedrag in de dienst en dit terwijl het sanctiebesluit van 2016 aangaf dat de bestrafte feiten geen enkel verband hielden met haar functie en verantwoordelijkheden.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid en procedure door het TABG, doordat het zijn bevoegdheid tot bevordering heeft gebruikt om de in 2016 opgelegde sanctie te verzwaren en de bevorderingsprocedure heeft gebruikt om de grenzen te omzeilen die het Statuut aan de opschorting van de plaatsing in een hogere salaristrap stelt.


title: Zaak T-634/17: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Pint / Europese Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 — Weigering van toegang — Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken — Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid — Hoger openbaar belang”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/61

      Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Pint / Europese Commissie
      (Zaak T-634/17) (1)

      („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 - Weigering van toegang - Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken - Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid - Hoger openbaar belang”)
      (2018/C 427/80)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Anikó Pint (Göd, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Ehrbar, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verwerende partij): Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér, G. Koós en M. Tátrai, gevolmachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 1 juni en 17 juli 2017 waarbij aan verzoekster de toegang werd geweigerd tot de documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Anikó Pint draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Hongarije draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak T-328/16: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Paice/EUIPO — Blackmore (DEEP PURPLE) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE — Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Geen gevaar voor misleidende voorstelling”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/41

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Paice/EUIPO — Blackmore (DEEP PURPLE)
      (Zaak T-328/16) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE - Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] - Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) - Geen gevaar voor misleidende voorstelling”)
      (2018/C 427/51)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Ian Paice (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister, en J. Stephenson, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Richard Hugh Blackmore (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Edwards-Stuart, vervolgens T. Alkin, barristers)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 736/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Paice en Blackmore

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Ian Paice wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak T-547/18: Beroep ingesteld op 14 september 2018 — Teeäär / ECB

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/84

      Beroep ingesteld op 14 september 2018 — Teeäär / ECB
      (Zaak T-547/18)
      (2018/C 427/111)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Raivo Teeäär (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het besluit van de directie van de ECB van 27 februari 2018, waarbij haar verzoek om hulp bij de overgang naar een loopbaan buiten de ECB is afgewezen, nietig te verklaren;

                  —

                  voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van de directie van 3 juli 2018 tot afwijzing van het bezwaar dat zij tegen het besluit van de directie van 27 februari 2018 heeft ingediend;

                  —

                  vergoeding te gelasten van de materiële schade die zij zou hebben geleden en die bestaat in een financieel pakket ter ondersteuning van de loopbaanovergang dat wordt begroot op 101 447 EUR, vermeerderd met vertragingsrente berekend op basis van het tarief dat de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties toepast, plus 3 procentpunten per jaar;

                  —

                  de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan onwettigheid van artikel 2.3.1 van de personeelsverordeningen van de ECB, aangezien dit artikel in strijd is met het beginsel van gelijke behandeling en van evenredigheid; het bestreden besluit bevat bovendien een kennelijke beoordelingsfout.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan de onwettigheid van artikel 2.3.1 van de personeelsverordeningen van de ECB, aangezien dit artikel discrimineert op grond van leeftijd en dus in strijd is met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en met de artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78. (1)

                  3.

                  Derde, subsidiair aangevoerd middel, ontleend aan de onwettigheid van het bestreden besluit omdat het een kennelijke beoordelingsfout bevat en de zorgplicht miskent.

                  4.

                  Vierde, subsidiair aangevoerd middel, ontleend aan schending van artikel 2.3.1 van de personeelsverordeningen.

         (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB 2000, L 303, blz. 16).


title: Zaak T-344/16: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE — Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — Geen gevaar voor misleidende voorstelling — Artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/42

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE)
      (Zaak T-344/16) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE - Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] - Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) - Geen gevaar voor misleidende voorstelling - Artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/52)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Richard Hugh Blackmore (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Edwards-Stuart, vervolgens T. Alkin, barristers)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ian Paice (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister, en J. Stephenson, solicitor)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 736/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Paice en Blackmore

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Richard Hugh Blackmore wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-548/18: Beroep ingesteld op 18 september 2018 — Helbert / EUIPO

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/85

      Beroep ingesteld op 18 september 2018 — Helbert / EUIPO
      (Zaak T-548/18)
      (2018/C 427/112)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lars Helbert (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 (1) van 1 december 2017 en 7 maart 2018 om verzoeker niet op te nemen in de databank van geslaagde kandidaten, in de definitieve versie daarvan nadat EUIPO op 8 juni 2018 haar klacht uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut had afgewezen;

                  —

                  EUIPO te veroordelen tot betaling van een redelijke, door het Gerecht vast te stellen vergoeding voor de immateriële schade die zij heeft geleden door het besluit van de jury; en

                  —

                  EUIPO te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan het feit dat de samenstelling en de consistentie van de jury onregelmatigheden vertoonde, hetgeen rechtstreeks heeft geresulteerd in een gebrek aan samenhang van de beoordeling en schending van de beginselen van gelijke kansen, gelijke behandeling en objectiviteit van de beoordeling, in strijd met de artikelen 3.1 en 2.4 van de algemene regels voor vergelijkende onderzoeken.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan het feit dat de jury geen vergelijkende beoordeling van de kandidaten heeft uitgevoerd, in strijd met de verplichting tot eerbiediging van het beginsel van gelijke behandeling, gelijke kansen en objectiviteit van de beoordeling overeenkomstig artikel 2.4 van de algemene regels voor vergelijkende onderzoeken.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten bij de beoordeling van haar prestatie bij het „specifieke competentiegerichte interview”.

                  4.

                  Vierde middel, ontleend aan het feit dat de jury aankondiging van vergelijkend onderzoek EUIPO/AD/01/17 heeft geschonden alsmede de beginselen van gelijke behandeling, gelijke kansen en de objectiviteit van de beoordeling.

         (1)  PB 2017, C 9 A, blz. 1.


title: Zaak C-567/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 7 september 2018 — Coty Germany GmbH / Amazon Services Europe Sàrl e.a.

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 7 september 2018 — Coty Germany GmbH / Amazon Services Europe Sàrl e.a.
      (Zaak C-567/18)
      (2018/C 427/21)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Coty Germany GmbH

         Verwerende partijen: Amazon Services Europe Sàrl, Amazon FC Graben GmbH, Amazon Europe Core Sàrl, Amazon EU Sàrl

         Prejudiciële vraag

      Heeft een persoon die voor een derde waren opslaat die het merkenrecht schenden, zonder van deze inbreuk op de hoogte te zijn, deze waren in voorraad met het oogmerk deze aan te bieden of in de handel te brengen, wanneer hij niet zelf maar alleen de derde voornemens is de waren aan te bieden of in de handel te brengen (1)?

         (1)  Uitlegging van artikel 9, lid 2, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1) en van artikel 9, lid 3, onder b), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).


title: Zaak T-345/16: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE — Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] — Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) — „Goodwill” — Niet-inachtneming van de vormvereisten — Artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/43

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE)
      (Zaak T-345/16) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk DEEP PURPLE - Ouder niet-ingeschreven merk DEEP PURPLE - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001] - Regeling inzake de common law-vordering wegens onrechtmatig gebruik van een benaming (action for passing off) - „Goodwill” - Niet-inachtneming van de vormvereisten - Artikel 177, lid 1, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/53)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Richard Hugh Blackmore (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Edwards-Stuart, vervolgens T. Alkin, barristers)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ian Paice (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister, en J. Stephenson, solicitor)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 880/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Paice en Blackmore

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Richard Hugh Blackmore wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-697/17: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — De Longhi Benelux/EUIPO (COOKING CHEF GOURMET) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk COOKING CHEF GOURMET — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/62

      Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — De Longhi Benelux/EUIPO (COOKING CHEF GOURMET)
      (Zaak T-697/17) (1)

      („Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk COOKING CHEF GOURMET - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/81)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: De Longhi Benelux SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: M. Arnott, A. Nicholls, solicitors, en G. Hollingworth, barrister)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 juli 2017 (zaak R 231/2017-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken COOKING CHEF GOURMET als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Longhi Benelux wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 5 van 8.1.2018.


title: Zaak T-463/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Portugal / Commissie („ELGF en Elfpo — Aan financiering onttrokken uitgaven — Oppervlaktesteun — Verlaging of uitsluiting bij niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Verordening (EG) nr. 1122/2009 — Verordening (EG) nr. 885/2006 — Evenredigheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/43

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Portugal / Commissie
      (Zaak T-463/16) (1)

      („ELGF en Elfpo - Aan financiering onttrokken uitgaven - Oppervlaktesteun - Verlaging of uitsluiting bij niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Verordening (EG) nr. 1122/2009 - Verordening (EG) nr. 885/2006 - Evenredigheid”)
      (2018/C 427/54)
      Procestaal: Portugees

         Partijen

         Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sauka, gemachtigde, bijgestaan door M. Marques Mendes en A. Dias Henriques, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59), voor zover dit besluit de Portugese Republiek betreft

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Portugese Republiek zal haar eigen kosten dragen en drie vierde van de kosten van de Europese Commissie.

                  3)

                  De Commissie zal een vierde van haar kosten dragen.

         (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak T-712/17: Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Ntolas/EUIPO — General Nutrition Investment (GN Laboratories) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk GN Laboratories — Ouder Uniewoordmerk GNC — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/62

      Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Ntolas/EUIPO — General Nutrition Investment (GN Laboratories)
      (Zaak T-712/17) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GN Laboratories - Ouder Uniewoordmerk GNC - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/82)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Christos Ntolas (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Renger, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: P. Sipos en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: General Nutrition Investment Co. (Wilmington, Delaware, Arizona, Verenigde Staten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2017 (zaak R 2358/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen General Nutrition Investment en C. Ntolas

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Christos Ntolas wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 437 van 18.12.2017.


title: Zaak T-546/16: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Marina Tataram / Europese Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Aanpassing van bezoldigingen — Verordening (EU) nr. 423/2014 — Salarisafrekening — Beroepstermijn — Verval — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/44

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Marina Tataram / Europese Commissie
      (Zaak T-546/16) (1)

      („Openbare dienst - Ambtenaren - Aanpassing van bezoldigingen - Verordening (EU) nr. 423/2014 - Salarisafrekening - Beroepstermijn - Verval - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/55)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Marina Tataram (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Salerno, vervolgens F. Moyse, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij): Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Taneva en M. Ecker, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en M. Veiga, vervolgens M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van verzoeksters bezoldiging over de maand mei 2014, zoals dat is geconcretiseerd in de haar op 15 mei 2014 toegezonden salarisafrekening over die maand, de eerste salarisafrekening waarbij toepassing wordt gegeven aan verordening (EU) nr. 423/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2012 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB 2014, L 129, blz. 12)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Marina Tataram wordt verwezen in de kosten.

                  3)

                  Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 178 van 01.06.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-42/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-606/18: Beroep ingesteld op 8 oktober 2018 — Universität Koblenz-Landau / EACEA

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/102

      Beroep ingesteld op 8 oktober 2018 — Universität Koblenz-Landau / EACEA
      (Zaak T-606/18)
      (2018/C 427/135)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Universität Koblenz-Landau (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von der Lühe en I. Felder, advocaten)

         Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA)

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de door verweerder bij brief van 8 augustus 2018 met kenmerk EACEA/A4/RR-am D (2018) 011591 met betrekking tot de Grant Agreement 2012-3075/001-001 aan verzoekster meegedeelde terugvordering tot terugbetaling van 22 454,22 EUR, ongegrond is;

                  —

                  verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 41 408,15 EUR, vermeerderd met rente tegen een rentevoet van 9 procentpunten boven de basisrentevoet van de Europese Centrale Bank vanaf 30 maart 2018;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de hierna volgende middelen aan.

                  1.

                  Ondanks de overlegging van bewijsstukken zijn de subidiabele kosten niet volledig erkend.

                  2.

                  De weigering om subsidiabele kosten te erkennen is niet of ontoereikend gemotiveerd.


title: Zaak T-736/17: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Lincoln Global/EUIPO (FLEXCUT) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk FLEXCUT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/63

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Lincoln Global/EUIPO (FLEXCUT)
      (Zaak T-736/17) (1)

      („Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk FLEXCUT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/83)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lincoln Global, Inc. (Santa Fe Springs, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: K. Piepenbrink, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 augustus 2017 (zaak R 2225/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FLEXCUT als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Lincoln Global, Inc. wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 13 van 15.1.2018.


title: Zaak T-615/16: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — PD / EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Psychisch geweld — Volledige en blijvende invaliditeit — Verzoek om erkenning dat de ziekte een beroepsziekte is — Beroep ingesteld vóór de afsluiting van de procedure voor erkenning van een beroepsziekte — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/45

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — PD / EIB
      (Zaak T-615/16) (1)

      („Openbare dienst - Personeel van de EIB - Psychisch geweld - Volledige en blijvende invaliditeit - Verzoek om erkenning dat de ziekte een beroepsziekte is - Beroep ingesteld vóór de afsluiting van de procedure voor erkenning van een beroepsziekte - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/56)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: PD (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: B. Maréchal, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU en artikel 50 bis van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, strekkende tot vergoeding, door de EIB, van de schade die verzoeker zou hebben geleden door het psychisch geweld van zijn hiërarchieke meerdere en het niet-treffen van adequate maatregelen door de EIB om deze situatie te verhelpen en zijn gezondheid te beschermen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  PD en de Europese Investeringsbank (EIB) dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 371 van 10.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-45/16 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht).


title: Zaak T-820/17: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Frinsa del Noroeste/EUIPO — Alimentos Friorizados (Alfrisa) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Alfrisa — Ouder Uniebeeldmerk Frinsa F — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/64

      Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2018 — Frinsa del Noroeste/EUIPO — Alimentos Friorizados (Alfrisa)
      (Zaak T-820/17) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Alfrisa - Ouder Uniebeeldmerk Frinsa F - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/84)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Frinsa del Noroeste, SA (Santa Eugenia de Ribeira, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Alimentos Friorizados, SA (Barberá del Vallés, Spanje) (vertegenwoordiger: S. de Nadal Arce, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 september 2017 (zaak R 956/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Frinsa del Noroeste en Alimentos Friorizados

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Frinsa del Noroeste, SA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 94 van 12.3.2018.


title: Zaak C-573/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 september 2018 — C GmbH & Co. KG / Finanzamt Z

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/15

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 september 2018 — C GmbH & Co. KG / Finanzamt Z
      (Zaak C-573/18)
      (2018/C 427/22)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesfinanzhof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: C GmbH & Co. KG

         Verwerende partij: Finanzamt Z

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin een telersvereniging in de zin van artikel 11, lid 1, en artikel 15 van verordening (EG) nr. 2200/96 (1) van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit, goederen levert aan de bij haar aangesloten telers en daarvoor van de telers een betaling ontvangt die niet de aankoopprijs van die goederen dekt,

                              a)

                              te worden uitgegaan van ruil met bijbetaling, aangezien de telers zich als tegenprestatie voor de handeling ten opzichte van de telersvereniging contractueel hebben verplicht om voor de duur van de oormerkingstermijn groente en fruit aan de telersvereniging te leveren, zodat de maatstaf van heffing van de handeling de door de telersvereniging aan de voorleveranciers betaalde aankoopprijs van de investeringsgoederen is?

                              b)

                              het bedrag voor de prestatie dat feitelijk door het actiefonds aan de telersvereniging wordt betaald, voor het volledige bedrag te worden beschouwd als „subsidie die rechtstreeks verband houdt met de prijs van de handelingen” in de zin van artikel 11, A, lid 1, onder a), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Zesde richtlijn), zodat de maatstaf van heffing ook de financiële steun in de zin van artikel 15 van verordening nr. 2200/96 omvat die op basis van een operationeel programma door de bevoegde nationale instanties aan het actiefonds is toegekend?

                  2)

                  Indien in het licht van het antwoord op de eerste vraag als maatstaf van heffing enkel de door de telers verrichte betalingen, maar niet de leveringsverplichting en de financiële steun in aanmerking dienen te worden genomen: verzet zich, in de in de eerste vraag omschreven omstandigheden, artikel 11, A, onder a), van de Zesde richtlijn tegen een op artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn gebaseerde nationale bijzondere maatregel als § 10, lid 5, eerste alinea, van het Umsatzsteuergesetz (wet op de omzetbelasting), uit hoofde waarvan de maatstaf van heffing voor de prestaties ten gunste van de telers de door de telersvereniging aan de voorleveranciers betaalde aankoopprijs van de investeringsgoederen is, aangezien de telers nauw met hen verbonden personen zijn?

                  3)

                  Voor het geval dat de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: Geldt dit ook indien de telers recht hebben op volledige aftrek van de voorbelasting, daar de investeringsgoederen onderworpen zijn aan herziening van de aftrek (artikel 20 van de Zesde richtlijn)?

         (1)  PB 1996, L 297, blz. 1.

         (2)  PB 1977, L 145, blz. 1.


title: Zaak T-423/17: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2018 — Nexans France en Nexans/Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/103

      Beschikking van het Gerecht van 13 september 2018 — Nexans France en Nexans/Commissie
      (Zaak T-423/17) (1)

      (2018/C 427/136)
      Procestaal: Engels
      De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak C-574/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 september 2018 — C-eG / Finanzamt Z

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/16

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 september 2018 — C-eG / Finanzamt Z
      (Zaak C-574/18)
      (2018/C 427/23)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesfinanzhof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: C-eG

         Verwerende partij: Finanzamt Z

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin een telersvereniging in de zin van artikel 11, lid 1, en artikel 15 van verordening (EG) nr. 2200/96 (1) van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit, goederen levert aan de bij haar aangesloten telers en daarvoor van de telers een betaling ontvangt die niet de aankoopprijs van die goederen dekt,

                              a)

                              te worden uitgegaan van ruil met bijbetaling, aangezien de telers zich als tegenprestatie voor de handeling ten opzichte van de telersvereniging contractueel hebben verplicht om voor de duur van de oormerkingstermijn groente en fruit aan de telersvereniging te leveren, zodat de maatstaf van heffing van de handeling de door de telersvereniging aan de voorleveranciers betaalde aankoopprijs van de investeringsgoederen is?

                              b)

                              het bedrag voor de prestatie dat feitelijk door het actiefonds aan de telersvereniging wordt betaald, voor het volledige bedrag te worden beschouwd als „subsidie die rechtstreeks verband houdt met de prijs van de handelingen” in de zin van artikel 11, A, lid 1, onder a), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Zesde richtlijn), zodat de maatstaf van heffing ook de financiële steun in de zin van artikel 15 van verordening nr. 2200/96 omvat die op basis van een operationeel programma door de bevoegde instanties aan het actiefonds is toegekend?

                  2)

                  Indien in het licht van het antwoord op de eerste vraag als maatstaf van heffing enkel de door de telers verrichte betalingen, maar niet de leveringsverplichting en de financiële steun in aanmerking dienen te worden genomen: verzet zich, in de in de eerste vraag omschreven omstandigheden, artikel 11, A, onder a), van de Zesde richtlijn tegen een op artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn gebaseerde nationale bijzondere maatregel als § 10, lid 5, eerste alinea, van het Umsatzsteuergesetz (wet op de omzetbelasting), uit hoofde waarvan de maatstaf van heffing voor de prestaties ten gunste van de telers de door de telersvereniging aan de voorleveranciers betaalde aankoopprijs van de investeringsgoederen is, aangezien de telers nauw met hen verbonden personen zijn?

                  3)

                  Voor het geval dat de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: Geldt dit ook indien de telers recht hebben op volledige aftrek van de voorbelasting, daar de investeringsgoederen onderworpen zijn aan herziening van de aftrek (artikel 20 van de Zesde richtlijn)?

         (1)  PB 1996, L 297, blz. 1.

         (2)  PB 1977, L 145, blz. 1.


title: Zaak T-579/17: Beschikking van het Gerecht van 4 september 2018 — Wall Street Systems UK / ECB

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/103

      Beschikking van het Gerecht van 4 september 2018 — Wall Street Systems UK / ECB
      (Zaak T-579/17) (1)

      (2018/C 427/137)
      Procestaal: Engels
      De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak C-578/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 14 september 2018 — Energiavirasto

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 14 september 2018 — Energiavirasto
      (Zaak C-578/18)
      (2018/C 427/24)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein hallinto-oikeus

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Energiavirasto

         Andere partijen: A, Caruna Oy

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 37 van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG aldus worden uitgelegd dat een persoon die als consument-afnemer van een netwerkbedrijf een zaak betreffende dat netwerkbedrijf voorlegt aan een nationale regulerende instantie, worden beschouwd als een „partij” die getroffen wordt door een beslissing van de regulerende instantie in de zin van punt 17 van het genoemde artikel en die dus beroep bij de nationale rechter kan instellen tegen de op het netwerkbedrijf betrekking hebbende beslissing van de nationale regulerende instantie?

                  2)

                  Wanneer de in de eerste vraag bedoelde persoon niet wordt beschouwd als „partij” in de zin van in artikel 37 van richtlijn 2009/72/EG, heeft dan een consument-afnemer in een situatie als die in het hoofdgeding op een andere juridische grondslag een uit het Unierecht voortvloeiend recht op deelname aan de behandeling van zijn verzoek om optreden door de regulerende instantie of recht op toegang tot een nationale rechter, of is dit een zaak van nationaal recht?

         (1)  PB 2009, L 211, blz. 55.


title: Zaak T-17/18: Beschikking van het Gerecht van 18 september 2018 — Delfant-Hoylaerts / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/103

      Beschikking van het Gerecht van 18 september 2018 — Delfant-Hoylaerts / Commissie
      (Zaak T-17/18) (1)

      (2018/C 427/138)
      Procestaal: Frans
      De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 104 van 19.3.2018.


title: Zaak C-579/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Liège (België) op 17 september 2018 — Openbaar Ministerie, Minister van Financiën van het Koninkrijk België / QC, Comida paralela 12

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Liège (België) op 17 september 2018 — Openbaar Ministerie, Minister van Financiën van het Koninkrijk België / QC, Comida paralela 12
      (Zaak C-579/18)
      (2018/C 427/25)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d’appel de Liège

         Partijen in het hoofdgeding

         Appellanten en geïntimeerden: Openbaar Ministerie, Minister van Financiën van het Koninkrijk België

         Verdachte en appellante: QC, Comida paralela 12

         Prejudiciële vraag

      Verzet artikel 79 van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (1) zich ertegen dat een nationale regeling als die waaraan artikel 266 van de algemene wet van 18 juli 1977 inzake douane en accijnzen uitvoering geeft, in geval van een onregelmatig binnenbrengen van aan invoerrechten onderworpen goederen in het douanegebied van de Unie, degene die burgerlijk aansprakelijk is voor de dader van een dergelijk misdrijf maar die aan het plegen daarvan niet heeft deelgenomen, tot hoofdelijke medeschuldenaar van de douaneschuld maakt?

         (1)  PB 2013, L 269, blz. 1.


title: Zaak T-129/18: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2018 — HMV (Brands) / EUIPO — Our Price Records (OUR PRICE)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/103

      Beschikking van het Gerecht van 6 september 2018 — HMV (Brands) / EUIPO — Our Price Records (OUR PRICE)
      (Zaak T-129/18) (1)

      (2018/C 427/139)
      Procestaal: Engels
      De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 161 van 7.5.2018.


title: Zaak C-581/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 19 september 2018 — RB / TÜV Rheinland LGA Products GmbH e.a.

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 19 september 2018 — RB / TÜV Rheinland LGA Products GmbH e.a.
      (Zaak C-581/18)
      (2018/C 427/26)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberlandesgericht Frankfurt am Main

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: RB

         Verwerende partijen: TÜV Rheinland LGA Products GmbH, Allianz IARD S.A.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Vormen de adressaten van het discriminatieverbod van artikel 18, eerste alinea, VWEU niet alleen de lidstaten van de Europese Unie en de instellingen van de Unie, maar eveneens particulieren (rechtstreekse derdenwerking van artikel 18, eerste alinea, VWEU)?

                  2)

                  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en artikel 18, eerste alinea, VWEU niet toepasselijk is in de betrekkingen tussen particulieren: moet artikel 18, eerste alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat deze bepaling aan een beperking van de verzekeringsdekking tot schadegevallen die zich voordoen in Europees Frankrijk en in Overzees Frankrijk in de weg staat wegens het feit dat de bevoegde Franse instantie, het Bureau central de tarification, geen bezwaar heeft gemaakt tegen de desbetreffende clausule, hoewel deze clausule artikel 18, eerste alinea, VWEU schendt omdat deze indirecte discriminatie op grond van nationaliteit inhoudt?

                  3)

                  Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend moet worden beantwoord: onder welke voorwaarden kan in gevallen van derdenwerking indirecte discriminatie worden gerechtvaardigd? Meer bepaald: kan een territoriale afbakening van de verzekeringsdekking tot schadegevallen die zich voordoen binnen een bepaalde lidstaat van de Europese Unie, worden gerechtvaardigd met het argument dat de verplichting voor de verzekeringsmaatschappij om voor de schade in te staan en de hoogte van de premie moeten worden begrensd, terwijl de desbetreffende verzekeringsovereenkomsten tegelijkertijd bepalen dat in geval van een reeks schadegevallen aan de dekking per schadegeval en aan de dekking per verzekeringsjaar maximumbedragen zijn verbonden?

                  4)

                  Voor het geval dat de eerste prejudiciële vraag bevestigend moet worden beantwoord: moet artikel 18, eerste alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat de verzekeraar, wanneer deze met schending van artikel 18, eerste alinea, VWEU alleen vorderingen heeft gehonoreerd bij schadegevallen die zich hebben voorgedaan in Europees Frankrijk en in Overzees Frankrijk, zich niet erop kan beroepen dat geen uitbetaling kan plaatsvinden omdat de maximumgrens van de dekking op dat moment reeds is bereikt, wanneer het schadegeval zich buiten deze gebieden heeft voorgedaan?


title: Zaak T-339/18: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2018 — Enterprise Holdings / EUIPO (E PLUS)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/104

      Beschikking van het Gerecht van 6 september 2018 — Enterprise Holdings / EUIPO (E PLUS)
      (Zaak T-339/18) (1)

      (2018/C 427/140)
      Procestaal: Engels
      De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 268 van 30.7.2018.


title: Zaak C-582/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2018 door Viscas Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-422/14, Viscas / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/19

      Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2018 door Viscas Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-422/14, Viscas / Commissie
      (Zaak C-582/18 P)
      (2018/C 427/27)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Viscas Corp. (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Furukawa Electric Co. Ltd

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-422/14, Viscas/Commissie vernietigen, voor zover hierbij het middel inzake schending van het beginsel van gelijke behandeling bij de berekening van het bedrag van de aan Viscas opgelegde geldboete, is afgewezen en Viscas is verwezen in de kosten;

                  —

                  artikel 2 van besluit (2014) 2139 final van de Commissie (1) nietig verklaren, voor zover hierbij het bedrag van de aan Viscas opgelegde geldboete is vastgesteld op 34 992 000 EUR;

                  —

                  het bedrag van de geldboete die aan Viscas is opgelegd wegens de in artikel 1 van dat besluit vastgestelde inbreuk, vaststellen op 19 595 520 EUR;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert Viscas één middel aan: het Gerecht heeft met zijn arrest het beginsel van gelijke behandeling geschonden door de methode voor de vaststelling van de relevante waarde van verkopen die is gebaseerd op punt 18 van de boeterichtsnoeren (2) en door de Commissie is toegepast in het bestreden besluit, goed te keuren. Met deze methode wordt producenten die bij de inbreuk van zowel de Europese als de internationale kartelconfiguratie betrokken zijn, op discriminerende wijze een substantieel voordeel verschaft ten opzichte van de producenten die alleen bij de internationale configuratie betrokken zijn. Bij de vaststelling van de respectieve bijdrage van de producenten aan de inbreuk wordt de Europese kartelconfiguratie immers niet in aanmerking genomen en wordt het aandeel in de inbreuk van de producenten die bij beide kartels betrokken zijn dus sterk ondergewaardeerd. In feite worden zij beloond voor het feit dat zij bij beide kartelconfiguraties in plaats van bij één kartel betrokken zijn, doordat hun geldboetes worden opgelegd die gemiddeld 44 % lager zijn dan in het geval dat de inbreuk beperkt was tot de Europese kartelconfiguratie.

         (1)  Besluit van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak AT.39610 — Stroomkabels) (kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 2139 final) (PB 2014, C 319, blz. 10).

         (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-457/18 (PB C 399 van 5.11.2018)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/105

      Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-457/18
      (
            Publicatieblad van de Europese Unie C 399 van 5 november 2018
         )
      (2018/C 427/141)
      In de mededeling in het PB in zaak C-457/18, Republiek Slovenië / Republiek Kroatië, moet de tekst door de volgende tekst worden vervangen:

               „Beroep ingesteld op 13 juli 2018 — Republiek Slovenië / Republiek Kroatië
               (Zaak C-457/18)
               (2018/C 427/141)
               Procestaal: Kroatisch

                  Partijen

                  Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: M. Menard)

                  Verwerende partij: Republiek Kroatië

                  Conclusies

               Verzoekster vraagt het Hof vast te stellen dat verweerster inbreuk heeft gemaakt op:

                           —

                           artikel 2 en artikel 4, lid 3, VEU;

                           —

                           artikel 5, lid 2, van verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en besluit 2004/585/EG van de Raad;

                           —

                           de artikelen 4 en 17 juncto artikel 13 van verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen; en

                           —

                           artikel 2, lid 4, en artikel 11, lid 1, van richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning.

                     Voorts vraagt verzoekster het Hof verweerster:

                           —

                           te gelasten onverwijld een eind te maken aan de voornoemde inbreuken;

                           —

                           te verwijzen in de kosten van de procedure.

                  Middelen en voornaamste argumenten

               Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.
               Eerste middel

                           Door eenzijdig niet te voldoen aan de tijdens de procedure voor toetreding tot de Europese Unie aangegane verplichting om de scheidsrechterlijke uitspraak na te leven en derhalve de bij deze uitspraak vastgestelde grens te eerbiedigen en de andere uit deze uitspraak voortvloeiende verplichtingen na te komen, weigert de Republiek Kroatië om de rechtsstaat te eerbiedigen, die een fundamentele waarde van de Europese Unie is (artikel 2 VEU).

                     Tweede middel

                           Door eenzijdig te weigeren te voldoen aan de krachtens de scheidsrechterlijke uitspraak op haar rustende verplichtingen en tegelijkertijd Slovenië te beletten om de soevereiniteit over bepaalde delen van zijn grondgebied volledig uit te oefenen in de zin van het Verdrag, komt de Republiek Kroatië de in artikel 4, lid 3, VEU neergelegde verplichting tot loyale samenwerking met de Europese Unie en de Republiek Slovenië niet na. Door het gedrag van de Republiek Kroatië worden de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Unie, de versterking van de vrede en een steeds hechtere band tussen de naties, alsook de doelstellingen van de regels van de Unie inzake het grondgebied van de lidstaten (artikel 4, lid 3, eerste alinea, VEU) in gevaar gebracht. Bovendien belet de Republiek Kroatië de Republiek Slovenië om op haar gehele grondgebied, zowel op haar landgebied als in haar territoriale wateren, het recht van de Europese Unie uit te voeren en te handelen in overeenstemming met dat recht, in het bijzonder met het secundaire Unierecht inzake het grondgebied van de lidstaten (artikel 4, lid 3, eerste alinea, VEU).

                     Derde middel

                           De Republiek Kroatië schendt verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, in het bijzonder de regeling inzake wederzijdse toegang in de zin van artikel 5 en bijlage I bij deze verordening. Op grond van die regeling, die sinds 30 december 2017 voor Kroatië en Slovenië geldt, hebben 25 vissersvaartuigen van elk land vrij toegang tot elkaars territoriale wateren, zoals vastgesteld overeenkomstig het internationale recht, namelijk bij de scheidsrechterlijke uitspraak. De Republiek Kroatië belet de Republiek Slovenië om haar rechten uit hoofde van die regeling uit te oefenen en schendt derhalve artikel 5 van de voornoemde verordening doordat i) zij weigert de regeling inzake wederzijdse toegang toe te passen, ii) zij weigert de geldigheid te erkennen van de wettelijke regeling die de Republiek Slovenië daartoe heeft vastgesteld, en iii) zij, door de systematische toepassing van sancties, de Sloveense vissersvaartuigen de vrije toegang weigert tot de territoriale wateren die bij de scheidsrechterlijke uitspraak van 2017 aan Slovenië zijn toegewezen en, a fortiori, tot de Kroatische territoriale wateren die binnen de werkingssfeer van de regeling inzake wederzijdse toegang vallen.

                     Vierde middel

                           De Republiek Kroatië schendt verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen alsook uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van 8 april 2011. De patrouilleboten van de Kroatische politie begeleiden, zonder toestemming van de Republiek Slovenië, de Kroatische vissersvaartuigen wanneer deze in Sloveense wateren vissen en beletten aldus de Sloveense visserij-inspecteurs om de controles te verrichten. Tevens worden aan de Sloveense vissersvaartuigen, wanneer deze vissen in de Sloveense wateren waarop Kroatië aanspraak maakt, door de Kroatische autoriteiten financiële sancties wegens illegale grensoverschrijding en illegale visserij opgelegd. Bovendien verstrekt Kroatië geen gegevens over de activiteiten van de Kroatische vaartuigen in Sloveense wateren aan Slovenië, zoals de verordening vereist. Op deze manier belet de Republiek Kroatië de Republiek Slovenië om in de onder haar soevereiniteit en jurisdictie vallende wateren de controles te verrichten en eerbiedigt zij niet de exclusieve bevoegdheid van Slovenië als kuststaat in zijn territoriale wateren, hetgeen schending oplevert van verordening (EG) nr. 1224/2009 en uitvoeringsver- ordening (EU) nr. 404/2011.

                     Vijfde middel

                           De Republiek Kroatië heeft verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) geschonden en schendt deze verordening nog steeds. Kroatië erkent de bij de scheidsrechterlijke uitspraak vastgestelde grenzen niet als gemeenschappelijke grens met Slovenië, werkt niet samen met Slovenië om die „binnengrens” te beschermen en is niet in staat om voor voldoende bescherming te zorgen, hetgeen schending oplevert van de artikelen 13 en 17 van de genoemde verordening alsook van artikel 4 van deze verordening, dat vereist dat de grenzen worden vastgesteld overeenkomstig het internationale recht.

                     Zesde middel

                           De Republiek Kroatië heeft richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning, die van toepassing is op de „territoriale wateren” van de lidstaten, zoals gedefinieerd overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 („Unclos”) (artikel 2, lid 4, van de richtlijn) geschonden en schendt deze richtlijn nog steeds. De Republiek Kroatië verwerpt de scheidsrechterlijke uitspraak waarbij de grenzen zijn vastgesteld en neemt Sloveense territoriale wateren op in haar maritieme ruimtelijke planning. Derhalve belet zij een aanpassing aan de geografische kaarten van de Republiek Slovenië, hetgeen schending oplevert van de voormelde richtlijn, met name van de artikelen 8 en 11 van die richtlijn.”.