title: Zaak C-483/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — België) — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat — FOD Financiën (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Zesde btw-richtlijn — Artikel 10, leden 1 en 2 — Voldoening van ten onrechte afgetrokken belasting — Aanvangstijdstip van verjaringstermijn)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/18

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — België) — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-483/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Zesde btw-richtlijn - Artikel 10, leden 1 en 2 - Voldoening van ten onrechte afgetrokken belasting - Aanvangstijdstip van verjaringstermijn)
   2009/C 282/34
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Bergen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Régie communale autonome du stade Luc Varenne

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — Uitlegging van artikel 10 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrippen „belastbaar feit” en „verschuldigdheid van de belasting” — Aanvangstijdstip van de verjaringstermijn van de vordering tot voldoening van de belasting — Dag van uitreiking van de factuur of dag van indiening van de aangifte waarbij de belastingplichtige zijn recht op aftrek geldend maakt?

      Dictum

   Artikel 10 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling en een nationale administratieve praktijk waarbij het aanvangstijdstip van de verjaringstermijn van de vordering tot voldoening van de ten onrechte afgetrokken belasting over de toegevoegde waarde wordt vastgesteld op de dag van indiening van de aangifte waarbij de belastingplichtige zijn recht op aftrek voor het eerst geldend heeft gemaakt.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak C-349/13: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z o.o. (Prejudiciële verwijzing — Accijns — Richtlijnen 92/12/EEG en 2008/118/EG — Werkingssfeer — Minerale oliën en energieproducten — Smeeroliën die voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof worden gebruikt — Daarvan uitgesloten — Accijns op het verbruik van energieproducten die door een lidstaat overeenkomstig de regels van de regeling betreffende de geharmoniseerde accijns wordt geheven — Begrip „formaliteiten in verband met het overschrijden van grenzen”  — Artikel 110 VWEU — Betalingstermijn die in een aantal gevallen korter is voor intracommunautaire verwervingen dan voor op de nationale markt verworven producten)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/4

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z o.o.
   (Zaak C-349/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Accijns - Richtlijnen 92/12/EEG en 2008/118/EG - Werkingssfeer - Minerale oliën en energieproducten - Smeeroliën die voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof worden gebruikt - Daarvan uitgesloten - Accijns op het verbruik van energieproducten die door een lidstaat overeenkomstig de regels van de regeling betreffende de geharmoniseerde accijns wordt geheven - Begrip „formaliteiten in verband met het overschrijden van grenzen” - Artikel 110 VWEU - Betalingstermijn die in een aantal gevallen korter is voor intracommunautaire verwervingen dan voor op de nationale markt verworven producten))
   (2015/C 118/06)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Oil Trading Poland sp. z o.o.

      Dictum

   Artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop en artikel 1, lid 3, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12 moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen vallende producten, zoals smeeroliën die voor andere doeleinden dan als motor- of verwarmingsbrandstof worden gebruikt, worden onderworpen aan een heffing waarvoor dezelfde regels gelden als voor de in die richtlijnen opgenomen regeling betreffende de geharmoniseerde accijns, voor zover de toepassing van die heffing op bedoelde producten in het handelsverkeer tussen de lidstaten geen aanleiding geeft tot formaliteiten in verband met het overschrijden van grenzen.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak T-424/16: Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Gifi Diffusion/EUIPO — Crocs (Schoeisel)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/41

         Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Gifi Diffusion/EUIPO — Crocs (Schoeisel)
   (Zaak T-424/16)
   (2016/C 392/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gifi Diffusion (Villeneuve-sur-Lot, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. de Chassey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Crocs, Inc. (Longmont, Colorado, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken model: Gemeenschapsmodel „Schoeisel” — Gemeenschapsmodel nr. 733 282-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2015 in zaak R 37/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               nietigverklaring van gemeenschapsmodel nr. 000733282-0001;

               —

               verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van de artikelen 62 en 63 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-50/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Aosta (Italië) op 30 januari 2013 — Rocco Papalia/Comune di Aosta

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Aosta (Italië) op 30 januari 2013 — Rocco Papalia/Comune di Aosta
   (Zaak C-50/13)
   2013/C 147/06
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Aosta

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rocco Papalia

      Verwerende partij: Comune di Aosta

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 1999/70/EG (1) (artikel 1 ervan en clausule 5 van de raamovereenkomst in de bijlage erbij, alsmede alle andere ermee samenhangende of ermee verbonden bepalingen) aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn toestaat dat de werknemer die is aangesteld door een openbare dienst op basis van een overeenkomst van bepaalde duur zonder dat aan de daarvoor in genoemde gemeenschapsregeling gestelde voorwaarden is voldaan, slechts dan recht heeft op schadevergoeding wanneer hij bewijst dat de schade werkelijk is ontstaan en dus een positief bewijs levert — eventueel in de vorm van aanwijzingen, maar hoe dan ook nauwkeurig — dat hij heeft moeten afzien van kansen op een betere baan?

      (1)  PB L 175, blz. 43


title: Zaak C-128/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal do Trabalho do Porto (Portugal) op 8 maart 2012 — Sindicato dos Bancários do Norte e.a./BPN — Banco Português de Negócios, SA

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal do Trabalho do Porto (Portugal) op 8 maart 2012 — Sindicato dos Bancários do Norte e.a./BPN — Banco Português de Negócios, SA
   (Zaak C-128/12)
   2012/C 151/35
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sindicato dos Bancários do Norte, Sindicato dos Bancários do Centro, Sindicato dos Bancários do Sul e Ilhas, Luís Miguel Rodrigues Teixeira de Melo

      Verwerende partij: BPN — Banco Português de Negócios, SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het beginsel van gelijke behandeling, waarin het discriminatieverbod zijn oorsprong vindt, aldus worden uitgelegd dat het geldt voor werknemers in de openbare sector?

               2)

               Is de loonsverlaging door de Staat bij wet 55-A/2010 van 31 december 2010 tot goedkeuring van de algemene rijksbegroting voor 2011, die uitsluitend werknemers in de overheidssector of van overheidsbedrijven betreft, in strijd met het discriminatiebeginsel doordat het aldus leidt tot discriminatie op grond van de publiekrechtelijke aard van de arbeidsverhouding?

               3)

               Moet het in artikel 31, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) neergelegde recht op waardige arbeidsomstandigheden aldus worden uitgelegd dat indien de overeenkomst niet wordt gewijzigd, het loon niet mag worden verlaagd zonder instemming van de werknemer?

               4)

               Moet het in artikel 31, lid 1, van het Handvest van de grondrechten neergelegde recht op waardige arbeidsomstandigheden aldus worden uitgelegd dat het een recht op een billijk loon omvat welke aan de werknemers en hun gezin een behoorlijke levensstandaard waarborgt?

               5)

               Is loonsverlaging, wanneer zij niet de enige mogelijke, noodzakelijke en essentiële maatregel is om de overheidsfinanciën te saneren wanneer het land zich in een ernstige economische en financiële crisis bevindt, in strijd met het in artikel 31, lid 1, van het Handvest van de grondrechten neergelegde recht, doordat zij een bedreiging vormt voor de levensstandaard en de financiële verplichtingen die de werknemers en hun gezin vóór de loonsverlaging op zich hebben genomen?

               6)

               Is de aldus door de Portugese Staat doorgevoerde loonsverlaging, voor zover zij noch gepland was noch voorzienbaar was voor de werknemers, in strijd met het recht op waardige arbeidsomstandigheden?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak C-141/03: Beroep, op 28 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
21.6.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 146/25
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-
     plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-           De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 31 juli
     tens richtlijn 2000/38/EG van de Commissie van 5 juni             2001 verstreken.
     2000 tot wijziging van hoofdstuk V bis [„geneesmiddelen-
     bewaking”] van richtlijn 75/319/EEG van de Raad betref-
     fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-          (1 ) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75.
     lijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten,            (2 ) PB L 195 van 29.7.1980, blz. 35.
     doordat zij niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
     bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn ter omzetting
     van deze richtlijn, respectievelijk deze bepalingen niet aan
     de Commissie heeft meegedeeld;
2.   de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te veroordelen.
                                                                       Beroep, op 31 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-142/03)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is sinds 5 december
2001 verstreken.                                                                                (2003/C 146/42)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 31 maart 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door F. Castillo de la Torre en N. Bertil Rasmusen,
                                                                       leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
Beroep, op 28 maart 2003 ingesteld door Commissie van                  te Luxemburg.
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-141/03)
                                                                       —      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje artikel 91
                        (2003/C 146/41)                                       van verordening (EG) nr. 40/94 ( 1) van de Raad van
                                                                              20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk heeft
                                                                              geschonden door de lijst van de rechtbanken voor
                                                                              het gemeenschapsmerk niet te mee te delen aan de
                                                                              Commissie;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 maart 2003 beroep tegen Koninkrijk Zweden ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               —      het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
woordigd door P. Hellström en J. M. Flett als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
—    vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de           De lidstaten zijn verplicht om binnen een termijn van drie jaar
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      te rekenen vanaf de inwerkingtreding van de verordening „de
     die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG             rechtbanken voor het gemeenschapsmerk” aan te wijzen en
     van de Commissie van 26 juli 2000 ( 1) tot wijziging van          hun naam en territoriale bevoegdheid aan de Commissie mee
     richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in            te delen. Deze informatie had uiterlijk op 15 maart 1997
     de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare           moeten zijn meegedeeld.
     bedrijven ( 2), of althans deze bepalingen niet aan de
     Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    (1 ) PB 1994, L 11, blz. 1.
—    het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.


title: Beroep, op 21 december 1998 ingesteld door Clauni SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-206/98)

text:
13.3.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 71/31
Middelen en voornaamste argumenten                                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage het
                                                                   door verzoekers geformuleerde verzoek tot kwijtschelding
                                                                   toe te wijzen.
Verzoekers komen op tegen de afwijzing door de Franse
douane van een verzoek tot kwijtschelding dat zij op
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
20 december 1995 in het kader van invoer van paddestoe-
len uit Polen hadden ingediend.
                                                                   Verzoekers komen op tegen de afwijzing door de Franse
                                                                   douane van een verzoek tot kwijtschelding dat zij op
Aan de oorsprong van het geschil ligt een meningsverschil          23 oktober 1998 in het kader van invoer van paddestoelen
over de douanenomenclatuur die op de betrokken produc-             van oorsprong en herkomst uit Polen hadden ingediend.
ten van toepassing is, en over de vraag, of die producten
op het tariefcontingent Polen moeten worden toegerekend.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                   die in zaak T-205/98, Clauni/Commissie.
Verzoekers wijzen erop, dat de nationale autoriteiten de
goederen niet door een onafhankelijke instantie hebben
laten analyseren om uit te maken, of de paddestoelen tot
op de kern waren gekookt, zoals de administratie stelt. De
enige ernstige en onafhankelijke analyse die in dit geval is
verricht, heeft evenwel tot de conclusie geleid, dat zij niet      Beroep, op 23 december 1998 ingesteld door C. De Nicola
tot op de kern waren gekookt.                                                     tegen Europese Investeringsbank
                                                                                (Zaak T-208/98)
Voorts zijn zij van mening dat de Commissie, als algemene                                  (1999/C 71/59)
hoedster van het Verdrag, op douanegebied specifieke
bevoegdheden heeft waardoor elke niet-inachtneming van
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
de beginselen van Gemeenschapsrecht door de douane van
een lidstaat en elk verzuim om een verzoek tot kwijtschel-
ding aan de bevoegde instanties voor te leggen de niet-con-        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
tractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschappen bij de           Gemeenschappen is op 23 december 1998 beroep ingesteld
toepassing van het communautaire douanerecht kan mee-              tegen Europese Investeringsbank door C. De Nicola, amb-
brengen.                                                           tenaar van de Europese Investeringsbank, vertegenwoor-
                                                                   digd door L. Isola, advocaat te Rome, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg, Rue du Kiem nr. 16, L-8030
Ten slotte verwijzen verzoekers voor elke verdere toelich-         Strassen.
ting van hun standpunt naar het deskundigenrapport dat
als bijlage bij hun verzoekschrift is gevoegd.
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð nietig te verklaren de op 6 augustus 1998 bekend-
                                                                       gemaakte bevorderingen, voorzover zijn naam niet op
                                                                       de lijst voorkomt;
Beroep, op 21 december 1998 ingesteld door Clauni SA
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit als bedoeld in het rap-
  e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       port van het comiteÂ van beroep waarvan sprake in de
                       (Zaak T-206/98)                                 brief van M. Pietila van 23 september 1998, en
                        (1999/C 71/58)
                                                                   Ð verweerster te veroordelen tot vergoeding van de fysie-
                                                                       ke, morele en materieÈle schade, zoals hoger uiteen-
                      (Procestaal: Frans)                              gezet.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 21 december 1998 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 De feiten komen overeen met die welke reeds zijn uiteen-
door Clauni SA, J. M. BissieÁres, Loma SA en A. Lompech,           gezet in het kader van zaak T-7/98, De Nicola/Europese
respectievelijk gevestigd of wonende te Le Passage, La             Investeringsbank (1). Daaraan moet nog worden toege-
Croix Blanche en Penne d'Agenais (Frankrijk), vertegen-            voegd, dat verzoeker zijn functie bij verweerster heeft
woordigd door D. VeyssieÁre, advocaat te Villeneuve sur            moeten opgeven, volgens hem wegens de aanzienlijke druk
Lot (Frankrijk), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg           die zijn hieÈrarchieke chefs op hem zouden hebben uitgeoe-
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.             fend.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-182/99 P: Salzgitter AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen — Europese balkenproducenten")

text:
C 275/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van             1)    Wijst de hogere voorziening af.
      11 maart 1999, ARBED/Commissie (T-137/94).
                                                                              2)    Verwijst Eurofer ASBL in de kosten.
2)    Verklaart nietig beschikking 94/215/EGKS van de Commissie
      van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond van
      artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten              (1) PB C 299 van 16.10.1999.
      en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-
      producenten, voorzover zij betrekking heeft op ARBED SA.
3)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
      kosten van beide instanties.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 299 van 16.10.1999.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 2 oktober 2003
                                                                              in zaak C-182/99 P: Salzgitter AG tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                              („Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling sa-
                           (Vijfde kamer)                                     menhangende gedragingen — Europese balkenproducen-
                                                                                ten”)
                       van 2 oktober 2003
                                                                                (2003/C 275/04)
in zaak C-179/99 P: Eurofer ASBL tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                                                           (Procestaal: Duits)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(„Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling sa-
                                                                                dentie van het Hof)
menhangende gedragingen — Europese balkenproducen-
                                 ten”)
                          (2003/C 275/03)                                     In zaak C-182/99 P, Salzgitter AG, voorheen Preussag Stahl
                                                                              AG, gevestigd te Salzgitter (Duitsland), (advocaten: H. Satzky
                                                                              en C. Frick), betreffende hogere voorziening tegen het arrest
                          (Procestaal: Duits)                                 van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                              schappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999,
                                                                              Preussag/Commissie (T-148/94, Jurispr. blz. II-613), strekken-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    de tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partij bij
                          dentie van het Hof)                                 de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              (gemachtigden: J. Currall en W. Wils, bijgestaan door
                                                                              H.-J. Freund), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
                                                                              volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La
In zaak C-179/99 P, Eurofer ASBL, gevestigd te Luxemburg                      Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-
(Luxemburg), (advocaat: N. Koch), betreffende hogere voorzie-                 generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                ministrateur, op 2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van                       het dictum luidt als volgt:
11 maart 1999, Eurofer/Commissie (T-136/94, Jurispr. blz. II-
263), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij           1)    Wijst de hogere voorziening af.
de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: J. Currall en W. Wils, bijgestaan door
H.-J. Freund), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                 2)    Verwijst Salzgitter AG in de kosten.
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La
Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-
                                                                              (1) PB C 299 van 16.10.1999.
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
ministrateur, op 2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-389/02: Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Sergio Sandini tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.2.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 44/41
de oprichting van een onderneming voor houtwinning en een              Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Sergio
onderneming voor logistiek in Arneburg bij Stendal in de               Sandini tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
deelstaat Sachsen-Anhalt in de Bondsrepubliek Duitsland,                                           schappen
alsmede tegen de borgstelling ter hoogte van 80 % voor een
lening van 464,550 miljoen euro.
                                                                                (Zaak T-389/02)
Zij stellen dat de Commissie zich niet volledig aan de
richtsnoeren en kaderregelingen heeft gehouden. Zij heeft niet                                  (2003/C 44/77)
onderzocht wat de sectoriële invloed van het geplande project
op de hulpbron hout is, en is uitgegaan van een te grote straal
voor de voorziening van hout. Deze grote straal leidt tot                                      (Procestaal: Frans)
hogere kosten en dus tot gebrek aan rentabiliteit van de
onderneming. Werd deze straal beperkt, dan zouden de
bosbestanden niet volstaan om alle in de regio gevestigde
houtverwerkende ondernemingen in voldoende mate van hout
te voorzien.                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 24 december 2002 beroep tegen Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
De Commissie is bovendien eraan voorbijgegaan dat de eigen             Sergio Sandini, wonende te Ehlange (Luxemburg), vertegen-
bijdrage van de begunstigde onderneming beneden de vereiste            woordigd door Juan Ramon Iturriagagoitia en Karine Delvolvé,
25 % ligt.                                                             advocaten.
Voorts heeft de Commissie een te ruime raming gemaakt van
het aantal indirect gecreëerde arbeidsplaatsen, zodat in plaats        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
van de factor 1,5 enkel de factor 1,25 moet worden toegepast.
Daardoor bedraagt de toegestane maximumsteunintensiteit                —     het besluit van het Hof van Justitie van 24 september
enkel 26,25 %.                                                               2002 op de klacht van verzoeker van 25 januari 2002
                                                                             (2/02 R(e)) tegen het besluit van 25 oktober 2001 nietig
                                                                             te verklaren;
Ook is het aandeel steun van een borgstelling door de overheid
voor een lening te laag geraamd; juiste berekening daarvan
geeft een steunintensiteit van 33,31 % te zien, die zelfs              —     verweerder te veroordelen verzoeker ter vergoeding van
hoger is dan de door de Commissie goedgekeurde maximale                      de door hem geleden en nog te lijden schade een bedrag
steunintensiteit van 31,5 %.                                                 te betalen dat voorlopig is begroot op 350 000 EUR,
                                                                             vermeerderd met 10 % vertragingsrente vanaf 7 oktober
                                                                             1999 tot de datum van uitbetaling;
Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart
1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing         —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
van artikel [88 EG] (1) is geschonden, omdat geen formele
onderzoeksprocedure is ingeleid, hoewel de Commissie twijfel
koesterde. Verzoeksters zijn daardoor belemmerd in de uitoe-
fening van hun procedurele rechten en beperkt in hun recht
om te worden gehoord.                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Aangezien de richtsnoeren voor regionale steun en de bepalin-
gen van de multisectorale kaderregeling betreffende regionale          Verzoeker, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op tegen
steun niet zijn nageleefd, kan evenmin een van de uitzonderin-         de weigering van deze instelling om hem de schade te
gen van artikel 87, lid 3, sub a en c, EG toepassing vinden.           vergoeden die hij ten gevolge van zijn beroepsziekte heeft
                                                                       geleden; deze ziekte is reeds erkend bij een besluit van het tot
                                                                       aanstelling bevoegd gezag van 31 mei 2001 op grond van
De Commissie heeft voorts gehandeld in strijd met artikel 2,           artikel 73 van het Statuut en verzoeker heeft hiervoor een
artikel 3, lid 1, sub i, artikel 6 en artikel 174, lid 1, derde        vergoeding gekregen.
streepje, EG, aangezien zij bij haar besluiten geen rekening
heeft gehouden met het milieu. Het geplande project leidt tot
excessieve houtkap om aan de vraag te voldoen.
                                                                       De door verzoeker tot staving van dit beroep aangevoerde
                                                                       middelen zijn ongeveer identiek aan die in zaak T-255/02, H/
                                                                       Hof van Justitie (PB 2002, C 274, blz. 26).
( 1) PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-455/16 P: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2017 — Fernández González/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving — Aanstelling van tijdelijk functionarissen in permanente ambten — Exceptie van onwettigheid — Onjuiste rechtsopvatting”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/42

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2017 — Fernández González/Commissie
   (Zaak T-455/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Aanwerving - Aanstelling van tijdelijk functionarissen in permanente ambten - Exceptie van onwettigheid - Onjuiste rechtsopvatting”))
   (2017/C 144/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Elia Fernández González (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Casado García Hirschfeld en É. Boigelot, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis Kayser en G. Berscheid, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, vervolgens door A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 14 juni 2016, Fernández González/Commissie (F-121/15, EU:F:2016:128), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 14 juni 2016, Fernández González/Commissie (F-121/15, EU:F:2016:128), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar een andere kamer van het Gerecht dan die welke zich over deze hogere voorziening heeft uitgesproken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 februari 2002 in zaak C-140/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/18/EG — Zeevervoer — Veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen")

text:
C 109/14                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de              de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering
richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensverzeke-                 van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s)
ringsrichtlijn) (PB L 360, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),           (PB L 243, blz. 31), op te stellen en aan de Commissie mee te
samengesteld als volgt: N. Colneric, president van de Tweede               delen, de krachtens deze bepalingen van de richtlijn op haar
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                    rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues              (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpre-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:         sident, D. A. O. Edward en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 maart 2002 een arrest                rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                27 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
Artikel 31, lid 3, van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van
10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-        1)    Door niet uiterlijk op 16 september 1999 de samenvattingen
telijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en          van inventarissen, bedoeld in artikel 4, lid 1, van richtlijn
tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG                        96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende
(Derde levensverzekeringsrichtlijn) verzet zich tegen een nationale              de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen
regeling volgens welke het levensverzekeringsvoorstel of, bij gebreke            (PCB’s/PCT’s), en de in artikel 11 van genoemde richtlijn
van een voorstel, de polis de verzekeringnemer moet meedelen dat de              bedoelde plannen en schema’s op te stellen en aan de Commissie
opzegging, de reductie of de afkoop van een lopende levensverzeke-               van de Europese Gemeenschappen mee te delen, is de Italiaanse
ringsovereenkomst met het oog op de sluiting van een andere                      Republiek de krachtens deze bepalingen op haar rustende
levensverzekeringsovereenkomst, doorgaans nadelig is voor de verze-              verplichtingen niet nagekomen.
keringnemer.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                           (1) PB C 108 van 7.4.2001.
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                            (Tweede kamer)
                                                                                van 27 februari 2002
                       van 27 februari 2002
                                                                           in zaak C-140/01: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-46/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                       schappen tegen Koninkrijk België (1)
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 98/18/EG — Zeevervoer —
(„Niet-nakoming — Beheer van afvalstoffen — Richtlijn                      Veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiers-
96/59/EG — Verwijdering van polychloorbifenylen en po-                                                    schepen”)
                        lychloorterfenylen”)
                                                                                (2002/C 109/23)
                          (2002/C 109/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-140/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Koninkrijk België (ge-
In zaak C-46/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    machtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te
pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en R. Amorosi) tegen Italiaan-             stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en
se Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fio-              bestuursrechtelijke bepalingen mee te delen, welke noodzake-
rilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse       lijk zijn om te voldoen aan richtlijn 98/18/EG van de Raad van
Republiek, door niet uiterlijk op 16 september 1999 de                     17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen
plannen, schema’s en samenvattingen van inventarissen, be-                 voor passagiersschepen (PB L 144, blz. 1), of door niet de
doeld in de artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van           nodige maatregelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen,
 ---pagebreak--- 4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 109/15
de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op hem rustende              1)   Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede                         betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van
kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur),                       kapitaal, in de versie voortvloeiend uit richtlijn 85/303/EEG
kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-                 van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd
generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 27 februari 2002 een                 dat de rechten die worden geïnd voor de inschrijving in
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              een nationaal handelsregister van een vermeerdering van het
                                                                                maatschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap of van
1)    Door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om            een andere onder voormelde richtlijn vallende handeling, een
      te voldoen aan richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart                belasting in de zin van deze richtlijn vormen.
      1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor pas-
      sagiersschepen, is het Koninkrijk België de krachtens deze
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)   De rechten die verschuldigd zijn voor de inschrijving in
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                        een nationaal handelsregister van een vermeerdering van het
                                                                                maatschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap of van
                                                                                een andere onder richtlijn 69/335, in de versie voortvloeiend
(1) PB C 161 van 2.6.2001.                                                      uit richtlijn 85/303, vallende handeling, zijn, wanneer zij een
                                                                                belasting in de zin van voormelde richtlijn vormen, in beginsel
                                                                                ingevolge artikel 10, sub c, van deze richtlijn verboden.
                                                                           3)   Rechten die worden geïnd voor de inschrijving in een nationaal
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                        handelsregister van een vermeerdering van het maatschappelijk
                                                                                kapitaal van een kapitaalvennootschap of van een andere onder
                           (Vierde kamer)                                       voormelde richtlijn vallende handeling, waarvan het bedrag
                                                                                onbeperkt recht evenredig is met het geplaatste maatschappelijk
                       van 24 januari 2002                                      kapitaal, hebben niet het karakter van een vergoeding in de zin
                                                                                van artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335, in de versie
                                                                                voortvloeiend uit richtlijn 85/303.
in zaak C-45/00 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): SONAE
         Turismo SGPS SA tegen Fazenda Pública (1)
                                                                           4)   De rechten die het karakter van een vergoeding hebben in de zin
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering                   van artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335, in de versie
— Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-                       voortvloeiend uit richtlijn 85/303, omvatten enkel de rechten
brengen van kapitaal — Verplichte inschrijving in handels-                      waarvan het bedrag wordt berekend op basis van de kosten van
register van akte betreffende statutenwijziging vennoot-                        de verrichte dienst.
       schap — Rechten met karakter van vergoeding”)
                          (2002/C 109/24)                                  5)   Om het bedrag van die rechten te berekenen is de lidstaat
                                                                                gerechtigd, niet enkel rekening te houden met uitgaven aan
                        (Procestaal: Portugees)                                 materiaal en salarissen die rechtstreeks verband houden met de
                                                                                verrichting van de inschrijvingen waarvoor zij de tegenprestatie
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      vormen, maar ook met de fractie van de aan die verrichtingen
                          dentie van het Hof)                                   toe te schrijven algemene kosten van de bevoegde administratie.
                                                                                Het is toelaatbaar, dat een lidstaat enkel rechten heeft voor de
                                                                                belangrijkste inschrijvingsverrichtingen en de kosten van gratis
                                                                                verrichte kleinere verrichtingen hierin doorberekent.
In zaak C-45/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Administrativo
(Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen SONAE
Turismo SGPS SA en Fazenda Pública, in aanwezigheid van                   6)   De begroting van de kosten van een inschrijving in het
Ministério Público, om een prejudiciële beslissing over de                     handelsregister kan forfaitair zijn en moet in redelijkheid
uitlegging van de artikelen 4, 10 en 12, lid 1, sub e, van                      geschieden, waarbij onder meer rekening moet worden gehouden
richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende                   met het aantal en de bekwaamheid van de betrokken medewer-
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB                  kers, de door die medewerkers bestede tijd en de met de
L 249, blz. 25), in de versie voortvloeiend uit richtlijn                       verrichting verbonden diverse materiële uitgaven. Wel mag een
85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156,                              lidstaat vooraf op basis van de voorzienbare gemiddelde
blz. 23), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:                 inschrijvingskosten vaste bedragen voor de verrichting van
D. A. O. Edward (rapporteur), waarnemend voor de president                      inschrijvingsformaliteiten van kapitaalvennootschappen vast-
van de Vierde kamer, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans,                      stellen. Niets belet dat die bedragen voor onbepaalde tijd
rechters; advocaat-generaal: M. L. A. Geelhoed; griffier:                       worden vastgesteld, wanneer de lidstaat regelmatig, bijvoorbeeld
M. R. Grass, op 24 januari 2002 een beschikking gegeven                         jaarlijks, controleert dat zij de inschrijvingskosten niet over-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             schrijden.


title: Zaak C-353/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 22 juni 2016 — MP/Secretary of State for the Home Department

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 22 juni 2016 — MP/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-353/16)
   (2016/C 326/28)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MP

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Prejudiciële vraag

   Valt onder de artikelen 2, onder e), juncto 15, onder b), van richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad een reëel risico op ernstige schade aan de lichamelijke of geestelijke gezondheid van de verzoeker indien hij wordt teruggestuurd naar het land van herkomst, als gevolg van eerdere foltering of onmenselijke of vernederende behandeling, waarvoor het herkomstland verantwoordelijk was?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak T-749/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Nausicaa Anadyomène en Banque d’Escompte/ECB

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/39

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Nausicaa Anadyomène en Banque d’Escompte/ECB
   (Zaak T-749/15)
   (2016/C 068/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nausicaa Anadyomène SAS (Parijs, Frankrijk) en Banque d’Escompte (Parijs) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         en bijgevolg:

               —

               oordelen dat verweerster krachtens artikel 340 VWEU aansprakelijk is voor de onrechtmatige daden die zij in het kader van haar monetaire beleid met betrekking tot de Griekse schuldbewijzen heeft begaan;

               —

               verweerster gelasten de geleden schade te vergoeden, die voor Nausicaa is begroot op 10 901 448,38 EUR — onverminderd eventuele latere vermeerdering — en voor Banque d’Escompte op 239 058,84 EUR;

               —

               hoe dan ook, verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Met hun eerste middel betogen zij dat de ECB voldoende gekwalificeerde schendingen heeft begaan. Dit middel valt uiteen in drie onderdelen:

                           —

                           de ECB heeft het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel geschonden;

                           —

                           de ECB heeft het gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) geschonden;

                           —

                           de ECB heeft het beginsel van behoorlijk bestuur, artikel 41 van het Handvest en de zorgvuldigheidsplicht geschonden.

               2.

               Het tweede middel betreft de door verzoeksters geleden schade en het oorzakelijk verband tussen de onrechtmatige gedraging van de ECB en deze schade.


title: Zaak C-138/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Staatlich genehmigte Gesellschaft der Autoren, Komponisten und Musikverleger registrierte Genossenschaft mbH (AKM)/Zürs.net Betriebs GmbH [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Recht van mededeling van werken aan het publiek — Artikel 3, lid 1 — Beperkingen en restricties — Artikel 5, lid 3, onder o) — Uitzending van televisieprogramma’s via een lokaal kabelnetwerk — Nationale regeling die voorziet in uitzonderingen voor installaties die de toegang voor maximaal 500 abonnees mogelijk maken en voor de doorgifte van publieke omroepuitzendingen op het nationale grondgebied]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 16 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Staatlich genehmigte Gesellschaft der Autoren, Komponisten und Musikverleger registrierte Genossenschaft mbH (AKM)/Zürs.net Betriebs GmbH
   (Zaak C-138/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Recht van mededeling van werken aan het publiek - Artikel 3, lid 1 - Beperkingen en restricties - Artikel 5, lid 3, onder o) - Uitzending van televisieprogramma’s via een lokaal kabelnetwerk - Nationale regeling die voorziet in uitzonderingen voor installaties die de toegang voor maximaal 500 abonnees mogelijk maken en voor de doorgifte van publieke omroepuitzendingen op het nationale grondgebied])
   (2017/C 151/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatlich genehmigte Gesellschaft der Autoren, Komponisten und Musikverleger registrierte Genossenschaft mbH (AKM)

      Verwerende partij: Zürs.net Betriebs GmbH

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, en artikel 11 bis van de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst van 9 september 1886, in de versie na de Akte van Parijs van 24 juli 1971, als gewijzigd op 28 september 1979, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan voor een gelijktijdige, volledige en onveranderde doorgifte van omroepuitzendingen van de nationale omroeporganisatie, door middel van kabels die op het nationale grondgebied liggen, geen toestemming van de auteur uit hoofde van het uitsluitende recht van mededeling aan het publiek hoeft te worden verkregen, voor zover deze doorgifte een louter technisch communicatiemiddel vormt en daarmee door de auteur van het werk rekening is gehouden bij de oorspronkelijke toestemming tot mededeling ervan, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan;
   Artikel 5 van richtlijn 2001/29, en in het bijzonder lid 3, onder o), ervan, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan voor een omroepuitzending via een gemeenschappelijke antenne-installatie geen toestemming van de auteur uit hoofde van het uitsluitende recht van mededeling aan het publiek hoeft te worden verkregen, wanneer bij de installatie niet meer dan 500 abonnees zijn aangesloten, en dat deze wettelijke regeling bijgevolg moet worden toegepast in overeenstemming met artikel 3, lid 1, van deze richtlijn, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak C-419/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Městský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 10 augustus 2011 — Česká spořitelna, a.s./Gerald Feichter

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Městský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 10 augustus 2011 — Česká spořitelna, a.s./Gerald Feichter
   (Zaak C-419/11)
   2011/C 311/36
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Městský soud v Praze

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Česká spořitelna, a.s.

      Verwerende partij: Gerald Feichter

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „overeenkomsten gesloten door een consument voor een gebruik dat als niet bedrijfs- of beroepsmatig kan worden beschouwd” in artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat het tevens betrekking heeft op vorderingen krachtens een onvolledig opgestelde promesse die door de begunstigde zijn ingesteld tegen de avalgever voor rekening van de ondertekenaar van de promesse?

               2)

               Ongeacht of de eerste vraag bevestigend of ontkennend wordt beantwoord, moet het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” in artikel 5, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 44/2001 aldus worden uitgelegd dat het, uitsluitend wat de inhoud van het document betreft, ook betrekking heeft op vorderingen krachtens een onvolledig opgestelde promesse die door de begunstigde zijn ingesteld tegen de avalgever voor rekening van de ondertekenaar van de promesse?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-225/00

text:
C 184/28               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         2.8.2003
Beroep, op 16 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                  2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
            Europese Gemeenschappen tegen Ierland                              kosten.
                          (Zaak C-256/03)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (2003/C 184/49)
                                                                         De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                                                                         20 juli 2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 juni 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                  (1) PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65.
digd door Xavier Lewis en Michel van Beek als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1)    Vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                           Doorhaling van zaak C-135/00 (1)
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzake-
      lijk zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG van de                                    (2003/C 184/51)
      Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van
      wilde dieren in dierentuinen (1), de krachtens de richtlijn,
      met name artikel 9 daarvan, en het Verdrag tot oprichting          De president van het Hof van Justitie van de Europese
      van de Europese Gemeenschap op hem rustende verplich-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
      tingen niet is nagekomen.                                          doorhaling in het register gelast van zaak C-135/00 (verzoek
                                                                         van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
2)    Ierland in de kosten te verwijzen.                                 ANAS — Ente Nazionale per le Strade, Lauro Cantieri Valsesia
                                                                         SpA tegen Consorzio Cooperative Costruzioni.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (1) PB C 176 van 24.6.2000.
De termijn waarbinnen de richtlijn moest worden omgezet, is
op 9 april 2002 verstreken.
(1) PB L 94 van 9.4.1999, blz. 24.
                                                                                Doorhaling van zaak C-225/00 (1)
                                                                                (2003/C 184/52)
Beroep, op 24 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem-                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
                                burg                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-225/00 (verzoek
                                                                         van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
                          (Zaak C-273/03)
                                                                         Cavalleri Ottavio S.p.A tegen ANAS — Ente Nazionale per le
                          (2003/C 184/50)                                Strade, Lauro Cantieri Valsesia S.p.A.
                                                                         (1) PB C 233 van 12.8.2000.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 juni 2003 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Zavvos als gemachtigde, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                Doorhaling van zaak C-243/00 (1)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                                                         (2003/C 184/53)
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       De president van het Hof van Justitie van de Europese
      stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2003 de
      26/EG van het Europees Parlement en de Raad van                    doorhaling in het register gelast van zaak C-243/00 [verzoek
      16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de                 van de High Court of Justice (England & Wales) Queen's Bench
      wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering            Division (Divisional Court) om een prejudiciële beslissing]: The
      tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming           Queen tegen Secretary of State for Trade and Industry, ex
      aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven            parte: Trades Union Congress.
      en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en
      88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigen-
      verzekering) (1), en in elk geval door deze niet aan de            (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;


title: Hogere voorziening, op 7 december 1998 ingesteld door Molkerei Großbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel GmbH tegen de beschikking, op 15 september 1998 in zaak T-109/97 tussen Molkerei Großbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel GmbH, ondersteund door Freistaat Thüringen, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zimmermann GmbH, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-447/98 P)

text:
C 33/6                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   6.2.1999
g) Mag de nationale rechter, wanneer partijen in het               26 januari 1994 met de aanvullende aanduidingen van
     hoofdgeding geen vragen van uitlegging of toepassing          7 augustus 1996 voor de specificatie overeenkomstig
     van de Zesde richtlijn hebben opgeworpen, de bepalin-         punt 5, onder c), als bestreken geografisch gebied ook de
     gen van die richtlijn in zijn einduitspraak ambtshalve        Landkreise Zeitz, Geithain, Grimma, Wurzen en Borna en
     uitleggen en toepassen?                                       de stad Gera, of na herindeling en nieuwe naamgeving in
                                                                   de betrokken Bundesländer Thüringen, Sachsen en Sach-
(1) Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977         sen-Anhalt, ook de Landkreise Greiz en Muldentalkreis,
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten   delen van de Kreise Leipziger Land en Burgenlandkreis en
    inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belas-   de stad Gera worden genoemd.
    ting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
    L 145 van 13.6.1977, blz. 1).                                  Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Schending van het Gemeenschapsrecht: artikel 173, vierde
                                                                   alinea, EG-Verdrag. In de bestreden beschikking wordt ten
                                                                   onrechte geoordeeld, dat verzoeksters niet individueel zijn
Hogere voorziening, op 7 december 1998 ingesteld door              geraakt. In die beschikking wordt uit het oog verloren, dat
Molkerei Groûbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel                de bestreden verordening in het concrete geval de werking
GmbH tegen de beschikking, op 15 september 1998 in                 van een beschikking heeft, dat de verordening de situatie
zaak T-109/97 tussen Molkerei Groûbraunshain GmbH                  van verzoeksters niet beter maar slechter maakt, dat door
en Bene Nahrungsmittel GmbH, ondersteund door Frei-                de onterechte keuze van de verkorte registratieprocedure
staat Thüringen, en Commissie van de Europese Gemeen-              verzoeksters geen gebruik hebben kunnen maken van
schappen, ondersteund door Molkerei und Weichkäserei               gewaarborgde rechten van deelneming die de bevoegdheid
K.-H. Zimmermann GmbH, gegeven door het Gerecht van                tot het instellen van beroep hadden kunnen doen ontstaan,
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede               dat verzoeksters geen passende bescherming hadden kun-
                             Kamer)                                nen krijgen door een nationale procedure in rechte in te
                                                                   leiden en dat over de ontvankelijkheid van het beroep in
                       (Zaak C-447/98 P)                           elk geval niet kan worden beslist zonder overwegingen
                         (1999/C 33/09)                            over de gegrondheid van het beroep.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            (1) PB C 378 van 5.12.1998, blz. 17.
is op 7 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
Molkerei Groûbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel
GmbH, vertegenwoordigd door M. Loschelder en T.
Klingbeil van het advocatenkantoor Gaedertz te Keulen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch,
advocaat aldaar, Rue Goethe 11, postbus 1107, tegen de             Verzoek van het Tribunal de police de Belley van
beschikking, op 15 september 1998 in zaak T-109/97 (1)             24 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
tussen Molkerei Groûbraunshain GmbH en Bene Nah-                        geding tussen het MinisteÁre public en J.-P. Guimont
rungsmittel GmbH, ondersteund door Freistaat Thüringen,                                   (Zaak C-448/98)
en Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-                                         (1999/C 33/10)
steund door Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zimmer-
mann GmbH, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer).                     Het Tribunal de police de Belley heeft bij vonnis van
                                                                   24 november 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                   Justitie op 9 december 1998, in het geding tussen het
                                                                   MinisteÁre public en J.-P. Guimont, het Hof van Justitie
na volledige vernietiging van de beschikking in eerste aan-        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
leg en volledige handhaving van de in eerste aanleg gefor-         dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
muleerde vorderingen Verordening (EG) nr. 123/97 van de
Commissie van 23 januari 1997 tot aanvulling van de bij-           Moeten de artikelen 3, onder a), 30 e.v. EG-Verdrag, zoals
lage bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie             gewijzigd, aldus worden uitgelegd, dat de Franse regeling
betreffende de registratie van de geografische aanduidingen        voorvloeiend uit decreet nr. 88-1206 van 30 december
en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure              1988, waarbij de productie en de verkoop in Frankrijk
van artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 nietig            van kaas zonder korst onder de naam ¹emmentalerº wor-
te verklaren voorzover voor het in de bijlage onder A              den verboden, moet worden aangemerkt als een kwantita-
genoemde product Altenburger Ziegenkäse (g.U.) in de               tieve beperking op de handel tussen de lidstaten of een
mededeling van de Bondsrepubliek Duitsland van                     maatregel van gelijke werking?


title: Zaak T-45/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2007 — Riva Acciaio/Commissie ( Mededingingsregelingen — Producenten van betonstaal — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 65 KS — Beschikking gegeven krachtens EGKS-Verdrag na expiratie van dit verdrag — Onbevoegdheid van Commissie )

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2007 — Riva Acciaio/Commissie
   (Zaak T-45/03) (1)

   („Mededingingsregelingen - Producenten van betonstaal  - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 65 KS - Beschikking gegeven krachtens EGKS-Verdrag na expiratie van dit verdrag - Onbevoegdheid van Commissie’)
   (2007/C 297/74)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Riva Acciaio SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Pappalardo, M. Merola, M. Pappalardo en F. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en A. Whelan, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia en M. Fiorilli, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking C(2002) 5087 def. van de Commissie van 17 december 2002 inzake een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — betonstaal)
   Dictum

               1)

               Beschikking C(2002) 5087 def. van de Commissie van 17 december 2002 inzake een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — betonstaal) wordt nietig verklaard jegens Riva Acciaio SpA.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van Riva Acciaio.

               3)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-560/10: Beroep ingesteld op 10 december 2010 — Nencini/Parlement

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Beroep ingesteld op 10 december 2010 — Nencini/Parlement
   (Zaak T-560/10)
   2011/C 38/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Riccardo Nencini (Firenze, Italië) (vertegenwoordiger: F. Bertini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het aan R. Nencini gerichte besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 7 oktober 2010 en van mededeling nr. 315 653 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Financiën van het Europees Parlement van 13 oktober 2010 over de „terugvordering van het onverschuldigd betaalde op het gebied van de vergoeding voor parlementaire assistentie en de reiskostenvergoeding — debetnota”, alsmede van de hierna genoemde besluiten waartegen reeds in opgekomen in de bij het Gerecht aanhangige zaak T-431/10: het aan verzoeker gerichte besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 16 juli 2010, en, in voorkomend geval, de aan het bestreden besluit voorafgaande, daarop betrekking hebbende en daarop volgende besluiten; de aan Nencini gerichte mededeling nr. 312 331 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Financiën van het Europees Parlement van 4 augustus 2010 en de daaraan voorafgaande, daarop betrekking hebbende en daarop volgende besluiten;

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit en verwijzing van de zaak naar de secretaris-generaal van het Europees Parlement, die het betwiste bedrag opnieuw en op billijke wijze zal vaststellen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker in de onderhavige zaak is ook de verzoeker in zaak T-431/10, Nencini/Parlement. (1)

   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker dezelfde middelen en argumenten aan als die in voornoemde zaak.

      (1)  PB C 317, blz. 40.


title: Zaak T-520/13: Beroep ingesteld op 25 september 2013 — Philip Morris Benelux/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/65

         Beroep ingesteld op 25 september 2013 — Philip Morris Benelux/Commissie
   (Zaak T-520/13)
   2013/C 344/120
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Benelux (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat, en P. Harrison, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van de Secretaris-Generaal van de Europese Commissie van 15 juli 2013 (hierna: „bestreden besluit”) waarin de Commissie verzoeksters verzoek om toegang tot de bij het voorstel van de Commissie voor een herziene richtlijn tabaksproducten gevoegde ontwerpen van het effectbeoordelingsverslag, heeft geweigerd; en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: door de bestreden maatregel vast te stellen, heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) geschonden, door te verklaren en te concluderen dat zowel de eerste als de tweede alinea van artikel 4, lid 3, van deze verordening (die elkaar uitsluiten) tezelfdertijd van toepassing kunnen zijn op dezelfde betrokken feiten.

               2)

               Tweede middel: door de bestreden maatregel vast te stellen heeft de Commissie artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden door te concluderen dat de in deze alinea neergelegde enge, beperkte uitzondering grond opleverde voor haar weigering om de gevraagde documenten openbaar te maken.

               3)

               Derde middel: door de bestreden maatregel vast te stellen, heeft de Commissie artikel 4, lid 3, tweede alinea van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden omdat de gevraagde documenten geen standpunten vormen en dus niet onder de uitzondering van artikel 4, lid 3, tweede alinea van die verordening vallen. Voorts zou openbaarmaking van de gevraagde documenten het besluitvormingsproces van de Commissie niet ondermijnen en gebiedt een hoger openbaar belang dat de gevraagde documenten openbaar worden gemaakt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).


title: Zaak C-338/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Tweede richtlijn 77/91/EEG — Artikelen 29 en 42 — Naamloze vennootschappen — Kapitaalverhoging — Voorkeurrecht op aandelen en converteerbare obligaties — Opheffing — Bescherming van aandeelhouders — Gelijke behandeling)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-338/06) (1)

   (Niet-nakoming - Tweede richtlijn 77/91/EEG - Artikelen 29 en 42 - Naamloze vennootschappen - Kapitaalverhoging - Voorkeurrecht op aandelen en converteerbare obligaties - Opheffing - Bescherming van aandeelhouders - Gelijke behandeling)
   (2009/C 44/05)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: E. Ośniecka-Tamecka, als gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoorder: J. Heliskoski, als gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: V. Jackson, als gemachtigde, bijgestaan door J. Stratford, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 29 en 42 van de Tweede richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 26, blz. 1) — Ontbreken van bescherming van minderheidsaandeelhouders
   Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 29 van de Tweede richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel [48], tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken,

                           —

                           door bij een kapitaalverhoging tegen inbreng van geld het voorkeurrecht op aandelen niet alleen aan de aandeelhouders maar ook aan de houders van converteerbare obligaties toe te kennen;

                           —

                           door het voorkeurrecht op converteerbare obligaties niet alleen aan de aandeelhouders maar ook aan de houders van eerder uitgegeven converteerbare obligaties toe te kennen, en

                           —

                           door niet te bepalen dat de algemene vergadering van aandeelhouders het voorkeurrecht op converteerbare obligaties kan opheffen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in drie vierde van de kosten en de Commissie van de Europese Gemeenschappen in één vierde.

               4)

               De Republiek Polen, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak T-34/17: Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Skyleader/EUIPO — Sky International (SKYLEADER)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/37

         Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Skyleader/EUIPO — Sky International (SKYLEADER)
   (Zaak T-34/17)
   (2017/C 078/51)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skyleader a.s. (Ústí nad Labem, Tsjechië) (vertegenwoordiger: K. Malmstedt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sky International AG (Zug, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „SKYLEADER” — Uniemerk nr. 6 347 827

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 in zaak R 805/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van beslissing nr. 11084 C van de nietigheidsafdeling, en van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Sky International in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van het Unierecht en van wezenlijke Unierechtelijke procedurele maatregelen;

               —

               schending van de beginselen van goed en behoorlijk bestuur;

               —

               schending van regel 45, lid 5, van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-4/03: Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van 5 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen GAT, Gesellschaft für Antriebstechnik mbH & Co. KG, en LuK Lamellen und Kupplungsbau Beteiligungs KG

text:
C 55/14               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          8.3.2003
terwijl die grond niet voor het Gerecht is besproken. Zodoende        Beroep, op 7 januari 2002 ingesteld door Helleense
heeft het Gerecht de ERU beroofd van haar recht als partij bij        Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
de procedure, de in aanmerking genomen punten te weerleg-                                         schappen
gen. Door dus niet het Eurovisiesysteem zelf, of de essentie
van de op verzoek van de Commissie ingevoerde onderlicen-
tieregeling te betwisten, maar een betrekkelijk marginaal, maar                                 (Zaak C-5/03)
toch wezenlijk aspect van die regeling, verplicht het Gerecht
de ERU in feite, het systeem te wijzigen om derden toegang te
geven tot rechten waar zij niet om hebben verzocht, en waar                                    (2003/C 55/24)
zij waarschijnlijk ook niet om wensen te verzoeken.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 7 januari 2002 beroep tegen de Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door de Helleense Republiek, verte-
                                                                      genwoordigd door S. Charitakis en E. Svolopoulou als gemach-
                                                                      tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van 5 de-                Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
cember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen GAT, Gesellschaft für Antriebstechnik mbH & Co.
KG, en LuK Lamellen und Kupplungsbau Beteiligungs KG                  —     nietig te verklaren, subsidiair te wijzigen, beschikking E/
                                                                            2002/4127 houdende onttrekking aan communautaire
                                                                            financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor
                                                                            het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-
                          (Zaak C-4/03)
                                                                            bouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht.
                         (2003/C 55/23)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Het Oberlandesgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van            De financiële correcties die door de Helleense Republiek
5 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                worden aangevochten hebben betrekking op groenten en fruit,
Justitie op 6 janauri 2003, in het geding tussen GAT,                 en op de premies voor rund-, geiten- en schapenvlees.
Gesellschaft für Antriebstechnik mbH & Co. KG, en LuK
Lamellen und Kupplungsbau Beteiligungs KG, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     Wat groenten en fruit betreft, stelt de Helleense Republiek dat
                                                                      de over 1997/2001 uitgevoerde correctie van 2 % betrekking
                                                                      heeft op overtredingen van de gemeenschapsbepalingen, die
                                                                      niet of heel zelden hebben plaatsgehad en dat deze dus moet
Moet artikel 16, sub 4, Executieverdrag aldus worden uitgelegd        worden ingetrokken omdat zij a) gebaseerd is op een verkeerde
dat er slechts dan sprake is van exclusieve bevoegdheid uit           toepassing en uitlegging van de bepalingen van verordening
hoofde van dit artikel van de gerechten van de verdragsluitende       nr. 729/70, zoals gewijzigd; b) ontoereikend is gemotiveerd;
staat op het grondgebied waarvan de deponering of inschrij-           c) voortvloeit uit een verkeerde beoordeling van de feiten; d) is
ving van een octrooi is verzocht, heeft plaatsgehad of geacht         toegepast met kennelijke overschrijding van de controle-
wordt te hebben plaatsgehad in de zin van een internationale          bevoegdheid van de Commissie; en e) in strijd is met het
overeenkomst, wanneer beroep (met werking erga omnes) tot             evenredigheidsbeginsel.
nietigverklaring van het octrooi is ingesteld, of vormt de
geldigheid van octrooien reeds dan het voorwerp van een
beroep in de zin van voornoemde bepaling, wanneer in een              Wat de premies voor rund-, geiten- en schapenvlees betreft,
procedure tot vaststelling van octrooi-inbreuk de verweerder          stelt verzoekster dat de Commissie niet voldoende nauwkeurig
of in geval van een procedure tot vaststelling van niet-inbreuk       heeft aangegeven, aan welk risico de middelen van het EOGFL
de verzoeker aanvoert, dat het octrooi ongeldig respectievelijk       volgens haar waren blootgesteld, zodat dit risico niet in
nietig is en ook daarom geen sprake is van octrooi-inbreuk, en        verhouding staat tot de hoogte van de voorgenomen correcties.
wel ongeacht de vraag of de geadieerde rechter dit middel             Naar verzoeksters mening moeten de in deze sector toegepaste
gegrond dan wel ongegrond acht en los van het moment                  financiële correcties ter hoogte van 10 % of 5 %, nietig worden
waarop het middel in de procedure wordt aangevoerd.                   verklaard, althans worden verlaagd tot 2 %.


title: Zaak C-154/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 15 maart 2016 — VAS „Latvijas dzelzceļš”/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 15 maart 2016 — VAS „Latvijas dzelzceļš”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-154/16)
   (2016/C 191/18)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VAS „Latvijas dzelzceļš”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat het altijd van toepassing is wanneer in het kader van de regeling extern douanevervoer niet alle goederen op het douanekantoor van bestemming worden aangebracht, ook al wordt afdoende aangetoond dat de goederen zijn vernietigd en onherstelbaar verloren zijn gegaan?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, kan het afdoende bewijs dat de goederen vernietigd zijn en, bijgevolg, het feit dat het uitgesloten is dat de goederen in het economisch circuit van de lidstaat terechtkomen, dan een grond vormen voor toepassing van de artikelen 204, lid 1, onder a), en 206 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zodat de goederen die vernietigd zijn terwijl zij zich onder de regeling extern douanevervoer bevonden, buiten beschouwing worden gelaten bij de berekening van de douaneschuld?

               3)

               Indien de artikelen 203, lid 1, 204, lid 1, onder a), en 206 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus kunnen worden uitgelegd dat ook over de ten tijde van het extern douanevervoer vernietigde goederen rechten bij invoer worden geheven, kunnen de artikelen 2, lid 1, onder d), 70 en 71 van richtlijn 2006/112/EG (2) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dan aldus worden uitgelegd dat samen met de rechten bij invoer tevens de belasting over de toegevoegde waarde moet worden voldaan, ook wanneer het uitgesloten is dat de goederen feitelijk in het economisch circuit van de lidstaat zijn terechtkomen?

               4)

               Moet artikel 96 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat de aangever altijd aansprakelijk is voor de betaling van die douaneschuld, die in het kader van de regeling extern douanevervoer ontstaat, ongeacht of de vervoerder de krachtens lid 2 van dat artikel 96 op hem rustende verplichtingen is nagekomen?

               5)

               Moeten de artikelen 94, lid 1, 96, lid 1, en 213 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteit van de lidstaat verplicht is om alle personen hoofdelijk aansprakelijk te stellen die in het concrete geval overeenkomstig het bepaalde in het douanewetboek kunnen worden geacht samen met de aangever tot betaling van de douaneschuld gehouden te zijn?

               6)

               Indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend luidt en de wetten van de lidstaat de verplichting tot betaling van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer van goederen doorgaans verbinden aan de procedure voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen, moeten de artikelen 201, 202 en 205 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dan aldus worden uitgelegd dat de lidstaat verplicht is alle personen die in het concrete geval overeenkomstig het bepaalde in verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek kunnen worden geacht tot betaling van de douaneschuld gehouden te zijn, hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de betaling van de belasting over de toegevoegde waarde?

               7)

               Indien het antwoord op de vijfde of de zesde vraag bevestigend luidt, kunnen de artikelen 96, lid 1, en 213 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en de artikelen 201, 202 en 205 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dan aldus worden uitgelegd dat wanneer de douane van de lidstaat ten gevolge van een vergissing geen van de personen die samen met de aangever tot betaling van de douaneschuld gehouden zijn, hoofdelijk aansprakelijk heeft gesteld voor de betaling daarvan, de aangever op deze enkele grond van zijn aansprakelijkheid voor de voldoening van de douaneschuld kan worden bevrijd?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-292/14 en T-293/14: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — Cyprus/BHIM (XAΛΛOYMI en HALLOUMI) [„Gemeenschapsmerk — Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken XAΛΛOYMI en HALLOUMI — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/52

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — Cyprus/BHIM (XAΛΛOYMI en HALLOUMI)
   (Gevoegde zaken T-292/14 en T-293/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvragen voor gemeenschapswoordmerken XAΛΛOYMI en HALLOUMI - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 398/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2014 (zaak R 1849/2013-4 en zaak R 1503/2013-4) inzake aanvragen tot inschrijving van respectievelijk het woordteken XAΛΛOYMI en het woordteken HALLOUMI als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Cyprus zal haar eigen kosten dragen, alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.