title: Zaak C-493/01: Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Raffaele Oliveri en Land Baden-Württemberg

text:
C 56/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2.3.2002
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      1.    Is richtlijn 2001/37/EG (1) geheel of gedeeltelijk ongeldig
                                                                            wegens:
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen          a)     de ongeschiktheid van de artikelen 95 en/of 133 EG
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn                          als rechtsgrondslag;
      98/76/EG (1) van de Raad van 1 oktober 1998 tot
      wijziging van richtlijn 96/26/EG (2) inzake de toegang tot
                                                                            b)     het gebruik van de artikelen 95 en 133 EG als een
      het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                                dubbele rechtsgrondslag;
      personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal,
      en inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certifi-
      caten en andere titels ter vergemakkelijking van de                   c)     schending van het evenredigheidsbeginsel;
      uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde
      vervoerondernemers, niet heeft voldaan aan de krachtens               d)     schending van artikel 295 EG, het fundamentele
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen;                               eigendomsrecht en/of artikel 20 van de TRIP’s-
                                                                                overeenkomst;
2.    het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
                                                                            e)     schending van artikel 253 EG en/of de motiverings-
                                                                                plicht;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            f)     schending van het subsidiariteitsbeginsel;
Ingevolge de artikelen 10 EG en 249 EG dienen de lidstaten de               g)     misbruik van bevoegdheid?
maatregelen te treffen die nodig zijn om richtlijnen binnen de
gestelde termijn in nationaal recht om te zetten. De in artikel 2,    2.    Indien zij geldig is, is artikel 7 van richtlijn 2001/37/EG
lid 1, van richtlijn 98/76/EG gestelde termijn is op 1 oktober              van het Parlement en de Raad dan alleen van toepassing
1999 verstreken zonder dat het Koninkrijk Zweden de nodige                  op tabaksproducten die in de Europese Gemeenschap in
wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen heeft getroffen.              de handel zijn gebracht, of is zij ook van toepassing op
                                                                            tabaksproducten die binnen de Europese Gemeenschap
                                                                            zijn verpakt voor uitvoer naar derde landen?
(1) PB L 277, 14.10.1998, blz. 17.
(2) Van 29 april 1996 (PB L 124, 23.5.1996, blz. 1).
                                                                      (1) Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                          5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke
                                                                          en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de
                                                                          productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten —
                                                                          Verklaringen van de Commissie (PB L 194 van 18.07.2001,
                                                                          blz. 26).
Verzoek van High Court of Justice (England & Wales),
Queen’s Bench Division (Administrative Court) van 6 de-
cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen The Queen op verzoek van (1) British American
Tobacco (Investments) Limited, (2) Imperial Tobacco
           Limited en Secretary of State for Health
                                                                      Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 de-
                                                                      cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
                        (Zaak C-491/01)                                   tussen Raffaele Oliveri en Land Baden-Württemberg
                         (2002/C 56/12)                                                         (Zaak C-493/01)
                                                                                (2002/C 56/13)
High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van
6 december 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 19 december 2001, in het geding tussen The Queen          Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
op verzoek van (1) British American Tobacco (Investments)             4 december 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Limited, (2) Imperial Tobacco Limited en Secretary of State for       Justitie op 19 december 2001, in het geding tussen Raffaele
Health, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Oliveri en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
vragen:                                                               beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 2.3.2002                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 56/7
1.    Verzetten artikel 39 EG en artikel 3 van richtlijn               Middelen en voornaamste argumenten
      64/221/EEG (1) van de Raad van 25 februari 1964 zich
      tegen een nationale regeling die de overheid dwingend
      voorschrijft, onderdanen van andere lidstaten uit te             a)   Volgens de Commissie is Ierland de krachtens de artike-
      zetten, wanneer die wegens een opzettelijk gepleegd                   len 9 en 10 van de richtlijn op hem rustende verplichtin-
      strafbaar feit in de zin van het Betäubungsmittelgesetz               gen niet nagekomen door er niet voor te zorgen dat alle
      (narcoticawet) bij een in kracht van gewijsde gegaan                  inrichtingen en ondernemingen die de in bijlage II A
      vonnis tot een jeugdstraf van minstens twee jaar of tot               (verwijderingshandelingen) en bijlage II B (nuttige toepas-
      een vrijheidsstraf zijn veroordeeld en voorzover de straf             sing) van de richtlijn genoemde handelingen verrichten,
      niet voorwaardelijk is opgelegd?                                      een vergunning hebben.
2.    Moet artikel 3 van richtlijn nr. 64/221/EEG van de Raad
      van 25 februari 1964 aldus worden uitgelegd, dat de
      nationale rechterlijke instanties bij de rechtmatigheids-        b)   De uitvoering en de toepassing van artikel 12 van richtlijn
      toetsing van de uitzetting van burgers van de Unie ook                75/442/EEG zijn om de volgende redenen ontoereikend:
      rekening dienen te houden met argumenten en een
      gunstige ontwikkeling van de betrokkene die dateren van
      na de laatste ambtelijke beslissing?                                  Volgens de richtlijn had vanaf het verstrijken van de
                                                                            termijn voor de uitvoering van richtlijn 91/156/EEG
                                                                            een nationale regeling betreffende het vereiste van een
(1) PB L 56, blz. 850.                                                      vergunning of van inschrijving van toepassing moeten
                                                                            zijn. De Waste Management (Collection Permit) Regula-
                                                                            tions 2001 garanderen niet dat alle inzameling van
                                                                            afvalstoffen daadwerkelijk op grond van een vergunning
                                                                            wordt verricht. Bovendien heeft de Commissie nog geen
                                                                            bevestiging gekregen dat alle inzameling van afvalstoffen
                                                                            in Ierland thans op grond van een vergunning wordt
                                                                            verricht.
Beroep, op 20 december 2001 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                       c)   Volgens de Commissie blijkt uit de zeer onvolledige
                         (Zaak C-494/01)                                    toepassing van de vergunningbepalingen van artikel 9 dat
                                                                            Ierland nog steeds niet de nodige maatregelen heeft
                                                                            genomen om een geïntegreerd en toereikend net van
                          (2002/C 56/14)                                    verwijderingsinstallaties op te zetten, zoals artikel 5 van
                                                                            de richtlijn voorschrijft.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             d)   Aangezien Ierland toestaat dat een aanzienlijke hoeveel-
op 20 december 2001 beroep tegen Ierland ingesteld door                     heid afvalstoffen reeds lange tijd zonder vergunning in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     zin van artikel 9 van de richtlijn wordt verwijderd of
digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen                  nuttig toegepast, kan niet worden aangenomen dit land
hebbende te Luxemburg.                                                      de maatregelen heeft genomen die nodig zijn voor de
                                                                            uitvoering van artikel 4 (maatregelen om ervoor te
                                                                            zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezond-
                                                                            heid van de mens en zonder dat procédés of methoden
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de maatregelen te              worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu
      treffen die nodig zijn voor het correct uitvoeren van de              kunnen hebben), omdat zonder een vergunning de me-
      artikelen 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 en 14 van richtlijn                  thoden van verwijdering en nuttige toepassing niet naar
      75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                   behoren kunnen worden geregeld en gecontroleerd.
      afvalstoffen (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG
      van de Raad (2), de krachtens die artikelen van genoemde
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-           e)   Volgens de Commissie is Ierland de krachtens artikel 8
      komen;                                                                van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                            nagekomen doordat het niet ervoor heeft gezorgd dat
—     vast te stellen dat Ierland, door niet volledig en afdoende           degenen die zonder vergunning verkregen afvalstoffen
      te antwoorden op een verzoek om inlichtingen van                      houden, deze op de betrokken plaatsen afgeven aan een
      20 september 1999 betreffende een afvalexploitatie te                 particuliere of openbare ophaler of aan een onderneming
      Fermoy, County Cork, de krachtens artikel 10 EG op hem                die de in bijlage II A of II B bedoelde handelingen verricht,
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;                            of zelf zorg dragen voor de nuttige toepassing of de
                                                                            verwijdering van de afvalstoffen in overeenstemming met
—     Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure.                   de bepalingen van deze richtlijn.


title: Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Aarlen (Zevende kamer) van 2 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en A. Mazzoleni, burgerlijk aansprakelijk: SARL "Inter Surveillance Assistance" (Zaak C-165/98)

text:
4.7.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 209/23
     gewijzigd, inzonderheid artikel 3, lid 1, artikel 5, lid 3,    laste van Duitsland, dat is berekend op basis van daadwer-
     en artikel 6, lid 2, ervan, geldig, gelet op artikel 40 en     kelijke prestaties die op dezelfde periode betrekking heb-
     de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag, en           ben. Of vormt het voorbehoud van artikel 32, § 1, van het
     is bijgevolg ook artikel 1, onder f), van Verordening          koninklijk besluit van 21 december 1967 (het wettelijk
     (EG) nr. 1188/97 geldig, zoals nader toegelicht onder          vermoeden voor de oorlogsjaren geldt niet indien de
     ¹II subsidiairº van het gedeelte ¹In rechteº van de            belanghebbende aanspraak kan maken op een pensioen
     onderhavige beschikking?                                       krachtens een regeling van een vreemd land) integendeel
                                                                    een bepaling inzake vermindering, schorsing of intrekking,
(1) PB L 170 van 28.6.1997, blz. 3.                                 die volgens de nieuwe bepalingen van Verordening (EEG)
(2) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.                                  nr. 1248/92 niet meer van toepassing is?
                                                                    (1) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 7.
Verzoek van de arbeidsrechtbank te Bergen (Derde Kamer)
van 21 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
geding tussen G. Platbrood en de Rijksdienst voor Pensioe-
                           nen (RVP)                                Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 13 maart
                                                                    1998 om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure
                        (Zaak C-161/98)
                                                                                tegen H.-J. Hartmann
                         (98/C 209/45)                                                         (Zaak C-162/98)
                                                                                (98/C 209/46)
De arbeidsrechtbank te Bergen (Derde Kamer) heeft bij
beschikking van 21 april 1998, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 27 april 1998, in het geding tussen         Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van
G. Platbrood en de Rijksdienst voor Pensioenen (RVP), het           13 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                titie op 27 april 1998, in de boeteprocedure tegen H.-J.
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende            Hartmann, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
vraag:                                                              schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                    navolgende vragen (1):
Verplichten de nieuwe bepalingen van Verordening (EEG)
nr. 1248/92 van de Raad (1) de Belgische staat ertoe, een
begunstigde het recht toe te kennen op een rustpensioen,            Geldt de voor voertuigen voor ¹de aanleg en het onder-
dat is berekend op basis van een loopbaan die (onder                houd van de wegenº verleende vrijstelling van het
meer) jaren bevat waarin vermeende of fictieve prestaties           gebruiksrecht enkel voor voertuigen van plaatselijke bestu-
in aanmerking moeten worden genomen Ð tenzij de                     ren of ook voor voertuigen van particuliere ondernemin-
belanghebbende voor deze tijdvakken van tewerkstelling              gen die handelen in opdracht van plaatselijke besturen?
krachtens een buitenlands stelsel op een pensioen aan-
spraak kan maken (beginsel van het wettelijk vermoeden              In dit laatste geval:
voor de oorlogsjaren, neergelegd in artikel 32, § 1, van het
koninklijk besluit van 21 december 1967 tot vaststelling            geldt die vrijstelling enkel voor ritten die met dat doel
van het algemeen reglement betreffende het rust- en over-           worden verricht of voor alle ritten met die voertuigen, dus
levingspensioen voor werknemers, dat bij koninklijk                 ook voor eigen vervoer?
besluit van 14 december 1990 is afgeschaft, maar van toe-
passing blijft op de rustpensioenen die voor het eerst vóór
                                                                    (1) Over de uitlegging van artikel 4, lid 1, van het verdrag van
1 januari 1991 zijn ingegaan) Ð, wanneer de belangheb-                  9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebruik
bende van Duitsland een rustpensioen ontvangt wegens                    van bepaalde wegen door zware vrachtwagens (Bundesgesetz-
daadwerkelijke prestaties die overeenstemmen met de ver-                blatt, deel II, blz. 1768).
meende of fictieve prestaties welke volgens de Belgische
wettelijke regeling in aanmerking kunnen worden geno-
men?
Met andere woorden, moeten de nieuwe bepalingen van
Verordening (EEG) nr. 1248/92 aldus worden uitgelegd,
                                                                    Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Aarlen
dat zij de samenloop zonder vermindering, schorsing of
                                                                    (Zevende kamer) van 2 april 1998 om een prejudicieÈle
intrekking toestaan van enerzijds het aan een Belg toege-
                                                                    beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en
kende rustpensioen, dat ten laste van de Belgische staat
                                                                    A. Mazzoleni, burgerlijk aansprakelijk: SARL ¹Inter
komt en krachtens het beginsel van het wettelijk vermoe-
                                                                                Surveillance Assistanceº
den voor de oorlogsjaren, neergelegd in artikel 32, § 1,
van het koninklijk besluit van 21 december 1967 op basis                                       (Zaak C-165/98)
van vermeende of fictieve prestaties is berekend (tenzij het                                    (98/C 209/47)
voorbehoud van deze bepaling van toepassing is en de
belanghebbende voor deze tijdvakken van tewerkstelling
krachtens een buitenlands stelsel op een pensioen aan-              De Correctionele Rechtbank te Aarlen (Zevende kamer)
spraak kan maken), en anderzijds een rustpensioen ten               heeft bij beschikking van 2 april 1998, ingekomen ter grif-
 ---pagebreak--- C 209/24               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
fie van het Hof van Justitie op 29 april 1998, in het geding       douanes, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
tussen Openbaar Ministerie en A. Mazzoleni, burgerlijk             schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
aansprakelijk: SARL ¹Inter Surveillance Assistanceº, het           navolgende vraag:
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           Zijn de Richtlijnen 92/83/EEG (1) en 92/84/EEG (2) van de
vragen:                                                            Raad betreffende de harmonisatie van de accijnstarieven,
                                                                   in het licht van het EG-Verdrag en in het bijzonder in het
Ð Omvat Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement              licht van artikel 95, tweede alinea, van het Verdrag ongel-
     en de Raad van de Europese Unie van 16 december               dig, omdat daarin
     1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werkne-
     mers met het oog op het verrichten van diensten (1),          Ð voor bier een minimumtarief van 1,87 ECU per graad
     onder het begrip ¹periode van terbeschikkingstellingº,             en per hectoliter is vastgesteld,
     de al dan niet wisselvallige deeltijdarbeid van een
                                                                   Ð terwijl wordt toegestaan wijn enkel naar volume te
     grensarbeider, afkomstig van een onderneming van een
                                                                        belasten met een minimum gelijk aan nul,
     lidstaat, die in de loop van de dagen, de weken, of de
     maand een deel van zijn dienstverrichting op het aan-         waardoor de lidstaten verplicht zijn bier tot het genoemde
     grenzende grondgebied van een of meer andere lidsta-          minimum te belasten en waardoor belastingverschillen ont-
     ten doorbrengt?                                               staan die tot discriminatie tussen bier en wijn kunnen lei-
                                                                   den.
Ð Moeten de artikelen 59 en 60 van het Verdrag betref-
     fende de Europese Unie aldus worden uitgelegd, dat            (1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.
     die artikelen worden geschonden, wanneer een lid-             (2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29.
     staat, om dwingende redenen van algemeen belang, de
     naleving van zijn wetgeving of nationale collectieve
     arbeidsovereenkomsten inzake minimumlonen oplegt
     aan iedere onderneming van een andere lidstaat die,
     zelfs tijdelijk, personen arbeid in loondienst laat ver-
     richten op het grondgebied van de eerste staat, terwijl       Verzoek van het Oberste Gerichtshof te Wien van 15 april
     dat belang reeds wordt behartigd door de regels van           1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     de staat waar de dienstverrichter is gevestigd, en de         Westdeutsche Landesbank Girozentrale en J. Leon, advo-
     werknemers er in een vergelijkbare of gelijkaardige           caat, curator van Grundstücks- und Bauprojektentwick-
     situatie verkeren, op grond van niet alleen de regeling                           lungsgesellschaft mbH
     inzake de minimumlonen, maar ook de totale situatie                                  (Zaak C-167/98)
     (belastingdruk, sociale bescherming bij ziekte, daaron-
     der begrepen uit hoofde van de in Frankrijk verplichte                                 (98/C 209/49)
     aanvullende verzekering, arbeidsongevallen, weduw-
     naar- of weduwschap, werkloosheid, pensioen, overlij-         Het Oberste Gerichtshof te Wien heeft bij beschikking van
     den)?                                                         15 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                   tie op 30 april 1998, in het geding tussen Westdeutsche
Ð In hetzelfde kader, met andere woorden: Moet de tijde-           Landesbank Girozentrale en J. Leon, advocaat, curator
     lijke onderwerping van een werknemer aan de natio-            van Grundstücks- und Bauprojektentwicklungsgesellschaft
     nale bepalingen enkel aan de hand van het minimum-            mbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
     uurloon worden beoordeeld, zonder dat rekening moet           pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
     worden gehouden met de totale situatie van sociale            gende vraag:
     bescherming die de uit een staat naar een andere uitge-
     zonden werknemer geniet?                                      Is de weigering van een hypothecaire inschrijving voor een
                                                                   vordering in een vreemde munt (in casu Duitse mark) een
                                                                   met artikel 73 B van het EG-Verdrag verenigbare beper-
(1) PB L 18 van 24.1.1997, blz. 1.
                                                                   king van het kapitaal- en betalingsverkeer?
Verzoek van het Tribunal de Grande instance de Foix van            Beroep, op 4 mei 1998 ingesteld door Groothertogdom
21 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding        Luxemburg tegen Europees Parlement en Raad van de
tussen SocieÂteÂ Critouridienne de distribution en Receveur                                 Europese Unie
                      principal des douanes
                                                                                (Zaak C-168/98)
                        (Zaak C-166/98)
                                                                                (98/C 209/50)
                          (98/C 209/48)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Het Tribunal de Grande instance de Foix heeft bij beschik-         is op 4 mei 1998 beroep ingesteld tegen Europees Parle-
king van 21 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof          ment en Raad van de Europese Unie door Groothertog-
van Justitie op 29 april 1998, in het geding tussen SocieÂteÂ      dom Luxemburg, vertegenwoordigd door N. Schmitt, con-
Critouridienne de distribution en Receveur principal des           seiller d'Etat, directeur internationale betrekkingen en


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 april 1997 in zaak T-554/93: A. Th. E. Saint en Chr. Murray tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Extracontractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producenten die verbintenis tot niet-levering of omschakeling zijn aangegaan - Vergoeding - Verordening (EEG) nr. 2187/93 - Rechtsgevolgen - Ontvankelijkheid - Verjaring

text:
Nr. C 181 / 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 857/84
                        van 16 april 1997                                  van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene
                                                                           voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
in zaak T-554/93 : A. Th. E. Saint en Chr. Murray                          quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                        heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                              aangevuld bij Verordening (EEG) nr. 1371 /84 van de
                                                                            Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van na
 (Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoe                   dere voorschriften voor de toepassing van de bij
ding — Extracontractuele aansprakelijkheid — Melk —                        artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 in
Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producenten die                    gestelde extra heffing, voorzover in deze verordeningen
verbintenis tot niet-levering of omschakeling zijn aange                  niet werd voorzien in de toekenning van een referentie
gaan — Vergoeding — Verordening (EEG) nr. 2187/93 —                        hoeveelheid aan producenten die in het door de be
       Rechtsgevolgen — Ontvankelijkheid — Verjaring                       trokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk had
                          ( 97IC 181 /23 )                                 den geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in
                                                                            Verordening (EEG) nr. 1078/77 van 17 mei 1977 tot
                                                                           invoering van een stelsel van premies voor het niet in
                       (Procestaai: Engels)                                de handel brengen van melk en zuivelproducten en
                                                                           voor de omschakeling van het melkveebestand.
In zaak T-554/93 , A. Th. E. Saint en Chr. Murray, wo
nende respectievelijk te Penrhos, Gwent (Verenigd Konink             3 . Verstaat dat de periode waarvoor verzoekers schade
rijk ), en te Naas, Kildare (Ierland ), vertegenwoordigd door              vergoeding moet worden toegekend voor de schade die
E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.                   zij hebben geleden ten gevolge van de toepassing van
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                      Verordening (EEG) nr. 857/84, begint op 5 ' augustus
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie ge                  1987 en eindigt op 28 maart 1989.
kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Frieden ,
advocaat aldaar, avenue Guillaume 62, tegen Raad van
                                                                      4 . Verstaat dat partijen binnen twaalf maanden na het
de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
Bishop) en Commissie van de Europese Gemeenschappen                        onderhavig arrest de in gemeen overleg vastgestelde
(gemachtigden: aanvankelijk G. Rozet en X. Lewis, vervol                  bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht
                                                                           zullen overleggen.
gens G. Rozet en Chr. Docksey ), betreffende een beroep
krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag, strekkende tot
nietigverklaring van de artikelen 8 , lid 2, onder a ), en 14,        5 . Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstem
vierde alinea, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de                  ming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun be
Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan                   rekeningen aan het Gerecht zullen doen toekomen.
bepaalde producenten van melk of zuivelproducten die
hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen (PB
nr. L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 ), en een beroep krachtens       6 . Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
de artikelen 178 en 215 van het EEG-Verdrag, strekkende
tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben gele              0 ) PB nr. C 338 van 15 . 12 . 1993 .
den, omdat zij geen melk hebben kunnen leveren ingevolge
Verordening ( EEG ) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart
1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/
68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten
( PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz . 13 ), zoals aangevuld bij
Verordening ( EEG ) nr. 1371/84 van de Commissie ( PB nr.             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
L 132 van 18 . 5 . 1984, blz . 11 ), heeft het Gerecht van eer
ste aanleg ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als                                  van 16 april 1997
volgt: A. Saggio, president, C. W. Bellamy, A. Kalogero              in zaak T-20/94: J. Hartmann tegen Raad van de Europese
poulos, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:              Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (^
H. Jung, op 16 april 1997 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                               (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aan
                                                                      sprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoe
                                                                      veelheid — Producenten die verbintenis tot niet-levering of
I. Verklaart de conclusies tot nietigverklaring van de                omschakeling zijn aangegaan — Vergoeding — Verorde
     artikelen 8, lid 2, onder a), en 14, vierde alinea, van                       ning (EEG) nr. 2187/93 — Verjaring)
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van
                                                                                ( 97/C 181 /24 )
     22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan be
     paalde producenten van melk of zuivelproducten die
     hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen,                                (Procestaai: Duits)
     niet ontvankelijk.
                                                                      In zaak T-20/94, J. Hartmann, wonende te Hamminkeln
2 . Verstaat dat verweerders gehouden zijn, de schade te              ( Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
     vergoeden die verzoekers hebben geleden ten gevolge              Düsing, D. Manstetten en F. Schulze, advocaten te Mün


title: Beroep, op 8 mei 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-170/98)

text:
15.8.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 258/15
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     heeft het Hof van Justitie integendeel zeer duidelijk
woordigd door J.-L. Dewost, directeur-generaal van haar                 uiteengezet, dat artikel 13 van Verordening (EEG)
juridische dienst, en G. zur Hausen, juridisch adviseur,                nr. 1430/79 en artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                    nr. 1697/79 ¹hetzelfde doel hebben, te weten betalen
de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,              achteraf van in- of uitvoerrechten te beperken tot de
Centre Wagner, Luxemburg (Kirchberg), tegen het arrest,                 gevallen waarin een dergelijke betaling gerechtvaardigd
op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler &                   is en verenigbaar met een zo fundamenteel beginsel als
Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                       het vertrouwensbeginselº. Het Hof van Justitie gaat er
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en Commissie van de                 dus van uit, dat de twee bepalingen in het algemeen
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                    vergelijkbaar zijn.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
Kamer).
                                                                   (1) PB C 113 van 11.4.1998, blz. 13.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
    19 februari 1998 in zaak T-42/96 (1) te vernietigen;
                                                                   Beroep, op 8 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
Ð het beroep te verwerpen;                                                                (Zaak C-170/98)
                                                                                (98/C 258/27)
Ð verzoekster te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                 is op 8 mei 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                   genwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en B.
Ð Rechtsdwaling met betrekking tot het middel van                  Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
    schending van de procedurele rechten: ten onrechte             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
    zijn in het bestreden arrest de inzake mededingingspro-        de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    cedures geldende beginselen overgenomen en toegepast
    op de procedure wegens kwijtschelding van invoer-
    rechten, en is daaraan de conclusie verbonden, dat de          De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
    Commissie in het kader van de procedure wegens                 deert dat het het Hof behage:
    kwijtschelding van die rechten de betrokken onderne-
    ming inzage dient te geven van alle niet-vertrouwelijke
    administratieve stukken, daaronder begrepen die welke          Ð vast te stellen, dat het Koninkrijk BelgieÈ, door de over-
    de Commissie als irrelevant beschouwt of die voor                   eenkomst met Zaïre (1) niet aldus aan te passen, dat
    haar eventueel nadelig kunnen zijn. Deze conclusie is               Gemeenschapsonderdanen een billijke, vrije en niet-
    in strijd met de specifieke kenmerken van de procedure              discriminerende toegang hebben tot de vracht die aan
    wegens kwijtschelding van invoerrechten, in het kader               BelgieÈ toekomt, of die overeenkomst niet op te zeggen,
    waarvan niet alleen de handelwijze van de onderne-                  de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
    ming, doch ook die van de autoriteiten van de lidsta-               krachtens Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad
    ten en van derde landen in de beschouwing moeten                    van 22 december 1986 houdende toepassing van het
    worden betrokken.                                                   beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
                                                                        zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
                                                                        lidstaten en derde landen (2), met name artikel 3 en
Ð Rechtsdwaling ten aanzien van het middel van schen-                   artikel 4, lid 1;
    ding van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/
    79 van de Raad betreffende terugbetaling of kwijt-
    schelding van in- of uitvoerrechten: ten onrechte is er        Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
    in het bestreden arrest van uitgegaan dat het bestaan
    van een vergissing (in de zin van artikel 5, lid 2, van
    Verordening (EEG) nr. 1697/79) vanwege de bevoegde             Middelen en voornaamste argumenten
    autoriteiten geen noodzakelijke voorwaarde is voor
    kwijtschelding van rechten. Het Gerecht geeft een te
    enge uitlegging van het arrest van het Hof van 1 april         Volgens artikel 18 van de overeenkomst met Zaïre zal de
    1993 in zaak C-250/91, Hewlett Packard France.                 overeenkomst slechts bindend zijn voor beide partijen
    Anders dan in punt 137 van het bestreden arrest is             nadat de in hun respectieve wetgevingen voorgeschreven
    gesteld, gaat het Hof van Justitie niet enkel uit van de       formaliteiten zijn vervuld. Voor BelgieÈ gebeurde dit bij de
    vergelijkbaarheid van de subjectieve elementen van de          wet van 21 april 1983 tot goedkeuring van de overeen-
    twee voorschriften. In punt 46 van voormeld arrest             komst, waarvan aan Zaïre kennis is gegeven op 13 juni
 ---pagebreak--- C 258/16               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.8.98
1983, dus vóór de inwerkingtreding van Verordening                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
(EEG) nr. 4055/86. De overeenkomst is dus een bestaande              genwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en B.
overeenkomst die valt onder de artikelen 3 en 4 van de               Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
verordening.                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                     de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
De enige uitzonderingen op de bij artikel 1, lid 1, van de
verordening per 1 januari 1987 ingevoerde vrijheid van               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concu-
dienstverrichting staan in artikel 2 wat unilaterale beper-          deert dat het het Hof behage:
kingen ¹in afwijking van artikel 1º betreft, en in artikel 4,
lid 1, onder b), wat het niet aan de Gedragscode voor lijn-
vaartconferences gebonden verkeer betreft, waarvoor tot
uiterlijk 1 januari 1993 uitstel werd verleend.                      Ð vast te stellen, dat het Koninkrijk BelgieÈ, door in de bij
                                                                         wet van 9 oktober 1987 goedgekeurde en na 1 januari
                                                                         1987 in werking getreden overeenkomst met de Repu-
                                                                         bliek Togo vrachtverdelingsregelingen in te voeren en
Met betrekking tot de aanpassing voor het aan de                         te handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die
Gedragscode voor lijnvaartconferences gebonden verkeer,                  op hem rusten krachtens artikel 5 van Verordening
als bedoeld in artikel 4, lid 1, onder a), is in geen enkel              (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december
uitstel voorzien. Daar de Gedragscode op 6 oktober 1983                  1986 houdende toepassing van het beginsel van het
van kracht werd voor Zaïre maar eerst op 30 maart 1988                   vrij verrichten van diensten op het zeevervoer, tussen
voor BelgieÈ, was artikel 4, lid 1, onder a), evenwel slechts            de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde
vanaf 30 maart 1988 op die overeenkomst van toepassing.                  landen (1);
Voor het aan de code gebonden verkeer had de overeen-
komst dus op die datum moeten zijn aangepast. Ongeacht
of het verkeer onder artikel 4, lid 1, onder a) of b), viel, is
de termijn voor de aanpassing van vrachtverdelingsregelin-           Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
gen hoe dan ook reeds zeer lang verstreken.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Het Koninkrijk BelgieÈ stelt dus ten onrechte, dat de ter-
mijn voor de aanpassing van de vrachtverdelingsregelingen
met betrekking tot het aan de Gedragscode voor lijnvaart-
conferences van de Verenigde Naties gebonden verkeer,
                                                                     De door BelgieÈ op 9 oktober 1987 goedgekeurde en op
nog niet is verstreken, en dat de datum waarop BelgieÈ de
                                                                     19 oktober 1987 in werking getreden overeenkomst met
gedragscode heeft ondertekend, niet de ultieme datum
                                                                     Togo van 19 oktober 1984, is geen ¹bestaandeº overeen-
voor aanpassing van de regeling was. De Commissie merkt
                                                                     komst in de zin van artikel 3 van Verordening (EEG)
op, dat de regeling elf jaar na de inwerkingtreding van de
                                                                     nr. 4055/86. Anders dan het Koninkrijk BelgieÈ stelt, is het
verordening en vijf jaar na het verstrijken van de in de ver-
                                                                     een bij artikel 5 van de verordening verboden ¹toekom-
ordening gestelde termijn nog steeds niet is aangepast.
                                                                     stigeº overeenkomst.
(1) Bilaterale scheepvaartovereenkomst tussen BelgieÈ en Zaïre.
(2) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.
                                                                     Krachtens artikel 21 treedt de overeenkomst in werking
                                                                     zodra elk der verdragsluitende partijen de andere partij via
                                                                     diplomatieke weg heeft meegedeeld, dat de vereiste grond-
                                                                     wettelijke procedure is beeÈindigd. De instemming om
                                                                     gebonden te worden, wordt dus slechts tot uiting gebracht
                                                                     door een latere goedkeuring of ratificatie. De onderteke-
                                                                     ning in 1984 was slechts een authentificatie van de teksten
                                                                     (zie artikel 10, onder b), van het Verdrag van Wenen) en
Beroep, op 8 mei 1998 ingesteld door Commissie van de                betekende geenszins, dat BelgieÈ zich door de overeenkomst
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ                gebonden achtte. BelgieÈ heeft die verbintenis conform de
                                                                     overeenkomst eerst aangegaan door de kennisgeving van
                        (Zaak C-171/98)
                                                                     19 oktober 1987 dat de overeenkomst was goedgekeurd
                          (98/C 258/28)                              bij de Belgische wet tot goedkeuring van de overeenkomst
                                                                     van 19 oktober 1984, dus na de inwerkingtreding van de
                                                                     verordening. Tot dan stond het BelgieÈ vrij om, vooral gelet
                                                                     op de nieuwe verplichtingen die krachtens Verordening
                                                                     (EEG) nr. 4055/86 op hem rustten, jegens Togo geen ver-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              bintenissen aan te gaan over vrachtverdelingsregelingen
is op 8 mei 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk BelgieÈ           die tegen de verordening indruisen.


title: Doorhaling van zaak C-56/97

text:
30.5.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 166/13
              Doorhaling van zaak C-56/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-352/97 (1)
                        (98/C 166/28)                                                     (98/C 166/32)
De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 1998
van 6 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-352/97:
zaak C-56/97: Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier-
pen tegen Franse Republiek.
                                                                  land.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                  (1) PB C 357 van 22.11.1997.
             Doorhaling van zaak C-339/95 (1)
                        (98/C 166/29)                                          Doorhaling van zaak C-353/97 (1)
                                                                                (98/C 166/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-339/95            De president van het Hof van Justitie van de Europese
(verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 1998
Division, Commercial Court, om een prejudicieÈle beslis-          de doorhaling in het register gelast van zaak C-353/97:
sing): Compagnia di Navigazione Marittima e.a. tegen              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier-
Compagnie Maritime Belge e.a.                                     land.
(1) PB C 351 van 30.12.1995.                                      (1) PB C 357 van 22.11.1997.
             Doorhaling van zaak C-310/96 (1)
                                                                               Doorhaling van zaak C-101/97 (1)
                        (98/C 166/30)
                                                                                (98/C 166/34)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1998            De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-310/96:           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 1998
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-101/97:
Koninkrijk der Nederlanden.                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Itali-
                                                                  aanse Republiek.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                  (1) PB C 142 van 10.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-264/97 (1)
                        (98/C 166/31)
                                                                               Doorhaling van zaak C-286/96 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                     (98/C 166/35)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-264/97
                                                                  De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
(verzoek van het Tribunale Amministrativo per la Sardeg-
                                                                  van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
na om een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ Appia Srl tegen
                                                                  van 30 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
Comune di Cagliari en SocietaÁ Cagliari Calcio SpA.
                                                                  zaak C-286/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                  (1) PB C 294 van 5.10.1996.


title: Zaak C-443/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 29 augustus 2011 — F.P. Jeltes, M.A. Peeters, J.G.J. Arnold tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 29 augustus 2011 — F.P. Jeltes, M.A. Peeters, J.G.J. Arnold tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
   (Zaak C-443/11)
   2011/C 355/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: F.P. Jeltes, M.A. Peeters, J.G.J. Arnold

      Verweerder: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geldt onder verordening (EG) nr. 883/2004 (1) nog steeds de aanvullende strekking van het onder de vigeur van verordening (EEG) nr. 1408/71 (2) gewezen arrest Miethe (3), te weten een keuzerecht voor de atypische grensarbeider ten aanzien van de lidstaat waar hij zich ter beschikking stelt van de arbeidsbemiddeling en van waaruit hij een werkloosheidsuitkering ontvangt op de grond dat in de lidstaat van zijn keuze de kansen op reïntegratie in het arbeidsproces het grootst zijn? Of waarborgt artikel 65 van verordening nr. 883/2004, in zijn geheel bezien, reeds in voldoende mate dat de volledig werkloze werknemer een uitkering ontvangt onder voorwaarden die voor hem voor het zoeken naar werk het meest gunstig zijn, en heeft het arrest Miethe zijn toegevoegde waarde verloren?

               2)

               Verzet het unierecht, in casu artikel 45 van het VWEU of artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 (4), zich ertegen dat een lidstaat weigert een werkloosheidsuitkering op grond van zijn nationale wetgeving toe te kennen in het geval van een volledig werkloos geworden migrerend werknemer (grensarbeider), die in die lidstaat zijn laatste werkzaamheden verrichtte en van wie, gelet op de aanwezigheid van sociale en familiebanden, kan worden aangenomen dat hij in die lidstaat de beste kansen heeft op reïntegratie in het arbeidsproces, enkel op de grond dat hij in een andere lidstaat woonachtig is?

               3)

               Hoe luidt — gelet op artikel 87, lid 8, van verordening nr. 883/2004, artikel 17 van het Handvest van de Grondrechten van de EU, alsmede het rechtszekerheidsbeginsel — het antwoord op de hiervoor gestelde vraag als aan een dergelijke werknemer reeds vóór de datum van inwerkingtreding van verordening nr. 883/2004 een werkloosheidsuitkering op grond van het recht van de voormalige werkstaat is toegekend en waarvan de maximale uitkerings- en herlevingsduur ten tijde van die inwerkingtreding nog niet was verstreken (en waarbij die uitkering is beëindigd op grond van het feit dat de werkloze nieuw werk heeft aanvaard)?

               4)

               Luidt het antwoord op de onder 2 gestelde vraag anders indien aan de betrokken werkloze grensarbeider toezeggingen zijn gedaan dat zij om herleving van hun recht op uitkering kunnen verzoeken, indien zij na het vinden van nieuw werk opnieuw werkloos worden, en de verstrekte informatie hieromtrent niet juist of niet ondubbelzinnig geweest blijkt te zijn als gevolg van onduidelijkheden in de uitvoeringspraktijk?

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (3)  Arrest van 12 juni 1986 (C-1/85, Jurispr. blz. 1837).

      (4)  Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2001 in zaak T-48/98: Compañia española para la fabricación de aceros inoxidables SA (Acerinox) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling — Legeringstoeslag — Prĳsvaststelling — Bewĳslast — Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van boeten — Medewerking tĳdens administratieve procedure — Beginsel van gelĳke behandeling")

text:
6.4.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 84/55
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               4)    Verwerpt de beroepen T-45/98 en T-47/98 voor het overige.
                                                                         5)    Verwijst Krupp Thyssen Stainless GmbH en de Commissie in
                     van 13 december 2001                                      hun eigen kosten in zaak T-45/98.
                                                                         6)    Verwijst Acciai Speciali Terni Spa in haar eigen kosten en in
in de gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98: Krupp Thyssen                         twee derden van de kosten van de Commissie in zaak T-47/98.
Stainless GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen                              De Commissie zal een derde van haar kosten dragen.
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (1) PB C 166 van 30.5.1998 en C 151 van 16.5.1998.
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling
— Legeringstoeslag — Prijsvaststelling — Rechten van
verdediging — Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoe-
ren voor berekening van bedrag van geldboeten — Medewer-
king tijdens administratieve procedure — Beginsel van
                       gelijke behandeling)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         (2002/C 84/101)
                                                                                van 13 december 2001
                  (Procestalen: Duits en Italiaans)
                                                                         in zaak T-48/98: Compañia española para la fabricación de
                                                                         aceros inoxidables SA (Acerinox) tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
In de gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98, Krupp Thyssen
                                                                         („EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling
Stainless GmbH, gevestigd te Duisburg (Duitsland), vertegen-
                                                                         — Legeringstoeslag — Prijsvaststelling — Bewijslast —
woordigd door M. Klusmann, O. Lieberknecht en K. Moosec-
                                                                         Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoeren voor
ker, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                         berekening van bedrag van boeten — Medewerking tijdens
Acciai speciali Terni SpA, gevestigd te Terni (Italië), vertegen-
                                                                         administratieve procedure — Beginsel van gelijke behande-
woordigd door L. G. Radicati di Brozolo, advocaat, domicilie
                                                                                ling”)
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils, K. Leivo,
H.-J. Freund en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot                                          (2002/C 84/102)
nietigverklaring van beschikking 98/247/EGKS van de Com-
missie van 21 januari 1998 inzake een procedure op grond
van artikel 65 van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814 —                                             (Procestaal: Engels)
Legeringstoeslag) (PB L 100, blz. 55), heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: G. Herzig,
administrateur, op 13 december 2001 een arrest gewezen                   In zaak T-48/98, Compañia española para la fabricación de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      aceros inoxidables SA (Acerinox), gevestigd te Madrid (Spanje),
                                                                         vertegenwoordigd door A. Vandencasteele en D. Waelbroeck,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
1)    Voegt de zaken T-45/98 en T-47/98 voor het arrest.                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                         W. Wils en K. Leivo), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                                                                         ring van beschikking 98/247/EGKS van de Commissie van
2)    Verklaart artikel 1 van beschikking 98/247/EGKS van de             21 januari 1998 inzake een procedure op grond van artikel 65
      Commissie van 21 januari 1998 inzake een procedure op              van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814 — Legeringstoeslag)
      grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814          (PB L 100, blz. 55), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samenge-
      — Legeringstoeslag) nietig voorzover daarbij de door Thyssen       steld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. For-
      Stahl AG gepleegde inbreuk aan Krupp Thyssen Nirosta GmbH          wood, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 13 de-
      wordt toegerekend.                                                 cember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                         volgt:
3)    Bepaalt de bij artikel 2 van beschikking 98/247/EGKS aan
      Krupp Thyssen Nirosta GmbH en Acciai Speciali Terni Spa            1)    Bepaalt de aan Compañia española para la fabricación de
      opgelegde geldboete op 4 032 000 EUR.                                    aceros inoxidables SA opgelegde geldboete op 3 136 000 EUR.
 ---pagebreak--- C 84/56                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in twee derden van                          van 6 december 2001
      de kosten van de Commissie. De Commissie zal een derde van
      haar kosten dragen.                                                 in zaak T-196/99: Area Cova en anderen tegen Raad
                                                                          van de Europese Unie en Commissie van de Europese
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                                                      Gemeenschappen (1)
                                                                          (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
                                                                          kelijkheid — Visserij — Instandhouding van rijkdommen
                                                                          van de zee — Verdrag inzake toekomstige samenwerking op
                                                                          visserijgebied in noordwestelijk deel van de Atlantische
                                                                          Oceaan — Zwarte heilbot — Vangstquota voor communau-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                            taire vloot)
                     van 11 december 2001                                                          (2002/C 84/104)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
in zaak T-191/99: D. Petrie en anderen tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
(Doorzichtigheid — Toegang van publiek tot documenten —                   In zaak T-196/99, Area Cova, SA, gevestigd te Vigo (Spanje),
Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie —                        Armadora José Pereira, SA, gevestigd te Vigo, Armadores
Niet-nakomingsprocedure — Aanmaning — Met redenen                         Pesqueros de Aldán, SA, gevestigd te Vigo, Centropesca, SA,
omkleed advies — Uitzondering inzake bescherming van                      gevestigd te Vigo, Chymar, SA, gevestigd te Vigo, Eloymar, SA,
algemeen belang — Inspectie- en enquêteactiviteiten —                     gevestigd te Estribela (Spanje), Exfaumar, SA, gevestigd te Bueu
Gerechtelijke procedures — Auteursregel — Rechtstreekse                   (Spanje), Farpespan, SL, gevestigd te Moaña (Spanje), Freiremar,
                   werking van artikel 255 EG)                            SA, gevestigd te Vigo, Hermanos Gandón, SA, gevestigd te
                                                                          Cangas (Spanje), Heroya, SA, gevestigd te Vigo, Hiopesca, SA,
                                                                          gevestigd te Vigo, José Pereira e Hijos, SA, gevestigd te Vigo,
                          (2002/C 84/103)                                 J. Oya Pérez, wonende te Vigo, M. Nors González, wonende te
                                                                          Marı́n (Spanje), Moradiña, SA, gevestigd te Cangas, Navales
                        (Procestaal: Italiaans)                           Cerdeiras, SL, gevestigd te Camariñas (Spanje), Nugago Pesca,
                                                                          SA, gevestigd te Bueu, Pesquera Austral, SA, gevestigd te Vigo,
                                                                          Pescaberbés, SA, gevestigd te Vigo, Pesquerı́as Bı́garo Narval,
                                                                          SA, gevestigd te Vigo, Pesquera Cı́es, SA, gevestigd te Vigo,
In zaak T-191/99, D. Petrie, V. J. Primhak en D. Verzoni,                 Pesca Herculina, SA, gevestigd te Vigo, Pesquera Inter, SA,
respectievelijk wonende te Verona (Italië), Napels (Italië) en            gevestigd te Cangas, Pesquerı́as Marinenses, SA, gevestigd te
Bologna (Italië), Associazione lettori di lingua straniera in Italia      Marı́n, Pesquerı́as Tara, SA, gevestigd te Cangas, Pesquera
incorporating Committee for the Defence of Foreign Lecturers              Vaqueiro, SA, gevestigd te Vigo, Sotelo Dios, SA, gevestigd te
(ALLSI/CDFL), gevestigd te Verona, vertegenwoordigd door                  Vigo, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en
L. Picotti en C. Medernach, advocaten, domicilie gekozen                  A. Agustinoy Guilayn, advocaten, tegen Raad van de Europese
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                    Unie (gemachtigden: R. Gosalbo Bono, J. Carbery en M. Sims)
Gemeenschappen (gemachtigden: P. Stancanelli en U. Wölker),               en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
betreffende een verzoek om nietigverklaring van de beschik-               den: T. Van Rijn en J. Guerra Fernandez), betreffende een
king van de Commissie van 20 juli 1999 houdende weigering                 vordering krachtens artikel 235 EG en artikel 288, tweede
van toegang tot documenten betreffende de tegen de Italiaanse             alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben
Republiek krachtens artikel 226 EG gevoerde niet-nako-                    geleden ten gevolge van de aanvaarding door de Commissie en
mingsprocedure nr. 96/2208 inzake de situatie van de lectoren             de Raad van een totaal toegestane vangsten van 27 000 ton
vreemde talen in dienst van de Italiaanse universiteiten, heeft           zwarte heilbot voor 1995 in het gereglementeerde gebied als
het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als                 omschreven in het verdrag inzake toekomstige multilaterale
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,                samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van
V. Tiili, R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier:           de Atlantische Oceaan, en voorts ten gevolge van de sluiting
J. Palacio González, administrateur, op 11 december 2001 een             van een bilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        Canada en van de vaststelling van verordening (EG)
                                                                          nr. 1761/95 van de Raad van 29 juni 1995 houdende tweede
1)    Verwerpt het beroep.                                                wijziging van verordening (EG) nr. 3366/94 tot vaststelling,
                                                                          voor 1995, van bepaalde maatregelen voor de instandhouding
2)    Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van verweerster.  en het beheer van de visbestanden in het gereglementeerde
                                                                          gebied als omschreven in het verdrag inzake toekomstige
                                                                          multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwest-
(1) PB C 314 van 30.10.1999.                                              elijk deel van de Atlantische Oceaan (PB L 171, blz. 1), waarbij
                                                                          met ingang van 16 april 1995 een quotum van 5 013 ton
                                                                          werd vastgesteld voor de communautaire vangsten van zwarte


title: Zaak C-4/05: Verzoek van het Verwaltungsgericht Aachen van 29 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hasan Güzeli en Oberbürgermeister der Stadt Aachen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/23

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Aachen van 29 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hasan Güzeli en Oberbürgermeister der Stadt Aachen
   (Zaak C-4/05)
   (2005/C 57/37)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Aachen heeft bij beschikking van 29 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 januari 2005, in het geding tussen Hasan Güzeli en Oberbürgermeister der Stadt Aachen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verbiedt het discriminatieverbod van artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80, dat een lidstaat een zich in de situatie van verzoeker bevindende Turkse werknemer die op het tijdstip waarop de hem oorspronkelijk toegekende nationale verblijfsvergunning afloopt, behoorde tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaat en in het bezit was van een werkvergunning voor onbepaalde duur, het verdere verblijf voor de duur van de tewerkstelling weigert?
               Is het in deze omstandigheden van belang of de aan de Turkse migrerende werknemer verleende werkvergunning

                           —

                           naar nationaal recht is verleend zonder tijdsbeperking,

                           —

                           naar nationaal recht afhankelijk van het voortbestaan van de oorspronkelijke verblijfsvergunning is verleend, maar niet automatisch vervalt wanneer ook de geldigheidsduur van de verblijfsvergunning afloopt, doch zo lang geldt tot de buitenlander zich niet meer voorlopig op het grondgebied van de lidstaat mag bevinden?

               2.

               Mag de lidstaat in het licht van artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 het verblijf van de Turkse werknemer weigeren wanneer deze op het tijdstip waarop de hem laatstelijk toegekende verblijfsvergunning afloopt als seizoenarbeider is tewerkgesteld, en met andere woorden in de tijdvakken tussen de perioden van beroepsactiviteit werkloos is?

               3.

               Heeft een wijziging van het nationale juridische kader voor werkvergunningen na het tijdstip waarop de oorspronkelijk toegekende verblijfsvergunning afloopt een invloed op het uit artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 voortvloeiende verbod om het verdere verblijf te weigeren?


title: Zaak T-115/13: Beroep ingesteld op 22 februari 2013 — Dennekamp/Parlement

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/43

         Beroep ingesteld op 22 februari 2013 — Dennekamp/Parlement
   (Zaak T-115/13)
   2013/C 114/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en T. Oeyen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 11 december 2012 waarbij toegang is geweigerd tot (i) alle documenten blijkens welke huidige leden van het Europese Parlement aangesloten zijn bij de aanvullende pensioenregeling (pensioenregeling), (ii) een lijst van de namen van de parlementsleden die na september 2005 aangesloten waren bij de pensioenregeling, en (iii) een lijst van de namen van de huidige bij de pensioenregeling aangeslotenen voor wie het Parlement een maandelijkse bijdrage betaalt. Dit besluit is verzoeker op 12 december 2012 meegedeeld bij brief met referentie A(2012)13180;

               —

               verwijzing van het Parlement in verzoekers kosten overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht met inbegrip van de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op twee middelen.

               1)

               Eerste middel: de artikelen 11 en 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn geschonden; rechtens onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) in samenhang met artikel 8b van verordening (EG) nr. 45/2001 (2), daar het bestreden besluit onterecht de draagwijdte van het in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (Handvest) vervatte recht om inlichtingen te ontvangen en te verstrekken, en het in artikel 42 van het Handvest vervatte recht op toegang tot officiële documenten onterecht beperkt, door onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001 in samenhang met artikel 8b van verordening (EG) nr. 45/2001, aangezien:

                           —

                           het Parlement in de eerste plaats onterecht van mening was dat verzoeker geen uitdrukkelijke en legitieme redenen had gegeven ten blijke dat het noodzakelijk was de persoonlijke gegevens in de aangevraagde documenten te verstrekken;

                           —

                           het Parlement in de tweede plaats onterecht van mening was dat de informatie over de aansluiting bij de pensioenregeling tot de privésfeer van het betrokken parlementslid behoort;

                           —

                           het Parlement in de derde plaats ten onrechte van mening was dat het legitieme belang van het betrokken parlementslid voorrang had boven de noodzakelijke gegevensverstrekking.

               2)

               Tweede middel: het Parlement kwam door zijn onjuiste rechtsopvatting zijn verplichting niet na om voldoende en passende redenen voor het bestreden besluit te geven waarbij het zijn motiveringsplicht van artikel 296 VWEU heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak T-27/03: Beroep, op 30 januari 2003 ingesteld door SP SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.3.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/31
Beroep, op 28 januari 2003 ingesteld door LEP Internatio-            Verzoekster verklaart bovendien te goeder trouw te hebben
nal B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                  gehandeld en geen schuld te hebben aan de onregelmatigheden.
                           schappen                                  Volgens verzoekster kan haar ook geen klaarblijkelijke nalatig-
                                                                     heid worden verweten. Het feit dat verzoekster geen verzeke-
                                                                     ring heeft afgesloten vormt volgens deze geen nalatigheid.
                        (Zaak T-26/03)                               Ondernemers zijn daarentegen vrij te beslissen of en zo ja op
                                                                     welke wijze zij zich indekken tegen mogelijke risico’s.
                        (2003/C 70/49)
                                                                     (1 ) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                     (Procestaal: Nederlands)                             1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
                                                                          L 302, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 januari 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door LEP
International B.V., gevestigd te Schiphol-Rijk (Nederland),
vertegenwoordigd door mr. Cornelis de Bie en mr. Paul Bakker.
                                                                     Beroep, op 30 januari 2003 ingesteld door SP SpA tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Europese Commissie te vernietigen.                                  (Zaak T-27/03)
                                                                                (2003/C 70/50)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoekster vraagt de vernietiging van de Beschikking van de
Europese Commissie van 7 oktober 2002 in het dossier REM
08/003 betreffende een verzoek om kwijtschelding van rechten         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
bij invoer op grond van artikel 239 van Verordening (EEG)            schappen is op 30 januari 2003 beroep ingesteld tegen
2913/92 (1).                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door SP SpA,
                                                                     vertegenwoordigd door G. Belotti en N. Pisani, advocaten.
Verzoekster heeft in opdracht van Hector International Tpt.
Ltd. documenten opgemaakt voor het vervoer van vlees naar            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Marokko onder de regeling extern communautair douanever-
voer. Verzoekster verklaart dat dit vervoer door handelingen
van derden echter niet op een juiste manier is aangezuiverd,         —      primair, de bestreden beschikking non-existent en/of
waarop verzoekster, als titularis van de documenten, verzocht               nietig te verklaren;
werd de verschuldigde douanerechten te betalen. Zij heeft
daarop bij de Nederlandse autoriteiten een aanvraag ingediend        —      subsidiair, de aan SP opgelegde boete in te trekken of te
voor de kwijtschelding van de verschuldigde rechten bij invoer.             verlagen;
De aanvraag werd doorgezonden aan de Commissie, die in de
bestreden beschikking de aanvraag afwees.
                                                                     —      hoe dan ook, verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekende partij voert aan dat de bestreden beschikking
artikel 239 van Verordening (EEG) 2913/92 schendt, de feiten
onjuist beoordeelt en gebrekkig gemotiveerd is.                      Middelen en voornaamste argumenten
Volgens verzoekster is er sprake van een bijzondere omstandig-       Als middel van nietigverklaring beroept verzoekster zich op
heid, doordat de douaneautoriteiten in een vroeg stadium             volledige onbevoegdheid van de Commissie om op 17 decem-
wisten dat de regeling extern douanevervoer niet zou worden          ber 2002 een beschikking op basis van artikel 65 EGKS-
aangezuiverd en verzoekster hierover niet hebben geïnfor-            Verdrag te geven. Dit Verdrag is op 22 juli 2002 afgelopen,
meerd. Verzoekster voert verder aan dat er sprake is van een         zodat de beschikking nietig is. Bij gebreke van een uitdrukkelij-
bijzondere omstandigheid, doordat een Spaanse ambtenaar              ke machtiging door de lidstaten was de Commissie niet
mogelijk betrokken was bij de feiten.                                bevoegd de bestreden beschikking te geven.
 ---pagebreak--- C 70/32               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
Verzoekster betwist voorts de economische context die de              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Commissie in aanmerking heeft genomen. Enerzijds is de
Italiaanse geografische markt als relevant beschouwd en ander-        —     nietig te verklaren het besluit van 11 november 2002 van
zijds is volledig voorbij gegaan aan de omstandigheid dat de                de directeur-generaal van het Europees bureau voor
gemiddelde prijs van rondstaal in Italië steeds lager is geweest            fraudebestrijding (OLAF), die als interne dienst van de
dan in andere landen.                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen de door
                                                                            de Junta de Andalucía ingediende klacht terzijde heeft
                                                                            gelegd.
Bovendien betwist SP het gebruik van documenten door de
Commissie tot staving van haar beschikkingen — met name
het schrijven van een samenwerkende onderneming, die naar
het oordeel van de Commissie nuttige gegevens heeft verschaft         Middelen en voornaamste argumenten
omtrent de werking van de overeenkomst — zonder dat deze
in de loop van de procedure ter kennis van verzoekster zijn
gebracht. De Commissie heeft deze samenwerking verzwegen              Verzoekster verzet zich tegen de afwijzing van de klacht die de
en verzoekster daardoor belet tijdig een standpunt in te nemen        Consejero de Agricultura y Pesca bij de directeur-generaal van
over de geuite beschuldigingen. Ook op deze grond vordert             het OLAF heeft ingediend nadat hij kennis had genomen van
verzoekster nietigverklaring van de beschikking wegens                verslag I0/2000/7057 betreffende een onderzoek van het
schending van het recht van verweer.                                  OLAF naar mogelijke onregelmatigheden in de olijfoliesector
                                                                      in Spanje, inzonderheid in het gebied van de Comunidad
                                                                      Autónoma de Andalucía.
SP stelt ook de onjuiste toepassing van het recht, inzonderheid
artikel 65 EGKS-Verdrag, aan de orde. De Commissie heeft
onvoldoende elementen aangevoerd ten bewijze van het                  Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster het volgende:
bestaan van een overeenkomst of onderling afgestemde feitelij-
ke gedraging.                                                         —     Schending van het legaliteitsbeginsel, daar het OLAF zijn
                                                                            handeling aan rechterlijk toezicht heeft onttrokken, en
                                                                            van het gelijkheidsbeginsel, daar door de bestreden hande-
Tot slot komt verzoekster op tegen de wijze waarop de                       ling iedere natuurlijke of rechtspersoon wordt gediscrimi-
Commissie de opgelegde boete heeft berekend, met name het                   neerd die geen ambtenaar of ander personeelslid van
vermenigvuldigend effect, de verhoging wegens de beweerde                   de communautaire instellingen is. Alleen deze laatsten
ononderbroken duur van de beweerde inbreuken en de                          kunnen immers klachten indienen tegen handelingen van
beweerde buitengewoon grote ernst van de overtredingen,                     het OLAF.
waarvoor geen bewijs is geleverd.
                                                                      —     Schending van het fundamenteel recht op verweer.
                                                                      —     Het OLAF is naar analogie van artikel 14 van verordening
                                                                            nr. 1073/1994 verplicht, klachten tegen handelingen toe
                                                                            te staan en te antwoorden op vragen ten gronde zoals in
                                                                            de klacht geformuleerd.
Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Communidad
Autónoma de Andalucía tegen Commissie van de Euro-
                    pese Gemeenschappen
                        (Zaak T-29/03)                                Beroep, op 30 januari 2003 ingesteld door Specialarbej-
                                                                      derforbundet i Danmark SID tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                        (2003/C 70/51)
                                                                                (Zaak T-30/03)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                                (2003/C 70/52)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Engels)
schappen is op 27 januari 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Comu-
nidad Autónoma de Andalucía, gevestigd te Sevilla (Spanje),
vertegenwoordigd door Carmen Carretero Espinosa de los                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Monteros.                                                             schappen is op 30 januari 2003 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-390/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Larnakas (Cyprus) op 18 augustus 2014 — Astinomikos Diefthindis Larnakas/Masoud Mehrabipari

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Eparchiako Dikastirio Larnakas (Cyprus) op 18 augustus 2014 — Astinomikos Diefthindis Larnakas/Masoud Mehrabipari
   (Zaak C-390/14)
   2014/C 372/10
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Eparchiako Dikastirio Larnakas

      Partijen in het hoofdgeding

      Vervolgende autoriteit: Astinomikos Diefthindis Larnakas

      Strafzaak tegen: Masoud Mehrabipari

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG (1), in het licht van de beginselen van loyale samenwerking, het nuttig effect van richtlijnen, en van evenredigheid, adequaatheid en gegrondheid van de straf, aldus worden uitgelegd dat vervolging kan worden ingesteld op basis van een nationale regeling die dateert van vóór de omzetting (artikel 19[, lid 1, sub f en i, van de vreemdelingen- en immigratiewet, bekend als „hoofdstuk 105”]) jegens een onderdaan van een derde land wiens verblijf illegaal is en jegens wie tevergeefs dwangmaatregelen met het oog op verwijdering zijn opgelegd en die langer dan 18 maanden in bewaring is gehouden omdat hij niet over een paspoort beschikte en niet heeft meegewerkt met de autoriteiten aan de afgifte van een paspoort door zijn ambassade met het argument dat hij vreesde voor vervolging door de Iraanse autoriteiten?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: kan de vervolging worden ingesteld onmiddellijk na het verstrijken van de maximale termijn voor bewaring van 18 maanden met het oog op uitwijzing, met als gevolg dat de onderdaan van een derde land wiens verblijf illegaal is, niet in vrijheid wordt gesteld en zijn bewaring in afwachting van de strafprocedure voortduurt indien de rechter dat noodzakelijk acht vanwege het gevaar dat hij verstek laat gaan?

               3)

               Wat wordt bedoeld met de zinsnede dat de betrokken onderdaan van een derde land „niet meewerkt” in de zin van artikel 15, [lid 6, sub a,] van richtlijn 2008/115 en inzonderheid, kan dit begrip samenvallen met bepalingen van nationaal recht (artikel 19[, lid 1, sub f en i, van de vreemdelingen- en immigratiewet, bekend als „hoofdstuk 105”]) waarbij elke weigering „het diensthoofd enig document over te leggen waarom deze heeft verzocht” en elke „vorm van verzet of belemmering, actief of passief, jegens enig diensthoofd in de uitoefening van zijn functies” wegens nalaten een paspoort over te leggen met strafrechtelijke sancties worden bedreigd, terwijl tegelijkertijd niet is aangegeven wat de autoriteiten bij de autoriteiten van het land van herkomst hebben ondernomen om de verwijdering van de onderdaan van het derde land tot een goed einde te brengen?

      (1)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98).


title: Zaak F-85/09: Beroep ingesteld op 19 oktober 2009 — Rossi Ferreras/Commissie

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/45

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2009 — Rossi Ferreras/Commissie
   (Zaak F-85/09)
   2009/C 312/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Francisco Rossi Ferreras (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Gevoegde zaken C-236/08 tot en met C-238/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Google France SARL, Google Inc./Louis Vuitton Malletier (C-236/08), Viaticum SA, Luteciel SARL (C-237/08), Centre national de recherche en relations humaines (CNRRH) SARL, Pierre-Alexis Thonet, Bruno Raboin, Tiger SARL (C-238/08) (Merken — Internet — Zoekmachine — Reclame op basis van trefwoorden ( „keyword advertising” ) — Op basis van met merken overeenkomende trefwoorden links tonen naar websites van concurrenten van merkhouders of naar websites waarop imitaties worden aangeboden — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5 — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 9 — Aansprakelijkheid van exploitant van zoekmachine — Richtlijn 2000/31/EG ( „richtlijn inzake elektronische handel” ))

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Google France SARL, Google Inc./Louis Vuitton Malletier (C-236/08), Viaticum SA, Luteciel SARL (C-237/08), Centre national de recherche en relations humaines (CNRRH) SARL, Pierre-Alexis Thonet, Bruno Raboin, Tiger SARL (C-238/08)
   (Gevoegde zaken C-236/08 tot en met C-238/08) (1)

   (Merken - Internet - Zoekmachine - Reclame op basis van trefwoorden („keyword advertising”) - Op basis van met merken overeenkomende trefwoorden links tonen naar websites van concurrenten van merkhouders of naar websites waarop imitaties worden aangeboden - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 5 - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 9 - Aansprakelijkheid van exploitant van zoekmachine - Richtlijn 2000/31/EG („richtlijn inzake elektronische handel”))
   2010/C 134/02
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Google France, Google Inc.

      Verwerende partijen: Louis Vuitton Malletier (C-236/08), Viaticum SA, Luteciel SARL (C-237/08), Centre national de recherche en relations humaines (CNRRH) SARL, Pierre-Alexis Thonet, Bruno Raboin, Tiger SARL (C-238/08)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de Cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en b, en lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), artikel 9, lid 1, sub a, b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) en artikel 14 van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (PB L 178, blz. 1) — Begrip „gebruik” van het merk en rechten van de merkhouder — Verlener van betaalde zoekmachineadvertentiedienst op internet die geen reclame maakt voor eigen waren of diensten, maar aan adverteerders trefwoorden ter beschikking stelt die ingeschreven merken reproduceren of nabootsen en in het kader van de zoekmachineadvertentieovereenkomst op basis van deze trefwoorden zorgt voor het creëren en het bevoorrecht verschijnen van advertentielinks naar sites waarop inbreukmakende waren worden aangeboden — Voorwaarden voor uitsluiting van de aansprakelijkheid van de dienstverlener die door afnemers van deze diensten verstrekte informatie opslaat

      Dictum

               1.

               Artikel 5, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten en artikel 9, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk moeten aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk gerechtigd is een adverteerder te verbieden om op basis van een trefwoord dat gelijk is aan dat merk en dat door die adverteerder zonder toestemming van deze houder is geselecteerd in het kader van een zoekmachineadvertentiedienst op internet, reclame te maken voor dezelfde waren of diensten als die waarvoor het merk ingeschreven is, wanneer die reclame het voor de gemiddelde internetgebruiker onmogelijk of moeilijk maakt om te weten of de waren of diensten waarop de advertentie betrekking heeft, afkomstig zijn van de merkhouder of een economisch met hem verbonden onderneming, dan wel, integendeel, van een derde.

               2.

               De verlener van een zoekmachineadvertentiedienst op internet die een teken dat gelijk is aan een merk, als trefwoord opslaat en op basis daarvan voor de weergave van advertenties zorgt, maakt geen gebruik van dat teken in de zin van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 89/104 of artikel 9, lid 1, van verordening nr. 40/94.

               3.

               Artikel 14 van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) moet aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde regel geldt voor de verlener van een zoekmachineadvertentiedienst op internet wanneer die dienstverlener geen actieve rol heeft gehad waardoor hij kennis heeft van of controle heeft over de opgeslagen gegevens. Indien dat het geval is, kan de dienstverlener niet aansprakelijk worden gesteld voor de gegevens die hij op verzoek van een adverteerder heeft opgeslagen, tenzij hij niet snel die gegevens verwijdert of de toegang daartoe onmogelijk maakt nadat hij kennis heeft gekregen van het onwettige karakter van die gegevens of van activiteiten van die adverteerder.

      (1)  PB C 209 van 15.08.2008.