title: Zaak C-577/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — DKV Belgium/Belgische vereniging voor consumentenbescherming Test-Aankoop VZW (Vrijheid van dienstverrichting — Vrijheid van vestiging — Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG — Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche — Tariefvrijheid — Andere dan beroepsgebonden ziektekostenverzekeringsovereenkomsten — Beperkingen — Dwingende redenen van algemeen belang)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — DKV Belgium/Belgische vereniging voor consumentenbescherming Test-Aankoop VZW
   (Zaak C-577/11) (1)

   (Vrijheid van dienstverrichting - Vrijheid van vestiging - Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG - Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche - Tariefvrijheid - Andere dan beroepsgebonden ziektekostenverzekeringsovereenkomsten - Beperkingen - Dwingende redenen van algemeen belang)
   2013/C 123/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DKV Belgium NV

      Verwerende partij: Belgische vereniging voor consumentenbescherming Test-Aankoop VZW

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, de artikelen 29, tweede alinea, en 39, lid 3, van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228, blz. 1) en artikel 8, lid 3, van richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3) — Nationale regeling die in het kader van andere dan beroepsgebonden ziekteverzekeringsovereenkomsten enkel een jaarlijkse aanpassing van de premie, de vrijstelling en de prestatie toestaat en zullen alleen op grond van specifieke criteria — Stelsel van voorafgaande goedkeuring van de tarieven — Beperking van de beginselen van de vrijheid van vestiging en van vrijheid van dienstverrichting — Dwingende redenen van algemeen belang

      Dictum

   De artikelen 29 en 39, leden 2 en 3, van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) en artikel 8, lid 3, van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/49, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat die, in het kader van andere dan beroepsgebonden ziektekostenverzekeringsovereenkomsten, bepalingen vaststelt krachtens welke de premie, de vrijstelling en de prestatie op de jaarlijkse premievervaldag enkel mogen worden aangepast:

               —

               op grond van het indexcijfer der consumptieprijzen;

               —

               op grond van een zogeheten „medisch” indexcijfer, indien en voor zover de evolutie van dat indexcijfer het indexcijfer der consumptieprijzen overstijgt;

               —

               na toestemming van een overheidsinstantie die toeziet op de activiteiten van de verzekeringsondernemingen en die door de betrokken verzekeringsonderneming daarom wordt verzocht, indien deze instantie vaststelt dat de toepassing van het tarief van deze onderneming, ondanks de op grond van die twee soorten indexcijfers berekende tariefaanpassingen, verlieslatend is of dreigt te worden.

         De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een dergelijke regeling, voor zover er geen minder ingrijpende maatregel bestaat waarmee onder dezelfde voorwaarden het doel van bescherming van de consument tegen aanzienlijke en onverwachte verhogingen van de verzekeringspremies kan worden verwezenlijkt. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Beroep, op 27 juni 1996 ingesteld door F. Eppe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-99/96)

text:
Nr . C 269/24         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14 . 9 . 96
Beroep, op 27 juni 1996 ingesteld door F. Eppe tegen                Hij voert allereerst aan, dat het tot aanstelling bevoegde
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                     gezag heeft geweigerd het niveau van het ambt van adviseur
                        ( Zaak T-99/96 )                            bij het EOGFL aan een objectief nieuw onderzoek te
                                                                    onderwerpen, terwijl verweerster het niveau van het te
                           96/C 269/56 )
                                                                    vervullen ambt kennelijk automatisch op de rang A 4 heeft
                      (Procestaai: Frans)                           bepaald zonder eerst een objectieve beslissing te hebben
                                                                    genomen over het niveau van het pas gecreëerde ambt van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           adviseur, hetgeen in strijd is met de artikelen 5 , 7, 25 , 29 en
schappen is op 27 juni 1996 beroep tegen Commissie van              45 van het Statuut alsmede met bijlage I bij het Statuut.
de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Eppe,                  Volgens verzoeker blijkt uit de gevolgde procedure, dat
wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd door               vooral zijn identiteit en zijn persoonsdossier bepalend zijn
E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb            geweest bij de betrokken aanstelling. Daardoor heeft
bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat             verweerster inbreuk gemaakt op het beginsel , dat het tot
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 .                                  aanstelling bevoegde gezag het niveau van een ambt van
                                                                    adviseur of van hoofd van een eenheid moet bepalen op
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  basis van het belang van dat ambt, los van de kwalificaties,
— nietig te verklaren het door verweerster stilzwijgend             de identiteit en het persoonsdossier van de kandidaat die zal
    genomen besluit tot afwijzing van zijn op 31 juli 1995          worden aangesteld . Er is derhalve nooit een objectief,
    krachtens artikel 90 van het Statuut ingediend verzoek          autonoom en voorafgaand besluit genomen over het niveau
    om het niveau van zijn ambt van adviseur bij het EOGFL          van het betrokken ambt .
    aan objectief nieuw onderzoek door het Raadgevend
    Comité Benoemingen en het tot aanstelling bevoegde              Volgens verzoeker vormt dit ook schending van de criteria
    gezag te laten onderwerpen;                                     die het Gerecht van eerste aanleg heeft geformuleerd in zijn
                                                                    arresten van 17 mei 1995 ( Kratz en Benecos ) over het besluit
— nietig te verklaren het door het tot aanstelling bevoegde         van de Commissie van 19 juli 1988 betreffende de voorzie
    gezag op 16 november 1995 ( nota van F. De Koster )             ning in ambten van het middenkader, niet-nakoming van de
    uitdrukkelijk genomen besluit tot afwijzing van zijn op         zorgplicht en schending van het beginsel van het gewettigd
    31 juli 1995 krachtens artikel 90 van het Statuut               vertrouwen en van het discriminatieverbod .
    ingediende verzoek om verweersters bijstand zoals
    bedoeld in artikel 24 van het Statuut in een geschil            Hij stelt vast, dat verweerster niet aangeeft, waarom het
    betreffende schadevergoeding;                                   verzoek om een objectief nieuw onderzoek van het niveau
                                                                    van zijn ambt niet kan worden toegewezen, terwijl dit punt
— nietig te verklaren het door verweerster op 29 maart              voor de Gemeenschapsrechter niet ter sprake is gekomen in
    1996 uitdrukkelijk genomen en op 3 april 1996 aan               de gevoegde zaken T-59/91 en T-79/91 , waarin het ging om
    verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit tot            een wijziging van het organigram van DG VI met aanstelling
    afwijzing van diens op 1 december 1995 ingediende               van verzoeker in het ambt van adviseur en afwijzing van zijn
    klacht nr. R. 719/95 tegen het stilzwijgend genomen             sollicitatie naar zijn eerder ambt van hoofd van een eenheid .
    besluit tot afwijzing van zijn krachtens artikel 90 van het     Verzoeker stelt ook vast, dat verweerster niet betwist, dat
    Statuut geformuleerde verzoek om het niveau van zijn            het niveau van het te vervullen ambt op onwettige wijze is
    ambt van adviseur bij het EOGFL aan een objectief               vastgesteld, en evenmin dat in dat ambt normaliter had
    nieuw onderzoek door het Raadgevend Comité Benoe               moeten worden voorzien in de rang A 3 .
    mingen en het tot aanstelling bevoegde gezag te laten
    onderwerpen ;                                                   Verzoeker komt ook op tegen verweersters weigering om
— nietig te verklaren het door de Commissie op 29 maart             hem overeenkomstig artikel 24 van het Statuut bijstand te
     1996 uitdrukkelijk genomen en op 3 april 1996 aan              verlenen in de procedure die hij tegen zijn vroegere
    verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit tot            raadsman wil inleiden wegens de slordige wijze waarop deze
    afwijzing van diens op 1 december 19 95 ingediende              zijn belangen voor het Gerecht heeft verdedigd .
    klacht nr . R. 719/95 voor zover deze is gericht tegen de
    uitdrukkelijke afwijzing van het door verzoeker krach
    tens artikel 90 van het Statuut ingediende verzoek om
    verweersters zoals bedoeld in artikel 24 van het Statuut
    in een geschil betreffende schadevergoeding;                    Beroep, op 8 juli 1996 ingesteld door NV Pharos tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
— vast te stellen dat verweerster gehouden is verzoekers                                    ( Zaak T-105/96 )
    schade te vergoeden;
                                                                                ( 96/C 269/57 )
— verweerster in elk geval in alle kosten van geding te
    verwijzen .                                                                            (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Verzoeker, gewezen hoofd van een eenheid in de rang A 4             schappen is op 8 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
binnen Directoraat-generaal IV, komt op tegen de weigering          van de Europese Gemeenschappen door NV Pharos, geves
van het tot aanstelling bevoegde gezag om de voorwaarden            tigd te Seraing ( België ), vertegenwoordigd door A. Vanden
te herzien waaronder hij per 1 november 1990 is aangesteld          casteele , advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
als adviseur bij het EOGFL zonder bevordering tot de rang           Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
A 3.                                                                Hardt 8-10 .


title: Doorhaling van zaak C-142/03

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/27
              Doorhaling van zaak C-126/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/03: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                        (2004/C 47/48)                                Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 83 van 5.4.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
                                                                                Doorhaling van zaak C-108/03 (1)
(1) PB C 144 van 15.6.2002.
                                                                                (2004/C 47/52)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
               Doorhaling van zaak C-35/03 (1)                        2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/
                                                                      03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                        (2004/C 47/49)                                Koninkrijk Spanje.
                                                                      (1) PB C 112 van 10.5.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-35/03:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 70 van 22.3.2003.                                                          Doorhaling van zaak C-142/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-57/03 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
                        (2004/C 47/50)                                03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 146 van 21.6.2003.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/03: Comissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 83 van 5.4.2003.
                                                                                Doorhaling van zaak C-218/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/54)
               Doorhaling van zaak C-80/03 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                        (2004/C 47/51)                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-218/03:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003              (1) PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-66/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van projecten — Zonder beoordeling verleende vergunningen)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-66/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van projecten - Zonder beoordeling verleende vergunningen)
   (2009/C 6/02)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Simonetti, X. Lewis, gemachtigden, F. Louis, advocaat, C. O'Daly, solicitor)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, J. Connolly en G. Simons, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: E. Ośniecka-Tamecka, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Zonder beoordeling verleende vergunningen
   Dictum

               1)

               Door niet overeenkomstig de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat, alvorens een vergunning wordt verleend, projecten die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben en vallen onder de categorieën projecten bedoeld in bijlage II, punt 1, sub a tot en met c, en f, bij deze richtlijn worden onderworpen aan een vergunningprocedure en aan een milieueffectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van deze richtlijn, is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-354/02: Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek Oostenrĳk

text:
7.12.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 305/11
van werknemers) ter beschikking wordt gesteld van buitenland-           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
se werkgevers en als basis voor administratieve controles
wordt gebruikt.
                                                                        1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                               nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                               te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die
Tegen de argumenten van de Bondsregering voert de Commis-
sie het volgende aan:                                                          nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/42/EG van
                                                                               de Commissie van 22 juni 2000 (1) houdende wijzi-
                                                                               ging van de bijlagen bij de richtlijnen 86/362/EEG,
—      de bevoegdheid van de lidstaten krachtens artikel 3, lid 1,             86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
       tweede streepje van richtlijn 96/71/EG om het begrip                    van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
       „minimumloon” te definiëren, houdt niet in dat zij tevens               delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
       bevoegd zijn om de methode van het vergelijkend                         van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
       onderzoek vast te stellen;                                              plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
                                                                               fruit, de krachtens deze richtlijn op haar rustende ver-
—      de definitie van het begrip „minimumloon” mag dan                       plichtingen niet is nagekomen;
       weliswaar ook de bepaling van het criterium „opeisbaar-
       heid” omvatten, het probleem van de loonbestanddelen
       met opgeschorte opeisbaarheid (zoals de dertiende maand          2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
       en de kerstgratificatie) kan niet worden opgelost — zoals
       vermeld in het „Merkblatt” — door deze bestanddelen
       eenvoudig buiten beschouwing te laten;
—      de problemen bij de controle, die zich in verband met            Middelen en voornaamste argumenten
       dergelijke loonbestanddelen voordoen, moeten bilateraal
       tussen de betrokken lidstaten worden opgelost en mogen
       niet tot een beperking van het vrij verrichten van diensten      De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
       leiden;                                                          (artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                        richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
—      een lidstaat die heeft verzuimd om de vakantietoeslag als        is sinds 28 februari 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
       bestanddeel van het door hem vastgestelde minimumloon            Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
       aan te merken, kan dit „verzuim” niet compenseren
       doordat hij de bijdragen die daadwerkelijk aan een met
       een Duitse vakantiekas vergelijkbare instelling in de
       woonstaat zijn betaald, aanmerkt als toeslagen die buiten        (1 ) PB 2000, L 158, blz. 51.
       beschouwing kunnen blijven.
( 1) PB 1997, L 18, blz. 1.
                                                                        Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door de Commissie                                                Oostenrijk
van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                             Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-354/02)
                          (Zaak C-353/02)
                                                                                (2002/C 305/18)
                          (2002/C 305/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek                   op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek
Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-               Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische            pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische
dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-           dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-
cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre         cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.                                      Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 305/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.12.2002
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              wijziging van de bijlagen van de richtlijnen 86/362/EEG,
                                                                              86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de              van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast               delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
       te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die              van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
       nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/57/EG                      plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
       van de Commissie van 22 september 2000 (1) hou-                        fruit, de krachtens deze richtlijn op haar rustende ver-
       dende wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen                     plichtingen niet is nagekomen;
       76/895/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
       van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-           2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
       delen in en op groenten en fruit, respectievelijk in en op
       bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met
       inbegrip van groenten en fruit, de krachtens deze richtlijn
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                       De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
                                                                       (artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                       richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
Middelen en voornaamste argumenten                                     is sinds 31 maart 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
                                                                       Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
(artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                       (1 ) PB 2000, L 244, blz. 78.
richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
is sinds 31 maart 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
( 1) PB 2000, L 244, blz. 76.
                                                                       Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (19e kamer)
                                                                       van 24 september 2002 om een prejudiciële beslissing in
                                                                         het geding tussen Yamina Haddad en de Belgische Staat
Beroep, op 3 oktober 2002 ingesteld door de Commissie                                            (Zaak C-358/02)
van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                            Oostenrijk
                                                                                (2002/C 305/20)
                          (Zaak C-355/02)
                          (2002/C 305/19)                              De Arbeidsrechtbank te Brussel (19e kamer) heeft bij beschik-
                                                                       king van 24 september 2002, ingekomen ter griffie van het
                                                                       Hof van Justitie op 7 oktober 2002, in het geding tussen
                                                                       Yamina Haddad en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
op 3 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek                  beslissing over de navolgende vraag:
Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische           Moet artikel 41, lid 1, van de op 27 april 1976 tussen de
dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-          lidstaten van de Europese Economische Gemeenschap en het
cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre        Koninkrijk Marokko getekende Samenwerkingsovereenkomst,
Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.                                     namens de Gemeenschap goedgekeurd bij verordening (EEG)
                                                                       nr. 2211/78 van 26 september 1978 (1), onder meer gelet op
                                                                       artikel 14 van het op 4 november 1950 te Rome getekende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
                                                                       en de fundamentele vrijheden en artikel 1 van het Aanvullend
1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de       Protocol van 20 maart 1952, aldus worden uitgelegd dat het
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast        zich ertegen verzet dat een staat weigert een uitkering zoals de
       te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die       tegemoetkoming aan gehandicapten, waarin zijn wetgeving
       nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/58/EG van           ten gunste van zijn onderdanen en onderdanen van de
       de Commissie van 22 september 2000 (1) houdende                 Europese Unie voorziet, toe te kennen aan een Marokkaans


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 12 juli 2005 in zaak T-157/04, Joël de Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsronde 2001/2002)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 12 juli 2005
   in zaak T-157/04, Joël de Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsronde 2001/2002)
   (2005/C 229/32)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-157/04, Joël de Bry, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Lozano Palacios en H. Kraemer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 16 mei 2003 houdende opstelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, heeft het Gerecht (J. Pirrung, alleensprekend rechter); griffier: I. Natsinas, administrateur, op 12 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit van 26 mei 2003 houdende opstelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 168, van 26.6.2004.


title: Verzoek van de Supreme Court (Dublin) van 23 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen HMIL Limited (voorheen Hibernia Meats International Limited) en Minister for Agriculture, Food and Forestry (Zaak C-436/98)

text:
C 48/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
     in strijd met de         Richtlijnen  90/364/EEG      en      Ð verweerster te verwijzen in de kosten van Deutsche
     90/365/EEG handelt.                                                Post AG.
Ð Bepalingen op het gebied van de middelen                         Deutsche Post AG handhaaft haar conclusie die zij in eer-
     van studenten                                                 ste aanleg heeft ingediend, namelijk:
     De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de             Ð verwerping van het beroep van IECC;
     krachtens Richtlijn 93/96/EEG op haar rustende ver-
     plichtingen, door van studenten die onderdaan zijn
     van andere lidstaten alsmede van hun gezinsleden te           Ð verwijzing van IECC in de kosten, met inbegrip van de
     verlangen, dat zij tegenover de Italiaanse autoriteiten            kosten van Deutsche Post AG.
     aantonen dat zij over bepaalde middelen beschikken
     en, aangaande het daartoe aan te wenden middel, de            Middelen en voornaamste argumenten
     student niet duidelijk de keus te laten tussen een ver-
     klaring en enig ander, minstens evenwaardig middel,
     en het gebruik van een verklaring niet toe te staan           Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg, waarbij de
     wanneer de student vergezeld gaat van zijn gezin.             beschikking van de Commissie van 6 april 1995 nietig
                                                                   wordt verklaard, voorzover zij betrekking heeft op com-
(1) PB L 180 van 13.7.1990, blz. 26.                               mercieÈle fysieke remailing ABA, is in strijd met het recht.
(2) PB L 180 van 13.7.1990, blz. 28.                               Het Gerecht van eerste aanleg heeft het Gemeenschaps-
(3) PB L 317 van 18.12.1993, blz. 59.                              recht (artikel 86 van het EG-Verdrag) geschonden, door in
                                                                   punt 105 van zijn arrest vast te stellen, dat het tegenhou-
                                                                   den van commercieÈle remailing ABA misbruik in de zin
                                                                   van artikel 86 van het Verdrag oplevert.
                                                                   (1) PB C 229 van 2.9.1995, blz. 22.
                                                                   (2) PB C 351 van 30.12.1995, blz. 17.
Hogere voorziening, op 30 november 1998 ingesteld door
Deutsche Post AG tegen het arrest, op 16 november 1998
in de zaken T-133/95 (1) en T-204/95 (2) tussen Internatio-
nal Express Carriers Conference (IECC) en Commissie van
de Europese Gemeenschappen, ondersteund in de zaken
T-133/95 en T-204/95 door het Verenigd Koninkrijk van
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, Deutsche Post AG en            Verzoek van de Supreme Court (Dublin) van 23 juli 1998
The Post Office en in zaak T-133/95 door La Post, gewe-            om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen HMIL
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese             Limited (voorheen Hibernia Meats International Limited)
        Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)                         en Minister for Agriculture, Food and Forestry
                      (Zaak C-428/98 P)                                                    (Zaak C-436/98)
                        (1999/C 48/19)                                                      (1999/C 48/20)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            De Supreme Court (Dublin) heeft bij beschikking van
is op 30 november 1998 hogere voorziening ingesteld door           23 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
Deutsche Post AG, Heinrich-von-Stephan-Straûe 1,                   tie op 3 december 1998, in het geding tussen HMIL Limi-
D-53175 Bonn, vertegenwoordigd door D. Schroeder,                  ted (voorheen Hibernia Meats International Limited) en
advocaat te Keulen, domicile gekozen hebbende te Luxem-            Minister for Agriculture, Food and Forestry, het Hof van
burg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar,           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
rue Goethe 11, tegen het arrest op, 16 september 1998 in           een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
de zaken T-133/95 en T-204/95 tussen International
Express Carriers Conference (IECC) en Commissie van de
Europese Gemeenschappen, ondersteund in de zaken                   1.    Moet Verordening (EEG) nr. 1964/82 van de Comis-
T-133/95 en T-204/95 door het Verenigd Koninkrijk van                    sie (1), en in het bijzonder artikel 1 ervan, aldus wor-
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, Deutsche Post AG en                  den uitgelegd, dat afsnijdsels van minder dan
The Post Office en in zaak T-133/95 door La Post, gewe-                  100 gram, wanneer zij in een stuk van de naborst en
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   de vang van verse of gekoelde achtervoeten van vol-
Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid).                               wassen mannelijke runderen zijn opgerold, en dat
                                                                         opgerolde stuk vervolgens is verpakt, krachtens die
                                                                         verordening voor bijzondere uitvoerrestituties in aan-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          merking komen?
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-        2.    Moet Verordening (EEG) nr. 1964/82 en in het bij-
     gen, voorzover daarin de beschikking van de Commis-                 zonder artikel 1 ervan, aldus worden uitgelegd, dat
     sie van 6 april 1996 nietig wordt verklaard;                        [afsnijdsels/losse stukken vlees] van meer dan
 ---pagebreak--- 20.2.1999            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 48/11
     100 gram, wanneer zij in een stuk van de naborst of              beslissen, dat de gehele doos niet voor bijzondere uit-
     de vang van verse of gekoelde achtervoeten van vol-              voerrestituties in aanmerking komt, en overgaan tot
     wassen mannelijke runderen zijn opgerold, en dat                 verbeurdverklaring van de voor de vooruitbetaling
     opgerolde stuk vervolgens is verpakt, krachtens die              met betrekking tot die doos gestelde zekerheid, ver-
     verordening voor bijzondere uitvoerrestituties in aan-           meerderd met 20 %?
     merking komen?
                                                                 6.1 Wanneer na onderzoek van eÂeÂn of meer dozen met
3.   Moet Verordening (EEG) nr. 1964/82 en in het bij-                vlees die zijn opgeslagen met het oog op de toeken-
     zonder artikel 1 ervan aldus worden uitgelegd, dat               ning van steun aan de particuliere opslag krachtens
     elk stuk of deelstuk van de naborst en de vang afzon-            Verordening (EEG) nr. 2675/88, is ontdekt dat die
     derlijk moet worden verpakt, of dat afsnijdsels ook              dozen in strijd met artikel 4, lid 4, van die verorde-
     in een stuk of deelstuk van de naborst en de vang                ning afsnijdsels bevatten die in stukken van de
     mogen worden opgerold en dat een dergelijk opge-                 naborst, de vang of de dikke rib zijn opgerold,
     rold stuk of deelstuk vervolgens mag worden ver-                 mogen de bevoegde autoriteiten dan krachtens de
     pakt?                                                            Verordeningen (EEG) nr. 2220/85 van de Commis-
                                                                      sie (5) en (EEG) nr. 2675/88 beslissen, dat de gehele
4.   Moet Verordening (EEG) nr. 2675/88 van de Com-                   doos niet voor steun aan de particuliere opslag in
     missie (2) en in het bijzonder artikel 4, lid 4, ervan,          aanmerking komt en overgaan tot verbeurdverklaring
     aldus worden uitgelegd, dat afsnijdsels van minder               van de voor de vooruitbetaling met betrekking tot
     dan 100 gram die bij het versnijden en het uitbenen              die doos gestelde zekerheid, vermeerderd met 20 %?
     zijn verkregen, met het oog op de toekenning van
     steun aan de particuliere opslag, krachtens de met          6.2 Wanneer na onderzoek van eÂeÂn of meer dozen vlees
     toepassing van die verordening gesloten contracten               die zijn opgeslagen, met het oog op de toekenning
     mogen worden opgeslagen?                                         van steun aan de particuliere opslag krachtens Ver-
                                                                      ordening (EEG) nr. 2675/88, is ontdekt dat die dozen
5.1 Wanneer na onderzoek van eÂeÂn of meer dozen met                  in strijd met artikel 4, lid 4, van die verordening
     vlees die onder douanetoezicht zijn geplaatst, met het           afzonderlijke stukken vet bevatten die in stukken van
     oog op de toekenning van bijzondere uitvoerrestitu-              de naborst, de vang of de dikke rib zijn opgerold,
     ties krachtens Verordening (EEG) nr. 1964/82, is ont-            mogen de bevoegde instanties dan krachtens de Ver-
     dekt dat die dozen in strijd met die verordening                 ordeningen (EEG) nr. 2220/85 en (EEG) nr. 2675/88
     afsnijdsels bevatten die in stukken van de naborst, de           beslissen, dat de gehele doos niet voor steun aan de
     vang of de dikke rib zijn opgerold, mogen de                     particuliere opslag in aanmerking komt, en overgaan
     bevoegde instanties dan krachtens de Verordeningen               tot verbeurdverklaring van de voor de vooruitbeta-
     (EEG) nr. 565/80 van de Raad (3) en (EEG)                        ling met betrekking tot de doos gestelde zekerheid,
     nr. 3665/87 van de Commissie (4) beslissen, dat de               vermeerderd met 20 %?
     inhoud van de gehele doos niet voor bijzondere uit-
     voerrestituties in aanmerking komt, en overgaan tot         7.   Wanneer na een dergelijk onderzoek van dozen die
     verbeurdverklaring van de voor de vooruitbetaling                onder douanetoezicht zijn geplaatst met het oog op
     met betrekking tot die doos gestelde zekerheid, ver-             de toekenning van bijzondere uitvoerrestituties
     meerderd met 20 %?                                               krachtens Verordening (EEG) nr. 1964/82, is ontdekt
                                                                      dat een bepaald aantal van die dozen in een stuk
5.2 Wanneer na onderzoek van eÂeÂn of meer dozen met                  vlees opgerolde producten bevatten die niet voor de
     vlees, die onder douanetoezicht zijn geplaatst, met              regeling in aanmerking komen, en wanneer vaststaat,
     het oog op de toekenning van bijzondere uitvoerresti-            dat het duurzame en welbewuste praktijk van de
     tuties krachtens Verordening (EEG) nr. 1964/82, is               handelaar is om dergelijke producten in sommige
     ontdekt dat die dozen in strijd met die verordening              fabrieken in bepaalde stukken vlees op te rollen,
     afzonderlijke stukken vet bevatten die in stukken van            mogen de bevoegde autoriteiten dan krachtens de
     de naborst of de vang of de dikke rib zijn opgerold,             Verordeningen (EEG) nr. 565/80, (EEG) nr. 3665/87
     mogen de bevoegde instanties dan krachtens de Ver-               en (EEG) nr. 1964/82 de resultaten van de monster-
     ordeningen (EEG) nr. 565/80 en (EEG) nr. 3665/87                 neming extrapoleren over de productie van dergelijke
     beslissen, dat de gehele doos niet voor bijzondere uit-          stukken in desbetreffende fabrieken, en beslissen, dat
     voerrestituties in aanmerking komt en overgaan tot               een op die extrapolatie gebaseerde hoeveelheid vlees
     verbeurdverklaring van de voor de vooruitbetaling                niet voor bijzondere uitvoerrestituties in aanmerking
     met betrekking tot die doos gestelde zekerheid, ver-             komt, en overgaan tot verbeurdverklaring van de
     meerderd met 20 %?                                               voor de vooruitbetaling met betrekking tot die hoe-
                                                                      veelheid gestelde zekerheid, vermeerderd met 20 %,
                                                                      of mogen de bevoegde instanties slechts de resultaten
5.3 Wanneer na onderzoek van eÂeÂn of meer dozen met
                                                                      van het onderzoek van dozen betreffende eÂeÂn uitvoer-
     vlees die onder douanetoezicht zijn geplaatst, met het
                                                                      transactie extrapoleren over de productie van de des-
     oog op de toekenning van bijzondere uitvoerrestitu-
                                                                      betreffende stukken vlees die onder die transactie val-
     ties krachtens Verordening (EEG) nr. 1964/82, is ont-
                                                                      len?
     dekt dat die dozen in strijd met die verordening stuk-
     ken vlees bevatten die niet afzonderlijk zijn verpakt,
     mogen de bevoegde autoriteiten dan krachtens de             8.   Wanneer na onderzoek van dozen die zijn opgeslagen
     Verordeningen (EEG) nr. 565/80 en (EEG) nr. 3665/87              met het oog op de toekenning van steun aan de parti-
 ---pagebreak--- C 48/12                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
       culiere opslag krachtens Verordening (EEG)                       Verzoek van 26 november 1998 van de Corte dei Conti Ð
       nr. 2675/88 blijkt, dat een bepaald aantal van die               Sezione del controllo sugli enti om een prejudicieÈle beslis-
       dozen in strijd met die verordening niet voor de rege-           sing in een zaak betreffende de toepasselijkheid van de
       ling in aanmerking komende producten bevatten, en                communautaire en nationale regeling op het gebied van de
       wanneer vaststaat, dat het een duurzame en welbe-                overheidsopdrachten op de RAI (Radiotelevisione italiana
       wuste praktijk is om dergelijke producten in som-                                                SpA)
       mige fabrieken in bepaalde stukken vlees op te rol-
                                                                                (Zaak C-440/98)
       len, mogen de bevoegde instanties dan krachtens
       de Verordeningen (EEG) nr. 2220/85 en (EEG)                                                (1999/C 48/21)
       nr. 2675/88 de resultaten van een dergelijk onder-
       zoek extrapoleren over de productie van dergelijke
       stukken vlees in de desbetreffende fabrieken, en
       beslissen dat een op die extrapolatie gebaseerde hoe-            De Corte dei Conti Ð Sezione del controllo sugli enti heeft
       veelheid vlees niet voor steun aan de particuliere               bij beschikking van 26 november 1998 in een zaak betref-
       opslag in aanmerking komt, en overgaan tot ver-                  fende de toepassing van de communautaire en nationale
       beurdverklaring van de voor de vooruitbetaling met               regeling op het gebied van de overheidsopdrachten op de
       betrekking tot die hoeveelheden gestelde zekerheden,             RAI (Radiotelevisione italiana SpA), ingekomen ter griffie
       vermeerderd met 20 %, of mogen de bevoegde                       van het Hof van Justitie op 3 december 1998, het Hof van
       instanties slechts de resultaten van het onderzoek van           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
       de dozen betreffende eÂeÂn steuncontract extrapoleren            een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
       over de productie van de desbetreffende stukken
       vlees die onder dat contract vallen?
                                                                        1. Is de Rai (Radiotelevisione italiana SpA) onderworpen
9.     Wanneer sprake is van een duurzame en welbewuste                       aan de procedures voor het plaatsen van opdrachten
       praktijk van een handelaar om in sommige fabrieken                     als voorgeschreven in Richtlijn 93/38/EEG van de
       in dozen met bepaalde stukken uitgebeend vlees pro-                    Raad (1) betreffende de zogenoemde uitgesloten secto-
       ducten op te nemen die op grond van artikel 4, lid 4,                  ren, zoals nadien gewijzigd en aangevuld, mede gelet
       van Verordening (EEG) nr. 2675/88 niet mogen wor-                      op besluitwet nr. 158 van 17 maart 1995 tot omzetting
       den opgeslagen, en uit het door de handelaar met de                    van die richtlijn, die in bijlage 17, onder h), van de
       bevoegde instanties gesloten opslagcontract en uit                     personale werkingssfeer van de richtlijn uitsluit ¹dege-
       onderzoek blijkt, dat aanzienlijke hoeveelheden van                    nen die radio- en televisiediensten verrichtenº?
       dergelijke niet voor de regeling in aanmerking
       komende producten zijn opgeslagen, mogen de
       bevoegde instanties dan krachtens Verordening
       (EEG) nr. 1091/80 van de Commissie (6) en in het bij-            2. Zo nee, is de RAI dan definitief uitgesloten van dege-
       zonder artikel 5, lid 2, onder b), ervan, overgaan tot                 nen die zich aan de communautaire procedures inzake
       verbeurdverklaring van het bedrag van de contractu-                    overheidsopdrachten moeten houden, dan wel is zij
       ele zekerheden die zijn gesteld met betrekking tot                     daarentegen onderworpen aan de algemene regeling
       productie van de desbetreffende stukken vlees in die                   als voorgeschreven in de Richtlijnen van de Raad
       fabrieken?                                                             93/37/EEG (2) betreffende overheidsopdrachten voor de
                                                                              uitvoering van werken, 92/50/EEG (3) betreffende over-
                                                                              heidsopdrachten voor diensten, en 93/36/EEG (4)
(1) Verordening (EEG) nr. 1964/82 van de Commissie van 20 juli
                                                                              betreffende overheidsopdrachten voor leveringen, zoals
    1982 tot vaststelling van de voorwaarden voor de toekenning
    van bijzondere restituties bij uitvoer van bepaalde soorten               nadien gewijzigd en aangevuld?
    rundvlees zonder been (PB L 212 van 21.7.1982, blz. 48).
(2) Verordening (EEG) nr. 2675/88 van de Commissie van
    29 augustus 1988 inzake de toekenning van een vooraf forfai-
                                                                        3. Valt dan de RAI onder het communautaire begrip ¹pu-
    tair vastgesteld steunbedrag voor de particuliere opslag van
    hele geslachte dieren, halve geslachte dieren, achtervoeten en            bliekrechtelijk lichaamº, in aanmerking genomen dat
    voorvoeten van volwassen mannelijke runderen (PB L 239 van                zij weliswaar Ð om te voorzien in behoeften van alge-
    30.8.1988, blz. 20).                                                      meen belang in verband met de vervulling van de taak
(3) Verordening (EEG) nr. 565/80 van de Raad van 4 maart 1980                 van openbare dienst Ð stellig een aan de markt bloot-
    betreffende de vooruitbetaling van de uitvoerrestituties voor             gestelde ¹commericieÈle en industrieÈle activiteitº ver-
    landbouwproducten (PB L 62 van 7.3.1980, blz. 5).                         richt, maar niettemin behalve door de bijzondere rege-
(4) Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van                        ling op het gebied van functie en organisatie, zoals uit
    27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoerings-
                                                                              het voorgaande blijkt, ook gekenmerkt wordt door een
    bepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-
    bouwproducten (PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1).                          bijzondere financiering van staatswege bestaande in
(5) Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli                het kijkgeld?
    1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepa-
    lingen inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor
    landbouwproducten (PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5).                  (1 ) PB  L 199 van 9.8.1993, blz. 84.
(6) Verordening (EEG) nr. 1091/80 van de Commissie van 2 mei            (2 ) PB  L 199 van 9.8.1993, blz. 54.
    1980 houdende uitvoeringsbepalingen betreffende de toeken-          (3 ) PB  L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
    ning van steun aan de particuliere opslag van rundvlees (PB         (4 ) PB  L 199 van 9.8.1993, blz. 1.
    L 114 van 3.5.1980, blz. 18).


title: Zaak C-264/00: Verzoek van het Amtsgericht Müllheim/Baden van 20 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gründerzentrum — Betriebs — GmbH en Land Baden-Württemberg

text:
26.8.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 247/25
—     De Commissie bevestigt de vaststelling in het met redenen         op 29 juni 2000, in het geding tussen Gründerzentrum
      omkleed advies, volgens welke de ondergrondse wateren             — Betriebs — GmbH en Land Baden-Württemberg, het Hof
      van het departement Oise hadden moeten worden aange-              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      merkt als door verontreiniging beïnvloede wateren in de           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.
                                                                        Vallen de tarieven voor het verlijden van authentieke akten
                                                                        van de notarissen in staatsdienst van de deelstaat Baden-
(1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.                                    Württemberg in het Oberlandesgerichtsbezirk Karlsruhe ter
(2) Jurispr. 1999, blz. I-2603.
                                                                        zake van de in artikel 4, lid 3, van richtlijn 69/335/EEG (1)
                                                                        bedoelde verrichtingen, onder het verbod van artikel 10 van
                                                                        deze richtlijn, zodat voor de desbetreffende dienstverrichting
                                                                        de tarieven slechts ten belope van de werkelijke kosten van de
                                                                        notarissen mogen worden geheven?
                                                                        (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Finanzgericht München van 19 april
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Biochem Zusatzstoffe, Handels- und Produktions GmbH
en Oberfinanzdirektion Nürnberg, Außenstelle München
                           (Zaak C-259/00)                              Verzoek van het Benelux-Gerechtshof van 26 juni 2000
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cam-
                                                                               pina Melkunie B.V. en Benelux-Merkenbureau
                           (2000/C 247/37)
                                                                                (Zaak C-265/00)
Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 19 april
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juni                                 (2000/C 247/39)
2000, in het geding tussen Biochem Zusatzstoffe, Handels-
und Produktions GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg,                   Het Benelux-Gerechtshof heeft bij arrest van 26 juni 2000,
Außenstelle München, het Hof van Justitie van de Europese               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juni 2000,
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             in het geding tussen Campina Melkunie B.V. en Benelux-
de navolgende vraag:                                                    Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Moet het Geharmoniseerd Systeem in de versie van bijlage I              navolgende vragen:
van verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie (1) van               A.    Moeten de artikelen 2 en 3, lid 1, van de richtlijn
4 november 1997 tot wijziging van bijlage I van verordening                   89/104/EEG van de Raad van 21 december 988 betreffen-
(EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) met betrekking tot de                       de de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1)
tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk                    aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van de
douanetarief aldus worden uitgelegd, dat immune globuline-                    vraag of een teken dat bestaat uit een nieuw woord
concentraten uit gedroogde, van vet en caseïne ontdane                        samengesteld uit verscheidene bestanddelen, voldoende
kolostrum en met lactose gestandardiseerd, als farmaceutisch                  onderscheidend vermogen heeft om als merk voor de
product moet worden ingedeeld in hoofdstuk 30?                                desbetreffende waren te kunnen dienen, ervan moet
                                                                              worden uitgegaan dat deze vraag in beginsel bevestigend
(1) PB L 312 van 14.11.1997, blz. 1.                                          moet worden beantwoord óók indien ieder van die
(2) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.                                            bestanddelen op zichzelf voor die waren elk onderschei-
                                                                              dend vermogen mist, en dat zulks slechts anders is onder
                                                                              bijkomende omstandigheden, bijvoorbeeld indien het
                                                                              nieuwe woord een voor de hand liggende en aanstonds
                                                                              voor een ieder begrijpelijke aanduiding vormt van een
                                                                              commercieel wezenlijke combinatie van eigenschappen
                                                                              die niet anders kan worden aangeduid dan door het
                                                                              nieuwe woord?
Verzoek van het Amtsgericht Müllheim/Baden van 20 juni
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                B.    Indien vraag A ontkennend moet worden beantwoord,
Gründerzentrum — Betriebs — GmbH en Land Baden-                               moet dan worden aangenomen dat een teken dat bestaat
                            Württemberg                                       uit een nieuw woord, dat is samengesteld uit verscheidene
                                                                              bestanddelen, die ieder op zichzelf voor de desbetreffende
                           (Zaak C-264/00)                                    waren elk onderscheidend vermogen missen in de zin
                                                                              van artikel 3, lid 1, van de Richtlijn ook zélf ieder
                                                                              onderscheidend vermogen mist en dat zulks slechts
                           (2000/C 247/38)                                    anders is onder bijkomende omstandigheden die ertoe
                                                                              leiden dat de combinatie van de bestanddelen méér is dan
Het Amtsgericht Müllheim/Baden heeft bij beschikking van                      de som der delen, bijvoorbeeld wanneer het nieuwe
20 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                  woord blijk geeft van enige creativiteit?


title: Zaak T-495/10: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Bank Saderat/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Entiteit volledig in handen van entiteit waarvan betrokkenheid bij nucleaire proliferatie is vastgesteld — Exceptie van onwettigheid — Motiveringsplicht — Recht van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/16

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Bank Saderat/Raad
   (Zaak T-495/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Entiteit volledig in handen van entiteit waarvan betrokkenheid bij nucleaire proliferatie is vastgesteld - Exceptie van onwettigheid - Motiveringsplicht - Recht van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming)
   2013/C 129/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Saderat plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, en R. Blakeley, barrister, vervolgens S. Ashley, S. Jeffrey, A. Irvine, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413 (PB L 319, blz. 71), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen, en anderzijds een vordering tot verklaring dat artikel 7, lid 2, sub d, van verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 103, blz. 1), artikel 16, lid 2, sub a, van verordening nr. 961/2010 en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 267/2012 op verzoekster niet van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op Bank Saderat plc:

                           —

                           Punt 7 van tabel B van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           Punt 7 van tabel B van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           Punt 5 van tabel B van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           Punt 7 van tabel B, onder titel I, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           Punt 7 van tabel B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007.

               2)

               De gevolgen van de nietigverklaring van besluit 2010/413 en besluit 2010/644 worden beperkt tot de periode voorafgaand aan de inwerkingtreding van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413.

               3)

               Er behoeft niet meer te worden beslist over het verzoek van Bank Saderat om vordering nr. 961/2010 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010, met onmiddellijke ingang nietig te verklaren.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak C-509/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 30 september 2011 — ÖBB-Personenverkehr AG, andere partijen: Schienen-Control Kommission en Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 30 september 2011 — ÖBB-Personenverkehr AG, andere partijen: Schienen-Control Kommission en Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie
   (Zaak C-509/11)
   2012/C 13/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekende partij: ÖBB-Personenverkehr AG
   Andere partijen:

               1)

               Schienen-Control Kommission

               2)

               Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 30, lid 1, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (1) aldus te worden uitgelegd dat de voor de handhaving van deze verordening aangewezen nationale instantie bevoegd is om aan een spoorwegonderneming wier regelingen voor de vergoeding van de prijs van het vervoerbewijs niet voldoen aan de in artikel 17 van deze verordening vastgelegde criteria, de precieze inhoud van de door deze onderneming toe te passen schadevergoedingsregelingen bindend voor te schrijven, ook als deze instantie volgens het nationale recht slechts bevoegd is om dergelijke regelingen inzake schadevergoeding ongeldig te verklaren?

               2)

               Dient artikel 17 van verordening (EG) nr. 1371/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PB L 315, blz. 14) aldus te worden uitgelegd dat een spoorwegonderneming de verplichting tot vergoeding van de prijs van het vervoerbewijs in geval van overmacht mag uitsluiten hetzij met analoge toepassing van de uitsluitingsgronden van verordening (EG) nr. 261/2004, verordening (EU) nr. 1177/2010 of verordening (EU) nr. 181/2011, hetzij door, ook voor gevallen van de vergoeding van de prijs van vervoerbewijzen, beroep te doen op de aansprakelijkheidsuitsluitingen bedoeld in artikel 32, lid 2, van de Uniforme regelen betreffende de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van reizigers en bagage (CIV, bijlage I bij de verordening)?

      (1)  PB L 315, blz. 14.


title: Zaak C-263/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Gorj — Roemenië) — Iulian Andrei Nisipeanu/Direcția Generală a Finanțelor Publice Gorj, Administrația Finanțelor Publice Targu-Cărbunești, Administrația Fondului pentru Mediu (Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/16

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Gorj — Roemenië) — Iulian Andrei Nisipeanu/Direcția Generală a Finanțelor Publice Gorj, Administrația Finanțelor Publice Targu-Cărbunești, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-263/10) (1)

   (Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)
   2011/C 269/25
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Gorj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iulian Andrei Nisipeanu

      Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice Gorj, Administrația Finanțelor Publice Targu-Cărbunești, Administrația Fondului pentru Mediu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Gorj — Registratie van tweedehands motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd — Milieuheffing bij de eerste registratie van motorvoertuigen in een lidstaat — Kwalificatie van criterium „datum van eerste registratie” — Verenigbaarheid van nationale regeling met artikel 110 VWEU — Geldigheid van vrijstelling van betaling van voor sommige categorieën voertuigen ingevoerde heffing — Eventuele toepassing van het beginsel „de vervuiler betaalt”

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehandse voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehandse voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 31 juli 2002 in zaak T-191/02 R: Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Kaderovereenkomst van 1974 tussen Commissie en vakbonds- en beroepsorganisaties — Opzegging — Ontvankelĳkheid — Fumus boni juris)

text:
26.10.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 261/15
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                 Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bou-
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 néou, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                         van 12 juli 2002                                tigde: J. Currall), betreffende een verzoek om opschorting van
                                                                         de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
in zaak T-163/02 R: Montan Gesellschaft Voss mbH                         5 december 2001 houdende, onder meer, opzegging van de
Stahlhandel en anderen tegen Commissie van de Europese                   kaderovereenkomst van 20 september 1974 betreffende de
                        Gemeenschappen                                   betrekkingen tussen de Commissie en vakbonds- en beroepsor-
                                                                         ganisaties en vaststelling van de op 19 januari 2000 tussen de
(Procedure in kort geding — Verordening (EG) nr. 560/                    Commissie en de meeste vakbonds- en beroepsorganisaties
2002 — Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak —                        overeengekomen „Werkingsregels betreffende de overleg-
                         Spoedeisendheid)                                niveaus, de overleginstantie en de overlegprocedures”, heeft de
                                                                         president van het Gerecht op 31 juli 2002 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (2002/C 261/27)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
In zaak T-163/02 R, Montan Gesellschaft Voss mbH                         2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Stahlhandel, gevestigd te Planegg (Duitsland), Jepsen Stahl
GmbH, gevestigd te Nittendorf (Duitsland), LNS — Lothar
Niemeyer Stahlhandel GmbH & Co. KG, gevestigd te Essen
(Duitsland), Metal Traders Stahlhandel GmbH, gevestigd te
Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Friedrich,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
J. Forman en R. Raith), betreffende een verzoek tot opschorting
van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 560/2002
van de Commissie van 27 maart 2002 tot instelling van
voorlopige vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
van bepaalde ijzer- en staalproducten (PB L 85, blz. 1), alsook                  VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
een verzoek om andere noodzakelijk geachte voorlopige
maatregelen, heeft de president van het Gerecht, op 12 juli
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                                van 14 augustus 2002
volgt:
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         in zaak T-198/02 R: N tegen Commissie van de Europese
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                          Gemeenschappen
                                                                         (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
                                                                              ging — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                           (2002/C 261/29)
                         van 31 juli 2002
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-191/02 R: Giorgio Lebedef tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen
(Procedure in kort geding — Kaderovereenkomst van 1974
tussen Commissie en vakbonds- en beroepsorganisaties —
                                                                         In zaak T-198/02 R, N, voormalig ambtenaar van de Commis-
    Opzegging — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris)
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Asse
                                                                         (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie
                         (2002/C 261/28)                                 gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffen-
                          (Procestaal: Frans)                            de een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                         het besluit van 25 februari 2002 waarbij het tot aanstelling
                                                                         bevoegd gezag verzoeker krachtens artikel 86, lid 2, sub f, van
In zaak T-191/02 R, Giorgio Lebedef, ambtenaar van de                    het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschap-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                     pen tuchtrechtelijk heeft ontslagen zonder vermindering of


title: Zaak T-183/08: Beroep ingesteld op 16 mei 2008 — Schuhpark Fascies/BHIM — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/47

         Beroep ingesteld op 16 mei 2008 — Schuhpark Fascies/BHIM — Leder & Schuh (jello SCHUHPARK)
   (Zaak T-183/08)
   (2008/C 171/89)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Schuhpark Fascies GmbH (Warendorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Peter en J. Braune, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Leder & Schuh AG (Graz, Oostenrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 maart 2008 in beroepsprocedure R 1560/2006-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Leder & Schuh AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woord- en beeldmerk „jello SCHUHPARK” voor waren van de klassen 1, 3, 9, 14, 16, 18, 21, 24-26 en 28 (aanvraagnr. 1 269 372)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Schuhpark” voor waren van klasse 25 (nr. 1 007 149), waarbij de oppositie is gericht tegen de inschrijving in de klassen 18, 21, 25 en 26

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de aangevochten beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 43, lid 2, tweede volzin, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) alsmede schending van regel 22, lid 2, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), doordat verzoekster afdoende heeft aangetoond dat het oppositiemerk wordt gebruikt op een wijze die de verkregen rechten in stand houdt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 juni 2004 in zaak T-96/03, Manel Camós Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Onderzoek door Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) betreffende beheer en financiering van Instituut voor de betrekkingen tussen Europa en Latijns-Amerika — Mogelijk belangenconflict bij onderzoeker — Besluit tot uitsluiting van onderzoeker uit werkteam — Beroep tot nietigverklaring — Voorbereidende handelingen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/41

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 juni 2004
   in zaak T-96/03, Manel Camós Grau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Onderzoek door Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) betreffende beheer en financiering van Instituut voor de betrekkingen tussen Europa en Latijns-Amerika - Mogelijk belangenconflict bij onderzoeker - Besluit tot uitsluiting van onderzoeker uit werkteam - Beroep tot nietigverklaring - Voorbereidende handelingen - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 228/94)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-96/03, Manel Camós Grau, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk H. van Lier, vervolgens J.-F. Pasquier en C. Ladenburger, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van 17 mei 2002 waarbij een van de onderzoekers werd uitgesloten van het onderzoek naar het Instituut voor de betrekkingen tussen Europa en Latijns-Amerika teneinde elke schijn van belangenconflict te vermijden, zonder dat de handelingen van deze onderzoeker zijn herroepen, en van het stilzwijgend besluit waarbij de klacht van verzoeker van 29 juli 2002 tegen eerstgenoemd besluit werd verworpen, en anderzijds, vordering tot schadevergoeding, teneinde de volgens verzoeker door deze besluiten geleden morele en carrièreschade te vergoeden, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 9 juni 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Partijen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-334/99: Beroep, op 9 september 1999 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 366/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.12.1999
2. Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.                            gerechtvaardigde vertrouwen gewekt, dat zij niet op grond
                                                                           van de regels betreffende steun bezwaar zou aantekenen
3. Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen                tegen de financiële deelneming in de herstructurering. In
     haar eigen kosten zal dragen.                                         elk geval is met betrekking tot de bedragen die tot eind
                                                                           1995 reeds zijn betaald, terugvordering uitgesloten, omdat
(1) PB C 208 van 12.8.1995.                                                de Commissie tot de inleiding van de steunprocedure in
                                                                           augustus 1997 meer dan drie jaar heeft laten verstrijken,
                                                                           waarin zij niet heeft gesteld dat de informatie waarover zij
                                                                           beschikte, ontoereikend was. Ook met betrekking tot de
                                                                           meegedeelde stimuleringsplannen heeft de Commissie zich
                                                                           tot 1997 nooit de schorsende werking van artikel 93, lid 1,
                                                                           EG-Verdrag, oude versie, respectievelijk van artikel 6, lid 4,
                                                                           vierde zin van de vijfde staalsteuncode, of artikel 6, lid 4,
Beroep, op 9 september 1999 ingesteld door Bondsrepu-
                                                                           eerste zin, van de zesde staalsteuncode beroepen.
bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen
                                                                       — Schending van de motiveringsplicht
                         (Zaak C-334/99)
                                                                       — Onjuiste uitbreiding van het EGKS-Verdrag tot de beoorde-
                         (1999/C 366/22)                                   ling van niet-EGKS-producten wat het mededingingsrecht
                                                                           betreft: de Commissie baseert haar beschikking op het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 vermoeden van een gevaar van een spill-over-effect, doch
op 9 september 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van                   niet op een feitelijke vaststelling van een onevenredig
de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland,                  gebruik van productiemiddelen in de EGKS-sector; een
vertegenwoordigd door C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor                 accountantsrapport, dat het tegendeel bewijst, wordt door
bij het Bondsministerie van Financiën en J. Sedemund, advocaat             haar niet adequaat in aanmerking genomen.
te Berlijn, domicilie gekozen hebbende bij W.-D. Plessing,
Ministerialrat bij het Bondsministerie van Financiën.
                                                                       — Onjuiste toetsing van de investeringssteun aan de vijfde
                                                                           staalsteuncode: De Commissie handelt onlogisch wanneer
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           zij betoogt dat de betrokken steun niet tijdig is aangemeld,
                                                                           terwijl zij zelf de bondsregering heeft gevraagd om de
1. De artikelen 4 tot en met 7 van de beschikking van                      tijdige aanmelding in te trekken. In elk geval kan een louter
     de Commissie van 8 juli 1999 (K[1999]2264 endg.)                      formeel verzuim van een aanmeldingsplicht geen grond
     betreffende de „staatssteun die Duitsland ten behoeve van             zijn voor een definitieve terugvordering, wanneer de steun
     de Gröditzer Stahlwerke GmbH en haar dochteronder-                    niet materieelrechtelijk is getoetst.
     neming Walzwerk Burg GmbH heeft toegekend” nietig te
     verklaren;
                                                                       — Onjuiste beoordeling van de investeringssteun voor de
2. de Commissie te verplichten, aan het Hof overeenkomstig                 niet-EGKS-sector: Nadat de Commissie in de beschikking
     artikel 23 van ’s Hofs Statuut-EGKS alle stukken sedert het           zelf heeft erkend, dat met betrekking tot de investerings-
     jaar 1994 over te leggen welke op deze steunprocedure                 steun een duidelijke scheiding kan worden gemaakt tussen
     betrekking hebben, en verzoekster inzage in deze stukken              de toepassing van het EG-Verdrag en van het EGKS-
     te verlenen;                                                          Verdrag, is het onrechtmatig wanneer zij vervolgens uitgaat
                                                                           van de toelatingscriteria van het EGKS-Verdrag en van de
3. de Commissie te verwijzen in de kosten.                                 vijfde staalsteuncode. Bovendien gaat het bij de EG-
                                                                           activiteiten van de Gröditzer Stahlwerke ook niet om een
                                                                           „gevoelige sector” in de zin van de door de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                         geciteerde „Treuhandregelung” of van de herstructurering-
                                                                           richtsnoeren van de Commissie. De door de Commissie ter
— Niet-regelmatige bezetting van de Commissie: Ten tijde                   motivering aangehaalde „Kaderregeling voor bepaalde niet
     van de beschikking was een lid van de Commissie „met                  onder het EGKS-Verdrag vallende sectoren van de ijzer- en
     verlof”, wat in het Verdrag niet is voorzien, en had de               staalnijverheid” (1) bevat geen materiële toetsingscriteria
     overdracht van de sector ten aanzien waarvan hij bevoegd              voor steun ten behoeve van de in deze regeling beschreven
     was, op een ander Commissielid ten gevolge, dat hij zijn              en gedetailleerd van elkaar onderscheiden sectoren van de
     ambt niet meer kon uitoefenen; het aantal beslissings-                ijzer- en staalnijverheid.
     bevoegde Commissieleden was dus in feite tot negentien
     gereduceerd.
                                                                           Bij de vereiste beoordeling op grond van uitsluitend
— Inbreuk op het gebod van een snelle afhandeling, de                      artikel 87, lid 3, EG-Verdrag had de Commissie in het
     beginselen van behoorlijk bestuur en het rechtszekerheids-            kader van de uitoefening van haar bevoegdheid op onder-
     beginsel: Ofschoon de Commissie door schriftelijke aan-               havig geval de toelatingscriteria moeten toepassen die zij
     meldingen uit de jaren 1994 en 1995 op de hoogte was                  in vele andere vergelijkbare gevallen uit de sector van de
     gesteld van zowel getroffen als geplande financieringsmaat-           Treuhandanstalt/BvS, doch ook in de gevallen Société
     regelen, heeft de Commissie meer dan drie jaar lang bij               Marseillaise de Crédit (2) of Olympic Airways (3) heeft
     de bondsregering en de betrokken ondernemingen het                    gehanteerd.
 ---pagebreak--- 18.12.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 366/15
      Ten slotte had de Commissie de aangemelde maatregelen           Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
      reeds op grond van artikel 87, lid 2, sub c, EG-Verdrag         van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
      moeten vrijgeven. In weerwil van het feit dat zij alle          het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
      relevante omstandigheden kende, gaat de Commissie aan           en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
      deze bepaling voorbij zonder ter zake enige motivering te       of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
      geven.                                                          van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
                                                                      verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
— Met verkeerde toepassing van het recht worden steunele-             goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
      menten in de privatiseringsprocedure aangenomen: Ten            (transitvervoer) uit een niet-lidstaat naar een ander niet-lidstaat,
      onrechte neemt de Commissie met een beroep op de                op verzoek van een in een derde staat gevestigde rechthebbende
      rechtspraak van het Hof (4) aan, dat bij de vergelijkende       die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautoriteiten
      berekening verkoop/liquidatie enkel diende te worden            van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
      uitgegaan van de door de accountants vastgestelde liqui-        lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
      datiewaarde. Naar Duits recht draagt de eigenaar evenwel
      zowel de liquidatiekosten alsook de kosten voor de reor-
      ganisatie van de standplaats, en in het concrete geval
      konden de leningen aan de onderneming niet uit de failliete
      boedel worden ingevorderd.
      De door de Commissie in de bestreden beschikking geuite
      kritiek op de privatiseringsprocedure is in strijd met het
      verbod van tegenstrijdig optreden, omdat de Commissie in
      vele gevallen geen bezwaar heeft gemaakt tegen vergelijk-
      bare privatiseringsprocedures. Overigens berusten de door
      de Commissie gestelde eisen niet op een realistische
      beoordeling van de ook in de privésector gebruikelijke          Beroep, op 4 oktober 1999 ingesteld door Portugese
      procedure voor de vervreemding van deelnemingen door            Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      de inschakeling van investeringsbanken. De bondsregering                                    schappen
      is derhalve van mening, dat de privatisering als zodanig
      geen steun inhoudt. Dit wordt door de Commissie evenwel
      miskend. De beschikking is op dit punt bovendien ontoe-
      reikend gemotiveerd (schending van de artikelen 5, lid 2,                               (Zaak C-365/99)
      sub 4, vierde streepje, en 15 EGKS-Verdrag alsmede van
      artikel 253 EG-Verdrag).
                                                                                (1999/C 366/24)
( 1) PB C 320 van 13.12.1998, blz. 3.
( 2) PB L 198 van 30.7.1999, blz. 1.
( 3) PB L 128 van 21.5.1999, blz. 1.                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 4) Zaak C-278/92, Jurispr. 1994, I-4103.                            op 4 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
                                                                      vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-
                                                                      dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
                                                                      aangelegenheden van het ministerie van Buitenlandse zaken,
                                                                      en M. J. Abecassis, van het ministerie van Landbouw en
                                                                      Visserij, als gemachtigden, en door C. Aguiar en T. Ferreira de
                                                                      Lima, advocaten te Lissabon, en G. van der Wal, advocaat
                                                                      te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)                 Portugese ambassade, Allée Scheffer 33.
van 17 september 1999 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen SEIKO Kabushiki Kaisha en M. Ibrahim
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-362/99)
                                                                      a. het onderhavige beroep gegrond te verklaren;
                         (1999/C 366/23)
                                                                      b. beschikking 99/517/EG (1) nietig te verklaren voor zover
Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-               daarbij in artikel 4 van beschikking 98/653/EG (2) de
king van 17 september 1999, ingekomen ter griffie van het                  woorden 1 augustus 1999 worden vervangen door 1 fe-
Hof van Justitie op 30 september 1999, in het geding tussen                bruari 2000;
SEIKO Kabushiki Kaisha en M. Ibrahim, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                  c. de Commissie in de kosten te verwijzen.