title: Zaak C-66/99: Verzoek van het Finanzgericht Bremen, Tweede Senat, van 2 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D. Wandel GmbH en Hauptzollamt Bremen

text:
15.5.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 136/7
Hogere voorziening, op 19 februari 1999 ingesteld door                Middelen en voornaamste argumenten
K. Gluiber tegen de beschikking, op 21 december 1998 in
zaak T-122/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese                  — Het Gerecht van eerste aanleg heeft het op artikel 173 van
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          het EG-Verdrag en artikel 215 van het EG-Verdrag juncto
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de                          artikel 5 van het EU-Verdrag gebaseerde beroep ten
         Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                            onrechte niet-ontvankelijk verklaard op grond van de
                                                                           overweging dat de bestreden handelingen binnen de be-
                                                                           voegdheidssfeer van een lidstaat vielen. Het onderscheid
                        (Zaak C-57/99 P)                                   tussen handelingen van een lidstaat en handelingen van
                                                                           de Gemeenschap kan in een rechtsgemeenschap als de
                                                                           Europese Unie niet worden gehanteerd. Richtlijnen zijn
                         (1999/C 136/10)                                   handelingen die voor de lidstaten de verplichting meebren-
                                                                           gen daaraan uitvoering te geven binnen de door de
                                                                           Commissie of de Raad gestelde doelen. Ingeval wordt
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 nagelaten een richtlijn uit te voeren, moet het Hof van
op 19 februari 1999 hogere voorziening ingesteld door K.                   Justitie ingrijpen.
Gluiber, vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Decker & Braun,                 — Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.
advocaten aldaar, avenue Marie-Thérèse 16, tegen de beschik-               De bestreden beschikking is gegeven zonder dat het
king, op 21 december 1998 in zaak T-122/98, K. Gluiber                     beroepschrift aan verweerders ter kennis was gebracht.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                        Verder is de beschikking gegeven zonder mondelinge
Europese Gemeenschappen, gegeven door het Gerecht van                      behandeling in de zin van artikel 55 van het Reglement
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).               voor de procesvoering.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Verzoek van het Finanzgericht Bremen, Tweede Senat,
— de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de             van 2 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het
    Europese Gemeenschappen van 21 december 1998 in                   geding tussen D. Wandel GmbH en Hauptzollamt Bremen
    zaak T-122/98 te vernietigen;
                                                                                (Zaak C-66/99)
— vast te stellen, dat de individuele maatregelen waarbij                                      (1999/C 136/11)
    rekwirante op grond van haar geslacht wordt gediscrimi-
    neerd, nietig zijn;                                               Het Finanzgericht Bremen, Tweede Senat, heeft bij beschikking
                                                                      van 2 februari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
— verweerders ertoe te veroordelen, overeenkomstig de regels          Justitie op 25 februari 1999, in het geding tussen D. Wandel
    van het EG-Verdrag op te komen tegen de maatregelen van           GmbH en Hauptzollamt Bremen, het Hof van Justitie van
    de Bondsrepubliek Duitsland en van de deelstaten van deze         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
    lidstaat waarbij rekwirante wordt gediscrimineerd, en die         slissing over de navolgende vragen:
    maatregelen buiten werking te stellen;                            1. Moet artikel 201, lid 1, onder a), junto lid 2, van
                                                                           Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 ok-
— verweerders ertoe te veroordelen aan rekwirante een                      tober 1992 tot vaststelling van het communautair doua-
    bedrag van 18 700,32 DEM te betalen ter vergoeding van                 newetboek (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1) aldus
    de kosten die haar zijn opgekomen bij de zonder succes                 worden uitgelegd, dat een douaneschuld bij invoer reeds
    voor de Duitse rechterlijke instanties gevoerde gedingen;              ontstaat, wanneer het bevoegde douanekantoor een doua-
                                                                           neaangifte aanvaardt die wordt ingediend met het oog op
                                                                           het in het vrije verkeer brengen van niet-communautaire
— verweerders in de kosten van deze procedure te verwijzen;                goederen en die aan de vereisten van artikel 62 van het
                                                                           douanewetboek voldoet, en wanneer die aanvaarding
— subsidiair, de behandeling krachtens artikel 82 bis, lid 1,              wordt aangetoond door de bijvoeging van een douaneaan-
    onder b), van het Reglement voor de procesvoering van                  tekening?
    het Hof te schorsen in afwachting van een prejudiciële            2. Zo vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
    beslissing van het Europees Hof voor de rechten van de
    mens over de vraag, of het niet volledig in het Duitse recht           Moet artikel 75 van het douanewetboek aldus worden
    omzetten van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad in strijd                uitgelegd, dat het douanekantoor dat een dergelijke doua-
    is met:                                                                neaangifte heeft aanvaard, het recht heeft de aangifte als
                                                                           ongeldig te beschouwen of ze zonder verzoek van de
                                                                           aangever buiten werking te stellen, zodat een overeenkom-
    a) artikel 6 van het EVRM,                                             stig artikel 201, lid 1, onder a), van het douanewetboek
                                                                           ontstane douaneschuld als niet ontstaan is te beschouwen
                                                                           dan wel overeenkomstig artikel 233, onder c), eerste
    b) artikel 11 van het EVRM,                                            streepje, van het douanewetboek ongeldig is, wanneer de
                                                                           aangegeven goederen de aangever niet ter beschikking
    c) artikel 14 van het EVRM en                                          kunnen worden gesteld, omdat zij vóór de opgelegde
                                                                           douane-inspectie uit de daartoe voorzienen opslagplaats
                                                                           zijn weggevoerd en naar een plaats buiten het bevoegd-
    d) artikel 50 van het EVRM.                                            heidsgebied van het douanekantoor zijn gebracht?
 ---pagebreak--- C 136/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.5.1999
3. Zo de eerste vraag ontkennend of de tweede vraag                   Middelen en voornaamste argumenten
    bevestigend wordt beantwoord:
    Moet artikel 203, lid 1, van het douanewetboek aldus              Artikel 4, lid 1, van de richtlijn legt twee verplichtingen op. De
    worden uitgelegd, dat er sprake is van een onttrekking aan        lidstaten moeten een lijst met de als bijzondere beschermings-
    de douanecontrole, wanneer de voor het vrije verkeer              zone aangewezen gebieden voorstellen en de Commissie
    aangegeven niet-communautaire goederen uit de voorziene           samen met die lijst de terzake dienende informatie over die
    opslag- of inspectieplaats worden weggebracht en vervoerd         gebieden verstrekken.
    naar een plaats buiten het territoriale bevoegdheidsgebied
    van het betrokken douanekantoor, ofschoon het doua-               De Commissie betoogt, dat Ierland voor 26 typen habitats van
    nekantoor een douane-inspectie heeft gelast?                      bijlage I en 20 typen habitats van bijlage II bij de richtlijn geen
                                                                      enkel gebied in Ierland heeft voorgesteld. Ierland heeft met
4. Zo de derde vraag ontkennend wordt beantwoord:
                                                                      name geen gebieden voorgesteld voor een aantal prioritaire
    Moet artikel 204, lid 1, van het douanewetboek aldus              typen habitats en voor een aantal op het Ierse grondgebied
    worden uitgelegd, dat de ongeoorloofde verwijdering van           veel voorkomende soorten.
    de goederen uit de opslagplaats „werkelijk geen invloed
    heeft gehad” op de reglementaire afwikkeling van de               De Commissie vestigt ook de aandacht op het feit, dat de
    tijdelijke opslag, indien de goederen na hun verwijdering         bevoegde Ierse instanties hebben meegedeeld dat zij voor een
    op verzoek aan een ander douanekantoor hadden kunnen              aantal typen habitats en soorten niet van plan zijn enig gebied
    worden getoond?                                                   voor te stellen. Volgens de Commissie handelt Ierland daarmee
5. Is het uitgesloten dat een douaneschuld bij invoer ontstaat:       in strijd met artikel 4, lid 1, van de richtlijn.
    a) overeenkomstig artikel 201, lid 1, onder a), juncto            Verder is de Commissie van oordeel, dat het door Ierland voor
         lid 2, van het douanewetboek, alleen door de aanvaar-        een aantal typen habitats en soorten definitief voorgestelde
         ding van de aangifte door het douanekantoor,                 aantal gebieden kennelijk ontoereikend is volgens de criteria
                                                                      van bijlage III en gelet op de door de richtlijn nagestreefde
    b) overeenkomstig artikel 203, lid 1, van dat wetboek, of
                                                                      instandhouding. Het natuurbelang van dergelijke habitats
    c) overeenkomstig artikel 204 van dat wetboek,                    vereist, dat een groter aantal gebieden wordt voorgesteld en
                                                                      dat de voorgestelde gebieden evenwichtiger over het nationale
         wanneer bij de door het douanekantoor aanvaarde              grondgebied worden verdeeld.
         douaneaangifte formeel niet te betwisten certificaten
         van oorsprong in de vorm van een formulier A
         zijn gevoegd en voor de onder de aangifte vallende           (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
         goederen een preferentieel douanetarief houdende vrij-
         stelling van rechten gold?
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Commissie                  Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                                                                                ninkrijk
                          (Zaak C-67/99)
                                                                                (Zaak C-69/99)
                         (1999/C 136/12)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                     (1999/C 136/13)
op 25 februari 1999 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright en door          op 26 februari 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,     ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la           vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R.
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.       Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat Ierland, dat door de Commissie niet de          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    volledige lijst van gebieden als bedoeld in artikel 4, lid 1,
    eerste alinea, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van            — vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
    21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke                maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan de
    habitats en de wilde flora en fauna (1), samen met de in               verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 3,
    artikel 4, lid 1, tweede alinea, van die richtlijn bedoelde            leden 1 en 2, en artikel 5 van Richtlijn 91/676/EEG van de
    informatie over elk gebied over te leggen, de krachtens die            Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
    richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-                 water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
    komen;                                                                 bronnen (1), die krachtens die richtlijn en het Verdrag tot
                                                                           oprichting van de Europese Gemeenschap op hem rustende
— Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                      verplichtingen niet is nagekomen;


title: Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Zaak C-408/97)

text:
20.2.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 55/15
2. De gecombineerde nomenclatuur, in de versie vastge-              De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot
     steld in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2551/93           nog toe niet de passende maatregelen heeft genomen om
     van de Commissie van 10 augustus 1993 tot wijziging            de betrokken richtlijnen volledig in Grieks recht om te zet-
     van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van            ten.
     de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno-
     menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,              (1) PB  L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
     moet aldus worden uitgelegd, dat dergelijke goederen           (2) PB  L 32 van 5.2.1985, blz. 14.
     moeten worden ingedeeld onder de post die in volg-             (3) PB  L 315 van 8.12.1994, blz. 18.
     orde van nummering het laatst is geplaatst, dat wil            (4) PB  L 26 van 31.1.1977, blz. 42.
     zeggen onderverdeling 6212 10 00.
(1) PB C 145 van 18.5.1996.
                                                                    Beroep, op 19 november 1997 ingesteld door SaÁrl
                                                                    Glasoltherm tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
  Beroep, op 11 november 1997 ingesteld door Commissie                                      (Zaak C-399/97)
      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                                          (98/C 55/28)
                           Republiek
                       (Zaak C-385/97)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                          (98/C 55/27)                              is op 19 november 1997 beroep tegen Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen ingesteld door SaÁrl Glasol-
                                                                    therm, vertegenwoordigd door M. Penciolelli, advocaat te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    Ris Orangis.
is op 11 november 1997 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door M. Kondou-Durande,                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridi-            Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
sche dienst van de Commissie, BaÃtiment Wagner, Kirch-                   veroordelen om, gedurende tien jaar vanaf de industri-
berg.                                                                    ele ingebruikneming van de twee bedoelde demonstra-
                                                                         tieprojecten, met alle middelen, financieÈle middelen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         daaronder begrepen, de actie te ondersteunen van een
                                                                         door de SaÁrl Glasoltherm opgerichte handelsvennoot-
                                                                         schap belast met de verhandeling in de Europese
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                  Gemeenschap van de technologie ¹mini thermo-elektri-
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-               sche centrale Glasolthermº;
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
     te voldoen aan de Richtlijnen 93/118/EG (1) van de
     Raad van 22 december 1993 tot wijziging van Richt-             Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     lijn 85/73/EEG (2) inzake de financiering van de keu-               kosten te veroordelen.
     ringen en sanitaire controles van vers vlees en van
     vlees van pluimvee, en 94/59/EG (3) van de Commissie           Middelen en voornaamste argumenten
     van 2 december 1994 houdende derde wijziging van
     de bijlagen bij Richtlijn 77/96/EEG (4) van de Raad            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     inzake het opsporen van trichinen bij de invoer van            met die in zaak C-388/96 (1).
     vers vlees van varkens, huisdieren, uit derde landen, de
     krachtens het Verdrag en die richtlijnen op haar rus-          (1) PB C 40 van 8.2.1997, blz. 11, en
     tende verplichtingen niet is nagekomen;                            PB C 295 van 27.9.1997, blz. 9.
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie
Overeenkomstig artikel 189, derde alinea, van het Verdrag
                                                                    van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlij-
                                                                                Nederlanden
nen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Overeenkom-                                   (Zaak C-408/97)
stig artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag treffen de lid-                                (98/C 55/29)
staten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                        is op 4 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 ---pagebreak--- C 55/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
der Nederlanden door Commissie van de Europese                     Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. J. Drijber en             van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
H. Michard, leden van de juridische dienst, als gemachtig-                                   Luxemburg
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                                     (Zaak C-410/97)
tore van C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
Centre Wagner,                                                                              (98/C 55/30)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,              togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
     door in strijd met de artikelen 2 en 4 van Zesde              Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius,
     BTW-Richtlijn 77/388/EEG (1), de tolgelden voor het           lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
     gebruik van wegeninfrastructuur niet aan de belasting         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
     over de toegevoegde waarde te onderwerpen, zijn ver-          Centre Wagner, Kirchberg.
     plichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag niet is
     nagekomen,
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwij-
     zen.                                                          Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                        door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                      gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-
                                                                        doen aan Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van
                                                                        31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften
De Commissie is Ð evenals de Nederlandse regering Ð                     inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van
van oordeel dat de in Nederland geheven tolgelden de                    een betere medische hulpverlening aan boord van sche-
tegenprestatie vormen voor een dienst in de zin van                     pen (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
artikel 2, lid 1, van de zesde richtlijn. Ten onrechte echter           verplichtingen niet is nagekomen;
stelt de Nederlandse regering dat de publiekrechtelijke
lichamen belast met de exploitatie van voorzieningen
waarvoor tol wordt geheven, daarbij handelen in de hoe-            Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
danigheid van ¹overheidº in de zin van de uitzondering                  wijzen.
vervat in artikel 4, lid 5, van de zesde richtlijn. Vooropge-
steld moet worden dat de belastingplichtigheid van een
publiekrechtelijk lichaam de regel en de niet-belasting-           Middelen en voornaamste argumenten
plichtigheid de uitzondering vormt. Lid 5, eerste alinea,
vormt immers een uitzondering op artikel 4, leden 1 en 2.
Het feit dat de tweede en derde alinea van lid 5 op hun            De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-
beurt weer een uitzondering bevatten op de eerste alinea,          baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);
wijzigt niets aan het uitzonderingskarakter van die eerste         de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-
alinea, doch bevestigt integendeel dat die eerste alinea in        ken op 31 december 1994.
een ingekaderde uitzondering voorziet. In het betoog van
de Nederlandse regering lijken regel en uitzondering echter
                                                                   (1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
te zijn omgedraaid. Dat niet-belastingplichtigheid de uit-         (2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
zondering vormt, wordt nog eens bevestigd door het feit
dat aan de vrijstellingen voorzien in met name de
artikelen 13 en 28 van de zesde richtlijn geen behoefte zou
hebben bestaan, indien publiekrechtelijke lichamen alge-
meen gesproken niet aan het stelsel van de BTW zouden
zijn onderworpen. Een andere opvatting zou overigens
ook indruisen tegen het algemene karakter van het                  Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
gemeenschappelijk stelsel van de BTW. Het heffen van tol           van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
is niet inherent aan de overheidstaak, bestaande in het
aanleggen, ter beschikking stellen en onderhouden van                                     (Zaak C-411/97)
bepaalde infrastructuur, zoals tunnels of bruggen, maar
                                                                                (98/C 55/31)
een daarvan gescheiden activiteit, die deel uitmaakt van de
exploitatie van het object. Het valt niet in te zien waarom
bij levering van gas enzovoort geen sprake is van het han-
delen in de hoedanigheid van overheid maar bij het exploi-         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
teren van bruggen of tunnels wel.                                  is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                   BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van haar juridi-
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                   sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                   Kirchberg.


title: Zaak C-40/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/21

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-40/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2007/C 315/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, en S. Fiorentino, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (PB L 197, blz. 30)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Doorhaling van zaak C-33/95

text:
22 . 6 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/27
              Doorhaling van zaak C-294/94 ( )                                     Doorhaling van zaak C-230/95 (')
                          ( 96/C 180/64 )                                                        96/C 180/68 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1 996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-294/94               de doorhaling in het register gelast van zaak C-230/95 : Raad
(verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia          van de Europese Unie tegen Europees Parlement .
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
L. C. Quintanilha .
(M PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/95 ( )
                                                                                96/C 180/69
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-3 10/94 ( )                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
                          ( 96/C 180/65 )                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie            Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 januari 1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak       (M PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
C-3 1 0/94 ( verzoek van het Tribunal de commerce de Saintes
om een prejudiciële beslissing ): Garage Ardon SA, Bernard
Martin — Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl en                          Doorhaling van zaak C-3 1 8/95 ( )
Bernard Menet Sari tegen Garage Trabisco SA .
                                                                                ( 96/C 180/70
(') PB nr . C 380 van 13 . 12 . 1994 .
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 maart 1996
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 1 8/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                     land .
               Doorhaling van zaak C-20/95 ( )
                          ( 96/C 180/66 )                            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
                                                                                Doorhaling van zaak C-374/95 ( )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/95
( verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia                                   ( 96/C 180/71 )
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen O.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Weg .
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
(') PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-374/95
                                                                     ( verzoek van het Industrial Tribunal, Southampton , om een
                                                                     prejudiciële beslissing ): J. P. Barker tegen Service Children's
                                                                     Schools .
                                                                     (M PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-3 3/95 ( )
                          ( 96/C 180/67 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-3 8 1/95 ( )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1 996                                        ( 96/C 180/72 )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/95
( verzoek van het Tribunal de grande instance de Saint              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Nazaire om een prejudiciële beslissing ): Sàrl Polypièces            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 1996
tegen Directeur des services fiscaux de Loire-Atlantique .           de doorhaling in het register gelast van zaak C-381 /95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
(') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                 Koninkrijk Spanje .
                                                                     (M PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Hogere voorziening, op 27 november 1995 ingesteld door Franse Republiek tegen het arrest, op 18 september 1995 in zaak T-548/93 tussen Ladbroke Racing Ltd en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer - uitgebreid) (Zaak C-379/95 P)

text:
Nr . C 31 / 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 2 . 96
    kader van de bijzondere verbruiksbelasting de belast             logie, worden ingevoerde tweedehands auto's met nieuwe
     bare waarde vaststelt door de verkoopprijs van overeen          technologie gediscrimineerd ten opzichte van Griekse,
    komstige nieuwe auto's met 5 % voor ieder jaar gebruik ,          omdat in de waarde van deze laatste het overblijvende deel
    doch maximaal 20 % te verminderen, b ) artikel 3 , lid 1 ,        van de verminderde belasting is geïncorporeerd, terwijl op
    van wet 363/1976 ( zoals laatstelijk gewijzigd bij arti          de eerste bij invoer de bijzondere verbruiksbelasting wordt
    kel 2 , lid 7, van wet 2187/1994 ), dat voor de betaling          geheven zonder de vermindering die voor milieuvriendelijke
    van de eenmalige bijzondere extra heffing niet voorziet           auto's geldt.
    in een aftrek voor tweedehands auto 's, en c ) artikel 1 van
    wet 1858/1989 , zoals gewijzigd bij wet 1882/1990                 Volgens vaste rechtspraak van het Hof kunnen de prakti
     ( artikelen 37, lid 2, en 42 , lid 1 ), wet 2093/1992            sche moeilijkheden waarop de Helleense Republiek zich
     ( artikel 10 ) en laatstelijk bij artikel 2, lid 1 , van wet     beroept, een dergelijke schending van artikel 95 , eerste
    2187/1994, dat enkel voor nieuwe milieuvriendelijke               alinea, van het Verdrag niet rechtvaardigen .
    auto's en niet voor ingevoerde tweedehands milieuvrien
    delijke auto's belastingvoordelen ( vermindering van de
     bijzondere verbruiksbelasting ) toekent;
2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                      Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
Middelen en voornaamste argumenten                                    distaccata di Tivoli — van 15 en 22 november 1995 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
1 . De bijzondere verbruiksbelasting                                                     T. Onorati en P. Marulli
                                                                                ( Zaken C-377/95 en C-378/95 )
Deze belasting wordt enerzijds geheven op nieuwe in                                              96 /C 31 /23
Griekenland geproduceerde auto's, wanneer zij voor het
eerst in het verkeer worden gebracht, en anderzijds op
nieuwe of tweedehands ingevoerde auto's, bij de invoer                Bij beschikkingen van 15 en 22 november 1995 ( ingekomen
ervan . Op Griekse tweedehands auto's wordt die belasting             ter griffie van het Hof van Justitie op 4 december 1 995 ) heeft
dus niet geheven .                                                    de Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                      Castelnuovo di Tivoli — in de aldaar dienende strafzaken
Op ingevoerde tweedehands auto's wordt de belasting                   tegen T. Onorati en P. Marulli, het Hof van Justitie van de
geheven op grond van hun waarde, die wordt berekend door              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
de prijs van overeenkomstige nieuwe auto's met 5 % per jaar           beslissing over dezelfde vragen als die welke zijn gesteld in
gebruik, doch maximaal 20 % te verminderen . Volgens de               gevoegde zaken C-58/95 e. a . ( 1 ).
Commissie leidt deze regeling, aangezien a ) de werkelijke
waardevermindering van auto 's meer dan 5 % per jaar                  (!) PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 6 .
bedraagt, b ) die vermindering niet lineair is, maar groter in
de eerste jaren en kleiner daarna, c ) de vermindering niet
meer dan 20 % kan bedragen, tot het zwaarder belasten van
ingevoerde auto's, omdat het in de waarde van in Grieken
land geproduceerde tweedehands auto's geïncorporeerde
overblijvende deel van die belasting kleiner is dan het bedrag
van de belasting die op ingevoerde tweedehands auto's                 Hogere voorziening, op 27 november 1995 ingesteld door
wordt geheven .                                                       Franse Republiek tegen het arrest, op 18 september 1995 in
                                                                      zaak T-548/93 ( 1 ) tussen Ladbroke Racing Ltd en de
Bijgevolg is artikel 95 , eerste alinea, van het Verdrag              Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
geschonden .                                                          door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
                                                                                kamer — uitgebreid)
2 . De eenmalige bijzondere extra beffing                                                   ( Zaak C-3 79/95 P)
                                                                                ( 96/C 31 /24 )
Deze belasting wordt berekend op dezelfde wijze als de
bijzondere verbruiksbelasting, zodat het boven overwogene
van overeenkomstige toepassing is .                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 november 1995 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Franse Republiek, vertegenwoordigd door J.-M . Belorgey,
3 . De bijzondere verbruiksbelasting op milieuvriendelijke            C. de Salins en J.-F . Dobelle, als gemachtigden, domicilie
     auto 's
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade,
                                                                      Boulevard Prince Henri 9, tegen het arrest, op 18 september
Bij opeenvolgende wetten heeft de Helleense Republiek de               1995 in zaak T-548/93 tussen Ladbroke Racing Ltd en de
laatste jaren voor nieuwe ( milieuvriendelijke ) auto's met            Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
nieuwe technologie de bijzondere verbruiksbelasting ver              door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
minderd . Door het ontbreken van een overeenkomstige                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
vermindering voor tweedehands auto's met nieuwe techno                kamer — uitgebreid ).
 ---pagebreak--- 3 . 2 . 96           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 31 / 13
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                  gen wegens een niet met het Verdrag verenigbare nationale
                                                                  wettelijke regeling ontkend .
— het arrest, op 18 september 1995 door het Gerecht van
     eerste aanleg gewezen in zaak T-548/93 , Ladbroke            (') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz . 12 .
     Racing Limited tegen Commissie van de Europese
     Gemeenschappen, te vernietigen, voor zover in dit arrest
     de beschikking van de Commissie, vervat in de brief van
     29 juli 1993 , houdende afwijzing van de klacht van
     Ladbroke van 29 november 1989, nietig wordt ver
     klaard;                                                      Beroep, op 5 december 1995 ingesteld door Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
— de conclusies van de Commissie in eerste aanleg toe te                                   (Zaak C-3 80/95 )
     wijzen .                                                                                ( 96/C 31 /25
Middelen en voornaamste argumenten                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                  op 5 december 1995 beroep tegen Helleense Republiek
De Franse Regering is van mening dat het Gerecht op               ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
verschillende punten het recht heeft geschonden .                 pen, vertegenwoordigd door M. Condou Durande, lid van
                                                                  haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
In de eerste plaats en primair is zij van oordeel dat in de       Luxemburg bij C. Gomez de la Cruz, lid van haar juridische
redenering van het Gerecht geen rekening wordt gehouden           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
met de rechtspraak betreffende gedragingen van onderne
mingen in het kader van een nationale wettelijke regeling die     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
geen ruimte laat voor autonomie van deze gedragingen .
                                                                  1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
Wanneer deze gedragingen ingevolge deze wetgeving ver                  binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te
plicht zijn, dat wil zeggen wanneer de ondernemers geen                 stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /414/EEG van de
enkele autonomie bezitten ten aanzien van de gedragingen                Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt
waarop een eventuele klacht betrekking heeft, is het niet               brengen van gewasbeschermingsmiddelen ('), de krach
mogelijk om de bepalingen van de artikelen 85 en 86 toe te              tens het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende
passen op de ondernemers die zich aldus gedragen, zolang de             verplichtingen niet is nagekomen;
wettelijke regeling van kracht blijft.
                                                                  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
Wanneer bij de Commissie een klacht wordt ingediend op
basis van de artikelen 85 , 86 en 90 van het Verdrag, die         Middelen en voornaamste argumenten
zowel betrekking heeft op gedragingen van ondernemingen
als op nationale maatregelen betreffende deze gedragingen,        De Commissie verzoekt het Hof krachtens artikel 169,
moet zij volgens de Franse Regering onderzoeken of de             tweede alinea , van het Verdrag vast te stellen, dat de
nationale maatregelen voor de gedragingen van de onder           Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn
nemingen al dan niet enige autonomie laten . Is dit niet het      ( die is verstreken op 25 juli 1993 ) de nodige maatregelen
geval, dan dient de Commissie het gedeelte van de klacht dat      vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /414/EEG van
betrekking heeft op de artikelen 85 en 86 , af te wijzen          de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt
zonder eerst een beslissing te behoeven geven omtrent het         brengen van gewasbeschermingsmiddelen, de krachtens het
gedeelte van deze klacht dat betrekking heeft op de               Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
verenigbaarheid van de nationale maatregelen met het              niet is nagekomen;
Verdrag. Bijgevolg heeft het Gerecht in zijn redenering het
recht geschonden, toen het oordeelde dat de Commissie,            ( 1 ) PB nr . L 230 van 19 . 8 . 1991 , blz. 1 .
alvorens het gedeelte van de klacht van Ladbroke dat
betrekking had op de artikelen 85 en 86 , af te wijzen , haar
onderzoek betreffende de verenigbaarheid van de Franse
wettelijke regeling met het Verdrag had moeten afron
den .
                                                                  Beroep, op 6 december 1995 ingesteld door Commissie van
In de tweede plaats wordt in het bestreden arrest geen                de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
rekening gehouden met een vaste rechtspraak volgens welke
                                                                                ( Zaak C-3 8 1/95 )
een natuurlijk of rechtspersoon die krachtens artikel 3 , lid 2
onder b ), van Verordening nr . 17, betreffende de procedures                                   ( 96/C 31 /26 )
tot toepassing van de artikelen 85 en 86 , de Commissie heeft
verzocht een inbreuk op deze artikelen vast te stellen, niet      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
het recht heeft om een beschikking omtrent het al dan niet        op 6 december 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 bestaan van de gestelde inbreuk te verlangen .                    Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                  vertegenwoordigd door M. Dïaz-Llanos La Roche, domici
Ten slotte wordt in dit arrest uiteindelijk de discretionaire      lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
 bevoegdheid van de Commissie om een Lid-Staat te vervol          Cruz .


title: Gevoegde zaken C-162/08 tot C-164/08: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 23 november 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Monomeles Protodikeio Rethymnis — Griekenland) — Geórgios K. Lagoudakis/Kentro Anoiktis Prostasias Hlikiomenon Dimou Rethymnis (C-162/08) en Dimitrios G. Ladakis, Andréas M. Birtas, Konstantinos G. Kyriakopoulos, Emmanouil V. Klamponis, Sofoklis E. Mastorakis/Dimos Geropotamou (C-163/08) en Michail Zacharioudakis/Dimos Lampis(C-164/08) (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 5 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Eerste of enige overeenkomst — Opeenvolgende overeenkomsten — Gelijkwaardige wettelijke maatregel — Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers — Maatregelen ter voorkoming van misbruik — Sancties — Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd — Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn — Richtlijnconforme uitlegging)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/16

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 23 november 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Monomeles Protodikeio Rethymnis — Griekenland) — Geórgios K. Lagoudakis/Kentro Anoiktis Prostasias Hlikiomenon Dimou Rethymnis (C-162/08) en Dimitrios G. Ladakis, Andréas M. Birtas, Konstantinos G. Kyriakopoulos, Emmanouil V. Klamponis, Sofoklis E. Mastorakis/Dimos Geropotamou (C-163/08) en Michail Zacharioudakis/Dimos Lampis(C-164/08)
   (Gevoegde zaken C-162/08 tot C-164/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 5 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Eerste of enige overeenkomst - Opeenvolgende overeenkomsten - Gelijkwaardige wettelijke maatregel - Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers - Maatregelen ter voorkoming van misbruik - Sancties - Absoluut verbod in overheidssector om arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd - Gevolgen van onjuiste uitvoering van richtlijn - Richtlijnconforme uitlegging)
   2010/C 63/25
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Protodikeio Rethymnis

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Geórgios K. Lagoudakis (C-162/08), Dimitrios G. Ladakis, Andréas M. Birtas, Konstantinos G. Kyriakopoulos, Emmanouil V. Klamponis, Sofoklis E. Mastorakis (C-163/08), Michail Zacharioudakis (C-164/08)

      Verwerende partijen: Kentro Anoiktis Prostasias Hlikiomenon Dimou Rethymnis (C-162/08), Dimos Geropotamou (C-163/08), Dimos Lampis(C-164/08)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Monomeles Protodikeio Rethymnis — Uitlegging van de clausules 5 en 8, punten 1 en 3, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Verbod om een nationale regeling onder voorwendsel van omzetting vast te stellen, wanneer reeds een gelijkwaardige nationale wettelijke regeling in de zin van clausule 5, punt 1, van de bijlage bij de richtlijn bestaat en de nieuwe regeling het niveau van de bescherming van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd verlaagt

      Dictum

               1)

               Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich niet ertegen verzet dat een lidstaat een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 houdende regelingen voor werknemers met overeenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector vaststelt die, om de bepalingen van richtlijn 1999/70 specifiek met betrekking tot de overheidssector in nationaal recht om te zetten, voorziet in de invoering van de in punt 1, sub a tot en met c, van die clausule genoemde maatregelen ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd, wanneer er in het interne recht reeds een „gelijkwaardige wettelijke maatregel” bestaat in de zin van die clausule, zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920 betreffende de opzegging van de arbeidsovereenkomst van werknemers in de privésector, wat de verwijzende rechter dient na te gaan, mits die regeling enerzijds geen afbreuk doet aan de werking van die gelijkwaardige wettelijke maatregel ter voorkoming van misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd, en anderzijds het gemeenschapsrecht en met name clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst in acht neemt.

               2)

               Clausule 5, punt 1, sub a, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzet dat een nationale regeling als die welke aan de orde is in de hoofdgedingen, door de overheidsinstanties van de betrokken lidstaat aldus wordt toegepast dat de vernieuwing van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector wordt geacht „om objectieve redenen” in de zin van die clausule gerechtvaardigd te zijn op de enkele grond dat die overeenkomsten zijn gebaseerd op wettelijke bepalingen die de vernieuwing ervan ter voorziening in bepaalde tijdelijke behoeften toestaan, terwijl het in werkelijkheid gaat om permanente en blijvende behoeften. Die clausule is daarentegen niet van toepassing op het sluiten van een eerste of enige arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding voor bepaalde tijd.

               3)

               Clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat de in die clausule bedoelde „verlaging” moet worden onderzocht uit het oogpunt van het in de betrokken lidstaat geldende algemene niveau van bescherming van zowel de werknemers die opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd hebben gesloten, als de werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten.

               4)

               Clausule 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd, dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 die, anders dan een eerdere interne rechtsregel zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920, enerzijds niet meer bepaalt dat in geval van misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector, deze overeenkomsten als arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd worden geherkwalificeerd, of aan deze herkwalificatie een aantal cumulatieve en beperkende voorwaarden verbindt, en anderzijds de werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten, uitsluit van de beschermende maatregelen waarin zij voorziet, wanneer dergelijke wijzigingen, wat de verwijzende rechter dient na te gaan, betrekking hebben op een kleine categorie van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd of worden gecompenseerd door de vaststelling van maatregelen ter voorkoming van misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst.

               5)

               De uitvoering van deze raamovereenkomst door een nationale regeling zoals presidentieel besluit 164/2004 mag echter niet tot gevolg hebben dat de bescherming die de werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd voorheen in de interne rechtsorde genoten, beneden het niveau komt te liggen van de minimale beschermende maatregelen waarin deze raamovereenkomst voorziet. De inachtneming van clausule 5, punt 1, van deze raamovereenkomst eist inzonderheid dat een dergelijke regeling met betrekking tot misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd maatregelen oplegt die dergelijk misbruik daadwerkelijk voorkomen en voorziet in sancties die effectief en afschrikkend genoeg zijn om te waarborgen dat die preventieve maatregelen hun volle uitwerking krijgen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of die voorwaarden zijn vervuld.

               6)

               In omstandigheden als die in de hoofdgedingen moet de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aldus worden uitgelegd dat, wanneer de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat andere maatregelen bevat waarmee in de betrokken sector misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst daadwerkelijk kan worden voorkomen en in voorkomend geval kan worden bestraft, deze raamovereenkomst niet in de weg staat aan de toepassing van een nationale rechtsregel die uitsluitend voor de overheidssector absoluut verbiedt dat opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die misbruik opleveren omdat zij zijn gesloten om in permanente en blijvende behoeften van de werkgever te voorzien, in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd worden omgezet. Het staat echter aan de verwijzende rechter om te beoordelen in hoeverre de toepassingsvoorwaarden en de daadwerkelijke toepassing van de relevante bepalingen van het interne recht daarvan een maatregel maken die misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd door de overheid op adequate wijze kan voorkomen en in voorkomend geval kan bestraffen.

               7)

               Aangezien clausule 5, punt 1, van deze raamovereenkomst niet van toepassing is op werknemers die een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd hebben gesloten, legt deze bepaling de lidstaten evenwel niet de verplichting op om te voorzien in sancties voor het geval dat een dergelijke overeenkomst in werkelijkheid is gesloten om te voorzien in permanente en blijvende behoeften van de werkgever.

               8)

               Het staat aan de verwijzende rechter aan de relevante bepalingen van het interne recht zoveel mogelijk een uitlegging te geven die in overeenstemming is met de clausules 5, punt 1, en 8, punt 3, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd en in het kader daarvan uit te maken of een „gelijkwaardige wettelijke maatregel” in de zin van eerstgenoemde clausule, zoals artikel 8, lid 3, van wet nr. 2112/1920, in de hoofdgedingen moet worden toegepast in de plaats van sommige andere bepalingen van het interne recht.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008


title: Zaak T-281/09: Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Deutsche Steinzeug Cremer & Breuer/BHIM (CHROMA) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHROMA — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/12

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Deutsche Steinzeug Cremer & Breuer/BHIM (CHROMA)
   (Zaak T-281/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHROMA - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 46/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Steinzeug Cremer Breuer AG (Frechen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 mei 2009 (zaak R 1429/2008-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CHROMA als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Steinzeug Cremer Breuer AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak C-85/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2017 door Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Société des produits Nestlé SA

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/5

         Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2017 door Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Société des produits Nestlé SA
   (Zaak C-85/17 P)
   (2017/C 178/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson QC, Barrister, P. Walsh, J. Blum en S. Dunstan, Solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Société des produits Nestlé SA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de hierna volgende gedeelten van het arrest van het Gerecht in zaak T-112/13 te vernietigen:

                           1)

                           de redenering die met betrekking tot het tweede onderdeel van het eerste middel is ontwikkeld in de punten 37 tot en met 44;

                           2)

                           de redenering die met betrekking tot het eerste onderdeel van het eerste middel is ontwikkeld in de punten 58 tot en met 64;

                           3)

                           de redenering die met betrekking tot het derde onderdeel van het eerste middel is ontwikkeld in de punten 78 tot en met 111;

                           4)

                           de redenering die met betrekking tot het vierde onderdeel van het eerste middel is ontwikkeld in de punten 144 tot en met 169, alsook in het gedeelte van punt 177 waar wordt verklaard dat „immers, hoewel het bewijs is geleverd dat het betwiste merk onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen in Denemarken, in Duitsland, in Spanje, in Frankrijk, in Italië, in Nederland, in Oostenrijk, in Finland, in Zweden en in het Verenigd Koninkrijk […]”.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               De door het Gerecht in de punten 37 tot en met 44 van het bestreden arrest met betrekking tot het tweede onderdeel van het eerste middel ontwikkelde redenering geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Dat tweede onderdeel heeft betrekking op het gebruik van het merk voor alle waren waarvoor het is ingeschreven. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het heeft geoordeeld dat het gebruik in het handelsverkeer van een chocoladereep met vier trapezoïdale vingers kan worden ingedeeld bij de categorie snoepgoed of koekjes.

               2)

               De door het Gerecht in de punten 58 tot en met 64 van het bestreden arrest met betrekking tot het eerste onderdeel van het eerste middel ontwikkelde redenering geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Dat eerste onderdeel heeft betrekking op het gebruik van het merk in de vorm waarin het is ingeschreven. Mondelez stelt dat het merk geenszins in die vorm is gebruikt. Het Gerecht heeft rechtens onjuiste criteria toegepast i) door ontoereikend belang te hechten aan zijn vaststelling dat de consument de betrokken vorm van de reep als natuurlijk ervaart voor de waren in kwestie, en ii) door uit te gaan van een „spontaan en rechtstreeks verband” dat wordt gelegd tussen de betrokken vorm en het woord KITKAT, in strijd met de aanwijzingen die ter zake zijn verstrekt in het arrest C-215/14.

               3)

               De door het Gerecht in de punten 78 tot en met 111 van het bestreden arrest met betrekking tot het derde onderdeel van het eerste middel ontwikkelde redenering geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Dat derde onderdeel heeft betrekking op de omstandigheid dat het merk niet als aanduiding van oorsprong is gebruikt en op de bewijzen die dienaangaande zijn overgelegd. Het Gerecht heeft een rechtens onjuist criterium toegepast door zich te baseren op vaststellingen betreffende herkenning of associatie. Bij een juiste benadering zou zijn nagegaan of de belanghebbende kringen de waren of diensten aldus opvatten dat deze uitsluitend door het aangevraagde merk worden aangeduid — in tegenstelling tot elk ander eventueel op de markt aanwezig merk — als waren en diensten die afkomstig zijn van een bepaalde onderneming, overeenkomstig de door het Hof in het arrest C-215/14 gevolgde redenering.

               4)

               De redenering die het Gerecht met betrekking tot het vierde onderdeel van het eerste middel heeft ontwikkeld in de punten 144 tot en met 169, alsook in het gedeelte van punt 177 waar wordt verklaard dat „immers, hoewel het bewijs is geleverd dat het betwiste merk onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen in Denemarken, in Duitsland, in Spanje, in Frankrijk, in Italië, in Nederland, in Oostenrijk, in Finland, in Zweden en in het Verenigd Koninkrijk[…]”, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Dat vierde onderdeel heeft betrekking op de omstandigheid dat het merk geen onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen in de volledige Europese Unie. Het Gerecht is op goede gronden tot de slotsom gekomen dat Nestlé niet had aangetoond dat het merk onderscheidend vermogen door gebruik had verkregen in de volledige Europese Unie, en Mondelez betwist deze vaststelling niet. Mondelez erkent echter niet dat Nestlé op enig moment het bewijs zou hebben geleverd van verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik in tien lidstaten van de EU, wat de waren betreft waarvoor het merk was ingeschreven, of in welke mate dan ook. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door voor elke betrokken lidstaat een rechtens onjuist criterium toe te passen, aangezien noch herkenning noch toewijzing noch associatie gelijkstaan met de perceptie door de betrokken consument van het merk als aanduiding van oorsprong, zoals het door het Hof in het arrest C-215/14 vastgestelde criterium verlangt.


title: Zaak C-7/16: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 11 de Vigo — Spanje) — Banco Popular Español, S.A. en PL Salvador S.A.R.L./María Rita Giráldez Villar en Modesto Martínez Baz (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Cessie van een vordering — Recht op voldoening van de schuld door de schuldenaar — Voorwaarden voor het uitoefenen van dat recht)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/17

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 11 de Vigo — Spanje) — Banco Popular Español, S.A. en PL Salvador S.A.R.L./María Rita Giráldez Villar en Modesto Martínez Baz
   (Zaak C-7/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen - Cessie van een vordering - Recht op voldoening van de schuld door de schuldenaar - Voorwaarden voor het uitoefenen van dat recht))
   (2016/C 343/26)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 11 de Vigo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Banco Popular Español, S.A. en PL Salvador S.A.R.L.

      Verwerende partijen: María Rita Giráldez Villar en Modesto Martínez Baz

      Dictum

   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn niet van toepassing is op een nationale regeling als in het hoofdgeding die betrekking heeft op het recht van de schuldenaar van een door de schuldeiser aan een derde gecedeerde vordering om zijn schuld te voldoen door aan die derde de voor de cessie betaalde prijs te restitueren.

      (1)  PB C 118 van 4.4.2016.


title: Zaak T-377/02: Beroep, op 17 december 2002 ingesteld door "P" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/38                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       22.2.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      14 januari 2002 waarbij verzoeker overeenkomstig ar-              Verzoeker is ambtenaar bij de Commissie en heeft in het
      tikel 78, derde alinea, Ambtenarenstatuut op pensioen is          Berlaymontgebouw gewerkt, waar hij aan asbest werd bloot-
      gesteld wegens invaliditeit;                                      gesteld. In 2001 diende verzoeker op grond van artikel 78 van
                                                                        het Ambtenarenstatuut een verzoek tot invalideverklaring in.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            De Commissie wees dit verzoek af.
                                                                        Verzoeker betoogt in de eerste plaats dat de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                      zijn verzoek heeft afgewezen op basis van een verkeerde
                                                                        interpretatie van de feiten die verzoeker ertoe hebben gebracht,
                                                                        het slecht functioneren van de invaliditeitscommissie wegens
Verzoeker is ambtenaar bij de Commissie. Bij het omstreden              taalproblemen aan te klagen.
besluit is hij overeenkomstig artikel 78, derde alinea, Ambtena-
renstatuut op pensioen gesteld met toekenning van een
invaliditeitspensioen.                                                  Verzoeker voert verder schending aan van het beginsel van
                                                                        behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht alsook
                                                                        schending van het vertrouwensbeginsel, van het recht van
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending             verweer en van het Handvest van de grondrechten van de
van artikel 7 van bijlage II bij het Ambtenarenstatuut en               Europese Unie. Verzoeker beklaagt zich over onregelmatighe-
schending van de bepalingen betreffende de werking van de               den in de procedure voor de invaliditeitscommissie; zo worden
invaliditeitscommissies. Volgens hem was de invaliditeitscom-           volgens hem geplande medische onderzoeken, niet uitgevoerd,
missie onregelmatig samengesteld. Verder stelt verzoeker niet-          bestaat er een communicatieprobleem en is er geen advocaat
nakoming van de motiveringsplicht.                                      aanwezig tijdens de vergadering van de invaliditeitscommissie.
Beroep, op 17 december 2002 ingesteld door „P” tegen                    Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Andolfi
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Antonio tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                         (Zaak T-377/02)
                                                                                (Zaak T-379/02)
                          (2003/C 44/72)
                                                                                (2003/C 44/73)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 december 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door „P”, verte-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
genwoordigd door Juan Ramon Iturriagagoitia, advocaat.                  schappen is op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Andolfi
                                                                        Antonio, vertegenwoordigd door Salvatore Amato, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      30 september 2002, genomen op het bezwaar dat
      verzoeker op 5 juli 2002 heeft ingediend op grond van             —    de bestreden maatregel nietig te verklaren;
      artikel 90 van het Statuut van de ambtenaren van de
      Europese Gemeenschappen en de regeling welke van                  —    de Europese Economische Gemeenschap te veroordelen
      toepassing is op de andere personeelsleden van de                      tot vergoeding van de schade die Seven Pictures en
      Gemeenschappen;                                                        Phoenix European SRL, in gerechtelijke vereffening, heb-
                                                                             ben geleden en nog zullen lijden, alsmede haar te
—     verweerster in alle kosten te verwijzen.                               veroordelen in de kosten.


title: Zaak T-202/12: Arrest van het Gerecht van 12 maart 2014 — al-Assad/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Plaatsing van particulier op lijsten van personen voor wie beperkende maatregelen gelden — Persoonlijke banden met leden van regime — Rechten van verdediging — Eerlijk proces — Motiveringsplicht — Bewijslast — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid — Eigendomsrecht — Recht op privéleven” )

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/18

         Arrest van het Gerecht van 12 maart 2014 — al-Assad/Raad
   (Zaak T-202/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Plaatsing van particulier op lijsten van personen voor wie beperkende maatregelen gelden - Persoonlijke banden met leden van regime - Rechten van verdediging - Eerlijk proces - Motiveringsplicht - Bewijslast - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid - Eigendomsrecht - Recht op privéleven”))
   2014/C 129/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bushra al-Assad (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: G. Karouni en C. Dumont, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van in de eerste plaats uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 87, blz. 103), in de tweede plaats besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782/GBVB (PB L 330, blz. 21), in de derde plaats uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 111, blz. 1, met rectificatie in PB 2013 L 127, blz. 27), en in de vierde plaats besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekster

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bushra al-Assad wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Arrest van het Hof van 9 februari 1999 in zaak C-167/97 (verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing): Regina tegen Secretary of State for Employment (Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke beloning - Gelijke behandeling - Vergoeding wegens onrechtmatig ontslag - Begrip beloning - Recht van werknemer op bescherming tegen onrechtmatig ontslag - Vallend onder toepassingsgebied van artikel 119 of Richtlijn 76/207/EEG - Juridisch criterium om uit te maken of nationale maatregel indirecte discriminatie in de zin van artikel 119 van het Verdrag oplevert - Objectieve rechtvaardiging)

text:
C 100/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.4.1999
                   ARREST VAN HET HOF                               3. Het Gemeenschapsrecht staat eraan in de weg, dat een
                                                                         lidstaat aan de terugbetaling van met het Gemeen-
                         (Vijfde kamer)                                  schapsrecht strijdige douanerechten en heffingen een
                                                                         voorwaarde verbindt, zoals dat die rechten of heffin-
                      van 9 februari 1999
                                                                         gen niet op derden zijn afgewenteld, waarbij het bewijs
in zaak C-343/96 (verzoek van de Pretura circondariale di                dat aan die voorwaarde is voldaan, door de verzoeker
Bolzano, sezione distaccata di Vipiteno om een prejudi-                  moet worden geleverd.
ciele beslissing): Dilexport Srl tegen Amministrazione delle
                     Finanze dello Stato (1)                        4. Het Gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg,
(Met artikel 95 van Verdrag strijdige binnenlandse belas-                dat aan een verzoek om teruggaaf van met het
tingen Ð Terugvordering van het onverschuldigd betaalde                  Gemeenschapsrecht strijdige douanerechten of heffin-
             Ð Nationale procedurevoorschriften)                         gen, op straffe van niet-ontvankelijkheid, de niet met
                                                                         terugwerkende kracht geldende voorwaarde wordt
                        (1999/C 100/05)                                  gesteld, dat het verzoek wordt meegedeeld aan het
                                                                         belastingkantoor waar de belanghebbende aangifte
                                                                         voor de inkomstenbelasting over het betrokken jaar
                     (Procestaal: Italiaans)                             heeft gedaan.
                                                                    (1) PB C 354 van 23.11.1996.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-343/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura                               ARREST VAN HET HOF
circondariale di Bolzano, sezione distaccata di Vipiteno
                                                                                van 9 februari 1999
(ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tussen Dilexport
Srl en Amministrazione delle Finanze dello Stato, betref-           in zaak C-167/97 (verzoek van het House of Lords om
fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van het       een prejudicieÈle beslissing): Regina tegen Secretary of State
Gemeenschapsrecht inzake terugvordering van het onver-                                    for Employment (1)
schuldigd betaalde, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-          (Mannelijke en vrouwelijke werknemers Ð Gelijke belo-
steld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresi-         ning Ð Gelijke behandeling Ð Vergoeding wegens
dent, C. Gulmann, D. A. O. Edward, L. Sevón en M.                   onrechtmatig ontslag Ð Begrip beloning Ð Recht van
Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo               werknemer op bescherming tegen onrechtmatig ontslag Ð
Colomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmini-                Vallend onder toepassingsgebied van artikel 119 of Richt-
strateur, op 9 februari 1999 een arrest gewezen waarvan             lijn 76/207/EEG Ð Juridisch criterium om uit te maken
het dictum luidt als volgt:                                         of nationale maatregel indirecte discriminatie in de zin van
                                                                    artikel 119 van het Verdrag oplevert Ð Objectieve recht-
                                                                                vaardiging)
1. Het Gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg,
     dat nationale bepalingen aan de terugbetaling van met                                 (1999/C 100/06)
     het Gemeenschapsrecht strijdige douanerechten of hef-
     fingen voorwaarden met betrekking tot termijn en pro-                               (Procestaal: Engels)
     cedure verbinden, die ongunstiger zijn dan die welke
     gelden voor vorderingen uit onverschuldigde betaling
     tussen particulieren, wanneer die voorwaarden gelijke-          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     lijk van toepassing zijn op vorderingen tot terugbeta-                         de Jurisprudentie van het Hof)
     ling op grond van het Gemeenschapsrecht en op grond
     van het nationale recht en zij de uitoefening van het          In zaak C-167/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     recht op terugbetaling niet onmogelijk of uiterst moei-        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het House
     lijk maken.                                                    of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig
                                                                    geding tussen Regina en Secretary of State for Employ-
                                                                    ment, ex parte: N. Seymour-Smith en L. Perez, betreffende
2. Het Gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg,               een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging artikel 119
     dat een lidstaat na arresten van het Hof waarbij rech-         van het EG-Verdrag en Richtlijn 76/207/EEG van de Raad
     ten of belastingen in strijd met het Gemeenschapsrecht         van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van
     zijn verklaard, bepalingen vaststelt waardoor de voor-         het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrou-
     waarden voor terugbetaling die op die rechten en               wen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
     belastingen van toepassing zijn, minder gunstig worden         beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van
     dan die welke anders zouden zijn toegepast, mits die           de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40),
     wijziging niet specifiek met het oog op de betrokken           heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
     rechten en belastingen is ingevoerd en de nieuwe bepa-         Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G.
     lingen de uitoefening van het recht op terugbetaling           Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini (rap-
     niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken.                     porteur), J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L.
 ---pagebreak--- 10.4.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 100/5
Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M.                                 ARREST VAN HET HOF
Wathelet, R. Schintgen en K. M. Ioannou, rechters; advo-
caat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,                                   (Eerste kamer)
hoofdadministrateur, op 9 februari 1999 een arrest gewe-
                                                                                van 9 februari 1999
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  in zaak C-280/97 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
1. De ingevolge een rechterlijke beslissing toegekende            dorf om een prejudicieÈle beslissing): ROSE Elektrotechnik
     schadeloosstelling wegens schending van het recht op             GmbH & Co. KG tegen Oberfinanzdirektion Köln (1)
     bescherming tegen onrechtmatig ontslag, vormt belo-          (Gecombineerde nomenclatuur Ð Tariefposten Ð Aan-
     ning in de zin van artikel 119 van het EG-Verdrag.                       sluitdoos zonder kabels of contacten)
                                                                                (1999/C 100/07)
2. De voorwaarden op grond waarvan wordt bepaald, of
     een werknemer in geval van onrechtmatig ontslag
     recht heeft op een schadeloosstelling, vallen onder
     artikel 119 van het Verdrag. De voorwaarden op                                      (Procestaal: Duits)
     grond waarvan wordt bepaald, of een werknemer in
     geval van onrechtmatig ontslag recht heeft op reïnte-
     gratie of wederindienstneming, vallen daarentegen             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     onder Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 febru-                          de Jurisprudentie van het Hof)
     ari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
     beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrou-
     wen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces,
     de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aan-         In zaak C-280/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     zien van de arbeidsvoorwaarden.                              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
                                                                  gericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar aanhangig
                                                                  geding tussen ROSE Elektrotechnik GmbH & Co. KG en
3. Het staat aan de nationale rechter om, rekening hou-           Oberfinanzdirektion Köln, betreffende een prejudicieÈle
     dend met alle relevante juridische en feitelijke omstan-     beslissing over de uitlegging van de gecombineerde nomen-
     digheden, te bepalen op welke datum de wettigheid            clatuur in de versie van bijlage I bij Verordening (EG)
     van een regel volgens welke de bescherming tegen             nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september 1996 tot
     onrechtmatig ontslag alleen geldt voor werknemers die        wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87
     gedurende een minimumperiode van twee jaar hebben            van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno-
     gewerkt, moet worden beoordeeld.                             menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB
                                                                  L 238 van 19.9.1996, blz. 1), heeft het Hof (Eerste
4. Om uit te maken of een maatregel van een lidstaat              kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, waarne-
     mannen en vrouwen dermate verschillend treft, dat hij        mend voor de kamerpresident, L. Sevón (rapporteur) en
     een indirecte discriminatie in de zin van artikel 119        M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;
     van het Verdrag oplevert, moet de nationale rechter          griffier: R. Grass, op 9 februari 1999 een arrest gewezen
     onderzoeken, of de beschikbare statistische gegevens         waarvan het dictum luidt als volgt:
     erop wijzen, dat een aanzienlijk kleiner percentage
     vrouwelijke werknemers dan mannelijke werknemers
     aan de in de litigieuze bepaling gestelde voorwaarde         De gecombineerde nomenclatuur in de versie van bijlage I
     kan voldoen. Zo dat het geval is, is er sprake van indi-     bij Verordening (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van
     recte discriminatie op grond van geslacht, tenzij de         9 september 1996 tot wijziging van bijlage I van Verorde-
     litigieuze bepaling gerechtvaardigd is door objectieve       ning (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot
     factoren die niets van doen hebben met discriminatie         de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappe-
     op grond van geslacht.                                       lijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd, dat een
                                                                  product, bestaande uit een rechthoekige houder met gelakt
5. Ingeval een aanzienlijk kleiner percentage vrouwelijke         gespuitgiet aluminium deksel (aluminium-siliciumlegering
     werknemers dan mannelijke werknemers in staat                met overwegend aluminium), met vier stalen montage-
     mocht zijn, aan de voorwaarde van twee jaar tewerk-          schroeven en vier aardschroeven van verkoperd staal (die
     stelling, gesteld in de in punt 3 van het dictum             zich los verpakt in het product bevinden en in de daarvoor
     omschreven bepaling, te voldoen, dient de lidstaat, die      bestemde gaten met schroefdraad moeten worden aange-
     de beweerdelijk discriminerende bepaling heeft vastge-       bracht), en bedoeld om daarin klemmenstroken en gaten
     steld, aan te tonen dat die bepaling beantwoordt aan         aan te brengen ter verbinding van stroomkringen, inge-
     een wettige doelstelling van sociaal beleid, dat die         volge regel 2 a) van de algemene regels voor de interpreta-
     doelstelling niets van doen heeft met discriminatie op       tie van de gecombineerde nomenclatuur als niet-complete
     grond van geslacht en dat hij redelijkerwijs mocht oor-      aansluitdoos onder postonderverdeling 8536 90 85 moet
     delen dat de gekozen middelen geschikt waren ter             worden ingedeeld.
     bereiking van dat doel.
                                                                  (1) PB C 295 van 27.2.1997.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.


title: Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-303/95)

text:
28 . 10 . 95          |_NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 286/7
     "echtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de aanspra              het te bereiken doel , brengt mee, dat de Lid-Staten verplicht
     kelijkheid voor produkten met gebreken ('), inzonder                 zijn de in richtlijnen bepaalde termijnen voor omzetting na
     heid artikel 7, onder e ), daarvan, de krachtens die                  te leven . In casu is de omzettingstermijn verstreken op
     "ichtlijn en het EG-Verdrag op zich rustende verplich                30 juni 1993 , zonder dat de Italiaanse Republiek de
     ringen niet is nagekomen;                                             bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn voor het
                                                                           volgen van de in de conclusies van de Commissie vermelde
2 . liet Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten van de              richtlijn .
     procedure .
                                                                           (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
Middelen en voornaamste argumenten:
Artikel 7, onder e ), van de richtlijn tracht te antwoorden op
de vraag, wie het risico draagt van ontwikkelingen in de
wetenschappelijke en technische kennis met betrekking tot
de mogelijkheid om het gebrek te ontdekken . Artikel 7,
onder e ), bevat dienaangaande een objectieve toetssteen,
terwijl artikel 4 , lid 1 , onder e ), van deel I van de Consumer          Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie
Protection Act 1987, waarbij het Verenigd Koninkrijk de                    van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
richrlijn heeft omgezet, een subjectieve toetssteen bevat.                                                 bliek
Daardoor heeft het Verenigd Koninkrijk de risicoaanspra                                          ( Zaak C-303/95 )
kelijkheid waarin artikel 1 van de richtlijn voorziet, omgezet
                                                                                ( 95/C 286/ 16 )
in aansprakelijkheid voor nalatigheid .
(') PB nr . L 210 van 7 . 8 . 1985 , blz . 29 .                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 25 september 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                           Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                           pen, vertegenwoordigd door L. Pignataro en M. Condou
                                                                           Durande , leden van haar juridische dienst, als gemachtig
                                                                           den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                           Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg .
Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                 bliek                                    Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                         ( Zaak C-302/95 )
                                                                           1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek , door niet de
                            ( 95/C 286/ 15 )
                                                                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                               stellen en mee te delen die noodzakelijk zijn voor het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     volgen van Richtlijn 91 / 157/EEG van de Raad van
op 25 september 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse                          18 maart 1991 inzake batterijen en accu 's die gevaarlijke
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                          stoffen bevatten ('), de krachtens die richtlijn en het
pen vertegenwoordigd door L. Pignataro en D. Maidani,                          EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                  nagekomen;
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Cen:re Wagner, Kirchberg.                                                  2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten :
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                   Artikel 189 van het EG-Verdrag, krachtens welk een
    stellen en mee te delen die noodzakelijk zijn voor het                 richtlijn voor de Lid-Staten verbindend is ten aanzien van
    volgen van Richtljn 91 /271/EEG van de Raad van                        het te bereiken doel , brengt mee , dat de Lid-Staten verplicht
    21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk                        zijn de in richtlijnen bepaalde termijnen voor omzetting na
    afvalwater ('), de krachtens die richtlijn en het EG                  te leven . In casu is de omzettingstermijn verstrekken op
    Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko                18 september 1992 , zonder dat de Italiaanse Republiek de
    men ;                                                                  bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn voor het
                                                                           volgen van de in de conclusies van de Commissie vermelde
2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                    richtlijn .
Middelen en voornaamste argumenten :                                       (M PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
Artikel 189 van het EG-Verdrag, krachtens welk een
richtlijn voor de Lid-Staten verbindend is ten aanzien van