title: Zaak C-409/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg (Duitsland) op 18 september 2008 — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale/Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Naumburg (Duitsland) op 18 september 2008 — Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale/Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt
   (Zaak C-409/08)
   (2008/C 327/17)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Naumburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Investitionsbank Sachsen-Anhalt — Anstalt der Norddeutschen Landesbank — Girozentrale

      Verwerende partij: Bezirksrevisorin beim Landgericht Magdeburg für die Landeskasse des Landes Sachsen-Anhalt
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 81, lid 1, sub a en d, alsmede lid 2, EG aldus te worden uitgelegd dat de door de Duitse deelstaat Sachsen-Anhalt aan de door hem opgerichte Investitionsbank conform § 6, lid 1, van het Investitionsbank-Begleitgesetz van 18 december 2003 (Gesetz- und Verordnungsblatt Land Sachsen-Anhalt 2003, blz. 371) verleende vrijstelling van gerechtskosten (rechten en verschotten) nietig is wegens schending van het verbod op mededingingsbeperkende maatregelen?

               2.

               Indien de onder 2.1 gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord: dienen de mededingingsregels van het gemeenschapsrecht conform artikel 86, lid 2, eerste zin, EG aldus te worden uitgelegd dat de Investitionsbank in het geval van gerechtskosten en griffierechten slechts dan van dezelfde kostenvrijstelling als de deelstaat Sachsen-Anhalt gebruik kan maken, wanneer zij openbare taken vervult als bedoeld in § 6 van de Verordnung über die Errichtung der Investitionsbank Sachsen-Anhalt (verordening betreffende de oprichting van de Investitionsbank Sachsen-Anhalt) van 30 december 2003 (Gesetz- und Verordnungsblatt Land Sachsen-Anhalt 2004, blz. 20), gewijzigd bij wijzigingsverordening van 2 december 2006 (Gesetz- und Verordnungsblatt Land Sachsen-Anhalt 2006, blz. 534)?


title: Zaak C-170/17: Beroep ingesteld op 4 april 2017 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/16

         Beroep ingesteld op 4 april 2017 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-170/17)
   (2017/C 161/20)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door speciale nationale rijbewijzen af te geven voor het besturen van voertuigen die behoren tot de geharmoniseerde categorie AM, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 7, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/126/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs;

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet ervoor te zorgen dat eenieder slechts houder van één enkel rijbewijs is, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 5, onder b), van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met betrekking tot de verplichtingen die op de Portugese Republiek rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 7, lid 2, onder a), en krachtens artikel 7, lid 5, onder b), van de richtlijn, is de Commissie van mening dat de Portugese Republiek niet de noodzakelijke maatregelen heeft genomen binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn. Bovendien erkent de Portugese administratie zelf deze maatregelen niet te hebben genomen, doordat zij in haar brief van 15 december 2016 aangeeft dat in dit opzicht in de toekomst wetswijzigingen worden aangebracht.

      (1)  PB 2006, L 403, blz. 18.


title: Zaak T-235/16: Beroep ingesteld op 10 mei 2016 — GP Joule PV/EUIPO — Green Power Technologies (GPTech)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/30

         Beroep ingesteld op 10 mei 2016 — GP Joule PV/EUIPO — Green Power Technologies (GPTech)
   (Zaak T-235/16)
   (2016/C 279/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GP Joule PV GmbH & Co. KG (Reußenköge, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Döring, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Green Power Technologies, SL (Bollullos de la Mitación, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „GPTech” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 593 869

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2016 in zaak R 848/2015-2

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing en afwijzing van verzoeksters Uniemerkaanvraag nr. 12 593 869;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van verordening nr. 207/2009 aangezien de bij regel 17, lid 4, van verordening nr. 2868/95 ter bescherming van opposante opgelegde informatieverplichting werd geacht niet van toepassing te zijn;

               —

               schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat de zaak jegens opposante niet eerlijk is behandeld in de zin van artikel 6 VEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               —

               verzuim van het Bureau om opposante ervan op de hoogte te brengen dat de bij regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/95 gestelde voorwaarden niet waren vervuld;

               —

               onjuiste toepassing van regel 76, lid 2, van verordening nr. 2868/95, aangezien de procedure voor opposante onbillijk is verlopen gelet op de gebreken van het formulier om online oppositie in te stellen en de door de oppositieafdeling verstrekte informatie;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-69/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Schunk en Schunk Kohlenstoff-Technik/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten — Exceptie van onwettigheid — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Toerekening van inbreukmakend gedrag — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Zwaarte en weerslag van inbreuk — Afschrikkende werking — Medewerking gedurende administratieve procedure — Evenredigheidsbeginsel — Beginsel van gelijke behandeling — Reconventionele vordering tot verhoging van geldboete )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Schunk en Schunk Kohlenstoff-Technik/Commissie
   (Zaak T-69/04) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten - Exceptie van onwettigheid - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Toerekening van inbreukmakend gedrag - Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten - Zwaarte en weerslag van inbreuk - Afschrikkende werking - Medewerking gedurende administratieve procedure - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel van gelijke behandeling - Reconventionele vordering tot verhoging van geldboete’)
   (2008/C 301/47)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Schunk GmbH (Thale, Duitsland); en Schunk Kohlenstoff-Technik GmbH (Heuchelheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Bechtold en S. Hirsbrunner, vervolgens S. Hirsbrunner en A. Schädle, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en H. Gading, vervolgens F. Castillo de la Torre en M. Kellerbauer, als gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2004/420/EG van de Commissie van 3 december 2003 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak nr. C.38.359 — Elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten) en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het bedrag van de bij deze beschikking aan verzoeksters opgelegde boete, en anderzijds een reconventionele vordering van de Commissie strekkende tot verhoging van genoemde geldboete
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Schunk GmbH en Schunk Kohlenstoff-Technik GmbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-351/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Malta (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2000/60/EG — Artikelen 8 en 15 — Toestand van landoppervlaktewater — Opstellen en operationeel maken van monitoringsprogramma’s — Nalaten — Voorlegging van beknopte verslagen over die monitoringsprogramma’s — Nalaten)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-351/09) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2000/60/EG - Artikelen 8 en 15 - Toestand van landoppervlaktewater - Opstellen en operationeel maken van monitoringsprogramma’s - Nalaten - Voorlegging van beknopte verslagen over die monitoringsprogramma’s - Nalaten)
   2011/C 63/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en K. Xuereb, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta (vertegenwoordigers: S. Camilleri, D. Mangion, P. Grech en Y. Rizzo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 8 en 15 van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1) — Verplichting om programma’s voor de monitoring van de toestand van oppervlaktewater op te stellen en operationeel te maken — Verplichting om beknopte verslagen voor te leggen over de programma’s voor de monitoring van de oppervlaktewateren

      Dictum

               1)

               Door na te laten programma’s voor de monitoring van de toestand van het landoppervlaktewater op te stellen en operationeel te maken overeenkomstig artikel 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, en door na te laten beknopte verslagen voor te leggen over de programma’s voor de monitoring van de toestand van het landoppervlaktewater overeenkomstig artikel 15, lid 2, van deze richtlijn, is de Republiek Malta de krachtens de artikelen 8 en 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Malta wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-408/16: Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — HX/Raad

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/46

         Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — HX/Raad
   (Zaak T-408/16)
   (2016/C 419/62)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: HX (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: S. Koev, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep in zijn geheel ontvankelijk en gegrond verklaren, alsook alle daarin aangevoerde middelen aanvaarden en gegrond verklaren;

               —

               toestaan dat het beroep volgens de versnelde procedure wordt behandeld;

               —

               vaststellen dat de bestreden rechtshandelingen gedeeltelijk nietig kunnen worden verklaard aangezien het nietig te verklaren deel in zijn geheel van de rechtshandelingen kan worden afgescheiden, en aldus nietig verklaren:

                           —

                           het op verzoeker betrekking hebbende deel van besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië;

                           —

                           het op verzoeker betrekking hebbende deel van uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië;

               —

               de Raad verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker acht middelen aan.

               1.

               Ernstige schending van het eenieder toekomende recht om niet tweemaal in een strafrechtelijke procedure voor hetzelfde delict te worden berecht of gestraft (artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).

               2.

               Ernstige schending van de rechten van verdediging en van het recht op een eerlijk proces.

               3.

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht.

               4.

               Schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               5.

               Beoordelingsfout van de Raad.

               6.

               Schending van het eigendomsrecht, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van economische vrijheid.

               7.

               Schending van het recht op normale levensomstandigheden.

               8.

               Ernstige schending van het recht op bescherming van de goede naam.


title: Zaak C-112/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Kødbranchens Fællesråd namens Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen [Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Verordening (EG) nr. 882/2004 — Verordening (EG) nr. 854/2004 — Officiële controles op diervoeders en levensmiddelen — Vergoedingen die de lidstaten kunnen innen ter dekking van de kosten van officiële controles — Aan de opleiding van officiële assistenten verbonden kosten]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/15

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Kødbranchens Fællesråd namens Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen
   (Zaak C-112/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Verordening (EG) nr. 882/2004 - Verordening (EG) nr. 854/2004 - Officiële controles op diervoeders en levensmiddelen - Vergoedingen die de lidstaten kunnen innen ter dekking van de kosten van officiële controles - Aan de opleiding van officiële assistenten verbonden kosten])
   (2016/C 156/21)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kødbranchens Fællesråd namens Århus Slagtehus A/S, Danish Crown A.m.b.A. Oksekødsdivisionen, Hadsund Kreaturslagteri A/S, Hjalmar Nielsens Eksportslagteri A/S, Kjellerup Eksportslagteri A/S, Mogens Nielsen Kreaturslagteri A/S, Vejle Eksportslagteri A/S

      Verwerende partijen: Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, Fødevarestyrelsen

      Dictum

   Artikel 27, lid 4, onder a), juncto bijlage IV, punten 1 en 2, van verordening nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de lidstaten bij de vaststelling van het bedrag van de aan levensmiddelenbedrijven opgelegde vergoeding hun uitgaven voor de verplichte basisopleiding van officiële assistenten in rekening brengen.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak T-292/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Evangelou/Commissie en ECB

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/17

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Evangelou/Commissie en ECB
   (Zaak T-292/13)
   (2013/C 226/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Christos Evangelou (Derynia, Cyprus); en Yvonne Evangelou (Derynia) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               schadevergoeding ten bedrage van 1 552 110,64 EUR toe te kennen op grond dat de voorwaarden vervat in de punten 1.23 tot 1.27 van het memorandum van overeenstemming van 26 april 2013 tussen Cyprus en verweerders een flagrante schending vormen van een hogere regel ter bescherming van het individu, te weten artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van Protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens;

               —

               de relevante voorwaarden nietig te verklaren en te gelasten dat de in artikel 14 tot 18 van het Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme (hierna: „ESM-verdrag”) vervatte instrumenten voor financiële bijstand op korte termijn met inachtneming van het arrest van het Hof krachtens artikel 19 van het ESM-verdrag moeten worden herzien, om de nodige wijzigingen aan te brengen om aan het arrest te voldoen; en

               —

               daar waar de schadevergoeding in het eerste onderdeel van de conclusie geen rekening houdt met het feit dat de relevante bepalingen zouden worden nietig verklaard, schadevergoeding wegens schending van artikel 263 VWEU toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de relevante voorwaarden in het memorandum van overeenstemming „een flagrante schending van een hogere regel ter bescherming van het individu” vormen (1), aangezien:

                           —

                           voormelde rechtsregel van hogere rang is, aangezien hij is opgenomen in het Handvest en het EVRM;

                           —

                           verweerders krachtens artikel 51, lid 1, van het Handvest en artikel 6, lid 2, VEU verplicht zijn tot het respecteren en het beschermen van de grondrechten die worden gewaarborgd door het Handvest en het EVRM;

                           —

                           bankdeposito’s eigendom in de zin van voormeld artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van protocol nr. 1 bij het EVRM zijn.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de hiernavolgende schendingen tezamen beschouwd zo uitgebreid waren dat zij op de volgende manieren een flagrante schending van hoger recht vormen:

                           —

                           op het tijdstip dat verzoekers hun bankdeposito’s werden ontnomen, waren er geen „voorwaarden waarin de wet voorziet” opgenomen in het acquis dat de ontneming van bankdeposito’s regelt, wat in strijd is met het Handvest en het Protocol;

                           —

                           verzoekers werden in strijd met artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol hun deposito’s ontzegd zonder dat dit „tijdig op billijke wijze wordt vergoed”;

                           —

                           de ontneming van deposito’s is prima facie onwettig tenzij „[zij] met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel […] noodzakelijk [is] en daadwerkelijk aan door de Unie erkende doelstellingen van algemeen belang of aan de eisen van de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen beantwoord[t].” (2);

                           —

                           het parallelle algemene belang van het op korte en middellange termijn voorkomen van paniek en een run op de banken werd niet in aanmerking genomen bij de afweging van het algemeen belang in het kader van artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol;

                           —

                           het was niet het doel Cyprus te schaden of te straffen, maar om ten gunste van dit land — en de eurozone — maatregelen ter ondersteuning van de stabiliteit te nemen, waardoor zijn financiële instellingen en economische levensvatbaarheid worden verbeterd en niet gedestabiliseerd;

                           —

                           er was geen evenredige verhouding tussen de inmenging en een legitiem doel, aangezien krachtens artikel 3 van het ESM-verdrag van 2012 de reële doelstelling „het vrijmaken van middelen en het verstrekken van stabiliteitssteun, onder stringente voorwaarden […] ten gunste van ESM-leden die te maken hebben met of worden bedreigd door ernstige financieringsproblemen, indien zulks onontbeerlijk is om de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel en van de lidstaten ervan te vrijwaren” was, zonder haar economie te verlammen.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat de ontneming van verzoekers’ deposito’s noodzakelijk noch evenredig was.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verweerders verantwoordelijk zijn voor de ontneming van verzoekers’ bankdeposito’s, aangezien verzoekers’ bankdeposito’s zonder de flagrante schending zouden zijn beschermd door de rechten die voortvloeien uit het Handvest en het Protocol, met als gevolg dat verzoekers’ verlies voldoende rechtstreeks en voorzienbaar was.

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat indien de voormelde argumenten gegrond worden bevonden, de relevante voorwaarden nietig moeten worden verklaard, niettegenstaande dat deze voorwaarden tot Cyprus waren gericht, aangezien zij verzoekers rechtstreeks en individueel raken. De relevante voorwaarden en uitvoeringsmodaliteiten vormen immers een schending van het Verdrag en/of een rechtsregel houdende toepassing daarvan en/of misbruik van bevoegdheid, voor zover wordt geoordeeld dat het ontnemen van verzoekers bankdeposito’s in strijd met artikel 6, lid 1, VEU het beginsel van de rechtsstaat heeft ondermijnd.

      (1)  Zie arrest van het Hof van 2 december 1971, Zuckerfabrik Schöppenstedt/Raad (5-71, Jurispr. blz. 975).

      (2)  Artikel 52, lid 1, Handvest.


title: Zaak T-622/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/23

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — Norwood Promotional Products Europe (NORTHWOOD professional forest equipment)
   (Zaak T-622/13)
   2014/C 39/41
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs GmbH (Euskirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Koch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Norwood Promotional Products Europe, SL (Tarragona, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 september 2013 in zaak R 1244/2012-2 te vernietigen en oppositie nr. B 1 796 807 af te wijzen;

               —

               opposante te verwijzen in de kosten van de oppositieprocedure en verweerster in de beroepsprocedure te verwijzen in de kosten van die procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „NORTHWOOD professional forest equipment”, voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 20, 25 en 35 – gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 412 776

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Norwood Promotional Products Europe, SL

      Oppositiemerk of -teken: het gemeenschapswoordmerk „NORWOOD”, voor waren van klasse 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-243/07: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2008 — Carsten Brinkmann/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Woordteken terranus — Weigering van inschrijving)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/16

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2008 — Carsten Brinkmann/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-243/07) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Woordteken „terranus’ - Weigering van inschrijving)
   (2008/C 128/27)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Carsten Brinkmann (vertegenwoordiger: K. van Bebber, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Terra Networks SA
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 22 maart 2007, Brinkmann/BHIM (T-322/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de aanvrager van het gemeenschapswoordmerk „TERRANUS” voor waren van klasse 36 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1145/2004-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 10 juni 2005 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de oppositieafdeling om dit merk in te schrijven in het kader van de oppositieprocedure ingesteld door de houder van het communautaire en nationale beeldmerk „TERRA” voor waren van klasse 36 — Gevaar voor verwarring van twee merken
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Brinkmann wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak T-435/07: Beroep ingesteld op 29 november 2007 — New Look/BHIM (NEW LOOK)

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/25

         Beroep ingesteld op 29 november 2007 — New Look/BHIM (NEW LOOK)
   (Zaak T-435/07)
   (2008/C 37/40)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: New Look Ltd (Weymouth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en M. Blair en K. Gilbert, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 3 september 2007 in zaak R 670/2007 2 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NEW LOOK” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 25, 26 en 35 (aanvraag nr. 2 932 606)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep i) van verzoekster ten onrechte heeft verlangd aan te tonen dat het merk onderscheidend vermogen heeft verkregen in een andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk en Ierland; ii) ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoeksters bewijs van het gebruik van „NEW LOOK” in gestileerde vorm of samen met een onderscheidend element het merk geen onderscheidend vermogen kon verlenen, en iii) verzoeksters bewijs van het gebruik van het merk in het Verenigd Koninkrijk en Ierland onvoldoende in aanmerking heeft genomen.


title: Verzoek van het Hanseatische Oberlandesgericht in Bremen van 14 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B.-A. Züchner tegen Handelskrankenkasse (Ersatzkasse) Bremen (Zaak C-77/95)

text:
Nr . C 174/2            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8 . 7. 95
      de andere groep om handenarbeid gaat waarbij het meer                5 . Kent het recht van de Europese Gemeenschappen een
      in het bijzonder op vingervaardigheid aankomt, en,                       vordering uit onrechtmatige overheidsdaad , onafhanke
      anderzijds, het feit dat er tussen de twee groepen                       lijk van schuld, of kan een vordering uit onrechtmatige
       verschillen bestaan inzake betaalde pauzes, vrijheid bij                overheidsdaad enkel op grond van § 839 BGB, juncto
       de arbeidsorganisatie en arbeidsongemakken, de twee                     artikel 34 GG, worden ingesteld ?
      soorten arbeid gelijke waarde hebben, dan wel of deze
      factoren kunnen worden beschouwd als objectieve                      (M PB nr . L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
      factoren die niets van doen hebben met discriminatie op
      grond van geslacht en die eventuele verschillen in
       beloning kunnen rechtvaardigen.
5 . Het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en
      vrouwelijke werknemers is ook van toepassing, wanneer
      de verschillende bestanddelen van de beloning via                    Verzoek van het Tribunal Tributario de 2a Instancia
       collectieve onderhandelingen of via onderhandelingen                van 29 november 1994 om een prejudiciële beslissing
       op plaatselijk vlak zijn bepaald. De nationale rechter              in het geding tussen Pascoal & Filhos Lda tegen Fazenda
       kan echter met die omstandigheid rekening houden bij                                               Püblica
       de beoordeling van de vraag, of de verschillen in
      gemiddelde beloning van twee groepen werknemers al                                            ( Zaak C-97/95 )
      dan niet het gevolg zijn van objectieve factoren die niets                                      ( 95/C 174/03 )
       van doen hebben met discriminatie op grond van
      geslacht.
                                                                           Het Tribunal Tributario de 2a Instancia heeft bij beschik
                                                                           king van 29 november 1994 , ingekomen ter griffie van het
(!) PB nr. C 287 van 23 . 10 . 1993 , blz . 7 .                            Hof van Justitie op 27 maart 1995 , in het geding tussen
( 2 ) PB nr. L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 .
                                                                           Pascoal & Filhos Lda tegen Fazenda Püblica, het Hof van
                                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                           1 . Strekt de aansprakelijkheid van de exporteur bedoeld in
Verzoek van het Hanseatische Oberlandesgericht in Bremen                       artikel 10 , lid 1 , van bijlage II bij Besluit 86/283/EEG
van 14 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het                     van de Raad (') van 30 juni 1986 zich uit tot de
geding tussen B.-A. Züchner tegen Handelskrankenkasse                          douanerechten die verschuldigd zijn in aansluiting op de
                      ( Ersatzkasse ) Bremen                                   ongeldigverklaring van certificaten inzake goederenver
                          ( Zaak C-77/95 )
                                                                               keer EUR.l , die zijn afgegeven op basis van een onjuiste
                                                                               aangifte betreffende de oorsprong van de goederen ?
                             95/C 174/02
                                                                           2 . Welke betekenis en draagwijdte heeft het bijwoord
Het Hanseatischen Oberlandesgericht in Bremen — Eerste                         „ eveneens " in artikel 201 , lid 3 , tweede alinea , van het
Zivilsenat — heeft bij beschikking van 14 februari 1995 ,                      communautair douanewetboek ( 2 ), in het bijzonder
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 maart                     wanneer naar nationaal douanerecht de uitsluitende
1995 , in het geding tussen B.-A. Züchner tegen Handels                       aansprakelijkheid voor de rechten over de betrokken
krankenkasse ( Ersatzkasse ) Bremen, het Hof van Justitie
                                                                               goederen berust bij degene die de douanevoorschriften
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                          heeft overtreden ?
diciële beslissing over de navolgende vraag:
1 . Behoort verzoekster, als echtgenote van een hulpbehoe                 3 . Kan het arrest van het Hof van Justitie van 7 december
      vende verzekerde, tot de beroepsbevolking in de zin van                  1993 ( zaak C-12/92 ( 3 ), Huygen, Jurispr. 1993 ,
      artikel 2 van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad ( l ) van                   blz. 6381 ), ook al heeft dit betrekking op de vrij handels
       19 december 1978 ?                                                      overeenkomst EEG-Oostenrijk, worden toegepast op
                                                                               het onderhavige geschil, dat de uitlegging en de toepas
                                                                               sing van Besluit 86/283/EEG betreft ?
2 . Wordt verzoekster door § 37, lid 3 , SGB V, ondanks de
      sekseneutrale redactie van deze bepaling, als vrouw
      gediscrimineerd in de zin van de richtlijn ?                         4 . Wat is de betekenis, draagwijdte en strekking van de
                                                                               bewoordingen „ resultaten van de controle " in arti
3 . Kan verzoekster, die niet bij verweerster verzekerd is,                    kel 25 , lid 3 , van bijlage II bij Besluit 86/283/EEG ?
      rechtstreeks rechten doen gelden, of kan alleen haar
      echtgenoot zulks doen, in zijn hoedanigheid van verze               5 . Mag een navordering in de Lid-Staat van invoer worden
      kerde ?
                                                                               ingesteld en afgesloten voordat de douaneautoriteiten
                                                                               van uitvoer de resultaten van de controle aan de
4 . Is verweerster als overheidsorgaan ( Ersatzkasse ) zelf                    douaneautoriteiten van invoer hebben toegezonden en
      aansprakelijk, of wie is er in haar plaats aansprake                    zonder dat de importeur van de resultaten van de
      lijk ?                                                                   controle kennis heeft genomen ?


title: ARREST VAN HET HOF van 30 maart 1995 in zaak C-65/93: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Artikel 43 EEG-Verdrag - Verplichting tot raadpleging van Parlement)

text:
Nr. C 119/2          [~NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13 . 5 . 95
aanhangig geding tussen The Queen en Secretary of State for                                 ARREST VAN HET HOF
the Home Department, ex parte: Evans Médical Ltd en                                             van 30 maart 1995
Macfarlan Smith Ltd, interveniënte: Generics (UK) Ltd, om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike            in zaak C-65/93 : Europees Parlement tegen Raad van de
len 30, 36 en 234 van het EEG-Verdrag en van Richtlijn                                            Europese Unie 0 )
77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende                   (Artikel 43 EEG-Verdrag — Verplichting tot raadpleging
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                                             van Parlement)
overheidsopdrachten voor leveringen (2), zoals gewijzigd bij                                        ( 95/C 119/03
Richtlijn 88/295/EEG van de Raad van 22 maart 1988 ( 3 ),
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez                                           (Procestaai: Frans)
Iglesias, president, F. A. Schockweiler en P. J. G. Kapteyn,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. L.                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Murray (rapporteur) en D. A. O. Edward, rechters; advo                  de Jurisprudentie van het Hof en het Gerecht van eerste
caat-generaal: C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, administra                                            aanleg)
teur, op 28 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                  In zaak C-65/93 , Europees Parlement (gemachtigden:
                                                                         J. Campinos, C. Pennera en K. Bradley) tegen Raad van de
1 . Artikel 30 van het EEG-Verdrag is van toepassing op                  Europese Unie (gemachtigden: J. C. Piris en Y. Crétien),
      een nationale praktijk waarbij de invoer van verdovende            ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
      middelen, bedoeld in het Enkelvoudig Verdrag van                   nië en Noord-Ierland (gemachtigden: J. E. Collins, van het
      1961 inzake verdovende middelen, die krachtens dit                 Treasury Solicitor's Department, en P. Duffy, barrister),
      verdrag kunnen worden verhandeld, wordt verboden.                  betreffende een beroep tot nietigverklaring van Verordening
                                                                         ( EEG) nr. 3917/92 van de Raad van 21 december 1992 tot
                                                                         verlenging in 1993 van de toepassing van de Verordeningen
2. Artikel 30 van het EEG-Verdrag moet aldus worden                      ( EEG) nr. 3831/90, ( EEG) nr. 3832/90, (EEG) nr. 3833/90,
      uitgelegd, dat een Lid-Staat de volle werking van deze             ( EEG) nr. 3834/90, (EEG) nr. 3835/90 en ( EEG ) nr. 3900/
      bepaling moet verzekeren door een nationale praktijk               91 , houdende toepassing van algemene tariefpreferenties
      die hiermee in strijd is, niet toe te passen, behalve indien       voor het jaar 1991 op bepaalde produkten van oorsprong
      die praktijk noodzakelijk is om te verzekeren dat de               uit ontwikkelingslanden, en aanvulling van de lijst van voor
      betrokken Lid-Staat verplichtingen jegens derde Staten             deze preferenties in aanmerking komende landen (2 ), heeft
      die voortvloeien uit een vóór de inwerkingtreding van              het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
      het EEG-Verdrag of de toetreding van deze Lid-Staat                president, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn (rapporteur)
     gesloten verdrag, nakomt.                                           en C. Gulmann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N.
                                                                         Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.
3 . Een nationale praktijk om een invoervergunning voor                  Edward, J.-P. Puissochet en G. Hirsch, rechters; advocaat
      uit een andere Lid-Staat afkomstige verdovende midde              generaal : G. Tesauro; griffier: D. Louterman-Hubeau,
      len te weigeren, valt niet onder de uitzondering van               hoofdadministrateur, op 30 maart 1995 een arrest gewezen
      artikel 36 van het EEG-Verdrag wanneer zij wordt                   waarvan het dictum luidt als volgt:
     gerechtvaardigd door de noodzaak om het voortbestaan
      van een onderneming te verzekeren, maar kan daaren                1 . Verwerpt het beroep.
      tegen wel onder deze uitzondering vallen wanneer de
      bescherming van de gezondheid en het leven van                     2. Verwijst het Parlement in de kosten. Verstaat dat het
     personen vereist, dat een duurzame bevoorrading met                       Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
      verdovende middelen voor essentiële medische doelein                    Ierland zijn eigen kosten zal dragen.
      den wordt gewaarborgd, en deze doelstelling niet kan               (M PB nr . C 105 van 16 . 4 . 1993 .
      worden bereikt door maatregelen die het intracommu                (2 ) PB nr . L 396 van 31 . 12 . 1992, blz . 1 .
      nautaire handelsverkeer minder beperken.
4. Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december
      1976 betreffende de coördinatie van de procedures voor                             BESCHIKKING VAN HET HOF
      het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen,
     zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/295/EEG van de Raad                                       van 23 maart 1995
      van 22 maart 1 988, moet aldus worden uitgelegd, dat de                   in zaak C-458/93: Strafzaak tegen M. Saddik ( J )
     aldaar bedoelde eenheden die diacetylmorfine willen                                      (Niet-ontvankelijkheid)
      kopen, bij de gunning van de opdracht in aanmerking
      mogen nemen, dat de inschrijvende ondernemingen een                                           ( 95/C 119/04
      betrouwbare en duurzame bevoorrading van de betrok
      ken Lid-Staat kunnen verzekeren.                                                         (Procestaai: Italiaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(M PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 .                                      de Jurisprudentie van het Hof en het Gerecht van eerste
(2 ) PB nr. L 13 van 15 . 1 . 1977, blz . 1 .                                                           aanleg)
(3 ) PB nr. L 127 van 20 . 5 . 1988 , blz. 1 .
                                                                         In zaak C-458/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Pretura


title: Zaak C-541/07: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 14 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/30

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 14 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-541/07) (1)

   (2009/C 69/60)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


20150731045617012015/C 270/372342015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150509303121Zaak T-234/15: Beroep ingesteld op 9 mei 2015 — Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Commissie
 ---documentbreak--- C2702015NL3010120150509NL0037301312Beroep ingesteld op 9 mei 2015 — Systema Teknolotzis kai Pliroforikis/Commissie
   (Zaak T-234/15)2015/C 270/37Procestaal: Grieks
      Partijen

      Verzoekende partij: Systema Teknolotzis AE Efarmogon Ilektronikis kai Plirofori (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Georgilas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            het onderhavige beroep toewijzen;

            —

            het besluit van de Commissie van 10 maart 2015 [SG-Greffe(2015) D/3003/11 maart 2015] betreffende de terugvordering bij verzoekster van het totaalbedrag van zevenhonderdzestienduizend driehonderdvierendertig EUR en vijf cent (716334,05 EUR) vermeerderd met rente, nietig verklaren, en

            —

            verweerster verwijzen in de kosten van het geding en algemeen in alle proceskosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen tot nietigverklaring aan.

            1.

            Het eerste middel betreft schending van artikel 89 van verordening nr. 1268/2012 (
                  1
               ) en van de motiveringsplicht (artikel 296 VWEU). Verzoekster betoogt dat in het bestreden besluit niet voldoende, niet specifiek en niet nauwkeurig is gemotiveerd waarom haar verzoek betreffende de terugbetaling van haar schuld in het kader van een akkoord over de schuldregeling gespreid over zeven jaar, voor de projecten PlayMancer en MOBISERV, was afgewezen. Ook voor het project PowerUp wijst het bestreden besluit haar verzoek betreffende de terugbetaling van het verschuldigde bedrag gespreid over drie jaar, impliciet af.

            2.

            Het tweede middel is gebaseerd op onjuist gebruik en/of overschrijding van de grenzen van de beoordelingsbevoegdheid en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. Verzoekster betoogt dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit geen rekening heeft gehouden met belangrijke factoren, dat zij voorbij is gegaan aan belangrijke gegevens die aan haar waren overgelegd en dat zij oplossingen heeft vastgesteld die onvermijdelijk tot de financiële ondergang van verzoekster leiden.

            3.

            Het derde middel betreft schending van het evenredigheidsbeginsel. Verzoekster betoogt dat het bestreden besluit geen noodzakelijke maatregel is om het nagestreefde begrotingsdoel te bereiken en haar wezenlijke belangen op buitensporige wijze aantast doordat haar voortbestaan en de voortzetting van haar activiteiten als bedrijfs- en productie-eenheid worden bedreigd.

      (
         1
      )	Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).


title: Zaak C-517/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/98/EG — Hergebruik van overheidsinformatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-517/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/98/EG - Hergebruik van overheidsinformatie - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 211/16)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en E. Montaguti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (PB L 345, blz. 90)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te hebben doen treden die nodig zijn voor de omzetting van Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, in de regelingen van de deelstaten Steiermark en Salzburg, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-82/09: Arrest van het Gerecht van 23 november 2011 — Dennekamp/Parlement ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende aansluiting van bepaalde leden van Europees Parlement bij aanvullende pensioenregeling — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu — Artikel 8, sub b, van verordening (EG) nr. 45/2001 — Doorgifte van persoonsgegevens” )

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Arrest van het Gerecht van 23 november 2011 — Dennekamp/Parlement
   (Zaak T-82/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende aansluiting van bepaalde leden van Europees Parlement bij aanvullende pensioenregeling - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu - Artikel 8, sub b, van verordening (EG) nr. 45/2001 - Doorgifte van persoonsgegevens)
   2012/C 13/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gert-Jan Dennekamp (Giethoorn, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, A. Stoffer en T. Oeyen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Lorenz, H. Krück en D. Moore, nadien N. Lorenz en D. Moore, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: B. Weis Fogh, J. Bering Liisberg en S. Juul Jørgensen, gemachtigden); Republiek Finland (vertegenwoordigers: J. Heliskoski en H. Leppo, gemachtigden); en Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Hijmans en H. Kranenborg, nadien H. Kranenborg en I. Chatelier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking A(2008) 22050 van het Parlement van 17 december 2008 waarbij aan verzoeker de toegang is geweigerd tot bepaalde documenten betreffende de aansluiting van bepaalde leden van het Europees Parlement bij de aanvullende pensioenregeling

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gert-Jan Dennekamp draagt zijn eigen kosten alsmede de van het Europees Parlement.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Finse Republiek en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-109/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 25 februari 2016 — Indėlių ir investicijų draudimas

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 25 februari 2016 — Indėlių ir investicijų draudimas
   (Zaak C-109/16)
   (2016/C 156/40)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiseres tot cassatie: VĮ Indėlių ir investicijų draudimas

      Andere partij in de cassatieprocedure: Alvydas Raišelis

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een kredietinstelling handelt als een beleggingsonderneming waaraan tegoeden zijn overgemaakt voor de aankoop van door dezelfde kredietinstelling uit te geven schuldbewijzen, maar de uitgifte van de effecten niet plaatsvindt en de eigendom van die effecten niet wordt overgedragen aan de persoon die de tegoeden heeft overgemaakt terwijl de tegoeden reeds zijn gedebiteerd van de bankrekening van die persoon, zijn overgemaakt naar een op naam van de kredietinstelling geopende rekening en niet kunnen worden terugbetaald, en de bedoeling van de nationale wetgever met betrekking tot de toepassing van een specifiek beschermingsstelsel in een dergelijk geval niet duidelijk is, kunnen artikel 1, lid 1, van richtlijn 94/19 (1) en artikel 1, lid 4, van richtlijn 97/9 (2) dan rechtstreeks worden toegepast om het toepasselijke dekkingsstelsel te bepalen en is het voorgenomen gebruik van de tegoeden het doorslaggevende criterium daarvoor? Zijn die bepalingen van de richtlijnen voldoende duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk en verlenen zij subjectieve rechten, zodat particulieren deze bepalingen voor de nationale rechter kunnen aanvoeren tot staving van hun compensatievorderingen tegen het garantieorgaan van de overheid?

               2)

               Moet artikel 2, lid 2, van de beleggerscompensatierichtlijn, waarin wordt vermeld welke soorten vorderingen onder het beleggerscompensatiestelsel vallen, aldus worden begrepen en uitgelegd dat daaronder ook vorderingen vallen tot terugbetaling van geld dat door een beleggingsonderneming verschuldigd is aan beleggers en dat niet namens hen wordt gehouden?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, is artikel 2, lid 2, van de beleggerscompensatierichtlijn, waarin wordt vermeld welke soorten vorderingen onder het compensatiestelsel vallen, voldoende duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk en verleent het subjectieve rechten, zodat particulieren die bepaling voor de nationale rechter kunnen aanvoeren tot staving van hun compensatievorderingen tegen het garantieorgaan van de overheid?

               4)

               Moet artikel 1, lid 1, van de depositogarantierichtlijn aldus worden begrepen en uitgelegd dat de definitie van „deposito” in die richtlijn ook tegoeden omvat die met instemming van de betrokkene worden overgemaakt van een persoonlijke rekening naar een op naam van een kredietinstelling bij dezelfde kredietinstelling geopende rekening om de latere uitgifte van schuldbewijzen door die instelling te betalen?

               5)

               Moet artikel 7, lid 1, juncto artikel 8, lid 3, van de depositogarantierichtlijn aldus worden begrepen dat aan iedere persoon wiens vordering aantoonbaar is vóór de datum van de vaststelling of de uitspraak als bedoeld in artikel 1, lid 3, punten i) en ii), van de depositogarantierichtlijn, het in artikel 7, lid 1, genoemde bedrag van de depositogarantie moet worden uitgekeerd?

      (1)  Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 135, blz. 5).

      (2)  Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (PB L 84, blz. 22).


title: Zaak T-690/16: Beroep ingesteld op 28 september 2016 — Enrico Colombo en Giacomo Corinti/Commissie

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/37

         Beroep ingesteld op 28 september 2016 — Enrico Colombo en Giacomo Corinti/Commissie
   (Zaak T-690/16)
   (2017/C 022/52)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Enrico Colombo SpA (Sesto Calende, Italië), Giacomo Corinti (Ispra, Italië) (vertegenwoordigers: R. Colombo en G. Turri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster vordert:

               —

               nietigverklaring van het gunningsbesluit waarvan het kenmerk en de inhoud niet bekend zijn en dat is bekendgemaakt bij de oproep tot inschrijvingen van 20 juli 2016, ref. Ares(2016)371182, waarmee de Europese Commissie, Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (JRC) — vestiging te Ispra, opdracht CCR/IPR/2016/C.4/0002/OC, betreffende „werken voor de bouw van en het onderhoud van waterleidingen en onderstations van stadsverwarming/-koeling in het JCR te Ispra”, heeft toegewezen aan Carmet SAS di Fietta Graziella & C;

               —

               nietigverklaring van de oproep tot inschrijvingen van 20 juli 2016, ref. Ares(2016)371182, waarmee de Europese Commissie, JRC — vestiging te Ispra, het resultaat van de aanbestedingsprocedure heeft meegedeeld;

               —

               nietigverklaring van de notulen van 13 mei 2016 en 28 juni 2016;

               —

               schadevergoeding, primair, in natura, met name via de nietigverklaring, intrekking of ongeldigverklaring van de op 19 augustus 2016 tussen de Europese Commissie en Carmet SAS di Fietta Graziella & C gesloten overeenkomst waarvan het kenmerk en de inhoud niet bekend zijn, alsook de daaruit voortvloeiende vervanging van deze onderneming als geselecteerde inschrijver;

               —

               subsidiair, schadevergoeding bij equivalent, ten belope van 500 000 EUR dan wel een hoger of lager bedrag dat het Gerecht passend acht, vermeerderd met de interest en indexatie tot betaling van het verschuldigde bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster de hierna volgende middelen aan: schending van de artikelen 105 en 107 van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012, L 298, blz. 1), schending van de lex specialis betreffende de betrokken aanbestedingsprocedure, schending van het beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van het recht op een eerlijk proces, alsook misbruik van bevoegdheid in de onderhavige zaak.
   Verzoekster stelt in dit verband dat de offerte van de inschrijver aan wie de opdracht is gegund, had moeten worden uitgesloten, aangezien deze niet voldeed aan de bij de lex specialis gestelde voorwaarden inzake juridische en technische bekwaamheid.


title: Zaak F-43/15: Beroep ingesteld op 13 maart 2015 — ZZ/Commissie

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beroep ingesteld op 13 maart 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-43/15)
   (2015/C 178/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker na zijn arbeidsongeval slechts een percentage blijvende gedeeltelijke invaliditeit van 2 % toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-348/16 OP-R: Beschikking van de president van het Gerecht van 13 juli 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA („Kort geding — Arbitrageclausule — Bij verstek gewezen arrest — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het arrest — Onbevoegdheid”)

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/30

         Beschikking van de president van het Gerecht van 13 juli 2017 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA
   (Zaak T-348/16 OP-R)
   ((„Kort geding - Arbitrageclausule - Bij verstek gewezen arrest - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het arrest - Onbevoegdheid”))
   (2017/C 300/37)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij in het hoofdgeding: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij in het hoofdgeding: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (vertegenwoordigers: M. Pesquera Alonso en F. Sgritta, gemachtigden, bijgestaan door E. Kourakis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 123, lid 4, en artikel 156 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het arrest van 6 april 2017 gewezen arrest, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA (T-348/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:268).

      Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing ten aanzien van de proceskosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-480/15: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Agria Polska e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregeling — Misbruik van machtspositie — Markt voor de distributie van gewasbeschermingsmiddelen — Besluit tot afwijzing van een klacht — Vermeend mededingingsbeperkend gedrag van producenten en distributeurs — Onderling afgestemde of gecoördineerde indiening door producenten en distributeurs van klachten bij de bestuursrechtelijke en strafrechtelijke autoriteiten — Aangifte van vermeende schendingen van de toepasselijke regeling door parallelimporteurs — Daarop door de bestuursrechtelijke autoriteiten verrichte bestuursrechtelijke controles — Oplegging door de nationale autoriteiten van bestuursrechtelijke en strafrechtelijke sancties aan parellelimporteurs — Gelijkstelling van de indiening van klachten door de producenten en importeurs met een vexatoire handeling of misbruik van bestuursrechtelijke procedures — Geen belang van de Unie — Recht op effectieve rechterlijke bescherming”)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/19

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Agria Polska e.a./Commissie
   (Zaak T-480/15) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregeling - Misbruik van machtspositie - Markt voor de distributie van gewasbeschermingsmiddelen - Besluit tot afwijzing van een klacht - Vermeend mededingingsbeperkend gedrag van producenten en distributeurs - Onderling afgestemde of gecoördineerde indiening door producenten en distributeurs van klachten bij de bestuursrechtelijke en strafrechtelijke autoriteiten - Aangifte van vermeende schendingen van de toepasselijke regeling door parallelimporteurs - Daarop door de bestuursrechtelijke autoriteiten verrichte bestuursrechtelijke controles - Oplegging door de nationale autoriteiten van bestuursrechtelijke en strafrechtelijke sancties aan parellelimporteurs - Gelijkstelling van de indiening van klachten door de producenten en importeurs met een vexatoire handeling of misbruik van bestuursrechtelijke procedures - Geen belang van de Unie - Recht op effectieve rechterlijke bescherming”))
   (2017/C 221/24)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partijen: Agria Polska sp. z o.o. (Sosnowiec, Polen), Agria Chemicals Poland sp. z o.o. (Sosnowiec), Star Agro Analyse und Handels GmbH (Allerheiligen bei Wildon, Oostenrijk) en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH (Allerheiligen bei Wildon) (vertegenwoordigers: S. Dudzik en J. Budzik, vervolgens P. Graczyk en W. Rocławski, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Szczodrowski, A. Dawes en J. Norris-Usher, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2015) 4284 final van de Commissie van 19 juni 2015 [zaak AT.39864 — BASF (voordien AGRIA e.a./BASF e.a.)] houdende afwijzing van de door verzoeksters ingediende klacht betreffende schendingen van artikel 101 en/of artikel 102 VWEU die zouden zijn begaan door voornamelijk 13 ondernemingen voor de productie en distributie van gewasbeschermingsmiddelen, met hulp van of via bemiddeling door vier beroepsorganisaties en één advocatenkantoor

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Star Agro Analyse und Handels GmbH en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 10.12.2015.


title: Zaak C-448/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2009 door Royal Appliance International GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 15 september 2009 in zaak T-446/07, Royal Appliance International GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/30

         Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2009 door Royal Appliance International GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 15 september 2009 in zaak T-446/07, Royal Appliance International GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH
   (Zaak C-448/09 P)
   2010/C 24/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Royal Appliance International GmbH (vertegenwoordigers: K.-J. Michaeli en M. Schork, advocaten)
   Andere partijen in de procedure:

               —

               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

               —

               BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH

      Conclusies

   Rekwirante concludeert tot:

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 15 september 2009 in zaak T-446/07;

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 3 oktober 2007 in zaak R 572/2006-4;

               —

               verwijzing van de verwerende partij en interveniënte in hun eigen kosten en in de kosten van rekwirante zowel in de procedure in eerste aanleg als in de procedure in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij de beslissing van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 3 oktober 2007 is bevestigd. Het Gerecht en de kamer van beroep zijn van oordeel dat er gevaar voor verwarring van het Duitse oppositiemerk „sensixx” en het aangevraagde merk „Centrix” bestaat voor de waren „stofzuigers”. Het oppositiemerk is nadat de kamer van beroep haar beslissing heeft genomen, en vóór de behandeling van de zaak bij het Gerecht op rechtsgeldige wijze doorgehaald voor de waren „stofzuigers”. Het Gerecht heeft een daarop ingediend verzoek tot schorsing van de behandeling afgewezen en de nietigverklaring van het oppositiemerk als juridisch niet-relevant beschouwd aangezien deze nietigverklaring niet binnen het feitelijke en juridische kader viel van het geding dat de kamer van beroep moest beslechten en het Gerecht om deze reden daarmee ook geen rekening moest houden.
   Rekwirante is van mening dat het Gerecht de juridische voorwaarden voor een schorsing van de behandeling van artikel 77 van zijn Reglement voor de procesvoering onjuist heeft beoordeeld door geen rekening te houden met de nietigverklaring van het oppositiemerk. De voor de beslechting van dit geding relevante wijziging in de feitelijke situatie betreft de geldigheid van het oppositiemerk, waarop rekwirante geen invloed heeft. Door deze wijziging komt de grond op basis waarvan oppositie tegen de merkaanvraag is ingesteld, te vervallen en het Gerecht was dan ook verplicht hiermee rekening te houden. Dit volgt ook uit rekwirantes fundamentele recht op eigendom, dat ook de merkaanvraag omvat. Als gevolg van zijn weigering om rekening te houden met de reeds bestaande beslissing van het Oberlandesgericht München tot nietigverklaring van het oppositiemerk heeft het Gerecht de soortgelijkheid onderzocht van waren die zijn aangeduid door twee merken waarvan één op het tijdstip van de beslissing nagenoeg in zijn geheel was doorgehaald. Op deze wijze heeft het Gerecht artikel 45 van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening nr. 40/94”) geschonden, doordat op het tijdstip van de beslissing van het Gerecht geen rechten van derden meer bestonden daar de doorhaling van het oppositiemerk reeds een feit was. De gemeenschapsrechter heeft uitzonderingen op het verbod om nieuwe feiten in aanmerking te nemen toegestaan, in die zin dat beslissingen van nationale rechters ook in aanmerking kunnen worden genomen wanneer zij voor het eerst in de procedure voor de gemeenschapsrechter worden aangevoerd. Dit is inzonderheid het geval wanneer rekwirante geen invloed heeft op het tijdstip van de beslissing van de kamer van beroep, die — zoals in casu — is genomen kort vóór het verstrijken van periode waarin geen verplichting tot gebruik van het merk geldt, aangezien uitsluitend de kamer van beroep beslist over het tijdstip van haar beslissing. Een beslissing betreffende de inschrijving van een merk die op een dergelijke willekeurige basis is genomen, druist in tegen het doel en de opzet van het communautaire merkenrecht.
   Rekwirante voert bovendien onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 aan. Het Gerecht is zijn onderzoeks- en motiveringsplicht ontoereikend nagekomen. Zo heeft het Gerecht geen rekening gehouden met relevante feiten in verband met de in casu betrokken waren en het effect ervan op de consument en bijgevolg heeft het Gerecht onjuiste toetsingscriteria gehanteerd bij de beoordeling van het aandachtsniveau van de consument en de soortgelijkheid van de waren. Bij de beoordeling van de overeenstemming van de merken heeft het Gerecht gemeenschappelijke kenmerken van en verschillen tussen de merken niet hetzelfde belang toegekend en het heeft zich met name bij de beoordeling van de visuele overeenstemming gebaseerd op niet-relevante gemeenschappelijke kenmerken. Het heeft geen rekening gehouden met de wijze waarop het aangevraagde merk door het relevante Duitse publiek wordt uitgesproken, en bij de beoordeling van de auditieve en conceptuele overeenstemming het in het beroep aangevochten onderscheid enkel nog versterkt door een verwantschap met „center” te bevestigen doch een associatie met dit begrip te ontkennen. Het Gerecht is voorbijgegaan aan de beginselen inzake de auditieve perceptie door aan te nemen dat het laatste element „xx” van het woord op een zeer klankvolle wijze wordt uitgesproken, en heeft de in beroep gedane feitelijke uiteenzetting onjuist opgevat door te veronderstellen dat rekwirante geen duidelijke betekenis aan beide merken toekent. Ten slotte heeft het Gerecht op een onjuiste wijze onderzocht of was voldaan aan de voorwaarden voor het bestaan van verwarringsgevaar door geen acht te slaan op het aandachtsniveau van het relevante publiek op het tijdstip van aankoop en door op deze wijze ten onrechte de auditieve en visuele perceptie een zelfde belang toe te kennen.


title: Zaak F-52/11: Beroep ingesteld op 24 april 2011 — ZZ/EIB

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/37

         Beroep ingesteld op 24 april 2011 — ZZ/EIB
   (Zaak F-52/11)
   2011/C 186/70
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de brief waarbij de president van de EIB heeft verklaard dat naar aanleiding van het besluit van het onderzoekscomité tot afwijzing van de door verzoeker wegens psychisch geweld ingediende klacht, geen verdere actie nodig was en nietigverklaring van andere, met het onderzoek naar psychisch geweld verband houdende besluiten. Anderzijds, vaststelling van het feit dat verzoeker slachtoffer is van psychisch geweld.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de brief van 1 september 2010, voor zover de president van de EIB, afgezien van het feit dat hij geen enkele maatregel heeft getroffen voor het psychisch geweld dat verzoeker sinds jaren ondergaat, heeft vastgesteld dat hij de gegrondheid van het betoog van het onderzoekscomité kon controleren;

               —

               nietigverklaring van het rapport en de conclusies van het onderzoekscomité van 30 juni 2010, voor zover het geen enkel onderzoek heeft ingesteld naar het gedrag van het comité van beroep en van de leden ervan, voor zover het psychisch geweld heeft gedefinieerd en, ten slotte, voor zover het het bezwaar heeft afgewezen en zijn onderzoek heeft beperkt tot het gedrag van enkele personen en op willekeurige wijze geen onderzoek heeft ingesteld naar bepaalde aangevoerde feiten;

               —

               nietigverklaring van de brieven van 17 november en 30 november 2010, waarbij de president van de EIB, in het kader van de procedure op grond van artikel 41 van het personeelsreglement, verzoeker niet heeft toegestaan om zichzelf te vertegenwoordigen, terwijl de Bank werd vertegenwoordigd door één van de eigen werknemers;

               —

               nietigverklaring van het bericht van 14 april 2011 waarbij de directeur personeelszaken heeft geweigerd om een vergoeding te betalen;

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verband houdende, daarop volgende en daaraan voorafgaande maatregelen, waaronder die welke het Comité voor psychisch geweld heeft gebruikt;

               —

               vaststelling dat verzoeker slachtoffer was van psychisch geweld;

               —

               veroordeling van de EIB tot stopzetting van het psychisch geweld jegens verzoeker en tot vergoeding van de fysieke, immateriële en materiële schade, alsmede verwijzing in de kosten van het geding, inclusief rente en opwaardering van het verschuldigde bedrag.


title: Doorhaling van zaak C-146/94

text:
Nr. C 87/8            FNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 8 . 4 . 95
teiten ingevolge artikel 1 van Verordening (EEG ) nr. 2241/                           Doorhaling van zaak C-146/94 ( )
87 niet alleen verplicht, alle controlemaatregelen te nemen                                      ( 95/C 87/16 )
teneinde de naleving van de geldende regeling te verzekeren,
doch dienden zij tevens strafrechtelijke of administratieve
stappen te ondernemen tegen degenen die voor de overtre                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
ding van die regeling verantwoordelijk waren. De Franse                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 februari 1995
autoriteiten hebben nooit beweerd, dat Frankrijk zijn                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-146/94 :
verplichtingen ter zake zou zijn nagekomen .                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                         leense Republiek.
f 1 ) PB nr . L 207 van 29 . 7 . 1987, blz. 1
(2 ) PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1990, blz. 1 .                           (M PB nr. C 202 van 23 . 7. 1994 .
(3 ) PB nr. L 367 van 31 . 12 . 1991 , blz. 1 .
                Doorhaling van zaak C-115/94 ( J )
                             ( 95/C 87/15 )                                           Doorhaling van zaak C-203/94 ( J )
                                                                                ( 95/C 87/17)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 februari 1995
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/94 :                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 1995
leense Republiek.                                                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-203/94 :
                                                                         Franse Republiek tegen Commissie van de Europese
(!) PB nr. C 161 van 11 . 6 . 1994 .                                     Gemeenschappen.
                                                                         (M PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Vereniging Haarlem-Bollenstreek, gevestigd te Heemstede
                       van 21 februari 1995                              ( Nederland ), Aannemersvereniging Veluwe en Zuidelijke
                                                                         IJsselmeerpolders, gevestigd te Apeldoorn ( Nederland ),
in zaak T-29/92 : Vereniging van Samenwerkende Prijsrege                Combinatie van Aannemers in het Noorden, gevestigd te
lende Organisaties in de Bouwnijverheid en anderen tegen                 Leeuwarden (Nederland ), Vereniging Centrale Prijsregeling
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( a )                    Kabelwerken, gevestigd te Leeuwarden (Nederland ), Delftse
 (Mededinging — Non-existentie — Besluiten van onderne                  Aannemers Vereniging, gevestigd te Rotterdam (Neder
mersverenigingen — Samenstel van regelingen — Inbreuk —                  land ), Economisch Nationaal Verbond van Aannemers van
 Ongunstige beïnvloeding van handel tussen Lid-Staten —                  Sloopwerken, gevestigd te Utrecht (Nederland ), Aanne
                    Ontheffing — Geldboetes)                             mersvereniging „ Gouda en Omstreken", gevestigd te Rot
                             ( 95/C 87/18                                terdam (Nederland ), Gelderse Aannemers Vereniging
                                                                         inzake Aanbestedingen, gevestigd te Arnhem ( Nederland ),
                                                                         Gooise Aannemers Vereniging, gevestigd te Huizen (Neder
                     (Procestaai: Nederlands)                            land ), 's-Gravenhaagse Aannemers Vereniging, gevestigd te
                                                                         's-Gravenhage (Nederland ), Leidse Aannemersvereniging,
                                                                         gevestigd te Leiden (Nederland ), Vereniging Markeer Aan
In zaak T-29/92, Vereniging van Samenwerkende Prijsrege                 nemers Combinatie, gevestigd te Tilburg (Nederland ),
lende Organisaties in de Bouwnijverheid, gevestigd te                    Nederlandse Aannemers- en Patroonsbond voor de Bouw
Amersfoort (Nederland ), Amsterdamse Aannemers Vereni                   bedrijven, gevestigd te Dordrecht ( Nederland ), Noordhol
ging, gevestigd te Amsterdam (Nederland ), Algemene Aan                 landse Aannemers Vereniging voor Waterbouwkundige
nemersvereniging voor Waterbouwkundige Werken, geves                    Werken, gevestigd te Amsterdam (Nederland ), Oostneder
tigd te Utrecht (Nederland), Aannemersvereniging voor                    landse-Vereniging-Aanbestedings-Regeling, gevestigd te
Boorondernemers en Buizenleggers, gevestigd te Soest                     Delden (Nederland ), Provinciale Vereniging van Bouwbe
(Nederland ), Aannemersvereniging Velsen, Beverwijk en                   drijven in Groningen en Drenthe, gevestigd te Groningen
Omstreken, gevestigd te Velsen (Nederland ), Aannemers                   (Nederland ), Rotterdamse Aannemersvereniging, gevestigd


title: Zaak C-207/08: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 juli 2008 (verzoek van Panevėžio Apygardos Teismas om een prejudiciële beslissing — Republiek Litouwen) — Strafzaak tegen Edgar Babanov (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Landbouw — Vrij verkeer van goederen — Nationale regeling die teelt van om het even welk hennepras verbiedt)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/15

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 juli 2008 (verzoek van Panevėžio Apygardos Teismas om een prejudiciële beslissing — Republiek Litouwen) — Strafzaak tegen Edgar Babanov
   (Zaak C-207/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Landbouw - Vrij verkeer van goederen - Nationale regeling die teelt van om het even welk hennepras verbiedt)
   (2008/C 285/24)
   Procestaal: Litouws
   Verwijzende rechter
   Panevėžio apygardos teismas
   Partij in de strafzaak
   Edgar Babanov
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Panevėžio Apygardos Teismas — Verenigbaarheid met het recht van de Unie van een nationale wettelijke regeling die de teelt van om het even welk hennepras strafbaar stelt — Mogelijkheid voor de nationale rechter, de nationale wettelijke regeling toe te passen wanneer de actieve stof in de hennep een bepaalde drempel niet overschrijdt
   Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, moet aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling volgens welke de teelt en het bezit van de in deze verordening bedoelde vezelhennep is verboden.

               2)

               Het gemeenschapsrecht staat eraan in de weg dat een rechterlijke instantie van een lidstaat een nationale wettelijke regeling toepast, waarbij in strijd met verordening nr. 1782/2003 de teelt en het bezit van de in deze verordening bedoelde vezelhennep wordt verboden.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak F-101/08: Beroep ingesteld op 8 december 2008 — Pappas/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/77

         Beroep ingesteld op 8 december 2008 — Pappas/Commissie
   (Zaak F-101/08)
   (2009/C 44/138)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Spyros A. Pappas (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Barattini, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten houdende vaststelling van verzoekers rechten op het ouderdomspensioen en van de berekening van het aantal jaren dat voor de vaststelling van die rechten in aanmerking moet worden genomen
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten van 6 februari 2008 houdende vaststelling van verzoekers rechten op het ouderdomspensioen alsmede van de besluiten van 22 en 27 februari 2003 tot bepaling van het aantal jaren dat bij de vaststelling van de pensioenrechten in aanmerking moet worden genomen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-49/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/37/EG — Kentekenbewijzen van motorvoertuigen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/18

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-49/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/37/EG - Kentekenbewijzen van motorvoertuigen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 294/30)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen gestelde termijn van de noodzakelijke bepalingen om te voldoen aan richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (PB L 138, blz. 57)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-32/07: Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/17

         Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-32/07)
   (2007/C 82/30)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Vidal Puig en W. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/84/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/84/EG in nationaal recht is op 31 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 272, blz. 32.


title: Zaak C-89/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 december 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Artikel 43 EG — Volksgezondheid — Exploitatie van laboratoria voor biomedische analysen — Nationale wetgeving die deelneming van vennoten die niet beroep van bioloog uitoefenen, beperkt tot 25 % van maatschappelijk kapitaal — Verbod om deel te nemen in kapitaal van meer dan twee vennootschappen die gezamenlijk een of meer laboratoria voor biomedische analysen exploiteren — Doelstelling van verzekering van beroepsmatige onafhankelijkheid van biologen — Doelstelling van behoud van pluraliteit van aanbod op gebied van medische biologie — Coherentie — Evenredigheid)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 december 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-89/09) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Artikel 43 EG - Volksgezondheid - Exploitatie van laboratoria voor biomedische analysen - Nationale wetgeving die deelneming van vennoten die niet beroep van bioloog uitoefenen, beperkt tot 25 % van maatschappelijk kapitaal - Verbod om deel te nemen in kapitaal van meer dan twee vennootschappen die gezamenlijk een of meer laboratoria voor biomedische analysen exploiteren - Doelstelling van verzekering van beroepsmatige onafhankelijkheid van biologen - Doelstelling van behoud van pluraliteit van aanbod op gebied van medische biologie - Coherentie - Evenredigheid)
   2011/C 55/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en E. Traversa, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en B. Messmer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 43 EG — Voorschriften inzake exploitatie van laboratoria voor biomedische analysen — Nationale wetgeving op grond waarvan niet-professionele aandeelhouders voor niet meer dan 25 % in maatschappelijk kapitaal mogen deelnemen — Verbod om deel te nemen in kapitaal van meer dan twee vennootschappen die gezamenlijk een of meer laboratoria voor medische biologie exploiteren — Beperkingen van vrijheid van vestiging gerechtvaardigd door doelstelling van bescherming van volksgezondheid en evenredig?

      Dictum

               1)

               Door biologen te verbieden deel te nemen in meer dan twee vennootschappen die zijn opgericht voor de gezamenlijke exploitatie van een of meer laboratoria voor biomedische analysen, is de Franse Republiek de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Franse Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak T-217/06: Beroep ingesteld op 10 augustus 2006 — Arkema e.a./Commissie

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/13

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2006 — Arkema e.a./Commissie
   (Zaak T-217/06)
   (2006/C 249/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Arkema France SA (Puteaux, Frankrijk), Altuglas International SA (Puteaux, Frankrijk) en Altumax Europe SAS (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Winckler, S. Sorinas en P. Geffriaud, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren, op basis van artikel 230 EG, de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 31 mei 2006 in zaak COMP/F/38.645, voor zover zij Arkema betreft;

               —

               subsidiair, in te trekken of te verminderen, op basis van artikel 229 EG, de geldboete die haar bij deze beschikking is opgelegd;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoekster om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 2098 definitief van de Commissie van 31 mei 2006 (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten), voor zover daarbij aan de moedervennootschappen van verzoekster is toegerekend de inbreuk die laatstgenoemde zou hebben gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst door deel te nemen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector methacrylaten, bestaande in discussies over de prijzen, in het sluiten en de uitvoering van en het toezicht op de overeenkomsten over de prijzen, in de uitwisseling van vanuit commercieel oogpunt belangrijke informatie en vertrouwelijke informatie over de markten en/of de ondernemingen, alsmede in de deelneming aan regelmatige bijeenkomsten en in andere contacten om de inbreuk te vergemakkelijken. Subsidiair verzoekt verzoekster om vermindering van de geldboete die haar bij deze beschikking is opgelegd.
   Tot staving van haar primaire vorderingen betoogt verzoekster dat de Commissie, door de door haar begane inbreuk aan haar moedervennootschappen toe te rekenen op basis van een louter vermoeden dat verband hield met de omstandigheid dat ten tijde van de feiten verzoeksters kapitaal nagenoeg volledig in handen was van deze vennootschappen, blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten bij de toepassing van de regels inzake de toerekening van de door een dochteronderneming begane inbreuken aan haar moedervennootschap, en het non-discriminatiebeginsel heeft geschonden. Verzoekster stelt voorts dat de Commissie de krachtens artikel 253 EG op haar rustende motiveringsplicht niet is nagekomen en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door niet te antwoorden op de argumenten die verzoekster tijdens de administratieve procedure had aangevoerd ten bewijze dat zij haar commercieel beleid volledig vrij kon bepalen, ook al was haar kapitaal ten tijde van de feiten nagenoeg volledig in handen van de moedervennootschappen.
   Subsidiair vordert verzoekster intrekking of vermindering van de geldboete die haar bij de bestreden beschikking is opgelegd. Tot staving van haar vorderingen op dit punt beroept zij zich op diverse middelen, waaronder de onjuiste opvatting van het recht en van de feiten waarvan de Commissie blijk heeft gegeven bij de bepaling van het aanvangsbedrag van de geldboete. Verzoekster betoogt dat dit bedrag buitensporig is, daar de inbreuk slechts een zeer beperkte weerslag heeft gehad op de relevante productmarkten. Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de motiveringsplicht niet is nagekomen en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door te oordelen dat de concrete weerslag van de inbreuk niet in aanmerking hoefde te worden genomen bij de bepaling van het aanvangsbedrag van verzoeksters geldboete.
   Bovendien betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht door het aanvangsbedrag van de geldboete ter afschrikking met 200 % te vermeerderen met een beroep op de omzet van verzoeksters moedervennootschap in die tijd, daar de inbreuk volgens verzoekster niet aan die vennootschap kan worden toegerekend, gelet op de commerciële autonomie waarover verzoekster in die tijd beschikte en het vermeende ontbreken van betrokkenheid van de bestuurders van de moedervennootschappen bij de aan de orde zijnde praktijken.
   Verzoekster stelt ook dat de Commissie bij de vermeerdering van de geldboete die haar is opgelegd, rekening heeft gehouden met de veroordelingen van 1984, 1986 en 1994 en dat zij daardoor, in strijd met het beginsel dat er geen straf kan worden opgelegd zonder wet en het rechtszekerheidsbeginsel, het begrip recidive kennelijk onevenredig heeft toegepast. Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie het „non bis in idem”-beginsel en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door het beginsel van recidive toe te passen, aangezien de Commissie de vroegere veroordelingen reeds herhaaldelijk in aanmerking had genomen in recente beschikkingen.
   Verzoekster stelt ook nog dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten door de geldboete niet te verminderen uit hoofde van de omstandigheid dat bepaalde verweten praktijken niet daadwerkelijk zijn toegepast.
   Met haar laatste middel betoogt verzoekster dat de Commissie bij de bepaling van de geldboete uit hoofde van andere factoren tevens rekening had moeten houden met de omstandigheid dat verzoekster recentelijk tot hoge geldboeten is veroordeeld.


title: Doorhaling van zaak C-56/05

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/34

         Doorhaling van zaak C-56/05 (1)

   (2005/C 217/77)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-56/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.