title: Zaak T-11/01: Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Mascetti tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 95/18               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.3.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker liep twee zware verkeersongevallen op. Na de                  Het beroep is gericht tegen het besluit van het tot sluiten van
eerste behandeling verzocht hij om verlof om redenen van                overeenkomsten bevoegde gezag van 28 september 2000
persoonlijke aard en werd hem overeenkomstig artikel 40                 houdende afwijzing van verzoeksters klacht (nr. 166/2000).
Ambtenarenstatuut om te beginnen een verlof van een jaar                Met die klacht wilde verzoekster doen bevestigen, dat haar
toegekend.                                                              dienstbetrekking met de Commissie een dienstbetrekking voor
                                                                        onbepaalde tijd was voortvloeiend uit een overeenkomst van
                                                                        tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub d, van de
Tijdens dat verlof verzocht hij om gezondheidsredenen op                Regeling andere personeelsleden.
pensioen te worden gesteld. Verweerster wees dit verzoek af,
op grond van de overweging dat verzoeker op eigen verzoek
verlof om redenen van persoonlijke aard had gekregen, zodat             Verzoekster was op 16 oktober 1996 door verweerster
niet kon worden aangetoond dat hij een ambt vervulde.                   aangesteld als hulpfunctionaris. Op 16 oktober 1997 werd zij
                                                                        aangesteld als tijdelijk functionaris. Ten slotte werd tussen
                                                                        verzoekster en de Commissie overeengekomen, dat de overeen-
Verzoeker stelt, dat aan de hand van medische adviezen                  komst werd verlengd tot 15 oktober 2000 en dus in totaal
moet worden uitgemaakt of de voorwaarden van artikel 78                 voor drie jaar zou gelden. Daarna werd de overeenkomst niet
Ambtenarenstatuut zijn vervuld, en dat het in dat verband van           meer verlengd.
geen belang, is of hij op dat tijdstip verlof om redenen van
persoonlijke aard geniet. Verweerster meent zijns inziens ten
onrechte, dat zij over speelruimte voor een administratief-             Volgens verzoekster blijkt de weigering van de Commissie om
technische beoordeling van de omstandigheden beschikt.                  een dienstbetrekking van tijdelijk functionaris voor meer dan
                                                                        drie jaar toe te kennen, duidelijk uit het feit dat de Commissie
                                                                        posten heeft geannuleerd waarvoor zij kennisgevingen van
                                                                        vacature had gepubliceerd en waarnaar verzoekster zelf had
                                                                        gesolliciteerd.
                                                                        Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                        —     schending van het beginsel van goed bestuur en van de
                                                                              artikelen 3 en 52 van de Regeling andere personeelsleden
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Mascetti                         door verzoekster onrechtmatig onder de categorie hulp-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             functionarissen te brengen:
                        (Zaak T-11/01)                                  —     schending van de artikelen 8, laatste alinea, en 47 van de
                                                                              Regeling andere personeelsleden;
                        (2001/C 95/35)
                                                                        —     schending van het besluit van de Commissie van 19 ja-
                                                                              nuari 1996 betreffende een nieuw beleid voor het onder-
                                                                              zoekspersoneel;
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        —     schending van het wettigheidsbeginsel en van het vertrou-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     wensbeginsel;
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Mascetti,
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,                   —     onwettigheid van het besluit betreffende een nieuw beleid
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           voor het onderzoekspersoneel wegens schending van
                                                                              de Regeling andere personeelsleden en van het non-
                                                                              discriminatiebeginsel;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     onwettigheid van het besluit betreffende een nieuw beleid
                                                                              voor het onderzoekspersoneel, omdat het comité voor
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    het statuut niet is geraadpleegd.
      28 september 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
      klacht (nr. 166/2000) van 28 maart 2000;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 juni 1998 in zaak C-192/96 (verzoek van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): Beside BV, I.M. Besselsen tegen minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (Beheer, overbrenging en opslag van stedelijk/huishoudelijk afval - Sluikhandel)

text:
C 278/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.9.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)
                                                                                (Zesde Kamer)
                        van 18 juni 1998
                                                                                van 25 juni 1998
in zaak C-208/97: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Portugese Republiek (1)
                                                                    in zaak C-192/96 (verzoek van de Nederlandse Raad
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 84/156/EEG Ð Niet-om-                    van State om een prejudicieÈle beslissing): Beside BV, I.M.
                zetting binnen gestelde termijn)                    Besselsen tegen minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
                                                                                Ordening en Milieubeheer (1)
                          (98/C 278/06)
                                                                    (Beheer, overbrenging en opslag van stedelijk/huishoude-
                                                                                lijk afval Ð Sluikhandel)
                     (Procestaal: Portugees)
                                                                                (98/C 278/07)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-208/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-
gese Republiek (gemachtigde: L. Fernandes en J. Lopes
Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
te stellen, primair, dat de Portugese Republiek, door niet
binnen de gestelde termijn alle nodige wettelijke en                In zaak C-192/96, betreffende een verzoek aan het Hof
bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor de uitvoe-          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-
ring van de bepalingen van Richtlijn 84/156/EEG van de              landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tus-
Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden en kwa-              sen Beside BV, I. M. Besselsen en minister van Volkshuis-
liteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van               vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, om een
andere sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden (PB          prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Verordening
L 74 van 17.3.1984, blz. 49), meer bepaald door niet de             (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betref-
in de richtlijn bedoelde specifieke programma's op te stel-         fende toezicht en controle op de overbrenging van afval-
len, en, subsidiair, door de Commissie niet onverwijld van          stoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB
die maatregelen in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan        L 30 van 6.2.1993, blz. 1), en van Richtlijn 75/442/EEG
de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,         van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB
derde alinea, van het EG-Verdrag en de bepalingen van               L 194 van 25.7.1975, blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn
deze richtlijn, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld           91/156/EEG (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32), heeft het
als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini,             Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragne-
J. L. Murray, G. Hirsch en K. M. Ioannou (rapporteur),              malm (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G.
rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op      Kapteyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-
18 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-
als volgt:                                                          strateur, op 25 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het
                                                                    dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn alle nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor
     de uitvoering van de bepalingen van Richtlijn 84/156/
     EEG van de Raad van 8 maart 1984 betreffende
                                                                    1. Het begrip ¹stedelijk/huishoudelijk afvalº dat wordt
     grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklo-
                                                                        genoemd onder AD 160 van de oranje lijst van
     zingen afkomstig van andere sectoren dan de elektro-
                                                                        bijlage III bij Verordening (EEG) nr. 259/93 van de
     lyse van alkalichloriden, en meer bepaald door niet de
                                                                        Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en con-
     in de richtlijn bedoelde specifieke programma's op te
                                                                        trole op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar
     stellen, heeft de Portugese Republiek niet voldaan aan
                                                                        en uit de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij
     de krachtens artikel 4, lid 1, van deze richtlijn op haar
                                                                        Beschikking 94/721/EG van de Commissie van
     rustende verplichtingen.
                                                                        21 oktober 1994 tot aanpassing, overeenkomstig
                                                                        artikel 42, lid 3, van de bijlagen II, III en IV bij Veror-
                                                                        dening (EEG) nr. 259/93, omvat mede afval dat hoofd-
2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                  zakelijk bestaat uit afvalstoffen van de groene lijst van
                                                                        bijlage II bij genoemde verordening, vermengd met
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                             andere in deze lijst genoemde categorieeÈn afvalstoffen,
                                                                        en voorts uit afvalstoffen van de groene lijst, vermengd
                                                                        met een geringe hoeveelheid aldaar niet genoemde stof-
                                                                        fen.
 ---pagebreak--- 5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/5
2. a) Onder opslag van stoffen in de zin van punt R 13             tussen Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV e.a. en
         van bijlage II B bij Richtlijn 75/442/EEG van de          minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
         Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen,           Milieubeheer, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
         zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG, is niet         ging van de artikelen 34, 86, 90 en 130 T van het EG-Ver-
         alleen te verstaan opslag bij het bedrijf waarbij de      drag, van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
         overige in die bijlage genoemde handelingen zullen        1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van 25.7.1975,
         plaatsvinden, maar ook opslag in afwachting van           blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG (PB L 78
         vervoer naar zo'n bedrijf, ongeacht of dat bedrijf        van 26.3.1991, blz. 32), alsmede van Verordening (EEG)
         binnen of buiten de Gemeenschap is gelegen.               nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende
                                                                   toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen
                                                                   binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30
                                                                   van 6.2.1993, blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer),
     b) De in artikel 11, lid 1, van Verordening (EEG)             samengesteld als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur),
         nr. 259/93 genoemde gegevens vormen het bewijs-           kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L.
         materiaal dat de bevoegde autoriteit, ingeval een         Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: F. G.
         kennisgeving ontbreekt, minimaal kan verlangen            Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
         om te kunnen vaststellen dat de ¹groene afvalstof-        25 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
         fenº voor nuttige toepassing zijn bestemd.                als volgt:
3. Verordening (EEG) nr. 259/93 moet aldus worden uit-
     gelegd, dat de lidstaat van bestemming niet eenzijdig         1. Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
     tot terugzending van de afvalstoffen naar de lidstaat              betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn
     van verzending mag overgaan, zonder voorafgaande                   91/156/EEG, en Verordening (EEG) nr. 259/93 van de
     kennisgeving aan deze staat; de lidstaat van verzending            Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en con-
     mag zich niet tegen de terugzending verzetten, wan-                trole op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar
     neer de lidstaat van bestemming een naar behoren                   en uit de Europese Gemeenschap, moeten aldus wor-
     gemotiveerd verzoek daartoe indient.                               den uitgelegd, dat de beginselen van zelfverzorging en
                                                                        nabijheid niet van toepassing zijn op de overbrenging
                                                                        van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen.
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                             Artikel 130 T van het EG-Verdrag staat de lidstaten
                                                                        niet toe, die beginselen mede op dergelijke afvalstoffen
                                                                        toe te passen wanneer zij een belemmering voor de uit-
                                                                        voer blijken te vormen, welke noch door een dwin-
                                                                        gende maatregel verband houdend met de milieube-
                                                                        scherming, noch door een van de in artikel 36 van het
                                                                        Verdrag bedoelde afwijkingen wordt gerechtvaardigd.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)
                                                                   2. Artikel 90 juncto artikel 86 van het EG-Verdrag verzet
                       van 25 juni 1998                                 zich tegen een regeling als het meerjarenplan, op grond
                                                                        waarvan een lidstaat ondernemingen verplicht hun
in zaak C-203/96 (verzoek van de Nederlandse Raad van                   voor nuttige toepassing bestemd afval, zoals oliefilters,
State om een prejudicieÈle beslissing): Chemische Afval-                af te staan aan een nationale onderneming waaraan hij
stoffen Dusseldorp BV e.a. tegen minister van Volkshuis-                het uitsluitend recht heeft verleend om gevaarlijke
      vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (1)                 afvalstoffen te verbranden, tenzij de verwerking van
                                                                        hun afvalstoffen in een andere lidstaat op hoogwaardi-
(Overbrenging van afvalstoffen bestemd voor nuttige toe-                gere wijze plaatsvindt dan door die onderneming, wan-
   passing Ð Beginselen van zelfverzorging en nabijheid)                neer deze regeling, zonder objectieve reden en zonder
                                                                        dat dit noodzakelijk is ter vervulling van een taak van
                         (98/C 278/08)                                  algemeen belang, tot gevolg heeft, dat de nationale
                                                                        onderneming wordt begunstigd en haar machtspositie
                                                                        sterker wordt.
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                   (1) PB C 247 van 24.8.1996.
In zaak C-203/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-
landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding


title: Beroep, op 26 november 1997 ingesteld door Alitalia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-296/97)

text:
7.2.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 41/21
zijn instelling was tewerkgesteld, heeft het Gerecht (Eerste        2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, president, V.                 van de in artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Sta-
Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: A. Mair,                 tuut bedoelde vergoeding, vermeerderd met interessen
administrateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen                   op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      verzoek.
1. Verklaart nietig het bij nota van 17 mei 1995 ter ken-           3. Verwerpt het beroep voor het overige.
     nis gebrachte besluit van de Commissie houdende wei-
     gering om verzoeker de inrichtingsvergoeding te beta-
     len.                                                           4. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de
                                                                         helft van de kosten van verzoeker zal dragen. Verstaat
                                                                         dat verzoeker de helft van zijn eigen kosten zal dragen.
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
     van de in artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Sta-
                                                                    (1) PB C 180 van 22.6.1996.
     tuut bedoelde vergoeding, vermeerderd met interessen
     op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van het
     verzoek.
3. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                    Beroep, op 26 november 1997 ingesteld door Alitalia
(1) PB C 64 van 2.3.1996.
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-296/97)
                                                                                (98/C 41/45)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 18 december 1997
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
in zaak T-57/96: L. Costantini tegen Commissie van de               Gemeenschappen is op 26 november 1997 beroep tegen
                Europese Gemeenschappen (1)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
(Ambtenaren Ð Verandering van standplaats Ð Terugkeer               door Alitalia, vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
naar aanvankelijke standplaats Ð Inrichtingsvergoeding Ð            Roberti, advocaten te Napels, M. Siragusa, advocaat te
                        Dagvergoeding)                              Rome, G. Scassellati Sforzolini, advocaat te Bologna, M.
                                                                    Bay, advocaat te Milaan, en M. Beretta, advocaat te Ber-
                         (98/C 41/44)                               gamo, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                    Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place
                                                                    Winston Churchill 2.
                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
In zaak T-57/96, L. Costantini, ambtenaar van de Com-
missie van de Europese Gemeenschappen, werkzaam bij
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra,              Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij het                    van 15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van de
Italiaanse Hof van Cassatie, domicilie gekozen hebbende                  vennootschap Alitalia;
te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-             subsidiair
fende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van
de Commissie houdende weigering om verzoeker een
inrichtingsvergoeding en een dagvergoeding te betalen bij           Ð nietig te verklaren de onder 2 en 8 van artikel 1 van
zijn terugkeer naar zijn aanvankelijke standplaats nadat                 de beschikking gestelde voorwaarden voor de goedkeu-
hij een tijd lang buiten zijn instelling was tewerkgesteld,              ring van de steun;
heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
A. Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos,
rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 18 december         Ð eveneens nietig te verklaren de voorwaarde dat Alitalia
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     zelf opkomt voor de kosten die voortvloeien uit het
volgt:                                                                   stelsel van vervroegde pensionering waarin wetsdecreet
                                                                         546/1996 voorziet;
1. Verklaart nietig het besluit van de Commissie hou-
     dende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoe-             Ð de Commissie van de EG in de kosten van Alitalia te
     ding te betalen.                                                    verwijzen.
 ---pagebreak--- C 41/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
Middelen en voornaamste argumenten                                     den zijn gesteld (beperking van de capaciteit en van de
                                                                       groei; verplichting om later bepaalde core business af
                                                                       te sloten; contrast met de voor Air France voorgestelde
Verzoekster, een privaatrechtelijke naamloze vennootschap              oplossing; buiten beschouwing laten van het belang
uit de luchtvaartsector, komt op tegen de beschikking                  van het privatiseringsvoornemen; verbod van nieuwe
waarbij de Commissie als staatssteun in de zin van                     steun; verbod van nieuwe participaties in andere lucht-
artikel 92 van het EG-Verdrag heeft aangemerkt de inves-               vaartmaatschappijen; afschaffing van een aantal voor-
teringen die worden genoemd in het herstructureringsplan               keurbehandelingen; verplichting om een analytische
dat de Italiaanse autoriteiten bij de Commissie hadden                 boekhouding te voeren; verbod van price leadership;
aangemeld.                                                             verplichting om haar participatie in MaleÂv over te dra-
                                                                       gen).
Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de
navolgende middelen aan:                                          Tenslotte is verzoekster van mening, dat verweerster de
                                                                  bestreden beschikking niet naar behoren met redenen heeft
                                                                  omkleed en de relevante feiten niet op passende en onpar-
Ð schending en verkeerde toepassing van de artikelen 92,          tijdige wijze heeft onderzocht. Verweerster zou ook ver-
    lid 1, 90, lid 1 en 222 van het EG-Verdrag doordat de         zoeksters recht van verweer hebben geschonden.
    Commissie heeft geoordeeld, dat terzake van de inves-
    tering van 2 750 miljard ITL door IRI niet was vol-
    daan aan de voorwaarde van een volgens de marktwet-
    ten handelende investeerder (MEIP). Volgens Alitalia
    heeft die kapitaalverhoging het optierecht van derden
    niet uitgesloten; dezen kunnen naar verhouding van
    hun aandelen intekenen op de verschillende tranches
                                                                  Beroep, op 2 december 1997 ingesteld door V. Alonso
    van de kapitaalverhoging. Bovendien had de Italiaanse
                                                                      Morales tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    regering duidelijk te kennen gegeven, dat zij vast van
                                                                                schappen
    plan was om Alitalia na de goedkeuring van de kapi-
    taalverhoging binnen korte termijn te privatiseren.                                   (Zaak T-299/97)
    Tenslotte hadden haar personeelsleden ermee inge-
    stemd in te tekenen op een voor hen voorbehouden                                        (98/C 41/46)
    kapitaalverhoging, waardoor zij 20 % van het kapitaal
    van de vennootschap in handen zouden krijgen. Door
    hieraan voorbij te gaan, heeft verweerster geen reke-                               (Procestaal: Spaans)
    ning gehouden met de ruime beoordelingsvrijheid van
    de investeerder IRI; bovendien heeft zij zich in de
    plaats van IRI gesteld door het rentabiliteitspercentage      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    ontoereikend te achten; dit rentabiliteitspercentage had      Gemeenschappen is op 2 december 1997 beroep ingesteld
    zijzelf bepaald op 20 %, te weten 5 procentpunten             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
    hoger dan het in de luchtvaartsector gebruikelijke per-       V. Alonso Morales, wonende te Madrid, vertegenwoordigd
    centage van 15 %. Verder heeft de Commissie geen              door D. R. MareÂs Salvador, advocaat te Madrid, domicilie
    genoegen genomen met een ¹normaleº rentabiliteit              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Amo
    van 20 %, maar is zij uitgegaan van een ¹kritisch mini-       QuinÄones, advocaat aldaar, rue Gabriel Lippman 2.
    mumrendement per jaarº (hurdle rate) dat een inves-
    teerder haars inziens zou hebben verlangd wegens de
    aanzienlijke risico's die aan de investering verbonden        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    bleven. Uit dit oogpunt is de berekening van de renta-
    biliteit volgens verzoekster verkeerd en op een ondeug-
    delijke grondslag gebaseerd, daar de kosten van insol-        Ð nietig te verklaren het besluit van 1 oktober 1997 van
    vabiliteit buiten beschouwing zijn gelaten. Bovendien              de jury van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/
    valt de ¹internal rate of returnº (IRR) lager uit omdat            1047, waarbij verzoeker niet is toegelaten tot voor-
    Alitalia moet opkomen voor de kosten van het stelsel               meld algemeen vergelijkend onderzoek, en zijn recht te
    van vervroegde pensionering van haar personeel.                    erkennen om op de lijst te worden geplaatst van kandi-
                                                                       daten die tot algemeen vergelijkend onderzoek COM/
                                                                       A/1047 worden toegelaten;
Ð schending en verkeerde toepassing van artikel 92, lid 3,
    en bevoegdheidsoverschrijding. Alitalia begrijpt niet,
    hoe de Commissie, nadat zij de investering als ¹staats-       Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
    steunº had aangemerkt, de verwachte resultaten van                 kosten te verwijzen.
    het plan buiten beschouwing heeft kunnen laten, ten
    eerste bij haar beslissing of voorwaarden moesten wor-
    den gesteld om het plan ¹verenigbaar met de gemeen-           Middelen en voornaamste argumenten
    schappelijke marktº te maken, en ten tweede bij de
    beoordeling van die voorwaarden. Dit heeft tot gevolg
    gehad, dat aan verzoekster overdreven zware, discrimi-        Verzoeker is gediplomeerd technisch ingenieur-agronoom,
    nerende, onwettige en ongerechtvaardigde voorwaar-            en komt op tegen het besluit van de jury van algemeen ver-


title: Zaak C-480/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 oktober 2014 — Società Sogno di Tolosa Limited e.a./Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 oktober 2014 — Società Sogno di Tolosa Limited e.a./Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato
   (Zaak C-480/14)
   (2015/C 007/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Società Sogno di Tolosa Limited, Ds di Dimarco Enzo & C. Sas, Centro Servizi di Barillà Marco, Assok di Rambaldi Stefano e Casbarra Luca Snc, Dg Comunicazioni di Di Giorno Giancarlo, Tamara Maraboli, Andrea Cappiello, Depa di Delberba C. Sas, Luca Campioni, Danio Milazzo, Andrea Menna, Emilio Schiavone, Sandro Casalboni, Lorena Bertora, Andromeda di Novellis Alessandro e Stellini Roberto Snc

      Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Dogane e dei Monopoli di Stato

      Andere partijen in de procedure: Carmelo Sisino e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de aanbesteding ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de opvatting dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak het concessiestelsel opnieuw op te zetten door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?


title: Zaak C-335/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Velikoj Gorici — Kroatië) — VG Čistoća d.o.o./Đuro Vladika, Ljubica Vladika (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Afvalstoffen — Richtlijn 2008/98/EG — Terugvordering van de kosten van het afvalstoffenbeheer — Beginsel de vervuiler betaalt — Begrip „houders van de afvalstoffen” — Gevraagde prijs voor het afvalstoffenbeheer — Specifieke heffing ter financiering van de kapitaalinvesteringen)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Velikoj Gorici — Kroatië) — VG Čistoća d.o.o./Đuro Vladika, Ljubica Vladika
   (Zaak C-335/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Afvalstoffen - Richtlijn 2008/98/EG - Terugvordering van de kosten van het afvalstoffenbeheer - Beginsel de vervuiler betaalt - Begrip „houders van de afvalstoffen” - Gevraagde prijs voor het afvalstoffenbeheer - Specifieke heffing ter financiering van de kapitaalinvesteringen))
   (2017/C 161/06)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Općinski sud u Velikoj Gorici

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VG Čistoća d.o.o.

      Verwerende partijen: Đuro Vladika, Ljubica Vladika

      Dictum

   Artikel 14 en artikel 15, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij, in de huidige stand van het Unierecht, niet in de weg staan aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, die voor de financiering van een dienst voor het beheer en de verwijdering van stedelijk afval voorziet in een prijs berekend op basis van een raming van het door de gebruikers van die dienst geproduceerde volume afvalstoffen, en niet op basis van de hoeveelheid afvalstoffen die deze gebruikers daadwerkelijk hebben geproduceerd en afgegeven voor inzameling, alsook in de betaling door de gebruikers, als houders van de afvalstoffen, van een bijkomende heffing ter financiering van de nodige kapitaalinvesteringen voor de verwerking van het afval, met inbegrip van zijn recycling. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om aan de hand van de hem verstrekte gegevens, feitelijk en rechtens, na te gaan of dit niet tot gevolg heeft dat bepaalde „houders” kosten dienen te dragen die kennelijk onevenredig zijn aan het volume of de aard van de afvalstoffen die zij kunnen produceren. Daartoe kan de nationale rechter met name rekening houden met criteria die verband houden met het soort onroerende goederen dat de gebruikers gebruiken, de oppervlakte en de bestemming van die goederen, de productiecapaciteit van de „houders”, het volume van de aan de gebruikers ter beschikking gestelde containers en het aantal keren dat die containers worden leeggemaakt, aangezien die parameters het bedrag van de kosten voor het beheer van de afvalstoffen direct kunnen beïnvloeden.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door Metsä-Serla Sales OY (vroeger Finnish Board Mills Association - Finnboard) tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-388/94 tussen Finnish Board Mills Association - Finnboard en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-298/98 P)

text:
26.9.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 299/23
c) heeft het Gerecht terecht geconcludeerd, dat de Com-           c) zelfs indien het Gerecht terecht heeft geoordeeld, dat
    missie bij de uitoefening van deze keuze de kartonbe-              de Commissie kon kiezen of zij de kartonbeschikking
    schikking tot SCA Holding Ltd mocht richten.                       tot SCA Holding Ltd zou richten (of tot een andere
                                                                       juridische entiteit), heeft het ten onrechte bij de toet-
                                                                       sing van het niveau van de aan SCA Holding Ltd opge-
Samengevat neemt SCA Holding Ltd met betrekking tot                    legde geldboete geen rekening met het bestaan van de
deze vragen het volgende standpunt in:                                 keuze gehouden. Het was onbillijk, onevenredig en
                                                                       diende niet de preventieve werking om uitsluitend SCA
                                                                       Holding Ltd aansprakelijk te stellen voor de inbreuk,
                                                                       wanneer de kartonbeschikking ook had kunnen wor-
a) een probleem van opvolging rijst in omstandigheden
                                                                       den gericht tot en een geldboete (volledig of gedeelte-
    waarin een inbreuk wordt gepleegd door een onderne-
                                                                       lijk) had kunnen worden opgelegd aan juridische enti-
    ming die, in weerwil van een of meer wijzigingen in de
                                                                       teiten die tot andere groepen behoren.
    eigendom gedurende en na de periode van de inbreuk,
    gedurende de inbreukperiode tot de datum van de
    beschikking een functionele en economische continuï-          (1) PB C 386 van 31.12.1994, blz. 15.
    teit behoudt, op de datum van de beschikking nog              (2) PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1.
    steeds in haar wezenlijke vorm bestaat en op de datum         (3) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962: Eerste
    van de beschikking rechtspersoonlijkheid heeft. De                verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van
    vaststelling van het Gerecht dat in casu geen probleem            het Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62).
    van opvolging rees, is in strijd met de rechtsbeginselen
    en met de rechtspraak van het Hof en het Gerecht;
b) het Gerecht heeft het recht geschonden door te conclu-
    deren dat de Commissie uit entiteiten die tot verschil-
    lende groepen behoren, de entiteit kon kiezen tot wie         Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door
    zij de kartonbeschikking zou richten;                         Metsä-Serla Sales OY (vroeger Finnish Board Mills Asso-
                                                                  ciation Ð Finnboard) tegen het arrest, op 14 mei 1998 in
                                                                  zaak T-388/94 tussen Finnish Board Mills Association Ð
c) het Gerecht heeft ontoereikend onderzocht, of die              Finnboard en Commissie van de Europese Gemeenschap-
    keuze juist is uitgeoefend door de Commissie. Zelfs           pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
    indien (quod non) de Commissie mocht kiezen tot                 Europese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
    welke entiteit van verschillende groepen zij de karton-
                                                                                (Zaak C-298/98 P)
    beschikking zou richten, heeft het Gerecht het recht
    geschonden door vast te stellen dat de keuze van de                                     (98/C 299/36)
    Commissie niet geldig in geding kan worden gebracht.
Geldboeten:                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 29 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                  Metsä-Serla Sales OY (vroeger Finnish Board Mills Asso-
Indien het Hof van oordeel is, dat het Gerecht het recht          ciation Ð Finnboard), vertegenwoordigd door H. Hell-
niet heeft geschonden, door te oordelen dat SCA Holding           mann, advocaat te D-50933 Keulen, Am Morsdorfer Hof
Ltd de (of een) juiste adressaat van de kartonbeschikking         16, en H.-J. Hellmann van het kantoor Schilling, Zutt &
was, stelt SCA Holding Ltd, dat het Gerecht zijn volledige        Anschütz, advocaten te D-68165 Mannheim, Otto-Beck-
rechtsmacht met betrekking tot de door de Commissie aan           Straûe 42, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
haar opgelegde geldboete in strijd met artikel 172 van het        Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen
EG-Verdrag en artikel 17 van Verordening nr. 17 van de            het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-338/94 tussen Fin-
Raad (3) onjuist heeft uitgeoefend. SCA Holding Ltd voert         nish Board Mills Association Ð Finnboard en Commissie
terzake drie middelen aan:                                        van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
                                                                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                  pen (Derde Kamer Ð uitgebreid).
a) het Gerecht heeft het recht geschonden, door vast te
    stellen dat de houding van SCA Holding Ltd gedu-
    rende de administratieve procedure voor de Commissie          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
    geen verlaging van de haar opgelegde geldboete recht-
    vaardigde;
                                                                  Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak
                                                                       T-338/94, Finnboard/Commissie, van 14 mei 1998 nie-
b) het Gerecht heeft het recht geschonden, door vast te                tig te verklaren, met uitzondering van het gedeelte van
    stellen dat de gebrekkige motivering van de beschik-               punt 1 van het dictum betreffende de nietigverklaring
    king met betrekking tot de opgelegde geldboete geen                van artikel 2, leden 1 tot 4, van de beschikking, hou-
    intrekking of verlaging van de geldboete van SCA Hol-              dende gedeeltelijke toewijzing van het beroep, en in
    ding Ltd rechtvaardigde;                                           deze zaak definitief uitspraak te doen als volgt:
 ---pagebreak--- C 299/24              NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.9.98
    Ð de op 5 augustus 1994 aan rekwirante betekende             Hogere voorziening, op 31 juli 1998 ingesteld door CPL
         en in het Publicatieblad van 19 september 1994          Imperial 2 SpA en Unifrigo Gadus Srl tegen het arrest, op
         gepubliceerde beschikking van de Commissie van          9 juni 1998 in de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97 tus-
         13 juli 1994 betreffende een procedure ingevolge        sen Unifrigo Gadus Srl en CPL Imperial 2 SpA en Com-
         artikel 85 van het Verdrag (IV/C 33.833 Ð Kar-          missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
         ton), nietig te verklaren voorzover zij rekwirante      het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
         betreft,                                                                  schappen (Derde Kamer)
                                                                                (Zaak C-299/98 P)
         subsidiair:
                                                                                (98/C 299/37)
         de geldboete te verminderen;
                                                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    Ð verweerster te verwijzen in de kosten van de proce-        is op 31 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door CPL
         dure;                                                   Imperial 2 SpA, gevestigd te Pescara (ItalieÈ), en Unifrigo
                                                                 Gadus Srl, gevestigd te Napels (ItalieÈ), vertegenwoordigd
Ð nog meer subsidiair: het bestreden arrest vernietigen en       door G. Celona, advocaat te Milaan, domicilie gekozen
    de zaak voor beslissing naar het Gerecht van eerste          hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat aldaar,
    aanleg terug te verwijzen.                                   rue Philippe II 20, tegen het arrest, op 9 juni 1998 in de
                                                                 gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97 tussen Unifrigo Gadus
Middelen en voornaamste argumenten                               Srl en CPL Imperial 2 SpA en de Commissie van de Euro-
                                                                 pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eer-
                                                                 ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
Ð Schending van de uit artikel 190 van het EG-Verdrag
                                                                 Kamer).
    voortvloeiende verplichting tot motivering van indivi-
    duele beschikkingen: het Gerecht heeft inzake de crite-
    ria voor het onderzoek en de vaststelling van de             Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
    hoogte van de geldboete vastgesteld dat de motive-
    ringsplicht is geschonden, doch daaraan niet het dwin-       Ð de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
    gende rechtsgevolg van een nietigverklaring verbonden.
    Ten onrechte heeft het Gerecht aldus rechtsregels voor       Ð het arrest van 9 juni 1998 van het Gerecht van eerste
    de toekomst vastgesteld, zonder ze in het litigieuze             aanleg (Derde Kamer) in de gevoegde zaken T-10/97
    geval toe te passen. Aangezien het om een objectieve             en T-11/97 te vernietigen, en bijgevolg de beschikking
    rechtstoepassing gaat, kan de subjectieve kennis van de          van de Commissie van 8 oktober 1996 nietig te verkla-
   Commissie ten tijde van de vaststelling van de beschik-           ren;
    king geen rol spelen.
                                                                     subsidiair:
Ð Onrechtmatige uitoefening van een discretionaire
    bevoegdheid bij de uitlegging en toepassing van
    artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad:       Ð te verklaren dat die beschikking niet tot gevolg heeft
    de toekenning van een korting van twee derde van de              dat het bestaan wordt erkend van de voorwaarden
    geldboete voor een ¹bekentenisº of van een derde                 voor navordering van rechten, waarover de nationale
    voor een ¹niet-betwistingº van de belangrijkste bezwa-           rechter zich heeft uit te spreken;
    ren is rechtens volkomen ongegrond en vormt een
    schending van de elementaire rechten voor verweer                in ieder geval:
    van de betrokkenen.
                                                                 Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
(Subsidiair)                                                         voorziening en van het geding in eerste aanleg.
Ð Onrechtmatige uitlegging en toepassing van artikel 15,         Middelen en voornaamste argumenten
    lid 2, van Verordening nr. 17 wat de voor de vaststel-
   ling van het boetebedrag beslissende omzet betreft,           Rekwiranten voeren tegen het arrest van het Gerecht de
   doordat rekening is gehouden met omzetcijfers van             volgende middelen aan:
    derde ondernemingen.
                                                                 Ð schending van het recht van verweer: het Gerecht heeft
Ð Onrechtmatige toepassing van artikel 15, lid 2, van                niet de verplichting van de Commissie vastgesteld om
    Verordening nr. 17, gelet op het ontbreken van gevol-            na te gaan of het dossier alle elementen bevatte die
    gen van de prijsafspraken op de markt.                           noodzakelijk waren voor het onderzoek van de zaak
                                                                     door de betrokkenen, met name gelet op de omstan-
Ð Misbruik van beoordelingsbevoegdheid en discrimina-                digheid dat er geen administratieve procedure heeft
    tie, doordat de door toepassing van de berekeningsme-            plaatsgevonden;
    thode van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17
    vastgestelde geldboete naar boven is afgerond.               Ð schending van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
                                                                     nr. 1697/79 van de Raad (1) en artikel 220, onder b),
                                                                     van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (2):


title: Arrest van het Hof van 21 oktober 2003 in de gevoegde zaken C-317/01 en C-369/01 (verzoeken van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): Eran Abatay e.a. (C-317/01), Nadi Sahin (C-369/01) tegen Bundesanstalt für Arbeit ("Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Uitlegging van artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol en artikel 13 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Afschaffing van beperkingen van vrĳ verkeer van werknemers, vrĳheid van vestiging en vrĳ verrichten van diensten — Standstillbepalingen — Rechtstreekse werking — Draagwĳdte — Wettelĳke regeling van lidstaat op grond waarvan arbeidsvergunning is vereist in sector internationaal goederenvervoer over weg")

text:
C 304/4                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                            13.12.2003
1)    Artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG)            Economische Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof, samen-
      moet aldus worden uitgelegd dat het in omstandigheden als die          gesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Tim-
      van de hoofdgedingen in de weg staat aan de heffing van                mermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,
      bijdragen die specifiek dienen ter financiering van een steunrege-     kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puis-
      ling die bij een beschikking van de Commissie verenigbaar met          sochet, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken, N. Colneric en
      de gemeenschappelijke markt is verklaard, voorzover deze               S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
      bijdragen met terugwerkende kracht worden opgelegd voor een            H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 21 oktober 2003 een
      periode die aan de datum van deze beschikking voorafgaat.              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: Artikel 41,
                                                                             lid 1, van het aanvullend protocol, ondertekend te Brussel op
2)    De beschikking van de Commissie van 9 augustus 1996 inzake             23 november 1970 en gesloten, goedgekeurd en bevestigd
      steunmaatregel nr. N 366/96, houdt geen goedkeuring in van             namens de Gemeenschap bij verordening (EEG) nr. 2760/72
      de terugwerkende kracht van de wet van 23 maart 1998                   van de Raad van 19 december 1972, en artikel 13 van besluit
      betreffende de oprichting van een Begrotingsfonds voor de              nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling
      gezondheid en de kwaliteit van de dieren en de dierlijke               van de associatie, genomen door de Associatieraad die in het
      producten.                                                             leven is geroepen bij de associatieovereenkomst tussen de
                                                                             Europese Economische Gemeenschap en Turkije, moeten aldus
                                                                             worden uitgelegd:
(1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                             —     deze twee bepalingen hebben in de lidstaten rechtstreekse
                     ARREST VAN HET HOF                                            werking, zodat de Turkse werknemers waarop zij van toepassing
                                                                                zijn, het recht hebben zich voor de nationale rechter erop te
                       van 21 oktober 2003                                         beroepen om ermee strijdige bepalingen van nationaal recht
                                                                                buiten toepassing te laten;
in de gevoegde zaken C-317/01 en C-369/01 (verzoeken
van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslis-
sing): Eran Abatay e.a. (C-317/01), Nadi Sahin (C-369/01)
               tegen Bundesanstalt für Arbeit (1)                            —     de artikelen 41, lid 1, en 13 verbieden in algemene zin de
                                                                                invoering van nieuwe nationale beperkingen van het recht van
(„Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Uitlegging van                              vestiging en het vrij verrichten van diensten, respectievelijk het
artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol en artikel 13 van                       vrije verkeer van werknemers, vanaf de datum van inwerkingtre-
besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Afschaffing van                              ding in de lidstaat van ontvangst van de rechtshandeling waarin
beperkingen van vrij verkeer van werknemers, vrijheid van                          die artikelen staan;
vestiging en vrij verrichten van diensten —
Standstillbepalingen — Rechtstreekse werking — Draag-
wijdte — Wettelijke regeling van lidstaat op grond waarvan
arbeidsvergunning is vereist in sector internationaal goede-
                       renvervoer over weg”)                                 —     artikel 13 van besluit nr. 1/80 vindt alleen toepassing op
                                                                                Turkse onderdanen die op het grondgebied van de lidstaat van
                                                                                ontvangst niet alleen legaal maar ook lang genoeg aanwezig
                           (2003/C 304/06)
                                                                                zijn om daar geleidelijk aan te kunnen inburgeren;
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                —     in omstandigheden als die van de hoofdgedingen vindt ar-
                                                                                tikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol toepassing op
                                                                                internationale transporten over de weg van goederen afkomstig
                                                                                uit Turkije, wanneer op het grondgebied van een lidstaat
In de gevoegde zaken C-317/01 en C-369/01, betreffende                             diensten worden verricht;
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
Bundessozialgericht (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedin-
gen tussen Eran Abatay e.a. (C-317/01), Nadi Sahin (C-369/
01) en Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 41, lid 1, van het aanvullend                 —     artikel 41, lid 1, kan niet alleen door een in Turkije gevestigde
protocol, ondertekend te Brussel op 23 november 1970 en                            onderneming die diensten verricht in een lidstaat, maar ook
gesloten, goedgekeurd en bevestigd namens de Gemeenschap                           door de werknemers van die onderneming worden ingeroepen
bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 decem-                        om zich te verzetten tegen een nieuwe beperking die op het vrij
ber 1972 (PB L 293, blz. 1) en artikel 13 van besluit nr. 1/80                     verrichten van diensten wordt aangebracht; deze bepaling kan
van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de                           daarentegen niet worden ingeroepen door een in een lidstaat
associatie, genomen door de Associatieraad die in het leven is                     gevestigde onderneming, wanneer degenen ten behoeve van wie
geroepen bij de associatieovereenkomst tussen de Europese                          de diensten worden verricht, in dezelfde lidstaat gevestigd zijn;
 ---pagebreak--- 13.12.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 304/5
—      artikel 41, lid 1, staat tevens eraan in de weg dat in de           Trading Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
       nationale regeling van een lidstaat het vereiste van een            van artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
       arbeidsvergunning wordt ingevoerd voor het verrichten van           Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
       diensten op het grondgebied van die lidstaat door een in Turkije    het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het
       gevestigde onderneming, wanneer een dergelijke vergunning niet      Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
       reeds bij de inwerkingtreding van het aanvullend protocol werd      kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), F. Macken, N. Col-
       geëist;                                                             neric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           F. G. Jacobs; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
                                                                           23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
—      het is aan de nationale rechter om te beslissen of de nationale     als volgt:
       regeling die op Turkse onderdanen als verzoekers in de
       hoofdgedingen wordt toegepast, minder gunstig is dan die welke
       op hen van toepassing was bij de inwerkingtreding van het
       aanvullend protocol.
                                                                           1)    Een lidstaat die gebruik maakt van de keuzemogelijkheid
                                                                                geboden door artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/
(1 ) PB C 303 van 27.10.2001 en PB C 348 van 8.12.2001.                          EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
                                                                                aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet de betrokken
                                                                                specifieke bescherming in geval van gebruik door een derde van
                                                                                een jonger merk of teken dat gelijk is aan of overeenstemt met
                                                                                het ingeschreven bekende merk, verlenen zowel voor niet-
                                                                                soortgelijke waren of diensten als voor waren of diensten die
                                                                                gelijk of soortgelijk zijn aan die waarvoor het bekende merk is
                                                                                ingeschreven.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                           2)    De bescherming uit hoofde van artikel 5, lid 2, van richtlijn
                                                                                89/104 stelt niet voorop dat tussen het bekende merk en het
                                                                                teken een zodanige mate van overeenstemming bestaat dat
                            (Zesde kamer)                                        daardoor bij het in aanmerking komend publiek verwarring
                                                                                tussen het merk en het teken kan ontstaan. Het volstaat dat het
                                                                                bekende merk en het teken zodanig met elkaar overeenstemmen
                        van 23 oktober 2003                                      dat het betrokken publiek een verband tussen het teken en het
                                                                                merk legt.
in zaak C-408/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Adidas-Salomon
AG, voorheen Adidas AG, Adidas Benelux BV tegen                            3)    Het feit dat een teken door het in aanmerking komend publiek
                    Fitnessworld Trading Ltd (1)                                 als versiering wordt opgevat, staat op zich niet in de weg aan
                                                                                de bescherming uit hoofde van artikel 5, lid 2, van richtlijn 89/
                                                                                104, wanneer het teken en het merk nochtans een zodanige
(„Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 2 — Bekende                              mate van overeenstemming vertonen dat dit publiek een verband
merken — Bescherming tegen gebruik van teken voor                                tussen beide legt. Vat dit publiek het teken echter naar de
dezelfde of soortgelijke waren of diensten — Mate van                            feitelijke vaststelling van de nationale rechter louter als versiering
overeenstemming tussen merk en teken — Uitwerking op                             op, dan legt het publiek logischerwijs geen verband met een
             publiek — Teken opgevat als versiering”)                            ingeschreven merk, zodat in dat geval een van de voorwaarden
                                                                                voor de bescherming uit hoofde van artikel 5, lid 2, van richtlijn
                                                                                89/104 niet is vervuld.
                           (2003/C 304/07)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                           (1) PB C 3 van 5.1.2002.
In zaak C-408/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
in het aldaar aanhangig geding tussen Adidas-Salomon AG,
voorheen Adidas AG, Adidas Benelux BV en Fitnessworld


title: Zaak T-519/10: Beroep ingesteld op 8 november 2010 — Seikoh Giken/BHIM — Seiko (SG SEIKOH GIKEN)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/32

         Beroep ingesteld op 8 november 2010 — Seikoh Giken/BHIM — Seiko (SG SEIKOH GIKEN)
   (Zaak T-519/10)
   ()
   2011/C 13/61
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kabushiki Kaisha Seikoh Giken (Matsudo-shi, Japan) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal, P. López Ronda en G. Macias Bonilla, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Seiko Kabushiki Kaisha (Chuo-ku, Japan)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 augustus 2010 in zaak R 1553/2009-1 vernietigen;

               —

               de oppositie tegen inschrijving van het aangevraagde merk voor waren van klasse 25 in haar geheel afwijzen;

               —

               verweerder gelasten het aangevraagde merk in te schrijven;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, mocht zij in deze zaak interveniëren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „SG SEIKOH GIKEN” voor waren van de klassen 3, 7 en 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 908461

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „SEIKO”, ingeschreven onder nr. 2390953 voor waren en diensten van de klassen 1-42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de bepalingen van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat in de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep artikel 8, lid 1, sub b, van deze verordening en de toepasselijke rechtspraak op een misleidende wijze en onjuist wordt uitgelegd en toegepast.


title: Zaak C-489/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 10 september 2013 — Ronny Verest, Gaby Gerards tegen Belgische Staat

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 10 september 2013 — Ronny Verest, Gaby Gerards tegen Belgische Staat
   (Zaak C-489/13)
   2013/C 352/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Ronny Verest, Gaby Gerards

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 56 EG-Verdrag zich tegen het belasten in een lidstaat van in een andere lidstaat niet-verhuurde onroerende goederen op een andere basis dan hun lokale kadastraal inkomen, inzonderheid in dit geval gesteld dat het lokale kadastraal inkomen op een gelijkaardige manier wordt bepaald als het Belgische kadastraal inkomen van Belgische onroerende goederen?


title: Zaak C-3/02: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto bĳ beschikking van 24 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Mosconi en Ordine degli Ingegneri di Verona e provincia enerzĳds en Soprintendenza per i Beni ambientali e architettonici di Venezia — Ministero per i Beni e le attività culturali anderzĳds, en met betrekking tot Comune di San Martino Buon Albergo (VR)

text:
C 56/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2.3.2002
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 19 decem-               b)    Verplichten de artikelen 10 en 11 van deze richtlijn —
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                      waarin voor de toegang tot de diensten op het gebied van
tussen Privat-Molkerei Borgmann GmbH & Co. KG en                           de architectuur de titel van ingenieur op het gebied van
                    Hauptzollambt Bochum                                   de bouwkunde wordt gelijkgesteld met die van architect
                                                                           — een lidstaat om van de toegang tot de betrokken
                          (Zaak C-1/02)                                    diensten niet uit te sluiten degenen die in die lidstaat een
                                                                           met een diploma afgesloten studie hebben gevolgd,
                         (2002/C 56/18)                                    waarvan het studieprogramma overeenkomt met het
                                                                           programma dat de gediplomeerden op het gebied van de
                                                                           bouwkunde in Italië hebben gevolgd?
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 19 de-
cember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          c)    Vereist het gelijkheidsbeginsel als algemeen beginsel van
op 7 januari 2002, in het geding tussen Privat-Molkerei                    gemeenschapsrecht, gezien de wezenlijke overeenkomst
Borgmann GmbH & Co. KG en Hauptzollambt Bochum, het                        tussen het studieprogramma en de beroepsopleiding van
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   de architecten en de bouwkundige ingenieurs, in elk geval
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                   dat ook gediplomeerden op het gebied van de bouwkunde
                                                                           de aan architecten voorbehouden werkzaamheden mogen
Is de boeteregeling van artikel 3, lid 2, tweede alinea, van               uitvoeren?
verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart
1993 (PB L 57, blz. 12), in de versie van verordening (EG)
nr. 1001/98 van de Commissie van 13 mei 1998 (PB L 142,              (1) PB L 223, van 10 juni 1985, blz. 15.
blz. 22), in gevallen waarin slechts sprake is van een geringe
termijnoverschrijding en waarin bovendien geen sprake is van
schuld, in strijd met het evenredigheidsbeginsel?
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
il Veneto bij beschikking van 24 oktober 2001 om een                 Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door Commissie van
prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Mosconi en             de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Ordine degli Ingegneri di Verona e provincia enerzijds en
Soprintendenza per i Beni ambientali e architettonici di
                                                                                (Zaak C-6/02)
Venezia — Ministero per i Beni e le attività culturali
anderzijds, en met betrekking tot Comune di San Martino
                       Buon Albergo (VR)                                                      (2002/C 56/20)
                          (Zaak C-3/02)
                         (2002/C 56/19)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 10 januari 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto heeft
                                                                     woordigd door H. van Lier en J. Adda als gemachtigden,
bij beschikking van 24 oktober 2001, ingekomen ter griffie
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van het Hof van Justitie op 8 januari 2002, in het geding
tussen A. Mosconi en Ordine degli Ingegneri di Verona e
provincia enerzijds en Soprintendenza per i Beni ambientali e
architettonici di Venezia — Ministero per i Beni e le attività       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
culturali anderzijds, en met betrekking tot Comune di San
Martino Buon Albergo (VR), het Hof van Justitie van de               —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door de instand-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       houding van de nationale wettelijke bescherming van
beslissing over de navolgende vragen:                                      de benamingen „Salaisons d’Auvergne”, „Label régional
                                                                           Savoie”, „Label régional Franche-Comté”, „Label régional
a)    Moet richtlijn 384/85 van de Raad van 10 juni 1985 (1)
                                                                           Corse”, „Label régional Midi-Pyrénéés”, „Label régional
      inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certifi-
                                                                           Normandie”, „Label régional Nord-Pasde-Calais”, „Label
      caten en andere titels op het gebied van de architectuur,
                                                                           régional Ardennes de France”, „Label régional Limousin”,
      tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van
                                                                           „Label régional Languedoc-Roussilon”, „Label régional
      de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging
                                                                           Lorraine”, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 28
      en vrij verrichten van diensten, aldus worden uitgelegd
                                                                           EG op haar rustende verplichtingen;
      dat juist omdat zij voorschriften voor een minimale
      harmonisatie bevat, de bepalingen daarvan in zuiver
      interne situaties moeten worden toegepast?                     —     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-175/10: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2011 — Milux/BHIM (FERTILITYINVIVO) ( „Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging van verzoekende partij door advocaat die geen derde is — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/28

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2011 — Milux/BHIM (FERTILITYINVIVO)
   (Zaak T-175/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vertegenwoordiging van verzoekende partij door advocaat die geen derde is - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 145/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Milux Holding SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 februari 2010 (zaak R 1116/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken FERTILITYINVIVO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Milux Holding SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 26 mei 2004 in zaak T-165/02, Enrique José Lloris Maeso tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Stilzitten van verzoeker — Afdoening zonder beslissing)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/39

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 26 mei 2004
   in zaak T-165/02, Enrique José Lloris Maeso tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Stilzitten van verzoeker - Afdoening zonder beslissing)
   (2004/C 228/88)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-165/02, Enrique José Lloris Maeso, wonende te Valencia (Spanje), vertegenwoordigd door J. Bosch Abaraca, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. J. Gutiérrez Gisber, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01 om verzoeker bij de preselectie te weinig punten toe te kennen om tot het examen van dat vergelijkend onderzoek te worden toegelaten, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A.W.H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 26 mei 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Commissie.

      (1)  PB C 261 van 26.10. 2002.


title: Zaak T-472/08: Beroep ingesteld op 22 oktober 2008 — Companhia Muller de Bebidas/BHIM — Missiato Industria e Comercio (61 A NOSSA ALEGRIA)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/38

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2008 — Companhia Muller de Bebidas/BHIM — Missiato Industria e Comercio (61 A NOSSA ALEGRIA)
   (Zaak T-472/08)
   (2009/C 6/75)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Companhia Muller de Bebidas (Pirassununga, Brazilië) (vertegenwoordigers: G. Da Cunha Ferreira en I. Bairrão, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Missiato Industria e Comercio Lda (Santa Rita do Passa Quatro, Brazilië)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 juli 2008 in zaak R 1687/2007-1 vernietigen, voor zover daarbij de beslissing tot toewijzing van de aanvraag tot inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk werd bevestigd;

               —

               de inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk nietig verklaren voor alle beschermde waren op grond dat er gevaar voor verwarring met de in de oppositieprocedure aangevoerde merken bestaat; en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „61 A NOSSA ALEGRIA” voor waren van klasse 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Portugees beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 273 105) voor waren van klasse 33; Portugees beeldmerk „CACHAÇA 51”(inschrijvingsnr. 331 952) voor waren van klasse 33; in de Benelux ingeschreven beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 576 901) voor waren van de klassen 32 en 33; Deens beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. VR 1998 03649) voor waren van klasse 33; in het Verenigd Koninkrijk ingeschreven serie van beeldmerken „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 2 248 316) voor waren van klasse 33; Spaans beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 2 354 943) voor waren van klasse 33; Duits beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 30 071 545); Oostenrijks beeldmerk „CACHAÇA 51” (inschrijvingsnr. 161 564) voor waren van klasse 33; Portugees algemeen bekend beeldmerk „CACHAÇA 51” voor waren van klasse 33; Portugees algemeen bekend woordmerk „CACHAÇA 51” voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestond; schending van artikel 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het door verzoekster overgelegde bewijsmateriaal niet volstond als bewijs dat de oudere merken in Portugal algemeen bekend waren of minstens dat zij, in hun geheel beschouwd, een groot onderscheidend vermogen hadden.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 oktober 1999 in zaak C-327/97 P: C. Apostolidis e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Bezoldigingen — Aanpassingscoëfficiënt — Uitvoering van een arrest van het Gerecht")

text:
8.1.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 6/5
blz. 25), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez          Zesde kamer, J. L. Murray en R. Schintgen, rechters; advocaat-
Iglesias, president; P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch (rapporteur),           generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,                   5 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
J. L. Murray, L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters;            als volgt:
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass; op 5 oktober
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                1) Artikel 11, lid 4, van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de
                                                                                Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de
1) Verwerpt het beroep.                                                         wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en
                                                                                wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van
2) Verwijst de Franse Republiek in de kosten.                                   belasting over de toegevoegde waarde, stond de lidstaten de
                                                                                invoering of handhaving toe, en artikel 17, lid 6 van de
                                                                                Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                                over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, staat hun de
                                                                                handhaving toe van algemene uitsluitingen van het recht op
                                                                                aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde op de aankoop
                                                                                van door de belastingplichtige voor zijn belaste handelingen
                                                                                gebruikte motorvoertuigen, ook wanneer
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                — deze voertuigen essentiële uitrusting voor de werkzaamheid
                           (Zesde kamer)                                             van de betrokken belastingplichtige waren, of
                       van 5 oktober 1999                                       — wanneer deze voertuigen in concreto door de betrokken
                                                                                belastingplichtige niet privé konden worden gebruikt.
in zaak C-305/97 (verzoek van de Court of Appeal                           2) Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn moet aldus worden
[England en Wales] om een prejudiciële beslissing): Roy-                        uitgelegd, dat de lidstaten de bij de tweede alinea ervan bedoelde
scot Leasing Ltd en Royscot Industrial Leasing Ltd, Allied                      uitsluitingen van het recht op aftrek van de belasting over de
Domecq plc, T. C. Harrison Group Ltd tegen Commission-                          toegevoegde waarde mogen handhaven, hoewel de Raad vóór het
                 ers of Customs and Excise (1)                                  verstrijken van de in de eerste alinea bedoelde termijn niet heeft
                                                                                bepaald voor welke uitgaven geen recht op aftrek van de belasting
(„BTW — Artikel 11, leden 1 en 4, van de Tweede richtlijn                       over de toegevoegde waarde bestaat.
— Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn —
Recht op aftrek — Uitsluitingen door nationale bepalingen
                                                                           (1) PB C 318 van 18.10.1997.
            daterende van vóór de Zesde richtlijn”)
                            (2000/C 6/09)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          (Zesde kamer)
In zaak C-305/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                               van 5 oktober 1999
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Court of Appeal
(England and Wales) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar                   in zaak C-327/97 P: C. Apostolidis e.a. tegen Commissie
aanhangig geding tussen Royscot Leasing Ltd en Royscot                                   van de Europese Gemeenschappen (1)
Industrial Leasing Ltd, Allied Domecq plc, T. C. Harrison
Group Ltd en Commissioners of Customs and Excise, om een                   („Hogere voorziening — Bezoldigingen — Aanpassingscoëf-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 11, lid 4,              ficiënt — Uitvoering van een arrest van het Gerecht”)
van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de Raad van 11 april
1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                                                 (2000/C 6/10)
lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van
toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van belasting
over de toegevoegde waarde (PB 1967, blz. 1303) en artikel 17,                                        (Procestaal: Frans)
lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                                            dentie van het Hof)
grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur), president van              In zaak C-327/97 P, C. Apostolidis e.a., ambtenaren en
de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de                       tijdelijke functionarissen van de Commissie van de Europese
 ---pagebreak--- C 6/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.1.2000
Gemeenschappen, tewerkgesteld bij het Europees Instituut               Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
voor Transuranen te Karlsruhe (Duitsland), vertegenwoordigd            Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel te Brussel, domici-        van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en —
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                 gewijzigde tekst — blz. 77), heeft het Hof, samengesteld
SARL, Rue de Cessange 30, betreffende hogere voorziening               als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde              J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
kamer) van 10 juli 1997, Apostolidis e.a./Commissie (T-81/96,          J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann, J. L. Mur-
JurAmbt. blz. I-A-207 en II-607), strekkende tot vernietiging          ray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Commissie            en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia              H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 oktober 1999 een arrest
en J. Currall) ondersteund door Raad van de Europese Unie              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(gemachtigden: M. Bishop en D. Canga Fano), heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-        Artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffen-
president, G. Hirsch, J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm          de de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:     in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 oktober 1999 een arrest        9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                       Noord-Ierland, moet aldus worden uitgelegd, dat in geval van een
1) Wijst de hogere voorziening in haar geheel af.                      vordering die op twee gelijkwaardige, uit eenzelfde overeenkomst
                                                                       voortvloeiende verbintenissen berust, niet één rechter bevoegd is om
2) Verwijst Apostolidis e.a., de Commissie van de Europese Gemeen-     kennis te nemen van de gehele vordering, wanneer volgens de
     schappen en de Raad van de Europese Unie ieder in hun eigen       collisieregels van de staat van die rechter een van die verbintenissen in
     kosten.                                                           die staat en de andere in een andere verdragsluitende staat moet
                                                                       worden uitgevoerd.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.
                                                                       (1) PB C 41 van 7.2.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                      van 5 oktober 1999                                                        van 5 oktober 1999
in zaak C-420/97 (verzoek van het Belgische Hof van                    in zaak C-433/97 P: IPK-München GmbH tegen Commissie
Cassatie om een prejudiciële beslissing): Leathertex                                 van de Europese Gemeenschappen (1)
       Divisione Sintetici SpA tegen Bodetex BVBA (1)
                                                                       (Hogere voorziening — Nietigverklaring van beschikking
(„EG-Executieverdrag — Uitlegging van de artikelen 2 en 5,             van Commissie houdende weigering van betaling van saldo
sub 1 — Agentuurovereenkomst — Vordering gebaseerd op                                         van financiële bijstand)
verschillende verbintenissen die uit eenzelfde overeenkomst
voortvloeien en als gelijkwaardig worden beschouwd —                                                (2000/C 6/12)
Bevoegdheid van het aangezochte gerecht om van de gehele
                 vordering kennis te nemen”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2000/C 6/11)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                       In zaak C-433/97 P, IPK-München GmbH, gevestigd te Mün-
                                                                       chen (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Prieß, advocaat
In zaak C-420/97, betreffende een verzoek aan het Hof                  te Brussel, Barricadenplein 13, betreffende hogere voorziening
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Belgische            tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tussen                Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 15 oktober
Leathertex Divisione Sintetici SpA en Bodetex BVBA, betreffen-         1997, IPK/Commissie (T-331/94, Jurispr. blz. II-1665), strek-
de een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de               kende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
artikelen 2 en 5, sub 1, van voornoemd Verdrag van 27 sep-             procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tember 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het         (gemachtigde: J. Grunwald), heeft het Hof (Zesde kamer),


title: Zaak F-126/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 april 2013 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 april 2013 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Zaak F-126/12) (1)

   2013/C 171/86
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 71 9.3.13 blz. 29.


title: Zaak T-136/14: Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Tilda Riceland Private/BHIM — Siam Grains (BASmALI) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsmerk BASmALI — Niet-ingeschreven ouder merk of ouder teken BASMATI — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/43

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Tilda Riceland Private/BHIM — Siam Grains (BASmALI)
   (Zaak T-136/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsmerk BASmALI - Niet-ingeschreven ouder merk of ouder teken BASMATI - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tilda Riceland Private Ltd (Gurgaon, India) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, N. Urwin en D. Sills, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Geroulakos en P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Siam Grains Co. Ltd (Bangkok, Thailand)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 december 2013 (zaak R 1086/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tilda Riceland Private Ltd en Siam Grains Co. Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 december 2013 (zaak R 1086/2012-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Tilda Riceland Private Ltd.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.