title: Zaak C-29/99: Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
10.4.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 100/9
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           Volgens de Commissie is deze opvatting rechtens onjuist,
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en aan de      want:
     Commissie mee te delen die nodig zijn voor de uitvoe-
     ring van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     12 december 1991 inzake de bescherming van water              Ð in strijd met het Verdrag, en
     tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
     bronnen, en door met name niet aan de verplichting
     van artikel 3, lid 2, ervan te voldoen, is de Italiaanse      Ð onverenigbaar met de wetgevende maatregelen die de
     Republiek de krachtens artikel 12, lid 1, van die richt-           Raad zelf op voorstel van de Commissie jarenlang
     lijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               heeft vastgesteld.
2. De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                   Verzoek van de House of Lords van 1 februari 1999 om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Commissio-
                                                                            ners of Customs and Excise en Primback Ltd
                                                                                (Zaak C-34/99)
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                                (1999/C 100/15)
de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                             Unie
                       (Zaak C-29/99)
                                                                   De House of Lords heeft bij beschikking van 1 februari
                       (1999/C 100/14)                             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   8 februari 1999, in het geding tussen Commissioners of
                                                                   Customs and Excise en Primback Ltd, het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de           dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door T. F. Cusack en L.
Ström, juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie            1. Indien een detailhandelaar voor eÂeÂn prijs goederen en
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                  de mogelijkheid van een periode van krediet voor de
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner.                          betaling van die prijs aanbiedt Ð waarbij het krediet
                                                                        door een ander dan de detailhandelaar wordt verstrekt
                                                                        en de klant hiervoor geen extra kosten in rekening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        worden gebracht Ð, wat is dan de maatstaf van hef-
                                                                        fing waarover de detailhandelaar, gelet op artikel 11,
                                                                        punt A, lid 1, onder a), en 13, punt B, onder d),
Ð de laatste alinea van de verklaring van de Europese                   punt 1, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1), met
     Gemeenschap voor Atoomenergie, als bedoeld in                      betrekking tot de geleverde goederen belasting ver-
     artikel 30, lid 4, onder iii), van het Verdrag inzake              schuldigd is? Inzonderheid, is de maatstaf van heffing:
     nucleaire veiligheid, in bijlage bij het besluit van de
     Raad van 7 december 1998 nietig te verklaren;
                                                                        a) het volledige door de klant te betalen bedrag,
Ð de Raad te verwijzen in de kosten.                                    b) het volledige door de klant te betalen bedrag, ver-
                                                                             minderd met de waarde van het krediet,
Middelen en voornaamste argumenten                                      c) indien een ander bedrag dan onder b) hierboven,
                                                                             het bedrag dat de detailhandelaar daadwerkelijk
                                                                             ontvangt, of
Door de beperkingen in de tekst van de laatste alinea van
de verklaring in bijlage bij zijn besluit van 7 december
1998 betreffende de bevoegdheid van de Gemeenschap                      d) een bedrag berekend op een andere basis en, zo ja,
probeert de Raad vast te stellen, dat de bevoegdheid van                     welke?
de Gemeenschap op de onder het Verdrag inzake nucleaire
veiligheid vallende gebieden beperkt is tot artikel 15 en
artikel 16, lid 2, en dat deze zich niet uitstrekt tot de aan-     2. Indien de maatstaf van heffing bestaat in het volledige
gelegenheden die worden geregeld in de artikelen 1 tot en               door de klant te betalen bedrag verminderd met de
met 5, artikel 7, artikel 14, artikel 16, leden 1 en 3, en de           waarde van het krediet (zie vraag 1, onder b)), hoe
artikelen 17 tot en met 19.                                             moet dat krediet dan worden gewaardeerd?


title: Zaak T-358/03: Beroep, op 17 oktober 2003 ingesteld door Siegfried Krahl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.1.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 7/39
Middelen en voornaamste argumenten                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, ambtenaar van het Parlement, heeft bij een                   Na de inwerkingtreding op 1 januari 2003 van het financieel
rechterlijke beslissing van 6 augustus 1999 verkregen dat haar            reglement van toepassing op de algemene begroting van
dochter haar hoofdverblijf bij haar heeft. Verzoekster en                 de Europese Gemeenschappen (1) heeft het Parlement een
haar echtgenoot, eveneens ambtenaar, zijn bij vonnis van                  procedure ingeleid tot wijziging van de regeling voor begro-
21 oktober 2001, overgeschreven op 12 januari 2002, uit de                tingspost 3701, waarvan de kredieten bestemd zijn voor de
echt gescheiden. Het Parlement heeft besloten verzoekster                 financiering van de administratieve en huishoudelijke uitgaven
vanaf 2002, het jaar waarin de echtscheiding van kracht is                van de fracties en de secretariaatskosten van niet-ingeschreven
geworden, nog slechts de helft van de reiskosten voor haar                leden. Op 2 juli 2003 heeft het Bureau van het Parlement
dochter te vergoeden.                                                     besloten de herziene versie van deze laatste regeling vast te
                                                                          stellen, onder voorbehoud van de wijziging van het reglement
                                                                          van het Parlement en andere wijzigingen die noodzakelijk
Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen dit                  mochten blijken na nieuw overleg.
besluit. Zij stelt dat het in strijd is met artikel 8 van bijlage VII
bij het Statuut omdat haar dochter, gelet op de rechterlijke
beslissing waarbij is bepaald dat zij haar hoofdverblijf bij haar         Tot staving van hun beroep tot nietigverklaring van het besluit
moeder heeft, moet worden geacht te haren laste te zijn, zodat            waarbij de nieuwe regeling is vastgesteld, voeren verzoekers
de volledige reiskostenvergoeding aan haar moet worden                    om te beginnen niet-naleving aan van de vormvoorschriften
betaald.                                                                  voor de vaststelling van een dergelijke regeling. Zij betogen dat
                                                                          de nieuwe regeling hun is meegedeeld in de vorm van voorstel
                                                                          waarin niet is vermeld dat het om een officieel definitief
                                                                          document ging. Zij betogen tevens dat de bestreden handeling
                                                                          is vastgesteld zonder dat de commissie begrotingscontrole, aan
                                                                          wie om advies is verzocht, haar rapport heeft ingediend en dat
                                                                          bijgevolg een wezenlijke procedure is overgeslagen. Behalve
                                                                          deze vragen ten aanzien van de vorm, stellen verzoeksters
                                                                          eveneens dat de nieuwe regeling het beginsel van gelijke
Beroep, op 23 oktober 2003 ingesteld door Bruno Goll-                     behandeling schendt door nieuwe uitgavencategorieën of het
              nisch e.a. tegen Europees Parlement                         gebruik van personeel op basis van begrotingspost 3701 enkel
                                                                          voor niet-ingeschreven leden te verbieden.
                         (Zaak T-357/03)
                                                                          (1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van
                           (2004/C 7/72)                                      25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
                                                                              op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB
                                                                              L 248 van 16 september 2002, blz. 1).
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 23 oktober 2003 beroep ingesteld tegen
het Europees Parlement door Bruno Gollnisch, wonende
te Limonest (Frankrijk), Marie-France Stirbois, wonende te                Beroep, op 17 oktober 2003 ingesteld door Siegfried
Villeneuve-Loubey (Frankrijk), Carl Lang, wonende te Boulo-               Krahl tegen Commissie van de Europese Gemeen-
gne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez, wonende te                                         schappen
Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te Overijse
(België) en Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België),                                          (Zaak T-358/03)
vertegenwoordigd door Wallerand de Saint Just, advocaat.
                                                                                (2004/C 7/73)
Verzoekers concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     nietig te verklaren het besluit van het Bureau van het
      Europees Parlement van 2 juli 2003 en meer in het
      bijzonder de bepalingen waarbij het voorstel van de heer
      Poettering betreffende het rapport van de heer van Hulten           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      is aangenomen houdende wijziging van de regeling van                schappen is op 17 oktober 2003 beroep ingesteld tegen
      het gebruik van begrotingspost 3701;                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Siegfried
                                                                          Krahl, wonende te Zagreb (Kroatië), vertegenwoordigd door
—     het Europees Parlement te verwijzen in de kosten en de              S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten,
      honoraria van de advocaten ten belope van 10 000 euro.              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 7/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.1.2004
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    —     de bestreden beschikkingen van de Commissie nietig te
                                                                           verklaren voorzover daarbij een vertragingsrente van
—     nietig te verklaren het besluit om niet integraal zijn               8,04 % wordt toegepast;
      verblijfskosten van 4 200 euro per maand te vergoeden;
                                                                     —     de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten alsmede
                                                                           in die van verzoekster.
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Bij beschikking van 18 juli 2001 heeft de Commissie vastge-
                                                                     steld dat verzoekster en zeven andere ondernemingen ar-
                                                                     tikel 81 EG-Verdrag hebben geschonden door deel te nemen
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van de
                                                                     aan een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde
artikelen 5 en 23 van bijlage X bij het Statuut, aangezien
                                                                     feitelijke gedragingen in de sector van grafietelektroden. Bij
verweerster volgens hem niet de vergoeding van zijn verblijfs-
                                                                     dezelfde beschikking werd verzoekster een geldboete opgelegd
kosten kan weigeren wanneer zij hem geen woning ter
                                                                     en werd gevorderd dat deze binnen een termijn van drie
beschikking heeft gesteld en evenmin een alternatief heeft
                                                                     maanden vanaf de betekening werd betaald, met dien verstande
voorgesteld.
                                                                     dat een rente van 8,04 % verschuldigd zou zijn indien de boete
                                                                     niet tegen de gestelde datum was betaald. Deze beschikking
                                                                     werd aan verzoekster betekend in de vorm van een brief de
                                                                     dato 23 juli 2001 waarin tevens werd aangegeven dat, indien
                                                                     verzoekster bij het Gerecht van eerste aanleg een procedure
                                                                     zou instellen tegen de oplegging van die boete, geen tenuitvoer-
                                                                     legging zou gebeuren zolang de zaak hangende was voor het
                                                                     Gerecht, op voorwaarde dat verzoekster rente van 6,04 %
Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door GRAFTECH                   betaalt over het bedrag van de boete en zorgt voor een
INTERNATIONAL LTD tegen Commissie van de Euro-                       bankgarantie voor het bedrag van de boete. Verzoekster diende
                    pese Gemeenschappen                              bij de Commissie opmerkingen daarover in en stelde andere
                                                                     betalingsvoorwaarden voor, maar deze werden bij brief van
                        (Zaak T-359/03)                              9 augustus 2001 door de Commissie verworpen. Tevens stelde
                                                                     verzoekster een procedure in tegen de beschikking van 18 juli
                                                                     2001 waarbij de boete werd opgelegd (1). Andere door verzoek-
                          (2004/C 7/74)                              ster ingediende voorstellen inzake betalingsfaciliteiten werden
                                                                     door de Commissie verworpen bij brieven van 18 augustus
                                                                     2003, 11 september 2003 en 18 september 2003.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                     Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen alle
                                                                     beschikkingen over betalingsvoorwaarden. Zij voert aan dat de
                                                                     Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-            door te oordelen dat zij geen andere zekerheidsstelling dan een
schappen is op 27 oktober 2003 beroep tegen Commissie van            bankgarantie kon aanvaarden. Voorts stelt verzoekster dat de
de Europese Gemeenschappen ingesteld door GRAFTECH                   beschikking van 18 augustus 2003 het evenredigheidsbeginsel
INTERNATIONAL LTD, gevestigd te Wilmington, Delaware                 schendt, omdat geen juist evenwicht tussen de belangen van
(Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door                de partijen werd bereikt, en in het bijzonder verzoeksters
K. P. E. Lasok QC en B. Hartnett, advocaten, domicilie gekozen       belang bij het verlenen van een pand op haar onbezwaarde
hebbende te Luxemburg.                                               activa in plaats van de door de Commissie gevorderde
                                                                     bankgarantie. Verzoekster beroept zich tevens op kennelijke
                                                                     feitelijke vergissingen van de Commissie met betrekking tot
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  de vaststelling door deze laatste dat verzoekster niet heeft
                                                                     aangetoond dat zij niet kan voldoen aan de beschikking van
—     de bestreden beschikkingen van de Commissie van                de Commissie, alsmede met betrekking tot de beoordeling
      18 juli 2001, 23 juli 2001, 9 augustus 2001, 18 augustus       door de Commissie van verzoeksters financiële positie en de
      2003, 11 september 2003 en 18 september 2003 nietig            waarde van het pand dat verzoekster heeft aangeboden. Verder
      te verklaren voorzover daarbij wordt gevorderd dat GTI         stelt verzoekster dat de beschikkingen van de Commissie
      de krachtens de beschikking van 18 juli 2001 op haar           kennelijk onjuist zijn op het punt van de toepasselijke
      rustende verplichtingen nakomt of een bankgarantie stelt       rentevoeten en dat de Commissie wezenlijke vormvoorschrif-
      of imminente executie van de beschikking van 18 juli           ten heeft geschonden, omdat zij verzoekster niet in de gelegen-
      2001 vanaf september 2003 aanvaardt;                           heid heeft gesteld om te worden gehoord alvorens te beslissen,
                                                                     de eerste beschikking van 18 juli 2001 ten uitvoer te leggen.
—     de bestreden beschikkingen van de Commissie nietig te
      verklaren voorzover daarbij rente van 6,04 % wordt             (1) Zaak T-246/01, PB 2002, C 17, blz. 16.
      toegepast terwijl de actuele marktrentevoeten aanzienlijk
      lager zijn;


title: Zaak T-68/01: Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door Huber + Suhner MRS GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.7.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 212/25
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                               HET       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         —     artikel 1, leden 1 en 3, en artikel 3 van beschikking
                         van 2 april 2001                                      nr. K(2000) 2466 van de Commissie van 26 juli 2000 (1)
                                                                               nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de
in zaak T-24/01 R: C. Staelen tegen Europees Parlement                         door Duitsland toegekende steun voor project 1014 ten
                 en Raad van de Europese Unie                                  bedrage van 701 664,50 DEM onverenigbaar met de
                                                                               gemeenschappelijke markt heeft verklaard;
(Kort geding — Ambtenaren — Niet-toelating tot latere
                                                                         —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
proeven van vergelijkend onderzoek — Spoedeisendheid —
                                Geen)
                         (2001/C 212/47)                                 Middelen en voornaamste argumenten
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         Verzoekster heeft in 1996 het bedrijfsonderdeel voor mobiele
                                                                         telefonie overgenomen van de Duitse firma FUBA Hans Kolbe
In zaak T-24/01 R, C. Staelen, tijdelijk functionaris van                & Co. Deze firma had in de jaren 1994 — 1996 in Nedersaksen
het Europees Parlement, wonende te Bridel (Luxemburg),                   meegewerkt aan een onderzoeks- en ontwikkelingsproject
vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie                  (project 1014 ) van een dochtermaatschappij van het SICAN-
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement                  concern op het gebied van repeater-systemen. De deelstaat
(gemachtigden: Y. Pantalis en J. F. De Wachter) en Raad van              Nedersaksen had dit project gestimuleerd met overheidssteun,
de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette),                 die door de Commissie bij de bestreden beschikking onverenig-
betreffende, zakelijk weergegeven, een verzoek om opschorting            baar met de gemeenschappelijke markt is verklaard, waarop
van de procedure van aanwerving van de personen die                      de deelstaat het steunbedrag weer heeft teruggevorderd.
voorkomen op de lijst van geschikte kandidaten van het
door het Parlement en de Raad georganiseerd vergelijkend
onderzoek EUR/A/151/98 voor Franstalige adviseurs, alsmede
                                                                         Verzoekster voert aan dat verweerster de motiveringsplicht
een verzoek om het Parlement en de Raad tezamen te gelasten
                                                                         van art. 253 EG in ernstige mate heeft verzuimd. Verweerster
alle verslagen betreffende de proeven van dat vergelijkend
                                                                         wijdt in haar beschikking onder de juridische beoordeling
onderzoek over te leggen en op een aantal vragen van
                                                                         slechts drie zinnen aan het project 1014 , zonder ook maar
verzoekster te antwoorden, heeft de president van het Gerecht,
                                                                         met één woord te motiveren, waarom het project niet voldeed
op 2 april 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                         aan de voorwaarden voor industrieel onderzoek in de zin van
luidt als volgt:
                                                                         bijlage I van de communautaire kaderregeling (2).
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 Voorts is de bestreden beschikking in strijd met artikel 87,
                                                                         lid 3, sub c) EG. Ten onrechte komt de Commissie daarin tot
                                                                         de conclusie dat project 1014 niet voldeed aan de voorwaarden
                                                                         voor industrieel onderzoek of voor precommerciële ontwikke-
                                                                         ling. Verweerster mocht precommerciële ontwikkeling niet
                                                                         uitsluiten met het argument dat project 1014 de ontwikkeling
                                                                         van een in de industrie bruikbaar repeatersysteem betrof. Als
                                                                         resultaat van het project zijn enkel prototypen vervaardigd
Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door Huber + Suhner                   voor wezenlijke onderdelen van het repeatersysteem ontwik-
MRS GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         keld. De onderzoeksactiviteiten beperkten zich tot voorberei-
                              schappen                                   dende werkzaamheden en de door de deelnemers aan het
                                                                         project ontwikkelde prototypen waren commercieel nog niet
                           (Zaak T-68/01)                                bruikbaar. Verweerster heeft dus gehandeld in strijd met de
                                                                         kaderregeling, door te concluderen dat project 1014 verder
                                                                         ging dan het stadium van de precommerciële ontwikkeling.
                         (2001/C 212/48)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         (1) PB L 18, blz. 18.
                                                                         (2) Communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    en ontwikkeling (PB 1996, C 45, blz. 5).
schappen is op 22 maart 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hu-
ber + Suhner MRS GmbH, gevestigd te Bad Salzdetfurth
(Duitsland), vertegenwoordigd door de advocaten H.-J. Nie-
meyer en E. Wilms, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-156/02: Beroep, op 15 mei 2002 ingesteld door Sunrider Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 169/42             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.7.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                       —      de beschikking van de Commissie van 22 januari 2001
Aanvrager van het ge-         verzoekster                                     nietig te verklaren;
meenschapsmerk:
                                                                       —      de Commissie te gelasten verzoekers schadeloos te stellen
Betrokken        gemeen-      woordmerk „BIO-CANISAN” —                       voor de inkomsten en andere voordelen die verzoekers
schapsmerk:                   aanvraagnr. 353 896 voor waren                  als gevolg van de inbreuken op het gemeenschapsrecht
                              van de klassen 5 en 31 (dier-                   hebben moeten missen;
                              geneeskundige producten en voe-
                              dingsmiddelen voor dieren)               —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
Houder van het oppo-          VETO-Centre
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk of -te-         Franse      merken      „biocanina”      Verzoekers hebben alle voor het JET-project gewerkt als
ken:                          (nr. 1582968; woord-en beeld-            werknemer of uitzendkracht van in het Verenigd Koninkrijk
                              merk) voor waren van de klas-            geregistreerde bedrijven. Volgens verzoekers hadden zij echter
                              sen 5 en 31 en „BIOCANINA”               door de Commissie als tijdelijk personeel in dienst moeten
                              (nr. 1350892) voor waren van             worden genomen, daar zij deel uitmaakten van het JET Project
                              klasse 5                                 Team.
Beslissing oppositie-af-      afwijzing van de aanvraag
deling:                                                                Volgens verzoekers heeft de Commissie, door hen niet als
                                                                       tijdelijk personeel in dienst te nemen, in strijd gehandeld
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep                met de statuten van het JET-project en haar bevoegdheid
roep:                                                                  overschreden. Volgens de statuten van het JET-project kon
                                                                       personeel dat in het JET Project Team werkzaam was niet via
Middelen:                     schending van artikel 43, lid 2,         externe bureaus worden aangenomen.
                              derde zin, en van artikel 8, lid 1,
                              sub b, van verordening (EG)              Verzoekers stellen verder dat de Commissie hen heeft gedis-
                              nr. 40/94.                               crimineerd, aangezien dit tot gevolg had dat zij minder gunstig
                                                                       werden behandeld dan degenen die in dienst van de Commissie
                                                                       waren en die in het JET-project een in wezen vergelijkbare rol
                                                                       vervulden.
Beroep, op 7 mei 2002 ingesteld door Richard J. Eagle,
John G. Fanthome, Martin Gardener, Robert C. Walton,
David Sands, Alexander Gaberscik, Beryl Marrs, Clifford                Beroep, op 15 mei 2002 ingesteld door Sunrider Corpora-
Marren, Robert Felton, Carol Brickley, TF Atkins, Michael              tion tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
George Grant en Edward Junger tegen Commissie van de                         interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                 Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-156/02)
                       (Zaak T-144/02)
                                                                                (2002/C 169/75)
                       (2002/C 169/74)
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                       Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                       (Procestaal: Engels)                                                           Duits)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 15 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
schappen is op 7 mei 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Richard J.
                                                                       tekeningen en modellen) door Sunrider Corporation, te Torran-
Eagle, John G. Fanthome, Martin Gardener, Robert C. Walton,
                                                                       ce (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
David Sands, Alexander Gaberscik, Beryl Marrs, Clifford Mar-
                                                                       A. Kockläuner, advocaat.
ren, Robert Felton, Carol Brickley, TF Atkins, Michael George
Grant en Edward Junger, vertegenwoordigd door D. Beard van
het kantoor Moncton Chambers, Londen (Verenigd Konink-                 Andere partij voor de kamer van beroep: Frieslands Brands
rijk).                                                                 B.V., te Leeuwarden (Nederland).
 ---pagebreak--- 13.7.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 169/43
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                 Doorhaling van zaak T-203/00 (1)
—      beslissing R 34/2000-1 van de eerste kamer van beroep                                 (2002/C 169/76)
       van 21 februari 2002 te vernietigen voorzover verzoek-
       ster werd verwezen in de helft van de kosten van de                                 (Procestaal: Nederlands)
       oppositieprocedure en in de eigen kosten van de oppo-
       sitie- en beroepsprocedure;
—      het Bureau te verwijzen in de kosten.                          De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                      van 25 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                      zaak T-203/00: Beemsterboer Coldstore Services B.V. tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Verzoekster diende bij het Bureau voor harmonisatie binnen            (1) PB C 302 van 21.10.2000.
de interne markt een aanvraag om het woordmerk „METABA-
LANCE 44” in voor waren van de klassen 5 en 29 (aan-
vraagnr. 155747). Friesland Brands B.V. stelde daartegen
oppositie in. Deze oppositie was gebaseerd op verschillende
nationale en internationale merken, waaronder „BALANCE”,
„BALANS” en „FRIESISCHE FLAGGE BALANCE” voor onder                                  Doorhaling van zaak T-309/00 (1)
meer waren van de klassen 5 en 29.
                                                                                (2002/C 169/77)
Naar aanleiding van een particuliere minnelijke schikking met
opposante beperkte verzoekster de opgave van de waren door                                    (Procestaal: Frans)
het schrappen van een aantal geclaimde waren van klasse 29.
Opposante trok later de oppositie in, maar verzocht wel om
een beslissing over de kosten.                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
De oppositie-afdeling verwees verzoekster in de kosten van de         van 17 april 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
oppositieprocedure. De kamer van beroep vernietigde deze              T-309/00: S.A. Cimenteries CBR tegen Commissie van de
beslissing en verwees elke partij in de eigen kosten van de           Europese Gemeenschappen.
oppositie- en beroepsprocedure.
                                                                      (1) PB C 335 van 25.11.2000.
Verzoekster komt op tegen de beslissing van de kamer van
beroep en voert aan dat in casu niet artikel 81, lid 3, van
verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (1) moet worden
toegepast, maar de meer specifieke regel van artikel 81, lid 4.
Derhalve heeft verweerder de fundamentele beoordelingscri-
teria miskend en ook het evenredigheidsbeginsel niet in acht                         Doorhaling van zaak T-14/02 (1)
genomen.
                                                                                (2002/C 169/78)
Voor het overige heeft verweerder volgens verzoekster ook de
beoordelingscriteria van artikel 81, lid 3 juncto lid 2, van                                 (Procestaal: Engels)
verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad verkeerd toegepast.
Verzoekster betoogt dat deze bepaling inhoudt, dat over de
kosten moet worden beslist overeenkomstig de algemene                 De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
billijkheids- en rechtvaardigheidsoverwegingen.                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                      van 9 april 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      T-14/02: Agrofair Benelux BV e.a. tegen Commissie van de
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993       Europese Gemeenschappen.
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                      (1) PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-50/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Verplichting van bevoegde milieu-instantie om milieueffectbeoordeling van projecten te verrichten — Meer dan één bevoegde milieu-instantie — Noodzaak om beoordeling te garanderen van samenhang tussen factoren die direct of indirect effecten kunnen ondervinden — Toepassing van richtlijn op sloopwerkzaamheden)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-50/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Verplichting van bevoegde milieu-instantie om milieueffectbeoordeling van projecten te verrichten - Meer dan één bevoegde milieu-instantie - Noodzaak om beoordeling te garanderen van samenhang tussen factoren die direct of indirect effecten kunnen ondervinden - Toepassing van richtlijn op sloopwerkzaamheden)
   2011/C 130/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver, C. Clyne en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O’Hagan, gemachtigde, G. Simons SC, D. McGrath, BL)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Artikelen 2, 3 en 4 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Verplichting om de directe en indirecte effecten van een project op de in artikel 3 van de richtlijn genoemde factoren te beschrijven en te beoordelen

      Dictum

               1)

               Ierland is,

                           —

                           door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 en bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, niet om te zetten,

                           —

                           door er niet op toe te zien dat, wanneer zowel de Ierse met ruimtelijke ordening belaste instanties als het Agentschap voor Milieubescherming beschikkingsbevoegdheden hebben inzake een project, volledig aan de voorwaarden van de artikelen 2 tot en met 4 van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, wordt voldaan, en

                           —

                           door sloopwerkzaamheden uit te sluiten van de werkingssfeer van zijn wettelijke regeling ter omzetting van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35,

                     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 04.04.2009.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 26 oktober 2001 in zaak T-184/01 R, IMS Health Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Procedure in kort geding — Mededingingsrecht — Klacht — Beweerd onrechtmatig gebruik van auteursrecht — Beschikking van de Commissie die voorziet in beschermingsmaatregelen — Voorwaarde voor toekenning van voorlopige maatregelen — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Afweging van belangen")

text:
15.6.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/45
2)    De Commissie zal haar eigen kosten alsmede de kosten van            president van het Gerecht op 26 oktober 2001 een beschikking
      verzoekster dragen.                                                 gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
3)    Het Koninkrijk Denemarken zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                          1)    De tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van
                                                                                3 juli 2001 betreffende een procedure inzake de toepassing van
                                                                                artikel 82 EG (zaak COMP D3/38.044 — NDC Health/
(1) PB C 4 van 6.1.2001.                                                        IMS Health: voorlopige maatregelen), wordt opgeschort tot de
                                                                                uitspraak van het Gerecht in de hoofdzaak.
                                                                          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
                RECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 26 oktober 2001                                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
in zaak T-184/01 R, IMS Health Inc. tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen                                                       van 21 maart 2002
(„Procedure in kort geding — Mededingingsrecht — Klacht                   in zaak T-235/01: Georgios Caravelis tegen Europees
— Beweerd onrechtmatig gebruik van auteursrecht — Be-                                                 Parlement (1)
schikking van de Commissie die voorziet in beschermings-
maatregelen — Voorwaarde voor toekenning van voorlopige
maatregelen — Fumus boni juris — Spoedeisendheid —                        („Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                    Afweging van belangen”)                                         handeling — Afdoening zonder beslissing”)
                          (2002/C 144/94)                                                           (2002/C 144/95)
                          (Procestaal: Engels)                                                      (Procestaal: Grieks)
In zaak T-184/01 R, IMS Health Inc., gevestigd te Fairfield,              In zaak T-235/01, Georgios Caravelis, ambtenaar van het
Connecticut (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoor-                 Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
digd door N. Levy, J. Temple-Lang, solicitors, en R. O’Donog-             door C. Tagaras, advocaat, tegen Europees Parlement (gemach-
hue, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                  tigden: J. F. De Wachter, C. Karamarcos en N. Korogiannakis),
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van kennisgeving
tigden: E. Gippini Fournier, A. Whelan en F. Siredney-Garnier),           van vacature nr. 9186 betreffende de A3-post van hoofd van
ondersteund door AzyX Deutschland GmbH Geopharma                          het Voorlichtingsbureau Athene, heeft het Gerecht (Vijfde
Information Services, gevestigd te Neu-Isenburg (Duitsland),              kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president,
vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en D. Dugois,              R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Natio-                21 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
nal Data Corporation, gevestigd te Atlanta, Georgia (Verenigde            luidt als volgt:
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door I. Forrester, QC,
F. Fine, sollicitor, C. Price en A.F. Gagliardi, advocaten,               1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, NDC Health
GmbH & Co. KG, gevestigd te Bad Camberg (Duitsland),
vertegenwoordigd door I. Forrester, QC, F. Fine, M. Powell,               2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
sollicitors, C. Price en A.F. Gagliardi, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om
voorlopige maatregelen in verband met de beschikking van de               (1) PB C 331 van 24.11.2001.
Commissie van 3 juli 2001, betreffende een procedure inzake
de toepassing van artikel 82 EG (zaak COMP D3/38.044 —
NDC Health/IMS Health: voorlopige maatregelen), heeft de


title: Zaak C-390/05: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 2037/2000 — Ozonlaag afbrekende stoffen)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/16

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-390/05) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 2037/2000 - Ozonlaag afbrekende stoffen)
   (2006/C 331/27)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (PB L 244, blz. 1) — Terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van gereguleerde stoffen — Niet-vaststelling van de minimumopleidingseisen waaraan het verantwoordelijke personeel moet voldoen — Geen verslag aan de Commissie over de programma's die verband houden met de opleidingseisen waaraan moet worden voldaan
   Dictum

               1)

               Door niet alle nodige maatregelen te nemen om de minimumopleidingseisen te bepalen waaraan moet worden voldaan door het personeel dat verantwoordelijk is voor de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van de ozonlaag afbrekende stoffen, door niet uiterlijk op 31 december 2001 bij de Commissie verslag uit te brengen over de beschikbare installaties en de hoeveelheden gebruikte gereguleerde stoffen die zijn teruggewonnen, gerecycleerd, geregenereerd of vernietigd, en door niet alle nodige voorzorgsmaatregelen te treffen opdat vaste apparatuur met meer dan 3 kg koelvloeistof jaarlijks op lekkage wordt gecontroleerd, heeft de Helleense Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 330 van 24.12.2005.


title: Zaak T-212/99: Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Hoechst Roussel Vet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.12.1999             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 352/37
Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Hoechst                     „onverwijld” voor te leggen aan het Comité voor de aanpassing
Roussel Vet tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     van de richtlijnen. Tweeënhalf jaar later had de Commissie
                            schappen                                    echter nog steeds niet de desbetreffende ontwerpmaatregelen
                                                                        opgesteld en aan het Comité voor de aanpassing van de
                                                                        richtlijnen voorgelegd. Op 23 april 1999 heeft de Commissie
                        (Zaak T-212/99)                                 na dreigementen van verzoekster, dat zij een procedure zou
                                                                        aanspannen, het dossier teruggestuurd naar het Comité voor
                        (1999/C 352/65)                                 diergeneesmiddelen voor heronderzoek. In de brief van 16 juli
                                                                        1999 (de bestreden brief) geeft de Commissie als verklaring
                                                                        voor haar stilzitten, dat de indiening van een ontwerpveror-
                                                                        dening inzake de opneming van ALTRENOGEST in bijlage III
                        (Procestaal: Engels)                            was uitgesteld wegens bezorgdheid binnen de Commissie over
                                                                        de gevolgen van deze substantie voor de volksgezondheid; zij
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               verwijst hiertoe naar de jongste resultaten van wetenschappe-
schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie                 lijk onderzoek die in de loop van de behandeling door
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Hoechst                   het wetenschappelijk veterinair comité van DG XXIV waren
Roussel Vet, Duitsland, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck             bekend geworden.
en D. Brinckman, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Matthias Hardt 8-10.
                                                                        De door de Commissie aangevoerde redenen waarom zij niet
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     aan haar verplichtingen heeft voldaan en de zaak opnieuw aan
                                                                        het Comité voor diergeneesmiddelen heeft voorgelegd, zijn
— nietig te verklaren van de beschikking van de Commissie               volgens verzoekster kennelijk in strijd met verordening
     van 16 juli 1999, vervat in een brief van dezelfde datum           nr. 2377/90. De Commissie toestaan de zaak opnieuw voor te
     waarbij zij verzoekster heeft geïnformeerd, ALTRENO-               leggen aan het Comité voor diergeneesmiddelen om redenen
     GEST niet op te nemen in bijlage III bij verordening               die niets te maken hebben met verzoeksters product, hoewel
     nr. 2377/90;                                                       er een positief advies van dit comité is waarmee de Commissie
                                                                        gedurende meer dan twee jaar niets heeft gedaan, gaat lijnrecht
— krachtens artikel 232 EG-Verdrag vast te stellen, dat de              in tegen het systeem van verordening nr. 2377/90, wordt niet
     Commissie haar verplichtingen uit het gemeenschapsrecht            gerechtvaardigd door wetenschappelijk bewijs of overwegin-
     niet is nagekomen en meer in het bijzonder heeft verzuimd,         gen van volksgezondheid en gaat voorbij aan de zorgplicht
     na ontvangst van het eindrapport van het comité voor               van de Commissie en het vereiste van goed bestuur in het
     diergeneesmiddelen, ontwerpmaatregelen vast te stellen             perspectief van de binnenkort verstrijkende eindtermijn van
     voor de opneming van ALTRENOGEST in bijlage III bij                1 januari 2000, waarna in de Europese Unie aan voedselpro-
     verordening nr. 2377/90, en heeft verzuimd de procedure            ducerende dieren geen diergeneesmiddelen meer mogen wor-
     van artikel 8 van verordening nr. 2377/90 in te leiden;            den toegediend die farmacologisch werkzame substanties
                                                                        bevatten die niet voorkomen in de bijlagen I, II of III van
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                               verordening nr. 2377/90. Het besluit van de Commissie om
                                                                        de zaak opnieuw aan het Comité diergeneesmiddelen voor te
                                                                        leggen, en dus haar weigering om de noodzakelijke maatrege-
                                                                        len voor opneming van de actieve substantie in bijlage III te
Middelen en voornaamste argumenten                                      nemen, moet derhalve worden nietig verklaard.
Verzoekster, een farmaceutisch bedrijf, heeft een farmaceutisch
product, ALTRENOGEST genaamd, ontwikkeld, dat voorna-
melijk wordt gebruikt in de varkenshouderij. Op 10 februari             Voorts heeft de Commissie in strijd met haar gemeenschaps-
1993 heeft zij op grond van artikel 7 van verordening                   rechtelijke verplichtingen verzuim handelend op te treden. Zij
nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot                    heeft niets gedaan om na ontvangst van het advies van het
vaststelling van maximumwaarden voor residuen van genees-               Comité voor diergeneesmiddelen tot ontwerpmaatregelen te
middelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen                komen, en heeft niet onverwijld het Comité voor de aanpassing
van dierlijke oorsprong (1) verzocht om bepaling van de                 van de richtlijnen ter zake advies gevraagd, maar heeft ruim
maximumwaarden voor residuen (hierna: „MRL”) voor ALTRE-                twee jaar na het positieve advies van het Comité voor
NOGEST. Op 23 februari 1993 heeft de Commissie het dossier              diergeneesmiddelen enkel om een heronderzoek gevraagd.
doorgestuurd aan het Comité voor diergeneesmiddelen. Op
16 januari 1997 heeft dit comité advies uitgebracht over de
MRL-aanvraag voor ALTRENOGEST; het adviseerde, ALTRE-
NOGEST op te nemen in bijlage III bij verordening
nr. 2377/90, dit wil zeggen dat een voorlopige MRL zou                  (1) PB 1990, L 224, blz. 1.
worden bepaalde hangende nader onderzoek van een aantal
punten.
Verzoekster stelt, dat de Commissie in het kader van de
procedure van artikel 8 van verordening nr. 2377/90 na
ontvangst van een dergelijk advies verplicht is, de ontwerp-
maatregelen voor opneming van de substantie in bijlage III


title: Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-31/99)

text:
27.3.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 86/13
Middelen en voornaamste argumenten                                      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te
                                                                        stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn
                                                                        96/28/EG van de Commissie van 10 mei 1996 betref-
Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt,                   fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
blijft Ierland handelen in strijd met artikel 30 van het EG-            van de lidstaten inzake meststoffen (1), of de Commis-
Verdrag door:                                                           sie niet van deze maatregelen in kennis te stellen;
Ð geen regels vast te stellen tot wijziging van de huidige         Ð de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
     regeling inzake normen voor het edelmetaalgehalte,
     teneinde deze normen in overeenstemming te brengen
     met die van het voorstel voor een richtlijn inzake het        Middelen en voornaamste argumenten
     nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuurs-
     rechtelijke regelingen van de lidstaten betreffende wer-
     ken van edelmetaal;                                           De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-
                                                                   baar met die welke in zaak C-26/99 (2) zijn aangevoerd; de
                                                                   bij de richtlijn gestelde termijn is verstreken op 31 mei
Ð te wachten met de goedkeuring van het voorstel van               1997.
     wijziging van Section 9 van de Hallmarking Act 1981,
     in dier voege dat producten worden aanvaard wanneer           (1) Richtlijn 96/28/EG van de Commissie van 10 mei 1996 tot
     zij voorzien zijn van een stempelmerk uit een andere              aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn
     lidstaat waar de verkoop van bedoeld artikel krachtens            76/116/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing
     de plaatselijke wetgeving is toegelaten, en mits door             van de wetgevingen van de lidstaten inzake meststoffen (PB
     die lidstaat het bewijs wordt geleverd dat het betrok-            L 140 van 13.6.1996, blz. 30).
                                                                   (2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
     ken stempelmerk aldaar is geregistreerd;
Ð Section 2 van de Hallmarking Act 1981 niet in dier
     voege te wijzigen, dat in ander lidstaten gebruikte
     stempelmerken kunnen worden erkend;
                                                                   Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie
Ð verschillen in stand te laten tussen goedgekeurde stem-          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     pelmerken voor producten die zijn vervaardigd in Ier-                                    Luxemburg
     land en gelijksoortige stempelmerken voor ingevoerde                                  (Zaak C-32/99)
     artikelen.
                                                                                (1999/C 86/26)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Groothertog-
                                                                   dom Luxemburg door Commissie van de Europese
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van            Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. B Wain-
   de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek               wright, juridisch hoofdadviseur, en O. Couvert-CasteÂra,
                                                                   ter beschikking van de juridische dienst gesteld nationaal
                        (Zaak C-31/99)                             ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                        (1999/C 86/25)                             C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Cen-
                                                                   tre Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Franse Repu-          deert dat het den Hove behage:
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd-
adviseur, en O. Couvert-CasteÂra, ter beschikking van de           Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, domicilie                krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                  niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde ter-
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.               mijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
                                                                        vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richt-
                                                                        lijn 96/28/EG van de Commissie van 10 mei 1996
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                     betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin-
deert dat het den Hove behage:                                          gen van de lidstaten inzake meststoffen (1), of de Com-
                                                                        missie niet van deze maatregelen in kennis te stellen;
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
     het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is           Ð het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
     nagekomen, door niet binnen de gestelde termijn de                 kosten.


title: Zaak C-110/00: Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
10.6.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 163/11
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet binnen              a) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
     de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan                      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/59/EG (1)
     richtlijn 97/41/EG (1) van de Raad van 25 juni 1997 tot                    van de Commissie van 7 oktober 1997 tot aanpassing aan
     wijziging van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,                       de vooruitgang van de techniek van richtlijn
     86/363/EEG en 90/642/EEG, de krachtens het Verdrag op                      90/679/EEG (2) van de Raad betreffende de bescherming
     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                            van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan
                                                                                biologische agentia op het werk (zevende bijzondere
                                                                                richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
2. de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.                            89/391/EEG (3)) en/of door die bepalingen niet aan de
                                                                                Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2, lid 1, die
                                                                                richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
                                                                                komen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          b) de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te
                                                                                verwijzen.
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
met die in zaak C-105/00 (2); de termijn voor omzetting is op
31 december 1998 verstreken.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De middelen en voornaamste elementen zijn dezelfde als die
(1) Richtlijn 97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot wijziging         in zaak C-105/00 (4); de uitvoeringstermijn is op 31 maart
    van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en
    90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen          1998 verstreken en Oostenrijk heeft nog steeds niet voor alle
    van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk groenten en         sectoren en op alle niveaus, inzonderheid op dat van de
    fruit, granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde     deelstaten, de nodige maatregelen getroffen.
    producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten
    en fruit (PB L 184, 12.07.1997, blz. 33).
(2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
                                                                          ( 1) PB L 282, blz. 33.
                                                                          ( 2) PB L 374, blz. 1.
                                                                          ( 3) PB L 183, blz. 1.
                                                                          ( 4) Commissie/Portugal, zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Commissie van                     Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                        de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                 rijk                                                                      rijk
                          (Zaak C-110/00)                                                          (Zaak C-111/00)
                          (2000/C 163/18)                                                          (2000/C 163/19)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 maart 2000 beroep tegen Republiek Oostenrijk inge-                  op 23 maart 2000 beroep tegen Republiek Oostenrijk inge-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door N. Yerrell, lid van haar juridische                 vertegenwoordigd door N. Yerrell, lid van haar juridische
dienst, en C. Ladenburger, in het kader van de uitwisseling               dienst, en C. Ladenburger, in het kader van de uitwisseling
met nationale ambtenaren bij de Commissie gedetacheerde                   met nationale ambtenaren bij de Commissie gedetacheerde
ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                    ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                           C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-624/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2013 door Iliad SA, Free infrastructure en Free SAS tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-325/10, Iliad e.a./Commissie

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/9

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2013 door Iliad SA, Free infrastructure en Free SAS tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-325/10, Iliad e.a./Commissie
   (Zaak C-624/13 P)
   2014/C 39/16
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Iliad, Free infrastructure, Free SAS (vertegenwoordiger: T. Cabot, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Franse Republiek, Republiek Polen, Département des Hauts-de-Seine

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 16 september 2013 in zaak T-325/10, Iliad, Free infrastructure en Free/Europese Commissie, volledig vernietigen;

               —

               de door de vennootschappen Iliad, Free infrastructure en Free in eerste aanleg geformuleerde vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 7426 definitief van de Europese Commissie van 30 september 2009 betreffende de compensatie van openbaredienstlasten voor de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in het departement Hauts-de-Seine (steunmaatregel N 331/2008 — Frankrijk) toewijzen indien de zaak volgens het Hof in staat van wijzen is;

               —

               de zaak naar het Gerecht terugverwijzen indien deze volgens het Hof niet in staat van wijzen is;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten ingeval het Hof de zaak afdoet;

               —

               de beslissing over de kosten aanhouden ingeval het Hof de zaak naar het Gerecht terugverwijst.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes zes middelen aan.
   In de eerste plaats voeren rekwirantes aan dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door niet te antwoorden op het onderdeel van het middel inzake niet-nakoming door de Commissie van de in artikel 108, lid 2, VWEU neergelegde verplichting om de formele onderzoeksprocedure in te leiden. Volgens dit onderdeel wezen de door de Franse autoriteiten gedane toezeggingen erop dat de Commissie op een ernstige moeilijkheid stuitte, zodat zij verplicht was een dergelijke formele onderzoeksprocedure in te stellen.
   In de tweede plaats voeren zij aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de berekening van de duur van het door de Commissie verrichte eerste onderzoek. Enerzijds zijn zij van mening dat de aanmelding door Frankrijk niet kon worden geacht binnen de gestelde termijn volledig te zijn verricht en dus niet in aanmerking had mogen worden genomen. Anderzijds zijn zij van mening dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een door de Commissie aan de Franse autoriteiten gericht verzoek om „eventuele” opmerkingen als een verzoek om aanvullende informatie in de zin van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) aan te merken.
   In de derde plaats voeren zij een middel van openbare orde aan. Het Gerecht zou blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet ambtshalve vast te stellen dat de Commissie de litigieuze steun niet verenigbaar met het Verdrag kon verklaren omdat op grond van artikel 5 van verordening (EG) nr. 659/1999 de aanmelding van die steun als ingetrokken had moeten worden beschouwd. Aangezien de Franse autoriteiten immers niet binnen de gestelde termijnen op de verzoeken om aanvullende informatie hadden geantwoord, had de litigieuze aanmelding op grond van artikel 5, lid 3, van die verordening als ingetrokken had moeten worden beschouwd. Bijgevolg was de Commissie niet bevoegd om uitspraak te doen over de aangemelde maatregel, een omstandigheid die het Gerecht in de bestreden beslissing ambtshalve had moeten vaststellen.
   In de vierde plaats zou het Gerecht blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de boordeling of de markt had gefaald. Deze onjuiste rechtsopvatting zou voortvloeien uit het feit dat het Gerecht de universaliteitstoets heeft toegepast in de plaats van de in de zaak Olsen geformuleerde toets van het falen van de markt, die erin bestaat na te gaan of concurrenten een soortgelijke dient aanbieden en niet of deze een universele dienst aanbieden.
   In de vijfde plaats zou het Gerecht blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing in de tijd van de regels van het recht van de Europese Unie op het gebied van het beoordelen of de markt heeft gefaald. Deze onjuiste rechtsopvatting zou erin bestaan dat enerzijds uitsluitend op basis van de gegevens betreffende 2004 en 2005 is onderzocht of de markt had gefaald, en anderzijds geen prospectieve analyse van de markt is verricht om uit te maken of het falen van de markt is aangetoond voor de gehele duur van de uitoefening van de dienst van algemeen economisch belang.
   Ten slotte verwijten rekwirantes het Gerecht een samenstel van tegenstrijdige rechtsoverwegingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 10 mei 2016 in zaak E-19/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Vorstendom Liechtenstein (Niet-nakoming van een EER-/EVA-staat — Stelsels van voorafgaande vergunning voor vestiging en grensoverschrijdende diensten — Richtlijn 2006/123/EG — Artikel 31 EER — Artikel 36 EER — Rechtvaardiging — Evenredigheid)

text:
               2.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 66/30

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 mei 2016
   in zaak E-19/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Vorstendom Liechtenstein
   (Niet-nakoming van een EER-/EVA-staat — Stelsels van voorafgaande vergunning voor vestiging en grensoverschrijdende diensten — Richtlijn 2006/123/EG — Artikel 31 EER — Artikel 36 EER — Rechtvaardiging — Evenredigheid)
   (2017/C 66/09)
   In zaak E-19/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Vorstendom Liechtenstein — VERZOEK om een verklaring dat het Vorstendom Liechtenstein, door het handhaven van nationale voorschriften betreffende stelsels van voorafgaande vergunning voor ondernemingen die zich wensen te vestigen en/of grensoverschrijdende diensten wensen te verrichten in Liechtenstein, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 9, 10, 13 en 16 van het besluit bedoeld in punt 1 van bijlage X bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, alsook, voor zover vestiging en het verrichten van grensoverschrijdende diensten buiten het toepassingsgebied van voornoemd besluit vallen, de artikelen 31 en 36 van de EER-overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 10 mei 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat het Vorstendom Liechtenstein niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 9, 10, 13 en 16 van het besluit bedoeld in punt 1 van bijlage X bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij:

                           a)

                           door artikel 7 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, houdende een stelsel van voorafgaande vergunning voor ondernemingen die voornemens zijn zich in Liechtenstein te vestigen;

                           b)

                           door artikel 8, lid 1, van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, voor zover hierin aan het verlenen van een voorafgaande vergunning aan ondernemingen die zich in Liechtenstein wensen te vestigen, voorwaarden worden gesteld die duidelijk noch ondubbelzinnig zijn, namelijk de verplichting om over het nodige personeel te beschikken en de verplichting om de Duitse taal voldoende te beheersen;

                           c)

                           door er niet voor te zorgen dat de in de Liechtensteinse handelswet vastgestelde voorwaarden voor de voorafgaande vergunning niet overlappen met vereisten die gelijkwaardig of, gezien hun doel, in wezen vergelijkbaar zijn met vereisten waaraan de dienstverrichter al in een andere EER-staat is onderworpen;

                           d)

                           door er niet voor te zorgen dat de procedures en formaliteiten betreffende de door de Liechtensteinse handelswet voorgeschreven voorafgaande vergunning duidelijk worden vastgesteld, en

                           e)

                           door artikel 21 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, waarin wordt bepaald dat ondernemingen vooraf kenbaar moeten maken dat zij voornemens zijn om in Liechtenstein grensoverschrijdende diensten te verrichten.

               2.

               Verklaart dat het Vorstendom Liechtenstein, voor zover de onder de Liechtensteinse handelswet vallende diensten buiten het toepassingsgebied vallen van het besluit bedoeld in punt 1 van bijlage X bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 31 en 36 van de EER-overeenkomst:

                           a)

                           door artikel 7 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven, en

                           b)

                           door artikel 21 van de Liechtensteinse handelswet te handhaven.

               3.

               Verwijst het Vorstendom Liechtenstein in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 16 december 1996 ingesteld door M.M. Mendes Pires Afonso tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-210/96)

text:
Nr . C 54/32         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 2 . 97
tot en met 15 november 1994 verlengd. Toen hij van                 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou
verweerder geen bericht ontving, heeft verzoeker zich op                dende afwijzing van het verzoek om vergoeding van de
21 februari 1995 tot de directeur-generaal Personeel ,                  door verzoeker geleden schade;
Begroting en Financiën gewend om eraan te herinneren, dat
zijn verlof om redenen van persoonlijke aard beëindigd was .       — de Commissie te veroordelen om de loopbaan van
Eerst op 19 april 1996 is verzoeker bij besluit van het tot             verzoeker voor de periode tussen 1 januari 1992 en 1 juli
aanstelling bevoegde gezag herplaatst in het ambt dat hij               1993 te reconstrueren en hem onder meer de bezoldiging
thans bekleedt. Aangezien dit besluit per 1 juni 1996 in                te betalen waarop hij voor die periode recht heeft,
werking trad, heeft verzoeker zijn werkzaamheden vanaf die              vermeerderd met moratoire interessen op de voet van
datum hervat .                                                          8 % 's jaars, vanaf de datum van opeisbaarheid van de
                                                                        verschuldigde bezoldigingen tot op de dag van beta
Verzoeker wijst op de onwettigheid van het gedrag van                   ling;
verweerder. Zijns inziens is het nagenoeg onvoorwaarde
lijke karakter van de in artikel 40, lid 4, sub d ), van het       — verweerster in de kosten te verwijzen .
Ambtenarenstatuut neergelegde verplichting tot herplaat
sing in de rechtspraak duidelijk bevestigd; het enige voor        Middelen en voornaamste argumenten
behoud betreft de beschikbaarheid van een ambt dat met de
rang van de betrokken ambtenaar overeenkomt en de                  Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie en sinds 1 januari
geschiktheid van de ambtenaar voor dit ambt. Deze ver             1989 met verlof om redenen van persoonlijke aard, verzoekt
plichting kan dus niet terzijde worden gesteld met een             de verwerende Instelling om vergoeding van de schade die
beroep op de eventuele beroepswerkzaamheden die de                 hij heeft geleden door niet, overeenkomstig artikel 40, lid 4 ,
ambtenaar op de datum van de eerste vacature verrichtte .          sub d ), van het Statuut, te worden herplaatst in het eerste
Derhalve kan in casu geen geldig excuus worden ontleend            vacante ambten met name in het op 22 oktober 1991 bij DG
                                                                   III/D/ 1 vacant verklaarde ambt A 7/4 007165 . De Commis
aan het feit, dat het tot aanstelling bevoegde gezag in zijn
besluit tot afwijzing van de klacht verklaart, dat het in          sie blijft in gebreke aan te tonen, dat zij verzoekers
aanmerking zou hebben genomen dat verzoeker zich niet              geschiktheid daadwerkelijk en omstandig heeft getoetst aan
onmiddellijk kon bevrijden van zijn verantwoordelijkheden          die welke voor bedoeld ambt is vereist. Bovendien beroept
als professor aan de Universiteit van Lausanne . Verzoeker         verzoeker zich op de kennelijke beoordelingsfout die de
heeft nooit enige belemmering voor zijn herplaatsing aan          Commissie heeft begaan door, onder verwijzing naar het
gevoerd .                                                          aanpassingsvermogen van verzoeker, zijn herplaatsing in
                                                                   het eerste vacant verklaarde ambt te weigeren.
Gesteld al, quod non, dat verzoeker bij het tot aanstelling
bevoegde gezag het vertrouwen heeft opgewekt, dat dit de
datum van zijn herplaatsing kon uitstellen, dan mocht dit
gezag niet afwijken van de bewoordingen en het doel van
voornoemde statutaire bepaling om zich eenzijdig aan zijn          Beroep, op 16 december 1996 ingesteld door M.M. Mendes
verplichtingen te onttrekken .                                     Pires Afonso tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak T-210/96 )
                                                                                ( 97/C 54/53 )
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door A. Buick tegen                                 (Procestaai: Frans)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                      ( Zaak T-209/96 )
                                                                   schappen is op 16 december 1996 beroep tegen Commissie
                         ( 97/C 54/52 )                           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M.M.
                                                                  Mendes Pires Afonso, wonende te Luxemburg, vertegen
                     (Procestaai: Frans)                          woordigd door C. Steyaert, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                  gekozen hebbende bij verzoekster, Rue Henri Pensis 6 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld te              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
A. Buick, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J .-N.             bevoegde gezag van 26 februari 1996, voorzover dit
Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel,
                                                                       gezag verzoekster daarbij aanstelt in de rang A 7,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                 salaristrap 3 , en impliciet weigert haar aan te stellen in
Myson Sari, Rue de Cessange 30 .                                       rang A 6 ;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                       bevoegde gezag van 1 oktober 1996 houdende uitdruk
— vast te stellen dat de Commissie op onwettige wijze                  kelijke afwijzing van de door verzoekster tegen boven
    verzoeker op 1 januari 1992 niet heeft herplaatst in het           genoemd besluit ingediende klacht, die op 26 juni 1996
    op 22 oktober 1991 in DG III/D/1 vacant verklaarde                 bij het secretariaat-generaal van de Commissie was
    ambt 007165-ex Strauss;                                            ingeschreven ;
 ---pagebreak--- 22 . 2 . 97         | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 54/33
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het                    — overeenkomstig artikel 215 van het Verdrag vast te
     geding.                                                            stellen, dat de Gemeenschap niet-contractuele aanspra
                                                                        kelijkheid heeft opgelopen en dat Européenne Automo
Middelen en voornaamste argumenten                                      biles voor vergoeding in aanmerking komende schade
                                                                        heeft geleden;
Verzoekster, ambtenaar in rang A 7, salaristrap 3 , voert aan,
dat een rechtsdwaling is begaan bij de toepassing van               — bijgevolg, Européenne Automobiles een bedrag van
artikel 31 , lid 2, van het Statuut, met name doordat die               246 000 ecu als schadevergoeding toe te kennen;
bepaling als gevolg van de door het tot aanstelling bevoegde
gezag gegeven motivering onmogelijk los van artikel 27,             — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
eerste alinea, en artikel 32 van het Statuut kan worden                 zen .
toegepast, ofschoon laatstgenoemde artikelen andere situa
ties dan de indeling in rang van nieuw aangeworven                  Middelen en voornaamste argumenten
ambtenaren beogen te regelen . Verder levert de handelwijze
van de Commissie schending van het beginsel van gelijke
behandeling van de ambtenaren op doordat, enerzijds, de             Verzoekster is een onderneming die als tussenpersoon bij de
                                                                    autodistributie werkzaam is door als mandataris van de
Commissie alle externe kandidaten in dezelfde rang indeelt
niettegenstaande dezen zeer uiteenlopende kwalificaties             eindgebruiker parallel auto's in te voeren overeenkomstig de
inzake relevante beroepservaring bezitten, en anderzijds, de        bepalingen van Verordening ( EEG) nr. 123/85 van de
ambtenaren die na een zogenoemd intern vergelijkend                 Commissie . Zij legt uit, dat zij op 27 juli 1994 bij de
onderzoek „ ter aanstelling " zijn aangeworven, de rang             Commissie een klacht heeft ingediend waarin zij bezwaar
behouden die zij vóór hun aanstelling in vaste dienst als           maakt tegen de praktijken die de groep Peugeot ( PSA )
tijdelijk functionaris bekleedden . Anders dan de recht            aanwendt om de Peugeotdealers van haar buitenlandse
streeks als ambtenaar aangeworven kandidaten worden de              dochterondernemingen ervan te weerhouden voertuigen te
functionarissen in rang ingedeeld volgens regels die de             verkopen aan Franse tussenpersonen teneinde de markt te
volledige inaanmerkingneming van de vóór hun indienst              compartimenteren . Bij brief van 9 oktober 1996 heeft de
treding bij de Commissie opgedane ervaring mogelijk                 Commissie verzoekster officieel laten weten, dat zij had
maken .                                                             besloten de klacht af te wijzen . Deze beschikking is het
                                                                    voorwerp van de onderhavige zaak ( 1 ).
Ten slotte is verzoekster van mening, dat het tot aanstelling
bevoegde gezag de feiten kennelijk verkeerd heeft beoor            Verzoekster is van mening, dat zij voldoende gegevens heeft
deeld door verzoeksters beroepskwalificaties en academi            aangedragen om de aangeklaagde mededingingsregeling aan
sche titels absoluut noch met betrekking tot de eisen van het       te tonen, en dat de bestreden beschikking is aangetast door
betrokken ambt als uitzonderlijk te beschouwen .                    een kennelijke vergissing ter zake van de bewijskracht van
                                                                    die gegevens . Verder is zij van mening, dat de Commissie
                                                                    geen enkel excuus had om het dossier niet te behandelen,
                                                                    aangezien zij zeer goed wist, dat het achterwege laten van
                                                                    een standpuntbepaling vrije baan laat aan de voortwoeke
                                                                    ring van een zo ernstige inbreuk als de compartimentering
Beroep, op 17 december 1996 ingesteld door Sari Euro               van de markt, die niet alleeen rechtstreeks schade berokkent
péenne Automobiles tegen Commissie van de Europese                  aan verzoekster, maar ook de ontwikkeling van de grote
                       Gemeenschappen                               markt in gevaar brengt en de belangen van de consumenten
                                                                    schaadt . Ten slotte betwist verzoekster het door de Com
                       ( Zaak T-211/96 )                            missie in de motivering van de bestreden beschikking
                          ( 97/C 54/54 )                            aangevoerde ontbreken van voldoende communautair
                                                                    belang.
                      (Procestaai: Frans)
                                                                    Met betrekking tot de vordering tot schadevergoeding
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           betoogt verzoekster, dat de Commissie, door het onderzoek
schappen is op 17 december 1996 beroep tegen Commissie              te weigeren van dossiers waaruit de concurrentiebeperkende
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Sari                  praktijken van PSA bleken, een fout heeft begaan waarvoor
Européenne Automobiles, gevestigd te Carcassonne ( Frank           de Gemeenschap niet-contractueel aansprakelijk is . Zij
rijk ), vertegenwoordigd door J.C. Fourgoux, advocaat te            voert ook aan , dat deze weigering om op te treden en
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 passende maatregelen te treffen bijzonder schadelijke gevol
kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de             gen heeft gehad en nog steeds heeft voor haar bevoorrading
Bourbon 4 .                                                         en ontwikkeling. Zij concludeert daaruit, dat zij recht heeft
                                                                    op vergoeding van de door haar geleden schade .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    (') Verzoekster heeft in het kader van dezelfde klacht een beroep
                                                                        wegens nalaten en tot schadevergoeding ingesteld, dat nog
— overeenkomstig artikel 173 van het Verdrag nietig te                  steeds hangende is bij het Gerecht ( zaak T-9/96 ) ( PB nr . C 95
     verklaren de door de Commissie op 9 oktober 1996 aan               van 30 . 3 . 1996 ).
     Européenne Automobiles officieel ter kennis gebrachte
     beschikking om de op 27 juli 1994 ingediende klacht niet
     te onderzoeken;


title: Zaak C-358/06: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 11 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/29

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 11 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-358/06) (1)

   (2007/C 183/53)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 14.10.2006.


title: Zaak C-54/11: Beschikking van de president van het Hof van 5 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — JPMorgan Chase Bank, NA, J.P. Morgan Securities Limited/Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/30

         Beschikking van de president van het Hof van 5 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — JPMorgan Chase Bank, NA, J.P. Morgan Securities Limited/Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts
   (Zaak C-54/11) (1)

   2011/C 311/49
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 120 van 16.4.2011.


title: Zaak C-307/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 augustus 2009 — Vicoplus SC PUH, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 augustus 2009 — Vicoplus SC PUH, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Zaak C-307/09)
   2009/C 267/62
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vicoplus SC PUH

      Andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moeten de artikelen 49 en 50 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling, zoals vervat in artikel 2 van de Wet arbeid vreemdelingen, gelezen in samenhang met artikel 1e, eerste lid, aanhef en onder c, van het Besluit uitvoering Wet arbeid vreemdelingen, op grond waarvan voor het ter beschikking stellen van werknemers als bedoeld in artikel 1, derde lid, aanhef en onder c, van richtlijn 96/71/EG (1) een tewerkstellingsvergunning is vereist?

               2)

               Aan de hand van welke criteria dient te worden bepaald of sprake is van het ter beschikking stellen van werknemers in de zin van artikel 1, derde lid, aanhef en onder c, van richtlijn 96/71/EG?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-68/02

text:
C 289/20               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.11.2002
                Doorhaling van zaak C-68/02 (1)                                    Doorhaling van zaak C-84/02 (1)
                        (2002/C 289/38)                                                    (2002/C 289/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 september
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-68/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek           de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/02 (verzoek
                                                                   van het Verwaltungsgericht Braunschweig om een prejudiciële
Oostenrijk.
                                                                   beslissing): Schaper & Brümmer GmbH & Co. KG tegen
                                                                   Bezirksregierung Braunschweig.
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                   (1 ) PB C 180 van 27.2.2002.