title: Hogere voorziening, op 15 september 1997 ingesteld door SA Smanor en H. en M. Segaud tegen de beschikking, op 3 juli 1997 in zaak T-201/96 tussen SA Smanor en H. en M. Segaud en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-317/97 P)

text:
 C 357/ 12              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
 dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de                 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 uitvoering van werken, moet aldus worden uitgelegd, dat
 het de aanbestedende dienst niet toestaat, na 31 december
 1992 abnormaal lage inschrijvingen af te wijzen, zonder                2.     Rekwiranten worden verwezen in de kosten .
 de in artikel 30, lid 4, eerste alinea, bedoelde onderzoeks
 procedure in acht te nemen.                                            (') PB C 108 van 5 . 4 . 1997.
 (') PB C 336 van 9 . 11 . 1996 .
                                                                        Hogere voorziening, op 15 september 1997 ingesteld door
                                                                        SA Smanor en H. en M. Segaud tegen de beschikking, op
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                  3 juli 1997 in zaak T-201/96 tussen SA Smanor en H. en
                                                                        M. Segaud en de Commissie van de Europese Gemeen
                           ( Eerste Kamer )
                                                                        schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                       van 6 oktober 1997                                        de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)
 in zaak C-55/97 P: Association internationale des utilisa                                         ( Zaak C-3 17/97 P)
 teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de                                          ( 97/C 357/22 )
 soie naturelle ( AIUFFASS ), vereniging naar Belgisch recht,
 Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT), vennoot
 schap naar Engels recht tegen Commissie van de Europese
 Gemeenschappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
          van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (')                     is op 15 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                        door SA Smanor en H. en M. Segaud, vertegenwoordigd
 (Hogere voorziening — Artikel 92, lid 3,onder a) en c),                door L. Roques, advocaat te Val de Marne, domicilie
 EG-Verdrag — Textiel — Kennelijke beoordelingsfout —                   gekozen hebbende te Créteil, Rue du Général de Larminat
              Overcapaciteit — Ontvankelijkheid)                        7/9, tegen de beschikking, op 3 juli 1997 in zaak T-201/96
                                                                        tussen SA Smanor en H. en M. Segaud en de Commissie
                            { 97/C 357/21 )                             van de Europese Gemeenschappen gegeven door het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen (Tweede Kamer).
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        Rekwirante concludeert dat het den Hove behage de
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         bestreden beschikking te vernietigen, opnieuw uitspraak te
                de Jurisprudentie van het Hof)                          doen, alle aanvankelijk ingediende vorderingen toe te wij
                                                                       zen, en de Commissie te verwijzen in alle kosten .
In zaak C-55/97 P, Association internationale des utilisa
teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de           Middelen en voornaamste argumenten
soie naturelle ( AIUFFASS ), vereniging naar Belgisch recht,
gevestigd te Gent ( België ), Apparel, Knitting & Textiles
Alliance ( AKT ), vennootschap naar Engels recht, gevestigd            Schending van het afgeleid Gemeenschapsrecht: in de
te Londen, vertegenwoordigd door M. Waelbroeck, J.                     omstandigheden van de onderhavige zaak die worden
Stuyck en O. Spletdoorn, advocaten te Brussel , domicilie              gekenmerkt door een langdurig verzuim waarvoor nooit
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                       enige verklaring is gegeven, en dat rechtstreeks heeft geleid
Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8—10, betref               tot een zeer aanzienlijke toeneming van de schade, heeft
fende een hogere voorziening tegen het arrest van het                  het Gerecht zich niet gehouden aan zijn verplichting om
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 alle relevante omstandigheden van de zaak in de beschou
pen (Vijfde Kamer — uitgebreid ) van 12 december 1996                  wing te betrekken, en de discretionaire beoordelingsbe
in zaak T-380/94 ( AIUFFASS en AKT/Commissie, Jurispr.                 voegdheid van de Commissie erkend naar het voorbeeld
1996 , blz . 11-2169 ), en strekkende tot vernietiging van dat         van zaak 247/87 (') die in casu volkomen irrelevant is,
arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van de              omdat rekening is gehouden met feitelijke omstandigheden
Europese Gemeenschappen (gemachtigde : X. Lewis ),                     die volkomen losstaan van de rechtsgevolgen die moeten
                                                                      worden verbonden aan het arrest van het Hof in zaak
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
nië en Noord-Ierland ( gemachtigden: L. Nicoll, bijgestaan            298/87, Smanor ( 2 ).
door R. Plender en S. Morris ), heeft het Hof ( Eerste
Kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,              (') Jurispr. 1989, blz . 291 .
D. A. O. Edward en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;               ( 2 ) Jurispr. 1988 , blz . 4489 .
advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op
6 oktober 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic
tum luidt als volgt:


               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/37

         (2006/C 74/71)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 60 van 11.3.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 48 van 25.2.2006

      PB C 36 van 11.2.2006

      PB C 22 van 28.1.2006

      PB C 10 van 14.1.2006

      PB C 330 van 24.12.2005

      PB C 315 van 10.12.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-97/93 e. a.

text:
Nr . C 31 /20       PNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          3 . 2 . 96
De keuze voor een winstmarge van 5 % valt moeilijk te               Middelen en voornaamste argumenten
begrijpen, daar in een tot het Verenigd Koninkrijk beperkte         Verzoeksters stellen dat de Commissie tot dusverre heeft
regionale procedure betreffende hetzelfde produkt, die ertoe
leidde dat de Commissie instemde met kwantitatieve ver             nagelaten om ten aanzien van hun verzoek om een negatieve
bintenissen vanaf mei 1994, door de Commissie een                   verklaring of ontheffing voor het door hen aangemelde
                                                                    reglement certificatie kraanverhuurbedrijf dat gepaard gaat
winstmarge van 10% werd geaccepteerd.
                                                                    met een inhuurverbod voor niet gecertificeerde hijskranen,
Verzoekster is tot slot van mening, dat de communautaire            een eindbeschikking te geven ondanks een uitdrukkelijk
industrie pas bij een winstmarge van minimaal 15 % in staat         verzoek ex artikel 175 van het EG-Verdrag. De nationale
zou zijn, enerzijds de investeringen te financieren die             rechter heeft in een procedure in kort geding bevolen, het
noodzakelijk zijn om de bestaande capaciteit op peil te             inhuurverbod buiten toepassing te laten totdat de Commis
houden , en anderzijds de herinvesteringen te doen die nodig        sie een eindbeschikking heeft gegeven . Volgens verzoeksters
zijn om die capaciteit te moderniseren en te vervangen .            dreigt voor hen als gevolg van het rechterlijk verbod de
                                                                    intrekking van hun erkenning door de nationale Raad voor
                                                                    de Certificatie, hetgeen hen in hun bestaan bedreigt en hun
                                                                    goede reputatie aantast.
                                                                    Verzoeksters achten dit nalaten van de Commissie onrecht
                                                                    matig wegens schending van artikel 6 van het Europees
                                                                    Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, in het
Beroep, op 27 november 1995 ingesteld door de Stichting             bijzonder het vereiste van een redelijke termijn, en wegens
Certificatie Kraanverhuurbedrijf en de Federatie van Neder         schending van algemene rechtsbeginselen, met name het
landse Kraanverhuurbedrijven tegen Commissie van de                 beginsel van rechtszekerheid, het vertrouwensbeginsel en
                 Europese Gemeenschappen                            het recht van verzoeksters om te worden gehoord .
                       ( Zaak T-2 13/95 )
                          ( 96/C 31/47 )
                                                                            Doorhaling van de gevoegde zaken T-97/93
                   (Procestaai: Nederlands)                                                        e. a. H
                                                                                ( 96/C 31 /48
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 27 november 1995 beroep ingesteld tegen                                     (Procestaai: Duits)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en de Federatie          De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
van Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, beide statutair              Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
gevestigd te Culemborg (Nederland ), vertegenwoordigd               pen heeft bij beschikking van 11 december 1995 de
door M. van Empel, advocaat te Amsterdam, en door                   doorhaling in het register gelast van zaken T-142/93 , H. G.
T. Janssens, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb            Herken tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat              de Europese Gemeenschappen, en T-149/93 , H. Röper
aldaar, Rue Goethe 11 .                                             tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                (!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 , PB nr. C 146 van 5 . 6 . 1991 en
                                                                        PB nr . C 44 van 19 . 2 . 1992 .
1 . De Europese Gemeenschap aansprakelijk te stellen voor
     de schade die verzoeksters lijden en nog zullen lijden uit
     hoofde van de in het verzoekschrift genoemde onrecht
     matige gedragingen van de Commissie .
                                                                                Doorhaling van zaak T-224/94 ( )
2 . De Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoe                                           96/C 31 /49 )
     ding van deze schade en haar te bevelen de omvang van
                                                                                (Procestaai: Engels)
     die schade in overleg met verzoeksters vast te stellen, en
     indien partijen niet in der minne tot een overeenstem         De president van de Vijfde kamer ( uitgebreid ) van het
     ming kunnen komen omtrent de vaststelling van de               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
     omvang van die schade, te verklaren dat het Gerecht de         pen heeft bij beschikking van 18 december 1995 de
     omvang van die schade zal vaststellen, desnoods na             doorhaling in het register gelast van zaak T-224/94:
     aanstelling van een deskundige om de schade in kwestie         Ferchimex NV tegen Raad van de Europese Unie, onder
     op exacte wijze te kwantificeren.                              steund door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                    pen .
3 . De Europese Gemeenschap te veroordelen in de kosten
     van deze procedure .                                           (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .


title: Zaak T-358/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Arrom Conseil/EUIPO — Puig France (Roméo has a Gun by Romano Ricci) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Roméo has a Gun by Romano Ricci — Oudere Uniewoordmerken NINA RICCI en RICCI — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken — Afbreuk aan de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/36

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Arrom Conseil/EUIPO — Puig France (Roméo has a Gun by Romano Ricci)
   (Zaak T-358/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Roméo has a Gun by Romano Ricci - Oudere Uniewoordmerken NINA RICCI en RICCI - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken - Afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 392/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arrom Conseil (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Herissay Ducamp en J. Blanchard, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Puig France SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 maart 2015 (zaak R 1020/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Puig France en Arrom Conseil

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arrom Conseil wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Puig France SAS.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-161/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Vino Cosimo Damiano/Poste Italiane SpA (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Sociale politiek — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Overheidssector — Eerste of enige overeenkomst — Vrijstelling van verplichting om objectieve redenen aan te geven — Non-discriminatiebeginsel — Geen band met Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/18

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Vino Cosimo Damiano/Poste Italiane SpA
   (Zaak C-161/11) (1)

   (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Sociale politiek - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Overheidssector - Eerste of enige overeenkomst - Vrijstelling van verplichting om objectieve redenen aan te geven - Non-discriminatiebeginsel - Geen band met Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2011/C 269/31
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trani

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vino Cosimo Damiano

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Trani — Uitlegging van de algemene Uniebeginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten — Werkingssfeer van die beginselen — Verenigbaarheid van een nationale regeling op grond waarvan een clausule waarin de reden voor een indienstneming voor bepaalde tijd van werknemers door Poste Italiane SpA niet is vermeld, in de nationale rechtsorde geldig is

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de eerste door het Tribunale di Trani (Italië), bij beslissing van 7 februari 2011, gestelde prejudiciële vraag te beantwoorden.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


               13.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 400/16

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 23 september 2014
   (Zaak E-19/14)
   2014/C 400/07
   Op 23 september 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis, Markus Schneider en Gjermund Mathisen, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Noorwegen de krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet vóór het einde van de termijn, gesteld in het door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA overeenkomstig artikel 31, lid 2, van die overeenkomst aan het Koninkrijk Noorwegen gezonden met redenen omkleed advies, de maatregelen te nemen die nodig zijn om het arrest van het Hof van 16 juli 2012 in zaak E-9/11, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Koninkrijk Noorwegen, Jurispr. EVA-Hof 2012, blz. 442, na te leven;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten

               —

               Het verzoek betreft het feit dat Noorwegen niet uiterlijk op 26 augustus 2013 een met redenen omkleed advies van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 26 juni 2013 heeft gevolgd, dat betrekking had op het niet nakomen door het Koninkrijk Noorwegen van de krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie op hem rustende verplichtingen om de nodige maatregelen te nemen om het arrest van het Hof van 16 juli 2012 in zaak E-9/11, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Koninkrijk Noorwegen, Jurispr. EVA-Hof 2012, blz. 442, na te leven.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat Noorwegen, door niet vóór het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, de nodige maatregelen te nemen om het arrest in zaak E-9/11 na te leven, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, zoals uitgelegd door het Hof in zijn arrest in zaak E-18/10, Jurispr. EVA-Hof 2011, blz. 202, punten 29 en 30.


title: Doorhaling van zaak T-389/94

text:
Nr . C 333/22       NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  9 . 12 . 95
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.                        door op basis van het dossier, zoals het was samengesteld, te
                                                                   concluderen dat de aandoening die tot invaliditeit heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                 geleid, onomkeerbaar was, terwijl in het dossier talrijke
                                                                   medische attesten voorkomen, volgens welke zij gezond
Verzoekster betoogt in de eerste plaats dat verweerster haar       is .
niet heeft meegedeeld, dat zij overeenkomstig artikel 7 van
bijlage II bij het Ambtenarenstatuut de President van het          Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 25 van het
Hof van Justitie had verzocht, de derde arts van de                Statuut .
invaliditeitscommissie aan te wijzen, en haar niet in kennis
heeft gesteld van het op dit verzoek genomen besluit; zij
beklemtoont eveneens, dat de arts die is aangewezen om
haar te vertegenwoordigen, het niet nodig heeft geoordeeld
om haar over zijn aanwijzing, laat staan over zijn taak te
informeren . Onder deze omstandigheden is de procedure                          Doorhaling van zaak T-3 89/94 ( )
volgens welke de invaliditeitscommissie is gecompleteerd en
tot stand gekomen, onwettig.                                                               ( 95/C 333/41 )
Verzoekster merkt eveneens op dat zij , doordat zij in het                               (Procestaai: Frans)
geheel niet op de hoogte was van de werkzaamheden van de
invaliditeitscommissie, niet het bij artikel 9 van bijlage II bij
het Statuut verleende recht heeft kunnen uitoefenen, name         De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
lijk aan de commissie alle rapporten en attesten van haar          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
behandelend geneesheer of van andere artsen voor te                king van 18 oktober 1995 de doorhaling in het register
leggen .                                                           gelast van zaak T-389/94 : S. Cordella tegen Economisch en
                                                                   Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen.
Verder is zij van mening dat de invaliditeitscommissie het
algemene beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden,         (') PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 .


title: Zaak C-485/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 november 2008 door Claudia Gualtieri tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-284/06, Gualtieri/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/15

         Hogere voorziening ingesteld op 11 november 2008 door Claudia Gualtieri tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-284/06, Gualtieri/Commissie
   (Zaak C-485/08 P)
   (2009/C 32/25)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Claudia Gualtieri (vertegenwoordigers: P. Gualtieri en M. Gualtieri, advocaten)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               elk ander verzoek, exceptie en middel afwijzen;

               —

               de meest opportune beslissingen nemen en vaststellingen doen;

               —

               de middelen aanvaarden die met betrekking tot de verschillende behandelde vragen zijn uiteengezet alsmede de daarmee verband houdende vorderingen die in deze zaak in elk geval volledig worden herhaald;

               —

               als rechtsbeginsel formuleren dat de betrekking tussen de gedetacheerde nationale deskundigen (GND) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen een ondergeschikte arbeidsverhouding is, welke vergelijkbaar is met die van tijdelijke functionarissen en dat de aan hen betaalde vergoedingen het karakter van een bezoldiging hebben;

               —

               verklaren dat volgens het gemeenschapsrecht voor gelijkwaardige arbeidsprestaties dezelfde bezoldiging moet worden betaald en dat de betaling aan gehuwde personen van eventuele andere vergoedingen dan aan niet-gehuwde of met een partner samenlevende personen worden betaald, leidt tot discriminatie van het lid van het wettelijk gezin;

               —

               subsidiair, verklaren dat rekwirante met ingang van de datum van haar feitelijke scheiding of de neerlegging van het echtscheidingsconvenant bij de rechtbank te Brussel recht heeft op alle in artikel 17 van het GND-besluit voorziene vergoedingen;

               —

               dientengevolge, het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 10 september 2008, dat de volgende dag is betekend, volledig of ten dele vernietigen, en de in eerste aanleg en in de hogere voorziening ingediende verzoeken en vorderingen volledig of ten dele toewijzen dan wel de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor een beslissing ten gronde;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in alle kosten van de beide procedures of, subsidiair, in die van de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Om te beginnen blijkt zonder meer uit alle bepalingen die het rechtsstatuut van de GND regelen dat de betrekking van een nationaal deskundige met zijn administratie van oorsprong gedurende de gehele detachering wordt opgeschort en dat de gedetacheerde nationale deskundige gedurende die periode volledig is opgenomen in de organisatie van de Commissie, in het uitsluitende belang waarvan hij zijn werk moet verrichten, met als gevolg dat zijn rechtspositie gelijk (zelfs identiek) is aan die van functionarissen (althans tijdelijke functionarissen) die op hun beurt, wat de arbeidsvoorwaarden en de andere aspecten betreffende de bezoldiging betreft, gelijk zijn aan de ambtenaren.
   Om die reden en op grond van de bepalingen van artikel 141, lid 2, EG (volgens hetwelk het begrip beloning eveneens alle overige voordelen in geld of in natura omvat die de werknemer uit hoofde van zijn dienstbetrekking direct of indirect van de werkgever ontvangt), welk artikel hoger van rang is dan artikel 17 van het GND-besluit, en van het Statuut van de ambtenaren en van de andere personeelsleden van de Europese Unie (artikel 62, lid 3: „[de] bezoldiging omvat een basissalaris, gezinstoelagen en toelagen van andere aard”), hebben de aan de GND betaalde vergoedingen, evenals de vergelijkbare vergoedingen waarop de ambtenaren en de andere functionarissen recht hebben, het karakter van een bezoldiging.
   Er bestaat dus een algemeen al dan niet gemeenschapsrechtelijk beginsel dat voor gelijke arbeid dezelfde vergoedingen moeten worden betaald, zoals blijkt uit de bepalingen van artikel 14 EVRM, uit richtlijn 2000/43/EG (1) van 29 juni 2000, richtlijn 2000/78/EG (2) van 27 november 2000, de artikelen 3, lid 2, 136, 137, sub i, en 141, lid 1, EG.
   De door het Gerecht van eerste aanleg gevolgde uitlegging leidt er echter toe dat twee werknemers die hetzelfde werk verrichten verschillend worden beloond indien de echtgenoot van een van hen op het moment van detachering reeds in Brussel woont, hetgeen een ernstige discriminatie van leden van het wettelijk gezin inhoudt, ondanks de grote bescherming die het gezin in de nationale en internationale wetgeving geniet en de tendens in de wetgeving van de verschillende lidstaten, het Ambtenarenstatuut (artikel 1, leden 1 en 2, sub c, van bijlage VII) en de rechtspraak van het Europese Hof ter bescherming van de rechten van de mens om het feitelijk samenwonen gelijk te stellen met het gezin.
   Bovendien had de volledige betaling van de vergoedingen tenminste moeten plaatsvinden vanaf de datum van beëindiging van de samenleving, aangezien in de rechtsvoorschriften geen aanwijzing wordt gevonden voor de zogenoemde noodzaak om te verwijzen naar het moment waarop de betrekking ontstond, zonder rekening te houden met latere wijzigingen in die betrekking.
   Wat de exceptie van onwettigheid van artikel 20 van het GND-besluit betreft, stelt rekwirante onder verwijzing naar artikel 241 EG dat de gronden feitelijk en rechtens waarop die exceptie was gebaseerd van meet af aan gedetailleerd en begrijpelijk zijn uiteengezet, zodat de verwerende partij geen bezwaar had gemaakt, en dat duidelijk was dat de verwijzing naar artikel 241 EG in elk geval strekte tot verkrijging van een uitspraak over de betrokken vragen, en dit zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat het beroep te laat is ingesteld.
   Voorts ziet rekwirante af van het middel ontleend aan schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en vraagt zij om herziening van de beslissing over de kosten van het geding, die op grond van de artikelen 87 en 88 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg volledig hadden moeten worden vergoed. Ook merkt zij op dat het feit dat het Gerecht over het geding ten gronde heeft beslist de erkenning vormt dat het beroep ontvankelijk is, hetgeen in dit stadium niet meer in geding kan worden gebracht.
   Zij concludeert derhalve dat het het Hof behaagt, na de rechtsbeginselen te hebben geformuleerd dat de GND en de Commissie gebonden zijn door een arbeidsovereenkomst die vergelijkbaar is met die van de tijdelijke functionarissen en dat de aan die GND betaalde vergoedingen het karakter van een bezoldiging hebben, te verklaren dat op grond van het gemeenschapsrecht voor gelijke arbeidsprestaties dezelfde bezoldiging moet worden betaald en dat in elk geval de betaling aan gehuwden van eventuele andere vergoedingen dan die welke aan niet-gehuwde of met een partner samenwonende personen worden betaald, leidt tot discriminatie van het lid van het wettelijke gezin, of, subsidiair, dat rekwirante met ingang van de datum van haar feitelijke scheiding of de neerlegging van het echtscheidingsconvenant bij de rechtbank te Brussel volledig recht heeft op de in artikel 17 van het GND-besluit bedoelde vergoedingen.

      (1)  Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, p. 16).


title: Zaak C-76/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 9 februari 2010 — POHOTOVOSŤ sro/Iveta Korčkovská

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 9 februari 2010 — POHOTOVOSŤ sro/Iveta Korčkovská
   (Zaak C-76/10)
   2010/C 134/25
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: POHOTOVOSŤ sro

      Verwerende partij: Iveta Korčkovská

      Prejudiciële vragen

   1.   Eerste prejudiciële vraag

               a)

               Is de informatie over de totale kostprijs voor de consument, uitgedrukt in procentpunten (jaarlijkse kostenpercentage), dermate belangrijk dat, wanneer die niet in de overeenkomst is opgenomen, de kostprijs van het consumentenkrediet niet als transparant, voldoende duidelijk en begrijpelijk kan worden aangemerkt?

               b)

               Kan op basis van de bepalingen betreffende de consumentenbescherming die wordt gewaarborgd door richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, ook het in een consumentenkredietovereenkomst opgenomen beding inzake de kostprijs als oneerlijk worden aangemerkt op grond dat het onvoldoende transparant en begrijpelijk is, wanneer de overeenkomst niet de totale kostprijs van het consumentenkrediet, uitgedrukt in procentpunten, vermeldt en de prijs [van het krediet] enkel wordt weergegeven door een geldbedrag dat verschillende kosten omvat, die deels in de overeenkomst en deels in de algemene voorwaarden daarbij zijn vermeld?

         2.   Tweede prejudiciële vraag

               a)

               Moet richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die beslist over een verzoek om gedwongen tenuitvoerlegging van een in afwezigheid van de consument gewezen arbitraal vonnis met kracht van gewijsde, wanneer hij over de daartoe noodzakelijke informatie betreffende de situatie rechtens en feitelijk beschikt, ambtshalve moet nagaan of een in een kredietovereenkomst tussen een kredietverstrekker en een consument vervatte sanctie onevenredig is, indien hij volgens zijn nationale procesrecht een dergelijke beoordeling in het kader van vergelijkbare op het nationale recht gebaseerde procedures mag verrichten?

               b)

               Wanneer de aan de consument wegens niet-nakoming van zijn verbintenissen opgelegde sanctie onevenredig is, staat het dan aan die rechter, alle volgens het nationale recht daaruit voortvloeiende gevolgen te trekken om ervoor te zorgen dat die sanctie de consument niet bindt?

               c)

               Kan een beding inzake een sanctie van 0,25 % van het uitstaande kredietbedrag per dag, dat wil zeggen 91,25 % per jaar, wegens het onevenredig karakter ervan als oneerlijk worden aangemerkt?

         3.   Derde prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen betreffende de consumentenbescherming, bij toepassing van het recht van de Unie (richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 alsmede richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG) op consumentenkredietovereenkomsten, aldus worden uitgelegd dat wanneer de bepalingen die op het gebied van consumentenkredieten ter bescherming van de consument zijn vastgesteld, in een overeenkomst worden omzeild en op grond van een dergelijke overeenkomst reeds om tenuitvoerlegging van een uit hoofde van een arbitraal vonnis gegeven beslissing is verzocht, de rechter de gedwongen tenuitvoerlegging mag schorsen dan wel de tenuitvoerlegging tegen de schuldenaar enkel voor het niet-afgeloste deel van het verleende krediet mag gelasten, wanneer naar nationaal recht een dergelijke beoordeling van het arbitraal vonnis mogelijk is en de rechter over de noodzakelijke informatie betreffende de situatie rechtens en feitelijk beschikt?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-582/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Strafzaak tegen Gerrit van Vemde (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Wederzijdse erkenning van vonnissen — Kaderbesluit 2008/909/JBZ — Werkingssfeer — Artikel 28 — Overgangsbepaling — Begrip „geven een onherroepelijk vonnis”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Strafzaak tegen Gerrit van Vemde
   (Zaak C-582/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Wederzijdse erkenning van vonnissen - Kaderbesluit 2008/909/JBZ - Werkingssfeer - Artikel 28 - Overgangsbepaling - Begrip „geven een onherroepelijk vonnis”))
   (2017/C 078/04)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partij in de strafzaak

   Gerrit van Vemde

      in tegenwoordigheid van: Openbaar Ministerie

      Dictum

   Artikel 28, lid 2, eerste volzin, van kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie, dient aldus te worden uitgelegd dat het slechts ziet op vonnissen die onherroepelijk zijn geworden vóór de door de betrokken lidstaat aangegeven datum.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak T-180/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 mei 2008 door Giuseppe Tiralongo tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 maart 2008 in zaak F-55/07, Tiralongo/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/45

         Hogere voorziening ingesteld op 15 mei 2008 door Giuseppe Tiralongo tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 maart 2008 in zaak F-55/07, Tiralongo/Commissie
   (Zaak T-180/08 P)
   (2008/C 171/86)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Giuseppe Tiralongo (Ladispoli, Italië) (vertegenwoordiger: F. Sciaudone, R. Sciaudone en S. Frazzani, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking van 6 maart 2008 in zaak F-55/07 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken opdat het uitspraak doet in het licht van de aanwijzingen die dit Gerecht zal verstrekken;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van zaak F-55/07.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van deze hogere voorziening beroept rekwirant zich op:

               —

               onjuiste toepassing van de rechtspraak op het gebied van de autonomie van de rechtsmiddelen. Inzonderheid heeft de rechter in eerste aanleg zich vergist door de in de rechtspraak neergelegde beginselen voor de vergoeding van schade als gevolg van onwettige handelingen toe te passen op een zaak waarin de schade is veroorzaakt door onrechtmatige gedragingen;

               —

               gebrek aan motivering van de bestreden beschikking, voor zover uitdrukkelijk wordt bevestigd dat de drie door rekwirant aangevoerde grieven niet de gedragingen van de Commissie betreffen, maar in werkelijkheid verband houden met de onwettigheid van bepaalde handelingen;

               —

               onjuiste uitlegging van de rechtspraak op het gebied van de autonomie van de rechtsmiddelen. Inzonderheid heeft de rechter in eerste aanleg zich vergist bij zijn oordeel dat het beginsel van de autonomie van de rechtsmiddelen in casu geen gevolgen kon hebben;

               —

               het gebrek aan motivering in verband met de vordering tot vergoeding van de immateriële schade. Ofschoon rekwirant talrijke argumenten heeft aangevoerd om het verband aan te tonen tussen de immateriële schade en de gedraging van de Commissie, kan uit geen enkele passage van de bestreden beschikking de redenen voor de afwijzing van die argumenten worden opgemaakt.


title: Zaak T-598/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Almashreq Investment Fund/Raad

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/19

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Almashreq Investment Fund/Raad
   (Zaak T-598/14)
   2014/C 361/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almashreq Investment Fund (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Ruchat en C. Cornet d’Elzius, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoeker geleden schade, ten belope van 10  000 EUR;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-592/14, Makhlouf/Raad.


title: Zaak T-330/00: Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door S. Cocchi en E. Hainz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.12.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 372/15
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekster verwijt de Commissie inbreuk te hebben gemaakt
                                                                       op haar recht om te worden gehoord, omdat bij de inzage
                                                                       van het dossier niet alle relevante stukken waren getoond.
Verzoeker, die is tewerkgesteld bij het Bureau voor officiële          Bovendien was er door onjuist gedrag van de Spaanse autoritei-
publicaties der Europese Gemeenschappen, komt op tegen het             ten en de Commissie, in het bijzonder op het gebied van het
besluit houdende afwijzing van zijn verzoek om krachtens               contingentsbeheer, sprake van buitengewone omstandigheden
artikel 3 van bijlage X bij het Ambtenarenstatuut in een derde         in de zin van artikel 13 van de verordening. Voor een
land te worden tewerkgesteld.                                          kennelijke vervalsing ontbraken bovendien de bewijzen of
                                                                       overtuigende aanwijzingen. Verder had de Commissie de feiten
De middelen en voornaamste argumenten komen grotendeels                gebrekkig en onvolledig onderzocht.
overeen met die in zaak T-202/00.
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                           betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrech-
                                                                           ten, PB L 175, blz. 1.
Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Firma Bonn
Fleisch Ex- und Import GmbH tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door S. Cocchi en
                                                                       E. Hainz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (Zaak T-329/00)
                                                                                pen
                        (2000/C 372/30)                                                           (Zaak T-330/00)
                        (Procestaal: Duits)                                                       (2000/C 372/31)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         (Procestaal: Frans)
schappen is op 25 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bonn
Fleisch Ex- und Import GmbH, gevestigd te Troisdorf (Duits-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
land), vertegenwoordigd door D. Ehle, advocaat, van het                schappen is op 26 oktober 2000 beroep tegen Commissie van
kantoor Ehle & Schiller, te Keulen (Duitsland).                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Cocchi en
                                                                       E. Hainz, wonende in Italië, vertegenwoordigd door G. Vander-
                                                                       sanden en L. Levi, advocaten te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking K (2000) 2207 def. van 25.7.2000 (REM             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      49/99) van de Commissie nietig te verklaren;
                                                                       —     nietig te verklaren de besluiten van het tot het sluiten van
                                                                             overeenkomsten bevoegd gezag (TSOBG) van 16 maart
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                             2000 en 22 februari 2000 om verzoekers’ sollicitatie
                                                                             naar de respectievelijk bij kennisgeving van vacature
                                                                             COM/R/5530/00 van 24 februari 2000 en
Middelen en voornaamste argumenten                                           COM/R/5500/00 van 24 januari 2000 vacant verklaarde
                                                                             posten niet in aanmerking te nemen, en subsidiair, die
                                                                             kennisgevingen van vacature nietig te verklaren;
Voorwerp van het beroep is de beschikking van de Commissie
van 25 juli 2000 tot afwijzing van het verzoek van de
Bondsrepubliek Duitsland om verzoekster op grond van                   —     nietig te verklaren de aanstellingsbesluiten die het TSOBG
artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 (1) invoerrechten               op een onbekende datum in de bij die twee kennisgevin-
op rundvlees kwijt te schelden. In de bestreden beschikking is               gen van vacature ingeleide aanwervingsprocedures heeft
de Commissie van mening, dat het bij de door verzoekster bij                 genomen;
inklaring overgelegde deelvergunningen om vervalsingen ging.
Vervalsingen van vergunningen vielen onder verzoeksters                —     verweerster te veroordelen tot betaling van een ex aequo
ondernemersrisico. De Spaanse autoriteiten, die de vergunnin-                et bono en provisioneel op één Euro bepaald bedrag ter
gen hadden verleend noch de Commissie hadden zich onjuist                    vergoeding van de ten gevolge van dat besluit geleden
gedragen, zodat het normale ondernemersrisico dat voor de                    schade;
bij invoer douanebegunstigde goederen moet gelden, niet was
overschreden.                                                          —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 372/16             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.12.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren de besluiten van het tot het sluiten van
Verzoekers zijn voormalige tijdelijke functionarissen van de                 overeenkomsten bevoegd gezag (TSOBG) van 16 maart
Commissie, die bij het Gemeenschappelijk Centrum voor                        2000, 3 februari 2000, 17 maart 2000, 17 januari 2000
onderzoek (GCO) te Ispra (Italië) waren tewerkgesteld.                       en 16 maart 2000 om verzoekers’ sollicitatie naar de
                                                                             respectievelijk     bij    kennisgeving    van      vacature
                                                                             COM/R/5526/00 van 24 februari 2000, COM/R/5889/99
Bij de bestreden besluiten heeft de Commissie verzoekers laten               van 21 december 1999, COM/R/5520/00 van 24 februari
weten, dat zij hun sollicitatie naar twee vacante posten bij het             2000, COM/R/5863/99 van 26 november 1999 en
GCO niet in aanmerking heeft genomen.                                        COM/R/5521/00 van 24 februari 2000 vacant verklaarde
                                                                             posten niet in aanmerking te nemen, subsidiair, die
                                                                             kennisgevingen van vacature nietig te verklaren en, voor
                                                                             zoveel nodig, nietig te verklaren het besluit van het
Verzoekers verwijten de Commissie, dat zij de sollicitaties van
                                                                             TSOBG van 25 juli 2000 houdende afwijzing van verzoe-
de ambtenaren een voorkeursbehandeling heeft gegeven; deze
                                                                             kers’ klachten;
sollicitaties zouden zijn onderzocht en onderling vergeleken
zonder dat tegelijkertijd ook de sollicitaties van de tijdelijke
functionarissen, waaronder die van verzoekers, zouden zijn             —     verweerster te veroordelen tot betaling van een ex aequo
onderzocht. Door niet alle sollicitaties te vergelijken zou                  et bono en provisioneel op één Euro bepaald bedrag ter
de Commissie de artikelen 4, 7, 27, 29 en 45 van het                         vergoeding van de ten gevolge van dat besluit geleden
Ambtenarenstatuut, artikel 12 van de Regeling welke van                      schade;
toepassing is op de andere personeelsleden, en het non-
discriminatiebeginsel hebben geschonden.                               —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
Voorts stellen verzoekers, dat de omstreden besluiten geen             Middelen en voornaamste argumenten
formele motivering bevatten. Bovendien zouden zij niet in het
belang van de dienst zijn genomen en niet verenigbaar zij met          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
het nieuwe beleid dat de Commissie met betrekking tot het              die in zaak T-330/00, Cocchi en Hainz/Commissie.
onderzoekspersoneel volgt. Ten slotte zijn verzoeksters van
mening, dat de bestreden besluiten blijk geven van slecht
beheer en voorbijgaan aan de zorgplicht van de administratie.
                                                                       Beroep, op 3 november 2000 ingesteld door Rougemarine
                                                                       SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                                                                                (Zaak T-333/00)
Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door L. Bories en
                                                                                (2000/C 372/33)
4 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Zaak T-331/00)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 2000 beroep ingesteld tegen
                       (2000/C 372/32)                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door de ven-
                                                                       nootschap Rougemarine SARL, gevestigd te Parijs, vertegen-
                                                                       woordigd door T. Levy, advocaat te Parijs.
                        (Procestaal: Frans)                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     de beschikking van de Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    Gemeenschappen van 5 september 2000 in haar geheel
schappen is op 26 oktober 2000 beroep tegen Commissie                        nietig te verklaren;
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. Bories,
P. Chemin, L. Copes, E. Mondini en H. Preissler, vertegenwoor-         —     nietig te verklaren besluit 95/563/EG van de Raad van de
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel.                  Europese Unie van 10 juli 1995;


title: Zaak C-293/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshof — Oostenrijk) — Gebhart Hiebler/Walter Schlagbauer (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2006/123/EG — Werkingssfeer ratione materiae — Werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag — Beroep van schoorsteenveger — Taken op het gebied van de brandpreventie en de brandveiligheid — Territoriale beperking van de bedrijfsvergunning — Dienst van algemeen economisch belang — Noodzaak — Evenredigheid)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshof — Oostenrijk) — Gebhart Hiebler/Walter Schlagbauer
   (Zaak C-293/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2006/123/EG - Werkingssfeer ratione materiae - Werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag - Beroep van schoorsteenveger - Taken op het gebied van de brandpreventie en de brandveiligheid - Territoriale beperking van de bedrijfsvergunning - Dienst van algemeen economisch belang - Noodzaak - Evenredigheid))
   (2016/C 068/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gebhart Hiebler

      Verwerende partij: Walter Schlagbauer

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op de uitoefening van een beroep zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde beroep van schoorsteenveger, in zijn geheel beschouwd, ook al houdt dat beroep niet alleen de vervulling van particuliere economische activiteiten in, maar ook van taken op het gebied van de brandpreventie en de brandveiligheid.

               2)

               De artikelen 10, lid 4, en 15, leden 1, 2, onder a), en 3, van richtlijn 2006/123 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de vergunning voor de uitoefening van het beroep van schoorsteenveger, in zijn geheel beschouwd, beperkt tot een bepaald geografisch district, wanneer die regeling niet coherent en systematisch de verwezenlijking van de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid nastreeft, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.
               Artikel 15, lid 4, van richtlijn 2006/123 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een dergelijke regeling in het geval dat de taken op het gebied van de brandpreventie en de brandveiligheid zouden moeten worden aangemerkt als taken die verband houden met een dienst van algemeen economisch belang, mits de vastgestelde territoriale beperking noodzakelijk is voor en evenredig is aan de uitoefening van die taken onder economisch levensvatbare omstandigheden. Het staat aan de verwijzende rechter om dat na te gaan.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Verzoek van de Tariefcommissie van 3 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rank Xerox Manufacturing (Nederland) BV en Inspecteur der invoerrechten en accijnzen te Venlo (Zaak C-67/95)

text:
22. 4. 95           I NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 101 /5
Verzoek van Finanzgericht des Landes Brandenburg van                   wat betreft de indeling in de nomenclatuur van de in de
21 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding          feiten omschreven apparaten Xerox 3010 en Xerox 3010
tussen Konservenfabrik Lubella Friedrich Büker GmbH &                  Editor ( M ?
               Co. KG en Hauptzollamt Cottbus
                         ( Zaak C-64/95 )                              ( x ) De Xerox 3010 en de Xerox 3010 Editor kunnen faxen en
                                                                             kopiëren tegelijk, terwijl met laatstgenoemd apparaat de ver
                           ( 95/C 101 /11 )                                  kregen afbeeldingen tevens kunnen worden opgemaakt ( vergro
                                                                             ten of verkleinen en dergelijke van de gehele afbeelding of van
Vierde Senat van het Finanzgericht des Landes Brandenburg                    een gedeelte daarvan). Het fotokopiëren geschiedt door middel
heeft bij beschikking van 21 februari 1 995, ingekomen ter                   van een scanner die de gegevens van een document aftast en deze
griffie van het Hof van Justitie op 10 maart 1995 , in het                   in de vorm van numerieke eenheden opslaat in het geheugen van
geding tussen Konservenfabrik Lubella Friedrich Büker                        het apparaat, van waaruit zij weer kunnen worden opgeroepen
GmbH & Co . KG en Hauptzollamt Cottbus, het Hof van                          om in leesbare vorm te worden afgedrukt op papier .
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1 . Is Verordening ( EEG ) nr . 1932/93 van de Commissie,
     zoals gerectificeerd in Publikatieblad. van de Europese
     Gemeenschappen nr . L 176 van 20 juli 1993 , blz . 29
     ( uitgave in de Duitse taal ), op wettige wijze tot stand                         Doorhaling van zaak C-181/94 ( J )
    gekomen ?                                                                                ( 95/C 101/13 )
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
    regeling van Verordening ( EEG ) nr. 1932/93 dan ook               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari
    van toepassing op de invoer van zure kersen tot en met             1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-181/94 :
     20 juli 1993 ?                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot
                                                                       hertogdom Luxemburg.
3 . Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord :
                                                                       (M PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
     a ) Was in 1993 voldaan aan de vereisten voor het
          nemen van een marktordeningsmaatregel met
          betrekking tot zure kersen ?
     b) Vormt de minimumprijsregeling een toelaatbare en
          geschikte maatregel om de verstoring van de markt
          te verhelpen ?                                                               Doorhaling van zaak C-223/94 (')
    c ) Is de minimumprijsregeling verenigbaar met de                                              ( 95/C 101 / 14 )
          Interimovereenkomst tussen de Europese Gemeen
          schappen en de Republiek Polen, de Republiek                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
          Hongarije en de Tsjechische en Slowaakse Federa             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 februari
          tieve Republiek van 25 februari 1992 ?                       1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-223/94 :
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                       land .
                                                                       (M PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .
Verzoek van de Tariefcommissie van 3 maart 1995 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Rank Xerox
Manufacturing (Nederland ) BV en Inspecteur der invoer
                 rechten en accijnzen te Venlo
                         ( Zaak C-67/95 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-265/94 H
                           ( 95/C 101/12 )
                                                                                ( 95/C 101 /15
De Tariefcommissie heeft bij beschikking van 3 maart 1995 ,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 maart             De president van het Hof van Justitie van de Europese
1995 , in het geding tussen Rank Xerox Manufacturing                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 februari
(Nederland ) BV en Inspecteur der invoerrechten en accijn             1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-265/94:
zen te Venlo, het Hof van Justitie van de Europese                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                 Koninkrijk Spanje.
over de navolgende vraag:
                                                                       (!) PB nr. C 304 van 29 . 10 . 1994 .
Hoe moet het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie
van Verordening ( EEG ) nr. 2587/91 , worden uitgelegd voor


title: Zaak T-132/12: Arrest van het Gerecht van 30 september 2014 — Scooters India/BHIM — Brandconcern (LAMBRETTA) [„Gemeenschapsmerk — Vervalprocedure — Gemeenschapswoordmerk LAMBRETTA — Normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/36

      Arrest van het Gerecht van 30 september 2014 — Scooters India/BHIM — Brandconcern (LAMBRETTA)
      (Zaak T-132/12) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Vervalprocedure - Gemeenschapswoordmerk LAMBRETTA - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2014/C 395/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Scooters India Ltd (Lucknow, India) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Brandconcern BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: G. Casucci en N. Ferretti, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2012 (zaak R 2308/2010-1) inzake een vervalprocedure tussen Brandconcern BV en Scooters India Ltd

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 12 januari 2012 (zaak R 2308/2010-1) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Scooters India Ltd, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

                  3)

                  Brandconcern BV zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-217/07: Beschikking van de president van het Hof van 20 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/35

         Beschikking van de president van het Hof van 20 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-217/07) (1)

   (2007/C 297/72)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-339/04: Verzoek van de Consiglio di Stato, afdeling rechtspraak (Zesde kamer), van 24 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nuova società di telecomunicazioni S.p.a. en Ministero delle comunicazioni

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/6

         Verzoek van de Consiglio di Stato, afdeling rechtspraak (Zesde kamer), van 24 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nuova società di telecomunicazioni S.p.a. en Ministero delle comunicazioni
   (Zaak C-339/04)
   (2004/C 251/11)
   De Consiglio di Stato, afdeling rechtspraak (Zesde kamer), heeft bij beschikking van 24 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 augustus 2004, in het geding tussen Nuova società di telecomunicazioni S.p.a. en Ministero delle comunicazioni, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „a)

               Is met de basisbeginselen van richtlijn 97/13/EG (1) verenigbaar een nationale regeling die – waar zij van vennootschappen die diensten van openbaar nut verrichten en die in het verleden voor eigen behoeften en in een stelsel van concessies tegen vergoedingen, telecommunicatienetwerken hebben opgezet, verlangt dat zij afzonderlijke vennootschappen oprichten voor het verrichten van activiteiten in de telecommunicatiesector – bepaalt dat de afzonderlijke vennootschap, hoewel zij vergunninghoudster voor de dienst ten behoeve van het publiek is, als overgangsregeling, in verband met de bestemming van het telecommunicatienetwerk ten gunste van de moedermaatschappij, toch een bijkomende vergoeding moet betalen?

               b)

               Is met de gemeenschapsregeling en met de uitlegging die de Vijfde kamer van het Hof van Justitie daaraan bij arrest van 18 september 2003 van dit Hof heeft gegeven, verenigbaar een nationale regeling die (als overgangsregeling) de tweede en bijkomende vergoeding, die verschuldigd is voor de activiteit die ten gunste van de moedermaatschappij wordt verricht, berekent op basis van wat de moedermaatschappij in het verleden heeft betaald ingevolge het oude stelsel van uitsluitende rechten waarin onderscheid werd gemaakt tussen concessies voor telecommunicatiesystemen voor openbaar gebruik en concessies met betrekking tot systemen voor particulier gebruik?”

      (1)  Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten (PB L 117 van 07.05.1997, blz. 15-27).


title: Zaak T-29/11: Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2014 — Technische Universität Dresden/Commissie ( „Arbitragebeding — Communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid — Overeenkomst tot projectfinanciering — Beroep tot nietigverklaring — Debetnota — Contractuele aard van het geschil — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid — Herkwalificatie van het beroep — Subsidiabele kosten” )

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/26

         Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2014 — Technische Universität Dresden/Commissie
   (Zaak T-29/11) (1)

   ((„Arbitragebeding - Communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid - Overeenkomst tot projectfinanciering - Beroep tot nietigverklaring - Debetnota - Contractuele aard van het geschil - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid - Herkwalificatie van het beroep - Subsidiabele kosten”))
   (2014/C 439/35)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Technische Universität Dresden (Dresden, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Brüggen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Bogensberger en D. Calciu, vervolgens W. Bogensberger en F. Moro, gemachtigden, bijgestaan door R. Van der Hout en A. Köhler, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van debetnota nr. 3241011712 van de Commissie van 4 november 2010, teneinde terugbetaling te verkrijgen van een bedrag van 55  377,62 EUR, dat aan verzoekster is betaald als financiële steun voor een project in het kader van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008)

      Dictum

               1)

               De personeelskosten voor H. ten bedrage van 56,76 EUR, verplaatsingskosten ten bedrage van 1  354,08 EUR en dienstverleningskosten ten bedrage van 351,82 EUR, die de Technische Universität Dresden heeft gemaakt in het kader van de uitvoering van de overeenkomst met referentie 2003114 (SI2.377438) betreffende de financiering van het project „Collection of European Data on Lifestyle Health Determinants — Coordinating Party (LiS)”, dat werd uitgevoerd in het kader van het communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), zijn subsidiabel, zodat de op die bedragen betrekking hebbende vordering van de Europese Commissie, die in debetnota nr. 3241011712 van 4 november 2010 is vermeld, ongegrond is.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Technische Universität Dresden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-378/13: Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/BHIM — Carolus C. (English pink) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk English pink — Ouder gemeenschapswoordmerk PINK LADY en oudere gemeenschapsbeeldmerken Pink Lady — Motiveringsplicht — Zorgvuldigheidsplicht — Beslissing van een rechtbank voor het gemeenschapsmerk — Geen gezag van gewijsde”)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/23

         Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/BHIM — Carolus C. (English pink)
   (Zaak T-378/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk English pink - Ouder gemeenschapswoordmerk PINK LADY en oudere gemeenschapsbeeldmerken Pink Lady - Motiveringsplicht - Zorgvuldigheidsplicht - Beslissing van een rechtbank voor het gemeenschapsmerk - Geen gezag van gewijsde”))
   (2015/C 155/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Apple and Pear Australia Ltd (Victoria, Australië); en Star Fruits Diffusion (Caderousse, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Carolus C. BVBA (Nieuwerkerken, België)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 mei 2013 (zaak R 1215/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Apple and Pear Australia Ltd en Star Fruits Diffusion, enerzijds, en Carolus C. BVBA, anderzijds

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 mei 2013 (zaak R 1215/2011-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen, alsmede de helft van de kosten van Apple and Pear Australia Ltd en Star Fruits Diffusion.

               4)

               Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion zullen de helft van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-177/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 29 maart 2016 — Biedrība „Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība”/Konkurences padome

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 29 maart 2016 — Biedrība „Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība”/Konkurences padome
   (Zaak C-177/16)
   (2016/C 200/18)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster in eerste aanleg: Biedrība „Autortiesību un komunicēšanās konsultāciju aģentūra/Latvijas Autoru apvienība”

      Verweerster in eerste aanleg: Konkurences padome

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 102, [tweede alinea,] onder a), VWEU van toepassing in een geding over de door een nationaal auteursrechtenbureau vastgestelde tarieven, indien dat bureau ook voor werken van buitenlandse auteurs vergoedingen int en de door dat bureau vastgestelde tarieven het gebruik van die werken in de betrokken lidstaat kunnen ontmoedigen?

               2)

               Is het met het oog op het bepalen van de inhoud van het in artikel 102, [tweede alinea,] onder a), VWEU gebruikte begrip onbillijke prijzen op het gebied van het beheer van auteursrechten en naburige rechten passend en voldoende — en in welke gevallen — om de prijzen (tarieven) op de betrokken markt te vergelijken met de prijzen (tarieven) op de aangrenzende markten?

               3)

               Is het met het oog op het bepalen van de inhoud van het in artikel 102, [tweede alinea,] onder a), VWEU gebruikte begrip onbillijke prijzen op het gebied van het beheer van auteursrechten en naburige rechten passend en voldoende om de uit het bruto binnenlands product afgeleide koopkrachtpariteitsindex te gebruiken?

               4)

               Moet ieder verschillend segment van de tarieven worden vergeleken dan wel het gemiddelde niveau van de tarieven?

               5)

               Wanneer moet het verschil tussen de tarieven die worden onderzocht in verband met het in artikel 102, [tweede alinea,] onder a), VWEU gebruikte begrip onbillijke prijzen, worden geacht aanzienlijk te zijn, zodat de marktdeelnemer met een machtspositie moet aantonen dat zijn tarieven billijk zijn?

               6)

               Welke informatie kan bij de toepassing van artikel 102, [tweede alinea,] onder a), VWEU redelijkerwijs worden verwacht van de marktdeelnemer ten bewijze dat de tarieven voor auteursrechtelijk beschermde werken billijk zijn, indien de kosten van die werken niet kunnen worden bepaald zoals in het geval van materiële producten? Gaat het uitsluitend om de beheerskosten van het auteursrechtenbureau?

               7)

               Moeten in geval van schending van het mededingingsrecht de door een auteursrechtenbureau aan auteurs betaalde vergoedingen met het oog op de vaststelling van een geldboete worden uitgesloten van de omzet van die marktdeelnemer?


title: Zaak T-13/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Koinotita Grammatikou/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Cohesiefonds — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Koinotita Grammatikou/Commissie
   (Zaak T-13/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Cohesiefonds - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2009/C 32/67)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Koinotita Grammatikou (Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Chaïntarlis en A. Papakonstantinou, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2004) 5509 van de Commissie van 21 december 2004 betreffende de verlening van steun uit het Cohesiefonds voor de verwezenlijking van het project „Inrichting van een stortplaats in de geïntegreerde installatie voor het beheer van afvalstoffen van Noordoost-Attica op de plaats „Mavro Vouno Grammatiko””
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Koinotita Grammatikou wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-217/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 11 mei 2015 — Strafzaak tegen Massimo Orsi

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 11 mei 2015 — Strafzaak tegen Massimo Orsi
   (Zaak C-217/15)
   (2015/C 245/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Santa Maria Capua Vetere

      Partij in de strafzaak

   Massimo Orsi

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 10 ter van decreto legislativo nr. 74/00, gelet op artikel 4 [van Protocol nr. 7 bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden] en artikel 50 [van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie], verenigbaar met het gemeenschapsrecht, voor zover het toestaat dat de strafrechtelijke aansprakelijkheid van een persoon voor een bepaald feit wordt beoordeeld, terwijl de Italiaanse belastingautoriteiten met betrekking tot ditzelfde feit (verzuim om de verschuldigde btw te voldoen) aan diezelfde persoon reeds een definitief invorderingsbesluit hebben gericht, waarbij zij een administratieve boete ten bedrage van 30 % van de niet-voldane belasting hebben opgelegd?


title: Zaak T-686/13: Arrest van het Gerecht van 3 september 2014 — Unibail Management/BHIM (afbeelding van twee lijnen en vier sterren) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee lijnen en vier sterren weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen concrete beoordeling — Motiveringsplicht” ]

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/7

         Arrest van het Gerecht van 3 september 2014 — Unibail Management/BHIM (afbeelding van twee lijnen en vier sterren)
   (Zaak T-686/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee lijnen en vier sterren weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen concrete beoordeling - Motiveringsplicht”])
   2014/C 361/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unibail Management (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Bénard, A. Rudoni en O. Klimis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2013 (zaak R 300/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken dat twee lijnen en vier sterren weergeeft

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 3 september 2013 (zaak R 300/2013—2) wordt vernietigd voor zover daarbij het beroep van Unibail Management met betrekking tot waren en diensten van de klassen 16, 35, 36, 38, 41 en 42 is verworpen.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-320/15: Beschikking van het Gerecht van 15 april 2016 — Impresa Costruzioni Giuseppe Maltauro/Commissie („Overheidsopdrachten — Intrekking van de bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/21

         Beschikking van het Gerecht van 15 april 2016 — Impresa Costruzioni Giuseppe Maltauro/Commissie
   (Zaak T-320/15) (1)

   ((„Overheidsopdrachten - Intrekking van de bestreden handeling - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 200/30)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Impresa Costruzioni Giuseppe Maltauro SpA (Vicenza, Italië) (vertegenwoordigers: M. Merola, C. Santacroce en C. Toniolo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en F. Dintilhac, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 7 april 2015 van de directeur-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Europese Commissie [JRC.B6/RL/Ares(2015)] tot uitsluiting van verzoekster van deelname aan alle procedures voor het plaatsen van opdrachten en de toekenning van subsidies uit de algemene begroting van de Europese Unie voor een periode van twee jaar en tien maanden

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-162/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Molise (Italië) op 18 maart 2016 — Spinosa Costruzioni Generali SpA Melfi Srl/Comune di Monteroduni

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Molise (Italië) op 18 maart 2016 — Spinosa Costruzioni Generali SpA Melfi Srl/Comune di Monteroduni
   (Zaak C-162/16)
   (2016/C 200/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Molise

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Spinosa Costruzioni Generali SpA Melfi Srl

      Verwerende partij: Comune di Monteroduni

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, zoals daarnaar (laatstelijk) wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit de artikelen 87, lid 4, en 86, lid 3 bis, van wetsbesluit nr. 163 van 2006, juncto artikel 26, lid 6, van wetsbesluit nr. 81 van 2008, zoals deze bepalingen overeenkomstig artikel 99 van het wetboek bestuursprocesrecht ter waarborging van de eerbiediging van de wet en de uniforme uitlegging ervan zijn uitgelegd bij de arresten nr. 3 en nr. 9 van 2015 van de grote kamer van de raad van state, volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de kosten van de veiligheidsmaatregelen in de onderneming in een procedure voor de plaatsing van een overheidsopdracht voor werken hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in het bestek of in de oproep tot inschrijvingen en evenmin in het voor de indiening van de offerte in te vullen formulier dat als bijlage daarbij ter beschikking stond, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumkosten van de interne bedrijfskosten voor de veiligheid?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak C-614/15: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Rodica Popescu/Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Dierenartsassistente op het gebied van veterinaire controle — Overheidssector — Clausule 5, punt 1 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik van overeenkomsten voor bepaalde tijd — Begrip „objectieve redenen” die dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen — Bezetting van vacante posten in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/13

      Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Rodica Popescu/Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj
      (Zaak C-614/15) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Dierenartsassistente op het gebied van veterinaire controle - Overheidssector - Clausule 5, punt 1 - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van overeenkomsten voor bepaalde tijd - Begrip „objectieve redenen” die dergelijke overeenkomsten rechtvaardigen - Bezetting van vacante posten in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken))
      (2016/C 454/25)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Curtea de Apel Craiova

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Rodica Popescu

         Verwerende partij: Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj

         Dictum

      Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan de vernieuwing van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector om „objectieve redenen” in de zin van die clausule is gerechtvaardigd op de enkele grond dat de controletaken van het veterinaire personeel een niet-permanent karakter hebben wegens de veranderingen in de omvang van de activiteiten van de te controleren ondernemingen, tenzij — hetgeen de nationale rechter dient na te gaan — met de vernieuwing van de overeenkomsten werkelijk wordt beoogd te voorzien in een specifieke behoefte in de betrokken sector, echter zonder dat budgettaire overwegingen aan de basis van die vernieuwing mogen liggen. De omstandigheid dat opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd worden vernieuwd in afwachting van de afronding van vergelijkende onderzoeken, volstaat bovendien niet om die regeling in overeenstemming te brengen met die clausule, indien de concrete toepassing van die regeling in feite leidt tot misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, hetgeen de nationale rechter eveneens dient na te gaan.

         (1)  PB C 68 van 22.2.2016.


title: Zaak C-515/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Vítor Manuel dos Santos Palhota, Mário de Moura Gonçalves, Fernando Luis das Neves Palhota, Termiso Lda (Vrij verrichten van diensten — Artikelen 56 VWEU en 57 VWEU — Terbeschikkingstelling van werknemers — Beperkingen — Werkgevers gevestigd in andere lidstaat — Registratie van voorafgaande verklaring van terbeschikkingstelling — Sociale documenten of arbeidsdocumenten — Documenten vergelijkbaar met die waarin recht van lidstaat van ontvangst voorziet — Kopie — Ter beschikking van nationale autoriteiten houden)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Vítor Manuel dos Santos Palhota, Mário de Moura Gonçalves, Fernando Luis das Neves Palhota, Termiso Lda
   (Zaak C-515/08) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Artikelen 56 VWEU en 57 VWEU - Terbeschikkingstelling van werknemers - Beperkingen - Werkgevers gevestigd in andere lidstaat - Registratie van voorafgaande verklaring van terbeschikkingstelling - Sociale documenten of arbeidsdocumenten - Documenten vergelijkbaar met die waarin recht van lidstaat van ontvangst voorziet - Kopie - Ter beschikking van nationale autoriteiten houden)
   2010/C 328/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in de strafzaak

   Vítor Manuel dos Santos Palhota, Mário de Moura Gonçalves, Fernando Luis das Neves Palhota, Termiso Lda

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 49 EG en 50 EG — Nationale regeling waarbij aan ondernemingen uit de bouwsector die tijdelijk werken uitvoeren in een lidstaat, de verplichting wordt opgelegd om een verklaring van terbeschikkingstelling over te maken aan de autoriteiten van het gastland

      Dictum

   De artikelen 56 VWEU en 57 VWEU staan in de weg aan een regeling van een lidstaat volgens welke een in een andere lidstaat gevestigde werkgever die werknemers ter beschikking stelt op het grondgebied van eerstgenoemde staat, een voorafgaande verklaring van terbeschikkingstelling moet toezenden, voor zover de aanvang van de voorgenomen terbeschikkingstelling afhankelijk is gesteld van de kennisgeving aan die werkgever van het registratienummer van die verklaring en de nationale autoriteiten van eerstgenoemde staat voor die kennisgeving beschikken over een termijn van vijf werkdagen vanaf de ontvangst van de verklaring.
   De artikelen 56 VWEU en 57 VWEU staan niet in de weg aan een regeling van een lidstaat volgens welke een in een andere lidstaat gevestigde werkgever die werknemers ter beschikking stelt op het grondgebied van eerstgenoemde staat, gedurende de periode van terbeschikkingstelling een kopie van documenten die vergelijkbaar zijn met de door het recht van eerstgenoemde staat voorgeschreven sociale documenten of arbeidsdocumenten, ter beschikking van de nationale autoriteiten van die staat moet houden en die documenten na afloop van die periode aan die autoriteiten moet toezenden.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-776/15: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Meissen Keramik/EUIPO (MEISSEN KERAMIK) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk MEISSEN KERAMIK — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/19

      Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Meissen Keramik/EUIPO (MEISSEN KERAMIK)
      (Zaak T-776/15) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk MEISSEN KERAMIK - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 441/23)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Meissen Keramik GmbH (Meissen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Vohwinkel en M. Bagh, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en A. Schifko, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 oktober 2015 (zaak R 531/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken MEISSEN KERAMIK als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Meissen Keramik GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak C-325/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 9 juni 2016 — Industrias Químicas del Vallés, S.A./Administración General del Estado en Sapec Agro, S.A.

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 9 juni 2016 — Industrias Químicas del Vallés, S.A./Administración General del Estado en Sapec Agro, S.A.
   (Zaak C-325/16)
   (2016/C 305/23)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Industrias Químicas del Vallés, S.A.

      Verwerende partijen: Administración General del Estado en Sapec Agro, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de uiterste datum die in richtlijn 2010/28/EU (1) is vastgesteld met de uitdrukkingen „uiterlijk op 31 december 2010” in artikel 3, lid 1, en „uiterlijk op die datum” in artikel 3, lid 1, tweede alinea, waarmee ook naar 31 december 2010 wordt verwezen, uitgelegd in samenhang met de termijn van zes maanden als bedoeld in overweging 8 van richtlijn 2010/28, een uiterste termijn gelet op het doel van het bij richtlijn 91/414/EEG (2) van de Raad van 15 juli 1991 ingestelde systeem, waardoor die termijn niet kan worden verlengd door de lidstaten en derhalve definitief is vastgesteld in die richtlijn?

               2)

               Indien wordt aangenomen dat die termijn kan worden verlengd, moet de beslissing over die verlenging worden genomen zonder inachtneming van concrete procedureregels inzake het verzoek tot verlenging en de toekenning van de verlenging of moeten de lidstaten, aangezien dit onder hun bevoegdheid valt, een beslissing nemen volgens hun nationale wettelijke regeling, aangezien de bepalingen tot vaststelling van de procedure van artikel 3, lid 1, van de richtlijn tot hen zijn gericht?

      (1)  Richtlijn 2010/28/EU van de Commissie van 23 april 2010 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde metalaxyl op te nemen als werkzame stof (PB 2010, L 104, blz. 57).

      (2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 1991, L 230, blz. 1).