title: Zaak T-340/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Japan Airlines/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/60

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Japan Airlines/Commissie
   (Zaak T-340/17)
   (2017/C 239/73)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Japan Airlines Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten, en R. Burton, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) in zijn geheel nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op verzoekster;

               —

               subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie het ne-bis-in-idembeginsel alsmede artikel 266 VWEU heeft geschonden door vast te stellen dat verzoekster aansprakelijk is voor onderdelen van de inbreuk waarvoor de Commissie haar in het besluit van 2010 niet aansprakelijk had gehouden en, in ieder geval, dat zij de toepasselijke verjaringstermijn niet in acht heeft genomen door verzoekster een geldboete op te leggen met betrekking tot deze onderdelen en dat zij niet heeft aangetoond een gerechtvaardigd belang te hebben bij de formele vaststelling van een inbreuk met betrekking tot deze onderdelen.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de Commissie het non-discriminatiebeginsel heeft geschonden door het bestreden besluit opnieuw vast te stellen, aangezien verzoekster daardoor in een minder voordelige positie verkeert dan andere geadresseerden van het besluit van 2010 voor wie dit besluit onherroepelijk en bindend is geworden.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan schending van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en verzoeksters verdedigingsrechten, alsmede buiten haar bevoegdheden is getreden, door vast te stellen dat verzoekster aansprakelijk is voor een inbreuk op routes binnen de EER en tussen de EU en Zwitserland gedurende een tijdvak waarin de Commissie met betrekking tot luchtvaartmaatschappijen die alleen op de routes tussen EER-landen en derde landen vlogen, niet bevoegd was om de naleving van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst af te dwingen en dat verzoeksters handelwijze op de routes tussen EER-landen en derde landen dienovereenkomstig rechtmatig was.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat de Commissie artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst heeft geschonden door vast te stellen dat verzoekster heeft deelgenomen aan één enkele voortdurende inbreuk die ook de routes betrof waarop verzoekster niet vloog en bij gebrek aan de vereiste rechten ook niet mocht vliegen.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat de Commissie artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst heeft geschonden door zich bevoegd te achten voor inkomende luchtvrachtdiensten op routes tussen EER-landen en derde landen aangezien dergelijke diensten geleverd worden aan klanten van buiten de EER.

               6.

               Het zesde middel is eraan ontleend dat de Commissie verzoeksters verdedigingsrechten en de beginselen van non-discriminatie en evenredigheid heeft geschonden door ten aanzien van verschillende vervoerders verschillende eisen te stellen aan het bewijs.

               7.

               Het zevende middel is eraan ontleend dat de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 (1) en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door de boetebedragen mede te berekenen aan de hand van de relevante waarde van de verkopen welke is afgeleid van onderdelen van de waarde van luchtvrachtdiensten die geen verband houden met de in het bestreden besluit weergegeven inbreuk.

               8.

               Het achtste middel is eraan ontleend dat de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 en het beginsel van gewettigd vertrouwen heeft geschonden door de boetebedragen mede te berekenen aan de hand van de relevante waarde van de verkopen welke is afgeleid van de waarde van luchtvrachtdiensten op binnenkomende routes tussen EER-landen en derde landen.

               9.

               Het negende middel is eraan ontleend dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door de ingevolge het regelgevingskader aan verzoekster toegekende boetevermindering te beperken tot 15 %.

               10.

               Het tiende middel is eraan ontleend dat de Commissie het non-discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel alsmede verzoeksters verdedigingsrechten heeft geschonden door verzoekster geen boetevermindering van 10 % toe te kennen op grond van haar beperkte deelname aan de inbreuk, terwijl aan andere geadresseerden van het bestreden besluit en het besluit van 2010 die in een objectief vergelijkbare situatie verkeerden als verzoekster, wel een dergelijke verlaging was toegekend.

               11.

               Het elfde middel is eraan ontleend dat het Gerecht op grond van haar volledige rechtsmacht de geldboete aanzienlijk moet verlagen.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/51

         (2006/C 331/113)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 326 van 30.12.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 310 van 16.12.2006

      PB C 294 van 2.12.2006

      PB C 281 van 18.11.2006

      PB C 261 van 28.10.2006

      PB C 249 van 14.10.2006

      PB C 237 van 30.9.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-259/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Torres/BHIM — Navisa Industrial Vinícola Española (MANSO DE VELASCO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MANSO DE VELASCO — Ouder nationaal woordmerk VELASCO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Torres/BHIM — Navisa Industrial Vinícola Española (MANSO DE VELASCO)
   (Zaak T-259/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MANSO DE VELASCO - Ouder nationaal woordmerk VELASCO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/51)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedés, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Navisa Industrial Vinícola Española, SA (Montilla, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 juni 2006 (zaak R 865/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Navisa Industrial Vinícola Española, SA en Miguel Torres, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Miguel Torres, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 29 van 2.12.2006.


title: Zaak T-295/11: Arrest van het Gerecht van 12 september 2012 — Duscholux Ibérica/BHIM — Duschprodukter i Skandinavien (duschy) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk duschy — Ouder gemeenschapsbeeldmerk DUSCHO Harmony — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/8

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2012 — Duscholux Ibérica/BHIM — Duschprodukter i Skandinavien (duschy)
   (Zaak T-295/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk duschy - Ouder gemeenschapsbeeldmerk DUSCHO Harmony - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 319/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Duscholux Ibérica, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Duschprodukter i Skandinavien AB (Hisings Backa, Zweden) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Jonson, vervolgens A. Kyhlhammar, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 maart 2011 (zaak R 662/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Duscholux Ibérica, SA en Duschprodukter i Skandinavien AB

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Duscholux Ibérica, SA wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die Duschprodukter i Skandinavien AB zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap Autotrasporti di Viola Claudio & C. snc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-6/98)

text:
C 72/24               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli              De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    missie (1).
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
                                                                    (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
     betaling van de steun;
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Siderca SAIC
     schappen in de kosten te verwijzen.
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-8/98)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (98/C 72/55)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                                      (Procestaal: Engels)
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
missie (1).
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                  Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Siderca SAIC, vertegenwoordigd door I. S. Forrester QC
                                                                    en Lord Lester of Herne Hill, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
                                                                    Grand Rue 31.
Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Autotrasporti di Viola Claudio & C. snc tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-6/98)                               Ð de tot Siderca SAIC gerichte beschikking van de Com-
                                                                         missie van 6 oktober 1997 volledig dan wel gedeelte-
                         (98/C 72/54)                                    lijk nietig te verklaren;
                     (Procestaal: Italiaans)                        Ð onder voorbehoud van andere, door het Gerecht pas-
                                                                         send geachte maatregelen aan te nemen; en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld                Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de vennootschap Autotrasporti di Viola Claudio & C. snc,
vertegenwoordigd door C. Mussato, advocaat te Udine,                Middelen en voornaamste argumenten
domicilie gekozen hebbende te Udine ten kantore van
laatstgenoemde, via Dante 4.
                                                                    De aandelen van verzoeksters vennootschap, een belang-
                                                                    rijke Argentijnse producent van buizen en pijpen voor de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 oliewinning, worden uiteindelijk gecontroleerd door de
                                                                    holding San Faustin NV. Verzoekster verkreeg in 1993, via
                                                                    een 100 % dochteronderneming, een participatie van 27 %
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli              (later verhoogd tot 30 %) in Tubos de Acero de Mexico
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      SA (Tamsa), de enige Mexicaanse producent van buizen en
                                                                    pijpen voor de oliewinning.
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de            Dalmine (1) is een voormalige dochteronderneming van het
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-       Italiaanse staatsbedrijf staalproducten Ilva, en vervaardigt
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van              een uitgebreide gamma buizen en pijpen. Verzoekster con-
     betaling van de steun;                                         troleert, via een 100 % dochteronderneming, 47 % van de
                                                                    aandelen van Dalmine, waarin zij in 1996 een participatie
                                                                    verkreeg. Verweerster is bezig met een onderzoek naar een
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                 vermeend kartel tussen Europese producenten van stalen
     schappen in de kosten te verwijzen.                            buizen en pijpen, dat kort na 1980 zou zijn ontstaan, en


title: Zaak T-6/10: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Sviluppo Globale/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Steun aan douane- en belastingadministratie van Kosovo — Afwijzing van offerte van inschrijver — Niet voor beroep vatbare handeling — Bevestigende handeling — Niet-ontvankelijkheid — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende aanbestedingsprocedure — Gedeeltelijke weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van handelsbelangen van derde — Ontoereikende motivering” )

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/18

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Sviluppo Globale/Commissie
   (Zaak T-6/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Steun aan douane- en belastingadministratie van Kosovo - Afwijzing van offerte van inschrijver - Niet voor beroep vatbare handeling - Bevestigende handeling - Niet-ontvankelijkheid - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende aanbestedingsprocedure - Gedeeltelijke weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van handelsbelangen van derde - Ontoereikende motivering)
   2012/C 194/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sviluppo Globale GEIE (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en F. Erlbacher, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 10 november 2009 tot verwerping van de offerte die door de belangengemeenschap waarvan verzoeker lid was, werd ingediend in het kader van de inschrijving EUROPEAID/127843/D/SER/KOS, houdende het verstrekken van steun aan de douane- en belastingdiensten in Kosovo (PB 2009/S 4003683), en anderzijds nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 26 november 2009 tot weigering aan de belangengemeenschap van toegang tot bepaalde documenten inzake deze aanbestedingsprocedure

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen de beschikking van de Europese Commissie van 10 november 2009 tot verwerping van de offerte die door de belangengemeenschap waarvan verzoeker lid was, werd ingediend in het kader van de inschrijving EUROPEAID/127843/D/SER/KOS, houdende het verstrekken van steun aan de douane- en belastingdiensten in Kosovo.

               2)

               De beschikking van de Commissie van 26 november 2009 betreffende de toegang tot bepaalde documenten betreffende deze aanbesteding wordt nietig verklaard voor zover daarbij in de openbaar gemaakte versie van het beoordelingsrapport toegang is geweigerd tot de door het evaluatiecomité toegekende punten, zoals vermeld op de bladzijden 3 tot en met 5 van dit rapport.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Verzoekers verzoek om maatregelen van instructie wordt afgewezen.

               5)

               Sviluppo Globale GEIE zal zijn eigen kosten dragen in de procedure in de hoofdzaak en drie vierde van die van de Commissie in deze procedure. De Commissie zal een vierde van haar kosten in de hoofdzaak dragen.

               6)

               Sviluppo Globale wordt verwezen in alle kosten van de kortgedingprocedure in zaak T-6/10 R.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-262/10: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2011 — Microban International en Microban (Europe)/Commissie ( „Volksgezondheid — Lijst met additieven die mogen worden gebruikt bij vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen — Intrekking, door aanvankelijke aanvrager, van verzoek om inschrijving van additief op lijst — Besluit van Commissie om 2,4,4’-trichloor-2’-hydroxydifenylether niet op te nemen op lijst — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Regelgevingshandeling — Rechtstreeks geraakt — Geen uitvoeringsmaatregelen — Rechtsgrondslag” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/19

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2011 — Microban International en Microban (Europe)/Commissie
   (Zaak T-262/10) (1)

   (Volksgezondheid - Lijst met additieven die mogen worden gebruikt bij vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen - Intrekking, door aanvankelijke aanvrager, van verzoek om inschrijving van additief op lijst - Besluit van Commissie om 2,4,4’-trichloor-2’-hydroxydifenylether niet op te nemen op lijst - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Regelgevingshandeling - Rechtstreeks geraakt - Geen uitvoeringsmaatregelen - Rechtsgrondslag)
   2011/C 355/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Microban International Ltd (Huntersville, North Carolina, Verenigde Staten); Microban (Europe) Ltd (Cannock, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Sánchez Rydelski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van besluit 2010/169/EG van de Commissie van 19 maart 2010 betreffende de niet-opneming van 2,4,4’-trichloor-2’-hydroxydifenylether in de EU-lijst van additieven die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, overeenkomstig richtlijn 2002/72/EG (PB L 75, blz. 25)

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 19 maart 2010 betreffende de niet-opneming van 2,4,4’ trichloor-2’-hydroxydifenylether in de EU-lijst van additieven die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, overeenkomstig richtlijn 2002/72/EG, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Microban International Ltd et Microban (Europe) Ltd.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak C-454/05 P: Hogere voorziening, op  22 december 2005  ingesteld door de Republiek Oostenrijk tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van  5 oktober 2005  in de gevoegde zaken T-366/03 en T-235/04

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/20

         Hogere voorziening, op 22 december 2005 ingesteld door de Republiek Oostenrijk tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 5 oktober 2005 in de gevoegde zaken T-366/03 en T-235/04
   (Zaak C-454/05 P)
   (2006/C 60/40)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 december 2005 hogere voorziening ingesteld door de Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd door Dr. Harald Dossi als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 5 oktober 2005 in de gevoegde zaken T-366/03 en T-235/04.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 5 oktober 2005 in de gevoegde zaken T-366/03 en T-235/04, Land Oberösterreich en Republiek Oostenrijk/Commissie van de Europese Gemeenschappen (1), betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/653/EG van de Commissie van 2 september 2003 betreffende de nationale verbodsbepalingen inzake het gebruik van genetisch gemodificeerde organismen in de regio Opper-Oostenrijk waarvan door de Republiek Oostenrijk overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag kennis is gegeven (2), te vernietigen;

               2.

               De Commissie te verwijzen in de kosten;

               3.

               De beschikking van de Commissie nietig te verklaren of, subsidiair, de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de vaststelling van zijn bestreden arrest van 5 oktober 2005 heeft het Gerecht van eerste aanleg procedurefouten gemaakt die de belangen van de Republiek Oostenrijk schaden, en het gemeenschapsrecht geschonden.
   Het bestreden arrest gaat inhoudelijk slechts in op het element „specifiek probleem”; de andere in artikel 95, lid 5, EG genoemde elementen behoefden niet meer te worden onderzocht nadat het Gerecht had vastgesteld dat er geen sprake was van een specifiek probleem voor de betrokken lidstaat. Het Gerecht heeft echter ook de kwestie van het „specifieke probleem” niet onderzocht met een intensiteit die in verhouding staat tot de betekenis ervan voor het resultaat van de procedure. Bij gebreke van een gekwalificeerd onderzoek van het desbetreffende betoog is er sprake van schending van het beginsel van hoor en wederhoor en schending van de motiveringsplicht, hetgeen telkens een procedurefout oplevert.
   De wetenschappelijke beoordeling van het risico is vooral op het gebied van de milieubescherming, niet in het minst door de toepassing van het voorzorgsbeginsel, van bijzonder belang en impliceert in een procedure krachtens artikel 95, lid 5, EG een volledig onderzoek van de wetenschappelijke argumenten, met name wanneer ook maar de minste twijfel bestaat dat het in een harmonisatiemaatregel voorziene beschermingsniveau toereikend is. Noch de Commissie, noch het Gerecht heeft echter de inhoudelijke argumenten van de Republiek Oostenrijk onderzocht en nagegaan of de aangemelde maatregel noodzakelijk is voor de milieubescherming. De beschikking van de Commissie en het arrest van het Gerecht zijn gebaseerd op een advies van de EFSA waarin de kern van het betoog van Oostenrijk, namelijk de kwestie van de coëxistentie van culturen van genetisch gemodificeerde en niet-gemodificeerde organismen, slechts marginaal — en geenszins specifiek met betrekking tot het land Oberösterreich — is behandeld. De aangevoerde wetenschappelijke gegevens zijn nooit onderzocht vanuit het oogpunt van het voorzorgsbeginsel.
   Ten slotte stelt rekwirante dat de vroegere rechtspraak van het Hof er niet aan in de weg staat dat de procedure van artikel 95, lid 5, EG contradictoir verloopt, en dat de rechtsopvatting van het Gerecht derhalve het gemeenschapsrecht schendt. Daar het feit dat geen dergelijke procedure is gevolgd, schending van het recht van hoor en wederhoor oplevert, had de bestreden beschikking van de Commissie reeds op die grond nietig moeten worden verklaard.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.

      (2)  PB L 230, blz. 34.


title: Zaak C-166/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Tribunale civile di Bolzano op  28 maart 2006  — Eurodomus srl tegen Comune di Bolzano

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Tribunale civile di Bolzano op 28 maart 2006 — Eurodomus srl tegen Comune di Bolzano
   (Zaak C-166/06)
   (2006/C 154/15)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale civile di Bolzano
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Eurodomus srl

      Verweerder: Comune di Bolzano
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht dat een overheidsinstantie regelgevende bevoegdheid heeft waarvan de uitoefening wezenlijke gevolgen kan hebben voor de economische situatie van verzoekster, en dat in de loop van een geding bepalingen worden vastgesteld waardoor een administratiefrechtelijke beslissing buiten toepassing raakt?

               2)

               Heeft de Provincia Autonoma di Bolzano het gemeenschapsrecht geschonden door artikel 107 c. 25 LP nr. 13/1997 tot wijziging van de regeling op het gebied van stadsontwikkeling vast te stellen, waardoor de goedkeuring voor commerciële bestemming (assenso commerciale) ontoelaatbaar wordt voor gebouwen die zijn gerealiseerd met een bouwvergunning (assenso edilizio) krachtens de oudere regeling, volgens welke die gebouwen wél een commerciële bestemming mochten hebben?

               3)

               Is het gemeenschapsrecht tevens geschonden door de Commissario del governo italiano doordat hij de bedoelde belemmeringen die de Provincia Autonoma di Bolzano heeft gecreëerd, zonder meer heeft aanvaard en toegepast?


title: Zaak C-48/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda — Slowakije) — ERGO Poist’ovňa, a.s./Alžbeta Barlíková (Prejudiciële verwijzing — Zelfstandige handelsagenten — Richtlijn 86/653/EEG — Provisie van de handelsagent — Artikel 11 — Gedeeltelijke niet-uitvoering van de overeenkomst tussen de derde en de principaal — Gevolgen voor het recht op provisie — Begrip „omstandigheden die aan de principaal te wijten zijn”)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda — Slowakije) — ERGO Poist’ovňa, a.s./Alžbeta Barlíková
   (Zaak C-48/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Zelfstandige handelsagenten - Richtlijn 86/653/EEG - Provisie van de handelsagent - Artikel 11 - Gedeeltelijke niet-uitvoering van de overeenkomst tussen de derde en de principaal - Gevolgen voor het recht op provisie - Begrip „omstandigheden die aan de principaal te wijten zijn”))
   (2017/C 239/14)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Dunajská Streda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERGO Poist’ovňa, a.s.

      Verwerende partij: Alžbeta Barlíková

      Dictum

               1)

               Artikel 11, lid 1, eerste streepje, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten moet aldus worden uitgelegd dat het niet alleen betrekking heeft op gevallen van volledige niet-uitvoering van de overeenkomst tussen de principaal en de derde maar ook op gevallen waarin deze overeenkomst niet volledig is uitgevoerd, bijvoorbeeld wanneer het aantal beoogde transacties niet is bereikt of de duur van deze overeenkomst niet wordt nageleefd.

               2)

               Artikel 11, leden 2 en 3, van richtlijn 86/653 moet aldus worden uitgelegd dat een beding in een handelsagentuurovereenkomst op grond waarvan de agent een evenredig deel van zijn provisie moet terugbetalen indien de overeenkomst tussen de principaal en de derde niet volledig is uitgevoerd, geen „afwijking ten nadele van de handelsagent” in de zin van dit artikel 11, lid 3, is indien het terug te betalen deel van de provisie evenredig is aan de mate van niet-uitvoering van deze overeenkomst en op voorwaarde dat deze niet-uitvoering niet terug te voeren is op omstandigheden die aan de principaal te wijten zijn.

               3)

               Artikel 11, lid 1, tweede streepje, van richtlijn 86/653 moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „omstandigheden die aan de principaal te wijten zijn” niet enkel betrekking heeft op de juridische gronden die rechtstreeks tot de beëindiging van de overeenkomst tussen de principaal en de derde hebben geleid maar ziet op alle aan de principaal te wijten juridische en feitelijke omstandigheden die aan de niet-uitvoering van deze overeenkomst ten grondslag liggen.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-256/12: Beroep ingesteld op 13 juni 2012 — Hautau/Commissie

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/31

         Beroep ingesteld op 13 juni 2012 — Hautau/Commissie
   (Zaak T-256/12)
   2012/C 227/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hautau GmbH (Helpsen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Peter, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2012) 2069 final van de Commissie van de Europese Unie van 28 maart 2012 in zaak COMP/39452 — Hang-en-sluitwerk voor ramen en glazen deuren — nietig te verklaren voor zover deze op verzoekster betrekking heeft;

               —

               subsidiair, de voor verzoekster vastgestelde geldboete passend te verlagen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij negen middelen aan.

               1)

               In de eerste plaats gaat het boetebesluit ten onrechte ervan uit dat een inbreuk op artikel 101 VWEU is gepleegd. Daarvan is echter geen sprake omdat de gesprekken de andere zijde van de markt volledig bekend waren en op wens daarvan plaatsvonden.

               2)

               In de tweede plaats gaat het boetebesluit ten onrechte ervan uit dat andere soorten hang-en-sluitwerk, zoals draaivalbeslagen, voorwerp van de gesprekken tussen de betrokken ondernemingen waren.

               3)

               In de derde plaats gaat het boetebesluit in elk geval, ook als sprake zou zijn van een inbreuk op artikel 101 VWEU, ten onrechte ervan uit dat ook speciaal hang-en-sluitwerk voorwerp van het met het mededingingsrecht strijdige gedrag was.

               4)

               In de vierde plaats is ook de veronderstelling onjuist dat verzoekster aan eventuele met het mededingingsrecht strijdige afspraken heeft deelgenomen die verder strekten dan het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland. Hoogstens kan wat verzoekster betreft op de Italiaanse en de Griekse markt een inbreuk op artikel 101 VWEU voor het jaar 2007 in aanmerking worden genomen.

               5)

               In de vijfde plaats voert verzoekster subsidiair ten opzichte van het twee tot en met vierde middel aan dat bij de boeteberekening ten onrechte rekening is gehouden met omzet die behaald is met schuifbeslagen en speciale beslagen en met omzet die niet in Duitsland is behaald. Doordat deze omzet mede in aanmerking is genomen is de door verzoekster behaalde omzet voor de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete duidelijk te hoog. Dit levert een schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 op.

               6)

               In de zesde plaats betoogt verzoekster subsidiair dat bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete de grenzen van de beoordelingsbevoegdheid zijn overschreden wat de zwaarte van de inbreuk en de omvang van de verhoging wegens afschrikking (zogenoemd leergeld) betreft. Het percentage dat voor de zwaarte van de inbreuk en voor de verhoging wegens afschrikking is toegepast, is wat verzoekster betreft ongepast hoog. Ook hier is dus sprake van een schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003.

               7)

               In de zevende plaats voert verzoekster subsidiair nog een schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 aan op grond van de onjuiste inaanmerkingneming van de omzet die zij bij andere kartelleden heeft behaald.

               8)

               In de achtste plaats vertoont het besluit ernstige motiveringsgebreken. Het moet daarom wegens schending van artikel 296 VWEU en de daaruit voortvloeiende schending van de rechten van verdediging van verzoekster in zijn geheel, en los van de vraag of verzoekster al dan niet heeft deelgenomen aan met artikel 101 VWEU strijdige afspraken, nietig worden verklaard. Dit verzuim kan niet in de loop van de procedure worden rechtgezet.

               9)

               In de negende plaats gaat de Commissie ten slotte ten onrechte ervan uit dat verzoekster van 16 november 1999 tot en met 3 juli 2007 aan de (vermeend) met het mededingingsrecht strijdige afspraken heeft deelgenomen. Het verwijt van een enkele voortdurende inbreuk van 16 november 1999 tot en met 3 juli 2007 is gezien een autonome prijsverhoging voor het jaar 2001 en de ontbrekende overeenstemming voor het jaar 2002 niet houdbaar. Daarom kunnen hoogstens de tijdvakken vanaf 2003 in het besluit in aanmerking worden genomen. Voor zover verzoekster evenwel met het mededingingsrecht strijdig gedrag wordt verweten dat zich tot buiten de Duitse markt strekte, kan hoogstens in 2007 een inbreuk op artikel 101 VWEU ten laste worden gelegd. Verzoekster is daarom van mening dat het niet toelaatbaar is om wat haar aangaat een zeven jaar en zeven maanden durende inbreuk aan te nemen.


title: Gevoegde zaken F-137/12, F-138/12, F-139/12 en F-141/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 december 2013 — Van Oost, Ibarra de Diego, Theodoridis en Hotz/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Certificeringsprocedure 2010-2011 — Uitsluiting van lijst van gecertificeerde ambtenaren — Minnelijke regeling op initiatief van Gerecht — Klachttermijn — Buiten termijn ingediende klacht — Begrip verschoonbare dwaling — Zorgvuldigheid die van ambtenaar met normale kennis van zaken wordt verlangd — Per telefoon verkregen inlichtingen — Bewijs — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/21

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 december 2013 — Van Oost, Ibarra de Diego, Theodoridis en Hotz/Commissie
   (Gevoegde zaken F-137/12, F-138/12, F-139/12 en F-141/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Certificeringsprocedure 2010-2011 - Uitsluiting van lijst van gecertificeerde ambtenaren - Minnelijke regeling op initiatief van Gerecht - Klachttermijn - Buiten termijn ingediende klacht - Begrip verschoonbare dwaling - Zorgvuldigheid die van ambtenaar met normale kennis van zaken wordt verlangd - Per telefoon verkregen inlichtingen - Bewijs - Niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 31/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fabrice Van Oost (Ville Pommerœul, België), Maria Belén Ibarra de Diego (Alicante, Spanje), Nicolaos Theodoridis (Soignies, België) en Margarita Hotz (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EPSO om verzoekers niet op te nemen op de lijst van personen die in het kader van de certificeringsprocedure zijn geslaagd voor de afsluitende examens en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               De zaken F-137/12, F-138/12 en F-139/12 worden doorgehaald in het register van het Gerecht.

               2)

               Partijen in de zaken F-137/12, F-138/12 en F-139/12 dragen de kosten volgens het tussen hen tot stand gekomen akkoord.

               3)

               Het beroep in zaak F-141/12 wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               4)

               Hotz zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie in zaak F-141/12.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013, blz. 75 en 76.


title: Beroep, op 27 februari 1996 ingesteld door E. De Persio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-23/96)

text:
4 . 5 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 133/25
93/73 1/EG en artikel 190 van het EG-Verdrag zijn weige              Hij stelt in de eerste plaats, dat nu zijn sollicitatie in strijd
ringsbesluit niet met redenen heeft omkleed .                         met artikel 7 van het ambtenarenstatuut is afgewezen ten
                                                                      voordele van een kandidaat die niet voldeed aan de
                                                                      minimumeisen inzake specifieke kennis en ervaring, de
                                                                      betrokken aanstelling niet in het belang van de dienst was .
                                                                      Bij deze aanstelling vond dus noodzakelijkerwijs misbruik
                                                                      van bevoegdheid plaats .
Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door A. Giannini                Voorts moet worden vastgesteld dat het vertrouwensbegin
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    sel is geschonden, nu — in strijd met de vaste praktijk van de
                          ( Zaak T-21/96 )                            Commissie ter zake — de omschrijving van het te bekleden
                            ( 96/C 133/57)                            ambt een belangrijke anomalie vertoonde doordat zij ,
                                                                      anders dan bij nagenoeg alle door de Commissie gepubli
                                                                      ceerde vacatures, geen gegevens bevatte over de te verrichten
                        (Procestaai: Frans)                           werkzaamheden of over de vereiste kennis en ervaring in
                                                                      verband daarmee. De handelwijze van de Commissie is in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             casu dan ook onverenigbaar met het doel van de kennisge
schappen is op 21 februari 1996 beroep ingesteld tegen                ving van vacature, namelijk de belangstellenden omstandig
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                         in te lichten over de voorwaarden om naar het betrokken
A. Giannini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                ambt te kunnen solliciteren, en met het beginsel dat een
M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel, domi               ambtenaar moet kunnen vertrouwen op een vaste praktijk
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Biver, advocaat            van de administratie .
aldaar, Côte d'Eich 7.
                                                                      Ten slotte stelt verzoeker een kennelijke beoordelingsfout,
                                                                      gebaseerd op schending van de artikelen 4, 29 , lid 1 , en 45
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    van het ambtenarenstatuut, alsmede van de kennisgeving
                                                                      van vacature . Bij onderzoek van de verdiensten van de
— het verzoeker op 28 april 1995 meegedeelde besluit van              uiteindelijk gekozen kandidaat blijkt, dat hij niet de door de
     de Commissie om zijn sollicitatie naar ambt COM/                 kennisgeving van vacature vereiste minimumkwalificaties
     151 /94 af te wijzen, nietig te verklaren;                       bezat. De persoon in kwestie heeft geen enkele ervaring in
                                                                      verband met de onderhandelingen over of het beheer van
— het verzoeker op 3 mei 1995 meegedeelde besluit van                 internationale overeenkomsten inzake textiel. Hij bezit
     verweerster om een andere kandidaat aan te stellen als           evenmin de kennis die noodzakelijk is om de aan deze
     hoofd van de eenheid „ Onderhandelingen over en                  eenheid toevertrouwde taken te verrichten . Het tot aanstel
     beheer van de textielovereenkomsten; schoeisel; diver           ling bevoegde gezag heeft de door de kennisgeving van
     sen " ( DG I/D/l ), rang A 3 , ten gevolge van kennisgeving      vacature gestelde grenzen dan ook overschreden .
     van vacature COM/151/94, nietig te verklaren;
— het verzoeker op 23 november 1995 meegedeelde besluit
     tot afwijzing van zijn klacht van 25 juli 1995 nietig te
     verklaren;
— verweerster te veroordelen tot betaling van 5 000 ecu als           Beroep, op 27 februari 1996 ingesteld door E. De Persio
      vergoeding van de door verzoeker geleden immateriële                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      schade, onder voorbehoud van vermeerdering of ver                                      ( Zaak T-23/96 )
      mindering in de loop van het geding;                                                      ( 96/C 133/58 )
 — verweerster te veroordelen tot betaling van 15000 ecu
      als vergoeding van de door verzoeker geleden economi                                (Procestaai: Italiaans)
      sche schade, onder voorbehoud van vermeerdering of
      vermindering in de loop van het geding;                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 27 februari 1996 beroep ingesteld
 — verweerster in de kosten te verwijzen .                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door E.
                                                                       De Persio, ambtenaar van de Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       door G. Petroni en F. Giampietro, advocaten te Rome,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 Verzoeker, ambtenaar van de rang A 4 bij de Commissie,                G. Bounéou, advocaat aldaar, Avenue du Bois 15 .
 komt op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie naar het ambt
 van hoofd van de eenheid „ Onderhandelingen over en
 beheer van de textielovereenkomsten; schoeisel; diversen "            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 ( DG I/D/l ), rang A 3 , met name in het licht van de
 kennisgeving van vacature op grond waarvan in het ambt is             — onwettig te verklaren het besluit waarbij haar haar post
 voorzien .                                                                 is afgenomen alsmede de op haar uitgeoefende pressie en
 ---pagebreak--- Nr . C 133/26         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4 . 5 . 96
    intimidatie die ertoe strekten haar de A-post af te nemen      Middelen en voornaamste argumenten
    die zij bekleedde bij het Bureau voor officiële publikaties
    der Europese Gemeenschappen ( OPOCE );                         Verzoekster is ambtenaar van de Commissie van de Euro
                                                                   pese Gemeenschappen . Zij was aanvankelijk ingedeeld in de
— onwettig en nietig te verklaren besluit nr. 010466 van           categorie LA en werd dan ter beschikking van het Bureau
    22 december 19 95 van de Directeur-generaal Perso             voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
    neelszaken en Algemeen Beheer, waarbij verzoekster per         ( OPOCE ) gesteld, waar zij de verantwoordelijkheid kreeg
                                                                   voor de Italiaanse versie van Celex, in welke functie zij bij de
    1 6 januari 1 996 is overgeplaatst van het OPOCE naar de
    vertaaldienst van de Commissie van de Europese                 categorie A horende werkzaamheden moest vervullen . Zij
    Gemeenschappen;                                                verzet zich tegen het besluit van de directeur van het
                                                                   OPOCE, waarbij zij opnieuw naar de vertaaldienst is
                                                                   overgeplaatst.
— wegens volledig ontbreken van motivering onwettig te
    verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing       Vanaf de dag waarop zij bij het OPOCE werd tewerkgesteld,
    van haar klacht nr. 689/95 door de administratie;              was verzoekster daadwerkelijk belast met de invoering van
                                                                   gegevens in Celex, en in een eerste fase was zij eveneens lid
                                                                   van de interinstitutionele werkgroep Celex. De administra
— onwettig en nietig te verklaren het bij nota nr . 010299         tie heeft evenwel nooit de datum vastgesteld waarop haar
    van 21 december 1995 van de Directeur-generaal                 anciënniteit in de rang A 5 inging en heeft de regularisatie
    Personeelszaken meegedeelde uitdrukkelijke besluit tot         van haar administratieve positie afhankelijk gemaakt van
    afwijzing van haar klacht nr. R 689/95 , dat verzoekster       haar aanvaarding van een overplaatsing naar Luxem
    op 18 januari 1996 , te laat, ter kennis is gebracht;          burg.
— vast te stellen dat het besluit van de Commissie van             Verzoekster voert in de eerste plaats schending aan van het
    4 februari 1994 , gepubliceerd in de „ Mededelingen van        vertrouwensbeginsel en van de zorgplicht van de admini
    de Administratie ", speciaal nummer van 11 februari            stratie, doordat het stilzitten van het tot aanstelling
    1994 in het Frans en van 15 april 1994 in de andere            bevoegde gezag de mogelijkheid heeft gecreëerd voor het
    taalversies, niet is aan te merken als de vaststelling van     OPOCE om haar haar post af te nemen, hoewel het in het
    algemene uitvoeringsbepalingen die ingevolge artikel 11 ,      belang van de dienst was verzoekster haar functies verder te
    lid 4, van Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ) nr. 3947/        laten uitoefenen .
    92 zo nodig moesten worden vastgesteld, zodat dit
    besluit niet aan verzoekster kan worden tegengewor            Voorts wijst zij op de kennelijke ongerijmdheid en de
    pen ;                                                          ontoereikendheid en onjuistheid van de motivering van
                                                                   besluit nr. 010466/95 van de Directeur-generaal Personeels
                                                                   zaken . Bovendien is het betrokken besluit, aangenomen dat
— vast te stellen dat verzoekster tot de categorie A ( rang        het is vastgesteld door het tot aanstelling bevoegde gezag, in
    A 5 ) behoort met ingang van 1 januari 1993 , datum van        ieder geval aangetast door misbruik van bevoegdheid,
    inwerkingtreding van Verordening ( EEG, Euratom,               aangezien het ertoe strekt het formele karakter van een
    EGKS ) nr . 3947/92 ;                                          besluit toe te kennen aan de feitelijke situatie waarin
                                                                   verzoekster haar functie en de A-post zijn afgenomen die
                                                                   haar in de organisatiestructuur van het OPOCE waren
— verzoekster definitief haar post bij het OPOCE terug te          toegekend .
    geven, die haar toekomt ingevolge de nota waarbij zij
    geschikt verklaard is voor de periode van 1 oktober 1 992
    tot 30 juni 1993 ;                                             Bovendien kan niet als criterium voor overplaatsing worden
                                                                   beschouwd, dat de afwijking voorzien in artikel 11 van
                                                                   Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 3947/92 alleen
— de wettigheid van artikel 45 , leden 2 , 3 en 4 , van het        geldt voor vacante posten die opnieuw zijn gepubliceerd na
     ambtenarenstatuut te toetsen aan de algemene rechtsbe        de vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen van
     ginselen die zijn erkend in artikel F.2 van het Verdrag       4 februari 1994 . Deze bepalingen betreffen namelijk niet de
     betreffende de Europese Unie;                                 feitelijke situatie van de overplaatsing van de diensten Celex
                                                                   en Eurobase . Daartoe is namelijk een jaar later besloten, in
                                                                   een volledig andere feitelijke situatie, om diverse personeels
— verweerster te veroordelen tot vergoeding van de morele           problemen te verhelpen, betreffende afzonderlijke posten en
     en materiële schade die verzoekster heeft geleden ten          niet betreffende het volledige personeel van de twee dien
     gevolge van de onwettige handelwijze van de admini            sten .
     stratie ;
                                                                    Ten slotte voert verzoekster de onverenigbaarheid met de
— verweerster te veroordelen tot de proceskosten, alsmede           algemene rechtsbeginselen aan van artikel 45 , leden 2, 3 en
     tot betaling van alle kosten van verzoekster, inzonder        4, van het statuut.
     heid de reis- en verblijfkosten, de honoraria van advo
     caten, en de domicilieringskosten ingevolge het regle
     ment voor de procesvoering.


title: Zaak T-106/12: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Cytochroma Development/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALPHAREN — Oudere nationale woordmerken ALPHA D3 — Relatieve weigeringsgrond — Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van zijn kamers van beroep — Artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Samenstelling van kamers van beroep — Artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/7

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Cytochroma Development/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)
   (Zaak T-106/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALPHAREN - Oudere nationale woordmerken ALPHA D3 - Relatieve weigeringsgrond - Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van zijn kamers van beroep - Artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Samenstelling van kamers van beroep - Artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96)
   2013/C 233/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cytochroma Development, Inc. (St. Michael, Barbados) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en A. Smith, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Jeruzalem, Israël)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2011 (zaak R 1235/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Teva Pharmaceutical Industries Ltd en Cytochroma Development, Inc

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 2 december 2011 (zaak R 1235/2011-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak T-41/16: Beroep ingesteld op 28 januari 2016 — Cyprus Turkish Chamber of Industry en andere/Commissie

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/34

         Beroep ingesteld op 28 januari 2016 — Cyprus Turkish Chamber of Industry en andere/Commissie
   (Zaak T-41/16)
   (2016/C 118/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cyprus Turkish Chamber of Industry (Nicosia, Cyprus), Animal Breeders Association (Nicosia), Milk and Oil Products Production and Marketing Cooperative Ltd. (Nicosia), Süt Urünleri İmalatçulari Birliği Milk Processors Association (Nicosia) en Fatma Garanti (Güzelyurt, Cyprus) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, Solicitor, S. Gubel en E. Bertolotto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit Ares(2015)5171539 van de Commissie van 18 november 2015 en besluit Ares(2016)220922 van de Commissie van 15 januari 2016 met betrekking tot de bezwaarprocedures inzake de registratieaanvragen voor „ΧΑΛΛΟΥΜΙ” (HALLOUMI)/„HELLIM” (ΠΟΠ) (CY-PDO-0005-01243);

               —

               de artikelen 49, 50, 51 en 52 van verordening (EU) nr. 1151/2012 onwettig verklaren, en deze artikelen in de voorliggende zaak buiten toepassing laten, omdat daarin niet is voorzien in een systeem dat ervoor zorgt dat de grondrechten van verzoekers worden geëerbiedigd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de bestreden besluiten van de Commissie onrechtmatig zijn voor zover verzoekers daarbij zijn uitgesloten van de procedure voor de registratie in de Europese Unie van Halloumi/Helllim als beschermde oorsprongsbenaming.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de bestreden besluiten van de Commissie onrechtmatig zijn aangezien zij in strijd zijn met de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de artikelen 49, 50, 51 en 52 van verordening (EU) nr. 1151/2012 (1) onrechtmatig zijn en buiten toepassing moeten worden gelaten omdat daarin niet is voorzien in een systeem dat ervoor zorgt dat de grondrechten van verzoekers worden geëerbiedigd.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1)


title: Zaak T-473/15: Arrest van het Gerecht van 16 maart 2017 — Capella/EUIPO — Abus (APUS) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk APUS — Ouder nationaal woordmerk ABUS — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Herhaalde beperkingen van de inschrijvingsaanvraag voor de kamer van beroep — Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Bevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 — Regel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/37

         Arrest van het Gerecht van 16 maart 2017 — Capella/EUIPO — Abus (APUS)
   (Zaak T-473/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk APUS - Ouder nationaal woordmerk ABUS - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Herhaalde beperkingen van de inschrijvingsaanvraag voor de kamer van beroep - Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Bevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 - Regel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 144/49)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Capella EOOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: F. Henkel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Abus August Bremicker Söhne KG (Wetter, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Hallwachs, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juni 2015 (zaak R 117/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Abus August Bremicker Söhne en Capella

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 2 juni 2015 (zaak R 117/2014-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de kosten van Capella EOOD dragen.

               3)

               Abus August Bremicker Söhne KG zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak F-24/15: Beroep ingesteld op 11 februari 2015 — ZZ/Raad

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/43

         Beroep ingesteld op 11 februari 2015 — ZZ/Raad
   (Zaak F-24/15)
   (2015/C 127/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om herkwalificatie van zijn overeenkomst van arbeidscontractant van de functiegroep I als overeenkomst van tijdelijk functionaris dan wel als overeenkomst van arbeidscontractant van de functiegroep III, alsmede verzoek om vergoeding van de immateriële en materiële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag van 11 april 2014 waarbij is geweigerd om verzoekers overeenkomst van arbeidscontractant te herkwalificeren als overeenkomst van tijdelijk functionaris dan wel als overeenkomst van arbeidscontractant van de functiegroep III alsmede van het bevestigende en stilzwijgende besluit tot afwijzing van de klacht uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een schadevergoeding en vertragingsrente van 6,75 % voor de immateriële en materiële schade;

               —

               in elk geval, verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-436/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007 in zaak T-312/05, Commissie van de Europese Gemeenschappen/Efrosyni Alexiadou

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/39

         Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007 in zaak T-312/05, Commissie van de Europese Gemeenschappen/Efrosyni Alexiadou
   (Zaak C-436/07 P)
   (2007/C 269/67)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Efrosyni Alexiadou
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 in zaak T-312/05, Commissie van de Europese Gemeenschappen/Alexiadou, aan de Commissie betekend op 18 juli 2007, te vernietigen;

               —

               het door de Commissie gevorderde toe te wijzen;

               —

               Alexiadou te verwijzen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft de algemene voorwaarden van de overeenkomst (de wet tussen de partijen) onjuist uitgelegd, met name de clausule betreffende de financiële audit, die verwijst naar de audit op een soepele wijze, als een eenvoudige mogelijkheid. Een andere clausule, waarop het Gerecht ambtshalve een beroep doet, vermeldt zelfs de audit niet, ofschoon het gaat om een gebrekkige uitvoering van de overeenkomst. De verplichting om een audit te verrichten, blijkt op die wijze los te staan van de aangevoerde contractuele clausule.
   In ieder geval kon geen financiële audit worden geëist indien deze geen werkelijk voorwerp zou hebben, aangezien niemand tot het onmogelijke is gehouden en contractuele clausules zodanig moeten worden uitgelegd dat zij een praktisch effect hebben.
   Het beginsel van goed financieel beheer verlangt van de Commissie dat zij niet zonder reden audits verricht. Het Gerecht heeft meteen al de toepassing uitgesloten van de beginselen van goede trouw en goed zakelijk gebruik, die het bij zijn uitlegging zouden kunnen leiden.
   Daar het Gerecht bij verstek arrest heeft gewezen, kan het de Commissie niet verwijten dat zij bepaalde van haar argumenten, met name dat vermeld in de vorige alinea, niet heeft uitgelegd, zonder het beginsel van het recht op rechterlijke bescherming te schenden.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 november 2000 in zaak C-135/99 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): U. Elsen tegen Bundesversicherungsanstalt für Angestellte (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 3 en 10 en bĳlage VI, rubriek C, punt 19 — Ouderdomsverzekering — Inaanmerkingneming van in een andere lidstaat vervulde tĳdvakken van opvoeding van een kind)

text:
C 79/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.3.2001
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                    het Bundessozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   geding tussen U. Elsen en Bundesversicherungsanstalt für
(Eerste kamer — uitgebreid) van 24 oktober 1997, British                   Angestellte, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
Steel/Commissie (T-243/94, Jurispr. blz. II-1887), strekkende              van artikel 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 42 EG)
tot vernietiging van dat arrest, voor zover daarbij haar                   en van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
beroep tegen beschikking 94/258/EGKS van de Commissie                      1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsrege-
van 12 april 1994 betreffende steun die Spanje voornemens is               lingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
te verlenen aan de openbare geïntegreerde staalonderneming                 gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
Corporación de la Siderurgia Integral (CSI), en beschikking               zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
94/259/EGKS van de Commissie van 12 april 1994 betreffende                 nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
steun die Italië voornemens is te verlenen aan openbare                    blz. 6), ten tijde van de feiten in het bijzonder gewijzigd bij
ondernemingen in de ijzer- en staalsector (ijzer- en                       verordening (EEG) nr. 2195/91 van de Raad van 25 juni 1991
staalconcern ILVA) (PB L 112, blz. 58 respectievelijk 64), werd            (PB L 206, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
verworpen, andere partijen bij de procedure: Commissie van                 als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rappor-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en                       teur) en D.A.O. Edward, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;
P.F. Nemitz), Det Danske Stålvalseværk A/S, gevestigd te                   griffier: R. Grass, op 23 november 2000 een arrest gewezen
Frederiksværk (Denemarken), vertegenwoordigd door                          waarvan het dictum luidt als volgt:
J.A. Lawrence en A. Renshaw, Solicitors, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat                  De artikelen 8 A, 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de
aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, Italiaanse Republiek (gemach-              artikelen 18 EG, 39 EG en 42 EG) brengen voor het bevoegde
tigde: U. Leanza, bijgestaan door P.G. Ferri), Koninkrijk Spanje           orgaan van een lidstaat de verplichting mee om de tijdvakken van
(gemachtigde: N. Dı́az Abad), Raad van de Europese Unie                    opvoeding van een kind die in een andere lidstaat zijn vervuld door
(gemachtigden: J. Carbery en A.P. Feeney), Svenskt Stål AB                 een ten tijde van de geboorte van het kind als grensarbeider in de
(SSAB), gevestigd te Stockholm (Zweden), en Ilva Laminati                  eerste lidstaat werkende en in de tweede lidstaat wonende persoon,
Piani SpA, gevestigd te Rome (Italië), heeft het Hof (Zesde                voor de toekenning van ouderdomspensioen in aanmerking te nemen
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,                alsof deze tijdvakken op het nationale grondgebied zijn vervuld.
J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-
generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 23 november 2000
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     (1) PB C 188 van 3.7.1999.
1)    Wijst de hogere voorziening af.
2)    Verwijst British Steel plc, thans Corus UK Ltd, in de kosten.
3)    Verstaat dat de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje, de
      Raad van de Europese Unie alsmede Det Danske Stålvalseværk
      A/S hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 72 van 7.3.1998
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 23 november 2000
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                  in zaak C-319/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                     van 23 november 2000
in zaak C-135/99 (verzoek van het Bundessozialgericht                       (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 95/47/EG)
om een prejudiciële beslissing): U. Elsen tegen Bundesver-
             sicherungsanstalt für Angestellte (1)                                                    (2001/C 79/04)
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verorde-
ning (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 3 en 10 en bijlage VI,                                            (Procestaal: Frans)
rubriek C, punt 19 — Ouderdomsverzekering — Inaanmer-
kingneming van in een andere lidstaat vervulde tijdvakken
                   van opvoeding van een kind)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2001/C 79/03)
                                                                           In zaak C-319/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (Procestaal: Duits)                              pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-
                                                                           tigden: K. Rispal-Bellanger en A. Maitrepierre), betreffende een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse
                          dentie van het Hof)                              Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
                                                                           en bestuursrechtelijke bepalingen mee te delen of de maatrege-
In zaak C-135/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      len te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                95/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van


title: Zaak C-430/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Hristo Gaydarov/Director na Glavna direktsia „Ohranitelna politsia” pri Ministerstvo na vatreshnite raboti (Vrij verkeer van burger van Unie — Richtlijn 2004/38/EG — Verbod om nationaal grondgebied te verlaten, opgelegd wegens strafrechtelijke veroordeling in ander land — Illegale handel in verdovende middelen — Maatregel die kan worden gerechtvaardigd door openbare orde)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/16

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Hristo Gaydarov/Director na Glavna direktsia „Ohranitelna politsia” pri Ministerstvo na vatreshnite raboti
      (Zaak C-430/10) (1)

      (Vrij verkeer van burger van Unie - Richtlijn 2004/38/EG - Verbod om nationaal grondgebied te verlaten, opgelegd wegens strafrechtelijke veroordeling in ander land - Illegale handel in verdovende middelen - Maatregel die kan worden gerechtvaardigd door openbare orde)
      (2012/C 25/25)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Administrativen sad Sofia-grad

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Hristo Gaydarov

         Verwerende partij: Direktor na Glavna direktsia „Ohranitelna politsia” pri Ministerstvo na vatreshnite raboti

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 27, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77), punten 5 en 20 van de considerans van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105, blz. 1), en van artikel 71, leden 1 en 2, van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (PB L 239, van 22 september 2000, blz. 19) — Beperking van de uitoefening van het recht op vrij verkeer van een burger van de Unie — Verbod om het nationale grondgebied te verlaten wegens een in een derde staat gepleegde strafbare handeling inzake verdovende middelen — Maatregel die kan worden gerechtvaardigd door de openbare orde ten behoeve van doeleinden van algemene en bijzondere preventie

         Dictum

      Artikel 21 VWEU en artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG staan niet in de weg aan een nationale regeling die het mogelijk maakt, het recht van een staatsburger van een lidstaat om zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven, te beperken, met name op grond dat deze staatsburger in een andere staat strafrechtelijk is veroordeeld wegens illegale handel in verdovende middelen, mits in de eerste plaats het gedrag van die staatsburger een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt, in de tweede plaats de voorgenomen beperkende maatregel geschikt is om het ermee beoogde doel te verwezenlijken en niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van dat doel, en in de derde plaats die maatregel het voorwerp kan zijn van een effectieve rechterlijke toetsing waarin kan worden nagegaan of die maatregel rechtens en feitelijk rechtmatig is naar het recht van de Unie.

         (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-233/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door José Luis Ruiz Molina tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 maart 2016 in zaak F-60/15, Ruiz Molina/BHIM

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/45

         Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door José Luis Ruiz Molina tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 maart 2016 in zaak F-60/15, Ruiz Molina/BHIM
   (Zaak T-233/16 P)
   (2016/C 243/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: José Luis Ruiz Molina (San Juan de Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en S. Michiels, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 2 maart 2016 in zaak F-60/15;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de hogere voorziening in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 8, eerste alinea, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het gezag van gewijsde van het arrest van 15 september 2011, Bennett e.a./BHIM, F-102/09, EU:F:2011:138.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999, betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43), die uitvoering geeft aan de op 18 maart 1999 door de algemene brancheoverkoepelende organisaties gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, alsmede van de beginselen en normen van het internationale sociale recht over de stabiliteit van de arbeidsverhouding.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een ontoereikende motivering van het bestreden arrest.


title: Verzoek van 26 november 1996 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reiner Woltmann in Firma Trans-Ex-Import en Hauptzollamt Potsdam (Zaak C-86/97)

text:
26 . 4 . 97               NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 131 /7
Verzoek van de Corte d'appello di Torino van 31 januari                          verenigbaar met de artikelen 4 en 10 van de zesde
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                         BTW-richtlijn (-1 )?
Amministrazione delle Finanze dello Stato en de vennoot
schap Grafoplast Italiana SpA, zowel in persoon als in                     — Is het systeem waarbij de BTW betreffende een aan
haar hoedanigheid van vertegenwoordiger van de vennoot                          een werknemer van een vennootschap toegekend voor
           schappen Grafoplast Italiana Sri en Trasp. Sri                        deel van alle aard wordt geacht in het voordeel te zijn
                           ( Zaak C-84/97)                                       begrepen wanneer door de werkgever Belgische BTW
                                                                                wordt betaald en daar niet in te zijn begrepen wanneer
                             ( 97/C 131 / 15
                                                                                BTW van een andere lidstaat wordt betaald, al dan
                                                                                niet in strijd met artikel 95 van het EG-Verdrag en het
De Corte d'appello di Torino heeft bij beschikking van                           in de zesde BTW-richtlijn geponeerde beginsel van de
31 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                           „ belastingneutraliteit " ?
Justitie op 25 februari 1997, in het geding tussen Ammini
strazione delle Finanze dello Stato en de vennootschap                     (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
Grafoplast Italiana Sri , zowel in persoon als in haar hoe
danigheid van vertegenwoordiger van de vennootschappen
Grafoplast Italiana SpA en Trasp . Sri , het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           Verzoek van 26 november 1996 van het Bundesfinanzhof
Bestaat er een beginsel van Gemeenschapsrecht dat de lid                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reiner
staat die gebrekkig is gebleven, de nationale wetgeving aan                Woltmann in Firma Trans-Ex-Import en Hauptzollamt
het Gemeenschapsrecht aan te passen, belet beperkingen te                                                   Potsdam
stellen aan de door particulieren in te stellen rechtsvorde
                                                                                ( Zaak C-86/97)
ringen die rechtstreeks zijn gebaseerd op de Gemeen
schapswetgeving en betrekking hebben op het tijdvak                                                     ( 97/C 131/17)
voorafgaand aan de aanpassing? Zo ja , hoe moet aan de
hand van dit beginsel worden geoordeeld over artikel 13
van wetsdecreet nr. 641 van 26 oktober 1972, dat een ver                  Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 26 novem
valtermijn van drie jaar stelt aan de terugvordering van de                ber 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
 bedragen die in het tijdvak voorafgaand aan de aanpassing                 op 27 februari 1997, in het geding tussen Reiner Wolt
van de nationale wetgeving aan de Gemeenschapswetge                       mann in Firma Trans-Ex-Import en Hauptzollamt Pots
 ving door vennootschappen aan de Italiaanse staat onver                  dam , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
 schuldigd zijn betaald ingevolge de met artikel 10 van                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (') strijdige wetsbepa                  navolgende vragen:
 lingen ?
                                                                            1 . Moet artikel 905 , lid 1 , van Verordening ( EEG )
 O PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .                                    nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou
                                                                                dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
                                                                                van Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 van de Raad tot
                                                                                vaststelling van het communautair douanewetboek (^
                                                                                aldus worden uitgelegd , dat geen „ bijzondere situatie
                                                                                die het gevolg is van omstandigheden die geen manipu
 Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik                               latie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de
 (Vijfde Kamer) van 24 februari 1997 om een prejudiciële                          belanghebbende inhouden " door de beschikkende dou
 beslissing in het geding tussen SPRL Société financiere                          aneautoriteit behoort te worden aangenomen , wanneer
              d'investissements ( S.F.I. ) en Belgische staat                     in geval van diefstal van ( niet-communautaire ) goede
                                                                                ren in douane-entrepot niet is voldaan aan de voor
                             ( Zaak C-85/97)                                      waarden van artikel 900, lid 1 , onder a ), van ge
                               ( 97/C 131 /16 )                                   noemde verordening voor kwijtschelding van rechten
                                                                                aan de entrepoteigenaar ?
  De Rechtbank van eerste aanleg te Luik (Vijfde Kamer )
  heeft bij beschikking van 24 februari 1997, ingekomen ter                 2 . Zo ja :
  griffie van het Hof van Justitie op 27 februari 1997, in het
  geding tussen SPRL Société financiere d'investissements                         Geldt dit ook in een schrijnend geval, wanneer het
  ( S.F.I. ) en Belgische staat, het Hof van Justitie van de Eu                  diefstalrisico niet verzekerbaar was en heffing van de
  ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be                          rechten het einde zou betekenen voor de economische
  slissing over de navolgende vragen :                                            existentie van de entrepoteigenaar, of is in een derge
                                                                                lijk geval sprake van een „ bijzondere situatie " in de
  — Is het standpunt van de administratie van de BTW, dat                         zin van voormeld artikel 905 , lid 1 , zodat het aan de
        de verjaringstermijn voor de inning van de belasting                       Commissie moet worden voorgelegd ?
        voor aan BTW onderworpen en vóór de inschrijving
        bij de BTW verrichte handelingen ingaat op de 20e                    (') PB nr. L 253 van 11 . 10 . 1993 , blz . 1 .
        van de maand die volgt op het kwartaal waarin be
        doelde inschrijving bij de BTW heeft plaatsgevonden,


title: Arrest van het Hof van 19 februari 2002 in zaak C-309/99 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): J. C. J. Wouters, J. W. Savelbergh, Price Waterhouse Belastingadviseurs BV tegen Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten (Beroepsorganisatie — Nationale orde van advocaten — Verordening van Orde betreffende beroepsuitoefening — Verbod van geïntegreerde samenwerkingsverbanden tussen advocaten en accountants — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Ondernemersvereniging — Beperking van mededinging — Rechtvaardigingen — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) — Onderneming of groep van ondernemingen — Artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 43 EG en 49 EG) — Toepasselĳkheid — Beperkingen — Rechtvaardigingen)

text:
C 109/4                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                  2)    Een nationale regeling als de Samenwerkingsverordening 1993,
                                                                               die is vastgesteld door een instelling als de Nederlandse Orde
                                                                               van Advocaten, maakt geen inbreuk op artikel 85, lid 1, van
                                                                               het Verdrag, aangezien deze instelling zich redelijkerwijs op het
                       van 19 februari 2002                                    standpunt mocht stellen dat deze regeling, niettegenstaande
                                                                               de daaruit voortvloeiende mededingingsbeperkende gevolgen,
                                                                               noodzakelijk is voor de goede uitoefening van het beroep van
in zaak C-309/99 (verzoek van de Raad van State om een                         advocaat, zoals dit in de betrokken lidstaat is georganiseerd.
prejudiciële beslissing): J. C. J. Wouters, J. W. Savelbergh,
Price Waterhouse Belastingadviseurs BV tegen Algemene                    3)    Een instelling als de Nederlandse Orde van Advocaten is niet
     Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten (1)                            een onderneming noch een groep van ondernemingen in de zin
                                                                               van artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG).
                                                                         4)    De artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de
(Beroepsorganisatie — Nationale orde van advocaten —                           artikelen 43 EG en 49 EG) verzetten zich niet tegen een
Verordening van Orde betreffende beroepsuitoefening —                          nationale regeling als de Samenwerkingsverordening 1993 die
Verbod van geïntegreerde samenwerkingsverbanden tussen                         elk geïntegreerd samenwerkingsverband tussen advocaten en
advocaten en accountants — Artikel 85 EG-Verdrag (thans                        accountants verbiedt, aangezien deze redelijkerwijs noodzakelijk
artikel 81 EG) — Ondernemersvereniging — Beperking                             kon worden geacht ter verzekering van de goede uitoefening van
van mededinging — Rechtvaardigingen — Artikel 86 EG-                           het beroep van advocaat, zoals dit in de betrokken lidstaat is
Verdrag (thans artikel 82 EG) — Onderneming of groep van                       georganiseerd.
ondernemingen — Artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans,
na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG) — Toepasselijkheid
             — Beperkingen — Rechtvaardigingen)                          (1) PB C 299 van 16.10.1999.
                          (2002/C 109/05)
                        (Procestaal: Nederlands)                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 7 maart 2002
In zaak C-309/99, betreffende een verzoek aan het Hof                    in zaak C-310/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie
krachtens artikel 234 EG van de Raad van State (Nederland),                           van de Europese Gemeenschappen (1)
in het aldaar aanhangig geding tussen J. C. J. Wouters,
J. W. Savelbergh, Price Waterhouse Belastingadviseurs BV en
Algemene Raad van de Nederlandse Orde van Advocaten, in                  („Staatssteun — Richtsnoeren betreffende werkgelegen-
tegenwoordigheid van: Raad van de Balies van de Europese                 heidssteun — Maatregelen ter bevordering van werkgelegen-
Gemeenschap, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           heid van jongeren en van omzetting van overeenkomsten van
van de artikelen 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging,              bepaalde duur in overeenkomsten van onbepaalde duur —
artikel 3, lid 1, sub g, EG), 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG),                        Vermindering van sociale lasten”)
52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 43 EG
en 49 EG) en 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans de artikelen 81                                        (2002/C 109/06)
EG, 82 EG en 86 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
(rapporteur), R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
rechters; advocaat-generaal: M. P. Léger; griffier: M. H. van                                      dentie van het Hof)
Holstein, adjunct-griffier, op 19 februari 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         In zaak C-310/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-
                                                                         za, bijgestaan door O. Fiumara) tegen Commissie van de
1)    Een verordening inzake de samenwerking van advocaten met           Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en
      andere vrije beroepen, zoals de Samenwerkingsverordening           P. Stancanelli, vervolgens G. Rozet en V. Di Bucci), betreffende
      1993, die is vastgesteld door een instelling als de Nederlandse    een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/128/EG
      Orde van Advocaten, moet als een besluit van een ondernemers-      van de Commissie van 11 mei 1999 betreffende de steun
      vereniging in de zin van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans      verleend door Italië voor maatregelen ten behoeve van de
      artikel 81, lid 1, EG) worden aangemerkt.                          werkgelegenheid (PB 2000, L 42, blz. 1), heeft het Hof (Zesde


title: Zaak C-163/14: Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/17

         Beroep ingesteld op 4 april 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-163/14)
   2014/C 184/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en I. Martínez del Peral, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door de instellingen en organen van de Europese Unie de in artikel 3, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bedoelde vrijstelling van de bijdragen die zijn vastgesteld in artikel 26 van de Ordonnantie betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en artikel 20 van de Ordonnantie van 1 april 2004 betreffende de organisatie van de gasmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, zoals gewijzigd, niet te verlenen, en door zich te verzetten tegen de teruggave van de door het Gewest aldus geïnde bijdragen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Ordonnantie van 19 juli 2001 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de Ordonnantie van 1 april 2004 betreffende de organisatie van de gasmarkt in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, zoals gewijzigd, voorzien in de inning van bijdragen betaalbaar door leveranciers van elektriciteit en gas aan het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Die regionale bijdragen worden vervolgens bij de levering van elektriciteit of gas aan de eindverbruikers, en dus aan de instellingen van de Unie, gefactureerd naargelang van het vermogen dat ter beschikking wordt gehouden van de eindafnemers (voor elektriciteit) of de grootte van de meter bij de eindafnemers (voor gas).
   Volgens de Commissie moeten die regionale bijdragen worden aangemerkt als door de Belgische autoriteiten geheven indirecte belastingen op belangrijke aankopen door de instellingen voor hun officieel gebruik die een deel vormen van de hun aangerekende elektriciteits- en gasprijzen. De Commissie benadrukt dat een belasting als indirecte belasting kan worden aangemerkt zonder dat bij wet uitdrukkelijk in een verplichting tot doorberekening aan de eindafnemer hoeft te zijn voorzien, en dat het voornaamste is dat het om een belasting op uitgaven of op verbruik gaat. Dientengevolge is zij van mening dat de Belgische Staat ingevolge artikel 3, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie die indirecte belastingen of belastingen op de verkoop aan de instellingen van de Unie moet teruggeven.
   De Commissie betoogt dat die regionale bijdragen niet als eenvoudige vergoedingen voor diensten van openbaar nut kunnen worden aangemerkt en dat zij dus niet onder de in artikel 3, derde alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bedoelde uitzondering op de vrijstelling vallen. Met die bijdragen wordt immers de financiering beoogd van verschillende openbare dienstopdrachten en wordt het sociaal beleid (bijvoorbeeld sociaal tarief, minimumlevering van elektriciteit aan gezinnen) of het milieubeleid (bijvoorbeeld promoten van rationeel energiegebruik) van de overheid gedeeltelijk gefinancierd. Met die belastingen wordt niet de tegenprestatie voor een specifiek voor de instellingen verrichte dienst betaald.