title: Zaak C-170/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale di Napoli op  30 maart 2006  — Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori tegen Beth Israel Deaconess Medical Center

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale di Napoli op 30 maart 2006 — Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori tegen Beth Israel Deaconess Medical Center
   (Zaak C-170/06)
   (2006/C 143/45)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Napoli
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Giuseppina Montoro, Michelangelo Liguori

      Verweerder: Beth Israel Deaconess Medical Center
   Prejudiciële vraag
   Uitlegging van artikel 5, punt 3, van het Executieverdrag van 1968, teneinde vast te stellen of, buiten de gevallen van meervoudige schade, op grond van het criterium van de rechter van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan al dan niet ook de rechter van de plaats waar de benadeelde zich bewust is geworden van schade als gevolg van een gedraging in een andere staat, bevoegd kan worden verklaard.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-57/02 P: Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — EGKS-Verdrag — Mededingingsregelingen — Legeringstoeslag — Parallelle gedragingen — Verlaging van geldboete — Medewerking tijdens administratieve procedure — Rechten van de verdediging)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-57/02 P: Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - EGKS-Verdrag - Mededingingsregelingen - Legeringstoeslag - Parallelle gedragingen - Verlaging van geldboete - Medewerking tijdens administratieve procedure - Rechten van de verdediging)
   (2005/C 217/04)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-57/02 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EGKS van het Hof van Justitie, ingesteld op 22 februari 2002, Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox), gevestigd te Madrid (Spanje), (advocaten: A. Vandencasteele en D. Waelbroeck), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Whelan, bijgestaan door J. Flynn), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 13 december 2001, Acerinox/Commissie (T-48/98), wordt vernietigd voorzover daarin het middel van Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) betreffende een ontoereikende motivering van haar gestelde deelneming aan een kartel op de Spaanse markt wordt verworpen.

               2)

               De hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               Het door Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen voorzover het is gebaseerd op het middel dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen een fout heeft gemaakt door bewijskracht toe te kennen aan het op 14 januari 1994 door Avesta Sheffield AB aan haar dochtermaatschappijen gezonden faxbericht.

               4)

               Compañía española para la fabricación de aceros inoxidables, SA (Acerinox) wordt verwezen in de kosten van deze instantie. De kosten in verband met de procedure in eerste aanleg waarin het in punt 1 van dit dictum genoemde arrest van het Gerecht is gewezen, zullen worden gedragen overeenkomstig het bepaalde in punt 3 van het dictum van dat arrest.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak T-456/12: Beroep ingesteld op 17 oktober 2012 — British Telecommunications/Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/27

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2012 — British Telecommunications/Commissie
   (Zaak T-456/12)
   2012/C 379/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Telecommunications plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Rivas Andrés en G. van de Walle de Ghelcke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van de Commissie van 12 juni 2012 betreffende staatssteun nr. SA.33540 (2012/N) — Verenigd Koninkrijk, City of Birmingham — Digital District NGA Network, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert ter onderbouwing van haar beroep zeven middelen aan.

               1)

               Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie artikel 107, lid 3, sub c, VWEU en punt 35 van de richtsnoeren voor breedbandnetwerken (1) heeft geschonden, doordat zij niet heeft onderzocht of de doelstelling van de steunmaatregel duidelijk was omschreven.

               2)

               Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft beoordeeld of de voorgestelde maatregel evenredig was ten aanzien van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU en de punten 51 en 79 van de richtsnoeren voor breedbandnetwerken en dat zij de formele onderzoeksprocedure had moeten inleiden.

               3)

               Met haar derde middel stelt verzoekster dat de Commissie de formele onderzoeksprocedure had moeten inleiden, aangezien de voorgestelde steun gevolgen heeft voor andere markten dan de markt van „NGA”-netwerken (next generation access) — op welke markt de mededinging niet wordt vervalst — en dat de Commissie deze effecten niet heeft onderzocht.

               4)

               Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de bestreden beschikking, door van de geselecteerde exploitant te verlangen dat hij „alle verschillende soorten netwerktoegang kan leveren die de marktdeelnemers mogelijkerwijs kunnen aanvragen”, het „stimulerend effect” tenietdoet en onverenigbaar is met de richtsnoeren voor breedbandnetwerken en met artikel 107, lid 3, sub c, VWEU.

               5)

               Met haar vijfde middel stelt verzoekster dat de Commissie artikel 107, lid 3, sub c, VWEU en de richtsnoeren voor breedbandnetwerken heeft geschonden, doordat zij ermee heeft ingestemd dat de steun wordt gebruikt voor het dupliceren van gehuurde netwerklijnen die in het steungebied reeds voorhanden waren.

               6)

               Met haar zesde middel stelt verzoekster dat de bestreden beschikking, door te verlangen dat met het nieuwe netwerk „alle verschillende soorten netwerktoegang kunnen worden geleverd die de marktdeelnemers mogelijkerwijs kunnen aanvragen”, onevenredig is en niet met de communautaire regelgeving inzake elektronische communicatiemiddelen strookt.

               7)

               Met haar zevende middel stelt verzoekster dat de bestreden beschikking blijk geeft van een onjuiste opvatting van de feiten en kennelijke beoordelingsfouten bevat en dat de Commissie haar verplichting om in het kader van het voorafgaande onderzoek de gronden waarop zij de bestreden beschikking baseert, passend te motiveren, niet is nagekomen.

      (1)  Mededeling van de Commissie — Communautaire richtsnoeren voor de toepassing van de staatssteunregels in het kader van de snelle uitrol van breedbandnetwerken (PB 2009 C 235, blz. 7).


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 4 juli 1997 in zaak T-93/94 (92), M. Becker tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten)

text:
   18 . 10 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 318/ 13
  Verzoek van het Landskrona Tingsratt van 6 augustus                     1 . Kan een volgens artikel 100 A van het EG-Verdrag tot
   1997 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende                   stand gekomen richtlijn rechtstreekse werking hebben ?
                      strafzaak tegen A. Kortas
                                                                          2 . Zo ja, kan een dergelijke richtlijn dan ook recht
                           ( Zaak C-319/97)                                    streekse werking hebben, wanneer de staat een kennis
                              ( 97/C 318/24 )                                  geving als bedoeld in artikel 100 A, lid 4, van het EG
                                                                               Verdrag heeft doen uitgaan ?
                                                                          3 . Bij een bevestigend antwoord op vraag 2, welke
  Het Landskrona Tingsratt heeft bij beschikking van                           invloed heeft deze kennisgeving van de lidstaat dan
  6 augustus 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                       voor de vraag van de rechtstreekse werking gedurende
  Justitie op 16 september 1997, in de aldaar dienende straf                  de volgende perioden :
  zaak tegen A. Kortas, het Hof van Justitie van de Europese                   a ) tussen kennisgeving en antwoord ?
  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
  over de navolgende vragen:                                                   b ) na het antwoord ?
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               4 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                       van 18 september 1997
                                                                          H PB C 318 van 26 . 10 . 1996 , en
  in de gevoegde zaken T-121/96 en T-151/96: Mutual Aid                       PB C 40 van 8 . 2 . 1997 .
  Administration Services NV (MAAS ) tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen (')
  (Acties inzake gratis levering van landbouwproducten
  bestemd voor de bevolking van Georgië, Armenië, Azer
  beidzjan, Kirgizië en Tadzjikistan — Verplichting voor
               opdrachtnemer om dispatch te betalen)                                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                             ( 97/C 318/25 )                                                  VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 4 juli 1997
                      (Procestaai: Nederlands)                           in zaak T-93/94 ( 92 ), M. Becker tegen Rekenkamer van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( l )
  In de gevoegde zaken T-121 /96 en 151/96, Mutual Aid                                         (Begroting van kosten)
  Administration Services NV ( MAAS ), gevestigd te Antwer                                          ( 97/C 318/26 )
  pen ( België ), vertegenwoordigd door J. Tritsmans en K.
{ Maenhout, advocaten te Antwerpen, domicilie gekozen
  hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Faltz, advo                                           (Procestaai: Duits)
  caat aldaar, rue Heinrich Heine 6 , tegen Commissie van de
  Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: B. Vila Costa
  en H. van Vliet), betreffende een beroep tot nietigverkla             In zaak%T-93/94 ( 92 ), M. Becker, ambtenaar bij de Reken
  ring van besluiten van de Commissie waarbij verzoekster                kamer van de Europese Gemeenschappen, wonende te
  wordt verplicht een dispatch te betalen, heeft het Gerecht             Luxemburg, vertegenwoordigd door R. Nathan, advocaat
  van eerste aanleg (Vierde Kamer), samengèsteld als volgt:              te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
  K. Lenaerts, kamerpresident, R Lindh en J. D. Cooke,                   ter zijnen kantore, rue de Glacis 18 , tegen Rekenkamer
  rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 18 september           van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: J.-M.
  1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   Stenier, J. Inghelram en R Giusta ), betreffende een verzoek
  volgt:                                                                 tot begroting van de kosten naar aanleiding van het arrest
                                                                         van het Gerecht van 6 maart 1996 in zaak T-93/94, Bec
                                                                         ker, Jurisprudentie 1996, blz. 11-141 , heeft het Gerecht
  1 . Voegt de zaken T-121 /96 en T-151 /96 voor het arrest.             ( Eerste Kamer ) samengesteld als volgt: A. Saggio, presi
                                                                         dent, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: H.
                                                                        Jung, op 4 juli 1997 een beschikking gegeven waarvan het
  2 . Verklaart het beroep in zaak T-121 /96 niet-ontvanke              dictum luidt als volgt:
       lijk .
                                                                         Het totale bedrag van de invorderbare kosten tot op de
  3 . Verwerpt het beroep in zaak T-151 /96.                             datum van deze beschikking, met inbegrip van de reeds
 ---pagebreak--- C 318/14              \ NL ]                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 10 . 97
vergoede kosten, bedraagt voor verzoeker 180 000 Lfr.,                  boom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen heb
vermeerderd met de eventueel over dit bedrag verschul                  bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, rue Goe
digde BTW.                                                              the 11 , tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                        R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin ), ondersteund door
l l ) PB C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
                                                                        tigde: Th. van Rijn ), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R.
                                                                        Silva de Lapuerta ), Franse Republiek (gemachtigde: K. Ris
                                                                        pal-Bellanger en, tijdens de hoorzitting C. Chavance ),
                                                                        betreffende een verzoek om een voorlopige maatregel,
                                                                        ertoe strekkende dat de president van het Gerecht
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 opdraagt dat verzoekster en verweerder overleggen over
                    VAN EERSTE AANLEG                                   een minimumprijs waartegen rijst van oorsprong uit de
                                                                        Nederlandse Antillen in de Gemeenschap mag worden
                           van 11 juli 1997                             ingevoerd, zulks ter vervanging van de tariefcontingenten
in zaak T-16/97, B. Chauvin tegen Commissie van de                      die zijn ingevoerd bij Verordening ( EG ) nr. 1036/97 van de
                 Europese Gemeenschappen (')                            Raad van 2 juni 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaat
(Ambtenaren — Arrest van Gerecht — Verzoek om herin
                                                                        regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
                                                                        uit de landen en gebieden overzee ( PB L 151 van 10. 6 .
deling in rang — Exceptie van niet-ontvankelijkheid —
            Wezenlijk nieuw feit — Ontvankelijkheid)                    1997, blz. 8 ), en het resultaat hiervan binnen zeven dagen
                                                                        aan hem voorleggen, heeft de president van het Gerecht
                             (:97/C 318/27)                             op 15 juli 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic
                                                                        tum luidt als volgt:
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        l . Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Itali
In zaak T-16/97, B. Chauvin, ambtenaar van de Commis                        aanse Republiek en de Commissie worden in de proce
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                      dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel,                        steuning van de conclusies van verweerder.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen Commissie van
                                                                        1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche
en C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot nietig
verklaring van het besluit van de Commissie van 18 juni                 3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 1996 tot afwijzing van het verzoek om herziening van ver
zoekers indeling in rang, heeft het Gerecht (Derde Kamer ),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli' 1997
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                              BESCHIKKING VAN HEI GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANI-EG
 1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                             van 18 juli 199 /
2. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                            in zaak T-l 80/95 , Nutria AE tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (')
 H PB C 74 van 8 . 3 . 1997.                                             (Inschrijving voor gratis levering van olijfolie bestemd
                                                                         voor de bevolking van Georgië en Armenië — Door
                                                                        inschrijver gestelde schade wegens te late overname van
                                                                        olijfolie door de door de Commissie aangewezen vervoer
                                                                        der — Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid
                                                                        — Contractuele oorsprong van de aan het beroep ten
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               grondslag liggende verplichting van de Commissie — Ont
         VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              breken van arbitragebeding in de zin van artikel 181 EG
                            van 15 juli 1997                                  Verdrag — Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht)
 in zaak T-l 79/97 R, de regering van de Nederlandse                                            ( 97/C 318/29 )
           Antillen tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Procestaai: Grieks)
 (Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Vrij
 waringsmaatregel — Kort geding — Verzoek om voorlo
      pige maatregelen — Spoedeisendheid — Afwezigheid)                 In zaak T-l 80/95, Nutria AE, gevestigd te Athene, verte
                                                                        genwoordigd door K. Adamantopoulos, advocaat te
                             ( 97/C 318/28 )                            Athene, domicilie gekozen hebbende tè Luxemburg ten
                                                                         kantore van A. Kronshagen, boulevard de la Foire 12,
                     (Procestaai: Nederlands)                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         ( gemachtigden: D. Gouloussis en B. Vila Costa ), betref
 In zaak T- 179/97 R, de regering van de Nederlandse Antil              fende een verzoek, ingediend krachtens artikel 178 EG
 len, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slot                 Verdrag en strekkende tot vergoeding van de schade die


title: Zaak C-308/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH/Sunstar Deutschland GmbH, voorheen John O. Butler GmbH (Richtlijn 2001/83/EG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Artikel 1, punt 2, sub b — Begrip „geneesmiddel naar werking” — Omschrijving van begrip „farmacologisch effect” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/9

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH/Sunstar Deutschland GmbH, voorheen John O. Butler GmbH
      (Zaak C-308/11) (1)

      (Richtlijn 2001/83/EG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Artikel 1, punt 2, sub b - Begrip „geneesmiddel naar werking” - Omschrijving van begrip „farmacologisch effect”)
      (2012/C 331/13)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberlandesgericht Frankfurt am Main

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH

         Verwerende partij: Sunstar Deutschland GmbH, voorheen John O. Butler GmbH

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Frankfurt am Main — Uitlegging van artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 (PB L 136, blz. 34) — Kwalificatie van een product als geneesmiddel — Mondspoelmiddel dat 0,12 % chloorhexidine bevat — Begrip „farmacologisch effect”

         Dictum

                  1)

                  Artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat voor de omschrijving van het begrip „farmacologisch effect” in de zin van deze bepaling, rekening kan worden gehouden met de omschrijving van dit begrip in de door de diensten van de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gezamenlijk uitgewerkte toelichting inzake de afbakening tussen richtlijn 76/768 inzake cosmetische producten en richtlijn 2001/83 inzake geneesmiddelen.

                  2)

                  Artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, moet aldus worden uitgelegd dat, om te kunnen stellen dat een stof een „farmacologisch effect” teweegbrengt in de zin van deze bepaling, een interactie tussen de moleculen waaruit zij bestaat en een cellulair bestanddeel van het lichaam van de gebruiker niet noodzakelijk is, aangezien een interactie tussen deze stof en enig in het lichaam van de gebruiker aanwezig cellulair bestanddeel kan volstaan.

         (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-574/08: Beroep ingesteld op 24 december 2008 — Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/41

         Beroep ingesteld op 24 december 2008 — Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie
   (Zaak T-574/08)
   (2009/C 69/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Syndicat des thoniers méditerranéens (Marseille, Frankrijk), Jean-Luc Buono, Gérard Buono, Marc Carreno, Roger Louis Paul Del Ponte (Balaruc les Bains, Frankrijk), Serge Antoine Di Rocco (Frontignan, Frankrijk), Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Jean Louis Etienne Jalabert (Sigean, Frankrijk), Jean Gérald Lubrano (Marseille, Frankrijk), Gérald Jean Lubrano (Balaruc les Bains, Frankrijk), Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Jean-Marc Penniello, Serge Antoine José Perez (Sorède, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vaststelling van de aansprakelijkheid van de Europese Commissie voor de gevolgen van de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 °WL, en in de Middellandse Zee;

               —

               toekenning van schadevergoeding naar verhouding van de gevolgen van de vastgestelde aansprakelijkheid; deze schadevergoeding wordt geraamd op basis van de bijgevoegde bewijsstukken en de omvang van de schade staat nog niet vast; de schadevergoeding is uitgedrukt in Euro:

                           —

                           Buono Jean-Luc en Gérard: 323 053 of 564 956 (naargelang van de situatie vóór of na aftrek van belastingen);

                           —

                           Carreno Marc: het symbolische bedrag van 1 Euro;

                           —

                           Del Ponte Roger: 518 707 of 703 707 (naargelang van de situatie vóór of na aftrek van belastingen);

                           —

                           Di Rocco Serge: 388 047 of 634 207 (naargelang van de situatie vóór of na aftrek van belastingen);

                           —

                           Donnarel Jean-Louis: 351 685;

                           —

                           Flores Jean-François: het symbolische bedrag van 1 Euro;

                           —

                           Jalabert Jean Louis Etienne: 144 643;

                           —

                           Lubrano Jean en Lubrano Jean Lucien: 212 358;

                           —

                           Lubrano Jean-Gérald: 237 160 of 474 320 (naargelang van de situatie vóór of na aftrek van belastingen);

                           —

                           Lubrano Gérald: 213 588;

                           —

                           Marin Fabrice en Marin Robert: 466 665 of 610 820 (naargelang van de situatie vóór of na aftrek van belastingen);

                           —

                           Marin Hervé, Marin Nicolas, Marin Robert, Marin Sébastien: het symbolische bedrag van 1 Euro;

                           —

                           Penniello Jean-Marc: 624 000;

                           —

                           Perez Serge Antoine: 54 645;

               —

               toekenning aan STM van een vergoeding voor immateriële schade naar verhouding van de gevolgen van de vastgestelde aansprakelijkheid, namelijk een vast bedrag van 30 000 EUR dat zal worden gebruikt om de leden te informeren over het recht en de gemeenschapsregeling op gebied van visserij;

               —

               vergoeding van alle advocatenkosten, proceskosten, deurwaarderskosten en kosten voor afschriften en fotokopieën die in de onderhavige procedure zullen opkomen; een staat daarvan zal worden overgelegd.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, zeevissers en hun vakverbond, vorderen vergoeding van de schade die zij huns inziens hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie (1), waarbij de visserij op blauwvintonijn in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 °WL, en in de Middellandse Zee door ringzegenvaartuigen die de vlag voeren van of zijn geregistreerd in Griekenland, Frankrijk, Italië, Cyprus, Malta of Spanje, wordt verboden.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers de navolgende middelen en argumenten aan:

               —

               de Commissie heeft de beginselen van de als bijlage bij haar reglement van orde gevoegde Gedragscode geschonden door geen vergadering met het Syndicat des thoniers méditerranéens te organiseren ofschoon zij dat had beloofd;

               —

               verzoekers hebben geen schadevergoeding ontvangen ofschoon hun een visserijverbod is opgelegd op een ogenblik waarop zij hun quota nog niet hadden opgebruikt;

               —

               de door de Commissie getroffen maatregelen zijn geen risico dat inherent is aan de activiteit en dat door verzoekers zonder schadevergoeding moet worden gedragen;

               —

               de noodzakelijkheid van de betrokken maatregelen is niet aangetoond, aangezien deze zijn getroffen op basis van wiskundige extrapolaties die geen bewijs vormen;

               —

               de betrokken maatregelen berusten niet op een ernstige bedreiging;

               —

               het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden doordat de betrokken verordening houdende sluiting van het visseizoen voor blauwvintonijn op zeer korte termijn is vastgesteld en bepalingen houdende opening van het visseizoen heeft opgeheven;

               —

               de door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde grondrechten (2), inzonderheid het recht om te werken en het recht op eigendom, zijn geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 °WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak C-373/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 juli 2014 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/15

         Hogere voorziening ingesteld op 31 juli 2014 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie
   (Zaak C-373/14 P)
   2014/C 339/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Toshiba Corporation (vertegenwoordigers: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, en J. Jourdan en P. Berghe, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie, te vernietigen, voor zover haar verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Europese Commissie in zaak COMP/39.129 — Energietransformators daarbij is afgewezen, en die beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof, en

               —

               hoe dan ook, haar kosten te laten vergoeden, met inbegrip van de kosten die zij voor het Gerecht heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Toshiba Corporation (hierna: „Toshiba”) komt op tegen het arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 in zaak T-519/09, Toshiba Corporation/Europese Commissie (hierna: „bestreden arrest”), waarbij alle middelen zijn afgewezen van haar vordering om nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie in zaak COMP/39.129 — Energietransformators en zij is verwezen in de kosten. In de onderhavige hogere voorziening betoogt Toshiba dat het Gerecht blijk heeft gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

               —

                  Eerste middel: Toshiba voert aan dat het Gerecht op basis van een onjuist juridisch criterium tot de vaststelling is gekomen dat de Japanse fabrikanten van energietransformators potentiële concurrenten op de EER-markt waren (1) aangezien er op de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden en (2) aangezien er een gentlemen’s agreement bestond. Het Gerecht had echter moeten nagaan of de Japanse producenten reële en concrete mogelijkheden hadden om toe te treden tot de EER-markt en had zich ervan moeten vergewissen dat een dergelijke toetreding voor hen economisch haalbaar was. Aangezien het uitgesloten is dat Japanse en Europese producenten met elkaar zouden kunnen concurreren, kon het gentlemen’s agreement niet in strijd zijn met artikel 81 EG en mocht de Commissie dus geen verder gevolg geven aan deze zaak. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover zij Toshiba betreffen.

               —

                  Tweede middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht de inhoud van een brief waarin een andere partij in de procedure stelde dat zij de vaststellingen van de Commissie niet zou betwisten, onjuist heeft weergegeven. De Commissie was van mening dat die partij in deze brief afstand had genomen van haar vroegere stellingen, volgens welke zij niets had verkocht in de EER. Dat is echter een onjuiste voorstelling van het bewijs, waarop het Gerecht zich vervolgens heeft gebaseerd om te besluiten dat in de EER-markt geen onoverkomelijke toetredingsdrempels bestonden. Toshiba betoogt om die reden dat het bestreden arrest moet worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig moet worden verklaard.

               —

                  Derde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht het bestreden arrest op tegenstrijdige wijze heeft gemotiveerd, niet het juiste juridische criterium inzake publieke distantiëring heeft toegepast en het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid heeft geschonden door te oordelen dat het argument van Toshiba betreffende het feit dat zij niet had deelgenomen aan de vergadering van Zürich in 2003 „niet ter zake dienend” was. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover daarbij is vastgesteld dat Toshiba tot in mei 2003 was blijven deelnemen aan het gentlemen’s agreement.

               —

                  Vierde middel: Toshiba betoogt dat het Gerecht punt 18 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten onjuist heeft uitgelegd, aangezien het het wereldwijde marktaandeel heeft gehanteerd als maatstaf voor het aandeel van elk der partijen in de inbreuk. Derhalve moet het bestreden arrest worden vernietigd en de litigieuze beschikking nietig worden verklaard, voor zover Toshiba’s geldboete daarbij wordt berekend op basis van haar wereldwijde marktaandeel. De aan Toshiba opgelegde geldboete moet dienovereenkomstig worden verlaagd.


title: Zaak C-451/04: Beroep, op 27 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/7

         Beroep, op 27 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-451/04)
   (2004/C 314/14)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en A.-M. Rouchaud-Joët als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (1), of althans door de vaststelling van dergelijke bepalingen niet ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is verstreken op 31 december 2002.

      (1)  PB L 212 van 07.08.2001, blz. 12.


title: Zaak C-161/04: Beroep, op 30 maart 2004 ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Europees Parlement en Raad van Europese Unie.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/49

         Beroep, op 30 maart 2004 ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Europees Parlement en Raad van Europese Unie.
   (Zaak C-161/04)
   (2004/C 106/86)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 maart 2004 (fax van 24 maart 2004) beroep ingesteld tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door de Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd door Dr. H. Dossi als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               verordening (EG) nr. 2327/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 tot invoering van een overgangspuntensysteem voor vrachtwagens in transito door Oostenrijk voor het jaar 2004 in het kader van een duurzaam vervoersbeleid (1), nietig te verklaren.

               —

               verweerders in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Republiek Oostenrijk moet verordening (EG) nr. 2327/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 2003 om de volgende redenen nietig worden verklaard:

               —

               Schending van het primairrechtelijke evenredigheidsbeginsel

         Gelet op de wetenschappelijk onderbouwde prognose moet de verordening waartegen dit beroep is gericht, (volkomen) ongeschikt worden geacht om de in de overwegingen van de considerans daarvan verwoorde doelstelling van vermindering van de druk van het zwaar vrachtverkeer in de zin van een duurzame en milieuvriendelijke oplossing te bereiken.
   Verder zijn de door de verordening opgelegde lasten niet in verhouding tot de middelen die ter verwezenlijking van de doelstelling worden ingezet.
   Op basis van een kostenraming van de exploitant van het tot nu toe geldende elektronische ecopuntensysteem moet ervan worden uitgegaan, dat de met de tenuitvoerlegging van de verordening waartegen dit beroep is gericht, gepaarde gaande, noodzakelijke vervanging respectievelijk versterking van het tot en met 31 december 2003 toegepaste ecopuntensysteem alsook de lopende operationele en onderhoudswerkzaamheden kosten van in totaal circa 9 miljoen euro met zich brengen.
   Aangezien de tenuitvoerlegging van de bestreden verordening enerzijds tot een kostenpost van circa 9 miljoen euro leidt en daarmee anderzijds uiteindelijk slechts een toename van de uitstoot kan worden „bewerkstelligd”, is deze verordening in elk geval in strijd met het primairrechtelijke evenredigheidsbeginsel en moet zij derhalve reeds op deze grond nietig worden verklaard.

               —

               Schending van de milieu-„doorsnee”clausule in artikel 6 EG

         De bestreden verordening strookt niet met de in artikel 6 EG neergelegde waarborging van een zo groot mogelijke en optimale milieubescherming, aangezien zij niet tot een afname doch veeleer tot een toename van de uitstoot leidt. Inzoverre is de bestreden verordening (ook) in strijd met artikel 6 EG.

               —

               Schending van de primairrechtelijke kengetallen van artikel 11 van Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk

         De bestreden verordening is tevens onrechtmatig, omdat zij indruist tegen de primairrechtelijke kengetallen van het Transitoprotocol. Weliswaar houdt het ecopuntensysteem aan het eind van het jaar 2003 op te bestaan, doch de impliciete doelstelling van het Transitoprotocol, een duurzame en milieuvriendelijke oplossing van de door het vervoer veroorzaakte milieuproblemen, blijft bestaan.
   De overgangsregeling in artikel 11 van het Transitoprotocol kan niet aldus worden opgevat, dat de aanvankelijk in de Transito-overeenkomst EEG-Oostenrijk gewaarborgde en vervolgens in het Transitoprotocol overgenomen regeling ter bescherming van het milieu en de volksgezondheid na een bepaalde overgangstermijn eenvoudigweg (zonder te worden vervangen) „afloopt” en dwingend in een gemeenschapsrechtelijk systeem „overgaat” waarvan de beschermingsnormen (veel) minder streng zijn.
   Een dergelijke overgangsregeling zou haar nuttige werking namelijk grotendeels verliezen en had derhalve, indien de lidstaten als opstellers van de verdragen dit daadwerkelijk gewild hadden, uitdrukkelijk en eenduidig in die zin moeten worden geformuleerd.
   Wanneer de doelstelling van de transitoregeling – bescherming van het milieu en van de volksgezondheid in het algemeen en verlaging van de NOx-uitstoot met 60 % in het bijzonder – ook na afloop van de overgangsperiode op 31 december 2003 geldt, dan is deze doelstelling als bestanddeel van het Transitoprotocol en daarmee als onderdeel van het primaire gemeenschapsrecht verbindend voor de Europese Gemeenschap.
   De Gemeenschap is in dit geval verplicht de doelstelling van de transitoregeling te blijven nastreven. Secundairrechtelijke bepalingen die de verwezenlijking van deze doelstelling niet toestaan, moeten als onrechtmatig worden gekwalificeerd. De bestreden verordening verwezenlijkt de uit het Transitoprotocol voortvloeiende verbindende doelstelling hoe dan ook niet en is dus in strijd met het primaire gemeenschapsrecht.
   Zoals uit het rapport over vervoer en uitstoot „Vrachtwagenvervoer in transito door Oostenrijk: balans en prognose” van 1 maart 2004 blijkt, moet – afgezien van het feit dat de doelstelling volgens Protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, PB C 241, blz. 361, te weten een verlaging van de uitstoot van stikstofoxide met 40 % ten opzichte van de basiswaarde, noch op enig moment tijdens de contractuele looptijd noch op duurzame wijze kan worden bereikt – hoe dan ook worden uitgegaan van een toename van de uitstoot wanneer de bestreden verordening in werking treedt. Deze uitstoot zou in het jaar 2006 kunnen oplopen tot 133 % en, op basis van realistische aannames, zelfs tot 260 % (in verhouding tot voornoemde basiswaarde).

               —

               Schending van het primairrechtelijke nauwkeurigheidsbeginsel

         De bestreden verordening maakt inbreuk op het gemeenschapsrechtelijke nauwkeurigheidsbeginsel en is dus in strijd met het primaire recht.

      (1)  PB L 345, blz. 30.


title: Zaak T-741/15: Beroep ingesteld op 18 december 2015 — British Aggregates e.a./Commissie

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/38

         Beroep ingesteld op 18 december 2015 — British Aggregates e.a./Commissie
   (Zaak T-741/15)
   (2016/C 068/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: British Aggregates Association (Lanark, Verenigd Koninkrijk), Tinney Quarries Ltd (St. Johnston, Ierland), MBC Quarries Ltd (Ballybofey, Ierland), Mac Sand Ltd (Stranorlar, Ierland) (vertegenwoordigers: L. Van den Hende, advocaat, en A. White, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 4 augustus 2014 betreffende steunmaatregel SA.18859 (11/C) (ex 65/10 NN) ten uitvoer gelegd door het Verenigd Koninkrijk — Vrijstelling van de aggregaatheffing in Noord-Ierland (ex N 2/04), zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie op 25 september 2015; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de proceskosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de schending van artikel 110 VWEU, en daarmee van artikel 107 VWEU, met terugwerkende kracht kon worden gerectificeerd en de vrijstelling van de aggregaatheffing dusdoende verenigbaar kon worden gemaakt met de interne markt.

               2.

               Tweede middel, subsidiair ten opzichte van het eerste middel, inhoudend dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat de retroactieve herstelmaatregel van het Verenigd Koninkrijk verenigbaar was met het beginsel van doeltreffendheid en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat de vrijstelling van de aggregaatheffing voor Noord-Ierland verenigbaar was met de communautaire richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming (1) (richtsnoeren 2008), en daarmee met artikel 107, lid 3, onder c), VWEU. De Commissie heeft in het bijzonder beoordelingsfouten gemaakt door te oordelen dat was voldaan aan het derde onderdeel van het noodzakelijkheidscriterium overeenkomstig de richtsnoeren van 2008, te weten of de Noord-Ierse groeven de aggregaatheffing al dan niet konden doorberekenen aan klanten zonder dat dit zou leiden tot een aanzienlijke daling van de verkoop.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie niet daadwerkelijk zorgvuldig en onpartijdig heeft onderzocht of de retroactieve herstelmaatregel van het Verenigd Koninkrijk verenigbaar was met het beginsel van doeltreffendheid en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, en of was voldaan aan het derde onderdeel van de noodzakelijkheidstoets overeenkomstig de richtsnoeren van 2008.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie niet naar de eisen van artikel 296 VWEU met redenen heeft omkleed waarom de retroactieve herstelmaatregel van het Verenigd Koninkrijk verenigbaar was met het beginsel van doeltreffendheid en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, en op welke wijze was voldaan aan het derde onderdeel van de noodzakelijkheidstoets overeenkomstig de richtsnoeren van 2008.

      (1)  Communautaire richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming (PB 2008, C 82, blz. 1).


title: Zaak T-534/15: Beroep ingesteld op 16 september 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/38

         Beroep ingesteld op 16 september 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)
   (Zaak T-534/15)
   (2015/C 371/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlijn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Viewty GT” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 017 237

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 juni 2015 in de gevoegde zaken R 1937/2014-2 en R 1564/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-454/09: Beroep ingesteld op 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/33

         Beroep ingesteld op 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-454/09)
   2010/C 24/60
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle noodzakelijke maatregelen te nemen tot intrekking van de steun die bij beschikking 2008/697/EG (1) van de Commissie van 16 april 2008 betreffende staatssteun C 13/07 (ex NN 15/06 en N 734/06) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten behoeve van New Interline [kennisgeving is op 17 juni 2008 geschied onder nummer C(2008) 1321], onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is bevonden, de krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van die beschikking en krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn waarbinnen Italië de onrechtmatig verleende steun had moeten intrekken en terugvorderen, is vier maanden na de kennisgeving van de beschikking verstreken. Meer dan een jaar nadien hebben de Italiaanse autoriteiten nog niet de noodzakelijke maatregelen genomen om de beschikking uit te voeren en de steun terug te vorderen.

      (1)  PB L 235, blz. 12.


title: Zaak T-81/15: Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Facchinello/BHIM — Olimpia Splendid (Synthesis)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/41

         Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Facchinello/BHIM — Olimpia Splendid (Synthesis)
   (Zaak T-81/15)
   (2015/C 118/53)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Danila Facchinello (Molinella, Italië) (vertegenwoordiger: F. Torlontano, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Olimpia Splendid SpA (Gualtieri, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „Synthesis” –gemeenschapsmerk nr. 2 871 069

      Procedure voor het BHIM: vervalprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 november 2014 in zaak R 2169/2013-1

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 november 2014 vernietigen en bijgevolg vaststellen dat het gemeenschapsmerk „Synthesis” niet vervallen is verklaard met betrekking tot waren van klasse 11 (klimaatregelingsapparatuur);

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, voor zover de eerste kamer van beroep van het BHIM het gemeenschapsmerk vervallen heeft verklaard op grond dat uit de door verzoekster overgelegde bewijzen niet bleek dat dit merk normaal was gebruikt.


title: Zaak T-545/13: Beroep ingesteld op 8 oktober 2013 — Al Matri/Raad

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/18

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2013 — Al Matri/Raad
   (Zaak T-545/13)
   2013/C 359/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fahed Mohamed Sakher Al Matri (Doha, Qatar) (vertegenwoordigers: M. Lester, Barrister, en G. Martin, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2013/409/GBVB van de Raad (1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 735/2013 van de Raad (2) nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreffen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verweerder heeft kennelijk onjuist beoordeeld of verzoeker aan de criteria voldeed om de bestreden maatregelen op hem toe te passen.

               2)

               Tweede middel: schending van verzoekers recht van verdediging en van zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               3)

               Derde middel: ontoereikende motivering.

               4)

               Vierde middel: ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van verzoekers recht op eigendom en van zijn recht om zijn handelsactiviteit uit te oefenen.

      (1)  Uitvoeringsbesluit 2013/409/GBVB van de Raad van 30 juli 2013 tot uitvoering van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 204, blz. 52).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 735/2013 van de Raad van 30 juli 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 204, blz. 23).


title: Zaak C-153/02: Verzoek van de Giudice di Pace di Genova van 18 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Valentina Neri en European School of Economics (ESE INSIGHT World Education System Ltd)

text:
C 144/26               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
Vraag 2                                                              Verdrag van 25 maart 1957 tot oprichting van de Europese
                                                                     Gemeenschap, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen
Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat de        verzetten dat de Belgische administratieve overheid bij wie een
effectieve datum van de loonsverhoging valt:                         verzoek om naamsverandering is ingediend met betrekking tot
                                                                     minderjarige kinderen die in België verblijven en de dubbele,
(i)   vóór het begin van het zwangerschapsverlof,                  Belgisch-Spaanse, nationaliteit bezitten, — voor welk verzoek
                                                                     zonder vermelding van andere bijzondere omstandigheden als
(ii) vóór het einde van de periode waarvoor haar een               reden wordt aangevoerd dat deze kinderen de naam zouden
      inkomens-gebonden moederschapsuitkering wordt toe-             moeten dragen die zij zouden dragen op grond van het
      gekend, dan wel                                                Spaanse recht en de Spaanse gebruiken —, deze naamsverande-
                                                                     ring weigert met het betoog dat dergelijke verzoeken „gewoon-
(iii) op een andere datum en, zo ja, op welke datum?                 lijk worden afgewezen aangezien kinderen in België de naam
                                                                     van hun vader dragen”, in het bijzonder wanneer het algemeen
                                                                     door de overheid ingenomen standpunt wordt ingegeven door
                                                                     de overweging dat de toekenning van een andere naam in het
Vraag 3
                                                                     maatschappelijk leven in België vragen kan doen rijzen omtrent
                                                                     de afstamming van het betrokken kind, maar ter verlichting
In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag:            van de ongemakken in verband met de dubbele nationaliteit
                                                                     aan verzoekers die zich in een dergelijke situatie bevinden,
(i)   Op welke wijze moet bij de berekening of herberekening         wordt voorgesteld enkel de eerste naam van de vader te dragen,
      van het normale weekloon van de relevante periode              terwijl, in uitzonderlijke omstandigheden, met name indien er
      rekening worden gehouden met de loonsverhoging?                weinig aanknopingsfactoren zijn met België of indien het
                                                                     nodig blijkt een eenvormige naam tussen broer en zusters te
(ii) Moet de relevante periode worden gewijzigd?                     herstellen, het verzoek kan worden ingewilligd?
(iii) Op welke wijze, zo dit al moet, dient rekening te worden
      gehouden met andere factoren die zich voordoen in de
      periode waarop de loonsverhoging betrekking heeft,
      zoals het aantal gewerkte uren en de reden voor de
      loonsverhoging?
(iv) Volgt daaruit dat in geval van loonsverlaging na het einde
      van de relevante periode maar vóór het einde van
      het zwangerschapsverlof van de werkneemster, haar
      moederschapsuitkering moet worden berekend of herbe-           Verzoek van de Giudice di Pace di Genova van 18 april
      rekend om rekening te houden met de loonsverlaging en,         2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      zo ja, op welke wijze?                                         Valentina Neri en European School of Economics (ESE
                                                                                INSIGHT World Education System Ltd)
                                                                                (Zaak C-153/02)
Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
                                                                                (2002/C 144/45)
stratie van 21 december 2001 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Carolos Garcia Avello en de
                          Belgische Staat
                         (Zaak C-148/02)
                                                                     De Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van 18 april
                                                                     2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
                         (2002/C 144/44)                             2002, in het geding tussen Valentina Neri en European School
                                                                     of Economics (ESE INSIGHT World Education System Ltd), het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
beschikking van 21 december 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 24 april 2002 in het geding tussen           1)    Zijn de beginselen van het EG-Verdrag betreffende het
Carolos Garcia Avello en de Belgische Staat, het Hof van                   vrije verkeer van personen (artikelen 39 EG en volgende),
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    het recht van vestiging (artikelen 43 EG en volgende) en
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                          het vrij verrichten van diensten (artikelen 49 EG en
                                                                           volgende), zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof,
Moeten de beginselen van gemeenschapsrecht inzake het                      verenigbaar met nationale regelingen of administratieve
Europees burgerschap en het vrije verkeer van personen, in het             praktijken, en in het bijzonder met nationale regelingen
bijzonder neergelegd in de artikelen 17 en 18 van het                      en/of administratieve praktijken, die:
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 144/27
     —      de Italiaanse vestiging van een vennootschap wier                —     een attest van de Italiaanse diplomatieke of consulai-
            hoofdvestiging in het Verenigd Koninkrijk is gelegen,                  re vertegenwoordiging in het land waar de titel is
            belemmeren in de uitoefening van een activiteit in                     afgegeven, moet worden overgelegd ten bewijze
            het gastland, bestaande in de organisatie en het                       dat de betrokkene voor de gehele duur van de
            beheer van opleidingen ter voorbereiding van                           universitaire studie daadwerkelijk ter plaatse heeft
            universitaire examens, een activiteit waarvoor deze                    verbleven;
            vennootschap naar behoren is gemachtigd en erkend
            door de Britse autoriteiten;
                                                                             —     de diploma’s „uitsluitend” worden erkend indien in
                                                                                het land van herkomst het beroep reeds is uitgeoe-
                                                                                fend, waardoor elke erkenning met het oog op de
     —      een discriminerende werking hebben ten aanzien                         toegang tot een gereglementeerd beroep dat voor-
            van nationale instellingen die soortgelijke activitei-                 dien nog niet is uitgeoefend, onmogelijk wordt?
            ten verrichten;
                                                                       3)    Wat is de betekenis en strekking van „nadelige onderbre-
                                                                             king van de beroepsopleiding” in besluit nr. 63/266/
     —      de Italiaanse vestiging van dezelfde vennootschap                EG (3) van de Raad van 2 april 1963 en moet als zodanig
            verbieden en/of in ernstige mate belemmeren om in                worden beschouwd de oprichting, door de nationale
            een andere lidstaat onder bezwarende titel propedeu-             autoriteiten, van een permanent stelsel van voorlichting,
            tische diensten voor de uitoefening van de bovenge-              indien daarin te kennen wordt gegeven dat studietitels die
            noemde activiteit te verkrijgen;                                 zijn afgegeven door een universiteit in Groot-Brittannië,
                                                                             ook al is deze aldaar wettelijk erkend, volgens de nationale
                                                                             wettelijke regeling niet kunnen worden erkend indien zij
                                                                             zijn behaald op basis van studieperioden die op nationaal
     —      de studenten ontmoedigen om zich voor deze                       grondgebied zijn gevolgd?
            opleidingen in te schrijven;
                                                                       (1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.
     —      de ingeschreven studenten belemmeren de beroeps-           (2) PB C 109 van 4.5.2002, blz. 2.
            opleiding te volgen alsmede een titel te behalen die       (3) PB 63 van 20.4.1963, blz. 1338.
            de houder ervan voordelen kan bieden voor de
            toegang tot een beroepsactiviteit, dan wel voordelen
            om dit beroep met groter profijt ook in andere
            lidstaten uit te oefenen?
2)   Moet artikel 2 van richtlijn nr. 89/48/EG (1) van 21 decem-
     ber 1988, aldus worden uitgelegd dat het rechten verleent
     die ook voordat het in artikel 1 van deze richtlijn bedoelde
                                                                       Verzoek van Hässleholms tingsrätt van 22 april 2002 om
     diploma wordt behaald, kunnen worden ingeroepen? Zo
                                                                       een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Jan
     ja, is deze richtlijn, mede gelet op hetgeen het Hof reeds
                                                                                Nilsson
     heeft beslist in het arrest van 7 maart 2001, Commissie/
     Italië (2) (C-145/99), verenigbaar met nationale regelingen
     of administratieve praktijken, volgens welke:                                              (Zaak C-154/02)
     —      de erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s waar-                                     (2002/C 144/46)
            mee een beroepsopleiding van ten minste drie jaar
            wordt afgesloten, ter discretie van de autoriteiten
            staat;
                                                                       Hässleholms tingsrätt heeft bij beschikking van 22 april 2002,
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
     —      titels die zijn afgegeven door in Groot-Brittannië         2002, in de strafzaak tegen Jan Nilsson, het Hof van Justitie van
            erkende universiteiten, enkel voor erkenning in            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
            aanmerking komen, indien zij zijn behaald nadat            beslissing over de navolgende vragen:
            regelmatig de volledige opleiding in het buitenland
            is gevolgd, waarbij dus de titels worden uitgesloten       1)    Vallen opgezette dieren, die in bijlage A worden vermeld,
            welke zijn afgegeven op basis van studieperioden                 onder het begrip „bewerkte specimens”?
            aan buitenlandse instellingen die in Italië werkzaam
            zijn, ook al zijn zij daarvoor gemachtigd en erkend
            door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van          2)    Hoe moet het begrip „verkregen” in artikel 8, lid 3, van
            herkomst;                                                        verordening nr. 338/97 (1) worden uitgelegd?


title: Zaak C-549/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Burgas pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite/Orfey Balgaria EOOD (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 63, 65, 73 en 80 — Vestiging van opstalrecht door natuurlijke personen ten gunste van onderneming in ruil voor door deze onderneming aan die natuurlijke personen verstrekte bouwdiensten — Ruilovereenkomst — Btw over bouwdiensten — Belastbaar feit — Verschuldigd worden — Vervroegde betaling van volledige tegenprestatie — Vooruitbetaling — Maatstaf van heffing van handeling indien tegenprestatie uit goederen of diensten bestaat — Rechtstreekse werking)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Burgas pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite/Orfey Balgaria EOOD
   (Zaak C-549/11) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 63, 65, 73 en 80 - Vestiging van opstalrecht door natuurlijke personen ten gunste van onderneming in ruil voor door deze onderneming aan die natuurlijke personen verstrekte bouwdiensten - Ruilovereenkomst - Btw over bouwdiensten - Belastbaar feit - Verschuldigd worden - Vervroegde betaling van volledige tegenprestatie - Vooruitbetaling - Maatstaf van heffing van handeling indien tegenprestatie uit goederen of diensten bestaat - Rechtstreekse werking)
   2013/C 46/18
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Burgas pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Verwerende partij: Orfey Balgaria EOOD

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven administrativen sad — Uitlegging van de artikelen 63, 65, 73 en 80 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Tijdstip waarop het belastbare feit zich vanuit het oogpunt van de btw voor bouwdiensten voordoet — Vestiging van een opstalrecht door natuurlijke personen ten gunste van een onderneming in ruil voor door deze onderneming aan die natuurlijke personen verstrekte bouwdiensten — Vooruitbetaling — Nationale wettelijke regeling die erin voorziet dat wanneer de tegenprestatie van een handeling in een levering van goederen of diensten bestaat, de normale waarde van het geleverde goed of van de verrichte dienst als maatstaf van heffing voor die handeling wordt gehanteerd

      Dictum

               1)

               De artikelen 63 en 65 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin met het oog op de oprichting van een gebouw een opstalrecht wordt toegekend aan een onderneming die in ruil voor dat recht bepaalde eenheden optrekt in dat gebouw en zich ertoe verbindt om die eenheden sleutelklaar op te leveren aan degenen die het opstalrecht hebben verleend, niet ertegen verzetten dat de belasting over de toegevoegde waarde over die bouwdiensten verschuldigd wordt vanaf het tijdstip waarop het opstalrecht wordt gevestigd, met andere woorden vóór die diensten worden verricht, indien op dat tijdstip alle relevante bestanddelen van deze toekomstige dienstverrichting reeds bekend zijn en dus in het bijzonder de diensten in kwestie nauwkeurig zijn omschreven, en de waarde van dat recht kan worden uitgedrukt in geld, hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan.

               2)

               In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin de handeling niet plaatsvindt tussen personen met onderlinge banden in de zin van artikel 80 van richtlijn 2006/112, wat evenwel door de verwijzende rechter moet worden nagegaan, moeten de artikelen 73 en 80 van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de maatstaf van heffing van een handeling de normale waarde van de geleverde goederen of de verrichte diensten is wanneer de tegenprestatie voor die handeling volledig uit goederen of diensten bestaat.

               3)

               De artikelen 63, 65 en 73 van richtlijn 2006/112 hebben rechtstreekse werking.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak T-205/04: Beroep, op 8 juni 2004 ingesteld door Alessandro Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/26

         Beroep, op 8 juni 2004 ingesteld door Alessandro Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-205/04)
   (2004/C 217/47)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alessandro Ianniello, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 18 februari 2004 houdende beantwoording van de klacht van Alessandro Ianniello, alsmede diens loopbaanbeoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002;

               —

               vast te stellen dat de Europese Gemeenschap niet-contractueel aansprakelijk is voor de schade die is veroorzaakt door het bestreden besluit en door de tardieve opstelling van verzoekers loopbaanbeoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002;

               —

               verzoeker een bedrag van 5 000 euro als schadevergoeding toe te kennen;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van het TABG van 18 februari 2004 houdende afwijzing van verzoekers klacht strekkende tot heroverweging van zijn loopbaanbeoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002, en waarbij het niet nodig werd geacht een administratief onderzoek in te stellen met betrekking tot een aantal documenten die aan de paritaire beoordelingscommissie van het directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen waren overgelegd.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker schending van een aantal wezenlijke vormvoorschriften, zoals de rechten van de verdediging, de verplichting tot onpartijdigheid van het administratief gezag en de verplichting om de besluiten met redenen te omkleden.
   Bovendien maakt het bestreden besluit inbreuk op verzoekers recht op bescherming van zijn persoonsgegevens, op de zorgplicht en op het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Zaak C-257/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 15 mei 2017 — C, A tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 15 mei 2017 — C, A tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-257/17)
   (2017/C 269/03)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: C, A

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het Hof, gelet op artikel 3, derde lid, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van de Europese Unie van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, [blz. 12,] met rectificatie in PB 2012, L 71[, blz. 55]) en het arrest Nolan (ECLI:EU:C:2012:638), bevoegd prejudiciële vragen van de Nederlandse rechter te beantwoorden over de uitleg van bepalingen van deze richtlijn in een geding betreffende het verblijfsrecht van gezinsleden van gezinsherenigers die de Nederlandse nationaliteit bezitten, indien deze richtlijn in het Nederlandse recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op deze gezinsleden?

               2)

               Dient artikel 15, eerste en vierde lid, van richtlijn 2003/86/EG […] aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regel als aan de orde in de hoofdgedingen, op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel van een vreemdeling die langer dan vijf jaar uit hoofde van gezinshereniging rechtmatig op het grondgebied van een lidstaat verblijft, kan worden afgewezen wegens het niet hebben voldaan aan in het nationale recht gestelde integratievoorwaarden?

               3)

               Dient artikel 15, eerste en vierde lid, van richtlijn 2003/86/EG […] aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan de autonome verblijfstitel niet eerder kan worden verleend dan met ingang van de datum van de aanvraag?


title: Zaak C-245/05: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 20 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Metro International GmbH/Hauptzollamt

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/31

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 20 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Metro International GmbH/Hauptzollamt
   (Zaak C-245/05) (1)

   (2008/C 64/45)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-626/11: Beroep ingesteld op 2 december 2011 — Sky Deutschland en Sky Deutschland Fernsehen/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/26

         Beroep ingesteld op 2 december 2011 — Sky Deutschland en Sky Deutschland Fernsehen/Commissie
   (Zaak T-626/11)
   2012/C 49/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sky Deutschland AG (Unterföhring, Duitsland) en Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG (Unterföhring) (vertegenwoordigers: A. Cordewener, F. Kutt en C. Jehke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van verweerster van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/2010 (ex CP 250/2009 en NN 5/2010) „KStG, Sanierungsklausel”, in zijn geheel nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, het hierboven genoemde besluit ten minste nietig te verklaren voor zover daarin ten gunste van ondernemingen die zich in de situatie van de eerste en de tweede verzoekster bevinden, niet is voorzien in een op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen gebaseerde uitzondering op de in de artikelen 4 en 5 opgelegde verplichting tot terugvordering, of althans ten gunste van dergelijke ondernemingen niet is voorzien in een overgangsregeling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters in wezen het volgende aan:

               —

               Verweerster komt in het bestreden besluit ten onrechte tot de conclusie, dat bij de „Sanierungsklausel” (saneringsclausule) van § 8c, lid 1a, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; KStG) sprake is van onrechtmatige steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. In dat verband voeren verzoeksters onder meer aan dat verweerster ten onrechte ervan uitgaat dat de regeling van § 8c, lid 1a, KStG selectief is en een niet-gerechtvaardigde uitzondering vormt op het in § 8c, lid 1, KStG neergelegde beginsel dat belastingverliezen van een vennootschap in geval van wijziging in het aandeelhouderschap in deze vennootschap onder bepaalde voorwaarden verloren gaan. Volgens verzoeksters beschouwt verweerster de regeling van § 8c, lid 1, KStG ten onrechte als het relevante nationale referentiestelsel in het kader van haar onderzoek naar steun.

               —

               Het relevante referentiestelsel is de naar Duits recht in beginsel bestaande mogelijkheid van verrekening van verliezen tussen tijdvakken, die voortvloeit uit het zogenoemde objectieve nettobeginsel. Volgens verzoeksters wordt dat referentiestelsel slechts bevestigd door de „Sanierungsklausel” van § 8c, lid 1a, KStG. Voorts druist § 8c, lid 1, KStG in tegen het Duitse grondwettelijke recht, zodat deze bepaling ook daarom niet het relevante nationale referentiestelsel kan zijn.

               —

               De regeling van § 8c, lid 1a, KStG is bovendien een zogenoemde algemene maatregel, waarmee alle marktdeelnemers die verliezen hebben hun voordeel kunnen doen en geen bepaalde groep marktdeelnemers wordt bevoorrecht. Volgens verzoeksters is de „Sanierungsklausel” dus niet selectief.

               —

               De „Sanierungsklausel” van § 8c, lid 1a, KStG wordt ook gerechtvaardigd door de aard en de opzet van het Duitse belastingstelsel, aangezien deze norm de effecten van de beperking van de aftrek van verliezen waarin is voorzien bij § 8c, lid 1, KStG, beperkt. Verzoeksters betogen dienaangaande dat de oorspronkelijke versie van § 8c KStG een te ruim werkende antimisbruikregeling was en dat de latere aanvulling (met terugwerkende kracht) van dat voorschrift door § 8c, lid 1a, KStG louter de te verregaande inhoud van de regeling van § 8c, lid 1, KStG inperkt en in zoverre de algemene verrekening van de verliezen tussen tijdvakken als toepasselijke referentiestelsel opnieuw gelding doet vinden.

               —

               Ten slotte voeren verzoeksters aan dat zij bescherming van het gewettigd vertrouwen genieten, aangezien verweersters negatieve besluit niet voorzienbaar was en voorts verweerster geen bewaar had gemaakt tegen de op dezelfde wijze gestructureerde vroegere regeling van de oude versie van § 8c, lid 4, KStG of tegen vergelijkbare regelingen van andere lidstaten.


title: Zaak C-656/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšším soudem České republiky (Tsjechische Republiek) op 12 december 2013 — L/M, R en K

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšším soudem České republiky (Tsjechische Republiek) op 12 december 2013 — L/M, R en K
   (Zaak C-656/13)
   2014/C 85/19
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: L

      Verwerende partijen: M, R en K

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 12, lid 3, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (hierna: „verordening Brussel II bis”) (1) aldus worden uitgelegd dat het de grondslag vormt van de bevoegdheid voor een procedure inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid ook wanneer geen desbetreffende procedure aanhangig is (dat wil zeggen „andere procedures dan die welke in lid 1 worden bedoeld”)?
               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt:

               2)

               Moet artikel 12, lid 3, van verordening Brussel II bis aldus worden uitgelegd dat onder „uitdrukkelijk dan wel op enige andere ondubbelzinnige wijze aanvaard” ook de situatie wordt verstaan waarin de partij die de procedure niet heeft ingesteld, in dezelfde zaak haar eigen gedinginleidend stuk indient, maar vervolgens bij de eerste door haar te stellen handeling de onbevoegdheid aanvoert van de rechter in de door de andere partij voorheen ingestelde procedure?

      (1)  PB L 338, blz. 1.


title: Zaak T-368/08: Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Atlantean/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/43

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Atlantean/Commissie
   (Zaak T-368/08)
   (2008/C 301/74)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Atlantean Ltd (Killybegs, Ierland) (vertegenwoordigers: M. Fraser, D. Hennessy, solicitors, G. Hogan SC, E. Regan en C. Toland, barristers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2008) 3236 van de Commissie van 26 juni 2008, die tot Ierland is gericht in antwoord op diens aanvraag betreffende Atlantean;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vordert verzoekster de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3236 def. van de Commissie van 26 juni 2008 tot afwijzing van de aanvraag van Ierland voor een capaciteitsverhoging voor verzoeksters vaartuig Atlantean op grond van het vierde meerjarige oriëntatieprogramma (MOP IV) in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m. De eerste beschikking (2003/245/EG) van de Commissie (van 4 april 2003 (1)) tot afwijzing van de aanvraag van Ierland is door het Gerecht nietig verklaard bij arrest van 13 juni 2006, voor zover zij gold voor verzoeksters vaartuig Atlantean (2).
   Ter onderbouwing van haar vorderingen betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking niet is vastgesteld op basis van de criteria vervat in beschikking 97/413/EG (3) van de Raad, die volgens haar de juiste rechtsgrondslag is, maar op basis van artikel 11, lid 5, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad (4). Verzoekster stelt derhalve dat de Commissie de beschikking niet alleen onbevoegd heeft vastgesteld, maar tevens inbreuk heeft gemaakt op het verbod van terugwerkende kracht, het rechtzekerheidsbeginsel, het beginsel van de bescherming van het gewettigde vertrouwen, het non-discriminatiebeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel. Zij stelt dat de Commissie de in artikel 253 EG neergelegde motiveringsplicht niet is nagekomen en inbreuk heeft gemaakt op verzoeksters recht om te worden gehoord, en op haar eigendomsrechten. Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid, te kwader trouw heeft gehandeld en in haar beschikking onverschoonbaar en kennelijk heeft gedwaald. Zij voert eveneens aan dat de Commissie de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid heeft overschreden.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de bestreden beschikking heeft vastgesteld om een daarmee samenhangende vordering tot schadevergoeding, die door verzoekster is ingesteld in de voor het Gerecht dienende zaak T-125/08 (5), te doen afwijzen, en dat de Commissie bijgevolg niet te goeder trouw was.

      (1)  PB L 90, blz. 40.

      (2)  Atlantean Ltd/Commissie, T-192/03, Jurispr. blz. II-42.

      (3)  Beschikking van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001, van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB L 175, blz. 27).

      (4)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59).

      (5)  Zaak T-125/08, Atlantean Ltd./Commissie, PB C 116, blz. 28.


title: Zaak T-636/13: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — TrekStor/BHIM — MSI Technology (MovieStation) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk MovieStation — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/26

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — TrekStor/BHIM — MSI Technology (MovieStation)
   (Zaak T-636/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk MovieStation - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 414/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TrekStor Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: O. Spieker en M. Alber, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: MSI Technology GbmH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lieb, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 september 2013 (zaak R 1914/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen TrekStor Ltd en MSI Technology GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               TrekStor Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               MSI Technology GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak F-110/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 december 2007 — Kerelov/Commissie (Ambtenaren — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 44, lid 1, sub c), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 december 2007 — Kerelov/Commissie
   (Zaak F-110/07)
   (Ambtenaren - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 44, lid 1, sub c), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg)
   (2008/C 64/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Georgi Kerelov (Pazardzhik, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Kerelov, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Vordering tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van EPSO van 7 februari 2007 om verzoeker niet de informatie en stukken betreffende het vergelijkend onderzoek te verstrekken en, anderzijds, vergoeding van de door hem geleden schade
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij draagt de eigen kosten.


title: Zaak T-78/06: Beroep ingesteld op  24 februari 2006  — Armando Álvarez tegen Commissie

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/14

         Beroep ingesteld op 24 februari 2006 — Armando Álvarez tegen Commissie
   (Zaak T-78/06)
   (2006/C 121/24)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Armando Álvarez SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Garayar en A. García Castillo, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               het onderhavige beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren;

               —

               nietig te verklaren beschikking C (2005) 4634 def. van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken, voorzover daarbij Armando Álvarez SA aansprakelijk wordt gesteld;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle door Armando Álvarez SA in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie C (2005) 4634 def. van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken. In de bestreden beschikking heeft de Commissie verklaard, dat verzoekster, met andere ondernemingen, inbreuk had gemaakt op artikel 81 EG, aangezien zij in de periode 1991–2002 aan een complex van overeenkomsten en afgestemde feitelijke gedragingen in de sector plastic industriezakken in Duitsland, België, Nederland, Luxemburg, Spanje en Frankrijk had deelgenomen. Wegens die inbreuken heeft de Commissie verzoekster en de onderneming Plásticos Españoles SA hoofdelijk een geldboete opgelegd.
   Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld en het beginsel van het vermoeden van onschuld en haar recht van verweer heeft geschonden.


title: Zaak F-14/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2010 — Almeida Campos e.a./Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2008 — Vergelijking van verdiensten van administrateurs die in een post van linguïst zijn tewerkgesteld en administrateurs die in algemene posten zijn tewerkgesteld)

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/18

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2010 — Almeida Campos e.a./Raad
   (Zaak F-14/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2008 - Vergelijking van verdiensten van administrateurs die in een post van linguïst zijn tewerkgesteld en administrateurs die in algemene posten zijn tewerkgesteld)
   2011/C 38/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ana Maria Almeida Campos (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer, G. Kimberley, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AD 12 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn opgenomen op de lijst van bevorderden, bekendgemaakt in CP nr. 72/08 van 21 april 2008, tot die rang te bevorderen

      Dictum

               1)

               De besluiten van de Raad van de Europese Unie om Almeida Campos, Dariol, Morello en Verstreken in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AD 12 te bevorderen, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 90 van 18/04/09, blz. 40.


title: Zaak C-483/07 P: Beschikking van het Hof van 17 februari 2009 — Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Reservering van domeinnaam galileo.eu door Commissie — Artikel 230, vierde alinea, EG — Beschikking die natuurlijke of rechtspersoon individueel raakt — Beroep dat kennelijk ongegrond is)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/15

         Beschikking van het Hof van 17 februari 2009 — Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-483/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Reservering van domeinnaam „galileo.eu” door Commissie - Artikel 230, vierde alinea, EG - Beschikking die natuurlijke of rechtspersoon individueel raakt - Beroep dat kennelijk ongegrond is)
   2009/C 220/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: K. Bott, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en E. Montaguti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 28 augustus 2007, Galileo Lebensmittel/Commissie (T-46/06), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie om krachtens artikel 9 van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het.eu-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie (PB L 162, blz. 40), de domeinnaam „galileo.eu” te reserveren voor het gebruik door de instellingen, organen en instanties van de Gemeenschap — Vereiste om individueel te worden geraakt door de bestreden beschikking — Schending van artikel 230, vierde alinea, EG

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Galileo Lebensmittel GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.