title: Zaak C-177/99: Verzoek van het Tribunal administratif de Nantes (1e chambre) van 11 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ampafrance SA en Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire

text:
17.7.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 204/29
     worden uitgelegd, dat zij een lidstaat toestaat een nationale      Verzoek van het Tribunal administratif de Nantes (1e
     wettelijke regeling vast te stellen, krachtens welke:              chambre) van 11 mei 1999 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Ampafrance SA en Directeur des
     a) een werknemer pas begint rechten op de in artikel 7                            services fiscaux de Maine-et-Loire
          bedoelde jaarlijkse vakantie met behoud van loon te
          verwerven (of enig daaruit voortvloeiend voordeel                                       (Zaak C-177/99)
          te genieten), nadat hij een kwalificatieperiode van
          tewerkstelling bij dezelfde werkgever heeft vervuld;
          maar                                                                                (1999/C 204/55)
     b) zodra die kwalificatieperiode is voltooid, zijn tewerk-         Het Tribunal administratif de Nantes (1e chambre) heeft bij
          stelling gedurende de kwalificatieperiode in aanmer-          vonnis van 11 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
          king wordt genomen bij de berekening van zijn recht           van Justitie op 11 mei 1999, in het geding tussen Ampafrance
          op vakantie?                                                  SA en Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeeschappen verzocht om een
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, welke zijn              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dan de factoren die de nationale rechter in aanmerking
     moet nemen om te bepalen, of een specifieke kwalificatie-          „Is de beschikking van de Raad van 28 juli 1989 (1) — waarbij
     periode van tewerkstelling bij dezelfde werkgever rechtma-         de Franse regering toestemming wordt verleend af te wijken
     tig en evenredig is? In het bijzonder, is het wettig, dat een      van de bij de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
     lidstaat rekening houdt met de kosten die het voor                 17 mei 1977 ingestelde bevriezing en de uitsluiting van het
     de werkgevers meebrengt, de rechten te verlenen aan                recht op belastingaftrek voor uitgaven wegens verblijf, spijzen
     werknemers die korter dan de kwalificatieperiode worden            en dranken, ontvangsten en ontspanning uit te breiden tot
     tewerkgesteld?                                                     derden — in overeenstemming is met de Zesde richtlijn en
                                                                        inzonderheid artikel 27 daarvan, alwaar wordt bepaald: ‘De
                                                                        Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid
                                                                        van stemmen elke lidstaat machtigen, bijzondere, van de
                                                                        bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen
                                                                        teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde
                                                                        vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen‘, en
                                                                        met het beginsel van evenredigheid tussen het nagestreefde
                                                                        fiscale doel en de daartoe aangewende middelen.”
Verzoek van de Conseil de Prud’hommes de Metz van
14 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Infor-                     (1) waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd een van artikel 17,
                         mation Messine                                     lid 6, tweede alinea, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betref-
                                                                            fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                            omzetbelasting afwijkende maatregel toe te passen (89/487/EEG)
                         (Zaak C-175/99)                                    (PB L 239 van 16.8.1989, blz. 21).
                         (1999/C 204/54)
De Conseil de Prud’hommes de Metz (Section Activités Diver-
ses) heeft bij tussenvonnis van 14 april 1999, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 11 mei 1999, in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Information                Verzoek van het Bezirksgericht Bregenz van 29 december
Messine, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            1998 om een prejudiciële beslissing in de kadastrale
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                procedure, aanhangig gemaakt door D. Salzmann-Greif
vraag:
                                                                                (Zaak C-178/99)
Is richtlijn 77/187/EEG van 14 februari 1977 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betref-
fende het behoud van de rechten van de werknemers bij                                             (1999/C 204/56)
overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daar-
van (1), van toepassing in het geval dat de bedrijfsactiviteit          Het Bezirksgericht Bregenz heeft bij beschikking van 29 de-
van een privaatrechtelijke rechtspersoon overgaat naar een              cember 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
publiekrechtelijke rechtspersoon? Moet de toepassing van deze           op 14 mei 1999, in de kadastrale procedure, aanhangig
richtlijn worden uitgesloten in het geval dat die activiteit            gemaakt door D. Salzmann-Greif, het Hof van Justitie van de
overgaat naar een administratieve overheidsdienst?                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB L 61, van 5.3.1977, blz. 26.                                     1) Kunnen onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie
                                                                             zich ook op de vrijheid van kapitaalverkeer beroepen,
                                                                             wanneer een kapitaaltransactie geen transnationaal ele-
                                                                             ment in zich bergt?


title: Zaak C-398/00: Beroep, op 30 oktober 2000 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.1.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 28/11
4)    Verdraagt het gemeenschapsrecht zich, mede gelet op het          Middelen en voornaamste argumenten
      discriminatieverbod en het evenredigheidsbeginsel, met
      een sanctiestelsel zoals dat van artikel 399 van de              De Commissie stelt vast dat, zelfs indien in het betrokken
      Italiaanse Codice Postale (presidentieel decreet                 gebied vóór 31 december 1998 waterzuiveringsinstallaties
      nr. 156/1973)?                                                   hadden bestaan, Italië had moeten aanwijzen welke lozingen
                                                                       voor de toepassing van artikel 5, lid 5, van de richtlijn van
                                                                       belang waren, en, zo nodig, de installaties had moeten
(1) PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10.                                     aanpassen. Italië kan zijn verzuim bij de nakoming van de uit
                                                                       de richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet rechtvaardigen
                                                                       met het betoog dat de criteria aan de hand waarvan moest
                                                                       worden nagegaan, of in casu sprake was van de verplichtingen
                                                                       overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 5, nog niet zijn onder-
                                                                       zocht en beoordeeld, daar deze taak aan de plaatselijke
                                                                       organen (de regio’s) is toevertrouwd. Zoals het Hof van Justitie
                                                                       meermaals heeft verklaard, kunnen de lidstaten zich niet op
                                                                       nationale bepalingen beroepen ter rechtvaardiging van de
                                                                       niet-nakoming van een door een richtlijn voorgeschreven
                                                                       verplichting.
Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  De uitzondering van artikel 5, lid 4, van de richtlijn kan
                               bliek                                   blijkbaar niet worden toegepast voordat de feitelijke omstan-
                                                                       digheden zich hebben voorgedaan die aan de toepassing
                                                                       daarvan ten grondslag liggen: het minimumpercentage van
                        (Zaak C-396/00)                                de vermindering van de totale vracht voor alle stedelijke
                                                                       waterzuiveringsinstallaties in een bepaald kwetsbaar gebied,
                                                                       gelijk aan een bepaalde hoeveelheid, hetgeen thans op generlei
                         (2001/C 28/19)                                wijze kan worden aangetoond juist omdat er geen zuiveringsin-
                                                                       stallatie is.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Italiaanse autoriteiten hebben met het uitroepen van de
op 26 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-             noodtoestand aangetoond dat zij oprecht iets aan de situatie
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   willen doen. Toch geeft het aanleiding tot zorg, dat zij
vertegenwoordigd door G. V. Jordana, lid van haar juridische           weliswaar in hun antwoorden op de aanmaningsbrief van
dienst, en R. Amorosi, ter beschikking van de juridische               9 juli en 27 oktober 1999 de data hebben vermeld waarop de
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen         werkzaamheden vermoedelijk zouden zijn voltooid, maar dat
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                 in de laatste brief van 6 april 2000 iedere informatie daarover
Wagner, Kirchberg.                                                     ontbreekt. Voor het onderhavige beroep brengt dit in elk geval
                                                                       geen wijziging in de situatie dat Italië inbreuk blijft maken op
                                                                       het gemeenschapsrecht.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       (1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door er niet        (2) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
      voor te zorgen dat vóór 31 december 1998 de lozingen
      van stedelijk afvalwater van de stad Milaan, die zich
      bevinden in de afwateringsgebieden van de „Po-delta” en
      „de noordwestkust van de Adriatische zee”, die bij Decreto
      legislativo nr. 152 van de Italiaanse Republiek van 11 mei
      1999 (Bepalingen inzake de bescherming van wateren
      tegen verontreiniging en omzetting van richtlijn
      91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afval-        Beroep, op 30 oktober 2000 ingesteld door Koninkrijk
      water, en van richtlijn 91/676/EEG (2) inzake de bescher-        Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      ming van water tegen verontreiniging door nitraten uit                                          pen
      agrarische bronnen) worden omschreven als kwetsbare
      gebieden in de zin van artikel 5 van richtlijn 91/271/EEG                                (Zaak C-398/00)
      van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling
      van stedelijk afvalwater, worden onderworpen aan een                                      (2001/C 28/20)
      behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 van
      voornoemde richtlijn bedoelde secundaire of gelijkwaar-
      dige behandeling, niet heeft voldaan aan de krachtens            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      artikel 5, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende            op 30 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
      verplichtingen, waarop in artikel 5, lid 5, wordt gewezen.       Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
                                                                       woordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado, als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.               Spaanse ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.
 ---pagebreak--- C 28/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.1.2001
Verzoeker vordert:                                                    Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
—     nietigverklaring van de beschikking van de Commissie                                           Spanje
      van 22 augustus 2000 met betrekking tot alle daarin
      bedoelde maatregelen, met uitzondering van de in juni
      1998 verleende borgtocht.                                                                (Zaak C-404/00)
—     verwijzing van de Commissie in de kosten.
                                                                                (2001/C 28/21)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     Dit beroep is gericht tegen de beschikking van de               op 7 november 2000 beroep tegen Koninkrijk Spanje ingesteld
      Commissie, waarbij zij de in artikel 88, lid 2, EG bedoelde     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de               woordigd door K.-D. Borchardt en S. Rating, leden van haar
      kapitaalinbreng en regionale steun ten behoeve van de           juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
      onderneming Santana Motor SA inleidt op grond dat het           bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
      om nieuwe steun gaat, en de tenuitvoerlegging van de
      steunmaatregelen opschort. Volgens de Spaanse autoritei-
      ten zijn de in de bestreden beschikking bedoelde maatre-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      gelen bestaande steunmaatregelen. De steunmaatregelen
      die naar behoren op 30 juli en 17 november 1999 (voor           —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
      de van kapitaalinbreng respectievelijk de regionale steun)            de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die
      zijn aangemeld, zijn ingevolge artikel 4, lid 6, van                  nodig zijn om te voldoen aan de beschikking van de
      verordening (EG) nr. 659/1999 (1) van de Raad bestaande               Commissie van 26 oktober 1999(1), waarbij bepaalde
      steun geworden. Bij brief van 28 juli 2000, die op                    steunmaatregelen ten behoeve van de scheepswerven van
      dezelfde dag per fax werd verzonden, stelden de Spaanse               de overheidssector in Spanje onwettig en onverenigbaar
      autoriteiten de Commissie ervan in kennis, dat de Junta               met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard, niet
      de Andalucı́a de bij de Commissie aangemelde steun ten                heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
      uitvoer zou gaan leggen. Het feit dat deze mededeling                 krachtens artikel 249 EG, vierde alinea, alsmede de
      door de diensten van de Commissie op 31 juli, dus drie                artikelen 2 en 3 van voormelde beschikking;
      dagen later, is geregistreerd, kan de ontvangstdatum
      van de fax, namelijk de datum van verzending, niet
      veranderen.                                                     —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
      De bestreden beschikking, die op 22 augustus is geda-
      teerd, werd op 23 augustus 2000 meegedeeld, na het
      verstrijken van de 15 werkdagen waarmee de Commissie            Middelen en voornaamste argumenten
      rekening hield.
      Een fax van 17 augustus en een brief van 21 augustus,           Overeenkomstig artikel 249 EG is beschikking 2000/131/EG
      beide van vóór de datum van de bestreden beschikking,         van 26 oktober 1999 verbindend in al haar onderdelen voor
      waarbij werd meegedeeld, dat de Commissie deze beschik-         degene tot wie zij is gericht, in casu het Koninkrijk Spanje,
      king had „vastgesteld”, kunnen geenszins worden aange-          ingevolge de kennisgeving van de beschikking op 2 december
      merkt als een kennisgeving van de formele beschikking           1999. Hoewel volgens artikel 243 EG het Hof de opschorting
      tot inleiding van de onderzoeksprocedure overeenkom-            kan gelasten wanneer de omstandigheden zulks vereisen, heeft
      stig artikel 4 van verordening nr. 659/99.                      het Koninkrijk Spanje, dat op grond van artikel 230 EG een
                                                                      beroep tot nietigverklaring van de beschikking heeft ingesteld
—     Subsidiair, ontoereikende motivering                            (zaak C-36/00), geen verzoek daartoe ingediend. Bijgevolg
                                                                      blijft de beschikking van 1999 voor het Koninkrijk Spanje
      De Commissie heeft de bestreden beschikking enkel               verbindend in al haar onderdelen. De Spaanse regering heeft
      vastgesteld om te voorkomen, dat de maatregelen door            geen uitvoering gegeven aan de beschikking en kan zich
      het verstrijken van de termijn bestaande steun zouden           ter rechtvaardiging daarvan niet beroepen op een „absolute
      worden, en daaruit valt niet op te maken, dat de                onmogelijkheid van tenuitvoerlegging”.
      Commissie er vast van overtuigd is, dat de steun onvere-
      nigbaar is met het Verdrag, noch dat zij behoefte heeft
      aan meer informatie dan zij heeft ontvangen.
                                                                      (1) Betreffende de steunregeling die Spanje heeft toegepast ten gunste
                                                                          van de openbare scheepswerven (2000/131/EG), PB L 37 van
(1) van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor         12.02.2000, blz. 22.
    de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83 van
    27.3.1999, blz. 1.


title: Zaak T-26/00: Beroep, op 11 februari 2000 ingesteld door Société Lecureur SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 122/37
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— besluit nr. 2749 van de Commissie van 12 oktober 1999                  — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     nietig te verklaren,                                                    13 december 1999;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                — de Commissie te veroordelen om aan verzoekster een
                                                                             bedrag van 109 921 Euro te betalen ter uitvoering van het
                                                                             leveringscontract;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         — de Commissie te veroordelen tot betaling van moratoire
                                                                             interesten;
Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij hem toestemming
is geweigerd om ten overstaan van de Procura della Repubblica
                                                                         — de Commissie te verwijzen in de kosten.
bij de Pretura Circondariale te Varese een verklaring af te
leggen over de verdwijning van 24 stukjes bij sectie verkregen
menselijk weefsel die voor een niet voor herhaling vatbaar
technisch onderzoek in het radiochemisch laboratorium van                Middelen en voornaamste argumenten
de CCR-Ispra waren, in het kader van een bij de Procura della
Repubblica bij de Pretura van Foggia aanhangige strafzaak.               De verzoekende vennootschap, aan wie een openbare aanbe-
                                                                         steding is toegewezen voor de levering overeenkomstig veror-
De in het bestreden besluit gegeven rechtvaardiging voor de              dening nr. 990/98 van 11 mei 1998 van 15 000 ton maïs,
weigering verzoeker te machtigen ten overstaan van de                    komt op tegen de beschikking van de Commissie tot afwijzing
Italiaanse justitie de bedoelde verklaring af te leggen, is dat          van haar verzoek om betaling van een bijkomend bedrag van
deze weigering niet zou leiden tot strafrechtelijke gevolgen.            109 921,41 Euro, ter betaling van de overeenkomstig bedoelde
                                                                         verordening verrichte levering. Volgens de Commissie is de
                                                                         aftrek voor de niet-geleverde hoeveelheden berekend overeen-
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op:                komstig de geldende verordeningen.
— schending van artikel 19 van het Statuut,                              Verzoekster betwist de beschikking van de Commissie, voor
                                                                         zover deze haar contractuele verplichtingen niet nakomt.
— misbruik van bevoegdheid, met name wegens ontoerei-                    Zij betwist de definitieve hoeveelheid op basis waarvan de
     kende motivering, onjuiste voorstelling van de feiten en            Commissie haar betaling heeft verricht, alsmede het feit dat zij
     het recht, kennelijke innerlijke tegenstrijdigheid van het          aansprakelijk wordt gesteld voor in de entrepots te Niamey
     bestreden besluit, alsmede schending van de beginselen              gepleegde diefstallen. Bovendien is zij van mening, dat de
     van behoorlijk bestuur, van doorzichtigheid, van een eerlijk        gestolen hoeveelheden precies kunnen worden vastgesteld, dat
     proces, van loyale samenwerking tussen de Gemeenschap               de nog te betalen hoeveelheden gemakkelijk kunnen worden
     en de justitiële autoriteiten, en van evenredigheid.                geraamd, en dat zij niet in staat is de tekst van het confor-
                                                                         miteitsattest te betwisten, omdat het aldus is opgesteld dat het
                                                                         tot misverstanden kan leiden.
Beroep, op 11 februari 2000 ingesteld door Société
Lecureur SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                   Beroep, op 15 februari 2000 ingesteld door L. Borego
                                                                                Alias tegen Comité van de Regio’s
                           (Zaak T-26/00)
                                                                                (Zaak T-28/00)
                          (2000/C 122/56)
                                                                                (2000/C 122/57)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 februari 2000 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société                    schappen is op 15 februari 2000 beroep ingesteld tegen
Lecureur SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door                  Comité van de Regio’s door L. Borego Alias, wonende te
L. Funck-Brentano, advocaat te Parijs, en J. Villette, advocaat te       Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier
Versailles (Frankrijk), domicilie gekozen hebbende te Luxem-             en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
burg ten kantore van J. Neuen, advocaat aldaar, place du                 te Luxemburg bij de Société de Gestion Fiduciaire sàrl, rue
Théâtre 1.                                                               Beck 2-4.


title: Zaak T-187/13: Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Jannatian/Raad

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/29

         Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Jannatian/Raad
   (Zaak T-187/13)
   2013/C 171/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mahmoud Jannatian (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: E. Rosenfeld en S. Monnerville, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               de volgende handelingen nietig te verklaren, voor zover zij hem betreffen: (i) gemeenschappelijk standpunt 2008/479/GBVB van de Raad van 23 juni 2008 tot wijziging van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (1); (ii) besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (2); (iii) gemeenschappelijk standpunt 2008/652/GBVB van de Raad van 7 augustus 2008 tot wijziging van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (3); (iv) besluit 2009/840/GBVB van de Raad van 17 november 2009 tot uitvoering van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (4); (v) besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (5); (vi) besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (6); (vii) verordening (EG) nr. 1100/2009 van de Raad van 17 november 2009 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van besluit 2008/475/EG (7); (viii) verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (8); en (ix) verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (9); en

               —

               de Raad te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan:

               1)

               Onbevoegdheid van de Raad

                           —

                           Verzoeker stelt dat beperkende maatregelen volgens artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie enkel kunnen worden vastgesteld op gezamenlijk initiatief van de Commissie en de Hoge Vertegenwoordiger. Aangezien de bestreden besluiten en verordeningen door de Raad alleen zijn vastgesteld, zijn zij onregelmatig wegens onbevoegdheid.

               2)

               Schending van de motiveringsplicht

                           —

                           Verzoeker betoogt dat de redenen die zijn gegeven om zijn plaatsing op de lijst van bijlage II te verantwoorden, te vaag zijn om te voldoen aan de vereisten die de rechtspraak aan de motivering stelt. Om aan de op hem rustende motiveringsplicht te voldoen, had de Raad concrete en specifieke elementen moeten aandragen waaruit blijkt dat verzoeker daadwerkelijk steun heeft verleend aan de Iraanse regering of aan proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten van Iran. De bestreden besluiten en verordeningen zijn dus ontoereikend gemotiveerd.

               3)

               Schending van verzoekers grondrechten

                           —

                           Verzoeker betoogt ten eerste dat de bestreden besluiten en verordeningen, voor zover zij gebrekkig zijn gemotiveerd, zijn rechten van verdediging schenden. Ten tweede voert hij aan dat de onregelmatigheid van de bestreden besluiten en verordeningen een negatieve invloed heeft op de onderhavige procedure, aangezien zij het voor hem moeilijker maakt om verweer te voeren en afdoet aan de mogelijkheid voor het Gerecht om de rechtmatigheid van de bestreden besluiten en verordeningen te toetsen. Bijgevolg is verzoekers recht op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Tot slot is zijn eigendomsrecht op ongerechtvaardigde wijze ingeperkt, voor zover hem het recht op verdediging is ontzegd en de mogelijkheid voor het Gerecht om de rechtmatigheid te toetsen van de bestreden besluiten en verordeningen inzake maatregelen tot bevriezing van tegoeden — die naar hun aard „bijzonder ingrijpend” zijn — is ondermijnd.

               4)

               Gebrek aan bewijs tegen verzoeker

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de Raad niet heeft vermeld op welke bewijsstukken en informatie hij zich heeft gebaseerd bij de vaststelling van de bestreden besluiten en verordeningen.

               5)

               Feitelijke onjuistheid

                           —

                           Verzoeker betoogt dat hij, anders dan in de bestreden besluiten en verordeningen is vermeld, niet langer plaatsvervangend hoofd van de Organisatie voor Atoomenergie was op de data waarop hij werd geplaatst op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn. De Raad heeft dus een feitelijke vergissing begaan door verzoeker op de lijst te plaatsen om de enkele reden dat hij ten tijde van de verschillende bestreden besluiten en verordeningen plaatsvervangend hoofd van de Organisatie voor Atoomenergie was.

               6)

               Onjuiste rechtsopvatting

                           —

                           Verzoeker betoogt dat artikel 20, sub b, niet per se van toepassing hoeft te zijn op personen die een leidinggevende functie bekleden binnen een in bijlage VIII vermelde entiteit. Bovendien bepaalt artikel 20, sub b, dat personen „die zich bezighouden met, rechtstreeks betrokken zijn bij, dan wel steun verlenen aan proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten van Iran” op de lijst worden geplaatst. De Raad heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door verzoeker op de lijst van bijlage II te plaatsen, zonder aan te tonen dat hij, toen hij op die lijst werd geplaatst, de Iraanse nucleaire activiteiten daadwerkelijk actief steunde.

               7)

               Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten en schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Volgens verzoeker kan in dit geval geen enkele doelstelling van algemeen belang rechtvaardigen dat zulke strenge maatregelen worden opgelegd aan personen die zelfs maar gedurende een korte periode een leidinggevende functie binnen de Iraanse Organisatie voor Atoomenergie hebben bekleed. Zelfs indien de maatregelen konden worden gerechtvaardigd door een doelstelling van algemeen belang, zouden zij te bekritiseren zijn, omdat de aangevoerde middelen niet evenredig zijn met het doel dat zij nastreven.

      (1)  PB L 163, blz. 43.

      (2)  PB L 163, blz. 29.

      (3)  PB L 213, blz. 58.

      (4)  PB L 303, blz. 64.

      (5)  PB L 195, blz. 39.

      (6)  PB L 281, blz. 81.

      (7)  PB L 303, blz. 31.

      (8)  PB L 281, blz. 1.

      (9)  PB L 88, blz. 1.


title: Zaak T-151/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 180/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.7.2002
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-                   Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau                                                               sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                                          nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —      geen behoefte om het aange-
                                                                                vraagde merk van inschrij-
                       (Zaak T-151/02)                                                                      ving als merk uit te sluiten;
                                                                                —      schending van artikel 7, lid 1,
                       (2002/C 180/48)                                                                      sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94;
                                                                                —      Duitse merkinschrijvingen
                       (Procestaal: Duits)                                                                  voor een staand zakje.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.                                                            Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                      Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                      voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                      tekeningen en modellen)
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van                                    (Zaak T-152/02)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
      28 februari 2002 (zaak R 721/1999-2) over gemeen-                                        (2002/C 180/49)
      schapsmerkaanvraag nr. 573 238 voorzover deze beslis-
      sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin                                (Procestaal: Duits)
      van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
      volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
                                                                      GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                    woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
                                                                      C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
                                                                      U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
Betrokken        gemeen-     driedimensionaal merk in de              advocaten.
schapsmerk:                  vorm van een staand zakje —
                             aanvraagnr. 573 238
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Waren of diensten:           na beperking van de opgave van
                             de waren en diensten: waren van          —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                             klasse 32 (vruchtendranken en                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                             vruchtesappen)                                 interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                            28 februari 2002 (zaak R 719/1999-2) over gemeen-
Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de              schapsmerkaanvraag nr. 573 154 voorzover deze beslis-
roep aangevochten be-        onderzoeker                                    sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
slissing:                                                                   van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                            volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van
roep:                        verzoekster                              —     verweerder te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-191/09: Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — HIT Trading en Berkman Forwarding/Commissie ( „Douane-unie — Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) uit Pakistan — Navordering van invoerrechten — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/13

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — HIT Trading en Berkman Forwarding/Commissie
   (Zaak T-191/09) (1)

   (Douane-unie - Invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) uit Pakistan - Navordering van invoerrechten - Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92)
   2011/C 38/21
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: HIT Trading BV (Lelystad, Nederland) en Berkman Forwarding BV (Barendrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: A.T.M. Jansen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Bouyon en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door Y. van Gerven, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 747 def. van de Commissie van 12 februari 2009, waarbij is vastgesteld dat de boeking achteraf van bepaalde invoerrechten gerechtvaardigd was en dat kwijtschelding van deze rechten niet gerechtvaardigd was (dossier REC 01/08)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hit Trading BV en Berkman Forwarding BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-184/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — A/B [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken — Bevoegdheid op het gebied van onderhoudsverplichtingen — Verordening (EG) nr. 4/2009 — Artikel 3, onder c), en d) — Verzoek betreffende een onderhoudsverplichting ten behoeve van minderjarige kinderen dat samengaat met de scheidingsprocedure van de ouders, die is ingeleid in een andere lidstaat dan die waar de kinderen hun gewone verblijfplaats hebben]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — A/B
   (Zaak C-184/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Bevoegdheid op het gebied van onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder c), en d) - Verzoek betreffende een onderhoudsverplichting ten behoeve van minderjarige kinderen dat samengaat met de scheidingsprocedure van de ouders, die is ingeleid in een andere lidstaat dan die waar de kinderen hun gewone verblijfplaats hebben])
   (2015/C 302/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A

      Verwerende partij: B

      Dictum

   Artikel 3, onder c) en d), van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008, betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer bij een gerecht van een lidstaat een verzoek is ingediend met betrekking tot de scheiding of de verbreking van de huwelijksband tussen de ouders van een minderjarig kind, en bij een gerecht in een andere lidstaat een verzoek is ingediend betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid voor hetzelfde kind, een verzoek betreffende een onderhoudsverplichting met betrekking tot dit kind uitsluitend een nevenverzoek is bij het verzoek betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid in de zin van artikel 3, onder d), van deze verordening.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-114/02: Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
1.6.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 131/9
Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                   en economische kamer van 26 maart 2002 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in het geding tussen de Ad-
                                                                      ministration des douanes et droits indirects en de naam-
                                                                      loze vennootschap Rioglass en de vennootschap Trans-
                         (Zaak C-114/02)                                                          remar SL
                                                                                (Zaak C-115/02)
                         (2002/C 131/15)
                                                                                (2002/C 131/16)
                                                                      De Cour de cassation — handels-, financiële en economische
                                                                      kamer heeft bij beschikking van 26 maart 2002, ingekomen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            ter griffie van het Hof van Justitie op 29 maart 2002, in het
op 27 maart 2002 beroep tegen ingesteld door de Commissie             geding tussen de Administration des douanes et droits indirects
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                 en de naamloze vennootschap Rioglass en de vennootschap
L. Ström als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te               Transremar SL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Luxemburg.                                                            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
                                                                      „Moet artikel 30 EG-Verdrag (thans artikel 28 EG) aldus
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                      worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet, dat de douane-
                                                                      autoriteiten op basis van de Code de la propriété industrielle
                                                                      procedures inzake de vasthouding toepassen op rechtmatig in
—     vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen       een lidstaat van de Europese Gemeenschap vervaardigde
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn         goederen die bestemd zijn om na doorvoer over Frans
      98/8/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van           grondgebied op de markt te worden gebracht in een derde
      16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen            land, in casu Polen?”
      van biociden, door niet alle wettelijke en bestuursrechte-
      lijke maatregelen te nemen die nodig zijn om aan deze
      richtlijn te voldoen, althans deze niet mee te delen;
—     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                      Beroep, op 3 april 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                                                                (Zaak C-119/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 131/17)
De Commissie stelt vast dat richtlijn 98/8/EG slechts zeer            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
ten dele is omgezet. Frankrijk heeft omzettingsmaatregelen            op 3 april 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
meegedeeld voor de artikelen 3, leden 1, 2, 3 en 6, 5, 6, 7 en        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
9 van de richtlijn. Van de verplichtingen die volgens de              woordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidi.
richtlijn moesten worden omgezet is omzetting dus achterwege
gebleven, althans zijn daarvan de omzettingsmaatregelen niet          De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
meegedeeld, betreffende de artikelen 3, leden 4, 5 en 7, 4, 8,
11, 12, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25 en 26 van de               —    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door geen
richtlijn. De termijn voor omzetting is verstreken op 13 mei               maatregelen te treffen voor de aanleg van een opvang-
2000.                                                                      systeem voor het stedelijk afvalwater van het gebied van
                                                                           Thriasio Pedio, en door het stedelijk afvalwater van dat
                                                                           gebied niet aan een verdergaande secundaire behandeling
                                                                           te onderwerpen vóór het in het „kwetsbare gebied” van
(1) PB L 123, 24 april 1998, blz. 1.                                       de golf van Elefsina wordt geloosd, de verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 1,
                                                                           en artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad
                                                                           van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                           afvalwater (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van


title: Zaak C-468/01 P: Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-117/00 tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
16.3.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 68/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
    Ambtsaanvaarding door een nieuw lid van het Hof                   Vijfde kamer
                                                                      P. Jann, kamerpresident
                         (2002/C 68/01)
                                                                      S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet,
                                                                      C. W. A. Timmermans en A. Rosas, rechters.
De heer A. Rosas, bij besluit van de vertegenwoordigers van de
regeringen der lidstaten van de Europese Gemeenschappen               2.     Voor de periode van 22 januari tot en met 6 oktober
van 19 december 2001 (1) benoemd tot rechter in het Hof van           2002 wordt de lijst ter bepaling van de samenstelling van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft op 16 januari          Vijfde kamer, welke voortvloeit uit het besluit dat het Hof
2002 zijn ambt aanvaard.                                              heeft genomen tijdens zijn vergadering van 18 september
                                                                      2001 (1), gewijzigd als volgt:
(1) PB L 20 van 23.1.2002, blz. 4.                                    Vijfde kamer
                                                                      (kamerpresident: rechter P. Jann),
                                                                      D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-
                                                                      mans, M. Wathelet, en A. Rosas, rechters
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn algemene                  (1) PB C 333 van 27.10.2001, blz. 1.
               vergadering van 22 januari 2002
                         (2002/C 68/02)
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft             Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door
tijdens zijn vergadering van 22 januari 2002 de volgende              Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht
besluiten genomen:                                                    van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                      (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
                                                                      T-117/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
Toevoeging van rechter A. Rosas                                       voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM)
Rechter A. Rosas wordt toegevoegd aan de Eerste en de Vijfde                                (Zaak C-468/01 P)
kamer.
                                                                                (2002/C 68/03)
Samenstelling van de Vijfde kamer
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
1.     De samenstelling van de Vijfde kamer is voor de periode        op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
van 22 januari tot en met 6 oktober 2002 vastgesteld als volgt:       Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
 ---pagebreak--- C 68/2                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.3.2002
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van               —     door niet na te gaan of het specifieke dessin (spikkels
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het                   en/of lagen) van de kleuren reeds deel uitmaakte van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    gebruikelijke voorkomen van de tabletten op de markt
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-117/00                       op het relevante tijdstip en, zo neen, of dit verschil
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-                   waarneembaar is en onderscheidend vermogen verleent
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                aan de merken.
(BHIM).
                                                                      (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest te vernietigen;
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      hogere voorziening.                                             Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door
                                                                      Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht
                                                                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                      (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
                                                                      T-118/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
Middelen en voornaamste argumenten                                    voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM)
Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg een                                    (Zaak C-469/01 P)
beoordelingsfout heeft gemaakt in de volgende opzichten:
                                                                                (2002/C 68/04)
—     door te oordelen dat de vraag of het onderscheidend
      vermogen van het merk op het tijdstip van de indiening
      van de inschrijvingsaanvraag dan wel op het tijdstip van
      de effectieve inschrijving moet worden beoordeeld, niet         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      behoeft te worden beantwoord;                                   op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
                                                                      Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
—     door te oordelen dat het aandachtsniveau van de gemid-          Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
      delde consument ten aanzien van de vorm en de kleuren           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      van was- en afwasmiddeltabletten niet hoog is;                  (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-118/00
                                                                      tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
                                                                      tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—     door te oordelen dat dient te worden onderzocht of de
                                                                      (BHIM).
      aangevraagde merken de doelgroep in staat stellen de
      betrokken waren te onderscheiden van die van een andere
      commerciële herkomst wanneer zij bij een aankoop een
      keuze zal moeten maken;                                         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     het arrest te vernietigen;
—     door te oordelen dat de gemiddelde consument de
      enigszins afgeronde hoeken van het tablet niet kan              —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      opvatten als een bijzonder kenmerk van de geclaimde                   hogere voorziening.
      vorm dat geschikt is om het tablet van andere was- en
      afwasmiddeltabletten te onderscheiden, en door niet na
      te gaan of deze enigszins afgeronde hoeken reeds deel
      uitmaakten van het gebruikelijke voorkomen van de
      tabletten op de markt op het relevante tijdstip en, zo          Middelen en voornaamste argumenten
      neen, of dit verschil waarneembaar is en onderscheidend
      vermogen verleent aan de merken;
                                                                      Zie zaak C-468/01 P.
—     door niet na te gaan of de op merken aangebrachte
      kleuren reeds deel uitmaakten van het gebruikelijke             (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
      voorkomen van de tabletten op de markt op het relevante
      tijdstip en, zo neen, of dit verschil waarneembaar is en
      onderscheidend vermogen verleent aan de merken;


title: Zaak C-382/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — C. E. Franzen, H. D. Giesen, F. van den Berg/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 13, lid 2, en 17 — Oproepwerk in een andere lidstaat dan de woonstaat — Toepasselijke wetgeving — Weigering om kinderbijslag toe te kennen en toepassing van een korting op het ouderdomspensioen door de woonstaat]

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — C. E. Franzen, H. D. Giesen, F. van den Berg/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
   (Zaak C-382/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 13, lid 2, en 17 - Oproepwerk in een andere lidstaat dan de woonstaat - Toepasselijke wetgeving - Weigering om kinderbijslag toe te kennen en toepassing van een korting op het ouderdomspensioen door de woonstaat])
   (2015/C 205/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: C. E. Franzen, H. D. Giesen, F. van den Berg

      Verwerende partij: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

      Dictum

               1)

               Artikel 13, lid 2, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet in die zin worden uitgelegd dat de ingezetene van een lidstaat die binnen de werkingssfeer van deze verordening, zoals gewijzigd, valt en enkele dagen per maand op het grondgebied van een andere lidstaat werkt op basis van een oproepcontract, zowel gedurende de dagen waarop hij werkzaamheden in loondienst verricht als gedurende de dagen waarop hij dat niet doet, is onderworpen aan de wetgeving van de werkstaat.

               2)

               Artikel 13, lid 2, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1992/2006, juncto lid 1 van dat artikel, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich er in omstandigheden als die van de hoofdgedingen niet tegen verzet dat een migrerende werknemer op wie de wetgeving van de werkstaat van toepassing is, krachtens een nationale wettelijke regeling van de woonstaat uitkeringen van het ouderdomspensioenstelsel en kinderbijslag van laatstbedoelde lidstaat ontvangt.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2003 in zaak T-255/01: Changzhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co. Ltd en Zhejiang Yankon Group Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie ("Dumping — Bepaling van normale waarde — Marktvoorwaarden — Vergelĳkbaar land — Artikel 2, lid 7, van verordening (EG) nr. 384/96")

text:
10.1.2004                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 7/31
1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 20 sep-          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
       tember 2000 in een procedure op grond van artikel 81 van het
       EG-Verdrag (Zaak COMP/36.653 — Opel) voorzover daarin                 3)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsook die van de
       het bestaan van een met artikel 81, lid 1, EG strijdige                     Commissie zal dragen.
       restrictieve leveringsmaatregel wordt vastgesteld.
2)     Vermindert het bedrag van de in artikel 3 van de bestreden
                                                                             (1) PB C 150 van 19.5.2001.
       beschikking aan verzoeksters opgelegde boete tot
       35 475 000 euro.
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.
4)     Verwijst verzoeksters in vier vijfde van hun eigen kosten en vier
       vijfde van de kosten van de Commissie, en de Commissie in een
       vijfde van haar eigen kosten en een vijfde van de kosten van
       verzoeksters.
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                                van 23 oktober 2003
                                                                             in zaak T-255/01: Changzhou Hailong Electronics & Light
                                                                             Fixtures Co. Ltd en Zhejiang Yankon Group Co. Ltd tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             („Dumping — Bepaling van normale waarde — Marktvoor-
                                                                             waarden — Vergelijkbaar land — Artikel 2, lid 7, van
                          van 16 oktober 2003
                                                                                verordening (EG) nr. 384/96”)
in zaak T-47/01: Co-Frutta Soc. coop. rl tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen (1)                                                       (2004/C 7/56)
(„Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten                                                (Procestaal: Engels)
— Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom — Weigering —
           Auteursregel — Misbruik van bevoegdheid”)
                              (2004/C 7/55)
                                                                             In zaak T-255/01, Changzhou Hailong Electronics & Light
                                                                             Fixtures Co. Ltd, gevestigd te Changzhou (China), Zhejiang
                           (Procestaal: Italiaans)                           Yankon Group Co. Ltd, voorheen Zheijang Sunlight Group
                                                                             Co. Ltd, gevestigd te Shangyu (China), vertegenwoordigd door
                                                                             P. Bentley, QC, en F. Ragolle, advocaat, tegen Raad van de
                                                                             Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G.M. Berrisch),
In zaak T-47/01, Co-Frutta Soc. coop. rl, gevestigd te Padua                 ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Italië), vertegenwoordigd door W. Viscardini, M. Paolin en                  pen (gemachtigden: V. Kreuschitz, T. Scharf en S. Meany),
S. Donà, advocaten, tegen Commissie van de Europese Ge-                      betreffende een verzoek tot nietigverklaring van verordening
meenschappen (gemachtigden: P. Stancanelli, P. Aalto en                      (EG) nr. 1470/2001 van de Raad van 16 juli 2001 tot
P. Wölker), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het              instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer
in de brieven van het directoraat-generaal Landbouw van                      van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen
31 juli 2000 en van de secretaris-generaal van de Commissie                  (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning
van 5 december 2000 vervatte besluit van de Commissie                        van de ingestelde voorlopige rechten (PB L 195, blz. 8), heeft
waarbij de toegang tot de door verzoekster in het kader van                  het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als
de invoerregeling voor bananen aangevraagde documenten                       volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh,
gedeeltelijk is geweigerd, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                 J. D. Cooke, J. Pirrung en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers,
samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,                administrateur, op 23 oktober 2003 een arrest gewezen
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González,            waarvan het dictum luidt als volgt:
hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             1)    Verwerpt het beroep.
1)     Verklaart het beroep tot nietigverklaring van het in de brief van
       DG Landbouw van 31 juli 2000 vervatte besluit niet-                   2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede in de kosten
       ontvankelijk.                                                               van de Raad.
 ---pagebreak--- C 7/32                  NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            10.1.2004
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                                van 21 oktober 2003
                                                                        in zaak T-302/01: Gerhard Birkhoff tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij Statuut
                                                                        — Stopzetting van betaling van toelage voor ten laste
                                                                        komend meerderjarig kind dat gebrekkig is of aan ernstige
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                            ziekte lijdt — Gewettigd vertrouwen)
                      van 23 oktober 2003                                                           (2004/C 7/58)
in zaak T-279/01: Giorgio Lebedef tegen Commissie van                                            (Procestaal: Italiaans)
               de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling                 In zaak T-302/01, Gerhard Birkhoff, voormalig ambtenaar
                 — Beroep tot schadevergoeding)                         van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, thans
                                                                        gepensioneerd, wonende te Weitnau (Duitsland), vertegen-
                                                                        woordigd door V. Salvatore, advocaat, tegen Commissie van
                           (2004/C 7/57)
                                                                        de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en
                                                                        A. Dal Ferro), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,
                          (Procestaal: Frans)                           nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd
                                                                        gezag van 26 september 2001 houdende afwijzing van de
                                                                        klacht die verzoeker had ingediend tegen het besluit van de
                                                                        Commissie van 4 juli 2001 tot stopzetting van de betaling aan
                                                                        verzoeker van de toelage voor een ten laste komend kind ten
In zaak T-279/01, Giogio Lebedef, ambtenaar van de Commis-              behoeve van zijn dochter, en nietigverklaring van dat besluit
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senninger-               van 4 juli 2001, en anderzijds, vergoeding van de materiële en
berg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bouneou en                   morele schade, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samenge-
F. Fabretti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            steld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 21 oktober 2003
(gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep strekkende            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
tot, enerzijds, nietigverklaring van de besluiten waarbij de
Commissie ten dele afwijzend heeft beslist op de klachten
waarin verzoeker vergoeding vorderde van de morele schade               1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 4 juli 2001
die hij door de vertraging bij de opstelling van zijn beoorde-                tot stopzetting per 1 juli 2001 van de betaling van de toelage
lingsrapporten over de perioden 1995/1997 en 1997/1999                        voor een ten laste komend kind ten behoeve van de meerderjarige
heeft geleden, en anderzijds, vergoeding van die morele schade,               dochter van verzoeker.
heeft het Gerecht (V. Tiili, alleensprekend rechter); griffier:
I. Natsinas, administrateur, op 23 oktober 2003 een arrest              2)    Verstaat dat op de vordering tot schadevergoeding niet behoeft
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   te worden beslist voorzover deze strekt tot vergoeding van de
                                                                              schade voortvloeiend uit het feit dat verzoekers dochter niet
                                                                              langer onder het ziekenfonds van de EG valt, en tot compensatie
1)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een             van de fiscale gevolgen van het bestreden besluit.
      bedrag van 1 500 euro bovenop het bedrag van 619,73 euro
      dat reeds door het TABG is toegekend.
                                                                        3)    Verwerpt het beroep tot schadevergoeding voor het overige.
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                        4)    Veroordeelt de Commissie tot betaling van twee derde van de
                                                                              kosten van verzoeker, daaronder begrepen de kosten die op het
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                     kort geding in deze zaak zijn gevallen.
(1) PB C 3 van 5 januari 2002.                                          (1) PB C 44 van 16 februari 2002.


title: Zaak C-126/06: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Tripolis — Griekenland) — Carrefour — Marinopoulos AE/Nomarchiaki aftodioikisi Tripolis (Vrij verkeer van goederen — Artikel 28 EG — Kwantitatieve beperkingen — Maatregelen van gelijke werking — In handel brengen van diepgevroren bakkerijproducten)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/10

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Tripolis — Griekenland) — Carrefour — Marinopoulos AE/Nomarchiaki aftodioikisi Tripolis
   (Zaak C-126/06) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikel 28 EG - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - In handel brengen van diepgevroren bakkerijproducten)
   (2007/C 82/19)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Protodikeio Tripolis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Carrefour — Marinopoulos AE

      Verwerende partij: Nomarchiaki aftodioikisi Tripolis
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Dioikitiko Protodikeio Tripolis — Uitlegging van artikel 28 EG — In de handel brengen van voorgebakken bakkerijproducten („bake-off”-producten) — Vereiste van vergunning
   Dictum
   Artikel 28 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling waarbij voor de verkoop van „bake-off”-producten dezelfde vereisten gelden als voor het volledige productie- en verkoopproces van traditioneel brood en traditionele bakkerijproducten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Doorhaling van zaak C-431/00

text:
27.10.2001            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 303/15
              Doorhaling van zaak C-431/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-195/01 (1)
                       (2001/C 303/24)                                                   (2001/C 303/25)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-431/00:
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-195/01 (verzoek
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                  van het House of Lords om een prejudiciële beslissing):
Republiek.
                                                                  Scandecor Development AB en Panther & Scandecor Ltd tegen
                                                                  Scandecor Marketing AB en Scandecor Ltd.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                  (1) PB C 200 van 14.7.2001.


title: Zaak T-74/06: Beroep ingesteld op  3 maart 2006  — Fox Racing tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/24

         Beroep ingesteld op 3 maart 2006 — Fox Racing tegen BHIM
   (Zaak T-74/06)
   (2006/C 108/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Fox Racing Inc. (Morgan Hill, VSA) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lloyd IP Limited (Penrith, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 december 2005 (zaak R 1180/2004-1) ten dele te vernietigen, namelijk voorzover daarbij de aanvraag wordt afgewezen voor motorfietshelmen en veiligheidshelmen en beschermende kleding voor motorrijders en fietsers (klasse 9) en voor kledingstukken, te weten jassen, regenmantels, sweatshirts, jerseys, hemden, bloezen, broeken, panty's, korte broeken, hoeden, petten, zweetbandjes, hoofdbanden, handschoenen, ceintuurs, schoenen, laarzen, sokken en schorten (klasse 25);

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SHIFT” voor waren van de klassen 9, 16, 18 en 25 — aanvraag nr. 2 419 349

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Lloyd Lifestyle Limited

      Oppositiemerk of -teken: communautair beeldmerk en ouder, niet-ingeschreven woordmerk „Swift” en nationaal beeldmerk „Swift leathers” voor waren van de klassen 9 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing voorzover de aanvraag wordt afgewezen voor „luchtdrukmeters” en waren van de klassen 16 en 18; bevestiging van de bestreden beslissing voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-89/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Rose Marie Bark/Galileo Joint Undertaking, in vereffening (Gemeenschappelijke ondernemingen — Met personeelsleden gesloten overeenkomsten — Toepasselijke regeling — Verordening (EG) nr. 876/2002)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Rose Marie Bark/Galileo Joint Undertaking, in vereffening
   (Zaak C-89/12) (1)

   (Gemeenschappelijke ondernemingen - Met personeelsleden gesloten overeenkomsten - Toepasselijke regeling - Verordening (EG) nr. 876/2002)
   2013/C 171/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rose Marie Bark

      Verwerende partij: Galileo Joint Undertaking, in vereffening

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 11, lid 2, van de statuten van de gemeenschappelijke onderneming Galileo, opgenomen in de bijlage bij verordening (EG) nr. 876/2002 van de Raad van 21 mei 2002 tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Galileo (PB L 138, blz. 1) — Met de personeelsleden gesloten overeenkomsten van bepaalde duur — Overeenkomsten die moeten worden opgesteld op basis van de „regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen” — Verplichte toepassing van de bepalingen van het ambtenarenstatuut betreffende de bezoldigingsvoorwaarden

      Dictum

   Artikel 11, lid 2, van de statuten van de gemeenschappelijke onderneming Galileo, opgenomen in de bijlage bij verordening (EG) nr. 876/2002 van de Raad van 21 mei 2002 tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Galileo, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1943/2006 van de Raad van 12 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, en in het bijzonder de daarin opgenomen loonvoorwaarden, niet geldt voor de personeelsleden van de gemeenschappelijke onderneming Galileo die in dienst worden genomen met een contract van bepaalde duur.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak T-351/02: Beroep, op 28 november 2002 ingesteld door Deutsche Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.2.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 31/19
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     punt 1 van het dispositief van de beslissing van de tweede
      kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2002              —     beschikking A-2661/D-1565 (2002) van de Commissie
      te vernietigen;                                                        van 21 september 2002 nietig te verklaren;
—     de beslissing voor het overige te bevestigen;
                                                                       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-         Quick Restaurants S.A.
meenschapsmerk:
Betrokken         gemeen-     beeldmerk „QUICK” — aan-                 Het beroep betreft het schrijven van de Commissie waarbij zij
schapsmerk:                   vraagnr. 350 793 voor waren en           de door verzoekster op 5 juli 2002 ingediende klacht tegen de
                              diensten van de klassen 29, 30,          belastingvrijstelling voor vliegtuigbenzine overeenkomstig § 4,
                              31 en 32 (vlees, vis, koffie, bereide    lid 1, punt 3, sub a, van het Duitse Mineralölsteuergesetz
                              voedingswaren, gerechten en              (hierna: „MinöStG”) afwijst en weigert een onderzoek inzake
                              schotels, bereide dranken)               steunmaatregelen ten aanzien van deze belastingvrijstelling in
                                                                       te stellen. Verzoekster stelt dat de Commissie in haar beschik-
Beslissing onderzoeker:       afwijzing van de aanvraag tot in-        king blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting door ervan
                              schrijving                               uit te gaan dat de eenzijdige vrijstelling van luchtvaartmaat-
                                                                       schappijen van de accijns op minerale olie geen steunmaatregel
Beslissing kamer van be-      bevestiging van de bestreden be-         vormt omdat de vrijstelling van dergelijke accijns onder
roep:                         slissing voor bepaalde waren van         richtlijn 92/81/EEG van 19 oktober 1992 (1) valt.
                              de klassen 29, 30 en 31 (onder
                              meer bereide gerechten en
                              schotels) en vernietiging van de
                              beslissing voor de andere waren          Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking fundamen-
                                                                       tele vormvoorschriften schendt en nietig is omdat de Commis-
Middelen:                     onjuiste toepassing van artikel 7,       sie de feiten waarvan zij door verzoekster in kennis is gesteld,
                              lid 1, sub c, van verordening (EG)       niet zorgvuldig en grondig heeft onderzocht. Voorts heeft de
                              nr. 40/94. Volgens verzoekster is        Commissie inbreuk gemaakt op de motiveringsplicht van
                              het merk geschikt om de betrok-          artikel 253 EG. Zij heeft niet in detail verklaard waarom
                              ken waren te individualiseren.           verzoeksters feitelijke en juridische argumenten in de klacht
                                                                       niet als bewijs van staatssteun kunnen volstaan. De Commissie
                                                                       had in het bijzonder moeten motiveren waarom een richtlijn
                                                                       die uitsluitend op artikel 93 EG is gebaseerd, tot niet-
                                                                       toepasselijkheid van de artikelen 87 en 88 EG kan leiden.
                                                                       Bovendien is de bestreden beschikking tegenstrijdig en valt ten
                                                                       zeerste te betwijfelen of zij rechtmatig tot stand is gekomen.
Beroep, op 28 november 2002 ingesteld door Deutsche
Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                       Verzoekster betoogt voorts dat § 4, lid 1, punt 3, sub a,
                        (Zaak T-351/02)                                MinöStG alle bestanddelen van een steunmaatregel in de zin
                                                                       van artikel 87, lid 1, EG bevat. De vrijstelling van de principiële
                                                                       verplichting tot het betalen van accijns op minerale oliën is
                         (2003/C 31/28)                                een financieel voordeel zonder gepaste tegenprestatie van
                                                                       de luchtvaartmaatschappijen en vormt dus een financiële
                        (Procestaal: Duits)                            begunstiging in de zin van artikel 87, lid 1, EG. Tussen
                                                                       verzoekster als exploitant van hogesnelheidstreinen en lucht-
                                                                       vaartmaatschappijen bestaat zonder twijfel een concurrentie-
                                                                       verhouding ten aanzien van het personenvervoer tussen grote
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              steden en stedelijke agglomeraties in Duitsland en in het
schappen is op 28 november 2002 beroep ingesteld tegen                 aangrenzende buitenland, en de luchtvaartmaatschappijen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                 genieten door de belastingvrijstelling een aanzienlijk
Bahn AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd            kostenvoordeel ten opzichte van verzoekster, hetgeen tot
door M. Schütte, Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende              mededingingsvervalsing leidt en de handel tussen de lidstaten
te Luxemburg.                                                          ongunstig beïnvloedt.
 ---pagebreak--- C 31/20                   NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             8.2.2003
Bovendien is de toepassing van artikel 87, lid 1, EG niet                  nehmerischen Leistungsfähigkeit”. Deze richtsnoeren zijn in
uitgesloten door richtlijn 92/81/EEG. Met deze richtlijn is geen           1992 bij de Commissie aangemeld en door haar goedgekeurd.
uitzondering voor steunmaatregelen gecreëerd, aangezien zij                De aan de bestreden beschikking ten gronde liggende aanmel-
uitsluitend op artikel 93 EG en niet mede op artikel 88, lid 2,            ding beoogde de verlenging van die goedkeuring voor vijf jaar,
EG of op artikel 87, lid 3, sub e, EG is gebaseerd. De opvatting           van 1 januari 2001 tot 31 december 2006.
van de Commissie is in strijd met het beginsel inzake de
voorrang van primair recht boven afgeleid recht en leidt tot
een onjuiste toepassing van de artikelen 87 en 88 EG.
                                                                           Met zijn beroep komt verzoeker op tegen het feit dat de
                                                                           Commissie de vier deelprogramma’s „Coaching”, „Deelneming
( 1) Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende       aan handelsbeurzen”, „Samenwerking” en „Bevordering van
     de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën
                                                                           productdesign” van die richtsnoeren met de gemeenschappe-
     (PB L 316, blz. 12).
                                                                           lijke markt onverenigbaar heeft verklaard voorzover zij vallen
                                                                           buiten de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 70/2001 (1)
                                                                           en zij de daarin vastgestelde steunintensiteit overtreffen. Verder
                                                                           komt verzoeker op tegen de vaststelling dat het deelprogram-
                                                                           ma „Samenwerking” voorziet in met de gemeenschappelijke
                                                                           markt onverenigbare exploitatiesteun en dat Duitsland die vier
                                                                           deelprogramma’s slechts ten uitvoer mag leggen wanneer
Beroep, op 4 december 2002 ingesteld door Freistaat                        zij met de bestreden beschikking in overeenstemming zijn
Sachsen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                       gebracht.
                                  pen
                           (Zaak T-357/02)                                 Volgens verzoeker vertonen de vaststellingen van de Commis-
                                                                           sie in verschillende opzichten zowel materiële als procedurele
                            (2003/C 31/29)                                 fouten. De Commissie heeft haar beschikking in strijd met
                                                                           haar mededeling inzake de versnelde goedkeuringsprocedure
                                                                           voor steunmaatregelen ten behoeve van het midden- en
                           (Procestaal: Duits)                             kleinbedrijf en voor wijzigingen van bestaande steun-
                                                                           regelingen (2) vastgesteld volgens de gewone procedure en
                                                                           heeft haar conclusies betreffende de verenigbaarheid van de
                                                                           aangemelde steunmaatregel ten onrechte uitsluitend gebaseerd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  op verordening (EG) nr. 70/2001. Zij had haar beschikking
schappen is op 4 december 2002 beroep ingesteld tegen                      moeten baseren op de ten tijde van de aanmelding geldende
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Freistaat                    communautaire kaderregeling inzake overheidssteun voor
Sachsen (Duitsland), vertegenwoordigd door Th. Lübbig, ad-                 kleine en middelgrote ondernemingen ( 3), volgens welke de
vocaat.                                                                    aangemelde steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke
                                                                           markt.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      de artikelen 2, lid 2, 3 en 4, van beschikking                      Verzoeker stelt subsidiair dat de Commissie de aangemelde
       C(2002) 2606 van de Commissie van 24 september                      steunregeling ook had moeten goedkeuren indien zij die had
       2002 over de voorgenomen steunregeling van Duitsland                getoetst aan de eerst na de aanmelding in werking getreden
       „Richtlinien zur Mittelstandsförderung — Verbesserung               verordening (EG) nr. 70/2001.
       der unternehmerischen Leistungsfähigkeit in Sachsen”,
       nietig te verklaren;
—      verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                           Ten slotte heeft de Commissie volgens verzoeker niet afdoende
                                                                           aangetoond dat er sprake is van beperking van de mededinging.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           (1 ) Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari
                                                                                2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het
In het kader van de ondersteuning van de middenstand                            EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote onderne-
verleent verzoeker beoefenaars van vrije beroepen en kleine en                  mingen (PB L 10, blz. 33).
middelgrote industriële ondernemingen met zetel of een                     (2 ) PB 1992, C 213, blz. 10.
vestiging in Saksen op hun verzoek subsidies ter bevordering               (3 ) PB 1996, C 213, blz. 4.
van projecten voor de economische ontwikkeling. Grondslag
daarvoor zijn de voor het eerst in 1992 vastgestelde „Richtli-
nien des Sachsischen Staatsministeriums für Wirtschaft und
Arbeit zur Mittelstandsförderung — Verbesserung der unter-


title: Zaak C-203/13: Beroep ingesteld op 17 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/12

         Beroep ingesteld op 17 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-203/13)
   2013/C 164/23
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, M. Heller en P. Mihailova)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Bulgarije de krachtens artikel 49, lid 1, van richtlijn 2009/72/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om artikel 3, lid 7, van en, punt 1, sub a, tweede streepje, en sub b, c, d, f, h, en i, van bijlage I bij deze richtlijn in nationaal recht om te zetten of in elk geval door de vaststelling daarvan niet mee te delen aan de Commissie;

               —

               de Republiek Bulgarije, wegens niet-nakoming van de verplichting om de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen om richtlijn 2009/72/EG in nationaal recht om te zetten, overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 8 448 EUR per dag vanaf de dag van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

               —

               de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor het vaststellen van maatregelen om de richtlijn in nationaal recht om te zetten is op 3 maart 2011 verstreken.

      (1)  PB L 211, blz. 55.