title: Zaak T-223/11: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Siemens/Commissie ( „Arbitragebeding — Overeenkomst inzake uitlenen van splijtstoffen bestemd voor vestiging van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra — Niet-nakoming van overeenkomst — Moratoire rente” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/30

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Siemens/Commissie
   (Zaak T-223/11) (1)

   ((„Arbitragebeding - Overeenkomst inzake uitlenen van splijtstoffen bestemd voor vestiging van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra - Niet-nakoming van overeenkomst - Moratoire rente”))
   2014/C 292/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Siemens AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Risse, R. Harbst en H. Haller, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden, bijgestaan door R. Van der Hout en A. Krämer, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep krachtens een arbitragebeding strekkende tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van alle of een deel van de kosten voor de recycling van splijtstoffen, die verzoekster heeft moeten dragen in het kader van de uitvoering van overeenkomst nr. AG 2052, betreffende het lenen van splijtstoffen bestemd voor het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra (Italië), te verhogen met moratoire interesten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Siemens AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak C-94/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn — Duitsland) — Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV (Artikel 39 EG — Begrip werknemer — Privaatrechtelijke organisatie van algemeen nut — Beurs voor promovendus — Arbeidsovereenkomst — Voorwaarden)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn — Duitsland) — Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV
   (Zaak C-94/07) (1)

   (Artikel 39 EG - Begrip „werknemer’ - Privaatrechtelijke organisatie van algemeen nut - Beurs voor promovendus - Arbeidsovereenkomst - Voorwaarden)
   (2008/C 223/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Arbeitsgericht Bonn
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrea Raccanelli

      Verwerende partij: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeitsgericht Bonn — Uitlegging van artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Hoedanigheid van werknemer van een promovendus die als beursstudent is tewerkgesteld door een in een andere lidstaat gevestigde privaatrechtelijke organisatie van algemeen nut die het merendeel van de nationale promovendi de mogelijkheid van een arbeidsovereenkomst biedt — Noodzaak om promovendi die staatsburger zijn van andere lidstaat de keuze tussen een beurs en een arbeidsovereenkomst te bieden — Begrip „werknemer”
   Dictum

               1)

               Een onderzoeker in een situatie als die van verzoeker in het hoofdgeding, die bezig is met de voorbereiding van een proefschrift op basis van een met de Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV gesloten beursovereenkomst, dient alleen te worden beschouwd als werknemer in de zin van artikel 39 EG indien zijn werkzaamheid gedurende bepaalde tijd wordt uitgevoerd onder het gezag van een instituut dat onder deze vereniging valt en hij voor die werkzaamheid een beloning ontvangt. Het staat aan de verwijzende rechter om de noodzakelijke feitelijke vaststellingen te doen om uit te maken of dat in de bij hem aanhangige zaak het geval is.

               2)

               Een privaatrechtelijke vereniging zoals de Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV moet jegens werknemers in de zin van artikel 39 EG het non-discriminatiebeginsel eerbiedigen. Het staat aan de verwijzende rechter om vast te stellen of er onder omstandigheden als die van het hoofdgeding sprake is van ongelijke behandeling van nationale en buitenlandse promovendi.

               3)

               Indien verzoeker in het hoofdgeding zich terecht heeft beroepen op een nadeel dat is veroorzaakt door tegen hem gerichte discriminatie, staat het aan de verwijzende rechter om in het licht van de nationale wetgeving op het gebied van niet-contractuele aansprakelijkheid te beslissen over de aard van de vergoeding waarop verzoeker in het hoofdgeding aanspraak kan maken.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-236/05: Beroep, op 17 juni 2005 ingesteld door Willem Aldershoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/32

         Beroep, op 17 juni 2005 ingesteld door Willem Aldershoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-236/05)
   (2005/C 205/58)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 juni 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Willem Aldershoff, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Xavier Martin, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker om te beginnen kennelijk onjuiste beoordeling aan, nu zijn prestatievermogen niet met „Uitzonderlijk” of „Zeer goed” is beoordeeld, hoewel hij ondanks bijzondere moeilijkheden waarmee hij op de werkplek werd geconfronteerd, zijn doelstellingen heeft gehaald en zelfs heeft overtroffen.
   Hij stelt vervolgens een gebrek aan samenhang tussen de opmerkingen in het bestreden rapport, waaruit een verbetering blijkt op grond van het feit dat hij zijn doelstellingen heeft overtroffen, en de hem toegekende punten, die onder het gemiddelde liggen.
   Ten slotte klaagt hij dat het aangevochten besluit een ter zake dienende motivering ontbeert.


title: Verzoek van 11 december 1998 van de Franse Conseil d'Etat om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Association Greenpeace France, Confédération paysanne, Association Ecoropa France en E. Vernet, Association Les amis de la terre, L. Cabanne, S. Carbonnaux en G. Castaing en Franse staat, in tegenwoordigheid van de vennootschappen Novartis Seeds SA en Monsanto Europe SA (Zaak C-6/99)

text:
13.3.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 71/17
          acht of de door de fabrikant gestelde zekerheid Ð             genomen dat dit verschillen tussen de nationale wetge-
          mogelijkerwijs wegens een door de in vraag 1                  vingen tot gevolg kan hebben en in casu heeft, waar-
          bedoelde betrokkene opzettelijk valselijk afgelegde           door de lidstaten die de reeks recipieÈnten beperken,
          verklaring houdende verbintenis Ð is vrijgegeven?             zoals BelgieÈ dat de reeks recipieÈnten voor cider
                                                                        beperkt, aldus over een maatregel beschikken die ertoe
                                                                        strekt of tot gevolg heeft het vrij verkeer van goederen
     b) Kan van de koper ook betaling worden gevorderd
                                                                        te beperken?
          van een bedrag dat gelijk is aan 105 % van de
          hoogste productierestitutie die in de voorafgaande
          twaalf maanden voor het betrokken product gold,
          wanneer niet meer kan worden vastgesteld, of de          2. Gelet op het beginsel van het vrij verkeer van goede-
          koper een verklaring houdende verbintenis heeft               ren, biedt Richtlijn 75/106/EEG de lidstaten de moge-
          afgelegd, doch vaststaat dat noch de koper noch               lijkheid deze richtlijn aldus om te zetten, dat de natio-
          een volgende koper het product tot een ander dan              nale regeling verbiedt recipieÈnten met een niet in
          in bijlage I opgesomd product heeft verwerkt of               bijlage III bij de richtlijn genoemde hoeveelheid, in
          zulks heeft aangetoond?                                       casu van 33 cl, voor de verkoop van cider in de handel
                                                                        te brengen?
3. Ingeval vraag 2, onder a), en/of vraag 2, onder b),
                                                                   (1) PB L 42 van 15.2.1975, blz. 1.
     bevestigend worden beantwoord:
                                                                   (2) PB L 308 van 4.12.1979, blz. 25.
     Vanaf welk tijdstip moeten de in artikel 7, lid 5,
     tweede volzin, van Verordening (EEG) nr. 2169/86
     bedoelde ¹voorafgaande twaalf maandenº worden
     berekend?
(1) PB L 189 van 11.7.1986, blz. 12.                               Verzoek van 11 december 1998 van de Franse Conseil
                                                                   d'Etat om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                   Association Greenpeace France, ConfeÂdeÂration paysanne,
                                                                   Association Ecoropa France en E. Vernet, Association Les
                                                                   amis de la terre, L. Cabanne, S. Carbonnaux en G. Cas-
                                                                   taing en Franse staat, in tegenwoordigheid van de ven-
                                                                    nootschappen Novartis Seeds SA en Monsanto Europe SA
Verzoek van 28 december 1998 van de Handelsrechtbank                                        (Zaak C-6/99)
te Brussel om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen Cidrerie Ruwet NV en Cidre Stassen NV en HP                                         (1999/C 71/30)
         Bulmer Ltd, vennootschap naar Engels recht
                         (Zaak C-3/99)
                        (1999/C 71/29)                             De Franse Conseil d'Etat heeft bij beschikking van
                                                                   11 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 13 januari 1999, in het geding tussen Associa-
                                                                   tion Greenpeace France, ConfeÂdeÂration paysanne, Associa-
De Handelsrechtbank te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                   tion Ecoropa France en E. Vernet, Association Les amis de
28 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   la terre, L. Cabanne, S. Carbonnaux en G. Castaing en
Justitie op 7 januari 1999, in het geding tussen Cidrerie
                                                                   Franse staat, in tegenwoordigheid van de vennootschappen
Ruwet NV en Cidre Stassen NV en HP Bulmer Ltd, ven-
                                                                   Novartis Seeds SA en Monsanto Europe SA, het Hof van
nootschap naar Engels recht, het Hof van Justitie van de
                                                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
beslissing over de navolgende vragen:
1. Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag er zich al dan             1. Moeten voornoemde bepalingen van Richtlijn
     niet tegen, dat Richtljn 75/106/EEG van de Raad van                90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de
     19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpas-                 doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
     sing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voor-             organismen in het milieu (1), aldus worden uitgelegd,
     verpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in                 dat, wanneer na de toezending aan de Commissie van
     voorverpakkingen met bepaalde inhoud (1), gewijzigd                de Europese Gemeenschappen, van een verzoek tot het
     bij Richtlijn 79/1005/EEG (2), die in een overgangsperi-           in de handel brengen van een genetisch gemodificeerd
     ode voorziet, het vandaag nog, dat wil zeggen onge-                organisme, geen enkele lidstaat overeenkomstig
     veer twintig jaar later en terwijl in die periode de               artikel 13, lid 2, van Richtlijn 90/220/EEG bezwaren
     gewoonten zijn veranderd en het recipieÈnt van 33 cl               heeft gemaakt, of wanneer de Commissie van de Euro-
     wereldwijd is gepopulariseerd en verbreid, voor de lid-            pese Gemeenschappen overeenkomstig lid 4 van dat
     staten mogelijk maakt naar keuze al dan niet toe te                artikel een gunstig besluit heeft genomen, de bevoegde
     staan, dat andere dan de in bijlage III genoemde reci-             instantie die het verzoek, met een gunstig advies, aan
     pieÈnten in de handel worden gebracht; in aanmerking               de Commissie heeft toegezonden, verplicht is de
 ---pagebreak--- C 71/18                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.3.1999
     ¹schriftelijke toestemmingº te verlenen, zodat het pro-       ben voorgedaan, een besluit van de Commissie van 1985
     duct in de handel kan worden gebracht, of behoudt             opnieuw ter discussie te stellen, wat in casu een vorm van
     die instantie een beoordelingsvrijheid die het haar           willekeurige discriminatie is tussen ambtenaren die zijn
     mogelijk maakt, die toestemming niet te geven?                aangesteld onder het besluit van 7 februari 1996 betref-
                                                                   fende ¹de criteria voor indeling bij de aanstellingº, en
                                                                   ambtenaren, zoals rekwirant, die zijn aangesteld tijdens de
2. Moet het besluit van de Commissie van de Europese               periode dat de Commissie a priori de toepassing weigerde
     Gemeenschappen van 23 januari 1997, naar luid waar-           van artikel 31, lid 2, van het Statuut.
     van ¹de Franse autoriteiten het in de handel brengen
     van het door Ciba-Geigy aangemelde product toe-
     staanº, aldus worden uitgelegd, dat de Franse regering        Te g e n s t r i j d i g h e d e n
     verplicht is haar ¹schriftelijke toestemmingº te ver-
     lenen?
                                                                   Enerzijds stelt het Gerecht in het ¹arrest Alexopoulou
                                                                   Iº (1), dat het besluit van de Commissie van 1 september
( ) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.
 1
                                                                   1983 in strijd is met het Statuut, en anderzijds aanvaardt
                                                                   het dat de Commissie deze onregelmatigheid slechts
                                                                   gedeeltelijk opheft, namelijk met ingang van 5 oktober
                                                                   1995.
                                                                   Deze redenering is tegenstrijdig, mede gelet op de vroegere
Hogere voorziening, op 14 januari 1999 ingesteld door              toepassingen van bepaalde arresten van het Hof inzake
F. Campoli tegen de beschikking, op 12 oktober 1998 in             indeling van personeelsleden, waarvan de Commissie de
zaak T-235/97 tussen F. Campoli en Commissie van de                algemene toepasselijkheid erkent.
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                             Kamer)                                Ontbreken van motivering
                        (Zaak C-7/99 P)
                         (1999/C 71/31)                            De beslissing van het Gerecht, dat de afwijzing van het
                                                                   verzoek van rekwirant, strekkende tot herziening van zijn
                                                                   aanvankelijke indeling, ¹geen schending vormt van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            artikel 5, lid 3, van het Statuutº, is niet naar behoren met
is op 14 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door F.         redenen omkleed, nu het Gerecht niet preciseert op welke
Campoli, vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat te               gronden het tot die conclusie is gekomen.
Cagliari, tegen de beschikking, op 12 oktober 1998 in
zaak T-235/97 tussen F. Campoli en Commissie van de                (1) Zaak T-17/95, JurAmbt. II-0683.
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
Kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Hogere voorziening, op 15 januari 1999 ingesteld door
                                                                   C. Gómez de Enterria y Sanchez tegen het arrest, op
Ð de beschikking van het Gerecht van 12 oktober 1998
                                                                   17 november 1998 in zaak T-131/97 tussen C. Gómez de
     in zaak T-235/97, Campoli tegen Commissie, te vernie-
                                                                   Enterria y Sanchez en Europees Parlement gewezen door
     tigen;
                                                                   het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (Eerste Kamer)
Ð de in eerste aanleg ingediende conclusies toe te wijzen;                                       (Zaak C-8/99 P)
                                                                                (1999/C 71/32)
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                 is op 15 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                   C. Gómez de Enterria y Sanchez, vertegenwoordigd door
                                                                   E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
Schending van het beginsel van gelijkheid                          bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat
van behandeling                                                    aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, tegen het arrest, op
                                                                   17 november 1998 in zaak T-131/97 tussen C. Gómez de
                                                                   Enterria y Sanchez en Europees Parlement gewezen door
Rekwirant stelt, dat het beroep niet-ontvankelijk is voor-         het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
zover het ertoe strekt, zonder dat zich nieuwe feiten heb-         schappen (Eerste Kamer).


title: Zaak C-88/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2015 door Ferriere Nord SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-90/10, Ferriere Nord/Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/23

         Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2015 door Ferriere Nord SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-90/10, Ferriere Nord/Commissie
   (Zaak C-88/15 P)
   (2015/C 146/30)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Ferriere Nord SpA (vertegenwoordigers: W. Viscardini, G. Donà, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               primair, het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-90/10 te vernietigen voor zover daarbij de primaire vordering van Ferriere Nord tot algehele nietigverklaring van beschikking C(2009) 7492 definitief van de Europese Commissie van 30 september 2009, zoals gewijzigd en aangevuld bij beschikking C(2009) 9912 definitief van de Europese Commissie van 8 december 2009, is verworpen;

               —

               deze beschikkingen van de Commissie dientengevolge nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-90/10 te vernietigen voor zover daarbij de subsidiaire vordering van Ferriere Nord tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 7492 definitief van de Europese Commissie van 30 september 2009, zoals gewijzigd en aangevuld bij beschikking C(2009) 9912 definitief van de Europese Commissie van 8 december 2009, en dientengevolge tot verlaging van de opgelegde boete, is verworpen;

               —

               deze beschikkingen van de Commissie dientengevolge gedeeltelijk nietig te verklaren en de opgelegde sanctie verder te verlagen (ten opzichte van de al door het Gerecht verlaagde sanctie);

               —

               de Europese Commissie hoe dan ook te verwijzen in de in beide instanties gemaakte proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               I —

               Kennelijke verdraaiing, blijkend uit de akten, van de feiten en het bewijsmateriaal omtrent de onbevoegdheid van de Commissie om Ferriere Nord een sanctie op te leggen — Onrechtmatig verzuim de evidente tegenstrijdigheden in de motivering van de beschikking van de Commissie vast te stellen en motiveringsgebrek — Schending van de regels over de bewijslast.

               II —

               Schending van artikel 27 van verordening 1/2003 (1) wegens verzuim tevoren kennis te geven van een nieuwe mededeling van punten van bezwaar — Schending van het vertrouwensbeginsel — Kennelijke verdraaiing, blijkend uit de akten, van de feiten en het bewijsmateriaal — Schending van de rechten van de verdediging — Motiveringsgebrek — Schending van het recht op een hoorzitting voor de raadadviseur-auditeur.

               III —

               Schending van het interne reglement van orde van de Commissie (en dientengevolge van het primaire en afgeleide recht van de Unie op het gebied van meertaligheid) doordat het eindverslag van de raadadviseur-auditeur in de authentieke taal pas is opgesteld na de beschikking van de Commissie van 30 september 2009.

               IV —

               Duur van de deelname van Ferriere Nord aan de regeling — Onjuiste rechtsopvattingen bij de beoordeling van de feiten: verdraaiing van het bewijsmateriaal — Schending van de algemene beginselen op het gebied van de bewijslast en van in duo pro reo — Tegenstrijdige motivering.

               V —

               Schending van het evenredigheidsbeginsel bij de beoordeling van het basisbedrag van de boete voor Ferriere Nord in verhouding tot de ernst en de duur van de regeling — Schending van het beginsel van evenredige behandeling — Motiveringsgebrek.

               VI —

               Kennelijke rekenfout (althans evidente onjuistheid) bij de verlaging van de boete van Ferriere Nord — Onjuiste uitoefening van de volledige rechtsmacht — Motiveringsgebrek.

               VII —

               Onrechtmatigheid van de verhoging van het basisbedrag van de boete voor recidive wegens schending van de rechten van de verdediging.

               VIII —

               Onrechtmatigheid van de verhoging van het basisbedrag van de boete voor recidive wegens de verstreken tijd.

               IX —

               Onrechtmatigheid van de verhoging van het basisbedrag van de boete voor recidive wegens schending van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-594/13: Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2015 — Sanctuary Brands/BHIM — Richter International (TAILORBYRD)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/37

         Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2015 — Sanctuary Brands/BHIM — Richter International (TAILORBYRD)
   (Zaak T-594/13) (1)

   (2015/C 155/44)
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-452/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2015 door Best-Lock (Europe) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 juni 2015 in zaak T-396/14, Best-Lock (Europe)/EUIPO

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/14

         Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2015 door Best-Lock (Europe) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 juni 2015 in zaak T-396/14, Best-Lock (Europe)/EUIPO
   (Zaak C-452/15 P)
   (2016/C 270/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Best-Lock (Europe) Ltd (vertegenwoordiger: J. Becker, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 14 april 2016 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-1/10 RENV: Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2014 — PPG en SNF/ECHA ( „Beroep tot nietigverklaring — REACH — Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/48

         Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2014 — PPG en SNF/ECHA
   (Zaak T-1/10 RENV) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - REACH - Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/81
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) (Brussel, België) en SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Van Maldegem en R. Cana en vervolgens R. Cana, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordiger: B. Koopman, gemachtigde) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van ECHA houdende identificatie overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), van acrylamide (EG nr. 201-173-7) als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van die verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) en SNF SAS worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) zijn opgekomen.

               3)

               SNF zal de kosten dragen die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

               4)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door D. Continolo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-196/97)

text:
10. 1. 98              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 7/17
van levensonderhoud tussentijdse aanpassingen vast te stel-                badplaats, wordt onderworpen aan bijkomende voor-
len. Dat de Commissie meer dan twee jaar lang heeft ver-                   waarden waarin artikel 59 van het Statuut niet voor-
zuimd de coeÈfficieÈnten om de zes maanden aan te passen,                  ziet. Deze bepaling gaat namelijk uit van de regelma-
kan derhalve geen rechtvaardiging vormen voor de terug-                    tigheid en de geloofwaardigheid van een medisch
vordering van salaris dat teveel zou zijn betaald.                         attest, en kent dus van rechtswege een ziekteverlof toe
                                                                           voor de volledige betrokken periode;
(1) PB L 83 van 2. 4. 1996, blz. 1, 4 en 7.
                                                                       Ð schending van de beginselen van rechtszekerheid,
                                                                           gewettigd vertrouwen, eerbiediging van verkregen
                                                                           rechten, en niet-terugwerkende kracht, alsmede van
                                                                           artikel 25, tweede alinea, van het Statuut. In dit ver-
                                                                           band stelt hij, dat het tot aanstelling bevoegd gezag in
Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door D. Continolo
                                                                           het besluit tot afwijzing van zijn klacht verwijst naar
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           criteria voor de toekenning van ziekteverlof voor de
                        (Zaak T-196/97)                                    volledige duur van een afwezigheid om bij wege van
                          (98/C 7/53)                                      behandeling een kuur in een badplaats te volgen, doch
                                                                           niet duidelijk uiteenzet welke deze criteria zijn en op
                                                                           welke rechtsgrondslag zij zijn gebaseerd. Het zou der-
                       (Procestaal: Frans)
                                                                           halve om een ontoereikende motivering gaan. Boven-
                                                                           dien, en anders dan het tot aanstelling bevoegd gezag
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          in de afwijzing van zijn klacht uiteenzet, is het crite-
Gemeenschappen is op 30 juni 1997 beroep ingesteld                         rium van de ernstige ziekte niet alleen eÂeÂn van de crite-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                        ria die worden gehanteerd om een bijkomend verlof
D. Continolo, wonende te Taino (ItalieÈ), vertegenwoordigd                 toe te kennen, maar zelf het enige thans toegepaste cri-
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                  terium. Zouden andere criteria worden toegepast, dan
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       moet volgens hem het tot aanstelling bevoegd gezag
Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.                                deze duidelijk en volledig ter kennis van het personeel
                                                                           brengen, met vermelding van de teksten waarop deze
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                          criteria zijn gebaseerd.
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                                                                       Anderzijds heeft verzoeker bij wege van behandeling een
     weigering om hem het volledige ziekteverlof toe te
                                                                       kuur in een badplaats gevolgd in mei en september 1995
     kennen dat hem door zijn huisarts is voorgeschreven
                                                                       en heeft het college van hoofden van administratie eerst
     voor een medische behandeling in de vorm van een
                                                                       op 1 februari 1996 zijn instemming gegeven met het crite-
     kuur in een badplaats,
                                                                       rium dat door het interinstitutioneel medisch college was
                                                                       voorgesteld voor de goedkeuring van het tweede deel van
Ð verweerster te verwijzen in de kosten.                               het bijzonder verlof, inhoudende dat deze goedkeuring
                                                                       alleen mogelijk was in het geval van een kuur in een bad-
Middelen en voornaamste argumenten                                     plaats ter behandeling van een ziekte waarvan de kosten
                                                                       voor 100 % voor terugbetaling in aanmerking komen.
Het onderhavige beroep betreft de weigering om verzoeker
ziekteverlof toe te kennen voor de volledige periode van
zijn afwezigheid in mei en september 1995, toen hij bij
wege van medische behandeling een kuur in een badplaats
heeft gevolgd, die hem was voorgeschreven door zijn huis-
arts en door de raadgevend arts van de ziekteverzekering
van de Gemeenschap noodzakelijk was geacht.                            Beroep, op 2 juli 1997 ingesteld door C. JimeÂnez tegen
                                                                       Harmonisatiebureau voor de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen)
Tot staving van zijn aanspraken voert hij onder meer de
volgende middelen aan:                                                                        (Zaak T-200/97)
                                                                                (98/C 7/54)
Ð onregelmatigheid van besluit nr. 207/94 van het college
     van hoofden van administratie, van interne richtlijn
     nr. 8927 van de Commissie van 28 december 1994, en                                      (Procestaal: Frans)
     van het besluit van het college van hoofden van admi-
     nistratie van 1 februari 1996, voorzover deze besluiten
     het voor de administratie mogelijk maken geen reke-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     ning te houden met een medisch attest of voorzover                Gemeenschappen is op 2 juli 1997 beroep tegen Harmoni-
     daarin is bepaald, dat het ziekteverlof alleen wordt              satiebureau voor de interne markt (merken, tekeningen en
     toegekend voor de behandeling van een aandoening                  modellen) ingesteld door C. JimeÂnez, wonende te Luxem-
     waarvoor de kosten voor 100 % worden terugbetaald,                burg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat
     en dus de toekenning van een ziekteverlof met het oog             te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     op een behandeling in een vorm van een kuur in een                de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.


title: Zaak C-207/02 P: Hogere voorziening, op 4 juni 2002 ingesteld door Brugg Rohrsysteme GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.8.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 202/5
Schending van het vertrouwensbeginsel en van het verbod van            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage
terugwerkende kracht: Het Gerecht van eerste aanleg heeft
blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen
dat de discretionaire bevoegdheid van de Commissie om                  1.   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart
geldboeten vast te stellen en haar recht om „het algemene                   2002 te vernietigen en ten vervolge daarop artikel 1 van
niveau van de geldboeten te verhogen” voorrang hebben op                    de beschikkingen van de Commissie van 21 oktober
artikel 7 van het Europees Verdrag tot bescherming van de                   1998 [C(1998) 3117 def.) en 6 november 1998 [C(1998)
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, dat door                  3415 def. en C(1998) 3117 def. rect.) (2) nietig te
artikel 49 van het Handvest van de grondrechten van de                      verklaren voorzover rekwirante daarbij deelneming aan
Europese Unie in het gemeenschapsrecht is geïncorporeerd.                   een overeenkomst en toepassing van tegen Powerpipe AB
Rekwirante mocht vertrouwen op de beschikkingspraktijk van                  gerichte onderlinge afgestemde maatregelen ten laste
de Commissie inzake geldboeten op het tijdstip dat zij zich tot             wordt gelegd; artikel 3 van die beschikkingen van de
de Commissie wendde. Verder valt een recht om het algemene                  Commissie nietig te verklaren; subsidiair, de in artikel 3
niveau van de geldboeten binnen de gestelde grenzen te                      aan rekwirante opgelegde geldboete te verlagen in de
verhogen, niet te vergelijken met de vaststelling — zoals in                mate die het Hof zal vermenen te behoren.
casu — van een echte quasi-wettelijke regeling in de vorm van
richtsnoeren en mededelingen die de methode om geldboeten
te bepalen volledig wijzigen.                                          2.   De Commissie te verwijzen in de kosten die rekwirante
                                                                            in de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg en
                                                                            voor het Hof zijn opgekomen.
Het Gerecht heeft onvoldoende rekening gehouden met ver-
zachtende omstandigheden.
Onjuiste toepassing van de mededeling inzake samenwerking              Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB C 86, 27.03.1999, blz. 31.                                      —    Schending van het verbod van terugwerkende kracht, het
(2) EEG Raad: verordening nr. 17: Eerste verordening over de                vertrouwensbeginsel en het beginsel van goed bestuur bij
    toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962,          de vaststelling van de geldboete. De toepassing met
    13, blz. 204).                                                          terugwerkende kracht van de „richtsnoeren” heeft ertoe
                                                                            geleid dat aan rekwirante een geldboete is opgelegd die
                                                                            driemaal zo hoog is dan normaal het geval zou zijn
                                                                            geweest, en dit niet op grond van een beoordeling van
                                                                            het concrete geval, maar alsof dit aldus zou zijn bepaald
                                                                            bij een verordening die de sancties verzwaart.
                                                                       —    Schending van het vertrouwensbeginsel door de wijze
                                                                            van berekening van de geldboete te wijzigen nadat
Hogere voorziening, op 4 juni 2002 ingesteld door Brugg                     rekwirante had meegewerkt. Een onderneming die mee-
Rohrsysteme GmbH tegen het arrest van het Gerecht van                       werkt, mag erop rekenen dat de Commissie de beginselen
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde                        voor de berekening van de geldboete vervolgens niet
kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-15/99, Brugg Rohr-                       aldus wijzigt dat die medewerking uiteindelijk voor haar
systeme GmbH tegen Commissie van de Europese Ge-                            geen enkel voordeel oplevert.
                          meenschappen
                                                                       —    Schending van de rechten van de verdediging door de
                       (Zaak C-207/02 P)                                    nieuwe richtsnoeren inzake geldboeten toe te passen
                                                                            zonder rekwirante te horen.
                         (2002/C 202/06)
                                                                       —    Schending van het beginsel van gelijke behandeling door
                                                                            het basisbedrag voor de berekening van de aan rekwirante
                                                                            op te leggen geldboete niet te verlagen. Het Gerecht en de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  Commissie geven blijk van een verkeerde opvatting van
op 4 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door Brugg                      de draagwijdte en de betekenis van het in artikel 15, lid 2,
Rohrsysteme GmbH, vertegenwoordigd door T. Jestaedt, H.-J.                  van verordening nr. 17 bepaalde maximum van tien
Salger en M. Sura van het advocatenkantoor Lovells te Brussel,              procent. Dit maximum ziet niet alleen op het eindbedrag
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Dupont van                   van de berekening; in het kader van de berekening
het advocatenkantoor Arendt & Medernach, tegen het arrest                   mag geen enkel bedrag het maximum van tien procent
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   overschrijden. Wegens de niet-bestreden verhouding van
schappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-15/99,                  5 tot 1 tussen de derde en de vierde categorie van
Brugg Rohrsysteme GmbH tegen Commissie van de Europese                      betrokken ondernemingen, had het basisbedrag ook voor
Gemeenschappen (1).                                                         rekwirante moeten worden verlaagd.
 ---pagebreak--- C 202/6                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.8.2002
—     Materiële fouten bij de toepassing van artikel 81, lid 1,          Middelen en voornaamste argumenten
      EG met betrekking tot de deelneming aan het boycotten
      van Powerpipe. Aangezien rekwirante, die slechts een
      distributeur was, niet tot het welslagen van de boycot             —     Schending van materieel recht
      kon bijdragen, kan haar deelneming aan één enkele
      bijeenkomst waarop over boycotmaatregelen van de                         —    schending van het verbod van terugwerkende kracht
      anderen is gesproken, niet als een bewijs van deelneming                      en niet-inachtneming van het vertrouwensbeginsel;
      aan een dergelijke boycot worden aangemerkt.
                                                                               —    de Commissie heeft door middel van de „richtsnoe-
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                                     ren” een systeem van geldboeten gecreëerd dat niet
(2) PB 1999, L 24, blz. 1.                                                          binnen de in artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17
                                                                                bepaalde grenzen blijft, en heeft dit nieuwe systeem
                                                                                toegepast op feiten die van vóór de vaststelling
                                                                                van de „richtsnoeren” dateren. Verzoekster is ervan
                                                                                uitgegaan dat de praktijk inzake geldboeten en de
                                                                                beginselen inzake de beoordeling van medewerking
                                                                                tijdens de administratieve procedure in de loop van
                                                                                de litigieuze procedure niet fundamenteel zouden
Hogere voorziening, op 4 juni 2002 ingesteld door LR                                worden gewijzigd en dat fundamentele wijzigingen
af 1998 (Deutschland) GmbH [voorheen Lögstör Rör                                    in elk geval niet met terugwerkende kracht zouden
(Deutschland) GmbH] tegen het arrest van het Gerecht                                worden toegepast, en dit uitgangspunt verdient
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                    bescherming.
(Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-16/99,
Lögstör Rör (Deutschland) GmbH tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen                               —     Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing en de uitleg-
                                                                               ging van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17:
                        (Zaak C-208/02 P)                                      enerzijds overschrijdt de vaststelling van de „richtsnoeren”
                                                                               en de daarmee verbonden fundamentele wijziging van de
                                                                               praktijk van de Commissie ter zake van de vaststelling
                         (2002/C 202/07)                                       van geldboeten de grenzen van de door artikel 15,
                                                                               lid 2, van verordening nr. 17 verleende discretionaire
                                                                               bevoegdheid en is zij derhalve in strijd met het legaliteits-
                                                                               beginsel bij bestuurshandelingen; anderzijds levert de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                               concrete toepassing van artikel 15, lid 2, van verordening
op 4 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door LR af 1998
                                                                               nr. 17 met betrekking tot verzoekster op verschillende
(Deutschland) GmbH [voorheen Lögstör Rör (Deutschland)
                                                                               punten misbruik van discretionaire bevoegdheid op.
GmbH], vertegenwoordigd door H.-J. Hellmann van het ad-
                                                                               De Commissie is bij haar beslissing voorbijgegaan aan
vocatenkantoor Shearman & Sterlin te Mannheim, domicilie
                                                                               individuele verschillen met betrekking tot de duur en
gekozen hebbende te Luxemburg bij het advocatenkantoor
                                                                               de ernst van de inbreuk. Door de „richtsnoeren” met
Linklaters Loesch, tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                               terugwerkende kracht toe te passen wijkt de Commissie
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van
                                                                               bovendien af van haar vaste administratieve praktijk
20 maart 2002 in zaak T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland)
                                                                               inzake geldboeten, volgens welke zij, tot aan de bekende
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1).
                                                                               kartonzaak, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof
                                                                               rekening hield met de individuele bijdrage aan de inbreuk.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage                                 Ten slotte leidt de toepassing van de „richtsnoeren” tot
                                                                               een geldboete die in geen verhouding staat tot die welke
1.    de op 12 november 1998 aan verzoekster betekende en                      aan de andere adressaten van de beschikking is opgelegd.
      in het Publicatieblad van de EG van 30 januari 1999 (2)
      gepubliceerde beschikking van verweerster van 21 ok-                     —    Schending van wezenlijke vormvoorschriften
      tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
      van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voor-
      geïsoleerde buizen), nietig te verklaren voorzover zij                   —    Niet-nakoming van de motiveringsplicht
      betrekking heeft op verzoekster,
      subsidiair                                                               —    Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.
      de geldboete te verlagen;
2.    verweerster te verwijzen in de kosten;                             (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                         (2) PB 1999, L 24, blz. 1.
      uiterst subsidiair
      het bestreden arrest te vernietigen en de zaak voor
      afdoening opnieuw naar het Gerecht van eerste aanleg te
      verwijzen.


title: Zaak T-526/15: Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — HK Intertrade/Raad

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/46

         Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — HK Intertrade/Raad
   (Zaak T-526/15) (1)

   (2016/C 191/65)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak T-151/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 mei 2007 — Duales System Deutschland/Commissie ( Mededinging — Misbruik van machtspositie — Systeem van inzameling en verwerking van in Duitsland in verkeer gebrachte verpakkingen met logo Der Grüne Punkt — Beschikking houdende vaststelling van misbruik van machtspositie — Drempel voor toetreding tot markt — Licentievergoeding die verschuldigd is krachtens merktekencontract )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 mei 2007 — Duales System Deutschland/Commissie
   (Zaak T-151/01) (1)

   („Mededinging - Misbruik van machtspositie - Systeem van inzameling en verwerking van in Duitsland in verkeer gebrachte verpakkingen met logo Der Grüne Punkt - Beschikking houdende vaststelling van misbruik van machtspositie - Drempel voor toetreding tot markt - Licentievergoeding die verschuldigd is krachtens „merktekencontract’)
   (2007/C 155/36)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland GmbH, voorheen Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, B. Meyring, E. Wagner en C. Weidemann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Rating, vervolgens P. Oliver, H. Gading en M. Schneider, en ten slotte W. Mölls en R. Sauer, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Vfw AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. F. Wissel en J. Dreyer, advocaten); Landbell AG für Rückhol-Systeme (Mainz, Duitsland); en BellandVision GmbH (Pegnitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rinne en A. Walz, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/463/EG van de Commissie van 20 april 2001 inzake een procedure op grond van artikel 82 [EG] (Zaak COMP D3/34493 — DSD) (PB L 166, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster, Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland GmbH, zal haar eigen kosten dragen, alsmede die van de Commissie, van Landbell AG Rückhol-Systeme en van BellandVision GmbH, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

               3)

               Vfw AG zal haar eigen kosten dragen, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Zaak T-57/13: Beroep ingesteld op 29 januari 2013 — Club Hotel Loutraki e.a./Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/35

         Beroep ingesteld op 29 januari 2013 — Club Hotel Loutraki e.a./Commissie
   (Zaak T-57/13)
   2013/C 114/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Club Hotel Loutraki (Loutraki, Griekenland); Vivere Entertainment AE (Athene, Griekenland); Theros International Gaming, Inc. (Patra, Griekenland); Elliniko Casino Kerkyras (Athene); Casino Rodos (Rhodos, Griekenland), en Porto Carras AE (Alimos, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit COMP F3/MC/erg*2012/127.386 van de Commissie van 29 november 2012 houdende afwijzing van verzoeksters’ bezwaar van 4 april 2012 inzake de staatssteun die de Griekse Staat aan OPAP zou hebben toegekend, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.
   Eerste middel: schending van het in artikel 108, lid 2, VWEU neergelegde recht van verzoeksters om te worden gehoord, doordat de Commissie geen formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid overeenkomstig de artikelen 4, lid 4, 6 en 20 van verordening (EG) nr. 659/1999, hetgeen misbruik van bevoegdheid oplevert

               —

               De Commissie heeft artikel 108, lid 2, VWEU en de artikelen 4 en volgende van de verordening geschonden, aangezien zij in wezen een formele onderzoeksprocedure heeft toegepast zonder de formele vereisten ervan in acht te nemen en aldus verzoeksters-klaagsters en andere belanghebbende partijen het recht heeft ontnomen om te worden gehoord.

               —

               Subsidiair hebben verzoeksters aangevoerd dat hun recht om deel te nemen aan de zaak tijdens de voorafgaande onderzoeksprocedure is geschonden.

         Tweede middel: schending van de motiveringsplicht en verzoeksters’ recht op behoorlijk bestuur krachtens respectievelijk artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

               —

               Door alle beslissende economische gegevens en cijfers weg te laten, geeft het bestreden besluit de door de Commissie gevolgde redenering niet op een dusdanig duidelijke en ondubbelzinnige wijze weer dat verzoeksters kennis kunnen nemen van de redenen die hebben geleid tot de slotsom dat de betrokken maatregelen geen staatssteun vormen. Deze tekortkomingen kunnen niet worden gerechtvaardigd op grond van de verplichting om de vertrouwelijkheid van bedrijfsgegevens te handhaven.

               —

               Verzoeksters betwisten ook het vertrouwelijke karakter van de beslissende economische omvang.

         Derde middel: schending van verzoeksters’ recht op effectieve rechterlijke bescherming als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

               —

               Verzoeksters’ recht op effectieve rechterlijke bescherming is geschonden om dezelfde redenen als die welke in het tweede middel zijn uiteengezet. Verzoeksters ondervinden moeilijkheden bij het rechtstreeks betwisten van de wezenlijke inhoud van het bestreden besluit, aangezien zij op geen enkele wijze kennis kunnen nemen van de eraan ten grondslag liggende redenering, die uitsluitend op niet-meegedeelde economische gegevens is gebaseerd.

         Vierde middel: kennelijk onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de VLT Agreement en de bijlage erbij en bij de gevolgtrekking dat OPAP daarbij geen economisch voordeel wordt toegekend

               —

               De toekenning van economische voordelen, een formele voorwaarde voor het bestaan van staatssteun, moet worden beoordeeld met betrekking tot een afzonderlijke markt en niet na een beoordeling in samenhang met andere soortgelijke maatregelen die ten behoeve van dezelfde ontvanger, doch in een andere markt, zijn vastgesteld, ongeacht of die markten vergelijkbaar zijn. Anders zou de bescherming van de mededinging zeer onvolledig zijn.

               —

               In elk geval mag een dergelijke gezamenlijke beoordeling niet worden verricht bij maatregelen die gedurende verschillende tijdvakken moeten worden toegepast.


title: Zaak C-28/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Koninklijke KPN NV e.a./Autoriteit Consument en Markt (ACM) (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikelen 4 en 19 — Nationale regelgevende instantie — Harmonisatieprocedures — Aanbeveling 2009/396/EG — Juridische reikwijdte — Richtlijn 2002/19/EG — Artikelen 8 en 13 — Exploitant die is aangewezen als onderneming met aanmerkelijke macht op een markt — Door een nationale regelgevende instantie opgelegde verplichtingen — Verplichtingen inzake prijscontrole en kostentoerekening — Tarieven voor vaste en mobiele gespreksafgifte — Omvang van de toetsing door de nationale rechterlijke instanties van de besluiten van de nationale regelgevende instanties)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Koninklijke KPN NV e.a./Autoriteit Consument en Markt (ACM)
   (Zaak C-28/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG - Artikelen 4 en 19 - Nationale regelgevende instantie - Harmonisatieprocedures - Aanbeveling 2009/396/EG - Juridische reikwijdte - Richtlijn 2002/19/EG - Artikelen 8 en 13 - Exploitant die is aangewezen als onderneming met aanmerkelijke macht op een markt - Door een nationale regelgevende instantie opgelegde verplichtingen - Verplichtingen inzake prijscontrole en kostentoerekening - Tarieven voor vaste en mobiele gespreksafgifte - Omvang van de toetsing door de nationale rechterlijke instanties van de besluiten van de nationale regelgevende instanties))
   (2016/C 419/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Koninklijke KPN NV, KPN BV, T-Mobile Netherlands BV, Tele2 Nederland BV, Ziggo BV, Vodafone Libertel BV, Ziggo Services BV, voorheen UPC Nederland BV, Ziggo Zakelijk Services BV, voorheen UPC Business BV

      Verwerende partij: Autoriteit Consument en Markt (ACM)

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, gelezen in samenhang met de artikelen 8 en 13 van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (Toegangsrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechterlijke instantie waarbij een geschil aanhangig is over de rechtmatigheid van een door een nationale regelgevende instantie opgelegde tariefverplichting ten aanzien van het aanbieden van diensten voor vaste en mobiele gespreksafgifte, slechts mag afwijken van aanbeveling 2009/396/EG van de Commissie van 7 mei 2009 inzake de regelgeving voor afgiftetarieven van vaste en mobiele telefonie in de EU — waarin het „pure Bulric”-kostenberekeningsmodel (Bottom-Up Long-Run Incremental Costs) wordt voorgestaan als passende tariefmaatregel op de markt voor gespreksafgifte — indien zij van oordeel is dat redenen verband houdend met de feitelijke omstandigheden van het geval, en met name met de specifieke kenmerken van de markt van de betrokken lidstaat, dat vereisen.

               2)

               Het recht van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechterlijke instantie waarbij een geschil aanhangig is over de rechtmatigheid van een door een nationale regelgevende instantie opgelegde tariefverplichting ten aanzien van het aanbieden van diensten voor vaste en mobiele gespreksafgifte, mag beoordelen of deze verplichting evenredig is aan de in artikel 8 van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, en artikel 13 van richtlijn 2002/19, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, genoemde doelstellingen en daarbij mag laten meewegen dat die verplichting strekt tot bescherming van de belangen van eindgebruikers op een retailmarkt die niet voor regulering in aanmerking komt.
               Een nationale rechterlijke instantie kan bij de rechterlijke toetsing van besluiten van een nationale regelgevende instantie van die instantie niet verlangen dat zij aantoont dat met die verplichting de in artikel 8 van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, genoemde doelstellingen daadwerkelijk worden verwezenlijkt.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Milano van 6 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Unilever Italia SpA en Central Food SpA (Zaak C-443/98)

text:
6.2.1999               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 33/5
2. In geval van een bevestigend antwoord op het eerste             Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo,
     onderdeel van de eerste vraag, luidt de volgende vraag,       2.a SeccËaÄo, van 28 oktober 1998 om een prejudicieÈle
     of een lidstaat in beginsel gehouden is aan een onder-        beslissing in het geding tussen Fazenda PuÂblica en CaÃmara
     nemer een heffing over de waarde van uitgevoerde                                   Municipal do Porto
     goederen, die in strijd met het Gemeenschapsrecht is
                                                                                (Zaak C-446/98)
     bevonden, terug te betalen, indien blijkt dat degene
     van wie de betaling van die heffing werd verlangd,                                    (1999/C 33/08)
     deze last op anderen, de kopers van de goederen, heeft
     afgewenteld, en niet blijkt of door de ondernemer
     wordt gesteld, dat de heffing prijsverhoging en vermin-
     derde afzet van de producten tot gevolg heeft gehad           Het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a SeccËaÄo, heeft
     waardoor die ondernemer nadeel heeft ondervonden?             bij beschikking van 28 oktober 1998, ingekomen ter griffie
                                                                   van het Hof van Justitie op 7 december 1998, in het
                                                                   geding tussen Fazenda PuÂblica en CaÃmara Municipal do
                                                                   Porto, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                   gende vragen:
                                                                   a) Moeten de woorden ¹werkzaamheden of handelingen
Verzoek van de Pretura circondariale di Milano van                     die zij als overheid verrichtenº in artikel 4, lid 5, eerste
6 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het                 alinea, van de Zesde richtlijn (1) aldus worden uit-
   geding tussen Unilever Italia SpA en Central Food SpA               gelegd, dat de verhuur van parkeerruimte voor voertui-
                                                                       gen (zowel op straat als op parkeerterreinen) door
                       (Zaak C-443/98)                                 overheden (een gemeente) daaronder valt?
                         (1999/C 33/07)
                                                                   b) Kan concurrentievervalsing van enige betekenis als
                                                                       bedoeld in artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde
                                                                       richtlijn per geval door de minister van FinancieÈn van
De Pretura circondariale di Milano heeft bij beschikking               een lidstaat worden vastgesteld?
van 6 november 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 7 december 1998, in het geding tussen Uni-
lever Italia SpA en Central Food SpA, het Hof van Justitie         c) Wanneer een nationale bepaling die de minister van
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                  FinancieÈn de bevoegdheid verleent om per geval con-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                          currentievervalsing van enige betekenis vast te stellen,
                                                                       ongrondwettig is op grond dat belastingheffing op een
                                                                       wettelijke grondslag moet berusten, doch in overeen-
                                                                       stemming is met het Gemeenschapsrecht (Zesde richt-
                                                                       lijn), moet de nationale rechter zich dan aan de grond-
Kan de nationale wettelijke regeling, die is afgekondigd en
                                                                       wet houden of moet hij zich primair aan het Gemeen-
in werking getreden in de lidstaat (wet nr. 313 van
                                                                       schapsrecht houden op grond van het beginsel dat dit
3.8.1998), buiten toepassing worden gelaten door de
                                                                       recht voorrang heeft op grondwetten?
nationale rechter die om een bevel tot betaling wordt ver-
zocht betreffende de levering van extra fijne olijfolie die
niet is voorzien van een etikettering conform voormelde
nationale wettelijke regeling, nu naar aanleiding van de           d) Zijn overheden altijd als belastingplichtigen te
aanmelding en het daaropvolgend onderzoek van een nati-                beschouwen, wanneer de door hen verrichte werk-
onaal wetsontwerp betreffende de etikettering met aandui-              zaamheden niet van onbeduidende omvang zijn, of zijn
ding van oorsprong van extra fijne olijfolie, fijne olijfolie          zij enkel belastingplichtig met betrekking tot de in
en olijfolie, de Commissie op basis van artikel 9, lid 3, van          bijlage D genoemde werkzaamheden of handelingen,
Richtlijn 83/189/EEG (1) (betreffende een informatieproce-             waarnaar artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde
dure op het gebied van normen en technische voorschrif-                richtlijn BTW verwijst?
ten) heeft besloten een formele uitnodiging te richten tot
de lidstaat die het wetsontwerp heeft aangemeld, om nog
geen wettelijke regeling vast te stellen (vóór 14 september        e) Kan de minister van FinancieÈn bij nationale wet wor-
1999) betreffende normen inzake de verhandeling van                    den gemachtigd om per geval vast te stellen, welke
olijfolie, in afwachting van de vaststelling van een Ge-               werkzaamheden van onbeduidende omvang zijn?
meenschapsregeling terzake?
                                                                   f) Kan een lidstaat voor de toepassing van artikel 4, lid 5,
(1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.                                    laatste alinea, van de Zesde richtlijn de verhuur van
                                                                       parkeerruimte voor voertuigen door een gemeente
                                                                       beschouwen als een door de overheid verrichte werk-
                                                                       zaamheid, rekening houdend met het bepaalde in
                                                                       artikel 13 B, onder b), punt 2, van de Zesde richtlijn?


title: Zaak T-373/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — EOS/BHIM (PrimeCast) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PrimeCast — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — EOS/BHIM (PrimeCast)
   (Zaak T-373/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PrimeCast - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2009/C 6/58)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: EOS GmbH Electro Optical Systems (Krailling, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Mentjes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Schäffner en G. Schneider, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 juli 2007 (zaak R 333/2005-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PrimeCast als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               EOS GmbH Electro Optical Systems wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak T-427/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Martín Osete/EUIPO — Rey (AN IDEAL WIFE)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/46

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Martín Osete/EUIPO — Rey (AN IDEAL WIFE)
   (Zaak T-427/16)
   (2016/C 343/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Isabel Martín Osete (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: V. Wellens, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Daniella Rey (Toulouse, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „AN IDEAL WIFE” Uniemerk nr. 5 276 894

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 21 april 2016 in zaak R 1528/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 55, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-436/16: Beroep ingesteld op 3 augustus 2016 — AEIM en Kazenas/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/19

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2016 — AEIM en Kazenas/Commissie
   (Zaak T-436/16)
   (2016/C 371/21)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: L’application électronique industrielle moderne (AEIM) (Algrange, Frankrijk), Philippe Kazenas (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: B. Wizel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 536 912 EUR, dat overeenkomt met het financiële verlies op verzonken investeringen voor bezoeken vóór de toewijzing van de overheidsopdrachten, die frauduleus zijn gegund;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoekster van het bedrag van 2 092 650 EUR, dat overeenkomt met de winstderving voor de overheidsopdrachten waarop verzoekster aanspraak had kunnen maken indien zij billijk en zonder corruptie waren toegewezen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 85 000 EUR, dat overeenkomt met de advocatenkosten die [hij] heeft moeten betalen voor de organisatie van [zijn] verdediging wegens de corruptie van een Europees ambtenaar;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 150 000 EUR als vergoeding voor morele schade;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoekster van vergoedingsrente op al die bedragen vanaf december 2005, zijnde het einde van de inbreukperiode;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de advocatenkosten voor deze aanleg, voor een bedrag van 75 000 EUR;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van moratoire rente, te rekenen vanaf de dag van de uitspraak van het te wijzen arrest;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partijen voeren het onwettige gedrag van een ambtenaar van de Europese Commissie aan bij de toewijzing van overheidsopdrachten, waardoor zij zware schade hebben geleden, die direct verband houdt met dat gedrag en waarvoor zij vergoeding vorderen.
   Zij menen aldus dat de drie voorwaarden vervuld zijn opdat de Europese Unie niet-contractueel aansprakelijk kan worden gehouden, te weten een onwettige gedraging van een instelling of een van haar personeelsleden, daadwerkelijke schade en een oorzakelijk verband tussen de gedraging van dat personeelslid en de aangevoerde schade.
   Zij voeren in de onderhavige zaak aan dat de corruptiefeiten van de Europese ambtenaar in het kader van de toewijzing van overheidsopdrachten een voldoende gekwalificeerde schending zijn van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie die de aanbestedende dienst in overheidsopdrachtenprocedures ten aanzien van alle inschrijvers moet naleven.
   De verzoekende partijen betogen dat de frauduleuze toewijzing van de betrokken overheidsopdrachten reële schade heeft veroorzaakt voor de vennootschap AEIM, die enkel opdrachten heeft gekregen in landen die als gevaarlijk worden bestempeld en die de twee andere corrumperende inschrijvers niet wensten, terwijl de vennootschap, die als enige eerlijk heeft ingeschreven, alle opdrachten had kunnen verkrijgen als zij zonder corruptie waren gegund.
   Zij wensen zich te beroepen op het beginsel van goed bestuur van de Commissie, die in de onderhavige zaak blijk heeft gegeven van zware disfuncties, en op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, dat van toepassing is op alle ondernemers bij wie een instelling gegronde verwachtingen heeft doen ontstaan.
   De verzoekende partijen zijn ook van mening dat zij, naast financiële schade, morele schade hebben geleden, met name als gevolg dat afbreuk is gedaan aan hun reputatie en zij verplicht waren zich te verdedigen tegen beschuldigingen die onjuist en denkbeeldig zijn gebleken.


title: Zaak C-458/12: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 6 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento — Italië) — Lorenzo Amatori e.a./Telecom Italia SpA, Telecom Italia Information Technology Srl (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van werknemers — Richtlijn 2001/23/EG — Overgang van arbeidsbetrekkingen in geval van overgang krachtens overeenkomst van onderdeel van vestiging dat niet kan worden geïdentificeerd als autonome economische eenheid die reeds bestond op ogenblik van overgang)

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 6 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento — Italië) — Lorenzo Amatori e.a./Telecom Italia SpA, Telecom Italia Information Technology Srl
   (Zaak C-458/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Richtlijn 2001/23/EG - Overgang van arbeidsbetrekkingen in geval van overgang krachtens overeenkomst van onderdeel van vestiging dat niet kan worden geïdentificeerd als autonome economische eenheid die reeds bestond op ogenblik van overgang))
   2014/C 129/04
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Lorenzo Amatori, Adrian Gottardi

      Verwerende partijen: Telecom Italia SpA, Telecom Italia Information Technology Srl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Trento — Uitlegging van de artikelen 1, lid l, sub a en b, en 3, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16) — Overdracht bij overeenkomst aan een andere onderneming van een onderdeel van een onderneming dat niet kan worden geïdentificeerd als een autonome economische eenheid die al bestond op het ogenblik van de overgang en waarover de overdragende onderneming na de overgang doorslaggevende zeggenschap uitoefent op grond van lastgeving en van een verdeling van het ondernemersrisico — Nationale regeling die de opvolging in arbeidsbetrekkingen niet afhankelijk stelt van de instemming van de werknemers van het overgedragen onderdeel van de onderneming

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan bij een overgang van een deel van een onderneming de verkrijger de vervreemder kan opvolgen in de arbeidsbetrekkingen, wanneer dat deel van de onderneming geen functioneel autonome economische eenheid is die reeds bestond op het ogenblik van de overgang.

               2)

               Artikel 1, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2001/23 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de verkrijger de vervreemder kan opvolgen in de arbeidsbetrekkingen wanneer die vervreemder na de overgang van het deel van de betrokken onderneming een sterke overheersing uitoefent ten aanzien van de verkrijger.

      (1)  PB C 389 van 15.12.2012.


title: Zaak T-9/10: Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van externe diensten in verband met levering van elektronische publicaties — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gunning van opdracht aan andere inschrijver — Criteria voor selectie en gunning — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/20

         Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-9/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van externe diensten in verband met levering van elektronische publicaties - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gunning van opdracht aan andere inschrijver - Criteria voor selectie en gunning - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 108/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Manhaeve en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan aanvankelijk door E. Petritsi, advocaat, en vervolgens door E. Petritsi en O. Graber-Soudry, solicitor, vervolgens E. Manhaeve, bijgestaan door O. Graber-Soudry)

      Voorwerp

   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van het Publicatiebureau van de Europese Unie van 29 oktober 2009 om de offerte te verwerpen die verzoekster had ingediend voor perceel nr. 2, met het opschrift „elektronische publicatie gebaseerd op Microsoft SharePoint Server”, en, met name, om de opdrachten te gunnen aan de winnende inschrijvers, alsmede om twee opdrachten van perceel nr. 3, met het opschrift „elektronische publicatie gebaseerd op vrije bron platformen” te gunnen aan een onderneming die deel uitmaakt van twee verschillende consortia, in het kader van aanbestedingsprocedure AO 10224 betreffende de levering van elektronische publicaties (PB 2009/S 109-156511), en, anderzijds, een verzoek om schadevergoeding, ingediend op basis van de artikelen 268 VWEU en 340 VWEU.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-360/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Toepassing van verlaagd tarief — Artikelen 96 en 98, lid 2 — Bijlage III, punten 3 en 4 — „Farmaceutische producten van een soort die gewoonlijk gebruikt wordt voor de gezondheidszorg, het voorkomen van ziekten of voor medische en veterinaire behandelingen” — „Medische uitrusting, hieronder begrepen in huur, hulpmiddelen en andere apparaten die gewoonlijk bestemd zijn voor verlichting of behandeling van handicaps, voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten” )

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-360/11) (1)

   (Niet-nakoming - Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Toepassing van verlaagd tarief - Artikelen 96 en 98, lid 2 - Bijlage III, punten 3 en 4 - „Farmaceutische producten van een soort die gewoonlijk gebruikt wordt voor de gezondheidszorg, het voorkomen van ziekten of voor medische en veterinaire behandelingen” - „Medische uitrusting, hieronder begrepen in huur, hulpmiddelen en andere apparaten die gewoonlijk bestemd zijn voor verlichting of behandeling van handicaps, voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten”)
   2013/C 63/05
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: L. Lozano Palacios, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 98, gelezen in samenhang met bijlage III, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Leveringen van goederen en diensten die aan verlaagde tarieven kunnen worden onderworpen

      Dictum

               1)

               Door een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op

                           —

                           geneeskrachtige substanties, die gewoonlijk kunnen worden gebruikt bij en geschikt zijn voor de verkrijging van geneesmiddelen;

                           —

                           medische hulpmiddelen, apparaten, uitrusting of instrumenten die objectief beschouwd alleen kunnen worden gebruikt om ziekten of aandoeningen bij mens of dier te voorkomen, diagnosticeren, behandelen, verlichten of genezen, maar die niet gewoonlijk bestemd zijn voor verlichting of behandeling van handicaps, voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten;

                           —

                           hulpmiddelen en uitrusting die voornamelijk of in de eerste plaats kunnen worden gebruikt voor de behandeling van aandoeningen bij dieren;

                           —

                           en, ten slotte, op hulpmiddelen en uitrusting die voornamelijk of in de eerste plaats worden gebruikt voor de behandeling van handicaps bij de mens, maar die niet voor uitsluitend persoonlijk gebruik door gehandicapten zijn bestemd,

                     is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 98 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, juncto bijlage III bij deze richtlijn, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-582/12 P: Beschikking van de president van het Hof van 5 juni 2014 — El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Emilio Pucci International BV

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/45

         Beschikking van de president van het Hof van 5 juni 2014 — El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Emilio Pucci International BV
   (Zaak C-582/12 P) (1)

   2014/C 315/72
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak F-36/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Lebedef/Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/27

         Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-36/07)
   (2007/C 129/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de periode 1.1.2005 tot en met 31.12.2005 en meer bepaald het gedeelte van dat rapport dat over diezelfde periode door Eurostat is opgesteld;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan ontleend aan de schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut en meer in het bijzonder van de bepalingen betreffende de vakbondsvertegenwoordigers en statutaire vertegenwoordigers van het personeel, van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”.


title: Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat, van 17 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rundfunkanstalten (ARD) en PRO Sieben Media AG, interveniënten: SAT 1 Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1, K 1 Fernsehen GmbH (Zaak C-6/98)

text:
7.3.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/11
1998, in het geding tussen SA Otor Godard en Directeur                  schapsrecht (artikelen 5, 6, 30 e.v., 59 e.v., 85 e.v. en
des Services fiscaux de la Charente, het Hof van Justitie               het algemene gelijkheidsbeginsel)?
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                      (1) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.
Moeten artikel 5 van het EG-Verdrag en het rechtszeker-
heidsbeginsel aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten
tegen artikel L 190, derde alinea, van het Livre des proceÂ-
dures fiscales, waarbij de vordering tot terugbetaling van         Verzoek van het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, van
ten onrechte betaalde bedragen wordt beperkt tot een               4 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
periode na 1 januari van het vierde jaar voorafgaand aan                    geding tussen D. Krombach en A. Bamberski
het jaar waarin de niet-conformiteitsbeslissing is genomen,                                 (Zaak C-7/98)
wanneer die beslissing een arrest van het Hof van Justitie
                                                                                (98/C 72/20)
van de Europese Gemeenschappen betreft, dat is gewezen
naar aanleiding van de niet-omzetting door een lidstaat
van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van een richt-         Het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, heeft bij beschik-
lijn die de staatsbegroting aangaat?                               king van 4 december 1997, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 14 januari 1998, in het geding tussen
                                                                   D. Krombach en A. Bamberski, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1. Kan met betrekking tot de bepalingen betreffende de
                                                                        bevoegdheid een beroep worden gedaan op de in
Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat,
                                                                        artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag bedoelde
van 17 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                        openbare orde, wanneer de staat van herkomst jegens
het geding tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rund-
                                                                        een persoon die zijn woonplaats heeft op het grondge-
funkanstalten (ARD) en PRO Sieben Media AG, inter-
                                                                        bied van een andere verdragsluitende staat (artikel 2,
venieÈnten: SAT 1 Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1,
                                                                        eerste alinea, van het Executieverdrag), zijn bevoegd-
                     K 1 Fernsehen GmbH
                                                                        heid uitsluitend op de nationaliteit van het slachtoffer
                         (Zaak C-6/98)                                  (zoals in artikel 3, tweede alinea, van het Executiever-
                                                                        drag betreffende Frankrijk) heeft gebaseerd?
                          (98/C 72/19)
                                                                        Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
Het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat, heeft bij          2. Mag het gerecht van de aangezochte staat (artikel 31,
beschikking van 17 december 1997, ingekomen ter griffie                 eerste alinea, van het Executieverdrag), zich beroepend
van het Hof van Justitie op 12 januari 1998, in het geding              op de in artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag
tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rundfunkanstalten                  bedoelde openbare orde, rekening houden met het feit,
(ARD) en PRO Sieben Media AG, intervenieÈnten: SAT 1                    dat de strafrechter in de staat van herkomst de schul-
Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1, K 1 Fernsehen                     denaar het recht heeft ontzegd zich in een annexe
GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      civielrechtelijke procedure door een advocaat te doen
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de               verdedigen (artikel II van het protocol van 27 septem-
navolgende vragen:                                                      ber 1968 betreffende de uitlegging van het Executiever-
                                                                        drag), omdat de in een andere verdragsluitende staat
                                                                        wonende verdachte wegens een opzettelijk gepleegd
                                                                        strafbaar feit wordt vervolgd en niet persoonlijk is ver-
1. Is in artikel 11, lid 3, van Richtlijn 97/36/EG (1) van              schenen?
     het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997
     tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG, respectievelijk            Zo ook de tweede vraag ontkennend wordt beant-
     in het identiek geformuleerde artikel 11, lid 3, van               woord:
     Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober
     1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wette-
                                                                   3. Mag het gerecht van de aangezochte staat, zich beroe-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
                                                                        pend op de in artikel 27, punt 1, van het Executiever-
     inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,
                                                                        drag bedoelde openbare orde, rekening houden met
     het bruto- dan wel het nettobeginsel neergelegd?
                                                                        het feit, dat het gerecht van de staat van herkomst zijn
                                                                        bevoegdheid uitsluitend op de nationaliteit van het
                                                                        slachtoffer heeft gebaseerd (zie hierboven, eerste vraag)
2. Zo § 44, lid 4, Dritte Staatsvertrag zur ¾nderung                    en bovendien de verdachte het recht heeft ontzegd zich
     rundfunkrechtlicher Staatsverträge (Anl. B 33 = Bl. 437            door een advocaat te doen vertegenwoordigen (zie
     d.A.) het nettobeginsel voorschrijft, verdraagt zulks              hierboven, tweede vraag)?
     zich met artikel 11, lid 3, juncto artikel 3, lid 1, van
     Richtlijn 89/552/EEG en met het primaire Gemeen-