title: Zaak C-27/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Sofia-grad (Bulgarije) op 18 januari 2016 — Аngel Маrinkov/Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Sofia-grad (Bulgarije) op 18 januari 2016 — Аngel Маrinkov/Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina
   (Zaak C-27/16)
   (2016/C 111/15)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Аngel Маrinkov

      Verwerende partij: Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 1[4], lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) en artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2000/78/EG (2) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, in die zin worden uitgelegd dat zij voldoende nauwkeuring en duidelijk zijn en derhalve van toepassing zijn op de rechtspositie van een uit de openbare dienst ontslagen ambtenaar, wanneer:

                           a)

                           het ontslag werd gegeven wegens inkrimping van het aantal gelijke ambten (functies) die door de ontslagen persoon en andere ambtenaren, zowel mannen als vrouwen, worden bekleed;

                           b)

                           het ontslag werd gegeven op basis van een neutraal voorschrift van het nationale recht;

                           c)

                           in het genoemde geval van ontslag de nationale rechtsvoorschriften niet voorzien in criteria voor en geen verplichting bevatten tot een beoordeling ten aanzien van alle personen die voor ontslag in aanmerking kwamen en evenmin een verplichting om het ontslag van de concrete persoon te motiveren?

               2)

               Moeten artikel 1[4], lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54 en artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2000/78 gelezen in samenhang met de artikelen 30, 47 en 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten in die zin worden uitgelegd dat zij een nationale maatregel als bedoeld in artikel 157, lid 3, VWEU, zoals artikel 21 van de Zakon za zashtita ot diskriminatsia (wet ter bescherming tegen discriminatie) juncto artikel 106, lid 1, punt 2, van de Zakon za darzhavnia sluzhitel (ambtenarenwet), toelaten, wanneer laatstgenoemde voorschriften in het in de eerste prejudiciële vraag genoemde geval van ontslag (wegens inkrimping van het aantal gelijke — zowel door mannen als door vrouwen beklede — functies) van een ambtenaar uit de openbare dienst, niet uitdrukkelijk een keuzeverplichting en geen criteria als deel van het recht tot ontslag vastleggen — die beide in de bestuurlijke en rechterlijke praktijk slechts worden aanvaard wanneer het tot ontslag bevoegde gezag op basis van de eigen discretionaire bevoegdheid een methode en criteria heeft goedgekeurd — terwijl daarentegen in het identieke geval van ontslag van een werknemer uit openbare dienst wel een keuzeverplichting en criteria voor het maken van de keuze als deel van het recht van die autoriteit om te ontslaan in een regeling zijn vastgelegd?

               3)

               Moeten artikel 1[4], lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54 en artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2000/78 gelezen in samenhang met de artikelen 30, 47 en 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten in die zin worden uitgelegd dat het ontslag van een ambtenaar uit openbare dienst ongerechtvaardigd en derhalve onverenigbaar is met genoemde voorschriften, alleen al omdat de overheidsinstantie geen keuze heeft gemaakt en geen objectieve criteria heeft toegepast respectievelijk geen gronden heeft gegeven voor haar beslissing om de concrete persoon te ontslaan, voor zover deze persoon dezelfde functie bekleedde als andere personen, mannen en vrouwen, en het ontslag op basis van een neutraal voorschrift plaatsvond?

               4)

               Moeten de artikelen 18 en 25 van richtlijn 2006/54 gelezen in samenhang met artikel 30 van het Handvest van de grondrechten in die zin worden uitgelegd dat het evenredigheidsbeginsel in acht is genomen en dat die bepalingen nationale rechtsvoorschriften toelaten waarbij in het geval van een onrechtmatig ontslag is voorzien in een schadeloosstelling, die ook van toepassing zijn bij schendingen van het Unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling in arbeid en beroep, die de schadeloosstelling voor een maximumduur van zes maanden toekennen alsmede de hoogte ervan vastleggen, te weten het basisloon voor het beklede ambt, echter alleen, wanneer en voor zover de betrokkene werkloos is of een lagere vergoeding ontvangt, op voorwaarde dat de aanspraak van de betrokkene op terugplaatsing in dezelfde functie los daarvan bestaat en geen deel uitmaakt van diens aanspraak op schadeloosstelling volgens het nationale recht van de desbetreffende lidstaat?

      (1)  PB L 204, blz. 23.

      (2)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak T-363/13: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC intimate) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC intimate — Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/30

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC intimate)
   (Zaak T-363/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC intimate - Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/52)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Harper Hygienics S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Rumpel, vervolgens D. Rzążewska en G. Pietras, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Clinique Laboratories, LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, advocaat, en K. Hughes, solicitor, vervolgens K. Hughes)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2013 (zaak R 606/2012-5) inzake een oppositieprocedure tussen Clinique Laboratories, LLC en Harper Hygienics S.A.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Harper Hygienics S.A. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Clinique Laboratories, LLC.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Doorhaling van zaak C-382/03

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/15

         Doorhaling van zaak C-382/03 (1)

   (2004/C 201/33)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-382/03 (verzoek van de Supreme Court, Dublin, om een prejudiciële beslissing): Ryanair Ltd tegen Aer Rianta cpt.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-203/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstolen — Zweden) — Billerud Karlsborg AB, Billerud Skärblacka AB/Naturvårdsverket (Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Boete wegens overmatige emissie — Begrip „overmatige emissie” — Gelijkstelling met schending van verplichting om binnen door richtlijn voorgeschreven termijnen voldoende emissierechten in te leveren ter dekking van emissies van voorgaande jaar — Geen bevrijdingsgrond bij daadwerkelijk bezit van niet-ingeleverde emissierechten, behoudens overmacht — Onmogelijkheid om boete te wijzigen — Evenredigheid)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstolen — Zweden) — Billerud Karlsborg AB, Billerud Skärblacka AB/Naturvårdsverket
   (Zaak C-203/12) (1)

   (Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Boete wegens overmatige emissie - Begrip „overmatige emissie” - Gelijkstelling met schending van verplichting om binnen door richtlijn voorgeschreven termijnen voldoende emissierechten in te leveren ter dekking van emissies van voorgaande jaar - Geen bevrijdingsgrond bij daadwerkelijk bezit van niet-ingeleverde emissierechten, behoudens overmacht - Onmogelijkheid om boete te wijzigen - Evenredigheid)
   2013/C 367/20
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Billerud Karlsborg AB, Billerud Skärblacka AB

      Verwerende partij: Naturvårdsverket

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta domstolen — Uitlegging van artikel 16, leden 3 en 4, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Sancties waarin de richtlijn voorziet — Verplichting voor de exploitant die niet uiterlijk 30 april van ieder jaar een voldoende hoeveelheid emissierechten inlevert, een boete te betalen, ook wanneer de niet-inlevering is te wijten aan een verzuim, een administratieve vergissing of een technisch probleem — Al dan niet mogelijkheid tot kwijtschelding van de boete of vermindering van het bedrag ervan

      Dictum

               1)

               Artikel 16, leden 3 en 4, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de exploitant die uiterlijk 30 april van het lopende jaar de emissierechten voor het kooldioxide-equivalent dat overeenkomt met zijn emissies in het voorgaande jaar niet heeft ingeleverd hoewel hij op die datum over een voldoende aantal emissierechten beschikt, ontkomt aan de daarin vastgestelde geldboete wegens overmatige emissie.

               2)

               Artikel 16, leden 3 en 4, van richtlijn 2003/87 moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter het bedrag van de forfaitaire boete waarin deze bepaling voorziet, niet kan wijzigen op grond van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Zaak T-18/13: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Łaszkiewicz/BHIM — Cables y Eslingas (PROTEKT) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROTEKT — Oudere Spaanse woordmerken PROTEK — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/39

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Łaszkiewicz/BHIM — Cables y Eslingas (PROTEKT)
   (Zaak T-18/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROTEKT - Oudere Spaanse woordmerken PROTEK - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 292/48
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Grzegorz Łaszkiewicz (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Gwiazdowska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Cables y Eslingas, SA (Cerdanyola del Valles, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2012 (zaak R 701/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Cables y Eslingas, SA en Grzegorz Łaszkiewicz

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grzegorz Łaszkiewicz wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13. 4. 2013.


title: Zaak C-347/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — A. Salemink/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Werknemer tewerkgesteld op gasboorplatform op Nederlands gedeelte van continentaal plat — Verplichte verzekering — Weigering van betaling van arbeidsongeschiktheidsuitkering)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — A. Salemink/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-347/10) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Werknemer tewerkgesteld op gasboorplatform op Nederlands gedeelte van continentaal plat - Verplichte verzekering - Weigering van betaling van arbeidsongeschiktheidsuitkering)
   2012/C 73/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A. Salemink

      Verwerende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank Amsterdam — Uitlegging van de artikelen 45 en 355 VWEU, artikel 52 VEU en de Titels I en II van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Geen toepassing van het nationale stelsel van verplichte ziektekostenverzekeringen op personen die voor een in Nederland gevestigde werkgever werkzaam zijn op een boorplatform op het Nederlands continentaal plat en wonen op het grondgebied van een andere lidstaat

      Dictum

   Artikel 13, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, en artikel 39 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een werknemer die werkzaam is op een vaste installatie op het tot een lidstaat behorende gedeelte van het continentaal plat, in die lidstaat niet verplicht verzekerd is ingevolge de nationale wettelijke werknemersverzekeringen, uitsluitend omdat hij niet woonachtig is in die lidstaat, maar in een andere lidstaat.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 september 1997 in zaak C-54/96 (verzoek van de Vergabeüberwachungsausschuß des Bundes om een prejudiciële beslissing): Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH tegen Bundesbaugesellschaft Berlin mbH (Begrip "nationale rechterlijke instantie" in de zin van artikel 177 van het Verdrag - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening - Richtlijn 92/50/EEG - Nationaal controle-orgaan)

text:
1 . 11 . 97         I NL 1                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 331 /7
3 . Een heffing die enkel op bepaalde producten wordt                 voor het plaatsen van overheidsopdrachten betreffende
     toegepast, die niet evenredig is aan de prijs van die            werken en leveringen bevoegde beroepsinstanties van de
     producten noch in elk stadium van het productie- en              lidstaten ook bevoegd zijn om kennis te nemen van beroe
     distributieproces wordt geïnd en die niet over de toege         pen betreffende procedures voor het plaatsen van over
     voegde waarde van de producten wordt geheven, heeft              heidsopdrachten voor dienstverlening. De eisen van een
     niet het karakter van omzetbelasting in de zin van               uitlegging van het nationale recht in overeenstemming met
     artikel 33 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de                 Richtlijn 92/50/EEG en van een effectieve bescherming
     Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie                 van de rechten van de justitiabelen gebieden de nationale
     van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelas              rechter evenwel, na te gaan of aan de desbetreffende bepa
     ting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over              lingen van nationaal recht voor de justitiabelen een recht
     de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.                       van beroep ter zake van het plaatsen van overheidsop
                                                                      drachten voor dienstverlening kan worden ontleend. In
(M PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                        omstandigheden als die van het onderhavige geval dient de
                                                                      nationale rechter in het bijzonder na te gaan, of dit recht
                                                                      van beroep voor dezelfde instanties kan worden uitge
                                                                      oefend als die welke zijn voorzien ter zake van het plaat
                                                                      sen van overheidsopdrachten voor leveringen en werken.
                                                                      0 ) PB C 108 van 13 . 4 . 1996 .
                  ARREST VAN HET HOF
                    van 17 september 1997
in zaak C-54/96 (verzoek van de Vergabeüberwachungs
ausschuß des Bundes om een prejudiciële beslissing):
Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH tegen Bundes
                baugesellschaft Berlin mbH (')
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Begrip „nationale rechterlijke instantie " in de zin van
artikel 177 van het Verdrag — Procedures voor plaatsen                                          (Eerste Kamer)
van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn                                   van 17 september 1997
          92/50/EEG — Nationaal controle-orgaan)
                          ( 97IC 331 /11 )                            in zaak C-83/96 ( verzoek van de Corte suprema di cassa
                                                                      zione om een prejudiciële beslissing): Provincia autonoma
                                                                      di Trento en Ufficio del medico provinciale di Trento
                       (Procestaai: Duits)                                          tegen Dega di Depretto Gino Snc (')
                                                                      (Consumentenbescherming — Etikettering van levensmid
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                delen — Richtlijn 79/112/EEG van de Raad)
                de Jurisprudentie van het Hof)                                                   ( 97/C 331/12 )
In zaak C-54/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Vergabe                                    (Procestaai: Italiaans)
überwachungsausschufé des Bundes (Duitsland), in het
aldaar aanhangig geding tussen Dorsch Consult Ingenieur
gesellschaft mbH en Bundesbaugesellschaft Berlin mbH,
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 41 van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver
lening ( PB L 209 van 24 . 7. 1992, blz . 1 ), heeft het Hof,         In zaak C 83/96, betreffende een verzoek aan het Hof
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Corte
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray                suprema di cassazione (Italië ), in het aldaar aanhangig
en L. Sevón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G.               geding tussen Provincia autonoma di Trento en Ufficio del
Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,               medico provinciale di Trento en Dega di Depretto Gino
G. Hirsch, P. Jann ( rapporteur), H. Ragnemalm, M.                    Snc, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : G.            artikel 3 , lid 1 , punt 6, van Richtlijn 79/ 112/EEG van de
Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge
17 september 1997 een arrest gewezen waarvan het dic                 aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etiket
tum luidt als volgt:                                                  tering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de
                                                                      eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte
                                                                      reclame (PB L 33 van 8 . 2. 1979, blz. 1 ), heeft het Hof
Uit artikel 41 van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van                ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamer
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures             president, P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver             advocaat-generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, admini
lening, vloeit niet voort dat, nu deze richtlijn niet binnen          strateur, op 17 september 1997 een arrest gewezen waar
de gestelde termijn is omgezet, de ter zake van procedures            van het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-25/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2012 door Gino Trevisanato tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 december 2011 in zaak T-510/11, Gino Trevisanato/Europese Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/10

         Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2012 door Gino Trevisanato tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 december 2011 in zaak T-510/11, Gino Trevisanato/Europese Commissie
   (Zaak C-25/12 P)
   2012/C 65/20
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Gino Trevisanato (vertegenwoordiger: L. Sulfaro, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 december 2011 in zaak T-510/11 volledig vernietigen en het door rekwirant op 29 september 2011 overeenkomstig artikel 265, lid 3, VWEU tegen de Europese Commissie ingestelde beroep tot niet-nakoming ontvankelijk verklaren en verklaren dat het Gerecht bevoegd is om er kennis van te nemen;

               —

               de hierna uiteengezette middelen ontvankelijk verklaren en bijgevolg, primair, het beroep ten gronde behandelen, uitspraak doen volgens vaste rechtspraak en verweerder verwijzen in de kosten of, subsidiair, het beroep naar het Gerecht verwijzen voor de passende beslissing.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn vordering voert rekwirant drie middelen aan.
   Om te beginnen voert rekwirant aan dat de beschikking wordt gekenmerkt door een onjuiste beoordeling van zijn vordering. Rekwirant heeft het Gerecht immers niet verzocht om de vaststelling van het onrechtmatige verzuim van de Commissie om door middel van een met redenen omkleed advies in de zin van artikel 258 VWEU een standpunt in te nemen aangaande de ontoereikende omzetting in de Italiaanse rechtsorde van richtlijn 98/59/EG (1) inzake collectief ontslag, zoals in de beschikking is aangenomen. Hij heeft het Gerecht daarentegen verzocht om het onrechtmatige stilzitten vast te stellen van de Commissie, die bevoegd was voor het opstellen en de kennisgeving aan rekwirant van een rechtens bindend standpunt over de vraag, die vier jaar na de indiening van de klacht in de aanmaning van 11 juli 2001 opnieuw aan de orde was gesteld, of leidinggevend personeel in Italië al dan niet van de bescherming van richtlijn 98/59/EG inzake collectief ontslag kon genieten. De Italiaanse rechterlijke instanties hebben dit recht geweigerd aan rekwirant, die slachtoffer was van een dergelijk ontslag dat door IBM in Italië was doorgevoerd.
   Voorts heeft het Gerecht zich ten onrechte onbevoegd verklaard op basis van de beschikking van het Hof van 26 oktober 1995, gevoegde zaken C-194/94 P en C-200/94 P, Pevasa en Inpesca. Deze rechtspraak is in casu niet van toepassing, aangezien de onderhavige zaak wezenlijk verschilt van die welke aanleiding heeft gegeven tot de bedoelde beschikking.
   Ten slotte heeft het Gerecht zijn Reglement voor de procesvoering geschonden alsook artikel 47 van het Handvest van de grondrechten door te hebben nagelaten het beroep aan de tegenpartij te betekenen en een samenvatting ervan in het Publicatieblad te publiceren en tevens te hebben nagelaten de advocaat-generaal om een advies te verzoeken.

      (1)  PB L 225, blz. 16.


title: Zaak T-476/16: Beroep ingesteld op 25 augustus 2016 — Adama Agriculture en Adama France/Commissie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/48

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2016 — Adama Agriculture en Adama France/Commissie
   (Zaak T-476/16)
   (2016/C 402/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adama Agriculture BV (Amsterdam, Nederland) en Adama France (Sèvres, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de bestreden beslissing (1) nietig te verklaren en i) vast te stellen dat de goedkeuring van de werkzame stof isoproturon (IPU) verlengd moet worden, of subsidiair, ii) de beoordeling van de verlenging van de goedkeuring van IPU terug te verwijzen naar verweerster en alle relevante termijnen gesteld in verordening nr. 1107/2009 en de uitvoeringsverordeningen ervan op te schorten teneinde een passend tijdschema te kunnen toepassen voor de vaststelling van een nieuwe beslissing betreffende de verlenging van de goedkeuring voor IPU, en

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters aan dat de bestreden beslissing door verweerster was vastgesteld in strijd met de door de EU gewaarborgde rechten en beginselen. Zij stellen dat de bestreden beslissing onrechtmatig is omdat zij inbreuk maakt op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) en op de secundaire EU-wetgeving, en voeren daartoe de volgende vijf middelen aan:

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfouten. Volgens de overwegingen 8, 9 en 10 van de bestreden beslissing was IPU immers verboden vanwege i) het risico dat voortvloeit uit de blootstelling van grondwater aan een metaboliet, ii) het risico voor vogels, zoogdieren en in het water levende organismen en iii) de voorgestelde indeling van IPU als een giftige stof voor de voortplanting, categorie 2. Alle bezwaren waarop de bestreden beslissing is gebaseerd vertonen evenwel gebreken van procedurele of inhoudelijke aard en houden geen rekening met door verzoeksters overgelegde informatie.

               2.

               Tweede middel: schending van de procedure waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1272/2008 (2) — handeling ultra vires. Door voor te stellen om IPU in te delen als giftig voor de voortplanting en door zich op dat voorstel te baseren ter rechtvaardiging van de weigering om de goedkeuring van IPU te verlengen, heeft verweerster immers inbreuk gemaakt op zowel verordening nr. 1272/2008 als verordening (EG) nr. 1107/2009 (3) betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en dus haar bevoegdheden overschreden.

               3.

               Derde middel: schending van de rechten van verdediging en van het beginsel van behoorlijk bestuur. Door hun handelwijze hebben de lidstaat-rapporteur, de EFSA en de Commissie elk afzonderlijk en gezamenlijk inbreuk gemaakt op het recht om te worden gehoord en het recht van verweer van verzoeksters door hun een eerlijke behandeling van de zaak en een correcte procedure te ontzeggen. In het bijzonder hebben verzoeksters, niettegenstaande herhaalde en proactieve pogingen om contact op te nemen met de lidstaat-rapporteur en de EFSA, niet tijdig feedback ontvangen. Bovendien werd geen rekening gehouden met opmerkingen van verzoeksters.

               4.

               Vierde middel: schending van het discriminatieverbod en van het gelijkheidsbeginsel. Terwijl de Commissie voor IPU (op basis van kennelijke beoordelingsfouten en procedurele fouten) een strikte benadering heeft gehanteerd, heeft zij dit niet gedaan in soortgelijke situaties/vroegere beslissingen betreffende stoffen waarvoor soortgelijke bezwaren bestonden, hetgeen schending oplevert van het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod.

               5.

               Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel. Door niet te kiezen voor minder beperkende maatregelen die dezelfde doelstellingen zouden hebben verwezenlijkt (bijvoorbeeld door de goedkeuring afhankelijk te stellen van voorwaarden die op het niveau van de lidstaten moeten worden beoordeeld of van de indiening van bevestigende informatie op EU-niveau in overeenstemming met artikel 6 van verordening nr. 1107/2009) en door integendeel IPU te verbieden, heeft de Commissie inbreuk gemaakt op het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/872 van de Commissie van 1 juni 2016 tot niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof isoproturon overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2016, L 145, blz. 7).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB 2009, L 309, blz. 1).


title: Zaak C-105/04 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2006 — Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied/Technische Unie BV, CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt voor elektrotechnisch installatiemateriaal — Nationale vereniging voor groothandelaren — Afspraken en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met als doel collectieve exclusief-verkeersregeling en prijsstelling — Geldboeten)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2006 — Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied/Technische Unie BV, CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd
   (Zaak C-105/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt voor elektrotechnisch installatiemateriaal - Nationale vereniging voor groothandelaren - Afspraken en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met als doel collectieve exclusief-verkeersregeling en prijsstelling - Geldboeten)
   (2006/C 294/07)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirante: Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk en M. Degrave, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Technische Unie BV (vertegenwoordigers: P. Bos en C. Hubert, advocaten), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Wils en H. Gilliams, advocaten), CEF City Electrical Factors BV, CEF Holdings Ltd (vertegenwoordigers: J. Stuyck, C. Vinken-Geijselaers en M. Poelman, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2003, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV/Commissie (T-5/00 en T-6/00), waarbij het Gerecht haar beroep strekkende tot nietigverklaring van beschikking 2000/117/EG van de Commissie van 26 oktober 1999 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] — Zaak IV/33.884 — Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie (PB 2000, L 39, blz. 1) heeft verworpen
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2003, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie/Commissie (T-5/00 en T-6/00), wordt vernietigd enkel voor zover het Gerecht in het kader van het onderzoek van het middel ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn heeft verzuimd om na te gaan of de aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen toe te rekenen buitensporig lange duur van de totale administratieve procedure, met inbegrip van de fase vóór de mededeling van de punten van bezwaar, de toekomstige verweermogelijkheden van de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied kon aantasten.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het door de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep wordt verworpen voor zover het gedeeltelijk is gebaseerd op het middel ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn.

               4)

               De Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure. De kosten van de procedures in eerste aanleg, die tot het arrest van 16 december 2003, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie/Commissie (T-5/00 en T-6/00), hebben geleid, blijven ten laste van de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied, overeenkomstig het bepaalde in punt 2 van het dictum van dat arrest.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak F-41/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — CW/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Kennelijke beoordelingsfouten — Misbruik van bevoegdheid — Psychisch geweld — Besluit tot toekenning van een meritepunt)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — CW/Parlement
   (Zaak F-41/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Kennelijke beoordelingsfouten - Misbruik van bevoegdheid - Psychisch geweld - Besluit tot toekenning van een meritepunt))
   (2015/C 155/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CW (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Dean en J. Steele, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2012 en van het besluit om haar slechts één meritepunt toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CW draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014, blz. 34.


title: Zaak C-101/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door Coop de France Bétail et Viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCVB), tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in de gevoegde zaken T-217/03 en T-245/03, FNCVB e.a./Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/25

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2007 door Coop de France Bétail et Viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCVB), tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006 in de gevoegde zaken T-217/03 en T-245/03, FNCVB e.a./Commissie
   (Zaak C-101/07 P)
   (2007/C 95/46)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Coop de France Bétail et Viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (vertegenwoordiger: M. Ponsard, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA), Commissie van de Europese Gemeenschappen, Franse Republiek
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 in zaak T-217/03 te vernietigen;

               —

               vast te stellen dat geen geldboete aan rekwirante hoeft te worden opgelegd;

               —

               subsidiair, het bedrag van de bij dit arrest opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten die in de procedure in kort geding en in de hoofdzaak voor het Gerecht en in de procedure voor het Hof zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan. De eerste vijf middelen strekken tot vernietiging van het bestreden arrest. Met het eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht een vergissing heeft begaan door niet te aanvaarden dat de Commissie de rechten van de verdediging heeft geschonden doordat zij in de mededeling van de punten van bezwaar niet heeft vermeld welke methode zij bij de berekening van de geldboeten heeft toegepast. Met het twee middel betoogt zij dat het Gerecht de bewijzen met betrekking tot de geheime voortzetting van de overeenkomst van 24 oktober 2001 heeft verdraaid. In de derde plaats voert zij aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door onder verwijzing naar een algemene overeenkomst tussen slachthuizen en veehouders aan te nemen dat rekwirante aan de voortzetting van de overeenkomst heeft deelgenomen, zonder nauwkeurig vast te stellen dat zij heeft ingestemd met de voortzetting van deze overeenkomst. Voor het geval dat toch zou vaststaan dat rekwirante deze instemming heeft gegeven, stelt zij in de vierde plaats dat het Gerecht de overeenkomst ten onrechte als mededingingsverstorend heeft gekwalificeerd, zonder de algemene juridische en economische context waarin zij tot stand is gekomen en de eventuele gevolgen ervan te onderzoeken. In de vijfde plaats betoogt zij dat het Gerecht niet heeft voldaan aan zijn motiveringsplicht en dat het bestreden arrest tegenstrijdig is gemotiveerd voor zover de omzet van de leden van rekwirante, en niet alleen die van rekwirante, in aanmerking is genomen bij de controle of het in artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 bedoelde plafond van 10 % van de omzet niet was overschreden.
   Met haar zesde middel, dat subsidiair strekt tot verlaging van de haar opgelegde geldboete, stelt rekwirante ten slotte dat, indien het Hof de vorige middelen zou afwijzen, in elk geval het bedrag van de opgelegde geldboete zou moeten worden verlaagd, aangezien dit niet overeenstemt met 10 %, maar met 20 % van haar omzet, wat in strijd is met de bewoordingen zelf van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17.


title: Zaak C-293/07: Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/27

         Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-293/07)
   (2007/C 183/47)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en D. Recchia)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen de Helleense Republiek, door niet alle nodige maatregelen te treffen voor de invoering en toepassing van een coherente, specifieke en geïntegreerde rechtsregeling, die een leefbaar beheer en een doeltreffende bescherming van de als speciale beschermingszones aangewezen gebieden kunnen verzekeren, gelet op de instandhoudingsdoelstellingen van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1), de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van deze richtlijn, juncto artikel 4, lid 4, eerste streepje, hiervan, zoals gewijzigd bij artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op grond van een groot aantal klachten, parlementaire vragen en petities betoogt de Commissie dat de Helleense Republiek niet correct uitvoering geeft aan de bepalingen van richtlijn 79/409/EEG, die voorziet in de vaststelling van maatregelen om de habitats van wilde vogels in stand te houden en om vervuiling ervan te voorkomen.
   Volgens de Commissie bestaat de schending van de richtlijn in het gebrek aan bescherming van de speciale beschermingszones (SBZ's), maar ook in het bestaan van activiteiten die de integriteit van de SBZ's kunnen aantasten en negatieve gevolgen kunnen hebben voor de instandhoudingsdoelstellingen van de SBZ's en de soorten waarvoor die zones zijn afgebakend.
   Het argument van de Griekse autoriteiten, dat het bestaande wettelijk kader de bescherming van alle soorten wilde vogels en hun respectieve habitats voldoende verzekert, wordt weerlegd door de Commissie, die stelt dat het betrokken kader geen specifiek en doeltreffend beschermingskader voor alle SBZ's vormt.

      (1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-201/97

text:
10. 1. 98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 7/13
              Doorhaling van zaak C-92/97 (1)                        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-121/
                          (98/C 7/40)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Bondsrepubliek Duitsland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november                 (1) PB C 166 van 31. 5. 1997.
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 108 van 5. 4. 1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-154/97 (1)
                                                                                (98/C 7/43)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober
              Doorhaling van zaak C-96/97 (1)                        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-154/
                          (98/C 7/41)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Griekse Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober                   (1) PB C 212 van 12. 7. 1997.
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-96/
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Franse Republiek.
(1) PB C 131 van 26. 4. 1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-201/97 (1)
                                                                                (98/C 7/44)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober
             Doorhaling van zaak C-121/97 ( )    1
                                                                     1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-201/
                          (98/C 7/42)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Helleense Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september                (1) PB C 212 van 12. 7. 1997.
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30, tegen Raad van de
                                                                     Europese Unie (gemachtigden: M. Bauer en T. Blanchet),
                     van 21 oktober 1997
                                                                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van een weige-
in zaak T-168/96, C. Patronis tegen Raad van de Europese             ring van bevordering, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                             Unie (1)                                samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt
                                                                     en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadminis-
(Ambtenaren Ð Weigering van bevordering Ð Vergelijking               trateur, op 21 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
van verdiensten Ð Verlof voor ziekte en ongeval Ð Inaan-             het dictum luidt als volgt:
merkingneming van tijdens referentieperiode daadwerke-
                    lijk verrichte activiteit)
                                                                     1. Verwerpt het beroep.
                          (98/C 7/45)
                                                                     2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                       (Procestaal: Frans)                                gen.
                                                                     (1) PB C 388 van 21. 12. 1996.
In zaak T-168/96, C. Patronis, vertegenwoordigd door J.-
N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fidu-


title: Zaak T-17/13: Beroep ingesteld op 11 januari 2013 — ANKO/Commissie

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/24

         Beroep ingesteld op 11 januari 2013 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-17/13)
   2013/C 79/43
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verzoekster niet ertoe is gehouden het bedrag dat de Commissie haar voor het project POCEMON heeft betaald, als onverschuldigd betaald bedrag terug te betalen;

               —

               vaststellen dat verzoekster niet ertoe is gehouden de Commissie schadevergoeding te betalen voor het project POCEMON;

               —

               vaststellen dat de Commissie het bedrag dat zij aan ANKO moest betalen niet mocht verrekenen; en

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie krachtens artikel 272 VWEU, die voortvloeit uit overeenkomst nr. 216088 voor de uitvoering van het project „Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases” (POCEMON). Inzonderheid stelt verzoekster dat hoewel zij haar contractuele verplichtingen is nagekomen, de Commissie heeft gevorderd dat de aan ANKO betaalde bedragen haar worden terugbetaald, in strijd met de voornoemde overeenkomst, het beginsel van goede trouw, het verbod van misbruik van recht en het evenredigheidsbeginsel. Bovendien heeft de Commissie geprobeerd om schulden die niet zeker, dadelijk vereffenbaar en opeisbaar waren, te verrekenen.
   Op grond daarvan stelt verzoekster, ten eerste, dat zij niet ertoe is gehouden het volledige bedrag dat de Commissie haar voor het project POCEMON heeft betaald, als onverschuldigd betaald bedrag terug te betalen; ten tweede, dat zij niet ertoe is gehouden de Commissie schadevergoeding (liquidated damages) te betalen voor het project POCEMON; ten derde, dat de Commissie haar schuld jegens verzoekster, die niet zeker, dadelijk vereffenbaar en opeisbaar is, niet mocht verrekenen.


title: Zaak T-277/08: Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Bayer Healthcare/BHIM — Laboratorios ERN (CITRACAL)

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/15

         Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Bayer Healthcare/BHIM — Laboratorios ERN (CITRACAL)
   (Zaak T-277/08)
   (2008/C 236/26)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Bayer Healthcare LLC (Morristown, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laboratorios ERN, SA (Sant Just Desvern, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 mei 2008 in zaak R 459/2007-4 te vernietigen, en

               —

               verweerder en subsidiair de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten. Eveneens subsidiair, verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep hoofdelijk en gezamenlijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster (voorheen Mission Pharmacal Company)

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CITRACAL” voor waren van klasse 5 (aanvraag nr. 1 757 855)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (voorheen Laboratorios Diviser Aquilea, SL)

      Oppositiemerk of -teken: Spaans merk „CICATRAL”, ingeschreven onder nr. 223 532 voor waren van de klassen 1 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: De kamer van beroep heeft de tot staving van het gebruik overgelegde bewijsstukken onjuist beoordeeld, met name met betrekking tot het voorleggen van een geschikte vertaling van de waren waarvoor het oppositiemerk werd gebruikt. Bovendien heeft de kamer van beroep het bestaan van gevaar van verwarring van de conflicterende merken onjuist beoordeeld.


title: Zaak T-249/00: Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door P. E. Hoyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 355/27
Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door P. E. Hoyer                  Grond van beroep tegen beschikking R/78/2000:
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         Voorzover het ontslag rechtsgeldig zou zijn, is zulks aangezegd
                          (Zaak T-249/00)                                tegen een rechtens verkeerde datum (23 november 1999 in
                                                                         plaats van 15 februari 2000). De ontslagtermijn moet worden
                                                                         verlengd met een aantal ziektedagen.
                          (2000/C 355/59)
                                                                         Grond van beroep tegen beschikking R/26/2000:
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                         Voorzover het ontslag rechtsgeldig zou zijn, is het saldo
                                                                         vakantiedagen per de ontslagdatum foutief berekend (in strijd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                met de „billijke oplossing” als bedoeld in het arrest van 1994).
schappen is op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
P. E. Hoyer, wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd
door G. van der Wal, advocaat te Den Haag, van het kantoor
Barents & Krans, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, 1471 Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        Beroep, op 16 september 2000 ingesteld door Bauer SpA
                                                                         en andere tegen Commissie van de Europese Gemeen-
1.    verzoeker ontvankelijk te verklaren;                                                           schappen
2.    de bestreden beschikkingen (R/26/2000 en R/78/2000)                          (Zaken T-253/00, T-255/00 en T-256/00)
      d.d. 14 juni 2000 nietig te verklaren;
                                                                                (2000/C 355/60)
3.    verweerster te veroordelen in de kosten van deze proce-
      dure.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Middelen en voornaamste argumenten                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 16 september 2000 beroep ingesteld tegen
In 1990 nam verzoeker deel aan een intern vergelijkend                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bauer SpA
onderzoek. Bij arrest van 17 maart 1994 (zaak T-43/91) heeft             en andere, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi, advocaat te
het Gerecht het beroep van verzoeker tegen het jurybesluit om            Venetië, en G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels.
hem niet op de lijst van geslaagde kandidaten te plaatsen,
toegewezen. Bij arrest van dezelfde datum werd ook zijn                  Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
beroep tegen de beëindiging van zijn overeenkomst tot
aanstelling als tijdelijk functionaris toegewezen (zaak T-51/91).        —    beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te
                                                                              verklaren;
Volgens verzoeker heeft de Commissie in 1998 in strijd
met de tussen partijen gemaakte afspraken besloten om                    —    subsidiair, art. 5 van die beschikking nietig te verklaren;
vorenbedoeld intern vergelijkend onderzoek te heropenen.
Opnieuw is verzoeker niet op de lijst van geslaagde kandidaten           —    de Commissie in de kosten te verwijzen.
geplaatst; ook tegen dit besluit heeft hij beroep ingesteld (zaak
T-119/99).
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie heeft zijn aanstelling als tijdelijk functionaris
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
(overeenkomst voor onbepaalde duur) opgezegd, onder verwij-
                                                                         in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
zing naar laatstbedoeld jurybesluit. Verzoeker heeft ook tegen
                                                                         Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
dit ontslagbesluit beroep ingesteld (zaak T-70/00).
                                                                         Verzoeksters beroepen zich op schending van art. 87, leden 1
Bij beschikking van 14 juni 2000 (R/78/2000) heeft verweer-              en 3, sub c en d, van het Verdrag en van de beginselen van
ster geweigerd haar standpunt omtrent de datum waarop het                evenredigheid en van gelijke behandeling.
arbeidscontract eindigde, te herzien. Bij beschikking van
dezelfde datum (R/26/2000) heeft verweerster geweigerd
om vast te stellen dat een zestal vakantiedagen ten onrechte             (1) Nog niet gepubliceerd.
is afgetrokken alsmede dat verzoeker nog recht had op
55 vakantiedagen. Het onderhavige beroep richt zich tegen
beide beschikkingen.


title: Zaak T-445/05: Beroep ingesteld op  19 december 2005  — Associazione italiana del risparmio gestito en Fineco Asset Management tegen Commissie

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/41

         Beroep ingesteld op 19 december 2005 — Associazione italiana del risparmio gestito en Fineco Asset Management tegen Commissie
   (Zaak T-445/05)
   (2006/C 48/78)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeksters: Associazione italiana del risparmio gestito en Fineco Asset Management S.p.A. (Italië) (vertegenwoordigers: Gabriele Escalar en Giuseppe Maria Cipolla, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 6 september 2005 C (2005) 3302, tot afsluiting van procedure C-19/2004 (ex NN 163/03).

               —

               Verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure en alle andere daaruit voortvloeiende kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking waartegen in zaak T- 424/05, Italiaanse Republiek/Commissie (1), werd opgekomen.
   Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters:

               —

               Wat in de eerste plaats het bestaan van een selectief economisch voordeel betreft, is de bestreden beschikking gebrekkig en tegenstrijdig, voorzover uit de bewoordingen daarvan niet kan worden opgemaakt welk economisch voordeel de litigieuze belastingmaatregelen zouden opleveren en wie de begunstigden zouden zijn. In de tweede plaats moet de motivering van de beschikking eveneens gebrekkig worden geacht, wat betreft het eventuele bestaan van een mededingingsverstoring die de intracommunautaire handel kan wijzigen.

               —

               Schending van artikel 87, lid 1, EG daar de vermindering van de vennootschapsbelasting die geldt voor de instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's) die in participaties in kleine en middelgrote aandelenvennootschappen (KMAV's) zijn gespecialiseerd, geen staatssteun zou opleveren. Verzoeksters stellen dienaangaande in het bijzonder dat de vermindering van de betrokken belasting voor alle betrokken deelnemers een economisch voordeel betekent, dat voor de beheermaatschappijen echter niet selectief van aard is. Alle Italiaanse en communautaire vennootschappen voor het beheer van spaargelden (VBS) kunnen namelijk in KMAV's gespecialiseerde ICBE's beheren en alle Italiaanse en communautaire SICAV's kunnen de vorm van in KMAV's gespecialiseerde SICAV's aannemen. Ook al zouden de litigieuze maatregelen de verkrijging van een economisch voordeel voor de ICBE's meebrengen, dat zou hoe dan ook geen staatssteun opleveren, aangezien de beleggingsfondsen vermogens zonder eigen rechtspersoonlijkheid zijn, geen eigen bestuursorganen hebben, en ook geen economische doeleinden nastreven, omdat zij geen organen hebben die hun wil kenbaar maken. Ten slotte, leveren de litigieuze belastingmaatregelen voor die KMAV's zelf geen economische voordelen van selectieve aard op.

         Subsidiair, betogen verzoeksters:

               —

               de betrokken belastingmaatregelen moeten verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden geacht krachtens artikel 87, lid 2, sub a, EG;

               —

               de bestreden beschikking maakt inbreuk op artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999, omdat daarbij werd gelast de steun terug te vorderen van de beleggingsinstrumenten in de vorm van vennootschappen en van de ondernemingen die de contractuele beleggingsinstrumenten beheren.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.


title: Zaak C-460/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trefilerías Quijano, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/18

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trefilerías Quijano, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-460/16 P)
   (2016/C 392/22)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Trefilerías Quijano, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-426/10–T-429/10, en in het bijzonder in zaak T-427/10, Trefilerías Quijano/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft de feiten en het bewijs onjuist opgevat en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt met betrekking tot de structurele banden die vóór 1996 tussen TQ en GSW zouden hebben bestaan. Het heeft zijn bevoegdheden ter zake van rechterlijke toetsing onjuist en/of ultra vires toegepast en heeft zich hoe dan ook gebaseerd op in ieder opzicht irrelevante feiten, en/of heeft die feiten ten onrechte aangemerkt als aanwijzingen voor het bestaan van structurele banden. In elk geval heeft het een onjuist gebruik gemaakt van het begrip „voor de inbreuk aansprakelijke persoon” voor zover het daarbij heeft verwezen naar het behoren van TQ tot de Celsa-groep.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het relevante juridisch criterium en bij de beoordeling van het bewijs, en is hoe dan ook zijn verplichtingen ter zake van rechterlijke toetsing niet nagekomen waar het heeft geoordeeld dat rekwirante enkel „attesten van haar algemeen directeuren” (in werkelijkheid verklaringen op erewoord van de algemeen directeuren van TQ) had overgelegd met het oog op het leveren van bewijs dat de uitvoerings- en controlebevoegdheden van GSW, als enig bestuurder, waren gedelegeerd aan de algemeen directeuren van TQ en dat TQ zich autonoom gedroeg op de markt. Voorts heeft het Gerecht zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door haar aangevoerde verklaringen op erewoord van de algemeen directeuren van TQ grondslag missen.

               3.

               Het Gerecht heeft de feiten, meer bepaald de indrukken van de concurrenten, onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die indrukken een aanvullende aanwijzing zijn, en bijgevolg relevant zijn ten bewijze dat TQ, GSW en de overige ondernemingen waarin deze laatste participeert, een economische eenheid vormen. Voorts heeft het Gerecht de feiten en het bewijs betreffende de perceptie van de concurrenten onjuist opgevat.

               4.

               Het Gerecht heeft de feiten, meer bepaald de personele overlappingen tussen TQ, GSW en de ondernemingen waarin deze laatste participeert, onjuist gekwalificeerd waar het heeft geoordeeld dat die overlappingen een aanvullende aanwijzing zijn, en bijgevolg relevant zijn ten bewijze dat die ondernemingen een economische eenheid vormen met GSW als moedermaatschappij.

               5.

               Het Gerecht heeft bepaalde feiten onjuist gekwalificeerd, te weten de scheiding van de productie- en verkoopactiviteiten tussen de vier ondernemingen, waar het die scheiding heeft aangemerkt als een juridisch relevante aanvullende aanwijzing ten bewijze dat TQ deel uitmaakt van een economische eenheid bestaande uit GSW en de overige ondernemingen waarin deze laatste participeert.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het juridisch criterium dat moet worden gehanteerd bij de beoordeling van de vermeende uitoefening van beslissende invloed. Het heeft in elk geval verzaakt aan zijn motiveringsplicht wat de beslissende invloed betreft die GSW op TQ zou hebben uitgeoefend.

               7.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en is in elk geval zijn verplichtingen ter zake van rechterlijke toetsing niet nagekomen waar het rekwirantes argument, dat GSW geen beslissende invloed heeft uitgeoefend op TQ, heeft afgewezen.

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waarbij het rekwirantes rechten van verdediging heeft geschonden, aangezien het heeft geoordeeld dat de Commissie haar recht om te worden gehoord, heeft geëerbiedigd voor zover die zich bij haar beoordeling van rekwirantes vermogen om te betalen heeft gebaseerd op door rekwirante aangevoerde en haar bekende feiten.

               9.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en heeft in elk geval zijn bevoegdheden op het gebied van rechterlijke toetsing niet in overeenstemming met het recht uitgeoefend. Het is bovendien zijn motiveringsplicht niet nagekomen en heeft tot slot hoe dan ook de feiten en het bewijs inzake de mogelijkheid voor rekwirante om externe financiering te verkrijgen, onjuist opgevat.

               10.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs en is hoe dan ook zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, waar het heeft geoordeeld dat rekwirante de Commissie niet de informatie heeft verstrekt die zij nodig had om de omvang van het vermogen van haar aandeelhouders te beoordelen. Voorts heeft het Gerecht zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door haar aangevoerde verslagen van Deloitte niet eens een begin van bewijs opleveren.


title: Zaak C-87/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Juzgado de lo Social nr. 3, Valladolid (Spanje) op  14 februari 2006  — Vicente Pascual García tegen Confederación Hidrográfica del Duero

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Juzgado de lo Social nr. 3, Valladolid (Spanje) op 14 februari 2006 — Vicente Pascual García tegen Confederación Hidrográfica del Duero
   (Zaak C-87/06)
   (2006/C 121/04)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social nr. 3, Valladolid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Vicente Pascual García

      Verweerster: Confederación Hidrográfica del Duero
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het beginsel van gelijke behandeling, dat elke discriminatie op grond van leeftijd verbiedt en dat is neergelegd in artikel 13 EG en in artikel 2, lid 1, van richtlijn 2000/78 (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling (in concreto, Disposición Transitoria Única, eerste lid, van Ley 14/2005 van 1 juli inzake clausules in collectieve overeenkomsten betreffende het bereiken van de normale pensioenleeftijd) waarin de geldigheid wordt erkend van in collectieve overeenkomsten voorkomende clausules betreffende gedwongen pensionering die als enige vereisten stellen dat de werknemer de gewone pensioenleeftijd heeft bereikt en voldoet aan de in de Spaanse socialezekerheidswetgeving gestelde voorwaarden om recht te hebben op het door premiebetaling verkregen ouderdomspensioen, terwijl in toekomstige collectieve overeenkomsten voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst om leeftijdsredenen door de onderneming tevens wordt verlangd dat de ontbinding verband houdt met het werkgelegenheidsbeleid?
               In geval van een bevestigend antwoord:

               2)

               Is dit gerecht op grond van het beginsel van gelijke behandeling, dat elke discriminatie op grond van leeftijd verbiedt en dat is neergelegd in artikel 13 EG en in artikel 2, lid 1, van richtlijn 2000/78, verplicht om de genoemde Disposición Transitoria Única, eerste lid, van Ley 14/2005 in casu niet toe te passen?

      (1)  van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C- 268/05 P: Hogere voorziening, op 27 juni 2005 ingesteld door Giorgio Lebedef tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 12 april 2005 in zaak T-191/02, Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/5

         Hogere voorziening, op 27 juni 2005 ingesteld door Giorgio Lebedef tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 12 april 2005 in zaak T-191/02, Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C- 268/05 P)
   (2005/C 243/07)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 juni 2005 hogere voorziening ingesteld door Giorgio Lebedef, vertegenwoordigd door G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 12 april 2005 in zaak T-191/02, Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
   te vernietigen het arrest van het Gerecht van 12 april 2005 in zaak T-191/02, Giorgio Lebedef, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoeker, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Currall als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verweerster, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 5 december 2001 waarbij deze de kaderovereenkomst van 20 september 1974 heeft opgezegd, de op 19 januari 2000 tussen de administratie van de Commissie en de meeste vakbonds- en beroepsorganisaties overeengekomen werkingsregels betreffende de overlegniveaus, de overleginstantie en de overlegprocedures opnieuw heeft vastgesteld, de overeenkomst van 4 april 2001 over de ter beschikking van de vertegenwoordiging van het personeel staande middelen heeft bevestigd, de in bijlage 1 bij de kaderovereenkomst van 20 september 1974 opgenomen stakingsbepalingen heeft bevestigd, de vice-voorzitter van de Commissie, de heer Neil Kinnock, heeft verzocht met de vakbonds- en beroepsorganisaties te onderhandelen en vóór eind maart 2002 een nieuwe kaderovereenkomst aan het college ter goedkeuring voor te leggen en in de wijzigingen van het Statuut waarover met de vakbonds- en beroepsorganisaties overleg moet worden gevoerd, een wijziging op te nemen volgens welke bij wege van referendum onder de personeelsleden van de instelling een nieuw kiesreglement kan worden vastgesteld, en, voor zoveel nodig, een verzoek tot nietigverklaring van een brief van 22 december 2001 waarbij de heer Kinnock de voorzitter van elke vakbond in kennis stelt van zijn besluit, de Commissie te vragen bovengenoemde kaderovereenkomst van 20 september 1974 per 5 december 2001 op te zeggen en een aantal van bovengenoemde punten vast te stellen, alsmede een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de heer E. Halskov van 6 december 2001 houdende weigering om rekwirant een opdracht voor een dienstreis te geven om deel te nemen aan het overleg van 7 december 2001 over het „totale pakket van voorstellen tot wijziging van het Statuut”.
   Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn vordering tot vernietiging van het bestreden arrest komt rekwirant op tegen punt 4, te weten de rechtsoverwegingen 96 tot en met 103, van het arrest, meer bepaald betreffende de ontvankelijkheid van het „(…) verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 5 december 2001 voorzover daarbij de werkingsregels zijn vastgesteld en aan verzoeker rechten zijn ontnomen die hij op grond van de overeenkomst van 4 april 2001 genoot”.
   Voorzover de werkingsregels de door rekwirant vertegenwoordigde vakbond van de overleginstantie uitsluiten, tasten zij diens rechtspositie aan door hem individuele rechten te ontnemen die voortvloeien uit zijn hoedanigheid van vertegenwoordiger van een vakbond binnen deze instantie (zie, in die zin, arrest van 11 mei 1989, Maurissen en Union Syndicale/Rekenkamer, 193/87 en 194/87, Jurispr., blz. 1045, en arrest van 14 juli 1998, Lebedef/Commissie, T-42/97, JurAmbt. blz. I-A-371 en II-1071, punten 18 -21). Bijgevolg zijn de werkingsregels voor hem bezwarend en heeft hij belang bij de nietigverklaring ervan.
   Deze conclusie wordt niet ontkracht door de arresten van het Gerecht van 22 juni 1994, Rijnoudt en Hocken/Commissie (T-97/92 en T-111/92, JurAmbt. blz. I-A-159 en II-511, punten 82 en 86), en 15 juli 1994, Browet e.a./Commissie (T-576/93 — T-582/93, JurAmbt blz. I-A-191 en II-619, punt 44). De situatie in de zaken die aanleiding hebben gegeven tot die arresten, verschilt immers van die in de onderhavige zaak, aangezien in deze zaak de rechten van rekwirant rechtstreeks voortvloeien uit de regels inzake de geldmiddelen en die rechten, hoewel zij zijn toegekend om de deelneming van zijn vakbond aan het overleg te vergemakkelijken, onder de geschillen betreffende het Statuut vallen, daar zij zijn rechtspositie rechtstreeks aantasten.
   In het bestreden arrest aanvaardt het Gerecht met betrekking tot de ontvankelijkheid de facto dat A&D (de vakbond van rekwirant) niet representatief is. Rekwirant betwist dit op grond dat de werkingsregels geen objectief onderzoek van de representativiteit van de vakbonds- en beroepsorganisaties bevatten, en dat de vergelijkende beoordeling van deze representativiteit een kennelijke fout bevat. Bovendien is het gelijkheids- en het non-discriminatiebeginsel geschonden, zijn de rechten van de verdediging niet geëerbiedigd, is de motiveringsplicht niet nagekomen, is het verbod van willekeur overtreden en is artikel 24 bis van het Statuut geschonden.


title: Gevoegde zaken C-228/12–C-232/12 en C-254/12–C-258/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 en C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 en C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 en C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 en C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12)/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12–C-232/12, C-255/12 en C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 en C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12) (Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/20/EG — Artikel 12 — Administratieve bijdragen ten laste van ondernemingen in betrokken sector — Nationale regeling die marktdeelnemers in elektronische communicatie verplicht om bijdrage ter dekking van operationele kosten van nationale regelgevende instanties te betalen)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 en C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 en C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 en C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 en C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12)/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12–C-232/12, C-255/12 en C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 en C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12)
   (Gevoegde zaken C-228/12–C-232/12 en C-254/12–C-258/12) (1)

   (Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 12 - Administratieve bijdragen ten laste van ondernemingen in betrokken sector - Nationale regeling die marktdeelnemers in elektronische communicatie verplicht om bijdrage ter dekking van operationele kosten van nationale regelgevende instanties te betalen)
   2013/C 260/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 en C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 en C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 en C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 en C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12)

      Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12–C-232/12, C-255/12 en C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 en C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12)

      in tegenwoordigheid van: Wind Telecomunicazioni SpA (C-228/12, C-229/12, C-232/12, C-255/12–C-258/12), Telecom Italia SpA (C-228/12, C-230/12, C-232/12 en C-254/12), Vodafone Omnitel NV (C-230/12 en C-254/12), Fastweb SpA (C-230/12, C-254/12 en C-256/12), Television Broadcasting System SpA (C-257/12)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Uitlegging van artikel 12 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21) — Administratieve bijdragen opgelegd aan ondernemingen — Regeling die bepaalt dat alle kosten van nationale toezichthoudende autoriteiten die niet door de overheidsbegroting worden gedragen, over de ondernemingen van de betrokken sector worden verdeeld naar evenredigheid van de omzet die zij hebben behaald bij de verkoop van de relevante producten en diensten

      Dictum

   Artikel 12 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn), moet aldus worden uitgelegd dat dit zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat als die in de hoofdgedingen, krachtens welke ondernemingen die een elektronische-communicatiedienst of -netwerk aanbieden een bijdrage zijn verschuldigd ter dekking van alle kosten van de nationale regelgevende instantie die niet door de staat worden gedragen, waarvan het bedrag afhangt van de inkomsten van deze ondernemingen, mits die bijdrage uitsluitend bestemd is om de kosten te dekken van de werkzaamheden die in lid 1, sub a, van die bepaling zijn genoemd, mits het totaal van de inkomsten uit die bijdrage niet meer bedraagt dan het totaal van de kosten die met deze werkzaamheden samenhangen en mits deze bijdrage objectief, transparant en evenredig over de ondernemingen wordt verdeeld. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of dit het geval is.

      (1)  PB C 217 van 21.07.2012.


title: Zaak T-39/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2008 — Orsay/BHIM — Jiménez Arellano (O orsay) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoord- en beeldmerk O orsay — Ouder nationaal woord- en beeldmerk D'ORSAY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2008 — Orsay/BHIM — Jiménez Arellano (O orsay)
   (Zaak T-39/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoord- en beeldmerk O orsay - Ouder nationaal woord- en beeldmerk D'ORSAY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 79/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Orsay GmbH (Willstätt, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. von Schultz en S. Elbe, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Pfeghar, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: José Jiménez Arellano, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Astiz Suárez, vervolgens S. Hernán-Carillo Portolés, en ten slotte A. Tarí Lázaro, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 november 2003 (zaak R 394/2002-4) inzake een oppositieprocedure tussen José Jiménez Arellano, SA en Orsay GmbH
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Orsay GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-226/16: Beroep ingesteld op 10 mei 2016 – Ipuri/EUIPO – van Graaf (IPURI)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/35

         Beroep ingesteld op 10 mei 2016 – Ipuri/EUIPO – van Graaf (IPURI)
   (Zaak T-226/16)
   (2016/C 232/46)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ipuri GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Sandberg, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: van Graaf GmbH & Co. KG (Wenen, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „IPURI” – inschrijvingsaanvraag nr. 8 971 021

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 10 maart 2016 in zaak R 886/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 15 juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009, van regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95 alsmede van artikel 78, lid 1, onder f), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 2, onder a), bij de toepassing van artikel 42, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-393/16: Beroep ingesteld op 25 juli 2016 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (dA/tA/bA/y)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/16

      Beroep ingesteld op 25 juli 2016 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (dA/tA/bA/y)
      (Zaak T-393/16)
      (2016/C 364/12)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Omnicom International Holdings, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: eBay, Inc. (San Jose, Californië, Verenigde Staten)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „(dA/tA/bA/y)” — Merkaanvraag nr. 12 354 015

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 mei 2016 in zaak R 872/2015-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-104/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — AS „Olainfarm” /Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Industriebeleid — Richtlijn 2001/83/EG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Artikel 6 — Vergunning voor het in de handel brengen — Artikel 8, lid 3, sub i — Verplichting om bij de vergunningsaanvraag de resultaten van de farmaceutische, preklinische en klinische proeven te voegen — Afwijkingen voor preklinische en klinische proeven — Artikel 10 — Generieke geneesmiddelen — Begrip „referentiegeneesmiddel”  — Subjectief recht van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van een referentiegeneesmiddel om zich te verzetten tegen de vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat generiek is ten opzichte van het referentiegeneesmiddel — Artikel 10 bis — Geneesmiddelen waarvan de werkzame stoffen reeds ten minste tien jaar in de Europese Unie in de medische praktijk worden gebruikt — Mogelijkheid om een geneesmiddel waarvoor de vergunning is verleend op basis van de in artikel 10 bis vastgestelde afwijking te gebruiken als referentiegeneesmiddel om een vergunning voor het in de handel brengen te verkrijgen voor een generiek geneesmiddel)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — AS „Olainfarm”/Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra
   (Zaak C-104/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Industriebeleid - Richtlijn 2001/83/EG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Artikel 6 - Vergunning voor het in de handel brengen - Artikel 8, lid 3, sub i - Verplichting om bij de vergunningsaanvraag de resultaten van de farmaceutische, preklinische en klinische proeven te voegen - Afwijkingen voor preklinische en klinische proeven - Artikel 10 - Generieke geneesmiddelen - Begrip „referentiegeneesmiddel” - Subjectief recht van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van een referentiegeneesmiddel om zich te verzetten tegen de vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat generiek is ten opzichte van het referentiegeneesmiddel - Artikel 10 bis - Geneesmiddelen waarvan de werkzame stoffen reeds ten minste tien jaar in de Europese Unie in de medische praktijk worden gebruikt - Mogelijkheid om een geneesmiddel waarvoor de vergunning is verleend op basis van de in artikel 10 bis vastgestelde afwijking te gebruiken als referentiegeneesmiddel om een vergunning voor het in de handel brengen te verkrijgen voor een generiek geneesmiddel))
   (2014/C 439/04)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS „Olainfarm”

      Verwerende partijen: Latvijas Republikas Veselības ministrija, Zāļu valsts aģentūra

      in tegenwoordigheid van: Grindeks AS

      Dictum

               1)

               Het begrip „referentiegeneesmiddel” in de zin van artikel 10, lid 2, sub a, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1394/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007, moet aldus worden uitgelegd dat het een geneesmiddel omvat waarvan de vergunning voor het in de handel brengen is verleend op grond van artikel 10 bis van deze richtlijn.

               2)

               Artikel 10 van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1394/2007, juncto artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat wordt gebruikt als referentiegeneesmiddel in het kader van een op basis van artikel 10 van deze richtlijn ingediende aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel van een andere fabrikant, beschikt over een recht om beroep in te stellen tegen het besluit van de bevoegde autoriteit waarbij een vergunning voor het in de handel brengen van dit generieke geneesmiddel wordt verleend, voor zover met dit beroep wordt beoogd rechterlijke bescherming te verkrijgen van een prerogatief dat dit artikel 10 aan deze houder verleent. Een dergelijk recht van beroep bestaat met name wanneer deze houder eist dat zijn geneesmiddel niet wordt gebruikt om op grond van dit artikel 10 een vergunning voor het in de handel brengen te verkrijgen voor een geneesmiddel ten opzichte waarvan zijn eigen geneesmiddel niet kan worden beschouwd als referentiegeneesmiddel in de zin van dit artikel 10, lid 2, sub a.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.