201711170471556112017/C 412/546992017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171011383921Zaak T-699/17: Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Polen / Commissie
 ---documentbreak--- C4122017NL3810120171011NL0054381392Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Polen / Commissie
   (Zaak T-699/17)2017/C 412/54Procestaal: Pools
      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1442 van de Commissie van 31 juli 2017 tot vaststelling van BBT-conclusies (beste beschikbare technieken) op grond van richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad, voor grote stookinstallaties (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 5225) nietig verklaren;

            —

            de Europese Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van artikel 16, leden 4 en 5 VEU, gelezen in samenhang met artikel 3, leden 2 en 3, van Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen bij het VEU en het VWEU, door vaststelling van het bestreden besluit onder toepassing van een onjuiste berekeningswijze van de gekwalificeerde meerderheid.

            2.

            Tweede middel: schending van artikel 3, punten 10 en 13, van richtlijn 2010/75/EU, gelezen in samenhang met bijlage III bij die richtlijn, en van uitvoeringsbesluit 2012/119/EU, door vaststelling van met de BBT geassocieerde emissieniveaus op basis van onjuiste en niet-representatieve gegevens.

            3.

            Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel (artikel 5, lid 4, VEU), gelezen in samenhang met artikel 191, lid 2, VWEU, door vaststelling van te hoge met de BBT geassocieerde emissieniveaus, die voor het bereiken van de nagestreefde voordelen en doelen niet geschikt en niet evenredig zijn; daarenboven is in verband met het bestreden besluit geen effectbeoordeling gemaakt.

            4.

            Vierde middel: schending van artikel 13, leden 4 en 5, van richtlijn 2010/75/EU, gelezen in samenhang met artikel 3, punt 12, ervan en artikel 291, lid 2, VWEU, door overschrijding van krachtens artikel 13, lid 5, van richtlijn 2010/75/EU aan de Commissie toegekende bevoegdheden, daar van de BBT-conclusies is afgeweken bij het bestreden besluit in plaats van bij een wijziging van richtlijn 2010/75/EU.

            5.

            Vijfde middel: schending van artikel 3, leden 3 en 4, van verordening nr. 2011/182, misbruik van bevoegdheid en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, omdat op de dag waarop het bij artikel 75 van richtlijn 2010/75 ingestelde comité zonder voorafgaand debat een advies heeft vastgesteld over het voorstel van het bestreden besluit, dit voorstel op een wezenlijk punt is gewijzigd.


201711170501555842017/C 412/394412016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171023272822Zaak T-441/16: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Tetra Pharm (1997)/EUIPO — Sebapharma (SeboCalm) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk SeboCalm — Ouder Uniewoordmerk Sebotherm — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2720120171023NL0039272282Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Tetra Pharm (1997)/EUIPO — Sebapharma (SeboCalm)
   (Zaak T-441/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk SeboCalm — Ouder Uniewoordmerk Sebotherm — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2017/C 412/39Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Tetra Pharm (1997) Ltd (Tel Aviv, Israël) (vertegenwoordiger: A. Gorzkiewicz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. O’Neill en D. Stoyanova-Valchanova, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Sebapharma GmbH & Co. KG (Boppard, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wald en D. Koal, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2016 (zaak R 852/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen Sebapharma en Tetra Pharm (1997)

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Tetra Pharm (1997) Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 364 van 3.10.2016.


201711170531556132017/C 412/557152017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171011393911Zaak T-715/17: Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Hermann Biederlack/EUIPO (Feeling home)
 ---documentbreak--- C4122017NL3910120171011NL0055391391Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Hermann Biederlack/EUIPO (Feeling home)
   (Zaak T-715/17)2017/C 412/55Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Hermann Biederlack GmbH & Co. KG (Greven, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Seifried, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Feeling home” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 452 931

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2017 in zaak R 252/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


201711170451555682017/C 412/406492016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019282811Zaak T-649/16: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Bernaldo de Quirós / Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Tewerkstelling — Overplaatsing van een ambt van eenheidshoofd naar een ambt van adviseur — Dienstbelang — Misbruik van bevoegdheid — Recht om te worden gehoord en zorgplicht — Beginsel van gelijkwaardigheid van ambten”)
 ---documentbreak--- C4122017NL2810120171019NL0040281281Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Bernaldo de Quirós / Commissie
   (Zaak T-649/16) (
         1
      )
   „(„Openbare dienst — Ambtenaren — Tewerkstelling — Overplaatsing van een ambt van eenheidshoofd naar een ambt van adviseur — Dienstbelang — Misbruik van bevoegdheid — Recht om te worden gehoord en zorgplicht — Beginsel van gelijkwaardigheid van ambten”)”2017/C 412/40Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Belén Bernaldo de Quirós (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid, C. Berardis-Kayser en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 november 2015 tot overplaatsing van verzoekster, met ingang van 1 december 2015, van het ambt van hoofd van de eenheid „Stagebureau” van het directoraat „Jeugd en sport” van het directoraat-generaal (DG) „Onderwijs en cultuur” naar het ambt van adviseur bij het directoraat „Modernisering van het onderwijs II: Onderwijsbeleid en -programma, Innovatie, EIT en AMSC” van datzelfde DG

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Belén Bernaldo de Quirós wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 402 van 31.10.2016.


201711170151555512017/C 412/162892016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171012101011Zaak C-289/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Kamin und Grill Shop GmbH / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Biologische producten — Bij verordening (EG) nr. 834/2007 opgezet controlesysteem — Begrip „directe verkoop aan de eindconsument of eindgebruiker”]
 ---documentbreak--- C4122017NL1010120171012NL0016101101Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Kamin und Grill Shop GmbH / Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV
   (Zaak C-289/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Biologische producten — Bij verordening (EG) nr. 834/2007 opgezet controlesysteem — Begrip „directe verkoop aan de eindconsument of eindgebruiker”]”2017/C 412/16Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kamin und Grill Shop GmbH

      Verwerende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

      Dictum

   Artikel 28, lid 2, van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2092/91 moet aldus worden uitgelegd dat producten enkel worden geacht „direct” te worden verkocht aan de eindconsument of eindgebruiker in de zin van deze bepaling, wanneer de verkoop plaatsvindt in aanwezigheid van zowel de marktdeelnemer of zijn verkooppersoneel als de eindconsument.
   (
         1
      )	PB C 350 van 26.9.2016.


201711170031555412017/C 412/305872017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171005212111Zaak C-587/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 oktober 2017 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-287/16, België / Commissie
 ---documentbreak--- C4122017NL2110120171005NL0030211211Hogere voorziening ingesteld op 5 oktober 2017 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-287/16, België / Commissie
   (Zaak C-587/17 P)2017/C 412/30Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirante: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux, M. Jacobs, C. Pochet, gemachtigden, E. Grégoire en J. Mariani, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            vernietiging van het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-287/16, België/Commissie (EU:T:2017:531);

            —

            nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 (
                  1
               ) voor zover daarbij een bedrag 9601619 EUR (begrotingspost 6701) van financiering door de Europese Unie wordt uitgesloten;

            —

            verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert verzoeker één enkel middel aan, te weten onjuiste rechtsopvatting voortvloeiend uit de onjuiste uitlegging door het Gerecht van artikel 32, lid 8, onder a), van verordening nr. 1290/2005 (
         2
      ), thans grotendeels overgenomen in artikel 54, lid 5, onder c), van verordening nr. 1306/2013 (
         3
      ), zowel ter zake van de uitputting van de interne rechtswegen als ter zake van de door deze bepaling geëiste zorgvuldigheid.
   (
         1
      )	Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 75, blz. 16).
   (
         2
      )	Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1).
   (
         3
      )	Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1200/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549; met rectificatie in PB 2016, L 130, blz. 6).


201711170371555812017/C 412/416832016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019292911Zaak T-683/16: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Kuka Systems/EUIPO (MATRIX BODY SHOP) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MATRIX BODY SHOP — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2910120171019NL0041291291Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Kuka Systems/EUIPO (MATRIX BODY SHOP)
   (Zaak T-683/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MATRIX BODY SHOP — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2017/C 412/41Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Maneth en C. Huch-Hallwachs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juli 2016 (zaak R 2503/2015-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken MATRIX BODY SHOP als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Kuka Systems GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 410 van 7.11.2016.


201711170321555902017/C 412/567162017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171018394022Zaak T-716/17: Beroep ingesteld op 18 oktober 2017 — Germanwings / Commissie
 ---documentbreak--- C4122017NL3920120171018NL0056392402Beroep ingesteld op 18 oktober 2017 — Germanwings / Commissie
   (Zaak T-716/17)2017/C 412/56Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Germanwings GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Martin-Ehlers, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 29 juli 2016 (
                  1
               ) in de zaak SA.33983 (ex 2012/NN) (ex 201l/NN) — Compensatie voor Sardijnse luchthavens voor openbaredienstverplichtingen (diensten van algemeen economisch belang — DAEB), meer bepaald van

                     —

                     artikel 1, lid 2, voor zover daarin Germanwings GmbH wordt vermeld, en van

                     —

                     artikel 2, lid 1, voor zover de daarin gelaste terugvordering betrekking heeft op Germanwings GmbH;

            —

            verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel: er is geen sprake van staatssteun.
            Verweerster heeft niet uiteengezet of aangetoond dat de betaling aan verzoekster een steunmaatregel behelst. Zodoende wijkt zij in aanzienlijke mate af van de rechtspraak en van haar eigen besluitvormingspraktijk.

            2.

            Tweede middel: mocht er sprake zijn van een steunmaatregel, dan zou deze noch de handel tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden, noch de mededinging vervalsen.
            Verweerster heeft onvoldoende gemotiveerd waarom de vermeende steunregeling volgens haar gevolgen heeft voor de handel tussen de lidstaten en voor de mededinging. Subsidiair voert verzoekster aan dat sprake is van de-minimissteun in de zin van artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 1998/2006 (
                  2
               ).

      (
         1
      )	Besluit (EU) 2017/1861 van de Commissie van 29 juli 2016 inzake staatssteun SA33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) — Italië — Compensatie voor Sardijnse luchthavens voor openbaredienstverplichtingen (DAEB) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 4862] (PB 2017, L 268, blz. 1).
   (
         2
      )	Verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie van 15 december 2006 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag op de-minimissteun (PB 2006, L 379, blz. 5).


201711170511556002017/C 412/426862016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019293022Zaak T-686/16 P: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Possanzini / Frontex („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Beoordelingsprocedure 2009 — Bevoegdheden van de tweede beoordelaar — Wijziging van de aanvankelijke beoordeling van de beoordelaar door de tweede beoordelaar — Voorafgaand overleg tussen de beoordelaar en de tweede beoordelaar — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Ambtshalve onderzoek”)
 ---documentbreak--- C4122017NL2920120171019NL0042292302Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Possanzini / Frontex
   (Zaak T-686/16 P) (
         1
      )
   „(„Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Beoordelingsprocedure 2009 — Bevoegdheden van de tweede beoordelaar — Wijziging van de aanvankelijke beoordeling van de beoordelaar door de tweede beoordelaar — Voorafgaand overleg tussen de beoordelaar en de tweede beoordelaar — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Ambtshalve onderzoek”)”2017/C 412/42Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirant: Daniele Possanzini (Pisa, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) (vertegenwoordigers: H. Caniard en S. Drew, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 juli 2016, Possanzini/Commissie (F-68/15, EU:F:2016:150), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Daniele Possanzini zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die het Europees Grens- en kustwachtagentschap (Frontex) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (
         1
      )	PB C 428 van 21.11.2016.


201711170401556052017/C 412/572272017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171016404011Zaak T-227/17: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2017 — Falmouth University/Commissie
 ---documentbreak--- C4122017NL4010120171016NL0057401401Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2017 — Falmouth University/Commissie
   (Zaak T-227/17) (
         1
      )2017/C 412/57Procestaal: EngelsDe president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 221 van 10.7.2017.


title: Zaak T-705/16 P: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — WQ (*)/ Parlement („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Certificeringsprocedure — Certificering 2014 — Niet-plaatsing op de lijst van ambtenaren die zijn geselecteerd voor deelneming aan het opleidingsprogramma — Gelijke behandeling — Artikel 165 VWEU — Exceptie van onwettigheid”)

text:
201711170441556062017/C 412/437052016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019303011Zaak T-705/16 P: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 —  (
         *1
      )/ Parlement („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Certificeringsprocedure — Certificering 2014 — Niet-plaatsing op de lijst van ambtenaren die zijn geselecteerd voor deelneming aan het opleidingsprogramma — Gelijke behandeling — Artikel 165 VWEU — Exceptie van onwettigheid”)
   (
         *1
      )	Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.
 ---documentbreak--- C4122017NL3010120171019NL0043301301Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 —  (
         *1
      )/ Parlement
   (Zaak T-705/16 P) (
         1
      )
   „(„Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Certificeringsprocedure — Certificering 2014 — Niet-plaatsing op de lijst van ambtenaren die zijn geselecteerd voor deelneming aan het opleidingsprogramma — Gelijke behandeling — Artikel 165 VWEU — Exceptie van onwettigheid”)”2017/C 412/43Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirant: (
         *1
      ) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: D. Nessaf en M. Ecker, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 21 juli 2016,  (
         *1
      )/Parlement (F-1/16, EU:F:2016:171), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

             (
                  *1
               ) zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die het Europees Parlement in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (
         *1
      )	Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.
   (
         1
      )	PB C 454 van 5.12.2016.


201711170111555602017/C 412/315942017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171013212222Zaak C-594/17: Beroep ingesteld op 13 oktober 2017 — Europese Commissie / Republiek Slovenië
 ---documentbreak--- C4122017NL2120120171013NL0031212222Beroep ingesteld op 13 oktober 2017 — Europese Commissie / Republiek Slovenië
   (Zaak C-594/17)2017/C 412/31Procestaal: Sloveens
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, G. von Rintelen, M. Žebre, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

            —

            vaststellen dat de Republiek Slovenië, door niet uiterlijk op 31 december 2013 de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (PB 2011, L 306, blz. 41) of althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

            —

            de Republiek Slovenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7099,20 EUR per dag vertraging vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

            —

            de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 15, lid 1, van richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten, had de Republiek Slovenië uiterlijk op 31 december 2013 de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen moeten vaststellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan die richtlijn en deze maatregelen openbaar moeten maken. Aangezien de Republiek Slovenië vóór het verstrijken van die termijn de Commissie niet heeft meegedeeld dat zij alle bepalingen van genoemde richtlijn heeft omgezet, heeft de Commissie besloten beroep in te stellen bij het Hof.
   Met haar beroep verzoekt de Commissie het Hof de Republiek Slovenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 7099,20 EUR per dag. Bij de berekening van dit bedrag heeft de Commissie rekening gehouden met de ernst en de duur van de schending van het Unierecht, alsook met de afschrikkende werking gelet op de financiële draagkracht van de betrokken lidstaat, te weten de Republiek Slovenië.


201711170411555962017/C 412/448102016TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171023313111Zaak T-810/16: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Barmenia Krankenversicherung/EUIPO (Mediline) [„Uniemerk — Inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk Mediline — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 2, van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C4122017NL3110120171023NL0044311311Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — Barmenia Krankenversicherung/EUIPO (Mediline)
   (Zaak T-810/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Inschrijvingsaanvraag voor Uniewoordmerk Mediline — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 2, van verordening 2017/1001]”]”2017/C 412/44Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Barmenia Krankenversicherung AG (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 8 september 2016 (zaak R 2437/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Mediline als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Barmenia Krankenversicherung AG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 22 van 23.1.2017.


201711170231555532017/C 412/174042016CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171012101122Zaak C-404/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Lombard Ingatlan Lízing Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság (Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 90, lid 1 — Rechtstreekse werking — Maatstaf van heffing — Verlaging in geval van annulering, verbreking of ontbinding — Verlaging in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling — Onderscheid — Leaseovereenkomst die is ontbonden wegens niet-betaling van de vergoedingen)
 ---documentbreak--- C4122017NL1020120171012NL0017102112Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Lombard Ingatlan Lízing Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-404/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 90, lid 1 — Rechtstreekse werking — Maatstaf van heffing — Verlaging in geval van annulering, verbreking of ontbinding — Verlaging in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling — Onderscheid — Leaseovereenkomst die is ontbonden wegens niet-betaling van de vergoedingen)”2017/C 412/17Procestaal: Hongaars
      Verwijzende rechter

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lombard Ingatlan Lízing Zrt.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Dictum

            1)

            De begrippen „annulering”, „verbreking” en „ontbinding” in artikel 90, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat daaronder ook het geval valt waarin de leasinggever, in het kader van een overeenkomst tot financiële leasing, niet langer de betaling van de leasevergoeding door de leasingnemer kan eisen omdat hij die overeenkomst heeft ontbonden wegens contractbreuk door de leasingnemer.

            2)

            Indien een leaseovereenkomst definitief is beëindigd wegens niet-betaling van de door de leasingnemer verschuldigde vergoedingen, kan de leasinggever zich tegenover een lidstaat op artikel 90, lid 1, van richtlijn 2006/112 beroepen om een verlaging van de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde te verkrijgen, ook al wordt die situatie volgens het toepasselijke nationale recht als „niet-betaling” in de zin van lid 2 van dat artikel aangemerkt en is volgens dat recht in geval van niet-betaling geen verlaging van de maatstaf van heffing mogelijk.

      (
         1
      )	PB C 364 van 3.10.2016.


201711170311555892017/C 412/327122014TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171023232311Zaak T-712/14: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — CEAHR / Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Misbruik van een machtspositie — Stelsel van selectieve reparatie — Weigering van Zwitserse horlogefabrikanten om vervangingsonderdelen aan onafhankelijke horlogeherstellers te leveren — Primaire markt en servicemarkt — Uitschakeling van elke daadwerkelijke mededinging — Besluit houdende afwijzing van een klacht”)
 ---documentbreak--- C4122017NL2310120171023NL0032231231Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2017 — CEAHR / Commissie
   (Zaak T-712/14) (
         1
      )
   „(„Mededinging — Mededingingsregelingen — Misbruik van een machtspositie — Stelsel van selectieve reparatie — Weigering van Zwitserse horlogefabrikanten om vervangingsonderdelen aan onafhankelijke horlogeherstellers te leveren — Primaire markt en servicemarkt — Uitschakeling van elke daadwerkelijke mededinging — Besluit houdende afwijzing van een klacht”)”2017/C 412/32Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Mathijsen en P. Dyrberg, vervolgens M. Sánchez Rydelski en ten slotte P. Benczek, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Ronkes Agerbeek, M. Farley en C. Urraca Caviedes, vervolgens A. Dawes, F. Ronkes Agerbeek en J. Norris-Usher, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Froitzheim, avocat, en R. Subiotto, QC), Rolex, SA (Genève, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Araujo Boyd, avocat) en The Swatch Group SA (Neuchâtel, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Israel en M. Jakobs, vervolgens A. Israel en J. Lang, avocats)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 5462 final van de Commissie van 29 juli 2014, waarbij de Commissie verzoeksters klacht inzake vermeende inbreuken op de artikelen 101 en 102 VWEU heeft afgewezen (zaak AT.39097 — Reparatie van horloges).

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            De Confédération européenne des associations d’horlogers-réparateurs (CEAHR) wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 7 van 12.1.2015.


201711170131555462017/C 412/094132015CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710105511Zaak C-413/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Elaine Farrell / Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI) (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 90/232/EEG — Artikel 1 — Aansprakelijkheid voor lichamelijk letsel van de inzittenden, met uitzondering van de bestuurder — Verplichte verzekering — Rechtstreekse werking — Richtlijn 84/5/EEG — Artikel 1, lid 4 — Orgaan dat tot taak heeft de materiële schade en het lichamelijk letsel te vergoeden die zijn veroorzaakt door een ongeïdentificeerd of een onverzekerd voertuig — Inroepbaarheid van een richtlijn tegen een staat — Voorwaarden waaronder een privaatrechtelijk lichaam als een overheidsorgaan kan worden aangemerkt en de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking kunnen hebben, aan dat lichaam kunnen worden tegengeworpen)
 ---documentbreak--- C4122017NL510120171010NL00095151Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Elaine Farrell / Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)
   (Zaak C-413/15) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 90/232/EEG — Artikel 1 — Aansprakelijkheid voor lichamelijk letsel van de inzittenden, met uitzondering van de bestuurder — Verplichte verzekering — Rechtstreekse werking — Richtlijn 84/5/EEG — Artikel 1, lid 4 — Orgaan dat tot taak heeft de materiële schade en het lichamelijk letsel te vergoeden die zijn veroorzaakt door een ongeïdentificeerd of een onverzekerd voertuig — Inroepbaarheid van een richtlijn tegen een staat — Voorwaarden waaronder een privaatrechtelijk lichaam als een overheidsorgaan kan worden aangemerkt en de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking kunnen hebben, aan dat lichaam kunnen worden tegengeworpen)”2017/C 412/09Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elaine Farrell

      Verwerende partijen: Alan Whitty, The Minister for the Environment, Ireland, Attorney General, Motor Insurers Bureau of Ireland (MIBI)

      Dictum

            1)

            Artikel 288 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het op zich niet uitsluit dat aan een entiteit die niet beantwoordt aan alle kenmerken die zijn genoemd in punt 20 van het arrest van 12 juli 1990, Foster e.a. (C-188/89, EU:C:1990:313), gelezen in samenhang met die welke zijn genoemd in punt 18 van dat arrest, de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking kunnen hebben, worden tegengeworpen.

            2)

            Aan een privaatrechtelijk lichaam waaraan een lidstaat een taak van algemeen belang heeft opgedragen, zoals die welke besloten ligt in de verplichting die op de lidstaten rust krachtens artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij de Derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990, en dat daartoe krachtens de wet beschikt over bijzondere bevoegdheden, zoals de bevoegdheid om verzekeraars die motorvoertuigenverzekeringen op het grondgebied van de betrokken lidstaat aanbieden, te verplichten zich bij hem aan te sluiten en hem te financieren, kunnen de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking kunnen hebben, worden tegengeworpen.

      (
         1
      )	PB C 320 van 28.09.2015.


201711170171555522017/C 412/182242017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170427111111Zaak C-224/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Hernández Zomara, SA tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 17 februari 2017 in zaak T-369/15, Hernández Zamora, SA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
 ---documentbreak--- C4122017NL1110120170427NL0018111111Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Hernández Zomara, SA tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 17 februari 2017 in zaak T-369/15, Hernández Zamora, SA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-224/17 P)2017/C 412/18Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Hernández Zomara, SA (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Rosen Tantau KG
   Bij beschikking van 19 oktober 2017 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


201711170561555852017/C 412/3372015TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019232422Zaak T-7/15: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Leopard/EUIPO — Smart Market (LEOPARD true racing) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk LEOPARD true racing — Ouder Uniebeeldmerk leopard CASA Y JARDIN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2320120171019NL0033232242Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Leopard/EUIPO — Smart Market (LEOPARD true racing)
   (Zaak T-7/15) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk LEOPARD true racing — Ouder Uniebeeldmerk leopard CASA Y JARDIN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2017/C 412/33Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Leopard SA (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordiger: P. Lê Dai, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Smart Market, SLU (Alcantarilla, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 oktober 2014 (zaak R 1866/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Smart Market en Leopard

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Leopard SA wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 81 van 9.3.2015.


201711170061555552017/C 412/105012015CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710116611Zaak C-501/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Cactus SA, Isabel Del Rio Rodríguez [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Beeldmerk met de woordelementen „CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ” — Oppositie door de houder van het Uniewoordmerk en het Uniebeeldmerk met het woordelement „Cactus” — Classificatie van Nice — Artikel 28 — Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a) — Normaal gebruik van het merk in gereduceerde vorm]
 ---documentbreak--- C4122017NL610120171011NL00106161Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Cactus SA, Isabel Del Rio Rodríguez
   (Zaak C-501/15 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Beeldmerk met de woordelementen „CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ” — Oppositie door de houder van het Uniewoordmerk en het Uniebeeldmerk met het woordelement „Cactus” — Classificatie van Nice — Artikel 28 — Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a) — Normaal gebruik van het merk in gereduceerde vorm]”2017/C 412/10Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Cactus SA (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, avocate), Isabel Del Rio Rodríguez

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 414 van 14.12.2015.


201711170101555452017/C 412/192352017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170505111222Zaak C-235/17: Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Europese Commissie / Hongarije
 ---documentbreak--- C4122017NL1120120170505NL0019112122Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Europese Commissie / Hongarije
   (Zaak C-235/17)2017/C 412/19Procestaal: Hongaars
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Malferrari en L. Havas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Hongarije

      Conclusies

            —

            vaststellen dat Hongarije, door een regeling vast te stellen die het vruchtgebruik van landbouwgrond beperkt, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens de artikelen 49 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

            —

            Hongarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat de betrokken Hongaarse regeling, door het vruchtgebruik van land- en bosbouwgrond kennelijk onevenredig te beperken, onverenigbaar is met de verplichtingen die op Hongarije rusten krachtens de artikelen 49 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   De bij wet vastgestelde opheffing van de rechten van vruchtgebruik, vormt een beperking van de door artikel 49 VWEU gewaarborgde vrijheid van vestiging, aangezien een dergelijk verval van rechten van vruchtgebruik het voor degenen die tot dan toe rechthebbenden waren onmogelijk of zeer moeilijk maakt om vestigingen op te zetten in Hongarije (of gebruiksrechten op landbouwgrond te verwerven) teneinde aldaar hun activiteiten te ontwikkelen en aldus, door voor eigen rekening economische activiteiten te verrichten, bij te dragen aan het aanknopen van economische en sociale banden binnen de Unie. De Commissie is van mening dat de bij wet vastgestelde opheffing van de rechten van vruchtgebruik een belemmering kan vormen van de vrijheid van vestiging, dan wel uitoefening van die vrijheid kan ontmoedigen.
   De Hongaarse regeling vormt een schending van het vrije kapitaalverkeer, aangezien deze tot gevolg heeft dat het investeren in onroerend goed in Hongarije door personen die niet de Hongaarse nationaliteit hebben wordt belemmerd of beperkt. Een dergelijke regeling leidt tot een waardedaling van de bestaande rechten van vruchtgebruik, welke eveneens een beperking van het vrije kapitaalverkeer vormt.
   De Hongaarse regeling levert een indirecte discriminatie op aangezien zij een onderscheid aanbrengt ten nadele van niet-Hongaarse Unieburgers.
   Bovengenoemde beperking van vrijheden kan niet worden gerechtvaardigd, noch op de in het Verdrag voorziene gronden, noch op de andere gronden die door de Hongaarse regering in de loop van de procedure zijn aangevoerd.
   Onaanvaardbaar is met name het betoog van de Hongaarse regering dat de beperking nodig was om een einde te maken aan een onwettige situatie. De Commissie acht het algemene — in geen enkel concreet geval bewezen — vermoeden dat alle door buitenlandse burgers gesloten vruchtgebruik-overeenkomsten met betrekking tot landbouwgrond in Hongarije vanaf het moment waarop het vruchtgebruik is ontstaan onwettig en ongeldig zijn, ontoelaatbaar. Ontoelaatbaar is voorts het argument dat de onwettigheid voor elke vruchtgebruik-overeenkomst kan worden afgeleid uit het ontbreken van de toestemming voor het wisselen van valuta, die door de vóór 2002 geldende bepalingen werd vereist.
   De door de Hongaarse bepalingen ingevoerde beperking voldoet niet aan het evenredigheidsvereiste aangezien zij niet geschikt is om de nagestreefde doelstellingen te bereiken en bovendien veel verder gaat dan voor het bereiken van die doelstellingen noodzakelijk is.
   De Hongaarse regeling voldoet niet aan hetgeen wordt vereist door de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen en garandeert geen adequate schadevergoeding voor hen die schade hebben geleden als gevolg van het verval of de beperking van rechten van vruchtgebruik.
   Volgens de Commissie schendt de betrokken Hongaarse regeling het door artikel 17 van het Handvest gewaarborgde recht op eigendom. In bepaalde gevallen maakt zij inbreuk op het eigendomsrecht zelfs wanneer zij geen betrekking heeft op de drie bevoegdheden die eigen zijn aan het eigendomsrecht [(vrucht)gebruik, bezit en beschikkingsmacht].


201711170211555742017/C 412/116612015CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL201710126722Zaak C-661/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV / Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Communautair douanewetboek — Artikel 29 — Invoer van voertuigen — Vaststelling van de douanewaarde — Artikel 78 — Herziening van de aangifte — Artikel 236, lid 2 — Terugbetaling van rechten bij invoer — Termijn van drie jaar — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 145, leden 2 en 3 — Risico op een defect — Termijn van twaalf maanden — Geldigheid]
 ---documentbreak--- C4122017NL620120171012NL00116272Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X BV / Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-661/15) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Communautair douanewetboek — Artikel 29 — Invoer van voertuigen — Vaststelling van de douanewaarde — Artikel 78 — Herziening van de aangifte — Artikel 236, lid 2 — Terugbetaling van rechten bij invoer — Termijn van drie jaar — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 145, leden 2 en 3 — Risico op een defect — Termijn van twaalf maanden — Geldigheid]”2017/C 412/11Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

            1)

            Artikel 145, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie van 11 maart 2002, gelezen in samenhang met artikel 29, leden 1 en 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarin wordt vastgesteld dat op de datum van aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer van een goed het met de fabricage samenhangende risico bestaat dat dit goed bij gebruik ervan defect zal raken, en de verkoper om die reden ter nakoming van een contractuele garantieverplichting jegens de koper aan deze een prijsvermindering toekent in de vorm van een vergoeding van de kosten die de koper heeft gemaakt om het goed zodanig aan te passen dat het genoemde risico wordt uitgesloten.

            2)

            Artikel 145, lid 3, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 444/2002, is ongeldig voor zover deze bepaling voorziet in een termijn van twaalf maanden vanaf de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer van de goederen waarbinnen de wijziging van de werkelijk betaalde of te betalen prijs moet plaatsvinden.

      (
         1
      )	PB C 98 van 14.3.2016.


201711170251555882017/C 412/203902017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170628121321Zaak C-390/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 juni 2017 door Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard en Darren Neville tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 28 april 2017 in zaak T-580/16, Azoulay e.a. / Europees Parlement
 ---documentbreak--- C4122017NL1210120170628NL0020121132Hogere voorziening ingesteld op 28 juni 2017 door Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard en Darren Neville tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 28 april 2017 in zaak T-580/16, Azoulay e.a. / Europees Parlement
   (Zaak C-390/17 P)2017/C 412/20Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwiranten: Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard, Darren Neville (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

            —

            het bestreden arrest vernietigen;

            —

            de door rekwiranten in eerste instantie in het kader van zaak T-580/16 geformuleerde vorderingen toewijzen;

            —

            de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwiranten zijn van mening dat het bestreden arrest op verschillende punten op een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste opvatting van de feiten berust.
   De onjuiste rechtsopvatting en de onjuiste opvatting van de feiten door het Gerecht blijken uit het feit dat het geen autonome en uniforme uitlegging heeft gegeven aan het begrip schoolkosten binnen de rechtsorde van de Unie, maar dit begrip afhankelijk heeft gesteld van de vraag hoe het in de verschillende onderwijsinstellingen van het land van de woonplaats van een ambtenaar wordt gehanteerd, zonder rekening te houden met de aard van de kosten en het belang van de kinderen.
   Volgens de rechtspraak van het Hof vereist zowel de uniforme toepassing van het Unierecht als het gelijkheidsbeginsel dat de bewoordingen van een bepaling van Unierecht die voor de betekenis en de draagwijdte ervan niet uitdrukkelijk naar het recht van de lidstaten verwijst, normaliter in de gehele Europese Unie autonoom en uniform worden uitgelegd, rekening houdend met de context van de bepaling en het doel van de betrokken regeling (arrest van 15 oktober 2015, Axa Belgium, C-494/14, EU:C:2015:692).
   Bovendien is de vaststelling van het Gerecht in punt 47 van het bestreden arrest incoherent en in strijd met de rechtspraak inzake de samenhang tussen de voorafgaande administratieve klacht en het beroep.
   Voorts heeft het Gerecht niet voldaan aan zijn motiveringsplicht, door geen uitspraak te doen over de schending van het beginsel van gelijke behandeling en van artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, ofschoon daarop een beroep was gedaan.
   Door de drie afzonderlijke grieven van rekwiranten te summier te onderzoeken, is het Gerecht tot vaststellingen gekomen die noch rechtens noch feitelijk gerechtvaardigd zijn.


201711170121555612017/C 412/214332017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170717131421Zaak C-433/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2017 door Enercon GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 mei 2017 in zaak T-36/16, Enercon / EUIPO
 ---documentbreak--- C4122017NL1310120170717NL0021131142Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2017 door Enercon GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 mei 2017 in zaak T-36/16, Enercon / EUIPO
   (Zaak C-433/17 P)2017/C 412/21Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Enercon GmbH (vertegenwoordigers: R. Böhm, Rechtsanwalt, M. Silverleaf QC)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Gamesa Eólica, SL

      Conclusies

            —

            het arrest van het Gerecht in zaak T-36/16 vernietigen;

            —

            het arrest van het Gerecht in zaak T-245/12 vernietigen;

            —

            de zaak terugverwijzen naar het EUIPO en dit gelasten de beslissing van de eerste kamer van beroep in zaak R 260/2011-1 te aanvaarden en de vordering van Gamesa tot doorhaling van de litigieuze inschrijving af te wijzen;

            —

            verweerder in eerste aanleg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt op de volgende gronden dat het bestreden arrest in zaak T-36/16 inbreuk maakt op artikel 7, lid 1, onder b), en/of artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad (
         1
      ) en dat er onregelmatigheden waren in de procedure voor het Gerecht:

            1.

            Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de inschrijving van het litigieuze merk in strijd met artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 niet het vereiste inherente onderscheidende vermogen heeft om te worden ingeschreven. Daarmee heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

            2.

            De eerste onjuiste rechtsopvatting bestond erin dat de aanduiding van het merk als kleurmerk op het formulier voor de aanvraag tot inschrijving als bepalend werd beschouwd voor de juridische aard van het merk, waardoor afbreuk werd gedaan aan de beoordeling van het inherente onderscheidende vermogen ervan. Het Gerecht had moeten oordelen dat de aanduiding van het merk als kleurmerk op het aanvraagformulier hoofdzakelijk gebeurt voor een vlotte administratie bij het EUIPO en niet om juridische redenen. Bijgevolg had het Gerecht rekening moeten houden niet alleen met de aanduiding van het merk op het formulier, maar met de volledige inhoud van het aanvraagformulier, met name met de voorstelling van het met het formulier aangevraagde merk, om de aard van het merk waarvan om inschrijving wordt verzocht, te bepalen. De voorstelling van het merk op het aanvraagformulier toont een beeldmerk met de aldaar getoonde bijzondere kenmerken.

            3.

            Het Gerecht had ook rekening moeten houden met de vorm van het merk zoals dit is ingeschreven, en in het bijzonder zoals dit is aangeduid in het door het EUIPO bij de inschrijving van het merk verstrekte inschrijvingsbewijs. Het inschrijvingsbewijs is het referentiedocument dat de vorm van het merk aanduidt zoals het is ingeschreven en het had door het Gerecht moeten worden behandeld als bepalend voor de vaststelling van de aard van het ingeschreven merk. De inhoud van het inschrijvingsbewijs maakt, bij een juist begrip ervan, duidelijk dat het merk is ingeschreven als beeldmerk met de vorm die blijkt uit de voorstelling die is ingediend met het aanvraagformulier. Door dit niet te doen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

            4.

            De tweede onjuiste rechtsopvatting en de onregelmatigheid in de procedure bestonden erin dat werd geweigerd om de informatie in ontvangst te nemen die noodzakelijk is voor een goed begrip van de inhoud van het inschrijvingsbewijs voor het litigieuze merk. Dat document is bekendmaking ST.60 van de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom (Wipo), waarin de betekenis is uiteengezet van de INID-codes (Internationally agreed Numbers for the Identification of (bibliographic) Data) die algemeen worden gebruikt in door bureaus voor intellectuele eigendom, waaronder het EUIPO, afgegeven inschrijvingsbewijzen, om de aard en de betekenis van de vermeldingen daarin te bepalen. De betekenis van de INID-codes kan alleen worden bepaald op basis van bekendmaking ST.60 of een gelijkwaardige referentiebron en de inhoud van inschrijvingsbewijzen kan alleen worden bepaald op basis van de betekenis van de INID-codes daarin. Het Gerecht heeft de bron van dergelijke informatie ten onrechte als bewijs behandeld en bijgevolg ten onrechte geweigerd het document of de gegevens erin in ontvangst te nemen, terwijl het in feite gaat om een juridische tekst die gelijkstaat met een woordenboek. Indien het Gerecht rekening had gehouden met de hem aangereikte uitleggingsinstrumenten, dan had het geoordeeld dat het inschrijvingsbewijs een beeldmerk betreft dat de voorstelling omvat die is getoond op het aanvraagformulier voor de inschrijving. Ten aanzien van dat merk had de eerste kamer van beroep van het EUIPO terecht geoordeeld dat dit het voor inschrijving vereiste onderscheidende vermogen bezat en het Gerecht had dit dienovereenkomstig moeten vaststellen.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


201711170141555622017/C 412/225122017CJC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20170822141521Zaak C-512/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu (Polen) op 22 augustus 2017 — HR
 ---documentbreak--- C4122017NL1410120170822NL0022141152Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu (Polen) op 22 augustus 2017 — HR
   (Zaak C-512/17)2017/C 412/22Procestaal: Pools
      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: HR

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet, gelet op de omstandigheden van deze zaak, artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (
                  1
               ) aldus worden uitgelegd dat:
            de gewone verblijfplaats van een kind van 18 maanden de lidstaat is die een zekere integratie van het kind in een sociale en familiale omgeving tot uitdrukking brengt, door de volgende omstandigheden: de nationaliteit van de ouder die dagelijks het gezag over het kind uitoefent, het feit dat het kind zich in de officiële taal van die lidstaat uitdrukt, het feit dat het er is gedoopt en er perioden oplopend tot drie maanden heeft verbleven tijdens de feestdagen en het ouderschapsverlof van deze ouder, en de omgang met diens familie,
            wanneer het kind de rest van de tijd met deze ouder in een andere lidstaat woont, deze ouder daar werkt op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, en het kind daar geregeld, maar in tijd begrensd, omgang heeft met de andere ouder en diens familie?

            2)

            Moet, om op basis van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 de gewone verblijfplaats vast te stellen van het 18 maanden oude kind over wie, vanwege zijn leeftijd, slechts een van de ouders dagelijks het gezag heeft en dat regelmatig, maar in tijd begrensd, omgang heeft met de andere ouder, bij gebrek aan overeenstemming tussen de ouders over de uitoefening van het ouderlijk gezag en het omgangsrecht van het kind, voor het beoordelen van de integratie van het kind in een sociale en familiale omgeving in gelijke mate rekening worden gehouden met de banden die het kind met elk van zijn ouders heeft, of moet veeleer rekening worden gehouden met de banden die het kind heeft met de ouder die dagelijks het gezag uitoefent?

      (
         1
      )	PB 2003, L 338, blz. 1, zoals gewijzigd.


title: Zaak C-573/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 oktober 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Air Berlin plc / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Prejudiciële verwijzing — Indirecte belastingen — Bijeenbrengen van kapitaal — Heffing van een recht van 1,5 % op de overdracht aan een clearingdienst van nieuw uitgegeven aandelen of aandelen die moeten worden genoteerd aan de beurs van een lidstaat)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 oktober 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Air Berlin plc / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-573/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Heffing van een recht van 1,5 % op de overdracht aan een clearingdienst van nieuw uitgegeven aandelen of aandelen die moeten worden genoteerd aan de beurs van een lidstaat))
   (2017/C 424/17)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Air Berlin plc

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Dictum

               1)

               De artikelen 10 en 11 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal moeten in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan het heffen van een belasting op een aandelenoverdracht als die aan de orde in het hoofdgeding, waarbij de juridische eigendom van alle aandelen van een vennootschap aan een clearingdienst is overgedragen met het loutere doel deze aandelen aan een beurs te noteren, zonder dat de economische eigendom van deze aandelen hierdoor wordt gewijzigd.

               2)

               Artikel 5, lid 1, onder c), van richtlijn 2008/7/EG van de Raad van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal moet in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan het heffen van een belasting op een aandelenoverdracht als die aan de orde in het hoofdgeding, waarbij de juridische eigendom van aandelen die bij een kapitaalverhoging nieuw zijn uitgegeven is overgedragen aan een clearingdienst met het loutere doel deze nieuwe aandelen te koop aan te bieden.

               3)

               Het antwoord op de eerste en de tweede vraag is niet anders wanneer de wetgeving van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, een clearingdienst de optie geeft om, na toestemming van de belastingautoriteit, geen zegelrecht te betalen bij de oorspronkelijke aandelenoverdracht aan de clearingdienst, maar in plaats daarvan in aanvulling op het zegelrecht een belasting af te dragen op elke daaropvolgende aandelenverkoop.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-568/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 september 2017 — Staatssecretaris van Financiën, L.W. Geelen

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 september 2017 — Staatssecretaris van Financiën, L.W. Geelen
   (Zaak C-568/17)
   (2017/C 424/33)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: L.W. Geelen

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Moet artikel 9, lid 2, letter c, eerste streepje, van de Zesde richtlijn (1) onderscheidenlijk artikel 52, letter a, van btw-richtlijn 2006 (2) (tekst tot 1 januari 2010) aldus worden uitgelegd dat daaronder mede valt het tegen vergoeding verzorgen van live interactieve erotische webcamsessies?

                           b)

                           Indien vraag 1)a) bevestigend wordt beantwoord, dient dan de in artikel 9, lid 2, letter c, van de Zesde richtlijn onderscheidenlijk artikel 52, aanhef, van btw-richtlijn 2006 opgenomen zinsnede „de plaats waar die diensten materieel worden verricht” onderscheidenlijk „de plaats waar die diensten daadwerkelijk worden verricht” te worden uitgelegd in die zin dat bepalend is de plaats waar de modellen voor de webcamera optreden of de plaats waar de bezoekers de beelden bekijken, of komt nog een andere plaats in aanmerking?

               2)

               Moet artikel 9, lid 2, letter e, twaalfde streepje, van de Zesde richtlijn onderscheidenlijk artikel 56, lid 1, letter k, van btw-richtlijn 2006 (tekst tot 1 januari 2010) in samenhang gelezen met artikel 11 van btw-verordening 2005 (3) aldus worden uitgelegd dat het tegen vergoeding verzorgen van live interactieve erotische webcamsessies kan worden aangemerkt als een „langs elektronische weg verrichte dienst”?

               3)

               Indien zowel vraag 1)a) als vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, en de aanwijzing van de plaats van de dienst volgens de desbetreffende richtlijnbepalingen tot een verschillende uitkomst leidt, hoe dient dan de plaats van de dienst te worden bepaald?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1777/2005 van de Raad van 17 oktober 2005 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van richtlijn 77/388/EEG betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2005, L 288, blz. 1).


title: Zaak C-598/16 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 oktober 2017 — Viktor Fedorovych Yanukovych / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Republiek Polen (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Opname van verzoekers naam op die lijst)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 oktober 2017 — Viktor Fedorovych Yanukovych / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Republiek Polen
   (Zaak C-598/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Opname van verzoekers naam op die lijst))
   (2017/C 424/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Viktor Fedorovych Yanukovych (vertegenwoordiger: T. Beazley QC)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Mahnič Bruni en J.-P. Hix, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bartelt en J. Norris-Usher, vervolgens E. Paasivirta en Norris-Usher, gemachtigden), Republiek Polen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Viktor Fedorovych Yanukovych wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 30 van 30.01.2017.


title: Zaak C-579/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeits- und Sozialgericht Wien (Oostenrijk) op 3 oktober 2017 — BUAK Bauarbeiter-Urlaubs- u. Abfertigungskasse / Gradbeništvo Korana d.o.o.

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeits- und Sozialgericht Wien (Oostenrijk) op 3 oktober 2017 — BUAK Bauarbeiter-Urlaubs- u. Abfertigungskasse / Gradbeništvo Korana d.o.o.
   (Zaak C-579/17)
   (2017/C 424/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeits- und Sozialgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BUAK Bauarbeiter-Urlaubs- u. Abfertigungskasse

      Verwerende partij: Gradbeništvo Korana d.o.o.

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 1 van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1), aldus te worden uitgelegd dat procedures die ertoe strekken aanspraken te doen gelden van de Bauarbeiter-Urlaubs- und Abfertigungskasse (BUAK) op toeslagen jegens werkgevers naar aanleiding van de detachering van werknemers die hun arbeid niet gewoonlijk in Oostenrijk verrichten, of in het kader van een uitzending van werknemers naar Oostenrijk of jegens buiten Oostenrijk gevestigde werkgevers naar aanleiding van de tewerkstelling van werknemers die hun arbeid gewoonlijk in Oostenrijk verrichten, „burgerlijke en handelszaken” zijn waarin de genoemde verordening moet worden toegepast, ook als deze aanspraken van BUAK op toeslagen weliswaar betrekking hebben op civielrechtelijke dienstverbanden en dienen ter dekking van de civielrechtelijke, uit de dienstverbanden met de werkgevers voortvloeiende aanspraken van de werknemers op vakantie en loondoorbetaling tijdens vakantie, maar

               —

               zowel de hoogte van de aanspraken van de werknemers op loondoorbetaling tijdens vakantie jegens BUAK als ook de hoogte van de aanspraken van BUAK op toeslagen jegens de werkgevers niet middels een overeenkomst of cao, maar bij besluit van een Oostenrijkse federale minister worden bepaald,

               —

               de door de werkgevers aan BUAK verschuldigde toeslagen niet alleen dienen ter dekking van de kosten van de loondoorbetaling aan de werknemers tijdens vakantie, maar daarnaast ook ter dekking van de administratiekosten van BUAK en

               —

               aan BUAK in verband met de uitoefening en handhaving van haar aanspraken op dergelijke toeslagen krachtens de wet ruimere bevoegdheden toekomen dan aan een particulier, doordat

                           —

                           de werkgevers op straffe van een geldboete verplicht zijn om per geval alsmede doorlopend maandelijks terugkerend inlichtingen te verstrekken aan BUAK met gebruikmaking van de door BUAK ter beschikking gestelde communicatiekanalen, mee te werken aan controlemaatregelen van BUAK en deze te gedogen, inzage te verlenen in de loon-, bedrijfs- en overige administratie en informatie aan BUAK te verstrekken en

                           —

                           BUAK in het geval van schending van informatieverplichtingen door de werkgevers het recht heeft om de door de werkgevers verschuldigde toeslagen op grond van eigen onderzoek te berekenen, waarbij BUAK in dat geval aanspraak heeft op toeslagen ongeacht de feitelijke verhoudingen van de detachering respectievelijk de tewerkstelling voor het door BUAK berekende bedrag?

      (1)  PB 2012, L 351, blz. 1.


title: Zaak T-844/16: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Klosterstoff — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EU) 2017/1001] — Eerdere praktijk van het EUIPO”)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/34

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Alpirsbacher Klosterbräu Glauner/EUIPO (Klosterstoff)
   (Zaak T-844/16) (1)

   ((„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Klosterstoff - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EU) 2017/1001] - Eerdere praktijk van het EUIPO”))
   (2017/C 424/49)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Alpirsbacher Klosterbräu Glauner GmbH & Co. KG (Alpirsbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Göpfert en S. Hofmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2016 (zaak R 2064/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Klosterstoff als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alpirsbacher Klosterbräu Glauner GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-582/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tegen H.

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tegen H.
   (Zaak C-582/17)
   (2017/C 424/35)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Verweerder: H.

      Prejudiciële vraag

   Moet verordening (EU) nr. 604/2013 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend […] aldus worden uitgelegd dat slechts de lidstaat waar het verzoek om internationale bescherming voor het eerst is ingediend, is belast met het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat, met als gevolg dat een vreemdeling alleen in die lidstaat krachtens artikel 27 van de Dublinverordening in rechte kan opkomen tegen een onjuiste toepassing van een in hoofdstuk III van die verordening genoemd verantwoordelijkheidscriterium, waaronder artikel 9?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 31; hierna: „Dublinverordening”.


title: Zaak C-599/16 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 oktober 2017 — Oleksandr Viktorovych Yanukovych / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Opname van verzoekers naam op die lijst)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/14

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 oktober 2017 — Oleksandr Viktorovych Yanukovych / Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-599/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Opname van verzoekers naam op die lijst))
   (2017/C 424/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (vertegenwoordiger: T. Beazley QC)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Mahnič Bruni en J.-P. Hix, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bartelt en J. Norris-Usher, vervolgens E. Paasivirta en Norris-Usher, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oleksandr Viktorovych Yanukovych wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 30 van 30.01.2017.


title: Zaak T-857/16: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Erdinger Weißbräu Werner Brombach/EUIPO (Vorm van een groot glas) [„Uniemerk — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Driedimensionaal merk — Vorm van groot glas — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)]”]

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/35

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Erdinger Weißbräu Werner Brombach/EUIPO (Vorm van een groot glas)
   (Zaak T-857/16) (1)

   ([„Uniemerk - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Driedimensionaal merk - Vorm van groot glas - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001)]”])
   (2017/C 424/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erdinger Weißbräu Werner Brombach GmbH & Co. KG (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Hayn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 september 2016 (zaak R 659/2016-2) inzake een aanvraag tot internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het driedimensionale merk bestaande in de vorm van een groot glas.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Erdinger Weißbräu Werner Brombach GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-583/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tegen R.

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 4 oktober 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tegen R.
   (Zaak C-583/17)
   (2017/C 424/36)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Verweerder: R.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet verordening (EU) nr. 604/2013 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend […] aldus worden uitgelegd dat slechts de lidstaat waar het verzoek om internationale bescherming voor het eerst is ingediend, is belast met het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat, met als gevolg dat een vreemdeling alleen in die lidstaat krachtens artikel 27 van de Dublinverordening in rechte kan opkomen tegen een onjuiste toepassing van een in hoofdstuk III van die verordening genoemd verantwoordelijkheidscriterium, waaronder artikel 9?

               2)

               In hoeverre is bij de beantwoording van vraag 1 van belang dat in de lidstaat waar het verzoek om internationale bescherming voor het eerst is ingediend reeds een besluit op dit verzoek is genomen dan wel de vreemdeling dit verzoek voortijdig heeft ingetrokken?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 31; hierna: „Dublinverordening”.


title: Zaak T-663/17: Beroep ingesteld op 27 september 2017 — Sahece e.a. / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/44

         Beroep ingesteld op 27 september 2017 — Sahece e.a. / GAR
   (Zaak T-663/17)
   (2017/C 424/65)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sahece, SA (Carrión de los Céspedes, Spanje) en 20 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: M. Romero Rey en I. Salama Salama, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van een vergoeding voor de geleden schade, waarvan het precieze bedrag zal worden bepaald wanneer aan de vertegenwoordigers van verzoekende partijen alle gevraagde informatie wordt verstrekt, met name het voorlopig verslag van Deloitte en de verslagen die overeenkomstig verordening (EU) nr. 806/2014 door onafhankelijke deskundigen worden opgesteld, waartoe om toegang wordt verzocht, en

               —

               overeenkomstig de artikelen 133 en 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-531/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Elda Otero Ramos / Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/85/EEG — Artikel 4, lid 1 — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Werkneemster tijdens de lactatie — Evaluatie van de met de arbeidsplaats verbonden risico’s — Betwisting door de betrokken werkneemster — Richtlijn 2006/54/EG — Artikel 19 — Gelijke behandeling — Discriminatie op grond van geslacht — Bewijslast)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Elda Otero Ramos / Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Social
   (Zaak C-531/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/85/EEG - Artikel 4, lid 1 - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Werkneemster tijdens de lactatie - Evaluatie van de met de arbeidsplaats verbonden risico’s - Betwisting door de betrokken werkneemster - Richtlijn 2006/54/EG - Artikel 19 - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van geslacht - Bewijslast))
   (2017/C 424/02)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elda Otero Ramos

      Verwerende partijen: Servicio Galego de Saúde, Instituto Nacional de la Seguridad Socia

      Dictum

               1)

               Artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een situatie als in het hoofdgeding, waarin een werkneemster tijdens de lactatie bij een nationale rechter of enige andere bevoegde instantie van de betrokken lidstaat opkomt tegen de evaluatie van de met haar arbeidsplaats verbonden risico’s omdat zij niet zou zijn uitgevoerd overeenkomstig artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie.

               2)

               Artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als in het hoofdgeding de betrokken werkneemster feiten dient aan te voeren die kunnen suggereren dat de evaluatie van de met haar arbeidsplaats verbonden risico’s niet overeenkomstig de vereisten van artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/85 is verricht en dus kunnen doen vermoeden dat sprake is van directe discriminatie op grond van geslacht, in de zin van richtlijn 2006/54, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Bijgevolg dient de verwerende partij te bewijzen dat deze risicobeoordeling overeenkomstig de vereisten van deze bepaling is verricht en dat het non-discriminatiebeginsel dus niet is geschonden.

      (1)  PB C 429 van 21.12.2015.


title: Zaak T-109/10: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Luxemburg / Commissie („Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Vermindering van financiële steun — Programma Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas — Niet-inachtneming van de termijn voor het nemen van een besluit — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Kennelijk gegrond beroep”)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/35

         Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Luxemburg / Commissie
   (Zaak T-109/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Vermindering van financiële steun - Programma Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas - Niet-inachtneming van de termijn voor het nemen van een besluit - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Kennelijk gegrond beroep”))
   (2017/C 424/51)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Schiltz, vervolgens P. Frantzen, vervolgens L. Delvaux en D. Holderer en ten slotte D. Holderer, gemachtigden, bijgestaan door P. Kinsch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Jacobs en T. Materne, vervolgens M. Jacobs en ten slotte M. Jacobs en J.-C. Halleux, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en B. Messmer, vervolgens G. de Bergues en tenslotte J. Bousin en D. Colas, gemachtigden) en Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Wissels, M. Noort en Y. de Vries, vervolgens M. Noort, M. Bulterman en B. Koopman, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 tot vermindering van de steun aan het [communautair initiatiefprogramma] Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van beschikking C(97)3742 van de Commissie van 18 december 1997 (EFRO nr. 970010008), voor zover dit besluit het Groothertogdom Luxemburg betreft.

      Dictum

               1)

               Besluit C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 tot vermindering van de steun aan het [communautair initiatiefprogramma] Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van beschikking C(97)3742 van de Commissie van 18 december 1997 (EFRO nr. 970010008), wordt nietig verklaard, voor zover dit besluit het Groothertogdom Luxemburg betreft.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van het Groothertogdom Luxemburg dragen.

               3)

               Het Koninkrijk België, de Franse Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-192/16: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher / Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 355, punt 3, VWEU — Status van Gibraltar — Artikel 49 VWEU — Artikel 63 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Zuiver interne situatie)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/14

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher / Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-192/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 355, punt 3, VWEU - Status van Gibraltar - Artikel 49 VWEU - Artikel 63 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Zuiver interne situatie))
   (2017/C 424/20)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stephen Fisher, Anne Fisher, Peter Fisher

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

      In tegenwoordigheid van: Her Majesty’s Government of Gibraltar

      Dictum

   Artikel 355, punt 3, VWEU, gelezen in samenhang met artikel 49 VWEU of artikel 63 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat de uitoefening van de vrijheid van vestiging of van het vrij verkeer van kapitaal door Britse onderdanen tussen het Verenigd Koninkrijk en Gibraltar, voor het Unierecht een situatie betreft waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen.

      (1)  PB C 200 van 6.6.2016.


title: Zaak T-664/17: Beroep ingesteld op 27 september 2017 — eSlovensko / Commissie

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/45

         Beroep ingesteld op 27 september 2017 — eSlovensko / Commissie
   (Zaak T-664/17)
   (2017/C 424/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: eSlovensko (Lučenec, Slowakije) (vertegenwoordiger: F. Branislav, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit ref. ARES(2017)3107844 van de Europese Commissie van 21 juni 2017, waarbij verzoekster wordt uitgesloten van deelneming aan alle onder verordening nr. 966/2012 vallende procedures voor overheidsopdrachten en toekenning van subsidies, en van de in verordening 2015/323 geregelde toekenning van financiering;

               —

               verweerster gelasten een nieuw onderzoek te verrichten en daarbij haar bevindingen inzake de toegestane kosten te herzien;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: misbruik van bevoegdheden, in het bijzonder onjuiste juridische beoordeling van feiten en bevindingen.

                           —

                           Verzoekster stelt dat er geen redelijke grondslag was voor het besluit van de Commissie.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende motivering van het bestreden besluit.

                           —

                           De Commissie is er klaarblijkelijk niet in geslaagd om alle omstandigheden van de zaak grondig en onpartijdig te onderzoeken.


title: Zaak T-119/10: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Nederland / Commissie („Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Vermindering van financiële steun — Programma Interreg II/C „Wateroverlast Rijn-Maas” — Niet-inachtneming van de termijn voor het nemen van een besluit — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Kennelijk gegrond beroep”)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/36

         Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Nederland / Commissie
   (Zaak T-119/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Vermindering van financiële steun - Programma Interreg II/C „Wateroverlast Rijn-Maas” - Niet-inachtneming van de termijn voor het nemen van een besluit - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Kennelijk gegrond beroep”))
   (2017/C 424/52)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk Y. de Vries, J. Langer en C. Wissels, vervolgens J. Langer, M. Bulterman en B. Koopman, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Jacobs en T. Materne, vervolgens M. Jacobs en J.-C. Halleux, gemachtigden) en Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en B. Messmer, vervolgens J. Bousin en D. Colas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 tot vermindering van de steun aan het [communautair initiatiefprogramma] Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van beschikking C(97) 3742 van de Commissie van 18 december 1997 (EFRO nr. 970010008),

      Dictum

               1)

               Besluit C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 tot vermindering van de steun aan het [communautair initiatiefprogramma] Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van beschikking C(97) 3742 van de Commissie van 18 december 1997 (EFRO nr. 970010008) wordt nietig verklaard, voor zover dit besluit het Koninkrijk der Nederlanden betreft.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Koninkrijk der Nederlanden.

               3)

               Het Koninkrijk België en de Franse Republiek zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-592/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 12 oktober 2017 — Skatteministeriet / Baby Dan A/S

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 12 oktober 2017 — Skatteministeriet / Baby Dan A/S
   (Zaak C-592/17)
   (2017/C 424/37)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteministeriet

      Verwerende partij: Baby Dan A/S

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten bouten met de beschreven specifieke kenmerken als deel van het veiligheidshekje voor kinderen worden beschouwd?

                           —

                           Als de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, zodat de bouten als deel van het veiligheidshekje voor kinderen moeten worden beschouwd, moeten de bouten dan worden ingedeeld onder GN-post 9403 90 10 of onder GN-post 7326 en 4421?

                           —

                           Als de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, zodat de bouten niet als deel van het veiligheidshekje voor kinderen moeten worden beschouwd, moeten de bouten dan worden ingedeeld onder GN-post 7318 15 90 of onder GN-post 7318 19 00?

               2)

               Indien bouten met de beschreven specifieke kenmerken onder GN-post 7318 15 90 moeten worden ingedeeld, wordt het Hof van Justitie van de Europese Unie verzocht de volgende prejudiciële vraag te beantwoorden:

                           —

                           Is verordening (EG) nr. 91/2009 (1) van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China ongeldig omdat de Commissie en de Raad zich volgens de beroepsinstantie van de Wereldhandelsorganisatie hebben gebaseerd op een procedure waarbij de omschrijving van de bedrijfstak van de Unie is gekoppeld aan de bereidheid van Unieproducenten om in een steekproef te worden opgenomen en aan een inspectie te worden onderworpen, hetgeen binnen de industrie leidt tot een proces van zelfselectie, waardoor er een wezenlijk risico op een vertekend beeld van het onderzoek en het resultaat bestaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2009, L 29, blz. 1).