title: Zaak T-360/10: Beroep ingesteld op 26 augustus 2010 — Tecnimed/BHIM — Ecobrands (ZAPPER-CLICK)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/24

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2010 — Tecnimed/BHIM — Ecobrands (ZAPPER-CLICK)
   (Zaak T-360/10)
   2011/C 55/45
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tecnimed Srl (Vedano Olona, Italië) (vertegenwoordigers: M. Franzosi en V. Piccarreta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ecobrands Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 juni 2010 in zaak R 1795/2008-2 vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) bevestigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het woordmerk „ZAPPER-CLICK” voor waren van de klassen 5, 9 en 10 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3870284

      Houder van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: Italiaanse merkinschrijving nr. 747249 van het woordmerk „CLICK”, voor waren van klasse 10; Italiaanse merkinschrijving nr. 927574 van het woordmerk „MOUSTI CLICK”, voor waren van klasse 10; Italiaanse merkinschrijving nr. 801404 van het woordmerk „ECO CLICK”, voor waren van klasse 10; Italiaanse merkinschrijving nr. 801405 van het woordmerk „ZANZA CLICK”, voor waren van klasse 10; internationale merkinschrijving nr. 8025425 van het woordmerk „MOUSTI CLICK”, voor waren van klasse 10; het niet-ingeschreven woordmerk „CLICK”, beschermd in het Verenigd Koninkrijk; het niet-ingeschreven woordmerk „ZANZA CLICK”, beschermd in het Verenigd Koninkrijk.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: schending en onjuiste uitlegging van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep ten onrechte „kwade trouw” heeft uitgesloten. Schending en onjuiste uitlegging van regel 38, lid 2, regel 39, leden 2 en 3, en regel 96, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95, voor zover de kamer van beroep wegens het vermeend ontbreken van de vertaling van de stukken tot de niet-ontvankelijkheid van dit middel van het beroep heeft geconcludeerd en zij heeft geoordeeld dat verzoekster deze vertaling niet had overgelegd. Onjuiste toepassing van de artikelen 53, lid 1, sub a, en 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep haar bevoegdheid heeft overschreden. Schending en onjuiste uitlegging van de artikelen 53, lid 1, sub b, en 8, lid 3, van verordening nr. 207/2009, voor zover de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat onrechtmatige toe-eigening kon worden uitgesloten, daar de merken niet gelijk waren. Schending van de artikelen 53, lid 1, sub c, en 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft uitgesloten dat verzoeksters merken zouden verwateren („passing off”) en ten onrechte heeft geoordeeld dat geen bewijzen waren verstrekt over de wijze waarop de waren werden aangeboden op de markt.


title: Zaak C-24/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2011 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 november 2010 in zaak T-113/08, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/6

         Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2011 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 november 2010 in zaak T-113/08, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-24/11 P)
   2011/C 95/10
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen en het arrest van het Gerecht van 12 november 2010 in zaak T-113/08, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie, vernietigen;

               —

               alle bij beschikking 2008/68/EG (1) van de Commissie van 20 december 2007 opgelegde financiële correcties betreffende de productiesteun voor olijfolie nietig verklaren; of subsidiair de financiële correcties in de sector van de olijfolieproductie die verband houden met uitgaven waarvoor de voorschotten vóór 24 november 2002 werden betaald, nietig verklaren; of meer subsidiair, de financiële correcties in de sector van de olijfolieproductie die verband houden met uitgaven waarvoor de voorschotten vóór 15 juli 2000 werden betaald, nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Innerlijke tegenstrijdigheid in de redenering van het Gerecht en schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 1663/95 (2), doordat het Gerecht heeft aanvaard dat de Commissie haar financiële correctie baseert op onregelmatigheden die niet zijn vermeld in brief AGR 16844, waarmee de resultaten van onderzoek HO/2002/91/ES zijn meegedeeld.

               2)

               Schending van de artikelen 36 en 53 van het Statuut van het Hof van Justitie door ontoereikende motivering van het arrest, aangezien daarin helemaal geen melding wordt gemaakt van, en dus geen uitspraak wordt gedaan over een door het Koninkrijk Spanje ter terechtzitting geformuleerd wezenlijk argument betreffende de bepaling van de dies ad quem van de termijn van 24 maanden waarin is voorzien bij artikel 5, lid 2, sub c, van verordening nr. 729/70 (3), en artikel 7 van verordening nr. 1258/1999 (4).

               3)

               Schending van de termijn van 24 maanden waarin is voorzien bij artikel 5, lid 2, sub c, van verordening nr. 729/70, en artikel 7 van verordening nr. 1258/1999:

                           —

                           in de eerste plaats door deze termijn te berekenen vanaf de datum van brief AGR 16844, hoewel daarin niet alle gronden voor de financiële correctie waren vermeld;

                           —

                           in de tweede plaats door de opvatting dat het relevante tijdstip voor de berekening van deze termijn van 24 maanden het tijdstip van de betaling van het saldo is, en niet het tijdstip van de betaling van het voorschot, te baseren op een arrest van het Hof van Justitie (5) dat geen toepassing vindt op een sector zoals die van de olijfolieproductie.

      (1)  Houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB 2008, L 18, blz. 12).

      (2)  Van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).

      (3)  Van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 94, blz. 13).

      (4)  Van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (5)  Van 19 juni 2003, C-329/00, Spanje/Commissie, Jurispr. blz. I-6103.


title: Zaak C-70/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Alexander Hengartner, Rudolf Gasser/Landesregierung Vorarlberg (Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen — Jachtpacht — Regionale belasting — Begrip „economische activiteit” — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Alexander Hengartner, Rudolf Gasser/Landesregierung Vorarlberg
   (Zaak C-70/09) (1)

   (Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen - Jachtpacht - Regionale belasting - Begrip „economische activiteit” - Beginsel van gelijke behandeling)
   2010/C 246/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alexander Hengartner, Rudolf Gasser

      Verwerende partij: Landesregierung Vorarlberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van artikel 43 EG — Begrip „economische activiteit” — Jacht als sportbeoefening en zonder winstoogmerk — Verkoop van het geschoten wild om een deel van de jachtkosten te dekken — Ontbreken van winst

      Dictum

   De bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrij verkeer van personen, die op 21 juni 1999 in Luxemburg is ondertekend, verzetten zich er niet tegen dat een onderdaan van een overeenkomstsluitende partij op het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij als ontvanger van diensten een andere fiscale behandeling ondergaat dan de personen die hun hoofdverblijfplaats hebben op dit grondgebied, de burgers van de Unie en de personen die met hen zijn gelijkgesteld op grond van het recht van de Unie, wat de heffing van een belasting betreft die verschuldigd is voor het verrichten van een dienst zoals het ter beschikking stellen van een jachtrecht.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-522/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op  28 november 2008 — Telekomunikacja Polska S.A./Voorzitter van de Urząd Komunikacji Elektronicznej

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 28 november 2008 — Telekomunikacja Polska S.A./Voorzitter van de Urząd Komunikacji Elektronicznej
   (Zaak C-522/08)
   (2009/C 69/32)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Naczelny Sąd Administracyjny
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Telekomunikacja Polska S.A.

      Verwerende partij: Voorzitter van de Urząd Komunikacji Elektronicznej
   Prejudiciële vragen

               1)

               Mogen de lidstaten op grond van het gemeenschapsrecht ondernemingen die telecommunicatiediensten verrichten, het verbod opleggen om het sluiten van een overeenkomst ter zake van de verrichting van diensten afhankelijk te stellen van de ontvangst van een andere dienst (koppelverkoop)? Gaat in het bijzonder een dergelijke maatregel niet verder dan wat noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijnen van het telecommunicatiepakket (richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (1); richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (2); richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (3) en richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (4))?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: is de nationale regelgevende instantie in het licht van het gemeenschapsrecht bevoegd voor de controle op de naleving van het verbod dat is vastgesteld in artikel 57, lid 1, punt 1, van de Ustawa — Prawo telekomunikacyjne (Poolse telecommunicatiewet) van 16 juli 2004 (Dz. U. nr. 171, blz. 1800, zoals gewijzigd)?

      (1)  PB 2002 L 108, blz. 7.

      (2)  PB 2002 L 108, blz. 21.

      (3)  PB 2002 L 108, blz. 33.

      (4)  PB 2002 L 108, blz. 51.


title: Zaak C-283/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Zala op 29 juni 2006 — KÖGÁZ Rt., E-ON IS Hungary Kft., E-ON DÉDÁSZ Rt., Schneider Electric Hungária Rt., TESCO Àruházak Rt., OTP Garancia Bíztosító Rt., OTP Bank Rt., ERSTE Bank Hungary Rt en Vodafon Magyarország Mobil Távözlési Rt./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal vezetöje

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Zala op 29 juni 2006 — KÖGÁZ Rt., E-ON IS Hungary Kft., E-ON DÉDÁSZ Rt., Schneider Electric Hungária Rt., TESCO Àruházak Rt., OTP Garancia Bíztosító Rt., OTP Bank Rt., ERSTE Bank Hungary Rt en Vodafon Magyarország Mobil Távözlési Rt./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal vezetöje
   (Zaak C-283/06)
   (2006/C 212/38)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Zala Megyei Bíróság
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: KÖGÁZ Rt., E-ON IS Hungary Kft., E-ON DÉDÁSZ Rt., Schneider Electric Hungária Rt., TESCO Àruházak Rt., OTP Garancia Bíztosító Rt., OTP Bank Rt., ERSTE Bank Hungary Rt en Vodafon Magyarország Mobil Távözlési Rt.

      Verweerder: Zala Megyei Közigazgatási Hivatal Vezetője
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet punt 3, sub a, van hoofdstuk 4 van bijlage X bij de „Toetredingsakte” (Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1), dat krachtens artikel 24 van deze Toetredingsakte van toepassing is en volgens hetwelk „Hongarije tot en met 31 december 2007 verlagingen van de lokale belastingen voor ondernemingen [lees: verlagingen van bedrijfsbelastingen] van maximaal 2 % van de netto-ontvangsten van bedrijven [mag] toepassen welke voor een beperkte duur door een lokaal bestuur zijn verleend uit hoofde van de artikelen 6 en 7 van Wet C van 1990 op de lokale belastingen […]”, in die zin worden uitgelegd dat:

                           —

                           het om een tijdelijke uitzondering gaat op grond waarvan Hongarije de bedrijfsbelasting mag handhaven, of wel in die zin dat

                           —

                           de Toetredingsakte met het bieden van de mogelijkheid om verlagingen van bedrijfsbelastingen te handhaven, Hongarije (tijdelijk) het recht geeft ook belastingen met hetzelfde karakter als bedrijfsbelastingen te handhaven?

               2)

               In geval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, stelt dit gerecht bovendien de volgende vraag:
               Op grond van welke criteria wordt — bij juiste uitlegging van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad — vastgesteld dat een belasting niet het karakter bezit van omzetbelasting in de zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn?

      (1)  PB L 236, blz. 846.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 26 april 2005 in zaak T-395/03, Sophie Van Weyenbergh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Heropening van intern vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/18

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 26 april 2005
   in zaak T-395/03, Sophie Van Weyenbergh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Heropening van intern vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten)
   (2005/C 171/31)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-395/06, Sophie Van Weyenbergh, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door C. Mourato, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-Lacombe en H. Kraemer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/TB/99 om verzoekster niet op de aan het einde van dit vergelijkend onderzoek vastgestelde lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, en anderzijds een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (J. Pirrung, alleensprekend rechter); griffier: I. Natsinas, administrateur, op 26 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de helft van de kosten van verzoekster, die de andere helft van haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak F-104/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 april 2010 — Angelidis/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Vacature — Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring van aanstellingsbesluit — Nieuwe kennisgeving van vacature — Gewettigd vertrouwen — Beginsel van recht op ontwikkeling van loopbaan van ambtenaren — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Zorgplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/52

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 april 2010 — Angelidis/Parlement
   (Zaak F-104/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Vacature - Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring van aanstellingsbesluit - Nieuwe kennisgeving van vacature - Gewettigd vertrouwen - Beginsel van recht op ontwikkeling van loopbaan van ambtenaren - Gelijke behandeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Zorgplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid)
   2010/C 148/92
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Angel Angelidis (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van kennisgeving van vacature nr. 12564 betreffende de voorziening in het ambt van directeur van het directoraat-generaal Intern beleid van de Unie — directoraat D Begrotingszaken van het Europees Parlement, alsmede van de hierbij ingeleide aanwervingprocedure. Anderzijds, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van directeur begrotingszaken van het directoraat-generaal Intern beleid en tot aanstelling van een andere sollicitant in dat ambt. Ten slotte, verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker heeft geleden alsmede om hem aan te stellen in de rang van directeur „ad personam”.

      Dictum

               1.

               Het Europees Parlement wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 1 000 EUR aan Angelidis.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten en één derde van de kosten van Angelidis.

               4.

               Angelidis draagt twee derde van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009, blz. 77.


title: Zaak T-291/16: Beroep ingesteld op 3 juni 2016 — Anta (China)/EUIPO (weergave van twee getrokken strepen)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/35

         Beroep ingesteld op 3 juni 2016 — Anta (China)/EUIPO (weergave van twee getrokken strepen)
   (Zaak T-291/16)
   (2016/C 279/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anta (China) Co. Ltd (Jinjiang City, China) (vertegenwoordigers: A. Franke, K. Hammerstingl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (weergave van twee getrokken strepen) — inschrijvingsaanvraag nr. 13 581 483

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 maart 2016 in zaak R 1292/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-8/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 maart 2009 — Piccoli/BHIM (Vorm van een schelp) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een schelp — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 )

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 maart 2009 — Piccoli/BHIM (Vorm van een schelp)
   (Zaak T-8/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een schelp - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ontbreken van onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94”)
   2009/C 90/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: G. M. Piccoli Srl (Alzano Lombardo, Italië) (vertegenwoordigers: S. Giudici en S. Caselli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 september 2007 (zaak R 530/2007-1) betreffende een gemeenschapsmerkaanvraag voor een driedimensionaal teken dat uit de vorm van een schelp bestaat

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               G. M. Piccoli Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Doorhaling van zaak C-69/00

text:
10.2.2001             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/17
              Doorhaling van zaak C-440/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-332/99 (1)
                        (2001/C 45/34)                                                     (2001/C 45/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-440/          4 oktober 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                 C-332/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Groothertogdom Luxemburg.                                          Franse Republiek.
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                         (1) PB C 299 van 6.10.1999.
               Doorhaling van zaak C-48/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-69/00 (1)
                        (2001/C 45/35)
                                                                                (2001/C 45/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 oktober 2000
00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                 de doorhaling in het register gelast van zaak C-69/00: Commis-
Koninkrijk Spanje.                                                 sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                        (1) PB C 149 van 27.5.2000.
              Doorhaling van zaak C-290/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-197/98 (1)
                        (2001/C 45/36)
                                                                                (2001/C 45/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/98:       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 oktober 2000
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek           de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/98:
Oostenrijk.                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                                                                   door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                        Ierland tegen Helleense Republiek.
                                                                   (1) PB C 234 van 25.7.1998.


title: Zaak C-425/13: Beroep ingesteld op 24 juli 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/17

         Beroep ingesteld op 24 juli 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-425/13)
   2013/C 274/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana, F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 2, tweede zin, van en afdeling A van het addendum/de bijlage bij het besluit van de Raad tot machtiging om onderhandelingen te openen over de koppeling van het EU-systeem voor de handel in emissierechten aan een systeem voor de handel in emissierechten in Australië, nietig verklaren of subsidiair

               —

               het besluit van de Raad nietig verklaren en de gevolgen van het bestreden besluit handhaven indien het volledig wordt nietig verklaard, en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: schending van artikel 13, lid 2, VEU en van de artikelen 218, leden 2 tot en met 4, VWEU en 295 VWEU en van het beginsel van institutioneel evenwicht. De Commissie betoogt dat de Raad artikel 218 VWEU heeft geschonden door unilateraal aan de Commissie een gedetailleerde procedure op te leggen waarin ex novo bevoegdheden aan de Raad worden toegekend en verplichtingen aan de Commissie worden opgelegd waarvoor die bepaling geen grondslag biedt. De Raad heeft tevens artikel 13, lid 2, VEU juncto artikel 218, lid 4, VWEU en het beginsel van institutioneel evenwicht geschonden, omdat de Raad de hem bij de Verdragen toebedeelde bevoegdheden ten nadele van de Commissie en het Europees Parlement heeft uitgebreid.
   Tweede middel: schending van artikel 13, lid 2, VEU en artikel 218 VWEU en van het beginsel van institutioneel evenwicht, omdat het bestreden besluit bepaalt dat de gedetailleerde onderhandelingsposities van de Unie door een bijzonder comité of door de Raad zullen worden bepaald. Artikel 218, lid 4, VWEU geeft het bijzondere comité slechts een raadgevende rol (overleg).


title: Zaak C-72/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Nederland) op 10 februari 2014 — X, andere partij: Directeur van het onderdeel Belastingregio Belastingdienst/X van de rijksbelastingdienst

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Nederland) op 10 februari 2014 — X, andere partij: Directeur van het onderdeel Belastingregio Belastingdienst/X van de rijksbelastingdienst
   (Zaak C-72/14)
   2014/C 142/21
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof 's-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Andere partij: Directeur van het onderdeel Belastingregio Belastingdienst/X van de rijksbelastingdienst

      Prejudiciële vragen

               1)

               In het arrest Fitzwilliam (1) heeft het Hof van Justitie beslist, dat een E101-verklaring, afgegeven door het bevoegde orgaan van een lidstaat, de socialezekerheidsorganen van andere lidstaten bindt, ook indien deze verklaring inhoudelijk onjuist mocht zijn. Geldt deze beslissing ook voor gevallen als het onderhavige, waarin de toewijzingsregels van de verordening (2) niet van toepassing zijn?

               2)

               Is voor de beantwoording van deze vraag van belang dat het bevoegde orgaan niet beoogde een E101-verklaring af te geven, doch om administratieve redenen bewust en weloverwogen documenten heeft gebruikt die zich naar vorm en inhoud als E101-verklaringen presenteerden, terwijl de belanghebbende meende en ook redelijkerwijs kon menen een dergelijke verklaring te hebben ontvangen?

      (1)  Arrest van 10 februari 2000, FTS (C-202/97, Jurispr. blz. I-883).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak C-93/17: Beroep ingesteld op 22 februari 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Beroep ingesteld op 22 februari 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-93/17)
   (2017/C 129/12)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 28 juni 2012 in zaak C-485/10 Commissie/Griekenland, EU:C:2012:395, de krachtens dat arrest en artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek gelasten aan de Commissie, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”, een dwangsom van 34 974 EUR te betalen per dag vertraging in de uitvoering van het arrest van het Hof van 28 juni 2012 in zaak C-485/10, vanaf de dag van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot op de dag dat het arrest van 28 juni 2012 volledig is uitgevoerd;

               —

               de Helleense Republiek gelasten aan de Commissie, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”, een forfaitair bedrag te betalen dat het resultaat is van de vermenigvuldiging van een bedrag van 3 828 EUR per dag met het aantal dagen dat verstrijkt tussen de datum van uitspraak van het arrest van 28 juni 2012 en de dag waarop de inbreuk wordt beëindigd of, indien de inbreuk voortduurt, de dag van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie heeft op 2 juli 2008 beschikking 2009/610/EG vastgesteld betreffende de maatregelen C 16/04 (ex NN 29/04, CP 71/02 en CP 133/05) die door Griekenland ten behoeve van Hellenic Shipyards ten uitvoer zijn gelegd. In die beschikking heeft de Commissie het standpunt ingenomen dat een gedeelte van de aan Hellenic Shipyards verleende staatssteun onverenigbaar is met de interne markt en heeft zij de Helleense Republiek gelast die staatssteun terug te vorderen, vermeerderd met rente tot op de dag dat de steun volledig is teruggevorderd.
   De Commissie heeft op 8 oktober 2010 bij het Hof beroep ingesteld wegens schending van artikel 108, lid 2, VWEU (zaak C-485/10). Het Hof heeft op 28 juni 2012 geoordeeld dat de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 2, 3, 5, 6, 8, 9 en 11 tot en met 19 van de beschikking van de Commissie op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van die beschikking, en door de Commissie niet binnen de gestelde termijn de in artikel 19 daarvan bedoelde informatie mee te delen.
   Aangezien de Helleense Republiek niet de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om het arrest van het Hof van 28 juni 2012 uit te voeren, is zij de krachtens dat arrest en artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Zaak C-424/99: Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
8.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 6/19
B. Wanneer                                                                 ii) een inbreuk op de bepalingen van richtlijn 76/768/
                                                                               EEG,
    i) een merkhouder ermee heeft ingestemd of heeft toege-                    voor de merkhouder een gegronde reden vormt om
        laten dat waren onder zodanige voorwaarden aan een                     zich tegen verdere verhandeling van de waren te
        derde worden verkocht, dat de rechten van deze laatste                 verzetten (2)?
        om de waren verder te verhandelen worden bepaald
        door de wetgeving die het koopcontract beheerst               (1) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
        waarbij hij de waren heeft verkregen, en                          betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
                                                                          L 40, blz. 1).
                                                                      (2) Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                          de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
    ii) die wetgeving de verkoper toestaat beperkingen op te              cosmetische producten (PB L 262, blz. 169).
        leggen inzake de verdere verhandeling of het gebruik
        van de waren door de koper, doch eveneens bepaalt
        dat, wanneer door of namens de houder geen effectieve
        beperkingen van het recht van de koper om de waren
        verder te verhandelen zijn opgelegd, de derde het
        recht verkrijgt de waren in alle landen, ook in de
        Gemeenschap, verder te verhandelen.                           Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
                                                                                Oostenrijk
    en overeenkomstig die wetgeving geen effectieve beperkin-
    gen van het recht van de derde om de waren te verkopen                                     (Zaak C-424/99)
    zijn opgelegd, moet de richtlijn dan aldus worden uitge-
    legd, dat de merkhouder moet worden behandeld alsof hij                                      (2000/C 6/35)
    heeft ingestemd met het door de derde verkregen recht om
    de waren in de Gemeenschap te verkopen?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 oktober 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
C. Zo de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord,             vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
    staat het aan de nationale rechterlijke instanties in alle        dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
    gevallen te bepalen, of de derde effectieve beperkingen zijn      C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst Centre
    opgelegd?                                                         Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
D. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-
    legd, dat handelingen van een derde die de waarde, de             1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
    presentatie of het imago van het merk of de waren                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
    wezenlijk aantasten voor de merkhouder een gegronde                    die nodig zijn voor het volledig uitvoeren van richtlijn
    reden vormen om zich tegen verdere verhandeling van de                 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 (1) betref-
    waren te verzetten?                                                    fende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van
                                                                           de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
                                                                           en de opneming daarvan in de nationale stelsels van
E. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-             gezondheidszorg, of deze niet aan de Commissie mee
    legd, dat het (geheel of gedeeltelijk) verwijderen of uitwis-          te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
    sen van op de waren aangebrachte tekens, wanneer dat                   verplichtingen niet is nagekomen.
    geen ernstige of wezenlijke schade aan de reputatie van het
    merk of aan de onder het merk verkochte waren dreigt toe          2. de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te
    te brengen, voor de merkhouder een gegronde reden vormt                verwijzen.
    om zich tegen verdere verhandeling van de waren te
    verzetten?                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Anders dan Oostenrijk is de Commissie van mening, dat de met
F. Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden uitge-        de toepassing van het Oostenrijkse stelsel van gezondheidszorg
    legd, dat het (geheel of gedeeltelijk) verwijderen of uitwis-     belaste instanties (Hauptverband der Sozialversicherungs-
    sen van op de waren aangebrachte streepjescodes, wanneer          träger) als overheidsdienst in de zin van de richtlijn moeten
    dat tot gevolg heeft, dat met betrekking tot de waren             worden aangemerkt, en dat het door dat Hauptverband
                                                                      krachtens § 31, lid 3, sub 12, juncto § 133, lid 2, van het
                                                                      Algemeine Sozialversicherungsgesetz (ASVG) uitgegeven Heil-
    i) een inbreuk op bepalingen van het strafwetboek van             mittelverzeichnis een positieve lijst in de zin van artikel 6
        een lidstaat (andere bepalingen dan die welke het             van richtlijn 89/105/EEG is. Voor de vergoeding van een
        merkenrecht betreffen) ontstaat of                            geneesmiddel dat het Heilmittelverzeichnis niet wordt ge-
 ---pagebreak--- C 6/20                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                8.1.2000
noemd, is volgens § 31, lid 3, sub 12, het fiat van een hoofdarts     — de inachtneming van de in artikel 6 gestelde termijn voor
of een controlerende arts nodig. De in de wet genoemde                     het besluit over de opneming op de positieve lijst te
criteria (efficiëntie, noodzakelijkheid) voor het verlenen van             verzekeren;
het fiat door de hoofdarts of de controlerende arts, zijn zo
vaag, dat op basis van de wet alleen geen betrouwbare uitspraak       — te voorzien in een doeltreffend rechtsmiddel tegen afwij-
kan worden gedaan over de vraag of een geneesmiddel voor                   zende besluiten;
vergoeding in aanmerking komt.
                                                                      — de verplichting tot motivering van afwijzende besluiten na
                                                                           te komen.
De Oostenrijkse wetgever heeft nagelaten de nodige uitvoe-
ringsmaatregelen te treffen om                                        (1) PB 1989 L 40 van 11.2.1989, blz. 8.


title: Zaak C-674/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société Agroprovence

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société Agroprovence
   (Zaak C-674/11)
   2012/C 89/13
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

      Verwerende partij: Société Agroprovence

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden […] aan begin of einde [te verlengen] met […] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

               2)

               In het bijzonder:

                           —

                           moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

                           —

                           indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden […] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

                           —

                           indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).


title: Zaak C-475/08: Beroep ingesteld op 5 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/13

         Beroep ingesteld op 5 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-475/08)
   (2009/C 32/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België,
               door geen systeembeheerders aan te wijzen, zoals wel is vereist op grond van artikel 7 van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (1),
               door in strijd met artikel 18 van richtlijn 2003/55/EG, juncto artikel 25, lid 2, daarvan, niet alleen te voorzien in een gereguleerde toegang, maar ook in een toegang via onderhandelingen van derden tot het systeem,
               door artikel 22, lid 3, sub d en e, en lid 4, van richtlijn 2003/55/EG niet in nationaal recht om te zetten,
               de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie baseert haar beroep op drie grieven.
   Om te beginnen verwijt zij verweerder geen transmissiesysteembeheerders en systeembeheerders voor gasopslag en terminals voor vloeibaar aardgas te hebben aangewezen, zoals wordt bepaald in de artikelen 7 en 11 van richtlijn 2003/55/EG.
   Vervolgens heeft verweerder een rechtsonzekerheid gecreëerd jegens nieuwkomers, aangezien hij de indruk wekt dat de toegang via onderhandelingen tot het systeem een alternatief is voor de gereguleerde toegang. Uit de artikelen 18 en 25, lid 2, van richtlijn 2003/55/EG blijkt evenwel duidelijk dat de gereguleerde toegang de enige mogelijkheid van toegang van derden tot het systeem is en dat het enkel aan de regelgevende instantie is om althans de methoden voor het berekenen of vastleggen van de tarieven, alvorens die in werking treden, vast te stellen of goed te keuren.
   Ten slotte heeft verweerder met de ontheffing van de richtlijn voor grote nieuwe aardgasinstallaties artikel 22, lid 3, sub d, van de richtlijn, wat betreft de verplichting tot bekendmaking van het besluit, en artikel 22, lid 3, sub e, van die richtlijn, betreffende de verplichting tot overleg met andere lidstaten of regelgevende instanties die zijn betrokken bij de interconnectie van die infrastructuur, niet juist omgezet. Bovendien heeft verweerder in zijn nationale wettelijke regeling niet de verplichting vastgelegd om het besluit inzake een dergelijke ontheffing alsmede alle relevante informatie daaromtrent onverwijld ter kennis van de Commissie te brengen, zoals wordt bepaald in artikel 22, lid 4, van de richtlijn.

      (1)  PB L 176, blz. 57.


title: Zaak T-203/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  5 oktober 2005  — Rasmussen/Commissie ( Ambtenaren — Valse declaratie van kosten van dienstreizen — Tuchtprocedure — Berisping — Taalregeling — Medisch geheim )

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 oktober 2005 — Rasmussen/Commissie
   (Zaak T-203/03) (1)

   („Ambtenaren - Valse declaratie van kosten van dienstreizen - Tuchtprocedure - Berisping - Taalregeling - Medisch geheim”)
   (2005/C 296/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Lars Bo Rasmussen (Hellerup, Denemarken) [vertegenwoordiger(s): G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): aanvankelijk J. Currall en V. Joris, vervolgens V. Joris en M. Patkova, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 juli 2002 waarbij verzoeker de tuchtmaatregel van berisping is opgelegd wegens valse declaratie van kosten van dienstreizen, een verzoek om terugbetaling van de krachtens artikel 85 van het Statuut teruggevorderde bedragen alsmede een verzoek tot vergoeding van de morele schade die verzoeker zou hebben geleden.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van de Commissie.

               3)

               De Commissie zal de helft van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003


title: Zaak T-17/16: Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2017 — MS/Commissie („Beroep tot schadevergoeding — Besluit van de Commissie om een einde te maken aan een instemmingsbrief inzake toetreding tot Team Europe — Contractuele aansprakelijkheid — Ontbreken van arbitragebeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/27

         Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2017 — MS/Commissie
   (Zaak T-17/16) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Besluit van de Commissie om een einde te maken aan een instemmingsbrief inzake toetreding tot Team Europe - Contractuele aansprakelijkheid - Ontbreken van arbitragebeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 256/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: MS (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en M. Vandenbussche, vervolgens L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Martínez del Peral, C. Ehrbar en A.-C. Simon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling van schadevergoeding na haar besluit van 10 april 2013 waarbij zij een einde heeft gemaakt aan de samenwerking van verzoeker met het netwerk van sprekers Team Europe

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MS wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.


title: Zaak C-157/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten voor leveringen — Richtlijn 93/36/EEG — Gunning van overheidsopdrachten zonder voorafgaande aankondiging van opdracht — Lichte helikopters voor politie en nationale brandweer)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-157/06) (1)

   (Niet-nakoming - Overheidsopdrachten voor leveringen - Richtlijn 93/36/EEG - Gunning van overheidsopdrachten zonder voorafgaande aankondiging van opdracht - Lichte helikopters voor politie en nationale brandweer)
   (2008/C 301/08)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, G. Fiengo, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1) — Verzuim om aan te tonen dat aanbestedende dienst gegronde redenen heeft om procedure van gunning via onderhandelingen zonder bekendmaking van aankondiging van opdracht te volgen — Lichte helikopters die zijn aangeschaft voor behoeften van politie en brandweer
   Dictum

               1)

               Door de vaststelling van decreet nr. 558/A/04/03/RR van de minister van Binnenlandse Zaken van 11 juli 2003, waarbij een afwijking van de communautaire regeling inzake overheidsopdrachten voor leveringen wordt toegestaan voor de aankoop van lichte helikopters ten behoeve van de politie en de nationale brandweer, zonder dat is voldaan aan de voorwaarden die een dergelijke afwijking kunnen rechtvaardigen, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, met name krachtens de artikelen 2, lid 1, sub b, 6 en 9 ervan.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


               5.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/11

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door het Fürstliches Obergericht, Liechtenstein, van 19 mei 2015 in de zaak Abuelo Insua Juan Bautista tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung
   (Zaak E-13/15)
   (2015/C 366/09)
   Bij schrijven van 19 mei 2015 van het Fürstliches Obergericht, Liechtenstein (het Vorstelijk Hof van Beroep) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 29 mei 2015, om een advies in de zaak Abuelo Insua Juan Bautista tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Is het voor een rechthebbende op (of aanvrager van) een uitkering, gelet op het feit dat het debiteurorgaan ingevolge artikel 87, lid 2, tweede zin, van Verordening (EG) nr. 987/2009 gebonden is door de bevindingen van het orgaan van de woon- of verblijfplaats, verboden om deze bevindingen aan te vechten in de procedure bij het debiteurorgaan?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: geldt die bindende werking ook in gerechtelijke procedures die, conform de nationale procedureregels, volgen op de procedure bij het debiteurorgaan?


title: Zaak C-294/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 15 juni 2010 — Andrejs Eglītis en Edvards Ratnieks/Latvijas Republikas Ekonomikas Ministrija

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 15 juni 2010 — Andrejs Eglītis en Edvards Ratnieks/Latvijas Republikas Ekonomikas Ministrija
   (Zaak C-294/10)
   ()
   2010/C 221/46
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrejs Eglītis en Edvards Ratnieks

      Verwerende partij: Latvijas Republikas Ekonomikas Ministrija

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad (1) van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, aldus worden uitgelegd dat de luchtvaartmaatschappij, om te kunnen aannemen dat zij alle redelijke maatregelen ter voorkoming van de buitengewone omstandigheden heeft getroffen, verplicht is om haar middelen aldus naar behoren te organiseren dat de geplande vlucht kan worden uitgevoerd na het einde van de onverwachte buitengewone omstandigheden, dat wil zeggen binnen een bepaalde tijd na de geplande vertrektijd?

               2.

               Zo ja, geldt artikel 6, lid 1, van deze verordening dan om het zo kort mogelijke tijdsverloop te bepalen waarin de luchtvaartmaatschappij bij een goede organisatie van haar middelen moet voorzien als eventueel te verwachten vertraging voor het geval dat zich buitengewone omstandigheden voordoen?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Beroep, op 28 mei 1998 ingesteld door M. Costigan tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-84/98)

text:
C 278/38            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.9.98
   Zoals hierna zal blijken, zijn de opleidingsacties uitge-         vermeld in de aanvraag, voorzover de kosten in ver-
   voerd met volledige inachtneming van de in de oor-                band met die werkzaamheden niet in de begroting wer-
   spronkelijke goedkeuringsbeschikking gestelde voor-               den opgenomen onder de post ¹technisch, niet onder-
   waarden.                                                          wijzend personeel, directie en secretariaatº, maar
                                                                     onder gespecialiseerde werkzaamheden, die naar hun
                                                                     aard door derden worden verricht.
Ð Schending van de wet Ð Onwettigheid Ð Dwaling ten
   aanzien van de feiten:                                            De beschikking berust op tegenstrijdige criteria en op
                                                                     het recht op legitieme winst voor een onderaannemer,
                                                                     te weten ¹E.B.L.daº.
   Verzoekster heeft zich volledig en ten strengste gehou-
   den aan alle voorwaarden die waren gesteld in de
                                                                     Het DAFSE en de Commissie hebben door toepassing
   goedkeuringsbeschikking en in de verordening, met
                                                                     van een discretionair criterium tussen 1986 en 1989
   name de voorwaarde inzake de beroepsopleiding van
                                                                     steeds aanvaard, dat over de door onderaannemers
   36 respectievelijk 300 personen met onvoldoende
                                                                     gedragen kosten een winst werd berekend ten bedrage
   bekwaamheden om in de arbeidsmarkt te worden
                                                                     van 50 %, zodat de winst van de E.B.L.da binnen de
   opgenomen.
                                                                     door het DAFSE en de Commissie aanvaarde grenzen
                                                                     ligt.
   Met de bestreden beschikking wordt verzoekster ver-
   weten, dat sommige uitgaven niet strookten met de in
   de goedkeuringsbeschikking gestelde voorwaarden.
   Om deze reden werd de opschorting van de betaling             Beroep, op 28 mei 1998 ingesteld door M. Costigan tegen
   van het saldo voorgesteld, om de redenen vermeld in                            Raad van de Europese Unie
   het verslag van de InspeccËaÄo-Geral de FinancËas.                                   (Zaak T-84/98)
                                                                                (98/C 278/84)
   De bestreden beschikking is uitsluitend gebaseerd op
   de in voormeld verslag opgenomen gegevens.                                         (Procestaal: Engels)
                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   Bijgevolg berust de bestreden beschikking op dwaling          Gemeenschappen is op 28 mei 1998 beroep ingesteld tegen
   ten aanzien van de feiten, daar de Commissie, door            de Raad van de Europese Unie door M. Costigan, verte-
   zich uitsluitend op dat verslag te baseren, dezelfde          genwoordigd door S. O'Tuathail, geïnstrueerd door
   dwaling begaat als aan dat verslag ten grondslag ligt.        Lehane & Hogan, Solicitors, Upper Ormond Quay 1,
                                                                 Dublin 7, Ierland.
   Verzoeker heeft de betaling van de betrokken premies          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
   aangewend om de deelnemers ertoe aan te zetten
   zoveel mogelijk kennis te vergaren. Deze tactiek had
   uitstekende resultaten, die tot uiting kwamen in het          Ð besluit nr. 677/97 van de secretaris-generaal van de
   ontbreken van absenteïsme, en was geenszins in strijd             Raad van de Europese Unie van 11 juli 1997 nietig te
   met de oorspronkelijke goedkeuringsbeschikking.                   verklaren;
                                                                 Ð verzoekster in haar vroeger ambt bij de Raad van de
   Verzoekster heeft gebruik gemaakt van de diensten van             Europese Unie te herplaatsen, zonder verlies of verla-
   een gespecialiseerde onderneming om de kwaliteit van              ging van status, salaris of bijkomende voordelen;
   de betrokken cursussen te verbeteren.
                                                                 Ð alle door of namens de secretaris-generaal van de
                                                                     Raad van de Europese Unie, zijn ambtenaren of perso-
   Zij heeft van de diensten van deze onderneming                    neelsleden vastgestelde besluiten die voortvloeien uit of
   gebruik gemaakt in de vorm van onderaanbesteding,                 op enigerlei wijze uitvoering geven aan besluit nr. 677/
   door de indienstneming van onderwijzend personeel en              97, nietig te verklaren;
   de aanbesteding van bijkomende technische en pedago-
   gische werkzaamheden, werkzaamheden op het gebied
   van de beroepsorieÈntatie en boekhoudkundige werk-            Ð het besluit van de secretaris-generaal van de Raad van
   zaamheden.                                                        de Europese Unie van 14 juni 1996 om verzoeksters
                                                                     zaak naar de invaliditeitscommissie te verwijzen, nietig
                                                                     te verklaren;
   Deze onderaanbesteding, die was toegestaan volgens
   de verordening en volgens de goedkeuringsbeschikking          Ð de conclusies van de invaliditeitscommissie van 9 juli
   van de Commissie, was reeds Ð althans impliciet Ð                 1997 nietig te verklaren;
 ---pagebreak--- 5.9.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 278/39
Ð de Raad te gelasten om aan verzoekster het sinds                     niet wordt aangetoond, dat verzoekster blijvend alge-
    1 augustus 1997 verschuldigde achterstallige salaris en            heel invalide of arbeidsongeschikt is, kon het tot aan-
    bijkomende voordelen te betalen, vermeerderd met                   stelling bevoegd gezag in de derde plaats geen besluit
    rente van 10 % 's jaars sinds die achterstallen verschul-          vaststellen op grond van de artikelen 53 en 78 van het
    digd zijn of bij ontstentenis van besluit nr. 677/97 zou-          Ambtenarenstatuut.
    den zijn betaald;
                                                                   Ð Uit de casuspositie blijkt, dat de Raad de invaliditeits-
                                                                       commissie niet heeft ingesteld om na te gaan, of ver-
Ð de Raad te gelasten om verzoekster een morele schade-                zoekster geheel en blijvend ongeschikt was om haar
    vergoeding van 3 000 000 BEF (drie miljoen Belgische               werkzaamheden te verrichten, maar wel om haar uit
    frank) te betalen;                                                 de dienst van de Raad te verwijderen. Vanuit dit oog-
                                                                       punt moet de gehele invaliditeitsprocedure worden
                                                                       geacht misbruik van bevoegdheid op te leveren.
Ð het besluit van de secretaris-generaal van de Raad van
    12 februari 1998 houdende afwijzing van verzoeksters
    klacht van 15 oktober 1997 en bevestiging van besluit
    nr. 677/97, nietig te verklaren; en
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.                            Beroep, op 6 juli 1998 ingesteld door G. Stodtmeister
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-101/98)
Middelen en voornaamste argumenten                                                        (98/C 278/85)
Verzoekster is een ambtenaar van de Raad, die bij besluit                               (Procestaal: Frans)
nr. 677/97 invalide is verklaard. Zij komt op tegen het
eindbesluit tot vaststelling van de invaliditeit, het vooraf-      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
gaande besluit tot instelling van een invaliditeitscommissie       Gemeenschappen is op 6 juli 1998 beroep ingesteld tegen
voor haar zaak en de besluiten van die commissie op                Raad van de Europese Unie door G. Stodtmeister,
grond waarvan het eerste besluit is vastgesteld.                   wonende te Tervuren (BelgieÈ), vertegenwoordigd door G.
                                                                   Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
Tot staving van haar vordering voert verzoekster het vol-          SARL, rue de Cessange 30.
gende aan:
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð De invaliditeitscommissie heeft ten onrechte geoor-
    deeld, dat verzoekster volledig invalide is, waardoor          Ð nietig te verklaren de bevorderingsbesluiten naar de
    zij niet de werkzaamheden kan verrichten die met een               rang A 3 voor de bevorderingsronde 1997, door het
    ambt van haar loopbaan overeenkomen. Zij vermeldt                  tot aanstelling bevoegd gezag vastgesteld op 17 novem-
    daarvoor geen redenen die de lezer in staat stellen te             ber 1997;
    beoordelen op welke gronden dat oordeel is gebaseerd.
    Daar in de conclusies niet naar medische vaststellingen
    wordt verwezen, kan geen verband worden aange-                 Ð nietig te verklaren het besluit om verzoekster niet naar
    toond tussen de medische vaststelling van de invalidi-             de rang A 3 te bevorderen in het kader van de bevor-
    teitscommissie (zo die er al zijn) en haar conclusies.             deringsronde 1997, en daaraan als rechtsgevolg te ver-
    Besluit nr. 677/97 is derhalve vastgesteld volgens een             binden het herstel van haar loopbaan vanaf 1 januari
    onregelmatige procedure.                                           tot de dag van haar pensionering of tot de dag van
                                                                       haar bevordering naar de rang A 3;
Ð Verweerder was om drie redenen niet bevoegd om
                                                                   Ð verweerder te verwijzen in de kosten.
    besluit nr. 677/97 vast te stellen. In de eerste plaats
    kan het tot aanstelling bevoegd gezag de zaak van een
    ambtenaar krachtens artikel 59, lid 1, vierde alinea,          Middelen en voornaamste argumenten
    van het Ambtenarenstatuut, slechts naar de invalidi-
    teitscommissie verwijzen wanneer het totale ziektever-
    lof van de betrokkene over een periode van drie jaar           Verzoekster zet uiteen, dat de procedure inzake de vaststel-
    meer dan twaalf maanden bedraagt, hetgeen hier niet            ling van de beoordelingsrapporten geen regelmatig verloop
    het geval was. In de tweede plaats heeft de invalidi-          heeft gekend wat haar beoordelingsrapport betreft voor de
    teitscommissie verzoekster nooit onderzocht. Het               periode 1993/1994. Het gevolg daarvan was, dat toen het
    bestreden besluit heeft dus geen medische grondslag.           adviescomiteÂ bevorderingen voor de categorie A bijeen-
    Daar in de conclusies van de invaliditeitscommissie            kwam, het niet kon beschikken over een beoordelingsrap-


title: Zaak C-488/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 23 september 2011 — D.F. Asbeek Brusse & K. de Man Garabito tegen Jahani BV

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 23 september 2011 — D.F. Asbeek Brusse & K. de Man Garabito tegen Jahani BV
   (Zaak C-488/11)
   2012/C 13/06
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers: D.F. Asbeek Brusse
   K. de Man Garabito
   Verweerster: Jahani BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een bedrijfsmatige verhuurder van woonruimte die een woning verhuurt aan een particulier aan te merken als een verkoper of dienstverrichter in de zin van (richtlijn 93/13/EEG) (1)? Valt een huurovereenkomst tussen een bedrijfsmatige verhuurder en een niet-bedrijfsmatige huurder onder de werking van de richtlijn?

               2)

               Brengt de omstandigheid dat artikel 6 van de richtlijn moet worden beschouwd als een norm die gelijkwaardig is aan de nationale regels die in de interne rechtsorde gelden als regels van openbare orde mee dat in een geding tussen particulieren de nationale uitvoeringswetgeving met betrekking tot oneerlijke bedingen van openbare orde is, zodat de nationale rechter zowel in eerste aanleg als in hoger beroep bevoegd én verplicht is ambtshalve (en dus ook buiten de grieven om) een contractueel beding te toetsen aan de nationale uitvoeringswetgeving en de nietigheid van dat beding aan te nemen indien hij tot het oordeel komt dat het beding oneerlijk is?

               3)

               Past het bij de nuttige werking van het gemeenschapsrecht dat de nationale rechter een boetebeding dat moet worden aangemerkt als een oneerlijk beding in de zin van de richtlijn niet buiten toepassing laat, maar slechts met toepassing van de nationale wetgeving de boete matigt, indien een particulier wel een beroep op de matigingsbevoegdheid van de rechter heeft gedaan, maar niet op de vernietigbaarheid van het beding?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak F-109/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 maart 2016 — GZ/Parlement

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/56

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 maart 2016 — GZ/Parlement
   (Zaak F-109/15) (1)

   (2016/C 156/78)
   Procestaal: Duits
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015, blz. 36.


title: Zaak C-481/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 25 oktober 2012 — UAB Juvelta/Lietuvos prabavimo rūmai

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 25 oktober 2012 — UAB Juvelta/Lietuvos prabavimo rūmai
   (Zaak C-481/12)
   2013/C 9/53
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB Juvelta

      Verwerende partij: Lietuvos prabavimo rūmai

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 34 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale wettelijke maatregelen op grond waarvan, om op de markt van een lidstaat van de Europese Unie gouden voorwerpen te koop te kunnen aanbieden die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, waar deze rechtmatig op de markt worden gebracht, die voorwerpen moeten worden afgeslagen met een merk van een door de lidstaat van invoer erkende onafhankelijke waarborginstelling dat bevestigt dat het daarmee afgeslagen voorwerp door die instelling is gekeurd en dat voor de consument van de lidstaat van invoer begrijpelijke informatie over het erkende gehalte van het voorwerp bevat, wanneer dergelijke informatie over het erkende gehalte wordt verstrekt in een apart en bijkomend in dat gouden voorwerp afgeslagen teken of merk?

               2)

               Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat, zoals in de zaak aan de orde, het bijkomende merk betreffende het erkende gehalte van de gouden voorwerpen dat daarop is aangebracht en begrijpelijk is voor de consument van de lidstaat van invoer (bijvoorbeeld een merk met de drie Arabische cijfers „585”) niet is aangebracht door een onafhankelijke waarborginstelling die is erkend door een lidstaat van de Europese Unie, maar de informatie in dat merk qua betekenis overeenstemt met de informatie in het op datzelfde voorwerp afgeslagen merk van de onafhankelijke waarborginstelling die is erkend door de lidstaat van uitvoer (bijvoorbeeld, het merk van de staat van uitvoer met het Arabische cijfer „3” dat in het bijzonder, onder de wettelijke bepalingen van die staat, een erkend gehalte van 585 aangeeft)?


title: Zaak C-270/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Schotland), Edinburgh (Verenigd Koninkrijk) op 14 juli 2009 — Macdonald Resorts Limited/The Commissioners for her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Schotland), Edinburgh (Verenigd Koninkrijk) op 14 juli 2009 — Macdonald Resorts Limited/The Commissioners for her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-270/09)
   2009/C 267/48
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   The Court of Session (Schotland), Edinburgh

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Macdonald Resorts Limited

      Verwerende partij: The Commissioners for her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer MRL, in overeenstemming met het bepaalde in de statuten van de club en de bijbehorende contracten, contractuele rechten („Points Rights”) verstrekt die de verkrijger recht geven op punten die hij jaarlijks kan inwisselen voor het verblijf in en het gebruik van timeshare-accommodatie in de resorts van MRL, moet die dienst dan worden gekwalificeerd:

                           a)

                           als de verpachting of verhuur van onroerende goederen in de zin van artikel 13 B, sub b, van de Zesde btw-richtlijn (thans artikel 135, lid 1, sub l, van richtlijn 2006/112( (1))); of

                           b)

                           als lidmaatschap van een club of

                           c)

                           anderszins?

               2)

               Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat:

                           a)

                           in sommige gevallen de contractuele rechten worden verkregen doordat de klant bij MRL in ruil daarvoor zijn reeds bestaande rechten op verblijf in timeshare-accommodatie op een bepaalde plaats voor een of meerdere vaste weken inbrengt?

                           b)

                           de klant in een willekeurig jaar kan besluiten zijn recht op punten voor dat jaar niet of slechts gedeeltelijk in te wisselen voor verblijfsrechten, en in plaats daarvan ervoor kan kiezen om zijn of haar rechten toe te voegen aan die voor het daaropvolgende jaar, dan wel, afhankelijk van de contractuele bedingen van het programma in een willekeurig jaar, het aantal punten voor dat jaar kan uitbreiden door punten te „lenen” van die welke hem of haar het daaropvolgende jaar toekomen;

                           c)

                           de onroerende goederen die deel uitmaken van het bestand van beschikbare accommodaties kunnen wijzigen tussen het tijdstip waarop Points Rights worden verkregen en dat waarop de punten worden ingewisseld voor verblijfsrechten;

                           d)

                           het aantal punten waarop de klant elk jaar recht heeft, door de dienstverrichter in overeenstemming met de contractuele bepalingen van het programma kan worden gewijzigd;

                           e)

                           verzoekster van tijd tot tijd houders van Points Rights toegang kan bieden tot een extern timeshare-programma;

                           f)

                           verzoekster van tijd tot tijd houders van Points Rights de mogelijkheid kan bieden hun punten in te wisselen voor accommodatie in door verzoekster geleide hotels, dan wel voor andere door verzoekster geboden voordelen?

               3)

               Wanneer een belastingplichtige de in de eerste en de tweede vraag beschreven diensten verricht,

                           a)

                           zijn dit dan „diensten met betrekking tot onroerende goederen” in de zin van artikel 9, lid 2, sub a, van de Zesde btw-richtlijn (thans artikel 45 van richtlijn 2006/112);

                           b)

                           indien het antwoord op vraag 3a bevestigend luidt: hoe moet de plaats van de dienst worden vastgesteld wanneer de leden van de club hun contractuele rechten kunnen uitoefenen door timeshare-accommodatie te betrekken in meer dan één lidstaat, en op het moment van de prestatie niet bekend is in welke accommodatie het verblijf zal plaatsvinden?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-9/94: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 mei 2008 — Ypma/Raad en Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 mei 2008 — Ypma/Raad en Commissie
   (Zaak T-9/94) (1)

   (2008/C 197/60)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 26.2.1994.


title: Zaak T-768/15: Beroep ingesteld op 28 december 2015 — RP Technik/BHIM — Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/29

         Beroep ingesteld op 28 december 2015 — RP Technik/BHIM — Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM)
   (Zaak T-768/15)
   (2016/C 078/40)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: RP Technik GmbH Profilsysteme (Bönen, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Henrichs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tecnomarmi Snc (Treviso, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het litigieuze merk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „RP ROYAL PALLADIUM” — gemeenschapsmerk nr. 11 358 496

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 oktober 2014 in zaak R 2061/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               verwijzing van de interveniërende partij in de kosten,

               —

               subsidiair, mocht geen partij interveniëren, verwijzing van de verwerende partij in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-328/14: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 17 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — CD Consulting s. r. o./Anna Pančurová, Róbert Demeter, Kristína Pužová, Katarína Harakľová, Roman Novák, Marcela Grundzová, Milan Pulko, Peter Chomča, Jarmila Lešková, Katarína Malarová, Jana Belajová, Tatiana Kučkovská, Marián Demeter, Helena Chomčová, Marcela Troščáková, Nataša Virágová, Kvetuša Hudáková, Peter Grundza, Dávid Renner, Zdenko Ričalka, Jarmila Kurejová, Mária Maxinová

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/25

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 17 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — CD Consulting s. r. o./Anna Pančurová, Róbert Demeter, Kristína Pužová, Katarína Harakľová, Roman Novák, Marcela Grundzová, Milan Pulko, Peter Chomča, Jarmila Lešková, Katarína Malarová, Jana Belajová, Tatiana Kučkovská, Marián Demeter, Helena Chomčová, Marcela Troščáková, Nataša Virágová, Kvetuša Hudáková, Peter Grundza, Dávid Renner, Zdenko Ričalka, Jarmila Kurejová, Mária Maxinová
   (Zaak C-328/14) (1)

   (2015/C 320/35)
   Procestaal: Slowaaks
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak C-503/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Arrest van Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld — Niet-uitvoering — Artikel 228 EG — Maatregelen ter uitvoering van arrest van Hof — Beëindiging van overeenkomst)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-503/04) (1)

   (Niet-nakoming - Arrest van Hof waarin niet-nakoming wordt vastgesteld - Niet-uitvoering - Artikel 228 EG - Maatregelen ter uitvoering van arrest van Hof - Beëindiging van overeenkomst)
   (2007/C 211/02)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima, gemachtigde)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W.-D. Plessing en C. Schulze-Bahr, gemachtigden, H.-J. Prieß, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-C. Gracia, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster en D. J. M. de Grave, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: T. Pynnä, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 228 EG — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 20 april 2003 in de gevoegde zaken C-20/01 en C-28/01 — Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1) — Plaatsing van overheidsopdrachten zonder voorafgaande aankondiging door de stad Braunschweig en de gemeente Bockhorn — Verzoek om oplegging van een dwangsom
   Dictum

               1)

               Door aan het einde van de termijn die was gesteld in het door de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 228 EG uitgebrachte met redenen omkleed advies, niet alle maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 10 april 2003, Commissie/Duitsland (C-20/01 en C-28/01), betreffende de sluiting van een overeenkomst voor de verwerking van afval door de stad Braunschweig (Duitsland), is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens dit artikel op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.

               3)

               De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak T-103/14: Arrest van het Gerecht van 16 maart 2016 — Frucona Košice/Commissie („Staatssteun — Accijnzen — Gedeeltelijke kwijtschelding van een belastingschuld in het kader van een crediteurenakkoord — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Rechten van de verdediging — Procedurele rechten van de belanghebbenden — Criterium van de particuliere schuldeiser — Bewijslast”)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/34

         Arrest van het Gerecht van 16 maart 2016 — Frucona Košice/Commissie
   (Zaak T-103/14) (1)

   ((„Staatssteun - Accijnzen - Gedeeltelijke kwijtschelding van een belastingschuld in het kader van een crediteurenakkoord - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Rechten van de verdediging - Procedurele rechten van de belanghebbenden - Criterium van de particuliere schuldeiser - Bewijslast”))
   (2016/C 156/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Frucona Košice a.s. (Košice, Slowakije) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, B. Hartnett, barrister, O. Geiss, advocaat, en J. Holmes, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, P.-J. Loewenthal en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/342/EU van de Commissie van 16 oktober 2013 betreffende steunmaatregel nr. SA.18211 (C 25/2005) (ex NN 21/2005) verleend door Slowakije aan Frucona Košice a.s. (PB L 176, blz. 38)

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/342/EU van de Commissie van 16 oktober 2013 betreffende steunmaatregel nr. SA.18211 (C 25/2005) (ex NN 21/2005) verleend door Slowakije aan Frucona Košice a.s. wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van Frucona Košice, met inbegrip van de kosten van de procedures in kort geding.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-95/10: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Cindu Chemicals e.a./ECHA ( „REACH — Identificatie van antraceenolie, antraceenarm, als zeer zorgwekkende stof — Beroep tot nietigverklaring — Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreekse geraaktheid — Ontvankelijkheid — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/31

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Cindu Chemicals e.a./ECHA
   (Zaak T-95/10) (1)

   (REACH - Identificatie van antraceenolie, antraceenarm, als zeer zorgwekkende stof - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Rechtstreekse geraaktheid - Ontvankelijkheid - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2013/C 114/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Nederland), Deza, a.s. (Valašske Meziříčí, Tsjechië), Koppers Denmark A/S (Nyborg, Denemarken) en Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Van Maldegem, R. Cana, advocaten, en P. Sellar, solicitor, vervolgens K. Van Maldegem en R. Cana)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver en G. Wilms, vervolgens P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door K. Sawyer, barrister, vervolgens P. Oliver en E. Manhaeve)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van het op 13 januari 2010 bekendgemaakte besluit van ECHA om antraceenolie, antraceenarm (EG nr. 292-604-8) te identificeren als een stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1, met rectificatie in PB 2007, L 136, blz. 3), overeenkomstig artikel 59 van deze verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S en Koppers UK Ltd zullen hun eigen kosten alsmede die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-209/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — The Competition/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd (Mededinging — Artikel 81, lid 1, EG — Begrip overeenkomst met mededingingbeperkende strekking — Overeenkomst tot reductie van productiecapaciteit — Rundvlees)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — The Competition/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd
   (Zaak C-209/07) (1)

   (Mededinging - Artikel 81, lid 1, EG - Begrip „overeenkomst met mededingingbeperkende strekking’ - Overeenkomst tot reductie van productiecapaciteit - Rundvlees)
   (2009/C 6/07)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Supreme Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Competition Authority

      Verwerende partij: Beef Industry Development Society Ltd
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van artikel 81, lid 1, EG — Maatregelen tot beperking of controle van de productie — Een overeenkomst die een gerichte beperking van structurele capaciteit tot gevolg heeft, daaronder begrepen
   Dictum
   Een overeenkomst met kenmerken zoals deze van de standaardovereenkomst die is gesloten tussen de 10 grootste rundvleesverwerkers in Ierland, die lid zijn van Beef Industry Development Society Ltd, welke met name voorziet in een reductie van de verwerkingscapaciteit met ongeveer 25 %, strekt ertoe de mededinging te verhinderen, te beperken of te vervalsen in de zin van artikel 81, lid 1, EG.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-137/02, Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Aanbeveling 96/280/EG — Begrip kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's))

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-137/02, Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Aanbeveling 96/280/EG - Begrip kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's))
   (2004/C 314/38)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-137/02, Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG, gevestigd te Malchow (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völcker en J. Heithecker, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2002/821/EG van de Commissie van 15 januari 2002 betreffende de door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Pollmeier GmbH, Malchow, verleende staatssteun (PB L 296, p. 20), heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 169 van 13.07.2002.


title: Zaak T-535/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — The Cookware Company/BHIM — Fissler (VITA+VERDE)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/14

         Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — The Cookware Company/BHIM — Fissler (VITA+VERDE)
   (Zaak T-535/14)
   2014/C 351/16
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Cookware Company Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fissler GmbH (Idar-Oberstein, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 april 2014 in zaak R 1082/2013-2

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in kleur met woordelementen „VITA+VERDE” voor waren van klasse 21 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 0 73  054

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: ouder gemeenschapswoordmerk „vitavit”, ingeschreven onder nr. 1 0 13  787

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-538/11: Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — Hermine Sax/Pensionsversicherungsanstalt

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/15

         Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — Hermine Sax/Pensionsversicherungsanstalt
   (Zaak C-538/11) (1)

   2013/C 63/27
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.