title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-230/03 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Mehmet Sedef tegen Freie und Hansestadt Hamburg (Associatie EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Artikel 6 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Recht op verlenging van verblijfsvergunning — Voorwaarden — Turks onderdaan die gedurende vijftien jaar in zeevaart van lidstaat heeft gewerkt — Zelfde werkgever gedurende meer dan jaar zonder onderbreking, maar geen drie jaar lang — Tijdvakken van arbeid 17-maal onderbroken als gevolg van kenmerken van beroep)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-230/03 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Mehmet Sedef tegen Freie und Hansestadt Hamburg (1)

   (Associatie EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Artikel 6 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Recht op verlenging van verblijfsvergunning - Voorwaarden - Turks onderdaan die gedurende vijftien jaar in zeevaart van lidstaat heeft gewerkt - Zelfde werkgever gedurende meer dan jaar zonder onderbreking, maar geen drie jaar lang - Tijdvakken van arbeid 17-maal onderbroken als gevolg van kenmerken van beroep)
   (2006/C 60/02)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-230/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) bij beslissing van 18 maart 2003, ingekomen bij het Hof op 26 mei 2003, in de procedure Mehmet Sedef tegen Freie und Hansestadt Hamburg, in aanwezigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 6 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, dient aldus te worden uitgelegd dat:

               —

               de verkrijging van de rechten die in artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit nr. 1/80 aan een Turkse werknemer worden verleend, in beginsel vooronderstelt dat de betrokkene vooraf de in het tweede streepje van dit lid genoemde voorwaarden heeft vervuld;

               —

               een Turkse werknemer die nog niet overeenkomstig dit derde streepje het recht van vrije toegang tot iedere arbeid in loondienst te zijner keuze heeft, in de lidstaat van ontvangst ononderbroken legale arbeid dient te verrichten, tenzij hij zich ter rechtvaardiging van zijn tijdelijke afwezigheid van de arbeidsmarkt kan beroepen op een legitieme grond, zoals die welke in lid 2 van dit artikel worden genoemd;

               —

               deze laatste bepaling onderbrekingen van de tijdvakken van legale arbeid zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, dekt, en de bevoegde nationale autoriteiten in casu het recht van verblijf van de betrokken Turkse werknemer in de lidstaat van ontvangst niet kunnen betwisten.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak C-326/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 10 juli 2012 — Rita van Caster, Patrick van Caster/Finanzamt Essen-Süd

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 10 juli 2012 — Rita van Caster, Patrick van Caster/Finanzamt Essen-Süd
   (Zaak C-326/12)
   2012/C 303/25
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rita van Caster, Patrick van Caster

      Verwerende partij: Finanzamt Essen-Süd

      Prejudiciële vraag

   Is de forfaitaire belasting van opbrengsten uit zogenoemde „niet-transparante” (binnenlandse en) buitenlandse beleggingsfondsen krachtens § 6 van het Investmentsteuergesetz in strijd met het gemeenschapsrecht (artikel 56 EG), doordat zij een verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer (artikel 58, lid 3, EG) vormt?


title: Zaak C-164/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nantes (Frankrijk) op 27 maart 2007 — James Wood/Fonds de Garantie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nantes (Frankrijk) op 27 maart 2007 — James Wood/Fonds de Garantie
   (Zaak C-164/07)
   (2007/C 129/11)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal de grande instance de Nantes
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: James Wood

      Verwerende partij: Fonds de Garantie
   Prejudiciële vraag
   Zijn de bepalingen van artikel 706-3 van de Code français de Procédure Pénale, gelet op het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit neergelegd in artikel [12 EG], in strijd met het gemeenschapsrecht op grond dat volgens deze bepalingen een onderdaan van de Europese Gemeenschap die woonachtig is in Frankrijk en vader is van een kind met de Franse nationaliteit dat buiten Frans grondgebied is overleden, enkel op grond van zijn nationaliteit is uitgesloten van het recht op een door het Fonds de Garantie uitgekeerde schadevergoeding?


title: Zaak C-326/08: Beroep ingesteld op 16 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/38

         Beroep ingesteld op 16 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-326/08)
   (2008/C 223/64)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Wils en B. Kotschy, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/29/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 12 juni 2007 verstreken.

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”); PB L 149, blz. 22.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2002 in zaak T-35/99: Keller SpA en Keller Meccanica SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van de staten — Ondernemingen in sector constructie van rollend spoorwegmaterieel — Ondernemingen onder buitengewoon bewind — Steunmaatregelen van regio's Sicilië en Sardinië — Zachte leningen — Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Reikwĳdte van beschikkingen tot goedkeuring van betrokken steunregelingen — Reddings- en herstructureringssteun — Kaderregeling van Commissie — Artikel 92 EG-Verdrag (thans artikel 87 EG) — Motiveringsplicht)

text:
1.6.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 131/15
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 6 december 2001                                                      van 30 januari 2002
in zaak T-44/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       in zaak T-35/99: Keller SpA en Keller Meccanica SpA
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
Suikerimporten — Weigering van invoercertificaat — Be-                  (Steunmaatregelen van de staten — Ondernemingen in
roep tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid                   sector constructie van rollend spoorwegmaterieel — Onder-
— Besluit 97/803/EG — Onomkeerbaarheid van bereikte                     nemingen onder buitengewoon bewind — Steunmaatregelen
resultaten — Evenredigheidsbeginsel — Rechtszekerheid —                 van regio’s Sicilië en Sardinië — Zachte leningen —
                Verordening (EG) nr. 2553/97”)                          Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Reikwijdte van
                                                                        beschikkingen         tot     goedkeuring        van      betrokken
                          (2002/C 131/27)                               steunregelingen — Reddings- en herstructureringssteun —
                                                                        Kaderregeling van Commissie — Artikel 92 EG-Verdrag
                                                                                (thans artikel 87 EG) — Motiveringsplicht)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2002/C 131/28)
In zaak T-44/98, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd te
Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,                                       (Procestaal: Italiaans)
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
P.J. Kuijper en T. Van Rijn), ondersteund door Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin),
Koninkrijk Spanje (gemachtigden: M. Lópes-Monı́s Gallego en            In zaak T-35/99, Keller SpA, gevestigd te Palermo (Italië),
R. Silva de Lapuerta), Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-        Keller Meccanica SpA, gevestigd te Villacidro (Italië), vertegen-
Bellanger) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en               woordigd door D. Corapi, V. Cappucelli en M. Merola,
Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill), betreffende een be-            advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, onder-
roep tot nietigverklaring van de tot het Hoofdproductschap              steund door Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en
voor Akkerbouwproducten gerichte beschikking van de Com-                O. Fiumara), tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
missie van 23 december 1997 (IV/51329) houdende afwijzing               pen (gemachtigden: aanvankelijk G. Rozet en A. Aresu,
van een aanvraag om afgifte van invoercertificaten voor                 vervolgens G. Rozet en V. Di Bucci), betreffende een verzoek
3 010 ton suiker op basis van verordening (EG) nr. 2553/97              tot nietigverklaring van beschikking 1999/195/EG van de
van de Commissie van 17 december 1997 betreffende de                    Commissie van 1 juli 1998 betreffende door Italië reeds
afgifte van invoercertificaten voor bepaalde producten van              verleende of te verlenen steun ten gunste van Keller SpA en
de GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-                       Keller Meccanica SpA (PB L 63, blz. 55), heeft het Gerecht
oorsprongscumulatie (PB L 349, blz. 26), heeft het Gerecht              (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,        A. W. H. Meij, kamerpresident, K. Lenaerts, M. Jaeger, J. Pirrung
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-          en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 30 januari 2002
ministrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
het dictum luidt als volgt:
                                                                        1)    Verwerpt het beroep.
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten    2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en hoofdelijk in de
      van de Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met             kosten van de Commissie.
      de procedures in kort geding.
                                                                        3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
3)    Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                        (1) PB C 121 van 1.5.1999.
(1) PB C 151 van 16.5.1998.


title: Zaak C-244/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/50/EG — Interoperabiliteit van trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem en van conventioneel trans-Europees spoorwegsysteem — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/26

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-244/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/50/EG - Interoperabiliteit van trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem en van conventioneel trans-Europees spoorwegsysteem - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 51/42)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (PB L 164, blz. 114)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking te hebben doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-30/04: Verzoek van het Tribunale di Bolzano van 9 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ursel Koschitzki en INPS — Istituto Nazionale della Previdenza Sociale

text:
3.4.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 85/15
Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van                       pensioen (niet-aangevuld theoretisch bedrag) de berekenings-
30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het                  grondslag dient te vormen voor het Italiaanse proratapensioen
      geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat                    wanneer de gepensioneerde de in de Italiaanse nationale
                                                                         wettelijke regeling voor de aanvulling tot de minimumuitke-
                                                                         ring vastgestelde inkomensgrenzen overschrijdt?
                          (Zaak C-25/04)
                          (2004/C 85/23)
                                                                         (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Het Dioikitido Protodikeio Athinas heeft bij beschikking van
30 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis
AEVE en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
De vragen in deze zaak zijn identiek aan de vragen in zaak               Verzoek van de Korkein Oikeus (Finland) van 30 januari
C-23/04.                                                                 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                         Syuichi Yonemoto enerzijds en Openbaar ministerie en
                                                                                Raine Pöyry anderzijds
                                                                                (Zaak C-40/04)
                                                                                (2004/C 85/25)
Verzoek van het Tribunale di Bolzano van 9 januari 2004                  De Korkein Oikeus heeft bij beschikking van 30 januari 2004
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ursel                (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari
Koschitzki en INPS — Istituto Nazionale della Previdenza                 2004) in het geding tussen Syuichi Yonemoto enerzijds en
                               Sociale                                   Openbaar ministerie en Raine Pöyry anderzijds het Hof van
                                                                         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                          (Zaak C-30/04)                                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         1)    Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht, inzonderheid
                          (2004/C 85/24)                                       gelet op richtlijn 98/37/EG (1) en de artikelen 28 EG
                                                                               en 30, aan de verplichtingen die naar nationaal recht
                                                                               kunnen worden opgelegd aan een importeur (of andere
                                                                               distributeur) van een machine die is voorzien van een EG-
Het Tribunale di Bolzano heeft bij beschikking van 9 januari                   merkteken met betrekking tot de veiligheidsaspecten van
2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                        een machine,
28 januari 2004, in het geding tussen Ursel Koschitzki en INPS
— Istituto Nazionale della Previdenza Sociale, het Hof van                     —     vóór de wederverkoop van een machine
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                               —     en daarna?
Kan, gelet op artikel 42 van het Verdrag tot oprichting van de           2)    Met name over het volgende bestaat onduidelijkheid:
Europese Gemeenschap (in de versie van de Verdragen van
Amsterdam en Nice), dat op het gebied van de sociale                           a)    In welke mate en onder welke voorwaarden zijn
zekerheid de vaststelling van passende maatregelen voor                              de handelings- en controleverplichtingen die met
de totstandkoming van het vrije verkeer van werknemers                               betrekking tot de veiligheid op een importeur (of
voorschrijft, artikel 46, lid 2, sub b), van verordening nr. 1408/                   andere distributeur) van een met een EG-merkteken
71 (1) aldus worden uitgelegd dat het tot het minimum                                voorziene machine rusten, naar gemeenschapsrecht
aangevulde fictief pensioen, altijd de berekeningsbasis moet                         gerechtvaardigd?
vormen voor het Italiaanse proratapensioen, ook al zijn de in
de Italiaanse nationale wettelijke regeling voor de aanvulling                 b)    Is het bij de toetsing van de aan een importeur (of
tot de minimumuitkering vastgestelde inkomensgrenzen                                 andere distributeur) opgelegde verplichtingen aan
(artikel 6 van wet nr. 638/83, gewijzigd bij artikel 4 van                           het gemeenschapsrecht van belang, met welk soort
decreto legislativo 503/92) overschreden, of dient artikel 46,                       veiligheidsgebrek de machine is behept, en zo ja in
lid 2, sub b), aldus te worden uitgelegd dat het zuiver fictief                      welke mate?


title: Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamm van 1 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. Jacquet en Land Nordrhein-Westfalen (Zaak C-65/96)

text:
Nr. C 133/16         | NL [                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         4 . 5 . 96
     beslag te hebben gekregen, in officiële publikaties van            Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamm van 1 maart
     een Lid-Staat is bekendgemaakt ?                                   1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                V. Jacquet en Land Nordrhein-Westfalen
(') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .                                                    ( Zaak C-65/96 )
                                                                                ( 96/C 133/34 )
                                                                        Het Landesarbeitsgericht Hamm ( 5 . Kammer) heeft bij
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamm van 26 januari                beschikking van 1 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                Hof van Justitie op 8 maart 1996, in het geding tussen V.
           Land Nordrhein-Westfalen en K. Uecker                        Jacquet en Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                        ( Zaak C-64/96 )                                diciële beslissing over de navolgende vragen:
                          ( 96/C 133/33 )
Het Landesarbeitsgericht Hamm ( 5 . Kammer ) heeft bij                  1 . Kan op het recht ex artikel 11 van Verordening ( EEG )
beschikking van 26 januari 1996 , ingekomen ter griffie van                  nr .  1612/68 van de Raad van                15 oktober   1968
het Hof van Justitie op 8 maart 1996 , in het geding tussen                  betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Land Nordrhein-Westfalen en K. Uecker, het Hof van                           Gemeenschap ( j ) ook een beroep worden gedaan door
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      de — niet de nationaliteit van een Lid-Staat bezittende
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                          — echtgenoot van een onderdaan van die Lid-Staat,
                                                                             waar de echtgenoten wonen en waar de echtgenoot die
1 . Kan op het recht ex artikel 11 van Verordening ( EEG )                   onderdaan is van die Lid-Staat, een beroepsbezigheid
     nr .  1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968                           uitoefent ?
     betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
     Gemeenschap (') ook een beroep worden gedaan door
     de — niet de nationaliteit van een Lid-Staat bezittende            2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord : Omvat
     — echtgenoot van een onderdaan van die Lid-Staat,                       het recht van de echtgenoot die niet de nationaliteit van
     waar de echtgenoten wonen en waar de echtgenoot die                     een Lid-Staat bezit, om op het gehele grondgebied van de
     onderdaan is van die Lid-Staat, een beroepsbezigheid                    betrokken Lid-Staat iedere arbeid in loondienst te
     uitoefent ?                                                             aanvaarden, het recht om met betrekking tot de tewerk
                                                                             stellings- en arbeidsvoorwaarden , in het bijzonder de
2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord : Omvat                      voorwaarden waaronder rechtsgeldig een tijdelijke
     het recht van de echtgenoot die niet de nationaliteit van               arbeidsverhouding kan worden aangegaan, door de
     een Lid-Staat bezit, om op het gehele grondgebied van de                werkgever in de betrokken Lid-Staat op dezelfde wijze te
     betrokken Lid-Staat iedere arbeid in loondienst te                      worden behandeld als die waarop deze werkgever de
     aanvaarden, het recht om met betrekking tot de tewerk                  echtgenoot zou moeten behandelen die onderdaan van
     stellings- en arbeidsvoorwaarden, in het bijzonder de                   de Lid-Staat is ?
     voorwaarden waaronder rechtsgeldig een tijdelijke
     arbeidsverhouding kan worden aangegaan, door de
     werkgever in de betrokken Lid-Staat op dezelfde wijze te           3 . Indien ook vraag 2 bevestigd wordt beantwoord:
     worden behandeld als die waarop deze werkgever de
     echtgenoot zou moeten behandelen die onderdaan van
     de Lid-Staat is ?                                                       Verleent artikel 7, lid 1 , van Verordening ( EEG )
                                                                             nr. 1612/68 juncto artikel 48 , lid 2, van het EEG
3 . Indien ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord:                         Verdrag een werknemer in een Lid-Staat waarvan hij
                                                                             onderdaan is, het recht op dezelfde behandeling als die
     Verleent artikel 7, lid 1 , van Verordening ( EEG)                      waarop werknemers recht hebben die onderdaan van
     nr . 1612/68 juncto artikel 48 , lid 2 , van het EEG                   een andere Lid-Staat zijn, en mag dan een nationale regel
     Verdrag een werknemer in een Lid-Staat waarvan hij                      die volgens het Hof van Justitie ten aanzien van
     onderdaan is, het recht op dezelfde behandeling als die                 laatstgenoemden buiten toepassing dient te blijven,
     waarop werknemers recht hebben die onderdaan van                        evenmin worden toegepast op eigen onderdanen van de
     een andere Lid-Staat zijn, en mag dan een nationale regel               betrokken Lid-Staat en hun echtgenoten die geen
     die volgens het Hof van Justitie ten aanzien van                        onderdaan van een Lid-Staat zijn ?
      laatstgenoemden buiten toepassing dient te blijven,
     evenmin worden toegepast op eigen onderdanen van de
      betrokken Lid-Staat en hun echtgenoten die geen                    (') PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .
      onderdaan van een Lid-Staat zijn ?
 (') PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .


title: Zaak C-458/13: Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Andreas Grund, als curator in de insolventieprocedure ten aanzien van het vermogen van SR-Tronic GmbH, Jürgen Reiser, Dirk Seidler/Nintendo Co. Ltd, Nintendo of America Inc.

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Andreas Grund, als curator in de insolventieprocedure ten aanzien van het vermogen van SR-Tronic GmbH, Jürgen Reiser, Dirk Seidler/Nintendo Co. Ltd, Nintendo of America Inc.
   (Zaak C-458/13) (1)

   2014/C 261/33
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-433/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Allen en anderen tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juli 2010 in zaak F-103/09, Allen e.a./Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/41

         Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Allen en anderen tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juli 2010 in zaak F-103/09, Allen e.a./Commissie
   (Zaak T-433/10 P)
   ()
   2010/C 317/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: John Allen (Horspath, Verenigd Koninkrijk) e.a. (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC en B. Lask, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 13 juli 2010 in zaak F-103/09 vernietigen;

               —

               het eerste en twee middel inzake ontvankelijkheid van de verwerende partij afwijzen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening vragen rekwiranten om vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (GVAEU) van 13 juli 2010 in zaak F-103/09, Allen en anderen/Commissie, waarbij niet-ontvankelijk is verklaard de vordering van rekwiranten tot schadevergoeding en tot nietigverklaring van een besluit houdende weigering om hun een vergoeding te betalen voor de schade die elke rekwirant heeft geleden als gevolg van het feit dat hij gedurende de tijd dat hij was tewerkgesteld bij de gemeenschappelijke onderneming Joint European Torus (JET), niet als tijdelijk functionaris van de Gemeenschappen is aangeworven.
   Tot staving van hun hogere voorziening stellen rekwiranten dat het GVAEU, door te concluderen dat er in casu een verplichting gold om binnen een redelijke periode te handelen en, zelfs indien dit het geval was, door zijn benadering van de duur en het beginpunt van die periode, in strijd heeft gehandeld met de rechtspraak van het Hof van Justitie en met de fundamentele beginselen van het recht van de Europese Unie.


title: Zaak T-9/03: Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door COLDIRETTI — Federazione Regionale Coltivatori Diretti della Sardegna en CIA — Confederazione Italiana Agricoltori della Sardegna tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 55/39
—     voorzover nodig, nietig te verklaren het bij nota 41280          Middelen en voornaamste argumenten
      van 25 september 2002 van de vice-president van
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen, Neil
      Kinnock, meegedeelde besluit om de naam van verzoeker            Verzoeksters in het onderhavige geding verzetten zich tegen
      niet toe te voegen aan de lijst van de meest verdienstelijke     de in de bestreden handeling voorziene verlenging van de van
      ambtenaren en hem voor het begrotingsjaar 2001 niet              artikel 90 EG afwijkende regeling die de Franse overzeese
      tot de rang B 1 te bevorderen (besluit op klacht R 220/          departementen genieten.
      02 van verzoeker strekkende tot nietigverklaring van
      bovengenoemd besluit van 21 december 2001);
                                                                       Tot staving van hun vordering stellen zij dat artikel 299, lid 2,
—     te beslissen over de kosten, uitgaven en erelonen, en de         EG is geschonden, omdat huns inziens de Raad de litigieuze
      Commissie tot de betaling daarvan te veroordelen.                maatregel heeft getroffen zonder de in die bepaling voorziene
                                                                       voorwaarden in acht te nemen. Uit de voorbereidende han-
                                                                       delingen van de bestreden beschikking, inzonderheid uit het
                                                                       verslag van de Commissie aan de Raad van 24 november 1999
Middelen en voornaamste argumenten                                     en de punten nr. 3 en 5 van de toelichting bij het voorstel van
                                                                       beschikking van de Commissie aan de Raad van 23 augustus
                                                                       2002 (COM 2002 473 DEF), blijkt huns inziens immers dat
Tot staving van zijn stelling voert verzoeker in de eerste plaats      nog niet is voldaan aan de voorwaarden om op geldige
schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut en van het            wijze een permanent karakter te verlenen aan het afwijkende
beginsel van non-discriminatie aan. Verder stelt hij schending         belastingstelsel ten voordele van de Franse overzeese depar-
van de rechten van de verdediging en van het verbod van een            tementen.
willekeurige procedure, niet-nakoming van de motiverings-
plicht, schending van het vertrouwensbeginsel, niet-inachtne-
ming van de regel „patere legem quam ipse fecisti” en, ten             Verzoeksters betwisten op grond van artikel 241 EG de
slotte, niet-nakoming van de zorgplicht.                               wettigheid van beschikking 89/688 van 22 december 1989,
                                                                       waarvan de geldigheid door de bestreden beschikking wordt
                                                                       verlengd, wegens onbevoegdheid van de Raad om die verlen-
                                                                       ging in 1989 toe te staan. Dienaangaande zijn zij van mening
                                                                       dat aangezien bedoelde beschikking een afwijking vormt op
                                                                       artikel 90 EG, zij na afloop van de in 1957 in artikel 227,
                                                                       lid 2, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 299, lid 2,
                                                                       tweede alinea, EG) bepaalde termijn van 2 jaar niet meer door
Beroep, op 9 januari 2003 ingesteld door Ayassamy & Fils               de Raad kon worden vastgesteld.
    EURL en anderen tegen Raad van de Europese Unie
                           (Zaak T-5/03)
                          (2003/C 55/94)
                         (Procestaal: Frans)                           Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door COLDIRETTI
                                                                       — Federazione Regionale Coltivatori Diretti della Sardeg-
                                                                       na en CIA — Confederazione Italiana Agricoltori della
                                                                       Sardegna tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         schappen
schappen is op 9 januari 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
van de Europese Unie door Ayassamy & Fils EURL, gevestigd
te Saint-François (Guadeloupe), alsmede door 23 andere                                          (Zaak T-9/03)
ondernemingen, vertegenwoordigd door John Sylvanus Dag-
non, advocaat.                                                                                (2003/C 55/95)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                                         (Procestaal: Italiaans)
—     nietig te verklaren beschikking 2002/973/EG van de Raad
      van 10 december 2002 tot wijziging van beschikking 89/
      688/EEG inzake de regeling voor de heffing, in de Franse         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      overzeese departementen, op over zee aangevoerde goe-            schappen is op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen
      deren („octroi de mer”) (PB L 337, blz. 83);                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door COL-
                                                                       DIRETTI — Federazione Regionale Coltivatori Diretti della
—     vast te stellen dat basisbeschikking 89/688/EEG van de           Sardegna en CIA — Confederazione Italiana Agricoltori della
      Raad van 22 december 1989 (PB L 399, blz. 46) niet               Sardegna, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli, ad-
      toepasselijk is.                                                 vocaten.
 ---pagebreak--- C 55/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.3.2003
Verzoeksters concludeert dat het het Gerecht behage:                  —      Schending van de procedureregels inzake staatssteun,
                                                                             daar de bestreden beschikking is vastgesteld meer dan
                                                                             twee maanden na ontvangst van de kennisgeving.
—     krachtens artikel 230 EG onwettig te verklaren beschik-
      king 2002/229/EG van de Commissie van 13 november               —      Verzuim om de toelaatbaarheid van de steun te toetsen
      2001, bekendgemaakt in het Publikatieblad van 20 maart                 aan verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van
      2002, en deze derhalve geheel of ten dele nietig te                    17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling
      verklaren;                                                             uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                             Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van
                                                                             een aantal verordeningen (1), en aan de communautaire
—     subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding
      van de door de Sardische ondernemers geleden schade,                   richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (2).
      die minimaal 1 300 000 EUR bedraagt (de niet ontvangen
      regionale bijdrage), vermeerderd met interessen, te verde-      —      Niet-toepassing van de richtsnoeren inzake regionale
      len naar evenredigheid van de gemaakte kosten;                         steunmaatregelen (3) en van de communautaire kader-
                                                                             regeling inzake overheidssteun voor het midden- en
                                                                             kleinbedrijf (4).
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      Tot slot beroepen verzoeksters zich op een gebrek aan
                                                                      motivering alsmede onjuiste toepassing van de afwijking
                                                                      voorzien in artikel 87, lid 3, EG.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1 ) PB L 160, van 26.6.1999, blz. 80.
                                                                      (2 ) PB C 28, van 1.2.2000, blz. 2.
                                                                      (3 ) PB C 74, van 10.3.1998, blz. 9.
                                                                      (4 ) PB C 213, van 19.8.1992, blz. 20.
Verzoeksters, twee grote landbouworganisaties, komen op
tegen de beschikking waarin de Commissie onverenigbaar met
de gemeenschappelijke markt heeft verklaard de steunregeling
neergelegd in artikel 21 van de Legge regionale della Sardegna
nr. 21/2000 betreffende het behoud van de productiekosten
inzake het gebruik van andere brandstoffen dan aardgas. Deze
regeling zou tot doel hebben de extreem hoge kosten van
in Sardinië beschikbare stookolie (gasolie) te compenseren.
Volgens verzoeksters belet de bestreden beschikking het herstel       Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Jean-Pierre
                                                                      Koubi tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
van een situatie van billijkheid tussen de Sardische zijde-
industrie en de nationale en de Europese industrie, waardoor                interne markt (merken, tekeningen en modellen)
vrije mededinging op de markt zou kunnen ontstaan.
                                                                                (Zaak T-10/03)
Tot staving van hun vorderingen beroepen verzoekers zich op:                                    (2003/C 55/96)
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     schending van artikel 158 EG en Verklaring nr. 30
      betreffende insulaire regio’s, gehecht aan de slotakte van
      Amsterdam.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     Schending van de artikelen 2, 3, 5, 12 en 34 EG en              schappen is op 13 januari 2003 beroep ingesteld tegen het
      miskenning van het gelijkheidsbeginsel en het evenredig-        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      heidsbeginsel. De bestreden beschikking verbiedt een            tekeningen en modellen) door Jean-Pierre Koubi, wonende te
      steunregeling die niet de mededinging vervalst, maar een        Marseille (Frankrijk), vertegenwoordigd door K. Manhaeve,
      einde dient te maken aan een situatie van ernstige              advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg. Andere
      discriminatie tussen de Sardische en de nationale en            partij voor de kamer van beroep: Fabricas Lucia Antonio Betere
      Europese zijde-industrie.                                       S.A. (Flabesa).
—     Schending van de gezamenlijke bepalingen van de artike-         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      len 32-37 EG. De Commissie was niet bevoegd een
      beschikking te geven die geen rekening hield met de             —      te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
      waarborgen die noodzakelijk zijn in een sector als de                  beroep van het Bureau van 16 oktober 2002 in zaak
      landbouwsector, waarin in beginsel de mededingingsrege-                R 542/2002-4;
      ls slechts moeten worden toegepast voorzover de Raad
      dit heeft besloten.                                             —      het Bureau te verwijzen in alle kosten.


title: Zaak F-133/14: Beroep ingesteld op 17 november 2014 — ZZ/Commissie

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/50

      Beroep ingesteld op 17 november 2014 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-133/14)
      (2015/C 016/74)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, D. Verbeke, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 februari 2014 tot vaststelling van de berekening van de extra pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding bij de Commissie heeft verworven;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-343/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz (Duitsland) op 8 augustus 2006 — Peter Funk/Stadt Chemnitz

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz (Duitsland) op 8 augustus 2006 — Peter Funk/Stadt Chemnitz
   (Zaak C-343/06)
   (2006/C 281/29)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Chemnitz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peter Funk

      Verwerende partij: Stadt Chemnitz
   Prejudiciële vragen

               1.

               Mag een lidstaat op grond van artikel 1, lid 2, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG (1) van de houder van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs verlangen dat hij de nationale autoriteiten verzoekt het recht te erkennen om in het binnenland gebruik te maken van die rijbevoegdheid, wanneer de rijbevoegdheid van de houder van dit buitenlandse EU-rijbewijs tevoren in het binnenland is ingetrokken of anderszins nietig is verklaard?

         Zo neen:

               2.

               Moet artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG aldus worden uitgelegd dat een lidstaat op zijn grondgebied de rijbevoegdheid op basis van een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs mag weigeren te erkennen, wanneer de rijbevoegdheid van de houder van dit buitenlandse EU-rijbewijs tevoren in het binnenland door de bestuursautoriteit is ingetrokken, er naar het recht van eerstgenoemde lidstaat bij administratieve intrekking of nietigverklaring van de rijbevoegdheid geen termijn is waarbinnen de rijbevoegdheid niet opnieuw mag worden verleend, en er eerst opnieuw recht op de afgifte van een rijbewijs bestaat wanneer de betrokkene het bewijs van de rijbevoegdheid als materiële voorwaarde voor de herkrijging van het rijbewijs heeft overgelegd in de vorm van een op verzoek van de bestuursautoriteit verricht medisch-psychologisch onderzoek als nader geregeld in het nationale recht?

         Zo neen,

               3.

               Moet artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG aldus worden uitgelegd dat een lidstaat op zijn grondgebied mag weigeren de rijbevoegdheid op basis van een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen, wanneer de rijbevoegdheid van de houder van dit buitenlandse EU-rijbewijs tevoren door de bestuursautoriteit in het binnenland is ingetrokken of anderszins nietig is verklaard en op basis van objectieve aanknopingspunten (geen woonplaats in de lidstaat van afgifte van het rijbewijs, en afwijzing van de aanvraag tot hernieuwde verlening van de rijbevoegdheid in het binnenland) moet worden aangenomen dat de buitenlandse EU-rijbevoegdheid alleen is verkregen om de strenge materiële vereisten van de procedure tot herkrijging van het rijbewijs in het binnenland, in het bijzonder het medisch-psychologische onderzoek, te omzeilen?

      (1)  PB L 237, blz. 1.


C 278/20            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
Ð Voormelde rechtsopvatting van het Gerecht berust uit-               ver heeft nagelaten zijn discretionaire bevoegdheid bij
   sluitend op overwegingen die ofwel niet relevant zijn,             de vaststelling van de hoogte van de schadeloosstelling
   zelf onjuiste rechtsopvattingen zijn, of de uit het arrest         uit te oefenen.
   en de stukken blijkende casuspositie in strijd met het
   recht verdraaien.                                             (1) PB C 184 van 13.6.1998, blz. 9.
Ð (Subsidiair) het Gerecht heeft niet geprobeerd, de door
   hemzelf vastgestelde onzekerheden betreffende de feite-
   lijke situatie op te helderen, aangezien het het door
   verzoekster in eerste aanleg aangevoerde relevante
   bewijsmateriaal niet heeft aangenomen, niet heeft
   onderzocht en ten dele zelfs niet heeft vermeld.              Beroep, op 7 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-239/98)
(Rechtstreeks en voorzienbaar causaal verband)
                                                                                (98/C 278/34)
Ð De rechtsopvatting van het Gerecht, dat de vastge-
   stelde feiten niet als een ¹rechtstreeks (en voorzien-
   baar) causaal verband tussen de gestelde schade en de         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   vaststelling van Verordening (EEG) nr. 2340/90º kun-          is op 7 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
   nen worden aangemerkt, is rechtens onjuist. Bij een           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
   juiste kwalificatie moet op basis van de door het             genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
   Gerecht vastgestelde feiten tot een dergelijk causaal         door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als
   verband worden geconcludeerd.                                 gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                 bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Ð De voor de voornoemde rechtsopvatting door het
   Gerecht aangevoerde gronden zijn niet relevant, berus-        De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
   ten op onjuiste rechtsopvattingen of mogen wegens             deert dat het den Hove behage:
   een rechtens onjuiste vaststelling van de feiten niet
   worden gebruikt.
                                                                 Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Ð (Subsidiair) het Gerecht heeft niet geprobeerd, de door             stellen (en in werking te doen treden) en mee te delen
   hemzelf vastgestelde onzekerheden betreffende de feite-            die nodig zijn voor het volledig volgen van Richtlijn
   lijke situatie op te helderen, aangezien het het door              92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördi-
   verzoekster in eerste aanleg aangevoerde relevante                 natie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
   bewijsmateriaal niet heeft aangenomen, niet heeft                  gen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uit-
   onderzocht en ten dele zelfs niet heeft vermeld.                   zondering van de levensverzekeringsbranche, en hou-
                                                                      dende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/
                                                                      357/EEG (derde richtlijn ¹schadeverzekeringº) (1) en
(Abnormale schade van bijzondere aard)
                                                                      Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november
                                                                      1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-
Ð Bij juiste kwalificatie moet uit de door het Gerecht                telijke bepalingen betreffende het directe levensverze-
   vastgestelde feiten worden geconcludeerd, dat er                   keringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/
   sprake is van een abnormale schade van bijzondere                  267/EEG en 90/619/EEG (derde richtlijn ¹levensverze-
   aard.                                                              keringenº) (2), en met name door die richtlijnen niet
                                                                      om te zetten voor de ¹mutuellesº in de zin van de
                                                                      ¹code de la mutualiteÂº, de krachtens het EG-Verdrag
(De subsidiaire vordering tot vergoeding van de schade ten            en die richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet
gevolge van onrechtmatig handelen)                                    is nagekomen;
Ð De rechtsopvatting van het Gerecht, dat de in het
   beroep geldend gemaakte vordering al niet op het sub-         Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
   sidiaire argument van verzoekster in eerste aanleg                 verwijzen.
   betreffende de hoogte van de schade kan worden geba-
   seerd, omdat zij geen recht op schadeloosstelling uit         Middelen en voornaamste argumenten
   hoofde van rechtmatig handelen heeft, berust op een
   dwaling rechtens. Verzoekster in eerste aanleg, die niet
   een subsidiaire vordering heeft ingesteld, doch volgens       Frankrijk heeft de Richtlijnen 92/49/EEG en 92/96/EEG
   de stukken enkel een subsidiair argument voor haar            onvolledig omgezet omdat die omzetting niet geldt voor
   vordering heeft aangevoerd, heeft in tegenstelling tot        onder de ¹code de la mutualiteÂº vallende ¹mutuellesº in
   het oordeel van het Gerecht fundamenteel recht op             de zin van de gewijzigde artikelen 8 van de Richtlijnen 73/
   schadeloosstelling uit hoofde van rechtmatig handelen         239/EEG (3) en 79/267/EEG (4) van de Raad. De enkele
   en kan derhalve in casu aanspraak op volledige scha-          mededeling van een nog niet goedgekeurd wetsontwerp
   devergoeding maken, omdat de Gemeenschapswetge-               waarover nog met de betrokken marktdeelnemers wordt
 ---pagebreak--- 5.9.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/21
gepraat, kan niet als mededeling van de omzettingsmaatre-          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
gelen gelden. De richtlijnen moesten uiterlijk op 1 juli           genwoordigd door M. Patakia en B. Mongin, leden van
1994 zijn omgezet.                                                 haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                   Wagner, Kirchberg.
(1 ) PB L 228 van 11.2.1992, blz. 1.
(2 ) PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1.
(3 ) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.
(4 ) PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1.                                De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet in
                                                                        Frankrijk gevestigde banken te verbieden spaarbewij-
                                                                        zen, in Franse franken uitgedrukte euro-obligaties met
                                                                        een aanvangsduur van minder dan een jaar en natio-
Verzoeken van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te
                                                                        nale obligaties met een aanvangsduur van minder dan
Barcelona bij beschikkingen van 31 maart 1998 (de eerste
                                                                        drie jaar uit te geven, de verplichtingen niet is nageko-
twee) en 1 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing in de
                                                                        men die op haar rusten krachtens artikel 73 B van het
gedingen tussen OceÂano Grupo Editorial SA en andere en
                                                                        EG-Verdrag, artikel 59 van het EG-Verdrag en Richt-
              R. Murciano Quintero en anderen
                                                                        lijn 89/646/EEG van de Raad (1);
            (Zaken C-240/98 tot en met C-244/98)
                         (98/C 278/35)
                                                                   Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
                                                                        verwijzen.
De Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona heeft
bij beschikkingen van 31 maart 1998 (de eerste twee) en            Middelen en voornaamste argumenten
1 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
tie op 8 juli 1998, in de gedingen tussen OceÂano Grupo
Editorial SA en R. Murciano Quintero (C-240/98), Salvat            Ð Inbreuk op artikel 73 B van het EG-Verdrag: in de
Editores SA en J. M. SaÂnchez Alcón Prades (C-241/98),                  door het ComiteÂ des eÂmissions op 19 november 1996
Salvar Editores SA en J. L. Copano Badillo (C-242/98),                  vastgestelde regels voor de euro-frankmarkt wordt nog
Salvat Editores SA en M. Berroane (C-243/98), en Salvat                 steeds bepaald, dat de duur van op de euro-frankmarkt
Editores SA en E. VinÄas Feliu (C-244/98), het Hof van Jus-             uitgegeven effecten niet minder dan een jaar mag
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    bedragen. Het aan de niet in Frankrijk gevestigde ban-
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                      ken opgelegde verbod om spaarbewijzen en korteter-
                                                                        mijneffecten in Franse frank uit te geven, vormt een
                                                                        ernstige belemmering van het vrije verkeer van kapi-
Mag de nationale rechter op grond van de consumentbe-                   taal en is in strijd met artikel 73 B van het EG-Ver-
schermende werkingssfeer van Richtlijn 93/13/EEG van de                 drag.
Raad (1) betreffende oneerlijke bedingen in consumenten-
overeenkomsten, ambtshalve beoordelen of eÂeÂn van de
bedingen oneerlijk is nog voordat wordt beoordeeld of een          Ð Inbreuk op artikel 59 en op Richtlijn 89/646/EEG:
vordering tot behandeling in een gerechtelijke procedure                aangezien de uitgifte van spaarbewijzen of obligaties
wordt toegelaten?                                                       door banken een dienst in de zin van artikel 60 van
                                                                        het EG-Verdrag is, staat artikel 59 van het EG-Verdrag
                                                                        in de weg aan de toepassing van een nationale regeling
(1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.                                     die zonder objectieve rechtvaardigingsgrond een
                                                                        dienstverlener belet daadwerkelijk gebruik te maken
                                                                        van die vrijheid. Doordat deze maatregelen niet in
                                                                        Frankrijk gevestigde banken verbieden effecten uit te
                                                                        geven die door de in Frankrijk gevestigde banken
                                                                        onbeperkt mogen worden uitgegeven, vormen zij ook
                                                                        een beperking van het vrij verlenen van bankdiensten.
                                                                        Een dergelijke beperking is in strijd met artikel 59 van
Beroep, op 8 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                        het EG-Verdrag en met artikel 18, lid 1, van Richtlijn
      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                        89/646/EEG, volgens hetwelk het alle banken in de
                        (Zaak C-245/98)                                 Gemeenschap vrijstaat grensoverschrijdende bankdien-
                                                                        sten te verlenen.
                         (98/C 278/36)
                                                                   (1) PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 8 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld


title: Zaak C-271/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2016 door Panalpina World Transport (Holding) Ltd, Panalpina Management AG, Panalpina China Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 29 februari 2016 in zaak T-270/12, Panalpina World Transport (Holding) Ltd e.a./Europese Commissie

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/27

         Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2016 door Panalpina World Transport (Holding) Ltd, Panalpina Management AG, Panalpina China Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 29 februari 2016 in zaak T-270/12, Panalpina World Transport (Holding) Ltd e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-271/16 P)
   (2016/C 243/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Panalpina World Transport (Holding) Ltd, Panalpina Management AG, Panalpina China Ltd (vertegenwoordigers: S. Mobley, A. Stratakis, A. Gamble, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin het eerste middel van rekwiranten in verband met de inbreuk wordt afgewezen;

               —

               artikel 2, lid 2, en artikel 2, lid 3, van het besluit van 28 maart 2012 in de zaak COMP/39462 – Vrachtvervoer („het besluit”) wijzigen voor zover die bepalingen op rekwiranten betrekking hebben, en in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht de aan rekwiranten opgelegde geldboetes verlagen; en

               —

               in ieder geval de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van rekwiranten in verband met deze procedure en die bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij zijn beoordeling of de Commissie niet is afgeweken van haar beslissingspraktijk, het recht niet onjuist heeft toegepast en het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling niet heeft geschonden, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de grenzen van een redelijke waardering van het overgelegde bewijsmateriaal kennelijk te buiten te gaan en de relevante rechtspraak onjuist toe te passen. In het bijzonder voeren rekwiranten de volgende middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de grenzen te buiten te gaan van een redelijke waardering van het bewijsmateriaal ten aanzien van de vraag of de betrokken inbreuken, met name de inbreuken inzake AMS en CAF, op het gehele „dienstenpakket” voor vrachtvervoer betrekking hadden.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen toepassing te geven aan het in de rechtspraak aanvaarde beginsel dat de Commissie in geval van een inbreuk die enkel betrekking heeft op een onderdeel van een product of dienst enkel rekening mag houden met de aan dat onderdeel toerekenbare verkopen.


title: Zaak C-240/13: Beschikking van de president van het Hof van 18 augustus 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland, ondersteund door: Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk België, Koninkrijk der Nederlanden, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Republiek Polen, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/31

         Beschikking van de president van het Hof van 18 augustus 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland, ondersteund door: Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk België, Koninkrijk der Nederlanden, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Republiek Polen, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-240/13) (1)

   2014/C 409/43
   Procestaal: Ests
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-352/97)

text:
C 357/24               NL                  Publicatieblad van 'de Europese Gemeenschappen                                      22 . 11 . 97
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                           3 december 1992 betreffende de minimumvoorschrif
deert dat het den Hove behage :                                               ten ter verbetering van de bescherming van de veilig
                                                                              heid en de gezondheid van werknemers in de winnings
 1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                        industrieën in dagbouw of ondergronds ( 1 ), de krach
     door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                   tens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                niet is nagekomen;
     zijn voor het volgen van Richtlijn 94/28/EG van de
     Raad van 23 juni 1994 tot vaststelling van de beginse            2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
     len inzake de zoötechnische en genealogische voor
     schriften voor de invoer uit derde landen van dieren,
     alsmede van sperma, eicellen en embryo's en tot wijzi            Middelen en voornaamste argumenten
     ging van Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere
     fokrunderen ('), de krachtens artikel 13 van Richtlijn
     94/28/EG op hem rustende verplichtingen niet is nage             Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     komen;                                                            een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
                                                                       resultaat. Dit impliceert, dat de lidstaten gehouden zijn de
                                                                       in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
                                                                       casu is de omzettingstermijn op 3 december 1994 verstre
     procedure te verwijzen.
                                                                       ken, zonder dat Ierland de nodige maatregelen voor de
                                                                       omzetting van de in de conclusies van de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                     genoemde richtlijn had vastgesteld .
Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is               ( ) Richtlijn 92/ 104/EEG van de Raad van 3 december 1992
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                   betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is. Inge                bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werkne
volge artikel 5, eerste alinea , van het Verdrag treffen de                mers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke                    ( twaalfde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 ,
geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit                 van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB L 404 van 31 . 12 . 1992 ,
                                                                           blz . 10 ).
handelingen van de instellingen der Gemeenschap voort
vloeiende verplichtingen te verzekeren. Volgens artikel 13
van de richtlijn zijn de lidstaten verplicht, de nodige wette
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen
treden om vóór 1 juli 1995 aan de richtlijn te voldoen, en
de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen. Het
Groothertogdom Luxemburg heeft de Commissie nog                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
steeds niet in kennis gesteld van de maatregelen die zij ter                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
uitvoering van deze bepaling zou hebben getroffen .
                                                                                ( Zaak C-353/97 )
(') PB L 178 van 12 . 7. 1994, blz . 66 .                                                           ( 97/C 357/44 )
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                        ( Zaak C-352/97)                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
                           ( 97/C 357/43 )
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                    1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                     gen van Richtlijn 92/91 /EEG van de Raad van
Centre Wagner, Kirchberg .                                                   3 november 1992 betreffende minimumvoorschriften
                                                                             ter verbetering van de bescherming van de veiligheid
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            en de gezondheid van werknemers in de winningsindu
                                                                             strieën die delfstoffen winnen met behulp van borin
                                                                             gen ( ] ), de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                  verplichtingen niet is nagekomen;
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
     de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
     gen van Richtlijn 92/104/EEG van de Raad van                      2 . Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-112/11: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2014 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Inschrijving van een beschermde geografische aanduiding — ‚Edam Holland’ — Geen procesbelang — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/10

         Beschikking van het Gerecht van 3 september 2014 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse/Commissie
   (Zaak T-112/11) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Inschrijving van een beschermde geografische aanduiding - ‚Edam Holland’ - Geen procesbelang - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 380/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Loschelder en V. Schoene, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. von Rintelen en M. Vollkommer, vervolgens G. von Rintelen en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, J. Langer, M. Noort, B. Koopman en M. Bulterman, gemachtigden) en Nederlandse Zuivelorganisatie (Zoetermeer, Nederland) (vertegenwoordigers: P. van Ginneken, F. Gerritzen en C. van Veen, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1121/2010 van de Commissie van 2 december 2010 houdende inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [Edam Holland (BGA)] (PB L 317, blz. 14)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse eV zal haar eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Nederlandse Zuivelorganisatie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-234/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Lucart France/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/55

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Lucart France/Commissie
   (Zaak T-234/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/92
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lucart France (Torvilliers, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lucart France zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


               15.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/20

         Verzoek van 19 maart 2007 van Héraðsdómur Reykjavíkur om een advies van het EVA-Hof in de zaak Jón Gunnar Þorkelsson tegen Gildi-lífeyrissjóður (Gildi Pensioenfonds)
   (Zaak E-4/07)
   (2007/C 272/08)
   Bij schrijven van 19 maart 2007 van Héraðsdómur Reykjavíkur (Districtsrechtbank Reykjavík) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 26 maart 2007, om een advies in de zaak Jón Gunnar Þorkelsson tegen Gildi-lífeyrissjóður (Gildi Pensioenfonds), betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Valt onder het begrip „sociale zekerheid” zoals dit mag worden verstaan krachtens de EER-Overeenkomst, inzonderheid artikel 29 van de hoofdtekst van de overeenkomst, alsmede Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, het recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering uit pensioenstelsels zoals dat van IJsland?

               2.

               Ongeacht of het antwoord op vraag 1 bevestigend is, wil de districtsrechtbank weten of de bepalingen van de EER-Overeenkomst inzake het vrije verkeer van werknemers, inzonderheid de artikelen 28 en 29, in die zin mogen worden opgevat dat een voorschrift in de artikelen van associatie van IJslandse pensioenfondsen dat een specifiek uitkeringsrecht biedt (het recht op bescherming van verondersteld op te bouwen uitkeringsrechten), afhankelijk van de voorwaarde dat de betrokken persoon in een IJslands pensioenfonds dat partij is bij de Overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de pensioenfondsen tenminste zes van de 12 maanden voorafgaande aan het tijdstip van een ongeval premie heeft inbetaald, verenigbaar met de EER-Overeenkomst is, wanneer de reden waarom de persoon niet in staat is aan deze voorwaarde te voldoen daarin ligt dat hij binnen de EER naar een andere staat is verhuisd ten einde daar werk te krijgen dat vergelijkbaar is met het werk dat hij voorheen zocht, en dat hij in die staat in een pensioenfonds heeft inbetaald?

               3.

               Moet Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in die zin worden opgevat dat werknemers een aanvraag om vergoeding moeten indienen in de staat waarin zij woonachtig waren en waarin zij ten tijde van het oplopen van hun arbeidsongeschiktheid recht hadden op uitkeringen uit socialezekerheidsstelsels?


title: Zaak C-385/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék — Hongarije) — Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (Prejudiciële verwijzing — Directe belastingen — Vrijheid van vestiging — Nationale wettelijke belastingregeling tot invoering van bijzondere belasting op omzet van detailhandelszaken — Ketens van grootdistributiezaken — Bestaan van discriminerende werking — Indirecte discriminatie)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék — Hongarije) — Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-385/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Directe belastingen - Vrijheid van vestiging - Nationale wettelijke belastingregeling tot invoering van bijzondere belasting op omzet van detailhandelszaken - Ketens van grootdistributiezaken - Bestaan van discriminerende werking - Indirecte discriminatie)
   2014/C 93/15
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Székesfehérvári Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Székesfehérvári Törvényszék — Uitlegging van de artikelen 18, 26, 49, 54, 55, 56, 63, 65 en 110 VWEU — Nationale fiscale wetgeving waarbij een specifieke belasting wordt ingevoerd voor de sectoren van de detailhandel in vestigingen — Progressieve belasting die wordt berekend op basis van de behaalde netto-omzet — Minimaal belastingpercentage waardoor in de sector van de detailhandel in voedingsmiddelen actieve ondernemingen die in handen zijn van buitenlanders meer worden getroffen dan die welke in handen zijn van nationale onderdanen

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 54 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat betreffende een belasting over de omzet van de detailhandel in vestigingen, waarbij de belastingplichtigen die binnen een vennootschapsgroep „verbonden ondernemingen” in de zin van deze wettelijke regeling vormen, verplicht zijn hun omzetcijfers op te tellen met het oog op de toepassing van een sterk progressief belastingtarief en daarna het aldus verkregen bedrag aan belasting om te slaan naar verhouding van hun werkelijke omzetcijfer, wanneer — hetgeen de verwijzende rechter moet nagaan — de belastingplichtigen die tot een vennootschapsgroep behoren en in de hoogste schijf van de bijzondere belasting vallen, voor het merendeel „verbonden” zijn met vennootschappen met zetel in een andere lidstaat.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Doorhaling van zaak T-20/93

text:
24 . 6 . 95         | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 159/29
— nietig te verklaren het besluit van 10 februari 1995                               Doorhaling van zaak T-445/93 ( } )
     houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers                                            ( 95/C 159/60 )
     klacht, voor zover nodig, en
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                                      (Procestaai: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 5 bij de Rekenkamer en             beschikking van 6 april 1995 de doorhaling in het register
voorzitter van het personeelscomité van deze Instelling              gelast van zaak T-445/93 : Eastern Electricity plc, East
tijdens de betrokken periode, verwijt het tot aanstelling            Midlands Electricity plc, Electricity Association Services
bevoegd gezag miskenning van bepaalde rechtsbeginselen               Limited, London Electricity plc, Manweb plc, Midlands
bij de vaststelling van zijn beoordelingsrapport voor de             Electricity plc, National Power plc, Northern Electric plc,
periode 1992-1993 .                                                  Norweb plc, PowerGen plc, Seeboard plc, Southern Electric
Hij voert aan, dat zijn beoordelingsrapport in strijd met            plc, South Wales Electricity plc, South Western Electricity
artikel 43 van het Statuut en van de algemene uitvoerings           plc, The National Grid Company plc en Yorkshire Electri
bepalingen is opgesteld door de verantwoordelijke van zijn           city Group plc tegen Raad van de Europese Unie en
oorspronkelijke dienst, terwijl hij tijdens de betrokken             Commissie van de Europese Gemeenschappen.
periode voltijds ter beschikking van het personeelscomité
was gesteld .                                                        f 1 ) PB nr . C 57 van 4 . 3 . 1992 .
Bovendien bepalen de algemene uitvoeringsbepalingen, dat
in geval van beroep de secretaris-generaal slechts bevoegd is
voor de beoordeelde ambtenaren die rechtstreeks onder de
directeur van een voorbereidende groep ressorteren, wat                               Doorhaling van zaak T-8/94 { l )
niet het geval is met een personeelscomité, zodat de
                                                                                ( 95/C 159/61 )
definitieve vaststelling van zijn beoordelingsrapport door de
secretaris-generaal in strijd is met deze bepalingen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Ten slotte wijst verzoeker erop, dat tijdens de betrokken
periode zijn hiërarchieke chef de evolutie van zijn prestaties       De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
sedert zijn laatste beoordelingsrapport niet in de beschou          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
wing heeft kunnen betrekken, hoewel de in het kader van het          beschikking van 10 mei 1995 de doorhaling in het register
personeelscomité uitgeoefende functies integrerend deel              gelast van zaak T-8/94: H. tegen Commissie van de
uitmaken van de werkzaamheden van de betrokken ambte                Europese Gemeenschappen.
naren .
                                                                     r ) PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
               Doorhaling van zaak T-20/93 ( )
                          ( 95/C 159/59 )                                            Doorhaling van zaak T- 1 8 8/94 (*)
                                                                                ( 95/C 159/62 )
                       (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
 De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                                                                     De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
 king van 5 april 1995 de doorhaling in het register gelast van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
 zaak T-20/93 : W. Seghers tegen Raad van de Europese
 Unie .
                                                                      beschikking van 7 april 1995 de doorhaling in het register
                                                                     gelast van zaak T- 1 88/94 : N. Creste tegen Raad van de
 (M PB nr . C 89 van 31 . 3 . 1993 .                                  Europese Unie .
                                                                      (M PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .


title: Zaak C-245/07: Beschikking van de president van het Hof van 5 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/39

         Beschikking van de president van het Hof van 5 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-245/07) (1)

   (2008/C 51/71)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


               16.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 176/10

         Verzoek van 14 februari 2011 om een advies van het EVA-Hof van het Verwaltungsgerichtshof van het Vorstendom Liechtenstein in de zaak Arnulf Clauder
   (Zaak E-4/11)
   2011/C 176/08
   Bij brief van 14 februari 2011 heeft het Verwaltungsgerichtshof van het Vorstendom Liechtenstein bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof binnenkwam op 16 februari 2011, om in de zaak Arnulf Clauder een advies uit te brengen over de volgende rechtsvragen:

               1.

               Impliceert Richtlijn 2004/38/EG, en met name artikel 16, lid 1, juncto artikel 7, lid 1, dat een EU-burger met permanent verblijfsrecht die met pensioen is gegaan en sociale uitkeringen ontvangt van de ontvangende lidstaat, het recht op gezinsvereniging mag opeisen, zelfs wanneer het gezinslid ook zijn recht op sociale uitkeringen zal doen gelden?

               2.

               Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang of de EU-burger met permanent verblijfsrecht vóór het bereiken van de pensioenleeftijd als werknemer of zelfstandige heeft gewerkt in de ontvangende lidstaat?

               3.

               Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang of het gezinslid als werknemer of zelfstandige zal werken in de ontvangende lidstaat en nog steeds zijn recht op sociale uitkeringen zal doen gelden?


title: Zaak C-114/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 3 maart 2010 — Belpolis Benelux SA tegen Belgische Staat

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 3 maart 2010 — Belpolis Benelux SA tegen Belgische Staat
   (Zaak C-114/10)
   2010/C 134/33
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Belpolis Benelux SA

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verzet het gemeenschapsrecht, met name het principe van het vrij verkeer van diensten zoals neergelegd in artikel 56 VWEU, zich tegen de regeling zoals opgenomen in de artikelen 1 en 1bis van het Koninklijk Besluit nr. 20 van 20/07/1970 inzoverre enkel kan genoten worden van het verlaagd BTW-tarief (6 %) voor werken in onroerende staat in zoverre de dienstverrichter in België geregistreerd is als aannemer conform de artikelen 400 en 401 van het Wetboek van Inkomstenbelastingen 1992?

               2.

               Schendt de regeling zoals opgenomen in de artikelen 1 en 1bis van het Koninklijk Besluit nr. 20 van 20/07/1970 inzoverre enkel kan genoten worden van het verlaagd BTW-tarief (6 %) voor werken in onroerende staat in zoverre de dienstverrichter in België geregistreerd is als aannemer conform de artikelen 400 en 401 van het Wetboek van Inkomstenbelastingen 1992 het fiscaal neutraliteitsbeginsel en/of het algemeen communautair gelijkheidsbeginsel?


title: Zaak C-265/04: Verzoek van Kammarrätten i Sundsval van 17 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Margaretha Bouanich en Skatteverket

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/22

         Verzoek van Kammarrätten i Sundsval van 17 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Margaretha Bouanich en Skatteverket
   (Zaak C-265/04)
   (2004/C 228/43)
   Kammarrätten i Sundsval heeft bij beschikking van 17 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 juni 2004, in het geding tussen Margaretha Bouanich en Skatteverket, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „1.

               Is het op grond van de artikelen 56 EG en 58 EG een lidstaat toegestaan, een bij de terugkoop van aandelen ontvangen bedrag dat door een naamloze vennootschap in die lidstaat wordt uitbetaald, als een dividend te belasten, zonder dat recht op aftrek van de kosten van aankoop van de teruggekochte aandelen bestaat, indien dat dividend wordt uitgekeerd aan een aandeelhouder die niet zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats in de lidstaat heeft, terwijl een voor de teruggekochte aandelen van een dergelijke vennootschap ontvangen bedrag dat wordt uitbetaald aan een aandeelhouder die zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats in de lidstaat heeft, in plaats daarvan als vermogenswinst wordt belast, waarbij wel recht bestaat op aftrek van de kosten van aankoop van de teruggekochte aandelen?

               2.

               Zo nee: Indien een overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting tussen de lidstaat waar de naamloze vennootschap gevestigd is, en de lidstaat waar de aandeelhouder woont, in een lager belastingtarief voorziet dan het tarief dat wordt toegepast op een voor de teruggekochte aandelen ontvangen bedrag dat aan een aandeelhouder in de eerstbedoelde lidstaat wordt uitbetaald, en indien bovendien een aandeelhouder in de andere lidstaat onder verwijzing naar het commentaar bij het OESO-modelbelastingverdrag de aftrek van een met het nominale bedrag van de teruggekochte aandelen overeenkomend bedrag wordt toegestaan, mag een lidstaat dan op grond van de in de eerste vraag genoemde artikelen een regeling als hiervoor omschreven toepassen?

               3.

               Is het een lidstaat op grond van de artikelen 43 EG en 48 EG toegestaan, een regeling als hiervoor omschreven toe te passen?”


title: Zaak F-31/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 3 mei 2016 – Noël/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Pensioenrechten die vóór de indiensttreding van de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie — Oorspronkelijk voorstel voor extra pensioenjaren, gedaan door het TABG en aanvaard door de betrokkene — Intrekking van dat voorstel — Nieuw voorstel voor extra pensioenjaren gebaseerd op nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Begrip bezwarend besluit — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 3 mei 2016 – Noël/Commissie
   (Zaak F-31/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Pensioenrechten die vóór de indiensttreding van de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie - Oorspronkelijk voorstel voor extra pensioenjaren, gedaan door het TABG en aanvaard door de betrokkene - Intrekking van dat voorstel - Nieuw voorstel voor extra pensioenjaren gebaseerd op nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Begrip bezwarend besluit - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 222/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marc Noël (Bergen, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, en, ten slotte, J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, en, ten slotte, G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten tot overdracht van de extra pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding bij de Commissie heeft verworven op basis van het door PMO herberekende voorstel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Noël draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012, blz. 31.