title: Doorhaling van zaak T-313/00

text:
22.12.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 369/15
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 25 juni
      2001, dat verzoeker op 3 juli 2001 ter kennis is gebracht,        Verzoeker komt op tegen het ter uitvoering van het arrest van
      houdende afwijzing van de klacht die hij op 19 maart              het Gerecht in zaak T-202/99 genomen besluit. Bij dat arrest
      2001 had ingediend tegen het besluit van 19 december              was het besluit van de Commissie om verzoeker bij de
      2000 waarbij hij bij wijze van tuchtmaatregel in de zin           bevorderingsronde 1998 niet te bevorderen, nietig verklaard.
      van artikel 86, lid 2, sub d, van het Statuut twee
      salaristrappen lager is geplaatst;                                Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
                                                                        van artikel 45 van het Statuut en van het beginsel van gelijke
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            behandeling, kennelijk verkeerde beoordeling en schending
                                                                        van het vertrouwensbeginsel.
Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
van artikel 21 van het Statuut en kennelijk verkeerde beoorde-
ling. Volgens verzoeker gingen de handelingen die hem in het                          Doorhaling van zaak T-313/00 (1)
kader van de gunning van een bewakingscontract voor de
gebouwen van de Commissie worden verweten, uit van een
                                                                                (2001/C 369/26)
hiërarchieke meerdere die volledig op de hoogte was de
situatie. Die handelingen kunnen hem derhalve niet worden
aangewreven.                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (alleensprekend rechter: N. J. Forwood) heeft bij beschik-
                                                                        king van 13 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van
Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door Léon Rappe                    zaak T-313/00: Sjoerd Feenstra tegen Commissie van de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Europese Gemeenschappen.
                         (Zaak T-264/01)
                                                                        (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                         (2001/C 369/25)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                              Doorhaling van zaak T-90/01 (1)
schappen is op 19 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Léon Rappe,                                          (2001/C 369/27)
wonende te Orp-Jauche (België), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende                                 (Procestaal: Duits)
te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 18 de-           van 6 juli 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
      cember 2000 om verzoeker bij de bevorderingsronde                 T-90/01: Christine Janusch tegen Europese Centrale Bank.
      1998 niet tot de rang A 6 te bevorderen;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            (1) PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak C-258/06: Beroep ingesteld op  12 juni 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/28

         Beroep ingesteld op 12 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-258/06)
   (2006/C 178/45)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Vidal Puig en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/92/EG in nationaal recht is op 15 januari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 9, blz. 3.


title: Zaak C-7/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 9 januari 2008 — Har Vaessen Douane Service BV en Staatssecretaris van Financiën

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 9 januari 2008 — Har Vaessen Douane Service BV en Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-7/08)
   (2008/C 92/18)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding
   Har Vaessen Douane Service BV en Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 27 van Verordening (EEG) nr. 918/83 (1) van 28 maart 1983, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3357/91 (2) van 7 november 1991, aldus worden uitgelegd dat de in dat artikel bedoelde vrijstelling kan worden ingeroepen voor zendingen van goederen die weliswaar afzonderlijk bezien een te verwaarlozen waarde hebben, doch worden aangeboden als groepagezending met een totale intrinsieke waarde van de aldus verzonden goederen, die de waardelimiet van artikel 27 overschrijdt?

               2.

               Moet voor de toepassing van artikel 27 van evengenoemde Verordening worden aangenomen dat het begrip „verzending uit een derde land rechtstreeks aan een geadresseerde in de Gemeenschap” ook omvat het geval waarin weliswaar voor aanvang van de verzending aan die geadresseerde het goed zich in een derde land bevindt, doch de wederpartij van de geadresseerde in de Gemeenschap is gevestigd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1).

      (2)  PB L 318, blz. 3.


title: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 8 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Clean Car Autoservice Ges.m.b.H. en Landeshauptmann von Wien (Zaak C-350/96)

text:
21 . 12 . 96              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 388 / 5
2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                                  Beroep, op 25 oktober 1996 ingesteld door Italiaanse Re
                                                                                publiek tegen Raad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten                                                                  ( Zaak C-352/96)
                                                                                ( 96/C 388/10)
De verbindendheid van het bepaalde in de artikelen 5, eer
ste alinea, en 189, derde alinea, EG-Verdrag verplicht de
Lid-Staten, een tot hen gerichte richtlijn in dier voege in                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
nationaal recht om te zetten, dat zij bij het verstrijken van               is op 25 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Raad van de
de omzettingstermijn haar volle werking ontplooit. Deze                     Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoor
termijn is voor Richtlijn 94/3/EG op 5 mei 1994, en voor                    digd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door D.
de overige in de conclusies genoemde richtlijnen op 30 juni                 Del Gaizo, Avvocato dello Stato, domicilie gekozen heb
1994 verstreken, zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland                     bende te Luxemburg ter Italiaanse Ambassade, rue Marie
                                                                            Adélaide 5 .
de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen .
(!) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz. 29 .
                                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage nietig te
( 2 ) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 31 .                            verklaren Verordening ( EG) nr. 1522/96 van de Raad (*),
( 3 ) PB nr. L 250 van 7. 10. 1§93 , blz . 33 .                             inzonderheid de artikelen 3 , 4 en 9 daarvan.
( 4 ) PB nr. L 256 van 14 . 10 . 1993 , blz . 19 .
( 5 ) PB nr. L 256 van 14 . 10. 1993 , blz . 25 .                           Middelen en voornaamste argumenten
( 6 ) PB nr. L 32 van 5 . 2 . 1994 , blz . 37 .
                                                                            De Italiaanse Republiek stelt, dat Verordening ( EG )
                                                                            nr. 1522/96, inzonderheid de artikelen 3 , 4 en 9 daarvan,
                                                                            door de Raad van de Europese Unie zijn vastgesteld in
                                                                            strijd met artikel XXIV, lid 6, van de GATT, artikel 43
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 8 oktober                        EG-Verdrag en het evenredigheidsbeginsel. Bovendien stelt
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    zij schending van wezenlijke vormvoorschriften, inzonder
Clean Car Autoservice Ges.m.b.H. en Landeshauptmann                         heid ontbreken van motivering, en misbruik van bevoegd
                                 von Wien                                   heid .
                           ( Zaak C-350/96 )
                                                                            (!) PB nr. L 190 van 31 . 7. 1996, blz . 1 .
                              ( 96/C 388/09 )
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 8 ok
tober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 24 oktober 1996, in het geding tussen Clean Car Auto                    Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door Commissie
service Ges.m.b.H. en Landeshauptmann von Wien, het                                van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                                                ( Zaak C-353/96 )
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen :
                                                                                ( 96/C 388/11 )
 1 . Moeten artikel 48 EG-Verdrag en de artikelen 1 tot en                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       met 3 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de                     is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door
       Raad ( J ) aldus worden uitgelegd, dat daaruit ook voor              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
       nationale werkgevers het recht voortvloeit om werkne                woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,
       mers die onderdaan van een andere Lid-Staat zijn , in                als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem
       dienst te nemen zonder te zijn gebonden aan voor                    burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
       waarden die — ook al hebben zij niets met de nationa                dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
       liteit te maken — typisch verband houden met het
       staatsburgerschap ?                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2 . Wanneer nationale werkgevers het in punt 1 genoemde                     — te verklaren dat Ierland, door niet te voldoen aan
       recht hebben: moeten artikel 48 EG-Verdrag en de                          Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december
       artikelen 1 tot en met 3 van Verordening ( EEG )                          1976 betreffende de coördinatie van de procedures
       nr. 1612/68 dan aldus worden uitgelegd, dat een rege                     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leve
       ling als die van § 39 , lid 2, GewO 1994 , volgens welke                  ringen ( J ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/292/
       de eigenaar van een bedrijf als bedrijfsleider in ven                    EEG ( 2 ), en in het bijzonder door zijn aankondiging
       nootschapsrechtelijke zin enkel iemand mag aanstellen                     van de aanbesteding voor de levering van kunstmest
       die zijn woonplaats op Oostenrijks grondgebied heeft,                     namens de Irish Forestry Board ( Coillte Teoranta ) niet
       daarmee in overeenstemming is ?                                           bekend te maken in het Publikatieblad van de Euro
                                                                                pese Gemeenschappen, zijn verplichtingen krachtens
 (M PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .
                                                                                het Verdrag niet is nagekomen;
                                                                            — Ierland te verwijzen in de kosten .


title: Zaak C-321/03: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2007 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Dyson Ltd/Registrar of Trade Marks (Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 2 — Begrip teken dat merk kan vormen — Transparante bak of verzamelkamer die deel uitmaakt van buitenkant van stofzuiger)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2007 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Dyson Ltd/Registrar of Trade Marks
   (Zaak C-321/03) (1)

   (Merken - Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 2 - Begrip teken dat merk kan vormen - Transparante bak of verzamelkamer die deel uitmaakt van buitenkant van stofzuiger)
   (2007/C 56/02)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyson Ltd

      Verwerende partij: Registrar of Trade Marks
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van artikel 3, lid 3, van richtlijn 89/104/EEG: Eerste richtlijn van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Merk dat bestaat uit een functioneel kenmerk (transparante plastic cilinder) dat deel uitmaakt van een stofzuiger.
   Dictum
   Artikel 2 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, dient aldus te worden uitgelegd dat het voorwerp van een aanvraag tot inschrijving van merken zoals die welke in het hoofdgeding is ingediend, die betrekking heeft op alle denkbare vormen van een transparante bak of verzamelkamer die deel uitmaakt van de buitenkant van een stofzuiger, geen „teken” in de zin van die bepaling is en derhalve geen merk in de zin daarvan kan vormen.

      (1)  PB C 239 van 4.10.2003.


title: Zaak T-271/15 P: Arrest van het Gerecht van 9 februari 2017 — LD/EUIPO („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beoordelingsjaar 2011/2012 — Verkeerde opvatting van de feiten — Onjuiste rechtsopvatting — Misbruik van vertrouwen — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/8

         Arrest van het Gerecht van 9 februari 2017 — LD/EUIPO
   (Zaak T-271/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Beoordelingsjaar 2011/2012 - Verkeerde opvatting van de feiten - Onjuiste rechtsopvatting - Misbruik van vertrouwen - Gewettigd vertrouwen”))
   (2017/C 095/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: LD (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie [vertrouwelijk]
       (2), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               LD zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.

      (2)  Vertrouwelijke gegevens weggelaten.


title: Zaak T-205/99: Beroep, op 15 september 1999 ingesteld door HYPER S.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.11.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/33
De Raad heeft voor elk document stelselmatig verwezen naar              door D. Ehle en D. Ehle van het kantoor Ehle & Schiller,
artikel 4, lid 1, van zijn besluit 93/731/EG (hierna: „besluit”),       advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
terwijl de Commissie onder verwijzing naar het besluit heeft            burg bij M. Licius, advocaat aldaar, Rue Michel Welter 6.
verklaard, dat de opgevraagde documenten de positie van de
Europese Unie tijdens de lopende en toekomstige onderhan-               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
delingen met Rusland konden verzwakken en daarom niet aan
verzoeker ter beschikking konden worden gesteld.                        1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
                                                                              5 februari 1999 (REM: 14/98);
Verzoeker stelt in dit verband dat:                                     2. de Commissie in de kosten te verwijzen.
— het belang en het gewicht van de betrokken afwijzingen
    moet worden getoetst aan de met het besluit nagestreefde            Middelen en voornaamste argumenten
    algehele doorzichtigheid;
                                                                        De middelen en voornaamste zijn dezelfde als in de zaken
— de uitzondering voor internationale betrekkingen moet                 T-186/97, T-187/97, T-190/97, T-191/97, T-192/97,
    strikt worden uitgelegd en zorgvuldig van geval tot geval           T-210/97, T-211/97, T-216/97, T-217/97, T-218/97 (1),
    worden toegepast;                                                   T-279/97 (2), T-280/97 (2), T-293/97 (3) en T-147/99 (4).
— de Raad en de Commissie in casu gebruik maken van een                 ( 1) PB C 318 van 18.10.1997, blz. 17-25.
    door hen aangenomen discretionaire bevoegdheid ter zake             ( 2) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 24.
    om iedere toegang tot de gevraagde stukken te weigeren;             ( 3) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 24.
                                                                        ( 4) PB C 246 van 28.8.1999, blz. 41.
— agenda’s van vergaderingen in 1998, mogelijk zonder
    kritische kanttekeningen, niet meer dan opsommingen van
    behandelde onderwerpen zijn zoals die bij gelegenheid van
    dergelijke vergaderingen aan de pers plegen te worden
    uitgereikt, zodat moeilijk is in te zien, dat het vrijgeven
    ervan een jaar later gevaarlijk en schadelijk zou kunnen            Beroep, op 15 september 1999 ingesteld door Métropole
    zijn voor de internationale betrekkingen van de Europese            Télévision (M6) tegen Commissie van de Europese
    Unie;                                                                                Gemeenschappen
— volgens een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht                                       (Zaak T-206/99)
    de burgers van de Europese Unie zo ruim en volledig
    mogelijk toegang tot documenten van de instellingen van                                      (1999/C 333/75)
    de Europese Unie moet worden verleend;
— in casu niet alleen het algemeen belang aan de orde is,                                        (Procestaal: Frans)
    maar ook verzoekers privé-belang, daar hij voor de Finse
    rechter zijn stelling moet kunnen bewijzen dat de betrok-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    ken stukken niet zo vertrouwelijk zijn als de Raad en de            schappen is op 15 september 1999 beroep ingesteld tegen
    Commissie thans beweren.                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
                                                                        schap Métropole Télévision (M6), met hoofdkantoor te Neuil-
                                                                        ly/Seine (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Théophile, ad-
                                                                        vocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Beroep, op 15 september 1999 ingesteld door HYPER                             29 juni 1999;
S.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (Zaak T-205/99)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (1999/C 333/74)                                Verzoekster komt op tegen het besluit van de Commissie van
                                                                        29 juni 1999 tot afwijzing van haar klacht tegen de Europese
                                                                        Radio- en Televisie-unie (ERU) betreffende een gestelde
                         (Procestaal: Duits)                            schending van artikel 81, lid 1, EG, inzake de weigering om
                                                                        haar als lid van deze organisatie toe te laten. Dit besluit moet
                                                                        worden gezien in de context van het arrest van het Gerecht
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van 11 juli 1996, gevoegde zaken T-528/93, T-542/93,
schappen is op 15 september 1999 beroep tegen Commissie                 T-543/93 en T-546/93, Métropole Télévision (Jurispr. blz. II-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door HYPER S.r.l.,             649), waarbij het Gerecht een beschikking nietig heeft ver-
gevestigd te Limena (Italiaanse Republiek), vertegenwoordigd            klaard inzake de ontheffing van de statutaire bepalingen en


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 november 1998 in zaak T-41/97, Antillean Rice Mills NV tegen Raad van de Europese Unie (Verwijzing naar Hof) (1999/C 1/26)

text:
4.1.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 1/13
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Knibbeler, advocaat te Amsterdam, en K. J. Defares, advo-
                  VAN EERSTE AANLEG                                caat te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                     van 30 oktober 1998                           burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue
                                                                   Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden,
in zaak T-290/94 (92), Fort James France, voorheen                 vertegenwoordigd door M. Fierstra, juridisch adviseur, als
Kaysersberg SA, tegen Commissie van de Europese                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                      Gemeenschappen (1)                           ter Nederlandse ambassade, rue C. M. Spoo 5, tegen Raad
                   (Begroting van kosten)                          van de Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber
                                                                   en G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de
                        (1999/C 1/25)                              Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),
                                                                   Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door L. PeÂrez de
                      (Procestaal: Frans)                          Ayala Becerril, abogado del Estado van de dienst com-
                                                                   munautaire geschillen, als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard
In zaak T-290/94 (92), Fort James France, voorheen Kay-            E. Servais 4-6, Franse Republiek, vertegenwoordigd door
sersberg SA, gevestigd te Kunheim (Frankrijk), vertegen-           K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur bij de directie juri-
woordigd door D. Voillemot en J.-Ph. Gunther, advocaten            dische zaken van het ministerie van Buitenlandse zaken, en
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij J.          C. Chavance, secretaris buitenlandse zaken, als gemachtig-
Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie            den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvan-              ambassade, boulevard Joseph II 8 B, Italiaanse Republiek,
kelijk F. GonzaÂlez Díaz, lid van haar juridische dienst, en       vertegenwoordigd door U. Colesanti, als gemachtigde, bij-
G. de Bergues, bij de Commissie gedetacheerd nationaal             gestaan door F. Quadri, avvocato dello Stato, domicilie
ambtenaar, en vervolgens door G. Marenco, juridisch                gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade,
hoofdadviseur, en G. Charrier, bij de Commissie gedeta-            rue Marie-AdeÂlaïde 5, betreffende een verzoek tot nietig-
cheerd nationaal ambtenaar), ondersteund door Procter &            verklaring van Verordening (EG) nr. 304/97 van de Raad
Gamble GmbH, gevestigd te Schwalbach (Duitsland), ver-             van 17 februari 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaat-
tegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en               regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
G. Scassellati-Sforzolini, advocaat te Bologna, domicilie          uit de landen en gebieden overzee (PB L 51 van 21.2.1997,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger             blz. 1), heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als
en Hoss, advocaten aldaar, place Winston Churchill 2,              volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,
betreffende een verzoek tot begroting van de door ver-             rechters; griffier: H. Jung, op 16 november 1998 een
zoekster aan intervenieÈnte te vergoeden kosten na het             beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest van het Gerecht van 27 november 1997, Kaysers-
berg/Commissie, T-290/94, Jurispr. blz. II-2137), heeft het
Gerecht (Eerste Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als              1. Zaak T-41/97, Antillean Rice Mills/Raad, wordt naar
volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, J. Pirrung,             het Hof verwezen, opdat dit uitspraak kan doen op de
A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung,               vorderingen tot nietigverklaring.
op 30 oktober 1998 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                   2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Het totale bedrag van de door Fort James France aan
Procter & Gamble GmbH te vergoeden kosten wordt                    (1) PB C 108 van 5.4.1997.
bepaald op 1 500 000 BEF.
(1) PB C 316 van 12.11.1994.
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 oktober 1998
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG                                in zaak T-224/97, I. Martínez del Peral Cagigal tegen
                   van 16 november 1998                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-41/97, Antillean Rice Mills NV tegen Raad van            (Ambtenaren Ð Arrest van Gerecht Ð Verzoek om her-
                     de Europese Unie (1)                          indeling in de rang Ð Exceptie van niet-ontvankelijkheid
                                                                           Ð Belangrijk nieuw feit Ð Ontvankelijkheid)
                    (Verwijzing naar Hof)
                                                                                (1999/C 1/27)
                        (1999/C 1/26)
                  (Procestaal: Nederlands)                                              (Procestaal: Spaans)
In zaak T-41/97, Antillean Rice Mills NV, gevestigd te             In zaak T-224/97, I. Martínez del Peral Cagigal, amb-
Bonaire (Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door W.           tenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-


title: Zaak T-250/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Knut IP Management/BHIM — Zoologischer Garten Berlin (KNUT — DER EISBÄR) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KNUT — DER EISBÄR — Ouder nationaal woordmerk KNUD — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/17

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Knut IP Management/BHIM — Zoologischer Garten Berlin (KNUT — DER EISBÄR)
   (Zaak T-250/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KNUT - DER EISBÄR - Ouder nationaal woordmerk KNUD - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2013/C 336/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Knut IP Management Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: aanvankelijk C. Jaeckel, vervolgens J. Steinberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Zoologischer Garten Berlin AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Schulz en P. Vatankhah, advocaten

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2010 (zaak R 650/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Zoologischer Garten Berlin AG en Knut IP Management Ltd

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Knut IP Management Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-462/04: Beroep, op 30 november 2004 ingesteld door HEG Limited en Graphite India Limited tegen Raad van de Europese Unie

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/17

         Beroep, op 30 november 2004 ingesteld door HEG Limited en Graphite India Limited tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-462/04)
   (2005/C 69/34)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 november 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door HEG Limited, gevestigd te New Delhi (India), en Graphite India Limited, gevestigd te Kolkata (India), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos, advocaat, en J. Branton, solicitor.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1628/2004 (1) van de Raad van 13 september 2004 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op grafietelektrodesystemen uit India;

               —

               krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1629/2004 (2) van de Raad van 13 september 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op grafietelektrodesystemen uit India;

               —

               verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na klachten namens gemeenschapsproducenten van grafietelektroden heeft de Commissie gelijktijdig een antidumping- en een antisubsidieprocedure ingesteld tegen de invoer van het betrokken product uit India. Deze procedures hebben geleid tot de vaststelling van de bestreden verordening.
   Verzoeksters zijn twee Indiase ondernemingen die het betrokken product vervaardigen en uitvoeren naar de Europese Unie. Tot staving van hun vordering voeren zij in de eerste plaats aan dat de diensten van de Commissie en uiteindelijk de Raad hebben verzuimd andere kennelijke schadeveroorzakende bronnen te onderzoeken, namelijk invoer met dumping uit andere derde landen, hoewel daarvan sterke bewijzen zijn geleverd door Indiase exporteurs. Uitgaande daarvan beroepen verzoeksters zich op schending van artikel 9, lid 5, van verordening nr. 384/96 (3) en artikel 9, lid 2, van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de GATT (Anti-dumpingovereenkomst), schending van het discriminatieverbod en van wezenlijke vormvoorschriften alsmede kennelijk onjuiste beoordeling.
   Verzoeksters voeren voorts aan dat de twee bestreden verordeningen ongeldig zijn wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften neergelegd respectievelijk in verordeningen nrs. 2026/97 (4) en 384/96 alsmede in de Anti-dumpingovereenkomst en de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen, omdat de anti-dumpingmaatregelen en de compenserende maatregelen op basis van een Gemeenschap van 25 lidstaten zijn opgelegd terwijl het onderzoek was ingeleid en gevoerd op basis van een Gemeenschap van 15 lidstaten.
   Verzoeksters betogen eveneens dat verordening nr. 1628/2004 onaangepaste compenserende rechten oplegt aan de Indiase DEPB-post-exportregeling en derhalve verordening nr. 2026/97, de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen en het evenredigheidsbeginsel schendt alsmede een kennelijk onjuiste beoordeling en schending van wezenlijke vormvoorschriften oplevert.
   Verzoeksters beroepen zich eveneens op schendingen respectievelijk van verordeningen nrs. 2026/97 en 384/96, de Anti-dumpingovereenkomst en de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen alsmede op kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien de bepaling van de materiële schade in de bestreden maatregelen gebaseerd is op gegevens die onbetrouwbaar zijn geworden ten gevolge van het bestaan van mededingingsbelemmerende marktverdeling en prijsvaststellingsovereenkomsten onder de gemeenschapsproducenten, die bij beschikking van de Commissie zijn vastgesteld en bestraft.
   Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de betwiste maatregelen respectievelijk artikel 3, lid 2, van verordening nr. 384/96 en artikel 8, lid 7, van verordening nr. 2026/97 schenden omdat zij er niet in slagen de gevolgen van andere factoren weg te nemen bij de vaststelling van de uiteindelijke schade, waardoor de schade ten gevolge van andere factoren aan Indiase invoer wordt toegeschreven.

      (1)  PB L 295 van 18.09.2004, blz. 4.

      (2)  PB L 295 van 18.09.2004, blz.10.

      (3)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 06.03.1996, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1).


title: Zaak T-78/10: Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Lehning Entreprise/BHIM — Certmedica International (L112)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/55

         Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Lehning Entreprise/BHIM — Certmedica International (L112)
   (Zaak T-78/10)
   2010/C 113/86
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lehning Entreprise (Sainte-Barbe, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Demoly, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Certmedica International GmbH (Aschaffenburg, Duitsland)

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               Gelet op de overeenstemming tussen de betrokken tekens en waren, bestaat er gevaar voor verwarring tussen de litigieuze merken L.114 en L112 voor alle waren uit de klasse 5 waarop de inschrijving betrekking heeft. Bijgevolg dient de getroffen beslissing nietig te worden verklaard omdat zij het verzoek tot nietigverklaring van verzoekster afwijst voor de volgende waren: „hygiënische bereidingen” en „diëtische voedingsconcentraten op basis van schaaldieren (zoals chitosan)” en voor het overige te worden bevestigd.

               —

               Ten slotte is het, gelet op de omstandigheden van het geval, bijzonder onbillijk dat verzoekster de niet-terugvorderbare kosten moet dragen die zij voor deze kennelijk ongegronde procedure heeft moeten maken. Verzoekster vordert dan ook dat Société Certmedica Internationale GmbH wordt veroordeeld tot vergoeding van de kosten die verzoekster sinds de oppositie heeft moeten maken.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „L112” voor waren van de klassen 5 en 29 (gemeenschapsmerk nr. 2 349 728)

      Houder van het gemeenschapsmerk: Certmedica International GmbH

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: het nationale merk „L.114” dat in Frankrijk is ingeschreven voor waren van klasse 5 (nr. 1 312 700)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de vordering tot nietigverklaring van het betrokken merk voor waren van klasse 5

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het door Certmedica International ingestelde beroep

      Aangevoerde middelen: Schending van de artikelen 8, 52 en 53 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, vanwege het bestaan van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken voor wat betreft „hygiënische bereidingen” en „diëtische voedingsconcentraten op basis van schaaldieren (zoals chitosan)”


title: Zaak T-818/14: Beroep ingesteld op 19 december 2014 — BSCA/Commissie

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/42

         Beroep ingesteld op 19 december 2014 — BSCA/Commissie
   (Zaak T-818/14)
   (2015/C 065/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Brussels South Charleroi Airport (BSCA) (Charleroi, België) (vertegenwoordiger: P. Frühling, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 3 van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover de Commissie daarin vaststelt dat de maatregelen die in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU onrechtmatig ten uitvoer zijn gelegd door België ten gunste van BSCA op grond van de onderconcessieovereenkomst van 15 april 2002 tussen SOWAER en BSCA en aanhangsel nr. 3 van 29 maart 2002 bij de overeenkomst tussen het Waals Gewest en BSCA, alsook op grond van het investeringsbesluit van het Waals Gewest van 3 april 2003, sinds 4 april 2014 met de interne markt onverenigbare staatssteun vormen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU;

               —

               de artikelen 4, 5 en 6 van het bestreden besluit derhalve nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verzoekt verzoekster om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 6849 final van de Commissie van 1 oktober 2014 betreffende de maatregelen die België ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Brussels South Charleroi Airport (BSCA) en Ryanair [steunmaatregel SA.14093 (C 76/2002)], waarbij de Commissie heeft geconstateerd dat de maatregelen die ten uitvoer zijn gelegd op grond van (i) de domaniale onderconcessieovereenkomst van 15 april 2002 die de Société wallonne des aéroports (hierna: „SOWAER”) en BSCA hebben gesloten, (ii) aanhangsel nr. 3 van 29 maart 2002 bij de overeenkomst tussen het Waals Gewest en BSCA, en (iii) het investeringsbesluit van het Waals Gewest van 3 april 2003, met de interne markt onverenigbare staatssteun vormen. De Commissie heeft derhalve de terugvordering ervan gelast.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de bepaling van de datum waarop het besluit tot verlening van financiering door het Waals Gewest aan BSCA is vastgesteld.

               2.

               Tweede middel: de vordering van de Commissie kan wegens verjaring niet slagen, aangezien het onderzoek van de litigieuze maatregelen is ingeleid meer dan tien jaar na de besluiten waarbij deze maatregelen zijn genomen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen, feitelijke vergissingen begaan, een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en de motiveringsplicht geschonden, door de investeringen en grote herstellingen met betrekking tot het ILS-systeem (Instrument Landing System; instrumentlandingssysteem) en de bebakening van de landingsbanen als economisch aan te merken.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft een feitelijke vergissing begaan, een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en de motiveringsplicht geschonden, door vast te stellen dat slechts 7 % van de investeringskosten voor de nieuwe luchthaventerminal niet economisch van aard waren.

               5.

               Vijfde en zesde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen, feitelijke vergissingen begaan en kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij de bepaling van de geactualiseerde nettowaarden van de litigieuze maatregelen.

               6.

               Zevende middel: de Commissie heeft de motiveringsplicht geschonden en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de bepaling van de aanvullende vergoeding die vanaf 1 januari 2016 moet worden betaald, aangezien de door de Commissie vastgestelde formule het onmogelijk maakt om het bedrag van die vergoeding te berekenen.

               7.

               Achtste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen, feitelijke vergissingen begaan, een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en de motiveringsplicht geschonden bij het onderzoek van de betrokken markt en de vermeende verstoringen van de mededinging tussen de luchthaven van Charleroi en de Luchthaven Brussel-Nationaal.

               8.

               Negende middel: de Commissie heeft het vertrouwensbeginsel geschonden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 1999 in zaak T-110/97: Kneissl Dachstein Sportartikel AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Besluit tot goedkeuring van staatssteun voor herstructurering - Ingangsdatum van beroepstermijn voor een derde - Vereisten voor verenigbaarheid van de steun")

text:
C 352/32                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.12.1999
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 12 oktober 1999
                                                                                van 6 oktober 1999
in zaak T-216/96: Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen
Massalombarda Colombani SpA, tegen Commissie van de                         in zaak T-110/97: Kneissl Dachstein Sportartikel AG tegen
                   Europese Gemeenschappen (1)                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Landbouw — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
de Landbouw — Intrekking van financiële steun — Verorde-                    („Besluit tot goedkeuring van staatssteun voor herstructure-
ning (EEG) nr. 355/77 — Verordening (EEG) nr. 4253/88                       ring — Ingangsdatum van beroepstermijn voor een derde —
— Verordening (EEG) nr. 4256/88 — Verordening (EG,                                   Vereisten voor verenigbaarheid van de steun”)
Euratom) nr. 2988/95 — Beginsel van wettigheid van sanc-
tie — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegdheid
            — Evenredigheidsbeginsel — Motivering)
                                                                                (1999/C 352/57)
                           (1999/C 352/56)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-216/96, Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen                  In zaak T-110/97, Kneissl Dachstein Sportartikel AG, gevestigd
Massalombarda Colombani SpA, gevestigd te Massa Lombarda                    te Molln (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Diwok, ad-
(Italië), vertegenwoordigd door M. Averani en A. Pisaneschi,                vocaat te Wenen, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
advocaten te Siena, en P. de Caterini, advocaat te Rome,                    schappen (gemachtigde: P. F. Nemitz, ondersteund door
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     F. Paul), ondersteund door Republiek Oostenrijk (gemachtig-
C. Turk, advocaat aldaar, avenue Guillaume 13 B, tegen Com-                 den: C. Stix-Hackl en M. Strassnigg) en HTM Sport- und
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                        Freizeitgeräte AG, gevestigd te Schwechat (Oostenrijk), verte-
P. Ziotti, F. P. Ruggeri Laderchi en M. Moretto), betreffende een           genwoordigd door W. Knapp, advocaat te Brussel en te
beroep tot nietigverklaring van beschikking C (96) 2760 van                 Frankfurt am Main, en T. Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt
de Commissie van 3 oktober 1996 houdende intrekking van                     am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
de bij beschikking C (90) 950/356 van de Commissie van                      kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
29 juni 1990 aan Massalombarda Colombani SpA toegekende                     Mathias Hardt 8-10, betreffende een beroep tot nietigverklaring
financiële steun uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds              van beschikking 97/81/EG van de Commissie van 30 Juli 1996
voor de Landbouw, en voor zoveel nodig, van de met                          betreffende steun van de Oostenrijkse Regering aan Head
die beschikking verknochte handelingen van de Commissie,                    Tyrolia Mares in de vorm van kapitaalinjecties (PB 1997, L 25,
inzonderheid het werkdocument VI/1216/86-IT houdende                        blz. 26), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer
vaststelling van de maximale steun die het Europees Oriëntatie-             — uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpre-
en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Oriëntatie,                     sident, K. Lenaerts, C. W. Bellamy, J. Azizi en A. W. H. Meij,
kan worden toegekend in het kader van verordening (EEG)                     rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 6 ok-
nr. 355/77 van de Raad van 15 februari 1977 inzake een                      tober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gemeenschappelijke actie ter verbetering van de voorwaarden                 volgt:
inzake verwerking en afzet van landbouwproducten (PB L 51,
blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;             1) Verwerpt het beroep.
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 oktober 1999
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2) Verwijst verzoekster in de kosten van de Commissie en van
                                                                                interveniënte Head Tyrolia Mares.
1) Verwerpt het beroep.
2) Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede die van               3) Verstaat, dat de Republiek Oostenrijk de eigen kosten zal dragen.
      verweerster zal dragen.
                                                                            (1) PB C 199 van 28.6.1997.
( 1) PB C 94 van 22.3.1997.


title: Zaak C-539/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — Merck Canada Inc., Merck Sharp & Dohme Ltd/Sigma Pharmaceuticals plc (Prejudiciële verwijzing — Akte van toetreding tot de Europese Unie van 2003 — Bijlage IV — Hoofdstuk 2 — Specifiek mechanisme — Invoer van een geoctrooieerd geneesmiddel — Verplichte voorafgaande kennisgeving)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — Merck Canada Inc., Merck Sharp & Dohme Ltd/Sigma Pharmaceuticals plc
   (Zaak C-539/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Akte van toetreding tot de Europese Unie van 2003 - Bijlage IV - Hoofdstuk 2 - Specifiek mechanisme - Invoer van een geoctrooieerd geneesmiddel - Verplichte voorafgaande kennisgeving))
   (2015/C 118/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Merck Canada Inc., Merck Sharp & Dohme Ltd

      Verwerende partij: Sigma Pharmaceuticals plc

      Dictum

               1)

               De tweede alinea van het specifiek mechanisme in hoofdstuk 2 van bijlage IV bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat zij de houder van een octrooi of een aanvullend beschermingscertificaat of zijn begunstigde niet verplicht zijn voornemen om zich tegen een voorgenomen invoer te verzetten, kenbaar te maken voordat hij zich op zijn rechten krachtens de eerste alinea van dat mechanisme beroept. Indien die houder of zijn begunstigde er echter van afziet om een dergelijk voornemen kenbaar te maken binnen de in de tweede alinea van dat mechanisme neergelegde wachttermijn van een maand, kan de persoon die het geneesmiddel wil invoeren, bij de bevoegde autoriteiten rechtmatig een vergunning voor de invoer van dat product aanvragen en het, in voorkomend geval, invoeren en op de markt brengen. Dit specifiek mechanisme verhindert die houder of zijn begunstigde dus om zich op zijn rechten krachtens de eerste alinea van dat mechanisme te beroepen ten aanzien van geneesmiddelen die zijn ingevoerd en op de markt gebracht voordat dat voornemen kenbaar is gemaakt.

               2)

               De tweede alinea van dit specifiek mechanisme moet aldus worden uitgelegd dat de kennisgeving moet worden gericht aan de houder van het octrooi of het aanvullend beschermingscertificaat of zijn begunstigde, waarmee elke persoon wordt bedoeld die wettig over de aan de houder van het octrooi of het aanvullend beschermingscertificaat verleende rechten beschikt.

               3)

               De tweede alinea van dit specifiek mechanisme moet aldus worden uitgelegd dat zij de persoon die het betrokken geneesmiddel wil invoeren of op de markt brengen niet verplicht zelf kennis te geven, mits hij in die kennisgeving duidelijk kan worden geïdentificeerd.

      (1)  PB C 9 van 11.1.2014.


title: Zaak C-338/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 24 augustus 2009 — Yellow Cab Verkehrsbetriebs GmbH

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 24 augustus 2009 — Yellow Cab Verkehrsbetriebs GmbH
   (Zaak C-338/09)
   2009/C 282/42
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yellow Cab Verkehrsbetriebs GmbH

      Verwerende partij: Magistrat der Stadt Wien

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verzetten de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten in de zin van de artikelen 49 e.v. EG en het EU-mededingingsrecht in de zin van artikel 81 e.v. EG zich tegen een nationale regeling inzake de verlening van concessies voor de exploitatie van buslijndiensten, dus voor de terbeschikkingstelling van een openbaar vervoermiddel voor de bevolking dat overeenkomstig een dienstregeling vastgelegde haltes regelmatig aandoet, waarin de volgende concessievoorwaarden worden opgelegd:

                           a)

                           de aanvragende EU-onderneming dient reeds vóór de aanvang van de exploitatie van het buslijnvervoer, en meer bepaald op het ogenblik van de verlening van de concessie, in de staat van de concessieverlenende overheid een zetel of een vestiging te hebben;

                           b)

                           de aanvragende EU-onderneming dient ten laatste vanaf de aanvang van de exploitatie van het buslijnvervoer in de staat van de concessieverlenende overheid een zetel of een vestiging te hebben.

               2.

               Verzetten de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten in de zin van de artikelen 49 e.v. EG en het EU-mededingingsrecht in de zin van artikel 81 e.v. EG zich tegen een nationale regeling inzake de verlening van concessies voor de exploitatie van buslijndiensten, dus voor de terbeschikkingstelling van een openbaar vervoermiddel voor de bevolking, dat overeenkomstig een dienstregeling vastgelegde haltes regelmatig aandoet, volgens welke de concessie dient te worden geweigerd als bij de aanvang van exploitatie van de aangevraagde buslijndienst een concurrent die volledig of gedeeltelijk hetzelfde korte traject aandoet, voor dat traject in die mate inkomsten derft dat het economisch niet meer rendabel is dat deze concurrent deze buslijndienst blijft exploiteren?


title: Zaak C-79/06: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/27

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-79/06) (1)

   (2007/C 82/52)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Doorhaling van zaak C-147/05

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/27

         Doorhaling van zaak C-147/05 (1)

   (2006/C 36/56)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-147/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak T-348/14: Beroep ingesteld op 14 mei 2014 — Yanukovych/Raad

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/40

         Beroep ingesteld op 14 mei 2014 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-348/14)
   2014/C 253/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 26), zoals gewijzigd bij besluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 (PB L 111, blz. 91) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (PB L 66, blz. 1) betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 (PB L 111, blz. 33), nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreffen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: voor de vaststelling van het besluit en de verordening ontbrak het de Raad van de Europese Unie (hierna: „Raad”) aan een passende rechtsgrondslag. Tot staving van dit middel worden onder meer de volgende argumenten aangevoerd: (a) het besluit voldeed niet aan de voorwaarden waaronder de Raad een beroep kon doen op artikel 29 VEU. Met name (i) kon de Raad aan de door hem uitdrukkelijk aangevoerde doelstellingen (consolidering van de rechtsstaat en naleving van de mensenrechten in Oekraïne) in werkelijkheid niet langer vasthouden, waarop hij redenen heeft aangevoerd voor de plaatsing op de lijst (in verband met een vermeende verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen en de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne, hetgeen verzoeker ontkent) die niet met de aangevoerde of met een van de andere relevante doelstellingen van artikel 21 VEU overeenstemden. (ii) Het besluit en de verordening zijn strijdig met andere relevante doelstellingen van artikel 21, daar zij de „consolidering en ondersteuning van de democratie [...] [en van] de beginselen van het internationaal recht” niet tot stand hebben gebracht, in het bijzonder door ten onrechte en in strijd met het Oekraïense en het internationale recht te beweren, en op basis daarvan te handelen, dat de rechtmatig democratisch verkozen president van Oekraïne, president Yanukovych, een „voormalige president” was, en door steun te verlenen aan de zogenaamde „interim president en regering”, die niet rechtmatig en democratisch zijn verkozen, en die de beperkte macht waarover zij met onderbrekingen beschikken, hebben verworven via onrechtmatig geweld, in strijd met de rechtsstaat, de democratische beginselen en het internationale recht. (b) Aan de voorwaarden om een beroep te doen op artikel 215 VWEU was niet voldaan, daar er geen geldig besluit was vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel V VEU. (c) Artikel 215 VWEU kon niet tegen verzoeker worden aangevoerd daar er geen voldoende verband was.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft haar bevoegdheden misbruikt. De werkelijke doelstelling van de Raad bij zijn uitvoering van het besluit (en dus van de verordening) was in wezen in de gunst te komen bij het zogenaamde „interim regime” van Oekraïne, zodat Oekraïne verder nauwere banden met de EU zou aanknopen (nauwere banden die door de democratisch verkozen president van Oekraïne en diens regering waren afgewezen), en niet de beweegredenen die woordelijk in het besluit en de verordening zijn aangevoerd.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht niet nageleefd. De motivering in het besluit en de verordening voor de plaatsing van verzoeker op de lijst is (naast onjuist) formalistisch, niet passend en onvoldoende precies.

               4.

               Vierde middel: verzoeker voldeed destijds niet aan de vastgestelde criteria om een persoon op de lijst te plaatsen. De Raad heeft onder meer verzuimd relevante informatie te verstrekken, maar voor zover verzoeker weet, (a) werd hij op dat ogenblik niet door een gerechtelijke instantie of door een ander relevant orgaan verantwoordelijk gehouden voor de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen of de illegale overbrenging daarvan en (b) was hij op dat ogenblik niet een persoon tegen wie in Oekraïne een strafprocedure loopt voor misdrijven in verband met de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen en de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door de bestreden maatregelen op verzoeker toe te passen. De Raad had onder meer geen, en in ieder geval geen „concreet” bewijs dat de aantijgingen tegen verzoeker „materieel juist” waren, en heeft zich ten onrechte gebaseerd op beweringen van het ongewettigde, zogenaamde „interim regime”, dat erop uit was zich de macht toe te eigenen en een duidelijke drijfveer had dergelijke beweringen voor onoorbare doelstellingen te maken.

               6.

               Zesde middel: het recht van verdediging van verzoeker is geschonden en/of hem is effectieve rechterlijke bescherming ontzegd. De Raad heeft onder meer verzuimd om verzoeker een volledige motivering te verschaffen, waaronder het tegen hem aangevoerde bewijs, en om hem precieze informatie en elementen te verschaffen die beweerdelijk de bevriezing van zijn tegoeden rechtvaardigen, en hij diende zijn vordering binnen een onredelijk kort tijdsbestek in te stellen.

               7.

               Zevende middel: het recht op eigendom van verzoeker, gewaarborgd door artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, is geschonden, onder meer doordat de beperkende maatregelen deze rechten onrechtmatig en onevenredig beperken.


title: Zaak C-469/16: Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — Mauro Infante/Italiaanse Republiek

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/4

         Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — Mauro Infante/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-469/16)
   (2017/C 095/08)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mauro Infante (vertegenwoordiger: M. Iervolino, avvocato)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Bij beschikking van 13 december 2016 heeft het Hof (Tiende kamer) verklaard dat het Hof van Justitie van de Europese Unie kennelijk onbevoegd is om kennis te nemen van het beroep en heeft het Mauro Infante verwezen in zijn eigen kosten.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken C-162/01 P en C-163/01 P: Edouard Bouma en Bernard M. J. B. Beusmans tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan — SLOM 1983-producenten — Niet-hervatten van productie na afloop van verbintenis)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaken C-162/01 P en C-163/01 P: Edouard Bouma en Bernard M. J. B. Beusmans tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan - SLOM 1983-producenten - Niet-hervatten van productie na afloop van verbintenis)
   (2004/C 118/15)
   Procestaal: Nederlands
   In de gevoegde zaken C-162/01 P en C-163/01 P, Edouard Bouma, wonende te Rutten (Nederland), Bernard M. J. B. Beusmans, wonende te Noorbeek (Nederland), (advocaat: E. H. Pijnacker Hordijk), betreffende twee hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 31 januari 2001, Bouma/Raad en Commissie (T-533/93, Jurispr. blz. II-203) en Beusmans/Raad en Commissie (T-73/94, Jurispr. blz. II-223), en strekkende tot vernietiging van die arresten, andere partijen bij de procedure: Raad van de Europese Unie (gevolmachtigde: A.-M. Colaert), en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gevolmachtigde: Th. van Rijn), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wijst de hogere voorzieningen af.

               2)

               Verwijst Bouma en Beusmans in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 11.8.2001.


title: Gevoegde zaken C-208/06 en C-209/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Medion AG (C-208/06)/Hauptzollamt Duisburg, Canon Deutschland GmbH (C-209/06)/Hauptzollamt Krefeld (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Videocamera-opnametoestellen)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Medion AG (C-208/06)/Hauptzollamt Duisburg, Canon Deutschland GmbH (C-209/06)/Hauptzollamt Krefeld
   (Gevoegde zaken C-208/06 en C-209/06) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Videocamera-opnametoestellen)
   (2007/C 283/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Medion AG (C-208/06), Canon Deutschland GmbH (C-209/06)

      Verwerende partijen: Hauptzollamt Duisburg (C-208/06), Hauptzollamt Krefeld (C-209/06)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief — Postonderverdelingen 8525 40 91 (camcorders die enkel zijn voorzien van een opnamemogelijkheid voor het door de televisiecamera geregistreerde beeld en geluid) en 8525 40 99 (andere toestellen) — Camcorders waarmee op het tijdstip van invoer geen vanaf andere toestellen afkomstige signalen kunnen worden ontvangen en opgenomen, maar waarvan de „dv-in”-functie achteraf kan worden geactiveerd, zonder dat de producent of de verkoper op deze mogelijkheid heeft gewezen of deze ondersteunt
   Dictum
   Een camcorder kan slechts worden ingedeeld onder postonderverdeling 8525 40 99 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de verordeningen (EG) nr. 2263/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000, (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001 en (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, indien de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere bronnen dan de geïntegreerde camera of microfoon afkomstig zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is of indien deze functie, ook al heeft de producent dit kenmerk niet op de voorgrond willen stellen, op een later tijdstip door een gebruiker die niet over bijzondere bekwaamheden beschikt door een eenvoudige manipulatie kan worden geactiveerd zonder dat de camcorder daarbij materiële wijzigingen ondergaat. Ingeval deze functie achteraf wordt geactiveerd, is tevens vereist dat, enerzijds, de camcorder na de activering van de functie op analoge wijze functioneert als een andere camcorder, waarvan de functie om beelden en geluiden op te nemen die van andere bronnen dan de geïntegreerde camera of microfoon afkomstig zijn, op het tijdstip van de inklaring actief is, en, anderzijds, dat hij op autonome wijze functioneert. Of aan deze voorwaarden is voldaan, moet op het tijdstip van de inklaring kunnen worden geverifieerd. Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen of deze voorwaarden vervuld zijn. Indien deze voorwaarden niet vervuld zijn, moet de betrokken camcorder onder postonderverdeling 8525 40 91 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-272/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 mei 2017 — K.M. Zyla tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 mei 2017 — K.M. Zyla tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-272/17)
   (2017/C 277/36)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: K.M. Zyla

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 45 VWEU aldus worden uitgelegd dat die bepaling in de weg staat aan een regeling van een lidstaat die meebrengt dat een werknemer die op grond van verordening 1408/71 (1) dan wel verordening 883/2004 (2) gedurende een gedeelte van een kalenderjaar voor volksverzekeringen in de desbetreffende lidstaat is verzekerd, bij de heffing van premie voor die verzekeringen alleen aanspraak heeft op een gedeelte van het premiedeel van de algemene heffingskorting dat is bepaald in tijdsevenredigheid naar de periode van verzekering, indien die werknemer gedurende het resterende gedeelte van het kalenderjaar niet in die lidstaat is verzekerd voor de volksverzekeringen, en hij in dat resterende gedeelte van het kalenderjaar in een andere lidstaat woonachtig is en (nagenoeg) zijn gehele jaarinkomen heeft verworven in de eerstbedoelde lidstaat?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 1971, L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).


title: Zaak C-531/10: Beroep ingesteld op 16 november 2010 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/22

         Beroep ingesteld op 16 november 2010 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-531/10)
   ()
   2011/C 30/37
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Zadra en J. Javorský, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Slowaakse Republiek, doordat het ministerie van Vervoer, Post en Telecommunicatie van de Slowaakse Republiek een overeenkomst van grensoverschrijdend belang voor het verstrekken van adviesdiensten heeft gesloten zonder vooraf een aankondiging van opdracht te publiceren, de verplichtingen niet is nagekomen die voor haar voortvloeien uit het discriminatieverbod en het transparantiebeginsel, die in de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU zijn verankerd en in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG (1) worden genoemd;

               —

               de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het ministerie van Vervoer, Post en Telecommunicatie van de Slowaakse Republiek heeft een overeenkomst voor het verstrekken van diensten gesloten die van grensoverschrijdend belang is wegens de waarde van de overeenkomst, de geëiste vakkennis en het feit dat de vorige verstrekker van die diensten een vennootschap uit een andere lidstaat was. De overeenkomst is gesloten zonder voorafgaande publicatie van een aankondiging van opdracht. Daardoor is onmiskenbaar het transparantiebeginsel geschonden omdat andere marktdeelnemers dan degenen tot wie het ministerie zich uit eigen beweging heeft gewend, niet in kennis zijn gesteld van het bestaan van een dergelijke opdracht en niet de mogelijkheid hebben gehad een offerte in te dienen. Door het transparantiebeginsel te schenden heeft het ministerie tegelijkertijd inbreuk gemaakt op het discriminatieverbod doordat het de groep van ondernemingen tot dewelke het zich voor de overheidsopdracht heeft gewend, anders heeft behandeld dan de groep van ondernemingen — waaronder ook buiten de Slowaakse Republiek gevestigde ondernemingen — waarmee geen contact is opgenomen, maar die belangstelling konden hebben voor die overheidsopdracht. Doordat de opdracht niet volgens een procedure van openbare aanbesteding is geplaatst, heeft het ministerie zelf afgezien van de voordelen die het bestaan van de interne markt in het concrete geval had kunnen opleveren, namelijk het verkrijgen van een betere offerte voor het verstrekken van die adviesdiensten als gevolg van het grotere aantal gegadigden in de Europese Unie.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 34, blz. 114).


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 13 juli 2004 in zaak C-262/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) — Televisie-uitzendingen — Reclame — Nationaal verbod op televisiereclame voor in lidstaat verhandelde alcoholhoudende dranken in vorm van indirecte televisiereclame die ontstaat doordat bij doorgifte van bepaalde sportevenementen reclameborden op scherm te zien zijn — Wet-„Evin”)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/5

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 13 juli 2004
   in zaak C-262/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) - Televisie-uitzendingen - Reclame - Nationaal verbod op televisiereclame voor in lidstaat verhandelde alcoholhoudende dranken in vorm van indirecte televisiereclame die ontstaat doordat bij doorgifte van bepaalde sportevenementen reclameborden op scherm te zien zijn - Wet-„Evin”)
   (2004/C 228/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-262/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Lier), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: K. Manji, bijgestaan door K. Beal), tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door de televisie-uitzending in Frankrijk door Franse televisiezenders van sportevenementen die in andere lidstaten plaatsvinden, afhankelijk te stellen van de voorafgaande weglating van reclame voor alcoholhoudende dranken, de krachtens artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann (rapporteur), A. Rosas, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 13 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

               3)

               Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zijn eigen kosten draagt.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak T-312/02: Beroep, op 10 oktober 2002 ingesteld door L. Gussetti tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.12.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 305/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 10 oktober 2002 ingesteld door L. Gussetti
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—      te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
       beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                                         (Zaak T-312/02)
       interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
       31 juli 2002 (beroepsprocedure R 0363/2000-2) voorzo-
       ver de aanvraag voor de inschrijving van het merk „Limo”                                  (2002/C 305/61)
       werd afgewezen voor de waren „lasers voor niet-medisch
       gebruik, met name diodelasers, lasers voor de meettech-                                  (Procestaal: Italiaans)
       niek, lasers voor de materiaalbewerking, lasers voor de
       druktechniek, lasers voor het testen van materialen resp.
       kwaliteitscontrole, lasers voor de gegevensverwerking of
       -overdracht; optische en/of elektronische toestellen en
       instrumenten, met name afbeeldingssystemen, micro-                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       optische systemen, besturingselektronica, optische syste-         schappen is op 10 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
       men met geïntegreerde elektronica en/of lichtbronnen;             Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Gussetti,
       objectieven; optische lenzen, voorzetlenzen, prisma’s,            vertegenwoordigd door M. Merola, advocaat.
       corrigerende lenzen; diffractieapparaten (microscopie)”
       van klasse 9 en „lasers voor medisch gebruik” van
       klasse 10;                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie, Direc-
—      verweerder te verwijzen in de kosten.                                   toraat-Generaal Personeelszaken en Administratie, mee-
                                                                               gedeeld bij brief ADMIN B.3 D(02) 8305 van 15 februari
                                                                               2002, om krachtens artikel 67, lid 2, Ambtenarenstatuut
                                                                               met terugwerkende kracht tot 1 juni 2002 een bedrag
                                                                               van 273,48 EUR op verzoekers maandelijkse bezoldiging
Middelen en voornaamste argumenten                                             in mindering te brengen;
                                                                         —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Betrokken          gemeen-      woordmerk „LIMO”           —     aan-
schapsmerk:                     vraagnr. 1290022
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Waren of diensten:              waren van de klassen 9, 10
                                en 11 (onder meer lasers voor
                                niet-medisch gebruik, lasers voor
                                                                         Verzoeker is ambtenaar van de Commissie. Krachtens ar-
                                medisch gebruik en verlichting-
                                sapparaten en -installaties)             tikel 67, lid 2, van het Statuut is op zijn communautaire
                                                                         gezinstoelagen een bedrag van 68,48 EUR in mindering
                                                                         gebracht, overeenkomend met het bedrag dat de Belgische
Voor de kamer van be-           weigering tot inschrijving door de       autoriteiten uit hoofde van de regeling inzake gezinstoelagen
roep aangevochten be-           onderzoeker                              voor werknemers aan de inmiddels overleden echtgenote van
slissing:                                                                verzoeker uitkeerden voor de dochter ten laste.
Beslissing kamer van be-        afwijzing van de aanvraag voor de
roep:                           waren van de klassen 9 en 10 en          Het onderhavige beroep is gebaseerd op een naar aanleiding
                                toelating voor publicatie van de         van de Belgische wet van 12 augustus 2000 opgetreden
                                                                         wijziging van de praktijk van de Belgische autoriteiten, die
                                aanvraag voor de waren van klas-
                                se 11;                                   thans het communautaire wezenpensioen niet meer in minde-
                                                                         ring brengen.
Middelen:                       geen absolute weigeringsgronden
                                in de zin van artikel 7, lid 1, sub b    In de administratieve procedure heeft verzoeker het probleem
                                en c, van verordening (EG)               van het naast elkaar bestaan van het communautaire en het
                                nr. 40/94 (1).                           Belgische wezenpensioen aan de orde gesteld met het betoog,
                                                                         dat de inhouding op zijn gezinstoelagen van een bedrag van
                                                                         68,48 EUR niet gerechtvaardigd was omdat zijn overleden
                                                                         echtgenote voormeld bedrag niet meer ontving. Verweerster
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                         zou ten onrechte van oordeel zijn, dat het door de Belgische
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                         autoriteiten als wezenpensioen uitgekeerde bedrag en het
                                                                         bedrag dat de Gemeenschappen als gezinstoelagen uitkeren,
                                                                         soortgelijke toelagen vormen in de zin van artikel 67, lid 2, van
                                                                         het Statuut. Derhalve is de toegepaste aftrek ongerechtvaardigd.
 ---pagebreak--- C 305/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.12.2002
Tot staving van zijn beroep betoogt verzoeker dat:                     Zij stellen dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk
                                                                       onjuist heeft beoordeeld door aan te nemen dat het IOC, wat
—     de retroactieve toepassing van het bestreden besluit in          de antidopingreglementering betreft, geen onderneming is in
      strijd is met de beginselen ter zake van terugvordering          de zin van de communautaire rechtspraak. Het is duidelijk dat
      van het onverschuldigd betaalde, inzonderheid artikel 85         het IOC niet kan worden gelijkgesteld met een openbare
      van het Statuut, alsmede met het vertrouwensbeginsel en          instelling op het gebied van de sociale zekerheid, en dat het
      het beginsel van goed bestuur;                                   geen prerogatieven van de overheid uitoefent. Bovendien
                                                                       beïnvloeden de betrokken regelingen het gedrag van alle
—     voor de toepassing van artikel 67 van het Statuut                atleten op de markt van door hen geleverde sportprestaties.
      het wezenpensioen geen soortgelijke toelage is als de
      kindertoelage. Bijgevolg lag niet alleen de onregelmatig-
      heid van de betalingen van de administratie tot februari         Verder heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout
      2002 niet voor de hand, maar is in werkelijkheid de              gemaakt door aan te nemen dat de beperking van de vrijheid
      aftrek op basis van het bestreden besluit onregelmatig.          van de atleten in casu geen mededingingsbeperking is in de zin
                                                                       van artikel 81 EG, omdat die beperking inherent is aan de
                                                                       organisatie en het goede verloop van de sportcompetitie.
                                                                       De door de Commissie aangevoerde overwegingen zijn een
                                                                       kennelijk onjuiste toepassing van de criteria die het Hof van
                                                                       Justitie heeft ontwikkeld in punt 97 van het arrest Wouters (1)
                                                                       en de mededingingsbeperkende gevolgen van de betrokken
                                                                       regels van het IOC zijn kennelijk niet inherent aan het
Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door David Meca-                  nastreven van de nobele doelstellingen van de doping-
Medina en Igor Majcen tegen Commissie van de Europese                  bestrijding. Volgens verzoekers staat het aan de Commissie —
                       Gemeenschappen                                  met toepassing van de „inherentietoets” en/of de „evenredig-
                                                                       heidstoets” — om te verklaren dat een regel waarvan is
                                                                       aangetoond dat hij geen wetenschappelijke basis heeft, die
                        (Zaak T-313/02)                                toetsen in geen geval kan doorstaan.
                        (2002/C 305/62)
                                                                       Ten slotte is de beoordeling van de Commissie kennelijk
                                                                       onjuist omdat zij artikel 49 EG elke horizontale rechtstreekse
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       werking ontzegt. Aangenomen moet worden, dat nu de
                                                                       betrokken regels van het IOC de „inherentietoets” niet door-
                                                                       staan, ook moet worden geconcludeerd dat die regels artikel 49
                                                                       EG schenden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door David
                                                                       (1 ) Arrest van 19 februari 2002 (C-309/99, Jurispr. blz. I-1577).
Meca-Medina, wonende te Barcelona (Spanje), en Igor Majcen,
wonende te Ljubljana (Slovenië), vertegenwoordigd door Jean-
Louis Dupont, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     de op 5 augustus 2002 aan verzoekers betekende beschik-
      king van de Commissie houdende afwijzing van hun
      klacht van 31 mei 2001 tegen het Internationaal Olym-            Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Marie-Claude
      pisch Comité nietig te verklaren.                                Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak T-316/02)
                                                                                (2002/C 305/63)
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de klacht
afgewezen waarbij verzoekers, beroepszwemmers, bepaalde
praktijken en regelingen van het Internationaal Olympisch                                        (Procestaal: Frans)
Comité (IOC) betreffende dopingbestrijding aan de kaak stelden
als in strijd met het Europees mededingingsrecht. Verzoekers
verzetten zich met name tegen het feit dat het IOC voor de
opsporing van nandrolon een grenswaarde blijft toepassen
waarvan thans vaststaat dat zij wetenschappelijk niet relevant         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
is.                                                                    schappen is op 15 oktober 2002 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-529/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 17 oktober 2016 — Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH/Hauptzollamt München

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 17 oktober 2016 — Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH/Hauptzollamt München
   (Zaak C-529/16)
   (2017/C 030/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hamamatsu Photonics Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt München

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een overeengekomen verrekenprijs, die wordt verkregen door op de aanvankelijk in rekening gebrachte en aangegeven prijs na afloop van het afrekeningstijdvak een forfaitaire correctie toe te passen, op grond van de bepalingen van de artikelen 28 en volgende van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 (2), met toepassing van een verdeelsleutel, als douanewaarde worden aangemerkt, en wel ongeacht of de betrokkene aan het eind van het afrekeningstijdvak een navordering of een tegoed ontvangt?

               2)

               Zo ja:
               Kan de douanewaarde worden gecontroleerd of bepaald aan de hand van een vereenvoudigde methode wanneer het effect van de achteraf verrichte bijstelling (zij het naar boven of naar beneden) van de verrekenprijs moet worden aanvaard?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 311, blz. 17.