title: Verzoek van Pretura circondariale di Udine van 20 april 1998 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen P. Lirussi (Zaak C-175/98)

text:
C 209/26             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
Ð de producten die voorzien zijn van het betrokken merk           Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
    afkomstig zijn uit een land van de Europese Gemeen-                zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
    schap of van de Europese Economische Ruimte waarin                 band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
    zij zonder de toestemming van de merkhouder of zijn                nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
    vertegenwoordiger transiteren;
                                                                  Ð Vormt de activiteit van verdachte, namelijk de opslag
Ð indien de producten zijn gekocht in een land van de                  van 160 kg loodhoudende batterijen, gedurende meer
    Europese Gemeenschap of van de Europese Economi-                   dan eÂeÂn maand, waarvan geen kennisgeving is gedaan
    sche Ruimte waar zij voor het eerst in de handel zijn              aan de bevoegde toeziende instanties, een voorlopige
    gebracht zonder de toestemming van de merkhouder                   opslag in de zin van de richtlijn?
    of zijn vertegenwoordiger;
                                                                  (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
Ð wanneer producten die voorzien zijn van het merk, en
    die identiek zijn met authentieke producten van het-
    zelfde merk, doch parallel rechtstreeks of onrecht-
    streeks zijn ingevoerd uit landen buiten de Europese
    Gemeenschap of de Europese Economische Ruimte,
    thans of vroeger reeds in de Gemeenschap of de Euro-
    pese Economische Ruimte in de handel zijn gebracht            Verzoek van de Pretura circondariale di Udine van 20 april
    door de merkhouder of met zijn toestemming;                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen
                                                                                F. Bizzaro
Ð wanneer producten die voorzien zijn van het merk, en                                   (Zaak C-177/98)
    die soortgelijk zijn met authentieke producten met het-                               (98/C 209/53)
    zelfde merk, doch parallel rechtstreeks of onrecht-
    streeks zijn ingevoerd uit landen buiten de Europese
    Gemeenschap of de Europese Economische Ruimte,
                                                                  De Pretura circondariale di Udine heeft bij verwijzingsbe-
    thans of vroeger reeds in de Gemeenschap of de Euro-
                                                                  schikking van 20 april 1998, ingekomen ter griffie van het
    pese Economische Ruimte in de handel zijn gebracht
                                                                  Hof van Justitie op 11 mei 1998, in de strafzaak tegen F.
    door de merkhouder of met zijn toestemming.
                                                                  Bizzaro, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                  navolgende vragen:
                                                                  Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag
Verzoek van Pretura circondariale di Udine van 20 april                en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen             king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,
                          P. Lirussi                                   en welke zijn de criteria om in concreto een onder-
                                                                       scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van
                       (Zaak C-175/98)                                 opslag van afvalstoffen?
                        (98/C 209/52)
                                                                  Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip
                                                                       ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
De Pretura circondariale di Udine heeft bij verwijzingsbe-
                                                                       onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1)
schikking van 20 april 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                       en van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
Hof van Justitie op 11 mei 1998, in de strafzaak tegen P.
                                                                       begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de
Lirussi, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                       bevoegde toeziende instanties?
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                  Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag               zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
    en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-                  band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
    king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,              nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
    en welke zijn de criteria om in concreto een onder-
    scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van
                                                                  Ð Vormt de activiteit van verdachte, namelijk de opslag
    opslag van afvalstoffen?
                                                                       van 87,5 kg slib dat halogeenhoudende oplosmiddelen
                                                                       bevat, gedurende meer dan twee maanden, een voorlo-
Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip                   pige opslag in de zin van de richtlijn?
    ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
    onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1) en         (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
    van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
    begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de
    bevoegde toeziende instanties?


title: Zaak T-304/08: Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — Smurfit Kappa Group/Commissie ( „Staatssteun — Gegolfde verpakkingsproducten — Steun voor bouw van papierfabriek — Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt verenigbaar is verklaard — Ontvankelijkheid — Regelmatigheid van door rechtspersoon aan zijn advocaten toegekende volmacht — Vaststelling van beschikking na afloop van inleidende onderzoeksfase — Procesbevoegdheid — Procedurele rechten van belanghebbenden — Ernstige moeilijkheden die opening van formele onderzoeksprocedure rechtvaardigden — Uitoefening door Commissie van beoordelingsmarge — Artikel 87, lid 3, sub a, EG — Artikel 88, leden 2 en 3, EG — Artikel 4 van verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 44, leden 5 en 6, van Reglement voor de procesvoering” )

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/12

         Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — Smurfit Kappa Group/Commissie
   (Zaak T-304/08) (1)

   (Staatssteun - Gegolfde verpakkingsproducten - Steun voor bouw van papierfabriek - Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt verenigbaar is verklaard - Ontvankelijkheid - Regelmatigheid van door rechtspersoon aan zijn advocaten toegekende volmacht - Vaststelling van beschikking na afloop van inleidende onderzoeksfase - Procesbevoegdheid - Procedurele rechten van belanghebbenden - Ernstige moeilijkheden die opening van formele onderzoeksprocedure rechtvaardigden - Uitoefening door Commissie van beoordelingsmarge - Artikel 87, lid 3, sub a, EG - Artikel 88, leden 2 en 3, EG - Artikel 4 van verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 44, leden 5 en 6, van Reglement voor de procesvoering)
   2012/C 250/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Smurfit Kappa Group plc (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Propapier PM 2 GmbH, voorheen Propapier PM2 GmbH & Co. KG (Eisenhüttenstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer en C. Herrmann, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1107 van de Commissie van 2 april 2008, waarbij de regionale steun die de Duitse autoriteiten voornemens zijn ten gunste van Propapier PM2 toe te kennen voor de bouw van een papierfabriek in Eisenhüttenstadt (regio Brandenburg-Nordost), met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is verklaard (Steunmaatregel N 582/2007 — Duitsland)

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2008) 1107 van de Commissie van 2 april 2008, waarbij de regionale steun die de Duitse autoriteiten voornemens zijn ten gunste van Propapier PM2 toe te kennen voor de bouw van een papierfabriek in Eisenhüttenstadt (regio Brandenburg-Nordost), met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is verklaard (Steunmaatregel N 582/2007 — Duitsland), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie en Propapier PM 2 GmbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-237/11: Beroep ingesteld op 19 mei 2011 — Franse Republiek/Europees Parlement

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/12

         Beroep ingesteld op 19 mei 2011 — Franse Republiek/Europees Parlement
   (Zaak C-237/11)
   2011/C 226/24
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A. Adam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 9 maart 2011 betreffende het rooster van de vergaderperioden van het Parlement voor 2012;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan: schending van het aan het VEU en het VWEU gehechte Protocol (nr. 6) betreffende de plaats van de zetels van de instellingen, van bepaalde instanties, organen, organisaties en diensten van de Europese Unie en van het aan het EGA-Verdrag gehechte Protocol (nr. 3) betreffende de plaats van de zetels van de instellingen, van bepaalde instanties, organen, organisaties en diensten van de Europese Unie, alsmede niet-inachtneming van het arrest van het Hof van 1 oktober 1997, Frankrijk/Parlement (C-345/95, Jurispr. blz. I-5235).
   Volgens de Franse regering heeft het Europees Parlement, door vast te stellen dat twee van de elk jaar te Straatsburg te houden twaalf perioden van de maandelijkse voltallige zittingen worden teruggebracht van vier naar twee dagen en in 2012 in dezelfde week in oktober plaatsvinden, getracht de regel te omzeilen dat de twaalf perioden van de maandelijkse voltallige zittingen, met inbegrip van de begrotingszitting, te Straatsburg worden gehouden. Het bestreden besluit leidt in feite tot schrapping van één van de twaalf perioden van de maandelijkse voltallige zittingen die elk jaar te Straatsburg dienen te worden gehouden. Het heeft dan ook als enig doel de duur van de aanwezigheid van de EP-leden op de zetel van het Europees Parlement te verminderen en vindt geen rechtvaardiging in een vereiste met betrekking tot de interne organisatie van de werkzaamheden van die instelling.


title: Zaak C-92/06 P: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 13 juli 2006 — Soffass SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Sodipan SCA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beeldmerk NICKY — Oppositie van houder van nationale beeldmerken NOKY en noky — Zuiver feitelijke beoordeling — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/21

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 13 juli 2006 — Soffass SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Sodipan SCA
   (Zaak C-92/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beeldmerk „NICKY” - Oppositie van houder van nationale beeldmerken „NOKY” en „noky” - Zuiver feitelijke beoordeling - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)
   (2006/C 294/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Soffass SpA (vertegenwoordigers: V. Biliardo, C. Bacchini en M. Mazzitelli, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Capostagno, gemachtigde), Sodipan (vertegenwoordiger: N. Bœspflug, avvocato)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 23 november 2005, Soffass/BHIM (T-396/04), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep ingesteld door de aanvrager van het beeldmerk „NICKY” voor waren van klasse 15 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 699/2003-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 16 juli 2004 houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling waarbij de oppositie is afgewezen die is ingesteld door de houder van de nationale beeldmerken „NOKY” en „noky” voor waren van klasse 16
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Soffass SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak T-134/05: Beroep, op 26 maart 2005 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/33

         Beroep, op 26 maart 2005 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-134/05)
   (2005/C 132/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 maart 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, vertegenwoordigd door J.-P. Buyle en C. Steyaert, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 19 januari 2005, omdat daarin de „oude ESF-schuldvorderingen” als niet-verjaard worden aangemerkt en, voorzover nodig, omdat daarin is gesteld dat over deze schuldvorderingen volgens artikel 86 van verordening nr. 2342/2002/EG berekende moratoire interest is verschuldigd;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Van 1987 tot en met 1992 heeft de Commissie verzoeker om terugbetaling verzocht van bepaalde sommen afkomstig van het Europees Sociaal Fonds (ESF), die door de Commissie rechtstreeks aan verschillende, als promotoren handelende, Belgische instanties zijn overgemaakt maar door hen niet in overeenstemming met de regelgeving inzake het ESF zijn gebruikt.
   In 2004 heeft de Commissie op grond van haar oude schuldvorderingen bepaalde door verzoeker verschuldigde bedragen gecompenseerd met schuldvorderingen van verzoeker op de Commissie. Hierna heeft verzoeker meerdere brieven tot de Commissie gericht die zij bij de bestreden beschikking heeft beantwoord, er daarbij op wijzend dat de oude schuldvorderingen, anders dan verzoeker stelde, niet verjaard waren.
   Tot staving van zijn beroep betoogt verzoeker dat de betrokken schuldvorderingen zijn verjaard op grond van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2988/95/EG of, subsidiair, op grond van bepalingen van het Belgisch recht, dat in casu krachtens artikel 2, lid 4, van verordening nr. 2988/95/EG van toepassing is.
   Verzoeker komt ook op tegen het opleggen, door de Commissie, van moratoire interest. Volgens verzoeker bestaat er in casu specifieke regelgeving, namelijk de verordeningen nrs. 1865/90/EEG en 448/2001/EG, waarin wordt afgeweken van artikel 86 van verordening nr. 2342/2002/EG die de Commissie ter rechtvaardiging van het opleggen van moratoire interest aanvoert. Verzoeker betoogt dat deze specifieke regelgeving, voor ESF-acties waartoe voor 6 juli 1990 is besloten, niet in het opleggen van moratoire interest voorziet en dat de Commissie bijgevolg over de betrokken vorderingen geen moratoire interest kan vorderen.


title: Zaak T-60/11: Beroep ingesteld op 26 januari 2011 — Kraft Foods Global Brands/BHIM — Fenaco (SUISSE PREMIUM)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/24

         Beroep ingesteld op 26 januari 2011 — Kraft Foods Global Brands/BHIM — Fenaco (SUISSE PREMIUM)
   (Zaak T-60/11)
   2011/C 103/42
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kraft Foods Global Brands LLC (Northfield, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fenaco Genossenschaft (Bern, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 november 2010 in zaak R 522/2010-1 vernietigen, en

               —

               verweerder en interveniënte verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Fenaco Genossenschaft

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „SUISSE PREMIUM” voor waren en diensten van de klassen 30, 31 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „PREMIUM” voor waren van klasse 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-196/16: Beroep ingesteld op 29 april 2016 – Banca Tercas/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/32

         Beroep ingesteld op 29 april 2016 – Banca Tercas/Commissie
   (Zaak T-196/16)
   (2016/C 222/40)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tercas-Cassa di risparmio della provincia di Teramo SpA (Banca Tercas SpA) (Teramo, Italië) (vertegenwoordigers: A. Santa Maria, M. Crisostomo, E. Gambaro en F. Mazzocchi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2015) 9526 final van de Europese Commissie van 23 december 2015 inzake steunmaatregel SA.39451 (2015/C) (ex 2015/NN) (aan verzoekster op 22 februari 2016 ter kennis gebracht), die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van Banca Tercas (Cassa di risparmio della provincia di Teramo S.p.A.), nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2, 3 en 4 van het voormelde besluit nietig verklaren om de in het zevende middel vermelde redenen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het besluit dat in het kader van het onderhavige beroep wordt bestreden, wordt tevens bestreden in het kader van zaak T-98/16, Italië/Commissie.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Met haar eerste middel stelt Banca Tercas (hierna: „verzoekster” of „Tercas”) dat de Commissie de artikelen 107, lid 1, VWEU en 296 VWEU heeft geschonden en onjuist heeft toegepast, aangezien zij niet of onvoldoende heeft gemotiveerd dat „staatsmiddelen” zijn ingezet én dat de maatregel „toerekenbaar [is] aan de staat” – twee voorwaarden die noodzakelijkerwijs moeten zijn vervuld om van staatssteun te kunnen spreken. De Commissie heeft namelijk het criterium inzake de inzet van staatsmiddelen en dat inzake de toerekenbaarheid samen onderzocht, en zij heeft niet afzonderlijk onderzocht of staatsmiddelen zijn ingezet, hoewel dit een bestanddeel is van het begrip staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de Commissie artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden en onjuist heeft toegepast, aangezien zij ten onrechte heeft vastgesteld dat het Fondo di Garanzia di Tutela dei Depositi (hierna: „fonds” of „FITD”) staatsmiddelen heeft ingezet. De Commissie heeft volgens verzoekster een kennelijke beoordelingsfout gemaakt daar de middelen van het FITD, in het licht van de in de rechtspraak van het Hof van Justitie geformuleerde criteria, niet kunnen worden aangemerkt als middelen die onder overheidstoezicht staan of die ter beschikking staan van de Italiaanse Staat. De Italiaanse wetgever heeft het volledig aan de contractuele autonomie van de garantiestelsels overgelaten om het voorwerp, de draagwijdte en de concrete toepassingswijze te definiëren van de maatregelen die een alternatief vormen voor de vergoeding van de deposanten. De alternatieve maatregelen die bedoeld zijn in artikel 29 van het statuut van het fonds kunnen door het fonds ten uitvoer worden gelegd wanneer kan worden aangenomen dat dit minder zal kosten dan een interventie bij liquidatie van de entiteit. Bovendien dienen zij hoofdzakelijk particuliere belangen van de aangesloten banken en kunnen zij niet worden toegeschreven aan een openbare taak.

               3.

               Met het derde middel stelt verzoekster dat de Commissie artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden en onjuist heeft toegepast, aangezien zij heeft aangenomen dat de maatregelen ten gunste van Banca Tercas toerekenbaar waren aan de Italiaanse Staat. Volgens haar is het FITD vrijwillig optreden en is de stelling van de Commissie dat de Italiaanse centrale bank een orgaan is voor het beheer van overheidsmiddelen, onjuist en stemt zij niet overeen met de functies die daadwerkelijk aan de centrale bank zijn toebedeeld door de Italiaanse wetgeving. De activiteit van de centrale bank bestaat erin om, door middel van een eenvoudige rechtmatigheidstoetsing, na te gaan of de regel van de gezonde en voorzichtige bedrijfsuitoefening is nageleefd, onverminderd de keuzes die de door haar gecontroleerde personen maken in het kader van hun eigen autonomie. De concrete aanwijzingen van een optreden door de publieke autoriteiten die de Commissie met betrekking tot het optreden ten gunste van Tercas heeft aangehaald, zijn bovendien kennelijk niet van dien aard dat zij de conclusie van de Commissie kunnen staven.

               4.

               Met haar vierde middel betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden omdat zij het criterium van de particuliere marktdeelnemer in een markteconomie heeft geschonden. De Commissie is namelijk niet nagegaan of het optreden van het FITD beantwoordt aan een criterium van economische rationaliteit, gelet op de factoren die het FITD zorgvuldig heeft onderzocht in het kader van een beoordeling van de verschillende mogelijke interventiescenario’s. In het bijzonder heeft de Commissie niet onderzocht of een particuliere marktdeelnemer met een omvang die vergelijkbaar is met die van het FITD even grote economische operaties zou hebben verricht als die welke in casu aan de orde zijn. Tot slot is het feit dat de kosten voor de terugbetaling van de deposanten zijn uitgesloten bij de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder – als uitdrukking van de verplichtingen die de staat heeft als drager van openbaar gezag – in casu niet gerechtvaardigd en in strijd met de meest recente rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

               5.

               In haar vijfde middel zet verzoekster uiteen waarom de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de betrokken maatregelen onverenigbaar te verklaren met de interne markt. In het bijzonder heeft deze instelling ten onrechte aangenomen dat de afwaardering van de achtergestelde schuld, die ratione temporis uitsluitend in haar eigen bankmededeling van 2013 was opgelegd, een essentieel vereiste was om de maatregelen als verenigbaar met de interne markt te kunnen aanmerken. Inzonderheid heeft zij geen rekening gehouden met het feit dat het juridisch gezien onmogelijk was om de lasten onder de houders van achtergestelde schuld te verdelen. Bovendien heeft de Commissie nagelaten om vast te stellen dat de kosten van de interventie reeds aanzienlijk waren verminderd door belangrijke maatregelen van burden sharing. Dat de maatregelen verenigbaar waren, blijkt ook uit het plan ter herstel van Tercas’ rendabiliteit en uit de aanwezigheid van maatregelen waarmee de vermeende mededingingsverstoring die als gevolg van het optreden van het FITD zou optreden, kon worden beperkt. Verzoekster verwijt de Commissie dus ook een kennelijk gebrek aan onderzoek van de zaak.

               6.

               Met het zesde middel voert verzoekster aan dat de Commissie een feitelijke vergissing heeft gemaakt en blijk heeft gegeven van een onjuiste juridische kwalificatie door aan te nemen dat de garantie van 30 miljoen EUR was uitgeoefend en dat deze maatregel een niet-terugvorderbare bijdrage ten gunste van Tercas, en derhalve staatssteun, vormde.

               7.

               Met het – subsidiaire – zevende middel stelt verzoekster tot slot dat de Commissie artikel 16, lid 1, van verordening (EU) nr. 2015/1589 heeft geschonden, omdat zij de Italiaanse Staat heeft gelast tot terugvordering van de steun, terwijl dat in strijd was met de algemene Unierechtelijke beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en evenredigheid.


title: Zaak C-458/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trenzas y Cables de Acero PSC, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/16

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Trenzas y Cables de Acero PSC, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-458/16 P)
   (2016/C 392/20)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-438/12–T-441/12, en in het bijzonder in zaak T-441/12, Trenzas y Cables de Acero PSC, SL/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het het middel betreffende schending van rekwirantes rechten van verdediging niet-ontvankelijk heeft verklaard.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het een onjuist juridisch criterium heeft toegepast bij de beoordeling van het tweede verzoek om rekening te houden met rekwirantes onvermogen om te betalen, en dus bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs of heeft het bewijs kennelijk onjuist opgevat, is zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, heeft het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt.


title: Zaak C-242/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Mannheim (Duitsland) op 19 mei 2014 — Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Firma Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel en Gerhard Vogel

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Mannheim (Duitsland) op 19 mei 2014 — Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Firma Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel en Gerhard Vogel
   (Zaak C-242/14)
   2014/C 303/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Mannheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

      Verwerende partijen: Firma Gerhard und Jürgen Vogel GbR, Jürgen Vogel en Gerhard Vogel

      Prejudiciële vragen

               —

               Is een landbouwer die zonder contractuele afspraken met de houder van het kwekersrecht door aanplanting verkregen teeltmateriaal van een beschermd ras heeft gebruikt, reeds gehouden tot betaling van een passende vergoeding overeenkomstig artikel 94, lid 1, van verordening (EG) nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht en — bij opzet of onachtzaamheid — gehouden alle andere schade die is veroorzaakt door de inbreuk op het kwekersrecht in de zin van artikel 94, lid 2, van deze verordening te vergoeden, wanneer hij de verplichting tot betaling van een billijke vergoeding (aanplantingsvergoeding) die op hem rust krachtens artikel 14, lid 3, vierde streepje, van deze verordening juncto de artikelen 5 e.v. van verordening (EG) nr. 1768/95 (2) van de Commissie van 24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening nr. 2100/94, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers, nog niet is nagekomen op het tijdstip van het daadwerkelijke gebruik van het oogstproduct voor vermeerderingsdoeleinden in het veld?

               —

               Indien de eerste vraag aldus moet worden beantwoord dat de landbouwer de op hem rustende verplichting tot betaling van een billijke aanplantingsvergoeding ook na het daadwerkelijke gebruik van het oogstproduct voor vermeerderingsdoeleinden in het veld nog kan nakomen, moeten voormelde bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat zij een termijn stellen waarbinnen de landbouwer die door aanplanting verkregen teeltmateriaal van een beschermd ras heeft gebruikt, de op hem rustende verplichting tot betaling van een billijke aanplantingsvergoeding moet nakomen om als tot aanplanting „gerechtigd” in de zin van artikel 94, lid 1, van verordening nr. 2100/94 juncto artikel 14 van deze verordening te worden aangemerkt[?]

      (1)  PB L 227, blz. 1.

      (2)  PB L 173, blz. 14.


title: Zaak T-65/08: Beroep ingesteld op 13 februari 2008 — Spanje/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/41

         Beroep ingesteld op 13 februari 2008 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-65/08)
   (2008/C 92/82)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 5 december 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 21 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad betreffende de controle op transacties tussen ondernemingen (zaak COMP/M.4685 — Enel/Acciona/Endesa), en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking C(2007) 5913 van de Commissie van 5 december 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 21 van verordening nr. 139/2004 (1) (zaak COMP/M.4685 — Enel/Acciona/Endesa). In de bestreden beschikking heeft de Commissie verklaard dat verzoeker artikel 21 van verordening nr. 139/2004 had geschonden door de verkrijging van de gezamenlijke zeggenschap door Enel en Acciona over Endesa te doen afhangen van een aantal voorwaarden die onverenigbaar zijn met de artikelen 28, 43 en 56 EG en dus ten onrechte het domein betreden van de exclusieve bevoegdheid van de Commissie om een beslissing te nemen over een concentratie met een communautaire dimensie. Bovendien had de Commissie verzoeker de verplichting opgelegd, de met het gemeenschapsrecht onverenigbaar verklaarde voorwaarden in te trekken.
   Ter onderbouwing van zijn betoog voert verzoeker in de eerste plaats aan dat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden beschikking overeenkomstig de procedure op grond van artikel 21 van verordening nr. 139/2004 vast te stellen. Volgens verzoeker moet de Commissie, indien zij van oordeel is dat een lidstaat artikel 21 van verordening nr. 139/2004 heeft geschonden, een procedure wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG inleiden.
   In de tweede plaats betoogt verzoeker dat de bestreden beschikking onvoldoende is gemotiveerd omdat de Commissie niet is ingegaan op de redenen van openbare veiligheid waarop de Spaanse regering zich heeft beroepen om, tegen de achtergrond van het bepaalde in artikel 21, lid 4, van verordening nr. 139/2004, de maatregelen te nemen in verband met het openbare bod tot overname van Endesa door Enel en Acciona.
   Tot slot verwijt verzoeker de Commissie artikel 21, lid 4, van verordening nr. 139/2004 te hebben geschonden. De Spaanse autoriteiten zijn immers niet verplicht om de Commissie de voorwaarden voor het openbare bod tot overname van Endesa door Enel en Acciona aan de Commissie mee te delen, aangezien die voorwaarden zijn immers gebaseerd op een rechtmatig belang, zoals de openbare veiligheid is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1)


title: Zaak T-640/13: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Sto/BHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CRETEO — Oudere nationale woordmerken StoCretec en STOCRETE — Relatieve weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/32

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Sto/BHIM — Fixit Trockenmörtel Holding (CRETEO)
   (Zaak T-640/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CRETEO - Oudere nationale woordmerken StoCretec en STOCRETE - Relatieve weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 098/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sto SE & Co. KGaA, voorheen Sto AG (Stühlingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Kern en J. Sklepek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Fixit Trockenmörtel Holding AG (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordigers: K. Lochner en C. Thomas, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2013 (zaak R 905/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Sto AG en Fixit Trockenmörtel Holding AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sto SE & Co. KGaA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak T-252/99: Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Total Nederland N.V. en Fina Nederland B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/27
Middelen en voornaamste argumenten                                                    Doorhaling van zaak T-524/93 (1)
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                                           (2000/C 20/55)
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
T-250/99.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       beschikking van 25 oktober 1999 de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-524/93: P. Wall tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 319 van 26.11.1993.
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Total Neder-
land N.V. en Fina Nederland B.V. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-252/99)
                         (2000/C 20/54)
                                                                       Doorhaling van de gevoegde zaken T-195/94 en
                                                                                T-202/94 (1)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 20/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                                      (Procestaal: Duits)
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Total Nederland
N.V. en Fina Nederland B.V., gevestigd te respectievelijk
Rotterdam en Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door               De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
E.H. Pijnacker Hordijk en R. Wesseling, advocaten te Den               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Haag, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Maître,           beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                                        register gelast van de gevoegde zaken T-195/94 en T-202/94:
                                                                       F. Quiller en J. Heusmann tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-                 (1) PB C 188 van 9.7.1994 en C 218 van 6.8.1994.
     plichten om de adviseurs van verzoeksters toegang te
     geven tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende
     staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederland-
     se tankstations in de grensstreek met Duitsland, en alle
     verdere maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden
     geacht;
                                                                                Doorhaling van zaak T-10/96 (1)
b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) nietig te verklaren;                                    (2000/C 20/57)
c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                     De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                  van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak                   van zaak T-10/96: B. L. Lay tegen Raad van de Europese Unie
T-250/99.                                                              en Commissie van de Europese Gemeeschappen.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                    (1) PB C 133 van 4.5.1996.


title: Zaak T-477/17: Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Haswani/Raad

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/34

         Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Haswani/Raad
   (Zaak T-477/17)
   (2017/C 347/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: George Haswani (Yabroud, Syrië) (vertegenwoordiger: G. Karouni, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren;

               —

               besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/907 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsbesluit (GBVB) 2017/1245 van de Raad van 10 juli 2017 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/1241 van de Raad van 10 juli 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren;

               —

               en dientengevolge,

                           —

                           bevelen dat de naam van George Haswani wordt geschrapt van de bijlagen bij genoemde handelingen;

                           —

                           de Raad veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 100 000 EUR als morele schadevergoeding;

                           —

                           de Raad verwijzen in zijn eigen kosten en in de kosten die zijn gemaakt door verzoeker en waarvan hij in de loop van de procedure het bewijs zal overleggen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU verankerde motiveringsplicht. Verzoeker verwijt de Raad van de Europese Unie dat hij zich heeft beperkt tot vage en algemene overwegingen, zonder de specifieke en concrete redenen aan te geven waarom de Raad in de uitoefening van zijn discretionaire bevoegdheid zich op het standpunt heeft gesteld dat de betrokken beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker moeten worden vastgesteld. Er zijn geen concrete en objectieve gegevens aangevoerd die aan verzoeker worden verweten en die de betrokken maatregelen kunnen rechtvaardigen.

               2.

               Tweede middel: schending van het vereiste dat inbreuken op de grondrechten evenredig moeten zijn. Volgens verzoeker moeten de litigieuze maatregelen ongeldig worden verklaard aangezien zij niet evenredig zijn met het gestelde doel en een buitensporige inbreuk vormen op de vrijheid van onderneming en het recht van eigendom, die respectievelijk in de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn verankerd. De onevenredigheid is het gevolg van het feit dat die maatregelen betrekking hebben op alle belangrijke economische activiteiten, zonder dat enig ander criterium wordt toegepast.

               3.

               Derde middel: kennelijk onjuiste beoordeling en ontbreken van bewijzen, aangezien de Raad in zijn actereenvolgende motiveringen van de beperkende maatregelen elementen in aanmerking heeft genomen waarvoor kennelijk geen feitelijke grondslag bestaat, daar de aangevoerde feiten volstrekt ongegrond zijn.

               4.

               Vierde middel: verzoek tot schadevergoeding, aangezien verzoeker en zijn gezin, doordat aan verzoeker ernstige doch niet bewezen feiten ten laste worden gelegd, aan gevaar worden blootgesteld. Dit toont aan hoe aanzienlijk de door verzoeker geleden schade is zodat zijn schadeverzoek gerechtvaardigd is.


title: Zaak T-241/01: Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Scandinavian Airlines System AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 369/14             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22.12.2001
Beslissing kamer van be-      verwerping van het door Alcon            —     Verzoeker stelt dat de beoordeling van de zwaarte van de
roep:                         Universal Ltd. ingestelde beroep               inbreuk waartoe de Commissie krachtens artikel 12, lid 2,
                                                                             van verordening nr. 3975/87 van de Raad (1) verplicht is,
Middelen:                     de kamer van beroep heeft de                   onjuist is, en dat het daarom onjuist is om de inbreuk
                              door Alcon Universal Ltd. onder-               krachtens de richtsnoeren van de Commissie voor de
                              nomen acties om het gebruik van                berekening van geldboeten (2) als „zeer zwaar” in plaats
                              het merk door derden te beletten,              van „zwaar” te beschouwen. Hoewel de aard van de
                              miskend.                                       inbreuk als „marktverdeling” niet wordt bestreden, wordt
                                                                             de beoordeling door de Commissie van de werkelijke
                                                                             invloed en de geografische reikwijdte van die invloed wel
                                                                             betwist. De berekening van de Commissie en het gebruik
                                                                             van de term „betrokken omzet” worden eveneens be-
                                                                             streden.
                                                                       —     Verzoeker betoogt dat de Commissie niet heeft bewezen
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Scandinavian                        dat de inbreuk de periode van 5 september 1989 tot en
Airlines System AB tegen Commissie van de Europese                           met 15 februari 2001 bestreek.
                      Gemeenschappen
                                                                       —     Met betrekking tot medewerking en verzachtende om-
                       (Zaak T-241/01)                                       standigheden voert verzoeker aan dat een aantal factoren
                                                                             waarmee de Commissie rekening had moeten houden
                       (2001/C 369/23)                                       niet in de beschikking is meegewogen of, wanneer dat
                                                                             wel is gebeurd door de Commissie onjuist is beoordeeld.
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 3975/87 van de Raad van 14 december
                                                                           1987 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  mededingingsregels op ondernemingen in de sector luchtvervoer
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                       (PB L 374, blz. 1).
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scandina-                (2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
vian Airlines System AB, vertegenwoordigd door M. Kofmann                  van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk
van het kantoor Kromann Reumert, Kopenhagen (De-                           artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB
nemarken).                                                                 1998, C 9, blz. 3).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de berekening van de door de Commissie aan verzoeker
      opgelegde boete rechtens te toetsen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 15 oktober 2001 ingesteld door Pierre Eveil-
                                                                        lard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het voorwerp van het beroep is de beschikking van de
Commissie C(2001) 1987 def. van 18 juli 2001 inzake
de procedure krachtens de artikelen 81 EG en 53 EER-                                            (Zaak T-258/01)
Overeenkomst (zaak COMP.D.2. 37.444-SAS/Maersk Air en
zaak COMP.D.2 37.386-Sun Air/SAS en Maersk Air). In deze
beschikking verklaart de Commissie dat verzoeker en Maersk                                      (2001/C 369/24)
Air A/S de mededingingsregels hebben geschonden door
onderling de markt te verdelen doordat Maersk Air zich
terugtrekt van de route Kopenhagen-Stockholm en doordat                                          (Procestaal: Frans)
verzoeker zich terugtrekt van de routes Kopenhagen-Venetië
en Billund-Frankfurt, waardoor de dienstverlening uitsluitend
aan de andere partij wordt overgelaten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker maakt geen bezwaar tegen de bevinding van de                 schappen is op 15 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
Commissie dat inbreuk op de mededingingsregels is gemaakt.             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Pierre Eveillard,
Hij oefent enkel zijn recht uit om de berekening van de door           wonende te Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat,
de Commissie opgelegde boete rechtens te laten toetsen.                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak F-31/08: Beroep ingesteld op 25 februari 2008 — Tomas/Parlement

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/26

         Beroep ingesteld op 25 februari 2008 — Tomas/Parlement
   (Zaak F-31/08)
   (2008/C 158/46)
   Procestaal: Litouws
   Partijen

      Verzoekende partij: Stanislovas Tomas (Pavlodar, Kazachstan) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker te ontslaan en vergoeding van de geleden immateriële en materiële schade
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker te ontslaan;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 125 000 EUR ter vergoeding van zijn materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-225/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 17 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B.J. van Middendorp en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/15

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 17 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B.J. van Middendorp en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-225/05)
   (2005/C 193/24)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroepvoor het bedrijfsleven Nederland heeft bij arrest van 17 mei 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 2005, in het geding tussen B.J. van Middendorp en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verplicht het gemeenschapsrecht tot ambtshalve toetsing — dat wil zeggen toetsing aan gronden die vallen buiten de grondslag van het geschil- aan gronden die zijn ontleend aan richtlijn 85/511/EEG (1)?

               2.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Heeft de ingevolge artikel 11, eerste lid, eerste gedachtestreepje, gelezen in samenhang met artikel 13, eerste lid, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 85/511/EEG op de lidstaten rustende verplichting erop toe te zien dat de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mkz op te sporen worden verricht door een in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium, rechtstreekse werking?

               3.

                           a.

                           Moet artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG aldus worden uitgelegd, dat aan de omstandigheid dat de aanwezigheid van mkz wordt vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, rechtsgevolgen moeten worden verbonden?

                           b.

                           Indien vraag 3a bevestigend wordt beantwoord:
                           Strekt artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG tot bescherming van de belangen van justitiabelen, zoals appellant in het hoofdgeding? Zo neen, kunnen justitiabelen, zoals appellant in het hoofdgeding, een beroep doen op eventuele schending van de verplichtingen die voor de autoriteiten van de lidstaten uit deze bepaling voortvloeien?

                           c.

                           Indien het antwoord op vraag 3b meebrengt dat justitiabelen een beroep kunnen doen op artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG: Welke rechtsgevolgen moeten worden verbonden aan,een vaststelling van de aanwezigheid van mkz door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG?

               4.

               Moet bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, gelet op het bepaalde in de artikelen 11 en 13 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de vermelding in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.?

               5.

               Indien uit de antwoorden op vorenvermelde vragen volgt dat de aanwezigheid van mkz kan worden vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG of dat bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG aldus moet worden uitgelegd dat de vermelding van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.:
               Dient richtlijn 85/511/EEG aldus te worden uitgelegd dat daarin is geregeld dat het tot besluiten bevoegde nationale bestuursorgaan gebonden is aan uitkomsten van onderzoek door een laboratorium dat is geplaatst op bijlage B bij richtlijn 85/551/EEG, dan wel, indien het antwoord op vraag 3a meebrengt dat het bestuursorgaan zijn maatregelen ter bestrijding van mkz ook mag baseren op de uitslagen verkregen door een laboratorium dat niet is geplaatst op bijlage B van richtlijn 85/511/EEG, op de uitslagen van laatstbedoeld laboratorium, of behoort de bepaling van het gezag tot de procedurele autonomie van de lidstaat en dient de rechter bij wie het hoofdgeding aanhangig is te onderzoeken of de regels dienaangaande gelden ongeacht of het laboratoriumonderzoek plaatsvindt op grond van een communautaire of nationaal rechtelijke verplichting, alsmede of de hantering van het nationaal rechtelijke procedurele kader die tenuitvoerlegging van de communautaire regels niet uiterst moeilijk of praktisch onmogelijk maakt.

               6.

               Indien het antwoord op vraag 5 meebrengt dat de binding van nationale autoriteiten aan de laboratoriumuitslag wordt geregeld door richtlijn 85/511/EEG:
               Zijn nationale autoriteiten onvoorwaardelijk gebonden aan de uitslag van een door een laboratorium verricht mkz-onderzoek? Zo neen, welke beoordelingsmarge laat richtlijn 85/511/EEG deze nationale autoriteiten?

      (1)  Richtlijn 85/511/EEG van de Raad, van 18 november 1985, tot vaststelling van gemmenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 315, blz. 11)


title: Zaak C-109/03: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelĳke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belanghebbende partĳen: Denda Multimedia B.V. en Denda Directory Services B.V.

text:
C 124/6               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                            opvatten als een teken met een technische of decoratieve
                                                                           functie, dat het vervullen van zijn functie als individueel
—   het arrest van het Gerecht van 12 december 2002 in zaak                merk daardoor wordt verhinderd of zelfs beperkt.
    T-63/01 te vernietigen en bijgevolg:
    —     primair: met toepassing van artikel 54 van s’ Hofs
          Statuut zelf de zaak af te doen door toewijzing van
          rekwirantes vorderingen voor het Gerecht;
                                                                    Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                    ven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
    —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht       de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelijke Post en
          te verwijzen;                                             Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belangheb-
                                                                    bende partijen: Denda Multimedia B.V. en Denda Direc-
—   in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.                                        tory Services B.V.
                                                                                (Zaak C-109/03)
                                                                                (2003/C 124/10)
Middelen en voornaamste argumenten
—   Middel ontleend aan het voorbijgaan aan het gezag van           Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
    de stukken of aan tegenstrijdige motivering:                    uitspraak van 8 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
                                                                    Hof van Justitie op 10 maart 2003, in de zaak KPN Telecom
    Anders dan het Gerecht stelt, bevat het afgebeelde teken        B.V. en Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit
    geen enkele van de 24 rechthoeken en 6 parallellogram-          (OPTA), met als belanghebbende partijen: Denda Multimedia
    men van een rechthoekig parallellepipedum.                      B.V. en Denda Directory Services B.V., het Hof van Justitie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
—   Middel ontleend aan de schending van het begrip onder-          beslissing over de navolgende vragen:
    scheidend vermogen:
                                                                    1.     Dient „relevante informatie” in artikel 6, derde lid, van
    Wanneer in het kader van het onderzoek ten gronde van                  Richtlijn 98/10/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat
    een aanvraag tot inschrijving als individueel merk voor                hieronder enkel wordt verstaan de door de betrokken
    bepaalde waren of diensten dient te worden beoordeeld                  organisaties uitgegeven nummers met naam, adres, woon-
    of een teken geschikt is om zijn functie als individueel               plaats en postcode van degene aan wie het nummer is
    merk te vervullen met betrekking tot deze waren of                     uitgegeven alsmede een eventuele vermelding of het
    diensten, dient te worden uitgegaan van de vermoedelijke               nummer (uitsluitend) als faxlijn wordt gebruikt, of vallen
    perceptie van het gebruik dat van het teken kan worden                 onder „relevante informatie” tevens andere gegevens
    gemaakt en niet van de actuele perceptie van een of ander              waarover de organisaties beschikken, zoals extra vermel-
    concreet gebruik dat reeds van het teken wordt gemaakt.                ding van een beroep, van een andere naam, in een andere
    Welnu, het Gerecht betoogt dat het onderscheidend                      gemeente of van mobiele telefoonnummers?
    vermogen van het teken moet worden beoordeeld uit-
    gaande van „de perceptie van het in aanmerking komende          2.     Dient „redelijke verzoeken honoreren (...) op billijke,
    publiek”. Dienaangaande bestaat het in aanmerking ko-                  kostengeoriënteerde en niet-discriminerende voorwaar-
    mende publiek uit alle personen die mogelijkerwijs met                 den” in de onder 1 bedoelde bepaling aldus te worden
    het teken worden geconfronteerd, en kan dit publiek                    uitgelegd dat:
    dus niet worden herleid tot de beperktere groep van
                                                                           a.   nummers met naam, adres, woonplaats en postcode
    consumenten die misschien de door het teken aangeduide
                                                                                van degene aan wie het nummer is uitgegeven
    waar kopen of aan wie misschien de betreffende dienst
                                                                                beschikbaar dienen te worden gesteld tegen een
    wordt verleend.
                                                                                vergoeding van enkel de marginale kosten, gemoeid
                                                                                met het daadwerkelijk ter beschikking stellen ervan,
    Verder heeft het Gerecht indirect doch zeker het begrip
    onderscheidend vermogen geschonden door zich niet uit                       en
    te spreken over de vraag of het teken geschikt was om
                                                                           b.   andere dan de onder a vermelde gegevens beschik-
    een zeep van andere zeep te onderscheiden als afkomstig                     baar dienen te worden gesteld tegen een vergoeding
    van een bepaalde onderneming, maar wel over de vraag
                                                                                die strekt tot dekking van de kosten waarvan de
    of het onvolmaakte beeld van dit teken daartoe geschikt
                                                                                verstrekker van deze gegevens aantoont dat hij deze
    was.
                                                                                heeft gemaakt om de gegevens te verkrijgen c.q. te
                                                                                verstrekken ?
    Ten slotte heeft het Gerecht het begrip onderscheidend
    vermogen miskend door geen rekening te houden met
    het multifunctioneel karakter van tekens. Het is niet           (1 ) PB 1998, L 101, blz. 24.
    omdat kan worden vermoed dat het publiek bij een
    confrontatie met het betrokken teken dit vooral zal


title: Zaak T-33/10: Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — ING Groep/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/40

         Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — ING Groep/Commissie
   (Zaak T-33/10)
   2010/C 80/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ING Groep NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, M. Knapen en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, onder meer op grond van een motiveringsgebrek of wegens een ontoereikende motivering, voor zover daarbij de wijziging van de CTI-transactie als extra steun ten bedrage van 2 miljard EUR wordt gekwalificeerd;

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, onder meer op grond van een motiveringsgebrek of wegens een ontoereikende motivering, voor zover de Commissie de goedkeuring van de steun heeft onderworpen aan de aanvaarding van de in de beschikking en bijlage II daarbij vermelde verboden op prijsleiderschap;

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, onder meer op grond van een motiveringsgebrek of wegens een ontoereikende motivering, voor zover de Commissie de goedkeuring van de steun heeft onderworpen aan herstructureringsvoorwaarden die verder gaan dan passend en noodzakelijk is ingevolge de Mededeling herstructurering;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In verband met de onrust op de financiële markten in september/oktober 2008, injecteerde de Nederlandse Staat op 11 november 2008, 10 miljard EUR Core Tier I kapitaal (hierna: „CTI-transactie”) in ING (hierna ook „verzoekster” genoemd). Deze steunmaatregel werd op 12 november 2008 door de Europese Commissie voorlopig goedgekeurd voor een periode van zes maanden.
   In januari 2009 stemde de Nederlandse Staat erin toe het economische risico van een gedeelte van sommige aan waardevermindering onderhevige activa van verzoekster over te nemen. Deze maatregel werd op 31 maart 2009 door de Europese Commissie voorlopig goedgekeurd, waarbij de Nederlandse Staat zich verplichtte tot het voorleggen van een herstructureringsplan voor verzoekster. In oktober 2009 kwamen verzoekster en de Nederlandse Staat een wijziging van de oorspronkelijke CTI-transactie overeen, teneinde een vervroegde aflossing van de helft van de CTI-kapitaalinjectie mogelijk te maken. Een definitieve versie van verzoeksters herstructureringsplan werd op 22 oktober 2009 bij de Commissie ingediend.
   Op 18 november 2009, stelde de Commissie de bestreden beschikking vast waarbij zij de steunmaatregel goedkeurde op voorwaarde dat de in de bijlagen I en II bij de beschikking vermelde herstructureringsverplichtingen zouden worden nagekomen.
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van 18 november 2009 betreffende steunmaatregel C 10/2009 (ex N 138/2009) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd voor verzoeksters Illiquid Assets Back-Up facility (steunfaciliteit voor illiquide activa) en Restructuring Plan (herstructureringsplan), voor zover daarbij i) de wijziging van de CTI-transactie als extra steun ten bedrage van 2 miljard EUR is gekwalificeerd, ii) de goedkeuring van de steun is onderworpen aan de aanvaarding van verboden op prijsleiderschap en iii) de goedkeuring van de steun is onderworpen aan herstructureringsvoorwaarden die verder gaan dan passend en noodzakelijk is ingevolge de Mededeling herstructurering.
   Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking gedeeltelijk nietig moet worden verklaard om de volgende redenen:

               Met haar eerste middel, betreffende de wijziging van de CTI-transactie, stelt verzoekster dat de Commissie:

                           a)

                           artikel 107 VWEU heeft geschonden, door de wijziging van de Core Tier transactie tussen verzoekster en de Nederlandse Staat aan te merken als staatssteun; en dat zij

                           b)

                           het zorgvuldigheidsbeginsel alsmede artikel 296 VWEU heeft geschonden, door niet alle relevante aspecten van het concrete geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, door niet de belanghebbenden te horen en door de bestreden beschikking onvoldoende te motiveren.

               Met haar tweede middel, betreffende het verbod op prijsleiderschap voor ING en ING Direct, stelt verzoekster dat de Commissie:

                           a)

                           het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden, door niet alle relevante aspecten van het concrete geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, en bovendien niet heeft voldaan aan de verplichting om de beschikking voldoende te motiveren;

                           b)

                           het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, door de goedkeuring van de steunmaatregel afhankelijk te stellen van verboden op prijsleiderschap die niet passend, noodzakelijk of evenredig zijn;

                           c)

                           artikel 107, lid 3, sub b, VWEU heeft geschonden en de beginselen en richtsnoeren van de Mededeling herstructurering onjuist heeft toegepast.

               Met haar derde middel, betreffende onevenredige herstructureringsvoorwaarden, stelt verzoekster dat de beschikking gebrekkig is wegens:

                           a)

                           een beoordelingsfout, aangezien de Commissie het absolute en het relatieve steunbedrag onjuist heeft berekend en het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door een overdreven herstructurering te vereisen zonder alle relevante feiten die aan haar zijn overgelegd zorgvuldig en onpartijdig te hebben onderzocht; en

                           b)

                           een beoordelingsfout en ontoereikende motivering, aangezien de Commissie bij haar beoordeling van de vereiste herstructurering is afgeweken van de Mededeling herstructurering.


title: Zaak F-47/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Leon-Gonzalez en Vander Velde/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Leon-Gonzalez en Vander Velde/Commissie
   (Zaak F-47/14) (1)

   (2016/C 222/73)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014, blz. 47.


title: Zaak T-9/15: Arrest van het Gerecht van 13 juni 2017 — Ball Beverage Packaging Europe/EUIPO — Crown Hellas Can (Blikken) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat drie blikken afbeeldt — Ouder model — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Verschillende algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 — Set goederen, die één voorwerp vormt — Draagwijdte van de beschrijving van het ingeschreven gemeenschapsmodel — Motiveringsplicht — Substitutie van een partij in het geding”]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/23

         Arrest van het Gerecht van 13 juni 2017 — Ball Beverage Packaging Europe/EUIPO — Crown Hellas Can (Blikken)
   (Zaak T-9/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat drie blikken afbeeldt - Ouder model - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Verschillende algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Set goederen, die één voorwerp vormt - Draagwijdte van de beschrijving van het ingeschreven gemeenschapsmodel - Motiveringsplicht - Substitutie van een partij in het geding”])
   (2017/C 249/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ball Beverage Packaging Europe Ltd (Luton, Verenigd Koninkrijk), die werd toegestaan om in de plaats te treden van Ball Europe GmbH (vertegenwoordiger: A. Renck, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Crown Hellas Can SA (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Coulson en J. Koepp, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 september 2014 (zaak R 1408/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Crown Hellas Can en Ball Europe

      Dictum

               1)

               Ball Beverage Packaging Europe Ltd wordt toegestaan om in de plaats te treden van Ball Europe GmbH als verzoekende partij.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Ball Beverage Packaging Europe wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die Crown Hellas Can SA heeft gemaakt voor de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-457/10: Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II) — Rangschikking van inschrijver — Gunning van opdracht — Consortium dat heeft ingeschreven — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Transparantie — Gelijke behandeling — Kennelijk onjuiste beoordeling — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/12

         Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-457/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II) - Rangschikking van inschrijver - Gunning van opdracht - Consortium dat heeft ingeschreven - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Transparantie - Gelijke behandeling - Kennelijk onjuiste beoordeling - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   2013/C 352/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude en N. Bambara, vervolgens S. Delaude, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door P. Wytinck, vervolgens door B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 16 juli 2010 om verzoeksters offerte in het kader van aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2009/045, „Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II)” (PB 2009/S 198-283663), te rangschikken als derde en niet als eerste voor perceel nr. 2 „Ontwikkelingsdeskundigheid ter plaatse” en andere inschrijvers als eerste en tweede te rangschikken alsook van alle daarmee verwante besluiten van het directoraat-generaal informatica van de Commissie, met inbegrip van de besluiten om de respectievelijke opdrachten te gunnen aan de als eerste en tweede gerangschikte inschrijvers, en anderzijds vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-245/08: Arrest van het Gerecht van 3 december 2009 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (TIR 20 FILTER CIGARETTES) ( Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapsbeeldmerk TIR 20 FILTER CIGARETTES — Geen vereiste van procesbelang — Artikel 55, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 56, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/49

         Arrest van het Gerecht van 3 december 2009 — Iranian Tobacco/BHIM — AD Bulgartabac (TIR 20 FILTER CIGARETTES)
   (Zaak T-245/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapsbeeldmerk TIR 20 FILTER CIGARETTES - Geen vereiste van procesbelang - Artikel 55, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 56, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 24/85
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Tobacco Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: AD Bulgartabac Holding Sofia (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: M. Maček, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 april 2008 (zaak R 708/2007-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen AD Bulgartabac Holding Sofia en Iranian Tobacco Co.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iranian Tobacco Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juni 1997 in zaak T-9/97, Elf Atochem SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Administratieve procedure - Verificaties - Opstelling van processen-verbaal na verificatie - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr. C 252/32           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 8 . 97
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG                                                    VAN EERSTE AANLEG
                         van 3 juni 1997                                                       van 9 juni 1997
                                                                     in zaak T-9/97, Elf Atochem SA tegen Commissie van de
in zaak T-60/96: Merck & Co. Inc. e.a. tegen Commissie                                 Europese Gemeenschappen (')
              van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                     (Mededinging — Administratieve procedure — Verificaties
(Vrij verkeer van goederen — Overgangsmaatregelen —                  — Opstelling van processen-verbaal na verificatie —
Toetredingsakte — Vrijwaringsmaatregelen — Farmaceuti               Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare hande
sche producten — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ont                             lingen — Niet-ontvankelijkheid)
                          vankelijkheid)                                                        ( 97/C 252/71
                          ( 97/C 252/70 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-9/97, Elf Atochem SA, gevestigd te Puteaux
                       (Procestaai: Engels)                          ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door X. de Roux, advocaat
                                                                     te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                     kantore van J. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 ,
                                                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
In zaak T-60/96 , Merck & Co . Inc ., te Whitehouse Sta             (gemachtigde : W. Wils ), betreffende een verzoek tot nietig
tion, New Jersey (Verenigde Staten ), NV Organon, te Oss             verklaring van de processen-verbaal en hun bijlagen, die
( Nederland ), Glaxo Wellcome plc, te Greenford (Verenigd            op 18 , 19 en 20 november 1996 door personeelsleden van
Koninkrijk ), vertegenwoordigd door R. Subiotto, Solicitor,          de Commissie zijn opgesteld na een verificatie op grond
en M. Siragusa, advocaat te Rome, domicilie gekozen heb             van artikel 14, lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad
bende te Luxemburg ten kantore van Elvinger et Hoss,                 van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing
côte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese                     van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag ( PB nr. 13 van
Gemeenschappen (gemachtigden : R. Wainwright en E Cas               21 . 2 . 1962, blz. 204 ), uitgevoerd op de maatschappelijke
tillo de la Torre ), betreffende een beroep tot nietigverkla        zetel van verzoekster in het kader van een onderzoek naar
ring van de Beschikkingen C ( 95 ) 3316 final/1 , C(95 ) 3316        het bestaan van bepaalde, met artikel 85 , lid 1 , van het
         en C(95 ) 3316 def./2, K(95) 3316 endg./3, K(95 )           Verdrag strijdige overeenkomsten of onderling afgestemde
3316 endg./4, K(95 ) 3316 endelig udg./5 , C(95 ) 3316               feitelijke gedragingen in de sector olefinen en polyolefinen
final/6, C(95 ) 3316 final/7 van de Commissie van                    ( zaak nr. IV/E-2/35.765 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer),
20 december 1995 waarbij Frankrijk, België, Duitsland,               samengesteld als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en
Oostenrijk, Denemarken, Ierland en het Verenigd Konink              R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 9 juni
rijk toestemming is geweigerd om vrijwaringsmaatregelen              1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
voor uit Spanje afkomstige farmaceutische producten vast             als volgt:
te stellen, heeft het Gerecht ( Vijfde Kamer — uitgebreid ),
samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresi            1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
dent, en V. Tiili, J. Azizi, R. M. Moura Ramos en M. Jae
ger, rechters; griffier: H. Jung, op 3 juni 1997 een beschik        2 . Verzoekster zal alle kosten dragen.
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (M PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997.
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2 . Verzoeksters worden hoofdelijk in de kosten verwezen.                       BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                            VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 19 juni 1997
3 . Op de verzoeken tot interventie behoeft niet te worden           in zaak T-159/97 R, L. M. Chaves Fonseca Ferrão tegen
     beslist.                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer
                                                                                ken, tekeningen en modellen)
                                                                     (Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer
4 . De Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, de              ken, tekeningen en modellen) — Besluit van de Voorzitter
     Asociación de Exportadores Españoles de Productos               van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
     Farmacéuticos en de Vereniging Euro Specialités zullen          betreffende de organisatie van de Kamers van beroep —
     ieder haar eigen kosten dragen.                                                    Periculum in mora — Geen)
                                                                                ( 97/C 252/72 )
O PB nr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-159/97 R, L. M. Chaves Fonseca Ferrão, lid van
                                                                     de Eerste Kamer van beroep van het Bureau voor harmo


title: Zaak C-545/14 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 1 december 2015 — Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd, Georgiadis Trucking (Private) Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Schadevordering — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe — Schrapping van de belanghebbende van de lijst van de betrokken personen en entiteiten — Vergoeding van de geleden morele schade)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/16

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 1 december 2015 — Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd, Georgiadis Trucking (Private) Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-545/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Schadevordering - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe - Schrapping van de belanghebbende van de lijst van de betrokken personen en entiteiten - Vergoeding van de geleden morele schade))
   (2016/C 038/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd, Georgiadis Trucking (Private) Ltd (vertegenwoordigers: H. Mercer QC, I. Quirk, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en B. Driessen, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd en Georgiadis Trucking (Private) Ltd worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-90/06: Beroep, op  14 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/19

         Beroep, op 14 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-90/06)
   (2006/C 86/35)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2006 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Caeiros en A. Alcover als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), de krachtens artikel 14, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               subsidiair vast te stellen dat de Portugese Republiek, door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 14, lid 1, van genoemde richtlijn 2002/49/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/49 in nationaal recht is op 18 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 189, blz. 12.


title: Zaak C-479/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 6 november 2008 — Dow Italia Divisione Commerciale srl/Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare e.a.

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 6 november 2008 — Dow Italia Divisione Commerciale srl/Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare e.a.
   (Zaak C-479/08)
   (2009/C 19/25)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dow Italia Divisione Commerciale srl

      Verwerende partijen: Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het beginsel „de vervuiler betaalt” in de weg aan een nationale wettelijke regeling, in het bijzonder artikel 2050 van de Codice civile, op grond waarvan de overheid, wanneer verschillende bedrijven in het vervuilde gebied werkzaam zijn, die bedrijven kan verplichten de kosten van de sanering van dat gebied te dragen, zonder dat eerst hun individuele aansprakelijkheid voor de vervuiling is vastgesteld, dan wel louter op grond dat zij een specifieke positie innemen omdat zij eigenaar zijn van de productiemiddelen en dus objectief aansprakelijk zijn voor de door hen veroorzaakte milieuschade, of in elk geval kunnen worden verplicht tot het saneren van de omliggende vervuilde gebieden, ook wanneer zij die vervuiling niet hebben veroorzaakt en zonder dat er sprake is van een proportionele grondslag?

               2)

               Kan de overheid op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” verlangen dat de kosten van beveiligingsmaatregelen, sanering en milieuherstel worden gedragen door subjecten die de beschikking hebben over vervuilde terreinen, zonder dat eerst het bestaan van een causaal verband tussen hun gedragingen en de geconstateerde vervuiling is vastgesteld?

               3)

               Kunnen subjecten die de beschikking hebben over vervuilde terreinen op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel worden verplicht werken uit te voeren die geen rechtstreeks verband houden met hun individuele aandeel in de vervuiling en daarmee niet evenredig zijn?

               4)

               Kunnen op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel aan subjecten die niets van doen hebben met de lozing van vervuilende stoffen in het milieu soortgelijke zoniet identieke verplichtingen inzake milieubeveiliging, -sanering en -herstel, kosten en werken worden opgelegd als aan subjecten die wél vervuilende stoffen in het milieu hebben geloosd?

               5)

               Kan de overheid op grond van het beginsel „de vervuiler betaalt” en het evenredigheidsbeginsel werken opleggen zonder dat de doeltreffendheid daarvan wordt getoetst aan de inspanning die de particulier moet leveren, en dus maatregelen voorschrijven die ruimer zijn of verder gaan dan strikt noodzakelijk is ter bereiking van het door de overheid te verwezenlijken doel?


title: Zaak T-487/09: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ReValue Immobilienberatung/BHIM (ReValue) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ReValue — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/29

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ReValue Immobilienberatung/BHIM (ReValue)
   (Zaak T-487/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ReValue - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 232/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ReValue Immobilienberatung GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Fischoeder en M. Schork, vervolgens S. Fischoeder, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2009 (zaak R 531/2009-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ReValue als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               ReValue Immobilienberatung GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.