title: Arrest van het Hof van 10 juli 2003 in zaak C-165/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der Vertretung der Europäischen Kommission in Österreich tegen Europäische Gemeinschaften, Kommission der Europäischen Gemeinschaften ("Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen — Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden — Plaatselĳke functionarissen — Vertegenwoordiging van de Commissie in Oostenrĳk — Toepasselĳkheid van nationale wetgeving inzake vertegenwoordiging en verdediging van werknemersbelangen")

text:
C 200/6                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                23.8.2003
1)    Artikel 22, lid 1, sub c en i, van verordening (EEG) nr. 1408/        R. Schintgen (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, kamer-
      71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing             presidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
      van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-         P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en
      digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeen-         J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
      schap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van         L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
      verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983,            10 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      moet aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op          volgt:
      een rechthebbende op een pensioen of rente en zijn gezinsleden
      die wonen in een andere lidstaat dan de lidstaat die dit              Artikel 9 en bijlage II van het Statuut van de ambtenaren van de
      pensioen of deze rente verschuldigd is en die uit dien hoofde         Europese Gemeenschappen, alsmede artikel 79 van de regeling welke
      na hun inschrijving bij het orgaan van de woonplaats aanspraak        van toepassing is op de andere personeelsleden, moeten aldus worden
      kunnen maken op verstrekkingen krachtens artikel 28 van deze          uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van de in deel II
      verordening, wanneer deze sociaalverzekerden zich met het oog         van het Bundesgesetz betreffend die Arbeitsverfassung (Arbeitsverfas-
      op een medische behandeling wensen te begeven naar de lidstaat        sungsgesetz) (federale wet inzake de collectieve arbeidsbetrekkingen) van
      die het pensioen of de rente verschuldigd is.                         13 december 1973 neergelegde Oostenrijkse wettelijke regeling inzake
                                                                            de ondernemingsorganisatie op de plaatselijke functionarissen bij de
2)    Het orgaan van de woonplaats is het orgaan dat bevoegd is om          vertegenwoordiging van de Commissie van de Europese Gemeen-
      de in voormeld artikel 22, lid 1, sub c en i, bedoelde vooraf-        schappen te Wenen (Oostenrijk).
      gaande toestemming te verlenen, wanneer het verzoek om
      toestemming betrekking heeft op sociaalverzekerden die zich in
      een dergelijke situatie bevinden.                                     (1) PB C 200 van 14.7.2001.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                 (Eerste kamer)
                           van 10 juli 2003                                                           van 19 juni 2003
in zaak C-165/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                       in zaak C-467/01 (verzoek van de Corte d'Appello di
om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der Vertretung                 Genova om een prejudiciële beslissing): Ministero delle
der Europäischen Kommission in Österreich tegen Euro-                       Finanze, tegen Eribrand SpA, voorheen Eurico Italia
päische Gemeinschaften, Kommission der Europäischen                                                          SpA (1)
                          Gemeinschaften (1)
                                                                            („Restituties bij uitvoer — Artikelen 47 en 48 van verorde-
(„Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-                         ning (EEG) nr. 3665/87 — Toekenning van bijkomende
schappen — Regeling welke van toepassing is op de andere                                                  termijnen”)
personeelsleden — Plaatselijke functionarissen — Vertegen-
woordiging van de Commissie in Oostenrijk — Toepasselijk-                                              (2003/C 200/11)
heid van nationale wetgeving inzake vertegenwoordiging en
              verdediging van werknemersbelangen”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                            (2003/C 200/10)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                                prudentie van het Hof)
                            (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                            In zaak C-467/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                         prudentie van het Hof)
                                                                            tens artikel 234 EG van de Corte d'appello di Genova (Italië),
                                                                            in het aldaar aanhangige geding tussen Ministero delle Finanze,
                                                                            en Eribrand SpA, voorheen Eurico Italia SpA, om een prejudi-
In zaak C-165/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 47 en 48
tens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk),               van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van
in het aldaar aanhangig geding tussen Betriebsrat der Vertre-               27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoerings-
tung der Europäischen Kommission in Österreich en Europäi-                  bepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-
sche Gemeinschaften, Kommission der Europäischen Gemein-                    bouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd bij verorde-
schaften, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             ning (EG) nr. 1829/94 van de Commissie van 26 juli 1994 (PB
artikel 9 en bijlage II van het Statuut van de ambtenaren van               L 191, blz. 5), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
de Europese Gemeenschappen, en van artikel 79 van de                        volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas
Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden               (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
van deze Gemeenschappen, heeft het Hof, samengesteld als                    R. Grass, op 19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet,                    dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-198/12: Arrest van het Gerecht van 14 mei 2014 — Duitsland/Commissie ( „Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 2009/48/EG — Veiligheid van speelgoed — Grenswaarden voor nitrosamines, nitroseerbare stoffen, lood, barium, arseen, antimoon en kwik in speelgoed — Weigering van de Commissie om daarvan afwijkende nationale bepalingen integraal goed te keuren — In de tijd beperkte goedkeuring — Bewijs dat nationale bepalingen hoger beschermingsniveau voor volksgezondheid bieden” )

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/20

         Arrest van het Gerecht van 14 mei 2014 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-198/12) (1)

   ((„Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 2009/48/EG - Veiligheid van speelgoed - Grenswaarden voor nitrosamines, nitroseerbare stoffen, lood, barium, arseen, antimoon en kwik in speelgoed - Weigering van de Commissie om daarvan afwijkende nationale bepalingen integraal goed te keuren - In de tijd beperkte goedkeuring - Bewijs dat nationale bepalingen hoger beschermingsniveau voor volksgezondheid bieden”))
   2014/C 202/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Wiedmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en G. Wilms, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2012/160/EU van de Commissie van 1 maart 2012 inzake de nationale bepalingen ter handhaving van de grenswaarden voor lood, barium, arseen, antimoon, kwik en nitrosaminen en nitroseerbare stoffen in speelgoed nadat richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed van toepassing is geworden, waarvan door de regering van de Bondsrepubliek Duitsland kennis is gegeven (PB L 80, blz. 19)

      Dictum

               1)

               Er hoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over de rechtmatigheid van besluit 2012/160/EU van de Commissie van 1 maart 2012 inzake de nationale bepalingen ter handhaving van de grenswaarden voor lood, barium, arseen, antimoon, kwik en nitrosaminen en nitroseerbare stoffen in speelgoed nadat richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed van toepassing is geworden, waarvan door de regering van de Bondsrepubliek Duitsland kennis is gegeven, voor zover dit besluit betrekking heeft op barium.

               2)

               Artikel 1, tweede alinea, van besluit 2012/160 wordt nietig verklaard voor zover het de geldigheidsduur van de goedkeuring van de nationale bepalingen houdende grenswaarden voor lood heeft beperkt tot en met 21 juli 2013.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen alsook de helft van de kosten van de Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak C-219/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door K Oy (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 98, lid 2 — Bijlage III, punt 6 — Toepassing van een verlaagd btw-tarief enkel voor gedrukte boeken op papier — Toepassing van het normale btw-tarief voor boeken op een andere fysieke drager dan papier — Fiscale neutraliteit)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door K Oy
   (Zaak C-219/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 98, lid 2 - Bijlage III, punt 6 - Toepassing van een verlaagd btw-tarief enkel voor gedrukte boeken op papier - Toepassing van het normale btw-tarief voor boeken op een andere fysieke drager dan papier - Fiscale neutraliteit))
   2014/C 409/17
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   K Oy

      Dictum

   Artikel 98, lid 2, eerste alinea, van en bijlage III, punt 6, bij richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/47/EG van de Raad van 5 mei 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, volgens welke op papier gedrukte boeken aan een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen en voor boeken op een andere fysieke drager, zoals een cd, cd-rom of USB-stick, het normale tarief van belasting over de toegevoegde waarde geldt, mits het aan het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde inherente beginsel van fiscale neutraliteit wordt geëerbiedigd, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Hogere voorziening, op 21 april 1998 ingesteld door S. Alexopoulou tegen de beschikking, op 13 februari 1998 in zaak T-195/96 tussen S. Alexopoulou en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-155/98 P)

text:
15.8.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/13
Hogere voorziening, op 17 april 1998 ingesteld door               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eer-
SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL tegen de beschikking,          ste Kamer).
op 13 februari 1998 in zaak T-276/97 tussen SocieÂteÂ GueÂ-
rin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste                Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)
                     (Zaak C-154/98 P)                            de beschikking van het Gerecht (Eerste Kamer) van
                                                                  13 februari 1998 in zaak T-195/96 (1), S. Alexopoulou
                         (98/C 258/23)                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, waar-
                                                                  bij het door rekwirante ingestelde beroep is verworpen, te
                                                                  vernietigen,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 17 april 1998 hogere voorziening ingesteld door             en, doende wat de eerste rechter had moeten doen,
SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL, vertegenwoordigd
door J.-C. Fourgous, advocaat te Parijs en te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore               rechtdoende,
van P. Schiltz, rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen de beschik-
king, op 13 februari 1998 in zaak T-276/97 tussen SocieÂteÂ
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
GueÂrin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
                                                                      bevoegd gezag van 8 januari 1996 houdende afwijzing
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                      van het verzoek van rekwirante, waarbij zij in de rang
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer).
                                                                      A 7, salaristrap 5, is ingedeeld, en waarbij stilzwijgend
                                                                      is geweigerd haar in de rang A 6 aan te stellen;
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag van 28 augustus 1996 houdende afwij-
Ð de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van                zing van het verzoek van rekwirante van 3 april 1996;
    de Europese Gemeenschappen van 13 februari 1998 te
    vernietigen;
                                                                  Ð het tot aanstelling bevoegd gezag te veroordelen om
                                                                      aan rekwirante te betalen de som van 250 000 BEF,
                                                                      provisioneel en ter vergoeding van de schade die zij
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      heeft geleden door het verlies van haar kansen op
                                                                      bevordering tot de rang A 5; het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag te veroordelen om het salaris te bereke-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      nen dat rekwirante zou hebben ontvangen indien zij
                                                                      reeds op 1 december 1995 tot de rang A 5 zou zijn
                                                                      bevorderd; het te veroordelen tot betaling van dat
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   bedrag, vermeerderd met de moratoire interessen
met die in zaak C-153/98 P.                                           sedert 1 december 1995 en onder aftrek van de hierbo-
                                                                      ven gevorderde 250 000 BEF;
                                                                  Ð het tot aanstelling bevoegd gezag te verwijzen in alle
                                                                      kosten, daaronder begrepen die betreffende het geding
                                                                      in eerste aanleg.
Hogere voorziening, op 21 april 1998 ingesteld door
S. Alexopoulou tegen de beschikking, op 13 februari 1998          Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-195/96 tussen S. Alexopoulou en Commissie
van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Ge-
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen            Ð Gebrek aan motivering, schending van artikel 111 van
                        (Eerste Kamer)                                het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht:
                                                                      uit het stelsel van de bestreden beschikking kan niet
                     (Zaak C-155/98 P)
                                                                      worden afgeleid, waarom het Gerecht heeft geoordeeld
                         (98/C 258/24)                                dat het beroep ¹kennelijkº elke grondslag miste, en of
                                                                      het heeft willen zeggen dat het ongegrond, dan wel dat
                                                                      het niet-ontvankelijk was. De beschikking vermeldt
                                                                      niet, dat de advocaat-generaal is gehoord. Tenslotte
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               maakt zij ongemotiveerd een amalgaam van de kwestie
is op 21 april 1998 hogere voorziening ingesteld door S.              van de indeling en die van de bevordering.
Alexopoulou, vertegenwoordigd door O. Slusny, advocaat
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort              Ð Schending van artikel 31 van het Ambtenarenstatuut:
Rheinsheim 2, tegen de beschikking, op 13 februari 1998               door aan artikel 31 een dubbel uitzonderingscriterium
in zaak T-195/96 tussen S. Alexopoulou en Commissie van               toe te voegen, heeft de bestreden beschikking aan de
de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht                   wet voorwaarden toegevoegd die deze niet bevat.
 ---pagebreak--- C 258/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.8.98
Ð Door niet vast te stellen, of het overleg tussen het            Middelen en voornaamste argumenten
     directoraat-generaal dat bevoegd is een indelingsbesluit
     te nemen en het directoraat-generaal dat de behoeften
     van de dienst kan beoordelen al dan niet, en zo ja,          Ð Schending van artikel 13, lid 1, van Verordening
     regelmatig, heeft plaatsgevonden, en dus niet na te               (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
     gaan, of het tot aanstelling bevoegd gezag zijn besluit           fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uit-
     niet op onjuiste of onvolledige materieÈle feiten heeft           voerrechten (2), subsidiair van artikel 239, lid 2, van
     gebaseerd, heeft het Gerecht verzuimd zijn rechterlijk            Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
     toezicht op het tot aanstelling bevoegd gezag uit te              12 oktober 1992 tot vaststelling van het communau-
     oefenen.                                                          tair douanewetboek (3) (¹CDWº): De Nederlandse
                                                                       regering is van mening dat de Commissie bij de toepas-
                                                                       sing in het onderhavige geval van het begrip ¹bijzon-
                                                                       dere situatieº in de zin van artikel 13, lid 1, van Veror-
Ð Onregelmatigheid van de procedure voor het Gerecht:
                                                                       dening (EEG) nr. 1430/79 een kennelijke beoordelings-
     door rekwirante mee te delen, dat het geen rekening
                                                                       fout heeft gemaakt. De Commissie heeft in de eerste
     zou houden met de opmerkingen over het arrest in
                                                                       plaats geen rekening gehouden met het niet optimaal
     zaak T-12/97, Barnett (2), waarom het zelf had ver-
                                                                       functioneren en de fraudegevoeligheid van het extern
     zocht, heeft het Gerecht het gewettigd vertrouwen van
                                                                       communautair douanevervoersysteem. In de tweede
     rekwirante geschonden. Door geen kennis te nemen
                                                                       plaats heeft de Commissie buiten beschouwing gelaten
     van de opmerkingen van rekwirante, met nieuwe mid-
                                                                       dat met de procedure voor het zuiveren van douanedo-
     delen die steunen op elementen feitelijk en rechtens,
                                                                       cumenten zo veel tijd gemoeid is eer dat blijkt dat
     waarvan eerst in de loop van de behandeling is geble-
                                                                       sprake is van fraude dat de douaneschuld door opeen-
     ken (namelijk de nieuwe rechtspraak van het Gerecht
                                                                       volgende transitzendingen aanzienlijke omvang kan
     in de zaak Barnett), heeft het Gerecht verzuimd
                                                                       hebben bereikt. Het systeem voorzien in het CDW
     artikel 48, leden 1 en 2, eerste en tweede alinea, van
                                                                       leidt ertoe dat in gevallen van documentenfraude de
     het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                       aangever in veel gevallen pas na 14 maanden blijkt dat
     toe te passen, terwijl het ging om een van de precieze
                                                                       sprake is van fraude.
     gevallen waarvoor de wetgever die bepaling heeft
     bedoeld. Ook verzuimt de bestreden beschikking uit-
     spraak te doen op grond van artikel 48, lid 2, derde         Ð Schending van het motiveringsvereiste: De bestreden
     alinea, van het Reglement voor de procesvoering van               beschikking is uitermate summier gemotiveerd. De
     het Gerecht.                                                      Commissie verzuimt aan te geven in welke mate de
                                                                       gebreken in het functioneren van het extern commu-
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.                                    nautair douanevervoerstelsel en de onmogelijkheid om
(2) Arrest van 5 november 1997 (PB C 387 van 20.12.1997,               de correcte afwikkeling van douaneformaliteiten bin-
    blz. 17).                                                          nen redelijke termijn te controleren danwel maatrege-
                                                                       len te nemen teneinde de schade te beperken, meebren-
                                                                       gen dat de douaneschuld niet danwel niet volledig ten
                                                                       laste van de douane-expediteur mag komen.
                                                                  (1) Beslissing van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat
                                                                      kwijtschelding van invoerrechten met een beroep op artikel 13,
                                                                      lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad in een
Beroep, op 24 april 1998 ingesteld door Koninkrijk der
                                                                      bepaald geval niet gerechtvaardigd is.
Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-               (2) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                           schappen                               (3) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                       (Zaak C-157/98)
                        (98/C 258/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Hogere voorziening, op 24 april 1998 ingesteld door Com-
is op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Neder-             op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler &
landen, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en Corinna            Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
Wissels van het Ministerie van Buitenlandse zaken te              Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en Commissie van de
's-Gravenhage, als gemachtigden.                                  Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                                Kamer)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-163/98 P)
                                                                                (98/C 258/26)
Het besluit van de Commissie (1) medegedeeld aan de
Nederlandse regering bij kennisgeving van 19 februari
1998 nietig te verklaren, een en ander met veroordeling           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van de Commissie in de kosten.                                    is op 24 april 1998 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak C-185/09: Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/32

         Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-185/09)
   2009/C 180/54
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Jonsson en L. Balta, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 september 2007 verstreken.

      (1)  PB L 105, blz. 54.


title: Zaak T-107/13 P: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2015 — Trentea/FRA ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving — Besluit tot afwijzing van een sollicitatie en tot aanstelling van een andere kandidaat — Middel voor het eerst ter terechtzitting aangevoerd — Verkeerde opvatting van de bewijselementen — Motiveringsplicht — Betwisting van de verwijzing in de kosten” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/31

         Arrest van het Gerecht van 16 januari 2015 — Trentea/FRA
   (Zaak T-107/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Aanwerving - Besluit tot afwijzing van een sollicitatie en tot aanstelling van een andere kandidaat - Middel voor het eerst ter terechtzitting aangevoerd - Verkeerde opvatting van de bewijselementen - Motiveringsplicht - Betwisting van de verwijzing in de kosten”))
   (2015/C 065/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Cornelia Trentea (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) (vertegenwoordigers: M. Kjærum, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 11 december 2012, Trentea/FRA (F-112/10, EU:F:2012:179), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Trentea draagt haar eigen kosten alsmede de kosten die het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 129 van 4.5.2013.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 156 van 12.6.2004

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/14

         (2004/C 168/25)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 156 van 12.6.2004

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 146 van 29.5.2004

      PB C 106 van 30.4.2004

      PB C 94 van 17.4.2004

      PB C 85 van 3.4.2004

      PB C 71 van 20.3.2004

      PB C 59 van 6.3.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-243/08: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Ravensburger/BHIM — Educa Borras (EDUCA Memory game) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk EDUCA Memory game — Oudere nationale en internationale woordmerken MEMORY — Relatieve weigeringsgrond — Tekens die niet overeenstemmen — Artikel 8, leden 1, sub b, en 5, artikelen 74 en 75 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 76 en 77 van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/35

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Ravensburger/BHIM — Educa Borras (EDUCA Memory game)
   (Zaak T-243/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk EDUCA Memory game - Oudere nationale en internationale woordmerken MEMORY - Relatieve weigeringsgrond - Tekens die niet overeenstemmen - Artikel 8, leden 1, sub b, en 5, artikelen 74 en 75 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 76 en 77 van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 179/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ravensburger AG (Ravensburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Educa Borras, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Valdelomar Serrano, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2008 (zaak R 597/2007-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Ravensburger AG en Educa Borras, SA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ravensburger AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-772/14: Beroep ingesteld op 21 november 2014 — Musso/Parlement

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/45

      Beroep ingesteld op 21 november 2014 — Musso/Parlement
      (Zaak T-772/14)
      (2015/C 016/69)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: François Musso (Ajaccio, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Gross, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  het besluit van 22 september 2014 nietig verklaren:

                              —

                              primair, wegens schending van het beginsel van de redelijke termijn, waardoor in voorkomend geval de rechten van verweer worden geschonden;

                              —

                              subsidiair, wegens formele onregelmatigheid doordat de schuldvordering niet nauwkeurig vaststaat en onzeker is;

                  —

                  subsidiair, de voeging van het onderhavige beroep met het beroep Musso/Parlement (ingeschreven onder nummer 633447, zaak T-589/14) van 8 augustus 2014 gelasten;

                  —

                  meer subsidiair, nietig verklaren het besluit van 22 september 2014, dat wordt geraakt door het besluit van 26 juni 2014 en daaruit voortvloeit, welk besluit van 26 juni 2014 zelf nietig moet worden verklaard op het beroep van 8 augustus 2014 (Musso/Parlement, ingeschreven onder nummer 633447, zaak T-589/14):

                              —

                              wegens formele onregelmatigheid doordat de voorzitter het besluit van 26 juni 2014 niet heeft ondertekend;

                              —

                              zo niet wegens schending van de rechten van verweer doordat het besluit van 17 juli 1996, dat ten grondslag ligt aan het besluit van 26 juni 2014, niet is gepubliceerd;

                              —

                              zo niet wegens onvoldoende motivering van het besluit van 26 juni 2014;

                              —

                              zo niet wegens schending van het beginsel van de redelijke termijn, waardoor de rechten van verweer worden aangetast;

                              —

                              zo niet wegens schending van het beginsel van bescherming van verkregen rechten;

                  —

                  verzoeker alle andere rechten, vorderingen, middelen en verzoeken voorbehouden;

                  —

                  verweerder veroordelen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn waardoor de rechten van verweer van de verzoekende partij worden geschonden, doordat het besluit van 22 september 2014, te weten de bestreden debetnota, dateert van twaalf jaar nadat het Parlement zijn schuldvordering op de verzoekende partij heeft vastgesteld.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan formele onregelmatigheid van de bestreden debetnota, doordat de schuldvordering van het Parlement niet zeker is en niet nauwkeurig vaststaat in de zin van artikel 81 van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 (1) en bovendien niet kan worden nagetrokken.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan formele onregelmatigheid van het besluit van 26 juni 2014, in aansluiting waarop de bestreden debetnota is vastgesteld, doordat bedoeld besluit niet door de voorzitter van het Parlement is ondertekend overeenkomstig het reglement van het Europees Parlement.

                  4.

                  Vierde middel, ontleend aan schending van de rechten van verweer van de verzoekende partij, daar het besluit van 17 juli 1996, dat ten grondslag ligt aan bovengenoemd besluit van 26 juni 2014, in strijd met artikel 28 van het reglement van het Europees Parlement niet is gepubliceerd.

                  5.

                  Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor.

                  6.

                  Zesde middel, ontleend aan onvoldoende motivering van het besluit van 26 juni 2014.

                  7.

                  Zevende middel, ontleend aan schending van het beginsel van de redelijke termijn, daar het Parlement acht jaar heeft gewacht alvorens tegen de verzoekende partij de invorderingsprocedure in te leiden.

                  8.

                  Achtste middel, ontleend aan schending van het beginsel van bescherming van verkregen rechten, daar door het besluit van 26 juni 2014, in aansluiting op welk besluit de bestreden debetnota is vastgesteld, de door de verzoekende partij op 3 augustus 1994 verkregen pensioenrechten aan de orde worden gesteld.

         (1)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).


title: Zaak C-70/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld — Niet-uitvoering — Geldelijke sanctie)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-70/06) (1)

   (Niet-nakoming - Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld - Niet-uitvoering - Geldelijke sanctie)
   (2008/C 64/07)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, A. Caeiros en P. Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes, P. Fragoso Martins en J. de Oliveira, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 228 EG — Niet-uitvoering van arrest van Hof van 14 oktober 2004 in zaak C-275/03 — Onjuiste omzetting van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33) — Verzoek om dwangsom vast te stellen
   Dictum

               1)

               Door niet wetsdecreet nr. 48 051 van 21 november 1967 te hebben ingetrokken, waarbij voor de toekenning van schadevergoeding aan hen die werden gelaedeerd door een schending van het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten of de nationale voorschriften waarin dat gemeenschapsrecht is omgezet, het bewijs van schuld of opzet wordt vereist, heeft de Portugese Republiek niet de maatregelen genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 14 oktober 2004, Commissie/Portugal (C-275/03), en is zij daardoor de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap” een dwangsom te betalen van 19 392 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan het arrest van 14 oktober 2004, Commissie/Portugal, vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot de uitvoering van dat arrest van 14 oktober 2004.

               3)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-396/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Zucchetti Rubinetteria/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van EER-Overeenkomst is vastgesteld — Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Begrip inbreuk — Eén enkele inbreuk — Relevante markt — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten — Zwaarte — Coëfficiënten” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/28

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Zucchetti Rubinetteria/Commissie
   (Zaak T-396/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van EER-Overeenkomst is vastgesteld - Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Begrip inbreuk - Eén enkele inbreuk - Relevante markt - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten - Zwaarte - Coëfficiënten)
   2013/C 325/47
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zucchetti Rubinetteria SpA (Gozzano, Italië) (vertegenwoordigers: M. Condinanzi, P. Ziotti en N. Vasile, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, A. Antoniadis en L. Malferrari, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door F. Ruggeri Laderchi en A. De Matteis, vervolgens door Ruggeri Laderchi, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 4185 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair), voor zover dit betrekking heeft op verzoekster, en, subsidiair, een verzoek tot intrekking of verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Zucchetti Rubinetteria SpA zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 20 juni 2005 in zaak T-361/02, Deutsche Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Klacht van concurrent — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/40

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 20 juni 2005
   in zaak T-361/02, Deutsche Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Klacht van concurrent - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 217/88)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-361/02, Deutsche Bahn AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schütte, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A.-M. Colaert en F. Florindo Gijón), betreffende een beroep wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de Commissie ten onrechte niet heeft beslist op een door verzoekster op 5 juli 2002 ingediende klacht, heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka en V. Trstenjak, rechters; griffier: H. Jung, op 20 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003


title: Zaak T-138/02: Beroep, op 26 april 2002 ingesteld door Nanjing Metalink International Co. Ltd. tegen Raad van de Europese Unie

text:
13.7.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 169/39
van eerste aanleg van 7 oktober 1999, Irish Sugar/Commissie                —     subsidiair, beschikking C(2001) 4447 def. van de Com-
(T-228/97) (1), is de boete die aan Irish Sugar was opgelegd bij                 missie van de Europese Gemeenschappen van 15 januari
beschikking 97/624/EG van de Commissie van 14 mei 1997                           2002 nietig te verklaren voorzover het door de Commis-
inzake een procedure op grond van artikel 86 van het EG-                         sie in artikel 1 vastgestelde bedrag dat moet worden
Verdrag, verlaagd met 916 674 euro. Verweerster weigert over                     teruggevorderd, hoger is dan 2 808 319,95 euro;
dit bedrag rente te betalen.
                                                                           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Volgens de Commissie is de stilzwijgende beschikking om
geen rente te betalen, te weten de betaling van de hoofdsom
zonder rente op 4 januari 2000, onherroepelijk geworden,                   Middelen en voornaamste argumenten
daar verzoekster deze niet heeft aangevochten binnen de
termijn van twee maanden die daarvoor in artikel 230 EG-
Verdrag is gesteld.                                                        In artikel 1 van de bestreden beschikking stelde de Commissie
                                                                           vast, dat de steun van 3 650 860 euro, die Duitsland heeft
                                                                           verleend aan Pollmeier GmbH te Malchow, onverenigbaar is
Volgens verzoekster is deze gedachtengang feitelijk onjuist. In            met de gemeenschappelijke markt. Verzoekster komt op tegen
de eerste plaats betrof het oorspronkelijke verzoek niet de                die beschikking en stelt, dat de gedeeltelijke onverenigbaarver-
daadwerkelijke betaling maar de bevestiging dat rente zou                  klaring van de aan haar verleende steun met de gemeenschap-
worden vergoed, de hoogte daarvan, alsmede een verzoek om                  pelijke markt het gemeenschapsrecht schendt. De motivering
assistentie op dit punt. In de tweede plaats bestaat er geen regel         van de beschikking berust op dwaling rechtens of op een
van gemeenschapsrecht die bepaalt dat stilzwijgen moet                     kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.
worden opgevat als een weigering, tenzij zulks uitdrukkelijk is
bepaald. In de derde plaats is de betaling van 916 674 euro
niet alleen geen weigering van het oorspronkelijke verzoek om              Verzoekster stelt, dat zij ten tijde van de steunverlening voldeed
bevestiging met betrekking tot de rente, maar ook geen voor                aan de in aanbeveling 96/280/EG van de Commissie van
beroep vatbare beslissing in de zin van artikel 230 EG. De                 3 april 1996 betreffende de definitie van de kleine en
stelling van de Commissie dat verzoekster destijds daartegen               middelgrote ondernemingen (1) gestelde criteria voor KMO’s.
had moeten opkomen, is dus rechtens onjuist.                               Bovendien heeft verzoekster die criteria niet omzeild.
(1) Jurispr. 1999, blz. II-2969.                                           Verder stelt verzoekster, dat een onderzoek van de economi-
                                                                           sche integratie dat niet is gebaseerd op de KMO-criteria in casu
                                                                           onwettig is, daar die criteria juist dienen om vast te stellen of
                                                                           al dan niet sprake is van economische integratie. Hier is hoe
                                                                           dan ook geen sprake van economische integratie.
                                                                           Subsidiair stelt verzoekster, dat het terug te vorderen bedrag te
Beroep, op 29 april 2002 ingesteld door Pollmeier Mal-                     hoog is en dat de berekening daarvan onduidelijk is.
chow GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese
                          Gemeenschappen
                                                                           (1) PB L 107, blz. 4.
                           (Zaak T-137/02)
                           (2002/C 169/69)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                           Beroep, op 26 april 2002 ingesteld door Nanjing Metalink
                                                                            International Co. Ltd. tegen Raad van de Europese Unie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-                                        (Zaak T-138/02)
sie van de Europese Gemeenschappen door Pollmeier Malchow
GmbH & Co. KG, gevestigd te Malchow (Duitsland), vertegen-
                                                                                (2002/C 169/70)
woordigd door S. Völcker en J. Heithecker, advocaten.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beschikking C(2001) 4447 def. van de Commissie van de
      Europese Gemeenschappen van 15 januari 2002 nietig te                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      verklaren;                                                           schappen is op 26 april 2002 beroep ingesteld tegen Raad van
 ---pagebreak--- C 169/40                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.7.2002
de Europese Unie door Nanjing Metalink International Co.                Beroep, op 29 april 2002 ingesteld door Anonymi etairia
Ltd., vertegenwoordigd door Paul Waer van Vermulst Waer &               „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgeri-
Verhaeghe, Brussel (België).                                            nopoulou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epan-
                                                                        gelmatikes Scholes”, Panellinia Enosi Idiotikon Institou-
                                                                        ton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Technikis Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     verordening (EG) nr. 215/2002 van de Raad van 28 ja-
      nuari 2002 nietig te verklaren, voorzover Nanjing Me-                                      (Zaak T-139/02)
      talink International Co. Ltd. daarbij een antidumpingrecht
      wordt opgelegd;
                                                                                (2002/C 169/71)
—     de Raad te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 29 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door Anonymi etairia
Verzoekster is een onderneming in de Volksrepubliek China               „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopou-
die ferromolybdeen produceert. Bij de bestreden verorde-                lou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes
ning (1) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld        Scholes”, gevestigd te Athene, Panellinia Enosi Idiotikon In-
op de invoer van ferromolybdeen van oorsprong uit de                    stitouton Epangelmatikis Katartisis, gevestigd te Athene, en
Volksrepubliek China.                                                   Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaidefsis
                                                                        kai Katartisis, gevestigd te Athene, vertegenwoordigd door
                                                                        Th. Antoniou en Ch. Tsiliotis, advocaten te Athene.
Verzoekster stelt, dat zij in de verordening tot instelling van
een voorlopig antidumpingrecht (2) als marktgericht bedrijf
werd behandeld, hetgeen een lager antidumpingrecht voor                 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
haar tot gevolg had. Deze behandeling werd bij de bestreden
verordening ingetrokken. Door de intrekking van de behande-             —     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
ling als marktgericht bedrijf, die op basis van hetzelfde
onderzoek was verleend, heeft de Raad in strijd gehandeld met           —     nietig te verklaren het besluit van het directoraat-generaal
artikel 2, punt 7, sub c, van verordening (EG) nr. 384/96 van                 Werkgelegenheid en Sociale zaken van de Commissie van
de Raad (3). De Raad heeft niet de procedure gevolgd die                      de Europese Gemeenschappen van 27 februari 2002, met
verordening nr. 384/96 voor de intrekking van de behandeling                  het doel, dat nietig wordt verklaard de onrechtmatige
als marktgericht bedrijf voorschrijft. De oorspronkelijk beslis-              weigering van de Commissie van de Europese Gemeen-
sing had in stand moeten blijven totdat een nieuw onderzoek                   schappen — om de in de bijgaande motivering aangehaal-
was uitgevoerd.                                                               de redenen — een einde te maken aan het ongerechtvaar-
                                                                              digde onderscheid tussen particuliere en openbare instel-
                                                                              lingen voor beroepsopleiding, met betrekking tot de
Voorts stelt verzoekster, dat de Raad, door de behandeling als                uitsluitende financiering van deze laatste in het kader van
marktgericht bedrijf in te trekken, de grenzen van zijn                       het Derde communautaire steunbestek en, meer bepaald,
bevoegdheden krachtens verordening (EG) nr. 384/96 heeft                      het Operationeel programma „Onderwijs en lagere be-
overschreden. De Raad kan niet de behandeling als markt-                      roepsopleiding II”.
gericht bedrijf intrekken zonder een nieuw onderzoek in te
stellen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
(1) Verordening (EG) nr. 215/2002 van de Raad van 28 januari 2002
    tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer     —     Schending van bepalingen van verordening nr. 1260/
    van ferromolybdeen van oorsprong uit de Volksrepubliek China
                                                                              1999 van de Raad.
    (PB L 35, 6.2.2002, blz. 1).
(2) Verordening (EG) nr. 1612/2001 van de Commissie van 3 au-
    gustus 2001 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht       —     Schending van bepalingen van het primaire gemeen-
    op de invoer van ferromolybdeen uit de Volksrepubliek China (PB           schapsrecht.
    L 214, 8.8.2001, blz. 3).
(3) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995        —     Schending van het gelijkheidsbeginsel van artikel 12 EG
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping             (voorheen artikel 6 EG-Verdrag).
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
    L 56, 6.3.1996, blz. 1).
                                                                        —     Schending van het subsidiariteitsbeginsel.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 16 juli 1998 in zaak C-235/95 (verzoek van de Cour d'appel de Douai om een prejudiciële beslissing): AGS Assedic Pas-de-Calais tegen F. Dumon, Froment, liquidateur van Établissements Pierre Gilson (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Artikel 4 - Rechtstreekse werking - Mogelijkheid om nationale bepalingen die plafond voor waarborg van honorering vaststellen, bij gebreke van mededeling aan Commissie in te roepen tegenover particulieren)

text:
C 299/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.9.98
                  ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                                                        (Vijfde Kamer)
                       van 16 juli 1998                                                     van 16 juli 1998
in zaak C-235/95 (verzoek van de Cour d'appel de Douai               in zaak C-136/96 (verzoek van het Tribunal de grande in-
om een prejudicieÈle beslissing): AGS Assedic Pas-de-Calais          stance de Paris om een prejudicieÈle beslissing): The Scotch
tegen F. Dumon, Froment, liquidateur van EÂtablissements             Whisky Association tegen Compagnie financieÁre euro-
                        Pierre Gilson (1)                            peÂenne de prises de participation (Cofepp), Prisunic SA,
                                                                     Centrale d'achats et de services alimentaires SARL
(Sociale politiek Ð Bescherming van werknemers bij insol-                                      (Casal) (1)
ventie van werkgever Ð Richtlijn 80/987/EEG Ð Artikel 4
Ð Rechtstreekse werking Ð Mogelijkheid om nationale                  (Definitie, aanduiding en aanbiedingsvorm van gedistil-
bepalingen die plafond voor waarborg van honorering                  leerde dranken Ð Verordening (EEG) nr. 1576/89 Ð
vaststellen, bij gebreke van mededeling aan Commissie in             Voorwaarden voor gebruik van generieke term ¹whiskyº
              te roepen tegenover particulieren)                        Ð Uitsluitend uit whisky en water bestaande dranken)
                                                                                (98/C 299/10)
                         (98/C 299/09)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-136/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
In zaak C-235/95, betreffende een verzoek aan het Hof                nal de grande instance de Paris, in het aldaar aanhangig
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Cour                 geding tussen The Scotch Whisky Association en Compag-
d'appel de Douai (Frankrijk), in het aldaar aanhangig                nie financieÁre europeÂenne de prises de participation
geding tussen AGS Assedic Pas-de-Calais en F. Dumon,                 (Cofepp), Prisunic SA, Centrale d'achats et de services
Froment, liquidateur van EÂtablissements Pierre Gilson,              alimentaires SARL (Casal), om een prejudicieÈle beslissing
betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging          over de uitlegging van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van
van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober                  de Raad van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene
1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetge-              voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de
vingen der lidstaten inzake de bescherming van de werkne-            aanbiedingsvorm van gedistilleerde dranken (PB L 160 van
mers bij insolventie van de werkgever (PB L 283 van                  12.6.1989, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-
20.10.1980, blz. 23), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-            steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet
gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F.               (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann en L.
Mancini (rapporteur) en J. L. Murray, rechters; advocaat-            Sevón, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 16 juli 1998             H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 juli 1998 een
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 4, lid 3, en artikel 11, van Richtlijn 80/987/EEG            Artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad
van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onder-                van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene voor-
linge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake             schriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aan-
de bescherming van de werknemers bij insolventie van de              biedingsvorm van gedistilleerde dranken, verzet zich erte-
werkgever, staan niet in de weg aan de toepassing van                gen, dat de generieke term ¹whiskyº wordt aangebracht in
bepalingen die een plafond vaststellen voor de waarborg              de verkoopbenaming van een gedistilleerde drank die met
voor het honoreren van onvervulde aanspraken van de                  water verdunde whisky bevat en waarvan het alcoholvolu-
werknemers, wanneer de lidstaat de voor de vaststelling              megehalte minder dan 40 % bedraagt, of dat de term
van het plafond gehanteerde methode niet aan de Commis-              ¹whiskyº wordt toegevoegd aan de voor een dergelijke
sie heeft meegedeeld.                                                drank gebruikte benaming ¹gedistilleerdº of ¹gedistil-
                                                                     leerde drankº.
(1) PB C 229 van 2.9.1995.
                                                                     (1) PB C 180 van 22.6.1996.


title: Zaak C-336/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Lyon (Frankrijk) op 1 juli 2011 — Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects/Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Lyon (Frankrijk) op 1 juli 2011 — Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects/Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch
   (Zaak C-336/11)
   2011/C 269/62
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Lyon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects

      Verwerende partijen: Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch

      Prejudiciële vraag

   Moet de gecombineerde nomenclatuur [die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordeningen (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 (2) en nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007 (3)], aldus worden uitgelegd dat polijstschijven die zijn bestemd voor een polijstmachine waarmee halfgeleidermateriaal wordt bewerkt — welke machine als zodanig onder tariefpost 8460 valt — die los van die machine zijn ingevoerd, die de vorm hebben van schijven die in het midden zijn geperforeerd, die bestaan uit een harde laag van polyurethaan, een laag van polyurethaanschuim, een kleeflaag en een beschermfolie van kunststof, die geen enkel metalen deel, noch een polijststof bevatten, die worden gebruikt om met een polijstvloeistof wafers te polijsten en die moeten worden vervangen naargelang hun slijtsnelheid, vallen onder tariefpost 8466 […], als delen en toebehoren waarvan kan worden onderkend dat zij uitsluitend of hoofdzakelijk bestemd zijn voor de machines bedoeld bij de posten 8456 tot en met 8465, of moet die nomenclatuur aldus worden uitgelegd dat bovengenoemde schijven, op basis van het materiaal waaruit zij bestaan, vallen onder tariefpost [3919], als andere platte producten, van kunststof, zelfklevend?

      (1)  PB L 256, blz. 1.

      (2)  PB L 301, blz. 1.

      (3)  PB L 286, blz. 1.


title: Zaak C-14/05: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 28 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anagram International Inc. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/8

         Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam, van 28 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anagram International Inc. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam
   (Zaak C-14/05)
   (2005/C 82/17)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof te Amsterdam heeft, bij arrest van 28 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2005, in het geding tussen Anagram International Inc. en de Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet punt 3 van de bijlage van Verordening (EG) nr. 442/2000 (1) zo worden uitgelegd, dat dat punt ook ziet op de onder de feiten (sub 2. van het verzoek om de prejudiciële beslissing) omschreven goederen?

               2.

               Zo ja, is de Verordening dan op dat punt geldig?

               3.

               Indien de Verordening ongeldig is of indien deze de onderhavige goederen niet bestrijkt, kan het GDT dan zo worden uitgelegd dat deze goederen moeten worden ingedeeld als „feestartikelen” van post 9505 90 00?

      (1)  Verordening (EG) nr. 442/2000 van de Commissie van 25 februari 2000 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 54, blz. 33).


title: Zaak C-233/04: Verzoek van het Arbeitsgericht Düsseldorf van 5 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gül Demir, enerzijds, en Securicor Avation Limited Securicor Aviation (Duitsland) en Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG, anderzijds

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/11

         Verzoek van het Arbeitsgericht Düsseldorf van 5 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gül Demir, enerzijds, en Securicor Avation Limited Securicor Aviation (Duitsland) en Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG, anderzijds
   (Zaak C-233/04)
   (2004/C 201/20)
   Het Arbeitsgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 5 mei 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 2004, in het geding tussen Gül Demir, enerzijds, en Securicor Avation Limited Securicor Aviation (Duitsland) en Kötter Aviation Security GmbH & Co. KG, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Mag bij de beantwoording van de vraag of in het geval van verlening van een nieuwe opdracht sprake is van overgang van een onderneming in de zin van artikel 1 van richtlijn 2001/23/EG onafhankelijk van de kwestie van de eigendomsverhoudingen in het kader van een globale beoordeling als voorwaarde voor een overgang van de bedrijfsmiddelen van de oorspronkelijke op de nieuwe opdrachtnemer worden gesteld, dat de bedrijfsmiddelen voor gebruik voor eigen rekening ('zur eigenwirtschaftlichen Nutzung') zijn overgedragen? Is het voor een bevestigend antwoord op de vraag of de bedrijfsmiddelen zijn overgegaan, noodzakelijk dat de opdrachtnemer de bevoegdheid is verleend, naar eigen bedrijfseconomische inzichten over de wijze van gebruik van de bedrijfsmiddelen te beslissen? Maakt het daarom verschil of de opdrachtnemer deze diensten „aan” of „met” de bedrijfsmiddelen van de opdrachtgever verricht?

               2.

               Ingeval het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:

                           a)

                           Is er geen sprake meer van bedrijfsmiddelen voor gebruik voor eigen rekening indien de opdrachtgever deze slechts voor gebruik beschikbaar stelt aan de opdrachtnemer en hij het onderhoud, met inbegrip van de daarmee verbonden kosten, voor zijn rekening neemt?

                           b)

                           Is er sprake van gebruik voor eigen rekening door de opdrachtnemer indien hij bij de passagierscontrole op luchthavens de door de opdrachtgever hiertoe ter beschikking gestelde detectorpoorten, handdetectoren en doorlichtingsapparatuur gebruikt?


title: Zaak T-420/13: Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Brouillard/Hof van Justitie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/34

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Brouillard/Hof van Justitie
   (Zaak T-420/13)
   2013/C 325/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alain Laurent Brouillard (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J.-M. Gouazé, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van 5 juni 2013 van het Hof van Justitie van de Europese Unie — Algemene directie Vertaling — inzake opdracht 2013/S 047-075037, waarbij Brouillard is uitgesloten van het perceel vertaling naar het Frans, nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker de nietigverklaring van het besluit waarbij de gegadigde die is geselecteerd om een offerte in te dienen in het kader van een procedure van gunning via onderhandelingen voor de sluiting van raamovereenkomsten voor de vertaling van juridische teksten vanuit een aantal officiële talen van de Europese Unie naar het Frans (PB 2013/S 47-075037), is verzocht om indiening van een offerte waarin is bevestigd dat verzoeker niet zal worden ingeschakeld voor de verlening van de betrokken diensten, aangezien verzoeker niet heeft aangetoond dat hij de vereiste voltooide juridische opleiding heeft genoten.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onbevoegdheid van de instantie die de bestreden handeling heeft vastgesteld.

               2.

               Tweede middel: schending van richtlijnen 200/78/EG (1) en 2005/36 (2), alsmede de rechtspraak van het Hof van Justitie.

               3.

               Derde middel: kennelijke onjuiste beoordeling van de universitaire en beroepskwalificaties van verzoeker.

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (2)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).


title: Zaak C-270/11: Beroep ingesteld op 31 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/17

         Beroep ingesteld op 31 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-270/11)
   2011/C 226/33
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Tufvesson en F. Coudert)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Zweden zijn verplichtingen krachtens artikel 261, lid 1, VWEU niet is nagekomen doordat het niet de nodige maatregelen heeft genomen om gevolg te geven aan het arrest van het Hof in zaak C-185/09;

               —

               Zweden veroordelen om aan de Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom van 40 947,20 EUR per dag te betalen voor elke dag dat de nodige maatregelen om gevolg te geven aan het arrest van het Hof in zaak C-185/09 uitblijven, vanaf de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen tot en met de dag waarop is voldaan aan het arrest in zaak C-185/09;

               —

               Zweden veroordelen om aan de Commissie op dezelfde rekening een vast bedrag van 9 597,00 EUR per dag te betalen voor elke dag dat de nodige maatregelen om gevolg te geven aan het arrest van het Hof in zaak C-185/09 uitblijven, vanaf de dag waarop het arrest in zaak C-185/09 werd gewezen tot de dag waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen of tot de dag waarop de nodige maatregelen worden genomen om gevolg te geven aan het arrest in zaak C-185/09, indien zij eerder worden genomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het arrest van 4 februari 2010 (C-185/09), Commissie tegen Koninkrijk Zweden, heeft het Hof geoordeeld:

      „Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, is het Koninkrijk Zweden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.”

   Het Koninkrijk Zweden heeft nog steeds geen maatregelen genomen om gevolg te geven aan het arrest van het Hof in zaak C-185/09. De Commissie heeft de zaak derhalve overeenkomstig artikel 260, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie voor het Hof gebracht en verzoekt economische sancties aan het Koninkrijk Zweden op te leggen.


title: Zaak C-336/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 18 juli 2008 — Christel Reinke/AOK Berlin

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 18 juli 2008 — Christel Reinke/AOK Berlin
   (Zaak C-336/08)
   (2008/C 260/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landessozialgericht Berlin-Brandenburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christel Reinke

      Verwerende partij: AOK Berlin
   Prejudiciële vragen

               1)

               Omvat het recht op kostenvergoeding volgens artikel 34, leden 4 en 5 van verordening (EEG) nr. 574/72 (1) ook de kosten die voor een spoedbehandeling van een pensioentrekker die krachtens artikel 31 van verordening nr. 1408/71 recht heeft op prestaties, zijn gemaakt in een particuliere kliniek in de verblijfplaats, wanneer het dienstdoende ziekenhuis de behandeling als verstrekking wegens overbelasting heeft geweigerd?

               2)

               Kan de kostenvergoeding worden beperkt tot de vergoedingstarieven bedoeld in artikel 34, lid 4, van verordening (EEG) nr. 574/72, wanneer de betaling van verstrekkingen van ziekenhuizen door het bevoegde orgaan niet op basis van abstracte, algemene tarieven plaatsvindt, maar individueel, afzonderlijk bij overeenkomst is geregeld en de verstrekkingen bovendien naar nationaal recht ook niet zijn beperkt tot behandelingen in bepaalde ziekenhuizen?

               3)

               Is een nationale bepaling volgens welke vergoeding van de kosten van behandeling in een particulier ziekenhuis in een andere lidstaat is uitgesloten, ook in geval van een spoedbehandeling, verenigbaar met de artikelen 49 EG, 50 EG en 18 EG?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 74, blz. 1).


title: Zaak C-509/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 september 2014 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat in blauw en geel het woordelement „METRO” bevat — Oppositie door de houder van het gemeenschapskleurbeeldmerk dat het woordelement „GRUPOMETROPOLIS” bevat — Afwijzing van de oppositie]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/25

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 september 2014 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG
   (Zaak C-509/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat in blauw en geel het woordelement „METRO” bevat - Oppositie door de houder van het gemeenschapskleurbeeldmerk dat het woordelement „GRUPOMETROPOLIS” bevat - Afwijzing van de oppositie])
   2014/C 409/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: J.-C. Plate, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 336 van 16.11.2013.


title: Zaak T-464/04: Beroep, op 3 december 2004 ingesteld door Impala tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/46

         Beroep, op 3 december 2004 ingesteld door Impala tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-464/04)
   (2005/C 6/91)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 december 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Impala, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Crosby en J. Golding, Solicitors.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 19 juli 2004 in zaak COMP/M.3333 – Sony/BMG in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover zij betrekking heeft op een of alle van de volgende gevallen:

                           —

                           een collectieve machtspositie op de markt van licenties voor on-linemuziek;

                           —

                           een individuele machtspositie op de markten voor de distributie van on-linemuziek;

                           —

                           de coördinatie van de muziekuitgeverijen van partijen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een internationale vereniging die tot doel heeft de algemene belangen van haar leden, onafhankelijke muziekondernemingen, te behartigen. Zij vordert nietigverklaring van de beschikking waarbij de Commissie goedkeuring heeft verleend voor de fusie van de wereldwijde activiteiten inzake muziekopnamen van Bertelsmann AG en Sony Corporation of America.
   Tot staving van haar beroep stelt zij dat de Commissie door haar goedkeuring van de fusie artikel 253 EG, artikel 81, lid 1, EG, verordening nr. 4064/89 (1) en de rechtsregels voor de toepassing daarvan heeft geschonden en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt:

               —

               door vast te stellen dat vóór de fusie op de markt van muziekopnamen geen collectieve machtspositie bestond;

               —

               door vast te stellen dat de fusie niet een bestaande collectieve machtspositie op die markt versterkt;

               —

               door vast te stellen dat de fusie geen collectieve machtspositie creëert op de markt van muziekopnamen, de markt van licenties voor on-linemuziek of de markt voor de distributie van on-linemuziek;

               —

               door vast te stellen dat de fusie niet leidt tot de coördinatie van de muziekuitgeverijen van partijen.

      (1)  PB L 395, blz. 1.


title: Zaak T-560/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding e.a./Parlement en Raad

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/19

         Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding e.a./Parlement en Raad
   (Zaak T-560/14)
   2014/C 388/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV (Hoorn NH, Nederland); Agriom BV (Aalsmeer, Nederland); Agrisemen BV (Ellewoutsdijk, Nederland); Anthura BV (Bleiswijk, Nederland); Barenbrug Holding BV (Oosterhout, Nederland); De Bolster BV (Epe, Nederland); Evanthia BV (Hoek van Holland, Nederland); Gebr. Vletter & Den Haan VOF (Rijnsburg, Nederland); Hilverda Kooij BV (Aalsmeer, Nederland); Holland-Select BV (Andijk, Nederland); Könst Breeding BV (Nieuwveen, Nederland); Koninklijke Van Zanten BV (Hillegom, Nederland); Kweek- en Researchbedrijf Agirco BV (Emmeloord, Nederland); Kwekerij de Wester-Bouwing BV (Rossum, Nederland); Limgroup BV (Horst aan de Maas, Nederland), en Ontwikkelingsmaatschappij Het Idee BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: P. de Jong, P. Vlaemminck en B. Van Vooren, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de vordering tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 511/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende voor gebruikers bestemde nalevingsmaatregelen uit het Protocol van Nagoya inzake toegang tot genetische rijkdommen en de eerlijke en billijke verdeling van voordelen voortvloeiende uit hun gebruik in de Unie (PB L 150, blz. 59) nietig verklaren, en

               —

               het Europees Parlement en de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun vorderingen voeren verzoeksters vijf middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-559/14 Ackermann Saatzucht e.a./Parlement en Raad.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 februari 2000 in zaak T-165/97: C. Gómez de la Cruz Talegón tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie van niet-ontvankelĳkheid — Nieuw en wezenlĳk feit — Ontvankelĳkheid)

text:
C 122/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     29.4.2000
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                van 24 februari 2000
                                                                        in zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA) en
                                                                                anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                        (Beroep tot nietigverklaring — Verzoekschrift ondertekend
                                                                        door advocaat die niet bevoegd is voor rechterlijke instantie
                                                                        van lidstaat of van staat die partij is bij EER-Overeenkomst,
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                           op te treden — Niet-ontvankelijkheid)
                             AANLEG
                                                                                (2000/C 122/50)
                       van 9 februari 2000
in zaak T-165/97: C. Gómez de la Cruz Talegón tegen                                           (Procestaal: Engels)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA), gevestigd
(Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie                te Brussel, Hypermarché Auchan S.A., gevestigd te Croix
van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —                   (Frankrijk), Karstadt Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen
                        Ontvankelijkheid)                               (Duitsland), Kaufhof Warenhaus AG, gevestigd te Keulen
                                                                        (Duitsland), Société anonyme CIVAD, handelend onder de
                                                                        naam Blanche Porte, gevestigd te Tourcoing (Frankrijk), Otto-
                         (2000/C 122/49)                                Versand GmbH & Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland),
                                                                        Quelle-Schickendanz AG & Co., gevestigd te Fürth (Duitsland)
                                                                        en Textilimportörerna, gevestigd te Stockholm, vertegenwoor-
                                                                        digd door U. Schliessner, advocaat te Düsseldorf, domicilie
                        (Procestaal: Spaans)                            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                                                                        Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt,
In zaak T-165/97, C. Gómez de la Cruz Talegón, ambtenaar              H. -J. Rabe en G. M. Berrisch), ondersteund door de Commissie
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreu-
genwoordigd door V. Gómez de la Cruz Talegón, advocaat te             schitsz en N. Khan), betreffende een verzoek tot nietigverkla-
Malaga (Spanje), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                ring van verordening (EG) nr. 2398/97 van de Raad van
bij C. Pérez Anaya, Rue Marguerite de Brabant 24, tegen                 28 november 1997 tot instelling van een definitief antidum-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                  pingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van
J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het        oorsprong uit Egypte, India en Pakistan (PB L 332, blz. 1),
besluit van de Commissie van 30 juli 1996 houdende afwijzing            heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld
van verzoekers verzoek om herziening van zijn aanvankelijke             als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi, A. Potocki,
indeling, en van het besluit van de Commissie van 3 februari            M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 24 fe-
1997 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker tegen               bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
eerstgenoemd besluit had ingediend, heeft het Gerecht (Eerste           luidt als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 9 fe-
                                                                        1) Het beroep wordt niet ontvankelijk verklaard.
bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                        2) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                             de kosten van de Raad.
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         3) De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                             (1) PB C 113 van 11.4.98.


title: Zaak T-299/15: Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Nova/Commissie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/20

         Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Nova/Commissie
   (Zaak T-299/15)
   (2015/C 254/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nova Onlus Consorzio nazionale di cooperative sociali — Soc. coop. (Trani, Italië) (vertegenwoordigers: M. Astolfi, advocaat, M. Petrucci, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

                  Primair

                           —

                           vaststellen en verklaren dat verzoekster de krachtens Grant Agreement nr. HOME/2011/PPRS/AG/2176 Abac nr. 30-CE-0495809/00-94 op haar rustende contractuele verplichtingen volledig is nagekomen en dientengevolge:

                                       —

                                       verklaren dat verzoekster het recht heeft om het bedrag van 80  242,78 EUR te behouden, dat zij reeds heeft ontvangen in het kader van de „pre-financing payment” en dat het voorwerp uitmaakt van de debetnota — Directorate General Migration and Home Affairs — Directorate E: Migration and Security Funds — Unit E2: Asylum, Migration and Integration Fund — HOME E2/FL/2015, prot 1520007 van 1 april 2015 betreffende „HOME/2011/PPRS/AG/2176 TORRE — Transnational Observatory for Refugee’s Resettlement in Europe nr. 3241503771” — die de Europese Commissie heeft uitgegeven met het oog op de terugvordering van dat bedrag;

                                       —

                                       verweerster veroordelen tot betaling van het saldo van 52  146,36 EUR dat nog verschuldigd is als „final payment”, alsmede tot de vertragingsrente, te rekenen tot aan de uitvoering in de zin van artikel II.16.3 van de Grant Agreement, alsmede tot de door verzoekster in het kader van de onderhavige procedure gemaakte kosten.

                  Subsidiair:

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie — Directorate General Migration and Home Affairs — Directorate E: Migration and Security Funds — Unit E2: Asylum, Migration and Integration Fund — HOME E2/FL/2015, prot 1520007 van 1 april 2015 betreffende „HOME/2011/PPRS/AG/2176 TORRE — Transnational Observatory for Refugee’s Resettlement in Europe – debetnota nr. 3241503771” betreffende de terugvordering van het bedrag van 80  242,78 EUR en alle daaraan voorafgaande, daaruit voortvloeiende en daarop volgende besluiten, nietig verklaren;

                           —

                           verweerster veroordelen tot betaling van het nog verschuldigde saldo van 52  146,36 EUR voor de uitvoering van Grant Agreement nr. HOME/2011/PPRS/AG/2176 Abac nr. 30-CE-0495809/00-94 als „final payment”, alsmede tot vertragingsrente, te rekenen tot aan de uitvoering in de zin van artikel II.16.3 van de Grant Agreement, alsmede tot de door verzoekster in het kader van de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan niet-betaling van het saldo en aan schending van de verplichtingen van artikel II.15.4 van de Grant Agreement.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster aan dat de Commissie door haar gedrag het beginsel van hoor en wederhoor heeft geschonden alsmede de beginselen van transparantie, onpartijdigheid en neutraliteit van de onafhankelijke beoordelaar.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van verplichtingen om een objectieve beoordeling te verrichten van de resultaten in het licht van bijlage I — LogFrame van de Grant Agreement en in het licht van de grenzen voor de vermindering van het saldo in de zin van artikel II.17.5 van de Grant Agreement alsmede de grenzen van de in artikel II.12 bedoelde boetes.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster aan dat de Commissie er medeverantwoordelijk voor is dat de resultaten niet zijn behaald en dat de Commissie zich ongerechtvaardigd heeft verrijkt. Voorts voert zij schending van het beginsel van behoorlijk bestuur aan met betrekking tot de beoordeling van de doelstellingen van het project en in het licht van de feitelijke bijdrage van die Commissie, alsmede schending van het beginsel van de naleving van de wezenlijke vormvoorschriften.

               3.

               Derde middel, ontleend aan de algemene niet-nakoming van de contractuele verplichtingen.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster schending aan van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van loyale samenwerking, het beginsel van het recht van verdediging met betrekking tot de handelwijze van de Commissie tijdens de procedure van beoordeling en terugvordering alsmede schending van artikel [41], lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichtingen van artikel II.14.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster de schending aan van het beginsel van gewettigd vertrouwen ten aanzien van de toelaatbaarheid van de kosten voor human ressources en onderzoeksactiviteiten.