title: Zaak C-499/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert/Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Interpretatie — Algemene regels — Regel 3 b) — Begrip „goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein” — Afzonderlijke verpakkingen]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert/Belgische Staat
   (Zaak C-499/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Interpretatie - Algemene regels - Regel 3 b) - Begrip „goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein” - Afzonderlijke verpakkingen])
   (2016/C 156/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   Regel 3 b) van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat goederen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die in afzonderlijke verpakkingen ter inklaring worden aangeboden en pas daarna samen worden verpakt, niettemin kunnen worden aangemerkt als „goederen in stellen of assortimenten opgemaakt voor de verkoop in het klein” in de zin van deze regel, en bijgevolg onder een en dezelfde tariefpost kunnen vallen, wanneer — rekening houdend met andere objectieve factoren — vaststaat dat deze goederen bij elkaar horen en bestemd zijn om in de kleinhandel als één geheel te worden verkocht. Het staat aan de nationale rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak C-329/12: Beroep ingesteld op 11 juli 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/23

         Beroep ingesteld op 11 juli 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-329/12)
   2012/C 287/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, althans door deze bepalingen niet volledig aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU wegens niet-nakoming van de verplichting tot mededeling van uitvoeringsmaatregelen, een dwangsom van 315 036,54 EUR per dag opleggen, te betalen op de rekening van de eigen middelen van de Europese Unie;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de betrokken richtlijn is op 15 september 2007 verstreken.
   Bij arrest van 2 maart 2010 heeft het Duitse Bundesverfassungsgericht de door Duitsland vastgestelde uitvoeringsvoorschriften ongrondwettelijk en nietig verklaard. Daarop heeft de Duitse regering de Commissie eerst meegedeeld dat aan de richtlijn nog steeds gedeeltelijk uitvoering werd gegeven door geldende voorschriften. Later heeft de Duitse regering kennis gegeven van het wetsontwerp tot uitvoering van de overige bepalingen van de richtlijn.
   Aangezien dat ontwerp tot dusver nog niet is aangenomen staat volgens de Commissie vast dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft voldaan aan haar verplichting tot volledige uitvoering van de richtlijn. De gestelde gedeeltelijke uitvoering kan niet volstaan ter bereiking van de in artikel 1 van de richtlijn vermelde doelen ervan. Ten slotte wijst de Commissie erop dat het door Duitsland overgelegde ontwerp volgens haar niet volstaat ter volledige uitvoering van de richtlijn.

      (1)  PB L 105, blz. 54.


title: Zaak T-30/07: Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Denka International/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/41

         Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Denka International/Commissie
   (Zaak T-30/07)
   (2007/C 82/90)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Denka International BV (Barneveld, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 2, sub b, van en bijlage II bij richtlijn 2006/92/EG van de Commissie nietig te verklaren; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure, en de rente daarop.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2006/92/EG (1) van de Commissie van 9 november 2006 tot wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van dichloorvos (hierna: „betwiste maatregel”), met name van artikel 2, sub b, en bijlage II.
   Verzoekster stelt dat deze bepalingen het maximumgehalte aan residuen van de betrokken stof hebben gewijzigd van 2 mg/kg in een nieuwe grenswaarde van 0,01 mg/kg op grond van een beoordeling van het dossier van verzoekster, die in het kader van de daarmee verband houdende beoordeling op grond van richtlijn 91/414/EEG is gemaakt, wat procedureel, wetenschappelijk en materieelrechtelijk onjuist is.
   Wat de procedure betreft, betoogt verzoekster dat de betwiste maatregel is vastgesteld in strijd met de procedurele waarborgen van artikel 8 van verordening nr. 451/2000 en het audi et alteram partem-beginsel, oftewel het recht om te worden gehoord, en bovendien dat de motiveringsplicht niet is nagekomen (artikel 235 EG). Verder betoogt verzoekster dat de Commissie met de vaststelling van de litigieuze maatregel misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheden, aangezien zij daarmee hetzelfde doel heeft bereikt als met een beschikking tot niet-opneming zonder van een dergelijke beschikking gebruik te maken.
   Materieelrechtelijk gezien berust de betwiste maatregel volgens verzoekster op een kennelijk onjuiste beoordeling en schendt hij i) artikel 4, lid 1, sub f, van richtlijn 91/414/EEG, ii) artikel 5 van de richtlijn 2006/92/EG, en iii) grondbeginselen van gemeenschapsrecht, te weten a) het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, b) artikel 211 EG en het beginsel van behoorlijk bestuur, en c) het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Richtlijn 2006/92/EG van de Commissie van 9 november 2006 tot wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van captan, dichloorvos, ethion en folpet (PB L 311, blz. 31).


title: Zaak C-488/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Suprema (Spanje) op 30 november 2009 — Asociación de Transporte por Carretera/Administración General del Estado

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Suprema (Spanje) op 30 november 2009 — Asociación de Transporte por Carretera/Administración General del Estado
   (Zaak C-488/09)
   2010/C 63/33
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Suprema

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación de Transporte por Carretera

      Verwerende partij: Administración General del Estado

      Prejudiciële vragen

               1)

               Ingeval de plaats waar de overtreding feitelijk is begaan, wordt vastgesteld nadat een lidstaat een onregelmatigheid in de douaneregeling van het TIR-vervoer heeft geconstateerd en de vordering tot betaling van het bedrag van de belastingaanslag heeft ingediend bij de organisatie die zich op zijn grondgebied garant heeft gesteld, is het dan verenigbaar met artikel 454, lid 3, en artikel 455 van verordening (EEG) nr. 2454/93 (1) van de Commissie van 2 juli 1993, dat de lidstaat van de plaats van de overtreding een nieuwe procedure inleidt voor de invordering van de betrokken rechten bij de belastingschuldigen en de borg staande organisatie van de plaats waar de overtreding feitelijk is begaan, tot het bedrag waarvoor zij aansprakelijk is, wanneer de vaststelling van de plaats van de overtreding na verloop van de in de communautaire verordening voorgeschreven termijn is geschied?

         Indien het antwoord bevestigend luidt:

               2)

               Kan de borg staande organisatie van de lidstaat waar de onregelmatigheid daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, zich krachtens artikel 454, lid 3, en artikel 455 van verordening (EEG) nr. 2454/93 dan wel artikel 221, lid 3, van het communautair douanewetboek beroepen op verjaring van het recht om betaling van het bedrag van de gegarandeerde aansprakelijkheid te vorderen, met het argument dat de vastgestelde termijn is verstreken zonder dat zij vóór het verstrijken van die termijn wetenschap had van de feiten?

               3)

               Heeft de vordering tot betaling die de douane van de lidstaat die de onregelmatigheid heeft vastgesteld, ingevolge artikel 11, lid 2, van de TIR-overeenkomst tot de borg staande organisatie van die lidstaat richt, stuitende werking ten aanzien van de procedure die is ingeleid tegen de borg staande organisatie van de plaats van de overtreding?

               4)

               Kan artikel 11, lid 2, laatste volzin, van de TIR-overeenkomst aldus worden uitgelegd dat de daarin bepaalde termijn van toepassing is op de lidstaat van de plaats van de overtreding, ook wanneer de lidstaat die de onregelmatigheid heeft vastgesteld, ondanks dat een strafrechtelijke procedure ter zake van die feiten heeft plaatsgehad, de tot de borg staande organisatie gerichte betalingsvordering niet heeft geschorst?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek


title: Doorhaling van zaak T-228/95

text:
Nr . C 233 /24        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10 . 8 . 96
Bijgevolg heeft de jury een kennelijke beoordelingsfout            haar toekomstige loopbaan. Een en ander heeft haar morele
gemaakt en de aankondiging van het vergelijkend onder             schade berokkend, die verweerster dient te vergoeden .
zoek miskend , door zonder motivering de ervaring die zij
gedurende vier en een half jaar met het schrijven van haar
proefschrift heeft opgedaan , buiten beschouwing te laten .
                                                                                Doorhaling van zaak T-228/95 ( )
De Commissie heeft een dienstfout gemaakt door verzoek
ster in een brief van 15 februari 1996 in kennis te stellen van                               ( 96 /C 233 /41 )
een onjuiste motivering van het besluit van de jury om haar
                                                                                (Procestaai: Engels)
niet tot het examen toe te laten , te weten dat zij niet binnen
de gestelde termijn de schriftelijke bewijsstukken van haar        De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
beroepservaring had overgelegd . Naderhand bleek , dat de          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
betrokken bewijsstukken wel degelijk tijdig waren over            beschikking van 21 juni 1996 de doorhaling in het register
gelegd . Verzoekster betoogt dat deze vergissing, die onver       gelast van zaak T-228/95 : S. Lehrfreund Ltd tegen Raad van
geeflijk is gezien het geringe aantal deelnemers aan het           de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
vergelijkend onderzoek , bij haar gedurende enkele maanden         schappen .
onzekerheid en ongerustheid heeft opgeroepen over haar
eventuele toelating tot het vergelijkend onderzoek en over         (') PB nr . C 64 van 2 . 3 . 1996 .


title: Zaak T-28/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Fels-Werke e.a./Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/CE — Systeem van uitwisseling van broeikasgasemissierechten — Duits nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor de periode van 2008 tot 2012 — Afwijzing door Commissie — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/27

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2007 — Fels-Werke e.a./Commissie
   (Zaak T-28/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/CE - Systeem van uitwisseling van broeikasgasemissierechten - Duits nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor de periode van 2008 tot 2012 - Afwijzing door Commissie - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 283/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Fels-Werke GmbH (Goslar, Duitsland); Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Aken, Duitsland); en Spenner-Zement GmbH & Co. KG (Erwitte, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Posser en S. Altenschmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: U. Wölker, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland is kennisgegeven voor de periode 2008-2012, overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Fels-Werke GmbH, Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH en Spenner-Zement GmbH & Co. KG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-376/07: Beroep ingesteld op 26 september 2007 — Duitsland/Commissie

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/42

         Beroep ingesteld op 26 september 2007 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-376/07)
   (2007/C 297/86)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2007) 3226 def. van de Commissie van 18 juli 2007 betreffende een bevel tot het verstrekken van informatie over MX 19/2006 — Controle van steunregeling XS 24/2002 — Financiering voor de oprichting en groei van ondernemingen (GuW) — Duitsland en MX 9/2006 — Controle van steunregeling XS 29/2002 — Richtlijn tot uitvoering van het Beierse regionale steunprogramma voor het bedrijfsleven — Duitsland, nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster verzoekt om nietigverklaring van beschikking C(2007) 3226 def. van de Commissie van 18 juli 2007 betreffende een bevel tot het verstrekken van informatie over steunregelingen XS 24/2002 en XS 29/2002, op basis van artikel 9 van verordening (EG) nr. 70/2001 (1) van de Commissie.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat de bestreden beschikking verordening (EG) nr. 994/98 (2) schendt: met het verzoek om inlichtingen verricht de Commissie een controle achteraf zonder enige aanleiding. Deze controle gaat volgens verzoekster verder dan de bevoegdheid die verweerster ontleent aan verordening nr. 994/98, aangezien het recht van de Commissie op inlichtingen slechts geldt ingeval zij betwijfelt of een verordening inzake een groepsvrijstelling naar behoren is uitgevoerd.
   Bovendien stelt verzoekster schending van het verbod te handelen in strijd met zijn eigen eerdere handeling, aangezien uit tal van documenten van de Commissie blijkt dat zijzelf niet uitgaat van een bevoegdheid om achteraf zonder aanleiding te controleren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (PB L 10, blz. 33).

      (2)  Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen (PB L 142, blz. 1).


               9.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/60

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 8 maart 2007
   (Zaak E-3/07)
   (2007/C 186/09)
   Op 8 maart 2007 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Arne Torsten Andersen, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               verklaart dat de Republiek IJsland zich, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de Richtlijn waarnaar wordt verwezen in de tweede alinea, van punt 1, onder a), van hoofdstuk XXIV van Bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2002/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines), zoals bij Protocol 1 hierop aangepast aan de EER-Overeenkomst, goed te keuren of de Autoriteit daarvan in kennis te stellen, niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 2 van die Richtlijn en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst heeft gehouden; en

               2.

               de Republiek IJsland in de kosten van de procedure verwijst.

         Feiten en argumenten:

               —

               Deze zaak heeft betrekking op de niet-uitvoering van een milieubeschermingsrichtlijn.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat de regering van IJsland geen aanwijzing heeft gegeven van het feit dat het de richtlijn heeft uitgevoerd.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat de regering van IJsland niet heeft betwist dat het de richtlijn niet heeft uitgevoerd.


title: Zaak C-250/00: Beroep, op 22 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 233/24               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage:
                                                                        Ingevolge artikel 12 EG is iedere discriminatie op grond van
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                                                                        nationaliteit verboden. In artikel 49 EG is het beginsel van vrije
      de gestelde termijnen de nodige wettelijke en bestuurs-
                                                                        dienstverrichting verankerd, volgens hetwelk een in een lidstaat
      rechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan
                                                                        gevestigde ondernemer in een andere lidstaat zijn activiteit
      richtlijn 98/67/EEG van de Commissie van 7 september
                                                                        moet kunnen uitoefenen zonder discriminatie op grond van
      1998 houdende wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG,
                                                                        nationaliteit. Artikel 6 van Portaria 17568 van 6 februari 1960
      82/475/EEG, 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EG van de
                                                                        schrijft voor, dat „eenheden of personen van vreemde nationali-
      Raad en tot intrekking van richtlijn 92/87/EEG (1), de
                                                                        teit” een vergunning moeten bezitten voor het maken van
      krachtens artikel 7 van richtlijn 98/67/EG op haar rusten-
                                                                        luchtfoto’s of -films. De Portugese autoriteiten hebben ver-
      de verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        klaard deze regeling toe te passen, daar de betrokken beperkin-
                                                                        gen noodzakelijk zijn, niet op grond van de nationaliteit van
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                    de eenheid die een vergunning aanvraagt of de foto’s zal
                                                                        gebruiken, maar om redenen verband houdend met de nood-
                                                                        zaak de strategische belangen van de landsverdediging te
Middelen en voornaamste argumenten                                      beschermen. De enkele uitlegging door de Portugese autoritei-
                                                                        ten, die de bepalingen van de Portaria soepeler maakt door de
                                                                        voor buitenlanders geldende voorwaarden en die welke voor
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                eigen onderdanen gelden, nader tot elkaar te brengen, kan de
met die welke zijn aangevoerd in zaak C-236/00 (2); de termijn          onverenigbaarheid evenwel niet opheffen.
voor omzetting is op 31 december 1998 verstreken.
(1) PB L 161, van 24.09.1998, blz. 10.
(2) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad.
                                                                        Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de
                                                                        Lisboa, 2o Juı́zo — 1.a Secção, van 13 maart 2000 om een
                                                                        prejudiciële beslissing in het geding tussen Ilumitrónica
                                                                        — Iluminação e Electrónica, Lda, en Chefe da Divisão de
                                                                        Procedimentos Aduaneiros e Fiscais/Direcção das Alfân-
Beroep, op 22 juni 2000 ingesteld door Commissie van                                             degas de Lisboa
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                         (Zaak C-250/00)                                                         (Zaak C-251/00)
                         (2000/C 233/46)                                                         (2000/C 233/47)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Het Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa, 2o Juı́zo
op 22 juni 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek              — 1.a Secção, heeft bij beschikking van 13 maart 2000,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juni 2000,
woordigd door M. Patakia en M. França, leden van de juridische          in het geding tussen Ilumitrónica — Iluminação e Electrónica,
dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                 Lda, en Chefe da Divisão de Procedimentos Aduaneiros e
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-               Fiscais/Direcção das Alfândegas de Lisboa, het Hof van Justitie
berg.                                                                   van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële beslis-
                                                                        sing verzocht, in het kader van een verzoek om a) uitlegging
                                                                        van artikel 201, lid 3, van het communautair douanewetboek,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        vastgesteld bij verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad
                                                                        van 12-10-1992, en b) tot toetsing van de geldigheid van het
—     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de               besluit van de Commissie, over de navolgende vragen:
      handhaving van een wettelijke regeling op grond waarvan
      onderdanen van andere lidstaten slechts in uitzonderlijke         1.    Kan van te goeder trouw en zorgvuldig handelende
      gevallen en om gegronde redenen luchtfoto’s of -films                   importeurs, die jarenlang aangifte deden zonder op de
      mogen maken, niet heeft voldaan aan de verplichtingen                   hoogte te zijn van onregelmatigheden die wel bekend
      die op haar rusten ingevolge de artikelen 12 en 49 EG,                  waren bij zowel de Turkse als de communautaire autori-
                                                                              teiten, de betaling van een douaneschuld worden ver-
—     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                       langd?


title: Zaak C-44/10: Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/23

         Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-44/10)
   2010/C 100/33
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC-richtlijn) (1), door niet de nodige maatregelen te nemen om, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van deze richtlijn of door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de vergunningen voor de bestaande installaties, te garanderen dat deze installaties vanaf 30 oktober 2007 overeenkomstig de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14 sub a en b, en 15, lid 2, worden geëxploiteerd;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Uit artikel 4 juncto artikel 5, lid 1, van de IPPC-richtlijn blijkt dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat vergunningen voor nieuwe of bestaande installaties worden verleend op een wijze die voldoet aan de vereisten van de artikelen 6 en 8 van deze richtlijn. Voorts moesten zij de vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 opnieuw onderzoeken en eventueel aanpassen.
   Volgens gegevens van de Portugese overheid uit 2008 was voor meerdere installaties geen vergunning aangevraagd. Voorts werden 280 van de 632 installaties zonder de vereiste vergunning geëxploiteerd.
   Volgens meer recente informatie beschikken 481 van de 577 installaties over een vergunning en zijn 17 vergunningsprocedures nog hangende.

      (1)  PB L 24, blz. 8.


title: Zaak F-82/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Nieuw beoordelingsrapport over 2007 — Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité — Weigering van bevordering — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/89

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-82/12) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Nieuw beoordelingsrapport over 2007 - Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité - Weigering van bevordering - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 048/99)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en F. Martin, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité tot afwijzing van het bezwaar dat verzoeker tegen het resultaat van de tweede algehele beoordeling van zijn prestaties gedurende 2007 had ingediend

      Dictum

               1)

               Het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank van 15 februari 2012 wordt nietig verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring van het nieuwe beoordelingsrapport over 2007.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Investeringsbank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van De Nicola.

      (1)  PB C 319 van 20.10.2012, blz. 18.


title: Zaak C-537/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal — Verenigd Koninkrijk) — Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor/Secretary of State for Work and Pensions (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — „Mobiliteitsbestanddeel” van onderhoudsuitkering voor gehandicapten ( „disability living allowance” ) — Afzonderlijke prestatie — Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie — Niet-exporteerbaarheid)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal — Verenigd Koninkrijk) — Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-537/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - „Mobiliteitsbestanddeel” van onderhoudsuitkering voor gehandicapten („disability living allowance”) - Afzonderlijke prestatie - Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie - Niet-exporteerbaarheid)
   2011/C 186/09
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal — Uitlegging van artikel 4, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) in de vóór 5 mei 2005 geldende versie — Onderhoudsuitkering voor gehandicapten, bestaand uit een zorgbestanddeel voor personen die persoonlijke hulp nodig hebben, en een mobiliteitsbestanddeel voor personen die hulp nodig hebben om zich te verplaatsen („disability living allowance”) — Mogelijkheid om het mobiliteitsbestanddeel voor de toepassing van de verordening te beschouwen als afzonderlijke uitkering — Kwalificatie van deze uitkering

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2 bis, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, en van verordening nr. 1408/71 in die redactie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het „mobiliteitsbestanddeel” van de onderhoudsuitkering voor gehandicapten („disability living allowance”) een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van die bepaling is, die is vermeld in bijlage II bis bij die verordeningen.

               2)

               Bij het onderzoek van de derde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die kunnen afdoen aan de geldigheid van artikel 10 bis van verordening nr. 1408/71 in een van de op de hoofdgedingen toepasselijke versies, voor zover op grond daarvan de toekenning van het „mobiliteitsbestanddeel” van de onderhoudsuitkering voor gehandicapten afhankelijk kan worden gesteld van een voorwaarde van woonplaats en verblijf in Groot-Brittannië.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak F-37/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 september 2012 — Skovbjerg Gras/Commissie

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 september 2012 — Skovbjerg Gras/Commissie
   (Zaak F-37/11) (1)

   2013/C 46/67
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 173 van 11.06.2011, blz. 16.


title: Zaak C-322/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld — Duitsland) — Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 23 — Overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter — Vormvereisten — Elektronische mededeling waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt — Begrip — Algemene verkoopvoorwaarden die kunnen worden geraadpleegd en afgedrukt via een link die deze in een nieuw venster toont — „click wrapping”)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/19

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld — Duitsland) — Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH
   (Zaak C-322/14) (1)

   ((Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 23 - Overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter - Vormvereisten - Elektronische mededeling waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt - Begrip - Algemene verkoopvoorwaarden die kunnen worden geraadpleegd en afgedrukt via een link die deze in een nieuw venster toont - „click wrapping”))
   (2015/C 236/26)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Krefeld

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jaouad El Majdoub

      Verwerende partij: CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH

      Dictum

   Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat bij een elektronisch gesloten koopovereenkomst zoals die in het hoofdgeding, de door middel van „click wrapping” gedane acceptatie van de algemene voorwaarden, die een overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter bevatten, is aan te merken als een elektronische mededeling waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt als bedoeld in die bepaling, wanneer de tekst van de algemene voorwaarden kan worden afgedrukt en opgeslagen vóór de sluiting van de overeenkomst.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 30 mei 2002 in zaak C-516/99 (verzoek van de Berufungssenat V der Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland om een prejudiciële beslissing): Walter Schmid ("Begrip nationale rechterlĳke instantie in de zin van artikel 234 EG — Onbevoegdheid Hof")

text:
C 169/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            13.7.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                      en Ulrich Freiesleben, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                            uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en b, van Eerste richtlijn
                           (Vijfde kamer)                                   (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
                                                                            de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,
                         van 30 mei 2002                                    L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: P. Jann,
                                                                            president van de Vijfde kamer, waarnemend voor de president,
in zaak C-516/99 (verzoek van de Berufungssenat V der
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und                        F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten,
                                                                            C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
Burgenland om een prejudiciële beslissing): Walter
                                                                            M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
                              Schmid (1)
                                                                            cobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 14 mei 2002
(„Begrip „nationale rechterlijke instantie” in de zin van                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            artikel 234 EG — Onbevoegdheid Hof”)
                                                                            Artikel 5, lid 1, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van
                          (2002/C 169/08)                                   21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht
                                                                            der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de merkhouder zich
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            niet op zijn uitsluitend recht kan beroepen wanneer een derde in het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  kader van een handelstransactie duidelijk maakt, dat de waar uit
                          dentie van het Hof)                               eigen productie afkomstig is en hij het betrokken merk uitsluitend
                                                                            gebruikt ter aanduiding van de bijzondere eigenschappen van de door
                                                                            hem aangeboden waar, zodat het uitgesloten is dat het gebruikte
In zaak C-516/99, betreffende een verzoek aan het Hof                       merk in het economisch verkeer als een aanduiding van herkomst uit
krachtens artikel 234 EG van de Berufungssenat V der                        een bepaalde onderneming wordt opgevat.
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgen-
land (Oostenrijk), in een procedure aldaar ingeleid door Walter
Schmid, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               (1) PB C 63 van 4.3.2000.
de artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans artikelen 56 EG
en 58 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward,
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 30 mei
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd                              ARREST VAN HET HOF
om te antwoorden op de door de Berufungssenat V van de
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland in                                     (Zesde kamer)
zijn beschikking van 2 december 1999 gestelde vragen.
                                                                                van 16 mei 2002
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                            in zaak C-63/00 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
                                                                            gericht om een prejudiciële beslissing): Land Baden-Würt-
                                                                            temberg tegen Günther Schilling en Bezirksregierung
                    ARREST VAN HET HOF                                                   Lüneburg tegen Hans-Otto Nehring (1)
                         van 14 mei 2002
                                                                            („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EEG)
in zaak C-2/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Düs-                      nr. 3887/92 — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem
seldorf om een prejudiciële beslissing): Michael Hölterhoff                 voor bepaalde communautaire steunregelingen — Toepas-
                   tegen Ulrich Freiesleben (1)                             singsbepalingen — Steunaanvragen „dieren” — Controle
                                                                                van dieren — Verlaging steunbedrag”)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
89/104/EEG — Artikel 5, lid 1 — Omvang van uitsluitend                                                (2002/C 169/10)
recht van merkhouder — Derden — Gebruik van merk voor
                    beschrijvende doeleinden”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 169/09)
                          (Procestaal: Duits)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-63/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-2/00, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens               tens artikel 234 EG van het Bundesverwaltungsgericht (Duits-
artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duits-                 land), in het aldaar aanhangige geding tussen Land Baden-
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Michael Hölterhoff             Württemberg en Günther Schilling, in tegenwoordigheid van:


title: Verzoek van de Consiglio di Stato van 11 april 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen 1. Ebony Maritime SA en 2. Loten Navigation Company Ltd, enerzijds, en Prefect van de provincie Brindisi e.a., anderzijds (Zaak C-177/95)

text:
Nr . C 208/ 10          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12 . 8 . 95
          C. de wraking van rechter R. Schintgen ( „ rechter "                  bestaat dat de territoriale zee van de Federatieve
                en „ partij "), artikelen 4, tweede alinea, 16 ,                Republiek Joegoslavië daadwerkelijk wordt binnenge
                eerste alinea , en 44 van 's Hofs Statuut-EEG; in               varen door een schip of een ander transportmiddel dat
                ieder geval het ontbreken van onpartijdigheid                   goederen bestemd voor commercieel verkeer in de
                van die rechter, los van de eventuele gegrond                  territoriale zee vervoert, of valt onder die bepaling ook
                heid van de redenen voor wraking.                               een in de internationale wateren begonnen gedraging die
                                                                                door de concrete wijze van planning en uitvoering in
III . Schending van het Gemeenschapsrecht en van artikel 6                      wezen doet vermoeden dat het schip of ander vervoer
       van het Europees Verdrag tot bescherming van de                          middel op weg is naar die territoriale zee om er
       rechten van de mens en betreffende de bescherming van                    commercieel verkeer te verrichten ?
       computergegevens, voor zover het bestreden arrest:
                                                                          2 . Omvat artikel 1 , onder d ), van genoemd besluit en
       — de bepalingen betreffende het recht van verweer                        genoemde verordening, voor zover het alle activiteiten
           schendt;                                                             verbiedt die ten doel of tot gevolg hebben dat de onder c )
                                                                                bedoelde verrichtingen rechtstreeks of onrechtstreeks
       — geen rekening houdt met het feit dat het Hof niet als                  worden bevorderd , ook het varen in internationale
           verweerder kan optreden voor de nationale rech                      wateren van een schip of ander transportmiddel dat
           terlijke instanties;                                                 goederen vervoert die vermoedelijk bestemd zijn voor
                                                                                commercieel verkeer in de territoriale zee van de
       — ten onrechte bepaalde voorwaardelijke „ ordonnan                      Federatieve Republiek Joegoslavië ?
           ces " ante causana, die alleen in het nationale recht
           bestaan, wettig verklaart in het Gemeenschaps                 3 . Is met de Gemeenschapsregeling, inzonderheid met
           recht;                                                               artikel 10 , eerste en tweede alinea , van genoemd besluit
                                                                                en genoemde verordening, verenigbaar een nationale
       — verkeerdelijk rechtmatig acht de flagrante schen                      regeling die uitdrukkelijk bepaalt, dat ingeval een
           dingen van artikel 24 van het Ambtenarenstatuut                      schending van een van de verbodsbepalingen van
           door de afdeling Personeel van het Hof, die heeft                    artikel 1 wordt vastgesteld , de door een van de in
           nagelaten de personeelsleden en derhalve ook                         artikel 10, tweede alinea , genoemde transportmiddelen
           verzoekster de bijstand te verlenen waarin het                       vervoerde lading moet of kan worden verbeurdver
           Ambtenarenstatuut uitdrukkelijk voorziet.                             klaard ?
                                                                          (') PB nr . L 102 van 28 . 4 . 1993 , blz . 17 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 102 van 28 . 4 . 1993 , blz . 14 .
Verzoek van de Consiglio di Stato van 11 april 1995 om een
prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen
 1 . Ebony Maritime SA en 2 . Loten Navigation Company
Ltd , enerzijds, en Prefect van de provincie Brindisi e.a.,               Beroep, op 9 juni 1995 ingesteld door Koninkrijk Spanje
                                anderzijds                                                 tegen Raad van de Europese Unie
                          ( Zaak C-177/95 )                                                          ( Zaak C-l 79/95 )
                             ( 95/C 208 / 19 )                                                          ( 95/C 208/20 )
 Bij beschikking van 1 1 april 1 995 ( ingekomen ter griffie van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 het Hof van Justitie op 6 juni daaraanvolgend ) heeft de                 op 9 juni 1995 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
 Consiglio di Stato in het aldaar aanhangig geding tussen 1 .             Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door A.
 Ebony Maritime SA en 2 . Loten Navigation Company Ltd,                   Navarro Gonzalez, directeur-generaal Coördinatie juridi
 enerzijds, en Prefect van de provincie Brindisi e.a ., ander            sche en institutionele aangelegenheden van de Gemeen
 zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               schappen, en door R. Silva de Lapuerta, Abogado del
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               Estado, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
 vragen :                                                                  Luxemburg ter Spaanse ambassade, Boulevard E. Servais
                                                                          4-6 .
 1 . Moeten artikel 1 , onder c ), van Besluit 93/235/EGKS ( 1 )
      van de vertegenwoordigers van de regeringen van de                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
      Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 26 april
      1993 betreffende de handel tussen de Europese Gemeen               — nietig te verklaren de laatste zinsnede van punt 1.1 ,
      schap voor Kolen en Staal en de Federatieve Republiek                      onder i ), van bijlage IV bij Verordening ( EG ) nr. 685/95
      Joegoslavië ( Servië en Montenegro ), en artikel 1 ,                       van de Raad van 27 maart 1995 betreffende het beheer
      onder c ), van Verordening ( EEG ) nr. 990/93 van de                       van de visserij inspanningen voor bepaalde vangstgebie
      Raad van 26 april 1993 betreffende de handel tussen de                     den en visbestanden van de Gemeenschap (');
      Europese Economische Gemeenschap en de Federatieve
      Republiek Joegoslavië ( Servië en Montenegro ) ( 2 ), aldus          — nietig te verklaren het vijfde blok, betreffende ansjovis,
      worden uitgelegd , dat het aldaar geformuleerde verbod                     van bijlage I bij Verordening ( EG) nr . 746/95 van de
      enkel wordt geschonden door een gedraging die erin                         Raad van 31 maart 1995 tot wijziging van Verordening


title: Zaak T-144/13: Beschikking van het Gerecht van 1 april 2014 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology/Commissie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/52

         Beschikking van het Gerecht van 1 april 2014 — Hangzhou Zhejiang University Sunny Energy Science and Technology/Commissie
   (Zaak T-144/13) (1)

   2014/C 175/71
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 mei 2000 in zaak C-273/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): H.-J. Schlebusch tegen Hauptzollamt Trier (Extra heffing op melk — Oorspronkelĳke en specifieke referentiehoeveelheden — Cumulatie — Definitieve toewĳzing van specifieke referentiehoeveelheid — Voorwaarden — Gedeeltelĳke en tĳdelĳke overdracht van oorspronkelĳke referentiehoeveelheid vóór definitieve toekenning van specifieke referentiehoeveelheid)

text:
12.8.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/9
P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-                  als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op              waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
23 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (rapporteur), H. Ragnemalm en
volgt:                                                                     V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
                                                                           L. Hewlett, administrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen
De uitzondering waarin artikel 7, lid 1, sub a, van richt-                 waarvan het dictum luidt als volgt:
lijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de
geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling    1)    Door geen programma’s ter vermindering van de verontreiniging
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid,                    op te stellen die kwaliteitsdoelstellingen bevatten ten aanzien
voorziet, moet aldus worden uitgelegd, dat zij ook geldt voor een                van de gevaarlijke stoffen van lijst II, eerste streepje, van de
prestatie als de „reduced earnings allowance” waaromtrent het                    bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei
hoofdgeding wordt gevoerd, die na het verstrijken van de termijn voor            1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde
uitvoering van de richtlijn in de nationale wettelijke regeling is               gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-
ingevoerd en een naar geslacht verschillende leeftijdsvoorwaarde bevat.          schap worden geloosd, is de Helleense Republiek de krachtens
                                                                                artikel 7, lid 1, van genoemde richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                           2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 26 van 24.1.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                       ARREST VAN HET HOF
                          van 25 mei 2000                                                            (Tweede kamer)
                                                                                van 25 mei 2000
in zaak C-384/97: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Helleense Republiek (1)                        in zaak C-273/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof
                                                                           om een prejudiciële beslissing): H.-J. Schlebusch tegen
(Niet-nakoming — Verontreiniging aquatisch milieu —                                               Hauptzollamt Trier (1)
Verplichte opstelling van programma’s ter vermindering van
de verontreiniging door bepaalde gevaarlijke stoffen — Niet-               (Extra heffing op melk — Oorspronkelijke en specifieke
               omzetting van richtlijn 76/464/EEG)                         referentiehoeveelheden — Cumulatie — Definitieve toewij-
                                                                           zing van specifieke referentiehoeveelheid — Voorwaarden —
                           (2000/C 233/17)                                 Gedeeltelijke en tijdelijke overdracht van oorspronkelijke
                                                                           referentiehoeveelheid vóór definitieve toekenning van speci-
                                                                                fieke referentiehoeveelheid)
                           (Procestaal: Grieks)
                                                                                (2000/C 233/18)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        (Procestaal: Duits)
In zaak C-384/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Re-                                             dentie van het Hof)
publiek (gemachtigden: A. Samoni-Rantou en E.-M. Mamou-
na), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen                In zaak C-273/98, betreffende een verzoek aan het Hof
dat de Helleense Republiek, door geen programma’s met                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
kwaliteitsdoelstellingen en termijnen voor de uitvoering daar-             het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
van op te stellen ter vermindering van de waterverontreiniging             geding tussen H.-J. Schlebusch en Hauptzollamt Trier, om een
door de 99 gevaarlijke stoffen van lijst II, eerste streepje, van          prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 bis, lid 3,
de bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976             eerste volzin, van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad
betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                   van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-             toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), en door lozingen                 nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproduc-
die in de wateren worden verricht en die een van de bedoelde               ten (PB L 90, blz. 13), in de versie van verordening (EEG)
stoffen kunnen bevatten, niet te binden aan een voorafgaande               nr. 1639/91 van de Raad van 13 juni 1991 (PB L 150,
vergunning van de bevoegde autoriteit, waarin emissienormen                blz. 35), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
op basis van de in die programma’s vastgelegde kwaliteits-                 volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur) en
doelstellingen zijn vastgesteld, de verplichtingen niet is nageko-         V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
men die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en artikel 7               R. Grass, op 25 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
van de richtlijn, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 233/10                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            12.8.2000
Artikel 3 bis, lid 3, eerste volzin, van verordening (EEG) nr. 857/84      Artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften              vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) is van toepassing op
voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)        aanvullendpensioenregelingen als bedoeld in het hoofdgeding en
nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, in       verzet zich ertegen, dat die regelingen na 17 mei 1990 onderscheid
de versie van verordening (EEG) nr. 1639/91 van de Raad van                maken tussen mannelijke en vrouwelijke werknemers ter zake van de
13 juni 1991, moet met inachtneming van de voor de toekenning              leeftijd waarop hun echtgenote of echtgenoot in aanmerking komt
van een specifieke referentiehoeveelheid geldende beginselen aldus         voor een nabestaandenpensioen na het overlijden van de werknemers.
worden uitgelegd, dat aan een producent die over een oorspronkelijke
referentiehoeveelheid beschikt en die daarenboven een voorlopige
specifieke referentiehoeveelheid ontvangt, die specifieke referentiehoe-   (1) PB C 100 van 10.4.1999.
veelheid niet definitief kan worden toegewezen, wanneer hij, afgezien
van de andere gestelde voorwaarden, die hoeveelheid niet zelf heeft
gebruikt om de bestaande melkproductie op zijn bedrijf te verhogen.
Dat is het geval, wanneer een dergelijke producent zijn oorspronkelijke
referentiehoeveelheid in leasing geeft en enkel onder zijn voorlopige
specifieke referentiehoeveelheid melk produceert.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 8 juni 2000
                                                                           in zaak C-98/98 [verzoek van de High Court of Justice
                      ARREST VAN HET HOF                                   (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
                                                                           Court) om een prejudiciële beslissing]: Comissioners of
                             (Vijfde kamer)                                         Customs & Excise tegen Midland Bank plc (1)
                           van 25 mei 2000                                 (Belasting over toegevoegde waarde — Eerste en Zesde BTW-
                                                                           richtlijn — Aftrek van voorbelasting — Belastingplichtige
in zaak C-50/99 (verzoek van het Tribunal de grande                        die zowel belaste als vrijgestelde handelingen verricht —
instance de Paris om een prejudiciële beslissing):                         Toerekening van in eerder stadium verrichte diensten aan
J.-M. Podesta tegen Caisse de retraite par répartition des                 handelingen in later stadium — Noodzaak van rechtstreekse
         ingenieurs cadres & assimilés (CRICA) e.a. (1)                                       en onmiddellijke samenhang)
(Sociaal beleid — Mannelijke en vrouwelijke werknemers —                                             (2000/C 233/20)
Gelijke beloning — Meer bedrijfstakken omvattende, volgens
omslagstelsel beheerde aanvullende particuliere premiepen-
sioenregeling — Nabestaandenpensioenen waarvoor                                                      (Procestaal: Engels)
 leeftijdsvoorwaarden verschillen naar gelang van geslacht)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2000/C 233/19)
                                                                                dentie van het Hof)
                            (Procestaal: Frans)                            In zaak C-98/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                           High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
                           dentie van het Hof)                             aanhangige geding tussen Commissioners of Customs & Excise
                                                                           en Midland Bank plc, om een prejudiciële beslissing over de
In zaak C-50/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                uitlegging van artikel 2 van de Eerste richtlijn (67/227/EEG)
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie
Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk), in het aldaar            van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
aanhangig geding tussen J.-M. Podesta en Caisse de retraite par            (PB 1967, 71, blz. 1301), en van artikel 17, leden 2, 3 en 5,
répartition des ingenieurs cadres & assimilés (CRICA) e.a., om             van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 119             1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen                 lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
door de artikelen 136 EG-143 EG), heeft het Hof (Vijfde                    van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresi-               (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld
dent, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), P. Jann en M. Wa-          als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur)
thelet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: L. Hew-          en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; grif-
lett, administrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen                    fier: L. Hewlett, administrateur, op 8 juni 2000 een arrest
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-445/08: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 9 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Kurt Wierer/Land Baden-Württemberg (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Rijbewijs — Richtlijn 91/439/EEG — Intrekking van nationaal rijbewijs wegens rijden in dronken toestand — Geen overlegging van medisch-psychologisch deskundigenrapport dat nodig is ter verkrijging van nieuw rijbewijs in gastland — In andere lidstaat uitgereikt rijbewijs — Onderzoek door gastland van verblijfsvoorwaarde — Mogelijkheid om zich te baseren op inlichtingen die houder van rijbewijs heeft verstrekt in kader van krachtens nationaal recht van gastland op hem rustende medewerkingsplicht — Mogelijkheid om in afgiftestaat onderzoek in te stellen)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/17

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 9 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Kurt Wierer/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-445/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Rijbewijs - Richtlijn 91/439/EEG - Intrekking van nationaal rijbewijs wegens rijden in dronken toestand - Geen overlegging van medisch-psychologisch deskundigenrapport dat nodig is ter verkrijging van nieuw rijbewijs in gastland - In andere lidstaat uitgereikt rijbewijs - Onderzoek door gastland van verblijfsvoorwaarde - Mogelijkheid om zich te baseren op inlichtingen die houder van rijbewijs heeft verstrekt in kader van krachtens nationaal recht van gastland op hem rustende medewerkingsplicht - Mogelijkheid om in afgiftestaat onderzoek in te stellen)
   2009/C 282/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kurt Wierer

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof Baden–Württemberg — Uitlegging van artikel 9 van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1) — Weigering van erkenning van een in een andere lidstaat in strijd met de verblijfsvoorwaarde uitgereikt rijbewijs — Mogelijkheid voor het gastland om zich bij het onderzoek of ten tijde van de uitreiking van het rijbewijs aan de verblijfsvoorwaarde was voldaan, te baseren op de inlichtingen die de houder tijdens de administratieve procedure en de procedure in rechte zelf heeft verstrekt in het kader van de op hem rustende medewerkingsplicht, dan wel, in voorkomend geval, om in de afgiftestaat onderzoek in te stellen — Houder wiens nationale rijbewijs is ingetrokken wegens rijden in dronken toestand en die het medisch-psychologisch deskundigenrapport dat nodig is ter verkrijging van een nieuw rijbewijs in zijn verblijfstaat, niet heeft kunnen overleggen

      Dictum

   De artikelen 1, lid 2, 7, lid 1, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat weigert op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een rijbewijs dat een andere lidstaat later heeft afgegeven aan iemand wiens eerdere rijbewijs voordien in het gastland is ingetrokken wegens rijden in dronken toestand, terwijl dat tweede rijbewijs is verkregen buiten de periode van verbod om een nieuw rijbewijs aan te vragen, indien:

               —

               op basis van de inlichtingen die de houder van dit rijbewijs tijdens de administratieve procedure of de procedure in rechte heeft verstrekt in het kader van de krachtens het nationale recht van het gastland op hem rustende medewerkingsplicht, blijkt dat de lidstaat die dit rijbewijs heeft uitgereikt, de verblijfsvoorwaarde niet in acht heeft genomen,

         of

               —

               de inlichtingen die bij onderzoek door de nationale autoriteiten en de rechters van het gastland in de afgiftestaat worden verkregen, geen van deze laatste staat afkomstige onbetwistbare inlichtingen blijken te zijn waaruit blijkt dat de houder bij afgifte door deze staat van een rijbewijs niet zijn normale verblijfplaats op het grondgebied van deze laatste staat had.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak C-174/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  9 maart 2006  (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing) — Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Natuur en Milieu tegen College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Toelating voor op markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen — Richtlijn 91/414/EEG — Artikel 8 — Werkzame stof  aldicarb  — Geldigheid van artikel 2, eerste alinea, punt 3, van beschikking 2003/199/EG)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/26

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2006 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing) — Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Natuur en Milieu tegen College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
   (Zaak C-174/05) (1)

   (Toelating voor op markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen - Richtlijn 91/414/EEG - Artikel 8 - Werkzame stof „aldicarb” - Geldigheid van artikel 2, eerste alinea, punt 3, van beschikking 2003/199/EG)
   (2006/C 131/47)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie, Stichting Natuur en Milieu

      Verweerder: College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

      In tegenwoordigheid van: Bayer CropScience BV
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Geldigheid van artikel 2, eerste alinea, punt 3, van beschikking 2003/199/EG van de Raad van 18 maart 2003 betreffende de niet-opneming van aldicarb in bĳlage I bĳ richtlĳn 91/414/EEG en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten (PB L 76, blz. 21)
   Dictum
   Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 2, eerste alinea, punt 3, van beschikking 2003/199/EG van de Raad van 18 maart 2003 betreffende de niet-opneming van aldicarb in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-543/07: Beroep ingesteld op 3 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/18

         Beroep ingesteld op 3 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-543/07)
   (2008/C 37/26)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. van Beek, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2002/73/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens dez richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 5 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 269, blz. 15.


title: Zaak T-88/07: Beschikking van het Gerecht van 1 september 2010 — Fabryka Samochodòw Osobowych/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/66

      Beschikking van het Gerecht van 1 september 2010 — Fabryka Samochodòw Osobowych/Commissie
      (Zaak T-88/07) (1)

      ()
      (2010/C 288/118)
      Procestaal: Pools
      De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 117 van 29.5.2007.


title: Zaak C-82/08: Beroep ingesteld op 25 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/23

         Beroep ingesteld op 25 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-82/08)
   (2008/C 92/44)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en M. Patakia)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/72/EG (1) van de Raad van 22 juli 2003 tot aanvulling van het statuut van een Europese coöperatieve vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/72/ΕG in nationaal recht is op 18 augustus 2006 verstreken.

      (1)  PB L 207 van 18.8.2003, blz. 25.


title: Zaak T-336/12: Beschikking van het Gerecht van 18 februari 2013 — Klizli/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende matregelen tegen Syrië — Schrapping uit lijst van betrokken personen — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/26

         Beschikking van het Gerecht van 18 februari 2013 — Klizli/Raad
   (Zaak T-336/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende matregelen tegen Syrië - Schrapping uit lijst van betrokken personen - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 108/68
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yousef Klizli (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: Z. Garkova-Lyutskanova, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 126, blz. 9) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 126, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak C-351/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 juli 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-470/11, Total en Elf Aquitaine/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/44

         Hogere voorziening ingesteld op 10 juli 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-470/11, Total en Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak C-351/15 P)
   (2015/C 294/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en F. Dintilhac, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Total SA, Elf Aquitaine SA

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van 29 april 2015 in zaak T-470/11 vernietigen;

               —

               het bij het Gerecht ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               verweersters in hogere voorziening verwijzen in alle kosten van de onderhavige procedure en van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie de volgende drie middelen aan.
   Volgens het eerste en het tweede middel in hogere voorziening wijst het bestreden arrest de door de Commissie aangevoerde niet-ontvankelijkheid van het beroep ten onrechte af. In het kader van het eerste middel van de hogere voorziening stelt de Commissie dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de brieven van de rekenplichtige van de Commissie van 24 juni en 8 juli 2011 bindende rechtsgevolgen sorteren. De brieven van de rekenplichtige zijn immers slechts verzoeken tot betaling ter uitvoering van de methacrylaat-beschikking en ter voorbereiding van een eventuele gedwongen tenuitvoerlegging van die beschikking ten vervolge op het arrest van het Gerecht in zaak T-217/06 (1) waarbij het bedrag van de aan Arkema opgelegde geldboete is verlaagd terwijl bij het arrest van dezelfde dag in zaak T-206/06 (2) (later bevestigd bij de beschikking van het Hof in zaak C-421/11 P (3)) de aan verweersters opgelegde geldboeten zijn gehandhaafd. De brieven van de rekenplichtige zijn nog geen gedwongen tenuitvoerlegging en leggen dus geen „definitief standpunt” van de Commissie vast. Bovendien sorteren de brieven van de rekenplichtige geen bindende rechtsgevolgen die verschillen van die van de methacrylaat-beschikking, waartegen niet meer kan worden opgekomen omdat verweersters alle rechtswegen hebben uitgeput. Als tweede middel van hogere voorziening wordt aangevoerd dat het bestreden arrest het beginsel van litispendentie en het gezag van gewijsde van de beschikking van Hof in zaak C-421/11 P niet eerbiedigt.
   Ten slotte wordt het derde middel van de hogere voorziening, betreffende de tegenstrijdigheid van de motivering, subsidiair aangevoerd voor het geval dat het Hof het eerste en het tweede middel zou afwijzen. Het Gerecht heeft in punt 113 ten onrechte vastgesteld dat de Commissie in al haar rechten zowel jegens Arkema als jegens verweersters, de hoofdelijke medeschuldenaars, was voldaan, terwijl het in punt 9 correct had vastgesteld dat Arkema had verklaard dat zij tot haar spijt de Commissie niet kon machtigen enige som te behouden ingeval haar beroep voor de communautaire rechterlijke instantie zou slagen. Deze tegenstrijdigheid in de motivering tast de redenering van het Gerecht over de grond van de zaak aan en vormt een voldoende grond om de het bestreden arrest te vernietigen.

      (1)  ECLI:EU:T:2011:251.

      (2)  ECLI:EU:T:2011:250.

      (3)  ECLI:EU:C:2012:60.


title: Zaak C-245/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 21 mei 2014 — Thomas Cook Belgium NV/Thurner Hotel GmbH

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 21 mei 2014 — Thomas Cook Belgium NV/Thurner Hotel GmbH
   (Zaak C-245/14)
   2014/C 303/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Cook Belgium NV

      Verwerende partij: Thurner Hotel GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (1) aldus worden uitgelegd dat de verwerende partij overeenkomstig artikel 20, lid 2, van deze verordening ook om rechterlijke heroverweging van het Europees betalingsbevel mag verzoeken wanneer dit betalingsbevel haar weliswaar rechtsgeldig is betekend maar het op basis van de in het aanvraagformulier vermelde informatie betreffende de bevoegdheid door een onbevoegde rechter is uitgevaardigd?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: is overeenkomstig punt 25 van mededeling 2004/0055 van de Europese Commissie van 7 februari 2006 reeds dan sprake van uitzonderlijke omstandigheden in de zin van artikel 20, lid 2, van verordening nr. 1896/2006, wanneer het Europese betalingsbevel is uitgevaardigd op basis van in het aanvraagformulier opgenomen informatie die achteraf onjuist blijkt te zijn, in het bijzonder wanneer de bevoegdheid van het gerecht daarvan afhangt?

      (1)  PB L 399, blz. 1.


title: Zaak T-139/05: Beroep, op 31 maart 2005 ingesteld door Charlotte Becker en anderen tegen Europees Parlement

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/35

         Beroep, op 31 maart 2005 ingesteld door Charlotte Becker en anderen tegen Europees Parlement
   (Zaak T-139/05)
   (2005/C 132/63)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 maart 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Charlotte Becker, wonende te Menton (Frankrijk), Seamus Killeen, wonende te Sutton (Dublin), Robert Payne, wonende te Terenure (Dublin), Deirdre Gallagher, wonende te Terenure, Paul Van Raij, wonende te Overveen (Nederland) en Wilhelmus Van Miltenburg, wonende te Huizen (Nederland), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de pensioenafrekeningen van verzoekers, behalve die van Gallagher, over de maand mei 2004 nietig te verklaren zodat daarop een aanpassingscoëfficiënt kan worden toegepast die overeenkomt met die voor de hoofdstad van het land waar zij wonen, of op zijn minst, een aanpassingscoëfficiënt die het verschil in de kosten van levensonderhoud op de plaats waar verzoekers worden geacht die kosten te maken, juist weergeeft en dus voldoet aan het gelijkwaardigheidsbeginsel;

               —

               wat Gallagher betreft, haar salarisafrekening over de maand mei 2004 nietig te verklaren zodat op de vergoeding die haar wegens haar terbeschikkingstelling is toegekend, een aanpassingscoëfficiënt kan worden toegepast die overeenkomt met die voor de hoofdstad van het land waar zij woont, of op zijn minst, een aanpassingscoëfficiënt die het verschil in de kosten van levensonderhoud op de plaats waar verzoekster wordt geacht die kosten te maken, juist weergeeft en dus voldoet aan het gelijkwaardigheidsbeginsel;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T 35/05.


title: Zaak T-625/15: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Spa Monopole/EUIPO — YTL Hotels & Properties (SPA VILLAGE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk SPA VILLAGE — Ouder Benelux-woordmerk SPA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/21

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Spa Monopole/EUIPO — YTL Hotels & Properties (SPA VILLAGE)
   (Zaak T-625/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk SPA VILLAGE - Ouder Benelux-woordmerk SPA - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 462/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: E. Cornu en É. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: YTL Hotels & Properties Sdn Bhd (Kuala Lumpur, Maleisië) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 september 2015 (zaak R 1954/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa, en YTL Hotels & Properties

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 11 september 2015 (zaak R 1954/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV, en YTL Hotels & Properties Sdn Bhd wordt vernietigd voor zover daarbij de oppositie tegen de inschrijving van het Uniewoordmerk SPA VILLAGE wordt afgewezen voor „diensten bestaande uit het verstrekken van voedsel en dranken; café-restaurants; cafetaria’s; snackbars; zelfbedieningsrestaurants; horecadiensten; restaurantdiensten; catering- en banketdiensten; bardiensten; bars; hoteldiensten” van klasse 43 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het EUIPO en YTL Hotels & Properties worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak C-292/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus (Estland) op 11 juni 2012 — Ragn-Sells AS/stadsbestuur Sillamäe

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus (Estland) op 11 juni 2012 — Ragn-Sells AS/stadsbestuur Sillamäe
   (Zaak C-292/12)
   2012/C 243/18
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ragn-Sells AS

      Verwerende partij: stad Sillamäe (stadsbestuur Sillamäe)

      Prejudiciële vragen

               a)

               Dienen artikel 106, lid 1, juncto artikel 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting aldus te worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een lidstaat toestaat dat in een bepaald gebied aan een onderneming die een bepaalde afvalverwerkingsinstallatie exploiteert, tegen vergoeding een uitsluitend recht op verwerking van stedelijk afval wordt toegekend, wanneer er in een straal van 260 km meerdere concurrerende ondernemingen actief zijn die meerdere verschillende afvalverwerkingsinstallaties bezitten die aan de milieueisen voldoen en gelijkwaardige technologieën toepassen?

               b)

               Dient artikel 106, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een lidstaat de ophaling en het vervoer van afval en ook de verwerking van afval als diensten van algemeen economisch belang beschouwt, maar deze diensten opsplitst en daardoor de vrije mededinging op de afvalverwerkingsmarkt beperkt?

               c)

               Kan in een procedure tot gunning van een concessie voor afvalophaling en -vervoer, waarbij de voorwaarde geldt dat in het door de concessieovereenkomst omschreven gebied een uitsluitend recht voor afvalverwerking wordt toegekend aan twee ondernemingen, de toepasselijkheid van de in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde mededingingsrechtelijke voorschriften worden uitgesloten?

               d)

               Dient artikel 16, lid 3, van richtlijn 2008/98/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de mededinging kan beperken op grond van het nabijheidsbeginsel en kan toestaan dat aan een onderneming die de afvalverwerkingsinstallatie exploiteert die het dichtst is gelegen bij het gebied waar het afval wordt geproduceerd, tegen vergoeding een uitsluitend recht tot afvalverwerking wordt toegekend wanneer er in een straal van 260 km meerdere concurrerende ondernemingen actief zijn die meerdere verschillende afvalverwerkingsinstallaties bezitten die aan de milieueisen voldoen en gelijkwaardige technologieën toepassen?

      (1)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312, blz. 3).


title: Zaak C-90/10: Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/25

         Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-90/10)
   2010/C 113/40
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje,

                           —

                           door, anders dan voorgeschreven bij artikel 4, lid 4, van richtlijn 92/43/EEG (1), geen prioriteiten inzake instandhouding te hebben vastgesteld voor de specialebeschermingszones overeenkomende met de in beschikking 2002/11/EG (2) genoemde en op zijn grondgebied gelegen gebieden van communautair belang voor de biogeografische regio Macaronesië, en

                           —

                           door, anders dan voorgeschreven bij artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 92/43/EEG, noch passende instandhoudingsmaatregelen te hebben getroffen en uitgevoerd, noch een beschermingsregeling te hebben vastgesteld en toegepast om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats niet verslechtert en er geen aanzienlijke storende factoren optreden voor de soorten, zodat de wettelijke bescherming van de specialebeschermingszones overeenkomende met de in beschikking 2002/11/EG genoemde en op Spaans grondgebied gelegen gebieden wordt verzekerd,

                     de krachtens de artikelen 4, lid 4, en 6, leden 1 en 2, van richtlijn 92/43/EEG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie heeft het Koninkrijk Spanje met betrekking tot de specialebeschermingszones overeenkomende met de op zijn grondgebied gelegen gebieden van communautair belang voor de biogeografische regio Macaronesië die in beschikking 2002/11/EG worden genoemd, niet voldaan aan

               —

               de verplichting om prioriteiten inzake instandhouding vast te stellen overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de richtlijn, en

               —

               de verplichting om passende instandhoudingsmaatregelen te treffen en uit te voeren en om een beschermingsregeling vast te stellen en toe te passen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de habitats niet verslechtert en er geen aanzienlijke storende factoren optreden voor de soorten, zodat de wettelijke bescherming van die specialebeschermingszones conform artikel 6, leden 1 en 2, van de richtlijn wordt verzekerd.

      (1)  Richtlijn van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).

      (2)  Beschikking van de Commissie van 28 december 2001 houdende vaststelling van de lijst van gebieden van communautair belang voor de biogeografische regio Macaronesië ter uitvoering van richtlijn 92/43/EEG van de Raad (PB 2002, L 5, blz. 16).


title: Zaak C-196/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  8 juni 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Sachsenmilch AG/Oberfinanzdirektion Nürnberg (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Postonderverdeling 0406 10 (verse kaas) — Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1832/2002 — Tariefindeling van voor pizza bestemde mozzarella in blokvorm die na vervaardiging gedurende één à twee weken bij lage temperatuur is bewaard)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Sachsenmilch AG/Oberfinanzdirektion Nürnberg
   (Zaak C-196/05) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Postonderverdeling 0406 10 (verse kaas) - Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1832/2002 - Tariefindeling van voor pizza bestemde mozzarella in blokvorm die na vervaardiging gedurende één à twee weken bij lage temperatuur is bewaard)
   (2006/C 178/14)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sachsenmilch AG

      Verweerster: Oberfinanzdirektion Nürnberg
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 281, blz. 1) — GN-postonderverdeling 0406 10 (verse kaas) — Mozzarella voor pizza die na vervaardiging gedurende één à twee weken bij lage temperatuur is bewaard
   Dictum
   Postonderverdeling 0406 10 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002, moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op voor pizza bestemde mozzarella in blokvorm die na vervaardiging gedurende één à twee weken bij 2 tot 4 oC is bewaard, tenzij die bewaring volstaat opdat de mozzarella een omzettingsproces ondergaat waardoor hij één of meer nieuwe objectieve kenmerken en eigenschappen verkrijgt, met name wat betreft samenstelling, uiterlijk en smaak. Het staat aan de verwijzende rechter om vast te stellen of aan deze voorwaarden is voldaan.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.