title: Zaak C-95/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2017 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/9

         Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2017 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-95/17 P)
   (2017/C 161/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd; Société des produits Nestlé SA

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               verwijzing van Mondelez UK Holdings & Services Ltd in de kosten van het EUIPO.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Schending van artikel 36, eerste volzin, van het Statuut van het Hof van Justitie

   Het Gerecht heeft zijn arrest gebaseerd op een tegenstrijdige motivering door enerzijds te aanvaarden dat „bewijs globaal kan worden geleverd voor alle betrokken lidstaten” en anderzijds te vereisen dat het bewijs van de verkrijging van onderscheidend vermogen voor elke lidstaat afzonderlijk wordt geleverd (zie punt 139 van het bestreden arrest).

      Schending van artikel 7, lid 3, en artikel 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009
       (1)

   Het Gerecht heeft de nadere aanwijzingen van het Hof van Justitie, zoals uiteengezet in zijn arrest van 24 mei 2012, C-98/11 P, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Vorm van een chocolade haas met een rood lint), ECLI:EU:C:2012:307, punten 62 en 63 (hierna: „arrest Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli”) onjuist uitgelegd door te vereisen dat het bewijs van de verkrijging van onderscheidend vermogen voor elke lidstaat afzonderlijk wordt geleverd.
   Het Hof had moeten onderzoeken of het door de houder van het Uniemerk verstrekte bewijs de verkrijging van onderscheidend vermogen in de Europese Unie in haar geheel aantoont, zonder rekening te houden met nationale grenzen.
   Door zich uitsluitend te richten op nationale markten, is het Gerecht ten onrechte eraan voorbijgegaan dat de territoriale omvang van de bekendheid van het merk slechts één van de relevante factoren is om te bepalen of dit merk door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen in de Europese Unie. Het Gerecht heeft bijgevolg geen rekening gehouden met criteria die relevant zijn in de context van een „interne markt”, inzonderheid (i) het deel van het publiek waarvan is aangetoond dat het met het merk bekend is, ten aanzien van de Europese consumenten als geheel; (ii) het geografische belang en de geografische verdeling van de gebieden waarin de verkrijging van onderscheidend vermogen is aangetoond; en (iii) het economische belang van de gebieden waarin de verkrijging van onderscheidend vermogen is aangetoond voor de Europese markt voor de betrokken waren en diensten.
   De benadering van het bestreden arrest vindt geen rechtvaardiging in het algemeen belang dat aan de betrokken absolute nietigheidsgrond ten grondslag ligt. Er bestaan beschermingsmaatregelen ter compensatie van de mogelijkheid voor de houder van een Uniemerk om zelfs in lidstaten waar het Uniemerk niet hetzelfde niveau van onderscheidend vermogen als in andere lidstaten heeft verkregen, de uitsluitende rechten af te dwingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak T-278/02: Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Dyson Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 289/28                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.11.2002
gelijkstellen van negatieve dumpingmarges met nulmarges”.                  Middelen en voornaamste argumenten
Met deze techniek worden de transacties van verzoeksters die
tegen een hogere dan de gemiddelde prijs worden verricht,                  Verzoekster is een samenwerkingsverband van meer dan
verlaagd tot een prijs die overeenkomt met de gemiddelde                   230 multinationale ondernemingen, die tezamen honderden
prijs. Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten gevolge                 miljoenen euro hebben gestoken in de oprichting van coör-
van het gebruik van de methode van „het gelijkstellen van                  dinatiecentra in België, op basis van wetgeving uit het begin
negatieve dumpingmarges met nulmarges” de methode van                      van de jaren ’80 waarbij de oprichting van coördinatiecentra
het gewogen gemiddelde niet correct toegepast. De methode                  voor multinationale ondernemingen mogelijk werd gemaakt.
van het gewogen gemiddelde heeft tot doel, een eerlijke                    De Commissie heeft in 1984 en 1987 tot tweemaal toe
vergelijking mogelijk te maken, en niet om grotere dumping-                verklaard dat deze wetgeving buiten de communautaire regels
marges op te leveren.                                                      voor staatssteun viel en de coördinatiecentra hebben, aange-
                                                                           moedigd door deze verklaringen, in België geïnvesteerd en de
                                                                           afgelopen vijftien jaar hun aanwezigheid aldaar aanzienlijk
( 1) Verordening (EG) nr. 2479/2001 van de Commissie van 17 de-            uitgebreid.
     cember 2001 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht
     op opneembare compact discs (CD-R’s) uit Taiwan (PB L 334,
     blz. 8).                                                              Verzoekster stelt dat door het besluit van de Commissie om
( 2) Verordening nr. 1050/2002 van de Raad van 13 juni 2002 tot            ten aanzien van deze wetgeving de procedure van artikel 88,
     instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve     lid 2, EG-Verdrag in te leiden (het bestreden besluit), deze
     inning van het voorlopige recht op opneembare compactdiscs uit        wetgeving plotseling, op willekeurige wijze en onvoldoende
     Taiwan (PB L 160, blz. 2).                                            gemotiveerd wordt gekwalificeerd als overheidssteun in de zin
( 3) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995          van artikel 87, lid 1, en in eerste instantie negatieve conclusies
     betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
     uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
                                                                           worden getrokken ten aanzien van de verenigbaarheid van
     1996, L 56, blz. 1).                                                  de regeling met de gemeenschappelijke markt, waarbij de
                                                                           rechtszekerheid „in één klap” van tafel wordt geveegd en
                                                                           inbreuk wordt gemaakt op de bij de Belgische coördinatiecen-
                                                                           tra gewekte verwachtingen.
                                                                           Verzoekster stelt dat het besluit van de Commissie onwettig is
                                                                           wegens strijd met artikel 1, sub b, v, van verordening nr. 659/
                                                                           1999 en geen andere grondslag in het gemeenschapsrecht
                                                                           heeft. De alternatieve rechtsgrondslag die door de Commissie
Beroep, op 12 september 2002 ingesteld door Forum 187                      voor haar besluit wordt gegeven, namelijk dat zij het recht
 asbl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       heeft om terug te komen van een besluit dat vijftien jaar
                                                                           geleden is genomen (hetzij ingevolge artikel 1, sub b, v, hetzij
                                                                           op grond van algemene beginselen van bestuur), vindt evenmin
                           (Zaak T-276/02)
                                                                           steun in het gemeenschapsrecht en dient nietig te worden
                                                                           verklaard. In het bijzonder is deze alternatieve rechtsgrondslag
                           (2002/C 289/52)                                 in strijd met de beginselen van rechtszekerheid en gewekte
                                                                           verwachtingen. Verzoekster is dan ook van mening dat met
                                                                           name gezien de nog niet eerder vertoonde rechtsgrondslag
                           (Procestaal: Engels)                            waarop het besluit heet te zijn gegeven, en de aanzienlijke
                                                                           economische belangen die op het spel staan, het besluit in
                                                                           strijd met artikel 253 EG onvoldoende met redenen is omkleed
                                                                           en nietig dient te worden verklaard.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 september 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fo-
rum 187 asbl, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd
door A. Sutton, barrister, en J. Killick, barrister.
                                                                           Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Dyson
                                                                           Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-278/02)
—      de kennisgeving van het besluit van de Commissie tot
       inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG-                                        (2002/C 289/53)
       Verdrag (bekendgemaakt op 20 juni 2002 in PB C 147,
       blz. 2) nietig te verklaren;                                                                (Procestaal: Engels)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten;
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—      de maatregelen te nemen die het Gerecht in goede justitie           schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen het
       vermeent te behoren.                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
 ---pagebreak--- 23.11.2002            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 289/29
tekeningen en modellen) door Dyson Limited, te Malmesbury,              Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.J. Pikaart
Wiltshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                  e.a., vertegenwoordigd door mr. Mr. M.J. van Dam en
D. Barron, C. Jones en C. Loweth, advocaten.                            mr. R.D. Ouwerling.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van              1)     de beschikking van de Europese Commissie van 16 juli
      beroep van het Bureau van 2 juli 2002 (zaak R655/2001-                   2002, met kenmerk E1/L 02157 D(2002) 11796, nietig
      1);                                                                      te verklaren;
—     de beslissing terug te wijzen naar de kamer van beroep            2)     verweerster in de kosten te verwijzen.
      voor onderzoek van de andere absolute weigeringsgron-
      den die de onderzoeker overeenkomstig artikel 7, lid 1,
      sub b, en lid 3, van verordening nr. 40/94 heeft opge-
      worpen;                                                           Middelen en voornaamste argumenten
—     het Bureau te verwijzen in de kosten van verzoekster.
                                                                        Verzoekers zijn eigenaar van het binnenvaartschip „Factotum”.
                                                                        In 1997 werd het midden- en voorschip van de „Factotum”
                                                                        vervangen. Tegelijkertijd werd de tonnage van de „Factotum”
Middelen en voornaamste argumenten                                      vergroot door een verlenging van het midden- en voorschip.
                                                                        Het oude midden- en voorschip werd door verzoekers onge-
Betrokken        gemeen-       „kenmerk van de waar” bestaande          bruikt gelaten. De aanvankelijke plannen om met dit segment
schapsmerk:                    uit „een transparante bak of verza-      een duwbak te maken, werden niet uitgevoerd omwille van
                               melkamer die deel uitmaakt van           eventuele oud-voor-nieuw-verplichtingen overeenkomstig
                               de buitenkant van een stofzuiger”        Verordening 1101/89 (1).
                               — aanvraagnr. 522144
                                                                        Door het Nederlands fonds werd echter aan verzoekers een
Waren of diensten:             „reinigings-, boen- en sham-
                                                                        heffing opgelegd, overeenkomstig de oud-voor-nieuw regeling
                               poneermachines voor vloeren en
                                                                        in Verordening 1101/89. De „Factotum” werd hierbij, volgens
                               tapijten; stofzuigers; tapijtsham-
                                                                        verzoekers, als een nieuwgebouwd motorschip beschouwd.
                               poneermachines;          vloerboen-
                               machines; onderdelen en accessoi-
                               res voor alle voornoemde goede-          Hierop hebben verzoekers aan de Commissie de correcte
                               ren” van klasse 7 in de zin van de       toepassing gevraagd van artikel 8 van Verordening 1101/89
                               Overeenkomst van Nice                    in de concrete situatie. Verzoekers vechten met het huidige
                                                                        beroep de door de Commissie gegeven interpretatie aan.
Voor de kamer van be-          weigering tot inschrijving door de
roep aangevochten be-          onderzoeker
slissing:                                                               Verzoekers voeren aan dat in het geval van de verbouwing van
                                                                        de „Factotum” er geen sprake was van een nieuw gebouwd
Middelen:                      onjuiste uitlegging van artikel 7,       schip, noch van één van de andere gevallen vermeld in
                               lid 1, sub a, van verordening            artikel 8 van Verordening 1101/89. Volgens verzoekers leidt
                               nr. 40/94                                de vervanging van het segment van de „Factotum” enkel tot
                                                                        een vergroting van de totale capaciteit van de binnenvaart,
                                                                        voor zover dit de verlenging van de „Factotum” betreft. Met
                                                                        andere woorden, de oud-voor-nieuw-verplichtingen zouden
                                                                        beperkt moeten zijn tot het door de verbouwing toegevoegde
                                                                        laadvermogen.
Beroep, op 15 september 2002 ingesteld door J.J. Pikaart
e.a. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Verzoekers voeren verder aan dat indien het oude midden- en
                                pen                                     voorschip zou omgebouwd worden tot een duwbak, er geen
                                                                        reden is om de motorschiptonnen van de „Factotum” te
                                                                        belasten met oud-voor-nieuw-verplichtingen. Volgens verzoe-
                        (Zaak T-280/02)
                                                                        kers betreft deze uitbreiding duwbaktonnen waarvoor de
                                                                        oud-voor-nieuw-verplichtingen minder zwaar zijn dan voor
                        (2002/C 289/54)                                 motorschiptonnen.
                      (procestaal Nederlands)
                                                                        (1 ) Verordening (EEG) nr. 1101/89 van de Raad van 27 april 1989
                                                                             betreffende de structurele sanering van de binnenvaart (PB L 116,
                                                                             blz. 25).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 september 2002 beroep ingesteld tegen de


title: Zaak T-400/13: Beroep ingesteld op 5 augustus 2013 — L’Oréal/BHIM — Cosmetica Cabinas (AINHOA)

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/9

         Beroep ingesteld op 5 augustus 2013 — L’Oréal/BHIM — Cosmetica Cabinas (AINHOA)
   (Zaak T-400/13)
   2013/C 298/16
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Granado Carpenter en M. Polo Carreño, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cosmetica Cabinas, SL (El Masnou, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 6 juni 2013 in zaak R 1643/2012-1 vernietigen;

               —

               verzoekster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „AINHO”– gemeenschapsmerk nr. 2 720 811

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: verzoekster tot nietigverklaring heeft zich gebaseerd op artikel 8, leden 1, sub b, en 5, juncto artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en/of 5, juncto artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-101/03: Verzoek van het Tribunale di Milano — Eerste strafkamer — van 26 november 2002 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen A. Galeazzo en M. Benatti

text:
C 101/28                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          26.4.2003
Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door de Commissie                     het Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de aldaar dienende
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     strafzaak tegen A. Galeazzo en M. Benatti, het Hof van
                                                                        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                           (Zaak C-99/03)                               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                          (2003/C 101/47)                               1.     Moet ervan worden uitgegaan dat artikel 6 van richtlijn
                                                                               68/151/EEG (1) strekkende tot het coördineren van de
                                                                               waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van
op 4 maart 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de                         artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                        zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als
digd door James Flett als gemachtigde, domicilie gekozen                       van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig
hebbende te Luxemburg.                                                         te maken, niet alleen betrekking heeft op gevallen waarin
                                                                               de openbaarmaking van de balans en van de andere
                                                                               genoemde gegevens ontbreekt, maar eveneens op geval-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               len waarin deze documenten wel openbaar zijn gemaakt,
                                                                               doch de inhoud ervan niet juist is, aangezien in dergelijke
1.     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                 gevallen de schade voor de belangen van de aandeelhou-
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                ders en derden duidelijk groter is? Of moet worden
       zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG van de                      aangenomen, dat de richtlijn een minimumniveau aan
       Commissie van 26 juli 2000 tot wijziging van richtlijn 80/              communautaire bescherming wil bieden, maar het aan de
       723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële                 lidstaten overlaat om beschermende maatregelen te tref-
       betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (1),                fen tegen het openbaar maken van een onjuiste balans en
       of in ieder geval deze niet onmiddellijk aan de Commissie               misleidende jaarcijfers?
       mee te delen, de krachtens het Verdrag en de richtlijn op
       haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        2.     Verwijst het vereiste dat de sanctie doeltreffend, evenredig
2.     Ierland in de kosten te verwijzen.                                      en afschrikwekkend moet zijn naar de aard of het type
                                                                               van de sanctie in abstracto, dan wel meer naar de
                                                                               toepassing ervan in de praktijk, rekening houdend met de
                                                                               structurele kenmerken van de betrokken rechtsorde?
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG, op grond waarvan een richtlijn voor elke                3.     Moeten de beginselen genoemd in richtlijnen 78/660/
                                                                               EEG (2), van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag
lidstaat verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
                                                                               van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende
houdt voor de lidstaten een verplichting in de in de richtlijn
                                                                               de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/
vastgelegde termijn voor tenuitvoerlegging in acht te nemen.
                                                                               349/EEG (3) van de Raad van 13 juni 1983, op de
In casu is deze termijn op 31 juli 2001 verstreken zonder dat
Ierland de maatregelen had vastgesteld die nodig waren om te                   grondslag van artikel 54, lid 3, sub g) van het Verdrag
                                                                               betreffende de geconsolideerde jaarrekening, en 90/605/
voldoen aan de richtlijn waarnaar in de conclusies van de
                                                                               EEG (4) van de Raad van 8 november 1990, tot wijziging
Commissie wordt verwezen, of in ieder geval dergelijke
                                                                               van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG betreffen-
maatregelen niet aan de Commissie meegedeeld.
                                                                               de respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde
                                                                               jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van
( 1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75.                                          deze richtlijnen, waaraan de nationale bepalingen met
                                                                               betrekking tot de criteria voor het opstellen en de inhoud
                                                                               van de jaarrekening en die van het jaarverslag moeten
                                                                               voldoen, aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten
                                                                               verbieden een drempel vast te stellen beneden welke het
                                                                               geven van een oneerlijk beeld in de jaarrekening en het
                                                                               jaarverslag van naamloze vennootschappen, comman-
Verzoek van het Tribunale di Milano — Eerste strafkamer                        ditaire vennootschappen op aandelen en vennootschap-
— van 26 november 2002 om een prejudiciële beslissing                          pen met beperkte aansprakelijkheid niet relevant wordt
in de aldaar dienende strafzaak tegen A. Galeazzo en                           geacht?
                             M. Benatti
                          (Zaak C-101/03)
                                                                        (1 ) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
                                                                        (2 ) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.
                          (2003/C 101/48)                               (3 ) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1.
                                                                        (4 ) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.
Het Tribunale di Milano — Eerste strafkamer — heeft bij
beschikking van 26 november 2002, ingekomen ter griffie van


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 7 november 1996 in zaak C-262/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijnen 82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en 86/280/EEG betreffende de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen in het aquatisch milieu)

text:
Nr. C 9/8             NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11 . 1 . 97
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette                 aldus worden uitgelegd, dat het geen betrekking beeft op
     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen              een persoon die een onbezoldigde activiteit verricht be
     om te voldoen aan Richtlijn 91 /263/EEG van de Raad                   staande in de verzorging van zijn of haar gehandicapte
     van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van                 echtgenoot, ongeacht de omvang van deze activiteit en de
     de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindappara                 voor de uitoefening vereiste bekwaamheid, voor zover
     tuur voor telecommunicatie en de onderlinge erken                    deze persoon daarvoor geen beroepsactiviteit heeft opgege
     ning van de conformiteit van de apparatuur, is het                    ven of het zoeken naar werk heeft onderbroken.
     Groothertogdom Luxemburg de krachtens de richtlijn
     en in het bijzonder artikel 1 7 daarvan op hem rustende               (') PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 , blz . 2 .
     verplichtingen niet nagekomen.
2 . Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in
     de kosten.
(') PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 , blz . 10 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 7 november 1996
                                                                           in zaak C-262/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                  ARREST VAN HET HOF                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')
                         (Vijfde Kamer)                                    (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 82/
                    van 7 november 1996
                                                                           176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en 86/
                                                                           280ZEEG betreffende de lozing van bepaalde gevaarlijke
in zaak C-77/95 (verzoek van het Hanseatische Oberlan                                     stoffen in het aquatisch milieu)
desgericht in Bremen om een prejudiciële beslissing): B.-A.
Züchner tegen Handelskrankenkasse (Ersatzkasse ) Bre                                                   ( 97/C 9/15 )
                               men (^
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied                                              (Procestaai: Duits)
van sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Beroepsbe
                               volking)
                            ( 97/C 9/14 )                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                           In zaak C-262/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                           schappen ( gemachtigde: G. zur Hausen ) tegen Bondsrepu
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             bliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder), betreffende een
                de Jurisprudentie van het Hof)                             verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Bondsrepu
                                                                           bliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijnen de
In zaak C-77/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                      nodige maatregelen vast te stellen om te voldoen aan
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Hanseatische
Oberlandesgericht in Bremen ( Duitsland ) in het aldaar
aanhangig geding tussen B.-A. Züchner en Handelskran                     — Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart 1982
kenkasse ( Ersatzkasse ) Bremen, om een prejudiciële beslis                   betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
sing over de uitlegging van Richtlijn 79/7/EEG van de                          voor kwiklozingen afkomstig van de sector elektrolyse
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke                          van alkalichloriden ( PB 1982, L 81 , blz . 29 ),
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale ze
kerheid ( PB 1979, L 6 , blz . 24 ), en de beginselen van het             — Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september
gemeenschapsrecht betreffende de overheidsaansprakelijk                        1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstel
heid, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:                  lingen voor lozingen van cadmium (PB 1983 , L 291 ,
L. Sevón, kamerpresident, waarnemend voor de president                         blz . 1 ),
van de Vijfde Kamer ( rapporteur), C. Gulmann, D. A. O.
Edward, J.-P. Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-ge
neraal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl,                    — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart 1984
hoofdadministrateur, op 7 november 1996 een arrest ge                         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
wezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                      voor kwiklozingen afkomstig van andere sectoren dan
                                                                               de elektrolyse van alkalichloriden ( PB 1984, L 74,
                                                                               blz. 49 ),
Artikel 2 van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 de
cember 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                    — Richtlijn 84/491 /EEG van de Raad van 9 oktober
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet                           1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteitsdoel
 ---pagebreak---  11 . 1 . 97            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 9 9
       stellingen voor de lozing van hexachloorcyclohexaan                                 ARREST VAN HET HOF
       ( PB 1984, L 274, blz. 11 ), en                                                             ( Zesde Kamer)
                                                                                van 7 november 1996
 — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni 1986                     in zaak C-3 15/95 : Commissie van de Europese Gemeen
       betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen                          schappen tegen Italiaanse Republiek ( J )
      voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage
      van Richtlijn 76/464/EEG vallende gevaarlijke stoffen              (Niet-nakoming — Niet-omzetting van de Richtlijnen 93/
       ( PB 1986 , L 181 , blz. 16 ),                                    48/EEG, 93/49/EEG, 93/52/EEG, 93/61/EEG en 93/85/
                                                                                EEG)
                                                                                ( 97/C 9/ 16 )
 en met name aan artikel 3 van elk van deze richtlijnen, de
 krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
 niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samenge                                    (Procestaai: Italiaans)
 steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Mur
 ray ( rapporteur ), C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn en H.               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:                            de Jurisprudentie van het Hof)
 R. Grass, op 7 november 1996 een arrest gewezen waar
 van het dictum luidt als volgt:
                                                                         In zaak C-3 15/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen ( gemachtigde : E. de March ) tegen Italiaanse Re
 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige                    publiek ( gemachtigde : U. Leanza, bijgestaan door I. Bragu
      maatregelen vast te stellen om te voldoen aan                      glia ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
                                                                         Italiaanse Republiek, door niet tijdig de nodige wettelijke
                                                                         en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te vol
      — Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart                    doen aan
            1982 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
            stellingen voor kwiklozingen afkomstig van de sec
            tor elektrolyse van alkalichloriden,
                                                                         — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni
                                                                              1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaar
                                                                              den waaraan fruitgewassen die voor de fruitteelt wor
      — Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 septem                       den gebruikt en teeltmateriaal daarvan overeenkomstig
            ber 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteits                  artikel 4 van Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten
            doelstellingen voor lozingen van cadmium,                         voldoen ( PB 1993 , L 250, blz . 1 ),
      — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart                     — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni
            1984 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel                  1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaar
           stellingen voor kwiklozingen afkomstig van andere                  den waaraan siergewassen en teeltmateriaal daarvan
           sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden,                   overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 91 /682/EEG
                                                                              van de Raad moeten voldoen ( PB 1993 , L 250, blz . 9 ),
      — Richtlijn 84/491 /EEG van de Raad van 9 oktober
            1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteits              — Richtlijn 93/52/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot
           doelstellingen voor de lozing van hexachloorcyclo                 wijziging van Richtlijn 89/556/EEG tot vaststelling van
           hexaan, en                                                         veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracom
                                                                              munautaire handelsverkeer in embryo's van als huis
                                                                              dier gehouden runderen en de invoer daarvan uit derde
      — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni                          landen ( PB 1993 , L 175 , blz . 21 ),
            1986 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
           stellingen voor lozingen van bepaalde onder lijst I          — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli
           van de bijlage van Richtlijn 76/464/EEG vallende                   1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
           gevaarlijke stoffen,
                                                                              waaraan teeltmateriaal en plantgoed van groentege
                                                                              wassen, met uitzondering van zaad, overeenkomstig
                                                                              Richtlijn 92/33/EEG van de Raad moeten voldoen ( PB
      en met name aan artikel 3 van elk van deze richtlijnen,
                                                                              1993 , L 250, blz. 19 ), en
      is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze
      richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nage
      komen.                                                            — Richtlijn 93/85/EEG van de Raad van 4 oktober 1993
                                                                              betreffende de bestrijding van aardappelringrot ( PB
                                                                              1993 , L 259, blz . 1 ),
2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
      kosten .
                                                                        de krachtens die richtlijnen en het EG-Verdrag op haar
                                                                        rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
(M PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 , blz . 9 .                           ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. F. Mancini , ka
                                                                        merpresident, J. L. Murray, C. N. Kakouris, ( rapporteur),
                                                                        P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-ge
                                                                        neraal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op


title: Zaak C-469/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 14 oktober 2014 — Masterrind GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/16

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 14 oktober 2014 — Masterrind GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
      (Zaak C-469/14)
      (2015/C 016/26)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Hamburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Masterrind GmbH

         Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient de regeling in punt 1.4 van hoofdstuk V van bijlage I bij verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97 (1), volgens welke dieren na een transporttijd van 14 uur een voldoende rusttijd van ten minste een uur moeten krijgen, in het bijzonder om te worden gedrenkt en zo nodig gevoederd, waarna zij opnieuw gedurende 14 uur kunnen worden vervoerd, aldus te worden uitgelegd dat de vervoersperioden ook kunnen worden onderbroken door een rusttijd van langer dan een uur of door meerdere rusttijden waarvan er één ten minste een uur duurt?

                  2)

                  Is het betaalorgaan van een bepaalde lidstaat gebonden aan de vermelding die door de officiële dierenarts van de plaats van uitgang is aangebracht overeenkomstig artikel 2, lid 3, van verordening (EU) nr. 817/2010 van de Commissie van 16 september 2010 tot vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, van uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de voor de toekenning van uitvoerrestituties te vervullen voorwaarden in verband met het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer (2), zodat de rechtmatigheid van de weigering om de vermelding aan te brengen alleen kan worden getoetst door die autoriteit waaraan het handelen van de betrokken dierenarts kan worden toegerekend, of vormt de vermelding door de officiële dierenarts louter een procedurele ambtelijke handeling die alleen tegelijk met de tegen de inhoudelijke beslissing van het betaalorgaan in te stellen rechtsmiddelen kan worden aangevochten?

         (1)  PB L 3, blz. 1.

         (2)  PB L 245, blz. 16.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 februari 2000 in zaak T-162/99: L. Dricot-Daniele e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 149/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
R. M. Moura-Ramos, J. D. Cooke en M. Vilaras, rechters; grif-             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
fier: H. Jung, op 7 maart 2000 een beschikking gegeven                                                      LEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 24 februari 2000
Het totale bedrag van de kosten die de vennootschap Industrie des
poudres sphériques aan interveniënte Péchiney électrométallurgie dient    in zaak T-162/99: L. Dricot-Daniele e.a. tegen Commissie
te vergoeden, wordt op 207 507,50 FRF bepaald.                                         van de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 54 van 4.3.1995.                                                 (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                                                                                handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2000/C 149/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                     In zaak T-162/99, L. Dricot-Daniele, wonende te Overijse
                                                                          (België), P. De Palma, wonende te Brussel, en C. Hamptaux,
                       van 24 februari 2000                               wonende te Brussel, ambtenaren van de Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Vogel,
in zaak T-104/99, AS Bolderaja en anderen tegen Raad                      advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                      van de Europese Unie (1)                            ten kantore van C. Kremer, van het advocatenkantoor Faltz et
                                                                          Associés, Rue Heinrich Heine 6, tegen Commissie van de
(„Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Verordening                     Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
  (EG) nr. 194/1999 — Termijn — Niet-ontvankelijkheid”)                   J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          op 9, 10 en 11 maart 1999 gehouden verkiezing van het
                          (2000/C 149/61)                                 personeelscomité van de Commissie, plaatselijke afdeling
                                                                          Brussel, en tot nietigverklaring van de door het personeels-
                                                                          comité ten vervolge op die verkiezing verrichte aanwijzingen,
                          (Procestaal: Engels)                            heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                          R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rech-
In zaak T-104/99, AS Bolderaja, wonende te Riga (Letland),                ters; griffier: H. Jung, op 24 februari 2000 een beschikking
Zaklady Plyt Pilsniowych SA w Krosnie Odrzanskim, gevestigd               gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
te Krosno Ordrzanskie (Polen), Alpex-Karlino SA w Karlino,
gevestigd te Karlino (Polen) en Zaklady Plyt Pilsniowych SA w             1) Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
Czarnej Wodzie, gevestigd te Czarna Woda (Polen), vertegen-
woordigd door V. N. Akritidis, advocaat te Athene, en T. Pick,            2) De Commissie wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen
advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      die welke op het kort geding zijn gevallen.
ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
Mathias Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie                       (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(gemachtigden: S. Marquardt, H.-J. Rabe, G. M. Berrisch en
H. G. Kamann), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
van verordening (EG) nr. 194/1999 van de Raad van 25 januari
1999 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de
invoer van hardboard van oorsprong uit Bulgarije, Estland,
Letland, Litouwen, Polen en Rusland en tot definitieve invorde-
ring van de voorlopige ingestelde rechten (PB L 22, blz. 16),             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld                                                 LEG
als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D.
Cooke, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op                                 van 16 maart 2000
24 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                          in zaak T-262/99: A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Op het verzoek van de Commissie om te mogen interveniëren              (Beroep tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvanke-
     behoeft niet te worden beslist.                                          lijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
3) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk                                  (2000/C 149/63)
     de kosten van de Raad, met uitzondering van de kosten betreffende
     de voorbereiding en indiening van het verweerschrift.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 226 van 7.8.1999.                                                In zaak T-262/99, A. Goldstein, wonende te Harrow, Midd-
                                                                          lesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St John
                                                                          Murphy, solicitor te Londen, King’s Bench Walk, Inner Temple,


title: Zaak T-500/15: Beroep ingesteld op 31 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY PRO)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/42

         Beroep ingesteld op 31 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY PRO)
   (Zaak T-500/15)
   (2015/C 354/51)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlijn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „VIEWTY PRO” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 125 071

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2015 in zaak R 1940/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


Belangrijke juridische mededeling

|

E1998P0003

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein), bij beschikking van deze rechtbank van 12 mei 1998, om een advies in de zaak Tradeparts AG (Zaak E-3/98)

Publicatieblad Nr. C 331 van 29/10/1998 blz. 0024 - 0024

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) bij beschikking van deze rechtbank van 12 mei 1998, om een advies in de zaak Tradeparts AG (Zaak E-3/98) (98/C 331/09)Bij beschikking van 12 mei 1998, ter griffie van het Hof ontvangen op 18 mei 1998, verzocht de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) om een advies in de zaak Tradeparts AG betreffende de volgende vragen:1. Is de bepaling in het nationale handelsrecht van Liechtenstein op grond waarvan de directeur van een Liechtensteinse rechtspersoon gevestigd moet zijn in het land (het Vorstendom Liechtenstein), verenigbaar met de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 (EER-Overeenkomst), inzonderheid met artikel 31 e.v.?2. Indien het antwoord op de eerste vraag is dat de bepaling in het nationale handelsrecht van Liechtenstein inzake het vestigingsvereiste voor een directeur van een Liechtensteinse onderneming niet verenigbaar is met de EER-Overeenkomst, kan het vestigingsvereiste dan met het oog op het specifieke geval van Liechtenstein - Protocol 15, de vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig artikel 112 van de EER-Overeenkomst en de verklaring van de EER-Raad inzake de vrijheid van vestiging - toch gerechtvaardigd zijn met het gevolg dat de bepalingen van de handelswet (artikel 17, cf. artikel 6, lid 1, onder a) verenigbaar zijn met de EER-Overeenkomst?3. Worden de bepalingen van de handelswet inzake het vestigingsvereiste gerechtvaardigd door overwegingen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid, in plaats van of in combinatie met de bijzondere situatie in Liechtenstein, dan wel op grond van de uitzonderingsbepaling van artikel 33 van de


title: Zaak T-65/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2012 door Guido Strack tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 december 2011 in zaak F-44/05 RENV, Strack/Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/27

         Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2012 door Guido Strack tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 december 2011 in zaak F-44/05 RENV, Strack/Commissie
   (Zaak T-65/12 P)
   2012/C 118/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirerende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 december 2011 in zaak F-44/05 RENV volledig vernietigen;

               —

               verweerster overeenkomstig de vordering die rekwirant in punt 1 onder A.4. van zijn processtuk van 21 februari 2011 in zaak F-44/05 RENV heeft ingediend en in de punten 78 tot 85 van dat processtuk heeft gemotiveerd, veroordelen om aan rekwirant een schadevergoeding van minstens 2 500 EUR te betalen op grond van artikel 6 EVRM wegens de te lange procesduur;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het recht op de wettelijk bevoegde rechter, van artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), van artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 4, lid 4, van bijlage I bij het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie
               Rekwirant stelt in dit verband dat het rechtsgeding aanvankelijk aan een andere kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Ambtenarengerecht) was toegewezen en dat voor de latere nieuwe toewijzing de nodige rechtsgrondslag ontbreekt.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 8, lid 2, van bijlage I bij het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie evenals van artikel 73 van het Reglement voor de procesvoering van het Ambtenarengerecht
               In dit verband stelt rekwirant dat er ten aanzien van de in het hoofdgeding niet bij inleidend verzoekschrift, maar in een later processtuk ingediende vordering van rekwirant geen afzonderlijke verwijzingsbeschikking mogelijk is vanwege gebrek aan onafhankelijkheid en scheidbaarheid.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 8, lid 2, van bijlage I bij het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en van artikel 73 van het Reglement voor de procesvoering van het Ambtenarengerecht
               Rekwirant stelt bovendien dat het rechtsgeding zijn oorsprong vindt in de diensbetrekking van rekwirant, wat krachtens artikel 1 van bijlage I bij het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie tot de bevoegdheid van het Ambtenarengerecht leidt.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 6, lid 1, EVRM en artikel 47 van het Handvest
               Rekwirant stelt ten slotte dat het Ambtenarengerecht wegens zijn procedure de beginselen van de eerbiediging van het recht van verdediging en van hoor en wederhoor heeft geschonden en hem oneerlijk heeft behandeld.


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 oktober 2002 in zaak C-273/01 (verzoek van het Tribunale di Bari om een prejudiciële beslissing): Walter Ferro tegen Giovanni Santoro ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlĳn 86/653/EEG inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten — Toepasselĳkheid op makelaars")

text:
C 323/24                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
P. Jann en A. Rosas, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo,                  Een richtlijn kan uit zichzelf geen verplichtingen aan particulieren
griffier: R. Grass, op 7 november 2002 een arrest gewezen                     opleggen en kan als zodanig dus niet tegenover een particulier worden
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           ingeroepen.
1)     Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
                                                                              (1 ) PB C 245 van 1.10.2001.
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad
       van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
       biociden, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op
       hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 3 oktober 2002
                                                                              in zaak C-273/01 (verzoek van het Tribunale di Bari om
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                     een prejudiciële beslissing): Walter Ferro tegen Giovanni
                                                                                Santoro (1)
                            (Derde kamer)
                                                                              („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                         van 24 oktober 2002                                  — Richtlijn 86/653/EEG inzake de coördinatie van de
                                                                              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsage-
in zaak C-233/01 (verzoek van de Giudice di pace di                                        nten — Toepasselijkheid op makelaars”)
Palermo om een prejudiciële beslissing): Riunione Adria-
       tica di Sicurtà SpA (RAS) tegen Dario Lo Bue ( 1)                                                (2002/C 323/34)
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG — Tariefvrijheid                                                 (Procestaal: Italiaans)
  — Mogelijkheid om richtlijn tegen particulier in te roepen)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 323/33)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                              In zaak C-273/01, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Bari (Italië), in
                           dentie van het Hof)                                het aldaar aanhangige geding tussen Walter Ferro en Giovanni
                                                                              Santoro, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                              richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986
In zaak C-233/01 betreffende een verzoek aan het Hof van de                   inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten
Giudice di pace di Palermo (Italië) krachtens artikel 234 EG in               inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17),
het aldaar aanhangig geding tussen Riunione Adriatica di                      alsmede, subsidiair, van de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag
Sicurtà SpA (RAS) en Dario Lo Bue om een prejudiciële                         (thans, na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG), heeft het Hof
beslissing over de uitlegging van artikel 8, lid 3, van de Eerste             (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot                       kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen               en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf,                   R. Grass, op 3 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan
met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de                      het dictum luidt als volgt:
uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3), zoals gewijzigd door
richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot                          De bepalingen van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 de-
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen               cember 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de
betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering                 lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moeten aldus worden
van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van                   uitgelegd dat zij niet van toepassing zijn op een nationale wettelijke
de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn                      regeling die het recht op bezoldiging van een persoon die het beroep
schadeverzekering) (PB L 228 blz. 1), alsmede van de artike-                  van makelaar uitoefent, afhankelijk stelt van de inschrijving van deze
len 29 en 39 van richtlijn 92/49, heeft het Hof van Justitie                  laatste in een daartoe voorzien register.
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
president, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op                 (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
24 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:


title: Zaak F-70/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 augustus 2016 — Cobo Benito/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 augustus 2016 — Cobo Benito/Commissie
   (Zaak F-70/14) (1)

   (2016/C 371/44)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014, blz. 28.


title: ARREST VAN HET HOF van 3 december 1996 in zaak C-268/94: Portugese Republiek tegen Raad van de Europese Unie (Samenwerkingsovereenkomst tussen Europese Gemeenschap en Republiek India - Ontwikkelingssamenwerking - Bescherming van mensenrechten en democratische beginselen - Samenwerking op gebied van energie, toerisme, cultuur, drugsbestrijding en bescherming van intellectuele eigendom - Bevoegdheid van Gemeenschap - Rechtsgrond)

text:
22 . 2 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 54/ 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                 griffier, op 3 december 1996 een arrest gewezen waarvan het
                     van 3 december 1996                             dictum luidt als volgt:
in zaak C-268/94: Portugese Republiek tegen Raad van de
                        Europese Unie ( 1 )                          1 . Verwerpt bet beroep.
(Samenwerkingsovereenkomst tussen Europese Gemeen
schap en Republiek India — Ontwikkelingssamenwerking                 2 . Verwijst de Portugese Republiek in de kosten.
— Bescherming van mensenrechten en democratische begin
selen — Samenwerking op gebied van energie, toerisme,
cultuur, drugsbestrijding en bescherming van intellectuele           3 . Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken, de Helleense
eigendom — Bevoegdheid van Gemeenschap — Rechts                          Republiek, bet Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
                              grond)                                      nië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
                          ( 97/C 54/01 )
                                                                     (') PB nr. C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                     (Procestaai: Portugees)
 (Voorlopige Vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-268/94 , Portugese Republiek ( gemachtigden:                                 ARREST VAN HET HOF
J. Mota de Campos, L. Fernandes en M.L. Duarte ),                                        van 12 december 1996
ondersteund door Helleense Republiek ( gemachtigden :
A. Samoni-Rantou en G. Karipisiadis ) tegen Raad van de              in zaak C-302/94 ( verzoek van de High Court of Justice om
 Europese Unie ( gemachtigden: J. Monteiro en A. Tanca ),            een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secretary of
 ondersteund door Koninkrijk Denemarken ( gemachtigde :              State for Trade and Industry, ex parte: British Telecommu
 P. Biering), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                                    nications plc ( ] )
 Noord-Ierland ( gemachtigde : L. Nicoll ) en door Commissie          (Telecommunicatie — ONP-richtlijn — Bijzondere of
 van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : C. Bury              uitsluitende rechten — Huurlijnenrichtlijn — Levering van
 en A.M. Alves Vieira ), betreffende een verzoek tot nietig                           minimumreeks huurlijnen)
 verklaring van Besluit 94/578/EG van de Raad van 18 juli                                      ( 97IC 54/02 )
 1994 betreffende de sluiting van de Samenwerkingsovereen
 komst inzake partnerschap en ontwikkeling tussen de
 Europese Gemeenschap en de Republiek India ( PB nr. L 223                                 (Procestaai: Engels)
 van 27 . 8 . 1994 , blz. 23 ), heeft het Hof, samengesteld als
 volgt: G.C. Rodriguez Iglesias , president; G.F. Mancini,            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 J.C. Moitinho de Almeida , J.L. Murray en L. Sevón                                  de Jurisprudentie van het Hof)
 ( rapporteur), kamerpresidenten; C.N. Kakouris, P.J.G.
 Kapteyn, C. Gulmann, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet,
 G. Hirsch, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat               In zaak C-302/94, betreffende een verzoek aan het Hof
 generaal : A. La Pergola ; griffier: H. von Holstein, adjunct       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 oktober 2002 in zaak C-328/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 1999/28/EG")

text:
7.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 305/7
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                            (Derde kamer)                                                               (Derde kamer)
                       van 15 oktober 2002                                                         van 15 oktober 2002
in zaak C-327/01: Commissie van de Europese Gemeen-                         in zaak C-328/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                     schappen tegen Ierland (1)                                                  schappen tegen Ierland ( 1)
        („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn                              („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn
                              98/20/EG”)                                                                1999/28/EG”)
                           (2002/C 305/09)                                                             (2002/C 305/10)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-328/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-327/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    pen (gemachtigde: M. Huttunen) tegen Ierland (gemachtigden:
pen (gemachtigde: M. Huttunen) tegen Ierland (gemachtigden:                 D. J. O’Hagan en C. O’Rourke), betreffende een verzoek om
D. J. O’Hagan en C. O’Rourke), betreffende een verzoek om                   vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke en
vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke en              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen                aan richtlijn 1999/28/EG van de Commissie van 21 april 1999
aan richtlijn 98/20/EG van de Raad van 30 maart 1998 tot                    tot wijziging van de bijlage bij richtlijn 92/14/EEG van de Raad
wijziging van richtlijn 92/14/EEG betreffende de beperking                  betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen
van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 bij het                van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale
Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1,              burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede
deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988) (PB L 107, blz. 4),              uitgave (1988) (PB L 118, blz. 53), of althans door de
of althans door de vaststelling van dergelijke bepalingen niet              vaststelling van dergelijke bepalingen niet ter kennis van de
ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens deze                   Commissie te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                 rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:                        (Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rappor-
J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, F. Macken en                 teur), kamerpresident, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues,
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;              rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
griffier: R. Grass, op 15 oktober 2002 een arrest gewezen                   15 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         als volgt:
1)     Door niet binnen de voorgeschreven termijn de nodige wettelijke      1)     Door niet binnen de voorgeschreven termijn de nodige wettelijke
       en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen             en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
       aan richtlijn 98/20/EG van de Raad van 30 maart 1998 tot                    aan richtlijn 1999/28/EG van de Commissie van 21 april
       wijziging van richtlijn 92/14/EEG betreffende de beperking                  1999 tot wijziging van de bijlage bij richtlijn 92/14/EEG van
       van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 bij het                de Raad betreffende de beperking van de exploitatie van
       Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1,              de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de
       deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988), is Ierland de                   internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2,
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet                tweede uitgave (1988), is Ierland de krachtens deze richtlijn op
       nagekomen.                                                                  hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)     Ierland wordt verwezen in de kosten.                                 2)     Ierland wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.                                               (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk Zweden tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-206/97)

text:
Nr. C 212/24         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 7. 97
Middelen en voornaamste argumenten                                         concurrentievoordelen genieten ten opzichte van
                                                                           soortgelijke producten van oorsprong of van her
— Schending van wezenlijke voorschriften                                   komst uit andere lidstaten .
    — Schending van artikel 93 , leden 2 en 3 , van het               — Schending van algemene beginselen voor de toepas
       EG-Verdrag: door haar lange en ingewikkelde                         sing van de uitzonderingen van artikel 92, lid 3 :
       onderhandelingen met de Franse autoriteiten —                       door haar goedkeuring te hechten aan maatregelen
       gedurende ongeveer zestien maanden, te rekenen                      van onbeperkte duur waarvan de modaliteiten en
       vanaf de aanmelding — in het kader van het preli                   voorwaarden voor de tenuitvoerlegging niet duide
       minair stadium van artikel 93 , lid 3 , heeft de Com               lijk bekend zijn gemaakt, heeft de Commissie de
       missie het in deze bepaling neergelegde stelsel van                 algemene criteria voor de toepassing van de in
       procedureregels miskend. In werkelijkheid heeft de                  artikel 92, lid 3 , voorziene uitzonderingen mis
       Commissie in dit preliminair stadium — dat noch                     kend, inzonderheid het criterium van doorzichtig
       voor de overige lidstaten, noch voor belangheb                     heid van de steunmaatregelen en het criterium dat
       bende derden de procedurele waarborgen biedt die                    steunmaatregelen ten behoeve van de herstructure
       verbonden zijn aan inleiding van de procedure van                   ring tijdelijk en degressief dienen te zijn.
       artikel 93 , lid 2 — een diepgaand onderzoek ver
       richt naar de aangemelde steunmaatregelen, welk
       onderzoek in het kader van de in artikel 93 , lid 2,
       bedoelde procedure moet plaatsvinden.
       De Commissie heeft voorts de procedurele rechten
       van de AEVP ( Associa^ao de Empresas de Vinho                   Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk
       do Porto ), als klagende derde, geschonden, door                     Zweden tegen Raad van de Europese Unie
       deze volledig uit te sluiten van de administratieve                                ( Zaak C-206/97)
       procedure . Na haar uitgebreide onderhandelingen
       met de Franse autoriteiten in het preliminair sta                                    ( 97/C 212/45 )
       dium was de Commissie gehouden, de AEVP in
       kennis te stellen van de voornaamste elementen
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       van de aangemelde maatregelen alsook van de
       voorbehouden die de Commissie ten aanzien van
                                                                  is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                  Europese Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoor
       die maatregelen kenbaar had gemaakt, en had zij
                                                                  digd door L. Nordling, rattschef, domicilie gekozen heb
       de klagende onderneming moeten uitnodigen haar
                                                                  bende te Luxemburg ter Zweedse ambassade, rue H.
       opmerkingen in te dienen .                                 Heine 2 .
    — Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag: de
       bestreden behandeling bevat geen toereikende uit          Verzoeker concludeert dat het het Hof behage :
       eenzetting van de overwegingen, feitelijk en rech
       tens, die aan de bestreden beschikking ten grond          1 . Verordening ( EG ) nr. 390/97 (') krachtens artikel 173
       slag liggen.                                                    van het EG-Verdrag nietig te verklaren, voor zover deze
                                                                       betrekking heeft op de verdeling van de vangsthoeveel
— Schending van het Verdrag of van enige ter uitvoering                heden voor kabeljauw in zone Illb, c, d, alsmede
    daarvan vastgestelde bepaling
    — Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Ver           2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
       drag juncto artikel 95 van het EG-Verdrag: het
       kon de Commissie niet onbekend zijn — de kla              Middelen en voornaamste argumenten
       gende onderneming heeft deze vraag met zoveel
       woorden aan de orde gesteld — welke regels de
       nationale belastingwetgeving bevatte zowel met             Miskenning van artikel 121 , lid 1 , van de Akte betreffende
        betrekking tot de producten die voor de goedge           de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk,
       keurde steunmaatregelen in aanmerking kwamen               de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
        als ten aanzien van concurrerende producten.              aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is
        Ofschoon de Franse regelgeving niet uitdrukkelijk         gegrond, zoals gewijzigd bij Besluit 95/1 /EG, Euratom,
        discriminerend is, kan niet worden ontkend dat zij        EGKS van de Raad ( 2 ):
        in feite discrimineert. Terwijl „ vin doux naturel "
        ( die voor 92% in Frankrijk wordt geproduceerd)           Voor het jaar 1997 beschikt de Gemeenschap over een
       wordt belast met 350 Ffr. per hectoliter eindpro          vangsthoeveelheid van 112 452 ton kabeljauw voor het
        duct, worden andere likeurwijnen ( waarvan 81%            vissen in de gemeenschappelijke viswateren in zone Illb, c,
        wordt ingevoerd uit andere lidstaten) belast met          d . Ingevolge artikel 121 , lid 1 , van de Toetredingsakte
        1 400 Ffr. (viermaal zoveel ). Door een steunrege        bedraagt het aan Zweden toe te kennen aandeel in deze
        ling goed te keuren die geldt voor onbeperkte duur        vangsthoeveelheid 39 990 ton ( 0,35037 x 50 000 ton +
        en die is afgestemd op de belangen van de Franse          0,4 x 62 452 ton - 2 500 ton ). Hiermee is in acht geno
        producenten van likeurwijnen die niet onder de            men, dat 2 500 ton van het aandeel van Zweden voor het
        gunstiger belastingcategorie vallen, heeft de Com        jaar 1997 moet worden overgedragen aan de overige lid
        missie een systeem ingevoerd waardoor alle in             staten, overeenkomstig de in het kader van de EER-over
        Frankrijk geproduceerde likeurwijnen aanzienlijke         eenkomst gemaakte afspraken. Zweden beschikt ingevolge
 ---pagebreak--- 12 . 7 . 97                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 212/25
Verordening ( EG) nr. 390/97 evenwel over een aandeel                                      Doorhaling van zaak C-40/95 (')
van 38 860 ton, 1 139 ton minder dan voortvloeit uit de                                                ( 97/C 212/46 )
Toetredingsakte .
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
H Verordening ( EG ) nr. 390/97 van de Raad van 20 december                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari
      1996 inzake de vaststelling van de voor 1997 geldende totaal         1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-40/95
      toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen            (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London, om
      visbestanden, alsmede bepaalde bij de visserij in acht te nemen      een prejudiciële beslissing ): Conoco Ltd tegen Commissio
      voorschriften ( PB nr. L 66 van 6 . 3 . 1997, blz . 1 ).             ners of Customs and Excise .
( 2 ) PB nr. L 1 van 1 . 1 . 1995 , blz . 1 .
                                                                           (■) PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 ,
                                                                               PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Besluiten door het Gerecht . van eerste aanleg genomen                          volle samenstelling een even aantal rechters telt, is de
              tijdens zijn vergadering van 5 juni 1997                          vooraf vastgestelde volgorde waarin de president van
                              ( 97/C 212/47 )                                   het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berech
                                                                                ting van de zaak zal deelnemen, de omgekeerde rang
                                                                                orde van de rechters volgens hun anciënniteit in de zin
 1 . Samenstelling van de Eerste Kamer ( uitgebreid), de                        van artikel 6 van het reglement voor de procesvoering,
       Tweede Kamer en de Tweede Kamer (uitgebreid) —                           tenzij de aldus aangewezen rechter de rechter-rappor
       toevoeging van rechters aan de kamers                                    teur is . In dit geval wordt aangewezen de rechter die
                                                                                hem in rang onmiddellijk voorafgaat.
       Gelet op het besluit van 29 mei 1997 van de regerin
       gen der lidstaten om na het overlijden van de heer
       Heinrich Kirschner, rechter, de heer Karl Jöerg Pirrung
       te benoemen tot rechter in het Gerecht van eerste aan
       leg, heeft het Gerecht tijdens zijn plenaire conferentie
       van 5 juni 1997 overeenkomstig artikel 10 van zijn
       reglement voor de procesvoering besloten tot wijziging               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       van zijn besluit van 12 september 1996 inzake de                                             van 15 mei 1997
       samenstelling van de kamers ( PB nr. C 294 van 5 . 10 .
        1996, blz . 10 ).                                                  in zaak T-273/94: N tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (')
       Voor de periode van 11 juni 1997 tot en met 30 sep                  (Ambtenaren — Loyaliteitsplicht — Verdenking van han
       tember 1997 wordt rechter K. J. Pirrung toegevoegd                   delingen die in strijd zijn met waardigheid van ambt —
       aan de Eerste Kamer ( uitgebreid), de Tweede Kamer                  Loyale medewerking van ambtenaar aan onderzoek —
       en de Tweede Kamer ( uitgebreid ).                                       Geen — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
                                                                                ( 97/C 212/48 )
       Voor zover de president van het Gerecht krachtens
       artikel 32, lid 3 , van het reglement voor de procesvoe                                    (Procestaai: Frans)
       ring ter aanvulling van die kamers een andere rechter
       heeft aangewezen om de plaats van rechter Kirschner
        in te nemen in een zaak waarin vóór 11 juni 1997 de                 In zaak T-273/94, N, gewezen ambtenaar van de Commis
        schriftelijke behandeling is gesloten en de terechtzitting          sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
        heeft plaatsgevonden of is bepaald, blijven die kamers              vertegenwoordigd door X. Magnée, advocaat te Brussel,
        in die samenstelling zitting houden voor de mondelinge              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
        behandeling, de beraadslaging en het arrest.                        van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2,
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            (gemachtigden: G. Valsesia, A. M. Alves Vieira en D.
 2 . Voltallig Gerecht                                                      Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietig
                                                                            verklaring van het besluit van de Commissie van 4 oktober
        Tijdens zijn plenaire conferentie van 5 juni 1997 heeft             1993 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen, en
        het Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1 , tweede               anderzijds, toekenning van schadevergoeding, heeft het
        alinea, van zijn reglement voor de procesvoering beslo             Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Le
        ten als volgt: indien als gevolg van de aanwijzing van              naerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; grif
        een advocaat-generaal overeenkomstig artikel 17 van                 fier: A. Mair, administrateur, op 15 mei 1997 een arrest
        het reglement voor de procesvoering, het Gerecht in                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-128/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Piccinni-Leopardi/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Piccinni-Leopardi/Commissie
   (Zaak T-128/04) (1)

   (2008/C 197/64)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak T-441/15: Beroep ingesteld op 31 juli 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/26

         Beroep ingesteld op 31 juli 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./Europees Geneesmiddelenbureau
   (Zaak T-441/15)
   (2015/C 328/24)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland), European Dynamics Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: Ι. Abazis en M. Sfyri, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), meegedeeld bij e-mail van 4 juni 2015 van de directeur van de afdeling informatietechnologie, en tot afwijzing door het EMA van twee van de door verzoeksters voorgedragen kandidaten naar aanleiding van het verzoek om dienstverrichting nr. SC001 (Request Form for Services) in het kader van de kaderovereenkomst EMA/2012/10/TIC,

               —

               veroordeling van het EMA tot vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden door het verlies van de kans om een specifieke overeenkomst te kunnen sluiten als projectverantwoordelijke (Project Manager) krachtens het verzoek om dienstverrichting nr. SC001 (Request Form for Services), schade naar billijkheid geschat op 8  000 EUR, vermeerderd met rente vanaf de uitspraak van het arrest of enig ander bedrag door het Gerecht bepaald, en

               —

               verwijzing van het EMA in alle kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters voeren aan dat het bestreden besluit zou moeten worden vernietigd vanuit het oogpunt van artikel 263 VWEU, doordat het tegenstrijdig is met het evenredigheidsbeginsel dat van toepassing is op overheidsopdrachten. Meer bepaald heeft het bestreden besluit de kandidaten van verzoeksters afgewezen wegens het ontbreken van de certificering van de PRINCE2-methodologie, een criterium dat noch aangewezen, noch vereist is, en dus in strijd met het evenredigheidsbeginsel inzake overheidsopdrachten.
   Het EMA heeft aldus een voldoende gekwalificeerde schending begaan van een bepaalde rechtsregel (artikel 102, lid 1, van het financieel reglement), die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen, hierdoor schade veroorzakend aan verzoeksters doordat ze de kans verloren om een specifieke overeenkomst te sluiten als projectverantwoordelijke (Project Manager), waardoor de voorwaarden zijn vervuld om vergoeding te vorderen van de schade die verzoeksters hebben geleden.


title: Zaak C-495/08: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van projecten — Verplichting tot motivering van beslissing om project niet aan beoordeling te onderwerpen)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-495/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van projecten - Verplichting tot motivering van beslissing om project niet aan beoordeling te onderwerpen)
   2010/C 11/07
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Seeboruth en H. Walker, gemachtigden, J. Maurici, barrister)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Verplichting tot motivering van een beslissing om een project niet aan een beoordeling te onderwerpen

      Dictum

               1.

               Door voor de aanvragen voor herziening van de delfstoffenplanning („Review of Mineral Planning”) die vóór 15 november 2000 in Wales zijn ingediend, niet de vereisten te stellen van artikel 2, lid 1, en artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-53/12: Beroep ingesteld op 12 februari 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte/Raad

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/29

         Beroep ingesteld op 12 februari 2012 — CF Sharp Shipping Agencies Pte/Raad
   (Zaak T-53/12)
   2012/C 89/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CF Sharp Shipping Agencies Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordigers: S. Drury, Solicitor, K. Adamantopoulos en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad (1) en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (2) ab initio en met onmiddellijke ingang nietig verklaren voor zover het verzoeksters opneming in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 betreft; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Door de vaststelling dat verzoekster een dekmantelbedrijf is van Islamic Republic of Iran Shipping Lines, dat in eigendom van of onder zeggenschap van laatstgenoemde valt, heeft verweerder de feiten kennelijk onjuist weergegeven en door verzoekster op te nemen in bijlage VIII bij de genoemde verordening heeft verweerder een kennelijke fout gemaakt bij de toepassing van artikel 16, lid 2, sub d, van verordening (EU) nr. 961/2010.

               2)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op zijn motiveringsplicht vervat in artikel 296 VWEU en artikel 36, lid 3, van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               Het ontbreken van een motivering door verweerder heeft geleid tot een schending van verzoeksters rechten van verdediging, in het bijzonder het recht om te worden gehoord en het recht op effectieve rechterlijke controle.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11).

      (2)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).