title: Zaak T-122/00: Beroep, op 8 mei 2000 ingesteld door K & N Efthymiadis S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.7.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 192/23
Beroep, op 8 mei 2000 ingesteld door K & N Efthymiadis                — subsidiair, de onregelmatigheid vast te stellen van artikel 4,
S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       derde alinea, punt 2, van richtlijn 65/65/EEG van de Raad,
                                                                          zoals gewijzigd, en van artikel 1, punt 2, eerste streepje,
                      (Zaak T-122/00)                                     artikel 2, punt 1, sub a, en artikel 7, punt 1, sub a, van
                                                                          richtlijn 92/27/EEG van de Raad, zoals gewijzigd, en van
                      (2000/C 192/43)                                     de richtsnoeren inzake de informatie op verpakkingen,
                                                                          voor zover één of meer van deze bepalingen aldus zouden
                                                                          kunnen worden uitgelegd dat zij, zoals wordt gesteld, het
                       (Procestaal: Frans)                                vereiste stellen van één enkele handelsbenaming en een
                                                                          uniforme verpakkingsvorm voor geneesmiddelen die zijn
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 toegelaten overeenkomstig de uniforme procedure inzake
schappen is op 8 mei 2000 beroep tegen Commissie van de                   vergunningen voor het in handel brengen;
Europese Gemeenschappen ingesteld door K & N Efthymiadis
S.A., gevestigd te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoor-          — verweerster te verwijzen in de kosten.
digd door M. Roca Junyent en J. Roca Sagarra, advocaten te
Barcelona.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren verordening (EG) nr. 451/2000 van de            Het beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van
    Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen                het Europees Bureau voor de Geneesmiddelenbeoordeling
    voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het         (EMEA/H/C/135/I/04) tot afwijzing van het verzoek om wij-
    werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn      ziging van de vergunning voor het in de handel brengen van
    91/414/EEG van de Raad;                                           „Daquiran”, waar verzoekster om heeft verzocht teneinde de
                                                                      naam van het product te kunnen wijzigen.
— de Europese Commissie in de kosten van het geding te
    verwijzen.
                                                                      Deze weigering was gebaseerd op de volgende gronden:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — om in het kader van de uniforme procedure een vergunning
                                                                          voor het in de handel brengen in de Gemeenschap te
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die               kunnen krijgen, is vereist dat voor het betrokken product
in zaak T-112/00.                                                         slechts één benaming wordt gebruikt;
                                                                      — de presentatie van het geneesmiddel moet in alle landen
                                                                          van de Gemeenschap identiek zijn.
                                                                      Tot staving van haar beroep voert verzoekster het volgende
Beroep, op 9 mei 2000 ingesteld door Dr. Karl Thomae                  aan:
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                              pen                                     — vergunningen voor het in de handel brengen, en wijzigin-
                                                                          gen daarvan, kunnen slechts worden geweigerd wanneer
                      (Zaak T-123/00)                                     niet naar behoren het bewijs is geleverd van de veiligheid,
                                                                          kwaliteit of doeltreffendheid van het geneesmiddel. In het
                                                                          kader van de regeling voor de afgifte van vergunningen
                      (2000/C 192/44)
                                                                          voor het in de handel brengen in de Gemeenschap kan dus
                                                                          niet als eis worden gesteld, dat in alle lidstaten van de
                      (Procestaal: Engels)                                Europese Gemeenschap één handelsbenaming en één
                                                                          uniforme verpakkingsvorm worden gebruikt; de omstan-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 digheid dat aan deze voorwaarden niet is voldaan, mag
schappen is op 9 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                geen voorwendsel zijn om vergunningen voor het in de
van de Europese Gemeenschappen door Dr. Karl Thomae                       handel brengen of wijzigingen daarvan te weigeren.
GmbH, een vennootschap naar Duits recht, vertegenwoordigd
door D. Waelbroeck en D. Brinckman, van het advocatenkan-             — Het bestreden besluit schendt verzoeksters eigendomsrecht
toor Liedekerke Siméon Wessing Houthoff te Brussel.                       zoals gewaarborgd bij artikel 222 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                          tikel 295 EG) en artikel 36 EG-Verdrag (thans artikel 30
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       EG), alsmede haar grondrecht om economische activiteiten
                                                                          uit te oefenen.
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Bureau
    voor de Geneesmiddelenbeoordeling tot afwijzing van               — Verweerster heeft haar besluit niet naar behoren met
    haar verzoek om goedkeuring van een wijziging van de                  redenen omkleed.
    vergunning voor het in de handel brengen van het
    geneesmiddel Daquiran, met name wat een wijziging van
    de benaming van dit product betreft;


title: Zaak C-441/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 oktober 2012 — Almer Beheer BV e.a. tegen Van den Dungen Vastgoed BV e.a.

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 oktober 2012 — Almer Beheer BV e.a. tegen Van den Dungen Vastgoed BV e.a.
   (Zaak C-441/12)
   2013/C 9/48
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV

      Verweersters: Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 3, lid 1, van de Prospectusrichtlijn (1) aldus te worden uitgelegd dat de daarin opgenomen prospectusplicht in beginsel (dat wil zeggen afgezien van de in de richtlijn opgenomen vrijstellingen en uitzonderingen voor bepaalde gevallen) ook van toepassing is op een executoriale verkoop van effecten?

               2)

                           a)

                           Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, dient dan het begrip „de totale tegenwaarde van de aanbieding” als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt h, van de Prospectusrichtlijn, aldus te worden uitgelegd dat bij·een executoriale verkoop van effecten uitgegaan moet worden van de, met inachtneming van het bijzondere karakter van een executieverkoop, redelijkerwijs te verwachten opbrengst, ook indien de redelijkerwijs te verwachten opbrengst aanzienlijk onder de waarde in het economisch verkeer ligt?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, maar het antwoord op vraag 2) a) ontkennend luidt, hoe moet dan „de totale tegenwaarde van de aanbieding” als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt h, van de Prospectusrichtlijn uitgelegd worden, in het bijzonder bij een executoriale verkoop van effecten?

      (1)  Richtlĳn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wĳziging van Richtlĳn 2001/34/EG (PB L 345, blz. 64).


title: Zaak C-61/02: Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 97/8                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20.4.2002
Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                    woordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie gekozen
                              tenrijk                                  hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-61/02)
                         (2002/C 97/15)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
is op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen Republiek                      tens artikel 23 van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad
Oostenrijk, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van de juri-                 van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
dische dienst van de Commissie van de Europese Gemeen-                       natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna en
schappen, domicilie gekozen hebbende bij L. Escobar Guer-                    artikel 18 van richtlijn 79/409/EEG (2) van de Raad van
rero, lid van de juridische dienst van de Europese Commissie,                2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, door:
Centre Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.
                                                                             1.    in haar nationale rechtsorde geen uitvoering te
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                   geven aan
1.    te verklaren dat de Republiek Oostenrijk, door niet                          —    artikel 3, lid 3, artikel 10, artikel 11 en ar-
      binnen de gestelde termijn de nodige voorschriften vast                           tikel 12, lid 4, van richtlijn 92/43;
      te stellen en maatregelen te nemen om te voldoen aan
      richtlijn 98/58/EG (1) van de Raad van 20 juli 1998                          —    artikel 7, artikel 8 en artikel 12 van richtlijn
      inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden                                 79/409, en
      gehouden dieren, de krachtens het EG-Verdrag op haar
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                             2.    de volgende bepalingen onjuist om te zetten:
2.    de Oostenrijkse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                                —    artikel 1, artikel 6, leden 3 en 4, artikel 12,
                                                                                lid 1, sub d, en artikel 6, leden 1 en 2, van
                                                                                richtlijn 94/43;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                —    artikel 2, artikel 4, leden 1 en 4, en artikel 6
Ingevolge het verbindende karakter van de bepalingen van                                van richtlijn 79/409;
artikel 249, derde alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG
zijn de lidstaten verplicht een tot hen gerichte richtlijn aldus in    —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
nationaal recht om te zetten, dat zij na afloop van de
omzettingstermijn volledige uitwerking heeft. De in artikel 10
van de richtlijn vastgestelde termijn is verstreken op 31 decem-
ber 1999, doch niet alle landen hebben de vereiste voorschrif-
ten vastgesteld.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB L 221, blz. 23.
                                                                       De Portugese Republiek betwist geen van de door de Commis-
                                                                       sie in het met redenen omkleed advies geformuleerde grieven.
                                                                       Blijkens het antwoord van de Portugese regering, met name de
                                                                       verklaring dat een wet in voorbereiding is ter uitvoering van
Beroep, op 4 maart 2002 ingesteld door Commissie van                   de richtlijnen 79/409 en 92/43, erkent de Portugese regering
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                   de gegrondheid van die grieven.
                         (Zaak C-72/02)
                         (2002/C 97/16)
                                                                       (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
                                                                       (2) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 maart 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek


title: Zaak C-362/08 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 januari 2010 — Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van de instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Beroep tot nietigverklaring — Begrip aanvechtbare handeling in zin van artikel 230 EG)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 januari 2010 — Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie
   (Zaak C-362/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van de instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Beroep tot nietigverklaring - Begrip „aanvechtbare handeling” in zin van artikel 230 EG)
   2010/C 63/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Internationaler Hilfsfonds eV (vertegenwoordigers: H. Kaltenecker en R. Karpenstein, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira, S. Fries en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 5 juni 2008, Internationaler Hilfsfonds/Commissie (T-141/05), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van de beslissing die zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 14 februari 2005 waarbij rekwirante de toegang werd geweigerd tot een aantal documenten van het dossier betreffende overeenkomst LIEN 97-2001 inzake de medefinanciering van een in Kazachstan georganiseerd programma voor medische hulpverlening — Niet-ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring van een handeling die een eerdere, niet tijdig bestreden beslissing louter bevestigt — Onjuiste kwalificatie van de bestreden handeling — Niet-ontvankelijkheid van een beroep tot nietigverklaring van een handeling die een initieel antwoord vormt in de zin van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 — Onjuiste uitlegging van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1049/2001

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 5 juni 2008, Internationaler Hilfsfonds/Commissie (T-141/05), wordt vernietigd.

               2)

               De door de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt verworpen.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak over de conclusies van Internationaler Hilfsfonds eV strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 14 februari 2005 waarbij haar de toegang tot bepaalde door deze laatste gehouden documenten is geweigerd.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure en de kosten van de procedure in eerste aanleg die betrekking hebben op de exceptie van niet-ontvankelijkheid.

               5)

               De beslissing omtrent de kosten wordt voor het overige aangehouden.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-628/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 november 2015 — The Trustees of the BT Pension Scheme/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/38

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 24 november 2015 — The Trustees of the BT Pension Scheme/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-628/15)
   (2016/C 038/52)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Trustees of the BT Pension Scheme

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1

               Gelet op het antwoord dat het Hof in zijn arrest Test Claimants in the FII Group Litigation (C-446/04, EU:C:2006:774) heeft gegeven op de vierde prejudiciële vraag in die zaak, namelijk dat de artikelen 43 EG en 56 EG (thans de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU) in de weg stonden aan een wettelijke regeling van een lidstaat die ingezeten vennootschappen die aan hun aandeelhouders dividenden uitkeren die voortvloeien uit door hen ontvangen buitenlandse dividenden, de mogelijkheid biedt te opteren voor een regeling op grond waarvan zij de betaalde voorheffing op de vennootschapsbelasting kunnen recupereren, maar die vennootschappen om te beginnen verplicht die voorheffing te betalen en vervolgens terugbetaling daarvan te vorderen, en voorts niet voorziet in een belastingkrediet voor hun aandeelhouders, die dat wel zouden hebben gekregen in geval van een uitkering door een ingezeten vennootschap op basis van binnenlandse dividenden: kunnen deze aandeelhouders zelf rechten ontlenen aan het Unierecht (hetzij aan artikel 63 VWEU, hetzij aan andere bepalingen) in het geval waarin zij dividenden ontvangen die ingevolge de keuze van de uitkerende vennootschap onder de voornoemde regeling vallen, in het bijzonder wanneer de aandeelhouder in dezelfde lidstaat woont als waar deze uitkerende vennootschap is gevestigd?

               2

               Indien de in de eerste vraag bedoelde aandeelhouder zelf geen rechten kan ontlenen aan artikel 63 VWEU, kan hij zich dan beroepen op schending van de rechten die artikel 49 VWEU of artikel 63 VWEU toekent aan de onderneming die het dividend uitkeert?

               3

               Indien op de eerste of de tweede vraag wordt geantwoord dat de aandeelhouder rechten kan ontlenen aan het Unierecht of zich op het Unierecht kan beroepen, legt het Unierecht dan bepaalde vereisten op inzake de rechtsmiddelen die de aandeelhouder krachtens het nationale recht ter beschikking moeten worden gesteld?

               4

               Maakt het voor de beantwoording van de drie vorige vragen enig verschil uit dat:

                           (a)

                           de aandeelhouder in de lidstaat geen inkomstenbelasting verschuldigd is over ontvangen dividenden, met als gevolg dat ingeval een ingezeten onderneming hem buiten het kader van de hierboven bedoelde regeling dividenden uitkeert, het belastingkrediet waarop hij aanspraak kan maken krachtens het nationale recht, hem door de lidstaat mogelijkerwijs moet worden uitbetaald;

                           (b)

                           de nationale rechter heeft geoordeeld dat de inbreuk die door de betrokken nationale wettelijke regeling op het Unierecht werd gemaakt, geen voldoende gekwalificeerde schending van dit recht uitmaakte, zodat de lidstaat — overeenkomstig de beginselen van het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (C-46/93 en C-48/93, EU:C:1996:79) — niet kan worden veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding aan de onderneming die de dividenden uitkeerde;

                           (c)

                           de onderneming die krachtens de hierboven bedoelde regeling dividenden uitkeerde, de aan al haar aandeelhouders uitgekeerde dividenden in bepaalde — maar niet alle — gevallen kan hebben verhoogd om ervoor te zorgen dat deze aandeelhouders uiteindelijk evenveel ontvingen als een vrijgestelde aandeelhouder zou hebben ontvangen naar aanleiding van een niet onder die regeling vallende dividenduitkering?


title: Zaak C-495/13 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 januari 2015 — GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, onder b — Beeldmerk in kleuren, met de woordelementen „LIBERTE american blend” op een rode achtergrond — Oppositie door de houder van het gemeenschapswoordmerk „La LIBERTAD” — Weigering van inschrijving]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/7

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 januari 2015 — GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH
   (Zaak C-495/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, onder b - Beeldmerk in kleuren, met de woordelementen „LIBERTE american blend” op een rode achtergrond - Oppositie door de houder van het gemeenschapswoordmerk „La LIBERTAD” - Weigering van inschrijving])
   (2015/C 146/09)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: I. Memmler en S. Schulz, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde), Villiger Söhne GmbH (vertegenwoordiger: B. Pikolin, advocate)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak C-443/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Ireland — Ierland) — David L. Parris/Trinity College Dublin e.a. (Prejudiciële verwijzing — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 2 — Verbod van discriminatie op grond van seksuele geaardheid en leeftijd — Nationaal pensioenstelsel — Uitkering van een nabestaandenpensioen aan de geregistreerde partner — Voorwaarde — Sluiting van het partnerschap vóór de zestigste verjaardag van de bij dat stelsel aangesloten persoon — Geregistreerd partnerschap — Niet mogelijk in de betrokken lidstaat vóór 2010 — Duurzame vaste relatie — Artikel 6, lid 2 — Rechtvaardiging van verschillen in behandeling op grond van leeftijd)

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Ireland — Ierland) — David L. Parris/Trinity College Dublin e.a.
   (Zaak C-443/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 2 - Verbod van discriminatie op grond van seksuele geaardheid en leeftijd - Nationaal pensioenstelsel - Uitkering van een nabestaandenpensioen aan de geregistreerde partner - Voorwaarde - Sluiting van het partnerschap vóór de zestigste verjaardag van de bij dat stelsel aangesloten persoon - Geregistreerd partnerschap - Niet mogelijk in de betrokken lidstaat vóór 2010 - Duurzame vaste relatie - Artikel 6, lid 2 - Rechtvaardiging van verschillen in behandeling op grond van leeftijd))
   (2017/C 030/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Labour Court, Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr. David L. Parris

      Verwerende partijen: Trinity College Dublin, Higher Education Authority, Department of Public Expenditure and Reform, Department of Education and Skills

      Dictum

               1)

               Artikel 2 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van discriminatie op grond van seksuele geaardheid in het geval van een nationale regeling op grond waarvan de overlevende geregistreerde partner van een verzekerde in het kader van een bedrijfspensioenstelsel slechts recht heeft op een nabestaandenpensioen indien het geregistreerd partnerschap is gesloten voordat de verzekerde 60 werd, terwijl het naar nationaal recht voor de betrokken verzekerde niet mogelijk was een geregistreerd partnerschap te sluiten vóór het bereiken van die leeftijdsgrens.

               2)

               Artikel 2 en artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van discriminatie op grond van leeftijd in het geval van een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan de overlevende geregistreerde partner van een verzekerde in het kader van een bedrijfspensioenstelsel slechts recht heeft op een nabestaandenpensioen indien het geregistreerd partnerschap is gesloten voordat de verzekerde 60 wordt, terwijl het naar nationaal recht voor de betrokken verzekerde niet mogelijk was een geregistreerd partnerschap te sluiten vóór het bereiken van die leeftijdsgrens.

               3)

               Artikel 2 en artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding geen discriminatie kan invoeren op grond van seksuele geaardheid en leeftijd in onderlinge samenhang beschouwd, wanneer die regeling niet discrimineert op grond van seksuele geaardheid of op grond van leeftijd afzonderlijk.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Doorhaling van zaak C-156/02

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/31

         Doorhaling van zaak C-156/02 (1)

   (2005/C 217/61)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-156/02 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): Maria Purschke tegen Landesversicherungsanstalt Oberbayern.

      (1)  PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak C-36/10: Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/17

         Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-36/10)
   2010/C 80/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sipos en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 12, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 96/82/EG van 9 december 1996 van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/105/EG van 16 december 2003 van het Europees Parlement en de Raad (2);

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie voert met haar beroep aan dat verweerster de bepalingen van artikel 12, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 96/82/EG in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet naar behoren heeft omgezet. Teneinde zware ongevallen te voorkomen en de gevolgen van zulke ongevallen te beperken, legt deze bepaling de lidstaten immers de verplichting op, er zorg voor te dragen dat hun beleid inzake de bestemming of het gebruik van de grond rekening houdt met de noodzaak om op een lange-termijnbasis voldoende afstand te laten bestaan tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en woongebieden, door het publiek bezochte gebouwen en gebieden of recreatiegebieden, als bedoeld in artikel 12 van deze richtlijn. Echter, een analyse van de door de Brusselse autoriteiten meegedeelde bepalingen zou aantonen dat deze bepalingen enkel betrekking hebben op de procedure inzake de afgifte van stedenbouwkundige of verkavelingsvergunningen, die onvermijdelijk een fase vormt volgend op de uitwerking van het beleid inzake de bestemming of het gebruik van de grond. Bijgevolg zouden de regionale maatregelen onvolledig zijn voor zover zij niet slaan op de gehele procedure van het bepalen en het uitvoeren van dit beleid.

      (1)  PB 1997, L 10, blz. 13.

      (2)  Richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB L 345, blz. 97).


title: Zaak T-127/12: Beroep ingesteld op 22 maart 2012 — Free/BHIM — Noble Gaming (FREEVOLUTION TM)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/23

         Beroep ingesteld op 22 maart 2012 — Free/BHIM — Noble Gaming (FREEVOLUTION TM)
   (Zaak T-127/12)
   2012/C 165/40
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Free (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: Y. Coursin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Noble Gaming Ltd (Praag, Tsjechische Republiek)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 december 2011 in zaak R 2326/2010-2 vernietigen;

               —

               oordelen dat de oudere merken en inzonderheid het Franse woordmerk FREE nr. 1734391 overeenstemmen met het bestreden merk „FREEVOLUTION TM” in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, en a fortiori in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               oordelen dat de aanvraag tot inschrijving van het bestreden merk moet worden afgewezen op grond van artikel 8, lid 1, sub b, en a fortiori op grond van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, zowel voor het Gerecht als voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „FREEVOLUTION TM” bevat voor waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8206443

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: Frans beeldmerk „free LA LIBERTÉ N’A PAS DE PRIX” nr. 99785839, voor waren en diensten van de klassen 9 en 38; Frans woordmerk „FREE” nr. 1734391; Frans woordmerk „FREE MOBILE” nr. 73536224 voor waren van klasse 9; in Frankrijk in het economisch verkeer gebruikte maatschappelijke benaming „FREE”; in het economisch verkeer gebruikte domeinnaam „FREE.FR”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 doordat een onderscheid moet worden gemaakt bij de beoordeling van de overeenstemming van de tekens in de zin van elk van deze artikelen; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat wel degelijk gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat; en schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 doordat een verband bestaat tussen de merken „FREE” en „FREEVOLUTION TM” zodat afbreuk wordt gedaan aan het bekende merk „FREE” door het bestaan van het bestreden merk.


title: Zaak T-126/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-126/06) (1)

   (2008/C 327/74)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak T-738/15: Beroep ingesteld op 18 december 2015 — Aurubis e.a./Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/43

         Beroep ingesteld op 18 december 2015 — Aurubis e.a./Commissie
   (Zaak T-738/15)
   (2016/C 059/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aurubis AG (Hamburg, Duitsland), Aurubis Stolberg GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland), Covestro Deutschland AG (Leverkusen, Duitsland), Dow Olefinverbund GmbH (Schkopau, Duitsland), Rheinkalk GmbH (Wülfrath, Duitsland), Siltronic AG (München, Duitsland), Vestolit GmbH (Marl, Duitsland) en Wacker Chemie AG (München) (vertegenwoordigers: C. Arhold en N. Wimmer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 3, lid 1, van het litigieuze besluit nietig verklaren

                           —

                           voor zover daarin wordt vastgesteld dat de in 2013 en 2014 aan energie-intensieve ondernemingen verleende kortingen op de heffing ter financiering van de steun voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen (hierna: „EEG-heffing”) (bijzondere compensatieregeling; hierna: „BCR”) een steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt of,

                           —

                           subsidiair, voor zover daarin wordt vastgesteld dat de BCR een met artikel 108, lid 3, VWEU strijdige en dus onrechtmatige steunmaatregel van de staat vormt;

               —

               de artikelen 6, 7 en 8 van het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover daarin de terugvordering van de steun wordt gelast;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters de gedeeltelijke nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1585 van de Commissie van 25 november 2014 [kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 8786 final] betreffende de steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN), ten uitvoer gelegd door Duitsland inzake steun voor hernieuwbare elektriciteit en voor energie-intensieve ondernemingen (1).
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               De BCR houdt geen overdracht van staatsmiddelen in. Alleen al daarom vormt zij geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Bovendien kent zij energie-intensieve ondernemingen geen selectief economisch voordeel toe.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108 VWEU
               Door de (gedeeltelijke) terugvordering van de steun te gelasten, heeft de Commissie artikel 108 VWEU geschonden. Zo de regeling van het EEG 2012 (wet van 2012 betreffende hernieuwbare energie) al een steunmaatregel is, had deze immers slechts als een bestaande steunmaatregel mogen worden aangemerkt en niet als een nieuwe, onrechtmatige steunmaatregel.

               3.

               Derde middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Met dit middel wordt betoogd dat de terugvordering van de zogenaamd onrechtmatig toegekende steun het — met name door het besluit van de Commissie over het EEG 2000 (wet van 2000 betreffende hernieuwbare energie) gewekte — gewettigde vertrouwen van verzoeksters in de rechtmatigheid van de nationale regeling schendt.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU juncto artikel 18 van de procedureverordening
               Met het vierde middel hekelen verzoeksters het feit dat de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland geen dienstige maatregelen heeft voorgesteld alvorens de formele onderzoeksprocedure in te leiden.

      (1)  PB L 250, blz. 122.


title: Zaak C-97/17: Beroep ingesteld op 24 februari 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/17

         Beroep ingesteld op 24 februari 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-97/17)
   (2017/C 121/25)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Mihaylova, C. Hermes)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Bulgarije door het voor de vogelbescherming belangrijke gebied „Rila” niet in zijn geheel als speciale beschermingszone te plannen niet de gebieden als beschermingszones heeft aangewezen die naar aantal en oppervlakte voor het behoud van de in bijlage I bij richtlijn 2009/147/EG inzake het behoud van de vogelstand (1) vermelde vogelsoorten meest geschikt zijn en daarmee in strijd heeft gehandeld met haar verplichtingen op grond van artikel 4, lid 1, van deze richtlijn, en

               —

               de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De rechtszaak handelt om het behoud van vele bedreigde vogelsoorten overeenkomstig bijlage I van de vogelrichtlijn en van hun leefgebieden in het Rilagebergte, gelegen in het zuidwesten van Bulgarije. Het voor de vogelbescherming belangrijke gebied „Rila” is een van de belangrijkste gebieden voor het behoud van meer dan 130 soorten broedvogels, in zowel Bulgarije als in de Europese Unie. Op Europees vlak zijn uit het oogpunt van natuurbescherming 41 soorten van betekenis, waarvan er één wereldwijd wordt bedreigd.
   Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn worden voor de leefgebieden van de in bijlage I vermelde soorten speciale beschermingsmaatregelen getroffen, opdat deze soorten daar waar zij nu voorkomen, kunnen voortbestaan en zich kunnen voortplanten. Artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn bepaalt voorts dat de lidstaten met name de naar aantal en oppervlakte voor de instandhouding van deze soorten meest geschikte gebieden als speciale beschermingszones aanwijzen.
   Naar de mening van de Commissie had de Republiek Bulgarije het voor de vogelbescherming belangrijke gebied „Rila” in zijn geheel als bijzonder beschermingsgebied moeten aanwijzen, maar heeft zij dit tot op heden niet gedaan. De Commissie overlegt bewijzen van het belang van de niet geplande gebieden van het voor de vogelbescherming belangrijke gebied „Rila”.

      (1)  Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB 2010, L 20, blz. 7).


title: Zaak C-132/12 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 februari 2014 — Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen, Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Steunregeling ten gunste van woningcorporaties — Verenigbaarheidsbesluit — Toezeggingen van de nationale autoriteiten om het Unierecht na te leven — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Beroep tot nietigverklaring — Voorwaarden voor ontvankelijkheid — Procesbelang — Procesbevoegdheid — Individueel en rechtstreeks geraakte begunstigden — Begrip „gesloten kring” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 februari 2014 — Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen, Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl/Europese Commissie
   (Zaak C-132/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Steunregeling ten gunste van woningcorporaties - Verenigbaarheidsbesluit - Toezeggingen van de nationale autoriteiten om het Unierecht na te leven - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Beroep tot nietigverklaring - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Procesbelang - Procesbevoegdheid - Individueel en rechtstreeks geraakte begunstigden - Begrip „gesloten kring”))
   2014/C 112/04
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen, Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (vertegenwoordigers: P. Glazener en E. Henny, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, S. Noë en S. Thomas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011, Stichting Woonpunt e.a./Commissie (T-203/10), waarbij het verzoek om nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties, niet-ontvankelijk is verklaard

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2011, Stichting Woonpunt e.a./Commissie (T-203/10), wordt vernietigd voor zover daarbij het door Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, Woningstichting Haag Wonen en Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties, voor zover dat besluit betrekking heeft op steunregeling E 2/2005, niet-ontvankelijk wordt verklaard.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het in punt 1 van dit dictum bedoelde beroep tot nietigverklaring is ontvankelijk.

               4)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak ten gronde over het in punt 1 van dit dictum bedoelde beroep tot nietigverklaring.

               5)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak F-58/10: Beroep ingesteld op 16 juli 2010 — Allgeier/FRA

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/27

         Beroep ingesteld op 16 juli 2010 — Allgeier/FRA
   (Zaak F-58/10)
   ()
   2010/C 260/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Timo Allgeier (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   In de eerste plaats nietigverklaring van verweerders besluit om geen gevolg te geven aan verzoekers klacht wegens pesten. In de tweede plaats erkenning dat verzoeker slachtoffer van pesten door zijn chefs is geweest en vergoeding van de materiële en immateriële schade.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van het besluit van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten van 16 oktober 2009 waarbij verzoekers vorderingen zijn afgewezen, voor zover daarbij niet is erkend dat hij slachtoffer van pesten door M. en A. is geweest en, zo nodig, nietigverklaring van het besluit van 6 april 2010 waarbij de klacht is afgewezen;

               —

               erkenning dat hij slachtoffer van pesten door M. en A. is geweest, met de noodzakelijke tuchtrechtelijke gevolgen; of, subsidiair, i) inleiding van een nieuw administratief onderzoek, eerlijk, onafhankelijk en onpartijdig, door een voor het administratief onderzoek samen te stellen deskundigengroep, en ii) vaststelling van alle noodzakelijke maatregelen om een eerlijk onderzoek zonder mogelijke druk of beïnvloeding mogelijk te maken;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële schade, voorlopig begroot op 71 823,23 EUR;

               —

               toekenning van 85 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade wegens de wijze waarop de volledige procedure is gevoerd en tot het besluit is gekomen;

               —

               verwijzing van het Bureau in de kosten.


title: Zaak C-198/06: Beroep ingesteld op  2 mei 2006  — Commissie/Luxemburg

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/15

         Beroep ingesteld op 2 mei 2006 — Commissie/Luxemburg
   (Zaak C-198/06)
   (2006/C 165/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en F. Simonetti als gemachtigden)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door het rapport waarnaar wordt verwezen in artikel 9 van richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenauto's (1), niet op te stellen of althans niet over te leggen, de krachtens artikel 9 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Groothertogdom Luxemburg was gehouden uiterlijk op 31 december 2003 het verslag over de doeltreffendheid van de bepalingen van de richtlijn, dat de periode vanaf 18 januari 2001 tot en met 31 december 2002 beslaat, aan de Commissie over te leggen.

      (1)  PB 2000 L 12, blz. 16.


title: Zaak C-143/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 maart 2015 — G.E. Security BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 maart 2015 — G.E. Security BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-143/15)
   (2015/C 198/27)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: G.E. Security BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Dienen de posten 8517, 8521, 8531 en 8543 van de Gecombineerde Nomenclatuur aldus te worden uitgelegd dat een product als de videomultiplexer, dat is ontwikkeld om deel uit te maken van een systeem, dat beelden en geluiden afkomstig van daarop aangesloten camera's en alarmsensoren kan analyseren en desgewenst beelden en geluiden opneemt, opslaat, verwerkt en weergeeft op een aangesloten beeldmonitor, en/of wanneer beelden of geluiden daartoe aanleiding geven een waarschuwingssignaal geeft in de vorm van een e-mail aan een of meer van de op het systeem aangesloten gebruikers en/of toestellen kan aansturen die geluid- of lichtsignalen geven, onder een van deze posten moet worden ingedeeld?


title: Zaak C-168/00: Verzoek van het Landesgericht Linz (Oostenrĳk) van 6 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Leitner en TUI Deutschland GmbH & Co KG

text:
C 192/12              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8.7.2000
Verzoek van het Landesgericht Linz (Oostenrijk) van                 Middelen en voornaamste argumenten
6 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
  tussen S. Leitner en TUI Deutschland GmbH & Co KG                 — Schending van artikel 14, lid 2, tweede alinea, sub a, van
                                                                         het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht,
                                                                         zoals gewijzigd bij besluit van 17 mei 1999 van het
                        (Zaak C-168/00)                                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen met het oog op de invoering van de enkelvoudige
                        (2000/C 192/20)                                  kamer (2): de zaak is door de eerste kamer toegewezen aan
                                                                         de rechter-rapporteur als alleensprekende rechter den door
                                                                         die rechter in die hoedanigheid berecht, ofschoon zij
Het Landesgericht Linz (Oostenrijk) heeft bij beschikking van            betrekking had op de wettigheid van de punten 2.3 en
6 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op          3.2 van het document getiteld „verzoeken en klachten
8 mei 2000, in het geding tussen S. Leitner en TUI Deutschland           krachtens artikel 90 van het Statuut”, door de Commissie
GmbH & Co KG, het Hof van Justitie van de Europese                       bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              nr. 635 van 16 juli 1990. Voorts was de wettigheid aan de
de navolgende vraag:                                                     orde van artikel 2, derde alinea, van het besluit van
                                                                         1 september 1983 van de Commissie betreffende de
Moet artikel 5 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad (1) van              criteria die van toepassing zijn op de aanstelling in rang en
13 juni 1990 betreffende pakketreizen aldus worden uitgelegd,            de indeling in salaristrap bij aanwerving.
dat vorderingen tot vergoeding van immateriële schade in
beginsel toelaatbaar zijn?                                          — Schending van artikel 2, tweede alinea, van het besluit van
                                                                         1 september 1983 van de Commissie betreffende de
                                                                         criteria die van toepassing zijn op de aanstelling in rang en
(1) PB L 158 van 23.6.90, blz. 59.                                       de indeling in salaristrap bij aanwerving, en van de
                                                                         artikelen 31 en 32 van het Statuut, op tijdelijke functiona-
                                                                         rissen van toepassing krachtens artikel 5 van dat besluit:
                                                                         beide artikelen van het statuut hebben onder meer tot doel,
                                                                         het tot aanstelling bevoegd gezag in staat te stellen rekening
                                                                         te houden met bekwaamheden en beroepservaring vóór de
                                                                         indiensttreding bij de Gemeenschappen. Een bepaling die
                                                                         tot doel of ten gevolge zou hebben, die mogelijkheid te
                                                                         beperken door te beletten dat rekening wordt gehouden
Hogere voorziening, op 10 mei 2000 ingesteld door                        met beroepservaring die is verkregen tussen de datum
A. Libéros tegen het arrest, op 9 maart 2000 in zaak                     van de vacature en die van de indiensttreding bij de
T-29/97 tussen A. Libéros en Commissie van de Europese                   Gemeenschappen, zou derhalve in strijd zijn met die
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                       artikelen.
aanleg van de Europese Gemeenschappen (enkelvoudige
                              kamer)                                — Schending van de verplichting, arresten te motiveren, welke
                                                                         verplichting onder meer impliceert dat de aangevoerde
                                                                         redenen wettig toelaatbaar moeten zijn, dat wil zeggen
                       (Zaak C-171/00 P)                                 afdoende, pertinent, zonder dwalingen rechtens of feitelijk
                                                                         en zonder tegenstrijdigheden.
                        (2000/C 192/21)
                                                                    (1) PB C 122 van 29.04.2000, blz. 30.
                                                                    (2) PB L 135 van 29.05.1999, blz. 92.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door A. Libéros,
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Tecqmenne, ad-
vocaat aldaar, Rue des Capucins 3, tegen het arrest, op 9 maart
2000 in zaak T-29/97 tussen A. Libéros en Commissie van de
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                    Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (enkelvoudige
                                                                    (Sezione Quarta) van 12 november 1999 om een preju-
kamer).
                                                                    diciële beslissing in het geding tussen ANAS — Ente
                                                                    Nazionale per le Strade en S.C.A. R.L. CMC Cooperativa
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                      Muratori Cementisti Ravenna; S.p.A. ICLA Costruzioni
                                                                          Generali en S.p.A. Impresa TOTO e TOTO S.p.A.
— het arrest van het Gerecht van 9 maart 2000 in zaak
     T-29/97 (1), Alain Libéros tegen Commissie van de Euro-                                 (Zaak C-173/00)
     pese Gemeenschappen, te vernietigen;
                                                                                (2000/C 192/22)
— het in eerste aanleg gevorderde toe te wijzen;
                                                                    De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                           heeft bij beschikking van 12 november 1999, ingekomen ter


title: Zaak F-36/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 maart 2012 — BD/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Niet-verlenging van overeenkomst — Artikel 11 bis van Statuut — Belangenconflict — Vertrouwensband — Artikel 12 ter van Statuut — Nevenactiviteit — Vermoeden van onschuld)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 maart 2012 — BD/Commissie
   (Zaak F-36/11) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Niet-verlenging van overeenkomst - Artikel 11 bis van Statuut - Belangenconflict - Vertrouwensband - Artikel 12 ter van Statuut - Nevenactiviteit - Vermoeden van onschuld)
   2012/C 138/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BD (Etterbeek, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst na afloop ervan niet te verlengen en, dientengevolge, herplaatsing in zijn functie met ingang van 1 november 2010

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BD draagt zijn eigen kosten en de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011, blz. 22.


title: Doorhaling van zaak C-47/04

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/10

         Doorhaling van zaak C-47/04 (1)

   (2005/C 155/20)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak F-99/12: Beroep ingesteld op 18 september 2012 — ZZ/Comité van de Regio’s

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/24

         Beroep ingesteld op 18 september 2012 — ZZ/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-99/12)
   2012/C 343/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s houdende afwijzing van verzoekers verzoek om zijn pensioenrechten niet krachtens de nieuwe AUB te berekenen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s van 1 december 2011 houdende afwijzing van verzoekers verzoek van 13 juli 2011, zoals aangevuld op 16 augustus 2011;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 8 juni 2012 houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers klacht van 10 februari 2012;

               —

               subsidiair, erkenning van de geleden immateriële schade en veroordeling van verweerder tot betaling van een op 20 000 EUR begroot bedrag;

               —

               verwijzing van het Comité van de Regio’s in de kosten.


title: Zaak C-81/06: Beschikking van de president van het Hof van 31 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/37

         Beschikking van de president van het Hof van 31 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-81/06) (1)

   (2006/C 294/73)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-295/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2015 door Matratzen Concord GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 april 2015 in zaak T-258/13, Matratzen Concord/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/17

         Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2015 door Matratzen Concord GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 april 2015 in zaak T-258/13, Matratzen Concord/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak C-295/15 P)
   (2015/C 302/22)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Matratzen Concord GmbH (vertegenwoordiger: I. Selting, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 16 april 2015 in zaak T-285/13 betreffende de vervallingverklaring van het onder nummer 281 86 80 ingeschreven gemeenschapsmerk „Arktis” wegens geen normaal gebruik;

               —

               verwijzing van verweerder in hogere voorziening tot de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die opkomen in de loop van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht in het bestreden arrest blijk heeft gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:
   Het Gerecht heeft ten onrechte rekening gehouden met de verkoopcijfers van de firma Breiding in het voordeel van het bestreden merk. De door Breiding tijdens het litigieuze tijdperk van 2006 tot en met 2009 verkochte aantallen had het Gerecht buiten beschouwing moeten laten.
   Bij het onderzoek van het normale gebruik heeft het Gerecht ten onrechte rekening gehouden met de waren die niet door „Arktis”, maar door „Arktis Line” zijn aangeduid en is het ten onrechte tot de slotsom gekomen dat het extra element „Line” louter beschrijvend is.
   Bovendien heeft het Gerecht blijk van beoordelingsfout gegeven door een normaal gebruik van het bestreden merk als uitgangspunt te nemen hoewel het door de merkhouder met de waren behaalde omzetcijfer uiterst klein was.
   Ten slotte is het Gerecht voorbijgegaan aan het feit dat het normale gebruik voor „beddengoed” en „dekens” ter discussie stond. De merkhouder heeft evenwel alleen bewijzen van het gebruik van het merk voor „dekens” overgelegd, en niet voor ander beddengoed zoals kussens en matrassen. Bijgevolg had het merk ten minste voor „beddengoed” vervallen moeten worden verklaard.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 maart 1995 in zaak T-43/93: S. Dachy e.a. tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Ontheemdingstoelage - Diensten verricht voor internationale organisatie)

text:
Nr. C 119/10          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13 . 5 . 95
identiek zijn aan die in de zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95,        1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-455/93 :
C-50/95 en C-60/95 i 1 ).                                            Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen.
0 ) Zie bladzijde 5 van dit Publikatieblad .
                                                                      0 ) PB nr. C 18 van 21 . 1 . 1994 .
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-183/89 ( a )
                        en C-138/90 (2)                                            Doorhaling van zaak C-117/94 ( J )
                         ( 95/C 119/21 )                                                       ( 95/C 119/23 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 februari                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari
1995 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde             1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 17/94
zaken C-183/89 en C-138/90 : 1 . Gesamtverband des                   (verzoek van het Landgericht Düsseldorf om een prejudi
deutschen Steinkohlenbergbaus, 2. Eschweiler Bergwerks              ciële beslissing): Ratiopharm GmbH & Co en Mundi
Verein AG, 3 . Gewerkschaft Auguste Victoria, 4 . Gewerk            pharma GmbH.
schaft Sophia-Jacoba, 5 . Preussag AG Kohle, 6 . Ruhrkohle
AG, 7. Saarbergwerke AG tegen Commissie van de Euro                 (M PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994.
pese Gemeenschappen en Bondsrepubliek Duitsland tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(!) PB nr. C 192 van 29 , 7. 1989 .
(2 ) PB nr. C 146 van 15 . 6 . 1990 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 83/94 ( 1 )
                                                                                (95/C 119/24)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 1995
              Doorhaling van zaak C-455/93 H                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 83/94:
                         ( 95/C 119/22                               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
                                                                     liaanse Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari                 0 ) PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Parlement (gemachtigden: M. Peter en J. Pantalis), betref
                      van 22 maart 1995                              fende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van
                                                                    het Europees Parlement van 29 september 1992 om
in zaak T-43/93: S. Dachy e.a. tegen Europees Parle                verzoeker per 1 september 1992 geen ontheemdingstoelage
                              ment i 1 )                             meer toe te kennen, heeft het Gerecht (Tweede Kamer),
(Ambtenaren — Ontheemdingstoelage - Diensten verricht               samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, D. P. M.
                voor internationale organisatie)                    Barrington en A. Saggio, rechters; griffier: H. Jung, op 22
                         ( 95/C 119/25 )                            maart 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     1 . Verwerpt bet beroep.
In zaak T-43/93, S. Dachy en L. en F. Lo Giudice,                   2. Verstaat dat elke partij baar eigen kosten zal dragen.
erfgenamen van M. Lo Giudice, gewezen ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Namen (België ), vertegen
woordigd door M. Campolini, advocaat te Brussel, domi               (M PB nr. C 210 van 4 . 8 . 1993 .
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C.
Duro, advocaat aldaar, Rue Heine 6, tegen Europees


title: Zaak C-149/07: Beschikking van de president van het Hof van 28 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/35

         Beschikking van de president van het Hof van 28 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-149/07) (1)

   (2007/C 297/69)

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak C-255/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Københavns Byret (Denemarken) op 2 mei 2016 – Anklagemyndigheden/Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Københavns Byret (Denemarken) op 2 mei 2016 – Anklagemyndigheden/Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S
   (Zaak C-255/16)
   (2016/C 251/18)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Københavns Byret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anklagemyndigheden

      Verwerende partijen: Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

      Prejudiciële vragen

   Is er sprake van een voorschrift dat dient te worden meegedeeld krachtens artikel 8, lid 1, juncto artikel 1, eerste alinea, punten 2, 5, en 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, ervan uitgaande dat:

               a)

               een wet tot wijziging van de wet inzake bepaalde kansspelen, loterijen en weddenschappen moet worden ingevoerd, waarbij een bepaling dient te worden ingevoegd betreffende de bestraffing van onder meer degene die opzettelijk of door zware nalatigheid „kansspelen, loterijen of weddenschappen in Denemarken aanbiedt zonder te beschikken over een vergunning als bedoeld in § 1”, en van degene die opzettelijk of door zware nalatigheid „reclame maakt voor kansspelen, loterijen of weddenschappen waarvoor geen vergunning is verleend krachtens § 1”, en

               b)

               uit de opmerkingen op het voorstel voor een wijzigingswet blijkt dat bovengenoemde strafbepalingen tot doel hebben, enerzijds een verbod tegen kansspelen die door buitenlandse gokbedrijven via het internet worden aangeboden en die rechtstreeks op de Deense markt gericht zijn, in te voeren of nader af te bakenen, en anderzijds reclame voor onder meer kansspelen die door buitenlandse gokbedrijven op het internet worden aangeboden, te verbieden. Uit deze opmerkingen blijkt immers dat er volgens de regels die vóór de wijzigingen golden geen twijfel over bestond dat de organisatie van kansspelen illegaal is wanneer een buitenlands gokbedrijf gebruikmaakt van verkoopkanalen via welke het kansspel fysiek binnen de Deense grenzen wordt verkocht, maar dat het minder duidelijk was in hoeverre buitenlandse kansspelen die op Deense spelers gericht zijn en fysiek buiten Denemarken gesitueerd zijn, ook onder deze bepaling vallen. Bijgevolg dient specifiek te worden vastgesteld dat deze kansspelen hieronder vallen. Voorts blijkt uit de opmerkingen dat wordt voorgesteld om een reclameverbod in te voeren voor kansspelen, loterijen en weddenschappen waarvoor geen vergunning is verleend krachtens deze wet, en dat de wijzigingswet in overeenstemming is met het geldende verbod van § 12, lid 3, van de wet inzake weddenschappen op paardenrennen, maar de formulering van § 10, lid 4, van de geldende wet inzake toto’s en loterijen aanpast. Voorts blijkt uit de opmerkingen dat het verbod gokbedrijven waaraan de Deense autoriteiten een vergunning hebben verleend, dient te beschermen tegen de concurrentie van ondernemingen die geen dergelijke vergunning bezitten en dus niet legaal kansspelen in Denemarken kunnen aanbieden of daar niet bij kunnen bemiddelen.

      (1)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak T-272/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — P-D Glasseiden e.a./Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/62

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — P-D Glasseiden e.a./Commissie
   (Zaak T-272/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/75)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: P-D Glasseiden GmbH Oschatz (Oschatz, Duitsland); P-D Interglas Technologies GmbH (Erbach, Duitsland); P-D Industriegesellschaft mbH (Wilsdruff, Duitsland); en Glashütte Freital GmbH (Freital, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G.-R. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               P-D Glasseiden GmbH Oschatz, P-D Interglas Technologies GmbH, P-D Industriegesellschaft mbH en Glashütte Freital GmbH zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-330/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 — Johannes Tomana e.a./Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten die deel uitmaken van de regering van Zimbabwe of daarmee banden onderhouden — Lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren — Opname van de namen van rekwiranten op die lijst)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2016 — Johannes Tomana e.a./Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-330/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten die deel uitmaken van de regering van Zimbabwe of daarmee banden onderhouden - Lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren - Opname van de namen van rekwiranten op die lijst))
   (2016/C 350/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Johannes Tomana e.a. (vertegenwoordigers: M. O’Kane, solicitor, M. Lester en Z. Al-Rikabi, barristers)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden), Europese Commissie, (vertegenwoordigers: E. Georgieva, M. Konstantinidis en T. Scharf, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: M. Holt, gemachtigde, bijgestaan door S. Lee, barrister)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Johannes Tomana en de 120 andere rekwiranten wier namen in de bijlage bij het onderhavige arrest staan, worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak C-181/05: Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/7

         Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-181/05)
   (2005/C 171/13)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 april 2005 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wolker en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de artikelen 3, lid 4, 4, lid 2, sub a, en 5, lid 4, van richtlijn 2000/53/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen aangezien zij de voorschriften daarvan niet juist in het Duitse recht heeft omgezet;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   § 1, lid 3, eerste volzin, Altfahrzeug-Verordnung (besluit inzake autowrakken) van de Bondsrepubliek Duitsland is in strijd met de bepalingen van richtlijn 2000/53/EG omdat artikel 3, lid 1, van deze richtlijn juncto artikel 2, punt 1, daarvan, voor alle voertuigen van de categorieën M1 of N1 alsmede voor voertuigen voor bijzondere doeleinden geldt. De voorschriften van de Duitse Altfahrzeug-Verordnung gelden daarentegen enkel voor voertuigen voor bijzondere doeleinden met een maximummassa van ten hoogste 3,5 ton. Krachtens artikel 3, lid 4, van de richtlijn vallen voertuigen voor bijzondere doeleinden niet onder de voorschriften inzake hergebruik en nuttige toepassing, maar onder de verbodsbepalingen voor stoffen. Daarbij zij opgemerkt dat de werkingssfeer volgens de genoemde voorschriften duidelijk wordt bepaald door de kenmerken van het eindproduct: indien het voertuig voor bijzondere doeleinden na een aanpassing derhalve aan de kenmerken van categorie M1 voldoet, valt het zonder meer binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/53. Beperking van de werkingssfeer op basis van de maximummassa is dus in strijd met de richtlijn.
   Krachtens § 1, lid 3, derde volzin, Altfahrzeug-Verordnung vallen „instrumenten, onderdelen en andere apparatuur die voor de bijzondere doeleinden […] noodzakelijk zijn” niet onder de verbodsbepalingen voor stoffen. Deze uitzondering stemt niet overeen met de richtlijn aangezien het toepasselijke voorschrift daarvan geldt voor alle materialen en onderdelen die hoofdzakelijk bedoeld zijn om te worden gebruikt in de onder de richtlijn vallende voertuigen, met inbegrip van de materialen en onderdelen die voor de bijzondere doeleinden noodzakelijk zijn.
   Volgens § 3, lid 4, Altfahrzeug-Verordnung geldt het beginsel van kosteloze inzameling niet indien het autowrak niet of niet voor het laatst volgens de bepalingen van de Duitse vergunningsprocedure is toegelaten, indien het autowrak minder dan een maand vóór de buitengebruikstelling volgens de bepalingen van de Duitse vergunningsprocedure is toegelaten, indien het kentekenbewijs (Fahrzeugbrief) niet is afgegeven of indien in het geval van een autowrak sprake is van een voertuig van categorie M1 of N1 dat niet in serie of niet in één fase is geproduceerd en erkend. Deze uitzonderingen stemmen niet overeen met de richtlijn.
   Ingevolge § 8, lid 2, Altfahrzeug-Verordnung worden de in artikel 4, lid 2, sub a, van de richtlijn bedoelde verbodsbepalingen voor stoffen beperkt tot na 1 juli 2003 in het verkeer gebrachte voertuigen en de materialen en onderdelen voor deze voertuigen. Aangezien de verbodsregeling volgens de richtlijn van toepassing is op alle materialen en onderdelen die na 1 juli 2003 in het verkeer zijn gebracht, is deze bepaling van de Duitse Altfahrzeug-Verordnung in strijd met de richtlijn. Het feit dat de beschikkingen 2002/525 en 2005/63 voorzien in verdere uitzonderingen dan de aanvankelijk in bijlage II bij de richtlijn omschreven uitzonderingen voor reserveonderdelen, kan een andere uitlegging van artikel 4, lid 2, sub a, van de richtlijn niet rechtvaardigen, aangezien de noodzaak van deze uitzonderingen pas na de vaststelling van de richtlijn duidelijk is geworden. De genoemde onverenigbaarheid van de Duitse regeling blijft opnieuw bestaan wanneer de termijnen van de tijdelijke uitzonderingen verstrijken. De doelstellingen van de richtlijn — aantasting van het milieu door autowrakken tot een minimum beperken en afvalstoffen en het ontstaan van afvalstoffen zo veel mogelijk vermijden — kunnen het best worden bereikt met een zo streng mogelijke uitlegging van artikel 4, lid 2, sub a, van de richtlijn.

      (1)  PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.


title: Zaak T-179/15: Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2016 – Lions Gate Entertainment/EUIPO (DIRTY DANCING)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/35

         Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2016 – Lions Gate Entertainment/EUIPO (DIRTY DANCING)
   (Zaak T-179/15) (1)

   (2016/C 222/45)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak C-345/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Centro Equestre da Lezíria Grande Lda/Bundesamt für Finanzen (Vrij verrichten van diensten — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Voorstellingen met paardendressuur en dressuurlessen in lidstaat georganiseerd door in andere lidstaat gevestigde vennootschap — Inaanmerkingneming van bedrijfskosten — Voorwaarden — Rechtstreeks economisch verband met inkomsten verworven in lidstaat waar activiteit wordt uitgeoefend)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Centro Equestre da Lezíria Grande Lda/Bundesamt für Finanzen
   (Zaak C-345/04) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Voorstellingen met paardendressuur en dressuurlessen in lidstaat georganiseerd door in andere lidstaat gevestigde vennootschap - Inaanmerkingneming van bedrijfskosten - Voorwaarden - Rechtstreeks economisch verband met inkomsten verworven in lidstaat waar activiteit wordt uitgeoefend)
   (2007/C 82/05)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Centro Equestre da Lezíria Grande Lda

      Verwerende partij: Bundesamt für Finanzen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Verenigbaarheid met artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) van een nationale wettelijke regeling inzake belastingheffing over de inkomsten van niet-ingezetenen, die voorziet in een teruggaaf van belasting wanneer de bedrijfskosten die in rechtstreeks economisch verband staan met de inkomsten, meer dan de helft van de inkomsten bedragen
   Dictum
   Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, voor zover deze de teruggaaf van de aan de bron ingehouden vennootschapsbelasting op de door een beperkt belastingplichtige verworven inkomsten afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de bedrijfskosten om de inaanmerkingneming waarvan deze belastingplichtige met het oog daarop verzoekt, in rechtstreeks economisch verband staan met de inkomsten die zijn verworven in het kader van een op het grondgebied van de betrokken lidstaat uitgeoefende activiteit, mits alle kosten die onlosmakelijk met deze activiteit zijn verbonden, ongeacht de plaats waar of het tijdstip waarop zij zijn gemaakt, worden geacht daarmee in rechtstreeks economisch verband te staan. Dit artikel staat daarentegen in de weg aan een dergelijke nationale wettelijke regeling, voor zover zij de teruggaaf van de betrokken belasting aan die belastingplichtige afhankelijk stelt van de voorwaarde dat deze bedrijfskosten meer bedragen dan de helft van de genoemde inkomsten.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-104/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 19 maart 2009 — Pedro Manuel Roca Álvarez/Sesa Start España ETT SA

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 19 maart 2009 — Pedro Manuel Roca Álvarez/Sesa Start España ETT SA
   (Zaak C-104/09)
   2009/C 141/40
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pedro Manuel Roca Álvarez

      Verwerende partij: Sesa Start España ETT SA

      Prejudiciële vraag

   Schendt een nationale wet (meer bepaald artikel 37, lid 4, van het werknemersstatuut) die het recht op voedingsverlof met behoud van loon, in de vorm van een arbeidstijdverkorting met een half uur of een werkonderbreking van een uur, aaneengesloten of in twee keer op te nemen, op vrijwillige basis en ten laste van de werkgever, tot het kind negen maanden oud is, bij uitsluiting voorbehoudt aan de moeder die werkneemster in loondienst is, en dit recht niet mede toekent aan de vader die werknemer in loondienst is, het beginsel van gelijke behandeling dat elke discriminatie op grond van geslacht verbiedt, als neergelegd in artikel 13 EG en in richtlijn 76/207/EEG (1) van de Raad van 9 februari 1976 alsmede in richtlijn 2002/73 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden?

      (1)  PB L 39, blz. 40.

      (2)  PB L 269, blz. 25.


title: Zaak F-102/15: Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — ZZ/EESC

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/70

         Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — ZZ/EESC
   (Zaak F-102/15)
   (2015/C 302/87)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van het EESC tot afwijzing van verzoeksters verzoek om toegang tot documenten alsmede vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 10 september 2014 en 19 november 2014 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om toegang tot documenten van 12 juni 2014, zoals aangevuld bij de verzoeken van 23 september alsmede 20 en 30 oktober 2014;

               —

               nietigverklaring van het op 31 maart 2015 ontvangen besluit van 27 maart 2015 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 1 december 2014;

               —

               vergoeding van verzoeksters immateriële schade welke op 10  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van het EESC in alle kosten.


title: Zaak C-26/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te Leeuwarden (Nederland) op 18 januari 2012 — fiscale eenheid PPG Holdings BV cs tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te Leeuwarden (Nederland) op 18 januari 2012 — fiscale eenheid PPG Holdings BV cs tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen
   (Zaak C-26/12)
   2012/C 98/24
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Leeuwarden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: fiscale eenheid PPG Holdings BV cs

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een belastingplichtige, die op basis van nationale pensioenwetgeving een afgescheiden pensioenfonds heeft opgericht ten behoeve van het zeker stellen van de pensioenrechten van zijn werknemers en gewezen werknemers, als deelnemers in het fonds, de belasting die hij op basis van aan hem verrichte prestaties ter uitvoering van de pensioenvoorziening en de bedrijfsvoering van het pensioenfonds in aftrek brengen op basis van artikel 17 van richtlijn 77/388/EEG (1) (artikel 168 en 169 van richtlijn 2006/112/EG (2))?

               2)

               Kan een pensioenfonds, opgericht met de doelstelling tegen zo laag mogelijke kosten een pensioenuitkering te realiseren voor de deelnemers in het pensioenfonds, waarbij door dan wel namens de deelnemers vermogen in het pensioenfonds wordt ingebracht en belegd en waarbij wordt gedeeld in de resultaten van de opbrengsten, gekwalificeerd worden als „gemeenschappelijk beleggingsfonds” als bedoeld in artikel 13B, sub c, onder 6, van richtlijn 77/388/EEG (artikel 135, lid 1, onder g, van richtlijn 2006/112/EG)?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-349/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón (Spanje) op 10 juli 2015 — Banco Popular Español S.A./Elena Lucaciu y Cristian Laurentiu Lucaciu

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón (Spanje) op 10 juli 2015 — Banco Popular Español S.A./Elena Lucaciu y Cristian Laurentiu Lucaciu
   (Zaak C-349/15)
   (2015/C 302/29)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Castellón

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Popular Español S.A.

      Verwerende partij: Elena Lucaciu en Cristian Laurentiu Lucaciu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de beperking in de tijd van de gevolgen van de nietigheid van een beding dat wegens oneerlijkheid nietig is verklaard, verenigbaar met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG?

               2)

               Indien deze beperking van de gevolgen, op grond van de goede trouw van de belanghebbende kringen en het gevaar van ernstige verstoringen, verenigbaar wordt geacht met het Unierecht, concreet de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1):

                           a)

                           Wat moet dan worden verstaan onder ernstige verstoringen die een beperking van de gevolgen rechtvaardigen?

                           b)

                           Moet het gevaar van ernstige verstoringen naar behoren worden aangetoond in de gerechtelijke procedure waarin daarop een beroep wordt gedaan, of is het voldoende dat de rechter dit gevaar in algemene zin waardeert, zonder zich daartoe op concrete gegevens te baseren?

      (1)  PB L 25, blz. 29.


title: Zaak T-397/15: Arrest van het Gerecht van 14 december 2016 — PAL-Bullermann/EUIPO — Symaga (PAL) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniebeeldmerk PAL — Gedeeltelijke vervallenverklaring — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Vorm die verschilt van het ingeschreven merk — Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/44

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2016 — PAL-Bullermann/EUIPO — Symaga (PAL)
   (Zaak T-397/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniebeeldmerk PAL - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Vorm die verschilt van het ingeschreven merk - Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 030/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PAL-Bullermann GmbH (Friesoythe-Markhausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Eberhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Symaga, SA (Villarta de San Juan, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 mei 2015 (zaak R 1626/2014-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen PAL-Bullermann en Symaga

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               PAL-Bullermann GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-810/14: Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2016 — Portugal/Commissie („Niet-uitvoering van een arrest van het Hof houdende vaststelling van een niet-nakoming — Dwangsom — Besluit tot vaststelling van de dwangsom — Intrekking van de nationale wettelijke regeling die onverenigbaar is met het Unierecht — Datum van beëindiging van de niet-nakoming — Nietigverklaring van een eerder besluit tot vaststelling van een dwangsom die is opgelegd ter uitvoering van hetzelfde arrest van het Hof — Gezag van gewijsde — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/26

         Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2016 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-810/14) (1)

   ((„Niet-uitvoering van een arrest van het Hof houdende vaststelling van een niet-nakoming - Dwangsom - Besluit tot vaststelling van de dwangsom - Intrekking van de nationale wettelijke regeling die onverenigbaar is met het Unierecht - Datum van beëindiging van de niet-nakoming - Nietigverklaring van een eerder besluit tot vaststelling van een dwangsom die is opgelegd ter uitvoering van hetzelfde arrest van het Hof - Gezag van gewijsde - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”))
   (2016/C 326/47)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, J. de Oliveira en S. Nunes de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braga da Cruz en M. Heller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit MARKT/A2/3523710 van de Commissie van 3 oktober 2014 tot vaststelling van de door de Portugese Republiek ter uitvoering van het arrest van 10 januari 2008, Commissie/Portugal (C-70/06, EU:C:2008:3), over de periode van 10 tot en met 29 januari 2008 verschuldigde dwangsom.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.