title: Zaak T-208/09: Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Mars/BHIM — Marc (MARC Marlon Abela Restaurant Corporation)

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/22

         Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Mars/BHIM — Marc (MARC Marlon Abela Restaurant Corporation)
   (Zaak T-208/09)
   2009/C 167/43
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mars, Inc. (McLean, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Bryson, barrister, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marc Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 maart 2009 in zaak R 1827/2007-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MARC Marlon Abela Restaurant Corporation” voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 31, 32, 33, 35 en 43

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de communautaire woord- en beeldmerken „MARS” voor waren en diensten van respectievelijk de klassen 9, 29, 30, 32 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en verwerping van het beroep in zijn geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), op grond dat de kamer van beroep (i) ten onrechte — zonder enig bewijs — ervan is uitgegaan (dan wel heeft geoordeeld) dat de betrokken merken in de Baltische staten een duidelijke en specifieke betekenis hebben die door het publiek onmiddellijk kan worden begrepen. Op basis daarvan heeft de kamer ten onrechte geconcludeerd dat er sprake is van een begripsmatig verschil tussen de merken dat opweegt tegen de visuele en auditieve punten van overeenstemming en de conclusie rechtvaardigt dat deze merken niet overeenstemmen; (ii) geenszins — of niet op de juiste wijze — rekening heeft gehouden met de omstandigheden waaronder de betrokken waren en diensten worden verkocht en de impact van die omstandigheden op (a) de beoordeling van de punten waarop de merken visueel en fonetisch overeenstemmen, (b) het relatieve gewicht dat bij de globale beoordeling van de overeenstemming/het gevaar voor verwarring moet worden toegekend aan de verschillende aspecten (visueel, auditief, begripsmatig) op basis waarvan de overeenstemming dient te worden beoordeeld. Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep de oppositie met betrekking tot deze rechtsgrond ten onrechte heeft afgewezen op grond dat verzoekster niet had aangetoond dat was voldaan aan alle voor de toepassing van deze bepaling cumulatief te vervullen voorwaarden. Schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het gevaar voor verwarring aan de hand van dezelfde criteria moet worden beoordeeld met betrekking tot de artikelen 8, lid 1, sub b, en 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak T-581/14: Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Vierling/BHIM — IP Leanware (BRAINCUBE)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/21

         Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Vierling/BHIM — IP Leanware (BRAINCUBE)
   (Zaak T-581/14)
   2014/C 351/26
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yvonne Vierling (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt en D. Kipping, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: IP Leanwore (Issoire, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 april 2014 in zaak R 1486/2013-2 te vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BRAINCUBE” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 4 61  713

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: oudere Duitse merkinschrijving van het woordmerk „Braincube”

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-452/14: Arrest van het Gerecht van 11 juni 2015 — Laboratoires CTRS/Commissie [„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Weesgeneesmiddelen — Vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Cholic Acid FGK (Kolbam) — Therapeutische indicaties — Marktexclusiviteit — Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 141/2000”]

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/17

         Arrest van het Gerecht van 11 juni 2015 — Laboratoires CTRS/Commissie
   (Zaak T-452/14) (1)

   ([„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Weesgeneesmiddelen - Vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Cholic Acid FGK (Kolbam) - Therapeutische indicaties - Marktexclusiviteit - Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 141/2000”])
   (2015/C 245/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, Barrister, M. Utges Manley en M. Vickers, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, P. Mihaylova en A. Sipos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbeschikking C (2014) 2375 van de Commissie van 4 april 2014 houdende vergunning in uitzonderlijke omstandigheden voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Cholic Acid FGK — Cholic Acid” krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad, zoals gewijzigd bij uitvoeringsbeschikking C (2014) 6508 van de Commissie van 11 september 2014 tot overdracht en wijziging van de vergunning voor het in de handel brengen in uitzonderlijke omstandigheden bij beschikking C (2014) 2375 van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Kolbam — Cholic Acid”, voor zover daarbij in wezen is aangegeven dat de vergunning voor het in de handel brengen van dit geneesmiddel is verleend voor de therapeutische indicaties van het geneesmiddel Orphacol, of, subsidiair, verzoek om nietigverklaring van artikel 1 van deze beschikking

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbeschikking C (2014) 2375 van de Commissie van 4 april 2014 houdende vergunning in uitzonderlijke omstandigheden voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Cholic Acid FGK — Cholic Acid” krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad, zoals gewijzigd bij uitvoeringsbeschikking C (2014) 6508 van de Commissie van 11 september 2014 tot overdracht en wijziging van de vergunning voor het in de handel brengen in uitzonderlijke omstandigheden bij beschikking C (2014) 2375 van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Kolbam — Cholic Acid” wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van Laboratoires CTRS.

               3)

               ASK Pharmaceuticals GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-368/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Højesteret — Denemarken) — Assens Havn/Navigators Management (UK) Limited [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid in verzekeringszaken — Nationale wetgeving die onder bepaalde voorwaarden voorziet in het recht van de gelaedeerde om rechtstreeks tegen de verzekeraar van degene die aansprakelijk is voor een incident een rechtsvordering in te stellen — Forumkeuzebeding overeengekomen door de verzekeraar en degene die de schade heeft veroorzaakt]

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Højesteret — Denemarken) — Assens Havn/Navigators Management (UK) Limited
   (Zaak C-368/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Nationale wetgeving die onder bepaalde voorwaarden voorziet in het recht van de gelaedeerde om rechtstreeks tegen de verzekeraar van degene die aansprakelijk is voor een incident een rechtsvordering in te stellen - Forumkeuzebeding overeengekomen door de verzekeraar en degene die de schade heeft veroorzaakt])
   (2017/C 293/13)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Assens Havn

      Verwerende partij: Navigators Management (UK) Limited

      Dictum

   Artikel 13, punt 5, juncto artikel 14, punt 2, onder a), van verordening nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet in die zin worden uitgelegd dat een gelaedeerde die een rechtstreekse vordering kan instellen tegen de verzekeraar van degene die de door hem geleden schade heeft veroorzaakt, niet gebonden is aan een forumkeuzebeding dat deze verzekeraar en deze verzekeringnemer zijn overeengekomen.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak F-123/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 april 2014 — Lecolier/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/65

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 april 2014 — Lecolier/Commissie
   (Zaak F-123/13) (1)

   2014/C 421/98
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014, blz. 54.


title: Zaak C-127/04: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, van 18 november 2003, gewijzigd op 27 februari 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Declan O'Byrne enerzijds en Aventis Pasteur MSD Limited en Aventis Pasteur SA anderzijds

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/35

         Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, van 18 november 2003, gewijzigd op 27 februari 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Declan O'Byrne enerzijds en Aventis Pasteur MSD Limited en Aventis Pasteur SA anderzijds
   (Zaak C-127/04)
   (2004/C 106/60)
   De High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, heeft bij beschikking van 18 november 2003, gewijzigd op 27 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 februari 2004, in het geding tussen Declan O'Byrne enerzijds en Aventis Pasteur MSD Limited en Aventis Pasteur SA anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 11 van de richtlijn van de Raad (1) aldus worden uitgelegd dat, wanneer een product op grond van een verkoopovereenkomst door een Franse producent aan zijn volle Engelse dochteronderneming en vervolgens door deze Engelse onderneming aan een ander lichaam wordt geleverd, het product in het verkeer wordt gebracht:

                           a)

                           wanneer het de Franse onderneming verlaat;

                           b)

                           wanneer het bij de Engelse onderneming aankomt;

                           c)

                           wanneer het de Engelse onderneming verlaat, of

                           d)

                           wanneer het aankomt bij het lichaam dat het product van de Engelse onderneming ontvangt?

               2)

               Wanneer gerechtelijke procedures, waarin door de verzoeker aan de richtlijn van de Raad ontleende rechten met betrekking tot een product dat gebrekkig zou zijn, geldend worden gemaakt, worden ingesteld tegen een onderneming (A) in de onjuiste veronderstelling dat A de producent van het product was terwijl in werkelijkheid niet A maar een andere onderneming (B) de producent van het product was, mag een lidstaat dan op grond van zijn nationale wettelijke regeling zijn rechterlijke instanties een discretionaire bevoegdheid verlenen om een dergelijke rechtsvordering als een „gerechtelijke procedure tegen de producent” in de zin van artikel 11 van de richtlijn van de Raad te behandelen?

               3)

               Moet artikel 11 van de richtlijn van de Raad aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat een rechterlijke instantie een discretionaire bevoegdheid mag verlenen om A als verweerder te laten vervangen door B met betrekking tot gerechtelijke procedures als bedoeld in vraag 2 („de betrokken gerechtelijke procedure”) wanneer:

                           a)

                           de in artikel 11 bedoelde periode van tien jaar is verstreken;

                           b)

                           de betrokken gerechtelijke procedure tegen A werd ingesteld vóór de termijn van tien jaar was verstreken, en

                           c)

                           met betrekking tot het product dat de door de verzoeker gestelde schade heeft veroorzaakt, tegen B geen gerechtelijke procedure werd ingesteld vóór het verstrijken van de termijn van tien jaar?

      (1)  Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29).


title: Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Waals Gewest tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-95/97)

text:
Nr. C 252/14          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16 . 8 . 97
nal Ci'vel da Comarca de Lisboa, in het aldaar aanhangig               1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
geding tussen Banco de Fomento e Exterior SA en A. M.
Martins Pechim, M. L. Barros Raposo Pechim, Confecföes                 2 . De beslissing op de kosten wordt aangehouden.
Têxteis de Vouzela Ld? ( CTV), om een prejudiciële beslis
sing over de uitlegging van de artikelen 59, 90 en 92 van
het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodrfguez Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C.
Moitinho de Almeida ( rapporteur), J. L. Murray en L.
Sevón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kap
teyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.                Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Waals Gewest
Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schint                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
gen, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer;                                     ( Zaak C-95/97)
griffier: R. Grass, op 30 juni 1997 een beschikking gege
ven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                          ( 97/C 252/27 )
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Het door het Tribunal Civet da Comarca de Lisboa inge                 is op 25 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
diende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ont             van de Europese Gemeenschappen door Waals Gewest,
vankelijk.                                                             vertegenwoordigd door J.-M. De Backer, O. Ralet en G.
                                                                       Vandersanden, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de
(') PB nr. C 108 van 5 . 4 . 1997.                                     Cessange 30 .
                                                                       Verzoeker concludeert onder meer tot nietigverklaring van
                                                                       de beschikking van de Commissie van 18 december 1996 ,
                                                                       getiteld „ Staal EGKS — Forges de Clabecq".
                                                                       Bij beschikking van 21 maart 1997 heeft het Hof de zaak
  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                             naar het Gerecht van eerste aanleg verwezen.
                      van 21 maart 1997
in zaak C-l 10/97 R: Koninkrijk der Nederlanden tegen
Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie
 van de Europese Gemeenschappen en Italiaanse Republiek
                                                                       Verzoek van het Portugese Supremo Tribunal Administra
(Kort geding — Associatieregeling van landen en gebieden
overzee — Vrijwaringsmaatregelen — Ernstige en onher                  tivo ( Tweede Kamer) van 9 april 1997 om een prejudiciële
                         stelbare schade)                              beslissing in het geding tussen Fazenda Pública en Antram
                                                                       ( Associação Nacional de Transportes Públicos Rodoviários
                            ( 97/C 252/26 )                                                    de Mercadorias )
                                                                                ( Zaak C-205/97)
                                                                                ( 97/C 252/28 )
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                       Het Supremo Tribunal Administrativo (Tweede Kamer)
                                                                       heeft bij beschikking van 9 april 1997, ingekomen ter grif
In zaak C-l 10/97 R, Koninkrijk der Nederlanden                        fie van het Hof van Justitie op 29 mei 1997, in het geding
 (gemachtigde: M. Fierstra ), tegen Raad van de Europese               tussen Fazenda Püblica en Antram ( Associa^ao Nacional
Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber en G. Houttuin ),             de Transportes Püblicos Rodoviarios de Mercadorias ), het
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
schappen ( gemachtigde : Th. van Rijn ) en Italiaanse Repu            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
bliek ( gemachtigde : U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri,            vragen :
avvocato dello Stato), betreffende een verzoek om met
betrekking tot de invoer van rijst van oorsprong uit de
                                                                        1 . Verzetten de artikelen 243 en volgende van het com
Nederlandse Antillen en Aruba de tenuitvoerlegging van
                                                                             munautair douanewetboek (') zich ertegen, dat een
Verordening (EG ) nr. 304/97 van de Raad van 17 februari
                                                                             nationale rechterlijke instantie rechtstreeks de schor
 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten aan
                                                                             sende werking van een beroep tegen een beschikking
zien van de invoer van rijst van oorsprong uit de landen
en gebieden overzee ( PB nr. L 51 van 21 . 2 . 1997, blz. 1 ),
                                                                             van een douaneautoriteit uitspreekt, zonder dat vooraf
                                                                             een daartoe strekkend verzoek bij die douaneautoriteit
op te schorten of terzake andere voorlopige maatregelen te                   hoeft te worden ingediend ?
gelasten, en subsidiair een verzoek om de noodzakelijke en
passend voorkomende maatregelen te nemen, heeft de Pre
sident van het Hof op 21 maart 1997 een beschikking                    2 . Verzetten de artikelen 243 en volgende van het com
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                  munautair douanewetboek zich ertegen, dat een natio


title: Gevoegde zaken C-501/06 P, C-513/06 P, C-515/06 P en C-519/06 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2009 — GlaxoSmithKline Services Unlimited, voorheen Glaxo Wellcome plc (C-501/06 P), Commissie van de Europese Gemeenschappen (C-513/06 P), European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) (C-515/06 P), Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (C-519/06 P)/Commissie van de Europese Gemeenschappen, European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, Spain Pharma SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (Hogere voorzieningen — Afspraken tussen ondernemingen — Beperking van parallelhandel in geneesmiddelen — Artikel 81, lid 1, EG — Restrictie met mededingingsbeperkende strekking — Nationale prijsregelingen — Vervanging van motivering — Artikel 81, lid 3, EG — Bijdrage aan bevordering van technische vooruitgang — Toetsing — Bewijslast — Motivering — Procesbelang)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2009 — GlaxoSmithKline Services Unlimited, voorheen Glaxo Wellcome plc (C-501/06 P), Commissie van de Europese Gemeenschappen (C-513/06 P), European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) (C-515/06 P), Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (C-519/06 P)/Commissie van de Europese Gemeenschappen, European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, Spain Pharma SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar)
   (Gevoegde zaken C-501/06 P, C-513/06 P, C-515/06 P en C-519/06 P) (1)

   (Hogere voorzieningen - Afspraken tussen ondernemingen - Beperking van parallelhandel in geneesmiddelen - Artikel 81, lid 1, EG - Restrictie met mededingingsbeperkende strekking - Nationale prijsregelingen - Vervanging van motivering - Artikel 81, lid 3, EG - Bijdrage aan bevordering van technische vooruitgang - Toetsing - Bewijslast - Motivering - Procesbelang)
   2009/C 282/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: GlaxoSmithKline Services Unlimited, voorheen Glaxo Wellcome plc (vertegenwoordigers: I. Forrester, QC, S. Martínez-Lage, abogado, A. Komninos, dikigoros, en A. Schulz, Rechtsanwalt), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Christoforou, F. Castillo de la Torre en E. Gippini Fournier, gemachtigden), European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) (vertegenwoordigers: M. Hartmann-Rüppel en W. Rehmann, Rechtsanwälte), Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (vertegenwoordigers: M. Araujo Boyd en J. Buendía Sierra, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Christoforou, F. Castillo de la Torre en E. Gippini Fournier, gemachtigden), European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) (vertegenwoordigers: M. Hartmann-Rüppel en W. Rehmann, Rechtsanwälte), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV (vertegenwoordiger: W. Rehmann, Rechtsanwalt), Spain Pharma SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (vertegenwoordigers: M. Araujo Boyd en J. Buendía Sierra, abogados)

      Interveniënte aan de zijde van de Commissie: Republiek Polen (vertegenwoordigers: E. Ośniecka-Tamecka, M. Kapko en K. Majcher, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 27 september 2006, GlaxoSmithKline Services/Commissie (T-168/01), waarbij het Gerecht beschikking C(2001) 1202 def. van de Commissie van 8 mei 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (IV/36.957/F3 Glaxo Wellcome, IV/36.997/F3 Aseprofar en Fedifar, IV/37.121/F3 Spain Pharma, IV/37.138/F3 BAI, IV/37.380/F3 EAEPC) gedeeltelijk nietig heeft verklaard — Door rekwirante aan groothandelaars opgelegde prijzen voor de verkoop van haar geneesmiddelen buiten het Spaanse stelsel van door de gezondheidsdiensten vastgestelde prijzen

      Dictum

               1.

               De door GlaxoSmithKline Services Unlimited, voorheen Glaxo Wellcome plc, de Commissie van de Europese Gemeenschappen, de European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) en de Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) ingestelde hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2.

               Elke partij draagt haar eigen kosten betreffende de respectieve procedures.

               3.

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.

      PB C 56 van 10.3.2007.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2001 in zaak C-439/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/4/EG — Niet-omzetting binnen de gestelde termĳn")

text:
C 212/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
Het bestaan van een maximumgrens die deze rechten niet mogen               1)    Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
overschrijden, verleent deze rechten op zich niet het karakter van een           nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn
vergoeding, indien deze grens niet in redelijkheid is vastgesteld gelet          98/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van
op de kosten van de dienst waarvoor de rechten de tegenprestatie                 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 93/38/EEG
vormen.                                                                          houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                                overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
Bovendien kan een lidstaat in de tabel van de als tegenprestatie voor            is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar
een verrichte dienst te heffen rechten niet, zonder dat de betrokken             rustende verplichtingen niet nagekomen.
rechten hierdoor hun karakter van vergoeding verliezen, een element        2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
van solidariteit tussen grote en kleine vennootschappen invoeren door
kapitaalvennootschappen met een aanzienlijk vennootschappelijk
kapitaal voor een zelfde dienst een hoger recht te laten betalen dan       (1) PB C 28 van 27.1.2001.
vennootschappen met een geringer vennootschappelijk kapitaal,
zonder dat dit verschil in het bedrag van de rechten enig verband
houdt met de kosten van de dienst.
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 29 mei 2001
                     ARREST VAN HET HOF                                    in zaak C-1/00 SA: Cotecna Inspection SA tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Vierde kamer)
                                                                           („Verzoek om toestemming tot het leggen van derden-beslag
                          van 21 juni 2001                                    onder de Commissie van de Europese Gemeenschappen”)
in zaak C-439/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                                  (2001/C 212/13)
              schappen tegen Franse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/4/EG — Niet-omzetting                                                 (Procestaal: Frans)
                    binnen de gestelde termijn”)
                          (2001/C 212/12)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-1/00 SA, Cotecna Inspection SA, gevestigd te Genève
                                                                           (Zwitserland), vertegenwoordigd door J. H. J. Bourgeois, ad-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          dentie van het Hof)                              (gemachtigden: M. De Pauw en B. Martenczuk), betreffende
                                                                           een verzoek om toestemming tot het leggen van derden-beslag
                                                                           onder de Commissie van de Europese Gemeenschappen, heeft
In zaak C-439/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-
                                                                           president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet en V. Skou-
tigden: G. de Bergues en S. Pailler), betreffende een verzoek
                                                                           ris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door
                                                                           P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von
niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen
                                                                           Bahr (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmer-
die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 98/4/EG van
                                                                           mans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer;
het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot
                                                                           griffier: R. Grass, op 29 mei 2001 een beschikking gegeven
wijziging van richtlijn 93/38/EEG houdende coördinatie van
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren
water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie
(PB L 101, blz. l), althans door die bepalingen niet aan de                1)    Het verzoek wordt afgewezen.
Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar                2)    Cotecna Inspection SA wordt in de kosten verwezen.
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamer-
president, S. von Bahr (rapporteur) en C. W. A. Timmermans,                (1) PB C 45 van 10.2.2001.
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
21 juni 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:


title: Zaak C-439/12: Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Karin Gawelczyk/Generali Lebensversicherung AG

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/21

         Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Karin Gawelczyk/Generali Lebensversicherung AG
   (Zaak C-439/12) (1)

   2014/C 184/27
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 389 van 15.12.2012.


title: Zaak T-201/11: Beroep ingesteld op 4 april 2011 — Si.mobil/Commissie

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/24

         Beroep ingesteld op 4 april 2011 — Si.mobil/Commissie
   (Zaak T-201/11)
   2011/C 160/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Si.mobil telekomunikacijske storitve d.d. (Ljubljana, Republiek Slovenië) (vertegenwoordigers: P. Alexiadis en E. Sependa, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2011) 355 def. van de Europese Commissie van 24 januari 2011 in de zaak nr. COMP/39.707 Si.mobil/Mobitel nietig verklaren; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar vordering verzoekt verzoekster krachtens artikel 263 VWEU om de nietigverklaring van beschikking C(2011) 355 def. van de Europese Commissie van 24 januari 2011 in de zaak nr. COMP/39.707 Si.mobil/Mobitel betreffende de afwijzing van een klacht die zij op 14 augustus 2009 met een beroep op artikel 102 VWEU had ingediend wegens vermeend misbruik vanwege Mobitel bij de functionele graad van mededinging op het gebied van klein- en groothandel op een aantal markten voor mobiele communicatie.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster twee middelen aan:

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de toepassing van de in verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) en in de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking van mededingingsautoriteiten (PB 2004 C 101, blz. 43) neergelegde regels voor de bevoegdheidstoewijzing, aangezien:

                           —

                           de Commissie met de vaststelling van het bestreden besluit, niet de effectieve toepassing van het recht van de Europese Unie heeft kunnen waarborgen en dus de belangrijkste op verordening nr. 1/2003 van toepassing zijnde voorschriften van openbare orde niet heeft geëerbiedigd en evenmin haar eigen zelfopgelegde regels zoals neergelegd in de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking van mededingingsautoriteiten en in de rechtspraak;

                           —

                           de Commissie de krachtens de mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking van mededingingsautoriteiten op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, aangezien zij niet is opgetreden wanneer een „nationale mededingingsautoriteit de procedure onnodig laat aanslepen”, hetgeen het geval is wanneer de bij Sloveens recht opgelegde deadline van twee jaar is verstreken zonder dat de nationale mededingingsautoriteit zelfs maar een definitieve mededeling van de punten van bezwaar heeft verstuurd. Bovendien heeft de Commissie bewijsmateriaal buiten beschouwing gelaten dat overduidelijk aantoonde dat zij de „best geschikte” autoriteit was om te oordelen over de betrokken vorderingen. In die omstandigheden is het hoogst onwaarschijnlijk dat de Sloveense mededingingsautoriteit „een einde kan maken aan de inbreuk” op een redelijke en passende wijze. In de onderhavige zaak daarentegen is het duidelijk dat de „communautaire bepalingen […] door de Commissie doeltreffender kunnen worden toegepast”.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de toepassing van de in de Automec-rechtspraak (2) neergelegde afweging, aangezien:

                           —

                           verzoekster van mening is dat de beoordelingsmarge van de Commissie om overeenkomstig de Automec-rechtspraak te beslissen al dan niet gebruik te maken van haar bevoegdheid om kennis te nemen van de zaak, niet ongebonden is. Met het oog daarop heeft verzoekster een groot aantal bewijselementen aangevoerd die aantonen dat er een „communautair belang” is voor de Commissie om kennis te nemen van de klachten van Si.mobil, hetgeen de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten. Overigens heeft de Commissie haar eigen richtsnoeren betreffende de handhavingsprioriteiten van de Commissie bij de toepassing van artikel 82 van het EG-Verdrag op onrechtmatig uitsluitingsgedrag door ondernemingen met een machtspositie (PB 2009, C 45, blz. 7) niet nageleefd, aangezien beide soorten inbreuken op het mededingingsrecht (prijssqueeze en afbraakprijzen), waaraan verzoekster is onderworpen, in voormeld document als een handhavingsprioriteit voor de Commissie worden beschouwd en er een groeiend belang is om duidelijkheid te scheppen aangaande de wijzen waarop de Commissie deze rechtsbeginselen zal toepassen, niet in het minst in de sector van mobiele communicatie waarin dergelijke precedenten nog ontbreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  T-24/90, Automec/Commissie, 18 september 1992, Jurispr. 1992, blz. II-2223


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 januari 2005 in zaak T-357/03, Bruno Gollnisch e.a. tegen Europees Parlement (Besluit van Bureau van Europees Parlement — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/21

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 januari 2005
   in zaak T-357/03, Bruno Gollnisch e.a. tegen Europees Parlement (1)

   (Besluit van Bureau van Europees Parlement - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 115/40)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-357/03, Bruno Gollnisch, wonende te Limonest (Frankrijk), Marie-France Stirbois, wonende te Villeneuve-Loubet (Frankrijk), Carl Lang, wonende te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez, wonende te Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te Overijse (België) en Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België), vertegenwoordigd door W. de Saint Just, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück en N. Lorenz, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 2 juli 2003 betreffende wijziging van de regeling voor het gebruik van de kredieten van begrotingspost 3701 van de algemene begroting van de Europese Unie, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en I. Pelikánová, rechters; griffier: H. Jung, op 10 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het advies van de juridische dienst van het Parlement, dat door verzoekers als bijlage 5 bij het verzoekschrift is overgelegd, wordt uit het dossier verwijderd.

               2.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3.

               Verzoekers dragen hun eigen kosten en die van het Parlement.

      (1)  PB C 7, van 10.01.2004.


title: Zaak C-141/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Rennes (Frankrijk) op 25 maart 2015 — Doux SA, Maître Sophie Gautier, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, vertegenwoordigd door Maître Valliot, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Rennes (Frankrijk) op 25 maart 2015 — Doux SA, Maître Sophie Gautier, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, vertegenwoordigd door Maître Valliot, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)
   (Zaak C-141/15)
   (2015/C 190/04)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Rennes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Doux SA, Maître Sophie Gautier, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA, SCP Valliot-Le Guenevé-Abittbol, vertegenwoordigd door Maître Valliot, in de hoedanigheid van beheerder van de insolventieprocedure van Doux SA

      Verwerende partij: Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt het maximale watergehalte dat in artikel 15 van verordening (EG) nr. 543/2008 (1) en in de bijlagen VI en VII bij deze verordening is vastgesteld, een vereiste betreffende de „gezonde handelskwaliteit” van de producten in de zin van artikel 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 612/2009 van het Commissie (2) en van het arrest Nowaco Germany GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas [van het Hof] van 7 september 2006 [C-353/04, EU:C:2006:522)]?

               2)

               Mag diepgevroren pluimvee waarvan het watergehalte meer bedraagt dan de maximumgrens die in artikel 15 van verordening nr. 543/2008 en de bijlagen VI en VII bij deze verordening is vastgesteld en waarvoor een door de bevoegde autoriteit afgegeven gezondheidscertificaat is verkregen, in normale omstandigheden op het grondgebied van de Unie in de handel worden gebracht in de zin van artikel 28 van verordening nr. 612/2009, en zo ja, onder welke voorwaarden?

               3)

               Is het maximale watergehalte van 5,1 % dat nog steeds in bijlage VI bij verordening nr. 543/2008 is opgenomen en dat in de loop van de laatste decennia niet is gewijzigd ondanks de ontwikkelingen in de stand van de kweekmethoden en de kritiek die in bepaalde wetenschappelijke studies op de economische veroudering van die bovengrens is geuit, al dan niet in overeenstemming met het recht van de Europese Unie en inzonderheid met het rechtzekerheidsbeginsel?

               4)

               Zijn de bijlagen VI en VII bij verordening nr. 543/2008 in toereikende mate nauwkeurig voor het verrichten van de controles waarin artikel 15 van deze verordening voorziet, of dient Frankrijk de „praktische regelingen voor het verrichten van controles in alle afzetstadia” vast te stellen, zodat de controles die tijdens de fase van de uitvoer van de producten worden verricht, niet aan de belanghebbenden kunnen worden tegengeworpen zolang dat niet het geval is?

               5)

               Kan de mogelijkheid om volgens artikel 16, leden 2 en 5, van verordening nr. 543/2008 met betrekking tot de resultaten van de controles in slachterijen een tegenanalyse aan te vragen, worden uitgebreid tot de controles die in het stadium van de verhandeling van de uitgevoerde producten worden verricht, met name, overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in aanwezigheid van partijen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 543/2008 van de Commissie van 16 juni 2008 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de handelsnormen voor vlees van pluimvee (PB L 157, blz. 46).

      (2)  Verordening (EG) nr. 612/2009 van de Commissie 2009 van 7 juli 2009 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 186, blz. 1).


title: Zaak C-604/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 september 2016 in zaak T-121/14, PT Pelita Agung Agrindustri/Raad

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/33

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2016 door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 september 2016 in zaak T-121/14, PT Pelita Agung Agrindustri/Raad
   (Zaak C-604/16 P)
   (2017/C 030/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Marcos Fraile, gemachtigde, N. Tuominen, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: PT Pelita Agung Agrindustri, Europese Commissie, European Biodiesel Bord (EBB)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 15 september 2016 in zaak T-121/14, PT Pelita Agung Agrindustri/Raad van de Europese Unie, ter kennis gebracht van de Raad op 16 september 2016, vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg gedane verzoek tot nietigverklaring van de litigieuze verordening afwijzen; en

               —

               de verzoekende partij verwijzen in de respectieve kosten die de Raad in eerste aanleg en in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt.

         Subsidiair,

               —

               de zaken terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

               —

               een beslissing over de kosten in eerste aanleg en in het kader van de hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                  Ten eerste heeft het Gerecht een onjuist juridisch criterium toegepast bij de beoordeling of de Raad over voldoende bewijs beschikte om te oordelen dat de in de administratie van de betrokken Indonesische exporteurs opgenomen binnenlandse prijzen voor grondstoffen zodanig vertekend waren dat het gerechtvaardigd was om deze buiten beschouwing te laten en gebruik te maken van de methodologie van artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening. (1) Hiermee heeft het Gerecht deze instelling een te zware bewijslast opgelegd.

               2.

                  Ten tweede is het oordeel van het Gerecht dat het door de instellingen aangedragen bewijs ontoereikend was om aan te tonen dat de prijzen van de voornaamste grondstoffen in Indonesië als gevolg van het DBE-stelsel aanzienlijk vertekend waren, niet deugdelijk gemotiveerd.

               3.

                  Ten derde is het dictum van het bestreden arrest inhoudende nietigverklaring van de antidumpingrechten voor zover zij de verzoekende partij betreffen, onevenredig in verhouding tot de enige grond voor nietigverklaring die het Gerecht heeft aanvaard. Dit dictum verbindt ongerechtvaardigde gevolgen aan de vastgestelde onrechtmatigheid.

               4.

               De Raad zal aantonen dat het bestreden arrest blijk geeft van verschillende onjuiste rechtsopvattingen die de geldigheid ervan aantasten. Verder betoogt de Raad dat de feiten waarop het tweede middel van de verzoekende partij berust, voldoende vaststaan, zodat het Hof van Justitie over dit middel kan oordelen en het verzoek kan afwijzen.

               5.

               De Raad verzoekt het Hof derhalve het bestreden arrest te vernietigen en het door de verzoekende partij in eerste aanleg gedane verzoek tot nietigverklaring van de litigieuze verordening af te wijzen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51) („basisverordening”).


title: Zaak C-299/04: Beroep, op 14 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/18

         Beroep, op 14 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-299/04)
   (2004/C 217/34)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 juli 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur Theofanis Christoforou en Karolina Mojzesowicz, lid van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               2. de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 24 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 249, blz. 21.


title: Zaak C-663/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/12/EEG — Accijns — Producten, uitgeslagen tot verbruik in lidstaat waar accijns is voldaan — Zelfde producten vervoerd naar andere lidstaat waar accijns ook is voldaan — Verzoek om teruggaaf van in eerste lidstaat voldane accijns — Weigering omdat verzoek niet vóór verzending van goederen is ingediend — Verenigbaarheid met Unierecht)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/19

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili
   (Zaak C-663/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/12/EEG - Accijns - Producten, uitgeslagen tot verbruik in lidstaat waar accijns is voldaan - Zelfde producten vervoerd naar andere lidstaat waar accijns ook is voldaan - Verzoek om teruggaaf van in eerste lidstaat voldane accijns - Weigering omdat verzoek niet vóór verzending van goederen is ingediend - Verenigbaarheid met Unierecht)
   2013/C 225/32
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Scandic Distilleries SA

      Verwerende partij: Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Oradea — Uitlegging van de artikelen 7 en 22, lid 2, sub a, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Weigering van nationale autoriteiten om accijns terug te betalen die werd geheven op in een andere lidstaat tot verbruik uitgeslagen producten — Niet-naleving van de verplichting van de afzender om vóór de verzending van de goederen de aanvraag om terugbetaling van de accijns bij de bevoegde autoriteiten van zijn lidstaat in te dienen — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan een reeks documenten moet worden overgelegd die pas na de levering van de goederen kunnen worden verstrekt — Regelmatigheidscriteria die strenger zijn dan de algemene termijn van vijf jaar voor elk verzoek om terugbetaling — Verval van het recht van het bedrijf om terugbetaling te verkrijgen — Verenigbaarheid met de beginselen van fiscale neutraliteit, gelijkwaardigheid en doeltreffendheid

      Dictum

   Artikel 22, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer in een lidstaat tot verbruik uitgeslagen accijnsproducten na voldoening van de accijns in die lidstaat zijn vervoerd naar een andere lidstaat, waar deze producten aan accijns zijn onderworpen en de accijns ook is voldaan, een verzoek om teruggaaf van de in de lidstaat van vertrek voldane accijns niet kan worden afgewezen alleen op grond dat dit verzoek niet vóór de verzending van deze producten is ingediend, maar moet worden beoordeeld op basis van lid 3 van dit artikel. Wanneer de accijns in de lidstaat van bestemming niet is voldaan, kan een dergelijk verzoek daarentegen worden afgewezen op grond van de leden 1 en 2 van dit artikel.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak C-354/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden — Duitsland) — Ute Kleinsteuber/Mars GmbH (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Artikelen 1, 2 en 6 — Gelijke behandeling — Verbod van discriminatie op grond van geslacht — Bedrijfspensioen — Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Clausule 4, punten 1 en 2 — Wijze van berekening van de verworven pensioenrechten — Regeling van een lidstaat — Verschillende behandeling van deeltijdwerkers)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden — Duitsland) — Ute Kleinsteuber/Mars GmbH
   (Zaak C-354/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Artikelen 1, 2 en 6 - Gelijke behandeling - Verbod van discriminatie op grond van geslacht - Bedrijfspensioen - Richtlijn 97/81/EG - Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Clausule 4, punten 1 en 2 - Wijze van berekening van de verworven pensioenrechten - Regeling van een lidstaat - Verschillende behandeling van deeltijdwerkers))
   (2017/C 293/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Verden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ute Kleinsteuber

      Verwerende partij: Mars GmbH

      Dictum

               1)

               Clausule 4, punten 1 en 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd, en artikel 4 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een nationale regeling die voor de berekening van de hoogte van een bedrijfspensioen een onderscheid maakt tussen het inkomen uit arbeid dat onder de premiebijdragegrens van de wettelijke pensioenverzekering ligt en het inkomen uit arbeid dat daarboven ligt, inkomen uit deeltijdarbeid niet zo behandelt dat eerst het voor een overeenkomstige voltijdarbeid te betalen inkomen wordt berekend, waarna op deze basis het gedeelte boven en onder de premiebijdragegrens wordt berekend en vervolgens die verhouding op het inkomen uit deeltijdarbeid wordt toegepast.

               2)

               Clausule 4, punten 1 en 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG, en artikel 4 van richtlijn 2006/54 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling waarin voor de berekening van de hoogte van een bedrijfspensioen van een werknemer die zowel tijdvakken van voltijdwerk als tijdvakken van deeltijdwerk heeft volbracht, een uniform tewerkstellingspercentage voor de totale duur van het dienstverband is bepaald, voor zover deze methode voor de pensioenberekening niet in strijd is met de regel van de pro rata temporis. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om na te gaan of dit het geval is.

               3)

               De artikelen 1 en 2 en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een bedrijfspensioen ten belope van een bedrag overeenkomend met de verhouding tussen de duur van de diensttijd en de periode vanaf het begin van het dienstverband tot het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van de wettelijke pensioenverzekering, en die een maximum stelt aan de dienstjaren die kunnen worden meegerekend.

      (1)  PB C 350 van 26.9.2016.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 september 1996 in zaak T-158/94: F. Brunagel tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Aanwervingsprocedure - Toepassing van artikel 29, lid 2, Statuut - Beoordeling van beroepsbekwaamheid van kandidaten - Misbruik van bevoegdheid - Non-discriminatie - Motivering)

text:
9 . 11 . 96         | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 336/25
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            schade die verzoeker heeft geleden , heeft het Gerecht
                    van 19 september 1996                            ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt : K. Lenaerts, presi
                                                                     dent, P. Lindh en J. D. Cooke , rechters; griffier : H. Jung, op
in zaak T-158/94 : F. Brunagel tegen Europees Parle                 19 september 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                              ment ( 1 )                             luidt als volgt:
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van
artikel 29, lid 2, Statuut — Beoordeling van beroepsbe              1 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
kwaamheid van kandidaten — Misbruik van bevoegdheid                       van een bedrag van 1 0 000 Bfr. als vergoeding voor
              — Non-discriminatie — Motivering)                           morele schade .
                          ( 96/C 336/51 )
                                                                     2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                      (Procestaai: Frans)                            3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
In zaak T-158/94 , F. Brunagel, ambtenaar van het Europees           (') PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.
Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.a.r.l ., Rue Glesener 1 , tegen Europees Parlement ( gemach
tigden : M. Peter en A. Bonn ), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van 19 juli 1993 houdende weigering om verzoeker aan te                                 van 24 september 1996
stellen als chef van het protocol , en bijgevolg van het besluit     in zaak T-485 /93 : Société Louis Dreyfus et Cie. tegen
om de heer B. in dat ambt aan te stellen, heeft het Gerecht
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
dent P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio         (Noodbijstand van de Gemeenschap aan Staten van de
Gonzalez, administrateur, op 19 september 1996 een arrest             voormalige Sowjetunie — Aanbesteding — Beroep tot
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                         nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroep tot schade
                                                                                vergoeding — Ontvankelijkheid)
1 . Verwerpt het beroep .                                                                      ( 96/C 336/53 )
2 . Verwijst het Parlement in de kosten.                                                   (Procestaai: Frans)
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .                                In zaak T-485/93 , Société Louis Dreyfus et Cie ., gevestigd te
                                                                     Parijs , vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben, advocaat te
                                                                     Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                     kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31 , tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                     den : M.-J . Jonczy, N. Khan en ter terechtzitting, B. J.
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Drijber ), betreffende in de eerste plaats een verzoek tot
                    van 19 september 1996                            nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
in zaak T-3 86/94 : A.-P. Allo tegen Commissie van de                 1 april 1993 , gericht tot de Vnesheconombank , en in de
                 Europese Gemeenschappen (')                         tweede plaats tot vergoeding van de schade die verzoekster
                                                                     stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
(Ambtenaren — Procedure van bevordering tot rang A 3                 samengesteld als volgt: C. P. Briët, kamerpresident, B.
langs zogenoemde „ tweede weg " — Beroep tot nietigver              Vesterdorf en A. Potocki , rechters; griffier : J. Palacio
klaring — Persoonsdossier — Ontbreken van beoordelings              Gonzalez , administrateur, op 24 september 1996 een arrest
           rapporten — Beroep tot schadevergoeding)                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
                          ( 96/C 336/52 )
                                                                      1 . Verklaart het beroep tot nietigverklaring niet-ontvanke
                                                                          lijk .
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     2 . Verwerpt de exceptie van niet-ontvankelijkheid, voor
In zaak T-386/94 , A.-P . Allo , ambtenaar van de Commissie               zover deze betrekking heeft op de vorderingen tot
van de Europese Gemeenschappen , wonende te Brussel ,                     vergoeding van de door verzoekster gestelde materiële
vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel ,                  en immateriële schade.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen        3 . Verstaat dat de procedure betreffende deze vorderingen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                     tot schadevergoeding wordt voortgezet ten gronde.
den : A. M. Alves Vieira en D. Waelbroeck ), betreffende een
beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de       4 . Houdt de beslissing omtrent de kosten aan .
Commissie van 30 mei 1994 houdende vaststelling van een
lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor                    (') PB nr . C 198 van 22 . 7 . 1993 .
bevordering tot de rang A 3 langs de zogenoemde „ tweede
weg ", en anderzijds, vergoeding van de materiële en morele


title: Zaak T-295/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Vitro Corporativo/BHIM — VKR Holding (Vitro) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Vitro — Ouder gemeenschapswoordmerk VITRAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Vitro Corporativo/BHIM — VKR Holding (Vitro)
   (Zaak T-295/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Vitro - Ouder gemeenschapswoordmerk VITRAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/59)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vitro Corporativo, SA de CV (Garza García, Nuevo Léon, Mexico) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: VKR Holding A/S (Søborg, Denemarken)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 31 mei 2007 (zaak R 1640/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen VKR Holding A/S en Vitro Corporativo, SA de CV
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vitro Corporativo, SA de CV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak T-298/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Erbslöh Aluminium/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/25

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Erbslöh Aluminium/Commissie
   (Zaak T-298/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 245/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erbslöh Aluminium GmbH (Velbert, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Erbslöh Aluminium GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-507/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 21 augustus 2017 — Google Inc./Commission nationale de l'informatique et des libertés (CNIL)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 21 augustus 2017 — Google Inc./Commission nationale de l'informatique et des libertés (CNIL)
   (Zaak C-507/17)
   (2017/C 347/30)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Google Inc.

      Verwerende partij: Commission nationale de l'informatique et des libertés (CNIL)

      Andere partijen: Wikimedia Foundation Inc., Fondation pour la liberté de la presse, Microsoft Corp., Reporters Committee for Freedom of the Press e.a., Article 19 e.a., Internet Freedom Foundation e.a., Défenseur des droits

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de vraag of het „recht op het laten verwijderen van koppelingen”, zoals door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest van 13 mei 2014 (1) erkend op grond van de bepalingen van de artikelen 12, onder b), en 14, onder a), van richtlijn [95/46] (2), aldus worden uitgelegd dat de exploitant van een zoekmachine, wanneer hij een verzoek tot het laten verwijderen van koppelingen inwilligt, gehouden is deze verwijdering toe te passen op alle domeinnamen van zijn zoekmachine, zodat de litigieuze koppelingen niet meer verschijnen ongeacht de plaats waarvandaan de zoekopdracht op de naam van de verzoeker wordt gegeven, ook als dat buiten de territoriale werkingssfeer van richtlijn [95/46] is?

               2)

               Indien deze eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet dan de vraag of het „recht op het laten verwijderen van koppelingen”, zoals door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn voornoemde arrest erkend, aldus worden uitgelegd dat de exploitant van een zoekmachine, wanneer hij een verzoek tot het laten verwijderen van koppelingen inwilligt, alleen gehouden is de litigieuze koppelingen te verwijderen uit de resultaten die worden weergegeven na een zoekopdracht op de naam van de verzoeker op de domeinnaam die overeenkomt met de staat waarvandaan de zoekopdracht wordt geacht te zijn gegeven, dan wel, ruimer, op de domeinnamen van de zoekmachine die overeenkomen met de nationale extensies van deze zoekmachine voor alle lidstaten van de Europese Unie?

               3)

               Moet voorts, naast de in 2o genoemde verplichting, het „recht op het laten verwijderen van koppelingen”, zoals door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn voornoemde arrest erkend, aldus worden uitgelegd dat de exploitant van een zoekmachine die een verzoek tot het laten verwijderen van koppelingen inwilligt gehouden is om, via de techniek van zogeheten „geoblocking”, vanaf een IP-adres dat wordt geacht zich te bevinden in de woonstaat van de persoon die het „recht op het laten verwijderen van koppelingen” geniet, de litigieuze koppelingen te verwijderen uit de resultaten die worden weergegeven na een zoekopdracht op zijn naam, of zelfs, algemener, vanaf een IP-adres dat wordt geacht zich te bevinden in een van de aan richtlijn [95/46] onderworpen lidstaten, ongeacht de door de internetgebruiker die de zoekopdracht geeft gebruikte domeinnaam?

      (1)  Arrest van 13 mei 2014, Google Spain en Google (C-131/12, EU:C:2014:317).

      (2)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak C-493/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 september 2015 — Agenzia delle Entrate/Marco Identi

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 21 september 2015 — Agenzia delle Entrate/Marco Identi
   (Zaak C-493/15)
   (2015/C 406/20)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Marco Identi

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde die bepaalt dat btw-schulden van personen die zijn toegelaten tot de kwijtscheldingsprocedure van de artikelen 142 en 143 Legge fallimentare tenietgaan?

      (1)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-63/02: Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
4.5.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 109/31
Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie                  Hogere voorziening, op 27 februari 2002 ingesteld door
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op
                                                                      11 december 2001 in zaak T-138/00 tussen Erpo Möbel-
                                                                      werk GmbH en Bureau voor harmonisatie binnen de
                          (Zaak C-63/02)                              interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen
                                                                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                         (2002/C 109/53)                                            Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-64/02 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-                                   (2002/C 109/54)
rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
Michael Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 februari 2002 hogere voorziening ingesteld door het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen), vertegenwoordigd door A. von
                                                                      Mühlendahl, vice-voorzitter van het Bureau, en G. Schneider,
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-          lid van de Dienst Juridische aangelegenheden en geschillen,
      Brittannië en Noord-Ierland, door voor Noord-Ierland en         tegen het arrest, op 11 december 2001 in zaak T-138/00
      Wales niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-      tussen Erpo Möbelwerk GmbH en Bureau voor harmonisatie
      gen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven       binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (1)
      aan richtlijn 98/83/EG (1) van de Raad van 3 november           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke con-          Gemeenschappen (Vierde kamer).
      sumptie bestemd water, of althans de Commissie niet
      van deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens
      artikel 17, leden 1 en 2, van deze richtlijn op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.              —    het bestreden arrest te vernietigen;
                                                                      —    het beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
                                                                           beroep van het Bureau van 23 maart 2000 in zaak
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           R 392/1999-3 te verwerpen, subsidiair de zaak naar het
                                                                           Gerecht terug te wijzen;
Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbindend is
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat          —    de andere partijen bij de procedure te verwijzen in de
waarvoor zij bestemd is, behelst impliciet een verplichting voor           kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste
de lidstaten om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in           aanleg en van de hogere voorziening.
acht te nemen. Die termijn is op 25 december 2000 verstreken,
zonder dat het Verenigd Koninkrijk de Commissie in kennis
heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld om ten
aanzien van Noord-Ierland en Wales te voldoen aan de in de
conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.                       Middelen en voornaamste argumenten
Daar de Commissie geen andere informatie bezit, waaruit zij
kan afleiden dat het Verenigd Koninkrijk de nodige bepalingen         Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
heeft vastgesteld, ziet zij zich genoodzaakt aan te nemen dat         nr. 40/94 (2) van de Raad: het Gerecht van eerste aanleg
het Verenigd Koninkrijk zijn verplichtingen krachtens de              heeft in het bestreden arrest een nieuw toetsingscriterium
richtlijn niet is nagekomen.                                          gehanteerd. Volgens het Bureau wordt artikel 7, lid 1, sub b,
                                                                      verkeerd uitgelegd door de mogelijkheid tot afwijzing van een
                                                                      merkaanvraag te beperken tot de gevallen waarbij algemeen
                                                                      gebruik door de betrokken kringen wordt aangetoond. Indien
(1) PB L 330, van 5.12.1998, blz. 32.                                 afwijzing van een merkaanvraag wegens ontbreken van onder-
                                                                      scheidend vermogen alleen mogelijk is wanneer wordt aange-
                                                                      toond dat dit merk of tenminste een op dezelfde wijze gevormd
                                                                      teken reeds in het economisch verkeer gebruikelijk is, verliest


title: Zaak C-315/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen — België) — Strafzaak tegen Edgard Jan De Clercq e.a. (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Artikelen 56 VWEU en 57 VWEU — Richtlijn 96/71/EG — Artikel 3, leden 1 en 10 — Richtlijn 2006/123/EG — Artikel 19 — Nationale regeling volgens welke de persoon bij wie gedetacheerde werknemers of stagiairs zijn tewerkgesteld, verplicht is om melding te maken van degenen die niet in de mogelijkheid zijn het ontvangstbewijs over te leggen van de melding die hun in een andere lidstaat gevestigde werkgever in de lidstaat van ontvangst had moeten doen — Strafsanctie)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen — België) — Strafzaak tegen Edgard Jan De Clercq e.a.
   (Zaak C-315/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Artikelen 56 VWEU en 57 VWEU - Richtlijn 96/71/EG - Artikel 3, leden 1 en 10 - Richtlijn 2006/123/EG - Artikel 19 - Nationale regeling volgens welke de persoon bij wie gedetacheerde werknemers of stagiairs zijn tewerkgesteld, verplicht is om melding te maken van degenen die niet in de mogelijkheid zijn het ontvangstbewijs over te leggen van de melding die hun in een andere lidstaat gevestigde werkgever in de lidstaat van ontvangst had moeten doen - Strafsanctie))
   (2015/C 046/12)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen

      Partijen in de strafzaak

   Edgard Jan De Clercq, Emiel Amede Rosa De Clercq, Nancy Genevieve Wilhelmina Rottiers, Ermelinda Jozef Martha Tampère, Thermotec NV

      Dictum

   De artikelen 56 VWEU en 57 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke de afnemer van diensten die worden verricht door gedetacheerde werknemers van een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter, verplicht is om vóór de aanvang van de tewerkstelling van deze werknemers bij de bevoegde instanties melding te doen van hun identificatiegegevens wanneer zij niet in de mogelijkheid zijn het bewijs over te leggen van de melding die hun werkgever vóór de aanvang van deze dienstverrichting bij de bevoegde instanties van deze lidstaat van ontvangst had moeten doen, voor zover deze regeling kan worden gerechtvaardigd uit hoofde van de bescherming van een dwingende reden van algemeen belang, zoals de bescherming van de werknemers of de bestrijding van sociale fraude, op voorwaarde dat vaststaat dat zij geschikt is om de verwezenlijking van de nagestreefde legitieme doelstelling(en) te waarborgen en niet verder gaat dan noodzakelijk is om deze doelstelling(en) te bereiken, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-332/13: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Christodoulou en Stavrinou/Commissie en ECB ( „Beroep tot nietigverklaring — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus — Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/25

         Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Christodoulou en Stavrinou/Commissie en ECB
   (Zaak T-332/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus - Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus - Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2014/C 448/33)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Chrysanthi Christodoulou (Paphos, Cyprus) en Maria Stavrinou (Larnaka, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J.-P. Keppenne, M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan en F. Athanasiou, gemachtigden, bijgestaan door W. Bussian, W. Devroe en D. Arts, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de verklaring van de Eurogroep van 25 maart 2013 betreffende met name de herstructurering van de banksector te Cyprus

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Chrysanthi Christodoulou en Maria Stavrinou worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-246/15 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juli 2016 — Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie, Land Hessen [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Staatssteun — Overheidsmaatregelen inzake de vestiging van een zagerij in het Land Hessen (Duitsland) — Besluit dat vaststelt dat er geen sprake is van staatssteun — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juli 2016 — Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG/Europese Commissie, Land Hessen
   (Zaak C-246/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Overheidsmaatregelen inzake de vestiging van een zagerij in het Land Hessen (Duitsland) - Besluit dat vaststelt dat er geen sprake is van staatssteun - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond])
   (2016/C 343/15)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Heithecker en J. Ylinen, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Urraca Caviedes, gemachtigden) en Land Hessen (vertegenwoordigers: U. Soltész en A. Richter, Rechtsanwälte)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/65

         Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Jean-Pierre Castets tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   ((Zaak T-80/04))
   (2004/C 94/162)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 februari 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jean-Pierre Castets, wonende te Saint Victor des Oules (Frankrijk), vertegenwoordigd door Grégory Crétin, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 9 december 2003 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag verzoekers klacht nr. R/465/03 van 29 juli 2003 heeft verworpen;

               —

               het Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten van de Europese Commissie te gelasten, het aantal door verzoeker bij de beëindiging van zijn dienst niet opgenomen dagen van het jaarlijks verlof te herberekenen en overeenkomstig artikel 4, tweede alinea, van bijlage V bij het Statuut de uitbetaling van de 31 in 2002 niet opgenomen dagen vermeerderd met de toepasselijke rente te regulariseren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die gepensioneerd is en een invaliditeitspensioen ontvangt, betwist het aantal verlofdagen die hem bij de beëindiging van zijn dienst zijn vergoed.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt hij dat uit de toepasselijke statutaire bepalingen voortvloeit dat:

               —

               de conclusies van de hoofden van administratie nr. 53A/70 van 9 januari 1970, krachtens welke zelfs bij langdurige ziekte ten hoogste twaalf dagen van het jaarlijks verlof naar het volgende jaar kunnen worden overgeboekt, geen toepassing kunnen vinden, aangezien zij in strijd zijn met de daarin genoemde statutaire bepalingen;

               —

               de ambtenaar met ziekteverlof niet kan verzoeken dagen van het jaarlijks verlof over te boeken aangezien dit een beroepshandeling is waarvan de ambtenaar met ziekteverlof is vrijgesteld;

               —

               de ambtenaar die bij de beëindiging van zijn dienst zijn jaarlijks verlof niet heeft uitgeput, zonder beperking is gerechtigd tot een financiële compensatie voor al het jaarlijkse verlof dat hij wegens het dienstbelang niet heeft kunnen opnemen;

               —

               het feit, gedurende een volledig kalenderjaar met ziekteverlof te zijn kennelijk een dienstbelang is, dat de overboeking van meer dan twaalf niet genoten verlofdagen rechtvaardigt.


title: Zaak C-521/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2009 door Elf Aquitaine SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 30 september 2009 in zaak T-174/05, Elf Aquitaine/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/28

         Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2009 door Elf Aquitaine SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 30 september 2009 in zaak T-174/05, Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak C-521/09 P)
   2010/C 37/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Elf Aquitaine SA (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Primair:

                           —

                           krachtens artikel 256 VWEU en artikel 56 van Protocol nr. 3 betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie het arrest van het Gerecht van 30 september 2009, Elf Aquitaine/Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-174/05), in zijn geheel vernietigen;

                           —

                           het in eerste aanleg gevorderde toewijzen;

                           —

                           bijgevolg artikel 1, sub d, artikel 2, sub c, artikel 3 en artikel 4, lid 9, van beschikking C (2004) 4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005 betreffende een procedure krachtens artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/37.773 — MCAA) nietig verklaren;

               —

               Subsidiair, krachtens artikel 261 VWEU op grond van zijn volledige rechtsmacht de bij artikel 2, sub c, van die beschikking van de Commissie hoofdelijk aan Arkema SA en Elf Aquitaine opgelegde geldboete van 45 miljoen EUR intrekken of verlagen wegens de objectieve gebreken in de motivering en redenering in het arrest van het Gerecht in zaak T-174/05, zoals die worden genoemd in de zes middelen in hogere voorziening;

               —

               De Europese Commissie hoe dan ook verwijzen in de kosten, met inbegrip van die welke Elf Aquitaine bij het Gerecht zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante onderbouwt haar hogere voorziening met zes middelen.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, nu het niet alle gevolgen heeft getrokken uit de repressieve aard van de sancties in artikel 101 VWEU (81 EG). Zij verwijt het Gerecht meer bepaald dat het haar ten onrechte heeft uitgesloten van de werkingssfeer van de beginselen van het vermoeden van onschuld en van het persoonlijke karakter van straffen, nu zij rekwirante aansprakelijk heeft gehouden voor een inbreuk van haar dochteronderneming, terwijl de door rekwirante aangevoerde feiten integendeel aantonen dat zij zelf geen enkele inbreuk heeft gepleegd en dat zij zelfs niet op de hoogte was van het bestaan van de litigieuze inbreuk toen die werd gepleegd.
   Met haar tweede middel stelt Elf Aquitaine schending van de rechten van de verdediging, die voortvloeit uit een onjuiste uitlegging van de beginselen van billijkheid en wapengelijkheid. In het bestreden arrest heeft het Gerecht namelijk geoordeeld dat het beginsel van de wapengelijkheid in casu was geëerbiedigd daar rekwirante in de administratieve procedure haar standpunt naar behoren had kunnen uiteenzetten en zij voor het eerst kennis had gekregen van de tegen haar in aanmerking genomen punten van bezwaar in de mededeling van punten van bezwaar. Volgens rekwirante is dit een verkeerde uitlegging, daar zij erop neerkomt dat wordt ontkend dat rekwirantes rechten van de verdediging reeds moesten worden geëerbiedigd in de fase van het voorafgaand onderzoek, en zij ook miskent dat de Commissie jegens eenieder die van een inbreuk wordt verdacht, dat onderzoek onpartijdig moet voeren — à charge, maar ook à décharge.
   Met haar derde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van verschillende onjuiste rechtsopvattingen met betrekking tot de motiveringsplicht. Die onjuiste rechtsopvattingen betreffen zowel de beoordeling van de inhoud en de intensiteit van de van de Commissie vereiste motivering als de inhoud zelf van het bestreden arrest, dat verschillende tegenstrijdige uitspraken bevat.
   Met haar vierde middel stelt Elf Aquitaine schending van artikel 263 VWEU (230 EG), nu het Gerecht de grenzen van de wettigheidstoetsing heeft overschreden door zijn eigen beoordeling van de mogelijkheid om een inbreuk van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij toe te rekenen in de plaats heeft gesteld van de ontoereikende en summiere beoordeling in de beschikking van de Commissie.
   Met haar vijfde middel, dat uit vier onderdelen bestaat, verwijt rekwirante het Gerecht dat het de regels inzake de toerekenbaarheid van mededingingsverstorende praktijken onjuist heeft toegepast. Veeleer dan het vermoeden te bevestigen dat de moedermaatschappij aansprakelijk is voor de gedagingen van haar dochteronderneming, had het Gerecht moeten nagaan of de Commissie had bewezen dat rekwirante zich concreet had gemengd in het beheer van haar dochter.
   Met haar zesde en laatste middel stelt rekwirante ten slotte subsidiair dat indien de fouten en inbreuken van het Gerecht niet tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie leiden, zij het Hof er ten minste toe moeten brengen de geldboete die haar hoofdelijk is opgelegd, in te trekken of te verlagen.