title: Zaak C-520/09 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Arkema SA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Europese markt van monochloorazijnzuur — Regels inzake toerekenbaarheid van mededingingsverstorende praktijken van dochteronderneming aan moedermaatschappij — Vermoeden van uitoefening van beslissende invloed — Motiveringsplicht)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Arkema SA/Europese Commissie
   (Zaak C-520/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Europese markt van monochloorazijnzuur - Regels inzake toerekenbaarheid van mededingingsverstorende praktijken van dochteronderneming aan moedermaatschappij - Vermoeden van uitoefening van beslissende invloed - Motiveringsplicht)
   2011/C 340/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Arkema SA (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 30 september 2009, Arkema/Commissie (T-168/05), waarbij het Gerecht rekwirantes beroep heeft verworpen dat primair strekte tot nietigverklaring van beschikking C(2004) 4876 def. van de Commissie van 19 januari 2005 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst betreffende een mededingingsregeling op de markt van monochloorazijnzuur, en subsidiair tot verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete — Schending van de regels inzake de toerekenbaarheid van mededingingsverstorende gedragingen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij — Schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het recht op een eerlijk proces — Schending van de strekking van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Arkema SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-195/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Lafarge Cement/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/36

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Lafarge Cement/Commissie
   (Zaak T-195/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/61)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Lafarge Cement SA (Małogoszcz, Polen) (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak en F. Puel, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lafarge Cement SA zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-126/04: Beroep, op 24 maart 2004 ingesteld door Willem Goris tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/50

         Beroep, op 24 maart 2004 ingesteld door Willem Goris tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-126/04)
   (2004/C 118/107)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Willem Goris, wonende te Strassen (Luxemburg), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 5 mei 2003, voorzover daarbij:

                           —

                           verzoeker bij zijn aanwerving niet in de rang B 4, salaristrap 3, is ingedeeld;

                           —

                           verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door zijn bevordering tot de rang B 3 op een eerdere datum te doen ingaan en hem, in voorkomend geval, tot de rang B 2 te bevorderen;

                           —

                           de datum van inwerkingtreding van het herindelingsbesluit met betrekking tot de geldelijke gevolgen daarvan is bepaald op 5 oktober 1995;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit van het TABG van 14 december 2003 houdende afwijzing van zijn klacht (R/487/03);

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een voorlopig op 125 000 euro bepaalde vergoeding voor het onwaarschijnlijke geval dat zij verzoekers loopbaan in de rang niet kan herstellen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in het onderhavige geding, die bij zijn aanwerving in september 1994 in de rang B 5, salaristrap 3, was ingedeeld, komt op tegen het besluit van het TABG om hem bij de herziening van zijn indeling in de rang B 4, salaristrap 2, en niet in de rang B 4, salaristrap 3, in te delen, om zijn loopbaan niet te herstellen en om het besluit betreffende zijn herindeling te doen ingaan op 5 oktober 1995.
   De aangevoerde middelen zijn dezelfde als die in zaak T-125/04, Rousseaux/Commissie.


title: Zaak C-32/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2000/60/EG — Ontbreken van mededeling van implementatiemaatregelen — Verplichting om kaderwetgeving vast te stellen in nationaal recht — Geen — Onvolledige implementatie of ontbreken van implementatie van artikelen 2, 7, lid 2, en 14)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-32/05) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2000/60/EG - Ontbreken van mededeling van implementatiemaatregelen - Verplichting om kaderwetgeving vast te stellen in nationaal recht - Geen - Onvolledige implementatie of ontbreken van implementatie van artikelen 2, 7, lid 2, en 14)
   (2006/C 331/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: S. Schreiner, gemachtigde, en P. Kinsch, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet vaststellen van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen ter implementatie van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid mee te delen, behalve de bepalingen met betrekking tot artikel 3 van deze richtlijn, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 24 van diezelfde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 7, lid 2, en 14 van richtlijn 2000/60, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 24 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Groothertogdom Luxemburg dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-200/08: Beroep ingesteld op 15 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/28

         Beroep ingesteld op 15 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-200/08)
   (2008/C 171/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bordes en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens de artikelen 39, 43 en 49 EG en artikel 6 van richtlijn 92/51/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door te weigeren dat Duitse en Britse snowboardleraars in Frankrijk enkel deze discipline onderwijzen en door in het besluit van 4 mei 1995, zoals gewijzigd, niet de in andere lidstaten behaalde diploma's van snowboardleraar te vermelden;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Terwijl in verschillende lidstaten ski- en snowboardlessen kunnen worden gegeven door personen met een verschillende beroepsopleiding, mogen snowboardlessen in Frankrijk enkel worden gegeven door skileraars.
   Verzoekster meent dat de weigering om toegang te verlenen tot het beroep van snowboardleraar alleen, niet kan worden gerechtvaardigd op grond van de basisbeginselen van het vrij verkeer van personen, de vrijheid van dienstverrichting en de vrijheid van vestiging. De Commissie meent verder dat niet is voldaan aan de vier cumulatieve voorwaarden die in de rechtspraak van het Hof zijn gesteld om een eventuele beperking van die beginselen te rechtvaardigen: non-discriminatie, een dwingende reden van openbaar belang, geschiktheid om het nagestreefde doel te bereiken en inaanmerkingneming van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25).


title: Zaak C-426/99: Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van 30 september 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Connaught Laboratories Inc. en 1. SmithKline Beecham Pharma GmbH en 2. SmithKline Beecham Biologicals Manufacturing S.A.

text:
5.2.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 34/11
2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                3) Blijft de plaats in de chronologische rangorde van een door
                                                                            verzoeker als formele partij namens de octrooihouder
                                                                            ingestelde rechtsvordering wegens octrooi-inbreuk behou-
     is verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan toepasselijk                  den, wanneer het litigieuze octrooi in de loop van het
     wanneer een als werknemer werkzame vluchteling en zijn                 geding op de verzoekende partij wordt overgedragen en
     gezinsleden rechtstreeks uit een derde land een lidstaat zijn          deze dus niet meer in de plaats van een derde optreedt,
     binnengekomen en binnen de Gemeenschap niet hebben                     maar in de hoedanigheid van octrooihoudster haar eigen
     gemigreerd?                                                            rechten doet gelden?
3) Verzet het gemeenschapsrecht zich tegen een nationale               4) Blijft de plaats in de chronologische rangorde van een
     regeling die het recht op gezinsbijslagen ook afhankelijk              tegen de octrooihouder ingestelde procedure ter verkrijging
     stelt van de werkelijke toekenning van een bepaalde                    van een negatieve declaratoire uitspraak, waarbij moet
     verblijfstitel, wanneer de vluchteling als asielgerechtigde is         worden uitgemaakt of een bepaald product inbreuk maakt
     erkend?                                                                op het betrokken octrooi, gelden wanneer het litigieuze
                                                                            octrooi tijdens het geding wordt overgedragen en het
                                                                            verzoek om een declaratoire uitspraak vervolgens tegen de
                                                                            nieuwe octrooihouder wordt gericht?
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
                                                                       Beroep, op 5 november 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek)
Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van                                               (Zaak C-429/99)
30 september 1999 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Connaught Laboratories Inc. en 1. Smith-
Kline Beecham Pharma GmbH en 2. SmithKline Beecham                                              (2000/C 34/21)
                  Biologicals Manufacturing S.A.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 5 november 1999 beroep ingesteld tegen Portugese
                         (Zaak C-426/99)
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira en B. Doherty,
                          (2000/C 34/20)                               leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, docmicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
Het Oberlandesgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van
30 september 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Justitie op 3 november 1999, in het geding tussen Connaught
Laboratories Inc. en 1. SmithKline Beecham Pharma GmbH en              — vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan
2. SmithKline Beecham Biologicals Manufacturing S.A., het                   aan de krachtens artikel 2, lid 4, tweede alinea, van richtlijn
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                    90/388/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG (2),
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                   op haar rustende verplichtingen;
1) Wordt een subsidiaire vordering reeds door de hiertoe in            — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
     het nationale procesrecht voorgeschreven handeling (in dit
     geval: betekening van de dagvaarding) „aanhangig”, of
     begint de aanhangigheid in de zin van artikel 21 Executie-        Middelen en voornaamste argumenten
     verdrag eerst op het tijdstip waarop (tevens) de processuele
     voorwaarde wordt vervuld waaronder de subsidiaire vorde-
     ring is ingesteld?                                                De Commissie betoogt, dat „call back” diensten geen spraak-
                                                                       telefoniediensten zijn in de zin van richtlijn 90/388/EEG van
                                                                       de Commissie betreffende de mededinging op de markten
2) Wie moet als „partij” worden aangemerkt, wanneer de                 voor telecommunicatiediensten en dat bijgevolg artikel 3 van
     verzoekende partij op grond van een procesvolmacht van            beschikking 97/310/EG van de Commissie de Portugese
     de materiële belanghebbende diens (andermans) vorderin-           Republiek geen aanvullende uitvoeringstermijn verleent met
     gen in eigen naam doet gelden — de formele procespartij           betrekking tot de verlening van die diensten, die in Portugal
     of de materiële belanghebbende?                                   reeds bij de inwerkingtreding van de richtlijn hadden moeten


title: Zaak C-15/00: Beroep, op 19 januari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europese Investeringsbank

text:
29.4.2000                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 122/9
Verordening (EG) nr. 1073/1999 is van toepassing op de                 schappen, vertegenwoordigd door C. Timmermans, adjunct-di-
ECB. De ECB is opgericht bij het EG-Verdrag en vormt,                  recteur-generaal van haar juridische dienst, H. P. Hartvig, juri-
onverminderd haar bijzondere status, een orgaan van de                 disch raadgever, en C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
Gemeenschap. De door de ECB ingeroepen onafhankelijkheid               dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
is slechts functioneel en strekt zich enkel uit tot de vervulling      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
van haar bijzondere taken krachtens het Verdrag en de Statuten         berg.
van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB). De
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap
kan meer omvatten dan de bescherming van de communautai-               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
re begroting, omdat zij zich uitstrekt tot de door de Gemeen-          dat het den Hove behage:
schap „beheerde begrotingen”, zoals het Europees Ontwik-
kelingsfonds (EOF), of tot de begrotingen van de gedecentra-           — nietig te verklaren het besluit van de directie van de
liseerde communautaire organen, die gescheiden zijn van de                 Europese Investeringsbank betreffende de samenwerking
algemene begroting van de Gemeenschappen en op sommige                     met het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) (1);
waarvan overigens eigen middelen worden opgevoerd. De
omstandigheid dat de ECB haar eigen begroting en haar eigen
                                                                       — de Europese Investeringsbank in de kosten te verwijzen.
financiële middelen heeft, sluit derhalve niet uit dat op de ECB
op basis van artikel 280, lid 4, EG-Verdrag vastgestelde
maatregelen, zoals verordening (EG) nr. 1073/1999, worden
toegepast. Zelfs indien het onderscheid tussen de begroting            Middelen en voornaamste argumenten
van de Europese Gemeenschappen en de begroting van de ECB
en de eigen middelen van deze laatste relevant was, zou de
ECB toch niet buiten het toepassingsgebied van die verordening         Het beroep is primair ingesteld krachtens artikel 237, sub b,
vallen, daar zij ook budgettaire middelen van de Gemeenschap-          EG en subsidiair krachtens artikel 230 EG en berust op
pen beheert. Zij int de gemeenschapsbelasting op de bezol-             schending van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Euro-
digingen en salarissen van haar bestuurders en haar personeel          pees Parlement en de Raad en verordening (Euratom)
en zij beheert de transacties rond geldleningen door de                nr. 1074/1999 van de Raad betreffende de door het Europees
Gemeenschap uit hoofde van financiële steun op middellange             Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken.
termijn.
                                                                       De verordeningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999 zijn op de
Het bestreden besluit is op de volgende gronden in strijd met          Europese Investeringsbank (EIB) van toepassing. De EIB is
artikel 4 van verordening (EG) nr. 1073/1999:                          opgericht bij het EG-Verdrag en vormt, onverminderd haar
                                                                       bijzondere status, een orgaan van de Gemeenschap. Die
— artikel 2 ervan vormt een zuivere miskenning van de                  bijzondere status is slechts functioneel en strekt zich slechts
     bevoegdheid van het OLAF interne onderzoeken binnen               uit tot de bijzondere taken van de EIB krachtens het Verdrag
     de ECS te verrichten;                                             en haar statuten. Tot op heden heeft de EIB niet kunnen
                                                                       aantonen, hoe door de Raad vastgestelde regels op het gebied
— het voorziet in geen maatregel ter uitvoering van de in
                                                                       van fraudebestrijding de EIB in concreto zou kunnen hinderen
     artikel 4, lid 6, van de verordening neergelegde verplichtin-
                                                                       bij de vervulling van haar bijzondere taken. De bescherming
     gen, maar bepaalt onder meer, dat de verplichting van de
                                                                       van de financiële belangen van de Gemeenschap kan meer
     personeelsleden van de bank iedere fraude mee te delen,
                                                                       omvatten dan de bescherming van de communautaire begro-
     geldt ten opzichte van het directoraat interne audit en het
                                                                       ting, omdat zij zich uitstrekt tot de door de Gemeenschap
     bij het besluit ingestelde comité voor fraudebestrijding, en
                                                                       „beheerde begrotingen”, zoals het Europees Ontwikkelings-
     niet tegenover het OLAF.
                                                                       fonds (EOF), of tot de begrotingen van de gedecentraliseerde
                                                                       communautaire organen, die gescheiden zijn van de algemene
(1) ECB/1999/5, PB L 291 van 13.11.1999, blz. 36.                      begroting van de Gemeenschappen en op sommige waarvan
                                                                       overigens eigen middelen worden opgevoerd. De omstandig-
                                                                       heid dat de EIB haar eigen begroting en haar eigen financiële
                                                                       middelen heeft, sluit derhalve niet uit dat op de EIB op basis
                                                                       van artikel 280, lid 4, EG-Verdrag vastgestelde maatregelen,
                                                                       zoals verordening (EG) nr. 1073/1999, worden toegepast.
                                                                       Zelfs indien het toepassingsgebied van artikel 280, lid 4, zich
Beroep, op 19 januari 2000 ingesteld door Commissie van                enkel uitstrekt tot de financiële belangen die rechtstreeks
de Europese Gemeenschappen tegen Europese In-                          verband houden met de communautaire begroting, kan niet
                           vesteringsbank                              worden ontkend dat verordening 1073/1999 toepasselijk is op
                                                                       de EIB, die ook budgettaire middelen van de Gemeenschappen
                                                                       beheert. Zij int de gemeenschapsbelasting op de bezoldigingen
                           (Zaak C-15/00)
                                                                       en salarissen van de leden van haar organen en van haar
                                                                       personeel, en zij beheert ook budgettaire middelen van de
                          (2000/C 122/14)                              Gemeenschap in het kader van uitdrukkelijke volmachten. Een
                                                                       ander voorbeeld is het beheer door de EIB, voor rekening van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             de Gemeenschap, van risicokapitaal en rentesubsidies die uit
op 19 januari 2000 beroep ingesteld tegen Europese In-                 middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) worden
vesteringsbank door Commissie van de Europese Gemeen-                  gefinancierd.
 ---pagebreak--- C 122/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.4.2000
Het bestreden besluit is op de volgende gronden in strijd met          c) Kan voor de toepassing van artikel 1, leden 1 en 2, sub c,
artikel 4 van de verordeningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999:                 juncto artikel 2, lid 1, tweede alinea, van verordening nr.
                                                                            1697/79 als uiterste datum waarop navordering kan
— zij vormt een zuivere miskenning van de bevoegdheid van                   plaatsvinden, worden beschouwd een eerste handeling tot
     het OLAF interne onderzoeken binnen de EIB te verrichten,              vaststelling van de verschuldigde rechten, of moet als die
     en in werkelijkheid van de toepasselijkheid van de verorde-            uiterste datum worden aangemerkt het moment waarop
     ningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999 op de EIB. Boven-                   een tweede handeling plaatsvindt tot intrekking of vervan-
     dien hangt de inzage van het OLAF in informatie waarover               ging van de eerste en houdende vaststelling van een nieuw
     de EIB beschikt, in ieder afzonderlijk geval af van de                 bedrag van de verschuldigde rechten?
     toestemming van de president van de EIB, die tevens de
     nadere voorwaarden daarvan bepaalt;                               d) Welke uitlegging moet worden gegeven aan artikel 254
                                                                            van de Toetredingsakte (2), bepalende dat de Portugese
— door enkel te voorzien in bijstand van het OLAF voor                      Republiek de overschotten aan producten moet afbouwen,
     fraudebestrijding voor wat betreft de met de eigen middelen            en wel „ten harer laste”?
     van de EIB verrichte transacties, maakt het een onderscheid
     tussen de diverse financiële middelen, dat onverenigbaar is       e) Moet het al dan niet verenigbaar worden geacht met de in
     met de bescherming van de „financiële belangen” van de                 artikel 254 van de Toetredingsakte neergelegde verplich-
     Europese Gemeenschap;                                                  ting, zoals nader uitgewerkt in de twee toepassingsveror-
                                                                            deningen, verordening (EEG) nr. 3771/85 (3) van de Raad
— het geeft geenszins voldoende uitvoering aan de verplich-                 van 20 december 1985 (artikel 8) en verordening (EEG)
     tingen neergelegd in artikel 4, lid 6, van bovengenoemde               nr. 579/86 (4) van de Commissie van 28 februari 1986
     verordeningen.                                                         (artikelen 4 en 8), dat de Portugese douane van houders
                                                                            van suikeroverschotten betaling van de in verordening nr.
                                                                            579/86 (artikel 7, lid 1) voorziene rechten vordert in
(1) Niet gepubliceerd, meegedeeld aan de Commissie per brief van            omstandigheden waarin de Portugese Republiek heeft
    16.11.1999.                                                             verzuimd de voor de uitvoer buiten de Gemeenschap
                                                                            noodzakelijke maatregelen te heffen?
                                                                       f) Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 aldus
                                                                            worden uitgelegd, dat er sprake is van een relevante
                                                                            vergissing in geval van een onjuiste raming van de
                                                                            hoeveelheden suiker die nodig zijn voor de openbare
                                                                            bevoorrading van de Região Autónoma da Madeira, die
                                                                            ten grondslag heeft gelegen aan de afgifte van een invoer-
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van                         vergunning met vrijstelling van douanerechten met volledi-
12 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het                       ge kennis van het bepaalde in artikel 254 van de Toetre-
geding tussen William Hinton & Sons, Lta en Fazenda                         dingsakte en verordening nr. 3771/85 van de Raad?
                               Pública
                                                                       g) Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 aldus
                           (Zaak C-30/00)                                   worden uitgelegd, dat achtereenvolgende vergissingen ten
                                                                            aanzien van de feiten en het recht door de bevoegde
                                                                            douaneautoriteit bij de bepaling van het verschuldigde
                          (2000/C 122/15)                                   bedrag, relevant zijn?
Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking              h) In geval van een bevestigend antwoord op de zevende en
van 12 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                  de achtste vraag, had de belastingsplichtige die vergissingen
Justitie op 4 februari 2000, in het geding tussen William                   van de bevoegde autoriteiten redelijkerwijs kunnen ont-
Hinton & Sons, Lta en Fazenda Pública, het Hof van Justitie van            dekken?
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                  (1) Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979
                                                                           inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die
a) Moet artikel 1, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr.                 niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke
     1697/79 (1) van de Raad van 24 juli 1979 aldus worden                 zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting
     uitgelegd, dat wanneer de rechtshandeling genaamd boe-                tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide (PB L 197 van
                                                                           3.8.1979, blz. 1).
     king heeft plaatsgevonden, deze handeling noodzakelijker-         (2) PB L 302 van 15.11.1985.
     wijs moet hebben plaatsgevonden vóór de kennisgeving            (3) Verordening (EEG) nr. 3771/85 van de Raad van 20 december
     van de navordering en de navordering zelf?                            1985 inzake de voorraden landbouwproducten in Portugal (PB
                                                                           L 362 van 31.12.1985, blz. 21).
b) Heeft geen boeking in de zin van artikel 2, lid 1, tweede           (4) Verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van 28 februari
                                                                           1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de op
     alinea, van verordening nr. 1697/79 plaatsgevonden, wan-              1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige voorraden van
     neer de eerste handeling waarmee de douane het bedrag                 producten uit de sector suiker (PB L 57 van 1.3.1986, blz. 21).
     van de rechten boekhoudkundig of op gelijkwaardige wijze
     inschrijft, tot doel heeft de navordering van die rechten te
     registreren?


               30.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/9

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door de Icelandic Financial Services Association op 28 januari 2015
   (Zaak E-4/15)
   (2015/C 143/10)
   Op 28 januari 2015 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door de Icelandic Financial Services Association, vertegenwoordigd door Hans-Jörg Niemeyer en Christian Kovács, advocaten bij Hengeler Mueller, de Meeûssquare 40, 1000 Brussel, België.
   Verzoekster verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit 298/14/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 16 juli 2014 (PB C 400 van 13.11.2014, blz. 13), waarbij de zaak betreffende bestaande steun aan het IJslandse Fonds voor Woningfinanciering (Íbúðalánasjóður) werd gesloten, nietig te verklaren, en

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster, de Icelandic Financial Services Association, is een vereniging die alle geregistreerde financiële ondernemingen in IJsland vertegenwoordigt, waaronder algemene, investerings- en spaarbanken, alsook verzekerings-, leasing-, effecten- en creditcardbedrijven. De vereniging heeft tot doel de totstandbrenging van een concurrerend bedrijfsklimaat voor financiële ondernemingen in IJsland te ondersteunen en hun belangen internationaal te behartigen.

               —

               De zaak betreft een verzoek tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA waarbij een zaak betreffende bestaande steun aan het IJslandse Fonds voor Woningfinanciering werd gesloten.

         Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

               —

               er ten onrechte vanuit is gegaan dat de aan het IJslandse Fonds voor Woningfinanciering verleende steun bestaande steun is, terwijl het in werkelijkheid gaat om nieuwe steun;

               —

               haar in het besluit getrokken conclusies niet voldoende heeft gemotiveerd en bijgevolg artikel 16 van de Toezichtovereenkomst heeft geschonden;

               —

               artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst kennelijk onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak C-57/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2008 door Gateway, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 27 november 2007 in zaak T-434/05: Gateway, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/12

         Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2008 door Gateway, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 27 november 2007 in zaak T-434/05: Gateway, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-57/08 P)
   (2008/C 171/20)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Gateway, Inc. (vertegenwoordiger: C. R. Jones, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Fujitsu Siemens Computers GmbH
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 27 november 2007 in zaak T-434/05 te vernietigen;

               —

               rekwirante's oppositie tegen de inschrijving van het aangevraagde merk volledig toe te wijzen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg op de volgende punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting:

               a)

               De termen „media gateway” en „gateway” hebben een zeer specifieke betekenis op de IT-markt van speciale vormen van systemen die protocols of formats naar elkaar converteren. Het Gerecht van eerste aanleg heeft evenwel ten onrechte geoordeeld dat toen „gateway” werd opgenomen als element van het aangevraagde merk, het diende ter aanduiding van beschrijvende kenmerken van alle goederen of diensten die onder de litigieuze specificatie vielen, terwijl in feite geen van de onder het litigieuze merk vallende goederen of diensten zijn geregistreerd als „media gateways” of „gateways”.

               b)

               Het Gerecht heeft het relevante publiek ten onrechte gedefinieerd als consumenten die enkel goederen op diensten op computergebied aanschaffen, en niet als consumenten van alle goederen en diensten die onder de litigieuze specificatie vallen.

               c)

               Het heeft ten onrechte geoordeeld dat de conflicterende merken op visueel, auditief of begripsmatig vlak niet overeenstemmen.

               d)

               Het heeft ten onrechte geoordeeld dat de vraag naar de overeenstemming met betrekking tot de twee conflicterende woordmerken afhankelijk moet worden gesteld van de voorwaarde dat de visuele, auditieve en begripsmatige totaalindruk die het samengesteld woordteken oproept, moet worden gedomineerd door het gedeelte dat uit het oudere merk bestaat.

               e)

               Bij zijn beoordeling of de conflicterende merken overeenstemmen, heeft het Gerecht onvoldoende belang gehecht aan het onderscheidend vermogen van „gateway”, binnen het relevante doelpubliek, als een ouder merk van rekwirante voor goederen en diensten op computergebied.

               f)

               Het heeft onvoldoende rekening heeft gehouden met het feit dat merken met een groot onderscheidend vermogen, hetzij op zichzelf, hetzij wegens hun bekendheid, een grotere bescherming genieten dan merken met een minder onderscheidend vermogen.

               g)

               Het heeft ten onrechte vastgesteld dat „gateway” geen zelfstandige onderscheidende rol heeft binnen het aangevraagde merk.

               h)

               Het heeft ten onrechte geoordeeld dat het bestaan van verwarringsgevaar afhankelijk moet worden gesteld van de voorwaarde dat de totaalindruk die het samengesteld teken oproept, moet worden gedomineerd door het gedeelte dat uit het oudere merk bestaat.

               i)

               Het heeft de visuele, auditieve en begripsmatige indruk die het woord „gateway” waarschijnlijk oproept bij de gemiddelde consument van de betrokken goederen en diensten wanneer het wordt opgenomen als een element van het aangevraagde merk, niet naar behoren onderzocht.


title: Zaak F-12/11: Beroep ingesteld op 13 februari 2011 — Hecq/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/22

         Beroep ingesteld op 13 februari 2011 — Hecq/Commissie
   (Zaak F-12/11)
   2011/C 113/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: André Hecq (Chaumont-Gistoux, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Beroep tot nietigverklaring van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om hervatting van zijn beroepsactiviteiten en volledige betaling van zijn bezoldiging als ambtenaar te krijgen, berekend sinds 1 augustus 2003, alsmede schadevergoeding, een en ander vermeerderd met 7 % vertragingsrente per jaar sinds 1 augustus 2003

      Conclusies van de verwerende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 29 oktober 2010 tot afwijzing van verzoekers klacht van 6 juli 2010 tegen een stilzwijgend besluit dat genomen zou zijn op 15 april 2010 en waarbij is afgewezen, verzoekers verzoek van 15 december 2009 om hervatting van zijn beroepsactiviteiten en volledige betaling van zijn bezoldiging als ambtenaar te krijgen, berekend sinds 1 augustus 2003, alsmede schadevergoeding, een en ander vermeerderd met 7 % vertragingsrente per jaar sinds 1 augustus 2003;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het stilzwijgend besluit dat het TABG genomen zou hebben op 15 april 2010, voor zover daarbij verzoekers voormelde verzoek van 15 december 2009 is afgewezen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een schadevergoeding bestaande in een bedrag dat overeenkomt met de bezoldiging als ambtenaar die hem vanaf 1 augustus 2003 ten onrechte is ontnomen, in hoofdsom en toebehoren, plus een bedrag van 50 000 EUR, een en ander vermeerderd met een vertragingsrente van 7 % per jaar sinds 1 augustus 2003;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak T-324/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Plant e.a./Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/68

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Plant e.a./Commissie
   (Zaak T-324/07) (1)

   (2009/C 44/115)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak T-94/15: Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2016 — Binca Seafoods/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1358/2014 — Niet-verlenging van de in artikel 95, lid 11, van verordening (EG) nr. 889/2008 vervatte overgangsmaatregel inzake aquacultuurdieren — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/44

         Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2016 — Binca Seafoods/Commissie
   (Zaak T-94/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1358/2014 - Niet-verlenging van de in artikel 95, lid 11, van verordening (EG) nr. 889/2008 vervatte overgangsmaatregel inzake aquacultuurdieren - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 156/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Binca Seafoods GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Walkerová, H. Kranenborg en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1358/2014 van de Commissie van 18 december 2014 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 889/2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad, wat betreft de herkomst van biologische aquacultuurdieren, aquacultuurhouderijpraktijken, voeder voor biologische aquacultuurdieren en voor gebruik in de biologische aquacultuur toegestane producten en stoffen (PB L 365, blz. 97).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Binca Seafoods GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak C-311/15: Beschikking van de president van het Hof van 23 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — TrustBuddy AB/Lauri Pihlajaniemi

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/46

         Beschikking van de president van het Hof van 23 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — TrustBuddy AB/Lauri Pihlajaniemi
   (Zaak C-311/15) (1)

   (2016/C 038/59)
   Procestaal: Fins
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-659/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Hunter/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/72

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Hunter/Parlement
   (Zaak T-659/15)
   (2016/C 048/80)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mark Lee Hunter (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8684 C van het Europees Parlement van 16 september 2015 houdende afwijzing van verzoekers confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoeker en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoeker heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Zaak C-531/09: Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/22

         Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-531/09)
   2010/C 51/35
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Yerrell en M. Teles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/38/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 tot wijziging van richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 10 juni 2008 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 8.


title: Zaak T-597/13: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Calida/BHIM — Quanzhou Green Garments (dadida) [„Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Beeldmerk dadida — Ouder gemeenschapswoordmerk CALIDA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/25

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Calida/BHIM — Quanzhou Green Garments (dadida)
   (Zaak T-597/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Beeldmerk dadida - Ouder gemeenschapswoordmerk CALIDA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 414/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Calida Holding AG (Sursee, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Kaase en H. Dirksmeier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Quanzhou Green Garments Co. Ltd (Quanzhou, China)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 16 september 2013 (zaak R 1190/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Calida Holding AG en Quanzhou Green Garments Co. Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Calida Holding AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-167/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Employment Tribunal, Newcastle upon Tyne — Verenigd Koninkrijk) — C. D./S. T. (Prejudiciële verwijzing  — Sociale politiek  — Richtlijn 92/85/EEG  — Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie  — Artikel 8  — Wensmoeder die kind heeft gekregen dankzij draagmoederschapsovereenkomst  — Weigering om haar bevallingsverlof toe te kennen  — Richtlijn 2006/54/EG  — Gelijke behandeling van werknemers en werkneemsters  — Artikel 14  — Minder gunstige behandeling van wensmoeder wat toekenning van bevallingsverlof betreft)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Employment Tribunal, Newcastle upon Tyne — Verenigd Koninkrijk) — C. D./S. T.
   (Zaak C-167/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie - Artikel 8 - Wensmoeder die kind heeft gekregen dankzij draagmoederschapsovereenkomst - Weigering om haar bevallingsverlof toe te kennen - Richtlijn 2006/54/EG - Gelijke behandeling van werknemers en werkneemsters - Artikel 14 - Minder gunstige behandeling van wensmoeder wat toekenning van bevallingsverlof betreft))
   2014/C 142/06
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Employment Tribunal, Newcastle upon Tyne

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: C. D.

      Verwerende partij: S. T.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Employment Tribunal Newcastle upon tyne — Uitlegging van de artikelen 1, lid 1, 2, leden 1, sub a en b, en 2, sub c, 8, lid 1, en 11, lid 2, sub b, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 14 en 2, lid 1, sub a, b, en c, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23) — Verbod op elke minder gunstige behandeling van een vrouw die verband houdt met de zwangerschap of het zwangerschapsverlof in de zin van richtlijn 92/85/EEG — Werkingssfeer — Niet-biologische moeder die beroep heeft gedaan op een draagmoederschap — Recht op zwangerschapsverlof

      Dictum

               1)

               Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) moet in die zin worden uitgelegd dat de lidstaten niet gehouden zijn bevallingsverlof uit hoofde van artikel 8 van deze richtlijn toe te kennen aan een werkneemster in haar hoedanigheid van wensmoeder die een kind heeft gekregen dankzij een draagmoederschapsovereenkomst, ook niet wanneer zij dat kind na de geboorte eventueel borstvoeding geeft of het daadwerkelijk borstvoeding geeft.

               2)

               Artikel 14 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, juncto artikel 2, leden 1, sub a en b, en 2, sub c, van deze richtlijn, moet in die zin worden uitgelegd dat het feit dat een werkgever weigert bevallingsverlof toe te kennen aan een wensmoeder die een kind heeft gekregen dankzij een draagmoederschapsovereenkomst, geen discriminatie op grond van geslacht vormt.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak C-271/05: Verzoek van de Consiglio di Stato bij beschikking van 18 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen 1) Francesco Rauty tegen Ministero per i Beni Culturali e Ambientali; Soprintendenza B.A.A. di Firenze, Prato e Pistoia; ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri; 2) Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pistoia tegen Francesco Rauty, Ministero per i Beni e le Attività Culturali, ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/6

         Verzoek van de Consiglio di Stato bij beschikking van 18 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen 1) Francesco Rauty tegen Ministero per i Beni Culturali e Ambientali; Soprintendenza B.A.A. di Firenze, Prato e Pistoia; ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri; 2) Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pistoia tegen Francesco Rauty, Ministero per i Beni e le Attività Culturali, ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri
   (Zaak C-271/05)
   (2005/C 229/12)
   Procestaal: Italiaans
   De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 18 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 juni 2005, in de gedingen 1) Francesco Rauty tegen Ministero per i Beni Culturali e Ambientali; Soprintendenza B.A.A. di Firenze, Prato e Pistoia; ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri; 2) Ordine degli Ingegneri della Provincia di Pistoia tegen Francesco Rauty, Ministero per i Beni e le Attività Culturali, ondersteund door: Consiglio Nazionale degli Ingegneri, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moeten gelet op de artikelen 10 en 11 van richtlijn 384/85/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (1) de titel van architect en de titels van bouwkundig ingenieur die door Italiaanse Universiteiten en Universitaire Instellingen zijn afgegeven voor Italië als gelijkwaardig worden beschouwd, in dier voege dat de houders van een diploma bouwkundig ingenieur aan wie de desbetreffende titel is afgegeven, het beroep van architect mogen uitoefenen en bijgevolg alle taken mogen verrichten die eventuele nationale bepalingen van deze staat hebben voorbehouden voor de architecten;

               2)

               of zijn bij de bepalingen van de genoemde artikelen 10 en 11 de twee titels (architectuur en bouwkundig ingenieur) alleen in dier voege gelijkgesteld dat beide toegang geven tot het beroep van architect, mits voordien het specifieke examen dat de bevoegdheid tot het uitoefenen van het beroep van architect verleent, met gunstig gevolg is afgelegd?

      (1)  PB L 223 van 21/08/1985, blz. 15.


title: Zaak T-71/06: Beroep ingesteld op  27 februari 2006  — ENERCON tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/23

         Beroep ingesteld op 27 februari 2006 — ENERCON tegen BHIM
   (Zaak T-71/06)
   (2006/C 108/42)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: ENERCON GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Böhm, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 november 2005 (zaak R 0179/2005-2) te vernietigen,

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een deel van een windenergieconvertor voor waren van klasse 7 — aanvraag nr. 2 496 743

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de met het merk geclaimde vorm van de waar niet behoort tot de gebruikelijke vormen. Bijgevolg heeft het driedimensionale merk onderscheidend vermogen.
   Schending van artikel 7, lid 3, van de verordening doordat de kamer van beroep gelet op de omstandigheden verzoekster had moeten uitnodigen, aanvullende rapporten over het gebruik over te leggen indien daarmee het in artikel 7, lid 3, bedoelde bewijs had kunnen worden geleverd.


title: Zaak T-313/16: Beschikking van het Gerecht van 19 januari 2017 — Grupo Riberebro Integral en Riberebro Integral/Commissie

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/43

         Beschikking van het Gerecht van 19 januari 2017 — Grupo Riberebro Integral en Riberebro Integral/Commissie
   (Zaak T-313/16) (1)

   (2017/C 078/61)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak C-194/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Orange European Smallcap Fund NV (Artikelen 56 EG tot en met 58 EG — Vrij verkeer van kapitaal — Belasting van dividenden — Aan fiscale beleggingsinstelling toegekende tegemoetkoming wegens door andere lidstaat ingehouden bronheffing op dividendontvangsten van deze instelling — Beperking van tegemoetkoming tot bedrag dat een ingezeten aandeelhouder van de lidstaat van vestiging van deze instelling bij rechtstreekse belegging zou kunnen verrekenen met de inkomstenbelasting krachtens verdrag tot vermijding van dubbele belasting — Beperking van tegemoetkoming naar evenredigheid van deelneming van niet-ingezeten aandeelhouders in kapitaal van beleggingsinstelling)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Orange European Smallcap Fund NV
   (Zaak C-194/06) (1)

   (Artikelen 56 EG tot en met 58 EG - Vrij verkeer van kapitaal - Belasting van dividenden - Aan fiscale beleggingsinstelling toegekende tegemoetkoming wegens door andere lidstaat ingehouden bronheffing op dividendontvangsten van deze instelling - Beperking van tegemoetkoming tot bedrag dat een ingezeten aandeelhouder van de lidstaat van vestiging van deze instelling bij rechtstreekse belegging zou kunnen verrekenen met de inkomstenbelasting krachtens verdrag tot vermijding van dubbele belasting - Beperking van tegemoetkoming naar evenredigheid van deelneming van niet-ingezeten aandeelhouders in kapitaal van beleggingsinstelling)
   (2008/C 171/05)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Orange European Smallcap Fund NV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 56 EG, 57, lid 1, EG en 58, lid 1, EG — Nationale regeling die een belastingkrediet toekent aan beleggingsinstellingen ter zake van in een andere lidstaat ingehouden bronheffing op dividenden — Beperking ingeval de aandeelhouders niet in Nederland wonen of niet aan de Nederlandse vennootschapsbelasting zijn onderworpen
   Dictum

               1)

               De artikelen 56 EG en 58 EG verzetten zich niet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als in het hoofdgeding aan de orde is, die een aan aldaar gevestigde fiscale beleggingsinstellingen te verstrekken tegemoetkoming wegens in een andere lidstaat ingehouden bronheffing op door deze instellingen ontvangen dividenden beperkt tot het bedrag dat een in eerstgenoemde lidstaat wonende natuurlijke persoon ter zake van overeenkomstige heffingen zou hebben kunnen verrekenen op grond van een met die andere lidstaat gesloten verdrag tot vermijding van dubbele belasting.

               2)

               De artikelen 56 EG en 58 EG verzetten zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als in het hoofdgeding aan de orde is, die een aan aldaar gevestigde fiscale beleggingsinstellingen te verstrekken tegemoetkoming wegens in een andere lidstaat of een derde land ingehouden bronheffing op door deze instellingen ontvangen dividenden beperkt indien en voor zover hun aandeelhouders in andere lidstaten of in derde landen wonende natuurlijke personen of aldaar gevestigde rechtspersonen zijn, aangezien deze beperking al haar aandeelhouders zonder onderscheid benadeelt.
               In dit verband is het niet van belang dat de buitenlandse aandeelhouders van een fiscale beleggingsinstelling wonen of gevestigd zijn in een staat waarmee de lidstaat van vestiging van deze instelling een verdrag heeft gesloten dat voorziet in de wederzijdse verrekening van bronheffing op dividend.

               3)

               Een beperking is aan te merken als een onder artikel 57, lid 1, EG vallende beperking van het kapitaalverkeer in verband met directe investeringen, voor zover zij betrekking heeft op alle investeringen die door natuurlijke of rechtspersonen worden verricht en gericht zijn op de vestiging of de handhaving van duurzame en directe betrekkingen tussen de kapitaalverschaffer en de onderneming waarvoor de desbetreffende middelen bestemd zijn met het oog op de uitoefening van een economische activiteit.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak F-37/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Psychisch geweld — Onderzoeksprocedure — Rapport van het onderzoekscomité — Onjuiste definitie van psychisch geweld — Besluit van de president van de EIB om geen gevolg te geven aan de klacht — Nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/88

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-37/12) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Psychisch geweld - Onderzoeksprocedure - Rapport van het onderzoekscomité - Onjuiste definitie van psychisch geweld - Besluit van de president van de EIB om geen gevolg te geven aan de klacht - Nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding))
   (2016/C 048/98)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en T. Gilliams, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, de brief van de president van de EIB waarbij hij na het advies van het panel „Dignity at work” te hebben ingewonnen verzoekers klacht wegens psychisch geweld heeft afgewezen en, ten tweede, van de conclusies van dat panel, voor zover het de feiten van psychisch geweld niet heeft vastgesteld

      Dictum

               1)

               Het besluit van 20 december 2011 waarbij de president van de Europese Investeringsbank de door De Nicola wegens psychisch geweld ingediende klacht heeft afgewezen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Investeringsbank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van De Nicola.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012, blz. 24.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juli 1999 in zaak T-188/97: Rothmans International BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom, inzake toegang tot documenten van Commissie - Beschikking houdende weigering van toegang tot documenten - "Auteursregel" - "Comitologie-comités")

text:
C 299/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.10.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 19 juli 1999                                                           van 9 juli 1999
in zaak T-188/97: Rothmans International BV tegen Com-                    in zaak T-231/97: New Europe Consulting Ltd en M. P.
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)                        Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
(Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom, inzake toegang tot
documenten van Commissie — Beschikking houdende weige-
                                                                          (Phare-Programma — Beroep tot schadevergoeding — Voor-
ring van toegang tot documenten — „Auteursregel” —
                                                                          waarden — Beginsel van behoorlijk bestuur — Raming van
                      „Comitologie-comités”)
                                                                                schade)
                          (1999/C 299/28)
                                                                                (1999/C 299/29)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak T-188/97, Rothmans International BV, voorheen
Rothmans Group Holdings BV, gevestigd te Amsterdam,                       In zaak T-231/97, New Europe Consulting Ltd, gevestigd te
vertegenwoordigd door S. Crosby, Solicitor, domicilie gekozen             Dublin, en M. P. Brown, wonende te Ballinasloe, County
hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Elvinger, advocaat               Galway (Ierland), vertegenwoordigd door A. De Roeck en
aldaar, Rue d’Eich 31, ondersteund door Koninkrijk Zweden                 B. De Roeck, advocaten te Antwerpen (België), Lange Lozana-
(gemachtigden: aanvankelijk E. Brattgård, later A. Kruse), tegen          straat 2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   (gemachtigden: M.-J. Jonczy en M. Lugard), betreffende een
aanvankelijk U. Wölker en C. O’Reilly, later U. Wölker en                 beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden
X. Lewis), betreffende een beroep tot nietigverklaring van een            hebben geleden doordat de Commissie in het kader van het
beschikking van de Commissie waarbij verzoekster de toegang               PHARE-Programma jegens hen onrechtmatig heeft gehandeld,
tot de notulen van het comité douanewetboek is geweigerd,                 heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samenge-
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitge-                steld als volgt: R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili en
breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,                 P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 9 juli
C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters;         1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
griffier: H. Jung, op 19 juli 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                          1) Veroordeelt verweerster ertoe, aan de vennootschap New Europe
                                                                               Consulting Ltd een schadevergoeding van 100 000 euro en aan
1) Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 30 april               M. P. Brown een schadevergoeding van 25 000 euro te betalen.
     1997 waarbij verzoekster de toegang tot de notulen van het
     comité douanewetboek is geweigerd.
                                                                          2) Over deze bedragen zijn moratoire interessen verschuldigd op de
                                                                               voet van 4,5 % per jaar vanaf de datum van dit arrest tot aan de
2) Verstaat, dat de Commissie haar eigen kosten en die van                     daadwerkelijke betaling.
     verzoekster zal dragen.
                                                                          3) Verweerster zal haar eigen kosten en die van verzoekers dragen.
3) Verstaat, dat het Koninkrijk Zweden zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                               (1) PB C 357 van 22.11.97.


title: Zaak C-650/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2015 door Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid) van 25 september 2015 in zaak T-268/10 RENV: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/25

         Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2015 door Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid) van 25 september 2015 in zaak T-268/10 RENV: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-650/15 P)
   (2016/C 048/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS (vertegenwoordigers: R. Cana, advocaat, D. Abrahams, barrister, E. Mullier, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-268/10 RENV vernietigen;

               —

               de litigieuze handeling nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht terugverwijzen voor uitspraak op rekwirantes’ beroep tot nietigverklaring;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht in zaak T-268/10 RENV, waarbij rekwirantes’ beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) houdende identificatie van acrylamide als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening nr. 1907/2006 (1) inzake de registratie en de beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen overeenkomstig artikel 59 van verordening nr. 1907/2006 is verworpen.
   De door rekwirantes aangevoerde middelen kunnen worden samengevat als volgt:

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een onjuiste uitlegging te geven van de REACH-verordening bij de uitlegging van de definitie van „tussenstoffen” in artikel 3, punt 15, van de REACH-verordening

                           a)

                           door de vormen van eindgebruik van de synthese in strijd met de duidelijke tekst van artikel 3, punt 15, op te vatten als een uitsluitingscriterium;

                           b)

                           door de definitie van „tussenstoffen” uit te leggen op een wijze die strijdig is met de doelstellingen van de REACH-verordening; en

                           c)

                           door geen onafhankelijke, maar wel een op irrelevante punten van bijlage 4 bij het ECHA richtsnoer inzake tussenproducten gebaseerde, beoordeling te maken.

               2.

               Het Gerecht is zijn motiveringsplicht niet nagekomen door niet in te gaan op rekwirantes’ argument dat artikel 2, lid 8, onder b, van de REACH-verordening geldt voor titel VII van de REACH-verordening in zijn geheel.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een onjuiste uitlegging te geven van de REACH-verordening voor zover het heeft geoordeeld dat tussenstoffen niet zijn vrijgesteld van artikel 59 van de REACH-verordening.

               4.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat verweerder geen kennelijke beoordelingsfout heeft begaan door geen rekening te houden met de gegevens in bijlage VX bij de REACH-verordening.

               5.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de evenredigheid van de litigieuze handeling.

               6.

               Het Gerecht is zijn motiveringsplicht niet-nagekomen door niet in te gaan op de door rekwirantes voorgestelde minder belastende maatregelen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak T-674/14: Beroep ingesteld op 19 september 2014 — SEA/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/23

         Beroep ingesteld op 19 september 2014 — SEA/Commissie
   (Zaak T-674/14)
   2014/C 388/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Società per azioni esercizi aeroportuali (SEA) (Segrate, Italië) (vertegenwoordigers: F. Gatti, J.-F. Bellis, F. Di Gianni en A. Scalini, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2014) 4537 final van 9 juli 2014, waarbij de Europese Commissie een formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid betreffende de oprichting van Airport Handling, nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontoereikende motivering van het bestreden besluit

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat in het bestreden besluit gegevens worden genegeerd (bijvoorbeeld de oprichting van een trust om te waarborgen dat Airport Handling economisch volledig gescheiden is van de vennootschap SEA Handling, vermeende begunstigde van steun SA.21420) die een essentiële rol spelen bij de vaststelling van het besluit en waarover de Commissie uitvoerig was geïnformeerd.

               2.

               Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU als gevolg van een onjuiste beoordeling van belangrijke gegevens en objectieve informatie waarvan de Commissie door verzoekster in kennis is gesteld

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie in het bestreden besluit ten onrechte heeft geoordeeld dat Airport Handling kan worden beschouwd als economisch opvolgster van SEA Handling en dat de inbreng door verzoekster in Airport Handling staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt.

               3.

               Derde middel: schending van de fundamentele beginselen van gewettigd vertrouwen, behoorlijk bestuur, evenredigheid en non-discriminatie

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de opstelling van de diensten van de Commissie en het bestreden besluit klaarblijkelijk in strijd zijn met bovengenoemde beginselen van de rechtsorde van de Europese Unie. In verband met het evenredigheidsbeginsel stelt verzoekster inzonderheid dat de Commissie klaarheid had kunnen scheppen door middel van een zorgvuldige analyse van de informatie die verzoekster reeds in een eerder stadium van het onderzoek had verstrekt, in plaats van het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure vast te stellen dat het voorwerp is van het beroep.


title: Zaak T-388/12: Beroep ingesteld op 30 augustus 2012 — Singer/BHIM — Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö (CORDIO)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/28

      Beroep ingesteld op 30 augustus 2012 — Singer/BHIM — Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö (CORDIO)
      (Zaak T-388/12)
      (2012/C 331/54)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Daniela Singer (Obertrubach, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Korom, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij voor de kamer van beroep: Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö rt (Boedapest, Hongarije)

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 juli 2012 in zaak R 1842/2011-2

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CORDIO” voor diensten van klasse 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 115 262

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Cordia Magyarország Ingatlanforgalmazó Zártkörüen Müködö rt

         Oppositiemerk of -teken: woordmerk „CORDIA” voor diensten van klassen 36, 37 en 42

         Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: geen verwarringsgevaar tussen de conflicterende merken


title: Zaak T-422/11: Arrest van het Gerecht van 5 november 2014 — Computer Resources International (Luxembourg)/Commissie [ „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van computerdiensten betreffende ontwikkeling en onderhoud van software, consultancy en bijstand voor verschillende soorten IT-applicaties — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Abnormaal lage offerte — Artikel 139, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 — Motiveringsplicht — Keuze van de rechtsgrondslag — Misbruik van bevoegdheid” ]

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/17

         Arrest van het Gerecht van 5 november 2014 — Computer Resources International (Luxembourg)/Commissie
   (Zaak T-422/11) (1)

   ([„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van computerdiensten betreffende ontwikkeling en onderhoud van software, consultancy en bijstand voor verschillende soorten IT-applicaties - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Abnormaal lage offerte - Artikel 139, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 - Motiveringsplicht - Keuze van de rechtsgrondslag - Misbruik van bevoegdheid”])
   (2014/C 448/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Computer Resources International (Luxembourg) (Dommeldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude en D. Calciu, vervolgens S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door E. Petritsi, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Bureau voor publicaties van de Europese Unie van 22 juli 2011 waarbij de offertes van het consortium gevormd door verzoekster en een andere vennootschap voor de percelen 1 en 3 van openbare aanbesteding nr. AO 10340 betreffende computerdiensten, ontwikkeling en onderhoud van software, consultancy en bijstand voor verschillende soorten IT-applicaties (PB 2011/S 66 106099) werden afgewezen, en de raamovereenkomsten aan andere inschrijvers werden toegewezen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Computer Resources International (Luxembourg) SA wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten in kort geding.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak C-256/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Rotterdam (Nederland) op 15 mei 2017 — Sandd BV tegen Autoriteit Consument en Markt

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Rotterdam (Nederland) op 15 mei 2017 — Sandd BV tegen Autoriteit Consument en Markt
   (Zaak C-256/17)
   (2017/C 256/06)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Rotterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sandd BV

      Verweerster: Autoriteit Consument en Markt

      Andere partij: Koninklijke PostNL BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 14, tweede lid, van richtlijn 97/67/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, zoals die is gewijzigd met richtlijn 2008/6/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (Postrichtlijn) aldus worden uitgelegd dat daaruit volgt dat de nationale wet- of regelgeving er in moet voorzien dat aanbieders van de universele dienst in hun interne boekhouding afzonderlijke rekeningen bijhouden van elk van de diensten en producten die onder de universele dienst vallen om een duidelijk onderscheid te kunnen maken tussen elk van de diensten en producten die onder de universele dienst vallen en diensten en producten die er niet onder vallen of volgt uit dit voorschrift slechts dat een boekhoudkundig onderscheid moet worden gemaakt tussen enerzijds de diensten en producten die onder de universele dienst vallen en anderzijds diensten en producten die er niet onder vallen?

               2)

               Moet artikel 12, aanhef en achter het tweede gedachtestreepje, van richtlijn 97/67/EG […], zoals die is gewijzigd met richtlijn 2008/6/EG […] zo worden uitgelegd, dat elke afzonderlijke dienst die onderdeel uitmaakt van de universele dienst kostengeoriënteerd moet zijn?

               3)

               Staat het in artikel 12, aanhef en achter het tweede gedachtestreepje, van richtlijn 97/67/EG […], zoals die is gewijzigd met richtlijn 2008/6/EG […] neergelegde vereiste dat de prijzen kostengeoriënteerd zijn en een efficiënte aanbieding van de universele dienst stimuleren eraan in de weg dat voor onbepaalde tijd een vast rendementspercentage wordt gehanteerd waarmee de kosten van de universele postdiensten met het oog op de tariefruimte worden verhoogd?

      (1)  PB 1998, L 15, blz. 14.

      (2)  PB 2008, L 52, blz. 3.


title: Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door Europees Parlement tegen het arrest, op 10 juli 1997 in zaak T-36/96 tussen G. Caspari en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Zaak C-316/97 P)

text:
1 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331 / 13
Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door               Beroep, op 16 september 1997 ingesteld door Commissie
Europees Parlement tegen het arrest, op 10 juli 1997 in               van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
zaak T-36/96 tussen G. Caspari en Europees Parlement                                                    Duitsland
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                                                (Zaak C-320/97)
          Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                       ( Zaak C-3 16/97 P)                                                          ( 97/C 331/24 )
                           ( 97/C 331/23 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 16 september 1997 beroep ingesteld tegen Bondsre
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      publiek Duitsland door Commissie van de Europese
is op 12 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                      Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Bor
door Europees Parlement, vertegenwoordigd door M.                     chardt, lid van de juridische dienst van de Commissie,
Peter, afdelingshoofd in de juridische dienst, en A. Caiola,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie             de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,
gekozen hebbende te Luxemburg, secretariaat-generaal                  Centre Wagner C 254, Kirchberg.
van het Europees Parlement, Kirchberg, tegen het arrest,
op 10 juli 1997 in zaak T-36/96 tussen G. Caspari en
Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste                De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        1 . vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de
                                                                              voor haar uit het EG-Verdrag en Richtlijn 94/3 7/EG ( ! )
                                                                              voortvloeiende verplichtingen heeft geschonden door
— het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg                      niet tijdig de maatregelen vast te stellen die nodig zijn
     van 10 juli 1997 in zaak T-36/96, G. Caspari tegen                       om aan deze richtlijn te voldoen;
     Europees Parlement (*), te vernietigen;
                                                                      2 . verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
— de vordering van het Europees Parlement in eerste aan
     leg toe te wijzen, en dus :
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     — het beroep ongegrond te verklaren,
     — verzoekster in de kosten te verwijzen;                         Ingevolge het bindende karakter van de bepalingen van de
                                                                      artikelen 189, derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het
                                                                      EG-Verdrag, moeten de lidstaten de bepalingen van een
— wat de procedure voor het Hof betreft, te beslissen                 tot hen gerichte richtlijn aldus in het nationale recht
      over de kosten naar recht.
                                                                      omzetten, dat zij bij het verstrijken van de omzettingster
                                                                       mijn een volledig effect sorteren. Deze termijn is verstre
Middelen en voornaamste argumenten                                     ken op 31 juli 1995 , zonder dat de Bondsrepubliek Duits
                                                                       land de vereiste bepalingen heeft vastgesteld.
 Schending van het Gemeenschapsrecht:
                                                                       f 1 ) PB L 194 van 29 . 7. 1994, blz . 65 .
— Het beroep had niet ontvankelijk moeten worden ver
      klaard omdat de in het kader daarvan aangevoerde
      middelen in de voorafgaande klacht niet waren inge
      roepen .
 — Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de                   Verzoek van het Stockholms Tingsratt van 15 september
      bestreden handeling niet dan wel ontoereikend was                1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      gemotiveerd. Het staat aan de betrokken ambtenaar                U.-B . Andersson en S. Wakeras-Andersson en Zweedse
      om het bewijs te leveren dat het advies van de contro                                              staat
      lerend arts ongegrond is; zo niet zou het hele systeem                                      ( Zaak C-321/97)
      van artikel 59, lid 1 , van het Ambtenarenstauut geen
      enkele zin meer hebben .                                                                       ( 97/C 331 /25 )
 — Ten onrechte heeft het Gerecht ambtshalve een middel
      opgeworpen ontleend aan een beweerde schending van               Het Stockholms Tingsratt heeft bij beschikking van 15 sep
      het recht van verweer.                                           tember 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
                                                                       tie op 17 september 1997, in het geding tussen U.-B.
                                                                       Andersson en S. Wakeras-Andersson en Zweedse staat, het
 (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz. 29 .                             Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                        zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen :


title: Zaak C-379/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 7 augustus 2014 — TOP Logistics BV & Van Caem International BV tegen Bacardi & Co. Ltd & Bacardi International Ltd

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 7 augustus 2014 — TOP Logistics BV & Van Caem International BV tegen Bacardi & Co. Ltd & Bacardi International Ltd
   (Zaak C-379/14)
   2014/C 388/02
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: TOP Logistics BV, Van Caem International BV

      Verweersters: Bacardi & Co. Ltd, Bacardi International Ltd

      Prejudiciële vragen

   Deze vragen betreffen goederen die afkomstig zijn van buiten de EER en die, nadat zij (niet door of met toestemming van de merkhouder) zijn binnengebracht op het grondgebied van de EER, in een lidstaat van de Europese Unie zijn geplaatst onder de regeling extern douanevervoer of onder de regeling douane-entrepot (een en ander als bedoeld in het communautair douanewetboek, verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) (oud) en verordening (EG) nr. 450/2008 (2)).

               1)

               Wanneer, onder de omstandigheden als in deze zaak aan de orde, dergelijke goederen vervolgens worden geplaatst onder een accijnsschorsingsregeling moeten zij dan worden aangemerkt als ingevoerd in de zin van artikel 5, lid 3, sub c, van richtlijn 89/104/EEG (3) (thans richtlijn 2008/95/EG (4)), aldus dat sprake is van „gebruik (van het teken) in het economisch verkeer” dat door de merkhouder kan worden verboden op grond van artikel 5, lid 1, van genoemde richtlijn?

               2)

               Wanneer vraag 1) bevestigend wordt beantwoord, heeft dan te gelden dat, onder de omstandigheden als in deze zaak aan de orde, de enkele aanwezigheid in een lidstaat van dergelijke goederen (die zijn geplaatst onder een accijnsschorsingsregeling in die lidstaat) geen afbreuk doet of kan doen aan de functies van het merk, zodat de merkhouder die zich beroept op nationale merkrechten in die lidstaat zich niet kan verzetten tegen die aanwezigheid?

      (1)  Verordening van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (gemoderniseerd douanewetboek) (PB L 145, blz. 1).

      (3)  Eerste Richtlijn van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten (PB 1989, L 40, blz. 1).

      (4)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (Gecodificeerde versie) (PB L 299, blz. 25).