title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 1999 in zaak T-111/99 R, I. Samper tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Kort geding - Spoedeisendheid - Afwezigheid)

text:
C 281/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.10.1999
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                 Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheins-
                RECHT VAN EERSTE AANLEG                                  heim 2, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. von
                                                                         Hertzen en J. Sant’Anna), betreffende een verzoek tot opschor-
                         van 30 juni 1999                                ting van de tenuitvoerlegging van de aanwervingsprocedure
                                                                         ingeleid met de mededeling van vacature nr. 8675 van 14 april
                                                                         1999, heeft de president van het Gerecht op 1 juli 1999 een
           in zaak T-70/99 R, Alpharma tegen Raad                        beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging van
verordening (EG) nr. 2821/98 — Schrapping van zinkbaci-                  1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
tracine van de lijst van toegelaten toevoegingsmiddelen —
Richtlijn 70/524/EEG — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                              weging)                                    2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                         (1999/C 281/31)
                         (Procestaal: Engels)
In zaak T-70/99 R, Alpharma Inc., gevestigd te Fort Lee
(Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
G. Robert, Solicitor, en B. van de Walle de Ghelcke, advocaat
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
F. Brausch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Raad van de
                                                                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                           HET
Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery, M. Sims en J. Montei-
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ro), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: P. Oliver, T. Christoforou en F. Rug-
geri Laderchi), Republiek Finland (gemachtigden: H. Rotkirch
                                                                                van 15 juli 1999
en T. Pynnä) en Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Kruse),
betreffende een verzoek, strekkende tot opschorting van
de tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 2821/98 van
                                                                         in zaak T-167/99 R, C. Giulietti tegen Commissie van de
17 december 1998 tot wijziging, wat betreft de intrekking van
                                                                                Europese Gemeenschappen
de toelating van bepaalde antibiotica, van richtlijn 70/524/EEG
betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (PB L 351,
blz. 4), of tot verkrijging van iedere andere voorlopige maatre-
                                                                                (Procedure in kort geding — Ambtenaren)
gel, heeft de president van het Gerecht op 30 juni 1999 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                                                    (1999/C 281/33)
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-167/99 R, C. Giulietti, wonende te Brussel, vertegen-
                                                                         woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te
                                                                         Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fidu-
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                 ciaire Myson Sarl, rue de Cessange 30, tegen Commissie van
                RECHT VAN EERSTE AANLEG                                  de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
                                                                         J. Currall), betreffende een verzoek om opschorting van, ener-
                          van 1 juli 1999                                zijds, het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
                                                                         COM/A/10/98 om verzoekster niet toe te laten tot de examens
                                                                         na de selectieproeven en, anderzijds, van alle verrichtingen en
 in zaak T-111/99 R, I. Samper tegen Europees Parlement                  handelingen na de procedure van dit vergelijkend onderzoek,
                                                                         heeft de president van het Gerecht op 15 juli 1999 een
(Ambtenaren — Kort geding — Spoedeisendheid — Afwe-                      beschikking gegeven, waarvan het dictum luidt als volgt:
                               zigheid)
                                                                         1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                         (1999/C 281/32)
                                                                         2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                          (Procestaal: Frans)
In zaak T-111/99 R, I. Samper, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door E. Boi-
gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te


title: Doorhaling van zaak T-236/99

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/27

         Doorhaling van zaak T-236/99 (1)

   (2004/C 239/59)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-236/99: Direcks Service Station Bocholtz BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Arrest van Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2002 in zaak T-102/01: O. Pérez-Díaz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tĳdelĳke functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelĳst — Talenkennis van leden van selectiecomité")

text:
C 305/22                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.12.2002
19 juni 2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 3              1)     Verklaart nietig het in de brief van 13 juli 2000 vervatte
in de rang A 6, en, anderzijds, tot vergoeding van de schade                     besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op de
die verzoeker door dat besluit zou hebben geleden, heeft het                     reservelijst van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, te
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-                     plaatsen.
Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
H. Jung, op 11 september 2002 een arrest gewezen waarvan                  2)     Verwijst de Commissie wordt in de kosten.
het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 19 juni          (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
       2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 3 in de
       rang A 6.
2)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van het
       bedrag van één euro ter vergoeding van de morele schade die
       deze heeft geleden.
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.                                      ARREST VAN GERECHT VAN EERSTE AANLEG
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.                                                                     van 24 september 2002
                                                                          in zaak T-102/01: O. Pérez-Díaz tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke
                                                                          functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst
                                                                                — Talenkennis van leden van selectiecomité”)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 305/48)
                       van 24 september 2002
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-92/01: Marie-Claude Girardot tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                       In zaak T-102/01, O. Pérez-Díaz, wonende te Brussel, vertegen-
functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst —               woordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen Commissie van
Samenstelling van selectiecomité — Gelijke behandeling”)                  de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-
                                                                          Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek
                                                                          tot nietigverklaring van het in een brief van 14 juli 2000
                           (2002/C 305/47)                                vervatte besluit van het selectiecomité om verzoeker in het
                                                                          kader van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999 niet op de
                           (Procestaal: Frans)                            reservelijst voor tijdelijke functionarissen te plaatsen, heeft het
                                                                          Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
                                                                          president, en N. J. Forwood et H. Legal, rechters; griffier:
                                                                          J. Palacio González, administrateur, op 24 september 2002
                                                                          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-92/01, Marie-Claude Girardot, tijdelijk functionaris
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,                1)     Verklaart nietig het in de brief van 14 juli 2000 vervatte
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                        besluit van het selectiecomité om verzoeker in het kader van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                          selectieprocedure COM/R/A/01/1999 niet op de reservelijst te
F. Clotuche-Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende                       plaatsen.
een verzoek tot nietigverklaring van het in een brief van 13 juli
2000 vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster               2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
niet op de reservelijst te plaatsen van tijdelijke functionarissen
van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpre-          (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
sident, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 24 september 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt:


title: Zaak T-268/13: Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Italië/Commissie („Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof — Dwangsom — Besluit tot vaststelling van de dwangsom — Verplichting tot terugvordering — Ondernemingen die in faillissementsprocedures zijn verwikkeld — Voorwerp van de betrokken faillissementsprocedures — Vereiste zorgvuldigheid — Bewijslast”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/19

         Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Italië/Commissie
   (Zaak T-268/13) (1)

   ((„Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof - Dwangsom - Besluit tot vaststelling van de dwangsom - Verplichting tot terugvordering - Ondernemingen die in faillissementsprocedures zijn verwikkeld - Voorwerp van de betrokken faillissementsprocedures - Vereiste zorgvuldigheid - Bewijslast”))
   (2014/C 431/32)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit C(2013) 1264 final van de Commissie van 7 maart 2013 waarbij de Italiaanse Republiek wordt gelast een dwangsom van 1 6 5 33  000 EUR te betalen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-215/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Mehiläinen Oy, Terveystalo Healthcare Oy, voorheen Suomen Terveystalo Oyj/Oulun kaupunki (Overheidsopdrachten voor diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Gemengde overeenkomst — Overeenkomst tussen aanbestedende dienst en van deze dienst onafhankelijke private vennootschap — Oprichting, met gelijke deelneming, van gezamenlijke onderneming voor verlening van diensten van gezondheidszorg — Verbintenis van partners om gedurende overgangsperiode van vier jaar diensten van gezondheidszorg die zij ten behoeve van hun werknemers moeten verstrekken, bij gezamenlijke onderneming te betrekken)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus — Finland) — Mehiläinen Oy, Terveystalo Healthcare Oy, voorheen Suomen Terveystalo Oyj/Oulun kaupunki
   (Zaak C-215/09) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Gemengde overeenkomst - Overeenkomst tussen aanbestedende dienst en van deze dienst onafhankelijke private vennootschap - Oprichting, met gelijke deelneming, van gezamenlijke onderneming voor verlening van diensten van gezondheidszorg - Verbintenis van partners om gedurende overgangsperiode van vier jaar diensten van gezondheidszorg die zij ten behoeve van hun werknemers moeten verstrekken, bij gezamenlijke onderneming te betrekken)
   2011/C 63/07
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Markkinaoikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mehiläinen Oy, Terveystalo Healthcare Oy, voorheen Suomen Terveystalo Oyj

      Verwerende partij: Oulun kaupunki

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Markkinaoikeus — Uitlegging van artikel 1, lid 2, sub a en d, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Overeenkomst tussen een gemeente en een zelfstandige particuliere onderneming tot oprichting van een gemeenschappelijke onderneming waarin beide partijen voor gelijke delen deelnemen en zij ieder hun activiteiten op het gebied van gezondheid en welzijn op het werk inbrengen — Overeenkomst waarbij de gemeente en de particuliere onderneming zich verbinden om tijdens een overgangsperiode diensten op het gebied van gezondheid en welzijn op het werk voor hun werknemers in te kopen bij de gemeenschappelijke onderneming

      Dictum

   Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een aanbestedende dienst met een van deze dienst onafhankelijke private vennootschap een overeenkomst sluit tot oprichting van een gezamenlijke onderneming in de vorm van een naamloze vennootschap, waarvan het doel bestaat in de verlening van diensten van arbeidsgezondheidszorg en arbeidswelzijn, deze aanbestedende dienst de opdracht die betrekking heeft op de ten behoeve van zijn eigen werknemers te verstrekken diensten, waarvan de waarde meer bedraagt dan de in deze richtlijn bepaalde drempelwaarde en die scheidbaar is van de overeenkomst tot oprichting van deze vennootschap, moet gunnen overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn die gelden voor de diensten van bijlage II B bij deze richtlijn.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak C-280/99 P: Hogere voorziening, op 28 juli 1999 ingesteld door Moccia Irme SpA tegen het arrest, op 12 mei 1999 in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-167/96, T-122/97 en T-130/97 tussen Moccia Irme SpA, Prolafer Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA, Dora Ferriera Acciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova Sidercamuna SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
C 281/8                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.10.1999
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 29 juni                          nr. 1408/71), maar waarvan de toepassing — met uitzon-
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    dering van het geval van de familiehereniging — is
D. Kaske en Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktser-                      onderworpen aan een verblijf van 15 jaren in het binnen-
                            vice Wien                                       land vóór de vervulling van de tijdvakken van verzekering
                                                                            in de andere lidstaat?
                        (Zaak C-277/99)
                                                                       (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
                        (1999/C 281/15)
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 29 juni
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juli
1999, in het geding tussen D. Kaske en Landesgeschäftsstelle
des Arbeitsmarktservice Wien, het Hof van Justitie van de              Hogere voorziening, op 28 juli 1999 ingesteld door
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-               Moccia Irme SpA tegen het arrest, op 12 mei 1999 in de
slissing over de navolgende vragen:                                    gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-167/96,
                                                                       T-122/97 en T-130/97 tussen Moccia Irme SpA, Prolafer
                                                                       Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA, Dora Ferriera Ac-
1. Is de zogenoemde „Rönfeldt-rechtspraak” van het Hof van             ciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova Sidercamuna
     Justitie van toepassing ingeval een migrerend werkneem-           SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
     ster van het vrij verkeer van personen (of juister: daarop        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     vooruitlopend) gebruik heeft gemaakt vóór de inwerking-          Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
     treding van verordening nr. 1408/71 (1) en van het Verdrag
     in haar staat van herkomst, met andere woorden op een
                                                                                (Zaak C-280/99 P)
     tijdstip waarop zij in de staat van tewerkstelling nog geen
     beroep kon doen op artikel 39 e.v. EG (voorheen artikel 48
     e.v.)?                                                                                (1999/C 281/16)
2. Zo ja:                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 28 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Moccia
                                                                       Irme SpA gevestigd te Napels (Italië), vertegenwoordigd door
     Betekent de toepassing van de Rönfeldt-rechtspraak op een         E. Capelli, P. De Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome,
     geval van werkloosheid, dat een migrerend werkneemster            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     beroep kan doen op een in vergelijking met verordering            C. Turk, advocaat aldaar, avenue Guillaume 13 B, tegen het
     nr. 1408/71 gunstiger rechtspositie die voortvloeit uit een       arrest, op 12 mei 1999 in de gevoegde zaken T-164/96,
     bilateraal verdrag tussen twee lidstaten van de Europese          T-165/96, T-166/96, T-167/96, T-122/97 en T-130/97 tussen
     Unie (in casu uit het Oostenrijks-Duitse verdrag inzake           Moccia Irme SpA, Prolafer Srl, Ferriera Acciaieria Casilina SpA,
     werkloosheidsverzekering), zolang zij verder gebruik              Dora Ferriera Acciaieria Srl, Ferriera Lamifer SpA en Nuova
     maakt van het vrij verkeer van personen in de zin van             Sidercamuna SpA en de Commissie van de Europese Gemeen-
     artikel 39 e.v. EG (voorheen artikel 48 e.v.), inzonderheid       schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     ook voor aanspraken, die de betrokkene na terugkeer uit           Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid).
     de staat van tewerkstelling naar de staat van herkomst doet
     gelden?                                                           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                            (Derde kamer — uitgebreid) van 12 mei 1999 te vernie-
     Dienen dergelijke aanspraken slechts krachtens het —
                                                                            tigen, voorzover het betrekking heeft op rekwirante Moccia
     gunstiger — verdrag te worden beoordeeld voorzover zij
                                                                            Irme SpA (zaak T-164/96);
     gebaseerd zijn op tijdvakken van verzekering die uit hoofde
     van de verplichte werkloosheidsverzekering vóór de inwer-       — de in eerste aanleg aangevoerde conclusies toe te wijzen.
     kingtreding van verordering nr. 1408/71 (in casu: tot
     1 januari 1994) in de staat van tewerkstelling vervuld zijn?
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
4. Indien een van de eerste twee vragen ontkennend respectie-
     velijk de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:               1) Schending en onjuiste toepassing van artikel 4, sub c,
                                                                            EGKS-Verdrag, ontoereikende en tegenstrijdige motivering,
                                                                            misbruik van bevoegdheid.
     Staat het discriminatieverbod van artikel 39 EG (voorheen
     artikel 42), juncto artikel 3, lid 1, van verordening             2) Schending en onjuiste toepassing van artikel 4, lid 2,
     nr. 1408/71 eraan in de weg, dat een lidstaat voor de                  tweede streepje, van de Vijfde steuncode, gebrekkige
     inaanmerkingneming van tijdvakken van verzekering die                  motivering, misbruik van bevoegdheid.
     in een andere lidstaat zijn vervuld, in zijn rechtsorde een
     regeling hanteert die weliswaar gunstiger is dan die van          3) Schending van het discriminatieverbod.
     verordening nr. 1408/71 (in casu: die afwezigheid van de
     voorwaarde dat laatstelijk tijdvakken van verzekering zijn
     vervuld in de zin van artikel 67, lid 3, van verordening


title: Zaak C-216/06: Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

         Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-216/06) (1)

   (2006/C 331/55)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak T-317/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  26 januari 2006  — Volkswagen tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Variant — Ouder nationaal woordmerk DERBIVARIANT — Weigering van inschrijving door kamer van beroep — Verwarringsgevaar — Artikelen 74, lid 1, en 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 januari 2006 — Volkswagen tegen BHIM
   (Zaak T-317/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Variant - Ouder nationaal woordmerk DERBIVARIANT - Weigering van inschrijving door kamer van beroep - Verwarringsgevaar - Artikelen 74, lid 1, en 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 74/33)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Risthaus, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Weberndörfer en G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Nacional Motor, SA (Martorelles, Spanje)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2003 (zaak R 610/2001-4) inzake een oppositieprocedure tussen Nacional Motor, SA en Volkswagen AG
   Dictum van het arrest

               1)

               Punt 2 van het dictum van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 juni 2003 (zaak R 610/2001-4) wordt vernietigd, voorzover daarbij de aanvraag tot inschrijving van het woordteken Variant als gemeenschapsmerk wordt afgewezen voor de andere waren en diensten dan de waren en diensten van de klassen 7, 12 en 37.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak C-27/16: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Аngel Маrinkov/Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Richtlijnen 2000/78/EG en 2006/54/EG — Werkingssfeer — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitvoering van het Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid)

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/2

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Аngel Маrinkov/Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina
   (Zaak C-27/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijnen 2000/78/EG en 2006/54/EG - Werkingssfeer - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Uitvoering van het Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid))
   (2017/C 086/02)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Аngel Маrinkov

      Verwerende partij: Predsedatel na Darzhavna agentsia za balgarite v chuzhbina

      Dictum

   Het door de Administrativen sad Sofia-grad (bestuursrechter in eerste aanleg, Sofia, Bulgarije) bij beslissing van 28 december 2015 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk, voor zover het betrekking heeft op de richtlijnen 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in werkgelegenheid en beroep, en 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep.
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen, voor zover deze betrekking hebben op de artikelen 30 en 47, alsmede op artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-194/12: Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2013 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Bauer Consumer Media (GOLF WORLD)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/26

         Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2013 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Bauer Consumer Media (GOLF WORLD)
   (Zaak T-194/12) (1)

   2013/C 141/50
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: Zaak C-166/00: Beroep, op 8 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
8.7.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 192/11
Beroep, op 8 mei 2000 ingesteld door Commissie van de                 Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
  Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                      welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
                         (Zaak C-166/00)                              uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
                                                                      voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
                         (2000/C 192/18)
                                                                      De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
                                                                      treffen om aan voornoemde richtlijnen te voldoen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 mei 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
woordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar juridische              toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   betrokken richtlijnen volledig in Grieks recht om te zetten.
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.
                                                                      ( 1) PB L 184 van 25.6.1997, blz. 33.
                                                                      ( 2) PB L 19 van 16.1.1998, blz. 25.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               ( 3) PB L 208 van 24.7.1998, blz. 43.
dat het den Hove behage:                                              ( 4) PB L 261 van 24.9.1999, blz. 10.
a) vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
     de gestelde termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke
     bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
     — richtlijn 97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 tot
         wijziging van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,
         86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maxi-
         mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen            Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
         in en op respectievelijk groenten en fruit, granen,          13 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
         levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde           tussen Verein für Konsumenteninformation en K. H. Hen-
         producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip                                            kel
         van groenten en fruit (1),
                                                                                (Zaak C-167/00)
     — richtlijn 97/76/EG van de Raad van 16 december
         1997 houdende wijziging van richtlijn 77/99/EEG en
         richtlijn 72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor                                (2000/C 192/19)
         gehakt vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere
         producten van dierlijke oorsprong (2),                       Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
                                                                      13 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
     — richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli 1998            op 8 mei 2000, in het geding tussen Verein für Konsumen-
         tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van           teninformation en K. H. Henkel, het Hof van Justitie van de
         richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende vaststelling         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
         van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning           beslissing over de navolgende vraag:
         en de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de
         sector diervoeding (3),
                                                                      Is de in § 28 van het Oostenrijkse Konsumentenschutzgesetz
     — richtlijn 98/67/EG van de Commissie van 7 september            (KSchG), BGBl 1979/140 (consumentenbeschermingswetge-
         1998 houdende wijziging van de richtlijnen                   ving) geregelde vordering tot verbod van algemene voorwaar-
         80/511/EEG, 82/475/EEG, 91/357/EEG en richtlijn              den die indruisen tegen de wet of de goede zeden, die
         96/25/EG van de Raad en tot intrekking van richtlijn         overeenkomstig § 29 KSchG door een organisatie voor de
         92/87/EEG (4)                                                bescherming van de consument als bedoeld in artikel 7, lid 2,
                                                                      van richtlijn 93/13/EEG van de Raad betreffende oneerlijke
     de krachtens het Verdrag en die richtlijnen op haar              bedingen in consumentenovereenkomsten (1) wordt ingesteld,
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       een vordering uit onrechtmatige daad (of een daarmee gelijkge-
                                                                      stelde daad), die voor een forum volgens de bijzondere
                                                                      bevoegdheidsregel van artikel 5, sub 3, van het Verdrag betref-
b) de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                      fende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
                                                                      beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 27 september
                                                                      1968 (EEG-Executieverdrag) kan worden ingesteld?
Middelen en voornaamste argumenten
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot         (1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.


title: Zaak C-371/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Gent (België) op 13 juli 2011 — Punch Graphix Prepress Belgium NV tegen Belgische Staat

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Gent (België) op 13 juli 2011 — Punch Graphix Prepress Belgium NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-371/11)
   2011/C 282/22
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Gent

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Punch Graphix Prepress Belgium NV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Kan de nationale belastingoverheid de toepassing van artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten uitsluiten op grond van de bepaling in dat artikel dat het niet toepasselijk is in het geval van liquidatie van de dochteronderneming, door beroep te doen op een internrechtelijke bepaling (hier artikel 210 WIB92 [Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992]) die een fusie door overneming waarbij in werkelijkheid geen liquidatie van de dochteronderneming plaatsvindt, gelijkstelt met een fusie waarbij wel een liquidatie van de dochteronderneming plaatsvindt?

      (1)  PB L 225, blz. 6.


title: Beschikking van de voorzitter van 7 oktober 2015 in de gevoegde zaken E-8/15 en E-9/15 — Financial Services and Compensation Scheme Limited tegen Garantiefonds voor depositohouders en beleggers en De Nederlandse Bank nv tegen Garantiefonds voor depositohouders en beleggers

text:
               8.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 457/12

         BESCHIKKING VAN DE VOORZITTER
   van 7 oktober 2015
   in de gevoegde zaken E-8/15 en E-9/15
   Financial Services and Compensation Scheme Limited tegen Garantiefonds voor depositohouders en beleggers en De Nederlandse Bank nv tegen Garantiefonds voor depositohouders en beleggers
   (2016/C 457/09)
   Verzoeken aan het Hof om adviezen overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik): de voorzitter van het Hof heeft op 7 oktober 2015 een beschikking gegeven, waarvan het dictum luidt als volgt:
   De gevoegde zaken E-8/15 en E-9/15 worden doorgehaald.


title: Zaak C-120/05: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 2 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/16

         Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 2 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-120/05)
   (2005/C 143/23)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 2 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 maart 2005, in het geding tussen Heinrich Schulze GmbH & Co. KG i.L. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               Mag van het documentair bewijs als bedoeld in artikel 7, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 1222/94 (1), worden afgezien en aan de exporteur toestemming worden verleend om het bewijs van de bij de vervaardiging van de uitgevoerde goederen werkelijk gebruikte producten met andere bewijsmiddelen te leveren, indien de exporteur de documenten betreffende de productie wegens overmacht niet (meer) over kan leggen?

               Brengt overmacht ook mee dat het bewijsniveau wordt verlaagd, zodat de exporteur enkel geloofwaardig of aannemelijk behoeft te maken welke producten bij de vervaardiging van de uitgevoerde goederen werkelijk waren gebruikt?

      (1)  PB L 136, blz. 5.


               10.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/26

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 11 januari 2005
   (Zaak E-1/05)
   (2005/C 60/10)
   Op 11 januari 2005 werd bij het EVA-Hof tegen het Koninkrijk Noorwegen beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Per Andreas Bjørgan, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen de krachtens artikel 33 van het in punt 11 van bijlage IX bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering), aan de EER-Overeenkomst aangepast bij Protocol 1 van diezelfde Overeenkomst, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door het handhaven van de eis dat de vooraf de volledige dossierkosten worden voldaan als bedoeld in §3, lid 2, van de Noorse Verordening nr. 1167 van 21 november 1989 betreffende de toerekening van kosten, verliezen, inkomsten, middelen enz. tussen verzekeringsondernemingen binnen een concern en tussen bijkantoren en contracten van verzekeringsondernemingen, en §10 van de Noorse Verordening nr. 827 van 22 september 1995 betreffende verzekeringsdiensten en de oprichting van een bijkantoor van een verzekeringsonderneming die haar hoofdkantoor in een andere EER-staat heeft, en,

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure verwijst.

         Feiten en argumenten:

               —

               In artikel 33 van het besluit is bepaald dat de EER-staat van de verbintenis „de verzekeringnemer niet [kan] beletten een overeenkomst te sluiten met een verzekeringsonderneming die volgens de voorwaarden van artikel 4 een vergunning heeft verkregen, voorzover deze overeenkomst niet in strijd is met de wettelijke bepalingen van algemeen belang die in de lidstaat van de verbintenis gelden”.

               —

               Volgens de aanhef van dat besluit „is [het] in het kader van de interne markt in het belang van de verzekeringnemer dat hij toegang heeft tot een zo breed mogelijk gamma van in de Gemeenschap aangeboden verzekeringsproducten, waaruit hij de keuze kan maken die het best aan zijn behoeften voldoet. (…) De consument zal in het kader van een interne markt voor verzekeringen een grotere en meer gediversifieerde keuze uit overeenkomsten hebben.”

               —

               Volgens §10 van de Noorse Verordening nr. 827 van 22 september 1995 dienen buitenlandse verzekeringsondernemingen, om hun producten in Noorwegen op de markt te kunnen brengen, dossierkosten te berekenen en de betaling ervan te eisen in overeenstemming met §3, lid 2, van Verordening nr. 1167 van 21 november 1989.

               —

               Dit vereiste staat eraan in de weg dat een verzekeringnemer in Noorwegen een overeenkomst met een verzekeringsonderneming die de dossierkosten in de tijd spreidt, sluit en beperkt zodoende de keuze van de consument.

               —

               Bovendien houdt deze bepaling potentieel een beperking in op het aanbieden van diverse verzekeringsdiensten, aangezien verzekeringsondernemingen waaraan in andere EER-Staten vergunning is verleend, kan worden belet hun producten in Noorwegen op de markt te brengen.


title: Zaak C-107/03 P: Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op 7 maart 2003) door The Procter & Gamble Company tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002 in zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
21.6.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 146/17
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                               Verder heeft het Gerecht de regel van onderlinge samen-
                                                                              hang niet op een duidelijke wijze toegepast. Het Gerecht
                                                                              heeft immers niet gesteld dat de beweerde geringe mate
—    het arrest van het Gerecht van 12 december 2002 in zaak                  van overeenstemming tussen de merken niet werd gecom-
     T-110/01 te vernietigen en bijgevolg:                                    penseerd door de hoge mate van soortgelijkheid van de
                                                                              waren en het sterk onderscheidend vermogen van het
     —     primair: met toepassing van artikel 54 van ’s Hofs                 merk van rekwirante.
           Statuut zelf de zaak af te doen door toewijzing van
           rekwirantes vorderingen voor het Gerecht;                          Ten slotte heeft het Gerecht het begrip verwarringsgevaar
                                                                              geschonden door het betrokken publiek te beperken
                                                                              tot de „doelgroep”, bestaande uit de consumenten die
     —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht                misschien de door het merk aangeduide waren kopen,
           te verwijzen;                                                      terwijl het betrokken publiek bestaat uit alle personen die
                                                                              mogelijkerwijs met het merk worden geconfronteerd, wat
                                                                              iets heel anders is.
—    in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.
                                                                       (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
—    Middel ontleend aan de schending van het „beginsel van
     beschikking door partijen”:
     „Het beginsel van beschikking door partijen” is een
     algemeen rechtsbeginsel volgens hetwelk in beginsel
                                                                       Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld
     alleen de partijen heer en meester van de rechtsvordering
                                                                       (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoek-
     zijn. Zij bepalen het voorwerp van het geding. Het
                                                                       schrift op 7 maart 2003) door The Procter & Gamble
     Gerecht heeft het „beginsel van beschikking door partijen”
                                                                       Company tegen het arrest van het Gerecht van eerste
     geschonden door — in tegenstelling tot de op dit punt
     bestaande eensgezindheid tussen partijen — te oordelen            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                       van 12 december 2002 in zaak T-63/01, The Procter &
     dat de conflicterende merken geen enkel punt van
                                                                       Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
     overeenstemming vertonen.
                                                                       de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (BHIM)
—    Middel ontleend aan de schending van de rechten van de
     verdediging:
                                                                                (Zaak C-107/03 P)
     Het Gerecht heeft tevens de rechten van de verdediging
     geschonden omdat het bij de afbakening van het geding                                       (2003/C 146/29)
     het gewettigd vertrouwen van rekwirante heeft geschaad.
—    Middel ontleend aan de schending van het begrip verwar-
     ringsgevaar en van het begrip publiek in de zin van               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1):           op 27 februari 2003 per fax hogere voorziening ingesteld (en
                                                                       bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op
     Het bestreden arrest sluit verwarringsgevaar uit op grond         7 maart 2003) door The Procter & Gamble Company tegen
     dat het publiek „de betrokken waar niet dezelfde commer-          het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     ciële herkomst zal toeschrijven”. Er is evenwel tevens            Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002 in
     sprake van verwarringsgevaar wanneer het gevaar bestaat           zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company tegen Bureau
     dat het publiek denkt dat de waren van economisch                 voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
     verbonden ondernemingen afkomstig zijn. Voorts heeft              gen en modellen) (BHIM).
     het Gerecht verwarringsgevaar uitgesloten op grond dat
     „zelfs indien de door de conflicterende merken aangedui-
     de waren dezelfde of soortgelijk zijn, de visuele, fonetische     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     en begripsmatige verschillen tussen de tekens” het bestaan
     van verwarringsgevaar uitsluiten. De vraag is evenwel niet
     of er tussen de conflicterende tekens verschillen bestaan,        —      het arrest van het Gerecht van 12 december 2002 in zaak
     maar wel of deze tekens gelijk zijn of overeenstemmen,                   T-63/01 te vernietigen en bijgevolg:
     en of bij een globale beoordeling van de tekens samen
     met de identiteit of soortgelijkheid van de waren, de mate               —     primair: met toepassing van artikel 54 van ’s Hofs
     van deze overeenstemming respectievelijk soortgelijkheid                       Statuut zelf de zaak af te doen door toewijzing van
     van die aard zijn dat er verwarringsgevaar bestaat.                            rekwirantes vorderingen voor het Gerecht;
 ---pagebreak--- C 146/18              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       21.6.2003
    —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
          te verwijzen;                                              ven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
                                                                     de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelijke Post en
                                                                     Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belangheb-
—   in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.                 bende partijen: Denda Multimedia B.V. en Denda Direc-
                                                                                tory Services B.V.
                                                                                (Zaak C-109/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 146/30)
—   Middel ontleend aan het voorbijgaan aan het gezag van
    de stukken of aan tegenstrijdige motivering:
    Anders dan het Gerecht stelt, bevat het afgebeelde teken         Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
    geen enkele van de 24 rechthoeken en 6 parallellogram-           uitspraak van 8 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
    men van een rechthoekig parallellepipedum.                       Hof van Justitie op 10 maart 2003, in de zaak KPN Telecom
                                                                     B.V. en Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit
—   Middel ontleend aan de schending van het begrip onder-           (OPTA), met als belanghebbende partijen: Denda Multimedia
                                                                     B.V. en Denda Directory Services B.V., het Hof van Justitie van
    scheidend vermogen:
                                                                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vragen:
    Wanneer in het kader van het onderzoek ten gronde van
    een aanvraag tot inschrijving als individueel merk voor
    bepaalde waren of diensten dient te worden beoordeeld            1.     Dient „relevante informatie” in artikel 6, derde lid, van
    of een teken geschikt is om zijn functie als individueel                Richtlijn 98/10/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat
    merk te vervullen met betrekking tot deze waren of                      hieronder enkel wordt verstaan de door de betrokken
    diensten, dient te worden uitgegaan van de vermoedelijke                organisaties uitgegeven nummers met naam, adres, woon-
    perceptie van het gebruik dat van het teken kan worden                  plaats en postcode van degene aan wie het nummer is
    gemaakt en niet van de actuele perceptie van een of ander               uitgegeven alsmede een eventuele vermelding of het
    concreet gebruik dat reeds van het teken wordt gemaakt.                 nummer (uitsluitend) als faxlijn wordt gebruikt, of vallen
    Welnu, het Gerecht betoogt dat het onderscheidend                       onder „relevante informatie” tevens andere gegevens
    vermogen van het teken moet worden beoordeeld uit-                      waarover de organisaties beschikken, zoals extra vermel-
    gaande van „de perceptie van het in aanmerking komende                  ding van een beroep, van een andere naam, in een andere
    publiek”. Dienaangaande bestaat het in aanmerking ko-                   gemeente of van mobiele telefoonnummers ?
    mende publiek uit alle personen die mogelijkerwijs met
    het teken worden geconfronteerd, en kan dit publiek              2.     Dient „redelijke verzoeken honoreren (...) op billijke,
    dus niet worden herleid tot de beperktere groep van
                                                                            kostengeoriënteerde en niet-discriminerende voorwaar-
    consumenten die misschien de door het teken aangeduide                  den” in de onder 1 bedoelde bepaling aldus te worden
    waar kopen of aan wie misschien de betreffende dienst
                                                                            uitgelegd dat:
    wordt verleend.
    Verder heeft het Gerecht indirect doch zeker het begrip                 a)   nummers met naam, adres, woonplaats en postcode
    onderscheidend vermogen geschonden door zich niet uit                        van degene aan wie het nummer is uitgegeven
    te spreken over de vraag of het teken geschikt was om                        beschikbaar dienen te worden gesteld tegen een
    een zeep van andere zeep te onderscheiden als afkomstig                      vergoeding van enkel de marginale kosten, gemoeid
    van een bepaalde onderneming, maar wel over de vraag                         met het daadwerkelijk ter beschikking stellen ervan,
    of het onvolmaakte beeld van dit teken daartoe geschikt                      en
    was.
                                                                            b)   andere dan de onder a vermelde gegevens beschik-
    Ten slotte heeft het Gerecht het begrip onderscheidend                       baar dienen te worden gesteld tegen een vergoeding
    vermogen miskend door geen rekening te houden met                            die strekt tot dekking van de kosten waarvan de
    het multifunctioneel karakter van tekens. Het is niet                        verstrekker van deze gegevens aantoont dat hij deze
    omdat kan worden vermoed dat het publiek bij een                             heeft gemaakt om de gegevens te verkrijgen c.q. te
    confrontatie met het betrokken teken dit vooral zal                          verstrekken ?
    opvatten als een teken met een technische of decoratieve
    functie, dat het vervullen van zijn functie als individueel
    merk daardoor wordt verhinderd of zelfs beperkt.
                                                                     (1 ) PB 1998, L 101, blz. 24.


title: Zaak C-661/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 december 2016 — Finanzamt Göppingen/Erich Wirtl

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 21 december 2016 — Finanzamt Göppingen/Erich Wirtl
   (Zaak C-661/16)
   (2017/C 086/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Göppingen

      Verwerende partij: Erich Wirtl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Volgens het arrest van het Hof van 13 maart 2014, FIRIN, C-107/13 (1) is de voorbelasting op een vooruitbetaling niet aftrekbaar wanneer ten tijde van de vooruitbetaling onzeker is of het belastbare feit zal plaatsvinden. Dient dit te worden beoordeeld aan de hand van de objectieve situatie of op basis van het standpunt van de vooruitbetalende partij en van de voor haar objectief waarneembare omstandigheden?

               2)

               Dient het arrest van het Hof in de zaak FIRIN aldus te worden begrepen dat volgens het Unierecht voor een herziening van de aftrek die de vooruitbetalende partij heeft toegepast op een factuur die is opgesteld met het oog op de vooruitbetaling voor de levering van goederen, niet vereist is dat de vooruitbetaling wordt terugbetaald, wanneer die levering uiteindelijk niet wordt verricht?

               3)

               Indien de voorafgaande vraag bevestigend moet worden beantwoord, verleent artikel 186 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw-richtlijn) (2), dat de lidstaten het recht toekent om nadere regels voor de in artikel 185 van die richtlijn bedoelde herziening vast te stellen, de lidstaat Bondsrepubliek Duitsland dan de bevoegdheid om in zijn nationale recht te bepalen dat pas bij terugbetaling van de vooruitbetaling de maatstaf van heffing van de belasting wordt verminderd en dat dienovereenkomstig de verschuldigde omzetbelasting en de aftrek onder dezelfde voorwaarden en tegelijkertijd moeten worden herzien?

      (1)  ECLI:EU:C:2014:151.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-300/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães (Portugal) op 17 juni 2010 — Vítor Hugo Marques Almeida/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães (Portugal) op 17 juni 2010 — Vítor Hugo Marques Almeida/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel
   (Zaak C-300/10)
   ()
   2010/C 234/42
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Guimarães

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vítor Hugo Marques Almeida

      Verwerende partijen: Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel

      Prejudiciële vragen

               a)

               Moeten artikel 3, lid 1, van de Eerste richtlijn (72/166/EEG) (1), artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) (2) en de artikelen 1 en 1 bis van de Derde richtlijn (90/232/EEG) (3) aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat het nationale burgerlijk recht (inzonderheid de artikelen 503, lid 1, 504, 505 en 570 Código civil) erin voorziet dat in geval van een aanrijding tussen voertuigen waaraan geen van de bestuurders schuld heeft en een inzittende van een van de voertuigen lichamelijk letsel heeft overgehouden (de benadeelde die schadevergoeding vordert), de aan die inzittende verschuldigde schadevergoeding moet worden geweigerd of beperkt, op grond dat hij aan het ontstaan van de schade heeft bijgedragen, aangezien hij naast de bestuurder zat en geen autogordel droeg, hoewel het nationale recht dat voorschrijft,

               b)

               nu is aangetoond dat die inzittende bij de aanrijding tussen de betrokken voertuigen, doordat hij geen autogordel droeg, met zijn hoofd tegen de voorruit klapte, waardoor de voorruit brak en hij diepe snijwonden aan het hoofd en het gelaat opliep, en

               c)

               nu de vordering, doordat een van de betrokken voertuigen geen geldige en doeltreffende verzekering bij een verzekeringsmaatschappij ten tijde van het ongeval had, naast tegen de verzekeringsmaatschappij van het andere betrokken voertuig, ook is gericht tegen de eigenaar van het onverzekerde voertuig, de bestuurder daarvan en het Fundo de Garantia Automóvel, die hoofdelijk kunnen worden verplicht tot betaling van de schadevergoeding, voor zover er sprake is van schuldloze risicoaansprakelijkheid?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1).

      (2)  Richtlijn van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17).

      (3)  Richtlijn van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33).


title: Doorhaling van zaak C-21/04

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/11

         Doorhaling van zaak C-21/04 (1)

   (2004/C 314/27)
   De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-21/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 november 2004 in zaak T-168/02, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Artikel 4, lid 5 — Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze lidstaat)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 november 2004
   in zaak T-168/02, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Artikel 4, lid 5 - Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze lidstaat)
   (2005/C 31/37)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-168/02, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH, voorheen Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH, gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Crosby, solicitor, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. Sevenster, S. Terstal, N. Bel en C. Wissels, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), door Koninkrijk Zweden (gemachtigden: A. Kruse en K. Wistrand, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), en door Koninkrijk Denemarken (gemachtigden: aanvankelijk J. Bering Liisberg en vervolgens J. Molde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Docksey en P. Aalto, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, vertegenwoordigd door R. Caudwell als gemachtigde en door M. Hoskins, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 26 maart 2002 waarbij verzoekster krachtens artikel 4, lid 5, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), toegang tot bepaalde documenten betreffende de statuswijziging van een beschermd gebied wordt geweigerd, heeft het Gerecht (Vijfde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters, griffier: D. Christensen, administrateur, op 30 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Denemarken en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak T-598/14: Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Almashreq Investment Fund/Raad

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/60

         Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Almashreq Investment Fund/Raad
   (Zaak T-598/14) (1)

   (2015/C 381/79)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak T-82/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/41

         Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-82/05)
   (2005/C 93/74)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, Avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren mededeling D(2004)12075 van 8 december 2004 betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie in het kader van Programma POR Campania, verzoek om betaling nr. 2004 2245, waarbij de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid – Interventies in Cyprus, Griekenland, Italië, Malta, Hongarije en Nederland, het volgende besluit heeft bekendgemaakt: „Zoals aangegeven in brief nr. 0037474 van het ministerie van Economische Zaken van 25 november 2004, komt een bedrag van 1 994 835 EUR niet in aanmerking voor maatregel 4.2, voorzover dit bedrag betrekking heeft op voorschotten op steunregelingen die zijn uitbetaald na 19 februari 2003 of waarvoor de termijn na deze datum is verstreken, die de eindadressaat niet voor de betaling van daadwerkelijke kosten heeft gebruikt”;

               —

               nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-345/04 Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB C 262, blz. 55.


title: Zaak T-437/03: Beroep, op 26 december 2003 ingesteld door Anne-Marie Mathieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 59/30               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Marie Mathieu, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-
                                                                      digd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
—    vast te stellen dat de Commissie verplicht was haar              Luxemburg.
     standpunt te bepalen ten aanzien van het onderdeel van
     Gibtelecoms klacht betreffende schending van artikel 86,
     lid 1, EG juncto artikel 12 en/of artikel 49 EG;
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    vast te stellen dat de Commissie, door niet binnen
     twee maanden na Gibtelecoms aanmaningsbrief van                  —     het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van
     18 augustus 2003 een standpunt in te nemen met                         20 december 2002 nietig te verklaren voorzover verzoek-
     betrekking tot het onderdeel van haar klacht betreffende               ster daarin geen salarisanciënniteit wordt toegekend en
     schending van artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 12 EG               zij dus in rang C4, eerste salaristrap, in plaats van in
     en/of artikel 49 EG, heeft verzuimd te handelen;                       rang C4, derde salaristrap, is heringedeeld;
—    de Commissie te gelasten te handelen door een beslissing
     te nemen over het onderdeel van Gibtelecoms klacht               —     voorzover noodzakelijk het expliciete besluit van het tot
     betreffende schending van artikel 86, lid 1, EG juncto                 aanstelling bevoegde gezag van 11 september 2003,
     artikel 12 EG en/of artikel 49 EG;                                     meegedeeld aan verzoekster op 16 september 2003,
                                                                            houdende verwerping van klacht nr. R/222/03, nietig te
                                                                            verklaren;
—    de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen;
—    subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de            —     verweerster in alle proceskosten te verwijzen.
     Commissie van 17 oktober 2003 (D005602) waarbij het
     onderdeel van Gibtelecoms klacht betreffende schending
     van artikel 86 EG juncto artikel 12 EG en/of artikel 49
     EG is verworpen;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.
                                                                      Naar aanleiding van het arrest van het Gerecht in zaak T-17/
Middelen en voornaamste argumenten                                    95 (1) heeft de Commissie een wijziging goedgekeurd van de
                                                                      voorschriften inzake de criteria voor de indeling in rang en
                                                                      salaristrap bij aanwerving. Haar ambtenaren kunnen
De middelen en argumenten komen overeen met die welke                 dientegengevolge om herziening van hun indeling bij hun
dezelfde verzoekster in zaak T-433/03 heeft aangevoerd.               indiensttreding verzoeken. Met het bestreden besluit heeft de
                                                                      Commissie een dergelijk verzoek van verzoekster gehonoreerd
                                                                      en haar heringedeeld in rang C4, salaristrap 1. Verzoekster
                                                                      vecht dit besluit aan, aangezien haar hierin geen enkele
                                                                      salarisanciënniteit is toegekend.
                                                                      Ter ondersteuning van haar beroep stelt zij schending van de
Beroep, op 26 december 2003 ingesteld door Anne-Marie                 besluiten van de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september
Mathieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en in
                               pen                                    salaristrap bij aanwerving. Zij betoogt eveneens dat de Com-
                                                                      missie artikel 5, lid 3, van het Statuut en het beginsel
                                                                      van gelijke behandeling heeft geschonden door haar een
                       (Zaak T-437/03)                                salarisanciënniteit te weigeren terwijl de Commissie de maxi-
                                                                      male anciënniteit heeft toegekend aan andere ambtenaren met
                                                                      veel minder ervaring dan zij. Tot slot roept verzoekster het
                        (2004/C 59/48)                                ontbreken van motivering van het bestreden besluit in.
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      (1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen van 5 oktober 1995, verschenen in PB C 315
                                                                          van 25.11.1995, blz. 14.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 december 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Anne-


title: Zaak C-73/06: Verzoek van het Finanzgericht Köln van  19 januari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Planzer Luxembourg S.à.r.l. en Bundeszentralamt für Steuern

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/5

         Verzoek van het Finanzgericht Köln van 19 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Planzer Luxembourg S.à.r.l. en Bundeszentralamt für Steuern
   (Zaak C-73/06)
   (2006/C 96/08)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 19 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 februari 2006, in het geding tussen Planzer Luxembourg S.à.r.l. en Bundeszentralamt für Steuern, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Heeft een overeenkomstig het model in bijlage B bij de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (1), opgestelde ondernemersverklaring bindende werking, respectievelijk vloeit daaruit een onweerlegbaar vermoeden voort dat de ondernemer is gevestigd in de staat van afgifte van de verklaring?

               2.

               Indien neen:
               dient het begrip „zetel van de bedrijfsuitoefening” in de zin van artikel 1, punt 1, van de Dertiende richtlijn aldus te worden uitgelegd dat daarmee de plaats wordt bedoeld waar zich de statutaire zetel van de vennootschap bevindt,
               of moet worden uitgegaan van de plaats waar de belangrijke bestuursbeslissingen worden genomen,
               of gaat het om de plaats waar de beslissingen worden genomen die van belang zijn voor de gebruikelijke operationele dagelijkse gang van zaken?

      (1)  PB L 331, blz. 11.


title: Zaak F-29/12: Beroep ingesteld op 5 maart 2012 — ZZ e.a./Commissie

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/31

         Beroep ingesteld op 5 maart 2012 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-29/12)
   2012/C 133/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van het door het PMO herberekende voorstel

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               vaststelling van onwettigheid van artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot intrekking en vervanging van de aan verzoekers aangeboden extra pensioenrechten;

               —

               nietigverklaring van de besluiten om op verzoekers’ verzoeken om overdracht van pensioenrechten de parameters toe te passen bedoeld in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-245/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Balş — Judeţul Olt — Roemenië) — SC Casa Noastră SA/Ministerul Transporturilor — Inspectoratul de Stat pentru Controlul în Transportul Rutier ISCTR [Prejudiciële verwijzing — Wegvervoer — Sociale bepalingen — Uitzonderingen — Verordening (EG) nr. 561/2006 — Artikel 3, onder a) — Verordening (EG) nr. 1073/2009 — Artikel 2, punt 3 — Geregeld personenvervoer — Begrip — Gratis vervoer, georganiseerd door een marktdeelnemer voor zijn werknemers, naar en van het werk met hem toebehorende voertuigen die worden bestuurd door een van zijn werknemers]

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/2

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Balş — Judeţul Olt — Roemenië) — SC Casa Noastră SA/Ministerul Transporturilor — Inspectoratul de Stat pentru Controlul în Transportul Rutier ISCTR
   (Zaak C-245/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Wegvervoer - Sociale bepalingen - Uitzonderingen - Verordening (EG) nr. 561/2006 - Artikel 3, onder a) - Verordening (EG) nr. 1073/2009 - Artikel 2, punt 3 - Geregeld personenvervoer - Begrip - Gratis vervoer, georganiseerd door een marktdeelnemer voor zijn werknemers, naar en van het werk met hem toebehorende voertuigen die worden bestuurd door een van zijn werknemers])
   (2017/C 121/02)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Balş — Judeţul Olt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Casa Noastră SA

      Verwerende partij: Ministerul Transporturilor — Inspectoratul de Stat pentru Controlul în Transportul Rutier ISCTR

      Dictum

   Artikel 3, onder a), van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad, alsmede artikel 2, punt 3, van verordening (EG) nr. 1073/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de internationale markt voor touringcar- en autobusdiensten en tot wijziging van verordening (EG) nr. 561/2006 moeten aldus worden uitgelegd dat door een werkgever voor zijn werknemers georganiseerd vervoer naar en van het werk over een traject van niet meer dan 50 km onder de uitzondering van artikel 3, onder a), van verordening nr. 561/2006 valt, volgens welke die verordening niet van toepassing is op een dergelijke vervoersdienst.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak F-101/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 september 2011 — AA/Commissie (Openbare dienst — Aanstelling — Tijdelijke functionarissen die als ambtenaar worden aangesteld — Indeling in rang — Uitvoering van gewijsde — Verlies van een kans)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 september 2011 — AA/Commissie
   (Zaak F-101/09) (1)

   (Openbare dienst - Aanstelling - Tijdelijke functionarissen die als ambtenaar worden aangesteld - Indeling in rang - Uitvoering van gewijsde - Verlies van een kans)
   2011/C 340/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten, vervolgens K. Van Maldegem, C. Mereu en M. Velardo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in te delen in de rang AD 6, salaristrap 2, en om veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden

      Dictum

               1)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor de materiële schade die hij heeft geleden vóór de uitspraak van het onderhavige arrest, welke bestaat in een bedrag ter hoogte van het verschil tussen, enerzijds, de bezoldiging vrij van sociale lasten en belasting die hij zou hebben genoten indien hij op 1 augustus 2004 als ambtenaar was aangeworven in de voorlopige rang A*6 en zijn loopbaan vervolgens was verlopen overeenkomstig de in het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie voorziene verhoging van salaristrap en de gemiddelde duur van een ambtenaar in elke rang, zoals deze volgt uit bijlage I, sub b, bij het Statuut en, anderzijds, de bezoldiging vrij van sociale lasten en belastingen die verzoeker heeft ontvangen tussen 1 augustus 2004 en de datum van de uitspraak van dit arrest, eerst in zijn hoedanigheid van nationaal ambtenaar en vervolgens, vanaf 15 maart 2009, in zijn hoedanigheid van ambtenaar van de Europese Unie, op welk verschil een coëfficiënt van 0,8 moet worden toegepast.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 120 000 EUR aan verzoeker voor de materiële schade na de uitspraak van dit arrest.

               3)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van de reeds vervallen bedragen die ter uitvoering van het onderhavige arrest verschuldigd zijn, vermeerderd met vertragingsrente, berekend vanaf de datum waarop die bedragen respectievelijk verschuldigd waren en indien het om data na 15 maart 2009 gaat, vanaf laatstgenoemde datum. Deze rente moet, tot de datum van de daadwerkelijke betaling, worden berekend tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank gedurende de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten.

               4)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van een immateriële schadevergoeding van 2 000 EUR aan verzoeker.

               5)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               6)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en twee derde van verzoekers kosten.

               7)

               Verzoeker draag één derde van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010, blz. 52.


title: Zaak F-54/11: Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — ZZ/Europese Ombudsman

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/30

         Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — ZZ/Europese Ombudsman
   (Zaak F-54/11)
   2011/C 204/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Ombudsman

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om op de verzoekende partij de sanctie van tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van pensioenrechten toe te passen. Dientengevolge, verzoek tot, primair, herplaatsing van de verzoekende partij in haar functie en, subsidiair, toekenning aan haar van een bedrag overeenkomende met de bezoldiging die zij zou hebben ontvangen tussen de datum waarop het tuchtrechtelijk ontslag is ingegaan en die waarop zij de pensioenleeftijd zal bereiken. In elk geval, toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese ombudsman van 20 juli 2010 om op de verzoekende partij de sanctie van tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van pensioenrechten toe te passen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 18 januari 2011 tot uitdrukkelijke afwijzing van de klacht;

         voor zover nodig:

               —

               primair, vaststelling dat de nietigverklaring van het besluit tot tuchtrechtelijk ontslag tot gevolg heeft dat de verzoekende partij met terugwerkende kracht tot de datum waarop dat besluit in werking is getreden in haar post van administrateur van de rang A5, salaristrap 2, wordt herplaatst, alsmede dat haar de financiële rechten worden betaald waarop zij voor die gehele periode recht heeft, te vermeerderen met vertragingsrente tegen het tarief van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met 2 punten;

               —

               subsidiair, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag overeenkomende met de bezoldiging die de verzoekende partij sinds de inwerkingtreding van haar tuchtrechtelijk ontslag in augustus 2010 zou hebben ontvangen tot de maand waarin zij de pensioenleeftijd zal hebben bereikt, namelijk juli 2040, alsmede tot regularisatie van haar pensioenrechten;

               —

               in elk geval, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 65 000 EUR voor de immateriële schade die de verzoekende partij heeft geleden;

               —

               verwijzing van de Europese Ombudsman in de kosten.


title: Arrest van het Hof van 12 september 2000 in de gevoegde zaken C-180/98 tot en met C-184/98: P. Pavlov e.a. tegen Stichting Pensioenfonds Medische Specialisten (Verplichte deelneming in beroepspensioenfonds — Verenigbaarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van beroepspensioenfonds als onderneming)

text:
C 335/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.11.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 12 september 2000
                          van 13 juli 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-180/98 tot en met C-184/98:
in zaak C-36/99 (verzoek van de Rechtbank van eerste                       P. Pavlov e.a. tegen Stichting Pensioenfonds Medische
aanleg te Luik om een prejudiciële beslissing): Idéal                                                 Specialisten (1)
             tourisme NV tegen Belgische Staat (1)
                                                                           (Verplichte deelneming in beroepspensioenfonds — Verenig-
(BTW — Zesde richtlijn 77/388/EEG — Overgangsbepalin-                      baarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van
gen — Handhaving van vrijstelling van internationaal                                    beroepspensioenfonds als onderneming)
luchtvervoer van personen — Geen vrijstelling voor inter-
nationaal personenvervoer per touringcar — Discriminatie
                           — Staatssteun)                                                            (2000/C 335/04)
                          (2000/C 335/03)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           In de gevoegde zaken C-180/98 tot en met C-184/98,
                                                                           betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Verdrag (thans artikel 234 EG) van het Kantongerecht te
                          dentie van het Hof)                              Nijmegen (Nederland), in de aldaar aanhangige gedingen
                                                                           tussen P. Pavlov e.a. en Stichting Pensioenfonds Medische
In zaak C-36/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                Specialisten, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de                  van de artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans de artikelen
Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België), in het aldaar                81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
aanhangig geding tussen Idéal tourisme NV en Belgische Staat,              G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                   (rapporteur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen,
artikelen 12, lid 3, en 28, lid 3, sub b, van de Zesde Richtlijn           kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P.
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                       Puissochet en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                   ministrateur, op 12 september 2000 een arrest gewezen
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                  waarvan het dictum luidt als volgt:
blz. 1), in de versie die voortvloeit uit richtlijn 96/95/EG van
de Raad van 20 december 1996 tot wijziging, wat de hoogte
                                                                           1)    De artikelen 5 en 85 EG-Verdrag (thans de artikelen 10 EG
van het normale tarief betreft, van richtlijn 77/388 (PB L 338,
                                                                                en 81 EG) staan niet in de weg aan een besluit van de
blz. 89), alsook van artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                                overheid om op verzoek van een representatieve organisatie
artikel 87 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                                van beoefenaren van een vrij beroep de deelneming in een
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, R. Schintgen,
                                                                                beroepspensioenfonds verplicht te stellen.
C. Gulmann, G. Hirsch (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen                    2)    Een pensioenfonds als in de hoofdgedingen aan de orde is, dat
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              zelf de hoogte van de premies en de uitkeringen bepaalt en dat
                                                                                werkt volgens het kapitalisatiebeginsel, dat belast is met
Bij de huidige stand van de harmonisatie van de wetgevingen van de               het beheer van een door een representatieve organisatie van
lidstaten inzake het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de             beoefenaren van een vrij beroep getroffen aanvullende pensioen-
toegevoegde waarde verzet het communautaire beginsel van gelijke                 regeling waarin deelneming door de overheid voor alle beroeps-
behandeling zich niet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat, die         genoten verplicht is gesteld, is een onderneming in de zin van
enerzijds overeenkomstig artikel 28, lid 3, sub b, van de Zesde                  de artikelen 85 van het Verdrag, 86 en 90 EG-Verdrag (thans
richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                   de artikelen 82 EG en 86 EG).
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege-         3)    De artikelen 86 en 90 van het Verdrag staan er niet aan in de
voegde waarde: uniforme grondslag, in de versie die voortvloeit uit              weg, dat de overheid een pensioenfonds het uitsluitend recht
richtlijn 96/95/EG van de Raad van 20 december 1996 tot                          verleent om de aanvullende pensioenregeling van de beoefenaren
wijziging, wat de hoogte van het normale tarief betreft, van richtlijn           van een vrij beroep te beheren.
77/388, het internationale luchtvervoer van personen blijft vrijstellen
en anderzijds het internationale personenvervoer per touringcar belast.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
( 1) PB C 100 van 10.4.1999.


title: Zaak T-234/10: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2012 — Ebro Foods/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toestaat — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/26

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2012 — Ebro Foods/Commissie
   (Zaak T-234/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toestaat - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 133/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ebro Foods, SA, voorheen Ebro Puleva, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van artikel 1, lid 1, van beschikking 2011/5/EG van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake de belastingafschrijving van de financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB 2011, L 7, blz. 48)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ebro Foods, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.