title: Zaak C-551/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2014 door Arctic Paper Mochenwangen GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-634/13, Arctic Paper Mochenwangen GmbH/Europese Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/22

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2014 door Arctic Paper Mochenwangen GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-634/13, Arctic Paper Mochenwangen GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-551/14 P)
   (2015/C 026/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Arctic Paper Mochenwangen GmbH (vertegenwoordiger: S. Kobes, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               1.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 26 september 2014 in zaak T-634/13, voor zover het beroep wordt verworpen;

               2.

               toewijzing van de bij verzoekschrift in eerste aanleg ingestelde vordering, in dier voege dat artikel 1, lid 1, van het besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (C(2013) 5666, 2013/448/EU) (1) nietig wordt verklaard, voor zover deze bepaling de opneming van de in bijlage I, punt A, vermelde installatie met de identificatiecode DE000000000000563 in de lijst van onder richtlijn 2003/87/EG vallende installaties die krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG (2) door Duitsland bij de Commissie is ingediend, en de overeenkomstige voorlopige jaarlijkse hoeveelheden emissierechten die kosteloos aan deze installaties zijn toegewezen, afwijst;

               3.

               subsidiair: vernietiging van het in punt 1 vermelde arrest en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               4.

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante bekritiseert de schending van het recht van de Unie in de zin van artikel 58, eerste alinea, tweede volzin, derde alternatief, van het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Het Gerecht heeft, in strijd met de grondrechten en het evenredigheidsbeginsel, de afwijzing door de Commissie van de toewijzing van kosteloze emissierechten op grond van een hardheidsclausule van een lidstaat verenigbaar geacht met het recht van de Unie. Het bestreden arrest schendt de rechten die rekwirante aan de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie ontleent.
   Rekwirante betoogt in verband met het aangevoerde middel dat de Commissie bij de regeling van de kosteloze toewijzing van emissierechten in besluit 2011/278/EU (3) geen voorziening heeft getroffen voor een passende individuele bescherming van grondrechten. De kosteloze toewijzing van emissierechten krachtens besluit 2011/278/EU vindt plaats aan de hand van categoriserende berekeningsfactoren. Dit besluit bevat evenwel geen regeling die een bijkomende toewijzing van kosteloze emissierechten mogelijk maakt in die gevallen waarin de toewijzing op basis van de categoriserende berekeningsfactoren leidt tot een abnormale last of ondraaglijke onbillijkheid in het individuele geval.
   De verwerping van het beroep schendt de grondrechten van het Handvest en het evenredigheidsbeginsel. Het Gerecht heeft enkel rekening gehouden met de last die zich in typische gevallen voordoet als gevolg van de regeling van de handel in emissierechten en van de door besluit 2011/278/EU ingestelde toewijzingsregeling. In strijd met de rechtspraak van het Hof heeft het Gerecht de vereiste individuele bescherming van rekwirantes grondrechten volledig buiten beschouwing gelaten.

      (1)  PB L 240, blz. 27.

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2013 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad; PB L 275, blz. 32.

      (3)  Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad; PB L 130, blz. 1.


title: Zaak T-155/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — SELEX Sistemi Integrati/Commissie ( Mededinging — Misbruik van machtspositie — Begrip onderneming — Klacht — Afwijzing )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — SELEX Sistemi Integrati/Commissie
   (Zaak T-155/04) (1)

   („Mededinging - Misbruik van machtspositie - Begrip „onderneming” - Klacht - Afwijzing”)
   (2006/C 331/74)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: SELEX Sistemi Integrati SpA, voorheen Alenia Marconi Systems SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: F. Sciaudone, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver en L. Visaggio, vervolgens A. Bouquet, L. Visaggio en F. Amato, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol) (vertegenwoordigers: F. Montag en T. Wessely, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring of wijziging van de beschikking van de Commissie van 12 februari 2004 waarbij verzoeksters klacht betreffende schending door Eurocontrol van de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag is afgewezen.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SELEX Sistemi Integrati SpA zal haar eigen kosten alsmede de kosten van de Commissie dragen.

               3)

               De Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak T-566/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Total Raffinage Marketing/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/38

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Total Raffinage Marketing/Commissie
   (Zaak T-566/08)
   (2009/C 55/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Total Raffinage Marketing SA (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Vandencasteele, C. Falmagne, C. Lemaire en S. Naudin, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas) gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               de bij artikel 2 van die beschikking aan Total R.M. opgelegde geldboete zeer aanzienlijk verlagen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, waarin de Commissie had vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoekster, door de vaststelling van prijzen en door de verdeling van de markten voor paraffinewas in de Europese Economische Ruimte (EER) en voor olierijke paraffinewas in Duitsland inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster elf middelen aan: schending van artikel 81 EG, van het motiveringsvereiste, van de richtsnoeren 2006 voor de berekening van geldboeten (1), van het evenredigheidsbeginsel, van het vermoeden van onschuld, van het rechtszekerheidsbeginsel, van het beginsel van gelijke behandeling en van het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen, doordat de Commissie:

               —

               zich op het standpunt heeft gesteld dat de praktijken inzake was en paraffine, enerzijds, en olierijke was, anderzijds, één enkele voortdurende inbreuk opleverden, en de praktijken inzake olierijke was als overeenkomst heeft gekwalificeerd;

               —

               ten onrechte is uitgegaan van één enkele voortdurende inbreuk bestaande in een overeenkomst tot vaststelling van de prijzen, verdeling van de markten en/of de klanten, hoewel verzoekster slechts één uitwisseling van gegevens betreffende de toestand op de markt voor paraffine, de prijzen en de toekomstige tariefstrategieën, de klanten en de volumes ten laste zou kunnen worden gelegd;

               —

               enerzijds is voorbijgegaan aan de communautaire rechtspraak inzake het publiekelijk distantiëren door verzoekster verantwoordelijk te houden voor de gehele duur van de inbreuk met betrekking tot was en paraffine, hoewel verzoekster na de bijeenkomst van 11 en 12 mei 2004 niet langer heeft deelgenomen aan de „technische bijeenkomsten”, dat wil zeggen bijna één jaar voor het einde van de inbreuk, en anderzijds heeft erkend dat Repsol zich vóór het einde van de inbreuk heeft teruggetrokken uit de mededingingsregeling, maar dit niet heeft erkend met betrekking tot verzoekster, hoewel die zich in een vergelijkbare situatie bevond;

               —

               van verzoekster heeft verlangd dat zij aantoont dat zij zich publiekelijk van de mededingingsregeling heeft gedistantieerd;

               —

               niet in aanmerking heeft genomen dat de mededingingsregeling niet is uitgevoerd;

               —

               de waarde heeft gehanteerd van de verkopen van de drie laatste boekjaren waarin verzoekster aan de inbreuk heeft deelgenomen en niet de waarde van de verkopen van het laatste jaar van deelneming;

               —

               voor de inbreuk met betrekking tot olierijke was een te hoog percentage van de waarde van de verkopen heeft gehanteerd;

               —

               de in punt 24 van de richtsnoeren neergelegde methode voor de berekening van de geldboete heeft toegepast, die in strijd is met artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 en de beginselen van evenredigheid, gelijke behandeling en vermoeden van onschuld;

               —

               ter afschrikking een extra bedrag heeft toegepast zonder dit afdoende te rechtvaardigen;

               —

               een geldboete heeft vastgesteld die 410 % beloopt van de jaarlijkse omzet van verzoekster op de betrokken markt;

               —

               de handelwijze van verzoekster heeft toegerekend aan de moedermaatschappij Total SA.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-408/09: Beroep ingesteld op 8 oktober 2009 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/33

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2009 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel)
   (Zaak T-408/09)
   2009/C 312/55
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ancotel GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Truelsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acotel Spa (Rome, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 19 juni 2009 in zaak R 1385/2008-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ancotel” voor diensten van de klassen 35 en 38 (aanvraag nr. 3314424)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Acotel SpA

      Oppositiemerk of -teken: inzonderheid Italiaanse beeldmerk nr. 643 751 en gemeenschapsbeeldmerk nr. 1 442 268„ACOTEL” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) doordat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-443/12: Beroep ingesteld op 5 oktober 2012 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel.)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/25

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2012 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel.)
   (Zaak T-443/12)
   2012/C 379/44
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ancotel GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Truelsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acotel SpA (Rome, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 augustus 2012 in zaak R 1895/2011-4 (ex R 1385/2008-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement ancotel voor diensten van klassen 35 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3314424

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Acotel SpA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en gemeenschapsbeeldmerk met woordelement ACOTEL voor waren en diensten van klassen 9 en 38

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-326/01 P: Hogere voorziening, op 29 augustus 2001 (per faxbericht op 27 augustus 2001) ingesteld door Telefon & Buch VerlagsgmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 14 juni 2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99 tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM)

text:
C 317/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
      richtlijn 89/665/EEG — met inbegrip van de uitvoering             Beroep, op 24 augustus 2001 ingesteld door Commissie
      van de in artikel 2, lid 1, sub c, genoemde opdrachten —,         van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
      waarbij een indirect op de verkrijging van schadevergoe-                                          bliek
      ding gericht verzoek van een inschrijver wordt afgewezen,
      indien de aanbestedingsprocedure reeds onrechtmatig                                       (Zaak C-323/01)
      was op grond van een ander dan het door desbetreffende
      inschrijver betwiste besluit van de aanbestedende dienst,                                 (2001/C 317/20)
      omdat de eventuele schade van de inschrijver in dat geval
      ook onafhankelijk van het betwiste besluit om andere
      redenen zou zijn ontstaan?                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 24 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                        bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
3.    Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: verbiedt
                                                                        vertegenwoordigd door Richard Wainwright en Roberto
      richtlijn 93/36/EEG (2) inzake de coördinatie van de
                                                                        Amorosi, als gemachtigden.
      procedures voor overheidsopdrachten, en met name de
      artikelen 15 tot en met 26 ervan, dat de aanbestedende
      dienst tijdens een aanbestedingsprocedure referenties over        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      de door de inschrijvers aangeboden producten niet in
      aanmerking neemt bij de beoordeling van de geschiktheid           1)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      van de inschrijver, maar deze als gunningscriterium                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      beschouwt, zodat een negatieve beoordeling van deze                     om te voldoen aan richtlijn 98/101/EG (1) van de Com-
      referenties niet tot uitsluiting van de bieder van de                   missie van 22 december 1998 houdende aanpassing aan
      aanbestedingsprocedure leidt, maar alleen tot gevolg                    de technische vooruitgang van richtlijn 91/157/EEG (2)
      heeft, dat een inschrijving in het kader van een punten-                van de Raad inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke
      systeem — waarbij bijvoorbeeld een negatieve beoorde-                   stoffen bevatten, subsidiair door deze niet ter kennis van
      ling van de referenties door een lagere prijs kan worden                de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
      gecompenseerd — een minder gunstige beoordeling                         krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
      krijgt?
                                                                        2)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
4.    Indien de vragen 1 en 3 ontkennend worden beantwoord:
      is een gunningscriterium op grond waarvan referenties
      over producten aldus worden beoordeeld, dat alleen het            Middelen en voornaamste argumenten
      aantal referenties wordt geteld, en niet inhoudelijk wordt
      onderzocht of de ervaringen van de opdrachtgevers met
      het product goed of slecht waren, en waarbij bovendien            Het dwingende karakter van de artikelen 249 EG, derde alinea,
      alleen referenties uit het Alpen/EU-gebied in aanmerking          en 10 EG, eerste alinea, verplicht de lidstaten om alle nodige
      worden genomen, verenigbaar met de desbetreffende                 maatregelen te nemen om de nakoming van de uit richtlijnen
      bepalingen van het gemeenschapsrecht — met inbegrip               voortvloeiende verplichtingen te verzekeren, binnen de daarin
      van artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG —, het beginsel            gestelde termijnen. De omzettingstermijn is verstreken op
      van gelijke behandeling, en de volkenrechtelijke verplich-        1 januari 2000, zonder dat Italië de nodige bepalingen heeft
      tingen van de Gemeenschappen?                                     vastgesteld.
5.    Is een gunningscriterium op grond waarvan een gunstige            (1) PB L 1 van 5.1.1999, blz. 1.
      beoordeling alleen mogelijk is wanneer het voorwerp van           (2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38.
      de aanbesteding binnen een straal van 300 km rond de
      plaats van aanbesteding kan worden bezichtigd, verenig-
      baar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht, en
      met name met het beginsel van gelijke behandeling?
6.    Indien vraag 3 bevestigend, of vraag 4 of 5 ontkennend            Hogere voorziening, op 29 augustus 2001 (per faxbericht
      wordt beantwoord: moet artikel 2, lid 1, sub c, van               op 27 augustus 2001) ingesteld door Telefon & Buch
      richtlijn 89/665/EEG, eventueel in samenhang met andere           VerlagsgmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      beginselen van het gemeenschapsrecht, aldus worden                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
      uitgelegd dat indien de inbreuk van de aanbestedende              van 14 juni 2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en
      dienst uit de vaststelling van een onrechtmatig gunnings-         T-358/99 tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau
      criterium bestaat, de inschrijver alleen dan recht op             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      schadevergoeding heeft indien concreet kan worden                                  tekeningen, modellen) (BHIM)
      bewezen dat hij zonder dat onrechtmatige gunningscri-
      terium de beste inschrijver zou zijn geweest?
                                                                                (Zaak C-326/01 P)
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.                                                                    (2001/C 317/21)
(2) PB 1993, L 199, blz. 1.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 29 augustus 2001 (per faxbericht op 27 augustus 2001)
 ---pagebreak--- 10.11.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 317/13
hogere voorziening ingesteld door Telefon & Buch Ver-                 Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lagsgmbH, vertegenwoordigd door H. G. Zeiner, advocaat te                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Wenen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 14 juni
                                                                                (Zaak C-327/01)
2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99 tussen
Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                                          (2001/C 317/22)
(BHIM).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.
1)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni
      2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99
      tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      harmonisatie binnen de interne markt te vernietigen;
                                                                      1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
2)    vast te stellen dat de woorden UNIVERSALTELEFON-                      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/20/EG(1) van
      BUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICH-                              de Raad van 30 maart 1998 tot wijziging van richtlijn
      NIS geschikt zijn als gemeenschapsmerk, voldoen aan de                92/14/EEG (2) betreffende de beperking van de exploitatie
      vereisten van artikel 4 van de merkenverordening en                   van de vliegtuigen van bijlage 16 bij het Verdrag inzake
      niet in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van de                    de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2,
      merkenverordening uitsluitend beschrijvend zijn;                      hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988), of althans door deze
                                                                            bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
                                                                            niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
3)    de zaak ter verdere afdoening en beslissing naar het BHIM             rustende verplichtingen;
      te verwijzen en te bepalen dat het BHIM aan het oordeel
      van het Hof gebonden is, en
                                                                      2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
4)    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in
      de kosten van deze procedure te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                      in zaak C-323/01 (3); de omzettingstermijn is verstreken op
Middelen en voornaamste argumenten                                    1 maart 1999.
                                                                      (1) PB L 107 van 7.4.1998, blz. 4.
Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG)           (2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.
nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het                 (3) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
gemeenschapsmerk (1) door een te ruime en derhalve onjuiste
uitlegging: de onderhavige en door het Gerecht als zodanig
erkende neologismen kunnen geen tekens zijn ten aanzien
waarvan een vrijhoudingsbehoefte bestaat. Woorden voor het
economisch verkeer beschikbaar houden die tot dusver nog
niet zijn gebruikt, althans niet voor bepaalde waren of diensten,
en die dus blijkbaar niet onmisbaar zijn voor het publiek, vormt
een aantasting van de creativiteit van de marktdeelnemers; dit        Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lijkt niet aanvaardbaar vanuit het oogpunt van verordening                 van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
nr. 40/94. Wordt de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1,
sub c, van verordening 40/94 zo ruim uitgelegd als het Gerecht
heeft gedaan, dan wordt artikel 12, sub b, van de verordening                                   (Zaak C-328/01)
een dode letter.
                                                                                (2001/C 317/23)
(1) PB L 11 van 14.01.1994, blz. 1.                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-205/15: Beroep ingesteld op 24 april 2015 — Aguirre y Compañía/BHIM — Puma (weergave van een sportschoen)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/36

         Beroep ingesteld op 24 april 2015 — Aguirre y Compañía/BHIM — Puma (weergave van een sportschoen)
   (Zaak T-205/15)
   (2015/C 205/49)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aguirre y Compañía, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Pomares Caballero en A. Pomares Caballero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het litigieuze model: verzoekende partij

      Litigieus model: gemeenschapsmodel dat een sportschoen weergeeft — Gemeenschapsmodel nr. 1050520-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 20 januari 2015 in zaak R 696/2013-3

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing in die zin dat wordt vastgesteld dat er in casu geen sprake is van de door de kamer van beroep vastgestelde nietigheidsgrond van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002;

               —

               of, subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               en, in elk geval, verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten alsook in die van de verzoekende partij.

      Aangevoerde middelen

               —

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens tegenstrijdigheden die in de weg staan aan een afdoende motivering van de bestreden beslissing.

               —

               Schending van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002.

               —

               Schending van artikel 63 van verordening nr. 6/2002.


title: Doorhaling van zaak C-178/96

text:
20.2.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/21
blz. 47), mogen verlaagde tarieven niet lager zijn dan 5 %                          Doorhaling van zaak C-84/97 (1)
en uitsluitend van toepassing zijn op de in bijlage H                                       (1999/C 48/36)
genoemde leveringen van goederen, waaronder met name
geneesmiddelen. Volgens artikel 28, lid 2, onder a), van de
richtlijn mogen de beneden het aldus bepaalde minimum-              De president van het Hof van Justitie van de Europese
tarief liggende verlaagde tarieven die op 1 januari 1991            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober
van toepassing waren en in overeenstemming zijn met de              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/97
communautaire wetgeving, evenwel worden gehandhaafd.                (verzoek van de Corte d'Appello di Torino om een prejudi-
                                                                    cieÈle beslissing): Amministrazione delle Finanze dello Stato
Het verlaagde tarief voor de voor vergoeding door de soci-          tegen Grafoplast SpA.
ale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen was
op 1 januari 1991 van toepassing, maar is niet in overeen-          (1) PB C 131 van 26.4.1997.
stemming met de communautaire wetgeving.
Een dergelijk specifiek tarief voor de voor vergoeding in
aanmerking komende geneesmiddelen terwijl voor de
anderen geneesmiddelen een ander tarief geldt, is in strijd
met het in artikel 12, lid 3, onder a), van de Zesde richt-
                                                                                Doorhaling van zaak C-305/96 (1)
lijn geformuleerde beginsel van eenvormigheid van de
belasting.                                                                                (1999/C 48/37)
Anders dan de Franse regering stelt, berust dit specifieke          De president van het Hof van Justitie van de Europese
tarief niet op objectieve criteria, maar op de rechtsregeling       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 oktober
voor de betrokken producten. De voor vergoeding door de             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
sociale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen              C-305/96: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en
verschillen in wezen niet van de andere geneesmiddelen.             Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen.
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                    (1) PB C 370 van 7.12.1996.
               Doorhaling van zaak C-428/97 (1)
                         (1999/C 48/34)
                                                                                Doorhaling van zaak C-332/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                  De president van het Hof van Justitie       van de Europese
C-428/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een preju-             Gemeenschappen heeft bij beschikking         van 28 oktober
dicieÈle beslissing): Sarclad International Ltd tegen Bundes-       1998 de doorhaling in het register          gelast van zaak
amt für Finanzen.                                                   C-332/97: Commissie van de Europese         Gemeenschappen
                                                                    tegen Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                    (1) PB C 331 van 1.11.1997.
               Doorhaling van zaak C-178/96 (1)
                         (1999/C 48/35)                                            Doorhaling van zaak C-367/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/39)
De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 23 oktober 1998 de doorhaling in het register gelast            De president van het Hof van Justitie       van de Europese
van zaak C-178/96 (verzoek van het Tribunale ammini-                Gemeenschappen heeft bij beschikking         van 28 oktober
strativo regionale per la Lombardia om een prejudicieÈle            1998 de doorhaling in het register          gelast van zaak
beslissing): S. Serbini tegen Ministero del Commercio con           C-367/97: Commissie van de Europese         Gemeenschappen
l'Estero.                                                           tegen Koninkrijk der Nederlanden.
(1) PB C 197 van 6.7.1996.                                          (1) PB C 370 van 6.12.1997.


title: Zaak C-469/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Verona (Italië) op 30 augustus 2013 — Shamim Tahir/Ministero dell’Interno e Questura di Verona

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Verona (Italië) op 30 augustus 2013 — Shamim Tahir/Ministero dell’Interno e Questura di Verona
   (Zaak C-469/13)
   2014/C 52/44
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Verona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shamim Tahir

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno, Questura di Verona

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/109 (1) aldus worden uitgelegd dat de in artikel 4, lid 1, daarvan gestelde voorwaarde inzake een rechtmatig en ononderbroken verblijf van vijf jaar in de lidstaat, waarvan bij de aanvraag voor een verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen het bewijs moet worden geleverd, ook betrekking kan hebben op een andere persoon dan de aanvrager, die een gezinslid van hem is in de zin van artikel 2, sub e, van dezelfde richtlijn?

               2)

               Moet artikel 13, eerste volzin, van richtlijn 2003/109 aldus worden uitgelegd dat tot de gunstiger voorwaarden waaronder de lidstaten permanente EG-verblijfstitels of EG-verblijfstitels van onbeperkte duur mogen afgeven, de mogelijkheid behoort om de in artikel 4, lid 1, van die richtlijn gestelde voorwaarde voor de verlening van de status van langdurig ingezetene, namelijk een rechtmatig en ononderbroken verblijf van vijf jaar in de betrokken lidstaat, ook vervuld te achten voor de in artikel 2, sub e, daarvan bedoelde gezinsleden van de persoon die de status van langdurig ingezetene reeds heeft verkregen, ongeacht de duur van hun verblijf op het grondgebied van de lidstaat waar de aanvraag wordt ingediend?

      (1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB 2004, L 16, blz. 44).


title: Zaak T-283/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Advansa e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/35

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Advansa e.a./Commissie
   (Zaak T-283/14)
   2014/C 223/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Advansa GmbH (Hamm, Duitsland), Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH (Ibbenbüren, Duitsland), Aurubis AG (Hamburg, Duitsland), CABB GmbH (Gersthofen, Duitsland), CBW Chemie GmbH Bitterfeld-Wolfen (Bitterfeld-Wolfen, Duitsland), CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG (Bitterfeld-Wolfen), Clariant Produkte (Deutschland) GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland), Dow Olefinverbund GmbH (Schkopau, Duitsland), Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH (Stade, Duitsland), Dralon GmbH (Dormagen, Duitsland), Ems-Chemie (Neumünster) GmbH & Co. KG (Neumünster, Duitsland), Hahl Filaments GmbH (Munderkingen, Duitsland), ISP Marl GmbH (Marl, Duitsland), Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen (Bad Soden am Taunus, Duitsland), Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter (Bad Soden am Taunus), Nabaltec AG (Schwandorf, Duitsland), Siltronic AG (München, Duitsland), Trevira GmbH (Bobingen, Duitsland), Wacker Chemie AG (München, Duitsland) en Westfalen Industriegase GmbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in de zaak betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU door de onjuiste kwalificatie van de bijzondere vereffeningsregeling

                           —

                           Verzoeksters stellen dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in strijd is met de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU en met artikel 13 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing niet met staatsmiddelen is bekostigd en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen niet inhoudt dat wordt afgezien van staatsmiddelen.

                           —

                           Zij betogen in dit verband dat de Commissie heeft getoetst aan de hand van nieuwe afbakeningscriteria die onverenigbaar zijn met de tot nog toe in de rechtspraak ontwikkelde beginselen. Meer bepaald heeft zij in het geheel geen rekening gehouden met het volgens vaste rechtspraak voor de kwalificatie als staatsmiddel noodzakelijke criterium dat de overheidsinstanties concrete beschikkingsbevoegdheid moeten hebben. Voor haar volstond het dat de wetgever invloed had gehad op betalingsstromen tussen privaatrechtelijke personen en regelgevende instanties toezicht hebben gehouden op de naleving van de bij wet gestelde voorwaarden door deze privaatrechtelijke personen.

                           —

                           Voorts is de Commissie gebonden aan haar besluit om de EEG 2000 niet als staatsteun te kwalificeren, omdat geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden, en heeft zij er dus een onjuiste rechtsopvatting op na gehouden door de EEG 2012 als een nieuwe, onrechtmatige steunmaatregel te kwalificeren.

                           —

                           Daarenboven is de toetsing door de Commissie ontoereikend geweest, waardoor zij niet heeft onderkend dat de uitzonderingen voor energie-intensieve ondernemingen naar het doel, de aard c.q. de opzet van de EEG 2012 gerechtvaardigd zijn en daarom geen selectief voordeel hebben kunnen opleveren.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 18 en 19 van verordening nr. 659/1999 door het verzuim om een voorstel voor dienstige maatregelen te doen

                           —

                           Verzoeksters betogen in dit verband dat de Commissie voor de toetsing van de EEG 2012 hoe dan ook de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 17-19 van verordening nr. 659/1999 had moeten inleiden en Duitsland een voorstel voor dienstige maatregelen had moeten doen voordat de formele onderzoeksprocedure werd ingeleid, in plaats van de marktdeelnemers door de kwalificatie van de EEG 2012 als nieuwe, niet-aangemelde steun aan aanzienlijke economische risico’s bloot te stellen.

               3.

               Derde middel: schending van het recht om te worden gehoord

                           —

                           Verzoeksters verwijten de Commissie bovendien dat zij hen in ieder geval had moeten horen alvorens een besluit met dergelijke belastende rechtsgevolgen vast te stellen.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering

                           —

                           Tot slot voeren verzoeksters aan dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure op wezenlijke punten ontoereikend is gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-382/07 R: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2007 — Frankrijk/Raad

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2007 — Frankrijk/Raad
   (Zaak T-382/07 R)
   (2007/C 315/86)

      Procestaal: Frans

   De president van het Gerecht heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak C-651/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Lb Group Ltd/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS), Galassia Game Srl (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/2

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Lb Group Ltd/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS), Galassia Game Srl
   (Zaak C-651/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2015/C 127/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lb Group Ltd

      Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS), Galassia Game Srl

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 oktober 2004 in de gevoegde zaken T-117/03 tot en met T-119/03 en T-171/03, New Look Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder communautair beeldmerk dat lettercombinatie „NL” bevat — Aanvragen tot inschrijving als gemeenschapsmerk van beeldmerken die termen „NLSPORT”, „NLJEANS”, „NLACTIVE” en „NLCollection” bevatten — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 oktober 2004
   in de gevoegde zaken T-117/03 tot en met T-119/03 en T-171/03, New Look Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder communautair beeldmerk dat lettercombinatie „NL” bevat - Aanvragen tot inschrijving als gemeenschapsmerk van beeldmerken die termen „NLSPORT”, „NLJEANS”, „NLACTIVE” en „NLCollection” bevatten - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 314/49)
   Procestaal: Spaans
   In de gevoegde zaken T-117/03 tot en met T-119/03 en T-171/03, New Look Ltd, gevestigd te Weymouth, Dorset (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. Ballester en G. Marín, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto, J. García Murillo en S. Laitinen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Naulover, SA, gevestigd te Barcelona (Spanje), betreffende vier beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 januari 2003 (R 95/2002-1, R 577/2001-1, R 578/2001-1) en 15 april 2003 (R 19/03-1) inzake oppositieprocedures tussen Naulover, SA, en New Look Ltd, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 6 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak T-524/15: Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — NICO/Raad

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/46

         Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — NICO/Raad
   (Zaak T-524/15) (1)

   (2016/C 191/63)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak C-274/03: Beroep, op 24 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 200/18              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             23.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                     waren ontwikkeld, in omstandigheden waarin de toegepaste
                                                                       procedures steeds in overeenstemming waren met de destijds
                                                                       optimale, door de Commissie goedgekeurde praktijk, vormt een
Verzoeker stelt dat beschikking C(2003) 1084 van de                    toepassing met terugwerkende kracht van gemeenschapsregels
Commissie op de volgende gronden moet worden nietigver-                door de Commissie.
klaard:
                                                                       IV. Inbreuk op het evenredigheidsbeginsel en/of de beginselen
I. Kennelijk verkeerde benadering of beoordeling door de                     ter zake van sancties
    Commissie
                                                                       De Commissie had duidelijk alternatieven voor de in casu
a)    De Ierse autoriteiten erkennen de geldigheid niet van de         vastgestelde beschikking. De door de Commissie gekozen bena-
      door de Commissie beweerdelijk uitgevoerde extrapolatie-         dering staat in geen enkele verhouding tot het beoogde resul-
      berekening en stellen dat extrapolatie geen aanvaardbare         taat gelet op de voortdurende doeltreffendheid van de
      methode is voor ter vaststelling van een op de vervaldag         betrokken projecten en het karakter van de begunstigde van
      terug te betalen bedrag in het geval van zeer breed              het project. Een dergelijke benadering komt feitelijk neer op
      georiënteerde steunregelingen als het Operational                het opleggen van een sanctie in omstandigheden waarin er
      Programme for Tourism, 1989-1993. Voorts wordt naar              geen bewijs is van enige overtreding aan de kant van welke
      voren gebracht dat de Commissie heeft nagelaten de               onderneming of autoriteit dan ook.
      wettelijke grondslag aan te geven waarop de extrapolatie-
      berekening die zij stelt te hebben uitgevoerd, is gebaseerd.
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van 19 december 1988 tot vaststel-
                                                                           ling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88
b)    De toepassing door de Commissie van haar eigen definitie             met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de
      van de bewoordingen van artikel 23 van verordening                   onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverle-
      4253/88 (1) op een wijze die haar in staat stelt haar                ning met die van de Europese Investeringsbank en de andere
      bevoegdheden uit te breiden, vormt een inbreuk op de                 bestaande financieringsinstrumenten anderzijds PB L 374,
      expliciete bepalingen van dat artikel en een kennelijke              31.12.1988, blz. 1-14.
      beoordelingsfout van de Commissie bij de uitoefening
      van haar bevoegdheid op grond van artikel 24 van deze
      verordening.
c)    Het is kennelijk onjuist van de Commissie, het aan Ierland
      opleggen van een sanctie te rechtvaardigen op basis van
      informatiebladen die in april 1997, een aantal jaren na
      beëindiging van het programma, zijn gepubliceerd, op             Beroep, op 24 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
      grond dat zij een codificatie van een eerder vastgestelde                    Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      praktijk waren, terwijl deze algemene praktijk noch door
      de Commissie noch door de Europese Rekenkamer tijdens
      hun toezicht op het programma was vastgesteld.                                              (Zaak C-274/03)
d)    Voorts wordt aangevoerd dat het kennelijk onjuist was                                       (2003/C 200/32)
      van de Commissie te concluderen dat het door de Ierse
      regering opgestelde beoordelingssysteem fouten bevatte of
      gevaren inhield.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 juni 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
II. Inbreuk op een fundamentele rechtsregel met betrekking             digd door Georges Zavvos als gemachtigde, domicilie gekozen
    tot de uitvoering van het Verdrag                                  hebbende te Luxemburg.
Bij de uitoefening van haar bevoegdheid op grond van                   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
artikel 24 van verordening 4253/88 heeft de Commissie
verkeerd of rechtens onjuist gehandeld door geen rekening te
houden met dat wat in het verzoekschrift is bepleit. De                1)     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
handelwijze van de Commissie is in strijd met de bepalingen                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
van onder meer de artikelen 23 en 24 van verordening 4253/                    zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/26/EG van het
88.                                                                           Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake
                                                                              de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de
                                                                              lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke
III. Niet-inachtneming van het verbod van terugwerkende                       aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer
     kracht, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbe-               van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende
     ginsel                                                                   wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG
                                                                              van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering),
                                                                              bekendgemaakt in PB L 181 van 20/07/2000, blz. 65-74),
Het met terugwerkende kracht toepassen van normen voor                        of in ieder geval deze niet aan de Commissie mee te
financieel beheer, en met name de steuncriteria, welke pas een                delen, de krachtens de richtlijn op hem rustende verplich-
aantal jaren na de beëindiging van de betrokken projecten                     tingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 23.8.2003            NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 200/19
2)   Ierland te verwijzen in de kosten.                                —      Het Gerecht heeft ook ten onrechte geen of niet
                                                                              voldoende belang gehecht aan het feit dat de steunont-
                                                                              vanger bijzondere bescherming behoeft in gevallen waarin
                                                                              artikel 15 van toepassing is.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn waarbinnen de richtlijn had moeten zijn omgezet,            —      Het Gerecht had niet mogen aannemen dat de kwalificatie
is op 20 juli 2002 verstreken.                                                van de steunontvanger als een eenvoudige „informatie-
                                                                              bron” in het kader van de krachtens artikel 88, lid 2, EG
                                                                              ingeleide procedure zijn opvatting staafde.
                                                                       —      Het Gerecht heeft ten onrechte geen rekening gehouden
                                                                              met de bewoordingen van artikel 14 en 15 waaruit blijkt
Hogere voorziening, op 25 juni 2003 ingesteld door Scott                      dat artikel 15 betrekking heeft op de aansprakelijkheid
SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                     van de steunontvangers.
de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)
van 10 april 2003 in zaak T-366/00, Scott SA, onder-
steund door Franse Republiek, tegen Commissie van de                   —      Het Gerecht heeft ten onrechte niet vastgesteld dat door
                  Europese Gemeenschappen                                     zijn uitlegging van artikel 15 het door dat artikel nage-
                                                                              streefde doel werd doorkruist, namelijk rechtszekerheid
                       (Zaak C-276/03 P)                                      van de steunontvanger te waarborgen.
                        (2003/C 200/33)
                                                                       Het Gerecht is ten onrechte ervan uitgegaan dat het feit dat de
                                                                       Commissie geen „verplichting” had om steunontvangers op de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             hoogte te stellen van stuitingsmaatregelen, van belang was voor
op 25 juni 2003 hogere voorziening ingesteld door Scott SA,            de vraag of een maatregel waarvan de steunontvanger niet op
gevestigd te Saint-Cloud (Frankrijk), vertegenwoordigd door Sir        de hoogte was, de verjaringstermijn jegens hem kon stuiten.
Jeremy Lever KCMG, QC, en G. Peretz, barristers, en A. Nourry
en R. Griffith, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg          Het Gerecht heeft ten onrechte aangenomen dat artikel 15 een
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)             uniforme verjaringstermijn heeft ingevoerd, die gelijkelijk van
van 10 april 2003 in zaak T-366/00 (1), Scott SA, ondersteund          toepassing is op de betrokken lidstaat en „derden”; subsidiair,
door Franse Republiek, tegen Commissie van de Europese                 heeft het ten onrechte aangenomen dat door een dergelijk
Gemeenschappen.                                                        beginsel de door Scott gevraagde toepassing van de verjarings-
                                                                       regeling werd uitgesloten.
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen,
     waarbij haar beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van        Het Gerecht is ten onrechte ervan uitgegaan dat het van belang
     de beschikking (2) werd verworpen, voorzover het beroep           was voor de toepassing van artikel 15 dat Scott geen gewettigd
     op schending door de Commissie van artikel 15 van de              vertrouwen had kunnen hebben dat de steun aanvankelijk
     verordening is gebaseerd;                                         rechtmatig was verleend; artikel 15 heeft tot doel rechtszeker-
                                                                       heid te geven gesteld dat de steun niet rechtmatig was
—    artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren, voorzover       verleend.
     het betrekking heeft op de gestelde staatssteun in de vorm
     van een voorkeursprijs voor een terrein als vermeld in
     artikel 1 van de beschikking; en                                  Het Gerecht heeft ten onrechte de bewoordingen van artikel 15
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van deze hogere            niet in acht genomen en is niet ingegaan op een belangrijk
     voorziening en in de kosten van verzoekster in eerste             argument van Scott, dat door het Gerecht in punt 42 van het
     aanleg.                                                           arrest is samengevat.
                                                                       Het Gerecht heeft het ten onrechte belangrijk geacht dat er bij
Middelen en voornaamste argumenten                                     het verstrijken van 10 jaar na de verlening van de steun aan
                                                                       Scott geen verjaringsregeling gold.
Verzoekster stelt dat het arrest van het Gerecht moet worden
vernietigd om de volgende redenen:
                                                                       (1) PB C 61, 24.02.2001, blz. 16.
                                                                       (2) 2002/14/EG: Beschikking van de Commissie van 12 juli 2000
Het Gerecht heeft ten onrechte de recentelijk ingevoerde bepa-             betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van
lingen van artikel 15 van verordening nr. 659/1999 (3)toegepast            Scott Paper SA/Kimberly-Clark (kennisgeving geschied onder
alsof daarvoor de oude rechtspraak inzake het voeren van                   nummer C(2000) 2183) (PB L 12, 15.01.2002, blz. 1).
administratieve procedures gold.                                       (3) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
                                                                           tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
—    Het Gerecht had moeten erkennen dat bij de verordening                artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, 27.03.1999, blz. 1).
     een communautaire staatssteunregeling werd ingevoerd die
     in belangrijke en relevante opzichten nieuw is.


               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/1

         (2008/C 209/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 197 van 2.8.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 183 van 19.7.2008

      PB C 171 van 5.7.2008

      PB C 158 van 21.6.2008

      PB C 142 van 7.6.2008

      PB C 128 van 24.5.2008

      PB C 116 van 9.5.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak F-104/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 maart 2011 — Canga Fano/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2009 — Besluit tot niet-bevordering — Vergelijking van verdiensten — Kennelijk onjuiste beoordeling — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 maart 2011 — Canga Fano/Raad
   (Zaak F-104/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2009 - Besluit tot niet-bevordering - Vergelijking van verdiensten - Kennelijk onjuiste beoordeling - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   2011/C 160/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Diego Canga Fano (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet op te nemen op de lijst van personen die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD 13 zijn bevorderd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Canga Fano zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010, blz. 51.


title: Zaak C-498/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2007 door Aceites del Sur-Coosur, S.A., voorheen Aceites del Sur, S.A., tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 in zaak T-363/04, Koipe Corporación, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/27

         Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2007 door Aceites del Sur-Coosur, S.A., voorheen Aceites del Sur, S.A., tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 in zaak T-363/04, Koipe Corporación, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-498/07 P)
   (2008/C 22/53)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Aceites del Sur-Coosur, S.A., voorheen Aceites del Sur, S.A. (vertegenwoordiger: J.-M. Otero Lastres, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Koipe Corporación, S.L. en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat tijdig en in de voorgeschreven vorm hogere voorziening werd ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 in zaak T-363/04 wegens schending van het gemeenschapsrecht;

               —

               overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering de hogere voorziening toe te wijzen en bijgevolg bovengenoemd arrest van het Gerecht van eerste aanleg volledig te vernietigen;

               —

               indien de stand van het geding het toelaat, definitief uitspraak te doen over het geding;

               —

               subsidiair, indien dit niet geval is, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor afdoening in overeenstemming met de door het Hof van Justitie vastgelegde bindende criteria en, zo het dit nodig oordeelt, aan te wijzen welke gevolgen van het vernietigde arrest als gehandhaafd moeten worden beschouwd door partijen, met in alle gevallen verwijzing van verzoekster in eerste aanleg, thans geïntimeerde, in de kosten overeenkomstig artikel 112 van het Reglement voor de procesvoering.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van deze hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 worden de volgende twee middelen aangevoerd:
   1.   Schending van artikel 8, leden 1 en 2, sub a-i en -ii, van Verordening (EG) nr. 40/94 (1)

   In de eerste plaats schendt het Gerecht in het bestreden arrest het gemeenschapsrecht door te stellen dat het „irrelevant” is te bepalen welke van de merken waarop CARBONELL haar oppositie tegen de aanvraag tot inschrijving van LA ESPAÑOLA (nr. 236588) als gemeenschapsmerk heeft gebaseerd, voldoen aan de voorwaarde dat het „oudere” merken betreft.
   Bij toepassing van artikel 8, leden 1 en 2, sub a-i en -ii, van verordening nr. 40/94 had het bestreden arrest het gemeenschapsmerk CARBONELL (nr. 338681) van KOIPE moeten uitsluiten van de oppositiemerken, omdat dit gemeenschapsmerk geen ouder merk in de zin van artikel 8, lid 2, sub a-i, van verordening nr. 40/94 is. Als gevolg hiervan konden alleen de volgende oudere merken van KOIPE worden tegengeworpen aan de door rekwirante ingediende aanvraag tot inschrijving van het merk LA ESPAÑOLA (nr. 236588) als gemeenschapsmerk: de Spaanse inschrijvingen nrs. 994364, 1238745 en 1698613 van het merk CARBONELL.
   De aldus vastgestelde oudere merken die konden worden tegengeworpen aan de aanvraag tot inschrijving van het merk LA ESPAÑOLA (nr. 236588) als gemeenschapsmerk, waren voor de toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, op het Spaanse grondgebied beschermde merken. Dit betekent dat de kwestie van het bestaan van gevaar voor verwarring van het gemeenschapsmerk LA ESPAÑOLA (nr. 236588) met de oudere oppositiemerken van KOIPE uitsluitend had mogen worden beoordeeld uit het oogpunt van het publiek op het Spaanse grondgebied, waar de oudere merken van KOIPE worden beschermd, en niet uit het oogpunt van het publiek op het gehele communautaire grondgebied, aangezien de oudere merken geen enkel gemeenschapsmerk bevatten.
   2.   Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van Verordening (EG) nr. 40/94
   Het is algemeen bekend dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 betrekking heeft op de relatieve grond tot weigering van de inschrijving van een gemeenschapsmerk wegens het bestaan van gevaar voor verwarring van het aangevraagde gemeenschapsmerk met een of meer oudere oppositiemerken. In het bestreden arrest wordt deze bepaling geschonden om de volgende twee redenen:
   Eerste deel
   Gevolgen van de onjuiste afbakening van de oudere merken die kunnen worden tegengeworpen aan de aanvraag tot inschrijving van „LA ESPAÑOLA” (nr. 236588) als gemeenschapsmerk
   De eerste aangevoerde schending van artikel 8, lid1, sub b, is te wijten aan de onjuiste afbakening van de „oudere” merken die kunnen worden tegengeworpen aan de gemeenschapsmerkaanvraag. Zij betreft de gevolgen van deze onjuiste afbakening van de oudere oppositiemerken voor de wijze waarop artikel 8, lid 1, sub b, op het onderhavige geding is toegepast in het bestreden arrest.
   Uit alle elementen die in dit eerste deel worden aangevoerd, dient te worden geconcludeerd dat het bestreden arrest artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden, omdat het:

               —

               niet enkel de Spaanse merken CARBONELL nrs. 994364, 1238745 en 1698613 heeft beschouwd als oudere oppositiemerken;

               —

               niet uitdrukkelijk het jongere gemeenschapsmerk CARBONELL nr. 338681 heeft uitgesloten van de oppositiemerken;

               —

               als gevolg van de voorgaande twee vaststellingen het „publiek op het grondgebied waarop de oudere merken worden beschermd” niet juist heeft afgebakend; het ging immers uitsluitend om oudere Spaanse merken, zodat het publiek op het relevante grondgebied de Spaanse consument van olijfolie was;

               —

               weliswaar in een aantal punten heeft verwezen naar de „Spaanse markt van olijfolie”, maar op zeer onvolledige en beperkte wijze rekening heeft gehouden met dit element, aangezien het enkel in aanmerking werd genomen bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de beeldelementen van de conflicterende tekens;

               —

               bijgevolg geen rekening heeft gehouden met dit element bij de globale beoordeling van de overeenstemming van de tekens (aangezien bijvoorbeeld niets wordt gezegd over de „Spaanse markt van olijfolie” bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de woordelementen van de conflicterende tekens), noch bij de afweging van andere factoren die in casu ook relevant waren voor de uitspraak op het bestaan van gevaar voor verwarring van de conflicterende tekens.

         Tweede deel
   Invloed van de onjuiste afbakening van de oppositiemerken op de maatstaf van het publiek op het grondgebied waarop het oudere merk wordt beschermd; onjuiste vaststelling en dus beoordeling van de relevante factoren voor de beoordeling van verwarringsgevaar
   Het betoog inzake de schending van artikel 8, lid 1, sub b, dat in het kader van dit tweede deel wordt aangevoerd, berust op twee elementen. Het eerste element is het voorgaande betoog inzake de onjuiste afbakening van de „oudere oppositiemerken” en de invloed ervan op de maatstaf van „het publiek op het grondgebied waarop het oudere merk wordt beschermd”. Het tweede element is de onjuiste vaststelling en dus beoordeling van alle factoren waarmee rekening had moeten worden gehouden bij de beoordeling of er sprake was van gevaar voor verwarring van het aangevraagde gemeenschapsmerk LA ESPAÑOLA nr. 236588 met de oudere Spaanse oppositiemerken CARBONELL nrs. 994364, 1238745 en 1698613.
   De volgende argumenten worden aangevoerd tot staving van het betoog dat het bestreden arrest artikel 8, lid 1, sub b, onjuist heeft toegepast en dus heeft geschonden:

               —

               In het bestreden arrest werden de conflicterende tekens niet onderzocht op basis van het criterium van de „globale beoordeling” en de „totaalindruk”, maar uitgaande van een afzonderlijk en achtereenvolgend onderzoek, en dus van een „analytische” perceptie van de bestanddelen van de samengestelde conflicterende merken, zodat sprake is van schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van de communautaire rechtspraak die deze bepaling uitlegt.
               In het bestreden arrest heeft het Gerecht niet gedaan waartoe het eerst verplicht was, te weten de merken te onderzoeken op basis van het criterium van de „globale beoordeling” en de „totaalindruk” die door de conflicterende merken werd opgeroepen. In plaats van op deze wijze te handelen, heeft het in het bestreden arrest van meet af aan een analytische methode gehanteerd en een afzonderlijk en achtereenvolgend onderzoek verricht van de beeldelementen enerzijds (punten 75 tot en met 87), en van de woordelementen anderzijds (punten 88 tot 93). Daarbij werden de beeldelementen van doorslaggevend belang geacht en werd geen enkel belang gehecht aan de woordelementen. Vaststaat dat het bestreden arrest verwijst naar het criterium van de globale beoordeling en de totaalindruk (punt 99), maar het is tevens zo dat niet passend wordt gehandeld wanneer een in de rechtspraak vastgelegd criterium enkel wordt aangehaald en gereproduceerd; vereist is dat dit criterium wordt nageleefd en correct wordt toegepast op het concrete geval. In het bestreden arrest was dit niet het geval. In dit arrest werd bij de beoordeling van de overeenstemming van de conflicterende tekens het criterium van de globale beoordeling en de totaalindruk immers niet als eerste en belangrijkste criterium toegepast, maar werd een analytisch criterium gehanteerd waarbij eerst werd overgegaan tot een ontleding van de merken in de twee beeldelementen en woordelementen ervan, en vervolgens tot een afzonderlijke beoordeling van de twee beeldelementen van de conflicterende merken; erna ook van het woordelement LA ESPAÑOLA, zonder enige verwijzing naar het andere woordelement van de oppositiemerken, te weten de familienaam CARBONELL.
               Verder heeft het bestreden arrest artikel 8, lid 1, sub b, ook geschonden door voorbij te gaan aan twee factoren die in casu relevant waren, te weten de eerdere co-existentie en de bekendheid, die uitermate relevant waren voor de beoordeling van het gevaar voor verwarring van het aangevraagde gemeenschapsmerk LA ESPAÑOLA nr. 236588 met de oudere Spaanse oppositiemerken CARBONELL.

               —

               De perceptie van de gemiddelde Spaanse consument van olijfolie en het gevaar voor verwarring van de conflicterende merken
               Hoewel in het bestreden arrest wordt verwezen naar het in de communautaire rechtspraak gecreëerde profiel van de gemiddelde consument, wordt dit model van de consument niet gebruikt, maar wordt het profiel van de gemiddelde Spaanse consument van olijfolie ingevuld als een consument die dichter bij het in de Duitse rechtspraak gebruikte model van de gemiddelde consument staat, te weten „een onoplettende en onbedachtzame consument”, als bij het in de communautaire rechtspraak gekozen model van de Europese consument, te weten „een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende consument” (arresten LLOYD, punt 26; en PICASSO, punt 38). Naast deze ernstige fout wordt in het bestreden arrest nog een andere fout gemaakt die niet minder relevant is. Er wordt immers „rekening gehouden met het lagere aandachtsniveau” dat het publiek kan hebben ten opzichte van olijfoliemerken, in plaats van rekening te houden met het aandachtsniveau van de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Spaanse consument van olijfolie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juni 2005 in zaak C-68/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/81/EG — Luchtverontreinigende stoffen — Nationale emissieplafonds)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 2 juni 2005
   in zaak C-68/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/81/EG - Luchtverontreinigende stoffen - Nationale emissieplafonds)
   (2005/C 182/28)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-68/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 13 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. Konstantinidis) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 2 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 15, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-149/08: Beroep ingesteld op 18 april 2008 — Abbott Laboratories/BHIM — aRigen (Sorvir)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/36

         Beroep ingesteld op 18 april 2008 — Abbott Laboratories/BHIM — aRigen (Sorvir)
   (Zaak T-149/08)
   (2008/C 142/66)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Abbott Laboratories (Abbott Park, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: S. Schäffler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: aRigen, Inc. (Tokio, Japan)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 februari 2008 in zaak R 809/2007-2 te vernietigen; en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: aRigen, Inc

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Sorvir” voor waren van klasse 5 — aanvraagnr. 004 455 507

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „NORVIR” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de betrokken merken overeenstemmen en dus verwarring kunnen doen ontstaan.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 maart 2002 in zaak C-259/00 (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudiciële beslissing): Biochem Zusatzstoffe Handels- und Produktions GmbH tegen Oberfinanzdirektion Nürnberg ("Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Tariefindeling van immunoglobulineconcentraten op basis van colostrum — Indeling in gecombineerde nomenclatuur")

text:
4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 109/11
2)    Artikel 69, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71, zoals         Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
      gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moet             23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
      aldus worden uitgelegd, dat een werkzoekende zijn recht op           en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verorde-
      werkloosheidsuitkeringen slechts behoudt in de zin van deze          ning (EG) nr. 2086/97 van 4 november 1997 van de Commissie,
      bepaling, indien hij na de aanvang van zijn werkloosheid             moet aldus worden uitgelegd, dat producten bestaande uit immuno-
      gedurende een totaal van ten minste vier weken ter beschikking       globulineconcentraten op basis van gedroogd en van vet en caseïne
      van de diensten voor arbeidsbemiddeling van de bevoegde staat        ontdaan colostrum dat met lactose wordt gestandaardiseerd, als
      is gebleven, ongeacht of het al dan niet om een ononderbroken        farmaceutische producten moeten worden ingedeeld onder hoofd-
      periode gaat.                                                        stuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
                    ARREST VAN HET HOFF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 7 maart 2002
                                                                                van 7 februari 2002
in zaak C-259/00 (verzoek van het Finanzgericht München
om een prejudiciële beslissing): Biochem Zusatzstoffe
Handels- und Produktions GmbH tegen Oberfinanzdirek-                       in zaak C-279/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                         tion Nürnberg (1)                                            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Ta-                      („Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Vrij
riefindeling van immunoglobulineconcentraten op basis van                  verkeer van kapitaal — Terbeschikkingstelling van tijdelijke
   colostrum — Indeling in gecombineerde nomenclatuur”)                                             arbeidskrachten”)
                          (2002/C 109/16)                                                            (2002/C 109/17)
                          (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-259/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-279/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht München                     pen (gemachtigden: E. Traversa en M. Patakia) tegen Italiaanse
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Biochem                Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
Zusatzstoffe Handels- und Produktions GmbH en Oberfinanz-                  Gaizo), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
direktion Nürnberg, om een prejudiciële beslissing over de                 Italiaanse Republiek, door in andere lidstaten gevestigde onder-
uitlegging van hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomencla-                 nemingen die tijdelijke arbeidskrachten ter beschikking stellen,
tuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87             te verplichten hun hoofdzetel of een bijkantoor op het
van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en              nationale grondgebied te vestigen en een borgsom van
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief               700 miljoen ITL te storten bij een kredietinstelling met
(PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)                   hoofdzetel of bijkantoor op het nationale grondgebied, de
nr. 2086/97 van de Commissie van 4 november 1997 (PB                       verplichtingen niet is nagekomen die krachtens de artikelen 49
L 312, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als             EG en 56 EG op haar rusten, heeft het Hof (Zesde kamer),
volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waarnemend voor de                    samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gul-
president van de Vierde kamer, A. La Pergola en C. W. A. Tim-              mann, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en J. N. Cunha
mermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
R. Grass, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het                   R. Grass, op 7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                    dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-88/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 januari 2008 — Dorel Juvenile Group/BHIM (SAFETY 1 ST ) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord SAFETY 1 ST — Absolute weigeringsgrond — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 januari 2008 — Dorel Juvenile Group/BHIM (SAFETY 1ST)
   (Zaak T-88/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord SAFETY 1ST - Absolute weigeringsgrond - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 64/55)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Dorel Juvenile Group, Inc. (Canton, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: G. Simon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 januari 2006 (zaak R 616/2004-2) inzake een gemeenschapsmerkaanvraag voor het woord SAFETY 1ST

   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dorel Juvenile Group, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak T-306/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Monika Luxem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/41

         Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Monika Luxem tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-306/04)
   (2004/C 262/79)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Luxem, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie haar niet aan te stellen als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen, haar niet in dienst te nemen in DG DEV/A.2 ter voorziening in vacature COM/2002/6022/F en haar elke andere betrekking in overeenstemming met haar bekwaamheden en beroepservaring te weigeren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft zich kandidaat gesteld in het kader van vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden buitenlandse betrekkingen en beheer van steun. In haar sollicitatie verklaarde zij houdster te zijn van een Duits diploma dat zij na een driejarige studie had behaald. Aangezien zij voor het vergelijkend onderzoek was geslaagd, solliciteerde zij naar een vacature bij de Commissie. Bij brief van 30 juli 2003 heeft de Commissie haar meegedeeld, haar gelet op haar diploma niet te kunnen in dienst nemen. Volgens de Commissie voldeed alleen een diploma na een vierjarige studie aan de voorwaarden voor toelating tot het vergelijkend onderzoek: het vereiste diploma moest toelating verlenen tot het doctoraal examen.
   Verzoekster baseert haar beroep tot nietigverklaring van dit besluit op schending van het rechtszekerheidsbeginsel, onwettigheid van de intrekking van een besluit waaruit subjectieve rechten voortvloeien, schending van de aankondiging van het betrokken vergelijkend onderzoek, evenals op een kennelijke beoordelingfout.


title: Zaak T-166/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Samskip Multimodal Container Logistics/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/39

         Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Samskip Multimodal Container Logistics/Commissie
   (Zaak T-166/10)
   ()
   2010/C 209/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Samskip Multimodal Container Logistics BV (’s-Gravenzande, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Platteau, Y. Maasdam en P. Broers, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 580 van de Commissie van 27 januari 2010 inzake financiële bijstand voor actievoorstellen die in het kader van de selectieprocedure voor 2009 zijn ingediend voor het programma van de Europese Unie voor de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren (Marco Polo II) (1) nietig verklaren, voor zover voorstel nr. TREN/B4/SUB/01-2009 MP-II/6 — het G2G@2XL-project — daarbij is geselecteerd voor een financiering ten bedrage van 2 190 539 EUR;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar vordering de volgende twee middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden financiering niet voldoet aan de financieringsvoorwaarden en andere eisen van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1692/2006, aangezien

               —

               zij ertoe leidt dat de mededinging op de markt van het goederenvervoer op onaanvaardbare wijze wordt verstoord door de in het G2G@2XL-project voorgestelde alternatieve vervoerswijzen, namelijk de korte vaart en het spoorvervoer van Italië, Zwitserland en Oostenrijk naar het Verenigd Koninkrijk, en

               —

               het G2G@2XL-project na de voorgeschreven periode van 36 maanden niet levensvatbaar zal blijven.

         Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de bestreden financiering inbreuk maakt op artikel 1 van verordening nr. 1692/2006, omdat zij niet bijdraagt tot de doelstellingen van algemeen belang die door het Marco Polo II-programma worden nagestreefd. De bestreden financiering zal enkel leiden tot een verschuiving van de ene multimodale vervoerder naar de andere multimodale vervoerder, en niet van wegvervoer naar spoorvervoer. Het toegenomen goederenvervoer over de weg zal bijgevolg niet worden vervangen door milieuvriendelijke vervoerswijzen. De bestreden financiering zal derhalve niet bijdragen tot een daadwerkelijke vermindering van het goederenvervoer over de weg en zal dus de congestie niet verminderen en evenmin bijdragen tot een verbetering van de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem (de in artikel 1 van verordening nr. 1692/2006 genoemde doelstellingen van algemeen belang die door het Marco Polo II-programma worden nagestreefd).

      (1)  Verordening (EG) nr. 1692/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot instelling van het tweede Marco Polo-programma voor de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren (Marco Polo II) en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1382/2003.


title: Zaak C-27/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 22 januari 2015 — Pippo Pizzo/CRGT srl

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana (Italië) op 22 januari 2015 — Pippo Pizzo/CRGT srl
   (Zaak C-27/15)
   (2015/C 138/39)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Giustizia Amministrativa per la Regione siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pippo Pizzo

      Verwerende partij: CRGT srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 47 en 48 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling, zoals de [in de verwijzingsbeslissing] omschreven Italiaanse regeling, op grond waarvan op het gebied van diensten onder de [in de verwijzingsbeslissing vermelde] voorwaarden een gedeeltelijk beroep op de capaciteiten van andere ondernemingen mag worden gedaan?

               2)

               Verzetten de beginselen van het recht van de Europese Unie, meer in het bijzonder het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, zich al dan niet tegen een bepaling van een rechtsorde van een lidstaat op grond waarvan een onderneming die niet op de hoogte is, omdat dit niet uitdrukkelijk in de aanbestedingshandelingen is vermeld, van het bestaan van een op straffe van uitsluiting voorgeschreven verplichting om voor de deelname aan een aanbestedingsprocedure een bepaald bedrag te betalen, van die procedure mag worden uitgesloten, ook al volgt die verplichting niet duidelijk uit de bewoordingen van het toepasselijke recht in de lidstaat, maar kan zij evenwel worden gereconstrueerd aan de hand van een tweeledige juridische bewerking, die om te beginnen bestaat in een ruime uitlegging van een aantal bepalingen van de rechtsorde van die lidstaat en vervolgens in de aanvulling — overeenkomstig die ruime uitlegging — van de normatieve inhoud van de aanbestedingshandelingen?

      (1)  PB L 134, blz. 114.