title: Zaak T-434/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Arbuzov/Raad

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/42

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Arbuzov/Raad
   (Zaak T-434/14)
   2014/C 282/56
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergej Arbuzov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: M. Machytková en P. Radošovský, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 26) en uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 111, blz. 91) nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten en in alle kosten van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het vermoeden van onschuld, het recht op een eerlijk proces en het recht van verdediging

                           —

                           Tot staving van zijn beroep voert verzoeker met name aan dat, vóórdat in Oekraïne een onderzoek naar zijn beweerde illegale activiteit was geopend, zijn naam bij uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad op de lijst van de bijlage bij besluit 2014/119/GBVB van de Raad is geplaatst.

                           —

                           In dit verband betoogt verzoeker dat het recht op een eerlijk proces is geschonden doordat het rechtsbeginsel van het vermoeden van onschuld is geschonden. Bovendien heeft de Raad verzoeker niet geïnformeerd over zijn plaatsing op de lijst en over de redenen voor de ten aanzien van hem vastgestelde beperkende maatregelen en heeft hij verzoeker evenmin in staat gesteld om binnen een redelijke termijn na de vaststelling van deze maatregelen kennis te nemen van deze omstandigheden. Om die reden heeft verzoeker niet passend zijn zienswijze over het bestreden besluit kunnen meedelen en was hij evenmin in staat om zo snel mogelijk na de vaststelling van het besluit zijn recht van verdediging te doen gelden.

               2.

               Tweede middel: bevoegdheidsoverschrijding door de Raad

                           —

                           Volgens verzoeker is de bestreden maatregel van de Raad aangetast door procedurele fouten. De strafrechtelijke motivering, in het gedeelte van de maatregel waarin de motivering is opgenomen, is geheel ontoereikend en bevat kennelijk niet de werkelijke, maar enkel algemeen in de considerans van het besluit vermelde politieke redenen of redenen aangaande de beweerde schending van de mensenrechten. Bovendien heeft de Raad zijn bevoegdheden overschreden, daar de officieel voor de maatregel meegedeelde redenen niet binnen een domein vallen waarbinnen de Raad maatregelen kan vaststellen.

               3.

               Derde middel: schending van het eigendomsrecht

                           —

                           In dit verband voert verzoeker aan dat de sanctie onevenredig is en de door het internationale recht geboden waarborgen ter bescherming van het eigendomsrecht schendt.

               4.

               Vierde middel: schending van het recht op menselijke integriteit en op eerbiediging van het privé-, familie- en gezinsleven en schending van het verbod op discriminatie

                           —

                           In dit verband betoogt verzoeker dat de vastgestelde maatregel het recht op menselijke integriteit aantast en een inbreuk vormt op zijn privé-, familie- en gezinsleven.

                           —

                           Volgens verzoeker zijn zijn goede naam en zijn waardigheid geschonden doordat hij in het bestreden besluit en in het uitvoeringsbesluit de facto door de Raad ervan wordt beschuldigd Oekraïense overheidsmiddelen naar het buitenland te hebben overgebracht en de mensenrechten te hebben geschonden, hoewel nooit is bewezen dat verzoeker dergelijke daden heeft gepleegd en op het ogenblik van zijn plaatsing op de lijst tegen hem zelfs geen onderzoek liep wegens het plegen van dergelijke daden.

                           —

                           Voorts is verzoeker van mening dat de maatregel van de Raad discriminerend is, daar hij zonder werkelijke reden op de lijst is geplaatst, terwijl de lijst geen namen bevat van personen die daarop hadden moeten staan wegens hun met de Oekraïense belangen strijdige activiteiten.


title: Zaak T-615/14: Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Fútbol Club Barcelona/BHIM (afbeelding van een schild)

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/22

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2014 — Fútbol Club Barcelona/BHIM (afbeelding van een schild)
   (Zaak T-615/14)
   2014/C 372/28
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fútbol Club Barcelona (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissingen van de eerste kamer van beroep van 23 mei 2014 en van de onderzoeker van 23 mei 2013 overeenkomstig artikel 65, lid 3, van verordening nr. 207/2009 te wijzigen wegens schending van artikel 7, leden 1, sub b, en 3, van die verordening en te oordelen dat (i) het aangevraagde beeldmerk nr. 11 764 354 over onderscheidend vermogen beschikt en de absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van die verordening om die reden buiten toepassing moet worden gelaten, en (ii) die merkaanvraag na het doorlopen van de overige procedurestappen moet worden bekendgemaakt zodat het merk kan worden ingeschreven;

               —

               verweerder overeenkomstig artikel 87, lid 2, van verordening nr. 207/2009 te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met afbeelding van een schild voor waren en diensten van de klassen 16, 25 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 764 354

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van het verzoek

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-347/14: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2016 — Yanukovych/Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Plaatsing van verzoekers naam op de lijst — Aanpassing van de conclusies — Overlijden van verzoeker — Niet-ontvankelijkheid — Bewijs van gegrondheid van de plaatsing op de lijst — Kennelijk gegrond beroep”)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/44

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2016 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-347/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Plaatsing van verzoekers naam op de lijst - Aanpassing van de conclusies - Overlijden van verzoeker - Niet-ontvankelijkheid - Bewijs van gegrondheid van de plaatsing op de lijst - Kennelijk gegrond beroep”))
   (2016/C 335/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Olga Stanislavivna Yanukovych, erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Finnegan en J.-P. Hix, vervolgens J.-P. Hix en P. Mahnič Bruni, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en D. Gauci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van, enerzijds, besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 26), zoals gewijzigd bij uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van besluit 2014/119/GBVB (PB 2014, L 111, blz. 91), en van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 1), zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014 (PB 2014, L 111, blz. 33), en, anderzijds, van besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB 2015, L 24, blz. 16), en van verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening nr. 208/2014 (PB 2015, L. 24, blz. 1), alsook van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB 2015, L 62, blz. 25) en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014 (PB 2015, L 62, blz. 1), voor zover zij Viktorovych Yanukovych betreffen

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne worden nietig verklaard, in hun oorspronkelijke versie, voor zover zij Viktor Viktorovych Yanukovych betreffen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Olga Stanislavivna Yanukovych, als erfgename van Viktorovych Yanukovych, wat het in het verzoekschrift geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               4)

               Stanislavivna Yanukovych wordt, als erfgename van Viktorovych Yanukovych, verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad, wat het in de memorie houdende aanpassing geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 november 2001 in zaak C-147/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Niet voor interventie in aanmerking komende durumtarwe — Ontbrekende voorraadhoeveelheden — Intrekking van erkenning van verpakkingsbedrĳven voor olĳfolie — Tekortschieten van beheer van en toezicht op ooien- en geitenpremies")

text:
19.1.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 17/5
4)    Verwijst Oder-Plan Architektur GmbH, NCC Deutsche Bau                                    ARREST VAN HET HOF
      GmbH en Esbensen Consulting Engineers hoofdelijk in de
      kosten.
                                                                                (Derde kamer)
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                                van 22 november 2001
                                                                           in de gevoegde zaken C-541/99 en C-542/99, zaak
                                                                           C-541/99 (verzoek van de Giudice di pace di Viadana om
                                                                           een prejudiciële beslissing): Cape Snc tegen Idealservice
                    ARREST VAN HET HOF                                     Srl (C-541/99) en Idealservice MN RE Sas tegen OMAI Srl
                                                                                (C-542/99) (1)
                           (Zesde kamer)
                     van 22 november 2001                                  (Artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13/EEG — Begrip
                                                                           „consument” — Onderneming die met andere onderneming
                                                                           standaardovereenkomst sluit voor de verkrijging van goede-
in zaak C-147/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie                     ren of diensten uitsluitend ten behoeve van haar eigen
            van de Europese Gemeenschappen (1)                                                           personeel)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Niet voor
interventie in aanmerking komende durumtarwe — Ont-                                                   (2002/C 17/07)
brekende voorraadhoeveelheden — Intrekking van erkenning
van verpakkingsbedrijven voor olijfolie — Tekortschieten
   van beheer van en toezicht op ooien- en geitenpremies”)                                         (Procestaal: Italiaans)
                           (2002/C 17/06)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In de gevoegde zaken C-541/99 en C-542/99, betreffende
                                                                           verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de
                                                                           Giudice di pace di Viadana (Italië), in de aldaar aanhangige
In zaak C-147/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-
                                                                           gedingen tussen Cape Snc en Idealservice Srl (C-541/99), en
za, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Commissie van                      tussen Idealservice MN RE Sas en OMAI Srl (C-542/99), om
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri
                                                                           een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2,
Laderchi, bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende een beroep
                                                                           sub b, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993
tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 1999/                   betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkom-
187/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betreffende de
                                                                           sten (PB L 95, blz. 29), heeft het Hof (Derde kamer),
goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het
                                                                           samengesteld als volgt: F. Macken (rapporteur), kamerpre-
begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de door                sident, C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-
het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw,
                                                                           generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61, blz. 37),
                                                                           hoofd, op 22 november 2001 een arrest gewezen waarvan het
voor het gedeelte dat de Italiaanse Republiek betreft, heeft               dictum luidt als volgt:
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann (rapporteur),
V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 22 november                Het begrip „consument” zoals omschreven in artikel 2, sub b, van
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende
                                                                           oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus
                                                                           worden uitgelegd dat het uitsluitend betrekking heeft op natuurlijke
1)    Verwerpt het beroep.                                                 personen.
2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
                                                                           (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.


title: Zaak T-507/15: Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Polen/Commissie

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/44

         Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Polen/Commissie
   (Zaak T-507/15)
   (2015/C 354/54)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076] (PB L 182, blz. 39), voor zover daarin een bedrag van 1 42  446,05 EUR en een bedrag van 5 5 3 75  053,74 EUR, uitgegeven door een betaalorgaan dat was geaccrediteerd door de Republiek Polen, aan financiering van de Europese Unie worden onttrokken;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 52, lid 1, van verordening nr. 1306/2013 (1) en schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel door toepassing van een financiële correctie op basis van een onjuiste vaststelling van de feiten en onjuiste uitlegging van het recht, hoewel de uitgaven door de Poolse autoriteiten in overeenstemming met de Uniebepalingen zijn verricht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 52, lid 2, van verordening nr. 1306/2013 door toepassing van een forfaitaire correctie die kennelijk buitensporig is in verhouding tot het risico van eventuele financiële schade voor de begroting van de Unie.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347, blz. 549).


title: Zaak C-199/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Rita Hoffmeyer en Rudolf Meyer/TUIfly GmbH

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Rita Hoffmeyer en Rudolf Meyer/TUIfly GmbH
   (Zaak C-199/17)
   (2017/C 221/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rita Hoffmeyer, Rudolf Meyer

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-137/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/16

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-137/14)
   2014/C 159/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

   Verzoekster vordert dat het Hof vaststelt dat de Bondsrepubliek Duitsland haar verplichtingen die voortvloeien uit artikel 11 van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) (hierna: „richtlijn 2011/92) en artikel 25 van richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (2) (hierna: „richtlijn 2010/75”) niet is nagekomen, doordat zij:

               —

               de bepalingen van richtlijn 2011/92 in beginsel beschouwt als bepalingen die geen subjectieve rechten toekennen, en dus in ruime mate uitsluit dat particulieren zich daarop in rechte kunnen beroepen [§ 113, lid 1, Verwaltungsgerichtsordnung (Duits wetboek bestuursprocesrecht)];

               —

               de nietigverklaring van beslissingen op grond van procedurefouten beperkt tot gevallen waarin een vereiste milieueffectbeoordeling helemaal ontbreekt of een vereist vooronderzoek ontbreekt [§ 4, lid 1, Umwelt-Rechtsbehelfsgesetz (Duitse wet inzake rechtsmiddelen bij milieuaangelegenheden, hierna: „UmwRG”) en tot gevallen waarin de verzoeker bewijst dat de procedurefout causaal was voor de uitkomst van de beslissing [§ 46 Verwaltungsverfahrensgesetz (Duitse wet inzake de bestuurlijke procedure; hierna: „VwVfG”)], en een rechtspositie van de verzoeker aan de orde is;

               —

               de procesbevoegdheid en de omvang van de rechterlijke toetsing beperkt tot bezwaren die werden aangevoerd binnen de bezwaartermijn in de bestuurlijke procedure die heeft geleid tot de vaststelling van de beslissing (§ 2, lid 3, UmwRG en § 73, lid 6, VwVfG) en

               —

               in procedures die na 25 juni 2005 zijn ingesteld en vóór 12 mei 2011 zijn afgesloten, de procesbevoegdheid van milieuverenigingen beperkt tot bepalingen die rechten verlenen aan particulieren (§ 2, lid 1, juncto § 5, lid 1, UmwRG);

               —

               in procedures die na 25 juni 2005 zijn ingesteld en vóór 12 mei 2011 zijn afgesloten, de omvang van de rechterlijke toetsing van rechtsmiddelen van milieuverenigingen beperkt tot bepalingen die rechten verlenen aan particulieren (§ 2, lid 1, UmwRG, oude versie juncto § 5, lid 1, UmwRG);

               —

               in het algemeen bestuurlijke procedures die vóór 25 juni 2005 zijn ingesteld, uitsluit van de werkingssfeer van het UmwRG (§ 5, lid 1, UmwRG).

      Middelen en voornaamste argumenten

   In wezen worden de volgende middelen aangevoerd:
   Verweerster is in zowel temporeel als materieel opzicht de verplichting tot loyale samenwerking niet nagekomen. Zo heeft zij meer dan 18 maanden nodig gehad om een poging te ondernemen om de consequenties te trekken uit het arrest van het Hof van 12 mei 2011 in zaak C-115/09 (3). In inhoudelijk opzicht volstaan de door verweerster getroffen regelingen niet en zijn zij in strijd met zowel de rechtspraak waarnaar hierboven wordt verwezen als het arrest van het Hof in de zaak Altrip (4).
   De Bondsrepubliek beperkt bij de rechtsbescherming van particulieren het rechterlijke toezicht nog steeds tot de naleving van bepalingen waarmee subjectieve rechten in de zin van de zogeheten Schutznormtheorie worden verleend. Verdere beperkingen betreffen zowel de rechtsbescherming van particulieren als de rechtsbescherming van verenigingen. Zo laat het UmwRG slechts toe dat vergunningsbeslissingen nietig worden verklaard wanneer geen milieueffectbeoordeling werd verricht, maar niet wanneer deze op gebrekkige wijze werd verricht.
   Bovendien voorziet Duitsland bij betwistingen door particulieren slechts in de nietigverklaring van een beslissing houdende milieueffectbeoordeling die in strijd is met de bestuursrechtelijke procedures wanneer de verzoeker concreet aantoont dat deze zonder procedurefout anders zou hebben geluid, en de procedurefout betrekking heeft op een materiële rechtspositie van de verzoeker.
   Ook zijn bezwaren van verenigingen in de gerechtelijke procedure uitgesloten, voor zover deze niet reeds in de bestuurlijke procedure werden aangevoerd. Ten slotte blijft de nieuwe versie van het UmwRG en de desbetreffende Duitse rechtspraak op beslissende punten achter op de vereisten van richtlijn 2011/92 zoals door het Hof in de arresten „Trianel” en „Altrip” nader uitgelegd.
   Bovendien sluit het UmwRG uit zijn werkingssfeer ratione temporis procedures uit die werden ingesteld vóór de inwerkingtreding van de richtlijn.
   Deze aanzienlijke beperkingen zijn in hun geheel strijdig met het doel van richtlijn 2011/92 om in overeenstemming met artikel 9, leden 2 en 3, van het Verdrag van Aarhus een ruime rechtsbescherming te bieden.

      (1)  PB 2012, L 26, blz. 1.

      (2)  PB L 334, blz. 17.

      (3)  Arrest BUND, C-115/09, EU:C:2011:289.

      (4)  Arrest Altrip, C-72/12, EU:C:2013:712.


title: Zaak T-464/14 P: Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Nieminen/Raad („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsrondes 2010 en 2011 — Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen — Recht op een eerlijk proces — Rechten van de verdediging — Omvang van de rechterlijke controle in eerste aanleg — Kennelijk onjuiste rechtsopvatting — Geen onjuiste rechts- en feitelijke opvatting — Hogere voorziening kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/58

         Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Nieminen/Raad
   (Zaak T-464/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsrondes 2010 en 2011 - Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen - Recht op een eerlijk proces - Rechten van de verdediging - Omvang van de rechterlijke controle in eerste aanleg - Kennelijk onjuiste rechtsopvatting - Geen onjuiste rechts- en feitelijke opvatting - Hogere voorziening kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2015/C 389/66)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Risto Nieminen (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. de Abreu Caldas, D. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, vervolgens J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en E. Rebasti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 10 april 2014, Nieminen/Raad (F-81/12, JurAmbt., EU:F:2014:50), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Nieminen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door J. Hull tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-305/97)

text:
28.3.98              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 94/25
Ð dat de opdracht lijkt te zijn gegund na 14 april 1997,            Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
    datum waarop de geldigheid van de offertes verstreek,           pese Gemeenschappen ingesteld door W. J. C. Hilsdon,
    terwijl de inschrijvers niet zijn gevraagd of zij hun prijs     vertegenwoordigd door R. Hutchings, Solicitor bij Dawson
    handhaafden;                                                    & Co., Londen.
Ð dat, onder voorbehoud van later onderzoek van het                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    administratief dossier, moet worden aangenomen, dat
    de gekozen offerte niet voldoet aan de vereisten van
    het bijzonder bestek, zodat het besluit om die offerte          Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-
    te kiezen ongeldig is.                                               ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in
                                                                         bijlage 1 bij het verzoekschrift;
                                                                    Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.
Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door SPRL EÂcole               Middelen en voornaamste argumenten
de Maîtrise Automobile tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                    Verzoeker vordert schadevergoeding daar hij als SLOM
                       (Zaak T-303/97)                              III-producent buiten de vergoedingsregeling voor SLOM I-
                         (98/C 94/64)                               en II-producenten valt en derhalve geen vergoeding heeft
                                                                    aangeboden gekregen voor de periode waarin hij, vóór de
                                                                    invoering van SLOM-quota, geen quotum bezat.
                      (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Gemeenschappen is op 5 december 1997 beroep ingesteld               met die in de zaken T-195/94 en T-202/94, Quiller en
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 Heusmann/Raad en Commissie (1), en in zaak T-10/96,
SPRL EÂcole de Maîtrise Automobile, gevestigd te Luxem-             Lay/Raad en Commissie (2).
burg, vertegenwoordigd door L. Van Damme, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                    De verjaringstermijn bedoeld in artikel 43 van s' Hofs EG-
kantore van F. Chorfi, rue des Girondins 8.
                                                                    Statuut is volgens verzoeker pas ingegaan op de datum
                                                                    waarop het Hof de niet-toekenning van quota aan de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 SLOM II-groep onrechtmatig heeft verklaard. Subsidiair
                                                                    stelt hij, dat de tot 1993 verzuimde invoering van SLOM
Ð het besluit van onbekende datum waarbij de Commis-                III-quota een aanhoudende inbreuk opleverde en dat de
    sie de opdracht voor het geven van beroepsopleiding             Raad en de Commissie derhalve vanaf het einde van de
    aan haar chauffeurs heeft gegund aan de vennootschap            niet-leveringsverbintenis tot die datum voortdurend zijn
    Jesco Auto Training School, nietig te verklaren;                gewettigd vertrouwen hebben geschonden.
Ð de daaruit voortvloeiende stilzwijgende afwijzing van             (1) PB C 188 van 9.7.1994, blz. 16, en
    verzoeksters offerte nietig te verklaren.                           C 218 van 6.8.1994, blz. 22.
                                                                    (2) PB C 133 van 4.5.1996, blz. 23.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-302/97.
                                                                    Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door J. Hull tegen
                                                                    Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-305/97)
Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door W. J. C. Hils-                                      (98/C 94/66)
don tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (Zaak T-304/97)
                         (98/C 94/65)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen
                     (Procestaal: Engels)                           Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
                                                                    pese Gemeenschappen ingesteld door J. Hull, vertegen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   woordigd door R. Hutchings, Solicitor bij Dawson & Co.,
Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen                   Londen.
 ---pagebreak--- C 94/26                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                28.3.98
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                   met die in zaak T-304/97, Hilsdon/Raad en Commissie.
Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-
     ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in
     bijlage 1 bij het verzoekschrift;
Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.            Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door B. G. S. Row-
                                                                   lands en E. H. S. Rowlands tegen Raad van de Europese
                                                                      Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-307/97)
                                                                                (98/C 94/68)
Verzoeker vordert schadevergoeding, daar hij als SLOM
III-producent buiten de vergoedingsregeling voor SLOM I-
en II-producenten valt en derhalve geen vergoeding heeft                                 (Procestaal: Engels)
aangeboden gekregen voor de periode waarin hij, vóór de
invoering van SLOM-quota, geen quotum bezat.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
met die in zaak T-304/97, Hilsdon/Raad en Commissie.               pese Gemeenschappen ingesteld door B. G. S. Rowlands
                                                                   en E. H. S. Rowlands, vertegenwoordigd door R. Hut-
                                                                   chings, Solicitor bij Dawson & Co., Londen.
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door M. C. Lewis,             Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-
M. A. Lewis en D. C. Lewis tegen Raad van de Europese                   ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in
   Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                     bijlage 1 bij het verzoekschrift;
                        (Zaak T-306/97)
                          (98/C 94/67)                             Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.
                      (Procestaal: Engels)                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoekers vorderen schadevergoeding, daar zij als SLOM
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   III-producenten buiten de vergoedingsregeling voor SLOM
Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen
                                                                   I- en II-producenten vallen en derhalve geen vergoeding
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
                                                                   hebben aangeboden gekregen voor de periode waarin zij,
pese Gemeenschappen ingesteld door M. C. Lewis, M. A.
                                                                   vóór de invoering van SLOM-quota, geen quotum beza-
Lewis en D. C. Lewis, vertegenwoordigd door R. Hut-
                                                                   ten.
chings, Solicitor bij Dawson & Co., Londen.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 met die in zaak T-304/97, Hilsdon/Raad en Commissie.
Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-
     ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in
     bijlage 1 bij het verzoekschrift;
                                                                   Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door J. Ward,
Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   B. Ward en M. Lewis tegen Raad van de Europese Unie
                                                                          en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                         (Zaak T-308/97)
                                                                                (98/C 94/69)
Verzoekers vorderen schadevergoeding, daar zij als SLOM
III-producenten buiten de vergoedingsregeling voor SLOM                                  (Procestaal: Engels)
I- en II-producenten vallen en derhalve geen vergoeding
hebben aangeboden gekregen voor de periode waarin zij,
vóór de invoering van SLOM-quota, geen quotum beza-                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ten.                                                               Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen


title: Zaak T-269/17: Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Clean Sky 2 Joint Undertaking/Revoind Industriale

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/32

         Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Clean Sky 2 Joint Undertaking/Revoind Industriale
   (Zaak T-269/17)
   (2017/C 231/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Clean Sky 2 Joint Undertaking (CSJU) (vertegenwoordigers: B. Mastantuono, gemachtigde, en M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Revoind Industriale Srl (Oricola, Italië)

      Conclusies

               —

               verwerende partij veroordelen tot betaling aan CSJU van het bedrag van 433 485,93 EUR in verband met de subsidieovereenkomst voor partners nr. 325954 „ESICAPIA-Experimental Subsonic Investigation of a Complete Aircraft Propulsion system Installation and Architecture power plant optimization”, vermeerderd met het bedrag van 2 244,63 EUR aan rente bij te late betaling tegen een rentevoet van 3,5 % voor de periode van 7 februari 2017 tot 1 april 2017;

               —

               verwerende partij veroordelen tot betaling van 41,57 EUR per dag als rente met ingang van 2 april 2017 totdat de schuld volledig is afgelost, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij het volgende middel aan.
   Verzoekende partij voert aan dat verwerende partij niet heeft voldaan aan haar contractuele verplichtingen door het project ESICAPIA niet uit te voeren en CSJU niet de relevante verslagen en resultaten te geven, in overeenstemming met artikel II.2 van bijlage II, bij de subsidieovereenkomst.
   Bovendien heeft verwerende partij het werk niet uitgevoerd zoals omschreven in bijlage I en derhalve haar verplichtingen op grond van artikel II.3, onder a), e) en h), van bijlage II bij de subsidieovereenkomst geschonden.
   Verzoekende partij heeft bijgevolg de subsidieovereenkomst beëindigd op grond van artikel II.38 van bijlage II bij de subsidieovereenkomst en een debetnota gestuurd voor de voorfinanciering van 433 485,93 EUR, die door de coördinator reeds aan verwerende partij was betaald in overeenstemming met de bepalingen van de subsidieovereenkomst. De voorfinanciering blijft namelijk de eigendom van verzoekende partij tot de laatste betaling heeft plaatsgevonden.
   De feiten die ten grondslag liggen aan de verplichtingen van Revoind Industriale S.r.l. als begunstigde van de subsidieovereenkomst worden in deze zaak grotendeels niet betwist en de tegenwerpingen van verwerende partij zijn algemeen van aard, onvolledig en worden door niets ondersteund, en lijken derhalve volstrekt ongegrond te zijn.
   Verzoekende partij is derhalve gerechtigd om terugbetaling te vorderen van het bedrag dat aan verwerende partij is betaald als voorfinanciering, vermeerderd met vertragingsrente.


title: Zaak C-352/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Brigitte Bosmann/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Aachen (Sociale zekerheid — Kinderbijslag — Schorsing van recht op uitkering — Artikel 13, lid 2, sub a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 574/72 — Toepasselijke wetgeving — Toekenning van uitkeringen in woonstaat die niet de bevoegde staat is)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Brigitte Bosmann/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Aachen
   (Zaak C-352/06) (1)

   (Sociale zekerheid - Kinderbijslag - Schorsing van recht op uitkering - Artikel 13, lid 2, sub a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 574/72 - Toepasselijke wetgeving - Toekenning van uitkeringen in woonstaat die niet de bevoegde staat is)
   (2008/C 171/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Köln — Duitsland
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brigitte Bosmann

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Aachen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Köln — Uitlegging van artikel 13, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Uitlegging van artikel 10 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 74, blz. 1) — Uitlegging van artikel 39 EG — Uitlegging van algemene beginselen — Recht op bijslag voor kinderen ten laste — Stopzetting van de in de woonstaat betaalde uitkeringen — Recht op soortgelijke uitkeringen in de staat van tewerkstelling
   Dictum

               1)

               Artikel 13, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, verzet zich er niet tegen dat een migrerende werknemer, op wie de socialezekerheidsregeling van de werkstaat van toepassing is, krachtens een nationale regeling van de woonstaat in deze laatste staat gezinsbijslag ontvangt.

               2)

               Het staat aan de verwijzende rechter te bepalen of de vraag of een werknemer in de situatie van verzoekster in het hoofdgeding elke werkdag naar de woonplaats van het gezin in de betrokken lidstaat terugkeert, relevant is voor de beoordeling of deze werknemer voldoet aan de voorwaarden voor toekenning van de betrokken gezinsbijslag in die lidstaat krachtens de wetgeving ervan.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Gevoegde zaken C-393/04 en C-41/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juni 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Luik en de Rechtbank van eerste aanleg te Luik -België) — Air Liquide Industries Belgium SA/Ville de Seraing (C-393/04) en Province de Liège (C-41/05) (Staatssteun — Begrip — Vrijstelling van gemeentelijke en provinciale heffingen — Werking van artikel 88, lid 3, EG — Heffingen van gelijke werking — Binnenlandse belastingen)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juni 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Luik en de Rechtbank van eerste aanleg te Luik -België) — Air Liquide Industries Belgium SA/Ville de Seraing (C-393/04) en Province de Liège (C-41/05)
   (Gevoegde zaken C-393/04 en C-41/05) (1)

   (Staatssteun - Begrip - Vrijstelling van gemeentelijke en provinciale heffingen - Werking van artikel 88, lid 3, EG - Heffingen van gelijke werking - Binnenlandse belastingen)
   (2006/C 212/06)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechters
   Hof van Beroep te Luik, Rechtbank van eerste aanleg te Luik
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Air Liquide Industries Belgium SA

      Verweersters: Ville de Seraing (C-393/04), Province de Liège (C-41/05)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Luik, Rechtbank van eerste aanleg te Luik — Uitlegging van artikelen 25, 87 en 90 EG — Staatssteun — Vrijstelling van een gemeentelijke en van een provinciale heffing op drijfkracht die alleen wordt verleend voor motoren die voor de aardgasdistributie worden gebruikt, met uitsluiting van motoren die worden gebruikt voor de distributie van industriegas
   Dictum

               1)

               De vrijstelling van een gemeentelijke of provinciale heffing op drijfkracht, die alleen wordt verleend voor motoren die worden gebruikt in aardgasstations, met uitsluiting van motoren die worden gebruikt voor andere industriegassen, kan als staatssteun in de zin van artikel 87 EG worden aangemerkt. Het staat aan de verwijzende rechters, te beoordelen of de voorwaarden inzake het bestaan van staatssteun zijn vervuld.

               2)

               De eventuele onrechtmatigheid van een belastingvrijstelling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, ten aanzien van het gemeenschapsrecht inzake staatssteun, kan de rechtmatigheid van de heffing zelf niet aantasten, zodat de ondernemingen die deze heffing verschuldigd zijn, zich voor de nationale rechterlijke instanties niet op de onrechtmatigheid van de vrijstelling kunnen beroepen om zich aan de betaling van deze heffing te onttrekken of om de terugbetaling ervan te verkrijgen.

               3)

               Een heffing op drijfkracht die met name wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk, vormt geen heffing van gelijke werking in de zin van artikel 25 EG.

               4)

               Een heffing op drijfkracht die met name wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk, vormt geen discriminerende binnenlandse belasting in de zin van artikel 90 EG.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004

      PB C 93 van 16.4.2005.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 april 1999 in zaak C-31/98 (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudiciële beslissing): P. Luksch tegen Hauptzollamt Weiden (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Groenten en fruit - Invoer van zure kersen uit derde landen - Toepassing van compenserende heffing die gelijk is aan verschil tussen minimumprijs en prijs bij invoer - Toepasselijkheid op bedorven producten)

text:
C 204/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
De gecombineerde nomenclatuur, in de versie van bijlage I bij                                   ARREST VAN HET HOF
verordening (EEG) nr. 2551/93 van de Commissie van 10 augustus
1993 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87                                     (Eerste kamer)
van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
en het gemeenschappelijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd,
dat uit een derde land ingevoerde gedroogde walnootstukken die in de                                 van 28 april 1999
Gemeenschap bij een temperatuur van –24o C worden opgeslagen en
na ontdooiing voor het vrije verkeer worden ingeklaard, onder              in zaak C-250/98: Commissie van de Europese Gemeen-
tariefpost 0802 moeten worden ingedeeld.                                                  schappen tegen Franse Republiek (1)
(1) PB C 41 van 7.2.1998.
                                                                           („Niet-nakoming          — Niet-omzetting              van      richtlijn
                                                                                89/594/EEG”)
                                                                                (1999/C 204/15)
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                             (Procestaal: Frans)
                         van 28 april 1999
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-31/98 (verzoek van het Finanzgericht München                                                dentie van het Hof)
om een prejudiciële beslissing): P. Luksch tegen Haupt-
                        zollamt Weiden (1)
                                                                           In zaak C-250/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —                      pen (gemachtigden: A. Caeiro en B. Mongin) tegen Franse
Groenten en fruit — Invoer van zure kersen uit derde landen                Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en A. de Bour-
— Toepassing van compenserende heffing die gelijk is                       going), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
aan verschil tussen minimumprijs en prijs bij invoer —                     Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke
            Toepasselijkheid op bedorven producten)                        bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                           richtlijn 89/594/EEG van de Raad van 30 oktober 1989
                          (1999/C 204/14)                                  tot wijziging van de richtlijnen 75/362/EEG, 77/452/EEG,
                                                                           78/686/EEG, 78/1026/EEG en 80/154/EEG inzake de onder-
                          (Procestaal: Duits)                              linge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels
                                                                           van respectievelijk de arts, de algemeen ziekenverpleger, de
                                                                           beoefenaar der tandheelkunde, de dierenarts en de verloskun-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- dige, alsmede van de richtlijnen 75/363/EEG, 78/1027/EEG en
                          dentie van het Hof)                              80/155/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en
                                                                           bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden
In zaak C-31/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           van respectievelijk de arts, de dierenarts en de verloskundige
tens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht München
                                                                           (PB L 341, blz. 19), de krachtens richtlijn 89/594 op haar
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen P. Luksch
                                                                           rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
en Hauptzollamt Weiden, om een prejudiciële beslissing over
                                                                           (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
de uitlegging van artikel 1 van verordening (EG) nr. 1395/94
                                                                           D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
van de Commissie van 17 juni 1994 tot vaststelling van een
                                                                           generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 28 april
minimumprijs bij invoer van zure kersen (PB L 152, blz. 31),
                                                                           1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
alsook van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
                                                                           1) Door niet alle wettelijke en bestuursrechtlijke bepalingen vast te
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief
                                                                                stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 89/594/EEG
(PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                                                                                van de Raad van 30 oktober 1989 tot wijziging van de
nr. 2551/93 van de Commissie van 10 augustus 1993 (PB
                                                                                richtlijnen 75/362/EEG, 77/452/EEG, 78/686/EEG,
L 241, blz. 1), en inzonderheid van aantekening 1 bij hoofd-
                                                                                78/1026/EEG en 80/154/EEG inzake de onderlinge erkenning
stuk 8 van de gecombineerde nomenclatuur, heeft het Hof
                                                                                van de diploma’s, certificaten en andere titels van respectievelijk
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
                                                                                de arts, de algemeen ziekenverpleger, de beoefenaar der tandheel-
kamerpresident, D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters; ad-
                                                                                kunde, de dierenarts en de verloskundige, alsmede van de
vocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 28 april 1999
                                                                                richtlijnen 75/363/EEG, 78/1027/EEG en 80/155/EEG inza-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                ke de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1395/94 van de Commissie van                 gen betreffende de werkzaamheden van respectievelijk de arts, de
17 juni 1994 tot vaststelling van een minimumprijs bij invoer van               dierenarts en de verloskundige, is de Franse Republiek de
zure kersen, moet aldus worden uitgelegd, dat ingeval zure kersen               krachtens richtlijn 89/594 op haar rustende verplichtingen niet
tegen een lage prijs in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn                nagekomen.
gebracht, geen compenserende heffing kan worden toegepast, wanneer
dit lage prijsniveau het gevolg is van omstandigheden die los staan        2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
van de wil van de importeur en van de oorsprong van de producten,
zoals een sterk doch onvoorzien bederf van de vruchten.
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
( 1) PB C 94 van 28 maart 1998.


title: Zaak C-417/08: Beroep ingesteld op 23 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/25

         Beroep ingesteld op 23 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-417/08)
   (2008/C 301/39)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A.A. Gilly en U. Wölker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak C-232/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 25 juni 2009 — Dita Danosa/SIA LKB Līzings

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 25 juni 2009 — Dita Danosa/SIA „LKB Līzings”
   (Zaak C-232/09)
   2009/C 220/37
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dita Danosa

      Verwerende partij: SIA „LKB Līzings”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een lid van een leidinggevend orgaan van een kapitaalvennootschap als een werknemer in de zin van het gemeenschapsrecht worden beschouwd?

               2)

               Verzetten artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG (1) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen zich tegen artikel 224, lid 4, van het Letse wetboek van koophandel, dat zonder enige beperking toestaat een lid van het directiecomité van een kapitaalvennootschap af te zetten, in het bijzonder, in het geval van een vrouw, ongeacht of zij zwanger is?

      (1)  Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1).


title: Zaak T-530/15: Beroep ingesteld op 11 september 2015 — Huhtamaki en Huhtamaki Flexible Packaging Germany/Commissie

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/32

         Beroep ingesteld op 11 september 2015 — Huhtamaki en Huhtamaki Flexible Packaging Germany/Commissie
   (Zaak T-530/15)
   (2015/C 406/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Huhtamaki Oyj (Espoo, Finland) en Huhtamaki Flexible Packaging Germany GmbH & Co.KG (Ronsberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Meyer-Lindemann, C. Graf York von Wartenburg en L. Titze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 2, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel voor zover het vaststelt dat Huhtamaki Oyj een inbreuk heeft gemaakt op artikel 101 VWEU door tijdens de in artikel 1, lid 2, onder d), van het besluit van de Commissie vermelde periode, deel te hebben genomen aan één enkele voortgezette inbreuk, bestaande uit verschillende inbreuken, in de sector van de piepschuim schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van Spanje, vanaf het begin van de inbreuk, en dat van Portugal, vanaf 8 juni 2000; en

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 3, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel voor zover het vaststelt dat Huhtamaki Oyj een inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 101 VWEU en 53 EER-Overeenkomst door tijdens de in artikel 1, lid 3, onder c), van het besluit van de Commissie vermelde periode, deel te hebben genomen aan één enkele voortgezette inbreuk, bestaande uit verschillende inbreuken, in de sector van de piepschuim en vaste schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van België, Denemarken, Finland, Duistland, Luxemburg, Nederland, Noorwegen en Zweden; en

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 5, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel voor zover het vaststelt dat Huhtamaki Oyj een inbreuk heeft gemaakt op artikel 101 VWEU door tijdens de in artikel 1, lid 5, onder d), van het besluit van de Commissie vermelde periode, deel te hebben genomen aan één enkele voortgezette inbreuk, bestaande uit verschillende inbreuken, in de sector van de piepschuim schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van Frankrijk; en

               —

               nietigverklaring van artikel 2, lid 3, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel voor zover daarbij een boete van 1 0 8 06  000 EUR wordt opgelegd aan de verzoekende partijen; en

               —

               nietigverklaring van artikel 2, lid 5, van besluit C(2015) 4336 final van 24 juni 2015 van de Commissie in zaak AT.39563 — Verpakkingen van levensmiddelen voor de detailhandel voor zover daarbij een boete van 4 7 56  000 EUR wordt opgelegd aan Huhtamaki Oyj; en

               —

               subsidiair, aanzienlijke vermindering van de aan de verzoekende partijen opgelegde boetes; en

               —

               hoe dan ook, verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending door de Commissie van de artikelen 101 VWEU en 53 EER-Overeenkomst doordat zij het recht kennelijk onjuist heeft toegepast en feitelijke fouten heeft gemaakt, en schending van haar motiveringsplicht, door vast te stellen dat de verzoekende partijen activiteiten hebben verricht inzake piepschuim en vaste schaaltjes in „Noordwest-Europa” in de periode van 13 juni 2002 tot 20 juni 2006, die kunnen worden aangemerkt, als zij apart worden beschouwd, als afzonderlijke inbreuken op respectievelijk de artikelen 101, lid 1, VWEU en 53 EER-Overeenkomst.

               2.

               Tweede middel: schending door de Commissie van de artikelen 101 VWEU en 53 EER-Overeenkomst doordat zij een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, en schending van haar motiveringsplicht, door vast te stellen dat de verzoekende partijen hebben deelgenomen aan een één enkele voortgezette inbreuk betreffende piepschuim en vaste schaaltjes in „Noordwest-Europa” tijdens de periode van 13 juni 2002 tot 20 juni 2006.

               3.

               Derde middel: schending door de Commissie van de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling, miskenning van haar eigen richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, en schending van haar motiveringsplicht, door bij de vaststelling van aan de verzoekende partijen op te leggen boete(n) geen rekening te houden met de individuele omstandigheden die een vermindering rechtvaardigden van de aan de verzoekende partijen opgelegde boeten.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 101 VWEU, van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 de Raad door Huhtamaki Oyj hoofdelijk aansprakelijk te stellen, in haar hoedanigheid van holdingvennootschap van de groep en dus als indirecte moedervennootschap, voor de beweerde deelname van haar voormalige indirecte dochtervennootschappen aan (i) één enkele voortgezette inbreuk in de sector van de piepschuim schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van Frankrijk van 3 september 2004 tot 24 november 2005, en (ii) één enkele voortgezette inbreuk in de sector van de piepschuim schaaltjes voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel op het grondgebied van Spanje en Portugal (samen „Zuidwest-Europa”) van7 december 2000 tot 18 januari 2005. Huhtamaki Oyj oefende geen beslissende invloed uit over Huhtamaki France SA of Huhtamaki Embalagens Portugal SA tijdens de relevante tijdvakken.


title: Zaak T-485/10: Arrest van het Gerecht van 17 oktober 2012 — MIP Metro/BHIM — J. C. Ribeiro (MISS B) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MISS B — Ouder nationaal woordmerk miss H — Ouder internationaal woordmerk Miss H — Oudere nationale en internationale beeldmerken Miss H. — Relatieve weigeringsgronden — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/6

         Arrest van het Gerecht van 17 oktober 2012 — MIP Metro/BHIM — J. C. Ribeiro (MISS B)
   (Zaak T-485/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MISS B - Ouder nationaal woordmerk miss H - Ouder internationaal woordmerk Miss H - Oudere nationale en internationale beeldmerken Miss H. - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 373/09
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en P. Guimarães, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: J. C. Ribeiro, SGPS, SA (Vergada, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Freire Pinto, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 augustus 2010 (zaak R 1526/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG en J. C. Ribeiro, SGPS, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het BHIM.

               3)

               J. C. Ribeiro, SGPS, SA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak F-128/12: Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — ZZ/Parlement

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/73

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2012 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-128/12)
   2013/C 26/150
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om krachtens artikel 85, tweede alinea, van het Statuut over te gaan tot terugvordering van alle toelagen voor een kind ten laste die verzoeker ten onrechte heeft ontvangen en niet alleen van die welke hij gedurende de laatste vijf jaren ten onrechte heeft ontvangen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 9 december 2011 voor zover daarbij krachtens artikel 85, tweede alinea, van het Statuut terugvordering wordt verlangd van alle bedragen die sinds september 1999 ten onrechte zijn ontvangen en niet alleen van die welke gedurende de laatste vijf jaren zijn ontvangen, op grond dat het TABG van mening is dat de verzoekende partij de administratie bewust heeft misleid;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.


title: Zaak C-310/99: Beroep, op 13 augustus 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 299/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
2. Indien op grond van de antwoorden op de hiervoor sub 1                dergelijk verbod, bijvoorbeeld naar gelang van de wijze
   gestelde vragen geconcludeerd moet worden dat ook een                 waarop de betrokkenen hun samenwerking feitelijk gestalte
   regeling als de Verordening als een besluit van een                   willen geven, hetzij aan de bepalingen betreffende het recht
   ondernemersvereniging in de zin van artikel 85 (thans:                van vestiging, hetzij aan die inzake het vrije verkeer van
   81), eerste lid, van het EG-Verdrag moet worden aange-                diensten moet voldoen?
   merkt, moet dan van een dergelijk besluit, voorzover het
   algemeen verbindende regels vaststelt met betrekking tot          8. Vormt een verbod op een geïntegreerd samenwerkingsver-
   het aangaan van samenwerkingsverbanden als hier aan                   band tussen advocaten en accountants als hiervoor aan de
   de orde ter waarborging van de onafhankelijkheid en                   orde gesteld, een beperking op het recht van vestiging of
   partijdigheid van de rechtshulp verlenende advocaat, wor-             het vrije verkeer van diensten, dan wel beide?
   den aangenomen dat het tot doel of gevolg heeft de
   mededinging binnen de gemeenschappelijke markt te                 9. Indien uit de beantwoording van de voorafgaande vraag
   beperken en in zoverre de handel tussen lidstaten ongun-              voortvloeit dat van een van beide of beide daar genoemde
   stig te beïnvloeden? Welke zijn de voor de beoordeling van            beperkingen sprake is, is dan de desbetreffende beperking
   deze vraag relevante uit het gemeenschapsrecht voort-                 gerechtvaardigd op de grond dat zij slechts een „verkoop-
   vloeiende criteria?                                                   modaliteit” behelst in de zin van het Keck en Mithouard-
                                                                         arrest en daarbij geen sprake is van discriminatie, dan wel
                                                                         op de grond dat zij voldoet aan de maatstaven die daarvoor
3. Dient de term onderneming in artikel 86 (thans: 82) van               door het Hof van Justitie in andere arresten, met name in
   het EG-Verdrag aldus te worden uitgelegd dat, indien                  het arrest Gebhard, zijn ontwikkeld?
   een instelling als de Orde is aan te merken als een
   ondernemersvereniging, deze instelling ook is te beschou-
   wen als een onderneming of een groep van ondernemingen
   in de zin van die bepaling, hoewel zij zelf geen economi-
   sche activiteit ontplooit?
4. Indien de voorafgaande vraag bevestigend wordt beant-
   woord en geoordeeld moet worden dat een instelling als
                                                                     Beroep, op 13 augustus 1999 ingesteld door Italiaanse
   de Orde een machtspositie inneemt, maakt een dergelijke
                                                                     Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
   instelling daarvan dan misbruik, indien zij de bij haar                                      schappen
   aangesloten advocaten verplicht om zich op de markt voor
   juridische dienstverlening ten opzichte van anderen te
   gedragen op een wijze die de mededinging belemmert?                                       (Zaak C-310/99)
5. Indien een instelling als de Orde voor de toepassing van de                               (1999/C 299/18)
   communautaire mededingingsregels in haar geheel als een
   ondernemersvereniging moet worden aangemerkt, dient               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   artikel 90 (thans: 86), tweede lid, van het EG-Verdrag dan        op 13 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
   aldus te worden uitgelegd, dat daaronder ook valt een             van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,
   instelling als de Orde die met betrekking tot de samenwer-        vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
   king van advocaten met andere beroepsbeoefenaren al-              door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
   gemeen verbindende regels vaststelt ter waarborging van           hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-
   de onafhankelijkheid en partijdigheid van de rechtshulp           Adelaïde 5.
   verlenende advocaat?
                                                                     Verzoekster vordert:
6. Indien een instelling als de Orde als een ondernemersvere-
   niging, dan wel als een onderneming of groep van                  — nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
   ondernemingen moet worden aangemerkt, staan de artike-                11 mei 1999, C(1999) 1364 def. (1), voor zover deze met
   len 3 sub g, 5, tweede alinea, en 85 en 86 (thans: 3 sub g,           het onderhavig beroep wordt bestreden;
   10, 81 en 82) van het EG-Verdrag er dan aan in de weg
   dat een lidstaat bepaalt dat (een orgaan van) deze instelling     — subsidiair, nietigverklaring van deze beschikking, voor
   regels kan vaststellen die onder andere betrekking kunnen             zover daarin de terugvordering wordt gelast van de
   hebben op samenwerking van advocaten met andere                       bedragen die onverenigbare steunmaatregelen vormen;
   beroepsbeoefenaren, terwijl het overheidstoezicht op die
   vaststelling beperkt is tot de bevoegdheid een dergelijke         — verwijzing van de Commissie in de kosten.
   regeling te vernietigen, zonder dat de overheid een eigen
   regeling voor de vernietigde in de plaats kan stellen?
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
7. Zijn op een verbod van samenwerking tussen advocaten
   en accountants, als hier aan de orde, zowel de Verdrags-          1. De beschikking van de Commissie schijnt aanvechtbaar
   bepalingen betreffende het recht van vestiging als die                wegens misbruik van bevoegdheid en onvoldoende (onsa-
   inzake het vrije verkeer van diensten van toepassing, of              menhangende) motivering met betrekking tot de omschrij-
   dient het EG-Verdrag aldus te waren uitgelegd, dat een                ving van de categorie van „jongeren” die wordt aangemerkt
 ---pagebreak--- 16.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/17
     als de „zwakke groep” van de arbeidsmarkt. Hoewel de                Beroep, op 16 augustus 1999 ingesteld door Commissie
     beschikking de statistische gegevens vermeldt, alsmede de           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
     opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten waaruit blijkt,                                         bliek
     dat gezien de bijzondere kenmerken van de jeugdwerkloos-
     heid in Italië, inzonderheid in de Mezzogiorno, dit ver-
     schijnsel de leeftijdsgroep tot 32 jaar betreft, concludeert
                                                                                (Zaak C-312/99)
     de Commissie integendeel, dat uitsluitend rechtmatig is de
     uitbreiding van de categorie van „jongeren” te rekenen
     degenen die nog geen vijfentwintig jaar dan wel nog geen
     negenentwintig jaar zijn, indien zij een diploma hebben                                      (1999/C 299/19)
     behaald.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
2. De beschikking schijnt ongeldig wegens onweerlegbare                  is op 16 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     feiten en dus wegens schending van het recht, misbruik              Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     van bevoegdheid en gebrek (tekort) aan motivering met               vertegenwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,
     betrekking tot de „kwantificering” van de toelaatbaar               als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     geachte steun.                                                      bij C. Gómez de la Cruz, Rue Alcide de Gasperi, Centre
                                                                         Wagner.
3. De beschikking schijnt aanvechtbaar wegens gebrekkige
     (onsamenhangende en onvoldoende) motivering met be-
     trekking tot de aspecten van de maatregelen van artikel 15          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van wet 196/97, waarover de Commissie zegt, dat „de
     omzetting van CFL (‘contratti di formazione e lavoro‘) van          1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     bepaalde duur in contracten van onbepaalde duur geen                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     extra arbeidsplaatsen schept, daar die arbeidsplaatsen reeds             stellen om te voldoen aan de richtlijnen van de Commissie
     zijn gecreëerd, ook al zijn zij niet vast”.                              nrs. 97/59/EG (1) van 7 oktober 1997 en 97/65/EG (2)
                                                                              van 26 november 1997 tot derde aanpassing aan de
                                                                              vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG (3)
4. Er wordt niet verder ingegaan op de beoordeling, of de                     betreffende de bescherming van de werknemers tegen de
     maatregel verenigbaar is met de gemeenschapsregeling die                 risico’s van blootstelling aan biologische agentia op het
     als verenigbaar beschouwt in de zin van artikel 87, lid 3,               werk, de ingevolge deze richtlijnen op haar rustende
     sub a, EG (ex artikel 92, lid 3, sub a, EG-Verdrag) „steun-              verplichting niet is nagekomen;
     maatregelen ter bevordering van de economische ontwik-
     keling van streken waarin de levensstandaard abnormaal
     laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid              2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
     heerst”, hetgeen leidt tot schending en onjuiste toepassing
     van dit artikel en gebrekkige (onvoldoende en tegenstrij-
     dige) motivering.
5. Artikel 87 EG (ex artikel 92 EG-Verdrag) schijnt te zijn              Middelen en voornaamste argumenten
     geschonden of er is in elk geval een kennelijk gebrekkige
     (onvoldoende) motivering, voor zover geen melding wordt
     gemaakt van het belang van de onverenigbaar geachte
     steunmaatregelen voor het handelsverkeer en de mededin-             Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
     ging.                                                               de dat een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te
                                                                         bereiken resultaat voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is,
                                                                         moeten de lidstaten zich houden aan de in de richtlijnen
6. Wat betreft de bepaling in de bestreden beschikking inzake            vastgestelde termijnen voor omzetting in nationaal recht. In
     de terugvordering van onverenigbaar geachte steunmaatre-            casu zijn deze termijnen verstreken op 31 maart 1998,
     gelen, wordt gewezen op het gebrek (tekort) aan motive-             respectievelijk 30 juni 1998, zonder dat de Italiaanse Repu-
     ring met betrekking tot de noodzaak of althans de                   bliek de nodige bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen
     wenselijkheid van de terugvordering daarvan.                        aan voormelde richtlijnen.
                                                                         (1) PB L 282 van 15.10.1997, blz. 33.
                                                                         (2) PB L 335, van 06.12.1997, blz. 17.
(1) Inzake de door Italië verleende steun voor maatregelen ten gunste    (3) PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1.
    van de werkgelegenheid.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-21/99: Dansk Rørindustri A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten)

text:
29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 156/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 20 maart 2002
                                                                                van 7 maart 2002
in zaak T-21/99: Dansk Rørindustri A/S tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         in zaak T-95/99: Satellimages TV 5 SA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor                    („Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Klacht —
                   berekening van geldboeten)                            Brief van de Commissie aan klager — Voorbereidende
                                                                                handeling — Niet-ontvankelijkheid”)
                         (2002/C 156/27)
                                                                                (2002/C 156/28)
                         (Procestaal: Deens)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-21/99, Dansk Rørindustri A/S, gevestigd te Fredericia
(Denemarken), vertegenwoordigd door K. Dyekjær-Hansen,
K. Høegh en C. Karhula Lauridsen, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: É. Gippini Fournier              In zaak T-95/99, Satellimages TV 5 SA, gevestigd te Parijs
en H. C. Støvlbæk), betreffende een verzoek tot nietigverklaring         (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat,
van artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de Commissie                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door
van 21 oktober 1998 inzake een procedure op grond van                    Franse Republiek (gemachtigde: aanvankelijk K. Rispal-Bellan-
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor               ger, vervolgens G. de Bergues en F. Million), tegen Commissie
voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en een verzoek          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty
tot vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster             en K. Wiedner), ondersteund door Deutsche Telekom Ag,
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-            gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd door
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en              F. Roitzsch en K. Quack, domicilie gekozen hebbende te
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González,             Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
administrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan              het beweerde besluit van de Commissie van 15 februari 1999
het dictum luidt als volgt:                                              betreffende verzoeksters klacht op grond van artikel 86 EG-
                                                                         Verdrag (thans artikel 82 EG) (IV/36.968 — Satellimages
                                                                         TV 5-Deutsche Telekom), heeft het Gerecht (Tweede kamer),
1)    Verklaart artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de              samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
      Commissie van 21 oktober 1998 inzake een procedure op              J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op
      grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 —           7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) nietig, voorzover hierbij is   volgt:
      vastgesteld dat verzoekster artikel 85, lid 1, van het Verdrag
      heeft geschonden door in de periode van april tot augustus
      1994 aan de in dit artikel bedoelde inbreuk deel te nemen.
                                                                         1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                         2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en die van de
3)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en 90 % van de                Commissie zal dragen.
      kosten van de Commissie zal dragen.
                                                                         3)    Verstaat dat alle interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
4)    Verstaat dat de Commissie 10 % van haar eigen kosten zal
      dragen.
                                                                         (1) PB C 188 van 3.7.1999.
(1) PB C 100 van 10.4.1999.


title: Zaak F-51/10: Beroep ingesteld op 1 juli 2010 — Bermejo Garde/EESC

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/42

         Beroep ingesteld op 1 juli 2010 — Bermejo Garde/EESC
   (Zaak F-51/10)
   ()
   2010/C 246/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Moises Bermejo Garde (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds nietigverklaring van de kennisgeving van vacature CES nr. 43/09 tot voorziening in het ambt van directeur voor het directoraat Algemene zaken alsmede van alle besluiten die op basis van die kennisgeving van vacature zijn genomen. Anderzijds veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een schadevergoeding aan verzoeker.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van kennisgeving van vacature CES nr. 43/09 tot voorziening in het ambt van directeur voor het directoraat Algemene zaken;

               —

               nietigverklaring van alle besluiten die op basis van kennisgeving van vacature CES nr. 43/09 zijn genomen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een schadevergoeding van 1 000 EUR;

               —

               verwijzing van het Europees Economisch en Sociaal Comité in de kosten.


title: Zaak C-15/09: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 26 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/28

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 26 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-15/09) (1)

   2010/C 51/47

      Procestaal: Tsjechisch

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.