title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 september 2002 in zaak C-351/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/5/EG — Permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven")

text:
C 289/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          23.11.2002
                      ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Derde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                       van 26 september 2002
                                                                                van 3 oktober 2002
in zaak C-351/01: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek ( 1)
                                                                            in zaak C-394/01: Franse Republiek tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/5/EG — Permanente uitoe-
fening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat
       dan die waar de beroepskwalificatie is verworven”)                   („Staatssteun — Ontwikkelingshulp — Passagiersschip
                                                                            „Le Levant”, geëxploiteerd in Saint-Pierre-en-Miquelon —
                                                                            Beroep tot nietigverklaring van beschikking van Commissie
                          (2002/C 289/06)
                                                                             betreffende door Franse Republiek toegekende staatssteun”)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 289/07)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-351/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                              dentie van het Hof)
pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Franse Republiek (gemach-
tigden: G. de Bergues en C. Bergeot-Nunes), betreffende een
verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
stellen om te voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelij-                In zaak C-394/01, Franse Republiek (gemachtigden: G. de
king van de permanente uitoefening van het beroep van
                                                                            Bergues en F. Million) tegen Commissie van de Europese
advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalifi-             Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een
catie is verworven (PB L 77, blz. 36), de krachtens deze richtlijn          beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/882/EG van
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft                    de Commissie van 25 juli 2001 betreffende door Frankrijk
het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                   toegekende staatssteun in de vorm van ontwikkelingshulp ten
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet,                behoeve van het passagiersschip Le Levant dat gebouwd is
rechters; advocaat-generaal: S. Alber griffier: R. Grass op                 door Alstom Leroux Naval en in Saint-Pierre-en-Miquelon
26 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                     wordt geëxploiteerd (PB L 327, blz. 37), heeft het Hof (Vijfde
luidt als volgt:
                                                                            kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von
                                                                            Bahr (rapporteur), M. Wathelet, C. W. A. Timmermans en
                                                                            A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
1)     Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen     R. Grass, op 3 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het
       vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het
                                                                            dictum luidt als volgt:
       Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter
       vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het
       beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de
       beroepskwalificatie is verworven, is de Franse Republiek de          1)     Verwerpt het beroep.
       krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
       nagekomen.
                                                                            2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1 ) PB C 369 van 22.12.2001.
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak C-500/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino (Italië) op 10 november 2014 — Ford Motor Company/Wheeltrims srl

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino (Italië) op 10 november 2014 — Ford Motor Company/Wheeltrims srl
   (Zaak C-500/14)
   (2015/C 046/28)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ford Motor Company

      Verwerende partij: Wheeltrims srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verdraagt het zich met het gemeenschapsrecht dat artikel 14 van richtlijn 98/71 (1) en artikel 110 van verordening (EG) nr. 6/2002 (2) aldus worden toegepast dat producenten van reserveonderdelen en toebehoren ingeschreven merken van derden mogen gebruiken teneinde de uiteindelijke koper in staat te stellen de oorspronkelijke verschijningsvorm van een samengesteld voortbrengsel te herstellen, ook al brengt de merkhouder het betrokken onderscheidend teken op zodanige wijze op het op het samengestelde voortbrengsel te monteren reserveonderdeel of toebehoren aan dat het van buitenaf zichtbaar is en zo bijdraagt aan de uiterlijke verschijning van het samengestelde voortbrengsel?

               2)

               Moet de in artikel 14 van richtlijn 98/71 en artikel 110 van verordening (EG) nr. 6/2002 bedoelde reparatieclausule aldus worden uitgelegd dat zij voor derde producenten van reserveonderdelen en toebehoren een subjectief recht inhoudt, en dat dergelijke derden, in afwijking van het bepaalde in verordening nr. 207/2009 (3) en richtlijn 89/104/EG (4), op grond van dit subjectieve recht het ingeschreven merk van anderen mogen gebruiken voor reserveonderdelen en toebehoren, ook al brengt de merkhouder het betrokken onderscheidend teken op zodanige wijze op het op het samengestelde voortbrengsel te monteren reserveonderdeel of toebehoren aan dat het van buitenaf zichtbaar is en zo bijdraagt aan de uiterlijke verschijning van het samengestelde voortbrengsel?

      (1)  Richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen (PB L 289, blz. 28).

      (2)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB L 3, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (4)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).


title: Zaak T-465/17: Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — VKR Holding/EUIPO (VELUX)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/37

         Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — VKR Holding/EUIPO (VELUX)
   (Zaak T-465/17)
   (2017/C 309/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VKR Holding A/S (Søborg, Denemarken) (vertegenwoordiger: J. Heebøll, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „VELUX” — inschrijvingsaanvraag nr. T 2 299 611

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 mei 2017 in zaak R 1927/2016-2

      Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep om het beroep te verwerpen herzien en dientengevolge inschrijvingsaanvraag nr. T 2 299 611 betreffende Uniemerk nr. 000651869 (VELUX) toewijzen,

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 34, lid 2, en regel 28 van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-88/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo (Italië) op 15 februari 2010 — Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale/Seasoft Spa

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo (Italië) op 15 februari 2010 — Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale/Seasoft Spa
   (Zaak C-88/10)
   2010/C 100/46
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Palermo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale

      Verwerende partij: Seasoft Spa

      Prejudiciële vragen

               1)

               Was het de bedoeling van de Europese Commissie, gelet op het feit dat de steunregeling (ref. NN 91/A/95) die de Regione Sicilia bij artikel 10 van regionale wet nr. 27 van 15 mei 1991 heeft ingevoerd, een mechanisme voor bijstand bevatte voor een minimum van twee en een maximum van vijf jaar (twee jaar voor werknemers die op basis van leer- en werkervaringscontracten waren aangenomen plus maximum drie jaar wanneer die contracten werden omgezet in contracten voor onbepaalde tijd), om met beschikking 95/C 343/11 van 14 november 1995 waarbij de uitvoeringsregeling is goedgekeurd:

                           a)

                           deze in tijdelijk en economisch opzicht omvangrijke wijziging van de steun (twee + drie jaar) toe te staan, of

                           b)

                           alleen en alternatief de verlening van bijstand toe te staan voor werknemers die op basis van leer- en werkervaringscontracten waren aangenomen (voor de tweejarige duur van die contracten) dan wel de verlening van bijstand toe te staan voor de omzetting van de leer- en werkervaringscontracten van werknemers die aanvankelijk op basis van een dergelijk contract waren aangenomen, in een contract voor onbepaalde tijd (voor de drie jaar die voor de omzetting is voorzien)?

               2)

               Moet de termijn van het begrotingsjaar 1997 voor de uitvoering van de staatssteun, waarnaar de Europese Commissie in beschikking 95/C 343/11 van 14 november 1995 verwijst bij de goedkeuring van de bij artikel 10 van regionale wet nr. 27/91 ingevoerde steunregeling, worden opgevat als:

                           a)

                           de oorspronkelijke uitgavenraming voor steun die in elk geval in de volgende jaren moest worden betaald (volgens de verschillende mogelijke uitleggingen van de genoemde steun), of juist als

                           b)

                           de termijn voor de daadwerkelijke betaling van de bijstand door de bevoegde regionale instanties?

               3)

               Mocht (en moest) de Regione Sicilia, voor werknemers die op grond van artikel 10 van regionale wet nr. 27/91 op basis van leer- en werkervaringscontracten waren aangenomen, bijvoorbeeld op 1 januari 1996, en dus binnen de in beschikking 95/C 343/11 van 14 november 1995 vastgelegde termijn, de betrokken steunregeling daadwerkelijk voor alle toegestane jaren (dat wil zeggen twee + drie) uitvoeren, en zelfs wanneer de uitvoering van de steunregeling, zoals in het genoemde voorbeeld, de feitelijke betaling van bijstand tot 31 december 2001 inhield (dat wil zeggen, 1996 + 5 jaar = 2001)?

               4)

               Was het de bedoeling van de Europese Commissie, door in artikel 1 van beschikking 2003/195/EG (1) van 16 oktober 2002 te verklaren dat „de steunregeling zoals bepaald in artikel 11, lid 1, van de Siciliaanse regionale wet nr. 16 van 27 mei 1997, die Italië voornemens is uit te voeren, onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt” en dat „deze regeling derhalve niet ten uitvoer mag worden gelegd”:

                           a)

                           om de „nieuwe” bij artikel 11 van regionale wet nr. 16/97 ingevoerde steunregeling niet goed te keuren, omdat de Commissie die regeling beschouwde als een „autonoom” stelsel, bedoeld om de periode voor de uitvoering van de bij artikel 10 van regionale wet nr. 27/91 ingevoerde steun te verlengen tot na de termijn van 31 december 1996, zodat ook de kosten van aangenomen werknemers en/of omgezette contracten in de jaren 1997 en 1998 daaronder vielen, of

                           b)

                           diende de beschikking in feite juist te verhinderen dat de Regione financiële middelen vergaarde teneinde de daadwerkelijke betaling van de bij artikel 10 van regionale wet nr. 27/91 ingevoerde staatssteun te verhinderen, zelfs voor werknemers en/of contracten die vóór 31 december 1996 waren aangenomen respectievelijk omgezet?

               5)

               Indien de beschikking van de Commissie moet worden uitgelegd volgens de eerste optie in de vierde vraag, is die beschikking dan verenigbaar met de uitlegging van artikel 87 EG die de Commissie heeft gegeven in soortgelijke zaken betreffende de vrijstellingen van de socialezekerheidsbijdragen voor leer– en werkervaringsbijdragen in beschikking 2000/128/EG (2) van 11 mei 1999 (die de wetten van de Italiaanse overheid betrof en uitdrukkelijk werd genoemd in de motivering van de afwijzende beschikking van 2002) en beschikking 2003/739/EG (3) van 13 mei 2003 (die de wetten van de Regione Sicilia betrof)?

               6)

               Indien de beschikking van de Commissie moet worden uitgelegd volgens de tweede optie van de vierde vraag, welke uitlegging moet dan worden gegeven aan de vroegere beschikking waarbij de steunmaatregelen werden goedgekeurd, gelet op de dubbele betekenis die kan worden toegeschreven aan het adjectief „verdere”, dat wil zeggen „verdere in verband met de begroting zoals opgenomen in de beschikking van de Commissie” dan wel „verdere in verband met de door de Regione alleen tot en met het begrotingsjaar 1996 voorziene financiering”?

               7)

               Welke steunmaatregelen moeten volgens de Commissie uiteindelijk als rechtmatig en welke als onrechtmatig worden aangemerkt?

               8)

               Welke partij in deze procedure (de onderneming of het regionale ministerie) dient te bewijzen dat de begroting die de Commissie zelf heeft vastgesteld, niet is overschreden?

               9)

               Is de eventuele toekenning aan steunontvangende ondernemingen van wettelijke rente wegens te late betaling van de rechtmatig en toelaatbaar geachte bijstand, al dan niet van belang voor de bepaling of de oorspronkelijk bij beschikking 95/C 343/11 van 14 oktober 1995 goedgekeurde begroting mogelijkerwijs is overschreden?

               10)

               Indien de toekenning van rente van belang is voor de bepaling of die begroting is overschreden, welke rentepercentage moet dan worden toegepast?

      (1)  PB L 77, blz. 57.

      (2)  PB L 42, blz. 1.

      (3)  PB L 267, blz. 29.


title: Zaak C-212/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 4 mei 2012 — Butz, Helmut, Bachman-Butz, Christel, Butz, Frederike/Société Air France SA

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 4 mei 2012 — Butz, Helmut, Bachman-Butz, Christel, Butz, Frederike/Société Air France SA
   (Zaak C-212/12)
   2012/C 287/28
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Helmut Butz, Christel Bachman-Butz, Frederike Butz

      Verwerende partij: Société Air France SA

      Prejudiciële vraag

   Heeft een passagier recht op compensatie op grond van artikel 7 van de verordening (1) wanneer de transfervlucht een vertraging heeft opgelopen die kleiner is dan de in artikel 6, lid 1, van de verordening omschreven grenzen, maar de aansluitende vlucht een vertraging heeft opgelopen die groter is dan de in artikel 6, lid 1, van de verordening omschreven grenzen en meer dan drie uur na de geplande aankomsttijd aankomt op de eindbestemming?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 16).


title: Zaak C-455/05: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van  1 december 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/21

         Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 1 december 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   (Zaak C-455/05)
   (2006/C 60/41)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) heeft bij beschikking van 1 december 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 december 2005, in het geding tussen Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Dient artikel 13, B, sub d-2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, met betrekking tot het begrip 'het aangaan van […] verbintenissen' aldus te worden uitgelegd dat daaronder alleen financiële verbintenissen moeten worden verstaan, of omvat deze bepaling ook het aangaan [en de overname] van andere verbintenissen, zoals verbintenissen inzake dienstverrichtingen?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-64/02: Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Dr. Hans Heubach GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.6.2002             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 144/49
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 inbreuken, omtrent de positie van ADM als marktleider en
                                                                    omtrent een behoorlijke afschrikwekkende werking bij de
                                                                    berekening van de boete.
—    artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren, zover
     daarbij aan Archer Daniels Midland Company (ADM) een
     inbreuk op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 EER-            Tenslotte stelt verzoekster dat verweerster artikel 15, lid 2, van
     Overeenkomst ten laste wordt gelegd, bestaande in              verordening nr. 17/62 en de regels inzake vaststelling van
     medewerken aan i) beperking van de capaciteit en ii)           boetes heeft geschonden. Zij stelt schending van het van
     aanwijzing van prijsleiders met betrekking tot citroen-        rechtszekerheidsbeginsel, doordat de richtsnoeren voor de
     zuur;                                                          boeteberekening zijn toegepast op een kartel dat al jaren voor
                                                                    de vaststelling van die richtsnoeren was beëindigd, het beginsel
                                                                    van gelijke behandeling, het vertrouwens- en het evenredig-
—    artikel 3 van de beschikking, voorzover het betrekking
                                                                    heidsbeginsel. In het bijzonder heeft de Commissie de me-
     heeft op ADM, nietig te verklaren;
                                                                    dewerking van ADM niet naar waarde geschat.
—    subsidiair, artikel 3 van de beschikking, voorzover het
     betrekking heeft op ADM, te wijzigen en de daarin aan
     ADM opgelegde geldboete in te trekken of wezenlijk te
     verlagen;
—    de Commissie in alle kosten te verwijzen.                      Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Dr. Hans Heu-
                                                                    bach GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-64/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 144/100)
Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie
C(2001) 3923 def. van 5 december 2001 inzake een procedure                                   (Procestaal: Duits)
tot toepassing van artikel 81 EG en artikel 53 EER-overeen-
komst (zaak nr. COMP/E-1/36.604 — citroenzuur), waarbij de
Commissie heeft vastgesteld dat ADM inbreuk heeft gemaakt
op die artikelen door mede te werken aan beperking van de           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
capaciteit en aanwijzing van prijsleiders met betrekking tot        schappen is op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen
citroenzuur.                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dr.
                                                                    Hans Heubach GmbH & Co KG, gevestigd te Langelsheim
                                                                    (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Montag en G. Bauer,
                                                                    advocaten.
Ter onderbouwing van het beroep voert verzoekster aan dat
de beschikking onvoldoende is gemotiveerd, doordat:
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie niet afdoende heeft verklaard hoe zij
     de schade aan en de weerslag op de mededinging in              —    Artikel 3, sub b, van de aangevochten beschikking nietig
     aanmerking heeft genomen en waarom zij bij de bereke-               te verklaren;
     ning van de boete geen rekening heeft willen houden met
     het marktaandeel van ADM op de relevante product-              —    de bij de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde
     markt;                                                              boete tot een passend bedrag te verminderen;
                                                                    —    verweerster in de kosten te verwijzen.
—    zij heeft niet gemotiveerd waarom een verhoging met
     100 % nodig zou zijn voor een afschrikwekkende wer-
     king;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie heeft niet gemotiveerd waarom zij ADM
     als marktleider heeft aangemerkt.
                                                                    Het beroep is gericht tegen dezelfde beschikking die ook
                                                                    in zaak T-33/02 (Britannia Alloys & Chemicals, nog niet
                                                                    gepubliceerd) wordt aangevochten. Verzoekster betoogt dat
Verzoekster stelt dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op         het basisbedrag van de boete overeenkomt met meer dan
wezenlijke vormvoorschriften, door te verzuimen ADM haar            100 % van de omzet van verzoekster in het betrokken product
belangrijkste conclusies voor te leggen omtrent de aard van de      over de gehele EER in 1998, en dat de hoogte van de aan
 ---pagebreak--- C 144/50                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.6.2002
verzoekster opgelegde boete het resultaat is van talrijke                Beroep, op 11 maart 2002 ingesteld door Griffin Europe
onjuiste vaststellingen en beoordelingen door verweerster bij            Headquarter N.V. tegen Europees Parlement en Raad van
de vaststelling van de boete. Bovendien heeft verweerster                                         de Europese Unie
inbreuk gemaakt op tal van fundamentele gemeenschapsrech-
telijke beginselen.
                                                                                (Zaak T-70/02)
Verzoekster betoogt dat de richtsnoeren (1) in strijd zijn met                                    (2002/C 144/101)
artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62. Met name maakt
zij bezwaar tegen de met de richtsnoeren ingevoerde forfaitaire
boeteberekening. Volgens verzoekster is alleen een berekening                                      (Procestaal: Engels)
van de boete naar evenredigheid met de omzet toelaatbaar,
en vooral voor kleinere ondernemingen leidt de door de
richtsnoeren voorgeschreven forfaitaire berekening tot absurde
en onevenredige boetebedragen. Artikel 3, sub b, van de
bestreden beschikking is daarom eveneens onwettig.                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 11 maart 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                         Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door
                                                                         Griffin Europe Headquarter N.V., vertegenwoordigd door
Voorts betoogt verzoekster dat verweerster de richtsnoeren —
                                                                         K. Van Maldegem en C. Mereu van het kantoor McKenna &
aangenomen al dat die wettig zijn — onjuist heeft toegepast.
                                                                         Cuneo, LLP, te Brussel (België).
Met name miskent verweerster dat de ernst van de gedraging
een element vormt van de delictsomschrijving. In het bijzonder
had verweerster rekening moeten houden met het geringe
belang van de overtreding en de geringe effecten daarvan op              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
de markt, alsmede met het feit dat de betrokken ondernemin-
gen de prijsafspraken niet zijn nagekomen. In strijd met                 —      gedeeltelijk nietig te verklaren beschikking nr. 2455/
artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 is niet in                         2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van
aanmerking genomen dat slechts een zeer gering deel van de                      20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van
gezamenlijke omzet van verzoekster bij de overtreding was                       prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en
betrokken, en is ook de geringe economische capaciteit van                      tot wijziging van richtlijn 2000/60/EG, in die zin dat
verzoekster ten onrechte buiten beschouwing gelaten.                            diuron en isoproturon buiten de maatregel worden
                                                                                gehouden;
Verzoekster betoogt dat de hoogte van de boete in ieder geval            —      verweerders te verwijzen in de kosten.
in strijd is met de algemene beginselen van evenredigheid en
geschiktheid, en dat het buiten beschouwing laten van de
geringe omzet van verzoekster in het betrokken product in
vergelijking met haar gehele omzet een inbreuk op het beginsel
van gelijke behandeling inhoudt. Er zijn volledig verschillende          Middelen en voornaamste argumenten
boetes opgelegd aan ondernemingen die precies dezelfde
marktaandelen bezitten.
                                                                         Verzoekster in deze zaak produceert pesticiden (gewasbescher-
                                                                         mingsmiddelen). Zij betwist de plaatsing van enkele van de
Tenslotte stelt verzoekster, dat de sanctieoplegging door                actieve bestanddelen van haar producten, diuron en isoprotu-
verweerster in strijd is met artikel 7 EVRM, omdat de                    ron, op de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van het
aan verzoekster opgelegde boete deel uitmaakt van een                    waterbeleid. Deze lijst is door verweerders opgesteld ter
sanctiestelsel dat sinds de beëindiging van de overtreding               uitvoering van richtlijn 2000/60/EG (1). De producten op deze
tweemaal aanzienlijk is verzwaard. De wijziging in de systema-           lijst worden beschouwd als een risico voor of via het aquatische
tische aanpak van verweerster door invoering van de richtsnoe-           milieu en de emissie ervan moet worden verminderd. Voorts
ren en de herziening van de boetevaststelling aan het eind van           noemt de bestreden beschikking enkele van verzoeksters
2001 is een verzwaring van het sanctiestelsel, dat niet mag              producten als prioritaire stoffen die worden „herzien”, hetgeen
worden toegepast op een gedraging die voor die verzwaring                volgens verzoekster zal leiden tot aanmerking als prioritaire
had plaatsgevonden.                                                      gevaarlijke stoffen. Deze stoffen betekenen een verhoogd risico
                                                                         voor het aquatische milieu en de emissie ervan moet worden
                                                                         beëindigd.
(1) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
    van .artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk
    artikel 65, lid 3, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998,    Verzoekster maakt bezwaar tegen de door verweerders bij de
    C 9, blz. 3).                                                        vaststelling van de beschikking gevolgde procedure en metho-
                                                                         de. Voor de opstelling van de bestreden lijst hebben verweer-
                                                                         ders gebruik gemaakt van een verkorte procedure als bedoeld
                                                                         in artikel 16, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/60.


title: Zaak C-454/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Global Steel Wire, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/12

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Global Steel Wire, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-454/16 P)
   (2016/C 392/16)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Global Steel Wire, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-438/12–T-441/12, en in het bijzonder in zaak T-438/12, Global Steel Wire SA/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het het middel betreffende schending van rekwirantes rechten van verdediging niet-ontvankelijk heeft verklaard.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het een onjuist juridisch criterium heeft toegepast bij de beoordeling van het tweede verzoek om rekening te houden met rekwirantes onvermogen om te betalen, en dus bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs of heeft het bewijs kennelijk onjuist opgevat, is zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, heeft het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt.


title: ARREST VAN HET HOF van 11 augustus 1995 in zaak C-80/94 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing): G. H. E. J. Wielockx tegen Inspecteur der directe belastingen (Artikel 52 EG-Verdrag - Verplichting tot gelijke behandeling - Belastingheffing op inkomen van niet-ingezetenen)

text:
 Nr . C 268/8         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 10 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                    van artikel 52 EEG-Verdrag ( thans EG-Verdrag), heeft het
                         ( Zesde Kamer )                                Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
                                                                       president, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann
                    van 11 augustus 1995                               en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho
in zaak C-63/94(verzoek van de Rechtbank van koophandel                de Almeida, D. A. O. Edward ( rapporteur ), G. Hirsch, H.
te Bergen om een prejudiciële beslissing ): Groupement                 Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P.
national des négociants en pommes de terre de Belgique                 Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 augustus
         tegen ITM Belgium SA en Vocarex SA (')                         1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
 (Vrij verkeer van goederen — Verbod van verkoop met                   volgt:
                 uiterst beperkte winstmarge)
                          ( 95/C 268 / 15 )                            Een regeling van een Lid-Staat, op grond waarvan ingeze
                                                                       tenen van deze staat de voor de vorming van een oudedags
                                                                       reserve bestemde winst uit onderneming op het belastbaar
                      (Procestaai: Frans)                              inkomen in mindering kunnen brengen, doch die dit
                                                                       voordeel onthoudt aan belastingplichtige gemeenschaps
                                                                       onderdanen die in een andere Lid-Staat wonen, maar in de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                         eerste staat (nagenoeg) hun gehele inkomen verwerven, kan
                                                                       niet worden gerechtvaardigd door het feit, dat de periodieke
                                                                       uitkeringen die de niet-ingezeten belastingplichtige nadien
In zaak C-63/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   uit de oudedagsreserve uitbetaald krijgt, niet in deze staat
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Rechtbank van                  zijn belast, maar in de staat van de woonplaats — waarmee
koophandel te Bergen in het aldaar aanhangig geding tussen             de eerste staat een bilaterale overeenkomst tot het vermijden
Groupement national des négociants en pommes de terre de               van dubbele belasting heeft gesloten —, zelfs indien de
Belgique, enerzijds, en ITM Belgium SA en Vocarex SA,                  veralgemening van het voordeel een strikte samenhang
anderzijds, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging          tussen de aftrekbaarheid van toevoegingen aan de oude
van artikel 30 EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),              dagsreserve en de belastbaarheid van afnemingen daarvan
samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident,            onder het in de eerste staat geldende belastingstelsel niet kan
G. F. Mancini ( rapporteur ), C. N. Kakouris , J. L. Murray en         waarborgen. Een dergelijk verschil in behandeling is der
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier:          halve in strijd met artikel 52 van het Verdrag.
H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 11 augustus 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
Artikel 30 EG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd, dat
het niet van toepassing is, wanneer een Lid-Staat bij wet de
verkoop met een uiterst beperkte winstmarge verbiedt.
(') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                                                                                van 11 augustus 1995
                                                                      in zaak C-92/94 ( verzoek van de Court of Appeal ( Civil
                                                                      Division ) om een prejudiciële beslissing ): Secretary of State
                                                                       for Social Security, Chief Adjudication Officer tegen R.
                  ARREST VAN HET HOF                                                           Graham e.a. (')
                    van 11 augustus 1995                               (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Invalidi
in zaak C-80/94 ( verzoek van het Gerechtshof te                             teitsuitkeringen — Verband met pensioenleeftijd)
's-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing ): G. H. E. J.                                  ( 95/C 268 / 17 )
    Wielockx tegen Inspecteur der directe belastingen ( 1 )
(Artikel 52 EG-Verdrag — Verplichting tot gelijke behan                                     (Procestaai: Engels)
deling — Belastingheffing op inkomen van niet-ingezete
                                nen)
                          ( 95/C 268/ 16 )                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                      In zaak C-92/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Court of Appeal
In zaak C-80/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                  ( Civil Division ), Londen, in het aldaar aanhangig geding
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te               tussen Secretary of State for Social Security, Chief Adjudi
' s-Hertogenbosch ( Nederland ), in het aldaar aanhangig              cation Officer, en R. Graham , M. Connell , M. Nicholas, om
geding tussen G. H. E. J. Wielockx en Inspecteur der directe          een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 7,
belastingen , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging        lid 1 , sub a , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van


title: Doorhaling van zaak C-357/99

text:
28.9.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 233/19
Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Republiek                   Het ecopuntensysteem van protocol nr. 9 bij de Toetredingsak-
Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     te van 1994 berust op declaratie. Ritten die door de chauffeur
                             schappen                                  als transitoritten worden gedeclareerd zonder dat daaromtrent
                                                                       twijfel rijst, mogen worden opgenomen in de ecopunten-
                                                                       statistiek en zijn relevant voor de overschrijding van de grens
                         (Zaak C-296/02)                               van 108 % waarbij de Commissie overeenkomstig artikel 11,
                                                                       lid 2, sub c, van protocol nr. 9 verplicht is, passende
                                                                       maatregelen in de zin van bijlage 5, punt 3, bij het protocol te
                         (2002/C 233/30)                               treffen, namelijk het aantal ecopunten voor het volgende jaar
                                                                       te verminderen volgens de in de bijlage bij het protocol
                                                                       vastgestelde methode. Gelet op het beginsel van declaratie kan
                                                                       de Republiek Oostenrijk rechtens noch feitelijk verplicht zijn,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             voor elke als transitorit gedeclareerde rit waaromtrent geen
op 20 augustus 2002 beroep tegen Commissie van de Europese             twijfel rijst, aan te tonen dat het daadwerkelijk om een
Gemeenschappen ingesteld door Republiek Oostenrijk, verte-             transitorit gaat. De Republiek Oostenrijk dient derhalve alleen
genwoordigd door H. Dossi, van de Verfassungsdienst des                die als transitorit gedeclareerde ritten af te trekken, die,
Bundeskanzleramtes der Republik Österreich, domicilie geko-            ofschoon zij uitdrukkelijk als transitorit zijn gedeclareerd,
zen hebbende te Luxemburg bij C. Strohal, ambassadeur,                 ongetwijfeld geen transitoritten kunnen zijn geweest. Alles bij
Oostenrijkse ambassade, Rue des Bains 3.                               elkaar genomen lijdt het derhalve geen twijfel dat de grens van
                                                                       108 % in 2001 is overschreden. Gelet op haar beschikking van
                                                                       24 juli 2002 is de Commissie derhalve de krachtens protocol
                                                                       nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, inzonderheid artikel 11,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3, ervan, op
                                                                       haar rustende verplichtingen niet nagekomen, hetgeen de
—    primair, nietig te verklaren de negatieve standpuntbepa-          in artikel 230, tweede alinea, EG bedoelde grond voor
     ling van de Commissie van 24 juli 2002 in de vorm van             nietigverklaring, te weten in casu schending van artikel 230,
     de definitieve afwijzing van haar krachtens artikel 232,          tweede alinea, EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
     tweede alinea, EG aan de Commissie gerichte uitnodiging           Toetredingsakte van 1994 oplevert.
     tot handelen;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;
                                                                       Met betrekking tot de subsidiaire vordering
—    subsidiair, nietig te verklaren de beschikking van de             Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
     Commissie van 24 juli 2002 waarbij werd beslist ar-               Toetredingsakte van 1994. Verzoekster verwijst voor de
     tikel 11, lid 2, sub c, van protocol nr. 9 bij de Toetredings-    motivering naar de uiteenzettingen met betrekking tot het
     akte van 1994 (1) niet toe te passen en de ecopunten voor         eerste middel.
     2002 onverkort toe te kennen;
                                                                       (1 ) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.               alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.
Middelen en voornaamste argumenten
Met betrekking tot de primaire vordering                                              Doorhaling van zaak C-357/99 ( 1)
                                                                                (2002/C 233/31)
Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
Toetredingsakte van 1994 door de krachtens artikel 232,
tweede alinea, EG geformuleerde uitnodiging tot handelen
definitief af te wijzen. De Commissie tracht ten onrechte
van het totale aantal in 2001 gedeclareerde transitoritten             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 2002 de
(1 640 416) af te trekken, de als transitorit gedeclareerde ritten
met betrekking tot dewelke niets bekend is over het verlaten           doorhaling in het register gelast van zaak C-357/99: Italiaanse
van het land (91 250), de als transitorit gedeclareerde ritten         Republiek tegen Raad van de Europese Unie.
waarbij het land over dezelfde grenspost werd binnengekomen
en verlaten (49 504), de als transitorit gedeclareerde ritten
                                                                       (1 ) PB C 352 van 4.12.1999.
waarbij het binnenkomen en het verlaten in dezelfde lidstaat
plaatsvond (11 374) en ritten over de „Rollende Landstraße”
(gecombineerd railwegvervoer) (10 764).


title: Zaak C-162/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Damijan Vnuk/Zavarovalnica Triglav d.d. (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” — Ongeval dat door een tractor met aanhangwagen op de binnenplaats van een boerderij is veroorzaakt)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/11

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Damijan Vnuk/Zavarovalnica Triglav d.d.
      (Zaak C-162/13) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” - Ongeval dat door een tractor met aanhangwagen op de binnenplaats van een boerderij is veroorzaakt))
      (2014/C 395/14)
      Procestaal: Sloveens

         Verwijzende rechter

      Vrhovno sodišče Republike Slovenije

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Damijan Vnuk

         Verwerende partij: Zavarovalnica Triglav d.d.

         Dictum

      Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid moet aldus worden uitgelegd dat het daarin vervatte begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” mede ziet op elk gebruik van een voertuig dat overeenstemt met de gebruikelijke functie ervan. Zo kan dit begrip zien op het manoeuvre dat een tractor op de binnenplaats van een boerderij uitvoert om met de aanhangwagen waarmee deze tractor is uitgerust, een schuur binnen te rijden, zoals in het hoofdgeding, hetgeen de verwijzende rechter dient te controleren.

         (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-403/15: Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — JYSK/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — EFRO — Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 1083/2006 — Weigering om een financiële bijdrage aan een grootschalig project te verlenen — Voor de uitvoering van het project verantwoordelijke onderneming — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/20

         Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — JYSK/Commissie
   (Zaak T-403/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - EFRO - Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 1083/2006 - Weigering om een financiële bijdrage aan een grootschalig project te verlenen - Voor de uitvoering van het project verantwoordelijke onderneming - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 195/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: JYSK sp. z o.o. (Radomsko, Polen) (vertegenwoordiger: H. Sønderby Christensen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, B.-R. Killmann en M. Clausen, vervolgens R. Lyal en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2015) 3228 van de Commissie van 11 mei 2015 houdende weigering van een financiële bijdrage uit het Europees fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) aan het grootschalige project „Europees centrum gemeenschappelijke diensten — Intelligente logistieksystemen” in het kader van het operationeel programma „Innovatieve economie” dat door de Republiek Polen is opgesteld voor de programmeringsperiode 2007-2013.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               JYSK sp. z o.o. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-472/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) van 22 oktober 2012 — Panasonic Italia SpA/Agenzia delle Dogane

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) van 22 oktober 2012 — Panasonic Italia SpA/Agenzia delle Dogane
   (Zaak C-472/12)
   2012/C 399/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Panasonic Italia SpA

      Verwerende partij: Agenzia delle Dogane

      Prejudiciële vraag

   Moest een plasmabeeldscherm voor kleurenweergave met een diagonaal van 106,6 cm, twee luidsprekers, een afstandsbediening en een ingang voor een videokaart (die gemakkelijk verkrijgbaar is tegen een bescheiden bedrag en gemakkelijk kan worden aangebracht), die niet samen met het scherm wordt geïmporteerd maar waarmee het scherm geschikt wordt voor de ontvangst van samengestelde AV-signalen en niet alleen kan worden aangesloten op automatische gegevensverwerkende machines, maar ook op apparaten voor het opnemen en weergeven van beeld- en geluidssignalen, dvd-spelers, videocamera’s en satellietontvangers, vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 754/2004 (1) worden ingedeeld onder tariefcode 8471 of 8528?
   Voor het geval de voorafgaande vraag ontkennend wordt beantwoord: wordt de indeling van een dergelijk scherm onder tariefpost 8528 opgelegd door verordening nr. 754/2004 en — voor het geval deze vraag bevestigend wordt beantwoord — behelzen de relevante bepalingen van deze verordening een uitleggingsregeling en hebben zij dus terugwerkende kracht, behoudens de toepasselijkheid van eerdere bepalingen met een tegengestelde strekking?

      (1)  Verordening (EG) nr. 754/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 118, blz. 32).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 januari 2003 in zaak C-57/01 (verzoek van het Dioikitiko Efeteio Athinon om een prejudiciële beslissing): Makedoniko Metro, Michaniki AE tegen Elliniko Dimosio ("Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Regels inzake deelneming — Inschrĳving door combinatie van aannemers — Wĳziging in samenstelling van combinatie — Volgens bestek verboden — Verenigbaarheid met gemeenschapsrecht — Beroep")

text:
C 55/4                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 8.3.2003
de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie              en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing
van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte                       van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids-
reclame (PB 1979, L 33, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn               opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken
97/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari                 (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van
1997 (PB L 43, blz. 21), heeft het Hof (Zesde kamer),                        de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede                procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                      dienstverlening (PB L 209, blz. 1), en van richtlijn 93/37/EEG
V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues                  van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-             de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
fier: R. Grass, op 23 januari 2003 een arrest gewezen waarvan                voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), heeft het
het dictum luidt als volgt:                                                  Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
                                                                             waarnemend voor de president van de Zesde kamer, V. Skouris,
De artikelen 2, lid 1, sub b, en 15, leden 1 en 2, van richtlijn 79/         F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                      rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl,
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake                hoofdadministrateur, op 23 januari 2003 een arrest gewezen
etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de             waarvan het dictum luidt als volgt:
daarvoor gemaakte reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/4/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997,                   1)     Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993
verzetten zich tegen een regeling zoals die neergelegd in § 9, leden 1              betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
en 3, van het Bundesgesetz über den Verkehr mit Lebensmitteln,                      van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken verzet
Verzehrprodukten, Zusatzstoffen, kosmetischen Mitteln und Ge-                       zich niet tegen een nationale regeling volgens welke een
brauchsgegenständen (Lebensmittelgesetz 1975) (bondswet inzake                      combinatie van aannemers die aan een procedure voor het
de verhandeling van levensmiddelen, consumptieartikelen, additieven,                plaatsen van overheidsopdrachten of inzake een concessie-
cosmetische producten en gebruiksvoorwerpen), die op algemene wijze,                overeenkomst voor openbare werken deelneemt, na de indiening
behoudens voorafgaande vergunning, elke vermelding op het gebied                    van de offertes haar samenstelling niet meer mag wijzigen.
van de gezondheid op de etikettering en de presentatie van levensmid-        2)     Wanneer een besluit van een aanbestedende dienst afbreuk doet
delen verbiedt.                                                                     aan de rechten die een combinatie van aannemers in het kader
                                                                                van een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten
( 1) PB C 28 van 27.01.2001.                                                        aan het gemeenschapsrecht ontleent, moet deze combinatie van
                                                                                aannemers toegang hebben tot de beroepsmogelijkheden als
                                                                                bedoeld in richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december
                                                                                1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs-
                                                                                rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroeps-
                                                                                procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor
                    ARREST VAN HET HOF                                              leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij
                                                                                richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                           (Zesde kamer)                                            de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                                overheidsopdrachten voor dienstverlening.
                       van 23 januari 2003
                                                                             (1 ) PB C 150 van 19.05.2001.
in zaak C-57/01 (verzoek van het Dioikitiko Efeteio
Athinon om een prejudiciële beslissing): Makedoniko
       Metro, Michaniki AE tegen Elliniko Dimosio ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Re-
gels inzake deelneming — Inschrijving door combinatie van                                                 (Zesde kamer)
aannemers — Wijziging in samenstelling van combinatie —
Volgens bestek verboden — Verenigbaarheid met gemeen-                                                  van 30 januari 2003
                     schapsrecht — Beroep”)
                                                                             in zaak C-226/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2003/C 55/07)                                              schappen tegen Koninkrijk Denemarken ( 1)
                                                                             („Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate
                          (Procestaal: Grieks)                                              toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                (2003/C 55/08)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Deens)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-57/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                dentie van het Hof)
tens artikel 234 EG van het Dioikitiko Efeteio Athinon, in het
aldaar aanhangige geding tussen Makedoniko Metro, Michaniki
AE en Elliniko Dimosio, om een prejudiciële beslissing over                  In zaak C-226/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
de uitlegging van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van                       pen (gemachtigde: H. C. Støvlbæk) tegen Koninkrijk Denemar-
21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke                   ken (gemachtigden: J. Molde en J. Bering Liisberg), betreffende


title: Beschikking van het Gerecht van 13 december 2002 in zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing omtrent kosten")

text:
26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 101/33
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier:                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
B. Pastor, adjunct-griffier, op 13 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   van 27 september 2002
                                                                        in zaak T-211/02: Tideland Signal Ltd tegen Commissie
1)     Verwerpt het beroep.                                                           van de Europese Gemeenschappen (1)
2)     Verwijst verzoeker in de kosten.                                 („Overheidsopdrachten — Afwijzing van inschrijving —
                                                                        Geen gebruik gemaakt van bevoegdheid om preciseringen te
                                                                        vragen over inschrijvingen — Beroep tot nietigverklaring —
( 1) PB C 68 van 16.3.2002.                                                                     Versnelde procedure”)
                                                                                (2003/C 101/60)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        In zaak T-211/02, Tideland Signal Limited, gevestigd te Redhill
                                                                        (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Thomas and
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             C. Kennedy-Loest, solicitors, tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigde: J. Forman), betreffende een
                                                                        verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                       van 11 februari 2003                             van 17 juni 2002 tot afwijzing van verzoeksters inschrijving
                                                                        in het kader van een procedure voor het plaatsen van
                                                                        overheidsopdrachten EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS
in zaak T-30/02: Wolfgang Leonhardt tegen Europees                      — (Nieuwe aanbesteding), heeft het Gerecht (Eerste kamer),
                             Parlement ( 1)                             samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood
                                                                        en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
                                                                        27 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
(Ambtenaren — Beoordeling — Bevordering — Wijziging                     luidt als volgt:
             van regeling — Overgangsmaatregelen)
                                                                        1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 17 juni
                                                                               2002 tot afwijzing van de door Tideland Signal Ltd ingediende
                           (2003/C 101/59)                                     inschrijving voor lot nr. 1 in het kader van de aanbestedingspro-
                                                                               cedure EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS — (Nieuwe
                           (Procestaal: Frans)                                 aanbesteding).
                                                                        2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                        (1 ) PB C 219 van 14.9.2002.
In zaak T-30/02, Wolfgang Leonhardt, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Ter Hulpen (België), vertegen-
woordigd door H. Tagaras, advocaat, tegen Europees Parlement
(gemachtigden: H. von Hertzen en D. Moore), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement
van 11 juni 2001 waarbij verzoekers bevorderingspunten per                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld, heeft het
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,                                van 13 december 2002
president, R. M. Moura Ramos en H. Legal, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 11 februari 2003 een arrest          in zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
1)     Verklaart nietig het besluit van het Parlement van 11 juni       („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp
       2001 waarbij de bevorderingspunten van de heer Leonhardt         geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing om-
       per 1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld.                                              trent kosten”)
2)     Verwijst het Parlement in de kosten.                                                         (2003/C 101/61)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                        In zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
                                                                        Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt, wonende te
 ---pagebreak--- C 101/34                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
Schoten (België), vertegenwoordigd door M. van Dam, ad-                   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                    RECHT VAN EERSTE AANLEG
(gemachtigden: H. van Vliet en W. Wils), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van beschikking SG (2001) D/                                        van 31 januari 2003
286098 van de Commissie van 9 februari 2001 tot afwijzing
van het door verzoekers ingediende verzoek om uitsluiting
                                                                          in zaak T-224/02 R: Miguel Forcat Icardo tegen Commissie
van het schip Arizona van het toepassingsgebied van verorde-
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
ning (EG) nr. 718/1999 van de Raad van 29 maart 1999
betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van
de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de                       (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Niet-ontvanke-
bevordering van het vervoer over de binnenwateren (PB L 90,                            lijkheid — Spoedeisendheid — Geen)
blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,                                        (2003/C 101/63)
rechters; griffier: H. Jung, op 13 december 2002 een beschik-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                  (Procestaal: Frans)
1)     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.
2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten.                          In zaak T-224/02 R, Miguel Forcat Icardo, ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          J. Currall en H. Tserepa-Lacombe), betreffende, in wezen, een
                                                                          verzoek ertoe strekkende dat de Commissie haar verbintenis
                                                                          nakomt om verzoeker te detacheren bij de Voedsel- en
                                                                          Landbouworganisatie van de Verenigde Naties te Rome, en dat
                                                                          verzoekers beoordelingsrapport van 18 maart 2002 over de
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               periode 1999-2002 wordt opgeschort, heeft de president van
                                   LEG                                    het Gerecht op 31 januari 2003 een beschikking gegeven
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 11 februari 2003
                                                                          1)   Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewezen.
in zaak T-83/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale
                                 Bank (1)                                 2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(Personeel van Europese Centrale Bank — Opproefstelling
— Bezwarende handeling — Precontentieuze procedure —
                        Niet-ontvankelijkheid)
                           (2003/C 101/62)
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                            (Procestaal: Duits)                                                          LEG
                                                                                van 3 februari 2003
In zaak T-83/02, Jan Pflugradt, wonende te Frankfurt-am-
Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat,             in zaak T-253/02: Chafiq Ayadi tegen Raad van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese                   Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot, T. Gilliams en                                             schappen (1)
B. Wägenbaur), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
de brief van 28 februari 2002 waarbij de Europese Centrale                (Beroep tot nietigverklaring — Verordening van Raad —
Bank verzoeker heeft laten weten dat jegens hem een procedure             Beroep tegen Raad en Commissie — Gedeeltelijke niet-
van opproefstelling wordt geopend, heeft het Gerecht (Vijfde                                     ontvankelijkheid)
kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, president,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                                (2003/C 101/64)
11 februari 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)     Het beroep is niet-ontvankelijk.
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       In zaak T-253/02, Chafiq Ayadi, wonende te Dublin, vertegen-
                                                                          woordigd door A. Lyon, solicitor, en S. Cox, barrister, tegen
( 1) PB C 118 van 18.5.2002.                                              Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Vitsentzatos en
                                                                          M. Bishop) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (gemachtigden: M. Wilderspin en C. Brown), betreffende een


title: Zaak C-50/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Aosta — Italië) — Rocco Papalia/Comune di Aosta (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van Reglement voor procesvoering van Hof — Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Openbare sector — Opeenvolgende overeenkomsten — Misbruik — Vergoeding van schade — Voorwaarden voor schadevergoeding in geval van onrechtmatige beëindiging van arbeidsovereenkomst — Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/23

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Aosta — Italië) — Rocco Papalia/Comune di Aosta
   (Zaak C-50/13) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van Reglement voor procesvoering van Hof - Sociaal beleid - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Openbare sector - Opeenvolgende overeenkomsten - Misbruik - Vergoeding van schade - Voorwaarden voor schadevergoeding in geval van onrechtmatige beëindiging van arbeidsovereenkomst - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)
   2014/C 52/39
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Aosta

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rocco Papalia

      Verwerende partij: Comune di Aosta

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Aosta — Uitlegging van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Overheidsadministratie — Schadevergoeding bij onrechtmatige beëindiging van de arbeidsovereenkomst — Voorwaarden — Bewijs van de geleden schade — Betrokkene dient te bewijzen dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten

      Dictum

   De raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die op 18 maart 1999 is gesloten en die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de maatregelen van een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofgeding aan de orde is, die bepaalt dat een werknemer, ingeval diens openbare werkgever op onrechtmatige wijze heeft gebruikgemaakt van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, uitsluitend recht heeft op vergoeding van de schade die hij door die onrechtmatigheid meent te hebben geleden — met uitzondering van de omzetting van de arbeidsverhouding voor bepaalde tijd in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd — wanneer hij bewijst dat hij kansen op een betere baan onbenut heeft moeten laten, indien die verplichting het voor de betrokken werknemer in werkelijkheid onmogelijk of buitensporig moeilijk maakt om de hem door het Unierecht verleende rechten uit te oefenen.
   Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan in hoeverre de bepalingen van nationaal recht ter bestraffing van het onrechtmatig gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen van bepaalde tijd door de overheidsadministratie, in overeenstemming zijn met die beginselen.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-412/00: Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
27.1.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 28/15
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 29 september                          delen van de dienst daarvan af te zonderen en afzonderlijk
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   aan te besteden teneinde het prioritaire karakter van de
de toetsingsprocedure van Felix Swoboda GmbH en                            dienst te waarborgen?
                 Österreichische Nationalbank
                                                                     (1) PB 1992, L 209, blz. 1.
                         (Zaak C-411/00)
                          (2001/C 28/26)
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 29 september
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 november 2000, in het geding tussen de toetsingsprocedure
van Felix Swoboda GmbH en Österreichische Nationalbank,             Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Commissie
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-             van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                              bliek
vragen:
                                                                                (Zaak C-412/00)
—    Kan een dienst die één enkel doel beoogt, doch in
     verschillende onderdelen uiteenvalt, volgens de systema-
     tiek van richtlijn 95/50/EEG (1), met name de in de                                        (2001/C 28/27)
     bijlagen IA en IB beschreven activiteiten, worden aange-
     merkt als één dienst, bestaande uit een hoofddienst en          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     een aantal bijkomende nevendiensten, en naar gelang van         op 10 november 2000 beroep ingesteld tegen Portugese
     het hoofddienst en een aantal bijkomende nevendiensten,         Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     en naar gelang van het hoofdvoorwerp ervan worden               vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira, lid van de juridische
     ingedeeld in de bijlagen IA en IB van de richtlijn, of          dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     moet ten aanzien van elk onderdeel afzonderlijk worden          burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst van de
     onderzocht, of het als prioritaire dienst volledig aan de       Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
     richtlijn is onderworpen, dan wel als niet-prioritaire
     dienst slechts aan enkele bepalingen daarvan?
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—    In hoeverre mag een dienst die een bepaalde activiteit
     omschrijft (bijvoorbeeld vervoersdiensten) volgens de           —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
     systematiek van richtlijn 92/50/EEG in afzonderlijke                  binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
     diensten worden opgesplitst, zonder dat daarmee inbreuk               nodig zijn om volledig uitvoering te geven aan:
     wordt gemaakt op bepalingen betreffende de aanbeste-
     ding van diensten, respectievelijk het nuttig effect van de           a)    richtlijn 98/54/EG (1) van de Commissie van 16 juli
     dienstverleningsrichtlijn wordt omzeild?                                    1998 tot wijziging van de richtlijnen 71/250/EEG,
                                                                                72/199/EEG en 73/46/EEG en houdende intrekking
—    Moeten de in het feitelijk deel genoemde diensten (met                      van richtlijn 75/84/EEG;
     inachtneming van artikel 10 van richtlijn 95/50/EEG
     (categorie 2, Diensten voor vervoer over land), zodat                 b)    richtlijn 98/68/EG (2) van de Commissie van
     opdrachten die op dergelijke diensten betrekking hebben,                    10 september 1998 tot vaststelling van het in
     moeten worden geplaatst volgens de voorschriften van                        artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/53/EG van de Raad
     de titels III tot en met VI van de richtlijn, of moeten zij                 bedoelde modeldocument en van controlevoor-
     worden aangemerkt als diensten van bijlage IB van                           schriften bij de invoer van diervoeder uit derde
     deze richtlijn (met name categorie 20, Diensten voor                        landen in de Gemeenschap;
     ondersteunend en hulpvervoer, en categorie 27, Andere
     diensten), zodat opdrachten die op dergelijke diensten                c)    richtlijn 98/82/EG (3) van de Commissie van
     betrekking hebben, moeten worden geplaatst overeen-                         27 oktober 1998 houdende wijziging van de bijla-
     komstig de artikelen 14 en 16, en onder welke referentie-                   gen van de richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG
     nummer van de CPC-indeling moeten zij worden inge-                          en 93/642/EEG van de Raad tot vaststelling van
     deeld?                                                                      maximumgehalten aan residuen van bestrijdings-
                                                                                middelen in en op respectievelijk granen, levensmid-
—    Voorzover de inaanmerkingneming van de diverse onder-                       delen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten
     delen van de dienstverlening ertoe zou leiden, dat een                      van plantaardige oorsprong, met inbegrip van
     onderdeel van een dienst dat volledig aan de bepalingen                     groenten en fruit (PB L 290 van 29.10.1998,
     van richtlijn 95/80/EEG is onderworpen overeenkomstig                       blz. 25),
     bijlage IA van de richtlijn, op grond van het beginsel van
     de hogere waarde, als bedoeld in artikel 10 van de                    niet heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar
     richtlijn, bij wijze van uitzondering niet volledig aan de            rustende verplichtingen;
     bepalingen van de richtlijn is onderworpen, is dan de
     aanbestedende dienst verplicht de niet-prioritaire onder-       —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 28/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.1.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                                                   bliek
die in zaak C-407/00 (4); de termijnen voor uitvoering van de
richtlijnen zijn verstreken op respectievelijk 13 februari 1999,                                   (Zaak C-414/00)
31 maart 1999 en 30 april 1999.
                                                                                (2001/C 28/29)
( 1) PB L 208 van 24.7.1998, blz. 49.                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 2) PB L 261 van 24.9.1998, blz. 32.                                    op 10 november 2000 beroep ingesteld tegen Portugese
( 3) PB L 290 van 29.10.1998, blz. 25.                                   Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
( 4) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.
                                                                         vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira, lid van de juridische
                                                                         dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                         Wagner, Kirchberg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
Beroep, op 9 november 2000 ingesteld door Commissie                            binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                            nodig zijn om volledig uitvoering te geven aan richtlijn
                          der Nederlanden                                      97/78/EG (1) van de Raad van 18 december 1997 tot
                                                                               vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de
                          (Zaak C-413/00)                                      veterinaire controles voor producten die uit derde landen
                                                                               in de Gemeenschap worden binnengebracht, niet heeft
                           (2001/C 28/28)                                      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
                                                                               verplichtingen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
op 9 november 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door B. Mongin en H.M.H.                      Middelen en voornaamste argumenten
Speyart, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre              die in zaak C-407/00 (2); de termijn voor uitvoering van de
Wagner, Kirchberg.                                                       richtlijn is verstreken op 1 juni 1999.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.
                                                                         (2) Zie blz. 13 van dit Publicatieblad.
1.     Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen vast te stellen om aan Richtlijn 98/41/EG (1)
       van de Raad van 18 juni 1998 inzake de registratie van
       de opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar
       havens in de lidstaten van de Gemeenschap varen te
       voldoen, of in ieder geval door deze maatregelen niet aan         Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het
       de Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk              Land Salzburg van 9 november 2000 om een prejudiciële
       der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die              beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met
       voor deze lidstaat uit deze richtlijn voortvloeien.               als partijen 1) H. Pflanzl; 2) de burgmeester van de
                                                                         Landeshaupstadt Salzburg; 3) de Grundverkehrsaufbe-
2.     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt de kosten van               tragte van het Land Salzburg, en 4) de Grundverkehrslan-
       deze procedure.                                                                deskommission van het Land Salzburg
                                                                                (Zaak C-415/00)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 28/30)
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die               De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
in zaak C-407/00 (2); de termijn voor omzetting is op 1 januari          heeft bij beschikking van 9 november 2000, ingekomen ter
1999 verstreken.                                                         griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2000, in een
                                                                         reeks gedingen in hoger beroep met als partijen 1) H. Pflanzl;
(1) PB 1998, L 188, blz. 35.                                             2) de burgemeester van de Landeshaupstadt Salzburg; 3) de
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.                             Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg, en 4) de
                                                                         Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2004 in zaak C-277/02 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): EU-Wood-Trading GmbH tegen Sonderabfall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH (Milieu — Afvalstoffen — Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende de overbrenging van afvalstoffen — Afvalstoffen bestemd voor handelingen ter nuttige toepassing — Bezwaren — Bevoegdheid autoriteit van verzending — Nuttige toepassing die vereisten van artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG of nationale bepalingen niet eerbiedigt — Bevoegdheid van autoriteit van verzending om dergelijke bezwaren te maken)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-277/02 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): EU-Wood-Trading GmbH tegen Sonderabfall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH (1)

   (Milieu - Afvalstoffen - Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende de overbrenging van afvalstoffen - Afvalstoffen bestemd voor handelingen ter nuttige toepassing - Bezwaren - Bevoegdheid autoriteit van verzending - Nuttige toepassing die vereisten van artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG of nationale bepalingen niet eerbiedigt - Bevoegdheid van autoriteit van verzending om dergelijke bezwaren te maken)
   (2005/C 45/04)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-277/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz (Duitsland), bij beslissing van 3 juli 2002, ingekomen bij het Hof op 29 juli 2002, in de procedure: EU-Wood-Trading GmbH tegen Sonderabfall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 7, lid 4, sub a, eerste streepje, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij beschikking 98/368/EG van de Commissie van 18 mei 1998 en beschikking 1999/816/EG van de Commissie van 24 november 1999, moet aldus worden uitgelegd dat de bezwaren die de bevoegde autoriteiten van verzending en bestemming tegen een overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen kunnen maken, gebaseerd kunnen zijn op overwegingen die niet enkel verband houden met het vervoer zelf van de afvalstoffen over het onder elke bevoegde autoriteit ressorterende grondgebied, maar ook met de in verband met deze overbrenging beoogde nuttige toepassing.

               2)

               Artikel 7, lid 4, sub a, eerste streepje, van de verordening moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteit van verzending, bij de beoordeling van de effecten van de voorgenomen nuttige toepassing op de plaats van bestemming voor de gezondheid van de mens en het milieu, ook dan de criteria die ter voorkoming van een dergelijk gevaar of dergelijke nadelige gevolgen in de lidstaat van verzending voor de nuttige toepassing van de afvalstoffen gelden, mag hanteren om zich tegen de overbrenging van afvalstoffen te verzetten, wanneer deze criteria strenger zijn dan die welke in de lidstaat van bestemming gelden.

               3)

               Artikel 7, lid 4, sub a, tweede streepje, moet aldus worden uitgelegd dat een bevoegde autoriteit van verzending niet met een beroep op deze bepaling tegen een overbrenging van afvalstoffen bezwaar kan maken met als motief dat de voorgenomen nuttige toepassing in strijd is met de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake milieubescherming, openbare orde, openbare veiligheid of gezondheidsbescherming.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.