title: Verzoek van het Bundesvergabeamt Wien van 2 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Mannesmann Anlagenbau Austria AG, 2. J. L. Bacon Gesellschaft mbH, 3. Haustechnische Gesellschaft für Sanitär-, Wärme- und Luft-Technische Anlagen GmbH, 4. Sulzer Infra Anlagen und Gebäudetechnik GmbH tegen Strohal Rotationsdruck GmbH (Zaak C-44/96)

text:
 Nr . C 95/ 12             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30 . 3 . 96
 2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                           rechten worden verleend, tot gevolg hebben dat deze
                                                                               onderneming voorziet in niet-commerciële behoeften
                                                                               van algemeen belang in de zin van artikel 1 , onder b ),
 Middelen en voornaamste argumenten                                            van Richtlijn 93/37/EEG ( J ) en dat een dergelijke onder
                                                                               neming als geheel onder de werkingssfeer van deze
 Schending van artikel 17, lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG:                   richtlijn valt, ook wanneer die activiteiten slechts een
 anders dan de Franse autoriteiten betogen, kan de uitzon                     deel van haar werkgebied omvatten en zij daarenboven
 dering op het beginsel van het recht op aftrek van de door                    als commerciële onderneming aan de markt deel
 een belastingplichtige betaalde BTW, zoals voorzien in                        neemt ?
 artikel 1 7, lid 6 , niet autonoom worden uitgelegd, waardoor
 de Lid-Staten de mogelijkheid zouden behouden tot hand                  2 . Ingeval een dergelijke onderneming enkel met betrek
having van algemene en absolute uitsluitingen die gelden                      king tot de haar verleende bijzondere en uitsluitende
voor alle uitgaven, met inbegrip van uitgaven met een                         rechten onder de werkingssfeer van Richtlijn 93/37/EEG
professioneel karakter. Het betreft een „ stand still "-                      zou vallen, is zij dan verplicht organisatorische voor
 bepaling die is vastgesteld bij gebreke van overeenstemming                  waarden te scheppen die verhinderen dat dankzij die
over een communautaire lijst van uitsluitingen van het recht                   bijzondere en uitsluitende rechten verkregen financiële
op aftrek voor uitgaven die uit hun aard in privé-behoeften                   middelen naar andere werkgebieden worden overge
voorzien en die dus geen recht op aftrek kunnen geven; lid 6 ,                bracht ?
eerste alinea , tweede zin, bevat de minimumregeling waar
over bij de vaststelling van de richtlijn overeenstemming kon             3 . Wanneer een aanbestedende dienst met een plan begint
worden bereikt .                                                              en dit daardoor als overheidsopdracht voor de uitvoe
                                                                              ring van werken in de zin van Richtlijn 93/37/EEG moet
De uitsluiting van het recht op aftrek voor voertuigen en                     worden gekwalificeerd, kan dan het feit dat een derde
transportmiddelen voor gemengd gebruik kan niet worden                        die op het eerste gezicht niet onder de personele
gerechtvaardigd door de moeilijkheid om het reële gebruik                     werkingssfeer van de richtlijn valt, daarbij betrokken
van een voertuig te kennen en te controleren; de gevolgen                     raakt, meebrengen dat het plan niet meer als een
van het professioneel en particulier gebruik van bepaalde                     overheidsopdracht voor de uitvoering van werken
bedrijfsgoederen door een belastingplichtige voor het recht                   wordt beschouwd, of is een dergelijke gang van zaken
op aftrek worden geregeld in artikel 17, lid 5 , van de                       aan te merken als een ontgaan van de personele
richtlijn.                                                                    werkingssfeer van de richtlijn, dat diet verenigbaar is
                                                                              met het doel en de strekking ervan ?
(') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                           4 . Wanneer een aanbestedende dienst met het oog op het
                                                                              verrichten van commerciële activiteiten, ondernemingen
                                                                              opricht en daarin een meerderheidsbelang bezit, waar
                                                                              door hij deze ondernemingen economisch kan beheer
                                                                              sen , geldt de kwalificatie aanbestedende dienst dan ook
                                                                              voor deze verbonden ondernemingen ?
                                                                         5 . Wanneer een aanbestedende dienst financiële middelen
Verzoek van het Bundesvergabeamt Wien van 2 februari
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      die hij uit hem verleende bijzondere en uitsluitende
1 . Mannesmann Anlagenbau Austria AG, 2 . J. L. Bacon                         rechten heeft verkregen, overdraagt aan zuiver commer
Gesellschaft mbH, 3 . Haustechnische Gesellschaft für                         cieel werkzame ondernemingen waarin hij een meerder
Sanitär-, Wärme- und Luft-Technische Anlagen GmbH,                            heidsbelang bezit, wordt de rechtspositie van de verbon
4 . Sulzer Infra Anlagen und Gebäudetechnik GmbH tegen                        den onderneming dan zodanig beïnvloed, dat zij zich
                  Strohal Rotationsdruck GmbH                                 volledig als een aanbestedende dienst in de zin van
                                                                              Richtlijn 93/37/EEG moet laten behandelen en moet
                            ( Zaak C-44/96 )                                  gedragen ?
                               ( 96/C 95/22 )
                                                                         6 . Wanneer een aanbestedende dienst, die zowel in niet
                                                                              commerciële behoeften van algemeen belang voorziet als
Het Bundesvergabeamt — 2 . Senat — heeft bij beschikking                      commerciële activiteiten ontplooit, bedrijfsinrichtingen
van 2 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                   sticht die zich voor beide doelen lenen, is dan de
Justitie op 14 februari 1996 , in het geding tussen 1 .                       opdracht tot het bouwen van de bedrijfsinrichtingen als
Mannesmann Anlagenbau Austria AG, 2 . J. L. Bacon                             overheidsopdracht voor de uitvoering van werken in de
Gesellschaft mbH, 3 . Haustechnische Gesellschaft für                         zin van Richtlijn 93/3.7/EEG aan te merken of biedt het
Sanitar-, Warme- und Luft-Technische Anlagen GmbH,                            Gemeenschapsrecht criteria aan de hand waarvan een
4 . Sulzer Infra Anlagen und Gebaudetechnik GmbH tegen                        dergelijke bedrijfsinrichting als inrichting ten dienste
Strohal Rotationsdruck GmbH, het Hof van Justitie van de                      van behoeften van algemeen belang dan wel als inrich
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                          ting ten dienste van commerciële activiteiten kan wor
beslissing over de navolgende vragen :                                        den gekwalificeerd, en zo ja , welke ?
1 . Kan een bepaling van een nationale wet, zoals in het                 7. Vallen ingevolge artikel 7, lid 1 , van Verordening ( EEG )
     onderhavige geval § 3 van het Staatsdruckereigesetz,                     nr. 2081 /93 ( 2 ) van de Raad van 20 juli 1993 tot
     waarbij aan een onderneming bijzondere en uitsluitende                   wijziging van Verordening nr. 2052/88 ( 3 ) betreffende
 ---pagebreak--- 30 . 3 . 96              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 95 / 13
       de taken van de fondsen met structurele strekking, hun            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bij              registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
       standsverlening onderling en met die van de Europese              het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische
       Investeringsbank en de andere bestaande financierings            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       instrumenten, ontvangers van bijstand van de Gemeen              registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro
       schap onder de beroepsprocedure als bedoeld in Richt             leur van het BTW-controlekantoor Torhout 2 , het Hof van
       lijn 89/665/EEG, ook wanneer zij zelf geen aanbeste              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       dende dienst in de zin van artikel 1 van Richtlijn                prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
       93/37/EEG zijn ?
                                                                         1 . Moet artikel 18.4 van de Zesde BTW-richtlijn zo
(') PB 1993 , L 199 , blz . 54,                                               geïnterpreteerd worden dat het een Lid-Staat toelaat een
( 2 ) PB 1993 , L 193 , blz. 5 .                                              BTW-tegoed van een bepaald aangiftetijdperk niet aan
( 3 ) PB 1988 , L 185 , blz . 9 .                                             de belastingplichtige terug te geven of over te dragen
                                                                              naar een volgend aangiftetijdperk, doch integendeel „ in
                                                                              te houden " bij middel van bewarend beslag te leggen op
                                                                              basis van een navordering over een vroegere aangifte
                                                                              periode wanneer deze navordering in rechte betwist
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 1 1 januari 1996 om                     wordt en dus niet gesteund is op een definitieve titel , en
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bayerische                   dit zonder dat de Lid-Staat een machtiging bekwam in
      Hypotheken- und Wechselbank AG en E. Dietzinger                         de zin van artikel 27 van dezelfde BTW-richtlijn ?
                           ( Zaak C-45/96 )
                                                                         2 . Voor het geval op de eerste vraag gunstig moet
                              ( 96/C 95 /23 )                                 geantwoord worden :
Het Bundesgerichtshof — IX . Zivilsenat — heeft bij                           Laten het proportionaliteitsbeginsel inzake het Gemeen
beschikking van 11 januari 1996 , ingekomen ter griffie van                   schapsrecht en de bepaling van artikel 1 8.4 van de Zesde
het Hof van Justitie op 15 februari 1996 , in het geding                      BTW-richtlijn aan de Lid-Staat toe om te bepalen :
tussen Bayerische Hypotheken- und Wechselbank AG en
E. Dietzinger, het Hof van Justitie van de Europese                            1 . dat de belastingplichtige het beslag ( gevalideerd bij
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                             wijze van de maatregel van „ inhouding " ) slechts kan
over de navolgende vraag:                                                          aanvatten door het tegenbewijs te leveren van wat
                                                                                door de Schatkist in het procesverbaal wordt
Behoort de overeenkomst van borgstelling van het Duitse                            beweerd, en niet door de noodzakelijkheid en de
recht, die is gesloten tussen een kredietinstelling en een niet                    spoedeisendheid zelf van de maatregel van inhou
in het kader van een zelfstandige beroepsactiviteit hande                         ding aan te vechten ;
lende natuurlijke persoon en waarbij een krediet van de
kredietinstelling aan een derde wordt gewaarborgd, tot de                     2 . dat de inhouding niet door een andere zekerheidsin
 „ overeenkomsten die tussen een handelaar die goederen                            stelling kan worden vervangen en evenmin kan
levert of diensten verricht, en een consument worden                               worden opgeheven zolang niet definitief is beslist
gesloten " ( artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 85/577/EEG van de                   over de betwiste schuldvordering van de Schat
 Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming                              kist .
van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten
 overeenkomsten, PB 1985 , L 372 , blz . 31 )?
                                                                         Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door Commissie van
 Verzoek van de Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste                   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
 aanleg te Brugge van 6 februari 1996 om een prejudiciële
 beslissing in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                                    ( Zaak C-52/96 )
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,                                          ( 96/C 95/25 )
 registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
 het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,               op 21 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                leur van het BTW-controlekantoor
                                                                          vertegenwoordigd door J. Currall en F. E. Gonzalez Diaz,
                                 Torhout 2
                                                                          leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
                            ( Zaak C-47/96 )                              bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid
                               ( 96/C 95/24 )                             van haar juridische dienst.
 De Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste aanleg te                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Brugge heeft bij tussenbeschikking van 8 februari 1996 ,
 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
  1996 , in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                    gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens


title: Zaak C-5/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 januari 2011 — Strafzaak tegen Titus Alexander Jochen Donner

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 januari 2011 — Strafzaak tegen Titus Alexander Jochen Donner
   (Zaak C-5/11)
   2011/C 103/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

   Titus Alexander Jochen Donner

      Andere partij in de procedure: Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshof

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 34 VWEU en 36 VWEU tot regeling van het vrije goederenverkeer aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat medeplichtigheid aan de onrechtmatige distributie van auteursrechtelijk beschermde werken op grond van het nationale strafrecht strafbaar is, wanneer bij een grensoverschrijdende verkoop van een in Duitsland auteursrechtelijk beschermd werk cumulatief,

               —

               dat werk vanuit een lidstaat van de Europese Unie naar Duitsland wordt gebracht en de feitelijke macht om erover te beschikken in Duitsland overgaat,

               —

               de eigendom echter is overgegaan in de andere lidstaat, waar het werk niet auteursrechtelijk was beschermd of auteursrechtelijke bescherming niet afdwingbaar was?


title: Beroep, op 5 november 1997 ingesteld door A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-286/97)

text:
10. 1. 98             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 7/25
Met betrekking tot de berekening van de totale omzet              Medical Council (GMC), een bij wet opgerichte organisa-
voor de ¹twee derdeº-regel, stelt verzoekster dat de filialen     tie die de uitoefening van het medisch beroep regelt op het
of dochtermaatschappijen van UBF en KOP in Londen,                grondgebied van het Verenigd Koninkrijk.
Luxemburg en Zürich moeten worden beschouwd als
afzonderlijke ondernemingen, in welk geval, tenzij zij            In augustus 1993 heeft verzoeker, een in de Gemeenschap
eveneens twee derde van hun omzet in Finland behaalden,           erkend geneesheer-specialist reumatologie, bij de Commis-
niet door ¹elk van de betrokken ondernemingenº aan de             sie overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening nr. 17
¹twee derdeº-regel wordt voldaan.                                 van de Raad een verzoek ingediend om vast te stellen dat
                                                                  de GMC inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 85 en 86
                                                                  van het EG-Verdrag. In zijn klacht verwijt verzoeker de
Tenslotte stelt verzoekster dat de vertraging waarmee zij         GMC:
haar klacht heeft ingediend, niet onredelijk is. In de eerste
plaats was de concentratie niet aangemeld. In de tweede           Ð miskenning van het recht van personen die houder zijn
plaats gaat de Commissie eraan voorbij dat tot begin 1997              van een in de Gemeenschap erkend diploma van
verzoekster geen reden had om aan te nemen dat de con-                 geneesheer-specialist dat is afgegeven overeenkomstig
centratie een communautaire dimensie zou kunnen heb-                   Richtlijn 93/16/EG van de Raad, op bekendmaking
ben.                                                                   van hun hoedanigheid van specialist in het Medical
                                                                       Register; en
(1) PB L 395 van 30. 12. 1989, blz. 1.
                                                                  Ð de vaststelling van regels die een belemmering vormen
                                                                       voor de directe toegang tot de status van in de
                                                                       Gemeenschap erkend geneesheer-specialist, en voor de
                                                                       betrokkenen een beletsel vormen om die hoedanigheid
                                                                       ter kennis van het publiek te brengen.
                                                                  Bij brief van 28 november 1995 heeft verzoeker de Com-
Beroep, op 5 november 1997 ingesteld door A. Goldstein
                                                                  missie overeenkomstig artikel 175 van het EG-Verdrag een
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  aanmaning gestuurd. Bij brief van 6 december 1995 heeft
                       (Zaak T-286/97)                            de Commissie hem laten weten dat zij niet binnen de
                                                                  gestelde termijn van twee maanden een formeel standpunt
                          (98/C 7/68)                             kom innemen en daaraan toegevoegd dat zij er de voor-
                                                                  keur aan gaf haar standpunt te bepalen zonder aan een
                                                                  vaste termijn te zijn gebonden. Bij brief van 1 augustus
                     (Procestaal: Engels)                         1997 verzocht verzoeker de Commissie formeel haar
                                                                  standpunt over zijn klacht te bepalen binnen een termijn
                                                                  van twee maanden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 november 1997 beroep ingesteld             Volgens verzoeker brengt dit mee dat aan de voorwaarden
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               van artikel 175 was voldaan, en dat de Commissie inge-
A. Goldstein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy,            volge die bepaling gehouden was binnen twee maanden
Solicitor, van het kantoor Merriman White, King's Bench           over zijn verzoek een definitief standpunt te bepalen. Aan-
Walk 3, Inner Temple, Londen.                                     gezien een antwoord van de Commissie achterwege is
                                                                  gebleven, is ervan uit te gaan dat aan deze verplichting
                                                                  niet is voldaan.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  (1) PB C 64 van 2. 3. 1996, blz. 19.
                                                                  (2) PB C 370 van 6. 12. 1997, blz. 8.
Ð vast te stellen dat de Commissie in strijd met
     artikel 175 van het EG-Verdrag heeft nagelaten een
     standpunt te bepalen over het door verzoeker overeen-
     komstig deze bepaling ingediende verzoek;
                                                                  Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door Regione
                                                                  Autonoma Friuli-Venezia Giulia tegen Commissie van de
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-288/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                          (98/C 7/69)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoeker, tevens verzoeker in de zaken T-235/95 (1) en
T-262/97 (2), komt op tegen het stilzitten van de Commis-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
sie met betrekking tot een klacht betreffende beweerde            Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep inge-
schendingen van de mededingingsregels door de General             steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak C-4/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Warszawie (Polen) op 4 januari 2016 — J. D./Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Warszawie (Polen) op 4 januari 2016 — J. D./Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
   (Zaak C-4/16)
   (2016/C 111/09)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Apelacyjny w Warszawie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. D.

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

      Prejudiciële vraag

   Moet onder waterkracht als hernieuwbare energiebron in artikel 2, onder a), in samenhang met artikel 5, lid 3, en overweging 30 van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (1) (PB L 140, blz. 16), uitsluitend energie worden verstaan die is opgewekt door waterkrachtcentrales die gebruikmaken van het verval van landoppervlaktewater, waaronder het verval van rivieren, of ook energie die is opgewekt in een waterkrachtcentrale (niet zijnde een waterkrachtcentrale met accumulatiesysteem of met pompaccumulatie) die zich bevindt op de plaats waar het afvalwater van een ander bedrijf wordt geloosd?

      (1)  PB L 140, blz. 16.


title: Doorhaling van zaak C-401/02

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/10

         Doorhaling van zaak C-401/02 (1)

   (2004/C 239/18)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juni 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-401/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak T-315/16: Beroep ingesteld op 20 juni 2016 — Tamasu Butterfly Europa/EUIPO — adp Gauselmann (Butterfly)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/29

         Beroep ingesteld op 20 juni 2016 — Tamasu Butterfly Europa/EUIPO — adp Gauselmann (Butterfly)
   (Zaak T-315/16)
   (2016/C 287/35)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tamasu Butterfly Europa GmbH (Moers, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Röhl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Butterfly”

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 maart 2016 in zaak R 221/2015-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie in haar geheel wordt toegewezen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 011757549 wordt afgewezen;

               —

               andere partij verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-99/06: Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart van  7 februari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Raiffeisenbank Mutlangen eG en Roland Schabel, in tegenwoordigheid van: 1. Präsident des Landgerichts Unkel, 2. Bezirksrevisor Stiglmair

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/6

         Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart van 7 februari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Raiffeisenbank Mutlangen eG en Roland Schabel, in tegenwoordigheid van: 1. Präsident des Landgerichts Unkel, 2. Bezirksrevisor Stiglmair
   (Zaak C-99/06)
   (2006/C 96/11)
   Procestaal: Duits
   Het Oberlandesgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 7 februari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 februari 2006, in het geding tussen Raiffeisenbank Mutlangen eG en Roland Schabel, in tegenwoordigheid van: 1. Präsident des Landgerichts Unkel, 2. Bezirksrevisor Stiglmair, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dient richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (1), aldus te worden uitgelegd dat rechten die een als ambtenaar werkzame notaris int voor het verlijden van een akte tot vaststelling van een onder deze richtlijn, zoals gewijzigd, vallende verrichting, belastingen in de zin van deze richtlijn vormen, wanneer overeenkomstig de toepasselijke nationale regeling eveneens als ambtenaar werkzame notarissen gemachtigd zijn, het ambt van notaris uit te oefenen, en zelf schuldeiser van de betrokken rechten zijn, en bovendien de als ambtenaar werkzame notarissen weliswaar van de rechten voor het opmaken van de akte in vennootschapsrechtelijke aangelegenheden die onder deze richtlijn vallen, slechts een vaste onkostenvergoeding ten belope van 15 % van deze rechten aan de schatkist moeten doorstorten, maar voor andere werkzaamheden bovenop een (vaste) onkostenvergoeding rechten aan de schatkist moeten doorstorten, die de overheid gebruikt ter financiering van haar taken?

      (1)  PB L 156, blz. 23.


title: Arrest van het gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2001 in zaak T-120/99: Christina Kik tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Artikel 115 van verordening (EG) nr. 40/94 — Taalregeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) — Exceptie van onwettigheid — Discriminatieverbod)

text:
24.11.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 331/19
Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Brealey, barrister,              voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
en J. Lawrence, solicitor, domicilie gekozen hebbende te               gen en modellen) van 19 maart 1999 (zaak R 65/98-3), heeft
Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                 het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid),
pen (gemachtigden: V. Kreuschitz, K.-D. Borchardt en N. Khan),         samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-
ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:               Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke,
W.-D. Plessing, T. Jürgensen en M. Maier) en door RAG                  rechters; griffier: H. Jung, op 12 juli 2001 een arrest gewezen
Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen (Duitsland), vertegen-          waarvan het dictum luidt als volgt:
woordigd door M. Hansen en S. Völcker, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek tot             1)    Verwerpt het beroep.
nietigverklaring van de beschikkingen 1999/270/EGKS en
1999/299/EGKS van de Commissie van 2 en 22 december                    2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten
1998 betreffende steunmaatregelen van Duitsland ten behoeve                  van verweerder.
van de kolenindustrie in 1998 en 1999 (PB 1999, L 109,
                                                                       3)    Verstaat dat de interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
blz. 14, en L 117, blz. 44), heeft het Gerecht (Tweede
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
kamerpresident, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger en J. Pirrung,      (1) PB C 246 van 28.8.99.
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 juli
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede de kosten
      van de Commissie en van interveniënte RAG Aktiengesellschaft                              van 27 juni 2001
      zal dragen.
                                                                       in zaak T-166/99: Luis Fernando Andres de Dios en
3)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten
                                                                               anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
      zal dragen.
                                                                       (Beschikking 1999/307/EG — Opneming van Schengen-
(1) PB C 86 van 27.3.1999 en C 160 van 5.6.1999.                       secretariaat in secretariaat-generaal van Raad — Beroep tot
                                                                                nietigverklaring — Ontvankelijkheid)
                                                                                (2001/C 331/31)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                       In zaak T-166/99, Luis Fernando Andres de Dios, wonende te
                        van 12 juli 2001
                                                                       Brussel (België), Maria Soledad Garcı́a Retortillo, wonende te
                                                                       Càceres (Spanje), Suzanne Kitlas, wonende te Brussel, Jacques
in zaak T-120/99: Christina Kik tegen Bureau voor har-                 Verraes, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                  J.-N. Louis, G. Parmentier en V. Peere, avocaten, domicilie
                    en modellen) (BHIM) (1)                            gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Union
                                                                       syndicale-Bruxelles, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
(Artikel 115 van verordening (EG) nr. 40/94 — Taalregeling             door S. Parmesan, avocaat, domicilie gekozen hebbende te
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt               Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
(merken, tekeningen en modellen) — Exceptie van onwettig-              M. Bauer, F. Anton en A. Bentley), betreffende een verzoek tot
                  heid — Discriminatieverbod)                          nietigverklaring van beschikking 1999/307/EG van de Raad
                                                                       van 1 mei 1999 tot vaststelling van de wijze waarop het
                        (2001/C 331/30)                                Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de Raad
                                                                       wordt opgenomen (PB L 119, blz. 49), heeft het Gerecht
                      (Procestaal: Nederlands)                         (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
                                                                       kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
                                                                       D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2001 een arrest
In zaak T-120/99, Christina Kik, wonende te ’s-Gravenhage              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Nederland), vertegenwoordigd door G. L. Kooy, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door              1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Helleense Republiek (gemachtigden: K. Samoni-Randou en                 2)    Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten alsmede, hoofdelijk,
S. Vodina) tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                  die van de Raad zullen dragen.
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
den: O. Montalto, J. Miranda de Sousa en J. Bourgeois),                3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz
Vaamonde) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  (1) PB C 281 van 2.10.1999.
G. Houttuin en A. Lo Monaco), betreffende een beroep tegen
de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau


title: Zaak C-367/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Steun toegekend aan ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia — Verlaging van sociale bijdragen — Verzuim steun binnen de voorgeschreven termijn terug te vorderen — Niet-nakomingsarrest van het Hof — Niet-uitvoering — Artikel 260, lid 2, VWEU — Geldboeten — Dwangsom — Forfaitaire som)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-367/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Staatssteun - Steun toegekend aan ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia - Verlaging van sociale bijdragen - Verzuim steun binnen de voorgeschreven termijn terug te vorderen - Niet-nakomingsarrest van het Hof - Niet-uitvoering - Artikel 260, lid 2, VWEU - Geldboeten - Dwangsom - Forfaitaire som))
   (2015/C 371/15)
   Procestaal: Italiaans.

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Conte, D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij op de datum van verstrijken van de termijn die was gesteld in de aanmaningsbrief van 21 november 2012 van de Europese Commissie niet alle maatregelen had genomen die nodig waren ter uitvoering van het arrest Commissie/Italië (C-302/09, EU:C:2011:634).

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom te betalen van 12 miljoen EUR per halfjaar vertraging bij het treffen van de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest Commissie/Italië (C-302/09, EU:C:2011:634), vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot de uitvoering van bovengenoemd arrest Commissie/Italië.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een forfaitaire som van 30 miljoen EUR te betalen.

               4)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak C-158/12: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 april 2013 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2008/1/EG — Artikel 5 — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Vergunningvoorwaarden voor bestaande installaties — Verplichting ervoor te zorgen dat deze installaties overeenkomstig eisen van deze richtlijn worden geëxploiteerd)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 april 2013 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-158/12) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/1/EG - Artikel 5 - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Vergunningvoorwaarden voor bestaande installaties - Verplichting ervoor te zorgen dat deze installaties overeenkomstig eisen van deze richtlijn worden geëxploiteerd)
   2013/C 156/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: E. Creedon, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) — Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties — Verplichting om ervoor te zorgen dat deze installaties overeenkomstig de eisen van de richtlijn worden geëxploiteerd

      Dictum

               1)

               Ierland is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, omdat het voor 13 bestaande varkens- en pluimveehouderijen heeft nagelaten om uiterlijk op 30 oktober 2007 vergunningen te verlenen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van deze richtlijn of deze op passende wijze te toetsen en zo nodig de voorwaarden van de vergunning aan te passen, en er dus niet voor heeft gezorgd dat alle bestaande installaties in overeenstemming met de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2, van deze richtlijn worden geëxploiteerd.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 174 van 16.06.2012.


title: Zaak C-155/06: Beroep ingesteld op  23 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/8

         Beroep ingesteld op 23 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-155/06)
   (2006/C 121/14)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Lawunmi als gemachtigden)

      Verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies van verzoekster

               —

               Vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door geen bepalingen vast te stellen op basis waarvan passende interventies kunnen worden uitgevoerd in alle gevallen van langdurige blootstelling aan ioniserende straling als gevolg van de nawerkingen van een radiologische noodsituatie of een vroegere handeling, niet alle definitieve maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 53 van richtlijn 96/29/Euratom (1) van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren;

               —

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Titel IX van de richtlijn stelt de verplichtingen van de lidstaten vast, wat betreft de voorbereiding en uitvoering van interventies bij een radiologische noodsituatie. Artikel 53 bepaalt dat de lidstaten in geval van langdurige blootstelling verantwoordelijk zijn voor interventie.
   De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hebben erkend dat hun wetgeving de richtlijn thans niet volledig uitvoert, aangezien daarin geen maatregelen zijn vastgesteld voor alle gevallen waarin een situatie van radioactieve besmetting is vastgesteld. Blijkens de klacht, naar aanleiding waarvan de onderhavige procedure is ingeleid, is het niet mogelijk om langdurige blootstelling als gevolg van vroegere activiteiten, waarvoor nooit een vergunning was afgegeven, vast te stellen en daartegen maatregelen te treffen, nu interventie alleen mogelijk is indien de blootstelling in verband kan worden gebracht met een bepaalde vroegere activiteit op een locatie waar thans een mogelijke radioactieve besmetting wordt vastgesteld.

      (1)  PB L 314 van 4.12.1996, blz. 20.


title: Gevoegde zaken C-556/15 en C-22/16: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 22 juni 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova en de Tribunalul Bucureşti — Roemenië) — Fondul Proprietatea SA/Complexul Energetic Oltenia SA (C-556/15), SC Hidroelectrica SA (C-22/16) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Staatssteun — Deelname van een vennootschap waarin de Staat de meerderheid bezit aan de kapitaalverhoging van een vennootschap waarvan de Staat de enige aandeelhouder is of aan de vorming van het maatschappelijk kapitaal van een handelsvennootschap die in handen van de Staat is — Vragen van hypothetische aard — Onvoldoende preciseringen betreffende de feitelijke context — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/12

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 22 juni 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova en de Tribunalul Bucureşti — Roemenië) — Fondul Proprietatea SA/Complexul Energetic Oltenia SA (C-556/15), SC Hidroelectrica SA (C-22/16)
   (Gevoegde zaken C-556/15 en C-22/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Deelname van een vennootschap waarin de Staat de meerderheid bezit aan de kapitaalverhoging van een vennootschap waarvan de Staat de enige aandeelhouder is of aan de vorming van het maatschappelijk kapitaal van een handelsvennootschap die in handen van de Staat is - Vragen van hypothetische aard - Onvoldoende preciseringen betreffende de feitelijke context - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2017/C 283/16)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechters

   Curtea de Apel Craiova, Tribunalul Bucureşti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fondul Proprietatea SA

      Verwerende partijen: Complexul Energetic Oltenia SA (C-556/15), SC Hidroelectrica SA (C-22/16)

      Dictum

   De verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova (rechter in tweede aanleg Craiova, Roemenië), bij beslissing van 13 oktober 2015, en de Tribunalul București (arrondissementsrechter Boekarest, Roemenië), bij beslissing van 3 juli 2015, zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.

      PB C 118 van 4.4.2016.


title: Zaak T-274/15: Beroep ingesteld op 29 mei 2015 — Alcogroup en Alcodis/Commissie

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/38

         Beroep ingesteld op 29 mei 2015 — Alcogroup en Alcodis/Commissie
   (Zaak T-274/15)
   (2015/C 279/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alcogroup (Brussel, België) en Alcodis (Brussel) (vertegenwoordigers: P. de Bandt, J. Dewispelaere en J. Probst, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden besluiten nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, betreffende schending door de Commissie van hun rechten van verdediging, hun recht op onschendbaarheid van de woning, het beginsel van behoorlijk bestuur en het evenredigheidsbeginsel, doordat zij de bestreden besluiten heeft vastgesteld en ten uitvoer heeft gelegd.


title: Zaak C-109/06: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/27

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-109/06) (1)

   (2007/C 82/56)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-523/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 10 november 2010 — Wintersteiger AG/Products 4U Sondermaschinenbau GmbH

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 10 november 2010 — Wintersteiger AG/Products 4U Sondermaschinenbau GmbH
   (Zaak C-523/10)
   ()
   2011/C 30/32
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wintersteiger AG

      Verwerende partij: Products 4U Sondermaschinenbau GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de woorden „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen” in artikel 5, nr. 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 (hierna: „verordening Brussel I”) (1), wanneer van een in een andere lidstaat gevestigde persoon wordt beweerd dat hij inbreuk op een merk van de staat van het gerecht heeft gepleegd door gebruikmaking van een aan het merk gelijk trefwoord (AdWord) in een internetzoekmachine die haar diensten onder verschillende landcode-topniveaudomeinen aanbiedt, aldus worden uitgelegd:

                           1.1.

                           dat de bevoegdheid uitsluitend ontstaat wanneer het trefwoord wordt gebruikt op de website van de zoekmachine waarvan het topniveaudomein dat van de staat van het gerecht is;

                           1.2.

                           dat de bevoegdheid uitsluitend ontstaat wanneer de website van de zoekmachine waarop het trefwoord wordt gebruikt, in de staat van het gerecht kan worden geraadpleegd;

                           1.3.

                           dat voor de bevoegdheid vereist is dat naast de mogelijkheid om de website te raadplegen, aan andere eisen is voldaan?

               2)

               Indien de vraag onder punt 1.3 bevestigend wordt beantwoord:
               Volgens welke criteria moet worden bepaald of bij gebruik als AdWord van een merk van de staat van het gerecht op een website van een zoekmachine met een ander landcode-topniveaudomein dan dat van de staat van het gerecht, een bevoegdheid krachtens artikel 5, nr. 3, van verordening Brussel I ontstaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober 2002 in zaak T-24/01, Claire Staelen tegen Raad van de Europese Unie en Europees Parlement (Ambtenaren — Algemeen vergelĳkend onderzoek — Delegatie van bevoegdheden van tot aanstelling bevoegd gezag — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
25.1.2003                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/35
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                               C. Tagaras, advocaat, tegen Commissie van de Europese
                               AANLEG                                     Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-Lacombe en
                                                                          J. Currall), betreffende een vordering tot nietigverklaring van
                        van 7 oktober 2002                                het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek
                                                                          COM/A/17/96 om verzoeker niet op de lijst van geschikte
in zaak T-24/01, Claire Staelen tegen Raad van de Euro-                   kandidaten te plaatsen omdat hij voor het mondeling examen
               pese Unie en Europees Parlement (1)                        niet het vereiste minimumaantal punten had behaald, en een
                                                                          vordering tot vergoeding van de materiële en morele schade
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — De-                       die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht
legatie van bevoegdheden van tot aanstelling bevoegd gezag                (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Forwood, president,
                      — Niet-ontvankelijkheid)                            J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                          21 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                            (2003/C 19/66)                                luidt als volgt:
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          1)     Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
In zaak T-24/01, Claire Staelen, tijdelijk functionaris van
het Europees Parlement, wonende te Bridel (Luxemburg),                    2)     De Commissie zal alle kosten dragen.
vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette) en Europees                   (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
Parlement (gemachtigden: J. F. de Wachter en D. Moore),
betreffende, primair, een vordering tot nietigverklaring van de
volledige procedure van verbetering van het schriftelijk examen
van vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98 of althans van het
besluit van de jury houdende weigering om verzoekster toe te
laten tot de examens die op het examen VII.A.d. volgden, en,
subsidiair, een vordering tot vergoeding van de morele schade
die verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 7 oktober
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt:
                                                                                van 17 oktober 2002
1)     Het beroep T-24/01 wordt wegens kennelijke niet-ontvankelijk-
       heid verworpen voorzover het tegen de Raad is gericht.
2)     Elk der partijen zal de kosten dragen die hem zijn opgekomen       in zaak T-215/02 R, Santiago Gómez-Reino tegen Com-
       in het kader van dit beroep voorzover het tegen de Raad is                   missie van de Europese Gemeenschappen
       gericht, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
       gevallen.
                                                                          (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Ontvankelijk-
                                                                                heid — Bezwarend besluit)
( 1) PB C 95 van 24.3.2001.
                                                                                (2003/C 19/68)
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                        (Procestaal: Frans)
                               AANLEG
                       van 21 oktober 2002
in zaak T-97/01, Christos Gogos tegen Commissie van de                    In zaak T-215/02 R, Santiago Gómez-Reino, ambtenaar van
                  Europese Gemeenschappen (1)                             de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen
                   (Afdoening zonder beslissing)                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          H. P. Hartvig en J. Currall), betreffende een verzoek om
                            (2003/C 19/67)                                een aantal voorlopige maatregelen, te weten, ten eerste, de
                                                                          overlegging van een aantal documenten te gelasten, ten tweede,
                          (Procestaal: Grieks)                            de opschorting van een aantal besluiten betreffende interne
                                                                          onderzoeken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding
                                                                          (OLAF) te gelasten en verbod op te leggen dergelijke besluiten
In zaak T-97/01, Christos Gogos, ambtenaar van de Commissie               te nemen, en ten derde, maatregelen te treffen op grond van
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                     artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese


title: Zaak C-515/09: Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/25

         Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-515/09)
   2010/C 63/40
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marghelis, K. Saaremäel-Stoilov)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Republiek Estland, door niet de wettelijke bepalingen vast te stellen en ter kennis van de Commissie te brengen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/21/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 (betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van richtlijn 2004/35/EG), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 mei 2008 verstreken.

      (1)  PB L 102, blz. 15.


title: Zaak C-316/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 10 augustus 2009 — MSD Sharp & Dohme GmbH/Merckle GmbH

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 10 augustus 2009 — MSD Sharp & Dohme GmbH/Merckle GmbH
   (Zaak C-316/09)
   2009/C 267/66
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MSD Sharp & Dohme GmbH

      Verwerende partij: Merckle GmbH

      Prejudiciële vraag

   Aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wordt de volgende prejudiciële vraag voorgelegd over de uitlegging van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1), zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2008/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 (2):
   Omvat artikel 88, lid 1, sub a, van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik ook een publieksreclame voor alleen op recept verkrijgbare geneesmiddelen, wanneer deze alleen informatie bevat die aan de voor de toelating bevoegde autoriteiten in het kader van de toelatingsprocedure is meegedeeld en sowieso toegankelijk wordt voor eenieder die het middel koopt, en wanneer de informatie de betrokkene niet ongevraagd wordt aangeboden, maar op internet alleen toegankelijk is voor degene die zelf deze informatie probeert te verkrijgen?

      (1)  PB L 311, blz. 67.

      (2)  PB L 81, blz. 51.


title: Zaak F-121/05: Beroep ingesteld op  16 december 2005  — De Meerleer tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/52

         Beroep ingesteld op 16 december 2005 — De Meerleer tegen Commissie
   (Zaak F-121/05)
   (2006/C 60/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Michel De Meerleer (Ophain-Bois-Seigneur-Isaac, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/19/04 van 12 april 2005 om de sollicitatie van verzoeker niet in aanmerking te nemen en om hem bijgevolg niet tot het vergelijkend onderzoek toe te laten en zijn schriftelijk examen niet te corrigeren;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van 30 mei 2005 houdende weigering om uitspraak te doen op verzoekers vraag van 18 mei 2005 om een nieuw onderzoek alsmede nietig te verklaren alle daarop volgende en/of daarop betrekking hebbende handelingen;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het besluit van het TABG van 2 september 2005, dat verzoeker op 14 september 2005 officieel ter kennis is gebracht, houdende afwijzing van het op 13 juni 2005 onder nummer R/493/05 ingeschreven bezwaar van verzoeker;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor materiële en immateriële schade die ex aequo et bono op 25 000 EUR wordt geraamd, onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de loop van het geding;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker heeft deelgenomen aan algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/19/04 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs A 7/A 6 voor de vakgebieden civiele techniek, engineering, chemie/chemische producten/chemische technologie en luchtvervoer. Na voor de preselectieproeven te zijn geslaagd, heeft hij zijn sollicitatiedossier met de vereiste documenten naar EPSO gestuurd. Na onderzoek van het dossier heeft de jury verzoeker van het vergelijkend onderzoek uitgesloten omdat hij onvoldoende beroepservaring heeft.
   Verzoeker stelt dat de jury van het vergelijkend onderzoek de artikelen 29, lid 1, sub a, en 30 van het Statuut, artikel 5 van bijlage III bij het Statuut alsmede de aankondiging van het vergelijkend onderzoek heeft geschonden, door een kennelijke beoordelingsfout te maken bij de evaluatie van zijn beroepservaring en bij het besluit om zijn sollicitatie niet in aanmerking te nemen. Bovendien is dit besluit ontoereikend gemotiveerd.
   Voorts verwijt verzoeker de jury van het vergelijkend onderzoek en het TABG dat zij artikel 25 van het Statuut, artikel 7 van bijlage III bij het Statuut alsmede de aankondiging van het vergelijkend onderzoek en het beginsel van gelijke behandeling van de kandidaten hebben geschonden. Met name is verzoeker tegenover andere kandidaten gediscrimineerd, omdat voor de met hem gevoerde correspondentie gebruik is gemaakt van onbetrouwbare computersystemen.
   Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht zijn verzoek tot nietigverklaring van de bestreden besluiten niet toewijst, is verzoeker van mening dat toekenning van een vergoeding de meest passende vorm van herstel is voor de materiële en immateriële schade die hij door deze besluiten heeft geleden.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 januari 2000 in zaak C-138/97 (verzoek van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing): V. Farina tegen Credito Italiano SpA ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Kennelĳk identieke vraag")

text:
27.5.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 149/11
— die in sectoren van de openbare dienst waarin vrouwen onderverte-        en Credito Italiano SpA, betreffende een prejudiciële beslissing
     genwoordigd zijn, bij gelijke kwalificatie van kandidaten van         over de uitlegging van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans
     verschillend geslacht aan vrouwelijke kandidaten voorrang ver-        artikelen 81 EG en 82 EG) met betrekking tot bepaalde
     leent, wanneer dit nodig blijkt om de verwezenlijking van de          uniforme bankcondities die de Associazione Bancaria Italiana
     doelstellingen van het stimuleringsprogramma voor vrouwen te          aan haar leden oplegt bij het sluiten van contracten inzake de
     verzekeren, tenzij een zwaarder wegend juridisch belang zich          opening van een rekening-courantkrediet en de algemene
     daartegen verzet, mits die regeling garandeert, dat de sollicitaties  borgtocht, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
     worden onderworpen aan een objectieve beoordeling, die rekening       volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rechter-rappor-
     houdt met de bijzondere persoonlijke situatie van alle kandidaten,    teur) en M. Skouris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
                                                                           Colomer; griffier: R. Grass, op 28 januari 2000 een beschikking
— volgens welke de dwingende doelstellingen van het                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
     stimuleringsprogramma voor vrouwen met betrekking tot tijdelij-
     ke posten van de wetenschappelijke dienst en wetenschappelijke        1) Uniforme bankcondities die de banken het recht geven, in
     hulpkrachten in een percentage vrouwelijke personeelsleden moe-            contracten betreffende de opening van een rekening-courantkrediet
     ten voorzien dat ten minste overeenkomt met het percentage                 het rentetarief op ieder moment te wijzigen wegens wijzigingen
     vrouwelijke afgestudeerden, promovendi en studenten van elk                op de geldmarkt, en zulks door middel van een in hun lokalen
     vakgebied,                                                                 geafficheerde mededeling of op de door hen meest geschikt geachte
                                                                                wijze, strekken er niet toe of hebben niet ten gevolge de
— die, voor zover zij een ondervertegenwoordiging van vrouwen                   mededinging te beperken in de zin van artikel 85, lid 1, EG-
     beoogt weg te werken, in beroepen waarin vrouwen ondervertegen-            Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG).
     woordigd zijn en waarvoor de staat geen opleidingsmonopolie
     bezit, ten minste de helft van de opleidingsplaatsen aan vrouwen      2) Uniforme bankcondities betreffende de algemene borgtocht tot
     voorbehoudt tenzij het aantal sollicitaties van vrouwelijke kan-           zekerheid van een rekening-courantkrediet en houdende afwijking
     didaten, ondanks passende maatregelen om vrouwen op de                     van het gemene recht inzake borgstelling, zoals die welke in de
     beschikbare opleidingsplaatsen attent te maken, onvoldoende is,            hoofdgedingen aan de orde zijn, kunnen tezamen bezien de
— die bij gelijke kwalificatie van mannelijke en vrouwelijke kandida-           handel tussen lidstaten niet ongunstig beïnvloeden in de zin van
     ten in sectoren waarin vrouwen ondervertegenwoordigd zijn,                 artikel 85, lid 1, van het Verdrag.
     waarborgt dat gekwalificeerde vrouwen, die aan alle bij wet of
     anderszins gestelde voorwaarden voldoen, voor een sollicitatiege-     3) De toepassing van bovengenoemde uniforme bankcondities vormt
     sprek worden uitgenodigd,                                                  geen misbruik van een machtspositie in de zin van artikel 86
                                                                                EG-Verdrag (thans artikel 82 EG).
— inzake de samenstelling van vertegenwoordigende organen van
     werknemers en raden van bestuur en van toezicht, volgens              (1) PB C 181 van 14.6.1997.
     welke de ter uitvoering van die regeling vastgestelde wettelijke
     bepalingen rekening moeten houden met het doel dat die organen
     voor ten minste de helft uit vrouwelijke leden moeten bestaan.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 9 maart 2000
                          (Tweede kamer)
                                                                           in zaak C-291/98 P, Sarrió SA tegen Commissie van de
                        van 28 januari 2000                                                  Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-138/97 (verzoek van het Tribunale di Genova                      („Verzoek tot heropening van de schriftelijke behandeling en
om een prejudiciële beslissing): V. Farina tegen Credito                               opening van de mondelinge behandeling”)
                           Italiano SpA (1)
                                                                                (2000/C 149/19)
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                  — Kennelijk identieke vraag”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                          (2000/C 149/18)
                         (Procestaal: Italiaans)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-138/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunale di             In zaak C-291/98 P, Sarrió SA, gevestigd te Barcelona (Spanje)
Genova (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen V. Farina           vertegenwoordigd door A. Mazzoni, advocaat te Milaan,


title: Zaak T-206/00: Beroep, op 4 augustus 2000 ingesteld door M. Hult tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 285/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.10.2000
gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door F. Apruzzi,       opdracht daadwerkelijk de hand aan heeft gehouden, dat de
advocaat te Brussel, en D. Philippe, advocaat te Luxemburg.           offerte in overeenstemming is met het bestek.
                                                                      (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
                                                                          opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
                                                                          9.8.1993, blz. 54).
—     nietig te verklaren het bij brief van het secretariaat-         (2) Richtlijn 93/731/EG: besluit van de Raad van 20 december 1993
                                                                          betreffende toegang van het publiek tot documenten van de Raad
      generaal van de Raad van de Europese Unie, ref.                     (PB L 340 van 31.12.1993, blz. 43).
      IMM-2000/3188-JB-pm, ter kennis gebrachte besluit van
      de Raad van de Europese Unie van 4 juli 2000;
—     de Raad van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten
      van de procedure.
                                                                      Beroep, op 4 augustus 2000 ingesteld door M. Hult tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-206/00)
Dit beroep is gericht tegen het bij brief van het secretariaat-
generaal (ref. IMM-2000/3188-JB-pm) ter kennis gebrachte                                        (2000/C 285/37)
besluit van de Raad van de Europese Unie van 4 juli 2000
houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om toegang tot
het administratieve dossier betreffende de beoordeling van
de offertes voor de opdracht „Algemene inrichtings- en                                          (Procestaal: Frans)
onderhoudswerken in de gebouwen van de Raad van de
Europese Unie (JO/S146-107865)”, waarvan verzoekster was              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
uitgesloten.                                                          schappen is op 4 augustus 2000 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Hult,
                                                                      wonende te Howald (Groothertogdom Luxemburg), vertegen-
De betrokken niet-openbare aanbestedingsprocedure had be-             woordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
trekking op het ontwerpen, de uitvoering en de coördinatie
in algemene aanneming van inrichtings-, aanpassings- en               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
onderhoudswerkzaamheden in de gebouwen van de Raad.
                                                                      —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
                                                                            verzoekster bij haar aanwerving in de rang A 7, sa-
Verzoekster wijst erop, dat bij de opening van de offertes door             laristrap 1, in te delen;
de beoordelingscommissie was gebleken, dat zij de laagste prijs
had gevraagd voor de betrokken prestaties.                            —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekster voert allereerst aan, dat het standpunt van de Raad       Middelen en voornaamste argumenten
niet in overeenstemming is met het beleid van openheid en
transparantie dat de gemeenschapsautoriteiten sinds oktober
1992 voeren. Verder verklaart zij, dat verweerder met betrek-         Verzoekster in deze zaak, die is geslaagd voor algemeen
king tot artikel 8 van richtlijn 93/37/EEG (1) alsmede met            vergelijkend onderzoek EUR/A/123, komt op tegen het besluit
betrekking tot besluit 93/731/EG (2) en de gedragscode betref-        van het TABG waarbij zij bij haar aanstelling als ambtenaar in
fende de toegang van het publiek tot documenten, niet exact           de rang A 7, salaristrap 1, is ingedeeld.
aangeeft welke bepaling en welke te beschermen belangen hem
beletten, de gevraagde documenten aan haar mee te delen.              Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
Verder geeft de Raad niet aan, waarom de inhoud van het
administratieve dossier onder een van de uitzonderingen van           —     niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending
artikel 8 van richtlijn 93/37EEG en/of besluit 93/731/EG valt.              van artikel 32, tweede alinea, van het Statuut, en van het
                                                                            besluit inzake de criteria voor de indeling in rang
                                                                            en salaristrap bij aanwerving van ambtenaren van de
In deze omstandigheden is verzoekster niet in staat de                      Commissie;
rechtmatigheid van het betrokken besluit te beoordelen en na
te gaan, of de aanbestedende dienst er bij de gunning van de          —     kennelijk verkeerde beoordeling in het onderhavige geval;
 ---pagebreak--- 7.10.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 285/21
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling, het         Doorhaling van de gevoegde zaken T-321/94 en
      discriminatieverbod, het rechtszekerheidsbeginsel en de                                  T-343/94 (1)
      beginselen betreffende de intrekking van administratieve
      handelingen.
                                                                                (2000/C 285/38)
Verzoekster wijst erop, dat de jury’s van de vergelijkende
onderzoeken EUR/A/123 en COM/A/12, door haar tot het
examen toe te laten, impliciet hebben erkend dat zij sedert                                  (Procestaal: Duits)
20 december 1986 (datum waarop de universiteit van New-
Mexico haar een diploma van „Bachelor of Arts” heeft verleend)        De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
een diploma bezit dat recht geeft op categorie A. Volgens             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
artikel 3 van het besluit inzake de criteria voor de indeling in      beschikking van 10 april 2000 de doorhaling in het register
rang en salaristrap bij aanwerving en bijlage II bij dat besluit      gelast van de gevoegde zaken T-321/94 en T-343/94:
had zij evenwel recht op 48 maanden extra salarisanciënniteit         H. Rodermann en P. Bach tegen Raad van de Europese Unie en
voor beroepservaring die zij vóór haar indiensttreding als          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
ambtenaar van categorie A had opgedaan.
                                                                      (1) PB C 351 van 10.12.1994.


title: Zaak C-469/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/8

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-469/09 P)
   2010/C 37/11
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen, met name de nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, en de Comunidad Autónoma de la Rioja, interveniënte, verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de afsluiting van een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) een uitdrukkelijke (tot de lidstaat gerichte) beschikking van de Commissie in die zin vergde.

               2.

               Verdraaiing van het besluit van 28 november 2000 waar het Gerecht van oordeel was dat dit besluit een einde maakte aan een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel die zou berusten op een in april 1994 ingeschreven klacht. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure voor bestaande steun diende te geschieden.

               3.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijslast en bewijswaardering niet in acht heeft genomen, in het bijzonder met betrekking tot het schriftelijk bewijs dat het besluit van 28 november 2000 vormt (geloofwaardigheid en bewijskracht ervan). Schending van het recht op een eerlijk proces.

               4.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijswaardering en bewijslast heeft geschonden in verband met de objectieve, relevante, overeenstemmende en afdoende aanwijzingen in de processtukken waaruit blijkt dat de Commissie vóór het besluit van 28 november 2000 de litigieuze belastingmaatregel had onderzocht en dit onderzoek had afgesloten. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure betreffende bestaande steun diende te geschieden.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de kwalificatie van de in 1993 vastgestelde litigieuze belastingmaatregel als exploitatiesteun door toepassing van de definitie van investeringssteun overeenkomstig de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen van 1998 heeft bevestigd. Schending van het beginsel van rechtszekerheid, en in het bijzonder van het verbod van terugwerkende kracht.

               6.

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het begrip „relevante informatie” voor het eerste onderzoek van een belastingregeling in het kader van staatssteun waardoor het Gerecht de duur van de vooronderzoeksprocedure niet onredelijk heeft geacht.

               7.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht een termijn van 79 maanden in het onderzochte geval niet onredelijk lang achtte voor een vooronderzoeksprocedure betreffende de litigieuze belastingmaatregel, en derhalve van oordeel was dat artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 in samenhang met het rechtszekerheidsbeginsel niet was geschonden.

               8.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht een termijn van 79 maanden in het onderzochte geval niet onredelijk lang achtte voor een vooronderzoeksprocedure betreffende de litigieuze belastingmaatregel, en derhalve van oordeel was dat artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 in samenhang met het beginsel van behoorlijk bestuur niet was geschonden.

               9.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht in het onderhavige geval van oordeel was dat geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die het gewettigd vertrouwen in de rechtmatigheid van de litigieuze belastingmaatregel kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999. Verdraaiing van de beschikking.

               10.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht van oordeel was dat in het onderhavige geval het beginsel van gelijke behandeling niet is geschonden, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999.

               11.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-512/12: Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Front Polisario/Raad

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/14

         Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Front Polisario/Raad
   (Zaak T-512/12)
   2013/C 55/26
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Front populaire pour la libération de la saguia-el-hamra et du rio de oro (Front Polisario) (Laâyoune) (vertegenwoordiger: C.-E. Hafiz, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de bestreden handeling en dus ook alle uitvoeringshandelingen nietig verklaren

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partij voert vijf middelen aan ter ondersteuning van haar beroep tegen i) besluit 2012/497/EU van de Raad van 8 maart 2012 inzake de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko betreffende liberaliseringsmaatregelen voor het onderlinge handelsverkeer van landbouwproducten, verwerkte landbouwproducten, vis en visserijproducten, inzake de vervanging van de Protocollen nrs. 1, 2 en 3 en de bijlagen daarbij, en houdende wijziging van de Euromediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds (PB L 241, blz. 2), en ii) uitvoeringsverordening (EU) nr. 812/2012 van de Commissie van 12 september 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 747/2001 van de Raad wat betreft tariefcontingenten van de Unie voor bepaalde landbouw- en verwerkte landbouwproducten van oorsprong uit Marokko (PB L 247, blz. 7).
   De verzoekende partij acht zich als vertegenwoordiger van de bevolking van de Westelijke Sahara rechtstreeks en individueel geraakt door deze handelingen.

               1.

               Eerste middel: het motiveringsbeginsel is geschonden, terwijl een motivering in het bijzonder noodzakelijk was gelet op het wettelijk kader, en schending van het recht om te worden gehoord, aangezien het Front Polisario niet is geconsulteerd.

               2.

               Tweede middel: de grondrechten die worden gewaarborgd door artikel 67 VWEU, door artikel 6 VEU en door de door de rechtspraak geformuleerde beginselen zijn geschonden, aangezien het recht op zelfbeschikking van de bevolking van de Westelijke Sahara met de voeten is getreden en het annexatiebeleid van het Koninkrijk Marokko, een bezettingsmacht, wordt aangemoedigd. Bovendien is het coherentiebeginsel van artikel 7 VWEU geschonden doordat het soevereiniteitsbeginsel niet in acht is genomen, en zijn de waarden waarop de Europese Unie is gevestigd en de beginselen voor haar externe optreden aangetast, wat in strijd is met artikel 2 VEU, artikel 3, lid 5, VEU, artikel 21 VEU en artikel 205 VWEU.

               3.

               Derde middel: de internationale overeenkomsten die de Europese Unie heeft gesloten zijn geschonden, met name de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee.

               4.

               Vierde middel: verschillende regels van internationaal recht zijn geschonden, waaronder het recht op zelfbeschikking, de relatieve werking van verdragen en de wezenlijke bepalingen van internationaal humanitair recht.

               5.

               Vijfde middel: de bestreden handelingen zijn onwettig, aangezien het gedrag van de Europese Unie ongeoorloofd is volgens het internationaal recht en dit meebrengt dat die handelingen onwettig zijn.


title: Zaak C-503/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2007 door Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 september 2007 in zaak T-28/07, Fels-Werke GmbH, Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH, Spenner-Zement GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/15

         Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2007 door Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 september 2007 in zaak T-28/07, Fels-Werke GmbH, Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH, Spenner-Zement GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-503/07 P)
   (2008/C 64/24)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: H. Posser en S. Altenschmidt, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Fels-Werke GmbH, Spenner-Zement GmbH & Co. KG, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 september 2007 in zaak T-28/07 (Fels-Werke/Commissie van de Europese Gemeenschappen), voor zover zij rekwirante betreft;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (nummer van het document niet bekendgemaakt), voor zover daarbij de garanties voor toewijzingen uit de eerste handelsperiode die zijn beschreven in hoofdstuk 6.2 van het nationale toewijzingsplan van Duitsland, onder de titel „Toewijzingen overeenkomstig § 8 ZuG 2007”, met richtlijn 2003/87/EG onverenigbaar zijn verklaard;

               —

               nietigverklaring van artikel 2, lid 2, van die beschikking, voor zover daarbij aan de Bondsrepubliek Duitsland eisen worden gesteld inzake de toepassing van de garanties voor toewijzingen uit de eerste handelsperiode die zijn beschreven in hoofdstuk 6.2 van het nationale toewijzingsplan van Duitsland, onder de titel „Toewijzingen overeenkomstig § 8 ZuG 2007”, en daarbij ook wordt gelast, dezelfde vervullingsfactor toe te passen als voor andere vergelijkbare bestaande installaties;

               —

               subsidiair, vernietiging van de in het eerste punt bedoelde beschikking en verwijzing van de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft het Gerecht de individuele geraaktheid van rekwirante ontkend en derhalve haar beroep tot nietigverklaring tegen delen van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland is kennisgegeven, niet-ontvankelijk verklaard.
   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op schending van procesrecht, dat haar belangen dient, en van de materieelrechtelijke gemeenschapsnorm van artikel 230, vierde alinea, EG.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht het beginsel van een eerlijk proces en het beginsel van hoor en wederhoor geschonden. Het Gerecht heeft namelijk de afwezigheid van individuele geraaktheid van rekwirante in wezen gebaseerd op het feit dat zij niet heeft aangetoond dat zij, zoals zij beweert, behoort tot een gesloten groep van ondernemers, en in het bijzonder op het feit dat zij geen lijst heeft overlegd van de ondernemers voor wie § 8, lid 1, ZuG 2007 gold. Het Gerecht heeft rekwirante in de loop van het geding evenwel op geen enkel tijdstip verzocht om overlegging van een lijst van de ondernemingen waarvoor de toewijzingsgarantie gold. Evenmin had het rekwirante om andere redenen duidelijk moeten worden dat het van belang was een dergelijke lijst over te leggen, aangezien reeds uit het voor het Gerecht aangevoerde betreffende de dwingende juridische structuur van ZuG 2007 bleek dat de groep ondernemers voor wie de toewijzingsgarantie gold, afgebakend en gesloten was. Bovendien verlangt het Gerecht met de overlegging van een dergelijke lijst in feite het onmogelijke van rekwirante.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht artikel 230, vierde alinea, EG geschonden doordat het de individuele geraaktheid van rekwirante ten onrechte heeft ontkend. De groep personen voor wie de litigieuze beschikking geldt, staat namelijk niet alleen — zoals het Gerecht heeft gesteld — „min of meer nauwkeurig” vast, maar wordt door de gebeurtenissen in het verleden van rechtswege beslissend gedefinieerd en kan logischerwijze niet worden uitgebreid. Met betrekking tot de ondernemers voor wie de toewijzingsgarantie van § 8 ZuG 2007 geldt, kan de litigieuze beschikking bovendien ook worden beschouwd als een bundel van individuele beschikkingen, aangezien elk van hen de voortzetting van de toewijzingsgarantie is ontzegd.


title: Zaak C-413/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Nederland) — FNV Kunsten Informatie en Media/Staat der Nederlanden (Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Artikel 101 VWEU — Materiële werkingssfeer — Collectieve arbeidsovereenkomst — Bepaling die minimumtarieven voor zelfstandigen vastlegt — Begrip „onderneming”  — Begrip „werknemer” )

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Nederland) — FNV Kunsten Informatie en Media/Staat der Nederlanden
   (Zaak C-413/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Artikel 101 VWEU - Materiële werkingssfeer - Collectieve arbeidsovereenkomst - Bepaling die minimumtarieven voor zelfstandigen vastlegt - Begrip „onderneming” - Begrip „werknemer”))
   (2015/C 046/14)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te ’s-Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FNV Kunsten Informatie en Media

      Verwerende partij: Staat der Nederlanden

      Dictum

   Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat de bepaling in een collectieve arbeidsovereenkomst zoals die in het hoofdgeding, die minimumtarieven vastlegt voor zelfstandigen — leden van een van de aangesloten werknemersorganisaties — die voor een werkgever op basis van een overeenkomst van opdracht hetzelfde werk verrichten als werknemers in loondienst van die werkgever, slechts buiten de werkingssfeer van artikel 101, lid 1, VWEU valt indien die dienstverleners „schijnzelfstandigen” zijn, dat wil zeggen dienstverleners die zich in een situatie bevinden die vergelijkbaar is met die van die werknemers. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om te verifiëren of dit het geval is.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak T-413/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Cham/Raad

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/19

      Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Cham/Raad
      (Zaak T-413/16)
      (2016/C 364/17)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Cham Holding (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep van verzoekster ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-410/16, Makhlouf/Raad zijn aangevoerd.