title: Zaak T-69/08: Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Polen/Commissie ( Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 2001/18/EG — Nationale bepalingen die afwijken van harmonisatiemaatregel — Afwijzende beschikking van Commissie — Geen kennisgeving binnen zes maanden overeenkomstig artikel 95, lid 6, eerste alinea, EG )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/34

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Polen/Commissie
   (Zaak T-69/08) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 2001/18/EG - Nationale bepalingen die afwijken van harmonisatiemaatregel - Afwijzende beschikking van Commissie - Geen kennisgeving binnen zes maanden overeenkomstig artikel 95, lid 6, eerste alinea, EG)
   2011/C 30/60
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Dowgielewicz, vervolgens M. Dowgielewicz, B. Majczyna en M. Jarosz, en tot slot M. Szpunar, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia, C. Zadra en K. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde); Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en M. Tassopoulou, gemachtigden); Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Riedl, vervolgens E. Riedl en C. Pesendorfer, en tot slot E. Riedl, C. Pesendorfer, G. Hesse en M. Fruhmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking 2008/62/EG van de Commissie van 12 oktober 2007 betreffende de artikelen 111 en 172 van het Poolse wetsontwerp inzake genetisch gemodificeerde organismen, aangemeld door de Republiek Polen overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag als afwijking van het bepaalde in richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (PB 2008, L 16, blz. 17)

      Dictum

               1)

               Beschikking 2008/62/EG van de Commissie van 12 oktober 2007 betreffende de artikelen 111 en 172 van het Poolse wetsontwerp inzake genetisch gemodificeerde organismen, aangemeld door de Republiek Polen overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag als afwijking van het bepaalde in richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Republiek Polen.

               3)

               De Tsjechische Republiek, de Helleense Republiek en de Republiek Oostenrijk zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-257/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 28 mei 2014 — C. van der Lans tegen Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 28 mei 2014 — C. van der Lans tegen Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
   (Zaak C-257/14)
   2014/C 303/17
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: C. van der Lans

      Verweerster: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet het begrip gebeurtenis in onderdeel 14 van de considerans [van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91] worden uitgelegd?

               2)

               Buitengewone omstandigheden als bedoeld in voormeld onderdeel 14 vallen, gelet op overweging 22 van het arrest Wallentin (2), niet samen met de als voorbeeld bedoelde voorvallen van de opsomming die te vinden is in de tweede volzin van onderdeel 14 en welke voorvallen door het Hof als gebeurtenissen worden aangeduid in overweging 22. Is het juist dat de gebeurtenissen als bedoeld in overweging 22 voornoemd niet dezelfde zijn als de gebeurtenis in onderdeel 14 van de considerans?

               3)

               Waaraan moet worden gedacht bij het begrip buitengewone omstandigheden die de gebeurtenis „onverwachte vliegveiligheidsproblemen” als genoemd in voornoemd onderdeel 14 vergezellen blijkens overweging 23 van het arrest Wallentin, als onverwachte vliegveiligheidsproblemen zelf geen buitengewone omstandigheden kunnen vormen, gelet op overweging 22, maar daar slechts toe kunnen leiden?

               4)

               Blijkens overweging 23 van het Wallentin-arrest kan een technisch probleem gerekend worden tot de „onverwachte vliegveiligheidsproblemen” en is het dus een „gebeurtenis” in de zin van artikel 22 van het Wallentin-arrest; de omstandigheden die deze gebeurtenis vergezellen kunnen desalniettemin als buitengewoon worden aangemerkt als zij een gebeurtenis betreffen die niet inherent is aan de normale uitoefening van de activiteiten van de luchtvaartmaatschappij en laatstgenoemde hierop geen daadwerkelijke invloed kon uitoefenen, gelet op de aard of de oorsprong van die gebeurtenissen aldus overweging 23 van het Wallentin-arrest; volgens overweging 24 is het verhelpen van een technisch probleem dat op gebrekkig onderhoud is terug te voeren, inherent aan de normale uitoefening van het bedrijf van de luchtvaartonderneming; daarom kunnen dergelijke technische problemen geen buitengewone omstandigheden vormen volgens overweging 25 van het Wallentin-arrest. Uit deze overwegingen lijkt te volgen dat een technisch probleem dat tot de „onverwachte vliegveiligheidsproblemen” hoort, tegelijkertijd een gebeurtenis is welke vergezeld kan gaan van buitengewone omstandigheden, en zelf een buitengewone omstandigheid kan vormen. Welke uitleg moet worden gegeven aan de overwegingen 22 tot en met 25 van het Wallentin-arrest, zodanig dat deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt opgeheven?

               5)

               De woorden: „inherent aan de normale uitoefening van de activiteit van een luchtvaartmaatschappij” worden in de lagere rechtspraak geregeld uitgelegd als: „samenhangende met de normale activiteiten van de luchtvaartbedrijf” — hetgeen overigens een uitleg is welke past binnen het Nederlandse woord inherent (niet de authentieke tekst van het arrest) — zodat ook bijvoorbeeld botsingen met vogels of aswolken niet als gebeurtenissen in de zin van overweging 23 van het Wallentin-arrest worden beschouwd. Andere rechtspraak legt benadruk op de woorden: „en laatstgenoemde hierop geen daadwerkelijke invloed kon uitoefenen wegens de aard of de oorsprong van de gebeurtenis” eveneens in overweging 23 van het Wallentin-arrest. Moet „inherent aan” zo worden uitgelegd dat alleen door de luchtvaartmaatschappij daadwerkelijk te beïnvloeden gebeurtenissen onder dat begrip vallen?

               6)

               In welke zin moet overweging 26 van het Wallentin-arrest worden gelezen, althans hoe moet deze overweging worden uitgelegd, in het licht van het antwoord van het Hof op de vragen 4 en 5?

               7)

                           a.

                           Als vraag 6 wordt beantwoord in die zin dat technische problemen, te rekenen tot de onverwachte vliegveiligheidsproblemen, buitengewone omstandigheden vormen die tot honorering van een beroep op artikel 5, lid 3, van de verordening kunnen leiden, indien zij voortvloeien uit een gebeurtenis die niet inherent is aan de uitoefening van het luchtvaartbedrijf en door deze niet kunnen worden daadwerkelijk beïnvloed betekent dit dan dat een technisch probleem dat zich spontaan voordeed en niet aan gebrekkig onderhoud is toe te schrijven en evenmin tijdens een regulier onderhoud is ontdekt (de genoemde A-D checks en de Daily Control […]) wel of juist niet een buitengewone omstandigheid kan vormen — aangenomen dat het niet kon worden ontdekt tijdens die reguliere onderhoudsbeurten — omdat immers dan geen gebeurtenis kan worden aangewezen als in overweging 26 bedoeld en dus ook niet kan worden vastgesteld of deze inherent is aan de uitoefening van het luchtvaartbedrijf en door de luchtvaartmaatschappij dus niet kan worden beïnvloed?

                           b.

                           Als vraag 6 wordt beantwoord in die zin dat technische problemen, te rekenen tot de onverwachte vliegveiligheidsproblemen, gebeurtenissen zijn als bedoeld in overweging 22 en het technisch probleem zich spontaan voordeed en niet aan gebrekkig onderhoud is toe te schrijven en evenmin tijdens een regulier onderhoud is ontdekt (de genoemde A-D checks en de Daily Control), is dit technisch probleem dan al dan niet inherent aan de uitoefening van het luchtvaartbedrijf en kan het door deze wel of juist niet worden beïnvloed in de zin van voormelde overweging 26?

                           c.

                           Als vraag 6 wordt beantwoord in die zin dat technische problemen, te rekenen tot de onverwachte vliegveiligheidsproblemen, gebeurtenissen zijn als bedoeld in overweging 22 en het technisch probleem zich spontaan voordeed en niet aan gebrekkig onderhoud is toe te schrijven en evenmin tijdens een regulier onderhoud is ontdekt (de genoemde A-D checks en de Daily Control), welke omstandigheden dienen dit technisch probleem dan te vergezellen en wanneer zijn deze omstandigheden als buitengewoon aan te merken zodanig dat een beroep daarop kan worden gedaan in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening?

               8)

               Een luchtvaartmaatschappij kan zich slechts dan op buitengewone omstandigheden beroepen indien zij kan aantonen dat de annulering/vertraging het gevolg is van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden. Is de conclusie juist dat het treffen van alle redelijke maatregelen ziet op het vermijden van het optreden van buitengewone omstandigheden en niet op het treffen van maatregelen om de vertraging binnen de in artikel 5, lid 1, sub c-iii, van verordening nr. 261/2004 in samenhang met de overwegingen 57-61 van het arrest Sturgeon (C-402/07) (3) genoemde termijn van 3 uur te houden?

               9)

               In beginsel zijn er twee soorten maatregelen te bedenken om de vertragingen als gevolg van technische problemen tot een maximum van 3 uur te beperken te weten enerzijds het aanhouden van een voorraad reserveonderdelen op meerdere plaatsen in de wereld, dus niet alleen op de thuishaven van de luchtvaartmaatschappij, en anderzijds het overboeken van de passagiers van de vertraagde vlucht. Mogen de luchtvaartmaatschappijen bij het bepalen van de omvang van de voorraad welke zij aanhouden en op welke plaatsen in de wereld zij dit doen, afgaan op wat in de luchtvaartwereld gebruikelijk is, ook bij die maatschappijen die slechts gedeeltelijk onder de werking van de verordening vallen?

               10)

               Moet de rechter bij het beantwoorden van de vraag of alle redelijke maatregelen zijn getroffen om de opgetreden vertraging als gevolg van technische problemen die de vliegveiligheidsproblemen beïnvloeden, te beperken, rekening houden met omstandigheden die de gevolgen van een vertraging vergroten, zoals de omstandigheid dat het door de technische problemen getroffen vliegtuig, alvorens, zoals in casu, op zijn thuisbasis terug te keren meerdere luchthavens moet aandoen waardoor accumulatie van verloren tijd kan optreden?

      (1)  PB L 46, blz. 1.

      (2)  Arrest Wallentin-Hermann, C-549/07, EU:C:2008:771

      (3)  Arrest Sturgeon e.a., C-402/07 en C-432/07, EU:C:2009:716


title: Zaak T-183/11: Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2012 — MIP Metro/BHIM — Jacinto (My Little Bear) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Verval van ouder nationaal merk — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/18

         Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2012 — MIP Metro/BHIM — Jacinto (My Little Bear)
   (Zaak T-183/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Verval van ouder nationaal merk - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 126/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Manuel Jacinto, Lda (S.Paio de Oleiros, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 januari 2011 (zaak R 494/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Manuel Jacinto, Lda en MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak C-202/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes (Frankrijk) op 13 februari 2014 — Adiamix/Direction départementale des finances publiques — Pôle Gestion fiscale

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes (Frankrijk) op 13 februari 2014 — Adiamix/Direction départementale des finances publiques — Pôle Gestion fiscale
   (Zaak C-202/14)
   2014/C 202/16
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Nantes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Adiamix

      Verwerende partij: Direction départementale des finances publiques — Pôle Gestion fiscale

      Prejudiciële vraag

   Het Hof van Justitie wordt verzocht zich uit te spreken over de geldigheid van beschikking 2004/343/EG van de Europese Commissie van 16 december 2003 betreffende de bij artikel 44 septies van het algemeen belastingwetboek ingestelde vrijstellingsregeling voor de overname van ondernemingen in moeilijkheden (1), gelet op de kwalificatie als bestaande steunregeling.

      (1)  Beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende een steunmaatregel die ten uitvoer werd gelegd door Frankrijk voor de overname van ondernemingen in moeilijkheden (PB L 108, blz. 38).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 12 maart 1998 in zaak C-314/96 (verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale d'Evry om een prejudiciële beslissing): O. Djabali tegen Caisse d'allocations familiales de l'Essonne (Samenwerkingsovereenkomst EEG-Algerije - Artikel 39, lid 1 - Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale zekerheid - Uitkering voor gehandicapte volwassenen - Prejudiciële verwijzing)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 137/5
fende de toepassing van de gemeenschappelijke ordening             d'allocations familiales de l'Essonne, betreffende een preju-
der markten in de sector suiker in verband met de invoe-           dicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 39, lid 1,
ring van de gecombineerde nomenclatuur (PB L 152 van               van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese
18.6.1988, blz. 23), alsmede over de uitlegging van                Economische Gemeenschap en de Democratische Volksre-
hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur, zoals              publiek Algerije, ondertekend te Algiers op 26 april 1976
vastgesteld bij bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87        en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij Verordening
van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief-         (EEG) nr. 2210/78 van de Raad (PB L 263 van 27.9.1978,
en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk doua-           blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
netarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1), heeft het Hof            volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen (rap-
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, pre-         porteur) en G. F. Mancini, rechters; advocaat-generaal:
sident van de Tweede Kamer, waarnemend voor de presi-              F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
dent van de Vierde Kamer, P. J. G. Kapteyn en J. L. Mur-           12 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
ray (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer;        luidt als volgt:
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 12 maart 1998 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 De prejudicieÈle vraag behoeft geen beantwoording.
Producten die dezelfde ingredieÈnten, in dezelfde hoeveelhe-       (1) PB C 370 van 7.2.1996.
den, bevatten als Sargenor, Dynamisan, Lysivit en Sarvit,
kunnen niet worden ingedeeld onder post 3004 van de
gecombineerde nomenclatuur, zoals vastgesteld in bijlage I
bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistiekno-
menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, en val-
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
len dus niet onder Verordening (EEG) nr. 1010/86 van de
Raad van 25 maart 1986 houdende vaststelling van de                                         (Eerste Kamer)
algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie                            van 5 december 1997
voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte produc-
ten van de sector suiker, in de versie voortvloeiend uit           in zaak C-218/97 P: Raad van de Europese Unie tegen
artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 1714/88 van de Com-                           A. M. Fernandes Leite Mateus (1)
missie van 13 juni 1988 tot wijziging van een aantal veror-               (Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)
deningen betreffende de toepassing van de gemeenschappe-
lijke ordening der markten in de sector suiker in verband                                    (98/C 137/10)
met de invoering van de gecombineerde nomenclatuur.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 294 van 5.10.1996.
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-218/97 P, Raad van de Europese Unie (gemach-
                                                                   tigden: A. Lopes Sabino, D. Canga Fano en T. Blanchet),
                  ARREST VAN HET HOF                               betreffende hogere voorziening tegen het op 16 april 1997
                        (Zesde Kamer)                              door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen (Eerste Kamer) in zaak T-80/96 tussen
                      van 12 maart 1998
                                                                   Raad van de Europese Unie en A. M. Fernandes Leite
in zaak C-314/96 (verzoek van het Tribunal des affaires            Mateus gewezen arrest (Jurispr. blz. II-259), en strekkende
de seÂcuriteÂ sociale d'Evry om een prejudicieÈle beslissing):     tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce-
O. Djabali tegen Caisse d'allocations familiales de                dure: A. M. Fernandes Leite Mateus, wonende te Zaven-
                          l'Essonne (1)                            tem (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema-
                                                                   seure, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel,
(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Algerije Ð Artikel 39,
                                                                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduci-
lid 1 Ð Beginsel van non-discriminatie op gebied van
                                                                   aire Myson SARL, rue de Cessange 30, heeft het Hof (Eer-
sociale zekerheid Ð Uitkering voor gehandicapte volwas-
                                                                   ste Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamer-
               senen Ð PrejudicieÈle verwijzing)
                                                                   president, D. A. O. Edward en L. Sevón (rapporteur),
                         (98/C 137/09)                             rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
                                                                   5 december 1997 een beschikking gegeven waarvan het
                      (Procestaal: Frans)                          dictum luidt als volgt:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     1. De hogere voorziening is kennelijk niet-ontvankelijk.
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   2. Rekwirant wordt in de kosten verwezen.
In zaak 314/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-            (1) PB C 228 van 26.7.1997.
nal des affaires de seÂcuriteÂ sociale d'Evry (Frankrijk), in
het aldaar aanhangig geding tussen O. Djabali en Caisse


title: Zaak T-146/15: Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — hyphen/EUIPO — Skylotec (Afbeelding van een veelhoek) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniebeeldmerk dat een veelhoek afbeeldt — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/33

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — hyphen/EUIPO — Skylotec (Afbeelding van een veelhoek)
   (Zaak T-146/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniebeeldmerk dat een veelhoek afbeeldt - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”])
   (2016/C 392/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: hyphen GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Gail en M. Hoffmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Skylotec GmbH (Neuwied, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. De Zorti en M. Helfrich, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 maart 2015 (zaak R 1506/2014-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Skylotec en hyphen

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 9 maart 2015 (zaak R 1506/2014-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Skylotec GmbH en hyphen GmbH wordt vernietigd voor zover de kamer van beroep heeft geoordeeld dat de rechten van de houdster van het ingeschreven Uniemerk vervallen moesten worden verklaard voor de waren van de klassen 9 en 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van hyphen.

               4)

               Skylotec zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak C-113/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 maart 2009 — Selex Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol) (Hogere voorziening — Mededinging — Artikel 82 EG — Begrip onderneming — Economische activiteit — Internationale organisatie — Misbruik van machtspositie)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 maart 2009 — Selex Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol)
   (Zaak C-113/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Artikel 82 EG - Begrip „onderneming” - Economische activiteit - Internationale organisatie - Misbruik van machtspositie)
   2009/C 113/06
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Selex Sistemi Integrati SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en D. Fioretti, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol) (vertegenwoordigers: F. Montag en T. Wessely, Rechtsanwälte)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 december 2006, Selex Sistemi Integrati SpA/Commissie (T-155/04) houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring of tot wijziging van de beschikking van de Commissie van 12 februari 2004 waarbij is afgewezen de klacht van Selex Sistemi Integrati betreffende de beweerde schending door Eurocontrol van de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SELEX Sistemi Integrati SpA draagt, behalve haar eigen kosten, die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de helft van de kosten van de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol).

               3)

               De Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart draagt de helft van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 februari 1998 in zaak T-276/97, Guérin automobiles EURL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
C 113/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.4.98
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             dent, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters; griffier: H.
                   VAN EERSTE AANLEG                               Jung, op 16 februari 1998 een beschikking gegeven waar-
                     van 13 februari 1998                          van het dictum luidt als volgt:
     in zaak T-276/97, GueÂrin automobiles EURL tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
(Mededinging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Beroeps-
         termijn Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                        (98/C 113/39)                              2. Verzoekers worden verwezen in de kosten van het
                                                                        geding.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   (1) PC C 271 van 6.9.1997.
In zaak T-276/97, GueÂrin automobiles EURL, in gerechte-
lijke vereffening, gevestigd te AlencËon (Frankrijk), in de
persoon van de vereffenaar, X. LemeÂe, vertegenwoordigd
door J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs en te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van P. Schiltz, advocaat aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit                            VAN EERSTE AANLEG
van de Commissie SG(97) D/823182 van 25 april 1997,
houdende afwijzing van de door verzoekster ingediende                                   van 18 februari 1998
klacht nr. IV/F-2/34.423, heeft het Gerecht (Derde Kamer),         in zaak T-189/97: Ondernemingsraad van de SocieÂteÂ fran-
samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt
                                                                   cËaise de production e.a. tegen Commissie van de Europese
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 13 februari                               Gemeenschappen (1)
1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                         (Staatssteun Ð Beschikking waarbij steun onverenigbaar
                                                                   wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt Ð
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-               Beroep tot nietigverklaring Ð Vakbonden en onderne-
     klaard.                                                                    mingsraden Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 113/41)
2. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                   In zaak T-189/97, ondernemingsraad van de SocieÂteÂ fran-
                                                                   cËaise de production, gevestigd te Bry-sur-Marne (Frank-
                                                                   rijk), Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             CGT (SNRT-CGT), gevestigd te Parijs, Syndicat unifieÂ de
                   VAN EERSTE AANLEG                               radio et de teÂleÂvision CFDT (SURT-CFDT), gevestigd te
                     van 16 februari 1998                          Parijs, Syndicat national Force ouvrieÁre de radiodiffusion
                                                                   et de teÂleÂvision, gevestigd te Parijs, Syndicat national de
in zaak T-182/97, Smanor SA en anderen tegen Commissie             l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door H. Masse-Des-
(Weigering om niet-nakomingsprocedure in te leiden Ð               sen, advocaat bij de Conseil d'EÂtat en de Cour de Cassa-
    Beroep tot nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijkheid)           tion, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ten kan-
                                                                   tore van G. Thomas, advocaat aldaar, boulevard de la
                        (98/C 113/40)                              Grande-Duchesse Charlotte 77, tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en D.
                      (Procestaal: Frans)                          Triantafyllou), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                   van Beschikking 97/238/EG van de Commissie van 2 okto-
In zaak T-182/97, Smanor SA, gevestigd te Saint-Martin-            ber 1996 betreffende door de Franse staat verleende steun
d'EÂcublei (Frankrijk), H. SeÂgaud en M. SeÂgaud, wonende          aan de audiovisuele productiemaatschappij SocieÂteÂ fran-
te Saint-Martin-d'EÂcublei, vertegenwoordigd door L. Ro-           cËaise de production (PB L 95 van 10.4.1997, blz. 19),
ques, advocaat te Val de Marne, rue du GeÂneÂral de Larmi-         heeft het Gerecht (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samenge-
nat 7-9, CreÂteil (Frankrijk), tegen Commissie van de Euro-        steld als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. P. BrieÈt,
pese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en                C. W. Bellamy, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
O. Couvert-Castera), betreffende een beroep tot nietigver-         H. Jung, op 18 februari 1998 een beschikking gegeven
klaring van het besluit van de Commissie van 21 mei 1997           waarvan het dictum luidt als volgt:
om geen niet-nakomingsprocedure tegen de Franse Repu-
bliek in te leiden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer),
samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, kamerpresi-             1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-629/13: Beroep ingesteld op 28 november 2013 — Molda/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/15

         Beroep ingesteld op 28 november 2013 — Molda/Commissie
   (Zaak T-629/13)
   2014/C 31/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Molda AG (Dahlenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke, M. Vollmer, C. Telschow en A. Schulze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad nietig verklaren, voor zover daarbij in artikel 1, lid 1, wordt geweigerd verzoekster voor de derde handelsperiode voor de handel in emissierechten 2013-2020 rechten toe te wijzen overeenkomstig de hardheidsclausule van §9, lid 5, van het Duitse Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (wet inzake de handel in broeikasemissierechten);

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel, daar de weigering om op grond van de hardheidsclausule emissierechten toe te wijzen gelet op het door verweerster nagestreefde doel onjuist is en volledig buiten verhouding staat tot het nadeel dat daardoor voor verzoekster ontstaat. Subsidiair betoogt verzoekster dat besluit 2011/278/EU (1) in strijd is met het Unierecht en nietig is.

               2)

               Tweede middel: schending van het subsidiariteitsbeginsel
               In het kader van dit middel voert verzoekster aan dat het bestreden besluit het subsidiariteitsbeginsel schendt. Volgens dit beginsel moet het optreden van de Europese Unie beperkt blijven optreden waar dat noodzakelijk is. Anders dan verweerster meent is aan de lidstaten het (zij het ook beperkte) recht gelaten om regels inzake de toewijzing van emissierechten vast te stellen. Tot de regelingen die de lidstaten nog mogen vaststellen behoren hardheidsclausules zoals die van § 9, lid 5, van de Duitse wet inzake de handel in broeikasemissierechten

               3)

               Derde middel: schending van het Europese recht op het gebied van staatssteun
               Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit in strijd is met de basisregels van het Europese recht op het gebied van staatssteun. Volgens die regels mogen in financiële nood geraakte ondernemingen die een duurzaam saneringsplan uitvoeren, financiële bijstand ontvangen in de vorm van herstructureringssteun. Dergelijke steun mag verweerster niet weigeren.

               4)

               Vierde middel: schending van grondrechten
               Verzoekster betoogt dat het bestreden besluit ingrijpt in haar grondrechten, te weten de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, zonder dat deze ingrepen zijn gerechtvaardigd door een door de Europese Unie erkend doel van algemeen belang of door de bescherming van de rechten van anderen.

      (1)  2011/278/EU: Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772) (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak C-202/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Sean Ambrose McCarthy, Helena Patricia McCarthy Rodriguez, Natasha Caley McCarthy Rodriguez/Secretary of State for the Home Department [Burgerschap van de Europese Unie — Richtlijn 2004/38/EG — Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden — Inreisrecht — Derdelander die familielid is van een burger van de Unie en in bezit is van een door een lidstaat afgegeven verblijfskaart — Nationale wettelijke regeling die voor binnenkomst op het nationale grondgebied vereist dat eerst een inreisvergunning wordt verkregen — Artikel 35 van richtlijn 2004/38/EG — Artikel 1 van het protocol (nr. 20) betreffende de toepassing van bepaalde aspecten van artikel 26 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op het Verenigd Koninkrijk en Ierland]

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Sean Ambrose McCarthy, Helena Patricia McCarthy Rodriguez, Natasha Caley McCarthy Rodriguez/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-202/13) (1)

   ([Burgerschap van de Europese Unie - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden - Inreisrecht - Derdelander die familielid is van een burger van de Unie en in bezit is van een door een lidstaat afgegeven verblijfskaart - Nationale wettelijke regeling die voor binnenkomst op het nationale grondgebied vereist dat eerst een inreisvergunning wordt verkregen - Artikel 35 van richtlijn 2004/38/EG - Artikel 1 van het protocol (nr. 20) betreffende de toepassing van bepaalde aspecten van artikel 26 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op het Verenigd Koninkrijk en Ierland])
   (2015/C 065/07)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Queen, op verzoek van: Sean Ambrose McCarthy, Helena Patricia McCarthy Rodriguez, Natasha Caley McCarthy Rodriguez

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Dictum

   Artikel 35 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, en artikel 1 van het protocol (nr. 20) betreffende de toepassing van bepaalde aspecten van artikel 26 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op het Verenigd Koninkrijk en Ierland moeten in die zin worden uitgelegd dat een lidstaat op grond daarvan, ter verwezenlijking van een algemene preventiedoelstelling, familieleden van een burger van de Europese Unie die niet de nationaliteit van een lidstaat hebben en houder zijn van een uit hoofde van artikel 10 van richtlijn 2004/38 door de autoriteiten van een andere lidstaat afgegeven geldige verblijfskaart, niet mag verplichten krachtens het nationale recht in het bezit te zijn van een inreisvergunning, zoals de EER (Europese Economische Ruimte)-familievergunning, om zijn grondgebied te mogen betreden.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-611/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 december 2010 — Waldemar Hudzinski/Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 december 2010 — Waldemar Hudzinski/Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse
   (Zaak C-611/10)
   2011/C 103/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Waldemar Hudzinski

      Verwerende partij: Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 14 bis, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat het de overeenkomstig deze bepaling niet bevoegde lidstaat hoe dan ook de bevoegdheid ontneemt om overeenkomstig zijn nationale recht gezinsbijslagen toe te kennen aan de slechts tijdelijk op zijn grondgebied tewerkgestelde werknemer, wanneer noch de werknemer zelf, noch zijn kinderen in de niet bevoegde staat wonen of daar hun gewone verblijfplaats hebben?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-204/17: Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Alfa Laval Flow Equipment (Kunshan)/Commissie

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/39

         Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Alfa Laval Flow Equipment (Kunshan)/Commissie
   (Zaak T-204/17)
   (2017/C 161/55)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfa Laval Flow Equipment Co. Ltd (Kunshan, Volksrepubliek China) (vertegenwoordigers: A. Johansson en C. Dackö, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/141 van de Commissie van 26 januari 2017 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde roestvrijstalen hulpstukken voor buisleidingen, door stomplassen te bevestigen, al dan niet afgewerkt, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan (hierna: „uitvoeringsverordening”) gedeeltelijk nietig verklaren, namelijk voor zover deze verordening betrekking heeft op hulpstukken voor busleidingen waarbij de gemiddelde ruwheid (Ra) van de oppervlakteafwerking minder dan 0,8 μm bedraagt aan de binnenkant van de busleidingen, maar niet aan de buitenkant ervan;

               —

               subsidiair, de uitvoeringsverordening nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               eveneens subsidiair, de uitvoeringsverordening in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechten van de verdediging
               Verzoekster voert aan dat de lijst van onderzochte producten te haren nadele is gewijzigd tussen de herziening van de definitieve mededeling en de vaststelling van de uitvoeringsverordening. Zij stelt dat de Commissie naderhand heeft gepreciseerd dat een materiële wijziging werd beoogd. Verzoekster is niet in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken over de wijziging voordat de verordening in werking trad. Volgens haar heeft de Commissie in geen enkel stadium van het onderzoek de betrokken partijen in kennis gesteld van het feit dat de eis inzake oppervlakteafwerking waaraan producten moeten voldoen om niet onder de antidumpingrechten te vallen — in afwijking van Europese productnormen voor sanitaire hulpstukken — betrekking zou kunnen hebben op de ruwheid van de producten aan zowel de binnen- als de buitenkant ervan. Verzoekster heeft er derhalve gerechtvaardigd op vertrouwd dat de uitsluiting van producten samenviel met het geëxpliciteerde doel sanitaire hulpstukken uit te sluiten, zodat haar een reële mogelijkheid is ontnomen om opmerkingen te maken over de omvang van die uitsluiting.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht
               Verzoekster betoogt dat de Commissie op geen enkel ogenblik heeft gemotiveerd waarom zij een onderscheid maakt tussen enerzijds sanitaire hulpstukken waarvan de inwendige oppervlakteafwerking een ruwheid van minder dan 0,8 μm en de uitwendige oppervlakteafwerking een ruwheid van meer dan 0,8 μm heeft, en anderzijds sanitaire hulpstukken waarvan zowel de inwendige als de uitwendige oppervlakteafwerking een ruwheid van minder dan 0,8 μm heeft. Volgens verzoekster heeft de invoering van dat onderscheid tot gevolg dat de door de Commissie aangedragen redenen voor de uitsluiting van producten onlogisch zijn en niet stroken met de in artikel 1 van de uitvoeringsverordening gegeven omschrijving van de producten waarop de antidumpingrechten van toepassing zijn.

               3.

               Derde middel: niet-nakoming van de verplichting om zorgvuldig en onpartijdig alle omstandigheden te onderzoeken die relevant zijn in het concrete geval
               Verzoekster voert aan dat het tussen verschillende sanitaire hulpstukken gemaakte onderscheid niet door een zorgvuldig onderzoek lijkt te zijn voorafgegaan, maar enkel lijkt te zijn voortgekomen uit een ongemotiveerd verlangen van een betrokken partij in een zeer laat stadium van het onderzoek. Volgens verzoekster is de Commissie tekortgeschoten in de op haar rustende verplichting om zorgvuldig en onpartijdig de relevante omstandigheden te onderzoeken, doordat zij heeft nagelaten nader te onderzoeken welke consequenties dat onderscheid heeft en hoe het van invloed is op de verwezenlijking van het doel dat in de overwegingen van de uitvoeringsverordening wordt omschreven.

               4.

               Vierde middel: kennelijk onjuiste beoordeling
               Verzoekster betoogt dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt doordat zij criteria heeft opgesteld om sanitaire hulpstukken uit te sluiten die niet concurreren met industriële hulpstukken die worden vervaardigd door de industrie van de Europese Unie, maar deze uitsluitingscriteria aldus heeft geformuleerd dat slechts een klein deel van de binnen de Europese Unie gebruikte sanitaire hulpstukken wordt uitgesloten. Het merendeel van de sanitaire hulpstukken wordt bijgevolg door de antidumpingrechten getroffen, ook al concurreren zij niet met de producten die worden vervaardigd door de industrie van de Europese Unie. Volgens verzoekster heeft de Commissie kennelijk onjuiste conclusies getrokken uit de ontvangen stukken en is zij zelfs afgegaan op onjuiste gegevens.


title: Zaak C-412/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen’s Bench Division) (Verenigd Koninkrijk) op 18 augustus 2010 — Deo Antoine Homawoo/GMF Assurances SA

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen’s Bench Division) (Verenigd Koninkrijk) op 18 augustus 2010 — Deo Antoine Homawoo/GMF Assurances SA
   (Zaak C-412/10)
   ()
   2010/C 301/12
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Queen's Bench Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deo Antoine Homawoo

      Verwerende partij: GMF Assurances SA

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 31 en 32 van verordening (EG) nr. 864/2007 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II), gelezen in samenhang met artikel 297 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter Rome II, in het bijzonder artikel 15, sub c, van deze verordening, moet toepassen in een zaak waarin de schadeveroorzakende gebeurtenis zich op 29 augustus 2007 heeft voorgedaan?

               2.

               Heeft een van de volgende feiten een invloed op het antwoord op de eerste vraag:

                           i)

                           dat de procedure tot schadevergoeding op 8 januari 2009 is ingeleid;

                           ii)

                           dat de nationale rechter geen beslissing over het toepasselijke recht had genomen vóór 11 januari 2009?

      (1)  PB L 199, blz. 40.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van  1 december 2005  in zaak C-447/04 (verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Autohaus Ostermann GmbH tegen VAV Versicherungs AG (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Verzekering wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen — Richtlijn 2000/26/EG — Termijn voor behandeling door verzekeringsonderneming van verzoeken tot schadevergoeding)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-447/04 (verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Autohaus Ostermann GmbH tegen VAV Versicherungs AG (1)

   (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Verzekering wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen - Richtlijn 2000/26/EG - Termijn voor behandeling door verzekeringsonderneming van verzoeken tot schadevergoeding)
   (2006/C 60/26)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-447/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) bij beslissing van 30 september 2004, ingekomen bij het Hof op 27 oktober 2004, in de procedure Autohaus Ostermann GmbH tegen VAV Versicherungs AG, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen, R. Silva de Lapuerta, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 1 december 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 4, lid 6, van richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering), moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een voorschrift van nationaal recht op grond waarvan de benadeelde partij een vordering tegen de verzekeringsonderneming kan instellen nadat een redelijke betalingstermijn is vastgesteld die korter is dan de termijn van drie maanden als bedoeld in die bepaling.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak C-438/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 mei 2016 in de gevoegde zaken T-479/11 en T-157/12

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/12

         Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 mei 2016 in de gevoegde zaken T-479/11 en T-157/12
   (Zaak C-438/16 P)
   (2016/C 392/15)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Franse Republiek, IFP Énergies nouvelles

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 26 mei 2016 in de gevoegde zaken T-479/11 en T-157/12, Franse Republiek en IFP Energies nouvelles tegen Europese Commissie;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek en aanhouding van de beslissing omtrent de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar hogere voorziening, die alle schending van artikel 107, lid 1, VWEU betreffen, en meer bepaald onjuiste toepassingen van het recht inzake de wijze waarop het bestaan wordt bewezen van een voordeel dat voor een onderneming voortvloeit uit een impliciete onbeperkte waarborg als gevolg van haar statuut.
   Eerste middel: de Commissie voert aan dat het Gerecht het begrip steunregeling onjuist heeft uitgelegd doordat het geen rekening heeft gehouden met de geschiktheid van een maatregel om een voordeel toe te kennen, wat tot een onjuiste toepassing van het recht leidt inzake de aard van het bewijs dat de Commissie moet leveren wil zij het bestaan aantonen van een voordeel dat voor een onderneming uit haar statuut van openbare instelling op commercieel en industrieel gebied voortvloeit.
   Tweede middel: onjuiste toepassing van het recht door het Gerecht inzake de draagwijdte van het weerlegbare vermoeden van het bestaan van een voordeel dat voortvloeit uit een impliciete onbeperkte waarborg en het middel om het te weerleggen.
   Derde middel: onjuiste toepassing van het recht door het Gerecht inzake de werkingssfeer van het vermoeden van het bestaan van een voordeel dat voortvloeit uit een onbeperkte waarborg: dat vermoeden moet logischerwijze ook van toepassing zijn op de verhoudingen van de onderneming aan wie de waarborg is toegekend, met haar leveranciers en klanten.


title: Zaak C-669/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2013 door Mundipharma GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-328/12, Mundipharma GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/13

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2013 door Mundipharma GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-328/12, Mundipharma GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-669/13 P)
   2014/C 85/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Mundipharma GmbH (vertegenwoordiger: F. Nielsen, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-328/12;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden arrest heeft het Gerecht niet aanvaard dat er gevaar bestaat voor verwarring van de conflicterende merken OXYGESIC en Maxigesic en dus dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) (hierna: „gemeenschapsmerkenverordening”). Het bestreden arrest berust op een onjuiste opvatting van de feiten en bevat tegenstrijdigheden die tegen alle logica ingaan. Het bestreden arrest schendt het gemeenschapsrecht, namelijk artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkenverordening. Op basis van een objectieve, correcte beoordeling, zonder tegenstrijdigheden, van de feiten had het Gerecht moeten oordelen dat sprake was van verwarring van de conflicterende merken en bijgevolg het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 23 mei 2012 gegrond moeten verklaren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-286/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juli 2010 — Fondation IDIAP/Commissie ( „Kort geding — Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Brief houdende bevestiging van conclusies van financiële controle — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging en tot voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid” )

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/15

         Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juli 2010 — Fondation IDIAP/Commissie
   (Zaak T-286/10 R)
   (Kort geding - Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Brief houdende bevestiging van conclusies van financiële controle - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging en tot voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid)
   2010/C 260/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fondation de l’Institut de recherche IDIAP (Martigny, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Chapus-Rapin, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   In wezen, verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de brief van de Commissie van 11 mei 2010 houdende bevestiging van de conclusies van de controle van de door verzoekster ingediende kostenstaten over de periode van 1 oktober 2006 tot en met 30 september 2007 met betrekking tot het Amida-project, alsmede over de periode van 1 januari 2006 tot en met 31 december 2007 met betrekking tot het Bacs- en het Dirac-project

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-152/06: Beroep ingesteld op  6 juni 2006  — NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/37

         Beroep ingesteld op 6 juni 2006 — NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket/Commissie
   (Zaak T-152/06)
   (2006/C 178/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: M. Merola en L. Armati, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               het bestreden besluit nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten een formeel onderzoek in de zin van artikel 88, lid 2, EG in te leiden;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen het besluit van de Commissie om niet door te gaan met haar onderzoek van verzoeksters klacht betreffende drie soorten subsidies aan Stockholm Visitors Board AB („SVB”), namelijk het bedrag dat jaarlijks in het budget van de Stad Stockholm wordt uitgetrokken voor SVB, de regelmatige terugbetaling van SVB's verliezen vóór belasting door haar moedermaatschappij, en de preferentiële toegang tot openbare middelen voor het verlenen van diensten die zijn inbegrepen in de Stockholm Card. Volgens de Commissie leveren deze maatregelen geen onrechtmatige steun op.
   Verzoekster stelt dat de Commissie met de vaststelling van het bestreden besluit verschillende verdragsbepalingen en verordening nr. 659/1999 (1) heeft geschonden.
   Verzoekster stelt in de eerste plaats dat de Commissie, door geen formeel onderzoek in te stellen, artikel 88, lid 3, EG en artikel 4 van verordening nr. 659/1999 heeft geschonden. Volgens haar had de Commissie weet van het bestaan van steun en beschikte zij niet over voldoende elementen om te beslissen dat alle maatregelen in kwestie bestaande steunmaatregelen waren.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie de artikelen 87 EG en 86, lid 2, EG onjuist heeft toegepast voorzover zij heeft beslist dat de compensatie voor het verstrekken van toeristische informatie viel onder de regels inzake diensten van algemeen economisch belang.
   In de derde plaats stelt verzoekster dat de Commissie de artikelen 87 EG en 88 EG en artikel 1, sub b, van verordening nr. 659/1999 onjuist heeft toegepast door te beslissen dat zo de compensatie voor toeristische informatie als steun moest worden aangemerkt, het om bestaande steun ging, en niet om onrechtmatige steun, en dat zij hoe dan ook verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt.
   In de vierde plaats stelt verzoekster dat de Commissie de artikelen 87, lid 1, en 88, lid 3, EG onjuist heeft toegepast door vast te stellen dat de commerciële activiteiten van SVB werden verricht onder marktvoorwaarden, en derhalve niet werden gefinancierd door steunmaatregelen van de Staat. Verzoekster stelt met name dat de Commissie geen standpunt heeft ingenomen over de terugbetaling van de verliezen van SVB door haar moedermaatschappij, die geheel in handen is van de stedelijke overheid.
   Ten slotte stelt verzoekster schending van de motiveringsplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat het inleidend onderzoek buitensporig lang heeft geduurd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-576/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 9 november 2015 — ЕТ „Маya Маrinova”/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 9 november 2015 — ЕТ „Маya Маrinova”/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-576/15)
   (2016/C 027/17)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Veliko Tarnovo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ЕТ „Маya Маrinova”

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 273, 2, lid 1, onder a), 9, lid 1, en 14, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in hun onderlinge samenhang beschouwd, gelet op de beginselen van fiscale neutraliteit en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat het recht heeft om het feitelijke ontbreken van goederen, die aan een belastingplichtige werden bezorgd via belastbare leveringen, te behandelen als naderhand belastbare leveringen ten bezwarende titel van dezelfde goederen door dezelfde persoon zonder dat de ontvanger ervan werd vastgesteld, wanneer daarmee het voorkomen van btw-fraude wordt beoogd?

               2)

               Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen, gelet op de beginselen van fiscale neutraliteit en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat het recht heeft om de ontbrekende boeking van voor de belasting relevante documenten betreffende ontvangen belastbare leveringen van een belastingplichtige, op de hierboven beschreven manier te behandelen wanneer hiermee hetzelfde doel wordt nagestreefd?

               3)

               Moeten de artikelen 273, 73 en 80 van richtlijn 2006/112/EG, in hun onderlinge samenhang beschouwd, gelet op de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat de lidstaten het recht hebben om, op basis van nationale bepalingen die niet de omzetting van de btw-richtlijn tot doel hebben, voor de door een belastingplichtige verrichte leveringen van goederen maatstaven van heffing vast te stellen die afwijken van de algemene regeling van artikel 73 van de btw-richtlijn en van de uitdrukkelijke uitzonderingsbepalingen van artikel 80 van deze richtlijn, wanneer daarmee enerzijds het voorkomen van btw-fraude en anderzijds de vaststelling van een zo betrouwbaar mogelijke maatstaf van heffing over de betrokken transacties wordt beoogd?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-30/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 20 januari 2017 — Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu/Kompania Piwowarska S.A. w Poznaniu

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 20 januari 2017 — Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu/Kompania Piwowarska S.A. w Poznaniu
   (Zaak C-30/17)
   (2017/C 161/09)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu

      Verwerende partij: Kompania Piwowarska S.A. w Poznaniu

      Prejudiciële vraag

   Moet in het licht van artikel 3, lid 1, en de doelstellingen van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (1) bij de vaststelling van de heffingsgrondslag van gearomatiseerde bieren volgens de Plato-schaal worden uitgegaan van het gehalte van het effectieve extract van het eindproduct met inbegrip van het extract afkomstig van na afloop van de gisting toegevoegde smaakstoffen of van het effectieve extract zonder deze toevoegingen?

      (1)  PB L 316, blz. 21.


title: Zaak T-463/08: Arrest van het Gerecht van 30 juni 2011 — Imagion/BHIM (DYNAMIC HD) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNAMIC HD — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Geen onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/15

         Arrest van het Gerecht van 30 juni 2011 — Imagion/BHIM (DYNAMIC HD)
   (Zaak T-463/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNAMIC HD - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Geen onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 238/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Imagion AG (Trierweiler, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Blatzheim, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 augustus 2008 (zaak R 488/2008-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken DYNAMIC HD als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Imagion AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Doorhaling van zaak C-224/96

text:
C 166/12              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.5.98
              Doorhaling van zaak C-251/96 (1)                                   Doorhaling van zaak C-305/95 (1)
                         (98/C 166/20)                                                      (98/C 166/24)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 oktober                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-251/           van 29 januari 1998 de doorhaling in het register gelast
96 (verzoek van de Pretura circondariale di Rovigo om               van zaak C-305/95 (verzoek van het Arbeidshof te Bergen
een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen G. Cordella.         om een prejudicieÈle beslissing): UniversiteÂ Catholique de
                                                                    Louvain tegen F. Plapied en D. Gallez.
(1) PB C 294 van 5.10.1996.
                                                                    (1) PB C 299 van 11.11.1995.
              Doorhaling van zaak C-224/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-325/97 (1)
                         (98/C 166/21)
                                                                                (98/C 166/25)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-224/           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-325/
96: Promotion LeÂopold SA tegen Europees Parlement.                 97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 269 van 14.9.1996.
                                                                    (1) PB C 331 van 1.11.1997.
              Doorhaling van zaak C-91/97 (1)
                         (98/C 166/22)                                           Doorhaling van zaak C-238/97 (1)
                                                                                (98/C 166/26)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-91/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari
(verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudicieÈle           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-238/
beslissing): A. Altiney tegen Bundesanstalt für Arbeit.             97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
              Doorhaling van zaak C-142/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-146/96 (1)
                         (98/C 166/23)
                                                                                (98/C 166/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/           van 3 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  zaak C-146/96: Commissie van de Europese Gemeen-
Italiaanse Republiek.                                               schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.                                         (1) PB C 197 van 6.7.1996.


title: Zaak C-389/07: Beschikking van de president van het Hof van 18 augustus 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Azlan Group plc/Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Beschikking van de president van het Hof van 18 augustus 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Azlan Group plc/Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-389/07) (1)

   (2008/C 313/35)

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-70/12 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2013 — Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV, Quinn Plastics GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt van methacrylaten — Duur van inbreuk — Vermoeden van onschuld — Motivering — Volledige rechtsmacht — Algemene beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling — Evenredigheid van boete)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/26

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2013 — Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV, Quinn Plastics GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-70/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt van methacrylaten - Duur van inbreuk - Vermoeden van onschuld - Motivering - Volledige rechtsmacht - Algemene beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling - Evenredigheid van boete)
   2013/C 225/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV, Quinn Plastics GmbH (vertegenwoordigers: F. Wijckmans en M. Visser, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 30 november 2011, Quinn Barlo e.a./Commissie (T-208/06), waarbij het Gerecht gedeeltelijk nietig heeft verklaard beschikking C(2006) 2098 def. van de Commissie van 31 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/F/38.645 — Methacrylaat), betreffende een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen op de Europese markt van methacrylaat, bestaande in de sluiting, de uitvoering en het toezicht op prijsafspraken, informatie-uitwisseling, en het onderhouden van contacten om de inbreuk mogelijk te maken

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Quinn Barlo Ltd, Quinn Plastics NV en Quinn Plastics GmbH worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-146/99: Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.6.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 174/3
In de vierde plaats bepaalt artikel 31, lid 3, van voormelde wet,      Middelen en voornaamste argumenten
dat in het bijzonder de voorschriften inzake reclame en
sponsoring niet gelden voor programma’s die uitsluitend                De Commissie voerde onder meer aan, dat niettegenstaande in
in een vreemde taal zonder Franse ondertiteling worden                 artikel 6, lid 3, sub e, van verordening (EEG) nr. 1558/91 (2)
uitgezonden. Hoewel deze uitzendingen onder de Franse                  wordt bepaald dat de aan de producent voor het basisproduct
bevoegdheid vallen, zijn daardoor de verplichtingen van de             te betalen minimumprijs de vervoerkosten niet omvat, de
richtlijn er niet op van toepassing. Niettemin is Frankrijk op         diensten van de Commissie hadden vastgesteld, dat de produ-
grond van artikel 2, lid 1, van de richtlijn verplicht toezicht op     centen een deel van die kosten (35 %) moesten betalen.
deze uitzendingen uit te oefenen.                                      Volgens de Commissie is dit in strijd met de bepalingen van de
                                                                       verordening omdat het neerkomt op een niet-achtneming van
In de vijfde plaats ontbreken uitvoeringsmaatregelen die ervoor        de minimumprijs die voor de geleverde basisproducten aan de
zorgen, dat de richtlijnbepalingen van toepassing zijn op              producent moet worden betaald.
omroepzenders die niet door de Conseil supérieur de l’audio-
visuel gecontroleerde frequenties gebruiken, maar waarvan de
uitzendingen wel voor het Franse publiek bestemd zijn.                 De nationale regeling betreffende de betaling van de tomaten
                                                                       en de desbetreffende vervoerkosten was, wat het omstreden
                                                                       seizoen 1996/1997 betreft, neergelegd in een interprofessione-
(1) PB L 298, blz. 23.                                                 le overeenkomst gesloten en goedgekeurd krachtens nationale
                                                                       wet nr. 88/1998, hetgeen de Commissie had moeten weten.
                                                                       De Italiaanse autoriteiten verduidelijkten, dat in die overeen-
                                                                       komst, gelet op het feit dat nagenoeg alle laadkisten voor
                                                                       tomaten eigendom waren van de verwerkingsbedrijven, de
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Italiaanse Repu-               landbouwers maximaal 35 % van de aangetoonde kosten van
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   het volledige vervoer — dit is het overbrengen van de
                                                                       basisproducten van de oogstplaats naar het verwerkingsbedrijf
                        (Zaak C-146/99)                                (ten laste van dit laatste) — droegen ter dekking van hetzij de
                                                                       kosten van de korven en de bakken die aan slijtage onderhevig
                        (1999/C 174/05)                                zijn en dus moeten worden vervangen, hetzij van de verdeling
                                                                       van die laadkisten op de oogstplaatsen. De Italiaanse autoritei-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             ten beklemtonen bovendien, dat de minimumprijs voor het
op 21 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese                product steeds met volledige inachtneming van de communau-
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-             taire regeling is betaald, en dat indien de EOGFL dit had
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan                 gevraagd, die praktijk aan het EOGFL zou zijn uiteengezet.
door D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                            (1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 34.
                                                                       (2) PB L 144 van 8.6.1991, blz. 31.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— nietig te verklaren beschikking 1999/186/EG van de
     Commissie van 3 februari 1999 (1) houdende weigering
     van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven
     van de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
     Garantie (kennisgeving geschied onder nummer C(1999)                             Doorhaling van zaak C-334/98 (1)
     208), voorzover deze beschikking bij het bepalen van het
     totale bedrag van de door het Fonds ten laste genomen
     Italiaanse uitgaven ten detrimente van Italië financiële                                   (1999/C 174/06)
     correcties heeft verricht door een bedrag van
     7 421 939 820 LIT aan steun voor de verwerking van                De president van het Hof van Justitie van de Europese
     tomaten — onvolledige betaling van de vervoerkosten aan           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1999 de
     de tomatentelers — van financiering uit te sluiten (post          doorhaling in het register gelast van zaak C-334/98: Commis-
     4.6.8 van het syntheseverslag betreffende het begrotings-         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italië.
     jaar 1995);
— de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.             (1) PB C 327 van 24.10.1998.


title: Zaak C-316/00: Beroep, op 22 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 302/20               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.10.2000
2)    Is het in dat opzicht relevant, of de verhuurder aan de                 in maatregelen in 3 fasen tegen niet-conforme particuliere
      huurder de grond en het gebouw ter beschikking stelt,                   drinkwaterbedrijven, wat in de komende jaren tot een
      dan wel enkel het gebouw dat hij op de grond van de                     verbetering van de situatie zal bijdragen; dit komt evenwel
      huurder heeft opgericht?                                                te laat ten opzichte van de omzettingstermijn, de natio-
                                                                              nale rechtsgrondslag is ontoereikend, en de voorgenomen
                                                                              maatregelen worden niet overal door de plaatselijke
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                              overheden en door de niet-conforme drinkwaterbedrijven
                                                                              nageleefd.
                                                                        —     de tweede reden voor het beroep van de Commissie is,
                                                                              dat in weerwil van de nieuwe wettelijke regeling, de Ierse
                                                                              omzetting van richtlijn 80/778/EEG ontoereikend is wat
Beroep, op 22 augustus 2000 ingesteld door Commissie                          het dwingend karakter van de parameters van de richtlijn
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                             met betrekking tot particuliere drinkwaterbedrijven be-
                                                                              treft.
                        (Zaak C-316/00)
                         (2000/C 302/38)                                (1) PB L 229 van 30.08.1980, blz. 11.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 augustus 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als gemach-
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat Ierland de krachtens de artikelen 7,          Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
      lid 6, en 19 van richtlijn 80/778/EEG (1) van de Raad van         Queen’s Bench Division, van 28 juli 2000 om een preju-
      15 juli 1980 op hem rustende verplichtingen niet is               diciële beslissing in het geding tussen Bacardi-Martini
      nagekomen door niet de naleving te verzekeren van de              S.A.S. en Cellier des Dauphins, enerzijds, en Newcastle
      microbiologische parameters 57 (totaal aantal colibac-                    United Football Company Limited, anderzijds
      teriën) en 58 (faecale colibacteriën) van bijlage I bij
      richtlijn 80/778/EEG, met betrekking tot bepaalde open-
      bare drinkwaterbedrijven en bepaalde particuliere drink-                                   (Zaak C-318/00)
      waterbedrijven als vermeld in officiële rapporten over het
      drinkwater en in briefwisseling betreffende Ballycroy, en
                                                                                (2000/C 302/39)
      verder vast te stellen dat Ierland de krachtens de artike-
      len 7, lid 6, 18 en 19 van richtlijn 80/778/EEG op hem
      rustende verplichtingen heeft geschonden door in zijn             De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
      omzettingsregeling niet de nadruk te leggen op het                Division, heeft bij beschikking van 28 juli 2000, ingekomen
      dwingend karakter van de eisen van bijlage I bij de               ter griffie van het Hof van Justitie op 14 augustus 2000, in het
      richtlijn in verband met particuliere drinkwaterbedrijven,        geding tussen Bacardi-Martini S.A.S. en Cellier des Dauphins,
      en tenslotte vast te stellen dat Ierland zodoende ook de          enerzijds, en Newcastlle United Football Company Limited,
      krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen              anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
      heeft miskend;                                                    pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen:
—     Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                        1.    Zijn de artikelen L.17 tot het met L.21 van de Code des
Middelen en voornaamste argumenten                                            débits de boissons (de zogenoemde bepalingen van de loi
                                                                              Evin), artikel 8 van besluit nr. 92-280 van 27 maart 1992
De Commissie heeft het onderhavige beroep tegen Ierland                       en de bepalingen van de Code de bonne conduite van
ingesteld om twee redenen:                                                    28 maart 1995 in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans
                                                                              artikel 49 EG), voor zover daarbij een verbod of beperking
—     in de eerste plaats stelt zij vast, dat de niet-naleving van            wordt ingesteld op (a) de reclame voor alcoholische
      de microbiologische parameters in het Ierse drinkwater,                 dranken bij sportmanifestaties die in andere lidstaten
      met name van particuliere drinkwaterbedrijven, vijftien                 dan Frankrijk plaatsvinden, wanneer die manifestaties in
      jaar na de omzettingstermijn van richtlijn 80/778/EEG                   Frankrijk op televisie worden uitgezonden en op (b) de
      nog steeds blijft voortbestaan, waarbij zij aantekent dat               uitzending in Frankrijk van sportmanifestaties die in de
      de richtlijn de nadruk legt op het belang van strikte                   anderen lidstaten plaatsvinden en waarbij voor alcoholi-
      naleving van deze parameters. De Ierse overheid voorziet                sche dranken wordt geadverteerd?