title: Zaak T-392/11: Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Iran Transfo/Raad

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/9

         Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Iran Transfo/Raad
   (Zaak T-392/11)
   2011/C 290/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Transfo (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: K. Kleinschmidt, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran nietig verklaren, voor zover het besluit betrekking heeft op verzoekster;

               —

               krachtens artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering een maatregel tot organisatie van de procesgang treffen waarbij verweerder wordt verzocht, alle documenten betreffende het bestreden besluit over te leggen voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster volgende middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het bestreden besluit schendt de in het Handvest van de grondrechten neergelegde fundamentele rechten
               De door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest van de grondrechten”) gewaarborgde grondrechten van verzoekster zijn geschonden. In artikel 16 van het Handvest van de grondrechten is de vrijheid van ondernemerschap in de Europese Unie neergelegd en in artikel 17 het recht de goederen die rechtmatig zijn verkregen, in eigendom te gebruiken en in het bijzonder vrij erover te beschikken. Artikel 20 en artikel 21 van het Handvest van de grondrechten waarborgen verzoekster gelijke behandeling en non-discriminatie.
               Verzoekster wordt door het bestreden besluit uitgesloten van deelneming aan het handelsverkeer in de Europese Unie, waardoor haar voortbestaan als onderneming wordt bedreigd. Verzoekster is afhankelijk van leveringen uit het economisch gebied van de Europese Unie.
               Een algemeen belang wordt door de beperking van vrijheid van ondernemerschap, eigendomsrecht, gelijke behandeling en non-discriminatie niet gediend. In het bijzonder ontbreken feiten die het besluit van verweerder en de ermee verbonden schending van de fundamentele rechten van verzoekster afdoende motiveren. Verzoekster is met name niet betrokken bij proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten of de ontwikkeling van lanceerinrichtingen voor kernwapens.

               2)

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die ten grondslag liggen aan het besluit
               Er is sprake van een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die ten grondslag liggen aan het besluit. Verzoekster is niet betrokken bij proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten of de ontwikkeling van lanceerinrichtingen voor kernwapens.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               Het besluit van verweerder druist in tegen het evenredigheidsbeginsel. Verzoekster kan weliswaar niet uitsluiten dat een door haar bevoorrade energieleverancier in strijd met het contract buiten haar om transformatoren heeft verkocht aan de Iraanse autoriteit voor atoomenergie, waar de Iraanse autoriteit voor atoomenergie dezelfde transformatoren ook zonder meer op de wereldmarkt of in de Europese Unie had kunnen aankopen. De in het geding zijnde middenspanningstransformatoren worden door alle bekende fabrikanten van generatoren vervaardigd en over de hele wereld, ook in Iran, verkocht. Daarenboven is er wereldwijd een levendige handel in tweedehands transformatoren die dezelfde prestatiekenmerken hebben als de door verzoekster geproduceerde transformatoren.

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel van de rechten van de verdediging
               Er is sprake van schending van het beginsel van de rechten van de verdediging. Verzoekster begrijpt de in punt 16 van bijlage I bij het bestreden besluit vermelde motivering niet en evenmin heeft verweerder afzonderlijk een begrijpelijke motivering aan verzoekster medegedeeld, zodat verzoekers’ rechten van verdediging en haar recht op effectieve rechtsbescherming zijn geschonden.


title: Zaak C-218/06: Beroep ingesteld op  12 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/19

         Beroep ingesteld op 12 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-218/06)
   (2006/C 165/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Maidani, gemachtigde)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 11 augustus 2004 verstreken.

      (1)  PB L 35, blz. 1.


title: Zaak T-329/07: Beroep ingesteld op 3 september 2007 — UPS Europe en UPS Deutschland/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/39

         Beroep ingesteld op 3 september 2007 — UPS Europe en UPS Deutschland/Commissie
   (Zaak T-329/07)
   (2007/C 247/65)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: UPS Europe NV (Brussel, België) en UPS Deutschland Inc. & Co. OHG (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 232 EG te verklaren dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen door geen standpunt te bepalen betreffende de klacht die verzoeksters bij de Commissie hebben ingediend op 11 mei 2004;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters stellen dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen nu zij, hoewel zij overeenkomstig artikel 232 EG daartoe was uitgenodigd, geen standpunt heeft bepaald over de klacht die zij op 11 mei 2004 bij de Commissie hadden ingediend met betrekking tot onwettige steun die Duitsland aan Deutsche Post zou hebben verleend in de vorm van onder meer staatswaarborg, bijdragen aan het pensioenfonds van Deutsche Post en vrijstelling van verschillende wettelijke verplichtingen.
   Tot staving van hun beroep stellen verzoeksters dat de Commissie een bij haar ingediende klacht zorgvuldig en onpartijdig moet onderzoeken, met name gelet op de exclusieve bevoegdheid van de Commissie om de verenigbaarheid van steunmaatregelen met de gemeenschappelijke markt te beoordelen.
   Verder stellen verzoeksters dat artikel 232 EG aldus moet worden uitgelegd dat het particulieren of ondernemingen de mogelijkheid biedt een beroep wegens nalaten in te stellen tegen een instelling die geen maatregelen heeft genomen die hen rechtstreeks en individueel zouden raken, ook als zij niet de potentiële adressaten van die maatregelen zijn.
   Ten slotte stellen verzoeksters dat de maatregelen die de Commissie heeft verzuimd vast te stellen, kunnen worden geacht hen, als concurrenten van Deutsche Post, rechtstreeks en individueel te raken.


title: Zaak C-178/99: Verzoek van het Bezirksgericht Bregenz van 29 december 1998 om een prejudiciële beslissing in de kadastrale procedure, aanhangig gemaakt door D. Salzmann-Greif

text:
17.7.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 204/29
     worden uitgelegd, dat zij een lidstaat toestaat een nationale      Verzoek van het Tribunal administratif de Nantes (1e
     wettelijke regeling vast te stellen, krachtens welke:              chambre) van 11 mei 1999 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Ampafrance SA en Directeur des
     a) een werknemer pas begint rechten op de in artikel 7                            services fiscaux de Maine-et-Loire
          bedoelde jaarlijkse vakantie met behoud van loon te
          verwerven (of enig daaruit voortvloeiend voordeel                                       (Zaak C-177/99)
          te genieten), nadat hij een kwalificatieperiode van
          tewerkstelling bij dezelfde werkgever heeft vervuld;
          maar                                                                                (1999/C 204/55)
     b) zodra die kwalificatieperiode is voltooid, zijn tewerk-         Het Tribunal administratif de Nantes (1e chambre) heeft bij
          stelling gedurende de kwalificatieperiode in aanmer-          vonnis van 11 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
          king wordt genomen bij de berekening van zijn recht           van Justitie op 11 mei 1999, in het geding tussen Ampafrance
          op vakantie?                                                  SA en Directeur des services fiscaux de Maine-et-Loire, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeeschappen verzocht om een
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, welke zijn              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dan de factoren die de nationale rechter in aanmerking
     moet nemen om te bepalen, of een specifieke kwalificatie-          „Is de beschikking van de Raad van 28 juli 1989 (1) — waarbij
     periode van tewerkstelling bij dezelfde werkgever rechtma-         de Franse regering toestemming wordt verleend af te wijken
     tig en evenredig is? In het bijzonder, is het wettig, dat een      van de bij de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
     lidstaat rekening houdt met de kosten die het voor                 17 mei 1977 ingestelde bevriezing en de uitsluiting van het
     de werkgevers meebrengt, de rechten te verlenen aan                recht op belastingaftrek voor uitgaven wegens verblijf, spijzen
     werknemers die korter dan de kwalificatieperiode worden            en dranken, ontvangsten en ontspanning uit te breiden tot
     tewerkgesteld?                                                     derden — in overeenstemming is met de Zesde richtlijn en
                                                                        inzonderheid artikel 27 daarvan, alwaar wordt bepaald: ‘De
                                                                        Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid
                                                                        van stemmen elke lidstaat machtigen, bijzondere, van de
                                                                        bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen
                                                                        teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde
                                                                        vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen‘, en
                                                                        met het beginsel van evenredigheid tussen het nagestreefde
                                                                        fiscale doel en de daartoe aangewende middelen.”
Verzoek van de Conseil de Prud’hommes de Metz van
14 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Infor-                     (1) waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd een van artikel 17,
                         mation Messine                                     lid 6, tweede alinea, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betref-
                                                                            fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                            omzetbelasting afwijkende maatregel toe te passen (89/487/EEG)
                         (Zaak C-175/99)                                    (PB L 239 van 16.8.1989, blz. 21).
                         (1999/C 204/54)
De Conseil de Prud’hommes de Metz (Section Activités Diver-
ses) heeft bij tussenvonnis van 14 april 1999, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 11 mei 1999, in het geding
tussen D. Mayeur en APIM Ass. Promotion de l’Information                Verzoek van het Bezirksgericht Bregenz van 29 december
Messine, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            1998 om een prejudiciële beslissing in de kadastrale
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                procedure, aanhangig gemaakt door D. Salzmann-Greif
vraag:
                                                                                (Zaak C-178/99)
Is richtlijn 77/187/EEG van 14 februari 1977 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betref-
fende het behoud van de rechten van de werknemers bij                                             (1999/C 204/56)
overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daar-
van (1), van toepassing in het geval dat de bedrijfsactiviteit          Het Bezirksgericht Bregenz heeft bij beschikking van 29 de-
van een privaatrechtelijke rechtspersoon overgaat naar een              cember 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
publiekrechtelijke rechtspersoon? Moet de toepassing van deze           op 14 mei 1999, in de kadastrale procedure, aanhangig
richtlijn worden uitgesloten in het geval dat die activiteit            gemaakt door D. Salzmann-Greif, het Hof van Justitie van de
overgaat naar een administratieve overheidsdienst?                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
(1) PB L 61, van 5.3.1977, blz. 26.                                     1) Kunnen onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie
                                                                             zich ook op de vrijheid van kapitaalverkeer beroepen,
                                                                             wanneer een kapitaaltransactie geen transnationaal ele-
                                                                             ment in zich bergt?
 ---pagebreak--- C 204/30              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
2) Is het met de vrijheid van kapitaalverkeer verenigbaar,           Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
     dat voor de verwerving van een stuk bouwgrond een               Oostenrijk van 27 april 1999 om een prejudiciële beslis-
     constitutieve overdrachtsvergunning noodzakelijk is?            sing in het geding tussen Hugo Boss Aktiengesellschaft en
                                                                                Trigavina in Storitve D.O.O.
3) Welke effect heeft de „standstill”-clausule van bijlage XII,
     punt 1, sub e, van de Overeenkomst betreffende de                                        (Zaak C-183/99)
     Europese Economische Ruimte op naar hun aard nieuwe
     feiten betreffende overdrachtsvergunningen, die zich heb-                                (1999/C 204/58)
     ben voorgedaan na de ondertekening van de EER-
     overeenkomst op 2 mei 1992?
                                                                     Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                     beschikking van 27 april 1999, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 18 mei 1999, in het geding tussen Hugo
                                                                     Boss Aktiengesellschaft en Trigavina in Storitive D.O.O., het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
                                                                     van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
                                                                     het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
           M. Addou en Land Nordrhein-Westfalen
                                                                     of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
                                                                     van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
                        (Zaak C-180/99)                              verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
                                                                     goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
                                                                     (transitovervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-
                        (1999/C 204/57)                              lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-
                                                                     bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-
                                                                     teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober         lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei
1999, in het geding tussen M. Addou en Land Nordrhein-
Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
     1971 (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-         Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede
     heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede         kamer), afdeling Wavre, van 7 mei 1999 om een prejudici-
     op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap              ële beslissing in het geding tussen R. Grzelczyk en het
     verplaatsen, van toepassing op vluchtelingen en hun             Centre public d’aide sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve
     gezinsleden, die onderdaan zijn van een derde land,
     wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie van                                   (Zaak C-184/99)
     het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari
     1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
                                                                                (1999/C 204/59)
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
     verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan van toepassing,           De Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede kamer), afdeling Wavre,
     wanneer een als werknemer werkzame vluchteling en zijn          heeft bij beschikking van 7 mei 1999, ingekomen ter griffie
     gezinsleden rechtstreeks vanuit een derde land een lidstaat     van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, ingekomen ter griffie
     zijn binnengekomen en binnen de Gemeenschap niet zijn           van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, in het geding tussen
     gemigreerd?                                                     R. Grzelczyk en het Centre public d’aide sociale d’Ottignies-
                                                                     Louvain-La-Neuve, het Hof van Justitie van de Europese
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     moet een gezinsbijslag zoals het Erziehungsgeld (ouder-         de navolgende vragen:
     schapsuitkering) krachtens het Bundeserziehungsgeld-
     gesetz dan ook worden toegekend aan de echtgenoot van           1) Staat het gemeenschapsrecht — inzonderheid de in de
     een werknemer die evenmin de nationaliteit van een                   artikelen 6 en 8 van het Verdrag tot oprichting van de
     lidstaat bezit en zelf noch werknemer, noch erkende                  Europese Gemeenschap neergelegde beginselen van de
     vluchteling is?                                                      Europees burgerschap en non-discriminatie — eraan in de
                                                                          weg, dat het recht op een sociale uitkering van een niet op
                                                                          premiebetaling berustend stelsel, zoals het stelsel ingevoerd
(1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
                                                                          bij de Belgische wet van 7 augustus 1974 betreffende het
                                                                          bestaansminimum, enkel wordt toegekend aan onderdanen
                                                                          van andere lidstaten die onder de werkingssfeer van
                                                                          verordening (EEG) nr. 1612/68 van 15 oktober 1968 (1)
                                                                          vallen, en niet aan alle burgers van de Unie?


title: Zaak C-82/15 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 december 2015 — PP Nature-Balance Lizenz GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Artikelen 31 en 116 — Besluit van de Commissie waarbij de lidstaten worden gelast nationale vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik met de werkzame stof „tolperisone” in te trekken en te wijzigen)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/11

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 3 december 2015 — PP Nature-Balance Lizenz GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-82/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Artikelen 31 en 116 - Besluit van de Commissie waarbij de lidstaten worden gelast nationale vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik met de werkzame stof „tolperisone” in te trekken en te wijzigen))
   (2016/C 038/14)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: PP Nature-Balance Lizenz GmbH (vertegenwoordiger: M. Ambrosius, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann, A. Sipos en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               PP Nature-Balance Lizenz GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-303/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2009 — AceaElectrabel/Commissie ( Staatssteun — Energiesector — Investeringssteun voor aanleg van netwerk van stadsverwarming — Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Verplichting van begunstigde onderneming tot voorafgaande terugbetaling van onwettig en onverenigbaar verklaarde eerdere steun — Begrip economische eenheid )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2009 — AceaElectrabel/Commissie
   (Zaak T-303/05) (1)

   („Staatssteun - Energiesector - Investeringssteun voor aanleg van netwerk van stadsverwarming - Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Verplichting van begunstigde onderneming tot voorafgaande terugbetaling van onwettig en onverenigbaar verklaarde eerdere steun - Begrip economische eenheid”)
   2009/C 256/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: AceaElectrabel Produzione SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Merola, C. Bazoli en F. D’Alessandri, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Electrabel (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Merola en C. Bazoli, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/598/EG van de Commissie van 16 maart 2005 betreffende de steunmaatregel die Italië (de regio Latium) voornemens is toe te kennen ten behoeve van de vermindering van de emissies van broeikasgassen (PB 2006, L 244, blz. 8)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AceaElectrabel Produzione SpA wordt verwezen in de kosten, met uitzondering van die welke in punt 3 hieronder worden genoemd.

               3)

               Electrabel zal haar eigen kosten dragen alsmede de door de Commissie wegens haar interventie gemaakte kosten.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak C-380/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 26 juni 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, K, B, andere partijen: H.Y., Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 26 juni 2017 — Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, K, B, andere partijen: H.Y., Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-380/17)
   (2017/C 300/22)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, K, B

      Andere partijen: H.Y., Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het Hof, gelet op artikel 3, tweede lid, aanhef en onder c, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van de Europese Unie van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB 2003, L 251, [blz. 12] met rectificatie in PB 2012, L 71, [blz. 55]) en het arrest Nolan (ECLI:EU:C:2012:638), bevoegd prejudiciële vragen van de Nederlandse rechter te beantwoorden over de uitleg van bepalingen van deze richtlijn in een geding betreffende het verblijfsrecht van een gezinslid van een subsidiair beschermde, indien deze richtlijn in het Nederlandse recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op subsidiair beschermden?

               2)

               Staat het stelsel van richtlijn 2003/86/EG […] in de weg aan een nationale regel als aan de orde in de hoofdgedingen op grond waarvan een verzoek om in aanmerking te komen voor gezinshereniging op basis van de gunstiger bepalingen van hoofdstuk V kan worden afgewezen om de enkele reden dat dit niet is ingediend binnen de in artikel 12, eerste lid, derde alinea, vermelde termijn?
               Is voor de beantwoording van deze vraag van belang dat het mogelijk is om in geval van overschrijding van voormelde termijn, al dan niet na een afwijzing, een verzoek om gezinshereniging in te dienen waarbij wordt beoordeeld of is voldaan aan de in artikel 7 van richtlijn 2003/86/EG gestelde vereisten en rekening wordt gehouden met de in de artikelen 5, vijfde lid, en 17 vermelde belangen en omstandigheden?


title: Zaak C-332/03: Beroep, op 29 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
4.10.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 239/3
—     schending van artikel 43, lid 3, van het Reglement voor           Gevraagd wordt tevens of, gelet op het bepaalde in artikel 4
      de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:               van genoemde richtlijn, lijst D en nomenclatuurpost IX,
      rekwirant betoogt dat het beroep in het onderhavige               betreffende „Opening en creditering van rekeningen-courant
      geval niet-ontvankelijk is verklaard wegens niet-naleving         en deposito-rekeningen bij kredietinstellingen; repatriëring of
      van de bevestigingstermijn en niet wegens niet-naleving           aanwending van tegoeden op deze rekeningen”, zowel naar de
      van de procestermijn, die in acht is genomen door                 geest van deze bepaling als naar het daarmee beoogde doel,
      verzending van een faxbericht;                                    onder de regeling in deze bepaling valt het gebruik bij een
                                                                        bank als kredietinstelling van een tegoed van een termijnreke-
—     schending van artikel 43, lid 6, van het Reglement voor           ning, dat gevoed wordt op de wijze als door het in het
      de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:               onderhavige arrest genoemde besluit nr. 1097/1959 van het
      rekwirant betoogt dat overeenkomstig het evenredig-               monetair comité wordt voorgeschreven (met de opbrengst van
      heidsbeginsel de bestaande procestermijn, waaronder               ingevoerde buitenlandse deviezen etc.), en dat betrekking
      begrepen tien dagen wegens afstand, kan worden verlengd           heeft op in nationale valuta luidende, in buitenlandse valuta
      met tien dagen ter bevestiging van een processtuk, samen          converteerbare rekeningen.
      met de bijlagen, die vooraf per telefax zijn verzonden.
                                                                        (1 ) PB P 43 van 12.7.1960, blz. 921.
Verzoek van de Areos Pagos van 31 maart 2003 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen TRAPEZA
TIS ELLADOS A.E. en BANQUE „ARTESIA”, voorheen
                     „BANQUE PARIBAS”
                                                                        Beroep, op 29 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                        (Zaak C-329/03)
                                                                                (Zaak C-332/03)
                        (2003/C 239/04)
                                                                                (2003/C 239/05)
DE AREOS PAGOS heeft bij beschikking van 31 maart 2003,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juli 2003,
in het geding tussen TRAPEZA TIS ELLADOS A.E. en BANQUE
„ARTESIA”, voorheen „BANQUE PARIBAS”, het Hof van                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                 op 29 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Portugese Republiek
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                        genwoordigd door T. van Rijn en A. M. Alves Vieira als
                                                                        gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Gevraagd wordt of, gelet op het bepaalde in artikel 4 van de
Eerste richtlijn van de Raad van de Europese Economische
Gemeenschap (60/921) ( 1), lijst D en nomenclatuurpost VI,
betreffende „Uitzetting van gelden op korte termijn door                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
verwerving van schatkistpapier en andere geldwaardige papie-
ren die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeld”,
zowel naar de geest van deze bepaling als naar het daarmee              1.     vast te stellen dat de Portugese Republiek door:
beoogde doel, dan wel bij uitlegging daarvan in het licht van
de in de internationale handel geldende, op algemene ervaring                  —     geen passende regels te hebben vastgesteld voor het
berustende opvatting dat waardepapieren als de in geding                             gebruik van de quota die haar voor de vangstjaren
zijnde eenjarige obligaties van de ETVA, kortetermijnin-                             1994 tot en met 1996 waren toegewezen;
vesteringen zijn, onder de regeling in deze bepalingen vallen: a)
obligaties die worden uitgegeven door een bankvennootschap
waarvan de aandelen in handen van de staat zijn, met een duur                  —     niet te hebben gezorgd voor naleving van de ge-
van een jaar vanaf de uitgifte van de obligaties, die aan                            meenschapswetgeving op het gebied van de instand-
de beurs kunnen worden verhandeld, waar zij ook zijn                                 houding door voldoende controle op de visserijac-
geïntroduceerd, of b) obligaties die door een bankvennoot-                           tiviteiten en duidelijke inspectie van de vissersvloot
schap worden uitgegeven met een duur van een jaar vanaf de                           alsmede van de aangevoerde hoeveelheden en de
uitgifte van de obligaties, die aan de beurs kunnen worden                           vangstregistratie in de vangstjaren 1994 tot en met
verhandeld, waar zij ook zijn geïntroduceerd.                                        1996;
 ---pagebreak--- C 239/4                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        4.10.2003
      —     geen voorlopig vangstverbod te hebben opgelegd             Beroep, op 31 juli 2003 ingesteld door Portugese Repu-
            aan vaartuigen die haar vlag voeren of op haar             bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
            grondgebied zijn geregistreerd, toen moest worden
            aangenomen dat de toegewezen quota waren uitge-
            put, en uiteindelijk geen vangstverbod te hebben
                                                                                (Zaak C-335/03)
            opgelegd toen de quota in de vangstjaren 1994 tot
            en met 1996 reeds ruim waren overschreden;
      —     geen strafrechtelijke of administratieve acties te                                 (2003/C 239/06)
            hebben ingeleid tegen de voor de overbevissing
            verantwoordelijke kapiteins en alle andere personen;
      —     niet te hebben gezorgd voor effectieve werking van
            een validatieregeling die vergelijkende controles ter
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            verificatie van de gegevens door middel van een
                                                                       op 31 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
            geautomatiseerd gegevensbestand omvat;
                                                                       Europese Gemeenschappen door de Portugese Republiek,
                                                                       vertegenwoordigd door L. Fernandes als gemachtigde en
      niet heeft voldaan aan de op haar rustende verplichtingen        C. Botelho Moniz en E. Maia Cadete, advocaten, domicilie
      op het gebied van het beheer en de controle van de               gekozen hebbende te Luxemburg.
      visserijquota;
2.    de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —    nietig te verklaren beschikking 2003/364/EG (1) van de
                                                                            Commissie van 15 mei 2003 houdende onttrekking aan
                                                                            communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de
Portugal heeft niet volledig voldaan aan zijn communautaire                 lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
verplichtingen op het gebied van de regels voor het gebruik van             voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben
vangstquota, controle en inspectie, acties tegen de betrokken               verricht, voorzover deze beschikking betrekking heeft op
vissers, alsmede het aanleggen van een geautomatiseerd gege-                de uitgaven van Portugal;
vensbestand. In dat verband heeft de Portugese Republiek
gedurende de vangstjaren van 1994 tot en met 1996:
                                                                       —    de Commissie te verwijzen in de kosten.
a)    inbreuk gemaakt op artikel 9, lid 2, van verordening
      (EEG) nr. 3760/92 van de Raad, dat de lidstaten een
      algemene verplichting oplegt om de modaliteiten voor
      het gebruik van de hen toegewezen quota vast te stellen,
b)    niet heeft gezorgd voor voldoende controle op de visserij-       Middelen en voornaamste argumenten
      activiteiten en inspectie van de vissersvloot alsmede van
      de aangevoerde hoeveelheden en de vangstregistratie,
                                                                       —    Schending van het recht bij de toepassing van de regeling
                                                                            van artikel 6, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3887/92.
c)    inbreuk heeft gemaakt op artikel 21 van verordening                   De Portugese regering stelt dat aan deze regeling in
      (EEG) nr. 2847/93 van de Raad, dat verplichtingen oplegt              het betrokken jaar is voldaan, want de steunaanvragen
      betreffende sluiting van de visserij,                                 „dieren” en de desbetreffende controles moeten worden
                                                                            verstaan en beoordeeld in het licht van de eenheid van
d)    inbreuk heeft gemaakt op de verplichting om strafrechte-              het bedrijf, of met andere woorden, alle steunregelingen
      lijke of administratieve acties in te leiden tegen voor de            „dieren” moeten gezamenlijk in ogenschouw worden
      overbevissing verantwoordelijke natuurlijke of rechtsper-             genomen (en niet, zoals de Commissie lijkt te betogen,
      sonen,                                                                elk van de regelingen afzonderlijk). In dat verband:
e)    inbreuk heeft gemaakt op artikel 19, leden 1 en 2 van
      verordening nr. 2847/93, dat de lidstaten verplicht                   —     heeft Portugal gekozen voor een benadering waarbij
      om een validatieregeling in te stellen die met name                         bedrijven een geïntegreerde aanvraag voor de ver-
      vergelijkende controles inhoudt ter verificatie van de                      schillende binnen de afdeling Garantie van het
      gegevens die het resultaat zijn van bedoelde verplichtin-                   EOGFL beschikbare steunregelingen „dieren” indie-
      gen, en om een geautomatiseerd gegevensbestand aan te                       nen, in het kader waarvan de controles worden
      leggen waarin deze gegevens worden opgeslagen.                              verricht; daarbij is in het betrokken jaar ter plaatse
                                                                                en gedurende de periode waarin de dieren op het
                                                                                bedrijf worden aangehouden het wettelijk vastgestel-
                                                                                de minimumaantal van de aanvragen gecontroleerd,


title: Zaak T-140/14: Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Bora Creations/BHIM (gel nails at home)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/56

         Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Bora Creations/BHIM (gel nails at home)
   (Zaak T-140/14)
   2014/C 135/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bora Creations, SL (Ceuta, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Lange, G. Hild en E. Schalast, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 december 2013 in zaak R 450/2013-1,

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „gel nails at home” voor waren van de klassen 3, 8, 11 en 21 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 331 634

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-513/14: Beroep ingesteld op 7 juli 2014 — GreenPack/BHIM (greenpack)

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/48

         Beroep ingesteld op 7 juli 2014 — GreenPack/BHIM (greenpack)
   (Zaak T-513/14)
   2014/C 303/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GreenPack GmbH (Hennigsdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Ruess en A. Doepner-Thiele, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 april 2014 in zaak R 2324/2013-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „greenpack” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 9 26  706

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-340/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats, andere partij: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 14 juli 2014 — R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats, andere partij: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam
   (Zaak C-340/14)
   2014/C 339/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: R.L. Trijber, handelend onder de naam Amstelboats

      Verweerder: College van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is passagiersvervoer per open sloep over de binnenwateren van Amsterdam, met voornamelijk als doel om tegen betaling rondvaart en partyverhuur aan te bieden, zoals in onderhavig geval aan de orde, een dienst waarop de bepalingen van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) van toepassing zijn, gelet op de exceptie van artikel 2, tweede lid, aanhef en onder d, van richtlijn nr. 2006/123/EG […] ten aanzien van diensten op het gebied van vervoer?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: Is hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG […] van toepassing op zuiver interne situaties of geldt bij de beoordeling van de vraag of dit hoofdstuk van toepassing is de rechtspraak van het Hof inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in zuiver interne situaties?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2 is dat de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de verdragsbepalingen over vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten in een zuiver interne situatie geldt bij de beoordeling van de vraag of hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG […] van toepassing is:

                           a)

                           Dient de nationale rechter de in hoofdstuk III van richtlijn nr. 2006/123/EG […] opgenomen bepalingen toe te passen in een situatie als onderhavige, waarbij de dienstverrichter zich niet grensoverschrijdend heeft gevestigd, noch grensoverschrijdend diensten aanbiedt en hij zich niettemin op die bepalingen beroept?

                           b)

                           Is voor het antwoord op die vraag relevant dat de diensten naar verwachting voornamelijk zullen worden verleend aan inwoners van Nederland?

                           c)

                           Dient voor het antwoord op die vraag te worden vastgesteld of in andere lidstaten gevestigde ondernemingen daadwerkelijke interesse hebben getoond of zullen tonen voor het verrichten van dezelfde of vergelijkbare diensten?

               4)

               Volgt uit artikel 11, eerste lid, aanhef en onder b, van richtlijn nr. 2006/123/EG […] dat indien het aantal vergunningen beperkt is vanwege dwingende redenen van algemeen belang de geldigheidsduur van de vergunningen ook moet worden beperkt, mede gelet op de doelstelling van richtlijn nr. 2006/123/EG […] om vrije toegang tot de diensten markt te bewerkstelligen, of is dat ter beoordeling aan het bevoegd gezag van de lidstaat?


title: Zaak C-316/08: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Latex srl/Agenzia delle Entrate, Amministrazione dell’economia e delle Finanze

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/28

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 23 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Latex srl/Agenzia delle Entrate, Amministrazione dell’economia e delle Finanze
   (Zaak C-316/08) (1)

   2010/C 134/44

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak T-158/11: Beroep ingesteld op 10 maart 2011 — Magnesitas de Rubián en andere/Parlement en Raad

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/25

         Beroep ingesteld op 10 maart 2011 — Magnesitas de Rubián en andere/Parlement en Raad
   (Zaak T-158/11)
   2011/C 139/48
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Magnesitas de Rubián, SA (Incio, Spanje), Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Spanje), en Ellinikoi Lefkolithoi Anonimos Metalleftiki Viomichaniki Naftiliaki kai Emporiki Etaireia (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, advocaten)

      Verwerende partijen: Parlement en Raad

      Conclusies

   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van de individuele beschikking die is vervat in artikel 13, lid 7, van richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (PB L 334, blz. 17), voor zover daarbij de lidstaten de verplichting wordt opgelegd om de conclusies over de beste praktijken als neergelegd in punt 3.5 van het „referentiedocument over de beste beschikbare technieken voor de cement, kalk en magnesiumoxide producerende industrie” (PB C 166, blz. 5), in acht te nemen bij de vaststelling van de voorwaarden waaronder door de bevoegde autoriteiten een vergunning wordt verleend aan de magnesiumoxide producerende installaties die overeenkomstig voornoemde richtlijn vergunningsplichtig zijn.
   De verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Gerecht voornoemde beschikking niet in haar geheel nietig zou verklaren in verband met punt 3.5 van het referentiedocument, haar in elk geval nietig te verklaren in verband met punt 3.5.5.4 van dat document, met inbegrip in het bijzonder van de in tabel 3.11 vastgestelde emissiewaarden, en

               —

               de verwerende partijen hoe dan ook te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onbevoegdheid van de Europese Commissie
               De Europese Unie was niet bevoegd om de productie van magnesiumoxide in het referentiedocument op te nemen.

               2)

               Tweede middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, concreet:

                           —

                           aan de verzoekende partijen is niet meegedeeld dat de procedure voor vaststelling van het referentiedocument was ingeleid, zodat zij daaraan pas laat hebben kunnen deelnemen;

                           —

                           in het referentiedocument wordt geen melding gemaakt van de door de verzoekende partijen ingediende „split views”;

                           —

                           de gestelde termijn voor onderzoek van het eindontwerp van het referentiedocument is niet in acht genomen.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 1 van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8)
               Het referentiedocument is in strijd met het in artikel 1 van voornoemde richtlijn neergelegde doel, dat bestaat in de bescherming van het milieu in zijn geheel, zodat ook de conclusies in punt 3.5 van dat document daarmee in strijd zijn, die volgens de bestreden beschikking bindend zijn.

               4)

               Vierde middel: schending van het algemene beginsel van gelijke behandeling, aangezien de bestreden beschikking ondernemingen die zich in verschillende situaties bevinden, gelijk behandelt.


title: Zaak T-318/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Othman/Raad en Commissie ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Aanpassing van conclusies — Grondrechten — Recht op eerbiediging van eigendom, recht om te worden gehoord en recht op effectieve rechterlijke controle )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Othman/Raad en Commissie
   (Zaak T-318/01) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Aanpassing van conclusies - Grondrechten - Recht op eerbiediging van eigendom, recht om te worden gehoord en recht op effectieve rechterlijke controle”)
   2009/C 180/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omar Mohammed Othman (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Walsh, barrister, F. Lindsley en S. Woodhouse, solicitors, vervolgens S. Cox, barrister, en H. Miller, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Vitsentzatos en M. Bishop, vervolgens M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden); en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. van Solinge en C. Brown, vervolgens E. Paasivirta en P. Aalto, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Collins, vervolgens C. Gibbs, vervolgens E. O’Neill, en ten slotte I. Rao, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door S. Moore, vervolgens door M. Hoskins, barristers)

      Voorwerp

   Aanvankelijk, een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000 (PB L 67, blz. 1), en van verordening (EG) nr. 2062/2001 van de Commissie van 19 oktober 2001 houdende de derde wijziging van verordening nr. 467/2001 (PB L 277, blz. 25), vervolgens, een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001 (PB L 139, blz. 9), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen.

      Dictum

               1)

               Er behoeft niet meer te worden beslist over de beroepen tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000, en van verordening (EG) nr. 2062/2001 van de Commissie van 19 oktober 2001 houdende de derde wijziging van verordening nr. 467/2001.

               2)

               Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001, wordt nietig verklaard voor zover deze Omar Mohammed Othman betreft.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal naast zijn eigen kosten de kosten van Othman dragen alsmede de bedragen die ter zake van de rechtsbijstand zijn voorgeschoten door de kas van het Gerecht.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april 2000 in zaak T-188/98: A. Kuĳer tegen Raad van de Europese Unie ("Doorzichtigheid — Besluit 93/731/EG van de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Raad — Afwĳzing van verzoek om toegang — Bescherming van algemeen belang — Internationale betrekkingen — Motiveringsplicht — Gedeeltelĳke toegang")

text:
24.6.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 176/21
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 mei 2000
                          van 6 april 2000
                                                                           in zaak T-34/99: Ph. Pipeaux tegen Europees Parlement (1)
in zaak T-188/98: A. Kuijer tegen Raad van de Europese
                                                                           (Ambtenaren — Thalassotherapiekuur — Weigering van
                                Unie (1)                                              voorafgaande goedkeuring — Motivering)
(„Doorzichtigheid — Besluit 93/731/EG van de Raad inzake                                           (2000/C 176/36)
de toegang van het publiek tot documenten van de Raad —
Afwijzing van verzoek om toegang — Bescherming van                                                  (Procestaal: Frans)
algemeen belang — Internationale betrekkingen — Motive-
              ringsplicht — Gedeeltelijke toegang”)
                                                                           In zaak T-34/99, Ph. Pipeaux, ambtenaar van het Europees
                                                                           Parlement, wonende te Mensdorf (Luxemburg), vertegenwoor-
                          (2000/C 176/35)                                  digd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
                                                                           aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Europees Parlement
                                                                           (gemachtigde: M. Moore), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van het besluit van het afwikkelingsbureau Luxemburg
                          (Procestaal: Engels)                             van 6 maart 1998 houdende afwijzing van verzoekers verzoek
                                                                           om voorafgaande goedkeuring van een kuur in een badplaats,
                                                                           heeft het Gerecht (A. Potocki, alleensprekend rechter); griffier:
In zaak T-188/98, A. Kuijer, woonachtig te Utrecht (Neder-                 J. Palacio González, administrateur, op 11 mei 2000 een arrest
land), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en F. P. Louis,                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaten te Brussel, bijgestaan door D. Curtin, hoogleraar
aan de Universiteit Utrecht, domicilie gekozen hebbende te                 1) Verwerpt het beroep.
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
Goethe 11, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
M. Bauer en M. Bishop), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van de Raad van 28 september 1998,
zoals gewijzigd bij besluit van 18 mei 1999, houdende weige-               (1) PB C 136 van 15.5.1999.
ring om verzoeker toegang te verlenen tot bepaalde documen-
ten, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili
en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
ministrateur, op 6 april 2000 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
1) Verklaart nietig het besluit van de Raad van 28 september
     1998, zoals gewijzigd bij het besluit van 18 mei 1999,                                      van 28 januari 2000
     houdende weigering om verzoeker toegang te verlenen tot
     bepaalde rapporten opgesteld door het Centrum voor informatie,
     beraad en gegevensuitwisseling inzake asielaangelegenheden, tot       in zaak T-96/98, Europees Bureau voor Consumenten-
     bepaalde aan dit Centrum verstrekte rapporten van gemeenschap-        unies (EBCU) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     pelijke missies of missies uitgevoerd door lidstaten, en tot de lijst                            schappen (1)
     van contactpersonen die zich in de lidstaten met asielzaken
     bezighouden.                                                          (Antidumpingprocedure — Consumentenvereniging — Wei-
                                                                           gering van erkenning als belanghebbende — Beroep tot
                                                                           nietigverklaring — Niet-vaststelling van definitieve verorde-
2) Verwijst de Raad in zijn eigen kosten, alsmede in de kosten van                      ning — Afdoening zonder beslissing)
     verzoeker.
                                                                                (2000/C 176/37)
(1) PB C 71 van 13.3.99.                                                                           (Procestaal: Engels)
                                                                           In zaak T-96/98, Europees Bureau voor Consumentenunies
                                                                           (EBCU), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door B. O’Con-
                                                                           nor, solicitor, en B. Garciá Porras, advocaat te Salamanque
                                                                           (Spanje), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten


title: Zaak C-10/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Belastingheffing in Finland op uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands voertuigen — Overeenstemming van nationale regeling met artikel 90, eerste alinea, EG, Zesde btw-richtlijn en richtlijn 2006/112/EG)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-10/08) (1)

   (Belastingheffing in Finland op uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands voertuigen - Overeenstemming van nationale regeling met artikel 90, eerste alinea, EG, Zesde btw-richtlijn en richtlijn 2006/112/EG)
   2009/C 113/17
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Koskinen en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 90 EG en artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), thans de artikelen 167 en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die in over de motorrijtuigenbelasting geheven belasting over de toegevoegde waarde voorziet, alsook in het recht om het overeenkomstige bedrag in mindering te brengen op de verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde — Toepassing van dezelfde fiscale waarde voor voertuigen minder dan drie maanden oud en voor nieuwe voertuigen — Toepassing van een waardevermindering van 0,8 % per maand voor voertuigen minder dan zes maanden oud wanneer er op de nationale markt geen gelijkwaardige voertuigen voorhanden zijn

      Dictum

               1)

               Door toe te staan dat de belasting van artikel 5 van wet nr. 1482/1994 over de motorrijtuigenbelasting [autoverolaki (1482/1994)] van 29 december 1994 overeenkomstig artikel 102, eerste alinea, punt 4, van wet nr. 1501/1993 betreffende de belasting over de toegevoegde waarde [arvonlisäverolaki (1501/1993)] van 30 december 1993 wordt afgetrokken van de belasting over de toegevoegde waarde, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 90, eerste alinea, EG en artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, thans opgenomen in de artikelen 167 en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.

               2)

               Door bij de motorrijtuigenbelasting voor voertuigen van minder dan drie maanden oud dezelfde belastbare waarde te hanteren als voor nieuwe voertuigen, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 90, eerste alinea, EG op haar rusten.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Republiek Finland draagt, naast haar eigen kosten, drie vierde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               5)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten voor het overige.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-132/09: Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/21

         Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-132/09)
   2009/C 153/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Eggers en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door te weigeren de uitgaven inzake meubilair en didactisch materiaal voor de Europese scholen ten laste te nemen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens het akkoord inzake de vestigingsplaats van 1962 juncto artikel 10 EG;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie heeft het Koninkrijk België het akkoord geschonden dat in oktober 1962 tussen de Raad van bestuur van de Europese scholen en het Koninkrijk België is gesloten, door te weigeren de uitgaven inzake meubilair en didactisch materiaal voor de op zijn grondgebied gevestigde Europese scholen ten laste te nemen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat uit artikel 6, tweede alinea, van het Verdrag houdende het Statuut van de Europese scholen van 21 juni 1994 (1) voortvloeit dat elke lidstaat de Europese scholen moet behandelen als een onderwijsinstelling die onder zijn publiek recht valt. Bijgevolg moeten de Europese scholen worden gefinancierd door de Belgische overheid en op dezelfde wijze worden behandeld als de nationale staatsscholen, zowel wat betreft de eerste uitrusting ervan, die verband houdt met de opening of de uitbreiding van een Europese school, als wat betreft de jaarlijkse onderhouds- en werkingskosten van deze scholen. In dit verband kan de communautarisering van het onderwijs in België geen rechtvaardigingsgrond vormen voor een weigering van financiering van de jaarlijkse werkingskosten van de Europese scholen door de Belgische autoriteiten. Volgens vaste rechtspraak kan een lidstaat zich immers niet onttrekken aan de aangegane verbintenissen door de uitoefening van zijn bevoegdheid te delegeren aan lagere nationale entiteiten.
   In antwoord op de door de Belgische autoriteiten opgeworpen bezwaren, merkt de Commissie in de tweede plaats op dat in de conclusies van de vergadering van de Raad van bestuur te Karlsruhe in mei 1967 geenszins wordt teruggekomen op de financieringsverplichtingen waartoe deze staat is gehouden als land waar Europese scholen zijn gevestigd.
   Om te beginnen heeft de Raad van bestuur te Karlsruhe alleen richtsnoeren uitgewerkt voor een standaardprotocol met de lidstaten waar Europese scholen zijn gevestigd, en in elk geval is deze Raad, gelet op de hiërarchie van de normen, geenszins bevoegd om het akkoord inzake de vestigingsplaats van 1962 te wijzigen.
   Voorts kan deze „beslissing” van Karlsruhe geenszins worden uitgelegd als een „later tot stand gekomen overeenstemming tussen de partijen of later gebruik” in de zin van artikel 31, lid 3, sub a en b, van het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht met betrekking tot de wijze waarop het akkoord inzake de vestigingsplaats dient te worden uitgelegd, bij gebreke van een reeks van standvastige akten of verklaringen waarmee wordt teruggekomen op de verplichting tot financiering waarin het akkoord inzake de vestigingsplaats voorziet. Tal van documenten en door België na 1967 gedane financieringen vormen overigens het bewijs van deze verplichting om de uitgaven inzake meubilair en didactisch materiaal voor de Europese scholen ten laste te nemen.

      (1)  PB L 212, blz. 3.


title: Arrest van het Hof van 29 juli 2016 in zaak E-25/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van de op hem rustende verplichtingen — Staatssteun — Artikel 14, lid 3, van deel II van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst — Niet-terugvordering van onrechtmatig verleende steun)

text:
               6.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/12

         ARREST VAN HET HOF
   van 29 juli 2016
   in zaak E-25/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming door een EVA-staat van de op hem rustende verplichtingen — Staatssteun — Artikel 14, lid 3, van deel II van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst — Niet-terugvordering van onrechtmatig verleende steun)
   (2017/C 108/10)
   In zaak E-25/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door niet binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te nemen om van de begunstigden de staatssteun terug te vorderen die onverenigbaar is verklaard met de werking van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte bij de artikelen 2, 3, 4 en 5 van Besluit nr. 404/14/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 8 oktober 2014 betreffende de regeling voor de stimulering van investeringen (Investment Incentive Scheme) in IJsland, door niet binnen de gestelde termijn alle uitstaande betalingen als bedoeld in artikel 7, derde zin, van dit besluit te annuleren en door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet binnen de gestelde termijn de informatie te verstrekken die wordt bedoeld in artikel 8 van dat besluit, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 14, lid 3, van deel II van Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en uit hoofde van de artikelen 6, 7 en 8 van Besluit nr. 404/14/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 29 juli 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 14, lid 3, van deel II van Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en de artikelen 6, 7 en 8 van Besluit nr. 404/14/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 8 oktober 2014 betreffende de regeling voor de stimulering van investeringen in IJsland, door niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen te nemen die nodig zijn voor de terugvordering bij de begunstigden van de staatssteun die bij de artikelen 3, 4 en 5 van dat besluit onverenigbaar met de werking van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte is verklaard, eventuele uitstaande bedragen bedoeld in artikel 7, derde volzin, van dat besluit niet te annuleren en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet de informatie als bedoeld in artikel 8 van dat besluit te verstrekken.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Doorhaling van zaak T-103/02

text:
C 213/44               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                       6.9.2003
                Doorhaling van zaak T-35/02 ( 1)                                    Doorhaling van zaak T-62/03 ( 1)
                        (2003/C 213/88)                                                     (2003/C 213/90)
                       (Procestaal: Italiaans)                                               (Procestaal: Frans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 8 april 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    van 19 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-35/02: Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA tegen Commissie
                                                                    T-62/03: Georges Vassilakis tegen Commissie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen.                                     Gemeenschappen.
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                    (1 ) PB C 101 van 26.4.2003.
               Doorhaling van zaak T-103/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-85/03 ( 1)
                        (2003/C 213/89)
                                                                                (2003/C 213/91)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 19 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak      De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
T-103/02: Ineos Phenol GmbH & Co. KG tegen Commissie                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van de Europese Gemeenschappen.                                     van 18 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    T-85/03: Regering van de Caymaneilanden tegen Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.
                                                                    (1 ) PB C 124 van 24.5.2003.


title: Zaak T-167/02: Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Etablissements Toulorge tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 180/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.7.2002
Beroep, op 28 mei 2002 ingesteld door José Pedro Pessoa                 Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Établissements
e Costa tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Toulorge tegen Europees Parlement en Raad van de
                                pen                                                               Europese Unie
                         (Zaak T-166/02)
                                                                                (Zaak T-167/02)
                         (2002/C 180/55)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (2002/C 180/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Procestaal: Frans)
schappen is op 28 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door José Pedro Pessoa e
Costa, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd door Jean-Noël
Louis, Etienne Marchal en Albert Coolen, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       schappen is op 30 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door
                                                                        Société Établissements Toulorge, gevestigd te Bricquebec
—     het besluit van de Commissie van 3 juli 2001 om tegen             (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Waelbroek en
      hem een tuchtprocedure in te leiden, nietig te verklaren;         D. Brinckman, advocaten.
—     het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag, tot
      afwijzing van het verzoek van de directeur van het EWDD
      van 6 juli 2001 om hem overeenkomstig artikel 29, lid 1,
      sub c, Ambtenarenstatuut naar het EWDD over te                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      plaatsen, nietig te verklaren;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            —    richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn
                                                                             79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van
                                                                             mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG
Middelen en voornaamste argumenten                                           van de Commissie nietig te verklaren;
Bij zijn herplaatsing na een verlof om redenen van persoonlijke         —    de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeen-
aard verzocht verzoeker om van de Commissie te worden                        schap, vertegenwoordigd door de Raad en het Europees
overgeplaatst naar het Europees Waarnemingscentrum voor                      Parlement vast te stellen, en verweerders te veroordelen
Drugs en Drugsverslaving (EWDD). De Commissie heeft dit                      tot vergoeding van alle schade die verzoekster door deze
geweigerd omdat tegen verzoeker een tuchtprocedure was                       richtlijn heeft geleden;
ingeleid ten gevolge van een inbeschuldigingstelling door de
Portugese autoriteiten.
                                                                        —    partijen te gelasten, binnen een redelijke termijn na de
                                                                             beslissing van het Gerecht van eerste aanleg de exacte
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker dat het besluit               cijfers van de schade waarover partijen overeenstemming
om tegen hem een tuchtprocedure in te leiden, in strijd is met               hebben bereikt, over te leggen, of, indien geen overeen-
artikel 88, vijfde alinea, Ambtenarenstatuut. Verder stelt                   stemming is bereikt, het Gerecht binnen diezelfde termijn
verzoeker schending van het beginsel van het vermoeden van                   aanvullende conclusies met de exacte cijfers over te
onschuld en van artikel 87 Ambtenarenstatuut, van de rechten                 leggen;
van de verdediging en van de conclusies van de hoofden van
administratie nr. 103 J/77.
                                                                        —    te verklaren dat een jaarlijks rentepercentage van 8 % (of
                                                                             een door het Gerecht te bepalen percentage) moet worden
Ten slotte stelt verzoeker dat het besluit om zijn overplaatsing             betaald, vanaf de datum van de beslissing van het Gerecht
naar het EWDD te weigeren onwettig is nu het is gebaseerd op                 waarbij de aansprakelijkheid van de Gemeenschap wordt
een besluit dat zelf onwettig is, namelijk het besluit om een                vastgesteld, tot het moment van betaling;
tuchtprocedure in te leiden.
                                                                        —    verweerders te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 27.7.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 180/33
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij de bestreden richtlijn wordt voor fabrikanten van mengvoe-          —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
ders voor gebruiksdieren een verplichting ingevoerd om een                    beroep van het BHIM van 6 maart 2002;
precieze kwantitatieve opgave te doen van alle in hun produc-
ten gebruikte grondstoffen, teneinde de volksgezondheid te
beschermen door een betere traceerbaarheid van de ingrediën-            —     verweerder te verwijzen in de kosten.
ten. Volgens verzoekster heeft deze maatregel tot gevolg, dat de
fabrikanten van mengvoeders hun kennis en zakengeheimen
verplicht openbaar moeten maken.
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
een aantal in de communautaire rechtsorde gewaarborgde                  Middelen en voornaamste argumenten
rechten en van de doelstellingen van het Verdrag. Zo is de
bestreden richtlijn in strijd met de bescherming van een niet-
vervalste mededinging en de bevordering van het technolo-               Aanvrager van het ge-        verzoekster
gisch onderzoek en de ontwikkeling. Bovendien is deze in                meenschapsmerk:
strijd met het eigendomsrecht en het recht op vrije uitoefening
van een economische activiteit. Ten slotte stelt verzoekster, dat
de richtlijn indruist tegen het doel, de landbouwproducten te           Betrokken        gemeen-     beeldmerk nr. 1.178.425, dat een
verbeteren en het milieu te beschermen.                                 schapsmerk:                  bierflesje met op het etiket de
                                                                                vermelding „NEGRA MODELO”
                                                                                weergeeft, als gemeenschapsmerk
Voorts is de bestreden richtlijn onevenredig. Deze is niet                                           voor waren van de klassen 25
geschikt om het beoogde doel, de bescherming van de                                                  (kleding), 32 (bieren) en 42 (bars,
volksgezondheid, te bereiken, en gaat in elk geval verder dan                                        restaurants en nachtclubs)
hetgeen ter verwezenlijking van dat doel nodig is. De richtlijn
verzekert op zich niet de kwaliteit van de producten, verbetert
evenmin de traceerbaarheid van de ingrediënten en brengt                Houder van het oppo-         MODELO CONTINENTE HIPER-
onevenredige lasten op het gebied van de etikettering mee.              sitiemerk of -teken in de    MERCADOS S.A.
                                                                        oppositieprocedure:
Ten slotte stelt verzoekster, dat de richtlijn op een onjuiste
rechtsgrondslag berust. Gelet op het feit dat de bestreden              Oppositiemerk of -te-        Portugese             beeldmerken
richtlijn niets van doen heeft met het veterinair en fytosanitair       ken:                         nrs. 295.800 en 295.804 die res-
gebied, had artikel 37 EG-Verdrag, en niet artikel 152 van het                                       pectievelijk de waren van de klas-
Verdrag, als rechtsgrondslag moeten worden gekozen.                                                  sen 25 (kledingstukken, schoeisel
                                                                                inbegrepen) en 32 (siropen, bieren
                                                                                en alcoholvrije dranken) van de
                                                                                internationale       nomenclatuur
                                                                                onderscheiden
                                                                        Beslissing oppositie-af-     voorlopige afwijzing van de on-
                                                                        deling:                      derhavige aanvraag voor een ge-
Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Cervecerı́a Modelo                                             meenschapsmerk ter onderschei-
S.A. de C.V. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                                               ding van „bieren” en aanvaarding
                   de interne markt (BHIM)                                                           ervan ter onderscheiding van
                                                                                „kleding” en „bars, restaurants en
                         (Zaak T-169/02)                                                             nachtclubs”
                         (2002/C 180/57)                                Beslissing kamer van be-     bevestiging van de beslissing van
                                                                        roep:                        de oppositie-afdeling
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        Middelen:                    schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub a, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 mei 2002 beroep ingesteld tegen het BHIM
door Cervecerı́a Modelo, te Mexico-Stad, vertegenwoordigd
door C. Lamo Devesa en A. Velazquez Ibañez, advocaten.


title: Zaak T-288/11: Beroep ingesteld op 1 juni 2011 — Kieffer Omnitec/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/34

         Beroep ingesteld op 1 juni 2011 — Kieffer Omnitec/Commissie
   (Zaak T-288/11)
   2011/C 252/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: A+P Kieffer Omnitec Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Delvaux en V. Bertrand, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het aan verzoekster op 1 april 2011 per post meegedeelde en op 5 april daaraanvolgend ontvangen besluit nietig verklaren waarbij de Europese Commissie haar offerte afwees en de opdracht aan een andere inschrijver gunde;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 april 2011 waarbij verzoeksters offerte in het kader van de aanbestedingsprocedure tot sluiten van een overeenkomst voor het onderhoud van de HVAC-installaties, sprinkler en hydrosanitaire uitrustingen van het Joseph-Bechgebouw te Luxemburg is afgewezen en de opdracht aan een andere inschrijver is gegund (PB 2010/S 241-367523).
   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1)

               Eerste middel: schending van de artikelen 89, leden 1 en 2, en 92 van het Financieel Reglement, artikel 135, leden 1 en 5, van de uitvoeringsverordening en artikel 49 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), alsook van het transparantie-, gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel, voor zover de Europese Commissie van de inschrijver overlegging vereist van „het door een certificatie-instantie afgegeven voor zijn volledige activiteit van onderhoud geldige ISO-certificaat”. Verzoekster verwijt de Europese Commissie in de eerste plaats niet duidelijk en nauwkeurig het selectiecriterium te hebben geformuleerd daar het inschrijvingsbestek het vereiste ISO-certificatieummer niet nader preciseerde, in de tweede plaats van de inschrijvers een ISO-certificatie „voor hun volledige activiteit van onderhoud” en niet alleen voor de betrokken markt te hebben verlangd en in de derde plaats de inschrijvers niet de mogelijkheid te hebben geboden aan te tonen dat zij een met de ISO-certificatie vergelijkbaar kwaliteitsniveau boden.

               2)

               Tweede middel: niet-nakoming van de uit artikel 296 VWEU en artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement voortvloeiende motiveringsplicht, schending van het inschrijvingsbestek en van de bijlagen erbij alsook kennelijk onjuiste beoordeling, voor zover de Europese Commissie de offerte van de vennootschap A+P KIEFFER OMNITEC had afgewezen op grond dat verzoekster niet voldeed aan criterium nr. 16, daar zij geen relevante documenten indiende tot bewijs dat de gegadigden over de vereiste kwalificaties beschikten. Verzoekster stelt enerzijds dat criterium nr. 16 betrekking had op „de verklaring over de bij alle leden van de eventuele groepering gedurende de laatste drie jaren aanwezige gemiddelde jaarlijkse personeelsbestanden met het vereiste profiel” en dat bladzijde 27/37 van bijlage II bij het inschrijvingsbestek slechts verwees naar de talenkennis van de gegadigden en anderzijds dat verzoekster aantoonde dat een van de gegadigden beschikte over de op bladzijde 28/38 van bijlage II bij het inschrijvingsbestek vereiste kwalificaties door bewijskrachtige documenten over te leggen. Wat de andere gegadigde betreft, vereisten de documenten van de opdracht niet dat werd voldaan aan de voor de site manager vereiste kwalificaties.

      (1)  PB 2004, L 134, blz. 114.


title: Zaak T-59/09: Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Duitsland/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/35

         Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-59/09)
   2009/C 113/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               Nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 5 december 2008 (SG.E.3/RG/mbp D(2008) 10067), waarbij particulieren ondanks het verzet van de Duitse regering overeenkomstig artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1049/2001 toegang wordt verschaft tot bepaalde door de Duitse autoriteiten in het kader van niet-nakomingsprocedure 2005/4569 overgelegde documenten;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen de beschikking van verweerster van 5 december 2008 waarbij particulieren ondanks het verzet van de Duitse regering toegang wordt verschaft tot bepaalde door de Duitse autoriteiten in het kader van een niet-nakomingsprocedure overgelegde documenten.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking in strijd is met artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1049/2001 (1) juncto het beginsel van loyale samenwerking tussen de Gemeenschap en de lidstaten overeenkomstig artikel 10 EG.
   Op grond van artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1049/2001 kan een lidstaat verzoeken dat een van hem afkomstig document enkel met zijn toestemming openbaar wordt gemaakt. De Commissie heeft geen recht op een uitgebreid eigen onderzoek van de redenen om toegang tot een document te weigeren op grond van artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 1049/2001. De uitspraak van het Hof in de zaak Zweden/Commissie e.a., C-64/05 P (2), heeft uitputtende criteria vastgelegd volgens welke de betrokken gemeenschapsorganen verzet tegen het verlenen van toegang terzijde mogen leggen en mogen beoordelen of er redenen zijn om toegang te weigeren in de zin van artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 1049/2001, te weten indien dit verzet „geenszins” is gemotiveerd of indien de aangevoerde motivering niet is geformuleerd „onder verwijzing” naar de weigeringsgronden.
   Hieruit volgt in samenhang met het beginsel van loyale samenwerking tussen de Gemeenschap en de lidstaten overeenkomstig artikel 10 EG dat de beoordeling of er redenen voor weigering van toegang zijn overeenkomstig artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 1049/2001 in de regel bij de lidstaat berust. De Commissie kan verzet tegen het verlenen van toegang slechts in uitzonderingsgevallen terzijde leggen, wanneer de motivering door de lidstaat ontoereikend is. Dit gebiedt ook een vergelijking met artikel 4, lid 4, van verordening nr. 1049/2001. Bij beide criteria van de rechtspraak gaat het om wezenlijke vormvereisten, die inhoudelijk moeten zijn afgestemd op de motiveringsplicht volgens artikel 253 EG. Voor de toetsing of de weigering om toegang tot een document te verlenen strookt met artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 1049/2001 is de gemeenschapsrechter bevoegd, maar niet de Commissie.
   Subsidiair betoogt verzoekster dat ook indien het Gerecht de uitspraak in zaak C-64/05 P aldus mocht uitleggen dat het verzet van een lidstaat op grond van artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1049/2001 het gemeenschapsorgaan enkel bindt indien het verenigbaar is met artikel 4, leden 1 tot en met 3, van deze verordening, de Commissie hooguit had mogen nagaan of de door de lidstaat aangevoerde motivering kennelijk aanvaardbaar was. De voor het verzet van de Duitse regering aangevoerde redenen kunnen echter in het geheel niet als kennelijk ontoereikend worden aangemerkt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Arrest van het Hof van 18 december 2007, Zweden/Commissie e.a., C-64/05 P, PB 2007, blz. I-11389.