title: Zaak C-128/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) – Staatssecretaris van Financiën/Het Oudeland Beheer BV (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Btw — Belastbare handelingen — Voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van „in het kader van [een] bedrijf” verkregen goederen — Gelijkstelling met een levering onder bezwarende titel — Maatstaf van heffing)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) – Staatssecretaris van Financiën/Het Oudeland Beheer BV
   (Zaak C-128/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Btw - Belastbare handelingen - Voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van „in het kader van [een] bedrijf” verkregen goederen - Gelijkstelling met een levering onder bezwarende titel - Maatstaf van heffing))
   (2016/C 243/03)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Het Oudeland Beheer BV

      Dictum

               1)

               Artikel 11, A, lid 1, onder b), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de waarde van een zakelijk recht dat de rechthebbende de bevoegdheid geeft om een onroerend goed te gebruiken, alsmede de kosten van afbouw van een kantoorgebouw dat op het betrokken perceel grond is opgetrokken, kunnen worden begrepen in de maatstaf van heffing van een levering, in de zin van artikel 5, lid 7, onder a), van deze richtlijn, zoals gewijzigd, wanneer de belastingplichtige de belasting over de toegevoegde waarde over deze waarde en deze kosten reeds heeft voldaan maar ook onmiddellijk en volledig in aftrek heeft gebracht.

               2)

               In een situatie als in het hoofdgeding, waarin een perceel grond en een op dat perceel in aanbouw zijnd gebouw zijn verkregen met de vestiging van een zakelijk recht dat de rechthebbende de bevoegdheid geeft om deze onroerende goederen te gebruiken, moet artikel 11, A, lid 1, onder b), van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, aldus worden uitgelegd dat de waarde van dat zakelijk recht die moet worden begrepen in de maatstaf van heffing van een levering, in de zin van artikel 5, lid 7, onder a), van deze richtlijn, overeenstemt met de waarde van de jaarlijks als tegenprestatie te betalen bedragen, gedurende de resterende looptijd van de erfpachtovereenkomst waarmee dat zakelijk recht is gevestigd, gecorrigeerd of gekapitaliseerd volgens dezelfde methode als voor de bepaling van de waarde van vestiging van het erfpachtrecht.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-415/01: Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
22.12.2001                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 369/9
      zich op het — door Nederland bestreden — standpunt                   Moeten in het kader van de regeling passief veredelingsverkeer
      stelt dat niet alleen de invoer van mengsels van suiker en           de artikelen 145 tot en met 151 van het communautair
      cacaopoeder met oorsprongscumulatie EG/LGO nadelig                   douanewetboek [verordening (EEG) nr. 2913/92 (1)] aldus
      is voor de suikersector, maar ook de invoer van mengsels             worden uitgelegd, dat het een veredelaar verboden is, bij het in
      van suiker en cacaopoeder met oorsprongscumulatie                    het vrije verkeer brengen van de veredelingsproducten het
      ACS/LGO, heeft de Commissie dit op geen enkele wijze                 bedrag af te trekken van de rechten bij invoer die op de
      aangetoond.                                                          tijdelijk uitgevoerde goederen volgens hun juiste tariefpost van
                                                                           toepassing zouden zijn, indien zij bij de uitvoer onder een
—     Schending van art. 109, lid 2, LGO-besluit: De Commissie             andere, onjuiste tariefpost waren aangegeven?
      is niet nagegaan of de bij de bestreden verordening
      getroffen vrijwaringsmaatregelen zo weinig mogelijk ver-
      storingen teweegbrengen in de werking van de associatie.             (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
      De Commissie is evenwel niet nagegaan of de onderhavige                  1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
      vrijwaringsmaatregelen ook het beoogde effect hebben.                    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).
      Tenslotte gaan de getroffen vrijwaringsmaatregelen verder
      dan noodzakelijk is; een vrijwaringsmaatregel die slechts
      voorziet in een minimum invoerprijs voor ACS/LGO-
      mengsels zou enerzijds adequaat zijn geweest om de
      nagestreefde doelstelling te bereiken en anderzijds minder
      belastend voor de LGO en de belanghebbende bedrijven.
—     Misbruik van bevoegdheid: Art. 109 LGO-besluit verleent
      aan de Commissie geen discretionaire bevoegdheid om
      de door de Raad beoogde mogelijkheden van oorsprongs-                Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door Commissie
      cumulatie ACS/LGO te corrigeren of aan te vullen,                    van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
      wanneer het gebruik van deze mogelijkheid gevolgen                                                  België
      heeft die bij het nemen van het LGO-besluit waren
      voorzien of zelfs beoogd.
                                                                                (Zaak C-415/01)
—     Schending van het vertrouwensbeginsel.
                                                                                (2001/C 369/16)
—     Schending van art. 253 EG: De onderhavige vrijwarings-
      maatregel is op geen enkele wijze met feiten of cijfers
      onderbouwd.
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C ... van ..., blz. ....                                            op 19 oktober 2001 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door G. V. Jordana en J. Adda als gemachtigden,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                           dat het den Hove behage:
Verzoek van het tribunal d’instance de Metz van
8 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen S.A. GEFCO en Hoofdontvanger van de                          —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, doordat het
                                    Douane                                       Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest artikel 4, leden 1
                                                                                en 2, en bijlage I van richtlijn 79/409/EEG (1) niet hebben
                                                                                uitgevoerd, niet hebben gezorgd voor een afbakening van
                               (Zaak C-411/01)                                   de op hun grondgebied gelegen speciale beschermings-
                                                                                zones die aan derden kunnen worden tegengeworpen, en
                                                                                er niet voor hebben gezorgd dat door de aanwijzing als
                                (2001/C 369/15)                                  speciale beschermingszone automatisch en tegelijkertijd
                                                                                een beschermings- en instandhoudingsregeling van toe-
                                                                                passing wordt die in overeenstemming is met het gemeen-
                                                                                schapsrecht, de verplichtingen niet is nagekomen die op
Het tribunal d’instance de Metz heeft bij beschikking van                        hem rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn
8 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
op 17 oktober 2001, in het geding tussen S.A. GEFCO en                           behoud van de vogelstand, juncto artikel 4, lid 4, van
Hoofdontvanger van de Douane, het Hof van Justitie van de                        die richtlijn, zoals dit ingevolge artikel 7 van richtlijn
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             92/43/EEG (2) ten dele is gewijzigd bij artikel 6, leden 2,
beslissing over de navolgende vraag:                                             3 en 4, van laatstgenoemde richtlijn;
 ---pagebreak--- C 369/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.12.2001
—     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      procedure.                                                       woordigd door G. zur Hausen als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       H. van der Woude en V. Landes, advocaten, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—     de aanwijzing van een aantal speciale beschermingszones
      is op zichzelf geen volledige en concrete uitvoering van
      artikel 4, leden 1 en 2, van de richtlijn, aangezien zij
      alleen tot doel heeft de algemene verplichtingen van de          —    vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan
      richtlijn na te komen. Daartegenover staat dat geen enkele            aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
      bepaling van dwingend recht die op het grondgebied van                richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990
      het ene of het andere gewest van toepassing is, als speciale          inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeer-
      beschermingszone aanwijst de gebieden die naar aantal                 de micro-organismen (1), zoals gewijzigd, en artikel 249
      en oppervlakte het meest geschikt zijn voor de instand-               EG, door artikel 14, sub a en b, artikel 15, leden 1 en 2,
      houding van de in bijlage I genoemde vogelsoorten en                  artikel 16, lid 1, en artikel 19, leden 2, 3 en 4, van die
      van de niet in bijlage I bedoelde, geregeld voorkomende               richtlijn juist noch volledig om te zetten, en door de
      trekvogels, ten aanzien van hun broed-, rui- en overwin-              richtlijn niet om te zetten voor bepaalde vormen van
      teringsgebieden en rustplaatsen in hun trekzones;                     ingeperkt gebruik waarvoor het Ministerie van Defensie
                                                                            bevoegd is;
—     de door de gewesten verrichte afbakening van de speciale
      beschermingszones kan niet aan derden worden tegen-
      geworpen omdat zij niet is bekendgemaakt en omdat                —    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
      het nationale recht niet uitdrukkelijk bepaalt dat de
      bekendmaking van het besluit zonder de kaarten niet
      wegneemt dat de kaarten verbindend zijn voor derden;
—     de speciale beschermingszones in het Vlaamse Gewest
      genieten niet de door het relevante gemeenschapsrecht
      voorgeschreven bescherming en instandhouding, daar               Middelen en voornaamste argumenten
      ofwel alleen sporadische deelmaatregelen van toepassing
      zijn, ofwel, omgekeerd, alleen uiterst algemene maatrege-
      len die precies op dezelfde wijze binnen en buiten de
      speciale beschermingszones gelden.
                                                                       De Commissie meent dat de door de Franse autoriteiten
                                                                       meegedeelde maatregelen slechts een onvolledige omzetting
                                                                       opleveren van een aantal bepalingen van de richtlijn:
(1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
    behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1).
(2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
    instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en    —    artikel 14, sub a, met betrekking tot het gebruik van
    fauna (PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7).                                 GGM’s van de groepen I of II voor onderwijs, onderzoek
                                                                            of ontwikkeling en met betrekking tot andere installaties
                                                                            dan die welke een vergunning behoeven in verband met
                                                                            het gebruik voor industriële of commerciële doeleinden;
                                                                       —    artikel 14, sub b, met betrekking tot installaties waarvoor
                                                                            een verklaring moet worden afgelegd en met betrekking
Beroep, op 5 november 2001 ingesteld door Commissie                         tot de terbeschikkingstelling aan de andere betrokken
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                           lidstaten van gegevens betreffende veiligheidsmaatregelen
                               bliek                                        en betreffende de juiste reactie op ongevallen;
                         (Zaak C-429/01)
                                                                       —    artikel 15, lid 1, daar de door de Franse autoriteiten
                                                                            vastgestelde maatregelen geen lijst bevatten van door de
                         (2001/C 369/17)                                    gebruiker te verstrekken informatie;
                                                                       —    artikel 15, lid 2, met betrekking tot de vaststelling van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  een regeling voor het waarschuwen van alle lidstaten die
op 5 november 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                  door het ongeval kunnen worden getroffen;


title: Zaak C-482/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Budějovický Budvar, národní podnik/Anheuser-Busch, Inc. (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 9, lid 1 — Begrip gedogen — Rechtsverwerking wegens gedogen — Aanvang van termijn van rechtsverwerking — Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat termijn van rechtsverwerking ingaat — Artikel 4, lid 1, sub a — Inschrijving van twee gelijke merken tot aanduiding van zelfde waren — Functies van merk — Eerlijk parallel gebruik)

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Budějovický Budvar, národní podnik/Anheuser-Busch, Inc.
   (Zaak C-482/09) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 9, lid 1 - Begrip „gedogen” - Rechtsverwerking wegens gedogen - Aanvang van termijn van rechtsverwerking - Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat termijn van rechtsverwerking ingaat - Artikel 4, lid 1, sub a - Inschrijving van twee gelijke merken tot aanduiding van zelfde waren - Functies van merk - Eerlijk parallel gebruik)
   2011/C 331/04
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Budějovický Budvar, národní podnik

      Verwerende partij: Anheuser-Busch, Inc.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Uitlegging van de artikelen 4, lid 1, sub a en 9, lid 1, van richtlijn 89/104/EEG: Eerste richtlijn van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Verwerking door gedogen — Begrip „gedogen” — Gemeenschapsrechtelijk begrip? — Mogelijkheid om het nationale recht toe te passen, daaronder begrepen de regels inzake eerlijk parallel gebruik van twee identieke merken

      Dictum

               1)

               Het begrip gedogen in de zin van artikel 9, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten is een Unierechtelijk begrip en de houder van een ouder merk kan niet worden geacht het vaste en langdurige eerlijke gebruik, waarvan hij geruime tijd op de hoogte was, door een derde van een jonger merk dat gelijk is aan dat van deze merkhouder, te hebben gedoogd wanneer hij niet de mogelijkheid had om zich tegen dat gebruik te verzetten.

               2)

               Inschrijving van het oudere merk in de betrokken lidstaat vormt geen voorwaarde waaraan moet zijn voldaan opdat de termijn van rechtsverwerking wegens gedogen van artikel 9, lid 1, van richtlijn 89/104 kan ingaan. De voorwaarden waaraan wel moet zijn voldaan opdat deze termijn ingaat, hetgeen de nationale rechter moet nagaan, zijn, ten eerste, inschrijving van het jongere merk in de betrokken lidstaat, ten tweede, inschrijving van dit merk te goeder trouw, ten derde, gebruik van het jongere merk door de houder ervan in de lidstaat van inschrijving en, ten vierde, kennis door de houder van het oudere merk van inschrijving van het jongere merk en van het gebruik na inschrijving ervan.

               3)

               Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een ouder merk geen nietigverklaring kan vorderen van een gelijk jonger merk dat dezelfde waren aanduidt, in geval van langdurig en eerlijk parallel gebruik van deze twee merken wanneer in omstandigheden als die in het hoofdgeding dat gebruik geen afbreuk doet of kan doen aan de wezenlijke functie van het merk, die erin bestaat de consumenten de herkomst van de waren of diensten te waarborgen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak T-24/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — MABB/Commissie ( Staatssteun — Digitale terrestrische televisie — Steun die Duitse autoriteiten hebben verleend aan omroepen die gebruik maken van net van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in regio Berlijn-Brandenburg — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Beroep tot nietigverklaring — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — MABB/Commissie
   (Zaak T-24/06) (1)

   („Staatssteun - Digitale terrestrische televisie - Steun die Duitse autoriteiten hebben verleend aan omroepen die gebruik maken van net van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in regio Berlijn-Brandenburg - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Beroep tot nietigverklaring - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 282/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Medienanstalt Berlin-Brandenburg (MABB) (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Schütte, advocaat, en B. Immenkamp, solicitor, vervolgens M. Schütte)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Gross, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Deutscher Kabelverband eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Struckmann, C. Arhold en N. Wimmer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/513/EG van de Commissie van 9 november 2005 betreffende de steunmaatregelen die de Bondsrepubliek Duitsland voor de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn en Brandenburg heeft verleend (PB 2006, L 200, blz. 14)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               De Medienanstalt Berlin-Brandenburg (MABB) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-36/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 september 2015 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Interne markt voor aardgas — Richtlijn 2009/73/EG — Ingrijpen van de Staat door de verplichting prijzen voor de levering toe te passen die door een nationale regelgevende instantie zijn goedgekeurd — Niet in de tijd beperkte maatregel — Geen verplichte periodieke controle van de noodzaak van deze maatregel en de wijze van toepassing ervan — Toepassing op een onbeperkt aantal begunstigden zonder onderscheid tussen afnemers of tussen bijzondere situaties — Evenredigheid)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/7

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 september 2015 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-36/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Interne markt voor aardgas - Richtlijn 2009/73/EG - Ingrijpen van de Staat door de verplichting prijzen voor de levering toe te passen die door een nationale regelgevende instantie zijn goedgekeurd - Niet in de tijd beperkte maatregel - Geen verplichte periodieke controle van de noodzaak van deze maatregel en de wijze van toepassing ervan - Toepassing op een onbeperkt aantal begunstigden zonder onderscheid tussen afnemers of tussen bijzondere situaties - Evenredigheid))
   (2015/C 363/08)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Door een stelsel van staatsinterventie toe te passen in de vorm van een niet in de tijd beperkte verplichting voor energiebedrijven om door de directeur van de Urzad Regulacji Energetyki (regelgevende instantie voor energie) goedgekeurde prijzen voor aardgasleveringen toe te passen, waarbij het nationale recht de nationale administratieve instanties niet verplicht om regelmatig onderzoek te doen naar de noodzaak en de wijze van toepassing ervan in de gassector met inaanmerkingneming van de ontwikkeling van die sector, en door de toepassing ervan op een onbegrensde groep van begunstigden of afnemers zonder een onderscheid te maken tussen afnemers en zonder een onderscheid te maken tussen hun situatie binnen de verschillende categorieën afnemers, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak T-156/11: Beroep ingesteld op 15 maart 2011 — Since Hardware (Guangzhou)/Raad

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/18

         Beroep ingesteld op 15 maart 2011 — Since Hardware (Guangzhou)/Raad
   (Zaak T-156/11)
   2011/C 120/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd (Guangzhou, Volksrepubliek China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1243/2010 van de Raad van 20 december 2010 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Since Hardware (Guangzhou) Co., Ltd. (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   1)   Eerste middel: het krachtens artikel 5 van de basisverordening (2) ingeleide oorspronkelijke onderzoek dient niet één bepaalde onderneming, doch een of meer landen en alle zich daar bevindende producenten te betreffen. Dienaangaande betoogt verzoekster:
   de bestreden verordening is in strijd met artikel 5 van de basisverordening, inzonderheid lid 9 ervan, gelezen in samenhang met artikel 17 van diezelfde verordening, uitgelegd conform de WTO-regels, aangezien volgens dat artikel geen nieuwe procedure tegen één enkele onderneming mag worden ingeleid;
   de bestreden verordening schendt artikel 9, leden 4 tot en met 6, van de basisverordening, uitgelegd conform de WTO-regels, aangezien volgens dat artikel antidumpingrechten niet mogen worden opgelegd aan één enkele onderneming, maar aan alle ondernemingen die zich een of meer landen bevinden moeten worden opgelegd;
   de bestreden verordening schendt artikel 9, lid 3, van de basisverordening, krachtens welke bepaling het nultarief van een onderneming die onder een antidumpingprocedure valt slechts kan worden herzien overeenkomstig een op basis van artikel 11, lid 3, van de basisverordening ingeleid herzieningsonderzoek. Subsidiair betoogt verzoekster dat de Commissie de facto is overgegaan tot herziening van haar nultarief, hetgeen in strijd is met artikel 9, lid 3, van de basisverordening, uitgelegd conform een rapport van de beroepsinstantie van de WTO.
   2)   Tweede middel: schending van artikel 3, inzonderheid de leden 2, 3 en 5, van de basisverordening, aangezien de antidumpingrechten zijn opgelegd zonder dat was aangetoond dat de industrie van de Unie gedurende de onderzoeksperiode schade had geleden.
   3)   Derde middel: schending van Unierecht doordat is besloten verzoekster niet in aanmerking te laten komen voor een behandeling als marktgerichte onderneming. In dit verband voert verzoekster aan dat:
   de Europese Commissie haar besluit om verzoekster niet in aanmerking te laten komen voor een behandeling als marktgerichte onderneming heeft genomen rekening houdend met het effect van een dergelijke weigering op verzoeksters dumpingmarge, hetgeen in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, zoals uitgelegd door de rechtspraak van het Gerecht;
   de bewijslast die de Commissie aan verzoekster heeft opgelegd teneinde haar te doen aantonen dat zij een marktgerichte onderneming is, is buitensporig en schendt de algemene beginselen van Unierecht en, met name, het beginsel van goed bestuur.

      (1)  PB L 338, blz. 22.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-501/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2006 door GlaxoSmithKline Services Unlimited (GSK), voorheen Glaxo Wellcome plc, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 27 september 2006 in zaak T-168/01, GlaxoSmithKline Services Unlimited/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/11

         Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2006 door GlaxoSmithKline Services Unlimited (GSK), voorheen Glaxo Wellcome plc, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 27 september 2006 in zaak T-168/01, GlaxoSmithKline Services Unlimited/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-501/06 P)
   (2007/C 42/18)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: GlaxoSmithKline Service Unlimited, voorheen Glaxo Wellcome plc (vertegenwoordigers: I. Forrester QC, J. Venit, member of the New York Bar, S. Martínez Lage, abogado, A. Komninos, Δικηγόρος, A. Schulz, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV, Spain Pharma, SA, Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar)
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg voor zover daarbij GSK's vordering tot nietigverklaring van artikel 1 van de litigieuze beschikking is afgewezen, zo niet de voor een goede rechtsbedeling noodzakelijke andere maatregelen;

               —

               toekenning aan GSK van een vergoeding voor de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het bestreden arrest moet worden vernietigd voor zover daarbij haar vordering tot nietigverklaring van artikel 1 van de litigieuze beschikking is afgewezen, op de volgende gronden:

               —

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld dat de algemene verkoopvoorwaarden merkbare mededingingsverstorende gevolgen hebben en derhalve artikel 81, lid 1, EG schenden, omdat het de juridische en economische context ervan niet naar behoren heeft onderzocht. Voorts (i) is de intrabrand-prijsconcurrentie waarnaar het Gerecht in zijn arrest verwijst, zelf het gevolg van een marktverstoring en (ii) heeft het Gerecht zich gebaseerd op gestelde marginale voordelen die eindgebruikers in importerende landen hadden kunnen hebben van de deelname van de Spaanse groothandelaars aan intrabrand-concurrentie.

               —

               Het Gerecht was niet bevoegd om feitelijke conclusies te trekken inzake de mogelijke gevolgen voor de patiënt en degenen die voor zijn geneesmiddelen betaalden, omdat de litigieuze beschikking van de Commissie geen grondslag biedt voor dergelijke conclusies.


title: Zaak T-364/15: Beroep ingesteld op 4 juli 2015 — ADR Center/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/63

         Beroep ingesteld op 4 juli 2015 — ADR Center/Commissie
   (Zaak T-364/15)
   (2015/C 302/78)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ADR Center Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: L. Tantalo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C (2015) 3117 final van 4 mei 2015 van de Commissie nietig verklaren,

               —

               subsidiair, alle door de Commissie verworpen kosten subsidiabel verklaren,

               —

               verwerende partijen en eventuele interveniënten verwijzen in verzoeksters gerechtskosten ten belope van een door het Gerecht billijk te bepalen bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie is niet bevoegd om een terugvorderingsmaatregel te bevelen in contractuele zaken.

               2.

               Tweede middel: het besluit is gebaseerd op feitelijke onjuistheden en beoordelingsfouten.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid door de Commissie.

               4.

               Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht door de Commissie.


title: Zaak T-3/16: Beroep ingesteld op 4 januari 2016 — Allstate Insurance/BHIM (DRIVEWISE)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/34

         Beroep ingesteld op 4 januari 2016 — Allstate Insurance/BHIM (DRIVEWISE)
   (Zaak T-3/16)
   (2016/C 078/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Allstate Insurance Company (Northfield, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: G. Würtenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „DRIVEWISE” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 455 019

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2015 in zaak R 956/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 8 oktober 2015 in zaak R 956/2015 2 betreffende aanvraag nr. 013 455 019 tot inschrijving van het woord „DRIVEWISE” als gemeenschapsmerk;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikelen 7, lid 1, onder b), 7, lid 1, onder c), en 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-244/10 en C-245/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 september 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Mesopotamia Broadcast A/S METV (C-244/10), Roj TV A/S (C-245/10)/Bondsrepubliek Duitsland (Richtlijn 89/552/EEG — Televisieomroepactiviteiten — Mogelijkheid voor lidstaat om op zijn grondgebied activiteit van in andere lidstaat gevestigde televisieomroeporganisatie te verbieden — Grond ontleend aan handelen in strijd met bevordering van begrip tussen volkeren)

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 september 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Mesopotamia Broadcast A/S METV (C-244/10), Roj TV A/S (C-245/10)/Bondsrepubliek Duitsland
   (Gevoegde zaken C-244/10 en C-245/10) (1)

   (Richtlijn 89/552/EEG - Televisieomroepactiviteiten - Mogelijkheid voor lidstaat om op zijn grondgebied activiteit van in andere lidstaat gevestigde televisieomroeporganisatie te verbieden - Grond ontleend aan handelen in strijd met bevordering van begrip tussen volkeren)
   2011/C 331/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mesopotamia Broadcast A/S METV (C-244/10), Roj TV A/S (C-245/10)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 2 bis en artikel 22 bis van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (PB L 202, blz. 60) — Verbod door de autoriteiten van een lidstaat van een activiteit van een in een andere lidstaat gevestigde radio- en televisieomroep wegens handelen in strijd met de bevordering van het begrip tussen de volkeren — Uitsluiting van de bevoegdheid van de lidstaat van ontvangst om op zijn grondgebied uit andere lidstaten afkomstige televisie-uitzendingen te verhinderen op binnen de door richtlijn 89/552/EEG geregelde gebieden vallende gronden — Toelaatbaarheid van handelen in strijd met de bevordering van het begrip tussen de volkeren als binnen de door deze richtlijn geregelde gebieden vallende verbodsgrond

      Dictum

   Artikel 22 bis van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, moet aldus worden uitgelegd dat omstandigheden zoals die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn, waarop een nationale rechtsregel van toepassing is op grond waarvan het verboden is te handelen in strijd met de bevordering van het begrip tussen de volkeren, moeten worden geacht te vallen onder het begrip „aansporing tot haat op grond van ras, geslacht, godsdienst of nationaliteit”. Dit artikel staat er niet aan in de weg dat een lidstaat krachtens een algemene wettelijke regeling, zoals de wet op het publieke verenigingsrecht (Gesetz zur Regelung des öffentlichen Vereinsrechts) van 5 augustus 1964, zoals gewijzigd bij artikel 6 van de wet van 21 december 2007, maatregelen vaststelt ten aanzien van een in een andere lidstaat gevestigde televisieomroeporganisatie, en daarbij als reden aanvoert dat de activiteiten en de doelstellingen van deze organisatie in strijd zijn met het verbod van handelen in strijd met de bevordering van het begrip tussen de volkeren, mits deze maatregelen geen beletsel vormen voor het eigenlijke doorgeven op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst van de televisie-uitzendingen welke die organisatie vanuit de andere lidstaat verricht, hetgeen door de nationale rechter moet worden nagegaan.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-328/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 2 juli 2015 — Andreea Corina Târșia/Statul român, Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 2 juli 2015 — Andreea Corina Târșia/Statul român, Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
   (Zaak C-328/15)
   (2016/C 191/02)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andreea Corina Târșia

      Verwerende partijen: Roemeense Staat, Universitatea „Lucian Blaga” Sibiu, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
   Bij beschikking van 14 april 2016 heeft het Hof (Zesde kamer) zich kennelijk onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) bij beslissing van 8 juni 2015 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing.


title: Zaak F-55/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Beoordelingsrapport 2011 — Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/90

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-55/13) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Beoordelingsrapport 2011 - Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 048/100)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en F. Martin, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het rapport waarin verzoekers prestaties over 2011 worden beoordeeld

      Dictum

               1)

               Het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank van 18 december 2012 wordt nietig verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring van het beoordelingsrapport over 2011 en van alle daarmee verbonden, daarop volgende en daaraan voorafgaande handelingen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Investeringsbank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van De Nicola.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013, blz. 26.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 juni 2003 in zaak C-148/01: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Extra heffing op melk — Vertragingsrente — Verzoek tot gedeeltelĳke nietigverklaring van beschikking 2001/137/EG")

text:
23.8.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 200/5
2)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van de Europese               1995/1996, berekend over de periode februari 1997 tot en
      Gemeenschappen, vervat in haar brief van 15 februari 1999,                  met december 2000.
      om jegens de Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE)
      tot verrekening van de wederzijdse vorderingen over te gaan.          2)    Verstaat dat de Helleense Republiek en de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in die van de
      Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE), in eerste
      aanleg en in hogere voorziening.                                      3)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk
                                                                                Spanje hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                            (1) PB C 173 van 16.6.2001.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 12 juni 2003
                                                                                van 3 juli 2003
in zaak C-148/01: Helleense Republiek tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in zaak C-156/01: Verzoek van de Centrale Raad van
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Extra heffing                        Beroep om een prejudiciële beslissing: R. P. van der Duin
op melk — Vertragingsrente — Verzoek tot gedeeltelijke                      tegen       Onderlinge        Waarborgmaatschappij        ANOZ
        nietigverklaring van beschikking 2001/137/EG”)                      Zorgverzekeringen UA, en Onderlinge waarborgmaat-
                                                                            schappij ANOZ Zorgverzekeringen UA tegen T. W. van
                                                                                Wegberg-van Brederode( (1))
                           (2003/C 200/08)
                                                                            („Sociale zekerheid — Pensioen- of rentetrekkers en hun
                           (Procestaal: Grieks)                             gezinsleden die wonen in andere lidstaat dan lidstaat die
                                                                            pensioen of rente verschuldigd is — Medische kosten
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     gemaakt in lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is —
                         prudentie van het Hof)                             Voorwaarden voor vergoeding — Bevoegde lidstaat en
                                                                            bevoegd orgaan — Artikelen 21, 22, 28 en 31 van verorde-
                                                                                ning (EEG) nr. 1408/71”)
In zaak C-148/01, Helleense Republiek (gemachtigden:
V. Kontolaimos en C. Tsiavou) ondersteund door Bondsrepu-                                            (2003/C 200/09)
bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma)
en door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-Monís
Gallego, vervolgens S. Ortiz Vaamonde) tegen Commissie van                                         (Procestaal: Nederlands)
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-
Durande), betreffende de gedeeltelijke nietigverklaring van
beschikking 2001/137/EG van de Commissie van 5 februari                     In zaak C-156/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering                    tens artikel 234 EG van de Centrale Raad van Beroep (Neder-
van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees                    land), in de aldaar aanhangige gedingen tussen R. P. van der
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afde-                Duin en Onderlinge Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverze-
ling Garantie, hebben verricht (PB L 50, blz. 9), heeft het Hof             keringen UA, en Onderlinge waarborgmaatschappij ANOZ
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-             Zorgverzekeringen UA tegen T. W. van Wegberg-van
president, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha               Brederode, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
Rodrigues         (rapporteur),       rechters;     advocaat-generaal:      van de artikelen 21, 22, lid 1, sub c, 28 en 31 van verordening
L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 12 juni 2003 een arrest              (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werkne-
                                                                            mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
1)    Verklaart beschikking 2000/137/EG van de Commissie van                binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijge-
      5 februari 2001 houdende onttrekking aan communautaire                werkte versie van verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
      financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het          van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde
      Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
      (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, nietig voorzover         C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en
      daarbij met betrekking tot de Helleense Republiek een financiële      S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
      correctie wordt toegepast wegens vertragingsrente in verband met      Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 juli
      de te late betaling van de extra heffing voor het melkjaar            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-188/13: Beroep ingesteld op 12 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/25

         Beroep ingesteld op 12 april 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-188/13)
   2013/C 156/41
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Rous en J. Hottiaux)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om richtlijn 2011/18/EU van de Commissie van 1 maart 2011 (1) tot wijziging van de bijlagen II, V en VI bij richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap, in nationaal recht om te zetten of in elk geval door deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 31 december 2011 verstreken.

      (1)  PB L 57, blz. 21.


title: Zaak C-406/00: Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 372/8                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.12.2000
1)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      Richtlijn 93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van
      overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken                 —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      clausules worden opgenomen die de deelneming verhin-                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      deren van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld                 die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 98/100/EG (1)
      hebben doen gaan van een motivering van de aangegeven                   van de Commissie van 21 december 1998 houdende
      prijs tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste                wijziging van Richtlijn 92/76/EEG (2) tot erkenning van
      aanbestedingswaarde?                                                    beschermde gebieden in de Gemeenschap waar bijzon-
                                                                              dere plantenziekterisico’s bestaan, de krachtens het Ver-
2)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van Richtlijn            drag en die Richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
      93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van                     is nagekomen;
      automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
      pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die             —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
      gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-
      dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is
      deze drempel vooraf te kennen?                                    Middelen en voornaamste argumenten
3)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van Richtlijn
      93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd                 Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
      contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming                oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
      die van indiening van een onregelmatige offerte wordt             verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
      verdacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen            lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
      te kennen kan geven na de opening van de enveloppen
      en voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?             Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
                                                                        treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
4)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van Richtlijn      welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
      93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende              uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
      dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die                  voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
      uitsluitend betrekking hebben op de zuinigheid van het
      bouwprocédé, de gekozen technische oplossingen, of
      de uitzonderlijk gunstige omstandigheden waarvan de               Door de Helleense Republiek wordt niet betwist, dat zij
      inschrijver kan profiteren?                                       maatregelen moet treffen om aan voornoemde Richtlijn te
                                                                        voldoen.
5)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van Richtlijn
      93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgesloten              De Commissie constateert, dat de Helleense Republiek tot
      die betrekking hebben op factoren waarvan de minimum-             nog toe geen passende maatregelen heeft getroffen om de
      waarde valt af te leiden uit officiële lijsten?                   betrokken Richtlijn in Grieks recht om te zetten.
(1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende        (1) PB L 351 van 29.12.1998, blz. 35.
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-   (2) PB L 305 van 21.10.1992, blz. 12.
    opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
    9.8.1993, blz. 54).
                                                                                Doorhaling van zaak C-272/98 (1)
Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                               bliek                                                            (2000/C 372/17)
                         (Zaak C-406/00)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-272/98 (verzoek
                         (2000/C 372/16)
                                                                        van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om
                                                                        een prejudiciële beslissing): Artel SA tegen F. Arencom Salazar.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
8 november 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                (1) BP C 278 van 5.9.1998.
woordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar juridische
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Verzoek van de Divisional Court, Queen's Bench Division, van 13 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: T. R. Fisher & P. Fisher (a firm) (Zaak C-369/98)

text:
19.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 397/17
Het vereiste dat de minister van FinancieÈn toestemming                het bevoegde orgaan, dan wel volgens dat van de staat
moet verlenen voor de overdracht van aandelen die meer                 op het grondgebied waarvan de ziekenhuisopname
dan 10 % van het stemgerechtigd kapitaal van geprivati-                heeft plaatsgevonden?
seerde ondernemingen vertegenwoordigen (of voor de
overdracht van een gekwalificeerde deelneming in financi-
ele instellingen), zoals neergelegd in wetsbesluit 380/93, is
onverenigbaar met de artikelen 73 B en 52 EG-Verdrag.             Ð is een beperking van het bedrag van de vergoeding
Het vereiste van toestemming zou slechts gerechtvaardigd               door de wetgeving van de staat van het bevoegde
kunnen zijn om dwingende redenen van algemeen belang                   orgaan geoorloofd uit het oogpunt van artikel 36 van
op basis van vaststaande en openbare objectieve criteria,              Verordening (EEG) nr. 1408/71, ofschoon daar van
zonder welke het vereiste zodanig zou kunnen worden                    een volledige vergoeding wordt gesproken?
gehanteerd dat de controle van de betrokken onderneming
in handen van de binnenlandse ondernemingen zou blij-
                                                                  (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
ven. De Portugese autoriteiten hebben echter generlei
dwingende redenen van algemeen belang aangevoerd ter
rechtvaardiging van die maatregel. Wat de criteria betreft
op basis waarvan de verlening van de toestemming zou
moeten plaatsvinden, is de Commissie van oordeel, dat die
criteria hetzij in de wettelijke voorschriften niet worden
vermeld, hetzij, ingeval wetsbesluit 380/93 naar wet 11/90
verwijst, de vastgestelde criteria zo kunnen worden uitge-
                                                                  Verzoek van de Divisional Court, Queen's Bench Division,
legd en toegepast dat Portugese onderdanen worden
                                                                  van 13 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
begunstigd ten nadele van onderdanen van andere lidsta-
                                                                  geding tussen The Queen en Minister of Agriculture,
ten.
                                                                  Fisheries and Food, ex parte: T. R. Fisher & P. Fisher
                                                                                (a firm)
(1) PB L 302 van 15.11.1985.
                                                                                (Zaak C-369/98)
                                                                                (98/C 397/29)
Verzoek van het Arbeidshof te Bergen (Zesde Kamer) bij            De Divisional Court, Queen's Bench Division heeft bij
arrest van 9 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslissing in      beschikking van 13 maart 1998, ingekomen ter griffie van
het geding tusen A. Vanbraekel, M.-A. Vanbraekel, M.-P.           het Hof van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding
Vanbraekel, M.-C. Vanbraekel, B. Vanbraekel, E. Vanbrae-          tussen The Queen en Minister of Agriculture, Fisheries
kel en A. Vanbraekel en Landsbond der christelijke mutua-         and Food, ex parte: T. R. Fisher & P. Fisher (a firm), het
                            liteiten                              Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                       (Zaak C-368/98)                            zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                  vragen:
                        (98/C 397/28)
Het Arbeidshof te Bergen (Zesde Kamer) heeft bij arrest           1. i)    Laten de artikelen 3, lid 1, en 9 van Verordening
van 9 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                      (EEG) nr. 3508/92 (1), in samenhang met de alge-
van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding tussen                      mene beginselen van Gemeenschapsrecht, toe dat
A. Vanbraekel, M.-A. Vanbraekel, M.-P. Vanbraekel,                         informatie die in een overeenkomstig artikel 2 van
M.-C. Vanbraekel, B. Vanbraekel, E. Vanbraekel en A.                       die Verordening opgezette databank is opgeslagen
Vanbraekel en Landsbond der christelijke mutualiteiten,                    en die betrekking heeft op gegevens die door of
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                   namens een eerdere aanvrager van compensatiebe-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                   dragen zijn verstrekt, aan derden wordt meege-
vragen:                                                                    deeld?
Wanneer de nationale rechterlijke instantie, in een aldaar
                                                                       ii) Zo ja, is de verstrekking van de informatie die
aanhangig geding, de noodzaak van een ziekenhuisopname
                                                                           rechtmatig van de bevoegde autoriteit mag wor-
in een andere lidstaat dan die van het bevoegde orgaan
                                                                           den verlangd, beperkt,
heeft erkend Ð ofschoon de in artikel 22 van Verordening
(EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op                  Ð wat de verzoekers om informatie betreft:
loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de
Gemeenschap verplaatsen (1) bedoelde voorafgaande toe-                          a) tot hen die de toestemming van de vorige
stemming was geweigerd Ð:                                                          op de ¹Base Formº vermelde aanvrager
                                                                                hebben; en/of
Ð moet de vergoeding van de kosten van ziekenhuisop-                            b) tot hen die om de informatie verzoeken in
     name geschieden volgens het stelsel van de staat van                          verband met hun aanvraag om landbouw-
 ---pagebreak--- C 397/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
                  steun voor dezelfde percelen als de vorige          1. Verkreeg artikel 12 van de Overeenkomst waarbij een
                  steunaanvrager, zelfs wanneer laatstbe-                 associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                  doelde weigert deze informatie te verstrek-             Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend te
                  ken;                                                    Ankara op 12 september 1963 (hierna: ¹associatie-
                                                                          overeenkomstº) rechtstreekse werking na afloop van
          Ð wat de inhoud van de informatie betreft:                      de overgangsperiode (31 december 1993) overeenkom-
                                                                          stig artikel 36 van het aanvullend (financieel) protocol
               c) tot informatie die geen vertrouwelijke                  bij de associatieovereenkomst, ondertekend te Brussel
                  commercieÈle gegevens bevat; en/of                      op 23 november 1970 (hierna: ¹aanvullend proto-
               d) tot informatie die moet worden meege-                   colº)?
                  deeld opdat hij die erom verzoekt, redelijk
                  optredend kan voorkomen dat hem in ver-
                  band met zijn eigen aanvraag om land-               2. Is artikel 6 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
                  bouwsteun sancties worden opgelegd?                     (hierna: ¹besluit nr. 1/80º)
                                                                          i)   ultra vires van de Associatieraad, waar het de
2. Indien vraag 1i) bevestigend wordt beantwoord en de                         voorwaarde stelt dat de werknemer ¹tot de legale
     bevoegde autoriteiten ten onrechte hebben geweigerd                       arbeidsmarkt van een lidstaat behoortº;
     informatie te verstrekken die, was zij de aanvrager
     ervan meegedeeld, hem in staat had gesteld alleen voor
     braaklegging in aanmerking komende percelen uit pro-                 ii)  in strijd met het in artikel 9 van de associatieover-
     ductie te nemen, is dan het opleggen van sancties                         eenkomst neergelegde discriminatieverbod;
     krachtens artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 3887/
     92 (2) alleen al om die reden onrechtmatig?                          iii) onwettig sinds het verstrijken van de overgangspe-
                                                                               riode;
3. Ongeacht of de bevoegde autoriteiten al dan niet
                                                                          iv) anderszins onwettig;
     rechtmatig hebben geweigerd de in vraag 1i) bedoelde
     informatie te verstrekken: mogen zij tegen een persoon
     informatie gebruiken, wanneer zij hebben geweigerd                        voorzover het de draagwijdte van artikel 12 van
     hem die informatie te verstrekken, hoewel hij daarom                      de associatieovereenkomst beperkt?
     had verzocht?
                                                                      3. Indien het antwoord op vraag 2 luidt, dat de geldig-
(1) Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november
    1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controle-        heid van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 geenszins
    systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB               wordt aangetast, moet de zinsnede ¹die tot de legale
    L 355 van 5.12.1992, blz. 1).                                         arbeidsmarkt van een lidstaat behoortº dan
(2) Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van
    23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het
    geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde com-          i)   aldus worden uitgelegd, dat een Turkse werkne-
    munautaire steunregelingen (PB L 391 van 31.12.1992,                       mer moet voldoen aan voorwaarden die door een
    blz. 36).                                                                  lidstaat in het kader van zijn immigratiewetten
                                                                               worden opgelegd, zoals de voorwaarde waarbij de
                                                                               duur van tewerkstelling in die lidstaat wordt
                                                                               beperkt, en de voorwaarden van het arbeidsrecht
                                                                               van die lidstaat inzake wettigheid, stabiliteit en
                                                                               duurzaamheid van de arbeid; of
Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal van 9 okto-                   ii)  worden uitgelegd onder verwijzing naar het begrip
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding                         ¹wettige, duurzame en stabiele arbeidº van de toe-
tussen Secretary of State for the Home Department en                           passelijke arbeidswetgeving van de lidstaat; of
                            M. Saglam
                        (Zaak C-370/98)                                   iii) aldus worden uitgelegd, dat daaraan hoe dan ook
                          (98/C 397/30)                                        is voldaan wanneer de naam van de Turkse werk-
                                                                               nemer is opgenomen in een systematische data-
                                                                               base, die door de lidstaat in het kader van de soci-
                                                                               ale zekerheid wordt bijgehouden en die de gege-
Het Immigration Appeal Tribunal heeft bij beschikking                          vens bevat van alle leden van de beroepsbevolking
van 9 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                          van die lidstaat?
van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding tussen
Secretary of State for the Home Department en M.
Saglam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  4. Wordt het antwoord op vraag 3, of op een onderdeel
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de                 daarvan, beïnvloed door artikel 7 van besluit nr. 2/76,
navolgende vragen:                                                        en zo ja, op welke manier en met welk resultaat?


Avis juridique important

|

52003XX1024(02)

Hof van Justitie - Verkiezing van de president van het Hof

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0005 - 0005

Verkiezing van de president van het Hof(2003/C 255/08)De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 7 oktober 2003 overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering de heer Skouris tot president van het Hof gekozen voor de periode van 7 oktober 2003 tot en met 6 oktober 2006.


title: Doorhaling van zaak T-357/93

text:
20.2.1999                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/31
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                 Doorhaling van zaak T-357/93 (1)
                                                                                (1999/C 48/65)
Ð de beschikking van de Commissie van 14 oktober
     1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
     van het EG-Verdrag (zaak IV/F-3/33.310) nietig te ver-                                 (Procestaal: Engels)
     klaren, voorzover zij betrekking heeft op Napier
     Brown;
                                                                      De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
Ð de bij de beschikking aan Napier Brown opgelegde
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
     geldboete in te trekken of te verlagen;
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-357/93: W. J. Wyness
                                                                      and Sons tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten;                             van de Europese Gemeenschappen.
Ð de Commissie te gelasten om verzoekster haar onkos-                 (1) PB C 189 van 13.7.1993.
     ten in verband met het stellen van een zekerheid voor
     de betaling van de geldboete te vergoeden.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking                             Doorhaling van zaak T-525/93 (1)
van de Commissie van 14 oktober 1998 inzake een proce-                                        (1999/C 48/66)
dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (1).
In het verzoekschrift wordt de vaststelling van de Commis-                                  (Procestaal: Engels)
sie betwist, dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op
artikel 85, lid 1, door ¹deel te nemen aan een overeen-
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedraging,                De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
welke ten doel had de mededinging te beperken door het                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
prijsbeleid van partijen op de markt voor industriesuiker             pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
in Groot-BrittannieÈ te coördinerenº, op grond dat de                 ling in het register gelast van zaak T-525/93: P. Griffin
Commissie geen of althans geen genoegzaam bewijs heeft                tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
geleverd van een aan verzoekster toerekenbaar, mededin-               Europese Gemeenschappen.
gingsverstorend ¹doelº en geen op een heimelijke ver-
standhouding gebaseerd marktgedrag heeft aangetoond.
                                                                      (1) PB C 328 van 4.12.1993.
Ook heeft de Commissie het recht niet correct toegepast
op de feiten en is zij op basis van een tegenstrijdige rede-
nering tot haar beslissing gekomen.
Verzoekster stelt eveneens, dat de Commissie bij de vast-
stelling van de hoogte van de aan verzoekster opgelegde                             Doorhaling van zaak T-554/93 (1)
geldboete haar bevoegdheden krachtens artikel 15 van Ver-                                     (1999/C 48/67)
ordening nr. 17 heeft misbruikt, haar eigen richtsnoeren
voor de berekening van geldboeten (2) verkeerd heeft toe-
gepast en algemene beginselen van Gemeenschapsrecht, in                                     (Procestaal: Engels)
het bijzonder het algemene evenredingsheidsbeginsel, heeft
geschonden. De geldboete van 1 800 000 ECU is volstrekt
ongerechtvaardigd en in elk geval te hoog. Op grond daar-
van vordert verzoekster daarnaast, dat de geldboete dient             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
te worden ingetrokken of althans te worden verlaagd.                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-554/93: A. T. Edward
(1) Zie eveneens de zaken T-202/98, Tate & Lyle/Commissie, en         Saint en C. Murray tegen Raad van de Europese Unie en
    T-204/98, British Sugar/Commissie.
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit
    hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectie-
    velijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opge-       (1) PB C 338 van 15.12.1993.
    legd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).


title: Zaak C-111/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 februari 2012 — Ministero per i beni e le attività culturali e.a./Ordine degli Ingegneri di Verona e Provincia e.a.

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 februari 2012 — Ministero per i beni e le attività culturali e.a./Ordine degli Ingegneri di Verona e Provincia e.a.
   (Zaak C-111/12)
   2012/C 151/30
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero per i beni e le attività culturali, Ordini degli Ingegneri delle Province di Venezia, di Padova, di Treviso, di Vicenza, di Verona e Provincia, di Rovigo e di Belluno

      Verwerende partijen: Ordine degli Ingegneri di Verona e Provincia, Consiglio Nazionale degli Ingegneri, Consiglio Nazionale degli Architetti, Pianificatori, Paesaggisti e Conservatori, Alessandro Mosconi, Comune di S. Martino Buon Albergo, Ordine degli Architetti Pianificatori Paesaggisti e Conservatori della Provincia di Verona, Istituzione di Ricovero e di Educazione di Venezia (IRE), Ordine degli Architetti di Venezia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet richtlijn 85/384/EEG (1), voor zover hierbij (in de artikelen 10 en 11), bij wijze van overgangsregeling, staatsburgers van andere lidstaten die over de uitdrukkelijk vermelde titels beschikken, worden toegelaten tot werkzaamheden op het vlak van de architectuur, zich ertegen dat in Italië een administratieve praktijk als rechtmatig wordt beschouwd, die artikel 52, lid 2, eerste deel, van regio decreto nr. 2537 van 1925 als rechtsgrondslag heeft en die bepaalde werkzaamheden aan gebouwen van artistiek belang voorbehoudt aan kandidaten die de titel van „architect” dragen of aan kandidaten die aantonen dat zij over bijzondere bekwaamheden beschikken die specifiek zijn voor het vlak van erfgoed en aanverwante sectoren en die bovenop die komen die gewoonlijk toegang verlenen tot werkzaamheden op het vlak van architectuur in de zin van genoemde richtlijn?

               2)

               Mag deze praktijk met name inhouden dat ook uit andere lidstaten dan Italië afkomstige vaklieden, hoewel zij beschikken over een titel die in beginsel het verrichten van werkzaamheden op het vlak van de architectuur toelaat, worden onderworpen aan een specifieke controle van hun beroepsbekwaamheid (net zoals het geval is voor Italiaanse vaklieden bij het bekwaamheidsexamen voor het beroep van architect) met het oog op de toegang tot de in artikel 52, lid 2, eerste deel, van regio decreto nr. 2357 van 1925 bedoelde beroepswerkzaamheden?

      (1)  PB L 223, blz. 15.


title: Zaak T-368/15: Beroep ingesteld op 10 juli 2015 — Alcimos Consulting/ECB

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/64

         Beroep ingesteld op 10 juli 2015 — Alcimos Consulting/ECB
   (Zaak T-368/15)
   (2015/C 302/79)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcimos Consulting SMPC (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Rodolaki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               haar inleidend verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               de besluiten van de Raad van Bestuur van de Europese Centrale Bank van 28 juni 2015 en 6 juli 2015 nietig te verklaren, en

               —

               haar een schadevergoeding van 1 EUR toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               De Europese Centrale Bank (hierna: „ECB”) heeft artikel 14, lid 4, van de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken (hierna: „ESCB”) geschonden, daar de afwijzing door de ECB van het verzoek van de Griekse centrale bank tot verhoging van de noodliquiditeitssteun aan Griekse banken niet in de weg zou hebben gestaan aan de verwezenlijking van de doelstellingen en de taken van het ESCB.

               2.

               De ECB heeft de artikelen 4 VEU en 5 VEU geschonden, aangezien zij ultra vires heeft opgetreden toen zij het verzoek van de Griekse centrale bank afwees.

               3.

               De ECB heeft bij haar optreden politieke overwegingen laten meespelen en derhalve artikel 130 VWEU geschonden, waarin het beginsel van onafhankelijkheid van de ECB is neergelegd.

               4.

               De gelaakte besluiten van de ECB doorstaan de evenredigheidstoets niet, aangezien de in artikel 127, lid 2, VWEU bedoelde bevordering van een goede werking van het betalingsverkeer één van de vier fundamentele taken is die via het Eurosysteem moeten worden uitgevoerd, en de verlenging van aanvullende noodliquiditeitssteun aan Griekse banken — die slechts minieme effecten kon hebben op de implementatie van het gemeenschappelijke monetaire beleid — de verwezenlijking van de doelstellingen van de ECB in veel mindere mate zou hebben belemmerd.


title: Advies 1/15: Advies van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 — Europees Parlement [Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU — Ontwerp van overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie — Doorgifte van persoonsgegevens van luchtreizigers van de Unie naar Canada — Juiste rechtsgrondslagen — Artikel 16, lid 2, artikel 82, lid 1, tweede alinea, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), VWEU — Verenigbaarheid met de artikelen 7 en 8 en met artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/3

         Advies van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 — Europees Parlement
   (Advies 1/15) (1)

   ([Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU - Ontwerp van overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie - Doorgifte van persoonsgegevens van luchtreizigers van de Unie naar Canada - Juiste rechtsgrondslagen - Artikel 16, lid 2, artikel 82, lid 1, tweede alinea, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), VWEU - Verenigbaarheid met de artikelen 7 en 8 en met artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie])
   (2017/C 309/03)
   Procestaal: alle officiële talen

      Verzoekende partij

   Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola en D. Moore, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Raad betreffende de sluiting, namens de Unie, van de overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie inzake de doorgifte en verwerking van gegevens uit het Passenger Name Record moet worden gebaseerd op zowel artikel 16, lid 2, als artikel 87, lid 2, onder a), VWEU.

               2)

               De overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie inzake de doorgifte en verwerking van gegevens uit de persoonsgegevens van passagiers door luchtvaartmaatschappijen is onverenigbaar met de artikelen 7, 8 en 21 en met artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie voor zover zij niet uitsluit dat gevoelige gegevens worden doorgegeven van de Europese Unie naar Canada, worden gebruikt en worden bewaard.

               3)

               De overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie inzake de doorgifte en verwerking van gegevens uit de persoonsgegevens van passagiers door luchtvaartmaatschappijen is slechts verenigbaar met de artikelen 7 en 8 en artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie indien zij:

                           a)

                           de van de Europese Unie naar Canada door te geven persoonsgegevens van passagiers duidelijk en nauwkeurig afbakent;

                           b)

                           bepaalt dat de modellen en criteria die in het kader van de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens van passagiers worden gebruikt specifiek, betrouwbaar en niet-discriminerend zullen zijn; bepaalt dat uitsluitend databases zullen worden gebruikt die door Canada worden aangewend in het kader van de strijd tegen terrorisme en zware grensoverschrijdende criminaliteit;

                           c)

                           behalve in het kader van de verificaties met betrekking tot de vooraf vastgestelde modellen en criteria waarop de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens van passagiers is gebaseerd, het gebruik van deze gegevens door de bevoegde Canadese autoriteit tijdens het verblijf van de luchtreizigers in Canada en na hun vertrek uit dit land alsook elke mededeling van deze gegevens aan andere autoriteiten, onderwerpt aan materiële en procedurele voorwaarden die zijn gebaseerd op objectieve criteria; dit gebruik en deze mededeling — behalve in naar behoren gerechtvaardigde dringende gevallen — onderwerpt aan een voorafgaande controle door hetzij een rechterlijke instantie, hetzij een onafhankelijke bestuurlijke entiteit, waarvan de beslissing houdende toelating van het gebruik wordt gegeven naar aanleiding van een gemotiveerd verzoek van deze autoriteiten, met name in het kader van procedures ter voorkoming, opsporing of vervolging van strafbare feiten;

                           d)

                           voorschrijft dat de persoonsgegevens van een luchtreiziger na diens vertrek enkel worden bewaard indien op grond van objectieve gegevens kan worden aangenomen dat deze luchtreiziger een risico kan opleveren in het kader van de strijd tegen terrorisme en zware grensoverschrijdende criminaliteit;

                           e)

                           de mededeling van de persoonsgegevens van passagiers door de bevoegde Canadese autoriteit aan de overheidsinstanties van een derde land onderwerpt aan de voorwaarde dat er hetzij tussen de Europese Unie en dit derde land een overeenkomst bestaat die gelijkwaardig is aan de overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie inzake de doorgifte en verwerking van gegevens uit de persoonsgegevens van passagiers door luchtvaartmaatschappijen, hetzij door de Europese Commissie krachtens artikel 25, lid 6, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens een besluit is gegeven dat betrekking heeft op de autoriteiten waaraan wordt overwogen de persoonsgegevens van passagiers door te geven;

                           f)

                           bepaalt dat de luchtreizigers individueel worden ingelicht wanneer hen betreffende persoonsgegevens worden gebruikt tijdens hun verblijf in Canada en na hun vertrek uit dat land en wanneer de bevoegde Canadese autoriteit deze gegevens vrijgeeft aan andere instanties of aan particulieren, en

                           g)

                           garandeert dat het toezicht op de naleving van de in de overeenkomst tussen Canada en de Europese Unie inzake de doorgifte en verwerking van gegevens uit de persoonsgegevens van passagiers door luchtvaartmaatschappijen opgenomen regels inzake de bescherming van luchtreizigers bij de verwerking van hen betreffende persoonsgegevens wordt verzekerd door een onafhankelijke toezichthoudende instantie.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak T-68/08: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — FIFA/Commissie ( „Televisie-uitzendingen — Artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG — Maatregelen van Verenigd Koninkrijk betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor samenleving van die lidstaat — Wereldkampioenschap voetbal — Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met gemeenschapsrecht worden verklaard — Motivering — Artikelen 43 EG, 49 EG en 86 EG — Eigendomsrecht” )

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/20

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — FIFA/Commissie
   (Zaak T-68/08) (1)

   (Televisie-uitzendingen - Artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG - Maatregelen van Verenigd Koninkrijk betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor samenleving van die lidstaat - Wereldkampioenschap voetbal - Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met gemeenschapsrecht worden verklaard - Motivering - Artikelen 43 EG, 49 EG en 86 EG - Eigendomsrecht)
   2011/C 103/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération internationale de football association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Batchelor, F. Young, solicitors, A. Barav, D. Reymond, advocaten, en F. Carlin, barrister, vervolgens E. Batchelor, A. Barav, D. Reymond en F. Carlin)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Benyon, E. Montaguti en N. Yerrell, vervolgens F. Benyon en E. Montaguti, gemachtigden, bijgestaan door J. Flynn, QC, en M. Lester, barrister)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck en A. Joachimowicz, advocaten); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer en V. Jackson, vervolgens S. Behzadi-Spencer en L. Seeboruth, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door T. de la Mare, vervolgens door B. Kennelly, barristers)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2007/730/EG van de Commissie van 16 oktober 2007 inzake de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van maatregelen die het Verenigd Koninkrijk heeft genomen op grond van artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 295, blz. 12)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Fédération internationale de football association (FIFA) zal naast haar eigen kosten ook de kosten van de Europese Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk België en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-437/15: Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe e. a./Commissie

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/22

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe e. a./Commissie
   (Zaak T-437/15)
   (2015/C 328/22)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe (Copertino, Italië), Azienda Agricola Cairo & Doutcher di Cairo Uzi & C. Ss (Copertino, Italië), Ss Agricola Cairo Vito & Strafella Maria Rosa (Copertino, Italië), Vivai Del Salento Di Castrignano' Carmelo Antonio (Sanarica, Italië), Società Agricola Castrignano' Vivai Srl (Muro Leccese, Italië), Piante In Di Cipressa Carmine (Copertino, Italië), D'Elia Simone (Leverano, Italië), De Laurenzis Giuseppe (Copertino, Italië), Verde Giuranna Di Giuranna Alessio Mauro (Parabita, Italië), Maiorano Maurizio (Copertino, Italië), Vivai Mazzotta Di Mazzotta Carmine (Copertino, Italië), Società Agricola Mello Vivai di Mello Antonio Snc (Veglie, Italië), Mello Alessandro (Leverano, Italië), Mello Lucio (Carmiano, Italië), Romano Alessio Luigi (Giurdignano, Italië), Sansone Antonio (Copertino, Italië), Vivai Tarantino Ss (Cavallino, Italië), Verdesca Paolo (Copertino, Italië), Verdesca Giuseppe (Copertino, Italië), Hobby Flora di Miggiano Luigi (Poggiardo, Italië), Mauro Stefano (Muro Leccese, Italië), Miggiano Emanuele (Montesano Salentino, Italië), Miggiano Garden Center Sas di Miggiano Gianluigi & C. (San Cassiano, Italië), Miggiano Claudio (Maglie, Italië), Vivai Piante Rizzo Carmelo (Lecce, Italië), Cairo Antonio (Nardo', Italië), Floricoltura Marti di Marti Sandro (Porto Cesareo, Italië), Azienda Agricola Mariani Fabrizio (Alliste, Italië), Giannotta Giuseppe (Leverano, Italië), Ligetta & Solida Srl (Alezio, Italië), Vivai Caputo Sas di Carbone R. & F. Ss (San Donaci, Italië), Perrone Cosimo (Leverano, Italië), Durante Giuseppina (Leverano, Italië), Società Agricola CO.VI.SER Srl (Arnesano, Italië), Miggiano Antonio (Sanarica, Italië), Castrignano' Antonio (Sanarica, Italië), Stincone Giorgio (Sanarica, Italië), Zecca Fabio (Leverano, Italië), Società Agricola Florsilva Srl (Copertino, Italië) (vertegenwoordiger: G. Manelli, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen (PB L 125, blz. 36)

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften, volledig ontbreken van een motivering, kennelijke irrationaliteit en schending van het evenredigheidsbeginsel
               Verzoeksters betogen:

                           —

                           Hoewel de Europese Commissie een reeks onderzoeken noemt die in een Europees kader zijn verricht, houdt zij geen rekening met de resultaten van die onderzoeken en weigert zij dus te beoordelen of de toegepaste maatregelen al dan niet adequaat zijn. Zij legt niet uit waarom zij een lijst van 180 nader omschreven planten heeft opgesteld die weliswaar in theorie waardplanten zouden kunnen zijn voor Xylella fastidiosa, maar die niet voorkomen in de provincie Lecce; evenmin zet zij de redenen uiteen waarom zij heeft gemeend in bijlage I meer dan 180 soorten te moeten opnemen, waaronder planten die vatbaar zijn voor „niet-Europese” isolaten, die duidelijk niet relevant zijn voor het betrokken gebied.

                           —

                           De Europese Commissie zet niet de redenen uiteen waarom zij heeft gemeend zonder onderscheid een verbod te moeten instellen op het verplaatsen van de in bijlage I genoemde planten zodat bij voorbaat de mogelijkheid wordt uitgesloten om andere maatregelen te gebruiken die het risico van verspreiding kunnen indammen.

                           —

                           De Europese Commissie zet niet uiteen welk Unierechtelijk voorschrift de vaststelling van het uitvoeringsbesluit rechtvaardigt; zij vermeldt niet waarom volgens haar het subsidiariteitsbeginsel opzij moet worden geschoven in een situatie waarin de lidstaat niet enkel de bevoegdheid bezit maar de desbetreffende functie ook heeft uitgeoefend, en heeft niet de redenen gegeven waarom de regeling evenredig zou zijn ten opzichte van het nagestreefde doel, daar er geen vergelijking of een uitdrukkelijk afweging van de belangen is gemaakt.

               2.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften in ander opzicht, volledig ontbreken van een motivering, kennelijke irrationaliteit en schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Volgens verzoeksters is niet te begrijpen op basis van welke wetenschappelijke uitgangspunten de nader omschreven planten niet mogen worden verplaatst wanneer eenmaal is komen vast te staan, middels passende, wetenschappelijk aanvaarde analysen, dat zij niet zijn besmet met de ziekteverwekker. Evenmin is te begrijpen waarom een plant die een deel van de groeicyclus buiten de screen house systemen heeft doorgebracht, niet in andere systemen kan worden ingevoerd om zijn levenscyclus op juiste wijze te voltooien om vervolgens voor de handel te worden bestemd.

               3.

               Schending van de artikelen 5, leden 3 en 4, van het Verdrag en de rechtsvoorschriften betreffende de toepassing ervan, schending van het subsidiariteitsbeginsel en schending van het evenredigheidsbeginsel.
               Verzoeksters betogen:

                           —

                           Het [Unie]besluit is onrechtmatig in het bijzonder met betrekking tot het bepaalde in artikel 6, „Uitroeiingsmaatregelen”. De bepaling is abnormaal en buitensporig omdat de toepassing ervan verplicht wordt gesteld voor gezonde planten, of ook louter op van besmetting verdachte planten, binnen een straal van 100 meter rond de plek van de besmette plant. Dat voorschrift beantwoordt aan geen enkele logica met een wetenschappelijke basis en is vooral onevenredig ten opzichte van het doel dat ermee zou moeten worden nagestreefd.

                           —

                           Het [Unie]besluit is ook onrechtmatig met betrekking tot het bepaalde in artikel 9, „Verplaatsing van nader omschreven planten binnen de Unie”, omdat zonder onderscheid en zonder rechtvaardiging een verbod van verplaatsing is opgelegd, los van de gezondheidstoestand van de plant. Dit is des te ernstiger wanneer men bedenkt dat het betrokken verbod zowel buiten het afgebakende gebied als daarbinnen geldt.

                           —

                           Het bestreden besluit schendt het evenredigheids- en het subsidiariteitsbeginsel.

                           —

                           Het [Unie]besluit is onrechtmatig in het bijzonder gelet op artikel 9, lid 2, onder d), f) en h), waarin, voor de afwijking van het bepaalde in lid 1, een strook van 200 meter rondom het kweekgebied verplicht wordt gesteld en waarin is voorzien in een reeks verplichtingen voor die strook. Een dergelijke afwijking is duidelijk niet uitvoerbaar omdat de strook die in acht moet worden genomen rondom het kweekgebied, buiten de invloedssfeer van de tuinbouwbedrijven zou kunnen liggen, in ieder geval in de gevallen waarin die strook op eigendom van derden ligt.


title: Zaak F-98/06: Beroep ingesteld op 24 augustus 2006 — Risto Lohiniva/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/45

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2006 — Risto Lohiniva/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak F-98/06)
   (2006/C 281/81)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Risto Lohiniva (Brussel, België) (vertegenwoordiger: V. Teperi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 30 mei 2006 tot afwijzing van de door verzoeker ingediende klacht;

               —

               te oordelen dat klager nog steeds het recht heeft 35 % van zijn netto salaris, bedrag zoals aangepast door de overmakingscoëfficiënt per land, naar Finland over te maken, te rekenen vanaf 16 januari 2006;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker maakte een deel van zijn salaris, welk deel overeenkomstig artikel 17 van bijlage VII bij het oude Statuut is aangepast met behulp van een coëfficiënt, naar zijn land van oorsprong, Finland, over. In het kader van een programma voor uitwisseling van ambtenaren tussen de Commissie en de lidstaten was hij in de jaren 2004 en 2005 overgeplaatst naar Finland. Gedurende deze periode maakte de Commissie zijn volledige salaris, vermeerderd door toepassing van de overmakingscoëfficiënt, over naar Finland. Bij zijn terugkeer naar Brussel in januari 2006 werd hem niet de mogelijkheid toegekend, naar Finland het deel van zijn salaris over te maken dat hij voor zijn overplaatsing naar dat land overmaakte. Dienaangaande betoogt de administratie dat die bepaling naar aanleiding van de inwerkingtreding van het nieuwe statuut is gewijzigd en dat verzoeker niet voldoet aan de in artikel 17, lid 2, sub a, van bijlage XIII bij het Statuut neergelegde voorwaarde voor instandhouding van dit recht.
   In zijn beroep betoogt verzoeker dat zijn situatie onder de in artikel 17, lid 2, sub a, van bijlage XIII bij het Statuut valt, daar hij zowel tijdens als voorafgaand aan zijn overplaatsing naar Finland onder de overmakingsregeling viel.