201806220111970732018/C 240/302942018CJC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180427262611Zaak C-294/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus (Finland) op 27 april 2018 — Oulun Sähkönmyynti Oy
 ---documentbreak--- C2402018NL2610120180427NL0030261261Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Markkinaoikeus (Finland) op 27 april 2018 — Oulun Sähkönmyynti Oy
   (Zaak C-294/18)2018/C 240/30Procestaal: Fins
      Verwijzende rechter

   Markkinaoikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oulun Sähkönmyynti Oy

      Verwerende partij: Energiavirasto

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 11, lid 1, van richtlijn 2012/27/EU (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van [de] richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG, aldus worden uitgelegd dat de toekenning van een korting op een basisvergoeding voor elektriciteit op grond van een door de eindafnemer gekozen wijze van facturering betekent dat facturen en factureringsinformatie niet kosteloos worden meegedeeld aan eindafnemers die de korting niet hebben ontvangen?

            2)

            Voor zover de eerste prejudiciële vraag ontkennend moet worden beantwoord en het toelaatbaar is om voornoemde korting toe te kennen, vloeien dan uit richtlijn 2012/27/EU specifieke aanvullende voorwaarden voort die bij de beoordeling van de toelaatbaarheid van de korting in acht moeten worden genomen, zoals bijvoorbeeld de vraag of de korting strookt met de door de factureringswijze beoogde kostenbesparing, of de korting betrekking heeft op het aantal factureringen en of de korting ten goede mag komen aan de kring van eindafnemers dankzij wie die de kostenbesparing kon worden gerealiseerd als gevolg van de door hen gekozen wijze van facturering?

            3)

            Voor zover de toekenning van de in de eerste prejudiciële vraag genoemde korting betekent dat van andere eindafnemers dan degenen die voor de speciale wijze van facturering hebben gekozen, vergoedingen in strijd met artikel 11, lid 1, van richtlijn 2012/27/EU zijn geheven, vloeien dan uit het Unierecht bijzondere vereisten voort die bij het besluit over de terugbetaling van de vergoedingen in acht moeten worden genomen?

      (
         1
      )	PB 2012, L 315, blz. 1.


201806220461970832018/C 240/75522018TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180516636313Zaak T-52/18: Beschikking van het Gerecht van 16 mei 2018 — Teollisuuden Voima / Commissie
 ---documentbreak--- C2402018NL6330120180516NL0075633631Beschikking van het Gerecht van 16 mei 2018 — Teollisuuden Voima / Commissie
   (Zaak T-52/18) (
         1
      )2018/C 240/75Procestaal: EngelsDe president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 112 van 26.3.2018.


201806220671970852018/C 240/454192017TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180518414111Zaak T-419/17: Arrest van het Gerecht van 18 mei 2018 — Mendes/EUIPO — Actial Farmaceutica (VSL#3) („Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk VSL#3 — Merk dat een in de handel gebruikelijke benaming is geworden van een waar of dienst waarvoor het is ingeschreven — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 51, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
 ---documentbreak--- C2402018NL4110120180518NL0045411411Arrest van het Gerecht van 18 mei 2018 — Mendes/EUIPO — Actial Farmaceutica (VSL#3)
   (Zaak T-419/17) (
         1
      )
   „(„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk VSL#3 — Merk dat een in de handel gebruikelijke benaming is geworden van een waar of dienst waarvoor het is ingeschreven — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 51, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)”2018/C 240/45Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Mendes SA (Lugano, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Carpineti, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Actial Farmaceutica Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: S. Giudici, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2017 (zaak R 1306/2016-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Mendes en Actial Farmaceutica.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Mendes SA wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 277 van 21.8.2017.


201806290671986692018/C 249/283402016TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180531232421Zaak T-340/16: Arrest van het Gerecht van 31 mei 2018 — Flatworld Solutions/EUIPO — Outsource Professional Services (Outsource 2 India) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk Outsource 2 India — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2492018NL2310120180531NL0028231242Arrest van het Gerecht van 31 mei 2018 — Flatworld Solutions/EUIPO — Outsource Professional Services (Outsource 2 India)
   (Zaak T-340/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk Outsource 2 India — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 249/28Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Flatworld Solutions Pvt Ltd (Bangalore, India) (vertegenwoordigers: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche, B. Köhn-Gerdes en J. Schumacher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

      Interveniërende partij: Outsource Professional Services Ltd (Friedrichshafen, Duitsland), die werd toegestaan in de plaats te treden van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (vertegenwoordiger: A. Kempter, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 april 2016 (zaak R 611/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Flatworld Solutions en Outsource2India

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 15 april 2016 (zaak R 611/2015-4) wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Flatworld Solutions Pvt Ltd.

            3)

            Outsource Professional Services Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 305 van 22.8.2016.


201806290201986742018/C 249/162682018CJC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180418111111Zaak C-268/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bacău (Roemenië) op 18 april 2018 — SC Onlineshop SRL / Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF) — Direcția Generală a Vămilor
 ---documentbreak--- C2492018NL1110120180418NL0016111111Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bacău (Roemenië) op 18 april 2018 — SC Onlineshop SRL / Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF) — Direcția Generală a Vămilor
   (Zaak C-268/18)2018/C 249/16Procestaal: Roemeens
      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Onlineshop SRL

      Verwerende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală (ANAF) — Direcția Generală a Vămilor

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad [van 23 juli 1987] met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (
                  1
               ), zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2016/1821 van de Commissie van 6 oktober 2016 (
                  2
               ), aldus worden uitgelegd dat toestellen zoals de GPS-navigatiesystemen PNI S 506, die in het onderhavige geding aan de orde zijn, worden ingedeeld onder tariefpostonderverdeling 8526 91 20 dan wel onder tariefpostonderverdeling 8528 59 00 van die nomenclatuur?

            2)

            Zijn de versies van de gecombineerde nomenclatuur na wijziging bij achtereenvolgens uitvoeringsverordening (EU) nr. 698/2012 van de Commissie (
                  3
               ) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 459/2014 van de Commissie (
                  4
               ) relevant voor het bepalen van de juiste tariefindeling van toestellen zoals de navigatiesystemen die in het onderhavige geding aan de orde zijn, in die zin dat zij naar analogie kunnen worden toegepast op producten die overeenkomen met de betreffende navigatiesystemen? Zou een dergelijke toepassing naar analogie in het voordeel werken van de uitlegging van de gecombineerde nomenclatuur door de douaneautoriteiten?

      (
         1
      )	Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 1987, L 256, blz. 1).
   (
         2
      )	Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1821 van de Commissie van 6 oktober 2016 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 2016, L 294, blz. 1).
   (
         3
      )	Uitvoeringsverordening (EU) nr. 698/2012 van de Commissie van 25 juli 2012 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2012, L 203, blz. 34).
   (
         4
      )	Uitvoeringsverordening (EU) nr. 459/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot wijziging van bepaalde verordeningen betreffende de indeling van goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2014, L 133, blz. 43).


title: Zaak C-213/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam — Nederland) — X/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend — Artikelen 17, 18, 23 en 24 — Eerder ingeleide, nog lopende procedure voor internationale bescherming in een lidstaat — Nieuw verzoek in een andere lidstaat — Geen terugnameverzoek binnen de gestelde termijnen — Overlevering van de betrokken persoon met het oog op strafrechtelijke vervolging)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/7

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam — Nederland) — X/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
      (Zaak C-213/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend - Artikelen 17, 18, 23 en 24 - Eerder ingeleide, nog lopende procedure voor internationale bescherming in een lidstaat - Nieuw verzoek in een andere lidstaat - Geen terugnameverzoek binnen de gestelde termijnen - Overlevering van de betrokken persoon met het oog op strafrechtelijke vervolging))
      (2018/C 301/08)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: X

         Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Dictum

                  1)

                  Artikel 23, lid 3, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaat waar een nieuw verzoek om internationale bescherming is ingediend, verantwoordelijk is voor de behandeling ervan indien die lidstaat niet binnen de in artikel 23, lid 2, van die verordening gestelde termijnen om terugname heeft verzocht, terwijl een andere lidstaat verantwoordelijk was voor de behandeling van eerder ingediende verzoeken om internationale bescherming en het hoger beroep tegen de afwijzing van een van deze verzoeken bij het verstrijken van die termijnen nog aanhangig was voor een rechterlijke instantie van die lidstaat.

                  2)

                  Artikel 18, lid 2, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat de indiening, door een lidstaat, van een verzoek tot terugname van een onderdaan van een derde land die zich zonder verblijfstitel op zijn grondgebied bevindt, deze lidstaat niet verplicht de behandeling van een hoger beroep tegen de afwijzing van een eerder ingediend verzoek om internationale bescherming te schorsen en die behandeling vervolgens stop te zetten als dit verzoek door de aangezochte lidstaat wordt ingewilligd.

                  3)

                  Artikel 24, lid 5, van verordening nr. 604/2013 moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die, in een situatie als in het hoofdgeding, na het verstrijken van de in artikel 23, lid 2, van deze verordening gestelde termijnen in de aangezochte lidstaat, een terugnameverzoek krachtens artikel 24 van die verordening indient, niet gehouden is de autoriteiten van deze lidstaat ervan in kennis te stellen dat een hoger beroep tegen de afwijzing van een eerder ingediend verzoek om internationale bescherming aanhangig is voor een rechterlijke instantie van de verzoekende lidstaat.

                  4)

                  Artikel 17, lid 1, en artikel 24 van verordening nr. 604/2013 moeten aldus worden uitgelegd dat een lidstaat waaraan, ter uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel, een verzoeker om internationale bescherming is overgeleverd die zich op zijn grondgebied bevindt zonder daar een nieuw verzoek om internationale bescherming te hebben ingediend, in een situatie als in het hoofdgeding op de datum van het overdrachtsbesluit, de lidstaat die de verzoeker heeft overgeleverd om terugname van die persoon kan verzoeken en niet is gehouden het door hem ingediende verzoek te behandelen.

         (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak T-434/18: Beroep ingesteld op 13 juli 2018 — Vans/EUIPO (ULTRARANGE)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/45

      Beroep ingesteld op 13 juli 2018 — Vans/EUIPO (ULTRARANGE)
      (Zaak T-434/18)
      (2018/C 301/60)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Vans, Inc. (Costa Mesa, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Hirsch en M. Metzner, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk ULTRARANGE — inschrijvingsaanvraag nr. 16 665 663

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2018 in zaak R 2544/2017-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-577/17: Beschikking van het Gerecht van 2 juli 2018 — thyssenkrupp Electrical Steel GmbH en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Douane-unie — Vergunning voor actieve veredeling — Risico dat de wezenlijke belangen van producenten van de Unie worden geschaad — Artikel 211, lid 6, van verordening (EU) nr. 952/2013 — Onderzoek van de economische voorwaarden — Strekking van de bevindingen van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/34

      Beschikking van het Gerecht van 2 juli 2018 — thyssenkrupp Electrical Steel GmbH en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo/Commissie
      (Zaak T-577/17) (1)

      ([„Beroep tot nietigverklaring - Douane-unie - Vergunning voor actieve veredeling - Risico dat de wezenlijke belangen van producenten van de Unie worden geschaad - Artikel 211, lid 6, van verordening (EU) nr. 952/2013 - Onderzoek van de economische voorwaarden - Strekking van de bevindingen van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
      (2018/C 301/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: thyssenkrupp Electrical Steel GmbH (Gelsenkirchen, Duitsland) en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo (Isbergues, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Günes, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het vermeende besluit van de Commissie dat zou zijn vervat in het verslag van de zesde bijeenkomst van 2 mei 2017 van de afdeling „Speciale procedures anders dan doorvoer” van de groep douanedeskundigen, waarbij werd vastgesteld dat een door Euro-Mit Staal BV aangevraagde vergunning voor de actieve veredeling van bepaalde elektroplaten met georiënteerde korrel de wezenlijke belangen van producenten van de Unie niet zou schaden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Op het verzoek om interventie van Euro-Mit Staal BV hoeft niet meer te worden beslist.

                  3)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van thyssenkrupp Electrical Steel GmbH en thyssenkrupp Electrical Steel Ugo.

                  4)

                  Euro-Mit Staal BV draagt haar eigen kosten in verband met het verzoek om interventie.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak C-170/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2018 door CJ tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 december 2017 in zaak T-692/16, CJ/Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/13

      Hogere voorziening ingesteld op 2 maart 2018 door CJ tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 13 december 2017 in zaak T-692/16, CJ/Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)
      (Zaak C-170/18 P)
      (2018/C 301/17)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirant: CJ (vertegenwoordiger: V. Kolias, Δικηγόρος)

         Andere partij in de procedure: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van 13 december 2017 in zaak T-692/16, CJ/ECDC (ECLI:EU:T:2017:894) in zijn geheel vernietigen;

                  —

                  bijgevolg, in geval de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, het nieuwe besluit tot beëindiging van 2 december 2015 nietig verklaren en rekwirant de voor het Gerecht gevorderde emolumenten en schadevergoeding toekennen, vermeerderd met de wettelijke rente;

                  —

                  het ECDC verwijzen in de kosten van de procedures in eerste aanleg en in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: het Gerecht heeft het argument van rekwirant verkeerd uitgelegd, het bewijs verkeerd opgevat en de feiten juridisch onjuist gekwalificeerd, door te oordelen dat de omstandigheden niet wezenlijk waren veranderd tussen de datum waarop het nietig verklaarde besluit tot beëindiging werd genomen, en de datum van het nieuwe besluit tot beëindiging, zodat werd voorkomen dat ECDC het nietig verklaarde besluit tot beëindiging opnieuw zou moeten vaststellen.
      Tweede middel: het Gerecht heeft het argument van rekwirant verkeerd uitgelegd, een ontoereikende motivering gegeven, de feiten juridisch onjuist gekwalificeerd en artikel 266 VWEU verkeerd uitgelegd, door te oordelen dat het nieuwe besluit tot beëindiging niet onevenredig was krachtens artikel 5, lid 4, VEU.
      Derde middel: het Gerecht heeft het gezag van gewijsde te ruim opgevat.
      Vierde middel: het Gerecht heeft:

                  —

                  het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12 CJ/ECDC verkeerd uitgelegd en het hieruit voortvloeiende gezag van gewijsde te ruim opgevat;

                  —

                  artikel 22 bis, lid 3, van het Ambtenarenstatuut, aangaande de bescherming van klokkenluiders, verkeerd uitgelegd door er geen nuttige werking aan te geven.

            Vijfde middel: het Gerecht heeft de regel betreffende de niet-contractuele aansprakelijkheid van de EU verkeerd uitgelegd en subsidiair de feiten juridisch onjuist gekwalificeerd, door te oordelen dat het bestreden besluit niet was gemotiveerd op een wijze die immateriële schade voor rekwirant teweegbracht.


title: Zaak T-719/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juni 2018 — FMC/Commissie [„Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1496 — Niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof DPX KE 459 (flupyrsulfuronmethyl) — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/35

      Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juni 2018 — FMC/Commissie
      (Zaak T-719/17 R)
      ([„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1496 - Niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof DPX KE 459 (flupyrsulfuronmethyl) - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging”])
      (2018/C 301/46)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: FMC Corp. (Philadelphia, Pennsylvania, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, I. Antypas en A. Accarain, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Koleva, A. Lewis en I. Naglis, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2017/1496 van de Commissie van 23 augustus 2017 tot niet-verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof DPX KE 459 (flupyrsulfuronmethyl) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2017, L 218, blz. 7)

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-297/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 2 mei 2018 — Humbert Jörg Köfler e.a.

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 2 mei 2018 — Humbert Jörg Köfler e.a.
      (Zaak C-297/18)
      (2018/C 301/18)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landesverwaltungsgericht Steiermark

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Humbert Jörg Köfler, Wolfgang Leitner, Joachim Schönbeck, Wolfgang Semper

         Betrokken autoriteit: Bezirkshauptmannschaft Murtal

         Interveniërende partij: Finanzpolizei

         Prejudiciële vraag

      Moet artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die voor op nalatigheid berustende delicten voorziet in geldboeten zonder maximum, in het bijzonder hoge minimumstraffen en vervangende hechtenis van meerdere jaren?


title: Zaak T-13/17: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Europa Terra Nostra/Parlement [„Institutioneel recht — Europees Parlement — Besluit tot toekenning van een subsidie aan een politieke stichting — Voorfinanciering die is vastgesteld op 33 % van het maximumbedrag van de toegekende subsidie — Verplichting om in het kader van de voorfinanciering een bankgarantie te stellen — Financieel reglement — Uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement — Verordening (EG) nr. 2004/2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau — Evenredigheid — Misbruik van bevoegdheid”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/28

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Europa Terra Nostra/Parlement
      (Zaak T-13/17) (1)

      ([„Institutioneel recht - Europees Parlement - Besluit tot toekenning van een subsidie aan een politieke stichting - Voorfinanciering die is vastgesteld op 33 % van het maximumbedrag van de toegekende subsidie - Verplichting om in het kader van de voorfinanciering een bankgarantie te stellen - Financieel reglement - Uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement - Verordening (EG) nr. 2004/2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau - Evenredigheid - Misbruik van bevoegdheid”])
      (2018/C 301/36)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Europa Terra Nostra eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Richter, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Görlitz, C. Burgos en S. Alves, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit FINS-2017-30 van het Europees Parlement van 12 december 2016 betreffende de toekenning van een subsidie aan verzoekster, voor zover daarbij de voorfinanciering wordt beperkt tot 33 % van het maximumbedrag van de subsidie en de betaling ervan afhankelijk wordt gemaakt van het stellen van een bankgarantie.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Europa Terra Nostra eV wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-447/18: Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — TUIfly/Commissie

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/45

      Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — TUIfly/Commissie
      (Zaak T-447/18)
      (2018/C 301/61)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: TUIfly GmbH (Langenhagen, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Giesberts en M. Gayger, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van de artikelen 7 en 8, alsmede de artikelen 9, 10 en 11 voor zover zij betrekking hebben op de artikelen 7 en 8, van besluit (EU) 2018/628 van de Commissie van 11 november 2016 betreffende steunmaatregel SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) die Oostenrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de luchthaven van Klagenfurt, Ryanair en andere luchtvaartmaatschappijen die van de luchthaven gebruikmaken (PB 2018, L 107, blz. 1);

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

                  1.

                  Het besluit schendt artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters rechten van verdediging, doordat de Commissie verzoekster geen toegang tot het onderzoeksdossier heeft verleend en haar niet in staat heeft gesteld daadwerkelijk verweer te voeren.

                  2.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie niet heeft bewezen dat verzoekster een selectief voordeel heeft genoten.

                  3.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie haar beoordelingsvrijheid bij de toepassing van het beginsel van een investeerder in een markteconomie uit procedureel oogpunt heeft overschreden.
                  In dit verband stelt verzoekster dat de Commissie in strijd met de procedurevoorschriften het strikte criterium van de richtsnoeren luchtvaartsteun van 2014 bij haar onderzoek heeft toegepast, ook al betreffen de relevante feiten vroegere jaren, van 2003 tot 2009.

                  4.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie haar beoordelingsvrijheid bij de toepassing van het beginsel van een investeerder in een markteconomie heeft overschreden door de feiten niet afdoende te bewijzen.
                  In dit verband stelt verzoekster dat de Commissie op onaanvaardbare wijze op basis van het ontbreken van een alomvattend ondernemingsplan betreffende de overeenkomsten met verzoekster heeft besloten dat naar verluidt geen strategie voor de winstgevendheid van de luchthaven van Klagenfurt (hierna: „KLU”) zou bestaan, en in het besluit kennelijk tegenstrijdige feitelijke vaststellingen inzake de langetermijnwinstgevendheidsstrategie voor KLU heeft gedaan.

                  5.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie haar beoordelingsvrijheid bij de toepassing van het beginsel van een investeerder in een markteconomie heeft overschreden door de feiten in het kader van haar naderhand uitgevoerde ex-antewinstgevendheidsanalyse niet afdoende te bewijzen.
                  In dit verband stelt verzoekster dat de Commissie de met het staatssteunrecht in overeenstemming zijnde verlening van steun aan KLU voor de financiering van haar marketingmaatregelen ten onrechte niet heeft beschouwd als inkomsten voor de luchthaven. Bovendien heeft de Commissie de marktwaarde van de door verzoekster verrichte diensten niet in voldoende mate bepaald en daarmee in het besluit geen rekening gehouden, ook al zijn de prijzen van verzoeksters diensten marktconform.

                  6.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 3, VWEU, doordat de Commissie in strijd met de voorschriften bij het onderzoek van de rechtvaardigingsgronden een onevenredig strenge maatstaf heeft gehanteerd die niet beantwoordt aan haar rechtspraktijk op het tijdstip waarop de marketingovereenkomsten zijn gesloten.

                  7.

                  Het besluit schendt artikel 107, lid 3, VWEU, doordat de Commissie de feiten die de vermeende steun rechtvaardigen, niet volledig heeft onderzocht.
                  In dit verband stelt verzoekster dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de met het staatssteunrecht in overeenstemming zijnde verlening van steun aan KLU bij de rechtvaardiging voor de aan verzoekster verleende steun. Bovendien heeft de Commissie bij de toetsing van de maatregelen aan artikel 107, lid 3, onder c), VWEU geen rekening gehouden met de betekenis van de marketingovereenkomsten uit het oogpunt van het regionale en verkeersbeleid en evenmin met de daarmee gepaard gaande aanzienlijke positieve gevolgen voor de regionale economie.


title: Zaak C-378/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juni 2018 — Landwirtschaftskammer Niedersachsen / Reinhard Westphal

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/14

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juni 2018 — Landwirtschaftskammer Niedersachsen / Reinhard Westphal
      (Zaak C-378/18)
      (2018/C 301/19)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesverwaltungsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Landwirtschaftskammer Niedersachsen

         Verwerende partij: Reinhard Westphal

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Begint de verjaringstermijn als bedoeld in artikel 49, lid 6, van verordening (EG) nr. 2419/2001 (1) te lopen vanaf de betaling van de steun of wordt het begin van deze verjaringstermijn bepaald door artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (2), in dit geval de tweede alinea, eerste volzin, van dit artikellid?

                  2)

                  Zijn de verjaringsregelingen van artikel 49, lid 6, van verordening (EG) nr. 2419/2001 en van artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 bepalingen waarin administratieve sancties zijn vastgesteld, zoals bedoeld in artikel 2, lid 2, tweede volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95?

                  3)

                  Kan de in artikel 52 bis van verordening (EG) nr. 2419/2001 neergelegde regeling inzake de retroactieve toepassing van de verjaringsregeling van artikel 49, lid 5, van verordening (EG) nr. 2419/2001 overeenkomstig worden toegepast op artikel 49, lid 6, van verordening (EG) nr. 2419/2001?
                  Ingeval artikel 3, lid 1, tweede alinea, eerste volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van toepassing is (eerste vraag), hoeven de volgende vragen niet te worden beantwoord. Ingeval dit artikel niet van toepassing is, is de derde vraag zonder voorwerp indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord.

         (1)  Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB 2001, L 327, blz. 11).

         (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, L 312, blz. 1).


title: Zaak C-217/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 juli 2018 — Mast-Jägermeister SE / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Gemeenschapsmodel — Aanvraag voor gemeenschapsmodellen die bekers afbeelden — Verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikel 36, lid 1, onder c) — Grafische voorstelling — Artikelen 45 en 46 — Toekenning van een datum van indiening — Voorwaarden — Verordening (EG) nr. 2245/2002 — Artikel 4, lid 1, onder e), en artikel 10, leden 1 en 2]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/8

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 5 juli 2018 — Mast-Jägermeister SE / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
      (Zaak C-217/17 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmodel - Aanvraag voor gemeenschapsmodellen die bekers afbeelden - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 36, lid 1, onder c) - Grafische voorstelling - Artikelen 45 en 46 - Toekenning van een datum van indiening - Voorwaarden - Verordening (EG) nr. 2245/2002 - Artikel 4, lid 1, onder e), en artikel 10, leden 1 en 2])
      (2018/C 301/09)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Mast-Jägermeister SE (vertegenwoordiger: C. Drzymalla, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Mast-Jägermeister SE wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak T-757/17: Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2018 — Kerstens/Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Uitvoering van een arrest dat het Gerecht in hogere voorziening heeft gewezen — Intrekking van het besluit om een berisping op te leggen — Heropening van de tuchtprocedures die tot de nietig verklaarde tuchtmaatregel hebben geleid — Beroep tot nietigverklaring — Niet bezwarende handeling — Beroep tot schadevergoeding — Niet-inachtneming van de precontentieuze procedure — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/36

      Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2018 — Kerstens/Commissie
      (Zaak T-757/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Uitvoering van een arrest dat het Gerecht in hogere voorziening heeft gewezen - Intrekking van het besluit om een berisping op te leggen - Heropening van de tuchtprocedures die tot de nietig verklaarde tuchtmaatregel hebben geleid - Beroep tot nietigverklaring - Niet bezwarende handeling - Beroep tot schadevergoeding - Niet-inachtneming van de precontentieuze procedure - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 301/47)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Mongin en R. Striani, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van twee nota’s van de Commissie van 27 maart en 6 april 2017 en ten tweede tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden door de gevolgen en de duur van de tuchtprocedures CMS 15/017 en CMS 12/063.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Petrus Kerstens wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 32 van 29.1.2018.


title: Zaak C-320/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Marle Participations SARL/Ministre de l’Économie et des Finances [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 2, 9 en 168 — Economische activiteit — Directe of indirecte inmenging van een holding in het beheer van haar dochterondernemingen — Verhuur van een gebouw door een holding aan haar dochteronderneming — Aftrek van de voorbelasting — Door een holding betaalde btw over uitgaven die zijn gedaan ter verwerving van deelnemingen in andere ondernemingen]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/8

      Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Marle Participations SARL/Ministre de l’Économie et des Finances
      (Zaak C-320/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 2, 9 en 168 - Economische activiteit - Directe of indirecte inmenging van een holding in het beheer van haar dochterondernemingen - Verhuur van een gebouw door een holding aan haar dochteronderneming - Aftrek van de voorbelasting - Door een holding betaalde btw over uitgaven die zijn gedaan ter verwerving van deelnemingen in andere ondernemingen])
      (2018/C 301/10)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d’État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Marle Participations SARL

         Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

         Dictum

                  1)

                  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat de verhuur van een gebouw door een holding aan haar dochteronderneming een „inmenging in het beheer” van deze onderneming vormt, die moet worden beschouwd als een economische activiteit in de zin van artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, op grond waarvan recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) ontstaat over de door de holding gemaakte kosten ter verwerving van deelnemingen in deze dochteronderneming, wanneer deze dienstverlening duurzaam van aard is, zij wordt verricht onder bezwarende titel en zij wordt belast, wat betekent dat deze verhuur niet is vrijgesteld, en er een direct verband bestaat tussen de door de dienstverrichter verleende dienst en de van de begunstigde ontvangen tegenprestatie. De kosten in verband met de verwerving van deelnemingen in dochterondernemingen, gemaakt door een holding die aan het beheer van die dochterondernemingen deelneemt door aan hen een gebouw te verhuren, en die uit dien hoofde een economische activiteit uitoefent, moeten worden geacht deel uit te maken van de algemene kosten van die holding, en de over die kosten voldane btw moet in beginsel volledig in aftrek kunnen worden gebracht.

                  2)

                  Ingeval een holding kosten heeft gemaakt voor de verwerving van deelnemingen in dochterondernemingen en zij slechts aan het beheer van bepaalde van deze dochterondernemingen deelneemt en met betrekking tot de andere dochterondernemingen geen economische activiteiten verricht, kunnen deze kosten daarentegen slechts voor een deel worden geacht deel uit te maken van de algemene kosten van deze holding, zodat enkel de btw die is voldaan over kosten die inherent zijn aan de economische activiteit, in aftrek kan worden gebracht. Welk gedeelte van de totale kosten inherent is aan de economische activiteit, wordt bepaald aan de hand van verdeelcriteria die worden vastgelegd door de lidstaten, die bij de uitoefening van die bevoegdheid rekening moeten houden met het doel en de opzet van genoemde richtlijn en derhalve in een berekeningsmethode moeten voorzien die objectief weergeeft welk deel van de in een eerder stadium gemaakte kosten werkelijk toe te rekenen is aan de economische activiteit en welk deel aan de niet-economische activiteit. Het staat aan de nationale rechter om dit te verifiëren.

         (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak C-390/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de juge d’instruction du tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 13 juni 2018 — Strafzaak tegen YA en AIRBNB Ireland UC — andere partijen: Hotelière Turenne SAS, Pour un hébergement et un tourisme professionnel (AHTOP), Valhotel

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/15

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de juge d’instruction du tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 13 juni 2018 — Strafzaak tegen YA en AIRBNB Ireland UC — andere partijen: Hotelière Turenne SAS, Pour un hébergement et un tourisme professionnel (AHTOP), Valhotel
      (Zaak C-390/18)
      (2018/C 301/20)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Juge d’instruction du tribunal de grande instance de Paris

         Partijen in de strafzaak

      YA et AIRBNB Ireland UC

         Andere partijen: Hotelière Turenne SAS, Pour un hébergement et un tourisme professionnel (AHTOP), Valhotel

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Vallen diensten die door de onderneming Airbnb Ireland UC in Frankrijk worden verleend via een elektronisch platform dat in Ierland wordt beheerd, onder het vrije verkeer van diensten zoals bedoeld in artikel 3 van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 (1)?

                  2)

                  Kunnen de beperkende regels inzake de uitoefening van het beroep van vastgoedmakelaar in Frankrijk, zoals vastgelegd in wet nr. 70-9 van 2 januari 1970 betreffende tussenpersonen op het gebied van vastgoedtransacties, de wet-Hoguet genoemd, tegen de onderneming Airbnb Ireland UC worden ingeroepen?

         (1)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) (PB 2000, L 178, blz. 1).


title: Zaak T-784/17 RII: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 juni 2018 — Strabag Belgium/Parlement („Kort geding — Overheidsopdrachten voor werken — Beschikking waarbij de tenuitvoerlegging wordt opgeschort van het besluit van het Europees Parlement houdende afwijzing van verzoeksters inschrijving en gunning aan vijf inschrijvers van de opdracht voor een raamovereenkomst voor werkzaamheden door een algemene aannemer aan de gebouwen van het Parlement te Brussel — Verzoek tot wijziging — Artikel 159 van het Reglement voor de procesvoering — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/36

      Beschikking van de president van het Gerecht van 26 juni 2018 — Strabag Belgium/Parlement
      (Zaak T-784/17 RII)
      ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor werken - Beschikking waarbij de tenuitvoerlegging wordt opgeschort van het besluit van het Europees Parlement houdende afwijzing van verzoeksters inschrijving en gunning aan vijf inschrijvers van de opdracht voor een raamovereenkomst voor werkzaamheden door een algemene aannemer aan de gebouwen van het Parlement te Brussel - Verzoek tot wijziging - Artikel 159 van het Reglement voor de procesvoering - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 301/48)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Strabag Belgium (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: M. Schoups, K. Lemmens en M. Lahbib, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: Z. Nagy en B. Simon, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek op grond van artikel 159 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht tot wijziging van de beschikking van 18 januari 2018, Strabag Belgium/Parlement (T-784/17 R, niet gepubliceerd, hogere voorziening ingesteld, EU:T:2018:17).

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek tot wijziging van de beschikking van 18 januari 2018, Strabag Belgium/Parlement (T-784/17 R, niet gepubliceerd, hogere voorziening ingesteld, EU:T:2018:17), wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-742/17: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — Kim e.a./Raad

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/47

      Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — Kim e.a./Raad
      (Zaak T-742/17) (1)

      (2018/C 301/62)
      Procestaal: Engels
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 13 van 15.1.2018.


title: Zaak C-394/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di appello di Napoli (Italië) op 14 juni 2018 — I.G.I. Srl / Maria Grazia Cicenia, Mario Di Pierro, Salvatore de Vito, Antonio Raffaele

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/15

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di appello di Napoli (Italië) op 14 juni 2018 — I.G.I. Srl / Maria Grazia Cicenia, Mario Di Pierro, Salvatore de Vito, Antonio Raffaele
      (Zaak C-394/18)
      (2018/C 301/21)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte di appello di Napoli

         Partijen in het hoofdgeding

         Appellante: I.G.I. Srl

         Geïntimeerden: Maria Grazia Cicenia, Mario Di Pierro, Salvatore de Vito, Antonio Raffaele

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Kunnen de schuldeisers van de gesplitste vennootschap van wie de vorderingen zijn ontstaan vóór de splitsing, maar die het rechtsmiddel van verzet als bedoeld in artikel 2503 BW (dat wil zeggen van het beschermingsinstrument dat is ingevoerd ter uitvoering van artikel 12 van de richtlijn (1)) niet hebben aangewend, de vordering tot vernietiging als bedoeld in artikel 2901 BW instellen nadat de splitsing van kracht is geworden, teneinde de splitsing jegens hen onverbindend te laten verklaren en dus in hun verhaalsmogelijkheden bevoorrecht te worden ten opzichte van de schuldeisers van (een van) de verkrijgende vennootschap(pen) alsmede voorrang te krijgen boven de vennoten van bedoelde vennootschap(pen)?

                  2)

                  Heeft het begrip nietigheid als bedoeld in artikel 19 van de richtlijn uitsluitend betrekking op de rechtsvorderingen waarmee aan de splitsingshandeling de geldigheid kan worden ontnomen of ook op die welke, zonder dat zij de geldigheid eraan ontnemen, ertoe leiden dat wordt vastgesteld dat de splitsingshandeling relatief onverbindend is of dat zij niet kan worden tegengeworpen?

         (1)  Zesde richtlijn (82/891/EEG) van de Raad van 17 december 1982 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende splitsingen van naamloze vennootschappen (PB 1982, L 378, blz. 47).


title: Zaak C-339/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Verein für lauteren Wettbewerb eV / Princesport GmbH [Prejudiciële verwijzing — Voorschriften betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking — Verordening (EU) nr. 1007/2011 — Artikelen 7 en 9 — Zuivere textielproducten — Meervezelige textielproducten — Etiketterings- en merkingsvoorschriften]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/9

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Verein für lauteren Wettbewerb eV / Princesport GmbH
      (Zaak C-339/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Voorschriften betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking - Verordening (EU) nr. 1007/2011 - Artikelen 7 en 9 - Zuivere textielproducten - Meervezelige textielproducten - Etiketterings- en merkingsvoorschriften])
      (2018/C 301/11)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landgericht Köln

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Verein für lauteren Wettbewerb eV

         Verwerende partij: Princesport GmbH

         Dictum

                  1)

                  Artikel 4 en artikel 14, lid 1, eerste alinea, juncto overweging 10 van verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, en houdende intrekking van richtlijn 73/44/EEG van de Raad en richtlijnen 96/73/EG en 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten aldus worden uitgelegd dat zij voorzien in een algemene verplichting tot etikettering of merking met als doel de vezelsamenstelling aan te geven van alle textielproducten, met inbegrip van textielproducten zoals gedefinieerd in artikel 7 van die verordening.

                  2)

                  Artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1007/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het niet voorziet in de verplichting om op het etiket of het merk van een zuiver textielproduct gebruik te maken van een van de drie in die bepaling genoemde vermeldingen, namelijk „100 %”, „zuiver” of „puur”. Indien wordt gebruikgemaakt van deze vermeldingen, kunnen zij gecombineerd worden gebruikt.

                  3)

                  Artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1007/2011 moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting om op het etiket of het merk de naam en het gewichtspercentage te vermelden van alle vezels waaruit het textielproduct in kwestie is samengesteld, niet geldt voor een zuiver textielproduct.

         (1)  PB C 283 van 28.8.2017.


title: Zaak C-60/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 11 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Ángel Somoza Hermo, Ilunión Seguridad SA/Esabe Vigilancia SA, Fondo de Garantia Salarial (FOGASA) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2001/23/EG — Artikel 1, lid 1 — Overgang van ondernemingen — Artikel 3, lid 1 — Behoud van de rechten van de werknemers — Subrogatie in de arbeidsovereenkomsten krachtens de bepalingen van een collectieve overeenkomst — Collectieve overeenkomst die de hoofdelijke aansprakelijkheid uitsluit van de vervreemder en de verkrijger van de onderneming voor de uit arbeidsovereenkomsten voortvloeiende verplichtingen, inclusief de betaling van loon, die vóór de overgang van de onderneming zijn ontstaan)

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/8

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 11 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Ángel Somoza Hermo, Ilunión Seguridad SA/Esabe Vigilancia SA, Fondo de Garantia Salarial (FOGASA)
      (Zaak C-60/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/23/EG - Artikel 1, lid 1 - Overgang van ondernemingen - Artikel 3, lid 1 - Behoud van de rechten van de werknemers - Subrogatie in de arbeidsovereenkomsten krachtens de bepalingen van een collectieve overeenkomst - Collectieve overeenkomst die de hoofdelijke aansprakelijkheid uitsluit van de vervreemder en de verkrijger van de onderneming voor de uit arbeidsovereenkomsten voortvloeiende verplichtingen, inclusief de betaling van loon, die vóór de overgang van de onderneming zijn ontstaan))
      (2018/C 319/08)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Ángel Somoza Hermo, Ilunión Seguridad SA

         Verwerende partijen: Esabe Vigilancia SA, Fondo de Garantia Salarial (FOGASA)

         Dictum

                  1)

                  Artikel 1, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn van toepassing is op een situatie waarin een opdrachtgever een met een onderneming gesloten overeenkomst voor de verrichting van diensten ter beveiliging van gebouwen heeft beëindigd en voor de verrichting van deze diensten een nieuwe overeenkomst heeft gesloten met een andere onderneming die krachtens een collectieve overeenkomst een wezenlijk deel — naar aantal en deskundigheid — van het personeel overneemt dat de vorige onderneming voor het verlenen van die diensten had ingezet, voor zover de transactie gepaard gaat met de overgang van een economische eenheid tussen de twee betrokken ondernemingen.

                  2)

                  Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de tweede vraag die de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (hoogste rechterlijke instantie van Galicië, Spanje) bij beslissing van 30 december 2016 heeft gesteld.

         (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-147/18: Beschikking van de president van het Hof van 22 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Almería — Spanje) — Banco Mare Nostrum, S.A./Ignacio Jesús Berenguel Nieto en Carmen Sonia Salinas López

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/12

      Beschikking van de president van het Hof van 22 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Almería — Spanje) — Banco Mare Nostrum, S.A./Ignacio Jesús Berenguel Nieto en Carmen Sonia Salinas López
      (Zaak C-147/18) (1)

      (2018/C 341/21)
      Procestaal: Spaans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 166 van 14.5.2018.


title: Zaak T-467/18: Beroep ingesteld op 30 juli 2018 — Audimas/EUIPO — Audi (AUDIMAS)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/26

      Beroep ingesteld op 30 juli 2018 — Audimas/EUIPO — Audi (AUDIMAS)
      (Zaak T-467/18)
      (2018/C 341/37)
      Taal van het verzoekschrift: Litouws

         Partijen

         Verzoekende partij: Audimas AB (Kaunas, Litouwen) (vertegenwoordiger: G. Domkutė-Lukauskienė, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Audi AG (Ingolstadt, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Houder van het betrokken merk: verzoekende partij in de procedure voor het Gerecht

         Betrokken merk: beeldmerk AUDIMAS, waarop een internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie betrekking heeft — internationale inschrijving nr. 1 251 000 met aanduiding van de Europese Unie

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 mei 2018 in zaak R 2425/2017-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing en handhaving van inschrijving nr. 1 251 000 van verzoeksters merk „AUDIMAS” voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 35 in de zin van de Overeenkomst van Nice;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten (indien die partij zou interveniëren in de onderhavige procedure).

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-417/18: Beroep ingesteld op 6 juli 2018 — CdT / EUIPO

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/17

      Beroep ingesteld op 6 juli 2018 — CdT / EUIPO
      (Zaak T-417/18)
      (2018/C 341/29)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Rikkert en M. Garnier, gemachtigden)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van het Bureau van 26 april 2018 om de met het Vertaalbureau getroffen voorziening eenzijdig te beëindigen;

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van het Bureau van 26 april 2018 om zich het recht toe te eigenen alle noodzakelijke voorbereidingen te treffen om de continuïteit van zijn vertaaldiensten te verzekeren, met name door de bekendmaking van oproepen tot inschrijvingen;

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van het Bureau om een oproep tot inschrijvingen voor vertaaldiensten onder referentie 2018/S 114-258472 bekend te maken in het Publicatieblad, en een verbod voor het Bureau om op basis van die oproep contracten te sluiten;

                  —

                  een verklaring voor recht dat de bekendmaking van een oproep tot inschrijvingen voor vertaaldiensten door een agentschap of een ander orgaan of een andere instantie van de Unie waarvan de oprichtingsverordening erin voorziet dat de vertaaldiensten door het Vertaalbureau worden verstrekt, onrechtmatig is;

                  —

                  verwijzing van het Bureau in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan niet-inachtneming van de procedure. De verzoekende partij meent dat het bepaalde in artikel 11 van de oprichtingsverordening van het Vertaalbureau van toepassing is wanneer zich moeilijkheden tussen het Vertaalbureau en haar klanten voordoen en dat het besluit van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (hierna: „Bureau”) van 26 april 2018 om zich het recht toe te eigenen alle noodzakelijke voorbereidingen te treffen om de continuïteit van zijn vertaaldiensten te verzekeren in strijd is met artikel 11 van de oprichtingsverordening van het Vertaalbureau, doordat de bemiddelingsprocedure in geval van moeilijkheden tussen de twee agentschappen waarin dat artikel voorziet, niet in acht is genomen.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan onbedachtzaamheid van het Bureau. De verzoekende partij meent in dat verband:

                              —

                              ten eerste dat de situatie waarin het Bureau zichzelf heeft gebracht, in strijd is met artikel 148 van de oprichtingsverordening van het Bureau en artikel 2 van de oprichtingsverordening van het Vertaalbureau, omdat die ertoe kan leiden dat er vanaf 1 januari 2019 geen geldige voorziening meer zal zijn;

                              —

                              ten tweede dat uit lezing van artikel 2 van de oprichtingsverordening van het Vertaalbureau in zijn geheel blijkt dat daarin de verschillende soorten klanten van het Vertaalbureau zijn weergegeven en dat in lid 1 daarvan uitdrukkelijk zeven agentschappen, organen en bureaus zijn aangewezen, waaronder het Bureau, ten behoeve waarvan het Vertaalbureau de nodige vertaaldiensten verricht. Daarnaast zijn in lid 3 ook instellingen en organen met een eigen vertaaldienst vermeld, die eventueel op vrijwillige basis een beroep op de diensten van het Vertaalbureau kunnen doen;

                              —

                              ten derde dat de gecombineerde lezing van die twee leden tot de conclusie leidt dat de in lid 1 opgesomde agentschappen niet de vrijheid hebben om op vrijwillige basis te beslissen om al dan niet een beroep op het Vertaalbureau te doen, en bijgevolg alleen mogen beslissen om de met het Vertaalbureau getroffen voorziening eenzijdig te beëindigen wanneer daarna een andere voorziening van kracht zou worden.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan onbevoegdheid van het Bureau om een oproep tot inschrijvingen voor vertaaldiensten bekend te maken. Zonder vooruit te lopen op het resultaat van de beoordeling van de door het Bureau bekendgemaakte oproep tot inschrijvingen geeft de verzoekende partij te kennen dat het Bureau zichzelf in een positie brengt waarin het de artikelen 148 en 2 van de oprichtingsverordeningen van het Bureau respectievelijk het Vertaalbureau niet kan naleven. Tot slot voert de verzoekende partij aan dat het duidelijk in strijd met voornoemd artikel 148 zou zijn indien in casu contracten werden ondertekend en vertaaldiensten werden ingekocht. Concreet gezien zijn er voor het Bureau geen wettelijke mogelijkheden om die procedure voor te zetten tot aan het einde dat zij normaliter zou hebben, namelijk de ondertekening van de contracten.


title: Zaak C-707/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 juli 2018 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Svilengrad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Daniela Pinzaru, Robert-Andrei Cirstinoiu (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Controle van liquide middelen die de Europese Unie binnenkomen of verlaten — Verordening (EG) nr. 1889/2005 — Niet-nakoming van de aangifteplicht — Door het nationale recht bepaalde sancties — Confiscatie van het niet-aangegeven bedrag ten gunste van de Staat — Vrijheidsstraf — Geldboete die dubbel zo hoog is als het bedrag van het voorwerp van de inbreuk — Evenredigheid)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/2

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 juli 2018 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Svilengrad — Bulgarije) — Strafzaak tegen Daniela Pinzaru, Robert-Andrei Cirstinoiu
      (Zaak C-707/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Controle van liquide middelen die de Europese Unie binnenkomen of verlaten - Verordening (EG) nr. 1889/2005 - Niet-nakoming van de aangifteplicht - Door het nationale recht bepaalde sancties - Confiscatie van het niet-aangegeven bedrag ten gunste van de Staat - Vrijheidsstraf - Geldboete die dubbel zo hoog is als het bedrag van het voorwerp van de inbreuk - Evenredigheid))
      (2018/C 341/02)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Rayonen sad Svilengrad

         Partijen in de strafzaak

      Daniela Pinzaru, Robert-Andrei Cirstinoiu

         Dictum

      Artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die als sanctie voor de niet-nakoming van de in artikel 3 van deze verordening bedoelde aangifteplicht enerzijds voorziet in confiscatie van het niet-aangegeven bedrag ten gunste van de Staat en anderzijds in een vrijheidsstraf die tot zes jaar kan oplopen of een geldboete die dubbel zo hoog is als het bedrag van het voorwerp van de inbreuk.

         (1)  PB C 94 van 12.3.2018.


title: Zaak C-419/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie (Polen) op 26 juni 2018 — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku-Białej/Bogumiła Włostowska, Mariusz Kurpiewski, Kamil Wójcik, Michał Konarzewski, Elżbieta Kondracka-Kłębecka, Monika Karwowska, Stanisław Kowalski, Anna Trusik, Adam Lizoń, Włodzimierz Lisowski

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/3

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie (Polen) op 26 juni 2018 — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku-Białej/Bogumiła Włostowska, Mariusz Kurpiewski, Kamil Wójcik, Michał Konarzewski, Elżbieta Kondracka-Kłębecka, Monika Karwowska, Stanisław Kowalski, Anna Trusik, Adam Lizoń, Włodzimierz Lisowski
      (Zaak C-419/18)
      (2018/C 427/04)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Profi Credit Polska S.A. w Bielsku-Białej

         Verwerende partij: Bogumiła Włostowska, Mariusz Kurpiewski, Kamil Wójcik, Michał Konarzewski, Elżbieta Kondracka-Kłębecka, Monika Karwowska, Stanisław Kowalski, Anna Trusik, Adam Lizoń, Włodzimierz Lisowski

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzetten artikel 3, lid 1, artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) en richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (2), waarvan met name artikel 10, artikel 14, artikel 17, lid 1, en artikel 19 zich tegen een nationale regeling krachtens welke een kredietnemer die consument is, een onvolledig (blanco) orderbriefje als zekerheid mag stellen voor de schuldvordering van een kredietgever die ondernemer is?

                  2)

                  Moeten de bepalingen van artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten aldus worden uitgelegd dat zij de aangezochte rechter in de procedure als bedoeld in de eerste vraag verplichten ambtshalve te onderzoeken of de bepalingen van de overeenkomst die de onderliggende rechtsverhouding van de wisselverbintenis vormt, geen oneerlijke bedingen bevatten, zelfs indien de verzoekende ondernemer zijn vordering uitsluitend op de wisselverhouding baseert?

         (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

         (2)  PB 2008, L 133, blz. 66.


title: Zaak T-633/17: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Sárossy / Europese Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 — Weigering van toegang — Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken — Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid — Hoger openbaar belang”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/60

      Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Sárossy / Europese Commissie
      (Zaak T-633/17) (1)

      („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 - Weigering van toegang - Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken - Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid - Hoger openbaar belang”)
      (2018/C 427/79)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Róbert Sárossy (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Ehrbar, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér, G. Koós en M. Tátrai, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 12 juni en 17 juli 2017 waarbij aan verzoeker de toegang werd geweigerd tot de documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Róbert Sárossy draagt zijn eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Hongarije draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak C-583/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 20 september 2018 — Verbraucherzentrale Berlin eV / DB Vertrieb GmbH

text:
               17.12.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 455/20

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 20 september 2018 — Verbraucherzentrale Berlin eV / DB Vertrieb GmbH
      (Zaak C-583/18)
      (2018/C 455/30)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberlandesgericht Frankfurt am Main

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Verbraucherzentrale Berlin eV

         Verwerende partij: DB Vertrieb GmbH

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 2, punt 6, van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten (1) aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op overeenkomsten waarbij de handelaar niet rechtstreeks tot het leveren van een dienst wordt verplicht, maar de consument het recht verwerft bij in de toekomst in opdracht gegeven diensten een korting te ontvangen?
                  Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,

                  2)

                  moet de sectorale uitsluiting van „overeenkomsten voor passagiersvervoerdiensten” zoals bepaald in artikel 3, lid 3, onder k), van richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten aldus worden uitgelegd dat zij ook van toepassing is op situaties waarin aan de consument als tegenprestatie niet rechtstreeks een vervoerdienst wordt geleverd, maar deze het recht verwerft bij in de toekomst te sluiten vervoersovereenkomsten een korting te ontvangen?

         (1)  Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2011, L 304, blz. 64).


title: Zaak C-657/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Novom Zagrebu (Kroatië) op 19 oktober 2018 — Hrvatska radiotelevizija/TY

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Novom Zagrebu (Kroatië) op 19 oktober 2018 — Hrvatska radiotelevizija/TY
      (Zaak C-657/18)
      (2019/C 4/23)
      Procestaal: Kroatisch

         Verwijzende rechter

      Općinski sud u Novom Zagrebu

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Hrvatska radiotelevizija

         Verwerende partij: TY

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is een bepaling van nationaal recht, te weten artikel 1 van de Ovršni zakon (wet inzake gedwongen executie, gepubliceerd in NN nrs. 112/12, 25/13, 93/14, 55/16 en 73/17), die notarissen de bevoegdheid verleent om op basis van een authentieke akte door middel van het uitvaardigen van een bevel tot executie — als executoriale titel — zonder uitdrukkelijke toestemming van de executieschuldenaar over te gaan tot gedwongen invordering van schulden, in overeenstemming met artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden en artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelet op de arresten van het Hof van Justitie in de zaken C-484/15 en C-551/15.

                  2)

                  Kan de uitlegging die is gegeven in de arresten van het Hof van Justitie van 9 maart 2017, Zulfikarpašić (C-484/15, EU:2017:199) en Pula Parking (C-551/15, EU:2017:193) worden toegepast in de onderhavige zaak, Povrv-2032/17, waarvan de verwijzende rechter kennis dient te nemen?


title: Zaak T-29/17: Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2018 — RQ / Commissie („Openbare dienst – Ambtenaren – Directeur-generaal van OLAF – Besluit tot opheffing van verzoekers immuniteit van jurisdictie – Litispendentie – Bezwarende handeling – Motiveringsplicht – Bijstand- en zorgplicht – Gewettigd vertrouwen – Rechten van de verdediging”)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/25

      Arrest van het Gerecht van 24 oktober 2018 — RQ / Commissie
      (Zaak T-29/17) (1)

      („Openbare dienst - Ambtenaren - Directeur-generaal van OLAF - Besluit tot opheffing van verzoekers immuniteit van jurisdictie - Litispendentie - Bezwarende handeling - Motiveringsplicht - Bijstand- en zorgplicht - Gewettigd vertrouwen - Rechten van de verdediging”)
      (2019/C 4/34)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: RQ (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks, J.-P. Keppenne en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2016) 1449 final van de Commissie van 2 maart 2016 betreffende een verzoek tot opheffing van verzoekers immuniteit van jurisdictie en, voor zover nodig, van besluit Ares(2016) 5814495 van de Commissie van 5 oktober 2016 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen eerstgenoemd besluit

         Dictum

                  1)

                  Besluit C(2016) 1449 final van de Commissie van 2 maart 2016 betreffende een verzoek tot opheffing van de immuniteit van jurisdictie van RQ wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 95 van 27.03.2017.


title: Zaak C-124/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Vergabekammer Südbayern — Duitsland) — Vossloh Laeis GmbH / Stadtwerke München GmbH (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 2014/24/EU – Artikel 57 – Richtlijn 2014/25/EU – Artikel 80 – Plaatsing van overheidsopdrachten – Procedure – Uitsluitingsgronden – Maximumduur van de uitsluiting – Verplichting voor de ondernemer om met de aanbestedende dienst mee te werken om zijn betrouwbaarheid aan te tonen)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/2

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Vergabekammer Südbayern — Duitsland) — Vossloh Laeis GmbH / Stadtwerke München GmbH
      (Zaak C-124/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2014/24/EU - Artikel 57 - Richtlijn 2014/25/EU - Artikel 80 - Plaatsing van overheidsopdrachten - Procedure - Uitsluitingsgronden - Maximumduur van de uitsluiting - Verplichting voor de ondernemer om met de aanbestedende dienst mee te werken om zijn betrouwbaarheid aan te tonen)
      (2019/C 4/02)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Vergabekammer Südbayern

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Vossloh Laeis GmbH

         Verwerende partij: Stadtwerke München GmbH

         Dictum

                  1)

                  Artikel 80 van richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG, gelezen in samenhang met artikel 57, lid 6, van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, moet in die zin moet worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een bepaling van nationaal recht die eist dat een ondernemer die ondanks het bestaan van een toepasselijke uitsluitingsgrond zijn betrouwbaarheid wil aantonen, de feiten en omstandigheden in verband met de strafrechtelijke inbreuk of met de begane fout volledig opheldert door niet alleen met de onderzoekende autoriteit, maar ook met de aanbestedende dienst in het kader van de specifieke rol van deze laatste, actief mee te werken om het herstel van zijn betrouwbaarheid te bewijzen, voor zover die medewerking beperkt blijft tot de maatregelen die strikt noodzakelijk zijn voor dit onderzoek.

                  2)

                  Artikel 57, lid 7, van richtlijn 2014/24 moet in die zin moet worden uitgelegd dat wanneer een ondernemer zich schuldig heeft gemaakt aan een gedraging die onder de in artikel 57, lid 4, onder d), van deze richtlijn bedoelde uitsluitingsgrond valt en door een bevoegde autoriteit is bestraft, de maximumduur van de uitsluiting wordt berekend vanaf de datum van het besluit van deze autoriteit.

         (1)  PB C 178 van 6.6.2017.


title: Zaak T-122/17: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Devin/EUIPO — Haskovo (DEVIN) („Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniewoordmerk DEVIN – Absolute weigeringsgrond – Beschrijvend karakter – Geografische benaming – Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/26

      Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Devin/EUIPO — Haskovo (DEVIN)
      (Zaak T-122/17) (1)

      („Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk DEVIN - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geografische benaming - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2019/C 4/35)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Devin AD (Devin, Bulgarije) (vertegenwoordiger: B. Van Asbroeck, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Di Natale en D. Gája, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Haskovo Chamber of Commerce and Industry (Haskovo, Bulgarije) (vertegenwoordiger: D. Dimitrova, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2016 (zaak R 579/2016-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Devin AD en Haskovo Chamber of Commerce and Industry

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 2 december 2016 (zaak R 579/2016-2) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het EUIPO zal naast zijn eigen kosten ook die van Devin AD dragen.

                  4)

                  Haskovo Chamber of Commerce and Industry zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-595/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL / MJA, als curator van eBizcuss.com (Prejudiciële verwijzing – Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht – Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EG) nr. 44/2001 – Artikel 23 – Forumkeuzebeding dat in een distributieovereenkomst is opgenomen – Schadevordering die door de distributeur is ingesteld wegens schending van artikel 102 VWEU door de leverancier)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/9

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL / MJA, als curator van eBizcuss.com
      (Zaak C-595/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 23 - Forumkeuzebeding dat in een distributieovereenkomst is opgenomen - Schadevordering die door de distributeur is ingesteld wegens schending van artikel 102 VWEU door de leverancier)
      (2019/C 4/12)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour de cassation

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Apple Sales International, Apple Inc., Apple retail France EURL

         Verwerende partij: MJA, als curator van eBizcuss.com

         Dictum

                  1)

                  Artikel 23 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het niet uitgesloten is dat met betrekking tot een vordering tot schadevergoeding die aanhangig is gemaakt door een distributeur tegen zijn leverancier op grond van artikel 102 VWEU, een forumkeuzebeding wordt toegepast dat is opgenomen in de overeenkomst tussen de partijen, louter omdat dit beding niet uitdrukkelijk verwijst naar geschillen inzake aansprakelijkheid wegens een inbreuk op het mededingingsrecht.

                  2)

                  Artikel 23 van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing van een forumkeuzebeding in het kader van een schadevordering die aanhangig is gemaakt door een distributeur tegen zijn leverancier op grond van artikel 102 VWEU, niet afhangt van de vaststelling vooraf van een inbreuk op het mededingingsrecht door een nationale of Europese autoriteit.

         (1)  PB C 437 van 18.12.2017.


title: Zaak C-234/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — XC, YB, ZA (Prejudiciële verwijzing – Beginselen van het Unierecht – Loyale samenwerking – Procedurele autonomie – Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel – Nationale wetgeving die voorziet in een rechtsmiddel dat het mogelijk maakt een strafprocedure over te doen in geval van schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden – Verplichting om deze procedure uit te breiden tot gevallen van vermeende schending van de in het Unierecht verankerde grondrechten – Geen)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/3

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — XC, YB, ZA
      (Zaak C-234/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Beginselen van het Unierecht - Loyale samenwerking - Procedurele autonomie - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Nationale wetgeving die voorziet in een rechtsmiddel dat het mogelijk maakt een strafprocedure over te doen in geval van schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden - Verplichting om deze procedure uit te breiden tot gevallen van vermeende schending van de in het Unierecht verankerde grondrechten - Geen)
      (2019/C 4/03)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberste Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: XC, YB, ZA

         Verwerende partij: Generalprokuratur

         Dictum

      Het Unierecht, in het bijzonder de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, dient aldus te worden uitgelegd dat de nationale rechter op grond hiervan niet verplicht is om een rechtsmiddel naar nationaal recht waarmee uitsluitend bij schending van het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden of van een van de protocollen bij dat Verdrag kan worden verkregen dat een strafprocedure die is afgesloten met een in kracht van gewijsde gegane nationale beslissing wordt overgedaan, uit te breiden tot schendingen van het Unierecht, met name tot inbreuken op het grondrecht dat is gewaarborgd in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, die op 19 juni 1990 te Schengen (Luxemburg) is ondertekend en op 26 maart 1995 in werking is getreden.

         (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak C-662/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 23 oktober 2018 — AQ / Ministre de l’Action et des Comptes publics

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 23 oktober 2018 — AQ / Ministre de l’Action et des Comptes publics
      (Zaak C-662/18)
      (2019/C 4/24)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d’État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: AQ

         Verwerende partij: Ministre de l’Action et des Comptes publics

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient artikel 8 van de richtlijn van 19 oktober 2009 (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de kapitaalwinst die is gerealiseerd bij de verkoop van de in ruil ontvangen effecten volgens andere heffingsgrondslag- en tariefregels wordt belast dan de kapitaalwinst waarvan de belasting is uitgesteld?

                  2)

                  Dient dat artikel in het bijzonder aldus te worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de verminderingen van de heffingsgrondslag die zijn bedoeld om rekening te houden met de duur van het houderschap van de effecten niet van toepassing zijn op de kapitaalwinst waarvan de belasting is uitgesteld, op grond dat die regel betreffende de heffingsgrondslag niet van toepassing was op de datum waarop die kapitaalwinst werd gerealiseerd, maar wel van toepassing zijn op de kapitaalwinst uit de verkoop van de in ruil ontvangen effecten, rekening houdende met de ruildatum van de effecten, en niet met de verwervingsdatum ervan?

         (1)  Richtlijn 2009/133/EG van de Raad betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat (PB 2009, L 310, blz. 34).


title: Zaak C-602/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg van Luik — België) — Benoît Sauvage, Kristel Lejeune / Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing – Vrij verkeer van werknemers – Inkomsten die in een andere dan de woonstaat zijn ontvangen – Bilaterale overeenkomst ter vermijding van dubbele belasting – Verdeling van de fiscale bevoegdheid – Heffingsbevoegdheid van de woonstaat – Aanknopingsfactoren)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/10

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg van Luik — België) — Benoît Sauvage, Kristel Lejeune / Belgische Staat
      (Zaak C-602/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Inkomsten die in een andere dan de woonstaat zijn ontvangen - Bilaterale overeenkomst ter vermijding van dubbele belasting - Verdeling van de fiscale bevoegdheid - Heffingsbevoegdheid van de woonstaat - Aanknopingsfactoren)
      (2019/C 4/13)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Rechtbank van eerste aanleg van Luik

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Benoît Sauvage, Kristel Lejeune

         Verwerende partij: Belgische Staat

         Dictum

      Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een uit een belastingovereenkomst ter vermijding van dubbele belasting volgende fiscale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de vrijstelling van inkomsten van een onderdaan die hij uit een andere lidstaat geniet in verband met een aldaar uitgeoefende dienstbetrekking, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de werkzaamheid waarvoor dat salaris wordt betaald daadwerkelijk in die lidstaat wordt uitgeoefend.

         (1)  PB C 437 van 18.12.2017.


title: Zaak C-663/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Aix-en-Provence (Frankrijk) op 23 oktober 2018 — Strafzaak tegen B S en C A

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Aix-en-Provence (Frankrijk) op 23 oktober 2018 — Strafzaak tegen B S en C A
      (Zaak C-663/18)
      (2019/C 4/25)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d'appel d'Aix-en-Provence.

         Partijen in het hoofdgeding

      B S en C A

         Andere partijen: Ministère public, Conseil national de l’ordre des pharmaciens

         Prejudiciële vraag

      Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28, 29, 30 en 32 VWEU, de verordeningen nrs. 1307/2013 (1) en 1308/2013 (2) en het beginsel van vrij verkeer van goederen en het Hof wordt verzocht te antwoorden op de vraag of deze voorschriften aldus moeten worden uitgelegd dat de bij het besluit van 22 augustus 1990 ingevoerde afwijkende bepalingen, doordat de teelt, de industriële verwerking van en de handel in hennep wordt beperkt tot uitsluitend vezels en zaad, een met het Unierecht strijdige beperking inhouden.

         (1)  Verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB L 347, blz. 608).

         (2)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347, blz. 671).


title: Zaak T-129/17 RENV: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2018 — DI / EASO („Openbare dienst – Personeel van EASO – Arbeidscontractanten – Overeenkomst voor bepaalde tijd – Proeftijd – Ontslagbesluit na afloop van de proeftijd – Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht – Aansprakelijkheid”)

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/26

      Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2018 — DI / EASO
      (Zaak T-129/17 RENV)
      („Openbare dienst - Personeel van EASO - Arbeidscontractanten - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Proeftijd - Ontslagbesluit na afloop van de proeftijd - Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht - Aansprakelijkheid”)
      (2019/C 4/36)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: DI (vertegenwoordigers: I. Vlaic en G. Iliescu, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) (vertegenwoordigers: W. Stevens, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot vernietiging van het besluit van de uitvoerend directeur van het EASO van 28 februari 2013 houdende het ontslag van de verzoekende partij na afloop van zijn proeftijd en tot vergoeding van de schade die hijzelf en zijn gezin zouden hebben geleden.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten, daaronder begrepen de kosten van zaak F-113/13 en zaak T-730/15 P.


title: Zaak C-666/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 24 oktober 2018 — IT Development SAS / Free Mobile SAS

text:
               7.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 4/19

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris (Frankrijk) op 24 oktober 2018 — IT Development SAS / Free Mobile SAS
      (Zaak C-666/18)
      (2019/C 4/26)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d’appel de Paris

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: IT Development SAS

         Verwerende partij: Free Mobile SAS

         Prejudiciële vraag

      Is het feit dat een licentiehouder van software zich niet houdt aan de voorwaarden van een softwarelicentieovereenkomst (door het verlopen van een proefperiode, overschrijding van het aantal gemachtigde gebruikers of een andere meeteenheid, zoals processors die kunnen worden gebruikt ter uitvoering van de software-instructies, of door wijziging van de broncode van de software, wanneer dit recht in de licentie is voorbehouden aan de oorspronkelijke rechthebbende):

                  —

                  een inbreuk (in de zin van richtlijn 2004/48 van 29 april 2004 (1)) jegens de houder van het auteursrecht van de software zoals voorbehouden in artikel 4 van richtlijn 2009/24/EG van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s (2),

                  —

                  of kan hiervoor een afzonderlijke juridische regeling gelden, zoals die inzake contractuele aansprakelijkheid van het gemene recht?

         (1)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB 2004, L 157, blz. 45).

         (2)  Richtlijn 2009/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s (PB 2009, L 111, blz. 16).