title: Zaak C-32/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Hongarije) — Allianz Hungária Biztosító Zrt., Generali-Providencia Biztosító Zrt., Gépjármű Márkakereskedők Országos Szövetsége, Magyar Peugeot Márkakereskedők Biztosítási Alkusz Kft. en Paragon-Alkusz Zrt., rechtsopvolgster van Magyar Opelkereskedők Bróker Kft./Gazdasági Versenyhivatal (Mededinging — Artikel 101, lid 1, VWEU — Toepassing van soortgelijke nationale regeling — Bevoegdheid van het Hof — Bilaterale overeenkomsten tussen verzekeringsmaatschappij en autoreparatiebedrijven met betrekking tot uurtarieven voor reparaties — Verhoging van tarieven afhankelijk van aantal verzekeringsovereenkomsten dat door bemiddeling van deze als tussenpersoon voor verzekeringsmaatschappij handelende reparatiebedrijven wordt gesloten — Begrip „overeenkomst met mededingingsbeperkende strekking” )

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Hongarije) — Allianz Hungária Biztosító Zrt., Generali-Providencia Biztosító Zrt., Gépjármű Márkakereskedők Országos Szövetsége, Magyar Peugeot Márkakereskedők Biztosítási Alkusz Kft. en Paragon-Alkusz Zrt., rechtsopvolgster van Magyar Opelkereskedők Bróker Kft./Gazdasági Versenyhivatal
   (Zaak C-32/11) (1)

   (Mededinging - Artikel 101, lid 1, VWEU - Toepassing van soortgelijke nationale regeling - Bevoegdheid van het Hof - Bilaterale overeenkomsten tussen verzekeringsmaatschappij en autoreparatiebedrijven met betrekking tot uurtarieven voor reparaties - Verhoging van tarieven afhankelijk van aantal verzekeringsovereenkomsten dat door bemiddeling van deze als tussenpersoon voor verzekeringsmaatschappij handelende reparatiebedrijven wordt gesloten - Begrip „overeenkomst met mededingingsbeperkende strekking”)
   2013/C 141/03
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Allianz Hungária Biztosító Zrt., Generali-Providencia Biztosító Zrt., Gépjármű Márkakereskedők Országos Szövetsége, Magyar Peugeot Márkakereskedők Biztosítási Alkusz Kft. en Paragon-Alkusz Zrt., rechtsopvolgster van Magyar Opelkereskedők Bróker Kft.

      Verwerende partij: Gazdasági Versenyhivatal

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Uitlegging van artikel 101, lid 1, VWEU — Bilaterale overeenkomsten tussen een verzekeringsmaatschappij en bepaalde autoreparatiebedrijven waarbij het door de verzekeringsmaatschappij aan die autoreparatiebedrijven betaalde uurtarief voor reparaties afhankelijk is van het aantal en het percentage verzekeringsovereenkomsten dat deze verzekeringsmaatschappij door bemiddeling van de als tussenpersoon handelende reparatiebedrijven afsluit — Nationale regeling waarin een soortgelijk begrip wordt gehanteerd als in het Unierecht — Begrip „overeenkomsten die ertoe strekken dat de mededinging wordt verhinderd, beperkt of vervalst”

      Dictum

   Artikel 101, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat overeenkomsten waarbij autoverzekeraars bilaterale afspraken maken met autodealers die een reparatiebedrijf hebben, of met een vereniging die deze autodealers vertegenwoordigt, over het door de verzekeringsmaatschappij te betalen uurtarief voor reparaties aan bij haar verzekerde voertuigen en dat tarief onder meer afhankelijk maken van het aantal en het percentage verzekeringsovereenkomsten dat de dealer als tussenpersoon voor die verzekeringsmaatschappij heeft afgesloten, kunnen worden aangemerkt als „naar hun strekking” mededingingsbeperkend in de zin van deze bepaling wanneer na een individueel en concreet onderzoek van de inhoud en het doel van deze overeenkomsten en hun economische en juridische context blijkt dat zij naar hun aard schadelijk zijn voor de goede werking van de normale mededinging op een van de twee betrokken markten.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad de Extremadura van 17 januari en 15 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Seguridad Social en L. García Lázaro (Zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96)

text:
30 . 3 . 96              1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 95/9
2 . Kan het voor de antwoorden op vraag la ) tot en met lc )              Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de la
      van belang zijn, dat een aanvrager redelijkerwijs niet in           Comunidad de Extremadura van 17 januari en 15 januari
      staat is een van de in vraag la ) genoemde gegevens te              1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
      verkrijgen, en zo ja , wat voor gevolg heeft dit voor de            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
      antwoorden op die vragen ?                                          Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                                                                          Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad
3 . a ) Indien de verzoeken om nadere informatie en de                    Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           andere in vraag 1 genoemde eisen of een daarvan op                               ridad Social en L. García Lázaro
           het eerste gezicht krachtens de Richtlijnen 81/                              ( Zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 )
           851/EEG en 81/852/EEG zijn toegestaan, moeten
           dergelijke verzoeken en eisen dan voldoen aan het                                           ( 96/C 95/ 14 )
           gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel ?
      b ) Indien het antwoord op a ) bevestigend luidt, moet              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad de
           dit beginsel in deze zaak dan door de nationale                Extremadura heeft bij beschikkingen van 17 januari en
           rechter of door het Hof worden toegepast ?                     15 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 7 februari daaraanvolgend, in de gedingen tussen
      c)    i ) Indien het door het Hof moet worden toegepast,            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
                  zijn genoemde verzoeken en eisen of een ervan           Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                  dan in strijd met het evenredigheidsbeginsel ?          Seguridad Social en Tesoreria General de la Seguridad
                                                                          Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           ii ) Indien het door de nationale rechter moet                 ridad Social en L. Garcia Lazaro, het Hof van Justitie van de
                  worden toegepast, aan de hand van welke                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                  criteria en overwegingen dient dan de evenredig        beslissing over de navolgende vraag:
                  heid van de verzoeken en eisen te worden
                  beoordeeld ?
                                                                          Moet de in artikel 47, lid 1 , onder e ), van Verordening
4 . Moeten de artikelen 30 tot en met 36 EG-Verdrag aldus                 ( EEG ) nr. 1408/71 ( ! ) — thans artikel 47, lid 1 , onder g ) —
      worden uitgelegd, dat zij ( een van de ) verzoeken en eisen         gebezigde zinsnede „ stelt deze premie of bijdrage uitsluitend
      als hierboven omschreven verbieden ?                                vast aan de hand van de tijdvakken van verzekering die
                                                                          krachtens de wetgeving van bedoelde Lid-Staat zijn ver
5 . a ) Moet artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG aldus                  vuld ", aldus worden verstaan, dat wordt verwezen naar :
           worden uitgelegd, dat het van toepassing is op de
           hierboven genoemde verzoeken en eisen ?                        1 . de theoretische maximum-, minimum- of gemiddelde
      b ) Zo ja, onder welke omstandigheden en aan de hand                      premiegrondslag die in de wettelijke regeling van een
           van welke criteria moeten de redenen voor dergelijke                 Staat is vastgesteld voor de berekening van de verschul
           verzoeken en eisen worden geacht niet te voldoen                     digde bijdragen aan de sociale zekerheid, dan wel
                                                                                naar
           aan artikel 40, en waren dergelijke verzoeken en
           eisen in de onderhavige zaak naar behoren met
           redenen omkleed ?                                              2 . het gemiddelde van de premies of bijdragen die de
                                                                                betrokkene werkelijk heeft betaald, ongeacht hetgeen
6 . a ) Dient een Lid-Staat volgens het Gemeenschapsrecht                        hij gedurende de in Spanje gewerkte tijdvakken had
           een onderneming schadeloos te stellen voor verliezen                  moeten betalen overeenkomstig de Spaanse wettelijke
           die zij heeft geleden als gevolg van verzoeken en eisen               regeling ?
           als hierboven omschreven, die
              i ) onverenigbaar zijn met de bepalingen van de             f 1 ) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
                   Richtlijnen 81 /851 /EEG en/of 81 /852/EEG;
            ii ) in strijd zijn met het evenredigheidsbeginsel;
           iii ) worden verboden door de artikelen 30 tot en
                   met 36 EG-Verdag;
           iv ) onvoldoende met redenen zijn omkleed in de zin            Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
                   van artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG ?            distaccata di Tivoli — van 24 januari 1996 om een
                                                                          prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Paolan
       b ) Indien het antwoord op vraag 6 a ), onder i ) tot en                                              toni
           met iv ), of op een onderdeel daarvan, bevestigend
           luidt, onder welke omstandigheden ontstaat dan die                                        ( Zaak C-34/96 )
           aansprakelijkheid ?                                                                          ( 96/C 95/ 15 )
(') PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr . L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 16 .                        De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                          Tivoli — heeft bij beschikking van 24 januari 1996 ,
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 februari


               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/12

         Toevoeging van de rechters aan de kamers
   (2004/C 251/23)
   Op 13 september 2004 heeft het Gerecht besloten uit zijn midden vijf kamers van vijf rechters en vijf kamers van drie rechters te vormen voor de periode van 13 september 2004 tot en met 30 september 2005 en daaraan de volgende rechters toe te voegen:
   Eerste kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   B. Vesterdorf, president, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka en V. Trstenjak, rechters
   Eerste kamer, zetelend met drie rechters:
   J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas, I. Labucka en V. Trstenjak, rechters
   Tweede kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová en S. S. Papasavvas, rechters
   Tweede kamer, zetelend met drie rechters:
   J. Pirrung, kamerpresident

               a)

               A. W. H. Meij en I. Pelikánová, rechters

               b)

               N. J. Forwood en S. S. Papasavvas, rechters

         Derde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi, E. Cremona en O. Czúcz, rechters
   Derde kamer, zetelend met drie rechters:
   M. Jaeger, kamerpresident

               a)

               V. Tiili en O. Czúcz, rechters

               b)

               J. Azizi en E. Cremona, rechters

         Vierde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   H. Legal, kamerpresident, P. Lindh, P. Mengozzi, I. Wiszniewska-Białecka en V. Vadapalas, rechters
   Vierde kamer, zetelend met drie rechters:
   H. Legal, kamerpresident

               a)

               P. Lindh en V. Vadapalas, rechters

               b)

               P. Mengozzi en I. Wiszniewska-Białecka, rechters

         Vijfde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident, M. E. Martins Ribeiro, F. Dehousse, D. Šváby en K. Jürimäe, rechters
   Vijfde kamer, zetelend met drie rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident

               a)

               M. E. Martins Ribeiro en K. Jürimäe, rechters

               b)

               F. Dehousse en D. Šváby, rechters

         In de Eerste kamer, zetelend met drie rechters, worden de rechters die met de kamerpresident de formatie van drie rechters vormen, aangewezen volgens een toerbeurt in de rangorde in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, behoudens bij verknochtheid van zaken. In de Tweede tot en met de Vijfde kamer die zetelt met drie rechters, zetelt de kamerpresident met de onder a) dan wel met de onder b) vermelde rechters, naar gelang van de formatie waartoe de rechter-rapporteur behoort. Voor de zaken waarin de kamerpresident rechter-rapporteur is, zetelt de kamerpresident afwisselend met de rechters van een van deze beide formaties in de volgorde waarin de zaken zijn ingeschreven, behoudens bij verknochtheid van zaken.
   De zaken waarin de rechter-rapporteur na de wijziging van de samenstelling van de kamers aan een andere, uit drie rechters bestaande kamer is toegewezen, worden met ingang van 13 september 2004 toegewezen aan de kamer waarvan de rechter-rapporteur met ingang van die datum deel uitmaakt.
   In de zaken waarin vóór 13 september 2004 de schriftelijke behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of heeft plaatsgehad, blijft voor het vervolg van de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het arrest de kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.
   Samenstelling van de grote kamer
   Op 13 september 2004 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering besloten, dat voor de periode van 13 september 2004 tot en met 30 september 2005 de grote kamer is samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Jaeger, J. Pirrung, M. Vilaras en H. Legal, kamerpresidenten, de rechters van de uitgebreide kamer die de betrokken zaak zou hebben moeten beslechten indien deze aan een uit vijf rechters bestaande kamer zou zijn toegewezen, alsmede vier andere rechters die door de president van het Gerecht volgens een toerbeurt uit de rechters van elk van de andere kamers worden aangewezen in de rangorde van deze rechters binnen hun kamer naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   In de zaken waarin vóór 13 september 2004 de schriftelijke behandeling is geëindigd en een terechtzitting heeft plaatsgehad of is bepaald voor de grote kamer, blijft voor het vervolg van de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het arrest de grote kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.
   Gerecht in volle samenstelling
   Op 13 september 2004 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering besloten, dat indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters bestaat, de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting van de zaak zal deelnemen, de omgekeerde van de rangorde der rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering is, tenzij de aldus aangewezen rechter de rechter-rapporteur is. In dat geval wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang voorafgaat.
   Aanwijzing van de rechter die de president van het Gerecht als rechter in kort geding vervangt
   Op 13 september 2004 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 106 van het Reglement voor de procesvoering besloten om in geval van afwezigheid of verhindering van de president van het Gerecht voor de periode van 13 september 2004 tot en met 30 september 2005 R. García-Valdecasas als rechter in kort geding aan te wijzen.
   De criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers
   Op 13 september 2004 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de toewijzing van de zaken aan de kamers in de periode van 13 september 2004 tot en met 30 september 2005:

               1.

               De zaken worden onmiddellijk na de nederlegging van het verzoekschrift en behoudens latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering toegewezen aan de kamers bestaande uit drie rechters.

               2.

               De zaken worden, afhankelijk van de volgorde van inschrijving ter griffie, aan de kamers toegewezen volgens vier afzonderlijke toerbeurten:

                           —

                           voor de zaken betreffende de toepassing van de voor ondernemingen geldende mededingingsregels, de regels betreffende staatssteun en de regels betreffende handelspolitieke beschermingsmaatregelen;

                           —

                           voor de zaken bedoeld in artikel 236 EG-Verdrag en artikel 152 EGA-Verdrag;

                           —

                           voor de zaken betreffende de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde intellectuele-eigendomsrechten;

                           —

                           voor de overige zaken.

         In het kader van deze toerbeurtregeling wordt de door de president van het Gerecht voorgezeten Eerste kamer bij elke vijfde toerbeurt overgeslagen.
   De president van het Gerecht kan van deze toerbeurtregeling afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter verzekering van een gelijkmatige werkverdeling.


title: Zaak T-81/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2009 — Enercon/BHIM (E-Ship) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk E-Ship — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2009 — Enercon/BHIM (E-Ship)
   (Zaak T-81/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk E-Ship - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   2009/C 141/83
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Enercon GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Böhm en V. Henke, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2007 (zaak R 319/2007-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken E-Ship als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Enercon GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak C-288/04: Verzoek van de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Wien, van 28 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AB en Finanzamt für den 6., 7. und 15. Bezirk

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/3

         Verzoek van de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Wien, van 28 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AB en Finanzamt für den 6., 7. und 15. Bezirk
   (Zaak C-288/04)
   (2004/C 251/04)
   De Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Wien, heeft bij beschikking van 28 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 2004, in het geding tussen AB en Finanzamt für den 6., 7. und 15. Bezirk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Verzet artikel 13, lid 1, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen zich er enkel tegen, dat de lidstaten belasting heffen over de salarissen, lonen en emolumenten die de Gemeenschappen aan hun ambtenaren en andere personeelsleden betalen, wanneer de Europese Gemeenschappen gebruik maken van hun recht om belasting te heffen?

               2)

               Verzet artikel 16, lid 2, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen zich er enkel tegen, dat de lidstaten belasting heffen over de salarissen, lonen en emolumenten die de Gemeenschappen aan hun ambtenaren en andere personeelsleden betalen, wanneer de ambtenaar of het andere personeelslid wordt genoemd in een mededeling als bedoeld in deze bepaling, en geeft een krachtens deze bepaling uitgevaardigde mededeling de belastingautoriteiten van de lidstaat automatisch het recht om op de ambtenaren en andere personeelsleden die niet in deze mededeling worden genoemd, dus op de personeelsleden die door de Europese Gemeenschappen als plaatselijke functionarissen worden aangemerkt, nationaal belastingrecht toe te passen?


title: Zaak C-125/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no. 1 de Granada (Spanje) op 8 maart 2012 — Promociones y Construcciones BJ 200 S.L. e.a.

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no. 1 de Granada (Spanje) op 8 maart 2012 — Promociones y Construcciones BJ 200 S.L. e.a.
   (Zaak C-125/12)
   2012/C 174/22
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no. 1 de Granada

      Partijen in het hoofdgeding

   Promociones y Construcciones BJ 200 S.L., Ignacio Alba Muñoz, Administrador concursal de Promociones y Construcciones BJ 200 S.L., en Agencia Estatal de la Administración Tributaria

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, dat bepaalt dat de „lidstaten kunnen bepalen dat de tot voldoening van de belasting gehouden persoon degene is voor wie de volgende goederenleveringen of diensten worden verricht: […] de levering van onroerend goed dat in een openbare verkoop op grond van een executoriale titel door de executieschuldenaar aan een andere persoon wordt verkocht”, wanneer de gerechtelijke procedure een faillissement is dat ontstond door de insolventieverklaring van deze schuldenaar, aldus worden uitgelegd dat het enkel betrekking heeft op overdrachten die het loutere gevolg zijn van de aard van een liquidatie van de procedure of van de liquidatiefase waarin deze procedure zich bevindt, zodat de vervreemding van deze onroerende goederen moet plaatsvinden ten gevolge van de algemene liquidatie van zijn vermogen, of omvat het, aangezien een faillissementsprocedure onder meer kan eindigen met de liquidatie van de onderneming in staat van faillissement, ook elke overdracht van onroerende goederen door de gefailleerde schuldenaar los van een faillissementsprocedure?

               2)

               Moet artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat onder het daarin gebruikte begrip de „openbare verkoop op grond van een executoriale titel” een collectieve gerechtelijke insolventieprocedure valt waarin, los van een fase van verplichte liquidatie van het vermogen en louter om opportuniteitsredenen, een of meerdere goederen vrijwillig zijn verkocht, of heeft het daarentegen enkel betrekking op procedures van gedwongen executie tot liquidatie van het vermogen van de executieschuldenaar?

               3)

               Kan artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112 in dit laatste geval, wanneer het uitsluitend betrekking heeft op gedwongen executies tot liquidatie van het vermogen van de executieschuldenaar, aldus worden uitgelegd dat hiervan is uitgesloten de omkering van de tot voldoening van de btw gehouden persoon in ieder geval van overdracht van een onroerend goed door een gefailleerde schuldenaar om opportuniteitsredenen en gemakshalve in het belang van het faillissement en los van iedere algemene liquidatieprocedure van zijn vermogen, zodat een nationale wet die het in artikel 199, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112 aan de orde zijnde geval heeft uitgebreid tot gevallen waarop deze bepaling geen betrekking heeft, buiten toepassing moet worden gelaten?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-47/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 januari 2013 — Martin Grund/Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 januari 2013 — Martin Grund/Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
   (Zaak C-47/13)
   2013/C 108/34
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Grund

      Verwerende partij: Landesamt für Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

      Partij bij de procedure: de Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vraag

   Is een stuk landbouwgrond dat thans en sinds ten minste vijf jaar wordt gebruikt voor de teelt van grassen of andere kruidachtige voedergewassen, maar tijdens die periode is omgeploegd en ingezaaid met een ander kruidachtig voedergewas (in casu gras dat bedoeld is voor inzaai op bouwland) in plaats van het tot dusver geteelde kruidachtige voedergewas (in casu klavergras), blijvend grasland in de zin van artikel 2, punt 2, van [verordening (EG) nr. 796/2004 (1) van de Commissie van 21 april 2004] of is er in dat geval sprake van vruchtwisseling, die het ontstaan van blijvend grasland uitsluit?

      (1)  Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).


title: Doorhaling van zaak C-218/99

text:
10.6.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/23
2. Verweerster in de kosten te verwijzen.                                           Doorhaling van zaak C-218/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (2000/C 163/43)
De Commissie is van oordeel, dat de Oostenrijkse praktijk in
strijd is met het evenredigheidsbeginsel (artikel 30 EG). Die         De president van het Hof van Justitie van de Europese
praktijk houdt er geen rekening mee, dat niet alle vitaminen en       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
mineraalstoffen even schadelijk zijn. Een minder beperkende           doorhaling in het register gelast van zaak C-218/99: Commissie
regeling zou inhouden, dat voor iedere afzonderlijke vitamine         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
of mineraalstof een grenswaarde wordt bepaald waarboven               Luxemburg.
een preparaat dat deze stof bevat, als geneesmiddel wordt
aangemerkt. De eenvoudige dagelijkse dosis is derhalve een te
forfaitair criterium.                                                 (1) PB C 266 van 7.8.1999.
Tevens laat bedoelde praktijk buiten beschouwing, dat de
betrokken lidstaat voor ieder afzonderlijk product moet aanto-
nen, dat het een ernstig gevaar voor de gezondheid oplevert.
Het is ontoelaatbaar, van de indiener van het verzoek het
bewijs van onschadelijkheid te verlangen, daar juist de lidstaat
het gevaar voor de gezondheid van hogere concentraties
moet bewijzen, zolang de door de wetenschappelijke comités
aangenomen kritische grenswaarden niet zijn bereikt.                                Doorhaling van zaak C-361/99 (1)
                                                                                (2000/C 163/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                Doorhaling van zaak C-406/99 (1)
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 maart 2000 de
                       (2000/C 163/41)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-361/99 (verzoek
                                                                      van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 prejudiciële beslissing): S. Gäng tegen Republiek Oostenrijk.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-406/99: Commissie
                                                                      (1) PB C 6 van 8.1.2000.
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                Doorhaling van zaak C-221/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-438/98 (1)
                       (2000/C 163/42)
                                                                                (2000/C 163/45)
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
14 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
C-221/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              20 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Franse Republiek.                                                     C-438/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      tegen Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 278 van 14.3.2000.
                                                                      (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak C-30/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Ryanair Ltd/PR Aviation BV (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 96/9/EG – Rechtsbescherming van databanken – Databank die niet wordt beschermd door het auteursrecht of door het recht sui generis – Contractuele beperking van de rechten van gebruikers van de databank)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/8

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Ryanair Ltd/PR Aviation BV
      (Zaak C-30/14) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Databank die niet wordt beschermd door het auteursrecht of door het recht sui generis - Contractuele beperking van de rechten van gebruikers van de databank)
      (2015/C 073/10)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hoge Raad der Nederlanden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Ryanair Ltd

         Verwerende partij: PR Aviation BV

         Dictum

      Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken moet aldus worden uitgelegd dat zij geen toepassing vindt wanneer een databank niet op grond van deze richtlijn wordt beschermd door het auteursrecht of door het recht sui generis, zodat de artikelen 6, lid 1, 8 en 15 van de richtlijn zich er niet tegen verzetten dat de maker van een dergelijke databank contractuele beperkingen stelt aan het gebruik ervan door derden, onverminderd het toepasselijke nationale recht.

         (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak C-165/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Alfredo Rendón Marín/Administración del Estado (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikelen 20 en 21 VWEU — Richtlijn 2004/38/EG — Verblijfsrecht in een lidstaat van een derdelander met een strafblad — Ouder die als enige de zorg heeft voor twee minderjarige kinderen die Unieburger zijn — Eerste kind met de nationaliteit van de woonlidstaat — Tweede kind met de nationaliteit van een andere lidstaat — Nationale wettelijke regeling die uitsluit dat aan die bloedverwant in opgaande lijn een verblijfstitel wordt verleend, wegens diens strafblad — Weigering van verblijf die ertoe kan leiden dat de kinderen het grondgebied van de Unie moeten verlaten)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Alfredo Rendón Marín/Administración del Estado
   (Zaak C-165/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikelen 20 en 21 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Verblijfsrecht in een lidstaat van een derdelander met een strafblad - Ouder die als enige de zorg heeft voor twee minderjarige kinderen die Unieburger zijn - Eerste kind met de nationaliteit van de woonlidstaat - Tweede kind met de nationaliteit van een andere lidstaat - Nationale wettelijke regeling die uitsluit dat aan die bloedverwant in opgaande lijn een verblijfstitel wordt verleend, wegens diens strafblad - Weigering van verblijf die ertoe kan leiden dat de kinderen het grondgebied van de Unie moeten verlaten))
   (2016/C 419/02)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alfredo Rendón Marín

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Dictum

   Artikel 21 VWEU en richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die gebiedt dat automatisch wordt geweigerd een verblijfsvergunning te verlenen aan een derdelander die ouder is van een minderjarig kind dat Unieburger is en onderdaan van een andere lidstaat dan de gastlidstaat en dat te zijnen laste is en met hem in de gastlidstaat woont, louter wegens het strafblad van deze derdelander.
   Artikel 20 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen diezelfde nationale regeling die gebiedt dat automatisch wordt geweigerd een verblijfsvergunning te verlenen aan een derdelander, ouder van minderjarige kinderen die Unieburger zijn en voor wie alleen hij de zorg heeft, louter wegens het strafblad van deze derdelander, wanneer die weigering tot gevolg heeft dat deze kinderen genoopt worden het grondgebied van de Europese Unie te verlaten.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak C-590/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het BayerischeVerwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 15 december 2010 — Wolfgang Köppl/Freistaat Bayern

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het BayerischeVerwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 15 december 2010 — Wolfgang Köppl/Freistaat Bayern
   (Zaak C-590/10)
   2011/C 95/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wolfgang Köppl

      Verwerende partij: Freistaat Bayern

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 1, lid 2, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG (1) — gelet op artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat (hierna: „gastland”) is toegestaan de erkenning te weigeren van een rijbewijs van categorie B, dat een andere lidstaat (hierna: „lidstaat van afgifte”) met uit het rijbewijs zelf blijkende schending van de verblijfsvoorwaarde van artikel 7 lid 1, sub b, van richtlijn 91/439/EEG heeft afgegeven aan een persoon tegen wie het gastland eerder maatregelen in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/439/EEG heeft genomen, wanneer deze persoon later in de lidstaat van afgifte een rijbewijs van categorie C zonder uit het rijbewijs blijkende schending van de verblijfsvoorwaarde heeft verkregen?

               2)

               Zo ja, kan het gastland ook weigeren het aan deze persoon afgegeven rijbewijs van categorie C te erkennen?

      (1)  Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1).


title: Zaak C-514/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2007 door het Koninkrijk Zweden tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL (API)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/32

         Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2007 door het Koninkrijk Zweden tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/04, Association de la presse internationale ASBL (API)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-514/07 P)
   (2008/C 51/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en S. Johannesson)

      Andere partijen in de procedure: Association de la presse internationale ASBL (API) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 12 september 2007 in zaak T-36/04 te vernietigen;

               —

               het besluit van de Commissie van 20 november 2003 overeenkomstig de vordering van API voor het Gerecht, en dus ook de weigering van toegang tot de memories van de Commissie in de zaken T-209/01, Honeywell/Commissie, T-210/01, General Electric/Commissie en C-203/03, Commissie/Oostenrijk, volledig nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft in het bestreden arrest het gemeenschapsrecht geschonden door het besluit van de Commissie niet in zijn geheel nietig te verklaren.

               2.

               Het Gerecht heeft enerzijds vastgesteld dat de instellingen overeenkomstig artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1) moeten aantonen dat openbaarmaking specifiek en concreet een belang zal schaden dat is beschermd door een uitzondering. Alleen in dat geval kan op basis van een uitzondering worden geweigerd een handeling openbaar te maken. Het bewijs moet worden geleverd voor elke handeling afzonderlijk. Daarmee is rekwirant het eens.

               3.

               Het Gerecht is anderzijds evenwel tot de conclusie gekomen dat de Commissie precies in dit geval niet verplicht was dit te bewijzen omdat er in deze zaak tot de mondelinge behandeling een algemene behoefte aan vertrouwelijke behandeling van de memories is. Deze algemene noodzaak van vertrouwelijke behandeling vindt haar grondslag deels in het recht op toetsing door een onpartijdige rechter, deels in het feit dat de Commissie haar belangen als procespartij moet kunnen beschermen. Volgens het Gerecht beging de Commissie geen fout toen zij de toegang tot de memories weigerde.

               4.

               Volgens rekwirant is deze laatste conclusie onverenigbaar met de plicht, het verzoek om openbaarmaking te toetsen aan de inhoud van de specifieke handeling. Het Gerecht heeft in zijn arrest dus het gemeenschapsrecht geschonden.

      (1)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak T-345/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Verrichten van diensten voor ontwikkeling en verlening van diensten ter ondersteuning van Informatiedienst betreffende communautaire onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden (CORDIS) — Afwijzing van offerte van inschrijver — Beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en beginsel van doorzichtigheid )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-345/03) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Verrichten van diensten voor ontwikkeling en verlening van diensten ter ondersteuning van Informatiedienst betreffende communautaire onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden (CORDIS) - Afwijzing van offerte van inschrijver - Beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en beginsel van doorzichtigheid’)
   (2008/C 107/36)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Pappas, vervolgens N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. O'Reilly en L. Parpala, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie houdende gunning van de opdracht waarop aanbesteding ENTR/02/055-CORDIS, perceel 2, betreffende de ontwikkeling en de terbeschikkingstelling van ondersteunende diensten voor de Informatiedienst betreffende communautaire onderzoeks- en ontwikkelingswerkzaamheden (CORDIS) betrekking heeft
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 16 juli 2003 tot gunning van de opdracht waarop aanbesteding ENTR/02/55 — CORDIS perceel nr. 2 betrekking heeft, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Doorhaling van zaak C-548/03

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Doorhaling van zaak C-548/03 (1)

   (2005/C 106/50)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-548/03: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Ierland.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-378/17: Beroep ingesteld op 8 juni 2017 — La Zaragozana/EUIPO — Heineken Italia (CERVISIA)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/39

         Beroep ingesteld op 8 juni 2017 — La Zaragozana/EUIPO — Heineken Italia (CERVISIA)
   (Zaak T-378/17)
   (2017/C 256/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: La Zaragozana, SA (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Heineken Italia SpA (Pollein, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „CERVISIA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 395 397

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 in zaak R 1241/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-179/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 mei 2009 — Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh/Waalse Gewest

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 mei 2009 — Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh/Waalse Gewest
   (Zaak C-179/09)
   2009/C 180/53
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (2) en richtlijn 2003/35/EG (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-232/08: Beroep ingesteld op 29 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/25

         Beroep ingesteld op 29 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-232/08)
   (2008/C 209/37)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en K. Banks, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door toe te laten dat vissersvaartuigen een hoger motorvermogen hebben dan is toegestaan uit hoofde van artikel 29, lid 2 van verordening (EG) nr. 850/98 (1), de krachtens artikel 23 van verordening (EG) nr. 2371/2002 (2) en artikel 2, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2847/93 (3) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van oordeel dat de Nederlandse regering haar handhavingsverplichtingen niet nakomt, aangezien zij welbewust overtredingen van de norm met betrekking tot het maximale motorvermogen waarmee in de „scholbox” mag worden gevist, toelaat.
   Enerzijds blijkt uit de informatie verstrekt door de Nederlandse regering dat zij toelaat dat de Nederlandse „Eurokotters” die deelnemen aan het private arrangement pas vanaf 1 mei 2009 aan het maximaal toegestane motorvermogen van 300 pk voldoen. Anderzijds blijkt uit deze informatie dat bij de controle op de naleving van deze norm systematisch een tolerantiemarge van 12,5 % wordt toegepast en er derhalve niet sanctionerend wordt opgetreden tegen overschrijdingen van het maximaal toegestane motorvermogen binnen deze marge.

      (1)  Verordening van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (PB L 125, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visbeleid (PB L 358, blz. 59).

      (3)  Verordening van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1).


title: Zaak C-82/08: Beschikking van de president van het Hof van 10 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/31

         Beschikking van de president van het Hof van 10 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-82/08) (1)

   (2009/C 69/65)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-646/11: Arrest van het Gerecht van 23 september 2014 — Ipatau/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Beoordelingsfout” )

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/9

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2014 — Ipatau/Raad
   (Zaak T-646/11) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Beoordelingsfout”))
   2014/C 388/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vadzim Ipatau (Minsk, Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en B. Driessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/666/GBVB van de Raad van 10 oktober 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 265, blz. 17), voor zover dit op verzoeker betrekking heeft, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1000/2011 van de Raad van 10 oktober 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 265, blz. 8), voor zover deze op verzoeker betrekking heeft, van het besluit van de Raad van 14 november 2011 houdende afwijzing van het verzoek van verzoeker om schrapping van zijn naam uit besluit 2011/69/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 28, blz. 40), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 84/2011 van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 28, blz. 17), en nietigverklaring van besluit 2012/642/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB L 285, blz. 1), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1017/2012 van de Raad van 6 november 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB L 307, blz. 7), voor zover deze op verzoeker betrekking hebben.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vadzim Ipatau zal zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie dragen.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 november 2003 in zaak C-356/01: Republiek Oostenrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ecopuntensysteem voor het transitoverkeer van vrachtwagens door Oostenrĳk — Weigering van Commissie om aantal ecopunten voor 2001 te verminderen — Wettigheid")

text:
C 7/12                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.1.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                      van beiden ter beschikking werden gesteld, ook al zou deze tweede
                                                                             ondernemer te kennen hebben gegeven dat hij niet van plan is het
                                                                             personeel van de eerste werknemer over te nemen.
                            (Zesde kamer)
                                                                             (1) PB C 331 van 24.11.2001.
                      van 20 november 2003
in zaak C-340/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Carlito Abler e.a. tegen
Sodexho MM Catering Gesellschaft mbH, in tegenwoor-
digheid van: Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft                                              ARREST VAN HET HOF
                                mbH (1)
                                                                                (Zesde kamer)
(„Sociale politiek — Harmonisatie van wetgevingen —
                                                                                van 20 november 2003
Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van
werknemers — Richtlijn 77/187/EEG — Werkingssfeer —
                       Overgang — Begrip”)                                   in zaak C-356/01: Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                             (2004/C 7/18)                                   („Ecopuntensysteem voor het transitoverkeer van vrachtwa-
                                                                             gens door Oostenrijk — Weigering van Commissie om
                                                                             aantal ecopunten voor 2001 te verminderen — Wettigheid”)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2004/C 7/19)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-340/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Carlito Abler e.a.             In zaak C-356/01, Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dos-
en Sodexho MM Catering Gesellschaft mbH, in tegenwoordig-                    si), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge-
heid van: Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft mbH, om                    machtigden: C. Schmidt en M. Wolfcarius), ondersteund
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1 van             door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing,
richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake                 bijgestaan door J. Sedemund, Rechtsanwalt), betreffende het
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                    verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
betreffende het behoud van de rechten van de werknemers                      van 25 juli 2001 houdende weigering om een ontwerpveror-
bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen                    dening in te dienen tot verlaging van het aantal ecopunten
daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft het Hof (Zesde kamer),                     voor het jaar 2001, en subsidiair, van het besluit van de
samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de                       Commissie van dezelfde datum om alle resterende ecopunten
president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-                     voor het jaar 2001 te verdelen, heeft het Hof (Zesde kamer),
P. Puissochet (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters;              samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdad-            president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues (rappor-
ministrateur, op 20 november 2003 een arrest gewezen                         teur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken, rechters;
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 20 november 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 1 van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari
1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                  1)     Verwerpt het beroep.
lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan,               2)     Verwijst de Republiek Oostenrijk in de kosten.
moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn van toepassing is op
situaties waarin een opdrachtgever, die het volledige beheer van de          3)     Verstaat dat de Duitse Bondsrepubliek haar eigen kosten zal
catering voor een ziekenhuis bij overeenkomst aan een eerste                        dragen.
ondernemer had toevertrouwd, deze overeenkomst opzegt en voor
dezelfde dienstverlening een nieuwe overeenkomst sluit met een tweede
ondernemer, wanneer deze tweede ondernemer gebruikmaakt van                  (1) PB C 317 van 10.10.2001.
essentiële materiële activa die voorheen door de eerste ondernemer
werden gebruikt en door de opdrachtgever achtereenvolgens aan elk


title: Beroep, op 29 maart 1996 ingesteld door Acme Industry Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-48/96)

text:
Nr . C 180/32           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
Beroep, -op 28 maart 1996 ingesteld door Syndicat Dépar              Beroep, op 29 maart 1996 ingesteld door Acme Industry
temental de Défense du Droit des Agriculteurs ( SDDDA )                        Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                           ( Zaak T-48/96 )
                         ( Zaak T-47/96 )                                                      ( 96/C 180/82 )
                           ( 96/C 180/81 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                        (Procestaai: Frans)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 29 maart 1996 beroep ingesteld tegen Raad
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             van de Europese Unie door Acme Industry Co . Ltd,
schappen is op 28 maart 1996 beroep ingesteld tegen                   vertegenwoordigd door J. H. J. Bourgeois , advocaat te
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndi                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue
cat Départemental de Défense du Droit des Agriculteurs                Goethe 1 1 .
( SDDDA ), gevestigd te Beaucaire ( Frankrijk ), vertegen
woordigd door O. Girard , advocaat te Nîmes ( Frank
rijk ).                                                               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 5/96 , voor
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                      zover verzoekster erdoor wordt geraakt;
                                                                      — de Raad te verwijzen in de kosten van het geding .
— vast te stellen dat de Europese Commissie heeft nagela
     ten een duidelijk antwoord te geven op het probleem van          Middelen en voornaamste argumenten
     de toepasselijkheid van de Richtlijnen 92/49/EEG en
     92/96/EEG in verband met het monopolie van het                   Verzoekster, een particuliere onderneming die voor 65 % in
     wettelijk stelsel van sociale zekerheid in Frankrijk op het      handen is van de Japanse holding Nissan Industry Co . Ltd
     gebied van de „ levensverzekering " en de „ schadeverze         en die zich uitsluitend bezighoudt met de produktie van
     kering ";                                                        microgolfovens, komt op tegen Verordening ( EG ) nr . 5/96
                                                                      van de Raad tot instelling van definitieve anti-dumpingrech
— de Europese Commissie in de kosten te verwijzen .                   ten op de invoer van microgolfovens van oorsprong uit de
                                                                      Volksrepubliek China , de Republiek Korea , Maleisië en
                                                                      Thailand en tot definitieve inning van het ingestelde
Middelen en voornaamste argumenten                                    voorlopige recht .
                                                                      Het beroep is gebaseerd op de volgende gronden :
Verzoekster klaagt erover, dat de Commissie geen gevolg
heeft gegeven aan haar klacht tegen de Franse Staat wegens            — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 betref
schending van de Richtlijnen 92/49/EEG en 92/96/EEG.                      fende beschermende maatregelen tegen invoer met
Volgens deze richtlijnen dienen alle monopolies op het                    dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van
gebied van de levens- en schadeverzekering te worden                      de Europese Economische Gemeenschap ( basisverorde
opgeheven , en heeft iedere in de Gemeenschap gevestigde                  ning ), wegens de weigering van de Raad en de Commis
verzekeraar de mogelijkheid om welk risico ook te dek                    sie om bij de berekening van de aangenomen waarde uit
ken .
                                                                          te gaan van de verkopen door de exporteur in dezelfde
                                                                          bedrijfstak in het land van uitvoer (Japan ).
De Franse autoriteiten weigeren volgens verzoekster hard
nekkig om toepassing te geven aan de voormelde richtlijnen .          — Schending van het algemene discriminatieverbod, door
Teneinde het monopolie van het wettelijk stelsel ter zake te              de bedragen voor de SG & A kosten en winsten van de
handhaven, is op 4 februari 1995 wet nr . 95/ 116 houdende                Koreaanse exporteur, die een wezenlijk andere bedrijfs
diverse bepalingen op sociaal gebied goedgekeurd, in                      structuur heeft, toe te passen met het oog op de
artikel 43 waarvan is bepaald dat „ een ieder die de                      berekening van de aangenomen normale waarde van de
verzekerden aanspoort om te weigeren (. . .) zich bij een                 Acme-produkten .
sociale-zekerheidsorgaan aan te sluiten ", gestraft wordt met
gevangenisstraf en een geldboete . Frankrijk wenst het                — Ter bepaling van de bij de berekening van de aangeno
monopolie dus in stand te houden .                                        men normale waarde in aanmerking te nemen winstbe
                                                                          dragen , had de Raad de in artikel 2 , lid 6 , van
                                                                          Verordening ( EEG ) nr. 3283/94 voorziene beperking
De Commissie heeft in haar antwoord op verzoeksters                       moeten toepassen . Ofschoon die verordening volgens
klacht enkel opgemerkt, dat de genoemde richtlijnen geen                  haar bewoordingen nog niet van toepassing was, moet
betrekking hebben op de wettelijke sociale-zekerheidsstel                volgens een algemeen beginsel van billijkheid een bepa
sels , en zich verder van haar motiveringsplicht afgemaakt                ling die technisch gezien nog niet in werking is getreden ,
door te verwijzen naar een bij het Hof aanhangige prejudi                toch worden toegepast voor zover zij voor de betrokkene
ciële vraag ( zaak C-238/94 ).                                            minder bezwarend is dan de vorige tekst . In elk geval had
                                                                          de Raad Verordening ( EEG ) nr . 2423/88 moeten uitleg
                                                                          gen in het licht van artikel 2.2.2 van de tijdens de
                                                                          Uruguay-ronde vastgestelde anti-dumping-code .
 ---pagebreak--- 22 . 6 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/33
— De bestreden verordening is niet naar behoren gemoti                Tweede middel:
    veerd, voor zover de Raad niet is ingegaan op verzoek
     sters argument dat was gebaseerd op het verzoek van de            De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan, dat aan de
    Thaise producent die zijn medewerking aan het onder               voorwaarden voor kwijtschelding van de invoerrechten
     zoek verleende, om de normale waarde voor Thailand                overeenkomstig artikel 13 van de desbetreffende verorde
     vast te stellen op basis van de verkopen op de Japanse            ning niet was voldaan .
     markt van het met die producent gelieerde bedrijf.
                                                                       De Commissie heeft bij de controle van de importen onder
— Schending van de basisverordening, doordat een verge                het Hilton-contingent zware fouten gemaakt, die de
     lijking is gemaakt tussen de normale waarde en de                 omstandigheden hebben gecreëerd waaronder twee jaar
     uitvoerprijs, hetgeen in strijd is met artikel 2 , lid 9 ,        lang importen van de gebleken omvang met vervalste
     onder a ), ii ), van die verordening .                            verklaringen van echtheid konden plaatsvinden . De Com
                                                                       missie heeft de omvang van haar fouten en de daaraan
                                                                       verbonden juridische consequenties in de bestreden beschik
                                                                       king onjuist beoordeeld .
                                                                       Derde middel:
Beroep, op 12 april 1996 ingesteld door Primex Produkte
Import-Export GmbH & Co. KG, Gebr. Kruse GmbH en                       De Commissie heeft wezenlijke procedurevoorschriften
Interporc lm- und Export GmbH tegen Commissie van de                   miskend , waar zij de vertegenwoordiger van Duitsland in de
                    Europese Gemeenschappen                            bijeenkomst van de deskundigen van de Lid-Staten op
                          ( Zaak T-50/96 )                             4 december 1995 niet de gelegenheid heeft gegeven monde
                                                                       ling zijn standpunt uiteen te zetten .
                            ( 96/C 180/83 )
                                                                       Vierde middel:
                         (Procestaai: Duits)
                                                                       De Commissie heeft verzoeksters ' recht van verdediging
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              geschonden, doordat zij hun niet de mogelijkheid heeft
schappen is op 12 april 1996 beroep ingesteld tegen                    geboden rechtstreeks hun zienswijze te verdedigen . De
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Primex                   Commissie was hiertoe gehouden, hoewel de procedure
Produkte Import-Export GmbH & Co . KG, te Bad Hom                     voorschriften van de uitvoeringsregeling van het Douane
burg ( Bondsrepubliek Duitsland ), Gebr. Kruse GmbH, te                wetboek een onmiddellijke interventie van verzoeksters in
Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ), en Interporc lm- und             de procedure voor de Commissie niet voorzagen .
Export GmbH, te Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ),
vertegenwoordigd door G. M. Berrisch, advocaat te Brussel ,            Vijfde middel:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Harles,
advocaat aldaar, van het kantoor Arendt & Medernach, rue               De bestreden beschikking is ontoereikend gemotiveerd, en
Mathias Hardt 18-10 .                                                  dus in strijd met artikel 190 EG-Verdrag.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— de beschikking van de Commissie van 26 januari 1996 in
     de zaken REM 8/95 , 1 1 /95 en 12/95 ( COM(96 ) 1 80 fin .)       Beroep, op 12 april 1996 ingesteld door Miwon Co. Ltd
     nietig te verklaren voor zover zij de verzoeksters                             tegen Raad van de Europese Unie
     betreft;                                                                                ( Zaak T-51/96 )
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het                                                ( 96/C 180/84
     geding.
                                                                                (Procestaai: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
De bestreden beschikking van de Commissie hield de                     schappen is op 12 april 1996 beroep ingesteld tegen Raad
afwijzing in van verzoeken om kwijtschelding van invoer               van de Europese Unie door Miwon Co . Ltd, vertegenwoor
heffingen, die Duitsland overeenkomstig artikel 13 van                 digd door J. -F. Bellis van Van Bael & Bellis, domicilie
Verordening ( EEG ) nr . 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979           gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolters,
aan de Commissie had voorgelegd . Deze verzoeken betrof               advocaten aldaar, rue Goethe 11 .
fen de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit („ Hilton
kwaliteit ") uit Argentinië, waarvoor aan de douane verval            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
ste verklaringen van echtheid van de Argentijnse autoritei
ten waren voorgelegd .                                                 — nietig te verklaren Verordening ( EEG ) nr. 81 /96 van de
                                                                           Raad van 1 9 januari 1 996 tot instelling van een definitief
Eerste middel                                                              anti-dumpingrecht op mononatriumglutamaat van oor
                                                                           sprong uit, onder meer, de Republiek Korea , voor zover
De beschikking is gebaseerd op een onjuiste rechtsgrond                   daarbij verzoeksters produkten met een definitief anti
slag. De juiste rechtsgrondslag is artikel 239 Douanewet                  dumpingrecht worden belast, en is bepaald dat het
 boek en niet artikel 13 van de verordening betreffende                    voorlopige anti-dumpingrecht op de door haar uitge
kwijtschelding van invoerrechten .                                         voerde produkten wordt geïnd ;


title: Zaak T-309/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 maart 2008 — Nederland/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 maart 2008 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-309/07) (1)

   (2008/C 107/74)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-131/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza — Polen) — Archus sp. z o.o., Gama Jacek Lipik/Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/17/EG — Beginselen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten — Artikel 10 — Beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers — Verplichting voor de aanbestedende diensten om de inschrijvers te verzoeken hun inschrijving te wijzigen of aan te vullen — Recht van de aanbestedende dienst om de cautie niet terug te betalen in geval van weigering — Richtlijn 92/13/EEG — Artikel 1, lid 3 — Beroepsprocedures — Besluit tot gunning van een overheidsopdracht — Uitsluiting van een inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza — Polen) — Archus sp. z o.o., Gama Jacek Lipik/Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A.
   (Zaak C-131/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/17/EG - Beginselen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten - Artikel 10 - Beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers - Verplichting voor de aanbestedende diensten om de inschrijvers te verzoeken hun inschrijving te wijzigen of aan te vullen - Recht van de aanbestedende dienst om de cautie niet terug te betalen in geval van weigering - Richtlijn 92/13/EEG - Artikel 1, lid 3 - Beroepsprocedures - Besluit tot gunning van een overheidsopdracht - Uitsluiting van een inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang))
   (2017/C 239/17)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Krajowa Izba Odwoławcza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Archus sp. z o.o., Gama Jacek Lipik

      Verwerende partij: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A.

      in tegenwoordigheid van: Digital-Center sp. z o.o.

      Dictum

               1)

               Het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers dat is neergelegd in artikel 10 van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en postdiensten moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de aanbestedende dienst een inschrijver in het kader van een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht verzoekt de verklaringen of documenten over te leggen die volgens het bestek moesten worden verstrekt, maar die niet binnen de termijn voor het indienen van inschrijvingen zijn ingestuurd. Dat artikel staat er daarentegen niet aan in de weg dat de aanbestedende dienst een inschrijver verzoekt zijn inschrijving nader toe te lichten of een kennelijke materiële fout daarin te verbeteren, mits een dergelijk verzoek wordt gericht aan alle inschrijvers die in dezelfde situatie verkeren, alle inschrijvers gelijk en op loyale wijze worden behandeld en die nadere toelichting of verbetering niet kan worden gelijkgesteld met de indiening van een nieuwe inschrijving. Het is de taak van de verwijzende rechter om dat te verifiëren.

               2)

               Richtlijn 92/13/EG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moet aldus worden uitgelegd dat, in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarin in een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht twee inschrijvingen zijn ingediend en de aanbestedende dienst twee simultane besluiten heeft vastgesteld — een besluit tot afwijzing van de offerte van de ene inschrijver en een besluit tot gunning van de opdracht aan de andere –, de uitgesloten inschrijver, die beroep instelt tegen die twee besluiten, om uitsluiting van de inschrijving van de opdrachtnemer moet kunnen verzoeken, zodat het begrip „bepaalde opdracht” in de zin van artikel 1, lid 3, van richtlijn 92/13, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, in voorkomend geval kan verwijzen naar de eventuele opening van een nieuwe procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  9 februari 2006  in de gevoegde zaken C-23/04 tot en met C-25/04 (verzoeken van het Dioikitiko Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): Sfakianakis AEVE tegen Elliniko Dimosio (Associatieovereenkomst EEG-Hongarije — Verplichting van wederzijdse bijstand voor douaneautoriteiten — Navordering van invoerrechten ten gevolge van intrekking in staat van uitvoer van certificaten inzake goederenverkeer voor ingevoerde producten)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 9 februari 2006
   in de gevoegde zaken C-23/04 tot en met C-25/04 (verzoeken van het Dioikitiko Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): Sfakianakis AEVE tegen Elliniko Dimosio (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Hongarije - Verplichting van wederzijdse bijstand voor douaneautoriteiten - Navordering van invoerrechten ten gevolge van intrekking in staat van uitvoer van certificaten inzake goederenverkeer voor ingevoerde producten)
   (2006/C 86/08)
   Procestaal: Grieks
   In de gevoegde zaken C-23/04 tot en met C-25/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Athinon (Griekenland) bij beslissing van 30 september 2003, ingekomen bij het Hof op 26 januari 2004, in de procedures Sfakianakis AEVE tegen Elliniko Dimosio, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 9 februari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 31, lid 2, en 32 van protocol nr. 4 bij de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Hongarije, anderzijds, zoals gewijzigd bij besluit nr. 3/96 van de Associatieraad, Associatie tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en de Republiek Hongarije anderzijds, van 28 december 1996, dienen aldus te worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten van de staat van invoer verplicht zijn om rekening te houden met de in de staat van uitvoer gegeven rechterlijke beslissingen op beroepen die werden ingesteld tegen de resultaten van de door de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer verrichte controle van de geldigheid van de certificaten inzake goederenverkeer, wanneer zij op de hoogte zijn gebracht van het aanhangig zijn van die beroepen en van de inhoud van die beslissingen, en wel ongeacht of de controle van de geldigheid van de certificaten inzake goederenverkeer al dan niet is verricht op verzoek van de douaneautoriteiten van de staat van invoer.

               2)

               Het nuttig effect van de afschaffing van douanerechten als bedoeld in de bij besluit van de Raad en de Commissie van 13 december 1993 gesloten en goedgekeurde Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Hongarije, anderzijds, verzet zich tegen administratieve beschikkingen tot oplegging van douanerechten, vermeerderd met belastingen en boetes, die door de douaneautoriteiten van de staat van invoer zijn vastgesteld alvorens hun de definitieve uitkomst is meegedeeld van de beroepen die zijn ingesteld tegen de resultaten van de controle achteraf, wanneer de beschikkingen van de autoriteiten van de staat van uitvoer die de EUR.1-certificaten oorspronkelijk hebben afgegeven, niet zijn ingetrokken of vernietigd.

               3)

               Voor het antwoord op de eerste drie vragen maakt het geen verschil dat noch de Griekse noch de Hongaarse douaneautoriteiten hebben verzocht het associatiecomité bijeen te roepen overeenkomstig artikel 33 van protocol nr. 4, zoals gewijzigd bij besluit nr. 3/96.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004

      PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak T-74/09: Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2010 — Frankrijk/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/32

         Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2010 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-74/09) (1)

   2010/C 195/52

      Procestaal: Frans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak F-67/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 25 juni 2015 — Mikulik/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Proeftijd — Verlenging van de proeftijd — Ontslag aan het einde van de proeftijd — Proeftijd onder onregelmatige omstandigheden verlopen)

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 25 juni 2015 — Mikulik/Raad
   (Zaak F-67/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Proeftijd - Verlenging van de proeftijd - Ontslag aan het einde van de proeftijd - Proeftijd onder onregelmatige omstandigheden verlopen))
   (2015/C 254/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Filip Mikulik (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker aan het einde van zijn proeftijd te ontslaan en vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mikulik draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014, blz. 26.


title: Zaak C-494/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Heintz van Landewijck SARL/Staatssecretaris van Financiën (Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 92/12/EEG — Accijns — Fiscale merktekens — Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2 en 27 — Verdwijning van accijnszegels)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Heintz van Landewijck SARL/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-494/04) (1)

   (Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 92/12/EEG - Accijns - Fiscale merktekens - Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 2 en 27 - Verdwijning van accijnszegels)
   (2006/C 212/09)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Heintz van Landewijck SARL

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 27, leden 1 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd bij de Negende richtlijn (78/583/EEG) (PB L 194, blz. 16) — Uitlegging van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Verenigbaarheid van nationale regeling met gemeenschapsregeling — Accijnszegels voor tabaksproducten — Verdwijning vóór gebruik
   Dictum

               1)

               Noch richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, noch het evenredigheidsbeginsel staat eraan in de weg dat de lidstaten een regeling vaststellen die niet voorziet in de teruggaaf van het aan accijns betaalde bedrag, wanneer de accijnszegels zijn verdwenen voordat zij op de tabaksproducten zijn aangebracht, indien die verdwijning niet is toe te schrijven aan overmacht of ongeval en niet is komen vast te staan dat de zegels zijn vernietigd of definitief onbruikbaar gemaakt, en de financiële aansprakelijkheid voor het verloren gaan van accijnszegels dus bij de koper ervan legt.

               2)

               Artikel 27, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de niet-inachtneming van de termijn voor kennisgeving geen schending van een wezenlijk procedureel voorschrift vormt, die tot niet-toepasselijkheid van de te laat meegedeelde afwijkende maatregel leidt.

               3)

               Artikel 27, leden 1 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat een afwijkende regeling van de heffing van BTW door middel van accijnszegels, zoals die welke is vastgesteld in artikel 28 van de Wet op de omzetbelasting van 28 juni 1968, verenigbaar is met de in die bepalingen van de richtlijn gestelde eisen en niet verder gaat dan voor de vereenvoudiging van de belastingheffing noodzakelijk is.

               4)

               Het ontbreken van een verplichting tot teruggaaf van de voor de accijnszegels betaalde bedragen die overeenkomen met de belasting over de toegevoegde waarde is, wanneer de accijnszegels zijn verdwenen voordat zij op de tabaksproducten zijn aangebracht, indien die verdwijning niet is toe te schrijven aan overmacht of ongeval en niet is komen vast te staan dat de zegels zijn vernietigd of definitief onbruikbaar gemaakt, niet onverenigbaar met de Zesde richtlijn (77/388), in het bijzonder artikel 27, leden 1 en 5, daarvan.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak C-296/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Montpellier (Frankrijk) op 3 juli 2008 — Ministère public/Ignacio Pédro Santesteban Goicoechea

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Montpellier (Frankrijk) op 3 juli 2008 — Ministère public/Ignacio Pédro Santesteban Goicoechea
   (Zaak C-296/08)
   (2008/C 223/54)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour d'appel de Montpellier
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministère public

      Verwerende partij: Ignacio Pédro Santesteban Goicoechea
   Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft de omstandigheid dat een lidstaat, in casu Spanje, heeft nagelaten krachtens artikel 31, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (1), kennis te geven van zijn bedoeling om bilaterale of multilaterale overeenkomsten te blijven toepassen, gelet op de in artikel 31 van dit kaderbesluit gebruikte uitdrukking „in de plaats komen” tot gevolg dat die lidstaat in zijn betrekkingen met een andere lidstaat, in casu Frankrijk, die een verklaring krachtens artikel 32 van het kaderbesluit heeft afgelegd, geen gebruik kan maken van andere procedures dan die van het Europese aanhoudingsbevel?

               2)

               Indien die vraag ontkennend wordt beantwoord: Kan de uitvoerende staat op basis van het voorbehoud dat hij heeft gemaakt, een overeenkomst toepassing laten vinden die dateert van 27 september 1996, dus van voor 1 januari 2004, maar die in die uitvoerende staat na deze — in artikel 32 van het kaderbesluit bedoelde — datum 1 januari 2004 in werking is getreden?

      (1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1).


title: Zaak C-470/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 14 september 2011 — SIA Garkalns /Rīgas dome

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 14 september 2011 — SIA „Garkalns”/Rīgas dome
   (Zaak C-470/11)
   2011/C 331/23
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts (Senaat van het Hooggerechtshof)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Garkalns”

      Verwerende partij: Rīgas dome

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 49 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en de daarmee samenhangende transparantieverplichting aldus worden uitgelegd dat verenigbaar is met de toegestane beperkingen van het vrij verrichten van diensten, het gebruik in een vooraf publiekelijk vastgestelde wettelijke regeling van een onbepaald rechtsbegrip als „aanzienlijke aantasting van de belangen van de Staat en die van de inwoners van het betrokken administratieve gebied” dat in elk individueel geval via uitleggingscriteria moet worden ingevuld, maar tegelijkertijd ruimte laat voor een zekere flexibiliteit bij de beoordeling van de aantasting van de vrijheid?