title: Zaak T-244/17: Beroep ingesteld op 26 april 2017 — António Conde & Companhia/Commissie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/29

         Beroep ingesteld op 26 april 2017 — António Conde & Companhia/Commissie
   (Zaak T-244/17)
   (2017/C 231/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: António Conde & Companhia, SA (Gafanha de Nazaré, Portugal) (vertegenwoordiger: J. García-Gallardo Gil-Fournier, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 1386/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 tot vaststelling van instandhoudings- en handhavingsmaatregelen in het gereglementeerde gebied van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (PB 2007, L 318, blz. 1) niet is nagekomen door Portugal te verzoeken een lijst over te leggen van onder de Portugese vlag varende vaartuigen die de toestemming hebben om in het gereglementeerde NAFO-gebied te vissen voor het seizoen 2017, met uitsluiting van het vaartuig CALVÃO, met als gevolg dat zij heeft verzuimd een lijst door te sturen aan het NAFO-secretariaat dat het vaartuig omvat;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij als enig middel aan dat de Commissie artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 1386/2007 van de Raad niet is nagekomen doordat zij heeft verzuimd een lijst door te sturen voor het seizoen 2017 die verzoekers vissersvaartuig CALVÃO omvat met het oog op de toestemming om in het gereglementeerde NAFO-gebied te vissen.
   Verzoeker voert aan dat de Commissie niet bevoegd is om betrokken te zijn bij het opmaken van de lijsten van gemachtigde vaartuigen, wat tot de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten behoort. Verzoeker heeft de Commissie verzocht zich niet meer in te laten met het opmaken van de betrokken lijst en haar aangespoord haar verplichtingen na te komen betreffende het doorsturen aan het NAFO-secretariaat van de lijst die zijn vissersvaartuig CALVÃO omvat.


title: Zaak C-193/13: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 januari 2014 — nfon AG/Fon Wireless Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Beeldmerk bevattende het woordelement „nfon”  — Oppositie door houder van gemeenschapsbeeldmerk bevattende het woordelement „fon” en van nationaal woordmerk FON — Afwijzing van oppositie door kamer van beroep van BHIM]

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/19

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 januari 2014 — nfon AG/Fon Wireless Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-193/13) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Beeldmerk bevattende het woordelement „nfon” - Oppositie door houder van gemeenschapsbeeldmerk bevattende het woordelement „fon” en van nationaal woordmerk FON - Afwijzing van oppositie door kamer van beroep van BHIM])
   2014/C 112/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: nfon AG (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Fon Wireless Ltd (vertegenwoordiger: L. Montoya Terán, abogada), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013, Fon Wireless/BHIM — Nfon (Nfon) (T-283/11), waarbij het Gerecht de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 18 maart 2011 (zaak R 1017/2009-4) aldus heeft herzien dat het door nfon AG bij de kamer van beroep ingestelde beroep is verworpen — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               nfon AG draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Fon Wireless Ltd.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak F-77/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 januari 2011 Nijs/Rekenkamer (Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtprocedure — Artikel 22 bis en artikel 22 ter van het Statuut — Onpartijdigheid — Redelijke termijn)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 januari 2011 Nijs/Rekenkamer
   (Zaak F-77/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtregeling - Tuchtprocedure - Artikel 22 bis en artikel 22 ter van het Statuut - Onpartijdigheid - Redelijke termijn)
   2011/C 55/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bart Nijs (Bridel, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Kennedy en J.-M. Stenier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het comité ad hoc van de Europese Rekenkamer van 15 januari 2009 om verzoeker met ingang van 1 februari 2009 tuchtrechtelijk te ontslaan zonder vermindering van pensioenrechten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nijs draagt zijn eigen kosten alsook die van Rekenkamer.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009, blz. 65.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 27 juni 1996 in zaak C-234/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Bundesgerichtshof): W. Tomberger tegen Gebrüder von der Wettern GmbH (Richtlijn 78/660/EEG - Jaarrekening - Balans - Tijdstip van realisering van winst)

text:
9 . 11 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 336 /3
     tie bestaat dat een dergelijk verschil in behandeling kan        — de boekjaren van beide vennootschappen samenval
     rechtvaardigen.                                                       len,
3 . Artikel 52 van het Verdrag verzet zich ertegen, dat een           — de jaarrekening van de dochtermaatschappij voor het
     Lid-Staat door middel van een verhoogd inkomstenbe                   betrokken boekjaar door de algemene vergadering is
     lastingtarief in aanmerking neemt dat een belasting                  vastgesteld voordat de controle van de jaarrekening van
     plichtige, ingevolge de relevante bepalingen van Veror               de moedermaatschappij voor hetzelfde boekjaar is
     dening (EEG) nr. 1408/71 op het gebied van de                         afgerond,
     vaststelling van de toe te passen sociale wetgeving, geen        — uit de door de algemene vergadering van de dochter
     bijdragen aan het nationale stelsel van sociale ,zekerheid            maatschappij voor het betrokken boekjaar vastgestelde
     hoeft te betalen . De omstandigheid dat de belasting                 jaarrekening blijkt, dat zij op de balansdatum — te
     plichtige is aangesloten bij het stelsel van sociale                  weten de laatste dag van dat boekjaar — winst voor de
     zekerheid van zijn woonstaat, hetgeen eveneens voort                 moedermaatschappij heeft bestemd, en
     vloeit uit Verordening (EEG) nr. 1408/71 , is in dit
     verband irrelevant.                                              — de nationale rechter zich ervan heeft verzekerd, dat de
                                                                           jaarrekening van de dochtermaatschappij voor het
(') PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .                                       betrokken boekjaar een getrouw beeld van het vermo
                                                                           gen, de financiële situatie en de resultaten biedt,
                                                                      is het niet in strijd met de regel van artikel 31 , lid 1 , onder c,
                                                                      aa), van de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van
                   ARREST VAN HET HOF                                 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g),
                         ( Vijfde Kamer)                              van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde
                                                                      vennootschapsvormen, zoals gewijzigd bij de Zevende
                        van 27 uni 1996
                                                                      Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de
in zaak C-234/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van             grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g), van het Verdrag
het Bundesgerichtshof): W. Tomberger tegen Gebrüder von               betreffende de geconsolideerde jaarrekening, wanneer een
                     der Wettern GmbHf 1 )                            nationale rechter zich op het standpunt stelt, dat de
(Richtlijn 78/660/EEG — Jaarrekening — Balans —                       betrokken winst moet worden opgenomen in de balans van
               Tijdstip van realisering van winst)                    de moedermaatschappij voor dat boekjaar waarvoor de
                                                                      dochtermaatschappij over de bestemming ervan heeft
                           ( 96/C 336/05 )                            beslist.
                       (Procestaai: Duits)                            (') PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-234/94, betreffende een verzoek aan het Hof                                     ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesgerichts                                        ( Vijfde Kamer )
hof, in het aldaar aanhangig geding tussen W. Tomberger en
Gebrüder von der Wettern GmbH, om een prejudiciële                                            van 27 juni 1996
beslissing over de uitlegging van de artikelen 31 , lid 1 , en 59     in zaak C-240/95 ( verzoek van de Cour d'appel de Metz om
van de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli            een prejudiciële beslissing ): Cour d'appel de Metz tegen R.
1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g ), van het                                      Schmit ( 1 )
Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennoot              ( Vrij verkeer van goederen — Motorvoertuigen — Natio
schapsvormen ( PB 1978 , L 222 , blz . 11 ), zoals gewijzigd bij      naal systeem inzake de aanduiding van het modeljaar —
de Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni                             Discriminatie van parallelimporten)
1983 op de grondslag van artikel 54 , lid 3 , onder g ) van het
Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening ( PB                                          ( 96/C 336/06 )
 1983 , L 193 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),                                      (Procestaai: Frans)
kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de
Almeida , C. Gulmann en M ; Wathelet, rechters ; advocaat             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
generaal : G. Tesauro; griffier: H. von Holstein, adjunct                             de Jurisprudentie van het Hof)
griffier, op 27 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het              In zaak C-240/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
dictum luidt als volgt:
                                                                      krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Cour d'appel de
                                                                      Metz ( Frankrijk ) in het aldaar aanhangig geding tegen R.
Ingeval:
                                                                      Schmit, om een prejudiciële beslissing over artikel 30
— een vennootschap (de moedermaatschappij) enig aan                  EG-Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
     deelhoudster van een andere vennootschap (de dochter            volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet, C.
     maatschappij) is en haar controleert,                             Gulmann , P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;
                                                                      advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi
— de moeder- en de dochtermaatschappij naar nationaal                 nistrateur, op 27 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het
     recht tezamen een concern vormen ,                               dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-308/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Francesco Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/42

         Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Francesco Ianniello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-308/04)
   (2004/C 262/81)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Francesco Ianniello, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beslissing van de beoordelaar in beroep van 8 september 2003 tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport 2001-2002;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van artikel 8 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut. Volgens verzoeker is deze bepaling onwettig voorzover zij voorziet in de aanwijzing van leden van het paritaire beoordelingscomité die ofwel dezelfde rang, ofwel een lagere rang hebben dan verzoeker en bijgevolg niet alle garanties inzake onafhankelijkheid, noch de vereiste competentie bezitten. Verzoeker voegt daaraan toe dat, hoewel hij mandaten van een vakorganisatie uitoefent, de personeelsdirecteur of zijn plaatsvervanger zich niet hebben teruggetrokken en aan het onderzoek van zijn beroep hebben deelgenomen.
   Verzoeker stelt bovendien niet-nakoming van de geheimhoudingsplicht van de leden van het paritaire beoordelingscomité, schending van het beginsel van onpartijdigheid en objectiviteit van het paritaire comité, schending van de rechten van verdediging en van het beginsel van hoor en wederverhoor, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, kennelijk verkeerde beoordeling en gebrek aan samenhang tussen het commentaar en de beoordelingscijfers.


title: Zaak C-393/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien/Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs) (Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Begrip „deeltijdwerkers die werken uit hoofde van arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding” — Deeltijdrechters met dagvergoeding — Weigering om ouderdomspensioen toe te kennen)

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Dermod Patrick O’Brien/Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs)
   (Zaak C-393/10) (1)

   (Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Begrip „deeltijdwerkers die werken uit hoofde van arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding” - Deeltijdrechters met dagvergoeding - Weigering om ouderdomspensioen toe te kennen)
   2012/C 118/04
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dermod Patrick O’Brien

      Verwerende partij: Ministry of Justice (voorheen Department for Constitutional Affairs)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court of the United Kingdom — Uitlegging van richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB L 14, blz. 9) — Begrip „werkers die werken uit hoofde van een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding” (clausule 2, punt 1, van de richtlijn) — Deeltijdrechters — Verschil in behandeling ter zake van het recht op ouderdomspensioen tussen voltijdrechters en deeltijdrechters of tussen verschillende categorieën van deeltijdrechters

      Dictum

               1)

               Het Unierecht moet in die zin worden uitgelegd dat het aan de lidstaten staat om het begrip „werkers die werken uit hoofde van een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding” in clausule 2, punt 1, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, te definiëren, en met name te bepalen of rechters onder dit begrip vallen, op voorwaarde dat dit er niet toe leidt dat deze categorie van personen willekeurig wordt uitgesloten van de bij richtlijn 97/81, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23, en die raamovereenkomst verleende bescherming. Een uitsluiting van deze bescherming kan slechts worden aanvaard indien de verhouding die rechters met het Ministry of Justice verbindt, naar de aard ervan wezenlijk anders is dan die welke werkers die naar nationaal recht in de categorie werknemers vallen, aan hun werkgevers bindt.

               2)

               De op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23, moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat het nationale recht met het oog op de toegang tot het ouderdomspensioenstelsel onderscheid maakt tussen voltijdrechters en deeltijdrechters met een dagvergoeding, tenzij objectieve redenen een dergelijk verschil in behandeling rechtvaardigen, hetgeen de verwijzende rechter dient te beoordelen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-307/07: Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/23

         Beroep ingesteld op 4 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-307/07)
   (2007/C 199/37)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en P. Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, wat het beroep van in klinische analyse gespecialiseerd apotheker betreft, de krachtens richtlijn 89/48/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door de diploma's die toegang geven tot dat beroep niet te erkennen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is het beroep van in klinische analyse gespecialiseerd apotheker een gereglementeerd beroep, dat onder richtlijn 89/48 valt. De Portugese wet tot uitvoering van deze richtlijn beperkt de werkingssfeer daarvan tot de beroepen die in een lijst zijn opgenomen. Daar het beroep van in klinische analyse gespecialiseerd apotheker niet op deze lijst staat, voldoet de Portugese Staat niet volledig aan de bepalingen van richtlijn 89/48.

      (1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16).


title: Zaak C-647/15: Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Hongarije/Raad van de Europese Unie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/43

         Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Hongarije/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-647/15)
   (2016/C 038/56)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordiger: M. Z. Fehér, gemachtigde)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (EU) 2015/1601 van de Raad van 22 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (1) (hierna: bestreden besluit) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, voor zover deze vordering niet zou worden toegewezen, het bestreden besluit nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Hongarije;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Volgens de Hongaarse regering vormt artikel 78, lid 3, VWEU geen passende rechtsgrondslag voor het door de Raad vastgestelde besluit. Artikel 78, lid 3, VWEU verleent de Raad niet de bevoegdheid om een wetgevende handeling vast te stellen, dat wil zeggen om maatregelen vast te stellen zoals die welke in het bestreden besluit zijn vervat, namelijk maatregelen die dwingend afwijken van een wetgevende handeling, in casu verordening (EU) nr. 604/2013 (2). Het bestreden besluit is inhoudelijk een wetgevende handeling, aangezien het afwijkt van verordening nr. 604/2013, en kon dus niet worden vastgesteld op grond van artikel 78, lid 3, VWEU, dat de Raad slechts de bevoegdheid verleent om handelingen vast te stellen buiten het kader van een wetgevingsprocedure, dat wil zeggen niet-wetgevende handelingen. Zelfs indien het mogelijk zou zijn om op grond van artikel 78, lid 3, VWEU een handeling vast te stellen die van een wetgevende handeling afwijkt, kan deze afwijking volgens de Hongaarse regering niet zo ver gaan dat afbreuk wordt gedaan aan het wezen van deze wetgevende handeling en dat de voornaamste bepalingen ervan worden uitgehold, zoals het bestreden besluit doet.

               2.

               Maatregelen met een looptijd van 24 — in bepaalde gevallen 36 — maanden, waarvan de gevolgen zich bovendien tot na deze periode uitstrekken, zijn niet verenigbaar met het begrip „voorlopige maatregelen” in de zin van artikel 78, lid 3, VWEU. De Raad heeft bij de vaststelling van het bestreden besluit de grenzen van de hem door artikel 78, lid 3, VWEU verleende bevoegdheid overschreden door bij de vaststelling van de temporele werkingssfeer ervan geen rekening te houden met de tijd die nodig is om een wetgevende handeling vast te stellen op grond van artikel 78, lid 2, VWEU.

               3.

               Bij de vaststelling van het bestreden besluit heeft de Raad artikel 293, lid 1, VWEU geschonden, aangezien niet met eenparigheid van stemmen van het voorstel van de Commissie is afgeweken.

               4.

               Het bestreden besluit wijkt af van een wetgevende handeling en is zelf inhoudelijk een wetgevende handeling, zodat — zelfs indien het had kunnen worden vastgesteld op grond van artikel 78, lid 3, VWEU — bij de vaststelling ervan het recht van de nationale parlementen om advies uit te brengen, zoals bedoeld in de bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bijgevoegde protocollen nrs. 1 en 2, in acht had moeten worden genomen.

               5.

               De Raad heeft de ontwerptekst aanzienlijk gewijzigd na raadpleging van het Parlement, maar heeft het parlement niet opnieuw op dit punt geraadpleegd.

               6.

               Ten tijde van de vaststelling van het bestreden besluit door de Raad was het ontwerpbesluit niet beschikbaar in de verschillende officiële talen van de Unie.

               7.

               Het bestreden besluit is ook onwettig omdat de vaststelling ervan in strijd is met artikel 68 VWEU en met de conclusies die de Europese Raad op 25 en 26 juni 2015 heeft aangenomen.

               8.

               Het bestreden besluit is in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en met het beginsel dat regelgeving duidelijk dient te zijn, aangezien het in verschillende opzichten onduidelijk is hoe de bepalingen ervan dienen te worden toegepast en hoe zij zich verhouden tot de bepalingen van verordening nr. 604/2013. Tot de onduidelijke punten behoren onder meer de toepassing van de wettelijke en procedurele waarborgen ten aanzien van het herplaatsingsbesluit. Het bestreden besluit bepaalt met name niet duidelijk de selectiecriteria voor de herplaatsing en omschrijft niet duidelijk de status van de verzoekers in de lidstaat van herplaatsing. Het bestreden besluit is tevens in strijd met de Conventie van Genève (3), aangezien het de verzoekers het recht ontneemt om te verblijven in de lidstaat waar de asielaanvraag is ingediend, en hun herplaatsing in een andere lidstaat mogelijk maakt, zonder dat enige band tussen de verzoeker en de lidstaat van herplaatsing hoeft te worden aangetoond.

               9.

               Het bestreden besluit is in strijd met het noodzakelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel. Aangezien Hongarije, anders dan in het oorspronkelijke voorstel, niet langer behoort tot de kring van begunstigde lidstaten, voorziet het bestreden besluit zonder enige rechtvaardiging in de herplaatsing van 120 000 personen die om internationale bescherming verzoeken. Aangezien in het besluit niet langer sprake is van een herplaatsing vanuit Hongarije, is het oorspronkelijk voorgestelde aantal verzoekers — 120 000 — willekeurig geworden en vertoont het geen verband meer met de in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie beschreven situatie, die deze concreet wenste aan te pakken. Het is — zeker in het kader van een voorlopige maatregel op grond van artikel 78, lid 3, VWEU — onaanvaardbaar dat het definitieve besluit over de herplaatsing voor ongeveer de helft van de verzoekers waarop het besluit betrekking heeft, wordt vastgesteld in het licht van latere ontwikkelingen.

               10.

               Subsidiair wordt aangevoerd dat het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel schendt, aangezien een opnamequotum aan Hongarije wordt opgelegd, hoewel algemeen bekend is dat het gaat om een lidstaat die is overspoeld door een groot aantal onregelmatige migranten die verzoeken om internationale bescherming hebben ingediend. Het bestreden besluit voldoet, wat Hongarije betreft, niet aan artikel 78, lid 3, VWEU, aangezien hierin wordt bepaald dat maatregelen kunnen worden genomen ten gunste van een lidstaat indien deze ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen, en een maatregel waarbij slechts verplichtingen worden opgelegd aan deze lidstaat, niet te rijmen valt met deze voorwaarde.

      (1)  PB L 248, blz. 80.

      (2)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180, blz. 31).

      (3)  Conventie van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, aangevuld door het Protocol van New York van 31 januari 1967.


title: Zaak C-525/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 november 2010 door Mariyus Noko Ngele tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 10 december 2009 in zaak T-390/09, Mariyus Noko Ngele/Europese Commissie

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/12

         Hogere voorziening ingesteld op 10 november 2010 door Mariyus Noko Ngele tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 10 december 2009 in zaak T-390/09, Mariyus Noko Ngele/Europese Commissie
   (Zaak C-525/10 P)
   2011/C 139/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Mariyus Noko Ngele (vertegenwoordiger: F. Sabakunzi, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 10 maart 2011 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-492/12: Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — von Storch e.a./ECB ( „Beroep tot nietigverklaring — Door ECB vastgestelde besluiten — Technische kenmerken van rechtstreekse monetaire transacties van Eurosysteem — Maatregelen om beschikbaarheid van onderpand te waarborgen — Tijdelijke maatregelen betreffende herfinancieringstransacties van Eurosysteem en beleenbaarheid van onderpand — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/32

         Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — von Storch e.a./ECB
   (Zaak T-492/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Door ECB vastgestelde besluiten - Technische kenmerken van rechtstreekse monetaire transacties van Eurosysteem - Maatregelen om beschikbaarheid van onderpand te waarborgen - Tijdelijke maatregelen betreffende herfinancieringstransacties van Eurosysteem en beleenbaarheid van onderpand - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 45/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sven A. von Storch (Berlijn, Duitsland) en de 5 216 andere verzoekers van wie de naam in de bijlage bij de beschikking is vermeld (vertegenwoordigers: M. Kerber en B. von Storch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: C. Kroppenstedt en G. Gruber, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, advocaat)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring, primair, van het besluit van de ECB van 6 september 2012 betreffende een aantal technische kenmerken van de rechtstreekse monetaire transacties van het Eurosysteem in de secundaire markten voor overheidsobligaties, en voorts van het besluit van de ECB van 6 september 2012 tot vaststelling van aanvullende maatregelen om de beschikbaarheid van onderpand voor de tegenpartijen te waarborgen teneinde hun toegang tot de liquiditeitsverruimende transacties van het Eurosysteem te handhaven, en, subsidiair, van richtsnoer 2012/614/EU van de BCE van 10 oktober 2012 tot wijziging van richtsnoer ECB/2012/18 inzake aanvullende tijdelijke maatregelen betreffende herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpanden (ECB/2012/23) (PB L 284, blz. 14).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Sven von Storch en de 5 216 andere verzoekers van wie de naam in de bijlage bij de onderhavige beschikking is vermeld worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak T-398/13: Beroep ingesteld op 2 augustus 2013 — TVR Automotive/BHIM — TVR Italia (TVR)

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/24

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2013 — TVR Automotive/BHIM — TVR Italia (TVR)
   (Zaak T-398/13)
   2013/C 274/40
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TVR Automotive Ltd (Whiteley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: TVR Italia Srl (Milaan, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 mei 2013 in zaak R 823/2011-2 vernietigen;

               —

               het op 14 april 2013 door TVR Italia Srl ingestelde beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau van 14 februari 2011, B 313 248, verwerpen;

               —

               het BHIM en TVR Italia Srl, indien zij tussenkomt in deze procedure, verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: TVR Italia Srl

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „TVR ITALIA” voor waren en diensten van de klassen 12, 25 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 699 954

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en gemeenschapswoordmerk „TVR” voor waren en diensten van de klassen 9, 11, 12, 25 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het res iudicata-, respectievelijk ne bis in idem-beginsel, alsook artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 15 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-275/06: Beroep ingesteld op 4 oktober 2006 — Omya/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/59

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2006 — Omya/Commissie
   (Zaak T-275/06)
   (2006/C 294/119)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Omya AG (Oftringen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Flynn, Barrister, en C. Ahlborn, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking nietig te verklaren en de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2006) 3163 def. van de Commissie van 19 juli 2006 in concentratiezaak COMP/M.3796, waarbij de Commissie de overname door verzoekster van de activiteiten met betrekking tot neergeslagen calciumcarbonaat van J.M. Huber Corporation verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de werking van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte heeft verklaard. De Commissie stelde daarbij een aantal voorwaarden en legde verplichtingen op waaraan verzoekster moet voldoen.
   Verzoekster stelt dat a) de door de Commissie genoemde bezwaren inzake concurrentie ongegrond zijn en b) de haar opgelegde maatregelen om die te verhelpen hoe dan ook ongepast zijn en niet worden gerechtvaardigd door de bezwaren die de Commissie heeft vermeld, en niet de door de Commissie genoemde gevolgen kunnen hebben.
   Verzoekster voert tot staving van haar beroep drie middelen aan.
   In de eerste plaats heeft de Commissie een kennelijke fout gemaakt toen zij concludeerde dat de transactie de daadwerkelijke mededinging aanzienlijk zou beperken.
   In de tweede plaats heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en het evenredigheidsbeginsel geschonden door te eisen dat de fabriek in Kuusankoski wordt afgestoten.
   In de derde plaats heeft de Commissie wezenlijke vormvoorschriften geschonden door de bewijzen in het dossier niet correct te onderzoeken en verzoekster geen toegang te verlenen tot alle relevante stukken, waardoor haar rechten van de verdediging zijn geschonden.


title: Zaak T-427/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Almoauto/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/56

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Almoauto/Commissie
   (Zaak T-427/14)
   2014/C 253/75
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almoauto, SA [Alcorcón (Madrid), Spanje] (vertegenwoordigers: J. García Muñoz, J. Jiménez-Blanco en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-392/14, Gutser/Commissie.


title: Zaak T-239/14: Beroep ingesteld op 20 april 2014 — Monard/Commissie

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/36

         Beroep ingesteld op 20 april 2014 — Monard/Commissie
   (Zaak T-239/14)
   2014/C 212/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eva Monard (Kessel-Lo, België) (vertegenwoordiger: R. Antonini, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking nr. Ref. Ares(2014) 321920 [nr. SG.B.4/RH/rc-sg.dsg2.b.4(2014) 285433), 285433] van de Europese Commissie, vastgesteld op 10 februari door de secretaris-generaal krachtens artikel 4 van de bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake het confirmatief verzoek van Eva Monard tot toegang tot documenten krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (GESTDEM 4641/2011);

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1.

               Eerste middel: de Commissie moest verzoekster toegang tot de documenten verlenen overeenkomstig artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie („VEU”), de artikelen 15 en 298 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie („VWEU”), de fundamentele rechten van toegang tot documenten, artikel 6, lid 1, VEU juncto artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000, zoals gewijzigd te Straatsburg op 12 december 2007 („Handvest”) en artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie („verordening nr. 1049/2001”). Dat blijkt a contrario ook uit artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001. Het desbetreffende verzuim van de Commissie en de (onterecht) aangevoerde uitzonderingen van artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, en artikel 4, lid 2, tweede en derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 zijn een abusievelijke toepassing van de relevante bepalingen en een misbruik van haar bevoegdheden door de Commissie. De Commissie paste ook artikel 4, lid 6, en artikel 4, lid 7, niet naar behoren toe en misbruikte haar bevoegdheden krachtens deze bepalingen.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 1 VEU, de artikelen 15 en 298 VWEU, de fundamentele rechten van toegang tot documenten, artikel 6, lid 1, VEU juncto artikel 42 van het Handvest alsook artikel 8, lid 1, en artikel 8, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 geschonden door verzoeksters confirmatief verzoek niet prompt te behandelen en door de termijn voor antwoord op dit confirmatief verzoek te verlengen in een geval dat niet uitzonderlijk was. De Commissie misbruikte dus haar bevoegdheden en paste de relevante bepalingen onjuist toe door de beslissing op verzoeksters confirmatief verzoek ten onrechte uit te stellen.


				|

		52012DC0278

			MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAADbetreffende een raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2013 /* COM/2012/0278 final */

			   	MEDEDELING VAN DE COMMISSIE
AAN DE RAAD
betreffende een raadpleging over de vangstmogelijkheden voor 2013

1.           Inleiding
Dit overlegdocument geeft de ideeën weer van de
Europese Commissie over de wijze waarop de totaal toegestane vangsten (TAC’s)
en de visserijinspanningsniveaus in de Europese wateren en voor de Europese
vissers moeten worden vastgesteld voor 2013 en, wat bepaalde bestanden betreft,
voor 2013-2014. De lidstaten, de regionale adviesraden en het Raadgevend Comité
voor de visserij en de aquacultuur worden verzocht om, voordat een definitief
besluit over de voorstellen van de Commissie wordt genomen, hun mening ter
overweging aan de Commissie kenbaar te maken.
Dit document beschrijft een nieuwe aanpak voor de
vaststelling van de TAC’s wanneer geen volledig kwantitatief advies voorhanden
is. Deze aanpak is gebaseerd op het verkrijgen van kwalitatief advies en de
toepassing, bij de adviesverlening door wetenschappelijke instellingen, van
beoordelingsprocedures die minder data vergen (punt 4.1).
Voorts wordt een samenvatting gegeven van de
recente informatie over de ontwikkeling van het gemeenschappelijk
visserijbeleid in de voorbije jaren; hiervoor wordt uitgegaan van
wetenschappelijk advies over de toestand van de geëxploiteerde visbestanden in de
Europese en de aangrenzende wateren en van de door de lidstaten verstrekte
economische gegevens.
Het doel dat voor ogen moet worden gehouden bij de
vaststelling van de TAC's, de quota en de visserijinspanningsniveaus, is nog
steeds de geleidelijke beëindiging van de overbevissing. Overbevissing dreigt
tot een commercieel debacle te leiden. Als de overbevissing wordt gestopt,
betekent dit dat evenveel of zelfs meer vis zou kunnen worden gevangen met
minder visserijactiviteit, minder brandstofverbruik en kleiner vistuig. Dit
houdt in dat per jaar op zee een zodanige hoeveelheid vis wordt gevangen dat de
resterende vissen de kans krijgen verder te groeien en zich voort te planten op
het productiviteitsniveau dat in de heersende ecologische omstandigheden voor
hen het hoogst haalbare is. In deze omstandigheden zullen de
langetermijnvangsten van de visbestanden op het niveau liggen dat overeenkomt
met de maximale duurzame opbrengst (maximum sustainable yield - MSY). In 2002
hebben de Europese Commissie en de lidstaten van de Unie zich ertoe verbonden
uiterlijk in 2015 het MSY-niveau te halen. In 2006 heeft de Commissie een plan
uitgewerkt om de visserij op MSY-niveau te brengen[1]. In 2007 hebben de lidstaten de
Commissie er in de Raad toe aangezet om naar het MSY-niveau toe te werken en
waren zij zich terdege bewust van de noodzaak om wetenschappelijk advies te
verzamelen, langetermijnplannen met effectbeoordelingen ten uitvoer te leggen
en belanghebbenden te raadplegen.
Als het MSY-niveau wordt gehaald en gehandhaafd,
zal dit grote voordelen opleveren en ervoor zorgen dat wordt overgeschakeld van
de intensieve bevissing van schaarse bestanden naar de betere bevissing van
grotere bestanden. Er zal evenveel of meer vis worden bovengehaald, maar de
impact van de visserij op het milieu zal kleiner zijn. De gevolgen van de
visserij voor de zeebodem zullen verminderen en de bijvangsten van kwetsbare
organismen, waaronder bruinvissen, dolfijnen en andere zeezoogdieren zullen
afnemen, aangezien de algemene intensiteit van de visserij minder groot zal
zijn. In een context van hoge brandstofprijzen zou het brandstofverbruik flink
moeten dalen omdat het minder tijd vergt om een ton vis te vangen in een rijk
dan in een schaars bestand. Hierdoor zullen de koolstofemissies en de
brandstofkosten van de eigenaars van vaartuigen dalen.
Een ander belangrijk voordeel is dat de druk om
vis terug te gooien zal afnemen. Zwaar beviste bestanden bestaan meestal uit
kleinere en minder waardevolle vissen die worden teruggegooid wegens hun geringe
marktwaarde of omdat zij ondermaats zijn en het op grond van de huidige
voorschriften illegaal is ze aan te voeren. Als de bevissingscoëfficiënt wordt
verlaagd, zal meer vis de kans krijgen tot een waardevolle omvang uit te
groeien en zal het voor de vissers veel gemakkelijker zijn vis van een goede
grootte te vangen zonder daarbij ook kleinere vissen op te halen.
In 2010 heeft de Internationale Raad voor het
onderzoek van de zee (ICES) een nieuwe vorm van advies uitgebracht over de
TAC’s die de visserij uiterlijk in 2015 op het MSY-niveau zullen brengen. In
2011 heeft de Commissie haar voorstellen voor de TAC’s op deze nieuwe aanpak
gebaseerd. Voor 2013 is de ICES van plan het MSY-kader verder uit te bouwen om
een gekwantificeerd advies te kunnen uitbrengen voor bestanden waarvoor hij tot
dusver nog geen dergelijk advies had kunnen geven. Basis voor deze ontwikkeling
zullen een uitgebreider gebruik zijn van beoordelingsmethoden die bestand zijn
tegen ontbrekende gegevens, en een groter en systematischer gebruik van
kwalitatieve beoordelingen binnen een kwantitatief kader. De Commissie staat
positief tegenover deze aanpak, die de informatiebasis waarop de
TAC-voorstellen berusten, aanzienlijk zal verbeteren.
2.           Toestand van de visbestanden
Het is zorgwekkend dat 65 % van de bestanden
in de Europese wateren niet volledig is beoordeeld en dat van slechts 22 %
van de bestanden waarvoor TAC’s gelden, bekend is dat zij niet worden
overbevist (bijlage I). Voorts was de tendens de voorbije jaren dat een steeds
kleiner gedeelte van de bestanden (van 47 % in 2003 naar 35 % in
2012) kan worden aangemerkt als bestanden die zich binnen de biologisch veilige
grenzen bevinden. Het is niet duidelijk in hoeverre een en ander de gegevens
kan beïnvloeden (is het bijv. zo dat de bestanden die het hoogste risico lopen,
niet langer worden beoordeeld?).
Waar de toestand van de bestanden evenwel is
beoordeeld, lijkt zich een verbetering af te tekenen, zij het langzaam: het
aandeel overbeviste[2]
bestanden in de Atlantische Oceaan en de aangrenzende wateren is gedaald van 32
van de 34 bestanden in 2004 naar 18 van de 38 bestanden in 2011, d.i. van
94 % naar 47 % (zie bijlage I voor nadere gegevens). Het MSY-niveau
halen is een realistische en haalbare doelstelling. De nieuwe bestanden die
niet langer als “overbevist” worden beoordeeld, zijn onder meer de
Iberisch-Atlantische zeeduivel, blauwe wijting, tong in de Keltische Zee,
schelvis in de wateren ten westen van Schotland, Noordzeeharing, Noordzeeschol
en haring in de Botnische Golf. Voor 2012 waren verschillende TAC-verhogingen
mogelijk, wat voor de vissers een extra inkomen van meer dan 135 miljoen euro
zal creëren. Het op MSY gebaseerde visserijbeleid begint nu al resultaat op te
leveren: meer vis voor de consument en potentieel meer banen en een hoger
inkomen voor wie actief is in de sectoren van de visvangst en de visverwerking.

De huidige kennis van de toestand van de
visbestanden is samengevat in bijlage I; hieronder volgt een beknopte
beschrijving per gebied[3].

Pelagische bestanden van het noordoostelijke
deel van de Atlantische Oceaan: alle belangrijke
pelagische bestanden, met uitzondering van makreel, worden nu bevist op of
onder het MSY-niveau en voor 2012 zijn overeenkomstige TAC’s vastgesteld. De
Unie heeft tal van pogingen ondernomen om met IJsland en de Faeröer tot een
akkoord te komen inzake hun deelname, samen met Noorwegen en de EU, aan het
duurzame beheer van makreel. Het totaal van de door de EU, Noorwegen, de
Faeröer en IJsland in 2012 vastgestelde TAC’s voor makreel lag 36 % boven
het wetenschappelijke advies (de Russische vangsten niet meegerekend). De
bevissingscoëfficiënt voor makreel ligt duidelijk boven de grenzen van de
duurzaamheid en de volgende jaren zal het bestand krimpen als er met IJsland en
de Faeröer geen overeenkomst voor het duurzame beheer van dit bestand kan
worden bereikt. Doordat er nog geen overeenkomst kon worden bereikt en het
bestand niet langer goed wordt beheerd, is het bestand zijn certificering van
de “Marine Stewardship Council” als duurzaam beheerd bestand kwijt geraakt.
In de Noordzee, het Skagerrak en het Kattegat
worden schol, schelvis, haring, langoustines en tong (alleen in het Skagerrak
en het Kattegat) bevist volgens visserijsterftecoëfficiënten die op het
MSY-niveau liggen. Wat de overige bestanden betreft, is hun toestand niet
bekend of worden zij overbevist. De TAC’s werden voor 2012 vastgesteld op een
niveau dat 5 % hoger ligt dan het wetenschappelijke advies, terwijl dat
verschil in 2011 11 %, in 2010 17 % en in 2009 37 % bedroeg.
Vele bestanden in de wateren ten westen van
Schotland, de Ierse Zee en de Keltische Zee zijn klein en de beoordelingen
daarvan zijn onzeker. De ICES heeft voor een aantal bestanden problemen gemeld
met het registreren van vangsten en andere gegevens, waaronder die over
teruggooi. Vijf bestanden zijn zo uitgeput dat de vangst volgens het
wetenschappelijke advies tot het laagst mogelijke niveau moet worden beperkt.
Van de 18 bestanden waarvoor MSY-beoordelingen konden worden opgesteld, was een
derde overbevist en werden er 12 op of onder het MSY-streefdoel bevist. Bij de
haring in de Keltische Zee en de schelvis in de wateren ten westen van
Schotland waren onlangs bemoedigende verbeteringen te zien, maar de reeds hoge
teruggooi van kabeljauw, schelvis en wijting zal nog toenemen als verder met
kleinmazige netten intensief op langoustines wordt gevist en niet in grotere
mate gebruik wordt gemaakt van selectief vistuig dat de kleine vissen laat
ontsnappen. De regels inzake de vangstsamenstelling die werden ingevoerd om dit
bestand te beschermen toen het zich op een laag niveau bevond, zijn nu
geschorst[4].
De lidstaten hebben zich ertoe verbonden selectiever vistuig in te voeren om de
teruggooi te verminderen.
Voor de bestanden in de Golf van Biskaje en de
Iberisch-Atlantische Zeeën zijn er slechts enkele beoordelingen voorhanden.
De toestand van de zuidelijke heek is erop vooruitgegaan door een goede aanwas
van jonge exemplaren, maar in 2011 waren de vangsten opnieuw veel groter dan
het quotum, waardoor de langetermijnduurzaamheid van dit bestand wordt bedreigd
en de marktprijzen laag zijn. Om deze uitdaging aan te kunnen werken de
Commissie en Spanje aan een actieplan voor de aanpassing van het nationale
systeem voor de registratie van de vangsten en de visserijinspanningen. In de
zomer van 2012 zullen audits worden afgerond van de vangst- en
visserijinspanningsregistratiesystemen van andere lidstaten rond de Atlantische
Oceaan. Voor langoustines in de Cantabrische Zee geldt nog steeds het
advies de visserij stop te zetten.
In de Oostzee worden vijf van de zeven
bekende bestanden nog steeds overbevist. Alleen kabeljauw in het oostelijke
deel van de Oostzee en haring in de Botnische Zee worden bevist op het niveau
van de maximale duurzame opbrengst.
In de Middellandse Zee wordt 80 % van
de onderzochte bestanden overbevist en bevinden sommige bestanden zich op een
laag niveau (bijlage Ib). Hoewel er bij de
beoordelingen nog steeds geen sprake is van een geografisch evenwicht of een
goede spreiding in de tijd, is het aantal en de kwaliteit ervan voortdurend
toegenomen en hebben die beoordelingen nu betrekking op meer dan 100 bestanden
van in totaal 27 soorten. Toch is slechts 63 % van de beoordeelde
bestanden aangemerkt als zijnde bestanden die aan de MSY-normen voldoen. Van 37
% van de bestanden blijft de status onbekend. Aangezien pas onlangs met deze
beoordelingen is begonnen en niet alle bestanden elk jaar worden beoordeeld,
kunnen deze gegevens niet worden gebruikt om te zien hoe de toestand van de
bestanden zich in de tijd ontwikkelt.
In de Zwarte Zee is de situatie niet
wezenlijk veranderd. Sprot is in goede doen
dankzij de recente sterke aanwas van jonge exemplaren. Deze soort wordt op
duurzame wijze bevist, maar tarbot wordt nog steeds erg overbevist.
3.           Economische analyse
Naar verwachting zal de economische prestatie in
vele onderdelen van de Europese visserijsector zwak zijn, vooral wat de
demersale soorten betreft. Daarvoor zijn twee redenen.
Ten eerste zorgt de aanhoudend zwakke toestand van
vele visbestanden ervoor dat de vangsten kleiner zijn en dat de kosten van het
vissen – en met name de brandstofkosten – hoger waren dan normaal. Toch waren
in 2012 al TAC-verhogingen mogelijk voor een waarde van minstens 135 miljoen
euro, wat erop wijst dat de negatieve economische en sociale
kortetermijneffecten van de overschakeling naar MSY wel eens kleiner zouden
kunnen zijn dan gevreesd. De verwachte positieve langetermijneffecten van MSY
doen zich eerder voor dan gedacht. Dit neemt niet weg dat de sector momenteel
een nog steeds vrij geringe financiële veerkracht heeft.
Ten tweede hebben de brandstofkosten opnieuw bijna
de recordwaarden van juli 2008 bereikt, terwijl de visprijzen op de
belangrijkste consumentenmarkten licht gedaald zijn. Deze druk kan enigszins
worden verlicht door over te schakelen naar een meer brandstofefficiënte
aandrijving en door wijzigingen in het visserijgedrag en het vistuig. Ook
verbeteringen in de afzetstrategieën zouden de stabiliteit van de sector kunnen
schragen. Toch is het de geleidelijke beëindiging van de overbevissing die de
grootste bijdrage kan leveren aan de economische efficiëntie en stabiliteit ten
aanzien van de hogere kosten en de lagere productprijzen.
Uit de recentst beschikbare cijfers over de
werkgelegenheid (voor 2009) blijkt dat het totale aantal vissers dat actief is
in de vissersvloot van de EU (uitgezonderd Griekenland, waarvan de cijfers niet
zijn meegedeeld), 134 700 bedraagt – een daling met ongeveer 8 % ten
opzichte van 2005. De werkgelegenheid in de sector blijft dus dalen. Een
verbetering van de onderliggende toestand van de visbestanden is van essentieel
belang om die neerwaartse tendens te stoppen.
4.           Aanwijzingen voor het beleid
4.1.        Ontwikkelingen op het gebied
van het wetenschappelijke advies voor bestanden waarvoor geen volledige
gegevens beschikbaar zijn
In 2011 kon een gekwantificeerd wetenschappelijk
advies over de overbevissing ten opzichte van Fmsy[5] (met uitzondering van de
diepzeesoorten) worden gegeven voor 38 van de 92 bestanden in het noordoostelijke
deel van de Atlantische Oceaan, d.i. voor 41 % van de bestanden; deze
adviezen hadden wel betrekking op het leeuwendeel van de grotere en commercieel
belangrijke bestanden. In totaal sloegen deze adviezen op 2 miljoen ton van de
in totaal 2,5 miljoen ton aan desbetreffende vangstmogelijkheden (d.i.
80 % van de vangsttonnage). In de Middellandse Zee en de Zwarte Zee kon
voor 65 van de 103 bestanden die in 2011 werden onderzocht, advies over
overbevissing worden gegeven (63%).
Voor de Atlantische Oceaan, de Noordzee en de
Oostzee was het aantal bestanden waarvoor advies met betrekking tot MSY kon
worden gegeven, gestegen van 34 in 2005 naar 39 in 2010; in 2012 kon advies
worden verstrekt voor 38 bestanden. Er is een licht afnemende tendens in het aandeel
bestanden waarvoor een gekwantificeerde analyse en prognose voorhanden zijn.
Het aandeel bestanden waarvoor geen wetenschappelijk advies beschikbaar is, was
gestegen van 45 % in 2003 naar 52 % in 2006 en daalde vervolgens
opnieuw naar 36 % in 2012.
Er zijn tal van redenen voor het ontbreken van
advies: ontbrekende of onbetrouwbare vangstgegevens, onvolledige onderzoeken of
slechte bemonstering, onderliggende onzekerheden over de biologie van de
bestanden en gebrek aan personeel voor het wetenschappelijk adviesproces. Het
aanleveren van wetenschappelijke visserijgegevens overeenkomstig het kader voor
gegevensverzameling van de EU[6]
valt onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten en in een aantal gevallen
wordt die verantwoordelijkheid niet volledig nagekomen, ondanks de beschikbare
EU-financiering. In 2011 hebben de Commissie en de Raad de lidstaten dringend
verzocht de beschikbaarheid van gegevens voor de in tabel 1 vermelde bestanden
te verbeteren. De resultaten hiervan zullen tot uiting komen in het
eerstvolgende advies van de ICES, dat in juni 2012 moet worden verstrekt.
Tabel 1 – Bestanden
die vallen onder de gemeenschappelijke
verklaring van de Raad en de Commissie inzake de verbetering van de
beschikbaarheid van gegevens met betrekking tot de Europese wateren van het
noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Oostzee
 Bestanden || Gebieden
 Zeeduivel || [Noordzee en] wateren ten westen van Schotland
 Zeeduivel || Keltische Zee
 Zeeduivel || Golf van Biskaje
 Schelvis || Keltische Zee
 Horsmakreel || Noordzee
 Schartong || Keltische Zee
 Schartong || Golf van Biskaje
 Schol || Ierse Zee
 Schol || Keltische Zee (gebied VIIfg)
 Schol || Oostzee
 Witte koolvis || Wateren ten westen van Schotland
 Witte koolvis || Keltische Zee
 Roggen || Wateren ten westen van Schotland
 Sprot || Kanaal
 Sprot || Noordzee
 Wijting || Keltische Zee
Nadat in 2012 aanvullende wetenschappelijke
studies zullen zijn verricht, zullen de wetenschappelijke adviezen naar
verwachting zoniet de meeste, dan toch een groter aantal bestanden bestrijken.
In 2011 waren er nog meer dan 44 bestanden waarvoor de wetenschappelijke
beoordelingen niet konden worden afgerond, maar dit aantal zal in 2012 wellicht
dalen tot een tien- tot twaalftal. Hiertoe zullen beoordelingsmethoden en
raadplegingsprocedures moeten worden toegepast die nog onontgonnen terrein zijn
in de Europese adviesverlening, maar elders reeds goed zijn ingeburgerd en
uitgetest. Dankzij deze methoden en procedures zal rekening kunnen worden
gehouden met gevalspecifieke overwegingen, wat een van de aanbevelingen was van
de openbare raadplegingen van 2011.
De Commissie kijkt ernaar uit om van deze nieuwe
adviezen gebruik te kunnen maken om daarop haar voorstellen te baseren voor de
vangstmogelijkheden voor deze bestanden in 2013 en, indien van toepassing,
voor 2014. Dit neemt evenwel niet weg dat, als er geen wetenschappelijk
advies beschikbaar is en de onzekerheid dus groter is, het dienstig blijft de
vangstmogelijkheden met grotere omzichtigheid vast te stellen overeenkomstig
het voorzorgsbeginsel[7].

Intussen moeten de lidstaten voldoende middelen
inzetten om dringend de gegevens te verstrekken die nodig zijn om de toestand
van de bestanden te beoordelen. De Commissie zal de ontwikkeling blijven
bevorderen van gezamenlijke normen en programma’s voor het monitoren en beoordelen
van bestanden in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee, waaronder die welke met
niet-EU-landen worden gedeeld. Er zullen werkgroepen van deskundigen worden
georganiseerd die zich zullen focussen op die bestanden en gebieden waarvoor
tot dusver minder wetenschappelijke gegevens voorhanden zijn.
4.2.        Visserijinspanning
Het beheer van de visserijinspanning (de beperking
van de tijd die vissersvaartuigen op zee doorbrengen) moet er, naast de TAC's,
voor zorgen dat minder wordt teruggegooid en er minder illegale vangsten zijn.
Het beheer van de visserijinspanning is een instandhoudingsmaatregel waarvan
gebruik wordt gemaakt in tal van langetermijnbeheersplannen, bijv. voor
kabeljauw in de Noordzee en de Oostzee, voor schol en tong in de Noordzee, voor
tong in het westelijke deel van het Kanaal, voor zuidelijke heek en voor de
langoustinebestanden (bijlage II).
Bijlage II laat een algemene, zij het
onregelmatige, afnemende tendens zien bij de visserijinspanning tussen 2003 of
2004 en 2010.
De afname van de totale visserijinspanning is het
grootst voor de Oostzee, de Noordzee, het Kattegat, de Ierse Zee en de wateren
ten westen van Schotland en iets minder groot voor het westelijke deel van het
Kanaal. Tot 2009 vielen in het Iberisch-Atlantische gebied enkel kleine
verminderingen van de visserijinspanning te constateren. De totale
visserijinspanning is in het centrale deel van de Oostzee evenwel licht
toegenomen en van 2010 tot 2011 is ook de visserijinspanning van de
boomkorvisserij in het westelijke deel van de het Kanaal toegenomen.
Kortom, de maatregelen om de visserijinspanning in
dit gebied te verminderen hebben nog geen vrucht afgeworpen.
In 2012 zal de Commissie de tot dusver in de EU
toegepaste regelingen voor het beheer van de visserijinspanning herzien.
Hiertoe zal onder meer een openbare vergadering worden gehouden op 5 juli 2012,
waar tal van door de wetenschap, de lidstaten, de belanghebbenden en de
industrie naar voren gebrachte onderwerpen zullen worden behandeld met als doel
een sterke impuls te geven voor de vereenvoudiging van het beheer van de
bestanden in het kader van het hervormde gemeenschappelijk visserijbeleid.
5.           Beheer aan de hand van meerjarenplannen
De Commissie is gestart met de voorbereidingen om
de huidige plannen, die op één enkel bestand zijn gebaseerd, te vervangen door
beheersplannen voor meerdere bestanden. Het eerste voorstel dat zal worden
ingediend, zal een meersoortenplan voor de Oostzee zijn, waarin ook rekening
wordt gehouden met biologische interacties zoals predatie en competitie.
Momenteel wordt ook gewerkt aan een plan voor de gemengde visserij in de
Noordzee, waarin de technische interacties worden meegenomen, d.i. de wijze
waarop verschillende vloten en verschillend vistuig verschillende mengsels van
vissoorten vangen.
Zodra de wetenschap is geconsolideerd, zullen
plannen voor de gemengde visserij volgen voor de Keltische Zee, de Ierse Zee en
de wateren ten westen van Schotland. Voorts is het gepland dat voorstellen
worden uitgewerkt om de huidige plannen voor tong in de Golf van Biskaje,
zuidelijke heek en langoustines te wijzigen, maar dit zal afhangen van de
beschikbaarheid van gegevens over de betrokken visserijtakken.
Tussen 2009 en 2011 heeft de Commissie voorstellen
voor plannen voor ansjovis in de Golf van Biskaje, zalm in de Oostzee en
westelijke horsmakreel goedgekeurd, die nu in het Parlement en de Raad worden
besproken.
In het Middellandse Zeegebied zullen verdere
inspanningen worden geleverd om het wetenschappelijke advies over een toenemend
aantal soorten en bestanden te consolideren met het oog op de opstelling van
internationale langetermijnplannen voor de visserij. Krachtens de verordening
betreffende de Middellandse Zee[8]
moeten de EU-lidstaten op nationaal niveau meerjarenplannen opstellen. Ondanks
grote vertragingen is onlangs vooruitgang geboekt bij het nakomen van die
verplichting, wat van dichtbij wordt gemonitord en ondersteund. Om dit proces
nog te versnellen is de Commissie reeds gestart met precontentieuze procedures
tegen tal van lidstaten en in 2012 zal zij die acties nog opdrijven. Voorts is
in de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee follow-up gepland
voor de gedeelde bestanden.
Verwacht wordt dat deze acties de besluitvorming
voor de opstelling van de internationale meerjarenplannen zullen verbeteren.
6.           Werkmethode voor het voorstellen van
tac’s
De onderstaande beginselen moeten worden
toegepast.
Als er langetermijnplannen gelden in het kader
waarvan TAC’s of inspanningsbeperkingen zijn vastgesteld, moeten die worden gevolgd.
Voorts zal de Commissie TAC’s of inspanningsbeperkingen voorstellen die
coherent zijn met haar voorstellen voor langetermijnbeheersplannen.
Als met derde landen overeenstemming is bereikt
over TAC's of andere maatregelen, moeten die TAC’s of andere maatregelen worden
toegepast.
Als wetenschappelijk advies is verstrekt dat is
gebaseerd op volledige gegevens en op een kwantitatieve analyse en prognoses
die passen in het “MSY-kader” van de ICES, moeten de TAC’s volgens dat advies
worden vastgesteld. Als dergelijk advies voorhanden is, moet het rechtstreeks
worden gebruikt om quota- of visserijinspanningsniveaus vast te stellen; dit
neemt evenwel niet weg dat een geleidelijke toepassing van dit kader tegen 2015
kan worden aanvaard als dit met het advies verenigbaar is.
Als indicatief wetenschappelijk advies wordt
verstrekt op basis van een kwalitatieve analyse van de beschikbare informatie
(zelfs als die onvolledig is of het oordeel van een deskundige omvat), moet dit
advies worden gebruikt als basis voor de besluiten inzake de TAC’s.
Als er helemaal geen wetenschappelijk advies is,
moet het voorzorgsbeginsel worden gevolgd.
Voor soorten waarvoor nog geen TAC’s en quota
gelden, mogen TAC’s worden voorgesteld in het licht van wetenschappelijk advies
dat wijst op een aanhoudende stijging van de aanvoer. Soorten die hiervoor in
aanmerking kunnen komen, zijn onder meer de zeebaars en de mul. Volgens de
verklaring in de notulen van de vergaderingen van de Raad van december 2010 en
december 2011 zullen richtsnoeren worden opgesteld voor nieuwe en zich
ontwikkelende visserijtakken. Bij die richtsnoeren zullen de beginselen en de
beste praktijken en internationale normen voor verantwoorde visserij worden
gevolgd. Voor deze bestanden zullen verdeelsleutels moeten worden vastgesteld
op basis van de gegevens over de vangsten in het verleden (de “track records”);
voorwaarde hierbij is evenwel dat die gegevens afkomstig zijn van
visserijactiviteiten die volledig strookten met de toepasselijke (bijv.
technische) instandhoudingsmaatregelen.
Het is noodzakelijk de gebieden waarvoor TAC’s
worden vastgesteld, zo optimaal mogelijk te laten aansluiten op de identiteit
van de bestanden opdat de vangstmogelijkheden beantwoorden aan de
instandhoudings- en beheersstatus van de verschillende bestanden. Het beheer
van de langoustines via functionele eenheden en het beheer van de twee
scholbestanden in het Kanaal verdienen in dit verband de nodige aandacht en de
Commissie zal de lidstaten aanmoedigen om de in deze gevallen vereiste aanpassingen
van de TAC’s te ondersteunen. De Commissie behoudt zich het recht voor om
dergelijke regelingen in haar voorstellen op te nemen en kijkt belangstellend
uit naar specifieke feedback van de lidstaten en de belanghebbenden over deze
kwestie. Om de grondslag te leggen van een specifiek beheer per bestand voor
tongschar, schar, bot en witje in de Noordzee, zal worden voorgesteld de
aanvoer van deze soorten apart te rapporteren.
7.           Diepzeesoorten in het noordoostelijke
deel van de Atlantische Oceaan
De status van vele
diepzeebestanden is zorgwekkend. De bestanden van Atlantische slijmkop, sommige
soorten diepzeehaaien, zeebrasem in de Golf van Biskaje en grenadiersvis zijn
uitgeput. Voor de meeste bestanden wordt geadviseerd de visserij hetzij te
verminderen, hetzij uitbreiding daarvan niet toe te staan behalve wanneer
vaststaat dat het om duurzame visserij gaat. Voor sneller groeiende soorten
zoals lom, leng, blauwe leng, zeebrasem en zwarte haarstaartvis kan het
mogelijk blijken te zijn referentiepunten te identificeren die het beheer van
de bestanden op duurzame langetermijnbasis mogelijk maken, maar voor het
ogenblik zijn die nog niet voorhanden.
De TAC's voor diepzeesoorten worden om de twee
jaar vastgesteld; de meest recente betreffen 2011 en 2012. De Commissie zal op
basis van de beschreven werkmethode een apart voorstel indienen voor
vangstmogelijkheden voor diepzeesoorten voor de periode 2013-2014.
8.           Door de lidstaten vastgestelde TAC’s
Sinds 2011 zijn de TAC’s voor zes bestanden
“gedelegeerd” aan de enige lidstaten die elk van die bestanden bevissen
(artikel 6 van Verordening (EU) nr. 57/2011 van de Raad en van Verordening
(EU) nr. 43/2012 van de Raad). Dit is – onder voorbehoud van waarborgen inzake
goed beheer – gebeurd in die gevallen waar slechts één lidstaat belang bij die
visserij heeft. De rapportering door de betrokken lidstaten op grond van
artikel 6 is verbeterd, ook al zijn de verslagen van ongelijke kwaliteit. In
sommige gevallen ontbreken nog steeds gegevens die kunnen dienen als basis voor
advies over adequate maatregelen voor het beheer van de bestanden; voor deze
bestanden is extra omzichtigheid geboden. De Commissie is van plan voor te
stellen deze TAC’s verder te delegeren. Met de betrokken lidstaten zal worden
gezorgd voor een specifieke follow-up voor de bestanden waarvoor verdere
inspanningen vereist zijn.
9.           Tijdschema voor de voorstellen
Het voorlopige tijdschema voor de werkzaamheden
ziet eruit als volgt:
 Verordening inzake vangstmogelijk-heden || Advies beschik-baar || Indiening van het voorstel van de Commissie || Mogelijke goedkeuring van het voorstel door de Raad
 Diepzeesoorten 2013-2014 || juni || midden september || oktober
 EU-bestanden in de Atlantische Oceaan en de Noordzee (geen internationale onderhandelingen of overeenkomsten) || juni || september || november
 Internationale en gezamenlijke bestanden in de Atlantische Oceaan, de Noordzee, de Antarctische wateren en andere gebieden || oktober -december || november || december
 Oostzee || mei || begin september || oktober
 Zwarte Zee || oktober || november || december
10.         Conclusie
De Commissie verzoekt de lidstaten, de regionale
adviesraden en het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur hun
mening kenbaar te maken over de in deze mededeling uiteengezette benadering.
BIJLAGE
Ia – Het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de aangrenzende
wateren
 Tabel 1. Wetenschappelijke adviezen over de toestand van de bestanden || Aantal visbestanden
   || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || 2007 || 2008 || 2009 || 2010 || 2011 || 2012 || Gemiddelde
 Buiten biologisch veilige grenzen || 30 || 29 || 26 || 26 || 26 || 28 || 27 || 22 || 19 || 14 || 25
 Binnen biologisch veilige grenzen || 12 || 10 || 14 || 11 || 12 || 13 || 12 || 15 || 15 || 18 || 13
 Percentage bestanden binnen biologisch veilige grenzen || 29% || 26% || 35% || 30% || 32% || 32% || 31% || 41% || 44% || 56% || 35%
 Wegens gebrekkige gegevens is de toestand van het bestand onbekend || 48 || 53 || 53 || 57 || 58 || 55 || 57 || 60 || 61 || 60 || 56
 Percentage bestanden waarvan de status bekend is || 47% || 42% || 43% || 39% || 40% || 43% || 41% || 38% || 36% || 35% || 40%
 Tabel 2. Wetenschappelijke adviezen over overbevissing || Aantal visbestanden
   || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || 2007 || 2008 || 2009 || 2010 || 2011 || 2012 || Gemiddelde
 De bevissingscoëfficiënt voor het bestand is bekend en kan worden vergeleken met de coëfficiënt die de maximale duurzame opbrengst oplevert ||   ||   || 34 || 23 || 32 || 33 || 35 || 39 || 35 || 38 || 34
 Het bestand wordt overbevist ||   ||   || 32 || 21 || 30 || 29 || 30 || 28 || 22 || 18 || 26
 Het bestand wordt bevist op het niveau van de coëfficiënt die de maximale duurzame opbrengst oplevert ||   ||   || 2 || 2 || 2 || 4 || 5 || 11 || 13 || 20 || 7
 Percentage bestanden die overbevist zijn ||   ||   || 94% || 91% || 94% || 88% || 86% || 72% || 63% || 47% || 79%
 Tabel 3. Wetenschappelijke adviezen die op een “noodsituatie” duiden || Aantal visbestanden
   || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || 2007 || 2008 || 2009 || 2010 || 2011 || 2012 || Gemiddelde
 De wetenschappers adviseren te stoppen met de visserij || 24 || 13 || 12 || 14 || 20 || 18 || 17 || 14 || 11 || 8 || 15
 Tabel 4. Verschil tussen de TAC's en de duurzame vangsten || Aantal visbestanden
   || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || 2007 || 2008 || 2009 || 2010 || 2011 || 2012 || Gemiddelde
 Mate waarin de TAC’s de duurzame vangsten overschrijden (%) || 46% || 49% || 59% || 47% || 45% || 51% || 48% || 34% || 23% || 11% || 41%
 Tabel 5. Samenvatting van de wetenschappelijke adviezen over de vangstmogelijkheden || Aantal visbestanden
   || 2003 || 2004 || 2005 || 2006 || 2007 || 2008 || 2009 || 2010 || 2011 || 2012 || Gemiddelde
 Bestanden waarvoor prognoses van de bestandsgrootte en de visserijsterfte mogelijk zijn || 40 || 34 || 40 || 31 || 29 || 30 || 34 || 36 || 36 || 40 || 35
 Bestanden waarvoor wetenschappelijk advies over de vangstmogelijkheden beschikbaar is || 59 || 52 || 54 || 65 || 61 || 62 || 63 || 55 || 55 || 47 || 57
 Bestanden waarvoor geen wetenschappelijk advies beschikbaar is || 31 || 40 || 39 || 29 || 35 || 34 || 33 || 42 || 40 || 44 || 37
   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 (*) Als één advies op twee TAC’s betrekking heeft, ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
 wordt het niet tweemaal geteld. ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||   ||
  BIJLAGE Ib – De Middellandse Zee en de Zwarte Zee ||   ||   ||
 Wetenschappelijke adviezen over overbevissing van de demersale en de kleine pelagische bestanden in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee || Aantal || % ||
   ||   ||   ||
 Bestanden die zijn ingedeeld volgens de criteria (vastgesteld referentiepunt) || 65 || 63,0 ||
 Andere bestanden die niet zijn opgenomen wegens gebrekkige gegevens (nog geen referentiepunt vastgesteld) || 38 || 37,0 ||
 In aanmerking genomen bestanden (van in totaal 27 soorten) || 103 || 100 ||
 Ingedeelde bestanden: ||   ||   ||
 het bestand wordt overbevist (boven Fmsy of equivalente waarde) || 52 || 80,0 ||
 het bestand wordt op of onder het Fmsy-niveau of equivalente waarde bevist || 13 || 20,0 ||
 Totaal aantal bestanden || 65 || 100 ||
   ||   ||   ||
BIJLAGE
II – In het kader van meerjarenplannen gereguleerde visserijinspanningen
volgens de verslagen van de lidstaten aan het WTECV
(gegevens
verstrekt door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek)
Grafiek 1: Gereguleerde
visserijinspanning in het westelijke deel van de Oostzee
Grafiek 2: Gereguleerde
visserijinspanning in het centrale deel van de Oostzee
Grafiek 3: Gereguleerde visserijinspanning in het Kattegat
Grafiek 4: Gereguleerde visserijinspanning in de Noordzee, het Skagerrak en het
oostelijke deel van het Kanaal
Grafiek 5: Gereguleerde visserijinspanning in de Ierse Zee
Grafiek 6:
Gereguleerde visserijinspanning in de wateren ten westen van Schotland
Grafiek 7:
Gereguleerde visserijinspanning in het westelijke deel van het Kanaal
Grafiek 8: Gereguleerde visserijinspanning in de Iberisch-Atlantische wateren
Noot: Het verschil in trend ten opzichte van vorig jaar is vooral toe te
schrijven aan de betere gegevens uit Portugal. Spanje heeft geen gegevens over
2010 verstrekt; daarom zijn slechts de gegevens tot en met 2009 in kaart
gebracht.
[1]               Verduurzaming van de EU-visserij op basis van de
maximale duurzame opbrengst. Mededeling van de Commissie aan de Raad en het
Europees Parlement. COM(2006) 360 definitief.
[2]               “Overbevist” betekent dat de in de meest recente raming
aangegeven visserijsterftecoëfficiënt hoger is dan de
visserijsterftecoëfficiënt die op lange termijn de maximale duurzame opbrengst
zal opleveren.
[3]               Voor een tabel met de Europese quota en de
desbetreffende “verkeerslichten”, zie:
http://ec.europa.eu/fisheries/documentation/publications/poster_tac2012_en.pdf.
Een volledige analyse van de toestand
van de visbestanden kan worden gevonden op www.ices.dk
en https://stecf.jrc.ec.europa.eu
[4]               Verordening (EU) nr. 161/2012 van de Commissie van
23 februari 2012 houdende vaststelling van spoedmaatregelen voor de
bescherming van de schelvisbestanden in de wateren ten westen van Schotland. PB
L 52 van 24.2.2012, blz. 6-7.
[5]               De bevissingsgraad waarbij over de lange termijn
gemiddeld de hoogste vangsten worden gehaald.
[6]               Verordening (EG) nr. 199/2008 van de Raad van 25
februari 2008 betreffende de instelling van een communautair kader voor de
verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens in de visserijsector en
voor de ondersteuning van wetenschappelijk advies over het gemeenschappelijk
visserijbeleid. PB L 60 van 5.3.2008, blz. 1-12.
[7]               Mededeling van de Commissie over het voorzorgsbeginsel. COM(2000)
1 definitief.
[8]               Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad.


title: Arrest van het Hof van 27 april 1999 in zaak C-99/96 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): H. -H. Mietz tegen Intership Yachting Sneek BV (EG-Executieverdrag - Begrip voorlopige maatregelen - Bouw en levering van een motorjacht)

text:
C 204/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
                      ARREST VAN HET HOF                                   Daarbij is niet van belang, dat partijen hun overeenkomst als
                                                                           „koopcontract” hebben bestempeld. Een overeenkomst met de boven-
                          van 27 april 1999                                vermelde kenmerken moet als overeenkomst betreffende het verrichten
                                                                           van diensten of de levering van een roerende lichamelijke zaak in de
in zaak C-99/96 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                      zin van artikel 13, eerste alinea, sub 3, Executieverdrag worden
een prejudiciële beslissing): H. –H. Mietz tegen Intership                 gekwalificeerd. In voorkomend geval dient de nationale rechter vast te
                        Yachting Sneek BV (1)                              stellen, of het in concreto om het verrichten van diensten dan wel de
                                                                           levering van een roerende lichamelijke zaak gaat.
(EG-Executieverdrag — Begrip voorlopige maatregelen —
               Bouw en levering van een motorjacht)                        2) Een vonnis waarbij de betaling van een voorschot op een
                                                                                contractuele tegenprestatie wordt gelast en dat in een procedure
                            (1999/C 204/10)                                     als die bedoeld in de artikelen 289 tot en met 297 van het
                                                                                Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is gewezen
                                                                                door een gerecht dat overeenkomstig het Executieverdrag niet
                            (Procestaal: Duits)                                 bevoegd is van het bodemgeschil kennis te nemen, is geen
                                                                                voorlopige maatregel die op grond van artikel 24 van het Verdrag
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      kan worden toegestaan, tenzij gegarandeerd is dat het toegewezen
                           dentie van het Hof)                                  bedrag aan de verweerder wordt terugbetaald indien de eiser in
                                                                                het bodemgeschil in het ongelijk mocht worden gesteld, en
In zaak C-99/96, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                     de bevolen maatregel slechts betrekking heeft op bepaalde
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging                     vermogensbestanddelen van de verweerder die zich in de territoria-
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                      le bevoegdheidssfeer van de aangezochte rechter (zullen) bevinden.
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
                                                                           (1) PB C 145 van 18.5.1996.
het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
geding tussen H.-H. Mietz en Intership Yachting Sneek BV,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
artikelen 13, eerste alinea, sub 1 en 3, 24, 28, tweede alinea,
van bovengenoemd Verdrag van 27 september 1968 (PB
1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde                                  ARREST VAN HET HOF
tekst — blz. 77) en bij het Verdrag van 25 oktober 1982
inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388,
blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez                                     van 27 april 1999
Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch
en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de             in zaak C-48/97 (verzoek van het VAT and Duties
Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward (rappor-                Tribunal, Londen om een prejudiciële beslissing): Kuwait
teur), H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; ad-               Petroleum (GB) Ltd tegen Commissioners of Customs &
vocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur,                                          Excise (1)
op 27 april 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                           („Zesde BTW-richtlijn — Verkoopbevorderende actie —
1) Artikel 13, eerste alinea, sub 1, van het Verdrag van 27 septem-        Afgifte van goederen tegen inwisseling van waardebonnen
     ber 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-    — Levering onder bezwarende titel — Prijskortingen en
     legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals                                -rabatten — Begrip”)
     gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
     toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                                         (1999/C 204/11)
     Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en
     bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van
     de Helleense Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat het
     niet van toepassing is op een tussen twee partijen gesloten                                      (Procestaal: Engels)
     overeenkomst die de navolgende kenmerken heeft, namelijk een
     overeenkomst.
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     — die betrekking heeft op de bouw van een roerende lichamelijke                                  dentie van het Hof)
          zaak van een bepaald type, met enige wijzigingen, door de
          ene partij,
                                                                           In zaak C-48/97, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
     — waarbij de genoemde partij zich heeft verbonden tot over-           tens artikel 177 EG-Verdrag van het VAT and Duties Tribunal,
          dracht van de eigendom van die zaak aan de andere partij,        Londen (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding
          die zich als tegenprestatie heeft verbonden tot betaling van     tussen Kuwait Petroleum (GB) Ltd en Commissioners of
          de prijs hiervan in verschillende termijnen, en                  Customs & Excise, betreffende een prejudiciële beslissing over
                                                                           de uitlegging van de artikelen 2, punt 1, 5, lid 6, 11, A, lid 3,
     — waarin is bepaald, dat de laatste termijn moet worden               sub b, en 27 van de Zesde richtlijn van de Raad (77/388/EEG)
          betaald voordat het bezit van de zaak definitief aan             van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin-
          laatstbedoelde partij wordt overgedragen.                        gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk


title: Zaak T-184/02: Beroep, op 11 juni 2002 ingesteld door El Corte Inglés S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
24.8.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 202/33
Middelen:                      —     onregelmatigheden in de           Middelen en voornaamste argumenten
                                     procedure omdat het beroep
                                     opnieuw werd toegewezen
                                     aan een andere kamer van
                                     beroep en verzoekster niet        Aanvrager van het ge-        verzoekster
                                     werd ingelicht over de na-        meenschapsmerk:
                                     amswijziging van oppo-
                                     sante;                            Betrokken        gemeen-     woordmerk MUNDICOR (publi-
                                                                       schapsmerk:                  catie van de aanvraag in het Blad
                               —     ontoereikende motivering                                       van Gemeenschapsmerken nr. 27/
                                     van de beslissing van de ka-                                   98 van 14 april 1998, blz. 600)
                                     mer van beroep;                                                voor waren van de 42 klassen van
                                                                                de nomenclatuur
                               —     schending van het begrip
                                     „verwarringsgevaar”;              Houder van het oppo-         González Cabello S.A.
                                                                       sitiemerk of -teken in de
                               —     rechtsmisbruik door oppo-         oppositieprocedure:
                                     sante omdat zij het oppo-
                                     sitiemerk niet heeft gebruikt.
                                                                       Oppositiemerk of -te-        Spaans merk MUNDICOLOR
                                                                       ken:                         voor waren van klasse 2 (verven,
                                                                                vernissen, lakken, roestwerende
                                                                                middelen en houtconserverings-
                                                                                middelen; kleurstoffen; beitsen;
                                                                                natuurlijke harsen als grondstof;
                                                                                metalen in blad- en poedervorm
                                                                                voor schilders, decorateurs, druk-
                                                                                kers en kunstenaars)
Beroep, op 11 juni 2002 ingesteld door El Corte Inglés                 Beslissing oppositie-af-     toewijzing van de oppositie
S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de                      deling:
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van El
                                                                       roep:                        Corte Inglés S.A.
                         (Zaak T-183/02)
                                                                       Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,
                         (2002/C 202/54)                                                            lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar)
                         Procestaal: Spaans
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 juni 2002 beroep ingesteld tegen het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt door El Corte                Beroep, op 11 juni 2002 ingesteld door El Corte Inglés
Inglés S.A., te Madrid, vertegenwoordigd door J. L. Rivas              S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
Zurdo, advocaat.                                                            interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                           (Zaak T-184/02)
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van                                    (2002/C 202/55)
      beroep van het BHIM van 22 maart 2002 en de beslissing
      van de oppositie-afdeling van het BHIM van 17 september
                                                                                Procestaal: Spaans
      1999;
—     de inschrijving van het gemeenschapsmerk „mundicor”
      (aanvraagnr. 557108) voor alle opgegeven waren van               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      klasse 2 toe te staan;                                           schappen is op 11 juni 2002 beroep ingesteld tegen het Bureau
                                                                       voor harmonisatie binnen de interne markt door El Corte
—     de andere partij of partijen bij de procedure te verwijzen       Inglés S.A., te Madrid, vertegenwoordigd door J. L. Rivas
      in de kosten.                                                    Zurdo, advocaat.
 ---pagebreak--- C 202/34                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.8.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 13 juni 2002 ingesteld door Succession Picasso
                                                                        tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van                        markt (merken, tekeningen en modellen)
      beroep van het BHIM van 22 maart 2002 in zaak 115/
      2000-1 en de beslissing van de oppositie-afdeling van het                                 (Zaak T-185/02)
      BHIM van 15 november 1999;
—     de inschrijving van het gemeenschapsmerk „mundicor”                                       (2002/C 202/56)
      (aanvraagnr. 557108) voor alle diensten van klasse 39
      „transport en organisatie van reizen” en klasse 42 „restau-
                                                                                Procestaal: Engels
      ratie (het verstrekken van voedsel en dranken) en tijdelijke
      huisvesting” toe te staan;
—     de andere partij of partijen bij de procedure te verwijzen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      in de kosten.
                                                                        schappen is op 13 juni 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                        tekeningen en modellen) door Succession Picasso, vertegen-
                                                                        woordigd door C. Gielen, advocaat. Andere partij voor de
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        kamer van beroep: DaimlerChrysler AG (afdeling intellectuele
                                                                        eigendom).
Aanvrager van het ge-          verzoekster
meenschapsmerk:                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Betrokken          gemeen-     woordmerk MUNDICOR (publi-               —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
schapsmerk:                    catie van de aanvraag in het Blad              beroep van 18 maart 2002 en de beslissing van de
                               van Gemeenschapsmerken nr. 27/                 oppositie-afdeling van 11 januari 2001;
                               98 van 14 april 1998, blz. 600)
                               voor waren van de 42 klassen van         —     te verklaren dat de door verzoekster ingestelde oppositie
                               de nomenclatuur                                tegen de aanvraag voor de inschrijving van het merk
                                                                              PICARO gegrond is en de inschrijving van het merk in
Houder van het oppo-           IBERIA Lı́neas Aéreas de España               zijn geheel te weigeren en/of te gelasten wat het Hof
sitiemerk of -teken in de      S.A.                                           passend acht;
oppositieprocedure:
                                                                        —     DaimlerChrysler te verwijzen in alle kosten.
Oppositiemerk of -te-          Spaans woordmerk MUNDICO-
ken:                           LOR voor waren van klasse 39
                               (vervoer van reizigers, excursies
                               en toeristische aanbiedingen) en
                               42 (logies in hotels, plannen van        Middelen en voornaamste argumenten
                               reizen en organisatie van vakan-
                               ties)
                               internationaal woord- en beeld-          Aanvrager van het ge-          DaimlerChrysler
                               merk MUNDI COLOR dat geldt in            meenschapsmerk:
                               Frankrijk, Italië, Oostenrijk en de
                               Benelux voor „plannen en organi-         Betrokken        gemeen-       woordmerk „PICARO” — aan-
                               satie van reizen” van klasse 39 en       schapsmerk:                    vraagnr. 927764 voor waren van
                               „hoteldiensten door het verschaf-                                       klasse 12 (automobielen en hun
                               fen van logies en maaltijden” van                                       onderdelen)
                               klasse 42
                                                                        Houder van het oppo-           Succession Picasso
Beslissing oppositie-af-       toewijzing van de oppositie              sitiemerk of -teken in de
deling:                                                                 oppositieprocedure:
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van El         Oppositiemerk of -te-          woordmerk „PICASSO” (gemeen-
roep:                          Corte Inglés S.A.                        ken:                           schapsmerk ingeschreven onder
                                                                                nr. 614567)
Middelen:                      onjuiste toepassing van artikel 8,
                               lid 1, sub b, van verordening (EG)       Beslissing oppositie-af-       afwijzing van de oppositie
                               nr. 40/94 (verwarringsgevaar)            deling:
                                                                        Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep
                                                                        roep: