title: Zaak C-104/03: Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 12 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen St. Paul Dairy Industries N.V. en de vennootschap naar Belgisch recht Unibel Exser B.V.B.A.

text:
C 101/30                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                       26.4.2003
        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-                  afgelegd alsmede te voorkomen dat bewijs verloren gaat,
        ling van de schending van de op de vennootschappen                          maar óók en vooral ertoe strekt dat belanghebbenden
        rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe                        bij een eventueel naderhand bij de burgerlijke rechter
        informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de                           aanhangig te maken geding — degene die het aanspannen
        vennoten als van derden” te verdedigen, voorziet in een                     daarvan overweegt, degene die verwacht dat het tegen
        bijzonder      gedifferentieerd       vervolgbaarheids-       en            hem zal worden aangespannen, dan wel een derde die
        strafsysteem, dat strafbaarheid op klachte en zwaardere                     anderszins bij dat geding belang heeft — de gelegenheid
        en effectieve sancties voorbehoudt aan inbreuken die                        te bieden vooraf opheldering te verkrijgen omtrent de
        vennoten en schuldeisers schade toebrengen?                                 (hun wellicht nog niet precies bekende) feiten, zulks
                                                                                teneinde hen in staat te stellen hun positie beter te
                                                                                beoordelen, met name ook ten aanzien van de vraag
( 1) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968                       tegen wie het geding moet worden aangespannen?
     strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de
     lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van
     de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen         —      Zo ja, kan het dan gelden als een maatregel in de zin van
     te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen                  art. 24 EEX?
     als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te
     maken (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8).
( 2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de
     grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende
     de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222
     van 14.8.1978 blz. 11).
( 3) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op
     de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
     betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van
     18.7.1983, blz. 1).                                                                     Doorhaling van zaak C-435/01 ( 1)
( 4) Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990
     tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG
     betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde                               (2003/C 101/51)
     jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze
     richtlijnen (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
                                                                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 januari 2003 de
                                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-435/01 Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.
Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 12 de-
cember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                     (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
tussen St. Paul Dairy Industries N.V. en de vennootschap
             naar Belgisch recht Unibel Exser B.V.B.A.
                           (Zaak C-104/03)
                           (2003/C 101/50)
                                                                                Doorhaling van zaak C-324/02 ( 1)
Het Gerechtshof te Amsterdam heeft bij uitspraak van 12 de-
cember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                                          (2003/C 101/52)
op 6 maart 2003, in het geding tussen St. Paul Dairy Industries
N.V. en de vennootschap naar Belgisch recht Unibel Exser
B.V.B.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               De president van het Hof van Justitie van de Europese
vragen:                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 februari 2003
                                                                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-324/02
—       Valt het in de artikelen 186 en volgende van het                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
        Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering                  rijk Spanje.
        geregelde instituut van „voorlopig getuigenverhoor voor-
        dat een zaak aanhangig is” binnen de werkingssfeer van
        het EEX, mede in aanmerking genomen dat het, zoals het               (1 ) PB C 274 van 9.11.2002.
        in genoemde wet is geregeld, beoogt niet alleen mogelijk
        te maken dat spoedig na het plaatsvinden van omstreden
        feiten daaromtrent getuigenverklaringen kunnen worden


title: Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-16/95)

text:
4 . 3 . 95            | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/ 13
       nr. 764/89 ( ) aldus worden uitgelegd, dat zij een                 ontvangen klachten het onderzoek en de afhandeling van
       daadwerkelijke persoonlijke overname van de produktie              verzoeken om teruggaaf dikwijls plaatsvinden met een
       vereisen ?                                                         vertraging die kan oplopen tot twaalf maanden.
3 . Verzet artikel 40, lid 3 , EEG-Verdrag zich ertegen, dat              Het feit dat de Spaanse autoriteiten, door de schriftelijke
      een Lid-Staat ingevolge Verordening ( EEG) nr. 857/84               verzoeken van de Commissie onbeantwoord te laten, niet
      van 31 maart 1984 (gewijzigd bij Verordening ( EEG)                 hebben meegewerkt, levert volgens de Commissie, gelet op
      nr. 764/89 van 20 maart 1989 ) stille maatschappen                  de belangrijke repercussies die die houding in deze zaak
      verbiedt en groeperingen van melkproducenten („ Grou               heeft, een schending van artikel 5 EG-Verdrag op .
       pement agricole d'exploitation en commun partiel
       GAEC ") toelaat ?
       (circulaire nr. 4019 van 20 november 1989 DPE/
       SPM/C89 — circulaire nr . 7051 van 14 november 1991
      DEPSE/SDSA C 91 )                                                   Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van
                                                                               de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
(M PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz. 13 .                                                          ( Zaak C-17/95 )
( 2 ) PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz. 10 .
( 3 ) PB nr . L 84 van 29 . 3 . 1989, blz. 2 .                                                         ( 95/C 54/23
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van                   genwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet, domi
    de Europese Gemeenschappen tégen Koninkrijk Spanje                    cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
                                                                          Wagner, Kirchberg.
                           ( Zaak C- 16/95 )
                              ( 95/C 54/22 )                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                1 . vast te stellen, dat de Franse Republiek, door niet de
op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                            te stellen om zich te voegen naar
vertegenwoordigd door B. Rodriguez Galindo en E. Tra
verso, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,                       — Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                              1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                            het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
                                                                                aquicultuurprodukten C );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                — Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens                           1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het
      het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                             vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/
      nagekomen,                                                                     425/EEG en 91/496/EEG (2);
      a ) door in strijd met het bepaalde in artikel 7, lid 4, van               — Richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992
           Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van                             tot vaststelling van controlevoorschriften en van
           6 december 1979 betreffende de regeling voor de                           maatregelen ter bestrijding van paardepest ( 3 ),
           teruggaaf van de belasting over de toegevoegde
           waarde aan niet in het binnenland gevestigde belas                   en/of deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
           tingplichtigen, de voor die teruggaaf vastgestelde                    delen, de krachtens het voorlaatste artikel van die
           termijn van zes maanden niet in acht te nemen,                        richtlijnen alsmede het EG-Verdrag op hem rustende
           en
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
      b) door niet te voldoen aan de ingevolge artikel 5
           EG-Verdrag op de Lidstaten rustende verplichting               2. De Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
           tot samenwerking.                                                     procedure.
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                          die in zaak C-14/95 (4); de omzettingstermijnen zijn verstre
Middelen en voornaamste argumenten                                        ken op 1 januari 1993 .
Ondanks het feit dat de achtste richtlijn in beginsel naar                (!)   PB nr. L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 .
behoren is omgezet in Spaans recht, acht de Commissie                     (2 )  PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz. 17.
bewezen, dat de termijn van zes maanden voor de teruggaaf                 (3 )  PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .
van de BTW aan niet in het binnenland gevestigde belas                   (4 )  Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
tingplichtigen, niet altijd door de bevoegde diensten van de
Spaanse fiscus in acht worden genomen, daar volgens de


title: Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-54/95)

text:
3 . 6 . 95              ML |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 137/7
3 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten van                5 . uitvoerrestituties ten bedrage van        518 181,00 DM,
      de procedure.                                                           die de Duitse autoriteiten zouden moeten terugvorderen
                                                                              omdat het in de jaren 1986—1987 geëxporteerde
I 1 ) PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .                                        rundvlees feitelijk niet naar Zuid-Afrika, maar naar
(2 ) PB nr. L 330 van 29 . 11 . 1990, blz. 44 .                               Zimbabwe was geleverd ;
                                                                         6 . bijzondere premie voor rundvleesproducenten ad
                                                                                3 118 563,54 DM .
Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Bondsrepubliek                    ad 1
           Duitsland tegen Commissie van de Europese
                         Gemeenschappen
                           ( Zaak C-54/95 )                              De stelling van de Commissie, dat de Duitse douane heeft
                                                                         getalmd met de uitvoering van het arrest van het Hof van
                             ( 95/C 137/ 13 )                            22 juni 1993 in zaak C-54/91 ( 2 ), is niet terecht; de nieuwe
                                                                         — door de Commissie niet bekritiseerde — administratieve
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              procedure wordt in feite reeds sinds 19 november 1993
 op 2 maart 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de                 toegepast. Bovendien is er geen wettelijke grondslag voor
 Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits                      oplegging van een toeslag. De Commissie is hoe dan ook niet
 land , vertegenwoordigd door Ministerialrat E. Roder en G.              bevoegd , buiten artikel 171 , lid 2 , van het EG-Verdrag om
 Thiele van het Bondsministerie van Economische zaken .                  zelfstandig dwangsommen of forfaitaire bedragen — zoals
                                                                         de bestreden toeslag moet worden beschouwd — op te
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                       leggen.
 1 . Beschikking 94/871 /EG van de Commissie van 21 de
       cember 1994 betreffende de goedkeuring van de reke               ad 2
       ningen die de Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1991
       hebben ingediend in verband met de door het Europees              Voor het recht op uitvoerrestitutie is vereist, dat er sprake is
       Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
                                                                         van uitvoer. Het staat vast, dat runderen de Gemeenschap
       ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven ( l ),       hebben verlaten en in Polen in het vrije verkeer zijn gebracht.
       doe . nr. SG(94 ) D/ 19706 van 29 december 1994 ( C(94 )          Of deze uitvoer ook zou hebben plaatsgevonden indien
       3308 def.) nietig te verklaren voor zover daarbij een             enkel de restitutie voor slachtvee was toegepast, speelt geen
       bedrag van 116 633 582,10 DM niet is erkend ;                     rol voor het begrip uitvoer. Aangezien de uitgevoerde
                                                                         runderen voldeden aan de definitie van fokdieren naar Duits
 2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                              recht, dat bij gebreke van gemeenschappelijke regels in deze
                                                                         toepasselijk is overeenkomstig artikel 6 , lid 1 , van Richtlijn
  Middelen en voornaamste argumenten:                                     77/504/EEG, was de Bondsrepubliek Duitsland verplicht de
                                                                          restitutie voor fokdieren te betalen .
  Het beroep is gericht tegen de niet-erkenning van de
  navolgende bedragen :
                                                                          De Commissie verwijt de bondsregering ten onrechte, dat de
  1 . toeslag ten belope van                     1 031 451,17 DM,         Duitse douane niet snel genoeg heeft gereageerd op aanwij
       overeenkomend met 10% van een ten laste van de                     zingen voor mogelijke fraude . De Duitse autoriteiten
       Bondsrepubliek gebracht bedrag ad 5 % van de produk               hadden reeds lang maatregelen getroffen voordat de Com
       tierestituties voor het gebruik van zetmeel resp . suiker,         missie in maart (Verordening ( EEG ) nr . 811 /92 ) en augustus
       wegens niet-naleving van de verordeningen nrs. 2169/85             1992 ( Verordening ( EEG ) nr. 2342/92 ) reageerde .
       resp. 1729/78 ;
  2 . uitvoerrestituties ad                     54 275 090,69 DM,         ad 3
        betreffende de uitvoer van levende dieren ( fokrunderen )
        naar Polen;                                                       De Duitse opsporingsautoriteiten hebben geen rechtsplicht
                                                                          geschonden die tot financiële consequenties zou kunnen
  3 . gedeelte van de terug te vorderen bedragen van de firma             leiden, met name niet de verplichting op grond van artikel 5
        IMEX wegens te kwader trouw verkregen exportfacili               van het EG-Verdrag juncto artikel 8 van Verordening ( EEG )
        teiten, toeslag wegens verzuim van de voor een reactie            nr. 729/70 om ten onrechte betaalde bedragen terug te
        gestelde termijn, ten belope van 56 692 508,70 DM;                vorderen . De Commissie heeft niet de bevoegdheid een
                                                                          Lid-Staat voor te schrijven, welke opsporingsmaatregelen
  4 . uitvoerrestituties ten bedrage van            997 814,00 DM,
                                                                          precies moeten worden getroffen.
        die aan de firma Südfleisch zijn toegekend voor rund
        vleesexporten , waarvoor aanvankelijk een — naar is
        gebleken — valse verklaring van aankomst in de                     De Duitse autoriteiten zijn weliswaar aansprakelijk voor de
        Verenigde Arabische Emiraten en, na een door de Duitse             fout van een bij de douane werkzame hulppersoon, doch
        instanties toegestane termijnverlenging, een verklaring            alleen tot het bedrag dat blijkens het oordeel van de Duitse
        van aankomst in Libanon is gepresenteerd;                          strafrechter met die fout gemoeid is geweest; de Commissie
 ---pagebreak--- Nr . C 137/8            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
kan de feitelijke vaststellingen van de strafrechter niet                   Verzoek van het Sozialgericht Nürnberg van 16 januari
eenvoudigweg negeren.                                                       1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            F. Bastos Moriana en zes anderen tegen Bundesanstalt für
De oplegging van een toeslag vindt geen steun in het recht.                                      Arbeit, Kindergeldkasse
De Duitse regering heeft de in de artikelen 3 en 5 , lid 2, van                                     ( Zaak C-59/95 )
Verordening ( EEG ) nr. 595/91 bedoelde mededelingen aan                                              ( 95/C 137/ 14 )
de Commissie gedaan; deze verordening behelst niet daar
enboven nog de verplichting, dat de mededelingen vóór een
bepaalde datum geschieden .                                                 Het Sozialgericht Nürnberg heeft bij beschikking van
                                                                            16 januari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                            Justitie op 7 maart 1995 , in het geding tussen F. Bastos
ad 4                                                                        Moriana en zes anderen tegen Bundesanstalt für Arbeit,
                                                                            Kindergeldkasse, het Hof van Justitie van de Europese
Het verwijt van de Commissie, dat de Duitse autoriteiten                    Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
artikel 47, lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 3665/87 niet                 over de navolgende vragen:
juist hebben toegepast, is ongegrond . Het Hauptzollamt
moest onder de gegeven omstandigheden ervan uitgaan, dat                    1 . Moet artikel 77, lid 2 , onder b , juncto artikel 79 , lid 1 ,
de firma Südfleisch al het redelijke had gedaan om het bewijs                    van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( ] ) aldus worden
van aankomst van de goederen in Libanon tijdig te leveren;                       uitgelegd, dat voor kinderen ten laste van pensioen- of
de veronderstelling, dat deze onderneming iets wilde ver                        rentetrekkers die in een Lid-Staat niet alleen op grond
bergen, zou de volgens rechtstatelijke beginselen ( in het                       van de wettelijke regeling in deze Lid-Staat, maar ook op
bijzonder het beginsel van gelijke behandeling van artikel 3                    grond van de coördinerende voorschriften van het
van het Grundgesetz ) te geven beslissing onwettig hebben                        sociale zekerheidsrecht van de Gemeenschap een recht
gemaakt.                                                                         op een pensioen of rente hebben verworven, door de
                                                                                Lid-Staat waarin de rechthebbenden op pensioen of
Toen het Hauptzollamt in de uitoefening van zijn beoorde                        rente niet wonen, kinderbijslagen moeten worden
lingsvrijheid besloot de termijn te verlengen, kon het niet                      betaald bij wege van aanvullende bijslag gelijk aan het
weten, dat de overlegging van de — objectief vervalste —                         verschil tussen het bedrag van de bijslagen waarin die
bewijzen van de aankomst ter bestemder plaatse op opzet of                       Lid-Staat voorziet en de door de woonstaat betaalde of
grove schuld van Südmilch berustte . Dit is door het                             voorziene bijslagen ?
openbaar ministerie en de douane-opsporingsdiensten
bevestigd . Wanneer het EG-recht de Lid-Staten een discre                  2 . Moet artikel 78 , lid 2, onder b, juncto artikel 79 , lid 1 ,
tionaire bevoegdheid toekent, zoals in casu, kan de Com                         van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 aldus worden
missie hun niet haar eigen opvattingen over de uitoefening                       uitgelegd , dat voor wezen van een overleden werknemer
van die bevoegdheid opleggen .                                                   of zelfstandige die aan de wettelijke regelingen van meer
                                                                                dan een Lid-Staat onderworpen was, indien in een
                                                                                Lid-Staat aan de wettelijke regeling waarvan hij onder
ad 5                                                                            worpen was, geen recht op wezenpensioen wordt
                                                                                ontleend aan de regeling van die Lid-Staat alleen, noch
De Duitse autoriteiten hebben geen rechtsplicht geschonden                       aan de coördinerende voorschriften van het sociale
die tot financiële consequenties zou kunnen leiden, met                          zekerheidsrecht van de Gemeenschap , door de Lid-Staat
name niet de verplichting op grond van artikel 5 van het                        waarin de wezen niet wonen, kinderbijslagen moeten
EG-Verdrag juncto artikel 8 van Verordening ( EEG )                             worden betaald bij wege van aanvullende bijslag, gelijk
nr . 729/70 om ten onrechte betaalde bedragen terug te                           aan het verschil tussen het bedrag van de bijslagen
vorderen . Blijkens de bevindingen van de Duitse autoriteiten                   waarin die Lid-Staat voorziet en de door de woonstaat
zijn de betrokken goederen in eerste instantie in Zuid-Afrika                    betaalde en voorziene bijslagen ?
op de markt gebracht en daar verhandeld; dat desbetref
fende certificaten nadien in Zimbabwe zijn opgedoken, is                    3 . Indien bij een bevestigend antwoord op de eerste en de
niet van belang, aangezien deze certificaten niets zeggen over                  tweede vraag een recht op kinderbijslagen bestaat, moet
de feitelijke wandel van de goederen en er later frauduleus                      dan het bedrag van de aanvullende bijslag worden
andere hoeveelheden vlees onder kunnen zijn gebracht dan                        verminderd naar verhouding van de tijdvakken van
die waarvoor ze waren opgesteld .                                                verzekering in de Lid-Staat tot soortgelijke tijdvakken
                                                                                van verzekering in de Staat van de woonplaats ( of een
                                                                                andere Lid-Staat)?
ad 6
                                                                            4 . Staat de omstandigheid dat een krachtens een overeen
Hiervoor verwijst verzoekster naar de aanhangige zaak                            komst inzake sociale zekerheid toegekend pensioen of
C-41 /94 ( 3 ).                                                                 rente niet overeenkomstig artikel 94 , lid 5 , van Veror
                                                                                dening ( EEG ) nr. 1408/71 is herzien, in de weg aan een
(') PB nr . L 352 van 31 . 12 . 1994 , blz . 82 .                                recht op aanvullende bijslagen ?
( 2 ) PB nr. C 189 van 13 . 7. 1993 , blz. 7.
( 3 ) PB nr . C 90 van 20 . 3 . 1994 , blz . 6 .                            (') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .


title: Beroep, op 17 juli 1997 ingesteld door B. Lavorel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-214/97)

text:
 C 318/24            rNL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 10 . 97
 redenen omkleed en niet bekendgemaakt, zoals door                   destijds te Brussel met de automatische vertaling was
 artikel 14, lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 384/96 wordt          belast " het niet mogelijk hebben gemaakt, verzoeker for
 voorgeschreven.                                                     meel te identificeren, en zelfs al was dat het geval geweest,
                                                                     dan zou die verwijzing niet lasterlijk zijn geweest.
 De tweede tot en met de veertiende verzoeker zal verliezen
 lijden die rechtstreeks voortvloeien uit het besluit van de         Tot staving van zijn aanspraken betoogt verzoeker met
 Raad. In haar antidumpingonderzoek was de Commissie                 name, dat uit artikel 24 van het Statuut niet blijkt, dat de
 uiteindelijk tot de bevinding gekomen, dat zonder de                daarin neergelegde bijstandsplicht, wanneer de ambtenaar
 instelling van de rechten de communautaire bedrijfstak              ten gevolge van betreffende zijn persoon verspreide stellin
 verder bergaf zou gaan en misschien zelfs zou verdwijnen .          gen, allusies of beweringen schade lijdt, slechts zou gelden,
                                                                     indien is bewezen dat die stellingen, allusies of beweringen
                                                                     onjuist zijn. Meer in het bijzonder is het, wil er sprake zijn
                                                                     van het delict eerroof, niet noodzakelijk, dat de onjuist
                                                                     heid van het gestelde feit wordt aangetoond; dit delict ver
                                                                     onderstelt alleen, dat het bewijs van het gestelde feit niet is
                                                                     geleverd .
 Beroep, op 17 juli 1997 ingesteld door B. Lavorel tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     Voorts beroept hij zich op het feit, dat de informatieproce
                        ( Zaak T-2 14/97)
                                                                     dure betreffende zijn verzoek om bijstand niet contradic
                          ( 97/C 318/47 )                            toir was .
                       (Procestaai: Frans)                           Ten slotte wijst verzoeker erop, dat er over hem een paral
                                                                     lel dossier bestaat; hij verwijt het tot aanstelling bevoegd
                                                                     gezag dat dit hem niet heeft willen bevorderen, een hou
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   ding die zijns inziens was beïnvloed door documenten die
 Gemeenschappen is op 17 juli 1997 beroep tegen Commis              zich in bedoeld parallel dossier bevonden, waarvan het
 sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door B.                bestaan hem onbekend was .
 Lavorel, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Y.
 Rosenoer, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                     (') JurAmbt I-A 1995, blz. 233 .
in zijn kantoor, rue J. B. Colyns .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
     bevoegd gezag van 15 mei 1997 over de door hem bij              Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Lema
     aangetekende brief van 16 december 1996 ingediende                  SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     klacht;                                                                                ( Zaak T-2 16/97)
                                                                                ( 97/C 318/48 )
— de Commissie tot bijstand van verzoeker te veroorde
     len;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
     door verzoeker geleden schade .                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
Middelen en voornaamste argumenten                                   nootschap Lema SA, gevestigd te Gennevilliers ( Frankrijk ),
                                                                     vertegenwoordigd door F. Goguel, advocaat te Parijs,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Verzoeker komt op tegen de weigering van het tot aanstel           van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
ling bevoegd gezag om hem bijstand te verlenen in de zin
van artikel 24 van het Statuut, met betrekking tot een aan
tal gestelde lasterlijke aantijgingen in door de vakbond R          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
en D verspreide vlugschriften, waarin werd gezegd dat
Lavorel rechtstreeks zou hebben bijgedragen tot de opstel
                                                                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
ling van een parallel dossier over een andere ambtenaar.
                                                                          24 april 1997;
Volgens verweerster waren in de litigieuze vlugschriften            — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
alleen maar de overwegingen van het arrest van het                        litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
Gerecht van 11 oktober 1995 in de gevoegde zaken T-39/
93 en T-553/93, Baltsavias/Commissie (') overgenomen.
Voorts zou de verwijzing in de betrokken publicatie van             — subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op
de vakbond R en D naar een „ Franse jurist-linguïst die                   kwijtschelding van de litigieuze rechten;


title: Verzoek van het House of Lords van 20 mei 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Minister of agriculture, fisheries and food, ex parte Anastasiou (Pissouri) Limited and others (Zaak C-219/98)

text:
15.8.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 258/27
Verzoek van het House of Lords van 20 mei 1998 om een                       vergezelt, is afgegeven, in die zin dat de producten
prejudicieÈle beslissing in het geding tussen The Queen en                  niet zijn ontscheept en de douanegrens niet hebben
Minister of agriculture, fisheries and food, ex parte Ana-                  overschreden, en/of
             stasiou (Pissouri) Limited and others
                       (Zaak C-219/98)
                                                                        b) aan de op de betrokken planten toepasselijke bij-
                         (98/C 258/43)                                      zondere eisen reeds in het land van oorsprong was
                                                                            voldaan?
Het House of Lords heeft bij beschikking van 20 mei
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op            5. Zou het voor de antwoorden op de eerste twee vragen
15 juni 1998, in het geding tussen The Queen en Minister                enig verschil uitmaken wanneer voor de betrokken
of agriculture, fisheries and food, ex parte Anastasiou (Pis-           planten in een derde land, verschillend van het land
souri) Limited and others, het Hof van Justitie van de                  van oorsprong, om een certificaat wordt verzocht, niet
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle                   om redenen verband houdend met de gezondheid van
beslissing over de navolgende vragen:                                   de planten, maar om geen gezondheidscertificaat te
                                                                        moeten verkrijgen van de daartoe bevoegde autoritei-
                                                                        ten in het land van oorsprong?
1. Mag een lidstaat krachtens artikel 12, lid 1, onder b),
    van Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december
    1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen
    het binnenbrengen op het grondgebied van de lidstaten
    van voor planten of voor plantaardige producten scha-
    delijke organismen (PB L 26 van 31.1.1977, blz. 20),
    zoals gewijzigd, aanvaarden (en, zo ja, onder welke            Verzoek van het Landgericht Köln van 15 mei 1998 om
    omstandigheden en voorwaarden) dat op zijn grondge-            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen EsteÂe Lau-
    bied planten van oorsprong uit derde landen worden             der Cosmetics GmbH & Co oHG en Firma Lancaster
    binnengebracht die zijn vermeld in bijlage V, deel B,                                   Group GmbH
    bij die richtlijn, wanneer deze planten vergezeld gaan
    van een gezondheidscertificaat dat is afgegeven door                                   (Zaak C-220/98)
    een derde land, vanwaar de planten naar de Gemeen-
                                                                                (98/C 258/44)
    schap zijn gebracht, en niet van een door het derde
    land van oorsprong afgegeven gezondheidscertificaat?
                                                                   Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 15 mei
2. Zou het voor het antwoord op de eerste vraag enig               1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    verschil uitmaken, en, zo ja, welk, indien de betrokken        15 juni 1998, in het geding tussen EsteÂe Lauder Cosmetics
    planten aan de bijzondere eisen van bijlage IV, deel A,        GmbH & Co oHG en Firma Lancaster Group GmbH, het
    punt 1, bij de richtlijn zijn onderworpen, waaraan in          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    de zin van artikel 9, lid 1, van de richtlijn door andere      zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    derde landen dan door het derde land van oorsprong             vraag:
    kan worden voldaan?
                                                                   Moeten de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag en/of
3. Moet het arrest van het Hof van Justitie van 5 juli             artikel 6, lid 3, van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (1)
    1994 (zaak C-432/92, Anastasiou, Jurispr. blz. I-3087)         inzake cosmetische producten aldus worden uitgelegd, dat
    aldus worden uitgelegd en toegepast, dat het de natio-         zij in de weg staan aan de toepassing van nationale regels
    nale autoriteiten van een lidstaat verbiedt de invoer          betreffende ongeoorloofde mededinging, die een verbod
    toe te laten van citrusvruchten van oorsprong uit het          toestaan op de invoer en de verkoop van een cosmetisch
    gedeelte van Cyprus ten noorden van de door de Ver-            product dat in een andere lidstaat van de Europese Unie
    enigde Naties ingestelde bufferzone, wanneer deze pro-         wettig wordt geproduceerd of verkocht, op grond dat de
    ducten vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat           consumenten door de benaming ¹Liftingº Ð die op een
    dat is afgegeven door de autoriteiten van een ander            bepaald effect duidt Ð worden misleid doordat zij een
    derde land, vanwaar die citrusvruchten naar de                 duurzame werking veronderstellen, wanneer dit product
    Gemeenschap zijn gebracht?                                     met deze aanduiding van het effect op de verpakking in
                                                                   andere landen van de Europese Unie wettig en ongehin-
                                                                   derd wordt verkocht?
4. Zou het voor de antwoorden op voormelde vragen
    enig verschil uitmaken wanneer:                                (1) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169.
    a) de relevante planten nooit zijn ingevoerd in het
         derde land waar het gezondheidscertificaat dat ze


title: Doorhaling van zaak C-35/03

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/27
              Doorhaling van zaak C-126/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/03: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                        (2004/C 47/48)                                Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 83 van 5.4.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
                                                                                Doorhaling van zaak C-108/03 (1)
(1) PB C 144 van 15.6.2002.
                                                                                (2004/C 47/52)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
               Doorhaling van zaak C-35/03 (1)                        2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/
                                                                      03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                        (2004/C 47/49)                                Koninkrijk Spanje.
                                                                      (1) PB C 112 van 10.5.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-35/03:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 70 van 22.3.2003.                                                          Doorhaling van zaak C-142/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-57/03 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
                        (2004/C 47/50)                                03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 146 van 21.6.2003.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/03: Comissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 83 van 5.4.2003.
                                                                                Doorhaling van zaak C-218/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/54)
               Doorhaling van zaak C-80/03 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                        (2004/C 47/51)                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-218/03:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003              (1) PB C 158 van 5.7.2003.


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma - Sezioni distaccate di Tivoli e di Castelnuovo di Porto - van februari en maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen G. Salmaggi, S. Pasquire en M. Zappone (Zaken C-112/95, C-119/95 en C-123/95)

text:
Nr . C 137/ 14        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3 . 6 . 95
1 . Moet een mondelinge overeenkomst betreffende de                   Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezioni
     plaats van uitvoering ( artikel 5 van het EEG-Executie          distaccate di Tivoli e di Castelnuovo di Porto — van februari
     verdrag ) ook dan worden erkend, wanneer zij niet strekt         en maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar
     tot bepaling van de plaats waar de schuldenaar de door              dienende strafzaken tegen G. Salmaggi, S. Pasquire en
     hem verschuldigde prestatie moet verrichten, maar enkel                                      M. Zappone
     beoogt — zonder inachtneming van vormvereisten —                           ( Zaken C-l 12/95 , C-l 19/95 en C-123/95 )
     een bepaalde bevoegde rechter aan te wijzen ( zoge
     naamde „ abstracte " overeenkomst betreffende de plaats                                    ( 95/C 137/30 )
     van uitvoering )?
                                                                      Bij beschikkingen, ingekomen ter griffie van het Hof van
2 . Voor het geval dat het Hof vraag 1 ontkennend                     Justitie op 3 , 6 en 10 april 1995 , heeft de Pretura
     beantwoordt :                                                    Circondariale di Roma — Sezioni distaccate di Tivoli e di
                                                                      Castelnuovo di Porto — in de aldaar dienende strafzaken
     a. Kan een overeenkomst tot aanwijzing van een
                                                                      tegen G. Salmaggi, S. Pasquire en M. Zappone, het Hof van
         bevoegde rechter in het internationale handelsver
         keer als bedoeld in artikel 17, eerste alinea, tweede
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
         volzin, derde geval, van het Executieverdrag in de
         versie van 1978 ook worden gesloten doordat de ene
         partij geen bezwaar maakt tegen de bevestigingsbrief         1 . In hoeverre is het verzuim van de Italiaanse Republiek
         van een handelaar met voorgedrukte verwijzing naar                 om tijdig de nodige wettelijke maatregelen te treffen ter
         het bij uitsluiting bevoegde gerecht van de plaats                 omzetting van Richtlijn 91 /156/EEG van de Raad tot
         waar de afzender is gevestigd, of is hoe dan ook een               wijziging van Richtlijn 75/442/EEG ('), juridisch rele
                                                                            vant ?
         voorafgaande wilsovereenstemming met betrekking
         tot de inhoud van de bevestigingsbrief vereist ?
                                                                      2 . Is het bestaan van een strafrechtelijke sanctie, met name
     b . Volstaat het voor een overeenkomst tot aanwijzing                  die bedoeld in de artikelen 25 en volgende van DPR
         van een bevoegde rechter als bedoeld in bovenge                   915/82 op overtreding van de Italiaanse wetgeving, te
         noemd artikel , dat de door de ene partij toegezonden              beschouwen als in strijd met de gemeenschapswetge
         facturen telkens verwijzen naar het bij uitsluiting                ving, die een homogene behandeling van de marktdeel
         bevoegde gerecht van de plaats waar de vervoerder is               nemers binnen de gemeenschappelijke markt beoogt te
         gevestigd en naar de door hem toegepaste cognos                   verzekeren, ook op het punt van sanctiemaatregelen ?
         sementsvoorwaarden, waarin dit gerecht eveneens
         als bevoegd gerecht wordt aangewezen, en de andere           (') PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
         partij de facturen telkens zonder protest betaalt, of is
         ook in dit opzicht een voorafgaande wilsovereen
         stemming vereist ?
                                                                      Verzoek van de Conseil Arbitral des Assurances Sociales van
Verzoek van het Polimeles Protodikio te Athene van                    5 april 1995 om eeiv prejudiciële beslissing in het geding
29 maart 1990 om een prejudiciële beslissing in het aldaar                      tussen N. Decker en Caisse de Maladie des
   aanhangig geding tussen Astir AE en de Griekse Staat                                        Employés Privés
                        ( Zaak C-109/95 )                                                     ( Zaak C-120/95 )
                           ( 95/C 137/29 )                                                       ( 95/C 137/31 )
Bij beschikking van 29 maart 1990 ( ingekomen ter griffie             De Conseil Arbitral des Assurances Sociales heeft bij
van het Hof van Justitie op 3 april 1995 ) heeft het Polimeles
                                                                       beschikking van 5 april 1995 , ingekomen ter griffie van het
Protodikio te Athene, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                       Hof van Justitie op 7 april 1995 , in het geding tussen N.
Astir AE en de Griekse Staat, het Hof van Justitie van de
                                                                       Decker en Caisse de Maladie des Employés Privés, het Hof
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
beslissing over de volgende vraag:                                     een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
Heeft de exporteur van een landbouwprodukt, te weten
tarwemeel, volgens de juiste uitlegging van artikel 10, lid 4,         „ Is artikel 60 van de Luxemburgse Code des Assurances
junctis de artikelen 20 en 21 van Verordening ( EEG )                  Sociales, op basis waarvan een orgaan van sociale zekerheid
nr . 2730/79 van de Commissie, recht op restitutie wanneer             van Lid-Staat A aan een verzekerde die onderdaan is van
het uitgevoerde produkt na het verlaten van het geografisch            dezelfde Lid-Staat A, vergoeding weigert voor een bril met
grondgebied van de Gemeenschap onderweg door over                     corrigerende glazen, voorgeschreven door een in dezelfde
macht verloren is gegaan, en voor dat produkt voor alle                staat gevestigde arts, doch gekocht bij een opticiën in
derde landen dezelfde restitutie is vastgesteld, behalve voor          Lid-Staat B, op grond dat dat orgaan van sociale zekerheid
de Sowjetunie, waarvoor met betrekking tot dat produkt in              voor elke geneeskundige behandeling in het buitenland
het geheel geen restitutie is vastgesteld ?                            vooraf toestemming moet geven, verenigbaar met de arti
                                                                       kelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag voor zover het een
                                                                       sanctie stelt op iedere invoer door particulieren van genees


title: Zaak C-624/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaak T-219/13, Ferracci/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaak T-219/13, Ferracci/Commissie
   (Zaak C-624/16 P)
   (2017/C 038/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Stancanelli, D. Grespan, F. Tomat, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Pietro Ferracci, Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover het beroep in eerste aanleg daarbij ontvankelijk is verklaard in de zin van artikel 263, vierde alinea, laatste zinsnede, VWEU;

               —

               het beroep in eerste aanleg niet-ontvankelijk verklaren in de zin van artikel 263, vierde alinea, tweede en laatste zinsnede, VWEU, en het bijgevolg volledig te verwerpen;

               —

               P. Ferracci verwijzen in de kosten die de Commissie in de procedure voor het Gerecht zijn opgekomen en in die welke haar in de onderhavige procedure zullen zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert een enkel, uit drie delen bestaand, middel aan, waarin zij stelt dat het Gerecht artikel 263, vierde alinea, laatste zinsnede, VWEU onjuist heeft uitgelegd en toegepast door op grond van die bepaling het door verzoeker in eerste aanleg ingestelde beroep ontvankelijk te hebben verklaard. Het Gerecht zou in het bijzonder blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden handeling een regelgevingshandeling was die verzoeker in eerste aanleg rechtstreeks raakte en geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebracht.


title: Zaak C-298/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Alain Laurent Brouillard/Examencommissie van het vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie, Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Artikelen 45 VWEU en 49 VWEU — Werknemers — Betrekkingen in overheidsdienst — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Begrip „gereglementeerd beroep” — Toelating tot een vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie (België)]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Alain Laurent Brouillard/Examencommissie van het vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie, Belgische Staat
   (Zaak C-298/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Artikelen 45 VWEU en 49 VWEU - Werknemers - Betrekkingen in overheidsdienst - Richtlijn 2005/36/EG - Erkenning van beroepskwalificaties - Begrip „gereglementeerd beroep” - Toelating tot een vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie (België)])
   (2015/C 389/09)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alain Laurent Brouillard

      Verwerende partij: Examencommissie van het vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie, Belgische Staat

      Dictum

               1)

               Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat, enerzijds, het van toepassing is in een situatie als die in het hoofdgeding, waarin een staatsburger van een lidstaat die in deze lidstaat woont en werkt, in het bezit is van een in een andere lidstaat verkregen diploma, waarop hij zich beroept om te worden toegelaten tot een vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij het Hof van Cassatie van eerstbedoelde lidstaat, en, anderzijds, een dergelijke situatie niet onder artikel 45, lid 4, VWEU valt.

               2)

               Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties moet aldus worden uitgelegd dat het ambt van referendaris bij het Hof van Cassatie geen „gereglementeerd beroep” in de zin van deze richtlijn is.

               3)

               Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat, in omstandigheden als die in het hoofdgeding, de examencommissie van een vergelijkend examen voor de werving van referendarissen bij een rechterlijke instantie van een lidstaat bij het onderzoek van een door een staatsburger van die lidstaat ingediend verzoek om aan dat vergelijkend examen deel te nemen, deelname aan dat vergelijkend onderzoek afhankelijk stelt van het bezit van de door de wettelijke regeling van die lidstaat vereiste diploma’s of van erkenning van de academische gelijkwaardigheid van een door de universiteit van een andere lidstaat uitgereikt diploma van master, zonder rekening te houden met het geheel van diploma’s, certificaten en andere titels alsmede met de relevante beroepservaring van de betrokkene, door de daaruit blijkende beroepskwalificaties te vergelijken met de door deze wettelijke regeling vereiste beroepskwalificaties.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-309/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli): D. Annibaldi tegen Sindaco del Comune di Guidonia, Presidente Regione Lazio (Landbouw - Natuur- en archeologisch park - Economische activiteit - Bescherming van fundamentele rechten - Onbevoegdheid van Hof)

text:
C 55/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20.2.98
                  ARREST VAN HET HOF                                 Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen Bal-
                         (Eerste Kamer)                              last Nedam Groep NV en Belgische staat, betreffende een
                                                                     prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van het arrest van
                     van 18 december 1997                            het Hof van 14 april 1994 (zaak C-389/92, Ballast Nedam
                                                                     Groep, Jurisprudentie 1994, blz. I-1289), heeft het Hof
in zaak C-309/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                                                                     (Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
van de Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata
                                                                     Almeida, waarnemend voor de kamerpresident, J.-P. Puis-
di Tivoli): D. Annibaldi tegen Sindaco del Comune di
                                                                     sochet (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
           Guidonia, Presidente Regione Lazio (1)
                                                                     raal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 december
(Landbouw Ð Natuur- en archeologisch park Ð Economi-                 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
sche activiteit Ð Bescherming van fundamentele rechten               volgt:
                 Ð Onbevoegdheid van Hof)
                          (98/C 55/21)
                                                                     Richtlijn 71/304/EEG van de Raad van 26 juli 1971
                                                                     betreffende de opheffing van de beperkingen van het vrij
                      (Procestaal: Italiaans)                        verrichten van diensten op het gebied van overheidsop-
                                                                     drachten voor de uitvoering van werken en van de gun-
                                                                     ning van overheidsopdrachten voor de uitvoering van wer-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       ken door bemiddeling van agentschappen of filialen, en
                de Jurisprudentie van het Hof)                       Richtlijn 71/305/EEG van de Raad van 26 juli 1971
                                                                     betreffende de coördinatie van de procedures voor het
                                                                     plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van
In zaak C-309/96, betreffende een verzoek aan het Hof                werken, moeten aldus worden uitgelegd, dat de instantie
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura              die bevoegd is te beslissen over een erkenningsaanvraag
circondariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli, in het          van een dominerende rechtspersoon van een groep, bij de
aldaar aanhangig geding tussen D. Annibaldi en Sindaco               beoordeling van de geschiktheid van die rechtspersoon
del Comune di Guidonia, Presidente Regione Lazio, om                 overeenkomstig de criteria van de artikelen 23 tot en met
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 40,      28 van Richtlijn 71/305/EEG, verplicht is rekening te hou-
lid 3, van het EG-Verdrag en van de algemene beginselen              den met de referenties van de vennootschappen van die
van Gemeenschapsrecht, heeft het Hof (Eerste Kamer),                 groep, wanneer het bewijs wordt geleverd dat die rechts-
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur),                persoon werkelijk kan beschikken over de middelen van
waarnemend president van de Eerste Kamer, P. Jann en L.              de vennootschappen van de groep die voor de uitvoering
Sevón, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R.          van de opdrachten noodzakelijk zijn.
Grass, op 18 december 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                     (1) PB C 74 van 8.3.1997.
Het Hof is niet bevoegd om de vragen van de Pretura cir-
condariale di Roma te beantwoorden.
(1) PB C 336 van 9. 11. 1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
                                                                                van 15 januari 1998
                  ARREST VAN HET HOF                                 in zaak C-37/95 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                         (Derde Kamer)                               van het Belgische Hof van Cassatie): Belgische staat tegen
                                                                                Ghent Coal Terminal NV (1)
                     van 18 december 1997
                                                                     (Belasting over toegevoegde waarde Ð Zesde BTW-richt-
in zaak C-5/97 (verzoek van de Belgische Raad van State              lijn Ð Artikel 17 Ð Recht op aftrek Ð Herziening van
om een prejudicieÈle beslissing): Ballast Nedam Groep NV                                          aftrek)
                    tegen Belgische staat (1)
                                                                                (98/C 55/23)
(Vrij verrichten van diensten Ð Overheidsopdrachten voor
uitvoering van werken Ð Erkenning van aannemers Ð In
                aanmerking te nemen eenheid)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (98/C 55/22)
                   (Procestaal: Nederlands)                          In zaak C-37/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgi-
                                                                     sche Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tus-
In zaak C-5/97, betreffende een verzoek aan het Hof                  sen Belgische staat en Ghent Coal Terminal NV, om een
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische            prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 17 van


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 maart 2002 in zaak C-426/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op het bĳeenbrengen van kapitaal — Bĳzondere bĳdragen opgelegd bĳ oprichting van naamloze vennootschappen en vennootschappen met beperkte aansprakelĳkheid, publicatie en wĳziging van hun statuten alsmede vermeerdering van hun vennootschappelĳk kapitaal")

text:
C 118/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 14 maart 2002
                                                                                van 19 maart 2002
in zaak C-340/98: Italiaanse Republiek tegen Raad van de
                          Europese Unie (1)                                in zaak C-426/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
(„Suiker — Prijsregeling — Verkoopseizoen 1998/1999 —
Regionalisatie — Gebieden zonder tekort — Indeling van
Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1360/98 en                 („Niet-nakoming — Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte
                              1361/98”)                                    belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal — Bijzondere
                                                                           bijdragen opgelegd bij oprichting van naamloze vennoot-
                                                                           schappen en vennootschappen met beperkte aansprakelijk-
                          (2002/C 118/02)
                                                                           heid, publicatie en wijziging van hun statuten alsmede
                                                                               vermeerdering van hun vennootschappelijk kapitaal”)
                         (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2002/C 118/03)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
In zaak C-340/98, Italiaanse Republiek (gemachtigden:
U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia) tegen Raad van de              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery, I. Dı́ez Parra en                                           dentie van het Hof)
A. Tanca), ondersteund door Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EG)
nr. 1361/98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling                  In zaak C-426/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
voor het verkoopseizoen 1998/1999 van de afgeleide interven-               pen (gemachtigde: D. Gouloussis) tegen Helleense Republiek
tieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe                (gemachtigde: P. Mylonopoulos), betreffende een verzoek om
suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten en B-suikerbie-              vast te stellen dat de Helleense Republiek, door bij de
ten, alsmede het bedrag van de vergoeding voor de verevening               oprichting, publicatie en wijziging van de statuten van naam-
van de opslagkosten (PB L 185, blz. 3), voorzover daarin is                loze vennootschappen en vennootschappen met beperkte
nagelaten voor alle gebieden van Italië de afgeleide interventie-          aansprakelijkheid alsmede bij de vermeerdering van hun
prijs voor witte suiker vast te stellen, waardoor in Italië de             vennootschappelijk kapitaal naast kapitaalrecht andere bijzon-
interventieprijs voor witte suiker toepasselijk is geworden die            dere bijdragen over het kapitaal te heffen, de verplichtingen
is vastgesteld bij artikel 1, lid 2, van verordening (EG) nr. 1360/        niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag
98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling voor het                  en meer in het bijzonder de artikelen 7 en 10 van richtlijn 69/
verkoopseizoen 1998/1999 van bepaalde prijzen in de sector                 335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
suiker en van de standaardkwaliteit voor suikerbieten (PB                  belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249,
L 185, blz. 1), evenals, in voorkomend geval, tot nietigverkla-            blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad
ring van artikel 1, lid 2, van verordening nr. 1360/98,                    van 10 juli 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Zesde
voorzover daarbij ook voor Italië de interventieprijs voor witte           kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, president van de
suiker is vastgesteld, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld           Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde
als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur),            kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur)
C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;           en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 19 maart 2002 een
griffier, op 14 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                 1)    Door bij de oprichting, publicatie en wijziging van de statuten
                                                                                van naamloze vennootschappen en vennootschappen met be-
2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                             perkte aansprakelijkheid alsmede bij de vermeerdering van
                                                                                hun vennootschappelijk kapitaal naast kapitaalrecht andere
3)    Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen                   bijzondere bijdragen over het kapitaal te heffen, is de Helleense
      haar eigen kosten zal dragen.                                              Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar
                                                                                rusten krachtens het EG-Verdrag en meer in het bijzonder de
                                                                                artikelen 7 en 10 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                                      17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
                                                                                bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/
                                                                                303/EEG van de Raad van 10 juli 1985.
 ---pagebreak--- 18.5.2002                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 118/3
2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                  2)    Verklaart nietig beschikking 1999/187/EG van de Commissie
                                                                                van 3 februari 1999 betreffende de goedkeuring van de
                                                                                rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                       hebben ingediend in verband met de door het Europees
                                                                                Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling
                                                                                Garantie, gefinancierde uitgaven, voorzover daarbij communau-
                                                                                taire financiering van het bedrag van 1 355 544 657 ESP uit
                                                                                hoofde van rente verschuldigd in het kader van de regeling van
                                                                                de extra heffing op melkproducten is geweigerd.
                                                                           3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                           4)    Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                             (Zesde kamer)
                                                                           (1) PB C 204 van 17.7.1999.
                          van 21 maart 2002
in zaak C-130/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-
                          ren 1995 en 1996”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (2002/C 118/04)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Procestaal: Spaans)
                                                                                van 14 maart 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                            in zaak C-132/99: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
In zaak C-130/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-                             1995 — Productiesteun voor hennep”)
Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van beschikking 1999/186/EG van                                          (2002/C 118/05)
de Commissie van 3 februari 1999 houdende weigering van
communautaire financiering voor bepaalde uitgaven van de                                           (Procestaal: Nederlands)
lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantie-
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie (PB L 61,
blz. 34), en van beschikking 1999/187/EG van de Commissie
van 3 februari 1999 betreffende de goedkeuring van de
                                                                           In zaak C-132/99, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995
                                                                           M. A. Fierstra en J. van Bakel), ondersteund door Koninkrijk
hebben ingediend in verband met de door het Europees
                                                                           Spanje (gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego) tegen Commis-
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling
                                                                           sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van
Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61, blz. 37), voor het
                                                                           Rijn en C. van der Hauwaert), betreffende een beroep tot
gedeelte dat het Koninkrijk Spanje betreft, heeft het Hof
                                                                           gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 1999/187/EG
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken (rapporteur),
                                                                           van de Commissie van 3 februari 1999 betreffende de
kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris en
                                                                           goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
                                                                           begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de door
griffier: R. Grass, op 21 maart 2002 een arrest gewezen
                                                                           het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw,
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61, blz. 37),
                                                                           voorzover daarbij aan het Koninkrijk der Nederlanden een
1)    Verklaart nietig beschikking 1999/186/EG van de Commissie            correctie van 50 % van de gedeclareerde uitgaven voor
      van 3 februari 1999 houdende weigering van communautaire             steun aan de hennepproductie, te weten een correctie van
      financiering voor bepaalde uitgaven van de lidstaten in het          117 277 NLG, wordt opgelegd, heeft het Hof (Vijfde kamer),
      kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de          samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,
      Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, voorzover daarbij               D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet en C. W. A. Tim-
      communautaire financiering van de door het Koninkrijk Spanje         mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
      vóór 12 maart 1996 gedane uitgaven inzake productiesteun           lomer; griffier: R. Grass, op 14 maart 2002 een arrest gewezen
      voor olijfolie is geweigerd.                                         waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 30 december 1996 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-415/96)

text:
22. 3 . 97          r NL [                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 94/3
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en             Verzoek van het Sozialgericht Hamburg ( 22e Kammer) van
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig         31 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/42/EEG van de                tussen M. Kehrl en Allgemeine Ortskrankenkasse Ham
     Raad van 21 mei 1992 betreffende de rendementseisen                     burg, mede gedagvaard: Bundesanstalt für Arbeit
     voor nieuwe olie- en gasgestookte centrale-verwar                                        ( Zaak C-4 14/96 )
     mingsketels, is het Koninkrijk België de krachtens
     artikel 9, lid 1 , van genoemde richtlijn op hem rus                                         ( 97/C 94/06 )
     tende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                      Het Sozialgericht Hamburg ( 22e Kammer ) heeft bij be
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                schikking van 31 juli 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                      Hof van Justitie op 30 december 1996 , in het geding tus
(') PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 .
                                                                      sen M. Kehrl en Allgemeine Ortskrankenkasse Hamburg,
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen :
                                                                      a ) Is er sprake van een schending van artikel 4 van Richt
                                                                           lijn 79/7/EEG (') in de vorm van een „ indirecte discri
               BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                           minatie ", wanneer de bij wet geregelde dwingende
                          ( Eerste Kamer )                                 werkloosheidsverzekering werknemers en werkneem
                                                                           sters die minder dan 18 uur per week werkzaam zijn ,
                      van 21 januari 1997                                  uitsluit van de werkloosheidsverzekering, indien on
in zaak C-156/96 P: C. Williams tegen Rekenkamer van                       evenredig meer vrouwen dan mannen door deze uit
               de Europese Gemeenschappen (')                              sluiting worden geraakt ?
(Hogere voorziening — Ambtenaren — Verplichtingen —
Handelingen in strijd met waardigheid van ambt —                      b ) Is er sprake van een schending van artikel 4 van Richt
Loyaliteitsplicht — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ont                  lijn 79/7/EEG in de vorm van een „ indirecte discrimi
                                 slag)                                     natie ", wanneer de bij wet geregelde dwingende werk
                                                                           loosheidsverzekering werknemers en werkneemsters
                            ( 97/C 94/05 )                                 die minder dan 18 uur per week werkzaam zijn , uit
                                                                           sluit van de werkloosheidsverzekering, indien een
                                                                           werknemer of werkneemster meerdere dienstbetrekkin
                       (Procestaal: Frans)
                                                                           gen heeft, die tezamen meer dan 90 % van een voltijds
                                                                           betrekking vormen , en indien onevenredig meer vrou
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             wen dan mannen door deze uitsluiting worden
                de Jurisprudentie van het Hof)                             geraakt ?
                                                                      (') PB nr. L 6 van 10 . 1 . 1979 , blz . 24 .
In zaak C-156/96 P, C. Williams, gewezen ambtenaar van
de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, wo
nende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux
emburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
du Fort Rheinsheim 2, requirant, betreffende hogere voor
ziening tegen het op 7 maart 1996 door het Gerecht van                Beroep, op 30 december 1996 ingesteld door Koninkrijk
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                  Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
Kamer ) in zaak T-146/94 tussen hem en de Rekenkamer                                                   pen (')
gewezen arrest (JurAmbt. 1996, blz. 11-329 ), strekkende                                        ( Zaak C-4 15/96 )
tot vernietiging van dat arrest ( andere partij bij de proce
                                                                                ( 97/C 94/07 )
dure: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen —
gemachtigden : J.-M . Stenier, J. Inghelram en P. Giusta ),
heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: L.            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Sevón, kamerpresident; P. Jann ( rapporteur ) en M. Wathe            is op 30 december 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
let, rechters; advocaat-generaal : A.M. La Pergola ; griffier:        van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk
R. Grass, op 21 januari 1997 een beschikking gegeven                  Spanje, vertegenwoordigd door D. Luis Pérez de Ayala Be
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   cerril, abogado del Estado bij de juridische dienst belast
                                                                      met de zaken voor het Hof van Justitie, als gemachtigde,
 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
                                                                      ambassade, Boulevard Emmanuel Servais 4—6 .
2 . Requirant wordt in de kosten verwezen.                            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
(') PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 .                                   1 . nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen van 18 september
                                                                            1996 tot wijziging van Beschikking 92/317/EEG (');
 ---pagebreak--- Nr. C 94/4              NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 3 . 97
2 . de Commissie te verwijzen in de kosten .                                geding tussen Italiana Petroli ( IP ) SpA en Borsana Srl , het
                                                                            Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
Middelen en voornaamste argumenten                                          zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
— Schending van de artikelen 93 en 174 van het EG-Ver                      vragen :
       drag                                                                 a ) Dienen de artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 90/394/
Wat de steun betreft in de vorm van een kapitaalinbreng                            EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de be
van 4 200 miljoen pta door de Dirección General del Pa                            scherming van de werknemers tegen de risico's van
trimonio del Estado ( artikel 2 van Beschikking 92/317/                            blootstelling aan carcinogene agentia op het werk
EEG ) blijft sedert het arrest van het Hof van Justitie van                        ( zesde bijzondere richtlijn ) ( 1 ) aldus te worden uitge
14 september 1994 (2 ) alleen nog de vaststelling geldig dat                       legd, dat de verplichting om maatregelen te nemen ter
de steun onregelmatig is wegens ontbreken van aanmel                              vermindering en vervanging van gevaarlijke producten ,
ding bij de Commissie . Uit deze omstandigheid kan niet                            alsmede maatregelen ter voorkoming of vermindering
worden afgeleid, dat Beschikking 92/317/EEG niet nietig                            van blootstelling aan carcinogene agentia, afhankelijk
is verklaard . De essentie van deze beschikking, namelijk de                       is van de uitslag van de beoordeling van het risico als
vaststelling dat de steun onverenigbaar is met het Gemeen                         bedoeld in artikel 3 ?
schapsrecht en de daaruit voortvloeiende gevolgen, zijn
                                                                                Zo ja , is onverenigbaar met de richtlijn een nationale
door het arrest nietig verklaard . Er is bijgevolg geen spra
                                                                                uitvoeringsregeling die de werkgever de verplichting
ke van een „gedeeltelijke " nietigverklaring van Beschik
                                                                                oplegt maatregelen te nemen om, voorzover zulks tech
king 92/317/EEG met betrekking tot de steun, en de nie
                                                                                nisch mogelijk is, het carcinogene agens te vervangen
tigverklaring is derhalve als volledig te beschouwen . De
                                                                                of het gebruik ervan te beperken, en/of de verplichting
nietigverklaring strekt zich eveneens uit tot alle voorberei
                                                                                om maatregelen te nemen om de blootstelling van de
dende handelingen van de Commissie, zodat logischerwijs
                                                                                werknemers te beperken tot een zo laag mogelijk ni
opnieuw de procedure van artikel 93 , lid 2, van het EG                           veau als technisch uitvoerbaar is, los van een daaraan
Verdrag had moeten worden ingeleid, in plaats van op
                                                                                voorafgaande concrete beoordeling van het risico en
grond van praktische overwegingen achteraf bepaalde
                                                                                de vaststelling daarvan in de zin van artikel 3 van de
door de nietigheid aangepaste handelingen te willen regu
lariseren .
                                                                                richtlijn, waarbij op de niet-nakoming van deze ver
                                                                                plichtingen strafsancties, met inbegrip van gevangenis
— Schending van het recht van verweer en het beginsel                              straf, worden gesteld, zonder onderscheid naargelang
        van rechtszekerheid                                                        de werkgever al dan niet na de concrete vaststelling en
                                                                                beoordeling van het bestaan en de omvang van het ri
Waar de Commissie het Koninkrijk Spanje niet de gelegen                           sico verzuimt maatregelen te nemen als bedoeld in de
heid geeft nieuwe argumenten uiteen te zetten in verband                           wet ?
met de verenigbaarheid van de steun aan Hytasa met de
gemeenschappelijke markt, handelt zij in strijd met het be                 b ) Is onverenigbaar met het Gemeenschapsrecht, met
ginsel van het recht om te worden gehoord en het recht                             name artikel 4 van Richtlijn 89/655/EEG ( 2 ) ( waarin
van verweer dat toekomt aan elke lidstaat wanneer de na                           inzake de termijnen voor de aanpassing van de ar
leving door hem van de Verdragsverplichtingen ter discus                          beidsmiddelen een onderscheid is gemaakt tussen ar
sie wordt gesteld. Stellende dat het arrest van 14 september                       beidsmiddelen die op 31 december 1992 reeds ter
 1994 zich ertoe heeft beperkt Beschikking 92/317/EEG ge                          beschikking van de werknemers stonden, en arbeids
deeltelijk nietig te verklaren, en dat het volstond in de                          middelen die eerst na die datum ter beschikking van
plaats van die beschikking een nieuwe beschikking vast te                          de werknemers worden gesteld ), de nationale uitvoe
stellen , bij wege van afsluiting van de procedure, heeft de                       ringsregeling die, eventueel in strijd met het redelijk
Commissie zich bij brief van 13 oktober 1995 tot de                                heids- en het evenredigheidsbeginsel, terzake geen en
Spaanse autoriteiten gewend en hen in feite meegedeeld                             kel onderscheid maakt en een uniforme termijn van
dat de strekking van de nieuwe beschikking vaststond en                            drie maanden vaststelt voor de inwerkingtreding van
dat nieuwe stukken of argumenten van het Koninkrijk                                de nationale regeling met al haar gevolgen ( waarbij
Spanje daaraan niets konden veranderen.                                            nog komt dat de werkgever zware strafsancties kunnen
                                                                                worden opgelegd )?
 (') PB nr. L 171 van 26 . 6 . 1992 , blz . 54 .
 ( 2 ) Gevoegde zaken C-278/92 tot en met C-280/92 , Jurispr. 1994,         c ) Moeten de artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 90/394/
       blz . 1-4103 .                                                              EEG ( en de overeenkomstige artikelen van DLvo 626/
                                                                                94, vastgesteld ter uitvoering daarvan ) aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat zij de werkgevers, respectievelijk de an
                                                                                dere personen als bedoeld in artikel 6 van DLvo 626/
                                                                                94, bijkomende en onbepaalde verplichtingen en een
Verzoek van het Tribunale di Genova ( Zesde Burgerlijke                            aansprakelijkheid opleggen inzake de verlaging van het
Kamer) van 14 december 1996 om een prejudiciële beslis                             benzeengehalte in benzine , tot een nog lager niveau
 sing in het geding tussen Italiana Petroli (IP) SpA en Bor                       dan de grenswaarden vastgesteld bij Richtlijn 85/210/
                                sana Sri                                            EEG ( 3 ) en de nog lagere percentages vastgesteld bij
                           ( Zaak C-2/97 )                                          DL 294/ 96 ?
                             ( 97/C 94/08 )
                                                                            (') PB nr. L 196 van 26 . 7 . 1990 , blz . 1 .
                                                                            ( 2 ) PB nr. L 393 van 30 . 12 . 1989 , blz . 13 .
Het Tribunale di Genova ( Zesde Burgerlijke Kamer ), heeft                  (') PB nr. L 96 van 3 . 4 . 1985 , blz . 25 .
 bij beschikking van 14 december 1996, ingekomen ter grif
 fie van het Hof van Justitie op 3 januari 1997, in het


title: Zaak C-391/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/4/EG — Vrije toegang tot informatie — Milieu-informatie — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/5

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-391/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/4/EG - Vrije toegang tot informatie - Milieu-informatie - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 140/08)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en U. Wölker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling binnen de gestelde termijn van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, is Ierland de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.