title: Zaak T-312/10: Beroep ingesteld op 28 juli 2010 — ELE.SI.A/Commissie

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/21

         Beroep ingesteld op 28 juli 2010 — ELE.SI.A/Commissie
   (Zaak T-312/10)
   ()
   2010/C 260/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elettronica e sistemi per automazione (ELE.SI.A) SpA (Guidonia Montecelio, Italië) (vertegenwoordigers: S. Bariatti, advocaat, P. Tomassi, advocaat, P. Caprile, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen en verklaren dat ELESIA zich correct van haar contractuele verplichtingen heeft gekweten;

               —

               vaststellen en verklaren dat de Commissie haar contractuele verplichtingen heeft geschonden door het voor de prestaties van ELESIA verschuldigde bedrag niet te betalen en de reeds betaalde sommen terug te vorderen;

               —

               de Commissie derhalve veroordelen tot betaling van 83 627,68 EUR, vermeerderd met rente, voor de kosten die ELESIA in het kader van het project heeft gemaakt en die door de Commissie nog niet zijn vergoed;

               —

               derhalve nietig verklaren, herroepen — ook via het uitschrijven van overeenkomstige creditnota’s — of in elk geval onwettig verklaren de debetnota’s waarmee de Commissie teruggave van de reeds aan ELESIA betaalde sommen en schadevergoeding heeft gevorderd;

               —

               de Commissie in elk geval verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het door verzoekster gecoördineerde consortium heeft met verweerster een overeenkomst gesloten voor de verwezenlijking van het project „I-Way, Intelligent co-operative system in cars for road safety”, gefinancierd uit het „zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling”.
   Van mening dat bij de ontwikkeling van het betrokken project ernstige onregelmatigheden waren begaan, heeft de Commissie besloten de overeenkomst op te zeggen.
   Verzoekster is enerzijds van mening dat de gedraging van de Commissie volkomen in strijd is met de relevante contractuele bepalingen en de toepasselijke rechtsbeginselen, zoals de beginselen van billijkheid, evenredigheid en goed bestuur, en anderzijds dat, ofschoon verzoekster tijdens vrijwel de gehele duur van de overeengekomen looptijd van 36 maanden alle contractuele verplichtingen heeft vervuld, de Commissie niet bereid is een schuld te erkennen, zich overigens baserend op een audit die in tal van opzichten onregelmatig lijkt en hoewel verzoekster volledig te goeder trouw heeft meegewerkt op elk moment van de contractuele verhouding en ook daarna.
   Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster in concreto aan dat zij zich steeds correct van al haar contractuele verplichtingen heeft gekweten, terwijl de Commissie de artikelen II.1.11, II.16.1, II.16.2 en II.29 van de algemene contractvoorwaarden alsook de rechten van de verdediging en de bepalingen van verordening nr. 2185/96 (1) zou hebben geschonden.

      (1)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).


title: Zaak C-473/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Dimos Kropias Attikis/Ypourgos Perivallontos, Energeias kai Klimatikis Allagis (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van de milieugevolgen van bepaalde plannen en programma’s — Regeling voor de bescherming van het bergmassief van Imittos — Wijzigingsprocedure — Toepasselijkheid van deze richtlijn — Bestemmingsplan en milieubeschermingsplan voor de regio Groot-Athene)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/18

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Dimos Kropias Attikis/Ypourgos Perivallontos, Energeias kai Klimatikis Allagis
   (Zaak C-473/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van de milieugevolgen van bepaalde plannen en programma’s - Regeling voor de bescherming van het bergmassief van Imittos - Wijzigingsprocedure - Toepasselijkheid van deze richtlijn - Bestemmingsplan en milieubeschermingsplan voor de regio Groot-Athene))
   (2015/C 363/21)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dimos Kropias Attikis

      Verwerende partij: Ypourgos Perivallontos, Energeias kai Klimatikis Allagis

      Dictum

   De artikelen 2, onder a), en 3, lid 2, onder a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s, moeten aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling van een besluit dat een onder richtlijn 2001/42 vallend plan of programma met betrekking tot ruimtelijke ordening of grondgebruik inhoudt en dat een bestaand plan of programma wijzigt, de in die richtlijn neergelegde verplichting om een milieubeoordeling uit te voeren niet vervalt op grond van het feit dat dat besluit strekt tot precisering en uitvoering van een bestemmingsplan dat is vastgesteld bij een hiërarchisch hoger besluit dat zelf geen voorwerp is geweest van een dergelijke milieubeoordeling.

      (1)  PB C 7 van 12.01.2015.


title: ARREST VAN HET HOF van 14 december 1995 in zaak C-312/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hof van Beroep te Brussel): Peterbroeck, Van Campenhout & Cie. GCV tegen Belgische Staat (Bevoegdheid van de nationale rechter om ambtshalve de verenigbaarheid van het nationale recht met het Gemeenschapsrecht te beoordelen)

text:
2 . 3 . 96         I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 64/ 1
                                                               I
                                                         (Mededelingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                                justitiabele een beroep op laatstbedoelde bepaling is
                   van 14 december 1995                            gedaan.
in zaak C-3 12/93 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                   0 ) PB nr. C 189 van 13 . 7. 1993 .
van het Hof van Beroep te Brussel ): Peterbroeck, Van
     Campenhout & Cie. GCV tegen Belgische Staat ( ! )
(Bevoegdheid van de nationale rechter om ambtshalve de
verenigbaarheid van het nationale recht met het Gemeen
                 schapsrecht te beoordelen)
                         ( 96/C 64/01 )                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 14 december 1995
                      (Procestaai: Frans)                          in zaak C-3 17/93 ( verzoek van het Sozialgericht Hannover
                                                                   ( Duitsland ) om een prejudiciële beslissing ): I. Nolte tegen
                                                                               Landesversicherungsanstalt Hannover ( 1 )
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de       (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied
                Jurisprudentie van het Hof)                         van de sociale zekerheid — Artikel 4, lid 1, van Richtlijn
                                                                    79/7/EEG — Uitsluiting van personen met een beperkt
                                                                   dienstverband van de verplichte arbeidsongeschiktheids- en
In zaak C-3 12/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                  ouderdomsverzekering)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hof van                                      ( 96/C 64/02 )
Beroep te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen
Peterbroeck, Van Campenhout & Cie . GCV tegen Belgische                                    (Procestaai: Duits)
Staat, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
het Gemeenschapsrecht betreffende de bevoegdheid van de
nationale rechter om ambtshalve de verenigbaarheid van het         (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
nationale recht met het Gemeenschapsrecht te beoordelen,                              Jurisprudentie van het Hof)
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward, J.-P.        In zaak C 317/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Sozial
( rapporteur), F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de               gericht Hannover ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig
Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P.            geding tussen I. Nolte en Landesversicherungsanstalt Han
Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : F. G.          nover, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Jacobs; griffiers: R. Grass, griffier, en H. A. Rühl, hoofd       artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
administrateur, op 14 december 1995 een arrest gewezen             19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
                                                                   vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979,
                                                                   L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
Het Gemeenschapsrecht verzet zich tegen de toepassing van          Rodríguez Iglesias, president, C. N. , Kakouris ( rapporteur ),
een nationale procesregel die, in omstandigheden als die van       D. A. O. Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten F. A.
de in het hoofdgeding bedoelde procedure, de in het kader          Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn,
van zijn bevoegdheid geadieerde nationale rechter verbiedt         J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
ambtshalve de verenigbaarheid te onderzoeken van een               advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau
handeling van nationaal recht met een Gemeenschapsbepa            hoofdadministrateur, op 14 december 1995 een arrest
ling, wanneer niet binnen een bepaalde termijn door de             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-326/99: Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door N. Fern Olivieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling

text:
19.2.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 47/33
     de in een markteconomie werkzame investeerder niet in               — de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.
     acht hebben genomen door te oordelen dat de interventies
     van ITAINVEST niet met die van een particuliere onderne-
     ming konden worden gelijkgesteld omdat het rendement                Middelen en voornaamste argumenten
     van de investering in elk geval ab initio negatief was.
     Volgens verzoeksters betreft die beoordelingsfout ook de
     garanties die ITAINVEST voor de uitvoering van bepaalde             Verzoekster in de onderhavige zaak is op wereldniveau
     contracten heeft verleend, en de herkapitalisatie van INMA.         een van de toonaangevende wetenschapsmensen die zich
                                                                         bezighouden met research en klinische tests inzake thalassemie
— niet-nakoming van de verplichting om de betrokken                      en de behandeling daarvan. Zij heeft de belangrijkste klinische
     communautaire handelingen met redenen te omkleden. De               tests verricht voor Ferriprox-Deferiprone (hierna: „defe-
     Commissie zou met name niet hebben onderzocht, of                   riprone”). Volgens haar hebben deze tests aangetoond, dat het
     ITAINVEST destijds geen aanvaardbare financieel-                    geneesmiddel zeer ongunstige gevolgen kan hebben voor de
     economische gronden had om aan INMA garanties te                    menselijke gezondheid. Zij stelt, dat de bestreden beschikking
     verlenen en deze scheepswerf te herkapitaliseren. Verder            tot afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen
     zou verweerster zich alleen op vermoedens hebben geba-              van de deferiprone een ernstig gezondheidsrisico in het leven
     seerd in plaats van de interventies afzonderlijk te onderzoe-       roept en zeer ongunstig kan zijn voor haar wetenschappelijke
     ken en de aard ervan te beoordelen tegen de achtergrond             reputatie.
     van de economische situatie op het ogenblik waarop zij
     werden verricht.                                                    Verzoekster stelt, dat in strijd met de conclusies van het
                                                                         Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling en de
                                                                         Commissie:
(1) PB L 380, van 31.12.1990, blz. 27.
(2) PB L 121, van 18.7.1998, blz. 1.
                                                                         — de veiligheid van deferiprone in de eerste plaats afhangt
                                                                             van de werkzaamheid van het product: indien het product
                                                                             niet doeltreffend is voor de verwijdering van overtollig
                                                                             ijzer uit het lichaam van patiënten met thalassemie, lopen
                                                                             de patiënten aan wie dit product is toegediend, het risico
                                                                             van ijzeraccumulatie en voortijdige dood wegens door
                                                                             ijzeraccumulatie veroorzaakte hart- en leverinsufficiëntie;
Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door N. Fern
Olivieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    — er zijn aanwijzingen dat deferiprone toxisch is voor het
pen en Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoorde-                        hart en de lever, en dat het een aanzienlijk risico in het
                                 ling                                        leven roept wat leverfibrose betreft, en bovendien kan
                                                                             bijdragen tot het ontstaan en de ontwikkeling van hartaan-
                                                                             doeningen;
                         (Zaak T-326/99)
                                                                         — alvorens over te gaan tot verdere proeven met deferiprone
                          (2000/C 47/58)                                     op mensen, moet worden gewacht op de resultaten van de
                                                                             toxiciteitstests op dieren.
                         (Procestaal: Engels)                            Verzoekster stelt, dat het bestreden besluit en het herwerkte
                                                                         advies van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoor-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                deling onregelmatig zijn omdat:
schappen is op 19 november 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees                     — de Commissie en het Europees Bureau hebben gedwaald
Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling door N. Fern                        ten aanzien van het recht, met name door in strijd met de
Olivieri, vertegenwoordigd door P. Sands en R. Haynes,                       artikelen 7 en 11 van verordening nr. 2309/93 geen
Barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                      onderzoek te verrichten naar bepaalde materiële feiten,
kantore van Nathan & Noesen, advocaten aldaar, Rue des                       nadat zij van verzoekster inlichtingen hadden ontvangen
Glacis 18, L-1628 Luxemburg.                                                 waaruit blijkt dat het verzoek van Apotex om afgifte van
                                                                             een vergunning voor het in de handel brengen onjuiste en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          onvolledige feitelijke informatie bevatte;
— in zijn geheel nietig te verklaren het besluit van de                  — de Commissie en het Europees Bureau kennelijk hebben
     Commissie van 25 augustus waarbij een vergunning is                     gedwaald bij hun beoordeling van het verzoek om afgifte
     afgegeven voor het in de handel brengen van een genees-                 van een vergunning voor het in de handel brengen, en
     middel voor menselijk gebruik onder de benaming Fer-                    meer in het bijzonder
     riprox-Deferiprone;
                                                                             — hebben gedwaald ten aanzien van de feiten, alsmede
— in zijn geheel nietig te verklaren het herwerkte advies van
     het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling                   — ten aanzien van het recht, door informatie die van
     van 23 juni 1999;                                                            belang is voor de aanvraag buiten beschouwing te laten;
 ---pagebreak--- C 47/34                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.2.2000
— de Commissie en het Europees Bureau ook op andere                      Middelen en voornaamste argumenten
     punten hebben gedwaald ten aanzien van het recht,
     namelijk door uit te gaan van „uitzonderlijke omstandighe-
                                                                         Verzoekster, een van de politieke fracties in het Europees
     den” ter rechtvaardiging van de afgifte van een vergunning
                                                                         Parlement, stelt dat op 19 juli 1999 de oprichting van de
     voor deferiprone krachtens artikel 13 van verordening
                                                                         „Technische fractie van onafhankelijke afgevaardigden (TOA)
     nr. 2309/93, terwijl er geen sprake was van „uitzonderlijke
                                                                         — Gemengde fractie” aan de voorzitter van het Parlement is
     omstandigheden” in de zin van artikel 13;
                                                                         meegedeeld (artikel 29 van het Reglement van orde). Tijdens
                                                                         de plenaire vergadering op 20 juli hebben alle politieke
— de Commissie en het Europees Bureau het evenredigheids-                fracties zich tegen de oprichting van deze gemengde fractie
     beginsel en het voorzorgsbeginsel niet of niet naar behoren         uitgesproken. Daarop heeft de Commissie constitutionele
     hebben toegepast.                                                   zaken en reglement zich gebogen over de vraag, of deze
                                                                         nieuwe fractie binnen de termen van artikel 29, lid 1, van het
                                                                         Reglement kon vallen. De door haar voorgestelde uitleg komt
                                                                         erop neer, dat deze bepaling niet de oprichting toelaat van een
                                                                         fractie die ieder politiek karakter en iedere politieke affiniteit
                                                                         tussen de leden ervan openlijk ontkent. Op 14 september
                                                                         1999 heeft het Parlement de voorgestelde uitleg bij gewone
                                                                         meerderheid goedgekeurd. Het beroep is tegen dit besluit van
                                                                         het Parlement gericht.
Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door Front
              National tegen Europees Parlement
                                                                         Tegen dit besluit is eveneens beroep ingesteld door leden
                                                                         van het Europees Parlement (zaken T-222/99, T-222/99 R (1)
                          (Zaak T-327/99)                                en T-329/99).
                           (2000/C 47/59)                                Verzoekster stelt het volgende:
                                                                             Het bestreden besluit is formeel onwet-
                          (Procestaal: Frans)                                tig
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    — het bestreden besluit omvat meer dan een eenvoudige
schappen is op 19 november 1999 beroep tegen Europees                             interpretatie en moet als een retroactieve ontbindings-
Parlement ingesteld door Front National, te Saint-Cloud (Frank-                   verklaring van de fractie worden gezien. Tot dusver
rijk), vertegenwoordigd door A. Nivière, advocaat te Lyon, Rue                    heeft het Europees Parlement bij verkiezingen niet
Vendôme 155.                                                                      de minste controle uitgeoefend op het bestaan van
                                                                                politieke tegenstellingen binnen de fracties;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          — de plenaire vergadering van het Parlement heeft niet
                                                                                over de integrale tekst van de constitutionele commis-
— het besluit van Europees Parlement van 14 september                             sie gestemd, in het bijzonder niet over het bijzondere
     1999, waarbij de Technische fractie van onafhankelijke                       deel dat de ontbinding van de TOA-fractie betreft;
     afgevaardigden ontbonden is verklaard, nietig te verklaren;
                                                                             — het beginsel van de eerbiediging van de rechten van de
— de parlementaire leden van deze fractie met ingang van                          verdediging en dat van de contradictoire procedure
     19 juli 1999 — de datum van bekendmaking van de                              zijn miskend, omdat de woordvoerders van de fractie
     oprichting van de fractie — te herstellen in al hun materiële                in de plenaire vergadering geen gelegenheid is gegeven
     en immateriële rechten en bevoegdheden;                                      stelling te nemen.
— de aan de fractie ter beschikking gestelde personen in hun                 Het bestreden                 besluit      is   materieel
     loopbaan te herstellen, zodat zij weer in de positie kunnen             onwettig
     worden gebracht waarin zij zich wat de indexatie betreft
     hadden bevonden, de rang en salaristrap in aanmerking                   — artikel 29 van het Reglement van orde van het Parle-
     genomen, die zij als assistent, technicus en secretaresse van                ment is onjuist toegepast, aangezien deze bepaling
     een parlementaire fractie zouden hebben gehad;                               geen speciale procedure voor de erkenning van fracties
                                                                                bevat. De oprichting van een fractie is dus niet
— te bepalen, dat de verschillende financiële middelen die aan                    afhankelijk van een inhoudelijke toetsing van de poli-
     de politieke fracties overeenkomstig de voor alle andere                     tieke affiniteit;
     politieke fracties geldende regels worden toegekend, betaal-
     baar zijn vanaf de datum van bekendmaking van de                        — het gelijkheidsbeginsel is geschonden, omdat de status
     oprichting van de Technische fractie van onafhankelijke                      van fractieloze Europese afgevaardigde discriminerend
     afgevaardigden, dus vanaf 19 juli 1999;                                      is ten opzichte van die van lid van een erkende
                                                                                fractie. Iets dergelijks is in deze mate onbekend in het
— het Europees Parlement in de kosten te verwijzen.                               parlementaire recht van de lidstaten;


title: Zaak T-265/12: Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Schenker/Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/27

         Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Schenker/Commissie
   (Zaak T-265/12)
   2012/C 243/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Schenker Ltd (Feltham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: F. Montag en B. Kacholdt, lawyers, D. Colgan en T. Morgan, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 1, sub a, van de beschikking van de Europese Commissie van 28 maart 2012 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.462 — Vrachtvervoer) nietig te verklaren;

               —

               de bij artikel 2, lid 1, sub a, van de bestreden beschikking opgelegde geldboete in te trekken of, subsidiair, het bedrag ervan te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1)

               De Commissie heeft verzoeksters rechten van verdediging, alsook het recht op een eerlijk proces en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, doordat zij haar onderzoek niet heeft beëindigd toen zij kennis kreeg van het feit dat het door Cleary Gottlieb Steen & Hamilton LLP namens Deutsche Post AG aangevoerde bewijs was aangetast door diverse schendingen van het recht.

               2)

               De Commissie heeft haar bevoegdheid overschreden doordat zij de bestreden beschikking heeft vastgesteld, hoewel zij dat op grond van verordening nr. 141/1962 van de Raad (1) niet mocht doen.

               3)

               De Commissie heeft artikel 101, lid 1, VWEU, alsook de artikelen 4 en 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2) geschonden, door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium van het merkbaar effect op de handel tussen de lidstaten.

               4)

               De Commissie heeft de artikelen 101, lid 1, VWEU en 296 VWEU, artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de artikelen 4, 7 en 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 van de Raad alsook de beginselen van persoonlijke aansprakelijkheid en behoorlijk bestuur geschonden door verzoekster aansprakelijk te stellen voor het gedrag van BAX Global Ltd. (UK) en door enkel verzoekster te beboeten voor dat gedrag, hoewel BAX Global Ltd. (UK) de dochtermaatschappij was van een andere onderneming die onder leiding van The Brink’s Company stond gedurende de volledige periode waarin de gedraging zich heeft voorgedaan, zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 1, sub a, van de bestreden beschikking.

               5)

               De Commissie heeft de artikelen 23 en 27 van verordening nr. 1/2003 van de Raad, verzoeksters rechten van verdediging, de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten (3), het beginsel dat de straf evenredig moet zijn aan het strafbaar feit, alsook het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel „nulla poena sine culpa” (geen straf zonder schuld) en het evenredigheidbeginsel geschonden en bovendien een kennelijke beoordelingsfout begaan, door het bedrag van de geldboete vast te stellen op basis van een omzet die hoger lag dan het theoretische maximumbedrag dat door het in artikel 1, lid 1, sub a, van de bestreden beschikking gedefinieerde gedrag kon zijn gegenereerd.

               6)

               De Commissie heeft artikel 23 van verordening nr. 1/2003 van de Raad, de clementieregeling (4) en het beginsel van gelijke behandeling geschonden, en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de vaststelling van het percentage waarmee het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete werd verlaagd.

               7)

               De Commissie heeft artikel 23 van verordening nr. 1/2003 van de Raad en het beginsel van gelijke behandeling geschonden en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te weigeren om op grond van de mededeling inzake schikkingen (5) besprekingen omtrent een schikking op te starten.

      (1)  Verordening nr. 141 van de Raad van 26 november 1962 houdende niet-toepassing op de vervoersector van verordening nr. 17 van de Raad (PB 124, blz. 2751).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (3)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2006, C 298, blz. 17).

      (5)  Mededeling van de Commissie betreffende schikkingsprocedures met het oog op de vaststelling van beschikkingen op grond van de artikelen 7 en 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad in kartelzaken (PB 2008, C 167, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 1999 in zaak T-94/96 (92): M. Hagleitner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten)

text:
C 6/22                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8.1.2000
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wolker
                              AANLEG                                     en X. Lewis), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                         de beschikking van de Commissie van 30 maart 1999 waarbij
                       van 15 oktober 1999                               verzoekers verzoek om informatie werd afgewezen, en tot
                                                                         vaststelling van de aansprakelijkheid van de Commissie, heeft
in zaak T-94/96 (92): M. Hagleitner tegen Commissie van                  het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
               de Europese Gemeenschappen (1)                            president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                         27 oktober 1999 een beschikking gewezen waarvan het
                                                                         dictum luidt als volgt:
                      (Begroting van kosten)
                                                                         1) Op het derde punt van het petitum, ertoe strekkende dat de
                           (2000/C 6/38)                                      Commissie wordt gelast verzoeker de verlangde informatie te
                                                                              verstrekken, behoeft niet te worden beslist.
                          (Procestaal: Duits)                            2) Het beroep tot nietigverklaring wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-94/96 (92), M. Hagleitner, wonende te Wenen,                   3) Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk ver-
vertegenwoordigd door H. Svoboda, advocaat te Wenen, do-                      klaard.
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         4) Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de
A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                       Commissie.
J. Currall en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot begro-
ting van de kosten die verweerster aan verzoeker moet betalen            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
op grond van het arrest van het Gerecht van 15 september
1998, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: A. Potocki, president, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 15 oktober 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Het totale bedrag van de kosten die de Commissie aan verzoeker moet      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
vergoeden, wordt bepaald op 9 500 euro, in voorkomend geval te                                          AANLEG
vermeerderen met de BTW die over het honorarium van verzoekers
advocaat verschuldigd is.                                                                       van 20 oktober 1999
                                                                         in zaak T-154/99, Stadtsportverband Neuss e.V. tegen
(1) PB C 247 van 24.8.1996.                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                                                                                handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2000/C 6/40)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG                                                                (Procestaal: Duits)
                       van 27 oktober 1999                               In zaak T-154/99, Stadtsportverband Neuss e.V., gevestigd
                                                                         te Neuss (Duitsland), vertegenwoordigd door H.G. Hüsch,
in zaak T-106/99, K. L. Meyer tegen Commissie van de                     advocaat te Neuss, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                 Europese Gemeenschappen (1)                             schappen (gemachtigden: K. Banks en K. Wiedner), betreffende
                                                                         een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
(Niet-ontvankelijkheid — Voor beroep vatbare handeling —                 Commissie van 6 april 1999 waarbij de terugvordering van
Toegang tot documenten van instellingen — Onderscheid                    een aan verzoekster verleende subsidie wordt gelast, heeft
                 tussen informatie en document)                          het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                         kamerpresident, en R.M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rech-
                                                                         ters; griffier: H. Jung, op 20 oktober 1999 een beschikking
                           (2000/C 6/39)
                                                                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         2) De Commissie zal alle kosten dragen.
In zaak T-106/99, K. L. Meyer, wonende te Uturoa (île de
Raiatea, Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des
Arcis, advocaat te Papeete, domicilie gekozen hebbende te                (1) PB C 265 van 18.9.1999.
Luxemburg bij H. Pakowski, ambassadeur van de Bondsrepu-
bliek Duitsland, Avenue Emile Reuter 20-22, tegen Commissie


title: Zaak T-38/00: Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door V. Joaquim Matos tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 122/40              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                29.4.2000
— schending van de artikelen 4 en 27-29 van het ambtena-               — verweerder te veroordelen, alle consequenties in rechte te
    renstatuut;                                                             trekken bij verzoeksters rechtsherstel;
— een rechtsdwaling, bestaande in het ontbreken van een                — bij gebreke daarvan, verweerder te veroordelen tot vergoe-
    objectieve rechtvaardigingsgrond voor het feit dat de                   ding van de geleden materiële en immateriële schade,
    datum van 2 oktober 1997 als uitgangspunt werd geno-                    voorlopig geraamd op 1 euro, te vermeerderen met de
    men voor de opneming van de medewerkers van het                         vertragingsrente vanaf 1 mei 1999;
    Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de
    Raad;                                                              — verweerder te verwijzen in de kosten.
— schending van het non-discriminatiebeginsel;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
— schending van artikel 7 van het statuut en van het dienst-
    belang.                                                            Verzoekster is geslaagd voor vergelijkend onderzoek LA/365
                                                                       van de Raad met het oog op de vorming van een aanwervings-
Ten aanzien van de nietigverklaring van de individuele beslui-         reserve voor Portugeestalige vertalers. Zij komt op tegen de
ten beroept verzoeker zich op:                                         besluiten waarbij vier oud-medewerkers van het
                                                                       Schengen-secretariaat in LA 7-functies zijn aangesteld bij de
— schending van het vertrouwensbeginsel;                               Portugese afdeling van de Vertaaldienst van de Raad. Deze
                                                                       aanstellingsbesluiten houden een weigering in verzoeksters
— schending van het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel            sollicitatie in aanmerking te nemen en vormen individuele
    van behoorlijk bestuur.                                            uitvoeringsmaatregelen met betrekking tot beschikking
                                                                       1999/307/EG. Verzoekster acht die beschikking en de indi-
                                                                       viduele besluiten van de Raad onwettig.
                                                                       Verzoeksters argumenten zijn gelijk aan die welke in zaak
                                                                       T-37/00 zijn aangevoerd.
Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door V. Joaquim
          Matos tegen Raad van de Europese Unie
                        (Zaak T-38/00)
                                                                       Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door J. Martı́nez
                       (2000/C 122/61)                                 Lara en M. Urbán Penón tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-43/00)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (2000/C 122/62)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 februari 2000 beroep tegen de Raad van de
Europese Unie ingesteld door V. Joaquim Matos, wonende te                                      (Procestaal: Frans)
Montijo (Portugal), vertegenwoordigd door G. Vandersanden
en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Luxemburg bij de Société de Gestion Fiduciaire sàrl, Rue            schappen is op 28 februari 2000 beroep ingesteld tegen Raad
Beck 2-4.                                                              van de Europese Unie door J. Martı́nez Lara en M. Urbán
                                                                       Penón, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de Gestion
— nietig te verklaren beschikking 1999/307/EG van de Raad              Fiduciaire SARL, Rue Beck 2-4.
    van 1 mei 1999 tot vaststelling van de wijze waarop het
    Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
    Raad wordt opgenomen;
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
— nietig te verklaren de besluiten waarbij vier personen in LA              bevoegd gezag van 28 juli 1999 houdende afwijzing
    7-functies zijn aangesteld bij de Portugese afdeling van de             van hun verzoek om vergelijkend onderzoek B/260 te
    Vertaaldienst van de Raad;                                              kwalificeren als een „niet-gespecialiseerd” vergelijkend
                                                                            onderzoek voor overgang naar een hogere categorie,
— nietig te verklaren het impliciete vervolgbesluit om ver-                 georganiseerd met het oog op het vormen van een reserve
    zoekster niet in een van die functies aan te stellen;                   van adjunct-assistenten in de rang B5;


title: Zaak T-139/01: Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd. & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 245/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1.9.2001
Het geschil tussen partijen handelt over de vraag, welke                Middelen en voornaamste argumenten
kosten verzoekster als opdrachtnemer van de aankoop van de
landbouwproducten overeenkomstig artikel 6 van verordening
                                                                        Verzoeker komt op tegen bovengenoemde terugvorderingsbe-
(EG) nr. 1135/1999 moet dragen.
                                                                        schikking van de Commissie, waarbij een in het kader van het
                                                                        Eurathlon-programma aan verzoeker betaald bedrag van in
Verzoekster stelt, dat artikel 6 van verordening (EG)                   totaal 20 000 Euro gedeeltelijk wordt teruggevorderd, en wel
nr. 1135/1999 niet de verplichting voor de opdrachtnemer                tot een bedrag van 31 911,11 DM, wegens ongeoorloofde
van de aankoop inhoudt, de documenten voor het vervoer van              winst.
de goederen naar Rusland door de opdrachtnemer van het
vervoer te bezorgen, of de kosten daarvan op zich te nemen.
                                                                        Verzoeker stelt dat niet is voldaan aan de tussen de partijen
Alle kosten die ontstaan in verband met dát deel van de
                                                                        bij de subsidieverlening overeengekomen voorwaarden voor
openbare inschrijving dat op het vervoer betrekking heeft, zijn
                                                                        terugvordering van de verleende subsidie. In het bijzonder
voor rekening van de opdrachtnemer van het vervoer. Het is
                                                                        geeft het financieel eindoverzicht van het project geen winst te
de koper helemaal niet mogelijk, de benodigde vervoersdocu-
                                                                        zien, zodat de terugvorderingsbeschikking onwettig is. In elk
menten ter beschikking te stellen.
                                                                        geval komt verweerster een forfaitair deel van 18,4 % van een
                                                                        overschot toe. Zij vordert echter terugbetaling van het gehele
Subsidiair baseert verzoekster haar vordering op schending              — onjuist berekende — overschot.
van de precontractuele informatieplicht door de Commissie.
Aangezien er onduidelijkheid bestond over de uitlegging van             Voorts beroept verzoeker zich op verjaring van verweersters
de litigieuze bepaling en derhalve over de omvang van de                vordering. De manifestatie ISO 1994 heeft plaatsgevonden in
contractuele verplichting, had verweerster verzoekster hierom-          1994 en eventuele vorderingen tot terugbetaling zijn in dat
trent moeten inlichten. Door dit na te laten, is verzoekster            jaar ontstaan. De kennisgeving van invordering dateert echter
schade berokkend.                                                       van 9 april 2001 en is dus ten minste zes jaar na het ontstaan
                                                                        van de gestelde vordering ingediend.
(1) Overeenkomstig verordening (EG) nr. 2802/98 van de Raad van
    17 december 1998 betreffende een programma om de Russische
    Federatie van landbouwproducten te voorzien (PB L 349, blz. 12)
    en verordening (EG) nr. 111/1999 van de Commissie van
    18 januari 1999 houdende algemene uitvoeringsbepalingen van
    verordening (EG) nr. 2802/98 (PB L 14, blz. 3).
(2) PB L 135, blz. 85.                                                  Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Comafrica SpA en
(3) PB L 242, blz. 13.
                                                                        Dole Fresh Fruit Europe Ltd. & Co. tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-139/01)
                                                                                (2001/C 245/43)
Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door Stadtsportverband
Neuss e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                                           (Procestaal: Engels)
                         (Zaak T-137/01)                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 19 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                         (2001/C 245/42)                                van de Europese Gemeenschappen door Comafrica SpA,
                                                                        gevestigd te Genua (Italië), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd. &
                                                                        Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
                         (Procestaal: Duits)                            B. O’Connor en P. Bastos G. Martin van het kantoor O’Connor
                                                                        and Company te Brussel (België).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 juni 2001 beroep ingesteld tegen de                   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Stadtsportverband Neuss e.V., gevestigd te Neuss (Duitsland),           —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
vertegenwoordigd door H. G. Hüsch, advocaat.
                                                                        —     verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie krach-
                                                                              tens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             voorzover deze verzoeksters betreft, of subsidiair deze
                                                                              verordening erga omnes nietig te verklaren;
—     nietig te verklaren de terugvorderingsbeschikking van de
      Commissie van 9 april 2001, rekeningnummer                        —     verordening (EG) nr. 1121/2001 van de Commissie
      3240302372,                                                             krachtens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren,
                                                                              voorzover deze verzoeksters betreft, of subsidiair deze
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                                  verordening erga omnes nietig te verklaren;
 ---pagebreak--- 1.9.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 245/27
—    de Commissie krachtens de artikelen 235 en 288, tweede                Commissie de haar door de Raad toegekende bevoegdhe-
     alinea, EG te veroordelen tot vergoeding van de hun                   den tot een wettig beheer van de gemeenschappelijke
     door de onwettige vaststelling van verordening (EG)                   marktordening voor bananen volgens de regels van
     nr. 896/2001 of (EG) 1121/2001 dan wel beide verorde-                 behoorlijk bestuur overschreden.
     ningen toegebrachte schade benevens rente over alle
     toegewezen bedragen, te berekenen vanaf de dag waarop           —     De Commissie heeft inbreuk gemaakt op het recht
     de schade is ingetreden;                                              van verzoeksters op eerbiediging van hun volledige
                                                                           aanspraken op certificaten en toegelaten dat sommige
—    alle maatregelen te treffen die het Gerecht nodig zal                 marktdeelnemers onevenredige rechten hebben ver-
     oordelen, in het bijzonder de Commissie overeenkomstig                worven.
     artikel 65 van het Reglement voor de procesvoering van
     het Gerecht van eerste aanleg te gelasten, cijfers te           (1) PB L 126, blz. 6.
     overleggen omtrent het feitelijk gebruik van certificaten       (2) PB L 153, blz. 12.
     voor de jaren 1994, 1995 en 1996, en
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                     Beroep, op 18 juni 2001 ingesteld door Paul Doyle tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-140/01)
In het onderhavige beroep zijn twee verordeningen in geding:
                                                                                (2001/C 245/44)
—    verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie van
     7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen van veror-
     dening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van de                                  (Procestaal: Frans)
     regeling voor de invoer van bananen in de Gemeen-
     schap (1) en
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 18 juni 2001 beroep ingesteld tegen de
—    verordening (EG) nr. 1121/2001 van de Commissie van
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Paul
     7 juni 2001 tot vaststelling van de aanpassingscoëfficiën-
                                                                     Doyle, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis
     ten die moeten worden toegepast op de referentiehoeveel-        en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     heid van elke traditionele marktdeelnemer in het kader
                                                                     burg.
     van de tariefcontingenten voor de invoer van bananen (2).
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters voeren het volgende aan:
                                                                     —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om het
—    De door de Commissie in artikel 4, eerste alinea, van                 bedrag dat naar het Verenigd Koninkrijk kan worden
     verordening nr. 896/2001 vastgelegde methode voor                     overgemaakt te beperken tot 1880,10 Euro vanaf ok-
     de berekening van de referentiehoeveelheden voor de                   tober 2000;
     marktdeelnemers is onwettig, voorzover die hoeveelhe-
                                                                     —     verweerster te verwijzen in de kosten.
     den zijn vastgelegd aan de hand van totale cijfers waarvan
     de Commissie moest weten dat zij wezenlijk onjuist
     waren. Bovendien staat verordening nr. 896/2001 correc-
     tie van de referentiehoeveelheden door de Commissie zelf        Middelen en voornaamste argumenten
     of door de in haar naam handelende lidstaten niet toe.
                                                                     Verzoeker, die de Ierse nationaliteit bezit, heeft vóór zijn
—    Verordening (EG) nr. 1121/2001 legt de aanspraken van           tewerkstelling in Brussel enkele jaren in het Verenigd Konink-
     verzoeksters op toekenning van certificaten voor de             rijk gewoond. Hij vecht het besluit van de Commissie aan om
     tweede helft van het jaar 2001 vast en is vastgesteld op        het bedrag dat naar het Verenigd Koninkrijk kan worden
     de rechtsgrondslag van artikel 5 van verordening (EG)           overgemaakt te beperken tot 19 % van zijn nettosalaris. Tot
     nr. 896/2001. De gestelde onjuistheid van de op de              staving van zijn beroep stelt verzoeker dat artikel 17 van
     grondslag van artikel 4 van verordening (EG)                    bijlage VII bij het Statuut is geschonden en dat de algemene
     nr. 896/2001 vastgelegde referentiehoeveelheden, een            bepalingen ter uitvoering van dit artikel, onwettig zijn. Volgens
     wezenlijke factor in de berekening van de aanpassings-          verzoeker had de Commissie hem een hogere overmaking
     coëfficiënt, maakt ook de aanpassingscoëfficiënt zelf           moeten toekennen in verband met de regelmatig terugkerende
     onjuist en onwettig.                                            lasten die hij nog steeds in het Verenigd Koninkrijk heeft en
                                                                     zijn te zijnen laste komende kinderen die aldaar studeren.
—    Met de vaststelling van de twee verordeningen op grond
     van feiten waarvan zij de onjuistheid besefte, heeft de


title: Zaak C-375/01: Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 348/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8.12.2001
25 september 2001, in het geding tussen Nadi Sahin en                  De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
de navolgende vragen:                                                        binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                             telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
1.   Moet artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol bij de              Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen
     Overeenkomst van 23 november 1970 waarbij een                           aan richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober
     Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese                  1998 tot wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het
     Economische Gemeenschap en Turkije, aldus worden                        ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeerde micro-
     uitgelegd,                                                              organismen (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn
                                                                             op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     a)    dat een Turkse werknemer gerechtigd is op te komen
           tegen een met het protocol strijdige beperking van          —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
           de vrijheid van dienstverrichting, en — zo ja —
     b)    dat ook dan sprake is van een beperking van de
           vrijheid van dienstverrichting, wanneer een lidstaat        Middelen en voornaamste argumenten
           van de Gemeenschap een tot dusverre geldende
           vrijstelling van arbeidsvergunning voor Turkse
           vrachtwagenchauffeurs in het internationale goede-          Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
           renvervoer, die bij een in Turkije geverstigde (Turkse)     oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
           werkgever zijn tewerkgesteld, afschaft?                     verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
                                                                       lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
2.   Heeft een dergelijke beperking enkel betrekking op de
     vrijheid van dienstverrichting, of betreft zij ook of
     uitsluitend de toegang tot de werkgelegenheid in de zin           Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
     van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad         treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
     betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de           welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
     Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                   uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
     19 september 1980?                                                voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
3.   Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
     betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de           De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
     Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                   treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
     19 september 1980 ook worden toegepast op werk-
     nemers van een in Turkije gevestigde werkgever, die als
     vrachtwagenchauffeurs belast met grensoverschrijdend              De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
     goederenvervoer regelmatig een lidstaat van de Gemeen-            toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
     schap doorrijden, zonder dat zij deel uitmaken van de             betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
     (legale) arbeidsmarkt van die lidstaat?
                                                                       (1) PB L 330 van 5.12.1998, blz. 13.
Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                               bliek                                   Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                        (Zaak C-371/01)
                                                                                (Zaak C-375/01)
                        (2001/C 348/21)
                                                                                (2001/C 348/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 september 2001 beroep ingesteld tegen Helleense                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               op 27 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, en            Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
P. Panagiotopoulos, bij de juridische dienst gedetacheerd              digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen
ambtenaar van een lidstaat.                                            hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 8.12.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 348/13
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                mingszones aan te wijzen de gebieden die naar aantal en
                                                                               oppervlakte het meest geschikt zijn voor de instandhou-
                                                                               ding van de vogelsoorten vermeld in bijlage I bij deze
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                 richtlijn, zoals gewijzigd, en van de andere trekvogels die
                                                                               regelmatig naar Italië terugkeren, en door de Commissie
      zijn voor het volgen van richtlijn 97/43/Euratom van de
                                                                               niet alle nuttige informatie te verstrekken met betrekking
      Raad van 30 juni 1997 betreffende de bescherming van
      personen tegen de gevaren van ioniserende straling in                    tot de meeste van de door haar aangewezen speciale
                                                                               beschermingszones;
      verband met medische blootstelling en tot intrekking
      van richtlijn 84/466/Euratom (1), of de Commissie die
      bepalingen althans niet mee te delen, de krachtens
      die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is               —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
      nagekomen;
—     Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Ondanks de inspanningen van de Italiaanse autoriteiten om te
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
                                                                         voldoen aan de ingevolge artikel 4 van de richtlijn op hen
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                         rustende verplichtingen, voldoet de aanwijzing van speciale
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-
                                                                         beschermingszones (SBZ) volgens de Commissie nog niet aan
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na
                                                                         de in voormeld artikel gestelde eisen, zowel wat betreft de in
te leven. Die termijn is verstreken op 13 mei 2000, zonder dat
                                                                         bijlage I bij de richtlijn genoemde vogels als met betrekking
Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in
                                                                         tot de andere regelmatig terugkerende trekvogels.
de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te volgen.
(1) PB L 180 van 9.7.1997, blz. 22.
                                                                         Gelet op het huidige aantal en de huidige oppervlakte van de
                                                                         SBZ in Italië ligt het voor de hand, dat veel van de in bijlage I
                                                                         bij de richtlijn genoemde vogelsoorten alsmede vele andere
                                                                         soorten trekvogels geen afdoende bescherming genieten. De
                                                                         ontoereikendheid van de door de Italiaanse autoriteiten getrof-
                                                                         fen maatregelen blijkt ook uit de omstandigheid, dat een groot
                                                                         aantal watergebieden van internationale betekenis niet als SBZ
                                                                         zijn aangewezen. Bovendien toont vergelijking van het aantal
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Commissie van                   „Important Bird Areas” (hierna: „IBA”) met het aantal geheel of
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                    gedeeltelijk door SBZ gedekte IBA aan, dat ondanks de
                                                                         verbetering van de situatie in diverse gebieden nog steeds
                                                                         achterstandssituaties bestaan, inzonderheid in een aantal gebie-
                          (Zaak C-378/01)                                den die van uiterst groot belang zijn voor de vogelwereld.
                          (2001/C 348/23)
                                                                         De aan de Commissie verstrekte informatie is in veel gevallen
                                                                         ontoereikend. Inzonderheid de vogelkundige gegevens zijn
                                                                         vaak ontoereikend, zowel qua volledigheid als qua nauwkeurig-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               heid. Dit gebrek aan informatie is in strijd met artikel 4,
op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek            lid 3, van de richtlijn en belet de Commissie, haar rol van
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 coördinatrice te vervullen opdat de aangewezen SBZ een
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi                 samenhangend geheel vormen dat voldoet aan de eisen van
als gemachtigden.                                                        bescherming van de betrokken vogelsoorten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         (1) PB L 103 van 25.4.79, blz. 1.
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
      tens artikel 4, leden 1, 2 en 3, van richtlijn 79/409/EEG (1),
      door na te laten in voldoende mate als speciale bescher-


title: Zaak T-470/07: Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Dow Agrosciences BV e.a./Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/41

         Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Dow Agrosciences BV e.a./Commissie
   (Zaak T-470/07)
   (2008/C 64/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Dow Agrosciences BV (Rotterdam, Nederland), Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk), Dow AgroSciences SAS (Mougins, Frankrijk), Dow AgroSciences Export SAS (Mougins, Frankrijk), Dow AgroSciences Italia Srl (Milaan, Italië), Dow AgroSciences Iberica SA (Madrid, Spanje), Dow AgroSciences Vertriebsgesellschaft mbH (Neusiedl am See, Oostenrijk), Dow AgroSciences LLC (Indianapolis, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking 2007/619/EG van de Commissie;

               —

               verwijzing van verweerster in alle kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking 2007/619/EG van de Commissie van 20 september 2007 betreffende de niet-opneming van 1,3-dichloorpropeen in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG (1) van de Raad (hierna: „richtlijn 91/414”) en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten.
   Volgens verzoeksters is deze beschikking onwettig om de volgende redenen:

               a)

               in deze beschikking wordt een aantal wezenlijke procedurele voorschriften geschonden, doordat zij is gebaseerd op een rapport van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid („EFSA”) waarin inbreuk wordt gemaakt op artikel 8, lid 7, van verordening nr. 451/2000 (2) van de Commissie, aangezien verweerster artikel 8, lid 8, van deze verordening heeft geschonden en de bestreden beschikking niet voldoet aan de toepasselijke wetgevingsprocedure, waardoor de artikelen 5 EG, 7 EG, en artikel 5 van besluit 1999/468 (3) zijn geschonden;

               b)

               de bestreden beschikking bevat kennelijke beoordelingsfouten aangezien wordt besloten tot niet-opneming van 1,3-dichloorpropeen in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad zonder dat is aangetoond dat de stof een onaanvaardbaar risico voor de gezondheid van de mensen of het leefmilieu inhoudt en niet voldoet aan de vereisten van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 91/414 voor opneming in bijlage I;

               c)

               de bestreden beschikking schendt een aantal algemene beginselen van het gemeenschapsrecht en inzonderheid i) het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van het gewettigd vertrouwen, ii) het evenredigheidsbeginsel, iii) het gelijkheidsbeginsel, iv) het beginsel van behoorlijk bestuur en v) de rechten van verdediging van verzoeksters en hun recht op een eerlijk proces;

               d)

               de bestreden beschikking maakt inbreuk op het EG-Verdrag en op de rechtsregels tot toepassing ervan en inzonderheid op i) artikel 13 van richtlijn 91/414 en ii) artikel 95 EG en de artikelen 4 en 5 van voornoemde richtlijn.

         Verzoeksters werpen krachtens artikel 241 EG een exceptie van onwettigheid van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 (4) van de Commissie op, aangezien hun recht op bescherming van het gewettigd vertrouwen wezenlijk werd aangetast doordat verordening nr. 451/2000 aldus werd gewijzigd dat EFSA moet worden betrokken bij de beoordeling van de betrokken stof.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 451/2000 van de Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (PB L 55, blz. 25).

      (3)  Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1490/2002 van de Commissie van 14 augustus 2002 houdende bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma zoals bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot wijziging van verordening (EG) nr. 451/2000 (Voor de EER relevante tekst) (PB L 224, blz. 23).


title: Zaak T-511/15: Action brought on 28 August 2015 — Fontem Holdings 4/BHIM (BLU ECIGS)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/42

         Action brought on 28 August 2015 — Fontem Holdings 4/BHIM (BLU ECIGS)
   (Zaak T-511/15)
   (2015/C 363/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fontem Holdings 4 BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Poulter, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „BLU ECIGS” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 579 603

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 juni 2015 in zaak R 2697/2014-4

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de onderzoeker van 22 augustus 2014 voor aanvraag nr. 12 579 603;

               —

               aanvaarding van inschrijvingsaanvraag nr. 12 579 603.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-531/08: Beschikking van de president van het Hof van 4 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/20

         Beschikking van de president van het Hof van 4 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-531/08) (1)

   2010/C 11/36

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-411/15: Beroep ingesteld op 28 juli 2015 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPoL)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/14

         Beroep ingesteld op 28 juli 2015 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPoL)
   (Zaak T-411/15)
   (2015/C 328/13)
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: PP Gappol Marzena Porczyńska (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Gwiazdowska, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gap (ITM), Inc. (San Francisco, Verenigde Staten van Amerika)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „GAPPoL” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 346 165

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 mei 2015 in zaak R 686/2013-1

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               herziening van de beslissing van de kamer van beroep in de zin van afwijzing van de oppositie tevens met betrekking tot waren van klasse 20 en 25 door middel van een definitief arrest;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               Schending van de artikelen 59 en 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) (hierna: „verordening nr. 207/2009”);

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en regel 50, lid 2, onder h), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1) (hierna: „verordening nr. 2868/95”);

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009 en regel 50, lid 2, onder g), van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 207/2009;

               —

               schending van de artikelen 8, lid 5, en 9, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-190/03: Beroep, op 9 mei 2003 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.8.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 184/17
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de              het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
Franse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op                 (rapporteur), kamerpresident, F. Macken en J. N. Cunha Rodri-
haar rusten krachtens richtlijn 1999/94/EG van het Europees                 gues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass,
Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de                    op 5 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstof-               als volgt:
verbruik en de CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van
nieuwe personenauto's (PB 2000, L 12, blz. 16), door de                     1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
Commissie niet in kennis te stellen van de maatregelen ter                        rechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om
omzetting van deze richtlijn in de interne rechtsorde, of althans                 uitvoering te geven aan richtlijn 2000/14/EG van het Europees
door haar daarvan niet volledig in kennis te stellen, heeft het                   Parlement en de Raad van 8 mei 2000 inzake de harmonisatie
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamer-                   van de wetgevingen der lidstaten betreffende de geluidsemissie in
president, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, A. La                            het milieu door materieel voor gebruik buitenshuis, heeft de
Pergola (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                 Helleense Republiek niet voldaan aan de krachtens artikel 22,
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 juni 2003 een arrest                      lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2)    De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.
1)    Door de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet de
      maatregelen mee te delen die nodig zijn ter omzetting in intern
      recht van richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en          (1) PB C 289 van 23.11.2002.
      de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid
      van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
      CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personen-
      auto's, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op
      haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Republiek Frankrijk wordt in de kosten verwezen.                   Beroep, op 9 mei 2003 ingesteld door Portugese Repu-
                                                                             bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 169 van 13.7.2002.                                                                            (Zaak C-190/03)
                                                                                (2003/C 184/33)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                     ARREST VAN HET HOF                                     op 9 mei 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen door de Portugese Republiek, verte-
                                                                            genwoordigd door L. Fernandes als gemachtigde en C. Botelho
                            (Derde kamer)
                                                                            Moniz en E. Maia Cadete, advocaten, domicilie gekozen
                                                                            hebbende te Luxemburg.
                           van 5 juni 2003
                                                                            Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
in zaak C-352/02: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Helleense Republiek (1)                         —     nietig te verklaren besluit nr. AGR 05697 van de direc-
                                                                                teur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van
(„Niet-nakoming — Verzuim om richtlijn 2000/14/EG om te                           de Europese Commissie van 19 februari 2003 betreffende
             zetten — Geluidsemissie in het milieu”)                              „Goedkeuring van de EOGFL-rekeningen, afdeling
                                                                                Garantie, krachtens artikel 5, lid 2, sub c, van verordening
                           (2003/C 184/32)                                        (EEG) nr. 729/70 (1) en artikel 7, lid 4, van verordening
                                                                                (EG) nr. 1258/1999 (2) — Onderzoek AP/2000/10 naar
                           (Procestaal: Grieks)                                   premies voor runderen, krachtens de verordeningen (EEG)
                                                                                nr. 3508/92 (3), (EEG) nr. 3887/92 (4) en (EEG) nr. 3886/
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-           92 (5) — Bemiddelingsprocedure nr. 02/PT/202”;
                         prudentie van het Hof)                             —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
In zaak C-352/02, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: M. Konstantinidis) tegen Helleense                   Middelen en voornaamste argumenten
Republiek (gemachtigde: N. Dafniou) betreffende een beroep
strekkende tot vaststelling dat de Helleense Republiek, door                —     Onbevoegdheid van de Commissie wegens schending van
niet de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vast te                      artikel 4 van haar Reglement van orde: de directeur-
stellen of aan de Commissie mee te delen die noodzakelijk                         generaal van het directoraat-generaal Landbouw beschikt
zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/14/EG van het                      niet over eigen bevoegdheden op grond waarvan hij een
Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2000 inzake de                            besluit als het bestreden besluit kan nemen en heeft
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten betreffende de                      evenmin een beroep gedaan op subdelegatie of delegatie
geluidsemissie in het milieu door materieel voor gebruik                          van bevoegdheden op grond waarvan hij gemachtigd was
buitenshuis (PB L 162, blz. 1), niet heeft voldaan aan de                         om het besluit te nemen. Bijgevolg heeft hij kennelijk de
krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen, heeft                   grenzen van zijn bevoegdheid overschreden.
 ---pagebreak--- C 184/18              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              2.8.2003
—   Rechtsdwaling als gevolg van onjuiste toepassing van                           in de Alentejo in september 2000, kunnen niet
    artikel 6, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3887/92: als                       dienen voor de toepassing van forfaitaire correcties
    grond voor de toepassing van de forfaitaire correctie op                       op de uitgaven voor het kalenderjaar 1999. Subsidiair
    de uitgaven in verband met de speciale premie voor                             is de Portugese regering van mening dat de door de
    mannelijke runderen in het jaar 1999 noemt de                                  Commissie gestelde onregelmatigheden niet relevant
    Commissie het niet verrichten van het voorgeschreven                           zijn, omdat Portugal heeft voldaan en voldoet aan de
    minimumaantal controles ter plaatse in verband met de                          regeling betreffende de identificatie van runderen.
    speciale premie voor rundvlees. De Portugese regering
    stelt dat:
                                                                             —     Als grond voor de toepassing van de financiële
                                                                                correctie stelt de Commissie ook dat enkele dieren
                                                                                door de producent aangebrachte oormerken droegen
    —     op grond van de Portugese regeling bedrijven een
                                                                                en een door hem gebruikt identificatienummer
          geïntegreerde aanvraag voor de binnen de afdeling
                                                                                hadden dat verschilde van het door de bevoegde
          Garantie van het EOGFL beschikbare verschillende
                                                                                autoriteiten toegekende nummer. Zij is van mening
          steunregelingen „dieren” moeten indienen in het
                                                                                dat deze praktijk het risico vergroot dat meer dan
          kader waarvan de controles worden verricht; daarbij
                                                                                één premie voor hetzelfde dier wordt betaald. Ook in
          is in het betrokken jaar ter plaatse en gedurende de
                                                                                dit geval is sprake van een verkeerde beoordeling van
          periode waarin de dieren op het bedrijf worden
                                                                                de relevante feiten, omdat geen rekening is gehouden
          aangehouden het wettelijk vastgestelde minimum-
                                                                                met de concrete omstandigheden waarin die praktijk
          aantal van de aanvragen gecontroleerd. Het percen-
                                                                                zich voordeed.
          tage van 50 % van het minimumaantal controles dat
          moet worden verricht in de periode waarin de dieren
          op het bedrijf worden aangehouden moet immers
          worden berekend aan de hand van het totaal aantal
          steunaanvragen „dieren” die in elk kalenderjaar in het      —      Schending van de motiveringsplicht van artikel 253 EG:
          kader van de geïntegreerde aanvraag zijn ingediend                 in het besluit van de Commissie is niet vermeld welke
          en niet aan de hand van elke steunregeling afzonder-               rechtsregels door het optreden van de Portugese auto-
          lijk, zoals de Commissie betoogt.                                  riteiten waren geschonden, en evenmin hoe de betrokken
                                                                             praktijken de controlegarantie verminderen, doch wordt
                                                                             die conclusie slechts tot uitdrukking gebracht. Aldus
                                                                             voldoet het besluit niet aan de minimumvereisten die
                                                                             voor nakoming van de motiveringsverplichting noodzake-
    —     artikel 6, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3887/92,               lijk zijn. Die minimumvereisten zijn nog dwingender,
          in de ten tijde van de feiten van kracht zijnde versie,            wanneer het gaat om de vaststelling van handelingen die
          geen onderscheid maakt tussen de verschillende                     sancties inhouden of voor de geadresseerde(n) met name
          steunregelingen met betrekking tot de controlever-                 op financieel gebied tot negatieve gevolgen leiden, zoals in
          plichting van 50 % van de steunaanvragen „dieren”                  het concrete geval. In dergelijke situaties is nakoming van
          gedurende de periode waarin de dieren op het bedrijf               de motiveringsverplichting essentieel voor het waarborgen
          worden aangehouden, zodat, anders dan de                           van de rechten van de verdediging van de persoon of de
          Commissie stelt, het optreden van de Portugese rege-               eenheid die negatieve gevolgen van het genomen besluit
          ring in overeenstemming met de genoemde bepaling                   ondervindt.
          was.
                                                                      (1) Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
                                                                          betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
                                                                          beleid (PB L 94, blz. 13).
    —     door in het concrete geval niet de ten tijde van de         (2) Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999
          feiten geldende versie van artikel 6, lid 5, van                betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
          verordening nr. 3887/92 toe te passen maar de latere            beleid (PB L 160, blz. 103).
          versie van verordening (EG) nr. 2801/99 (6) heeft de        (3) Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november
          Commissie een nieuwe regel met terugwerkende                    1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesys-
          kracht toegepast, waardoor algemene rechtsbegin-                teem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355,
                                                                          blz. 1).
          selen zijn geschonden die de lidstaten gemeen
                                                                      (4) Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december
          hebben.                                                         1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde
                                                                          beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunre-
                                                                          gelingen (PB L 391, blz. 36).
                                                                      (5) Verordening (EEG) nr. 3886/92 van de Commissie van 23 december
                                                                          1992 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de
—   Onjuiste beoordeling van de feiten ter zake van de door               premieregelingen waarin is voorzien bij verordening (EEG) nr. 805/
    de Portugese autoriteiten voor het kalenderjaar 1999                  68 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der
    gedeclareerde uitgaven met betrekking tot de premie voor              markten in de sector rundvlees, en tot intrekking van de verorde-
    melkveehouders:                                                       ningen (EEG) nr. 1244/82 en (EEG) nr. 714/89 (PB L 391, blz. 20).
                                                                      (6) Verordening (EG) nr. 2801/1999 van de Commissie van
                                                                          21 december 1999 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 3887/
                                                                          92 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde
                                                                          beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunre-
    —     De gestelde onregelmatigheden ten aanzien van de                gelingen (PB L 340, blz. 29).
          identificatie van de dieren, die de Commissie zegt te
          hebben geconstateerd tijdens verificaties bij bedrijven


title: Zaak T-106/15: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — Opko Ireland Global Holdings/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Herroeping van de bestreden beslissing door het BHIM — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/9

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — Opko Ireland Global Holdings/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (ALPHAREN)
   (Zaak T-106/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Herroeping van de bestreden beslissing door het BHIM - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 328/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Opko Ireland Global Holdings Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en A. Smith, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Jeruzalem, Israël) (vertegenwoordiger: G. Farrington, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 26 november 2014 (zaak R 2387/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Teva Pharmaceutical Industries Ltd en Opko Ireland Global Holdings Ltd

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak C-385/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Barcelona — Spanje) — Isabel Elbal Moreno/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Artikel 157 VWEU — Richtlijn 79/7/EEG — Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Richtlijn 2006/54/EG — Premiegebonden ouderdomspensioen — Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Indirecte discriminatie op grond van geslacht)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Barcelona — Spanje) — Isabel Elbal Moreno/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
   (Zaak C-385/11) (1)

   (Artikel 157 VWEU - Richtlijn 79/7/EEG - Richtlijn 97/81/EG - Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Richtlijn 2006/54/EG - Premiegebonden ouderdomspensioen - Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Indirecte discriminatie op grond van geslacht)
   2013/C 26/20
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Isabel Elbal Moreno

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Barcelona — Uitlegging van clausule 4, punt 1, van de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, gehecht aan richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 (PB 1998, L 14, blz. 9), van artikel 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24) en van artikel 4 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23) — Begrip arbeidsvoorwaarde — Premiegebonden ouderdomspensioen berekend op basis van het Spaanse wettelijke stelsel, en premies betaald door en voor rekening van de werknemer — Discriminatie van deeltijdwerkers

      Dictum

   Artikel 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid moet aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die in het hoofdgeding verzet tegen een regeling van een lidstaat die van deeltijdwerkers, in overgrote meerderheid vrouwen, een proportioneel langere periode van premiebetaling verlangt dan van voltijdwerkers om eventueel in aanmerking te komen voor een premiegebonden ouderdomspensioen waarvan het bedrag naar rato van het deeltijdpercentage is verlaagd.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.