title: Zaak T-3/12: Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Kreyenberg/BHIM — Commissie (MEMBER OF €e euro experts)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/18

         Beroep ingesteld op 3 januari 2012 — Kreyenberg/BHIM — Commissie (MEMBER OF €e euro experts)
   (Zaak T-3/12)
   2012/C 65/35
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Heinrich Kreyenberg (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 oktober 2011 in zaak R 1804/2010-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk bevattende de woordbestanddelen „MEMBER OF €e euro experts”, voor waren van de klassen 9, 16, 35, 36, 39, 41, 42, 44 en 45

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Europese Commissie

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: schending van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, op grond dat beweerdelijk sprake is van gevaar voor misleiding betreffende de kwaliteit van de door het merk aangeduide waren en diensten. Schending van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 207/2009, op grond dat het merk vanuit heraldisch oogpunt beweerdelijk een imitatie omvat van de Europese vlag, die overeenkomstig artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom onder nummer 3556 (circula number) bij de WIPO is ingediend. Schending van artikel 7, lid 1, sub i, van verordening nr. 207/2009, wegens monopolisering door verzoekers merk van het „€”-symbool, waarvan de grafische weergave bij mededeling COM(97) 418 def. COM(97) 418 van de Europese Commissie is vastgelegd.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub i, van verordening nr. 207/2009, aangezien geen sprake is van een — voor de toepassing van deze bepaling noodzakelijke — identieke reproductie van het officiële „€”-teken, en, subsidiair, aangezien hoe dan ook aan de uitzonderingsbepaling van artikel 6 ter, lid 1, sub c, van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom is voldaan, daar het publiek er niet van uitgaat dat een verband tussen verzoekers beeldmerk en de Europese monetaire unie (of de Europese Unie) bestaat. Subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c en g, van verordening nr. 207/2009, aangezien de Europese Commissie zich in haar vordering tot nietigverklaring uitdrukkelijk op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 heeft beroepen, zodat alleen maar kan worden geconcludeerd dat deze vordering onjuist is geformuleerd en de voor het eerst in het stadium van de beroepsprocedure ingeroepen weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub g, als buiten termijn aangevoerd en dus niet-ontvankelijk moet worden beschouwd.


title: Zaak C-172/06: Beroep ingesteld op  31 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/35

         Beroep ingesteld op 31 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-172/06)
   (2006/C 131/65)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: S. Pardo Quintillán, gemachtigde)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door de verlening van staatssteun aan marktdeelnemers die in Spanje zonnepanelen in de handel willen brengen die in een andere lidstaat zijn vervaardigd en aldaar rechtmatig in de handel zijn gebracht of die zijn vervaardigd in een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat deze zonnepanelen over een gelijkvormigheidsattest beschikken dat voldoet aan de nationale wettelijke vereisten, en dat zij daartoe in een speciaal aangewezen nationaal laboratorium opnieuw de proeven ondergaan die reeds in het land van herkomst zijn verricht, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en de artikelen 11 en 13 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Spaanse regeling betreffende de voorwaarden waaronder zonnepanelen die afkomstig zijn van een andere lidstaat of een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, staatssteun kunnen genieten, is in strijd met het fundamentele beginsel van vrij verkeer van goederen; zij vindt geen rechtvaardiging in een van de in artikel 30 EG genoemde redenen van algemeen belang en evenmin in een van de door het Hof van Justitie erkende dwingende vereisten.


title: Zaak T-333/10: Beschikking van het Gerecht van 17 september 2014 — ATC e.a./Commissie ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Invoer van vogels — Overeenkomst over de vastgestelde bedragen van schadevergoeding — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/37

         Beschikking van het Gerecht van 17 september 2014 — ATC e.a./Commissie
   (Zaak T-333/10) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Invoer van vogels - Overeenkomst over de vastgestelde bedragen van schadevergoeding - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 409/53
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Animal Trading Company (ATC) BV (Loon op Zand, Nederland); Avicentra NV (Malle, België); Borgstein Birds and Zoofood Trading vof (Wamel, Nederland); Bird Trading Company Van der Stappen BV (Dongen, Nederland); New Little Birds Srl (Anagni, Italië); Vogelhuis Kloeg (Zevenbergen, Nederland), en Giovanni Pistone (Westerlo, België) (vertegenwoordigers: M. Osse en J. Houdijk, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Jimeno Fernández en B. Burggraaf, vervolgens F. Jimeno Fernández en H. Kranenborg, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van beschikking 2005/760/EG van de Commissie van 27 oktober 2005 tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen voor de invoer van in gevangenschap gehouden vogels in verband met hoogpathogene aviaire influenza in bepaalde derde landen (PB L 285, blz. 60), zoals verlengd, en verordening (EG) nr. 318/2007 van de Commissie van 23 maart 2007 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor de invoer van bepaalde vogels in de Gemeenschap en de desbetreffende quarantainevoorschriften (PB L 84, blz. 7)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Animal Trading Company (ATC) BV, Avicentra NV, Borgstein Birds and Zoofood Trading vof, Bird Trading Company Van der Stappen BV, New Little Birds Srl, Vogelhuis Kloeg en Giovanni Pistone zullen hun eigen kosten dragen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-74/05: Beroep, op 15 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/24

         Beroep, op 15 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-74/05)
   (2005/C 82/49)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 februari 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door N. Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (1), of door er zich niet van te vergewissen dat de sociale partners de nodige bepalingen bij wege van een overeenkomst hebben vastgesteld en/of door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 302 van 1.12.2000, blz. 57.


title: Zaak C-12/02: Verzoek van het Bayerisches Oberstes Landesgericht van 19 december 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Marco Grilli

text:
C 84/50                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       6.4.2002
Verzoek van het Sozialgericht Hannover van 12 december                1.    Dienen de artikelen 49 en 50 EG-Verdrag aldus te worden
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een regeling
Silke Gaumain-Cerri en Kaufmännische Krankenkasse —                         van nationaal recht (in casu § 13, lid 3, Allgemeine
Pflegekasse, in het geding geroepen: Bundesversicherung-                    Verwaltungsvorschrift für Beihilfen in Krankheits-, Pfle-
                      sanstalt für Angestellte                              ge-, Geburts- und Todesfällen — Beihilfevorschriften —
                                                                            BhV), die voor de vergoeding van de kosten van een kuur
                                                                            in een andere lidstaat als voorwaarden stelt dat de kuur
                         (Zaak C-502/01)                                    buiten de Bondsrepubliek Duitsland dringend noodzake-
                                                                            lijk is vanwege de aanmerkelijk grotere kans op succes,
                          (2002/C 84/86)                                    dit door een attest van een raadgevend arts of vertrou-
                                                                            wensarts wordt aangetoond en het kuuroord is opgeno-
                                                                            men in het kuuroordenregister?
Het Sozialgericht Hannover heeft bij beschikking van 12 de-           2.    Dienen de artikelen 49 en 50 EG-Verdrag aldus te worden
cember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een regeling van
op 27 december 2001, in het geding tussen Silke Gaumain-                    nationaal recht (§ 13, lid 3, eerste zin, nr. 3, BhV, juncto
Cerri en Kaufmännische Krankenkasse — Pflegekasse, in het                   § 8, lid 3, nr. 2, BhV) op grond waarvan een goedkeuring
geding geroepen: Bundesversicherungsanstalt für Angestellte,                van de kuur uitgesloten is wanneer de kuur wordt
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                    aangevangen vóór afloop van de aanvraagprocedure,
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                     respectievelijk een daaropvolgende gerechtelijke proce-
vragen:                                                                     dure, en alleen in geschil is of de regeling van nationaal
                                                                            recht de aanspraak op vergoeding van de kosten van een
a)    Kunnen — en, zo ja, onder welke omstandigheden — de                   kuur in een lidstaat van de Europese Unie terecht uitsluit?
      begrippen „prestaties bij ziekte”, en „uitkeringen bij
      ouderdom” in de zin van artikel 4 van verordening
      nr. 1408/71 (1) uitkeringen van een orgaan aan een ander
      orgaan omvatten, indien de verzekerde daar enkel een
      abstract, indirect voordeel bij heeft (betaling van pen-
      sioenverzekeringsbijdragen door de ziekenkas voor een
      persoon die de verzekerde vrijwillig verzorgt)?
b)    Volgt uit een discriminatieverbod van primair of afgeleid
      recht, dat een prestatie als bedoeld sub a verschuldigd is,     Verzoek van het Bayerisches Oberstes Landesgericht van
      ongeacht of de werkzaamheid die recht geeft op de               19 december 2001 om een prejudiciële beslissing in de
      prestatie, in het binnenland dan wel in een andere lidstaat                        strafzaak tegen Marco Grilli
      van de EU wordt verricht, en ongeacht waar de verzekerde
      of de indirect begunstigde woont?
                                                                                (Zaak C-12/02)
(1) PB L 149, blz. 2.
                                                                                (2002/C 84/88)
                                                                      Het Bayerisches Oberstes Landesgericht heeft bij beschikking
                                                                      van 19 december 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van                    Justitie op 16 januari 2002, in de strafzaak tegen Marco
28 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het                Grilli, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
geding tussen Ludwig Leichtle en Bundesanstalt für Arbeit             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vraag:
                           (Zaak C-8/02)
                                                                      Moet artikel 29 EG aldus worden uitgelegd, dat deze bepaling
                          (2002/C 84/87)                              zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan het
                                                                      strafbaar is dat een ingezetene van de Italiaanse Republiek, die
                                                                      aldaar van de bevoegde instanties een exportplaat verkrijgt, dat
                                                                      kenteken aanbrengt op een in de Bondsrepubliek Duitsland te
Het Verwaltungsgericht Sigmaringen heeft bij beschikking van          koop aangeboden voertuig hetwelk hij daarna over de openba-
28 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van               re weg van de Bondsrepubliek Duitsland naar de Italiaanse
Justitie op 11 januari 2002, in het geding tussen Ludwig              Republiek brengt?
Leichtle en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-116/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Ried i.I. (Oostenrijk) op 30 maart 2009 — Strafzaak tegen Antonio Formato, Lenka Rohackova, Torsten Kuntz, Gardel Jong Aten, Hubert Kanatschnig, Jarmila Szabova, Zdenka Powerova, Nousia Nettuno

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Ried i.I. (Oostenrijk) op 30 maart 2009 — Strafzaak tegen Antonio Formato, Lenka Rohackova, Torsten Kuntz, Gardel Jong Aten, Hubert Kanatschnig, Jarmila Szabova, Zdenka Powerova, Nousia Nettuno
   (Zaak C-116/09)
   2009/C 129/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bezirksgericht Ried i.I.

      Partijen in de strafzaak

   Antonio Formato, Lenka Rohackova, Torsten Kuntz, Gardel Jong Aten, Hubert Kanatschnig, Jarmila Szabova, Zdenka Powerova, Nousia Nettuno

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 43 EG (Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in de versie van 2 oktober 1997, laatstelijk gewijzigd naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Bulgarije en van Roemenië tot de Europese Unie op 25 april 2005 (1)) aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een wettelijke bepaling van een lidstaat op grond waarvan kansspelen in speelcasino’s alleen mogen worden geëxploiteerd door naamloze vennootschappen die gevestigd zijn op het grondgebied van die lidstaat, en op grond waarvan derhalve in die lidstaat een kapitaalvennootschap moet worden opgericht of verworven?

               2)

               Dienen de artikelen 43 EG en 49 EG aldus te worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationaal monopolie op bepaalde kansspelen, bijvoorbeeld kansspelen in speelcasino’s, wanneer er in de betrokken lidstaat helemaal geen sprake is van een samenhangend en stelselmatig beleid van beperking van kansspelen, aangezien organisatoren met een door de lidstaat verleende vergunning aanzetten tot deelname aan kansspelen — zoals door de overheid georganiseerde sportweddenschappen en loterijen — en hiervoor reclame maken (televisie, kranten, tijdschriften), waarbij de reclame zelfs zo ver gaat dat kort voor de lottotrekking een bedrag in contanten voor een lottoformulier wordt geboden („TOI TOI TOI — Glaub’ ans Glück”)?

               3)

               Dienen de artikelen 43 EG en 49 EG aldus te worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een wettelijke bepaling op grond waarvan alle door de nationale wettelijke regeling inzake kansspelen voorgeschreven vergunningen voor kansspelen en speelcasino’s voor een tijdvak van vijftien jaar worden verleend, op basis van een regeling die concurrenten uit de Gemeenschap (die niet onder die lidstaat ressorteren) uitsluit van de aanbesteding?

      (1)  PB L 157, blz. 11.


title: Gevoegde zaken C-227/13 P–C-239/13 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 september 2014 — Albergo Quattro Fontane Snc (C-227/13 P), Hotel Gabrielli Srl voorheen Hotel Gabrielli Sandwirth SpA (C-228/13 P), GE.AL.VE. Srl (C-229/13 P), Metropolitan SpA, voorheen Metropolitan Srl (C-230/13 P), Hotel Concordia Srl, voorheen Hotel Concordia Snc (C-231/13 P), Società per l’industria alberghiera (SPLIA), (C-232/13 P), Principessa Srl, in liquidatie (C-233/13 P), Albergo Saturnia Internazionale SpA (C-234/13 P), Savoia e Jolanda Srl (C-235/13 P), Biasutti Hotels Srl, voorheen Hotels Biasutti Snc (C-236/13 P), Ge.A.P. Srl (C-237/13 P), Rialto Inn Srl (C-238/13 P), Bonvecchiati Srl (C-239/13 P)/Comitato „Venezia vuole vivere” , Manutencoop Società Cooperativa, voorheen Manutencoop Soc. coop. arl en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. arl, Albergo ristorante „All’Angelo” Snc, Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Steunmaatregelen ten behoeve van ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia — Artikel 181 van het reglement voor de procesvoering van het Hof)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/21

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 september 2014 — Albergo Quattro Fontane Snc (C-227/13 P), Hotel Gabrielli Srl voorheen Hotel Gabrielli Sandwirth SpA (C-228/13 P), GE.AL.VE. Srl (C-229/13 P), Metropolitan SpA, voorheen Metropolitan Srl (C-230/13 P), Hotel Concordia Srl, voorheen Hotel Concordia Snc (C-231/13 P), Società per l’industria alberghiera (SPLIA), (C-232/13 P), Principessa Srl, in liquidatie (C-233/13 P), Albergo Saturnia Internazionale SpA (C-234/13 P), Savoia e Jolanda Srl (C-235/13 P), Biasutti Hotels Srl, voorheen Hotels Biasutti Snc (C-236/13 P), Ge.A.P. Srl (C-237/13 P), Rialto Inn Srl (C-238/13 P), Bonvecchiati Srl (C-239/13 P)/Comitato „Venezia vuole vivere”, Manutencoop Società Cooperativa, voorheen Manutencoop Soc. coop. arl en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. arl, Albergo ristorante „All’Angelo” Snc, Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-227/13 P–C-239/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Steunmaatregelen ten behoeve van ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia - Artikel 181 van het reglement voor de procesvoering van het Hof))
   2014/C 409/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Albergo Quattro Fontane (C-227/13 P), Hotel Gabrielli Srl, voorheen Hotel Gabrielli Sandwirth SpA (C-228/13 P), GE.AL.VE. Srl (C-229/13 P), Metropolitan SpA, voorheen Metropolitan Srl (C-230/13 P), Hotel Concordia Srl, voorheen Hotel Concordia Snc (C-231/13 P), Società per l’industria alberghiera (SPLIA) (C-232/13 P), Principessa Srl, in liquidatie (C-233/13 P), Albergo Saturnia Internazionale SpA (C-234/13 P), Savoia e Jolanda Srl (C-235/13 P), Biasutti Hotels Srl, voorheen Hotels Biasutti Snc (C-236/13 P), Ge.A.P. Srl (C-237/13 P), Rialto Inn Srl, (C-238/13 P), Bonvecchiati Srl (C-239/13 P) (vertegenwoordigers: A. Bianchini en F. Busetto, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Comitato „Venezia vuole vivere”, Manutencoop Società Cooperativa, voorheen Manutencoop Soc. coop. arl en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. arl, Albergo ristorante „All’Angelo” Snc, Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en D. Grespan, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Albergo Quattro Fontane Snc, Hotel Gabrielli Srl, GE.AL.VE. Srl, Metropolitan SpA, Hotel Concordia Srl, Società per l’industria alberghiera (SPLIA), Principessa Srl, Albergo Saturnia Internazionale SpA, Savoia e Jolanda Srl, Biasutti Hotels Srl, Ge.A.P. Srl, Rialto Inn Srl en Bonvecchiati Srl worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-395/11: Beroep ingesteld op 26 juli 2011 — Elti/Delegatie van de Europese Unie voor Montenegro

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/35

         Beroep ingesteld op 26 juli 2011 — Elti/Delegatie van de Europese Unie voor Montenegro
   (Zaak T-395/11)
   2011/C 282/69
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, Republiek Slovenië) (vertegenwoordiger: N. Zidar Klemenčič, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door de Delegatie van de Europese Unie voor Montenegro

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerster de artikelen 2 en 30, sub 3, van richtlijn 2004/18/EG (1) heeft geschonden;

               —

               de onderhandelingsprocedure in het kader van de aanbestedingsprocedure „Steun voor de digitalisering van de Montenegrijnse openbare omroep –levering van uitrusting, Montenegro” (referentie EuropaAid/129435/C/SUP/ME-NP) (PB 2010/S 178-270613) nietig verklaren, aangezien verzoekster niet gelijk is behandeld en bijgevolg haar offerte niet kon corrigeren/uitleggen;

               —

               de gunning in voormelde aanbestedingsprocedure nietig verklaren;

               —

               ingeval de overeenkomst reeds is gesloten, deze overeenkomst nietig verklaren;

               —

               subsidiair, indien de overeenkomst reeds is uitgevoerd als het Hof zijn arrest wijst, of het besluit niet langer nietig kan worden verklaard, vaststellen dat verweerster de artikelen 2 en 30, sub 3, van richtlijn 2004/18/EG heeft geschonden en verweerster gelasten verzoekster schadevergoeding ten belope van 172 541,56 EUR te betalen tot herstel van het door verzoekster in deze procedure geleden verlies; en

               —

               verweerster verwijzen in verzoeksters kosten en in de kosten van elke andere partij in de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar verzoek op een middel.

               1)

               Eerste middel, inzake schending door verweerster van de artikelen 2 en 30, sub 3, van richtlijn 2004/18/EG, doordat:

                           —

                           niet alle deelnemers aan de aanbestedingsprocedure relevante informatie voor de indiening van de offerte op dezelfde wijze en met dezelfde kwaliteit is verstrekt;

                           —

                           de gekozen inschrijver informatie is verstrekt op een discriminerende wijze, waardoor hij is bevoordeeld en hij zijn offerte kon verbeteren;

                           —

                           de onderhandelingsprocedure aldus is gevoerd dat verweerster de uitkomst van de procedure beïnvloedde door bepaalde deelnemers extra informatie of verduidelijking te vragen waarbij het non-discriminatie- en transparantiebeginsel is geschonden.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Verzoek van 18 juli 1996 van het Handelsgericht Wien om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Consorzio per la Tutela del Formaggio Gorgonzola en 1. Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co KG en 2. Eduard Bracharz Gesellschaft mbH (Zaak C-87/97)

text:
Nr. C 131 /8       I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 4 . 97
Verzoek van 18 juli 1996 van het Handelsgericht Wien om                van werknemers naar een andere lidstaat heeft begeven,
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Consorzio             waar hij werkzaamheden heeft verricht en zijn normale
per la Tutela del Formaggio Gorgonzola en 1 . Kaserei                  verblijfplaats heeft gevestigd, en ten slotte naar de eerste
Champignon Hofmeister GmbH &c Co KG en 2. Eduard                       lidstaat terugkeert om daar werk te zoeken, is het dan ver
                Bracharz Gesellschaft mbH                              enigbaar met de vereisten van artikel 48 van het EG-Ver
                       ( Zaak C-87/97)                                 drag dat de eerste lidstaat voor het recht op een algemene ,
                                                                       niet op premie- of bijdragebetaling berustende, inkomens
                          ( 97/C 131 /18 )                             afhankelijke uitkering van overheidswege, die de kenmer
                                                                       ken van de Britse „ income support " vertoont, een voor
                                                                       waarde inzake normale verblijfplaats in die staat stelt ( die
Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 18 juli              een aanzienlijke periode van verblijf in die staat mee
1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                brengt) ?
27 februari 1997, in het geding tussen Consorzio per la
Tutela del Formaggio Gorgonzola en 1 . Kaserei Champi
gnon Hofmeister GmbH & Co KG en 2 . Eduard Bracharz
Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen :                                            Verzoek van het Bundessozialgericht van 12 december
                                                                       1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— Is het bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht                            A. Altiney en Bundesanstalt für Arbeit
    verenigbaar met de beginselen van het vrije verkeer                                       ( Zaak C-91/97)
    van goederen ( artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag ),                                      ( 97/C 131 /20 )
    dat een in een lidstaat sinds 1977 rechtmatig geprodu
    ceerde kaas onder de merknaam Cambozola , die sinds
    1983 in een andere lidstaat in het verkeer wordt ge               Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 12 de
    bracht, in deze staat ingevolge een nationale maatregel            cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
    gebaseerd op een bilaterale overeenkomst tot bescher              tie op 3 maart 1997, in het geding tussen A. Altiney en
    ming van geografische oorsprongsbenamingen en bena                Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Euro
    mingen van bepaalde producten (waarin bescherming                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis
    wordt verleend voor de naam Gorgonzola ) en op een                 sing over de navolgende vraag:
    nationaal misleidingsverbod, niet in het verkeer mag
    worden gebracht onder de naam Cambozola ?                          Behoort een Turks werknemer tot de legale arbeidsmarkt
                                                                       van een lidstaat en verricht hij aldaar legale arbeid in de
                                                                       zin van artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van de Asso
— Maakt het voor het antwoord op deze vraag verschil                   ciatieraad EEG-Turkije betreffende de ontwikkeling van de
    of op de verpakking van de met de merknaam Cambo                  Associatie, indien hem enkel een vergunning voor de uitoe
    zola aangeduide kaassoort een duidelijk zichtbare ver             fening van een werkzaamheid in loondienst als specialitei
    wijzing naar het productieland (Deutscher Weichkase )              tenkok in een specialiteitenrestaurant en voor een geldig
    voorkomt, wanneer deze kaas in de regel niet als hele              heidsduur van drie jaar is verleend ?
    kaas wordt uitgestald en aan de consument verkocht,
    maar in stukken, ten dele zonder de originele verpak
    king?
                                                                       Verzoek van 19 februari 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                       sing, ingediend bij arrest van het Belgische Arbitragehof in
                                                                       de zaak VZW Belgisch Verbond der Syndicale Artsen
                                                                       kamers, betreffende vernietiging van artikel 4, lid 2, van
Verzoek van de Social Security Commissioner van 25 febru              het decreet van de Vlaamse Gemeenschap van 5 april
ari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                           1995
           R. Swaddling en Adjudication Officer
                                                                                ( Zaak C-93/97)
                        ( Zaak C-90/97)
                                                                                ( 97/C 131 /21 )
                           ( 97/C 131 /19 )
                                                                       Het Belgische Arbitragehof heeft bij arrest van 19 februari
                                                                        1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
25 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                3 maart 1997, in de zaak VZW Belgisch Verbond der Syn
                                                                       dicale Artsenkamers, betreffende vernietiging van artikel 4,
Justitie op 3 maart 1997, in het geding tussen R. Swadd
                                                                       lid 2, van het decreet van de Vlaamse Gemeenschap van
ling en Adjudication Officer, het Hof van Justitie van de
                                                                       5 april 1995 tot wijziging van het decreet van 12 juni
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    1991 betreffende de universiteiten in de Vlaamse Gemeen
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       schap om de organisatie van een specifieke opleiding in de
                                                                       huisartsgeneeskunde te organiseren, en andere bepalingen
Wanneer een persoon in een lidstaat werkzaam is geweest                 betreffende de universiteiten, het Hof van Justitie van de
en daar zijn normale verblijfplaats heeft gehad, zich ver             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
volgens met gebruikmaking van het recht van vrij verkeer                beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-568/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Agroferm A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri (Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Product op basis van suiker dat bestaat uit 65 % lysinesulfaat en 35 % onzuiverheden uit vervaardigingsproces — Verordening (EG) nr. 1719/2005 — Verordening (EG) nr. 1265/2001 — Productierestitutie voor bepaalde in chemische industrie gebruikte producten — Ten onrechte verleende communautaire steun — Terugbetaling — Vertrouwensbeginsel)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Agroferm A/S/Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri
   (Zaak C-568/11) (1)

   (Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Product op basis van suiker dat bestaat uit 65 % lysinesulfaat en 35 % onzuiverheden uit vervaardigingsproces - Verordening (EG) nr. 1719/2005 - Verordening (EG) nr. 1265/2001 - Productierestitutie voor bepaalde in chemische industrie gebruikte producten - Ten onrechte verleende communautaire steun - Terugbetaling - Vertrouwensbeginsel)
   2013/C 225/23
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agroferm A/S

      Verwerende partij: Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vestre Landsret — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 286, blz. 1) en verordening (EG) nr. 1265/2001 van de Commissie van 27 juni 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad, wat de productierestitutie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker betreft (PB L 178, blz. 63) — Tariefindeling voor de toekenning van productierestitutie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker — Product op basis van suiker dat door gisting met behulp van Corynebacterium glutamicum is vervaardigd en uit 65 % lysinesulfaat en uit onzuiverheden uit het vervaardigingsproces bestaat — Indeling in postonderverdeling 2309, 2922 of 3824 van de gecombineerde nomenclatuur — Ten onrechte verleende communautaire steun

      Dictum

               1)

               De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, moet aldus worden uitgelegd dat een product dat bestaat uit lysinesulfaat en uit het vervaardigingsproces resulterende onzuiverheden, als bereiding van de soort gebruikt voor het voederen van dieren in post 2309 moet worden ingedeeld.

               2)

               Het vertrouwensbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de nationale douaneautoriteiten in een situatie als die van het hoofdgeding, enerzijds, het reeds door de producent ontvangen onverschuldigde bedrag aan productierestituties voor lysinesulfaat terugvorderen, en anderzijds, de betaling van productierestituties voor dat product, die zij aan deze producent hadden toegezegd, weigeren.

      (1)  PB C 25 van 28.01.2012


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2001 in zaak C-330/00 P: Alsace International Car Services SARL (AICS) tegen Europees Parlement ("Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor diensten — Personenvervoer met voertuigen met chauffeur voor Europees Parlement te Straatsburg — Aanbesteding — Inachtneming van nationaal recht — Afwĳzing van offerte — Hogere voorziening die ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond is")

text:
10.11.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 317/9
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 juli 2001
                         van 21 juni 2001
                                                                           in zaak C-341/00 P: Conseil national des professions
in zaak C-330/00 P: Alsace International Car Services                      de l’automobile (CNPA) e.a. tegen Commissie van de
          SARL (AICS) tegen Europees Parlement (1)                                          Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor diensten                   („Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 2790/1999
— Personenvervoer met voertuigen met chauffeur voor                        — Hogere voorziening die kennelijk ongegrond en kennelijk
Europees Parlement te Straatsburg — Aanbesteding —                                                niet-ontvankelijk is”)
Inachtneming van nationaal recht — Afwijzing van offerte
— Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvanke-
            lijk en ten dele kennelijk ongegrond is”)                                                (2001/C 317/16)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 317/15)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Frans)                                                        dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-341/00 P, Conseil national des professions de
                          dentie van het Hof)                              l’automobile (CNPA), gevestigd te Suresnes (Frankrijk), Fédéra-
                                                                           tion nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs de
                                                                           matériels de bâtiments-travaux publics et de manutention
In zaak C-330/00 P, Alsace International Car Services SARL                 (DLR), gevestigd te Joinville-le-Pont (Frankrijk), Auto Contrôle
(AICS), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk), vertegenwoordigd             31 SA, gevestigd te Toulouse (Frankrijk), Yam 31 SARL,
door J.-C. Fourgoux, advocaat, betreffende hogere voorziening              gevestigd te Toulouse, Roux SA, gevestigd te Saint-Denis-de-
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                  Saintonge (Frankrijk), Marc Foucher-Creteau, wonende te Parijs
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 6 juli 2000,                    (Frankrijk), Verdier distribution SARL, gevestigd te Juvignac
AICS/Parlement (T-139/99, Jurispr. blz. II-2849), strekkende               (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Bourgeon, advocaat,
tot vernietiging van dat arrest en tot toewijzing van de door              betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het
rekwirante in eerste aanleg geformuleerde conclusies, andere               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
partij bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden:                 (Derde kamer) van 12 juli 2000, Conseil national des profes-
O. Caisou-Rousseau en A. Neergaard), heeft het Hof (Vierde                 sions de l’automobile e.a./Commissie (T-45/00, Jurispr. blz. II-
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             2927), strekkende tot vernietiging van die beschikking, andere
D. A. O. Edward en C. W. A. Timmermans (rapporteur),                       partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op             schappen (gemachtigde: W. Wils), heeft het Hof (Vijfde kamer),
21 juni 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum                    samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wa-
luidt als volgt:                                                           thelet, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann en L. Sevón,
                                                                           rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
                                                                           5 juli 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                           1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    Alsace International Car Services SARL (AICS) wordt verwezen
      in de kosten.
                                                                           2)    Op het verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden beslist.
                                                                           3)    De Conseil national des professions de l’automobile (CNPA),
(1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                     de Fédération nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs
                                                                                de matériels de bâtiments-travaux publics et de manutention
                                                                                (DLR), Auto Contrôle 31 SA, Yam 31 SARL, Roux SA,
                                                                                Marc Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL worden
                                                                                hoofdelijk verwezen in de kosten.


title: Zaak F-92/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Faita/EESC (Openbare dienst — Psychisch geweld — Verzoek om bijstand — Motivering van besluit)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/30

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Faita/EESC
      (Zaak F-92/11) (1)

      (Openbare dienst - Psychisch geweld - Verzoek om bijstand - Motivering van besluit)
      (2014/C 71/56)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Carla Faita (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: M. Arsène en L. Camarena Januzec, gemachtigden, bijgestaan door M. Troncoso Ferrer en F.-M. Hislaire, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Europees Economisch en Sociaal Comité houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om erkenning van de fouten die jegens haar zijn gemaakt door het gebrek aan bijstand en niet-nakoming van de zorgplicht alsmede om maatregelen te treffen om haar verdiensten en bekwaamheden publiekelijk aan te tonen en verzoek om schadevergoeding

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Faita zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in drie vierde van de kosten van het Europees Economisch en Sociaal Comité.

                  3)

                  Het Europees Economisch en Sociaal Comité wordt verwezen in één vierde van zijn kosten.

         (1)  PB C 347 van 26.11.2011, blz. 46.


title: Zaak T-626/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/38

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie)
   (Zaak T-626/13)
   2014/C 45/66
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Tea Board (Calcutta, India) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Delta Lingerie (Cachan, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 september 2013 in zaak R 1501/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Darjeeling collection de lingerie” voor de klassen 25, 35 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 468 463

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: collectief gemeenschapswoordmerk „DARJEELING” (nr. 4 325 718) voor waren van klasse 30; collectief gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „DARJEELING” (nr. 8 674 327)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-364/08: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen — België) — Marc Vandermeir/Belgische Staat — FOD Financiën (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Vrijheid van vestiging — Artikel 43 EG — Vrij verrichten van diensten — Artikel 49 EG — Motorvoertuigen — Gebruik door in lidstaat wonende persoon van in andere lidstaat ingeschreven voertuig — Heffing van belasting over dit voertuig in eerste lidstaat)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/10

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen — België) — Marc Vandermeir/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-364/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrijheid van vestiging - Artikel 43 EG - Vrij verrichten van diensten - Artikel 49 EG - Motorvoertuigen - Gebruik door in lidstaat wonende persoon van in andere lidstaat ingeschreven voertuig - Heffing van belasting over dit voertuig in eerste lidstaat)
   (2009/C 19/17)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marc Vandermeir

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Aarlen — Uitlegging van de artikelen 43 EG en/of 49 EG — Nationale regeling van een lidstaat volgens welke een in die staat wonende zelfstandige verplicht is tot inschrijving in die lidstaat van zijn voertuig dat reeds is ingeschreven in een andere lidstaat waar hij zijn beroepsactiviteit als zelfstandige uitoefent — Belemmering van de vrijheid van vestiging en/of het vrij verrichten van diensten
   Dictum
   De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling van een lidstaat, zoals die in het hoofdgeding, volgens welke een in die lidstaat wonende zelfstandige verplicht is tot inschrijving in die lidstaat van een voertuig waarvoor hij een leasecontract heeft gesloten met een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, wanneer dat voertuig niet hoofdzakelijk bestemd is voor duurzaam gebruik in eerstgenoemde lidstaat en daar feitelijk ook niet duurzaam wordt gebruikt.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak T-603/15: Beroep ingesteld op 23 oktober 2015 — Frank/Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/52

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2015 — Frank/Commissie
   (Zaak T-603/15)
   (2016/C 048/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Regine Frank (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Trautner, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het bij brief van 5 juni 2015 meegedeelde besluit om verzoek nr. 680151 — QUASIMODO van verzoekende partij op het eerste niveau niet positief te beoordelen en geen toelating te verlenen tot toetsing ervan op het tweede niveau, nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij komt met het onderhavige beroep op tegen het stilzwijgende besluit van de Commissie tot afwijzing van de administratieve klacht tegen het besluit van het ERCEA van 5 juni 2015 waarbij verzoek nr. 680151 — QUASIMODO van verzoekende partij, dat is ingediend in het kader van de oproep tot indiening van verzoeken en aanverwante activiteiten overeenkomstig het ERC-arbeidsprogramma 2015 van het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2014-2020) — „horizon 2020”, niet positief is beoordeeld en geen toelating is verleend tot toetsing ervan op het tweede niveau.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het transparantiebeginsel
               Verzoekende partij betoogt dat het handelen van het ERCEA in meerdere opzichten het transparantiebeginsel schendt. De berekeningsgrondslagen waren niet vermeld in de „Guidelines for Applicants”, noch op duidelijke wijze uiteengezet in het besluit van 5 juni 2015.

               2.

               Tweede middel: schending van het gelijkheidsbeginsel
               Voorts wordt aangevoerd dat de Commissie eveneens het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door niet-gedifferentieerde evaluaties en aanvallen op de wetenschappelijke reputatie van verzoekende partij.


title: Zaak T-370/08: Beroep ingesteld op 5 september 2008 — Csepeli Áramtermelő/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/45

         Beroep ingesteld op 5 september 2008 — Csepeli Áramtermelő/Commissie
   (Zaak T-370/08)
   (2008/C 301/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Csepeli Áramtermelő kft (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: Á. Máttyus, K. Ferenczi, B. van de Walle de Ghelcke, T. Franchoo en D. Fessenko, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de beschikking voor zover Csespel daarin wordt vereenzelvigd met een begunstigde van staatssteun die als met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt beschouwd, en voor zover Hongarije daarin wordt gelast de vermeende staatssteun, vermeerderd met rente, van Csespel terug te vorderen, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vraagt om de nietigverklaring van beschikking C(2008) 2223 def. van de Commissie van 4 juni 2008 (Zaak C 41/2005 — Hongaarse gestrande kosten), voor zover verzoekster daarin wordt vereenzelvigd met een begunstigde van staatssteun die als met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt beschouwd, en voor zover Hongarije daarin wordt gelast de vermeende staatssteun, vermeerderd met rente, van verzoekster terug te vorderen.
   Verzoekster beweert dat de Commissie geen bewijs of afdoende rechtvaardiging heeft aangedragen voor haar conclusie dat de Energie Koopovereenkomst (Power Purchase Agreement; „PPA”) die is gesloten tussen verzoekster — eigenares van een energieopwekkingsinstallatie in Hongarije, die uiteindelijk wordt gecontroleerd door Atel AG — en de Hongaarse door de Staat gecontroleerde groothandelaar in elektriciteit, Magyar Villamos Muvek Rt. („MVM”), onverenigbare staatssteun oplevert. Verzoekster roept ter ondersteuning van haar vorderingen de volgende middelen in:
   Met haar eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 235 EG en artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden door niet te motiveren en kennelijk verkeerd te beoordelen dat de PPA verzoekster een economisch voordeel heeft toegekend.
   Met haar tweede middel geeft verzoekster te kennen dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te concluderen dat verzoeksters PPA de mededinging heeft verstoord.
   Met haar derde middel beweert verzoekster dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, in die zin dat de verplichting tot terugvordering in de specifieke omstandigheden van de zaak op grond van algemene beginselen van gemeenschapsrecht ongerechtvaardigd is. Verzoekster beweert bovendien dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt op het punt van de door haar toegepaste methodologie voor de berekening van de terug te vorderen bedragen.


title: Zaak C-571/08: Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/13

         Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-571/08)
   (2009/C 55/21)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Mölls en L. Pignataro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door een minimumprijs voor sigaretten en een termijn van 120 dagen voor het verkrijgen van de goedkeuring van een wijziging van de prijs van tabaksfabrikaten te bepalen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG (1).

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Minimumprijs
   Volgens de Commissie heeft de Italiaanse Republiek, door een minimumprijs voor sigaretten vast te stellen, artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59 (zoals artikel 5 van richtlijn 72/464/EEG (2), waarvoor het in de plaats is gekomen en waaraan het in wezen identiek is) geschonden. Deze bepaling legt het beginsel neer dat fabrikanten en importeurs vrijelijk de maximumkleinhandelsverkoopprijs van tabaksfabrikaten vaststellen. Op basis van dit beginsel kunnen de lidstaten geen discretionaire bevoegdheid voor de vaststelling van maximumkleinhandelsverkoopprijzen rechtvaardigen met een beroep op „prijzencontrole”, op „de inachtneming van de vastgestelde prijzen” of op de vaststelling van een schaal overeenkomstig artikel 9, lid 2, van richtlijn 95/59.
   De minimumprijs kan geen rechtvaardiging vinden in overwegingen van bescherming van de volksgezondheid. Deze doelstelling, die de gemeenschapswetgever in aanmerking heeft genomen, kan immers worden bereikt door sigaretten sterker te belasten, gebruikmakend van de voor de situatie van elke lidstaat passende fiscale parameters.
   Het argument van de Italiaanse regering inzake het vermeende gevaar voor een stijging van de illegale handel in smokkelwaar of nagemaakte producten indien de prijzen te hoog of niet marktconform zijn, is ook ongegrond. Het berust op loutere beweringen van de Italiaanse regering die niet zijn bewezen, aangezien deze regering niet heeft aangetoond hoe het prijsverschil dat uit een hogere belasting voortvloeit, tot meer fraude zou kunnen leiden dan wanneer een beleid van minimumprijzen wordt gevoerd. Volgens de Commissie staat het aan elke lidstaat om in het kader van het gemeenschapsrecht de nodige controle te verrichten om te waarborgen dat de hem verschuldigde belasting wordt betaald. Die noodzaak kan in geen geval afbreuk doen aan de verplichting van de lidstaten om richtlijn 95/59, waaronder artikel 9, na te komen.
   Termijn van 120 dagen voor de goedkeuring van prijzen van tabaksfabrikaten
   Met het oog op de verhandeling in Italië moeten de prijzen van tabaksfabrikaten worden ingeschreven in de officiële prijslijst. Het verzoek om inschrijving wordt gestuurd naar het Ministero dell'Economia e delle Finanze (ministerie van Economie en Financiën) — Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS — autonoom bestuur van de overheidsmonopolies). AAMS heeft geen discretionaire bevoegdheid voor het bevestigen van de inschrijving. Volgens de Commissie leidt de buitensporig lange termijn van 120 dagen die de Italiaanse autoriteiten hebben vastgesteld om gevolg te geven aan een verzoek tot wijziging van de prijzen er in de praktijk toe dat het in artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59 neergelegde beginsel van de vrije vaststelling van maximumprijzen door de ondernemers gedeeltelijk wordt uitgehold.

      (1)  Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten (PB L 291, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 72/464/EEG van de Raad van 19 december 1972 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-95/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  15 februari 2006  door Bausch & Lomb Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  17 november 2005  in zaak T-154/03, Biofarma SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/4

         Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2006 door Bausch & Lomb Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2005 in zaak T-154/03, Biofarma SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-95/06 P)
   (2006/C 108/06)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Bausch & Lomb Inc. (vertegenwoordigers: M. Silverleaf QC, R. Black, B. Gerber en E. Kohner, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: 1. Biofarma SA; 2. Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van rekwirante
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               te gelasten dat de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 5 februari 2003 uitwerking krijgt;

               —

               het BHIM te gelasten, het aangevraagde merk op naam van rekwirante in te schrijven;

               —

               de tegenpartij te verwijzen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante verzoekt het Hof, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (hierna: „Gerecht”) te vernietigen op de volgende gronden:
   Het Gerecht heeft in zijn arrest geoordeeld dat er bij het publiek gevaar van verwarring van de twee betrokken merken bestaat. Rekwirante stelt dat het Gerecht bij deze conclusie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of procedurevoorschriften heeft geschonden. De punten waarop het Gerecht het recht heeft geschonden, zijn hierna samengevat.
   Het Gerecht heeft ten onrechte niet behoorlijk of helemaal niet onderzocht of de waren waarvoor de conflicterende merken zijn ingeschreven of waarvoor inschrijving van deze merken is aangevraagd, soortgelijk zijn. Het Gerecht heeft in de rechtsoverwegingen van zijn arrest blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen.
   Het Gerecht had moeten onderzoeken of de waren waarvoor inschrijving is aangevraagd, en de waren waarvoor het gebruik van het conflicterende merk is bewezen, soortgelijk zijn. Indien het Gerecht dit had gedaan, zou het hebben moeten concluderen dat deze waren niet soortgelijk zijn, en dat er derhalve geen reden was om artikel 8, lid 1, sub b, toe te passen. Subsidiair had het Gerecht moeten concluderen dat hooguit de aard van de waren op het eerste gezicht soortgelijk is, en dat deze geringe soortgelijkheid bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar dient te worden gecompenseerd door een bijzonder grote mate van overeenstemming van de conflicterende merken, waarbij de redenen waarom het relevante publiek kan aannemen dat ze van economisch verbonden ondernemingen afkomstig zijn, moeten worden aangegeven (hetgeen niet is gebeurd).
   Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, onjuist toegepast bij de beoordeling van de relatieve overeenstemming van de conflicterende merken. Het heeft zijn globale beoordeling niet gebaseerd op de totaalindruk die de merken visueel of auditief oproepen bij de gemiddelde consument, doch op een minutieuze ontleding van de kenmerken die de woorden waaruit de respectieve merken bestaan, in de taal en met name in de spreektaal hebben.
   Bij de beoordeling van de overeenstemming had het Gerecht de merken in hun geheel moeten beschouwen, en daarbij moeten onderzoeken welke visuele en inzonderheid welke fonetische indruk de conflicterende merken in hun geheel nalaten bij de gemiddelde consument. Bovendien heeft het Gerecht er geen rekening mee gehouden dat aangaande de betrokken waren vaststaat dat het relevante publiek normaliter vrij veel aandacht besteedt aan het uitkiezen en gebruiken ervan. Indien het Gerecht de juiste benaderingswijze had gevolgd, zou het tot de conclusie zijn gekomen dat de twee merken zowel fonetisch als visueel verschillen.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het relevante publiek niet te omschrijven en heeft artikel 8, lid 1, sub b, onjuist toegepast door vast te stellen dat patiënten deel uitmaken van het relevante publiek. Het Gerecht had juridisch correct moeten concluderen dat het relevante publiek bestaat uit beoefenaars van de medische beroepen.
   Het Gerecht is bij zijn beoordeling van de soortgelijkheid van de waren en van de overeenstemming van de merken routinematig te werk gegaan. Het heeft de vastgestelde soortgelijkheid en overeenstemming niet tegen elkaar afgewogen en niet onderzocht of daardoor verwarringsgevaar kon ontstaan. Het heeft daarentegen verondersteld dat dit het geval was. Daarop heeft het Gerecht geoordeeld dat de verschillen tussen de betrokken merken en waren dat verwarringsgevaar niet wegnemen, zonder dit oordeel te motiveren. Bijgevolg heeft het Gerecht bij de toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of procedurevoorschriften, inzonderheid artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering, geschonden door zijn beslissing niet te motiveren.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met de mate waarin de gemiddelde consument aandacht besteedt aan de betrokken waren, en door niet te onderzoeken of het verwarringsgevaar hierdoor afneemt. Het Gerecht had rekening moeten houden met het feit dat de gemiddelde consument bijzonder aandachtig is wanneer hij zijn keuze uit de betrokken waren voorbereidt en maakt, en met de gevolgen die deze omstandigheid voor het bestaan van verwarringsgevaar heeft. Bijgevolg heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, onjuist toegepast.


title: Zaak C-160/99: Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 226/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.8.1999
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Roermond                    2. Indien het toestemmingsvereiste een belemmering oplevert
van 28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het                     van het in de artikelen 59 en 69 van het EG-verdrag
geding tussen B.S.M. Geraerts-Smits en Stichting Zieken-                    neergelegde beginsel van vrij verkeer van diensten, zijn
fonds VGZ en H.T.M. Peerbooms en Stichting CZ groep                         de door verweerders [omissis] aangevoerde dwingende
                        zorgverzekeringen                                   redenen van algemen belang voldoende om die belemme-
                                                                            ring gerechtvaardigd te achten?
                         (Zaak C-157/99)
                         (1999/C 226/19)
                                                                       Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
De Arrondissementsrechtbank te Roermond, heeft bij uit-
spraak van 28 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof                                    (Zaak C-160/99)
van Justitie op 30 april 1999, in het geding tussen B.S.M.
Geraets-Smits en Stichting Ziekenfonds VGZ en H.T.M. Peer-
booms en Stichting CZ groep zorgverzekeringen, het Hof van                                      (1999/C 226/20)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 april 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en door B.
1.
                                                                       Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                       Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    a) Moeten de artikelen 59 en 60 van het EG-Verdrag
         aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
         een bepaling als artikel 9, vierde lid, van de Zieken-        dat het den Hove behage:
         fondswet juncto artikel 1 van de Regeling hulp in het
         buitenland ziekenfondsverzekering, voorzover daarin           1. vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
         is bepaald, dat een ziekenfondsverzekerde van het                  verordening nr. 3577/92 van de Raad houdende toepassing
         ziekenfonds voorafgaande toestemming nodig heeft                   van het beginsel van het vrij verrichten van diensten
         om zich te mogen wenden tot een persoon of inrichting              op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het
         buiten Nederland voor het geldend maken van zijn                   zeevervoer) (1), op haar rustende verplichtingen niet is
         recht op verstrekkingen?                                           nagekomen door met betrekking tot de onder artikel 1, lid
                                                                            1, van die verordening vallende reders uit de Gemeenschap
                                                                            artikel 257, lid 1, van de code des douanes van 11 mei
    b) Hoe luidt het antwoord op vraag 1.a. als de daar                     1977 ongewijzigd te handhaven;
         bedoelde toestemming wordt geweigerd, danwel daar
         niet aan wordt toegekomen, omdat de betreffende               2. de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
         behandeling in de andere lidstaat niet als „in de kring            verwijzen.
         der beroepsgenoten gebruikelijk” en derhalve niet
         als een verstrekking in de zin van artikel 8 van
         de Ziekenfondswet wordt aangemerkt? Maakt daarbij             Middelen en voornaamste argumenten
         verschil of alleen gekeken wordt naar de opvattingen
         van de Nederlandse beroepsgenoten en of daarbij
         nationale of internationale wetenschappelijke maat-           Ook al heeft verordening nr. 3577/92 rechtstreekse werking,
         staven worden gehanteerd, en zo ja, in welk opzicht?          de handhaving van artikel 257, lid 1, van de code des douanes,
         Is voorts relevant of de betreffende behandeling volgens      volgens hetwelk het vervoer tussen de havens van Europees
         het wettelijke sociale zekerheidsstelsel van die andere       Frankrijk is voorbehouden aan schepen die onder Franse vlag
         lidstaat wél wordt vergoed?                                   varen, plaatst de betrokken rechtssubjecten in een situatie van
                                                                       rechtsonzekerheid en dubbelzinnigheid omtrent de mogelijk-
                                                                       heid om zich op het gemeenschapsrecht te beroepen. De
                                                                       omstandigheid dat de bekendmaking van die verordening aan
    c) Hoe luidt het antwoord op vraag 1.a. als de behandeling         de buitendiensten van de staat is gesignaleerd, is niet van dien
         in het buitenland wel als gebruikelijk en dus als             aard dat de inbreuk daardoor wordt beëindigd.
         verstrekking wordt aangemerkt maar de aldaar bedoel-
         de toestemming wordt geweigerd op de grond dat ook
         tijdig en adequate hulp kan worden verkregen bij              (1) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.
         een gecontracteerde Nederlandse zorgverlener en de
         behandeling in het buitenland dus niet nodig is voor
         de geneeskundige verzorging?


title: Zaken C-37/02 en C-38/02: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto, Sezione terza van 16 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Di Lenardo Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport (C-38/02) tegen ministerie van Buitenlandse Handel — Algemene directie voor handelspolitiek en beheer van het handelsverkeer – Afdeling II

text:
20.4.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 97/3
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 novem-                      met het gemeenschapsrecht geheven belastingen een
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                      vervaltermijn van 90 dagen stelt te rekenen vanaf het
    tussen Katharina Rinke en Ärztekammer Hamburg                         einde van de termijn voor vrijwillige betaling, wanneer
                                                                           daardoor de uitoefening van het recht op terugbetaling
                         (Zaak C-25/02)                                    buitensporig moeilijk wordt?
                         (2002/C 97/05)
                                                                     2.    Zo ja, wat is de minimumtermijn die als verenigbaar met
                                                                           het verbod op buitensporig moeilijke terugvordering kan
                                                                           worden beschouwd?
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 8 no-
vember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 31 januari 2002, in het geding tussen Katharina Rinke en          3.    Op basis van welke criteria moet deze termijn dan worden
Ärztekammer Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese                 vastgesteld?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
1.    Levert het in de richtlijnen 86/457/EEG (1) en
      93/16/EEG (2) neergelegde vereiste dat bepaalde delen van
      de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde tot
      verwerving van de titel „huisarts” in het kader van een
      voltijdse tewerkstelling moeten worden gevolgd, een
      indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin
      van richtlijn 76/207/EEG (3) op?
2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:           Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
                                                                     il Veneto, Sezione terza van 16 januari 2002 om een
      a)    Hoe dient het normenconflict tussen richtlijn            prejudiciële beslissing in het geding tussen Di Lenardo
            76/207/EEG enerzijds en de richtlijnen 86/457/EEG        Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport (C-38/02) tegen
            en 93/16/EEG anderzijds te worden opgelost?              ministerie van Buitenlandse Handel — Algemene directie
                                                                     voor handelspolitiek en beheer van het handelsverkeer –
      b)    Behoort het verbod van indirecte discriminatie op                                   Afdeling II
            grond van geslacht tot de gemeenschapsrechtelijke
            ongeschreven grondrechten, die voorrang hebben
            op een daarmee in strijd zijnde regel van het                             (Zaken C-37/02 en C-38/02)
            secundaire gemeenschapsrecht?
(1) PB L 267 van 19.9.1986, blz. 26.                                                          (2002/C 97/07)
(2) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
(3) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                     Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto, Sezione
                                                                     terza heeft bij beschikking van 16 januari 2002, ingekomen
Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de              ter griffie van het Hof van Justitie op 13 februari 2002, in het
Lisboa, 3o Juı́zo — 2a Secção, van 27 december 2001 om              geding tussen Di Lenardo Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Recheio             (C-38/02) tegen ministerie van Buitenlandse Handel, — Al-
— Cash & Carry, SA en Fazenda Pública/Registo Nacional              gemene directie voor handelspolitiek en beheer van het
                     de Pessoas Colectivas                           handelsverkeer – Afdeling II, het Hof van Justitie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
                         (Zaak C-30/02)                              slissing over de navolgende vragen:
                         (2002/C 97/06)                              1)    Zijn de artikelen 1, 3, 4, 5 en 31 van verordening (EG)
                                                                           nr. 896/2001 (1) in strijd met het Verdrag, met name met
                                                                           artikel 7 EG (ex artikel 4 EG-Verdrag), en met de andere
Het Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa, 3o Juı́zo —            in dit Verdrag gestelde normen of beginselen met betrek-
2a Secção, heeft bij beschikking van 27 december 2001,                    king tot de scheiding van functies en bevoegdheden
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 februari               tussen de gemeenschapsinstellingen (in het bijzonder de
2002, in het geding tussen Recheio — Cash & Carry, SA en                   Raad en de Commissie)?
Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:            2)    Zijn deze artikelen van verordening (EG) nr. 896/2001 in
                                                                           strijd met het beginsel dat de wet geen terugwerkende
1.    Staat het gemeenschapsrecht eraan in de weg, dat een                 kracht heeft en met de daarmee samenhangende begin-
      lidstaat voor de vordering tot terugbetaling van in strijd           selen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid?
 ---pagebreak--- C 97/4                   NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20.4.2002
3)     Zijn deze bepalingen van verordening (EG) nr. 896/2001            Middelen en voornaamste argumenten
       in strijd met verordening (EEG) nr. 404/93 (2) van de
       Raad van 13 februari 1993 (en de latere wijzigingen en
       aanvullingen), en in het bijzonder met artikel 20 van deze        Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
       verordening?                                                      EG zijn de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is gehou-
                                                                         den, deze in nationaal recht om te zetten in dier voege dat zij
4)     Indien het antwoord op de voorgaande vragen ontken-               binnen de gestelde termijn haar volle werking ontplooit. In
       nend luidt, is artikel 6 van verordening (EG) nr. 896/2001        casu is die termijn op 29 september 2000 verstreken zonder
       van de Commissie, in het bijzonder de bepaling sub c, in          dat de Portugese Republiek de noodzakelijke bepalingen heeft
       strijd met het fundamentele recht van vrije beroepsuitoe-         vastgesteld.
       fening, in de vorm van de vrijheid van onderneming?
                                                                         (1) PB L 173 van 12.7.2000, blz. 1.
( 1) PB L 126 van 8.5.2001, blz. 6.
(2) PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1.
                                                                         Beroep, op 15 februari 2002 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
Beroep, op 15 februari 2002 ingesteld door Commissie                                                     bliek (1)
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                  bliek
                                                                                (Zaak C-45/02)
                           (Zaak C-44/02)
                                                                                (2002/C 97/09)
                            (2002/C 97/08)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                         15 februari 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
15 februari 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek              woordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie gekozen
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 hebbende te Luxemburg
woordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
                                                                               binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
—      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet                   telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-               uitvoering te geven aan richtlijn 2000/2/EG van de
       telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om                    Commissie van 14 januari 2000 tot aanpassing aan de
       uitvoering te geven aan richtlijn 2000/25/EG (1) van het                technische vooruitgang van richtlijn 75/322/EEG van de
       Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2000 inzake                    Raad wat de onderdrukking van door motoren met
       maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gas-                 elektrische ontsteking van landbouw- of bosbouwtrekkers
       sen en deeltjes door motoren bestemd voor het aandrijven                op wielen veroorzaakte radiostoringen betreft en van
       van landbouw- of bosbouwtrekkers en houdende wij-                       richtlijn 74/150/EEG van de Raad inzake de goedkeuring
       ziging van richtlijn 74/150/EEG van de Raad, niet heeft                 van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen, niet heeft
       voldaan aan de krachtens artikel 9 van richtlijn 2000/25                voldaan aan de krachtens artikel 4 van richtlijn 2000/2
       op haar rustende verplichtingen;                                        op haar rustende verplichtingen;
—      subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door      —     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
       de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in                      de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in
       kennis te stellen, de krachtens artikel 9 van richtlijn                 kennis te stellen, de krachtens artikel 4 van richtlijn
       2000/25 op haar rustende verplichtingen niet is nage-                   2000/2 op haar rustende verplichtingen niet is nage-
       komen;                                                                  komen;
—      de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                 —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 november 2001 in zaak C-59/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda, Instituto Superior Técnico en King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd (Arbitragebeding — Terugbetaling van voorschotten in het kader van een door de Commissie wegens niet-uitvoering ontbonden overeenkomst)

text:
C 3/4                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.1.2002
ontvangt voor het gebruik van een privé-voertuig voor be-                  tegen Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos en
roepsdoeleinden, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                N. Dafniou), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde kamer,                     Helleense Republiek, door de invoering en de handhaving
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, D. A.                    van een regeling voor voorraden aardolieproducten die de
O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), M. Wathelet en                      mogelijkheid van overdracht van de opslagverplichting aan de
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-                 in Griekenland gevestigde raffinaderijen rechtstreeks verbindt
Hackl; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 8 novem-              aan de verplichting om zich bij hen met aardolieproducten te
ber 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   bevoorraden en door de tankstations te verbieden zich bij de
volgt:                                                                     raffinaderijen of in een andere lidstaat te bevoorraden, de
                                                                           krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
1)    Door in strijd met de artikelen 17, lid 2, sub a, en 18, lid 1,      EG) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft
      sub a, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van             het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
      17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen           kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
      der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk              L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
      stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme           Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 ok-
      grondslag, in de versie voortvloeiend uit richtlijn 95/7/EG van      tober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      de Raad van 10 april 1995 tot wijziging van richtlijn                volgt:
      77/388/EEG en tot invoering van nieuwe vereenvoudigings-
      maatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoegde       1)    Door de invoering en de handhaving van een regeling betreffende
      waarde — werkingssfeer en praktische regeling voor de toepas-              het verplicht aanhouden van een buffervoorraad aardolieproduc-
      sing van bepaalde vrijstellingen, te voorzien in de aftrek door            ten die de aan de desbetreffende handelsondernemingen geboden
      een aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen                   mogelijkheid om hun opslagverplichting aan in Griekenland
      werkgever van een gedeelte van de kostenvergoeding die een                 gevestigde raffinaderijen over te dragen, rechtstreeks verbindt
      werknemer ontvangt voor het gebruik van een privé-voertuig                 aan de verplichting om zich bij die raffinaderijen met die
      voor beroepsdoeleinden, is het Koninkrijk der Nederlanden de               producten te bevoorraden, is de Helleense Republiek de krachtens
      krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet               artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op
      nagekomen.                                                                 haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.          2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
3)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      Ierland draagt zijn eigen kosten.                                    (1) PB C 397 van 19.12.1998.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 november 2001
                           (Vijfde kamer)
                                                                           in zaak C-59/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                      van 25 oktober 2001                                  schappen tegen Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda,
                                                                           Instituto Superior Técnico en King, Taudevin & Gregson
in zaak C-398/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                                 (Holdings) Ltd (1)
            schappen tegen Helleense Republiek (1)
                                                                           (Arbitragebeding — Terugbetaling van voorschotten in het
(Niet-nakoming — Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wij-                     kader van een door de Commissie wegens niet-uitvoering
ziging, artikel 28 EG) — Verplicht aanhouden van buffer-                                        ontbonden overeenkomst)
                   voorraad aardolieproducten)
                                                                                (2002/C 3/06)
                            (2002/C 3/05)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-59/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-398/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   pen (gemachtigden: aanvankelijk F. de Sousa Fialho en O. Cou-
pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en O. Couvert-Castéra)                 vert-Castéra, vervolgens door H. van Lier en A. Caeiros,
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 3/5
bijgestaan door E. Braga) tegen Manuel Pereira Roldão &                   (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri), betreffen-
Filhos Lda, gevestigd te Marinha Grande (Portugal), Instituto              de een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse
Superior Técnico, gevestigd te Lissabon (Portugal), vertegen-              Republiek de krachtens het gemeenschapsrecht op haar
woordigd door J. L. da Cruz Vilaça en T. Aragão Morais,                   rustende verplichtingen niet is nagekomen door:
advogados, en King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd,
betreffende een beroep krachtens artikel 181 EG-Verdrag
(thans artikel 238 EG) waarmee de Commissie terugbetaling                  —     niet een of meerdere actieprogramma’s op te stellen die
vordert van een voorschot dat de Commissie verweerders had                       de kenmerken vertonen en de voorwaarden vervullen
toegekend in verband met contract nr. IN 90/91 PO/UK                             voorzien in artikel 5 van richtlijn 91/676/EEG van de
betreffende activiteiten op het gebied van de bevordering van                    Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
de technologische ontwikkeling op energiegebied in Europa                        water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
(Thermie-programma), heeft het Hof (Derde kamer), samenge-                       bronnen (PB L 375, blz. 1),
steld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann en
J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
raal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, administrateur, op             —     na te laten de in artikel 6 van deze richtlijn bedoelde
13 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                           controles volledig en correct uit te voeren, en
luidt als volgt:
1)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda en het Instituto Superior        —     niet een volledig verslag als bedoeld in artikel 10 van
      Técnico worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling aan de                  deze richtlijn op te stellen en in te dienen,
      Commissie van de Europese Gemeenschappen van een bedrag
      van 357 813 euro.
                                                                           heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Col-
2)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda wordt veroordeeld tot            neric, president van de Tweede kamer, waarnemend voor de
      betaling aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen             president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
      van een bedrag van 185 833,78 euro aan interessen per                V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
      1 januari 1999, vermeerderd met de interessen vanaf die datum        advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, ad-
      tot de datum van volledige betaling van de hoofdsom.                 ministrateur, op 8 november 2001 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
3)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda en het Instituto Superior
      Técnico worden in de kosten verwezen.
                                                                           1)    Door na te laten:
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                                —     actieprogramma’s op te stellen in de zin van artikel 5 van
                                                                                richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december
                                                                                1991 inzake de bescherming van water tegen verontreini-
                                                                                ging door nitraten uit agrarische bronnen,
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                         —     controles te verrichten zoals bedoeld in artikel 6 van deze
                                                                                richtlijn, en
                     van 8 november 2001
                                                                                —     bij de Commissie een verslag in te dienen als bedoeld in
in zaak C-127/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                    artikel 10 van deze richtlijn,
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Onjuiste uitvoering van richtlijn                              is de Italiaanse Republiek de krachtens voormelde bepalingen
91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreini-                            van richtlijn 91/676 op haar rustende verplichtingen niet
          ging door nitraten uit agrarische bronnen”)                            nagekomen.
                            (2002/C 3/07)
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                        (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 204 van 17.7.1999.
In zaak C-127/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse Republiek