title: Arrest van het Hof van 20 september 2001 in zaak C-390/98 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: H. J. Banks & Co. Ltd tegen The Coal Authority, Secretary of State for Trade and Industry ("EGKS-Verdrag — Vergunningen voor kolenwinning — Discriminaties tussen producenten — Bĳzondere lasten — Staatssteun — Artikel 4, sub b en c, van het Verdrag — Beschikking nr. 3632/93/EGKS — Steunregeling voor de kolenindustrie — Rechtstreekse werking — Respectieve bevoegdheden van Commissie en nationale rechter")

text:
C 17/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          19.1.2002
G. Houttuin), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtig-               (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in
de: N. Dı́az Abad), door Franse Republiek (gemachtigden:                   het aldaar aanhangig geding tussen H. J. Banks & Co. Ltd en
K. Rispal-Bellanger en C. Chavance), door Italiaanse Republiek             The Coal Authority, Secretary of State for Trade and Industry,
(gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri) en door                om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    sub b en c, EGKS-Verdrag en van beschikking nr. 3632/93/
P. J. Kuijper en T. van Rijn), betreffende een beroep tot                  EGKS van de Commissie van 28 december 1993 tot vaststelling
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1036/97 van de Raad              van een communautaire regeling voor de steunmaatregelen
van 2 juni 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten            van de lidstaten ten behoeve van de kolenindustrie (PB L 329,
aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de landen en             blz. 12), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
gebieden overzee (PB L 151, blz. 8), heeft het Hof, samengesteld           Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet en
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann en                V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet
F. Macken (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann,                      (rapporteur), P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón,               rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett,
M. Wathelet, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-               administrateur, op 20 september 2001 een arrest gewezen
generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op        waarvan het dictum luidt als volgt:
22 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                           1)    Een situatie zoals die welke in de hoofdzaak aan de orde is sinds
2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.                      de herstructureringsdatum tot de overdracht aan de particuliere
                                                                                ondernemingen die de aandelen hebben gekocht van de over-
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek,                   heidsbedrijven die de mijnexploitatie hebben overgenomen van
      de Italiaanse Republiek en de Commissie van de Europese                    British Coal Corporation, impliceert het bestaan van steun in
      Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.                             de zin van artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag, doch niet van
                                                                                bijzondere lasten in de zin van deze bepaling. Deze situatie kan
                                                                                ook wijzen op het bestaan van een discriminatie tussen
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                     producenten in de zin van artikel 4, sub b, van dat Verdrag.
                                                                                Dat is het geval wanneer er tussen de situatie van British Coal
                                                                                Corporation en de overheidsbedrijven die de mijnexploitatie
                                                                                hebben overgenomen van British Coal Corporation, en die van
                                                                                de andere exploitanten geen aanzienlijke objectieve verschillen
                                                                                bestaan die de verschillende behandeling van deze twee groepen
                                                                                producenten rechtvaardigden.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                Een situatie zoals die welke in de hoofdzaak aan de orde was
                    van 20 september 2001                                        vanaf de overdracht aan de particuliere kopers van de aandelen
                                                                                van de overheidsbedrijven die de mijnexploitatie hebben overge-
                                                                                nomen van British Coal Corporation, wijst niet op het bestaan
in zaak C-390/98 [verzoek van de Court of Appeal
                                                                                van steun of van bijzondere lasten in de zin van artikel 4, sub c,
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
                                                                                van het Verdrag of op een discriminatie tussen producenten in
beslissing]: H. J. Banks & Co. Ltd tegen The Coal Authori-
                                                                                de zin van artikel 4, sub b, van het Verdrag, nu de toegang tot
       ty, Secretary of State for Trade and Industry (1)
                                                                                de verschillende formules van verwerving van de aan de
                                                                                vergunningen en concessies verbonden rechten niet discrimi-
(„EGKS-Verdrag — Vergunningen voor kolenwinning —                                nerend was en is.
Discriminaties tussen producenten — Bijzondere lasten —
Staatssteun — Artikel 4, sub b en c, van het Verdrag —
Beschikking nr. 3632/93/EGKS — Steunregeling voor de
kolenindustrie — Rechtstreekse werking — Respectieve                       2)    Particulieren ontlenen aan artikel 4, sub b, van het Verdrag,
     bevoegdheden van Commissie en nationale rechter”)                           voorzover het betrekking heeft op discriminaties tussen produ-
                                                                                centen, en aan artikel 9, lid 4, eerste volzin, van beschikking
                           (2002/C 17/03)                                        nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van 28 december 1993
                                                                                tot vaststelling van een communautaire regeling voor de
                                                                                steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve van de kolenin-
                          (Procestaal: Engels)                                   dustrie, rechtstreeks rechten die de nationale rechter moet
                                                                                beschermen. Daarentegen doet artikel 4, sub c, van het Verdrag,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       voorzover het betrekking heeft op de verenigbaarheid van
                          dentie van het Hof)                                    steunmaatregelen met de gemeenschappelijke markt, op zich
                                                                                geen dergelijke rechten ontstaan. De nationale rechter is evenwel
                                                                                bevoegd om het begrip steun in de zin van artikel 4, sub c,
                                                                                EGKS-Verdrag en artikel 1 van beschikking nr. 3632/93 uit
In zaak C-390/98, betreffende een verzoek aan het Hof                            te leggen om de consequenties te verbinden aan een eventuele
krachtens artikel 41 EGKS-Verdrag van de Court of Appeal                         schending van artikel 9, lid 4, eerste zin, van deze beschikking.
 ---pagebreak--- 19.1.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 17/3
      Wanneer wordt vastgesteld dat, zoals in de hoofdzaak het geval                             ARREST VAN HET HOF
      is, sprake is van onwettige steun, omdat de Commissie die steun
      niet heeft goedgekeurd, en in voorkomend geval van een
      discriminatie tussen producenten in de zin van artikel 4, sub b,                            van 27 september 2001
      EGKS-Verdrag, nu bepaalde producenten royalty’s moesten
      betalen en andere niet, kan dit er niet toe leiden dat de
      producenten die die royalty’s moesten betalen, er met terugwer-
      kende kracht van worden vrijgesteld.                                  in zaak C-63/99 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                            (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
                                                                            Office) om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen
3)    De nationale rechter is gerechtigd het bestaan vast te stellen van    Secretary of State for the Home Department, ex parte:
      een discriminatie tussen producenten in de zin van artikel 4,                 Wieslaw Gloszczuk en Elzbieta Gloszczuk (1)
      sub b, EGKS-Verdrag of van een steunmaatregel in de zin van
      artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag en artikel 1 van beschikking
      nr. 3632/93, als gevolg van het litigieuze royaltystelsel dat in
                                                                            (Externe betrekkingen — Associatieovereenkomst EEG/
      het hoofdgeding aan de orde is, in weerwil van de vaststelling
                                                                            Polen — Vrijheid van vestiging — Frauduleus verkregen
      door de Commissie van:
                                                                                inreisvergunning)
      —      beschikking nr. 94/995/EGKS van de Commissie van
             3 november 1994 tot beoordeling van financiële maatre-                                     (2002/C 17/04)
             gelen van het Verenigd Koninkrijk ten behoeve van de
             kolenindustrie in de begrotingsjaren 1994/1995 en
             1995/1996,
                                                                                (Procestaal: Engels)
      —      de beschikking van 21 december 1994 tot goedkeuring
             van de verwerving van Central and Northern Mining Ltd          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
             door RJB Mining (UK) plc, en                                                              dentie van het Hof)
      —      de beschikkingen, vervat in de brieven van 4 mei en
             14 juli 1995 aan de National Association of Licensed
             Opencast Operators in antwoord op de klacht van deze
             vereniging van 19 augustus 1994.
                                                                            In zaak C-63/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                            tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
4)    De omstandigheid dat H. J. Banks & Co. Ltd of de National             High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
      Association of Licensed Opencast Operators                            Division (Crown Office) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
                                                                            aanhangig geding tussen The Queen en Secretary of State for
                                                                            the Home Department, ex parte: Wieslaw Gloszczuk en
      —      niet krachtens artikel 33 EGKS-Verdrag beroep hebben           Elzbieta Gloszczuk, om een prejudiciële beslissing over de
             ingesteld tot nietigverklaring van beschikking nr. 94/995,     uitlegging van de artikelen 44 en 58 van de Europa-overeen-
             de beschikking van 21 december 1994 tot goedkeuring            komst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen
             van de verwerving van Central and Northern Mining Ltd          de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en
             door RJB Mining (UK) plc, of de beschikkingen vervat in        de Republiek Polen, anderzijds, namens de Gemeenschap
             de brieven van 4 mei en 14 juli 1995 aan de National           gesloten en goedgekeurd bij besluit 93/743/EG, EGKS, Eura-
             Association of Licensed Opencast Operators,                    tom van de Raad en de Commissie van 13 december 1993
                                                                            (PB L 348, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola
      —      niet op basis van artikel 35 EGKS-Verdrag een actie
                                                                            (rapporteur), M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten,
             hebben ingeleid om de Commissie te dwingen een stand-
                                                                            D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen
             punt te bepalen over de gestelde schendingen van artikel 4,
                                                                            en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
             sub b, EGKS-Verdrag, voorzover het betrekking heeft op
                                                                            H. von Holstein, adjunct-griffier, op 27 september 2001 een
             discriminaties tussen producenten, of van artikel 9, lid 4,
                                                                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
             eerste zin, van beschikking nr. 3632/93,
      staat niet eraan in de weg, dat H. J. Banks & Co. Ltd zich voor       1)    Artikel 44, lid 3, van de Europa-overeenkomst waarbij
      de nationale rechter op die schendingen beroept.                            een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                                Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek
                                                                                Polen, anderzijds, die namens de Gemeenschap is gesloten en
                                                                                goedgekeurd bij besluit 93/743/EG, EGKS, Euratom van de
(1) PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                                Raad en van de Commissie van 13 december 1993, moet aldus
                                                                                worden uitgelegd, dat het binnen de werkingssfeer van deze
                                                                                overeenkomst een nauwkeurig bepaald en onvoorwaardelijk
                                                                                beginsel stelt, dat voldoende werkbaar is om door de nationale


title: Zaak C-468/03: Verzoek van het VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre van 29 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Overland Footwear Ltd en The Commissioners of Customs and Excise

text:
10.1.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 7/25
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                          Wanneer een importeur bij de inklaring van goederen per
                                                                       vergissing een bedrag inclusief inkoopcommissie aangeeft als
                                                                       de voor de goederen betaalde of te betalen prijs en op de
                                                                       invoeraangifte per vergissing geen onderscheid maakt tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                     de inkoopcommissie en de betaalde of te betalen prijs, doch
                                                                       nadat de goederen in het vrije verkeer zijn gebracht ten
1)     Schending van wezenlijke vormvoorschriften, wegens              genoegen van de douaneautoriteiten aantoont, dat in de voor
niet-naleving van de regeling van het taalgebruik van de Raad:         de goederen betaalde of te betalen aangegeven prijs een
de Spaanse delegatie heeft geen uitnodiging in het Spaans              bonafide inkoopcommissie was begrepen, die bij de invoer
ontvangen voor de vergadering van het Comité van beheer                had mogen worden afgetrokken, en hij binnen een termijn van
voor de visserij en de aquacultuur, waar het voorstel van              drie jaar te rekenen vanaf het tijdstip waarop de douaneschuld
verordening werd besproken. Voorts heeft de Commissie op               hem was meegedeeld, om terugbetaling van de over de
die vergadering een belangrijk amendement op haar voorstel             inkoopcommissie betaalde rechten verzoekt, kan dan op
uitsluitend in het Engels ingediend.                                   basis van verordening nr. 2913/92 van de Raad (hierna:
                                                                       „douanewetboek”), inzonderheid de artikelen 29, 32 en 33
                                                                       ervan, en de rechtspraak van het Hof,
2)     Schending van het beginsel van de hiërarchie van
normen. Artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1438/2003
                                                                       1)    de bonafide inkoopcommissie worden belast als onder-
schendt het bepaalde in:
                                                                             deel van de werkelijk voor de goederen betaalde of te
                                                                             betalen prijs in de zin van artikel 29 van het douanewet-
—     artikel 13 van verordening nr. 2371/2002, dat de lid-
                                                                             boek?
      staten niet verplicht te garanderen dat de vangstcapaciteit
      in tonnage bepaalde grenzen niet overschrijdt, en
                                                                       2)    Zo niet, kan dan de bonafide inkoopcommissie worden
—     artikel 11 van verordening nr. 2371/2002, krachtens                    afgetrokken van de aangegeven transactiewaarde, gelet
      hetwelk bij het opmaken van de balans van de toevoeging/               op de artikelen 32, lid 3, en 33 van het douanewetboek?
      onttrekking geen rekening wordt gehouden met de
      toename van de vangstcapaciteit in tonnage van de vloot.
                                                                       3)    Schrijft het douanewetboek, en met name artikel 78,
                                                                             lid 3, ervan, de douaneautoriteiten in dergelijke omstan-
3)     Schending van het vertrouwensbeginsel: de terugwerken-                digheden voor om in te stemmen met een wijziging van
de kracht van de regeling kan de betrokkenen schaden.                        de voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen
                                                                             prijs en dus met een lagere douanewaarde?
4)     Willekeur: de regeling voert zonder enige technische
rechtvaardiging de periode van 2000 tot en met 2002 in als             4)    Heeft de importeur bijgevolg op grond van het doua-
periode voor de voorafgaande in aanmerkingneming van                         newetboek, en met name artikel 236 ervan, recht op
onttrekkingen.                                                               terugbetaling van de over de inkoopcommissie betaalde
                                                                             rechten?
(1) PB L 204 van 13.8.2003, blz. 21.
Verzoek van het VAT and Duties Tribunals, London
Tribunal Centre van 29 oktober 2003 om een prejudiciële                Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie
beslissing in het geding tussen Overland Footwear Ltd en               van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
         The Commissioners of Customs and Excise                                                      bliek
                         (Zaak C-468/03)
                                                                                (Zaak C-474/03)
                          (2004/C 7/42)
                                                                                (2004/C 7/43)
Het VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre heeft
bij beschikking van 29 oktober 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 6 november 2003, in het geding
tussen Overland Footwear Ltd en The Commissioners of                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese               op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen Helleense
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
de navolgende vragen:                                                  vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van de juridische dienst.


title: Doorhaling van zaak C-478/04

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/19

         Doorhaling van zaak C-478/04 (1)

   (2005/C 296/39)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-478/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak T-295/17: Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Danpower Baltic/Commissie

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/29

         Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Danpower Baltic/Commissie
   (Zaak T-295/17)
   (2017/C 256/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Danpower Baltic UAB (Kuano, Litouwen) (vertegenwoordigers: D. Fouquet, J. Nysten en J. Voß, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 19 september 2016 inzake staatssteun in zaak SA.41539 (2016/N) — Litouwen, Investeringshulp voor een hoogrenderende warmte-krachtcentrale in Vilnius, UAB Vilniaus kogeneracinė jėgainė Viniaus Kogeneracinee Jeqaine — C(2016) 5943 final nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit van de Commissie bevat een kennelijk onjuiste beoordeling daar het is gebaseerd op ontoereikend onvolledig, irrelevant en incoherent bewijs

                           —

                           Het besluit van de Commissie is gebaseerd op ontoereikend onvolledig, irrelevant en incoherent bewijs. Dit betreft met name de beschikbaarheid van particuliere investeringen in warmte-krachtkoppelingsinstallaties (WKKs) en andere warmte-installaties, de milieugevolgen van de WWK, de bestaande afvalverbrandingscapaciteit in Litouwen, de status quo van de verwarmingsmarkt in Vilnius, en het verzuim van Lietuvos Energija om een deugdelijke aanbestedingsprocedure te voeren voor de selectie van een particuliere partner. Deze informatie is door verweerster niet in aanmerking genomen.

               2.

               Tweede middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU daar het niet in acht neemt dat een individuele kennisgeving moet worden verricht en een individuele beoordeling moet worden gemaakt voor omvangrijke steun en aanneemt dat die steun bijdraagt tot een doel van algemeen belang.

                           —

                           Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU daar het niet in acht neemt dat een individuele kennisgeving moet worden verricht en een individuele beoordeling moet worden gemaakt voor omvangrijke steun en aanneemt dat die steun bijdraagt tot een doel van algemeen belang. In het besluit van de Commissie is niet naar behoren beoordeeld, overeenkomstig punt 33 van de Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020, of de staatssteun dient ter bescherming van het milieu. Verweerster heeft de verkeerde beoordelingsmaatstaf gebruikt en heeft er geen rekening mee gehouden met de potentiële CO2-verminderingen aanzienlijk geringer zijn dan in het besluit is gesteld.

               3.

               Derde middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU daar het zal leiden tot omzeiling van de afvalhiërarchie in Litouwen.

                           —

                           Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU daar het zal leiden tot omzeiling van de afvalhiërarchie in Litouwen. De staatssteun zal de overcapaciteit van afvalverbrandingsinstallaties in Litouwen verder doen toenemen en stimulansen verminderen om hergebruik en recycling van afval te doen toenemen. Dit zal Litouwen belemmeren om de doelstelling van 50 % recycling als gesteld in richtlijn 2008/98/EG te halen. De Europese Commissie zelf heeft er bij de Litouwse regering op aangedrongen de bouw van afvalverbrandingsinstallaties niet te stimuleren.

               4.

               Vierde middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU voor zover daarin tot de slotsom wordt gekomen dat staatsinterventie in de vorm van staatssteun nodig is.

                           —

                           Verweerster heeft het bewijs dat voor de verwarmingsmarkt van het district Vilnius soortgelijke verbeteringen op het gebied van milieubescherming zouden ontstaan middels de vervanging van gas door biomassa zonder noodzaak van staatsinterventie, niet onderzocht en niet beoordeeld. Er geen sprake van falen op de verwarmingsmarkt in Vilnius. De verwarmingsmarkt is een competitieve markt met concurrerende prijzen die investeringen in CO2-neutrale biomassa en afvalverbrandingscapaciteiten passend stimuleren.

               5.

               Vijfde middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU voor zover daarin tot de slotsom wordt gekomen dat de steunmaatregel evenredig is

                           —

                           In het besluit van de Commissie is geen passende beoordeling gemaakt van de evenredigheid voor zover daarin de door de Litouwse regering verstrekte informatie zonder toetsing wordt aanvaard, en een verkeerd alternatief scenario wordt gebruikt waardoor twee geheel verschillende investeringsprojecten worden vergeleken (WWK en uitsluitend warmte producerend boilerstations in plaats van twee WWK projecten te vergelijken).

               6.

               Zesde middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU door tot de slotsom te komen dat de staatssteun een stimulerend effect zou hebben

                           —

                           Verweerster baseerde zich op de stellingen van de Litouwse regering dat de begunstigde anders de WWK van Vilnius niet zou hebben gebouwd, hetgeen echter onjuist is, daar deze activiteiten precies binnen het bereik van de normale bedrijfsactiviteiten van de begunstigde vallen, dat wil zeggen, dat daarvoor geen verdere stimulans nodig is.

               7.

               Zevende middel: het besluit van de Commissie maakt inbreuk op artikel 107 VWEU voor zover daarin de gevolgen voor de mededinging op de verwarmingsmarkt van Vilnius verkeerd zijn beoordeeld

                           —

                           Verweerster beschikte over informatie over de mededinging op de verwarmingsmarkt van Vilnius, maar heeft deze kennelijk verkeerd beoordeeld door te concluderen dat er geen gevolgen waren. In het bijzonder was niet voldoende onderzocht of er sprake was van gevaar dat bestaande marktdeelnemers uit de markt worden verdrongen daar onvoldoende onderzoek naar verzoekster was gedaan en de conclusies van verweerster zijn dus onjuist. De staatssteun zal zelfstandige warmteproducenten die CO2-neutrale biomassaverwarmingsinstallaties exploiteren, van de markt verdringen. Voorts stelt de staatssteun Vilnius KJ in staat onmiddellijk de dominante marktdeelnemer te worden met een marktaandeel van ongeveer 51 %.


title: Zaak T-653/11: Beroep ingesteld op 26 december 2011 — Jaber/Raad

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/12

         Beroep ingesteld op 26 december 2011 — Jaber/Raad
   (Zaak T-653/11)
   2012/C 58/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aiman Jaber (Lattakia, Syrië) (vertegenwoordiger: M. Ponsard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               toestaan dat het onderhavige beroep volgens de versnelde procedure wordt behandeld;

               —

               nietig verklaren, in zoverre deze handelingen verzoeker betreffen:

                           —

                           besluit 2011/273/GBVB zoals aangevuld en gewijzigd tot op heden, daaronder begrepen alles besluiten aangehaald in hoofdstuk 12 van het verzoekschrift;

                           —

                           verordening 442/2001 zoals aangevuld en gewijzigd tot op heden, daaronder begrepen alle verordeningen aangehaald in hoofdstuk 13 van het verzoekschrift;

                           —

                           besluit 2011/782/GBVB zoals aangevuld en gewijzigd tot op heden;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van de fundamentele rechten en procedurele waarborgen, meer bepaald van het recht om te worden gehoord, de rechten van verdediging, de motiveringsplicht en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, voor zover verzoeker geen formele kennisgeving heeft ontvangen van zijn opneming op de lijst van personen op wie de sancties van toepassing zijn, en aangezien verweerder niet heeft geantwoord op de vragen van verzoeker en niet heeft vermeld op basis van welke concrete gegevens de naam van verzoeker was opgenomen op de litigieuze lijsten.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van het eigendomsrecht en de econmische vrijheid, aangezien de betwiste handelingen een ernstig en zeker nadeel zouden toebrengen aan verzoekers commerciële activiteiten.


title: Zaak C-455/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH/Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, B, sub d, punt 2 — Begrip aangaan van verbintenissen — Aangaan van verbintenis tot renovatie van onroerend goed — Weigering van vrijstelling)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH/Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   (Zaak C-455/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, B, sub d, punt 2 - Begrip „aangaan van verbintenissen’ - Aangaan van verbintenis tot renovatie van onroerend goed - Weigering van vrijstelling)
   (2007/C 96/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Velvet & Steel Immobilien und Handels GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 2, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd — Begrip „aangaan van verbintenissen ”— Weigering van vrijstelling voor aangaan van renovatieverplichting
   Dictum
   Het begrip „aangaan van […] verbintenissen ”in artikel 13, B, sub d, punt 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat andere dan financiële verbintenissen, zoals de verbintenis tot renovatie van een onroerend goed, van de werkingssfeer van deze bepaling zijn uitgesloten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak F-68/08: Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Sluiter/Europol

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/55

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Sluiter/Europol
   (Zaak F-68/08)
   (2008/C 285/100)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Rudolf Sluiter (Hillegom, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij Europol verzoeker heeft meegedeeld dat hem geen vaste aanstelling kon worden aangeboden
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij de verwerende partij verzoeker heeft meegedeeld dat hem geen vaste aanstelling kon worden aangeboden, het besluit van 29 april 2008 tot afwijzing van de klacht tegen eerstgenoemd besluit en het besluit van 12 juni 2008 dat feitelijk voortbouwt op het besluit van 4 oktober 2007;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-251/16: Beroep ingesteld op 20 mei 2016 – Directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding/Commissie

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/45

         Beroep ingesteld op 20 mei 2016 – Directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding/Commissie
   (Zaak T-251/16)
   (2016/C 260/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Jelínek, personeelslid, bijgestaan door G. M. Roberti en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 2 maart 2016, C(2016)1449 final, betreffende een verzoek om opheffing van immuniteit, met uitzondering van artikel 1, lid 2, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schendingen van het recht en kennelijke beoordelingsfouten die de Europese Commissie heeft begaan. Het bestreden besluit is niet in overeenstemming met de juridische criteria die de opheffing van immuniteit van de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) beheersen, en is gebaseerd op een kennelijk onjuiste lezing van de stukken van het dossier. Bovendien wordt in het bestreden besluit het belang van de Unie onjuist beoordeeld en doet het besluit afbreuk aan de onafhankelijkheid van de directeur-generaal van het OLAF.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schendingen van het recht en een onzuiver besluitvormingsproces.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het beginsel van loyalr samenwerking en van procedurele waarborgen.


title: Zaak T-224/14: Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — CW/Raad

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/9

         Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — CW/Raad
   (Zaak T-224/14)
   2014/C 351/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CW (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Tekari, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 tot uitvoering van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               verklaren dat als gevolg van de nietigverklaring van het bestreden besluit verzoekers naam wordt geacht nooit te zijn opgenomen in de lijst van personen van wie de tegoeden zijn bevroren en dat geen enkele handeling of geen enkel besluit van de Raad zijn naam mag vermelden als zouden zijn tegoeden het voorwerp hebben gevormd van een dergelijke bevriezing;

               —

               de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling van 1 00  000 EUR als vergoeding van de door verzoeker geleden materiële en morele schade;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in zijn eigen kosten en in verzoekers kosten die, gelet op de situatie van de partijen en de werklast die het beheer van een dergelijk dossier met zich meebrengt, billijk moeten worden vastgesteld.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontstentenis van een rechtsgrondslag voor besluit 2014/49/GBVB (1), daar dit besluit is vastgesteld om een andere reden dan de reden vermeld in artikel 1 van besluit 2011/72/GBVB (2) en daar laatstgenoemd besluit 2011/72/GBVB, dat als rechtsgrondslag van eerstgenoemd besluit dient, niet in overeenstemming is met het Europees recht betreffende de regeling van gerichte sancties.

               2.

               Tweede middel: schending van het eigendomsrecht, aangezien de aan verzoeker opgelegde beperkende maatregelen een ongerechtvaardigde beperking van zijn eigendomsrecht vormen.

      (1)  Besluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 38)

      (2)  Besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 62).


title: Zaak F-23/11: Beroep ingesteld op 3 maart 2011 — ZZ/Raad

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/31

         Beroep ingesteld op 3 maart 2011 — ZZ/Raad
   (Zaak F-23/11)
   2011/C 226/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: E. Boigelot en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2010 tot de rang AST 9 zijn bevorderd en vergoeding van de geleden immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het op 21 mei 2010 bij mededeling aan het personeel nr. 82/10 bekendgemaakte besluit van de Raad om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2010 van de rang AST 8 tot de rang AST 9 zijn bevorderd;

               —

               als gevolg van die nietigverklaring, verzoekers verdiensten en die van de andere kandidaten in de bevorderingsronde 2010 opnieuw vergelijken en verzoeker eveneens bevorderen tot de rang AST 9, met terugwerkende kracht tot 1 januari 2010 en met betaling van rente over de achterstallige bezoldiging tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vanaf 1 januari 2010, vermeerderd met twee punten, zonder echter de bevordering van de andere bevorderde ambtenaren ter discussie te stellen;

               —

               subsidiair, indien het Gerecht van oordeel mocht zijn dat het niet mogelijk is om verzoeker met terugwerkende kracht ook tot de rang AST 9 te bevorderen, niet alleen het besluit nietig verklaren om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2010 van de rang AST 8 tot de rang AST 9 zijn bevorderd, maar eveneens de bevorderingsbesluiten nietig verklaren die hebben geleid tot de op 21 mei 2010 bekendgemaakte lijst van ambtenaren die tot de rang AST 9 zijn bevorderd;

               —

               nog meer subsidiair, indien het Gerecht van oordeel mocht zijn dat de subsidiair gevorderde nietigverklaring van de bevorderingsbesluiten een buitensporige sanctie voor de vastgestelde onwettigheid is, de Raad veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de loopbaanschade als gevolg van de vertraagde bevordering tussen 1 januari 2010 en de datum waarop de bevordering wordt toegekend;

               —

               de Raad veroordelen tot betaling van het bedrag van 3 500 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft ondervonden doordat hij op 1 januari 2010 niet is bevorderd, onder voorbehoud van een verhoging in de loop van het geding;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-477/16 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Ruslanas Kovalkovas (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikel 1, lid 1 — Begrip „rechterlijke beslissing” — Artikel 6, lid 1 — Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” — Europees aanhoudingsbevel dat door het ministerie van Justitie van de Republiek Litouwen is uitgevaardigd met het oog op uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Ruslanas Kovalkovas
   (Zaak C-477/16 PPU) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 1, lid 1 - Begrip „rechterlijke beslissing” - Artikel 6, lid 1 - Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” - Europees aanhoudingsbevel dat door het ministerie van Justitie van de Republiek Litouwen is uitgevaardigd met het oog op uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf))
   (2017/C 014/22)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Openbaar Ministerie

      Verwerende partij: Ruslanas Kovalkovas

      Dictum

   Het begrip „rechterlijke autoriteit” zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, is een autonoom begrip van Unierecht, en dit artikel 6, lid 1, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een orgaan van de uitvoerende macht zoals het ministerie van Justitie van de Republiek Litouwen wordt aangeduid als „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van die bepaling, zodat het Europees aanhoudingsbevel dat door dit orgaan is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vonnis waarbij een vrijheidsstraf is opgelegd, niet kan worden aangemerkt als een „rechterlijke beslissing” in de zin van artikel 1, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 december 1997 in de gevoegde zaken C-286/94, C-340/95, C-401/95 en C-47/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hof van Beroep te Antwerpen, van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel, en van de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge): Garage Molenheide BVBA, P. Schepens, Bureau Rik Decan-Business Research & Development NV (BRD), en Sanders BVBA tegen Belgische staat (Zesde Richtlijn 77/388/EEG - Werkingssfeer - Recht op aftrek van BTW - Inhouding van verschuldigd BTW-overschot - Evenredigheidsbeginsel)

text:
7.3.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 72/1
                                                              I
                                                        (Mededelingen)
                                            HOF VAN JUSTITIE
                                                      HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                               strateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen waar-
                                                                  van het dictum luidt als volgt:
                       (Vijfde Kamer)
                   van 18 december 1997
                                                                  1. Artikel 18, lid 4, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
in de gevoegde zaken C-286/94, C-340/95, C-401/95 en                  de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
C-47/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing van het              van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelas-
Hof van Beroep te Antwerpen, van de Rechtbank van                     ting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
eerste aanleg te Brussel, en van de Rechtbank van eerste              de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, staat niet
aanleg te Brugge): Garage Molenheide BVBA, P. Schepens,               in de weg aan maatregelen als in de hoofdgedingen
Bureau Rik Decan-Business Research & Development NV                   aan de orde zijn.
     (BRD), en Sanders BVBA tegen Belgische staat (1)
(Zesde Richtlijn 77/388/EEG Ð Werkingssfeer Ð Recht
op aftrek van BTW Ð Inhouding van verschuldigd BTW-               2. Het evenredigheidsbeginsel is evenwel van toepassing
           overschot Ð Evenredigheidsbeginsel)                        op nationale maatregelen als in de hoofdgedingen aan
                                                                      de orde zijn, welke door een lidstaat in de uitoefening
                        (98/C 72/01)                                  van zijn bevoegdheid op het gebied van de BTW wor-
                                                                      den genomen, voorzover deze maatregelen, indien zij
                                                                      verder gaan dan nodig is voor het bereiken van het
                                                                      daarmee beoogde doel, de beginselen van het gemeen-
                  (Procestaal: Nederlands)                            schappelijk BTW-stelsel en in het bijzonder de aftrek-
                                                                      regeling, een wezenlijk bestanddeel daarvan, aantasten.
In de gevoegde zaken C-286/94, C-340/95, C-401/95 en                  De nationale rechter dient te beoordelen of de betrok-
C-47/96, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens                  ken maatregelen en de toepassing daarvan door de
artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hof van Beroep te              bevoegde administratie evenredig zijn. Bij een derge-
Antwerpen (C-286/94 en C-340/95), de Rechtbank van                    lijke beoordeling wordt geen rekening gehouden met
eerste aanleg te Brussel (C-401/95) en de Rechtbank van               de nationale bepalingen of een uitlegging daarvan, die
eerste aanleg te Brugge (C-47/96), in de aldaar aanhangige            in de weg staan aan een doelmatige rechterlijke toet-
gedingen tussen Garage Molenheide BVBA (C-286/94), P.                 sing, en met name aan de toetsing van de spoedeisend-
Schepens (C-340/95), Bureau Rik Decan-Business Research               heid en de noodzaak van de inhouding van het voor
& Development NV (BRD) (C-401/95), Sanders BVBA                       teruggaaf vatbare BTW-overschot, alsmede aan de
(C-47/96) en Belgische staat, om een prejudicieÈle beslissing         mogelijkheid voor de belastingplichtige om onder toe-
over de uitlegging van artikel 18, lid 4, van Zesde Richt-            zicht van een rechter te verzoeken dat de inhouding
lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende               wordt vervangen door een andere zekerheid die de
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake               belangen van de schatkist afdoend beschermt doch
omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting              voor de belastingplichtige minder bezwarend is, of die
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                    zouden beletten dat in alle stadia van de procedure een
L 145 van 13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                   volledige of gedeeltelijke opheffing van de inhouding
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi-               wordt gelast. Ingeval van opheffing van de inhouding
dent, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann                 is een berekening van de door de schatkist verschul-
(rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: N.             digde rente die niet uitgaat van de dag waarop het
Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmini-                 betrokken BTW-overschot normaal gesproken had
 ---pagebreak--- C 72/2                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.3.98
     moeten worden teruggegeven, eveneens in strijd met                              ARREST VAN HET HOF
     het evenredigheidsbeginsel.
                                                                                (Tweede Kamer)
(1) PB C  370 van 24.12.1994.                                                            van 15 januari 1998
    PB C  333 van 9.12.1995.
    PB C  46 van 17.2.1996.                                         in zaak C-113/97 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
    PB C  95 van 30.3.1996.                                         Charleroi om een prejudicieÈle beslissing): H. Babahenini
                                                                                tegen Belgische staat (1)
                                                                    (Samenwerkingsovereenkomst EEG-Algerije Ð Artikel 39,
                                                                    lid 1 Ð Beginsel van non-discriminatie op gebied van soci-
                                                                    ale zekerheid Ð Rechtstreekse werking Ð Werkingssfeer
                  ARREST VAN HET HOF                                              Ð Uitkering voor gehandicapten)
                        (Tweede Kamer)                                                       (98/C 72/03)
                      van 15 januari 1998
in zaak C-125/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
van het Hessische Finanzgericht, Kassel): H. Simon tegen                                  (Procestaal: Frans)
             Hauptzollamt Frankfurt am Main (1)
(Extra heffing op melk Ð Vervaldag Ð Artikel 15, lid 4,
van Verordening (EEG) nr. 1546/88 Ð Begrip ¹eventueel
                    verschuldigde heffingº)                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                          (98/C 72/02)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                    In zaak C-113/97, betreffende een verzoek aan het Hof
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arbeids-
                de Jurisprudentie van het Hof)                      rechtbank te Charleroi (BelgieÈ), in het aldaar aanhangig
                                                                    geding tussen H. Babahenini en Belgische staat, betref-
                                                                    fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
In zaak C-125/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    artikel 39, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst tus-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hessi-
                                                                    sen de Europese Economische Gemeenschap en de Demo-
sche Finanzgericht, Kassel (Duitsland), in het aldaar aan-
                                                                    cratische Volksrepubliek Algerije, ondertekend te Algiers
hangig geding tussen H. Simon en Hauptzollamt Frankfurt
                                                                    op 26 april 1976 en namens de Gemeenschap goedgekeurd
am Main, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
                                                                    bij Verordening (EEG) nr. 2210/78 van de Raad van
van artikel 15, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1546/88
                                                                    26 september 1978 (PB L 263 van 27.9.1978, blz. 1), heeft
van de Commissie van 3 juni 1988 tot vaststelling van de
                                                                    het Hof (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: R.
nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5
                                                                    Schintgen (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en
quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra
                                                                    G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-
heffing (PB L 139 van 4.6.1988, blz. 12), heeft het Hof
                                                                    fier: R. Grass, op 15 januari 1998 een arrest gewezen
(Tweede Kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,
                                                                    waarvan het dictum luidt als volgt:
kamerpresident, H. Ragnemalm en G. F. Mancini (rappor-
teur), rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier:
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 januari 1998 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  Artikel 39, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst tus-
                                                                    sen de Europese Economische Gemeenschap en de Demo-
Artikel 15, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1546/88 van            cratische Volksrepubliek Algerije, ondertekend te Algiers
de Commissie van 3 juni 1988 tot vaststelling van de                op 26 april 1976 en namens de Gemeenschap goedgekeurd
nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5        bij Verordening (EEG) nr. 2210/78 van de Raad van
quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra            26 september 1978, moet aldus worden uitgelegd, dat het
heffing, moet aldus worden uitgelegd, dat het bedrag van            eraan in de weg staat dat een lidstaat een prestatie als de
de eventueel verschuldigde heffing in het kader van                 gehandicaptenuitkering, die op grond van zijn wetgeving
formule A het bedrag is, dat de melkproducent objectief             wordt toegekend aan eigen onderdanen die in deze lidstaat
verschuldigd is wegens een daadwerkelijke overschrijding            wonen, ongeacht of zij arbeid in loondienst verrichten,
van zijn referentiehoeveelheid, ook wanneer het juiste              niet toekent aan de gehandicapte echtgenote van een
bedrag eerst na verificatie van de geleverde hoeveelheden           gepensioneerde Algerijnse werknemer, die met haar echtge-
wordt vastgesteld, en dat dit bedrag moet worden betaald            noot in de betrokken lidstaat woont, op grond dat zij de
op de in die bepaling vastgestelde datum, namelijk ten              Algerijnse nationaliteit bezit en nooit beroepsarbeid heeft
laatste drie maanden na afloop van elke periode van                 verricht.
twaalf maanden, dat wil zeggen op 30 juni daaraanvol-
gend.
                                                                    (1) PB C 142 van 10.5.1997.
(1) PB C 158 van 1.6.1996.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juni 2000 in zaak C-470/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlĳn 90/675/EEG)

text:
9.9.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 259/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                             (Zesde kamer)
                          van 15 juni 2000                                                          van 15 juni 2000
in zaak C-365/98 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-                    in zaak C-470/98: Commissie van de Europese Gemeen-
dorf om een prejudiciële beslissing): Brinkmann Tabak-                                 schappen tegen Helleense Republiek (1)
       fabriken GmbH tegen Haupzollamt Bielefeld (1)
                                                                           (Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn
(Richtlijn 92/80/EEG — Nationale belasting, bestaande                                                  90/675/EEG)
hetzij in een specifiek recht voor producten die een bepaalde
prijs niet overschrijden, hetzij in een recht ad valorem voor                                        (2000/C 259/05)
            producten die die prijs wel overschrijden)
                          (2000/C 259/04)                                                            (Procestaal: Grieks)
                           (Procestaal: Duits)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-470/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                              pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-
                                                                           bliek (gemachtigden: I.-K. Chalkias en N. Dafniou), betreffende
In zaak C-365/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      een verzoek om vast te stellen dat de Helleense Republiek,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te
het Finanzgericht Düsseldorf, in het aldaar aanhangig geding               treffen om te verzekeren dat de kosten van de veterinaire en
tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Haupzollamt                         administratieve controles op andere producten van agrarische
Bielefeld, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van           oorsprong dan vers vlees en vlees van pluimvee, afkomstig uit
richtlijn 92/80/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake                 derde landen, welke worden voorgeschreven in de artikelen 3,
de onderlinge aanpassing van de belastingen op andere                      sub ii, en 4 van richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
tabaksfabrikaten dan sigaretten (PB L 316, blz. 10), heeft het             10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                  organisatie van de veterinaire controles voor producten uit
de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,                  derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht
V. Skouris (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-gene-             (PB L 373, blz. 1), zonder schadeloosstelling van de kant van
raal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op           de staat ten laste komen van de afzender, de geadresseerde of
15 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               hun gemachtigde, de krachtens het EG-Verdrag en die richtlijn
volgt:                                                                     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
                                                                           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
1)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/80/EEG van de Raad van            Almeida, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur), C. Gul-
      19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de               mann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters; advocaat-gene-
      belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten, moet          raal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 15 juni 2000 een arrest
      aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen de heffing van     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      een belasting op sigaren of cigarillo’s, die ad valorem wordt
      berekend doch niet lager mag zijn dan een minimumbedrag.             1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen te
                                                                                treffen om te verzekeren dat de kosten van de veterinaire en
2)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/80 verleent de belastingplichti-        administratieve controles op andere producten van agrarische
      ge met betrekking tot een belasting op sigaren of cigarillo’s, die         oorsprong dan vers vlees en vlees van pluimvee, afkomstig uit
      ad valorem wordt berekend doch niet lager mag zijn dan een                 derde landen, welke worden voorgeschreven in de artikelen 3,
      minimumbedrag, niet het recht, zich voor een nationale rechter             sub 11, en 4 van richtlijn 90/675/EEG van de Raad van
      daarop te beroepen om te bereiken dat alleen het element                   10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de
      van de belastingformule dat de heffing van de specifieke                   organisatie van de veterinaire controles voor producten uit derde
      minimumbelasting betreft, niet op hem wordt toegepast en dat               landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht, zonder
      hij dus enkel ad valorem wordt belast.                                     schadeloosstelling van de kant van de staat ten laste komen van
                                                                                de afzender, de geadresseerde of hun gemachtigde, is de
      De nationale rechter moet evenwel, wanneer hij bepalingen van              Helleense Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
      nationaal recht van eerdere of latere datum dan de richtlijn               verplichtingen niet nagekomen.
      toepast, deze zoveel mogelijk met inachtneming van de tekst en
      het doel van de richtlijn uitleggen.                                 2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                (1) PB C 48 van 20.2.1999.


title: Zaak T-40/15: Beroep ingesteld op 27 januari 2015 — ASPLA en Armando Álvarez/Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/42

         Beroep ingesteld op 27 januari 2015 — ASPLA en Armando Álvarez/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak T-40/15)
   (2015/C 089/51)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Plásticos Españoles, SA (ASPLA) (Torrelavega, Spanje) en Armando Álvarez, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Troncoso Ferrer, advocaat, en C. Ruixó Claramunt en S. Moya Izquierdo, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               primair, het Hof van Justitie van de Europese Unie veroordelen tot betaling van een bedrag van 3 4 95  038,66 EUR ter vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden doordat het Gerecht artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden, te vermeerderen met vergoedende en verwijlintresten tegen het percentage dat de Europese Centrale Bank toepast op haar basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, te rekenen vanaf de dag waarop het beroep is ingesteld;

               —

               het Hof van Justitie van de Europese Unie dienvolgens verwijzen in de kosten van het geding;

               —

               subsidiair, de Europese Commissie veroordelen tot betaling van een bedrag van 3 4 95  038,66 EUR ter vergoeding van de schade die verzoeksters hebben geleden doordat het Gerecht artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden, te vermeerderen met vergoedende en verwijlintresten tegen het percentage dat de Europese Centrale Bank toepast op haar basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, te rekenen vanaf de dag waarop het beroep is ingesteld, en

               —

               de Europese Commissie dienvolgens verwijzen in de kosten van het gedingverwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters klagen over de vertraging waarmee uitspraak is gedaan op de beroepen die zij bij de gemeenschapsrechter hebben ingesteld in de zaken T-76/06, ASPLA/Commissie, en T-78/06, Armando Álvarez/Commissie, waarin arresten zijn gewezen op 16 december 2011 en, na hogere voorziening, op 22 mei 2014.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters aan dat artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden, dat volgens hen een bevestiging vormt van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, dat een algemeen beginsel van Unierecht is.
   Zij zijn van mening dat de arresten van het Hof in de zaken C-58/12 P, Groupe Gascogne/Commissie, en C-50/12 P, Kendrion/Commissie, voldoende aantonen dat inbreuk is gemaakt op deze bepaling en dat het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming dus is geschonden. Dienaangaande merken zij op dat zij beide door dezelfde beschikking zijn bestraft als Kendrion en Groupe Gascogne. Evenals die ondernemingen hebben zij beroep ingesteld en zijn zij tijdens de procedure voor het Gerecht, die erg overeenstemde met — zo niet identiek was aan — die voor het Hof in de twee bovengenoemde zaken, geconfronteerd met het feit dat niet binnen een redelijke termijn uitspraak is gedaan.


title: Zaak C-243/06: Beschikking van de president van het Hof van 25 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Charleroi — België) — SA Sporting du Pays de Charleroi, G-14 Groupement des clubs de football européens/Fédération Internationale de Football Association (FIFA)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/30

         Beschikking van de president van het Hof van 25 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Charleroi — België) — SA Sporting du Pays de Charleroi, G-14 Groupement des clubs de football européens/Fédération Internationale de Football Association (FIFA)
   (Zaak C-243/06) (1)

   (2009/C 69/56)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-129/02: Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
1.6.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 131/11
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                        Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
a)    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door                                     (Zaak C-122/02)
      niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering
      van het arrest van het Hof van 16 december 1999,
      Commissie/Luxemburg (1), de krachtens artikel 228, lid 1,                                  (2002/C 131/20)
      EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
b)    het Groothertogdom te veroordelen tot betaling, aan de            op 5 april 2002 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
      Commissie, van een dwangsom van 9 000 Euro per dag                door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
      voor elke dag, te rekenen vanaf de betekening van het             genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Ada als gemachtig-
      arrest waarin de niet-nakoming in deze zaak wordt                 den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      vastgesteld, waaraan het niet zal voldoen aan bovenver-
      melde verplichtingen;
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
c)    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen
      kosten van het geding.                                                  niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn
                                                                              98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende
                                                                              de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd
                                                                              water (1), doordat het nog niet alle wettelijke en bestuurs-
                                                                              rechtelijk maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om
                                                                              volledig te voldoen aan deze richtlijn, althans doordat het
                                                                              de Commissie daarvan niet volledig in kennis heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                            gesteld;
                                                                        —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Artikel 228 EG noemt weliswaar niet de termijn waarbinnen
de lidstaat aan zijn verplichtingen moet voldoen, doch dit
neemt niet weg dat onmiddellijk moet worden begonnen met                Middelen en voornaamste argumenten
de uitvoering van het arrest en dat dit zo snel mogelijk tot
resultaat moet leiden. In casu had het Groothertogdom reeds
geruime tijd alle bepalingen en maatregelen moeten treffen die          De termijn voor de omzetting van de richtlijn in nationaal
nodig zijn om zijn wetgeving in overeenstemming te brengen              recht is verstreken op 25 december 2000 zonder dat het
met het arrest van het Hof; op het moment waarop het met                Koninkrijk België de nodige maatregelen heeft getroffen.
redenen omkleed advies van de Commissie werd uitgebracht,
was reeds meer dan een jaar verstreken sinds het arrest van het
Hof.                                                                    (1) PB L 330, 5 december 1998, blz. 32.
De Commissie acht een dwangsom van 9 000 Euro per dag
passend, gelet op de ernst en de duur van de inbreuk alsmede
op de noodzaak om een doeltreffende sanctie op te leggen. Zij
heeft het bedrag van de aan het Hof te noemen dwangsom                  Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door Commissie van de
berekend met behulp van de berekeningswijze zoals vermeld                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
in haar mededeling van 8 januari 1997 (2). Zij heeft een
vermenigvuldigingscoëfficiënt van 10 toegepast om rekening
te houden met de ernst van de inbreuk, en een van 1.8 voor                                       (Zaak C-129/02)
de duur ervan.
                                                                                (2002/C 131/21)
(1) Arrest in zaak C-138/99, PB C 63 van 4.3.2000, blz. 8.
(2) Publicatieblad C 63 van 28.2.1997, blz. 2.                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 8 april 2002 beroep tegen de Franse Republiek ingesteld
                                                                        door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                        genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Ada als gemachtig-
                                                                        den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 131/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      1.6.2002
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen        1.    te verklaren dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 13               het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
      van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december                    nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de
      1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (1),                   nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      door de diensten van de Commissie geen informatie te                   te stellen om te voldoen aan richtlijn 2002/24/EG van de
      verstrekken over de kwaliteit van het zwemwater in                     Commissie van 28 april 2000 houdende wijziging van de
      Frankrijk in het badseizoen 1999;                                      bijlagen van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,
                                                                             86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
                                                                             van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
—     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                         delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
                                                                             van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
                                                                             plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
                                                                             fruit (1);
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
De Commissie is van mening dat het sociale conflict waaraan
genoemde omissie te wijten is, deze niet kan rechtvaardigen.           Middelen en voornaamste argumenten
Als algemeen beginsel dat de rechtsstelsels van de lidstaten
gemeen hebben, geldt weliswaar dat overmacht bestaat indien
een gebeurtenis drie kenmerken heeft, namelijk een (ten                Ingevolge de dwingende bepalingen van artikel 249, derde
opzichte van de staat) van buiten komende oorzaak, onvoor-             alinea, EG en artikel 10, lid 1, EG, zijn de lidstaten verplicht
zienbaarheid (van het intreden ervan) en de onmogelijkheid             een tot hen gerichte richtlijn aldus in nationaal recht om te
daaraan het hoofd te bieden (wat de gevolgen ervan betreft),           zetten, dat bij het verstrijken van de omzettingstermijn de
maar bedoeld sociaal conflict beantwoordt niet aan deze                volledige werking van de richtlijn verzekerd is. De in artikel 5,
definitie. De omstandigheid dat de controles ter plaatse wel           lid 2, van de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn is op
doorgang hebben gevonden, overeenkomstig de eisen van de               31 december 2000 verstreken, zonder dat de Republiek
richtlijn, ontheft Frankrijk niet van zijn verplichtingen uit          Oostenrijk de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
hoofde van artikel 13 van de richtlijn, dat zijn eigen doelstelling
heeft. De Commissie heeft bovendien vastgesteld dat de Franse          (1) PB 2000, L 107, blz. 28.
autoriteiten bij het verstrijken van de in het met redenen
omkleed advies genoemde termijn, alsmede op de datum van
het onderhavige verzoekschrift, de Commissie over de kwaliteit
van het zwemwater in Frankrijk in het badseizoen 1999 nog
steeds geen informatie hebben verstrekt.
                                                                       Beroep, op 9 april 2002 ingesteld door Commissie van de
(1) PB L 31, 5 februari 1976, blz. 1.                                      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                (Zaak C-132/02)
                                                                                (2002/C 131/23)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 9 april 2002 ingesteld door Commissie van de                op 9 april 2002 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
 Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                    door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                       genwoordigd door M. Patakia als gemachtigde, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-131/02)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                         (2002/C 131/22)
                                                                       1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn
                                                                             98/5/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de
op 9 april 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk                  permanente uitoefening van het beroep van advocaat in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is
woordigd door L. Escobar Guerrero, lid van de juridische                     verworven, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
dienst van de Commissie, Centre Wagner C 254 Luxemburg-                      maatregelen te nemen die nodig zijn om aan deze richtlijn
Kirchberg.                                                                   te voldoen;


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 januari 2003 in de gevoegde zaken T-94/01, T-152/01 en T-286/01: Astrid Hirsch en anderen tegen Europese Centrale Bank (Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Artikel 19 van arbeidsvoorwaarden — Toelage voor schoolgaande kinderen — Weigering deze toe te kennen aan personeelsleden die geen ontheemdingstoelage als bedoeld in artikel 17 van arbeidsvoorwaarden ontvangen — Non-discriminatiebeginsel)

text:
C 55/24                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             8.3.2003
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                      —    verwijst de Europese Centrale Bank in de kosten.
                                                                         3)     In zaak T-152/01:
                        van 8 januari 2003
                                                                                —    verklaart het besluit van de Europese Centrale Bank van
                                                                                15 februari 2001 nietig;
in de gevoegde zaken T-94/01, T-152/01 en T-286/01:
Astrid Hirsch en anderen tegen Europese Centrale Bank (1)                       —    verwerpt het beroep voor het overige;
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale                             —    verwijst de Europese Centrale Bank in de kosten.
Bank — Artikel 19 van arbeidsvoorwaarden — Toelage voor
                                                                         4)     In zaak T-286/01:
schoolgaande kinderen — Weigering deze toe te kennen aan
personeelsleden die geen ontheemdingstoelage als bedoeld in                     —    verklaart het besluit van de Europese Centrale Bank van
artikel 17 van arbeidsvoorwaarden ontvangen — Non-                                   6 juni 2001 nietig;
                       discriminatiebeginsel)
                                                                                —    verwerpt het beroep voor het overige;
                           (2003/C 55/69)                                       —    verwijst de Europese Centrale Bank in de kosten.
                     (Procestaal: Duits en Engels)                       (1 ) PB C 186 van 30.6.2001, C 275 van 29.9.2001 en C 31 van
                                                                              2.2.2002.
In de gevoegde zaken T-94/01, T-152/01 en T-286/01, Astrid
Hirsch, personeelslid van de Europese Centrale Bank, wonende
te Eppstein-Niederjosbach (Duitsland), vertegenwoordigd door
G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, Emanuele Nicastro,                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
personeelslid van de Europese Centrale Bank, wonende te
Frankfurt-am-Main (Duitsland), vertegenwoordigd door                                            van 22 oktober 2002
N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten, en Johannes
Priesemann, personeelslid van de Europese Centrale Bank,
                                                                         in zaak T-310/01, Schneider Electric SA tegen Commissie
wonende te Frankfurt-am-Main, vertegenwoordigd door
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
N. Pflüger, advocaat, tegen Europese Centrale Bank (gemachtig-
den: V. Saintot, T. Gilliams en B. Wägenbaur), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van, in zaak T-94/01, het besluit            (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
van de Europese Centrale Bank van 25 september 2000                      schikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeen-
houdende weigering om verzoekster een schooltoelage toe te               schappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigver-
kennen voor haar zoon die een internationale school te                                                  klaring)
Frankfurt bezoekt, in zaak T-152/01, het besluit van de
Europese Centrale Bank van 15 februari 2001 houdende                                                (2003/C 55/70)
weigering om verzoeker een schooltoelage toe te kennen voor
zijn twee zonen, en in zaak T-286/01, het besluit van de                                           (Procestaal: Frans)
Europese Centrale Bank van 6 juni 2001 houdende weigering
om verzoeker een schooltoelage toe te kennen voor zijn
kinderen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als              In zaak T-310/01, Schneider Electric SA, gevestigd te Rueil-
volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;          Malmaison (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Herbert,
griffier: D. Christensen, administrateur, op 8 januari 2003 een          J. Steenbergen en M. Pittie, advocaten, ondersteund door
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en F. Milion),
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
1)    Voegt de zaken T-94/01, T-152/01 en T-286/01 voor het              tigden: P. Oliver, P. Hellström en F. Lelièvre), ondersteund door
      arrest.                                                            Comité central d’entreprise de la SA Legrand, Comité européen
                                                                         du groupe Legrand, te Limoges, vertegenwoordigd door
                                                                         H. Masse-Dessen, advocaat, betreffende een beroep tot nietig-
2)    In zaak T-94/01:                                                   verklaring van beschikking C(2001) 3014 def. van de Commis-
                                                                         sie van 10 oktober 2001, waarbij een concentratie onverenig-
      —     verklaart het besluit van de Europese Centrale Bank van      baar is verklaard met de gemeenschappelijke markt en de
            25 september 2000 nietig;                                    werking van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/M. 2283 —
                                                                         Schneider/Legrand), heeft het Gerecht, Eerste kamer, samenge-
      —     verwerpt het beroep voor het overige;                        steld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en


title: Zaak C-560/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna halduskohus — Estland) — Balbiino AS/Põllumajandusminister, Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus (Toetreding van Estland — Overgangsmaatregelen — Landbouwproducten — Suiker — Overtollige voorraden — Verordeningen (EG) nrs. 1972/2003, 60/2004 en 832/2005)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna halduskohus — Estland) — Balbiino AS/Põllumajandusminister, Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus
   (Zaak C-560/07) (1)

   (Toetreding van Estland - Overgangsmaatregelen - Landbouwproducten - Suiker - Overtollige voorraden - Verordeningen (EG) nrs. 1972/2003, 60/2004 en 832/2005)
   2009/C 180/14
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna halduskohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Balbiino AS

      Verwerende partijen: Põllumajandusminister, Maksu- ja Tolliameti Põhja maksu- ja tollikeskus

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tallinna Halduskohus (Estland) — Uitlegging van artikel 6 van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 9, blz. 8), en artikel 4 van verordening nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 293, blz. 3), alsook van verordening nr. 832/2005 van de Commissie van 31 mei 2005 betreffende de bepaling van de overtollige hoeveelheid suiker, isoglucose en fructose voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 138, blz. 3) — Belasting op de bij de marktdeelnemers aanwezige overtollige voorraden landbouwproducten — Methode voor de bepaling van de omvang van de overdrachthoeveelheid en de overtollige voorraad met het oog op het opleggen van die belasting

      Dictum

               1)

               Artikel 4, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, artikel 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, en verordening (EG) nr. 832/2005 van de Commissie van 31 mei 2005 betreffende de bepaling van de overtollige hoeveelheid suiker, isoglucose en fructose voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, verzetten zich niet tegen een nationale maatregel, zoals de Estse wet inzake de belasting op overtollige voorraad (Üleliigse laovaru tasu seadus) van 7 april 2004, zoals gewijzigd op 25 januari 2007, volgens welke de overtollige voorraad van een marktdeelnemer wordt bepaald door de overdrachthoeveelheid, namelijk de met de factor 1,2 — die overeenstemt met de groei van de landbouwproductie in de betrokken lidstaat tijdens de hieronder vermelde periode — vermenigvuldigde gemiddelde voorraad van de marktdeelnemer op 1 mei van de vier voorgaande jaren, af te trekken van de voorraad die op 1 mei 2004 daadwerkelijk aanwezig was.

               2)

               Verordening nr. 1972/2003 verzet zich er niet tegen dat de totale voorraad waarover een marktdeelnemer op 1 mei 2004 beschikte, als overtollig wordt aangemerkt indien uit onderling overeenstemmende aanwijzingen blijkt dat deze voorraad gelet op de activiteit van deze marktdeelnemer niet normaal is, maar om speculatieve redenen is gevormd.

               3)

               Artikel 4 van verordening nr. 1972/2003 en artikel 6 van verordening nr. 60/2004 verzetten zich niet tegen een nationale maatregel op basis waarvan een marktdeelnemer die minder dan een jaar vóór 1 mei 2004 een activiteit is begonnen, moet bewijzen dat de omvang van de voorraad waarover hij op die datum beschikte, overeenkomt met de omvang van de voorraad die hij gewoonlijk kan produceren en verkopen of op andere wijze onder bezwarende titel of om niet kan overdragen of aanschaffen.

               4)

               De verordeningen nrs. 1972/2003 en 60/2004 verzetten zich niet tegen de heffing van een belasting op de overtollige voorraad van een marktdeelnemer, ook al zou deze kunnen bewijzen dat hij geen winst heeft gemaakt bij de verhandeling van deze voorraad na 1 mei 2004.

               5)

               Artikel 6, lid 3, van verordening nr. 60/2004 kan niet aldus worden uitgelegd dat een stijging van de opslagcapaciteit van een marktdeelnemer in het jaar vóór de toetreding rechtvaardigt dat de overtollige voorraad wordt verminderd, los van de latere ontwikkeling van de economische activiteit van de houder van deze voorraad, van de omvang van de verwerking en van de omvang van deze voorraad.

               6)

               Artikel 10 van verordening nr. 1972/2003 verzet zich niet tegen de geldigheid van een belastingaanslag die door de marktdeelnemer die aan de belasting op overtollige voorraad is onderworpen, is ontvangen na 30 april 2007, wanneer vaststaat dat de nationale autoriteiten deze aanslag tot en met deze datum hebben vastgesteld.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-200/08: Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Interflon/BHIM — Illinois Tool Works (FOODLUBE)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/29

         Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Interflon/BHIM — Illinois Tool Works (FOODLUBE)
   (Zaak T-200/08)
   (2008/C 183/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Interflon BV (Roosendaal, Nederland) (vertegenwoordiger: S. M. Wertwijn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Illinois Tool Works Inc. (Glenview, Verenigde Staten van Amerika)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 maart 2008 in zaak R 638/2007-2 te vernietigen; en

               —

               verzoeksters vordering tot nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk toe te wijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FOODLUBE” voor waren van de klassen 1 en 4 — aanvraag nr. 1 647 734

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het betrokken merk elk onderscheidend vermogen mist; schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het betrokken merk de aangeduide waren niet kan onderscheiden volgens de herkomst ervan.


title: Zaak F-85/15: Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — ZZ e.a./Commissie

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/42

         Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-85/15)
   (2015/C 262/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers niet toe te laten tot de beoordelingsfase van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10, na de heropening van dat vergelijkend onderzoek door EPSO naar aanleiding van de nietigverklaring door het Gerecht voor ambtenarenzaken van het oorspronkelijke besluit om verzoekers niet toe te laten tot de beoordelingsfase van het vergelijkend onderzoek alsmede schadeloosstelling van verzoekers voor de materiële en immateriële schade die zij zouden hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10 van 25 juli 2014 die aan elke verzoeker zijn gezonden;

               —

               toekenning aan elke verzoeker van een voorlopige vergoeding van 1  000 EUR voor de geleden immateriële schade en van een tweede voorlopige vergoeding van 2 27  899,50 EUR voor de geleden financiële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.