title: Gevoegde zaken C-359/14 en C-475/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 januari 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas en de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) – „ERGO Insurance” SE, vertegenwoordigd door „ERGO Insurance” SE Lietuvis filialas/„If P&C Insurance” AS, vertegenwoordigd door „IF P&C Insurance” AS filialas (C-359/14), „Gjensidige Baltic” AAS, vertegenwoordigd door „Gjensidige Baltic” AAS Lietuvos filialas/„PZU Lietuva” UAB DK (C-475/14) [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Keuze van het toepasselijke recht — Verordeningen (EG) nr. 864/2007 en (EG) nr. 593/2008 — Richtlijn 2009/103/EG — Ongeval veroorzaakt door een vrachtwagen met een aanhanger, die elk door een andere verzekeraar zijn verzekerd — Ongeval dat is gebeurd in een andere lidstaat dan die waar de verzekeringsovereenkomsten zijn gesloten — Regresvordering tussen verzekeraars — Toepasselijk recht — Begrippen „verbintenissen uit overeenkomst” en „niet-contractuele verbintenissen”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 januari 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas en de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) – „ERGO Insurance” SE, vertegenwoordigd door „ERGO Insurance” SE Lietuvis filialas/„If P&C Insurance” AS, vertegenwoordigd door „IF P&C Insurance” AS filialas (C-359/14), „Gjensidige Baltic” AAS, vertegenwoordigd door „Gjensidige Baltic” AAS Lietuvos filialas/„PZU Lietuva” UAB DK (C-475/14)
   (Gevoegde zaken C-359/14 en C-475/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Keuze van het toepasselijke recht - Verordeningen (EG) nr. 864/2007 en (EG) nr. 593/2008 - Richtlijn 2009/103/EG - Ongeval veroorzaakt door een vrachtwagen met een aanhanger, die elk door een andere verzekeraar zijn verzekerd - Ongeval dat is gebeurd in een andere lidstaat dan die waar de verzekeringsovereenkomsten zijn gesloten - Regresvordering tussen verzekeraars - Toepasselijk recht - Begrippen „verbintenissen uit overeenkomst” en „niet-contractuele verbintenissen”])
   (2016/C 098/09)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechters

   Vilniaus miesto apylinkės teismas, Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen:„ERGO Insurance” SE, vertegenwoordigd door „ERGO Insurance” SE Lietuvis filialas (C-359/14), „Gjensidige Baltic” AAS, vertegenwoordigd door „Gjensidige Baltic” AAS Lietuvos filialas (C-475/14)

      Verwerende partijen:„If P&C Insurance” AS, vertegenwoordigd door „IF P&C Insurance” AS filialas (C-359/14), „PZU Lietuva” UAB DK (C-475/14)

      Dictum

   Artikel 14, onder b), van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling geen bijzondere collisieregel bevat om vast te stellen welk recht van toepassing is op een regresvordering tussen verzekeraars in omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding.
   Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) en verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II) moeten aldus worden uitgelegd dat het recht dat van toepassing is op een regresvordering van de verzekeraar van een trekker die de slachtoffers van een ongeval dat door de bestuurder van dat voertuig is veroorzaakt, schadeloos heeft gesteld, op de verzekeraar van de aanhanger die tijdens dit ongeval werd getrokken, volgens artikel 7 van verordening nr. 593/2008 wordt bepaald, indien de regels inzake de aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad die krachtens de artikelen 4 en volgende van verordening nr. 864/2007 op dit ongeval van toepassing zijn, voorzien in een verdeling van de verplichting tot schadevergoeding.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.

      PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak T-559/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2009 — STIM d’Orbigny/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2009 — STIM d’Orbigny/Commissie
   (Zaak T-559/08) (1)

   2010/C 11/73

      Procestaal: Frans

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-226/02: Verzoek van het Østre Landsret van 4 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen REMEDAN af 1985 ApS en Skatteministeriet

text:
14.9.2002               NL                           Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 219/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                         alsmede van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van
                                                                                22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid,
                           (Eerste kamer)                                       de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                                burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1), heeft het
                        van 22 maart 2002                                       Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
                                                                                kamerpresident, M. Wathelet et A. Rosas, rechters; advocaat-
                                                                                generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 22 maart 2002
in zaak C-24/02 (verzoek van het tribunal de commerce                           een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
de Marseille om een prejudiciële beslissing): Marseille Fret
        SA tegen Seatrano Shipping Company Ltd (1)
                                                                                Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
(„Executieverdrag — Protocol betreffende uitlegging door                        onbevoegd om de door het tribunal de commerce de Marseille in zijn
Hof van Justitie van het Verdrag — Verordening (EG)                             vonnis van 22 januari 2002 gestelde vragen te beantwoorden.
nr. 44/2001 — Nationale rechterlijke instanties die Hof
om prejudiciële beslissing kunnen verzoeken — Kennelijke
                       onbevoegdheid Hof”)                                      (1) PB C 97 van 20.4.2002.
                          (2002/C 219/01)
                          (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                Verzoek van het Østre Landsret van 4 juni 2002 om een
In zaak C-24/02, betreffende een verzoek aan het Hof van het                    prejudiciële beslissing in het geding tussen REMEDAN af
tribunal de commerce de Marseille (Frankrijk), in het aldaar                                   1985 ApS en Skatteministeriet
aanhangig geding tussen Marseille Fret SA en Seatrano Ship-
ping Company Ltd, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende                                           (Zaak C-226/02)
de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
singen in burgerlijke en handelszaken (PB 1972, L 299,
blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978                                            (2002/C 219/02)
betreffende de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst —,
blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), bij                   Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 4 juni 2002,
het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285,                      2002, in het geding tussen REMEDAN af 1985 ApS en
blz. 1) en bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende                     Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de Europese Ge-
de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek                         meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1),                       navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 219/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.9.2002
Moest een cd-rom-drive die is uitgevoerd met een uitgang voor           Vraag 2:
een hoofdtelefoon, een knop voor de volumeregeling en een
knop voor de bediening van de cd-lade, maar die niet
zelfstandig beeld, geluid, data en tekst kan weergeven, in de           Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
periode 1 januari 1995 tot 21 november 1995 worden
ingedeeld onder postonderverdeling 8521 90 00, overeen-
komstig de indelingspraktijk welke is vastgelegd in verordening         Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd,
(EG) nr. 2564/95 (1) van de Commissie, of onder postonderver-           dat een ondernemer slechts belang heeft of heeft gehad bij de
deling 8471 93 51, overeenkomstig de indelingspraktijk welke            gunning van een bepaalde overheidsopdracht, wanneer hij
is vastgelegd in verordening (EG) nr. 2491/96 (2) van de                — naast zijn deelneming aan de aanbestedingsprocedure —
Commissie en de beschikking van The Harmonized System                   alle maatregelen waarover hij naar nationaal recht beschikt,
Committee under World Customs Organisation (Doc.                        neemt om te verhinderen, dat aan een andere inschrijver wordt
40.260 E en Doc. 40.600 E)?                                             gegund?
(1) Verordening (EG) nr. 2564/95 van de Commissie van 27 oktober
    1995 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde         (1) PB 1989, L 395, blz. 33.
    nomenclatuur (PB L 262, blz. 25).
(2) Verordening (EG) nr. 2491/96 van de Commissie van 23 december
    1996 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
    Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en
    het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 338, blz. 14).
                                                                        Verzoek van het Bundesvergabeamt, Oostenrijk van
Verzoek van het Bundesvergabeamt, Oostenrijk van                        14 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
14 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                tussen GROSSMANN Air Service, Bedarfsluftfahrunter-
tussen 1. Bietergemeinschaft debis/AC, 2. ARGE Telekom                       nehmen GmbH & Co KG en Republiek Oostenrijk
& Partner, 3. Bietergemeinschaft SIEMENS AUSTRIA
CARD en Hauptverband der österreichischen Sozialver-
                         sicherungsträger                                                        (Zaak C-230/02)
                         (Zaak C-229/02)
                                                                                (2002/C 219/04)
                         (2002/C 219/03)
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 14 mei 2002,             Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 14 mei 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 juni 2002,         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 juni 2002,
in het geding tussen 1. Bietergemeinschaft debis/AC, 2. ARGE            in het geding tussen GROSSMANN Air Service, Bedarfsluft-
Telekom & Partner, 3. Bietergemeinschaft SIEMENS AUSTRIA                fahrunternehmen GmbH & Co KG, en de Republiek Oostenrijk,
CARD en Hauptverband der österreichischen Sozialversiche-               het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
rungsträger het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende          vragen:
vragen:
                                                                        Vraag 1:
Vraag 1:
Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad             Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad
van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de                     van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van             toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van
overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering               overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering
van werken (1), aldus worden uitgelegd, dat de beroepsprocedu-          van werken (1), aldus worden uitgelegd, dat de beroepsprocedu-
re toegankelijk moet zijn voor iedere ondernemer die in een             re toegankelijk moet zijn voor iedere ondernemer die in een
aanbestedingsprocedure een offerte heeft ingediend respectie-           aanbestedingsprocedure een offerte heeft ingediend respectie-
velijk aan een aanbestedingsprocedure heeft deelgenomen?                velijk aan een aanbestedingsprocedure heeft deelgenomen?


title: Zaak C-573/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Timișoara (Roemenië) op 8 december 2010 — Sergiu Alexandru Micșa/Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Timișoara (Roemenië) op 8 december 2010 — Sergiu Alexandru Micșa/Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-573/10)
   2011/C 46/12
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Timișoara

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij Sergiu Alexandru Micșa

      Verwerende partijen: Administrația Finanțelor Publice Lugoj, Direcția Generală a Finanțelor Publice Timiș, Administrația Fondului pentru Mediu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 110 VWEU aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan vrijstelling van een milieubelasting bij de eerste registratie op het grondgebied van een lidstaat van voertuigen met specifieke, nauwkeurig bepaalde technische kenmerken, terwijl deze belasting volgens de nationale wettelijke bepalingen wel op andere voertuigen wordt geheven?

               2)

               Ingeval artikel 110 VWEU zich enkel in bepaalde omstandigheden tegen de in de eerste vraag genoemde vrijstelling verzet, kunnen dan als dergelijke omstandigheden worden aangemerkt de situatie waarin alle dan wel het merendeel of een beduidend aantal van de op nationaal grondgebied geproduceerde voertuigen de technische kenmerken bezitten die tot de vrijstelling leiden (waarbij rekening dient te worden gehouden met het feit dat deze kenmerken ook bij in andere lidstaten van de Europese Unie geproduceerde voertuigen voorkomen en dat ook deze voertuigen vrijstelling genieten)?

               3)

               Zo de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord, op basis van welke kenmerken kan een product dan worden beschouwd als gelijksoortig, in de zin van artikel 110 VWEU, aan een voertuig dat — cumulatief — de volgende kenmerken heeft:

                           a)

                           het betreft een nieuw voertuig (of een voertuig dat eerder niet met een ander doel dan wederverkoop of levering is verkocht en dat dus nooit is geregistreerd), dan wel een tweedehands voertuig dat tussen 15 december 2008 en 31 december 2009 is geregistreerd in een lidstaat van de Europese Unie;

                           b)

                           het voertuig is ontworpen en gebouwd voor het vervoer van personen en heeft naast de bestuurdersstoel ten hoogste acht zitplaatsen (motorvoertuigen van categorie M1, in de zin van de Roemeense regeling), of het is ontworpen en gebouwd voor het vervoer van goederen en heeft een maximummassa van niet meer dan 3,5 ton (motorvoertuigen van categorie N1, in de zin van de Roemeense regeling);

                           c)

                           het voertuig behoort tot verontreinigingsklasse Euro 4;

                           d)

                           het voertuig heeft een cilinderinhoud van niet meer dan 2 000 cc (een kenmerk dat enkel motorvoertuigen van categorie Ml betreft).


title: Arrest van het Hof van 4 juli 2000 in zaak C-424/97 (verzoek van het Landesgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): S. Haim tegen Kassenzahnärztliche Vereinigung Nordrhein (Aansprakelĳkheid van lidstaat in geval van schending van het gemeenschapsrecht — Aan publiekrechtelĳk lichaam van lidstaat toe te rekenen schendingen — Voorwaarden voor aansprakelĳkheid van lidstaat en van publiekrechtelĳk lichaam van die staat — Verenigbaarheid van taalvereiste met vrĳheid van vestiging)

text:
C 302/6                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de                                       ARREST VAN HET HOF
onontbeerlijke maatregelen ter uitvoering van het arrest van
het Hof van 7 april 1992, Commissie/Griekenland (C-45/91,                                             van 4 juli 2000
Jurispr. blz. I-2509) te hebben genomen en in het bijzonder
door nog niet de noodzakelijke plannen en programma’s te
hebben opgesteld en uitgevoerd voor de verwijdering van                    in zaak C-424/97 (verzoek van het Landesgericht Düssel-
afvalstoffen en toxische en gevaarlijke afvalstoffen in het                dorf om een prejudiciële beslissing): S. Haim tegen Kas-
betrokken gebied zonder gevaar voor de gezondheid van de                            senzahnärztliche Vereinigung Nordrhein (1)
mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu, de
krachtens artikel 171 van het Verdrag (thans artikel 228 EG)               (Aansprakelijkheid van lidstaat in geval van schending van
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, met                     het gemeenschapsrecht — Aan publiekrechtelijk lichaam van
veroordeling van de Helleense Republiek tot betaling van een               lidstaat toe te rekenen schendingen — Voorwaarden voor
dwangsom ten bedrage van 24 600 ecu aan de Commissie op                    aansprakelijkheid van lidstaat en van publiekrechtelijk li-
de rekening eigen middelen van de EG voor elke dag die zij                 chaam van die staat — Verenigbaarheid van taalvereiste met
vanaf de kennisgeving van dit arrest in gebreke blijft met het                                    vrijheid van vestiging)
treffen van de nodige maatregelen om aan het genoemde
arrest Commissie/Griekenland te voldoen, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,                                        (2000/C 302/11)
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón en
R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm (rappor-                                          (Procestaal: Duits)
teur), M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
volgt:                                                                                dentie van het Hof)
1)     Door niet de noodzakelijke maatregelen te hebben genomen            In zaak C-424/97, betreffende een verzoek aan het Hof
       voor de verwijdering van de afvalstoffen in het gebied van          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
       Chania zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en              het Landgericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar aanhangig
       zonder nadelige gevolgen voor het milieu, overeenkomstig            geding tussen S. Haim en Kassenzahnärztliche Vereinigung
       artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli          Nordrhein, om een prejudiciële beslissing over de aansprake-
       1975 betreffende afvalstoffen, en door voor dit gebied geen         lijkheid van een lidstaat en, eventueel, van een publiekrechtelijk
       plannen voor de verwijdering van afvalstoffen overeenkomstig        lichaam van die staat voor de schade veroorzaakt door een
       artikel 6 van richtlijn 75/442 en geen programma’s voor de          schending van het gemeenschapsrecht, en over de vraag, of
       verwijdering van toxische en gevaarlijke afvalstoffen overeen-      de toelating als ziekenfondstandarts van een tandarts die
       komstig artikel 12 van richtlijn 78/319/EEG van de Raad van         onderdaan is van een andere lidstaat, kan worden onderworpen
       20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen      aan de voorwaarde dat hij de taal van de ontvangende staat
       te hebben opgesteld, heeft de Helleense Republiek niet alle         voldoende beheerst, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
       maatregelen genomen die de uitvoering van het arrest van            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O. Edward (rappor-
       7 april 1992, Commissie/Griekenland (C-45/91) meebrengt,            teur), L. Sevón en R. Schintgen, Kamerpresidenten, P. J. G.
       en is zij de krachtens artikel 171 EG-Verdrag op haar rustende      Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
       verplichtingen niet nagekomen.                                      H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 juli
2)     De Helleense Republiek wordt veroordeeld, aan de Commissie          2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       van de Europese Gemeenschappen op de rekening eigen middelen
       van de EG een dwangsom van 20 000 euro te betalen voor elke         1)    Het gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg staat, dat
       dag die zij in gebreke blijft met de uitvoering van de                    naast de lidstaat zelfs, ook een publiekrechtelijk lichaam
       noodzakelijke maatregelen om aan het genoemde arrest Com-                 aansprakelijk kan zijn voor de schade die particulieren hebben
       missie/Griekenland te voldoen, te rekenen vanaf de datum van              geleden door maatregelen die dat lichaam in strijd met het
       uitspraak van dit arrest tot aan de uitvoering van het genoemde           gemeenschapsrecht heeft genomen.
       arrest Commissie/Griekenland.
                                                                           2)    Om te bepalen of er al dan niet sprake is van een gekwalificeerde
                                                                                schending van het gemeenschapsrecht in de zin van de recht-
3)     De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.                       spraak van het Hof, moet rekening worden gehouden met de
                                                                                beoordelingsmarge waarover de betrokken lidstaat beschikt. Het
4)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                    bestaan en de omvang van die marge moeten worden bepaald
       Ierland zal zijn eigen kosten dragen.                                     aan de hand van het gemeenschapsrecht en niet van het
                                                                                nationale recht.
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                                3)    De bevoegde autoriteiten van een lidstaat mogen voor de
                                                                                toelating als ziekenfondstandarts van een beoefenaar van de
                                                                                tandheelkunde die onderdaan is van een andere lidstaat, in
                                                                                eerstgenoemde lidstaat is gevestigd en daar zijn beroep mag
                                                                                uitoefenen, maar niet in het bezit is van een in artikel 3 van
 ---pagebreak--- 21.10.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/7
      richtlijn 78/686 van de Raad van 25 juli 1978 inzake de              samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C.
      onderlinge rekening van de diploma’s, certificaten en andere         Moitinho de Almeida, D.A.O. Edward (rapporteur), L. Sevón en
      titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende          R. Schintgen, Kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
      maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoe-       G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters;
      fening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten,  advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-
      genoemd diploma, als voorwaarde stellen, dat de betrokken            griffier, op 4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
      tandarts over de talenkennis beschikt die hij voor de uitoefening    luidt als volgt:
      van zijn beroepsactiviteit in de lidstaat van vestiging nodig
      heeft.                                                               1)    Door de scheepvaartovereenkomst met de Republiek Angola
                                                                                niet op te zeggen of aan te passen, zodat onderdanen van de
                                                                                Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerende toegang
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                                        krijgen tot het aan de Portugese Republiek toekomende lading-
                                                                                aandeel, overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4055/86 van
                                                                                de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het
                                                                                beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer
                                                                                tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde
                                                                                landen, is de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 3
                                                                                en 4, lid 1, van die verordening op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet nagekomen.
                    ARREST VAN HET HOF                                     2)    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.
                           van 4 juli 2000
                                                                           (1) PB C 151 van 16.5.1998.
in zaak C-62/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrij
verrichten van diensten — Zeevervoer — Artikel 234 EG-
        Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG)”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2000/C 302/12)
                                                                                van 4 juli 2000
                          (Procestaal: Duits)                              in zaak C-84/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- [Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrij
                          dentie van het Hof)                              verrichten van diensten — Zeevervoer — Artikel 234 EG-
                                                                                Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG)]
In zaak C-62/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: A. Caeiro, B. Mongin en M. Afonso) tegen                                          (2000/C 302/13)
Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. L.
Duarte), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
Portugese Republiek, door de scheepvaartovereenkomsten die                                         (Procestaal: Portugees)
zij heeft gesloten met de Republiek Senegal, goedgekeurd bij
decreet nr. 99/79 van 14 september 1979, de Republiek
Kaapverdië, goedgekeurd bij decreet nr. 119/79 van 7 novem-
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ber 1979, de Republiek Angola, goedgekeurd bij decreet
                                                                                dentie van het Hof)
nr. 71/79 van 18 juli 1979, en de Democratische Republiek
São Tomé e Principe, goedgekeurd bij decreet nr. 123/79 van
13 november 1979, niet op te zeggen of aan te passen, zodat                In zaak C-84/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
onderdanen van de Gemeenschap een billijke, vrije en niet-                 pen (gemachtigden: A. Caeiro, B. Mongin en M. Afonso) tegen
discriminerende toegang krijgen tot het aan de Portugese                   Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. L.
Republiek toekomende ladingaandeel, overeenkomstig veror-                  Duarte), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
dening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986                  Portugese Republiek, door de scheepvaartovereenkomst die
houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten               zij heeft gesloten met de Federale Republiek Joegoslavië,
van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling               goedgekeurd bij decreet nr. 74/81, ondertekend op 28 juni
en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1), de              1979 en in werking getreden op 19 mei 1981, niet op te
krachtens de artikelen 3 en 4, lid 1, van die verordening op               zegen of aan te passen, zodat alle onderdanen van de
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof,             Gemeenschap een billijke, vrije en niet-discriminerene toegang


title: Zaak C-193/07: Beschikking van de president van het Hof van 25 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/19

         Beschikking van de president van het Hof van 25 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-193/07) (1)

   2010/C 11/32

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak T-17/04: Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Le Front National en 7 andere verzoekers tegen Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

text:
20.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 71/37
—     vast te stellen dat verweerders verzoeksters schade moeten         Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Le Front
      vergoeden die zij heeft geleden of nog zal lijden als een          National en 7 andere verzoekers tegen Raad van de
      gevolg van de vaststelling van de artikelen artikelen 4, 12,                  Europese Unie en Europees Parlement
      lid 3, en 6, lid 2, sub e), 9, 16, leden 2, 3 en 4, juncto
      artikel 2, bijlage I en bijlage III, punt 1, van richtlijn
      2003/87/EG;                                                                                (Zaak T-17/04)
—     verweerders te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2004/C 71/65)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster is een staalproducent met installaties voor de
productie van ruwijzer en staal in Frankrijk, Spanje, Duitsland
en België. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 13 oktober 2003 (1) stelt een regeling                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vast voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de               schappen is op 13 januari 2004 beroep ingesteld tegen Raad
Gemeenschap. Deze richtlijn stelt een vergunningenstelsel in             van de Europese Unie en Europees Parlement door Le Front
voor bepaalde activiteiten die broeikasgasemissie meebrengen,            National, gevestigd te Saint-Cloud (Frankrijk), Marie-France
waaronder de productie van ruwijzer en staal, en bepaalt                 Stirbois, wonende te Villeneuve-Loubey (Frankrijk), Bruno
dat voor de betrokken installaties emissierechten worden                 Gollnisch, wonende te Limonest (Frankrijk), Carl Lang, wonen-
toegekend. Indien een installatie meer broeikasgasemissie                de te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez,
veroorzaakt dan haar op grond van de emissierechten in de                wonende te Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te
betrokken handelsperiode is toegestaan, moet een geldboete               Overijse (België), Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België)
worden betaald.                                                          en Mario Borghezio, wonende te Turijn (Italië), vertegenwoor-
                                                                         digd door Wallerand de Saint-Just, advocaat.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de
betwiste bepalingen inbreuk maken op haar fundamentele
eigendomsrecht en haar belemmert in het ontplooien van een               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
economische activiteit, door van haar te vereisen dat haar
installaties onder onaanvaardbare voorwaarden opereren. Ver-
zoekster stelt voorts dat er voor staalproducenten weinig                —     verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parle-
technologisch potentieel voorhanden is om hun                                  ment en de Raad van 4 november 2003 betreffende het
broeikasgasemissies nog verder te kunnen verminderen dan de                    statuut en de financiering van politieke partijen op
18 % vermindering die sinds 1990 reeds is bereikt, en dat de                   Europees niveau, nietig te verklaren;
toepassing van betrokken richtlijn op dergelijke installaties
derhalve een inbreuk op het evenredigheidsbeginsel vormt.
Verzoekster voert tevens inbreuk op het gelijkheidsbeginsel              —     het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
aan en betoogt dat andere sectoren waarmee zij in een                          kosten van het geding en te veroordelen tot betaling van
rechtstreekse concurrentieverhouding staat en die vergelijkbare                de honoraria van de advocaat ten belope van 10 000 euro.
of zelfs hogere broeikasgasemissies veroorzaken, zoals produ-
centen van non-ferrometalen en chemicaliën, niet onder de
richtlijn vallen. In dezelfde context betoogt verzoekster voorts
dat staalproducenten klem zitten in een unieke situatie waarin
zij de eventuele wegens overmatige emissie opgelegde geldboe-            Middelen en voornaamste argumenten
tes niet op hun klanten kunnen afwentelen. Verzoekster stelt
ook dat de betwiste bepalingen inbreuk maken op de vrijheid
van vestiging binnen de Europese Unie door de aantasting van
haar recht om een productie vrijelijk van een minder efficiënte          Tot staving van hun beroep voeren verzoekers dezelfde
installatie in de ene lidstaat naar een efficiëntere installatie in      middelen aan als die van verzoekers in zaak T-13/04 (1). Zij
een andere lidstaat te verplaatsen. Ten slotte voert verzoekster         stellen eveneens dat de bestreden verordening de Franse wet
inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel aan, aangezien de                nr. 95-65 van 19 januari 1995 betreffende de financiering
richtlijn verplichtingen oplegt waarvan de financiële conse-             van politieke partijen schendt. Deze wet verbiedt immers
quenties niet zijn te voorzien.                                          financiering door rechtspersonen terwijl de bestreden verorde-
                                                                         ning niet voorziet in een dergelijk verbod en aldus aanleiding
                                                                         kan geven tot omzeiling van het Franse verbod.
(1) Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van
    13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel
    in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot
    wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32-     (1) Zaak T-13/04; Bonde e.a./Parlement en Raad.
    46).


title: Zaak C-332/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — Edipower SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza (Italië) op 5 juli 2010 — Edipower SpA/Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas
   (Zaak C-332/10)
   ()
   2010/C 346/43
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione Terza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edipower SpA

      Verwerende partij: Autorità per l'Energia Elettrica e il Gas

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 23, 43, 49 en 56 van het Verdrag en de artikelen 11, leden 2 en 6, en 24 van richtlijn 2003/54/EG (1) in de weg aan een nationale regeling die, zonder aan de Europese Commissie te zijn meegedeeld, bepaalde producenten van elektriciteit die onder bepaalde omstandigheden van essentieel belang zijn om te voldoen aan de energiebehoefte voor de distributiediensten, op permanente basis de verplichting oplegt elektriciteit aan te bieden op de elektriciteitsbeurs volgens programma’s die door de externe netwerkbeheerder worden bepaald, en de vergoeding voor die aanbiedingen van energie onttrekt aan de vrije beslissing van de producent door haar te koppelen aan parameters die niet tevoren „volgens transparante, niet-discriminerende en op de markt gebaseerde procedures” zijn vastgelegd?

      (1)  PB L 176, blz. 37.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 oktober 2004 in zaak T-35/01, Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Dumping — Instelling van definitieve antidumpingrechten — Elektronische weegschalen uit China — Status van marktgerichte onderneming — Bepaling van schade — Oorzakelijk verband — Rechten van verdediging)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/33

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 oktober 2004
   in zaak T-35/01, Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Dumping - Instelling van definitieve antidumpingrechten - Elektronische weegschalen uit China - Status van marktgerichte onderneming - Bepaling van schade - Oorzakelijk verband - Rechten van verdediging)
   (2005/C 6/64)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-35/01, Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd, gevestigd te Shanghai (China), vertegenwoordigd door P. Waer, advocaat, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: S. Marquardt, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en P. Nehl, vervolgens door G. Berrisch, advocaten), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz, S. Meany en T. Scharf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EG) nr. 2605/2000 van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van bepaalde elektronische weegschalen (EWSK) uit de Volksrepubliek China, de Republiek Korea en Taiwan (PB L 301, blz. 42), heeft het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en die van verweerder zal dragen.

               3)

               Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak T-149/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — GS/Parlement en Raad

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/31

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — GS/Parlement en Raad
   (Zaak T-149/11)
   2011/C 145/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH (Eigeltingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt J. Schmidt)

      Verwerende partijen: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 8, lid 2, tweede zin, van verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie, nietig verklaren;

               —

               verwerende partijen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op het volgende:

               1)

               De bestreden regeling schendt artikelen 15 en 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie:

                           —

                           verzoekster voert in dit verband aan dat artikel 8, lid 2, van verordening (EU) nr. 1210/2010 (1) haar vrije beroepsuitoefening en haar vrijheid van onderneming in het gedrang brengt, daar zij na de inwerkingtreding van de bestreden verordening omzetverlies heeft geleden.

               2)

               De litigieuze regeling schendt artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie:

                           —

                           verzoekster stelt dat artikel 8, lid 2, van verordening nr. 1210/2010 ook haar eigendomsrecht aantast, daar deze regeling het gebruik van haar eigendomsrecht beperkt tot het bestaande en geëxploiteerde bedrijf.

                           —

                           verder maakt de litigieuze regeling een rechtstreekse inbreuk op haar eigendomsrecht mogelijk, daar de euromunten die haar eigendom zijn, haar zonder schadeloosstelling worden afgenomen.

               3)

               De betwiste regeling is ongeschikt om het door de wetgever gestelde doel te bereiken en is onevenredig:

                           —

                           verzoekster voert in dit verband aan dat de vrije beroepsuitoefening, de vrijheid van onderneming alsmede het eigendomsrecht aan beperkingen kunnen worden onderworpen, voor zover deze beperkingen daadwerkelijk beantwoorden aan doeleinden van algemeen belang en gelet op het nagestreefde doel geen onevenredige inbreuk vormen. Verzoekster meent dat de betwiste regeling overbodig is, niet geschikt is om het door de wetgever gestelde doel te bereiken en daarenboven belemmerend is. Bijgevolg is zij onevenredig, en niet geschikt om een schending van de fundamentele rechten van verzoekster te rechtvaardigen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (PB L 339, blz. 1).


title: Zaak C-553/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 2 november 2016 — „TTL” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 2 november 2016 — „TTL” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia
   (Zaak C-553/16)
   (2017/C 022/15)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„TTL” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale wettelijke bepaling als artikel 175, lid 2, punt 3, DOPK, op grond waarvan een ingezeten vennootschap die aan bronheffing onderworpen inkomsten uitbetaalt, verplicht is interest te betalen voor de periode vanaf het verstrijken van de termijn voor de betaling van de belasting op de inkomsten tot op de dag waarop de in een andere lidstaat gevestigde niet-ingezetene het bewijs levert dat is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van een overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting met de Republiek Bulgarije, ook wanneer op basis van die overeenkomst de belasting niet of in geringere mate moet worden betaald, verenigbaar met artikel 5, lid 4, en artikel 12, onder b), VWEU?

               2)

               Zijn een wettelijke bepaling als artikel 175, lid 2, punt 3, DOPK en een praktijk van de belastingdienst, volgens welke van de vennootschap die aan bronheffing onderworpen inkomsten uitbetaalt, interest kan worden geheven voor de periode vanaf het verstrijken van de termijn voor de betaling van de belasting op de inkomsten tot op de dag waarop de in een andere lidstaat gevestigde niet-ingezetene het bewijs levert dat is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van een overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting met de Republiek Bulgarije, ook wanneer op basis van die overeenkomst de belastingen niet of in geringere mate moeten worden betaald, verenigbaar met de artikelen 49, 54, 63 en 65, leden 1 en 3, VWEU?


title: Zaak T-429/07: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — BP Aromatics/Commissie

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/27

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — BP Aromatics/Commissie
   (Zaak T-429/07) (1)

   2011/C 319/56
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-6/04: Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 59/16                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.3.2004
Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door de Commissie                   Koninkrijk geen correcte uitvoering geeft aan deze voorschrif-
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                       ten op drie specifieke punten. De nationale regelgeving schiet
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                    tekort op het gebied van waterontrekkingsplannen en
                                                                        -projecten, ruimtelijke ordening, en, wat Gibraltar betreft, de
                          (Zaak C-6/04)                                 herziening van de rechten in bestaande plannen.
                         (2004/C 59/26)
                                                                        Artikelen 11 en 14, punt 2
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Artikel 11 van de richtlijn legt de lidstaten de verplichting op
op 9 januari 2004 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk            toe te zien op de staat van instandhouding van de prioritaire
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van                habitats en de prioritaire soorten. Het Verenigd Koninkrijk
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                       heeft deze verplichting niet uitdrukkelijk omgezet. Zolang
L. Flynn en M. van Beek als gemachtigden, domicilie gekozen             deze bepaling niet wordt omgezet, en deze taak niet duidelijk
hebbende te Luxemburg.                                                  aan een bevoegde overheid is opgedragen, kan de Commissie
                                                                        niet vaststellen of dit toezicht wordt uitgeoefend. Hetzelfde
                                                                        probleem doet zich voor in artikel 14, punt 2, van de richtlijn,
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                         dat stelt dat indien maatregelen noodzakelijk worden geacht,
                                                                        zij de voortzetting van het in artikel 11 genoemde toezicht
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-            moeten omvatten.
      Brittannië en Noord-Ierland, door de onjuiste omzetting
      van de voorschriften van richtlijn 92/43/EEG (1) van de
      Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke ha-
      bitats en de wilde flora en fauna, de krachtens deze              Artikel 12, punt 1, sub d
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
      men, en
                                                                        De nationale omzettingswetgeving voor Groot-Brittannië en
—     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.                Noord-Ierland voorziet niet in de door artikel 12, punt 1,
                                                                        sub d, van de richtlijn opgelegde verplichting om de nodige
                                                                        maatregelen te treffen voor de instelling van een systeem van
                                                                        strikte bescherming, waarbij een verbod wordt ingesteld op de
Middelen en voornaamste argumenten                                      beschadiging van de voortplantings- of rustplaatsen.
                                                                        Wat Gibraltar betreft, zijn de handhavingsbevoegdheden vast-
Artikel 6, punt 2
                                                                        gesteld in NPO 1991 ontoereikend om de door artikel 12,
                                                                        punt 1, van de richtlijn vereiste bescherming te verzekeren.
Niettegenstaande het Verenigd Koninkrijk ter uitvoering van
deze regeling voorschriften heeft vastgesteld inzake de beheer-
sing van potentieel storende activiteiten, is er geen regelgeving
die in het gehele Verenigd Koninkrijk geldt en de bevoegde              Artikel 12, punt 4
overheid toelaat maatregelen te nemen om ervoor te zorgen
dat de kwaliteit van een gebied niet verslechtert. Derhalve is de
Commissie van mening dat het Verenigd Koninkrijk geen                   Artikel 12, punt 4, vereist het toezicht op het bij toeval
volledige uitvoering heeft gegeven aan het voorschrift van              vangen of doden. De omzettingsmaatregelen van het Verenigd
artikel 6, punt 2, door er niet voor te zorgen dat de kwaliteit         Koninkrijk bevatten geen bepalingen die het instellen van een
van aangewezen gebieden niet verslechtert door verwaarlozing            dergelijk toezichtsysteem voorschrijven. Bij ontbreken van
of stilzitten, waar zij dit wel deed voor potentieel schadelijke        nadere informatie, kan de Commissie niet vaststellen of dit
activiteiten.                                                           toezicht wordt uitgeoefend.
Artikel 6, punten 3 en 4
                                                                        Artikel 13, punt 1
Artikel 6, punt 3, van de richtlijn heeft betrekking op plannen
of projecten die significante gevolgen voor een gebied kunnen           Artikel 13, punt 1, van de richtlijn vereist het instellen van een
hebben. Zij worden onderworpen aan een tweeledige toetsing.             verbod op het in bezit hebben, vervoeren, verhandelen of
Er dient, na raadpleging van het publiek, te worden onderzocht          ruilen en het te koop of in ruil aanbieden van aan de natuur
of dergelijke plannen of projecten de natuurlijke kenmerken             onttrokken specimens van plantensoorten, uitgezonderd die
van het gebied aantasten. In voorkomend geval dienen onder              welke reeds legaal waren onttrokken vóór de toepassing van
bepaalde omstandigheden overeenkomstig artikel 6, punt 4,               deze richtlijn. Wederom is de Commissie van mening dat de
compenserende maatregelen te worden getroffen. De Commis-               nationale maatregelen ter omzetting van dit verbod de beper-
sie is van mening dat de regelgeving van het Verenigd                   king van deze uitzondering in de tijd niet in acht nemen.
 ---pagebreak--- 6.3.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 59/17
Artikel 15                                                             Heeft een buitenlandse belastingplichtige inwoner van een
                                                                       lidstaat, bijvoorbeeld Duitsland, die geen recht heeft op de
Regulation 41 van C(NH)R 1994, regulation 36(2) van                    voordelen van het Nederlands-Duitse Belastingverdrag omdat
C(NH)R(NI) 1995 en section 17V(2) van NPO 1991 hebben                  hij niet aan de daartoe gestelde voorwaarde voldoet om ten
uitvoering gegeven aan artikel 15 van de richtlijn, dat de             minste 90 % van zijn inkomen in Nederland te genieten, op
instelling van een algemeen verbod op het niet-selectieve              grond van het EG-recht bij de berekening van zijn inkomen
vangen of doden voorschrijft. Deze bepalingen stellen het              uit sparen en beleggen recht op toekenning door Nederland
gebruik strafbaar van de middelen voor het vangen en het               van het heffingsvrije vermogen en de heffingskorting voor de
doden genoemd in bijlage VI, sub a en b, van de richtlijn. De          inkomstenbelasting, indien een buitenlandse belastingplichtige
Commissie is van mening dat deze wijze van omzetting geen              inwoner van een andere lidstaat, in dit geval België, bij de
algemeen verbod invoert zoals vereist door artikel 15.                 berekening van zijn inkomen uit sparen en beleggen recht
                                                                       heeft op deze voordelen op grond van het Nederlands-
                                                                       Belgische Belastingverdrag (en het besluit van de Staatssecreta-
Artikel 16                                                             ris van Financiën van 21 februari 2002, nr. CPP 2001/2745,
                                                                       BNB 2002/164), zelfs indien ook hij niet ten minste 90 % van
                                                                       zijn inkomen in Nederland geniet?
Artikel 16, punt 1, van de richtlijn laat onder bepaalde
voorwaarden afwijkingen toe op de verbodsbepalingen van de
artikelen 12, 13, 14 en 15, sub a en b, van de richtlijn.
Dergelijke afwijkingen zijn slechts mogelijk onder de dubbele
voorwaarde vervat in de eerste alinea van artikel 16, punt 1, te
weten dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat en
op voorwaarde dat de afwijking geen afbreuk doet aan het
streven de populaties van de betrokken soort in hun natuurlijke
verspreidingsgebied in een gunstige staat van instandhouding
te laten voortbestaan. De Commissie is van mening dat de               Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 23 de-
nationale maatregelen die voorzien in deze afwijkingen deze            cember 2003, om een prejudiciële beslissing in de
voorwaarden niet op correcte wijze omzetten.                                              strafzaak tegen Geharo B.V.
Toepassing van de richtlijn buiten de territoriale wateren                                         (Zaak C-9/04)
De Commissie is van mening dat de richtlijn van toepassing is                                     (2004/C 59/28)
buiten de territoriale wateren. Het Verenigd Koninkrijk heeft
inzonderheid nagelaten de verplichtingen van artikel 4 van de
richtlijn om speciale beschermingszones aan te wijzen en van
artikel 12 van de richtlijn om soorten te beschermen om te
zetten, voor zover de omzettingswetgeving niet van toepassing          De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 23 decem-
is buiten de territoriale wateren van het Verenigd Koninkrijk.         ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       12 januari 2004, in de strafzaak tegen Geharo B.V., het Hof
(1) PB L 206 van 21.5.1992, blz. 7.                                    van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Staat de tweede volzin van art. 1 van Richtlijn 91/338/EEG (1)
                                                                       (Cadmiumrichtlijn) in de weg aan toepassing van de in die
                                                                       richtlijn gegeven voorschriften voor het cadmiumgehalte in
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van
                                                                       (eind)producten en componenten als opgenomen in de bijlage
8 januari 2004, om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       bij die richtlijn op speelgoed in de zin van Richtlijn 88/378/
geding tussen E. Buraja en de Inspecteur van de Belasting-
                                                                       EEG (2) (Speelgoedrichtlijn)?
       dienst/Limburg/kantoor Buitenland te Heerlen
                           (Zaak C-8/04)
                                                                       (1) Richtlijn van de Raad van 18 juni 1991 houdende tiende wijziging
                                                                           van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing
                          (2004/C 59/27)                                   van de wettelijke en bestuursrechterlijke bepalingen der Lid-Staten
                                                                           inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
                                                                           gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 186
                                                                           van 12.7.1991, blz. 59 — Corrigendum in PB L 253 van
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van                  10.9.1991, blz. 26).
8 januari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie         (2) Richtlijn van de Raad van 3 mei 1988 betreffende de onderlinge
op 12 januari 2004, in het geding tussen E. Buraja en de                   aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de
Inspecteur van de Belastingdienst/Limburg/kantoor Buitenland               veiligheid van speelgoed (PB L 187 van 16.7.1988, blz. 1-13).
te Heerlen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:


title: Zaak C-178/00: Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 211/8                  NL                        Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22.7.2000
Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-                             Volgens de diensten van de Commissie ontstaat er in dat
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                               geval geen recht op restitutie omdat olijfolie niet valt onder
                                                                                de producten die worden genoemd in artikel 8, lid 3, van
                                                                                verordening nr. 3665/87 (2) betreffende het stelsel van
                            (Zaak C-177/00)                                        restitutie bij uitvoer. De Italiaanse autoriteiten delen dit
                                                                                standpunt niet. Volgens hen is de gemengde olie geen
                                                                                samengesteld product in de zin van genoemd artikel 8.
                            (2000/C 211/13)
                                                                              c) A n d e r e c o r r e c t i e s — v e r k o o p v a n i n t e r -
                                                                                ventie-alcohol — niet in beslag nemen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         van de garanties
op 11 mei 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-                         Het voornemen van de Commissie om een correctie toe te
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door                        passen is volledig en ongerechtvaardigd en kan niet worden
D. del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende                     gebaseerd op de weigering om de praktijk te herzien nadat
te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 5.                       het bemiddelingsorgaan zijn advies heeft uitgebracht.
                                                                                Al zou het verruimen om het argument te behandelen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                   tijdens de bilaterale bespreking tussen de Commissie en de
                                                                                Italiaanse autoriteiten in de loop van de procedure van
                                                                                het afsluiten van de rekeningen, geen nadelige gevolgen
— nietig te verklaren beschikking C (2000) 488 def. van de                         kunnen hebben voor een nieuw onderzoek van de feiten,
    Commissie van 1 maart 2000 (1) houdende onttrekking                            de verklaringen van de gemeenschapsinstelling, volgens
    aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die                       welke er onvoldoende gegevens waren verstrekt om het
    de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds                    voorstel voor een correctie te kunnen wijzigen, waren niet
    voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben                            meer dan een uitvlucht, daar de Commissie op dat tijdstip
    verricht, voorzover daarin bij het bepalen van het totale                      reeds beschikte over alle gegevens waaruit kon worden
    bedrag van de Italiaanse uitgaven die voor de begrotingsja-                    begrepen om welke redenen geen beslag was gelegd, en
    ren 1997 en 1995-1998 ten laste van het Fonds worden                           indien de correctie desalniettemin wordt toegepast, is dit
    gebracht, financiële correcties ten nadele van Italië zijn                     alleen te wijten aan een onjuiste uitlegging van de feiten en
    toegepast door om de hierna genoemde redenen bepaalde                          de juridische situatie, die alleen aan de Commissie is toe te
    bedragen niet ten laste van het Fonds te leggen;                               rekenen.
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                      (1) PB L 67, van 15.3.2000, blz. 37.
                                                                              (2) PB L 351, van 14 december 1987, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
a) U i t v o e r r e s t i t u t i e s — o n d e r z o e k v a n d e
    fysieke controles bij uitvoer                                             Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                              bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    De Italiaanse regering voert allereerst aan, dat de correctie
    onwettig is omdat de ambtenaren van de Commissie bij                                               (Zaak C-178/00)
    hun controles overduidelijk het beginsel van hoor en
    wederhoor en de rechten van de verdediging hebben                                                  (2000/C 211/14)
    geschonden.
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                              op 12 mei 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
    Subsidiair moet tegen de betrokken correctie ook worden                   Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
    opgekomen omdat de gecontroleerde diensten en transac-                    genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
    ties niet representatief zijn.                                            D. del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-
                                                                              de te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adé-
b) U i t v o e r r e s t i t u t i e s — o l i j f o l i e                    laïde 5.
                                                                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    De diensten van het EOGFL hebben vastgesteld, dat
    uitvoeraangiften werden aanvaard waarin restitutie werd                   — nietig te verklaren beschikking C (2000) 486 def. van
    aangevraagd voor hoeveelheden olie van oorsprong uit de                        de Commissie van 1 maart 2000 (1) tot wijziging van
    Gemeenschap die was vermengd met olijfolie van buiten                          beschikking 1999/187/EG (2) betreffende de goedkeuring
    de Gemeenschap die onder het stelsel van actieve verede-                       van de rekeningen die de lidstaten hebben ingediend in
    ling was geraffineerd.                                                         verband met de door het Europees Oriëntatie- en
 ---pagebreak--- 22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 211/9
     Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garan-          2. Staat het vertrouwensbeginsel of het evenredigheidsbegin-
     tie, gefinancierde uitgaven, voorzover daarbij een aantal            sel in de weg aan de toepassing van artikel 4 van verorde-
     bedragen betreffende de graansector van communautaire                ning (EG) nr. 3108/94 op overschotvoorraden, die het
     financiering zijn uitgesloten;                                       resultaat zijn van transacties (inkoop en doorverkoop)
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                  A. van vóór de datum van bekendmaking van deze
                                                                               verordening, of
Middelen en voornaamste argumenten                                        B. van vóór het tijdstip waarop het de betrokken partijen
                                                                               bekend moest zijn, dat heffingen op overschotten
                                                                               gepland waren;
Volgens de Italiaanse regering is de beschikking van de
Commissie onrechtmatig voorzover daarbij met het oog op de
goedkeuring van de EOGFL-rekeningen een financiële correctie              zo ja, is deze verordening wegens inbreuk op deze
wordt toegepast voor de in het beroepsschrift genoemde                    beginselen geheel of gedeeltelijk nietig of dient zij aldus te
bedragen, of voorzover daarbij, met betrekking tot de definitie-          worden uitgelegd, dat in zulke gevallen de heffing achter-
ve regularisatie van de facturen betreffende de verkoop van               wege moet blijven?
granen aan de interventiebureaus, voor Italië een bedrag van
11 952 457 079 ITL niet is goedgekeurd.                               3. A. Is de koper van waren die hij reeds vóór 1 januari
                                                                               1995 had doorverkocht, zonder deze evenwel feitelijk
                                                                               aan de afnemer te hebben geleverd, per 1 januari 1995
                                                                               als „houder” van deze goederen aan te merken, wanneer
(1) PB L 61, van 8.3.2000, blz. 15.
(2) PB L 61, van 10.3.1999, blz. 37.
                                                                               I.   de waren en de opbrengst daarvan in pand waren
                                                                                gegeven aan een bankinstelling en op grond van de
                                                                                pandovereenkomst
                                                                                a) deze bankinstelling per 1 januari 1995 over de
                                                                                sleutel tot de in een opslagplaats opgeslagen
                                                                                deel van de waren beschikte, respectievelijk
                                                                                b) de vervoersdocumenten, in het bijzonder de
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 17 april
                                                                                multimodale vrachtbrief („Bill of Lading”) met
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                betrekking tot de per 1 januari 1995 in een
Dr. G. Weidacher, in diens hoedanigheid van curator in
                                                                                Oostenrijks station na inklaring van de spoor-
het faillissement van Thakis Vertriebs- und Handels-
                                                                                wagons aanwezige resterende waren op naam
    gesmbH en Bondsminister voor Land- en Bosbouw
                                                                                van deze bankinstelling waren gesteld en zich
                                                                                in haar bezit bevonden, en
                        (Zaak C-179/00)
                                                                                c) deze bankinstelling voor 20 % deelt in de
                                                                                opbrengst van de door de pandgever verrichte
                         (2000/C 211/15)                                               kooptransactie,
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 17 april                  en waarbij voorts
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
12 mei 2000, in het geding tussen Dr. G. Weidacher, in diens
hoedanigheid van curator in het faillissement van Thakis                       II. a) de invoerheffingen door de pandgever zijn
Vertriebs- und HandelsgesmbH en Bondminister voor Land-                                voldaan,
en Bosbouw, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                            b) de aan de pandgever toekomende koopprijs
navolgende vragen:                                                                     daarna op diens rekening bij deze bankinstel-
                                                                                ling werd gestort, waarover hij echter op
                                                                                grond van de pandovereenkomst niet meer kon
1. Is oplegging van een heffing op overschotvoorraden in de                            beschikken?
     nieuwe lidstaten per 1 januari 1995, zoals voorgeschreven
     bij artikel 4 van verordening (EG) nr. 3108/94 (1) van de
     Commissie van 19 december 1994, een noodzakelijke                    B. Is de pandgever van de waren geen houder, wanneer
     overgangsmaatregel ter vergemakkelijking van de overgang                  hij de waren, behoudens de door de pandovereenkomst
     van de in de nieuwe lidstaten bestaande regeling naar die                 bestaande beperkingen, reeds op 1 januari 1995 voor
     welke voortvloeit uit de toepassing van de gemeenschappe-                 zijn afnemers onder zich heeft willen houden? Is in dit
     lijke ordening der markten, zoals bedoeld in Titel VI,                    verband van belang, of deze wil ook voor derden
     Landbouw, van onbevoegdheid van de Commissie?                             kenbaar is geweest?


title: Gevoegde zaken T-3/00 en T-337/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2007 — Pitsiorlas/Raad en ECB ( Toegang tot documenten — Bazel-Nyborg -akkoord — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handelingen — Motivering — Exceptie van onwettigheid — Besluit 93/731/EG — Reglement van orde van Europese Centrale Bank — Schadevordering — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap voor onwettig gedrag van haar organen — Schade — Causaal verband )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2007 — Pitsiorlas/Raad en ECB
   (Gevoegde zaken T-3/00 en T-337/04) (1)

   („Toegang tot documenten - „Bazel-Nyborg’-akkoord - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handelingen - Motivering - Exceptie van onwettigheid - Besluit 93/731/EG - Reglement van orde van Europese Centrale Bank - Schadevordering - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap voor onwettig gedrag van haar organen - Schade - Causaal verband’)
   (2008/C 8/19)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Athanasios Pitsiorlas (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: D. Papafilippou, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer, S. Kyriakopoulou en D. Zachariou, vervolgens M. Bauer en D. Zachariou, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: in zaak T-3/00 aanvankelijk C. Zilioli, C. Kroppenstedt en P. Vospernik, vervolgens C. Zilioli, C. Kroppenstedt, F. Athanasiou en S. Vuorensola, tenslotte C. Zilioli, C. Kroppenstedt en F. Athanasiou, en in zaak T-337/04, C. Kroppenstedt, F. Athanasiou en P. Papapaschalis, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Raad en de Europese Centrale Bank tot afwijzing van verzoekers aanvragen om toegang tot de documenten betreffende het „Bazel-Nyborg”-akkoord van september 1987, en vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het besluit van de raad van bestuur van 21 oktober 1999, zoals ter kennis van A. Pitsiorlas gebracht bij brief van de Europese Centrale Bank (ECB) van 8 november 1999, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het beroep tot schadevergoeding wordt verworpen.

               4)

               De ECB, de Raad en verzoeker zullen elk hun eigen kosten dragen in de zaken T-3/00 en T-337/04. De Raad zal zijn eigen kosten en die van verzoeker dragen in zaak C-193/01 P.

      (1)  PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak T-23/12: Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — MAF/Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/22

         Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — MAF/Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen
   (Zaak T-23/12)
   2012/C 98/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mutuelle des Architectes Français assurances (MAF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen

                           —

                           de besluiten om alle informatie op de website van de Autoriteit uitsluitend in het Engels bekend te maken, met inbegrip van de op 7 en 8 november en 21 december 2011 geopende openbare raadplegingen, worden nietig verklaard;

                           —

                           voor zover nodig, het besluit van de Autoriteit van 16 januari 2012 wordt nietig verklaard;

                           —

                           de Autoriteit wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Het eerste middel voert de schending aan van de artikelen 8, lid 1, sub k, en 73 van verordening nr. 1094/2010 (1), die verweerster verplichten, informatie over haar activiteiten op haar website bekend te maken in de officiële talen van de Europese Unie (EU). Verzoekster betoogt dat verweerster een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat zij haar weigering om de betreffende openbare raadplegingen bekend te maken in de taal van verzoekster in het bijzonder grondt op kostengerelateerde overwegingen, terwijl artikel 73, lid 3, van verordening nr. 1094/2010 bepaalt dat de voor het functioneren van de Autoriteit vereiste vertaaldiensten worden geleverd door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie.

               2)

               Het tweede middel heeft betrekking op het toepassingsgebied van de verplichting tot bekendmaking in de officiële talen van de Europese Unie. Verzoekster betoogt dat die verplichting ook geldt voor door verweerster georganiseerde openbare raadplegingen en niet enkel voor haar jaarverslag, werkprogramma en richtsnoeren en aanbevelingen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van besluit 2009/79/EG van de Commissie (PB L 331, blz. 48).


title: Zaak T-75/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Embraer e.a./Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/52

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Embraer e.a./Commissie
   (Zaak T-75/10)
   2010/C 113/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Empresa Brasileira de Aeronáutica, SA (Embraer) (São José dos Campos, Brazilië), Embraer Aviation Europe SAS (EAE) (Villepinte, Frankrijk), Indústria Aeronáutica de Portugal SA (OGMA) (Alverca do Ribatejo, Portugal) (vertegenwoordigers: U. O’Dwyer and A. Martin, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen de nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 4541 def. van de Commissie van 17 juni 2009 waarbij een steunmaatregel ter financiering van de kosten voor onderzoek en ontwikkeling van het ontwerp en de vervaardiging van een luchtvaartuig, door de overheden van het Verenigd Koninkrijk toegekend aan Bombardier (Short Brothers) [N 654/2008] (1), verenigbaar met de interne markt is verklaard. De Commissie nam de beslissing na een voorlopig onderzoek overeenkomstig artikel 108, lid 3, VWEU. Verzoeksters zijn concurrenten van de steunverkrijger en hebben een klacht ingediend waarin zij zich verzetten tegen de voorgestelde steunmaatregel en de Commissie verzoeken een formele onderzoeksprocedure in te leiden.
   Ter onderbouwing van hun beroep tot nietigverklaring voeren verzoeksters volgende middelen aan.
   Ten eerste stellen zij dat de Commissie ernstige moeilijkheden ondervond tijdens het voorlopig onderzoek naar de verenigbaarheid van de staatssteun met de interne markt en daardoor verplicht was de formele onderzoeksprocedure in te leiden, overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU. Zij wijzen er bovendien op dat de Commissie, door de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden, verzoeksters en andere betrokken partijen het recht heeft ontnomen in de loop van het onderzoek te worden geraadpleegd. Volgens verzoekers levert dit een procedureel gebrek op dat een schending van het Verdrag inhoudt.
   De ernstige moeilijkheden die de Commissie ondervond, blijken inzonderheid uit:

               —

               de lengte en de omstandigheden van het voorlopig onderzoek;

               —

               het feit dat de Commissie heeft nagelaten de markt voor vleugels voor vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen als een relevante productmarkt te omschrijven;

               —

               het feit dat de Commissie heeft nagelaten de gevolgen van de staatssteun voor de mededinging op de markt voor vleugels voor vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen te analyseren;

               —

               de analyse van de Commissie van de gevolgen van de staatssteun voor de mededinging op de markt voor vleugels voor vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen, die ontoereikend en onvolledig was.

         Ten tweede voeren verzoeksters aan dat het feit dat de Commissie een vermeende markt voor vliegtuigonderdelen heeft omschreven en heeft nagelaten de relevante markt voor vleugels voor vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen te omschrijven, een kennelijke beoordelingsfout oplevert wat de verenigbaarheid van de staatssteun met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU betreft.
   Ten derde merken zij op dat het feit dat de Commissie heeft nagelaten de gevolgen van de staatssteun op de relevante markt voor vleugels voor vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen te analyseren, een kennelijke beoordelingsfout oplevert wat de verenigbaarheid van de staatssteun met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU betreft.
   Ten vierde stellen zij dat de onvolledige en gebrekkige analyse van de gevolgen van de staatssteun op de markt voor afgewerkte vliegtuigen met 100 tot 149 zitplaatsen, een kennelijke beoordelingsfout oplevert wat de verenigbaarheid van de staatssteun met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU betreft.

      (1)  PB 2009, C 298, blz. 2.


title: Zaak T-183/09: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2012 — Spa Monopole/BHIM — Club de Golf Peralada (WINE SPA)

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/19

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2012 — Spa Monopole/BHIM — Club de Golf Peralada (WINE SPA)
   (Zaak T-183/09) (1)

   2012/C 184/36
   Procestaal: Spaans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak T-133/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2006 — Meric/BHIM — Arbora & Ausonia (PAM-PIM'S BABY-PROP) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Oudere nationale woord- en beeldmerken PAM-PAM — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk PAM-PIM'S BABY-PROP — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2006 — Meric/BHIM — Arbora & Ausonia (PAM-PIM'S BABY-PROP)
   (Zaak T-133/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Oudere nationale woord- en beeldmerken PAM-PAM - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk PAM-PIM'S BABY-PROP - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 281/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gérard Meric (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Murzeau, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Rassat, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Arbora & Ausonia, SL (Barcelona, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 januari 2005 in zaak R 250/2004-1 inzake de oppositie ingesteld door de houder van de nationale woord- en beeldmerken PAM-PAM tegen de inschrijving van het woordmerk PAM-PIM'S BABY-PROP (oppositieprocedure nummer B 505 067).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-111/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Občina Gorje/Republika Slovenija [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1698/2005 — Verordening (EU) nr. 65/2011 — Financiering door het Elfpo — Steun voor plattelandsontwikkeling — Regels inzake de subsidiabiliteit van concrete acties en uitgaven — Tijdsvoorwaarde — Volledige uitsluiting — Verlaging van de steun]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/13

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Občina Gorje/Republika Slovenija
   (Zaak C-111/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 1698/2005 - Verordening (EU) nr. 65/2011 - Financiering door het Elfpo - Steun voor plattelandsontwikkeling - Regels inzake de subsidiabiliteit van concrete acties en uitgaven - Tijdsvoorwaarde - Volledige uitsluiting - Verlaging van de steun])
   (2016/C 335/17)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Upravno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Občina Gorje

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Artikel 71 van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, volgens welke voor een bijdrage uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling in het kader van de medefinanciering van een concrete actie voor plattelandsontwikkeling die is geselecteerd door de beheersautoriteit van het betrokken programma voor plattelandsontwikkeling of onder haar verantwoordelijkheid, alleen in aanmerking komen de uitgaven die zijn gedaan na de vaststelling van het besluit tot verlening van zodanige steun.

               2)

               Artikel 71, lid 3, van verordening nr. 1698/2005, gelezen in samenhang met artikel 30 van verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die erin voorziet dat een betalingsaanvraag in verband met een voor medefinanciering door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling geselecteerde concrete actie volledig wordt afgewezen wanneer bepaalde voor deze concrete actie verrichte uitgaven zijn gedaan vóór de vaststelling van het besluit tot verlening van dergelijke steun, een en ander voor zover de begunstigde van de steun in zijn betalingsaanvraag niet opzettelijk een onjuiste verklaring heeft afgelegd.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-348/07: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Al-Aqsa/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en verordening (EG) nr. 2580/2001 — Beroep tot nietigverklaring — Aanpassing van conclusies — Rechterlijke toetsing — Voorwaarden voor uitvoering van Uniemaatregel tot bevriezing van tegoeden” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/32

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Al-Aqsa/Raad
      (Zaak T-348/07) (1)

      (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en verordening (EG) nr. 2580/2001 - Beroep tot nietigverklaring - Aanpassing van conclusies - Rechterlijke toetsing - Voorwaarden voor uitvoering van Uniemaatregel tot bevriezing van tegoeden)
      (2010/C 288/61)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Stichting Al-Aqsa (Heerlen, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Pauw, G. Pulles, A. M. van Eik en M. Uiterwaal, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan, G.-J. Van Hegelsom en B. Driessen, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C.M. Wissels, M. de Mol en Y. de Vries, gemachtigden); en Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en S. Boelaert, gemachtigden)

         Voorwerp

      Aanvankelijk, in wezen, een beroep tot nietigverklaring van besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58), voor zover dit verzoekster betreft

         Dictum

                  1)

                  Besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG, besluit 2007/868/EG van de Raad van 20 december 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001, en tot intrekking van besluit 2007/445, besluit 2008/583/EG van de Raad van 15 juli 2008 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001, en tot intrekking van besluit 2007/868, besluit 2009/62/EG van de Raad van 26 januari 2009 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001, en tot intrekking van besluit 2008/583, en verordening (EG) nr. 501/2009 van de Raad van 15 juni 2009 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001, en tot intrekking van besluit 2009/62, worden nietig verklaard, voor zover deze handelingen de Stichting Al Aqsa betreffen.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Raad van de Europese Unie wordt behalve in zijn eigen kosten ook in die van de Stichting Al Aqsa verwezen.

                  4)

                  Het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-129/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage, van 17 maart 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N.V. Raverco en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/19

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage, van 17 maart 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N.V. Raverco en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-129/05)
   (2005/C 143/27)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven te 's-Gravenhage Nederland heeft, bij arrest van 17 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 maart 2005, in het geding tussen N.V. Raverco en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG (1), aldus worden geïnterpreteerd dat het bezwaar tegen terugzending van een partij die niet aan de invoervoorwaarden voldoet, is gelegen in het niet voldoen aan de communautaire voorwaarden voor invoer dan wel in de voorwaarden die gelden op de met de belanghebbende bij de lading overeengekomen plaats buiten de in bijlage I van de richtlijn 97/78/EG vermelde grondgebieden?

               2.

               Moet artikel 17, tweede lid, aanhef en onder a, van richtlijn 97/78/EG, gelezen in samenhang met artikel 22, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG en met artikel 5, van verordening (EEG) 2377/90 (2) aldus worden geïnterpreteerd dat deze bepaling in alle gevallen waarin na één van de bij richtlijn 97/78/EG voorziene controles blijkt dat een partij producten een gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier, imperatief de vernietiging van de betreffende partijen dierlijke producten voorschrijft?

               3.

               Moet artikel 22 van richtlijn 97/78/EG in samenhang met artikel 5,verordening (EEG) 2377/90 aldus worden geïnterpreteerd dat de enkele omstandigheid dat in een partij een residu van een stof vermeld in bijlage V van verordening (EEG) 2377/90 is aangetroffen, meebrengt dat de betreffende partij een zodanig gevaar kan vormen voor de gezondheid van mens of dier dat terugzending is uitgesloten?

               4.

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 17, tweede lid, van richtlijn 97/78/EG, dan aldus worden uitgelegd dat het tevens strekt tot bescherming van de belangen van het derde land waar de partij na terugzending zal worden ingevoerd, ook als dit belang niet tevens de bescherming impliceert van een belang dat in lidstaten van de EU kan worden gelokaliseerd ?

      (1)  Van de Raad, van 18 december 1997, tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (PB L 24, blz. 9)

      (2)  Van de Raad, van 26 juni 1990, houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen door geneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong. (PB L 224, blz. 1)