title: Zaak T-314/01: Beroep, op 17 december 2001 ingesteld door Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van Aardappelmeel en Derivaten "AVEBE" B.A. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 68/12                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.3.2002
Beroep, op 13 december 2001 ingesteld door Jungbunz-                   Wat de opgelegde geldboete betreft, stelt verzoekster onder
lauer AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       meer, dat de Commissie bij de vaststelling van de geldboete
                            schappen                                   niet naar de grootte van de betrokken ondernemingen heeft
                                                                       gezien, en onvoldoende rekening heeft gehouden met het
                                                                       economisch belang van de inbreuk. Zo heeft zij het evenredig-
                        (Zaak T-312/01)                                heidsbeginsel, de richtsnoeren van de Commissie en haar
                                                                       eigen praktijk niet in acht genomen. Voorts is het een
                                                                       beoordelingsfout van de Commissie, dat zij er geen rekening
                         (2002/C 68/22)                                mee heeft willen houden, dat wegens dezelfde feiten reeds
                                                                       geldboeten waren opgelegd in de USA en Canada.
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       Ten slotte voert verzoekster aan, dat haar recht van hoor en
                                                                       wederhoor is geschonden, aangezien de Commissie haar geen
                                                                       toegang heeft gegeven tot het volledige onderzoeksdossier.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bovendien heeft de lengte van de procedure de inhoud van de
schappen is op 13 december 2001 beroep ingesteld tegen                 beschikking op twee manieren beïnvloed: ten onrechte werd
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jungbunz-                van de actuele omzetcijfers uitgegaan, en de beschikking werd
lauer AG, gevestigd te Bazel, vertegenwoordigd door R. Bech-           pas gegeven nadat de praktijk van de Commissie inzake
told, M. Karl en U. Soltész, Rechtsanwälte.                            geldboeten aanzienlijk was verscherpt, hetgeen tot een ernstige
                                                                       benadeling van verzoekster heeft geleid.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 2 oktober 2001
      (zaak COM/E-1/36.756 — Natriumgluconaat) nietig te
      verklaren;
—     subsidiair, de in artikel 3 van de beschikking opgelegde
      geldboete te verlagen;                                           Beroep, op 17 december 2001 ingesteld door
                                                                       Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van Aar-
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.          dappelmeel en Derivaten „AVEBE” B.A. tegen de Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-314/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 68/23)
In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld,
dat verzoekster en vijf andere ondernemingen hebben mee-                                   (Procestaal: Nederlands)
gewerkt aan een voortdurende en/of onderling afgestemde
feitelijke gedraging in de sector natriumgluconaat, en daarbij
inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG. Aan de
ondernemingen werden geldboeten opgelegd.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 17 december 2001 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Verzoekster komt tegen die beschikking op, en voert aan dat
                                                                       Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van Aardappel-
deze tot de verkeerde adressaat is gericht, aangezien enkel            meel en Derivaten „AVEBE” B.A., gevestigd te Veendam
Jungbunzlauer Ladenburg GmbH, een zustervennootschap van
                                                                       (Nederland), vertegenwoordigd door mr. Cornelis Titus Dek-
verzoekster, aan de in de beschikking beschreven, met het
                                                                       ker, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
mededingingsrecht onverenigbare handelingen heeft deel-
genomen.
                                                                       Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster betoogt, dat de Commissie ten onrechte ervan
uitgaat, dat de inbreuk eerst in 1995 werd beëindigd. Voorts           —     de Beschikking C(2001)2931 def. van de Commissie van
heeft de Commissie niet overtuigend aangetoond, dat verzoek-                 2 oktober 2001 nietig te verklaren;
ster of haar zustervennootschap de „rol van aanvoerder” heeft
gespeeld, zodat het basisbedrag van de geldboete ten onrechte
met 50 % werd verhoogd.                                                —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- 16.3.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 68/13
Middelen en voornaamste argumenten                                      pen ingesteld door Omar Mohamed Othman, vertegenwoor-
                                                                        digd door F. Lindsley van het kantoor Birnberg Pierce &
                                                                        Partners te Londen (Verenigd Koninkrijk).
Verzoekster is sinds 1993 volledige eigenaar van Glucona B.V.,
een firma die natriumgluconaat produceert. Voordien was
Glucona een samenwerkingsverband tussen verzoekster en                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
haar toenmalige partner. Glucona was betrokken in een kartel
in verband met de verkoop van natriumgluconaat. In de                   —     nietig te verklaren verordening 467/2001 van de Raad en
bestreden beschikking wordt verzoekser hiervoor veroordeeld                   verordening nr. 2062/2001 van de Commissie.
tot het betalen van een boete.
Ter ondersteuning van haar verzoekschrift, roept verzoekster            Middelen en voornaamste argumenten
vooreerst een schending in van wezenlijke vormvoorschriften.
Met name het recht van verweer en een onvolledige motivering.
Zo zou verzoekster niet in staat zijn gesteld haar opmerkingen          Verzoeker, een Jordaniër die legaal in het Verenigd Koninkrijk
kenbaar te maken omtrent de verklaringen met betrekking tot             verblijft, komt op tegen verordening (EG) nr. 467/2001 van
verzoekster vanwege een andere partij in het onderzoek.                 de Raad en verordening (EG) nr. 2062/2001 van de Commissie
                                                                        van 19 oktober 2001 houdende de derde wijziging van
                                                                        verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van
Verder beroept verzoekster een schending in van artikel 81,             een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten
lid 1 EG verdrag en artikel 15, lid 2 van verordening 17/62 (1)         naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten
Volgens verzoekster kunnen de gedragingen van Glucona van               en de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen
1987 tot 1993 haar niet aangerekend worden. In die periode              ten aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking
was verzoekster partner in Glucona verantwoordelijk voor het            van verordening (EG) nr. 337/2000 (1). Verzoeker wordt
verkoopbeleid en had verzoekster zelf geen enkele informatie            genoemd in verordening (EG) nr. 2062/2001.
hierover. Het is pas in 1993, als verzoekster de volledige
controle verwerft over Glucona, dat zij op de hoogte werd
gesteld van het kartel en er dus ook voor verantwoordelijk kan          Volgens verzoeker hebben de Raad en de Commissie, door de
gesteld worden.                                                         betrokken verordeningen vast te stellen, misbruik gemaakt van
                                                                        de bevoegdheden die hun bij de artikelen 60 en 301 EG-
                                                                        Verdrag zijn verleend. Verder stelt verzoeker dat de verordenin-
Verzoekster roept tenslotte een schending in van het evenredig-         gen jegens hem een schending van de rechten van de mens,
heidsbeginsel daar de Commissie geen rekening heeft gehou-              inzonderheid de artikelen 3 en 8 van het Europees Verdrag tot
den met de louter passieve rol van verzoekster in het kartel tot        bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
in 1993.                                                                vrijheden opleveren. Ten slotte stelt hij dat de maatregelen
                                                                        buitensporig zijn en het subsidiariteitsbeginsel schenden.
(1) Verordening Nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de
    artikelen 85 en 86 van het Verdrag (Publicatieblad Nr. P 13 van     (1) PB L 277 van 20.10.2001, blz. 25.
    21.02.1962 blz. 204).
                                                                        Beroep, op 20 december 2001 ingesteld door Roquette
                                                                        Frères SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Beroep, op 17 december 2001 ingesteld door Omar
                                                                                schappen
Mohamed Othman tegen Raad van de Europese Unie en
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-322/01)
                         (Zaak T-318/01)
                                                                                (2002/C 68/25)
                          (2002/C 68/24)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 20 december 2001 beroep ingesteld tegen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Roquette
schappen is op 17 december 2001 beroep tegen Raad van de                Frères SA, gevestigd te Lestrem (Frankrijk), vertegenwoordigd
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                 door A. Choffel en O. Prost, advocaten.


title: Zaak T-411/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — Annemans/Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Behandeling van klachten — Verordening (EG) nr. 773/2004 — Brief van Commissie aan klager — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Voorbereidende handeling — Handeling die niet vatbaar is voor beroep — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — Annemans/Commissie
   (Zaak T-411/05) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Behandeling van klachten - Verordening (EG) nr. 773/2004 - Brief van Commissie aan klager - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Voorbereidende handeling - Handeling die niet vatbaar is voor beroep - Niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 199/68)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Gerolf Annemans (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Symons, vervolgens B. Siffert, avocats)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en K. Mojzesowicz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking die vervat zou zijn in de brief van de Commissie van 5 september 2005 in zaak COMP/39.225, betreffende de klacht die Gerolf Annemans krachtens artikel 7 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1) bij de Commissie heeft ingediend
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Gerolf Annemans wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak C-301/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Luxemburg) — Irène Bogiatzi, echtgenote Ventouras/Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Europese Gemeenschappen, Groothertogdom Luxemburg, Foyer Assurances SA (Vervoerbeleid — Verordening (EG) nr. 2027/97 — Verdrag van Warschau — Aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen — Termijn voor instellen van vordering tot vergoeding van geleden schade)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Luxemburg) — Irène Bogiatzi, echtgenote Ventouras/Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Europese Gemeenschappen, Groothertogdom Luxemburg, Foyer Assurances SA
   (Zaak C-301/08) (1)

   (Vervoerbeleid - Verordening (EG) nr. 2027/97 - Verdrag van Warschau - Aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen - Termijn voor instellen van vordering tot vergoeding van geleden schade)
   2009/C 297/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Irène Bogiatzi, echtgenote Ventouras

      Verwerende partijen: Deutscher Luftpool, Société Luxair, société luxembourgeoise de navigation aérienne SA, Europese Gemeenschappen, Groothertogdom Luxemburg, Foyer Assurances SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Luxemburg) — Uitlegging van artikel 5, leden 1 en 3, van verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (PB L 285, blz. 1) in samenhang met artikel 29 van het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationaal luchtvervoer, zoals gewijzigd te ’s-Gravenhage op 28 september 1955 — Termijn voor het instellen van een vordering tot vergoeding van de geleden schade — Gevolgen van betaling van een voorschot door de vervoerder, zelfs buiten het in de verordening vastgelegde tijdskader, voor de erkenning van aansprakelijkheid van deze vervoerder

      Dictum

               1.

               Het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, zoals gewijzigd bij de vier aanvullende protocollen van Montreal van 25 september 1975, behoort niet tot de normen van de communautaire rechtsorde voor de uitlegging waarvan het Hof krachtens artikel 234 EG bevoegd is.

               2.

               Verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen de toepassing van artikel 29 van het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, zoals gewijzigd bij de vier aanvullende protocollen van Montreal van 25 september 1975, op een situatie waarin een passagier verzoekt de aansprakelijkheid van de luchtvervoerder vast te stellen voor de schade die hij heeft geleden bij een vlucht tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 mei 2001 in zaak C-28/99 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Gent om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Jean Verdonck, Ronald Everaert en Edith De Baedts ("Richtlĳn 89/592/EEG — Nationale regeling betreffende transacties van ingewĳden — Bevoegdheid van lidstaten tot vaststelling van strengere voorschriften — Begrip nationale bepaling van algemene toepassing")

text:
C 200/10                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                               (Zesde kamer)
                                                                                van 3 mei 2001
                          van 3 mei 2001
                                                                           in zaak C-28/99 (verzoek van de Rechtbank van eerste
in zaak C-481/98: Commissie van de Europese Gemeen-                        aanleg te Gent om een prejudiciële beslissing): strafzaak
              schappen tegen Franse Republiek (1)                          tegen Jean Verdonck, Ronald Everaert en Edith De
                                                                                Baedts (1)
(„Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 12,
      lid 3, sub a, en 28, lid 2, sub a — Verlaagd tarief”)                („Richtlijn 89/592/EEG — Nationale regeling betreffende
                                                                           transacties van ingewijden — Bevoegdheid van lidstaten tot
                                                                           vaststelling van strengere voorschriften — Begrip nationale
                          (2001/C 200/17)                                                 bepaling van algemene toepassing”)
                                                                                (2001/C 200/18)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-28/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                           Rechtbank van eerste aanleg te Gent (België), in de aldaar
In zaak C-481/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   dienende strafzaak tegen Jean Verdonck, Ronald Everaert en
pen (gemachtigde: E. Traversa als gemachtigde, bijgestaan door             Edith De Baedts, om een prejudiciële beslissing over de
N. Coutrelis) tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-             uitlegging van artikel 6 van richtlijn 89/592/EEG van de Raad
Bellanger en S. Seam), ondersteund door Republiek Finland                  van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften
(gemachtigden: H. Rotkirch en T. Pynnä), betreffende een                   inzake transacties van ingewijden (PB L 334, blz. 30), heeft het
verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door een               Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
regeling betreffende de belasting over de toegevoegde waarde               kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur),
in te stellen en te handhaven volgens welke op de voor                     R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:
vergoeding door de sociale zekerheid in aanmerking komende                 P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 3 mei
geneesmiddelen het tarief van 2,1 % wordt toegepast, terwijl               2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
voor de andere geneesmiddelen het verlaagde tarief van 5,5 %
geldt, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
krachtens artikel 12 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van               1)    Artikel 6 van richtlijn 89/592/EEG van de Raad van
de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                       13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                        transacties van ingewijden, staat niet in de weg aan de
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                    toepassing van voorschriften van de wettelijke regeling van een
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde                      lidstaat die wat het verbod op het gebruik van voorwetenschap
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,                      betreft strenger zijn dan die van de richtlijn, mits de draagwijdte
V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric                        van de definitie van voorwetenschap die voor de toepassing van
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                  die wettelijke regeling geldt, voor alle in die regeling bedoelde
L. Hewlett, administrateur, op 3 mei 2001 een arrest gewezen                     natuurlijke of rechtspersonen gelijk is.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           2)    Indien nationale voorschriften onverenigbaar zijn met artikel 6
                                                                                van richtlijn 89/592 omdat bepaalde natuurlijke of rechtsperso-
1)    Verwerpt het beroep.                                                       nen specifiek worden vrijgesteld van een strenger verbod dan
                                                                                het in de richtlijn neergelegde verbod op het gebruik vin
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                 voorwetenschap, moet de nationale rechter die strengere voor-
      kosten.                                                                    schriften buiten toepassing laten ten aanzien van alle personen
                                                                                waarop zij zouden kunnen worden toegepast.
3)    Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten draagt.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                                 (1) PB C 121 van 1.5.1999.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 april 2005 in zaak T-353/03, Inge-Lise Nielsen tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Artikel 45 van Statuut — Kennelijk verkeerde beoordeling — Vergelijking van verdiensten — Ontvankelijkheid)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/17

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 april 2005
   in zaak T-353/03, Inge-Lise Nielsen tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Ambtenaren - Weigering van bevordering - Artikel 45 van Statuut - Kennelijk verkeerde beoordeling - Vergelijking van verdiensten - Ontvankelijkheid)
   (2005/C 155/34)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-353/03, Inge-Lise Nielsen, voormalig ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te Villers-la-Ville (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en M. Sims), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoekster bij de bevorderingsronde 2002 niet tot de rang C 1 te bevorderen, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh en M. Vadapalas, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 13 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Zaak C-1/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Centre d’exportation du livre français (CELF), in liquidatie, Ministre de la Culture et de la Communication/Société internationale de diffusion et d'édition (Staatssteun — Artikel 88, lid 3, EG — Met gemeenschappelijke markt verenigbaar verklaarde onrechtmatige steun — Nietigverklaring van beschikking van Commissie — Nationale rechterlijke instanties — Verzoek tot terugvordering van onrechtmatig verleende steun — Opschorting van uitspraak tot vaststelling van nieuwe beschikking van Commissie — Mogelijke beperking terugbetalingsverplichting door buitengewone omstandigheden)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Centre d’exportation du livre français (CELF), in liquidatie, Ministre de la Culture et de la Communication/Société internationale de diffusion et d'édition
   (Zaak C-1/09) (1)

   (Staatssteun - Artikel 88, lid 3, EG - Met gemeenschappelijke markt verenigbaar verklaarde onrechtmatige steun - Nietigverklaring van beschikking van Commissie - Nationale rechterlijke instanties - Verzoek tot terugvordering van onrechtmatig verleende steun - Opschorting van uitspraak tot vaststelling van nieuwe beschikking van Commissie - Mogelijke beperking terugbetalingsverplichting door buitengewone omstandigheden)
   2010/C 113/18
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Centre d’exportation du livre français (CELF), in liquidatie, Ministre de la Culture et de la Communication

      Verwerende partij: Société internationale de diffusion et d’édition

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Staatssteun — Uitvoersteun in de boekensector — Verplichting tot terugbetaling van onrechtmatig verleende steun — Mogelijkheid, de terugbetaling van het steunbedrag op te schorten totdat de Commissie definitief heeft beslist over de verenigbaarheid van de steun met het Verdrag? — Beperking van terugvordering van de steun geoorloofd op grond van een buitengewone ontvankelijkheid?

      Dictum

               1.

               Een nationale rechter bij wie een verzoek tot terugbetaling van onwettige staatsteun aanhangig is gemaakt op basis van artikel 88, lid 3, EG, mag zijn uitspraak op dit verzoek niet aanhouden totdat de Commissie van de Europese Gemeenschappen zich heeft uitgesproken over de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt na de nietigverklaring van een eerdere positieve beschikking.

               2.

               De vaststelling door de Commissie van de Europese Gemeenschappen van drie opeenvolgende beschikkingen waarin steun verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt, die vervolgens door de gemeenschapsrechter nietig zijn verklaard, is op zichzelf geen buitengewone omstandigheid op grond waarvan de verplichting voor de ontvanger tot terugbetaling van de steun kan worden beperkt, indien deze in strijd met artikel 88, lid 3, EG tot uitvoering is gebracht.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-445/10: Beroep ingesteld op 28 september 2010 — HerkuPlast Kubern/BHIM — How (eco-pack)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/45

         Beroep ingesteld op 28 september 2010 — HerkuPlast Kubern/BHIM — How (eco-pack)
   (Zaak T-445/10)
   ()
   2010/C 317/79
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HerkuPlast Kubern GmbH (Ering, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Heidi A. T. How (Harrow, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 juli 2010 in de zaak R 1014/2009-4;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Heidi A.T. How

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „eco-pack” bevat, voor waren van klasse 16

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk en internationaal ingeschreven merk „ECOPAK” voor waren van klasse 20

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat, alsmede schending van de artikelen 75 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep het bestaan van verwarringsgevaar globaal heeft ontkend, haar motivering op meerdere punten tegenstrijdig is en zij feitelijke, voor de uitkomst van het geding relevante stellingen van verzoekster ten onrechte als niet van belang heeft beschouwd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-55/04: Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 71/18                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
—     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-55/04)
Artikel 508 van de Código Civil Português — dat voor het                                        (2004/C 71/32)
geval van objectieve aansprakelijkheid voorziet in maximale
schadevergoedingen die lager zijn dan de minimale dekkingen
die in de Tweede richtlijn motorrijtuigenverzekering voor de
verplichte verzekering zijn vastgesteld — is niet in overeen-          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
stemming met deze richtlijn.                                           op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door A. Borde als gemachtigde, domicilie gekozen
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.
                                                                       hebbende te Luxemburg.
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                                                                       1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                          die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/11/EG
                              tenrijk                                        van de Raad van 14 februari 2002 betreffende het in
                                                                             de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor
                          (Zaak C-54/04)                                     wijnstokken en tot intrekking van richtlijn 74/649/
                                                                             EEG (1), of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
                                                                             stellen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                          (2004/C 71/31)                                     verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       2.    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Middelen en voornaamste argumenten
woordigd door Ulrich Wölker en Gregorio Valero Jordana,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 23 februari
                                                                       2003 verstreken.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-      (1) PB L 53 van 23.2.2002, blz. 20.
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de
      emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de
      lucht door grote stookinstallaties (1), doordat zij niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft
      vastgesteld die nodig zijn om de richtlijn om te zetten, of
      die bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld;           Beroep, op 11 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                                              bliek
                                                                                (Zaak C-59/04)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 71/33)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november
2002 verstreken.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 11 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
(1) PB L 309, blz. 1.                                                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door K. Banks, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.


title: Zaak T-109/09: Beroep ingesteld op 17 maart 2009 — Rintisch/BHIM — Valfeuri Pates Alimentaires (PROTIVITAL)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/41

         Beroep ingesteld op 17 maart 2009 — Rintisch/BHIM — Valfeuri Pates Alimentaires (PROTIVITAL)
   (Zaak T-109/09)
   2009/C 113/82
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernhard Rintisch (Bottrop, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dreyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Valfeuri Pates Alimentaires SA (Wittenheim, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 januari 2009 in zaak R 1660/2007-4; en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PROTIVITAL” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 — aanvraag nr. 4 843 331

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „PROTI”, dat is ingeschreven voor waren van de klassen 29 en 32; Duits beeldmerk „PROTIPOWER”, dat is ingeschreven voor waren van de klassen 5, 29 en 32; Duits woordmerk „PROTIPLUS”, dat is ingeschreven voor waren van de klassen 5, 29 en 32; Duits woordmerk „PROTITOP”, dat is ingeschreven voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32; gemeenschapswoordmerk „PROTI” voor waren van de klassen 5 en 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep de oppositie niet ten gronde heeft beoordeeld; schending van artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep geen gebruik heeft gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid of minstens heeft nagelaten toe te lichten hoe zij haar discretionaire bevoegdheid heeft uitgeoefend; misbruik van bevoegdheid doordat de kamer van beroep ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de door verzoeker overgelegde documenten en bewijsstukken.


title: Zaak C-48/04: Beroep, op 6 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
20.3.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/17
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dat het het Hof behage:
                                                                      —     primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen             niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                        te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/
                                                                            76/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      —     richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement                 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (1),
            en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de                       niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 21, lid 1, van
            onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-            deze richtlijn op haar rustende verplichting;
            rechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de
            indeling, de verpakking en het kenmerken van              —     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
            gevaarlijke preparaten (1), en                                  de Commissie niet onmiddellijk van dergelijke bepalingen
                                                                            in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens
      —     richtlijn 2001/60/EG van de Commissie van 7 au-                 artikel 21, lid 1, van richtlijn 2000/76/EG op haar
            gustus 2001 tot aanpassing aan de vooruitgang                   rustende verplichting;
            van de techniek van richtlijn 1999/45/EG van het
            Europees Parlement en de Raad betreffende de              —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
            onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-
            rechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de
            indeling, de verpakking en het kenmerken van
            gevaarlijke preparaten (2),                               Middelen en voornaamste argumenten
      doordat zij niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan die          De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op
      richtlijnen te voldoen, of die bepalingen althans niet aan      28 december 2002.
      de Commissie heeft meegedeeld;
                                                                      (1) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91.
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van beide richtlijnen is op 30 juli         Beroep, op 9 februari 2004 ingesteld door Commissie van
2002 verstreken.                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
(1) PB L 200, blz. 1.                                                                           (Zaak C-50/04)
(2) PB L 226, blz. 5.
                                                                                (2004/C 71/30)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 9 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Beroep, op 6 februari 2004 ingesteld door Commissie van               woordigd door E. Traversa en G. Braga da Cruz als gemachtig-
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                  den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak C-48/04)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (2004/C 71/29)                              —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door ar-
                                                                            tikel 508, lid 1, van de Código Civil Português (Portugees
                                                                            Burgerlijk Wetboek) te handhaven, niet heeft voldaan aan
                                                                            de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 1,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  lid 2, van richtlijn 84/5/EEG van 30 december 1983
op 6 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek               inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke
woordigd door A. Caeiros en M. Konstantinidis als gemachtig-                aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               van motorrijtuigen aanleiding kan geven (1);


title: Zaak T-311/14: Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Seca Benelux e.a./Parlement

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/35

         Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Seca Benelux e.a./Parlement
   (Zaak T-311/14)
   2014/C 194/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Seca Benelux SPRL (Brussel, België); Groupe Seca SA (Valenciennes, Frankrijk); en Seca Ingénierie SAS (Valenciennes) (vertegenwoordiger: E. van Nuffel d’Heynsbroeck, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 21 februari 2014 tot afwijzing van hun inschrijving op de aanbesteding voor ondersteuning van het technisch beheer van de gebouwen van het Europees Parlement te Straatsburg (aanbesteding nr. INLO.AO-2013-003-STR-UGIMS-03) en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver;

               —

               gelasting, vóór uitspraak, van het Parlement om de volgende stukken over te leggen:

                           —

                           de lijst van de voornaamste in de laatste drie jaar door de andere inschrijver verrichte gelijksoortige diensten, met vermelding van het bedrag, de datum en de publiek- of privaatrechtelijke instantie waarvoor zij bestemd waren;

                           —

                           het of de document(en) tot bewijs van de studie- en beroepsdiploma’s van het door de andere inschrijver voorgestelde personeel voor de uitvoering van de opdracht die de vereiste gegevens bevatten als bedoeld op de bladzijden 11 tot en met 27 van de technische specificaties van het bestek en in het verplichte verslag van het bezoek ter plaatse, alsook antwoorden op de vragen van de inschrijvers;

                           —

                           het of de document(en) tot bewijs dat het Parlement was nagegaan of alle studie- en beroepsdiploma’s van het door de andere inschrijver voorgestelde personeel voor de aan hem gegunde opdracht voldeden aan de aanbestedingsstukken, in het bijzonder de bladzijden 11 tot en met 27 van de technische specificaties van het bestek en het verplichte verslag van het bezoek ter plaatse, alsook antwoorden op de vragen van de inschrijvers;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen toetsing van de selectiecriteria, in strijd met artikel 110, lid 1, van verordening nr. 966/2012 (1) en artikel 148 van gedelegeerde verordening nr. 1268/2012 (2), de aanbestedingsstukken en het beginsel van behoorlijk bestuur.

               2.

               Tweede middel: kennelijke fout bij de beoordeling van de technische bekwaamheid van de inschrijvers, in strijd met artikel 110, lid 1, van verordening nr. 966/2012, de artikelen 146, lid 2, en 148 van gedelegeerde verordening nr. 1268/2012, de in de aanbestedingsstukken vastgestelde voorschriften, het beginsel van behoorlijk bestuur en het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).


title: Zaak C-458/04: Verzoek van het Tribunal administratif de Caen (Eerste kamer) van 5 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Chambre de commerce et d'industrie de Flers-Argentan en Directeur des services fiscaux, Dircofi Ouest

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/11

         Verzoek van het Tribunal administratif de Caen (Eerste kamer) van 5 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Chambre de commerce et d'industrie de Flers-Argentan en Directeur des services fiscaux, Dircofi Ouest
   (Zaak C-458/04)
   (2005/C 19/22)
   Procestaal: Frans
   Het Tribunal administratif de Caen (Eerste kamer) heeft bij vonnis van 5 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 oktober 2004, in het geding tussen Chambre de commerce et d'industrie de Flers-Argentan en Directeur des services fiscaux, Dircofi Ouest, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Het Tribunal administratif de Caen wenst van het Hof van Justitie te vernemen of interne financiële toewijzingen voor de berekening van het pro rata voor de toepassing van de aftrek subsidies vormen in de zin van artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 (1).

      (1)  Richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-134/10: Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/18

      Beroep ingesteld op 15 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
      (Zaak C-134/10)
      (2010/C 161/25)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en C. Vrignon, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk België

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat het Koninkrijk België, door artikel 31 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (1) niet correct om te zetten, de krachtens deze richtlijn en artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                  —

                  het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De Europese Commissie voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar beroep waarbij zij aan de kaak stelt dat de bestreden nationale wettelijke regeling onevenredig is, met name wat betreft de procedure en de criteria voor de toekenning van radio- en televisiekanalen die in aanmerking komen voor de zogeheten „must-carry”-omroepregeling.
      In de eerste plaats verwijt zij verweerder de doelstellingen van algemeen belang op grond waarvan deze regeling kan worden toegekend, niet duidelijk en voorspelbaar te hebben vastgesteld. Radio-omroeporganisaties kunnen op die manier de aard en de strekking van de te vervullen voorwaarden en de op hen rustende openbare-dienstverplichtingen niet op voorhand kennen.
      In de tweede plaats hekelt de Commissie zowel het gebrek aan doorzichtigheid van het verloop van de machtigingsprocedure, de grotere discretionaire bevoegdheid van de autoriteiten doordat de betrokken organisaties op grond van de nationale wettelijke regeling alle kanalen lijken te moeten uitzenden die zij uitzenden, en niet enkel de kanalen die de gewenste doelstellingen van algemeen belang nastreven, als het discriminerende karakter van de eis dat deze organisaties zich op het nationale grondgebied vestigen.
      In de derde plaats wijst verzoekster er ten slotte op dat de werkingssfeer van artikel 31 van de Universeledienstrichtlijn niet is nageleefd met name wat betreft het afhankelijk stellen van het uitzenden van het bestaan van een significant aantal eindgebruikers van de communicatienetwerken.

         (1)  PB L 108, blz. 51.