title: Doorhaling van zaak C-434/00

text:
C 305/18                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                7.12.2002
       richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt                       Doorhaling van zaak C-246/99 ( 1)
       voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
       afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die
       op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn                                   (2002/C 305/33)
       75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
       bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de            De president van het Hof van Justitie van de Europese
       procedure.                                                          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
                                                                           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                           C-246/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           tegen Koninkrijk Denemarken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           (1 ) PB C 246 van 28.8.1999.
Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder
                                                                                Doorhaling van zaak C-434/00 ( 1)
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                                (2002/C 305/34)
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te
Rodano gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar
voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
milieu kunnen hebben. Derhalve is zij de krachtens artikel 4               2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-434/00
van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nage-                (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudicië-
komen.                                                                     le beslissing): Strafzaak tegen G. Cuomo.
                                                                           (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.                                                                  Doorhaling van zaak C-120/01 ( 1)
                                                                                (2002/C 305/35)
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
stortplaats te Rodano gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft
aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming
die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen       De president van het Hof van Justitie van de Europese
verricht. Derhalve is zij de krachtens artikel 8 van de richtlijn          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 september 2002
op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/01:
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.


title: Zaak T-569/16: Arrest van het Gerecht van 26 april 2017 — OU/Commissie („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Tuchtprocedure — Schorsing — Inhouding op het salaris — Berisping — Terugbetaling — Artikel 24, lid 4, van bijlage IX bij het Statuut”)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/26

         Arrest van het Gerecht van 26 april 2017 — OU/Commissie
   (Zaak T-569/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Tuchtprocedure - Schorsing - Inhouding op het salaris - Berisping - Terugbetaling - Artikel 24, lid 4, van bijlage IX bij het Statuut”))
   (2017/C 195/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: OU (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot ten eerste nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 13 maart 2015 tot afwijzing van verzoekers verzoek tot terugbetaling van de bedragen die voor een duur van zes maanden vanaf 15 januari 2007 zijn ingehouden op zijn salaris, en ten tweede terugbetaling van die bedragen, vermeerderd met vertragingsrente

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 13 maart 2015 tot afwijzing van het verzoek van OU om terugbetaling van de bedragen die naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 14 december 2006 zijn ingehouden op zijn salaris, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt veroordeeld tot terugbetaling aan OU van de bedragen die naar aanleiding van het besluit van 14 december 2006 zijn ingehouden op zijn salaris.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-141/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-813/14: Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Liu/BHIM — DSN Marketing (Tas voor draagbare computer) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een tas voor een draagbare computer weergeeft — Identieke oudere gemeenschapsmodellen — Nietigheidsgrond — Geen nieuwheid in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 — Openbaarmaking van oudere modellen voor de voorrangsdatum — Artikelen 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 6/2002”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/28

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Liu/BHIM — DSN Marketing (Tas voor draagbare computer)
   (Zaak T-813/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een tas voor een draagbare computer weergeeft - Identieke oudere gemeenschapsmodellen - Nietigheidsgrond - Geen nieuwheid in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 - Openbaarmaking van oudere modellen voor de voorrangsdatum - Artikelen 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 6/2002”])
   (2016/C 007/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Min Liu (Guangzhou, China) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Bailly, S. Zhang en Y. Zhang, vervolgens Y. Zhang, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: DSN Marketing Ltd (Crawley, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2014 (zaak R 1864/2013-3), inzake een nietigheidsprocedure tussen DSN Marketing Ltd en Min Liu

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Min Liu wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-228/17: Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Zhejiang Jndia Pipeline Industry/Commissie

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/35

         Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Zhejiang Jndia Pipeline Industry/Commissie
   (Zaak T-228/17)
   (2017/C 195/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zhejiang Jndia Pipeline Industry Co. Ltd (Wenzhou, China) (vertegenwoordiger: S. Hirsbrunner, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/141 van de Commissie van 26 januari 2017 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op bepaalde roestvrijstalen hulpstukken voor buisleidingen, door stomplassen te bevestigen, al dan niet afgewerkt, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan (PB 2017, L 22, blz. 14) nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de Commissie en iedereen die in de loop van de procedure wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van de Commissie, verwijzen in de proceskosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft verschillende kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door te oordelen dat roestvrijstalen hulpstukken voor buisleidingen, door stomplassen te bevestigen, (RHBSB) die aan de VS- of de EU- normen voldoen, uitwisselbaar zijn

                           —

                           De Commissie is tekortgeschoten in haar verplichting tot onpartijdige beoordeling van relevant bewijsmateriaal doordat verschillende feitelijke overwegingen betreffende de uitwisselbaarheid in de bestreden verordening onjuist, tegenstrijdig of misleidend zijn. In het bijzonder de stelling dat de enige importeur die medewerking heeft verleend, geen relevant bewijsmateriaal heeft overgelegd, is onjuist.

                           —

                           De Commissie is ten onrechte ervan uitgegaan dat de RHBSB zowel een certificering van overeenstemming met de Europese normen als een certificering van overeenstemming met de VS-normen hadden. Zij heeft zich daarvoor uitsluitend gebaseerd op ongegronde, door de klager op het allerlaatste ogenblik afgelegde verklaringen waarvan voor het eerst in de bestreden verordening zelf is gebleken.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, heeft geen passende redenering gevolgd met betrekking tot de aanpassing van de normale waarde en heeft daarvoor een tegenstrijdige motivering verstrekt

                           —

                           De Commissie heeft zich voor het bepalen van de passende omvang van de aanpassing ten onrechte gebaseerd op gegevens betreffende de kosten en het productieproces van de bedrijfstak in de EU. Zij heeft het op gegevens betreffende de Chinese markt gebaseerde voorstel voor aanpassing om ongerechtvaardigde redenen afgewezen.

                           —

                           Dienaangaande maakt de bestreden verordening inbreuk op artikel 20 van de basisverordening en op artikel 296 VWEU en is zij bovendien ontoereikend gemotiveerd.

               3.

               Derde middel: de vaststelling van de in aanmerking te nemen periode berust op een kennelijke beoordelingsfout

                           —

                           De Commissie is op willekeurige wijze tewerk gegaan door een alternatieve periode buiten beschouwing te laten ofschoon zij uit een eerder onderzoek over de relevante gegevens beschikte.

               4.

               Vierde middel: de procedure die tot de bestreden verordening heeft geleid, was niet in overeenstemming met algemene beginselen van het EU-recht, zoals het beginsel van behoorlijk bestuur, het transparantiebeginsel en het beginsel van eerbiediging van de rechten van verdediging van verzoekster.

                           —

                           De Commissie heeft verzoekster niet tijdig na de mededeling van de voorlopige bevindingen in kennis gesteld van de „informatie waarover zij beschikte”. Toen de Commissie die informatie, samen met andere gegevens en informatie, voor het eerst heeft verstrekt bij de mededeling van de definitieve bevindingen, heeft zij verzoekster niet voldoende tijd gegeven om deze informatie op zinvolle wijze te beoordelen.

                           —

                           Zij heeft de rechten van verdediging van verzoekster geschonden door deze niet de gelegenheid te geven opmerkingen in te dienen over belangrijke bevindingen die waren gebaseerd op verklaringen die door de klager op het allerlaatste ogenblik waren afgelegd en niet waren geverifieerd, verklaringen waarvan voor het eerst in de bestreden verordening is gebleken.

               5.

               Vijfde middel: de bestreden verordening, die is vastgesteld op 26 januari 2017, stelt het aan verzoekster opgelegde antidumpingrecht ten onrechte vast overeenkomstig de basisverordening, die voorziet in een uitzonderlijke methode voor de berekening van de normale waarde van invoer uit de Volksrepubliek China, namelijk de referentielandmethode, ofschoon het recht van de EU om een dergelijke uitzonderlijke behandeling toe te passen op 11 december 2016 is vervallen.

                           —

                           De Europese Unie heeft zichzelf verbonden tot inachtneming van de specifieke bepalingen van het Protocol inzake de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) bij wege van het besluit van de Raad houdende goedkeuring van die toetreding. Als instelling van de EU is de Commissie verplicht bij de uitoefening van haar bevoegdheden de door de Unie aangegane internationale verplichtingen in acht te nemen.

                           —

                           De bestreden verordening is bovendien onverenigbaar met de verplichting van de EU om haar antidumpingvoorschriften overeenkomstig het internationale recht uit te leggen, vooral wanneer die voorschriften erop gericht zijn uitvoering te geven aan een door de Unie gesloten internationale overeenkomst.


title: Doorhaling van zaak T-23/97

text:
C 387/26               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20 . 12 . 97
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 Voorts stelt verzoeker, dat de bestreden besluiten in strijd
A. Giannini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door              zijn met het beginsel van het gewettigde vertrouwen en
M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel, Rue               misbruik van bevoegdheid opleveren.
du Prince Royal 85 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren                                                             Doorhaling van zaak T-396/94 (')
                                                                                ( 97/C 387/48 )
     — het besluit van verweerster houdende nietigverkla
          ring van de kennisgeving van vacature COM/ 151 /                              (Procestaai: Nederlands)
          94 ;
                                                                    De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
     — de kennisgeving van vacature COM/062/97, en                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                    pen heeft bij beschikking van 3 november 1997 de doorha
                                                                    ling in het register gelast van zaak T-396/94 : Centrale
     — besluit nr. 4732 van 24 juli 1997 van verweerster
                                                                    Bewerkingseenheid ( CBE ) tegen Commissie van de Euro
          houdende afwijzing van zijn klacht, dat verzoeker
                                                                    pese Gemeenschappen .
          op 30 juli 1997 ter kennis is gebracht;
                                                                    (') PB C 392 van 31 . 12 . 1994 .
— verweerster te veroordelen
     — tot betaling aan verzoeker van het verschil tussen
          zijn salaris en het ten onrechte door de op de
          betrokken post benoemde kandidaat ontvangen
          salaris, dit als vergoeding van de door verzoeker                        Doorhaling van zaak T-23/97 ( 1 )
          sedert de onrechtmatige benoeming geleden morele                                       ( 97/C 387/49 )
          schade;
                                                                                (Procestaai: Portugees)
     — tot betaling aan verzoeker van het verschil tussen
          zijn huidige salaris en het salaris dat hij sedert
          28 april 1995 in de rang A 3 zou hebben ontvan           De president van de Tweede Kamer ( uitgebreid ) van het
          gen, dit als vergoeding van de door verzoeker gele       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
          den materiële schade;                                     pen heeft bij beschikking van 3 november 1997 de doorha
                                                                    ling in het register gelast van zaak T-23/97: AEVP —
                                                                    Associagao das Empresas de Vinho do Porto tegen Com
 — verweerster in alle kosten te verwijzen.                          missie van de Europese Gemeenschappen .
                                                                     (') PB C 131 van 26 . 4 . 1997 .
 Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoeker komt op tegen de door verweerster na het arrest
 van het Gerecht van 19 maart 1997 ( zaak T-21 /96 , Gian
 nini ) vastgestelde besluiten, houdende nietigverklaring van
 de kennisgeving van vacature COM/151 /94 ter voorzie                              Doorhaling van zaak T-87/97 (')
 ning in het ambt van hoofd van de eenheid „ Onderhande                                          ( 97/C 387/50
 lingen over en beheer van de textielovereenkomsten;
 schoeisel; diversen " ( DG I/D/I ) en bekendmaking van een
 nieuwe kennisgeving van vacature COM/062/97 betref                                     (Procestaai: Nederlands)
 fende hetzelfde ambt .
                                                                     De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
 Hij is van oordeel, dat de argumenten die verweerster ter           beschikking van 3 november 1997 de doorhaling in het
 rechtvaardiging van de nieuwe formulering van een ken              register gelast van zaak T-87/97: G. van Dyck tegen Com
 nisgeving betreffende hetzelfde ambt aanvoert, onjuist zijn .       missie van de Europese Gemeenschappen .
 Hij betoogt, dat het in strijd is met de geest van het arrest
 van het Gerecht, de gebreken van de nietigverklaarde han
                                                                      (') PB C 166 van 31 . 5 . 1997 .
 deling op te heffen door middel van de vaststelling van
 een formeel nieuwe handeling die evenwel met dezelfde
 gebreken behept is.


title: Zaak C-93/15 P: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — Banco Privado Português SA (in liquidatie) en Massa Insolvente do Banco Privado Português SA (in liquidatie)/Europese Commissie [Hogere voorziening — Steun die door de Portugese Republiek aan een financiële instelling is verleend in de vorm van een staatsgarantie voor een lening — Besluit waarbij de staatssteun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Artikel 107, lid 1, VWEU — Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU — Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde hogere voorziening]

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/7

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — Banco Privado Português SA (in liquidatie) en Massa Insolvente do Banco Privado Português SA (in liquidatie)/Europese Commissie
   (Zaak C-93/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Steun die door de Portugese Republiek aan een financiële instelling is verleend in de vorm van een staatsgarantie voor een lening - Besluit waarbij de staatssteun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Artikel 107, lid 1, VWEU - Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU - Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde hogere voorziening])
   (2015/C 429/09)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirantes: Banco Privado Português SA (in liquidatie) en Massa Insolvente do Banco Privado Português SA (in liquidatie) (vertegenwoordigers: M. Ferreira Santos en R. Leandro Vasconcelos, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en L. Flynn, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Banco Privado Português SA en Massa Insolvente do Banco Privado Português SA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Beroep, op 14 juli 1998 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-255/98)

text:
C 278/24              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.9.98
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten van de procedure te
                                                                         verwijzen.
Volgens de Commissie gelden de beginselen die in de in de           Middelen en voornaamste argumenten
conclusies aangehaalde rechtspraak zijn ontwikkeld, voor
beroepen en situaties die binnen de werkingssfeer van de
richtlijnen ¹algemeen stelselº of van de ¹categorale richt-         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
lijnenº vallen, maar waarin niet is voldaan aan de in deze          die in zaak C-250/98 (2); de termijn voor omzetting van de
richtlijnen gestelde voorwaarden voor erkenning. Ook                richtlijn is sedert 1 februari 1997 verstreken.
wanneer een richtlijn inzake wederzijdse erkenning van
diploma's niet van toepassing is, zijn de lidstaten gehouden        (1) PB L 196 van 7.8.1996, blz. 8.
het vrije verkeer van migrerende werknemers te verzeke-             (2) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.
ren, ongeacht of het gaat om loontrekkenden dan wel om
zelfstandigen. Het zou paradoxaal zijn, dat het bestaan
van een richtlijn inzake wederzijdse erkenning tot gevolg
heeft dat de vrijheid van vestiging wordt beperkt doordat
Gemeenschapsonderdanen met een diploma dat niet aan
de door die richtlijn gestelde voorwaarden voldoet, de
mogelijkheid wordt ontnomen zich op het arrest ¹Vlasso-             Verzoek van het Oberste Gerichtshof bij arrest van 30 juni
poulouº te beroepen, hetgeen zij zonder die richtlijn zeker         1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
hadden kunnen doen.                                                 Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb en TK-Heim-
                                                                                dienst Sass GmbH
(1) Arrest van 15 oktober 1987, zaak 222/86, Jurispr. blz. 4097.                            (Zaak C-254/98)
(2) Arrest van 7 mei 1991, zaak C-340/89, Jurispr. blz. I-2357.
                                                                                (98/C 278/43)
                                                                    Het Oberste Gerichtshof heeft bij arrest van 30 juni 1998,
                                                                    ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli
                                                                    1998, in het geding tussen Schutzverband gegen unlaute-
                                                                    ren Wettbewerb en TK-Heimdienst Sass GmbH, het Hof
Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commissie van de             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ               om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
                       (Zaak C-253/98)
                                                                    Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge-
                         (98/C 278/42)                              legd, dat het in de weg staat aan een regeling volgens
                                                                    welke bakkers, slagers en handelaren in levensmiddelen
                                                                    enkel producten die zij op basis van hun bedrijfsvergun-
                                                                    ning te koop mogen aanbieden, rondreizend van plaats tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             plaats of huis aan huis te koop mogen aanbieden, indien
is op 10 juli 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ ingesteld        zij in het administratieve district waar zij de verkoop in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               deze vorm verrichten, of in een aan dit administratieve dis-
genwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en               trict grenzende gemeente het betrokken bedrijf ook in een
door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als                 vaste vestigingsplaats uitoefenen, waarbij ook enkel die
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               producten rondreizend van plaats tot plaats of huis aan
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                  huis te koop mogen worden aangeboden, die ook in deze
                                                                    vaste vestigingsplaats te koop worden aangeboden?
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het den Hove behage:
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de          Beroep, op 14 juli 1998 ingesteld door Koninkrijk Spanje
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 96/                               (Zaak C-255/98)
     40/EG van de Commissie van 25 juni 1996 houdende
     het vaststellen van een gemeenschappelijk model voor                                    (98/C 278/44)
     een identiteitskaart voor inspecteurs die de havenstaat-
     controle verrichten (1), of door die bepalingen niet bin-
     nen de gestelde termijn mee te delen, de krachtens             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     artikel 2 van die richtlijn en krachtens het EG-Verdrag        is op 14 juli 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
     op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;              de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
 ---pagebreak--- 5.9.98                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/25
vertegenwoordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del                Beroep, op 15 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
Estado, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais                                       (Zaak C-256/98)
4-6.
                                                                                (98/C 278/45)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ð nietig te verklaren Beschikking 98/324/EG van de                  is op 15 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
      Commissie van 29 april 1998 betreffende de goedkeu-           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
      ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro-       genwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische
      tingsjaar 1997 hebben ingediend in verband met de             dienst, en O. Couvert-CasteÂra, bij de juridische dienst
      door het Europees OrieÈntatie- en Garantiefonds voor          gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
      de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinan-              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
      cierde uitgaven (1), voorzover daarbij aan Spanje een         de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
      financieÈle correctie wordt opgelegd, en
                                                                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
Ð de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.               deert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                         stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/
Ð Schending van wezenlijke procedurevoorschriften en                     43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
      ontbreken van motivering:                                          instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde
                                                                         flora en fauna (1), daar zij heeft nagelaten de bepalin-
                                                                         gen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van
      De bestreden beschikking kan geen financieÈle correctie            artikel 6 van die richtlijn, de krachtens die richtlijn en
      opleggen, omdat zij is gegeven in de fase van de goed-             artikel 189, derde alinea, van het Verdrag op haar rus-
      keuring van de rekeningen overeenkomstig artikel 5,                tende verplichtingen niet is nagekomen;
      lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 729/70 van
      de Raad (2), en niet in die van de controle overeenkom-
      stig artikel 5, lid 2, onder c), van Verordening (EEG)        Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
      nr. 729/70. Alleen bij laatstbedoelde controle kan wor-            verwijzen.
      den onderzocht of de uitgaven zijn gedaan overeen-
      komstig de Gemeenschapsregels. Elke financieÈle cor-
      rectie die plaatsvindt buiten het kader van vorenbe-          Middelen en voornaamste argumenten
      doelde goedkeuring door de Commissie is nietig,
      aangezien zij niet plaatsvindt overeenkomstig de proce-
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      dure inzake het toezicht op de toepassing van de
                                                                    die in zaak C-250/98 (2); de in artikel 23 van de richtlijn
      regels, zoals voorgeschreven in Verordening (EG)
                                                                    bepaalde omzettingstermijn is op 5 juni 1994 verstreken.
      nr. 1663/95 van de Commissie (3). Bovendien heeft het
      Koninkrijk Spanje alleen kennis kunnen nemen van de
      redenen op grond waarvan de Commissie twijfels had            (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
      over de juistheid van bepaalde begrotingsposten; het          (2) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.
      heeft evenwel niet vernomen op welke gronden de
      Commissie bepaalde door het Koninkrijk Spanje gege-
      ven toelichtingen niet heeft aanvaard.
Ð Schending van de toepasselijke Gemeenschapsregels:
                                                                    Hogere voorziening, op 15 juli 1998 ingesteld door A.
                                                                    Lucaccioni tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak
      De berekeningen van de Spaanse autoriteiten zijn juist,       T-165/95 tussen A. Lucaccioni en de Commissie van de
      en komen overeen met de toepasselijke Verordeningen           Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
      (EG) nr. 150/95 van de Raad (4), en (EG) nr. 157/95 (5)       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
      en (EG) nr. 158/95 (6) van de Commissie.                                                    Kamer)
                                                                                (Zaak C-257/98 P)
(1 ) PB  L 141 van 13.5.1998, blz. 38.
(2 ) PB  L 94 van 28.4.1970, blz. 13.                                                        (98/C 278/46)
(3 ) PB  L 158 van 8.7.1995, blz. 6.
(4 ) PB  L 22 van 31.1.1995, blz. 1.
(5 ) PB  L 24 van 1.2.1995, blz. 1.                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(6 ) PB  L 24 van 1.2.1995, blz. 4.
                                                                    is op 15 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door A.
                                                                    Lucaccioni, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L.
                                                                    Levi en O. Eben, advocaten te Brussel, domicilie gekozen


title: Zaak C-396/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 12 oktober 2009 — Interedil Srl, in liquidatie/Fallissement van Interedil Srl, Banca Intesa Gestione Crediti Spa

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 12 oktober 2009 — Interedil Srl, in liquidatie/Fallissement van Interedil Srl, Banca Intesa Gestione Crediti Spa
   (Zaak C-396/09)
   2009/C 312/35
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Interedil Srl, in liquidatie

      Verwerende partijen: Fallissement van Interedil Srl, Banca Intesa Gestione Crediti Spa

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar” in artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 (1) worden uitgelegd overeenkomstig de communautaire regeling of overeenkomstig de nationale regeling, en, indien het eerste het geval is, wat houdt dit begrip dan in en welke factoren of elementen zijn beslissend voor het bepalen van het „centrum van de voornaamste belangen”?

               2)

               Kan het vermoeden van artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 dat „bij vennootschappen, zolang het tegendeel niet is bewezen, het centrum van de voornaamste belangen wordt vermoed de plaats van de statutaire zetel te zijn”, worden weerlegd door de constatering dat reële ondernemingsactiviteit is verricht in een andere staat dan die waar de statutaire zetel van de vennootschap zich bevindt, of is voor de weerlegging van dit vermoeden noodzakelijk dat wordt aangetoond dat de vennootschap in de staat waar haar statutaire zetel zich bevindt geen ondernemingsactiviteiten heeft verricht?

               3)

               Zijn het feit dat de vennootschap in een andere lidstaat dan die waar haar statutaire zetel zich bevindt onroerend goed bezit, het feit dat zij daar met een andere vennootschap een huurovereenkomst voor twee hotelcomplexen heeft gesloten, en het feit dat zij daar een overeenkomst heeft gesloten met een bankinstelling, elementen of factoren op grond waarvan het vermoeden van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1346/2000 ten gunste van de „statutaire zetel” van de vennootschap kan worden geacht te zijn weerlegd, en zijn deze omstandigheden voldoende om aan te nemen dat sprake is van een „vestiging” van de vennootschap in de zin van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1346/2000?

               4)

               Indien beslissing nr. 10606/2005 van de Corte di Cassazione inzake de rechterlijke bevoegdheid berust op een andere uitlegging van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1346/2000 dan die van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, staat dan artikel 382 van het Italiaanse wetboek van burgerlijke rechtsvordering, op grond waarvan de uitspraak van de Corte di Cassazione over de rechterlijke bevoegdheid onherroepelijk en bindend is, in de weg aan de toepassing van die communautaire bepaling, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Zaak C-446/04: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, van 13 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Test Claimants in the FII Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/26

         Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, van 13 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Test Claimants in the FII Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-446/04)
   (2005/C 6/51)
   Procestaal: Engels
   De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, heeft bij beschikking van 13 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 oktober 2004, in het geding tussen Test Claimants in the FII Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verzet artikel 43 EG of artikel 56 EG zich ertegen dat een lidstaat bepalingen handhaaft en toepast die dividenden die een in die lidstaat gevestigde vennootschap (hierna: „de ingezeten vennootschap”) ontvangt van andere ingezeten vennootschappen, vrijstellen van vennootschapsbelasting en dividenden die de ingezeten vennootschap ontvangt van in andere lidstaten gevestigde vennootschappen (hierna: „niet-ingezeten vennootschappen”), onderwerpen aan de vennootschapsbelasting (na, ter voorkoming van dubbele heffing, verrekening van de over het dividend geheven bronbelasting en, onder bepaalde voorwaarden, van de door niet-ingezeten vennootschappen over hun winst in hun staat van vestiging betaalde onderliggende belasting)?

               2.

               Wanneer een lidstaat een stelsel toepast dat onder bepaalde omstandigheden verplicht tot betaling van de voorheffing op de vennootschapsbelasting (hierna „ACT”) over de dividenduitkering van een ingezeten vennootschap aan haar aandeelhouders en de in die lidstaat gevestigde aandeelhouders voor deze dividenden een belastingkrediet verleent, verzet artikel 43 EG of artikel 56 EG dan wel artikel 4, lid 1, of artikel 6 van richtlijn 91/435/EEG van de Raad zich dan ertegen dat de lidstaat bepalingen handhaaft en toepast volgens welke de ingezeten vennootschap dividend vrij van ACT aan haar aandeelhouders kan uitkeren wanneer zij dividend van in die lidstaat gevestigde vennootschappen heeft ontvangen (direct of indirect via andere in die lidstaat gevestigde vennootschappen), doch niet wanneer zij dividend van niet-ingezeten vennootschappen heeft ontvangen?

               3.

               Verzetten de in de tweede vraag genoemde gemeenschapsrechtelijke bepalingen zich ertegen dat de lidstaat bepalingen handhaaft en toepast volgens welke de ACT-schuld kan worden verrekend met de vennootschapsbelasting die de dividenduitkerende vennootschap en andere in die lidstaat gevestigde vennootschappen van de groep aldaar over hun winsten zijn verschuldigd,

                           a.

                           maar die niet voorzien in enige verrekening van de ACT-schuld of gelijkwaardige regeling (zoals teruggaaf van ACT) voor de winst die niet in die lidstaat gevestigde vennootschappen van de groep in die staat of in andere lidstaten hebben behaald, en/of

                           b.

                           volgens welke een regeling ter voorkoming van dubbele heffing die een in die lidstaat gevestigde vennootschap geniet, de vennootschapsbelastingschuld vermindert waarmee de ACT-schuld kan worden verrekend?

               4.

               Wanneer de lidstaat bepalingen kent die in bepaalde omstandigheden aan de ingezeten vennootschappen op hun verzoek teruggaaf van de over uitkeringen aan hun aandeelhouders betaalde ACT verlenen wanneer zij uitkeringen ontvangen van niet-ingezeten vennootschappen (waaronder in dit verband van in derde landen gevestigde vennootschappen), verzet artikel 43 EG of artikel 56 EG dan wel artikel 4, lid 1, of 6 van richtlijn 90/435/EEG zich ertegen dat deze bepalingen:

                           a.

                           de ingezeten vennootschappen verplichten de ACT te betalen en vervolgens terug te vorderen, en

                           b.

                           de aandeelhouders van de ingezeten vennootschappen geen belastingkrediet toekennen dat zij zouden hebben ontvangen over een dividend van een ingezeten vennootschap die zelf geen dividenden van niet-ingezeten vennootschappen heeft ontvangen?

               5.

               Wanneer een lidstaat de in de eerste en de tweede vraag beschreven maatregelen heeft vastgesteld vóór 31 december 1993 en de in de vierde vraag beschreven nadere maatregelen na die datum, en indien de laatstgenoemde maatregelen een door artikel 56 EG verboden beperking vormen, moet die beperking dan worden beschouwd als een nieuwe beperking die niet reeds bestond op 31 december 1993?

               6.

               Ingeval een van de in de eerste tot en met de vijfde vraag genoemde maatregelen in strijd is met een van de aldaar genoemde gemeenschapsbepalingen, moet dan, wanneer de ingezeten vennootschap of andere vennootschappen van dezelfde groep op grond van de desbetreffende inbreuk de volgende vorderingen instellen:

                           i)

                           een vordering tot terugbetaling van onrechtmatig geheven vennootschapsbelasting in de in de eerste vraag vermelde omstandigheden;

                           ii)

                           een vordering tot herstel (of compensatie van het verlies) van de voorzieningen die zijn toegepast bij de onrechtmatig geheven vennootschapsbelasting in de in de eerste vraag genoemde omstandigheden;

                           iii)

                           een vordering tot terugbetaling van (of compensatie van) de ACT die niet kon worden verrekend met de vennootschapsbelastingschuld van de vennootschap of anderszins kon worden teruggekregen en die zonder de inbreuk niet was betaald (of terugbetaald);

                           iv)

                           een vordering, ingeval de ACT is verrekend met de vennootschapsbelasting, wegens verlies van het gebruiksgenot van geld tussen de datum van betaling van de ACT en die verrekening;

                           v)

                           een vordering tot terugbetaling van de door de vennootschap of een andere vennootschap van de groep betaalde vennootschapsbelasting, wanneer een van deze vennootschappen vennootschapsbelasting verschuldigd was geworden omdat zij afzag van andere voorzieningen om haar ACT-schuld te kunnen verrekenen met haar vennootschapsbelastingschuld (waarbij de aan de verrekening van de ACT gestelde grenzen een residuele vennootschapsbelastingschuld tot gevolg hadden);

                           vi)

                           een vordering wegens verlies van het gebruiksgenot van geld omdat eerder vennootschapsbelasting is betaald dan anders het geval zou zijn geweest, of omdat voorzieningen onder de in v) genoemde omstandigheden zijn verloren;

                           vii)

                           een vordering van de ingezeten vennootschap tot betaling van (of compensatie van) een ACT-surplus dat deze vennootschap heeft doorgegeven aan een andere vennootschap van de groep en waarvan geen verrekening heeft plaatsgehad bij de verkoop, de afsplitsing of de vereffening van die andere vennootschap;

                           viii)

                           een vordering, wanneer de ACT is betaald maar vervolgens is teruggevorderd krachtens de in de vierde vraag genoemde bepalingen, wegens verlies van het gebruiksgenot van geld tussen de datum van betaling van de ACT en de datum van terugvordering;

                           ix)

                           een vordering tot compensatie, wanneer de ingezeten vennootschap heeft gekozen voor terugvordering van de ACT onder de in de vierde vraag beschreven voorwaarden en haar aandeelhouders een hoger dividend heeft aangeboden wegens de voor hen ontbrekende mogelijkheid een belastingkrediet te verkrijgen,

                     met betrekking tot elk van deze vorderingen worden beschouwd als:

                           een vordering tot terugbetaling van onrechtmatig geheven bedragen, die onstaat als gevolg van en accessoir is aan de schending van de voormelde gemeenschapsrechtelijke bepalingen; of

                           een vordering tot compensatie of schadevergoeding, van dien aard dat moet worden voldaan aan de voorwaarden van het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (C 46/93 en C 48/93), of

                           een vordering tot betaling van een bedrag overeenkomend met een onrechtmatig geweigerd voordeel?

               7.

               Indien het antwoord op een onderdeel van de zesde vraag luidt dat de vordering een vordering tot betaling van een bedrag overeenkomend met een onrechtmatig geweigerd voordeel is:

                           a.

                           is een dergelijke vordering dan een gevolg van of accessoir aan het door voormelde gemeenschapsbepalingen verleende recht, of

                           b.

                           moet worden voldaan aan de verhaalsvoorwaarden neergelegd in het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (C 46/93 en C 48/93), of

                           c.

                           moet aan andere voorwaarden worden voldaan?

               8.

               Maakt het voor de antwoorden op de zesde en de zevende vraag verschil of naar nationaal recht de in de zesde vraag bedoelde vorderingen zijn ingediend als vorderingen tot terugbetaling, dan wel zijn of moeten worden ingediend als schadevorderingen?

               9.

               Welk advies zou het Hof in deze zaken eventueel kunnen geven over de omstandigheden die de nationale rechter in aanmerking moet nemen bij de beoordeling of zich een voldoende ernstige schending in de zin van het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (C 46/93 en C 48/93) voordoet, en in het bijzonder of de schending, gelet op de stand van de rechtspraak van het Hof betreffende de uitlegging van de relevante gemeenschapsbepalingen, te rechtvaardigen dan wel of er in een bijzonder geval een voldoende causaal verband is om te kunnen spreken van een „direct causaal verband” in de zin van dat arrest?


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich van 28 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung en 1. Beck Liegenschaftsverwaltungsgesellschaft mbH, 2. Bergdorf Wohnbau Gesellschaft mbH, in liquidatie, interveniënt: Dr. K. Hacker (Zaak C-355/97)

text:
6 . 12 . 97         1 NL 1                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 370/3
overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht                 Verzoek, gebaseerd op de beschikking van het Finanzge
aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat            richt München van 17 september 1997 om een prejudiciële
een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier                beslissing in het geding tussen Molkereigenossenschaft
voege, dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden                      Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt Lindau
tot het dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir,                                    ( Zaak C-356/97)
en vervoer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden,
wanneer met inachtneming van de verkeersvoorschriften                                              ( 97/C 370/05 )
een totale reisduur van zes uur en een afstand van 130 km
niet worden overschreden, waarbij van de daadwerkelijk                Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van
op de autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft                17 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
voor de berekening van de afstand in aanmerking wordt                 Justitie op 16 oktober 1997, in het geding tussen Molke
genomen ?                                                             reigenossenschaft Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt
                                                                      Lindau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
                                                                      Is artikel 3 , lid 2 , tweede zin, van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 (PB L 57
                                                                      van 10 . 3 . 1993 , blz . 12 ) met betrekking tot de oplegging
Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster               van een boete aan een melkfabriek ( koper van melk) gel
reich van 28 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing             dig ?
in het geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der
Tiroler Landesregierung en 1 . Beck Liegenschaftsverwal
tungsgesellschaft mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft
        mbH, in liquidatie, interveniënt: Dr. K. Hacker
                         ( Zaak C-355/97)                             Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                            ( 97/C 370/04)
                                                                                ( Zaak C-357/97)
                                                                                ( 97/C 370/06 )
Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij
beschikking van 28 augustus 1997, ingekomen ter griffie               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
van het Hof van Justitie op 15 oktober 1997, in het geding
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesre
                                                                      woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als
gierung en 1 . Beek Liegenschaftsverwaltungsgesellschaft
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft mbH, in liquida
                                                                      bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
tie, interveniënt: Dr. K. Hacker, het Hof van Justitie van
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi
ciële beslissing over de navolgende vraag:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens
Moet artikel 70 van de Akte betreffende de toetredings                    het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette
voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek                     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen,
Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van                      die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/
de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond                            29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende
(TA ) ('), dat bepaalt dat de Republiek Oostenrijk in afwij               de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezond
king van de verplichtingen op grond van de verdragen                       heid ter bevordering van een betere medische hulpver
waarop de Europese Unie is gegrond, haar bestaande wet                    lening aan boord van schepen ( ] ), en/of door de Com
geving inzake tweede woningen gedurende vijf jaar na de                    missie niet daarvan op de hoogte te stellen;
toetreding (1 januari 1995 ) mag handhaven, aldus worden
uitgelegd, dat de overgangsbepalingen van § 40, leden 2               b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
en 5 , van het op 1 oktober 1996 in werking getreden Tiro            Middelen en voornaamste argumenten
ler Grundverkehrsgesetz 1996 (Landesgesetzblatt für Tirol
nr. 61 / 1996 ) onder het begrip „ bestaande wetgeving" val          Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
len, of moeten deze bepalingen als nieuwe wetgeving wor              richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
den aangemerkt, wanneer de bepalingen van eerdere ver                dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
sies van het Tiroler Grundverkehrsgesetz ingevolge uitspra           plichting in de in de richtlijn gestelde termijn voor de
ken van het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof op het                nakoming na te leven. Die termijn is op 31 december
onderhavige geval niet konden worden toegepast ?                      1994 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
                                                                      vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
(') PB C 241 van 29 . 8 . 1994 , blz . 1 .                            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
                                                                      (') PB L 113 van 30 . 4 . 1992, blz . 19 .


title: Zaak C-361/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 september 2015 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek [Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikel 7 — Uitkering bij ouderdom — Kerstgratificatie — Woonplaatsvereiste]

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 september 2015 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-361/13) (1)

   ([Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikel 7 - Uitkering bij ouderdom - Kerstgratificatie - Woonplaatsvereiste])
   (2015/C 371/02)
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Tokár, D. Martin en F. Schatz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-295/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Darmstadt — Duitsland) — H, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH/H. K. (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar de insolventieprocedure is ingeleid om kennis te nemen van een vordering uit de insolvabiliteit tegen een verweerder die in een derde staat woont — Vordering tegen de beheerder van een vennootschap strekkende tot vergoeding van betalingen gedaan na het intreden van de insolvabiliteit van die vennootschap of nadat is vastgesteld dat deze een te hoge schuldenlast heeft)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Darmstadt — Duitsland) — H, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH/H. K.
   (Zaak C-295/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar de insolventieprocedure is ingeleid om kennis te nemen van een vordering uit de insolvabiliteit tegen een verweerder die in een derde staat woont - Vordering tegen de beheerder van een vennootschap strekkende tot vergoeding van betalingen gedaan na het intreden van de insolvabiliteit van die vennootschap of nadat is vastgesteld dat deze een te hoge schuldenlast heeft))
   (2015/C 046/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Darmstadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH

      Verwerende partij: H. K.

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet aldus worden uitgelegd dat de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan een insolventieprocedure voor het vermogen van een vennootschap is ingeleid, op basis van die bepaling bevoegd zijn om kennis te nemen van een vordering, zoals die in het hoofdgeding, die de bewindvoerder in het faillissement van die vennootschap tegen de beheerder van deze laatste geldend maakt ter vergoeding van betalingen die zijn gedaan nadat de onderneming insolvent is geworden of nadat is vastgesteld dat deze een te hoge schuldenlast had.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan een insolventieprocedure voor het vermogen van een vennootschap is ingeleid, bevoegd zijn om kennis te nemen van een vordering, zoals die in het hoofdgeding, die de bewindvoerder in het faillissement van die vennootschap tegen de beheerder van deze laatste geldend maakt ter vergoeding van betalingen die zijn gedaan nadat de onderneming insolvent is geworden of nadat is vastgesteld dat deze een te hoge schuldenlast had, wanneer die beheerder zijn woonplaats niet in een andere lidstaat heeft maar, zoals in het hoofdgeding, in een staat die verdragsstaat is bij het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken van 30 oktober 2007, waarvan de sluiting is goedgekeurd namens de Gemeenschap bij besluit 2009/430/EG van de Raad van 27 november 2008.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak C-484/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Fiscale eenheid Koninklijke Ahold NV/Staatssecretaris van Financiën (Verzoek om prejudiciële beslissing — Eerste en Zesde btw-richtlijn — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel — Regels inzake afronding van btw-bedragen — Afronding per artikel naar beneden)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Fiscale eenheid Koninklijke Ahold NV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-484/06) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Eerste en Zesde btw-richtlijn - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel - Regels inzake afronding van btw-bedragen - Afronding per artikel naar beneden)
   (2008/C 223/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fiscale eenheid Koninklijke Ahold NV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikelen 11, A, lid 1, sub a, en 22, leden 3, sub b, eerste volzin, en 5 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en van artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn 67/227/EEG van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB 71, blz. 1301) — Regels inzake afronding van bedragen van belasting over toegevoegde waarde
   Dictum

               1)

               Bij gebreke van een specifieke communautaire regeling staat het aan de lidstaten om de regels en methoden vast te stellen voor de afronding van de bedragen van de belasting over de toegevoegde waarde. De lidstaten zijn daarbij gehouden om de beginselen waarop het gemeenschappelijke stelsel van deze belasting is gebaseerd, met name het beginsel van fiscale neutraliteit en het evenredigheidsbeginsel, te eerbiedigen.

               2)

               Het gemeenschapsrecht bevat, bij de huidige stand ervan, geen enkele specifieke verplichting op grond waarvan de lidstaten gehouden zijn om toe te staan dat belastingplichtigen het bedrag van de belasting over de toegevoegde waarde per artikel naar beneden afronden.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-100/06: Beroep ingesteld op 26 juli 2007 — Rajani (Dear!Net Online)/BHIM — Artoz-Papier (ATOZ)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/12

         Beroep ingesteld op 26 juli 2007 — Rajani (Dear!Net Online)/BHIM — Artoz-Papier (ATOZ)
   (Zaak T-100/06)
   (2007/C 235/21)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Deepak Rajani (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dustmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Artoz-Papier AG (Lenzburg, Zwitserland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 januari 2006 (zaak R 1126/2004-2);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Deepak Rajani

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair woordmerk „ATOZ” voor diensten van de klassen 35 en 41 — aanvraag nr. 1 319 961

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Artoz-Papier AG

      Oppositiemerk of -teken: internationaal en national woordmerk „ARTOZ” voor diensten van de klassen 35 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster stelt dat de bestreden beslissing in strijd is met artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk doordat de duur van inschrijving van het merk onjuist is uitgelegd. Volgens verzoekster komt een dergelijke uitlegging ultra vires van het communautaire, het nationale en het internationale recht neer op misbruik van bevoegdheid. Bovendien is de beslissing van de kamer van beroep in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94. Ten slotte heeft zowel de oppositieafdeling als de kamer van beroep volgens verzoekster een ernstige inbreuk gemaakt op de procedurele waarborgen van de artikelen 73 en 79 van verordening nr. 40/94 door een ontoereikende motivering en een schending van het recht om te worden gehoord.


title: Zaak C-83/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 mei 2011 — Europese Commissie/Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG, Zellstoff Stendal GmbH, Bondsrepubliek Duitsland, Land Sachsen-Anhalt (Hogere voorziening — Staatssteun — Artikel 88, leden 2 en 3, EG — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Beschikking om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheidsvoorwaarden — Aanvoerbare middelen tot nietigverklaring — Begrip „belanghebbende” — Concurrentieverband — Aantasting — Markt voor bevoorrading)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 mei 2011 — Europese Commissie/Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG, Zellstoff Stendal GmbH, Bondsrepubliek Duitsland, Land Sachsen-Anhalt
   (Zaak C-83/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Artikel 88, leden 2 en 3, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Beschikking om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheidsvoorwaarden - Aanvoerbare middelen tot nietigverklaring - Begrip „belanghebbende” - Concurrentieverband - Aantasting - Markt voor bevoorrading)
   2011/C 204/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Gross en V. Kreuschitz, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Kronoply GmbH & Co. KG, Kronotex GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: R. Nierer en L. Gordalla, Rechtsanwälte), Zellstoff Stendal GmbH (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en K. Karl, Rechtsanwälte), Bondsrepubliek Duitsland, Land Sachsen-Anhalt

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 10 december 2008, Kronoply en Kronotex/Commissie (T-388/02), voor zover het Gerecht een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 juni 2002 om geen bezwaar te maken tegen de steun die door de Duitse autoriteiten aan Zellstoff Stendal voor de bouw van een pulpfabriek is verleend, ontvankelijk heeft verklaard (ook al werd dit beroep ten slotte ongegrond verklaard) — Onjuiste beoordeling van de voorwaarden voor ontvankelijkheid van een door een belanghebbende in de zin van artikel 88, lid 2, EG ingesteld beroep tot nietigverklaring van een op artikel 88, lid 3, EG gebaseerd besluit van de Commissie

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie en Zellstoff Stendal GmbH dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-279/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Evropaïki Dynamiki/ECB ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Dienstverlening op gebied van IT-adviesverlening en -ontwikkeling ten behoeve van ECB — Afwijzing van offerte en gunning van opdracht aan andere inschrijvers — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Uitsluitingsgrond — Toelating die door nationale autoriteit moet worden verleend — Beroep dat gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond en gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk is )

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/15

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Evropaïki Dynamiki/ECB
   (Zaak T-279/06) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Dienstverlening op gebied van IT-adviesverlening en -ontwikkeling ten behoeve van ECB - Afwijzing van offerte en gunning van opdracht aan andere inschrijvers - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Uitsluitingsgrond - Toelating die door nationale autoriteit moet worden verleend - Beroep dat gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond en gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk is”)
   2009/C 233/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. von Lindeiner en G. Gruber, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 31 juli 2006 waarbij is afgewezen de offerte van verzoekster in het kader van de procedure van gunning via onderhandelingen voor dienstverlening op het gebied van IT-adviesverlening en -ontwikkeling ten behoeve van de ECB, alsmede van het besluit om de opdracht aan andere inschrijvers te gunnen.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Beroep, op 18 februari 1995 ingesteld door Lafarge Coppée, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-43/95)

text:
Nr. C 119/14          fNL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13 . 5 . 95
     2. Onjuiste analyse van verzoeksters marktgedrag:                       klagen. Zij is bovendien van mening, dat de
          door ervan uit te gaan dat verzoekster heeft deelge                Commissie niet zonder zichzelf tegen te spreken
          nomen aan een mededingingsregeling die ertoe                       heeft kunnen stellen, dat de relevante geografische
          strekte de cementleveringen vanuit Frankrijk naar                  markt tegelijkertijd lokaal en Europees was.
          Duitsland en vice versa te beperken, heeft zij de
          feiten kennelijk onjuist uitgelegd.
                                                                     II. Kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster betoogt, dat
                                                                         de haar verweten praktijken — waarmee uitvoering
                                                                         zou zijn gegeven aan een algemene overeenkomst —
                                                                         hetzij non-existent zijn, hetzij buiten haar invloedssfeer
   Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Ciments                    liggen, en hoe dan ook geen enkel verband houden met
             Français, SA tegen Commissie van de                         een algemene overeenkomst. Zij is bovendien van
                   Europese Gemeenschappen                               mening, dat de bewijselementen die worden geacht het
                                                                         bestaan van een algemene overeenkomst inzake de
                         (Zaak T-39/95 )                                 „ eerbiediging van de thuismarkten " aan te tonen,
                           (95/C 119/34)                                 kennelijk ontoereikend zijn.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                    III. Schending van het non-discriminatie- en het evenredig
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                heidsbeginsel, alsmede van het beginsel van goed
schappen is op 17 februari 1 995 beroep ingesteld tegen                  bestuur en het vertrouwensbeginsel.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ciments Français, SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk),              IV. Verzoekster stelt subsidiair, dat de haar opgelegde
vertegenwoordigd door A. Winckler, advocaat te Parijs,                   geldboeten aanzienlijk moeten worden verlaagd. Zij is
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  namelijk van mening, dat de Commissie
Elvinger & Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 .
                                                                         1 , kennelijke berekeningsfouten heeft gemaakt;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                2, de zwaarte van de haar verweten inbreuken onjuist
    30 november 1994;                                                        heeft beoordeeld en daardoor het evenredigheids
                                                                             beginsel ernstig heeft geschonden;
— subsidiair, de opgelegde geldboeten te verlagen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                3 , bij de berekening van de geldboeten is uitgegaan
                                                                             van een pertinent verkeerde markt.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
middelen aan:
 I. Proceduregebreken:
      1 . Schending van de rechten van de verdediging.              Beroep, op 18 februari 1995 ingesteld door Lafarge Coppée,
           Verzoekster betoogt, dat het beginsel volgens             SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           hetwelk de administratieve procedure een contra                                ( Zaak T-43/95 )
           dictoir karakter heeft, niet is geëerbiedigd: in de                               ( 95/C 119/35 )
           eerste plaats wegens de niet-mededeling of niet
           individualisering van bepaalde essentiële punten
           van bezwaar; in de tweede plaats wegen de onvol                               (Procestaai: Frans)
           ledige toegang tot het dossier, en ten slotte wegens
           de beperkingen die zijn gesteld aan de mogelijkheid
           haar standpunt kenbaar te maken ten aanzien van         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
           de uiteindelijk tegen haar in aanmerking genomen        schappen is op 18 februari 1995 beroep ingesteld tegen
           bezwaren.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lafarge
                                                                    Coppée, SA, gevestigd te Parijs ( Frankrijk), vertegenwoor
     2 . Het adviescomité heeft zich niet behoeven uit te          digd door H. Lesguillons, advocaat te Parijs, domicilie
           spreken óver het exacte bedrag van de geldboeten        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
           die de Commissie voornemens was op te leggen.           M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
     3 . Motiveringsgebrek. Verzoekster beklemtoont, dat
           de stelling als zou er sprake zijn geweest van „één     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
           enkele en continue overeenkomst", waarbij bijna
           de gehele Europese cementindustrie betrokken            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
           was, rechtstreeks in tegenspraak is met het feit dat         30 november 1994, althans de artikelen 1 , 3, leden 1 ,
           de Commissie ervoor heeft gekozen, slechts een               onder a), en 3, onder a ), 4, leden 1 , 2, 3 , onder a ), en 4,
           deel van de Europese cementproducenten aan te                onder e ) en f), 6 en 7 van die beschikking;
 ---pagebreak--- 13. 5. 95           1 NL [               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 119/15
— subsidiair, de overeenkomstig de artikelen 9, punt 22,            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     en 10, punt 3, van de beschikking opgelegde geldboeten
     in te trekken, althans te verlagen;                            — nietig te verklaren Beschikking 94/815/EG van de
                                                                        Commissie van 30 november 1994 inzake een procedure
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                               op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak
                                                                        IV/33.126 en 33.322 — Cement) ( 1 ), voor zover deze
Middelen en voornaamste argumenten                                      betrekking heeft op verzoekster;
Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking op          — subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te
de volgende gronden:                                                    trekken of te verlagen;
1 . Schending van de rechten van de verdediging: er zijn            — in elk geval de Commissie in de kosten te verwijzen en te
     procedurele onregelmatigheden begaan, zowel bij de                 veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van de
     vaststelling van de internationale bezwaarpunten als bij           kosten en interessen die in verband met het stellen van de
     de afzonderlijke behandeling van de nationale bezwaar             garantie op haar zijn gevallen, hetzij volledig hetzij voor
     punten.                                                            het gedeelte dat betrekking heeft op de eventueel
                                                                        verlaagde geldboete.
2. Schending van artikel 85 van het EG-Verdrag: er zijn
     kennelijke beoordelingsfouten gemaakt, zowel met               Middelen en voornaamste argumenten
     betrekking tot de algehele context van de gestelde
                                                                    Het beroep berust op de volgende gronden:
     mededingingsregeling, als met betrekking tot de afbake
     ning van de relevante markt.                                     I. Schending van wezenlijke vormvoorschriften:
3 . Schending van artikel 85 van het EG-Verdrag: de                       a ) In de administratieve fase:
     Commissie heeft met betrekking tot de aan verzoekster
     verweten inbreuken kennelijke beoordelingsfouten                         — Niet-overlegging aan verzoekster van de docu
     gemaakt, waar het gaat om:                                                   menten waarop de Commissie zich heeft geba
                                                                                seerd om de bezwaarpunten te formuleren.
     — de deelneming aan het „ Cembureau principle ";                         — Niet-individualisering van de adressaat van de
     — de deelneming aan het „ Griekse probleem ";                                punten van bezwaar.
     — de deelneming aan de „ Export Committees ";                            — Schending van het beginsel der onmiddellijk
                                                                                heid .
     — de deelneming aan de bilaterale uitvoeringsmaat
          regelen;                                                        b ) Bij de vaststelling van de beschikking:
     — de deelneming aan het „White Cement Commit                            — Formulering van nieuwe bezwaarpunten en
          tee ".                                                                  wijziging van de voorgaande; tegenspraak met
                                                                                een eerdere beschikking.
Verzoekster vordert subsidiair:                                               — Schending van verzoeksters rechten van de
1 . Intrekking van de geldboeten wegens schending van                             verdediging: in de beschikking worden grieven
     artikel 190 van het EG-Verdrag, artikel 15, lid 2, van                       naar voren gebracht die in de mededeling van de
     Verordening nr. 17 en Verordening ( EEG) nr. 2988/                           punten van bezwaar niet voorkwamen.
      74.                                                                     — De beschikking is op onjuiste wijze gewaar
                                                                                merkt.
1. Verlaging van de geldboeten wegens schending van het
     evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het                   — Stukken die partijen voor hun verweer hebben
     non-discriminatiebeginsel.                                                   aangevoerd, zijn gebruikt tot staving van argu
                                                                                menten in hun nadeel en in het nadeel van
                                                                                andere partijen die niet in de gelegenheid zijn
                                                                                gesteld daarop te antwoorden.
Beroep, op 21 februari 1995 ingesteld door Unicem SpA                         — Onjuiste identificatie van de adressaten van de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                beschikking: schending van het beginsel van
                        (Zaak T-50/95 )                                           gelijke behandeling en van verzoeksters rechten
                                                                                van de verdediging.
                         ( 95/C 119/36)
                                                                              — De datum waarop de in de beschikking gestelde
                     (Procestaai: Italiaans)                                      inbreuken zouden zijn beëindigd, is niet gespe
                                                                                cificeerd .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 21 februari 1995 beroep ingesteld tegen               II. Motiveringsgebrek, schending van rechtsregels en
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Unicem                      onjuiste beoordeling van het bewijsmateriaal met
SpA, gevestigd te Turijn (Italië ), vertegenwoordigd door                 betrekking tot:
F. G. Stevens, advocaat te Turijn, G. Magrone en Chr. Osti,               a ) de definitie van de relevante markt,
advocaten te Rome, en A. Gandini, advocaat te Turijn,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   b) de zogeheten „ Cembureau-overeenkomst" inzake
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .                                   de eerbiediging van de thuismarkten,


title: Zaak F-77/12: Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — ZZ/Commissie

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/18

         Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-77/12)
   2012/C 319/32
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: R. Nedin, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen in het kader van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/208/11

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht van 18 januari 2012 en van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek van 10 mei 2012, voor zover deze in strijd zijn met de beginselen van gelijke behandeling en van gelijke kansen, alsmede opheffing van de rechtsgevolgen van de bestreden besluiten.


title: Zaak F-117/07: Beroep ingesteld op 25 oktober 2007 — Kolountzios/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/48

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2007 — Kolountzios/Commissie
   (Zaak F-117/07)
   (2007/C 315/93)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Kolountzios (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 11 mei 2007 tot afwijzing van verzoekers verzoek om over te gaan tot berekening van de voor zijn indiensttreding in drachmes bij de Griekse pensioeninstanties TMSEDE en ELPP opgebouwde pensioenrechten onder toepassing van het gemiddelde geactualiseerde omrekeningspercentage dat door de Commissie is vastgesteld om rekening te houden met de fluctuaties van de drachme tijdens de periode van premiebetaling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker, ambtenaar in rang AD 12, salaristrap 4, drie middelen aan; het eerste middel betreft onwettigheid van de algemene uitvoeringsbepalingen (hierna: „DGE”) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII van het Statuut (in het bijzonder artikel 7, lid 3) en, voopr zover nodig, onwettigheid van deze bepaling van het Statuut.
   Het tweede middel betreft schending van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro (PB L 162, blz. 1).
   Het derde middel betreft schending van de beginselen van rechtszekerheid, gelijke behandeling en non-discriminatie.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 februari 1999 in zaak C-354/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijnen 93/74/EEG, 94/28/EG, 94/39/EG, 95/9/EG en 95/10/EG)

text:
C 100/6               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.4.1999
                  ARREST VAN HET HOF                               1. Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wet-
                                                                        telijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                        (Eerste kamer)                                  om te voldoen aan:
                     van 9 februari 1999
                                                                        Ð Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 septem-
in zaak C-354/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                             ber 1993 betreffende diervoeders met bijzonder
             schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                             voedingsdoel,
   (Niet-nakoming Ð Richtlijnen 93/74/EEG, 94/28/EG,
              94/39/EG, 95/9/EG en 95/10/EG)                            Ð Richtlijn 94/28/EG van de Raad van 23 juni 1994
                       (1999/C 100/08)                                       tot vaststelling van de beginselen inzake de zoö-
                                                                             technische en genealogische voorschriften voor de
                                                                             invoer uit derde landen van dieren, alsmede van
                      (Procestaal: Frans)                                    sperma, eicellen en embryo's en tot wijziging van
                                                                             Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               fokrunderen,
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        Ð Richtlijn 94/39/EG van de Commissie van 25 juli
                                                                             1994 tot vaststelling van de lijst van bestemmingen
In zaak C-354/97, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                             voor diervoeders met bijzonder voedingsdoel,
schappen (gemachtigde: X. Lewis) tegen Franse Republiek
(gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Vasak), betref-
                                                                        Ð Richtlijn 95/9/EG van de Commissie van 7 april
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
                                                                             1995 houdende wijziging van Richtlijn 94/39/EG,
Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijnen
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen,
                                                                        Ð Richtlijn 95/10/EG van de Commissie van 7 april
daaronder begrepen eventuele sancties, in werking te doen
                                                                             1995 tot vaststelling van de methode ter bereke-
treden om te voldoen aan:
                                                                             ning van de energiewaarde van honden- en katten-
                                                                             voeders met bijzonder voedingsdoel,
Ð Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september
    1993 betreffende diervoeders met bijzonder voedings-                is de Franse Republiek de krachtens artikel 12 van
    doel (PB L 237 van 22.9.1993, blz. 23),                             Richtlijn 93/74/EEG, artikel 13 van Richtlijn 94/28/
                                                                        EG, artikel 2 van Richtlijn 94/39/EG, artikel 2 van
Ð Richtlijn 94/28/EG van de Raad van 23 juni 1994 tot                   Richtlijn 95/9/EG en artikel 3 van Richtlijn 95/10/EG
    vaststelling van de beginselen inzake de zoötechnische              op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
    en genealogische voorschriften voor de invoer uit
    derde landen van dieren, alsmede van sperma, eicellen          2. De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
    en embryo's en tot wijziging van Richtlijn 77/504/EEG
    betreffende raszuivere fokrunderen (PB L 178 van               (1) PB C 357 van 22.11.1997.
    12.7.1994, blz. 66),
Ð Richtlijn 94/39/EG van de Commissie van 25 juli 1994
    tot vaststelling van de lijst van bestemmingen voor
    diervoeders met bijzonder voedingsdoel (PB L 207 van
    10.8.1994, blz. 20),
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Ð Richtlijn 95/9/EG van de Commissie van 7 april 1995                                        (Eerste kamer)
    houdende wijziging van Richtlijn 94/39/EG (PB L 91                                    van 9 februari 1999
    van 22.4.1995, blz. 35),
                                                                   in zaak C-383/97 (verzoek van het Amtsgericht Nordhorn
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): in de aldaar dienende straf-
Ð Richtlijn 95/10/EG van de Commissie van 7 april
                                                                                zaak tegen A. van der Laan (1)
    1995 tot vaststelling van de methode ter berekening
    van de energiewaarde van honden- en kattenvoeders              (Etikettering en presentatie van levensmiddelen Ð
    met bijzonder voedingsdoel (PB L 91 van 22.4.1995,             Artikel 30 van het EG-Verdrag en Richtlijn 79/112/EEG
    blz. 39),                                                      Ð Nederlandse geperste schouderham, bestaande uit stuk-
                                                                                ken schouderham)
en/of door deze niet ter kennis van de Commissie te bren-                                   (1999/C 100/09)
gen, de krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/74/EEG,
artikel 13 van Richtlijn 94/28/EG, artikel 2 van Richtlijn                                 (Procestaal: Duits)
94/39/EG, artikel 2 van Richtlijn 95/9/EG en artikel 3 van
Richtlijn 95/10/EG op haar rustende verplichtingen niet is
nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward (rap-                           de Jurisprudentie van het Hof)
porteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 9 februari 1999 een         In zaak C-383/97, betreffende een verzoek aan het Hof
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Amtsge-


title: Zaak T-122/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Helkon Media/Commissie ( Arbitragebeding — Ondersteuningsprogramma voor ontwikkeling, distributie en promotie van Europese audiovisuele werken (MEDIA Plus) — Verzoek om betaling van financiële steun — Bestaan van arbitragebeding — Verrekening — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Helkon Media/Commissie
   (Zaak T-122/06) (1)

   („Arbitragebeding - Ondersteuningsprogramma voor ontwikkeling, distributie en promotie van Europese audiovisuele werken (MEDIA Plus) - Verzoek om betaling van financiële steun - Bestaan van arbitragebeding - Verrekening - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Helkon Media AG (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Karpenstein, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld krachtens artikel 238 EG en strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoekster van een bedrag dat verschuldigd zou zijn op grond van een overeenkomst inzake de communautaire financiële steun die is toegekend aan het project „Dark Blue World” (Project 2002-4212-0103DI010006DE)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Helkon Media AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.