title: Zaak C-170/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 april 2011 — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens e.a. tegen Hendrikus Cornelis Kortekaas e.a., andere partij: Ageas NV, voorheen Fortis NV

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 7 april 2011 — Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens e.a. tegen Hendrikus Cornelis Kortekaas e.a., andere partij: Ageas NV, voorheen Fortis NV
   (Zaak C-170/11)
   2011/C 179/22
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers:

               Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens

               Gilbert Georges Henri Mittler

               Jean Paul François Caroline Votron

         Verweerders:

               Hendrikus Cornelis Kortekaas

               Kortekaas Entertainment Marketing BV

               Kortekaas Pensioen BV

               Dirk Robbard De Kat

               Johannes Hendrikus Visch

               Euphemia Joanna Bökkerink

               Laminco GLD N-A

         Andere partij: Ageas NV, voorheen Fortis NV

      Prejudiciële vraag

   Moet de EG-Bewijsverordening (1), in het bijzonder art. 1, lid 1, daarvan, aldus worden uitgelegd dat de rechter die een in een andere lidstaat woonachtige getuige wenst te horen, voor deze vorm van bewijsverkrijging steeds gebruik moet maken van de door de EG-Bewijsverordening in het leven geroepen methoden, of is hij bevoegd gebruik te maken van de methoden voorzien in zijn eigen nationale procesrecht zoals oproeping van de getuige voor hem te verschijnen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1206/2001 van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewĳsverkrĳging in burgerlĳke en handelszaken (PB L 174, blz. 1).


title: Zaak T-285/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — Agraz e.a./Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten in sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit — Productiesteun voor verwerkte producten op basis van tomaten — Wijze van berekening van bedrag — Verkoopseizoen 2000/2001 — Waardering van schade )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — Agraz e.a./Commissie
   (Zaak T-285/03) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten in sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit - Productiesteun voor verwerkte producten op basis van tomaten - Wijze van berekening van bedrag - Verkoopseizoen 2000/2001 - Waardering van schade’)
   (2009/C 19/42)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Agraz, SA (Madrid, Spanje) en de 86 verzoeksters waarvan de namen in de bijlagen I en II bij het arrest zijn vermeld (vertegenwoordigers: J. L. da Cruz Vilaça, D. Choussy en S. Estima Martins, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Nolin, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door de wijze waarop het bedrag van de productiesteun moet worden berekend volgens verordening (EG) nr. 1519/2000 van de Commissie van 12 juli 2000 tot vaststelling van de minimumprijs en het steunbedrag voor verwerkte producten op basis van tomaten voor het verkoopseizoen 2000/2001 (PB L 174, blz. 29)
   Dictum

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Agraz, SA en de 86 andere vennootschappen waarvan de namen in de bijlagen I en II zijn vermeld, van een vergoeding ter hoogte van een vermeerdering met 15,54 % van het bedrag van de productiesteun die zij voor het verkoopseizoen 2000/2001 hebben ontvangen, zoals vastgelegd in bijlage II bij verordening nr. 1519/2000.

               2)

               Deze vergoeding zal worden gecorrigeerd met inachtneming van compensatoire interesten, vanaf de datum van daadwerkelijke betaling van de steun aan elke verzoekster tot aan de uitspraak van dit arrest, tegen de door de ECB voor de voornaamste herfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten, wat betreft de verzoeksters waarvan de naam wordt vermeld in bijlage I, en tegen het jaarlijkse inflatiepercentage dat door Eurostat voor de betrokken periode is vastgesteld in de lidstaat waarin zij zijn gevestigd, wat betreft de verzoeksters waarvan de naam wordt vermeld in bijlage II.

               3)

               De aldus gecorrigeerde vergoeding zal worden vermeerderd met moratoire interesten, te rekenen vanaf de uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling, tegen de door de ECB voor de voornaamste herfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten.

               4)

               Agraz en de 86 andere vennootschappen waarvan de namen in de bijlagen I en II zijn vermeld, zullen twee vijfde van de door hen voor het Gerecht en het Hof gemaakte eigen kosten dragen.

               5)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen en drie vijfde van de door Agraz en de 86 andere vennootschappen waarvan de namen in de bijlagen I en II zijn vermeld, voor het Gerecht en het Hof gemaakte kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak C-135/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 maart 2017 — X-GmbH/Finanzamt Stuttgart — Körperschaften

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 maart 2017 — X-GmbH/Finanzamt Stuttgart — Körperschaften
   (Zaak C-135/17)
   (2017/C 221/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X-GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Stuttgart — Körperschaften

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 57, lid 1, EG (thans artikel 64, lid 1, VWEU) aldus worden uitgelegd dat een op 31 december 1993 in verband met directe investeringen bestaande beperking van het kapitaalverkeer met derde landen door een lidstaat ook dan niet wordt beïnvloed door artikel 56 EG (thans artikel 63 VWEU), wanneer de op de referentiedatum bestaande nationale wettelijke bepaling die het kapitaalverkeer met derde landen beperkt in wezen alleen voor directe investeringen gold, maar na de referentiedatum mede is gaan gelden voor portfolio-deelnemingen in buitenlandse vennootschappen beneden de deelnemingsdrempel van 10 %?

               2)

               Voor het geval de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: Moet artikel 57, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat sprake is van toepassing van een op de referentiedatum 31 december 1993 bestaande nationale wettelijke bepaling houdende beperking van het kapitaalverkeer met derde landen in verband met directe investeringen, wanneer een met de op de referentiedatum bestaande beperking in wezen overeenstemmende latere wettelijke bepaling van toepassing wordt, maar de op de referentiedatum bestaande beperking na de referentiedatum korte tijd wezenlijk is gewijzigd op grond van een wet die weliswaar rechtens van kracht is geworden, maar in de praktijk nooit is toegepast omdat zij nog vóór het tijdstip waarop zij voor het eerst op een concreet geval toepasselijk was door de thans toepasselijke wettelijke bepaling is vervangen?

               3)

               Voor het geval een van de eerste twee vragen ontkennend moet worden beantwoord: Staat artikel 56 EG in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan in de maatstaf van heffing voor een in die lidstaat ingezeten belastingplichtige die in een vennootschap die in een andere staat (hier: Zwitserland) gevestigd is een deelneming van minstens 1 % bezit, de door deze vennootschap behaalde positieve inkomsten uit kapitaalbeleggingen pro rata, ter hoogte van de het respectieve deelnemingsaandeel, worden opgenomen, wanneer die inkomsten aan een lager belastingniveau dan in eerstgenoemde staat onderworpen zijn?


title: Zaak C-568/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 6 november 2013 — Azienda Ospedaliero-Universitaria di Careggi-Firenze/Data Medical Service srl

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 6 november 2013 — Azienda Ospedaliero-Universitaria di Careggi-Firenze/Data Medical Service srl
   (Zaak C-568/13)
   2014/C 52/45
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Azienda Ospedaliero-Universitaria di Careggi-Firenze

      Verwerende partij: Data Medical Service srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 1 van richtlijn 50/1992 (1), mede gelezen tegen de achtergrond van het latere artikel 1, lid 8, van richtlijn 18/2004 (2), in de weg aan een interne regeling die aldus werd uitgelegd dat rekwirante in de onderhavige zaak, als ziekenhuisbedrijf dat naar de aard ervan een op bedrijfsmatige leest geschoeid openbaar lichaam is, van deelneming aan de aanbestedingen wordt uitgesloten?

               2)

               Staat het Unierecht op het gebied van overheidsopdrachten — in het bijzonder de algemene beginselen van vrije mededinging, non-discriminatie en evenredigheid — in de weg aan een nationale regeling die een rechtssubject als het ziekenhuisbedrijf dat rekwirante in de onderhavige zaak is, dat op vaste basis overheidsgeld ontvangt en rechtstreeks is belast met de openbare gezondheidsdienst, toestaat uit die situatie een doorslaggevend concurrentievoordeel te halen ten opzichte van andere ondernemers — zoals blijkt uit de omvang het prijsverschil — zonder dat tegelijkertijd wordt voorzien in maatregelen om een dergelijke distorsie van de mededinging te voorkomen?

      (1)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-383/12: Beroep ingesteld op 24 augustus 2012 — Ferienhäuser zum See/BHIM

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/29

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2012 — Ferienhäuser zum See/BHIM
   (Zaak T-383/12)
   2012/C 355/63
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferienhäuser zum See GmbH (Marienmünster, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Boden en I. Höfener, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sunparks Groep NV (De Haan, België)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 juni 2012 in zaak R 1928/2011-4;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 25 juli 2011, en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Sun Park Holidays Die wohl kinderfreundlichste Art Campingurlaub zu machen!” in blauw, geel en zwart, voor diensten van de klassen 39 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9078049

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk nr. 6852453 „Sunparks Holiday Parks” in blauw en groen voor diensten van de klassen 39, 41 en 43; Benelux-woordmerk „SUNPARK” nr. 834301; Benelux-woordmerk „SUNPARK” nr. 853882 en internationaal beeldmerk „SUNPARKS” nr. 992185

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-1/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Athesia Druck Srl/Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate (Zesde btw-richtlijn — Artikel 9, lid 2, sub e — Artikel 9, lid 3, sub b — Dertiende btw-richtlijn — Artikel 2 — Plaats van dienst — Diensten op gebied van reclame — Teruggaaf van btw — Fiscaal vertegenwoordiger)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Athesia Druck Srl/Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-1/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 9, lid 2, sub e - Artikel 9, lid 3, sub b - Dertiende btw-richtlijn - Artikel 2 - Plaats van dienst - Diensten op gebied van reclame - Teruggaaf van btw - Fiscaal vertegenwoordiger)
   2009/C 90/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Athesia Druck Srl

      Verwerende partij: Ministero delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione (Italië) — Uitlegging van artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Diensten op gebied van reclame — Bepaling van plaats van dienst — Dienst verricht door op grondgebied van Gemeenschap gevestigde onderneming ten behoeve van onderneming die in derde land is gevestigd, maar fiscale vertegenwoordiger heeft op grondgebied van lidstaat

      Dictum

   Ter zake van diensten op gebied van de reclame wordt de plaats van de dienst, wanneer de ontvanger van de dienst is gevestigd buiten het grondgebied van de Europese Gemeenschap, in beginsel, volgens artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij de Tiende richtlijn (84/386/EEG) van de Raad van 31 juli 1984, vastgesteld op de plaats waar de ontvanger zijn zetel heeft. De lidstaten kunnen evenwel gebruikmaken van de in artikel 9, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, voorziene bevoegdheid om in afwijking van voornoemd beginsel de plaats van de betrokken diensten vast te stellen in het binnenland van de betrokken lidstaat.
   Indien gebruik wordt gemaakt van de in artikel 9, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, voorziene bevoegdheid, wordt een dienst op het gebied van de reclame die door een binnen de Europese Gemeenschap gevestigde dienstverrichter is verricht ten behoeve van een in een derde land gevestigde ontvanger, ongeacht of deze ontvanger de eind- of de eerste ontvanger is, geacht te zijn verricht binnen de Europese Gemeenschap, mits het werkelijke gebruik en de werkelijke exploitatie, in de zin van artikel 9, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, in het binnenland van de betrokken lidstaat geschieden. Bij diensten op het gebied van de reclame is dit het geval wanneer de reclameboodschappen die het voorwerp van de dienst vormen, worden verspreid vanuit de betrokken lidstaat.
   Artikel 9, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, kan er niet toe leiden dat diensten op het gebied van de reclame die door een buiten de Europese Gemeenschap gevestigde dienstverrichter ten behoeve van zijn eigen klanten worden verricht, worden belast, ook wanneer deze dienstverrichter de hoedanigheid zou hebben van eerste ontvanger in het kader van een eerdere dienst, aangezien een dergelijke dienst niet valt binnen het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e, van deze richtlijn en, meer in het algemeen, van dat van artikel 9 van voornoemde richtlijn in zijn geheel, waarnaar artikel 9, lid 3, sub b, van diezelfde richtlijn uitdrukkelijk verwijst.
   De belastbaarheid van een dienst in de zin van artikel 9, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd, staat niet in de weg aan het recht van de belastingplichtige op teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde, indien hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 2 van de Dertiende richtlijn (86/560/EEG) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen.
   De aanwijzing van een fiscaal vertegenwoordiger is als zodanig niet van invloed op de vraag of de door de vertegenwoordigde persoon ontvangen of verrichte diensten al dan niet belastbaar zijn.

      (1)  PB C 64 van 08.03.2008.


title: Zaak T-509/15: Beroep ingesteld op 3 september 2015 — Kessel medintim/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/45

         Beroep ingesteld op 3 september 2015 — Kessel medintim/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno)
   (Zaak T-509/15)
   (2015/C 354/55)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kessel medintim GmbH (Mörfelden-Walldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jacob en U. Staudenmaier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Premeno” — inschrijvingsaanvraag nr. 6 408 926

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 juli 2015 in zaak R 349/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie;

               —

               subsidiair, terugverwijzing van de oppositie naar het BHIM voor een nieuwe beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, tweede zin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-476/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg (Oostenrijk) op 1 oktober 2010 — projektart Errichtungsgesellschaft mbH, Eva Maria Pepic en Herbert Hilbe/Grundverkehrs-Landeskommission Vorarlberg

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg (Oostenrijk) op 1 oktober 2010 — projektart Errichtungsgesellschaft mbH, Eva Maria Pepic en Herbert Hilbe/Grundverkehrs-Landeskommission Vorarlberg
   (Zaak C-476/10)
   ()
   2010/C 328/38
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: projektart Errichtungsgesellschaft mbH, Eva Maria Pepic en Herbert Hilbe

      Verwerende partij: Grundverkehrs-Landeskommission Vorarlberg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6, lid 4, van richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag (1), dat bepaalt dat bestaande nationale wettelijke bepalingen inzake aankopen van tweede woningen kunnen gehandhaafd blijven, blijven gelden voor de aankoop van in een EU-staat gelegen tweede woningen door een staatsburger van het tot de EER behorende Vorstendom Liechtenstein?

               2)

               Is een nationale regeling volgens welke het op grond van artikel 6, lid 4, van richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 een staatsburger van het Vorstendom Liechtenstein verboden is een in een EU-staat gelegen tweede woning aan te kopen, in strijd met de bepalingen van de EER-Overeenkomst inzake het vrije kapitaalverkeer, zodat de nationale instanties een dergelijke nationale regeling buiten beschouwing moeten laten?

      (1)  PB L 178, blz. 5.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-2/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Mainz om een prejudiciële beslissing): Emil Färber GmbH & Co. tegen Landkreis Alzey-Worms ("Gemeenschappelĳk landbouwbeleid — Retributies voor keuringen en sanitaire controles van vers vlees — Richtlĳn 85/73/EEG")

text:
29.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 289/5
1)    Door een wettelijke regeling te handhaven die de verhandeling           1)    Door voor het grondgebied van Gibraltar niet de wettelijke en
      van nog niet volledig geharmoniseerde producten die bestemd                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk
      zijn voor gebruik op handelsschepen die onder Italiaanse vlag                 zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 97/9/EG van het
      varen, afhankelijk stelt van een door een nationale instantie af              Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake
      te geven conformiteitscertificaat — waardoor het recht om                     beleggerscompensatiestelsels, heeft het Verenigd Koninkrijk
      dergelijke producten te verhandelen onder omstandigheden enkel                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland niet voldaan aan de
      toekomt aan de houder van een dergelijk certificaat — en                      krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende
      door niet de geldigheid te erkennen van proeven die volgens                   verplichtingen.
      internationale normen zijn verricht door in andere lidstaten
      erkende organen, ook niet wanneer de gegevens ter beschikking           2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      van de bevoegde autoriteit worden gesteld en uit de certificaten              Ierland wordt in de kosten verwezen.
      blijkt dat de scheepsuitrusting een veiligheidsniveau waarborgt
      dat gelijkwaardig is aan dat wat voor Italiaanse producten geldt,
      is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die         (1) PB C 84 van 6.4.2002.
      op haar rusten krachtens artikel 28 EG.
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 16 oktober 2003
                          (Tweede kamer)
                       van 16 oktober 2003                                    in zaak C-2/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht
                                                                              Mainz om een prejudiciële beslissing): Emil Färber GmbH
in zaak C-489/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                       & Co. tegen Landkreis Alzey-Worms (1)
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                        en Noord-Ierland (1)                                  („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Retributies voor
                                                                              keuringen en sanitaire controles van vers vlees — Richtlijn
(„Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 97/9/EG                                                   85/73/EEG”)
                  — Grondgebied van Gibraltar”)
                                                                                (2003/C 289/09)
                          (2003/C 289/08)
                          (Procestaal: Engels)                                                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                           dentie van het Hof)
In zaak C-489/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: C. Tufvesson) tegen Verenigd Koninkrijk                     In zaak C-2/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde:                           artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Mainz (Duitsland),
G. Amodeo), betreffende een beroep, strekkende tot vaststelling               in het aldaar aanhangig geding tussen Emil Färber GmbH &
dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                    Co. en Landkreis Alzey-Worms, om een prejudiciële beslissing
Ierland, door voor het grondgebied van Gibraltar niet de                      over de uitlegging van bijlage A, hoofdstuk I, punt 2, eerste
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die              alinea, sub a, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van
noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 97/9/                  29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en
EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997                     veterinaire controles zoals bedoeld in de richtlijnen 89/662/
inzake beleggerscompensatiestelsels (PB L 84, blz. 22), althans               EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 32,
die maatregelen niet ter kennis van de Commissie te brengen,                  blz. 14), in de gewijzigde en gecodificeerde versie van richtlijn
niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 15 van die richtlijn              96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 (PB L 162,
op hem rustende verplichtingen, heeft het Hof (Tweede                         blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident,                 R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en
V. Skouris en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-                   N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 16 oktober 2003 een               M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 289/6                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               29.11.2003
Bijlage A, hoofdstuk I, punt 2, eerste alinea, sub a, van richtlijn 85/       nadele van de handel van een andere lidstaat en niet op basis van
73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering                 artikel 30 EG kan worden gerechtvaardigd. Het staat aan de
van de keuringen en veterinaire controles zoals bedoeld in de                 nationale rechterlijke instantie, na te gaan of dit in het hoofdgeding
richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/                     het geval is.
EEG, in de gewijzigde en gecodificeerde versie van richtlijn 96/43/
EG van de Raad van 26 juni 1996, moet aldus worden uitgelegd
                                                                              (1) PB C 84 van 6.4.2002.
dat het extra forfaitair bedrag waarin deze bepaling voorziet ter
dekking van de controle- en keuringkosten in verband met het
uitsnijden, moet worden betaald voor al het vlees dat in de uitsnijderij
wordt binnengebracht, ongeacht of het in deze uitsnijderij ook
werkelijk wordt uitgesneden.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 68 van 16.3.2002.
                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                     ARREST VAN HET HOF                                       in zaak C-32/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                            (Eerste kamer)
                                                                              („Niet-nakoming — Richtlijn 98/59/EG — Begrip werkge-
                        van 2 oktober 2003                                    ver — Nationale wet die activiteiten zonder winstoogmerk
                                                                              uitsluit van werkingssfeer van richtlijn — Onvolledige
in zaak C-12/02 (verzoek van het Bayerische Oberste                                                        omzetting”)
Landesgericht om een prejudiciële beslissing): strafzaak
                       tegen Marco Grilli (1)                                                           (2003/C 289/11)
(„Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke                                                  (Procestaal: Italiaans)
werking — Vervoer over weg naar lidstaat van in andere
lidstaat gekochte auto — Voorlopige nummerplaten —                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Strafsanctie wegens besturen van voertuig zonder geldige                                                dentie van het Hof)
                             inschrijving”)
                          (2003/C 289/10)                                     In zaak C-32/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                              pen (gemachtigde: A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek (ge-
                           (Procestaal: Duits)                                machtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Mari), betreffen-
                                                                              de een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    Republiek, door niet de nodige bepalingen vast te stellen met
                          dentie van het Hof)                                 betrekking tot werkgevers die in het kader van hun activiteiten
                                                                              geen winstoogmerk nastreven, de verplichtingen niet is nage-
                                                                              komen die op haar rusten krachtens richtlijn 98/59/EG van de
In zaak C-12/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                   Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de
tens artikel 234 EG van het Bayerische Oberste Landesgericht                  wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB
(Duitsland), in de aldaar dienende strafzaak tegen Marco Grilli,              L 225, blz. 16), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 29              volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric
EG, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:                     (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en A. Rosas,                R. Grass, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op                 dictum luidt als volgt:
2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                                    1)    Door niet de nodige bepalingen vast te stellen met betrekking
                                                                                tot werkgevers die in het kader van hun activiteiten geen
Artikel 29 EG staat in de weg aan een regeling van een lidstaat                     winstoogmerk nastreven, is de Italiaanse Republiek de verplich-
volgens welke het een onderdaan van een andere lidstaat onder                       tingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn
bedreiging met strafsancties, zoals een gevangenisstraf of een boete,               98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de
verboden is met een in eerstgenoemde lidstaat gekocht voertuig                      aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief
waarop voorlopige nummerplaten zijn aangebracht die door de                         ontslag.
bevoegde autoriteiten van de andere lidstaat met oog op de uitvoer
van het voertuig naar deze andere lidstaat zijn afgegeven, naar deze          2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
andere lidstaat te rijden, wanneer deze regeling van dien aard is dat
zij de uitvoerstromen beperkt, een verschillende behandeling van de           (1) PB C 84 van 6.4.2002.
binnenlandse en de buitenlandse handel van een staat invoert, ten
grondslag ligt aan een bevoordeling van de binnenlandse handel ten


title: Zaak T-691/13: Beroep ingesteld op 27 december 2013 — Ricoh Belgium/Raad

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/43

         Beroep ingesteld op 27 december 2013 — Ricoh Belgium/Raad
   (Zaak T-691/13)
   2014/C 52/82
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Ricoh Belgium NV (Vilvoorde, België) (vertegenwoordigers: N. Braeckevelt en A. de Visscher, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de beslissing van de Raad van 29 oktober 2013 om het perceel 4 van de opdracht „Aankoop of huur van multifunctionele zwart-wittoestellen en bijbehorende onderhoudsdiensten in de gebouwen die worden gebruikt door het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie — referentienummer 2013/S 83-138901” niet te gunnen aan NV Ricoh Belgium, maar wel aan een andere firma, nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te veroordelen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan de schending van het transparantiebeginsel van artikel 15 VWEU en artikel 298 VWEU, alsmede artikel 102, lid 1, van Verordening nr. 966/2012 (1).
               Concreet heeft verwerende partij de (snelheid van de) printtoestellen van verzoekende partij, hoewel daaromtrent niets was vermeld in het toepasselijke bestek, getest vanaf het ogenblik van de opstart ervan en niet op het ogenblik dat zij het meest performant in werking zijn. Hierdoor verschillen de metingen/waarden in de offerte van verzoekende partij dan ook van de metingen/waarden die volgen uit de testresultaten, die uiteindelijk lager uitvallen en bijgevolg een nadelige score opleveren. Verzoekende partij kan niet nagaan of de machines van haar concurrente in dezelfde (nadelige) omstandigheden zijn getest. Bovendien heeft verwerende partij na het voltooien van de tests voor dit subgunningscriterium (criterium C „Technische evaluatie van de toestellen op basis van tests”) een berekening en score opgetekend en die aan verzoekende partij overhandigd. Deze score (met name 41,2 %) verschilt uiteindelijk van de score die in de tabel in de Bestreden Beslissing werd opgenomen (met name 38,61 %).

               2)

               Tweede middel, ontleend aan de schending van de motiveringsplicht zoals die volgt uit artikel 113, lid 2, van Verordening nr. 966/2012 en artikel 161, lid 3, van de Gedelegeerde Verordening nr. 1268/2012 (2) alsook van de verplichting om bij offerte-aanvragen de opdracht te gunnen aan de economisch meest voordelige inschrijver, zoals volgt uit artikel 110, lid 2, van Verordening nr. 966/2012 en artikel 149, lid 1, sub b), van de Gedelegeerde Verordening nr. 1268/2012.
               In de achteraf aan verzoekende partij verschafte nadere toelichting betoogde verwerende partij dat zij initieel een vergissing had begaan en de testresultaten hadden moeten worden vergeleken met de normen opgenomen in het bestek (kopie en print aan 100 per minuut) en niet met de normen die waren opgenomen in de door verzoekende partij ingediende offerte (kopie en print aan 110 per minuut).
               Hoewel verwerende partij de zogenaamde correctie in de finale score verklaart door het feit dat de testresultaten moesten worden beoordeeld ten opzichte van een lagere norm (vergelijking op 100 in plaats van op 110), blijkt verzoekende partij hierdoor onbegrijpelijkerwijze, volstrekt (rekenkundig) onlogisch — en bovendien zonder enige concrete berekening of motivering — plots een lagere score te hebben verkregen (38,61 punten in plaats van 41,2 punten, terwijl net een hogere score van 44,3 punten kon worden verwacht indien werd vergeleken met de besteksnormen).
               Gelet op het zeer summiere totale verschil tussen beide inschrijvers voor lot 4, nl. 90,81 punten voor andere firma versus 89,67 punten voor verzoekende partij, moest verzoekende partij bij een correcte berekening dan ook als economisch meest voordelige inschrijver worden aangeduid.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-401/04

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Doorhaling van zaak C-401/04 (1)

   (2005/C 106/48)

      (Procestaal: Zweeds)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-401/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-105/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 22 februari 2007 — N. V. Lammers & Van Cleeff tegen de Belgische Staat

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 22 februari 2007 — N. V. Lammers & Van Cleeff tegen de Belgische Staat
   (Zaak C-105/07)
   (2007/C 95/47)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: N. V. Lammers & Van Cleeff

      Verweerder: Belgische Staat
   Prejudiciële vraag
   Staan de artikelen 12, 43, 46, 48, 56 en 58 EG in de weg aan de Belgische nationale wettelijke regeling, zoals voorzien in de toenmalige artikelen 18, lid 1,3o en 18, lid 2,3o WIB92, waarbij de intresten niet werden geherkwalificeerd in dividenden en aldus niet belastbaar waren indien deze intresten werden toegekend aan een bestuurder, die een Belgische vennootschap was, terwijl in dezelfde omstandigheden deze intresten wel werden geherkwalificeerd in dividenden en aldus belastbaar waren indien deze intresten werden toegekend aan een bestuurder, die een buitenlandse vennootschap was?


               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/6

         Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door Guiseppe Caló tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-134/04)
   (2004/C 146/08)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Guiseppe Caló, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 30 maart 2004 houdende voorziening in het vacante ambt van de rang A2 van directeur van het directoraat „Landbouw- en visserijstatistiek, statistiek betreffende de structuurfondsen, milieustatistiek” bij DG EUROSTAT en afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dit ambt;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van verweerster tewerkgesteld bij EUROSTAT als directeur van het directoraat „Landbouw- en milieustatistiek, en statistieken over de voeding en de regio's”, werd met zijn ambt tewerkgesteld als hoofdadviseur bij de directeur-generaal van zijn directoraat-generaal van tewerkstelling. De Commissie had eveneens besloten zijn vorig ambt vacant te verklaren.
   Verzoeker is in het kader van een andere zaak (T-118/03 Caló/Commissie) bij het Gerecht opgekomen tegen deze besluiten.
   Met het onderhavige beroep komt hij op tegen het besluit om een andere ambtenaar in zijn vorig ambt aan te stellen. Hij voert in de eerste plaats dezelfde middelen aan als die welke hij in zaak T-118/03 heeft ingeroepen. Bovendien betoogt hij dat de gekozen kandidaat niet over de in de betrokken kennisgeving van vacature vereiste kwalificaties beschikt. Hij beweert eveneens dat deze kandidaat heeft deelgenomen aan een vergadering van de kabinetschefs van de leden van de Commissie, waar is beslist over de voorziening in het ambt waarnaar hijzelf had gesolliciteerd. Op grond daarvan stelt verzoeker dat de beginselen van doorzichtigheid, billijkheid en onpartijdigheid alsook de rechten van de verdediging zijn geschonden. Ten slotte stelt hij dat het besluit geen enkele motivering bevat.


title: Zaak F-138/14: Beroep ingesteld op 9 december 2014 — ZZ/Commissie

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/55

         Beroep ingesteld op 9 december 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-138/14)
   (2015/C 034/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verklaring van onwettigheid van artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 17 februari 2014 om de dienstjaren die bij de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie in die pensioenregeling in aanmerking worden genomen, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-154/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 29 maart 2011 — Ahmed Mahamdia/Democratische Volksrepubliek Algerije

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 29 maart 2011 — Ahmed Mahamdia/Democratische Volksrepubliek Algerije
   (Zaak C-154/11)
   2011/C 173/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ahmed Mahamdia

      Verwerende partij: Democratische Volksrepubliek Algerije

      Prejudiciële vragen

               1)

               Gaat het bij een in een lidstaat gelegen ambassade van een Staat die niet onder de werkingssfeer van de verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (hierna: „EG-Executieverordening”) valt, om een filiaal, agentschap of andere vestiging in de zin van artikel 18, lid 2, van de EG-Executieverordening?

               2)

               Indien de eerste prejudiciële vraag door het Hof bevestigend wordt beantwoord:
               Kan een rechterlijke instantie die niet onder de werkingssfeer van de EG-Executieverordening valt, haar bevoegdheid ontlenen aan een vóór het ontstaan van het geschil aangegane overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegd gerecht, wanneer ingevolge de overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegd gerecht de op artikelen 18 en 19 van de EU-Executieverordening gebaseerde bevoegdheid zou vervallen?


title: Zaak C-563/07: Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/37

         Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-563/07)
   (2008/C 51/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Malta, door niet de informatie te verschaffen die nodig is om te voldoen aan beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (1), junctis de artikelen 2 tot en met 7 van beschikking nr. 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van beschikking nr. 280/2004/EG, de krachtens artikel 3, lid 1, van beschikking nr. 280/2004/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge artikel 3, lid 1, van beschikking nr. 280/2004/EG dienen de lidstaten met het oog op de beoordeling van de feitelijke vooruitgang en om de opstelling van jaarverslagen door de Gemeenschap mogelijk te maken, overeenkomstig de verplichtingen uit hoofde van het UNFCCC en het Protocol van Kyoto, aan de Commissie uiterlijk op 15 januari van elk jaar bepaalde informatie te verstrekken met betrekking tot emissies van broeikasgassen nr. 280/2004/EG.
   Aangezien de Republiek Malta de Commissie niet de informatie heeft verstrekt die zij haar op uiterlijk 15 januari 2006 moest doen toekomen, is de Commissie genoodzaakt ervan uit te gaan dat de Maltese autoriteiten de krachtens artikel 3, lid 1, van de beschikking op hen rustende verplichtingen niet zijn nagekomen.

      (1)  PB L 49, blz. 1.


title: Zaak F-66/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Zareba/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Zareba/Commissie
   (Zaak F-66/14) (1)

   (2016/C 222/76)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014, blz. 32.


title: Zaak C-24/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 21 januari 2015 — Josef Plöckl/Finanzamt Schrobenhausen

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 21 januari 2015 — Josef Plöckl/Finanzamt Schrobenhausen
   (Zaak C-24/15)
   (2015/C 138/38)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josef Plöckl

      Verwerende partij: Finanzamt Schrobenhausen

      Prejudiciële vraag

   Zijn de lidstaten op grond van de artikelen 22, lid 8, en 28 quater, A, onder a), eerste alinea, en onder d), van de Zesde richtlijn van de Raad 77/388/EEG (1) van 17 mei 1977 bevoegd vrijstelling voor een intracommunautaire levering (in casu een intracommunautaire overbrenging) te weigeren wanneer de leverancier weliswaar niet alles heeft gedaan wat van hem kan worden verlangd wat de formele vereisten inzake vermelding van het btw-identificatienummer betreft, maar er geen concrete aanwijzingen bestaan voor belastingfraude, het goed naar een andere lidstaat is overgebracht en ook is voldaan aan de overige voorwaarden voor vrijstelling?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd.


title: Zaak T-514/08: Arrest van het Gerecht van 14 april 2010 — Laboratorios Byly/BHIM — Ginis (BILLY'S Products) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BILLY’S Products — Oudere gemeenschapswoordmerken BYLY en byly — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/29

         Arrest van het Gerecht van 14 april 2010 — Laboratorios Byly/BHIM — Ginis (BILLY'S Products)
   (Zaak T-514/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BILLY’S Products - Oudere gemeenschapswoordmerken BYLY en byly - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 148/51
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Byly, SA (Barberà del Vallès, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Plaza Fernández-Villa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Vasileios Ginis (Athene, Griekenland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2008 (zaak R 469/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Byly, SA en Vasileios Ginis

      Dictum

               1.

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 september 2008 (zaak R 469/2008-2) wordt vernietigd.

               2.

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-446/05: Beroep ingesteld op  22 december 2005  — Amann & Söhne en Cousin Filterie tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/42

         Beroep ingesteld op 22 december 2005 — Amann & Söhne en Cousin Filterie tegen Commissie
   (Zaak T-446/05)
   (2006/C 60/81)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeksters: Amann & Söhne GmbH & Co. KG (Bönnigheim, Duitsland) en Cousin Filterie SAS (Wervicq, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Röhling en M. Dietrich, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               Nietigverklaring van de bestreden beschikking, voorzover zij verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair, verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete tot een redelijk bedrag;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen de beschikking van de Commissie K (2005) 3452 def. van 14 september 2005 in zaak 38.337 — PO/Thread (aangevuld bij beschikking van de Commissie K [2005] 3765 van 13 oktober 2005). In de bestreden beschikking zijn aan verzoeksters geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 81 EG alsmede van artikel 53 EER-Overeenkomst.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.
   Ten eerste stellen zij schending van artikel 7, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 1/2003. (1) In dit verband voeren zij aan dat de Commissie in artikel 1 van de bestreden beschikking blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door uit te gaan van drie afzonderlijke inbreuken op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst. In werkelijkheid gaat het om éénzelfde inbreuk in de zin van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1/2003. Voorts heeft de Commissie de duur van de inbreuk onjuist vastgesteld.
   Met hun tweede middel stellen verzoeksters schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/1962 (2) respectievelijk artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Volgens hen heeft de Commissie in strijd met deze voorschriften geldboeten groter dan 10 % van de wereldwijde totaalomzet van het Amann-concern opgelegd.
   Verder schendt de bestreden beschikking van de Commissie het gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel.
   Ten vierde stelt Amann & Söhne GmbH & Co. KG dat de Commissie de richtsnoeren onjuist heeft toegepast op de sector voor industrieel naaigaren, waar zij bij de vaststelling van het uitgangsbedrag een onjuist onderscheid heeft gemaakt, de duur van de inbreuk onjuist heeft berekend en onterecht geen verzachtende omstandigheden in aanmerking heeft genomen.
   Als vijfde middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie de richtsnoeren onjuist heeft toegepast op de afdeling automobielindustrie. Deze inbreuk van de Commissie bestaat erin dat zij het basisbedrag onjuist heeft berekend en dat zij geen rekening heeft gehouden met het feit dat de inbreuk niet tot uitvoering is gebracht.
   Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de Commissie het beginsel van hoor en wederhoor in de zin van artikel 27, lid 1, van verordening nr. 1/2003 alsmede verzoeksters' rechten van verdediging overeenkomstig artikel 27, lid 2, van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  EEG-Raad: Verordening nr. 17: eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. 13 van 21 februari 1962, blz. 204).


title: Zaak C-509/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte (Portugal) op 9 november 2012 — IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos/Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Norte (Portugal) op 9 november 2012 — IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos/Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda
   (Zaak C-509/12)
   2013/C 32/05
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Central Administrativo Norte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IPTM-Instituto Portuário e dos Transportes Marítimos

      Verwerende partij: Navileme-Consultadoria Náutica, Lda, Nautizende — Consultadoria Náutica, Lda

      Prejudiciële vraag

   Moet het recht van de Europese Unie, gelet op het verbod van discriminatie tussen burgers van verschillende lidstaten [artikel 18 VWEU, voorheen artikel 12 EG], op het vrije verkeer van personen binnen de Europese Unie en de uitzonderingen hierop [artikel 45, lid 3, VWEU, voorheen artikel 39 EG], en op de vrijheid van dienstverrichting en de mogelijke beperkingen daarvan [artikel 52 VWEU, voorheen artikel 46 EG, dat toepasselijk is krachtens artikel 62 VWEU, voorheen artikel 55 EG], aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een bepaling van nationaal recht volgens welke slechts een vaarbewijs voor pleziervaartuigen kan worden uitgereikt aan personen die op het nationale grondgebied wonen?


title: Zaak T-132/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — ERNI Electronics/BHIM (MaxiBridge) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MaxiBridge — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter van functie van in merkaanvraag aangeduide waren — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009) )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/48

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — ERNI Electronics/BHIM (MaxiBridge)
   (Zaak T-132/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MaxiBridge - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter van functie van in merkaanvraag aangeduide waren - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009)”)
   2009/C 180/90
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ERNI Electronics GmbH (Adelberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Breitenbach en W. Schaller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2008 (zaak R 1530/2006-4) betreffende de inschrijving van het woordteken MaxiBridge als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               ERNI Electronics GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-256/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 1 juni 2015 — Drago Nemec/Republiek Slovenië

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 1 juni 2015 — Drago Nemec/Republiek Slovenië
   (Zaak C-256/15)
   (2015/C 302/18)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Drago Nemec

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, punt 1, derde alinea, van richtlijn 2000/35 (1) aldus worden uitgelegd dat in een stelsel waaronder aan een natuurlijke persoon ten behoeve van de uitoefening van een economische activiteit een vergunning wordt verstrekt die de activiteit vermeldt waarvoor de vergunning is afgegeven, geen sprake is van een onderneming en dus evenmin van een handelstransactie in de zin van voormelde bepaling van de richtlijn, wanneer de transactie naar aanleiding waarvan de betalingsachterstand is ontstaan betrekking heeft op een activiteit waarvoor de vergunning niet is afgegeven?
               Voor het geval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Moet artikel 2, punt 1, derde alinea, van richtlijn 2000/35 aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon is te beschouwen als een onderneming en de transactie naar aanleiding waarvan de betalingsachterstand is ontstaan een handelstransactie in de zin van voormelde bepaling vormt, wanneer het gaat om een transactie die niet valt onder de geregistreerde activiteit van die natuurlijke persoon maar die voortvloeit uit een activiteit die naar haar aard een economische activiteit kan zijn, en voor die transactie een factuur is uitgereikt?

               3)

               Is de regel op grond waarvan de vertragingsrente niet langer verschuldigd wordt wanneer het bedrag van de vervallen en niet betaalde rente het bedrag van de hoofdsom heeft bereikt (ne ultra alterum tantum-regel), in strijd met de vereisten van richtlijn 2000/35?

      (1)  Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB L 200, blz. 35).


title: Zaak C-314/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (Polen) op 14 juli 2008 — Krzysztof Filipiak/Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (Polen) op 14 juli 2008 — Krzysztof Filipiak/Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
   (Zaak C-314/08)
   (2008/C 247/14)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Krzysztof Filipiak

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de uit artikel 43, eerste en tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voortvloeiende regelingen aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen de nationale Poolse bepalingen vervat in artikel 26, eerste alinea, sub 2, van de wet van 26 juli 1991 op de inkomstenbelasting (ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) (omissis), die het recht om van de belastinggrondslag van de inkomstenbelasting het bedrag van de verplichte socialeverzekeringsbijdragen af te trekken, uitsluitend beperken tot de bijdragen die op grond van de bepalingen van nationaal recht zijn betaald, alsmede in artikel 27b, lid 1, van de wet van 26 juli 1991 op de inkomstenbelasting, die het recht om van de inkomstenbelasting het bedrag van de verplichte ziektekostenverzekeringsbijdragen af te trekken, uitsluitend beperken tot de bijdragen die op grond van de bepalingen van nationaal recht zijn betaald, in een situatie waarin een Poolse staatsburger die in Polen onbeperkt belastingplichtig is over in Polen belaste inkomsten, ook bijdragen aan de verplichte sociale- en ziektekostenverzekering in een andere lidstaat afdraagt uit hoofde van een aldaar uitgeoefende economische activiteit, maar die bijdragen in die andere lidstaat van de Europese Unie niet van het inkomen of van de belasting werden afgetrokken?

               2)

               Moeten het beginsel van de voorrang van het gemeenschapsrecht en de uit de artikelen 10 EG en 43, eerste en tweede alinea, EG voortvloeiende regelingen aldus worden uitgelegd, dat zij voorgaan boven de nationale bepalingen vervat in de artikelen 91, leden 2 en 3, en 190 van de grondwet van de Republiek Polen (DZ. U. z 1997 r. nr. 14. poz. 176. zoals gewijzigd), voor zover een uitspraak van het Constitutionele hof op basis daarvan pas later effect sorteert?


title: Arrest van het gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2001 in zaak T-166/99: Luis Fernando Andres de Dios en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Beschikking 1999/307/EG — Opneming van Schengen-secretariaat in secretariaat-generaal van Raad — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid)

text:
24.11.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 331/19
Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Brealey, barrister,              voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
en J. Lawrence, solicitor, domicilie gekozen hebbende te               gen en modellen) van 19 maart 1999 (zaak R 65/98-3), heeft
Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                 het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid),
pen (gemachtigden: V. Kreuschitz, K.-D. Borchardt en N. Khan),         samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, R. Garcı́a-
ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:               Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke,
W.-D. Plessing, T. Jürgensen en M. Maier) en door RAG                  rechters; griffier: H. Jung, op 12 juli 2001 een arrest gewezen
Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen (Duitsland), vertegen-          waarvan het dictum luidt als volgt:
woordigd door M. Hansen en S. Völcker, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek tot             1)    Verwerpt het beroep.
nietigverklaring van de beschikkingen 1999/270/EGKS en
1999/299/EGKS van de Commissie van 2 en 22 december                    2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten
1998 betreffende steunmaatregelen van Duitsland ten behoeve                  van verweerder.
van de kolenindustrie in 1998 en 1999 (PB 1999, L 109,
                                                                       3)    Verstaat dat de interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
blz. 14, en L 117, blz. 44), heeft het Gerecht (Tweede
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
kamerpresident, K. Lenaerts, A. Potocki, M. Jaeger en J. Pirrung,      (1) PB C 246 van 28.8.99.
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 juli
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede de kosten
      van de Commissie en van interveniënte RAG Aktiengesellschaft                              van 27 juni 2001
      zal dragen.
                                                                       in zaak T-166/99: Luis Fernando Andres de Dios en
3)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten
                                                                               anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
      zal dragen.
                                                                       (Beschikking 1999/307/EG — Opneming van Schengen-
(1) PB C 86 van 27.3.1999 en C 160 van 5.6.1999.                       secretariaat in secretariaat-generaal van Raad — Beroep tot
                                                                                nietigverklaring — Ontvankelijkheid)
                                                                                (2001/C 331/31)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                       In zaak T-166/99, Luis Fernando Andres de Dios, wonende te
                        van 12 juli 2001
                                                                       Brussel (België), Maria Soledad Garcı́a Retortillo, wonende te
                                                                       Càceres (Spanje), Suzanne Kitlas, wonende te Brussel, Jacques
in zaak T-120/99: Christina Kik tegen Bureau voor har-                 Verraes, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                  J.-N. Louis, G. Parmentier en V. Peere, avocaten, domicilie
                    en modellen) (BHIM) (1)                            gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Union
                                                                       syndicale-Bruxelles, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
(Artikel 115 van verordening (EG) nr. 40/94 — Taalregeling             door S. Parmesan, avocaat, domicilie gekozen hebbende te
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt               Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
(merken, tekeningen en modellen) — Exceptie van onwettig-              M. Bauer, F. Anton en A. Bentley), betreffende een verzoek tot
                  heid — Discriminatieverbod)                          nietigverklaring van beschikking 1999/307/EG van de Raad
                                                                       van 1 mei 1999 tot vaststelling van de wijze waarop het
                        (2001/C 331/30)                                Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de Raad
                                                                       wordt opgenomen (PB L 119, blz. 49), heeft het Gerecht
                      (Procestaal: Nederlands)                         (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
                                                                       kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
                                                                       D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2001 een arrest
In zaak T-120/99, Christina Kik, wonende te ’s-Gravenhage              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Nederland), vertegenwoordigd door G. L. Kooy, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door              1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Helleense Republiek (gemachtigden: K. Samoni-Randou en                 2)    Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten alsmede, hoofdelijk,
S. Vodina) tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                  die van de Raad zullen dragen.
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
den: O. Montalto, J. Miranda de Sousa en J. Bourgeois),                3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz
Vaamonde) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  (1) PB C 281 van 2.10.1999.
G. Houttuin en A. Lo Monaco), betreffende een beroep tegen
de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau


title: Zaak T-566/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Total Raffinage Marketing/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van paraffinewas — Markt van gatsch — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Vaststelling van prijzen en verdeling van markten — Bewijs van mededingingsregeling — Begrip één enkele voortdurende inbreuk — Duur van inbreuk — Onderbreking van inbreuk — Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van het bedrag van de geldboeten — Gelijke behandeling — Vermoeden van onschuld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Aansprakelijkheid van moederonderneming voor inbreuken op mededingingsregels door dochterondernemingen — Beslissende invloed van moederonderneming — Vermoeden bij 100 %-deelneming — Evenredigheid — Methode van afronding — Volledige rechtsmacht” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/18

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Total Raffinage Marketing/Commissie
   (Zaak T-566/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van paraffinewas - Markt van gatsch - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Vaststelling van prijzen en verdeling van markten - Bewijs van mededingingsregeling - Begrip één enkele voortdurende inbreuk - Duur van inbreuk - Onderbreking van inbreuk - Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van het bedrag van de geldboeten - Gelijke behandeling - Vermoeden van onschuld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Aansprakelijkheid van moederonderneming voor inbreuken op mededingingsregels door dochterondernemingen - Beslissende invloed van moederonderneming - Vermoeden bij 100 %-deelneming - Evenredigheid - Methode van afronding - Volledige rechtsmacht)
   2013/C 313/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Total Raffinage Marketing (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Vandencasteele, C. Falmagne, C. Lemaire en S. Naudin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Biolan, gemachtigden, bijgestaan door N. Coutrelis, advocaat)

      Voorwerp

   Primair gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas), en subsidiair verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het bedrag van de in artikel 2 van beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas) aan Total Raffinage Marketing opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 125 459 842 EUR.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               Total Raffinage Marketing zal negen tiende van haar eigen kosten en negen tiende van de kosten van de Europese Commissie dragen. De Commissie zal één tiende van haar eigen kosten en één tiende van de kosten van Total Raffinage Marketing dragen.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-314/13: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Portugal/Commissie [„Cohesiefonds — Ontwikkeling van de haveninfrastructuur van de autonome regio Madeira (haven van Caniçal) — Vermindering van financiële bijstand — Niet-naleving van de termijn voor vaststelling van een besluit — Schending van wezenlijke vormvoorschriften”]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/46

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-314/13) (1)

   ([„Cohesiefonds - Ontwikkeling van de haveninfrastructuur van de autonome regio Madeira (haven van Caniçal) - Vermindering van financiële bijstand - Niet-naleving van de termijn voor vaststelling van een besluit - Schending van wezenlijke vormvoorschriften”])
   (2015/C 302/59)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, gemachtigde, bijgestaan door M. Gorjão-Henriques en J. da Silva Sampaio, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van besluit C (2013) 1870 final van de Commissie van 27 maart 2013 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds aan de Portugese Republiek toegekende steun voor het project „Ontwikkeling van de haveninfrastructuur van de autonome regio Madeira — Haven van Caniçal”, Madeira (Portugal)

      Dictum

               1)

               Besluit C (2013) 1870 final van de Commissie van 27 maart 2013 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds aan de Portugese Republiek toegekende steun voor het project „Ontwikkeling van de haveninfrastructuur van de autonome regio Madeira — Haven van Caniçal”, Madeira (Portugal), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak C-232/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — Fastweb SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni e.a.

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — Fastweb SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni e.a.
   (Zaak C-232/12)
   2012/C 217/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fastweb SpA

      Verwerende partijen: Autorità per le garanzie nelle comunicazioni e.a.

      Prejudiciële vraag

   Moeten de betrokken bepalingen van gemeenschapsrecht in deze sector, inzonderheid de bepalingen van richtlijn 2002/20/EG (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan genoemde nationale bepalingen, met name wet nr. 266/2005, mede gelet op de concrete toepassing ervan door de toezichthoudende autoriteit?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door M. Blijweert e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-139/97)

text:
Nr. C 228/ 18          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               26 . 7 . 97
Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door K. W. Stephens                  — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                          Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                         ( Zaak T-137/97)                                    kelijke afwijzing van haar klacht;
                            ( 97/C 228/41 )
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                       (Procestaai: Frans)
                                                                        Middelen en voornaamstê argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 28 april 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die in zaak T-16/97 ( ] ).
K. W. Stephens, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de                 (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      14 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe            Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door M. Blijweert e.a.
      passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      tuut;                                                                                ( Zaak T-139/97)
                                                                                ( 97/C 228/43 )
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
      Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
      kelijke afwijzing van zijn klacht;                                                         (Procestaai: Frans)
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 28 april 1997 beroep ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschapen door
                                                                        M. Blijweert, wonende te Sint-Pieters-Leeuw ( België ), M.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     Carvalhosa, wonende te Brussel , R. Lehmann, wonende te
met die in zaak T-16/97 ( M.                                            Moskou, A. Mills, wonende te Brussel, G. Nichol,
                                                                        wonende te Brussel, J. Piper, wonende te Sint-Stevens
H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                               Woluwe ( België ), F. Sentieiro, wonende te Brussel , en G.
                                                                        Thiry, wonende te Maleves ( België ), vertegenwoordigd
                                                                        door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advo
                                                                        caat aldaar, Rue de Nassau 21 .
Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door C. Rinaldin tegen               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-138/97)                              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                             ( 97/C 228/42 )                                  afwijzing van hun verzoek om herindeling;
                        (Procestaai: Frans)                             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot
                                                                              afwijzing van hun administratieve klacht;
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Gemeenschappen is op 28 april 1997 beroep ingesteld
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten van het
 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                              geding.
 C. Rinaldin, wonende te Corgeno di Vergiate ( Italië ), ver
 tegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domi
 cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson               Middelen en voornaamste argumenten
 Sari, Rue de Cessange 30 .
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     met die in zaak T-16/97 ( ] ).
 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
       20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
       toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
       Statuut;


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 26 oktober 1995 in zaak C-36/94 (verzoek van het Tribunal Fiscal Aduaneiro de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Siesse - Soluções Integrais em Sistema Software e Aplicações Ld.a tegen Director da Alfândega de Alcântara (In vrij verkeer brengen van goederen - Overschrijding van termijn voor aanwijzing van douanebestemming - Heffing van recht)

text:
9 . 12 . 95            I NL |             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 333/3
mentsrechtbank te Amsterdam ( Nederland ), in het aldaar                                ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen S. E. Klaus en Bestuur van de                                          ( Vijfde kamer )
Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de artikelen 25 , lid 2 , 35 ,                           van 26 oktober 1995
lid 3 , en 71 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van     in zaak C-36/94 ( verzoek van het Tribunal Fiscal Aduaneiro
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de            de Lisboa om een prejudiciële beslissing ): Siesse — Solu<jöes
sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi            Integrais em Sistema Software e Aplicagöes Ld.a tegen
gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                              Director da Alfandega de Alcantara ( 1 )
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij           (In vrij verkeer brengen van goederen — Overschrijding van
Verordening ( EEG ) nr . 2001 /83 van de Raad van 2 juni             termijn voor aanwijzing van douanebestemming — Heffing
1983 ( PB 1983 , L 230 , blz . 6 ), heeft het Hof, samengesteld                                    van recht)
als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ), kamerpresident,
J. C. Moitinho de Almeida , C. Gulmann, P. Jann en L.                                           ( 95/C 333 /05 )
Sevón, rechters; advocaat-generaal : A. M.La Pergola; grif
fier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 26 oktober 1995                                 (Procestaai: Portuguees)
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
1 . Artikel 35, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71
     van de Raad van 1 4 juni 1971 betreffende de toepassing         In zaak C-36/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
     van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal Fiscal
     zelfstandigen, alsmede op bun gezinsleden, die zich             Aduaneiro de Lisboa ( Portugal ) in het aldaar aanhangig
     binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en           geding tussen Siesse — Solugöes Integrais em Sistema
     bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van               Software e Aplica^öes Ld.a en Director da Alfandega de
     2 juni 1983 , is niet van toepassing op de wettelijke           Alcantara , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
     regeling van een Lid-Staat, die het recht op prestaties bij     van Verordening ( EEG ) nr . 4151 /88 van de Raad van
     ziekte geheel of ten dele uitsluit, wanneer de werknemer        21 december 1988 tot vaststelling van de bepalingen die van
     reeds ongeschikt tot werken was op het tijdstip van             toepassing zijn op goederen die het douanegebied van de
     aansluiting bij het door die regeling ingevoerde stel          Gemeenschap worden binnengebracht ( PB 1988 , L 367,
     sel.                                                            blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                     D. A. O. Edward, kamerpresident, J.-P . Puissochet ( rappor
                                                                     teur ), C. Gulmann, P. Jann en L. Sevón , rechters; advocaat
                                                                     generaal : M. B. Elmer; griffier : A. Rühl, hoofdadministra
2 . Artikel 18, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1408/71            teur, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
     moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer de toepasse           dictum luidt als volgt:
     lijke wettelijke regeling van een Lid-Staat de toekenning
     van uitkeringen wegens ziekte afhankelijk stelt van de          1 . Verordening (EEG) nr. 4151 /88 van de Raad van
     voorwaarde, dat de ongeschiktheid tot werken van de
                                                                         21 december 1988 tot vaststelling van de bepalingen die
     verzekerde niet reeds bestond op het tijdstip van zijn              van toepassing zijn op goederen die het douanegebied
     aansluiting bij het door die regeling ingevoerde stelsel,           van de Gemeenschap worden binnengebracht, verzet
     het bevoegde orgaan eveneens rekening dient te houden               zich er niet tegen, dat de douaneautoriteiten na het
     met de door de betrokkene krachtens de wettelijke
                                                                         verstrijken van de in artikel 15, lid 1 , voorgeschreven
     regeling van een andere Lid-Staat vervulde tijdvakken               termijn een aangifte voor het vrije verkeer aanvaardt
     van aansluiting, alsofdeze tijdvakken krachtens de door             voor goederen die het douanegebied van de Gemeen
     dat orgaan toegepaste wettelijke regeling waren ver                schappen zijn binnengebracht.
     vuld.
                                                                     2 . Artikel 19 van Verordening (EEG) nr. 4151 /88 verzet
                                                                         zich er niet tegen, dat de douaneautoriteit voor de
3 . De omstandigheid dat de werknemer die zijn woon                     aanvaarding van een aangifte voor het vrije verkeer na
     plaats van de ene naar de andere Lid-Staat heeft verlegd,            het 'verstrijken van de in artikel 15, lid 1 , van die
     gedurende korte tijd op het grondgebied van deze laatste             verordening voorgeschreven termijnen verlangt, dat
     staat geen arbeid heeft verricht of zich niet als werkzoe           naast de invoerrechten en de eventuele aan de tijdelijke
     kende heeft aangemeld, heeft niet tot gevolg, dat de                 opslag van de goederen verbonden kosten nog een ander
     continuïteit van de door de betrokkene vervulde tijd                bedrag wordt betaald, mits de hoogte van dat bedrag
     vakken van aansluiting wordt onderbroken en de                       wordt vastgesteld in overeenstemming met het evenre
     samentellingsregel van artikel 1 8, lid 1 , van Verordening          digheidsbeginsel en onder gelijke voorwaarden als voor
     (EEG) nr. 1408/71 niet kan worden toegepast.                         vergelijkbare en even ernstige overtredingen gelden in
                                                                          het nationale recht. Het staat aan de nationale rechter te
                                                                          beoordelen, of de in geding zijnde vermeerdering in
(M PB nr . C 59 van 26 . 2.1994 .                                         overeenstemming is met deze beginselen .
                                                                     (') PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .