title: Zaak C-54/02: Beroep, op 14 februari 2002 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 97/6                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.4.2002
Beroep, op 14 februari 2002 ingesteld door Italiaanse                  De Italiaanse regering ziet zich genoopt beroep in te stellen
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      tegen het besluit van de Commissie, dat vanwege zijn definitief
                             schappen                                  karakter een beletsel kan vormen voor de volle werking van de
                                                                       uitspraak in zaak C-231/00.
                          (Zaak C-54/02)
                                                                       De Italiaanse regering komt op tegen de verlaging van de
                                                                       voorschotten en in ieder geval tegen het definitief karakter van
                          (2002/C 97/12)                               de desbetreffende beslissing van de Commissie; zij vraagt
                                                                       tevens de nietigverklaring van het bestreden besluit wegens
                                                                       schending van de artikelen 3, 5 en 8 van verordening (EG)
                                                                       nr. 729/70 (1) voorzover daarbij (voor de periode 1995/96)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             grotere bedragen in mindering zijn gebracht op de voorschot-
op 14 februari 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van de            ten dan de heffingen die aan haar moesten worden betaald.
Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
G. De Bellis, avvocato dello Stato.
                                                                       Tijdvakken 1995/96 en 1996/97: gevorderde moratoire inte-
                                                                       resten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De Commissie heeft bij de berekening van het bedrag van de
—     nietig te verklaren het besluit 2001/889/EG van de               verschuldigde interesten over de voor de periode na de
      Commissie van 12 december 2001:                                  vastgestelde datum (1 september 1996 respectievelijk 1997)
                                                                       verschuldigde extra heffing terecht van de hoofdsom uitgeslo-
      a)    waarbij is besloten tot verlaging van de voorschotten      ten de van 1 september 1996 (en 1997) tot december 2001
            inzake de landbouwuitgaven en de berekening is             bij het EOGFL gedeclareerde bedragen; zij heeft echter geen
            vastgesteld van de desbetreffende interesten;              rekening gehouden met de verlaging van de voorschotten in
                                                                       de loop van 1997.
      b)    subsidiair, voorzover daarbij definitief en niet voor-
            lopig wordt beslist tot verlaging van de voorschotten      Voor het tijdvak 1995/96 heeft de Commissie, via de verlaging
            inzake de landbouwuitgaven en de desbetreffende            van de aan Italië toegekende voorschotten inzake de landbouw-
            interesten worden vastgesteld;                             uitgaven reeds het volledige bedrag van de extra heffingen in
                                                                       het vermogen van het Fonds opgenomen (de verlaging van de
      c)    voorzover daarbij niet wordt beslist tot terugbetaling     voorschotten was zelfs nog groter).
            aan Italië van het onverschuldigd ingehouden bedrag
            van LIT 45 145 363 199 (EURO 23 315 634,29);
                                                                       Ook de verlaging van de voorschotten voor het tijdvak
                                                                       1996/97, hoewel zij niet volstond om het volledige bedrag
      d)    voorzover de eventueel aan het Fonds verschuldigde         van de extra heffing te omvatten, werd niet meegeteld bij de
            interesten onjuist zijn berekend, nu geen rekening is      berekening van de interesten.
            gehouden met de verlaging van de voorschotten;
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                   (1) PB L 94, van 28.4.1970, blz. 13.
      verwijzen in de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 22 februari 2002 ingesteld door Commissie
Tijdvak 1996/97: verlaging van de voorschotten en weigering            van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
van financiering                                                                                bliek
Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft                                       (Zaak C-55/02)
krachtens artikel 234 EG om een prejudiciële beslissing ver-
zocht in zaak C-231/00 (Lattepiù) betreffende de uitlegging                                      (2002/C 97/13)
van de gemeenschapsregeling terzake, en om de nationale
regeling eventueel buiten toepassing te laten. Onder deze
omstandigheden is het besluit van de Commissie om bepaalde
uitgaven van Italië uit te sluiten van communautaire financie-         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
ring, niet aanvaardbaar, omdat die beslissing definitief is, en        22 februari 2002 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
geen rekening wordt gehouden met de prejudiciële vraag                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
waarover nog uitspraak moet worden gedaan in voormelde                 woordigd door J. Sack en M. França als gemachtigden, domici-
zaak C-231/00.                                                         lie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-156/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/87/EEG — Kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in financieel conglomeraat — Aanvullende toezicht — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/21

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-156/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/87/EEG - Kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in financieel conglomeraat - Aanvullende toezicht - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/36)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor om te voldoen aan richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad, is het Koninkrijk Zweden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-293/99: Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado di Trento - Sezione no. 6 - van 10 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Energy Service Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento

text:
30.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 314/3
Verzoek van Tribunale di Trieste — I. Sezione Civile —                    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht, en meer in
van 24 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het                     het bijzonder met richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 (1),
   geding tussen Crossbow Srl en Ministero delle Finanze                  wanneer ingevolge voormelde besluitwet nr. 324 van 30 sep-
                                                                          tember 1992 over een periode van verschillende jaren een
                                                                          belasting van 0,75 % per jaar wordt geheven, uitsluitend op
                          (Zaak C-291/99)                                 dat bestanddeel van het nettovermogen dat bestaat in het
                                                                          jaarlijks in de balans vermelde vennootschappelijk kapitaal,
                          (1999/C 314/04)                                 dat reeds werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing van
                                                                          1 % op de inbreng?
Het Tribunale di Trieste — I. Sezione Civile — heeft bij
beschikking van 24 mei 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 3 augustus 1999, in het geding tussen
Crossbow Srl en Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie             (1) PB L 249 van 3 oktober 1969, blz. 25.
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
le beslissing over de navolgende vragen:
1) Laat artikel 234 EG-Verdrag (1) het uit de artikelen 1-20
      van bijlage VIII bij het Vredesverdrag van Parijs van
      1947 en uit het Memorandum van London van 1954
      voortvloeiende extraterritoriaal statuut van de haven van
      Triëst onverlet?
2) Moet het antwoord op de vraag of de vrije zones in de
      haven van Triëst tot het douanegebied van de Gemeen-                Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas
      schap behoren, worden gezocht in verordening (EEG)                  (23e drievoudige kamer) van 26 juli 1999 om een preju-
      nr. 2913/92 (2) en in de eerdere verordening                        diciële beslissing in het geding tussen „Athinaiki Zy-
      nr. 1496/68 (3)?                                                                    thopoiïa AE” en Griekse Staat
3) Moet het antwoord op die vraag daarentegen niet worden
      gezocht in richtlijn 69/75/EEG van de Raad (4) en in de                                     (Zaak C-294/99)
      latere verordening nr. 2454/93 (5)?
                                                                                (1999/C 314/06)
( 1) EG-Verdrag, thans, na wijziging, art. 307 EG.
( 2) Verordening van de Raad, PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.            Bij beschikking van 27 juli 1999 (ingekomen ter griffie van
( 3) PB L 238 van 28.9.1968, blz. 1.
                                                                          het Hof van Justitie op 5 augustus 1999) heeft het Dioikitiko
( 4) PB L 58 van 8.3.1969, blz. 11.
                                                                          Protodikeio Athinas (23e drievoudige kamer) in het aldaar
( 5) Verordening van de Commissie van 2.7.1993, PB L 253 van
     11.10.1993, blz. 1.                                                  dienende geding tussen „Athinaiki Zythopoiïa AE” en Griekse
                                                                          Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          de volgende prejudiciële vraag gesteld:
                                                                          Is er sprake van „inhouding van belasting aan de bron” in de
                                                                          zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG (1) van de
                                                                          Raad van 23 juli 1990, wanneer een bepaling van nationaal
                                                                          recht voorschrijft, dat bij uitkering van winst door de dochter-
                                                                          maatschappij — een naamloze of soortgelijke vennootschap
Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado                      — aan de moedermaatschappij, voor de bepaling van de
di Trento — Sezione no. 6 — van 10 juni 1999 om een                       belastbare winst van de dochtermaatschappij de totale zuivere
prejudiciële beslissing in het geding tussen Energy Service               winst in aanmerking wordt genomen, met inbegrip van
  Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento               onbelaste en volgens een bijzondere regeling, leidende tot
                                                                          delging van de belastingschuld, belaste inkomsten, terwijl die
                                                                          twee categorieën van inkomsten op grond van de nationale
                          (Zaak C-293/99)                                 wetgeving niet zouden worden belast wanneer zij bij de
                                                                          dochtermaatschappij bleven en niet aan de moedermaatschap-
                          (1999/C 314/05)                                 pij werden uitgekeerd?
De Commissione Tributaria di primo grado di Trento
— Sezione no. 6 — heeft bij beschikking van 10 juni 1999,                 (1) PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 augustus
1999, in het geding tussen Energy Service Srl en Direzione
delle Entrate per la Provincia di Trento, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-387/07: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 — Portugal/Commissie ( „EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Globale subsidie ter ondersteuning van lokale investeringen in Portugal — Beroep tot nietigverklaring — Daadwerkelijk verrichte uitgaven — Arbitragebeding” )

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/12

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-387/07) (1)

   (EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Globale subsidie ter ondersteuning van lokale investeringen in Portugal - Beroep tot nietigverklaring - Daadwerkelijk verrichte uitgaven - Arbitragebeding)
   2011/C 113/22
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, S. Rodrigues en A. Gattini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en L. Flynn, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 3772 van de Commissie van 31 juli 2007 houdende vermindering van de bijstand die overeenkomstig beschikking C(95) 1769 van de Commissie van 28 juli 1995 uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) was verleend voor de globale subsidie ter ondersteuning van lokale investeringen in Portugal

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak T-559/17: Beroep ingesteld op 9 augustus 2017 — Abdulkarim/Raad

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/43

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2017 — Abdulkarim/Raad
   (Zaak T-559/17)
   (2017/C 347/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mouhamad Wael Abdulkarim (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: J.-P. Buyle en L. Cloquet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/917 van de Raad van 29 mei 2017 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/907 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten, met inbegrip van verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerder heeft de feiten kennelijk onjuist opgevat voor zover hij zich op het standpunt heeft gesteld dat verzoeker het Syrische regime heeft gesteund. In dat verband worden tegen de overwegingen in de bestreden handelingen de hierna volgende argumenten aangevoerd:

                           —

                           Abdulkarim kan niet als een „belangrijk zakenman” worden beschouwd;

                           —

                           Hij heeft geen banden met het regime, oefent er geen invloed op uit en er bestaat geen reëel risico dat hij de in het licht van de situatie in Syrië vastgestelde beperkende maatregelen omzeilt;

                           —

                           Ook de omstandigheid dat verzoeker in het verleden betrokken was bij Alkarim For Trade and Industry L.L.C. of bij andere ondernemingen die actief zijn in de sector van olie, industriële olie, smeermiddelen en vetten in het Midden-Oosten kan niet tot gevolg hebben dat hij als een „belangrijk zakenman” wordt aangemerkt;

                           —

                           Hij verblijft niet in Syrië en is daar bijgevolg ook niet werkzaam.

               2.

               Tweede middel: schending van het algemene beginsel van evenredigheid, aangezien de gevolgen van de bij de bestreden handelingen vastgestelde maatregelen van dien aard zijn dat zij op zich beschouwd, onevenredig zijn.

               3.

               Derde middel: onevenredige schending van het recht op eigendom en het recht om een beroepsactiviteit uit te oefenen, aangezien de litigieuze maatregelen tot gevolg hebben dat verzoeker niet op vreedzame wijze van zijn eigendomsrecht en zijn economische vrijheid gebruik kan maken.

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid, aangezien de bestreden handelingen zijn vastgesteld om andere dan de aangegeven doelen te bereiken, te weten om verzoeker van de markt te weren teneinde andere marktdeelnemers te bevoordelen, zodat die handelingen misbruik van bevoegdheid opleveren.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU verankerde motiveringsplicht, aangezien de motivering van de bestreden handelingen in werkelijkheid louter formeel is en verweerder daar vermoedelijk niet over heeft nagedacht.


title: Doorhaling van zaak T-42/00

text:
C 317/36              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.11.2001
Volgens verzoekster heeft de beheersvennootschap het laden              6 500 ton mageremelkpoeder van Ierland naar Rusland, had
slecht verricht en heeft de Poolse politie verzoekster geldboeten       toegewezen.
opgelegd wegens overbevrachting. Bovendien vorderde de
beheersvennootschap voorafgaande betaling van de extra                  Volgens verzoekster heeft het interventiebureau, het Depart-
kosten voor dit laden.                                                  ment of Agriculture, Food and Rural Development (D.A.F.),
                                                                        haar de goederen met aanzienlijke vertraging ter beschikking
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster                gesteld waardoor zij de reder liggeld heeft moeten betalen voor
dat de Commissie zowel contractueel als niet-contractueel               het door haar gecharterde schip.
aansprakelijk is.
                                                                        Ter ondersteuning van haar vordering tot vergoeding van de
Verzoekster voert dezelfde argumenten aan als zij in zaak               geleden schade stelt verzoekster dat de Commissie contrac-
T-215/01 heeft voorgedragen, daar in de onderhavige zaak de             tueel, en subsidiair, niet-contractueel aansprakelijk is. Daartoe
extra kosten zijn veroorzaakt door het opslagbedrijf van het            voert zij middelen en argumenten aan die overeenkomen met
interventiebureau, welk bedrijf voorafgaande betaling heeft             die welke in zaak T-215/01 zijn voorgedragen.
geëist van een prijstoeslag voor de uitslag en het laden van de
goederen en die handelingen slecht heeft verricht, waardoor             (1) Verordening (EG) nr. 1815/1999 van de Commissie van 18 au-
verzoekster geldboeten heeft opgelopen.                                     gustus 1999 inzake de levering van mageremelkpoeder aan
                                                                            Rusland (PB L 220, blz. 13).
Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Calberson
G.E. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                    Doorhaling van zaak T-42/00 (1)
                        (Zaak T-221/01)                                                          (2001/C 317/71)
                        (2001/C 317/70)                                                          (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Frans)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van 5 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
schappen is op 24 september 2001 beroep tegen Commissie                 T-42/00: City-Broker Deutschland GmbH tegen Bureau voor
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennoot-               harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
schap Calberson G.E., gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd             modellen).
door T. Gallois, advocaat.
                                                                        (1) PB C 135 van 13.5.2000.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie ertoe te veroordelen verzoekster een
     vergoeding te betalen die overeenkomt met de bedragen
     van de facturen BRU 114 4316 (25 761,11 USD) en
     BRU 413 1828 (23 115,49 EUR);                                                    Doorhaling van zaak T-359/00 (1)
—    te verklaren dat de vergoeding wordt vermeerderd met de                                     (2001/C 317/72)
     wettelijke rente vanaf de 8ste dag van elke niet betaalde
     factuur;                                                                                (Procestaal: Spaans)
—    de Commissie in alle kosten te verwijzen.                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 21 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
Middelen en voornaamste argumenten                                      T-359/00: Organización de Productores Asociados de Grandes
                                                                        Atuneros Congeladores (OPAGAC) tegen Commissie van de
Verzoekster zet uiteen dat de Commissie haar in het kader van           Europese Gemeenschappen.
verordening nr. 1815/1999 (1) bij beschikking van 23 septem-
ber 1999 de opdracht betreffende partij nr. 5, het vervoer van          (1) PB C 45 van 10.2.2001.


title: Zaak T-113/10: Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Spanje/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/74

         Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-113/10)
   2010/C 113/108
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 10678 van de Commissie van 23 december 2009 tot vermindering van de op grond van beschikking C(98) 121 van 5 februari 1998, EFRO nr. 97.11.09.007, toegekende bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ten behoeve van het operationele programma „Baskenland-doelstelling 2 (1997-1999)” in Spanje, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ten grondslag aan het geding ligt beschikking C(98) 121 van 5 februari 1998, waarbij de Commissie bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europees Sociaal Fonds (ESF) heeft toegekend ten behoeve van een operationeel programma in de regio Baskenland dat deel uitmaakte van het communautaire bestek voor structurele bijstandsverlening in de onder doelstelling 2 vallende regio’s in Spanje in de periode 1997-1999, ten belope van maximaal 291 862 367 EUR ten laste van het EFRO.
   Volgens de in de onderhavige zaak bestreden beschikking zijn er bij de uitvoering van dat operationele programma onregelmatigheden begaan in 24 van de 37 gecontroleerde projecten, wat betrekking heeft op een totaal van 4 844 712 820 peseta’s en een financiële correctie van 27 794 540,77 EUR inhoudt.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 (1), doordat in de bestreden beschikking is gebruikgemaakt van de methode van extrapolatie, terwijl dit artikel niet voorziet in de mogelijkheid om de bij concrete acties vastgestelde onregelmatigheden te extrapoleren naar alle acties die deel uitmaken van de uit de fondsen van het EFRO gefinancierde operationele programma’s. De door de Commissie in de bestreden beschikking toegepaste correctie heeft geen rechtsgrondslag, aangezien de richtsnoeren van de Commissie van 15 oktober 1997 betreffende de netto financiële correcties in het kader van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88, volgens het arrest van het Hof van Justitie van 6 april 2000, Koninkrijk Spanje/Commissie (2), geen rechtsgevolgen ten aanzien van de lidstaten kunnen teweegbrengen en aangezien dat artikel 24 alleen betrekking heeft op de vermindering van de bijstand indien het onderzoek een onregelmatigheid bevestigt, zodat geen correcties door extrapolatie kunnen worden toegepast;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88, gelezen in samenhang met het huidige artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking), doordat de correctie door extrapolatie is toegepast ondanks het feit dat er geen tekortkomingen in het stelsel van beheer van, controle op of audit van de gewijzigde overeenkomsten aan het licht zijn gekomen, nu de voor het beheer bevoegde organen de Spaanse wettelijke regeling toepasten, met betrekking waartoe het Hof van Justitie van de Europese Unie niet heeft geoordeeld dat zij in strijd is met het recht van de Europese Unie. De naleving van het nationale recht door de beheerders kan — ook al leidt dit mogelijkerwijs tot de vaststelling door de Commissie van onregelmatigheden of concrete inbreuken op het recht van de Europese Unie — niet als basis dienen voor een extrapolatie wegens inefficiëntie van het stelsel van beheer, wanneer het Hof van Justitie niet heeft vastgesteld dat de door die organen toegepaste wet in strijd is met het recht van de Europese Unie en de Commissie geen niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 258 VWEU heeft ingeleid;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88, doordat de steekproef die voor de toepassing van de financiële correctie door extrapolatie is gebruikt, niet representatief is. De Commissie trok de steekproef voor de toepassing van de extrapolatie aan de hand van een zeer klein aantal projecten (37 van 3 348), nam daarbij niet alle zwaartepunten van het operationele programma in aanmerking, hield rekening met uitgaven die de Spaanse autoriteiten eerder hadden ingetrokken, ging uit van de aangegeven uitgaven en niet van de toegekende bijstand, en maakte gebruik van een computerprogramma dat voor minder dan 85 % betrouwbaar was. Daardoor voldoet de steekproef niet aan de representativiteitsvoorwaarden die vervuld moeten zijn om als basis voor een extrapolatie te kunnen dienen;

               —

               ten slotte moet voor de verjaring van de onregelmatigheden worden gekeken naar het tijdstip waarop de Spaanse autoriteiten van het bestaan van onregelmatigheden op de hoogte zijn gebracht (hetgeen in augustus 2005 geschiedde, terwijl het in de meeste gevallen om in 1998 en 1999 begane onregelmatigheden ging), waarbij de in artikel 3 van verordening nr. 2988/95 (3) gestelde termijn van vier jaar moet worden toegepast.

      (1)  Verordening tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1).

      (2)  Arrest C–443/97, Jurispr. blz. I-2415.

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).


title: Zaak T-378/11: Beroep ingesteld op 18 juli 2011 — Langguth Erben/BHIM (MEDINET)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/55

         Beroep ingesteld op 18 juli 2011 — Langguth Erben/BHIM (MEDINET)
   (Zaak T-378/11)
   2011/C 269/121
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 10 mei 2011 in zaak R 1598/2010-4 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 786 485;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MEDINET” voor waren van klasse 33 — aanvraag nr. 8786485

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving van het aangevraagde merk op grond van anterioriteit van oudere nationale en internationale merken

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 34, 75 en 77 van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep i) inschrijving ten onrechte op grond van anterioriteit niet heeft toegestaan, ii) is voorbijgegaan aan verzoeksters betoog betreffende de beslissingen van de kamers van beroep inzake aanspraken op prioriteit en anterioriteit en iii) een mondelinge behandeling van de hand heeft gewezen.


title: Zaak C-310/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bacău (Roemenië) op 29 juni 2010 — Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești/Ștefan Agafiței e.a.

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bacău (Roemenië) op 29 juni 2010 — Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești/Ștefan Agafiței e.a.
   (Zaak C-310/10)
   ()
   2010/C 234/44
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curte de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministerul Justiției și Libertăților Cetățenești

      Verwerende partijen: Ștefan Agafiței, Apetroaei Raluca, Bărbieru Marcel, Budeanu Sorin, Chiagă Luminița, Crăciun Mihaela, Curpăn Sorin-Vasile, Dabija Mihaela, Damian Mia-Cristina, Danalache Sorina, Dogaru Oana-Alina, Dorneanu Geanina, Galavan Adina-Cătălina, Grancea Gabriel, Radu (Hobjilă) Mădălina, Iacobuț Nicolae Cătălin, Lăcătușu Roxana, Lupașcu Sergiu, Maftei Smaranda, Mărmureanu Silvia, Oborocianu Maria, Panfil Simona, Pânzaru Oana-Georgeta, Păduraru Laurențiu, Pîrjol-Năstase Elena, Pocovnicu Ioana, Pușcașu Alina, Ștefănescu Cezar, Ștefănescu Roxana, Țimiraș Ciprian, Vintilă Cristina

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan artikel 15 van richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, en artikel 17 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep — beide omgezet in nationaal recht bij Ordonanța Guvernului nr. 137/2000, zoals opnieuw gepubliceerd en gewijzigd — in de weg aan een nationale regeling of een beslissing van de Curte Constituțională (Grondwettelijk Hof) die de nationale rechterlijke macht verbiedt gediscrimineerde verzoekers een passende vergoeding voor materiële en/of immateriële schade toe te kennen in gevallen waarin de vergoeding van de door discriminatie veroorzaakte schade betrekking heeft op wettelijk bepaalde salarisrechten van een andere beroepsgroep dan waartoe verzoekers behoren? Zie in die zin arresten van de Curte Constituțională nr. 1325 van 4 december 2008 en nr. 146 van 25 februari 2010.

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moet de nationale rechter de intrekking of wijziging van de nationale wettelijke bepalingen en/of een herziening van de rechtspraak van de Curte Constituțională afwachten, aangenomen dat deze in strijd zijn met de bepalingen van gemeenschapsrecht, of moet hij de voorschriften van gemeenschapsrecht, zoals eventueel uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, direct en rechtstreeks toepassen op het bij hem aanhangige geding en bepalingen van nationaal recht of rechtspraak van de Curte Constituțională die daarmee in strijd zijn, buiten toepassing laten?


title: Zaak C-273/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 8 juni 2015 — ZS „Ezernieki”/Lauku atbalsta dienests

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 8 juni 2015 — ZS „Ezernieki”/Lauku atbalsta dienests
   (Zaak C-273/15)
   (2015/C 262/14)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ZS „Ezernieki”

      Verwerende partij: Lauku atbalsta dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de toepassing van de in artikel 71, lid 2, van verordening nr. 817/2004 (1) bedoelde rechtsgevolgen op steun voor milieumaatregelen in de landbouw die is toegekend voor een aanvankelijk aangegeven deel van een oppervlakte ten aanzien waarvan gedurende vijf jaar is voldaan aan de voorwaarden voor de toekenning van die steun, verenigbaar met de doelstelling van verordening (EG) nr. 1257/1999 (2) en verordening (EG) nr. 817/2004 en het evenredigheidsbeginsel?

               2)

               Moet artikel 17 juncto artikel 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat daarmee verenigbaar is de toepassing van de in artikel 71, lid 2, van verordening nr. 817/2004 bedoelde rechtsgevolgen op steun voor milieumaatregelen in de landbouw die is toegekend voor een deel van een oppervlakte ten aanzien waarvan gedurende vijf jaar is voldaan aan de voorwaarden voor de toekenning van die steun?

               3)

               Moet artikel 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat kan worden afgeweken van de toepassing van de rechtsgevolgen die volgens een verordening en de door de lidstaat overeenkomstig die verordening vastgestelde regels verplicht is, indien er in het concrete geval sprake is van bijzondere omstandigheden waarin de betrokken beperking als onevenredig moet worden aangemerkt?

               4)

               Is de bodemrechter gelet op de doelstelling van de verordeningen nr. 1257/1999 en nr. 817/2004 en de door die verordeningen aan de beoordelingsmarge van de lidstaten gestelde grenzen gerechtigd om geen volledige toepassing te geven aan artikel 84 van besluit nr. 295 van de ministerraad van 23 maart 2010, „Besluit inzake de toekenning en het beheer van en het toezicht op staatssteun en steun van de Europese Unie voor landbouwontwikkeling ter verbetering van het agrarische en natuurlijke landschap”, dat ziet op de terugbetaling van steun, indien de toepassing ervan in de concrete omstandigheden van de zaak in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, zoals uitgelegd in de rechtsorde van de lidstaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 817/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (PB L 153, blz. 30).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (PB L 160, blz. 80).


title: Zaak T-77/14: Beroep ingesteld op 4 februari 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van grijs patroon)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/46

         Beroep ingesteld op 4 februari 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van grijs patroon)
   (Zaak T-77/14)
   2014/C 135/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EE Ltd (Hatfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 oktober 2013 in zaak R 704/2013-1 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met afbeelding van grijs patroon voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 16, 25, 35–39, 41, 42 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 388 386

      Beslissing van de onderzoeker: weigering om het aangevraagde merk in te schrijven

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-20/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het tribunal administratif (Luxemburg) op 16 januari 2012 — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin/Groothertogdom Luxemburg

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het tribunal administratif (Luxemburg) op 16 januari 2012 — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-20/12)
   2012/C 98/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Prejudiciële vraag

   Vormen, gelet op het in artikel 7 van verordening nr. 1612/68 (1) verankerde gemeenschapsrechtelijke gelijkheidsbeginsel, de door de Luxemburgse staat aangevoerde redenen van onderwijsbeleid en van begrotingsbeleid, te weten de toename bevorderen van het aantal personen met een diploma van hoger onderwijs, dat momenteel voor de Luxemburgse bevolking in verhouding tot de internationale norm te laag is, nu het gevaar bestaat dat deze redenen ernstig in het gedrang komen indien de Luxemburgse staat financiële steun voor hoger onderwijs zou moeten uitkeren aan iedere student, zonder enige band met de samenleving van het Groothertogdom, om zijn hoger onderwijs in gelijk welk land ter wereld te volgen, wat een onredelijke last voor de begroting van de Luxemburgse Staat zou betekenen, redenen in de zin van de hierboven aangehaalde communautaire rechtspraak die een verschil in behandeling kunnen rechtvaardigen dat voortvloeit uit de verblijfsvoorwaarde waaraan zowel Luxemburgse staatsburgers als staatsburgers van andere lidstaten moeten voldoen indien zij steun voor hoger onderwijs wensen te verkrijgen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).


title: Zaak C-431/13: Beschikking van de president van de Vierde Kamer van het Hof van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Vietnam Airlines Co. Ltd/Brigitta Voss, Klaus-Jürgen Voss

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/46

         Beschikking van de president van de Vierde Kamer van het Hof van 5 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Vietnam Airlines Co. Ltd/Brigitta Voss, Klaus-Jürgen Voss
   (Zaak C-431/13) (1)

   2014/C 315/76
   Procestaal: Duits
   De president van de Vierde Kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak C-55/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 1 februari 2016 — Evo Bus GmbH/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Ploiești prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Argeș

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 1 februari 2016 — Evo Bus GmbH/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Ploiești prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Argeș
   (Zaak C-55/16)
   (2016/C 145/24)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Evo Bus GmbH

      Verwerende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Ploiești prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Argeș

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van de Achtste richtlijn (79/1072/[EEG]) (1) en het beginsel van fiscale neutraliteit aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan/hebben gestaan aan een wettelijke regeling van een lidstaat waarin met het oog op het beginsel van belastingzekerheid de voorwaarden om van het recht op teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde gebruik te kunnen maken zijn/waren geregeld, zoals in het onderhavige geval het bewijs dat de leverancier de belasting over de toegevoegde waarde heeft betaald?

      (1)  Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 oktober 2004 in zaak T-294/02, Miguel Vicente-Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Uitvoering van arrest van Gerecht — Bevorderingsbesluit — Anciënniteit in rang — Datum van ingang)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/17

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 oktober 2004
   in zaak T-294/02, Miguel Vicente-Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Uitvoering van arrest van Gerecht - Bevorderingsbesluit - Anciënniteit in rang - Datum van ingang)
   (2004/C 314/43)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-294/02, Miguel Vicente-Nuñez, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot nietigverklaring van het door de Commissie ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 9 maart 2000 in zaak T-10/99 genomen besluit om verzoeker uit hoofde van de bevorderingsronde 1998 tot de rang A 5/3 te bevorderen voorzover dit slechts effect sorteert vanaf 1 april 2000, en een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 6 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit van de Commissie van 11 juni 2002 wordt nietig verklaard voorzover het niet tot gevolg heeft dat M. Vicente-Nuñez in een situatie wordt gebracht die, wat zijn anciënniteit in de rang betreft, vergelijkbaar is met de situatie waarin hij zou hebben verkeerd indien hij op 1 april 1998 tot de rang A 5 was bevorderd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak T-193/10: Beroep ingesteld op 26 april 2010 — Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/46

         Beroep ingesteld op 26 april 2010 — Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie
   (Zaak T-193/10)
   2010/C 179/80
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Nucara, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bij brief van 15 februari 2010 meegedeelde besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters klacht nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het bij brief van 15 februari 2010 meegedeelde besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht.
   Die klacht betreft niet alleen de vrijstelling van de gemeentelijke belasting op onroerende zaken, zoals in zaak T-192/10, Pietro Ferracci/Commissie, maar ook de in de Italiaanse belastingwetgeving vastgestelde gedeeltelijke vrijstelling (ten belope van 50 %) van de betaling van de belasting op de inkomsten van rechtspersonen.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in zaak T-192/10.


title: Zaak T-89/15: Beroep ingesteld op 23 februari 2015 — Niagara Bottling/BHIM (NIAGARA)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/44

         Beroep ingesteld op 23 februari 2015 — Niagara Bottling/BHIM (NIAGARA)
   (Zaak T-89/15)
   (2015/C 118/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Niagara Bottling LLC (Ontario, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: internationale inschrijving nr. 1 153 535, met aanduiding van de Europese Unie, van woordmerk „NIAGARA”

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 12 december 2014 in zaak R 784/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-679/15: Beroep ingesteld op 23 november 2015 — Novartis/BHIM (Afbeelding van een maansikkel in groen en wit)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/20

         Beroep ingesteld op 23 november 2015 — Novartis/BHIM (Afbeelding van een maansikkel in groen en wit)
   (Zaak T-679/15)
   (2016/C 090/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Zintler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (Afbeelding van een maansikkel in groen en wit) — inschrijvingsaanvraag nr. 13 189 139

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2015 in zaak R 78/2015-5

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               te verklaren dat artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 er niet aan in de weg staat dat het betrokken teken wordt ingeschreven (gemeenschapsmerk nr. 13 189 139) voor de in de gemeenschapsmerkaanvraag omschreven waren van klasse 5;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-360/08: Beroep ingesteld op 3 september 2008 — Spanje/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/46

         Beroep ingesteld op 3 september 2008 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-360/08)
   (2008/C 272/90)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de richtsnoeren voor het vaststellen van financiële correcties voor door de Structuurfondsen en het Cohesiefonds medegefinancierde uitgaven, in geval van niet-naleving van de regels inzake overheidsopdrachten, in de definitieve versie van 29 november 2007, COCOF 07/0037/03-NL, niet toe te passen;

               —

               beschikking C(2008) 3247 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 25 juni 2008, waarbij de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand aan de groep projecten nr. 2001.ES.16.C.P.E.036 (sanering van het hydrografische bekken van Noord-Galicië-2001) wordt verminderd, nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige zaak heeft betrekking op een groep projecten inzake de verbetering van bestaande en nieuw gebouwde pompen, inzake de uitbreiding, inrichting en verbetering van het rioleringsstelsel en inzake sanering, die op diverse plaatsen in Galicië zijn gesitueerd. De aanvankelijk door de Commissie verleende EU-medefinanciering bedroeg 80 % van de subsidiabele overheidskosten.
   In een brief die de Commissie in juli 2007 aan verzoeker heeft gezonden, werden correcties voorgesteld als gevolg van de onregelmatigheden die bij een eerdere audit waren ontdekt. In die brief zijn reeds de twee onregelmatigheden vermeld die tot de bestreden beschikking aanleiding hebben gegeven, alsmede de overeenkomstige voorstellen voor financiële correctie, namelijk het onjuiste gebruik van de spoedprocedure met betrekking tot een opdracht en het onjuist gebruik in verschillende opdrachten van ervaring als gunningscriterium. De voorgestelde financiële correcties bedroegen respectievelijk 697 901 en 354 591 EUR.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-359/08, Spanje/Commissie, zijn aangevoerd.


title: Zaak C-348/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2006 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 juni 2006 in zaak T-10/02, Girardot/Commissie

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/5

         Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2006 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 juni 2006 in zaak T-10/02, Girardot/Commissie
   (Zaak C-348/06 P)
   (2006/C 249/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Marie-Claude Girardot
   Conclusies van rekwirante
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van 6 juni 2006 in zaak T-10/02 te vernietigen;

               —

               de Commissie te veroordelen aan mevrouw Girardot een bedrag van 23 917,40 EUR te betalen;

               —

               te beslissen dat elke partij haar eigen kosten zal dragen betreffende de onderhavige procedure en betreffende de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante één middel aan, gebaseerd op schending van artikel 236 EG en van de voorwaarden voor aansprakelijkheid van de Commissie. Rekwirante verwijt het Gerecht in wezen een onjuiste opvatting omtrent het begrip verlies van een „kans” om in een ambt te worden aangesteld en een begrip dat equivalent is aan het verlies van een „verzekering” van aanstelling in dit ambt — waardoor het Gerecht de beoordelingsmarge miskent waarover de Commissie op het gebied van aanstelling van oudsher beschikt — en dientengevolge een onjuiste methode te hebben gevolgd voor de berekening van de som die de Commissie verschuldigd is ter compensatie van het verlies, ten gevolge van een onrechtmatig besluit van deze instelling, van de kans op aanstelling. Enkel reële en zekere schade kan namelijk leiden tot schadevergoeding. In casu is de enige reële en zekere schade van belanghebbende de schade die voortvloeit uit het niet onderzoeken door de Commissie van haar sollicitatie en niet die welke voortvloeit uit het hypothetische salarisverlies.
   De Commissie merkt bovendien op dat het door het Gerecht voor de berekening van de vergoedbare schade in aanmerking genomen criterium van het salarisverlies zelf wisselvallig is, omdat indien de belanghebbende gedurende de betrokken periode buiten de communautaire instellingen een betrekking had gehad met een hoger salaris dan hetgeen zij bij de Commissie had kunnen verdienen, er geen enkel salarisverlies zou hoeven te worden gecompenseerd. De door het Gerecht gevolgde methode kan dus aanleiding geven tot discriminatie van kandidaten voor eenzelfde aanstelling al naargelang deze al dan niet een betrekking hebben met een hoger salaris dan de betrekking waarin zij kans hadden te worden aangesteld.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 4 mei 1995 in zaak C-218/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Richtlijn 91/263/EEG - Niet-omzetting)

text:
Nr . C 159/2          | NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 6 . 95
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofd                     schappen, is de Helleense Republiek de krachtens
administrateur, op 4 mei 1995 een arrest gewezen waarvan                         Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december
het dictum luidt als volgt:                                                      1976 betreffende de coördinatie van de procedures voor
                                                                                het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen,
Het begrip kind in artikel 12 van Verordening (EEG)                              zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/295/EEG van
nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende                          22 maart 1988, op haar rustende verplichtingen niet
het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap                           nagekomen.
wordt niet beperkt door een leeftijdsgrens ofhet vereiste van
verstrekking van levensonderhoud, zoals het geval is bij de               2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten
in de artikelen 10, lid 1 , en 11 van de verordening geregelde                   van de procedure.
rechten .
                                                                          f 1 ) PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .
(M PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .                                       ( 2 ) PB nr. L 13 van 15 . 1 . 1977, blz. 1 .
( 2 ) PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                        ( 3 ) PB nr. L 127 van 20 . 5 . 1988 , blz . 1 .
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)
                                                                                ( Zesde Kamer)
                          van 4 mei 1995
                                                                                van 4 mei 1995
in zaak C-79/94 : Commissie van de Europese Gemeen
              schappen tegen Helleense Republiek { l )                    in zaak C-218/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Koninkrijk België (*)
(Niet-nakoming — Richtlijn 77/62/EEG — Kaderovereen
komst voor de exclusieve levering van verbandmateriaal ten                (Niet-nakoming — Richtlijn 91/263/EEG — Niet-omzet
   behoeve van Griekse ziekenhuizen en het Griekse leger)                                                    ting)
                            ( 95/C 159/03 )                                                            ( 95/C 159/04 )
                        (Procestaai: Grieks)                                                       (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-79/94, Commissie van de Europese Gemeen                        In zaak C-218/94, Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigde : X. A. Yataganas ) tegen Helleense                 schappen (gemachtigden: A. Jessen en J. -F. Pasquier ) tegen
Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos en E.-M.                          Koninkrijk België (gemachtigde : J. Devadder), betreffende
Mamouna ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
stellen, dat de Helleense Republiek de krachtens Richtlijn                door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende                   vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                    91/263/EEG van de Raad van 29 april 1991 inzake de
overheidsopdrachten voor leveringen ( 2 ), zoals laatstelijk             onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
gewijzigd bij Richtlijn 88/295/EEG van 22 maart 1988 ( 3 ),               betreffende eindapparatuur voor de telecommunicatie en de
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door een               onderlinge erkenning van de conformiteit van de appara
kaderovereenkomst te sluiten voor de exclusieve levering                 tuur (2 ), en, subsidiair, in ieder geval door die bepalingen
door zes Griekse textielfabrikanten van verbandmateriaal                 niet onverwijld aan de Commissie mee te delen, de krachtens
ten behoeve van ziekenhuizen en het leger en door geen                   artikel 189 , derde alinea , van het EG-Verdrag en artikel 17
desbetreffende aankondiging bekend te maken in het                       van genoemde Richtlijn 91/263/EEG op hem rustende
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, heeft het                 verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde
Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                 Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamer
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ),                president, G. F. Mancini (rapporteur), J. L. Murray, G.
D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet en L. Sevón, rechters;                Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal :
advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, op 4 mei           C. O. Lenz; griffier : R. Grass, ops 4 mei 1995 een arrest
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
volgt:
                                                                          1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
1 . Door een kaderovereenkomst te sluiten voor de exclu                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      sieve levering door zes Griekse textielfabrikanten van                    zijn voor het volgen van Richtlijn 91 /263/EEG van de
      verbandmateriaal ten behoeve van ziekenhuizen en het                      Raad van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing
      leger en geen desbetreffende aankondiging bekend te                       van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindap
      maken in het Publikatieblad van de Europese Gemeen                       paratuur voor de telecommunicatie en de onderlinge
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95           INL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/3
      erkenning van de conformiteit van de apparatuur, is het                   Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nage
      Koninkrijk België de krachtens artikel 189 van het                         komen die op haar rusten krachtens Richtlijn 75/
      EG-Verdrag en artikel 1 7 van Richtlijn 91 /263/EEG op                    442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                               afvalstoffen en Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van
                                                                                20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van                       afvalstoffen.
       de procedure.
                                                                           2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
f 1 ) PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
( 2 ) PB nr . L 128 van 23 . 5 . 1991 , blz . 1 .                          3 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                           (M   PB  nr . C 35 van 9 . 2 . 1993 .
                                                                           (2)  PB  nr . L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz. 39 .
                                                                           (3 ) PB  nr . L 84 van 31 . 3 . 1978 , blz. 43 .
                                                                           (4 ) PB  nr . L 326 van 13 . 12 . 1984 , blz. 31
                    ARREST VAN HET HOF                                     (5 ) PB  nr . L 181 van 4 . 7. 1986 , blz . 13 .
                          van 10 mei 1995
in zaak C-422/92: Commissie van de Europese Gemeen
           schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland i 1 )
 (Niet-nakoming — Omzetting van de richtlijnen betreffende
afvalstoffen, toxische en gevaarlijke afvalstoffen en de
                                                                                ARREST VAN HET HOF
grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afval
                                 stoffen)                                                            van 10 mei 1995
                            ( 95/C 159/05                                  in zaak C-3 84/93 (verzoek van het College van Beroep voor
                                                                           het Bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing ): Alpine
                         (Procestaai: Duits)                                      Investments BV tegen Minister van Financiën ( a )
                                                                           (Vrij verrichten van diensten — Artikel 59 van het EEG
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in              Verdrag — Verbod van telefonische colportage voor finan
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                        ciële diensten)
                                                                                ( 95/C 159/06 )
In zaak C-422/92, Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigden: R. Wàgenbaur, bijgestaan door A.                                         (Procestaai: Nederlands)
Böhlke, advocaat te Brussel ) tegen Bondsrepubliek Duits
land (gemachtigden: E. Röder en L. -A. Versteyl, advocaat te               In zaak C-3 84/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Burgwedel ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                           krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het College
stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle
                                                                           van Beroep voor het Bedrijfsleven in het aldaar aanhangig
nodige maatregelen te nemen om de omzetting te verzekeren
                                                                           geding tussen Alpine Investments BV en Minister van
van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
                                                                           Financiën, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
betreffende afvalstoffen (2 ), Richtlijn 78/319/EEG van de
                                                                           van artikel 59 van het EEG-Verdrag, heeft het Hof,
Raad van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
afvalstoffen ( 3 ), Richtlijn 84/631 /EEG van de Raad van                  F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn en C. Gulmann,
 6 december 1984 betreffende toezicht en controle in de
                                                                           kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 Gemeenschap op de grensoverschrijdende overbrenging van
                                                                           Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward (rapporteur) en
gevaarlijke afvalstoffen (4 ) en Richtlijn 86/279/EEG van de
                                                                           J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs;
 Raad van 12 juni 1986 tot wijziging van Richtlijn 84/
                                                                           griffier: L. Hewlett, op 10 mei 1995 een arrest gewezen
 631 /EEG ( 5 ), de krachtens het EEG-Verdrag op haar
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof,
 samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
 F. A. Schockweiler en C. Gulmann, kamerpresidenten, G. F.                  1 . Artikel 59 van het EEG-Verdrag moet aldus worden
Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.                       uitgelegd, dat het betrekking heeft op de diensten die een
 Edward, J. -P. Puissochet ( rapporteur) en G. Hirsch, rech                     dienstverrichter telefonisch aan in een andere Lid-Staat
ters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: D. Louter                     gevestigde potentiële ontvangers aanbiedt en die hij
 man-Hubeau, hoofdadministrateur, op 10 mei 1995 een                             verricht zonder de Lid-Staat waar hij is gevestigd, te
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              verlaten.
 1 . Door bepaalde categorieën recycleerbare afvalstoffen                  2 . De regeling van een Lid-Staat die de op zijn grondgebied
       van het toepassingsgebied van haar wetgeving op het                       gevestigde dienstverrichters verbiedt, potentiële op
   ' gebied van de verwijdering van afvalstoffen uit te sluiten                  drachtgevers, gevestigd in andere Lid-Staten, zonder dat
       en door niet binnen de gestelde termijnen de pro                         zij daarom hebben gevraagd, op te bellen om hun
       gramma's voor de verwijdering van toxische en gevaar                     diensten aan te bieden, levert een beperking op het vrij
       lijke afvalstoffen voor bepaalde gebieden te hebben                       verrichten van diensten in de zin van artikel 59 van het
       opgesteld, aangepast, gepubliceerd of meegedeeld, is de                   Verdrag op.


title: Zaak T-461/11: Beroep ingesteld op 22 augustus 2011 — Natura Selection/BHIM — Menard (natura)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/25

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2011 — Natura Selection/BHIM — Menard (natura)
   (Zaak T-461/11)
   2011/C 340/52
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Natura Selection, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Sugrañes Coca, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Ernest Menard SA (Bourseul, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep toewijzen;

               —

               het BHIM gelasten om in het kader van dit beroep de in punt 39 van het verzoekschrift vermelde bewijzen van algemene bekendheid waarnaar verzoekster tijdens beroepsprocedure R 2454/2010-2 heeft verwezen, aan te voeren;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juni 2011 in zaak R 2454/2010-2 en de beslissing van de oppositieafdeling van 21 oktober 2010 in zaak B 1072513 vernietigen;

               —

               de aanvraag voor beeldmerk „natura” (nr. 4 713 368), waarvan de inschrijving door oppositie B 1072513 is geweigerd voor de waren van klasse 20, volledig toewijzen;

               —

               het BHIM verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „natura” voor waren en diensten van de klassen 14, 20, 25 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ernest Menard SA

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „natura” voor waren en diensten van de klassen 19 en 20

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-280/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Harju Maakohus (Estland) op 10 juni 2015 — Irina Nikolajeva/OÜ Multi Protect

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Harju Maakohus (Estland) op 10 juni 2015 — Irina Nikolajeva/OÜ Multi Protect
   (Zaak C-280/15)
   (2015/C 262/15)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Harju Maakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Irina Nikolajeva

      Verwerende partij: OÜ Multi Protect

      Prejudiciële vragen

   De volgende prejudiciële vragen van uitlegging van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) worden voorgelegd:

               1)

               Moet een rechtbank voor het gemeenschapsmerk het in artikel 102, lid 1, [van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk] bedoelde bevel ook dan geven wanneer de verzoekende partij dat niet vordert en partijen niet stellen dat de verwerende partij na een bepaalde dag in het verleden op een gemeenschapsmerk inbreuk heeft gemaakt of gedreigd te maken, of is het een „speciale reden” in de zin van de eerste volzin van deze bepaling wanneer een dergelijke vordering niet wordt ingesteld en deze omstandigheid niet wordt aangevoerd?

               2)

               Moet artikel 9, lid 3, [van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk] aldus worden uitgelegd dat de houder van een gemeenschapsmerk van een derde voor het gebruik van een teken dat gelijk is aan het merk in de periode na de publicatie van de aanvraag van het merk tot de publicatie van de inschrijving ervan enkel een redelijke vergoeding krachtens artikel 9, lid 3, tweede volzin, kan verlangen, maar geen vergoeding van de gebruikelijke waarde van het dankzij de inbreuk verkregene en van de schade, en dat voor de periode tot aan de publicatie van de aanvraag van het merk ook geen aanspraak op een redelijke vergoeding bestaat?

               3)

               Welke soorten kosten en andere vergoedingen behelst de redelijke vergoeding krachtens artikel 9, lid 3, tweede volzin, en kan daaronder ook — en zo ja, onder welke omstandigheden — een vergoeding van de immateriële schade van de merkhouder worden begrepen?

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak F-93/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 november 2009 — N/Europees Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Motivering — Kennelijk onjuiste beoordeling — Definitie van te bereiken doelstellingen)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/76

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 november 2009 — N/Europees Parlement
   (Zaak F-93/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Motivering - Kennelijk onjuiste beoordeling - Definitie van te bereiken doelstellingen)
   2010/C 24/140
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: N (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Zejdová, R. Ignătescu en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1/01/07 tot en met 30/04/07

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               N zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009, blz. 75.


title: Zaak T-149/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Elevator/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/33

         Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Elevator/Commissie
   (Zaak T-149/07)
   (2007/C 155/60)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: ThyssenKrupp Elevator AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Klose en J. Ziebarth, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete die verzoekster in de bestreden beschikking hoofdelijk is opgelegd, passend te verlagen;

               —

               verzoekster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Bij de bestreden beschikking zijn aan verzoekster en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens deelneming aan een mededingingsregeling op het gebied van de installatie en het onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland en Luxemburg. Volgens de Commissie hebben de betrokken ondernemingen inbreuk gemaakt op artikel 81 EG.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               de Commissie was onbevoegd omdat de verweten plaatselijke inbreuk geen grensoverschrijdend belang had;

               —

               de Commissie heeft inbreuk gemaakt op het beginsel ne bis in idem doordat zij is voorbijgegaan aan de amnestiebesluiten die de Belgische en Luxemburgse mededingingsautoriteiten vóór de instelling van het beroep ten gunste van verzoekster hadden genomen;

               —

               de voorwaarden voor hoofdelijke aansprakelijkheid van verzoekster met haar holdingmaatschappijen waren niet vervuld, daar verzoekster niet zelf bij de inbreuken was betrokken, haar dochterondernemingen juridisch en economisch onafhankelijk handelen, en de uitbreiding van de aansprakelijkheid tot verzoekster objectief niet is gerechtvaardigd;

               —

               de voor de berekening van de geldboete in aanmerking genomen basisbedragen staan niet in verhouding tot de daadwerkelijk betrokken marktomvang;

               —

               onevenredigheid van de ter afschrikking toegepaste vermenigvuldigingscoëfficiënt, aangezien deze aanzienlijk afwijkt van de behandeling van andere ondernemingen van vergelijkbare omvang in soortgelijke zaken waarover op hetzelfde tijdstip is beslist;

               —

               er zijn geen gronden voor verhoging wegens recidive bij de berekening van de geldboete, omdat eerdere geldboeten onjuist zijn toegerekend;

               —

               inbreuk op artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) doordat de Commissie de geldboete met betrekking tot de bovengrens van 10 % van de omzet van de onderneming enkel op basis van de omzet van de betrokken dochterondernemingen had mogen berekenen;

               —

               juridisch verkeerde toepassing van de Mededeling betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten (2) doordat onvoldoende rekening is gehouden met de toegevoegde waarde die de medewerking van verzoekster heeft opgeleverd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak C-122/03: Beroep, op 19 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 112/18               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Beroep, op 19 maart 2003 ingesteld door Commissie van
dat het den Hove behage:                                                 de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
—      vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                                (Zaak C-122/03)
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG
       van de Commissie van 26 juli 2000 betreffende de                                         (2003/C 112/32)
       doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen
       lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzich-
       tigheid binnen bepaalde ondernemingen (1), of althans           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de          op 19 maart 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
       krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
       niet is nagekomen.                                              woordigd door H. Støvlbæk en B. Stromsky als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
—      de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Middelen en voornaamste argumenten                                     dat het het Hof behage:
De omzettingstermijn is op 31 januari 2001 verstreken.                 1.   vast te stellen dat de Franse Republiek, door overeenkom-
                                                                            stig artikel R. 5142-15 van de Code de la santé publique
                                                                            (wetboek van volksgezondheid) de marktdeelnemers die
( 1) PB L 193 van 29.7.2000, blz. 78.                                       op het Franse grondgebied geneesmiddelen invoeren of
                                                                            distribueren waarvoor reeds een Franse of communautai-
                                                                            re vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven,
                                                                            te verplichten op eerste verzoek van de toezichthoudende
                                                                            autoriteiten hetzij een door de Agence française de
                                                                            sécurité sanitaire des produits de santé (AFSSPS) (Frans
Beroep, op 18 maart 2003 ingesteld door Commissie van                       agentschap voor de sanitaire veiligheid van gezondheid-
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                       sproducten) verstrekte gewaarmerkte kopie van de Franse
                                                                            vergunning voor het in de handel brengen of van de
                         (Zaak C-120/03)                                    registratie van het geneesmiddel, hetzij een door de
                                                                            AFSSPS verstrekt document waaruit blijkt dat voor het
                         (2003/C 112/31)                                    ingevoerde geneesmiddel door de Europese Gemeenschap
                                                                            een vergunning voor het in de handel brengen is afgege-
                                                                            ven, te overleggen, de krachtens artikel 28 EG op haar
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 18 maart 2003 beroep tegen Koninkrijk Spanje ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               2.   de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
woordigd door K. Banks en J. L. Buendía Sierra als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de         Artikel R. 5142-15 van de Franse Code de la santé publique
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    bepaalt met betrekking tot de invoer in Frankrijk van farmaceu-
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/71/EG van         tische producten waarvoor reeds een Franse of communautaire
       het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998           vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, dat op
       inzake de rechtsbescherming van modellen ( 1), of althans       elk verzoek van de douaneambtenaren hetzij een door de
       deze bepalingen niet mee te delen aan de Commissie, de          AFSSPS verstrekte gewaarmerkte kopie van de vergunning
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen         voor het in de handel brengen of van de registratie van het
       niet is nagekomen.                                              geneesmiddel, hetzij een door de AFSSPS verstrekt document
                                                                       waaruit blijkt dat voor het ingevoerde geneesmiddel door de
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                Europese Gemeenschap een vergunning voor het in de handel
                                                                       brengen is afgegeven, moet worden overgelegd.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De gevolgen van deze bepaling voor marktdeelnemers die
                                                                       farmaceutische producten in Frankrijk willen invoeren en
De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 28 oktober         aldaar distribueren kunnen worden samengevat als volgt: die
2001 verstreken.                                                       marktdeelnemers krijgen te maken met formaliteiten, kosten
                                                                       en termijnen van een afgifteprocedure die zij op straffe van
( 1) PB L 289 van 28.10.1998, blz. 28.                                 sancties tot het einde moeten doorlopen, en zij zijn voorts
                                                                       gedwongen voortdurend mogelijk talrijke en omvangrijke
                                                                       documenten bij zich te hebben.
 ---pagebreak--- 10.5.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/19
Derhalve kan artikel R. 5142-15 van de Franse Code de la              Middelen en voornaamste argumenten
santé publique de intracommunautaire handel al dan niet
rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel belemmeren, zodat
het een bij artikel 28 EG verboden maatregel van gelijke              In augustus 1997 heeft Irish Sugar beschikking 97/624/EG
werking als een kwantitatieve beperking vormt.                        van de Commissie van 14 mei 1997 uitgevoerd en de haar
                                                                      opgelegde geldboete voldaan. Het Gerecht van eerste aanleg
                                                                      heeft die boete vervolgens bij arrest van 7 oktober 1999
De Franse regeling is discriminerend en kan dus enkel worden
                                                                      verlaagd. Bij de verstrekking van gegevens over haar bankre-
gerechtvaardigd door een van de in artikel 30 EG genoemde
                                                                      kening ten behoeve van de terugbetaling van het onverschul-
gronden van algemeen belang.
                                                                      digd betaalde heeft Greencore (de moedermaatschappij van
                                                                      Irish Sugar) ook verzocht om bevestiging dat daarover rente
Maar zelfs wanneer dit discriminerend karakter buiten be-             zou worden betaald. Op 4 januari 2000 heeft de Commissie
schouwing wordt gelaten, moet worden vastgesteld dat voor             het hoofdbedrag gestort zonder interessen, en daarmee haars
de litigieuze maatregel geen enkele rechtvaardiging is te vinden.     inziens derhalve geweigerd aan het verzoek om betaling van
Binnen de interne markt kan namelijk louter de buitenlandse           interessen gevolg te geven.
herkomst van een communautair product niet het vermoeden
wekken dat het niet-conform is.
                                                                      Greencore reageerde pas na de uitspraak van het arrest in zaak
                                                                      T-171/99, Corus, van 10 oktober 2001, waarin het Gerecht
Al aangenomen dat die maatregel kon zijn ingegeven door de            besliste dat de Commissie interessen diende te betalen over ten
doelstelling van bescherming van de gezondheid en het leven           onrechte geïnde geldboetes. Op 1 november 2001, bijna twee
van personen, dan was een even doeltreffend middel om na te           jaar na de teruggaaf van het ten onrechte geïnde deel van de
gaan of een vergunning voor het in de handel brengen was              geldboete, heeft Greencore met een beroep op het arrest Corus
afgegeven, een stelsel dat minder belemmerend voor het                verzocht om betaling van interessen over het terugbetaalde
intracommunautaire handelsverkeer blijkt te zijn, bijvoorbeeld        bedrag. Bij brief van 11 februari 2002 deelde de rekenplichtige
een stelsel op basis van controle van de nummers van de               van de Commissie Greencore mee dat toen haar op 27 oktober
vergunning voor het in de handel brengen die zijn aangebracht         1999 om betaling van interessen over het ten onrechte geïnde
op de buitenverpakking van de geneesmiddelen.                         deel van de geldboete was verzocht, zij enkel het hoofdbedrag
                                                                      had terugbetaald, zodat zij reeds op die datum had geweigerd
                                                                      interessen te betalen.
                                                                      Voor het Gerecht heeft de Commissie een exceptie van niet-
                                                                      ontvankelijkheid opgeworpen met het betoog, dat de brief van
Hogere voorziening, op 19 maart 2003 ingesteld door                   11 februari 2002 geen wijziging had gebracht in verzoeksters
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de                     rechtspositie. Bij deze brief, aldus de Commissie, werd verzoek-
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de                  ster er enkel van in kennis gesteld dat zij had nagelaten de
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 7 januari                  beschikking van de Commissie van 4 januari 2000 aan te
2003 in zaak T-135/02 ( 1) Greencore Group plc tegen                  vechten en dat het haar dan ook niet was toegestaan die
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                      beschikking thans aan te vechten en zich daarbij te beroepen
                                                                      op een rechterlijke uitspraak die door een andere onderneming
                       (Zaak C-123/03 P)                              in een andere procedure was verkregen.
                        (2003/C 112/33)
                                                                      De Commissie betoogt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van
                                                                      een onjuiste rechtsopvatting door haar exceptie van niet-
                                                                      ontvankelijkheid te verwerpen. Het Gerecht heeft artikel 230
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            EG geschonden door de ontvankelijkverklaring van een beroep
op 19 maart 2003 hogere voorziening ingesteld door Commis-            tegen een handeling die niet vatbaar is voor beroep aangezien
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door             zij geen wijziging brengt in verzoeksters rechtspositie. Volgens
K. Wiedner als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te             de Commissie bevat de brief van 12 februari enkel de
Luxemburg, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste            mededeling dat verzoekster de beschikking van 4 januari
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van              2000 houdende weigering interessen te betalen had moeten
7 januari 2003 in zaak T-135/02, Greencore Group plc tegen            aanvechten. Zij brengt generlei wijziging in verzoeksters
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                             positie, aangezien de Commissie verzoeksters recht op interes-
                                                                      sen hierin niet opnieuw in overweging neemt. Voorts zijn er
                                                                      geen substantiële nieuwe feiten op grond waarvan de Commis-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       sie haar aanvankelijke standpunt zou moeten herzien.
—      de beschikking van 7 januari 2003 te vernietigen en de
       hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;                  (1 ) PB C 169, 13.07.2002, blz. 38.
—      verweerster te verwijzen in de kosten van de procedures
       voor het Gerecht en voor het Hof.


title: Zaak F-17/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 — Meister/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Opnieuw ter sprake brengen van eerder verworven bevorderingspunten — Ontbreken van bezwarend besluit — Beroep tot schadevergoeding — Niet-berekende schade — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/79

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 — Meister/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak F-17/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Opnieuw ter sprake brengen van eerder verworven bevorderingspunten - Ontbreken van bezwarend besluit - Beroep tot schadevergoeding - Niet-berekende schade - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 24/149
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herbert Meister (Muchamiel, Spanje) (vertegenwoordiger: H.-J. Zimmermann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht betreffende de gebrekkigheid en onjuistheid van zijn beoordelingsrapport over 2008 en strekkende tot verkrijging van een vergoeding voor de materiële schade die zou zijn geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep van Meister wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Meister draagt zijn eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009, blz. 46.