title: Arrest van het Hof van 8 juli 1999 in zaak C-254/97 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Société Baxter e.a. tegen Premier minister e.a. ("Nationale heffingen - Belastingaftrek - Werkelijke uitgaven voor onderzoek - Farmaceutische specialiteiten")

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 333/7
                    ARREST VAN HET HOF                                     Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué, J. Carbery en F. van
                                                                           Craeyenest), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtig-
                           (Zesde kamer)                                   de: R. Silva de Lapuerta), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van verordening (EG) nr. 408/97 van de Raad van
                           van 8 juli 1999                                 24 februari 1997 betreffende de sluiting van de Overeenkomst
                                                                           tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek
                                                                           Mauretanië tot samenwerking op het gebied van de zeevisserij
in zaak C-5/93 P: DSM NV tegen Commissie van de                            en tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van die
                Europese Gemeenschappen (1)                                Overeenkomst (PB L 62, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
                                                                           als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,
(Hogere voorziening — Verzoek om herziening — Ontvanke-                    J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
                               lijkheid)                                   sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
                                                                           D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet en
                          (1999/C 333/12)                                  R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                           L. Hewlett, administrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                           1. Verwerpt het beroep.
In zaak C-5/93 P, DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland),
vertegenwoordigd door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Graven-                2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
hage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14A, betreffende                 3. Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van 4 november 1992, DSM/Commissie (T-8/89 Rev., Jurispr.
blz. II-2399), strekkende tot vernietiging van die beschikking,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber) heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Murray en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif-
fiers: H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-                                     ARREST VAN HET HOF
Hubeau, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                               van 8 juli 1999
1. Wijst de hogere voorziening af.                                         in zaak C-254/97 (verzoek van de Conseil d’État om een
                                                                           prejudiciële beslissing): Société Baxter e.a. tegen Premier
2. Verwijst DSM NV in de kosten.                                                                      minister e.a. (1)
(1) PB C 76 van 18.3.1993.                                                 („Nationale heffingen — Belastingaftrek — Werkelijke
                                                                            uitgaven voor onderzoek — Farmaceutische specialiteiten”)
                                                                                (1999/C 333/14)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           van 8 juli 1999                                                           dentie van het Hof)
in zaak C-189/97: Europees Parlement tegen Raad van de                     In zaak C-254/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                         Europese Unie (1)                                 krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Conseil d’État
                                                                           (Frankrijk), in de aldaar aanhangig gedingen tussen Société
(Visserijovereenkomst Europese Gemeenschap/Mauretanië                      Baxter, B. Braun Médical SA, Société Fresenius France, Labora-
— Akkoorden met aanzienlijke gevolgen voor de gemeen-                      toires Bristol-Myers-Squibb SA en Premier ministre, Ministère
                         schapsbegroting)                                  du Travail et des Affaires sociales, Ministère de l’Économie et
                                                                           des Finances, Ministère de l’Agriculture, de la Pêche et de
                          (1999/C 333/13)                                  l’Alimentation, betreffende een prejudiciële beslissing over de
                                                                           uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikel 43 EG), 48 EG (ex artikel 58), 92, 95 EG-Verdrag (thans,
                          (Procestaal: Frans)                              na wijziging, artikelen 87 EG en 90 EG), heeft het Hof,
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
                                                                           P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- C. Gulmann (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward,
                          dentie van het Hof)                              H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           A. Saggio; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra-
In zaak C-189/97 Europees Parlement (gemachtigden: G. Gar-                 teur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
zón Clariana, C. Pennera en H. Krück) tegen Raad van de                   luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 333/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          20.11.1999
De artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en         2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
48 EG (ex artikel 58) verzetten zich tegen een regeling van
een lidstaat waarbij aan aldaar gevestigde ondernemingen die
farmaceutische specialiteiten vervaardigen of verhandelen, een buiten-     (1) PB C 209 van 4.7.1998.
gewone heffing wordt opgelegd over de omzet exclusief belasting, die
zij in het fiscale boekjaar voorafgaande aan de datum van vaststelling
van de regeling uit bepaalde farmaceutische specialiteiten hebben
behaald, en op grond waarvan deze ondernemingen enkel de in
datzelfde fiscale boekjaar gedane uitgaven voor in de staat van heffing
verricht onderzoek op de heffingsgrondslag in mindering mogen
brengen, wanneer de regeling van toepassing is op ondernemingen
uit de Gemeenschap die in die staat bedrijf uitoefenen door middel                              ARREST VAN HET HOF
van een nevenvestiging.
                                                                                (Eerste kamer)
(1) PB C 252 van 16.8.1997.
                                                                                van 8 juli 1999
                                                                           in zaak C-186/98 (verzoek van het Tribunal de Cı́rculo do
                                                                           Porto om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen
                                                                                M. A. Nunes, E. de Matos (1)
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                           („Financiële bijstand van Europees Sociaal Fonds — Onjuist
                             (Vijfde kamer)                                gebruik — Sancties naar gemeenschapsrecht en naar natio-
                                                                                naal recht”)
                             van 8 juli 1999
                                                                                (1999/C 333/16)
in zaak C-178/98: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
(Niet-nakoming — Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen
en accu’s die gevaarlijke stoffen bevatten — Verzuim van
lidstaat de in artikel 6 van richtlijn bedoelde programma’s                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                             vast te stellen)                                                          dentie van het Hof)
                            (1999/C 333/15)                                In zaak C-186/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal de
                                                                           Cı́rculo do Porto (Portugal), in de aldaar dienende strafzaak
                            (Procestaal: Frans)                            tegen M. A. Nunes, E. de Matos, betreffende een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het
                                                                           gemeenschapsrecht betreffende onjuist gebruik van door het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Europees Sociaal Fonds verleende bijstand, heeft het Hof
                           dentie van het Hof)                             (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
                                                                           kamerpresident, D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters;
In zaak C-178/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 juli
pen (gemachtigden: G. zur Hausen en O. Couvert-Castera)                    1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
R. Nadal), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                  1) Het gemeenschaprecht kwalificeert handelingen die een onjuist
stellen dat de Franse Republiek, door niet alle maatregelen te                  gebruik van bijstand van het Europees Sociaal Fonds inhouden,
treffen en/of ter kennis te brengen die nodig zijn om te voldoen                niet als strafbaar feit.
aan artikel 6 van richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
18 maart 1991 inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke                  2) Artikel 10 EG (ex artikel 5) verplicht de lidstaten tot het nemen
stoffen bevatten (PB L 78, blz. 38), de krachtens die richtlijn                 van alle maatregelen waarmee kan worden opgetreden tegen
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                    gedragingen die de financiële belangen van de Gemeenschap
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,                   schaden. Dergelijke maatregelen kunnen strafrechtelijke sancties
kamerpresident,          P. Jann,      C. Gulmann          (rapporteur),        inhouden, ook wanneer de gemeenschapsregeling enkel voorziet
D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:                      in een civielrechtelijke sanctie. De vastgestelde sanctie moet
G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 8 juli 1999 een arrest gewezen                overeenkomen met die welke van toepassing is bij vergelijkbare
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             en even ernstige overtredingen van het nationale recht, en dient
                                                                                doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.
1) Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen
     die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 6 van richtlijn
     91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen            (1) PB C 209 van 4.7.1998.
     en accu’s die gevaarlijke stoffen bevatten, is de Franse Republiek
     de krachtens bedoeld artikel op haar rustende verplichtingen niet
     nagekomen.


title: Zaak C-597/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2012 door Isdin, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 oktober 2012 in zaak T-366/11, Bial-Portela & Ca, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/8

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2012 door Isdin, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 oktober 2012 in zaak T-366/11, Bial-Portela & Ca, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-597/12 P)
   2013/C 86/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Isdin, SA (vertegenwoordigers: H. L. Mosback, Advocate, G. Marín Raigal, P. López Ronda, G. Macias Bonilla, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Bial-Portela & Ca, SA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 april 2011, houdende afwijzing van de oppositie in haar geheel, te bevestigen;

               —

               Bial-Portela & Ca, SA te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht het bewijsmateriaal onjuist heeft opgevat door in punt 34 van het bestreden arrest te preciseren dat de kamer van beroep ten onrechte had geoordeeld dat „de tekens niet met elkaar overeenstemmen in fonetisch opzicht”. De kamer van beroep had evenwel, anders dan het Gerecht heeft verklaard, op goede gronden geoordeeld dat de tekens fonetisch niet overeenstemden en zij had de fonetische overeenstemming tussen de tekens dus integendeel correct geanalyseerd door te concluderen dat het globale klankbeeld van de tekens verschilde, ook al bestond er een zekere fonetische gelijkenis tussen de tekens. Volgens rekwirante dient deze vaststelling van de kamer van beroep, die door het Gerecht onjuist is opgevat, te worden bevestigd.
   Voorts stelt rekwirante dat het Gerecht de feiten heeft verdraaid doordat het in punt 40 van het bestreden arrest heeft verklaard dat „de waren van klasse 3 en het grootste gedeelte van de waren van klasse 5 […] in de regel in supermarkten worden verkocht en door de consument dan ook worden gekozen nadat hij de verpakking van deze waren visueel heeft onderzocht”. Deze feitelijke vaststelling wordt door geen enkel bewijs onderbouwd, waardoor sprake is van verdraaiing van de feiten waarop de beslissing zou moeten zijn gebaseerd. Bovendien is dit feitelijke argument door geen enkele partij aangevoerd, zodat het alleen in aanmerking kon worden genomen indien het om een bekend feit ging (en gelet op de argumenten die erop wezen dat deze vaststelling geenszins plausibel was, is op zich reeds sprake van verdraaiing van de feiten doordat ervan is uitgegaan dat dit niettemin het geval was). Op basis van die feitelijke vaststelling kon dan ook niet worden geconcludeerd tot het bestaan van gevaar voor verwarring.
   Volgens rekwirante is tevens het in artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (1) (voorheen artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 (2)) tot uitdrukking gebrachte beginsel van hoor en wederhoor (audi alteram partem) geschonden en heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 en de relevante rechtspraak ter zake onjuist toegepast, en aldus het recht van de Unie geschonden. Het Gerecht heeft de betrokken merken niet globaal en op basis van alle relevante gegevens en omstandigheden van het onderhavige geval beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-204/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Saarlouis/Heinz Malburg (Fiscaliteit  — Belasting over de toegevoegde waarde  — Ontstaan en omvang van recht op aftrek  — Ontbinding van vennootschap door vennoot  — Verwerving van deel van clientèle van deze vennootschap  — Inbreng in natura in andere vennootschap  — Voorbelasting  — Mogelijkheid tot aftrek)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/18

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Saarlouis/Heinz Malburg
   (Zaak C-204/13) (1)

   ((Fiscaliteit - Belasting over de toegevoegde waarde - Ontstaan en omvang van recht op aftrek - Ontbinding van vennootschap door vennoot - Verwerving van deel van clientèle van deze vennootschap - Inbreng in natura in andere vennootschap - Voorbelasting - Mogelijkheid tot aftrek))
   2014/C 135/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Saarlouis

      Verwerende partij: Heinz Malburg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 4, leden 1 en 2, en 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Ontstaan en omvang van recht op aftrek — Verwering van een deel van de clientèle van een ontbonden vennootschap door een vennoot van deze vennootschap, met het oog op inbreng in natura in een nieuwe vennootschap — Mogelijkheid tot aftrek van voorbelasting

      Dictum

   De artikelen 4, leden 1 en 2, en 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moeten, gelet op het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde, aldus worden uitgelegd dat een vennoot van een burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten, die van deze vennootschap een deel van de clientèle verwerft met als enig doel de clientèle onmiddellijk daarop om niet voor bedrijfsgebruik ter beschikking te stellen van een nieuw opgerichte burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten waarin deze vennoot meerderheidsaandeelhouder is, zonder dat deze clientèle evenwel wordt ingebracht in het vermogen van de nieuw opgerichte vennootschap, geen aanspraak kan maken op aftrek van de over de verkrijging van de betrokken clientèle betaalde voorbelasting.

      (1)  PB C 178 van 22.06.2013.


title: Zaak C-615/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Insinööritoimisto InsTiimi Oy (Richtlijn 2004/18/EG — Overheidsopdrachten op gebied van defensie — Artikel 10 — Artikel 296, lid 1, sub b, EG — Bescherming van wezenlijke belangen van veiligheid van lidstaat — Handel in wapens, munitie en oorlogsmateriaal — Goed aangekocht door aanbestedende dienst voor specifiek militaire doeleinden — Bestaan voor dat goed van vrijwel soortgelijke gebruiksmogelijkheid in civiele sfeer — Draaitafel ( „tiltable turntable” ) voor elektromagnetische metingen — Geen oproep tot mededinging overeenkomstig in richtlijn 2004/18 vastgestelde procedures)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Insinööritoimisto InsTiimi Oy
   (Zaak C-615/10) (1)

   (Richtlijn 2004/18/EG - Overheidsopdrachten op gebied van defensie - Artikel 10 - Artikel 296, lid 1, sub b, EG - Bescherming van wezenlijke belangen van veiligheid van lidstaat - Handel in wapens, munitie en oorlogsmateriaal - Goed aangekocht door aanbestedende dienst voor specifiek militaire doeleinden - Bestaan voor dat goed van vrijwel soortgelijke gebruiksmogelijkheid in civiele sfeer - Draaitafel („tiltable turntable”) voor elektromagnetische metingen - Geen oproep tot mededinging overeenkomstig in richtlijn 2004/18 vastgestelde procedures)
   2012/C 217/04
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

   Insinööritoimisto InsTiimi Oy,
   in tegenwoordigheid van:
   Puolustusvoimat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 10 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) en artikel 346 VWEU — Bij besluit 255/58 van de Raad van 15 april 1958 vastgestelde lijst van wapenen, munitie en oorlogsmateriaal — Werkingssfeer van de richtlijn — Materiaal dat hoofdzakelijk voor militaire doeleinden is bestemd — Draaitafel voor elektromagnetische metingen

      Dictum

   Artikel 10 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, gelezen in samenhang met artikel 296, lid 1, sub b, EG, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat slechts gerechtigd is de in deze richtlijn vastgestelde procedures niet toe te passen op een overheidsopdracht die een aanbestedende dienst op defensiegebied heeft geplaatst met het oog op de verwerving van materiaal dat weliswaar voor specifiek militaire doeleinden is bestemd, maar ook voor vrijwel soortgelijke civiele toepassingen kan worden gebruikt, indien dit materiaal wegens de specifieke kenmerken ervan, ook wanneer deze voortvloeien uit substantiële wijzigingen, kan worden geacht speciaal voor dergelijke doeleinden te zijn ontworpen en ontwikkeld. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 72 van 05.03.2011.


title: Doorhaling van zaak C-368/99

text:
C 118/30              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-368/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-343/00 (1)
                       (2001/C 118/82)                                                     (2001/C 118/85)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/99             de doorhaling in het register gelast van zaak C-343/00:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
een prejudiciële beslissing]: La Chemise Lacoste SA tegen          Republiek.
Coalle Fa-93.
                                                                   (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-126/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-378/99 (1)
                       (2001/C 118/83)                                                     (2001/C 118/86)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/00:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-378/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Republiek.                                                         republiek Duitsland.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                        (1) PB C 6 van 8.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-402/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-335/00 (1)
                       (2001/C 118/84)                                                     (2001/C 118/87)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-402/00             de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/00:
[verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: F. Harding tegen      togdom Luxemburg.
Skandia Asset Management Ltd.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                       (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak C-594/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — T.G. van Laarhoven/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Recht op aftrek van voorbelasting — Beperking — Gebruik van voor onderneming bestemd roerend goed voor privédoeleinden van belastingplichtige — Fiscale behandeling van privégebruik van goed dat tot ondernemingsvermogen behoort)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — T.G. van Laarhoven/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-594/10) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Recht op aftrek van voorbelasting - Beperking - Gebruik van voor onderneming bestemd roerend goed voor privédoeleinden van belastingplichtige - Fiscale behandeling van privégebruik van goed dat tot ondernemingsvermogen behoort)
   2012/C 98/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T. G. van Laarhoven

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Uitsluiting van recht op aftrek — Nationale regeling die de belastingaftrek voor door een ondernemer gebruikte voertuigen voor zowel zakelijk als privégebruik beperkt

      Dictum

   Artikel 6, lid 2, eerste alinea, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, gelezen in samenhang met artikel 11, A, lid 1, sub c, van diezelfde richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale belastingregeling krachtens welke een belastingplichtige wiens auto’s zowel voor bedrijfs- als voor privédoeleinden worden gebruikt, eerst de voorbelasting onmiddellijk en volledig in aftrek mag brengen, maar die vervolgens ter zake van het privégebruik van deze auto’s voorziet in een jaarlijkse belasting die, voor de bepaling van de maatstaf van heffing voor de belasting over de toegevoegde waarde in een bepaald aanslagjaar, gebaseerd is op een forfaitaire berekeningsmethode voor de met een dergelijk gebruik samenhangende uitgaven die niet op proportionele wijze rekening houdt met de daadwerkelijke omvang van dat gebruik.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-222/12: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — National Trust for Scotland/BHIM — Comhairle nan Eilean Siar (ST KILDA)

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/30

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — National Trust for Scotland/BHIM — Comhairle nan Eilean Siar (ST KILDA)
   (Zaak T-222/12) (1)

   2013/C 336/64
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak T-833/14: Beroep ingesteld op 23 december 2014 — Søndagsavisen/Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/51

         Beroep ingesteld op 23 december 2014 — Søndagsavisen/Commissie
   (Zaak T-833/14)
   (2015/C 138/68)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Søndagsavisen A/S (Søborg, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Honoré, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beslissing van de Commissie van 9 juli 2014 om geen bezwaar te maken tegen de belastingvrijstelling voor bepaalde advertenties (SA.35683).

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens verzoekster, die een concurrente van de steunontvanger is, had de Commissie moeten vaststellen dat er twijfel was of de belastingvrijstelling voor advertenties in niet aan huis verspreid drukwerk en abonneekranten steun vormde.
   Volgens verzoekster had de Commissie daartoe moeten beslissen tot instelling van een formele onderzoeksprocedure in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 (1). Door dat te verzuimen heeft de Commissie verzoeksters procedurele rechten krachtens artikel 108, lid 2, VWEU geschonden.
   Tot bewijs van redelijke twijfel wijst verzoekster op:

               —

               de bijzonder lange tijd die de Commissie aan de behandeling van de zaak besteedde en die aantoont dat er een redelijke twijfel was, niet in het minst daar het om een krachtens artikel 108, lid 3, VWEU aangemelde steunregeling ging;

               —

               een motiveringsgebrek in de beslissing van de Commissie inzake de belastingvrijstelling voor advertenties in niet aan huis verspreid drukwerk en abonneekranten, en

               —

               het onvolledige en incorrecte onderzoek door de Commissie van de Deense wetgeving inzake belastingen op advertenties door vast te stellen dat de belastingvrijstelling voor advertenties in niet aan huis verspreid drukwerk en abonneekranten steun vormt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-220/08: Beschikking van de president van het Hof van 26 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/33

         Beschikking van de president van het Hof van 26 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-220/08) (1)

   (2009/C 69/77)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaken C-128/03 en C-129/03: Verzoek van de Consiglio di Stato van 14 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AEM SpA (C-128/03) en AEM Torino SpA (C-129/03) en Autorità per l'energia elettrica e per il gas, e.a., in het geding geroepen partĳ ENEL Produzione SpA

text:
24.5.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 124/9
Aan de verplichting om overtredingen van het gemeenschaps-                      op de in de motivering omschreven wijze voortvloeit uit
rechtelijke aanbestedingsrecht ook te herstellen door reeds                     de gewijzigde normatieve context en wordt aangewend
gesloten overeenkomsten te beëindigen, wordt ook niet afge-                     ter financiering van de algemene lasten van de elektri-
daan door artikel 2, lid 6, van richtlijn 89/665/EEG (2), die                   citeitsvoorziening?
betrekking heeft op het toezicht op mogelijke overtredingen
van het communautaire aanbestedingsrecht. Een schending
van het Verdrag kan alleen als beëindigd worden beschouwd,               (1 ) Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van
wanneer door de lidstaat zowel de onrechtmatigheid van zijn                   19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor
optreden wordt erkend als de overtreding volledig wordt                       de interne markt voor elektriciteit (PB L 27 van 30.01.1997,
                                                                              blz. 20).
hersteld.
( 1) PB 1992, L 209, blz. 1.
( 2) PB 1989, L 395, blz. 33.
                                                                         Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-130/03)
Verzoek van de Consiglio di Stato van 14 januari 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AEM                                           (2003/C 124/16)
SpA (C-128/03) en AEM Torino SpA (C-129/03) en
Autorità per l’energia elettrica e per il gas, e.a., in het
         geding geroepen partij ENEL Produzione SpA
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 24 maart 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                  (Zaken C-128/03 en C-129/03)                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door N. B. Rasmussen en L. Cimaglia als gemach-
                                                                         tigden.
                           (2003/C 124/15)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 14 januari               —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door na te
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         laten rechtbanken van eerste en tweede aanleg voor het
24 maart 2003, in het geding tussen AEM SpA (C-128/03) en                       gemeenschapsmerk aan te wijzen, althans de Commissie
AEM Torino SpA (C-129/03) en Autorità per l’energia elettrica                   niet binnen de gestelde termijn een lijst mee te delen van
e per il gas, e.a., in het geding geroepen partij ENEL Produzione               die rechtbanken met vermelding van hun naam en
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        territoriale bevoegdheid, niet heeft voldaan aan de ver-
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      plichtingen die op haar rusten krachtens artikel 91
vragen:                                                                         van verordening (EG) nr. 40/94 ( 1) van de Raad van
                                                                                20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk;
a)     Kan als een steunmaatregel van de staat in de zin
       van artikel 87 en volgende van het Verdrag worden                 —      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
       beschouwd een bestuursmaatregel die, op de wijze en
       met het doel als in de motivering omschreven, bepaalde
       ondernemingen die gebruik van het transmissienet voor
       elektriciteit maken, een verhoogde vergoeding voor de             Middelen en voornaamste argumenten
       toegang en het gebruik oplegt, met het oog op de
       financiering van de algemene lasten van de elektriciteits-        Ingevolge artikel 249, tweede alinea, EG zijn verordeningen
       voorziening?                                                      verbindend in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk
                                                                         in elke lidstaat.
b)     Moeten de in richtlijn 96/92 ( 1) omschreven beginselen
       ter zake van de liberalisatie van de interne markt van
       elektriciteit, met name de bepalingen van de artikelen 7          Volgens artikel 91 van verordening nr. 40/94 dienen de
       en 8 betreffende het beheer van het transmissienet, aldus         lidstaten overeenkomstig hun nationale rechtsorde rechtban-
       worden uitgelegd, dat zij de lidstaat beletten maatregelen        ken van eerste en tweede aanleg aan te wijzen die bevoegd zijn
       te treffen die bepaalde ondernemingen tijdelijk een ver-          ter zake van inbreuk en geldigheid, en dienen zij de Commissie
       hoogde vergoeding voor de toegang tot en het gebruik              een lijst mee te delen van de door hen aangewezen rechtbanken
       van het transmissienet opleggen ter compensatie van de            voor het gemeenschapsmerk, met vermelding van hun naam
       meerwaarde van de door hydro-elektrische en geothermi-            en territoriale bevoegdheid. Aan deze verplichting moest
       sche centrales opgewekte elektriciteit, welke meerwaarde          uiterlijk op 15 maart 1997 zijn voldaan.


title: Zaak C-148/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — DHL International NV, voorheen Express Line NV/Belgisch Instituut voor postdiensten en telecommunicatie (Postdiensten — Externe procedures voor behandeling van klachten van gebruikers — Richtlijn 97/67/EG — Artikel 19 — Werkingssfeer — Aanvullend karakter van beroepsgangen die naar nationaal recht en naar Unierecht openstaan — Handelingsvrijheid van lidstaten — Grenzen — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — DHL International NV, voorheen Express Line NV/Belgisch Instituut voor postdiensten en telecommunicatie
   (Zaak C-148/10) (1)

   (Postdiensten - Externe procedures voor behandeling van klachten van gebruikers - Richtlijn 97/67/EG - Artikel 19 - Werkingssfeer - Aanvullend karakter van beroepsgangen die naar nationaal recht en naar Unierecht openstaan - Handelingsvrijheid van lidstaten - Grenzen - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging)
   2011/C 355/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DHL International NV, voorheen Express Line NV

      Verwerende partij: Belgisch Instituut voor postdiensten en telecommunicatie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 19 van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14, zoals gewijzigd bij richtlijnen 2002/39/EG (PB L 176, blz. 21) en 2008/6/EG (PB L 52, blz. 3)) — Procedures voor de behandeling van klachten van gebruikers van postdiensten — Regeling voor externe behandeling

      Dictum

               1)

               Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, in haar oorspronkelijke versie en in de versies zoals gewijzigd bij de richtlijnen 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 en 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling die voor de aanbieders van postdiensten die buiten de werkingssfeer van de universele dienst vallen, een externe procedure voor de behandeling van klachten van gebruikers van die diensten voorschrijft.

               2)

               Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die voor de aanbieders van postdiensten die buiten de werkingssfeer van de universele dienst vallen, een externe procedure voor de behandeling van klachten van gebruikers van die diensten voorschrijft.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-506/16: Arrest van het Gerecht van 6 juli 2017 — Bodson e.a./EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Contractuele aard van de arbeidsverhouding — Beloning — Hervorming van het stelsel van beloning en salarisverhoging — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Kennelijke beoordelingsfout — Evenredigheid — Zorgplicht — Artikel 11, lid 3, van het reglement van orde van de EIB”)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/44

         Arrest van het Gerecht van 6 juli 2017 — Bodson e.a./EIB
   (Zaak T-506/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Contractuele aard van de arbeidsverhouding - Beloning - Hervorming van het stelsel van beloning en salarisverhoging - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Kennelijke beoordelingsfout - Evenredigheid - Zorgplicht - Artikel 11, lid 3, van het reglement van orde van de EIB”))
   (2017/C 277/66)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Pierre Bodson (Luxemburg, Luxemburg) en 483 andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Gómez de la Cruz, G. Nuvoli en T. Gilliams, vervolgens T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door P.-E. Partsch, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek gebaseerd op artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van de besluiten, vervat in de salarisafrekeningen van april 2013 en de latere salarisafrekeningen, waarbij op verzoekers wordt toegepast het besluit van de raad van bestuur van de EIB van 18 december 2012 en het besluit van het directiecomité van de EIB van 29 januari 2013 alsmede het artikel dat op 5 februari 2013 online is gezet en waarbij het personeel op de hoogte wordt gesteld van de vaststelling van die twee besluiten en, ten tweede tot veroordeling van de EIB tot betaling, aan verzoekers, van een bedrag overeenkomende met het verschil tussen het bedrag van de beloningen die krachtens bovengenoemde besluiten zijn betaald en dat van de beloningen die krachtens de vorige regeling verschuldigd waren alsmede tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden hebben geleden door het verlies aan koopkracht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jean-Pierre Bodson en de andere personeelsleden van de Europese Investeringsbank (EIB) wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-45/13 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Gevoegde zaken C-442/03 P en C-471/03 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  1 juni 2006  — P & O European Ferries (Vizcaya) SA, Diputación Foral de Vizcaya/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van de staten — Hogere voorzieningen — Beroepen tot nietigverklaring — Beschikking tot beëindiging van krachtens artikel 88, lid 2, EG ingeleide onderzoeksprocedure — Begrip staatssteun — Absoluut gezag van gewijsde — Steun die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kan worden verklaard — Steun van sociale aard — Voorwaarden)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/1

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juni 2006 — P & O European Ferries (Vizcaya) SA, Diputación Foral de Vizcaya/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Gevoegde zaken C-442/03 P en C-471/03 P) (1)

   (Steunmaatregelen van de staten - Hogere voorzieningen - Beroepen tot nietigverklaring - Beschikking tot beëindiging van krachtens artikel 88, lid 2, EG ingeleide onderzoeksprocedure - Begrip staatssteun - Absoluut gezag van gewijsde - Steun die verenigbaar met gemeenschappelijke markt kan worden verklaard - Steun van sociale aard - Voorwaarden)
   (2006/C 178/01)
   Procestalen: Engels en Spaans
   Partijen

      Rekwirante (in zaak C-442/03 P): P & O European Ferries (Vizcaya) SA (vertegenwoordigers: J. Lever, QC, J. Ellison, solicitor, en M. Pickford, barrister, bijgestaan door E. Bourtzalas en J. Forguera Crespo, abogados)

      Rekwirante (in zaak C-471/03 P): Diputación Foral de Vizcaya (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Khan en J. Buendía Sierra, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen arrest van Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid) van 5 augustus 2003, P&O European Ferries (Vizcaya) SA en Diputación Foral de Vizcaya/Commissie (gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01), houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van beschikking 2001/247/EG van de Commissie van 29 november 2000 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de scheepvaartmaatschappij Ferries Golfo de Vizcaya, waarbij terugvordering van met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun werd gelast
   Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               P & O European Ferries (Vizcaya) SA en de Diputación Foral de Vizcaya worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004 en C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-400/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 september 2006 — Codirex Expeditie BV tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 26 september 2006 — Codirex Expeditie BV tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-400/06)
   (2006/C 310/07)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Codirex Expeditie BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet post 0202 30 50 van de GN aldus worden uitgelegd dat bevroren vlees, (zonder been), afkomstig van het in de aanvullende aantekening 1, A, letter h, sub 11, op hoofdstuk 2 van de GN, omschreven deel van de voorvoet van het rund, alleen voor indeling onder die post in aanmerking komt, indien het één samenhangend stuk vlees betreft?

               2.

               Indien het antwoord op vraag 1 met zich brengt dat ook vlees in losse deelstukken voor indeling onder post 0202 30 50 in aanmerking kan komen, volstaat dan voor indeling in die post de vaststelling dat de ingevoerde partij vlees bestaat uit stukken bevroren vlees die alle afkomstig zijn uit het in de aanvullende aantekening 1, A, letter h, sub 11, op hoofdstuk 2 van de GN omschreven gedeelte van de voorvoet of dient deze partij vlees als geheel dan wel de deelpartijen afzonderlijk (de kartons) daarenboven aan andere kenmerken of eigenschappen te voldoen?


title: Zaak C-469/02: Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 44/16               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             22.2.2003
Onder de „gewijzigde regeling” (bekendmaking van juni 1999              liere doeleinden te gebruiken weegt mee bij het aanvaarden
van de minister van Verkeer inzake de registratie en de controle        van een betrekking. Indien een werkgever wordt belet dit aan
van motorvoertuigen) mogen in Denemarken wonende werk-                  te bieden, wordt het voor Deense ingezetenen, in tegenstelling
nemers in Denemarken een in het buitenland geregistreerd                tot voor niet-ingezetenen, minder aantrekkelijk een betrekking
voertuig gebruiken zonder het in Denemarken te laten registre-          te aanvaarden bij een buitenlandse onderneming die een
ren, indien is voldaan aan de voorwaarde dat de werkzaamheid            bedrijfswagen ter beschikking stelt waarvan incidenteel par-
bij de buitenlandse onderneming of vaste inrichting de voor-            ticulier gebruik kan worden gemaakt.
naamste werkzaamheid van de betrokkene is. In dat geval is
geen registratiebelasting verschuldigd omdat geen registratie
plaatsvindt. In andere gevallen moet ingevolge de wet op de             Als verweer heeft de Deense regering vier primaire middelen
registratiebelasting de volle registratiebelasting worden betaald       aangevoerd, te weten het controle-aspect (belang van de
dan wel, na vergunning en mits het voertuig uitsluitend                 verkeersveiligheid en van de controle van de weggebruikers),
beroepsmatig wordt gebruikt, een bepaald vast bedrag.                   het voorkomen van uitholling van de belastingbronnen in
                                                                        Denemarken, de noodzaak van bepaalde beperkingen voort-
                                                                        vloeiend uit verschillen in belastingniveaus en het streven naar
                                                                        gelijke mededingingsvoorwaarden voor Deense en buitenland-
                                                                        se ondernemingen. Geen van de aangevoerde redenen kan de
                                                                        Deense regeling rechtvaardigen, noch uit hoofde van de
                                                                        afwijkingen op artikel 39 EG die zijn voorzien in het Verdrag,
                                                                        noch uit hoofde van de rechtspraak, op grond waarvan
                                                                        nationale maatregelen die de uitoefening van door het Verdrag
                                                                        gewaarborgde fundamentele vrijheden belemmeren of minder
Zowel de „oude regeling” als de „gewijzigde regeling” leiden            aantrekkelijk maken, onder bepaalde voorwaarden toelaatbaar
tot belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers, in              zijn.
strijd met artikel 39 EG juncto artikel 10 EG. Artikel 39 EG
verzet zich tegen de invoering of handhaving van nationale
bepalingen die het vrije verkeer van werknemers belemmeren,             Tenslotte betwist de Commissie dat richtlijn 83/182/EEG (2)
ook indien zij zonder onderscheid van toepassing zijn, wanneer          van de Raad aldus kan worden uitgelegd, dat de Deense regels
zij de toegang van werknemers tot de arbeidsmarkt ongunstig             geldig moeten worden geacht ook al kunnen bepalingen van
beïnvloeden. Dit laatste doen de Deense voorschriften. Een in           afgeleid gemeenschapsrecht een lidstaat niet bevrijden van de
het buitenland wonende werknemer kan in Denemarken een                  krachtens artikel 39 EG juncto artikel 10 EG op hem rustende
buitenlandse bedrijfswagen gebruiken, zonder vergunning en              verplichten.
zonder belasting te betalen. Er bestaat derhalve een klaarblijke-
lijk verschil in behandeling tussen Deense ingezetenen en niet-
ingezetenen voor hetzelfde gebruik in Denemarken van een in
                                                                        (1 ) Arrest van 18 januari 2001, C-297/99, Jurispr. blz. I-590.
het buitenland geregistreerde bedrijfswagen. Tenslotte kan een
                                                                        (2 ) Van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij
werknemer die in de buitenlandse onderneming niet zijn                       de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de
„voornaamste werkzaamheid” verricht, hetgeen juist zou kun-                  Gemeenschap, (PB L 105, blz. 59).
nen duiden op een uiterst beperkt gebruik van de bedrijfs-
wagen, deze niet in Denemarken kunnen gebruiken. Het ligt
voor de hand dat werkgevers ervan zullen afzien, Deense
ingezetenen in dienst te nemen aangezien bovenstaande
beperkingen ook gelden voor zuiver beroepsmatig gebruik.
Daarbij is van weinig belang, of de Deense regels kunnen
worden beschouwd als een belemmering voor het recht van
de werknemer, in het buitenland werk te zoeken, of voor het
recht van de werkgever, Deense ingezetenen in dienst te
nemen. De belemmering bestaat, ongeacht of de werknemer                 Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie
dan wel de werkgever een vergunning moet aanvragen of het               van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
voertuig moest registreren en de kosten daarvan moest dragen.                                            gië
                                                                                (Zaak C-469/02)
                                                                                (2003/C 44/30)
Aangaande het incidentele particuliere gebruik merkt de                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Commissie in de eerste plaats op, dat de verplaatsing tussen            op 23 december 2002 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
werk en domicilie niet kan worden beschouwd als „particulier            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
gebruik”. Dit blijkt uit het arrest Skills Motor Coaches Ltd. (1)       woordigd door H. Michard als gemachtigde, domicilie gekozen
De mogelijkheid een bedrijfswagen incidenteel voor particu-             hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 22.2.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/17
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (Negende
dat het den Hove behage:                                                kamer) van 20 december 2002 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen SIOMAB NV en Brussels
—      vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de toeken-                 instituut voor milieubeheer, afgekort BIM
       ning en de betaling van een uitkering in het kader van de
       regeling inzake loopbaanonderbreking ..., afhankelijk te
       stellen van de voorwaarde dat de betrokkene in België
       woont of verblijft, de verplichtingen niet is nagekomen                                  (Zaak C-472/02)
       die op hem rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van
       verordening nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
       1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
       binnen de Gemeenschap (1), en, meer in het bijzonder                                      (2003/C 44/31)
       met betrekking tot de loopbaanonderbreking in het kader
       van een ouderschapsverlof, artikel 73 van verordening
       nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
       de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
       werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
       den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (2);
                                                                        Het Hof van beroep te Brussel (Negende kamer) heeft bij
—      het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                        beschikking van 20 december 2002, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 27 december 2002, in het geding
                                                                        tussen SIOMAB NV en Brussels instituut voor milieubeheer,
                                                                        afgekort BIM, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vraag:
Betreffende de verblijfsvoorwaarde: De Belgische autoriteiten
delen mee dat de verblijfsvoorwaarde zal worden afgeschaft,
en erkennen aldus de gegrondheid van het betoog van de
Commissie. Die afschaffing heeft evenwel nog niet plaats-
                                                                        Indien een lidstaat gebruik maakt van de procedure waarbij de
gevonden.
                                                                        bevoegde autoriteit van verzending het begeleidende document
                                                                        verzendt overeenkomstig de artikelen 3, lid 8, en 6, lid 8, van
                                                                        verordening nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993
Betreffende de clausule van betaling in België: Het vereiste dat
                                                                        betreffende toezicht en controle op de overbrenging van
de voor de uitkering in aanmerking komende personen een
bankrekening hebben in België, kan de gevolgen van de                   afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1),
                                                                        moeten de artikelen 3, lid 8, 4, lid 3, 6, lid 8, 7, lid 4, en 26
wijziging van de betrokken wettelijke regeling in bepaalde
                                                                        van de verordening dan aldus worden uitgelegd,
gevallen gewoon tenietdoen. Sommige banken eisen voor het
openen of aanhouden een rekening immers een bewijs van
woonplaats.
                                                                        a)    dat de in de verordening bedoelde bevoegde autoriteit
                                                                              van verzending, die gerechtigd is om na te gaan of een in
Betreffende de eerdere afwijzende beschikkingen: Het is voor                  de kennisgeving als „overbrenging van afvalstoffen met
de rechtszekerheid van essentieel belang dat de rechten van                   het oog op nuttige toepassing” ingedeelde voorgenomen
particulieren worden beschermd tegen de schadelijke gevolgen                  overbrenging daadwerkelijk overeenstemt met deze inde-
van overheidshandelen dat is gebaseerd op bepalingen die                      ling, en die van mening is dat deze indeling onjuist is,
onverenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht. In elk geval
mag een lidstaat geen financieel voordeel halen uit zijn niet-
nakoming. De Belgische autoriteiten wijzen er weliswaar op                    1.    op basis van de onjuiste indeling kan weigeren
dat eenieder aan wie op grond van de oude regeling uitkeringen                      het begeleidende document door te zenden en de
bij loopbaanonderbreking zijn geweigerd, een nieuwe aanvraag                        kennisgever kan verzoeken om een nieuw begelei-
kan indienen op basis van de nieuwe regeling, doch de
                                                                                dend document in te dienen,
betrokken dossiers worden niet automatisch opnieuw behan-
deld en er wordt niet aangegeven hoe de personen aan wie
uitkeringen zijn geweigerd op grond dat zij niet op het
nationale grondgebied woonden, van die nieuwe regeling op                     2.    het begeleidende document kan doorzenden na de
de hoogte zullen worden gebracht en hoe de nabetaling van                           voorgenomen overbrenging te hebben heringedeeld
de uitkering zal gebeuren.                                                          als „overbrenging van afvalstoffen met het oog op
                                                                                verwijdering”,
( 1) PB L 257, van 15 oktober 1968, blz. 2.
( 2) PB L 149, van 5 juli 1971, blz. 2.
                                                                              3.    het begeleidende document met de onjuiste indeling
                                                                                kan doorzenden, samen met een op deze onjuiste
                                                                                indeling gebaseerd bezwaar?


title: Zaak C-97/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2012 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 14 december 2011 in zaak T-237/10, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Friis Group International ApS

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/8

         Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2012 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 14 december 2011 in zaak T-237/10, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Friis Group International ApS
   (Zaak C-97/12 P)
   2012/C 126/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Louis Vuitton Malletier (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto, E. Gavuzzi, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Friis Group International ApS

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen, voor zover daarbij het door rekwirante ingestelde beroep tegen de bestreden beslissing werd verworpen, en bijgevolg de beslissing van de eerste kamer van beroep te vernietigen voor zover daarbij het gemeenschaps(beeld)merk nr. 3693116 nietig werd verklaard voor „optische toestellen en instrumenten, waaronder brillen, zonnebrillen en brillenkokers” van klasse 9, „juwelenkistjes van edele metalen, hun legeringen of hiermee bedekt” van klasse 14 en „reistassen, reisnecessaires (lederwaren), reiskoffers en koffers, kledingtassen voor op reis, beautycases, rugzakken, schoudertassen, handtassen, attachékoffers, aktetassen en boekentassen van leder, zakjes, portefeuilles, beurzen, sleuteletuis, kaarthouders” van klasse 18;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die Louis Vuitton Malletier S.A. heeft gemaakt gedurende deze procedures;

               —

               Friis Group International ApS te verwijzen in de kosten die Louis Vuitton Malletier S.A. heeft gemaakt gedurende deze procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening strekt ertoe aan te tonen dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden door te oordelen dat de in deze bepaling vastgestelde absolute weigeringsgrond van toepassing is op gemeenschaps(beeld)merk nr. 3693116 (de zogenaamde „S-sluiting”) voor alle waren waarop het betrekking heeft in de klassen 9, 14 en 18, behalve voor „juwelen, waaronder ringen, sleutelhangers, gespen en oorbellen, manchetknopen, armbanden, snuisterijen, broches, halskettingen, dasspelden, sieraden, medaillons; uurwerken en tijdmeetinstrumenten en -apparaten, waaronder horloges, horlogedoosjes, wekkers; notenkrakers van edele metalen, hun legeringen of hiermee bedekt, kandelaars van edele metalen, hun legeringen of hiermee bedekt” van klasse 14 en „leder en kunstleder” en „paraplu’s” van klasse 18.
   In de eerste plaats voert rekwirante aan dat het Gerecht (althans voor de meerderheid van de waren waarop het bestreden merk betrekking heeft) ten onrechte de rechtspraak inzake driedimensionale vormmerken op de onderhavige zaak heeft toegepast en bijgevolg ten onrechte heeft vereist dat de „S-sluiting” op significante wijze afwijkt van de norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is opdat rechtens genoegzaam sprake zou zijn van onderscheidend vermogen, hetgeen hoger ligt dan de algemene drempel (dit is het „minimaal onderscheidend vermogen”).
   De rechtspraak toont duidelijk aan dat met het oog op toepassing van de oorspronkelijk enkel voor driedimensionale vormmerken bedoelde drempel inzake het „significant afwijken” het betrokken teken ondubbelzinnig betrekking moet hebben op de betrokken waren, dit wil zeggen dat een dergelijk teken moet bestaan uit, en door de consument moet worden opgevat als, een getrouwe weergave van de gehele waar of van één van de hoofdbestanddelen ervan, dat onmiddellijk als dusdanig herkenbaar is.
   Het Gerecht heeft daarentegen geoordeeld dat elk teken dat de vorm van een deel van een waar weergeeft aan de voor driedimensionale vormmerken vastgestelde beginselen is onderworpen, tenzij het absoluut onmogelijk is een dergelijk teken begripsmatig op te vatten als een onderdeel van de waar dat het aanduidt. Bijgevolg heeft het Gerecht zich ertoe beperkt vast te stellen of het bestreden merk in theorie kon worden gebruikt als sluitmechanisme voor waren van de klassen 9, 14 en 18, in plaats van de vraag te stellen of dit merk door het publiek kon worden opgevat als een wezenlijk onderdeel van de waren die het aanduidt.
   In de tweede plaats voert rekwirante aan dat het Gerecht de geldigheid van het bestreden merk met betrekking tot die waren waarvan het had vastgesteld dat zij een sluitmechanisme konden bevatten, onjuist heeft beoordeeld door de regels inzake bewijslast te schenden en de bewijzen onjuist op te vatten.
   Het Gerecht heeft inzonderheid het aan gemeenschapsmerken toegekende vermoeden van geldigheid onvoldoende geëerbiedigd door te vereisen dat rekwirante „concrete en gefundeerde gegevens verstrekte om aan te tonen dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen bezat” en door aldus de bewijslast inzake de ongeldigheid van het bestreden merk van Friis weg te nemen.
   Om alle bovengenoemde redenen verzoekt rekwirante het Hof het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij gedeeltelijk werd bevestigd de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 februari 2010 in zaak R 1590/2008-1, waarbij het bestreden merk nietig werd verklaard voor de waren van de klassen 9, 14 en 18.

      (1)  PB L 11, blz. 1.


title: Zaak C-154/03: Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 124/14               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          24.5.2003
15 januari 2003 in de gevoegde zaken T-377/00 (1), T-379/                     —     door niet te aanvaarden dat de bestreden besluiten
00 (2), T-380/00 (2), T-260/01 ( 3) en T-272/01 (4) tussen Philip                   rechtsgevolgen sorteerden door het enkele feit dat zij
Morris International Inc., R. J. Reynolds Tobacco Holdings,                         rekwirante bepaalde vormen van rechtsbescherming
Inc., RJR Acquisition Corp., R. J. Reynolds Tobacco Company,                        en voordelen in de communautaire rechtsorde ont-
R. J. Reynolds Tobacco International, Inc. en Japan Tobacco,                        namen;
Inc., en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ondersteund door Europees Parlement, Koninkrijk Spanje,                       —     door aan te nemen dat de beschikking van het Hof
Franse Republiek, Italiaanse Republiek, Portugese Republiek,                        van 10 mei 2001, FNAB e.a./Raad (C-345/00 P), kan
Republiek Finland, Bondsrepubliek Duitsland, Helleense Repu-                        worden toegepast op deze zaak;
bliek en Koninkrijk der Nederlanden, gewezen door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                      —     door niet te aanvaarden dat de bestreden besluiten
(Tweede kamer — uitgebreid).                                                        vatbaar zijn voor beroep, aangezien zij kennelijk
                                                                                onwettig zijn; en ten slotte
                                                                              —     subsidiair, mocht de opvatting van het Gerecht dat
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                                      enkel de uitspraak van de US District Court, Eastern
                                                                                District of New York, rechtsgevolgen heeft, juist zijn
                                                                                (quod non), doordat het Gerecht blijk heeft gegeven
—     het arrest van het Gerecht van 15 januari 2003 in de                          van een onjuiste rechtsopvatting door ongeacht de
      gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/                           omstandigheden van de zaak aan te nemen dat de
      01 en T-272/01 te vernietigen;                                                bestreden handelingen niet vatbaar zijn voor beroep
                                                                                in de zin van artikel 230 EG;
—     overeenkomstig artikel 61 van het protocol betreffende                  —     meer subsidiair, mocht de opvatting van het Gerecht
      het statuut van het Hof van Justitie definitief uitspraak te                  dat tegen een besluit om een procedure in rechte in
      doen over de ontvankelijkheid, door rekwirantes beroep                        te leiden geen afzonderlijk beroep kan worden
      tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren en de zaak                     ingesteld, juist zijn (quod non), doordat het Gerecht
      voor onderzoek ten gronde naar het Gerecht te verwijzen;                      de kwestie van de ontvankelijkheid had moeten
      of                                                                            voegen met de behandeling van de zaak ten gronde.
                                                                       2)     Het Gerecht heeft zichzelf tegengesproken met betrekking
—     de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor onderzoek
                                                                              tot een wezenlijke rechtsvraag.
      van de ontvankelijkheid en daarna en/of tegelijkertijd van
      de grond van de zaak; en
                                                                       3)     Het Gerecht heeft artikel 292 EG geschonden.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure          4)     Het Gerecht heeft het recht op daadwerkelijke rechtsbe-
      voor het Gerecht en het Hof.                                            scherming geschonden.
                                                                       (1 ) PB C 79, blz. 23.
                                                                       (2 ) PB C 79, blz. 24.
                                                                       (3 ) PB C 3, blz. 39.
                                                                       (4 ) PB C 3, blz. 45.
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens rekwirante heeft het Gerecht in het bestreden arrest
blijk gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:
1)    Het Gerecht heeft het begrip voor beroep vatbare hande-          Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
      ling in de zin van artikel 230 EG geschonden                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-154/03)
      —     door aan te nemen dat het inleiden van een proce-
            dure op grond van de bestreden besluiten gelijkstaat
            met de inleiding van een procedure op grond van                                       (2003/C 124/24)
            artikel 226 EG;
      —     door aan te nemen dat het erkende ontbreken van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            bevoegdheid om de bestreden besluiten vast te              op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
            stellen en de daaropvolgende creatie en uitoefening        Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
            van die bevoegdheid de rechtspositie van de partijen       digd door Karen Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
            in de zaak niet veranderen;                                hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 24.5.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 124/15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
                                                                                functie van secretariaatsmedewerker bij de algemene
1)     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                     administratie. Ref.: 03/EJ/14 (2003/C 34 A/08) PB
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                    C 34 A van 13.2.2003;
       zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/36/EG van de Raad
       van 29 april 1999 betreffende vervoerbare drukappara-
                                                                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       tuur ( 1) en richtlijn 2001/2/EG van de Commissie van                       functie van bibliothecaris/archivaris. Ref.: 03/EJ/12
       4 januari 2001 houdende aanpassing aan de technische                        (2003/C 34 A/06) PB C 34 A van 13.2.2003;
       vooruitgang van voornoemde richtlijn (2), of althans door
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen               —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       niet is nagekomen;                                                          functie van rekenplichtige. Ref.: 03/EJ/08 (2003/
                                                                                C 34 A/02) PB C 34 A van 13.2.2003;
2)     Ierland in de kosten van dit geding te verwijzen.
                                                                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
                                                                                functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
Middelen en voornaamste argumenten                                                 Europees justitieel netwerk. Ref.: 03/EJ/09 (2003/
                                                                                C 34 A/03) PB C 34 A van 13.2.2003,
Artikel 249 EG, dat bepaalt dat een richtlijn verbindend is ten              nietig te verklaren het punt met betrekking tot de
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat                     documenten die in het Engels moeten worden overgelegd
waarvoor zij bestemd is, brengt voor lidstaten de verplichting               door kandidaten die het sollicitatieformulier in een andere
met zich om de bij de richtlijn gestelde omzettingstermijn                   taal indienen; alsmede de punten inzake de kwalificaties
in acht te nemen. Deze termijn is op 1 december 2000,                        van de kandidaten met betrekking tot talenkennis in elke
respectievelijk 1 juli 2001 verstreken, zonder dat Ierland de                van de hierna opgesomde oproepen:
nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de conclusies
van de Commissie genoemde richtlijnen te voldoen.
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de post van functionaris voor de gegevensbescher-
( 1) PB L 138, blz. 20.                                                            ming als 17de kwalificatie: „uitstekende kennis van
( 2) PB L 5, blz. 4.                                                               het Engels en het Frans. Vermogen te werken in
                                                                                andere talen van de Europese Gemeenschappen
                                                                                strekt tot aanbeveling”.
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de functie van juridisch medewerker als 19de kwali-
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrijk Spanje                           ficatie: „uitstekende kennis van het Engels en het
                            tegen Eurojust                                         Frans. Vermogen te werken in andere talen van de
                                                                                Europese Gemeenschappen strekt tot aanbeveling”.
                           (Zaak C-160/03)
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                           (2003/C 124/25)                                         de functie van persvoorlichter als 12de kwalificatie:
                                                                                „vermogen om ten minste in het Engels en het Frans
                                                                                te communiceren; kennis van andere officiële talen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                      van de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbe-
8 april 2003 beroep ingesteld tegen Eurojust door Koninkrijk                       veling”.
Spanje, vertegenwoordigd door L. Fraguas Gadea, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                               —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties
                                                                                voor de functie van secretariaatsmedewerker bij de
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                                     algemene administratie als 9de kwalificatie: „gron-
                                                                                dige kennis van het Engels en het Frans; een
1.     in de volgende oproepen:                                                    redelijke kennis van andere officiële talen van de
                                                                                Gemeenschappen strekt absoluut tot aanbeveling”.
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
             post van functionaris voor de gegevensbescherming.              —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
             Ref.: 03/EJ/07 (2003/C 34 A/01) PB C 34 A van                         de functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
             13.2.2003;                                                            Europees justitieel netwerk als 6de kwalificatie: „een
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de                    goede kennis van het Engels is absoluut noodzake-
                                                                                lijk. Vermogen tot communicatie in ten minste twee
             functie van juridisch medewerker. Ref.: 03/EJ/11
             (2003/C 34 A/05) PB C 34 A van 13.2.2003;                             andere officiële talen van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen, waaronder het Frans, strekt zeker tot aanbeve-
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de                    ling”.
             functie van persvoorlichter. Ref.: 03/EJ/13 (2003/C
             34 A/07) PB C 34 A van 13.2.2003;                          2.   het gedaagde orgaan te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-478/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Budějovický Budvar, národní podnik/Rudolf Ammersin GmbH (Bilaterale verdragen tussen lidstaten — Bescherming in lidstaat van aanduiding van geografische herkomst van andere lidstaat — Benaming Bud — Gebruik van merk American Bud — Artikelen 28 EG en 30 EG — Verordening (EG) nr. 510/2006 — Communautaire beschermingsregeling voor geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Toetreding van Tsjechische Republiek — Overgangsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 918/2004 — Werkingssfeer van communautaire regeling — Uitputtende werking)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Budějovický Budvar, národní podnik/Rudolf Ammersin GmbH
   (Zaak C-478/07) (1)

   (Bilaterale verdragen tussen lidstaten - Bescherming in lidstaat van aanduiding van geografische herkomst van andere lidstaat - Benaming „Bud” - Gebruik van merk American Bud - Artikelen 28 EG en 30 EG - Verordening (EG) nr. 510/2006 - Communautaire beschermingsregeling voor geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen - Toetreding van Tsjechische Republiek - Overgangsmaatregelen - Verordening (EG) nr. 918/2004 - Werkingssfeer van communautaire regeling - Uitputtende werking)
   2009/C 267/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Budějovický Budvar, národní podnik

      Verwerende partij: Rudolf Ammersin GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handelsgericht Wien — Uitlegging van de artikelen 28 en 30 EG van verordening (EG) nr. 918/2004 van de Commissie van 29 april 2004 betreffende overgangsbepalingen voor de bescherming van oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen van landbouwproducten en levensmiddelen ingevolge de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 163, blz. 88) en van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93, blz. 12) — Benaming die in het land van herkomst niet verwijst naar een bepaalde plaats of streek en in die lidstaat als gekwalificeerde geografische aanduiding is beschermd alsook merkbescherming geniet — Door het Hof in zijn arrest van 18 november 2003, Budějovický Budvar (C-216/01) gestelde voorwaarden waarbij de absolute bescherming van een dergelijke benaming als geografische aanduiding kan worden beschouwd als verenigbaar met artikel 28 EG — Gevolgen van het ontbreken van registratie van een dergelijke benaming op gemeenschapsniveau voor de handhaving van de reeds bestaande nationale bescherming ervan en van die welke door een bilaterale overeenkomst met een andere lidstaat wordt gegarandeerd

      Dictum

               1)

               Uit punt 101 van het arrest van 18 november 2003, Budějovický Budvar (C-216/01) vloeit het volgende voort:

                           —

                           om te bepalen of een benaming zoals die in het hoofdgeding kan worden beschouwd als een eenvoudige en indirecte aanduiding van geografische herkomst waarvan de bescherming krachtens de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bilaterale verdragen kan worden gerechtvaardigd volgens de criteria van artikel 30 EG, moet de verwijzende rechter onderzoeken of, volgens de in Tsjechië heersende feitelijke omstandigheden en opvattingen, deze benaming, ook al is zij als zodanig geen geografische naam, op zijn minst geschikt is om de consument erop te wijzen dat het daarmee aangeduide product uit een bepaalde streek of plaats op het grondgebied van deze lidstaat afkomstig is;

                           —

                           de verwijzende rechter moet bovendien nagaan, opnieuw volgens de in Tsjechië heersende feitelijke omstandigheden en opvattingen, of zoals in punt 99 van dat arrest wordt uiteengezet de in het hoofdgeding aan de orde zijnde benaming, op of na de datum van inwerkingtreding van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bilaterale verdragen, in deze lidstaat niet tot soortnaam is geworden, nu het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de punten 99 en 100 van datzelfde arrest reeds heeft beslist dat het doel van de bij deze verdragen ingevoerde beschermingsregeling bestaat in de bescherming van de industriële en commerciële eigendom in de zin van artikel 30 EG;

                           —

                           bij gebreke van een gemeenschapsrechtelijk voorschrift ter zake staat het aan de verwijzende rechter om overeenkomstig zijn nationaal recht te beslissen of een consumentenenquête nodig is om duidelijkheid te brengen over welke feitelijke omstandigheden en opvattingen in Tsjechië heersen, in het kader van zijn onderzoek of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde benaming „Bud” kan worden beschouwd als een eenvoudige en indirecte aanduiding van geografische herkomst en in deze lidstaat niet tot soortnaam is geworden. Eveneens overeenkomstig zijn nationaal recht moet de verwijzende rechter, indien hij een consumentenenquête nodig acht, voor deze onderzoeken bepalen welk percentage van consumenten voldoende significant is, en

                           —

                           artikel 30 EG bevat geen concreet vereiste voor de kwaliteit en de duur van het gebruik dat van een benaming in de lidstaat van oorsprong wordt gemaakt, opdat bescherming ervan gerechtvaardigd is volgens dit artikel. Of een dergelijk vereiste geldt in het hoofdgeding, moet door de verwijzende rechter worden uitgemaakt overeenkomstig het toepasselijke nationale recht en inzonderheid overeenkomstig de beschermingsregeling waarin is voorzien in de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bilaterale verdragen.

               2)

               De communautaire beschermingsregeling zoals ingevoerd bij verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, heeft uitputtende werking zodat deze verordening zich verzet tegen toepassing van een beschermingsregeling waarin is voorzien in verdragen tussen twee lidstaten, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde bilaterale verdragen, volgens welke een benaming die overeenkomstig het recht van een lidstaat is erkend als oorsprongsbenaming, wordt beschermd in een andere lidstaat waar daadwerkelijk op deze bescherming aanspraak wordt gemaakt ofschoon voor deze oorsprongsbenaming geen aanvraag tot registratie op grond van deze verordening is ingediend.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Gedeeltelĳke doorhaling van zaak T-33/01

text:
C 275/54              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      15.11.2003
—     Schending van de aankondiging van vergelijkend onder-                           Doorhaling van zaak T-58/02 (1)
      zoek, doordat de Commissie, met miskenning van de door
      de jury gemaakte selectie, de professionele kwaliteiten van                               (2003/C 275/91)
      de kandidaat — die perfect aan de in de aankondiging
      van vergelijkend onderzoek genoemde kenmerken beant-
                                                                                (Procestaal: Engels)
      woorden en van dien aard zijn dat zij ook toegang
      geven tot de loopbaan van categorie B — onjuist heeft
      beoordeeld.
                                                                        De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
—     Schending van het vertrouwensbeginsel en het beginsel             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
      van goed bestuur.                                                 van 15 juli 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-58/02: Kabushiki Kaisha Kenwood tegen Bureau voor
                                                                        harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                        modellen) (BHIM).
       Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-33/01 (1)                    (1) PB C 131 van 1.6.2002.
                       (2003/C 275/90)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                Doorhaling van zaak T-143/03 R
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                     (2003/C 275/92)
van 24 juni 2003 de doorhaling gelast van de naam van
verzoekster Kirch Media GmbH & Co. KgaA in de lijst van de
verzoeksters in zaak T-33/01: Kirch Media GmbH & Co. KgaA                                    (Procestaal: Nederlands)
en Kirchmedia WM AG tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                        De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 134 van 5.5.2001.                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak T-143/03 R: Elisabeth
                                                                        Saskia Smit tegen Europol.


title: Zaak C-604/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2014 door Alcoa Trasformazioni Srl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-177/10, Alcoa Trasformazioni/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/8

         Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2014 door Alcoa Trasformazioni Srl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-177/10, Alcoa Trasformazioni/Commissie
   (Zaak C-604/14 P)
   (2015/C 089/09)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Alcoa Trasformazioni Srl (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, advocaat, T. Salonico en M. Siragusa, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de punten 50, 81-90 en 92 en dientengevolge van het bestreden arrest;

               —

               afdoening van de zaak en nietigverklaring van de litigieuze beschikking; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige hogere voorziening en het geding in eerste aanleg voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster stelt dat het bestreden arrest op de volgende gronden onjuist is en vernietigd moet worden:

               1.

               Ernstige verdraaiing van het bewijsmateriaal in verband met de onjuiste conclusie van de beschikking, die door het Gerecht is bevestigd, dat de maatregel wezenlijke wijzigingen heeft aangebracht in het Alumix-tarief dat bij het decreet van 1995 is vastgesteld, zodat artikel 107, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel zijn geschonden. In de punten 81-83 van het bestreden arrest heeft het Gerecht de op deze casus toepasselijke bepalingen onjuist gelezen. Dat geldt met name voor artikel 15.2 van besluit nr. 204/99 van de Autorità per l'energia elettrica e il gas, waaruit duidelijk en eenduidig blijkt dat het Alumix-tarief — ook na invoering van het compenserende bestanddeel — in wezen niet is gewijzigd, noch wat betreft de door Alcoa betaalde nettoprijs voor elektriciteit, noch wat betreft de financiering van het mechanisme waarmee deze leveringsprijs aan Alcoa werd gegarandeerd.

               2.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU, strijd met de arresten in de zaken T-332/06 en C-149/09 P, en ernstige verdraaiing van punt b) van het eerste middel van Alcoa, met betrekking tot de conclusie van de Commissie dat een economische analyse om vast te stellen of de maatregel rekwirante een economisch voordeel verschafte, niet nodig was. Het arrest van het Gerecht is onjuist wegens (i) strijd met eerdere uitspraken over dezelfde kwestie (T-332/06 en C-194/09 P); (ii) verwarring van twee cumulatieve criteria voor steun bij de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat het bestaan van een voordeel voor Alcoa wordt afgeleid uit de loutere vaststelling dat de aangewende middelen afkomstig zijn van de Staat; (iii) ontbreken van een toereikende motivering, daar niet is opgemerkt dat de Commissie ten onrechte had aangenomen dat Alcoa voordeel heeft van de maatregel zonder een adequate economische analyse van de omvang van het voordeel, indien aanwezig.

               3.

               Vormfout door onjuiste opvatting en verdraaiing van het tweede middel van Alcoa en dientengevolge verzuim uitspraak te doen en ontoereikende motivering door het Gerecht. Het Gerecht heeft ten onrechte uitspraak gedaan op een punt dat door Alcoa in eerste aanleg niet aan de orde is gesteld, terwijl het heeft verzuimd het wezenlijke punt te behandelen dat verzoekster aan de orde stelt, namelijk dat de door de Commissie aangewende methode voor de bepaling van de omvang van het voordeel — gesteld dat een economisch voordeel bestaat, hetgeen wordt betwist — onjuist was en heeft geleid tot een te hoge raming van het terug te vorderen bedrag.


title: Zaak T-201/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 5 juni 2013 — Rubinum/Commissie ( „Kort geding — Vergunning voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding — Verordening tot schorsing van vergunningen voor preparaat van Bacillus cereus var. toyoi — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/82

         Beschikking van de president van het Gerecht van 5 juni 2013 — Rubinum/Commissie
   (Zaak T-201/13 R)
   (Kort geding - Vergunning voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding - Verordening tot schorsing van vergunningen voor preparaat van Bacillus cereus var. toyoi - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Belangenafweging)
   2013/C 225/183
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rubinum SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Bittner en P.-C. Scheel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi, G. von Rintelen en B. Schima, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 288/2013 van de Commissie van 25 maart 2013 tot schorsing van de vergunningen voor het preparaat van Bacillus cereus var. toyoi (NCIMB 40112/CNCM I-1012) overeenkomstig de verordeningen (EG) nr. 256/2002, (EG) nr. 1453/2004, (EG) nr. 255/2005, (EG) nr. 1200/2005, (EG) nr. 166/2008 en (EG) nr. 378/2009 (PB L 86, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 15 april 2013, Rubinum/Commissie (T-201/13 R) wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.