title: Zaak C-457/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 5 september 2011 — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)/Kyocera Mita Deutschland GmbH e.a.

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 5 september 2011 — Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)/Kyocera Mita Deutschland GmbH e.a.
   (Zaak C-457/11)
   2011/C 362/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

      Verwerende partijen: Kyocera Mita Deutschland GmbH, Epson Deutschland GmbH, Xerox GmbH

      Prejudiciële vragen

   Het Hof van de Europese Unie wordt verzocht om uitlegging van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10; hierna: „richtlijn”). Daartoe worden de volgende vragen aan het Hof voorgelegd:

               1)

               Moet de richtlijn bij de uitlegging van het nationale recht reeds worden toegepast op gebeurtenissen die ná het tijdstip van de inwerkingtreding van de richtlijn op 22 juni 2001, maar vóór het tijdstip van de toepasselijkheid van deze richtlijn, op 22 december 2002, hebben plaatsgevonden?

               2)

               Gaat het bij de reproductie met een printer om een reproductie met behulp van een fotografische techniek of een andere werkwijze die een soortgelijk resultaat oplevert in de zin van artikel 5, lid 2, sub a, van de richtlijn?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen de voorwaarden waarin de richtlijn met betrekking tot een billijke compensatie voor de beperkingen en de restricties op het reproductierecht krachtens artikel 5, leden 2 en 3 van richtlijn voorziet, tegen de achtergrond van het fundamentele recht op gelijke behandeling volgens artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie ook dan vervuld zijn, indien niet de fabrikanten, importeurs en distributeurs van de printer, maar de fabrikanten, importeurs en distributeurs van een ander toestel of van een reeks andere toestellen als schuldenaars van een passende bezoldiging worden aangemerkt, op grond dat zij voor het maken van reproducties geschikte apparatuur vervaardigen?

               4)

               Doet de omstandigheid dat overeenkomstig artikel 6 van de richtlijn gebruik van technische voorzieningen kan worden gemaakt, de bij artikel 5, lid 2, sub b, van de richtlijn betreffende het recht op een billijke compensatie gestelde voorwaarde op zich reeds vervallen?

               5)

               Vervallen de voorwaarde inzake een billijke compensatie (artikel 5, lid 2, sub a en b, van de richtlijn) alsook de mogelijkheid daartoe (zie punt 36 van de considerans van de richtlijn), wanneer de rechthebbenden uitdrukkelijk of impliciet met de reproductie van hun werken hebben ingestemd?

      (1)  PB L 167, blz. 10.


               18.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/7

         Verzoek van het Fürstliches Obergericht van 20 december 2016 om een advies van het EVA-Hof in de zaak Pascal Nobile tegen DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG
   (Zaak E-21/16)
   (2017/C 155/05)
   Bij schrijven van 20 december 2016 van het Fürstliches Obergericht (hof van beroep van het Vorstendom Liechtenstein) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 20 december 2016, om een advies in de zaak Pascal Nobile tegen DAS Rechtsschutz-Versicherungs AG, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Staat artikel 201, lid 1, onder a), van Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) in de weg aan een contractuele overeenkomst tussen een rechtsbijstandverzekering en een verzekerde volgens welke er sprake is van niet-nakoming van een verplichting door de verzekerde, waardoor de verzekeringsmaatschappij van haar verplichtingen wordt ontheven, indien de verzekerde zonder toestemming van de rechtsbijstandverzekering een advocaat de opdracht geeft om zijn belangen te vertegenwoordigen, op een moment waarop de verzekerde het recht zou hebben een claim in te dienen op grond van de overeenkomst inzake rechtsbijstandverzekering?

               2.

               Ingeval vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: wanneer starten in de procesvoering de in artikel 201, lid 1, onder a), van Richtlijn 2009/138/EG bedoelde gerechtelijke of administratieve procedures die aanleiding geven tot de vrije keuze van een advocaat? Is het relevante tijdstip uitsluitend gebaseerd op de formele aanvang van de gerechtelijke procedure (het aanhangig maken van de rechtszaak bij de rechtbank) of gaat het ook om daaraan voorafgaande stappen; zo ja, welke?

               3.

               Ingeval vragen 1 en 2 na 16 januari 2017 worden beantwoord:

                           a)

                           Staat het loyaliteitsbeginsel van artikel 3 van de EER-overeenkomst eraan in de weg dat een nationale rechter, in alle omstandigheden, de geldigheid van beslissingen van het EVA-Hof in twijfel kan trekken?

                           b)

                           Ingeval vraag 3, onder a), ontkennend wordt beantwoord: welke omstandigheden zouden de nationale rechter toestaan de geldigheid van beslissingen van het EVA-Hof in twijfel te trekken, zonder dat dit in strijd is met het loyaliteitsbeginsel van artikel 3 van de EER-overeenkomst?


title: Zaak T-40/09: Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/31

         Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Selecciones Americanas (VOGUE CAFÉ)
   (Zaak T-40/09)
   (2009/C 82/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Alkin, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Selecciones Americanas, SA [Sitges (Barcelona), Spanje]
   Conclusies

               —

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 november 2008 in zaak R 280/2008-4 nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op de oppositie op basis van de Spaanse merkinschrijvingen nr. 255 186 en nr. 2 529 728;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 november 2008 in zaak R 280/2008-4 te herzien in dier voege dat de behandeling van de oppositie wordt geschorst hangende de beslissing op de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 064 219;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VOGUE CAFÉ” voor waren en diensten van de klassen 21, 25 en 43

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „Vogue Juan Fort, S.A. — Badalona”, in Spanje onder nr. 255 186 ingeschreven voor waren van klasse 25; beeldmerk „VOGUE studio”, in Spanje onder nr. 2 529 728 ingeschreven voor waren van klasse 25; aanvraag van gemeenschapsbeeldmerk nr. 3 064 219 „VOGUE” voor waren en diensten van de klassen 25, 35 et 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor waren van klasse 25

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad en/of van regel 22, lid 3, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie (1), doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft vastgesteld dat de bewijzen die waren overgelegd door de wederpartij in de voor deze kamer gevoerde procedure het gebruik van het in Spanje onder nr. 2550186 ingeschreven merk aantoonden. Schending van artikel 8, lid 1-b, van verordening nr. 40/94 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring tussen het betrokken gemeenschapsmerk en het in Spanje onder nr. 2 0529 0728 ingeschreven merk bestond. Schending van regel 20, lid 7, van verordening nr. 2868/95 doordat de kamer van beroep geen gegronde redenen heeft aangevoerd voor haar weigering, de behandeling van de zaak te schorsen hangende een definitieve beslissing op de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 064 219.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-274/03

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/11

         Doorhaling van zaak C-274/03 (1)

   (2004/C 314/24)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-274/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak F-122/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Economidis/Commissie (Ambtenaren — Aanstelling — Ambt van hoofd van administratieve eenheid — Afwijzing van sollicitatie van verzoeker — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Economidis/Commissie
   (Zaak F-122/05) (1)

   (Ambtenaren - Aanstelling - Ambt van hoofd van administratieve eenheid - Afwijzing van sollicitatie van verzoeker - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   (2006/C 331/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Ioannis Economidis (Sint-Stevens-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van hoofd van de administratieve eenheid RTD.F.5 — Biotechnologie en toegepaste genoomwetenschap, en houdende aanstelling van H. in dat ambt
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 23 december 2004 houdende aanstelling van H. in het ambt van hoofd van de administratieve eenheid „Biotechnologie en toegepaste genoomwetenschap” en, dientengevolge, tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-528/03: Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
C 59/8                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            6.3.2004
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.       Beroep, op 18 december 2003 ingesteld door de Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepu-
                                                                                bliek Duitsland
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-531/03)
De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is op 28 decem-
ber 2002 verstreken.
                                                                                (2004/C 59/14)
(1) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 18 december 2003 beroep tegen de Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar
Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commis-                 juridische dienst, en F. Simonetti, bij de juridische dienst van de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-                  Commissie gedetacheerd nationaal ambtenaar, gemachtigden,
                     rijk der Nederlanden                             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (Zaak C-528/03)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                         (2004/C 59/13)
                                                                      1.    vast te vertellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
                                                                            verplichtingen krachtens artikel 4 juncto bijlage I, punt 7,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  sub b en c, en bijlage II, punt 10, sub e, van richtlijn 85/
op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                   337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                   de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
schappen, vertegenwoordigd door Knut Simonsson en Wouter                    particuliere projecten (1), in de versie van richtlijn 97/11/
Wils, als gemachtigden.                                                     EG van de Raad van de 3 maart 1997 (2), niet is
                                                                            nagekomen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            —    doordat deze richtlijn in het bijzonder voor wegen-
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,                        bouwprojecten in de deelstaat Rheinland-Pfalz nog
                                                                                niet is omgezet,
      door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
      maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn
      2002/35/EG (1) van de Commissie van 25 april 2002
                                                                            —    doordat in de deelstaat Nordrhein-Westfalen wegen-
      betreffende de invoering van een geharmoniseerde veilig-
                                                                                bouwprojecten via een vergunning op plan zonder
      heidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte
                                                                                milieueffectbeoordeling kunnen worden goed-
      24m of meer bedraagt, of althans deze de Commissie niet
                                                                                gekeurd;
      mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen.
                                                                      2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is op 1 januari
2003 verstreken.
                                                                      De termijn voor omzetting van richtlijn 97/11/EG tot wijziging
                                                                      van richtlijn 85/337/EEG is verstreken op 14 maart 1999
(1) PB L 112 van 27.4.2002, blz. 21-33.
                                                                      zonder dat de deelstaat Rheinland-Pfalz in het bijzonder
                                                                      voor wegenbouwprojecten de noodzakelijke bepalingen heeft
                                                                      vastgesteld.


title: Zaak F-32/12: Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — ZZ/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/36

         Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-32/12)
   2012/C 138/86
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie om één vierde van de kosten die verzoeker in het kader van zaak F-56/09, Marcuccio/Commissie, heeft gemaakt en tot betaling waartoe zij werd veroordeeld bij arrest van 9 juni 2010, niet te vergoeden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het van de Commissie afkomstige of in elk geval aan haar toe te schrijven besluit tot afwijzing, in welke vorm dan ook en hetzij volledig hetzij gedeeltelijk, van de in het verzoek van 4 januari 2011 opgenomen vorderingen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 20 juli 2011 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 4 januari 2011;

               —

               voor zover nodig, vaststelling dat de Commissie, mede door geen standpunt in te nemen met betrekking tot het verzoek van 4 januari 2011, ten onrechte heeft nagelaten om de maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan het arrest van het Gerecht van 9 juni 2010 in zaak F-56/09, Marcuccio/Commissie, met name punt 4 van het dictum van dat arrest;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van het bedrag van 3 174,87 EUR aan verzoeker, over welk bedrag, indien en voor zover het niet wordt betaald, een rente zal worden geheven van 10 % per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf morgen en tot aan de dag waarop de betaling van dat bedrag zal hebben plaatsgevonden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van het bedrag van 10 EUR per dag aan verzoeker voor elke extra dag, met ingang van morgen en ad infinitum, dat het verzuim van de Commissie om verzoeker het genoemde bedrag van 3 174,87 EUR te betalen of althans een uitdrukkelijk standpunt in te nemen over het verzoek van 4 januari 2011 voortduurt, waarbij het bedrag van 10 EUR moet worden betaald aan het einde van dezelfde dag en, indien dit niet gebeurt, daarover een rente zal worden geheven van 10 % per jaar met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf de dag volgende op die waarop de betaling had moeten plaatsvinden en tot aan de dag waarop deze zal plaatsvinden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 11 juli 2005 in zaak T-40/04, Emma Bonino e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Voor beroep vatbare handeling — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/22

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 11 juli 2005
   in zaak T-40/04, Emma Bonino e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

   (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Voor beroep vatbare handeling - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 229/47)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-40/04, Emma Bonino, wonende te Rome (Italië), Marco Cappato, wonende te Vedano al Lambro (Italië), Gianfranco Dell'Alba, wonende te Livorno (Italië), Benedetto Della Vedova, wonende te Tirano (Italië), Olivier Depuis, wonende te Rome, Marco Pannella, wonende te Rome, Maurizio Turco, wonende te Pulsano (Italië), Lijst Emma Bonino, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück, N. Lorenz en D. Moore, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Sims en I. Díez Parra), betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (PB L 297, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N.J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-339/06: Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/31

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-339/06)
   (2006/C 224/59)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Cattabriga, gemachtigde)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/116/EG (1) van de Commissie van 23 december 2004 tot wijziging van de bijlage bij richtlijn 82/471/EEG van de Raad wat de opname van Candida guilliermondii betreft, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 379, blz. 81.


title: Beroep, door Commissie van de Europese Gemeenschappen op 7 september 1998 ingesteld tegen Koninkrijk België (Zaak C-329/98)

text:
24.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 327/13
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,            Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad-
viseur, en O. Couvert-Castera, ter beschikking van de juri-
dische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemachtig-         Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                    nen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            bestuurlijke maatregelen te treffen om te voldoen aan
                                                                       Richtlijn 95/32/EG van de Commissie van 7 juli 1995
                                                                       inzake voor de controle op de samenstelling van cos-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        metische producten toe te passen analysemethoden (1),
                                                                       de ingevolge deze richtlijn op hem rustende verplich-
                                                                       tingen niet is nagekomen;
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
     nen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
     bestuurlijke maatregelen te treffen om te voldoen aan        Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
     Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de
     Raad van 20 december 1994 tot veertiende wijziging
     van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge           Middelen en voornaamste argumenten
     aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
     bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het
     op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde          Volgens artikel 2 van Richtlijn 95/32/EG doen de lidstaten
     gevaarlijke stoffen en preparaten (1), de ingevolge het      de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
     EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is            werking treden om uiterlijk op 30 september 1996 aan de
     nagekomen;                                                   richtlijn te voldoen.
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
                                                                  Bij het verstrijken van deze termijn had het Koninkrijk
                                                                  BelgieÈ de bepalingen voor de omzetting van de richtlijn in
                                                                  nationaal recht nog niet aangenomen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  (1) PB L 178 van 28.7.1995, blz. 20.
Volgens artikel 2, lid 1, van Richtlijn 94/60/EG dragen de
lidstaten zorg voor aanneming en bekendmaking van de
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om
uiterlijk eÂeÂn jaar na de aanneming van de richtlijn aan
deze richtlijn te voldoen.
                                                                  Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door Commissie
Ondanks het verstrijken van deze termijn op 20 december                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
1995 heeft het Koninkrijk BelgieÈ niet de nodige bepalingen
aangenomen en bekendgemaakt om aan de richtlijn te vol-                                   (Zaak C-331/98)
doen.                                                                                (98/C 327/21)
(1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 7 september 1998 beroep ingesteld tegen Ierland
                                                                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                  genwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wain-
                                                                  wright, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
Beroep, door Commissie van de Europese Gemeen-                    sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
schappen op 7 september 1998 ingesteld tegen Koninkrijk
                            BelgieÈ
                       (Zaak C-329/98)                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (98/C 327/20)
                                                                  Ð vast te stellen dat Ierland door, met name in strijd met
                                                                       de artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 80/68/EEG van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                Raad van 17 december 1979 betreffende de bescher-
is op 7 september 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk               ming van het grondwater tegen verontreiniging veroor-
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 zaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stof-
vertegenwoordigd door M. Nolin, lid van haar juridische                fen (1), de Ierse sanitaire autoriteiten niet te verbieden
dienst, als gemachtigde domicilie gekozen hebbende te                  stoffen van lijst I direct in het grondwater te lozen, en
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                      die autoriteiten niet aan een stelsel van voorafgaand
Kirchberg.                                                             onderzoek en vergunning voor directe lozingen van


title: Zaak T-379/13: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — Innovation First/BHIM (NANO) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NANO — Recht om te worden gehoord — Motiveringsplicht — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/16

         Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — Innovation First/BHIM (NANO)
   (Zaak T-379/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NANO - Recht om te worden gehoord - Motiveringsplicht - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Innovation First, Inc. (Greenville, South Carolina, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Zecher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 april 2013 (zaak R 1271/2012-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken NANO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Innovation First, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-37/15: Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — Abertis Telecom Terrestre/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/41

         Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — Abertis Telecom Terrestre/Commissie
   (Zaak T-37/15)
   (2015/C 089/49)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Abertis Telecom Terrestre, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena en M. Bolsa Ferruz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking, in het bijzonder van artikel 1 van de beschikking, voor zover daarbij staatssteun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard;

               —

               dientengevolge, nietigverklaring van de in de artikelen 3 en 4 van de beschikking opgenomen terugvorderingsbevelen, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in zaak T-36/15, HISPASAT/Commissie.


title: Zaak C-74/15: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA e.a. [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Bescherming van de consument — Richtlijn 93/13/EEG — Artikelen 1, lid 1, en 2, onder b) — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Borgtochtovereenkomst en hypotheekovereenkomst die zijn gesloten tussen een kredietinstelling en natuurlijke personen die handelen voor doeleinden die buiten hun bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen en die geen functionele band hebben met de vennootschap waarvoor zij zekerheid stellen]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA e.a.
   (Zaak C-74/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikelen 1, lid 1, en 2, onder b) - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Borgtochtovereenkomst en hypotheekovereenkomst die zijn gesloten tussen een kredietinstelling en natuurlijke personen die handelen voor doeleinden die buiten hun bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen en die geen functionele band hebben met de vennootschap waarvoor zij zekerheid stellen])
   (2016/C 038/25)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău

      Verwerende partijen: Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA Arad, Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare, Cristian Tarcău, Corina Tarcău, SC Magenta, in liquidatie, SC Crisco SRL

      Dictum

   De artikelen 1, lid 1, en 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn van toepassing kan zijn op een hypotheek of borgtochtovereenkomst die tussen een natuurlijke persoon en een kredietinstelling is gesloten ter waarborging van de verplichtingen die een vennootschap in een kredietovereenkomst jegens die instelling is aangegaan, wanneer die natuurlijke persoon heeft gehandeld voor doeleinden die buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen en geen functionele band heeft met die vennootschap.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-100/12: Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Almashreq Investment/Raad

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/30

         Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Almashreq Investment/Raad
   (Zaak T-100/12)
   2012/C 151/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almashreq Investment Co. (Joint-Stock Holding Company) (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011, verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-432/11, Makhlouf/Raad (1), en T-433/11, Makhlouf/Raad (2).

      (1)  PB 2011, C 290, blz. 13.

      (2)  PB 2011, C 290, blz. 14.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2005 in de gevoegde zaken C-304/04 en C-305/04 (verzoeken van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Jacob Meijer BV, Eagle International Freight BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling van geluidskaarten voor computers — Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 2086/97 en 2261/98)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/21

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 7 juli 2005
   in de gevoegde zaken C-304/04 en C-305/04 (verzoeken van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Jacob Meijer BV, Eagle International Freight BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling van geluidskaarten voor computers - Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 2086/97 en 2261/98)
   (2005/C 217/40)
   Procestaal: Nederlands
   In de gevoegde zaken C-304/04 en C-305/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) bij beslissingen van 13 juli 2004, ingekomen bij het Hof op 19 juli 2004, in de procedures Jacob Meijer BV (C-304/04), Eagle International Freight BV (C-305/04) tegen Inspecteur van de Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Verordeningen (EG) nrs. 2086/97 van de Commissie van 4 november 1997 en 2261/98 van de Commissie van 26 oktober 1998 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zijn ongeldig, voorzover zij geluidskaarten voor computers als in de hoofdgedingen aan de orde zijn indelen onder onderverdeling 8543 89 79 van de gecombineerde nomenclatuur.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-226/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — PTV/BHIM (MAP&GUIDE The Mapware Company)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — PTV/BHIM (MAP&GUIDE The Mapware Company)
   (Zaak T-226/06) (1)

   (2008/C 142/68)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 249 van 11.10.2006.


title: Zaak T-411/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 12 september 2017 — Laufen Austria/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst is vastgesteld — Geldboeten — Hoofdelijke oplegging van een geldboete aan een moedermaatschappij en haar dochteronderneming — Plafond van 10 % van de omzet — Berekening van het plafond uitsluitend op basis van de omzet van de dochteronderneming tijdens de inbreukperiode voorafgaand aan haar overname door de moedermaatschappij”)

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/8

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2017 — Laufen Austria/Commissie
   (Zaak T-411/10 RENV) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst is vastgesteld - Geldboeten - Hoofdelijke oplegging van een geldboete aan een moedermaatschappij en haar dochteronderneming - Plafond van 10 % van de omzet - Berekening van het plafond uitsluitend op basis van de omzet van de dochteronderneming tijdens de inbreukperiode voorafgaand aan haar overname door de moedermaatschappij”))
   (2017/C 357/09)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laufen Austria AG (Wilhelmsburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: E. Navarro Varona, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, F. Jimeno Fernández en F. Castilla Contreras, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2010) 4185 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39092 — Badkamersanitair), en tot verlaging van de geldboete die verzoekster bij dat besluit is opgelegd

      Dictum

               1)

               Het gedeelte van de aan Laufen Austria AG opgelegde geldboete waarvoor zij uit hoofde van de in de periode van 12 oktober 1994 tot en met 28 oktober 1999 gemaakte inbreuk persoonlijk aansprakelijk wordt gesteld, wordt vastgesteld op 4 788 001 EUR.

               2)

               Laufen Austria en de Europese Commissie dragen ieder hun eigen kosten in verband met de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Gevoegde zaken C-583/16 en C-584/16: Beschikking van de president van het Hof van 18 mei 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Versailles — Frankrijk) — Green Yellow Canet en Roussillon SNC (C-583/16), Green Yellow Hyères Sup SNC (C-584/16)/Enedis, SA, in tegenwoordigheid van: Axa Corporate Solutions Assurances SA

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/29

         Beschikking van de president van het Hof van 18 mei 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Versailles — Frankrijk) — Green Yellow Canet en Roussillon SNC (C-583/16), Green Yellow Hyères Sup SNC (C-584/16)/Enedis, SA, in tegenwoordigheid van: Axa Corporate Solutions Assurances SA
   (Gevoegde zaken C-583/16 en C-584/16) (1)

   (2017/C 283/42)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak T-715/14: Beroep ingesteld op 9 oktober 2014 — NK Rosneft e.a./Raad

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/40

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2014 — NK Rosneft e.a./Raad
   (Zaak T-715/14)
   (2014/C 431/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: NK Rosneft OAO (Moskou, Rusland); RN-Shelf-Arctic OOO (Moskou); RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhniy Sakhalin, Rusland); RN-Exploration OOO (Moskou); en Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Rusland) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1, leden 2, sub b, c en d, en 3, van, en bijlage III bij, besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, zoals gewijzigd bij besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014, nietig verklaren;

               —

               de artikelen 3, 3a, 4, leden 3 en 4, bijlage II, artikel 5, lid 2, sub b, c, en d, lid 3 en bijlage VI, en artikel 11 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014, nietig verklaren;

               —

               verder of subsidiair, verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad en besluit 2014/512/GBVB van de Raad nietig verklaren voor zover zij op de verzoekende partijen van toepassing zijn;

               —

               de Raad in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Raad heeft nagelaten om redenen aan te dragen die toereikend zijn om een volledige toetsing mogelijk te maken van de inhoudelijke en procedurele rechtmatigheid van de bepalingen waarvan de verzoekende partijen nietigverklaring vorderen (de „betrokken maatregelen”), en dat de Raad de rechten van verdediging van de verzoekende partijen en hun recht op doeltreffende rechterlijke bescherming met betrekking tot de betrokken maatregelen heeft geschonden.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat er door de Raad geen gegevens zijn aangedragen die de betrokken maatregelen zouden kunnen rechtvaardigen of feitelijk rechtvaardigen op de grond dat deze een legitiem of rechtmatig doel dienen.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de betrokken maatregelen in strijd zijn met de internationaalrechtelijke verplichtingen van de EU op grond van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Rusland en/of de GATT.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Raad niet over de bevoegdheid beschikte om de betrokken maatregelen vast te stellen, dan wel dat die maatregelen onrechtmatig zijn, aangezien niet is gebleken, en ook niet inzichtelijk is gemaakt aan de hand van argumenten, dat er tussen het aangegeven doel van besluit 2014/512/GBVB van de Raad en de middelen om dit doel te bereiken een rationele samenhang bestaat.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad niet naar behoren uitvoering geeft aan de bepalingen van besluit 2014/512/GBVB van de Raad, omdat de Raad niet bevoegd was om artikel 3 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad vast te stellen, althans, indien hij daartoe wel bevoegd was, dit niet rechtmatig kon doen, nu het (in ieder geval) op het eerste gezicht in strijd komt met de onderliggende bepalingen van besluit 2014/512/GBVB van de Raad, in het bijzonder artikel 4 daarvan.

               6.

               Zesde middel, inhoudend dat de Raad niet bevoegd was om de betrokken maatregelen vast te stellen, althans dit niet rechtmatig kon doen, aangezien zij het fundamentele beginsel van gelijke behandeling en het verbod van willekeur schenden.

               7.

               Zevende middel, inhoudend dat de Raad niet bevoegd was om de betrokken maatregelen vast te stellen, althans dit niet rechtmatig kon doen, aangezien zij niet evenredig zijn, althans niet is aangetoond dat zij evenredig zijn, in verhouding tot het door besluit 2014/512/GBVB van de Raad nagestreefde doel. Bovendien geldt dat deze bepalingen als gevolg van hun onevenredigheid (a) inbreuk maken op de wetgevingsbevoegdheden van de Unie op grond van de GHP en (b) een ontoelaatbare schending vormen van het fundamentele eigendomsrecht van de verzoekende partijen en/of van hun vrijheid van ondernemerschap.

               8.

               Achtste middel, inhoudend dat de bestreden bepaling, in het bijzonder gelet op het ontbreken van enige uitleg van de betrokken maatregelen en hun aard, er in ieder geval mede op gericht zou kunnen zijn een ander doel te dienen dan het aangegeven doel, en dat ook op dit afzonderlijke punt de bij besluit 2014/512/GBVB van de Raad toegekende bevoegdheden zijn misbruikt.

               9.

               Negende middel, inhoudend dat sprake is van een inbreuk op de constitutionele waarborg van rechtszekerheid, mede door de onduidelijkheid van sleutelbegrippen in de betrokken maatregelen.


title: Doorhaling van zaak C-51/98

text:
5.12.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 378/15
     gen niet is nagekomen die op hem rusten ingevolge            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     artikel 189, vierde alinea, van het EG-Verdrag, als-
     mede de artikelen 2 en 3 van voormelde beschikking;          Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Ð het Koninkrijk BelgieÈ te verwijzen in de kosten.                    stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/
                                                                       33/EG van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de
Middelen en voornaamste argumenten                                     bescherming van jongeren op het werk (1), en/of door
                                                                       ze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Het beroep tot nietigverklaring (1) van de beschikking van
                                                                       het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
de Commissie van 4 december 1996 heeft geen schorsende
                                                                       nagekomen,
werking. Het enige argument dat een lidstaat kan aanvoe-
ren om een beschikking waarbij de terugvordering van                   en
onrechtmatig toegekende steun is gelast, niet uit te voeren,
is dat van de absolute onmogelijkheid om de beschikking           Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
naar behoren ten uitvoer te leggen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie stelt in de eerste plaats, dat het Koninkrijk
BelgieÈ niet werkelijk heeft voldaan aan de verplichting tot      Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
loyale medewerking. Nadat het Koninkrijk BelgieÈ contact          richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
had genomen met de Commissie om de problemen toe te               resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt
lichten waarmee het eventueel zou worden geconfronteerd           voor de lidstaten de verplichting mee, de in richtlijnen
bij de terugvordering van de onrechtmatige steun, en om           gestelde uitvoeringstermijn in acht te nemen. Deze termijn
de grote lijnen van het voorstel betreffende een gespreide        is hier op 22 juni 1996 verstreken, zonder dat de Italiaanse
terugbetaling te bespreken, tegen welk voorstel de Com-           Republiek de nodige bepalingen heeft uitgevaardigd om
missie zich niet had verzet, heeft BelgieÈ plotseling een         aan de in de conclusies van de Commissie vermelde richt-
standpunt ingenomen dat hierop neerkwam dat de loyale             lijn te voldoen.
samenwerking te goeder trouw met de Commissie werd
opgegeven en, in het kader van de procedure voor de               (1) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.
Gemeenschapsrechter, werd gesteld dat de uitvoering abso-
luut onmogelijk was.
De Commissie stelt in de tweede plaats, dat het Koninkrijk
BelgieÈ bij de betrokken ondernemingen in het geheel geen
stappen heeft ondernomen om de steun terug te vorderen.                          Doorhaling van zaak C-51/98 (1)
                                                                                (98/C 378/26)
In de derde plaats stelt de Commissie, dat het Koninkrijk
BelgieÈ geen andere oplossingen heeft voorgesteld om de           De president van het Hof van Justitie van de Europese
beschikking uit de voeren en de problemen waarmee het             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 september
wordt geconfronteerd, te verhelpen.                               1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-51/98
                                                                  (verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden om een preju-
(1) Zaak C-75/97 (PB C 131 van 26.4.1997, blz. 5).
                                                                  dicieÈle beslissing): Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
                                                                  Bauwirtschaft tegen Works in The World Srl.
                                                                  (1) PB C 137 van 2.5.1998.
Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                          Republiek
                      (Zaak C-385/98)                                            Doorhaling van zaak C-255/98 (1)
                        (98/C 378/25)                                                      (98/C 378/27)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           De president van het Hof van Justitie van de Europese
is op 26 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 oktober
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-255/
schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs          98: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese
P. J. Kuijper en A. Aresu als gemachtigden, domicilie geko-       Gemeenschappen.
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.             (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak T-492/10: Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Melli Bank/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/53

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Melli Bank/Raad
   (Zaak T-492/10)
   ()
   2010/C 328/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Melli Bank plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Gadhia, S. Ashley, Solicitors, D. Anderson, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 5 van deel B van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad (1) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               punt 3 van deel B van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad (2) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               verklaren dat artikel 7, lid 2, sub d, van verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad (3) niet van toepassing is op verzoekster, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 668/2010 en van besluit 2010/413/GBVB, voor zover verzoeksters naam is geplaatst op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig die bepaling worden bevroren. Voorts roept verzoekster overeenkomstig artikel 277 VWEU de niet-toepasselijkheid in van artikel 7, lid 2, sub d, van verordening nr. 423/2007.
   Verzoekster baseert haar beroep op de volgende middelen.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de betwiste verordening en het betwiste besluit in strijd met haar rechten van verweer en haar recht op effectieve rechterlijke bescherming zijn vastgesteld, aangezien zij uit de door de Raad aangevoerde redenen niet kan opmaken waarom zij is aangewezen en waarom haar tegoeden bijgevolg zijn bevroren.
   Verder stelt verzoekster dat de Raad haar niet het bewijs en/of de documenten uit het dossier heeft doen toekomen waarop de Raad zich heeft gebaseerd, waardoor zij geen effectief bezwaar tegen deze plaatsing heeft kunnen maken.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat niet is voldaan aan de materiële voorwaarden voor haar plaatsing en/of dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de vaststelling of al dan niet aan deze voorwaarden was voldaan. Verzoekster verklaart dat zij niet „de eigendom is of onder zeggenschap staat van” een entiteit die zich bezighoudt met, rechtstreeks betrokken is bij, dan wel steun verleent aan de gestelde proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten van Iran en aan de ontwikkeling van systemen voor de overbrenging van kernwapens door Iran, zoals de uitdrukking „de eigendom is of onder zeggenschap staat van” in het arrest van het Gerecht van 9 juli 2009, Melli Bank/Raad (T-246/08) (4) is uitgelegd.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat artikel 7, lid 2, sub d, van verordening nr. 423/2007 en/of artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB onrechtmatig zijn omdat zij bindend zijn en de Raad verplichten elke dochtermaatschappij van een op de lijst geplaatste moedermaatschappij aan te wijzen.
   In de vierde plaats voert verzoekster aan dat de materiële voorwaarden voor de plaatsing van haar moedermaatschappij en dus van verzoekster zelf niet zijn vervuld en/of dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de vaststelling of al dan niet aan deze voorwaarden is voldaan. Verzoekster betoogt dat voor zover haar moedermaatschappij met succes opkomt tegen verordening (EG) nr. 1100/2009 (5) (zaak T-35/10) (6), en besluit 2008/475/EG (7) (zaak T-390/08) (8), uitvoeringsverordening nr. 668/2010 en besluit 2010/413 nietig moeten worden verklaard voor zover zij verzoekster betreffen.
   In de vijfde plaats stelt verzoekster dat haar plaatsing en de wereldwijde bevriezing van al haar tegoeden geen rationeel verband houden met het door de Raad nagestreefde doel, en haar recht op eigendom schenden. Voorts betoogt zij dat de opgelegde beperkende maatregelen onevenredig zijn omdat zij haar aanzienlijke schade berokkenen en niet de minst belastende maatregelen zijn die hadden kunnen worden aangewend.

      (1)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).

      (3)  Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 103, blz. 1).

      (4)  Arrest van het Gerecht van 9 juli 2009, Melli Bank/Raad (T-246/08 en T-332/08, Jurispr. II-2629), waartegen thans hogere voorziening is ingesteld (zaak Melli Bank/Raad, C-380/09 P, PB 2009, C 282, blz. 30).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1100/2009 van de Raad van 17 november 2009 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van besluit 2008/475/EG (PB L 303, blz. 31).

      (6)  Zaak Bank Melli Iran/Raad (T-35/10, PB 2010, C 100, blz. 47).

      (7)  Besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 163, blz. 29.

      (8)  Arrest van het Gerecht van 14 oktober 2009, Bank Melli Iran/Raad (T-390/08, Jurispr. II-3967), waartegen thans hogere voorziening is ingesteld (zaak Bank Melli Iran/Raad, C-548/09 P, PB 2010, C 80, blz. 10).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2002 in zaak T-194/00: Nuno Antas de Campos tegen Europees Parlement (Ambtenaar — Afwĳzing van verzoek tot toepassing van uittredingsregeling — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding)

text:
C 180/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.7.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 16 mei 2002
                         van 14 mei 2002
                                                                          in zaak T-17/01: Georgios Rounis tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-194/00: Nuno Antas de Campos tegen Europees
                            Parlement (1)
                                                                          (Ambtenaren — Overmaking van deel van bezoldiging in
                                                                          valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instelling
                                                                          — Artikel 17, lid 2, sub a en b, van bijlage VII bij Statuut
(Ambtenaar — Afwijzing van verzoek tot toepassing van                                       — Gecombineerde toepassing)
uittredingsregeling — Beroep tot nietigverklaring en tot
                         schadevergoeding)
                                                                                (2002/C 180/37)
                          (2002/C 180/36)                                                           (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                          In zaak T-17/01, Georgios Rounis, ambtenaar van de Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
                                                                          vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, domicilie geko-
                                                                          zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche-
In zaak T-194/00, Nuno Antas de Campos, ambtenaar van het                 Duvieusart), betreffende, ten eerste, een beroep tot nietigverkla-
Europees Parlement, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd                 ring van het besluit van de Commissie van 24 februari 2000
door C. Botelho Moniz, advocaat, tegen Europees Parlement                 waarbij de overmaking van de inkomsten van verzoeker naar
(gemachtigden: R. Da Silva Passos en J. F. De Wachter),                   het Verenigd Koninkrijk werd beperkt tot 19 % van zijn netto
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van           maandsalaris, en van conclusie nr. 102/84 van het College van
3 september 1999 houdende afwijzing van zijn verzoek tot                  Hoofden van de administratie betreffende de overmaking van
toepassing van een maatregel van beëindiging van de dienst                de inkomsten van ingezeten ambtenaren en personeelsleden,
op grond van verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2688/95                  en ten tweede, een beroep tot vergoeding van de gestelde
tot vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de                materiële schade, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
beëindiging van de dienst van ambtenaren van de Europese                  steld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi,
Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding van Oos-                 rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 16 mei 2002
tenrijk, Finland en Zweden (PB L 280, van 23.11.1995, blz. 1),            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
en een beroep tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos, president,             1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 24 februari
J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio                     2000 waarbij de overmaking van de inkomsten van verzoeker
González, administrateur, op 14 mei 2002 een arrest gewezen                    naar het Verenigd Koninkrijk werd beperkt tot 19 % van zijn
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             netto maandsalaris.
                                                                          2)    Veroordeelt de Commissie tot vergoeding van de schade die
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring ongegrond.                    verzoeker heeft geleden door het besluit van 24 februari 2000,
                                                                                met dien verstande dat het bedrag van de schadevergoeding
                                                                                dient te worden vermeerderd met moratoire interessen op de voet
2)    Verklaart de vordering tot vergoeding van de door het bestreden           van 5,25 % per jaar tot aan de betaling.
      besluit veroorzaakte schade ongegrond.
                                                                          3)    Verstaat dat de partijen het Gerecht binnen een termijn van vijf
3)    Verklaart de vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk             maanden te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van dit
      voor het overige.                                                         arrest hun akkoord over de te betalen bedragen voorleggen.
                                                                          4)    Verstaat dat zij, indien zij geen overeenstemming bereiken, het
4)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                 Gerecht binnen dezelfde termijn hun berekeningen voorleggen.
                                                                          5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                          (1) PB C 95 van 24.3.2001.


title: Zaak T-276/15: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Edison/EUIPO — Eolus Vind (e) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/16

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Edison/EUIPO — Eolus Vind (e)
   (Zaak T-276/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 129/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Edison SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Martucci, F. Boscariol de Roberto en I. Gatto, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Eolus Vind AB (publ) (Hässleholm, Zweden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2015 (zaak R 2358/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Edison en Eolus Vind

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Edison SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak T-321/07: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Applus Servicios Tecnológicos (A+) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk A+ — Ouder gemeenschapswoordmerk AirPlus International — Relatieve weigeringsgronden — Ontbreken van verwarringsgevaar — Tekens die niet overeenstemmen — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 73, 74 en 79 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 75, 76 en 83 van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/38

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Applus Servicios Tecnológicos (A+)
   (Zaak T-321/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk A+ - Ouder gemeenschapswoordmerk AirPlus International - Relatieve weigeringsgronden - Ontbreken van verwarringsgevaar - Tekens die niet overeenstemmen - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 73, 74 en 79 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, artikelen 75, 76 en 83 van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 100/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (Neu-Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger, R. Kunze en T. Wittman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Applus Servicios Tecnológicos, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Torner Lasalle, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 juni 2007 (zaak R 310/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH en Applus Servicios Tecnológicos, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-367/02: Beroep, op 9 december 2002 ingesteld door Wieland-Werke AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/28               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
—     de Commissie als deel van het tot aanstelling bevoegd           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      gezag te veroordelen tot tenuitvoerlegging van het verde-
      lingsplan van gerechtsdeurwaarder M. van 19 augustus            —      te vernietigen de beslissing van het Bureau van 25 septem-
      2002, ten minste voor het bedrag van zijn pensioen                     ber 2002 in beroepsprocedure R 338/2001-1;
      dat door Belgisch recht wordt beschermd tegen de
      beslaglegging door gerechtsdeurwaarder V. van 18 maart
      2002;                                                           —      verweerder te verwijzen in de kosten.
—     de Commissie als deel van het tot aanstelling bevoegde
      gezag te veroordelen tot vergoeding van verzoekers
      volledige schade — met name van de rente voor de                Middelen en voornaamste argumenten
      opgenomen overbruggingskredieten — en van de im-
      materiële schade — naar redelijkheid vast te stellen door
      het Gerecht, maar ten minste 1 euro — evenals de                Betrokken          gemeen-      woordmerk „SnTEM” — aan-
      kosten om zijn rechten geldend te maken, aangezien zijn         schapsmerk:                     vraagnr. 1421734
      pensioen sinds mei 2002 volledig bij gerechtsdeurwaar-
      der M. wordt gedeponeerd, hoewel het verweerster be-            Waren of diensten:              waren van klasse 6 (onder meer
      kend is en ook zonder mededeling dienaangaande bekend                                           halffabrikaten van metaal in de
      had moeten zijn dat deze handelwijze onrechtmatig is,                                           vorm van platen, banden, stroken,
      waarbij de hoogte van de — materiële — schadevergoe-                                            draden, buizen, profielen en
      ding gezien de voortdurende schending van de verplich-                                          stangen)
      tingen pas kan worden berekend indien dit verzoek om
      een declaratoir vonnis wordt toegewezen.
                                                                      Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
                                                                      roep aangevochten be-           onderzoeker
                                                                      slissing:
Middelen en belangrijkste argumenten
                                                                      Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
                                                                      roep:
Verzoeker, een voormalig personeelslid in tijdelijke dienst
die thans gepensioneerd is, ontvangt een pensioen van de
                                                                      Middelen:                       —      schending van artikel 7, lid 1,
Gemeenschappen. Volgens verzoeker heeft de Commissie
met zijn pensioengelden onrechtmatig alimentatie aan diens                                                   sub b en c, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94, aangezien
gescheiden echtgenotes betaald.
                                                                                het merk niet beschrijvend
                                                                                is.
Verzoeker betoogt dat de Commissie bij de overdracht van
zijn pensioenuitkering de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen heeft genegeerd. Voorts stelt hij schending van zijn
recht om te worden gehoord.
                                                                      Beroep, op 9 december 2002 ingesteld door Wieland-
                                                                      Werke AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
Beroep, op 9 december 2002 ingesteld door Wieland-                          interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Werke AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-368/02)
                        (Zaak T-367/02)
                                                                                (2003/C 55/78)
                         (2003/C 55/77)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 december 2002 beroep ingesteld tegen het             schappen is op 9 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Wieland-Werke AG, te Ulm                 tekeningen en modellen) door Wieland-Werke AG, te Ulm
(Duitsland), vertegenwoordigd door St. Gruber en F. Graf von          (Duitsland), vertegenwoordigd door St. Gruber en F. Graf von
Stosch, advocaten.                                                    Stosch, advocaten.


title: Zaak C-535/10 P: Beschikking van de president van het Hof van 14 november 2011 — 4care AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Laboratorios Diafarm, SA

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/21

         Beschikking van de president van het Hof van 14 november 2011 — 4care AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Laboratorios Diafarm, SA
   (Zaak C-535/10 P) (1)

   2012/C 49/37
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-126/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie van België op 10 maart 2011 — INNO NV tegen Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie), Couture Albert BVBA

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie van België op 10 maart 2011 — INNO NV tegen Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie), Couture Albert BVBA
   (Zaak C-126/11)
   2011/C 152/26
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: INNO NV

      Verweerders: Unie van Zelfstandige Ondernemers VZW (UNIZO), Organisatie voor de Zelfstandige Modedetailhandel VZW (Mode Unie), Couture Albert BVBA

      Prejudiciële vraag

   Moet de Richtlijn 2005/29 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad en in het bijzonder de artikelen 1, 2 onder d), 3; lid 1 en 5 ervan, aldus worden uitgelegd dat deze artikelen zich verzetten tegen een nationale wetgeving, zoals artikel 53, § 1, eerste en derde lid, van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de consument, die, voor de sectoren vermeld in artikel 52, § 1, van die wet, handelaars verbiedt om, gedurende de sperperiodes van 15 november tot en met 2 januari en van 15 mei tot en met 30 juni en ongeacht de plaats of de aangewende communicatiemiddelen, aankondigingen van prijsverminderingen te verrichten, evenals aankondigingen die een prijsvermindering suggereren, zoals bedoeld in artikel 42 van die wet, alsmede vóór een sperperiode aankondigingen evenals suggesties van prijsverminderingen te verrichten, die uitwerking hebben gedurende deze sperperiode, ook zo de bedoelde maatregel, ondanks de door de nationale wetgever aangevoerde dubbele doelstelling, te weten, enerzijds, de belangen van de consumenten te beschermen en, anderzijds, de concurrentiële relaties tussen de handelaars te regelen, er in werkelijkheid toe strekt de concurrentiële relaties tussen de handelaars te regelen en, gelet op de overige garanties door de wet geboden, niet effectief bijdraagt tot de consumentenbescherming?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak T-648/13: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — IOIP Holdings/BHIM (GLISTEN) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GLISTEN — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/18

         Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — IOIP Holdings/BHIM (GLISTEN)
   (Zaak T-648/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GLISTEN - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: IOIP Holdings LLC (Fort Wayne, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. Dhondt en S. Kinart, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 september 2013 (zaak R 1028/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken GLISTEN als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               IOIP Holdings LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak T-309/07: Beroep ingesteld op 15 augustus 2007 — Koninkrijk der Nederlanden/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/24

         Beroep ingesteld op 15 augustus 2007 — Koninkrijk der Nederlanden/Commissie
   (Zaak T-309/07)
   (2007/C 235/45)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigd door: C. Wissels, M. de Grave en Y. de Vries, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Vernietiging van Beschikking 2007/395, voor zover in deze beschikking het oordeel van de Commissie besloten ligt dat voor de handhaving van de Nederlandse regelgeving die betrekking heeft op de toepassingen van kortketenige, gechloreerde paraffines die niet worden genoemd in Richtlijn 2002/45 de goedkeuring van de Commissie overeenkomstig artikel 95, lid 6, EG noodzakelijk is;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De ingeroepen middelen en argumenten zijn gelijkaardig aan deze in zaak T-234/04, Nederland/Commissie (voorheen zaak C-103/04) (1).

      (1)  PB 2004, C 94, blz. 30


title: Zaak T-268/00: Beroep, op 16 september 2000 ingesteld door Conepo Servizi scarl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 355/29
Beroep, op 16 september 2000 ingesteld door Conepo                       —     art. 5 van die beschikking nietig te verklaren;
Servizi scarl tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                     —     subsidiair, art. 5 van de beschikking nietig te verklaren
                                                                               voor zover daarin wordt verwezen naar de verlagingen
                        (Zaak T-268/00)                                        ex art. 2 van het ministerieel besluit van 5 augustus 1994
                                                                               (art. 1 van het dispositief van de beschikking);
                         (2000/C 355/64)
                                                                         —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 september 2000 beroep ingesteld tegen                  De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Conepo                     in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
Servizi scarl, vertegenwoordigd door A. Biagini, advocaat te             Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
Rome, en S. Scarpa en P. Pettinelli, advocaten te Venetië.
                                                                         (1) Nog niet gepubliceerd.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te
     verklaren;
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 17 september 2000 ingesteld door Italgas
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della                                             (Zaak T-270/00)
Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
                                                                                (2000/C 355/66)
(1) Nog niet gepubliceerd.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 17 september 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italgas,
Beroep, op 17 september 2000 ingesteld door Baglioni                     vertegenwoordigd door M. Merola en C. Tesauro, advocaten te
Hotels SpA en andere tegen Commissie van de Europese                     Rome, en M. Pappalardo, advocaat te Brussel.
                        Gemeenschappen
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    (Zaken T-269/00, T-271/00, T-272/00 en T-273/00)
                                                                         —     beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te
                         (2000/C 355/65)                                       verklaren;
                                                                         —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                       (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 17 september 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Baglioni                   De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Hotels SpA en andere, vertegenwoordigd door A. Vianello,                 in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
advocaat te Venetië, M. Merola, advocaat te Rome, en M. Pap-             Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
palardo, advocaat te Brussel.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                     (1) Nog niet gepubliceerd.
—    nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van beschikking
     2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999;


title: Zaak C-169/01 P: Hogere voorziening, op 19 april 2001 ingesteld door RAG Aktiengesellschaft tegen het arrest, op 31 januari 2001 in zaak T-156/98 tussen RJB Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door RAG Aktiengesellschaft en Bondsrepubliek Duitsland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
30.6.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 186/7
      uitsluitend mogelijk nadat is vastgesteld, dat de richtlijn      In de eerste plaats wordt door het oordeel van het Gerecht van
      niet tegen de verwerende partij kan worden ingeroepen            eerste aanleg over de ontvankelijkheid het vereiste dat een
      (bijvoorbeeld omdat zij niet voldoet aan de voorwaarden          verzoeker moet aantonen individueel te zijn geraakt in wezen
      voor rechtstreekse werking)?                                     ter zijde geschoven. Het Gerecht van eerste aanleg verdraait de
                                                                       relevante feiten en past de verkeerde wettelijke toetsing toe.
                                                                       Wanneer het Hof van Justitie de redenering van het Gerecht van
(1) Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de
    onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffen-  eerste aanleg zou volgen, zou nauwelijks nog een verzoeker het
    de de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe    recht worden ontzegd om beroep in te stellen. Een toetsing
    de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan    waarbij nauwelijks iemand is uitgesloten is geen goede wettelij-
    geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijk-   ke toetsing en wordt niet gesteund door de recente rechtspraak
    heid (PB L 103 van 2.5.1972, blz. 1).                              van het Hof.
(2) Tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983
    inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
    betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid   In de tweede plaats was het Gerecht van eerste aanleg, wat de
    waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen           grond van de zaak betreft, van oordeel dat de Commissie in
    aanleiding kan geven (PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17).              het kader van procedures krachtens artikel 66, lid 2, EGKS-
                                                                       Verdrag (dat voornamelijk de macht betreft om de prijs
                                                                       te bepalen, de productie te beheersen of te beperken, of
                                                                       daadwerkelijke mededinging te belemmeren) verplicht is na te
                                                                       gaan, of de bij overdracht van de onderneming werkelijk
                                                                       betaalde prijs passend en voldoende is en tijdens de procedure
                                                                       en het tijdschema betreffende de toestemming voor de fusie te
Hogere voorziening, op 19 april 2001 ingesteld door                    beoordelen of die prijs staatssteun vormde.
RAG Aktiengesellschaft tegen het arrest, op 31 januari
2001 in zaak T-156/98 (1) tussen RJB Mining plc en de                  Dit vormt een belangrijke wijziging in de beoordeling van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-                       fusies en is een onwettige vermenging van twee afzonderlijke
steund door RAG Aktiengesellschaft en Bondsrepubliek                   procedures met verschillende tijdschema’s, rechten om ge-
Duitsland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                  hoord te worden, raadpleging en beslissingen. Het Gerecht van
     van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                     eerste aanleg heeft niet gemotiveerd waarom de betaalde prijs
                                                                       mogelijks staatssteun kon zijn. Verder werd niet gemotiveerd
                       (Zaak C-169/01 P)                               waarom de toestemming voor de fusie moest worden nietigver-
                                                                       klaard als gevolg van een prijs die staatssteun vormde, terwijl
                         (2001/C 186/11)                               artikel 66, lid 2, EGKS-Verdrag daarvoor geen aanknopings-
                                                                       punt biedt.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Er bestaat geen wettelijke basis of machtiging om bij de
op 19 april 2001 hogere voorziening ingesteld door RAG
                                                                       beoordeling van fusies krachtens het EGKS-Verdrag (of even-
Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen, Duitsland, vertegen-
                                                                       tueel krachtens verordening nr. 4064/89/EEG (2), zoals gewij-
woordigd door T. Sharpe QC, en A. Weitbrecht en S. Völker,             zigd) uit te gaan van andere overwegingen, zoals de juistheid
advocaten, tegen het arrest, op 31 januari 2001 in zaak
                                                                       van de tegenprestatie en het al dan niet bestaan van staatssteun.
T-156/98 tussen RJB Mining plc en de Commissie van de
                                                                       Wanneer het arrest in stand blijft, zou de fusieprocedure
Europese Gemeenschappen, ondersteund door RAG Aktien-                  worden onderworpen aan zaken die niets te maken hebben
gesellschaft en Bondsrepubliek Duitsland, gewezen door het
                                                                       met het onderzoek van de marktvoorwaarden en zouden
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen               ondernemingen worden geconfronteerd met rechtsonzeker-
(Eerste kamer).                                                        heid ten aanzien van de in de procedure gebruikte criteria.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        Bovendien zou die onzekerheid niet bijdragen aan de coherente
                                                                       toepassing van mededingingsregels en staatssteunregels.
—     het arrest volledig te vernietigen en RJB in alle kosten te
      verwijzen. Subsidiair het arrest te vernietigen voorzover        Het Gerecht van eerste aanleg heeft verder een ernstige fout
      het betrekking heeft op de goedkeuring van de deelfusie          gemaakt door de beschikking in haar geheel nietig te verklaren,
      tussen RAG en Preussag Anthrazit.                                in plaats van enkel het gedeelte betreffende de goedkeuring
                                                                       van de RAG/SBW-fusie. De nietigverklaring van de goedkeu-
                                                                       ring van de RAG/Preussag Anthrazit-fusie kan niet worden
Middelen en voornaamste argumenten                                     gerechtvaardigd en elke motivering daarvoor ontbreekt in het
                                                                       arrest.
Het arrest bevat volledig nieuwe criteria voor in de eerste
plaats de beoordeling van fusies door de Commissie en in de            (1) PB C 358 van 21.11.1998, blz. 23.
tweede plaats een eventuele latere betwisting van beschikkin-          (2) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
gen inzake fusies. Het oordeel van het Gerecht van eerste                  1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
aanleg vertoont ernstige gebreken.                                         gen (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1).


title: Zaak C-430/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 augustus 2016 door Bank Mellat tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-160/13, Bank Mellat/Raad

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/7

         Hogere voorziening ingesteld op 2 augustus 2016 door Bank Mellat tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-160/13, Bank Mellat/Raad
   (Zaak C-430/16 P)
   (2016/C 371/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Bank Mellat (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla P. Reddy, Z. Burbeza, Solicitors, M. Brindle QC, R. Blakeley, J. MacLeod, barristers)

      Andere partijen in de procedure:

   Raad van de Europese Unie
   Europese Commissie
   Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               het arrest vernietigen;

               —

               artikel 1, lid 15, van verordening 1263/2012 (1) nietig verklaren, in zijn geheel of voor zover het van toepassing is op de Bank;

               —

               verklaren dat artikel 1, lid 6, van besluit 2012/635/GBVB (2) niet op de Bank van toepassing is, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en de kosten van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirante, Bank Mellat (hierna: „Bank”) stelt hogere voorziening in tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-160/13, Bank Mellat/Raad, EU:T:2016:331 (hierna: „arrest”). Samengevat stelt de Bank dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door de afwijzing van haar verzoek om meerdere maatregelen die een „financieel embargo” tegen de Bank vormen, namelijk:

                           (1)

                           artikel 1, lid 15, van verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad, en

                           (2)

                           artikel 1, lid 6, van besluit 2012/635/GBVB,

                     nietig of niet op de Bank van toepassing te verklaren.

               2.

               In het bijzonder heeft de Bank drie middelen geïdentificeerd met betrekking tot onjuiste rechtsopvattingen van het Gerecht bij de inhoudelijke beoordeling van het verzoek van de Bank:

                           (1)

                           Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en toepassing van het vereiste van „noodzakelijkheid” in artikel 215 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) (eerste middel).

                           (2)

                           Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat het financiële embargo evenredig was, hetgeen een aantal nadere specifieke onjuiste rechtsopvattingen met zich meebrengt (tweede middel).

                           (3)

                           Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat het financiële embargo in overeenstemming was met andere algemene beginselen van Unierecht (derde middel).

               3.

               De Bank heeft tevens twee ruime middelen geïdentificeerd, met betrekking tot onjuiste rechtsopvattingen van het Gerecht bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van delen van het verzoek van de Bank:

                           (1)

                           Het Gerecht heeft ten onrechte onderdelen van het financieel embargo los van elkaar behandeld en heeft het verzoek van de Bank ten aanzien daarvan niet-ontvankelijk verklaard (vierde middel).

                           (2)

                           Het Gerecht heeft ten onrechte in het bijzonder vastgesteld dat het niet bevoegd was op grond van artikel 275 VWEU om een beslissing te nemen over de betwisting door de Bank van artikel 1, lid 6, van besluit 2012/635/GBVB (vijfde middel).

               4.

               De Bank verzoekt het Hof om het arrest te vernietigen en de door de Bank gewenste uitspraak te doen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2012, L 356, blz. 34).

      (2)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2012, L 282, blz. 58).