title: Zaak T-210/17: Beroep ingesteld op 6 april 2017 — International Gaming Projects/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE TURBO)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/40

         Beroep ingesteld op 6 april 2017 — International Gaming Projects/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE TURBO)
   (Zaak T-210/17)
   (2017/C 161/57)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: International Gaming Projects Ltd (Qormi, Malta) (vertegenwoordiger: M. D. Garayalde Niño, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „TRIPLE TURBO” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 140 207

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 februari 2017 in zaak R 119/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-7/11: Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Bank Melli Iran/Raad

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/30

         Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Bank Melli Iran/Raad
   (Zaak T-7/11)
   2011/C 63/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Melli Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: L. Defalque en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 5 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (1) en punt 5 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) 423/2007 (2) nietig verklaren en ook het in de brief van de Raad van 28 oktober 2010 vervatte besluit nietig verklaren;

               —

               artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (3) en artikel 16, lid 2, sub a, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad onwettig en op verzoekster niet-toepasselijk verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in verzoeksters kosten van onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vordering voert verzoekster volgende middelen aan:

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 215, leden 2 en 3, VWEU evenals van artikel 40 VEU, hetgeen schending van een wezenlijk vormvoorschrift oplevert aangezien:

                           —

                           de GBVB-Raad beperkende maatregelen heeft goedgekeurd zonder de Raad enige beoordelingsmarge te laten;

                           —

                           besluit 2010/413/GBVB, waarop verordening nr. 961/2010 is gebaseerd, onterecht is gebaseerd op artikel 29 VEU, aangezien het niet de aanpak van de Unie bepaalt ten aanzien van een bepaalde aangelegenheid van geografische of thematische aard, zoals vereist in artikel 29 VEU, maar precieze verplichtingen vastlegt voor de lidstaten en voor de personen die onder hun rechtsbevoegdheid vallen;

                           —

                           verordening nr. 961/2010 in strijd met artikel 215, lid 3, VWEU niet de nodige bepalingen inzake juridische waarborgen bevat.

               2)

               Tweede middel: onjuiste keuze door de wetgever van de Europese Unie van de rechtsgrondslag voor het bestreden besluit en de bestreden verordening, aangezien de sancties werden goedgekeurd tegen verzoekster en haar leden, die geen overheidsentiteiten maar rechtspersonen zijn, die door de VN-Veiligheidsraad niet op de lijst zijn geplaatst. In dit verband voert verzoekster aan dat:

                           —

                           hoewel artikel 29 VEU en artikel 215 VWEU als rechtsgrondslag zijn gerechtvaardigd indien de instellingen van de Unie toezien op de naleving van de resolutie van de VN-Veiligheidsraad, zij niet noodzakelijkerwijs zijn gerechtvaardigd indien bestuurlijke maatregelen als het bevriezen van tegoeden van rechtspersonen en niet van overheidsentiteiten worden goedgekeurd;

                           —

                           de bestreden handelingen hadden moeten worden goedgekeurd op grond van artikel 75 VWEU om aldus het Europees Parlement erbij te betrekken in het kader van de medebeslissingsprocedure.

               3)

               Derde middel: het bestreden besluit en de bestreden verordening werden vastgesteld in strijd met de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie, aangezien de gelijkaardige besluiten werden vastgesteld op basis van een andere rechtsgrondslag, met name artikel 75 VWEU, en bijgevolg in een kader dat door het Europees Parlement en de Raad geboden juridische waarborgen bevat, hetgeen niet het geval was voor de bestreden handelingen die verzoekster betreffen.

               4)

               Vierde middel: de bestreden handelingen werden vastgesteld in strijd met verzoeksters recht van verdediging en, in het bijzonder, haar recht op een eerlijk proces, aangezien:

                           —

                           verzoekster geen bewijsstukken of documenten tot staving van de aantijgingen van de Raad ontving en aangezien de bijkomende aantijgingen, die in 2009 werden geuit ter aanvulling van het besluit van 2008 en in 2010 werden bevestigd, erg vaag en onduidelijk waren en het voor verzoekster aantoonbaar onmogelijk was om erop te antwoorden;

                           —

                           aan verzoekster toegang tot het bewijsmateriaal werd geweigerd en ook het recht om te worden gehoord;

                           —

                           er geen afdoende motivering was gegeven met betrekking tot de bestreden handelingen, hetgeen een schending uitmaakt van verzoeksters recht op een effectieve rechterlijke bescherming.

               5)

               Vijfde middel: de bestreden handelingen schenden de beginselen van behoorlijk bestuur en gewettigd vertrouwen op grond van dezelfde redenen als in het vierde middel uiteengezet.

               6)

               Zesde middel: de Raad bleef in gebreke kennis te geven van zijn besluit alsook van de redenen voor de plaatsing op de lijst, in strijd met artikel 36, lid 3, alsmede artikel 36, lid 4, van verordening nr. 961/2010 dat voorziet in de toetsing van het besluit indien opmerkingen worden ingediend.

               7)

               Zevende middel: kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid bij de toepassing op verzoekster van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010, aangezien de Raad een verkeerde uitlegging gaf aan artikel 20, lid 1, sub b, van dat besluit door te besluiten dat verzoeksters activiteiten, zoals beschreven in de bestreden handelingen, voldoen aan de voorwaarden om te worden beschouwd als activiteiten waartegen maatregelen moeten worden genomen.

               8)

               Achtste middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en van het eigendomsrecht, aangezien de Raad geen rekening heeft gehouden met de beslissing van de VN-Veiligheidsraad, hetgeen zou moeten leiden tot de niet-toepasselijkheid van artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010.

      (1)  PB L 281, blz. 81.

      (2)  PB L 28, blz. 81.

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak C-291/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Brussel — België) — Francesco Guarnieri & Cie/Vandevelde Eddy VOF (Vrij verkeer van goederen — Artikel 34 VWEU — Cautio judicatum solvi — Vennootschap naar Monegaskisch recht — Artikel 18, eerste alinea, VWEU)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Brussel — België) — Francesco Guarnieri & Cie/Vandevelde Eddy VOF
   (Zaak C-291/09) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU - Cautio judicatum solvi - Vennootschap naar Monegaskisch recht - Artikel 18, eerste alinea, VWEU)
   2011/C 160/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van koophandel te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francesco Guarnieri & Cie

      Verwerende partij: Vandevelde Eddy VOF

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van koophandel te Brussel — Uitlegging van de artikelen 28 EG, 29 EG en 30 EG — „Cautio judicatum solvi” — Schending van de gemeenschapsbepalingen inzake het vrije verkeer van goederen?

      Dictum

   Artikel 34 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de wettelijke regeling van een lidstaat het stellen van een borg ter voldoening aan het vonnis eist van een verzoeker met de Monegaskische nationaliteit die voor een burgerlijke rechter van deze staat tegen een staatsburger van die staat een rechtsvordering heeft ingesteld tot betaling van de facturen die voor de levering van met communautaire goederen gelijkgestelde goederen zijn opgemaakt, terwijl een dergelijke eis niet wordt gesteld aan de staatsburgers van deze lidstaat.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-21/16: Beroep ingesteld op 19 januari 2016 — Karl Conzelmann/BHIM (LIKE IT)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/55

         Beroep ingesteld op 19 januari 2016 — Karl Conzelmann/BHIM (LIKE IT)
   (Zaak T-21/16)
   (2016/C 098/71)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Karl Conzelmann GmbH & Co. KG (Albstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Klink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „LIKE IT” — aanvraag nr. 13 180 104

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 november 2015 in zaak R 223/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-43/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Centurione/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Ongeval — Artikel 73 van het Statuut — Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten — Vaststelling van de mate van blijvende gedeeltelijke invaliditeit — Rapport van de medische commissie — Artikel 82 van het Reglement voor de procesvoering — Niet-ontvankelijkheidsmiddel van openbare orde — Samenhang tussen het beroep en de klacht — Geen samenhang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Centurione/Commissie
   (Zaak F-43/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ongeval - Artikel 73 van het Statuut - Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Vaststelling van de mate van blijvende gedeeltelijke invaliditeit - Rapport van de medische commissie - Artikel 82 van het Reglement voor de procesvoering - Niet-ontvankelijkheidsmiddel van openbare orde - Samenhang tussen het beroep en de klacht - Geen samenhang - Niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 262/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando Centurione (Nijvel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker na zijn arbeidsongeval slechts een invaliditeitspercentage van 2 % toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 29.


title: Zaak C-82/04 P: Hogere voorziening, op 20 februari 2004 (fax: 18.02.04) ingesteld door Audi AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 3 december 2003 in zaak T-16/02, Audi AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/21

         Hogere voorziening, op 20 februari 2004 (fax: 18.02.04) ingesteld door Audi AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 3 december 2003 in zaak T-16/02, Audi AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-82/04 P)
   (2004/C 106/38)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 februari 2004 (fax: 18.02.04) hogere voorziening ingesteld door Audi AG, vertegenwoordigd door Preu Bohlig & Partner, Leopoldstr. 11 a, D-80802 München, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 3 december 2003 in zaak T-16/02, Audi AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 december 2003 in zaak T-16/02 (1) te vernietigen, voorzover daarbij het beroep werd verworpen en verzoekster werd verwezen in de kosten;

               2.

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 november 2001 in beroepsprocedure R 0652/2000-1 te vernietigen;

               3.

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten van de twee instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Schending van het gemeenschapsrecht, met name bij de toepassing van de bepalingen van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (2) en van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (3):

               —

               Het bestreden arrest berust op een onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94. Het arrest is gebaseerd op de in de voorafgaande procedures gedane vaststelling, dat de lettercombinatie „TDI” de betekenis van „Turbo Diesel Injection” of „Turbo Direct Injection” heeft. Bij deze vaststelling werden de normatieve inhoud van bovengenoemde bepaling en de desbetreffende procedurele beginselen geschonden. In de voorafgaande procedures alsmede in het bestreden arrest zijn er geen gegevens of motivering te vinden over de plaats en de wijze waarop „TDI” in het normale spraakgebruik voorkomt. De vaststellingen inzake de vraag, met welke door de lettercombinatie „TDI” opgeroepen begrippen het in aanmerking komende publiek het teken „TDI” associeert, zijn zuivere speculaties. In casu kan niet worden vastgesteld dat er in de ogen van het in aanmerking komende publiek een concreet verband bestaat tussen de betekenis van het teken „TDI” en de betrokken waren/diensten. Om die reden geeft het oordeel dat de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 zich verzet tegen de inschrijving van het aangevraagde teken „TDI”, blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

               —

               Het oordeel van het Gerecht over het door verzoekster aangevoerde middel dat de weigering van de inschrijving van het merk TDI artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 schendt, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting. De omstreden beoordeling van de verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik is niet met redenen omkleed. Het ontbreekt het omstreden arrest ook inzoverre aan een motivering, dat slechts globaal wordt overwogen dat ook aan de hand van deze gegevens niet werd aangetoond dat het aangevraagde merk door het gebruik ervan in de andere lidstaten dan Duitsland onderscheidend vermogen heeft verkregen. Op geen enkele plaats in het arrest wordt dit gemotiveerd.

               —

               Het bestreden arrest en de beslissingen van het BHIM waarop het betrekking heeft, schenden het beginsel van ambtshalve onderzoek en het daaruit voortvloeiende beginsel, dat concreet dient te worden onderzocht of weigeringsgronden van toepassing zijn op een aanvraag. Het toe te passen beginsel van ambtshalve onderzoek omvat de verplichting voor de instantie, concreet vast te stellen en te bewijzen, welke betekenis een woordmerk in de ogen van het in aanmerking komende publiek heeft. Het beginsel van ambtshalve onderzoek werd in casu ten nadele van verzoekster geschonden.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

      (2)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (3)  PB L 303, blz. 1.


title: Zaak T-37/13: Beroep ingesteld op 22 januari 2013 — Exakt Advanced Technologies/BHIM — Exakt Precision Tools (EXAKT)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/23

         Beroep ingesteld op 22 januari 2013 — Exakt Advanced Technologies/BHIM — Exakt Precision Tools (EXAKT)
   (Zaak T-37/13)
   2013/C 86/38
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Exakt Advanced Technologies GmbH (Norderstedt, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. von Bismarck, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Exakt Precision Tools Ltd (Aberdeen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 oktober 2012 in zaak R 1764/2011-1 te vernietigen;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk dat het woordelement „EXAKT” bevat, voor waren en diensten van de klassen 7, 9 en 37 — gemeenschapsmerk nr. 3 996 592

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Exakt Precision Tools Ltd

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: beeldmerk dat het woordelement „EXAKT” bevat, voor waren van de klassen 7, 8 en 9

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikelen 8, lid 1, sub b, en 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-104/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Pitești (Roemenië) op 27 februari 2017 — SC Cali Esprou SRL/Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Pitești (Roemenië) op 27 februari 2017 — SC Cali Esprou SRL/Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-104/17)
   (2017/C 168/29)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Pitești

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Cali Esprou SRL

      Verwerende partij: Administrația Fondului pentru Mediu

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 15 van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (1) aldus te worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat van de Europese Unie een wettelijke regeling vaststelt waarbij een bijdrage wordt ingevoerd voor ondernemingen die verpakte producten of verpakkingen op de nationale markt brengen, zonder dat zij deze op enigerlei wijze be- of verwerken, en die deze producten ongewijzigd verkopen aan een marktdeelnemer die ze zijnerzijds doorverkoopt aan de eindverbruiker, waarbij deze bijdrage wordt berekend per kilogram op basis van het verschil tussen enerzijds de hoeveelheden verpakkingsafval die overeenstemmen met de minimale doelstellingen inzake de terugwinning of verbranding in afvalverbrandingsinstallaties met energieterugwinning en nuttige toepassing door recycling, en anderzijds de hoeveelheden verpakkingsafval die daadwerkelijk worden teruggewonnen of verbrand in afvalverbrandingsinstallaties met energieterugwinning en nuttige toepassing door recycling?

      (1)  PB 1994, L 365, blz. 10.


title: Zaak C-245/01: Verzoek van het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht van 15 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen RTL Television GmbH en Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk

text:
13.10.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/9
—      Geen onderzoek van de beginselen „dolo agit, qui petit,           2.    Aan welke criteria moet worden voldaan om een uitzen-
       quod statim redditurus est” en „fraus omnia corrumpit”.                 ding van verschillende bioscoop- en televisiefilms, in
       Bij gebreke van een in kracht van gewijsde gegaan                       afwijking van de reclamebeperkingen voor bioscoop- en
       strafvonnis kan de Commissie zich enkel baseren op de                   televisiefilms, als „feuilleton” te kunnen aanmerken?
       verdenkingen en onderzoeksresultaten, voorzover en
       wanneer die beschikbaar zijn. De Commissie heeft dat in           3.    Kunnen onder „feuilleton” in de zin van artikel 11,
       deze zaak gedaan. Nu het Gerecht de toepassing van het                  lid 3, van richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd bij
       adagium „fraus omnia corrumpit” juncto het rechtsbegin-                 richtlijn 97/36/EG, uitzendingen worden verstaan die zijn
       sel „dolo agit, qui petit, quod statim redditurus est” in een           samengesteld uit verschillende programma’s waarvan de
       zaak als de onderhavige uitsluit (zonder dat zij deze vraag             gemeenschappelijke thematische, inhoudelijke en formele
       in detail heeft onderzocht) en in de plaats daarvan een                 zwaartepunten duiden op een gemeenschappelijk concept
       nieuwe beschikking met een nieuwe motivering verlangt,                  en die in een temporeel verband worden uitgezonden?
       verplicht het de Commissie in feite tot betaling, zolang
       de verdenking geen vaststaande zekerheid is geworden.             4.    Moet het begrip „feuilleton” in de zin van artikel 11, lid 3,
       In beginsel is een latere terugvordering echter onmogelijk,             van richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
       omdat de schuldenaar dan verdwenen, verarmd of insol-                   97/36/EG, aldus worden uitgelegd, dat thematische en
       vent is.                                                                inhoudelijke punten van overeenkomst tussen de uitzen-
                                                                               dingen volledig of grotendeels buiten beschouwing mo-
                                                                               gen worden gelaten en overwegend formele of formeel-
                                                                               receptieve zwaartepunten in aanmerking mogen worden
(1) (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).                              genomen?
                                                                         (1) PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23.
                                                                         (2) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.
Verzoek van het Niedersächsische Oberverwaltungs-                        Verzoek van het Landesgericht Feldkirch van 22 juni
gericht van 15 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in               2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
het geding tussen RTL Television GmbH en Niedersächsi-                   I. Hermann Pfanner Getränke Gesellschaft mbH e.a. en
      sche Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk                     II. Getränkebetrieb Gesellschaft m.b.H. e.a. tegen Repu-
                                                                                bliek Oostenrijk
                          (Zaak C-245/01)                                                          (Zaak C-248/01)
                          (2001/C 289/16)                                                          (2001/C 289/17)
                                                                         Het Landesgericht Feldkirch heeft bij beschikking van 22 juni
Het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht heeft bij be-                2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 juni
schikking van 15 juni 2001, ingekomen ter griffie van het Hof            2001, in het geding I. Hermann Pfanner Getränke Gesellschaft
van Justitie op 25 juni 2001, in het geding tussen RTL                   mbH e.a. en II. Getränkebetrieb Gesellschaft m.b.H. e.a. tegen
Television GmbH en Niedersächsische Landesmedienanstalt                  Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese
für privaten Rundfunk, het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              de navolgende vragen betreffende de geldigheid van de Eerste
de navolgende vragen:                                                    richtlijn 68/151/EEG (1) en de Vierde richtlijn 78/660/EEG (2)
                                                                         van de Raad:
1.     Beoogt artikel 11, lid 3, van richtlijn 89/552/EEG van de         1.    Is de verplichting tot algemene openbaarmaking van de
       Raad (1) van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie                  jaarrekening van elke kapitaalvennootschap, ongeacht
       van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen               haar economische positie, verenigbaar met de gemeen-
       in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroep-             schapsrechtelijk gewaarborgde grond- en mensenrechten,
       activiteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het            fundamentele vrijheden en algemene rechtsbeginselen
       Europees Parlement en de Raad (2) van 30 juni 1997, met                 van de lidstaten, in het bijzonder die betreffende bescher-
       de beperking van reclameonderbrekingen de artistieke                    ming van gegevens, vrijheid van meningsuiting, autono-
       waarde van bioscoop- en televisiefilms te beschermen,                   mie inzake informatieverstrekking, privésfeer, bescher-
       ongeacht het feit dat televisiefilms speciaal voor televisie            ming van het zaken- en bedrijfsgeheim, eigendom en
       zijn gemaakt en overeenkomstig hun opzet in pauzes                      inkomensvrijheid, privé-autonomie en inachtneming van
       voor de invoeging van reclamespots is voorzien?                         het objectiviteitsgebod (de evenredigheid)?


title: Zaak C-123/99: Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
3.7.1999                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 188/13
2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                — Motiveringsgebreken: de rechter in eerste aanleg had niet
                                                                        met voorbijgaan aan verzoekers betoog met middel inzake
                                                                        de unieke aard van de persoonlijke staat mogen verwerpen;
Middelen en voornaamste argumenten                                      dit is een ander middel dan het middel inzake schending
                                                                        van het beginsel van gelijke behandeling.
Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-
tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de        — Miskenning van het attributiebeginsel: de gemeenschaps-
lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van            wetgever en de communautaire instellingen zijn niet
richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het              bevoegd de burgerlijke staat van de hun ten dienste staande
verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie             ambtenaren vast te stellen, te wijzigen of te interpreteren.
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is
de omzettingstermijn verstreken op 31 juli 1997 zonder dat          — Schending van het beginsel van de unieke aard van
de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld             de persoonlijke staat van de EG-onderdaan: verzoekers
van de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatre-            persoonlijke staat wordt beheerst door de Zweedse wet op
gelen.                                                                  grond waarvan iemand met een geregistreerd partnerschap
                                                                        als gehuwd moet worden aangemerkt.
(1) PB L 169, blz. 72.                                              — Schending van het beginsel van het vrij verkeer van
                                                                        werknemers, het beginsel van gelijke behandeling en het
                                                                        non-discriminatiebeginsel.
                                                                    — Schending van artikel 8 van het Europees Verdrag tot
                                                                        bescherming van de rechten van de mens: bescherming
                                                                        van de persoonlijke levenssfeer impliceert erkenning van
                                                                        het bestaan en de gevolgen van een rechtmatig verworven
Hogere voorziening, op 13 april 1999 ingesteld door D                   burgerlijke staat. Het Gerecht heeft ten onrechte naar
tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak T-264/97                   het arrest Grant verwezen (1); dat arrest betrof feitelijk,
tussen hem, ondersteund door het Koninkrijk Zweden,                     niet-geregeld samenwonen.
en de Raad van de Europese Unie gewezen door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                       pen (Tweede kamer)                           (1) Arrest van het Hof van 17 februari 1998 in zaak C-249/96.
                        (Zaak C-122/99 P)
                         (1999/C 188/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 april 1999 hogere voorziening ingesteld door D,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G. F. Parmentier en V. Pee-      Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door Commissie van
re, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij          de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen het arrest,
op 28 januari 1999 in zaak T-264/98 tussen hem, ondersteund
door het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie                                  (Zaak C-123/99)
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer).                                                               (1999/C 188/30)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede              op 13 april 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     kamer) van 28 januari 1999 in zaak T-264/97, D, onder-
                                                                    woordigd door M. Condou-Durande, domicilie gekozen heb-
     steund door het Koninkrijk Zweden, tegen Raad van de
                                                                    bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
     Europese Unie, te vernietigen;
                                                                    juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
— gerekwireerde te verwijzen in de kosten van beide instan-
     ties.                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                      niet in kennis te stellen van de wettelijke en bestuursrechte-
                                                                        lijke maatregelen ter omzetting van richtlijn 94/62/EG van
— Het Gerecht heeft onrechtmatig het voorwerp van het                   het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
     beroep gewijzigd doordat het zich ertoe heeft beperkt te           betreffende verpakking en verpakkingsafval (1) of door niet
     onderzoeken, of de Raad via een eigen interpretatie het            de nodige maatregelen te nemen om aan deze richtlijn te
     geregistreerde partnerschap op een lijn mocht stellen met          voldoen, de krachtens het Verdrag en deze richtlijn op haar
     het huwelijk.                                                      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- C 188/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                      30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                      geding tussen J. Kappel en Pensionsversicherungsanstalt
Middelen en voornaamste argumenten                                                               der Arbeiter
Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-                                         (Zaak C-128/99)
tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het                                     (1999/C 188/32)
verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is       Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
de omzettingstermijn verstreken op 30 juni 1996 zonder dat            30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld           Justitie op 15 april 1999, in het geding tussen J. Kappel en
van de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatre-          Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van Justitie
gelen.                                                                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                      le beslissing over de navolgende vraag:
(1) PB L 365, blz. 10.
                                                                      1. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG (1) aldus
                                                                           worden uitgelegd, dat de lidstaten alleen voor pensioenen
                                                                           die uitsluitend op grond van de leeftijd worden toegekend,
                                                                           een verschillende pensioengerechtigde leeftijd mogen vast-
                                                                           stellen, of heeft de uitzonderingsregel ook betrekking op
                                                                           pensioenen die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd
                                                                           worden toegekend, maar bovendien enkel op grond van
Hogere voorziening, op 15 april 1999 door het Koninkrijk                   een bestaande invaliditeit (verminderde arbeidsgeschikt-
Zweden tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak                        heid)?
T-264/97 tussen D, ondersteund door het Koninkrijk
Zweden, en de Raad van de Europese Unie gewezen                       2. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG aldus
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         worden uitgelegd, dat het de lidstaten toestaat de voorheen
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                geldende gelijke pensioenleeftijd (in casu het bereiken van
                                                                           de leeftijd van 55 jaar, voor zowel mannen als vrouwen)
                       (Zaak C-125/99 P)                                   na afloop van de termijn voor omzetting te veranderen in
                                                                           een verschillende pensioenleeftijd voor mannen en vrou-
                        (1999/C 188/31)                                    wen (in casu 57 jaar voor mannen en 55 jaar voor
                                                                           vrouwen)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 april 1999 hogere voorziening ingesteld door het
                                                                      (1) PB 1979, L 6, blz. 24.
Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door L. Nordling, juri-
disch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Zweedse ambassade, Rue Heine 2, tegen het arrest, op
28 januari 1999 in zaak T-264/98 tussen D, ondersteund door
het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen                                     schappen
     en de beschikking van de Raad waarbij de door D geclaimde
     prestaties werden geweigerd, nietig te verklaren;                                         (Zaak C-129/99)
— de Raad te verwijzen in de door Zweden gemaakte kosten
     in verband met de procedure voor het Hof.                                                 (1999/C 188/33)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                    op 15 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
Miskenning van artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut doordat      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, en
aan de begrippen „gehuwd” en „echtgenoot” een betekenis               C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor, van het Bundes-
wordt toegekend die geen rekening houdt met de familierechte-         ministerium der Finanzen te Bonn, Postfach 13 08.
lijke situatie en de burgerlijke staat van de ambtenaren in de
zin van hun nationale wetgeving, en ambtaren met een
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
geregistreerd partnerschap aldus niet gelijk worden gesteld met
gehuwde ambtenaren.
                                                                      •    nietig te verklaren beschikking 1999/187/EG van de
                                                                           Commissie van 3 februari 1999 betreffende de goedkeu-
                                                                           ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings-


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 november 2002 in zaak C-435/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Rodou om een prejudiciële beslissing): Geha Naftiliaki EPE e.a. tegen NPDD Limeniko Tameio DOD/SOU, Elliniko Dimosio ("Vervoer — Zeevervoer — Vrĳ verrichten van diensten — Beperking — Nationale regeling die voor alle dienstverrichters ongeacht hun nationaliteit geldt, waarbĳ onderscheid wordt gemaakt tussen binnenlands of intracommunautair vervoer en vervoer naar derde landen")

text:
21.12.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/17
2)     Artikel 73 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en                  bij deze richtlijn, is niet het hoofdvoorwerp van deze opdrachten
       bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moet aldus worden                    doorslaggevend en moet het in artikel 10 van deze richtlijn
       uitgelegd dat wanneer de toekenning van een uitkering als de in             vastgestelde eenduidige criterium worden gehanteerd.
       het hoofdgeding aan de orde zijnde uitkering voor kinderopvang
       thuis afhangt van het daadwerkelijke verblijf van het kind op        2)     In het kader van het plaatsen van een opdracht die één doel
       het grondgebied van de bevoegde lidstaat, deze voorwaarde                   beoogt, maar uit meerdere diensten is samengesteld, ontneemt
       vervuld moet worden geacht wanneer het kind op het grondge-                 de indeling van deze diensten in de bijlagen I A en I B bij
       bied van een andere lidstaat verblijft.                                     richtlijn 92/50 aan deze richtlijn geenszins haar nuttig effect,
                                                                                maar is deze juist in overeenstemming met het systeem van deze
                                                                                richtlijn. Wanneer bij een dergelijke indeling overeenkomstig de
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                      CPC-indeling de waarde van de diensten vallende onder die
                                                                                bijlage I B hoger is dan die van de diensten welke vallen onder
                                                                                die bijlage I A, is de aanbestedende dienst niet verplicht de in
                                                                                genoemde bijlage I B genoemde diensten van de betrokken
                                                                                opdracht te scheiden en dienaangaande afzonderlijke opdrachten
                                                                                te plaatsen.
                     ARREST VAN HET HOF                                     3)     De verwijzende rechter moet op basis van artikel 10 van
                                                                                richtlijn 92/50 bepalen welke regeling van toepassing is op de
                            (Vijfde kamer)                                         opdracht die in het hoofdgeding aan de orde is, door met name
                                                                                na te gaan of de diensten waaruit deze opdracht bestaat
                      van 14 november 2002                                         overeenstemmen met de referentienummers van de CPC-inde-
                                                                                ling. Hoe dan ook kan categorie 20 van bijlage I B bij deze
                                                                                richtlijn niet aldus worden uitgelegd als zou deze ook de diensten
in zaak C-411/00 (verzoek van het Bundesvergabeamt om                              voor vervoer over land als zodanig omvatten, welke diensten
een prejudiciële beslissing): Felix Swoboda GmbH tegen                             uitdrukkelijk onder categorie 2 van bijlage I A bij deze richtlijn
                 Österreichische Nationalbank ( 1)                                 worden vermeld.
(„Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn 92/
50/EEG — Materiële werkingssfeer — Verhuizing van                           (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
centrale bank — Opdracht die tegelijk betrekking heeft op
in bijlage I A en bijlage I B bij richtlijn 92/50 vermelde
diensten — Hogere waarde van diensten vermeld in bijla-
                                ge I B”)
                           (2002/C 323/20)                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Procestaal: Duits)                                                             (Zesde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                          van 14 november 2002
                           dentie van het Hof)
                                                                            in zaak C-435/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio
                                                                            Rodou om een prejudiciële beslissing): Geha Naftiliaki EPE
In zaak C-411/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       e.a. tegen NPDD Limeniko Tameio DOD/SOU, Elliniko
krachtens artikel 234 EG van het Bundesvergabeamt (Oosten-                                                   Dimosio (1)
rijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Felix Swobo-
da GmbH en Österreichische Nationalbank, om een prejudicië-                 („Vervoer — Zeevervoer — Vrij verrichten van diensten —
le beslissing over de uitlegging van richtlijn 92/50/EEG van de             Beperking — Nationale regeling die voor alle dienstverrich-
Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                     ters ongeacht hun nationaliteit geldt, waarbij onderscheid
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                   wordt gemaakt tussen binnenlands of intracommunautair
dienstverlening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                                  vervoer en vervoer naar derde landen”)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
C. W. A. Timmermans (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann                                                (2002/C 323/21)
en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier:
M.-F. Contet, administrateur, op 14 november 2002 een arrest
                                                                                (Procestaal: Grieks)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
1)     Om te bepalen welke regeling van toepassing is op overheidsop-
                                                                                dentie van het Hof)
       drachten voor diensten die deels zijn samengesteld uit diensten
       die vallen onder bijlage I A bij richtlijn 92/50/EEG van de
       Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
       procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor            In zaak C-435/00, betreffende een verzoek aan het Hof
       dienstverlening, en deels uit diensten vallende onder bijlage I B    krachtens artikel 234 EG van het Dioikitiko Protodikeio Rodou
 ---pagebreak--- C 323/18                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
(Griekenland), in het aldaar aanhangige geding tussen Geha                                        ARREST VAN HET HOF
Naftiliaki EPE, Total Scope NE, Stavros Georgios, Afoi Cha-
ralambis OE, Anastasios Charalambis, Nicolaos Sarlis, Dimi-
trios Kattidenios, Antonios Charalambis, Vassileios Dimitrako-                                           (Zesde kamer)
poulos en NPDD Limeniko Tameio DOD/SOU, Elliniko Di-
mosio, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van                                         van 24 oktober 2002
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van
het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de
lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB                in zaak C-455/00: Commissie van de Europese Gemeen-
L 378, blz. 1, en rectificatie PB 1987, L 93, blz. 17), heeft het                         schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
(rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken en
N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-                     („Niet-nakoming — Artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270/
generaal: S. Alber, griffier: R. Grass, op 14 november 2002                   EEG — Bescherming van de ogen en het gezichtsvermogen
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        van de werknemers — Speciale, met het betrokken werk
                                                                              verband houdende correctiemiddelen — Onvolledige omzet-
                                                                                ting”)
                                                                                (2002/C 323/22)
1)     Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad
       van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel
       van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de                               (Procestaal: Italiaans)
       lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen, verzet
       zich tegen de toepassing in een lidstaat van verschillende
       havenrechten voor binnenlandse of intracommunautaire verbin-           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       dingen en voor verbindingen tussen een lidstaat en een derde                                     dentie van het Hof)
       land, indien dit verschil niet objectief is gerechtvaardigd.
2)     De omstandigheid dat aan passagiers van schepen die een haven          In zaak C-455/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       van een derde land aandoen of als eindbestemming hebben,               pen (gemachtigde: A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek (ge-
       andere havenrechten worden opgelegd dan aan passagiers van             machtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del Gaizo, advocaat),
       schepen met een binnenlandse bestemming of een bestemming              betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
       in de lidstaten, zonder dat er een verband bestaat tussen dit          Italiaanse Republiek,
       verschil en de kostprijs van de havendiensten die ten goede
       komen aan deze categorieën van passagiers, vormt een met               —     door niet te voorzien in periodieke onderzoeken van de
       artikel 1 van verordening nr. 4055/86 strijdige beperking van                ogen en het gezichtsvermogen voor iedere werknemer die
       het vrij verrichten van diensten.                                            gebruik maakt van beeldschermapparatuur als bedoeld in
                                                                                artikel 2, sub c), van richtlijn 90/270/EEG van de Raad
                                                                                van 29 mei 1990 betreffende minimumvoorschriften
                                                                                inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
3)     Op grond van artikel 1 van verordening nr. 4055/86 kunnen                    werken met beeldschermapparatuur (vijfde bijzondere
       voor trajecten met als bestemming havens van derde landen                    richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/
       geen havenrechten worden opgelegd die variëren volgens criteria              391/EEG) (PB L 156, blz. 14),
       inzake de afstand tot of de geografische ligging van deze havens,
       indien het verschil tussen deze heffingen niet objectief is            —     door niet te voorzien in een aanvullend oftalmologisch
       gerechtvaardigd door verschillen in behandeling van de pas-                  onderzoek wanneer de resultaten van de periodieke
       sagiers wegens hun bestemming of hun herkomst.                               onderzoeken van de ogen en het gezichtsvermogen zulks
                                                                                vereisen, en
                                                                              —     door niet de voorwaarden vast te stellen waaronder aan
                                                                                de betrokken werknemers speciale, met het betrokken
                                                                                werk verband houdende correctiemiddelen moeten wor-
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.
                                                                                den verstrekt,
                                                                              niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 9, leden 1 en 3, van
                                                                              genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen, heeft het
                                                                              Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,
                                                                              president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
                                                                              dent van de Zesde kamer, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric


title: Zaak C-270/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Scotland), Edinburgh — Verenigd Koninkrijk) — Macdonald Resorts Limited/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Btw — Zesde richtlijn 77/388/EEG — Vrijstellingen — Artikel 13, B, sub b — Verhuring van onroerende goederen — Verkoop van contractuele rechten die kunnen worden omgezet in recht van tijdelijk gebruik van vakantieaccommodatie)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Scotland), Edinburgh — Verenigd Koninkrijk) — Macdonald Resorts Limited/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-270/09) (1)

   (Btw - Zesde richtlijn 77/388/EEG - Vrijstellingen - Artikel 13, B, sub b - Verhuring van onroerende goederen - Verkoop van contractuele rechten die kunnen worden omgezet in recht van tijdelijk gebruik van vakantieaccommodatie)
   2011/C 55/14
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Session (Scotland), Edinburgh

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Macdonald Resorts Limited

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Session (Scotland), Edinburgh — Uitlegging van de artikelen 9, lid 2, sub a, en 13, B, sub b, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip van vrijstelling van verpachting en verhuur van onroerende goederen — Verkoop, door een vakantieclub, van punten die recht geven op deeltijdgebruik van een vakantiewoning in een bepaald jaar

      Dictum

               1)

               De door een marktdeelnemer als verzoekster in het hoofdgeding in het kader van een systeem als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde „optieprogramma” verrichte diensten moeten worden gekwalificeerd op het tijdstip waarop een klant die aan een dergelijk systeem deelneemt de oorspronkelijk verworven rechten inwisselt tegen een door deze marktdeelnemer aangeboden dienst. Bij de inwisseling van deze rechten tegen een verblijf in een hotel of een recht op tijdelijk gebruik van een residentie, vormen deze diensten een dienstverrichting in samenhang met een onroerend goed in de zin van artikel 9, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/115/EG van de Raad van 20 december 2001, welke diensten worden verricht op de plaats van de ligging van dit hotel of deze residentie.

               2)

               Wanneer de klant in een systeem als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde „optieprogramma” de aanvankelijk verworven rechten inwisselt tegen een recht op tijdelijk gebruik van een residentie, vormt deze dienstverrichting een verhuring van een onroerend goed in de zin van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn 77/388, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/115 [thans artikel 135, lid 1, sub 1, van richtlijn 2006/112/EG 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde]. Niettemin staat dit voorschrift niet eraan in de weg dat de lidstaten deze dienstverrichting van de belastingvrijstelling uitsluiten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-680/13: Beroep ingesteld op 20 december 2013 — K. Chrysostomides & Co. e.a./Raad e.a.

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/25

         Beroep ingesteld op 20 december 2013 — K. Chrysostomides & Co. e.a./Raad e.a.
   (Zaak T-680/13)
   2014/C 194/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: K. Chrysostomides & Co. LLC (Nicosia, Cyprus) en 50 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: P. Tridimas, barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Unie (vertegenwoordigd door de Europese Commissie), Eurogroep (vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie), Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Verzoekers verzoeken het Gerecht:

               —

               verweerders te gelasten om hun de bedragen te betalen die zijn vermeld in de aan het verzoekschrift gehechte tabel, vermeerderd met rente voor de periode van 26 maart 2013 tot de uitspraak van het Gerecht;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten.

         Subsidiair verzoeken zij het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Europese Unie en/of de verwerende instellingen op niet-contractuele basis aansprakelijk zijn;

               —

               de procedure vast te stellen om de voor vergoeding in aanmerking komende schade te bepalen die verzoekers daadwerkelijk hebben geleden;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers (51 in totaal) zijn depositohouders en/of aandeelhouders van Bank of Cyprus Public Company Ltd en/of Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd. Op grond van de artikelen 268 en 340, leden 2 en 3, VWEU, die betrekking hebben op de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie, vorderen zij vergoeding van de schade die zij hebben geleden ten gevolge van de door de verwerende instellingen genomen maatregelen waarbij aan de Republiek Cyprus een bail-in-regeling is opgelegd.
   Verzoekers stellen dat de verwerende instellingen een bail-in-regeling voor de Republiek Cyprus hebben vastgesteld, die er rechtstreeks toe heeft geleid dat zij hun deposito’s en aandelen zijn verloren. Verzoekers betogen dat de door de Republiek Cyprus genomen bail-in-maatregelen een zuivere uitvoering van de door verweerders getroffen maatregelen vormen en dat de verwerende instellingen deze bail-in-maatregelen hebben goedgekeurd.
   Verzoekers voeren aan dat de bail-in-regeling in strijd is met het eigendomsrecht, zoals dat wordt beschermd door artikel 17, lid 1, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Voorts betogen zij dat de bail-in-regeling in strijd is met evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het discriminatieverbod.


title: Zaak C-197/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 148 — Vrijstelling voor bepaalde handelingen, bestemd voor schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt of die worden gebruikt voor uitoefening van commerciële activiteit — Voorwaarde inzake gebruik voor vaart op volle zee)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/14

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-197/12) (1)

   (Niet-nakoming - Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 148 - Vrijstelling voor bepaalde handelingen, bestemd voor schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt of die worden gebruikt voor uitoefening van commerciële activiteit - Voorwaarde inzake gebruik voor vaart op volle zee)
   2013/C 156/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, J.-S. Pilczer en D. Colas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 148, sub a, c en d, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vrijstelling voor bepaalde handelingen, bestemd voor schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt of die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit — Voorwaarde inzake het gebruik voor de vaart op volle zee — Verenigbaarheid van een nationale regeling waarbij een te ruime toepassing wordt gegeven aan de in de richtlijn vastgestelde vrijstellingen

      Dictum

               1)

               De Franse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en met name artikel 148, sub a, c, en d, ervan, door voor handelingen als bedoeld in artikel 262, II, punten 2, 3, 6 en 7, van de Code général des impôts (algemeen belastingwetboek) niet als voorwaarde voor vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde te stellen dat schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt en schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit, voor de vaart op volle zee worden gebruikt.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Gevoegde zaken C-497/09, C-499/09, C-501/09 en C-502/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, voorheen Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09)/Manfred Bog (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09) (Fiscale bepalingen — Btw — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Artikelen 5 en 6 — Kwalificatie van handelsactiviteit als „levering van goederen” of als „dienstverrichting” — Verstrekking in snackbars of snackwagens van voor onmiddellijke consumptie bereide maaltijden of eetwaren — Verstrekking in bioscoop van popcorn en „tortilla” chips (nacho’s) voor onmiddellijke consumptie — Partyservice — Bijlage H, categorie 1 — Uitlegging van begrip „levensmiddelen” )

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, voorheen Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09)/Manfred Bog (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09)
   (Gevoegde zaken C-497/09, C-499/09, C-501/09 en C-502/09) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikelen 5 en 6 - Kwalificatie van handelsactiviteit als „levering van goederen” of als „dienstverrichting” - Verstrekking in snackbars of snackwagens van voor onmiddellijke consumptie bereide maaltijden of eetwaren - Verstrekking in bioscoop van popcorn en „tortilla” chips (nacho’s) voor onmiddellijke consumptie - Partyservice - Bijlage H, categorie 1 - Uitlegging van begrip „levensmiddelen”)
   2011/C 130/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Finanzamt Burgdorf (C-497/09), CinemaxX Entertainment GmbH & Co. KG, voorheen Hans-Joachim Flebbe Filmtheater GmbH & Co. KG (C-499/09), Lothar Lohmeyer (C-501/09), Fleischerei Nier GmbH & Co. KG (C-502/09)

      Verwerende partijen: Manfred Bog (C-497/09), Finanzamt Hamburg-Barmbek-Uhlenhorst (C-499/09), Finanzamt Minden (C-501/09), Finanzamt Detmold (C-502/09)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 5 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van het begrip „levensmiddelen” in bijlage H bij deze richtlijn — Gelijkstelling van een bepaalde economische activiteit aan een „levering van goederen” of een „dienstverrichting” — Verkoop van spijzen (worst, friet, etc.) aan een snackwagen voor onmiddellijke consumptie

      Dictum

               1)

               De artikelen 5 en 6 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EG van de Raad van 14 december 1992, moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           de verstrekking in snackbars, snackwagens of bioscoopfoyers van vers bereide spijzen of eetwaren voor onmiddellijke consumptie een levering van goederen in de zin van voormeld artikel 5 vormt, wanneer uit een kwalitatief onderzoek van de handeling in haar geheel blijkt dat de diensten waarmee de levering van de eetwaren gepaard gaat, niet overheersen;

                           —

                           de activiteiten van een partyservice dienstverrichtingen in de zin van voormeld artikel 6 vormen, tenzij in de gevallen waarin deze gewoon standaardspijzen levert zonder verder aanvullende diensten te verrichten of wanneer blijkens andere bijzondere omstandigheden de levering van de spijzen het overheersende bestanddeel van de handeling is.

               2)

               In het geval van leveringen van goederen moet het begrip „levensmiddelen” in bijlage H, categorie 1, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111, aldus worden uitgelegd dat het ook spijzen en maaltijden omvat die door koken, braden, bakken of op andere wijze zijn bereid om onmiddellijk te worden geconsumeerd.

      (1)  PB C 63 van 13.03.2010.


title: Zaak C-67/04: Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Helleense Republiek

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/21

         Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Helleense Republiek
   (Zaak C-67/04)
   (2004/C 94/45)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 februari 2004 beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidis, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november 2002 verstreken.

      (1)  PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.


title: Zaak C-17/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 16 januari 2012 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 16 januari 2012 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-17/12)
   2012/C 98/18
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TVI Televisão Independente SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de uitzendheffing die verzoekster de adverteerders overeenkomstig artikel 50, lid 1, van Decreto-lei 227/2006 op basis van de belastingsubstitutie in rekening brengt onder het begrip belastbare grondslag in de zin van artikel 11, A, lid 1, sub a, van richtlijn 77/388/EG (1) (thans artikel [73] van richtlijn 2006/112/EG (2) van de Raad van 28 november 2006), meer bepaald onder „alles wat de leverancier of dienstverrichter voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen”?

               2)

               Valt de uitzendheffing die verzoekster de adverteerders in rekening brengt op basis van belastingsubstitutie en die in de boekhouding op een rekening van een ander wordt geboekt, onder het begrip „door een belastingplichtige van de koper of de ontvanger als terugbetaling van in naam en voor rekening van laatstgenoemden gemaakte kosten ontvangen bedragen die in de boekhouding van de belastingplichtige als doorlopende posten voorkomen” in de zin van artikel 11, A, lid 3, sub c, van richtlijn 77/388 (thans artikel 79, eerste alinea, sub c, van richtlijn 2006/112 van de Raad van 28 november 2006)?

               3)

               Moeten bijgevolg deze door verzoekster als uitzendheffing in rekening gebrachte bedragen voor de btw in de belastbare grondslag worden opgenomen?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-135/98

text:
C 20/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22.1.2000
               Doorhaling van zaak T-11/96 (1)                                       Doorhaling van zaak T-306/97 (1)
                        (2000/C 20/58)                                                          (2000/C 20/61)
                       (Procestaal: Engels)                                                   (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast              van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-11/96: D. G. Gage en D. J. Gage tegen Raad van de           van zaak T-306/97: M. C. Lewis, M. A. Lewis tegen Raad van
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen.                                                              schappen.
(1) PB C 133 van 4.5.1996.                                             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
              Doorhaling van zaak T-304/97 (1)                                        Doorhaling van zaak T-90/98 (1)
                        (2000/C 20/59)                                                          (2000/C 20/62)
                       (Procestaal: Engels)                                                   (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste            De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast              van 25 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-304/97: W. J. C. Hilsdon tegen Raad van de                  zaak T-90/98: Assidomän Kraft Products AB, AB Iggesund
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     Bruk, Korsnäs AB, Modo Paper AB, Södra Cell AB, Stora
schappen.                                                              Kopparbergs Bergslags AB, Svenska Cellulosa AB (SCA) tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                       (1) PB C 234 van 25.7.1998.
              Doorhaling van zaak T-305/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-135/98 (1)
                        (2000/C 20/60)
                                                                                (2000/C 20/63)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast              pen (enkelvoudige kamer) heeft bij beschikking van 22 oktober
van zaak T-305/97: J. Hull tegen Raad van de Europese Unie             1999 de doorhaling in het register gelast van zaak T-135/98:
en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                           E. Spence tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                             (1) PB C 327 van 24.10.1998.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 oktober 2002 in zaak C-208/01 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha om een prejudiciële beslissing): Isabel Parras Medina, Adelina Parras Medina tegen Consejería de Agricultura y Medio Ambiente de la Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha ("Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Wĳnbouwsector — Verordening (EG) nr. 1294/96 — Opgaven van oogsten, productie en voorraden — Niet-inachtneming van opgavetermĳnen door bedrĳf — Overlĳden van bestuurder van bedrĳf — Overmacht")

text:
7.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 305/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                              (Eerste kamer)
                       van 17 oktober 2002                                                        van 17 oktober 2002
in zaak C-79/01 (verzoek van de Corte d’appello di Milano                   in zaak C-208/01 (verzoek van het Tribunal Superior
om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid door                    de Justicia de Castilla-La Mancha om een prejudiciële
Payroll Data Services (Italy) Srl, ADP Europe SA en ADP                     beslissing): Isabel Parras Medina, Adelina Parras Medina
                              GSI SA ( 1)                                   tegen Consejería de Agricultura y Medio Ambiente de la
                                                                                Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha (1)
(„Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
           Opstellen en drukken van salarisstroken”)                        („Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                            — Wijnbouwsector — Verordening (EG) nr. 1294/96 —
                                                                            Opgaven van oogsten, productie en voorraden — Niet-
                          (2002/C 305/06)                                   inachtneming van opgavetermijnen door bedrijf — Overlij-
                                                                                den van bestuurder van bedrijf — Overmacht”)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2002/C 305/07)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Spaans)
                          dentie van het Hof)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-79/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van de Corte d’appello di Milano (Italië), in
de aldaar dienende procedure van vrijwillige rechtspraak
(giurisdizione volontaria), ingeleid door Payroll Data Services             In zaak C-208/01, betreffende een verzoek aan het Hof
(Italy) Srl, ADP Europe SA en ADP GSI SA, om een prejudiciële               krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Superior de Justicia
beslissing over de uitlegging van de artikelen 43 EG en 49                  de Castilla-La Mancha (Spanje), in het aldaar aanhangige
EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                   geding tussen Isabel Parras Medina, Adelina Parras Medina en
M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans (rappor-                   Consejería de Agricultura y Medio Ambiente de la Junta de
teur), D. A. O. Edward, P. Jann en S. von Bahr, rechters;                   Comunidades de Castilla-La Mancha om een prejudiciële
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, ad-                   beslissing over de uitlegging van artikel 12 van verordening
ministrateur, op 17 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan                 (EG) nr. 1294/96 van de Commissie van 4 juli 1996 houdende
het dictum luidt als volgt:                                                 toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 822/87 van
                                                                            de Raad met betrekking tot de opgaven van oogsten, productie
                                                                            en voorraden van wijnbouwproducten (PB L 166, blz. 14),
Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen         heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
de wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke ondernemingen         thelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en A. Rosas,
met minder dan 250 personeelsleden die het opstellen en drukken             rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
van hun salarisstroken willen toevertrouwen aan externe centra voor         17 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
dataverwerking, slechts een beroep mogen doen op die centra die             als volgt:
uitsluitend zijn opgericht en worden gevormd door personen die in
deze lidstaat in de registers van bepaalde beroepsorganisaties zijn
ingeschreven, wanneer krachtens deze wettelijke regeling ondernemin-        Artikel 12 van verordening (EG) nr. 1294/96 van de Commissie
gen met meer dan 250 personeelsleden dergelijke werkzaamheden               van 4 juli 1996 houdende toepassingsbepalingen van verordening
aan externe centra voor dataverwerking mogen toevertrouwen en               (EEG) nr. 822/87 van de Raad met betrekking tot de opgaven van
daarvoor als enige voorwaarde geldt dat zij zich door een of meer van       oogsten, productie en voorraden van wijnbouwproducten, moet aldus
deze personen laten bijstaan.                                               worden uitgelegd:
                                                                            —     het daarin gebezigde begrip „overmacht” omvat niet alleen
( 1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                       volstrekte onmogelijkheid doch ook abnormale en onvoorziene
                                                                                omstandigheden, die zich buiten toedoen van de ondernemer
                                                                                hebben voorgedaan en waarvan de gevolgen in weerwil van alle
                                                                                mogelijke voorzorgen niet hadden kunnen worden vermeden;
 ---pagebreak--- C 305/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           7.12.2002
—      de ondernemer moet bewijzen dat de voorwaarden voor over-            datum waarop mag worden begonnen met de verzending, in
       macht zich hebben voorgedaan en de nationale rechter moet de         het kader van de „Date-Based Export Scheme”, van van
       juistheid van de gestelde feiten onderzoeken en beoordelen of de     runderen verkregen producten uit het Verenigd Koninkrijk, op
       ondernemer, gelet op de omstandigheden, alle voorzorgen heeft        grond van artikel 6, lid 5, van beschikking 98/256/EG van de
       genomen die van hem konden worden verwacht om de in de               Raad (PB L 195, blz. 42), alsmede over de uitlegging van het
       gemeenschapsregeling vastgestelde opgavetermijnen in acht te         gemeenschapsrecht, met name artikel 30 EG, heeft het Hof,
       nemen;                                                               samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
                                                                            J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
—      het plotse overlijden van de enige bestuurder van een familiebe-     ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris,
       drijf in de vorm van een gemeenschap van goederen („comunidad        F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en
       de bienes”), die met de leden van deze gemeenschap nauwe             A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;
       familiebanden had, kan in beginsel als een geval van overmacht       griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 22 oktober 2002
       worden beschouwd.                                                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            1)     Een lidstaat tot wie gericht zijn de beschikkingen 98/692/EG
                                                                                van de Commissie van 25 november 1998 tot wijziging
                                                                                van beschikking 98/256/EG met betrekking tot bepaalde
                                                                                spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene spongiforme
                                                                                encefalopathie, en 1999/514/EG van de Commissie van
                                                                                23 juli 1999 houdende vaststelling van de datum waarop mag
                                                                                worden begonnen met de verzending, in het kader van de „Date-
                                                                                Based Export Scheme”, van van runderen verkregen producten
                      ARREST VAN HET HOF                                           uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid 5, van
                                                                                beschikking 98/256/EG van de Raad, en die de wettigheid van
                                                                                die beschikkingen niet binnen de in artikel 230, vijfde alinea,
                         van 22 oktober 2002                                       EG gestelde termijn heeft aangevochten, kan zich vervolgens
                                                                                niet voor een nationale rechterlijke instantie op de onwettigheid
                                                                                ervan beroepen om de gegrondheid van een tegen hem ingesteld
in zaak C-241/01 (verzoek van de Conseil d’État om een
prejudiciële beslissing): National Farmers’ Union tegen                            beroep te betwisten.
              Secrétariat général du gouvernement (1)
                                                                            2)     Aangezien richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 decem-
(„Landbouw — Bestrijding van boviene spongiforme encefa-                           ber 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautai-
lopathie — Beschikkingen 98/692/EG en 1999/514/EG tot
                                                                                re handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging
opheffing van het embargo op rundvlees uit het Verenigd
                                                                                van de interne markt, en beschikking 98/256/EG, in de
Koninkrijk — Mogelijkheid voor lidstaat tot wie die beschik-
                                                                                versie die voortvloeit uit beschikking 98/692/EG, de regels
kingen zijn gericht, de wettigheid ervan buiten de beroepster-
                                                                                voorschrijven die noodzakelijk zijn ter bescherming van de
mijnen aan te vechten of zich op artikel 30 EG te beroepen                         volksgezondheid bij de hervatting van de uitvoer van rundvlees
             om te weigeren het embargo op te heffen”)
                                                                                van het Verenigd Koninkrijk naar de andere lidstaten, zij
                                                                                voorzien in een communautaire procedure voor het toezicht op
                            (2002/C 305/08)                                        de naleving van die beschikking alsmede in een procedure om
                                                                                deze laatste in het licht van nieuwe wetenschappelijke informatie
                                                                                opnieuw te bezien, terwijl zij voorts het passende rechtskader
                            (Procestaal: Frans)                                    vastleggen voor de goedkeuring van conservatoire maatregelen
                                                                                door een lidstaat van bestemming ter bescherming van de
                                                                                volksgezondheid, kan een lidstaat zich niet op artikel 30 EG
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         beroepen om zich te verzetten tegen de hervatting van de invoer
                           dentie van het Hof)                                     op zijn grondgebied van rundvlees uit het Verenigd Koninkrijk
                                                                                welke geschiedt overeenkomstig beschikking 98/256/EG, zoals
                                                                                gewijzigd bij beschikking 98/692/EG, en beschikking 1999/
                                                                                514/EG.
In zaak C-241/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Conseil d’État (Frankrijk), in
het aldaar aanhangig geding tussen National Farmers’ Union
en Secrétariat général du gouvernement, om een prejudiciële
                                                                            (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
beslissing over de geldigheid van de beschikkingen 98/692/EG
van de Commissie van 25 november 1998 tot wijziging
van beschikking 98/256/EG met betrekking tot bepaalde
spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene spongiforme
encefalopathie (PB L 328, blz. 28), en 1999/514/EG van de
Commissie van 23 juli 1999 houdende vaststelling van de


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 35 van 7.2.2004

text:
21.2.2004        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 47/41
                                                           III
                                                    (Bekendmakingen)
                                                     (2004/C 47/75)
                 Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
          PB C 35 van 7.2.2004
          Historisch overzicht van de vroegere publicaties
          PB C 21 van 24.1.2004
          PB C 7 van 10.1.2004
          PB C 304 van 13.12.2003
          PB C 289 van 29.11.2003
          PB C 275 van 15.11.2003
          PB C 264 van 1.11.2003
                                            Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                          EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                            CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak F-5/08: Beroep ingesteld op 10 januari 2008 — Brune/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/69

         Beroep ingesteld op 10 januari 2008 — Brune/Commissie
   (Zaak F-5/08)
   (2008/C 64/113)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Markus Brune (Brussel, België) (vertegenwoordiger: H. Mannes, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van verweersters besluit om verzoeker wegens onvoldoende punten niet op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO AD/26/05 te plaatsen
   Conclusies

               —

               het besluit van de verwerende partij van 10 mei 2007 en het op de klacht genomen besluit van 2 oktober 2007 nietig te verklaren en de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO AD/26/05 ongeldig te verklaren;

               —

               subsidiair, het besluit van de verwerende partij van 10 mei 2007 en het op de klacht genomen besluit van 2 oktober 2007 nietig te verklaren en de verwerende partij te verplichten, verzoeker op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO AD/26/05 te plaatsen;

               —

               meer subsidiair, het besluit van de verwerende partij van 10 mei 2007 en het op de klacht genomen besluit van 2 oktober 2007 nietig te verklaren en haar te verplichten, verzoeker met inachtneming van een redelijke voorbereidingstermijn een nieuwe datum te geven voor een mondeling examen en volgens de juiste beoordelingscriteria vast te stellen of hij op de reservelijst kan worden geplaatst;

               —

               de verwerende partij te verplichten, het besluit van 10 mei 2007 te motiveren en inzage te verlenen in het verslag van het mondelinge examen op 6 maart 2007;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               ten overvloede, bij verstek arrest te wijzen.