title: Zaak T-322/00: Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door C. Alonso de Miguel en 20 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 335/50              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
Beroep, op 12 oktober 2000 ingesteld door SINAGA,                            van de in verordening (EG) nr. 1481/2000 vastgestelde
Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açorianas, SA tegen                      raming zijn onbillijk en onredelijk.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       (1) van de Commissie van 6 juli 2000 tot vaststelling, voor
                        (Zaak T-321/00)                                    2000/2001, van de geraamde suikervoorzieningsbalans voor de
                                                                           Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden, als bedoeld in de
                                                                           verordeningen (EEG) nr. 1600/92 en (EEG) nr. 1601/92 van de
                        (2000/C 335/95)                                    Raad (PB L 167 van 7.7.2000, blz. 6).
                      (Procestaal: Portugees)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SINAGA,                  Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door C. Alonso de
Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açorianas, SA, gevestigd           Miguel en 20 anderen tegen Commissie van de Europese
Rua de Lisboa 75, Ponta Delgada, vertegenwoordigd door                                         Gemeenschappen
M. Marques Mendes, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route                                       (Zaak T-322/00)
d’Esch 398.
                                                                                (2000/C 335/96)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—    het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verordening nr. 1481/2000 (1) nietig te verklaren voorzo-         schappen is op 13 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
     ver daarin de geraamde balans voor de voor de suiker-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Alonso
     voorziening wordt vastgesteld op basis van de „door de            de Miguel en 20 anderen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis
     Portugese (...) autoriteiten verstrekte gegevens die de           en V. Peere, advocaten te Brussel.
     behoeften van de plaatselijke autoriteiten aangeven”, en de
     bijlage bij deze verordening voorzover deze de geraamde           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     balans voor de suikervoorziening van de Azoren vaststelt,
     met dien verstande dat de reeds ingetreden gevolgen               —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie tot
     gehandhaafd blijven;                                                    afwijzing van hun verzoek tot terugbetaling van alle
                                                                             bedragen die zijn betaald ter uitvoering van uitspraken
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 van de Spaanse gerechtshoven en rechtbanken, onder
                                                                             aftrek van de met toepassing van artikel 11, lid 2, van
                                                                             bijlage VIII van het Ambtenarenstatuut toegekende pen-
Middelen en voornaamste argumenten                                           sioenrechten en van de rente die in overeenstemming met
                                                                             de algemene uitvoeringsbepalingen is berekend op basis
—    Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190) en van                    van 3,5 % per jaar gedurende de periodes waarover de
     besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999:                       toegekende rechten zijn aangerekend.
     substantiële vormgebreken.
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—    Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190): kennelijk
     onvoldoende en onsamenhangende motivering.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—    Schending van de artikelen 2, 3 en 8 van verordening
     (EEG) nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992: de                Tot staving van hun vordering voeren verzoekers aan:
     geraamde balans voor de suikervoorziening houdt geen
     rekening met de traditionele handelsstromen.                      —     schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut;
                                                                       —     schending van artikel 11 van bijlage VIII van het Amb-
—    Schending van artikel 299, lid 2, EG (ex artikel 227): deze
                                                                             tenarenstatuut en van artikel 4, lid 2, van de algemene
     bepaling is niet als richtsnoer gebruikt bij de uitlegging
                                                                             uitvoeringsbepalingen;
     en de toepassing van de op uiterst ver gelegen gebieden
     toepasselijke regelgeving.                                        —     ongerechtvaardigde verrijking ten voordele van de Ge-
                                                                             meenschappen en ten nadele van verzoekers;
—    Schending van artikel 7, lid 1, EG (ex artikel 4): de
     Commissie heeft van haar uitvoerende bevoegdheden een             —     ontbreken van een wettelijke basis, en
     kennelijk abusief en onwettig gebruik gemaakt.
                                                                       —     schending van het algemene rechtsbeginsel volgens het-
—    Schending van het evenredigheidsbeginsel: de gevolgen                   welk bijkomende zaken de hoofdzaak volgen.


title: Zaak C-377/16: Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/13

         Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement
   (Zaak C-377/16)
   (2016/C 314/19)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. J. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling — Arbeidscontractanten — Functiegroep I — Chauffeurs (m/v) — EP/CAST/S/16/2016 (1) nietig verklaren.

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                  Eerste middel: schending van de artikelen 1 en 2 van verordening 1/58 (2) en artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3), door het beperken van de regeling voor de communicatie tussen EPSO en de kandidaat, welke uitsluitend kan plaatsvinden in het Engels, Frans en Duits, hetgeen ook geldt voor het sollicitatieformulier.

               2.

                  Tweede middel: schending van artikel 82 van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, die deel uitmaakt van het Statuut van de ambtenaren, door het stellen van het vereiste van voldoende kennis van een tweede officiële taal van de Unie, zonder dat dit noodzakelijk is voor de uitvoering van de taken die de geselecteerde kandidaten moeten verrichten.

               3.

                  Derde middel: schending van de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, van het Statuut van de ambtenaren en artikel 82 van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden, door de keuze van de tweede taal ten onrechte te beperken tot slechts drie talen, te weten Engels, Frans en Duits, met uitsluiting van de andere officiële talen van de Europese Unie.

               4.

                  Vierde middel: de keuze voor Engels, Frans en Duits als tweede taal van de oproep vormt een willekeurige keuze die leidt tot een door artikel 1 van verordening 1/58, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, van het Statuut van de ambtenaren verboden discriminatie op grond van taal.

      (1)  PB 2016, C 131 A, blz. 1.

      (2)  Verordening nr. 1 van de Raad, van 15 april 1958, tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, 17, blz. 358), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad (PB 2013, L 158, blz. 1).

      (3)  PB 2016, C 202, blz. 389.


title: Zaak C-148/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n o  1 de Malaga (Spanje) op 9 april 2008 — Finn Mejnertsen/Betina Mandal Barsoe

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 1 de Malaga (Spanje) op 9 april 2008 — Finn Mejnertsen/Betina Mandal Barsoe
   (Zaak C-148/08)
   (2008/C 142/31)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Mercantil no 1 de Malaga
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finn Mejnertsen

      Verwerende partij: Betina Mandal Barsoe
   Prejudiciële vragen

               1)

               Gelet op de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, moet Denemarken worden beschouwd als een lidstaat in de zin van artikel 16 van verordening (EG) nr. 1346/2000 (1) betreffende insolventieprocedures?

               2)

               Betekent het feit dat bovengenoemd protocol geldt voor verordening nr. 1346/2000, dat deze verordening geen deel uitmaakt van de communautaire regelgeving in dit land?

               3)

               Betekent het feit dat verordening nr. 1346/2000 niet bindend is voor Denemarken en in dit land niet van toepassing is, dat de andere lidstaten deze verordening niet zullen toepassen voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake insolventie die in Denemarken worden uitgesproken, dan wel dat de andere lidstaten, tenzij zij een voorbehoud hebben geformuleerd, verplicht zijn deze verordening toe te passen wanneer de beslissing inzake insolventie is uitgesproken in Denemarken en de erkenning en tenuitvoerlegging wordt verlangd in die lidstaten, in het bijzonder in Spanje?

      (1)  Verordening van de Raad van 29 mei 2000 (PB L 160, blz. 1).


title: Zaak C-366/14: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Budapesti XX., XXI. és XXIII. kerületi bíróság — Hongarije) — Herrenknecht AG/Hév-Sugár kft (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijke niet-ontvankelijkheid – Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke context en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/15

      Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Budapesti XX., XXI. és XXIII. kerületi bíróság — Hongarije) — Herrenknecht AG/Hév-Sugár kft
      (Zaak C-366/14) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke context en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen)
      (2015/C 016/22)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Budapesti XX., XXI. és XXIII. kerületi bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Herrenknecht AG

         Verwerende partij: Hév-Sugár kft

         Dictum

      Het verzoek van het Budapesti XX., XXI. és XXIII. kerületi bíróság (Hongarije) van 11 juli 2014 om een prejudiciële beslissing (zaak C-366/14), is kennelijk niet-ontvankelijk

         (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-139/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Kibelisa/Raad („Kort geding — Beperkende maatregelen — Democratische Republiek Congo — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/23

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 maart 2017 — Kibelisa/Raad
   (Zaak T-139/17 R)
   ((„Kort geding - Beperkende maatregelen - Democratische Republiek Congo - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 178/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roger Kibelisa (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordigers: O. Okito en A. Ouannès, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot de opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EU) 2016/2230 van de Raad van 12 december 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1183/2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2016, L 336 I, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-334/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 6 juli 2015 — María Pilar Planes Bresco/Comunidad Autónoma de Aragón

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 6 juli 2015 — María Pilar Planes Bresco/Comunidad Autónoma de Aragón
   (Zaak C-334/15)
   (2015/C 302/27)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Pilar Planes Bresco

      Verwerende partij: Comunidad Autónoma de Aragón

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 43 en 44 van verordening (EG) nr. 1782/2003 (1) van de Raad van 29 september 2003 aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die van de categorie van subsidiabele hectaren uitsluit alle door een landbouwer gedeclareerde arealen blijvend grasland die uitstijgen boven de arealen die voordien in aanmerking waren genomen bij de bepaling van de aan die landbouwer toekomende normale rechten, waarbij de inaanmerkingneming van die arealen en dus de vervanging van bouwland door grasland afhankelijk is gesteld van de voorwaarde dat dit grasland daadwerkelijk voor veehouderij is gebruikt in het specifieke jaar waarvoor om toeslagrechten wordt verzocht?”
               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Moet artikel 29 van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003, dat uitbetalingen op basis van de steunregelingen ontzegt aan begunstigden „van wie vaststaat dat zij de voorwaarden voor de uitbetaling kunstmatig hebben gecreëerd om een voordeel te verkrijgen dat in strijd is met de doelstellingen van de betrokken steunregeling”, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet toestaat te voorzien in algemene bepalingen die het aantal „subsidiabele hectaren” (blijvend grasland) beperken door een objectieve omschrijving te geven van de algemene gevallen waarin wordt aangenomen dat de begunstigde de voorwaarden voor de uitbetaling kunstmatig heeft gecreëerd, zonder concreet en met betrekking tot een specifieke landbouwer het bewijs te leveren van de door die landbouwer verrichte activiteit en diens handelwijze?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).


title: Zaak C-213/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht München (Duitsland) op 18 april 2016 – Strafzaak tegen Tanja Reiter

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht München (Duitsland) op 18 april 2016 – Strafzaak tegen Tanja Reiter
   (Zaak C-213/16)
   (2016/C 260/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht München

      Partijen in de strafzaak

   Tanja Reiter

      Andere partij: Staatsanwaltschaft München I

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan artikel 2 en artikel 6, leden 1 en 3, van richtlijn 2012/13/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012, in de weg aan een regeling van een lidstaat, die bepaalt dat een niet in deze lidstaat verblijvende beklaagde in een strafprocedure een ontvangstgemachtigde moet aanwijzen voor de betekening van een aan hem gerichte strafbeschikking, ook wanneer de beklaagde vervolgens niet over de volledige termijn beschikt om verzet aan te tekenen tegen de strafbeschikking, en hij ook geen adres heeft waarop de strafbeschikking hem verifieerbaar kan worden medegedeeld, en de mededeling van de naam en het adres van de ontvangstgemachtigde hem de mogelijkheid biedt om deze persoon op de hoogte te houden van de plaats waar hem een strafbeschikking met ontvangstbewijs kan worden toegestuurd?

               2)

               Staan artikel 2, lid 1, en artikel 6, leden 1 en 3 van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 in de weg aan een regeling van een lidstaat, die bepaalt dat een niet in deze lidstaat verblijvende beklaagde in een strafprocedure een ontvangstgemachtigde moet aanwijzen voor de betekening van een aan hem gerichte strafbeschikking en dat de betekening aan een ontvangstgemachtigde als zodanig de termijn om verzet aan te tekenen doet ingaan, wanneer de beklaagde bij niet-inachtneming van de aldus berekende termijn herstel in de vorige toestand kan verlangen, waarbij het als rechtvaardiging volstaat dat de strafbeschikking hem werd doorgestuurd en hij vervolgens tijdig verzet heeft ingesteld, wanneer hij nadien door herstel in de vorige toestand dus de onverkorte verzettermijn geldend kan maken, zelfs wanneer de wet voorschrijft dat de tenuitvoerlegging van de strafbeschikking de regel is bij niet-inachtneming van de termijn?

      (1)  Richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures (PB L 142, blz. 1).


title: Zaak C-425/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze/Part Service Srl, vennootschap in liquidatie (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 11, A, lid 1, sub a), en 13, B, sub a) en d) — Leasing — Kunstmatige splitsing van prestatie in verschillende onderdelen — Gevolgen — Vermindering van maatstaf van heffing — Vrijstellingen — Misbruik — Voorwaarden)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze/Part Service Srl, vennootschap in liquidatie
   (Zaak C-425/06) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 11, A, lid 1, sub a), en 13, B, sub a) en d) - Leasing - Kunstmatige splitsing van prestatie in verschillende onderdelen - Gevolgen - Vermindering van maatstaf van heffing - Vrijstellingen - Misbruik - Voorwaarden)
   (2008/C 92/09)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell'Economia e delle Finanze

      Verwerende partij: Part Service Srl, vennootschap in liquidatie
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Lease die wordt opgesplitst in verschillende overeenkomsten waardoor een belastingvoordeel wordt verkregen — Uitlegging van het begrip „rechtsmisbruik” zoals omschreven in het arrest van het Hof in zaak C-255/02, Halifax plc e.a.
   Dictum

               1)

               De Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat er sprake is van misbruik wanneer verkrijging van belastingvoordeel het wezenlijke doel van de betrokken handeling of handelingen is.

               2)

               Het staat aan de verwijzende rechter, in het licht van de in het onderhavige arrest verschafte uitleggingsgegevens na te gaan of handelingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, voor de toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde als misbruik in de zin van de Zesde richtlijn (77/388) kunnen worden beschouwd.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-36/14: Beschikking van het Gerecht van 6 januari 2015 — St’art e.a./Commissie („Beroep tot nietigverklaring – Programma „European Creative Industries Alliance” – Project „C-I Factor” gericht op het tot stand brengen van nieuwe instrumenten om de financiering van de culturele en creatieve sector te stimuleren – Besluit tot beëindiging van het project – Handeling die is verricht in louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is – Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/35

      Beschikking van het Gerecht van 6 januari 2015 — St’art e.a./Commissie
      (Zaak T-36/14) (1)

      („Beroep tot nietigverklaring - Programma „European Creative Industries Alliance” - Project „C-I Factor” gericht op het tot stand brengen van nieuwe instrumenten om de financiering van de culturele en creatieve sector te stimuleren - Besluit tot beëindiging van het project - Handeling die is verricht in louter contractueel kader en daarmee onlosmakelijk verbonden is - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2015/C 073/45)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: St’art — Fonds d’investissement dans les entreprises culturelles (Bergen, België); Stichting Cultuur — Ondernemen (Amsterdam, Nederland); en Angel Capital Innovations Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: L. Dehin en C. Brüls, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude, J. Estrada de Solà en S. Lejeune, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tot nietigverklaring van het „impliciete besluit van onbekende datum” van de Commissie om het project „C-I Factor SI2.609157-2/G/ENT/CIP/11/C/N03C011” en, daarmee de subsidie voor het consortium waarvan verzoeksters deel uitmaken, te beëindigen, alsmede tot nietigverklaring van het „tot bevestiging daarvan strekkende expliciete besluit” van 29 november 2013

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen

                  2)

                  St’art — Fonds d’investissement dans les entreprises culturelles, Stichting Cultuur — Ondernemen en Angel Capital Innovations Ltd dragen hun eigen kosten en die van de Commissie.

         (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak T-70/07: Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Cantieri Navali Termoli/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/52

         Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Cantieri Navali Termoli/Commissie
   (Zaak T-70/07)
   (2007/C 95/106)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cantieri Navali Termoli SpA (Termoli, Italië) (vertegenwoordiger: B. Daniela Mammarella, avvocato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 4 juli 2006 betreffende de steunmaatregel die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van Cantieri Navali Termoli SpA [nr. C 48/2004 (ex N 595/2003)] (1), waarbij de bedrijfssteun als bedoeld in artikel 3 van de scheepsbouwverordening (2) die Italië voornemens was aan verzoekster toe te kennen voor schip C. 180 (ex 173), als met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun is aangemerkt, voor zover de verlenging met 10 maanden van de leveringstermijn van het schip is afgewezen op grond dat de door verzoekster aangevoerde oorzaken van de achterstand (de gevolgen van de gebeurtenissen van 11 september 2001 te New York, de noodzaak van technische aanpassingen, de gevolgen van natuurrampen) niet voldeden aan het bepaalde in artikel 3, lid 2, tweede alinea, van voornoemde verordening.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster aan:

               a)

               Vormgebrek als gevolg van een gebrekkige motivering:

                           —

                           van het gestelde ontbreken in deze zaak van een causaal verband met de gebeurtenissen van 11 september. Zij stelt in dat verband dat, in tegenstelling tot de sector van de bouw van cruiseschepen, de sector van de bouw van petrochemische vaartuigen, waarin verzoekster werkzaam is, werd geacht niet door die gebeurtenissen te zijn verstoord;

                           —

                           van de vaststelling dat niet was aangetoond dat er een causaal verband bestond met de natuurrampen in het gebied waar verzoekster werkzaam is;

                           —

                           in verband met de noodzaak van bouwtechnische aanpassingen.

               b)

               Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die door de Italiaanse Staat zijn aangevoerd ter rechtvaardiging en ten bewijze van de verstoring van het werkprogramma, door het onterechte onderscheid, bij de toepassing van de betrokken gemeenschapswetgeving, tussen de „chemical markets”-sector en de andere scheepsbouwsectoren, en door een gedeeltelijke, abstracte en uit de context gerukte lezing van het rapport van de instelling Clarkson Research van november 2003, waaraan — zonder feitelijke en met bewijsstukken gestaafde verificaties — een doorslaggevend belang werd toegekend.

               c)

               Misbruik van bevoegdheid, doordat niet concreet en in het licht van de kenmerken en omstandigheden van het specifieke geval werd vastgesteld, of de gevraagde verlenging met slechts 10 maanden het handelsverkeer tussen lidstaten zou kunnen beïnvloeden, en dus of de kwestieuze bedrijfssteun verenigbaar was met het communautaire mededingingsrecht.

      (1)  PB L 383 van 28.12.2006, blz. 53.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw (PB L 202 van 18.7.1998, blz. 1).


title: Zaak T-104/11: Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — Ferrari/BHIM (PERLE’)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — Ferrari/BHIM (PERLE’)
   (Zaak T-104/11)
   2011/C 113/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferrari F.lli Lunelli SpA (Trente, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en G. Ghisletti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 december 2010 in zaak R 1249/2010-2, waarvan op 17 december 2010 kennis is gegeven, vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationaal beeldmerk (nr. W 10510030) dat het woordelement „PERLE’” bevat, voor waren van de klassen 3, 25 en 33, waarvoor verzoekster de gemeenschapsbescherming heeft gevraagd

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag voor gemeenschapsbescherming

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, leden 1, sub b en c, en 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-458/02: Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
C 55/8                   NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002                    Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Commissie
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-             van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
 zollamt Bremen, en ITG GmbH Internationale Spedition                                               ninkrijk
                          (Zaak C-452/02)                                                       (Zaak C-458/02)
                           (2003/C 55/15)                                                        (2003/C 55/16)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
12 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Bremen,            op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
en ITG GmbH Internationale Spedition, het Hof van Justitie van         Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                pen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domici-
beslissing over de navolgende vragen:                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg.
1.     Ontstaat er een douaneschuld bij invoer krachtens ar-
       tikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1),        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       wanneer goederen die zich in tijdelijke opslag bevinden,
       in strijd met de instructies niet bij de oorspronkelijke
       maar, zonder onder de voor het vervoer vereiste regeling        —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door het
       communautair douanevervoer te zijn geplaatst, bij een                 recht van uitvoerende kunstenaars en producenten van
       andere douaneautoriteit worden aangeboden?                            fonogrammen op een billijke vergoeding aan een uitzon-
                                                                             dering te onderwerpen wanneer een voor handelsdoelein-
                                                                             den uitgegeven fonogram of een reproductie daarvan
2.     Zo neen, is er dan in het in vraag 1 geschetste geval                 wordt gebruikt voor enigerlei mededeling aan het publiek
       sprake van een niet voldoen aan een verplichting dat                  (in casu: aan een niet-betalend publiek), artikel 8, lid 2,
       overeenkomstig artikel 204, lid 1, sub a, van verordening             van richtlijn 92/100/EEG ( 1) van de Raad betreffende
       (EEG) nr. 2913/92 ertoe kan leiden dat een douaneschuld               het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige
       bij invoer ontstaat?                                                  rechten op het gebied van intellectuele eigendom niet
                                                                             naar behoren heeft omgezet;
3.     Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt:
                                                                       —     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
       a)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
             nr. 2454/93 (2) aldus worden uitgelegd, dat het
             enkel ziet op het zonder toestemming wegvoeren
             waarvoor het douanekantoor toestemming had kun-
             nen geven, of dient hieronder elk wegvoeren te            Middelen en voornaamste argumenten
             worden verstaan?
       b)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
                                                                       De enige toegelaten uitzonderingen op het in artikel 8 van
             nr. 2454/93 aldus worden uitgelegd, dat de daarin
             genoemde voorwaarde dat goederen die zich in              richtlijn 92/100/EEG neergelegde recht van producenten en
             tijdelijke opslag bevinden desgevraagd bij de doua-       uitvoerende kunstenaars op een billijke vergoeding, zijn vastge-
                                                                       steld in artikel 10 van de richtlijn. In de onderhavige context
             neautoriteiten kunnen worden aangeboden, slechts
             wordt vervuld wanneer de goederen opnieuw wor-            kan het Verenigd Koninkrijk zich enkel beroepen op de
             den aangeboden bij het douanekantoor waarbij zij          krachtens artikel 10, lid 2, toegelaten uitzonderingen, aange-
                                                                       zien de uitzonderingen van artikel 10, lid 1, niet relevant zijn.
             oorspronkelijk zijn aangebracht, of wordt deze
             voorwaarde ook vervuld wanneer de goederen bij
             een ander douanekantoor in dezelfde stad, dat echter
             organisatorisch onder een andere douaneautoriteit         Inzake de toepassing van de krachtens artikel 10, lid 2,
             valt, opnieuw worden aangeboden?                          toegelaten beperkingen, moet er rekening mee worden gehou-
                                                                       den dat de lidstaten volgens deze bepaling de bescherming van
                                                                       uitvoerende kunstenaars slechts mogen beperken voorzover
( 1) PB L 302, blz. 1.                                                 dit wettelijk mogelijk is ten aanzien van de auteursrechtelijke
( 2) PB L 253, blz. 1.                                                 bescherming van werken van letterkunde en kunst. Blijkens
                                                                       artikel 11 bis, lid 2, van de Conventie van Bern mag nationale
                                                                       wetgeving echter nooit afbreuk doen aan het recht van de
                                                                       auteur op een billijke vergoeding.
 ---pagebreak--- 8.3.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 55/9
Aangezien producenten en uitvoerende kunstenaars volgens                      —     voor de selectie van verleners van grondafhan-
artikel 10, lid 2, van de richtlijn op gelijke voet met auteurs                     delingsdiensten niet de in artikel 11, lid 1, sub d,
moeten worden behandeld, mag het Verenigd Koninkrijk het                            van de betrokken richtlijn bedoelde maximumduur
recht om een billijke vergoeding te eisen, niet uitsluiten                          van zeven jaar vaststelt;
wanneer een via de ether of via de kabel uitgezonden
programma die een opname bevat, wordt bekeken of beluisterd
door een niet-betalend publiek als bedoeld in § 18 van bijlage 2              —     bij artikel 14 een met artikel 18 van die richtlijn
bij de 1988 Copyright, Designs and Patents Act [Britse wet                          onverenigbare sociale maatregel invoert;
van 1988 inzake auteursrechten, tekeningen en modellen en
octrooien].                                                                   —     in artikel 20 met voornoemde richtlijn onverenig-
                                                                                bare overgangsbepalingen opneemt;
Volgens de Commissie is het in vorenbedoelde bepaling
omschreven criterium van een niet-betalend publiek veel                 b)    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
ruimer dan de krachtens artikel 10 van de richtlijn toegelaten
uitzonderingen op het recht.
De Commissie besluit hieruit dat het Verenigd Koninkrijk,               Middelen en voornaamste argumenten
door het recht van uitvoerende kunstenaars op een billijke
vergoeding aan uitzonderingen te onderwerpen wanneer een
beschermd werk wordt gebruikt in een uitzending of medede-
ling aan het publiek die door een niet-betalend publiek                 Artikel 11 van decreto legislativo nr. 18 van 13 januari 1999
wordt bekeken of beluisterd, niet heeft voldaan aan zijn                bepaalt niet de maximumduur waarvoor de dienstverleners
                                                                        worden gekozen op de luchthavens waar de toegang tot
gemeenschapsrechtelijke verplichtingen, en in het bijzonder
aan artikel 8, lid 2, van richtlijn 92/100/EEG.                         de markt door middel van een selectieprocedure geschiedt.
                                                                        Artikel 11, lid 1, sub d, van richtlijn 96/67/EG bepaalt
                                                                        uitdrukkelijk de maximumduur, die is vastgesteld op zeven
                                                                        jaar. De Commissie is dus van mening, dat het ontbreken van
( 1) PB L 346 van 27 november 1992, blz. 61.
                                                                        een maximumduur voor de contracten voor grondafhan-
                                                                        delingsdiensten op de Italiaanse luchthavens onverenigbaar is
                                                                        met de in de richtlijn neergelegde verplichtingen.
                                                                        Artikel 18 van richtlijn 96/67/EG staat de lidstaten toe, de
                                                                        maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de bescher-
                                                                        ming van de rechten van de werknemers. Deze maatregelen
Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Commissie                    laten de toepassing van de richtlijn zelf onverlet, en mogen
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   niet in de weg staan aan andere bepalingen van de gemeen-
                                bliek                                   schapsrichtlijn. Met andere woorden: de bescherming van de
                                                                        rechten van de werknemers is krachtens artikel 18 van de
                         (Zaak C-460/02)                                richtlijn zeker toegestaan, maar enkel voorzover zij niet in
                                                                        strijd is met de daadwerkelijke toepassing van de richtlijn wat
                                                                        de grondafhandelingsdiensten betreft. Artikel 14, lid 1, van
                          (2003/C 55/17)                                decreto legislativo nr. 18/99 beoogt het vaststellen van maatre-
                                                                        gelen tot bescherming van de niveaus van tewerkstelling van
                                                                        het personeel van de vorige beheerder en de continuïteit van
                                                                        de arbeidsverhouding. De tweede alinea van de betrokken
                                                                        bepaling voorziet dus in de verplichte overgang van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              personeel, telkens wanneer een „overdracht van activiteiten”
op 19 december 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                        betreffende een of meer in de bijlagen A en B bedoelde
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                categorieën grondafhandelingsdiensten plaatsvindt. Een derge-
vertegenwoordigd door M. Huttunen en A. Aresu als gemach-
                                                                        lijke bepaling is duidelijk in strijd met de bescherming die
tigden.
                                                                        reeds wordt gewaarborgd door richtlijn 77/187/EEG van de
                                                                        Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing
                                                                        van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
                                                                        vestigingen of onderdelen daarvan (2), zoals gewijzigd bij
a)     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtin-      richtlijn 98/50/EG van de Raad ( 3) en gecodificeerd bij richtlijn
       gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens               2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 ( 4). Bijgevolg is
       richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996               de Commissie van mening, dat artikel 14 van decreto legislati-
       betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt             vo nr. 18/99 verder gaat dan wat te beschouwen is als
       op de luchthavens van de Gemeenschap ( 1), voorzover             maatregelen ter bescherming van de rechten van de werk-
       decreto legislativo nr. 18 van 13 januari 1999:                  nemers in de zin van artikel 96/67/EG.


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli -, gedaan bij beschikkingen van 25 maart 1995 (C-154/95), 3 april 1995 (C-157/95), 3 mei 1995 (C-174/95), 27 april 1995 (C-175/95) en 10 mei 1995 (C-176/95), om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen I. Narducci, F. Smaldone, S. Mattei, B. Belli en A. Scrocca (Zaken C-154/95, C-157/95, C-174/95, C-175/95 en C-176/95)

text:
12. 8 . 95              I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 208/3
           tussen de EEG en de Verenigde Staten, voor het geval            Beroep, op 17 mei 1995 ingesteld door Koninkrijk België
           waarin wordt vastgesteld dat de bestreden verorde                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           ning op de bepalingen daarvan is gebaseerd .                                               ( Zaak C-155/95 )
                                                                                ( 95/C 208/06 )
       — Aangaande de ongegronde uitsluiting van de over
           schrijding door de Portugese producenten van het
           GMA van de berekening van de totale overschrijding              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           van het aan de gehele Gemeenschap toegekende                    op 17 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
           specifieke basisareaal .                                        Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, verte
                                                                           genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
           — De uitsluiting van Portugal van het voordeel van              Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en
               gewogen gemiddelde verlaging van de overschrij             Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen hebbende
               ding van het specifieke basisareaal binnen de               te Luxemburg bij de Ambassade van België , rue des
               Gemeenschap vindt geen grondslag in artikel 5 ,             Girondins 4 .
               lid 1 , onder f), van Verordening ( EEG ) nr . 1765/
               92 , zoals gewijzigd bij Verordening ( EG ) nr. 232/
               94, waarbij het Akkoord van Blair House in het              Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
               Gemeenschapsrecht werd omgezet. Zij is in strijd
               met artikel 6 van dit Akkoord en is voorts                  Verordening ( EG ) nr . 479/95 van de Commissie van 1 maart
               onverenigbaar met het beginsel dat alle Lid                 1995 houdende overgangsmaatregelen voor de invoer van
               Staten gelijkelijk in aanmerking moeten komen               bananen in Oostenrijk, Finland en Zweden in het tweede
               voor uit de Gemeenschapswetgeving voort                    kwartaal van 1995 ( 1 ), te vernietigen en de Commissie tot de
               vloeiende voordelen, zonder dat sommige Lid                kosten te veroordelen .
               Staten mogen worden uitgesloten . Zij leidt tot
               een discriminerende uitsluiting van bepaalde                Middelen en voornaamste argumenten
               producenten op grond van de nationaliteit.
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
(') PB nr . L 36 van 16 . 2 . 1995 , blz . 2 .
( 2 ) PB nr . L 181 van 1 . 7. 1992 , blz. 12 .                            deze ingeroepen tegen Verordening ( EG) nr. 3303/94 in
I 3 ) PB nr . L 30 van 3 . 2 . 1994 , blz . 7 .                            zaak C-71 /95 ( 2 ).
                                                                            (') PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 18 .
                                                                            ( 2 ) PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 , blz . 13 .
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
distaccata di Tivoli —, gedaan bij beschikkingen van
25 maart 1995 ( C-154/95 ), 3 april 1995 ( C-157/95 ), 3 mei
 1995 ( C-174/95 ), 27 april 1995 ( C-175 /95 ) en 10 mei 1995
( C-176/95 ), om een prejudiciële beslissing in de aldaar                   Beroep, op 17 mei 1995 ingesteld door Koninkrijk België
       dienende strafzaken tegen I. Narducci, F. Smaldone,                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                  S. Mattei, B. Belli en A. Scrocca
                                                                                ( Zaak C-156/95 )
( Zaken C-154/95 , C-157/95 , C-174/95 , C-175/95 en
                                 C-176/95 )                                                               ( 95/C 208/07 )
                              ( 95/C 208/0.5 )
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di                    op 17 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Tivoli — heeft bij beschikkingen van 25 maart 1995                          Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, verte
 ( C-154/95 ), 3 april 1995 ( C-157/95 ), 3 mei 1995 (C                    genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
 174/95 ), 27 april 1995 ( C-175/95 ) en 10 mei 1995                        Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en
 ( C-176/95 ), ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen hebbende
 van de Europese Gemeenschappen op, respectievelijk,                        te Luxemburg bij de Ambassade van België, rue des
                                                                             Girondins 4 .
 15 mei 1995 ( C-154/95 ), 19 mei 1995 ( C-157/95 ), 6 juni
 1995 ( C-174/95 en C-175/95 ) en 7 juni ^995 ( C-176/95 ), in
 de aldaar dienende strafzaken tegen I. Narducci , F. Smal                 Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
 done, S. Mattei , B. Belli en A. Scrocca , het Hof van Justi
 tie dezelfde prejudiciële vragen gesteld als in de zaken
 C-135/95 , C-140/95 en C-141 /95 (')•                                       Verordening ( EG ) nr . 510/95 van de Commissie van 7 maart
                                                                             1995 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als gevolg
                                                                             van de storm Debbie, van een extra hoeveelheid bananen
 ( ] ) PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 , blz . 20 .                          boven het tariefcontingent dat voor 1994 voor invoer is
                                                                             vastgesteld ( 1 ), te vernietigen en de Commissie tot de kosten
                                                                             te veroordelen .


title: Zaak C-379/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ERG Raffinerie Mediterranee SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ERG Raffinerie Mediterranee SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   (Zaak C-379/08)
   (2008/C 301/27)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: ERG Raffinerie Mediterranee SpA e.a.

      Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat de communautaire richtlijn betreffende het herstellen van milieuschade (richtlijn 2004/35/EG (1) van 21 april 2004), inzonderheid artikel 7 ervan en bijlage II waarnaar in dat artikel wordt verwezen, in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid als „redelijke opties voor het herstel van de milieuschade” andere werken aan de milieucomponenten (in casu „fysieke isolatie” van de bodem langs de zee) mag opleggen dan die waarvoor eerder was geopteerd aan het einde van een passend op tegenspraak gevoerd onderzoek en die reeds waren goedgekeurd en uitgevoerd of in uitvoering waren?

               2)

               Staat diezelfde richtlijn in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid dergelijke voorschriften mag uitvaardigen ex auctoritate, dat wil zeggen zonder een onderzoek te hebben ingesteld naar de specifieke situatie van het gebied, naar de kosten van uitvoering daarvan in samenhang met de redelijkerwijze voorzienbare voordelen, naar de mogelijke of waarschijnlijke nevenschade en de mogelijke of de waarschijnlijke schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid en de openbare veiligheid en naar de tijd die nodig is voor de verwezenlijking daarvan?

               3)

               Staat diezelfde richtlijn, gelet op de bijzondere situatie in het gebied van nationaal belang Priolo, in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid ex auctoritate de inachtneming van dergelijke voorschriften als voorwaarde mag stellen voor de toestemming voor rechtmatig gebruik van terreinen waarop de sanering niet rechtstreeks betrekking heeft, omdat zij reeds zijn gesaneerd of niet zijn vervuild, maar die binnen het afgebakende gebied van nationaal belang Priolo liggen?

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: ARREST VAN HET HOF van 15 januari 1998 in zaak C-44/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesvergabeamt): Mannesmann Anlagenbau Austria AG e.a. tegen Strohal Rotationsdruck GesmbH (Overheidsopdrachten - Procedure voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Staatsdrukkerij - Dochteronderneming die commerciële activiteiten verricht)

text:
20.2.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 55/13
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei                  verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der            L 257 van 19.10.1968, blz. 2), heeft het Hof, samenge-
lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-          steld als volgt: C. Gulmann, president van de Derde en
sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme             Vijfde Kamer, waarnemend voor de president, H. Ragne-
grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof          malm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten,
(Tweede Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,              G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
president van de Zesde Kamer, waarnemend voor de presi-            teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward (rapporteur), J.-P.
dent van de Tweede Kamer, G. F. Mancini (rapporteur) en            Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters; advo-
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo             caat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, admini-
Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op             strateur, op 15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan
15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              het dictum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                   1. Artikel 48 van het EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en
Artikel 17 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad                   4, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-                 van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-                  werknemers binnen de Gemeenschap, verzetten zich
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                   tegen een bepaling van een collectieve arbeidsovereen-
waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd,                komst voor de openbare dienst van een lidstaat, die
dat een belastingplichtige die als zodanig handelt, de belas-           voor werknemers van die openbare dienst voorziet in
ting over de toegevoegde waarde mag aftrekken die hij                   een bevordering op grond van ancieÈnniteit na een
verschuldigd is voor goederen of diensten die hem zijn                  werkzaamheid van acht jaar in een door die overeen-
geleverd, respectievelijk verstrekt voor investeringswerken             komst bepaalde salarisgroep, zonder dat rekening
welke bestemd zijn om te worden gebruikt in het kader                   wordt gehouden met tijdvakken van tewerkstelling, op
van belaste handelingen. Het recht op aftrek blijft verwor-             een vergelijkbaar werkterrein, die eerder in de open-
ven, wanneer de belastingplichtige wegens omstandigheden                bare dienst van een andere lidstaat zijn vervuld.
buiten zijn wil deze goederen en diensten nooit heeft
gebruikt voor het verrichten van belaste handelingen. In           2. Een bepaling van een collectieve arbeidsovereenkomst
voorkomend geval kan de levering van investeringsgoede-                 die een met artikel 48 van het Verdrag en artikel 7,
ren gedurende de herzieningsperiode aanleiding zijn voor                lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 strijdige dis-
een herziening van de aftrek onder de voorwaarden van                   criminatie bevat, is ingevolge artikel 7, lid 4, van deze
artikel 20, lid 3, van de richtlijn.                                    verordening van rechtswege nietig. De nationale rech-
                                                                        ter dient derhalve, zonder de voorafgaande schrapping
(1) PB C 101 van 22.4.1995.                                             van deze bepaling door middel van collectieve onder-
                                                                        handeling of elke andere procedure te vragen of af te
                                                                        wachten, op de leden van de door deze discriminatie
                                                                        benadeelde groep dezelfde regeling toe te passen als
                                                                        die welke voor de andere werknemers geldt.
                  ARREST VAN HET HOF                               (1) PB C 64 van 2.3.1996.
                     van 15 januari 1998
in zaak C-15/96 (verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg
om een prejudicieÈle beslissing): K. Schöning-Kougebeto-
      poulou tegen Freie und Hansestadt Hamburg (1)
(Vrij verkeer van personen Ð Collectieve arbeidsovereen-                             ARREST VAN HET HOF
komst voor werknemers in openbare sector Ð Bevordering                                  van 15 januari 1998
op grond van ancieÈnniteit Ð Beroepservaring verworven
                      in andere lidstaat)                          in zaak C-44/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                                                                   van het Bundesvergabeamt): Mannesmann Anlagenbau
                         (98/C 55/24)                               Austria AG e.a. tegen Strohal Rotationsdruck GesmbH (1)
                                                                   (Overheidsopdrachten Ð Procedure voor plaatsen van
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   overheidsopdrachten voor uitvoering van werken Ð
                                                                   Staatsdrukkerij Ð Dochteronderneming die commercieÈle
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                          activiteiten verricht)
                de Jurisprudentie van het Hof)                                              (98/C 55/25)
In zaak C-15/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                     (Procestaal: Duits)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Arbeits-
gericht Hamburg (Duitsland), in het aldaar aanhangig
geding tussen K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Hansestadt Hamburg, om een prejudicieÈle beslissing over                           de Jurisprudentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 48 van het EG-Verdrag en
artikel 7, leden 1 en 4, van Verordening (EEG) nr. 1612/           In zaak C-44/96, betreffende een verzoek aan het Hof
68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
 ---pagebreak--- C 55/14                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
vergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding                  heid alsmede de coördinatie van hun bijstandsverlening
tussen Mannesmann Anlagenbau Austria AG e.a. en Stro-                    onderling en met die van de Europese Investerings-
hal Rotationsdruck GesmbH, om een prejudicieÈle beslis-                  bank en de andere bestaande financieringsinstrumen-
sing over de uitlegging van artikel 1, onder b), van Richt-              ten, moet aldus worden uitgelegd, dat de communau-
lijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende                  taire financiering van een bouwproject niet is gebon-
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                   den aan de inachtneming, door de ontvangers ervan,
overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB                    van de beroepsprocedures in de zin van Richtlijn 89/
L 199 van 9.8.1993, blz. 54) en van artikel 7, lid 1, van                665/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou-
Verordening (EEG) nr. 2081/93 van de Raad van 20 juli                    dende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs-
1993 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2052/88                     rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de
betreffende de taken van de Fondsen met structurele strek-               beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids-
king, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun                opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van
bijstandsverlening onderling en met die van de Europese                  werken, indien zij zelf geen aanbestedende diensten in
Investeringsbank en de andere bestaande financieringsin-                 de zin van artikel 1, onder b), van Richtlijn 93/37/
strumenten (PB L 193 van 31.7.1993, blz. 5), heeft het                   EEG zijn.
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, pre-
sident, C. Gulmann, M. Wathelet en R. Schintgen, kamer-             (1) PB C 95 van 30.3.1996.
presidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida,
P. J. G. Kapteyn (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O.
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón,
rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: H. A. Rühl,
hoofdadministrateur, op 15 januari 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste Kamer)
1. Een entiteit als de Österreichische Staatsdruckerei
     moet worden beschouwd als een publiekrechtelijke                                     van 15 januari 1998
     instelling in de zin van artikel 1, onder b), tweede ali-      in zaak C-80/96 (verzoek van het Hessische Finanzgericht,
     nea, van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni           Kassel om een prejudicieÈle beslissing): Quelle Schickedanz
     1993 betreffende de coördinatie van de procedures              AG und Co. tegen Oberfinanzdirektion Frankfurt am
     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de                                          Main (1)
     uitvoering van werken, en bijgevolg als een aanbeste-
     dende dienst in de zin van de eerste alinea van deze           (Gemeenschappelijk douanetarief Ð Indeling van samen-
     bepaling, zodat de door deze entiteit geplaatste               stelling van goed Ð Geldigheid van de bijlage bij Verorde-
     opdrachten voor de uitvoering van werken, van welke                       ning (EG) nr. 1966/94 van de Commissie)
     aard ook, moeten worden beschouwd als overheidsop-                                       (98/C 55/26)
     drachten voor de uitvoering van werken in de zin van
     artikel 1, onder a), van deze richtlijn.                                              (Procestaal: Duits)
2. Een onderneming die commercieÈle activiteiten verricht            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     en waarin een aanbestedende dienst de meerderheid                               de Jurisprudentie van het Hof)
     van de aandelen bezit, kan niet reeds daarom als een
     publiekrechtelijke instelling in de zin van artikel 1,         In zaak C-80/96, betreffende een verzoek aan het Hof
     onder b), van Richtlijn 93/37/EEG en bijgevolg als een         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hessi-
     aanbestedende dienst in de zin van deze bepaling wor-          sche Finanzgericht, Kassel (Duitsland), in het aldaar aan-
     den aangemerkt, omdat deze onderneming door de                 hangig geding tussen Quelle Schickedanz AG und Co. en
     aanbestedende dienst is opgericht of van de aanbeste-          Oberfinanzdirektion Frankfurt am Main, betreffende een
     dende dienst financieÈle middelen ontvangt, afkomstig          prejudicieÈle beslissing over de uitlegging en de geldigheid
     uit de activiteiten die hij verricht ter voorziening in        van punt 6 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1966/
     behoeften van algemeen belang andere dan die van               94 van de Commissie van 28 juli 1994 tot indeling van
     industrieÈle of commercieÈle aard.                             bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB
                                                                    L 198 van 30.7.1994, blz. 103), heeft het Hof (Eerste
3. De bepalingen van Richtlijn 93/37/EEG zijn niet van              Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresi-
     toepassing op een overheidsopdracht voor de uitvoe-            dent, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
     ring van werken, wanneer het een project betreft dat           generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau,
     van meet af aan in zijn geheel onder de statutaire doel-       hoofdadministrateur, op 15 januari 1998 een arrest gewe-
     omschrijving van een onderneming valt die geen aan-            zen waarvan het dictum luidt als volgt:
     bestedende dienst is, en de opdrachten voor de uitvoe-
     ring van werken in verband met dit project door een            1. Verordening (EG) nr. 1966/94 van de Commissie van
     aanbestedende dienst zijn geplaatst voor rekening van               28 juli 1994 tot indeling van bepaalde goederen in de
     deze onderneming.                                                   gecombineerde nomenclatuur is ongeldig, voorzover in
                                                                         punt 6 van de bijlage bij deze verordening goederen in
4. Artikel 7, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2081/93                   stellen of assortimenten, opgemaakt voor de verkoop
     van de Raad van 20 juli 1993 tot wijziging van Veror-               in het klein, en bestaande uit een bustehouder en een
     dening (EEG) nr. 2052/88 betreffende de taken van de                slip, afzonderlijk worden ingedeeld onder de onderver-
     Fondsen met structurele strekking, hun doeltreffend-                delingen 6108 21 00 en 6212 10 00.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 februari 2001 in zaak C-187/99 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda Pública tegen Fábrica de Queĳo Eru Portuguesa L.da (Regeling actieve veredeling — Verordening (EEG) nr. 1999/85 — Opbrengst van de veredelingshandeling — Vergunning van de bevoegde douaneautoriteit — Mogelĳkheid voor die autoriteit om de opbrengst eenzĳdig te wĳzigen)

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/11
artikel 17, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) enkel het           1)    Artikel 95 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
gedeelte van de BTW aftrekken dat evenredig is aan het bedrag van                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
eerstbedoelde handelingen. Wanneer evenwel de diverse door de                    socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
overdrager ten behoeve van de overdracht van het geheel of een                   alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
gedeelte van een algemeenheid van goederen gebruikte diensten                    verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92
rechtstreeks en onmiddellijk verband houden met een duidelijk                    van de Raad van 30 april 1992 houdende overgangsbepalingen
afgebakend gedeelte van zijn economische activiteiten, zodat de kosten           voor de toepassing van verordening nr. 1248/92, is van
van deze diensten deel uitmaken van de algemene kosten van dat                   toepassing op pensioengerechtigden die vóór de inwerkingtreding
gedeelte van de onderneming, en wanneer alle met betrekking tot dit              van de bij laatstgenoemde verordening aangebrachte wijzigingen
gedeelte verrichte handelingen aan BTW zijn onderworpen, kan de                  bij een nationale rechterlijke instantie een beroep ter verkrijging
belastingplichtige de BTW die over de uitgaven voor de verkrijging               van het recht op het pensioen hadden ingesteld onder betwisting
van die diensten is geheven, volledig aftrekken.                                 van de toepassing van de nationale anticumulatiebepalingen,
                                                                                een beroep dat op het tijdstip van de inwerkingtreding van de
                                                                                nieuwe bepalingen nog niet definitief was beslecht.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.
                                                                           2)    Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan, in de eerste
                                                                                plaats, of de nationale wettelijke regeling de verplichting oplegt
                                                                                om een verzoek tot herziening in te dienen, hetzij binnen de
                                                                                gestelde termijn en volgens de vormvoorschriften bij het bevoegde
                                                                                socialezekerheidsorgaan, hetzij volgens de toepasselijke proces-
                                                                                regels bij de rechter zelf. In de tweede plaats dient deze rechter
                    ARREST VAN HET HOF                                           na te gaan, of dergelijke vereisten niet minder gunstig zijn dan
                                                                                die welke van toepassing zijn in vergelijkbare situaties die onder
                           (Vijfde kamer)                                        het nationale recht vallen, en of die vereisten de uitoefening
                                                                                van de door verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd bij
                       van 22 februari 2001                                      verordening nr. 1248/92, aan de belanghebbenden verleende
                                                                                rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
in de gevoegde zaken C-52/99 en C-53/99 (verzoek van
het Arbeidshof te Luik om een prejudiciële beslissing):                    (1) PB C 100 van 10.4.1999.
Rijksdienst voor pensioenen (RVP) tegen Gioconda Ca-
    marotto (C-52/99), Giuseppina Vignone (C-53/99) (1)
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 van Raad, zoals gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 1248/92 — Sociale zekerheid —
Ouderdoms- en overlijdensverzekering — Berekening van
    uitkeringen — Wijziging van regels voor berekening)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2001/C 173/17)
                                                                                (Tweede kamer)
                          (Procestaal: Frans)                                                      van 22 februari 2001
                                                                           in zaak C-187/99 (verzoek van het Supremo Tribunal
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda
                          dentie van het Hof)
                                                                              Pública tegen Fábrica de Queijo Eru Portuguesa L.da (1)
In de gevoegde zaken C-52/99 en C-53/99, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag                     (Regeling actieve veredeling — Verordening (EEG)
(thans artikel 234 EG) van het Arbeidshof te Luik (België),                nr. 1999/85 — Opbrengst van de veredelingshandeling —
in de aldaar aanhangige gedingen tussen Rijksdienst voor                   Vergunning van de bevoegde douaneautoriteit — Mogelijk-
pensioenen (RVP) en Gioconda Camarotto (C-52/99), Giusep-                  heid voor die autoriteit om de opbrengst eenzijdig te wijzigen)
pina Vignone (C-53/99), om een prejudiciële beslissing over
de uitlegging van artikel 95 bis van verordening (EEG)                                                (2001/C 173/18)
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen                                       (Procestaal: Portugees)
de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april
1992 (PB L 136, blz. 7), heeft het Hof (Vijfde kamer),                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,                                                dentie van het Hof)
D. A. O. Edward (rapporteur) en P. Jann, rechters; advocaat-
generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op        In zaak C-187/99, betreffende een verzoek aan het Hof
22 februari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-
als volgt:                                                                 ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen
 ---pagebreak--- C 173/12                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
Fazenda Pública en Fábrica de Queijo Eru Portuguesa L.da, in              Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Vliet), betref-
aanwezigheid van: Ministério Público, om een prejudiciële                  fende een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring
beslissing over de uitlegging van verordening (EEG)                         van beschikking 98/358/EG van de Commissie van 6 mei
nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985 betreffende de                     1998 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
regeling actieve veredeling (PB L 188, blz. 1), en met name                 lidstaten voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend in
artikel 11 daarvan, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld              verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
als volgt: V. Skouris, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)            voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:          uitgaven (PB L 163, blz. 28), voorzover daarbij uitgaven ten
R. Grass, op 22 februari 2001 een arrest gewezen waarvan het                bedrage van 16 378 716,63 NLG, die de verzoekende lidstaat
dictum luidt als volgt:                                                     in het kader van de voorfinanciering van uitvoerrestituties heeft
                                                                            gedaan, van communautaire financiering worden uitgesloten,
1)    Artikel 11 van verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad              heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
      van 16 juli 1985 betreffende de regeling actieve veredeling           mann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet,
      moet aldus worden uitgelegd, dat het niet alleen betrekking           R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-
      heeft op de voorwaarden en vereisten voor de afgifte van de           generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
      vergunning voor de regeling actieve veredeling, maar ook op de        6 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      voorwaarden voor het gebruik of de toepassing van deze regeling       volgt:
      die in de vergunning aan de houder ervan zijn opgelegd, zodat
      de douaneautoriteit eenzijdig het opbrengstpercentage kan             1)    Verwerpt het beroep.
      wijzigen dat zij bij de afgifte van de vergunning had vastgesteld,
      indien bij de toepassing van de regeling blijkt dat het               2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
      behaalde opbrengstpercentage hoger is dan in de vergunning is
      vastgesteld.
                                                                            (1) PB C 299 van 26.9.1998.
2)    Verordening nr. 1999/85, noch het rechtszekerheidsbeginsel
      verzet zich ertegen, dat de bevoegde douaneautoriteit het
      door haar in de vergunning vastgestelde opbrengstpercentage
      eenzijdig wijzigt, ook wanneer bewezen is dat die douaneautori-
      teit de activiteiten van de vergunninghouder vóór de afgifte van
      die vergunning nauwlettend heeft gevolgd en gecontroleerd.
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 6 maart 2001
                                                                            in zaak C-273/99 P: B. Connolly tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                      ARREST VAN HET HOF                                    („Hogere voorziening — Ambtenaren — Tuchtprocedure —
                                                                            Schorsing — Motivering — Ten laste gelegde schuld —
                                                                               Artikelen 11, 12 en 17 Statuut — Gelijke behandeling”)
                             (Zesde kamer)
                                                                                (2001/C 173/20)
                           van 6 maart 2001
in zaak C-278/98: Koninkrijk der Nederlanden tegen                                                    (Procestaal: Frans)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                  1994 — Granen en rundvlees”)                                                        dentie van het Hof)
                            (2001/C 173/19)                                 In zaak C-273/99 P, B. Connolly, voormalig ambtenaar van de
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                            Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Sam-
                         (Procestaal: Nederlands)                           bon en P.-P. van Gehuchten, advocaten, domicilie gekozen
                                                                            hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen
                                                                            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
In zaak C-278/98, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:                 Gemeenschappen (Eerste kamer) van 19 mei 1999, Connol-
M. A. Fierstra en N. Wijmenga) tegen Commissie van de                       ly/Commissie (T-203/95, JurAmbt. blz. I-A-83 en II-443),


title: Zaak T-349/16: Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2017 — Bank Saderat Iran/Raad

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/50

         Beschikking van het Gerecht van 3 februari 2017 — Bank Saderat Iran/Raad
   (Zaak T-349/16) (1)

   (2017/C 112/69)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-117/99 (verzoek van de Cour de Cassation om een prejudiciële beslissing): Union nationale interprofessionnelle des légumes transformés (Unilet), G. Le Bars tegen Association Comité économique régional agricole fruits et légumes de Bretagne (Cerafel) (Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Groenten en fruit — Telersverenigingen — Verplichte bĳdragebetaling door niet-aangesloten telers — Vrĳstelling van niet-aangesloten telers van voor verwerking bestemde producten — Wettigheid van vrĳstelling)

text:
C 316/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.11.2000
Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake                Artikel 15 ter, lid 8, van verordening (EEG) nr. 1035/72 van de
de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige      Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke ordening
handelsagenten, staat in de weg aan een nationale regeling die de           der markten in de sector groenten en fruit, zoals gewijzigd bij
geldigheid van een agentuurovereenkomst afhankelijk stelt van de            verordening (EEG) nr. 3284/83 van de Raad van 14 november
inschrijving van de handelsagent in het daartoe bestemde register. Bij      1983, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, wanneer hij
de toepassing van bepalingen van nationaal recht, ongeacht of zij van       lid 1 van deze bepaling heeft toegepast, dat wil zeggen wanneer hij
vroegere of latere datum dan de richtlijn zijn, moet de nationale           bepaalde door een telersvereniging vastgestelde regels inzake de
rechter deze zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen     productie en de commercialisatie verplicht heeft gesteld voor de in de
en het doel van de richtlijn, zodat de toepassing ervan in overeenstem-     regio gevestigde telers die niet bij deze vereniging zijn aangesloten,
ming is met de doelstellingen van deze richtlijn.                           bepaalde niet-aangesloten telers voor hetzelfde product mag vrijstellen
                                                                            van de bijdrageplicht, voor zover hun productie niet voor de markt
                                                                            van verse producten, maar voor industriële verwerking bestemd is.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                            (1) PB C 188 van 3.7.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           van 13 juli 2000
                                                                                van 13 juli 2000
in zaak C-117/99 (verzoek van de Cour de Cassation om
een prejudiciële beslissing): Union nationale interprofes-                  in zaak C-136/99 (verzoek van de Conseil d’État om een
sionnelle des légumes transformés (Unilet), G. Le Bars                      prejudiciële beslissing): Ministre du Budget, Ministre de
tegen Association Comité économique régional agricole                       l’Économie et des Finances tegen Société Monte Dei
           fruits et légumes de Bretagne (Cerafel) (1)                                               Paschi Di Siena (1)
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten                         [Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
— Groenten en fruit — Telersverenigingen — Verplichte                       over de toegevoegde waarde — Teruggaaf van belasting aan
bijdragebetaling door niet-aangesloten telers — Vrijstelling                niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen —
van niet-aangesloten telers van voor verwerking bestemde                    Artikel 17 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) en artikelen 2
            producten — Wettigheid van vrijstelling)                                  en 5 van Achtste richtlijn (79/1072/EEG)]
                           (2000/C 316/10)                                                            (2000/C 316/11)
                           (Procestaal: Frans)                                                        (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-117/99, betreffende een verzoek aan het Hof                       In zaak C-136/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Cour de cassation (Frankrijk), in het aldaar aanhangig                   Conseil d’État (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
geding tussen Union nationale interprofessionnelle des                      tussen Ministre du Budget, Ministre de l’Économie et des
légumes transformés (Unilet), G. Le Bars en Association Comité              Finances en Société Monte Dei Paschi Di Siena, om een
économique régional agricole fruits et légumes de Bretagne                  prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 2 en
(Cerafel) om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             5 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad
artikel 15 ter, lid 8, van verordening (EEG) nr. 1035/72 van de             van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de
Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke                        wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling
ordening der markten in de sector groeten en fruit (PB L 118,               voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde
blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3284/83 van              aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB
de Raad van 14 november 1983 (PB L 325, blz. 1), heeft het                  L 331, blz. 11), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
Hof (Vijde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                 als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, P. Jann,
kamerpresident, L. Sevón, P. Jann (rapporteur), H. Ragnemalm               H. Ragnemalm (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:            advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest                 administrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-134/12: Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2014 — Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Overeenkomsten betreffende financiële bijstand van Unie aan projecten op gebied van onderzoek en ontwikkeling — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Geen herkwalificatie van conclusies — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/21

      Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2014 — Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT/Commissie
      (Zaak T-134/12) (1)

      (Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Overeenkomsten betreffende financiële bijstand van Unie aan projecten op gebied van onderzoek en ontwikkeling - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Geen herkwalificatie van conclusies - Niet-ontvankelijkheid)
      (2014/C 71/38)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Jiménez Perona, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en B. Conte, gemachtigden, bijgestaan door J. Rivas Andrés en X. García García, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit dat is opgenomen in de brief van de Commissie van 13 januari 2012 houdende inning van de in de debetnota’s vermelde bedragen overeenkomstig de financiële audit waaraan verzoekster was onderworpen, alsook verzoek wegens niet-contractuele aansprakelijkheid, waarmee het Gerecht verzocht wordt de Commissie te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 732 768 EUR

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT, SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten van het kort geding.

         (1)  PB C 157 van 2.6.2012.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 januari 2003 in zaak T-75/00: Augusto Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tuchtmaatregelen — Tuchtrechtelĳk ontslag — Uitoefening van externe activiteiten zonder voorafgaande machtiging)

text:
C 83/18                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            5.4.2003
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 16 januari 2003                                                        van 28 januari 2003
                                                                          in zaak T-147/00: Les Laboratoires Servier tegen Commis-
in zaak T-75/00: Augusto Fichtner tegen Commissie van
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
               de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                          („Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Communautai-
(Ambtenaren — Tuchtmaatregelen — Tuchtrechtelijk ont-                     re arbitrageprocedures — Intrekking van vergunningen
slag — Uitoefening van externe activiteiten zonder vooraf-                voor in handel brengen — Bevoegdheid — Serotonerge
                        gaande machtiging)                                eetlustremmers: dexfenfluramine, fenfluramine — Richtlij-
                                                                                nen 65/65/EEG en 75/319/EEG”)
                          (2003/C 83/42)
                                                                                (2003/C 83/43)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-75/00, Augusto Fichtner, voormalig ambtenaar van                In zaak T-147/00, Les Laboratoires Servier, gevestigd te
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                   Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Norall,
Besozzo (Italië), aanvankelijk vertegenwoordigd door V. Sal-              E. Wright, I. F. Utgès Manley, I. S. Forrester en J. Killick,
vatore, advocaat, en vervolgens door V. La Russa, advocaat,               advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
tigden: J. Currall en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot,          H. Støvlbæk en R. Wainwright), betreffende een verzoek tot
enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie              nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen met behoud van             9 maart 2000 inzake de intrekking van de vergunningen voor
zijn recht op ouderdomspensioen wegens het uitoefenen van                 het in de handel brengen van de geneesmiddelen voor
externe werkzaamheden zonder voorafgaande machtiging, en                  menselijk gebruik die de volgende stoffen bevatten: „dexfenflu-
anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde ka-               ramine” en „fenfluramine” [C (2000) 573], heeft het Gerecht
mer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, P. Mengozzi          (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González,                R. M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung,
hoofdadministrateur, op 16 januari 2003 een arrest gewezen                P. Mengozzi en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       administrateur, op 28 januari 2003 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                          1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 9 maart
                                                                                2000 [C (2000) 573].
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
       daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.
                                                                          2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
( 1) PB C 135 van 13 mei 2000.
                                                                          (1 ) PB C 247 van 26.8.2000.


title: Zaak F-13/15: Beroep ingesteld op 26 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/50

         Beroep ingesteld op 26 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-13/15)
   (2015/C 089/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke en T. Van Lysebeth, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut onwettig en niet van toepassing verklaren;

               —

               de besluiten tot intrekking van de vergoeding van verzoekers’ jaarlijkse reiskosten vanaf 2014 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-577/14 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 — Brandconcern BV/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 51, lid 2 — Woordmerk LAMBRETTA — Normaal gebruik van het merk — Vordering tot vervallenverklaring — Gedeeltelijke vervallenverklaring — Mededeling nr. 2/12 van de voorzitter van het EUIPO — Beperking in de tijd van een arrest van het Hof]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 — Brandconcern BV/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Zaak C-577/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 51, lid 2 - Woordmerk LAMBRETTA - Normaal gebruik van het merk - Vordering tot vervallenverklaring - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Mededeling nr. 2/12 van de voorzitter van het EUIPO - Beperking in de tijd van een arrest van het Hof])
   (2017/C 112/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Brandconcern BV (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, Rechtsanwälte, G. Casucci, N. Ferretti en C. Galli, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Scooters India Ltd (vertegenwoordigers: C. Wolfe, solicitor, alsook B. Brandreth en A. Edwards-Stuart, barristers)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Brandconcern BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.