title: Zaak C-336/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Sonthofen — Duitsland) — Strafzaak tegen Sebat Ince (Vrij verrichten van diensten — Artikel 56 VWEU — Kansspelen — Publiek monopolie inzake sportweddenschappen — Voorafgaande administratieve vergunning — Uitsluiting van particuliere exploitanten — Inzamelen van weddenschappen voor rekening van een in een andere lidstaat gevestigde exploitant — Strafrechtelijke sancties — Nationale bepaling in strijd met het Unierecht — Uitschakeling — Overgang naar een stelsel waarin een beperkt aantal concessies aan particuliere exploitanten wordt verleend — Beginselen van transparantie en onpartijdigheid — Richtlijn 98/34/EG — Artikel 8 — Technische voorschriften — Regels betreffende diensten — Kennisgevingsplicht)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amstgericht Sonthofen — Duitsland) — Strafzaak tegen Sebat Ince
   (Zaak C-336/14) (1)

   ((Vrij verrichten van diensten - Artikel 56 VWEU - Kansspelen - Publiek monopolie inzake sportweddenschappen - Voorafgaande administratieve vergunning - Uitsluiting van particuliere exploitanten - Inzamelen van weddenschappen voor rekening van een in een andere lidstaat gevestigde exploitant - Strafrechtelijke sancties - Nationale bepaling in strijd met het Unierecht - Uitschakeling - Overgang naar een stelsel waarin een beperkt aantal concessies aan particuliere exploitanten wordt verleend - Beginselen van transparantie en onpartijdigheid - Richtlijn 98/34/EG - Artikel 8 - Technische voorschriften - Regels betreffende diensten - Kennisgevingsplicht))
   (2016/C 106/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amstgericht Sonthofen

      Partij in de strafzaak

   Sebat Ince

      Dictum

               1)

               Artikel 56 VWEU moet aldus moet worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de strafvervolgingsautoriteiten van een lidstaat een sanctie opleggen aan een particuliere exploitant die zonder vergunning als tussenpersoon sportweddenschappen aanbiedt voor rekening van een andere particuliere exploitant die geen vergunning heeft om in die lidstaat sportweddenschappen te organiseren, maar wel een vergunning in een andere lidstaat, wanneer de vergunningsplicht voor het organiseren of als tussenpersoon aanbieden van sportweddenschappen past binnen het kader van een publiek monopolie waarvan de nationale rechterlijke instanties hebben vastgesteld dat het in strijd is met het Unierecht. Artikel 56 VWEU verzet zich ook tegen een dergelijke sanctie indien een particuliere exploitant in theorie een vergunning voor het organiseren of als tussenpersoon aanbieden van sportweddenschappen kan verkrijgen, voor zover het niet zeker is dat de procedure voor verlening van een dergelijke vergunning bekend is en voor zover het publieke monopolie inzake sportweddenschappen, waarvan de nationale rechterlijke instanties hebben geoordeeld dat het in strijd is met het Unierecht, nog steeds bestaat ondanks de vaststelling van een dergelijke procedure.

               2)

               Artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat de in dat artikel neergelegde kennisgevingsplicht geldt voor het ontwerp van een regionale wettelijke regeling waarbij op het betrokken regionale niveau de bepalingen worden gehandhaafd van een voor alle regio’s van een lidstaat gemeenschappelijke wettelijke regeling die is verstreken, voor zover dat ontwerp technische voorschriften in de zin van artikel 1 van deze richtlijn bevat, zodat deze technische regels niet tegenwerpelijk zijn aan een particulier in het kader van een strafprocedure wanneer die verplichting niet wordt nageleefd. Aan die verplichting wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat een ontwerp van die gemeenschappelijke wettelijke regeling voordien aan de Commissie was meegedeeld overeenkomstig artikel 8, lid 1, van deze richtlijn en in die regeling uitdrukkelijk in de mogelijkheid van verlenging was voorzien, waarvan evenwel geen gebruik is gemaakt.

               3)

               Artikel 56 moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat een sanctie oplegt voor het zonder vergunning als tussenpersoon aanbieden van sportweddenschappen op zijn grondgebied voor rekening van een exploitant met een vergunning voor de organisatie van sportweddenschappen in een andere lidstaat:

                           —

                           wanneer de verlening van een vergunning voor de organisatie van sportweddenschappen afhankelijk is van het verkrijgen van een concessie door die exploitant volgens een procedure voor de verlening van concessies zoals die in het hoofdgeding, voor zover de verwijzende rechter vaststelt dat die procedure in strijd is met de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van nationaliteit en de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting, en

                           —

                           voor zover de bepalingen tot instelling van een publiek monopolie op het organiseren en als tussenpersoon aanbieden van sportweddenschappen, waarvan de nationale rechterlijke instanties hebben geoordeeld dat zij in strijd zijn met het Unierecht, in de praktijk van toepassing zijn gebleven, ondanks de inwerkingtreding van een nationale bepaling op grond waarvan aan particuliere exploitanten een concessie kon worden verleend.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-509/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Akzo Nobel NV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-330/01, Akzo Nobel NV tegen Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/15

         Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2006 door Akzo Nobel NV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 september 2006 in zaak T-330/01, Akzo Nobel NV tegen Commissie
   (Zaak C-509/06 P)
   (2007/C 56/27)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirante: Akzo Nobel NV (vertegenwoordiger: C. Swaak, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (GEA) van 27 september 2006 in zaak T-330/01 te vernietigen

               —

               De artikelen 3 en 4 van de beschikking C(2001) 2931 def. van 2 oktober 2001 van de Commissie te vernietigen

               —

               De Commissie te veroordelen om de kosten van dit beroep te betalen

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het GEA heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de verantwoordelijkheid voor een inbreuk begaan door een gemeenschappelijke onderneming niet enkel aan diens moederondernemingen kan worden toegerekend, maar eveneens — hoofdelijk — aan de hoogste holdingmaatschappij die indirect de aandelen houdt in één van de twee moedervennootschappen.

               2.

               Het GEA geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat argumenten die niet naar voren werden gebracht gedurende de administratieve procedure bij de Commissie niet voor het eerst kunnen worden ingeroepen bij het GEA.


title: Zaak F-49/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 2 december 2013 — Pachtitis/Commissie (Openbare dienst — Vergelijkend onderzoek EPSO/AD/77/06 — Toegang tot documenten — Verzoek om toegang tot antwoorden van toelatingstoetsen — Nietigverklaring van uitslag van toetsen — Ontbreken van procesbelang — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/35

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 2 december 2013 — Pachtitis/Commissie
      (Zaak F-49/12)
      (Openbare dienst - Vergelijkend onderzoek EPSO/AD/77/06 - Toegang tot documenten - Verzoek om toegang tot antwoorden van toelatingstoetsen - Nietigverklaring van uitslag van toetsen - Ontbreken van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
      (2014/C 71/68)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Dimitrios Pachtitis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Giatagantzidis en K. Kyriazi, vervolgens Giatagantzidis en A. Féréti, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en I. Chatzigiannis, vervolgens J. Currall en D. Triantafyllou, gemachtigden)

         Interveniënten ter ondersteuning van de verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna en K. Boskovits, gemachtigden)

         Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en S. Johannesson, gemachtigden)

         Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) (vertegenwoordiger: H. Hijmans, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep.

                  2)

                  Pachtitis en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

                  3)

                  De Helleense Republiek, het Koninkrijk Zweden en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, interveniënten, zullen hun eigen kosten dragen.


title: Samenstelling van het EVA-Hof

text:
Avis juridique important

|

E1997J0320(01)

Samenstelling van het EVA-Hof

Publicatieblad Nr. C 090 van 20/03/1997 blz. 0023 - 0023

Samenstelling van het EVA-Hof (97/C 90/08)Verkiezing van de President van het Hof overeenkomstig de overeenkomst inzake overgangsregelingenOp 5 december 1996 hebben de rechters rechter Bjørn Haug overeenkomstig de overeenkomst inzake overgangsregelingen en artikel 30 van de overeenkomst tot instelling van een Toezichthoudende autoriteit en het Hof van Justitie voor een periode van drie jaar met ingang van 1 januari 1997 tot President van het EVA-Hof


title: Zaak T-480/11: Beroep ingesteld op 9 september 2011 — Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development/Commissie

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/27

         Beroep ingesteld op 9 september 2011 — Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development/Commissie
   (Zaak T-480/11)
   2011/C 340/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Technion — Israel Institute of Technology (Haifa, Israel) en Technion Research & Development Foundation Ltd (Haifa) (vertegenwoordigers: D. Grisay en D. Piccininno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige verzoek tot nietigverklaring krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in behandeling nemen;

               —

               het ontvankelijk verklaren;

               —

               het beroep gegrond verklaren en bijgevolg:

                           —

                           verklaren dat de Commissie geen concreet en individueel onderzoek heeft verricht naar de in het verzoek om toegang bedoelde documenten,

                           —

                           verklaren dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan bij de toepassing van de uitzonderingen voorzien bij artikel 4 van verordening nr. 1049/2001,

                           —

                           verklaren dat de Commissie het recht van gedeeltelijke toegang tot de documenten krachtens artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft geschonden;

                           —

                           verklaren dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door geen belangenafweging te maken tussen de ingeroepen uitzonderingen en het algemeen belang;

               —

               op die grondslag, de beschikking van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie van 30 juni 2011 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een concreet en individueel onderzoek van de documenten waartoe toegang wordt verzocht en daarmee een ontoereikende motivering van de bestreden beschikking, in die zin dat de Commissie heeft verwezen naar een categorie van documenten (documenten betreffende een audit) in plaats van naar concrete gegevens in die documenten.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout bij de toepassing van de uitzonderingen voorzien bij artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 (1):

                           —

                           doordat de Commissie heeft geoordeeld dat de openbaarmaking van de documenten waartoe toegang werd verzocht het verloop van deze audits zou verstoren, terwijl i) de auditprocedure er enkel toe strekt om na te gaan of de kosten die voor de uitvoering van een overeenkomst zijn gemaakt voor vergoeding in aanmerking komen of niet, en dat ii) de gegevens in de gevraagde documenten zuiver feitelijk van aard zijn;

                           —

                           doordat de Commissie heeft geoordeeld dat de openbaarmaking van de documenten waartoe toegang werd verzocht afbreuk zou doen aan de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu, terwijl de verzoekende partijen over deze documenten dienen te beschikken om dienstig hun rechten te laten gelden in de op tegenspraak verlopende auditprocedure.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht van gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten krachtens artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 door te weigeren om de documenten waartoe toegang wordt verzocht, concreet en individueel te onderzoeken.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel als gevolg van het ontbreken van een belangenafweging tussen de ingeroepen uitzonderingen en het algemeen belang, in die zin dat het in het algemeen belang zou zijn om na te kunnen gaan hoe de Commissie haar auditprocedures uitvoert en de contractpartijen in staat te stellen om de gepaste procedures in te voeren om aan de formele vereisten te voldoen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2005 in zaak C-140/04 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): United Antwerp Maritime Agencies NV tegen Belgische Staat en Seaport Terminals NV tegen Belgische Staat, United Antwerp Maritime Agencies NV (Douane-unie — Ontstaan van douaneschuld bij invoer — Goederen in tijdelijke opslag — Onttrekking van goederen aan douanetoezicht — Schuldenaar van douaneschuld)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 september 2005
   in zaak C-140/04 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): United Antwerp Maritime Agencies NV tegen Belgische Staat en Seaport Terminals NV tegen Belgische Staat, United Antwerp Maritime Agencies NV (1)

   (Douane-unie - Ontstaan van douaneschuld bij invoer - Goederen in tijdelijke opslag - Onttrekking van goederen aan douanetoezicht - Schuldenaar van douaneschuld)
   (2005/C 281/07)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-140/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen (België) bij beslissing van 11 maart 2004, ingekomen bij het Hof op 16 maart 2004, in de procedure: United Antwerp Maritime Agencies NV tegen Belgische Staat, en Seaport Terminals NV tegen Belgische Staat, United Antwerp Maritime Agencies NV, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M. M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 15 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 203, lid 3, vierde streepje, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat „de persoon die de verplichtingen welke voortvloeien uit de tijdelijke opslag van de goederen […] dient na te komen” slaat op de persoon die de goederen, na de lossing ervan, onder zich heeft om ze te verplaatsen of op te slaan.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 april 2005 in zaak T-88/01, Sniace, SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Handeling die verzoekster individueel raakt)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/11

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 april 2005
   in zaak T-88/01, Sniace, SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Handeling die verzoekster individueel raakt)
   (2005/C 155/21)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-88/01, Sniace, SA, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door J. Baró Fuentes, M. Gómez de Liaño y Botella en F. Rodríguez Carretero, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en J. Buendía Sierra, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Republiek Oostenrijk (gemachtigden: H. Dossi en M. Burgstaller, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), door Lenzing Lyocell GmbH & Co. KG, gevestigd te Heiligenkreuz im Lafnitztal (Oostenrijk), en door Land Burgenland (Oostenrijk), vertegenwoordigd door U. Soltész, advocaat, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2001/102/EG van de Commissie van 19 juli 2000 inzake overheidssteun die Oostenrijk aan Lenzing Lyocell GmbH & Co. KG heeft verleend (PB 2001, L 38, blz. 33), heeft het Gerecht (Vijfde kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

               3.

               Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak C-236/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof op 29 juni 2009 — Vzw Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop , Yann van Vugt, Charles Basselier/Ministerraad

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof op 29 juni 2009 — Vzw „Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop”, Yann van Vugt, Charles Basselier/Ministerraad
   (Zaak C-236/09)
   2009/C 205/47
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vzw „Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop”, Yann van Vugt, Charles Basselier

      Verwerende partij: Ministerraad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 5, lid 2, van richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (1) verenigbaar met artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en meer bepaald met het bij die bepaling gewaarborgde beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is hetzelfde artikel 5, lid 2, van de richtlijn eveneens onverenigbaar met artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie wanneer de toepassing ervan wordt beperkt tot de levensverzekeringsovereenkomsten?

      (1)  PB L 373, blz. 37.


title: Zaak C-67/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 20 februari 2008 — Margarete Block/Finanzamt Kaufbeuren

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 20 februari 2008 — Margarete Block/Finanzamt Kaufbeuren
   (Zaak C-67/08)
   (2008/C 107/29)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Margarete Block

      Verwerende partij: Finanzamt Kaufbeuren
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is het op grond van artikel 73 D, lid 1, sub a, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG) toegestaan, overeenkomstig § 21, leden 1 en 2, punt 1, Erbschaftsteuer- und Schenkungsteuergesetz juncto § 121 Bewertungsgesetz (objectieve beperking) de verrekening van Spaanse successierechten met Duitse successierechten ook nog uit te sluiten voor nalatenschappen die in 1999 zijn opengevallen?

               2.

               Dient artikel 73 B, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, EG) aldus te worden uitgelegd dat de successierechten die een andere lidstaat van de Europese Unie heft over de erfrechtelijke verkrijging van vorderingen die een erflater met laatste woonplaats in Duitsland heeft op kredietinstellingen in deze lidstaat, door een ook in Duitsland wonende erfgenaam, moeten worden verrekend met de Duitse successierechten?

               3.

               Is voor het antwoord op de vraag welke van de betrokken staten de dubbele belasting moet voorkomen, de objectiviteit van de verschillende aanknopingspunten in de nationale fiscale regelingen van belang en is — in voorkomend geval — de woonplaats van de schuldeiser een objectiever aanknopingspunt dan de vestigingsplaats van de schuldenaar?


title: Zaak T-288/15: Beroep ingesteld op 29 mei 2015 — Ezz e.a./Raad

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/27

         Beroep ingesteld op 29 mei 2015 — Ezz e.a./Raad
   (Zaak T-288/15)
   (2015/C 429/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ahmed Abdelaziz Ezz (Giza, Egypte), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Caïro, Egypte), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Giza, Egypte), Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Giza, Egypte) (vertegenwoordigers: J. Lewis, QC, B. Kennelly en J. Pobjoy, Barristers, J. Binns, Solicitor, J. Bellis en S. Rowe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2015/486 van de Raad van 20 maart 2015 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 77, blz. 16) nietig verklaren, voor zover het verzoekers betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               De Raad heeft geen passende rechtsgrondslag voor het bestreden besluit genoemd. Volgens verzoekers vormt artikel 29 VEU geen passende rechtsgrondslag voor het bestreden besluit.

               2.

               De Raad heeft de rechten geschonden die verzoekende partijen genieten uit hoofde van artikel 6 VEU, gelezen in samenhang met de artikelen 2 VEU en 3 VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, door te vooronderstellen dat gerechtelijke procedures in Egypte de fundamentele mensenrechten eerbiedigen.

               3.

               De Raad heeft niet voldaan aan het criterium voor de vaststelling van beperkende maatregelen jegens verzoekers als bedoeld in artikel 1 van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 63) (zoals gewijzigd) en artikel 2 van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4) (zoals gewijzigd). Verzoekende partijen voeren aan dat zij niet „zijn geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk” voor het verduisteren van Egyptische overheidsmiddelen of mensenrechtenschendingen in Egypte of als een persoon die banden heeft met iemand die als zodanig is geïdentificeerd.

               4.

               De Raad heeft verzoekers’ rechten van de verdediging, het recht op goed bestuur en op daadwerkelijk rechterlijk toezicht geschonden. Meer in het bijzonder voeren verzoekende partijen aan dat de Raad niet zorgvuldig en onpartijdig heeft onderzocht of de redenen die zijn aangevoerd ter rechtvaardiging van een nieuwe opname op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die zij daaraan voorafgaand hadden geformuleerd.

               5.

               De Raad heeft zonder rechtvaardiging of evenredigheid de grondrechten van verzoekers geschonden, daaronder begrepen hun recht op bescherming van hun eigendom en reputatie. Verzoekers voeren aan dat de Raad niet heeft aangetoond dat de bevriezing van hun tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitiem doel, en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig aan dat doel is.


title: Zaak T-306/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 januari 2008 — Scippacercola en Terezakis/Commissie ( Mededinging — Misbruik van machtspositie — Beweerdelijk buitensporige rechten geheven door exploitant van internationale luchthaven van Athene — Afwijzing van klacht — Ontbreken van communautair belang )

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 januari 2008 — Scippacercola en Terezakis/Commissie
   (Zaak T-306/05) (1)

   („Mededinging - Misbruik van machtspositie - Beweerdelijk buitensporige rechten geheven door exploitant van internationale luchthaven van Athene - Afwijzing van klacht - Ontbreken van communautair belang’)
   (2008/C 51/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Isabella Scippacercola (Brussel, België) en Ioannis Terezakis (Brussel) (vertegenwoordigers: A. Krystallidis en G. Stylianakis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Hellström, A. Nijenhuis en F. Amato, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 2 mei 2005, vastgesteld krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 EG en 82 EG (PB L 123, blz. 18), houdende afwijzing van klacht COMP/D3/38469 betreffende de heffing van bepaalde rechten door de exploitant van de internationale luchthaven van Athene te Spata en door Olympic Fuel Company
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak F-102/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 januari 2014 — Van Asbroeck/Parlement (Openbare dienst — Indeling in rang — Kandidaten die vóór statutaire hervorming van 2004 op reservelijst zijn geplaatst van vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie — Compensatievergoeding — Besluit om ambtenaren die deze compensatievergoeding genieten opnieuw in te delen)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/19

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 21 januari 2014 — Van Asbroeck/Parlement
   (Zaak F-102/12) (1)

   (Openbare dienst - Indeling in rang - Kandidaten die vóór statutaire hervorming van 2004 op reservelijst zijn geplaatst van vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie - Compensatievergoeding - Besluit om ambtenaren die deze compensatievergoeding genieten opnieuw in te delen)
   2014/C 78/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Van Asbroeck (Dilbeek, België) (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en S. Rodrigues, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: V. Montebello-Demogeot en S. Seyr, gemachtigden, vervolgens V. Montebello-Demogeot en M. Ecker, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker met terugwerkende kracht te herindelen in de rang AST5, salaristrap 3

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Van Asbroeck.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012, blz. 41.


title: Zaak C-37/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juni 2014 — Nexans SA, Nexans France/Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Administratieve procedure — Inspectie — Beschikking waarbij inspectie wordt gelast — Motiveringsplicht — Voldoende ernstige aanwijzingen — Geografische markt]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juni 2014 — Nexans SA, Nexans France/Europese Commissie
   (Zaak C-37/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Administratieve procedure - Inspectie - Beschikking waarbij inspectie wordt gelast - Motiveringsplicht - Voldoende ernstige aanwijzingen - Geografische markt])
   2014/C 292/05
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Nexans SA, Nexans France (vertegenwoordigers: M. Powell, Solicitor, J.-P. Tran-Thiet, avocat, G. Forwood, Barrister, A. Rogers, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer, J. Bourke en N. von Lingen, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Nexans SA en Nexans France SAS worden verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak C-260/12 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 mei 2013 — Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Suzuki Motor Corp. (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordmerk Swift GTi — Oppositie door houder van nationaal en internationaal woordmerk GTI — Intrekking van oppositie — Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/44

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 mei 2013 — Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Suzuki Motor Corp.
   (Zaak C-260/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk Swift GTi - Oppositie door houder van nationaal en internationaal woordmerk GTI - Intrekking van oppositie - Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/75
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Volkswagen AG (vertegenwoordiger: S. Risthaus, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Suzuki Motor Corp.

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 maart 2012, VOLKSWAGEN/BHIM — SUZUKI MOTOR (SWIFT GTi) (T-63/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 december 2008 (zaak R 749/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Volkswagen AG en Suzuki Motor Corp. — Woordteken SWIFT GTi — Gevaar voor verwarring met woordmerk GTI — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Volkswagen AG wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-288/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Timiș — Roemenië) — Silvia Ciup/Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara (Prejudiciële verwijzing — Beginsel van loyale samenwerking — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Nationale voorschriften houdende regeling van de teruggaaf van ten onrechte geïnde belastingen met rente — Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen betreffende dergelijke, aan het recht van de Unie ontleende rechten op teruggaaf — Teruggaaf gespreid over vijf jaar — Teruggaaf afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat met een belasting geld is geïnd — Geen mogelijkheid tot gedwongen tenuitvoerlegging)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Timiș — Roemenië) — Silvia Ciup/Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara
   (Zaak C-288/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Beginsel van loyale samenwerking - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Nationale voorschriften houdende regeling van de teruggaaf van ten onrechte geïnde belastingen met rente - Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen betreffende dergelijke, aan het recht van de Unie ontleende rechten op teruggaaf - Teruggaaf gespreid over vijf jaar - Teruggaaf afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat met een belasting geld is geïnd - Geen mogelijkheid tot gedwongen tenuitvoerlegging))
   (2016/C 335/04)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Timiș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silvia Ciup

      Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara

      Dictum

               1)

               Het beginsel van loyale samenwerking moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat bepalingen vaststelt die de teruggaaf van een belasting die in een arrest van het Hof in strijd met het recht van de Unie is verklaard of waarvan de onverenigbaarheid met dat recht uit een dergelijk arrest voortvloeit, afhankelijk stelt van voorwaarden die specifiek voor die belasting gelden en die minder gunstig zijn dan de bepalingen die anders op een dergelijk teruggaaf van toepassing zouden zijn geweest. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om te verifiëren of dit beginsel in het onderhavige geval is geëerbiedigd.

               2)

               Het gelijkwaardigheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat voor beroepen die op schending van het Unierecht berusten, minder gunstige procedurebepalingen toepast dan de procedurebepalingen die gelden voor vergelijkbare, op schending van bepalingen van intern recht gebaseerde beroepen. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, de noodzakelijke verificaties te verrichten om te waarborgen dat dat beginsel wordt geëerbiedigd met betrekking tot de regelgeving die op het bij hem aanhangige geschil toepasselijk is.

               3)

               Het doeltreffendheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een stelsel van teruggaaf van uit hoofde van het recht van de Unie verschuldigde bedragen waarvan de hoogte is vastgesteld in uitvoerbare rechterlijke beslissingen, zoals het stelsel in het hoofdgeding, dat bepaalt dat de teruggaaf van die belastingen wordt gespreid over een periode van vijf jaar en de uitvoering van dergelijke beslissingen afhankelijk stelt van de beschikbaarheid van uit de heffing van een andere belasting afkomstige middelen, zonder dat de justitiabele de overheidsorganen kan dwingen hun verplichtingen na te komen indien zij daaraan niet vrijwillig voldoen.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-168/07: Beroep ingesteld op 16 mei 2007 — Professional Tennis Registry/BHIM — Registro Profesional de Tenis (PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/27

         Beroep ingesteld op 16 mei 2007 — Professional Tennis Registry/BHIM — Registro Profesional de Tenis (PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY)
   (Zaak T-168/07)
   (2007/C 170/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Professional Tennis Registry, Inc. (Hilton Head Island, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Vanhegan, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Registro Profesional de Tenis, S.L. (Madrid, Spanje)
   Conclusies

               —

               vernietiging van punt 1 van de beslissing van de eerste kamer van beroep van 28 februari 2007 (zaak R 1050/2005-1), houdende afwijzing van verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 826 709 voor waren en diensten van de klassen 16 en 41;

               —

               te gelasten dat de oppositie ingesteld tegen verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 826 709 volledig wordt afgewezen;

               —

               te gelasten dat verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 826 709 wordt toegewezen voor alle waren en diensten van de klassen 16, 25 en 41; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep en in die voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY” voor waren en diensten van de klassen 16, 25 en 41 — aanvraag nr. 2 826 709

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Registro Profesional de Tenis, S.L.

      Oppositiemerk of -teken: nationale beeldmerken „RPT Registro Profesional de Tenis, S.L.” en „RPT European Registry of Professional Tennis” voor diensten van klasse 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag voor waren en diensten van de klassen 16 en 41

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep heeft geconcludeerd dat er verwarringsgevaar bestond omdat verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag en de oudere merken van Registro Profesional de Tenis overeenstemmen. De kamer van beroep is voorbijgegaan aan de beginselen die gelden wanneer de betrokken merken samengestelde merken zijn.


title: Zaak F-19/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Semeraro/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordeling over 2004 — Artikel 43 van Statuut — Motiveringsplicht — Bevordering — Attestprocedure)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/69

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Semeraro/Commissie
   (Zaak F-19/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordeling over 2004 - Artikel 43 van Statuut - Motiveringsplicht - Bevordering - Attestprocedure)
   (2008/C 209/124)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Maria Magdalena Semeraro (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG van 8 november 2005 houdende afwijzing van verzoeksters klacht tegen haar loopbaanontwikkelingrapport over 2004
   Dictum

               1)

               Het loopbaanontwikkelingrapport van Semeraro over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2004 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006, blz. 30.


title: Zaak T-121/05: Beroep, op 15 maart 2005 ingesteld door Borax Europe Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/38

         Beroep, op 15 maart 2005 ingesteld door Borax Europe Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-121/05)
   (2005/C 143/72)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Borax Europe Ltd, gevestigd te Guildford (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door D. Vandermeersch en K. Nordlander, advocaten .
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist de beschikking van de Commissie om haar toegang te weigeren tot bepaalde documenten en bandopnamen betreffende de voorbereiding van de dertigste aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen. (1) Meer in het bijzonder vroeg verzoekster om toegang tot de geluidsopnamen of notulen van de vergadering van specialisten op het gebied van reproductieve toxiciteit in verband met de indeling van boorzuur en boorzuurzouten.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster aan dat verweerster een duidelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en de artikelen 4, lid 1, sub b, en 4, lid 3 van verordening nr. 1049/2001 heeft geschonden. (2) Volgens verzoekster heeft verweerster ten onrechte gesteld dat toegang tot de documenten de integriteit van de geraadpleegde specialisten zou ondermijnen en hen aan externe druk zou blootstellen. Verder heeft verweerster de uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces van de Commissie onjuist toegepast en ten onrechte besloten dat er geen sprake was van een hoger openbaar belang bij openbaarmaking.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat het evenredigheidsbeginsel is geschonden door geen gedeeltelijke toegang tot de geluidsopnamen te verlenen.

      (1)  PB L 196 blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz 43).


title: Zaak T-269/14: Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — Gain Capital UK/EUIPO — Citigroup (CITY INDEX)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/53

         Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — Gain Capital UK/EUIPO — Citigroup (CITY INDEX)
   (Zaak T-269/14) (1)

   (2016/C 305/72)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-99/95: P.E. Stott tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke onderneming JET - Aanspraak op status van tijdelijk functionaris)

text:
Nr . C 54/ 18         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 12 december 1996                                                 van 12 december 1996
in zaak T-33/95 : M.L. Lozano Palacios tegen Commissie               in zaak T-74/95 : V. Monteiro da Silva tegen Commissie van
             van de Europese Gemeenschappen ( x )                                   de Europese Gemeenschappen ( ! )
(Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun                (Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun
dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Vergoe               dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Plaats
     ding van verhuiskosten — Plaats van aanwerving)                                         van aanwerving)
                           ( 97/C 54/26 )                                                      ( 97/C 54/27 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-74/95 , V. Monteiro da Silva, ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Brussel , vertegenwoordigd door T. Demaseure en A. Tornel,
In zaak T-33/95 , M.L. Lozano Palacios, ambtenaar van de             advocaten te Brussel, en ter terechtzitting door J.-N. Louis,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te              burg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
Fiduciaire Myson Sari, 1 , Rue Glesener 1 , tegen Commissie          den : J. Currall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: J. Cur               tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
rall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, ener           6 april 1994 waarbij Brussel als verzoekers plaats van
zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van         aanwerving is genomen en waarbij aan verzoeker toeken
12 april 1994 waarbij Brussel als verzoeksters plaats van            ning van de inrichtingsvergoeding en van de dagvergoeding
aanwerving is genomen en waarbij aan verzoekster de                  is geweigerd, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samenge
toekenning van de inrichtingsvergoeding, de vergoeding van           steld als volgt: H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en
de verhuiskosten en de dagvergoeding is geweigerd, en                A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmi
anderzijds, veroordeling van de Commissie tot betaling van           nistrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen
die vergoedingen, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),                waarvan het dictum luidt als volgt:
samengesteld als volgt: H. Kirschner, president; C.W.
Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,         1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 6 april 1 994
hoofdadministrateur, op 12 december 1996 een arrest                       nietig voorzover daarbij Brussel als verzoekers plaats
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               van aanwerving is genomen en voorzover daarbij aan
                                                                          verzoeker toekenning van de in artikel 5, lid 1 , van
                                                                          bijlage Vil bij het Statuut bedoelde inrichtingsvergoe
1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 12 april                   ding en van de in artikel 10, lid 1 , van die bijlage
     1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoekster toeken               bedoelde dagvergoeding is geweigerd.
     ning van de in artikel 5, lid 1 , van bijlage VII bij het
     Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding is geweigerd.            2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                     (') PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .
2 . Veroordeelt de Commissie ertoe die vergoeding aan
     verzoekster te betalen vermeerderd met moratoire inte
     ressen op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum
     waarop zij overeenkomstig bijlage VII bij het Statuut            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     verschuldigd was.                                                                   van 12 december 1996
                                                                     in zaak T-99/95 : P.E. Stott tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( J )
3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                     (Gemeenschappelijke onderneming JET — Aanspraak op
                                                                                status van tijdelijk functionaris)
                                                                                ( 97/C 54/28
4 . Verstaat dat de Commissie de eigen kosten en een derde
     van de kosten van verzoekster zal dragen. Verstaat dat                                (Procestaai: Engels)
     verzoekster twee derden van de eigen kosten zal
     dragen.                                                         In zaak T-99/95 , P.E. Stott, vertegenwoordigd door K. Par
                                                                     ker, QC, en R. Thompson, barrister, van de balie van
                                                                     Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxem
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                     burg ten kantore van Elvinger en Hoss, advocaten aldaar,
                                                                     Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen (gemachtigden: H.G. Crosland en J. Currall ),
                                                                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
                                                                     van de Commissie van 28 december 1994, houdende
 ---pagebreak--- 22. 2. 97            [ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 54/ 19
afwijzing van verzoekers klacht tegen een besluit van de                   ning van de in artikel 5, lid 1 , van bijlage VII bij het
directeur van JET van 13 juni 1994 houdende weigering om                   Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding en van de in
hem als tijdelijk functionaris in het personeel van de                     artikel 9, lid 1 , van die bijlage bedoelde vergoeding van
Commissie op te nemen, alsmede tot vergoeding van de als                   de verhuiskosten is geweigerd.
gevolg van dit besluit geleden schade, heeft het Gerecht
(Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,               3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
kamerpresident; C.W. Bellamy en A. Kalogeropoulos,
rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 de        (M PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
cember 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie om
     verzoeker niet aan te stellen op een tijdelijke post van de      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     Gemeenschap krachtens artikel 8.5 van de statuten van                                  van 12 december 1996
     JET, dat hem is meegedeeld bij briefvan de directeur van
     JET van 13 juni 1994, en het besluit van de Commissie           in zaak T- 13 7/95 : P. Mozzaglia tegen Commissie van de
     van 28 december 1994, waarbij verzoekers klacht tegen                              Europese Gemeenschappen ( 1 )
     eerstgenoemd besluit is afgewezen.                              (Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun
                                                                     dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Plaats
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                             van aanwerving — Vergoeding van reiskosten bij indienst
                                                                                treding)
3.   Verstaat dat verweerster de kosten van verzoeker zal
                                                                                ( 97IC 54/30 )
     dragen, alsmede haar eigen kosten.
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
(') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
                                                                     In zaak T-137/95 , P. Mozzaglia, ambtenaar van de Com
                                                                     missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Brussel, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat
                                                                     bij de Italiaanse Corte di cassazione , domicilie gekozen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
                     van 12 december 1996                            advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 , tegen Commissie
in zaak T-l 32/95 : P. Gammeltoft tegen Commissie van de             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : J. Cur
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                       rall, A.M. Alves Vieira en A. Dal Ferro, alsmede, ter
                                                                     terechtzitting, D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot
 (Tijdelijke functionarissen — Gewezen gedetacheerde                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
nationale deskundige — Gewezen hulpfunctionaris —                     1 september 1994 houdende weigering om verzoeker de
  Inrichtingsvergoeding — Vergoeding van verhuiskosten)               inrichtingsvergoeding, de vergoeding van de reiskosten bij
                           ( 97/C 54/29 )                             indiensttreding en de dagvergoeding toe te kennen, heeft
                                                                      het Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt :
                        (Procestaai: Frans)                           H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                      los, rechters; griffier : B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 In zaak T-132/95 , P. Gammeltoft, tijdelijk functionaris van         12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
 de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende                 luidt als volgt:
 te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
 seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen          I . Verklaart het besluit van de Commissie van 1 september
 hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue                    1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoeker toekenning
 Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                       van de in artikel 5, lid 1 , eerste alinea, van bijlage VII bij
 schappen (gemachtigden: J. Currall en D. Waelbroeck ),                     het Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding, de in arti
 betreffende een beroep tot, met name, nietigverklaring van                 kel 7, lid 1 , sub a), van die bijlage bedoelde vergoeding
 het besluit van de Commissie van 15 september 1994                         van de reiskosten bij indiensttreding en de in artikel 1 0,
 houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding                   lid 1 , daarvan bedoelde dagvergoeding is geweigerd.
 en de vergoeding van de verhuiskosten toe te kennen, heeft
 het Gerecht (Tweede Kamer ), samengesteld als volgt:                 2 . Veroordeelt de Commissie de inrichtingsvergoeding, de
 H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en A. Kalogeropou                   reiskosten bij indiensttreding en de dagvergoeding aan
 los, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op                verzoeker te betalen vermeerderd met moratoire interes
  12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                    sen op de voet van 8 % per jaar vanaf de respectieve data
 luidt als volgt:                                                           waarop deze vergoedingen overeenkomstig bijlage VII
                                                                            bij het Statuut verschuldigd waren.
  I. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het
      strekt tot verkrijging van de dagvergoeding en van de            3 . Verwijst de Commissie in de kosten.
      vergoeding van de reiskosten.
                                                                       (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
 2 . Verklaart het besluit van de Commissie van 15 septem
      ber 1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoeker toeken


title: Zaak C-18/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Brisal — Auto Estradas do Litoral SA, KBC Finance Ireland/Fazenda Pública (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Belastingwetgeving — Belasting over ontvangen rente — Verschil in behandeling tussen ingezeten en niet-ingezeten financiële instellingen)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Brisal — Auto Estradas do Litoral SA, KBC Finance Ireland/Fazenda Pública
   (Zaak C-18/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Belastingwetgeving - Belasting over ontvangen rente - Verschil in behandeling tussen ingezeten en niet-ingezeten financiële instellingen))
   (2016/C 335/12)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Brisal — Auto Estradas do Litoral SA, KBC Finance Ireland

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Dictum

   Artikel 49 EG verzet zich niet tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan een bronbelasting wordt ingehouden op de vergoeding van niet-ingezeten financiële instellingen in de lidstaat waarin de diensten zijn verricht, terwijl de vergoeding die is betaald aan financiële instellingen die ingezetenen van die lidstaat zijn, niet aan deze bronbelasting is onderworpen, op voorwaarde dat de toepassing van de bronheffing op niet-ingezeten financiële instellingen gerechtvaardigd is uit hoofde van een dwingende reden van algemeen belang en niet verder gaat dan noodzakelijk is om de nagestreefde doelstelling te bereiken.
   Artikel 49 EG verzet zich tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, volgens welke niet-ingezeten financiële instellingen in de regel worden belast over de in de betrokken lidstaat verkregen rente-inkomsten zonder mogelijkheid tot aftrek van de rechtstreeks met de betrokken activiteit verbonden bedrijfskosten, terwijl ingezeten financiële instellingen wel voor deze aftrek in aanmerking komen.
   Het staat aan de nationale rechter om op basis van zijn nationaal recht te beoordelen welke bedrijfskosten kunnen worden geacht rechtstreeks verbonden te zijn met de betrokken activiteit.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak T-497/11: Beroep ingesteld op 19 september 2011 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC PAIEMENT)

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/25

         Beroep ingesteld op 19 september 2011 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC PAIEMENT)
   (Zaak T-497/11)
   2011/C 370/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Euro-Information — Européenne de traitement de l’information (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 juli 2011 in zaak R 370/2011-2 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het BHIM en in het kader van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EURO AUTOMATIC PAIEMENT” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38, 42 en 45

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, daar het aangevraagde merk niet beschrijvend is.


title: Zaak T-572/11: Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Hassan/Raad „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Aanpassing van conclusies — Tardiviteit — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Kennelijke beoordelingsfout — Eigendomsrecht — Evenredigheid — Schadevordering”

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/31

         Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Hassan/Raad
   (Zaak T-572/11) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Aanpassing van conclusies - Tardiviteit - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Kennelijke beoordelingsfout - Eigendomsrecht - Evenredigheid - Schadevordering”)
   2014/C 292/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Samir Hassan (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: É. Morgan de Rivery en E. Lagathu, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou en M. Vitsentzatos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 218, blz. 20), uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 218, blz. 1), besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273 (PB L 319, blz. 56), verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1), besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782 (PB L 330, blz. 21), uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739 (PB L 111, blz. 77), uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB L 111, blz. 1), besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover die handelingen verzoeker betreffen, en, ten tweede, een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782/GBVB, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De hierna volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij Samir Hassan betreffen:

                           —

                           uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië;

                           —

                           besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB;

                           —

                           verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011;

                           —

                           uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739/GBVB;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012;

                           —

                           besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië.

               3)

               De gevolgen van de nietig verklaarde besluiten en verordeningen worden gehandhaafd ten aanzien van Hassan tot op de datum waarop de termijn voor een verzoek om een hogere voorziening verstrijkt, of, indien binnen die termijn een hogere voorziening is ingesteld, totdat deze is afgewezen.

               4)

               Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

               5)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede de helft van die van Hassan in het kader van de onderhavige procedure.

               6)

               Hassan draagt de helft van zijn eigen kosten in de onderhavige procedure. Hij draagt zijn eigen kosten alsmede die van de Raad in het kader van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


               25.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 334/34

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op vrijdag 18 juli 2014
   (Zaak E-15/14)
   (2014/C 334/15)
   Op 18 juli 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Markus Schneider en Janne Tysnes Kaasin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen goed te keuren die nodig zijn voor de omzetting in haar interne rechtsorde van het besluit waarnaar is verwezen in punt 4d van hoofdstuk XI van bijlage II bij de EER-overeenkomst,
               Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, en houdende intrekking van Richtlijn 73/44/EEG van de Raad en Richtlijnen 96/73/EG en 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad,
               als gewijzigd bij:
               Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie van 27 januari 2012 tot wijziging van bijlage I, teneinde daarin een nieuwe textielvezelbenaming op te nemen, en van de bijlagen VIII en IX, teneinde die aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, bij Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten,
               aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland binnen de gestelde termijnen nog geen gevolg had gegeven aan twee met redenen omklede adviezen die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht en die betrekking hadden op het door deze staat niet in haar nationale rechtsorde omzetten van Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, en houdende intrekking van Richtlijn 73/44/EEG van de Raad en Richtlijnen 96/73/EG en 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad, alsook op het niet in haar rechtsorde opnemen van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie van 27 januari 2012 tot wijziging van bijlage I, teneinde daarin een nieuwe textielvezelbenaming op te nemen, en van de bijlagen VIII en IX, teneinde die aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, bij Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten (hierna „de besluiten” genoemd), waarnaar is verwezen in punt 4d van hoofdstuk XI van bijlage II bij de EER-overeenkomst, aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door de besluiten niet binnen de gestelde termijn in haar rechtsorde op te nemen.


title: Zaak C-166/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Patrizia Banchetti/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Patrizia Banchetti/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-166/10)
      (2010/C 161/40)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Patrizia Banchetti

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 12 juni 2003 in zaak C-234/01 (verzoek van het Finanzgericht Berlin om een prejudiciële beslissing): Arnoud Gerritse tegen Finanzamt Neukölln-Nord ("Inkomstenbelasting — Niet-ingezetenen — Artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 49 EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) — Belastingvrĳe som — Aftrek van beroepskosten")

text:
2.8.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 184/7
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                               (Vijfde kamer)
                          van 19 juni 2003                                                           van 12 juni 2003
in zaak C-149/01 (verzoek van de Court of Appeal                            in zaak C-234/01 (verzoek van het Finanzgericht Berlin
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële                      om een prejudiciële beslissing): Arnoud Gerritse tegen
beslissing): Commissioners of Customs & Excise tegen                                           Finanzamt Neukölln-Nord (1)
                   First Choice Holidays plc (1)
                                                                            („Inkomstenbelasting — Niet-ingezetenen — Artikelen 59
(„Zesde BTW-richtlijn — Artikel 26, lid 2 — Bijzondere                      EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) en 60 EG-
belastingregeling voor reisbureaus en reisorganisatoren —                   Verdrag (thans artikel 50 EG) — Belastingvrije som —
Maatstaf van heffing — Winstmarge — Totale bedrag dat                                           Aftrek van beroepskosten”)
                       reiziger moet betalen”)
                                                                                (2003/C 184/13)
                           (2003/C 184/12)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                                prudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                         prudentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-234/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                            tens artikel 234 EG van het Finanzgericht Berlin (Duitsland), in
In zaak C-149/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                het aldaar aanhangig geding tussen Arnoud Gerritse en Finan-
tens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England & Wales)                zamt Neukölln-Nord, om een prejudiciële beslissing over de
(Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige            uitlegging van artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
geding tussen Commissioners of Customs & Excise en First                    artikel 43 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
Choice Holidays plc, om een prejudiciële beslissing over de                 volgt:      M.      Wathelet        (rapporteur),     kamerpresident,
uitlegging van artikel 26, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/           C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas,
EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni-                    rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet,
satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting                hoofdadministrateur, op 12 juni 2003 een arrest gewezen
— Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde               waarvan het dictum luidt als volgt:
waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president
van de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de                    1)    De artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49
Zesde kamer, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris, F. Macken                       EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) verzetten zich
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:                            tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarin
A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                         als algemene regel bij de belastingheffing van niet-ingezetenen
19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          rekening wordt gehouden met de onzuivere inkomsten zonder
als volgt:                                                                        aftrek van beroepskosten, terwijl ingezetenen worden belast naar
                                                                                hun zuivere inkomsten na aftrek van die kosten.
Artikel 26, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der          2)    Die artikelen verzetten zich daarentegen niet tegen die regeling,
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van                   voorzover daarin als algemene regel over de inkomsten van niet-
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus              ingezetenen een aan de bron ingehouden definitieve belasting
worden uitgelegd dat het begrip „totale bedrag dat de reiziger moet               wordt geheven tegen een uniform tarief van 25 %, terwijl de
betalen” als bedoeld in die bepaling, het aanvullende bedrag omvat dat            inkomsten van ingezetenen worden belast volgens een progressief
een als tussenpersoon voor rekening van een reisorganisator handelend             tarief met toepassing van een belastingvrije som, mits het
reisbureau in omstandigheden zoals beschreven in de verwijzingsbe-                belastingpercentage van 25 % niet hoger is dan het percentage
schikking aan deze laatste moet betalen ter aanvulling van de door de             dat voor de betrokkene daadwerkelijk zou resulteren bij toepas-
reiziger betaalde prijs, en dat overeenkomt met de korting die het                sing van het progressieve tarief op de zuivere inkomsten,
reisbureau de reiziger op de in de brochure van de reisorganisator                vermeerderd met een bedrag overeenkomend met de belastingvrije
vermelde prijs heeft verleend.                                                    som.
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                                 (1) PB C 245 van 1.9.2001.


               8.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/31

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 10 januari 2014
   (Zaak E-2/14)
   (2014/C 138/08)
   Op 10 januari 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Markus Schneider, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat de Republiek IJsland, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan onverwijld in kennis te stellen, de krachtens de richtlijn en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten

               —

               Dit verzoek heeft betrekking op het feit dat de Republiek IJsland op 12 augustus 2013 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 12 juni 2013 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken (hierna „de richtlijn” genoemd), waarnaar wordt verwezen in punt 56v van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 65/2009 van het Gemengd Comité van 29 mei 2009.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland de krachtens artikel 16 van de richtlijn, zoals gewijzigd, en artikel 7 van de EER-overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn, goed te keuren en/of de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan in kennis te stellen.


title: Zaak T-542/11: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Alouminion/Commissie ( „Staatssteun — Aluminium — Preferentieel elektriciteitstarief toegekend bij overeenkomst — Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Opzegging van de overeenkomst — Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst — Nieuwe steun” )

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/30

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Alouminion/Commissie
   (Zaak T-542/11) (1)

   ((„Staatssteun - Aluminium - Preferentieel elektriciteitstarief toegekend bij overeenkomst - Besluit waarbij de steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Opzegging van de overeenkomst - Gerechtelijke schorsing, in kort geding, van de gevolgen van de opzegging van de overeenkomst - Nieuwe steun”))
   2014/C 421/41
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Alouminion AE (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordigers: G. Dellis, N. Korogiannakis, E. Chrysafis, D. Diakopoulos en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, É. Gippini Fournier, gemachtigden, bijgestaan door V. Chatzopoulos, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: E. Bourtzalas, D. Waelbroeck, A. Oikonomou, E. Salaka en C. Synodinos, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/339/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende steunmaatregel SA.26117 — C 2/2010 (ex NN 62/2009) die door Griekenland ten uitvoer is gelegd ten gunste van Aluminium of Greece SA (PB 2012, L 166, blz. 83)

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/339/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende steunmaatregel SA.26117 — C 2/2010 (ex NN 62/2009) die door Griekenland ten uitvoer is gelegd ten gunste van Aluminium of Greece SA, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten alsmede die van Alouminion AE dragen.

               3)

               Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-263/12: Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/24

         Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad
   (Zaak T-263/12)
   2012/C 258/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Esclatine en S. Perrotet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan, waarvan zes grotendeels gelijk zijn aan de eerste zes middelen die zijn aangevoerd in zaak T-509/10, Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad (1).
   Daarnaast voert verzoekster een middel aan ontleend aan de onwettigheid van de bestreden verordening wegens onwettigheid van de vorige handelingen die zijn nietig verklaard bij arrest van het Gerecht van 25 april 2012, Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad (T-509/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).

      (1)  PB 2010, C 346, blz. 57.


title: Zaak T-114/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2008 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2007 in zaak F-21/07, Marcuccio/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/41

         Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2008 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2007 in zaak F-21/07, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-114/08 P)
   (2008/C 107/69)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   In elk geval:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               te verklaren dat rekwirants beroep in eerste aanleg intra dies was ingesteld;

               —

               te verklaren dat het beroep in eerste aanleg volledig ontvankelijk was;

         primair:

               —

               het petitum van het beroep in eerste aanleg volledig en zonder enige uitzondering toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan rekwirant van alle kosten en honoraria die hij in eerste aanleg en in deze procedure heeft gemaakt;

         subsidiair:

               —

               de onderhavige zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken, in een andere samenstelling, voor een nieuwe uitspraak.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant voert de volgende middelen aan:

               1.

               Volledig ontbreken van motivering gezien de verwarring tussen het begrip het plaatsvinden van een schadeveroorzakende gebeurtenis in de zin van artikel 288, tweede alinea, EG (ex artikel 215) en het begrip schade.

               2.

               Schending van artikel 288 EG, artikel 46, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie, artikel 90 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Ambtenarenstatuut”), de beginselen van rechtszekerheid, het recht op rechtsbescherming en het recht op een eerlijk proces;

               3.

               Onjuiste, verkeerde en onredelijke uitlegging en toepassing van de begrippen begindatum dan wel dies a quo voor de bepaling van de redelijke termijn voor het indienen van een vordering ex artikel 288 EG;

               4.

               Volledig ontbreken van motivering, ook wegens het ontbreken van een onderzoek, alsmede schending van artikel 90 van het Ambtenarenstatuut en van algemene rechtsbeginselen in het kader van het onderzoek van de verjaring van een vordering ex artikel 288 EG;

               5.

               Volledig ontbreken van motivering wat rekwirants vermeende laattijdige vordering ex artikel 288 EG betreft;

               6.

               Schending van de artikelen 235 EG en 288 EG in verband met de bevoegdheid van de gemeenschapsrechter op het gebied van een beroep tot schadevergoeding en ongemotiveerde, willekeurige en onlogische afwijking van de rechtspraak;

               7.

               Schending van het recht op een eerlijk proces, met bijzondere verwijzing naar de regels van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.


title: Zaak T-436/07 P: Arrest van het Gerecht van 11 december 2009 — Giannopoulos/Raad ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Indeling in rang — Verzoek om herziening van indeling — Artikel 31, lid 2, van het Statuut )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/34

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2009 — Giannopoulos/Raad
   (Zaak T-436/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Indeling in rang - Verzoek om herziening van indeling - Artikel 31, lid 2, van het Statuut”)
   2010/C 37/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Nikos Giannopoulos (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en I. Šulce, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 20 september 2007, Giannopoulos/Raad (F-111/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Giannopoulos en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten van deze procedure.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.