title: Arrest van het Hof van 4 mei 1999 in zaak C-262/96 (verzoek van het Sozialgericht Aachen om een prejudiciële beslissing): S. Sürül tegen Bundesanstalt für Arbeit (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit van associatieraad - Sociale zekerheid - Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit - Rechtstreekse werking - Turks onderdaan die toestemming heeft in lidstaat te verblijven - Recht op gezinsbijslagen onder dezelfde voorwaarden als onderdanen van die staat)

text:
C 204/12                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
     nitraten uit agrarische bronnen, moeten aldus worden uitgelegd,        de in een andere lidstaat gevestigde vennootschappen die in de
     dat zoete oppervlaktewateren als „door verontreiniging beïnvloede      eerstbedoelde lidstaat bedrijfsactiviteiten uitoefenen door middel van
     wateren” zijn aan te merken en derhalve alle bekende stukken           een zich aldaar bevindende vaste inrichting, uitsluit van de enkel aan
     land die in die wateren afwateren en tot de verontreiniging            de in die eerste lidstaat gevestigde vennootschappen toegekende
     daarvan bijdragen, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van die            mogelijkheid om voor een lager tarief van de belasting op de winst in
     richtlijn als kwetsbare zones zijn aan te wijzen wanneer die           aanmerking te komen, indien er geen objectief verschil tussen de
     wateren een nitraatconcentratie van meer dan 50 mg/1 bevatten          situatie van de twee categorieën van vennootschappen bestaat, dat een
     en de betrokken lidstaat van mening is, dat de lozing van de           dergelijke ongelijke behandeling kan rechtvaardigen.
     stikstofverbindingen uit agrarische bronnen „aanzienlijk bij-
     draagt” tot die totale nitraatconcentratie.
                                                                            (1) PB C 331 van 1.11.1997.
2) Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten
     of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 91/676
     kunnen aantasten.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 4 mei 1999
                                                                            in zaak C-262/96 (verzoek van het Sozialgericht Aachen
                                                                            om een prejudiciële beslissing): S. Sürül tegen Bundesan-
                                                                                stalt für Arbeit (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van as-
                                                                            sociatieraad — Sociale zekerheid — Verbod van discriminatie
                            (Vijfde kamer)                                  op grond van nationaliteit — Rechtstreekse werking —
                                                                            Turks onderdaan die toestemming heeft in lidstaat te verblij-
                          van 29 april 1999                                 ven — Recht op gezinsbijslagen onder dezelfde voorwaarden
                                                                                als onderdanen van die staat)
in zaak C-311/97 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio
Peiraios om een prejudiciële beslissing): Royal Bank of                                                  (1999/C 204/23)
   Scotland plc tegen Elliniko Dimosio (Griekse Staat) (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Vrijheid van vestiging — Fiscale wetgeving — Belasting
                over de winst van vennootschappen)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (1999/C 204/22)
                                                                            In zaak C-262/96 betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Sozialgericht
                           (Procestaal: Grieks)                             Aachen (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                            S. Sürül en Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële
                                                                            beslissing over de uitlegging van enkele bepalingen van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980
                           dentie van het Hof)                              betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
                                                                            van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse
In zaak C-311/97, betreffende een verzoek aan het Hof                       werknemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60),
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Dioikitiko Proto-                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
dikeio Peiraios (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding               president, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
tussen Royal Bank of Scotland plc en Elliniko Dimosio (Griekse              sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
Staat), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en R. Schintgen
de artikelen 7 EEG-Verdrag (thans artikel 6 EG-Verdrag) en                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
52 EG-Verdrag, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als               fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 mei 1999 een arrest
volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
voor de president van de Vijfde kamer, J. C. Moitinho de
                                                                            1. Artikel 3, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad
Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón en M. Wathelet (rappor-
                                                                                van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de
teur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett,
                                                                                socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Ge-
administrateur, op 29 april 1999 een arrest gewezen waarvan
                                                                                meenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden, moet
het dictum luidt als volgt:
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat verbiedt, van een
                                                                                Turks onderdaan die binnen de werkingssfeer van dit besluit valt
De artikelen 52 en 58 van het Verdrag moeten aldus worden                        en aan wie hij heeft toegestaan op zijn grondgebied te verblijven,
uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een wetgeving van een lidstaat           maar die in de lidstaat van ontvangst slechts houder is van een
zoals de fiscale wetgeving die in het hoofdgeding aan de orde is, die            tijdelijke verblijfstitel, welke met een bepaald doel en voor
 ---pagebreak--- 17.7.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 204/13
     bepaalde tijd is verstrekt, te verlangen dat hij over een                     categorie van waren in verband worden gebracht, maar ook
     vestigingsvergunning of een verblijfsvergunning beschikt om in                van die geografische benamingen die in de toekomst door de
     aanmerking te komen voor gezinsbijslagen voor zijn in die                     betrokken ondernemingen als aanduiding van de plaats van
     lidstaat bij hem wonend kind, terwijl van onderdanen van de                   herkomst van de betrokken categorie van waren kunnen
     betrokken lidstaat enkel wordt verlangd dat zij aldaar wonen.                 worden gebruikt;
2. Op de rechtstreekse werking van artikel 3, lid 1, van besluit                — wanneer de betrokken geografische benaming in de opvatting
     nr. 3/80 kan geen beroep worden gedaan tot staving van                        van de betrokken kringen thans niet met de betrokken
     vorderingen ter zake van uitkeringen die betrekking hebben op                 categorie van waren in verband wordt gebracht, de bevoegde
     tijdvakken vóór de datum van het onderhavige arrest, behalve                autoriteit moet beoordelen of redelijkerwijs te verwachten is,
     door personen die vóór die datum beroep in rechte hebben                    dat die benaming in de opvatting van de betrokken kringen
     ingesteld of een daarmee vergelijkbare vordering hebben inge-                 de plaats van herkomst van deze categorie van waren kan
     diend.                                                                        aanduiden;
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                                     — bij deze beoordeling meer in het bijzonder in aanmerking
                                                                                moet worden genomen, in welke mate de betrokken kringen
                                                                                bekend zijn met de betrokken geografische benaming alsmede
                                                                                met de kenmerken van de daardoor aangeduide plaats en van
                                                                                de betrokken categorie van waren;
                                                                                — het verband tussen de betrokken waar en de geografische
                      ARREST VAN HET HOF                                           plaats niet noodzakelijkerwijs ervan afhangt, dat de waar op
                                                                                deze plaats wordt vervaardigd.
                           van 4 mei 1999
                                                                           2) Artikel 3, lid 3, eerste volzin, van de Eerste richtlijn
in de gevoegde zaken C-108/97 en C-109/97 (verzoeken                            (89/104/EEG) moet aldus worden uitgelegd, dat
van het Landgericht München I om een prejudiciële
beslissing): Windsurfing Chiemsee Produktions- und Ver-
                                                                                — het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen van het
triebs GmbH (WSC) tegen Boots- und Segelzubehör
                                                                                merk betekent, dat het merk zich leent om de waar waarvoor
   Walter Huber (C-108/97), F. Attenberger (C-109/97) (1)
                                                                                de inschrijving wordt aangevraagd, als van een bepaalde
                                                                                onderneming afkomstig te identificeren en dus om deze waar
(Richtlijn 89/104/EEG — Merken — Benamingen ter aan-                               van die van andere ondernemingen te onderscheiden;
                 duiding van plaats van herkomst)
                                                                                — het begrip onderscheidend vermogen niet mag worden
                          (1999/C 204/24)                                          gedifferentieerd naar gelang het belang om de geografische
                                                                                benaming voor het gebruik door andere ondernemingen vrij
                           (Procestaal: Duits)                                     te houden;
                                                                                — de bevoegde autoriteit, om vast te stellen of een merk na het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         gebruik dat ervan is gemaakt, onderscheidend vermogen heeft
                          dentie van het Hof)                                      verkregen, alle factoren moet onderzoeken waaruit kan
                                                                                blijken, dat het merk geschikt is geworden om de betrokken
In de gevoegde zaken C-108/97 en C-109/97, betreffende                             waar als afkomstig van een bepaalde onderneming te
twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex                            identificeren en dus om deze waar van die van andere
artikel 177) van het Landgericht München I (Duitsland), in de                      ondernemingen te onderscheiden;
aldaar aanhangige gedingen tussen Windsurfing Chiemsee
Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) en Boots- und                             — de bevoegde autoriteit, indien zij van mening is dat een
Segelzubehör Walter Huber (C-108/97), F. Attenberger (C-                           aanzienlijk deel van de betrokken kringen de waar op basis
109/97), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                         van het merk als van een bepaalde onderneming afkomstig
van artikel 3, leden 1, sub c, en 3, van de Eerste richtlijn                       identificeert, in elk geval daaraan de conclusie dient te
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende                          verbinden, dat aan de voorwaarde voor de inschrijving van
de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,                          het merk is voldaan;
L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
drı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet,
                                                                                — het gemeenschapsrecht zich er niet tegen verzet, dat de
G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.
                                                                                bevoegde autoriteit, wanneer zij bijzondere moeilijkheden
Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur) en D. A. O. Ed-
                                                                                ondervindt bij de beoordeling van het onderscheidend vermo-
ward, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas, griffier:
                                                                                gen van het merk waarvoor de inschrijving wordt aange-
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 4 mei 1999 een arrest
                                                                                vraagd, overeenkomstig de voorwaarden van haar nationaal
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                recht ten behoeve van haar oordeelsvorming een opinieonder-
1) Artikel 3, lid 1, sub c, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van               zoek laat verrichten.
     de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
     het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           (1) PB C 166 van 31.5.1997.
     — het niet enkel de inschrijving van die geografische benamin-
          gen als merk verbiedt, die plaatsen aanduiden welke in de
          opvatting van de betrokken kringen thans met de betrokken


title: Zaak C-93/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra (Spanje) op 26 februari 2014 — Miguel Ángel Zurbano Belaza en Antonia Artieda Soria/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra (Spanje) op 26 februari 2014 — Miguel Ángel Zurbano Belaza en Antonia Artieda Soria/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
   (Zaak C-93/14)
   2014/C 151/16
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Navarra

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Miguel Ángel Zurbano Belaza en Antonia Artieda Soria

      Verwerende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is voor de beoordeling van de bedingen van een in 1986 gesloten hypothecaire lening richtlijn 93/13 (1) van toepassing wanneer een bankinstelling in 2009 een vordering instelt, te weten een persoonlijke vordering waarbij het bedrag wordt opgeëist dat naar haar mening verschuldigd is door haar cliënten na de veiling van de verhypothekeerde percelen, en er rekening mee wordt gehouden dat zowel de derde veiling (19 juli 1993) als de rechterlijke beslissingen waarbij toestemming werd verleend voor de renteberekening (3 juli 2000) en voor de definitieve toekenning van de geveilde percelen (18 juli 2000), na de publicatie van de genoemde richtlijn hebben plaatsgevonden?

               2)

               Dient de nationale rechter artikel 10 van wet 26/1984 in het licht van richtlijn 93/13 uit te leggen wanneer een bankinstelling in 2009 een vordering instelt, te weten een persoonlijke vordering waarbij het bedrag wordt opgeëist dat naar haar mening verschuldigd is door haar cliënten na de veiling van de verhypothekeerde percelen, en er rekening mee wordt gehouden dat zowel de derde veiling (19 juli 1993) als de rechterlijke beslissingen waarbij toestemming werd verleend voor de renteberekening (3 juli 2000) en voor de definitieve toekenning van de geveilde percelen (18 juli 2000), na de publicatie van de genoemde richtlijn hebben plaatsgevonden?

               3)

               Heeft het dwingende karakter van regel twaalf van artikel 131 van de hypotheekwet, wat de uitsluiting zoals voorzien in artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 betreft, alleen betrekking op de wijze waarop moet worden gehandeld bij de derde veiling, wanneer een hypothecaire schuldeiser een zakelijke vordering instelt, of vormt dit tevens een beletsel voor de nationale rechter om, wanneer de hypothecaire schuldeiser naderhand een persoonlijke vordering instelt, te beoordelen of de wijze van berekening van het gevorderde bedrag in overeenstemming is met het gemeenschapsrecht?

               4)

               Verzet het gemeenschapsrecht op het gebied van de bescherming van consumenten (artikelen 3 en 5 van richtlijn 93/13) zich ertegen dat een bankinstelling na de veiling van de verhypothekeerde percelen en de toekenning daarvan voor een „lachwekkende” prijs naderhand een persoonlijke vordering instelt tegen haar cliënten en voor de vaststelling van het bedrag van de vordering uitgaat van die destijds voor de verhypothekeerde percelen geboden „lachwekkende” prijs?

               5)

               Verzet het algemene beginsel van gelijke behandeling zich ertegen dat de bij wet 1/2000 en wet 4/2011 ingevoerde wetswijzigingen buiten beschouwing worden gelaten wanneer een bankinstelling in 2009 een vordering instelt, te weten een persoonlijke vordering waarbij het bedrag wordt opgeëist dat naar haar mening verschuldigd is door haar cliënten na de veiling van de verhypothekeerde percelen, die aan de bankinstelling zijn toegekend voor een „lachwekkende” prijs?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak F-36/14: Beroep ingesteld op 18 april 2014 — ZZ/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/60

         Beroep ingesteld op 18 april 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-36/14)
   2014/C 292/77
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek om verlenging van de dienst en tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 1 juni 2014

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 28 maart 2014, genomen tezamen met het besluit van de directeur-generaal van DG ENTR van 7 april 2014, tot afwijzing van verzoekers verzoek om verlenging van de dienst en, dientengevolge, tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 1 juni 2014;

               —

               vergoeding van de schade die uit de betwiste besluiten is voortgevloeid of kan voortvloeien;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Doorhaling van zaak T-224/94

text:
Nr . C 31 /20       PNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          3 . 2 . 96
De keuze voor een winstmarge van 5 % valt moeilijk te               Middelen en voornaamste argumenten
begrijpen, daar in een tot het Verenigd Koninkrijk beperkte         Verzoeksters stellen dat de Commissie tot dusverre heeft
regionale procedure betreffende hetzelfde produkt, die ertoe
leidde dat de Commissie instemde met kwantitatieve ver             nagelaten om ten aanzien van hun verzoek om een negatieve
bintenissen vanaf mei 1994, door de Commissie een                   verklaring of ontheffing voor het door hen aangemelde
                                                                    reglement certificatie kraanverhuurbedrijf dat gepaard gaat
winstmarge van 10% werd geaccepteerd.
                                                                    met een inhuurverbod voor niet gecertificeerde hijskranen,
Verzoekster is tot slot van mening, dat de communautaire            een eindbeschikking te geven ondanks een uitdrukkelijk
industrie pas bij een winstmarge van minimaal 15 % in staat         verzoek ex artikel 175 van het EG-Verdrag. De nationale
zou zijn, enerzijds de investeringen te financieren die             rechter heeft in een procedure in kort geding bevolen, het
noodzakelijk zijn om de bestaande capaciteit op peil te             inhuurverbod buiten toepassing te laten totdat de Commis
houden , en anderzijds de herinvesteringen te doen die nodig        sie een eindbeschikking heeft gegeven . Volgens verzoeksters
zijn om die capaciteit te moderniseren en te vervangen .            dreigt voor hen als gevolg van het rechterlijk verbod de
                                                                    intrekking van hun erkenning door de nationale Raad voor
                                                                    de Certificatie, hetgeen hen in hun bestaan bedreigt en hun
                                                                    goede reputatie aantast.
                                                                    Verzoeksters achten dit nalaten van de Commissie onrecht
                                                                    matig wegens schending van artikel 6 van het Europees
                                                                    Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, in het
Beroep, op 27 november 1995 ingesteld door de Stichting             bijzonder het vereiste van een redelijke termijn, en wegens
Certificatie Kraanverhuurbedrijf en de Federatie van Neder         schending van algemene rechtsbeginselen, met name het
landse Kraanverhuurbedrijven tegen Commissie van de                 beginsel van rechtszekerheid, het vertrouwensbeginsel en
                 Europese Gemeenschappen                            het recht van verzoeksters om te worden gehoord .
                       ( Zaak T-2 13/95 )
                          ( 96/C 31/47 )
                                                                            Doorhaling van de gevoegde zaken T-97/93
                   (Procestaai: Nederlands)                                                        e. a. H
                                                                                ( 96/C 31 /48
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 27 november 1995 beroep ingesteld tegen                                     (Procestaai: Duits)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en de Federatie          De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
van Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, beide statutair              Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
gevestigd te Culemborg (Nederland ), vertegenwoordigd               pen heeft bij beschikking van 11 december 1995 de
door M. van Empel, advocaat te Amsterdam, en door                   doorhaling in het register gelast van zaken T-142/93 , H. G.
T. Janssens, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb            Herken tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat              de Europese Gemeenschappen, en T-149/93 , H. Röper
aldaar, Rue Goethe 11 .                                             tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                (!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 , PB nr. C 146 van 5 . 6 . 1991 en
                                                                        PB nr . C 44 van 19 . 2 . 1992 .
1 . De Europese Gemeenschap aansprakelijk te stellen voor
     de schade die verzoeksters lijden en nog zullen lijden uit
     hoofde van de in het verzoekschrift genoemde onrecht
     matige gedragingen van de Commissie .
                                                                                Doorhaling van zaak T-224/94 ( )
2 . De Europese Gemeenschap te veroordelen tot vergoe                                           96/C 31 /49 )
     ding van deze schade en haar te bevelen de omvang van
                                                                                (Procestaai: Engels)
     die schade in overleg met verzoeksters vast te stellen, en
     indien partijen niet in der minne tot een overeenstem         De president van de Vijfde kamer ( uitgebreid ) van het
     ming kunnen komen omtrent de vaststelling van de               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
     omvang van die schade, te verklaren dat het Gerecht de         pen heeft bij beschikking van 18 december 1995 de
     omvang van die schade zal vaststellen, desnoods na             doorhaling in het register gelast van zaak T-224/94:
     aanstelling van een deskundige om de schade in kwestie         Ferchimex NV tegen Raad van de Europese Unie, onder
     op exacte wijze te kwantificeren.                              steund door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                    pen .
3 . De Europese Gemeenschap te veroordelen in de kosten
     van deze procedure .                                           (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .


title: Hogere voorziening, op 15 mei 1997 ingesteld door L. B. Rasmussen tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Zaak C-188/97 P)

text:
12. 7. 97           | NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 212/ 17
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                      op haar grondgebied, zulks teneinde het haar toebeho
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische                        rende nutsbedrijf op het grondgebied van de gemeente
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                            te beschermen tegen concurrentie via de transmissielei
                                                                             ding ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         3 . Zo de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
    krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 93/71 /EEG (')                     Moet een gemeente of een haar toebehorend, de jure
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen                       zelfstandig nutsbedrijf ( waarmee de gemeente een
     door niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke                   exclusieve weggebruikovereenkomst heeft gesloten )
     maatregelen te treffen om aan deze richtlijn te vol                    vanwege de lokale distributie van aardgas aan eindver
    doen,                                                                    bruikers worden geacht te zijn belast met een dienst
                                                                             van algemeen economisch belang in de zin van
2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                                   artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag, wanneer er geen
Middelen en voornaamste argumenten                                           sprake is van toewijzing bij wet van deze — ook voor
                                                                             zuiver privaatrechtelijke ondernemingen toegankelijke
Ingevolge de artikelen 189, derde alinea, en 5, lid 1 , EG                  — taak, maar de gemeente wel bevoegd is deze taak
Verdrag zijn de lidstaten verplicht, een richtlijn zodanig in                op zich te nemen als aangelegenheid van de plaatse
nationaal recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken                   lijke gemeenschap en zij ( respectievelijk haar nutsbe
van de termijn voor omzetting haar volle werking ont                        drijf) bij de uitoefening van deze distributieactiviteit —
plooit. Deze termijn is verstreken sedert 3 augustus 1994,                   evenals privaatrechtelijke ondernemingen — is onder
zonder dat de Bondsrepubliek de noodzakelijke bepalingen                     worpen aan toezicht van staatswege en aan een alge
heeft vastgesteld .                                                          mene aansluitings- en leveringsverplichting ?
(M PB nr. L 221 van 31 . 8 . 1993 , blz . 27.                            4 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden
                                                                             beantwoord :
                                                                             Moeten bij de toetsing, of bovenbedoelde overeenkom
                                                                             sten krachtens artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag
                                                                             niet onder artikel 85 van het EG-Verdrag vallen,
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 maart 1997 om                       slechts omstandigheden in aanmerking worden geno
een prejudiciële beslissing in het geding tussen WINGAS                      men die verband houden met de zekerheid en de prijs
GmbH (voorheen Wintershall Gas GmbH) en Stadt                                van de plaatselijke aardgasdistributie, of moeten ook
                              Detmold                                        andere op het algemeen welzijn betrekking hebbende
                       ( Zaak C-187/97)                                      omstandigheden ( in het bijzonder met betrekking tot
                                                                             de milieubescherming ) in aanmerking worden geno
                          ( 97/C 212/30 )                                    men ?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 11 maart                 5 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend moeten wor
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      den beantwoord en op grond van artikel 90, lid 2, eer
15 mei 1997, in het geding tussen WINGAS GmbH ( voor                        ste volzin, van het EG-Verdrag de mededingingsregels
heen Wintershall Gas GmbH ) en Stadt Detmold, het Hof                        van het Verdrag niet van toepassing zijn:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    Moet dan worden aangenomen, dat door de in de
                                                                             vragen 1 en 2 bedoelde overeenkomsten tussen
1 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag een overeen                      gemeenten en aardgasdistributiebedrijven, die de mede
     komst waarbij een gemeente een de jure zelfstandig,                     dinging in de plaatselijke aardgasdistributie beogen uit
     doch haar toebehorend nutsbedrijf het exclusieve recht                  te schakelen, de ontwikkeling van het handelsverkeer
     verleent om haar openbare verkeerswegen te gebruiken                    wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het
     voor de aanleg en het onderhoud van leidingen voor                      belang van de Gemeenschap ?
     de rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbrui
     kers en aldus de concurrentie ter zake van de gasdistri
     butie op haar grondgebied in feite uitschakelt, wanneer
     deze overeenkomst deel uitmaakt van een pakket
     gelijksoortige (concessie-)overeenkomsten, die — mede
     ingevolge demarcatieovereenkomsten tussen de gasdis                Hogere voorziening, op 15 mei 1997 ingesteld door L. B.
     tributiebedrijven onderling — alle nationale gasdistri             Rasmussen tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak
     butiemarkten afschermen tegen concurrenten uit eigen                T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de
     land en uit andere lidstaten ?                                      Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
2 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag onder de in                                                Kamer )
     vraag 1 beschreven omstandigheden een overeenkomst                                        ( Zaak C- 188/97 P)
     waarbij een gemeente in een contract met een nutsbe
     drijf inzake de aanleg van een aardgastransmissielei                                        ( 97/C 212/31 )
     ding over haar grondgebied, dat bedrijf ertoe verplicht,
     de aan te leggen leiding niet te gebruiken voor de                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbruikers              is op 15 mei 1997 hogere voorziening ingesteld door L. B.
 ---pagebreak--- Nr. C 212/ 18         NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 12 . 7 . 97
Rasmussen, vertegenwoordigd door C. Revoldini, advo                      Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
caat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van laatstgenoemde, route de Longwy                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 408/97 van de
180, tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak T-35/96                        Raad van 24 februari 1997 (') betreffende de sluiting
tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de Europese                         van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                             schap en de Islamitische Republiek Mauritanië tot
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).                         samenwerking op het gebied van de zeevisserij en tot
                                                                               vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van die
Requirant concludeert dat het het Hof behage:                                  overeenkomst,
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                        — verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.
     18 maart 1997 in zaak T-35/96 (') in zijn geheel, met
     inbegrip van de bepaling inzake de kosten, te vernieti              Middelen en voornaamste argumenten
     gen ,
                                                                          — Schending van artikel 228 van het EG-Verdrag: de
— en zoals de eerste rechter had moeten doen,                                  Raad kon de overeenkomst met Mauritanië niet sluiten
                                                                               zonder overeenkomstig artikel 228 , lid 3 , tweede ali
— enerzijds nietig te verklaren het besluit van de Com                        nea, van het EG-Verdrag de instemming van het Euro
     missie houdende annulering van de procedure van ken                      pees Parlement te hebben gevraagd en gekregen. Deze
     nisgeving van vacature nr. COM/1 16/94,                                   overeenkomst heeft immers aanzienlijke gevolgen voor
                                                                               de Gemeenschapsbegroting, daar de financiële com
— anderzijds nietig te verklaren het besluit om het in die                     pensatie voor Mauritanië alleen al meer dan 20% van
     kennisgeving van vacature bedoelde ambt voor onder                       de op de begrotingspost B7-800 („ Internationale visse
     danen van de nieuwe lidstaten voor te behouden en                         rij overeenkomsten ") opgevoerde kredieten voor elk
     een aankondiging van algemeen vergelijkend onder                         van de betrokken begrotingsjaren vertegenwoordigt.
     zoek COM/A/929 ( hoofd van eenheid V.F.3 ) te publi
     ceren ,                                                              — Schending van wezenlijke vormvoorschriften ( de raad
                                                                               plegingsprocedure was niet in overeenstemming met
— alsmede de Commissie te veroordelen tot betaling van                         het Verdrag en de wijziging van de door de Commissie
     een vergoeding voor morele schade;                                        voorgestelde rechtsgrondslag is niet gemotiveerd ).
                                                                          (') PB nr. L 62 van 4 . 3 . 1997, blz. 1 .
— verweerster te verwijzen in de kosten van de proce
     dure .
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van de artikelen 4, 5 , 7, 25 , 27, 29 en 45 Amb               Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen
tenarenstatuut alsmede van het beginsel van de niet-terug                van 14 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het
werkende kracht en de zorgplicht, en misbruik van                         geding tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de
bevoegdheid, doordat het Gerecht het bestreden arrest                     judo et disciplines associées, ASBL Ligue beige de judo en
onjuist en onvoldoende heeft gemotiveerd en niet heeft                                                    F. Pacquee
geantwoord op de argumenten en conclusies van partijen.                                             ( Zaak C-191/97)
(') PB nr. C 131 van 26 . 4 . 1997, blz . 14 .                                                         ( 97/C 212/33 )
                                                                          De Rechtbank van eerste aanleg te Namen heeft bij
                                                                          beschikking van 14 mei 1997, ingekomen ter griffie van
                                                                          het Hof van Justitie op 20 mei 1997, in het geding tussen
                                                                          C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et discipli
      Beroep, op 16 mei 1997 ingesteld door Europees                      nes associées, ASBL Ligue beige de judo en F. Pacquee, het
         Parlement tegen Raad van de Europese Unie                        Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                       ( Zaak C-l 89/97)                                  zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vraag :
                          ( 97/C 212/32 )
                                                                          Is het feit dat een sportbeoefenaar die professioneel of
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   semi-professioneel is of wil worden, verplicht is de toe
is op 16 mei 1997 beroep tegen Raad van de Europese                       stemming van zijn federatie te hebben om deel te kunnen
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoor                     nemen aan een internationale wedstrijd waarin geen natio
digd door G. Garzón Clariana, rechtsgeleerd adviseur, C.                  nale teams tegen elkaar uitkomen, in strijd met het EG
Pennera, afdelingshoofd bij de juridische dienst, en H.                   Verdrag, en in het bijzonder met de artikelen 59, 85 en 86
Krück, lid van de juridische dienst, domicilie gekozen heb               daarvan ?
bende te Luxemburg bij het Europees Parlement, dienst
Post en registratie, Batiment Tour.


title: Zaak C-564/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance d’Orléans (Frankrijk) op 6 december 2012 — BNP Paribas Personal Finance SA, Facet SA/Guillaume Delmatti

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance d’Orléans (Frankrijk) op 6 december 2012 — BNP Paribas Personal Finance SA, Facet SA/Guillaume Delmatti
   (Zaak C-564/12)
   2013/C 38/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d’instance d’Orléans

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: BNP Paribas Personal Finance SA, Facet SA

      Verwerende partij: Guillaume Delmatti

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verbiedt artikel 22 van richtlijn 2008/48/EG van het Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten (1), uitgelegd in het licht van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (2) het bestaan en de toepassing van standaardbedingen in kredietovereenkomsten die een erkenning door de consument inhouden dat de kredietgever zijn verplichtingen is nagekomen?

               2)

               Verzetten het algemeen doeltreffendheidsbeginsel van het gemeenschapsrecht en de artikelen 22 en 23 van richtlijn 2008/48/EG zich ertegen dat de kredietgever het bewijs van zijn precontractuele en contractuele verplichtingen kan leveren uitsluitend aan de hand van de standaardbedingen in de kredietovereenkomsten die erkenning door de consument inhouden van de uitvoering van [die verplichtingen], zonder het gerecht de door hem opgestelde en aan de kredietnemer overhandigde documenten over te leggen?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).

      (2)  PB L 95, blz. 29.


title: Arrest van het Hof van 22 september 2016 in zaak E-29/15 — Sorpa bs. tegen De mededingingsautoriteit (Misbruik van een machtspositie — Begrip onderneming — Door gemeenten ingestelde coöperatieve agentschappen — Afvalstoffenbeheer — Diensten van algemeen economisch belang — Op gelijkwaardige transacties met andere handelspartners toegepaste ongelijke voorwaarden — Prijsdiscriminatie)

text:
               20.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 september 2016
   in zaak E-29/15
   Sorpa bs. tegen De mededingingsautoriteit
   (Misbruik van een machtspositie — Begrip onderneming — Door gemeenten ingestelde coöperatieve agentschappen — Afvalstoffenbeheer — Diensten van algemeen economisch belang — Op gelijkwaardige transacties met andere handelspartners toegepaste ongelijke voorwaarden — Prijsdiscriminatie)
   (2017/C 123/08)
   In zaak E-29/15, Sorpa bs. tegen De mededingingsautoriteit — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door het Hooggerechtshof van IJsland (Hæstiréttur Íslands) over de uitlegging van de EER-overeenkomst, en met name artikel 54 daarvan, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 22 september 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Een gemeente kan een onderneming vormen in de zin van artikel 54 EER wanneer zij een economische activiteit verricht die bestaat in het op de markt aanbieden van goederen en diensten. Om vast te stellen of een activiteit zoals afvalbeheer een economische activiteit is, moet worden gekeken of er sprake is van concurrentie met particuliere entiteiten. In dit verband moet de omstandigheid dat de vergoeding die voor het verstrekken van diensten inzake afvalbeheer wordt ontvangen niet hoger kan zijn dan de gemaakte kosten, worden afgewogen tegen het bestaan van mededinging op de markt.

               2.

               Beheer van afvalstoffen kan een dienst van algemeen economisch belang zijn in de zin van artikel 59, lid 2, EER. Het staat aan de verwijzende rechter om te bepalen of de toepassing van artikel 54 EER het voor de gemeenten onmogelijk zou maken om de diensten inzake afvalbeheer waarmee zij zijn belast, uit te voeren of om deze onder economisch aanvaardbare voorwaarden aan te bieden.

               3.

               Om te bepalen of een openbare instantie een onderneming in de zin van de EER-mededingingsregels is wanneer deze diensten inzake afvalbeheer verricht, is het irrelevant of die entiteit een gemeente of een coöperatief agentschap is waarbij verschillende gemeenten zich hebben aangesloten.

               4.

               Artikel 54 EER is niet van toepassing indien een mededingingsverstorende gedraging bij een nationale wettelijke regeling aan ondernemingen wordt voorgeschreven of wanneer een nationale wettelijke regeling een rechtskader creëert dat zelf iedere mogelijkheid van concurrerend gedrag voor deze ondernemingen uitsluit. Artikel 54 EER kan echter van toepassing zijn wanneer de nationale wettelijke regeling niet in de weg staat aan zelfstandig gedrag van ondernemingen dat mededinging verhindert, beperkt of vervalst.

               5.

               Indien een EER-staat, uit hoofde van de nationale wetgeving, overheidsinstanties toestaat om af wijken van de toepassing van de EER-mededingingsregels, bijvoorbeeld door deze bijzondere of exclusieve rechten te verlenen, moet die staat dit doen in overeenstemming met de EER-mededingingsregels, en met name artikel 59, lid 1, EER.

               6.

               De eigenaars van een gemeentelijke coöperatie kunnen worden beschouwd als de handelspartners van die coöperatie in de zin van artikel 54, tweede alinea, onder c), EER, tenzij zij één onderneming met die coöperatie vormen.

               7.

               Door haar eigenaars een korting te bieden die zij haar andere klanten niet biedt, berokkent een onderneming met een machtspositie die andere klanten nadeel bij de mededinging in de zin van artikel 54, tweede alinea, onder c), EER, mits zij concurreren met de eigenaars van de onderneming met een machtspositie op een markt die zich ten opzichte van de gedomineerde markt in een eerder of een later stadium van de productieketen bevindt.


title: Zaak T-48/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  6 december 2005  — Brouwerij Haacht/Commissie ( Concurrence — Ententes — Amendes — Lignes directrices pour le calcul des amendes — Capacité effective de l'auteur de l'infraction à créer un dommage important aux autres opérateurs — Circonstances atténuantes — Communication sur la coopération )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 december 2005 — Brouwerij Haacht/Commissie
   (Zaak T-48/02) (1)

   („Concurrence - Ententes - Amendes - Lignes directrices pour le calcul des amendes - Capacité effective de l'auteur de l'infraction à créer un dommage important aux autres opérateurs - Circonstances atténuantes - Communication sur la coopération”)
   (2006/C 36/60)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Brouwerij Haacht NV (Boortmeerbeek, België) [vertegenwoordigers: Y. van Gerven, F. Louis en H. Viaene, advocaten]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger: A. Bouquet en W. Wils als gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Demande d'annulation et, à titre subsidiaire, de réduction de l'amende infligée à la requérante par l'article 4 de la décision 2003/569/CE de la Commissie, van 5 december 2001, relative à une procédure d'application de l'article 81 van traité CE (affaire IV/37.614/F3 PO/Interbrew en Alken-Maes) (JO 2003, L 200, p. 1)
   Dictum van het arrest

               1)

               Le recours est rejeté.

               2)

               La requérante est condamnée aux dépens.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002


title: Zaak T-331/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Nikolaou/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/35

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Nikolaou/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak T-331/13)
   2013/C 252/58
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Marinos Nikolaou (Lefkosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het besluit van de Eurogroep van 25 maart 2013 nietig te verklaren, dat definitief is geworden bij besluit [KDP (kanonistiki diokitiki praxi, regelgevingshandeling)] 104/2013 van de president van Central Bank of Cyprus, in zijn hoedanigheid van agent en/of vertegenwoordiger van het Europees Stelsel van centrale banken, van 29 maart 2013, waarbij is besloten tot de „verkoop van bepaalde producten” van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd en dat in wezen een gemeenschappelijk besluit van de Europese Centrale bank en de Europese Commissie is;

               —

               subsidiair, te verklaren dat het bovengenoemde besluit van de Eurogroep in wezen, ongeacht de vorm ervan, een besluit van de Europese Centrale Bank en/of een gezamenlijk met de Europese Commissie genomen besluit is;

               —

               de Europese Centrale Bank en/of de Europese Commissie in de kosten van deze procedure te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               —

               Met zijn eerste middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit nietig is aangezien de door het Verdrag betreffende de Europese Unie aan de Europese Centrale Bank en aan de Europese Commissie toegekende bevoegdheden daarmee zijn overschreden, zodat het besluit een handeling ultra vires van de twee organen is.

               —

               Met zijn tweede middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit een schending vormt van het eigendomsrecht dat door artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en door artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd, zoals bevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               —

               Met zijn derde middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit kennelijk ongegrond is, een rechtsgrondslag ontbeert en in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Met zijn vierde middel stelt verzoeker dat het bestreden besluit tevens in strijd is met de algemeen aanvaarde rechtsbeginselen die voortvloeien uit het recht van de Europese Unie en ook met het beginsel dat niemand zijn eigen nalatigheid kan inroepen om een voordeel te verkrijgen en/of onrechtmatig en/of onwettig optreden te rechtvaardigen.


title: Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door R. Wenk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-159/96)

text:
Nr. C 40/20             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 2 . 97
Beroep, op 14 oktober 1996 ingesteld door P.S. Affatato               mogelijk, enige wijziging aan te brengen inaudita altera
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    parte, ook niet bij wijze van interne correctie, waar het
                         ( Zaak T- 15 7/96 )                          klaarblijkelijk een feitelijke en niet een juridische fout
                                                                      betrof.
                            ( 97/C 40/48 )
                                                                      De gehele procedure vertoont derhalve ernstige onregelma
                       (Procestaai: Italiaans)                        tigheden in alle fasen , althans in de laatste fasen, aldus
                                                                      verzoeker .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door P.S. Affatato, wonende te
Foggia ( Italië ), vertegenwoordigd door N. De Perna , advo
caat te Foggia , Piazza del Lago 13 .                                 Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door R. Wenk tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                            ( Zaak T-l 59/96 )
                                                                                ( 97/C 40/49 )
— rechtsgeldig en wettig te verklaren de officiële medede
      ling van 5 juli 1996 , en op grond daarvan herinschrijving
      van verzoeker op de lijst van geschikte kandidaten ,                                   (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren de onwettige onderdelen van het                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
      betrokken examen en te bepalen , dat deze derhalve              schappen is op 15 oktober 1996 beroep ingesteld tegen
      moeten worden overgedaan ,                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      R. Wenk, wonende te Caracas (Venezuela ), vertegenwoor
— een vergoeding toe te kennen van de materiële en                     digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
      immateriële schade als gevolg van de althans dubbelzin          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , Rue de
      nige handelwijze van de jury en de andere daarbij                Cessange 30 .
      betrokken organen .
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten                                     — nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van zijn
                                                                           sollicitatie naar post COM/221 /95 , daaronder begrepen
Nadat verzoeker had deelgenomen aan vergelijkend onder                    het besluit dat door de toezending van een standaard
zoek COM/B/794 werd hem door de voorzitter van de jury                     formulier, gedagtekend 2 februari 1996 , aan verzoeker
 bij kennisgeving van 5 juli 19 96 meegedeeld , dat hij voor alle          is betekend ,
 examenonderdelen was geslaagd en bijgevolg op de lijst van
 geschikte kandidaten was geplaatst. Bij kennisgeving van              — voor zover nodig nietig te verklaren , het stilzwijgende
 10 juli daaraanvolgend trok de voorzitter deze mededeling                 besluit tot afwijzing van zijn klacht, waarop de Com
 evenwel weer in en schrapte verzoeker van de lijst van                    missie niet heeft geantwoord ,
 geschikte kandidaten , waarbij voor het eerst het behaalde
 aantal punten werd vermeld .                                          — nietig te verklaren alle daarmee verband houdende of
                                                                           daaropvolgende besluiten van de Commissie , met name
 Verzoeker stelt allereerst, dat het beginsel van openbaarheid             het besluit waarbij zij een andere kandidaat op de
 van de administratieve procedure en doorzichtigheid van                   betrokken post heeft benoemd,
 bestuurshandelingen is geschonden . De jury heeft volgens
 hem vanaf het begin volledige geheimhouding betracht; zij             — de Commissie te veroordelen om opnieuw, en in
 heeft de betrokkene immers tot het mondeling examen                       overeenstemming met de bepalingen van het Statuut, in
 toegelaten zonder hem het bij het schriftelijk examen                      de vacature te voorzien ,
 behaalde aantal punten mee te delen . Dezelfde opstelling is
 volgehouden bij het mondeling examen, dat met alle                    — de Commissie te verwijzen in de kosten van het
 sollicitanten strikt met gesloten deuren en buiten aanwezig               geding .
 heid van getuigen heeft plaatsgevonden .
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
 De „ menselijke fout " die tot de wijziging van de lijst van
 geschikte kandidaten zou hebben geleid , is volgens verzoe            Verzoeker , ambtenaar in de rang A 4 , tewerkgesteld bij
  ker op zijn minst merkwaardig, aangezien het ging om een              DG IB van de Commissie, wonende te Caracas, komt op
  beperkt aantal ( twaalf) tot het mondeling examen toegela            tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag
  ten sollicitanten . Merkwaardiger acht verzoeker evenwel de           om hem te benoemen op de post van hoofd van de delegatie
  eenzijdigheid van de besluiten van de jury . Immers , zodra de        van de Commissie te San José ( Costa Rica ), als bedoeld in
  lijst van geschikte kandidaten is bekendgemaakt, kunnen               kennisgeving van vacature COM/ 1 21 /95 , in de loopbaan
  volgens alle voorschriften de resultaten door geen enkele             A 5 /A 4 .
  autoriteit meer worden gewijzigd . Bijgevolg was het na de
  publikatie van de ranglijst, waarbij verzoekers naam voor            Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende drie
  kwam op de lijst van geschikte kanidaten , niet meer                  middelen aan :
 ---pagebreak--- 8 . 2 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 40/21
— Schending van artikel 25 , tweede alinea , van het Statuut,       regelgeving wordt de steun toegekend aan ondernemingen
     doordat het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie niet   die hun produktiecapaciteit opheffen door vernietiging van
     met redenen is omkleed .                                       hun installaties . Bij beschikking van 12 december 1994
                                                                    keurde de Commissie bovenbedoelde maatregelen goed . Ter
— Onwettigheid van hogerbedoelde kennisgeving van                   uitvoering van de betrokken regeling deelden de Italiaanse
     vacature, doordat daarin niet is vermeld welke de              autoriteiten in september 1995 mee , dat een financiële
     vereiste en noodzakelijke kwalificaties zijn voor de           bijdrage van 13 509 miljoen lire zou worden betaald voor de
     vacante post, wat het voor het tot aanstelling bevoegde        definitieve beëindiging van verzoeksters ijzer - en staalin
     gezag mogelijk heeft gemaakt bij de betrokken benoe           dustrie door de sluiting van de onderneming en de vernie
     ming uit te gaan van criteria inzake kwalificaties die in de   tiging van de installaties; daardoor zou een produktiecapa
     kennisgeving van vacature niet waren gepreciseerd .            citeit van 288 000 ton staal en 165 000 ton warmgewalste
                                                                    produkten verdwijnen .
— Schending van de artikelen 7, lid 1 , 27 en 45 , lid 1 , van
     het Statuut. Verzoeker stelt met dit middel, dat het tot       Bij de bestreden beschikking, gegeven op basis van de
     aanstelling bevoegde gezag in casu niet in het uitslui        Steuncodex, verklaarde de Commissie de voorgenomen
     tende belang van de dienst heeft gehandeld, niet de            steun ten behoeve van — onder meer — de verzoekende
     hoogste eisen inzake bekwaamheid heeft gesteld en niet         onderneming onwettig met de overweging, dat steun aan de
     is overgegaan tot een onderlinge vergelijking van de           sluiting uitsluitend moet worden verleend aan ondernemin
     verdiensten en beoordelingsrapporten van de kandida           gen die geregeld op de ijzer- en staalmarkt produceren .
     ten . Hij preciseert in dit verband, dat, zelfs indien
     verweerster een dergelijk vergelijkend onderzoek had           Verzoekster betoogt om te beginnen , dat, wanneer onder
     verricht, zou moeten worden vastgesteld dat zij daarbij        nemingen de produktie niet slechts tijdelijk opschorten,
     een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het           maar deze definitief beëindigen , deze ondernemingen niet
     vertrouwensbeginsel heeft geschonden .                         meer voldoen aan de voorwaarden van artikel 80 van het
                                                                    Verdrag, waardoor ook artikel 4 , onder c ), niet meer van
                                                                    toepassing is . Hieruit volgt dat verweerster, door in de
                                                                    Steuncodex nationale overheidsmaatregelen jegens subjec
                                                                    ten die niet meer aan de uit het EGKS-Verdrag voort
                                                                    vloeiende verplichtingen onderworpen zijn , te regelen en te
Beroep, op 19 oktober 1996 ingesteld door Moccia Irme               beperken , wetgevend is opgetreden op een gebied dat niet
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  door dit Verdrag wordt beheerst . Artikel 4 , lid 2 , van de
                       ( Zaak T- 164/96 )                           Steuncodex is derhalve onwettig .
                          ( 97/C 40/50 )                            Verzoekster beroept zich ook op schending van het beginsel
                                                                    van gelijke behandeling. Dienaangaande wordt opgemerkt,
                     (Procestaai: Italiaans)                        dat in geval van gedeeltelijke sluiting steun kan worden
                                                                    toegekend voor de sluiting van een bedrijf dat enkel in staat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           is te produceren ; in geval van een ijzer- en staalonderneming
schappen is op 19 oktober 1996 beroep ingesteld tegen               die over één vestiging beschikt, wordt daarentegen vereist,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de                    dat zij tot de datum van mededeling van de steunregeling
vennootschap Moccia Irme SpA, gevestigd te Napels ( Italië ),       geregeld ijzer- en staalprodukten heeft vervaardigd . Wan
vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. de Caterini en                neer een onderneming overgaat tot aanpassing van haar
A. Bandini, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb               installaties voor de afzet van industrieel afval, en zij dit doet
bende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat                omdat het bij de wet is bepaald , kan haar niet worden
aldaar, Avenue Guillaume 13 B.                                      verweten dat zij de produktie opschort.
                                                                    Met betrekking tot de beginselen van openbaarheid en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                non-retroactiviteit van de wet, betoogt verzoekster dat
                                                                    verweerster zich niet aan deze fundamentele vereisten kan
— de beschikking van de Europese Commissie van 30 juli              onttrekken door in 1996 , dat wil zeggen achteraf en in
     1996 ( document C(96 ) 2385 def.) krachtens de artike         concrete gevallen, criteria voor de uitlegging van de Steun
     len 33 en 36 van het EGKS-Verdrag nietig te verkla            codex in te voeren en toe te passen die dienen te gelden voor
     ren ;
                                                                    de ijzer- en staalproduktie van de betrokken ondernemingen
                                                                    in 1993 .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                    Verzoekster betoogt tenslotte , dat de Commissie ten
Middelen en voornaamste argumenten                                  onrechte restrictieve parameters heeft ingevoerd voor de
                                                                    beoordeling van de steunmaatregelen bij sluiting, en tegelij
In 1994 stelde de Italiaanse regering de Commissie in kennis        kertijd het door de Italiaanse autoriteiten voorgestelde
van wet nr . 481 van 3 augustus 1994 en decreet nr. 683 van         alternatieve criterium „ in staat te produceren " heeft afge
12 oktober 1994 van de minister van Industrie , Handel en           wezen . Daardoor heeft de Commissie de aan haar discre
Ambacht, beide bestemd om de verwezenlijking van een                tionaire bevoegdheden verbonden doelstellingen miskend
herstructureringsplan van de nationale ijzer- en staalindu         en zich derhalve schuldig gemaakt aan misbruik van
strie te bevorderen door middel van steun bij de sluiting van       bevoegdheid .
produktie-eenheden en de omschakeling op andere econo
mische sectoren dan de ijzer- en staalindustrie . Volgens deze


title: Zaak C-120/99: Beroep, op 10 april 1999 ingesteld door de Italiaanse Republiek tegen de Raad van de Europese Unie

text:
C 188/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
Bijgevolg rijst de vraag, of de Commissie in punt 3 van                    — schending van artikel 43 van het Verdrag, de algemene
verordening (EEG) nr. 2184/97 (1) geldig heeft beslist, dat                    beginselen betreffende de hiërarchie van de rechts-
alle multifunctionele telekopieertoestellen, die in hoofdszaak                 bronnen en artikel 8, lid 4-ii, van verordening
bestaan uit:                                                                   nr. 3760/92 (2);
— een modem,                                                               — kennelijke ongeschiktheid van de criteria die vermoede-
                                                                               lijk zijn aanvaard voor de toepassing van het beginsel
— een scanner,                                                                 van „relatieve stabiliteit”.
— een afdrukinrichting,                                               2. Onwettigheid van artikel 2, lid 2, en van de bijlage (tabel
en zelfstandig werken of ook kunnen worden gebruikt in                     blauwvintonijn) wegens:
samenhang met een computer, onder tariefpost 8517 21
(telekopieertoestellen) vallen, waardoor de mogelijkheid is                — motiveringsgebrek. De vijfde overweging van de veror-
uitgesloten om van geval tot geval na te gaan welke de                         dening heeft slechts de schijn van een motivering, die
hoofdfunctie van het toestel is, en als principe wordt gesteld,                niet begrijpelijk is en stellig ongeschikt is om te
dat de afdrukinrichting (printer) een ondergeschikt karakter                   verklaren wat de werkelijke redenen zijn waarom een
heeft, ongeacht het toestel, voorzover het in de beschreven                    afwijkende verdeling is vastgesteld in de eerste tabel
categorie valt?                                                                (blauwvintonijn) van de bijlage bij de verordening;
                                                                           — schending van verordening nr. 3760/92 (artikel 8,
(1) van de Commissie van 3 november 1997 tot indeling van                      lid 4), de algemene beginselen op het gebied van het
    bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 299,              gemeenschappelijk landbouwbeleid, de rechtszeker-
    blz. 6).                                                                   heid en fundamentele waarborgen betreffende sancties;
                                                                           — kennelijk onjuiste toepassing van het recht ook met
                                                                               betrekking tot het ICCAT-Verdrag;
                                                                           — misbruik van bevoegdheid.
Beroep, op 10 april 1999 ingesteld door de Italiaanse
                                                                      (1) PB L 13, 18.01.1999, blz. 54.
       Republiek tegen de Raad van de Europese Unie                   (2) PB L 389, van 31.12.1992, blz. 1.
                         (Zaak C-120/99)
                          (1999/C 188/27)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 april 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door                 Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Commissie van de
U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door P. G. Ferri,                Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adelaïde 5.                                           (Zaak C-121/99)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                               (1999/C 188/28)
— dit beroep ontvankelijk te verklaren, en bijgevolg
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— verordening EEG nr. 49/1999 (1) van de Raad gedeeltelijk            op 8 april 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
     nietig te verklaren;                                             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door M. Condou-Durande, domicilie gekozen heb-
— de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.             bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
                                                                      juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de Commis-
1. Onwettigheid van artikel 2, lid 1, van de verordening                   sie niet in kennis te stellen van de wettelijke en bestuurs-
     (vaststelling van de percentages voor de verdeling van                rechtelijke maatregelen ter omzetting van richtlijn
     het aandeel van het bestand van blauwvintonijn dat                    97/35/EEG (1) van de Commissie van 18 juni 1997 houden-
     beschikbaar is voor de Gemeenschap) wegens:                           de 2e aanpassing de vooruitgang van de techniek van
                                                                           richtlijn 90/220/EEG van de Raad inzake de doelbewuste
     — volstrekt ontbreken van motivering. In de considerans               introductie van genetisch gemodificeerde organismen in
          van de verordening wordt geenszins aan de wezenlijke             het milieu, of door niet de nodige maatregelen te nemen
          waarborg voldaan dat de criteria moeten worden                   om aan deze richtlijn te voldoen, de krachtens het Verdrag
          aangegeven op basis van een totaal toegestane vangst             en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
          (TAC) in nationale quota is gedeeld;                             nagekomen;


title: Zaak T-202/99: Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door L. Rappe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 314/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.10.1999
Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door L. Rappe                      Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Dr. M. Ban-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  gemann tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-202/99)                                                           (Zaak T-208/99)
                         (1999/C 314/29)
                                                                                (1999/C 314/30)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 september 1999 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Rappe,                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
wonende te Orp-Jauche (België), vertegenwoordigd door                    schappen is op 17 september 1999 beroep ingesteld tegen de
J.-N. Louis, F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,            Raad van de Europese Unie door Dr. M. Bangemann, Melle
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                   (Frankrijk), vertegenwoordigd door W. Knapp en T. Müller-
Myson SARL, Rue de Cessange 30.                                          Ibold, advocatenkantoor Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton,
                                                                         Wetstraat 23, Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
     verzoeker tijdens de bevorderingsronde van 1998 niet te
                                                                         a) het besluit van de Raad van 9 juli 1999 om krachtens
     bevorderen naar rang A6;
                                                                              artikel 213, lid 2, derde alinea, EG, in zijn zaak het Hof
— verweerster te veroordelen, verzoeker de geleden materiële                  van Justitie in te schakelen, nietig te verklaren, en
     en immateriële schade te vergoeden, naar redelijkheid en
     billijkheid vast te stellen, onder voorbehoud van de door           b) de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
     de instelling op grond van artikel 233 van het EG-Verdrag
     vast te stellen maatregelen;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         Op 9 juli 1999 heeft de Raad van de Europese Unie (verweer-
Middelen en voornaamste argumenten                                       der) besloten krachtens artikel 213, lid 2, derde alinea, EG
                                                                         en de overeenkomstige bepalingen van het EGKS- en het
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van              EGA-Verdrag in de zaak van Dr. Bangemann (verzoeker) het
de artikelen 43 en 45 van het Ambtenarenstatuut, op grond                Hof van Justitie in te schakelen (1). Dit besluit werd verzoeker
dat zijn dossier ten tijde van de vergelijking van de verdiensten        nog dezelfde dag bij brief van verweerder betekend.
van de kandidaten nog geen definitief rapport betreffende zijn
werkzaamheden als administrateur in de periode 1995-1997
                                                                         Volgens verzoeker
bevatte, hetgeen betekent, dat noch het Bevorderingscomité,
noch het tot aanstelling bevoegde gezag in staat is geweest
naar behoren een zinvolle vergelijking te maken tussen de                — had het bestreden besluit niet mogen worden vastgesteld
verdiensten van verzoeker en die van de andere voor bevorde-                  zonder verzoeker vooraf te horen;
ring in aanmerking komende ambtenaren. Ook stelt hij, dat
het tot aanstelling bevoegde gezag door het bestreden besluit            — vormt het bestreden besluit een schending van artikel 213,
te nemen en zijn klacht uitdrukkelijk af te wijzen, hem niet de               lid 2, EG, aangezien verzoeker de door de onderneming
gegevens heeft verschaft die hem in staat stelden, de gegrond-                „Telefonica” aangeboden beroepsactiviteit niet heeft opge-
heid daarvan te begrijpen, hetgeen in strijd is met de artike-                nomen;
len 25 en 26 van het Statuut, almede met het recht van
verweer en de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk           — heeft hij de ingevolge artikel 213 EG op hem rustende
bestuur.                                                                      plicht tot kiesheid niet geschonden;
Verzoeker beklemtoont voorts, dat verweerster verplicht was,             — heeft hij ten gevolge van het bestreden besluit, met name
vóór 31 december 1997 een rapport over zijn verdiensten                     gelet op het ongebruikelijke karakter van de bekendmaking
over de periode 1995-1997 op te stellen; het definitieve                      in deze vorm, immateriële schade geleden, en is zijn goede
rapport is echter nog steeds niet vastgesteld. Door deze                      naam door de veroordeling van zijn handelwijze door
dienstfout, die betekent dat de administratie haar zorgplicht en              verweerder aangetast;
zorgvuldigheidsplicht niet is nagekomen, heeft verzoeker
materiële schade geleden doordat hem zijn kans op bevorde-               — is hem ten gevolge van het bestreden besluit ook materiële
ring is onthouden, en immateriële schade vanwege de toestand                  schade veroorzaakt.
van onzekerheid en bezorgdheid ten aanzien van zijn loop-
baanperspectief en de erkenning van zijn verdiensten, en dat
verweerster derhalve moet worden veroordeeld tot schadever-              (1) PB L 192 van 24.7.1999, blz. 55.
goeding aan hem.


title: Zaak T-631/13: Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Raffinerie Heide/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/16

         Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Raffinerie Heide/Commissie
   (Zaak T-631/13)
   2014/C 31/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Raffinerie Heide GmbH (Hemmingstedt, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Karpenstein, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27) nietig verklaren, voor zover daarbij in artikel 1, lid 1, juncto bijlage I, punt A, verzoeksters opname op de lijst als bedoeld in artikel 11, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG en de voorlopige totale jaarlijkse hoeveelheden emissierechten die aan verzoeksters installatie met identificatiecode DE000000000000010 kosteloos zouden moeten worden toegewezen, zijn afgewezen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verzuim om gebruik te maken van de discretionaire bevoegdheid
               In dit verband voert verzoekster onder meer aan dat het Uniestelsel van handel in broeikasemissierechten voor de derde handelsperiode (2013-2020) toewijzingen in gevallen waarin zich een bijzonder onbillijke situatie voordoet, niet uitsluit en de Commissie niet ontslaat van de verplichting om bij haar besluiten de grondrechten van ondernemingen en het evenredigheidsbeginsel in acht te nemen. De Commissie is hieraan voorbij gegaan en heeft aldus de discretionaire bevoegdheid die het Unierecht haar toekent, miskent.

               2)

               Tweede middel: schending van verzoeksters grondrechten
               Verzoekster betoogt in dit verband dat de afwijzing van de door de bevoegde nationale autoriteiten gevraagde hoeveelheden toewijzingen schending oplevert van verzoeksters grondrechten vervat in de artikelen 17 en 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede van het evenredigheidsbeginsel. De voor verzoekster verwachte ontoereikende verstrekking van emissierechten leidt voor haar tot een klaarblijkelijk onbillijke situatie die door richtlijn 2003/87/EG niet is bedoeld. Het teweegbrengen van een situatie die het voortbestaan van ondernemingen, zoals die van verzoekster, in gevaar brengt, is voor het bereiken van de in de richtlijn gestelde doelen noch geschikt, noch noodzakelijk, noch redelijk.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak T-328/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Smit Harbour Towage Rotterdam/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Smit Harbour Towage Rotterdam/Commissie
   (Zaak T-328/02) (1)

   (2006/C 224/111)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak C-205/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Sibiu — Roemenië) — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)/Vasile Toma, Biroul Executorului Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Recht op toegang tot de rechter — Beginsel van „equality of arms” — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing waarbij teruggaaf is gelast van een heffing die in strijd met het Unierecht is geïnd — Vrijstelling voor de overheidsinstanties van bepaalde gerechtskosten — Bevoegdheid van het Hof)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/19

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Sibiu — Roemenië) — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)/Vasile Toma, Biroul Executorului Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci
   (Zaak C-205/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op toegang tot de rechter - Beginsel van „equality of arms” - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing waarbij teruggaaf is gelast van een heffing die in strijd met het Unierecht is geïnd - Vrijstelling voor de overheidsinstanties van bepaalde gerechtskosten - Bevoegdheid van het Hof))
   (2016/C 335/25)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)

      Verwerende partijen: Vasile Toma, Biroul Executorului Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci

      Dictum

   Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling als in het hoofdgeding, die publiekrechtelijke rechtspersonen vrijstelt van de betaling van gerechtelijke zegelrechten wanneer zij verzet aantekenen tegen de gedwongen tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing over de terugbetaling van in strijd met het Unierecht geïnde heffingen en hen ontslaat van de verplichting om een garantie te stellen bij de indiening van het verzoek tot opschorting van een dergelijke procedure van gedwongen tenuitvoerlegging, terwijl de verzoeken van privaatrechtelijke natuurlijke en rechtspersonen in die procedures in beginsel onderworpen blijven aan gerechtskosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-261/04: Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Alain Crespinet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/28

         Beroep, op 21 juni 2004 ingesteld door Alain Crespinet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-261/04)
   (2004/C 273/56)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alain Crespinet, wonende te Rosières (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit waarbij hem punten zijn toegekend voor de begrotingsronde 2003, alsook het besluit om hem niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van die ronde tot de rang A5 zijn bevorderd;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de weigering van het TABG om hem in het kader van de begrotingsronde 2003 tot de rang A5 te bevorderen, door hem voor die ronde niet genoeg punten te geven om het puntenaantal te bereiken dat nodig is om voor een bevordering in aanmerking te komen.
   Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:

               —

               schending van de artikelen 5, 7 en 26 van het Statuut,

               —

               schending van de artikelen 43 en 45 van het Statuut en van de algemene uitvoeringsbepalingen,

               —

               schending van het beginsel van overeenstemming tussen rang en ambt,

               —

               schending van het beginsel dat ambtenaren aanspraak kunnen maken op een bepaalde loopbaan,

               —

               schending van de beginselen van gelijke behandeling en van non-discriminatie.

         Verzoeker is in het bijzonder van mening dat de toekenning van één punt per jaar diensttijd in de rang, zoals is vastgesteld in artikel 12, lid 3, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut, bevorderbare ambtenaren beloont voor deze diensttijd, zonder rekening te houden met hun werkelijke verdiensten gedurende die jaren waarvoor beoordelingsrapporten zijn opgesteld.


title: Zaak T-213/99: Beroep, op 24 september 1999 ingesteld door L. Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.11.1999            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 333/35
Beroep, op 24 september 1999 ingesteld door L. Verhey-                  Beroep, op 28 september 1999 ingesteld door M. T. Car-
den tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      rasco Benı́tez tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                         (Zaak T-213/99)
                                                                                (Zaak T-214/99)
                         (1999/C 333/77)
                                                                                (1999/C 333/78)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 september 1999 beroep ingesteld tegen                                         (Procestaal: Frans)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Verhey-
den, wonende te Angera (Italië), vertegenwoordigd door E. Boi-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te               schappen is op 28 september 1999 beroep ingesteld tegen
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, Rue du Fort Rheins-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. T. Car-
heim 2.                                                                 rasco Benı́tez, wonende te Londen, vertegenwoordigd door
                                                                        J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
                                                                        Myson SARL, Rue de Cessange 30.
— nietig te verklaren de nota die D. Van Hattem, diensthoofd
    bij het directoraat Infrastructuur te Ispra, eenheid logistieke
    diensten, op 10 november 1998 aan verzoeker heeft                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    gezonden, en waarin hij onder meer verzoekers beheer, in
    de loop van de laatste twee jaar, van een in gebouw 76b             — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
    gelegen depot als „beneden alle peil” bestempelt;                       onderzoek COM/T/R/ADM/A/98 om verzoeker niet tot
                                                                            het vergelijkend onderzoek toe te laten;
— nietig te verklaren het besluit van 22 juni 1999, ter
    kennis van verzoeker gebracht op 25 juni daaraanvolgend,
    opgesteld door E. Liikanen, lid van de Commissie, in                — nietig te verklaren het besluit van de jury van de gekoppelde
    zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag, en                 kennisgevingen van vacature/interne vergelijkende onder-
    houdende afwijzing van de klacht die verzoeker hem op                   zoeken en interne vergelijkende onderzoeken COM/R/
    16 februari 1999 had toegezonden;                                       5179/98, COM/R/5182/98, COM/R/5183/98, COM/R/
                                                                            5188/98 en COM/R/5190/98;
— verweerster in ieder geval in alle kosten te verwijzen;
                                                                        — verweerster in de kosten te verwijzen.
— verzoeker ter vergoeding van morele schade een bedrag,
    ex æquo et bono vastgesteld op 25 000 000 LIT, te betalen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker verzet zich tegen de wijze waarop een van zijn                Verzoeker, ambtenaar van categorie B, tewerkgesteld bij het
meerderen hem bepaalde verwijten betreffende zijn efficiëntie           Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling, betwist
en zijn rendement in de dienst heeft toegestuurd.                       het besluit van de jury’s van voornoemde vergelijkende
                                                                        onderzoeken om hem niet tot het examen ervan toe te laten.
                                                                        Die vergelijkende onderzoeken passen in het nieuwe beleid
Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op:                    van de Commissie, dat ertoe strekt ieder jaar een zeker aantal
— schending van de artikelen 26 en 43 van het Statuut,                  benoemingen in vaste ambten in het kader van de begroting
    misbruik van bevoegdheid en procedure, en schending van             voor onderzoek te verrichten.
    zijn rechten van de verdediging. Dienaangaande is hij
    onder meer van mening, dat niet kan worden geduld dat               Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op schending
    het tot aanstelling bevoegd gezag zijn bekwaamheid,                 van de artikelen 4, 27 en 29, lid 1, sub b, en het gelijkheids-
    rendement en efficiëntie buiten de vastgestelde statutaire          beginsel, en op het bestaan van een kennelijke beoordelingsfout
    procedures kwalificeert;                                            in de onderhavige zaak.
— schending van artikel 24 van het Statuut en het beginsel
    inzake bescherming van het gewettigd vertrouwen, en                 Op grond van deze middelen betoogt verzoeker onder meer:
    niet-nakoming van de zorgplicht jegens hem. Op dit punt
    betoogt hij, dat verweerster enerzijds — en anders dan zij
                                                                        — dat de voorwaarde betreffende een minimumanciënniteit
    poogt te bewijzen — niet de nodige middelen in het werk
                                                                            van tien jaar dienst bij de Europese Gemeenschappen als
    heeft gesteld om hem bij- en nascholing te geven, en
                                                                            personeelslid bedoeld in de Regeling andere personeels-
    anderzijds niet alle noodzakelijke en voldoende maatrege-
                                                                            leden onwettig is, aangezien zij ertoe kan leiden, dat bij de
    len in het werk heeft gesteld om hem te beschermen tegen
                                                                            aanwerving kandidaten worden uitgesloten, die gelijkwaar-
    de smaad die hem zou zijn aangedaan.
                                                                            dige of zelfs hogere kwalificaties bezitten dan de kandida-
                                                                            ten die tot het vergelijkend onderzoek worden toegelaten
                                                                            (vergelijkend onderzoek COM/T/R/ADM/A/98);