title: Verzoek van het Bundesvergabeamt van 3 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in de gevoegde zaken tussen Alcatel Austria Aktiengesellschaft, Stuag Bau-Aktiengesellschaft, Österreichisches Forschungszentrum Seibersdorf Ges.m.b.H., Siemens Aktiengesellschaft Österreich - Bietergemeinschaft "Eco-Route", en Sag-Schrack Anlagentechnik AG en Bundesministerium für Wissenschaft und Verkehr (Zaak C-81/98)

text:
4.7.98                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 209/13
rue Goethe 11, betreffende hogere voorziening tegen het              P. J. G. Kapteyn (rapporteur), G. Hirsch en K. M. Ioan-
arrest van het Gerecht (Derde Kamer Ð uitgebreid) van                nou, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R.
27 februari 1997, FFSA e.a./Commissie (T-106/95, Jurispr.            Grass, op 30 april 1998 een beschikking gegeven waarvan
blz. II-229) en strekkende tot vernietiging van dat arrest,          het dictum luidt als volgt:
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), ondersteund                  De door de Pretura circondariale di Roma, sezione distac-
door Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger             cata di Tivoli, bij beschikkingen van 5 februari en 19 febru-
en J.-M. Belorgey), en La Poste, rechtspersoon naar Frans            ari 1997 ingediende verzoeken om een prejudicieÈle beslis-
publiek recht, gevestigd te Boulogne-Billancourt (Frank-             sing, zijn niet-ontvankelijk.
rijk), vertegenwoordigd door H. Lehman, advocaat te
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-
                                                                     (1) PB C 181 van 14.6.1997.
tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, heeft
het Hof (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragne-
malm, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en
J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; grif-
fier: R. Grass, op 25 maart 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     Verzoek van het Bundesvergabeamt van 3 maart 1998 om
                                                                     een prejudicieÈle beslissing in de gevoegde zaken tussen
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                            Alcatel Austria Aktiengesellschaft, Stuag Bau-Aktiengesell-
                                                                     schaft, Österreichisches Forschungszentrum Seibersdorf
                                                                     Ges.m.b.H., Siemens Aktiengesellschaft Österreich Ð Bie-
2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.                         tergemeinschaft ¹Eco-Routeº, en Sag-Schrack Anlagen-
                                                                     technik AG en Bundesministerium für Wissenschaft und
                                                                                Verkehr
(1) PB C 199 van 28.6.1997.
                                                                                (Zaak C-81/98)
                                                                                (98/C 209/27)
                                                                     Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 3 maart
                                                                     1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
              BESCHIKKING VAN HET HOF                                25 maart 1998, in de gevoegde zaken tussen Alcatel
                                                                     Austria      Aktiengesellschaft,   Stuag    Bau-Aktiengesell-
                         (Zesde Kamer)                               schaft, Österreichisches Forschungszentrum Seibersdorf
                                                                     Ges.m.b.H., Siemens Aktiengesellschaft Österreich Ð Bie-
                        van 30 april 1998
                                                                     tergemeinschaft ¹Eco-Routeº, en Sag-Schrack Anlagen-
in de gevoegde zaken C-128/97 en C-137/97 (verzoek om                technik AG en Bundesministerium für Wissenschaft und
prejudicieÈle beslissing van de Pretura circondariale di             Verkehr, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Roma, sezione distaccata di Tivoli): Strafzaken tegen Italia         schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
Testa (C-128/97), M. Modesti (C-137/97), in aanwezig-                navolgende vragen:
 heid van SocietaÁ Italiana degli Autori ed Editori (SIAE) (1)
      (PrejudicieÈle verwijzing Ð Niet-ontvankelijkheid)             A. Zijn de lidstaten bij de omzetting van Richtlijn
                                                                          89/665/EEG van de Raad (1) ingevolge artikel 2, lid 6,
                          (98/C 209/26)                                   van deze richtlijn met betrekking tot het Ð aan de
                                                                          sluiting van de overeenkomst voorafgaande Ð besluit
                                                                          van de aanbestedende dienst om in een gunningsproce-
                      (Procestaal: Italiaans)                             dure op basis van de resultaten van deze procedure
                                                                          met een bepaalde inschrijver de overeenkomst te slui-
                                                                          ten (het gunningsbesluit), in weerwil van de mogelijk-
                                                                          heid om de rechtsgevolgen van de beroepsprocedure
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            na de sluiting van de overeenkomst te beperken tot de
                de Jurisprudentie van het Hof)                            toekenning van schadevergoeding, in elk geval ver-
                                                                          plicht, in een procedure te voorzien waarin de verzoe-
                                                                          ker nietigverklaring van dit besluit kan vorderen, wan-
In de gevoegde zaken C-128/97 en C-137/97, betreffende                    neer aan de voorwaarden is voldaan?
een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 van het
EG-Verdrag van de Pretura circondariale di Roma, sezione
distaccata di Tivoli, in de aldaar dienende strafzaken tegen         B. Alleen ingeval vraag A bevestigend wordt beantwoord,
Italia Testa (C-128/97), M. Modesti (C-137/97), in aanwe-                 wordt het Hof de volgende nadere vraag voorgelegd:
zigheid van SocietaÁ Italiana degli Autori ed Editori (SIAE),
om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de                 Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk zo
artikelen 30, 36, 85 en 86 van het EG-Verdrag in verband                  duidelijk en nauwkeurig, dat de particulier alleen al op
met een nationale regeling inzake het beheer van auteurs-                 grond daarvan het recht heeft om een beroepsproce-
rechten heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als                     dure die voldoet aan de eisen van artikel 1 van Richt-
volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini,                       lijn 89/665/EEG, in te leiden, waarin de nationale
 ---pagebreak--- C 209/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.7.98
     rechter in elk geval de mogelijkheid moet hebben om                     worden berekend en definitief moet worden vastge-
     voorlopige maatregelen in de zin van artikel 2, lid 1,                  steld,
     onder a) en b), van Richtlijn 89/665/EEG te nemen,
     alsmede om het gunningsbesluit van de aanbestedende                3. subsidiair, een in de nabije toekomst gelegen tijd-
     dienst nietig te verklaren, en de particulier zich in een               stip te bepalen waarop die berekening en vaststel-
     procedure tegenover de lidstaat met goed gevolg op                      ling moeten zijn verricht;
     deze verplichting kan beroepen?
                                                                   III. de wederpartijen in de kosten te verwijzen.
C. Alleen ingeval vraag B bevestigend wordt beantwoord,
     wordt het Hof tenslotte de volgende vraag voorgelegd:
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
     Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk ook
     zo duidelijk en nauwkeurig, dat de nationale rechter          Ð Ten onrechte is bij de bestreden beschikking het ver-
     daarmee strijdige bepalingen van nationaal recht bui-              zoek krachtens artikel 90, lid 1, van het Ambtenaren-
     ten toepassing moet laten, die bij naleving de rechter             statuut, en daarmee het beroep, niet-ontvankelijk ver-
     zouden verhinderen deze verplichting na te komen, en               klaard. Rekwirant komt allereerst op tegen de wijze
     deze verplichting als bestanddeel van de communau-                 waarop de op het concrete geval toepasselijke verorde-
     taire rechtsorde rechtstreeks moet nakomen, ook wan-               ningsbepalingen zijn uitgelegd. Die uitlegging gaat lijn-
     neer het nationale recht geen grondslag biedt op basis             recht in tegen de duidelijke betekenis van de woorden
     waarvan hij kan optreden?                                          en wordt door niets gerechtvaardigd. Anders dan het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg meent, is in de uitdrukking
                                                                        ¹onverminderd de besluiten die de Raad heeft te tref-
(1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
                                                                        fenº het eerste woord van geen enkel belang voor de
                                                                        vraag, of de vaststelling van de coeÈfficieÈnt definitief of
                                                                        voorlopig is, daar dit woord met beide uitleggingen
                                                                        verenigbaar is. Het antwoord blijkt veeleer overduide-
                                                                        lijk uit de laatste drie woorden, die Ð net als de over-
                                                                        eenkomstige uitdrukking in de Franse taalversie (. . .)
Hogere voorziening, op 26 maart 1998 ingesteld door M.                  est appeleÂ aÁ prendre Ð niets anders kunnen betekenen
Kögler tegen de beschikking, op 20 januari 1998 in zaak                 dan ¹moet treffenº of ¹verplicht is te treffenº. Anders
T-160/96 tussen M. Kögler en Hof van Justitie van de                    dan in de motivering van de bestreden beschikking
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van                      wordt aangenomen, heeft rekwirant nooit gesteld, dat
de Europese Unie, gegeven door het Gerecht van eerste                   hij op toepassing van de coeÈfficieÈnt voor ¹Berlijnº
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)                    heeft vertrouwd; die stelling is overigens geenszins
                       (Zaak C-82/98 P)                                 nodig voor de staving van zijn beroep. Hij heeft daar-
                                                                        entegen duidelijk gesteld, dat hij enkel heeft vertrouwd
                         (98/C 209/28)                                  op de toezegging door de Raad, dat te gelegener tijd
                                                                        een definitieve regeling met een nog onbepaalde
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 inhoud zou worden vastgesteld.
is op 26 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door M.
Kögler, vertegenwoordigd door T. Baltes, advocaat te Trier,             Het Gerecht in eerste aanleg overweegt ten onrechte,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij R. Weber,                   dat rekwirant tijdig had moeten opkomen tegen de
advocaat aldaar, rue de la Loge 3, tegen de beschikking op              door hem in de periode van 1 juli 1991 tot 30 juni
20 januari 1998, in zaak T-160/96 tussen M. Kögler en                   1994 ontvangen salarisafrekeningen; wie de termijnen
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, onder-                 van beroep laat voorbijgaan, kan niet door middel van
steund door Raad van de Europese Unie, gegeven door het                 een verzoek krachtens artikel 90, lid 1, van het Ambte-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                  narenstatuut een nieuwe termijn doen ingaan. Tot deze
pen (Derde Kamer).                                                      uitspraak, die ongetwijfeld opgaat voor het geval van
                                                                        definitieve besluiten van het tot aanstelling bevoegd
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                          gezag, kon het Gerecht van eerste aanleg in het onder-
                                                                        havige geval slechts komen omdat het geen rekening
                                                                        heeft gehouden met de bijzondere kenmerken van dit
I.   te vernietigen de beschikking (van 20 januari 1998
                                                                        geval door niet in te zien dat de aan de salarisafreke-
     waarbij het Gerecht van eerste aanleg het beroep in                ningen ten grondslag liggende verordeningsbepalingen
     zaak T-160/96 niet-ontvankelijk heeft verklaard) (1);              voorlopig waren en door het voorwerp van het ver-
                                                                        trouwen van rekwirant op de toezegging door de Raad
II. de zaak ten gronde af te doen en wel door:                          volstrekt verkeerd te begrijpen.
     1. het besluit van het klachtencomiteÂ van verweerder
                                                                   Ð Rekwirant verzoekt het Hof, de zaak zelf af te doen,
         nietig te verklaren,
                                                                        daar zijns inziens slechts rechtsvragen aan de orde zijn.
     2. vast te stellen, dat het pensioen van rekwirant over
         de periode van 1 juli 1991 tot 30 juni 1994 op            (1) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 23.
         basis van de door de Raad jaarlijks voor Berlijn
         vastgestelde aanpassingscoeÈfficieÈnt opnieuw moet


title: Zaak T-56/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2006 in zaak F-122/05, Economidis/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/46

         Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2006 in zaak F-122/05, Economidis/Commissie
   (Zaak T-56/07 P)
   (2007/C 95/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Ioannis Economidis (Sint-Stevens-Woluwe, België)
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij de eerste twee middelen ontleend aan de onwettigheid van de aanstellingsprocedure en de schending van de artikelen 29, lid 1, en 31 van het Statuut worden aanvaard, en de aanstelling van een andere persoon in het ambt van hoofd van de administratieve eenheid „Biotechnologie en toegepaste genoomwetenschap ”en, dientengevolge, de afwijzing van de sollicitatie van verzoeker in eerste aanleg naar dat ambt, nietig worden verklaard;

               —

               zelf uitspraak te doen over het geding, de vorderingen van verweerster in eerste aanleg toe te wijzen en, dientengevolge, het beroep in zaak F-122/05 te verwerpen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken terug te verwijzen opdat het uitspraak doet over de resterende middelen;

               —

               verzoeker in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure alsmede in zijn eigen kosten voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 14 december 2006, waarvan in deze hogere voorziening vernietiging wordt gevorderd, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken nietig verklaard het besluit van de Commissie van 23 december 2004 houdende aanstelling van een andere persoon in een ambt van hoofd van een administratieve eenheid en, dientengevolge, tot afwijzing van verzoekers sollicitatie.
   Tot staving van de vordering tot vernietiging van dat arrest voert de Commissie drie middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan een verkeerde toepassing in de onderhavige zaak van de „Kratz”-rechtspraak (1), voor zover de toepasselijke nieuwe regeling, waaronder de relevante statutaire bepalingen en het PEI-besluit (2) van de Commissie, verschilt van die welke in de zaak „Kratz ”gold, een overweging waarmee het Gerecht ten onrechte geen rekening heeft gehouden.
   Het tweede middel van de Commissie is ontleend aan een vermeende tegenstrijdigheid van de motivering van het bestreden arrest, namelijk dat eerst het belang wordt vastgesteld van het beginsel van scheiding van ambt en rang, van de mogelijkheid om uitsluitend door overplaatsing in het ambt te voorzien, waarbij de rang automatisch die is welke de kandidaat op de dag van aanstelling heeft, terwijl het Gerecht vervolgens concludeert dat er een verplichting bestaat om ambten in groepen van twee rangen bekend te maken.
   In de derde plaats stelt de Commissie dat indien er een verplichting bestaat om de ambten van hoofd van een administratieve eenheid bekend te maken volgens bepaalde groepen van twee rangen, zoals de instellingen bij het bestreden arrest wordt opgelegd, verzoeker in eerste aanleg geen procesbelang heeft en zijn beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Het bestreden arrest gaat dus verder dan het voorwerp van het verzoekschrift in eerste aanleg.

      (1)  Arrest van 17 mei 1995, Kratz/Commissie, T-10/94, Jurispr. blz. II-1455.

      (2)  Besluit van de Commissie van 28 april 2004, C (2004) 1597, betreffende middenkaderpersoneel, bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 73/2004 van 23 juni 2004.


title: Zaak C-503/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer Único de Terrassa — Spanje) — Ramón Margarit Panicello/Pilar Hernández Martínez (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Griffier — Begrip „nationale rechterlijke instantie” — Verplichte rechtsmacht — Uitoefening van een rechtsprekende functie — Onafhankelijkheid — Onbevoegdheid van het Hof)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer Único de Terrassa — Spanje) — Ramón Margarit Panicello/Pilar Hernández Martínez
   (Zaak C-503/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Griffier - Begrip „nationale rechterlijke instantie” - Verplichte rechtsmacht - Uitoefening van een rechtsprekende functie - Onafhankelijkheid - Onbevoegdheid van het Hof))
   (2017/C 112/11)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer Único de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ramón Margarit Panicello

      Verwerende partij: Pilar Hernández Martínez

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de vragen van de Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer Único de Terrassa (griffier van de voor geweld tegen vrouwen bevoegde rechterlijke instantie van Terrassa, Spanje).

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 juni 1997 in zaak C-131/96 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): C. Mora Romero tegen Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Werknemers - Gelijke behandeling - Bijslagen voor wezen - Militaire dienst)

text:
16 . 8 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 252/9
                  ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)                                                      van 26 juni 1997
                                                                     in zaak C-368/95 (verzoek van het Handelsgericht Wien
                       van 25 juni 1997                              om een prejudiciële beslissing): Vereinigte Familiapress
in zaak C-131/96 (verzoek van het Bundessozialgericht                Zeitungsverlags und -vertriebs GmbH tegen Heinrich
om een prejudiciële beslissing): C. Mora Romero tegen                                          Bauer Verlag (')
          Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (')                (Maatregelen van gelijke werking — Distributie van tijd
                                                                     schriften — Prijsvragen en prijsraadsels — Nationaal ver
(Werknemers — Gelijke behandeling — Bijslagen voor                                                    bod)
                   wezen — Militaire dienst)
                                                                                ( 97/C 252/ 17 )
                          ( 97/C 252/16 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                      (Procestaai: Duits)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-368/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Han
                                                                     delsgericht Wien, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                     Vereinigte Familiapress Zeitungsverlags und -vertriebs
                                                                     GmbH en Heinrich Bauer Verlag, om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de uitlegging van artikel 30 van het EG
In zaak C-131 /96, betreffende een verzoek aan het Hof               Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes              Rodrïguez Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C. Moi
sozialgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen C.              tinho de Almeida en L. Sevón, kamerpresidenten, C. N.
Mora Romero en Landesversicherungsanstalt Rheinpro                   Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, P. Jann, H. Rag
vinz, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg         nemalm, M. Wathelet ( rapporteur) en R. Schintgen, rech
ging van de artikelen 6, 48 en 51 van het EG-Verdrag en              ters; advocaat-generaal: T. Tesauro; griffier: H. von Hol
van artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de              stein, adjunct-griffier, op 26 juni 1997 een arrest gewezen
 Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer               waarvan het dictum luidt als volgt:
van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB nr. L 257
van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
 samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.         Artikel 30 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd,
 Murray, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), G. Hirsch en H.             dat het niet in de weg staat aan de toepassing van de wet
 Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo               telijke regeling van een lidstaat, ten gevolge waarvan op
 Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 juni            zijn grondgebied de distributie door een in een andere lid
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 staat gevestigde onderneming, van een in deze laatste staat
 volgt:                                                               vervaardigd tijdschrift is verboden, indien het prijsraadsels
                                                                      of prijsvragen bevat die in laatstgenoemde staat rechtmatig
                                                                      worden georganiseerd, mits dit verbod evenredig is aan de
                                                                      instandhouding van de pluriformiteit van de pers en dit
 Artikel 3, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van             doel niet kan worden bereikt door minder beperkende
 de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van               maatregelen. Wil aan deze voorwaarden zijn voldaan, dan
 de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan            moeten de bladen die door middel van spelen, raadsels of
 digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                prijsvragen de mogelijkheid bieden een prijs te winnen, in
 Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt               het bijzonder concurreren met de kleine persbedrijven,
 bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni            waarvan wordt aangenomen dat zij niet vergelijkbare pre
 1983, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer de wet               mies kunnen aanbieden, en moet een dergelijke winstmo
 geving van een lidstaat voorziet in verlenging van de uitke         gelijkheid een verplaatsing van de vraag kunnen veroorza
 ringsduur van wezenrenten voor wezen die ouder zijn dan              ken. Bovendien mag het nationale verbod niet in de weg
 25 jaar, indien hun opleiding wegens vervulling van de               staan aan de verhandeling van bladen, die weliswaar prijs
 dienstplicht is onderbroken, deze staat de in een andere             raadsels of prijsvragen bevatten, doch de in de betrokken
 lidstaat vervulde dienstplicht moet gelijkstellen met de             lidstaat woonachtige lezers niet de mogelijkheid bieden
 krachtens zijn eigen wetgeving vervulde dienstplicht.                een prijs te winnen. De nationale rechter dient, op basis
                                                                      van een onderzoek van de betrokken nationale persmarkt,
                                                                      te beoordelen of aan deze voorwaarden is voldaan.
 (M PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 .
                                                                      (') PB nr. C 16 van 20 . 1 . 1996 .


title: Zaak C-401/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — VDP Dental Laboratory NV/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, lid 1, sub e — Draagwijdte van vrijstelling — Vervaardiging en reparatie van tandprothesen door tussenpersoon die geen tandarts of tandtechnicus is — Uitbesteding aan tandtechnicus)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — VDP Dental Laboratory NV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-401/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, sub e - Draagwijdte van vrijstelling - Vervaardiging en reparatie van tandprothesen door tussenpersoon die geen tandarts of tandtechnicus is - Uitbesteding aan tandtechnicus)
   (2006/C 331/28)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VDP Dental Laboratory NV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 13, 17 en 28 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip „verschaffen van tandprothesen door tandartsen en tandtechnici” — Levering door belastingplichtige die vervaardiging van tandprothese heeft uitbesteed aan tandtechnicus — Recht op aftrek van btw in geval van levering in andere lidstaat die vrijstelling heeft uitgesloten
   Dictum
   Artikel 13, A, lid 1, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, dient aldus te worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op leveringen van tandprothesen door een tussenpersoon als in het hoofdgeding, die geen tandarts of tandtechnicus is, maar die deze prothesen van een tandtechnicus heeft betrokken.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak T-424/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2006 — Angelidis/Parlement ( Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken van raadpleging van vorige rechtstreekse hiërarchieke meerdere — Motivering — Beroep tot schadevergoeding — Te late opstelling — Morele schade — Ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2006 — Angelidis/Parlement
   (Zaak T-424/04) (1)

   („Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken van raadpleging van vorige rechtstreekse hiërarchieke meerdere - Motivering - Beroep tot schadevergoeding - Te late opstelling - Morele schade - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Angel Angelidis (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Mustapha Pacha en J. de Wachter, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds nietigverklaring van het beoordelingsrapport van verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement in de rang A3, over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2002, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de schade die zou zijn veroorzaakt door zowel de gestelde onregelmatigheden in het omstreden beoordelingsrapport als de omstandigheid dat dit rapport te laat zou zijn opgesteld
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-226/07: Beroep ingesteld op 20 juni 2007 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/37

         Beroep ingesteld op 20 juni 2007 — Prana Haus/BHIM (PRANAHAUS)
   (Zaak T-226/07)
   (2007/C 211/71)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Prana Haus GmbH (Freiburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, gemachtigde)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 18 april 2007 in zaak R 1611/2006-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, „PRANAHAUS” (aanvraagnr. 4 839 916) in het register van gemeenschapsmerken in te schrijven en

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PRANAHAUS” voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 35 (aanvraagnr. 4 839 916)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien geen absolute weigeringsgronden in de weg staan aan inschrijving van het aangevraagde merk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-369/08: Beroep ingesteld op 4 september 2008 — EWRIA e.a./Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/44

         Beroep ingesteld op 4 september 2008 — EWRIA e.a./Commissie
   (Zaak T-369/08)
   (2008/C 301/75)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: European Wire Rope Importers Association (EWRIA) (Hemer, Duitsland); Câbleries Namuroises SA (Namen, België); Ropenhagen A/S (Vallensbæk Strand, Denemarken); Eisen- und Stahlhandelsgesellschaft mbH (Kaarst, Duitsland); Heko Industrieerzeugnisse (Hemer, Duitsland); Interkabel Internationale Seil- und Kabel-Handels GmbH (Solms, Duitsland); Jose Casañ Colomar SA (Valencia, Spanje); Denwire Ltd. (Dudley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: T. Lieber, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 4 juli 2008, waarbij de Commissie het verzoek van verzoeksters heeft afgewezen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregelen voor stalen kabels tot aanpassing van het toepassingsgebied van de maatregelen en uitsluiting van standaardkabels voor algemene doeleinden van de productomschrijving van de maatregelen;

               —

               de Commissie gelasten een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te openen van de antidumpingmaatregelen met betrekking tot stalen kabels tot aanpassing van het toepassingsgebied van de maatregelen en uitsluiting van standaardkabels voor algemene doeleinden van de productomschrijving van de maatregelen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep verzoeken verzoeksters om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 4 juli 2008 waarbij het verzoek van verzoeksters is afgewezen om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingrechten op bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit de Volksrepubliek China, India, Zuid-Afrika, Oekraïne en de Russische Federatie (1) met het oog op de uitsluiting van standaardkabels voor algemene doeleinden van de productomschrijving van de maatregel. De Commissie weigerde het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te openen wegens gebrek aan bewijs dat de twee soorten producten waarop de maatregelen betrekking hadden, stalen kabels en standaardkabels voor algemene doeleinden, niet dezelfde fundamentele fysieke, technische en chemische kenmerken hebben.
   Verzoeksters baseren hun vorderingen op drie middelen.
   In de eerste plaats, aldus verzoeksters, hebben de gemeenschapsinstellingen artikel 11, lid 3, en artikel 21 van de basisverordening (2) geschonden door geen gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek te openen. Zij stellen dat de gewijzigde omstandigheden die een tussentijds nieuw onderzoek rechtvaardigen, ook kunnen verwijzen naar de definitie van het betrokken product.
   In de tweede plaats achten verzoeksters hun gewettigd vertrouwen geschonden doordat de gemeenschapsinstellingen geen gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek hebben geopend. Zij stellen dat de Commissie zelf verzoeksters ertoe heeft aangezet om naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen voor stalen kabels van oorsprong uit de Volksrepubliek China, India, Zuid-Afrika en Oekraïne een verzoek om een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek in te dienen tot aanpassing van het toepassingsgebied van de betrokken maatregelen.
   Ten slotte, aldus verzoeksters, hebben de gemeenschapsinstellingen, door geen tussentijds nieuw onderzoek te openen, een kennelijke beoordelingsfout begaan en artikel 1, lid 4, van de basisverordening geschonden door hun bevindingen te baseren op een te ruime productomschrijving waardoor zij ongelijke producten hebben vergeleken en dus tot ongeldige bevindingen zijn gekomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1796/1999 van de Raad van 12 augustus 1999, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1858/2005 van de Raad van 8 november 2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, India, Zuid-Afrika en Oekraïne naar aanleiding van een herzieningsonderzoek op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 (PB 2005 L 299, blz. 1), en verordening (EG) nr. 1601/2001 van de Raad van 2 augustus 2001, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad van 30 oktober 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit de Russische Federatie en tot intrekking van de antidumpingmaatregelen met betrekking tot bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit Thailand en Turkije (PB 2007 L 285, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996 L 56, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 10 juli 2003 in zaak C-87/01 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE) ("Hogere voorziening — Besluit van Commissie waarbĳ twee onder verschillende rechtsorden vallende vorderingen worden verrekend — Verrekening in strĳd met voor een van betrokken vorderingen geldende nationale rechtsregels — Onwettigheid")

text:
C 200/4                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              23.8.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                      2)    Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.
                                                                            3)    Houdt de beslissing over de kosten aan.
                          van 3 juli 2003
                                                                            (1) PB C 150 van 19.5.2001; PB C 134 van 5.5.2001.
in de gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P:
                        Chronopost e.a. (1)
(„Hogere voorziening — Staatssteun — Postdienst — Over-
heidsonderneming belast met dienst van algemeen economisch
belang — Logistieke en commerciële steun aan dochteronder-
neming die niet in gereserveerde sector opereert — Begrip                                        ARREST VAN HET HOF
staatssteun — Criterium van particuliere ondernemer die
           onder normale marktvoorwaarden handelt”)
                                                                                van 10 juli 2003
                          (2003/C 200/06)
                                                                            in zaak C-87/01 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen tegen Conseil des communes et régions d'Eu-
                                                                                rope (CCRE) (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            („Hogere voorziening — Besluit van Commissie waarbij twee
                                                                            onder verschillende rechtsorden vallende vorderingen worden
                                                                            verrekend — Verrekening in strijd met voor een van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     betrokken vorderingen geldende nationale rechtsregels —
                       prudentie van het Hof)                                                           Onwettigheid”)
                                                                                (2003/C 200/07)
In de gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P,
Chronopost SA, gevestigd te Issy-les-Moulineaux (Frankrijk),                                           (Procestaal: Frans)
(advocaten: V. Bouaziz Torron en D. Berlin) (C-83/01 P),
LaPoste, gevestigd te Boulogne-Billancourt (Frankrijk) (advocaat:
H. Lehman) (C-94/01 P) Franse Republiek (gemachtigden: G. de
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
Bergues en F. Million) (C-93/01 P), betreffende hogere voorzie-
                                                                                prudentie van het Hof)
ningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
14 december 2000, Ufex e.a./Commissie (T-613/97, Jurispr.
blz. II-4055), en strekkende tot vernietiging van dit arrest,
andere partijen bij de procedure: Union française de l'express              In zaak C-87/01 P, Commissie van de Europese Gemeen-
(Ufex), gevestigd te Roissy-en-France (Frankrijk), DHL Interna-             schappen (gemachtigden: P. Oliver en H. M. H. Speyart), betref-
tional, gevestigd te Roissy-en-France, Federal express interna-             fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
tional (Frankrijk) SNC, gevestigd te Gennevilliers (Frankrijk),             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
CRIE SA gevestigd te Asnières (France) (advocaten: E. Morgan                van 14 december 2000, CCRE/Commissie (T-105/99, Jurispr.
de Rivery en J. Derenne) en Commissie van de Europese                       blz. II-4099), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
Gemeenschappen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                      partij bij de procedure: Conseil des communes et régions
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet en                    d'Europe (CCRE), gevestigd te Parijs (Frankrijk) (advocaten:
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann,                     F. Herbert en F. Renard), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, P. Jann en V. Skouris, F. Macken en                        G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet en
N. Colneric, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-                   R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola
generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,          (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, N. Colneric, S. von Bahr,
op 3 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
als volgt:                                                                  P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 juli
                                                                            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)   Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de         1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
     Europese Gemeenschappen van 14 december 2000, Ufex e.a./                     Europese Gemeenschappen van 14 december 2000, CCRE/
     Commissie (T-613/97).                                                        Commissie (T-105/99).
 ---pagebreak--- 23.8.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 200/5
2)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van de Europese               1995/1996, berekend over de periode februari 1997 tot en
      Gemeenschappen, vervat in haar brief van 15 februari 1999,                  met december 2000.
      om jegens de Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE)
      tot verrekening van de wederzijdse vorderingen over te gaan.          2)    Verstaat dat de Helleense Republiek en de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in die van de
      Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE), in eerste
      aanleg en in hogere voorziening.                                      3)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk
                                                                                Spanje hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                            (1) PB C 173 van 16.6.2001.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 12 juni 2003
                                                                                van 3 juli 2003
in zaak C-148/01: Helleense Republiek tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in zaak C-156/01: Verzoek van de Centrale Raad van
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Extra heffing                        Beroep om een prejudiciële beslissing: R. P. van der Duin
op melk — Vertragingsrente — Verzoek tot gedeeltelijke                      tegen       Onderlinge        Waarborgmaatschappij        ANOZ
        nietigverklaring van beschikking 2001/137/EG”)                      Zorgverzekeringen UA, en Onderlinge waarborgmaat-
                                                                            schappij ANOZ Zorgverzekeringen UA tegen T. W. van
                                                                                Wegberg-van Brederode( (1))
                           (2003/C 200/08)
                                                                            („Sociale zekerheid — Pensioen- of rentetrekkers en hun
                           (Procestaal: Grieks)                             gezinsleden die wonen in andere lidstaat dan lidstaat die
                                                                            pensioen of rente verschuldigd is — Medische kosten
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     gemaakt in lidstaat die pensioen of rente verschuldigd is —
                         prudentie van het Hof)                             Voorwaarden voor vergoeding — Bevoegde lidstaat en
                                                                            bevoegd orgaan — Artikelen 21, 22, 28 en 31 van verorde-
                                                                                ning (EEG) nr. 1408/71”)
In zaak C-148/01, Helleense Republiek (gemachtigden:
V. Kontolaimos en C. Tsiavou) ondersteund door Bondsrepu-                                            (2003/C 200/09)
bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma)
en door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-Monís
Gallego, vervolgens S. Ortiz Vaamonde) tegen Commissie van                                         (Procestaal: Nederlands)
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-
Durande), betreffende de gedeeltelijke nietigverklaring van
beschikking 2001/137/EG van de Commissie van 5 februari                     In zaak C-156/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering                    tens artikel 234 EG van de Centrale Raad van Beroep (Neder-
van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees                    land), in de aldaar aanhangige gedingen tussen R. P. van der
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afde-                Duin en Onderlinge Waarborgmaatschappij ANOZ Zorgverze-
ling Garantie, hebben verricht (PB L 50, blz. 9), heeft het Hof             keringen UA, en Onderlinge waarborgmaatschappij ANOZ
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-             Zorgverzekeringen UA tegen T. W. van Wegberg-van
president, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha               Brederode, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
Rodrigues         (rapporteur),       rechters;     advocaat-generaal:      van de artikelen 21, 22, lid 1, sub c, 28 en 31 van verordening
L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 12 juni 2003 een arrest              (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werkne-
                                                                            mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
1)    Verklaart beschikking 2000/137/EG van de Commissie van                binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijge-
      5 februari 2001 houdende onttrekking aan communautaire                werkte versie van verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
      financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het          van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde
      Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
      (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, nietig voorzover         C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en
      daarbij met betrekking tot de Helleense Republiek een financiële      S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
      correctie wordt toegepast wegens vertragingsrente in verband met      Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 juli
      de te late betaling van de extra heffing voor het melkjaar            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-14/03: Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
22.2.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 44/19
Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van                Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                  de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                rijk
                           (Zaak C-10/03)
                                                                                (Zaak C-14/03)
                           (2003/C 44/34)
                                                                                (2003/C 44/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 10 januari 2003 beroep tegen Republiek Finland ingesteld            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       op 13 januari 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
woordigd door C. Tufvesson en M. Huttunen, domicilie
                                                                       rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       vertegenwoordigd door Josef Christian Schieferer, lid van haar
                                                                       juridische dienst, domicilie gekozen hebbende bij Luis Escobar
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254,
                                                                       Luxemburg-Kirchberg.
1)     vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 1999/42/EG         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
       van het Europees Parlement en de Raad (1) van 7 juni
       1999 betreffende de invoering van een regeling voor de          a)    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
       erkenning van diploma’s betreffende beroepswerkzaam-                  gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
       heden die binnen de werkingssfeer van de liberaliserings-             artikel 5, juncto bijlage I, punten 3 en 4, van richtlijn 92/
       richtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangs-                 72/EEG van de Raad van 21 september 1992 betreffende
       maatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene                 de verontreiniging van de lucht door ozon (1), doordat zij
       stelsel van erkenning van diploma’s, of althans door deze
       bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de                     1)    voor het informeren van de bevolking (vooralarm-
       krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen                     fase) een drempelwaarde heeft vastgesteld die 20 µg/
       niet is nagekomen;                                                          m 3 hoger is dan is bepaald in bijlage I, punt 3, van
                                                                                de richtlijn,
2)     Finland te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                             2)    in strijd met artikel 5 van de richtlijn heeft bepaald
                                                                                dat voor het informeren van de bevolking de
                                                                                drempelwaarde in ten minste twee meetstations
Middelen en voornaamste argumenten                                                 moet zijn overschreden, en
                                                                             3)    in plaats van de in bijlage I, punten 3 en 4, bij de
Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
                                                                                richtlijn voorgeschreven gemiddelde waarde over
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                                één uur een gemiddelde waarde over drie uur heeft
waarvoor zij is bestemd, doch wordt aan de nationale instanties                    vastgesteld,
de bevoegdheid gelaten vorm en middelen te kiezen.
                                                                             en aldus niet heeft gegarandeerd dat in de in de richtlijn
De lidstaten moeten binnen de gestelde termijn de maatregelen                bedoelde gevallen bij overschrijding van de drempelwaar-
treffen die nodig zijn om de richtlijn in nationaal recht om te              den de bevolking wordt geïnformeerd en gealarmeerd.
zetten en deze maatregelen onverwijld aan de Commissie                       Daardoor heeft de Republiek Oostenrijk richtlijn 92/72/
meedelen.                                                                    EEG niet volledig nageleefd;
                                                                       b)    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
De Commissie stelt vast dat Finland deze maatregelen nog
steeds niet heeft vastgesteld of ze althans niet aan haar heeft
meegedeeld.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens vaste rechtspraak kunnen de lidstaten zich niet op
hun interne situatie of op praktische problemen beroepen ter           De Republiek Oostenrijk heeft de bepalingen van richtlijn 92/
rechtvaardiging van de niet-uitvoering van de richtlijn binnen         72/EEG betreffende de drempelwaarden voor de ozonconcen-
de gestelde termijn.                                                   tratie in de lucht (bijlage I, punt 3, bij de richtlijn), de
                                                                       verplichting om bij overschrijding in één meetstation de
                                                                       bevolking te informeren (artikel 5 van de richtlijn ) en de
( 1) PB L 201, van 31 juli 1999, blz. 77.                              bepaling van de gemiddelde waarde bij de vaststelling van de
                                                                       drempelwaarde (bijlage I, punten 3 en 4, bij de richtlijn) niet
                                                                       volledig omgezet in Oostenrijks recht.
 ---pagebreak--- C 44/20              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          22.2.2003
Drempelwaarde voor het informeren van de bevolking                    constant of negatief zijn. De richtlijn voorziet echter niet in
                                                                      een dergelijke beperkende voorwaarde.
Artikel 5 van de richtlijn schrijft voor dat de bevolking moet
worden geïnformeerd bij het bereiken van de drempelwaarde             Bepaling van de drempelwaarde als gemiddelde over één uur
van bijlage I, punt 3; in het Oostenrijkse Ozongesetz wordt
met betrekking tot het informeren van de bevolking geen               De alarmwaarden zijn in het Oostenrijkse Ozongesetz gede-
onderscheid gemaakt tussen de drie daarin genoemde fasen              finieerd als gemiddelde waarden in mg/m3 over drie uur. In
(vooralarmfase, alarmfase I, alarmfase II). Volgens bijlage 1 bij     bijlage I, punten 3 en 4, van de richtlijn zijn de drempelwaarden
het Ozongesetz gaat de vooralarmfase in bij het overschrijden         echter als gemiddelde waarden over één uur gedefinieerd.
van een waarde van 0,200 mg/m3 (200 µg/m3), hoewel                    De Oostenrijkse regeling kan tot gevolg hebben dat de
artikel 5, juncto bijlage I, punt 3, van de richtlijn een             drempelwaarde voor het informeren van de bevolking in een
drempelwaarde van 0,180 mg/m3 (180 µg/m3) voorschrijft.               aanzienlijk lager aantal gevallen wordt bereikt dan door de
                                                                      richtlijn wordt verlangd.
Overschrijding van de drempelwaarde in twee meetstations              Deze drie verschillen betreffende bepaling en vaststelling van
                                                                      de drempelwaarde kunnen ertoe leiden dat de bevolking in
Volgens het Oostenrijkse Ozongesetz gaat de vooralarmfase in          Oostenrijk minder wordt geïnformeerd dan is voorzien in
een gecontroleerd gebied slechts in, wanneer in ten minste            artikel 5, juncto bijlage I, punten 3 en 4, van de richtlijn.
twee meetstations in dat gebied gedurende de laatste twaalf
uur de drempelwaarde is overschreden en de vooruitzichten             (1 ) PB L 297, blz. 1.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door P. Jimenez Fernandez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-101/97)

text:
14 . 6 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 / 19
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door W. Stols tegen                    — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                  Raad van de Europese Unie
                           ( Zaak T-99/97)                               Middelen en voornaamste argumenten
                             ( 97/C 181 /36 )
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                        (Procestaai: Frans)                              met die in zaak T-16/97 ( M.
                                                                         (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door W. Stols, wonende te
Halsteren ( Nederland ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
xemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door P. Jimenez Fernan
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                           dez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-101/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van 13 au                                             ( 97/C 181 /38 )
     gustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta                                   (Procestaai: Frans)
     tuut;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     Raad van 27 december 1996 houdende uitdrukkelijke                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Ji
     afwijzing van zijn klacht;                                          menez Fernandez, wonende te Overijse ( België ), vertegen
                                                                         woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                         Sari , rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 ( ] ).
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               17 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                   passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                               kelijke afwijzing van zijn klacht;
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door A. Pening tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                         ( Zaak T-100/97)
                             ( 97/C 181 /37 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaai: Frans)                              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                         met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                   O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Pe
ning, wonende te Waterloo ( België ), vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Lombardini
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-102/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     12 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                            97/C 181 /39
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                                                (Procestaai: Frans)
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                    meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door


title: Zaak C-350/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2012 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 4 mei 2012 in zaak T-529/09, Sophie in ’t Veld/Raad van de Europese Unie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/16

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2012 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 4 mei 2012 in zaak T-529/09, Sophie in ’t Veld/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-350/12 P)
   2012/C 303/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Berman, B. Driessen, C. Fekete, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Sophie in ’t Veld, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen;

               —

               het beroep zelf afdoen;
               en

               —

               verzoekster in zaak T-529/09 verwijzen in de kosten die de Raad in die zaak en in de onderhavige zaak heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening betreft de uitlegging van de uitzonderingen betreffende de bescherming van het openbaar belang inzake internationale betrekkingen en de bescherming van juridische adviezen. Deze uitzonderingen zijn neergelegd in een onvoorwaardelijke uitzondering op het recht op toegang van het publiek in artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, respectievelijk in een voorwaardelijke uitzondering op het recht op toegang van het publiek in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van de verordening (1).
   De Raad voert aan dat het Gerecht bij de uitlegging van deze uitzonderingen vier fouten heeft begaan.
   Ten eerste heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat onenigheid over de keuze van een rechtsgrondslag de belangen van de EU inzake internationale betrekkingen niet kan ondermijnen (eerste onderdeel van het eerste middel). Meningsverschillen tussen de instellingen over de bevoegdheid van de Unie en over de keuze van de rechtsgrondslag zijn nauw verbonden met meningsverschillen over de inhoud van internationale overeenkomsten. Meningsverschillen tussen de instellingen over de bevoegdheid kunnen bovendien de onderhandelingspositie van de EU beïnvloeden, haar geloofwaardigheid als onderhandelingspartner aantasten en de uitkomst van de onderhandelingen op het spel zetten.
   Ten tweede heeft het Gerecht het verkeerde toetsingscriterium gebruikt en zijn eigen beoordeling van het belang van het document voor internationale betrekkingen in de plaats gesteld van die van de Raad (tweede onderdeel van het eerste middel). Met betrekking tot de bescherming van het openbaar belang inzake internationale betrekkingen, is het criterium voor toetsing een criterium dat de instelling een „ruime discretionaire bevoegdheid” verleent veeleer dan een criterium dat vereist dat „specifieke en concrete” schade wordt aangetoond. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een volledige toetsing te verrichten van de redenen van de Raad aan de hand van het vereiste van „specifieke en concrete” schade en heeft aldus zijn eigen beoordeling van de gevolgen van de openbaarmaking van het document op het vlak van het buitenlandbeleid in de plaats gesteld van die van de Raad.
   Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met de gevoelige inhoud van het gevraagde juridische advies en evenmin met de specifieke omstandigheden die zich voordeden op het moment dat om toegang werd verzocht (eerste onderdeel van het tweede middel). Het onderwerp waarop het juridische advies betrekking heeft, betreft gevoelige internationale onderhandelingen die nog steeds aan de gang waren op het ogenblik dat om toegang werd verzocht, waarbij wezenlijke belangen op het vlak van transatlantische samenwerking inzake het voorkomen en bestrijden van terrorisme en terrorismefinanciering op het spel stonden en onenigheid tussen de instellingen bestond over de keuze van de rechtsgrondslag, waarop het juridische advies betrekking heeft. Het Gerecht heeft deze specifieke kenmerken van het juridische advies verwaarloosd.
   Ten slotte heeft het Gerecht ten onrechte de onderhandeling en de sluiting van een internationale overeenkomst gelijkgesteld met de wetgevende handelingen van de instellingen bij de toepassing van de doorslaggevende toets van het „openbaar belang”(tweede onderdeel van het tweede middel). Aldus heeft het Gerecht geen rekening gehouden met de belangrijke verschillen tussen de onderhandelingen over internationale overeenkomsten, waarbij deelname van het publiek, gelet op de strategische en tactische belangen die op het spel staan, noodzakelijkerwijs beperkt is, en de sluiting en de omzetting van dergelijke overeenkomsten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Beroep, op 7 maart 1995 ingesteld door Société nationale des chemins de fer français (SNCF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-79/95)

text:
 Nr. C 119/28        [ NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13 . 5 . 95
 3 , de Commissie te verwijzen in verzoeksters' kosten.            Beroep, op 7 maart 1995 ingesteld door Société nationale
                                                                   des chemins de fer français ( SNCF ) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
 Middelen en voornaamste argumenten                                                         ( Zaak T-79/95 )
                                                                                95/C 119/54 )
 Verzoeksters stellen dat de Commissie bij het al dan niet
 toewijzen van aanvragen om terugbetaling van anti                                      (Procestaai: Frans)
 dumpingrechten die zijn betaald door met exporteurs
geassocieerde importeurs, het anti-dumpingrecht waarvan
om terugbetaling wordt verzocht ten onrechte opneemt in            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
de kosten die bij de samenstelling van de uitvoerprijs van de      schappen is op 7 maart 1995 beroep ingesteld tegen
verkoopprijs worden afgetrokken:                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
                                                                   nationale des chemins de fer français ( SNCF), een Franse
                                                                   openbare onderneming die is gevestigd te Parijs ( Frankrijk),
a) Deze regel is onregelmatig, voor zover hij tot gevolg           vertegenwoordigd door B. Rapp-Jung, advocaat te Frank
     heeft dat een dumpingmarge wordt vastgesteld die in           furt-am-Main, en door N. Flandin, advocaat te Brussel,
     feite niet bestaat, dan wel tot de vaststelling van een       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     hogere marge leidt dan die welke in werkelijkheid             V. Elvinger, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 .
     bestaat, zodat geen rechten worden terugbetaald dan
     wel een lager dan het verschùldigde bedrag wordt
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     terugbetaald.
                                                                  — nietig te verklaren Beschikking 94/894/EG van de
b) Dit is in strijd met het evenredigheidsbeginsel, voor               Commissie van 13 december 1994 inzake een procedure
     zover de importeurs een buitensporige last wordt                  op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag en
     opgelegd, wanneer zij een hoger anti-dumpingrecht                 artikel 53 van de EER-Overeenkomst ( IV/32.490 —
     moeten betalen dan noodzakelijk is ter bereiking van het          Eurotunnel );
     wettige doel dat erin bestaat met betrekking tot de
     betrokken importen de dumping op te heffen.                  — subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover
                                                                       er voorwaarden aan verbonden zijn (artikel 2, onder
                                                                       deel A);
c) Deze maatregel leidt tot discriminatie tussen geasso
     cieerde en zelfstandige importeurs.                          — verweerster te verwijzen in de kosten.
d ) De toepassing van deze regel is in strijd met de              Middelen en voornaamste argumenten
     verplichtingen van de Gemeenschap ingevolge de
     GATT-Overeenkomst en de GATT-Anti-dumpingcode,               Verzoekster zet uiteen, dat op 29 juli 1987 een Overeen
     inhoudende dat het bedrag van de anti-dumpingrechten         komst betreffende het gebruik van de vaste verbinding (de
     niet hoger mag zijn dan noodzakelijk is om dumping op        tunnel ) tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk is
     te heffen of te voorkomen, en dat anti-dumpingrechten        ondertekend tussen de exploitanten van de tunnel (France
     moeten worden terugbetaald tot het beloop van het            Manche SA en Channel Tunnel Group Ltd), enerzijds, en de
     bedrag waarmee de feitelijke dumping voor de betrok         Société nationale des chemins de fer français en British
     ken invoer is overschreden.                                  Railways Board, anderzijds; de Overeenkomst behelst in de
                                                                  eerste plaats een overeenkomst tussen de exploitanten en
e) Dat de Commissie per 1 januari 1995 van de ene dag op          SNCF en BR over de toekenning van het recht op „ door
     de andere een nieuwe regel toepast, waarbij anti            tochten " aan SNCF en BR. De Overeenkomst is bij de
     dumpingrechten aan geassocieerde importeurs volledig         Commissie aangemeld, en er is om een verklaring van
     worden terugbetaald, wijst erop dat de moeilijkheden         niet-toepasselijkheid verzocht van het verbod van artikel 2
     waarop de Commissie zich ter rechtvaardiging van haar        van Verordening (EEG) nr. 1017/68 van de Raad. De
                                                                  Commissie heeft besloten de Overeenkomst voor een
     eerder beleid beriep, niet onoverkomelijk waren.
                                                                  periode van 30 jaar vrij te stellen; wel heeft zij aan deze
                                                                  ontheffing voorwaarden verbonden die alleen SNCF en BR
Verzoeksters stellen, dat artikel 2, lid 8 , onder b), van        moeten vervullen, alsmede verplichtingen ten laste van alle
Verordening (EEG) nr. 2423/88 ingevolge artikel 184 van           partijen bij de Overeenkomst.
het Verdrag niet toepasselijk is, voor zover daarbij verlangd
wordt dat betaalde anti-dumpingrechten bij de berekening          Verzoekster komt tegen deze beschikking op met de
van de uitvoerprijs als een kostenelement worden afgetrok        volgende middelen:
ken van de verkoopprijs aan de koper. Zij verzoeken het
Gerecht de bestreden beschikking nietig te verklaren, voor          I. Schending van wezenlijke vormvereisten
zover op grond van dergelijke bepalingen de aanvragen om
terugbetaling zijn afgewezen.                                          1 . Schending van de verordeningen inzake de toepas
                                                                            sing van de mededingingsregels: verzoekster is van
                                                                            mening dat, anders dan de Commissie meent,
                                                                            Verordening nr. 17 op de Overeenkomst niet van
                                                                            toepassing is .
 ---pagebreak--- 13. 5. 95             1 NL 1            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 119/29
    2. Schending van het recht van verweer: verzoekster                     f) De beschikking miskent het normatieve kader
         stelt dat de Commissie haar recht van toegang tot                       ter verzekering van de economische levensvat
         het dossier heeft miskend, alsmede haar recht om te                     baarheid van de transeuropese netwerken.
         worden gehoord en haar recht op de eerbiediging
         van wettelijke termijnen.                                          g) De beschikking miskent de objectieve noodzaak
                                                                                van een technische samenwerking.
    3 . Schending van de beginselen inzake goed beheer van
         de mededingingsregels: verzoekster stelt dat de                3 . Overschrijding van bevoegdheid : verzoekster zet
         Commissie, door aan haar beschikking voorwaar                     uiteen, dat de Commissie ingevolge de artikelen 8
         den te verbinden die ingaan tegen de contractuele                  van Verordening nr. 17 en 13 van Verordening
         vrijheid en het economische evenwicht van de                       (EEG) nr. 1017/68 aan een ontheffingsbeschikking
         Overeenkomst ernstig aantasten, het beginsel heeft                 voorwaarden en verplichtingen kan verbinden,
         miskend dat haar tussenkomst zich tot het hoogst                  maar dat haar bevoegdheid in dit verband discre
         nodige dient te beperken. Tevens stelt zij , dat de                tionair en niet onbeperkt is. Zij is van mening, dat de
         Commissie aan de voorwaarden voor de ontheffing                    Commissie buiten de grenzen van haar bevoegdhe
         ten onrechte terugwerkende kracht heeft verleend;                  den treedt, wanneer zij het economisch evenwicht
                                                                            van een overeenkomst en de marktvoorwaarden
         deze terugwerkende kracht komt in strijd met de
         Gemeenschapsbepalingen inhoudende dat enkel in                     waarin de overeenkomst moet worden toegepast,
         nauwkeurig afgebakende omstandigheden een ont                     verstoort, in die mate dat de marktdeelnemer, had
         heffing kan worden ingetrokken, welke omstandig                   hij zulks kunnen voorzien, de overeenkomst niet zou
         heden zich in casu niet hebben voorgedaan.                         hebben gesloten. Dit is het geval met de Overeen
                                                                            komst.
II. Schending van materiële regels van Gemeenschaps
    recht                                                               4. Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag:
                                                                            verzoekster stelt, dat de beschikking niet voldoet
    1 . Schending van het vertrouwensbeginsel: verzoekster                  aan de in de rechtspraak ontwikkelde eisen inzake
         stelt, dat de marktdeelnemers mogen verwachten,                    motivering van bezwarende besluiten.
         dat de overheid rekening houdt met de omstandig
         heid dat zij te goeder trouw beslissingen hebben
         genomen onder de eerdere rechtsregels, die onder de
         nieuwe regeling verder gevolgen blijven sorteren.
         Deze beslissingen moeten worden beschermd tijdens         Beroep, op 8 maart 1995 ingesteld door British Railways
         een overgangsfase waarvan de aard en de duur              Board tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
         functies zijn van de werkelijke mogelijkheden van de                                      pen
       - betrokken marktdeelnemers om hun beslissingen
         aan de nieuwe regeling aan te passen. In casu heeft                               (Zaak T-80/95 )
         de Commissie zich hier niet aan gehouden.                                           ( 95/C 119/55 )
    2. De bestreden beschikking is in strijd met artikel 85 ,                            (Procestaai: Engels)
         lid 1 , van het EG-Verdrag, met artikel 2 van
         Verordening (EEG) nr. 1017/68 en met artikel 53,          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
         lid 1 , van de EER-Overeenkomst, om de volgende           schappen is op 8 maart 1995 beroep ingesteld tegen
         redenen:
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door British
                                                                   Railways Board, vertegenwoordigd door T. Sharpe en
         a) De beschikking behelst zowel feitelijk als rech       A.R.M. Nourry, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              tens een onjuiste afbakening van de betrokken        ten kantore van J. Hoss van het kantoor Elvinger & Hoss,
              markten.
                                                                   advocaat aldaar, Côte d'Eich 15 .
         b) De Overeenkomst strekt niet tot een verdeling
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
              van de markten in de zin van de artikelen 85 ,
              lid 1 , van het EG-Verdrag, artikel 2 van Veror     — Beschikking 94/894/EG van de Commissie ( J ) in haar
              dening (EEG) nr. 1017/68 en artikel 53 , lid 1 ,         geheel nietig te verklaren; dan wel
             van de EER-Overeenkomst.
                                                                   — subsidiair, artikel 2, onderdeel A, van de beschikking
         c) De Overeenkomst heeft evenmin een verdeling                nietig te verklaren; en
              van de markten in de zin van voormelde
              bepalingen tot gevolg.                               — de Commissie in verzoekers kosten te verwijzen.
         d) De beschikking miskent het belang van de               Middelen en voornaamste argumenten
              mededinging van gecombineerde vervoerswij
              zen .                                                Verzoeker betwist de regelmatigheid van de beschikking op
                                                                   de volgende gronden:
         e) De beschikking verliest uit het oog dat de
             Overeenkomst tot doel en tot gevolg heeft de          1 . De beschikking is gebaseerd op een onjuiste en onvol
              mededinging te bevorderen.                               ledige beoordeling van de feiten en aangetast door


title: Zaak F-99/14: Beroep ingesteld op 29 september 2014 — ZZ/Raad

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/40

         Beroep ingesteld op 29 september 2014 — ZZ/Raad
   (Zaak F-99/14)
   (2014/C 448/51)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Gedeeltelijke nietigverklaring van twee Mededelingen aan het personeel van de Raad, voor zover daarbij de vergoeding van reiskosten van de plaats van tewerkstelling naar de plaats van herkomst en de termijn wegens afstand worden gekoppeld aan de ontheemdings- en de buitenlandtoelage alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring, uit hoofde van artikel 270 VWEU, van het besluit in Mededeling aan het personeel 13/14 (besluit 2/2014) van 9 januari 2014, waarbij de regeling voor de termijn wegens afstand is gewijzigd als gevolg van de toepasselijkheid, vanaf 1 januari 2014, van artikel 7 van bijlage V bij het Statuut, alsmede van het besluit in Mededeling aan het personeel 9/14 (besluit 12/2014), waarbij de regeling voor de reiskosten is gewijzigd als gevolg van de toepasselijkheid, vanaf 1 januari 2014, van artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut, zoals gewijzigd bij verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, bekendgemaakt in Publicatieblad L 287 van 29 oktober 2013. Het verzoek om nietigverklaring is beperkt tot het deel van die Mededelingen aan het personeel dat het recht op reiskosten en op de termijn wegens afstand koppelt aan de ontheemdings- of de buitenlandtoelage alsmede tot artikel 6 van Mededeling aan het personeel 9/14, waarbij nieuwe criteria zijn ingevoerd voor de bepaling van de plaats van herkomst;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 1 69  051,96 EUR voor de materiële schade en een bedrag van 40  000 EUR voor de immateriële schade;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van 6,75 % vertragings- en compenserende rente over de geleden materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-4/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen — Duitsland) — Hasan Güzeli/Oberbürgermeister der Stadt Aachen (Prejudiciële verwijzing — Associatie EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Weigering verblijfsvergunning van Turkse werknemer te verlengen)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen — Duitsland) — Hasan Güzeli/Oberbürgermeister der Stadt Aachen
   (Zaak C-4/05) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Associatie EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Weigering verblijfsvergunning van Turkse werknemer te verlengen)
   (2006/C 326/14)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Aachen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hasan Güzeli

      Verwerende partij: Oberbürgermeister der Stadt Aachen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Aachen — Uitlegging van artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad EEG/Turkije –Discriminatieverbod ter zake van inzake arbeidsvoorwaarden van tot legale arbeidsmarkt behorende Turkse werknemers — Weigering van verlenging van verblijfsvergunning waarmee einde wordt gemaakt aan tewerkstelling van Turkse seizoenarbeider die in bezit is van werkvergunning voor onbepaalde tijd
   Dictum
   Artikel 6, lid 1, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie moet aldus worden uitgelegd dat een Turkse werknemer zich alleen kan beroepen op de rechten die deze bepaling hem verleent, wanneer zijn arbeid in loondienst bij een tweede werkgever in overeenstemming is met de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de gastlidstaat ter zake van binnenkomst op zijn grondgebied en inzake arbeid. Het is aan de nationale rechter om de vaststellingen te doen die nodig zijn om uit te maken of dit het geval is bij een Turkse werknemer die van werkgever is veranderd vóór het einde van de in artikel 6, lid 1, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 genoemde periode van drie jaar.
   Artikel 6, lid 2, tweede zin, van besluit nr. 1/80 moet aldus worden uitgelegd dat deze beoogt te garanderen dat perioden waarin de legale arbeid wordt onderbroken wegens onvrijwillige werkloosheid of langdurige ziekte, geen afbreuk doen aan de rechten die de Turkse werknemer reeds heeft verworven uit hoofde van eerder vervulde tijdvakken van arbeid, welke een vaste duur hebben zoals in de drie onderdelen van lid 1 van deze bepaling is vastgelegd.

      (1)  PB C 57 van 5.4.2005.


title: Arrest van het Hof van 24 september 2014 in zaak E-3/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-staat — Richtlijn 2009/12/EG inzake luchthavengelden)

text:
               23.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 24 september 2014
   in zaak E-3/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-staat — Richtlijn 2009/12/EG inzake luchthavengelden)
   (2015/C 131/06)
   In zaak E-3/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 65a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 24 september 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 65a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-787/14 P: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — ECB/Cerafogli („Hogere voorziening — Ambtenarenrecht — Personeel van de ECB — Toegang tot documenten — Documenten betreffende een geschil tussen de partijen in het geding — Gedeeltelijke weigering van toegang — Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/14

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — ECB/Cerafogli
   (Zaak T-787/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Ambtenarenrecht - Personeel van de ECB - Toegang tot documenten - Documenten betreffende een geschil tussen de partijen in het geding - Gedeeltelijke weigering van toegang - Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht - Exceptie van onwettigheid”))
   (2016/C 462/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Carlini, M. López Torres en F. Malfrère, vervolgens E. Carlini en F. Malfrère, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Maria Concetta Cerafogli (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 18 september 2014, Cerafogli/ECB (F-26/12, EU:F:2014:218), strekkende tot vernietiging van dit arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Centrale Bank (ECB) zal haar eigen kosten en die van Maria Concetta Cerafogli dragen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.