title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 12 november 1998 in zaak C-102/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Richtlijnen 64/433/EEG, 91/497/EEG en 89/662/EEG - Verplichting, vlees van mannelijke varkens van speciaal merk te voorzien en warmtebehandeling te doen ondergaan)

text:
23.1.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                                 tingen niet is nagekomen door voor te schrijven, dat kar-
                                                                    kassen van niet-gecastreerde mannelijke varkens van een
                        (Zesde Kamer)
                                                                    merk moeten worden voorzien en een warmtebehandeling
                   van 12 november 1998                             moeten ondergaan wanneer het vlees, ongeacht het
                                                                    gewicht van het dier, bij toepassing van de gewijzigde
in zaak C-102/96: Commissie van de Europese Gemeen-                 immuno-enzymtest van professor Claus een androstenon-
        schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)                 gehalte van meer dan 0,5 lg/g blijkt te bevatten, en door
                                                                    zich op het standpunt te stellen dat het vlees boven de
(Niet-nakoming Ð Richtlijnen 64/433/EEG, 91/497/EEG
                                                                    grenswaarde van 0,5 lg/g een uitgesproken seksuele geur
en 89/662/EEG Ð Verplichting, vlees van mannelijke var-
                                                                    verspreidt, zodat het ongeschikt is voor menselijke con-
kens van speciaal merk te voorzien en warmtebehandeling
                                                                    sumptie, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
                     te doen ondergaan)
                                                                    volgt: G. Hirsch, president van de Tweede Kamer, waarne-
                       (1999/C 20/01)                               mend voor de president van de Zesde Kamer, G. F. Man-
                                                                    cini, J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm en K. Ioan-
                                                                    nou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier:
                     (Procestaal: Duits)                            H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 november 1998
                                                                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      1. De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet
               de Jurisprudentie van het Hof)                           nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5,
                                                                        lid 1, onder o), en artikel 6, lid 1, onder b), van Richt-
                                                                        lijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 betref-
In zaak C-102/96, Commissie van de Europese Gemeen-                     fende de gezondheidsvoorschriften voor de productie
schappen (gemachtigde: K.-D. Borchardt) tegen Bonds-                    en het in de handel brengen van vers vlees, zoals gewij-
republiek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en B. Kloke),               zigd bij Richtlijn 91/497/EEG van de Raad, en
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen,                 artikel 5, lid 1, en de artikelen 7 en 8 van Richtlijn
dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 5,                 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989
lid 1, onder o), en artikel 6, lid 1, onder b), van Richtlijn           inzake veterinaire controles in het intracommunautaire
64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 betreffende de                  handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstand-
gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de                 brenging van de interne markt, door enerzijds voor te
handel brengen van vers vlees (PB 121 van 29.7.1964,                    schrijven dat karkassen van niet-gecastreerde manne-
blz. 2012/64), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/497/EEG                 lijke varkens van een merk moeten worden voorzien
van de Raad (PB L 268 van 24.9.1991, blz. 69), junctis                  en een warmtebehandeling moeten ondergaan wanneer
artikel 5, lid 1, en de artikelen 7 en 8 van Richtlijn                  het vlees, ongeacht het gewicht van het dier, bij toepas-
89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake                      sing van de gewijzigde immuno-enzymtest van profes-
veterinaire controles in het intracommunautaire handels-                sor Claus een androstenongehalte van meer dan 0,5
verkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de              lg/g blijkt te bevatten, en anderzijds door zich op het
interne markt (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13), en                    standpunt te stellen dat het vlees boven de grens-
artikel 30 van het EG-Verdrag op haar rustende verplich-                waarde van 0,5 lg/g een uitgesproken seksuele geur
 ---pagebreak--- C 20/2                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.1.1999
     verspreidt, zodat het ongeschikt is voor menselijke           op 17 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
     consumptie.                                                   tum luidt als volgt:
                                                                   1. Artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 27 september
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                     1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
     kosten.                                                            tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
                                                                        handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
                                                                        9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Konink-
(1) PB C 158 van 1.6.1996.                                              rijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
                                                                        van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en bij het Ver-
                                                                        drag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
                                                                        Helleense Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                        de krachtens deze bepaling bevoegde rechter tevens
                                                                        bevoegd is voorlopige of bewarende maatregelen te
                                                                        gelasten, zonder dat deze laatste bevoegdheid afhanke-
                                                                        lijk is van het vervuld zijn van nadere voorwaarden.
                   ARREST VAN HET HOF
                     van 17 november 1998                          2. Wanneer partijen een uit een overeenkomst voortsprui-
                                                                        tend geschil rechtsgeldig aan de overheidsrechter heb-
in zaak C-391/95 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                   ben onttrokken om het aan het oordeel van een
landen om een prejudicieÈle beslissing): Van Uden Maritime              scheidsgerecht te onderwerpen, kunnen geen voor-
BV, tevens handelende onder de naam Van Uden Africa                     lopige of bewarende maatregelen worden gelast op
Line, tegen Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line                    grond van artikel 5, punt 1, van het Executieverdrag.
                             e.a. (1)
(EG-Executieverdrag Ð Arbitraal beding Ð Betaling van
        voorschot Ð Begrip voorlopige maatregelen)                 3. Wanneer de gevorderde voorlopige maatregelen
                                                                        betrekking hebben op een onderwerp dat tot de mate-
                        (1999/C 20/02)                                  rieÈle werkingssfeer van het Executieverdrag behoort, is
                                                                        dit verdrag van toepassing en kan de kortgedingrechter
                                                                        bevoegdheid ontlenen aan artikel 24 daarvan, ook
                                                                        indien reeds een bodemprocedure aanhangig is of kan
                    (Procestaal: Nederlands)                            worden gemaakt en ongeacht of deze procedure voor
                                                                        arbiters moet worden gevoerd.
In zaak C-391/95, betreffende een verzoek aan het Hof              4. Artikel 24 van het Executieverdrag moet aldus worden
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit-              uitgelegd, dat de toepassing ervan met name afhanke-
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                   lijk is van de voorwaarde, dat er een reeÈle band
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid               bestaat tussen het voorwerp van de gevorderde maat-
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en              regel en de op territoriale criteria gebaseerde bevoegd-
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het                  heid van de verdragsluitende staat van de aangezochte
aldaar aanhangig geding tussen Van Uden Maritime BV,                    rechter.
tevens handelende onder de naam Van Uden Africa Line,
en Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line e.a., om
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 1,
tweede alinea, punt 4, artikel 3, artikel 5, punt 1 en             5. De betaling van een voorschot op een contractuele
artikel 24 van genoemd Verdrag van 27 september 1968                    tegenprestatie is geen voorlopige maatregel in de zin
(PB L 299 van 31.12.1972, blz. 32), zoals gewijzigd bij                 van artikel 24 van het Executieverdrag, tenzij gegaran-
het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van                 deerd is dat het toegewezen bedrag aan de verweerder
het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd                      wordt terugbetaald indien de eiser, in het bodemgeschil
Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland (PB                   in het ongelijk mocht worden gesteld, en de gevor-
L 304 van 30.10.1978, blz. 1, en Ð gewijzigde tekst Ð                   derde maatregel slechts betrekking heeft op bepaalde
blz. 77) en bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de               vermogensbestanddelen van de verweerder die zich in
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388 van                     de territorialebevoegdheidssfeer van de aangezochte
31.12.1982, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:             rechter (zullen) bevinden.
G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P.
Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F.
                                                                   (1) PB C 46 van 17.2.1996.
Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L.
Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm (rapporteur),
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P.
LeÂger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofadministrateur,


title: Zaak C-46/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Ontoereikende bescherming van bepaalde soorten, met name van visotter (Lutra Lutra))

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/9

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-46/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Ontoereikende bescherming van bepaalde soorten, met name van visotter (Lutra Lutra))
   2012/C 133/14
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: S. Petrova en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, D. Krawczyk en B. Majczyna, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Ontoereikende bescherming van bepaalde soorten, met name van de visotter (Lutra Lutra)

      Dictum

               1)

               Door na te laten de voorwaarden voor de afwijkingen bedoeld in artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna correct in nationaal recht om te zetten, is de Republiek Polen de krachtens die bepaling op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak C-495/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Centre hospitalier universitaire de Besançon/Thomas Dutrueux, Caisse primaire d’assurance maladie du Jura (Richtlijn 85/374/EEG — Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Werkingssfeer — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan openbare gezondheidsinstellingen verplicht zijn schade te vergoeden die patiënt heeft geleden ten gevolge van gebreken van bij verzorging gebruikt toestel of product, zelfs bij ontbreken van aan deze instellingen toerekenbare onrechtmatige daad)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Centre hospitalier universitaire de Besançon/Thomas Dutrueux, Caisse primaire d’assurance maladie du Jura
   (Zaak C-495/10) (1)

   (Richtlijn 85/374/EEG - Aansprakelijkheid voor producten met gebreken - Werkingssfeer - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan openbare gezondheidsinstellingen verplicht zijn schade te vergoeden die patiënt heeft geleden ten gevolge van gebreken van bij verzorging gebruikt toestel of product, zelfs bij ontbreken van aan deze instellingen toerekenbare onrechtmatige daad)
   2012/C 49/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Centre hospitalier universitaire de Besançon

      Verwerende partij: Thomas Dutrueux, Caisse primaire d’assurance maladie du Jura

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État — Uitlegging van artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29) — Aansprakelijkheid van openbare gezondheidsinstellingen jegens hun patiënten — Toelaatbaarheid van nationale aansprakelijkheidsregeling op grond waarvan een slachtoffer, ook wanneer er geen sprake is van een onrechtmatige daad, vergoeding kan ontvangen voor schade veroorzaakt door producten met gebreken — Beperking van de aansprakelijkheid van de dienstverrichter

      Dictum

   De aansprakelijkheid van een dienstverrichter die in het kader van een dienstverrichting, zoals de zorgverstrekking in een ziekenhuisomgeving, toestellen of producten met gebreken gebruikt waarvan hij niet de producent is in de zin van artikel 3 van richtlijn 85/374 van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, zoals gewijzigd bij richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 1999, en daardoor schade veroorzaakt aan de dienstontvanger, valt niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn. Deze richtlijn verzet zich er bijgevolg niet tegen dat een lidstaat een regeling instelt als die in het hoofdgeding, die voorziet in de aansprakelijkheid van een dergelijke dienstverrichter voor de daardoor veroorzaakte schade, zelfs bij ontbreken van een aan hem toe te rekenen onrechtmatige daad, evenwel op voorwaarde dat voor de gelaedeerde en/of voor de dienstverrichter de mogelijkheid blijft bestaan om tegen de producent een aansprakelijkheidsvordering in te stellen op grond van deze richtlijn, indien is voldaan aan de voorwaarden ervan.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak T-183/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Schmiedag/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/53

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Schmiedag/Commissie
   (Zaak T-183/14)
   2014/C 142/67
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schmiedag GmbH (Hagen, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de verwerende partij tot inleiding van de formele procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, dat is bekendgemaakt tezamen met de uitnodiging om opmerkingen te maken (PB 2014, C 37, blz. 73), nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert dienaangaande aan dat verweerster haar besluit tot inleiding van een formele procedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU ontoereikend heeft gemotiveerd in de zin van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Het inleidingsbesluit bevat geen specifieke materiële, op feitelijke en juridische overwegingen steunende beoordeling van de vraag of is voldaan aan alle voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Schending van de Verdragen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dat verband dat het inleidingsbesluit van de Commissie inbreuk maakt op artikel 107, lid 1, VWEU. Zij stelt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds in zijn arrest PreussenElektra van 13 maart 2001 (C-379/98, Jurispr. blz. I-2099) heeft geoordeeld dat het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) geen steun verleent. Het EEG is in wezen niet gewijzigd. Met name de voor de beoordeling op staatssteungebied wezenlijke aspecten zijn onveranderd gebleven. Hetzelfde geldt voor verweersters besluit van 22 mei 2002 (PB C 164, blz. 5), waarbij verweerster heeft vastgesteld dat het EEG geen steun vormt.

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat de verlaging van de EEG-heffing niet voldoet aan de in artikel 107, lid 1, VWEU vastgestelde voorwaarden om van staatssteun te kunnen spreken. Zij betoogt dienaangaande in het bijzonder dat de verlaging van de EEG-heffing geen voordeel is dat een onderneming onder normale marktomstandigheden niet had verkregen, aangezien zij geen selectief karakter heeft, er geen sprake is van staatssteun of van met staatsmiddelen bekostigde steun, en zij niet leidt tot vervalsing van de mededinging of tot mogelijke verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               3.

               Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt

                           —

                           Zou het Gerecht van oordeel zijn dat er sprake is van staatssteun, dan zou deze volgens verzoekster op grond van artikel 107, lid 3, sub b en c, VWEU verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.


title: Zaak T-397/09: Arrest van het Gerecht van 25 mei 2011 — Prinz von Hannover/BHIM (Weergave van wapenschild) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat wapenschild weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Nabootsing, uit heraldisch oogpunt, van staatsembleem — Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs” )

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/21

         Arrest van het Gerecht van 25 mei 2011 — Prinz von Hannover/BHIM (Weergave van wapenschild)
   (Zaak T-397/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat wapenschild weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Nabootsing, uit heraldisch oogpunt, van staatsembleem - Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs)
   2011/C 204/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Stötzel en J. Hilger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2009 (zaak R 1361/2008-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat het wapenschild van het Huis van Hannover weergeeft, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ernst August Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak T-220/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 maart 2007 — Spanje/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten — Tomaten en citrusvruchten — Steekproefcontroles — Overmacht )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 maart 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-220/04) (1)

   („EOGFL - Afdeling „Garantie’ - Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten - Tomaten en citrusvruchten - Steekproefcontroles - Overmacht’)
   (2007/C 96/66)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: L. Fraguas Gadea en F. Díez Moreno, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Nolin en S. Pardo Quintillán, vervolgens M. Nolin en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, hebben verricht (PB L 40, blz. 31)
   Dictum

               1)

               Beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie”, hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan communautaire financiering wordt onttrokken een bedrag van 979 554,48 EUR ter zake van een correctie van de steun aan Andalusische producenten van bepaalde citrusvruchten voor de begrotingsjaren 1998 tot en met 2001.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 146 van 29.5.2004 (voorheen zaak C-175/04).


title: Zaak T-59/15: Beroep ingesteld op 4 februari 2015 — Amitié/EACEA

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/53

         Beroep ingesteld op 4 februari 2015 — Amitié/EACEA
   (Zaak T-59/15)
   (2015/C 138/71)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Amitié Srl (Bologna, Italië) (vertegenwoordiger: D. Bogaert, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA)

      Conclusies

               —

               het tegen EACEA ingestelde beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               verklaren dat de beslissing van EACEA van 26 november 2014 geen rechtsgrondslag heeft en, bijgevolg, de onmiddellijke staking bevelen van alle door EACEA tegen verzoekster getroffen maatregelen;

               —

               verklaren dat het bedrag van de door EACEA aan verzoekster toegezonden debetnota nr. 3241415195 van 12 december 2014 ten belope van € 9 41  310,38 niet is verschuldigd;

               —

               EACEA verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep, dat wordt ingesteld op basis van de artikelen 256 VWEU en 272 VWEU, verzoekt verzoekster het Gerecht te oordelen dat de beslissing van EACEA van 26 november 2014, waarin de maatregelen staan vermeld die tegen AMITIE zijn getroffen naar aanleiding van het onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), elke grondslag mist.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de door EACEA tegen verzoekster getroffen maatregelen ongerechtvaardigd zijn.

                           —

                           De voorwaarden voor de toepassing van de maatregelen zijn niet vervuld: schending van de bepalingen van verordening nr. 2988/1995 (1) alsmede van het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Schending van de contractuele bepalingen en onjuiste toepassing van verordening nr. 966/2012 (2) en verordening nr. 1268/2012 (3). Geen van de tegen verzoekster genomen maatregelen (vervat in de beslissing van EACEA van 26 november 2014) heeft enige rechtsgrondslag. Subsidiair geldt dat terugvordering van alle aan verzoekster toegekende bedragen misbruik van recht zou betekenen en een ongerechtvaardigde verrijking voor EACEA.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan onjuistheid van het onderzoek en de conclusies van OLAF (schending van de contractuele bepalingen en de toepasselijke verordeningen).

                           —

                           Het onderzoek van OLAF was niet in overeenstemming met verordening nr. 883/2013 (4) en/of met de in dit geval toepasselijke algemene beginselen.

                           —

                           Aangezien de beslissing van EACEA is gebaseerd op de conclusies van OLAF naar aanleiding van zijn onderzoek, heeft de onrechtmatigheid van het onderzoek en het verslag van OLAF noodzakelijkerwijs gevolgen voor de beslissing van EACEA.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).

      (3)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).

      (4)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak T-413/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 13 april 2011 — Socitrel/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 13 april 2011 — Socitrel/Commissie
   (Zaak T-413/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 179/28
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Socitrel — Sociedade Industrial de Trefilaria, SA (Trofa, Portugal) (vertegenwoordigers: F. Proença de Carvalho en T. Luísa de Faria, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, V. Bottka en P. Costa de Oliveira, gemachtigden, bijgestaan door M. Marques Mendes, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), en een verzoek om vrijstelling van de verplichting om een bankgarantie te stellen om een onmiddellijke invordering van de krachtens artikel 2 van deze beschikking opgelegde geldboete te voorkomen.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 27 oktober 1998 in zaak C-4/97 (verzoek van de Commissione tributaria provinciale di Firenze om een prejudiciële beslissing): Manifattura italiana Nonwoven SpA tegen Direzione regionale delle entrate per la Toscana (Richtlijn 69/335/EEG - Belasting op bijeenbrengen van kapitaal - Belasting op nettovermogen van ondernemingen)

text:
19.12.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 397/7
     het in artikel 8 van deze Richtlijn bedoelde zwanger-                            ARREST VAN HET HOF
     schapsverlof beperkt tot de periode waarin de vrouw
     een beloning ontvangt uit hoofde van deze arbeids-                                     (Zesde Kamer)
     overeenkomst of de nationale wettelijke regeling.
                                                                                van 27 oktober 1998
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                          in de gevoegde zaken C-31/97 en C-32/97 (verzoeken van
                                                                    het Tribunal Superior de Justicia de Catalunya): Fuerzas
                                                                    EleÂctricas de Catalunya SA (FECSA) en Autopistas Conce-
                                                                    sionaria EspanÄola SA tegen Departament d'Economía i
                                                                              Finances de la Generalitat de Catalunya (1)
                                                                    (Richtlijn 69/335/EEG Ð Indirecte belastingen op bijeen-
                  ARREST VAN HET HOF                                brengen van kapitaal Ð Belasting op notarieÈle akte die
                                                                              terugbetaling van obligatielening vaststelt)
                        (Zesde Kamer)
                     van 27 oktober 1998                                                     (98/C 397/11)
in zaak C-4/97 (verzoek van de Commissione tributaria
provinciale di Firenze om een prejudicieÈle beslissing):
Manifattura italiana Nonwoven SpA tegen Direzione                                         (Procestaal: Spaans)
           regionale delle entrate per la Toscana (1)
(Richtlijn 69/335/EEG Ð Belasting op bijeenbrengen van
kapitaal Ð Belasting op nettovermogen van ondernemin-
                              gen)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                         (98/C 397/10)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                    In de gevoegde zaken C-31/97 en C-32/97, betreffende ver-
                                                                    zoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag van
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      het Tribunal Superior de Justicia de Catalunya (Spanje), in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      de aldaar aanhangige gedingen tussen Fuerzas EleÂctricas
                                                                    de Catalunya SA (FECSA) (C-31/97), Autopistas Concesio-
                                                                    naria EspanÄola SA (C-32/97) en Departament d'Economía
In zaak C-4/97, betreffende een verzoek aan het Hof                 i Finances de la Generalitat de Catalunya, om een prejudi-
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Commissione tri-            cieÈle beslissing over de uitlegging van de artikelen 11,
butaria provinciale di Firenze (ItalieÈ), in het aldaar aan-        onder b), en 12 van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad
hangig geding tussen Manifattura italiana Nonwoven SpA              van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op
en Direzione regionale delle entrate per la Toscana, om             het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249 van 3.10.1969,
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn       blz. 25), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de              volgt: G. Hirsch, president van de Tweede Kamer, waarne-
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal             mend voor de president van de Zesde Kamer, G. F. Man-
(PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), zoals gewijzigd bij              cini, H. Ragnemalm (rapporteur), R. Schintgen en K. M.
Richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB               Ioannou, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:
L 156 van 15.6.1985, blz. 23), heeft het Hof (Zesde                 H. von Holstein, adjunct-griffier, op 27 oktober 1998 een
Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
president, G. F. Mancini, J. L. Murray, H. Ragnemalm
(rapporteur) en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-gene-
raal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadminis-
trateur, op 27 oktober 1998 een arrest gewezen waarvan              Artikel 11, onder b), van Richtlijn 69/335/EEG van de
het dictum luidt als volgt:                                         Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen
                                                                    op het bijeenbrengen van kapitaal, moet aldus worden uit-
                                                                    gelegd, dat het verbod om obligatieleningen aan belasting
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969                   te onderwerpen ook geldt voor de belasting op notarieÈle
betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen           akten waarbij de terugbetaling van een lening wordt vast-
van kapitaal, zoals gewijzigd bij Richtlijn 85/303/EEG              gesteld. Een dergelijke belasting kan niet onder de in
van de Raad van 10 juni 1985, staat niet eraan in de weg,           artikel 12, lid 1, onder d), van de Richtlijn bedoelde afwij-
dat van kapitaalvennootschappen een belasting als de                king vallen.
belasting op het nettovermogen van ondernemingen wordt
geheven.
                                                                    (1) PB C 94 van 22.3.1997.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.


title: Zaak C-218/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 6 mei 2010 — ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation/Finanzamt Hamburg-Bergedorf

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 6 mei 2010 — ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation/Finanzamt Hamburg-Bergedorf
   (Zaak C-218/10)
   ()
   2010/C 221/25
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ADV Allround Vermittlungs AG in Liquidation

      Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Bergedorf

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 9, lid 2, sub e, zesde streepje, van de Zesde richtlijn van de Raad 77/388/EEG van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (hierna: „richtlijn 77/388”) (later: artikel 56, lid 1, sub f, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in de redactie geldend tot en met 31 december 2006; hierna: „richtlijn 2006/112”) in die zin te worden uitgelegd dat „het beschikbaar stellen van personeel” ook de terbeschikkingstelling van zelfstandigen omvat, die niet in dienstbetrekking werkzaam zijn bij de dienstverrichter?

               2.

               Dienen artikel 17, leden 1, 2, sub a, en 3, sub a, en artikel 18, lid 1, sub a, van richtlijn 77/388 (thans de artikelen 167, 168, sub a, 169, sub a, en 178, sub a, van richtlijn 2006/112) in die zin te worden uitgelegd, dat het nationale procesrecht in maatregelen moet voorzien, zodat de belastbaarheid van en de belastingplicht voor een en dezelfde dienst bij de dienstverrichter en de afnemer op dezelfde wijze worden beoordeeld, ook indien voor beiden verschillende belastingdiensten bevoegd zijn?
               Enkel indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend is:

               3.

               Dienen artikel 17, leden 1, 2, sub a, en 3, sub a, en artikel 18, lid 1, sub a, van richtlijn 77/388 (thans de artikelen 167, 168, sub a, 169, sub a, en 178, sub a, van richtlijn 2006/112) in die zin te worden uitgelegd, dat de termijn waarbinnen de afnemer zijn recht op voorbelastingaftrek voor een ontvangen dienst kan uitoefenen, niet mag verstrijken voordat jegens de ondernemer die de dienst heeft verricht, onherroepelijk is beslist over de belastbaarheid en de belastingplicht?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 15 januari 1998 in zaak C-403/95 P: D. Obst tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Ambtenaar - Aanwervingsprocedure - Artikel 45 Ambtenarenstatuut - Motivering - Vergoeding van schade - Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)

text:
C 113/6               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11.4.98
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Vierde Kamer)
                                                                   Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                     van 15 januari 1998                                maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoe-
                                                                        ring te geven aan het arrest van het Hof van Justitie
in zaak C-403/95 P: D. Obst tegen Commissie van de                      van 7 april 1992 in zaak C-45/91, Commissie/Grieken-
                Europese Gemeenschappen (1)                             land en, meer bepaald, door niet de plannen en pro-
(Hogere voorziening Ð Ambtenaar Ð Aanwervingsproce-                     gramma's op te stellen en uit te voeren die noodzake-
dure Ð Artikel 45 Ambtenarenstatuut Ð Motivering Ð                      lijk zijn om te verzekeren dat in het betrokken gebied
Vergoeding van schade Ð Kennelijk niet-ontvankelijke en                 afvalstoffen en toxische afvalstoffen worden verwij-
               ongegronde hogere voorziening)                           derd zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid
                                                                        van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het
                         (98/C 113/13)                                  milieu, de krachtens artikel 171 van het Verdrag op
                                                                        haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     Bij arrest van 7 april 1992 (C-45/91, Commissie/Grieken-
                                                                   land (Jurispr. 1992, blz. I-2525)), heeft Hof van Justitie
In zaak C-403/95 P, D. Obst, ambtenaar van de Commis-              vastgesteld, dat de Helleense Republiek de verplichtingen
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ever-               niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de
berg (BelgieÈ), vertegenwoordigd door L. Mahlberg, advo-           artikelen 4 en 6 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
caat te Bonn, domicilie gekozen hebbende te Bridel                 van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), en de
(Luxemburg) bij M. Moritz, rue de Schönfels 25 A, betref-          artikelen 5 en 12 van Richtlijn 78/319/EEG van de Raad
fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht          van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   afvalstoffen (2).
(Tweede Kamer) van 19 oktober 1995, Obst/Commissie
(T-562/93, JurAmbt., blz. II-737), strekkende tot vernieti-        In haar met redenen omkleed advies van 6 augustus 1996
ging van dit arrest, andere partij bij de procedure: Com-          heeft de Commissie vastgesteld, dat de Helleense Repu-
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:               bliek vier jaar later nog steeds niet de nodige maatregelen
J. Currall, bijgestaan door B. Wägenbaur), heeft het Hof           ter uitvoering van dat arrest heeft getroffen. Zij beklem-
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,              toont, dat volgens de rechtspraak van het Hof (arresten
kamerpresident, J. L. Murray en K. M. Ioannou (rappor-             van 13 juli 1988, Commissie/Frankrijk, 169/87, Jurispr.,
teur), rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier:         blz. 4043, en 19 februari 1991, Commissie/BelgieÈ, 375/89,
R. Grass, op 15 januari 1998 een beschikking gegeven               Jurispr., blz. I-384) met de uitvoering van arresten van het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                Hof waarbij de niet-nakoming van een lidstaat is vastge-
                                                                   steld, onmiddellijk een begin moet worden gemaakt, en
                                                                   dat zij zo snel mogelijk moet worden voltooid. Het is dus
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                          duidelijk, dat de Helleense Republiek de krachtens
                                                                   artikel 171 van het Verdrag op haar rustende verplichtin-
                                                                   gen niet is nagekomen. De Commissie verzoekt het Hof
2. Rekwirant wordt verwezen in de kosten.                          bovendien, de Helleense Republiek krachtens artikel 171,
                                                                   lid 2, van het Verdrag een dwangsom van 24 600 ECU per
(1) PB C 64 van 2.3.1996.                                          dag vertraging op te leggen, als sanctie voor de niet-uitvoe-
                                                                   ring van het arrest van het Hof.
                                                                   (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
                                                                   (2) PB L 84 van 31.3.1978, blz. 43.
Beroep, op 17 november 1997 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                           Republiek
                       (Zaak C-387/97)                             Hogere voorziening, op 7 januari 1998 ingesteld door
                                                                   H. de Compte tegen het arrest, op 5 november 1997 in
                         (98/C 113/14)                             zaak T-26/89 (125) tussen H. de Compte en Europees
                                                                   Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                         van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                   (Zaak C-2/98 P)
is op 17 november 1997 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                                           (98/C 113/15)
schappen, vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande,
lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri-           is op 7 januari 1998 hogere voorziening ingesteld door
dische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                           H. de Compte, vertegenwoordigd door H. Ferretti, advo-


title: Zaak C-496/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Rheinland-Pfalz, Mainz — Duitsland) — Alphonse Eschenbrenner/Bundesagentur für Arbeit [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van werknemers — Artikel 45 VWEU — Verordening (EU) nr. 492/2011 — Artikel 7 — Gelijkheid van behandeling — Grensarbeider die in de lidstaat van verblijf is onderworpen aan de inkomstenbelasting — Door de lidstaat van tewerkstelling te betalen uitkering bij insolventie van de werkgever — Berekeningswijze van de insolventie-uitkering — Fictieve inaanmerkingneming van de inkomstenbelasting van de lidstaat van tewerkstelling — Insolventie-uitkering die lager is dan het eerdere nettoloon — Bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting]

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Rheinland-Pfalz, Mainz — Duitsland) — Alphonse Eschenbrenner/Bundesagentur für Arbeit
   (Zaak C-496/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Artikel 45 VWEU - Verordening (EU) nr. 492/2011 - Artikel 7 - Gelijkheid van behandeling - Grensarbeider die in de lidstaat van verblijf is onderworpen aan de inkomstenbelasting - Door de lidstaat van tewerkstelling te betalen uitkering bij insolventie van de werkgever - Berekeningswijze van de insolventie-uitkering - Fictieve inaanmerkingneming van de inkomstenbelasting van de lidstaat van tewerkstelling - Insolventie-uitkering die lager is dan het eerdere nettoloon - Bilaterale overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting])
   (2017/C 121/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landessozialgericht Rheinland-Pfalz, Mainz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alphonse Eschenbrenner

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit

      Dictum

   Artikel 45 VWEU en artikel 7 van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat in de omstandigheden als die van het hoofdgeding de hoogte van de insolventie-uitkering, die door een lidstaat wordt toegekend aan een grensarbeider die in die lidstaat niet aan de inkomstenbelasting onderworpen is en van wie de insolventie-uitkering niet belastbaar is, wordt vastgesteld door op het arbeidsloon dat in aanmerking wordt genomen voor de berekening van deze uitkering inkomstenbelasting, zoals van toepassing in voornoemde staat, in mindering te brengen, waardoor deze grensarbeider, anders dan personen die in dezelfde staat wonen en werken, geen uitkering ontvangt die gelijk is aan zijn eerdere nettoloon. De omstandigheid dat deze werknemer geen vordering jegens zijn werkgever kan instellen ter zake van dat deel van zijn eerdere brutoloon dat hij vanwege die vermindering niet heeft ontvangen, is in dit verband niet van invloed.

      (1)  PB C 429 van 21.12.2015.


title: Zaak C-77/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 9 januari 2015 in zaak T-409/14, Marcuccio/Europese Unie en Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/41

         Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 9 januari 2015 in zaak T-409/14, Marcuccio/Europese Unie en Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak C-77/15 P)
   (2015/C 138/55)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Luigi Marcuccio

      Conclusies van de rekwirerende partij

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 9 januari 2015 in zaak T-409/14, Marcuccio/Europese Unie en Hof van Justitie van de Europese Unie, vernietigen, voor zover daarbij de tweede, de derde en de vierde vordering krachtens artikel 114 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht worden afgewezen;

               —

               de vorderingen toewijzen en, derhalve,

                           —

                           het geding definitief beslechten door het door Marcuccio ingestelde beroep tot schadevergoeding niet-ontvankelijk te verklaren, op grond dat dit gericht is tegen het HvJ EU (als vertegenwoordiger van de Europese Unie);

                           —

                           subsidiair, voor het geval het Hof van Justitie van oordeel is dat het voor de ontvankelijkheid van het beroep irrelevant is dat dit gericht is tegen het HvJ EU en niet tegen de Commissie (als vertegenwoordiger van de Unie), doch dat het Gerecht toen het in eerste aanleg uitspraak deed over deze door het HvJ EU aangevoerde kwestie, had moeten gelasten dat de Commissie zich als verwerende partij in de plaats van het HvJ EU had moeten stellen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht teneinde uitspraak te doen over de schadevordering van Marcuccio, in overeenstemming met de punten waarover het Hof van Justitie zich heeft uitgesproken;

               —

               Marcuccio verwijzen in de kosten die het HvJ EU zowel in eerste aanleg als in deze hogere voorziening heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het kader van het eerste middel, ontleend aan schending van de regels voor de vertegenwoordiging van de Europese Unie voor haar rechterlijke instanties, stelt het HvJ EU dat bij gebreke van uitdrukkelijke bepalingen over de vertegenwoordiging van de Europese Unie voor haar rechterlijke instanties in krachtens artikel 268 VWEU ingestelde beroepen waarin het om de niet-contractuele aansprakelijkheid van de EU gaat, de regels voor die vertegenwoordiging moeten worden afgeleid uit de algemene beginselen voor de uitoefening van de rechterlijke functie, met name het beginsel van een goede rechtsbedeling en de beginselen dat de rechter onafhankelijk en onpartijdig moet zijn.
   Het HvJ EU verdeelt het eerste middel in twee onderdelen. Het eerste betreft de schending van het beginsel van een goede rechtsbedeling, het tweede schending van de beginselen dat de rechter onafhankelijk en onpartijdig moet zijn. Met betrekking tot het eerste onderdeel merkt het op dat het oordeel van het Gerecht dat het de taak van het HvJ EU is om de EU te vertegenwoordigen in bovengenoemd beroep tot schadevergoeding, duidelijk is gebaseerd op de rechtspraak in het arrest Werhahn Hansamühle en anderen/Raad en Commissie (63/72-69/71, EU:C:1973:121) (hierna: „arrest Werhahn en anderen”). Op grond van de in die rechtspraak gevolgde benadering wordt de Gemeenschap (thans de EU), wanneer zij aansprakelijk wordt gesteld voor de handelingen van één van haar instellingen, voor de Unierechters vertegenwoordigd door de instelling(en) waaraan die handeling kan worden toegeschreven. Het HvJ EU stelt dat die benadering in de onderhavige zaak niet moest worden toegepast, aangezien de uitkomst van die benadering om verschillende redenen in feite strijdig is met de belangen van een goede rechtsbedeling die aan die benadering ten grondslag liggen, hetgeen duidelijk blijkt uit het arrest Werhahn en anderen. Incidenteel voert het HvJ EU in dit kader ook aan dat onvoldoende rekening is gehouden met artikel 317, eerste lid, VWEU en met artikel 53, lid 1, van verordening nr. 966/2012 (1), op grond waarvan het Gerecht het beginsel had moeten aanvaarden dat schade zoals die welke waarvan in de onderhavige zaak vergoeding wordt gevraagd, moet worden betaald uit de afdeling van de EU-begroting die op de Commissie betrekking heeft.
   In het kader van het tweede onderdeel van het eerste middel stelt het HvJ EU op basis van het arrest van het Europees Hof voor de rechten van de mens van 10 juli 2008 in de zaak Mihalkov/Bulgarije (zaak nr. 67719/01) dat het Gerecht, door te oordelen dat het HvJ EU de Unie moest vertegenwoordigen in het door Marcuccio ingestelde beroep tot schadevergoeding, geen rekening heeft gehouden met de eisen dat een rechterlijke instantie onafhankelijk en onpartijdig moet zijn. Aangezien enerzijds de handeling die tot aansprakelijkheid zou leiden is verricht in de loop van de uitoefening van haar rechterlijke functies door een rechtsprekende formatie en anderzijds de rechtsprekende formatie die zich in de zaak moet uitspreken (i) tot dezelfde rechterlijke instantie (het Gerecht) behoort als de rechtsprekende formatie die verantwoordelijk zou zijn voor de handeling die tot aansprakelijkheid leidt en (ii) onderdeel is van de verwerende partij in dezelfde zaak (het HvJ EU), waarmee de rechters van die rechtsprekende formatie beroepsmatig verbonden zijn, lopen de hierboven genoemde eisen gevaar, vooral in een zaak waarin schade als in de onderhavige zaak aan de orde is, volgens het Gerecht uiteindelijk moet worden gedragen door de afdeling van de begroting die betrekking heeft op het HvJ EU.
   Met zijn tweede middel stelt het HvJ EU dat de bestreden beschikking niet voldoet aan de motiveringsplicht, aangezien daarin niet specifiek wordt ingegaan op de door het HvJ EU voor het Gerecht aangevoerde argumenten, die waren gebaseerd op een reeks arresten van het Hof van Justitie, waaronder het arrest in de zaak Groupe Gascogne/Commissie (C-58/12 P, EU:C:2013:770), Gascogne Sack/Commissie (C-40/12 P, EU:C:2013:768) en Kendrion/Commissie (C-50/12 P, EU:C:2013:771).

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (PB L 298, blz. 1).


title: Zaak T-230/05: Beroep, op 24 juni 2005 ingesteld door Golf USA Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/30

         Beroep, op 24 juni 2005 ingesteld door Golf USA Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-230/05)
   (2005/C 205/54)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 juni 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Golf USA Inc., gevestigd te Oklahoma City (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door A. H. de Bosch Kemper-de Hilster, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 april 2005 in zaak R 823/2004-2 (GOLF-USA) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk GOLF USA voor waren en diensten van de klassen 25 (sportschoenen, vrijetijdsschoenen, bovenkleding, enz.), 28 (sportartikelen waaronder golfclubs) en 35 (detailverkoop in winkels van sportartikelen)

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag in zijn geheel

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-332/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  16 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG — Milieu-effectbeoordeling van projecten — Samenhang tussen factoren die direct of indirect effecten kunnen ondervinden — Verplichting tot bekendmaking van effectverklaring — Beoordeling beperkt tot stadsontwikkelingsprojecten buiten stedelijke zones — Project voor bouw van vrijetijdscentrum te Paterna)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-332/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG - Milieu-effectbeoordeling van projecten - Samenhang tussen factoren die direct of indirect effecten kunnen ondervinden - Verplichting tot bekendmaking van effectverklaring - Beoordeling beperkt tot stadsontwikkelingsprojecten buiten stedelijke zones - Project voor bouw van vrijetijdscentrum te Paterna)
   (2006/C 131/29)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-volledige/onjuiste omzetting van de artikelen 3, 9, lid 1, en van punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Niet-toepassing van de in artikel 3 van richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling — Verzuim om project voor bouw van vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) aan beoordeling te onderwerpen
   Dictum

               1)

               Door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, niet volledig om te zetten, door artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet om te zetten, door de in artikel 3 van richtlijn 97/11 vastgestelde overgangsregeling niet na te leven, door punt 10, sub b, van bijlage II junctis de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet correct om te zetten, en door het project voor de bouw van een vrijetijdscentrum te Paterna niet aan een effectbeoordeling te onderwerpen en aldus de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, niet toe te passen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-318/15: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — Zitro IP/BHIM (TRIPLE BONUS) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TRIPLE BONUS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/19

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — Zitro IP/BHIM (TRIPLE BONUS)
   (Zaak T-318/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TRIPLE BONUS - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 078/29)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Crawcour en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2015 (zaak R 1648/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken TRIPLE BONUS als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Zitro IP Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak T-127/03: Beroep, op 22 april 2003 ingesteld door Antoinette Pascucci tegen Europol

text:
C 158/22                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         5.7.2003
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                  ARREST VAN HET GERECHT                               Beroep, op 22 april 2003 ingesteld door Antoinette
                                                                                Pascucci tegen Europol
                         van 30 april 2003                                                     (Zaak T-127/03)
                                                                                (2003/C 158/41)
in de gevoegde zaken T-324/01 en T-110/02: Axions SA                                         (Procestaal: Nederlands)
en Christian Belce tegen Bureau voor harmonisatie binnen
de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                               (BHIM) ( 1)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 22 april 2003 beroep ingesteld tegen Europol
                                                                       door Antoinette Pascucci, vertegenwoordigd door mr. P. de
(„Gemeenschapsmerk — Driedimensionale merken — Vorm                    Casparis en mr. M.F. Baltussen.
van bruine sigaar en vorm van goudstaaf — Absolute
weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Ar-                      Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
     tikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                                                                       1)    de afwijzing door Europol d.d. 13 januari 2003 van de
                                                                             klacht van verzoekster tegen het besluit van 30 september
                                                                             2002 te vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van
                           (2003/C 158/40)
                                                                             het besluit van 30 september 2002;
                                                                       2)    Europol te veroordelen het arbeidscontract van verzoek-
                           (Procestaal: Duits)                               ster alsnog onder dezelfde voorwaarden te verlengen tot
                                                                             1 juli 2005;
                                                                       3)    Europol te veroordelen tot betaling van de kosten van dit
                                                                             geding.
In de gevoegde zaken T-324/01 en T-110/02, Axions SA,
gevestigd te Genève (Zwitserland), Christian Belce, wonende te         Middelen en voornaamste argumenten
Veyrier (Zwitserland), vertegenwoordigd door C. Eckhartt,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen               Verzoekster werkt sinds 1 juli 1999 voor verweerster. Op
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,              1 juli 2003 loopt haar contract af. Verzoekster heeft verzocht
tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider),            om haar contract voor vier jaar te verlengen. Verweerster
betreffende beroepen tegen twee beslissingen van de derde              besloot echter het contract slechts voor één jaar te verlengen.
kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen               Deze beslissing wordt door verzoekster aangevochten.
de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
26 september 2001 (zaak R 599/2001-3) en 16 januari 2002               Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster
(zaak R 538/2001-3) inzake de inschrijving als gemeenschaps-           in de eerste plaats een schending van het motiveringsbeginsel
merk van driedimensionale vormen die respectievelijk een               aan.
bruine sigaar (zaak T-324/01) en een goudstaaf (zaak T-110/
02) weergeven, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
                                                                       Verzoekster beweert vervolgens dat verweerster haar beleids-
als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras,
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 30 april        vrijheid heeft overschreden. Verweerster heeft uitgangspunten,
                                                                       beleidsregels en een stappenplan uitgevaardigd om ervoor te
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       zorgen dat de verlengingen van de contracten op een eendui-
                                                                       dige en transparante wijze zouden plaatsvinden. Volgens
                                                                       verzoekster heeft verweerster haar discretionaire vrijheid bij de
1)     Verwerpt de beroepen.                                           toepassing van deze regels overschreden.
2)     Verwijst verzoekers in de kosten.                               Verzoekster voert tenslotte een schending van de zorgplicht,
                                                                       evenals een schending van het gelijkheidsbeginsel aan.
                                                                       Verzoekster beweert tenslotte dat verweerster misbruik van
( 1) PB C 68 van 16.3.2002 en C 131 van 1.6.2002.                      haar bevoegdheid heeft gemaakt. Volgens verzoekster heeft
                                                                       verweerster zich bij de besluitvorming laten leiden door andere,
                                                                       niet-gelegitimeerde motieven.


title: Zaak T-202/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  7 februari 2006  — Alecansan tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk COMP USA als gemeenschapsmerk — Ouder nationaal beeldmerk COMP USA — Geen soortgelijke waren en diensten — Afwijzing van oppositie — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2006 — Alecansan tegen BHIM
   (Zaak T-202/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk COMP USA als gemeenschapsmerk - Ouder nationaal beeldmerk COMP USA - Geen soortgelijke waren en diensten - Afwijzing van oppositie - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 86/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Alecansan, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Baylos Morales, P. Merino Baylos, J. Arribas García, A. Velázquez Ibáñez en A. Angulo Lafora, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en A. Folliard-Monguiral als gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, interveniërend voor het Gerecht: CompUSA Management Co. (Dallas, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2003 (zaak R 711/2002-1) inzake een oppositieprocedure tussen Alecansan, SL en CompUSA Management Co.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-95/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld — Nationale regeling waarin voor bepaalde besluiten van aandeelhouders van Volkswagen AG blokkeringsminderheid van 20 % is vastgelegd)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-95/12) (1)

   (Niet-nakoming - Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld - Nationale regeling waarin voor bepaalde besluiten van aandeelhouders van Volkswagen AG blokkeringsminderheid van 20 % is vastgelegd)
   2013/C 367/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Schwarze, J. Möller en J. Kemper, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onvolledige uitvoering van het arrest van het Hof van 23 oktober 2007, Commissie/Duitsland (C-112/05) betreffende schending van artikel 56, lid 1, EG — Nationale regeling die bij wijze van uitzondering bepaalt dat een meerderheid van meer dan 80 % nodig is voor bepaalde besluiten van de aandeelhouders van Volkswagen SA, waardoor de deelstaat Niedersachsen, die 20 % van deze aandelen in handen heeft, die besluiten kan blokkeren — Berekening van sancties: gecumuleerde betaling van forfaitaire som en dwangsom

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2012.


title: Zaak C-651/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2015 door Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH, en anderen, tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 25 september 2015 in zaak T-360/13, Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromotrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV e.a./Europese Commissie

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/4

         Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2015 door Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH, en anderen, tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 25 september 2015 in zaak T-360/13, Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromotrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-651/15 P)
   (2016/C 078/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), Adolf Krämer GmbH & Co. KG, AgO Argentum GmbH, en anderen (vertegenwoordigers: C. Mereu, advocaat, J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Assogalvanica, Ecometal, Comité européen des traitements de surfaces (CETS), en anderen

      Conclusies

               —

               De hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               Het arrest van het Gerecht in zaak T-360/13 vernietigen;

               —

               Rekwirantes’ verzoek tot nietigverklaring ten gronde afdoen of de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing ten gronde op het verzoek tot nietigverklaring.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende argumenten aan:
   Eerste middel — Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat richtlijn 98/24 (1) en richtlijn 2004/37 (2) geen specifieke Gemeenschapswetgeving vormen in de zin van artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening (3), waarbij minimumvereisten worden gesteld die het risico voor de menselijke gezondheid van het gebruik van chroomtrioxide in oppervlaktebekleding en in de galvaniseringsindustrie naar behoren beheersen:
   In zijn redenering geeft het Gerecht een uitlegging aan artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening die verder strekt dan de duidelijke bewoordingen en doelstelling van die bepaling, alsook dan de wijze waarop de richtlijnen 98/24 en 2004/37 moeten worden uitgelegd. Kort gezegd heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door (i) de vrijstelling krachtens artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening te beschouwen als een vrijstelling die van toepassing is op „stoffen” in tegenstelling tot „vormen van gebruik”, (ii) de drieledige test van artikel 58, lid 2, op te delen en in wezen het derde deel van de test niet te beoordelen („goede beheersing van de risico’s”), en (iii) te oordelen dat de richtlijnen 98/24 en 2004/37 geen minimumvereisten stellen om het risico in verband met het gebruik van chroomtrioxide bij oppervlaktebehandeling en in de galvaniseringsindustrie te beheersen, door te wijzen op het ontbreken van grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling.
   Tweede middel — De bevindingen in het bestreden arrest met betrekking tot de beoordelingsmarge van de Commissie zijn onjuist:
   Indien het eerste middel slaagt, is de bevinding van het Gerecht dat de Commissie haar beoordelingsmarge naar behoren uitoefende bij het besluit om al dan niet de vrijstelling van artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening toe te kennen, onjuist.
   Derde middel — Verzuim om het eerste middel en het tweede onderdeel van het eerste middel naar behoren te beoordelen:
   Indien het eerste middel slaagt, valt de redenering in de punten 68-69 en 84-85 van het bestreden arrest weg, en moeten het eerste middel en het tweede onderdeel van het vierde middel voor het Gerecht opnieuw worden beoordeeld.

      (1)  Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 131, blz. 11).

      (2)  Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (Zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (PB L 158, blz. 50).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak C-616/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 30 november 2011 — T-Mobile Austria GmbH/Verein für Konsumenteninformation

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 30 november 2011 — T-Mobile Austria GmbH/Verein für Konsumenteninformation
   (Zaak C-616/11)
   2012/C 73/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Verein für Konsumenteninformation

      Verwerende partij: T-Mobile Austria GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 52, lid 3, van richtlijn 2007/64/EG (1) in die zin worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op de contractuele verhouding tussen een exploitant van een mobieletelefoonnetwerk als begunstigde van de betaling en zijn particuliere klanten (consumenten) als betalers?

               2)

               Moeten een door de betaler eigenhandig ondertekend betalingsformulier respectievelijk de op een ondertekend betalingsformulier berustende procedure voor het verstrekken van overschrijvingsopdrachten alsmede de overeengekomen procedure voor het verstrekken van betalingsopdrachten bij onlinebanking (telebanking), worden aangemerkt als „betaalinstrument” in de zin van artikel 4, punt 23, en artikel 52, lid 3, van richtlijn 2007/64/EG?

               3)

               Moet artikel 52, lid 3, van richtlijn 2007/64/EG in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling die voorziet in een algemeen verbod — dat met name geen onderscheid maakt tussen de verschillende betaalinstrumenten — op het innen van vergoedingen door de begunstigde van de betalingen?

      (1)  Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG (PB L 319, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof van 15 november 2016 in zaak E-7/16 — Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Staatssteun — Besluit tot afsluiting van de formele onderzoeksprocedure)

text:
               15.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/48

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 15 november 2016
   in zaak E-7/16
   Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Staatssteun — Besluit tot afsluiting van de formele onderzoeksprocedure)

   (2017/C 189/12)
   In zaak E-7/16, Míla ehf. tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK overeenkomstig artikel 36, lid 2, van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie tot nietigverklaring van Besluit nr. 061/16/COL van 16 maart 2016 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot afsluiting van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot vermeende staatssteun door de leasing van een optische vezel die voorheen namens de NAVO werd geëxploiteerd, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 15 november 2016 een beschikking gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Het verzoek wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               De verzoeker wordt verwezen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-395/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 november 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Stedelijk afvalwater — Richtlijn 91/271/EEG — Artikelen 3 en 4 — Verplichting tot opvangen — Verplichting tot behandelen)

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 november 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-395/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Stedelijk afvalwater - Richtlijn 91/271/EEG - Artikelen 3 en 4 - Verplichting tot opvangen - Verplichting tot behandelen))
   (2015/C 007/12)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: T. Materne en J.-C. Halleux, gemachtigden, bijgestaan door E. Gillet en A. Lepièce, advocaten)

      Dictum

               1)

               Door niet te zorgen voor het opvangen en de behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Aywaille, Baelen, Blegny, Chastre, Grez-Doiceau, Jodoigne, Lasne, Obourg, Oreye, Orp, Raeren, Sart-Dames-Avelines, Soiron, Sombreffe en Yvoir-Anhée, en voor de behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Bassenge, Chaumont-Gistoux, Chièvres, Crisnée, Dalhem, Dinant, Écaussinnes, Estinnes, Feluy-Arquennes, Fexhe-Slins, Fosses-la-Ville, Godarville, Hannut, Havré, Jurbise, Le Rœulx, Leuze, Lillois-Witterzée, Profondeville, Rotheux-Neuville, Saint-Georges-sur-Meuse, Saint-Hubert, Sirault, Sprimont, Villers-la-Ville, Villers-le-Bouillet, Virginal-Hennuyères, Walcourt, Welkenraedt, Wépion, Wiers, Gaurain-Ramecroix en Hélécine, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak T-198/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2007 — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme e.a./Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/56

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2007 — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme e.a./Commissie
   (Zaak T-198/06) (1)

   (2007/C 95/112)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006.


title: Zaak T-5/16: Beroep ingesteld op 4 januari 2016 – Gregis/EUIPO – DM9 Automobili (ATS)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/33

         Beroep ingesteld op 4 januari 2016 – Gregis/EUIPO – DM9 Automobili (ATS)
   (Zaak T-5/16)
   (2016/C 243/36)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gian Luca Gregis (Adeje, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Bartolucci, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DM9 Automobili Srl (Borgomanero, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „ATS” – Uniemerk nr. 9 799 719

      Procedure voor het EUIPO: procedure betreffende de inschrijving van de overgang van het recht op het merk

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 30 oktober 2015 in zaak R 588/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               nietigverklaring van overgang T8391925 van 14 april 2014.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 17 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van regel 31 van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van regel 84, lid 3, onder b), van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak T-187/04: Beroep, op 19 mei 2004 ingesteld door Pascal Hallez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/19

         Beroep, op 19 mei 2004 ingesteld door Pascal Hallez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-187/04)
   (2004/C 201/41)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pascal Hallez, wonende te Genappe (België), vertegenwoordigd door C. Mourato, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de beoordelaar in beroep van 22 juli 2003 betreffende verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport (REC) over de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002;

               —

               nietig te verklaren het door het TABG op 20 februari 2004 stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding alsmede in de kosten die absoluut noodzakelijk zijn voor het voeren van de procedure, met name de kosten van domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten alsmede de honoraria en de kosten van een advocaat.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker allereerst een aantal schendingen van de regels inzake de beoordelingsprocedure en van de bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut, te weten:

               —

               verzoeker had door een andere ambtenaar moeten worden beoordeeld, want in het bestreden rapport wordt melding gemaakt van zijn hiërarchieke meerdere en niet van de beoordelaar;

               —

               zijn vorige hiërarchieke meerderen zijn niet geconsulteerd;

               —

               het tweede gesprek heeft te laat plaatsgevonden en de beoordelaar in beroep heeft zijn advies te laat uitgebracht;

               —

               de voorzitter van het paritair beoordelingscomité is op onregelmatige wijze aangewezen.

         Verzoeker stelt ook schending van het beginsel van de onafhankelijkheid van de interne auditors. Een van de leden van het paritair beoordelingscomité behoorde namelijk tot een directoraat-generaal dat door verzoeker was gecontroleerd, en verzoekers beoordelaar in beroep was de secretaris-generaal van de Commissie, die zelf voor controle in aanmerking kwam. In die situatie had de vice-voorzitter belast met de hervorming van de Commissie zijn beoordeling in beroep moeten verrichten. Ten slotte stelt verzoeker niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van het beginsel van gelijke behandeling en kennelijk verkeerde beoordelingen door de beoordelaar.


title: Zaak T-59/08: Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Nute Partecipazioni en La Perla/BHIM — Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair woordmerk NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC — Oudere nationale beeldmerken la PERLA — Relatieve weigeringsgrond — Afbreuk aan reputatie — Artikelen 8, lid 5, en 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikelen 8, lid 5, en 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/34

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Nute Partecipazioni en La Perla/BHIM — Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC)
   (Zaak T-59/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair woordmerk NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC - Oudere nationale beeldmerken la PERLA - Relatieve weigeringsgrond - Afbreuk aan reputatie - Artikelen 8, lid 5, en 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikelen 8, lid 5, en 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 30/59
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nute Partecipazioni SpA, voorheen Gruppo La Perla SpA (Bologna, Italië), en La Perla Srl (Bologna) (vertegenwoordigers: R. Morresi en A. Dal Ferro, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Rampini, vervolgens O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Worldgem Brands Srl, voorheen Worldgem Brands — Gestão e Investimentos Lda (Creazzo, Italië) (vertegenwoordigers: V. Bilardo, M. Mazzitelli en C. Bacchini, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 november 2007 (zaak R 537/2004-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Nute Partecipazioni SpA en Worldgem Brands Srl

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 19 november 2007 (zaak R 537/2004-2) wordt vernietigd voor zover het BHIM de vordering tot nietigverklaring heeft afgewezen en Nute Partecipazioni SpA heeft verwezen in haar eigen kosten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in 90 % van de kosten van Nute Partecipazioni en van La Perla Srl voor het Gerecht en in alle kosten van Nute Partecipazioni voor de kamer van beroep.

               4)

               Nute Partecipazioni en La Perla dragen 10 % van hun eigen kosten voor het Gerecht.

               5)

               Worldgem Brands Srl draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.