title: Zaak T-7/13: Beroep ingesteld op 7 januari 2013 — ADEAS/Commissie

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/22

         Beroep ingesteld op 7 januari 2013 — ADEAS/Commissie
   (Zaak T-7/13)
   2013/C 79/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Association pour la Défense de l’Épargne et de l’Actionnariat des Salariés de France Télécom-Orange (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A.-L. Lefort des Ylouses en A.-S. Gay, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep van ADEAS ontvankelijk te verklaren;

               —

               het besluit nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift vordert verzoekster de nietigverklaring van besluit C(2011) 9403 def. van de Commissie van 20 december 2011 waarbij onder bepaalde voorwaarden met de interne markt verenigbaar is verklaard, de steun die door de Franse Republiek ten uitvoer is gelegd ten gunste van France Télécom inzake de hervorming van de wijze van financiering van de pensioenen van de ambtenaren van de Staat die onder France Télécom ressorteren [steunmaatregel nr. C 25/2008 (ex NN 23/2008)]. (1)

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan die grotendeels overeenstemmen met of gelijk zijn aan die welke in het kader van zaak T-2/13, CFE-CGC France Télécom-Orange/Commissie, zijn aangevoerd.

      (1)  PB 2012, L 279, blz. 1.


title: Zaak C-381/09: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Gennaro Curia/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Zesde btw-richtlijn — Werkingssfeer — Btw-vrijstellingen — Artikel 13, B, sub d, punt 1 — Verlening van kredieten, bemiddeling inzake kredieten en beheer van kredieten — Woekerleningen — Naar nationaal recht illegale activiteit)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/16

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Gennaro Curia/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
      (Zaak C-381/09) (1)

      (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Zesde btw-richtlijn - Werkingssfeer - Btw-vrijstellingen - Artikel 13, B, sub d, punt 1 - Verlening van kredieten, bemiddeling inzake kredieten en beheer van kredieten - Woekerleningen - Naar nationaal recht illegale activiteit)
      (2010/C 288/26)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte suprema di cassazione

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Gennaro Curia

         Verwerende partij: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn (77/388) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstellingen — Verrichtingen bestaande uit de verstrekking van geldleningen, de bemiddeling daarbij en het beheer ervan — Activiteit van verstrekker van woekerleningen, die naar nationaal recht illegaal is

         Dictum

      De activiteit op het gebied van woekerleningen, die naar nationaal recht strafbaar is, valt, ook al is zij illegaal, onder de werkingssfeer van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. Artikel 13, B, sub d, punt 1, van die richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die activiteit niet aan btw kan onderwerpen terwijl de overeenkomstige activiteit waarbij geldleningen tegen niet-excessieve rente worden verstrekt, van die belasting zijn vrijgesteld.

         (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Hogere voorziening, op 16 januari 1995 ingesteld door Transacciones Marítimas SA (Tramasa), Makuspesca SA en Recursos Marinos SA, tegen de beschikking, op 26 oktober 1994 door de president van het Gerecht van eerste aanleg gegeven in de gevoegde zaken T-231/94 R, T-232/94 R en T-234/94 R tussen Transacciones Marítimas SA, Recursos Marinos SA en Makuspesca SA enerzijds en de Commissie van de Europese Gemeenschappen anderzijds (Zaak C-12/95 P)

text:
13.5.95             1 NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 119/3
Circondariale di Roma, in de aldaar dienende strafzaak              Verzoek van Corte di Appello di Ancona — civiel beroep —
tegen M. Saddik, om een prejudiciële beslissing over de             van 19 oktober 1994 om een prejudiciële beslissing in het
uitlegging van de artikelen 3, 9, 30, 37, 85 , 86, 87, 88 en 90             geding tussen Finanze Stato en Foods Import srl
van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                                     ( Zaak C-38/95 )
G. C. Rodriguez Iglesias, president, F. A. Schockweiler,
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann en P. Jann, kamerpresidenten,                                       ( 95/C 119/06 )
G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida,
J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (rappor
teur), G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat               De Corte di Appello di Ancona — civiel beroep — heeft bij
generaal: M. B. Elmer; griffier: R. Grass, op 23 maart 1995         beschikking van 19 oktober 1994, ingekomen ter griffie van
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                het Hof van Justitie op 16 februari 1995 , in het geding
volgt:                                                              tussen Finanze Stato en Foods Import srl, het Hof van
                                                                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                    prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Het bij beschikking van 24 november 1993 door de Pretura
Circondariale di Roma ingediende verzoek om een prejudi            1 . Is de opsomming ingevoerd bij Verordening ( EEG)
ciële beslissing is niet-ontvankelijk.                                     nr. 3796/81 van de Raad van 29 december 1981 i 1 ) —
                                                                           die in haar bijlage VI (hoofdstuk 3 van het gemeen
                                                                           schappelijk douanetarief) overneemt en onder post
(M PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .                                         03.02 A. I kabeljauw vermeldt, en onder post 03.02 A. II
                                                                           kabeljauwfilets, met nadere specificering van „ Gadus
                                                                           morhua, Boreogadus saida, Gadus ogac ", welke opsom
                                                                           ming is overgenomen in Verordening (EEG) nr. 3333/83
                                                                           van de Raad van 4 november 1983 (2) —, een limitatieve
                                                                           dan wel een enumeratieve opsomming, en valt kabel
                                                                           jauw die met de wetenschappelijke naam „Molva "
                                                                           wordt aangeduid, wel of niet onder die opsomming ?
Hogere voorziening, op 16 januari 1995 ingesteld door               2 . Voor het geval het antwoord op de eerste vraag luidt, dat
Transacciones Maritimas SA (Tramasa), Makuspesca SA en                     de opsomming limitatief is:
Recursos Marinos SA, tegen de beschikking, op 26 oktober
1994 door de president van het Gerecht van eerste aanleg                   Is artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 3796/81 van de
gegeven in de gevoegde zaken T-231/94 R, T-232/94 R en                     Raad van 29 december 1981 , dat in de schorsing van de
T-234/94 R tussen Transacciones Maritimas SA, Recursos                     invoerrechten voorziet, alleen van toepassing op de drie
Marinos SA en Makuspesca SA enerzijds en de Commissie                      in vraag 1 genoemde soorten ( Gadus morhua, Boreoga
        van de Europese Gemeenschappen anderzijds                          dus saida, Gadus ogac) en niet op andere soorten, zoals
                       (Zaak C-12/95 P)                                    Molva ?
                         ( 95/C 119/05 )
                                                                    3 . Ongeacht het antwoord op de eerste vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 januari 1995 hogere voorziening ingesteld door                       Moet artikel 5 , lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1697/
Transacciones Maritimas SA (Tramasa), Makuspesca SA en                     79 van de Raad van 24 juli 1979 (3 ) — volgens welke
Recursos Marinos SA, vertegenwoordigd door S. Martinez                     bepaling de belastingplichtige er recht op heeft, dat niet
Lage, R. Allendesalazar Corcho en J. Vias Alonso, advoca                  tot navordering wordt overgegaan ( arrest van 22 okto
ten te Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     ber 1987, zaak 314/85, Foto-Frost, Jurispr. 1987, blz.
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 ,                    4199 ) —, ook op het onderhavige geval worden
tegen de beschikking, door de president van het Gerecht van                toegepast, waarin de vereffening van de rechten is
eerste aanleg gegeven in de gevoegde zaken T-231/94 R,                     uitgebleven ten gevolge van een omissie van de doua
T-232/94 R en T-234/94 R tussen Transacciones Maritimas                    neautoriteiten en de vermeende belastingplichtige alle
SA, Recursos Marinos SA en Makuspesca SA enerzijds en de                   vigerende bepalingen ter zake van de douaneaangifte in
Commissie van de Europese Gemeenschappen anderzijds.                       acht heeft genomen ?
                                                                    (!) PB nr. L 379 van 31 . 12 . 1981 , blz. 1 .
Bij beschikking van de president van het Hof van 7 maart            (2) PB nr. L 313 van 14. 11 . 1983 , blz. 1 . De originele versie van de
1995 is de hogere voorziening afgewezen en zijn requiranten               verwijzingsbeschikking vermeldt bij vergissing Verordening
in de kosten verwezen.                                                    (EEG ) nr. 3383/83 .
                                                                    ( 3 ) PB nr. L 197 van 3 . 8 . 1979, blz. 1 .


title: Zaak T-234/12: Arrest van het Gerecht van 8 september 2015 — Amitié/Commissie („Arbitragebeding — Subsidie — Financiële bijstand — Opschorting van betaling — Terugvordering van gedeclareerde kosten — Schadevergoeding — Vertragingsrente — Debetnota — Contractuele aansprakelijkheid — Tegenvordering”)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/13

         Arrest van het Gerecht van 8 september 2015 — Amitié/Commissie
   (Zaak T-234/12) (1)

   ((„Arbitragebeding - Subsidie - Financiële bijstand - Opschorting van betaling - Terugvordering van gedeclareerde kosten - Schadevergoeding - Vertragingsrente - Debetnota - Contractuele aansprakelijkheid - Tegenvordering”))
   (2015/C 346/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Amitié Srl (Bologna, Italië) (vertegenwoordigers: D. Bogaert, M. Picat en C. Siciliano, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Moro en S. Delaude, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door R. Van der Hout en A. Krämer, vervolgens door R. Van der Hout en A. Köhler, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep krachtens de artikelen 272 VWEU en 340, eerste alinea, VWEU, in de eerste plaats, tot vaststelling, allereerst, dat de bedragen die verzoekster heeft verkregen ter uitvoering van een subsidieovereenkomst en twee overeenkomsten voor financiële bijstand tussen verzoekster en de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, alsook de geldboete en de vertragingsrente waarvan de Commissie terugbetaling of betaling van verzoekster vordert, niet of minstens niet volledig verschuldigd zijn gelet op de eindconclusies van een financiële audit, vervolgens, dat het recht van de Commissie om de eindconclusies van een financiële audit te extrapoleren naar een andere subsidieovereenkomst is verjaard en, ten slotte, dat de Commissie de Unie contractueel aansprakelijk heeft gemaakt door de betaling van de bedragen die verzoekster verschuldigd zijn ter uitvoering van de twee andere subsidieovereenkomsten, te hebben opgeschort op basis van de voorlopige conclusies van de financiële audit, en in de tweede plaats, tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoekster van de bedragen die haar verschuldigd blijven krachtens de subsidieovereenkomsten waarvan de uitvoering is opgeschort en krachtens een andere overeenkomst voor financiële bijstand, alsook van de vertragingsrente en, bovendien, van een vergoeding voor de schade die verzoekster geleden heeft als gevolg van het misbruik dat de Commissie heeft gemaakt van haar rechten uit de aan de financiële audit onderworpen overeenkomsten voor financiële bijstand of subsidiëring en uit de subsidieovereenkomsten waarvan de uitvoering is opgeschort ten gevolge van die audit.

      Dictum

               1)

               Op de vordering van Amitié Srl tot vaststelling dat de Europese Commissie eraan verzaakt heeft de bedragen die verzoekster verschuldigd zijn ter uitvoering van de subsidieovereenkomsten met referentie ECP-2007-DILI-517005, betreffende de actie Athena (Access to cultural heritage networks across Europe), en ECP-2008-DILI-538025, betreffende de actie Judaica Europeana (Jewish urban digital European integrated cultural archive), behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Amitié wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van, in de eerste plaats, een bedrag van 50 458,23 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tegen een rentevoet van 4,5 % per jaar, te rekenen vanaf 6 april 2012 tot de volledige betaling van dit bedrag, in de tweede plaats, een bedrag van 261 947,36 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tegen een rentevoet van 4,25 % per jaar, te rekenen vanaf 28 december 2012 tot de volledige betaling van dit bedrag, in de derde plaats, een bedrag van 358 712,35 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tegen een rentevoet van 4,5 % per jaar te rekenen vanaf 8 mei 2012 tot de volledige betaling van dit bedrag en, in de vierde plaats, een bedrag van 5 045,82 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tegen een rentevoet van 4,5 % per jaar, te rekenen vanaf 23 juni 2012 tot de volledige betaling van dit bedrag.

               4)

               Amitié wordt verwezen in haar eigen kosten en in vier vijfde van de kosten van de Commissie.

               5)

               De Commissie zal een vijfde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-155/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Zanjani/Raad

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/24

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Zanjani/Raad
   (Zaak T-155/13)
   2013/C 141/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Babak Zanjani (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: L. Defalque en C. Malherbe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt I.I.1 (onder het opschrift „Persoon”) van de bijlage bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) nietig verklaren;

               —

               punt I.I.1 (onder het opschrift „Persoon”) van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55) nietig verklaren;

               —

               verklaren dat besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, niet van toepassing is, voor zover artikel 19, lid 1, sub b en c, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39) op verzoeker wordt toegepast, alsmede verklaren dat de erin vastgestelde beperkende maatregelen niet op verzoeker van toepassing zijn;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               De Raad heeft de in artikel 19, lid 1, sub b en c, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad bedoelde bestreden beperkende maatregelen vastgesteld zonder dat daarvoor enige wettelijke bepaling/grondslag bestond.

               2)

               De Raad is de motiveringsplicht niet nagekomen. De motivering van het bestreden besluit en de bestreden verordening is vaag en algemeen en vermeldt niet de specifieke en werkelijke redenen op grond waarvan de Raad in het kader van de uitoefening van zijn ruime beoordelingsmarge van mening was dat de bestreden beperkende maatregelen op verzoeker moesten worden toegepast.

               3)

               De Raad heeft verzoekers rechten van verdediging, zijn recht op een eerlijk proces en zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden. Verzoeker is niet ingelicht of op de hoogte gesteld van eventuele tegen hem aangevoerde bewijzen die de voor hem nadelige maatregel kunnen rechtvaardigen. De Raad verleende verzoeker ook geen toegang tot zijn dossier en verstrekte hem evenmin de gevraagde documenten (daaronder begrepen nauwkeurige en gepersonaliseerde informatie die de bestreden beperkende maatregelen rechtvaardigen). De Raad lichtte verzoeker ook niet in over de eventuele tegen hem aangevoerde bewijzen. De Raad heeft verzoekers uitdrukkelijk verzoek om te worden gehoord niet ingewilligd. Voornoemde schending van verzoekers rechten van verdediging — met name het feit dat hij niet is ingelicht over de tegen hem aangevoerde bewijzen — houdt een schending in van verzoekers recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               4)

               De Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de vaststelling van beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker. De redenen die de Raad tegen verzoeker heeft ingeroepen, vormen geen toereikende motivering. Bovendien heeft de Raad geen bewijzen of informatie aangevoerd ter staving van de redenen waarop hij heeft gesteund ter rechtvaardiging van de bestreden beperkende maatregelen, die op loutere beweringen steunen.

               5)

               De bestreden beperkende maatregelen zijn ongeldig en onrechtmatig vanwege de tekortkoming in de beoordeling van de Raad die voorafging aan de vaststelling van de maatregelen. De Raad heeft geen werkelijk onderzoek verricht naar de omstandigheden van de zaak, maar heeft zich ertoe beperkt de aanbevelingen van de VN-Veiligheidsraad te volgen en de door de lidstaten ingediende voorstellen aan te nemen.


title: Zaak C-342/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2016 door Novomatic AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-326/14, Novomatic/EUIPO — Granini France (HOT JOKER)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/2

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2016 door Novomatic AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-326/14, Novomatic/EUIPO — Granini France (HOT JOKER)
   (Zaak C-342/16 P)
   (2017/C 095/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Novomatic AG (vertegenwoordiger: W. Mosing, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Granini France
   Bij beschikking van 6 december 2016 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-223/99: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (derde Sezione) van 26 november 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agorà s.r.l. en Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano

text:
C 246/12                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
uniforme heffing van 500 000 LIT voor de inschrijving van de           Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
oprichtingsakte, en van verschillende forfaitaire bedragen             la Lombardia (derde Sezione) van 26 november 1998 om
voor de inschrijving van de andere vennootschapsakten (van             een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agorà s.r.l.
90 000 LIT tot 750 000 LIT naar gelang van het soort ven-                   en Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano
nootschap) al dan niet verenigbaar met de beginselen van
gemeenschapsrecht en met de door het Hof van Justitie in zijn
arrest van 20 april 1993 (C-71/91 en C-178/91) gegeven                                        (Zaak C-223/99)
uitlegging van voormelde richtlijn?
                                                                                (1999/C 246/24)
Het gaat in artikel 11, lid 1, van wet nr. 448/89 om betrekkelijk
geringe bedragen, en er wordt ex novo verwezen naar de                 Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
inschrijving van de vennootschapsakten, wat erop zou kunnen            (derde Sezione) heeft bij beschikking van 26 november 1998,
wijzen dat wordt uitgegaan van forfaitaire bedragen die                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 juni 1999,
blijkbaar in overeenstemming zijn met de kostprijs van de              in het geding tussen Agorà s.r.l. en Ente Autonomo Fiera
dienst [in welk geval het zou gaan om rechten met het karakter         Inernazionale di Milano, het Hof van Justitie van de Europese
van een vergoeding: artikel 12, sub e, van richtlijn 69/335]. In       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
feite zou deze bepaling zijn vastgesteld zonder dat vooraf een         de navolgende vraag:
onderzoek of een berekening van de kostprijs van de aan
de vennootschappen aangerekende dienst is gemaakt (welke
kosten gemakkelijk kunnen worden vastgesteld, nu het gaat              „Kan het begrip publiekrechtelijke instelling in de zin van
om uitgaven tijdens de voorbije jaren, op basis van het aantal         artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50 (1) van 18 juni 1992
en de kwalificaties van de destijds met die dienst belaste             van toepassing worden geacht op de Ente Autonomo Fiera
personen, en voorts gelet op de uitgaven voor materiële                Internazionale di Milano?”
werking van de dienst). Evenmin bestaat er een aantoonbaar
verband tussen de aangerekende heffingen en de concreet
verrichte dienst die destijds werd verricht ten behoeve van de         (1) PB L 209 van 24.07.1992, blz. 1.
vennootschappen, die bovendien een heffing hadden betaald
voor de eerste inschrijving en voor de jaarlijkse vernieuwing
daarvan, en niet voor de forfaitaire registratie van de vennoot-
schapsakten.
Afgezien van de vraag of de door de Italiaanse Staat ingevolge
artikel 11, lid 1, van wet nr. 448 van 1998 geheven bedragen
het karakter van een vergoeding hebben, rijst de vraag of de           Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 24 maart
wettelijke interesten ten laste van de Staat — die moeten              1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
worden betaald over de aan de vennootschappen teruggegeven                       Sociale Verzekeringsbank en Y. Moughit
bedragen — zoals uitdrukkelijk is erkend in artikel 11, lid 3,
verschuldigd zijn met ingang van de indiening van de vordering
om terugbetaling, en tegen een speciaal voor dit geval vastge-                                (Zaak C-225/99)
stelde jaarlijkse rentevoet van 2,5 % die dus lager is dan de in
het algemeen bij de artikelen 1 en 5 van wet nr. 29 van
29 januari 1961 (zoals later gewijzigd) voorgeschreven al-                                     (1999/C 246/25)
gemene rentevoet voor onverschuldigd betaalde belastingbe-
dragen, dan wel, overeenkomstig wat geldt voor onverschuldig-          De Centrale Raad van Beroep heeft bij verzoek van 24 maart
de bedragen in het algemeen, krachtens artikel 2033 van het            1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juni
Burgerlijk Wetboek: is de wettelijke interest al dan niet              1999, in het geding Sociale Verzekeringsbank en Y. Moughit,
verenigbaar met het beginsel van de gelijkwaardigheid van de           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
twee (nationale en communautaire) rechtsorden inzake de aan            zocht om bij wijze van prejudiciële beslissing uitspraak te doen
de particulier toekomende bescherming, en/of met het beginsel          over de navolgende vraag:
van de effectiviteit van de uitoefening van de door de
communautaire rechtsorde erkende rechten? Beide beginselen
zijn herhaaldelijk door het Hof van Justitie erkend in de              Moet onder „gezinslid” in de zin van artikel 41, eerste lid, van
arresten van 15 september 1998 in de zaken Spac (C-260/96),            de Samenwerkingsovereenkomst tussen de EG en Marokko (1),
Edis (C-231/96) en Ansaldo (gevoegde zaken C-279/96 (3),               d.d. 27 april 1976 mede worden verstaan de alleenstaande
C-280/96 en C-281/96).                                                 moeder van een Marokkaanse werknemer, die, nadat deze
                                                                       laatst-genoemde zich op volwassen leeftijd op het grondgebied
                                                                       van een lidstaat van de gemeenschap heeft gevestigd, zich
                                                                       metterwoon bij hem heeft gevoegd?
(1) PB L 249, 3 oktober 1969, blz. 25.
(2) Jurispr. 1993, blz. I-1915.
(3) Jurispr. 1998, blz. I-5025.                                        (1) Verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september
                                                                           1978, PB 1978, L 264, blz. 1.


title: Zaak F-54/13: Beroep ingesteld op 31 mei 2013 — ZZ/EESC

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/64

         Beroep ingesteld op 31 mei 2013 — ZZ/EESC
   (Zaak F-54/13)
   2013/C 207/113
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het EESC houdende afwijzing van een door verzoeker op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediend verzoek om verkrijging van een vergoeding voor de schade die hij heeft geleden als gevolg van de vermeende verbetenheid of zelfs de intimidatie door de administratie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het EESC van 3 oktober 2012, voor zover daarbij wordt afgewezen verzoekers verzoek van 5 juni 2012 tot verkrijging van een passende en redelijke vergoeding voor de immateriële schade, de schade aan zijn reputatie en gezondheid en de loopbaanschade die hij heeft geleden, welk besluit na verzoekers klacht van 24 oktober 2012 is bevestigd bij het besluit van 22 februari 2013;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor zijn immateriële schade en de schade aan zijn reputatie en gezondheid, welke, onder voorbehoud van een verhoging of verlaging in de loop van het geding, op 12 000 EUR worden begroot;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor de loopbaanschade die hij heeft geleden als gevolg van het feit dat hij door de toen lopende onderzoeken en procedures later is bevorderd, en wel door een herstel van loopbaan in de rang AST 5, onder voorbehoud van wijziging in de loop van het geding en, subsidiair, door een passende vergoeding welke, onder voorbehoud van een verhoging in de loop van het geding, op 41 403,09 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-98/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 februari 2012 — Wim J. J. Slot/3 H Camping-Center Heinsberg GmbH

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 februari 2012 — Wim J. J. Slot/3 H Camping-Center Heinsberg GmbH
   (Zaak C-98/12)
   2012/C 126/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wim J. J. Slot

      Verwerende partij: 3 H Camping-Center Heinsberg GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van een door consumenten gesloten overeenkomst in de zin van artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening (1) wanneer een ondernemer, door de wijze waarop hij zijn website heeft ingericht, zijn activiteit op een andere lidstaat heeft gericht en een consument die zijn woonplaats in deze lidstaat heeft, naar aanleiding van de informatie op de website van de ondernemer naar de zetel van diens onderneming gaat en de contractpartijen op die plaats de overeenkomst ondertekenen,
               of
               is het voor de toepassing van artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening in het onderhavige geval vereist dat de overeenkomst wordt gesloten door middel van technieken voor verkoop op afstand?

               2)

               Indien artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening aldus moet worden uitgelegd dat in casu de overeenkomst in beginsel door middel van technieken voor de verkoop op afstand moet worden gesloten:
               Is de rechter van de lidstaat waar de consument zijn woonplaats heeft, als bedoeld in artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening juncto artikel 16, lid 2, van deze verordening, bevoegd wanneer de contractpartijen door middel van technieken voor de verkoop op afstand een voorovereenkomst aangaan waaruit de sluiting van de definitieve overeenkomst later rechtstreeks voortvloeit?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 november 2002 in zaak C-348/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 97/11/EG — Milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Onvolledige uitvoering")

text:
21.12.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/23
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en
waarnemend voor de president van de Tweede kamer, V. Skou-                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
ris en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal:               te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart
A. Tizzano, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op                 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
7 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                       milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
luidt als volgt:                                                            projecten (PB L 73, blz. 5), of de Commissie niet in kennis te
                                                                            stellen van deze bepalingen, de krachtens die richtlijn op haar
1)     Ingevolge de artikelen 3 en 5 van verordening (EEG) nr. 881/         rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
       92 van de Raad van 26 maart 1992 betreffende de toegang              (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
       tot de markt van het goederenvervoer over de weg in de               president, R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris en
       Gemeenschap van of naar het grondgebied van een lidstaat of          J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano,
       over het grondgebied van een of meer lidstaten, en artikel 14        griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 7 november 2002 een
       van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het
       wegvervoer, zowel in de oorspronkelijke versie als in die welke      1)     Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
       voortvloeit uit verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad van                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       24 september 1998, is het een in een lidstaat gevestigde                    aan artikel 1, punten 7 en 11, van richtlijn 97/11/EG van de
       wegvervoersonderneming die voertuigen zonder bestuurder ver-                Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/
       huurt aan een in een andere lidstaat gevestigde wegvervoerson-              337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
       derneming, niet toegestaan haar eigen communautaire vergun-                 openbare en particuliere projecten, is de Franse Republiek de
       ning te laten gebruiken door de huurder of de tachoschijven van             krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
       de verhuurde voertuigen te blijven beheren.                                 nagekomen.
2)     Artikel 2, punt 1, van richtlijn 84/647/EEG van de Raad van          2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
       19 december 1984 betreffende het gebruik van gehuurde
       voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over
       de weg, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/398/EEG van de Raad         (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.
       van 24 juli 1990, moet aldus worden uitgelegd dat, onder
       voorbehoud van de eventuele toepassing van artikel 4 van deze
       richtlijn, gehuurde voertuigen zonder bestuurder moeten zijn
       ingeschreven in de lidstaat waar de hurende wegvervoersonder-
       neming is gevestigd.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1) PB C 227 van 11.8.2001. PB C 275 van 29.9.2001.
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 7 november 2002
                                                                            in zaak C-352/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                      ARREST VAN HET HOF                                                  schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                             (Zesde kamer)
                                                                            („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 98/8/EG”)
                        van 7 november 2002
                                                                                (2002/C 323/32)
in zaak C-348/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                schappen tegen Franse Republiek ( 1)                                                   (Procestaal: Spaans)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 97/11/EG — Milieu-effect-                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten                                             dentie van het Hof)
                     — Onvolledige uitvoering”)
                            (2002/C 323/31)                                 In zaak C-352/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
                            (Procestaal: Frans)                             (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een verzoek om
                                                                            vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
                            dentie van het Hof)                             om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees
                                                                            Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op
                                                                            de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1), of in elk
In zaak C-348/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
pen (gemachtigden: G. zur Hausen en J. Adda) tegen Franse                   delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Colas alsmede                  gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-
C. Isidoro), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                 steld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,


title: Arrest van het Hof van 16 november 2016 in zaak E-4/16 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof — Artikel 33 Toezichtovereenkomst — Maatregelen nodig ter uitvoering van een arrest van het Hof)

text:
               15.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/49

         ARREST VAN HET HOF
   van 16 november 2016
   in zaak E-4/16
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen

      (Niet-uitvoering van een niet-nakomingsarrest van het Hof — Artikel 33 Toezichtovereenkomst — Maatregelen nodig ter uitvoering van een arrest van het Hof)

   (2017/C 189/13)
   In zaak E-4/16, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de vastgestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 2 december 2013 in zaak E-13/13 (Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Noorwegen), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, en Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 16 november 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de vastgestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 2 december 2013 in zaak E-13/13 (Toezichthoudende Autoriteit van de EVA/Noorwegen), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van artikel 33 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie.

               2.

               Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-380/14: Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2016 — Pshonka/Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Plaatsing van verzoekers naam op die lijst — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijst — Kennelijk gegrond beroep”)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/45

         Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2016 — Pshonka/Raad
   (Zaak T-380/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Plaatsing van verzoekers naam op die lijst - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijst - Kennelijk gegrond beroep”))
   (2016/C 335/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Artem Viktorovych Pshonka (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: C. Constantina en J.-M. Reymond, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en A. Vitro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en D. Gauci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 26) en van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 1), voor zover zij verzoeker betreffen.

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, worden nietig verklaard voor zover zij Artem Viktorovych Pshonka betreffen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Pshonka.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak T-154/11: Arrest van het Gerecht van 27 november 2014 — Cantina Broglie 1/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Ripassa ZENATO) („Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Ripassa ZENATO – Ouder nationaal woordmerk RIPASSO – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/28

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2014 — Cantina Broglie 1/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Ripassa ZENATO)
      (Zaak T-154/11) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Ripassa ZENATO - Ouder nationaal woordmerk RIPASSO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
      (2015/C 016/46)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Cantina Broglie 1 Srl (Peschiera del Garda, Italië) (vertegenwoordiger: A. Rizzoli, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Verona, Italië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 december 2010 (zaak R 700/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen de Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona en Zenato Azienda Vitivinicola Srl

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Cantina Broglie 1 Srl wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 juli 1997 in zaak C-28/95 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): A. Leur-Bloem tegen Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen Amsterdam 2 (Artikel 177 - Bevoegdheid van Hof - Nationale wettelijke regeling die naar communautaire bepalingen verwijst - Omzetting - Richtlijn 90/434/EEG - Begrip aandelenfusie - Belastingfraude of -ontwijking)

text:
C 271 /2               NL |               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)                                                      van 17 juli 1997
                                                                     in zaak C-28/95          (verzoek van het Gerechtshof te
                        van 10 juli 1997
                                                                     Amsterdam om een prejudiciële beslissing): A. Leur-Bloem
in zaak C-261/95 (verzoek van de Pretura circondariale di                 tegen Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen
Frosinone om een prejudiciële beslissing): R. Palmisani                                       Amsterdam 2 (')
 tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS ) ( l )     (Artikel 177 — Bevoegdheid van Hof — Nationale wette
                                                                     lijke regeling die naar communautaire bepalingen verwijst
(Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol            — Omzetting — Richtlijn 90/434/EEG — Begrip aande
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Aan                              lenfusie — Belastingfraude of ^ontwijking)
sprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van
     richtlijn — Adequate vergoeding — Vervaltermijn)                                           ( 97/C 271 /03 )
                          ( 97/C 271/02 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak C-28/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
                                                                     Gerechtshof te Amsterdam, in het aldaar aanhangige
                                                                     geding tussen A. Leur-Bloem en Inspecteur der Belasting
                                                                     dienst/Ondernemingen Amsterdam 2, om een prejudiciële
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      beslissing over de uitlegging van de artikelen 2, onder d),
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      en 11 , lid 1 , onder a ), van Richtlijn 90/434/EEG van de
                                                                     Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke
                                                                      fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa
                                                                      en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit
 In zaak C-261/95 , betreffende een verzoek aan het Hof              verschillende lidstaten ( PB L 225 van 20 . 8 . 1990, blz. 1 ),
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura              heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
 circondariale di Frosinone ( Italië ), in het aldaar aanhan         Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 gige geding tussen R. Palmisani en Istituto nazionale della          Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten;
 previdenza sociale ( INPS ), om een prejudiciële beslissing          C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.
 over de uitlegging van artikel 5 van het EG-Verdrag en               Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann ( rapporteur)
 van het beginsel dat de staat aansprakelijk is voor schade,          en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : F. G.
 veroorzaakt aan particulieren door een aan hem toe te               Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
 rekenen schending van het Gemeenschapsrecht, heeft het               17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho          als volgt:
 de Almeida, kamerpresident; L. Sevón, D. A. O. Edward,
 P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters; advocaat
 generaal : G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur,          1 . Het Hof is krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag
 op 10 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                     bevoegd het Gemeenschapsrecht uit te leggen wanneer
 luidt als volgt:                                                          dit de betrokken situatie niet rechtstreeks regelt, doch
                                                                           de nationale wetgever bij de omzetting van de bepalin
                                                                           gen van een richtlijn in nationaal recht heeft besloten,
                                                                           zuiver interne situaties op dezelfde wijze te behandelen
 Het Gemeenschapsrecht verzet zich in zijn huidige stand                   als situaties die door de richtlijn worden geregeld, en
 niet ertegen, dat een lidstaat voor het instellen van een                  hij zijn nationale wetgeving dus heeft aangepast aan
 vordering tot vergoeding van de schade die is geleden ten                  het Gemeenschapsrecht.
 gevolge van de te late omzetting van Richtlijn 80/987/
 EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de
 onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten               2 . a ) Artikel 2, onder d), van Richtlijn 90/434/EEG van
 inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie                        de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeen
 van de werkgever, een vervaltermijn van een jaar vanaf de                      schappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsin
 omzetting in zijn interne rechtsorde stelt, mits deze proce                   gen, inbreng van activa en aandelenruil met betrek
 dureregel niet ongunstiger is dan de regels die gelden voor                    king tot vennootschappen uit verschillende lidsta
 soortgelijke nationale vorderingen.                                            ten, vereist niet, dat de verwervende vennootschap
                                                                                in de zin van artikel 2, onder h), van deze richtlijn
                                                                                zelf een onderneming drijft, noch dat de onderne
  O PB C 268 van 14 . 10 . 1995 .                                               ming van twee vennootschappen in financieel en
                                                                                economisch opzicht duurzaam in één eenheid
                                                                                wordt samengebracht. Ook de omstandigheid dat
                                                                                dezelfde natuurlijke persoon die enig aandeelhou
                                                                                der en directeur van de verworven vennootschap
 ---pagebreak--- 6 . 9 . 97               NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 271 /3
           pen was, enig aandeelhouder en directeur van de              am Main-Ost, om een prejudiciële beslissing over de uit
           verwervende vennootschap wordt, staat niet eraan             legging van artikel 244 van Verordening ( EEG) nr. 2913/
           in de weg dat de betrokken rechtshandeling als een           92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van
           aandelenfusie kan worden aangemerkt.                         het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19 . 10 .
                                                                        1992, blz. 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
      b ) Artikel 11 van Richtlijn 90/434/EEG moet aldus                Rodriguez Iglesias, president; G. F. Mancini, J. C. Moi
           worden uitgelegd, dat bij het onderzoek of de                tinho de Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresi
           voorgenomen rechtshandeling belastingfraude of               denten; C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
           -ontwijking als hoofddoel of een der hoofddoelen             D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann ( rap
           heeft, de bevoegde nationale autoriteiten in elk             porteur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal :
           concreet geval deze rechtshandeling in haar geheel           F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
           moeten onderzoeken. Een dergelijk onderzoek                  17 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
           dient vatbaar te zijn voor rechterlijke toetsing.            als volgt:
           Overeenkomstig artikel 11 , lid 1 , onder a), van
           Richtlijn 90/434/EEG kunnen de lidstaten bepalen,            1 . Artikel 244, tweede alinea, van Verordening (EEG)
           dat het feit dat de voorgenomen rechtshandeling                   nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot
           niet op grond van zakelijke overwegingen heeft                    vaststelling van het communautair douanewetboek,
           plaatsgevonden, een vermoeden van belasting                      moet aldus worden uitgelegd, dat de douaneautoritei
           fraude of -ontwijking oplevert. Zij dienen met                    ten de tenuitvoerlegging van een bestreden douanebe
           inachtneming van het evenredigheidsbeginsel de                    schikking geheel of gedeeltelijk opschorten, wanneer
           daarvoor noodzakelijke nationale procedures vast                  aan één van de twee in deze bepaling genoemde voor
           te stellen. De vaststelling van een voorschrift van               waarden is voldaan, zodat de tenuitvoerlegging moet
           algemene strekking waarbij bepaalde categorieën                   worden opgeschort, wanneer de belanghebbende
           van rechtshandelingen automatisch van het belas                  onherstelbare schade dreigt te lijden, zonder dat er
           tingvoordeel worden uitgesloten op basis van crite               evenwel reden moet zijn om te twijfelen aan de over
           ria als genoemd in het tweede antwoord onder a),                  eenstemming van de bestreden beschikking met de
           ongeacht of er werkelijk sprake is van belasting                 douanewetgeving.
           fraude of -ontwijking, zou verder gaan dan nood
           zakelijk is om een dergelijke belastingfraude of             2 . Het feit dat in geval van onmiddellijke tenuitvoerleg
           -ontwijking te voorkomen en zou afbreuk doen                      ging van een bestreden douanebeschikking voor de
           aan het door Richtlijn 90/434/EEG nagestreefde                    belanghebbende onherstelbare schade kan ontstaan,
           doel.                                                             staat geenszins eraan in de weg, dat de douaneautori
                                                                             teiten voor de opschorting van de tenuitvoerlegging
     c ) Het begrip „ zakelijke overweging " in de zin van                   van deze beschikking een zekerheidstelling verlangen.
           artikel 11 van Richtlijn 90/434/EEG moet aldus                    Indien evenwel het vereiste van zekerheidstelling,
           worden uitgelegd, dat het ruimer is dan het nastre               gezien de omstandigheden waarin de schuldenaar ver
           ven van een zuiver fiscaal voordeel als horizontale               keert, ernstige economische of sociale moeilijkheden
           verliescompensatie.                                               kan veroorzaken, hebben de douaneautoriteiten de
                                                                             mogelijkheid van een dergelijke zekerheidstelling af te
(M PB C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                               zien.
                                                                        3 . Het feit dat voor de opschorting van de tenuitvoerleg
                                                                             ging van een bestreden douanebeschikking een zeker
                                                                             heidstelling wordt verlangd, kan ernstige economische
                     ARREST VAN HET HOF                                      of sociale moeilijkheden veroorzaken voor een schulde
                                                                             naar die niet over voldoende middelen beschikt om
                          van 17 juli 1997                                   een dergelijke zekerheid te kunnen stellen.
in zaak C-130/95 (verzoek van het Hessische Finanz
gericht te Kassei om een prejudiciële beslissing): B. Giloy             4 . Ingeval voor de opschorting van de tenuitvoerlegging
         tegen Hauptzollamt Frankfurt am Main-Ost ( ! )                      van een bestreden douanebeschikking op grond van
                                                                             artikel 244, derde alinea, van Verordening (EEG)
(Artikel 177 — Bevoegdheid van Hof — Nationale wette                        nr. 2913/92 een zekerheidstelling wordt verlangd,
lijke regeling waarbij communautaire bepalingen worden                       moet het bedrag van deze zekerheid worden vastge
toegepast — Communautair douanewetboek — Beroep —                            steld op het juiste bedrag van de schuld of, indien dit
   Schorsing van douanebeschikking — Zekerheidstelling)                      bedrag niet nauwkeurig kan worden bepaald, op het
                            ( 97/C 271 /04 )                                 hoogste bedrag van de schuld die is of kan ontstaan,
                                                                             tenzij het vereiste van zekerheidstelling voor de schul
                         (Procestaai: Duits)
                                                                             denaar ernstige economische of sociale moeilijkheden
                                                                             kan veroorzaken; indien zulks het geval is, mag het
                                                                             bedrag van de zekerheid, met inachtneming van de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               financiële situatie van de schuldenaar, worden vastge
                   de Jurisprudentie van het Hof)                            steld op een lager bedrag dan het totale bedrag van de
                                                                             betrokken schuld.
In zaak C-130/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Hessi                 ( ) PB C 159 van 24 . 6 . 1995 .
sche Finanzgericht te Kassei (Duitsland ), in het aldaar aan
hangige geding tussen B. Giloy en Hauptzollamt Frankfurt


title: Zaak T-1/09: Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Dornbracht/BHIM — Metaform Lucchese (META) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk META — Ouder gemeenschapsbeeldmerk METAFORM — Relatieve weigeringsgronden — Soortgelijke waren en overeenstemmende tekens — Weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Verwarringsgevaar )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/14

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Dornbracht/BHIM — Metaform Lucchese (META)
   (Zaak T-1/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk META - Ouder gemeenschapsbeeldmerk METAFORM - Relatieve weigeringsgronden - Soortgelijke waren en overeenstemmende tekens - Weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Verwarringsgevaar)
   2011/C 319/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt en M. Bergermann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Metaform Lucchese SpA (Pescaglia, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en A. Perani, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 november 2008 (zaak R 1152/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Metaform Lucchese SpA en Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-198/09: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2013 — UOP/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Steunmaatregel van de staten — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/19

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2013 — UOP/Commissie
   (Zaak T-198/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Steunmaatregel van de staten - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 129/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: UOP Ltd (Guildford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: B. Hartnett en O. Geiss, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Talabér Ritz en T. Scharf, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: IFP (Rueil Malmaison, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en A. Noël Baron, advocaten)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/147/EG van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende de steunmaatregel die Frankrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de groep IFP [C 51/05 (ex NN 84/05)] (PB 2009, L 53, blz. 13).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               UOP Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en IFP.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak T-234/08: Beroep ingesteld op 10 juni 2008 — EuroChem MCC/Raad

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/58

         Beroep ingesteld op 10 juni 2008 — EuroChem MCC/Raad
   (Zaak T-234/08)
   (2008/C 209/105)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: EuroChem Mineral and Chemical Company OAO (EuroChem MCC) (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: P. Vander Schueren en B. Evtimov, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 238/2008 van de Raad van 10 maart 2008 tot beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 met betrekking tot het antidumpingrecht op oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, nietig verklaren voor zover daarbij aan verzoekster en aan haar in punt 10 van de bestreden verordening genoemde werkmaatschappijen en verbonden ondernemingen een antidumpingrecht is opgelegd;

               —

               gelet op de ernst van de vastgestelde inbreuken op het gemeenschaprecht, de bevoegde instellingen gelasten de heffing van het antidumpingrecht met betrekking tot verzoekster en haar werkmaatschappijen en verbonden ondernemingen op te schorten totdat de instellingen van de Gemeenschap de maatregelen hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan het arrest van het Gerecht;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een Russische producent en exporteur van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat, vordert op grond van artikel 230 EG nietigverklaring van verordening (EG) nr. 238/2008 van de Raad (1) (de „bestreden verordening”).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert zij een grond voor nietigverklaring aan die bestaat uit drie middelen. Verzoekster stelt dat de instellingen van de Gemeenschap de normale waarde voor haar onjuist hebben vastgesteld waardoor een artificieel hoge waarde is toegepast. Verder hebben zij een verkeerde vergelijking met de exportprijs gemaakt en daardoor ten onrechte het bestaan van dumping vastgesteld. Aldus hebben zij inbreuk gemaakt op de artikelen 1 en 2 van de basisverordening (2), een aantal kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en fundamentele beginselen van het gemeenschapsrecht geschonden. Deze inbreuken hebben volgens verzoekster rechtstreeks geleid tot de ongewettigde beëindiging van het tussentijdse nieuwe onderzoek zonder wijziging van de tegen haar getroffen antidumpingmaatregel.
   In het kader van haar eerste middel stelt verzoekster meer bepaald dat de instellingen van de Gemeenschap blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en artikel 2, leden 3 en 5, van de basisverordening hebben geschonden door het grootste deel van haar productiekosten als onbetrouwbaar buiten beschouwing te laten en/of door de facto voor de vaststelling van het grootste deel van de normale waarde een methode te hanteren die ongebruikelijk is in een markteconomie.
   In het kader van haar tweede middel stelt verzoekster dat Commissie bij de aanpassing van de gasprijs artikel 2, lid 5, tweede zin, van de basisverordening heeft geschonden en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Bovendien heeft de Commissie haars inziens een redeneringsfout gemaakt door de gasprijs aan te passen op basis van de intracommunautaire gasprijs te Waidhaus (Duitsland) en door na te laten de 30 % Russische rechten bij uitvoer over Russisch gas van het bedrag van de aanpassing af te trekken.
   In het kader van haar derde middel betoogt verzoekster dat de instellingen van de Gemeenschap artikel 2, lid 10, van de basisverordening hebben geschonden en de feiten kennelijk verkeerd hebben beoordeeld door verzoeksters uitvoerprijs aan haar eerste onafhankelijke afnemer te verminderen met de desbetreffende verkoopkosten, algemene kosten en administratieve kosten, alsmede met de provisie voor met verzoekster verbonden vennootschappen die samen met deze laatste een economische eenheid vormen en deel uitmaken van haar geïntegreerde verkoopafdeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 238/2008 van de Raad van 10 maart 2008 tot beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 met betrekking tot het antidumpingrecht op oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland (PB L 75, blz. 14).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996 L 56, blz. 1).


title: Zaak C-596/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 maart 2015 — Europese Commissie/Moravia Gas Storage a.s. (voorheen Globula a.s.), Tsjechische Republiek (Hogere voorziening — Interne markt voor aardgas — Verplichting van aardgasondernemingen — Opzetten van een systeem voor de onderhandelde toegang van derden tot gasopslaginstallaties — Besluit van de Tsjechische autoriteiten — Tijdelijke ontheffing voor toekomstige installaties voor ondergrondse gasopslag te Dambořice — Besluit van de Commissie — Bevel tot intrekking van het ontheffingsbesluit — Richtlijnen 2003/55/EG en 2009/73/EG — Toepassing ratione temporis)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 maart 2015 — Europese Commissie/Moravia Gas Storage a.s. (voorheen Globula a.s.), Tsjechische Republiek
   (Zaak C-596/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Interne markt voor aardgas - Verplichting van aardgasondernemingen - Opzetten van een systeem voor de onderhandelde toegang van derden tot gasopslaginstallaties - Besluit van de Tsjechische autoriteiten - Tijdelijke ontheffing voor toekomstige installaties voor ondergrondse gasopslag te Dambořice - Besluit van de Commissie - Bevel tot intrekking van het ontheffingsbesluit - Richtlijnen 2003/55/EG en 2009/73/EG - Toepassing ratione temporis))
   (2015/C 171/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Moravia Gas Storage a.s., voorheen Globula a.s. (vertegenwoordigers: P. Zákoucký en D. Koláček, advokáti), Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Vláčil, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie, Globula/Commissie (T-465/11, EU:T:2013:406), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak T-166/13: Beschikking van het Gerecht van 14 oktober 2014 — Ben Ali/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië — Bevriezing van tegoeden — Verlenging — Gevolgen van een nietigverklaring van eerdere bevriezingsmaatregelen — Afdoening zonder beslissing — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/21

         Beschikking van het Gerecht van 14 oktober 2014 — Ben Ali/Raad
   (Zaak T-166/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië - Bevriezing van tegoeden - Verlenging - Gevolgen van een nietigverklaring van eerdere bevriezingsmaatregelen - Afdoening zonder beslissing - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2014/C 448/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. de Saint Rémy, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en A. De Elera, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2013 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 32, blz. 20), voor zover dat besluit verzoeker betreft en, ten tweede, een verzoek tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Op de vordering tot nietigverklaring van besluit 2013/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2013 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië hoeft niet meer te worden beslist wat Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Ben Ali en de Raad van de Europese Unie worden ieder verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak C-443/08: Beroep ingesteld op 7 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/11

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-443/08)
   (2009/C 6/18)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk om artikel 2, punt 3, artikel 2, punt 4, en artikel 4, lid 4, van richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (1) juist om te zetten wat de definitie van de begrippen „kleine installatie” en „belangrijke wijziging” en de verplichtingen voor bestaande installaties betreft, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert aan dat de begrippen „kleine installatie” en „belangrijke wijziging”, zoals gedefinieerd in artikel 2, punten 3 en 4, van richtlijn 1999/13/EG, onontbeerlijk zijn om te zorgen voor een geharmoniseerde en doeltreffende toepassing van deze richtlijn, aangezien zij de verplichtingen voor bepaalde categorieën van industriële installaties waarop de richtlijn betrekking heeft, verduidelijken. De omzetting van de richtlijn in Frans recht bevat op dit punt talrijke leemtes, aangezien verweerster het begrip „kleine installatie” niet heeft gedefinieerd, terwijl haar definitie van het begrip „belangrijke wijziging” geen rekening houdt met de drempelwaarden van toename van de emissies van vluchtige organische stoffen waarboven een wijziging van de installatie als belangrijk moet worden beschouwd.
   Verzoekster betreurt ook het gebrek aan nauwkeurigheid en duidelijkheid bij de omzetting van artikel 4, lid 4, van de richtlijn inzake de verplichtingen die gelden voor belangrijke wijzigingen die bestaande installaties hebben ondergaan. Aangezien de regels inzake nieuwe installaties strenger zijn dan die welke gelden voor oude installaties, dient immers ook een duidelijkere regeling te worden vastgesteld in de gevallen waarin een bestaande installatie belangrijke wijzigingen ondergaat, teneinde de nuttige werking van de richtlijn, die milieubescherming op een hoog niveau nastreeft, te waarborgen.

      (1)  PB L 85, blz 1.


title: Zaak T-210/14: Beroep ingesteld op 1 april 2014 — Mederer/BHIM — Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings)

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/15

         Beroep ingesteld op 1 april 2014 — Mederer/BHIM — Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings)
   (Zaak T-210/14)
   2014/C 245/21
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mederer GmbH (Fürth, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Sachs en O. Ruhl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cadbury Netherlands International Holdings BV (Breda, Nederland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 december 2013 in zaak R 225/2013-5 vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure verwijzen in de kosten van de procedure voor het BHIM en voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Gummi Bear-Rings” voor waren van klasse 30 — Internationale inschrijving nr. 1 051 028, waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Cadbury Netherlands International Holdings BV

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk met het woordelement „Gummy”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-419/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Ellinika Touristika Akinita/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/43

         Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Ellinika Touristika Akinita/Commissie
   (Zaak T-419/11)
   2011/C 282/80
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Ellinika Touristika Akinita A.E. (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Fragkakis, dikigoros)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep in zijn geheel ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden beschikking van de Commissie, gericht aan de Helleense Republiek, nietig en ongeldig verklaren;

               —

               de terugbetaling gelasten van enig bedrag dat rechtstreeks of indirect van verzoekster is „teruggevorderd” in het kader van de tenuitvoerlegging van de bestreden beschikking;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2011) 3504 def. van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende staatssteun aan bepaalde Griekse casino’s, nr. C 16/2010 (ex NN 22/2010, ex CP 318/2009), die door de Helleense Republiek ten uitvoer is gelegd.
   Verzoekster voert de volgende middelen aan.
   Het eerste middel is ontleend aan de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU en een ontoereikende motivering in strijd met artikel 296 VWEU. Meer bepaald: (i) levert de onderzochte maatregel het casino van Parnitha en dat van Korfoe geen economisch voordeel door de overdracht van staatsmiddelen op, (ii) is hij niet selectief en (iii) kan hij het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloeden of de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen.
   Het tweede middel is ontleend aan de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 14, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1). Meer bepaald: (i) kan de onrechtmatige steun alleen worden teruggevorderd van de daadwerkelijke begunstigden van de betrokken maatregel en (ii) zijn de daadwerkelijke begunstigden van de betrokken maatregel (de klanten van de casino’s) niet dezelfde als de personen tot wie het bevel tot terugvordering is gericht (de casino’s van Korfoe, Parnitha en Thessaloniki), die geen toegangsbewijs hoefden te betalen.
   Het derde middel is ontleend aan de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 14, lid 1, tweede volzin, van die verordening. De terugvordering van de betrokken steun is in strijd met: (i) het beginsel van de bescherming van gewettigd vertrouwen en (ii) het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-236/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 2847/93 — Controleregeling in visserijsector — Te late mededeling van vereiste gegevens)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-236/05) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EEG) nr. 2847/93 - Controleregeling in visserijsector - Te late mededeling van vereiste gegevens)
   (2006/C 326/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: K. Banks, gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Nwaokolo, gemachtigde, D. J. Rhee, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 19 decies van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1) — Ontbreken van mededeling van voorgeschreven gegevens binnen gestelde termijn
   Dictum

               1)

               Door de gegevens die zijn vereist volgens artikel 19 decies, eerste en derde streepje, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003, met vertraging mee te delen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze verordening op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak C-195/03: Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 7 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Ministerie van Financiën en 1. Papismedov M., 2. Geldof E.P.G., 3. Ben-Or A., 4. Peer R., 5. Peer M., 6. Tavdidischvili B., 7. Janssens J.J.M., 8. Transocean System Transport B.V.B.A., 9. Hoste J.P.G.L., 10. United Logistic Partners B.V.B.A., 11. Decock F.J.H., 12. Joris J. M.-L. en 13. Vanbelleghem G.L.J.

text:
C 158/14              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.7.2003
Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 7 mei                    4.     Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                        moet, voor goederen die, al dan niet opzettelijk, onder een
het Ministerie van Financiën en 1. Papismedov M., 2. Gel-                       onjuiste benaming/handelsbenaming werden aangegeven,
dof E.P.G., 3. Ben-Or A., 4. Peer R., 5. Peer M., 6. Tavdidis-                  geacht worden dat deze goederen op onregelmatige
chvili B., 7. Janssens J.J.M., 8. Transocean System Trans-                      wijze in het douanegebied van de Gemeenschap werden
port B.V.B.A., 9. Hoste J.P.G.L., 10. United Logistic Part-                     binnengebracht (met andere woorden te zijn binnen-
ners B.V.B.A., 11. Decock F.J.H., 12. Joris J. M.-L. en                         gebracht in strijd met de bepalingen van de artikelen 38
                   13. Vanbelleghem G.L.J.                                      tot en met 41 en met die van artikel 177, tweede streepje
                                                                                van het communautair douanewetboek) waardoor de
                        (Zaak C-195/03)                                         douaneschuld op deze goederen ontstaat op grond van
                                                                                artikel 202 van het communautair douanewetboek en
                        (2003/C 158/23)                                         waardoor de persoon die de summiere aangifte of de
                                                                                aangifte voor een douaneregeling heeft ingereikt, welis-
                                                                                waar met vermelding van een onjuiste benaming/handels-
                                                                                benaming, slechts geacht kan worden douaneschuldenaar
Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft bij arrest van 7 mei                      te zijn voor zover hij kan aangemerkt worden als een
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 mei                  schuldenaar in de zin van artikel 202, lid 3 van het
2003, in het geding tussen het Ministerie van Financiën en                      communautair douanewetboek?
1. Papismedov M., 2. Geldof E.P.G., 3. Ben-Or A., 4. Peer R.,
5. Peer M., 6. Tavdidischvili B., 7. Janssens J.J.M., 8. Transocean
System Transport B.V.B.A., 9. Hoste J.P.G.L., 10. United
Logistic Partners B.V.B.A., 11. Decock F.J.H., 12. Joris J. M.-L.
en 13. Vanbelleghem G.L.J., het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                    Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
1.    Moeten goederen, waarvoor een summiere aangifte werd                                           Luxemburg
      ingereikt met vermelding van een onjuiste benaming/
      handelsbenaming (in casu kookgerei in plaats van sigaret-
                                                                                (Zaak C-200/03)
      ten) of goederen die onder een onjuiste benaming/
      handelsbenaming werden aangegeven voor een douanere-
      geling (zoals de regeling extern communautair doua-                                          (2003/C 158/24)
      nevervoer), niettegenstaande de, al dan niet opzettelijk,
      opgegeven onjuiste benaming/handelsbenaming, be-
      schouwd worden als zijnde op regelmatige wijze in het              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      douanegebied van de Gemeenschap te zijn binnen-                    op 13 mei 2003 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
      gebracht en zich bijgevolg onder douanetoezicht (tijdelij-         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      ke opslag of een douaneregeling) te bevinden?                      vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als gemachtig-
                                                                         den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
      moet, bij onttrekking aan het douanetoezicht van goede-
      ren die, al dan niet opzettelijk, onder een onjuiste               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      benaming/handelsbenaming werden aangegeven, geacht
      worden dat de douaneschuld ontstaat op grond van                   —      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      artikel 203 van het communautair douanewetboek en                         niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      moet de persoon die de verplichtingen moet nakomen                        te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 93/
      die voortvloeien uit de tijdelijke opslag van de goederen                 99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende
      of uit het gebruik van de douaneregeling waaronder                        aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op
      de goederen (weliswaar onder een onjuiste benaming)                       levensmiddelen (1), de krachtens die richtlijn op hem
      werden geplaatst, geacht worden eveneens schuldenaar                      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      van de douaneschuld te zijn?
                                                                         —      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
3.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                      kosten van de procedure.
      moet bij vaststelling door de douane-autoriteiten dat de
      zich onder douanetoezicht bevindende goederen, al dan
      niet opzettelijk, onder een onjuiste benaming/handels-
      benaming werden aangegeven terwijl de goederen (nog)               Middelen en voornaamste argumenten
      niet aan het douanetoezicht werden onttrokken en de
      douane-autoriteiten nog steeds toegang tot de goederen             De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      hadden, geacht worden dat voor de goederen die onder               1 november 1998.
      een onjuiste benaming/handelsbenaming werden aange-
      geven, de douaneschuld is ontstaan op grond van ar-
      tikel 204 van het communautair douanewetboek of                    (1 ) PB L 290, van 24 november 1993, blz. 14.
      moet geacht worden dat voor deze goederen nog geen
      douaneschuld is ontstaan?


title: Zaak T-248/10: Beroep ingesteld op 26 mei 2010 — Italië/Commissie en EPSO

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/49

         Beroep ingesteld op 26 mei 2010 — Italië/Commissie en EPSO
   (Zaak T-248/10)
   ()
   2010/C 209/73
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 — Administrateurs (AD 5), die is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 16 maart 2010, C 64 A;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak T-218/09, Italië/Commissie. (1)

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009, blz. 59.


title: Zaak T-244/05: Beroep, op 1 juli 2005 ingesteld door Gibtelecom Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/37

         Beroep, op 1 juli 2005 ingesteld door Gibtelecom Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-244/05)
   (2005/C 205/65)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtelecom Limited, gevestigd te Europort (Gibraltar), vertegenwoordigd door M. Llamas, Barrister, B. O'Connor, Solicitor, en S. Brummel, lawyer.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie welke Gibtelecom bij brief van 26 april 2005 (referentienr. 1982) is meegedeeld en waarbij de door Gibtelecom op basis van artikel 86 EG juncto artikel 49 EG en/of artikel 12 EG tegen Spanje ingediende klacht impliciet door de Commissie is verworpen;

               —

               de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de litigieuze beschikking heeft de Commissie afgewezen een door verzoekster op 31 oktober 1996 ingediende klacht dat de Spaanse telecommunicatie-exploitant Telefonica SA herhaalde malen misbruik van machtspositie in strijd met artikel 82 EG had gemaakt door te weigeren het internationale toegangsnummer van Gibraltar („350”) te erkennen en door aan te dringen op aanvaarding van beperkende voorwaarden voor de uitwisseling van rechtstreekse nummering tussen Spanje en Gibraltar. Verzoekster zette deze klacht later om in een klacht op basis van artikel 86 EG junctis de artikelen 82 EG, 49 EG en 12 EG tegen Spanje en stelde dat Telefonica op instructie van de Spaanse regering handelde, die soevereiniteit over Gibraltar eist.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster een reeks beweerdelijk kennelijk onjuiste beoordelingen in de bestreden beschikking aan. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat Telefonica geen overheidsbedrijf is of dat zij bijzondere rechten geniet in de zin van artikel 86 EG.
   Verzoekster voert verder aan dat Spanje, door Telefonica instructies te geven tot het weigeren van het door de ITU aangewezen internationale toegangsnummer 350 voor Gibraltar, in strijd met artikel 49 EG discriminerende beperkingen heeft gecreëerd en gehandhaafd voor het vrije verkeer van telecommunicatiediensten. Voorts is verzoekster van mening dat de weigering van de Spaanse staat dit nummer te erkennen tot een discriminerende behandeling op grond van de nationaliteit leidt en in strijd is met het discriminatieverbod van artikel 12 EG.
   Verzoekster voert ook aan dat de Commissie, door in de bestreden beschikking te oordelen dat een passende oplossing voor het probleem van nummering moet worden gevonden in rechtstreeks bilateraal overleg tussen Spanje en het Verenigd Koninkrijk, nog een kennelijk onjuist beoordeling heeft gemaakt, aangezien er volgens verzoekster geen geschikt alternatief voor het ingrijpen van de Commissie is.
   Verzoekster brengt ook een aantal procedurele en administratieve gronden voor nietigverklaring naar voren. Verzoekster verwijst in dit verband naar een beweerde schending van de plicht die de Commissie op grond van artikel 235 EG heeft om haar beschikking toereikend te motiveren, als ook naar een schending van de gerechtvaardigde verwachtingen van verzoekster, die beweerdelijk waren ontstaan naar aanleiding van een op 7 juni 2000 door drie leden van de Commissie aan Spanje en het Verenigd Koninkrijk verzonden brief, met het verzoek aan beide landen om, onder meer, een oplossing te vinden voor de klacht over nummering. Verzoekster voert, in de context van hetzelfde betoog, verder aan dat de Commissie heeft nagelaten onpartijdig op te treden en het beginsel heeft geschonden dat zij binnen een redelijke termijn moet handelen.


title: Zaak T-84/09: Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — Italië/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van financiering uitgesloten uitgaven — Voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten — Productie van olijfolie en tafelolijven — Laattijdige betalingen” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/12

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — Italië/Commissie
   (Zaak T-84/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van financiering uitgesloten uitgaven - Voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten - Productie van olijfolie en tafelolijven - Laattijdige betalingen)
   2012/C 343/15
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: L. Ventrella en G. Palmieri, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) (PB L 340, blz. 99), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Italiaanse Republiek worden uitgesloten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.