title: Zaak T-97/00: Beroep, op 20 april 2000 ingesteld door A. Vakalopoulou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 163/34             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10.6.2000
Beroep, op 20 april 2000 ingesteld door A. Vakalopoulou               Beroep, op 20 april 2000 ingesteld door I. Samper tegen
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                            Europees Parlement
                        (Zaak T-97/00)                                                           (Zaak T-99/00)
                                                                                (2000/C 163/68)
                       (2000/C 163/67)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             schappen is op 20 april 2000 beroep tegen Europees Parlement
schappen is op 20 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-           ingesteld door I. Samper, wonende te Madrid, vertegenwoor-
sie van de Europese Gemeenschappen door A. Vakalopoulou,              digd door É. Boigelot, advocaat te Brussel.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
V. Peere, advocaten te Brussel.
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   — nietig te verklaren het besluit van het TABG van 9 juni
                                                                          1999 voorzover het verzoekers’ bevordering tot de rang
                                                                          A 4 pas vanaf 1 januari 1998 en niet vanaf 1 januari 1997
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                     laat ingaan;
    verzoeksters’ overeenkomst als tijdelijk functionaris niet te
    verlengen na 30 september 1999;
                                                                      — het Europees Parlement in elk geval in alle kosten van het
                                                                          geding te verwijzen.
— verweerster te veroordelen om aan verzoekster te betalen,
    de bezoldiging die zij sedert 1 oktober 1999 had moeten
    ontvangen, onder aftrek van de ontvangen vergoedingen
    en bezoldigingen;                                                 Middelen en voornaamste argumenten
— verweerster in de kosten te verwijzen.                              Ten vervolge op het arrest van het Hof van 18 maart 1999 in
                                                                      zaak C-304/97 P, waarbij verzoekers’ aanstelling in een ambt
                                                                      van afdelingshoofd bij het Voorlichtingsbureau van het Parle-
                                                                      ment te Madrid nietig is verklaard, werd verzoeker per 1 april
Middelen en voornaamste argumenten                                    1995 ingedeeld in de rang A 5. Bij het bestreden besluit
                                                                      bevorderde het TABG hem per 1 januari 1998 in de rang A 4.
                                                                      Als gevolg daarvan kon verzoeker zich niet aanmelden voor
Verzoekster merkt op, dat de Commissie, na een akkoord in             de voorziening in het ambt van hoofd van het Voorlichtings-
het kader van het technisch overleg over het contractuele             bureau te Madrid, daar hij op 7 mei 1999, de uiterste datum
personeel, had besloten bepaalde tijdelijke functionarissen een       voor aanmelding, niet de vereiste twee jaren anciënniteit in de
overeenkomst toe te kennen, op voorwaarde dat zij in                  rang bezat.
het kader van een algemeen vergelijkend onderzoek hebben
gesolliciteerd of aan de toelatingsvoorwaarden voor een toe-
komstig vergelijkend onderzoek voldoen.                               Verzoeker komt op tegen de datum waarvanaf het bestreden
                                                                      besluit effect sorteert. Bij een correcte toepassing van artikel 45
                                                                      van het Statuut en van de krachtens artikel 110 van het Statuut
Verzoekster is van mening, dat zij aan de in het akkoord              vastgestelde algemene bepalingen ter uitvoering van het
genoemde voorwaarden voldeed, en dus recht had op verlen-             Statuut had hij uiterlijk vanaf 1 januari 1997 de rang A 4
ging van haar overeenkomst. Het bestreden besluit was dus             moeten krijgen.
genomen met schending van het beginsel van gelijkheid van
behandeling tussen tijdelijke functionarissen.
                                                                      Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker met name
                                                                      aan, dat verweerder de artikelen 24, derde en vierde alinea, en
                                                                      45 van het Statuut heeft geschonden en inbreuk heeft gemaakt
Overigens zou de Commissie artikel 25 van het Statuut en het
beginsel van de rechten van de verdediging hebben geschon-            op verschillende algemene rechtsbeginselen, waaronder het
                                                                      beginsel van gelijke behandeling van de ambtenaren. Hij wijst
den, door geen enkel gegeven te verstrekken waaruit verzoek-
                                                                      erop, dat het TABG zijn loopbaan verkeerd heeft samengesteld
ster kan opmaken waarom haar overeenkomst niet meer werd
verlengd.                                                             en niet voldoende rekening heeft gehouden met zijn mobiliteit
                                                                      als hoofd afdelingshoofd van een extern bureau.


title: Zaak C-189/03: Beroep, op 5 mei 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
5.7.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 158/11
Hogere voorziening, op 25 april 2003 ingesteld door                   de berekening van zijn ouderdomspensioen hoe dan ook
A. Nardone tegen het arrest, op 26 februari 2003 in zaak              beïnvloedt.
T-59/01 tussen A. Nardone en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                          (Eerste kamer)
                       (Zaak C-181/03 P)
                         (2003/C 158/19)
                                                                      Beroep, op 5 mei 2003 ingesteld door de Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op         de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der
25 april 2003 hogere voorziening ingesteld door A. Nardone,                                    Nederlanden
vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en K. Delvolvé,
advocaten, tegen het arrest, op 26 februari 2003 in zaak T-59/
01 tussen A. Nardone en de Commissie van de Europese                                         (Zaak C-189/03)
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer). Rekwirant
concludeert dat het den Hove behage:                                                         (2003/C 158/20)
primair
—     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
      klaren;                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 5 mei 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 fe-         Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
      bruari 2003 in zaak T-59/01 op alle onderdelen te               schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, als gemachtigde.
      vernietigen;
subsidiair                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van het
      TABG van 15 december 2000, voorzover dit rekwirantes            —    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden de
      klacht van 23 mei 2000 betreffende de toekenning van                 verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
      een invaliditeitspensioen krachtens artikel 78, tweede               krachtens artikel 49 EG en de Richtlijnen 89/49/EEG (1)
      alinea, Ambtenarenstatuut afwijst;                                   en 92/5l/EEG (2) betreffende het algemeen stelsel voor de
                                                                           erkenning van beroepskwalificaties, door in het kader van
—     voorzover nodig, nietig te verklaren het uitdrukkelijke              de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recher-
      besluit van het TABG van 20 maart 2000 tot afwijzing                 chebureaus, bepalingen vast te stellen die eisen dat:
      van het door rekwirant op 18 november 1999 ingediende
      verzoek om toekenning van een invaliditeitspensioen
                                                                           —    een onderneming die diensten op het Nederlands
      krachtens artikel 78, tweede alinea, Ambtenarenstatuut;
                                                                                grondgebied wil verrichten een vergunning heeft,
                                                                                zonder rekening te houden met de verplichtingen
hoe dan ook                                                                     waaraan de buitenlandse dienstverrichter al moet
                                                                                voldoen in de Lid-Staat waar hij is gevestigd, en door
—     over de kosten te beslissen overeenkomstig de toepasselij-                voor deze vergunning kosten in rekening te brengen,
      ke bepalingen van het Reglement voor de procesvoering.
                                                                           —    leidinggevenden van deze beveiligingsorganisaties
                                                                                een vergunning hebben die ook kosten met zich
Middelen en voornaamste argumenten                                              meebrengt,
Rekwirant bestrijdt het oordeel van het Gerecht volgens                    —    het personeel een door een Nederlandse organisatie
hetwelk hij niet voldeed aan de in artikel 13 van bijlage VIII bij              afgegeven diploma heeft, terwijl aan alarminstal-
het Statuut gestelde cumulatieve voorwaarden voor het recht                     lateurs eisen ten aanzien van de beroepskwalificaties
op invaliditeitspensioen. In de eerste plaats heeft hij in 1981,                worden gesteld zonder dat rekening wordt gehouden
in welk jaar hij ontslag heeft genomen, zijn rechten niet                       met de in een andere Lid-Staat verworven kwalifica-
geldend kunnen maken omdat hij zich door de progressieve                        ties.
en degeneratieve aard van zijn ziekte niet bewust was van zijn
gezondheidstoestand. In de tweede plaats heeft het Gerecht
niet in aanmerking genomen, dat rekwirant reeds een pensioen          —    Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
wegens gedeeltelijke blijvende invaliditeit ontvangt, hetgeen              kosten.
 ---pagebreak--- C 158/12             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.7.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                         Het vereiste van een betaling voor de afgifte van dit bewijs
                                                                           is bovendien een extra financiële last die onverenigbaar is
                                                                           met artikel 49 EG-Verdrag.
—   Eerste en tweede grief: verplichte vergunningen voor
    ondernemingen en hun personeel
                                                                    —      Vierde grief: erkenning van beroepskwalificaties
    Het eisen van een vergunning voor een dienstverrichting
    van een particuliere beveiligingsorganisatie die in Neder-             In de Nederlandse regelgeving wordt een diploma „Al-
    land diensten wil verrichten is gelijk aan een beperking               gemeen Beveiligingsmedewerker” van een Nederlandse
    van het vrij verrichten van diensten door de betrokken                 organisatie voor de personeelsleden van de beveiligingsor-
    ondernemingen. Een dergelijke beperking is alleen ge-                  ganisaties verplicht gesteld. Bovendien worden voor
    rechtvaardigd als er een dwingende reden van algemeen                  „alarminstallateurs” bepaalde kwalificaties vereist, zonder
    belang bestaat, als dit belang niet wordt gewaarborgd in               dat rekening wordt gehouden met in een andere Lid-Staat
    de Lid-Staat waar de onderneming is gevestigd en als de                behaalde diploma’s. Er wordt nergens uitdrukkelijk gewag
    nationale maatregel niet verder gaat dan nodig is om het               gemaakt van een procedure voor de erkenning van
    nagestreefde doel te bereiken.                                         diploma’s en kwalificaties die voor de uitoefening van de
                                                                           beroepen in kwestie in andere Lid-Staten zijn behaald.
                                                                           De betrokken regelgeving bevat, naar het schijnt, geen
    Echter, wat allereerst de geschiktheid betreft van de
                                                                           bepaling die verwijst naar de mechanismen voor de
    maatregel om het nagestreefde doel van algemeen belang
                                                                           erkenning van beroepskwalificaties, zoals die zijn opgeno-
    te bereiken, dat de bescherming van de afnemers van de
                                                                           men in de desbetreffende nationale wetgeving. Een derge-
    diensten zou kunnen vormen, zijn er geen elementen die
                                                                           lijke situatie is onverenigbaar met het acquis communau-
    toelaten te besluiten dat de vergunningsverplichting zoals
                                                                           taire, namelijk Richtlijn 89/48/EEG en Richtlijn 92/5l/
    in Nederland opgelegd een geschikte maatregel vormt.
                                                                           EEG die samen een algemeen stelsel voor de erkenning
                                                                           van in andere Lid-Staten verkregen beroepskwalificaties
    Bovendien wordt in de Nederlandse regelgeving geen                     instellen.
    rekening gehouden met de eisen waaraan de buitenlandse
    dienstverrichter al moet voldoen in zijn Lid-Staat van
    vestiging, met name als hij al over een vergunning
    beschikt om zijn activiteiten in deze Lid-Staat uit te          (1 ) PB 1989, L 19, blz. 16.
    oefenen.                                                        (2 ) PB 1992, L 209, blz. 25.
    Bovendien gaat dit vergunningenstelsel gepaard met
    onkosten voor de buitenlandse onderneming. Dit is een
    extra financiële last voor buitenlandse ondernemingen
    die al verplicht zijn om in hun land van oorsprong een
    vergunning aan te vragen en dergelijke kosten te betalen.
    Deze kosten lijken dan ook onverenigbaar met artikel 49
    EG-Verdrag.
    Net zoals de vergunningsverplichting voor de onderne-           Verzoek van The Labour Court, Dublin, van 14 april 2003,
    ming, lijkt de eis dat de leidinggevende bijzondere             om een prejudiciële beslissing in het geding tussen North
    toestemming moet verkrijgen geen geschikte maatregel te                  Western Health Board en Margaret McKenna
    vormen die zou kunnen gerechtvaardigd worden door
    een van de redenen waarop de Nederlandse autoriteiten
    zich beroepen. In elk geval, aangezien het bedrijf zelf                                    (Zaak C-191/03)
    in Nederland al aan een vergunningsverplichting moet
    voldoen, vormt de toestemmingsvereiste voor de leiding-
    gevende een dubbele maatregel, die dus zeker niet                                          (2003/C 158/21)
    noodzakelijk is. De bijzondere toestemming voor de
    leidinggevende is derhalve in strijd met het beginsel van
    evenredigheid en dus met artikel 49 EG-Verdrag.
—   Derde grief: legitimatiebewijs                                  The Labour Court, Dublin, heeft bij beschikking van 14 april
                                                                    2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 mei
                                                                    2003, in het geding tussen North Western Health Board en
    Buitenlandse ondernemingen zijn verplicht erop toe te           Margaret McKenna, het Hof van Justitie van de Europese
    zien dat hun personeel dat buiten het land van vestiging        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
    in Nederland is gedetacheerd, in het bezit is van een           de navolgende vragen:
    legitimatiebewijs dat door de Nederlandse autoriteiten is
    afgegeven. Dit geldt ook voor tijdelijke dienstverrichtin-
    gen. Aangezien het gedetacheerde personeel overeenkom-          1.     Valt de toepassing van een ziekteverlofregeling die werk-
    stig het acquis communautaire al in het bezit moet zijn                nemers die zwangerschapsgebonden ziektes en pathologi-
    van een identiteitskaart of paspoort, is het onevenredig               sche ziektes hebben, gelijk behandelt, onder richtlijn 76/
    een legitimatiebewijs te eisen.                                        207 ( 1)?


title: Zaak T-235/00: Beroep, op 6 september 2000 ingesteld door Cooperative Codess Sociale Cooperative Sociale arl en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 4/6                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          6.1.2001
Beroep, op 6 september 2000 ingesteld door Cooperative                     Beroep, op 16 oktober 2000 ingesteld door SAT. 1
Codess Sociale Cooperative Sociale arl en andere tegen                     SatellitenFernsehen GmbH tegen Bureau voor harmonisa-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                            tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen)
                          (Zaak T-235/00)                                                           (Zaak T-323/00)
                                                                                (2001/C 4/09)
                            (2001/C 4/08)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 16 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  tekeningen en modellen) door SAT. 1 SatellitenFernsehen
schappen is op 6 september 2000 beroep ingesteld tegen                     GmbH, gevestigd te Mainz en Berlijn (Duitsland), vertegen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                              woordigd door R. Schneider van kantoor Büsing, Müffelmann
Cooperative Codess Sociale Cooperative Sociale arl en andere,              & Theye, advocaten te Bremen, Duitsland.
vertegenwoordigd door F. Gajulli en I. Gianniotti, advocaten te
Venetië.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                       —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van
                                                                                verweerder van 2 augustus 2000, R 312/99-2, te vernie-
                                                                                tigen of nietig te verklaren,
—     de artikelen 1, 2, 5 en 6 van beschikking 2000/394/EG
      van de Commissie, meegedeeld onder nr. C(1999) 4268,
      van 25 november 1999, nietig te verklaren en vast te                 —    verweerder in de kosten te verwijzen.
      stellen, dat de bij wetten nrs. 30/1997 en 206/1995 aan
      de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en
      Chioggia toegekende begunstigingen geen steunmaatre-
      gelen vormen, zo niet, de artikelen 1, 2, 5 en 6 van                 Middelen en voornaamste argumenten
      voormelde beschikking nietig te verklaren en vast te
      stellen, dat op verzoekster de uitzondering van artikel 86,
      lid 2, van het Verdrag (diensten van algemeen economisch             Betrokken merk:                 woordmerk „SAT.2” — aan-
      belang) van toepassing is;                                                                           vraagnr. 513135
                                                                           Waar of dienst:                 waren en diensten van de klas-
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                                              sen 35, 38, 41, 42 (o.a. uitzenden
                                                                                van radio- en televisieprogram-
                                                                                ma’s, productie van films en
                                                                                televisieprogramma’s, exploitatie
                                                                                van filmrechten, ontwikkeling van
Middelen en voornaamste argumenten                                                                         computerprogrammatuur)
                                                                           Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                      bestreden beslissing:           de onderzoeker
die in zaak T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
Carità/Commissie. (1)                                                      Middelen:                       — verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 40/94
                                                                                — verkeerde toepassing van ar-
(1) Zie blz. 5 van dit Publicatieblad.                                                                         tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 40/94


5.2.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 34/21
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
         Toevoeging van de rechters aan de kamers                      van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onder-
                                                                       zoek COM/A/1047 van 1 oktober 1997 houdende afwijzing
                        (2000/C 34/39)                                 van verzoekers sollicitatie, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                       samengesteld als volgt: A. Potocki, president, C. W. Bellamy en
                                                                       A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
In zijn voltallige conferentie van 13 januari 2000 heeft het
                                                                       ministrateur, op 9 december 1999 een arrest gewezen waarvan
Gerecht van eerste aanleg overeenkomstig artikel 2, lid 4, van
                                                                       het dictum luidt als volgt:
het besluit van de Raad van 24 oktober 1988 en artikel 10 van
het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht besloten,
gedurende de periode tot en met 30 september 2000 rechter              1) Verklaart nietig het besluit van de jury van algemeen vergelijkend
N. J. Forwood toe te voegen aan de Eerste kamer, de Eerste                  onderzoek COM/A/1047 van 1 oktober 1997 houdende afwij-
kamer — uitgebreid en de Vijfde kamer — uitgebreid.                         zing van verzoekers sollicitatie.
Bijgevolg wordt de op 6 juli 1999 (PB nr. C 226 van 7 au-              2) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en alle kosten van
gustus, blz. 28) vastgestelde samenstelling van de kamers                   verzoeker zal dragen.
gewijzigd als volgt:
Eerste kamer                                                           (1) PB C 41 van 7.2.1998.
B. Vesterdorf, kamerpresident, M. Vilaras en N. J. Forwood,
rechters.
Eerste kamer — uitgebreid
B. Vesterdorf, kamerpresident, A. Potocki, A. Meij, M. Vilaras
en N. J. Forwood, rechters.
                                                                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Vijfde kamer — uitgebreid
                                                                                (enkelvoudige kamer)
R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D. Cooke,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters.
                                                                                van 9 december 1999
                                                                       in zaak T-53/99: N. Progoulis tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                       (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Taakomschrijving)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 9 december 1999                                                          (2000/C 34/41)
in zaak T-299/97; V. Alonso Morales tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                                                   (Procestaal: Engels)
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Voorwaarden                In zaak T-53/99, N. Progoulis, ambtenaar van de Commissie
voor toelating tot vergelijkend onderzoek — Voltooide                  van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
universitaire studie afgesloten met diploma — Studie tech-             V. Akritidis, advocaat te Athene, en J. Branton, Solicitor,
                   nisch ingenieur in Spanje)                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
                        (2000/C 34/40)                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                       J. Currall), betreffende een beroep ertoe strekkende, nietig te
                                                                       verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
                       (Procestaal: Spaans)                            17 november 1998 houdende afwijzing van de klacht van
                                                                       9 juni 1998 waarin verzoeker om wijziging van zijn beoorde-
In zaak T-299/97, V. Alonso Morales, vertegenwoordigd door             lingsrapport over de periode van 1 juli 1995 tot 30 juni 1997
R. Marés Salvador, advocaat te Madrid, tegen Commissie van             had verzocht, de Commissie te gelasten de over verzoeker
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Curall en                 uitgebrachte beoordeling herzien en de onder punt 3(b) van
J. Rivas Andrés), betreffende een beroep tot nietigverklaring          het beoordelingsrapport gegeven taakomschrijving in de door


title: Zaak T-472/17: Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Wilhelm Sihn jr./EUIPO — in-edit (Camele’on)

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/12

         Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Wilhelm Sihn jr./EUIPO — in-edit (Camele’on)
   (Zaak T-472/17)
   (2017/C 330/15)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wilhelm Sihn jr. GmbH & Co. KG (Niefern-Öschelbronn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Twelmeier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: in-edit Sàrl (Mondorf-les-Bains, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Camele’on” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 317 714

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 mei 2017 in zaak R 570/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten die Wilhem Sihn jr. GmbH & Co.KG zijn opgekomen;

               —

               verwijzing van in-edit Sàrl in haar eigen kosten, mocht zij interveniëren.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b) van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-515/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 3 oktober 2011 — Deutsche Umwelthilfe e.V./Bondsrepubliek Duitsland

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 3 oktober 2011 — Deutsche Umwelthilfe e.V./Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-515/11)
   2012/C 32/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Umwelthilfe e.V.

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, punt 2, tweede zin, van richtlijn 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, aldus worden uitgelegd dat instellingen en organen ook dan in een wetgevende hoedanigheid optreden wanneer zij op grond van een machtigingswet van het Parlement als uitvoerende macht rechtsregels uitvaardigen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, vallen deze instellingen en organen duurzaam of alleen voor de tijd van de wetgevingsprocedure onder het begrip „overheidsinstantie”?

      (1)  PB L 41, blz. 26.


title: Zaak C-301/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 7 juli 2008 — Irène Bogiatzi, echtgenote Ventouras/Deutscher Luftpool, Société Luxair SA, Europese Gemeenschappen, Luxemburgse Staat, Le Foyer Assurances SA

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 7 juli 2008 — Irène Bogiatzi, echtgenote Ventouras/Deutscher Luftpool, Société Luxair SA, Europese Gemeenschappen, Luxemburgse Staat, Le Foyer Assurances SA
   (Zaak C-301/08)
   (2008/C 236/14)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Irène Bogiatzi, echtgenote van Ventouras

      Verwerende partijen: Deutscher Luftpool, Société Luxair SA, Europese Gemeenschappen, Luxemburgse Staat, Le Foyer Assurances SA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Behoort het op 12 oktober 1929 te Warschau ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationaal luchtvervoer, zoals gewijzigd bij het op 28 september 1955 te 's Gravenhage ondertekende Verdrag, waarnaar wordt verwezen in verordening (EG) nr. 2027/97 (1), tot de normen van de communautaire rechtsorde met betrekking tot welke het Hof van Justitie krachtens artikel 234 EG bevoegd is tot het geven van een uitlegging?

               2)

               Moet verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen, in de versie die gold ten tijde van het ongeval, te weten op 21 december 1998, aldus worden uitgelegd dat voor niet uitdrukkelijk geregelde kwesties de bepalingen van het Verdrag van Warschau, in casu artikel 29, nog steeds van toepassing zijn op een vlucht tussen lidstaten van de Gemeenschap?

               3)

               In geval van een bevestigend antwoord op de eerste en de tweede vraag, moet artikel 29 van het Verdrag van Warschau in verband met verordening (EG) nr. 2027/97 dan aldus worden uitgelegd, dat de daarin vastgelegde termijn van twee jaar kan worden geschorst of gestuit of dat de vervoerder of zijn verzekeraar van de termijn afstand kan doen door een handeling die door de nationale rechter wordt beschouwd als een erkenning van aansprakelijkheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (PB L 285, blz. 1).


title: C-351/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/74/EG — Artikelen 3 en 5, lid 2 — Houden van legkippen — Niet-aangepaste kooien — Verbod — Houden van legkippen in kooien die niet overeenkomen met de vereisten van deze richtlijn)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/18

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
      (C-351/13) (1)

      ((Niet-nakoming - Richtlijn 1999/74/EG - Artikelen 3 en 5, lid 2 - Houden van legkippen - Niet-aangepaste kooien - Verbod - Houden van legkippen in kooien die niet overeenkomen met de vereisten van deze richtlijn))
      (2014/C 395/22)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marcoulli en B. Schima, gemachtigden)

         Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I.-K. Chalkias, E. Leftheriotou en M. Tassopoulou, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Door er niet voor te zorgen dat legkippen vanaf 1 januari 2012 niet langer worden gehouden in niet-aangepaste kooien, is de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 3 en 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

                  2)

                  De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-527/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland — Nederland) — Stichting Brein/Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam „Filmspeler” [Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Richtlijn 2001/29/EG — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten — Artikel 3, lid 1 — Mededeling aan het publiek — Begrip — Verkoop van een mediaspeler — Aanvullende modules („add ons”) — Publicatie van werken zonder toestemming van de rechthebbende — Toegang tot streamingwebsites — Artikel 5, leden 1 en 5 — Reproductierecht — Uitzonderingen en beperkingen — Rechtmatig gebruik]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland — Nederland) — Stichting Brein/Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam „Filmspeler”
   (Zaak C-527/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Richtlijn 2001/29/EG - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip - Verkoop van een mediaspeler - Aanvullende modules („add ons”) - Publicatie van werken zonder toestemming van de rechthebbende - Toegang tot streamingwebsites - Artikel 5, leden 1 en 5 - Reproductierecht - Uitzonderingen en beperkingen - Rechtmatig gebruik])
   (2017/C 195/02)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Midden-Nederland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stichting Brein

      Verwerende partij: Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam „Filmspeler”

      Dictum

               1)

               Het begrip „mededeling aan het publiek” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de verkoop van een mediaspeler als die in het hoofdgeding, waarop vooraf add-ons zijn geïnstalleerd die op internet beschikbaar zijn en hyperlinks bevatten naar voor het publiek vrij toegankelijke websites waarop auteursrechtrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de rechthebbenden beschikbaar zijn gesteld.

               2)

               Artikel 5, leden 1 en 5, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat een handeling bestaande in de tijdelijke reproductie, op een mediaspeler als die in het hoofdgeding, van een auteursrechtelijk beschermd werk dat is verkregen bij het streamen van een website van een derde waarop dit werk zonder toestemming van de houder van het auteursrecht wordt aangeboden, niet voldoet aan de in deze bepaling gestelde voorwaarden.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Verzoek van het Finanzgericht München van 20 september 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Blasi en Finanzamt München I (Zaak C-346/95)

text:
Nr . C 351 / 8         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30 . 12 . 95
    uit van het primaire recht dat de Lid-Staten evenals de bij         2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
    de Verdragen opgerichte instellingen hebben na te leven .
    Het bevat een rechtsregeling met betrekking tot de                       a ) Wanneer kan het verschaffen van onderdak, in
    toepassing van de Verdragen waarvan het Hof de                               beginsel als van korte duur worden beschouwd ?
    naleving verzekert. Door te beslissen dat elf perioden van
    voltallige zitting in Straatsburg plaatsvinden en acht                       Is er van „ het verstrekken van accomodatie in het
    bijkomende voltallige zittingen in Brussel, heeft het                        hotelbedrijf" geen sprake meer, indien de onderne
    Parlement zich niet gehouden aan de letter van het                           mer de ruimtes beschikbaar houdt voor onderdak
    besluit van Edinburgh, dat de strikte verplichting                           van lange duur en dit door het sluiten van een
    inhoudt twaalf voltallige zittingen te Straatsburg te                        langlopende huurovereenkomst ( langer dan zes
    houden, waar de zetel van de instelling is gevestigd.                        maanden ) tot uitdrukking komt ?
    Voorts is het bestreden besluit in strijd met het interne
    evenwicht van genoemd besluit en ontneemt het er iedere                  b ) Is een vrijstelling pro rata temporis volgens artikel
    zin aan .                                                                     13 B, onder b ), punt 1 , mogelijk, indien blijkt dat alle
                                                                                ruimtes naar keuze voor korte of lange duur werden
— Onbevoegdheid : Het Parlement dient bij de uitoefening                         verhuurd ?
    van zijn interne-organisatiebevoegdheid de bevoegdheid
    van de Lid-Staten tot vaststelling van de zetel van de              3 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord :
    instellingen te respecteren . Het Parlement toe te staan
    bijkomende voltallige zittingen in Brussel te houden                     Aan de hand van welke criteria van tijd en van
    zonder dat het eerst de twaalf maandelijkse zittingen in
                                                                             ruimtelijke en conceptuele aard dient het begrip „ ver
    Straatsburg heeft gehouden, zou een miskenning van het
                                                                             strekken van accomodatie in het hotelbedrijf of in
    reële karakter van de zetel van de instelling beteke
    nen .
                                                                             sectoren met een soortgelijke functie " te worden vast
                                                                            gesteld, en aan welke van deze criteria dient dwingend te
                                                                             zijn voldaan ?
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften : De voor
    zitter van het Parlement kon geen wijziging accepteren
                                                                        (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
    die ingaat tegen het besluit van Edinburgh .
    ( Subsidiair ): Het bestreden besluit behoorde te worden
    gemotiveerd, ook al ontbreekt een uitdrukkelijk daartoe
    strekkende bepaling in de Verdragen .
(') PB nr . C 341 van 23 . 12 . 1992 , blz . 1 .                        Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo
                                                                        (2a Secção — Contencioso Tributário ) van 1 1 oktober 1995
                                                                        om een prejudiciêle beslissing in het geding tussen Fazenda
                                                                        Pública en UCAL — União das Cooperativas Abastecedoras
                                                                                de Leite de Lisboa, UCRL
                                                                                ( Zaak C-347/95 )
                                                                                ( 95/C 351 /13 )
Verzoek van het Finanzgericht München van 20 september
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Secgao — Con
               E. Blasi en Finanzamt München I
                                                                        tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 11 oktober
                        ( Zaak C-346/95 )                               1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                           ( 95/C 351 / 12 )                            13 november 1995 , in het geding tussen Fazenda Püblica en
                                                                        UCAL — Uniao das Cooperativas Abastecedoras de Leite de
                                                                        Lisboa , UCRL, het Hof van Justitie van de Europese
De derde Senat van het Finanzgericht München heeft bij                  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
beschikking van 20 september 1995 , ingekomen ter griffie               over de navolgende vragen :
van het Hof van Justitie op 9 november 1995 , in het geding
tussen E. Blasi en Finanzamt München I, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                   1 . Zijn de hiervoor omschreven „ heffingen " ( 1 ) , die boven
diciële beslissing over de navolgende vragen :                               genoemde kenmerken van belastingen vertonen, in strijd
                                                                             met artikel 95 EG-Verdrag ?
1 . Moet artikel 13 B, onder b ), punt 1 , van Richtlijn                2 . Kunnen de betrokken fiscale lasten worden beschouwd
     77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 ( ! ) betref
                                                                             als ingevolge de artikelen 9 en 12 van het Verdrag
     fende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid                       verboden heffingen van gelijke werking ?
     Staten inzake omzetbelasting ( de Zesde BTW-richtlijn )
     aldus worden uitgelegd, dat „ het verstrekken van
     accomodatie in het hotelbedrijf of in sectoren met een             3 . Moeten zij worden beschouwd als omzetbelasting in de
     soortgelijke functie " enkel het verlenen van onderdak                  zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn (2 ), eventueel
     van korte duur aan vreemdelingen omvat ?                                behoudens het bepaalde in artikel 378 van de Toetre


title: Zaak T-35/06: Beroep ingesteld op  30 januari 2006  — Honig-Verband tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/35

         Beroep ingesteld op 30 januari 2006 — Honig-Verband tegen Commissie
   (Zaak T-35/06)
   (2006/C 86/71)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Honig-Verband e.V. (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Hagenmeyer en T. Teufer, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               verordening (EG) nr. 1854/2005 van de Commissie van 14 november 2005 tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96 in verband met de inschrijving van een naam in het „Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen” [Miel de Provence (BGA)] nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen verordening (EG) nr. 1854/2005 (1), volgens welke de oorsprongsbenaming „Miel de Provence” als beschermde geografische aanduiding in de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96 (2) dient te worden ingeschreven. Zij heeft vóór de vaststelling van verordening nr. 1854/2005 bij de bevoegde Duitse autoriteiten bezwaar aangetekend tegen de aanvraag tot registratie van de benaming „Miel de Provence”.
   Zij voert drie middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij dat de bestreden verordening nietig dient te worden verklaard omdat zij in strijd is met de specifieke en uitputtende regeling inzake oorsprongsbenamingen voor honing in richtlijn 2001/110/EG. (3) De verordening van de Commissie leidt ook tot een onevenredige beperking van het vrije verkeer van goederen in de zin van artikel 28 EG.
   In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de bestreden verordening onverenigbaar is met de vereisten van verordening nr. 2081/92. (4) In dit verband stelt zij dat de artikelen 2, 4 en 7, lid 4, tweede streepje, van deze verordening zijn geschonden.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat verordening nr. 1854/2005 na een onregelmatige procedure tot stand is gekomen. Verweerster heeft het argument, dat de registratie economisch nadelige gevolgen heeft voor een bestaande benaming, niet grondig onderzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1854/2005 van de Commissie van 14 november 2005 tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96 in verband met de inschrijving van een naam in het „Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen” [Miel de Provence (BGA)].

      (2)  Verordening (EG) nr. 2400/96 van de Commissie van 17 december 1996 betreffende de inschrijving van bepaalde benamingen in het „Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen” bedoeld in verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen.

      (3)  Richtlĳn 2001/110/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake honing.

      (4)  Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen.


title: Zaak T-222/11: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2012 — Rautenbach/Raad en Commissie ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Zimbabwe — Schrapping van betrokken personen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/24

      Beschikking van het Gerecht van 6 september 2012 — Rautenbach/Raad en Commissie
      (Zaak T-222/11) (1)

      (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met situatie in Zimbabwe - Schrapping van betrokken personen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
      (2012/C 331/46)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Muller Conrad Rautenbach (Harare, Zimbabwe) (vertegenwoordiger: S. Smith, QC, M. Lester, barrister, en W. Osmond, solicitor)

         Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en J. Herrmann, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Paasivirta, M. Konstantinidis en T. Scharf, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/101/GBVB van de Raad van 15 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 42, blz. 6) en van verordening (EU) nr. 174/2011 van de Commissie van 23 februari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 49, blz. 23), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoeker

         Dictum

                  1)

                  Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.

                  2)

                  De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van Muller Conrad Rautenbach.

                  3)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 186 van 25.6.2011.


title: Zaak C-446/16 P: Hogere voorziening, ingesteld op 9 augustus 2016 door Kohrener Landmolkerei GmbH, DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 8 juni 2016 in zaak T-178/15, Kohrener Landmolkerei en DHG/Commissie

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/7

         Hogere voorziening, ingesteld op 9 augustus 2016 door Kohrener Landmolkerei GmbH, DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 8 juni 2016 in zaak T-178/15, Kohrener Landmolkerei en DHG/Commissie
   (Zaak C-446/16 P)
   (2016/C 410/07)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Kohrener Landmolkerei GmbH, DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH (vertegenwoordiger: A. Wagner, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van 8 juni 2016 vernietigen en geïntimeerde veroordelen;

               —

               de op 23 december 2014 door rekwirantes ingediende aankondiging van bezwaar in de procedure met het dossiernummer AT-TSG-0007-01035 ontvankelijk verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirantes oordeelde het Gerecht in de bestreden beschikking dat hun betoog enkel inhield dat de nationale autoriteit de aankondiging van bezwaar niet tijdig had doorgestuurd. Zij hadden evenwel ook aangevoerd dat zij door de vaststelling van artikel 51, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 1151/2012 (1) worden benadeeld, en dat deze bepaling onrechtmatig is omdat zij niet regelt binnen welke tijdspanne de nationale autoriteit een door rekwirantes ingediende aankondiging van bezwaar dient door te sturen. In dat verband hadden rekwirantes erop gewezen dat deze bepaling gebrekkig is, waardoor zij in het ongunstigste geval helemaal geen bezwaar kunnen aantekenen. Over deze kwestie heeft het Gerecht volgens hen geen uitspraak gedaan.
   Het Gerecht heeft in de bestreden beschikking uitsluitend overwogen dat rekwirantes de onrechtmatigheid van artikel 51, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 1151/2012 niet duidelijk aan de orde hadden gesteld. Zij hadden evenwel reeds in hun verzoekschrift gewezen op het probleem dat in die bepaling niet naar behoren een termijn is vastgesteld. Dit laat geen andere conclusie toe dan dat rekwirantes de in die bepaling vervatte regeling hadden gewraakt en dat zij ervan waren uitgegaan dat hun rechten als bezwaarden niet voldoende waren geëerbiedigd.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2012, L 343, blz. 1).


               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/1

         (2007/C 211/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 199 van 25.8.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 183 van 4.8.2007

      PB C 170 van 21.7.2007

      PB C 155 van 7.7.2007

      PB C 140 van 23.6.2007

      PB C 129 van 9.6.2007

      PB C 117 van 26.5.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-63/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Fortuna Russo/Comune di Napoli

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 7 februari 2013 — Fortuna Russo/Comune di Napoli
   (Zaak C-63/13)
   2013/C 141/22
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fortuna Russo

      Verwerende partij: Comune di Napoli

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer dient een arbeidsverhouding te worden aangemerkt als betrekking in overheidsdienst voor de toepassing van clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG (1) en met name in de zin van de zinsnede „bepaalde sectoren en/of categorieën werknemers” en kan zij dus andere gevolgen rechtvaardigen dan in geval van particuliere arbeidsverhoudingen?

               2)

               Omvat het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4 van richtlijn 1999/70/EG, gelet op het bepaalde in artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78/EG (2) en in artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG (3), mede de gevolgen van de onrechtmatige onderbreking van de arbeidsverhouding? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is het dan in het licht van clausule 4 te rechtvaardigen dat het nationale recht normaliter andere gevolgen verbindt aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd dan aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor bepaalde tijd?

               3)

               Is het een lidstaat krachtens het beginsel van loyale samenwerking verboden om de nationale regelgeving in een prejudiciële uitleggingsprocedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie willens en wetens onjuist voor te stellen en dient de rechter bij gebreke van een andersluidende uitlegging in het nationale recht die recht doet aan de uit het lidmaatschap van de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen, dat nationale recht voor zover mogelijk uit te leggen overeenkomstig de door de Staat gegeven uitlegging?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).


title: Zaak T-24/16: Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Sovena Portugal — Consumer Goods/EUIPO — Mueloliva (FONTOLIVA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Woordmerk FONTOLIVA — Ouder nationaal woordmerk FUENOLIVA — Relatieve weigeringsgrond — Geldigheid van de inschrijving van het oudere merk — Nieuwe feiten en bewijzen die voor het Gerecht worden aangevoerd — Normaal gebruik van het oudere merk — Bevoegdheid tot wijziging — Artikel 8, lid 1, onder b), artikel 42, leden 2 en 3, en artikelen 65 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/47

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Sovena Portugal — Consumer Goods/EUIPO — Mueloliva (FONTOLIVA)
   (Zaak T-24/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Woordmerk FONTOLIVA - Ouder nationaal woordmerk FUENOLIVA - Relatieve weigeringsgrond - Geldigheid van de inschrijving van het oudere merk - Nieuwe feiten en bewijzen die voor het Gerecht worden aangevoerd - Normaal gebruik van het oudere merk - Bevoegdheid tot wijziging - Artikel 8, lid 1, onder b), artikel 42, leden 2 en 3, en artikelen 65 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 030/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sovena Portugal — Consumer Goods, SA (Algés, Portugal) (vertegenwoordiger: D. Martins Pereira, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Mueloliva, SL (Córdoba, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 november 2015 (zaak R 1813/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mueloliva en Sovena Portugal — Consumer Goods

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 4 november 2015 (zaak R 1813/2014-2) wordt vernietigd.

               2)

               De oppositie die Mueloliva, SL heeft ingesteld tegen de internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het door Sovena Portugal — Consumer Goods, SA aangevraagde woordmerk FONTOLIVA, wordt afgewezen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten en die van Sovena Portugal — Consumer Goods in verband met de procedure voor het Gerecht dragen.

               5)

               Het EUIPO en Mueloliva zullen elk de helft van de door Sovena Portugal — Consumer Goods in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO gemaakte noodzakelijke kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-236/13: Beroep ingesteld op 23 april 2013 — CMC France/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/38

         Beroep ingesteld op 23 april 2013 — CMC France/Commissie
   (Zaak T-236/13)
   2013/C 171/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CMC France (Châtenois, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij cilinders, met uitzondering van die voor industrieel gebruik, aan de lijst van voorbeelden van verpakkingen heeft toegevoegd;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het hoger beroep voert verzoekster zes middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-202/13, Group’Hygiène/Commissie.


title: Doorhaling van zaak C-183/94

text:
Nr. C 119/10          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13 . 5 . 95
identiek zijn aan die in de zaken C-47/95 , C-48/95 , C-49/95,        1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-455/93 :
C-50/95 en C-60/95 i 1 ).                                            Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen.
0 ) Zie bladzijde 5 van dit Publikatieblad .
                                                                      0 ) PB nr. C 18 van 21 . 1 . 1994 .
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-183/89 ( a )
                        en C-138/90 (2)                                            Doorhaling van zaak C-117/94 ( J )
                         ( 95/C 119/21 )                                                       ( 95/C 119/23 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 februari                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari
1995 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde             1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 17/94
zaken C-183/89 en C-138/90 : 1 . Gesamtverband des                   (verzoek van het Landgericht Düsseldorf om een prejudi
deutschen Steinkohlenbergbaus, 2. Eschweiler Bergwerks              ciële beslissing): Ratiopharm GmbH & Co en Mundi
Verein AG, 3 . Gewerkschaft Auguste Victoria, 4 . Gewerk            pharma GmbH.
schaft Sophia-Jacoba, 5 . Preussag AG Kohle, 6 . Ruhrkohle
AG, 7. Saarbergwerke AG tegen Commissie van de Euro                 (M PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994.
pese Gemeenschappen en Bondsrepubliek Duitsland tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(!) PB nr. C 192 van 29 , 7. 1989 .
(2 ) PB nr. C 146 van 15 . 6 . 1990 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 83/94 ( 1 )
                                                                                (95/C 119/24)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 1995
              Doorhaling van zaak C-455/93 H                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 83/94:
                         ( 95/C 119/22                               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
                                                                     liaanse Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari                 0 ) PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Parlement (gemachtigden: M. Peter en J. Pantalis), betref
                      van 22 maart 1995                              fende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van
                                                                    het Europees Parlement van 29 september 1992 om
in zaak T-43/93: S. Dachy e.a. tegen Europees Parle                verzoeker per 1 september 1992 geen ontheemdingstoelage
                              ment i 1 )                             meer toe te kennen, heeft het Gerecht (Tweede Kamer),
(Ambtenaren — Ontheemdingstoelage - Diensten verricht               samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, D. P. M.
                voor internationale organisatie)                    Barrington en A. Saggio, rechters; griffier: H. Jung, op 22
                         ( 95/C 119/25 )                            maart 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     1 . Verwerpt bet beroep.
In zaak T-43/93, S. Dachy en L. en F. Lo Giudice,                   2. Verstaat dat elke partij baar eigen kosten zal dragen.
erfgenamen van M. Lo Giudice, gewezen ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Namen (België ), vertegen
woordigd door M. Campolini, advocaat te Brussel, domi               (M PB nr. C 210 van 4 . 8 . 1993 .
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C.
Duro, advocaat aldaar, Rue Heine 6, tegen Europees


title: Zaak C-215/00: Verzoek van de Regeringsrätt van 3 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arbetsmarknadsstyrelse en P. Rydergård

text:
22.7.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 211/15
Verzoek van de Regeringsrätt van 3 mei 2000 om een                            informatie op voor algemene consumptie bestemde levens-
prejudiciële beslissing in het geding tussen Arbetsmark-                      middelen algeheel en absoluut verboden is en door de
                  nadsstyrelse en P. Rydergård                                vermelding van gezondheidsgerelateerde informatie aan
                                                                              voorafgaande vergunningverlening te onderwerpen (§ 9,
                          (Zaak C-215/00)                                     lid 3, LMG).
                                                                         2. Verweerster in de kosten te verwijzen.
                          (2000/C 211/25)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De Regeringsrätt heeft bij beschikking van 3 mei 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 mei 2000,           — Betreffende het verbod van gezondheids-
in het geding tussen Arbetsmarknadsstyrelse en P. Rydergård,                  gerelateerde informatie op levensmidde-
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                      len (§ 9, lid 1, LMG)
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       Volgens § 9, lid 1, sub a tot en met c, LMG, zoals uitgelegd
vragen:                                                                       en toegepast, is het niet toegestaan op voor algemene con-
                                                                              sumptie bestemde levensmiddelen gezondheidsgerelateerde
1. Kan een persoon die zich in een positie bevindt als die
                                                                              informatie te vermelden (bijvoorbeeld indicaties betreffende
     van P. Rydergård worden geacht ter beschikking te zijn
                                                                              de fysiologische of farmacologische werking, in het bijzon-
     gebleven van de arbeidsbemiddeling in de zin van ar-
                                                                              der jonghoudende, ouderdomsverschijnselen remmende,
     tikel 69, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
                                                                              slankmakende of geneeskrachtige werking). Een regeling als
     Raad (1), op de dagen in een werkloosheidsperiode, waarop
                                                                              deze beperkt de werking van artikel 2, lid 1, sub b, van
     zij verhinderd was te werken wegens de zorg voor een ziek
                                                                              richtlijn 79/112 (1). De regeling mag slechts dan worden
     kind, of is deze beoordeling afhankelijk van de inhoud van
                                                                              toegepast, wanneer zij gerechtvaardigd wordt door een van
     het nationale recht?
                                                                              de in artikel 15, lid 2, genoemde gronden (bescherming van
                                                                              de volksgezondheid, consumentenbescherming, oneerlijke
2. Houdt artikel 69, lid 1, het vereiste in, dat de werkzoekende
                                                                              concurrentie). Het recht van een lidstaat mag er echter niet
     gedurende een ononderbroken periode van vier weken
                                                                              toe dienen, bestaande consumptiegewoonten vast te leggen
     onmiddellijk voor zijn vertrek naar een andere lidstaat ter
                                                                              teneinde voor een nationale industrie die aan deze vraag
     beschikking is gebleven van de arbeidsbemiddeling?
                                                                              voldoet, een verworven voordeel in stand te houden, wan-
                                                                              neer er andere maatregelen bestaan om de consument tegen
(1) van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale                 misleiding te beschermen. De Commissie is van mening, dat
    zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die               het algemene verbod op de vermelding van gezondheids-
    zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 1971, L 149,                   gerelateerde informatie op levensmiddelen, voorzover deze
    blz. 2).                                                                  geen aanleiding tot misleiding geeft, niet vereist is voor de
                                                                              bescherming van de consument tegen misleiding en dus niet
                                                                              gerechtvaardigd wordt door artikel 15, lid 2, van richtlijn
                                                                              79/112.
                                                                         — Betreffende het vereiste van voorafgaan-
                                                                              de vergunning voor gezondheidsgere-
                                                                              lateerde informatie op levensmiddelen
Beroep, op 31 mei ingesteld door Commissie van de                             (§ 9, lid 3, LMG)
 Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                              Het vereiste dat overeenkomstig § 9, lid 3, LMG een vergun-
                          (Zaak C-221/00)                                     ning moet worden aangevraagd, ook wanneer deze kan
                                                                              worden afgegeven ingeval de informatie waarheidsge-
                          (2000/C 211/26)                                     trouw en niet misleidend is — zoals de Oostenrijkse regering
                                                                              stelt —, is een maatregel van gelijke werking in de zin van
                                                                              artikel 28 (ex artikel 30) EG. De in geding zijnde regeling
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    heeft tot gevolg, dat producten met gezondheidsgerelateer-
op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen de Republiek Oosten-                    de informatie die in een andere lidstaat rechtmatig geprodu-
rijk door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                        ceerd of verkocht worden, niet rechtstreeks op de Oosten-
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische                 rijkse markt kunnen worden gebracht. Daar de Commissie
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                 van mening is, dat het algemene verbod van gezondheids-
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van               gerelateerde informatie niet gerechtvaardigd is ter bescher-
de Commissie, Centre Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.                       ming van de consument, geldt dezelfde conclusie voor het
                                                                              daarmee samenhangende vereiste van een voorafgaande
Verzoekster verzoekt het Hof:                                                 vergunning. Bovendien kan de bescherming van de consu-
                                                                              ment worden gewaarborgd door maatregelen die minder
1. Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft                     vergaande beperkingen stellen aan het vrije verkeer van
     voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens               goederen, bijvoorbeeld door gerichte controles op de markt.
     de artikelen 2, lid 1, sub b, en 15, leden 1 en 2, van richtlijn
     79/112, alsook artikel 28 EG-Verdrag (ex artikel 30 EG-             (1) PB L 33, blz. 1.
     Verdrag), door § 9, lid 1, Lebensmittelgesetz (LMG) aldus
     uit te leggen en toe te passen, dat gezondheidsgerelateerde


title: Zaak T-855/16: Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Fertisac/ECHA

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/56

         Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Fertisac/ECHA
   (Zaak T-855/16)
   (2017/C 030/64)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fertisac, S.L. (Atarfe, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Gómez Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van besluit nr. SME (2016) 5150 van het ECHA van 15 november 2016, waarbij is vastgesteld dat FERTISAC S.L. niet voldoet aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor middelgrote ondernemingen, en waarbij betaling is opgelegd van een vergoeding voor administratieve kosten.

               —

               Nietigverklaring van factuur nr. 10060160 van het ECHA van 15 november 2016 ten belope van het verschil tussen de vergoeding die FERTISAC S.L. heeft voldaan en de verschuldigde vergoeding voor grote ondernemingen die is opgelegd op basis van besluit nr. SME (2016) 5150 van het ECHA.

               —

               Nietigverklaring van factuur nr. 10060161 van het ECHA van 15 november 2016, ten belope van het bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten die is opgelegd op basis van besluit nr. SME (2016) 5150 van het ECHA.

               —

               Verwijzing van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Eerste middel: onjuiste kwalificatie van FERTISAC S.L. als grote onderneming.

                           —

                           In dit verband wordt betoogd dat artikel 2, lid 1, van aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB 2003, L 124, blz. 36) (EG) bepaalt dat tot de categorie kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (KMO's) de ondernemingen behoren waar minder dan 250 personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet 50 miljoen EUR of het balanstotaal 43 miljoen EUR niet overschrijdt.

                     Er zijn twee drempels voor de kwalificatie als KMO-onderneming. Het is niet voldoende dat slechts één van de drempels wordt overschreden (zoals volgt uit het besluit van het ECHA, aangezien dit agentschap kiest voor slechts één daarvan: de jaaromzet), en daarbij evident het eerste vereiste, te weten dat betreffende het aantal personen — dat zich juist onderscheidt door het voegwoord „en” — te omzeilen. FERTISAC S.L. heeft de drempel van het in dienst hebben van meer dan 250 personen evenwel op geen enkel moment overschreden.

               2.

               Tweede middel: onjuiste uitlegging door verweerder van aanbeveling 2003/361.

                           —

                           In dit verband wordt betoogd dat voor het bepalen van de omvang van verzoekster enkel rekening moet worden gehouden met de gegevens van verzoekster en haar partners. Verzoekster maakt geen deel uit van een concern. De door de Europese Commissie gepubliceerde gebruikershandleiding inzake de definitie van KMO’s bevestigt deze uitlegging. Verder verwijzen zowel artikel 3 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1), als overweging 9 en artikel 2 van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB 2008, L 107, blz. 6), met het oog op het definiëren van de KMO’s, naar aanbeveling 2003/361.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-313/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/63/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn — Verzuim om uitvoeringsmaatregelen mee te delen)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-313/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/63/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn - Verzuim om uitvoeringsmaatregelen mee te delen)
   (2005/C 57/19)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-313/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingediend op 23 juli 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M.-J. Jonczy) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door A. Cingolo), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en J. Makarczyk, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ESCA) en de Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese Unie (FST), alsmede aan de daarbij gevoegde Europese overeenkomst van 30 september 1998 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden, althans die bepalingen niet ter kennis te brengen van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 226 van 20.09.2003.


title: Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-208/97)

text:
26 . 7. 97             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 228/7
Verder is de Commissie van mening dat noch de acties die                 Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
België ter bescherming van de Noordzee heeft onderno                    Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
men, noch de (nationale of gewestelijke ) regelingen in Bel                                             Unie
gië programma's ter vermindering van de verontreiniging                                          ( Zaak C-209/97)
in de zin van artikel 7 van de richtlijn vormen .
                                                                                ( 97/C 228/14 )
O PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 2 juni 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door M. Nolin en P. Van
                                                                         Nuffel , als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                    sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                        ( Zaak C-208/97)
                           ( 97/C 228/ 13 )
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                         deert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 515/97 van de
is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                     Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar                       lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   en de Commissie met het oog op de juiste toepassing
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                           van de douane- en landbouwvoorschriften ( 5 );
Wagner, Kirchberg.
                                                                         — krachtens artikel 174 EG-Verdrag de titels V en VI van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             deze verordening te handhaven;
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de               — verweerder te verwijzen in de kosten.
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
     treffen ter uitvoering van Richtlijn 84/ 156/EEG (*) van
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
     de Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden
     en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkom
     stig van andere sectoren dan de elektrolyse van alkali             — Onjuiste rechtsgrondslag:
     chloriden, voor zover zij de in artikel 4 van de richtlijn
     voorgeschreven specifieke programma's niet heeft vast                  Onderhavige verordening had moeten worden geba
     gesteld noch heeft toegepast, niet heeft voldaan aan de                 seerd op artikel 100 A EG-Verdrag, zodat een beroep
     verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,                op artikel 235 EG-Verdrag uitgesloten was:
     derde alinea, EG-Verdrag en artikel 4 van Richtlijn 84/
     156/EEG;                                                                — evenals de voorgaande Verordening nr. 1468/81/
                                                                                EEG houdt Verordening ( EG ) nr. 515/97 een onder
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek,                         linge aanpassing van de nationale bepalingen van
     door de Commissie niet onverwijld van die maatrege                          de lidstaten in. Deze eerste verordening had
     len in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de                          artikel 235 EG-Verdrag als rechtsgrondslag, omdat
     krachtens voormelde bepalingen op haar rustende ver                         op het tijdstip van de goedkeuring van deze veror
     plichtingen;                                                                 dening artikel 100 A EG-Verdrag, dat bij de Euro
                                                                                pese Akte is ingevoegd, nog niet bestond . Uit de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                              laatste overweging van de considerans blijkt overi
                                                                                gens dat volgens de Raad het beroep op artikel 235
                                                                                EG-Verdrag slechts gegrond is met betrekking tot
Middelen en voornaamste argumenten                                                de oprichting van de nieuwe gegevensbank „ DIS "
                                                                                ( douane-informatiesysteem, vgl . de art. 23 tot en
Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn richt                       met 41 van de bestreden verordening ). De DIS kan
lijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat                      evenwel niet als een zelfstandige communautaire
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. In casu is de                      entiteit worden beschouwd . De lidstaten als zoda
richtlijn volledig van toepassing sinds 13 maart 1986 en                         nig zijn „ DIS-partners ", op dezelfde voet als de
de in artikel 4 ervan bedoelde specifieke programma 's per                        Commissie, die niet een centrale rol, doch een
1 januari 1989 . Ofschoon de gestelde termijn verstreken                         coördinerende rol speelt.
is, heeft de Portugese Republiek bovenbedoelde specifieke
programma 's nog niet vastgesteld en toegepast, noch ter                          Subsidiair is de Commissie van mening, dat indien
kennis van de Commissie gebracht.                                                 het beroep op artikel 235 noodzakelijk was in ver
                                                                                band met de oprichting van de DIS ( quod non ),
(') PB nr. L 74 van 17. 3 . 1984 , blz . 49 .                                    niettemin de bepalingen betreffende bijstand op
                                                                                verzoek, en bijstand op eigen initiatief artikel
                                                                                100 A als rechtsgrondslag hadden moeten hebben.


title: Zaak T-298/15: Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Atlas/BHIM (EFEKT PERLENIA)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/44

         Beroep ingesteld op 8 juni 2015 — Atlas/BHIM (EFEKT PERLENIA)
   (Zaak T-298/15)
   (2015/C 245/54)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlas sp. z o.o. (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „EFEKT PERLENIA” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 668 125

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2015 in zaak R 2352/2014-5

      Conclusies

               —

               Gegrondverklaring van het beroep;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de inschrijving van het merk is geweigerd;

               —

               hervorming van de bestreden beslissing zodat het aangevraagde merk kan worden ingeschreven voor alle waren en diensten waarop de aanvraag betrekking heeft;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-453/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Brandenburg — Duitsland) — Volker Ludwig/Finanzamt Luckenwalde (Zesde richtlijn — Btw — Begrip handelingen van bemiddeling inzake kredieten )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Brandenburg — Duitsland) — Volker Ludwig/Finanzamt Luckenwalde
   (Zaak C-453/05) (1)

   (Zesde richtlijn - Btw - Begrip „handelingen van bemiddeling inzake kredieten’)
   (2007/C 183/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht des Landes Brandenburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Volker Ludwig

      Verwerende partij: Finanzamt Luckenwalde
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht des Landes Brandenburg — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd — Begrip „handelingen van bemiddeling inzake kredieten” — Weigering van vrijstelling voor een provisie die een vermogensadviseur als vergoeding voor het afsluiten van een kredietovereenkomst ontvangt van een onderneming voor vermogensadvies waarvan hij subagent is, bij ontbreken van een contractuele verhouding tussen de adviseur en de partijen bij de kredietovereenkomst
   Dictum

               1)

               De omstandigheid dat een belastingplichtige de vermogenssituatie van door hem geworven cliënten analyseert teneinde hun kredieten te bezorgen, staat niet in de weg aan de erkenning van een vrijgestelde kredietbemiddelingsdienst in de zin van artikel 13, B, sub d, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wanneer de door deze belastingplichtige aangeboden kredietbemiddelingsdienst in het licht van de voorgaande uitleggingselementen moet worden aangemerkt als de hoofddienst, waarbij de vermogensadvisering een bijkomende dienst vormt, zodat deze laatste dienst het fiscale lot van de hoofddienst deelt. Het staat aan de verwijzende rechter om uit te maken of dit in het bij hem aanhangige geding het geval is.

               2)

               De omstandigheid dat een belastingplichtige met geen van de partijen bij een kredietovereenkomst aan de afsluiting waarvan hij heeft bijgedragen, een contractuele band heeft en niet rechtstreeks met een van deze partijen in contact treedt, staat er niet aan in de weg dat deze belastingplichtige een vrijgestelde kredietbemiddelingsdienst in de zin van artikel 13, B, sub d, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388) verricht.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-291/08: Beroep ingesteld op 1 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/6

         Beroep ingesteld op 1 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-291/08)
   (2008/C 272/06)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en C. Egerer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 (1) tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/100/EG in het nationale recht is op 1 januari 2007 verstreken.

      (1)  PB L 363, blz. 141.


title: Zaak T-361/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2006 — Republiek Oostenrijk/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/31

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2006 — Republiek Oostenrijk/Commissie
   (Zaak T-361/04) (1)

   (2006/C 261/63)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.