title: Zaak F-52/06: Beroep ingesteld op 21 april 2006 — Pimlott/Europol

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/34

         Beroep ingesteld op 21 april 2006 — Pimlott/Europol
   (Zaak F-52/06)
   (2006/C 190/64)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoeker: Mike Pimlott (Porchester Hampshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: D. C. Coppens, advocaat)

      Verweerder: Europese Politiedienst (Europol)
   Conclusies van verzoeker

               —

               Nietig te verklaren het besluit van Europol van 25 januari 2006;

               —

               Europol te veroordelen tot verlenging van verzoeksters overeenkomst voor een periode van 4 jaar, te weten van 1 januari 2006 tot 31december 2010;

               —

               Europol te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na op 1 januari 2000 voor de eerste keer door Europol in dienst te zijn genomen voor aanvankelijk 4 jaar, heeft verzoeker met ingang van 1 januari 2002 een andere functie binnen dezelfde organisatie bekleed op grond van een nieuwe overeenkomst, welke op 31 december 2005 zou aflopen.
   Met zijn beroep bestrijdt verzoeker het besluit van Europol om deze overeenkomst slechts voor 2 jaar te verlengen. Hij betoogt dat Europol hem immers vanaf het moment waarop hij zijn nieuwe functie op grond van de nieuwe overeenkomst is gaan vervullen, niet had dienen te beschouwen als een ambtenaar die van de autoriteiten van zijn staat van herkomst buitengewoon onbetaald verlof heeft verkregen, maar veeleer als een ambtenaar die geen enkele relatie meer onderhoudt met genoemde autoriteiten. Het onderscheid is relevant omdat in het eerste geval artikel 6, tweede streepje, van het statuut van het Europol-personeel van toepassing zou zijn, op grond waarvan met 2 jaar kan worden verlengd, maar in het tweede geval het derde streepje van dit artikel, op grond waarvan met 4 jaar kan worden verlengd.
   Verzoeker betoogt dat hij in 2002 alle banden met zijn oorspronkelijke werkgever in het Verenigd Koninkrijk heeft verbroken en dat hij ervan overtuigd was dat deze laatste bijgevolg het personeelsregister zou wijzigen. Zelfs wanneer blijkt dat de Britse autoriteiten hem in werkelijkheid nooit uit dit register hebben geschrapt, hoeft verzoeker naar zijn oordeel in geen geval zèlf de gevolgen van deze nalatigheid te dragen.


title: Zaak T-152/09: Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Rintisch/BHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires (PROTIACTIVE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROTIACTIVE — Oudere nationale woord- en beeldmerken PROTIPLUS, PROTI en PROTIPOWER — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Begrip „andersluidende bepaling” — Regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/21

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Rintisch/BHIM — Valfleuri Pâtes alimentaires (PROTIACTIVE)
   (Zaak T-152/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROTIACTIVE - Oudere nationale woord- en beeldmerken PROTIPLUS, PROTI en PROTIPOWER - Niet-tijdige overlegging van documenten - Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Begrip „andersluidende bepaling” - Regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95)
   2012/C 32/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernhard Rintisch (Bottrop, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dreyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Valfleuri Pâtes alimentaires SA (Wittenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Baujoin, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 februari 2009 (zaak R 1661/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Bernhard Rintisch en Valfleuri Pâtes alimentaires SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bernhard Rintisch wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Aanwĳzing van de rechter die de president van het Gerecht als rechter in kort geding vervangt

text:
C 304/22              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     13.12.2003
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
         Toevoeging van de rechters aan de kamers                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        (2003/C 304/37)
                                                                                van 30 september 2003
                                                                      in zaak T-158/00: Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-
Tijdens zijn voltallige conferentie van 9 oktober 2003 heeft          rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik
het Gerecht besloten, het tijdens de voltallige conferentie van       Deutschland (ARD) tegen Commissie van de Europese
2 juli 2003 genomen besluit betreffende de samenstelling van                                Gemeenschappen (1)
de kamers (PB C 184 van 2.8.2003, blz. 32) aan te vullen als
volgt:
                                                                      („Mededinging — Concentraties — Ontvankelijkheid —
                                                                      Markten van betaaltelevisie en digitale interactieve televisie-
Overeenkomstig artikel 10 van het Reglement voor de proces-           diensten — Ernstige twijfel over verenigbaarheid met ge-
voering van het Gerecht wordt F. Dehousse, rechter, voor de           meenschappelijke markt — Verbintenissen aangegaan tij-
periode van 9 oktober 2003 tot en met 31 augustus 2004                dens eerste onderzoeksfase — Ontoereikendheid van verbin-
toegevoegd aan de Eerste kamer — uitgebreid, de Derde kamer                                       tenissen”)
en de Derde kamer — uitgebreid.
                                                                                (2003/C 304/39)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Aanwijzing van de rechter die de president van het
        Gerecht als rechter in kort geding vervangt
                                                                      In zaak T-158/00, Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtli-
                                                                      chen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland
                        (2003/C 304/38)                               (ARD), gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                      P. Mailänder en A. Bartosch, advocaten, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (gemachtigde: P. Wiedner), ondersteund
                                                                      door Kirch Pay-TV GmbH & Co. KGaA, gevestigd te Unterfö-
Tijdens zijn voltallige conferentie van 9 oktober 2003 heeft          ring (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Metzlaff, avocat,
het Gerecht besloten, het tijdens de voltallige conferentie van       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, British Sky
2 juli 2003 genomen besluit betreffende de aanwijzing van de          Broadcasting Group plc (BSkyB), gevestigd te Isleworth (Ver-
rechter die de president van het Gerecht als rechter in kort          enigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door S. Wisking en
geding vervangt (PB C 184 van 2.8.2003, blz. 33), aan te              D. Livingston, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
vullen als volgt:                                                     Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
                                                                      beschikking SG (2000) D/102552 van de Commissie van
                                                                      21 maart 2000 (zaak COMP/JV.37), waarbij de concentratie
                                                                      waarbij BSkyB de gezamenlijke zeggenschap over KirchPayTV
Overeenkomstig artikel 106 van het Reglement voor de                  heeft verworven, overeenkomstig artikel 6, lid 1, sub b, van
procesvoering van het Gerecht wordt V. Tiili, rechter, voor de        verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad betreffende de
periode van 9 oktober 2003 tot en met 31 augustus 2004                controle op concentraties van ondernemingen verenigbaar
aangewezen om de president van het Gerecht als rechter in             met de gemeenschappelijke markt en met de overeenkomst
kort geding te vervangen bij gelijktijdige afwezigheid of             betreffende de Europese Economische Ruimte wordt verklaard,
verhindering van deze laatste en R. García-Valdecasas, rechter.       heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                      M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
                                                                      griffier: D. Christensen, hoofdadministrateur, op 30 september
                                                                      2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-288/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Jürgen Kretzinger (Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord — Artikel 54 — Beginsel ne bis in idem — Begrip dezelfde feiten — Smokkelsigaretten — Invoer in verschillende overeenkomstsluitende staten — Vervolgingen in verschillende overeenkomstsluitende staten — Begrip tenuitvoerlegging van strafmaatregelen — Opschorting van tenuitvoerlegging van straf — Aftrek van korte voorlopige hechtenis — Europees aanhoudingsbevel)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Jürgen Kretzinger
   (Zaak C-288/05) (1)

   (Overeenkomst ter uitvoering van Schengenakkoord - Artikel 54 - Beginsel „ne bis in idem’ - Begrip „dezelfde feiten’ - Smokkelsigaretten - Invoer in verschillende overeenkomstsluitende staten - Vervolgingen in verschillende overeenkomstsluitende staten - Begrip „tenuitvoerlegging’ van strafmaatregelen - Opschorting van tenuitvoerlegging van straf - Aftrek van korte voorlopige hechtenis - Europees aanhoudingsbevel)
   (2007/C 235/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partij in de strafzaak
   Jürgen Kretzinger

      in tegenwoordigheid van: Hauptzollamt Augsburg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 54 van Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (PB 2000, L 239, blz. 19) — Ne bis in idem-beginsel — Voorwaarden voor verval van recht van strafvervolging — Begrip „dezelfde feiten” — Vervoer van gesmokkelde sigaretten over grondgebied van meerdere lidstaten — Veroordeling in twee lidstaten wegens belastingontduiking en heling — Begrip „tenuitvoerlegging” — Opschorting van tenuitvoerlegging van straf — Aftrek van tijdvakken van voorlopige hechtenis
   Dictum

               1)

               Artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het relevante criterium voor de toepassing van dit artikel de gelijkheid van de materiële feiten is, begrepen als het bestaan van een geheel van feiten die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, ongeacht de juridische kwalificatie van deze feiten of het beschermde rechtsbelang;

                           —

                           feiten bestaande in de inontvangstneming van buitenlandse gesmokkelde tabak in een overeenkomstsluitende staat en de invoer en het bezit van deze tabak in een andere overeenkomstsluitende staat, in het kader waarvan de verdachte die in twee overeenkomstsluitende staten is vervolgd, van meet af aan na de eerste inontvangstneming voornemens was de tabak via verschillende overeenkomstsluitende staten naar een eindbestemming te vervoeren, gedragingen vormen die onder het begrip „dezelfde feiten” in de zin van dit artikel 54 kunnen vallen. De definitieve beoordeling daaromtrent staat aan de bevoegde nationale instanties.

               2)

               De door een rechterlijke instantie van een overeenkomstsluitende staat opgelegde straf „is ondergaan” of „[wordt] daadwerkelijk ten uitvoer […] gelegd” in de zin van artikel 54 van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, wanneer de verdachte overeenkomstig het recht van deze overeenkomstsluitende staat tot een voorwaardelijke gevangenisstraf is veroordeeld.

               3)

               De door een rechterlijke instantie van een overeenkomstsluitende staat uitgesproken straf is niet te beschouwen als „ondergaan” of „daadwerkelijk ten uitvoer […] gelegd” in de zin van artikel 54 van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, wanneer de verdachte korte tijd is aangehouden en/of in voorlopige hechtenis is genomen en deze vrijheidsbeneming naar het recht van de veroordelende staat in mindering moet worden gebracht op een latere tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf.

               4)

               Dat een lidstaat waar iemand naar intern recht onherroepelijk is veroordeeld, tegen hem een Europees aanhoudingsbevel kan uitvaardigen met het oog op tenuitvoerlegging van deze uitspraak krachtens het Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, heeft geen gevolgen voor de uitlegging van het begrip „tenuitvoerlegging” in de zin van artikel 54 van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak T-304/11: Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Alumina/Raad

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/29

         Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Alumina/Raad
   (Zaak T-304/11)
   2011/C 226/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alumina d.o.o. (Zvornik, Bosnie en Herzegovina) (Vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en B. Servais, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 464/2011 van de Raad van 11 mei 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina aan de verzoekende partij opgelegde antidumpingrecht nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.
   Ten eerste meent de verzoekende partij dat het in de bestreden verordening vastgelegde antidumpingrecht onrechtmatig is voor zover de methode die wordt gebruikt ter berekening van de geconstrueerde normale waarde artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening schendt. Bij het bepalen van de normale waarde heeft de verwerende partij een winstmarge van 58,89 % gebruikt die is berekend op basis van de prijzen van de niet-representatieve binnenlandse verkoop van de verzoekende partij. Het gebruik van een dergelijke winstmarge is onverenigbaar met artikel 2 van de basisverordening. De bepaling van de normale waarde bevat namelijk een fundamentele tegenstrijdigheid, voor zover de door de verwerende partij gebruikte methode tot bepaling van de normale waarde uitsluitend tot hetzelfde resultaat komt indien normale waarde zou zijn gebaseerd op de prijzen van de niet-representatieve binnenlandse verkoop. Een dergelijke methode is in strijd met de vaste praktijk van de Commissie en de Raad, en met de rechtspraak van het Gerecht en het Hof van Justitie. Bovendien is de gekozen winstmarge van 58,89 % niet „redelijk”. Tot slot baseert de verwerende partij zich ten onrechte op de rechtspraak op grond van de beslissingen van de WTO om bij de bepaling van de normale waarde die toepasselijk is op de uitvoer door de verzoekende partij, een winstmarge te kunnen toepassen die niet „redelijk” is.
   Ten tweede is de verzoekende partij eveneens van oordeel dat de gebruikte methode ter berekening van de geconstrueerde normale waarde de bepalingen van artikel 2, lid 6, van de basisverordening schendt voor zover de binnenlandse verkoop van de verzoekende partij niet plaatsvond in het kader van „normale handelstransacties” in de zin van artikel 2, lid 1, derde alinea, en lid 3, tweede alinea, van de basisverordening.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-85/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/17/EG — Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-85/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/17/EG - Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 19/13)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-85/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 23 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa en P. Léouffre) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en O. Christmann), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak T-310/06: Beroep ingesteld op 17 november 2006 — Republiek Hongarije/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/64

         Beroep ingesteld op 17 november 2006 — Republiek Hongarije/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-310/06)
   (2006/C 326/137)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordiger: J. Fazekas)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de zaak te verwijzen naar de Grote kamer van het Gerecht van eerste aanleg ingevolge de artikelen 14, lid 1, en 51, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering ervan;

               —

               nietig te verklaren de volgende bepalingen van verordening (EG) nr. 1572/2006 van de Commissie van 18 oktober 2006 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 824/2000 tot vaststelling van de procedures voor de overneming van granen door de interventiebureaus en tot vaststelling van de analysemethoden voor de bepaling van de kwaliteit (1):

                           —

                           in artikel 1, lid 1, sub a: het gedeelte betreffende maïs;

                           —

                           in artikel 1, lid 3: het gedeelte betreffende maïs in het gewijzigde artikel 9, sub b, van de basisverordening;

                           —

                           in onderdeel E van punt 1 van de bijlage: het minimaal soortelijk gewicht van maïs;

                           —

                           in tabel III van punt 2 van de bijlage: het gedeelte betreffende maïs.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1 en van de bijlage bij verordening nr. 1572/2006, omdat zij onwettig zijn.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert zij de volgende middelen aan:

               —

               de Commissie heeft het gewettigd vertrouwen van de producenten geschonden door in de loop van het jaar een criterium inzake het soortelijk gewicht voor maïs in te voeren. Door te voorzien in een uiterst korte voorbereidingstijd tussen de datum van bekendmaking en de datum van inwerkingtreding en geen rekening te houden met de noodzaak van een geleidelijke uitvoering heeft de Commissie voorts het rechtszekerheids- en het evenredigheidsbeginsel geschonden;

               —

               de Commissie was niet bevoegd om het criterium inzake het soortelijk gewicht voor maïs vast te stellen;

               —

               indien de Commissie wél bevoegd was om het litigieuze criterium inzake het soortelijk gewicht vast te stellen, stelt verzoekster dat verweerster de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden omdat zij onder het mom van een wijziging van de kwalitatieve criteria voor de interventie, in wezen de interventieregeling voor maïs praktisch heeft gewijzigd;

               —

               indien de Commissie wél bevoegd was om het litigieuze criterium inzake het soortelijk gewicht vast te stellen, heeft zij een kennelijke beoordelingsfout gemaakt voor zover zij bij de vaststelling van dat criterium, dat op de gemiddelde kwaliteit van maïs moet zijn afgestemd, geen rekening heeft gehouden met het feit dat maïs in de Gemeenschap voornamelijk voor diervoeder wordt gebruikt;

               —

               de Commissie heeft niet voldaan aan de krachtens artikel 253 EG op haar rustende verplichting om haar handelingen passend te motiveren;

               —

               de Commissie heeft de procedureregels van het Comité van beheer voor granen geschonden door de daarin gestelde termijn niet in acht te nemen.

      (1)  PB L 290, blz. 29.


title: Zaak T-287/17: Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Swemac Innovation/EUIPO — Swemac Medical Appliances (SWEMAC)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/38

         Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Swemac Innovation/EUIPO — Swemac Medical Appliances (SWEMAC)
   (Zaak T-287/17)
   (2017/C 213/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Swemac Innovation AB (Linköping, Zweden) (vertegenwoordiger: G. Nygren, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Swemac Medical Appliances AB (Linköping, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „SWEMAC” — Uniemerk nr. 6 326 177

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2017 in zaak R 3000/2014-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en Uniemerk nr. 006326177 opnieuw volle gelding verlenen, met inbegrip van de goederen en diensten in klasse 10, „Chirurgische en medische toestellen en instrumenten”, en klasse 42, „Onderzoek en ontwikkeling op het gebied van chirurgische en medische uitrusting en chirurgische en medische instrumenten”;

               —

               de andere partij verwijzen in de kosten die verzoekster heeft gemaakt in de procedure bij het EUIPO en de kamers van beroep, 1 000 EUR, en

               —

               het EUIPO en de andere partij verwijzen in de kosten die verzoekster in de procedure bij het Gerecht heeft gemaakt.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-444/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Furukawa Electric/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/38

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Furukawa Electric/Commissie
   (Zaak T-444/14)
   2014/C 303/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Furukawa Electric Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: C. Pouncey, A. Luke en L. Geary, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 9, sub a, van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover daarin is vastgesteld dat tussen 18 februari 1999 en 30 september 2001 een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst is begaan waaraan Furukawa heeft deelgenomen. Subsidiair verzoekt zij om nietigverklaring van artikel 1, lid 9, sub a, van het besluit, voor zover daarin is vastgesteld dat een inbreuk waarbij Furukawa betrokken was een aanvang heeft genomen op 18 februari 1999 en/of dat de rechtstreekse betrokkenheid van Furukawa bij een inbreuk is blijven voortduren na 11 juni 2001;

               —

               artikel 2, sub n, van het bestreden besluit nietig te verklaren en/of de geldboete aanzienlijk te verlagen;

               —

               indien het in een door Viscas Corporation aanhangig gemaakte zaak de geldboete zou verlagen die bij artikel 2, sub p, van het bestreden besluit is opgelegd voor door Viscas Corporation begane inbreuken en tot betaling waarvan Furukawa hoofdelijk aansprakelijk is, aan Furukawa een even grote verlaging toe te kennen van de geldboete tot betaling waarvan zij hoofdelijk aansprakelijk is; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verzoekt verzoekster om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 in zaak AT.39610 — Stroomkabels.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en/of verordening nr. 1/2003 (1) geschonden doordat zij het gedrag dat van 18 februari 1999 tot 30 september 2001 plaatsvond, onjuist heeft gekwalificeerd. Verzoekster betoogt:

                           —

                           dat de Commissie niet heeft aangetoond dat tijdens die periode een inbreuk is begaan waarbij verzoekster was betrokken, zoals in het bestreden besluit is beschreven;

                           —

                           subsidiair, dat de Commissie niet heeft bewezen dat een inbreuk waarbij verzoekster betrokken was, een aanvang heeft genomen op 18 februari 1999.

               2.

               Subsidiair voert verzoekster aan dat de Commissie is tekortgeschoten in haar bewijsplicht door te stellen dat verzoekster is blijven deelnemen aan een inbreuk na 11 juni 2001 of „blijvend” betrokken was via Viscas Corporation na 30 september 2001.

               3.

               Subsidiair betoogt verzoekster ook dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar bewijsplicht inzake verzoeksters niveau van betrokkenheid bij de inbreuk.

               4.

               De geldboete die verzoekster is opgelegd voor de periode vóór 1 oktober 2001 is onrechtmatig wegens verjaring.

               5.

               Subsidiair betoogt verzoekster eveneens dat de Commissie vergissingen heeft begaan bij de berekening van de haar opgelegde geldboete, aangezien:

                           —

                           de waarde van de verkopen die de Commissie ter berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboete heeft gehanteerd, niet correct was;

                           —

                           zij de coëfficiënt voor de duur van de inbreuk onjuist heeft berekend; en

                           —

                           zij geen verzachtende omstandigheden in aanmerking heeft genomen ten aanzien van verzoekster.

               6.

               Het Gerecht wordt verzocht om eventuele boeteverlagingen die het aan Viscas Corporation zal toekennen naar aanleiding van de door laatstbedoelde onderneming ingediende verzoeken om intrekking of wijziging van de haar bij het bestreden besluit opgelegde geldboete, ook toe te kennen aan verzoekster.

               7.

               De geldboete is hoe dan ook kennelijk onevenredig, buitensporig en ongepast en het Gerecht moet deze geldboete derhalve in het kader van zijn volledige rechtsmacht op grond van artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003 aanzienlijk verlagen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-527/11: Beschikking van het Gerecht van 20 februari 2013 — Luxembourg Patent Co./BHIM — DETEC (FIREDETEC)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/37

         Beschikking van het Gerecht van 20 februari 2013 — Luxembourg Patent Co./BHIM — DETEC (FIREDETEC)
   (Zaak T-527/11) (1)

   2013/C 108/88
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak C-7/06 P: Hogere voorziening, op  9 januari 2006  ingesteld door Beatriz Salvador García tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van  25 oktober 2005  in zaak T-205/02, Beatriz Salvador García tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/26

         Hogere voorziening, op 9 januari 2006 ingesteld door Beatriz Salvador García tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-205/02, Beatriz Salvador García tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-7/06 P)
   (2006/C 60/49)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 januari 2006 hogere voorziening ingesteld door Beatriz Salvador García, vertegenwoordigd door R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Dominguez Pérez en A. Sayagués Torres, abogados, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-205/02, Beatriz Salvador García tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1)

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               2)

               het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 oktober 2005 te vernietigen en, subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               3)

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Hof van Justitie en het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige hogere voorziening berust op één enkel middel: schending door het Gerecht van het gemeenschapsrecht in de punten 36 tot en met 59 van het bestreden arrest. Meer in het bijzonder is rekwirante van mening dat het Gerecht het begrip „diensten, verricht voor een andere staat” in artikel 4, lid 1, sub a, tweede alinea, van Bijlage VII bij het Statuut onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak T-233/09: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2011 — Access Info Europe/Raad ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Document betreffende lopende wetgevingsprocedure — Gedeeltelijke weigering van toegang — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Openbaarmaking door derde — Geen verval van procesbelang — Identificatie van delegaties van lidstaten die voorstellen hebben ingediend — Uitzondering ter bescherming van besluitvormingsproces” )

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/16

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2011 — Access Info Europe/Raad
   (Zaak T-233/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Document betreffende lopende wetgevingsprocedure - Gedeeltelijke weigering van toegang - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Openbaarmaking door derde - Geen verval van procesbelang - Identificatie van delegaties van lidstaten die voorstellen hebben ingediend - Uitzondering ter bescherming van besluitvormingsproces)
   2011/C 139/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Access Info Europe (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: C. Fekete en M. Bauer, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna en K. Boskovits, gemachtigden), en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson en S. Ossowski, gemachtigden, bijgestaan door L. J. Stratford, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad van 26 februari 2009 om geen toegang te verlenen tot bepaalde informatie in een nota van 26 november 2008 betreffende een voorstel voor een verordening inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Raad van de Europese Unie van 26 februari 2009 om geen toegang te verlenen tot bepaalde informatie in een nota van 26 november 2008 betreffende een voorstel voor een verordening inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Raad draagt zijn eigen kosten en de kosten van Access Info Europe.

               3)

               De Helleense Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Zaak C-127/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 7 oktober 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/42/EG betreffende machines — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 7 oktober 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-127/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/42/EG betreffende machines - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 328/14
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Karanasou Apostolopoulou en G. Zavvos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de noodzakelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van richtlijn 95/16/EG (herschikking)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van richtlijn 95/16/EG, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-567/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister voor Wonen, Wijken en Integratie/Woningstichting Sint Servatius (Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG — Beperkingen — Rechtvaardigingsgronden — Volkshuisvestingsbeleid — Diensten van algemeen economisch belang)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister voor Wonen, Wijken en Integratie/Woningstichting Sint Servatius
   (Zaak C-567/07) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG - Beperkingen - Rechtvaardigingsgronden - Volkshuisvestingsbeleid - Diensten van algemeen economisch belang)
   2009/C 282/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister voor Wonen, Wijken en Integratie

      Verwerende partij: Woningstichting Sint Servatius

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van de artikelen 56, 58, 86, lid 2, 87 en 88 EG — Nationale wetgeving volgens welke een onderneming die krachtens de wet tot taak heeft, haar optreden te doen passen in het huisvestingsbeleid van de betrokken lidstaat, zonder voorafgaande toestemming van de betrokken minister geen grensoverschrijdende activiteiten mag verrichten — Huisvestingsbeleid en algemeen belang

      Dictum

   Artikel 56 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, volgens welke voor de uitoefening van grensoverschrijdende activiteiten van toegelaten instellingen op het gebied van de volkshuisvesting in de zin van artikel 70, lid 1, van de Woningwet een voorafgaande administratieve toestemming is vereist, voor zover een dergelijke regeling niet gebaseerd is op objectieve criteria, die niet-discriminerend en vooraf kenbaar zijn, waarmee een grens kan worden gesteld aan de wijze van uitoefening van de beoordelingsbevoegdheid van de nationale autoriteiten, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak F-97/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2007 — López Teruel/BHIM (Ambtenaren — Invaliditeit — Afwijzing van verzoek tot instelling van invaliditeitscommissie)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2007 — López Teruel/BHIM
   (Zaak F-97/06) (1)

   (Ambtenaren - Invaliditeit - Afwijzing van verzoek tot instelling van invaliditeitscommissie)
   (2007/C 155/78)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Adelaida López Teruel (Guadalajara, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: I. de Medrano Caballero, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het BHIM van 2 september 2005 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om een invaliditeitscommissie in te stellen die moet beoordelen of zij niet in staat is om de bij haar ambt behorende werkzaamheden te vervullen en recht heeft op het invaliditeitspensioen
   Dictum

               1)

               Het besluit van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 oktober 2005 houdende afwijzing van het verzoek van López Teruel om een invaliditeitscommissie in te stellen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 24.


title: Zaak T-525/13: Beroep ingesteld op 30 september 2013 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (handtassen)

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/15

         Beroep ingesteld op 30 september 2013 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (handtassen)
   (Zaak T-525/13)
   2013/C 359/30
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: H&M Hennes & Mauritz BV & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hartwig en A. von Mühlendahl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yves Saint Laurent SAS (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van verweerders derde kamer van beroep van 8 juli 2013 in zaak R 207/2012-3 te vernietigen;

               —

               het onder nr. 613294-0001 ingeschreven gemeenschapsmodel nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen;

               —

               voorts, indien de andere partij in deze zaak intervenieert, Yves Saint Laurent SAS te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model voor de waar „handtassen” — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 613294-0001.

      Houder van het gemeenschapsmodel: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: geen eigen karakter in de zin van artikel 6 van verordening nr. 6/2002 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002 van de Raad


title: Zaak C-621/13 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 11 februari 2015 — Orange/Europese Commissie, Franse Republiek, Département des Hauts-de-Seine, Sequalum SAS (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Staatssteun — Compensatie voor openbaredienstlasten in het kader van de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/8

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 11 februari 2015 — Orange/Europese Commissie, Franse Republiek, Département des Hauts-de-Seine, Sequalum SAS
   (Zaak C-621/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Staatssteun - Compensatie voor openbaredienstlasten in het kader van de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk))
   (2015/C 146/12)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Orange (vertegenwoordigers: D. Gillet en H. Viaene, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: J. Bousin en M. D. Colas, gemachtigden), Département des Hauts-de-Seine (vertegenwoordiger: G. O’Mahony, avocat), Sequalum SAS (vertegenwoordiger: L. Feldman, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Orange SA wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie, de Franse Republiek, Département des Hauts-de-Seine en Sequalum SAS.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak C-157/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Giuseppe Sibilio/Comune di Afragola (Sociaal beleid — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 2 — Begrip „arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding, als omschreven bij wet, collectieve overeenkomsten of gebruiken in iedere lidstaat” — Werkingssfeer van raamovereenkomst — Clausule 4, punt 1 — Beginsel van non-discriminatie — Personen die „maatschappelijk nuttige werkzaamheden” verrichten bij overheidsinstanties — Nationale regeling die bestaan van arbeidsverhouding uitsluit — Nationale regeling waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen uitkering die wordt betaald aan werknemers die werk van maatschappelijk nut verrichten en loon dat wordt betaald aan werknemers met arbeidsovereenkomst voor bepaalde en/of onbepaalde tijd die in dienst zijn van zelfde overheidsinstantie en zelfde werkzaamheden verrichten)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Giuseppe Sibilio/Comune di Afragola
   (Zaak C-157/11) (1)

   (Sociaal beleid - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 2 - Begrip „arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding, als omschreven bij wet, collectieve overeenkomsten of gebruiken in iedere lidstaat” - Werkingssfeer van raamovereenkomst - Clausule 4, punt 1 - Beginsel van non-discriminatie - Personen die „maatschappelijk nuttige werkzaamheden” verrichten bij overheidsinstanties - Nationale regeling die bestaan van arbeidsverhouding uitsluit - Nationale regeling waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen uitkering die wordt betaald aan werknemers die werk van maatschappelijk nut verrichten en loon dat wordt betaald aan werknemers met arbeidsovereenkomst voor bepaalde en/of onbepaalde tijd die in dienst zijn van zelfde overheidsinstantie en zelfde werkzaamheden verrichten)
   2012/C 133/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giuseppe Sibilio

      Verwerende partij: Comune di Afragola

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Napoli — Uitlegging van de clausules 2, 3, 4 en 5 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Beginsel van non-discriminatie — Werklozen die zijn ingeschreven op mobiliteitslijsten of als werkzoekenden, die voor bepaalde tijd worden ingezet bij overheidsinstanties om maatschappelijk nuttig werk of werk van openbaar nut te verrichten (zogeheten werknemers die maatschappelijk nuttig werk of werk van openbaar nut verrichten) — Nationale regeling op grond waarvan werknemers die maatschappelijk nuttig werk of werk van openbaar nut verrichten qua beloning anders worden behandeld dan werknemers die voor onbepaalde tijd bij diezelfde overheidsinstanties zijn aangesteld en dezelfde taken hebben

      Dictum

   Clausule 2 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke de arbeidsverhouding die in het leven wordt geroepen tussen de werknemers die maatschappelijk nuttig werk of werk van openbaar nut verrichten en de overheidsinstanties waarvoor zij hun werkzaamheden verrichten, niet binnen de werkingssfeer van deze raamovereenkomst valt, wanneer — hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan — die werknemers niet in een arbeidsverhouding als omschreven bij wet, collectieve overeenkomsten of nationale gebruiken staan, of de lidstaten en/of de sociale partners de hen in punt 2 van die clausule toegekende bevoegdheid hebben uitgeoefend.

      (1)  PB C 173 van 11.06.2011.


title: Zaak T-672/15: Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Malta Cross Foundation International/BHIM — Malteser Hilfsdienst (Malta Cross International Foundation)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/73

         Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Malta Cross Foundation International/BHIM — Malteser Hilfsdienst (Malta Cross International Foundation)
   (Zaak T-672/15)
   (2016/C 027/92)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Malta Cross Foundation International, Inc. (Hallandale Beach, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Pimenta, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Malteser Hilfsdienst e.V. (Keulen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Verzoekende partij: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Malta Cross International Foundation” — inschrijvingsaanvraag nr. 7 252 554

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de grote kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2015 in zaak R 863/2011-G

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en, in voorkomend geval, van de interveniërende partij in de kosten van de oppositie- en de beroepsprocedure

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen WINGAS GmbH (voorheen Wintershall Gas GmbH) en Stadt Detmold (Zaak C-187/97)

text:
12. 7. 97           | NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 212/ 17
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                      op haar grondgebied, zulks teneinde het haar toebeho
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische                        rende nutsbedrijf op het grondgebied van de gemeente
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                            te beschermen tegen concurrentie via de transmissielei
                                                                             ding ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         3 . Zo de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
    krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 93/71 /EEG (')                     Moet een gemeente of een haar toebehorend, de jure
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen                       zelfstandig nutsbedrijf ( waarmee de gemeente een
     door niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke                   exclusieve weggebruikovereenkomst heeft gesloten )
     maatregelen te treffen om aan deze richtlijn te vol                    vanwege de lokale distributie van aardgas aan eindver
    doen,                                                                    bruikers worden geacht te zijn belast met een dienst
                                                                             van algemeen economisch belang in de zin van
2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                                   artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag, wanneer er geen
Middelen en voornaamste argumenten                                           sprake is van toewijzing bij wet van deze — ook voor
                                                                             zuiver privaatrechtelijke ondernemingen toegankelijke
Ingevolge de artikelen 189, derde alinea, en 5, lid 1 , EG                  — taak, maar de gemeente wel bevoegd is deze taak
Verdrag zijn de lidstaten verplicht, een richtlijn zodanig in                op zich te nemen als aangelegenheid van de plaatse
nationaal recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken                   lijke gemeenschap en zij ( respectievelijk haar nutsbe
van de termijn voor omzetting haar volle werking ont                        drijf) bij de uitoefening van deze distributieactiviteit —
plooit. Deze termijn is verstreken sedert 3 augustus 1994,                   evenals privaatrechtelijke ondernemingen — is onder
zonder dat de Bondsrepubliek de noodzakelijke bepalingen                     worpen aan toezicht van staatswege en aan een alge
heeft vastgesteld .                                                          mene aansluitings- en leveringsverplichting ?
(M PB nr. L 221 van 31 . 8 . 1993 , blz . 27.                            4 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden
                                                                             beantwoord :
                                                                             Moeten bij de toetsing, of bovenbedoelde overeenkom
                                                                             sten krachtens artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag
                                                                             niet onder artikel 85 van het EG-Verdrag vallen,
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 maart 1997 om                       slechts omstandigheden in aanmerking worden geno
een prejudiciële beslissing in het geding tussen WINGAS                      men die verband houden met de zekerheid en de prijs
GmbH (voorheen Wintershall Gas GmbH) en Stadt                                van de plaatselijke aardgasdistributie, of moeten ook
                              Detmold                                        andere op het algemeen welzijn betrekking hebbende
                       ( Zaak C-187/97)                                      omstandigheden ( in het bijzonder met betrekking tot
                                                                             de milieubescherming ) in aanmerking worden geno
                          ( 97/C 212/30 )                                    men ?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 11 maart                 5 . Zo de vragen 1 tot en met 3 bevestigend moeten wor
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      den beantwoord en op grond van artikel 90, lid 2, eer
15 mei 1997, in het geding tussen WINGAS GmbH ( voor                        ste volzin, van het EG-Verdrag de mededingingsregels
heen Wintershall Gas GmbH ) en Stadt Detmold, het Hof                        van het Verdrag niet van toepassing zijn:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    Moet dan worden aangenomen, dat door de in de
                                                                             vragen 1 en 2 bedoelde overeenkomsten tussen
1 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag een overeen                      gemeenten en aardgasdistributiebedrijven, die de mede
     komst waarbij een gemeente een de jure zelfstandig,                     dinging in de plaatselijke aardgasdistributie beogen uit
     doch haar toebehorend nutsbedrijf het exclusieve recht                  te schakelen, de ontwikkeling van het handelsverkeer
     verleent om haar openbare verkeerswegen te gebruiken                    wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het
     voor de aanleg en het onderhoud van leidingen voor                      belang van de Gemeenschap ?
     de rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbrui
     kers en aldus de concurrentie ter zake van de gasdistri
     butie op haar grondgebied in feite uitschakelt, wanneer
     deze overeenkomst deel uitmaakt van een pakket
     gelijksoortige (concessie-)overeenkomsten, die — mede
     ingevolge demarcatieovereenkomsten tussen de gasdis                Hogere voorziening, op 15 mei 1997 ingesteld door L. B.
     tributiebedrijven onderling — alle nationale gasdistri             Rasmussen tegen het arrest, op 18 maart 1997 in zaak
     butiemarkten afschermen tegen concurrenten uit eigen                T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en de Commissie van de
     land en uit andere lidstaten ?                                      Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
2 . Verbiedt artikel 85 van het EG-Verdrag onder de in                                                Kamer )
     vraag 1 beschreven omstandigheden een overeenkomst                                        ( Zaak C- 188/97 P)
     waarbij een gemeente in een contract met een nutsbe
     drijf inzake de aanleg van een aardgastransmissielei                                        ( 97/C 212/31 )
     ding over haar grondgebied, dat bedrijf ertoe verplicht,
     de aan te leggen leiding niet te gebruiken voor de                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechtstreekse levering van aardgas aan eindverbruikers              is op 15 mei 1997 hogere voorziening ingesteld door L. B.


title: Zaak F-82/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Dittert/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2006 — Nieuwe loopbaanstructuur — Verlenging van loopbaan na invoering van nieuwe rangen die in oude Statuut niet bestonden — Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 geldende AUB — Beginsel van gelijke behandeling — Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 — Overgangsmaatregelen — Beroep kennelijk gedoemd om te worden verworpen)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Dittert/Commissie
   (Zaak F-82/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2006 - Nieuwe loopbaanstructuur - Verlenging van loopbaan na invoering van nieuwe rangen die in oude Statuut niet bestonden - Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 geldende AUB - Beginsel van gelijke behandeling - Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 - Overgangsmaatregelen - Beroep kennelijk gedoemd om te worden verworpen)
   2011/C 340/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Daniel Dittert (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en K. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Arpio Santacruz en I. Šulce, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 april 2007 om verzoeker te bevorderen tot de rang AD 9 in plaats van de rang AD 10

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dittert en de Europese Commissie zullen respectievelijk hun eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007, blz. 32.


title: Zaak C-82/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 17 februari 2014 — Agenzia delle Entrate/Nuova Invincibile

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 17 februari 2014 — Agenzia delle Entrate/Nuova Invincibile
   (Zaak C-82/14)
   2014/C 142/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Nuova Invincibile

      Prejudiciële vraag

   Valt [een maatregel als de kwijtscheldingsregeling in artikel 9, lid 17, van wet nr. 289/2002, die betrekking heeft op tijdvakken in een verder gelegen verleden en ertoe strekt personen die getroffen zijn door natuurrampen tot op zekere hoogte schadeloos te stellen,] die van invloed is op de in totaal geïnde (of te innen) bedragen na toepassing van de btw, onder het verbod dat ten grondslag ligt aan het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 17 juli 2008 in zaak C-132/06?


title: Zaak T-204/08: Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Team Relocations/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/28

         Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Team Relocations/Commissie
   (Zaak T-204/08)
   (2008/C 197/50)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Team Relocations NV (Zaventem, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 11 maart 2008 in Zaak COM/38.543 — Internationale verhuisdiensten, voor zover daarbij wordt verklaard dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst in de periode januari 1997-september 2003 door direct en indirect prijsafspraken te maken voor internationale verhuisdiensten in België, de markt te verdelen en de aanbestedingsprocedure te manipuleren;

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 11 maart 2008 in Zaak COM/38.543 — Internationale verhuisdiensten, voor zover hierbij aan verzoekster een geldboete van EUR 3,49 miljoen wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, de bij voormelde beschikking opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;

               —

               in ieder geval de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep vordert verzoekster nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de artikelen 1 en 2 van beschikking C(2008) 926 def. van de Commissie van 11 maart 2008 (Zaak COM/38.543 — Internationale verhuisdiensten) betreffende een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst, voor zover verzoekster daarbij een geldboete wordt opgelegd.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar vorderingen acht middelen aan:
   Ten eerste heeft de Commissie artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, alsook de motiveringsplicht geschonden door in artikel 1 van haar beschikking te beweren dat verzoekster van januari 1997 tot september 2003 heeft deelgenomen aan één ononderbroken inbreuk op artikel 81 EG.
   Ten tweede heeft de Commissie het beginsel van gelijke behandeling en de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) geschonden door voor de berekening van het basisbedrag van de geldboete verzoeksters totale omzet op de Belgische markt voor internationale verhuizingen in aanmerking te nemen, met inbegrip van omzet uit verhuizingen voor particulieren.
   Ten derde is het percentage van 17 % van de waarde van de verkopen, dat de Commissie heeft toegepast bij de berekening van het basisbedrag van verzoeksters geldboete, buitensporig hoog. Daardoor heeft de Commissie het beginsel van gelijke behandeling, het evenredigheidsbeginsel, de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en de motiveringsplicht geschonden.
   Ten vierde is er geen grondslag voor de vermenigvuldiging van de waarde van verzoeksters verkopen met het aantal jaren gedurende welke de praktijken waarbij zij betrokken was, plaatsvonden. Voorts wordt door de automatische vermenigvuldiging van het op basis van de waarde van de verkopen bepaalde bedrag met het aantal jaren van de deelname van een onderneming aan de inbreuk een onevenredig belang toegekend aan de beweerde duur van de inbreuk ten opzichte van andere factoren, in het bijzonder de ernst van de inbreuk
   Ten vijfde is er geen grondslag voor de oplegging aan verzoekster van een extra bedrag van EUR 436 850,53 — gelijk aan 17 % van de waarde van haar verkopen.
   Ten zesde had de Commissie rekening moeten houden met verschillende verzachtende omstandigheden die een aanzienlijke verlaging van verzoeksters geldboete rechtvaardigen.
   Ten zevende was er geen grondslag voor de oplegging van een geldboete van meer dan 10 % van verzoeksters omzet. Daarmee heeft de Commissie artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 (2) en het evenredigheidsbeginsel geschonden.
   Ten achtste en subsidiair moet de geldboete aanzienlijk worden verlaagd om rekening te houden met verzoeksters onvermogen om te betalen.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006 C 210, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-714/14: Beroep ingesteld op 8 oktober 2014 — Bonney/BHIM — Bruno (ATHEIST)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/40

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2014 — Bonney/BHIM — Bruno (ATHEIST)
   (Zaak T-714/14)
   (2014/C 431/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: David Bonney (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vanessa Bruno (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „ATHEIST” — aanvraag nr. 1 0 0 34  874

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 augustus 2014 in zaak R 803/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van de oppositie wat de waren en diensten van de klassen 18, 25 en 35 betreft;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-613/14: Arrest van het Gerecht van 7 april 2016 — Industrias Tomás Morcillo/EUIPO — Aucar Trailer (Polycart A Whole Cart Full of Benefits) [„Uniewoordmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Polycart A Whole Cart Full of Benefits — Ouder Uniebeeldmerk POLICAR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/25

         Arrest van het Gerecht van 7 april 2016 — Industrias Tomás Morcillo/EUIPO — Aucar Trailer (Polycart A Whole Cart Full of Benefits)
   (Zaak T-613/14) (1)

   ([„Uniewoordmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Polycart A Whole Cart Full of Benefits - Ouder Uniebeeldmerk POLICAR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 191/31)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrias Tomás Morcillo, SL (Albuixech, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Sanz-Bermell y Martínez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Aucar Trailer, SL (Premia de Mar, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 mei 2014 (zaak R 1735/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Aucar Trailer, SL en Industrias Tomás Morcillo, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Industrias Tomás Morcillo, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.09.2014.


title: Zaak C-348/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Turgay Semen/Deutsche Tamoil GmbH (Richtlijn 86/653/EEG — Artikel 17 — Zelfstandige handelsagenten — Beëindiging van overeenkomst — Recht op vergoeding — Bepaling van hoogte van vergoeding)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Turgay Semen/Deutsche Tamoil GmbH
   (Zaak C-348/07) (1)

   (Richtlijn 86/653/EEG - Artikel 17 - Zelfstandige handelsagenten - Beëindiging van overeenkomst - Recht op vergoeding - Bepaling van hoogte van vergoeding)
   2009/C 113/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Turgay Semen

      Verwerende partij: Deutsche Tamoil GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz.17) — Recht van handelsagent op vergoeding na beëindiging van de overeenkomst — Vaststelling van bedrag van deze vergoeding in geval voordelen van principaal voortvloeiend uit transacties met klanten die zijn aangebracht door handelsagent, groter zijn dan verlies aan provisie van deze laatste

      Dictum

               1)

               Artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet toestaat dat het recht van de handelsagent op een vergoeding zonder meer wordt beperkt door zijn door de beëindiging van de overeenkomst gederfde provisie, ook als de voordelen die de principaal nog heeft, geldelijk hoger gewaardeerd moeten worden.

               2)

               Artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 86/653 moet aldus worden uitgelegd dat, ingeval de principaal deel uitmaakt van een concern, de voordelen die toekomen aan de ondernemingen van dit concern in beginsel niet worden geacht deel uit te maken van de voordelen van de principaal, en die voordelen dus niet noodzakelijkerwijze in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van de vergoeding waarop de handelsagent recht heeft.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak T-238/16: Beroep ingesteld op 17 mei 2016 – Clean Sky 2 Joint Undertaking/Scouring Environnement

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/44

         Beroep ingesteld op 17 mei 2016 – Clean Sky 2 Joint Undertaking/Scouring Environnement
   (Zaak T-238/16)
   (2016/C 260/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Clean Sky 2 Joint Undertaking (CSJU) (vertegenwoordigers: B. Mastantuono, gemachtigde, bijgestaan door M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Scouring Environnement SARL (Tauriac, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               verweerster veroordelen tot betaling aan CSJU van een bedrag van 60 000,00 EUR in verband met subsidieovereenkomst nr. 287071 „BiMed – Bicarbonate media blasting for paint-varnish removal and dry surface treatment”, alsmede een bedrag van 3 600,00 EUR als vertragingsrente, berekend op basis van een percentage van 3,65 % over de periode van 12 september 2014 tot en met 3 mei 2016; en

               —

               verweerster verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar vordering voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Verzoekster betoogt dat verweerster in strijd heeft gehandeld met haar contractuele verplichtingen door niet overeenkomstig artikel 3 van de subsidieovereenkomst en de artikelen II.2, lid 3, en II.4, van bijlage II bij de subsidieovereenkomst, de vereiste rapporten, financiële overzichten en in periode 1 te leveren elementen te verschaffen. Verzoekster heeft de subsidieovereenkomst dan ook op grond van artikel II.38 van bijlage II bij de subsidieovereenkomst beëindigd en een debetnota verstuurd voor de voorfinanciering van 60 000 EUR die in overeenstemming met de bepalingen van de subsidieovereenkomst al aan de coördinator was betaald. Verzoekster heeft derhalve een debetnota verstuurd voor terugvordering van het voorgefinancierde bedrag, waarop verzoekster recht blijft hebben tot de eindbetaling.
   De feiten die ten grondslag liggen aan de verplichtingen van Scouring Environnement SARL als coördinator worden in deze zaak grotendeels niet betwist, aangezien verweerster geen bedenkingen heeft geuit wat betreft de omstandigheden van de beëindiging en de berekening van het aan verzoekster terug te betalen bedrag.
   Verzoekster is dan ook gerechtigd, om de terugvordering en terugbetaling van het aan verweerster bij wijze van voorfinanciering betaalde bedrag te verzoeken, vermeerderd met vertragingsrente.


title: Zaak C-142/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 21 maart 2012 — Hristomir Marinov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” gr. Varna

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 21 maart 2012 — Hristomir Marinov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” gr. Varna
   (Zaak C-142/12)
   2012/C 151/39
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hristomir Marinov

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 18, sub c, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus te worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op gevallen waarin de beëindiging van de belastbare economische activiteit toe te schrijven is aan het feit dat de belastingplichtige door zijn schrapping uit het btw-register niet langer de mogelijkheid heeft om btw in rekening te brengen en af te trekken?

               2)

               Staan de artikelen 74 en 80 van richtlijn 2006/112 in de weg aan een nationale wettelijke regeling die met betrekking tot gevallen van beëindiging van de belastbare economische activiteit bepaalt dat de voor die handeling in aanmerking te nemen maatstaf van heffing de normale waarde van de op de datum van de schrapping uit het btw-register ter beschikking staande bedrijfsgoederen is?

               3)

               Heeft artikel 74 van richtlijn 2006/112 rechtstreekse werking?

               4)

               Is het voor de vaststelling van de maatstaf van heffing volgens artikel 74 van richtlijn 2006/112 van belang, hoeveel tijd er tussen de aankoop van de bedrijfsgoederen en de beëindiging van de belastbare economische activiteit is verstreken en welke waardeverminderingen de betrokken bedrijfsgoederen na de aankoop ervan hebben ondergaan?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-222/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2011 door Longevity Health Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 9 maart 2011 in zaak T-190/09, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Performing Science LLC

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/12

         Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2011 door Longevity Health Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 9 maart 2011 in zaak T-190/09, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Performing Science LLC
   (Zaak C-222/11 P)
   2011/C 252/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Longevity Health Products, Inc. (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Performing Science LLC

      Conclusies

               —

               het beroep van de vennootschap Longevity Health Products, Inc. ontvankelijk verklaren,

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 maart 2011, T-190/09, vernietigen en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De beperking van de merkenvrijheid kan uitsluitend worden gerechtvaardigd door het algemene belang, bijvoorbeeld ter vermijding van een eventuele misleiding van het betrokken relevante publiek. In het onderhavige geval kan dat echter worden uitgesloten, omdat zowel professionals als leken een onderscheid kunnen maken tussen het merk 5 HTP en de systematische aanduiding voor 5-hydroxy-tryptofaan.
   Vaklieden zoals apothekers en dierenartsen weten dat zelfs kleine wijzigingen van uitdrukkingen van de nomenclatuur of van chemische formules kunnen leiden tot wezenlijke verschillen in de opbouw van een stof. Deze groep personen zou dus zonder meer de juiste chemische naam, die niet met het merk overeenstemt, voortgebruiken.
   „Geïnformeerde personen”, dit wil zeggen leken en consumenten die interesse hebben voor de betrokken producten, weten eveneens dat namen van verschillende stoffen die zijn afgeleid uit de chemische nomenclatuur eventueel slechts kleine verschillen kunnen bevatten, maar dat een minimaal verschil in de naam in elk geval kan gepaard gaan met grote wijzigingen van de farmacologische, chemische en fysische eigenschappen van deze stof.
   Het lekenpubliek dat geen interesse heeft voor de betrokken producten is toch al niet in staat om een verband te leggen tussen de merknaam 5 HTP en de stof 5-hydroxy-tryptofaan en kan dus ook niet daardoor worden misleid.


title: Beroep, op 3 februari 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-43/97)

text:
Nr. C 94/12             NL ]                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 3 . 97
Beroep, op 3 februari 1997 ingesteld door Commissie van                       Beschikking 96/311/EG betreffende de goedkeuring
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                       van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings
                          ( Zaak C-43/97 )                                    jaar 1992 hebben ingediend in verband met door het
                                                                              Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land
                             ( 97/C 94/23 )
                                                                              bouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinancierde uit
                                                                              gaven alsook voor bepaalde uitgaven voor het begro
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                       tingsjaar 1993 ( 1 ), voorzover deze beschikking
is op 3 februari 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Re                  •betrekking heeft op de consumptiesteun voor olijfolie;
publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van haar ju              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                   Middelen en voornaamste argumenten
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                       — Schending van de bepalingen betreffende de financie
                                                                              ring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
1 . vast te stellen en te verklaren dat de Italiaanse Repu                   van de bepalingen inzake de gemeenschappelijke orde
     bliek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke be                ning der markten in de sector oliën en vetten : het Ko
     palingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om zich                   ninkrijk Spanje geeft voor elk van de ondernemingen
     te voegen naar Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van                       waarvoor de Commissie financiële correcties voorstelt,
     14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de proce                    de redenen waarom de Commissie zich volgens hem
     dures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                     vergist bij de beoordeling van de naleving van de Ge
     leveringen ( 1 ), en door geen mededeling te doen van                    meenschapsregeling door de betrokken ondernemin
     die bepalingen, niet heeft voldaan aan de krachtens                      gen .
     artikel 34, eerste alinea, van die richtlijn op haar rus
     tende verplichtingen;                                              — Schending van het evenredigheidsbeginsel : in het geval
                                                                              van de twee ondernemingen waarvoor het EOGFL de
2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                       intrekking van het recht op consumptiesteun vraagt,
                                                                              gaat het om onbetekenende hoeveelheden en was niet
Middelen en voornaamste argumenten                                            de bedoeling aanwezing om fraude te plegen .
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat                     Bovendien was de toepassing van een correctie van
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de                    100% van het steunbedrag in het geval van vier van
lidstaten de voor de omzetting van richtlijnen gestelde ter                  de betrokken ondernemingen, en van 10% in het geval
mijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op 14 juni                      van de negen andere ondernemingen, niet in overeen
1994 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de be                     stemming met enig vooraf vastgesteld criterium en be
palingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn om uitvoe                   stond er dus geen enkel verband met de mogelijke in
                                                                              breuk .
ring te geven aan de in de conclusies van de Commissie ge
noemde richtlijn.
                                                                        (') PB nr. L 323 van 13 . 12 . 1996 , blz . 26 .
(') PB nr. L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz. 1 .
                                                                        Verzoek van de Richmond Magistrates Court van 3 sep
Beroep, op 4 februari 1997 ingesteld door Koninkrijk                    tember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                     tussen Vehicle Inspectorate en 1 . E. Clarke 8t Sons
                                  pen                                                   ( Coaches ) Limited en 2 . D.J. Ferne
                          ( Zaak C-45/97 )                                                         ( Zaak C-47/97)
                             ( 97/C 94/24 )                                                           ( 97/C 94/25 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        De Richmond Magistrates Court heeft bij beschikking van
is op 4 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        3 september 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk
                                                                       Justitie op 6 februari 1997, in het geding tussen Vehicle
Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, abo
                                                                        Inspectorate en 1 . E. Clarke & Sons ( Coaches ) Limited en
gado del Estado — hoofd van de juridische dienst belast
met de zaken voor het Hof van Justitie van de Europese                  2 . D.J. Ferne, het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                        meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Gemeenschappen, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                        de navolgende vragen :
bende te Luxemburg ter Spaanse ambassade, Boulevard E.
Servais 4—6 .
                                                                        1 . Zijn groepen reizigers die eenmalig worden vervoerd
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                               tussen een luchthaven en een hotel, waarbij soms een
                                                                              toeristische attractie wordt aangedaan, „ bepaalde cate
— nietig te verklaren beschikking 96/70 1 /EG van de                          gorieën reizigers " in de zin van artikel 2, punt 1.2, van
     Commissie van 20 november 1996 tot wijziging van                         Verordening ( EEG ) nr. 684/92 van de Raad (')?


title: Zaak C-295/11: Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Italiaanse Republiek/Raad van de Europese Unie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/21

         Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Italiaanse Republiek/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-295/11)
   2011/C 232/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, en S. Fiorentino, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van de Raad van 10 maart 2011 houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan op het gebied van de instelling van eenheidsoctrooibescherming (2011/167/EU) (1);

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse Republiek voert ter onderbouwing van haar beroep vier middelen aan.
   In de eerste plaats voert zij aan dat de Raad een machtiging tot nauwere samenwerking heeft verleend buiten de daartoe in artikel 20, lid 1, eerste alinea, EU, vastgestelde grenzen. Volgens deze bepaling is deze procedure enkel toegestaan in het kader van de niet-exclusieve bevoegdheden van de Unie. De Unie heeft namelijk exclusieve bevoegdheid om „Europese titels” in te voeren, die op de rechtsgrondslag van artikel 118 VWEU zijn gebaseerd.
   In de tweede plaats stelt zij dat de machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan in het onderhavige geval gevolgen heeft die indruisen tegen — of althans niet stroken met — de doelstelling waarvoor de Verdragen in deze procedure hebben voorzien. Voor zover deze machtiging misschien niet tegen de letter maar minstens tegen de geest van artikel 118 VWEU ingaat, is sprake van schending van artikel 326, lid 1, VWEU. Laatstgenoemde bepaling verlangt dat de verdragen en het recht van de Unie bij nauwere samenwerking worden geëerbiedigd.
   In de derde plaats is volgens de Italiaanse Republiek het besluit houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan vastgesteld zonder dat de voorwaarde die uit de bewoordingen „in laatste instantie” (last resort) voortvloeit, passend is onderzocht en dienaangaande een geschikte motivering is verstrekt.
   In de vierde plaats, ten slotte, voert zij aan dat het besluit houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan schending van artikel 326 VWEU oplevert, aangezien dit besluit afbreuk doet aan de interne markt doordat het een belemmering in de handel tussen de lidstaten vormt en discriminatie van sommige ondernemingen meebrengt, zodat het de mededinging verstoort. Bovendien leidt dit besluit niet tot een versterking van het integratieproces van de Unie, waardoor het tevens in strijd is met artikel 20, lid 1, tweede alinea, EU.

      (1)  PB L 76, blz. 53.


title: Zaak F-56/09: Beroep ingesteld op 4 juni 2009 — Marcuccio/Commissie

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/48

         Beroep ingesteld op 4 juni 2009 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-56/09)
   2009/C 205/90
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot, enerzijds, vergoeding van de schade die hij heeft geleden doordat personeelsleden van de Commissie op 8 april 2002 in zijn dienstwoning te Luanda zijn binnengedrongen en, anderzijds, overlegging van de kopieën van de foto’s die bij die gelegenheid zijn genomen en vernietiging van alle stukken die op die gebeurtenis betrekking hebben

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verklaring van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek van 24 april 2008;

               —

               voor zover nodig, verklaring van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring van de nota van 11 september 2008;

               —

               voor zover nodig, verklaring van non-existentie ex lege dan wel, subsidiair, nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van de klacht van 3 november 2008;

               —

               vaststelling dat personeelsleden van de Commissie op 8 april 2002 verzoekers dienstwoning zijn binnengedrongen, foto’s hebben genomen en aantekeningen hebben gemaakt, en vaststelling dat dit feit onrechtmatig is;

               —

               veroordeling van de Commissie om verzoeker schriftelijk elk afzonderlijk element van de documentatie met betrekking tot dit feit te verstrekken;

               —

               veroordeling van de Commissie om verzoeker schriftelijk de documentatie en de foto’s ter beschikking te stellen;

               —

               veroordeling van de Commissie om deze documentatie te vernietigen en verzoeker daarvan mededeling te doen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 225 000 EUR dan wel elk lager of hoger bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, dat wil zeggen a) 100 000 EUR wegens het onrechtmatig binnendringen; b) 100 000 EUR wegens het onrechtmatig nemen van foto’s; c) 25 000 EUR wegens het onrechtmatig maken van aantekeningen over persoonlijke bezittingen van verzoeker;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling, vanaf de dag volgende op de ontvangst door de Commissie van het verzoek van 24 april 2008 en tot aan de daadwerkelijke betaling van het bedrag van 225 000 EUR, van een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag met jaarlijkse kapitalisatie;

               —

               veroordeling van de Commissie om hem ter vergoeding van de schade die hij heeft geleden wegens het niet ter beschikking stellen van de documentatie, met ingang van morgen en tot aan de dag waarop deze documentatie hem ter beschikking zal zijn gesteld, het bedrag van 100 EUR per dag te betalen dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, te betalen vanaf de eerste dag van de maand volgende op het in deze zaak te wijzen arrest voor de bedragen die verschuldigd zijn geworden tussen morgen en de laatste dag van de maand waarin dit arrest gewezen zal worden, en de eerste dag van elke maand volgende op die waarin dit arrest gewezen zal worden voor de rechten die in de vorige maand zijn ontstaan;

               —

               veroordeling van de Commissie om hem ter vergoeding van de schade die hij heeft geleden wegens het niet vernietigen van de documentatie, met ingang van morgen en tot aan de dag waarop deze documentatie zal zijn vernietigd, het bedrag van 100 EUR per dag te betalen dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, te betalen vanaf de eerste dag van de maand volgende op het in deze zaak te wijzen arrest voor de bedragen die verschuldigd zijn geworden tussen morgen en de laatste dag van de maand waarin dit arrest gewezen zal worden, en de eerste dag van elke maand volgende op die waarin dit arrest gewezen zal worden voor de rechten die in de vorige maand zijn ontstaan;

               —

               veroordeling van de Commissie om verzoeker alle kosten, rechten en honoraria van de procedure terug te betalen, daaronder begrepen die van de expertise op verzoek van één der partijen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van de kosten voor de eventuele opstelling van een ambtshalve gelaste expertise.


title: Zaak T-21/16: Beschikking van het Gerecht van 14 maart 2017 — Karl Conzelmann/EUIPO (LIKE IT) („Uniemerk — Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk LIKE IT — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/43

         Beschikking van het Gerecht van 14 maart 2017 — Karl Conzelmann/EUIPO (LIKE IT)
   (Zaak T-21/16) (1)

   ((„Uniemerk - Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk LIKE IT - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”))
   (2017/C 144/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Karl Conzelmann GmbH + Co. KG (Albstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Klink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Graul en M. Fischer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 november 2015 (zaak R 223/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken LIKE IT als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Karl Conzelmann GmbH + Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 98 van 14.3.2016.