title: Zaak T-292/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Confservizi/Commissie ( Staatssteun — Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ondernemersvereniging — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Confservizi/Commissie
   (Zaak T-292/02) (1)

   („Staatssteun - Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ondernemersvereniging - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 180/67
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Confederazione Nazionale dei Servizi (Confservizi) (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: C. Tessarolo, A. Vianello, S. Gobbato en F. Spitaleri, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Associazione Nazionale fra gli Industriali degli Acquedotti — Anfida (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: P. Alberti, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Confederazione Nazionale di Servizi (Confservizi) wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               Associazione Nazionale fra gli Industriali degli Acquedotti — Anfida zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-186/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) op 24 april 2015 — Kreissparkasse Wiedenbrück/Finanzamt Wiedenbrück

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) op 24 april 2015 — Kreissparkasse Wiedenbrück/Finanzamt Wiedenbrück
   (Zaak C-186/15)
   (2015/C 254/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Münster

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kreissparkasse Wiedenbrück

      Verwerende partij: Finanzamt Wiedenbrück

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de lidstaten de afrondingsregel van artikel 175, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) toe te passen wanneer het aftrekbare gedeelte wordt berekend krachtens een van de bijzondere methoden die in artikel 173, lid 2, onder a), b), c) en d), van deze richtlijn zijn neergelegd?

               2)

               Dienen de lidstaten in geval van herziening van de voorbelasting overeenkomstig de artikelen 184 en volgende van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, de afrondingsregel van artikel 175, lid 1, van deze richtlijn toe te passen, wanneer het aftrekbare gedeelte in de zin van dit artikel 175, lid 1, wordt berekend volgens een van de bijzondere methoden die zijn neergelegd in artikel 173, lid 2, onder a), b), c) en d), van richtlijn 2006/112/EG, respectievelijk in artikel 17, lid 5, derde alinea, onder a), b), c) en d), van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag?

               3)

               Dienen de lidstaten volgens de afrondingsregel (zie de tweede vraag) een voorbelastingherziening op grond van de artikelen 184 en volgende van richtlijn 2006/112/EG aldus door te voeren dat de te herziene voorbelasting ten gunste van de belastingplichtige naar boven of naar beneden wordt afgerond op een procenteenheid?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-351/17: Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Nike European Operations Netherlands e.a./Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/40

         Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Nike European Operations Netherlands e.a./Commissie
   (Zaak T-351/17)
   (2017/C 249/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nike European Operations Netherlands BV (Hilversum, Nederland), Hugo Boss AG (Metzingen, Duitsland), Timberland Europe BV (Almelo, Nederland), New Balance Athletic Shoes (UK) Ltd (Warrington, Verenigd Koninkrijk), Wolverine Europe BV (Amsterdam, Nederland) en Wolverine Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/423 van de Commissie van 9 maart 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd en Dongguan Texas Shoes Limited Co., ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 64, blz. 72);

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Commissie was juridisch niet bevoegd om de bestreden verordening vast te stellen.

               2.

               Tweede middel: het bij de bestreden verordening heropenen van de afgesloten procedure inzake schoeisel en met terugwerkende kracht instellen van het vervallen antidumpingrecht: (i) heeft geen rechtsgrondslag, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en van de basisverordening (1) en maakt inbreuk op artikel 9, lid 4, van de basisverordening; (ii) is strijdig met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, met het rechtszekerheidsbeginsel en met het verbod van terugwerkende kracht, wat verzoeksters betreft; (iii) berust op een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en op misbruik van bevoegdheid door de Europese Commissie en maakt inbreuk op artikel 5, lid 4, VEU.

               3.

               Derde middel: het met terugwerkende kracht opleggen van het antidumpingrecht aan de leveranciers van verzoeksters, waardoor terugbetaling betaalde antidumpingrechten aan verzoeksters wordt voorkomen, schendt het verbod van discriminatie.

               4.

               Vierde middel: de Europese Commissie heeft bij het beoordelen van de vorderingen tot behandeling als markgerichte onderneming en tot individuele behandeling misbruik gemaakt van haar bevoegdheid en heeft daardoor het non-discriminatiebeginsel geschonden.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak T-105/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Sandoz/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Sandoz/Commissie
   (Zaak T-105/04) (1)

   (2008/C 37/53)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-657/16: Beroep ingesteld op 17 september 2016 — Márquez Alentà/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (Afbeelding van een mier)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/24

         Beroep ingesteld op 17 september 2016 — Márquez Alentà/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (Afbeelding van een mier)
   (Zaak T-657/16)
   (2016/C 410/34)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marc Márquez Alentà (Cervera, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoeker

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een mier) — inschrijvingsaanvraag nr. 12 715 661

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 30 juni 2016 in zaak R 1242/2015-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover beroep R 1242/2015-1 en de oppositie voor bepaalde aangevraagde waren van klasse 16 en de diensten van klasse 35 werd toegewezen;

               —

               bijgevolg de beslissing van de oppositieafdeling bevestigen en de inschrijving van het aangevraagde merk toestaan voor alle aangevraagde waren en diensten van de klassen 16, 35, 41 en 43;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure overeenkomstig artikel 87, lid 2, van verordening nr. 207/2009.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in zaak T-338/94: Finnish Board Mills Association - Finnboard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag - Uitwisseling van informatie - Gebod - Geldboete - Bepaling van bedrag - Motivering - Medewerking gedurende administratieve procedure)

text:
C 209/34               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
caat te Barcelona, A. Mazzoni, advocaat te Milaan,                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
A. Tizzano en G. M. Roberti, advocaten te Napels, domi-                                  van 14 mei 1998
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. Lorang, advocaat aldaar, rue Albert 1er 51, tegen Com-         in zaak T-337/94: Enso-Gutzeit Oy tegen Commissie van
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                             de Europese Gemeenschappen (1)
R. Lyal en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietig-      (Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð Inbreuk Ð
verklaring van Beschikking 94/601/EG van de Commissie                                         Bewijs)
van 3 juli 1994 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton)                                      (98/C 209/72)
(PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld                                 (Procestaal: Engels)
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A.
Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio Gon-       In zaak T-337/94, Enso-Gutzeit Oy, gevestigd te Helsinki,
zaÂlez, administrateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen         vertegenwoordigd door I. Van Bael en J.-F. Bellis, advoca-
waarvan het dictum luidt als volgt:                               ten te Brussel, en C. Keaney, Solicitor van de Irish Law
                                                                  Society, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van      kantore van F. Brausch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 3 juli            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85            (gemachtigden: H. G. Crossland en R. Lyal), betreffende
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig             een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-        EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
     ges:                                                         dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
                                                                  33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
                                                                  het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen               breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te              C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.         griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming        volgt:
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,
                                                                  1. Verklaart Beschikking 94/601/EG van de Commissie
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle
                                                                       van 13 juli 1994 inzake een procedure op grond
     informatie:
                                                                       van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð
                                                                       Karton) nietig wat verzoekster betreft.
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-      2. Verwijst de Commissie in de kosten.
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
          individuele producenten.                                (1) PB C 392 van 31.12.1994.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     leid.º.                                                                             van 14 mei 1998
                                                                  in zaak T-338/94: Finnish Board Mills Association Ð
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-           Finnboard tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete                                    schappen (1)
     op 14 000 000 ECU.                                           (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
                                                                  Uitwisseling van informatie Ð Gebod Ð Geldboete Ð
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                          Bepaling van bedrag Ð Motivering Ð Medewerking gedu-
                                                                                rende administratieve procedure)
4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in                                  (98/C 209/73)
     de helft van de kosten van de Commissie.
                                                                                (Procestaal: Duits)
5. Verstaat, dat de Commissie de helft van haar eigen
     kosten zal dragen.                                           In zaak T-338/94, Finnish Board Mills Association Ð
                                                                  Finnboard, gevestigd te Helsinki, aanvankelijk vertegen-
                                                                  woordigd door H. Hellmann en H.-J. Voges, advocaten te
(1) PB C 380 van 31.12.1994.
                                                                  Keulen, vervolgens alleen door H. Hellmann, domicilie
                                                                  gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch
                                                                  en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Com-
 ---pagebreak--- 4.7.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/35
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                Paper Mills Ltd, gevestigd te Valkeakoski (Finland), Tam-
B. Langeheine, R. Lyal en D. Schroeder), betreffende een            pella Corporation, gevestigd te Tampere (Finland), Oy
beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG               Kyro AB, gevestigd te Kyröskoski (Finland), aanvankelijk
van de Commissie van 3 juli 1994 inzake een procedure               vertegenwoordigd door H. Hellmann en H.-J. Voges,
op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833             advocaten te Keulen, vervolgens door H. Hellmann en H.-
Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft het               J. Hellmann, advocaat te Karlsruhe, domicilie gekozen
Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid),               hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt,     advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk B.
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei 1998 een               Langeheine en R. Lyal, vervolgens R. Lyal en D. Schroe-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  der), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                    Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van        1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli             het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85              19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig               (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-          Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en
     ges:                                                           J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
                                                                    strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 dictum luidt als volgt:
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           1. Verwerpt de beroepen, voorzover deze strekken tot
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming               nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG van de
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-               Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,              grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle                 33.833 Ð Karton).
     informatie:
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-             2. Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk, voorzover zij
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,             strekken tot verlaging van de bij artikel 3 van deze
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-             beschikking opgelegde geldboete.
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
          individuele producenten.
                                                                    3. Verwijst verzoeksters in de kosten.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of        (1) PB C 386 van 31.12.1994.
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-
     leid.º.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3. Verwijst verzoekster in de kosten.                                                      van 14 mei 1998
(1) PB C 380 van 31.12.1994.                                        in zaak T-347/94: Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
                                                                    Begrip overeenkomst Ð Uitwisseling van informatie Ð
                                                                    Gebod Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motive-
                                                                    ring Ð Verzachtende omstandigheden Ð Recht van
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            verweer Ð Medewerking gedurende administratieve
                        van 14 mei 1998                                     procedure Ð Beginsel van gelijke behandeling)
in de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                                        (98/C 209/75)
T-342/94: Metsä-Serla Oy en anderen tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 Ð Hoofdelijke
        aansprakelijkheid voor betaling van geldboete)
                         (98/C 209/74)                              In zaak T-347/94, Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH,
                                                                    gevestigd te Wenen, aanvankelijk vertegenwoordigd door
                       (Procestaal: Duits)                          O. Lieberknecht, B. Richter en K. Benner, advocaten te
                                                                    Düsseldorf, alsmede door M. Waelbroeck, advocaat te
In de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                Brussel, vervolgens door M. Waelbroeck en D. Wael-
T-342/94, Metsä-Serla Oy, gevestigd te Helsinki, United             broeck, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende


title: Zaak T-87/08: Beroep ingesteld op 18 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/27

         Beroep ingesteld op 18 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-87/08)
   (2008/C 142/48)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/126225/C/SER/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Technical assistance for engineering works for waste management infrastructure and rehabilitation of dumping sites in the northern part of Cyprus”, die op of rond 8 december 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 28.2 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster is de uitnodiging tot inschrijving om de volgende redenen onwettig:

               —

               in de eerste plaats heeft de Commissie door de vaststelling van de uitnodiging de rechtsgrondslag daarvan overschreden of geschonden, met name verordening (EG) nr. 389/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een instrument voor financiële steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2667/2000 betreffende het Europees Bureau voor wederopbouw (1),

               —

               in de tweede plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met artikel 299 EG, zoals gewijzigd bij artikel 19 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (2) (hierna: „Toetredingsakte van 2003”) en Protocol nr. 10 over Cyprus bij de Toetredingsakte van 2003 (3),

               —

               in de derde plaats is de uitnodiging in strijd of onverenigbaar met de verplichtingen die voortvloeien uit dwingende bepalingen van internationaal recht en met de resoluties 541(1983) en 550 (1984) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, en

               —

               in de vierde plaats is de uitnodiging niet in het Publicatieblad bekendgemaakt.

      (1)  PB L 65, blz. 5.

      (2)  PB L 236, blz. 33.

      (3)  PB L 236, blz. 955.


title: Zaak C-578/16 PPU: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — C. K., H. F., A. S./Republika Slovenija [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Grenzen, asiel en immigratie — Dublinsysteem — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Onmenselijke of vernederende behandelingen — Overdracht van een ernstig zieke asielzoeker aan de lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van zijn verzoek — Geen ernstige gronden om het bestaan van bewezen systeemfouten in die lidstaat aan te nemen — Verplichtingen van de lidstaat die moet overdragen]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — C. K., H. F., A. S./Republika Slovenija
   (Zaak C-578/16 PPU) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Grenzen, asiel en immigratie - Dublinsysteem - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Onmenselijke of vernederende behandelingen - Overdracht van een ernstig zieke asielzoeker aan de lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van zijn verzoek - Geen ernstige gronden om het bestaan van bewezen systeemfouten in die lidstaat aan te nemen - Verplichtingen van de lidstaat die moet overdragen])
   (2017/C 112/16)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: C. K., H. F., A. S.

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing door een lidstaat van de daarin neergelegde „discretionaire bepaling” niet uitsluitend een zaak is van nationaal recht en uitlegging ervan door de constitutionele rechter van die lidstaat, maar de uitlegging van het Unierecht betreft in de zin van artikel 267 VWEU.

               2)

               Artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           zelfs indien niet ernstig hoeft te worden gevreesd voor systeemfouten in de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van de asielaanvraag, een asielzoeker slechts kan worden overgedragen in het kader van verordening nr. 604/2013 in omstandigheden waarin het uitgesloten is dat die overdracht een reëel en bewezen risico inhoudt dat de betrokkene wordt onderworpen aan onmenselijke of vernederende behandelingen in de zin van dat artikel;

                           —

                           de overdracht van een asielzoeker met een ernstige mentale of lichamelijke aandoening in omstandigheden waarin die overdracht een reëel en bewezen risico zou inhouden op een aanzienlijke en onomkeerbare achteruitgang van de gezondheidstoestand van de betrokkene, een onmenselijke en vernederende behandeling in de zin van dat artikel zou vormen;

                           —

                           de autoriteiten van de lidstaat die moet overdragen en, in voorkomend geval, de rechterlijke instanties van die lidstaat iedere ernstige twijfel over de weerslag van de overdracht op de gezondheidstoestand van de betrokkene dienen weg te nemen door de nodige voorzorgsmaatregelen te treffen opdat de overdracht kan plaatsvinden in omstandigheden waarin de gezondheidstoestand van die persoon passend en voldoende kan worden beschermd. In de hypothese waarin die voorzorgsmaatregelen, gelet op de bijzondere ernst van de aandoening van de betrokken asielzoeker, niet zouden volstaan om te verzekeren dat zijn overdracht geen reëel risico op een aanzienlijke en onomkeerbare achteruitgang van zijn gezondheidstoestand zal inhouden, moeten de autoriteiten van de betrokken lidstaat de uitvoering van de overdracht van de betrokkene opschorten zolang deze door zijn toestand niet in staat is een dergelijke overdracht te ondergaan;

                           —

                           de verzoekende lidstaat in voorkomend geval, wanneer hij merkt dat de gezondheidstoestand van de betrokken asielzoeker op korte termijn niet zal verbeteren of dat opschorting van de procedure gedurende lange tijd de toestand van de betrokkene achteruit zou kunnen doen gaan, ervoor kan kiezen om het verzoek zelf te behandelen door gebruik te maken van de „discretionaire bepaling” van artikel 17, lid 1, van verordening nr. 604/2013.

         Artikel 17, lid 1, van verordening nr. 604/2013, gelezen in samenhang met artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, kan niet aldus worden uitgelegd dat het die lidstaat in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding verplicht om die bepaling toe te passen.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-255/08: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2010 — Montero Padilla/BHIM — Padilla Requena (JOSE PADILLA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk JOSE PADILLA — Oudere merken en ouder teken JOSE PADILLA — Relatieve weigeringsgronden — Geen algemeen bekend merk in zin van artikel 6 bis van Verdrag van Parijs en geen bekend merk — Artikel 8, lid 2, sub c, en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 2, sub c, en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Geen ouder teken dat in economisch verkeer wordt gebruikt — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/34

         Arrest van het Gerecht van 22 juni 2010 — Montero Padilla/BHIM — Padilla Requena (JOSE PADILLA)
   (Zaak T-255/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk JOSE PADILLA - Oudere merken en ouder teken JOSE PADILLA - Relatieve weigeringsgronden - Geen algemeen bekend merk in zin van artikel 6 bis van Verdrag van Parijs en geen bekend merk - Artikel 8, lid 2, sub c, en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 2, sub c, en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Geen ouder teken dat in economisch verkeer wordt gebruikt - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009))
   2010/C 209/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eugenia Montero Padilla (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Aguillaume Gandasegui en P. Linde Puelles, vervolgens A. Salerno en M. Di Stefano, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: J. F. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: José María Padilla Requena (Santa Eulalia, Spanje) (vertegenwoordigers: J. F. Gallego Jiménez en J. R. Gil Cantons, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2008 (zaak R 516/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Eugenia Montero Padilla en José María Padilla Requena

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Eugenia Montero Padilla wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van José María Padilla Requena.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak F-132/15: Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — ZZ/Commissie

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/46

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-132/15)
   (2015/C 406/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om met terugwerkende kracht vanaf de datum van verzoeksters indiensttreding de in artikel 32 RAP voorziene clausule van het medisch voorbehoud toe te passen en de waarborgen op het gebied van invaliditeit of overlijden op te schorten alsmede van het besluit om haar voor een duur van zes jaar vanaf de datum van beëindiging van haar laatste overeenkomst niet opnieuw aan te werven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het TAOBG om, ten eerste, het medisch voorbehoud voorzien in artikel 32 RAP met terugwerkende kracht op verzoekster toe te passen en de waarborgen op het gebied van invaliditeit of overlijden op te schorten en, ten tweede, haar voor een duur van zes jaar uit te sluiten van aanwerving door de Commissie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-458/03: Verzoek van het Autonome Sektion für die Provinz Bozen van 27 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Parking Brixen GmbH en Gemeente Brixen en Stadtwerke Brixen A.G.

text:
10.1.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 7/23
—      de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.              Verzoek van het Autonome Sektion für die Provinz
                                                                       Bozen van 27 september 2003 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen Parking Brixen GmbH en
                                                                               Gemeente Brixen en Stadtwerke Brixen A.G.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-458/03)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2002
verstreken.                                                                                (2004/C 7/38)
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                       Het Autonome Sektion für die Provinz Bozen heeft bij
                                                                       beschikking van 27 september 2003, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 30 oktober 2003, in het geding
                                                                       tussen Parking Brixen GmbH en Gemeente Brixen en
                                                                       Stadtwerke Brixen A.G., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
Verzoek van het Tribunale di Bergamo van 3 augustus
                                                                       1.    Betreft de gunning van het beheer van de in geding zijnde
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                             betaalde openbare parkeerplaatsen een overheidsop-
Azienda Agricola Albergati Giovanni Angelo Agea (Agen-
                                                                             dracht voor dienstverlening in de zin van richtlijn 92/50/
zia Erogazione in Agricoltura) tegen Coop Latte 2005
                                                                             EEG (1) of een overheidsconcessie voor dienstverlening
                                scarl
                                                                             waarop de communautaire mededingingsregels, in het
                                                                             bijzonder de verplichting van gelijke behandeling en
                                                                             transparantie, moeten worden toegepast?
                        (Zaak C-457/03)
                                                                       2.    Indien het daadwerkelijk om een dienstverleningsconces-
                          (2004/C 7/37)                                      sie betreffende het beheer van een plaatselijke overheids-
                                                                             dienst gaat, is dan de gunning van het beheer van betaalde
                                                                             openbare parkeerplaatsen, die krachtens artikel 44, lid 6,
                                                                             sub b, van Regionalgesetz nr. 1 van 4 januari 1993,
                                                                             gewijzigd bij artikel 10 van Regionalgesetz nr. 10 van
Het Tribunale di Bergamo heeft bij beschikking van 3 augustus                23 januari 1998, en krachtens artikel 88, lid 6, sub a
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      en b, van de gecoördineerde tekst van de bepalingen
29 oktober 2003, in het geding tussen Azienda Agricola                       betreffende het gemeentebestuur zonder openbare in-
Albergati Giovanni Angelo Agea (Agenzia Erogazione in                        schrijvingsprocedure kan plaatsvinden, verenigbaar met
Agricoltura) tegen Coop Latte 2005 scarl, het Hof van                        het gemeenschapsrecht, in het bijzonder met de begin-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      selen van vrijheid van dienstverlening en vrijheid van
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                            mededinging, met het discriminatieverbod en de daaruit
                                                                             voortvloeiende verplichtingen van gelijke behandeling en
                                                                             transparantie, alsmede met het evenredigheidsbeginsel,
                                                                             wanneer het gaat om een naamloze vennootschap die
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van                    krachten artikel 115 van het Gesetzvertretende Dekret
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening                 nr. 267/200 door omzetting van een speciale onderne-
(EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden                      ming van de gemeente is ontstaan, waarvan het aandelen-
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als                       kapitaal op het tijdstip van de gunning voor 100 % in het
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-                   bezit van de gemeente zelf is, maar waarvan de raad
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                    van bestuur beschikt over alle bevoegdheden voor het
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid               verrichten van normale bestuurshandelingen tot een
hebben overschreden?                                                         waarde van 5 miljoen euro per transactie?
(1) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10-12.
                                                                       (1) PB L 209, blz. 1.
(2) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (voltallige zitting) van 19 oktober 2004 in zaak C-200/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Immigration Appellate Authority): Kunquian Catherine Zhu en Man Lavette Chen tegen Secretary of State for the Home Department (Verblijfsrecht — Kind met nationaliteit van lidstaat, maar verblijvend in andere lidstaat — Ouders onderdaan van derde staat — Verblijfsrecht moeder in de andere lidstaat)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/7

      ARREST VAN HET HOF

   (voltallige zitting)
   van 19 oktober 2004
   in zaak C-200/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Immigration Appellate Authority): Kunquian Catherine Zhu en Man Lavette Chen tegen Secretary of State for the Home Department (1)

   (Verblijfsrecht - Kind met nationaliteit van lidstaat, maar verblijvend in andere lidstaat - Ouders onderdaan van derde staat - Verblijfsrecht moeder in de andere lidstaat)
   (2004/C 300/13)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-200/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Immigration Appellate Authority (Verenigd Koninkrijk) bij beslissing van 27 mei 2002, ingekomen bij het Hof op 30 mei 2002, in de procedure: Kunquian Catherine Zhu en Man Lavette Chen tegen Secretary of State for the Home Department, heeft het Hof (voltallige zitting), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, kamerpresidenten, C. Gulmann, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 19 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 18 EG en richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990, betreffende het verblijfsrecht, verlenen in omstandigheden als die in het hoofdgeding de minderjarige van jonge leeftijd die onderdaan is van een lidstaat, die is gedekt door een passende ziektekostenverzekering en ten laste komt van een ouder die zelf onderdaan is van een derde staat en wiens bestaansmiddelen toereikend zijn om te voorkomen dat genoemde minderjarige ten laste komt van de overheidsfinanciën van de lidstaat van ontvangst, een recht om voor onbepaalde tijd op het grondgebied van deze laatste staat te verblijven. In dat geval geven deze zelfde bepalingen de ouder die daadwerkelijk voor die onderdaan zorgt het recht, met deze laatste in de lidstaat van ontvangst te verblijven.

      (1)  PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak C-39/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2012 — Europese Commissie/Republiek Estland (Niet-nakoming — Vrij verkeer van werknemers — Inkomstenbelasting — Vermindering — Ouderdomspensioenen — Weerslag op lage pensioenen — Discriminatie tussen ingezeten en niet-ingezeten belastingplichtigen)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2012 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-39/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van werknemers - Inkomstenbelasting - Vermindering - Ouderdomspensioenen - Weerslag op lage pensioenen - Discriminatie tussen ingezeten en niet-ingezeten belastingplichtigen)
   2012/C 194/02
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, K. Saaremäel-Stoilov en R. Lyal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Estland (vertegenwoordiger: M. Linntam, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. Muñoz Pérez en A. Rubio Gonzáles, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: S. Ossowski, gemachtigde), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller, C. Blaschke en B. Klein, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 45 VWEU en artikel 28 van de EER-Overeenkomst — Inkomstenbelasting op ouderdomspensioenen — Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in de mogelijkheid om een vrijstelling van inkomstenbelasting toe te kennen aan niet-ingezetenen van wie het totale inkomen zo laag is dat zij de vrijstelling van inkomstenbelasting zouden genieten indien zij ingezeten belastingplichtigen zouden zijn

      Dictum

               1)

               Door de niet-ingezeten gepensioneerden die wegens de geringe hoogte van hun pensioenen krachtens de belastingwetgeving van de lidstaat van de woonplaats aldaar niet worden belast, uit te sluiten van het voordeel van de verminderingen waarin is voorzien bij de tulumaksuseadus (wet betreffende de inkomstenbelasting) van 15 december 1999, zoals gewijzigd bij de wet van 26 november 2009, is de Republiek Estland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 45 VWEU en artikel 28 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               De Republiek Estland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Portugese Republiek, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Bondsrepubliek Duitsland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-382/95 (verzoek het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Techex Computer + Grafik Vertriebs GmbH tegen Hauptzollamt München (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Tariefindeling van voor beeldverwerking bestemd elektronisch onderdeel ("Vista Board"), dat kan dienen als "graphic card" in computer - Indeling in de gecombineerde nomenclatuur)

text:
C 55/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
aan Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992               het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke           7.9.1987, blz. 1), zoals gewijzigd in de bijlagen bij de Ver-
bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met        ordeningen (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van
uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en hou-             21 september 1988 (PB L 298 van 31.10.1988, blz. 1),
dende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/           (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van 2 augustus 1989
EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228 van              (PB L 282 van 21.10.1989, blz. 1) en (EEG) nr. 2472/90
11.8.1992, blz. 1), of, subsidiair, door de Commissie niet         van de Commissie van 31 juli 1990 (PB L 247 van
van deze bepalingen in kennis te stellen, heeft het Hof            10.9.1990, blz. 1), heeft het Hof (Eerste Kamer), samenge-
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                steld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O.
kamerpresident, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida             Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
(rapporteur), P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-        raal: C. O. Lenz; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
raal: A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op      op 18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dic-
18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             tum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                   Beeldverwerking, zoals die kan worden uitgevoerd met een
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           eenheid van een automatische gegevensverwerkende
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig      machine die onder meer een analoog-digitaalomvormer,
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/49/EEG van de             een grafische processor met vergrote capaciteit en een digi-
     Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wette-           taal-analoogomvormer omvat, is niet te beschouwen als
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het       een ¹eigen functieº als bedoeld in aantekening 5 B, laatste
     directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de          alinea, van hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomencla-
     levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van          tuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen
     de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde                in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
     richtlijn schadeverzekering), is het Koninkrijk Spanje        Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en sta-
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-         tistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douaneta-
     tingen niet nagekomen.                                        rief, zoals gewijzigd in de bijlagen bij de Verordeningen
                                                                   (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.              1988, (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van 2 augustus
                                                                   1989 en (EEG) nr. 2472/90 van de Commissie van 31 juli
                                                                   1990.
(1) PB C 16 van 20.1.1996.
                                                                   (1) PB C 31 van 3.2.1996.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Eerste Kamer)                                               ARREST VAN HET HOF
                    van 18 december 1997                                                   (Vijfde Kamer)
in zaak C-382/95 (verzoek het Bundesfinanzhof om een                                   van 18 december 1997
prejudicieÈle beslissing): Techex Computer + Grafik Ver-           in zaak C-384/95 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
        triebs GmbH tegen Hauptzollamt München (1)                 van het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Land-
(Gemeenschappelijk douanetarief Ð Tariefposten Ð                   boden-Agrardienste GmbH & Co. KG tegen Finanzamt
Tariefindeling van voor beeldverwerking bestemd elektro-                                      Calau (1)
nisch onderdeel (¹Vista Boardº), dat kan dienen als ¹gra-          (BTW Ð Begrip dienst Ð Nationale vergoeding voor
phic cardº in computer Ð Indeling in de gecombineerde                         extensivering van aardappelproductie)
                        nomenclatuur)
                                                                                (98/C 55/18)
                         (98/C 55/17)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                    de Jurisprudentie van het Hof)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-384/95, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-382/95, betreffende een verzoek aan het Hof              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-           gericht des Landes Brandenburg (Duitsland), in het aldaar
finanzhof, in het aldaar aanhangige geding tussen Techex           aanhangig geding tussen Landboden-Agrardienste GmbH
Computer + Grafik Vertriebs GmbH en Hauptzollamt                   & Co. KG en Finanzamt Calau, om een prejudicieÈle beslis-
München om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging         sing over de uitlegging van de artikelen 6, lid 1, 11 A,
van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeen-                  lid 1, onder a), en 12, lid 3, onder a), alsmede van
schappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I bij Veror-        bijlage H van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
dening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987              van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-
met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en         gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-


title: Zaak T-331/11: Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Besselink/Raad

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/35

         Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Besselink/Raad
   (Zaak T-331/11)
   2011/C 238/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Leonard Besselink (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer and J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad van 1 april 2011 waarbij verzoeker de volledige toegang is geweigerd tot document nr. 9689/10 op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43), zoals dat besluit aan verzoeker is medegedeeld op 7 april 2011 bij brief met het referentienummer 04/c/01/11, nietig verklaren, en

               —

               de Raad overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het bestreden besluit is gebaseerd op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, dat betrekking heeft op de bescherming van het openbaar belang wat betreft de internationale betrekkingen, daar:

                           —

                           de Raad ten onrechte geen rekening hield met de constitutionele aard van het document waartoe verzoeker toegang wenst te verkrijgen;

                           —

                           toegang tot document nr. 9689/10 ook wordt gewaarborgd door de vrijheid van meningsuiting die is neergelegd in artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

                           —

                           de Raad geen rekening hield met de specifieke omstandigheden en het onderwerp van deze zaak, en

                           —

                           de Raad ten onrechte verwees naar hypothetische negatieve gevolgen van openbaarmaking voor toekomstige, door de Unie te voeren onderhandelingen.

               2)

               Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Raad heeft verzuimd na te gaan of het opportuun was gedeeltelijk toegang te verlenen en zijn weigering te beperken tot de aangewezen en strikt noodzakelijke delen van document nr. 9689/10.

               3)

               Derde middel: de Raad voldeed niet aan zijn verplichting om het bestreden besluit afdoende te motiveren.


title: Beroep, op 20 oktober 1995 ingesteld door Le Nouveau Garage SA en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-199/95)

text:
30 . 12 . 95        | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 / 15
Beroep, op 18 oktober 1995 ingesteld door Comafrica Spa                 Beroep, op 20 oktober 1995 ingesteld door Le Nouveau
en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van                Garage SA en anderen tegen Commissie van de Europese
                 de Europese Gemeenschappen                                                    Gemeenschappen
                       ( Zaak T-198/95 )                                                       ( Zaak T-199/95 )
                          ( 95/C 351 /29 )                                                        ( 95/C 351 /30 )
                      (Procestaai: Engels)                                                    (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 18 oktober 1995 beroep tegen Commissie                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Com                      schappen is op 20 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
africa SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co .,                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Le
vertegenwoordigd door B. O'Connor, solicitor, domicilie                 Nouveau Garage SA, gevestigd te Pierre Bénite ( Frankrijk ),
gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Kronshagen, advo                  Max Labat Automobiles 17, gevestigd te Royan ( Frankrijk )
caat aldaar, Rue Marie Adelaïde 22 .                                    en Riviera Auto Service, gevestigd te Nice ( Frankrijk ),
                                                                        vertegenwoordigd door C. Bourgeon, advocaat te Parijs ,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Decker en Braun, advocaten aldaar, Avenue Marie-Thérè
                                                                        se 16 .
— het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— krachtens de artikelen 173 , 174 en 184 EG-Verdrag
     Verordening ( EG ) nr . 1869/95 nietig te verklaren voor
     zover zij verzoeksters betreft, dan wel, subsidiair, erga          — krachtens artikel 175 van het Verdrag vast te stellen, dat
     omnes ;                                                                de Commissie heeft nagelaten jegens de klagende onder
                                                                            nemingen een besluit te nemen, ofschoon laatstge
— de Commissie krachtens de artikelen 178 en 215 , tweede                   noemde haar daarom tijdig hadden verzocht;
     alinea, EG-Verdrag te gelasten de door de onrechtmatige
     vaststelling van Verordening ( EG ) nr . 18 69/95 aan              — de Commissie in de kosten te verwijzen .
     verzoeksters berokkende schade, met rente, te vergoe
     den;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— alle bijkomende maatregelen te gelasten die het Gerecht
     noodzakelijk acht ter bepaling van de schade van
                                                                        Drie voormalige dealers van de merken Volkswagen en
     verzoeksters;
                                                                        Audi, thans in liquidatie, verwijten de Commissie, dat deze
                                                                        geen gevolg heeft gegeven aan de door hen ingediende
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                              klachten betreffende de toepassing door VAG France van
                                                                        een stelsel van exclusieve en selectieve distributie van nieuwe
                                                                        motorvoertuigen van voormelde merken alsmede de reser
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        veonderdelen daarvan, geldend voor het gehele Franse
                                                                        grondgebied, dat de levering van nieuwe voertuigen en
Verzoeksters, importeurs van bananen naar de Gemeen                    reserveonderdelen aan erkende wederverkopers voorbe
schap, komen op tegen het besluit van de Commissie om de                houdt .
voor 1995 aan hen toe te wijzen hoeveelheid bananen te
verminderen door toepassing van een in de bestreden
verordening aangegeven definitieve verminderingscoëffi                 Verzoeksters betogen, dat de betrokken afzetovereenkom
ciënt. De door hen aangevoerde gronden komen overeen                    sten en de wijze waarop deze overeenkomsten worden
met die in zaak T-72/95 (') waarin zij opkomen tegen de                 toegepast, niet voldoen aan de voorwaarden om onder de
voorlopige verminderingscoëfficiënt voor 1995 , bepaald bij             groepsvrijstelling van Verordening ( EEG ) nr . 123/85 te
Commissieverordening ( EG ) nr. 2947/94 .                               kunnen vallen en evenmin in aanmerking komen voor een
                                                                        individuele vrijstelling.
In verband met hun schadevordering stellen verzoeksters,
dat de Commissie een ter bescherming van particulieren                  Ter afsluiting van een instructie heeft de Commissie VAG
gegeven hogere rechtsregel heeft geschonden, dat de schen              France een mededeling van de punten van bezwaar gezon
ding voldoende ernstig is en dat zij ten gevolge van die                den, waarna op 8 november 1994 een hoorzitting op
schending schade hebben geleden .                                       tegenspraak heeft plaatsgevonden . Ofschoon de instructie
                                                                        van de klachten kennelijk is afgerond , heeft de Commissie
                                                                        tot op heden geen besluit genomen .
(>) PB nr . C 268 van 14 . 10 . 1995 , blz . 23 .


title: Zaak F-53/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 februari 2014 — Diamantopoulos/EDEO (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen — Stilzwijgend besluit tot afwijzing van klacht — Uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van klacht na beroep — Motivering)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/44

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 februari 2014 — Diamantopoulos/EDEO
   (Zaak F-53/13) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen - Stilzwijgend besluit tot afwijzing van klacht - Uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van klacht na beroep - Motivering))
   2014/C 102/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alkis Diamantopoulos (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en E. Chaboureau, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2012 niet naar de rang AD 12 te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Dienst voor extern optreden om Diamantopoulos in het kader van de bevorderingsronde 2012 niet naar de rang AD 12 te bevorderen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Dienst voor extern optreden zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Diamantopoulos.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013, blz. 20.


title: Zaak C-137/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 maart 2010 — Europese Gemeenschappen/Brussels Hoofdstedelijk Gewest

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 maart 2010 — Europese Gemeenschappen/Brussels Hoofdstedelijk Gewest
   (Zaak C-137/10)
   2010/C 148/24
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europese Gemeenschappen

      Verwerende partij: Brussels Hoofdstedelijk Gewest

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 282 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en in het bijzonder de bewoordingen „te dien einde wordt zij door de Commissie vertegenwoordigd” in de tweede zin van dit artikel, aldus te worden uitgelegd dat een instelling rechtsgeldig gemachtigd is de Gemeenschap te vertegenwoordigen door het loutere feit van het bestaan van een lastgeving waarmee de Commissie haar bevoegdheid om namens de Gemeenschap in rechte op te treden aan deze instelling delegeert, ongeacht of dit mandaat al dan niet bij naam een fysiek persoon aanduidt om de gemachtigde instelling te vertegenwoordigen?

               2.

               Zo niet, kan een nationale rechterlijke instantie zoals de Raad van State de ontvankelijkheid toetsen van een beroep van een Europese instelling die, in de zin van artikel 282, tweede zin, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, naar behoren door de Commissie gemachtigd is om in rechte op te treden, door te onderzoeken of deze instelling vertegenwoordigd wordt door de juiste fysieke persoon, die gemachtigd is bij een nationale rechterlijke instantie een beroep in te stellen?

               3.

               Subsidiair en indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend luidt, dient artikel 207, lid 2, eerste alinea, eerste zin, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en in het bijzonder de woorden „die wordt bijgestaan door een plaatsvervangend secretaris-generaal, die tot taak heeft het secretariaat-generaal te leiden”, aldus te worden uitgelegd dat de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad bij de instelling van een beroep bij de nationale rechterlijke instanties de Raad rechtsgeldig kan vertegenwoordigen?


title: Zaak C-201/05: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, van 18 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Test Claimants in the CFC and Dividend Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/27

         Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division, van 18 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Test Claimants in the CFC and Dividend Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-201/05)
   (2005/C 182/50)
   Procestaal: Engels
   De High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division heeft bij beschikking van 18 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 mei 2004, in het geding tussen The Test Claimants in the CFC and Dividend Group Litigation en Commissioners of Inland Revenue, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verzet artikel 43 EG of artikel 56 EG zich ertegen dat een lidstaat bepalingen handhaaft en toepast die:

                           i)

                           dividenden die een in die lidstaat gevestigde vennootschap (hierna: „de ingezeten vennootschap”) ontvangt van andere ingezeten vennootschappen, vrijstellen van vennootschapsbelasting, maar die

                           ii)

                           dividenden die de ingezeten vennootschap ontvangt van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap, in het bijzonder van een door haar gecontroleerde vennootschap die in haar lidstaat van vestiging onderworpen is aan een lagere belasting („gecontroleerde vennootschap”), onderwerpen aan vennootschapsbelasting na, ter voorkoming van dubbele heffing, verrekening van de over het dividend geheven bronbelasting en van de door de gecontroleerde vennootschap over haar winst betaalde basisbelasting?

               2.

               Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG of 56 EG zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, die vóór 1 juli 1997:

                           i)

                           bepaalde dividenden, die een in een lidstaat gevestigde verzekeringsmaatschappij ontving van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap („niet-ingezeten vennootschap”), onderwierp aan vennootschapsbelasting, maar

                           ii)

                           de ingezeten verzekeringsmaatschappij de keuze liet om desbetreffende dividenden die zij van een in dezelfde lidstaat gevestigde vennootschap ontving, niet onder de vennootschapsbelasting te brengen, met als gevolg dat een maatschappij die deze keuze had gemaakt, niet kon verzoeken om betaling van het belastingkrediet waarop zij anders recht had gehad?

               3.

               Verzetten de artikelen 43 EG, 49 EG of 56 EG zich tegen een nationale belastingregeling als in het hoofdgeding aan de orde is, die:

                           a)

                           een ingezeten vennootschap onder bepaalde omstandigheden belast voor de winst van een in een andere lidstaat gevestigde gecontroleerde vennootschap in de zin van vraag 1, sub ii, en

                           b)

                           de naleving van bepaalde voorwaarden vereist wanneer de ingezeten vennootschap geen vrijstelling aanvraagt of kan aanvragen en belasting betaalt over de winst van gecontroleerde maatschappij, en

                           c)

                           de naleving van nadere voorwaarden vereist wanneer de ingezeten vennootschap gebruik wil maken van vrijstelling van deze belasting?

               4.

               Maakt het voor de beantwoording van de eerste, de tweede of de derde vraag verschil of de gecontroleerde vennootschap (in de eerste en de derde vraag) of de niet-ingezeten vennootschap (in de tweede vraag) in een derde land is gevestigd?

               5.

               Wanneer een lidstaat de in de eerste, de tweede en de derde vraag uiteengezette maatregelen vóór 31 december 1993 heeft genomen en die maatregelen later in de in deel C van deze bijlage beschreven zin heeft gewijzigd, en wanneer deze gewijzigde maatregelen door artikel 56 EG verboden beperkingen vormen, moeten deze beperkingen dan worden beschouwd als op 31 december 1993 niet bestaande beperkingen in de zin van artikel 57 EG?

               6.

               Ingeval een van de in de eerste, de tweede en de derde vraag genoemde maatregelen in strijd is met een van de aldaar genoemde gemeenschapsbepalingen en de ingezeten vennootschap en/of de gecontroleerde vennootschap een van de volgende vorderingen instellen:

                           i)

                           een vordering tot terugbetaling van de vennootschapsbelasting die in de in de eerste, de tweede en de derde vraag vermelde omstandigheden onrechtmatig van de ingezeten vennootschap is geheven (of een vordering wegens het verlies van het genot van de ter zake betaalde geldsom);

                           ii)

                           een vordering tot terugbetaling en/of compensatie in verband met verliezen, verrekeningen en kosten die door de ingezeten vennootschap zijn aangewend (of door andere in dezelfde lidstaat gevestigde vennootschappen van dezelfde groep aan de ingezeten vennootschap zijn doorgegeven) om de belastingdruk als gevolg van de in de eerste, de tweede en de derde vraag bedoelde maatregelen op te heffen of te verminderen, wanneer die verliezen, verrekeningen en kosten voor andere doeleinden hadden kunnen dienen of ter verrekening in komende periodes hadden kunnen worden gebruikt;

                           iii)

                           een vordering tot vergoeding van de kosten, verliezen, uitgaven en schulden die zijn ontstaan in verband met de naleving van de in de derde vraag bedoelde nationale regeling;

                           iv)

                           wanneer een gecontroleerde vennootschap aan de ingezeten vennootschap, als alternatief voor de betaling van de in de derde vraag bedoelde belasting door de ingezeten vennootschap, reserves heeft uitgekeerd om te voldoen aan de vereisten van nationaal recht, en voor de gecontroleerde vennootschap daarbij kosten, uitgaven en schulden zijn ontstaan, die zij had kunnen vermijden indien zij deze reserves voor andere doeleinden had kunnen gebruiken, een vordering tot vergoeding van deze kosten, uitgaven en schulden;

                     moeten deze vorderingen dan worden beschouwd als:

                           een vordering tot terugbetaling van onrechtmatig geheven bedragen, die ontstaat als gevolg van en accessoir is aan de schending van de voormelde gemeenschapsrechtelijke bepalingen, of

                           een vordering tot compensatie of schadevergoeding, van dien aard dat moet worden voldaan aan de voorwaarden van het arrest van 5 maart 1996, Brasserie du pêcheur en Factortame (C 46/93 en C 48/93, Jurispr. blz. I 1029), of

                           een vordering tot betaling van een bedrag overeenkomend met een onrechtmatig geweigerd voordeel?

               7.

               Indien het antwoord op een onderdeel van de zesde vraag luidt dat de vordering een vordering tot betaling van een bedrag overeenkomend met een onrechtmatig geweigerd voordeel is:

                           a)

                           is een dergelijke vordering dan een gevolg van of accessoir aan het door voormelde gemeenschapsbepalingen verleende recht, of

                           b)

                           moet worden voldaan aan de verhaalsvoorwaarden neergelegd in het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (reeds aangehaald), of

                           c)

                           moet aan andere voorwaarden worden voldaan?

               8.

               Maakt het voor het antwoord verschil of naar nationaal recht de in de zesde vraag bedoelde vorderingen zijn ingediend als vorderingen tot terugbetaling, dan wel zijn of moeten worden ingediend als schadevorderingen?

               9.

               Welk advies zou het Hof in deze zaken eventueel kunnen geven over de omstandigheden die de nationale rechter in aanmerking moet nemen bij de beoordeling of zich een voldoende ernstige schending in de zin van het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame (reeds aangehaald) voordoet, en in het bijzonder of de schending, gelet op de stand van de rechtspraak van het Hof betreffende de uitlegging van de relevante gemeenschapsbepalingen, te rechtvaardigen was?

               10.

               Kan er in beginsel sprake zijn van een direct causaal verband (in de zin van het arrest Brasserie du Pêcheur en Factortame, reeds aangehaald) tussen een schending van de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG en de verliezen van de in zesde vraag (i tot en met iv) omschreven categorie, die volgens de gelaedeerden uit die schending voortvloeien? Zo ja, welk advies zou het Hof in deze zaken eventueel kunnen geven over de omstandigheden die de nationale rechter in aanmerking moet nemen bij de beoordeling of er sprake is van een dergelijk direct causaal verband?

               11.

               Kan de nationale rechter bij de bepaling van het verlies of de schade waarvoor vergoeding kan worden verleend, in aanmerking nemen of de gelaedeerden zich redelijke inspanningen hebben getroost om hun verlies te voorkomen of te beperken, in het bijzonder door het aanwenden van rechtsmiddelen in het kader waarvan had kunnen worden vastgesteld dat de nationale bepalingen (wegens de toepassing van belastingverdragen) niet de in de eerste, de tweede en de derde vraag uiteengezette verplichtingen meebrengen?

               12.

               Is de opvatting van partijen in de relevante periodes over de werking van de belastingverdragen van invloed op het antwoord op de elfde vraag?


title: Zaak T-241/99: Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door A. Pernice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 6/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.1.2000
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Middelen en voornaamste argumenten
a) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende                Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
     staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederland-          de rechten van de verdediging, inzonderheid:
     se tankstations in de grensstreek met Duitsland, nietig te
     verklaren.
                                                                       a) Schending van artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het
                                                                           Ambtenarenstatuut, doordat het tot het aanstellen van
                                                                           de personeelsleden bevoegde gezagsorgaan de door die
Middelen en voornaamste argumenten                                         bepaling voorgeschreven termijn niet in acht heeft geno-
                                                                           men, zonder voor die overschrijding enige rechtvaardiging
                                                                           aan te voeren.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-210/99.
                                                                       b) Schending van de regels van goed bestuur op het gebied
                                                                           van het personeelsbeheer, voorzover
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                           — een van de drie leden die samen bij volmacht de
                                                                               bevoegdheden van gedelegeerd tot het aanstellen van
                                                                               de personeelsleden bevoegd gezagsorgaan moesten
                                                                               uitoefenen, ook deel uitmaakten van het gedelegeerde
                                                                               tot het aanstellen van de personeelsleden bevoegde
                                                                               gezagsorgaan dat een eerste, later ingetrokken tucht-
                                                                               maatregel heeft getroffen, en dus niet de vereiste
                                                                               waarborgen van objectiviteit en onpartijdigheid bood;
Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door A. Pernice
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           — het bestreden besluit is vastgesteld, zonder dat het tot
                                                                               aanstelling van de personeelsleden bevoegde gezagsor-
                        (Zaak T-241/99)                                        gaan kennis had genomen van verzoekers commenta-
                                                                               ren op het ontwerp van verslag van de vergadering
                                                                               waarop hij krachtens artikel 7, derde alinea, van bijla-
                         (2000/C 6/57)                                         ge IX bij het Statuut is gehoord, noch van de middelen
                                                                               en argumenten die hij zowel voor de tuchtraad als
                                                                               in de loop van die vergadering als verweer heeft
                        (Procestaal: Frans)                                    aangevoerd.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              c) Schending van artikel 2 van bijlage IX bij het Statuut,
schappen is op 19 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                      alsook van artikel 25 van het Statuut, doordat de aan
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Pernice,                  verzoeker verweten tekortkomingen, wat de artikelen 11,
wonende te Torre d’Isola (Italië), vertegenwoordigd door                   eerste alinea, en 12, eerste alinea, van het Statuut betreft,
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,           hem niet tijdig zijn meegedeeld, zodat hij zijn verweermid-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de                     delen niet kon doen gelden.
Gestion Fiduciaire, gebouw „Um Piquet”, Rue Beck 2-4.
                                                                       Verzoeker betoogt ook, dat het bestreden besluit een kennelijke
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       beoordelingsfout vertoont, aangezien de werkelijke toedracht
                                                                       van de hem ten laste gelegde feiten niet was bewezen, of op
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                 zijn minst hun kwalificatie, gelet op de omstandigheden,
     22 december 1998, waarbij jegens verzoeker de tuchtmaat-          duidelijk overdreven was. Hij is bovendien van mening, dat het
     regel beëindiging, zonder opzeggingstermijn, van zijn             tot het aanstellen van de personeelsleden bevoegde gezagsor-
     overeenkomst als tijdelijk functionaris met ingang van            gaan het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, door jegens
     1 januari 1999 is getroffen;                                      hem een tuchtmaatregel te treffen die niet in verhouding
                                                                       staat tot de ernst van de bewezen tekortkomingen, welke
— de Commissie te veroordelen om verzoeker een ex aequo                tekortkomingen, naar het eenparig oordeel van de leden
     et bono op 250 000 euro begrote som te betalen als                van de tuchtraad, slechts een lichte maatregel, namelijk een
     vergoeding voor de materiële en immateriële schade die hij        berisping, rechtvaardigen.
     door de opeenvolgende fouten van de instelling heeft
     geleden;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-472/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München (Duitsland) op 2 september 2013 — Andre Lawrence Shepherd/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgericht München (Duitsland) op 2 september 2013 — Andre Lawrence Shepherd/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-472/13)
   2013/C 336/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerisches Verwaltungsgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andre Lawrence Shepherd

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn 2004/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat voor de daarin bedoelde bescherming enkel personen in aanmerking komen wier concrete militaire taken de rechtstreekse deelneming aan gevechtshandelingen, dus gewapend optreden, omvat dan wel die het bevel tot gewapend optreden kunnen geven (alternatief 1), of kan die bescherming zich ook uitstrekken tot andere leden van de strijdkrachten, wier taken beperkt blijven tot de logistieke en technische ondersteuning van de troepen buiten de eigenlijke gevechtsactie en slechts indirect van invloed zijn op de eigenlijke gevechtshandelingen (alternatief 2)?

               2.

               Indien de eerste vraag in de zin van het tweede alternatief wordt beantwoord:
               Moet artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn 2004/83/EG aldus worden uitgelegd dat het vervullen van militaire dienst tijdens een (internationaal of nationaal) conflict in overwegende mate of stelselmatig misdrijven of handelingen in de zin van artikel 12, lid 2, van deze richtlijn dan wel het aanzetten daartoe zou moeten inhouden (alternatief 1), of volstaat het dat de asielzoeker aantoont dat de strijdkrachten waartoe hij behoort, zich in het gebied waar zij zijn ingezet incidenteel schuldig hebben gemaakt aan misdrijven in de zin van artikel 12, lid 2, sub a, van richtlijn 2004/83/EG, waarbij het zowel om specifieke militaire acties als om excessen van individuele personen kan gaan (alternatief 2)?

               3.

               Indien de tweede vraag in de zin van het tweede alternatief wordt beantwoord:
               Wordt vluchtelingenbescherming enkel verleend indien met een grote mate van waarschijnlijkheid en dus buiten redelijke twijfel valt te verwachten dat ook in de toekomst schendingen van het internationaal humanitair recht zullen plaatsvinden, of volstaat het dat de asielzoeker aannemelijk weet te maken dat het concrete conflict (onvermijdelijk of waarschijnlijk) met dergelijke misdrijven gepaard zal gaan en dat daarom niet valt uit te sluiten dat hij daarbij betrokken zou kunnen raken?

               4.

               Sluit het feit dat schendingen van het internationaal humanitair recht door de militaire rechter niet worden getolereerd dan wel worden bestraft, het verlenen van vluchtelingenbescherming overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn 2004/83/EG uit, of speelt deze omstandigheid geen rol?
               Dient er zelfs een vervolging voor het Internationaal Strafhof te hebben plaatsgevonden?

               5.

               Staat het feit dat de troepeninzet en de bezettingssituatie de instemming van de internationale gemeenschap hebben of op een mandaat van de VN-Veiligheidsraad berusten, aan toekenning van de vluchtelingenstatus in de weg?

               6.

               Is het een voorwaarde voor het verlenen van vluchtelingenbescherming overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn 2004/83/EG dat de asielzoeker bij het vervullen van zijn dienstplicht conform het Statuut inzake het Internationaal Strafhof zou kunnen worden veroordeeld (alternatief 1), of wordt vluchtelingenbescherming reeds verleend als de asielzoeker weliswaar geen strafrechtelijke veroordeling heeft te vrezen, maar desondanks de vervulling van zijn militaire dienst niet met zijn geweten in overeenstemming kan brengen (alternatief 2)?

               7.

               Indien de zesde vraag in de zin van het tweede alternatief wordt beantwoord:
               Sluit het feit dat de asielzoeker de mogelijkheid om een reguliere dienstweigeringsprocedure te volgen, niet heeft benut, hoewel hij daartoe de gelegenheid heeft gehad, de toekenning van de vluchtelingenstatus overeenkomstig bovengenoemde bepalingen uit, of kan vluchtelingenbescherming ook worden verleend als er sprake is van een actuele gewetensbeslissing?

               8.

               Vormen een oneervol ontslag uit het leger, de oplegging van een vrijheidsstraf en een daaraan gerelateerde maatschappelijke uitsluiting en achterstelling een daad van vervolging in de zin van artikel 9, lid 2, sub b of sub c, van richtlijn 2004/83/EG?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).