title: Zaak C-347/99: Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
20.11.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 333/19
Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Commissie                Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                               bliek                                                          dom Luxemburg
                        (Zaak C-345/99)                                                       (Zaak C-346/99)
                                                                                (1999/C 333/41)
                         (1999/C 333/40)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           17 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
op 17 september 1999 beroep ingesteld tegen Franse Repu-             Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 pen, vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, bijzonder juri-
vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en            disch raadadviseur, en O. Couvert-Castéra, ter beschikking
H. Michard, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,        van de juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la          gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                      C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     — vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door te bepalen dat            niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     voor voertuigen die door belastingplichtige rij-instructeurs         stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/65/EG
     worden gebruikt, slechts recht op aftrek van de bij de               van de Commissie van 11 oktober 1996 tot vierde aanpas-
     verkrijging van die voertuigen geheven BTW bestaat, indien           sing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn
     de voertuigen uitsluitend voor het geven van rijlessen               88/379/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aan-
     bestemd zijn, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die           passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     op haar rusten krachtens artikel 17, lid 2, van de Zesde             van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het
     richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (1);                           kenmerken van gevaarlijke preparaten en tot wijziging van
                                                                          richtlijn 91/442/EEG betreffende gevaarlijke preparaten
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                          waarvan de verpakking van een kinderveilige sluiting moet
                                                                          zijn voorzien (1), of althans door de Commissie niet van de
                                                                          vastgestelde bepalingen op de hoogte te stellen, de krach-
                                                                          tens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          nagekomen;
Ingevolge artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn kunnen de        — het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.
lidstaten elke uitsluiting van aftrekbaarheid van belasting
handhaven waarin hun wetgeving ten tijde van de inwerking-
treding van de richtlijn voorzag. Op bedoeld tijdstip sloot de       Middelen en voornaamste argumenten
Franse wetgeving alle personenvoertuigen van het recht op
aftrek uit, met uitzondering van voertuigen die gebruikt             Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 31 mei 1998
werden voor openbaar personenvervoer.                                had het Groothertogdom Luxemburg nog niet de nodige
                                                                     bepalingen in werking doen treden om aan de richtlijn te
                                                                     voldoen.
Vanaf 1 juli 1993 heeft de Franse wetgeving een recht op
aftrek geopend voor vervoermiddelen die voor het geven van
rijlessen worden gebruikt. Het recht op aftrek is evenwel            (1) PB L 265 van 18.10.1996, blz. 15.
beperkt tot voertuigen die uitsluitend voor die activiteit worden
gebruikt.
Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de richtlijn moet recht
op aftrek bestaan wanneer het betrokken goed wordt gebruikt
voor door de belastingplichtige verrichte belastbare handelin-       Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie
gen, zonder dat dit recht kan worden beperkt tot goederen die              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
uitsluitend voor desbetreffende handelingen worden gebruikt.
                                                                                (Zaak C-347/99)
Een lidstaat mag niet de draagwijdte van een nationale
uitsluiting van het recht op aftrek beperken en daardoor nadere                               (1999/C 333/42)
criteria voor de toepassing van de aftrek vaststellen.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 20 september 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
(1) Richtlijn 77/388/EG van de Raad van 17.5.1977, PB L 145 van      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
    13.6.1977, blz. 1.                                               digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                     Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg, Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 333/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van het Arbeitsgericht Bremen van 25 augustus
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuurs-             W. Lange en Firma Georg Schünemann GmbH
     rechtelijke bepalingen mede te delen die nodig zijn om te
     voldoen aan richtlijn 95/50/EG van de Raad betreffende
     uniforme procedures voor de controle op het vervoer van                                   (Zaak C-350/99)
     gevaarlijke goederen over de weg (1), of althans door de
     Commissie niet van deze maatregelen op de hoogte te                                       (1999/C 333/44)
     stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
     verplichtingen niet in nagekomen;
                                                                      Het Arbeitsgericht Bremen heeft bij beschikking van 25 au-
— Ierland te verwijzen in de kosten.                                  gustus 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 september 1999, in het geding tussen W. Lange en Firma
Middelen en voornaamste argumenten                                    Georg Schünemann GmbH, het Hof van Justitie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-          beslissing over de navolgende vragen:
tens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten
aanzien van het te bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht,   1) Betreft artikel 2, lid 2, sub i, van richtlijn 91/533/EEG van
de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in acht te nemen.           de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting
Deze termijn is op 1 januari 1997 verstreken zonder dat                   van de werkgever de werknemer te informeren over de
Ierland de nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de            voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou-
conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn te voldoen.                 ding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32), ook afspraken
                                                                          waarbij de werknemer zich op algemene wijze tot het
(1) PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35.                                     maken van overuren verbindt?
                                                                      2) Brengt artikel 2 van genoemde richtlijn de verplichting
                                                                          mee, een ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde
                                                                          nationale wet aldus uit te leggen, dat afspraken die niet de
                                                                          daar vereiste nauwkeurigheid bezitten, maar de werkgever
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie                     inhoudelijk onnauwkeurig bepaalde, eenzijdige rechten
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                         toekennen, ook materieel ongeldig zijn?
                        dom Luxemburg
                                                                      3) a) Brengt genoemde richtlijn de verplichting mee, natio-
                         (Zaak C-348/99)                                       nale beginselen die een bewijsverijdeling vermoeden
                                                                               wanneer een procespartij wettelijke documentatie-
                         (1999/C 333/43)
                                                                               plichten niet is nagekomen, bij wege van met het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                  gemeenschapsrecht overeenstemmende uitlegging ook
20 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        dan aan te voeren, wanneer de werkgever een bewijs
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                          in de zin van de richtlijn niet heeft opgesteld?
pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur,
en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst gesteld          b) Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord: Ver-
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                       biedt artikel 6, derde streepje, van genoemde richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                         nationale rechtsbeginselen in de sub a) genoemde zin
Wagner, Kirchberg.                                                             toe te passen?
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG
     van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart
     1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (1),
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen       Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
     niet is nagekomen;                                               door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
— Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.             pen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak T-14/98 (1),
                                                                      Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement, onder-
Middelen en voornaamste argumenten                                    steund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,
                                                                      tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door
Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 1 januari                                     Franse Republiek
1998 had het Groothertogdom Luxemburg niet de nodige
maatregelen vastgesteld om aan de richtlijn te voldoen en de                                   (Zaak C-353/99)
Commissie niet de tekst van de daartoe vastgestelde nationale
bepalingen doen toekomen.
                                                                                (1999/C 333/45)
(1) PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door


title: Beroep, op 10 november 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-401/98)

text:
19.12.98             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 397/27
Deze regeling, zoals zij uit de geldende voorschriften            Middelen en voornaamste argumenten
voortvloeit, kan de intracommunautaire handel in aard-
olieproducten rechtstreeks of zijdelings, daadwerkelijk of
potentieel beperken.                                              Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn Richt-
                                                                  lijnen ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
                                                                  voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd, terwijl vol-
                                                                  gens artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag de lidstaten
De Helleense Republiek kan zich niet op artikel 36 EG-
                                                                  alle algemene of bijzondere maatregelen treffen die
Verdrag beroepen. Een lidstaat kan zich ter rechtvaardi-
                                                                  geschikt zijn om de nakoming van de uit het Verdrag of
ging van een maatregel van gelijke werking als een kwanti-
                                                                  uit handelingen van de gemeenschapsinstellingen voort-
tatieve invoerbeperking slechts op deze bepaling beroepen,
                                                                  vloeiende verplichtingen te verzekeren. Voormelde bepalin-
wanneer hetzelfde doel niet met een ander, het vrije goede-
                                                                  gen brengen voor de lidstaten de verplichting mee, hun
renverkeer minder beperkend middel kan worden bereikt.
                                                                  wetgeving binnen de in de gemeenschapsRichtlijnen
Het veiligstellen van de voorziening, waarop deze regeling
                                                                  gestelde termijnen aan de daarin gestelde regels aan te pas-
volgens de Griekse regering is gericht, kan ook worden
                                                                  sen. Een lidstaat kan zich niet op bepalingen, praktijken of
verwezenlijkt met maatregelen die het vrije verkeer minder
                                                                  omstandigheden van zijn nationale recht beroepen om de
beperken.
                                                                  niet-inachtneming van de verplichtingen en termijnen van
                                                                  Richtlijnen te rechtvaardigen. De Helleense Republiek
                                                                  bestrijdt niet, dat zij verplicht is Richtlijn 94/47/EG na te
De bestreden regeling is derhalve een maatregel van gelijke       komen. De in artikel 12 van de Richtlijn bepaalde termijn
werking als een kwantitatieve beperking, die in strijd is         is op 29 april 1997 verstreken zonder dat de Helleense
met artikel 30 van het Verdrag en door geen van de in             Republiek de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
artikel 36 genoemde gronden, in het bijzonder niet de con-        die nodig zijn om aan de Richtlijn te voldoen, heeft vastge-
tinuïteit van de voorziening, wordt gerechtvaardigd.              steld respectievelijk aan de Commissie heeft meegedeeld.
                                                                  (1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
Beroep, op 10 november 1998 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                            bliek                                                Doorhaling van zaak C-199/97 (1)
                      (Zaak C-401/98)                                                      (98/C 397/48)
                       (98/C 397/47)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
                                                                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-199/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  97 (verzoek van de Royal Court of Jersey om een prejudi-
is op 10 november 1998 beroep tegen Helleense Republiek
                                                                  cieÈle beslissing): E. M. Rios tegen His Excellency the
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  Lieutenant Governor of Jersey.
pen, vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van
haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gomez de la Cruz, lid van haar juridi-           (1) PB C 212 van 12.7.1997.
sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                Doorhaling van zaak C-80/98 (1)
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                                (98/C 397/49)
    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
    rechtelijke maatregelen vast te stellen en aan de Com-
    missie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
    Richtlijn 94/47/EG (1) van het Europees Parlement en
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
    van de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de
                                                                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/98
    bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde
                                                                  (verzoek van Sù- og Handelsretten om een prejudicieÈle
    aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrij-
                                                                  beslissing): 3Com Corporation tegen Bluecom Danmark
    ging van een recht van deeltijds gebruik van onroe-
                                                                  A/S en KISS Nordic A/S.
    rende goederen, de krachtens deze Richtlijn op haar
    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                  (1) PB C 166 van 30.5.1998.
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2004 in zaak C-173/02: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EEG) nr. 3950/92 — Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten — Beschikking van Commissie houdende verbod van steun voor verwerving van melkquota)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 oktober 2004
   in zaak C-173/02: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Verordening (EEG) nr. 3950/92 - Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten - Beschikking van Commissie houdende verbod van steun voor verwerving van melkquota)
   (2004/C 300/12)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-173/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 13 mei 2002, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: J. L. Buendía Sierra) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002.


title: Zaak C-140/15 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Cohesiefonds — Vermindering van de financiële bijstand — Procedure voor de vaststelling van het besluit van de Europese Commissie — Termijn — Niet-eerbiediging van de gestelde termijn — Gevolgen)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/17

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 september 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-140/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Cohesiefonds - Vermindering van de financiële bijstand - Procedure voor de vaststelling van het besluit van de Europese Commissie - Termijn - Niet-eerbiediging van de gestelde termijn - Gevolgen))
   (2016/C 419/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van het Koninkrijk Spanje: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: B. Koopman en M. Bulterman, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 155 van 11.05.2015.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 december 1995 in zaak T-72/94: K. Diamantaras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Ontheemdingstoelage - Geen gewone verblijfplaats in staat van standplaats - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Ambtenarenstatuut

text:
Nr . C 31 / 18          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 2 . 96
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten.                                 van het Thermie-programma voor 1993 is geweigerd, en tot
                                                                        veroordeling van de Commissie tot het nemen van een nieuw
(') PB nr . C 172 van 23 . 6 . 1993 en PB nr . C 209 van                besluit, heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als
     3 . 8 . 1993 .                                                     volgt: H. Kirschner, waarnemend voor de president, A. Ka
                                                                        logeropoulos en V. Tiili, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        Gonzalez, administrateur, op 13 december 1995 een arrest
                                                                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               1 . Verwerpt het beroep .
                     van 13 december 1995
                                                                        2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
in zaak T-85/94 ( 122 ): Commissie van de Europese
         Gemeenschappen tegen Eugénio Branco Lda ( 1 )                  (') PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 .
(Europees Sociaal Fonds — Vermindering van aanvankelijk
toegekende financiële bijstand — Motivering — Verzetpro
                                cedure)
                            ( 96/C 31 /41 )                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 december 1995
                      (Procestaai: Portugees)
                                                                        in zaak T-72/94 : K. Diamantaras tegen Commissie van de
In zaak T-85/94 ( 122 ), Commissie van de Europese                                       Europese Gemeenschappen ( 1 )
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door ( gemachtigden :                  (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Geen gewone
F. de Sousa Fialho en H. Kreppel ) tegen Eugénio Branco                 verblijfplaats in staat van standplaats — Artikel 4, lid 1,
Lda ., vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila                      sub a, van bijlage VII bij Ambtenarenstatuut
Nova de Gaia , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                                             ( 96/C 31 /43
ten kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue Heine 6 ,
betreffende verzet tegen het arrest, op 12 januari 1995 door                                  (Procestaai: Grieks)
het Gerecht bij verstek gewezen in zaak T-85/94 (Jurispr.
1995 , blz. 11-45 ), heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samen          In zaak T-72/94 , K. Diamantaras , ambtenaar van de
gesteld als volgt: C. P. Briët, waarnemend voor de kamer               Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
president, C. W. Bellamy en J. Azizi , rechters : griffier:             Brussel, vertegenwoordigd door A. D. Damis en N. E.
H. Jung, op 13 december 1995 een arrest gewezen waarvan                 Stavropoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen
het dictum luidt als volgt:                                             hebbende te Luxemburg bij E. Kaïlis, Rue Julien Vasque 14 ,
                                                                        Gasperich ( Luxemburg ) tegen Commissie van de Europese
 I . Verwerpt het door de Commissie gedane verzet.                      Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ), betref
                                                                        fende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het bij
1 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                 administratieve nota van 22 februari 1993 aan verzoeker
                                                                        meegedeelde besluit van de Commissie houdende weigering
 (') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                        om hem de ontheemdingstoelage toe te kennen, en ander
                                                                        zijds, veroordeling van de Commissie om verzoeker die
                                                                        toelage te betalen vanaf de datum van zijn indiensttreding bij
                                                                        de Commissie, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samenge
                                                                        steld als volgt: K. Lenaerts, president, R. Schintgen en
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              P. Lindh , rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, op 14 de
                      van 13 december 1995                              cember 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 in zaak T-l 09/94: Windpark Groothusen GmbH & Co.                      als volgt:
 Betriebs KG tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen ( 1 )                              1 . Verklaart nietig het bij nota van 22 februari 1993 aan
                                                                             verzoeker meegedeelde besluit van de Commissie hou
 (Financiële steun in energiesector — Thermie-programma                      dende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage
 — Motiveringsplicht — Advies van comité — Recht te                          toe te kennen .
              worden gehoord — Beoordelingsvrijheid)
                             ( 96/C 31 /42 )                             2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                                                                             van de bedragen overeenkomend met die toelage vanaf
                         (Procestaai: Duits)                                  1 november 1 992, verminderd met hetgeen hem reeds
                                                                             als buitenlandtoelage is betaald, en vermeerderd met
 In zaak T-109/94, Windpark Groothusen GmbH & Co .                           moratoire interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf
 Betriebs KG, gevestigd te Groothusen-Krummhörn ( Duits                     respectieve vervaldag van die bedragen tot op het
 land ), vertegenwoordigd door D. Schumacher, hoogleraar                     ogenblik van de daadwerkelijke betaling.
 te Bremen, en B. Grunewald, advocaat te Bremen, tegen                   3 . Verwijst de Commissie in alle kosten.
  Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
 tigde : J. Grunwald ), betreffende een beroep tot nietigver            (') PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
  klaring van het besluit van de Commissie van 13 januari
  1994 waarbij aan verzoekster financiële steun in het kader


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 juli 1997 in zaak T-108/96: M. Cesaratto tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Artikel 41 van het Statuut - Beroep tot nietigverklaring van besluit houdende afwijzing van verzoek tot terbeschikkingstelling)

text:
16 . 8 . 97           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 252/31
Partij in het Europees Parlement, wonende te Gottmadin               tegen Europees Parlement (gemachtigden: M. Peter en N.
gen (Duitsland), vertegenwoordigd door L. Vogel en G.                 Lorenz), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
Stépanian, advocaten te Brussel, en ter terechtzitting door           het besluit van het Parlement van 28 november 1995 hou
B. Gribomont, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb             dende afwijzing verzoeksters verzoek om ter beschikking
bende te Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat                te worden gesteld in de zin van artikel 41 van het Statuut
aldaar, rue Mathias Hardt 8—10, tegen Europees Parle                 van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen,
ment (gemachtigden: M. Peter en A. Pinto), betreffende                heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het               R. Garcfa-Valdecasas, president, J. Azizi en M. Jaeger,
Europees Parlement houdende weigering om verzoeker het                rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli 1997 een arrest gewe
bedrag van 124 120 Bfr. te betalen ter vergoeding van                 zen waarvan het dictum luidt als volgt:
19,5 verlofdagen die hij op het ogenblik van zijn vertrek
wegens de opzegging van zijn overeenkomst van tijdelijk
functionaris niet zou hebben opgenomen, heeft het                     1 . Verwerpt het beroep.
Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: R. Garcia
Valdecasas, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; grif         2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
fier: A. Mair, administrateur, op 11 juli 1997 een arrest                  gen.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      (M PB nr. C 294 van 5 . 10 . 1996 .
1 . Verklaart nietig het besluit van het Parlement van
     26 februari 1996, voorzover daarbij verzoekers afwe
     zigheid tijdens de periode van 14 tot 23 september
     1994 onregelmatig is geacht.
2 . Veroordeelt het Parlement tot betaling aan B. Schoch               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     van een vergoeding overeenkomend met negen niet                                           van 14 juli 1997
     opgenomen verlofdagen, waarvan het bedrag zal wor
     den bepaald overeenkomstig artikel 4, tweede alinea,                   in zaak T-123/95 : B tegen Europees Parlement ( ! )
     van bijlage V bij het Statuut. Dit bedrag zal worden
     vermeerderd met moratoire interessen op de voet van               (Tijdelijke functionarissen — Aanstelling op basis van
     8 % per jaar vanaf 8 maart 1 996 tot op de datum van             artikel 2, onder c), Regeling andere personeelsleden —
     betaling.                                                         Ontslag krachtens artikel 47, lid 2, onder a), Regeling
                                                                      andere personeelsleden — Schending van wezenlijke vorm
                                                                       voorschriften — Inachtneming van regelmatig ingestelde
3 . Verwerpt het beroep voor het overige.                                  interne procedure — Motivering van ontslagbesluit)
                                                                                ( 97IC 252/69 )
4 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
     gen .
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
0 ) PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                                                                      In zaak T-123/95 , B, gewezen tijdelijke functionaris van
                                                                      het Europees Parlement, wonende te Messina (Italië ), ver
                                                                      tegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te Brussel, en
                                                                      A. Panuccio, advocaat te Reggio di Calabria, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                                                                      Sari, rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement,
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               (gemachtigden : M. Peter en A. Caiola ), betreffende een
                         van 11 juli 1997                             beroep tot nietigverklaring van het besluit houdende
                                                                      opzegging van verzoekers arbeidsovereenkomst en tot ver
in zaak T-108/96: M. Cesaratto tegen Europees Parle                  goeding van de verschillende soorten schade die verzoeker
                                ment ( J )                            stelt te hebben geleden door die opzegging, heeft het
(Ambtenaren — Artikel 41 van het Statuut — Beroep tot                 Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio,
nietigverklaring van besluit houdende afwijzing van ver              president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; grif
                zoek tot terbeschikkingstelling)                      fier: A. Mair, administrateur, op 14 juli 1997 een arrest
                                                                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                            ( 97/C 252/68
                                                                       1 . Verwerpt het beroep.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      2 . Verwijst het Parlement in de kosten.
In zaak T-108/96, M. Cesaratto, ambtenaar van het Euro
pees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoor                    (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
digd door G. Vogel en E Burg, advocaten te Luxemburg,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van G. Vogel, advocaat aldaar, boulevard Joseph II 42,


title: Zaak C-267/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 in zaak T-369/07, Republiek Letland/Europese Commissie

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/17

         Hogere voorziening ingesteld op 30 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 in zaak T-369/07, Republiek Letland/Europese Commissie
   (Zaak C-267/11 P)
   2011/C 226/32
   Procestaal: Lets

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White en I. Rubene)

      Andere partijen in de procedure: Republiek Letland, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               verwijzing van de Republiek Letland in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het enige middel is ontleend aan niet-inachtneming van de in artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG (1) vastgestelde termijn van drie maanden.
   De Commissie meent dat het Gerecht bij zijn onderzoek de eerste en de tweede volzin van artikel 9, lid 3, van de richtlijn als een geheel heeft beschouwd, als gevolg waarvan zijn uitlegging niet in overeenstemming is met de in dat lid gestelde doelen.
   Die uitlegging van artikel 9, lid 3, van de richtlijn druist in tegen de uitlegging die het Gerecht zelf heeft gegeven in een andere zaak, waarin het terecht oordeelde dat artikel 9, lid 3, tweede volzin, een afzonderlijke rechtsgrondslag vormt.
   Bij haar uitlegging van artikel 9, lid 3, van de richtlijn baseert de Commissie zich op de bewoordingen van deze bepaling, die het doel ervan volkomen weergeven. Wanneer de Commissie het door de lidstaat meegedeelde nationale toewijzingsplan verwerpt, moet de lidstaat dat plan bijgevolg met inachtneming van haar bezwaren wijzigen en kan hij het plan niet uitvoeren zolang de Commissie de wijzigingen niet heeft aanvaard. Voor dit besluit tot aanvaarding van de wijzigingen is geen termijn vastgesteld.
   De Commissie wijst erop dat het bij het litigieuze besluit ging om een besluit over de wijzigingen aan het nationale toewijzingsplan en niet over het meegedeelde nationale toewijzingsplan zelf.
   Aangezien het Gerecht er niet van is uitgegaan dat in artikel 9, lid 3, tweede volzin, van de richtlijn een andere procedure wordt vastgesteld, was het echter wel verplicht, de meegedeelde wijzigingen als de mededeling van een nieuw nationaal toewijzingsplan op te vatten, en daarmee ook de termijn van drie maanden onjuist toe te passen.

      (1)  PB L 275, blz. 32.


title: Doorhaling van zaak C-241/96

text:
Nr. C 94/14         1 NL 1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                22 . 3 . 97
         schade aan de hem geleverde goederen heeft vast              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
         gesteld, worden beschouwd als de plaats waar de               leense Republiek .
         schade is ingetreden, die volgens het arrest van het
         Hof van 30 november 1976 (zaak 21 /76, Bier, Ju              (') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .
         rispr. 1976 , blz . 1735 ) de „ plaats waar het schade
         brengende feit zich heeft voorgedaan " in de zin
         van artikel 5, punt 3 , van het Executieverdrag kan
         zijn ?                                                                       Doorhaling van zaak C-226/96 ( ! )
2 . Kan een verweerder die woonplaats heeft op het                                                 ( 97/C 94/31 )
     grondgebied van een verdragsluitende staat, in een an
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
     dere verdragsluitende staat worden opgeroepen voor
                                                                       meenschappen heeft bij beschikking van 4 december 1996
     het gerecht waarbij een vordering is ingesteld tegen
                                                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-226/96 :
     een medegedaagde die geen woonplaats heeft op het
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
     grondgebied van een verdragsluitende staat, op grond
                                                                       leense Republiek .
     dat het geding een ondeelbaar en niet enkel een samen
     hangend karakter zou hebben ?                                     (') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                Doorhaling van zaak C-94/96 ( 1 )                                     Doorhaling van zaak C-227/96 (')
                            ( 97/C 94/28 )                                                         ( 97/C 94/32 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge              De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 5 december 1996                 meenschappen heeft bij beschikking van 3 december 1996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-94/96 :                de doorhaling in het register gelast van zaak C-227/96 :
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
leense Republiek .                                                     leense Republiek .
                                                                       (') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .
(') PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-241/96 (')
Doorhaling van de gevoegde zaken C-109/96, C-l 10/96,                                               ( 97/C 94/33 )
                   C-l 11 /96 en C-l 12/96 O
                            ( 97/C 94/29 )                             De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                       meenschappen heeft bij beschikking van 6 december 1996
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge              de doorhaling in het register gelast van zaak C-241 /96 :
meenschappen heeft bij beschikking van 10 december                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
 1996 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde              leense Republiek .
zaken C-109/96 , C-l 10/96 , C-l 11 /96 en C-112/96 : Com
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                   (') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .
Republiek .
(') PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-244/96 (')
                                                                                ( 97/C 94/34 )
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
                Doorhaling van zaak C-211 /96 (')                       meenschappen heeft bij beschikking van 13 december
                             ( 97/C 94/30 )                             1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-244/
                                                                        96 : Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge               Koninkrijk België .
meenschappen heeft bij beschikking van 5 december 1996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-211 /96 :               (') PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .


title: Zaak C-87/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2015 door Alfa Acciai SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-85/10, Alfa Acciai/Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/21

         Hogere voorziening ingesteld op 20 februari 2015 door Alfa Acciai SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2014 in zaak T-85/10, Alfa Acciai/Commissie
   (Zaak C-87/15 P)
   (2015/C 146/29)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Alfa Acciai SpA (vertegenwoordigers: D. M. Fosselard, avocat, D. Slater, Solicitor, A. Duron, avocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen op de in de middelen aangegeven gronden;

               —

               de zaak zelf af te doen op de voet van artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie en de beschikking nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op rekwirante;

               —

               subsidiair, mocht het Hof tot de slotsom komen dat er geen grond is om de beschikking geheel nietig te verklaren, de aan rekwirante opgelegde boete op de hierboven uiteengezette gronden te verlagen;

               —

               meer subsidiair, mocht het Hof de zaak niet zelf afdoen, de beslissing over de kosten aan te houden en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een hernieuwd onderzoek in overeenstemming met het arrest van het Hof;

               —

               tot slot, de Commissie in de zin van artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan.
   Eerste middel: het Gerecht heeft artikel 10 van verordening 773/2004 (1) geschonden. Het Gerecht heeft met name geoordeeld dat de Commissie gerechtigd was de litigieuze beschikking in het bestek van de procedure in eerste aanleg opnieuw vast te stellen zonder dat tevoren een nieuwe mededeling van punten van bezwaar hoefde te worden toegezonden.
   Tweede middel: het Gerecht heeft artikel 14 van verordening 773/2004 geschonden. Het Gerecht heeft namelijk vastgesteld dat de Commissie de beschikking opnieuw kon vaststellen op basis van de bepalingen van verordening 1/2003 (2) zonder dat de vertegenwoordigers van de lidstaten de mogelijkheid hadden de ondernemingen zelf te horen.
   Derde middel: het Gerecht heeft het collegialiteitsbeginsel geschonden. Het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie gerechtigd was de beschikking vast te stellen aan de hand van een procedure op basis waarvan het college niet de gehele tekst van de beschikking ineens heeft vastgesteld, maar de twee delen ervan op twee verschillende tijdstippen, uitgaande van de veronderstelling dat deze twee delen samen een volledige beschikking vormen.
   Vierde middel: schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, uitgelegd in het licht van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Deze schending komt tot uiting in de schending door het Gerecht van het recht van rekwirante op een uitspraak binnen een redelijke termijn. Er zijn namelijk drie jaar verstreken tussen de sluiting van de schriftelijke behandeling en de beslissing van het Gerecht om tot de mondelinge behandeling over te gaan. Door een dergelijke vertraging is het recht van artikel 47 van het Handvest op een doeltreffende voorziening in rechte en een terechtzitting binnen een redelijke termijn geschonden. De schending van artikel 47 is in casu bijzonder ernstig daar rekwirante meer dan 14 jaar heeft moeten wachten op beslechting van het geschil ten gronde door een rechter (het Gerecht). De eerste beschikking van de Commissie was immers op procedurele gronden nietig verklaard na een procedure van circa 7 jaar.
   Vijfde middel: het Gerecht heeft artikel 65 van het EGKS-Verdrag geschonden. Rekwirante stelt met name dat het Gerecht is voorbijgegaan aan de specifieke context van het EGKS-Verdrag en aan de openbaarheidsverplichting en het discriminatieverbod dat in de context van het Verdrag aan ondernemingen is opgelegd, zodat de rechtspraak van het Hof met betrekking tot het begrip regeling onjuist is toegepast. Rekwirante stelt dat de herhaalde openbaarmaking van prijslijsten die niet stroken met de prijs die in de regeling is voorgesteld, heeft geleid tot doorbreking van de regeling, die er volgens het Gerecht toe strekte minimumprijzen vast te stellen. Het Gerecht achtte het echter noodzakelijk dat rekwirante zich daarnaast publiekelijk van de regeling distantieert.
   Zesde middel: het Gerecht heeft artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, uitgelegd in het licht van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, geschonden toen het oordeelde dat de duur van de administratieve procedure (voor de Europese Commissie) niet buitensporig was in de zin van de bovengenoemde bepalingen. In casu heeft de administratieve procedure in totaal bijna 54 maanden geduurd (oorspronkelijke procedure plus daaropvolgende hernieuwde vaststelling). Daarnaast is het tijdvak van ruim twee jaar dat de Commissie nodig had om de beschikking opnieuw vast te stellen buitensporig. De motivering van het Gerecht om de duur van de procedure voor hernieuwde vaststelling te rechtvaardigen, is gebrekkig en tegenstrijdig. Bovendien wordt de eerdere rechtspraak van het Gerecht daardoor kennelijk geschonden.
   Zevende middel: het Gerecht heeft artikel 23 van verordening nr. 1/2003 en van het beginsel van gelijke behandeling geschonden. De Commissie had in casu met name de ondernemingen in groepen onderverdeeld om de basissanctie voor elke onderneming vast te stellen. Daarbij heeft zij volgens de beschikking zelf getracht een evenredige verhouding te handhaven tussen het gemiddelde marktaandeel van elke groep en de basisboete voor de afzonderlijke ondernemingen in elke groep. Hoewel het Gerecht vervolgens heeft erkend dat de Commissie het gemiddelde marktaandeel van een van die groepen had onderschat, waardoor de door de Commissie gewenste evenredige verhouding niet was gehandhaafd, heeft het deze verhouding niet hersteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, blz. 18).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1)


title: Zaak C-78/02: Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor Athene 4, en M. Karageorgou

text:
C 169/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.7.2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                     1.    Is het bedrag dat op de factuur wordt vermeld door
                                                                                degene die in het kader van een overeenkomst van
                           (Derde kamer)                                          aanneming van werk zijn diensten ten gunste van de staat
                                                                                verricht, BTW in de zin van de Zesde EG-richtlijn
                        van 30 april 2002                                         betreffende de BTW (77/388/EEG) (1), wanneer enerzijds
                                                                                de dienstverrichter ten onrechte meent dat hij die diensten
in zaak C-181/01 P: N tegen Commissie van de Europese                             als zelfstandige verricht, terwijl hij in werkelijkheid in een
                       Gemeenschappen (1)                                         verhouding van afhankelijkheid verkeert, en in opdracht
                                                                                van zijn werkgever op de verklaringen die hij afgeeft BTW
                                                                                in rekening brengt, niet over de totale wettelijke honoraria
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Sociale zekerheid                             die hij van de staat ontvangt — en die de wettelijke
— Artikel 73 Statuut — Begrip ongeval — Weigering om                              grondslag vormen voor de BTW, die vervolgens samen
            hiv-infectie als ongeval aan te merken”)
                                                                                met de wettelijke honoraria wordt geïnd —, maar volgens
                                                                                de methode van de interne aftrek bepaald boven de
                          (2002/C 169/24)                                         honoraria die worden geacht ook de verschuldigde BTW
                                                                                te omvatten, en anderzijds de staat de wettelijke honoraria
                          (Procestaal: Frans)                                     betaalt, verminderd met de BTW die geacht wordt erin
                                                                                opgenomen te zijn?
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            2.    Wijkt het in artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde EG-
                                                                                richtlijn betreffende de BTW (77/388/EEG) geponeerde
                                                                                beginsel van de vormelijkheid van de belasting (namelijk
In zaak C-181/01 P, N, ambtenaar van de Commissie van                             dat wanneer op de factuur of het als zodanig dienst doend
de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België),                          document BTW is vermeld, die belasting aan de staat
vertegenwoordigd door G. Durazzo, advocaat, betreffende                           moet worden afgedragen), wanneer de staat, die die
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                    werkzaamheid verricht in het kader van zijn overheidsbe-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van                          voegdheid, niet optreedt als belastingplichtige in de zin
13 februari 2001, N/Commissie (T-2/00, JurAmbt. blz. I-A-37                       van artikel 4, lid 5, van voornoemde richtlijn voor de
en II-135), strekkende tot vernietiging van dat arrest; andere                    toepassing van het aftrekmechanisme, en het als belasting
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                        betaalde niet kan worden afgewenteld en niet wordt
schappen (gemachtigde: J. Currall), heeft het Hof (Derde                          afgewenteld op de eindverbruiker (de met de staat
kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,                        contracterende particulier die de vertaling van documen-
C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-                  ten verlangt), en anderzijds de dienstverrichter aanspraak
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 30 april 2002                    maakt op teruggaaf van de belasting die hij aan de
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                       belastingautoriteit heeft betaald, na aftrek van de eventue-
                                                                                le inkomende belasting zodat verrijking uitgesloten is?
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    N wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio
Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd                   Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 november
 door het belastingkantoor Athene 4, en M. Karageorgou                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanzamt Gummersbach en Gerhard Bockemühl
                           (Zaak C-78/02)
                          (2002/C 169/25)                                                             (Zaak C-90/02)
                                                                                (2002/C 169/26)
De President van het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij
beschikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor
Athene 4, en M. Karageorgou, het Hof van Justitie van de                    Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 november
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beslissing over de navolgende vragen:                                       15 maart 2002, in het geding tussen Finanzamt Gummersbach


title: Zaak T-132/15: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — IR/EUIPO — Pirelli Tyre (popchrono) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk popchrono — Geen normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/34

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — IR/EUIPO — Pirelli Tyre (popchrono)
   (Zaak T-132/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk popchrono - Geen normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 144/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: IR (vertegenwoordiger: C. de Marguerye, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Palmero Cabezas, vervolgens D. Gája, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: T. Malte Müller en F. Togo, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 februari 2015 (zaak R 217/2014-5) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Pirelli Tyre en IR

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               IR wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Venezia van 3 november 1995 om een prejudiciële beslissing in de gedingen van F. Maso e.a. en G. Gazzetta e.a., tegen Istituto Nazionale Previdenza Sociale (INPS) (Zaak C-373/95)

text:
20 . 1 . 96                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 16/11
Verzoek van de Pretura Circondariale di Venezia van                               wordt voorzien door een andere uitkering ( in casu de
3 november 1995 om een prejudiciële beslissing in de                              ontslagvergoeding ( indennità di mobilità ), bedoeld in de
gedingen van F. Maso e.a. en G. Gazzetta e.a., tegen Istituto                     artikelen 4 en 16 van de Italiaanse Wet nr. 223 van
                 Nazionale Previdenza Sociale (INPS )                             23 juli 1991 )?
                            ( Zaak C-373/95 )
                               ( 96/C 16/23 )                              4 . Moet de uitdrukking „ laatste drie maanden van de
                                                                                arbeidsverhouding " in artikel 4, lid 2, worden begrepen
De Pretura Circondariale di Venezia heeft bij beschikking                         als „ laatste drie kalendermaanden " of „ laatste drie
van 3 november 1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                      maanden voorafgaand aan de beëindiging van de
Justitie op 29 november 1995 , in de gedingen van F. Maso                         arbeidsverhouding, ook ingeval deze midden in een
e . a . en G. Gazzetta e . a ., tegen Istituto Nazionale Previdenza               maand heeft plaatsgehad "?
Sociale ( INPS ), het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                     f 1 ) Gevoegde zaken C-6/90 en C-9/90 , Jurisprudentie 1991 ,
                                                                                blz . 1-5357 .
over de navolgende vragen:
                                                                           (2 ) PB nr . L 283 van 20 . 10 . 1980, blz . 23 .
1 . Is de regeling van het EG-Verdrag, zoals uitgelegd in het
        arrest Francovich ( x ), betreffende de aansprakelijkheid
        van de Lid-Staat die zijn verplichtingen uit hoofde van
        het Gemeenschapsrecht niet is nagekomen, tegenover
        particulieren aldus te verstaan, dat daarmee verenigbaar
        is een nationale bepaling ( artikel 2, lid 7, juncto lid 4,        Verzoek van het Tribunale di Genova — Sezione prima
        van Wetsdecreet nr. 80 van 27 januari 1992 ) waarbij de            civile — van 16 november 1995 om een prejudiciële
        hoogte van de vergoeding van de reeds geleden schade               beslissing in het geding tussen Cesare Rognoli & Figlio Srl en
        met terugwerkende kracht wordt beperkt ?                                             Ministero delle Finanze dello Stato
                                                                                ( Zaak C-3 76/95 )
2 . Doelt de term „ intreden van de insolventie " in artikel 3 ,
                                                                                96/C 16/24 )
        lid 2 , eerste streepje, en artikel 4, lid 2 , eerste streepje,
        van Richtlijn 80/987/EEG (2 ) op de datum van het
        verzoek tot inleiding van de faillissementsprocedure, of           Het Tribunale di Genova — Sezione prima civile — heeft bij
        op de datum van de daadwerkelijke inleiding van deze               beschikking van 16 november 1995 , ingekomen ter griffie
        procedure (welke data beide in artikel 2 worden                    van het Hof van Justitie op 4 december 1995 , in het geding
        genoemd )?                                                         tussen Cesare Rognoli & Figlio Sri en Ministero delle
                                                                           Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese
3 . Kunnen de artikelen 4, lid 3 , en 10 van de richtlijn aldus             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
        worden uitgelegd, dat de Lid-Staat de betaling van vóór            over vragen die gelijk zijn aan die in de zaken C-47/95
        het ontslag opgebouwde aanspraken uit arbeid mag                   e . a . i 1 ).
        uitsluiten, wanneer in de behoeften van de in de
        maanden na het ontslag werkloos gebleven werknemer                  t 1 ) PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 5 .
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                         van 23 november 1995                               Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Val
 in zaak T-64/94: D. Benecos tegen Commissie van de                         sesia en D. Waelbroeck en ter terechtzitting A. Vandencas
                     Europese Gemeenschappen ( l )                          teele ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
 (Ambtenaren — Beroepsziekte — Blijvende gedeeltelijke                      besluit van de Commissie van 15 maart 1993 houdende
 invaliditeit — Beginsel van goed beheer en behoorlijk                      afwijzing van het verzoek om erkenning dat verzoeker aan
 bestuur — Bijstandsplicht — Misbruik van bevoegdheid —                     een beroepsziekte lijdt, en tot toekenning van vergoeding
                     Beroep tot schadevergoeding)                           voor de materiële en morele schade die verzoeker stelt te
                                 ( 96/C 16/25 )                              hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samen
                                                                             gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, R. Garcia-Valde
                                                                             casas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 23 novem
                            (Procestaai: Frans)                              ber 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                             volgt:
 In zaak T-64/94, D. Benecos, ambtenaar van de Commissie
 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
 vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat te                          1 . Verwerpt het beroep.


title: Zaak T-207/96: Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2011 — Van Rossum/Raad en Commissie

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/29

         Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2011 — Van Rossum/Raad en Commissie
   (Zaak T-207/96) (1)

   2011/C 204/52
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 74 van 8.3.1997.


title: Zaak T-695/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-104/15, U (*)/Commissie

text:
                  28.11.2016

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 441/28

         Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-104/15,  U (*1)/Commissie
         (Zaak T-695/16 P)
         (2016/C 441/33)
         Procestaal: Frans

            Partijen

            Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A.-C. Simon, F. Simonetti en G. Gattinara, gemachtigden)

            Andere partijen in de procedure: U (*1) en Europees Parlement

            Conclusies

         De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                     —

                     het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-104/15,  U (*1)/Commissie, te vernietigen;

                     —

                     wat de procedure in eerste aanleg betreft en voor zover het Gerecht de zaak in staat van wijzen acht, het beroep ongegrond te verklaren en verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten;

                     —

                     wat de hogere voorziening betreft, te oordelen dat elke partij de eigen kosten van deze procedure draagt.

            Middelen en voornaamste argumenten

         Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

                     1.

                     Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van het verbod om ultra petita te beslissen, voor wat de punten 53-56, 60, 75-78 van het bestreden arrest betreft.

                     2.

                     Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 20 van bijlage VIII bij Ambtenarenstatuut, voor wat de punten 31, 57-60, 61-65, eerste volzin, van het bestreden arrest betreft.

                     3.

                     Derde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting en niet-nakoming van de motiveringsplicht, wat de punten 65, 67-79 van het bestreden arrest betreft.

            (*1)  Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.


title: Zaak C-507/04: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Behoud van vogelstand — Richtlijn 79/409/EEG — Uitvoeringsmaatregelen)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-507/04) (1)

   (Niet-nakoming - Behoud van vogelstand - Richtlijn 79/409/EEG - Uitvoeringsmaatregelen)
   (2007/C 211/03)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek, B. Schima en M. Lang, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: H. Dossi, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onvolledige en onjuiste omzetting van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De Republiek Oostenrijk is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 10 EG, artikel 249 EG en artikel 18 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, door geen juiste uitvoering te geven aan de volgende bepalingen:

                           —

                           artikel 1, leden 1 en 2, van Richtlijn 79/409 in Burgenland, in Kärnten, in Niederösterreich, in Oberösterreich en in Steiermark;

                           —

                           artikel 5 van Richtlijn 79/409 in Burgenland, in Kärnten, in Niederösterreich en in Oberösterreich;

                           —

                           artikel 6, lid 1, van Richtlijn 79/409 in Oberösterreich;

                           —

                           artikel 7, lid 1, van Richtlijn 79/409 in Kärnten, in Niederösterreich en in Oberösterreich,

                           —

                           artikel 7, lid 4, van Richtlijn 79/409 in de volgende Länder en met betrekking tot de volgende soorten:

                                       —

                                       in Kärnten met betrekking tot het auerhoen, het korhoen, de meerkoet, de houtsnip, de houtduif en de Turkse tortel,

                                       —

                                       in Niederösterreich met betrekking tot de houtduif, het auerhoen, het korhoen en de houtsnip,

                                       —

                                       in Oberösterreich met betrekking tot het auerhoen, het korhoen en de houtsnip,

                                       —

                                       in het Land Salzburg met betrekking tot het auerhoen, het korhoen en de houtsnip,

                                       —

                                       in Steiermark met betrekking tot het auerhoen, het korhoen en de houtsnip,

                                       —

                                       in Tirol met betrekking tot het auerhoen en het korhoen,

                                       —

                                       in Vorarlberg met betrekking tot het korhoen, en

                                       —

                                       in het Land Wien met betrekking tot de houtsnip;

                           —

                           artikel 8 van richtlijn 79/409 in Niederösterreich;

                           —

                           artikel 9, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409 in Burgenland, in Niederösterreich met betrekking tot § 20, lid 4, van het Niederösterreichische Naturschutzgesetz (wet op de natuurbescherming in Niederösterreich), in Oberösterreich, in het Land Salzburg, in Tirol en in Steiermark;

                           —

                           artikel 11 van richtlijn 79/409 in Niederösterreich.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-134/94: NMH Stahlwerke GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Systemen voor informatie-uitwisseling - Boete - Verwijtbaarheid van inbreuk)

text:
C 160/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van
                                                                             de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
                                                                             van haar eigen kosten zal dragen.
                       van 11 maart 1999
                                                                        (1) PB C 161 van 11.6.1994.
in zaak T-134/94: NMH Stahlwerke GmbH tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
ondernemingen — Systemen voor informatie-uitwisseling —                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
             Boete — Verwijtbaarheid van inbreuk)
                                                                                van 11 maart 1999
                         (1999/C 160/23)                                in zaak T-136/94: Eurofer ASBL tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (EGKS-Verdrag — Mededinging — Besluit van onderne-
                                                                          mersvereniging — Systeem voor informatie-uitwisseling)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (1999/C 160/24)
In zaak T-134/94, NMH Stahlwerke GmbH, gevestigd te                                              (Procestaal: Duits)
Sulzbach-Rosenberg (Duitsland), vertegenwoordigd door P.B.
Schäuble, advocaat te München, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                In zaak T-136/94, Eurofer ASBL, te Luxemburg, vertegenwoor-
rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese                 digd door N. Koch, advocaat te Brussel, tegen Commissie van
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J. Currall, N.               de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J.
Lorenz en G.S. de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en G.         Currall, N. Lorenz en G. Sajust de Bergues, later J.-L. Dewost, J.
Charrier, bijgestaan door H.-J. Freund), betreffende primair een        Currall en G. Charrier, bijgestaan door H.-J. Freund), betreffen-
beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS van             de primair een beroep tot nietigverklaring van de artikelen 2
de Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op               en 3 van Beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van
grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende                   16 februari 1994, inzake een procedure op grond van
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                   artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten
van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,                  en onderling samenhangende gedragingen van Europese bal-
blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),                 kenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het
samengesteld als volgt: C.W. Bellamy, waarnemend voor de                Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio     C.W. Bellamy, waarnemend president, en A. Potocki en J.
González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest                  Pirrung, rechters; griffiers: J. Palacio González, administrateur,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             op 11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking              1. Verwerpt het beroep.
    94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake
    een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag          2. Verwijst verzoekster in de kosten.
    betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-
    gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-
    de geldboete op 110 000 EUR.                                        (1) PB C 174 van 25.6.1994.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak C-235/03: Verzoek van Juzgado de Primera Instancia nr. 35 Barcelona van 5 mei 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen QDQ MEDIA S.A. en Alejandro Omedas Lecha

text:
19.7.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/19
3)     Welke uitlegging moet worden gegeven aan het vereiste            Beroep, op 5 juni 2003 ingesteld door de Commissie van
       dat het gebruik „nodig” is om de bestemming van een              de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der
       product aan te geven? Kan aan dit noodzakelijkheidscri-                                      Nederlanden
       terium worden voldaan wanneer de bestemming kan
       worden aangegeven zonder uitdrukkelijke vermelding                                          Zaak C-241/03
       van het merk van een derde, bijvoorbeeld aan de hand
       van het technische beginsel van de werking van het
       product? Welke betekenis heeft daarbij het feit dat                                        (2003/C 171/28)
       de voorstelling van het product zonder uitdrukkelijke
       vermelding van het merk van een derde voor de consu-
       ment wellicht minder duidelijk is?                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 5 juni 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
4)     Met welke factoren moet bij de beoordeling van de eerlijke
                                                                        Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
       gebruiken in nijverheid en handel rekening worden                schappen, vertegenwoordigd door G. Zavvos en W. Wils, als
       gehouden? Wijst het feit dat bij het in de handel brengen
                                                                        gemachtigden.
       van eigen producten een merk van een derde wordt
       genoemd, erop dat de eigen producten vanuit het oogpunt
       van kwaliteit, technische eigenschappen of anderszins            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       gelijkwaardig zijn aan de producten van die merkhouder?
                                                                        —      Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
5)     Is het feit dat een marktdeelnemer die naar het merk van                door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
       een derde verwijst, niet enkel onderdelen of accessoires                maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2000/
       verkoopt, maar ook het product zelf waarmee die onder-                  26/EG van het Europees Parlement en de Raad van
       delen of accessoires als een geheel worden gebruikt, van                16 mei 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de
       invloed op de geoorloofdheid van het gebruik van het                    wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering
       merk van een derde?                                                     tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming
                                                                               aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven
( 1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.                                            en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en
                                                                               88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigen-
                                                                               verzekering) (1), of althans deze de Commissie niet mede
                                                                               te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        —      Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
Verzoek van Juzgado de Primera Instancia nr. 35 Barcelo-
na van 5 mei 2003, om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen QDQ MEDIA S.A. en Alejandro Omedas
                               Lecha                                    Middelen en voornaamste argumenten
                          (Zaak C-235/03)                               De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op
                                                                        20 juli 2002.
                          (2003/C 171/27)
                                                                        (1 ) PB 2000, L 181, blz. 65.
De Juzgado de Primera Instancia nr. 35 Barcelona heeft bij
beschikking van 5 mei 2003, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 2 juni 2003, in het geding tussen QDQ
MEDIA S.A. en Alejandro Omedas Lecha, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                             Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
„Kunnen in het kader van de bescherming van de schuldeiser
overeenkomstig richtlijn 2000/35/EG ( 1) van het Europees                                         (Zaak C-243/03)
Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding
van betalingsachterstand bij handelstransacties, als invor-
deringskosten van de schuld worden aangemerkt de kosten                                           (2003/C 171/29)
van het optreden van een advocaat en procureur in de
betalingsbevelprocedure die voor de invordering van die schuld
is ingeleid?”                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 6 juni 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
( 1) PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                        digd door E. Traversa als gemachtigde, bijgestaan door N. Cou-
                                                                        trelis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-70/99: Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
15.5.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 136/9
— het Verenigd Koninkrijk in de kosten van de procedure te             Middelen en voornaamste argumenten
     verwijzen.
                                                                       De verschillen in belastingen wegens diensten aan passagiers
Middelen en voornaamste argumenten                                     en verzekeringen moeten worden getoetst aan het Gemeen-
                                                                       schapsrecht, met name het bepaalde in Verordening (EEG) nr.
Ingevolge artikel 3, lid 1, dienen de lidstaten volgens de criteria    2408/92 en het beginsel van het vrij verrichten van diensten,
van bijlage I vast te stellen, welke wateren door verontreiniging      zoals met name neergelegd in artikel 59 van het Verdrag. In
worden beïnvloed en welke wateren zouden kunnen worden                 het kader van de interne markt verzet de in artikel 59
beïnvloed indien de maatregelen overeenkomstig artikel 5               verankerde vrijheid zich ertegen, dat wettelijke bepalingen
achterwege blijven.                                                    worden toegepast ten gevolge waarvan de verrichting van
                                                                       diensten tussen lidstaten moeilijker is dan de verrichting van
                                                                       diensten binnen een lidstaat (arrest van 25 juli 1991, zaak
Alleen de oppervlaktewateren die zijn bestemd voor de
                                                                       C-288/89, Jurispr. 1991, blz. I-4007). Het is duidelijk, niet
productie van drinkwater zijn overeenkomstig artikel 3, lid 1,
                                                                       alleen op grond van de bewoordingen van Verordening (EEG)
vastgesteld, terwijl volgens de richtlijn ook de zoete oppervlak-
                                                                       nr. 2408/92, maar ook gelet op artikel 7 A van het EG-Verdrag
tewateren die niet bestemd zijn of gebruikt worden voor de
                                                                       en de uitdrukkelijke verwijzing aldaar naar artikel 84, dat de
productie van drinkwater en te hoge concentraties nitraten
                                                                       rechtsgrondslag van de bestreden verordening vormt, dat het
bevatten of zouden kunnen bevatten, moeten worden vastge-
                                                                       vrij verrichten van diensten op het gebied van het luchtvervoer
steld.
                                                                       binnen de Gemeenschap integrerend deel uitmaakt van die
                                                                       interne markt. Artikel 59 heeft voorrang boven nationaal
Verder zijn alleen de grondwaterbronnen overeenkomstig                 recht, behoudens dwingende redenen van openbaar belang,
artikel 3, lid 1, vastgesteld, terwijl volgens de richtlijn alle       die noodzakelijk en evenredig zijn ter bereiking van het
grondwateren waarvan het nitraatgehalte meer dan 50 mg/l               gestelde doel. Volgens de Commissie voldoen de door de
bedraagt of zou kunnen bedragen indien maatregelen overeen-            Portugese autoriteiten voor de bestreden maatregelen aange-
komstig artikel 5 achterwege blijven, moeten worden vastge-            voerde rechtvaardigingen aan geen van voormelde voor-
steld.                                                                 waarden.
(1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
                                                                       (1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 1.
Beroep, op 26 februari 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                bliek
                                                                       Verzoek van 17 februari 1999 van het Landesvergabeamt
                                                                       Tirol om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                           (Zaak C-70/99)                              Firma Ortner GmbH en Innsbrucker Kommunalbetriebe
                                                                                AG
                          (1999/C 136/14)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (Zaak C-72/99)
op 26 februari 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                           (1999/C 136/15)
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, en F. de
Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la            Het Landesvergabeamt Tirol heeft bij beschikking van 17 fe-
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.        bruari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       2 maart 1999, in het geding tussen Firma Ortner GmbH en
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Innsbrucker Kommunalbetriebe AG, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
— vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan        beslissing over de navolgende vraag:
     aan de verplichtingen die krachtens artikel 3, lid 1, van
     Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad (1) op haar             A. Zijn de lidstaten bij de omzetting van Richtlijn 89/665/EEG
     rusten, door de in artikel 10 van Decreto Regulamentar nr.             van de Raad (1) ingevolge artikel 2, lid 6, van deze
     38/91 van 29 juli 1991 neergelegde bepaling te hand-                   richtlijn met betrekking tot het — aan de sluiting van de
     haven, dat vluchten vanuit Portugal naar andere lidstaten              overeenkomst voorafgaande — besluit van de aanbesteden-
     aan hogere belastingen onderworpen zijn dan binnenland-                de dienst om in een gunningsprocedure op basis van de
     se vluchten, en door de in Decreto-Lei nr. 102/91 van                  resultaten van deze procedure met een bepaalde inschrijver
     8 maart 1991, zoals uitgevoerd bij de achtereenvolgende                de overeenkomst te sluiten (het gunningsbesluit), in weer-
     uitvoeringsbesluiten, vervatte bepaling te handhaven, dat              wil van de mogelijkheid om de rechtsgevolgen van de
     vluchten vanuit Portugal naar ander lidstaten aan hogere               beroepsprocedure na de overeenkomst te beperken tot de
     belastingen onderworpen zijn dan sommige binnenlandse                  toekenning van schadevergoeding, in elk geval verplicht,
     vluchten.                                                              in een procedure te voorzien waarin de verzoeker nietigver-
                                                                            klaring van dit besluit kan vorderen, wanneer aan de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                         voorwaarden is voldaan?


title: Zaak C-124/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 april 2009 — Smit Reizen BV tegen Minister van Verkeer en Waterstaat

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 april 2009 — Smit Reizen BV tegen Minister van Verkeer en Waterstaat
   (Zaak C-124/09)
   2009/C 129/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Smit Reizen BV

      Verweerder: Minister van Verkeer en Waterstaat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet, tegen de achtergrond van artikel 1, aanhef en onder 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 (1) van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, en van artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 (2) van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer, het begrip „exploitatiecentrum”, zoals vermeld in de overwegingen 21 en verder van het arrest van het Hof van Justitie van 18 januari 2001 in de zaak C-297/99 (3), Skills Motor Coaches Ltd. worden geïnterpreteerd?

               2)

               Maakt het voor de beoordeling van de vraag of sprake is van rusttijd, zoals bedoeld in artikel 1, aanhef en onder 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 […], verschil of de betrokken bestuurder zelf naar een plaats rijdt waar hij een voertuig waarin een controleapparaat moet worden geïnstalleerd, zal overnemen, of dat hij door iemand anders daarheen wordt gereden?

      (1)  PB L 370, blz. 1.

      (2)  PB L 370, blz. 8.

      (3)  Jurispr. blz. I-573.