title: Zaak C-139/03: Beroep, op 27 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 124/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.5.2003
Een dergelijke bepaling maakt eveneens inbreuk op artikel 2,             Middelen en voornaamste argumenten
lid 1, sub a-i, van de genoemde richtlijn 2000/13/EG, op grond
waarvan de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
de koper niet mogen kunnen misleiden ten aanzien van onder               De termijn voor omzetting van de richtlijn is sinds 5 december
meer de kenmerken van het levensmiddel, met name de                      2001 verstreken.
aard, identiteit, hoedanigheden, samenstelling, hoeveelheid,
houdbaarheid, oorsprong of herkomst, wijze van vervaardiging
of verkrijging.                                                          (1 ) PB L 139 van 10.6.2000.
( 1) PB L 198 van 22.7.1991, blz. 1.
( 2) Van de Raad van 22 juni 1995 tot wijziging van verordening
     (EEG) nr. 2092/91, PB L 186 van 5.8.1995, blz. 1.
( 3) Van de Raad 19 juli 1999 waarbij verordening (EEG) nr. 2092/91
     wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke productie, PB
     L 222 van 24.8.1999, blz. 1.
( 4) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.
                                                                         Beroep, op 28 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
                                                                                (Zaak C-141/03)
                                                                                (2003/C 124/20)
Beroep, op 27 maart 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                              Duitsland                                  op 28 maart 2003 beroep tegen Koninkrijk Zweden ingesteld
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door P. Hellström en J. M. Flett als gemachtigden,
                          (Zaak C-139/03)                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (2003/C 124/19)
                                                                         De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         —      vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG
op 27 maart 2003 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek                       van de Commissie van 26 juli 2000 ( 1) tot wijziging van
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                        richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in
pen, vertegenwoordigd door Josef Christian Schieferer en Hans                   de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare
Støvlbæk, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,                   bedrijven (2), of althans deze bepalingen niet aan de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                        Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
                                                                                hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                         —      het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-
       plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-           Middelen en voornaamste argumenten
       tens richtlijn 2000/38/EG ( 1) van de Commissie van 5 juni
       2000 tot wijziging van hoofdstuk V bis [„geneesmiddelen-
       bewaking”] van richtlijn 75/319/EEG van de Raad betref-
       fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-          De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 31 juli
       lijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten,            2001 verstreken.
       doordat zij niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn ter omzetting
       van deze richtlijn, respectievelijk deze bepalingen niet aan      (1 ) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 75.
       de Commissie heeft meegedeeld;                                    (2 ) PB L 195 van 29 juli 1980, blz. 35.
2.     de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te veroordelen.


title: Zaak C-10/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Aftrekbaarheid van giften aan onderzoeks- en onderwijsinstellingen — Beperking van aftrekbaarheid tot giften aan op nationaal grondgebied gevestigde instellingen)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-10/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Aftrekbaarheid van giften aan onderzoeks- en onderwijsinstellingen - Beperking van aftrekbaarheid tot giften aan op nationaal grondgebied gevestigde instellingen)
   2011/C 232/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3) — Nationale regeling waarbij voor toekenning van fiscale aftrekmogelijkheid in verband met giften aan onderzoeks- en openbare onderwijsinstellingen voorwaarde geldt dat ontvanger van gift op nationaal grondgebied is gevestigd

      Dictum

               1)

               Door de belastingaftrek van giften aan onderzoeks- en onderwijsinstellingen alleen te aanvaarden wanneer deze instellingen in Oostenrijk zijn gevestigd, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-127/09: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2012 — Abdulrahim/Raad en Commissie ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Schrapping van betrokkene van lijst van bedoelde personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Causaal verband — Geen” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/16

         Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2012 — Abdulrahim/Raad en Commissie
   (Zaak T-127/09) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Schrapping van betrokkene van lijst van bedoelde personen en entiteiten - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Causaal verband - Geen)
   2012/C 126/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Abdulbasit Abdulrahim (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Jones, barrister, en M. Arani, solicitor, vervolgens E. Grieves, barrister, en H. Miller, solicitor)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan en R. Szostak, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Paasivirta en G. Valero Jordana, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie van 22 december 2008 tot 103e wijziging van verordening nr. 881/2002 (PB L 345, blz. 60), of van laatstgenoemde verordening, en ten tweede, een vordering tot vergoeding van de schade die door deze handelingen zou zijn veroorzaakt.

      Dictum

               1)

               Op de vordering tot nietigverklaring behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De vordering tot schadevergoeding wordt afgewezen.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die Abdulbasit Abdulrahim tot en met 18 januari 2011 in het kader van de vordering tot nietigverklaring zijn opgekomen, en moet de bedragen die ter zake van de rechtsbijstand zijn voorgeschoten, aan de kas van het Gerecht vergoeden.

               4)

               Abdulbasit Abdulrahim wordt verwezen in zijn eigen kosten, in die van de Raad van de Europese Unie en in de kosten die de Commissie na 18 januari 2011 in het kader van de vordering tot nietigverklaring zijn opgekomen, alsook in de kosten die deze twee instellingen in het kader van de vordering tot schadevergoeding zijn opgekomen.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-18/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Bordeaux — Frankrijk) — Foselev Sud-Ouest SARL/Administration des douanes et droits indirects (Belasting op motorvoertuigen — Richtlijn 1999/62/EG — Aanrekening gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen door zware vrachtvoertuigen — Artikel 6, lid 2, sub b — Beschikking van Commissie houdende goedkeuring van vrijstelling — Geen rechtstreekse werking)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Bordeaux — Frankrijk) — Foselev Sud-Ouest SARL/Administration des douanes et droits indirects
   (Zaak C-18/08) (1)

   (Belasting op motorvoertuigen - Richtlijn 1999/62/EG - Aanrekening gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen door zware vrachtvoertuigen - Artikel 6, lid 2, sub b - Beschikking van Commissie houdende goedkeuring van vrijstelling - Geen rechtstreekse werking)
   (2009/C 6/14)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'instance de Bordeaux
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Foselev Sud-Ouest SARL

      Verwerende partij: Administration des douanes et droits indirects
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal d'instance de Bordeaux (Frankrijk) — Uitlegging van de beschikking van de Commissie van 20 juni 2005 betreffende een verzoek om vrijstelling van de belasting op motorvoertuigen door Frankrijk ingediend krachtens artikel 6, lid 2, sub b, van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (PB L 158, blz. 23) — Rechtstreekse werking van die beschikking of, aangezien het gaat om een machtigingsbeschikking, noodzaak van nationale uitvoeringsmaatregel?
   Dictum
   Particulieren kunnen op beschikking 2005/449/EG van de Commissie van 20 juni 2005 betreffende een verzoek om vrijstelling van de belasting op motorvoertuigen door Frankrijk ingediend krachtens artikel 6, lid 2, sub b, van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, geen beroep doen tegen de Franse Republiek, tot wie deze beschikking is gericht, teneinde de daarbij goedgekeurde vrijstelling te verkrijgen vanaf de kennisgeving of de bekendmaking ervan.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-183/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 april 2012 door Chafiq Ayadi tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 31 januari 2012 in zaak T-527/09, Chafiq Ayadi/Europese Commissie

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/12

         Hogere voorziening ingesteld op 18 april 2012 door Chafiq Ayadi tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 31 januari 2012 in zaak T-527/09, Chafiq Ayadi/Europese Commissie
   (Zaak C-183/12 P)
   2012/C 194/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Chafiq Ayadi (vertegenwoordiger: H.A.S. Miller, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               de beschikking van het Gerecht van 31 januari 2012 te vernietigen;

               —

               te verklaren dat het beroep tot nietigverklaring niet zonder voorwerp is;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, opdat dit uitspraak zou doen op het beroep tot nietigverklaring;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van deze hogere voorziening en in de kosten die zijn gemaakt in het kader van de vordering waarmee de Commissie voor het Gerecht betoogde dat het beroep tot nietigverklaring zonder voorwerp was.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert twee middelen aan:

               A.

               Het Gerecht heeft ten onrechte:

                           a)

                           beslisten de zaak zonder conclusie van de advocaat-generaal te berechten en/of

                           b)

                           beslisten rekwirant niet te horen met betrekking tot de vraag of tot de mondelinge behandeling diende te worden overgegaan en/of

                           c)

                           nagelaten om inzake de vraag of het beroep tot nietigverklaring zonder voorwerp was, tot de mondelinge behandeling over te gaan.

               B.

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het beroep tot nietigverklaring rekwirant geen aanmerkelijk voordeel kon opleveren.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2004 in zaak C-288/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zeevervoer — Vrij verrichten van diensten — Cabotage in het zeevervoer)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 21 oktober 2004
   in zaak C-288/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Zeevervoer - Vrij verrichten van diensten - Cabotage in het zeevervoer)
   (2004/C 300/17)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-288/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 9 augustus 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Simonsson en M. Patakia) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: E.-M. Mamouna), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann en R. Schintgen, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 21 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de Peloponnesos als een eiland te beschouwen en door op cruiseschepen uit de Gemeenschap van meer dan 650 bruto ton die cabotage met eilanden verrichten, als staat van ontvangst haar nationale regels inzake bemanning toe te passen, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 1, 3 en 6 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer).

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Elke partij wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak C-239/15 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 mei 2017 — RFA International, LP/Europese Commissie (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland — Afwijzing van de verzoeken tot terugbetaling van betaalde antidumpingrechten)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 mei 2017 — RFA International, LP/Europese Commissie
   (Zaak C-239/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Dumping - Invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland - Afwijzing van de verzoeken tot terugbetaling van betaalde antidumpingrechten))
   (2017/C 213/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: RFA International, LP (vertegenwoordigers: B. Evtimov, advokat, E. Borovikov, avocat, en D. O’Keeffe, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, P. Němečková en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               RFA International LP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak C-478/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 8 september 2015 — Peter Radgen, Lilian Radgen/Finanzamt Ettlingen

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 8 september 2015 — Peter Radgen, Lilian Radgen/Finanzamt Ettlingen
   (Zaak C-478/15)
   (2016/C 016/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Peter Radgen, Lilian Radgen

      Verwerende partij: Finanzamt Ettlingen

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen van 21 juni 1999 (PB L 114, blz. 6), inzonderheid de preambule, de artikelen 1, 2, 4, 11, 16 en 21 alsmede de artikelen 7, 9 en 15 van bijlage I, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat volgens welke een in deze lidstaat onbeperkt belastingplichtige de aftrek van een belastingvrije som voor een onderwijsactiviteit die hij als nevenberoep uitoefent, wordt geweigerd omdat deze activiteit niet wordt uitgeoefend in dienst of in opdracht van een publiekrechtelijke rechtspersoon die is gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie of in een Staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, doch in dienst of in opdracht van een in de Zwitserse Bondsstaat gevestigde publiekrechtelijke rechtspersoon?


title: Zaak T-406/13: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Gossio/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid — specifieke beperkende maatregelen genomen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust — bevriezing van tegoeden — misbruik van bevoegdheid — kennelijke beoordelingsfout — grondrechten” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/32

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Gossio/Raad
   (Zaak T-406/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid - specifieke beperkende maatregelen genomen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust - bevriezing van tegoeden - misbruik van bevoegdheid - kennelijke beoordelingsfout - grondrechten”))
   (2015/C 065/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcel Gossio (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: S. Zokou, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en G. Étienne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, enerzijds, verordening (EG) nr. 560/2005 van de Raad van 12 april 2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 95, blz. 1), besluit 2010/656/GBVB van de Raad van 29 oktober 2010 tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 285, blz. 28) en uitvoeringsbesluit 2012/144/GBVB van de Raad van 8 maart 2012, ter uitvoering van besluit 2010/656 (PB L 71, blz. 50), voor zover zij verzoekende partij betreffen, en, anderzijds, het besluit van de Raad van 17 mei 2013 om de beperkende maatregelen jegens verzoekende partij te handhaven.

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2014/271/GBVB van de Raad van 12 mei 2014, ter uitvoering van besluit 2010/656/GBVB tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 479/2014 van de Raad van 12 mei 2014, ter uitvoering van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust, worden nietig verklaard voor zover zij Marcel Gossio betreffen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak T-91/03: Beroep, op 10 maart 2003 ingesteld door SGL Carbon AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.5.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 112/41
—      door haar besluit van 9 juli 2002. Op dit punt verwijzen         lid 1, EG hebben gepleegd doordat zij van februari 1993 tot
       verzoeksters naar de in voormelde zaak T-317/02 aange-           november 1996 hebben deelgenomen aan overeenkomsten en
       voerde middelen en argumenten.                                   onderling afgestemde feitelijke gedragingen op het gebied van
                                                                        geëxtrudeerd speciaal grafiet. Bij de bestreden beschikking
                                                                        legde verweerster verzoekster een geldboete van 18,94 miljoen
( 1) Zie met name Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996      euro op in verband met isostatisch speciaal grafiet en van 8,81
     betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van      miljoen euro in verband met geëxtrudeerd speciaal grafiet.
     bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen
     met thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten en tot
     intrekking van de richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/
     299/EEG (PB L 125 van 23.05.1996, blz. 3).
( 2) PB L 195, van 24.07.02, blz. 72.                                   Verzoekster voert vijf middelen aan:
( 3) Zaak T-317/02 (PB C 323, van 21.12.02, blz. 37).
                                                                        —     schending van het beginsel ne bis in idem en van het
                                                                              evenredigheidsbeginsel. Verweerster heeft het verbod van
                                                                              dubbele bestraffing geschonden doordat zij geen rekening
                                                                              heeft gehouden met de reeds in Noord-Amerika opgeleg-
                                                                              de geldboeten in verband met het internationale deel van
                                                                              het kartel en doordat zij o.m. tegen verzoekster een
Beroep, op 10 maart 2003 ingesteld door SGL Carbon AG                         tweede boeteprocedure in verband met grafietelektroden
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                            heeft ingeleid. Subsidiair stelt verzoekster dat zo een
                                                                              tweede vervolging al toelaatbaar was, verweerster bij
                           (Zaak T-91/03)                                     de vaststelling van de geldboete de reeds opgelegde
                                                                              geldboeten in aanmerking had moeten nemen;
                          (2003/C 112/77)
                                                                        —     schending van het beginsel van hoor en wederhoor en
                          (Procestaal: Duits)                                 van verzoeksters rechten van de verdediging. In de
                                                                              beschikking heeft verweerster de betrokkenheid van LCL
                                                                              en van verzoekster onverwachts opnieuw beoordeeld en
                                                                              verzoekster derhalve de mogelijkheid ontnomen om in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     de administratieve procedure hierover een standpunt
schappen is op 10 maart 2003 beroep ingesteld tegen                           te bepalen. Verder heeft verweerster „Case-Handlers”
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SGL                             aangewezen die het Duits niet voldoende machtig waren,
Carbon AG, gevestigd te Wiesbaden (Duitsland), vertegenwoor-                  waardoor zij verzoeksters argumentatie niet geheel in
digd door M. Klusmann en P. Niggemann, advocaten.                             aanmerking heeft genomen;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     —     schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de
                                                                              motiveringsplicht van artikel 253 EG, nu verweerster haar
—      de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover                 beschikking heeft gebaseerd op onjuiste en onvolledige
       zij verzoekster betreft;                                               marktgegevens;
—      subsidiair, de haar bij de bestreden beschikking opgelegde
       geldboete passend te verlagen;                                   —     schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/
                                                                              62/EG door een onjuiste berekening van de geldboete. Bij
                                                                              de berekening van de geldboete heeft verweerster op
—      verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                              ontoelaatbare wijze rekening gehouden met de zwaarte
                                                                              van de inbreuk, heeft zij verzoekster ten onrechte verwe-
                                                                              ten dat zij in het kartel een leidende rol heeft gespeeld,
                                                                              heeft zij de maximale boeten overschreden, de betalings-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              capaciteit van verzoekster en het gestelde ontbreken
                                                                              van een behoefte aan afschrikking niet in aanmerking
Verzoekster produceert verschillende grafietproducten, waar-                  genomen en de door verzoekster verleende medewerking
onder „speciaal grafiet”. Verweerster verwijt verzoekster en                  niet naar waarde geschat.
andere producenten en verkopers van isostatisch speciaal
grafiet dat zij hebben deelgenomen aan een continue overeen-
komst en/of aan onderling afgestemde feitelijke gedragingen
die de markt van isostatisch speciaal grafiet in de Europese            Verder stelt verzoekster dat de op de geldboete toegepaste
Gemeenschap en de Europese Economische Ruimte ongunstig                 rente onwettig is.
hebben beïnvloed. De gelaakte inbreuken betreffen vooral de
periode van juli 1993 tot februari 1998. Bovendien verwijt
verweerster verzoekster en UCAR, een andere producent van
speciaal grafiet, dat zij nog een andere inbreuk op artikel 81,


title: Zaak T-6/09: Beroep ingesteld op 12 januari 2009 — Hansen/Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/45

         Beroep ingesteld op 12 januari 2009 — Hansen/Commissie
   (Zaak T-6/09)
   (2009/C 69/100)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Bent Hansen (Aarslev, Denemarken) (vertegenwoordiger: I. Anderson, advocate)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 800 000 EUR dan wel elk ander bedrag dat het Hof redelijk en billijk acht wegens vroeger, huidig en toekomstig leed en gederfde levensvreugde als gevolg van een ernstige verslechtering van zijn gezondheid door de eigenzinnige en onwettige weigering van de Commissie om de uitvoering van de medische controle van richtlijn 96/29 af te dwingen voor met straling verband houdende ziekten en aandoeningen in het geval van voormalige Thule werknemers;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker, de medische behandelcentra of de zorgverleners van alle toekomstige kosten van medische behandelingen en medicijnen ter verlichting en/of behandeling van zijn slechte gezondheid zoals hierboven ter sprake is gebracht, en waartoe hij via de openbare gezondheidszorg van zijn lidstaat geen toegang heeft;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van alle redelijke kosten die verzoeker voor deze procedure heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze zaak betreft een vordering wegens niet-contractuele aansprakelijkheid. Verzoeker vordert vergoeding van de schade die hij heeft ondervonden door de vermeende onwettige weigering van de Commissie om te voldoen aan het plenaire besluit van het Europees Parlement (1) en Denemarken te dwingen tot toepassing van de bepalingen van richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (2) op werknemers, waaronder verzoeker, die betrokken waren bij een nucleair ongeval in Thule, Groenland.

      (1)  Rapport van het Europees Parlement van 20 april 2007 over de gevolgen voor de volksgezondheid van het ongeluk in Thule in 1968 (petitie 720/2002) [2006/2012 (INI)].

      (2)  PB L 159, blz. 1.


title: Zaak C-261/05: Verzoek van het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság van 29 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lakép Kft. Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft. en Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/13

         Verzoek van het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság van 29 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lakép Kft. Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft. en Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal
   (Zaak C-261/05)
   (2005/C 205/24)
   Procestaal: Hongaars
   Het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság heeft bij beschikking van 29 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 juni 2005, in het geding tussen Lakép Kft. Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft. en Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Op basis van welke criteria kan overeenkomstig de Zesde richtlijn (77/388 (1)) van de Raad van 17 mei 1977 een belasting worden gekwalificeerd als omzetbelasting?

               2)

               Kan als belasting die het karakter van omzetbelasting heeft worden beschouwd een belasting waarvan de maatstaf van heffing wordt gevormd door de netto-inkomsten die worden verkregen uit de opbrengst van de verkochte goederen of de verrichte diensten, na aftrek van de aankoopprijs van de verkochte goederen en de diensten van derden alsmede van de materiaalkosten of een bepaald gedeelte daarvan?

               3)

               Moet artikel 33 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de lidstaten slechts één omzetbelasting mogen handhaven?

               4)

               Wanneer een lidstaat na de toetreding tot de Europese Unie twee of meer belastingen handhaaft die het karakter van omzetbelasting bezitten, is dan de invordering met terugwerkende kracht tot een datum vóór de toetreding in strijd met artikel 33 van de richtlijn?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-488/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 april 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije [Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2008/50/EG — Luchtkwaliteit — Artikel 13, lid 1 — Bijlage XI — Dag- en jaargrenswaarden voor concentraties van fijnstof (PM10) — Algemene en voortdurende overschrijding van de grenswaarden — Artikel 22 — Verlenging van de vastgestelde termijnen om aan bepaalde grenswaarden te voldoen — Toepassingsvoorwaarden — Artikel 23, lid 1 — Luchtkwaliteitsplannen — „zo kort mogelijke” periode van overschrijding — Passende maatregelen — Beoordelingscriteria]

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 april 2017 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-488/15) (1)

   ([Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/50/EG - Luchtkwaliteit - Artikel 13, lid 1 - Bijlage XI - Dag- en jaargrenswaarden voor concentraties van fijnstof (PM10) - Algemene en voortdurende overschrijding van de grenswaarden - Artikel 22 - Verlenging van de vastgestelde termijnen om aan bepaalde grenswaarden te voldoen - Toepassingsvoorwaarden - Artikel 23, lid 1 - Luchtkwaliteitsplannen - „zo kort mogelijke” periode van overschrijding - Passende maatregelen - Beoordelingscriteria])
   (2017/C 168/12)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Kružíková, S. Petrova, P. Mihaylova en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: E. Petranova en M. Georgieva, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: A. Gawłowska,. B. Majczyna en D. Krawczyk, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De Republiek Bulgarije:

                           —

                           gelet op de algemene en van 2007 tot en met 2014 voortdurende overschrijding van zowel de dag- als de jaargrenswaarden voor PM10-concentraties in de volgende zones en agglomeraties: BG0001 agglomeratie Sofia, BG0002 agglomeratie Plovdiv, BG0004 Noord-Bulgarije, BG0005 Zuidwest-Bulgarije en BG0006 Zuidoost-Bulgarije;

                           —

                           gelet op de algemene en van 2007 tot en met 2014 voortdurende overschrijding van de daggrenswaarde voor PM10-concentraties en de overschrijding van de jaargrenswaarde voor PM10-concentraties in 2007, 2008 en van 2010 tot en met 2014 in de zone BG0003 agglomeratie Varna,
                           is de krachtens artikel 13, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, juncto bijlage XI bij deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, en

                           —

                           gelet op het feit dat de overschrijding van de dag- en jaargrenswaarden voor PM10-concentraties in alle bovengenoemde zones en agglomeraties is blijven voortduren, is de krachtens artikel 23, lid 1, tweede alinea, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen — en met name de verplichting om de periode van overschrijding zo kort mogelijk te houden — niet nagekomen wat de periode van 11 juni 2010 tot en met 2014 betreft.

               2)

               De Republiek Bulgarije draagt naast haar eigen kosten ook die van de Europese Commissie.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 389 van 23.11.2015.


title: Zaak F-112/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 maart 2013 — Dalmasso/Commissie ( „Openbare dienst — Bezoldiging — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden — Artikelen 64, 65 en 65 bis van Statuut — Bijlage XI bij Statuut — Verordening (EU) nr. 1239/2010 — Aanpassingscoëfficiënten — In Ispra tewerkgestelde ambtenaren” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 maart 2013 — Dalmasso/Commissie
   (Zaak F-112/11) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden - Artikelen 64, 65 en 65 bis van Statuut - Bijlage XI bij Statuut - Verordening (EU) nr. 1239/2010 - Aanpassingscoëfficiënten - In Ispra tewerkgestelde ambtenaren)
   2013/C 147/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Raffaele Dalmasso (Monvalle, Italië) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers salarisafrekeningen over de maand februari 2011 en volgende waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe aanpassingscoëfficiënt voor de stad Varese overeenkomstig verordening (EU) nr. 1239/2010 van de Raad van 20 december 2010

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dalmasso draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 6 van 07.01.2012, blz. 27.


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 19 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Demand en Hauptzollamt Trier (Zaak C-186/96)

text:
20 . 7. 96          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 210/9
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                ming van de eigendom, het beginsel van gelijke behandeling
genwoordigd door H. Van Lier en J. -F. Pasquier, als                 en het vertrouwensbeginsel ?
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,             (') PB nr . L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
Centre Wagner, Kirchberg.                                            ( 2 ) PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 13 .
                                                                     ( 3 ) PB nr . L 86 van 1 . 4 . 1992 , blz. 83 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1 , vast te stellen dat de Franse Republiek, door het decreet
     nr. 93-999 van 9 augustus 1993 betreffende bereidingen
     op basis van ganzelever vast te stellen zonder rekening te
     houden met de uitvoerig gemotiveerde mening en het
     met redenen omklede advies van de Commissie inzake              Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
     de wederzijdse erkenning, de krachtens artikel 30 van                Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is                                        ( Zaak C-187/96 )
     nagekomen;
                                                                                ( 96/C 210/21 )
2 , de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                   op 3 juni 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
Schending van artikel 30 van het EG-Verdrag: de Commissie            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
is van mening, dat fraudebestrijding weliswaar een recht            genwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
matige doelstelling is, doch dat een nationale regeling die          dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
verbiedt produkten die niet aan de gestelde vereisten                Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
voldoen, te verkopen onder de in die regeling vermelde               Centre Wagner, Kirchberg.
benamingen, onevenredig is . De Commissie erkent dat,
aangezien er in de andere Lid-Staten geen soortgelijke               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
regeling bestaat, de door haar verlangde clausule van
wederzijdse erkenning geen onmiddellijk resultaat zou                1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, voor zover zij
opleveren; zij acht die clausule evenwel noodzakelijk                       door een regeling of administratieve praktijk belet dat
teneinde te voorkomen dat in de toekomst op het Franse                      bij de indeling in rang en salaristrap van een werknemer
grondgebied de verhandeling wordt verboden van produk                      die in Griekenland bij de overheid wordt tewerkgesteld,
ten op basis van ganzelever die wettelijk zijn bereid en in het             zijn vroegere tewerkstelling bij de overheid van een
verkeer gebracht op het grondgebied van een andere                          andere Lid-Staat van de Gemeenschap in aanmerking
Lid-Staat .
                                                                            wordt genomen, op de enkele grond dat het niet om
                                                                            tewerkstelling bij de nationale overheid ging, de krach
                                                                            tens het Gemeenschapsrecht, inzonderheid de artike
                                                                            len 5 en 48 van het EG-Verdrag en artikel 7, lid 1 , van
                                                                           Verordening ( EEG ) nr. 1 6 12/68 ( 1 ), op haar rustende
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 19 maart 1996 om                        verplichtingen niet is nagekomen;
een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Demand en
                      Hauptzollamt Trier                             2 , de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                       ( Zaak C- 1 86/96 )
                          ( 96/C 210/20 )                            Middelen en voornaamste argumenten
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking             Volgens de Commissie leidt bedoelde regeling, ofschoon zij
van 19 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van           geen uitdrukkelijke discriminatie op grond van nationaliteit
Justitie op 3 juni 1996 , in het geding tussen S. Demand en          bevat, tot verkapte discriminatie ten nadele van de onder
Hauptzollamt Trier, het Hof van Justitie van de Europese             danen van andere Lid-Staten van de Gemeenschap . De
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing               uitzonderlijke erkenning, in bepaalde gevallen, van de
over de navolgende vraag:                                            vroegere tewerkstelling bij een , buitenlandse overheid,
                                                                     bevestigt de niet-erkenning ervan in alle andere gevallen .
Is de regeling van artikel 4, lid 1 , juncto artikel 3 , eerste      Ook bewijst de met het Gemeenschapsrecht overeenstem
alinea, van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 ( ! ), volgens          mende rechtspraak van de Areopaag, waarop de Griekse
welke de schorsingen op grond van artikel 5 quater, lid 3 ,          autoriteiten zich hebben beroepen, dat de betrokken rege
sub g ), van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ( 2 ), zoals gewij      ling onduidelijk is en tot tegenstrijdige rechtspraak leidt.
zigd bij Verordening ( EEG ) nr. 816/92 ( 3 ), van een deel van
de aan de producenten toegekende referentiehoeveelheden              De Commissie beklemtoont, dat bedoelde regeling Griekse
zonder vergoeding in een permanente verlaging van de                 onderdanen kan afschrikken om het recht van vrij verkeer
referentiehoeveelheden zijn omgezet, zonder dat althans              binnen de Gemeenschap uit te oefenen, en dat de Lid-Staten,
door de producent bijgekochte referentiehoeveelheden van             ofschoon het hun vrijstaat, bij ontbreken van harmonisatie
deze verlaging worden uitgesloten, verenigbaar met de                de voorwaarden voor erkenning van vroegere tewerkstelling
communautaire rechtsorde, inzonderheid met de bescher               in de openbare sector vast te stellen, de uitoefening van de


title: Gevoegde zaken C-74/10 P en C-75/10 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2010 — European Renewable Energies Federation ASBL (EREF)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 19 statuut Hof — Vertegenwoordiging van partij door advocaat die geen hoedanigheid van derde bezit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/9

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2010 — European Renewable Energies Federation ASBL (EREF)/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-74/10 P en C-75/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 19 statuut Hof - Vertegenwoordiging van partij door advocaat die geen hoedanigheid van derde bezit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 80/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: European Renewable Energies Federation ASBL (EREF) (vertegenwoordiger: J. Kuhbier, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: B. Martenczuk en N. Khan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 19 november 2009, EREF/Commissie (T-94/07), waarbij het Gerecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4963 def. van de Commissie van 24 oktober 2006, waarbij is verklaard dat enkele van de financieringsbronnen die door TVO worden gebruikt bij de bouw van een kerncentrale in Finland („project Olkiluoto 3”) geen staatssteun vormen — Vertegenwoordiging door een advocaat die geen hoedanigheid van derde bezit

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               European Renewable Energies Federation ASBL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-484/11: Beroep ingesteld op 8 september 2011 — Skyhawke Technologies/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP (SKYCADDIE)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/27

         Beroep ingesteld op 8 september 2011 — Skyhawke Technologies/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP (SKYCADDIE)
   (Zaak T-484/11)
   2011/C 319/55
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skyhawke Technologies, LLC (Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: K. Gilbert en M. Blair, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partijen voor de kamer van beroep: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) en Sky IP International Ltd (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juni 2011 in zaak R 501/2010-4 te vernietigen, en

               —

               verweerder en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in hun eigen kosten alsook in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SKYCADDIE” voor waren en diensten van de klassen 9, 25, 28 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4264685

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3203411 van het woordmerk „SKY”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 en 42; inschrijving nr. 2302176B van het woordmerk „SKY” in het Verenigd Koninkrijk, voor waren en diensten van de klassen 9, 28, 36, 41, 42, 43 en 45; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3166337 van het zwartwitte beeldmerk „SKY”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 en 42; inschrijving nr. 2044507A van het woordmerk „SKY” in het Verenigd Koninkrijk, voor waren van de klassen 18, 25 en 28; inschrijving nr. 2197682 van het zwartwitte beeldmerk „SKY” in het Verenigd Koninkrijk, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 41 en 42; het in het Verenigd Koninkrijk bekende merk „SKY”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 28, 38 en 41; het niet-ingeschreven Britse merk „SKY”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 28, 38 en 41.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep: (i) ten onrechte niet heeft vastgesteld dat de merken visueel, fonetisch en begripsmatig in voldoende mate verschillen, inzonderheid rekening houdend met de wijze waarop zij de begripsmatige inhoud van de merken heeft beoordeeld, en (ii) het aandachtsniveau van de gemiddelde consument van de betrokken categorie waren niet naar behoren in aanmerking heeft genomen.


title: Zaak T-370/11: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Polen/Commissie ( „Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Overgangsregeling voor geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 — Benchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/34

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — Polen/Commissie
   (Zaak T-370/11) (1)

   (Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Overgangsregeling voor geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 - Benchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2013/C 114/54
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, B. Majczyna, C. Herma en M. Nowacki, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, K. Herrmann en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak C-113/03: Beroep, op 13 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 112/16                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    het Hof van Justitie op 13 maart 2003, in het geding
                                                                      tussen Société financière & industrielle du Peloux, voorheen
                                                                      „Sodequip Isolation” en Société Axa Belgium, voorheen Axa
De Zweedse voorschriften inzake verplichte voorafgaande               Royale Belge, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
aangifte (Livsmedelsverkets kungörelse van 25 december 1998           schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
— SLV FS 1998:39) doen afbreuk aan het doel van richtlijn             navolgende vraag:
89/662/EEG doordat de veterinaire en andere controles die in
andere lidstaten worden verricht, niet worden erkend. Welis-
waar staat richtlijn 89/662/EEG steekproefsgewijze controles          Is de verzekerde die de begunstigde is van een verzekerings-
toe, maar een lidstaat kan zich niet op deze mogelijkheid van
                                                                      overeenkomst die is gesloten tussen een verzekeringnemer en
steekproefsgewijze controles beroepen om te controleren of            een verzekeraar die in dezelfde lidstaat zijn gevestigd, gebonden
andere lidstaten een andere regeling adequaat naleven. Artikel 3      aan het forumkeuzebeding waarbij de rechtbanken van die
van richtlijn 89/662/EEG voorziet bovendien in officiële
                                                                      staat worden aangewezen, wanneer hij dit beding niet zelf
diergeneeskundige controles bij de oorsprong van de productie         heeft goedgekeurd, de schade in een andere lidstaat is ontstaan,
alsook in mogelijkheden voor de bevoegde instanties om
                                                                      en hij in die staat ook aldaar gevestigde verzekeraars voor de
bij de oorsprong van de productie controles conform de
                                                                      rechter heeft gedaagd?
voorschriften uit te voeren om zich ervan te vergewissen dat
de producten voldoen aan de gemeenschapseisen of aan de
eisen van de lidstaat van bestemming. Voorts blijkt uit artikel 5,
lid 1, sub b, van richtlijn 89/662 dat producten niet vrij
kunnen worden verhandeld indien zij niet op een bepaalde
wijze worden gemerkt en vergezeld gaan van de nodige
documenten.
Volgens de Zweedse regering is voormelde voorgeschreven
aangifteplicht noodzakelijk om de inachtneming te verzekeren          Beroep, op 13 maart 2003 ingesteld door Commissie van
van de bijzondere garanties in het kader van de strijd tegen            de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
salmonella, die van toepassing zijn bij invoer van bepaalde
dierlijke producten in Zweden. Op dit punt stelt de Commissie
dat richtlijn 89/622/EEG een lidstaat uitstekende mogelijkhe-                                  (Zaak C-113/03)
den biedt om maatregelen te nemen ingeval bij het nemen van
steekproeven overtredingen van de gemeenschapsvoorschrif-
ten kunnen worden vastgesteld. Artikel 8, lid 1, van de richtlijn
                                                                                (2003/C 112/27)
voorziet in de procedure, die moet worden gevolgd wanneer
de lidstaat van bestemming overtredingen vaststelt.
( 1) PB L 395, blz. 13.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 maart 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door C. Giolitto en M. Shotter als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Verzoek van de Cour d’appel de Grenoble, chambre                      dat het den Hove behage:
commerciale, van 20 februari 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Société financière &
industrielle du Peloux, voorheen „Sodequip Isolation” en              —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door er niet
      Société Axa Belgium, voorheen Axa Royale Belge                        voor te zorgen dat de nummerportabiliteit voor niet-
                                                                            geografische nummers uiterlijk op 1 januari 2000 be-
                                                                            schikbaar is, zoals wordt geëist door artikel 12, lid 5, van
                         (Zaak C-112/03)                                    richtlijn 97/33/EG (1), zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 2,
                                                                            van richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de
                                                                            Raad van 24 september 1998, wat betreft nummerpor-
                         (2003/C 112/26)                                    tabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuze (2), de
                                                                            krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                            niet is nagekomen;
De Cour d’appel de Grenoble, chambre commerciale, heeft bij           —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
beschikking van 20 februari 2003, ingekomen ter griffie van                 procedure.
 ---pagebreak--- 10.5.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/17
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 17 maart 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
Frankrijk was verplicht de in de vordering genoemde bepaling
                                                                                (Zaak C-118/03)
per 1 januari 2000 uit te voeren en toe te passen. Uit
antwoorden van de Franse autoriteiten blijkt dat de getroffen
maatregelen niet gelden voor andere niet-geografische num-                                         (2003/C 112/29)
mers dan de telefonische antwoordnummers („antwoord-
telefoonnummers”) en de nummers met kostendeling.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 17 maart 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
( 1) Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van        ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied,       vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de
     wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de       Commissie van de Europese Gemeenschappen, en H. Støvlbæk,
     interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open       lid van de juridische dienst van de Commissie van de Europese
     Network Provision (ONP), PB L 199 van 26 juli 1997, blz. 32.        Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
( 2) PB L 268 van 3 oktober 1998, blz. 37.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
                                                                                de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/
                                                                                37/EG ( 1) van de Commissie van 5 juni 2000 tot wijziging
                                                                                van hoofdstuk VI bis inzake geneesmiddelenbewaking
                                                                                van richtlijn 81/851/EEG van de Raad betreffende de
                                                                                onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
Verzoek van het Tribunale di Genova — Prima Sezione                             inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,
Civile van 10 maart 2003 om een prejudiciële beslissing                         of door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
in het geding tussen Eco Eridania Srl, en Ministerie van                        delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
        Milieu en Voorzitterschap van de Ministerraad                           verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                         2.     de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
                                                                                van de procedure.
                           (Zaak C-115/03)
                           (2003/C 112/28)                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken
                                                                         sedert 5 december 2001.
Het Tribunale di Genova — Prima Sezione Civile heeft bij
beschikking van 10 maart 2003, ingekomen ter griffie van het             (1 ) PB L 139 van 10 juni 2000, blz. 25.
Hof van Justitie op 17 maart 2003, in het geding tussen Eco
Eridania Srl, en Ministerie van Milieu en Voorzitterschap
van de Ministerraad, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                         Beroep, op 18 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Rusten de in artikel 4 van richtlijn 91/689/EEG (1) bedoelde
verplichtingen op alle producenten van gevaarlijke afvalstoffen                                    (Zaak C-119/03)
(waaronder tandarts- en tandheelkundige praktijken) of enkel
op producenten van gevaarlijke afvalstoffen wier activiteit in de                                  (2003/C 112/30)
vorm van een onderneming of een instelling is georganiseerd?
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                         op 18 maart 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door M. G. Rozet als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-183/04: Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Tokai Europe GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/21

         Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Tokai Europe GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-183/04)
   (2004/C 217/39)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Tokai Europe GmbH, gevestigd te Mönchengladbach (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Kroemer, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie van 1 maart 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (1);

               —

               verzoekster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is fabrikant van aanstekers en importeur van aanstekers en onderdelen daarvoor. Zij maakt bezwaar tegen verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie.
   Verzoekster betoogt dat waar de Commissie bij de bestreden verordening de metalen radertjes die voor de productie van aanstekers in Mexico en Hong Kong daar worden geïmporteerd, in postonderverdeling 961390 van de douanenomenclatuur als onderdelen (van aanstekers) heeft ingedeeld, het toepassingsbereik van deze postonderverdeling ruimer is gemaakt dan de letterlijke bewoordingen ervan toelaten. Hierdoor worden onderdelen die ook in andere waren die niet in post 9613 kunnen worden ingedeeld, als onderdelen van aanstekers ingedeeld. In die zin heeft de Commissie haar beoordelingsbevoegdheid overschreden.
   Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie het beginsel heeft geschonden dat waren op basis van hun objectieve kenmerken moeten worden ingedeeld, aangezien zij de bestemming van de metalen raderen voor de productie van aanstekers in aanmerking heeft genomen. In de motivering van genoemde verordening is namelijk uitdrukkelijk de bestemming in beschouwing genomen.
   Bovendien voert verzoekster aan dat de Commissie bij de indeling van de metalen raderen de Toelichtingen van de Internationale Douaneraad met betrekking tot het geharmoniseerde systeem (GS) niet in aanmerking heeft genomen omdat zij blijkens haar motivering de bestemming van de metalen raderen als criterium voor de tariefindeling heeft gehanteerd en niet het criterium van onderscheidbaarheid.

      (1)  PB L 64, blz. 21.


title: Zaak C-424/03: Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk Spanje

text:
C 275/42              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       15.11.2003
Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van                 Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie
  de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                   van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                                Spanje
                        (Zaak C-423/03)
                                                                                (Zaak C-424/03)
                        (2003/C 275/67)
                                                                                (2003/C 275/68)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 oktober 2003 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
woordigd door U. Wölker en M. Huttunen, domicilie gekozen              op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
hebbende te Luxemburg.                                                 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door D. Gregorio Valero Jordana, lid van de
                                                                       juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart                     die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG (1)
      2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch                   van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart
      gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking              2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch
      van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1), of althans door              gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking
      deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                  van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, of, in elk geval,
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                 door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
      nagekomen;                                                             delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen.
2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.
                                                                       —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
17 oktober 2002.
                                                                       De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 17 oktober
                                                                       2002 verstreken.
(1) PB L 106, 17.4.2001, blz. 1.
                                                                       (1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.


title: Zaak T-75/08: Beroep ingesteld op 13 februari 2008 — JOOP!/BHIM (!)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/33

         Beroep ingesteld op 13 februari 2008 — JOOP!/BHIM (!)
   (Zaak T-75/08)
   (2008/C 107/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: JOOP! GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Schmidt-Hollburg en W. Möllering, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 26 november 2007 in zaak R 1134/2007-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „!” voor waren van de klassen 14, 18 en 25 (aanvraagnr. 5 332 184)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft en voor dit merk geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-160/05: Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Dag Johansson e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/27

         Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Dag Johansson e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-160/05)
   (2005/C 171/44)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dag Johansson, wonende te Brussel, en drie andere ambtenaren, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de besluiten waarbij zij als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen zijn aangesteld, nietig te verklaren voorzover hun rang bij aanwerving daarbij is vastgesteld met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-130/05 en nagenoeg dezelfde als die in zaak T-58/05.


title: Zaak C-274/11: Beroep ingesteld op 3 juni 2011 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/12

         Beroep ingesteld op 3 juni 2011 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-274/11)
   2011/C 219/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/167/EU van de Raad (1) nietig verklaren, en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

                     Misbruik van bevoegdheid door over te gaan tot een nauwere samenwerking
                  , terwijl die niet de integratie van alle lidstaten beoogt, maar dit mechanisme is gebruikt om niet met een lidstaat te onderhandelen, door deze uit te sluiten, en terwijl de in casu nagestreefde doelstellingen hadden kunnen worden verwezenlijkt door middel van een bijzondere overeenkomst als bedoeld in artikel 142 EOV (2).

               2)

                     Schending van het gerechtelijke systeem van de Europese Unie
                  , doordat niet wordt voorzien in het stelsel van geschillenbeslechting betreffende onder het Unierecht vallende rechtstitels.

               3)

                     Subsidiair
                  , indien het Hof van oordeel zou zijn dat in casu nauwere samenwerking is geboden en dat de inhoudelijke regeling van onder het Unierecht vallende rechtstitels kan worden vastgesteld zonder te beschikken over een stelsel van geschillenbeslechting betreffende deze rechtstitels, is volgens het Koninkrijk Spanje
                     niet voldaan aan de voorwaarden voor de nauwere samenwerking
                  , waardoor het de volgende middelen tot nietigverklaring inroept:

                           3.1.

                                 schending van artikel 20, lid 1, VEU
                              , doordat de nauwere samenwerking in casu geen uiterste middel is, niet voldoet aan de doelstellingen van het VEU, en zij betrekking heeft op gebieden die van de nauwere samenwerking zijn uitgesloten omdat die onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie vallen.

                           3.2.

                                 schending van artikel 326 VWEU
                              , doordat de nauwere samenwerking in casu in strijd is met het non-discriminatiebeginsel en de interne markt en de economische, sociale en territoriale samenhang raakt, waardoor het handelsverkeer tussen de lidstaten wordt achtergesteld en de mededinging tussen hen wordt verstoord.

                           3.3.

                                 schending van artikel 327 VWEU
                              , doordat de nauwere samenwerking afbreuk doet aan de rechten van het Koninkrijk Spanje, dat niet aan deze samenwerking deelneemt.

      (1)  van 10 maart 2011 houdende machtiging om nauwere samenwerking aan te gaan op het gebied van de instelling van eenheidsoctrooibescherming (PB L 76, blz. 53).

      (2)  Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien van 5 oktober 1973.


title: Zaak C-350/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2017 — Mobit Soc.cons.arl/Regione Toscana

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2017 — Mobit Soc.cons.arl/Regione Toscana
   (Zaak C-350/17)
   (2017/C 330/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mobit Soc.cons.arl

      Verwerende partij: Regione Toscana

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 5, lid 2 van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) [inzonderheid het verbod voor interne exploitanten om deel te nemen aan extra-moenia-aanbestedingen als bedoeld onder b) en d)] eveneens van toepassing op opdrachten die vóór de inwerkingtreding van die verordening zijn gegund?

               2)

               Kan een publiekrechtelijke rechtspersoon waaraan de nationale overheid lokale vervoersdiensten onderhands heeft gegund in abstracte zin worden gekwalificeerd als interne exploitant — in de zin van deze verordening en eventueel naar analogie van de ratio van de rechtspraak op het gebied van in-house-opdrachten — indien deze rechtspersoon in organisatorisch opzicht en qua zeggenschap rechtstreekse banden heeft met die overheid en zijn maatschappelijk kapitaal — volledig of, indien samen met andere openbare lichamen, pro quota — in handen van de staat is?

               3)

               Is in geval van een onderhandse gunning van door verordening (EG) nr. 1370/2007 geregelde diensten, het feit dat de voornoemde nationale overheid na de gunning een bestuursorgaan opricht met organisatorische bevoegdheden ten aanzien van deze diensten — terwijl de staat uitsluitend bevoegd blijft om over de gunning te beslissen en dat orgaan over de begunstigde van de onderhands gegunde diensten geen zeggenschap zoals over haar eigen diensten uitoefent — een omstandigheid op grond waarvan de betrokken gunning aan de regeling van artikel 5, lid 2, van de verordening kan worden onttrokken?

               4)

               Indien de oorspronkelijke looptijd van een onderhandse gunning de termijn van 30 jaar tot 3 december 2039 [te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1370/2007] overschrijdt, heeft dit dan tot gevolg dat de gunning hoe dan ook niet in overeenstemming is met de beginselen als bedoeld in de artikelen 5 en 8, lid 3, van de verordening, in onderlinge samenhang gelezen, of moet dit gebrek worden geacht rechtens in alle opzichten automatisch te worden gecorrigeerd doordat deze termijn impliciet „ex lege” (artikel 8, lid 3, tweede alinea) wordt gereduceerd tot 30 jaar?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).


title: Zaak C-41/07: Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/25

         Beschikking van de president van het Hof van 18 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-41/07) (1)

   (2007/C 199/43)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 oktober 1995 in zaak C-70/94 (verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt-am-Main om een prejudiciële beslissing): Fritz Werner Industrie-Ausrüstungen GmbH tegen Bondsrepubliek Duitsland (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Uitvoer van dual use-goederen)

text:
 25 . 1 1 . 95         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 315 /5
                   ARREST VAN HET HOF                                 Darmstadt ( Duitsland ), in de aldaar dienende strafzaak
                      van 17 oktober 1995                             tegen P. Leifer, R. O. Krauskopf en O. Holzer, om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike
 in zaak C-70/94 ( verzoek van het Verwaltungsgericht                 len 113 , 223 , lid 1 , onder b ), en 224 EG-Verdrag en de
 Frankfurt-am-Main om een prejudiciële beslissing ): Fritz            artikelen 1 en 1 1 van Verordening ( F^EG ) nr . 2603/69 van de
 Werner Industrie-Ausrüstungen GmbH tegen Bondsrepu                  Raad van 20 december 1 969 houdende de totstandbrenging
                        bliek Duitsland (')                           van een gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer ( PB
 (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Uitvoer van dual               1 969 , L 324 , blz. 25 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
                            use-goederen)                             nr . 3918/91 van de Raad van 19 december 1991 ( PB 1991 ,
                           ( 95/C 315/08 )                            L 372 , blz . 3 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
                                                                      Rodri'guez Iglesias, president, C. N. Kakouris , D. A. O.
                        (Procestaai: Duits)                           Edward , J.-P . Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten ,
                                                                      G. F. Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        Almeida , P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann ,
                de Jurisprudentie van het Hof)                       J. L. Murray , P. Jann en H. Ragnemalm , rechters; advocaat
                                                                     generaal : F. G. Jacobs ; griffier : D. Louterman-Hubeau ,
 In zaak C-70/ 94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      hoofdadminstrateur, op 17 oktober 1995 een arrest gewe
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Verwaltungsge
                                                                     zen waarvan het dictum luidt als volgt:
 richt Frankfurt-am-Main ( Duitsland ), in het aldaar aanhan
gig geding tussen Fritz Werner Industrie-Ausrüstungen
 GmbH en Bondsrepubliek Duitsland , om een prejudiciële               1 . Artikel 113 van het Verdrag moet aldus worden
 beslissing over de uitlegging van artikel 1 1 3 FIG-Verdrag,              uitgelegd, dat het mede van toepassing is op regelingen
heeft het Hof, samengesteld als volgt : G. C. Rodri'guez                   die de uitvoer van dual use-goederen naar derde landen
Iglesias , president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward , J.-P .             beperken , en dat de Gemeenschap ter zake bij uitsluiting
Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten , G. F. Mancini ,                bevoegd is , hetgeen dus de bevoegdheid van de Lid
F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. Cr .                  Staten uitsluit, behoudens in geval van bijzondere
Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann en              machtiging door de Gemeenschap .
H. Ragnemalm , rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs;
griffier : D. Louterman-Hubeau , hoofdadministrateur, op             2 . Een Lid-Staat kan bij wijze van uitzondering ingevolge
 17 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                     artikel 1 1 van Verordening (EEG) nr. 2603/69 van de
luidt als volgt:                                                           Raad van 20 december 1 969 houdende de totstandbren
                                                                           ging van een gemeenschappelijke regeling voor de
Artikel 113 EG-Verdrag en, meer in het hijzonder, arti                    uitvoer, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)
kel 1 1 van Verordening (EEG) nr. 2603/69 van de Raad van                  nr. 3918/91 van de Raad van 19 december 1991 ,
20 december 1969 houdende de totstandbrenging van een                      nationale maatregelen ter beperking van de uitvoer van
gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer, staan niet in de              dual use-goederen naar derde landen vaststellen, op
weg aan nationale bepalingen inzake het handelsverkeer met                 grond dat dat noodzakelijk is ter voorkoming van een
derde landen , ingevolge welke een vergunning is vereist voor              ernstige verstoring van de buitenlandse betrekkingen of
de uitvoer van een produkt dat voor militaire doeleinden                   van het vreedzaam samenleven der volkeren , waardoor
kan worden gebruikt, zulks op grond dat dat noodzakelijk is                de openbare veiligheid van een Lid-Staat in de zin van
ter voorkoming van een ernstige verstoring van de buiten                  die bepaling ongunstig kan worden beïnvloed.
landse betrekkingen, waardoor de openbare veiligheid van
een Lid-Staat in de zin van artikel 1 1 van de verordening
                                                                     3 . In geval van bedreiging van de openbare veiligheid —
ongunstig kan worden beïnvloed.                                            een door de nationale rechter te verifiëren omstandig
(M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .                                        heid — kunnen de verplichting van de aanvrager om aan
                                                                           te tonen dat de goederen uitsluitend voor civiele
                                                                           doeleinden zullen worden gebruikt , of de weigering van
                                                                           een vergunning wanneer goederen objectief voor mili
                  ARREST VAN HET HOF                                       taire doeleinden kunnen worden gebruikt, evenredige
                                                                           maatregelen zijn.
                     van 17 oktober 1995
in zaak C-83/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van         4 . Het Gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg, dat
het Landgericht Darmstadt): strafzaak tegen P. Leifer                      de nationale autoriteiten de niet-naleving van de vergun
                               e.a. (')                                    ningsprocedure strafbaar stellen, mits de toepasselijke
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Uitvoer van dual                     strafsancties niet zwaarder zijn dat wat evenredig lijkt
                           use-goederen)                                   aan het beoogde doel van openbare veiligheid.
                          ( 95/C 315/09 )
                                                                     5 . Artikel 1 van Verordening (EE,G) nr. 2603/69 verleent
                       (Procestaai: Duits)                                 de particulieren rechten die zij in rechte kunnen doen
                                                                           gelden .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                       (') PB nr . C : 120 van 30 . 4 . 1994 .
In zaak C-83/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Landgericht


title: Doorhaling van zaak C-328/93

text:
Nr. C 159/20           1 NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24 . 6 . 95
Verzoek van de Pretura Circondariale di Biella van 30 maart                            Doorhaling van zaak C-328/93 i 1 )
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                         ( 95/C 159/41
                         USSL 47 en INAIL
                          ( Zaak C-134/95 )                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                             ( 95/C 159/39 )                            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 1995 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-328/93 ( verzoek
De Pretura Circondariale di Biella heeft bij beschikking van            van het Arbeitsgericht München om een prejudiciële beslis
30 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                   sing ): C. Baeskow tegen Lebenshilfe für geistig Behinderte
Justitie op 25 april 1 995 , in het geding tussen USSL 47 en            e .V. , Stadt- und Landkreis München.
INAIL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol              (M PB nr . C 205 van 29 . 7 . 1993 .
gende vraag:
Is artikel 1 , lid 1 , van wet nr. 1369 van 23 oktober 1960 in
samenhang met artikel 11 , lid 1 , van wet nr . 264 van
29 oktober 1949 verenigbaar met de Gemeenschapsrechte
lijke beginselen neergelegd in de artikelen 48 , 49 , 54 en 90
van het EEG-Verdrag of zijn deze beginselen in elk geval
rechtstreeks toepasselijk, waardoor de Italiaanse regeling                             Doorhaling van zaak C-402/93 (')
buiten toepassing moet blijven ?                                                                 ( 95/C 159/42 )
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 1995 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-402/93 ( verzoek
                                                                        van het Arbeitsgericht Hamburg om een prejudiciële beslis
                                                                        sing): Jutta Neumann tegen Freie und Hansestadt Ham
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
                                                                        burg.
distaccata di Tivoli van 26 oktober 1994 ( zaak C-135/95 )
en 27 februari 1995 ( zaken C-140/95 en C-141/95 ) om een
                                                                        (M PB nr . C 286 van 22 . 10 . 1993 .
prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen F. Segna e.a., C.
                      Cervetti en M. Gasbarri
           ( Zaken C-135 /95 , C-140/95 en C-141 /95 )
                             ( 95/C 159/40 )
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Tivoli heeft bij beschikkingen van 26 oktober 1994 ( zaak
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/94 H
C-135/95 ) en 27 februari 1 995 ( zaken C-140/95 en
C-141/95 ), ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                    ( 95/C 159/43
24 april 1995 en 4 mei 1995 , in de strafzaken tegen F. Segna
e .a ., C. Cervetti en M. Gasbarri, het Hof van Justitie van de         De president van het Hof van Justitie van de Europese
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 mei 1995 de
beslissing over identieke vragen als in de zaken C- 1 12/95 ,           doorhaling in het register gelast van zaak C-229/94 ( verzoek
C- 1 1 9/95 en C-123/95 i 1 ).                                          van de High Court ( Queen's Bench Division ) om een
                                                                        prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State
(M PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                     for the Home Department, ex parte : G. Adams .
                                                                        (•) PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1995 .


title: Zaak T-282/05: Beroep, op 12 juli 2005 ingesteld door Paulo Sequeira Wandschneider tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/32

         Beroep, op 12 juli 2005 ingesteld door Paulo Sequeira Wandschneider tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-282/05)
   (2005/C 229/69)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Paulo Sequeira Wandschneider, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en C. Ronzi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               nietig te verklaren zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003;

               2)

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van de door verzoeker op 2 december 2004 ingediende klacht;

               3)

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor materiële en immateriële schade die, onder voorbehoud van vermeerdering, ex aequo et bono op 2 500 EUR wordt geraamd;

               4)

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen en argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-110/04, Sequeira Wandschneider/Commissie (1).

      (1)  PB C 106, van 30.4.2004, blz. 86.