title: Zaak C-239/02: Verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt van 28 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in de zaak Douwe Egberts NV en 1. Westrom Pharma NV en 2. Chr. Souranis en NV Douwe Egberts en BVBA Fics-World

text:
C 202/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.8.2002
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                Verzoek van het Bundesfinanzhof van 7 mei 2002 om een
ven van 12 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in de              prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
          zaak J. Slob tegen het Productschap Zuivel                              Hamburg-Hafen en Kazimieras Viluckas
                          (Zaak C-236/02)
                                                                                (Zaak C-238/02)
                          (2002/C 202/15)
                                                                                (2002/C 202/17)
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
uitspraak van 12 juni 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 27 juni 2002, in de zaak J. Slob tegen het             Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 7 mei 2002,
Productschap Zuivel, het Hof van Justitie van de Europese              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juni
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            2002, in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Hafen en
de navolgende vraag:                                                   Kazimieras Viluckas, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Kan uit artikel 7, eerste lid, aanhef en onder f), van Verordening     de navolgende vragen:
(EEG) nr. 536/93 (1) de verplichting van de producent worden
afgeleid om een boekhouding bij te houden, waarin onder                1.    Moet artikel 4, sub 19, van het communautair douanewet-
andere de beschikbaarheid, productie, opslag, gebruik, verwer-               boek aldus worden uitgelegd dat in de mededeling aan de
king en vernietiging van melk en/of zuivelproducten op zijn                  douaneautoriteiten van de aankomst van de in het
bedrijf wordt vastgelegd, in welke „productboekhouding”                      douanegebied van de Gemeenschap binnengebrachte
voorts de hoeveelheid, per maand en per product, van de                      goederen op een bepaalde plaats, uitdrukkelijk op verbor-
verkochte melk en/of zuivelproducten moet worden vermeld                     gen of door middel van bijzondere inrichtingen verstopte
of verplicht deze bepaling enkel tot registratie van laatst-                 goederen moet worden gewezen?
genoemde verkoopgegevens?
                                                                       2.    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
( 1) PB 1993, L 57, blz. 12.
                                                                             Moet artikel 40 van het communautair douanewetboek
                                                                             aldus worden uitgelegd dat deze mededeling ook moet
                                                                             gebeuren door de bestuurder of de tot het besturen
                                                                             gerechtigde bijrijder van een vrachtwagen die geen weet
                                                                             heeft of moet hebben van de in de vrachtwagen verborgen
Verzoek van Bundesgerichtshof van 2 mei 2002 om een                          of verstopte goederen?
prejudiciële beslissing in het geding tussen Freiburger
Kommunalbauten GmbH Baugesellschaft & Co. KG en                        3.    Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord:
            Ulrike Hofstetter en Ludger Hofstetter
                                                                             Is het van belang wie de (onvolledige) mededeling heeft
                          (Zaak C-237/02)                                    gedaan, om te weten wie ingevolge artikel 202, lid 3,
                                                                             eerste streepje, van het communautair douanewetboek de
                          (2002/C 202/16)                                    douanerechten verschuldigd is?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 2 mei 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 juni 2002,
in het geding tussen Freiburger Kommunalbauten GmbH
Baugesellschaft & Co. KG en Ulrike Hofstetteren Ludger
Hofstetter, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       Verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Hasselt
vraag:
                                                                       van 28 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in de zaak
Moet het in de algemene voorwaarden van een vervreemder                Douwe Egberts NV en 1. Westrom Pharma NV en 2.
                                                                       Chr. Souranis en NV Douwe Egberts en BVBA Fics-World
opgenomen beding, op grond waarvan de verkrijger van een
te realiseren bouwwerk de volledige prijs hiervoor onafhanke-
lijk van het vorderen van de bouw moet betalen, wanneer de                                      (Zaak C-239/02)
vervreemder hem vooraf de borgstelling van een kredietinstel-
ling verstrekt die een zekerheid stelt voor de financiële rechten                               (2002/C 202/18)
van de verkrijger die deze wegens gebrekkige nakoming dan
wel niet-nakoming van de overeenkomst kan doen gelden,
worden aangemerkt als oneerlijk in de zin van artikel 3, lid 1,
van richtlijn 93/13/EEG van de Raad (1) van 5 april 1993               De Rechtbank van Koophandel te Hasselt heeft bij uitspraak
betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkom-              van 28 juni 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
sten?                                                                  Justitie op 1 juli 2002, in de zaak Douwe Egberts NV en 1.
                                                                       Westrom Pharma NV en 2. Chr. Souranis en NV Douwe
(1) PB L 95 van 21.04.1993, blz. 29.                                   Egberts en BVBA Fics-World, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 24.8.2002               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/13
A.1. Moet artikel 2 van richtlijn 1999/4/EG (1) inzake extracten      B.2. Moet artikel 18 lid 2 van Richtlijn 2000/13/EG zodanig
     van koffie en extracten van cichorei zodanig geïnterpre-               worden uitgelegd dat onder ’bescherming van de volks-
     teerd worden dat voor de in de bijlage van deze richtlijn              gezondheid’ dient verstaan te worden de niet-geharmoni-
     genoemde producten uitsluitend de in die bijlage genoem-               seerde nationale bepalingen inzake etikettering en presen-
     de verkoopbenamingen mogen gebruikt worden, zonder                     tatie van levensmiddelen, alsmede inzake de daarvoor
     dat naast deze verkoopbenamingen nog andere benamin-                   gemaakte reclame die bepaalde vermeldingen verbieden
     gen mogen gebruikt worden (vb. in een fantasie- of                     zoals „verwijzingen naar het vermageren”, en „verwijzin-
     handelsnaam), of moet artikel 2 zodanig geïnterpreteerd                gen naar medische aanbevelingen, attesten, citaten of
     worden dat enkel voor de in de bijlage van de richtlijn                adviezen of naar verklaringen ter goedkeuring”?
     genoemde producten de in die bijlage genoemde verkoop-
     benamingen mogen gebruikt worden, maar dat naast
     deze verkoopbenamingen voor die producten nog andere
     benamingen mogen gebruikt worden (vb. in een fantasie-           C.    Moet artikel 28 van het EG-Verdrag zodanig geïnterpre-
     of handelsnaam)?                                                       teerd worden dat nationale bepalingen inzake etikettering
                                                                            en presentatie van levensmiddelen, alsmede inzake de
                                                                            daarvoor gemaakte reclame die niet geharmoniseerd zijn
A.2. Indien het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               op Europees niveau en die afwijken van Richtlijn 2000/
     pen van oordeel zou zijn dat artikel 2 van richtlijn 1999/             13/EG in zoverre zij bepaalde vermeldingen in de etikette-
     4/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake                      ring en/of presentatie van levensmiddelen en/of reclame
     extracten van koffie en extracten van cichorei zodanig                 verbieden zoals „verwijzingen naar het vermageren”, en
     moet geïnterpreteerd worden dat voor de in bijlage van                 „verwijzingen naar medische aanbevelingen, attesten,
     deze richtlijn genoemde producten uitsluitend de in die                citaten of adviezen of naar verklaringen ter goedkeuring”,
     bijlage genoemde verkoopbenamingen mogen gebruikt                      moeten worden beschouwd als maatregelen van gelijke
     worden, zonder dat naast deze verkoopbenamingen nog                    werking en/of als kwantitatieve invoerbeperkingen tussen
     andere benamingen mogen gebruikt worden (vb. in een                    de lidstaten van de Europese Gemeenschap, in zoverre
     fantasie- of handelsnaam), vloeit daar dan niet uit voort              deze nationale bepalingen:
     dat deze richtlijn strijdig is met artikel 28 van het
     EG-Verdrag dat een verbod inhoudt van kwantitatieve
     invoerbeperkingen en van alle maatregelen van gelijke
     werking tussen de lidstaten van de Europese Gemeen-                    —      enerzijds een bijkomende last opleggen bij de invoer
     schap en wel om de reden dat deze richtlijn, bij toepassing                   van levensmiddelen om deze conform de nationale
     van genoemde interpretatie, voor producten die voldoen                        wetgeving te maken en zodoende de handel tussen
     aan de in de bijlage van de richtlijn genoemde definitie                      de lidstaten belemmeren
     voor extracten van koffie:
                                                                                en
     —     het gebruik van andere benamingen dan „koffie-
           extract” of „instantkoffie”, zoals de benaming „kof-
           fie”, uitsluit;
                                                                            —      anderzijds niet van toepassing zijn op alle betrokken
                                                                                marktdeelnemers die op het nationale grondgebied
     —     zodoende het gebruik van de benaming „koffie”                           hun activiteiten ontplooien, in die zin dat er vol-
           voorbehoudt aan één enkele vorm van „koffie”, nl.                       komen gelijkaardige producten bestaan (bv. cosmeti-
           de koffieboon;                                                          sche producten) waarop deze bepalingen niet van
                                                                                toepassing zijn, noch enige andere gelijkwaardige
     —     en derhalve de koffiemarkt kunstmatig afschermt                         bepaling van toepassing is, en deze bepalingen
           van concurrerende producten, die andere vormen                          derhalve niet mogen toegepast worden door de
           van koffie uitmaken dan de koffieboon, zoals onder                      nationale rechter?
           meer koffie-extracten en instantkoffie?
B.1. Moeten artikel 18, lid 1 en artikel 18 lid 2 van Richtlijn
     2000/13/EG (2) zodanig worden geïnterpreteerd dat niet-
     geharmoniseerde nationale bepalingen inzake etikettering         (1) Richtlijn 1999/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                          22 februari 1999 inzake extracten van koffie en extracten van
     en presentatie van levensmiddelen, alsmede inzake de                 cichorei (PB 1999, L 066, blz. 26).
     daarvoor gemaakte reclame, die bepaalde vermeldingen             (2) Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     zoals „verwijzingen naar het vermageren”, en „verwijzin-             20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de
     gen naar medische aanbevelingen, attesten, citaten of                wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van
     adviezen of naar verklaringen ter goedkeuring” in de                 levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame
     etikettering en/of presentatie van levensmiddelen en/of              (PB 2000, L 109, blz. 29).
     reclame ervoor verbieden, terwijl deze vermeldingen
     niet verboden worden door de Richtlijn, schendingen
     uitmaken van deze Richtlijn, rekening houdend met het
     feit dat de achtste overweging van deze Richtlijn stelt dat
     de meest geschikte etikettering deze is die het vrije
     handelsverkeer het minst belemmert en dat derhalve deze
     nationale bepalingen niet mogen worden toegepast?


title: Arrest van het Hof van 30 maart 2012 in de gevoegde zaken E-17/10 en E-6/11 — Vorstendom Liechtenstein en VTM Fundmanagement AG tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Bijzondere belastingbepalingen voor beleggingsmaatschappijen — Selectiviteit — Bestaande steun en nieuwe steun — Terugbetaling — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Motiveringsplicht)

text:
               11.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 307/23

         ARREST VAN HET HOF
   van 30 maart 2012
   in de gevoegde zaken E-17/10 en E-6/11
   Vorstendom Liechtenstein en VTM Fundmanagement AG tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Bijzondere belastingbepalingen voor beleggingsmaatschappijen — Selectiviteit — Bestaande steun en nieuwe steun — Terugbetaling — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Motiveringsplicht)
   2012/C 307/09
   In de gevoegde zaken E-17/10 en E-6/11, Vorstendom Liechtenstein en VTM Fundmanagement AG tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Beroep tot nietigverklaring van Besluit nr. 416/10/COL van 3 november 2010 betreffende de belasting op beleggingsmaatschappijen die onder de Liechtensteinse belastingwet vallen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 30 maart 2012 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verwerpt de beroepen.

               2.

               verwijst de verzoekers in de kosten van het geding.


title: Doorhaling van zaak C-268/98

text:
25.11.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/41
              Doorhaling van zaak C-265/98 (1)                                       Doorhaling van zaak C-268/98 (1)
                        (2000/C 335/72)                                                        (2000/C 335/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-265/98 (verzoek           doorhaling in het register gelast van zaak C-268/98 (verzoek
van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om             van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om
een prejudiciële beslissing): Salvat Editores SA tegen J. Compañ      een prejudiciële beslissing): Océano Grupo Editorial SA tegen
Calbuig.                                                               M. Casas Minguélez.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
              Doorhaling van zaak C-266/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-269/98 (1)
                        (2000/C 335/73)
                                                                                (2000/C 335/76)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-266/98 (verzoek           De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
om een prejudiciële beslissing): Salvat Editores SA tegen              doorhaling in het register gelast van zaak C-269/98 (verzoek
G. Caminati.                                                           van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om
                                                                       een prejudiciële beslissing): Planeta Crédito SA tegen A. Villar
                                                                       Castelao.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
              Doorhaling van zaak C-267/98 (1)
                        (2000/C 335/74)
                                                                                Doorhaling van zaak C-270/98 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de                                       (2000/C 335/77)
doorhaling in het register gelast van zaak C-267/98 (verzoek
van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om             De president van het Hof van Justitie van de Europese
een prejudiciële beslissing): Océano Grupo Editorial SA tegen          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
R. Bogas Cardeñosa.                                                   doorhaling in het register gelast van zaak C-270/98 (verzoek
                                                                       van de Juzgado de Primera Instancia nr. 35 te Barcelona om
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                             een prejudiciële beslissing): Artel SA tegen P. López Aznar.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak C-294/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — ADM Hamburg AG/Hauptzollamt Hamburg-Stadt [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Communautair douanewetboek — Tariefpreferenties — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 74, lid 1 — Producten van oorsprong uit een begunstigd land — Vervoer — Zendingen vermengde ruwe palmpitolie van oorsprong uit verschillende landen die vallen onder hetzelfde preferentiële tarief]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/7

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — ADM Hamburg AG/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
      (Zaak C-294/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Communautair douanewetboek - Tariefpreferenties - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 74, lid 1 - Producten van oorsprong uit een begunstigd land - Vervoer - Zendingen vermengde ruwe palmpitolie van oorsprong uit verschillende landen die vallen onder hetzelfde preferentiële tarief])
      (2016/C 211/07)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Hamburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: ADM Hamburg AG

         Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

         Dictum

      Artikel 74, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1063/2010 van de Commissie van 18 november 2010, moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie zoals die in het hoofdgeding, waarin geldige certificaten van oorsprong zijn overgelegd, kan worden aanvaard dat zendingen ruwe palmpitolie een preferentiële oorsprong hebben in de zin van het stelsel voor algemene preferenties als ingesteld bij verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad van 22 juli 2008 betreffende de toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties voor de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2011 en tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 552/97 en (EG) nr. 1933/2006 van de Raad en de verordeningen (EG) nr. 1100/2006 en (EG) nr. 964/2007 van de Commissie, ook wanneer deze goederen tijdens hun vervoer naar de Europese Unie in de opslagtank van een schip zijn vermengd in omstandigheden waarin kan worden uitgesloten dat andere, met name niet-preferentiële, producten in die opslagtank zijn beland.

         (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak C-372/14: Beschikking van de president van het Hof van 30 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Provident Financial s. r. o./Zdeněk Sobotka, in tegenwoordigheid van Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/21

         Beschikking van de president van het Hof van 30 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Provident Financial s. r. o./Zdeněk Sobotka, in tegenwoordigheid van Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS
   (Zaak C-372/14) (1)

   (2015/C 213/37)
   Procestaal: Slowaaks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Zaak T-16/04: Beroep, op 15 januari 2004 ingesteld door Arcelor S.A. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 71/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          20.3.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     de wetenschappelijkheid van de vergelijkingsproeven
                                                                               volgt duidelijk uit de Note for Guidance van 2001 van
                                                                               het CFS en uit de beoordeling van OMNITROP door het
                                                                               CFS.
De bestreden beslissing is vastgesteld in het kader van een in
2001 bij het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoorde-
                                                                         —     het gebruik van vergelijkingsproeven strookt bijgevolg
ling ingediende aanvraag voor een vergunning voor het in de
                                                                               volledig met de doelstelling van de bescherming van de
handel brengen, overeenkomstig wetenschappelijk advies van
                                                                               volksgezondheid en versoepelt geenszins de normen voor
het Comité voor farmaceutische specialiteiten (CFS), dat in juni
                                                                               de bescherming van de gezondheid.
2003 een gunstig advies verleende. De Commissie heeft
evenwel beslist om geen besluit vast te stellen inzake de
vergunning van het betrokken geneesmiddel, OMNITROP,                     —     het CFS is steeds gekant geweest tegen het gebruik van
krachtens artikel 10, lid 1, sub a-ii), en bijlage I, van richtlijn            de procedure om na te gaan of producten in wezen
2001/83 van het Europees Parlement en de Raad van 6 novem-                     vergelijkbaar zijn.
ber 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1), omdat
uit „vergelijkingsproeven” was gebleken dat niet was voldaan
                                                                         (1) PB L 311, blz. 67.
aan de wettelijke voorwaarden voor de toepassing van de                  (2) C-440/93, Jurispr. 1995, blz. I-2851.
procedure. Verzoekster en de Commissie zijn het oneens over
de uitlegging van artikel 10, lid 1, sub a-ii), en bijlage I, van
genoemde richtlijn, houdende regeling van aanvragen op basis
van een wetenschappelijke bibliografie die aantoont dat het
betrokken product reeds lang in de medische praktijk wordt
gebruikt.
Verzoekster is dienaangaande van mening dat verweersters
standpunt in strijd is met de duidelijke bewoordingen van de             Beroep, op 15 januari 2004 ingesteld door Arcelor S.A.
toepasselijke wettelijke regeling. Het zou ook in strijd zijn met         tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
de wetenschappelijke opvatting van het CFS, het orgaan dat is
opgericht om de Gemeenschap in deze aangelegenheden
deskundig advies te verlenen.                                                                      (Zaak T-16/04)
                                                                                (2004/C 71/64)
Dienovereenkomstig voert verzoekster als enig middel aan dat
artikel 10, lid 1, sub a-ii), en bijlage I, vooral het bepaalde in
hoofdstuk I, Deel 3 en Deel 4, sub d), om de volgende redenen                                     (Procestaal: Engels)
is geschonden:
—     bijlage I van richtlijn 2001/83 verlangt uitdrukkelijk dat
      het CFS evalueert of twee producten vergelijkbaar zijn, en         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      daarvoor is noodzakelijkerwijze vereist dat de aanvrager           schappen is op 15 januari 2004 beroep ingesteld tegen het
      zijn verklaringen onderbouwt met vergelijkingsproeven.             Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door
                                                                         Arcelor S.A., gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door
                                                                         W.Deselaers, B. Meyring en B. Schmitt-Rady, advocaten.
—     de Commissie is in haar eigen wetgeving reeds eerder
      afgeweken van de in de zaak Scotia (2) vastgestelde regels,
      waarop zij zich in haar beslissing beroept.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de Commissie heeft zich openlijk gekant tegen de uiterst
      rigide benadering in het arrest Scotia en een oproep               —     nietig te verklaren de artikelen 4, 12, lid 3, en 6, lid 2,
      gedaan tot een flexibele toepassing van artikel 10, lid 1,               sub e), 9, 16, leden 2, 3 en 4, juncto artikel 2, bijlage I en
      sub a-ii), van richtlijn 2001/83.                                        bijlage III, punt 1, van richtlijn 2003/87/EG van van het
                                                                               Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003
                                                                               tot vaststelling van een regeling voor de handel in
—     de beginselen inzake vergelijkingsproeven zijn vastgesteld               broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en
      door het orgaan van de Gemeenschap dat deskundigheid                     tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, voorzo-
      heeft op het gebied van producten die zijn afgeleid uit de               ver deze bepalingen van toepassing zijn op installaties
      biotechnologie (het Europees Bureau voor de geneesmid-                   voor de vervaardiging van ruwijzer of staal (primaire of
      delenbeoordeling) en de proef wordt steeds uitgevoerd                    secundaire smelting) inclusief continugieten, met een
      onder toezicht van het Bureau.                                           capaciteit van meer dan 2,5 ton per uur;
 ---pagebreak--- 20.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 71/37
—     vast te stellen dat verweerders verzoeksters schade moeten         Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Le Front
      vergoeden die zij heeft geleden of nog zal lijden als een          National en 7 andere verzoekers tegen Raad van de
      gevolg van de vaststelling van de artikelen artikelen 4, 12,                  Europese Unie en Europees Parlement
      lid 3, en 6, lid 2, sub e), 9, 16, leden 2, 3 en 4, juncto
      artikel 2, bijlage I en bijlage III, punt 1, van richtlijn
      2003/87/EG;                                                                                (Zaak T-17/04)
—     verweerders te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2004/C 71/65)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster is een staalproducent met installaties voor de
productie van ruwijzer en staal in Frankrijk, Spanje, Duitsland
en België. Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 13 oktober 2003 (1) stelt een regeling                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vast voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de               schappen is op 13 januari 2004 beroep ingesteld tegen Raad
Gemeenschap. Deze richtlijn stelt een vergunningenstelsel in             van de Europese Unie en Europees Parlement door Le Front
voor bepaalde activiteiten die broeikasgasemissie meebrengen,            National, gevestigd te Saint-Cloud (Frankrijk), Marie-France
waaronder de productie van ruwijzer en staal, en bepaalt                 Stirbois, wonende te Villeneuve-Loubey (Frankrijk), Bruno
dat voor de betrokken installaties emissierechten worden                 Gollnisch, wonende te Limonest (Frankrijk), Carl Lang, wonen-
toegekend. Indien een installatie meer broeikasgasemissie                de te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez,
veroorzaakt dan haar op grond van de emissierechten in de                wonende te Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te
betrokken handelsperiode is toegestaan, moet een geldboete               Overijse (België), Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België)
worden betaald.                                                          en Mario Borghezio, wonende te Turijn (Italië), vertegenwoor-
                                                                         digd door Wallerand de Saint-Just, advocaat.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de
betwiste bepalingen inbreuk maken op haar fundamentele
eigendomsrecht en haar belemmert in het ontplooien van een               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
economische activiteit, door van haar te vereisen dat haar
installaties onder onaanvaardbare voorwaarden opereren. Ver-
zoekster stelt voorts dat er voor staalproducenten weinig                —     verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parle-
technologisch potentieel voorhanden is om hun                                  ment en de Raad van 4 november 2003 betreffende het
broeikasgasemissies nog verder te kunnen verminderen dan de                    statuut en de financiering van politieke partijen op
18 % vermindering die sinds 1990 reeds is bereikt, en dat de                   Europees niveau, nietig te verklaren;
toepassing van betrokken richtlijn op dergelijke installaties
derhalve een inbreuk op het evenredigheidsbeginsel vormt.
Verzoekster voert tevens inbreuk op het gelijkheidsbeginsel              —     het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
aan en betoogt dat andere sectoren waarmee zij in een                          kosten van het geding en te veroordelen tot betaling van
rechtstreekse concurrentieverhouding staat en die vergelijkbare                de honoraria van de advocaat ten belope van 10 000 euro.
of zelfs hogere broeikasgasemissies veroorzaken, zoals produ-
centen van non-ferrometalen en chemicaliën, niet onder de
richtlijn vallen. In dezelfde context betoogt verzoekster voorts
dat staalproducenten klem zitten in een unieke situatie waarin
zij de eventuele wegens overmatige emissie opgelegde geldboe-            Middelen en voornaamste argumenten
tes niet op hun klanten kunnen afwentelen. Verzoekster stelt
ook dat de betwiste bepalingen inbreuk maken op de vrijheid
van vestiging binnen de Europese Unie door de aantasting van
haar recht om een productie vrijelijk van een minder efficiënte          Tot staving van hun beroep voeren verzoekers dezelfde
installatie in de ene lidstaat naar een efficiëntere installatie in      middelen aan als die van verzoekers in zaak T-13/04 (1). Zij
een andere lidstaat te verplaatsen. Ten slotte voert verzoekster         stellen eveneens dat de bestreden verordening de Franse wet
inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel aan, aangezien de                nr. 95-65 van 19 januari 1995 betreffende de financiering
richtlijn verplichtingen oplegt waarvan de financiële conse-             van politieke partijen schendt. Deze wet verbiedt immers
quenties niet zijn te voorzien.                                          financiering door rechtspersonen terwijl de bestreden verorde-
                                                                         ning niet voorziet in een dergelijk verbod en aldus aanleiding
                                                                         kan geven tot omzeiling van het Franse verbod.
(1) Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van
    13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel
    in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot
    wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32-     (1) Zaak T-13/04; Bonde e.a./Parlement en Raad.
    46).


title: Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door W. J. C. Hilsdon tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-304/97)

text:
28.3.98              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 94/25
Ð dat de opdracht lijkt te zijn gegund na 14 april 1997,            Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
    datum waarop de geldigheid van de offertes verstreek,           pese Gemeenschappen ingesteld door W. J. C. Hilsdon,
    terwijl de inschrijvers niet zijn gevraagd of zij hun prijs     vertegenwoordigd door R. Hutchings, Solicitor bij Dawson
    handhaafden;                                                    & Co., Londen.
Ð dat, onder voorbehoud van later onderzoek van het                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    administratief dossier, moet worden aangenomen, dat
    de gekozen offerte niet voldoet aan de vereisten van
    het bijzonder bestek, zodat het besluit om die offerte          Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-
    te kiezen ongeldig is.                                               ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in
                                                                         bijlage 1 bij het verzoekschrift;
                                                                    Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.
Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door SPRL EÂcole               Middelen en voornaamste argumenten
de Maîtrise Automobile tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                    Verzoeker vordert schadevergoeding daar hij als SLOM
                       (Zaak T-303/97)                              III-producent buiten de vergoedingsregeling voor SLOM I-
                         (98/C 94/64)                               en II-producenten valt en derhalve geen vergoeding heeft
                                                                    aangeboden gekregen voor de periode waarin hij, vóór de
                                                                    invoering van SLOM-quota, geen quotum bezat.
                      (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Gemeenschappen is op 5 december 1997 beroep ingesteld               met die in de zaken T-195/94 en T-202/94, Quiller en
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 Heusmann/Raad en Commissie (1), en in zaak T-10/96,
SPRL EÂcole de Maîtrise Automobile, gevestigd te Luxem-             Lay/Raad en Commissie (2).
burg, vertegenwoordigd door L. Van Damme, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                    De verjaringstermijn bedoeld in artikel 43 van s' Hofs EG-
kantore van F. Chorfi, rue des Girondins 8.
                                                                    Statuut is volgens verzoeker pas ingegaan op de datum
                                                                    waarop het Hof de niet-toekenning van quota aan de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 SLOM II-groep onrechtmatig heeft verklaard. Subsidiair
                                                                    stelt hij, dat de tot 1993 verzuimde invoering van SLOM
Ð het besluit van onbekende datum waarbij de Commis-                III-quota een aanhoudende inbreuk opleverde en dat de
    sie de opdracht voor het geven van beroepsopleiding             Raad en de Commissie derhalve vanaf het einde van de
    aan haar chauffeurs heeft gegund aan de vennootschap            niet-leveringsverbintenis tot die datum voortdurend zijn
    Jesco Auto Training School, nietig te verklaren;                gewettigd vertrouwen hebben geschonden.
Ð de daaruit voortvloeiende stilzwijgende afwijzing van             (1) PB C 188 van 9.7.1994, blz. 16, en
    verzoeksters offerte nietig te verklaren.                           C 218 van 6.8.1994, blz. 22.
                                                                    (2) PB C 133 van 4.5.1996, blz. 23.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-302/97.
                                                                    Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door J. Hull tegen
                                                                    Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-305/97)
Beroep, op 8 december 1997 ingesteld door W. J. C. Hils-                                      (98/C 94/66)
don tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (Zaak T-304/97)
                         (98/C 94/65)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen
                     (Procestaal: Engels)                           Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
                                                                    pese Gemeenschappen ingesteld door J. Hull, vertegen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   woordigd door R. Hutchings, Solicitor bij Dawson & Co.,
Gemeenschappen is op 8 december 1997 beroep tegen                   Londen.


title: Zaak F-69/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2012 — Dekker/Europol

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2012 — Dekker/Europol
   (Zaak F-69/12) (1)

   2013/C 38/65
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 319 van 20.10.12, blz. 17.


title: Zaak T-345/00: Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Pharmacia & Upjohn SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 45/20               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.2.2001
Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Pharmacia                   Middelen en voornaamste argumenten
& Upjohn SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen                                    De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                       die in zaak C-344/00, CEVA/Commissie (1).
                       (Zaak T-345/00)
                                                                       (1) Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad.
                        (2001/C 45/43)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       Beroep, op 14 november 2000 ingesteld door A. Barth
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 november 2000 beroep ingesteld tegen                                          (Zaak T-348/00)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pharmacia
& Upjohn SA, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en                                              (2001/C 45/44)
D. Brinckman van Liedekerke Siméon Wessing Houthoff,
advocaten te Brussel.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    schappen is op 14 november 2000 beroep tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Barth,
                                                                       wonende te Lenzkirch (Duitsland), vertegenwoordigd door
—    krachtens artikel 232 EG-Verdrag vast te stellen, dat de          E. J. H. Moons, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebben-
     Commissie haar verplichtingen uit het gemeenschaps-               de te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar,
     recht niet is nagekomen door niet de nodige maatregelen           Avenue Guillaume 13 A.
     te nemen voor opneming van progesteron in bijlage II bij
     verordening nr. 2377/90 na ontvangst van het positieve
     advies van het comité voor diergeneesmiddelen, in het             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     bijzonder door geen ontwerpverordening voor opneming
     van progesteron in bijlage II op te stellen en deze ter           —     onderhavig verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te
     goedkeuring voor te leggen aan het permanent comité;                    verklaren;
                                                                       —     te zeggen voor recht dat er opzichtens verzoeker geen
                                                                             terugvorderingsgrond bestaat conform art. 85 van het
—    de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie,
                                                                             Ambtenarenstatuut van de Europese Commissie;
     te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoek-
     ster heeft geleden als gevolg van haar onrechtmatig               —     te zeggen voor recht dat er in hoofde van verzoeker
     verzuim handelend op te treden, en deze te bepalen op                   bijzondere omstandigheden bestaan sinds 24 september
     271 170 euro dan wel op een ander bedrag overeen-                       1998 en hij derhalve verder aanspraak kan maken op een
     komend met verzoeksters schade zoals die door het                       huishoudvergoeding conform art. 1 c) bijlage VII bij het
     Gerecht tijdens het geding nader is vastgesteld, daarbij in             Ambtenarenstatuut;
     het bijzonder lettend op haar toekomstige schade;
                                                                       —     dienvolgens de Europese Commissie te veroordelen tot:
—    subsidiair, te bepalen dat partijen binnen een redelijke                1)    de terugbetaling van een bedrag van EUR 2 543,20
     termijn na de uitspraak van het arrest cijfers over de                        te vermeerderen met de intresten vanaf de respectie-
     tussen hen overeengekomen schadevergoeding aan het                            velijke data van inhouding;
     Gerecht voorleggen dan wel, bij gebreke van overeen-
     stemming, binnen dezelfde termijn hun met cijfers onder-                2)    de terugbetaling van een bedrag van DEM 1 053,18
     bouwde opmerkingen bij het Gerecht indienen;                                  eveneens te vermeerderen met de intresten vanaf de
                                                                                respectievelijke data van inhouding;
—    te bepalen dat over het te betalen bedrag rente ad 8 % per              3)    de verdere betaling van de huishoudvergoeding aan
     jaar, dan wel een ander naar het oordeel van het Gerecht                      verzoeker vanaf maart 2000 te vermeerderen met
     juist voorkomend percentage, verschuldigd is vanaf de                         de vergoedende intresten vanaf de verstreken betaal-
     datum van het arrest van het Gerecht tot aan de dag van                       data;
     algehele voldoening;
                                                                       —     alle bedragen te vermeerderen met de gerechtelijke
                                                                             intresten en de kosten van het geding, rechtsplegingsver-
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 goeding inbegrepen.


title: Zaak C-349/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 13 juni 2017 — Eesti Pagar AS/Ettevõtluse Arendamise Sihtasutus, Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 13 juni 2017 — Eesti Pagar AS/Ettevõtluse Arendamise Sihtasutus, Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium
   (Zaak C-349/17)
   (2017/C 269/17)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eesti Pagar AS

      Verwerende partijen: Ettevõtluse Arendamise Sihtasutus, Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium

      Prejudiciële vragen

               a)

               Moet artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 800/2008 (1) van de Commissie waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard („de algemene groepsvrijstellingsverordening”) in die zin worden uitgelegd, dat, indien de te steunen activiteit er bijvoorbeeld in bestaat een fabrieksinstallatie te verwerven, in het kader van deze bepaling met „de werkzaamheden aan het project of de activiteit” is begonnen op het moment waarop de koopovereenkomst inzake deze installatie werd gesloten? Mogen de autoriteiten van een lidstaat bij de beoordeling of inbreuk is gemaakt op de in de bovengenoemde bepaling opgenomen voorwaarde, afgaan op de kosten van de ontbinding van een overeenkomst die niet voldoet aan het vereiste van een stimulerend effect? Indien de autoriteiten van de lidstaat hiertoe bevoegd zijn, hoe hoog dienen de kosten van de ontbinding van de overeenkomst (in procenten) dan te zijn om ervan uit te kunnen gaan dat deze kosten, met het oog op de vervulling van het vereiste van een stimulerend effect, voldoende marginaal zijn?

               b)

               Is een autoriteit van een lidstaat ook dan verplicht door haar toegekende onrechtmatige steun terug te vorderen indien de Europese Commissie geen dienovereenkomstig besluit heeft vastgesteld?

               c)

               Wordt bij steunontvangers gewettigd vertrouwen gewekt indien een autoriteit van een lidstaat bij het besluit steun te verlenen ten onrechte veronderstelde dat deze steun onder de groepsvrijstellingsverordening viel, terwijl deze instantie in werkelijkheid onrechtmatige steun toekende? Kunnen steunontvangers zich, ter onderbouwing van een gewettigd vertrouwen, in het bijzonder beperken tot het argument dat de autoriteit van de lidstaat bij de toekenning van de onrechtmatige steun op de hoogte was van de omstandigheden waardoor de steun niet onder de groepsvrijstellingsverordening viel?
               Indien bovenstaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten het openbare belang en het individuele belang tegen elkaar worden afgewogen. Is het in het kader van deze afweging van belang of de Europese Commissie met betrekking tot de onderhavige steun een besluit heeft vastgesteld waarin zij deze steun met de interne markt onverenigbaar heeft verklaard?

               d)

               Welke verjaringstermijn is van toepassing indien een instantie van een lidstaat onrechtmatige steun terugvordert? Bedraagt deze termijn tien jaar, overeenkomstig de termijn waarna steun volgens de artikelen 1 en 15 van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) van de Raad van de Europese Unie tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag bestaande steun wordt en niet meer kan worden teruggevorderd, of vier jaar, overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (3) van de Raad van de Europese Unie betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen?
               Wat is de rechtsgrondslag voor een dergelijke terugvordering, indien steun uit een structuurfonds werd toegekend: artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie of verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van de Europese Unie betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen?

               e)

               Is een autoriteit van een lidstaat die onrechtmatige steun terugvordert, gehouden rente van de ontvanger van onrechtmatige steun te eisen? Indien ja, welke regels zijn dan van toepassing op de berekening van de rente, onder meer ten aanzien van het rentepercentage en de berekeningsperiode?

      (1)  PB 2008, L 214, blz. 3.

      (2)  PB 1999, L 83, blz. 1.

      (3)  PB 1995, L 312, blz. 1.


title: Zaak T-105/03: Beroep, op 17 maart 2003 ingesteld door T. Dionyssopoulou tegen Raad van de Europese Unie

text:
10.5.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 112/47
Regionale Ontwikkeling (EFRO), die in de vorm van een                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
globale subsidie voor de werkzaamheden van een informatie-
centrum voor de samenwerking tussen ondernemingen en de                —     het definitieve beoordelingsrapport van mevrouw Dio-
aanmoediging van investeringen bij beschikking C(93)256/4                    nyssopoulou, gedateerd 20 december 2002, nietig te
van de Commissie van 16 februari 1993 was toegekend in het                   verklaren;
kader van het Communautair bestek voor de structurele
bijstandsverlening van de Gemeenschap — doelstelling nr. 1
— van de Regione Sicilia, en betreffende de terugvordering             —     de Raad tot 8 000 euro schadevergoeding te veroordelen;
van het door de Commissie uit dien hoofde betaalde voorschot.
                                                                       —     verweerder in de kosten te verwijzen.
Tot staving van haar vorderingen betoogt verzoekster het
volgende:
—      Schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/        Middelen en voornaamste argumenten
       88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling
       van toepassingsbepalingen van verordening (EEG)
       nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de            Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen de beoorde-
       bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen        lingen die voorkomen in haar definitieve beoordelingsrapport
       enerzijds en van die bijstandsverlening met die van             voor de periode van 1 juli 1999 tot 30 juni 2001.
       de Europese Investeringsbank en de andere bestaande
       financieringsinstrumenten anderzijds (1), voor zover het
       CIS in casu de goedgekeurde bijstand niet vrijwillig heeft      In dit verband beroept zij zich op schending van de Gids
       misbruikt. Het was haar enkel, buiten haar schuld, maar         voor de beoordeling en kennelijke beoordelingsfout. Deze
       uitsluitend door te laat handelen van de Siciliaanse            schending en deze kennelijke fout zouden met name voort-
       regionale autoriteiten bij de totstandkoming van de             vloeien uit het stilzwijgend aan verzoekster gemaakte verwijt,
       overeenkomst tussen verweerster en het CIS, onmogelijk          om medische redenen niet ten volle aan alle taken van de
       deze actie uit te voeren.                                       dienst te hebben kunnen deelnemen.
—      Schending van artikel 14 van voormelde overeenkomst.
       De Commissie had de gemaakte kosten moeten vergoe-
       den, vooral gezien de omstandigheid dat de tussenper-
       soon in casu de voorziene werkzaamheden niet heeft
       kunnen verrichten om redenen die niet voorzienbaar
       waren en niet aan haar zijn toe te rekenen.
                                                                       Beroep, op 14 maart 2003 ingesteld door H. Mc Auley
Voorts beroept verzoekster zich op schending van de begin-                           tegen Raad van de Europese Unie
selen van overmacht, evenredigheid en bescherming van het
gewettigd vertrouwen alsmede op misbruik van bevoegdheid.
                                                                                (Zaak T-106/03)
( 1) PB L 374, van 31.12.1988, blz. 1.
                                                                                (2003/C 112/88)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Beroep, op 17 maart 2003 ingesteld door T. Dionyssopou-
             lou tegen Raad van de Europese Unie                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 14 maart 2003 beroep ingesteld tegen Raad
                          (Zaak T-105/03)                              van de Europese Unie door H. Mc Auley, wonende te
                                                                       Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd door S. Orlan-
                                                                       di, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten.
                          (2003/C 112/87)
                          (Procestaal: Frans)                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de
schappen is op 17 maart 2003 beroep ingesteld tegen Raad                     periode van 1 juli 1999 tot en met 30 juni 2001;
van de Europese Unie door T. Dionyssopoulou, wonende te
Brussel (België), vertegenwoordigd door F. Renard, advocaat.           —     verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-351/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2016 door 100 % Capri Italia tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-198/14, 100 % Capri Italia/EUIPO — IN.PRO.DI (100 % Capri)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/19

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juni 2016 door 100 % Capri Italia tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-198/14, 100 % Capri Italia/EUIPO — IN.PRO.DI (100 % Capri)
   (Zaak C-351/16 P)
   (2017/C 014/24)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: 100 % Capri Italia Srl (vertegenwoordigers: P. Pozzi, G. Ghisletti, F. Braga, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Inghirami produzione distribuzione SpA (IN.PRO.DI)
   Bij beschikking van 10 november 2016 heeft het Hof (Zevende kamer) de hogere voorziening afgewezen en 100 % Capri Italia Srl verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak T-787/16: Beroep ingesteld op 11 november 2016 — QD/EUIPO

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/40

         Beroep ingesteld op 11 november 2016 — QD/EUIPO
   (Zaak T-787/16)
   (2017/C 022/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: QD (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het EUIPO van 4 maart 2016 om geen definitief besluit te nemen over verzoeksters verzoek van 19 januari 2016 om een tweede verlenging van de krachtens artikel 2, onder f), RAP gesloten overeenkomst en om een definitief besluit over dat verzoek uit te stellen naar een „specifieke procedure” in de toekomst; en

               —

               het EUIPO te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door het EUIPO van de relevante bepalingen van het Statuut en de RAP, namelijk artikel 90, lid 1, van het Statuut (in samenhang met artikel 46 RAP), bijlage III bij het Statuut, de artikelen 2, 8 en 53 RAP en artikel 110 van het Statuut;

               2.

               Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming door het EUIPO van zijn fiduciaire plicht;

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending door het EUIPO van het beginsel van behoorlijk bestuur (artikel 41, leden 1, 2 en 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie);

               4.

               Vierde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid door het EUIPO.


title: Zaak C-27/02: Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 14 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Petra Engler en Janus Versand Gesellschaft m.b.H

text:
4.5.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 109/23
in de weg staan aan een sociaal plan op grond waarvan                 3.b)     Moet deze richtlijn aldus worden uitgelegd, dat zij in
onafhankelijk van de duur van de tewerkstelling, dus zonder           de weg staat aan een sociaal plan op grond waarvan onafhanke-
rekening te houden met „dienstjaren”, alleen op grond van             lijk van de duur van de tewerkstelling, dus zonder rekening te
leeftijd — en het voor mannen en vrouwen naargelang hun               houden met „dienstjaren”, alleen op grond van leeftijd en het
leeftijd forfaitair bezien uiteenlopend gevaar van langere            voor mannen en vrouwen naargelang hun leeftijd forfaitair
werkloosheid — aan alle vrouwelijke werknemers die op het             bezien uiteenlopend gevaar van langere werkloosheid — aan
tijdstip van ontslag 50 jaar zijn en aan alle mannelijke              alle vrouwelijke werknemers die op het tijdstip van ontslag 50
werknemers die op het tijdstip van ontslag 55 jaar zijn, een          jaar zijn en aan alle mannelijke werknemers die op het tijdstip
„overbruggingspensioen” ten bedrage van 75 % van het laatste          van ontslag 55 jaar zijn, een „overbruggingspensioen” ten
brutomaandsalaris voor vijf jaar, doch maximaal tot het tijdstip      bedrage van 75 % van het laatste brutomaandsalaris voor
van de wettelijke pensioenaanspraak wordt toegekend?                  vijf jaar, doch maximaal tot het tijdstip van de wettelijke
                                                                      pensioenaanspraak wordt toegekend?
1.b)     Moet in het bijzonder het begrip beloning in artikel 141
EG en in artikel 1 van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat
het voor prestaties die niet aanknopen bij de verrichte arbeid,
doch enkel bij het tot het personeelsbestand behoren en bij de
op de werkgever rustende socialeregelingsverplichting, de
dekking van het risico van blijvende werkloosheid omvat,
zodat de beloning gelijk moet worden geacht, wanneer die —
forfaitair bezien — dezelfde omvang van het risico dekt, ook
wanneer dit risico bij mannen en vrouwen typischerwijze in
verschillende leeftijdsgroepen begint?                                Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 14 ja-
                                                                      nuari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                       tussen Petra Engler en Janus Versand Gesellschaft m.b.H
1.c)     Of kan, wanneer het begrip „beloning” in deze bepalin-
gen toch alleen slechts de betaling in geld als zodanig omvat,                                  (Zaak C-27/02)
het aldus begrepen uiteenlopende risico een verschillende
behandeling van mannen en vrouwen rechtvaardigen?
                                                                                (2002/C 109/37)
2)     Moet het begrip „ondernemings- of sectoriële regeling
inzake sociale zekerheid” in de zin van artikel 2, lid 1, van
richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende
de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                      Het Oberlandesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van
van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële
                                                                      14 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
regelingen inzake sociale zekerheid (PB L 225, blz. 40, zoals
                                                                      op 31 januari 2002, in het geding tussen Petra Engler en Janus
gewijzigd bij richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december
                                                                      Versand Gesellschaft m.b.H, het Hof van Justitie van de
1996, PB L 46, blz. 20) aldus worden uitgelegd, dat het ook
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
overbruggingspensioenen in de hiervóór bedoelde zin omvat?
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Moet het begrip risico van „ouderdom, met inbegrip van                Is het in § 5j van het Oostenrijkse Konsumentenschutzgesetz
vervroegde uittreding” in artikel 4 van de richtlijn aldus worden     (KSchG), BGBl 1979/140, in de versie van artikel I Z 2 van
uitgelegd, dat het ook dergelijke „overbruggingspensioenen”           het Oostenrijkse Fernabsatz-Gesetz, BGBl I 1999/185, aan
omvat?                                                                consumenten verleende recht om de schijnbaar gewonnen
                                                                      prijs in rechte op te eisen van ondernemingen, wanneer deze
                                                                      aan bepaalde consumenten brieven zenden (hebben gezonden)
                                                                      waarin een winsttoezegging of een vergelijkbare mededeling
Omvat het begrip „regeling” in artikel 6, lid 1, sub c, van de        wordt gedaan, en door de wijze waarop deze brieven zijn
richtlijn enkel de aanvangsvoorwaarden voor het recht op              opgesteld de indruk wordt gewekt, dat de consument een
het overbruggingspensioen of ook het tot het gezamenlijke             bepaalde prijs heeft gewonnen, ook dán
personeelsbestand behoren?
                                                                      1)    een vordering uit overeenkomst in de zin van artikel 13,
3.a)     Moet richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari               punt 3, of
1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van             2)    een vordering uit overeenkomst in de zin van artikel 5,
de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                 punt 1, of
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
(PB L 39, blz. 40) aldus worden uitgelegd, dat het bij het
hiervóór genoemde „overbruggingspensioen” om een ontslag-           3)    een vordering uit onrechtmatige daad in de zin van
voorwaarde in de zin van artikel 5 van deze richtlijn gaat?                 artikel 5, punt 3,
 ---pagebreak--- C 109/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffen-            3)    Zijn personen die iemand verzorgen in de zin van § 19
de de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van                    SGB XI werknemers in de zin van artikel 39 EG? Zo ja, is
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, wanneer een                      het bijgevolg verboden hen de prestatie „betaling van
verstandige consument op grond van de hem toegestuurde                        bijdragen in de pensioenverzekering” te weigeren omdat
documenten ervan uit kon gaan, dat het voor hem gereserveer-                  zij niet op het grondgebied van de bevoegde staat wonen
de bedrag enkel nog door terugzending van een als bijlage                     of er niet hun gewoonlijke verblijfplaats hebben?
meegezonden uitbetalingsbericht behoefde te worden opgeëist,
en de uitbetaling van de prijs dan ook niet afhankelijk was van
de bestelling en levering van producten bij de onderneming
                                                                        (1) PB L 149, blz. 2.
die de winsttoezegging heeft gedaan, waarbij de consument
echter gelijktijdig met de zogenaamde winsttoezegging een
catalogus van deze onderneming met een vrijblijvend test-
aanvraagformulier kreeg toegestuurd?
Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, behoeven de
beide andere vragen niet te worden beantwoord.
                                                                        Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 novem-
                                                                        ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoek van het Sozialgericht Aachen van 18 januari
                                                                        tussen Landeszahnärztekammer Hessen en Dr. med. Mar-
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        kus Vogel, mede in het geding geroepen: Landesärztekam-
Maria Barth en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz,
                                                                        mer Hessen, mede deelnemend aan de procedure: de
mede in het geding geroepen: 1) PAX Familienfürsorge
                                                                            Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht
Krankenversicherung, 2) Landesamt für Besoldung und
               Versorgung Nordrhein-Westfalen
                                                                                (Zaak C-35/02)
                         (Zaak C-31/02)
                        (2002/C 109/38)                                                          (2002/C 109/39)
Het Sozialgericht Aachen heeft bij beschikking van 18 januari
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
4 februari 2002, in het geding tussen Maria Barth en Landesver-         Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 8 no-
sicherungsanstalt Rheinprovinz, mede in het geding geroepen:            vember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
1) PAX Familienfürsorge Krankenversicherung, 2) Landesamt               op 12 februari 2002, in het geding tussen Landeszahnärz-
für Besoldung und Versorgung Nordrhein-Westfalen, het Hof               tekammer Hessen, Wiesbaden en Dr. med. Markus Vogel,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 mede in het geding geroepen: Landesärztekammer Hessen,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  mede deelnemend aan de procedure: de Oberbundesanwalt
1)    Zijn de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1)          beim Bundesverwaltungsgericht, het Hof van Justitie van de
      van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en              beslissing over de navolgende vragen:
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
      binnen de Gemeenschap verplaatsen, ook van toepassing             Is het in overeenstemming met artikel 1 van richtlijn
      op de Duitse Pflegeversicherung (verzekering tegen het            78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de
      risico van hulpbehoevendheid), wanneer de bescherming             coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      tegen het risico van hulpbehoevendheid overeenkomstig             betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tand-
      § 23 juncto § 110 Sozialgesetzbuch — soziale Pflegeversi-         heelkunde (1), dat een nationale regeling artsen in het algemeen
      cherung — (SGB XI) (eventueel gedeeltelijk) op een                toestaat permanent de tandheelkunde te beoefenen, zonder dat
      particuliere overeenkomst inzake Pflegeversicherung be-           de begunstigden de door de richtlijn vereiste en uit een
      rust?                                                             dienovereenkomstig diploma blijkende opleiding in de tand-
                                                                        heelkunde hebben gevolgd?
2)    Zijn de bijdragen in de wettelijke pensioenverzekering die
      overeenkomstig § 44 SGB XI juncto §§ 3, eerste volzin,
      sub 1a, en 166, lid 2, Sozialgesetzbuch — Gesetzliche             Hangt het antwoord op deze vraag af van de vraag of de
      Rentenversicherung — (SGB VI) door de verzekeraars in             werkzaamheid onder de titel „tandarts” wordt uitgeoefend?
      de Pflegeversicherung moeten worden betaald voor niet-
      beroepsmatige zorgverstrekkers, een „prestatie bij ziekte”
      in de zin van artikel 4, lid 1, sub a van verordening (EEG)
      nr. 1408/71? Zo ja, kan een soortgelijke prestatie ook            (1) PB L 233 van 24.8.1978, blz. 10.
      worden geleverd voor personen die iemand in het land
      van de bevoegde verzekeraar verzorgen, maar die in een
      andere lidstaat wonen?


title: Zaak C-202/05: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales) Chancery Division (Patents Court) van 20 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem en Comptroller-General of Patents

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/8

         Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales) Chancery Division (Patents Court) van 20 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem en Comptroller-General of Patents
   (Zaak C-202/05)
   (2005/C 193/14)
   Procestaal: Engels
   De High Court of Justice (England and Wales) Chancery Division (Patents Court) heeft bij beschikking van 20 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei 2005, in het geding tussen Yissum Research and Development Company of the Hebrew University of Jerusalem en Comptroller-General of Patents, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen over de uitlegging van artikel 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) (hierna: „verordening”):

               1.

               Wat wordt, in een geval waarin het basisoctrooi een tweede medische toepassing van een therapeutisch agens beschermt, in artikel 1, sub b, van de verordening bedoeld met „product”, en speelt met name de toepassing van het therapeutische agens een rol bij de definitie van het begrip „product” in de zin van de verordening?

               2.

               Betekent het begrip „samenstelling van werkzame stoffen van een geneesmiddel” in de zin van artikel 1, sub b, van de verordening, dat elk bestanddeel van de samenstelling therapeutische werking moet hebben?

               3.

               Is er ook sprake van een „samenstelling van werkzame stoffen van een geneesmiddel” wanneer een samenstelling van stoffen twee bestanddelen bevat, waarvan het ene een stof is met een therapeutisch effect voor een specifieke indicatie, en het andere een toedieningsvorm van het geneesmiddel, waardoor het geneesmiddel doeltreffend is voor die indicatie?

      (1)  PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.


title: Zaak T-271/99: Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 47/30              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.2.2000
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio
                                                                       Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
                                                                       Foral de Alava, tegen Commissie van de Europese
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                                     Gemeenschappen
   14 juli 1999, voorzover daarbij het belastingkrediet waarin
   is voorzien bij Norma Foral de Gipuzkoa nr. 7/1997 van
   22 december 1997, als steunmaatregel in de zin van artikel                                  (Zaak T-271/99)
   87 EG wordt aangemerkt;
                                                                                (2000/C 47/52)
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
Tot staving van haar aanspraken stelt verzoeker, dat de                Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
Commissie in de bestreden beschikking:                                 Foral de Alava, te Alava (Spanje), vertegenwoordigd door
                                                                       D. A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten te
                                                                       Barcelona en Madrid, respectievelijk Brussel, domicilie gekozen
— het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG,          hebbende te Brussel, kantoor Cuatrecasas, Kortenberglaan 60.
   onjuist heeft uitgelegd, waar zij stelt dat het belastingkrediet
   waarin Norma Foral de Gipuzkoa nr. 7/1997 voorziet, een
   selectieve maatregel, en dus een maatregel van staatssteun          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
   is: volgens verzoeker is het belastingkrediet een algemene
   maatregel, die gelijkelijk van toepassing is op alle markdeel-      — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
   nemers voorzover zij voldoen aan de in de regeling gestelde             14 juli 1999, voorzover daarbij het belastingkrediet waarin
   voorwaarde, die objectief en niet-discriminerend zijn; zelfs            is voorzien bij Norma Foral de Alava nr. 22/1994 van
   in de veronderstelling dat de betrokken maatregel tot op                20 december 1994, zoals gewijzigd, als steunmaatregel in
   zekere hoogte selectief was, zou zulks zijn rechtvaardiging             de zin van artikel 87 EG wordt aangemerkt;
   vinden in de aard en de strekking van de regeling, waarbij
   zij aangetekend dat het toepassingsgebied daarvan geen              — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
   discriminerend karakter heeft, maar is vastgesteld op basis
   van objectieve en horizontale voorwaarden en criteria,
   en bovendien bijdraagt tot de doeltreffendheid van de               Middelen en voornaamste argumenten
   belastingregeling waarvan zij een onderdeel is;
                                                                       De aangevoerde middelen komen overeen met die in zaak
— artikel 87 EG onjuist uitlegt, waar zij stelt dat sprake is van      T-269/99.
   staatssteun zonder dat conform deze bepaling de vervalsing
   van de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van
   het handelsverkeer is vastgesteld;
— ten onrechte stelt, dat de Spaanse autoriteiten de aanmel-
   dingsplicht van artikel 88, lid 3, EG, hebben geschonden;
                                                                       Beroep, op 3 november 1999 ingesteld door Territorio
— misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid, waar zij de             Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia — Diputa-
   procedure inzake staatssteun heeft toegepast in plaats van          ción Foral de Bizkaia, tegen Commissie van de Europese
   die welke door de gemeenschapswetgever is voorzien                                         Gemeenschappen
   (inzake fiscale harmonisatie), op welk gebied haar bevoegd-
   heden evenwel veel geringer zijn, en worden gedeeld met
   de Raad van de Europese Unie;                                                               (Zaak T-272/99)
— de motiveringsplicht schendt, nu niet duidelijk is gepreci-                                   (2000/C 47/53)
   seerd op grond van welke elementen feitelijk en rechtens
   de Commissie de gevraagde belastingmaatregel als maatre-
   gel van staatssteun in de zin van artikel 87 EG heeft aange-                               (Procestaal: Spaans)
   merkt.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
                                                                       Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia — Diputación


title: Zaak T-123/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Legré/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/18

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Legré/Raad
   (Zaak T-123/11)
   2011/C 130/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Legré (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoeker;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak T-583/10: Beroep ingesteld op 27 december 2010 — Deutsche Telekom/BHIM — TeliaSonera Denmark (Tint magenta)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/31

         Beroep ingesteld op 27 december 2010 — Deutsche Telekom/BHIM — TeliaSonera Denmark (Tint magenta)
   (Zaak T-583/10)
   2011/C 55/56
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Dolde, V. von Bomhard en B. Goebel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: TeliaSonera Denmark A/S (Kopenhagen, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 oktober 2010 in zaak R 463/2009-4 vernietigen;

               —

               verweerder of de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien zij tussenkomt in deze zaak, verwijzen in de kosten van procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: kleurmerk bestaande in een tint magenta voor diensten van de klassen 38 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 212787

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute weigeringsgronden overeenkomstig de artikelen 4 en 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: sluiting van de procedure na de intrekking van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 59 van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep: (i) de ontvankelijkheid van het beroep niet naar behoren heeft beoordeeld, en (ii) de artikelen 85, lid 3, en 83 van verordening nr. 207/2009 van de Raad heeft geschonden door voorbij te gaan aan het legitieme belang bij voortzetting van de procedure.


title: Zaak C-338/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 juni 2016 door de Portugese Republiek tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-551/15, Portugal/Commissie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/12

         Hogere voorziening ingesteld op 16 juni 2016 door de Portugese Republiek tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 april 2016 in zaak T-551/15, Portugal/Commissie
   (Zaak C-338/16 P)
   (2016/C 326/22)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking, voor zover het Gerecht daarbij de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid gegrond heeft verklaard;

               —

               vaststelling dat het beroep tegen het bestreden besluit rechtsgeldig is ingesteld binnen de door artikel 263 VWEU gestelde termijn;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in alle procedurekosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Portugese Republiek is van mening dat de beschikking nietig is om de volgende redenen:

      A — Eerste middel – Berekening van de termijn voor beroep tegen het besluit van 20 juli 2015

      Eerste argument

   Schending van artikel 263 VWEU.

      Tweede argument

   Berekening van de beroepstermijn vanaf de kennisgeving van het definitieve besluit, zijnde het bestreden besluit, op 20 juli 2015

      B — Tweede middel – Berekening van de beroepstermijn vanaf de publicatie van het bestreden besluit in het Publicatieblad

      Eerste argument

   De bewoordingen van artikel 263, zesde alinea, VWEU.

      Tweede argument

   Bestaan van een vaste praktijk inzake de publicatie van soortgelijke besluiten en van identieke vroegere procedures

      C — Derde middel – Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door niet de voorkeur te geven aan de formulering die niet leidt tot verval.


title: Zaak C-390/08: Beroep ingesteld op 5 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/27

         Beroep ingesteld op 5 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-390/08)
   (2008/C 285/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de informatie te hebben verstrekt die wordt vereist door artikel 3, lid 2, van beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (1) juncto de artikelen 8, 9, 10 en 11 van beschikking 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (2), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 2, van beschikking nr. 280/2004/EG juncto de artikelen 8, 9, 10 en 11 van beschikking 2005/166/EG;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Krachtens artikel 3, lid 2, van beschikking nr. 280/2004/EG juncto beschikking 2005/166/EG moeten de lidstaten uiterlijk op 15 maart 2005 en vervolgens om de twee jaar aan de Commissie rapporteren welke maatregelen zij hebben genomen ter beperking en/of vermindering van de emissies van broeikasgassen en ter uitvoering van het Protocol van Kyoto.
   Toen dit beroep werd ingesteld, had verweerder deze maatregelen nog altijd niet meegedeeld.

      (1)  PB L 49, blz. 1.

      (2)  PB L 55, blz. 57.


title: Zaak C-393/15: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie/ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Belastingen — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 168 — Artikel 169, onder a) — Vennootschap die is gevestigd in een lidstaat waar zij belaste handelingen verricht — Filiaal dat in een andere lidstaat is geregistreerd voor de betaling van de belasting over de toegevoegde waarde — Belaste handelingen die incidenteel in die staat worden verricht — Hoofdactiviteit die bestaat uit het verrichten van interne handelingen ten gunste van die vennootschap — Belasting over de toegevoegde waarde die door dat filiaal vooruit is betaald — Aftrek in de lidstaat van registratie]

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/4

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie/ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce
   (Zaak C-393/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Belastingen - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168 - Artikel 169, onder a) - Vennootschap die is gevestigd in een lidstaat waar zij belaste handelingen verricht - Filiaal dat in een andere lidstaat is geregistreerd voor de betaling van de belasting over de toegevoegde waarde - Belaste handelingen die incidenteel in die staat worden verricht - Hoofdactiviteit die bestaat uit het verrichten van interne handelingen ten gunste van die vennootschap - Belasting over de toegevoegde waarde die door dat filiaal vooruit is betaald - Aftrek in de lidstaat van registratie])
   (2016/C 326/06)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie

      Verwerende partij: ESET spol. s r.o. sp. z o.o. Oddział w Polsce

      Dictum

   De artikelen 168 en 169, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dienen aldus te worden uitgelegd, dat een filiaal dat in een lidstaat is geregistreerd voor de betaling van de belasting over de toegevoegde waarde van een vennootschap die in een andere lidstaat is gevestigd en die ten gunste van deze vennootschap hoofdzakelijk interne handelingen verricht, die niet aan die belasting zijn onderworpen, maar incidenteel ook handelingen die worden belast in de lidstaat van registratie, recht heeft op aftrek van de over de in die staat vooruit betaalde belasting over de toegevoegde waarde op de goederen en diensten die zijn gebruikt ten behoeve van de belaste handelingen van die vennootschap, die zijn verricht in de andere lidstaat, waar zij is gevestigd.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 228 van 11.9.2004

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/29

         (2004/C 239/65)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

      PB C 228 van 11.9.2004

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 217 van 28.8.2004

      PB C 201 van 7.8.2004

      PB C 190 van 24.7.2004

      PB C 179 van 10.7.2004

      PB C 168 van 26.6.2004

      PB C 156 van 12.6.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-112/12: Beschikking van de president van het Hof van 5 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kúria — Hongarije) — Franklin Templeton Investment Funds Société d’Investissement à Capital Variable/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Ügyek és Adózók Adó Főigazgatósága

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/15

         Beschikking van de president van het Hof van 5 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kúria — Hongarije) — Franklin Templeton Investment Funds Société d’Investissement à Capital Variable/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Ügyek és Adózók Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-112/12) (1)

   2013/C 63/28
   Procestaal: Hongaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.


title: Zaak C-371/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrij verkeer van werknemers — Betrekking in overheidsdienst — Niet-inaanmerkingneming van in andere lidstaten verworven beroepservaring en anciënniteit — Artikelen 10 EG en 39 EG — Artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-371/04) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van werknemers - Betrekking in overheidsdienst - Niet-inaanmerkingneming van in andere lidstaten verworven beroepservaring en anciënniteit - Artikelen 10 EG en 39 EG - Artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68)
   (2006/C 326/10)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en A. Aresu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, G. Albenzio, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikelen 10 en 39 EG en artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Personen die in Italiaanse overheidsdienst werken — Niet-inaanmerkingneming van in een andere lidstaat verworven beroepservaring en anciënniteit
   Dictum

               1)

               Door bij de aanwerving van een communautaire werknemer in Italiaanse overheidsdienst geen rekening te houden met de beroepservaring en de anciënniteit die deze werknemer in een vergelijkbare functie in overheidsdienst van een andere lidstaat heeft verworven, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 39 EG en artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-149/09: Beroep ingesteld op 27 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/33

         Beroep ingesteld op 27 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-149/09)
   2009/C 141/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 tot wijziging van richtlijn 77/91/EEG van de Raad met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/68/EG in nationaal recht is op 15 april 2008 verstreken. Op de datum van de instelling van dit beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen getroffen om de richtlijn om te zetten of had zij deze althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 264, blz. 32.