title: Zaak C-370/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Data I/O GmbH/Hauptzollamt Hannover, voorheen Bundesfinanzdirektion Südost (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Hoofdstuk 84, aantekening 5 B — Adapter met memory-chip die bestemd is om verbinding tussen automatische gegevensverwerkende machine en te programmeren afzonderlijke elektronische eenheden tot stand te brengen — Posten 8471, 8473 en 8536)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Data I/O GmbH/Hauptzollamt Hannover, voorheen Bundesfinanzdirektion Südost
   (Zaak C-370/08) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Hoofdstuk 84, aantekening 5 B - Adapter met memory-chip die bestemd is om verbinding tussen automatische gegevensverwerkende machine en te programmeren afzonderlijke elektronische eenheden tot stand te brengen - Posten 8471, 8473 en 8536)
   2010/C 179/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Data I/O GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover, voorheen Bundesfinanzdirektion Südost

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van aantekening 5 B op hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 (PB L 327, blz. 1) — Elektrische adapter die bestemd is om gegevens over te dragen van een automatische gegevensverwerkende machine naar te programmeren elektronische eenheden en die een memory-chip bevat waarop het programmeringsproces wordt opgeslagen — Indeling onder post 8471 van de gecombineerde nomenclatuur?

      Dictum

   Een adapter als die in het hoofdgeding, waarmee de elektrische verbinding tussen de gegevensverwerkende machine en de te programmeren eenheden tot stand wordt gebracht en het programmeringsproces, dat later kan worden opgeroepen, wordt opgeslagen, voldoet aan de voorwaarde van aantekening 5 B, sub c, op hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, en moet als „eenheid” van een automatische gegevensverwerkende machine onder post 8471 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld, voor zover de hoofdfunctie van deze adapter gegevensverwerking is. Bij gebreke van die functie moet een dergelijke adapter onder post 8473 van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld als „deel” of als „toebehoren” van een machine indien hij respectievelijk onmisbaar is voor de werking daarvan, dan wel kan worden aangemerkt als een uitrusting waardoor deze machine voor speciale werkzaamheden kan worden aangepast of als een mechanisme dat deze machine geschikt maakt voor bijzondere werkzaamheden die verband houden met de hoofdfunctie ervan, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Voor zover deze adapter onder geen van beide genoemde posten kan worden ingedeeld, moet hij worden aangemerkt als „apparatuur voor het aansluiten van elektrische stroom” en valt hij bijgevolg onder post 8536 van de gecombineerde nomenclatuur.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-533/13: Beroep ingesteld op 3 oktober 2013 — Litouwen/Commissie

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/17

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2013 — Litouwen/Commissie
   (Zaak T-533/13)
   2013/C 359/34
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė en A. Karbauskas)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 4, van uitvoeringsbesluit C(2013) 4487 final van de Commissie van 19 juli 2013, waarbij Litouwen toestemming wordt gegeven om in 2013 nationale overgangssteun te verlenen, nietig te verklaren (hierna: „bestreden besluit”);

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 39 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 40, lid 2, eerste alinea, VWEU, en van het discriminatieverbod
               Door artikel 1, lid 4, van het bestreden besluit vast te stellen, heeft de Commissie inbreuk gemaakt op artikel 39 VWEU, gelezen in combinatie met artikel 40, lid 2, eerste alinea, VWEU, omdat zij zich niet gehouden heeft aan de in het VWEU (met name in artikel 39, lid 1, sub b, VWEU) omschreven doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en evenmin de criteria van dit beleid in acht heeft genomen, en heeft zij eveneens het discriminatieverbod geschonden.

               2)

               Schending van verordening nr. 73/2009
               Door zonder rechtsgrondslag artikel 1, lid 4, van het bestreden besluit vast te stellen, heeft de Commissie verordening nr. 73/2009 (1) geschonden, aangezien zij artikel 10 bis, lid 4, ervan niet correct heeft toegepast.

               3)

               Kennelijke beoordelingsfout van de Commissie
               De Commissie heeft bij de vaststelling van artikel 1, lid 4, van het bestreden besluit een beoordelingsfout gemaakt, aangezien zij het niveau van de directe betalingen van de oude en de nieuwe lidstaten in 2012 onjuist heeft geëvalueerd en de berekening van de toegekende nationale overgangssteun op deze onjuiste evaluatie heeft gebaseerd.

               4)

               Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur
               De Commissie heeft bij de vaststelling van artikel 1, lid 4, van het bestreden besluit het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, aangezien zij niet heeft voldaan aan haar verplichting om de door de Republiek Litouwen verstrekte nieuwe informatie met betrekking tot het niveau van de directe betalingen in de lidstaten als basis te gebruiken, en het reële belang van de directe betalingen voor de Litouwse landbouwbedrijven niet heeft onderzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003.


title: Zaak C-382/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Oostenrijk) — Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth/Landeshauptmann von Wien (Industriebeleid — Levensmiddelenhygiëne — Verordening (EG) nr. 852/2004 — Verkoop van brood en gebak met zelfbediening)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/5

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Oostenrijk) — Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth/Landeshauptmann von Wien
   (Zaak C-382/10) (1)

   (Industriebeleid - Levensmiddelenhygiëne - Verordening (EG) nr. 852/2004 - Verkoop van brood en gebak met zelfbediening)
   2011/C 347/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Erich Albrecht, Thomas Neumann, Van-Ly Sundara, Alexander Svoboda, Stefan Toth

      Verwerende partij: Landeshauptmann von Wien

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Verwaltungssenat Wien — Uitlegging van bijlage II, hoofdstuk 9, punt 3, bij verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139, blz. 1) — Bescherming van levensmiddelen tegen verontreiniging — Verkoop van brood en gebak met zelfbediening — Bestuurlijk besluit van een lidstaat waarbij wordt voorgeschreven, een technische voorziening aan te brengen die verhindert dat klanten waar die zij met hun handen hebben aangeraakt kunnen terugleggen

      Dictum

   Bijlage II, hoofdstuk I, punt 3, van verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding bij zelfbedieningsschappen voor brood en gebak het feit dat een potentiële koper de ten verkoop aangeboden levensmiddelen in theorie met de blote hand kan aanraken of erover kan niezen, op zich niet de constatering wettigt dat die levensmiddelen niet worden beschermd tegen elke vorm van verontreiniging waardoor de levensmiddelen ongeschikt kunnen worden voor menselijke consumptie, schadelijk worden voor de gezondheid, dan wel op een zodanige wijze kunnen worden verontreinigd dat zij redelijkerwijze niet meer in die staat kunnen worden geconsumeerd.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-276/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 juni 2015 — Hecht Pharma GmbH/Hohenzollern Apotheke, Inhaber Winfried Ertelt

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 juni 2015 — Hecht Pharma GmbH/Hohenzollern Apotheke, Inhaber Winfried Ertelt
   (Zaak C-276/15)
   (2015/C 294/33)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hecht Pharma GmbH

      Verwerende partij: Hohenzollern Apotheke, Inhaber Winfried Ertelt

      Prejudiciële vragen

               1.

               Staat artikel 3, punten 1 en 2, van richtlijn 2001/83/EG (1) in de weg aan een nationale bepaling zoals § 21, lid 2, punt 1, van het Gesetz über den Verkehr mit Arzneimitteln (Duitse wet op de handel in geneesmiddelen; hierna: „AMG”), volgens welke voor een geneesmiddel geen vergunning is vereist wanneer sprake is van een voor gebruik bij de mens bestemd geneesmiddel dat, daar het naar vaststaat frequent door artsen en tandartsen wordt voorgeschreven, wat de wezenlijke stappen van de bereiding betreft, en tot een hoeveelheid van wel honderd verkoopklare verpakkingen per dag, in een apotheek wordt bereid in het kader van de normale exploitatie van de apotheek en dat bestemd is om te worden verstrekt in het kader van de bestaande exploitatievergunning van de apotheek?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2.

               Geldt dat ook wanneer een nationale bepaling zoals § 21, lid 2, punt 1, AMG aldus wordt uitgelegd dat voor een geneesmiddel geen vergunning is vereist wanneer sprake is van een voor gebruik bij de mens bestemd geneesmiddel dat, daar het naar vaststaat frequent door artsen en tandartsen wordt voorgeschreven, wat de wezenlijke stappen van de bereiding betreft, en tot een hoeveelheid van wel honderd verkoopklare verpakkingen per dag, in een apotheek wordt bereid in het kader van de normale exploitatie van de apotheek en dat bestemd is om te worden verstrekt in het kader van de bestaande exploitatievergunning van de apotheek, mits het geneesmiddel op medisch recept, dat niet noodzakelijkerwijs reeds vóór de bereiding hoeft te worden overgelegd, telkens voor een bepaalde patiënt wordt verstrekt dan wel in de apotheek overeenkomstig de aanwijzingen van de farmacopee wordt bereid en voor rechtstreekse verstrekking aan patiënten is bestemd?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 juli 2004 in zaak C-389/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 1999/74/EG)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 juli 2004
   in zaak C-389/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 1999/74/EG)
   (2004/C 217/17)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-389/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. Bordes) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen (PB L 203, blz. 53), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen, heeft het Hof van Justitie (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen, heeft het Koninkrijk België niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak C-58/12 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 november 2013 — Groupe Gascogne SA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van kunststof industriële zakken — Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door dochteronderneming gepleegde inbreuk — In aanmerking nemen van totale groepsomzet voor berekening van plafond van geldboete — Buitensporig lange duur van procedure voor Gerecht — Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 november 2013 — Groupe Gascogne SA/Europese Commissie
   (Zaak C-58/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van kunststof industriële zakken - Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door dochteronderneming gepleegde inbreuk - In aanmerking nemen van totale groepsomzet voor berekening van plafond van geldboete - Buitensporig lange duur van procedure voor Gerecht - Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)
   2014/C 39/04
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Groupe Gascogne SA (vertegenwoordigers: P. Hubert en E. Durand, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011, Groupe Gascogne/Commissie (T-72/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring en een verzoek tot herziening van beschikking C(2005)4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (Zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken en een verzoek om deze beschikking te herzien

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Groupe Gascogne SA wordt verwezen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 mei 2002 in de gevoegde zaken C-284/00 en C-288/00 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Stratmann GmbH und Co. KG tegen Landrätin des Kreises Wesel (C-284/00) en Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. tegen Landrat des Kreises Neuss (C-288/00) ("Gemeenschappelĳk landbouwbeleid — Retributies voor keuringen en sanitaire controles van vers vlees")

text:
C 169/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            13.7.2002
                      ARREST VAN HET HOF                                          arbeidsverhouding of een collectieve overeenkomst waardoor de
                                                                                vervreemder ten aanzien van de werknemer is gebonden, op de
                                                                                verkrijger overgaan onder de voorwaarden en binnen de grenzen
                           van 4 juni 2002                                        van dat artikel, ongeacht of die verplichtingen hun oorsprong
                                                                                vinden in handelingen van de overheid of door dergelijke
in zaak C-164/00 [verzoek van de High Court of Justice                            handelingen worden geïmplementeerd en ongeacht de daartoe
(England & Wales), Queen’s Bench Division om een                                  vastgestelde praktische uitvoeringsregels.
prejudiciële beslissing]: Katia Beckmann tegen Dynamco
                   Whicheloe Macfarlane Ltd (1)
                                                                            (1) PB C 192 van 8.7.2000.
(„Richtlijn 77/187/EEG — Behoud van rechten van werk-
nemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of
onderdelen daarvan — Voorwaarden voor toepassing van
uitzonderingen op behoud van rechten — Uitkeringen bij
                               ontslag”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 169/12)
                                                                                (Tweede kamer)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                                van 30 mei 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                            in de gevoegde zaken C-284/00 en C-288/00 (verzoek
                           dentie van het Hof)
                                                                            van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële
                                                                            beslissing): Stratmann GmbH und Co. KG tegen Landrätin
                                                                            des Kreises Wesel (C-284/00) en Fleischversorgung Neuss
                                                                            GmbH und Co. tegen Landrat des Kreises Neuss (C-288/
In zaak C-164/00, betreffende een verzoek aan het Hof                                                        00) (1)
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
& Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd Koninkrijk), in
het aldaar aanhangige geding tussen Katia Beckmann en                       („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Retributies voor
Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd, om een prejudiciële                              keuringen en sanitaire controles van vers vlees”)
beslissing over de uitlegging van artikel 3 van richtlijn 77/187/
EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge                                             (2002/C 169/13)
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het
behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van                                               (Procestaal: Duits)
ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan (PB L 61,
blz. 26), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresiden-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puis-                                          dentie van het Hof)
sochet (rapporteur), M. Wathelet, R. Schintgen, J. N. Cunha
Rodrigues en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 juni
                                                                            In de gevoegde zaken C-284/00 en C-288/00, betreffende
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
                                                                            Bundesverwaltungsgericht (Duitsland), in de aldaar aanhangige
1)    Vervroegde pensioenen, alsmede uitkeringen die bedoeld zijn           gedingen tussen Stratmann GmbH und Co. KG en Landrätin
      om de voorwaarden van een vervroegde pensionering te verbete-         des Kreises Wesel (C-284/00), en tegen Fleischversorgung
                                                                            Neuss GmbH und Co. KG en Landrat des Kreises Neuss (C-288/
      ren, die in geval van ontslag worden uitbetaald aan werknemers
      vanaf een bepaalde leeftijd, zoals de in het hoofdgeding aan          00), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
      de orde zijnde uitkeringen, zijn geen ouderdomsuitkeringen,           richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake
                                                                            de financiering van de keuringen en sanitaire controles van
      invaliditeitsuitkeringen of uitkeringen aan nagelaten betrekkin-
      gen uit hoofde van voor één of meer bedrijfstakken geldende           vers vlees en van vlees van pluimvee (PB L 32, blz. 14) en van
                                                                            beschikking 88/408/EEG van de Raad van 15 juni 1988
      aanvullende stelsels van sociale voorzieningen zoals bedoeld in
                                                                            betreffende de niveaus van de overeenkomstig richtlijn 85/73
      artikel 3, lid 3, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
      14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de               te heffen retributies voor de keuringen en sanitaire controles
                                                                            van vers vlees (PB L 194, blz. 24), alsmede van richtlijn 85/73,
      wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
                                                                            zoals gewijzigd bij richtlijn 93/118/EG van de Raad van
      rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
      vestigingen of onderdelen daarvan.                                    22 december 1993 (PB L 340, blz. 15, en rectificatie PB 1994,
                                                                            L 280, blz. 91), in samenhang met richtlijn 64/433/EEG van
                                                                            de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken
2)    Artikel 3 van richtlijn 77/187 moet aldus worden uitgelegd            op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in
      dat de in geval van ontslag van een werknemer bestaande               vers vlees (PB 1964, 121, blz. 2012), zowel in de versie die
      verplichtingen die voortvloeien uit een arbeidsovereenkomst, een      voortvloeit uit richtlijn 89/662/EEG van de Raad van
 ---pagebreak--- 13.7.2002                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 169/9
11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intra-                  (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Prefetto Provincia
communautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de                      di Cuneo en S. Carbone, in de hoedanigheid van enige
totstandbrenging van de interne markt (PB L 395, blz. 13), als               bestuurder van de vennootschap Expo Casa Manta Srl, om een
in die welke voortvloeit uit richtlijn 91/497/EEG van de Raad                prejudiciële beslissing over de uitlegging van de verordeningen
van 29 juli 1991 tot wijziging en codificatie van richtlijn 64/              (EG) nr. 519/94 van de Raad van 7 maart 1994 betreffende de
433 teneinde deze uit te breiden tot de productie en het in de               gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit bepaalde derde
handel brengen van vers vlees (PB L 268, blz. 69), heeft het                 landen en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 1765/
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,                     82, (EEG) nr. 1766/82 en (EEG) nr. 3420/83 (PB L 67, blz. 89),
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,                     en nr. 3285/94 van de Raad van 22 december 1994 betreffende
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M-F. Contet,                de gemeenschappelijke invoerregeling en tot intrekking van
administrateur, op 30 mei 2002 een arrest gewezen waarvan                    verordening (EG) nr. 518/94 (PB L 349, blz. 53), heeft het
het dictum luidt als volgt:                                                  Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric
                                                                             (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris,
De communautaire retributie die de lidstaten heffen voor de keuringen        rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,
en de sanitaire controles van vers vlees die plaatsvinden overeenkom-        op 30 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
stig richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake              als volgt:
de financiering van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees
en van vlees van pluimvee, en beschikking 88/408/EEG van de Raad             Verordening (EG) nr. 519/94 van de Raad van 7 maart 1994
van 15 juni 1988 betreffende de niveaus van de overeenkomstig                betreffende de gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit bepaalde
richtlijn 85/73 te heffen retributies voor de keuringen en sanitaire         derde landen en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nrs. 1765/
controles van vers vlees, alsmede overeenkomstig richtlijn 85/73,            82, (EEG) nr. 1766/82 en (EEG) nr. 3420/83, en verordening
zoals gewijzigd bij richtlijn 93/118/EG van de Raad van 22 decem-            (EG) nr. 3285/94 van de Raad van 22 december 1994 betreffende
ber 1993, omvat de kosten voor bacteriologische onderzoeken en voor          de gemeenschappelijke invoerregeling en tot intrekking van verorde-
de opsporing van trichinen, die plaatsvinden overeenkomstig richtlijn        ning (EG) nr. 518/94, zijn niet van invloed op de regeling van een
64/433/EG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheids-                   lidstaat betreffende het op de markt brengen van uit derde landen
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsver-            ingevoerde producten.
keer in vers vlees, zowel in de versie die voortvloeit uit richtlijn 89/
662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire
controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruit-           (1) PB C 302 van 21.10.2000.
zicht van de totstandbrenging van de interne markt, als in die welke
voortvloeit uit richtlijn 91/497/EEG van de Raad van 29 juli 1991
tot wijziging en codificatie van richtlijn 64/433 teneinde deze uit te
breiden tot de productie en het in de handel brengen van vers vlees.
(1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 14 mei 2002
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                             in zaak C-383/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (Tweede kamer)
                                                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                           van 30 mei 2002
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-uitvoering
in zaak C-296/00 (verzoek van de Corte suprema di                                                 binnen gestelde termijn”)
cassazione om een prejudiciële beslissing): Prefetto Pro-
               vincia di Cuneo tegen S. Carbone (1)                                                    (2002/C 169/15)
(„Verordeningen (EG) nrs. 519/94 en 3285/94 — Werkings-                                                 (Procestaal: Duits)
sfeer — Op markt brengen van draadloze telefoontoestellen
                  van herkomst uit derde landen”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2002/C 169/14)
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                             In zaak C-383/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepubliek
                           dentie van het Hof)                               Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en B. Muttelsee-
                                                                             Schön), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
                                                                             Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn
In zaak C-296/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
krachtens artikel 234 EG van de Corte suprema di cassazione                  aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996


title: Verzoek van het Landesgericht Linz van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Gruber en Silhouette International Schmied GmbH & Co KG (Zaak C-249/97)

text:
C 271 /8               NL 1                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
    — Schending van het evenredigheidsbeginsel : Indien               2 . Is het daarbij van belang, dat in Oostenrijk kinderdag
         de staat in navolging van de voorlopige beschik                  verblijven grotendeels onder leiding van overheidsdien
         king van de Commissie overgaat tot onmiddellijke                  sten staan of overheidssteun krijgen ?
         opschorting van de staatsgarantie, kunnen de ban
         ken onverwijld betaling van het betrokken krediet
         verlangen, zowel van EPAC, die dan failliet zou
         worden verklaard, als van de Portugese staat op
         basis van zijn contractuele aansprakelijkheid. De
         door de Commissie gelaste maatregel is dus klaar            Verzoek van het Handelsgericht Wien van 24 maart 1997
         blijkelijk excessief en ondoelmatig; zij is absoluut         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pfeiffer
         onevenredig aan de eventuele schade — die de                    Grotëhandel Ges.mbh en Löwa Warenhandel Ges.mbH
         Commissie niet eens tracht uiteen te zetten — als
                                                                                ( Zaak C-255/97)
         gevolg van de handhaving van de garantie tot de
         definitieve beschikking.                                                               ( 97/C 271/11 )
                                                                      Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van
    — De voorwaarden voor uitoefening door de Com                    24 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
         missie van haar toezichthoudende bevoegdheid zijn            titie op 14 juli 1997, in het geding tussen Pfeiffer Grofê
         niet vervuld. De enkele verlening van een staatsga          handel Ges.mbH en Löwa Warenhandel Ges.mbH, het
         rantie is geen steunverlening, zowel daar de garan          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
         tie, die niet gepaard gaat met de betaling door de           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
         staat van uit hoofde van kapitaal of rente verschul         vraag :
         digde bedragen, in de plaats van de debiteur, niet
         kan worden beschouwd als steun, alsook omdat                 Moeten artikel 30 of 52 en volgende van het EG-Verdrag
         het zou volstaan indien de schuldvordering van               aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toe
         EPAC op Solipor, waarvoor de staat aansprakelijk             passing van nationale bepalingen die gebieden dat bij mer
         is, werd voldaan, in welk geval EPAC de staatsga            ken of firmanamen die gevaar voor verwarring opleveren,
         rantie niet meer nodig heeft en haar financiële              het oudste wordt beschermd, en die derhalve een onderne
         evenwicht volledig kan worden hersteld .                     ming verbieden om in drie Oostenrijkse deelstaten gebruik
                                                                      te maken van een merk of een firmanaam die tot hetzelfde
                                                                      concern behorende ondernemingen in andere lidstaten
                                                                      rechtmatig gebruiken ?
Verzoek van het Landesgericht Linz van 24 oktober 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Gru           Verzoek van de Rechtbank van koophandel te Brussel van
 ber en Silhouette International Schmied GmbH & Co KG                 7 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                      tussen Procureur des Konings en Déménagements-Manu
                        ( Zaak C-249/97)                                       tention Transport, afgekort D.M. Transport
                                                                                ( Zaak C-256/97)
                           ( 97/C 271 / 10
                                                                                ( 97/C 271 /12 )
                                                                      De Rechtbank van koophandel te Brussel heeft hij beschik
Het Landesgericht Linz heeft bij beschikking van 24 okto             king van 7 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
ber 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              van Justitie op 15 juli 1997, in het geding tussen Procureur
op 8 juli 1997, in het geding tussen G. Gruber en Sil                des Konings en Déménagements-Manutention Transport,
houette International Schmied GmbH & Co . KG, het Hof
                                                                      afgekort D.M. Transport, het Hof van Justitie van de
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :            beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      1 . Moet artikel 92 van het Verdrag aldus worden uitge
1 . Is het verenigbaar met artikel 119 van het EG-Verdrag,                 legd, dat maatregelen in de vorm van door een over
    dat hoofdzakelijk vrouwen wegens het tekort aan kin                   heidsinstelling zoals de Rijksdienst voor sociale zeker
    derdagverblijven hun arbeidsverhouding moeten beëin                   heid verleende gemakkelijke betalingscondities, die het
    digen om voor hun kinderen te zorgen, en dat deze                      een handelsvennootschap mogelijk hebben gemaakt,
    vrouwen, hoewel zij voldoen aan bijkomende voor                       ten minste acht jaar lang een deel van de bij het perso
    waarden ( langdurig dienstverband met het bedrijf),                    neel geïnde bedragen in te houden en voor het onder
    slechts maximaal de helft van de hun voor de werke                    steunen van handelsactiviteiten te gebruiken — de
    lijke duur van hun werkzaamheid toekomende vergoe                     onderneming is niet in staat een financiering tegen nor
    ding krijgen (§ 23 a, lid 1 , AngG ), terwijl mannen                   male marktvoorwaarden te verkrijgen of haar kapitaal
    recht behouden op vergoeding voor de volledige duur                    te verhogen —, worden beschouwd als steunmaatrege
    van hun betrekking ?                                                   len van de staat in de zin van dat artikel ?


title: Zaak F-35/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 27 november 2008 — Klug/EMEA (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Geen verlenging van overeenkomst voor beperkte tijd — Ongunstig beoordelingsrapport — Psychisch geweld)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/51

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 27 november 2008 — Klug/EMEA
   (Zaak F-35/07) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Geen verlenging van overeenkomst voor beperkte tijd - Ongunstig beoordelingsrapport - Psychisch geweld)
   (2009/C 55/92)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bettina Klug (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk W. Grupp, advocaat, vervolgens S. Zickgraf, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) (vertegenwoordigers: V. Salvatore, S. Vanlievendael, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann en N. Rößler, advocaten)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau houdende afwijzing van verzoeksters klacht om haar arbeidsovereenkomst te verlengen — Verzoek om nieuw beoordelingsrapport — Verzoek om schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007, blz. 45.


title: Zaak C-247/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Alketa Xhymshiti/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach (Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen — Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 574/72 en verordening (EG) nr. 859/2003 — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Gezinsbijslagen — Staatsburger van derde land die in Zwitserland werkt en met zijn kinderen woont in lidstaat waarvan kinderen nationaliteit bezitten)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Alketa Xhymshiti/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach
   (Zaak C-247/09) (1)

   (Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen - Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 574/72 en verordening (EG) nr. 859/2003 - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Gezinsbijslagen - Staatsburger van derde land die in Zwitserland werkt en met zijn kinderen woont in lidstaat waarvan kinderen nationaliteit bezitten)
   2011/C 13/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alketa Xhymshiti

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Lörrach

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Baden-Württemberg — Uitlegging van verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en van verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen (PB L 124, blz. 1), van de artikelen 2, 13 en 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) alsook van artikel 10, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 74, blz. 1) — Staatsburger van een derde land die in de Zwitserse Bondsstaat werkt en met zijn echtgenote en kinderen woont in een lidstaat waarvan de kinderen de nationaliteit bezitten — Weigering van toekenning van gezinsbijslag door de woonlidstaat — Verenigbaarheid van een dergelijke weigering van gezinsbijslag met bovengenoemde gemeenschapsbepalingen

      Dictum

               1)

               In gevallen waarin een staatsburger van een derde land legaal in een lidstaat van de Europese Unie verblijft en in Zwitserland werkt, is op hem in de woonlidstaat verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en van verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen, niet van toepassing, voor zover deze verordening nr. 859/2003 niet wordt vermeld onder de communautaire besluiten die zijn genoemd in sectie A van bijlage II bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, die op 21 juni 1999 te Luxemburg is ondertekend, welke de partijen bij deze Overeenkomst overeenkomen toe te passen. Derhalve kan niet worden vastgesteld dat de woonlidstaat verplicht is om verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, en verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, in de bij verordening nr. 118/97 gewijzigde en bijgewerkte versie, op deze werknemer en zijn echtgenote toe te passen.

               2)

               De artikelen 2, 13 en 76 van verordening nr. 1408/71 en artikel 10, lid 1, sub a, van verordening nr. 574/72 zijn niet relevant ten aanzien van een staatsburger van een derde land die zich in de situatie van verzoekster in het hoofdgeding bevindt, aangezien de situatie van deze laatste onder de wettelijke regeling van de woonlidstaat valt. Het loutere feit dat de kinderen van deze staatsburger Unieburgers zijn, leidt niet ertoe dat de weigering van toekenning van gezinsbijslag in de woonlidstaat onrechtmatig is wanneer, zoals blijkt uit de door de verwijzende rechter gedane vaststellingen, niet is voldaan aan de wettelijke voorwaarden voor een dergelijke toekenning.

      (1)  PB C 233 van 26.09.2009.


title: Zaak T-894/16: Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Air France/Commissie

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/26

         Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Air France/Commissie
   (Zaak T-894/16)
   (2017/C 046/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société Air France (Roissy-en-France, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Sermier, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van het besluit (EU) 2016/1698 van de Commissie van 20 februari 2014 betreffende de maatregelen SA.22932 (11/C) (ex NN 37/07) die door Frankrijk ten gunste van de luchthaven van Marseille-Provence en de luchtvaartmaatschappijen die gebruikmaken van de luchthaven ten uitvoer zijn gelegd (kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 870);

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: gebreken van het bestreden besluit voor zover het betrekking heeft op de steun van het département des Bouches-du-Rhône aan de terminal „Marseille-Provence 2 (MP2)”. Met name

                           —

                           beantwoordt de maatregel niet aan duidelijk gedefinieerde doelstellingen van algemeen belang. Het bestreden besluit van de Commissie is ontoereikend gemotiveerd, geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting en berust op een beoordelingsfout, voor zover het gaat om:

                                       —

                                       de doelstelling om aan een verwachte stijging van het luchtverkeer het hoofd te bieden;

                                       —

                                       de doelstelling om de economische ontwikkeling van de streek te bevorderen;

                           —

                           is de steun niet nodig.

               2.

               Tweede middel: gebreken van het bestreden besluit voor zover het betrekking heeft op de met Airport Marketing Services gesloten overeenkomst voor de aankoop van advertentieruimte.

               3.

               Derde middel: gebreken van het bestreden besluit voor zover het betrekking heeft op de tarieven van de passagiersheffingen voor de terminal MP2.


title: Zaak C-535/13: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha/Maria Patmanidi AE [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Merken — Recht van de houder van een merk om zich te verzetten tegen de eerste verhandeling in de Europese Economische Ruimte (EER) van oorspronkelijke goederen van dit merk zonder zijn toestemming]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/25

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Athinon — Griekenland) — Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha/Maria Patmanidi AE
   (Zaak C-535/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Merken - Recht van de houder van een merk om zich te verzetten tegen de eerste verhandeling in de Europese Economische Ruimte (EER) van oorspronkelijke goederen van dit merk zonder zijn toestemming])
   2014/C 409/37
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Protodikeio Athinon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha

      Verwerende partij: Maria Patmanidi AE

      Dictum

   De artikelen 5 en 7 van Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, en de artikelen 9 en 13 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk moeten aldus worden uitgelegd dat een merkhouder zich kan verzetten tegen de eerste verhandeling in de Europese Economische Ruimte of in de Europese Unie van oorspronkelijke goederen van zijn merk die zonder zijn toestemming plaatsvindt.

      (1)  PB C 377 van 21.12.2013.


title: Zaak C-563/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 1 december 2010 — Kashayar Khavand/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland) op 1 december 2010 — Kashayar Khavand/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-563/10)
   2011/C 38/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kashayar Khavand

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient homoseksualiteit te worden beschouwd als seksuele gerichtheid als bedoeld in artikel 10, lid 1, sub d, tweede volzin, van richtlijn 2004/83/EG (1) en kan zij voldoende reden voor vervolging vormen?

               2)

               Voor het geval dat de eerste prejudiciële vraag bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           In welke mate worden homoseksuele activiteiten beschermd?

                           b)

                           Kan van homoseksuelen worden gevergd, dat zij hun seksuele gerichtheid in hun vaderland in het geheim beleven en niet naar buiten kenbaar maken?

                           c)

                           Zijn bijzondere verboden ter bescherming van de openbare orde en de goede zeden van belang bij de uitlegging en de toepassing van artikel 10, lid 1, sub d, van richtlijn 2004/83/EG, of zijn homoseksuele activiteiten op dezelfde wijze als bij heteroseksuelen beschermd?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak T-464/15: Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Othman/Raad

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/33

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2015 — Othman/Raad
   (Zaak T-464/15)
   (2015/C 337/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Razan Othman (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge besluit (GBVB) 2015/837 van 28 mei 2015 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-432/11, Makhlouf/Raad (1) zijn aangevoerd.

      (1)  PB C 290, blz. 13.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2000P0001

Verzoek aan het EVA-Hof, ingediend door Hérasdómur Reykjavíkur (rechtbank van Reykjavik) overeenkomstig een uitspraak van Hæstiréttur Íslands (Hooggerechtshof van IJsland) van 13 januari 2000, om een advies in de zaak Lánasýsla ríkisins tegen Fjárfestingarbanka atvinnulífsins hf (Zaak E-1/00)

Publicatieblad Nr. C 130 van 11/05/2000 blz. 0012 - 0012

Verzoek aan het EVA-Hof, ingediend door Héraðsdómur Reykjavíkur (rechtbank van Reykjavik) overeenkomstig een uitspraak van Hæstiréttur Íslands (Hooggerechtshof van IJsland) van 13 januari 2000, om een advies in de zaak Lánasýsla ríkisins tegen Fjárfestingarbanka atvinnulífsins hf(Zaak E-1/00)(2000/C 130/11)Op 7 februari 2000 heeft de griffie van het EVA-Hof een door Héraðsdómur Reykjavíkur (rechtbank van Reykjavik) ingediend verzoek ontvangen om een advies in de zaak Lánasýsla ríkisins tegen Fjárfestingarbanka atvinnulífsins hf., in verband met de volgende vraag:Is het verenigbaar met de EER-Overeenkomst, met name de artikelen 4, 40, 42 en 61, wanneer het nationale recht van een overeenkomstsluitende partij bepaalt:a) dat een lener die recht heeft op een staatsgarantie, een garantiepremie moet betalen op buitenlandse leningen maar niet op binnenlandse leningen?b) dat een lener die recht heeft op een staatsgarantie, een hogere garantiepremie moet betalen op leningen van instellingen in andere overeenkomstsluitende partijen dan op leningen van binnenlandse instellingen?


title: Zaak C-378/99: Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
8.1.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/11
— Niet-inachtneming van het beginsel van hoor en weder-                Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Commissie
     hoor. De Commissie heeft verzoekster, ondanks een eer-            van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     dere toezegging, niet in staat gesteld haar standpunt te                                      Duitsland
     bepalen over een advies waarop de beschikking grotendeels
     berust. Verzoekster heeft ook geen toegang gekregen tot
     de stukken die het Bundesverband deutscher Banken aan
     de Commissie heeft overgelegd.                                                            (Zaak C-378/99)
— Ontoereikend motivering: De Commissie heeft onvoldoen-
     de aangegeven waar zij haar informatie vandaan heeft                                        (2000/C 6/21)
     gehaald; zo zijn slechts specifieke verklaringen uit het door
     de Commissie gebruikte advies, maar niet de samenhang
     daarvan weergeven. Ten slotte beroept de Commissie zich
     op eigen ervaring dienaangaande, ofschoon zij die in feite        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     niet bezit.                                                       op 7 oktober 1999 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Wolfcarius
— Schending van het Verdrag of van een bepaling ter
                                                                       en door G. Braun, lid van haar juridische dienst, domicilie
     uitvoering daarvan. De Commissie heeft het begrip
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
     steunmaatregel verkeerd toegepast en daardoor artikel 87
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
     EG geschonden. De inbreng van de Wohnungsbauförde-
     rungsanstalt des Landes Nordrhein-Westfalen (Wfa) in de
     Westdeutsche Landesbank Girozentrale (WestLB) vormt
     geen steunmaatregel. De vergoeding die WestLB elk jaar            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     aan de deelstaat Nordrhein-Westfalen moet betalen en die
     1,1 % vóór belastingen of 0,6 % na aftrek van de belastin-
     gen beloopt, is passend. De ter zake bepalende maatstaf           1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
     van de particuliere investeerder in een markteconomie is               binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
     in de rechtspraak van het Hof tot nog toe uitsluitend                  lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
     gehanteerd in gevallen van herstructurering en sanering.               volgen van richtlijn 96/53/EG (1) van de Raad van 25 juli
     Daar WestLB een gezonde en winstgevende onderneming                    1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer
     is, rijst de vraag, of de maatstaf van de particuliere                 binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van
     investeerder in een markteconomie in casu wel van                      de in het nationale en het internationale verkeer maximaal
     toepassing is. Zelfs in de veronderstelling dat dit het geval          toegestane afmetingen, en van de in het internationale
     is, vertoont de beschikking van de Commissie feitelijke en             verkeer maximaal toegestane gewichten, de krachtens het
     juridische gebreken, daar zij in tegenspraak is met de                 EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
     criteria aan de hand waarvan de maatstaf van de particuliere           niet is nagekomen;
     investeerder in een markteconomie volgens de rechtspraak
     van het Hof van Justitie moet worden toegepast. Door een
     gemiddeld rendement te bepalen, schakelt de Commissie             2. verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.
     het brede spectrum van andere legitieme en in de praktijk
     gebruikelijke gronden voor een investering door een
     publiekrechtelijke of particuliere investeerder uit. Tegen de
     huidige praktijk en rechtspraak van het Hof van Justitie in,
     zet de Commissie zich aldus op de stoel van een particuliere
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     investeerder en werpt zij zich op als een planbureau
     dat een bepaalde rendementverwachting vaststelt voor
     overheidsinvesteringen en publiekrechtelijke investeerders
     daardoor de mogelijkheid ontneemt, zich op de markt als           Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, lid 1, EG zijn
     een particuliere investeerder in een markteconomie niet           de lidstaten gehouden de bepalingen van de tot hen gerichte
     — zoals in casu is gebeurd — ongewijzigd op de hier aan de        richtlijnen aldus in hun nationale recht om te zetten dat zij
     orde zijnde investering in een winstgevende onderneming           vanaf het verstrijken van de omzettingstermijn ten volle effect
     worden toegepast. De bestreden beschikking vertoont ook           sorteren. Ofschoon de in artikel 11 van de richtlijn gestelde
     gebreken uit oogpunt van de feiten. De eraan ten grondslag        termijn sedert 17 september 1997 is verstreken, heeft Duits-
     liggende rendementverwachting van „12 % na belasting” is          land de nodige bepalingen nog steeds niet vastgesteld.
     onjuist. Daarvoor bestaat geen enkele feitelijke grondslag.
     Ten slotte leidt zij ook tot vervalsing van de mededinging
     en ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten.
                                                                       (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59.
(1) PB C 366 van 18.12.1999, blz. 14.


title: Zaak C-503/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer de Terrassa (Spanje) op 23 september 2015 — Ramón Margarit Panicello/Pilar Hernández Martínez

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer de Terrassa (Spanje) op 23 september 2015 — Ramón Margarit Panicello/Pilar Hernández Martínez
   (Zaak C-503/15)
   (2015/C 414/23)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Secretario Judicial del Juzgado de Violencia sobre la Mujer de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ramón Margarit Panicello

      Verwerende partij: Pilar Hernández Martínez

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de artikelen 34, 35, 207, leden 2, 3 en 4, van Ley 1/2000 [Ley 1/2000 de Enjuiciamiento Civil — wet 1/2000 op de burgerlijke rechtsvordering], die de bestuurlijke procedure van de „jura de cuentas” [bijzondere betalingsbevelprocedure voor advocaten- en procureurshonoraria] regelen, in strijd met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) voor zover zij rechterlijke toetsing uitsluiten? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt:
               Is de griffier in het kader van de procedure van de artikelen 34 en 35 van Ley 1/2000 een „rechterlijke instantie” in de zin van artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?

               2)

               Zijn de artikelen 34 en 35 van Ley 1/2000, die de ambtshalve rechterlijke toetsing uitsluiten van mogelijk oneerlijke bedingen of oneerlijke handelspraktijken in overeenkomsten tussen advocaten en natuurlijke personen die anders dan in het kader van hun beroepsuitoefening handelen, in strijd met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 2, van richtlijn [93/13/EEG] (2) en de artikelen 6, lid 1, onder d), 11 en 12, van richtlijn 2005/29/EG (3)?

               3)

               Zijn de artikelen 34 en 35 van Ley 1/2000, die bewijslevering ten behoeve van de beslechting van het geding in de administratieve procedure van de „jura de cuentas” verbieden, in strijd met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 2, en [punt 1, onder q), van de bijlage] van richtlijn [93/13/EEG]?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (3)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22).


title: Zaak T-4/10: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Al Saadi/Commissie ( „Overlijden van verzoeker — Geen hervatting van procedure door rechthebbenden — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/19

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Al Saadi/Commissie
   (Zaak T-4/10) (1)

   (Overlijden van verzoeker - Geen hervatting van procedure door rechthebbenden - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 282/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Faraj Faraj Hassan Al Saadi (Leicester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Jones en M. Arani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, T. Scharf en E. Paasivirta, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Szostak en E. Finnegan, gemachtigden); Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Palmieri, vervolgens G. Albenzio, advocaten); en Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, E. Belliard en L. Butel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 954/2009 van de Commissie van 13 oktober tot 114e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qa’ida-netwerk en de Taliban, voor zover verzoeker staat vermeld op de lijst van personen, groepen en entiteiten waarop deze bepalingen van toepassing zijn (PB L 269, blz. 20)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-168/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/63

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-168/06) (1)

   (2008/C 301/114)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak F-26/07: Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Potoms en Scillia/Parlement

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/37

         Beroep ingesteld op 21 maart 2007 — Potoms en Scillia/Parlement
   (Zaak F-26/07)
   (2007/C 117/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Gerrit Potoms (Mechelen, België) en Mario Scillia (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               de onwettigheid vast te stellen van de artikelen 5 en 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij verzoekers in een ambt van administrateur worden aangesteld, voor zover zij daarbij krachtens artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut worden ingedeeld;

               —

               de onwettigheid vast te stellen van de uitvoeringsmaatregelen betreffende de toewijzing van merite- en bevorderingspunten, voor zover zij bepalen dat bij overgang van de ene naar de andere functiegroep de merite- en bevorderingspunten komen te vervallen;

               —

               nietig te verklaren de individuele besluiten waarbij de merite- en bevorderingspunten die verzoekers in hun oude categorie hadden verzameld, zijn komen te vervallen;

               —

               nietig te verklaren de individuele besluiten om voor de vaststelling van verzoekers' bezoldiging een vermenigvuldigingsfactor kleiner dan 1 te gebruiken;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers voeren middelen aan die in grote mate gelijk zijn aan die welke in zaak F-31/06 (1) zijn aangevoerd.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 50.


title: Zaak T-476/15: Beroep ingesteld op 19 augustus 2015 — European Food/BHIM — Société des Produits Nestlé (FITNESS)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/37

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2015 — European Food/BHIM — Société des Produits Nestlé (FITNESS)
   (Zaak T-476/15)
   (2015/C 337/42)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Food SA (Drăgăneşti, Roemenië) (vertegenwoordiger: I. Speciac, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „FITNESS” — gemeenschapsmerk nr. 2 470 326

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 juni 2015 in zaak R 2542/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar het Bureau voor een beslissing in overeenstemming met de uitspraak van het Gerecht;

               —

               subsidiair, wijziging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van gemeenschapsmerk Fitness (nr. 2470326);

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van regel 37, onder b), vi), en van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95 en schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en van artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), en van artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 oktober 1999 in zaak C-305/97 (verzoek van de Court of Appeal [England en Wales] om een prejudiciële beslissing): Royscot Leasing Ltd en Royscot Industrial Leasing Ltd, Allied Domecq plc, T. C. Harrison Group Ltd tegen Commissioners of Customs and Excise ("BTW — Artikel 11, leden 1 en 4, van de Tweede richtlĳn — Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlĳn — Recht op aftrek — Uitsluitingen door nationale bepalingen daterende van vóór de Zesde richtlĳn")

text:
8.1.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 6/5
blz. 25), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez          Zesde kamer, J. L. Murray en R. Schintgen, rechters; advocaat-
Iglesias, president; P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch (rapporteur),           generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,                   5 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
J. L. Murray, L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters;            als volgt:
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass; op 5 oktober
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                1) Artikel 11, lid 4, van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de
                                                                                Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de
1) Verwerpt het beroep.                                                         wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en
                                                                                wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van
2) Verwijst de Franse Republiek in de kosten.                                   belasting over de toegevoegde waarde, stond de lidstaten de
                                                                                invoering of handhaving toe, en artikel 17, lid 6 van de
                                                                                Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                                over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, staat hun de
                                                                                handhaving toe van algemene uitsluitingen van het recht op
                                                                                aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde op de aankoop
                                                                                van door de belastingplichtige voor zijn belaste handelingen
                                                                                gebruikte motorvoertuigen, ook wanneer
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                — deze voertuigen essentiële uitrusting voor de werkzaamheid
                           (Zesde kamer)                                             van de betrokken belastingplichtige waren, of
                       van 5 oktober 1999                                       — wanneer deze voertuigen in concreto door de betrokken
                                                                                belastingplichtige niet privé konden worden gebruikt.
in zaak C-305/97 (verzoek van de Court of Appeal                           2) Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn moet aldus worden
[England en Wales] om een prejudiciële beslissing): Roy-                        uitgelegd, dat de lidstaten de bij de tweede alinea ervan bedoelde
scot Leasing Ltd en Royscot Industrial Leasing Ltd, Allied                      uitsluitingen van het recht op aftrek van de belasting over de
Domecq plc, T. C. Harrison Group Ltd tegen Commission-                          toegevoegde waarde mogen handhaven, hoewel de Raad vóór het
                 ers of Customs and Excise (1)                                  verstrijken van de in de eerste alinea bedoelde termijn niet heeft
                                                                                bepaald voor welke uitgaven geen recht op aftrek van de belasting
(„BTW — Artikel 11, leden 1 en 4, van de Tweede richtlijn                       over de toegevoegde waarde bestaat.
— Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn —
Recht op aftrek — Uitsluitingen door nationale bepalingen
                                                                           (1) PB C 318 van 18.10.1997.
            daterende van vóór de Zesde richtlijn”)
                            (2000/C 6/09)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          (Zesde kamer)
In zaak C-305/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                               van 5 oktober 1999
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Court of Appeal
(England and Wales) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar                   in zaak C-327/97 P: C. Apostolidis e.a. tegen Commissie
aanhangig geding tussen Royscot Leasing Ltd en Royscot                                   van de Europese Gemeenschappen (1)
Industrial Leasing Ltd, Allied Domecq plc, T. C. Harrison
Group Ltd en Commissioners of Customs and Excise, om een                   („Hogere voorziening — Bezoldigingen — Aanpassingscoëf-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 11, lid 4,              ficiënt — Uitvoering van een arrest van het Gerecht”)
van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de Raad van 11 april
1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                                                 (2000/C 6/10)
lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van
toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van belasting
over de toegevoegde waarde (PB 1967, blz. 1303) en artikel 17,                                        (Procestaal: Frans)
lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                                            dentie van het Hof)
grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur), president van              In zaak C-327/97 P, C. Apostolidis e.a., ambtenaren en
de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de                       tijdelijke functionarissen van de Commissie van de Europese


title: Gevoegde zaken C-362/07 en C-363/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 december 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance du VII e arrondissement de Paris — Frankrijk) — Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C-363/07)/Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Multifunctionele apparaten — Apparaten die bestaan uit laserprint- en scanmodule, met kopieerfunctie — Post 8471 — Post 9009)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 december 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance du VIIe arrondissement de Paris — Frankrijk) — Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C-363/07)/Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects
   (Gevoegde zaken C-362/07 en C-363/07) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Multifunctionele apparaten - Apparaten die bestaan uit laserprint- en scanmodule, met kopieerfunctie - Post 8471 - Post 9009)
   (2009/C 32/10)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'instance du VIIe arrondissement de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C-363/07)

      Verwerende partij: Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal d'instance du VIIe arrondissement de Paris — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), in de op de feiten van het hoofdgeding toepasselijke versie, en geldigheid van verordening (EG) nr. 400/2006 van de Commissie van 8 maart 2006 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) (PB L 70, blz. 9) — Multifunctioneel apparaat dat is vervaardigd door samenvoeging van een laserprintmodule, een scanmodule en een computer — Indeling onder tariefpost 8471 60 40 (Automatische gegevensverwerkende machines) op grond van algemene regel 3, sub b, voor de interpretatie van de GN (de afdrukfunctie verleent het apparaat zijn „wezenlijke karakter”) of onder post 9009 12 00 (Fotokopieerapparaten) op grond van aantekening 5 E bij hoofdstuk 84 van de GN (toestel dat zelfstandig een eigen functie, andere dan gegevensverwerking, vervult, namelijk het kopiëren)
   Dictum

               1)

               Aantekening 5 E op hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, moet aldus worden uitgelegd, dat alleen apparaten die een automatische gegevensverwerkende machine bevatten of zijn aangesloten op een dergelijke machine en waarvan de functie niet onder de automatische gegevensverwerking valt „een eigen functie, andere dan automatische gegevensverwerking” vervullen.

               2)

               Wanneer de kopieerfunctie van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde apparaten ondergeschikt is aan de print- en de scanfunctie, moeten zij worden beschouwd als eenheden van automatische gegevensverwerkende machines in de zin van aantekening 5 B op hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1719/2005, welke eenheden op grond van aantekening 5 C op dit hoofdstuk, indien zij afzonderlijk worden aangeboden, moeten worden ingedeeld onder post 8471 van de gecombineerde nomenclatuur. In een dergelijk geval moet de relevante postonderverdeling worden vastgesteld op basis van aantekening 3 op afdeling XVI van de gecombineerde nomenclatuur. Wanneer de kopieerfunctie daarentegen even belangrijk is als de twee andere functies, moeten deze apparaten op basis van punt 3, sub b, van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld onder de post die overeenstemt met de module waaraan deze apparaten hun wezenlijke karakter ontlenen. Indien geen dergelijke module kan worden aangewezen, moeten zij op grond van punt 3, sub c, van voornoemde algemene regels onder post 9009 worden ingedeeld.

               3)

               Bij het onderzoek van de vijfde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van punt 4 van de bijlage bij verordening (EG) nr. 400/2006 van de Commissie van 8 maart 2006 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur kunnen aantasten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-29/14: Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Taetel/Commissie

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/20

         Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Taetel/Commissie
   (Zaak T-29/14)
   2014/C 61/37
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Taetel, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Navarro Varona, P. Vidal Martínez, J. López-Quiroga Teijero en G. Canalejo Lasarte, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 VWEU het bestreden besluit nietig te verklaren voor zover hierbij is vastgesteld dat staatssteun is verleend, en wordt gelast om deze terug te vorderen van de investeerders;

               —

               subsidiair, de artikelen 1, 2 en 4, lid 1, van het besluit nietig te verklaren, voor zover de investeerders hierin als de begunstigden zijn aangewezen en is vastgesteld dat zij de steun moeten terugbetalen;

               —

               subsidiair, het in artikel 4, lid 1 in fine, gegeven bevel tot terugvordering van de steun van de investeerders buiten toepassing te verklaren wegens schending van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, aangezien geen terugvordering kan worden gelast vanaf een tijdstip dat voorafgaat aan de datum van bekendmaking van het besluit tot inleiding van de procedure;

               —

               subsidiair, artikel 2 van het besluit nietig te verklaren en vast te stellen dat de methode die is gebruikt ter bepaling van het voordeel dat de investeerders moeten terugbetalen, ongeldig is;

               —

               artikel 4, lid 1, van het besluit, waarin een verbod wordt opgelegd om „de last tot terugvordering aan andere personen over te dragen”, onbestaand of, subsidiair, gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover hiermee in feite wordt vastgesteld dat de contractuele bedingen volgens welke de bedragen die de investeerders aan de Spaanse Staat moeten terugbetalen, op derden kunnen worden verhaald, verboden of nietig zijn, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige procedure wordt hetzelfde besluit bestreden als in de zaken T-700/13, Bankia/Commissie, T-719/13, Lico Leasing en Pequeños y Medianos Astilleros de Reconverción/Commissie, en T-3/14, Anudal Industrial/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in die zaken.
   Verzoekster voert met name aan dat artikel 107 VWEU is geschonden omdat in het bestreden besluit wordt vastgesteld dat de betrokken fiscale regeling, die van toepassing is op bepaalde financiële leasingovereenkomsten voor de aankoop van nieuwe schepen, in haar geheel staatssteun vormt.
   Volgens verzoekster maakt het besluit van de belastingadministratie ook inbreuk op artikel 107 VWEU omdat de betrokken fiscale maatregelen „nieuwe” staatssteun vormen.
   Subsidiair stelt verzoekster dat het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel alsook de artikelen 107, 108 en 206 VWEU zijn geschonden doordat de begunstigden en de terug te vorderen bedragen niet correct zijn vastgesteld, en dat inbreuk is gemaakt op artikel 108, lid 3, VWEU, artikel 19 van verordening nr. 659/1999, artikel 3, lid 6, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, voor zover de contractuele bedingen volgens welke de investeerders de bedragen die zij aan de Spaanse autoriteiten hebben moeten terugbetalen, kunnen verhalen op derden, bij artikel 4, lid 1, van het besluit nietig zijn verklaard.


title: Zaak C-453/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Toepassing van verlaagd tarief — Levende dieren die gewoonlijk bestemd zijn voor gebruik bij bereiding van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie — Levering, import en verwerving van bepaalde levende dieren, met name paarden)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-453/09) (1)

   (Niet-nakoming - Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Toepassing van verlaagd tarief - Levende dieren die gewoonlijk bestemd zijn voor gebruik bij bereiding van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie - Levering, import en verwerving van bepaalde levende dieren, met name paarden)
   2011/C 204/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en C. Blaschke, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en B. Beaupère-Manokha, gemachtigden) en Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. M. Wissels en M. Noort, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 96 en 98, gelezen in samenhang met bijlage III, van richtlijn 2006/112 EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Verlaagde tarieven — Levering, import en verwerving van bepaalde levende dieren (met name paarden) die niet bestemd zijn voor de bereiding of de productie van levensmiddelen voor menselijke of dierlijke consumptie

      Dictum

               1)

               Door een verlaagd tarief van belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op de levering, invoer en intracommunautaire verwerving van paarden is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met bijlage III bij deze richtlijn.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak T-116/17: Beroep ingesteld op 20 februari 2017 — Spiegel-Verlag Rudolf Augstein en Sauga/ECB

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/44

         Beroep ingesteld op 20 februari 2017 — Spiegel-Verlag Rudolf Augstein en Sauga/ECB
   (Zaak T-116/17)
   (2017/C 121/64)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) en Michael Sauga (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Koreng en T. Feldmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bij schrijven van 15 december 2016 meegedeelde besluit van de directie van de Europese Centrale bank tot afwijzing van verzoekers’ verzoek om toegang tot de twee documenten van de Europese Centrale Bank „The impact on government deficit and debt from off-market swaps. The Greek case” (SEC/GovC/X/10/88a) en „The Titlos transaction and possible existence of similar transactions impacting on the euro area government debt or deficit levels” (SEC/GovC/X/10/88b);

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, onder a), tweede streepje van besluit ECB/2004/3 (1)

               Verzoekers stellen dat de ECB niet voldoende concreet heeft aangetoond dat de openbaarmaking van de betrokken documenten zou leiden tot ondermijning van het financieel, monetair of economisch beleid van de Unie of van een lidstaat.
               De door de ECB aangevoerde dreigende ondermijning van het openbaar belang is meer dan zes jaar na de opstelling van de documenten en na een fundamentele wijziging van de randvoorwaarden feitelijk geen reden meer voor bezorgdheid meer.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 4, lid 3, eerste zinsdeel, van besluit ECB/2004/3

                           —

                           Verzoekers stellen dat de hier aan de orde zijnde documenten niet hebben gediend ter voorbereiding van concrete besluiten, maar alleen voor de algemene opinievorming en informatie binnen de ECB.

                           —

                           Bovendien kan niet worden aangenomen dat medewerkers van de ECB zich laten intimideren door de mogelijkheid van een openbaarmaking van de documenten.

                           —

                           Voorts behoeft volgens de huidige stand, gelet op de hier aan de orde zijnde documenten, niet te worden gevreesd voor een ondeskundige beïnvloeding door derden van de beraadslagingen van de ECB.

                           —

                           Ook heeft de ECB onvoldoende rekening gehouden met het openbaar belang bij de toegang tot informatie en dit belang onvoldoende afgewogen.

                           —

                           Ten slotte is het niet de taak van de ECB om te beoordelen waardoor de openbare debatten verrijkt worden, maar die van de pers, hetgeen volgt uit haar door het Europees Hof voor de rechten van de mens erkende „functie van waakhond”.

      (1)  2004/258/EG: Besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/3) (PB 2004, L 80, blz. 42).


title: Zaak C-181/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 19 mei 2009 — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 19 mei 2009 — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD
   (Zaak C-181/09)
   2009/C 297/20
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Canon Kabushiki Kaisha

      Verwerende partij: IPN Bulgaria OOD
   Bij beschikking van 17 september 2009 heeft het Hof (Vijfde kamer) het prejudiciële verzoek als kennelijk niet-ontvankelijk afgewezen.


title: Zaak T-195/05: Beroep, op 19 mei 2005 ingesteld door N.V. Deloitte Business Advisory tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/30

         Beroep, op 19 mei 2005 ingesteld door N.V. Deloitte Business Advisory tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-195/05)
   (2005/C 193/50)
   procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door N.V. Deloitte Business Advisory, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door mr. Dirk Van Heuven, mr. Steve Ronse en mr. Sofie Logie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekende partij concludeert dat het Gerecht behage:

               1)

               De bestreden beslissingen te vernietigen;

               2)

               Alle kosten lastens verwerende partij.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, in een consortium met andere bedrijven, heeft onder de naam EUPHET een offerte ingediend in de aanbestedingsprocedure „Sanco Evaluation Framework Contract, Lot 1 (Public Health) — tender No SANCO/2004/0l/041”, uitgeschreven door de Europese Commissie. In het verzoekschrift vraagt verzoekster de vernietiging van de beslissing van de Europese Commissie houdende niet-selectie van EUPHET voor de opdracht, evenals de vernietiging van de aan verzoekster niet betekende en onbekende toewijzingsbeslissing waarbij de opdracht werd toegewezen aan een derde.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift beroept verzoekster zich op een schending van artikel 94 van Verordening nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1), een schending van artikel 138 en 147, paragraaf 3, van Verordening nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening nr. 1605/2002 (2). Verzoekster beroept zich eveneens op een schending van de aanbestedingsdocumenten, van de algemene motiveringsplicht en van het vertrouwensbeginsel.
   Volgens verzoekster is de aangegeven reden van de uitsluiting, namelijk dat het voorstel voor maatregelen ter vermijding van een belangenconflict ontoereikend is en onvoldoende garantie biedt, geheel onrechtmatig en in strijd met de gunningsdocumenten. Verzoekster beweert dat het volstaat dat de contractant zich door de ondertekening van de ontwerpovereenkomst ertoe verbindt de Commissie onverwijld op de hoogte te brengen van een eventueel belangenconflict en het nodige te doen, teneinde het conflict zo spoedig mogelijk op te lossen. Verzoekster verklaart eveneens dat zij maatregelen voorstelde die verder gingen dan wat vereist was.
   Verzoekster voert verder aan dat zij op geen enkel moment werd uitgenodigd om bijkomende inlichtingen te verschaffen. Volgens verzoekster vormt dit een schending van artikel 146, paragraaf 3, van Verordening nr. 2342/2002, een schending van het vertrouwensbeginsel, van het beginsel van eerlijke behandeling en van het beginsel van non-discriminatie, evenals een schending van de artikelen 89, paragraaf 1, en 99 van Verordening nr. 1605/2002.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1)

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1)