title: Zaak T-483/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (Affiliato BRICO CENTER)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/69

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (Affiliato BRICO CENTER)
   (Zaak T-483/09)
   2010/C 24/122
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ATB Norte, SL (Burgos, Spanje) (vertegenwoordigers: P. López Ronda, G. Macías Bonilla, H. L. Curtis-Oliver en G. Marín Raigal, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bricocenter Italia Srl (Rozzano Milanofiori (Milaan), Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 september 2009 in zaak R 1048/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerder (het BHIM) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Bricocenter Italia S.r.l.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Affiliato BRICOCENTER” bevat (aanvraagnr. 4 939 344) voor diensten van klasse 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerken met de woordelementen „CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO” (nr. 3 262 623) en „ATB CENTROS DE BRICOLAGE BRICOCENTRO” (nr. 989 046) voor diensten van de klassen 35, 37 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en volledige afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 10 augustus 1995 ingesteld door L. Dricot en 29 anderen tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-159/95)

text:
14 . 10 . 95          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 268 /27
praktijk, geen enkele verkoop van interventatietabak heeft            Vervolgens beroepen verzoekers zich op schending van de
georganiseerd of de verkopen aan zeer grote multinationale            aankondiging van vergelijkend onderzoek , voor zover de
ondernemingen heeft voorbehouden en kleine en middel                 jury zich niet heeft gehouden aan de omschrijving van het
grote ondernemingen in de tabakssector elke mogelijkheid              mondeling examen in deze aankondiging . Voorts zijn zij van
heeft ontnomen om zich te voorzien .                                  mening, dat de sollicitanten afkomstig uit het secretariaat,
                                                                      zoals zijzelf, zijn achtergesteld bij hun collega's die een ambt
                                                                      bekleden dat rechtstreeks verband houdt met de administra
Volgens verzoekster heeft de Commissie zich schuldig
gemaakt aan een duidelijke schending van hogere rechtsbe             tie, de begroting, de financiën, de boekhouding of techni
ginselen, zoals het gelijkheids- en het evenredigheidsbegin          sche zaken , voor zover de tijdens de examens te behandelen
sel, alsook aan een kennelijke beoordelingsfout, door de              dossiers enkel deze gebieden betroffen en niet het secreta
                                                                      riaat.
gehele categorie van de kleine en middelgrote Griekse
ondernemingen van deelneming aan de inschrijvingen uit te
sluiten. De aldus aan verzoekster toegebrachte schade gaat            Voorts beklemtonen zij , dat niet alle gewone leden van de
de aan activiteiten in de betrokken sector verbonden risico's         jury tegenwoordig zijn geweest bij alle mondelinge examens
ruimschoots te boven .                                                van alle sollicitanten, hetgeen betekent, dat de aangevochten
                                                                      besluiten niet alleen in strijd zijn met de voorschriften voor
                                                                      de werkzaamheden van de jury, maar ook met het beginsel
                                                                      van non-discriminatie en van gelijke behandeling van de
                                                                      sollicitanten .
                                                                      Ten slotte zijn verzoekers van mening, dat het besluit om het
                                                                      aantal tot het mondeling examen toe te laten sollicitanten te
Beroep, op 10 augustus 1995 ingesteld door L. Dricot en 29            beperken tot 120 , terwijl verweerster zich had verplicht
anderen tegen de Commissie van de Europese Gemeen                    voor de herwaardering van ambten van categorie C tot
                              schappen                                ambten van categorie B, 60 posten aan te wijzen, niet alleen
                        ( Zaak T-159/95 )                             blijk geeft van schending van de in artikel 5 , vijfde alinea,
                                                                      van bijlage III van het Statuut neergelegde verplichting,
                           ( 95/C 268/57 )
                                                                      maar ook van de wens om het aantal geslaagde kandidaten
                                                                      op voorhand te beperken .
                       (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 10 augustus 1995 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.
Dricot, R. Cardoen, C. da Cunha , M. Cluyssen, M. de
Wasseige, R. De Briones, M.-Th. De Smedt, A. M. Del                   Beroep, op 18 augustus 1995 ingesteld door L. Liao tegen
Grande, P. Deuquet, M. Doncel, V. Erasmo, K. Eulaerts , L.                               Raad van de Europese Unie
Feltrin , Y. Focci , C. Forman, R. Guadalupe, O. Hubert, J.
Husson, S. Kinsella , R. Martinez Berzal , M. Maurer-Reichl ,                                  ( Zaak T-161/95 )
G. Merletti , E. Neesgaard, M. Ogle, S. Sorensen, L.                                              ( 95/C 268 /58 )
Tenivella, C. Unden , M. Van Dam, R. Verschuren en A.
Zanchet, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Dema
seure, V. Leclerq en A. Tornel , advocaten te Brussel ,                                       (Procestaai: Frans)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Sàrl Fidu
ciaire Myson, Rue Glesener 1 .
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen is op 18 augustus 1995 beroep ingesteld tegen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                    Raad van de Europese Unie door L. Liao, wonende te
                                                                       Brussel , vertegenwoordigd door P. -P. van Gehuchten en C.
— nietig te verklaren het besluit van de jury van intern               Nikis, advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
     vergelijkend onderzoek COM/B/9/93 om verzoekers                   Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                                                                       du Fort Rheinsheim 2 .
     voor het mondeling examen een lager aantal punten toe
     te kennen dan het vereiste minimum en hen niet op de
     lijst van geslaagde kandidaten te plaatsen;                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerster in de kosten te verwijzen .
                                                                       — het betwiste beoordelingsrapport nietig te verklaren;
 Middelen en voornaamste argumenten                                    — een bedrag van 250 000 Bfr, behoudens vermeerdering
                                                                           of vermindering in de loop van het geding, toe te kennen
 Verzoeksters stellen in de eerste plaats, dat de bestreden                als vergoeding voor de materiële schade die verzoeker
 besluiten in strijd met artikel 25 , tweede alinea, Ambtena              door het verlies van al zijn bevorderingskansen heeft
 renstatuut in het geheel niet met redenen zijn omkleed.                   geleden ;


title: Zaak C-408/10: Beroep ingesteld op 16 augustus 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/20

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-408/10)
   ()
   2010/C 274/32
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sipos en E. Randvere, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland de bepalingen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van richtlijn 2008/13/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot intrekking van richtlijn 84/539/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de elektrische apparaten die worden gebruikt bij de uitoefening van de diergeneeskunde, niet heeft meegedeeld;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2008 verstreken.

      (1)  PB L 76, blz. 41.


title: Zaak T-137/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Guiai Bi Poin/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/22

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Guiai Bi Poin/Raad
   (Zaak T-137/11)
   2011/C 130/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Georges Guiai Bi Poin (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Georges Guiai Bi Poin betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Georges Guiai Bi Poin van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn vordering voert verzoeker twee middelen aan:
   1)   Eerste middel: schending van de motiveringsplicht aangezien de redenen voor de inschrijving van verzoeker op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, stereotiep zijn en er geen melding wordt gemaakt van enig precies feitelijk element aan de hand waarvan de gegrondheid van de bedoelde inschrijving kan worden nagegaan.
   2)   Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout aangezien:
   verzoeker wordt verweten dat hij weigert zich aan het gezag van de democratisch verkozen president, A. Ouattara, te onderwerpen, terwijl verzoeker zich als militair niet kon ontrekken aan de gehoorzaamheid aan de grondwettelijke autoriteiten van zijn land, die L. Gbagbo tot verkozen president hebben uitgeroepen, en
   verzoeker wordt verweten dat hij verantwoordelijk is voor ernstige schendingen van de mensenrechten en van het internationaal humanitair recht, hoewel verzoeker niet voor het Internationaal Strafhof is gedaagd, waarvan de bevoegdheid door de Republiek Ivoorkust is erkend.


title: Zaak C-493/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Italië) op 14 september 2016 — Sicurbau Srl e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Italië) op 14 september 2016 — Sicurbau Srl e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.
      (Zaak C-493/16)
      (2016/C 454/31)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale della Campania

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Sicurbau Srl, IGR — Imprese Generali Riunite Srl, Iterga Costruzioni Generali SpA, Pa.Co. — Pacifico Costruzioni SpA

         Verwerende partijen: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Autorità Portuale di Napoli, Soa Rina SpA

         Prejudiciële vraag

      Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, zoals daarnaar (laatstelijk) wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit de artikelen 87, lid 4, en 86, lid 3 bis, van Decreto legislativo nr. 163 van 2006, juncto artikel 26, lid 6, van Decreto legislativo nr. 81 van 2008, zoals deze bepalingen overeenkomstig artikel 99 van het wetboek bestuursprocesrecht („Codice del processo amministrativo”) ter waarborging van de eerbiediging van de wet en de uniforme uitlegging ervan zijn uitgelegd bij de arresten nr. 3 en nr. 9 van 2015 van de Adunanza plenaria del Consiglio di Stato (Grote kamer van de Raad van State), volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de kosten van de veiligheidsmaatregelen in de onderneming in een procedure voor de plaatsing van een overheidsopdracht voor werken hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in het bestek of in de oproep tot inschrijvingen en evenmin in het voor de indiening van de offerte in te vullen formulier dat als bijlage daarbij ter beschikking stond, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumkosten van de interne bedrijfskosten voor de veiligheid?

         (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak T-198/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — 100 % Capri Italia/BHIM — Cantoni ITC (100 % Capri)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/35

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — 100 % Capri Italia/BHIM — Cantoni ITC (100 % Capri)
   (Zaak T-198/14)
   2014/C 159/48
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: 100 % Capri Italia Srl (Capri, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani, G. Ghisletti en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cantoni ITC SpA (Milaan, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 is geschonden;

               —

               derhalve de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2014 in zaak R 2122/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bevattende de woordelementen „100 % Capri”, voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Cantoni ITC SpA

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk bevattende het woordelement „CAPRI” en nationaal woordmerk „CAPRI”, voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-316/02: Hogere voorziening, op 10 september 2002 ingesteld door Hĳos de Andrés Molina SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2002 in zaak T-152/99, Hijos de Andrés Molina SA /Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 274/18               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
Hogere voorziening, op 10 september 2002 ingesteld                        HAMSA heeft niet tijdens de administratieve procedure
door Hijos de Andrés Molina SA tegen het arrest van het                   noch tijdens de gerechtelijke procedure de gelegenheid
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                    gehad haar opmerkingen kenbaar te maken over het
pen (Vijfde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2002 in zaak                  nieuwe standpunt van het Gerecht ten aanzien van dit
T-152/99, Hijos de Andrés Molina SA /Commissie van de                     geschil, zodat het recht van verweer van Hijos de Andrés
                  Europese Gemeenschappen                                 Molina SA is geschonden. Deze omstandigheid levert
                                                                          volgens Hijos de Andrés Molina SA een onregelmatigheid
                                                                          in de procedure op, waardoor aan haar belangen afbreuk
                        (Zaak C-316/02)                                   is gedaan in de zin van artikel 51 van ’s Hofs Statuut-EG.
                                                                          In de tweede plaats toetst het Gerecht de in 1994 aan
                                                                          HAMSA verleende steun niet aan steunregeling N 462/
                        (2002/C 274/29)                                   94, die volgens hem van toepassing is.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           b)   de op basis van een herstructureringsplan verleende
op 10 september 2002 hogere voorziening ingesteld door                    reddings- en herstructureringssteun is verenigbaar met de
Hijos de Andrés Molina SA (HAMSA), vertegenwoordigd door                  gemeenschappelijke markt:
Luis Manuel Olivencia Brugger en José Luis Ballester García —
Izquierdo, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 De Commissie gaf in haar beschikking van 3 februari
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese              1999 te kennen, dat zij het herstructureringsplan van
Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid) van 11 juli                    Hijos de Andrés Molina SA pas op 4 juli 1997 had
2002 in zaak T-152/99, Hijos de Andrés Molina SA/Commis-                  ontvangen. De Commissie heeft op de vragen die het
sie van de Europese Gemeenschappen.                                       Gerecht enkele dagen voor de terechtzitting heeft gesteld,
                                                                          geantwoord dat zij het herstructureringsplan vóór de
                                                                          aanmelding van de steunmaatregelen door de Spaanse
                                                                          autoriteiten op 1 juli 1996 had ontvangen. Om precies te
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                           zijn werd het herstructureringsplan in januari 1996
                                                                          door een Spaanse ambtenaar aan de ambtenaar van het
—     het arrest van 11 juli 2002 gedeeltelijk te vernietigen en          Directoraat-generaal Landbouw overhandigd. De Com-
      te verklaren dat                                                    missie heeft echter niet besloten, de procedure van
                                                                          artikel 93, lid 3, van het Verdrag in te leiden of enigerlei
                                                                          maatregelen te treffen in verband met het plan en de ter
      a)   de in 1994 aan Hijos de Andrés Molina SA verleende
                                                                          uitvoering daarvan vastgestelde steunmaatregelen over-
           steun verenigbaar is met het gemeenschapsrecht,
                                                                          eenkomstig hetgeen is vastgesteld in de richtsnoeren
           daar die steun in overeenstemming is met de gelden-
                                                                          inzake reddings- en herstructureringssteun aan onderne-
           de algemene steunregeling;
                                                                          mingen in moeilijkheden. Op 29 april 1997, dus veertien
                                                                          maanden na de kennisgeving van het herstructurerings-
      b)   de ingevolge het herstructureringsplan van Hijos de            plan, heeft de Commissie meegedeeld, dat zij de procedure
           Andrés Molina SA in december 1995 toegekende                   had ingeleid, omdat zij die steun als niet-aangemeld
           steun verenigbaar is met het gemeenschapsrecht;                beschouwde, terwijl die steun volgens de rechtspraak in
                                                                          het arrest Lorenz als bestaande steun moet worden
      c)   het arrest van 11 juli 2002 voor het overige te                beschouwd.
           bevestigen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoek van de korkein hallinto-oikeus van 10 september
a)    de steun die HAMSA in 1994 op basis van een door de            2002 om een prejudiciële beslissing in de door Petri
      Commissie eerder goedgekeurde algemene steunregeling                       Manninen aanhangig gemaakte zaak
      heeft ontvangen, is verenigbaar met het gemeenschaps-
      recht:
                                                                                (Zaak C-319/02)
      Het Gerecht werpt in het arrest een nieuwe vraag op, die
      met de procedure en het geschil niets van doen heeft. In                               (2002/C 274/30)
      tegenstelling tot het standpunt van partijen, Commissie
      en HAMSA, volgens hetwelk de in 1993 en 1994
      verleende steun werd geregeld door de algemene
      steunregelingen N 624/92 respectievelijk N 428/93, is          De korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 10 sep-
      het Gerecht van oordeel, dat daarop de steunregelingen         tember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      N 428/93 respectievelijk N 462/94 van toepassing zijn.         12 september 2002, in de door Petri Manninen aanhangig


title: Zaak C-415/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 11 oktober 2006 — Stahlwerk Ergste Westig GmbH/Finanzamt Düsseldorf-Mettmann

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 11 oktober 2006 — Stahlwerk Ergste Westig GmbH/Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
   (Zaak C-415/06)
   (2006/C 326/53)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stahlwerk Ergste Westig GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Düsseldorf-Mettmann
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het met de artikelen 56 en 58 EG verenigbaar dat een Duitse onderneming die bedrijfsinkomsten heeft, verliezen die een vaste inrichting in een derde land (in casu: de Verenigde Staten van Amerika) lijdt, niet kan aftrekken bij de bepaling van de winst, omdat op grond van de relevante overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting de inkomsten van die vaste inrichting in Duitsland niet worden belast?

               2)

               Is een in een overeenkomst neergelegde regeling met de genoemde inhoud, gelet op de voorbehoudclausule van artikel 57, lid 1, eerste volzin, van het EG-Verdrag, met het gemeenschapsrecht verenigbaar wanneer de relevante bepalingen van de overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting reeds op 31 december 1993 bestonden, terwijl het daarin vervatte verbod op verliesverrekening evenwel tot 1998 door het Duitse recht werd opgeheven?


Avis juridique important

|

52003XX1024(05)

Hof van Justitie - Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0006 - 0007

Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen(2003/C 255/11)Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 9 oktober 2003 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de grote kamer opgesteld als volgt:- C. Gulmann- K. Lenaerts- D. A. O. Edward- R. Silva de Lapuerta- A. La Pergola- A. Rosas- J.-P. Puissochet- J. N. Cunha Rodrigues- R. Schintgen- S. von Bahr- F. Macken- N. Colneric.Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 9 oktober 2003 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van vijf rechters opgesteld als volgt:Eerste kamer:- D. A. O. Edward- K. Lenaerts- A. La Pergola- R. Silva de Lapuerta- S. von Bahr- A. Rosas.Tweede kamer:- C. Gulmann- J. N. Cunha Rodrigues- J.-P. Puissochet- N. Colneric- R. Schintgen- F. Macken.Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 14 oktober 2003 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van drie rechters opgesteld als volgt:Derde kamer:- D. A. O. Edward- R. Schintgen- N. Colneric.Vierde kamer:- J.-P. Puissochet- F. Macken- K. Lenaerts.Vijfde kamer:- A. La Pergola- S. von Bahr- R. Silva de Lapuerta.


title: Zaak C-174/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 24 maart 2016 – H./Land Berlin

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 24 maart 2016 – H./Land Berlin
   (Zaak C-174/16)
   (2016/C 232/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H.

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG (1), en de in de bijlage opgenomen raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke de proeftijd tijdens welke een dienstbetrekking als leidinggevende ambtenaar op proef is toegewezen, van rechtswege en met uitsluiting van de mogelijkheid tot verlenging ook dan een einde neemt wanneer de ambtenaar of ambtenares tijdens het grootste deel van deze proeftijd en ook erna ouderschapsverlof geniet?

               2)

               Moet richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (2), en in het bijzonder de artikelen 14, lid 1, onder a) of c), 15 of 16 van de richtlijn, aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als bedoeld in de eerste vraag, een onrechtstreekse discriminatie op basis van geslacht vormt, wanneer door deze regeling veel meer vrouwen dan mannen worden of kunnen worden getroffen?

               3)

               Indien de eerste of de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: staan de genoemde bepalingen van Europees recht ook dan in de weg aan een dergelijke nationale regeling wanneer deze wordt gerechtvaardigd door het doel dat ertoe strekt dat tijdens de proeftijd het bewijs van geschiktheid voor een in vast dienstverband toe te wijzen leidinggevend ambt slechts kan worden geleverd wanneer de taken daadwerkelijk over een langere tijdsduur zijn vervuld?

               4)

               Indien ook de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: staat het Europees recht een ander rechtsgevolg toe dan de voortzetting van de proeftijd aansluitend op het einde van het ouderschapsverlof – voor de duur van de periode die bij het begin van het ouderschapsverlof nog niet was verstreken – in dezelfde of een vergelijkbare dienstbetrekking wanneer bijvoorbeeld een dergelijke dienstbetrekking of een vergelijkbare formatieplaats niet meer beschikbaar is?

               5)

               Vereist het Europees recht in dit geval met oog op de bezetting van een andere dienstbetrekking of een ander leidinggevend ambt dat wordt afgezien van een nieuwe selectieprocedure met deelname van andere kandidaten overeenkomstig de nationale rechtsregels?

      (1)  PB L 68, blz. 13.

      (2)  PB L 204, blz. 23.


title: Zaak T-81/14: Beschikking van het Gerecht van 1 augustus 2014 — Energy Brands/BHIM — Smart Wines (SMARTWATER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/9

         Beschikking van het Gerecht van 1 augustus 2014 — Energy Brands/BHIM — Smart Wines (SMARTWATER)
   (Zaak T-81/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 361/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Energy Brands, Inc. (Atlanta, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Stone en R. Allos, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Smart Wines GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Schwarz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 november 2013 (zaak R 903/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Energy Brands, Inc. en Smart Wines GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster, verweerder en interveniënte zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 29 mei 1997 in zaak C-312/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 93/36/EEG - Niet-omzetting binnen de gestelde termijn)

text:
12 . 7. 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 212/7
                   ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)                                                        (Vijfde Kamer)
                                                                                van 29 mei 1997
                        van 29 mei 1997
                                                                     in de gevoegde zaken C-313/96, C-356/96 en C-358/96:
        in zaak C-3 12/96: Commissie van de Europese                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
          Gemeenschappen tegen Franse Republiek ( ] )                                      Koninkrijk België (')
                                                                     (Niet-nakoming — Niet-omzetting van de Richtlijnen 91/
(Niet-nakoming — Richtlijn 93/36/EEG — Niet-omzetting                             41 O/EEG, 93/21/EEG en 93/90/EEG)
                   binnen de gestelde termijn)
                                                                                ( 97/C 212/ 14 )
                          ( 97/C 212/13 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                       (Procestaai: Frans)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In de gevoegde zaken C-313/96 , C-356/96 en C-358/96,
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
                                                                     den: H. van Lier, J.-F. Pasquier en G. zur Hausen ) tegen
                                                                     Koninkrijk België ( gemachtigde : J. Devadder), betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en
                                                                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
                                                                     om te voldoen aan :
In zaak C-3 12/96 , Commissie van de Europese Gemeen                — Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van 22 juli
schappen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Franse Repu                    1991 houdende veertiende aanpassing aan de techni
bliek (gemachtigden: C. de Salins en Ph. Martinet), betref               sche vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de
fende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Repu                  Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en
bliek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en              bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn             verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen
om te voldoen aan Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van                     ( PB nr. L 228 van 17. 8 . 1991 , blz . 67 ),
14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen            — Richtlijn 93/21 /EEG van de Commissie van 27 april
( PB nr. L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz. 1 ), en, subsidiair, door          1993 tot achttiende aanpassing aan de vooruitgang
te verzuimen de Commissie onverwijld van dergelijke                       van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG ( PB nr.
maatregelen in kennis te stellen, de krachtens die richtlijn,             L 110 van 4 . 5 . 1993 , blz. 20 ), met uitzondering van
inzonderheid artikel 34, op haar rustende verplichtingen                  de bepalingen van deze richtlijn die van toepassing zijn
niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samenge                 op met butaan, propaan of LPG gevulde mobiele gasci
steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Mur                linders, en
ray, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm                — Richtlijn 93/90/EEG van de Commissie van 29 oktober
( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; grif           1993 betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in
fier: R. Grass, op 29 mei 1997 een arrest gewezen waar                   artikel 13 , lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/
van het dictum luidt als volgt:                                           EEG ( PB nr. L 277 van 10. 11 . 1993 , blz . 33 ),
                                                                     en/of door deze maatregelen niet mee te delen, de krach
                                                                     tens die richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en            nagekomen,
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/36/EEG van de               heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C.
     Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van            Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann ( rap
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach           porteur), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en P. Jann,
     ten voor leveringen, is de Franse Republiek de krach           rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R.
     tens artikel 35, lid 1 , eerste alinea, van die richtlijn op    Grass, op 29 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het
     haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                    dictum luidt als volgt:
                                                                      1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke
                                                                          en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
                                                                          nodig zijn om te voldoen aan:
2 . De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                          — Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van
                                                                               22 juli 1991 houdende veertiende aanpassing aan
(') PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 .                                          de technische vooruitgang van Richtlijn 67/548/
                                                                               EEG van de Raad betreffende de aanpassing van
                                                                               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                               inzake de indeling, de verpakking en het kenmer
                                                                               ken van gevaarlijke stoffen,


title: Verzoek van het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen van 21 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijk geding tussen H. Marschall en Land Nordrhein-Westfalen (Zaak C-409/95)

text:
17. 2. 96             | NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 46/ 11
4 . In de bestreden beschikking wordt geoordeeld, dat de                  griffie van het Hof van Justitie op 29 december 1 995 , in het
      diensten van GSM-radiotelefonie „ klaarblijkelijk ook               geding tussen SA Eurotunnel , SA France Manche, Société
      een markt vormen die van die van de analoge radiote                Eurotunnel PLC en The Channel Tunnel Group Limited,
      lefonie onderscheiden is ". Voglens de Italiaanse Rege             enerzijds, en SA SNAT Nouvelle d'Armement Transman
      ring is die vaststelling verkeerd en in elk geval ontoerei         che, anderzijds, — vrijwillig interveniërende partijen : Inter
      kend gemotiveerd .                                                  national Duty Free Confederation, Airport Operators Asso
                                                                          ciation Limited , Compagnie Maritime Bretagne Angleterre
5 . De bestreden bschikking is aangetast door beoordeling                Irlande en Passenger Shipping Association Limited , het Hof
      sfouten en ontoereikende motivering.                                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                          een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
(') PB nr . L 280 van 23 . 11 . 1995 , blz . 49 .
                                                                          1 . Kan Eurotunnel , nu zij niet krachtens artikel 173 een
                                                                                beroep tot nietigverklaring van de Richtlijnen 91 /
                                                                                680/EEG en 92/ 12/EEG van de Raad heeft ingesteld wat
Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door Koninkrijk                           betreft het gedeelte van deze richtlijnen dat betrekking
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                             heeft op de fiscale regeling BTW en accijnzen ) voor het
                                   pen
                                                                                Kanaalverkeer ( 1 ), en haar verzoek bij arrest van de High
                                                                                Court of Justice van 17 februari 1995 is afgewezen,
                         ( Zaak C-407/95 )                                      krachtens artikel 177 van het Verdrag om nietigverkla
                             ( 96/C 46/ 19 )                                    ring van die richtlijnen verzoeken ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                2 . Zo ja , heeft de Raad deze richtlijnen op onwettige wijze
op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van                        vastgesteld ?
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
vertegenwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij                        Subsidiair, dekt Richtlijn 94/4/EG ( 2 ) een eventuele
het ministerie van Buitenlandse zaken, Buitenlandse handel                      nietigverklaring van deze richtlijnen ?
en Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij de Ambassade van België, rue des                   3 . Indien deze richtlijnen worden nietigverklaard, heft SA
Girondins 4 .                                                                    SNAT       Nouvelle         d'Armement   Transmanche          dan
                                                                                onrechtmatig gehandeld door de erop gebaseerde fiscale
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                 wetgeving toe te passen, en, zo ja , vanaf welke datum
                                                                                zou die onrechtmatige daad dan begaan zijn ?
Verordening ( EG ) nr. 2358/95 van de Commissie van
6 oktober 1995 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als              ( ') Richtlijn 91 /680/EEG van de Raad , artikel 1 , punt 22 , artikel 28
gevolg van de stormen Iris, Luis en Marilyn, van een extra                      duodecies van Richtlijn 77/388/EEG ( PB nr . L 376 van 31 . 12 .
hoeveelheid bananen boven het tariefcontingent dat voor                         1991 , blz . 1 en 17 ).
het vierde kwartaal van 1995 voor invoer is vastgesteld ('),                    Richtlijn 92/ 12/EEG van de Raad , artikel 28 ( PB nr . L 76 van
te vernietigen en de Commissie tot de kosten te veroorde                       23 . 3 . 1992 , blz . 1 en 12 ).
len .                                                                     ( 2 ) Richtlijn 94/4/EG van de Raad ( PB nr . L 60 van 3 . 3 . 1994 ,
                                                                                blz . 14 ).
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
deze tegen Verordening ( EG ) nr . 2791 /94 in zaak C
9/95 (2 ).
(') PB nr . L 241 van 10 . 10 . 1995 , blz . 5 .
( 2 ) PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 , blz . 9 .                            Verzoek van het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen van
                                                                          21 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                          administratiefrechtelijk geding tussen H. Marschall en Land
                                                                                Nordrhein-Westfalen
                                                                                ( Zaak C-409/95 )
Verzoek van het Tribunal de Commerce te Parijs ( Eerste                                                    ( 96/C 46/21 )
kamer A) van 27 november 1995 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen SA Eurotunnel, SA France
Manche, Société Eurotunnel PLC en The Channel Tunnel                      Het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen — le Kamer — heeft
Group Limited, enerzijds, en SA SNAT Nouvelle d'Arme                      bij beschikking van 21 december 1995 , ingekomen ter griffie
ment Transmanche, anderzijds — vrijwillig interveniërende                 van het Hof van Justitie op 29 december 1995 , in het
partijen: International Duty Free Confederation, Airport                   administratiefrechtelijk geding tussen H. Marschall en Land
Operators Association Limited, Compagnie Maritime Bre                    Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese
tagne Angleterre Irlande en Passenger Shipping Association                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                 Limited                                   over de navolgende vraag:
                          ( Zaak C-408/95 )                                Verzet artikel 2 , leden 1 en 4 , van de Richtlijn 76/207/EEG
                              ( 96/C 46/20 )                               van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
                                                                           9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
 Het Tribunal de Commerce te Parijs ( Eerste kamer A ) heeft               beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
 bij beschikking van 27 november 1995 , ingekomen ter                      ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
 ---pagebreak--- Nr . C 46 / 12        NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   17 . 2 . 96
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                  Society for the Prevention of Cruelty to Animals en
de arbeidsvoorwaarden ( 1 ), zich tegen een nationale regeling            Compassion in World Farming Limited, anderzijds, het Hof
volgens welke bij openbare diensten waarbij in een hoger                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen                           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
werkzaam zijn, in geval van gelijke kwalificatie ( geschikt
heid, bekwaamheid en arbeidsprestatie ) van mannelijke en
vrouwelijke sollicitanten bij voorkeur vrouwen bevorderd                  Gelet op het feit dat:
moeten worden, tenzij met de persoon van een mannelijke
sollicitant verband houdende redenen zwaarder wegen ?
                                                                          a ) alle Lid-Staten zijn toegetreden tot European Conven
(') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .                               tion for the Protection of Animals kept for Farming
                                                                              Purposes 1976 ( de Convention ) en deze Convention is
                                                                              goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG (') van 19 juni
                                                                              1978 ( PB 1978 , L 323 , blz . 12 );
                                                                          b ) de 1 988 Recommendation concerning cattle ( de Recom
Verzoek van 1 februari 1995 van het Tribunal de Commerce                      mendation ) is vastgesteld door het op grond van de
de Nice ( Zevende kamer), om een prejudiciële beslissing in                   Convention opgerichte Standing Committee en inge
het geding tussen Société des Grands Garages Méditerra                       volge de Convention van kracht is geworden;
néens SA en Société Nissan France tegen Sociétés Nice Ouest
                            Automobiles
                                                                          c ) de bij en ingevolge de Convention vastgestelde normen
                       ( Zaak C-410/95 )                                      bepalingen bevatten betreffende de minimumbreedte
                            ( 96/C 46/22 )                                    van de hokken van de kalveren en de samenstelling van
                                                                              het diervoeder;
Het Tribunal de Commerce de Nice ( Zevende kamer ) heeft
bij beschikking van 27 december 1 994 , ingekomen ter griffie             d ) Richtlijn 91 /629/EEG ( 2 ) inzake de bescherming van
van het Hof van Justitie op 1 februari 1995 , in het geding                   kalveren op bepaalde punten, waaronder de breedte van
tussen Société des Grands Garages Méditerranéens SA en                        de hokken en de samenstelling van het diervoeder, lagere
Société Nissan France tegen Société Nice Ouest Automobi                      minimumnormen oplegt dan de bij en ingevolge de
les, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      Convention vastgestelde normen;
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :
                                                                          e ) de Lid-Staten krachtens de richtlijn op hun grondgebied
Moet Verordening ( EEG ) nr. 123/85 (') aldus worden                          bepalingen kunnen handhaven of toepassen welke
uitgelegd, dat het professionele wederverkopers van auto's,                   strenger zijn dan die welke in deze richtlijn zijn
die geen deel uitmaken van een exclusief distributienet, is                   vastgesteld;
verboden zich bij een dealer van hetzelfde merk in een
andere Lid-Staat te bevoorraden ?
                                                                          f) kalveren met wit vlees uit een Lid-Staat ( Lid-Staat A )
                                                                              worden uitgevoerd naar bepaalde andere Lid-Staten
(') PB nr . L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 .
                                                                              ( Lid-Staten B ) die zich hebben gevoegd naar de normen
                                                                              van de richtlijn, doch niet naar de hierboven onder c )
                                                                              vermelde normen, terwijl Lid-Staat A zich wel naar
                                                                              laatstbedoelde normen heeft gevoegd;
                                                                          g ) de uitvoer van kalveren die dreigen te worden opgefokt
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                           in omstandigheden die in strijd zijn met de Convention,
Division, te Londen van 12 december 1995 om een                               door dierenbeschermingsorganisaties en door een groot
prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen and                    gedeelte van de publieke opinie alsmede door weten
the Minister of Agriculture, Fisheries and Food, enerzijds,                   schappelijke en veterinaire instanties in de Lid-Staat van
en The Royal Society for the Prevention of Cruelty to                         uitvoer als wreed en immoreel wordt beschouwd :
Animals en Compassion in World Farming Limited, ander
                                 zijds
                          ( Zaak C-l /96 )                                1 . Mag Lid-Staat A, gezien de hierboven beschreven
                            ( 96/C 46/23 )
                                                                              omstandigheden zich ter rechtvaardiging van een beper
                                                                              king van de uitvoer van levende kalveren vanuit zijn
                                                                              grondgebied, zulks teneinde te voorkomen dat deze
De High Court of Justice, Queen's Bench Division, te                          dieren in Lid-Staten B als kistkalveren worden opgefokt,
Londen heeft bij beschikking van 12 december 1995 ,                           beroepen op artikel 36 van het EG-Verdrag, inzonder
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 januari                   heid op de in dat artikel bedoelde bescherming van de
1996 , in het geding tussen The Queen and the Minister of                     openbare zedelijkheid, de openbare veiligheid en/of de
Agriculture, Fisheries and Food, enerzijds , en The Royal                     gezondheid en het leven van dieren ?


title: Zaak C-392/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Lucchini SpA in amministrazione straordinaria/Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Lucchini SpA in amministrazione straordinaria/Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.
   (Zaak C-392/14)
   2014/C 372/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lucchini SpA in amministrazione straordinaria

      Verwerende partijen: Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo Economico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1) van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig omdat daarin in de berekening van de kosteloos toe te wijzen emissierechten geen rekening is gehouden met het aandeel van de emissies in verband met de verbranding van afvalgassen — of van hoogovenprocesgassen — noch van de emissies in verband met door warmtekrachtkoppeling geproduceerde warmte, wat leidt tot schending van artikel 290 VWEU en van artikel 10 bis, leden 1, 4 en 5, van richtlijn 2003/87/EG (2), doordat de grenzen van de bij de richtlijn toegekende bevoegdheden zijn overschreden en wordt ingegaan tegen de doelen van de richtlijn (stimulering van meer energie-efficiënte technologieën en inachtneming van de vereisten van economische ontwikkeling en werkgelegenheid)?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig in het licht van artikel 6 VEU, wegens strijdigheid met artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en met artikel 17 van dat verdrag, doordat daarbij afbreuk is gedaan aan verzoeksters’ gerechtvaardigd vertrouwen om in het bezit te blijven van het goed bestaande in de hoeveelheid voorlopig toegewezen emissierechten die hun toekwam op basis van hetgeen was voorzien in de richtlijn, zodat hun het aan dat goed verbonden economisch nut is ontnomen?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 voorts ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar dat besluit artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] schendt omdat het ontoereikend is gemotiveerd?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar het besluit artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en het in artikel 5, lid 4, VEU vervatte evenredigheidsbeginsel schendt en het voorts onrechtmatig is wegens ontoereikend onderzoek en onjuiste beoordelingen, gelet op het feit dat in de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) geen rekening is gehouden met de gevolgen van de wijzigingen in de uitlegging van het begrip „verbrandingsinstallatie” die zich hebben voorgedaan tussen de eerste fase (2005-2007) en de tweede fase (2008-2012) van de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, alsmede wegens ontoereikend onderzoek en een onjuiste beoordeling, gelet op het feit dat de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) is gemaakt op basis van door de lidstaten verstrekte gegevens die onderling incoherent zijn omdat zij zijn gebaseerd op uiteenlopende uitleggingen van artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG?

               6)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ten slotte ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van de procedurele voorschriften van de artikelen 10 bis, lid 1, en 23, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG?

      (1)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak F-100/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 juli 2016 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Beoordelingsrapport 2013 — Besluit van het beroepscomité)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/33

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 juli 2016 — De Nicola/EIB
      (Zaak F-100/15) (1)

      ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Beoordelingsrapport 2013 - Besluit van het beroepscomité))
      (2016/C 364/38)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Isola en G. Isola, advocaten, vervolgens G. Ferabecoli, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Nuvoli en J.-P. Minnaert, gemachtigden, en A. Dal Ferro, advocaat, vervolgens G. Nuvoli en G. Faedo, gemachtigden, en A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, verzoekers beoordelingsrapport over 2013 en, ten tweede, de daarop volgende en daarmee verband houdende besluiten van de EIB, zoals het besluit om hem niet naar de rang D te bevorderen, alsmede verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Nicola draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Investeringsbank.

         (1)  PB C 414 van 14.12.2015, blz. 41.


title: Zaak C-137/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2016 door Juozas Edvardas Petraitis tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 december 2015 in zaak T-460/15, Petraitis/Commissie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/13

         Hogere voorziening ingesteld op 7 maart 2016 door Juozas Edvardas Petraitis tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 december 2015 in zaak T-460/15, Petraitis/Commissie
   (Zaak C-137/16 P)
   (2017/C 112/19)
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Rekwirant: Juozas Edvardas Petraitis (vertegenwoordiger: T. Veščiūnas, advocatas)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 24 november 2016 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen en Juozas Edvardas Petraitis verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak T-264/15: Beroep ingesteld op 8 mei 2015 — Gameart/Commissie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/17

         Beroep ingesteld op 8 mei 2015 — Gameart/Commissie
   (Zaak T-264/15)
   (2015/C 254/21)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Gameart sp. z o.o. (Bielsko-Biała, Polen) (vertegenwoordiger: P. Hoffman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 februari 2015 nietig verklaren, voor zover daarbij de weigering van het ministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Polen om gevolg te geven aan het verzoek tot toegang tot afschriften, in het bezit van dit ministerie, van brieven die de Republiek Polen naar de Commissie heeft verstuurd over de door de Commissie ingeleide procedure inzake de schending van het Unierecht door de Republiek Polen in verband met de kansspelwet van 19 november 2009, werd bevestigd;

               —

               voor het geval het Gerecht zich niet schaart achter verzoeksters standpunt dat artikel 5, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie niet aldus mag worden opgevat dat het de Europese Commissie machtigt een bindend besluit te nemen over een verzoek tot toegang tot documenten dat een natuurlijke of een rechtspersoon bij een orgaan van een lidstaat heeft ingediend en dat door die lidstaat naar de Commissie is doorgeleid, op grond van artikel 277 VWEU vaststellen dat artikel 5, tweede alinea, van deze verordening nietig is en derhalve in onderhavige zaak niet van toepassing is;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in haar eigen kosten alsook in die van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie is onbevoegd op grond van artikel 5, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001

                           —

                           Artikel 5 van de verordening is niet van toepassing, omdat het verzoek was gericht aan een orgaan van een lidstaat en documenten betrof die van die lidstaat afkomstig waren. Met de enkele doorgeleiding van het verzoek door de lidstaat aan de Commissie op grond van artikel 5, tweede alinea, van de verordening, wordt geen bevoegdheid van de Commissie gevestigd, wanneer het verzoek geen documenten betreft die van de Commissie afkomstig zijn. Zelfs als artikel 5 van de verordening op het verzoek van toepassing zou zijn, kan artikel 5, tweede alinea, van de verordening niet aldus worden uitgelegd dat het een instelling van de Unie machtigt tot het nemen van een bindend besluit over dat verzoek.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, leden 4 en 5, van verordening 1049/2001

                           —

                           Aangezien zij een besluit heeft genomen over de toegang tot een document dat van de Republiek Polen afkomstig is, was de Commissie verplicht die staat op grond van artikel 4, lid 4, van de verordening te raadplegen, hetgeen zij niet heeft gedaan. Toegang tot het document dat afkomstig is van de Republiek Polen had, bij gebrek aan verzet daartegen op grond van artikel 4, lid 5, van de verordening, slechts kunnen worden geweigerd onder buitengewone omstandigheden, waarvan in casu geen sprake is.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 296 VWEU

                           —

                           De Commissie heeft op geen enkele wijze gemotiveerd waarom zij bevoegd zou zijn tot het nemen van een besluit met betrekking tot het betwiste onderdeel, hoewel verzoekende partij zich in haar confirmatieve verzoek nadrukkelijk heeft gericht op de kwestie van het ontbreken van de bevoegdheid van de Commissie. De motivering van het betwiste besluit bevat geen verklaring daaromtrent, waardoor het voor verzoekende partij onmogelijk is haar rechten voor het Gerecht naar behoren te verdedigen.

               4.

               Vierde middel: exceptie van nietigheid krachtens artikel 277 VWEU

                           —

                           Voor het geval het Gerecht, ondanks de argumenten van het eerste middel, mocht besluiten dat artikel 5, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001 aldus moet worden begrepen dat wanneer een lidstaat een verzoek tot toegang tot een document dat in zijn bezit is, doorgeleidt aan een instelling van de Unie, deze doorgeleiding de desbetreffende instelling machtigt over het verzoek een bindend besluit te nemen, voert verzoekster aan dat artikel 5, indien zij aldus moet worden begrepen, als geschikte rechtsgrondslag niet artikel 15, lid 3, VWEU respectievelijk artikel 255 EG kan hebben en derhalve nietig is. Bovendien is de aldus begrepen bepaling in strijd met de motivering van verordening nr. 1049/2001, hetgeen tot nietigheid ervan krachtens artikel 296 VWEU (artikel 253 EG) leidt.


title: Zaak T-38/07: Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Shell Petroleum e.a./Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/45

         Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Shell Petroleum e.a./Commissie
   (Zaak T-38/07)
   (2007/C 82/96)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Shell Petroleum NV (Den Haag, Nederland), Shell Nederland BV (Den Haag, Nederland) en Shell Nederland Chemie BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: T. Snoep en J. Brockhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   SPNV vordert:

               —

               de beschikking volledig nietig te verklaren voor zover zij tot SPNV is gericht;

               —

               subsidiair:

                           —

                           artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren, of

                           —

                           het bedrag van de geldboete in passende mate te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         SNBV vordert:

               —

               de beschikking volledig nietig te verklaren voor zover zij tot SNBV is gericht;

               —

               subsidiair:

                           —

                           artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren, of

                           —

                           het bedrag van de geldboete in passende mate te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         SNC vordert:

               —

               artikel 2, sub d, van de beschikking nietig te verklaren of het bedrag van de geldboete in passende mate te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen de nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 in zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en emulsie-styreenbutadieenrubber, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte hebben geschonden door afspraken te maken over richtprijzen voor de producten, door klanten te verdelen door middel van non-agressieovereenkomsten en door commerciële informatie in verband met prijzen, concurrenten en klanten uit te wisselen.
   Tot staving van hun vordering betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 81 EG en de artikelen 7 en 23, leden 2 en 3, van verordening nr. 1/2003 van de Raad (1) heeft geschonden door:

               a.

               de inbreuk ook aan Shell Petroleum NV en Shell Nederland BV toe te rekenen, ook al erkent de Commissie dat enkel Shell Nederland Chemie BV rechtstreeks aan de inbreuk heeft deelgenomen;

               b.

               door wegens recidive het basisbedrag van de aan verzoeksters op te leggen geldboete met 50 % te verhogen, wat een inbreuk op de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid vormt;

               c.

               door ter afschrikking een vermenigvuldigingsfactor toe te passen, wat een inbreuk op de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid vormt; en

               d.

               door het basisbedrag van de aan verzoeksters op te leggen geldboete te berekenen in strijd met de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2) en de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling

         Subsidiair voeren verzoeksters schending aan van de motiveringsplicht van artikel 253 EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie van 14 januari 1998, „Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd ”(PB 1998, C 9, blz. 3).


title: Zaak C-199/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 26 april 2010 — Secilpar — Sociedade Unipessoal SL/Fazenda Pública

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 26 april 2010 — Secilpar — Sociedade Unipessoal SL/Fazenda Pública
   (Zaak C-199/10)
   2010/C 195/08
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secilpar — Sociedade Unipessoal SL

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vraag

   Is de inhouding van vennootschapsbelasting over het jaar 2003 van een niet-ingezeten vennootschap — overeenkomstig de overeenkomst tussen Portugal en Spanje ter voorkoming van dubbele belasting ter hoogte van 15 % — over dividend dat deze vennootschap ontvangt als aandeelhoudster van een in een lidstaat gevestigde vennootschap, die aan de bron wordt ingehouden op basis van de artikelen 80, lid 2, sub c, en 88, leden 3, sub b, 4 en 5, CIRC [Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas], artikel 71, sub a en d, CIRS [Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Singulares] en artikel 59 EBF [Estatuto dos Benefícios Fiscais] in de ten tijde van de feiten geldende versie, in strijd met de beginselen van non-discriminatie, vrijheid van vestiging en vrij kapitaalverkeer in de zin van de in de artikelen 12, 43, 46, 56 en 58, lid 3, EG en artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG (1)?

      (1)  Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).


title: Zaak T-331/00: Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door L. Bories en 4 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 372/16             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.12.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren de besluiten van het tot het sluiten van
Verzoekers zijn voormalige tijdelijke functionarissen van de                 overeenkomsten bevoegd gezag (TSOBG) van 16 maart
Commissie, die bij het Gemeenschappelijk Centrum voor                        2000, 3 februari 2000, 17 maart 2000, 17 januari 2000
onderzoek (GCO) te Ispra (Italië) waren tewerkgesteld.                       en 16 maart 2000 om verzoekers’ sollicitatie naar de
                                                                             respectievelijk     bij    kennisgeving    van      vacature
                                                                             COM/R/5526/00 van 24 februari 2000, COM/R/5889/99
Bij de bestreden besluiten heeft de Commissie verzoekers laten               van 21 december 1999, COM/R/5520/00 van 24 februari
weten, dat zij hun sollicitatie naar twee vacante posten bij het             2000, COM/R/5863/99 van 26 november 1999 en
GCO niet in aanmerking heeft genomen.                                        COM/R/5521/00 van 24 februari 2000 vacant verklaarde
                                                                             posten niet in aanmerking te nemen, subsidiair, die
                                                                             kennisgevingen van vacature nietig te verklaren en, voor
                                                                             zoveel nodig, nietig te verklaren het besluit van het
Verzoekers verwijten de Commissie, dat zij de sollicitaties van
                                                                             TSOBG van 25 juli 2000 houdende afwijzing van verzoe-
de ambtenaren een voorkeursbehandeling heeft gegeven; deze
                                                                             kers’ klachten;
sollicitaties zouden zijn onderzocht en onderling vergeleken
zonder dat tegelijkertijd ook de sollicitaties van de tijdelijke
functionarissen, waaronder die van verzoekers, zouden zijn             —     verweerster te veroordelen tot betaling van een ex aequo
onderzocht. Door niet alle sollicitaties te vergelijken zou                  et bono en provisioneel op één Euro bepaald bedrag ter
de Commissie de artikelen 4, 7, 27, 29 en 45 van het                         vergoeding van de ten gevolge van dat besluit geleden
Ambtenarenstatuut, artikel 12 van de Regeling welke van                      schade;
toepassing is op de andere personeelsleden, en het non-
discriminatiebeginsel hebben geschonden.                               —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
Voorts stellen verzoekers, dat de omstreden besluiten geen             Middelen en voornaamste argumenten
formele motivering bevatten. Bovendien zouden zij niet in het
belang van de dienst zijn genomen en niet verenigbaar zij met          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
het nieuwe beleid dat de Commissie met betrekking tot het              die in zaak T-330/00, Cocchi en Hainz/Commissie.
onderzoekspersoneel volgt. Ten slotte zijn verzoeksters van
mening, dat de bestreden besluiten blijk geven van slecht
beheer en voorbijgaan aan de zorgplicht van de administratie.
                                                                       Beroep, op 3 november 2000 ingesteld door Rougemarine
                                                                       SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                                                                                (Zaak T-333/00)
Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door L. Bories en
                                                                                (2000/C 372/33)
4 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Zaak T-331/00)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 november 2000 beroep ingesteld tegen
                       (2000/C 372/32)                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door de ven-
                                                                       nootschap Rougemarine SARL, gevestigd te Parijs, vertegen-
                                                                       woordigd door T. Levy, advocaat te Parijs.
                        (Procestaal: Frans)                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     de beschikking van de Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    Gemeenschappen van 5 september 2000 in haar geheel
schappen is op 26 oktober 2000 beroep tegen Commissie                        nietig te verklaren;
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. Bories,
P. Chemin, L. Copes, E. Mondini en H. Preissler, vertegenwoor-         —     nietig te verklaren besluit 95/563/EG van de Raad van de
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel.                  Europese Unie van 10 juli 1995;


title: Zaak C-85/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 18 februari 2014 — KPN BV tegen Autoriteit Consument en Markt (ACM), andere partijen: UPC Nederland BV e.a.

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 18 februari 2014 — KPN BV tegen Autoriteit Consument en Markt (ACM), andere partijen: UPC Nederland BV e.a.
   (Zaak C-85/14)
   2014/C 151/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: KPN BV

      Verweerster: Autoriteit Consument en Markt (ACM)

      Andere partijen: UPC Nederland BV, UPC Nederland Business BV, Tele2 Nederland BV, BT Nederland BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 28 van de Universeledienstrichtlijn (1) toe dat tariefregulering wordt opgelegd, zonder dat uit een marktanalyse is gebleken dat een partij ten aanzien van de gereguleerde dienst over aanmerkelijke marktmacht beschikt, terwijl de grensoverschrijdende aankiesbaarheid van niet-geografische telefoonnummers technisch zonder meer mogelijk is en de enige belemmering van de toegang van deze nummers er uit bestaat dat tarieven worden gehanteerd waardoor een oproep naar een niet-geografisch nummer duurder is dan een oproep naar een geografisch nummer?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord rijzen bij het College de volgende twee vragen:

                           a.

                           Geldt de bevoegdheid tot tariefregulering ook wanneer de invloed van hogere tarieven op het belvolume naar niet-geografische nummers slechts beperkt is?

                           b.

                           In hoeverre heeft de nationale rechter nog ruimte om te beoordelen of een volgens artikel 28 van de Universeledienstrichtlijn nodige tariefmaatregel niet onredelijk bezwarend is voor de transitaanbieder, gegeven de daarmee te dienen doelen?

               3)

               Laat artikel 28, eerste lid, van de Universeledienstrichtlijn de mogelijkheid open dat de in die bepaling genoemde maatregelen worden uitgevaardigd door een andere instantie dan de nationale regelgevende instantie die de in artikel 13, eerste lid, van de Toegangsrichtlijn (2) genoemde bevoegdheid uitoefent en aan laatstgenoemde instantie alleen de bevoegdheid tot handhaving toekomt?

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 108, blz. 51).

      (2)  Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (PB L 108, blz. 7).


title: Zaak T-558/12: Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Changshu City Standard Parts Factory/Raad

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/22

         Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Changshu City Standard Parts Factory/Raad
   (Zaak T-558/12)
   2013/C 46/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Changshu City Standard Parts Factory (Changshu City, China) (vertegenwoordigers: R. Antonini en E. Monard, lawyers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 van de Raad van 4 oktober 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1)

               Eerste middel: de uitsluiting van de dumpingberekening van bepaalde van verzoeksters uitvoertransacties schendt de artikelen 2, sub 11, 2, sub 8, 2, sub 9, 2, sub 7a, en artikel 9, sub 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, het non-discriminatiebeginsel en artikel 2.4.2 van de WTO-overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van GATT 1994

               2)

               Tweede middel: de afwijzing van bepaalde door verzoekster gevraagde aanpassingen schendt artikel 2, sub 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, en artikel 2.4 van de WTO-overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van GATT 1994. Subsidiair stelt verzoekster dat de Raad artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft geschonden


title: Zaak F-56/11: Beroep ingesteld op 12 mei 2011 — ZZ/Europese Commissie

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/31

         Beroep ingesteld op 12 mei 2011 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-56/11)
   2011/C 226/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij de maatregel van terugzetting van twee rangen in dezelfde functiegroep op te leggen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 6 juli 2010 om de verzoekende partij de maatregel van terugzetting van twee rangen in dezelfde functiegroep op te leggen naar aanleiding van het besluit van het TABG van 16 november 2009 om een tuchtprocedure tegen haar in te leiden;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-215/00: Beroep, op 22 augustus 2000 ingesteld door Société Civile d'Exploitation Agricole La Conqueste tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.11.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 316/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om               —     verordening (EG) nr. 1338/2000 van de Commissie van
      tweemaal 60 000 BEF in te houden op verzoekers maand-                   26 juni 2000 nietig te verklaren,
      salaris;
—     verweerster te veroordelen om verzoeker de wettelijke             —     de Commissie in alle kosten te verwijzen.
      rente te betalen vanaf 21 december 1999;
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.             Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                      Dit beroep is gericht tegen verordening (EG) nr. 1338/2000
                                                                        van de Commissie van 26 juni 2000 tot aanvulling van
                                                                        de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96 betreffende de
Bij beschikking van 4 december 1997, gegeven in zaak                    inschrijving van bepaalde benamingen in het „Register van
C-60/97, X/Commissie (1), heeft het Hof de hogere voorziening           beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografi-
tegen het arrest van het Gerecht van 12 december 1996 in                sche aanduidingen” bedoeld in verordening (EEG) nr. 2081/92
zaak T-130/95, X/Commissie (2), afgewezen. Verzoeker werd               van de Raad inzake de bescherming van geografische aandui-
in de kosten verwezen.                                                  dingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en
                                                                        levensmiddelen (1), voor zover daarbij de „Canard à foie gras
Verzoeker in de onderhavige zaak, die ook verzoeker was in              du Sud-Ouest” als beschermde geografische aanduiding wordt
bovengenoemde zaken, komt op tegen verweersters besluit                 erkend.
om op zijn salaris rechtstreeks een bedrag in te houden dat
overeenkomt met de kosten die de Commissie naar eigen
zeggen voor het Hof en Gerecht waren opgekomen.                         Verzoekster stelt ter zake:
                                                                        —     Schending door de Franse autoriteiten van de wezenlijke
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
                                                                              vormschriften van artikel 7, leden 2 en 3, van verordening
                                                                              (EEG) nr. 2081/92 van 14 juli 1992 inzake de bescher-
—     schending van de artikelen 62 en 85 Ambtenarenstatuut;                  ming van geografische aanduidingen en oorsprongsbena-
                                                                              mingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2).
—     misbruik van bevoegdheid;
—     niet-nakoming van de motiveringsplicht.                           —     De onderhavige beschermde geografische aanduiding
                                                                              (BGA) kan niet worden geregistreerd, gelet op de vereisten
                                                                              van de toepasselijke gemeenschapsregeling. De initiatief-
(1) Niet gepubliceerd.                                                        nemers voor de BGA trachten de productie van „canard
(2) JurAmbt. 1996, blz. IA-0603 en II-1609.                                   du Sud-Ouest” aan extreem stricte voorwaarden te binden,
                                                                              die evenwel niets te maken hebben met de oorsprong van
                                                                              of het toezicht op de productie of met de kwaliteit van de
                                                                              productie van eenden en foie gras, doch zijn gericht op
                                                                              handhaving van kleinschalige productiestructuur, hoewel
                                                                              een dergelijke structuur geen enkel belang heeft voor de
                                                                              authenticiteit of kwaliteit van het product. Bij deze
                                                                              voorwaarden gaat het derhalve geenszins om een poging
Beroep, op 22 augustus 2000 ingesteld door Société Civile                     de geografische herkomst te beschermen, zodat zij juri-
d’Exploitation Agricole La Conqueste tegen Commissie                          disch geen deel kunnen uitmaken van de registratie van
               van de Europese Gemeenschappen                                 een BGA; anders wordt de Europese beschermingspro-
                                                                              cedure uitgehold.
                         (Zaak T-215/00)
                                                                              Voorts leiden deze ongerechtvaardigde voorwaarden in
                                                                              het registratieverzoek van de BGA „canard à foie gras de
                         (2000/C 316/56)
                                                                              Sud-Ouest” tot een vervalsing van de vrije mededinging
                                                                              tussen de producenten van „foie gras du Sud-Ouest”
                                                                              onderling.
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               (1) PB L 154 van 27.6.2000, blz. 5.
schappen is op 22 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                  (2) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
Civile d’Exploitation Agricole La Conqueste, gevestigd te
Morlaas (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Lyon-Caen,
advocaat te Parijs.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 oktober 1997 in zaak T-229/94: Deutsche Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Vervoer van maritieme containers per spoor - Verordening (EEG) nr. 1017/68 - Kartel - Machtspositie - Misbruik - Boete - Beoordelingscriteria - Evenredigheidsbeginsel - Recht van verweer - Inzage in dossier - Rechtszekerheidsbeginsel)

text:
C 387/ 14             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 12 . 97
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             advocaat te Keulen, domicilie gekozen hebbende te
                     van 15 oktober 1997                             Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-rue 31 , tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
in zaak T-331/94 : IPK München GmbH tegen Commissie                  den: aanvankelijk N. Lorenz en G. de Bergues, vervolgens
            van de Europese Gemeenschappen (')                       K. Wiedner en H.-J . Freund ), betreffende een beroep tot
(Bijdrage aan financiering van project op gebied van                 nietigverklaring van Beschikking 94/21 O/EG van de Com
milieuvriendelijk toerisme — Vermindering — Beroep tot               missie van 29 maart 1994 inzake een procedure betref
nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Bevestigende                   fende de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EG
handeling — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen —                 Verdrag ( IV/33.941 — HOV-SVZ/MCN ) ( PB L 104 van
                             Motivering)                             23 . 4 . 1994, blz . 34 ), of subsidiair tot intrekking of ver
                                                                     mindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
                          ( 97/C 387/22 )                            opgelegde boete, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitge
                                                                     breid ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president; A.
                       (Procestaai: Duits)                           Kalogeropoulos, V. Tiili, R. M. Moura Ramos en M. Jae
                                                                     ger, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 21 okto
                                                                     ber 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
In zaak T-331 /94, IPK-München GmbH, gevestigd te                    volgt:
München ( Duitsland ), vertegenwoordigd door H.-J . Priess,
advocaat te Brussel, Barricadenplein 13 , tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : J. Grun
wald ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van een          1 . Verwerpt bet beroep.
beschikking van 3 augutus 1994 waarbij de Commissie
heeft beslist, dat het saldo van de financiële bijstand die
aan verzoekster was verleend in het kader van een project
betreffende de oprichting van een gegevensbestand over
                                                                     2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
het milieuvriendelijk toerisme in Europa , niet kan worden
uitbetaald, heeft het Gerecht van eerste aanleg ( Eerste
Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, president; V.
                                                                     (') PB C 218 van 6 . 8 . 1994 .
Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: A. Mair,
administrateur, op 15 oktober 1997 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
 1 . Verwerpt bet beroep.
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(') PB C 370 van 24 . 12 . 1994 .
                                                                                van 22 oktober 1997
                                                                     in de gevoegde zaken T-213/95 en T-18/96: Stichting
                                                                     Certificatie Kraanverhuurbedrijf ( SCK) en Federatie van
                                                                     Nederlandse Kraanverhuurbedrijven (FNK ) tegen Com
                                                                              missie van de Europese Gemeenschappen ( ! )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     (Mededinging — Mobiele kranen — Certificatiesysteem —
                     van 21 oktober 1997
                                                                     Artikel 6 van Europees Verdrag voor de rechten van de
in zaak T-229/94: Deutsche Bahn AG tegen Commissie                   mens — Redelijke termijn — Inhuurverbod — Adviestarie
            van de Europese Gemeenschappen (')                                  ven — Verrekentarieven — Geldboeten)
 (Mededinging — Vervoer van maritieme containers per                                            97/C 387/24 )
 spoor — Verordening (EEG) nr. 1017/68 — Kartel —
Machtspositie — Misbruik — Boete — Beoordelingscrite
ria — Evenredigheidsbeginsel — Recht van verweer —
        Inzage in dossier — Rechtszekerheidsbeginsel)                                    (Procestaai: Nederlands)
                           ( 97/C 387/23
                       (Procestaai: Duits)
                                                                     In de gevoegde zaken T-213/95 en T-18/96, Stichting Cer
                                                                     tificatie Kraanverhuurbedrijf ( SCK ) en Federatie van
In zaak T-229/94, Deutsche Bahn AG, gevestigd te Frank              Nederlandse Kraanverhuurbedrijven ( FNK ), gevestigd te
 furt ( Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Sedemund,              Culemborg (Nederland ), vertegenwoordigd door M. van