title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 4 maart 2002 in zaak C-175/00 (verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Marie-Josée Verwayen-Boelen tegen Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening ("Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering — Vraag waarop antwoord geen enkele ruimte voor redelĳke twĳfel laat — Artikel 67, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Samentelling van tĳdvakken van verzekering of van arbeid met oog op verwerven van recht op werkloosheidsuitkering — Vereiste, laatstelĳk tĳdvakken van verzekering of van arbeid te hebben vervuld krachtens wettelĳke regeling op grond waarvan uitkeringen worden gevraagd")

text:
15.6.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/11
vaststelling van de voor 1996 geldende totaal toegestane                        vangsten te zijn uitgeput, en door uiteindelijk de visserij te
vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden,                    verbieden toen het quotum reeds ruimschoots was overschreden,
alsmede bepaalde bij de visserij in acht te nemen voorschriften                 is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op
(PB L 330, blz. 1) (C-419/00), door:                                            haar rusten krachtens artikel 11, leden 1 en 2, van verordening
                                                                                nr. 2241/87, wat de vangstseizoenen 1991 tot en met 1993
—    niet de passende voorschriften te hebben vastgesteld voor                  betreft, en krachtens artikel 21, leden 1 en 2, van verordening
     het gebruik van de haar toegewezen quota voor de                           nr. 2847/93, wat de vangstseizoenen 1994 tot en met 1996
     vangstseizoenen 1991 tot en met 1994 (C-418/00)                            betreft.
     alsmede voor de vangstseizoenen 1995 en 1996 (C-419/
     00),                                                                       Door geen strafrechtelijke of administratieve stappen te hebben
                                                                                ondernomen tegen de kapitein of ieder ander persoon die
—    niet te hebben toegezien op de naleving van de gemeen-                     verantwoordelijk is voor visserijactiviteiten na de vangstver-
     schapsregeling met betrekking tot de instandhouding van                    boden, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen
     de soorten, door controle van de uitoefening van de                        die op haar rusten krachtens artikel 1, lid 2, van verordening
     visserij alsmede door een passende inspectie van de                        nr. 2241/87, wat de vangstseizoenen 1991 tot en met 1993
     aanvoer en de registratie van de vangsten,                                 betreft, en krachtens artikel 31 van verordening nr. 2847/93,
                                                                                wat de vangstseizoenen 1994 tot en met 1996 betreft.
—    de visserij door onder de Franse vlag varende of in
     Frankrijk geregistreerde vissersvaartuigen niet voorlopig            2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     te hebben verboden, ofschoon het quotum werd geacht
     door de betrokken vangsten te zijn uitgeput, en door
     uiteindelijk de visserij te verbieden toen het quotum reeds
                                                                          (1) PB C 4 van 6.1.2001
     ruimschoots was overschreden, voor de vangstseizoenen
     1991 tot en met 1994 (C-418/00) alsmede voor de
     vangstseizoenen 1995 en 1996 (C-419/00),
—    geen strafrechtelijke of administratieve stappen te hebben
     ondernomen tegen de kapitein of ieder ander persoon
     die verantwoordelijk is voor visserijactiviteiten na de
     vangstverboden, voor de vangstseizoenen 1991 tot en
     met 1994 (C-418/00) alsmede voor de vangstseizoenen
     1995 en 1996 (C-419/00),                                                              BESCHIKKING VAN HET HOF
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,                                       (Vijfde kamer)
kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en M. Wathelet,
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
25 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                      van 4 maart 2002
volgt:
                                                                          in zaak C-175/00 (verzoek van het Arbeidshof te Antwer-
1)   Door voor de vangstseizoenen 1991 tot en met 1996 niet de            pen om een prejudiciële beslissing): Marie-Josée Ver-
     passende voorschriften te hebben vastgesteld voor het gebruik        wayen-Boelen tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoorzie-
     van de haar toegewezen quota en door niet op de naleving van                                         ning (1)
     de gemeenschapsregeling inzake instandhouding van de soorten
     te hebben toegezien door controle op de uitoefening van de           („Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering —
     visserij alsmede door een passende inspectie van de aanvoer en       Vraag waarop antwoord geen enkele ruimte voor redelijke
     de registratie van de vangsten, is de Franse Republiek de            twijfel laat — Artikel 67, lid 3, van verordening (EEG)
     verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens           nr. 1408/71 — Samentelling van tijdvakken van verzekering
     artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83 van de            of van arbeid met oog op verwerven van recht op werkloos-
     Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een communau-            heidsuitkering — Vereiste, laatstelijk tijdvakken van verzeke-
     taire regeling voor de instandhouding en het beheer van de           ring of van arbeid te hebben vervuld krachtens wettelijke
     visbestanden, artikel 1, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2241/       regeling op grond waarvan uitkeringen worden gevraagd”)
     87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van
     bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten,
     artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van                                        (2002/C 144/16)
     de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een
     communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, en
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
     artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van
     12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor
     het gemeenschappelijk visserijbeleid.
     Door de visserij door onder Franse vlag varende of in Frankrijk      In zaak C-175/00, betreffende een verzoek aan het Hof
     geregistreerde vissersvaartuigen niet voorlopig te hebben verbo-     krachtens artikel 234 EG van het Arbeidshof te Antwerpen
     den, ofschoon het quotum werd geacht door de betrokken               (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Marie-Josée
 ---pagebreak--- C 144/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          15.6.2002
Verwayen-Boelen en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, om                 Baden (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,              Gründerzentrum-Betriebs-GmbH en Land Baden-Württem-
lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van                   berg, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-                richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op                 de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,               L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97              de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),                   (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-
heeft het Hof (Vijfde kamer) samengesteld als volgt: P. Jann,              sident, N. Colneric, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en
kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola                J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
(rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-                   hoed; griffier: R. Grass, op 21 maart 2002 een beschikking
generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 4 maart 2002 een                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Overeenkomstig artikel 67, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1408/
71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede        Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,            de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van          gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985,
de Raad van 2 december 1996, is de toepassing van de in de leden 1         moet aldus worden uitgelegd, dat rechten die worden geïnd voor het
en 2 van dit artikel geformuleerde regels voor samentelling van            opmaken van een notariële akte waarin een onder richtlijn 69/315,
tijdvakken van verzekering of van arbeid, behalve in de in lid 3           zoals gewijzigd, vallende verrichting wordt vastgelegd, in het kader
uitdrukkelijk bepaalde gevallen, afhankelijk gesteld van de voorwaarde     van een stelsel dat als kenmerk heeft dat notarissen ambtenaren zijn
dat de betrokkene laatstelijk tijdvakken van verzekering of van arbeid     en dat de rechten ten dele worden uitgekeerd aan de staat, die de
heeft vervuld krachtens de wettelijke regeling op grond waarvan de         notarissen in dienst heeft en die de betrokken inkomsten aanwendt ter
werkloosheidsuitkering wordt aangevraagd.                                  financiering van zijn taken, zoals het in het rechtsgebied van het
                                                                           Oberlandesgericht Karlsruhe geldende stelsel, een belasting vormen in
                                                                           de zin van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           De rechten die verschuldigd zijn voor het opmaken van een notariële
                                                                           akte waarin de oprichting van een kapitaalvennootschap wordt
                                                                           vastgelegd, zijn, wanneer zij een belasting in de zin van richtlijn 69/
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    335, zoals gewijzigd, vormen, in beginsel verboden op grond van
                                                                           artikel 10, sub c, van die richtlijn.
                           (Zesde kamer)
                        van 21 maart 2002
in zaak C-264/00 (verzoek van het Amtsgericht Müllheim/                    De enkele omstandigheid dat de rechten die verschuldigd zijn voor de
Baden om een prejudiciële beslissing): Gründerzentrum-                     opstelling van een notariële akte waarin de oprichting van een
     Betriebs-GmbH tegen Land Baden-Württemberg (1)                        kapitaalvennootschap wordt vastgelegd, waarvan het bedrag recht
                                                                           evenredig is aan het geplaatste maatschappelijk kapitaal, een maxi-
                                                                           mumbedrag niet mogen overschrijden, verleent aan die rechten niet
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering              het karakter van een vergoeding in de zin van richtlijn 69/335, zoals
— Bijeenbrengen van kapitaal — Richtlijn 69/335/EEG                        gewijzigd, indien dat maximumbedrag niet in een redelijke verhouding
— Rechten geïnd voor opstelling notariële akte waarin                      staat tot de kosten van de dienst waarvoor die rechten de tegenprestatie
     oprichting kapitaalvennootschap wordt vastgelegd”)                    vormen.
                          (2002/C 144/17)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-264/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Müllheim/


title: Zaak T-392/14: Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Gutser/Commissie

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/28

         Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Gutser/Commissie
   (Zaak T-392/14)
   2014/C 245/38
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gutser, S.A. (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het hier in geding zijnde besluit is hetzelfde als dat in zaak T-515/13, Spanje/Commissie, betreffende de belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering, ook Spaanse belasting-leaseregeling genoemd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de artikelen 20, 21 en 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien het bestreden besluit is vastgesteld na een onderzoek waarbij sprake was van belangrijke onregelmatigheden.

               2.

               Tweede middel: schending van de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU doordat de betrokken maatregelen als staatssteun zijn aangemerkt, aangezien niet is aangetoond dat sprake is van selectieve maatregelen.

               3.

               Derde middel: schending van de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU doordat de betrokken maatregelen als staatssteun zijn aangemerkt, aangezien niet is aangetoond dat de maatregelen van invloed zijn op het intracommunautaire handelsverkeer.

               4.

               Vierde middel: met artikel 107 VWEU strijdige onjuiste rechtsopvatting van de Commissie, aangezien investeerders als mogelijke steunontvanger worden aangemerkt. Bovendien is het besluit ontoereikend gemotiveerd.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste rechtsopvatting, aangezien de steun wordt teruggevorderd in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel en met artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999.


title: Zaak C-60/14: Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/22

         Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-60/14) (1)

   (2016/C 136/27)
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 29.3.2014.


title: Zaak C-40/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 2 februari 2015 — Minister Finansów/BRE Ubezpieczenia Sp. z o.o., met zetel in Warschau

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 2 februari 2015 — Minister Finansów/BRE Ubezpieczenia Sp. z o.o., met zetel in Warschau
   (Zaak C-40/15)
   (2015/C 155/09)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny (Polen)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: BRE Ubezpieczenia Sp. z o.o., met zetel in Warschau

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 135, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus te worden uitgelegd dat de in deze bepaling genoemde vrijstelling geldt voor diensten die zoals in casu door een derde voor een verzekeringsonderneming in naam en voor rekening van de verzekeraar worden verricht, waarbij tussen de derde en de verzekerde geen rechtsbetrekking bestaat?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-295/04 — T-279/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  8 september 2005  — ASAJA e.a./Raad (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 864/2004 — Regeling inzake steunverlening in sector olijfolie — Natuurlijke en rechtspersonen — Niet individueel geraakt zijn — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2005 — ASAJA e.a./Raad
   (Gevoegde zaken T-295/04 — T-279/04) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 864/2004 - Regeling inzake steunverlening in sector olijfolie - Natuurlijke en rechtspersonen - Niet individueel geraakt zijn - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 296/53)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Centro Provincial de Jóvenes Agricultores de Jaén (ASAJA), Salvador Contreras Gila, José Ramiro López, Antionio Ramiro López, Cristóbal Gallego Martínez, Benito García Burgos en Antonio Parras Rosa (Jaén, Spanje) [vertegenwoordiger(s): J. Vázquez Medina, advocaat]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie [vertegenwoordiger(s): M. Balta en F. Florindo Gijón als gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Vordering tot nietigverklaring van artikel 1, punt 7, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1786/2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en tot aanpassing daarvan in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije tot de Europese Unie
   Dictum van de beschikking

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad dragen.

               3)

               Op het verzoek tot tussenkomst van de Commissie behoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 251, van 9.10.2004.


title: Zaak C-176/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-496/10, Bank Mellat/Raad van de Europese Unie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/20

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-496/10, Bank Mellat/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-176/13 P)
   2013/C 171/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Bishop, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Bank Mellat, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-496/10 te vernietigen;

               —

               de zaak zelf af te doen en het beroep van Bank Mellat tegen de bestreden maatregelen te verwerpen;

               —

               Bank Mellat te verwijzen in de kosten die de Raad in de procedure in eerste aanleg en in deze hogere voorziening heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Raad heeft het Gerecht in zijn arrest van 29 januari 2013 in zaak T-496/10, Bank Mellat/Raad, blijk gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

               1)

               Het Gerecht heeft inzake de ontvankelijkheid van het beroep ten onrechte geoordeeld dat Bank Mellat zich kon beroepen op de aan de grondrechten verbonden bescherming en waarborgen, ongeacht of zij nauw verbonden was met de Iraanse Staat of niet.

               2)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat bepaalde van de opgegeven redenen voor beperkende maatregelen tegen Bank Mellat onvoldoende nauwkeurig waren.

               3)

               Het Gerecht heeft de rechtspraak inzake mededeling van informatie onjuist toegepast op het dossier van de Raad.

               4)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de opgegeven redenen voor beperkende maatregelen tegen Bank Mellat niet beantwoordden aan de vereisten om haar op de lijst van de betrokken handelingen te plaatsen en niet waren gestaafd, voor zover het:

                           —

                           onvoldoende rekening heeft gehouden met de vaststelling van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties dat Bank Mellat Iraanse entiteiten die waren betrokken bij het programma voor nucleaire wapens, raketten en verdediging, in de mogelijkheid heeft gesteld transacties te verrichten;

                           —

                           niet in aanmerking heeft genomen dat het bewijs voor Bank Mellats steun aan Irans nucleaire activiteiten afkomstig is van vertrouwelijke bronnen;

                           —

                           ten onrechte heeft geoordeeld dat de omstandigheid dat Bank Mellat heeft toegegeven dat zij aan een entiteit die was betrokken bij Irans nucleaire proliferatie bankdiensten heeft verleend voordat die entiteit door de VN Veiligheidsraad op de lijst was geplaatst, onvoldoende grond vormde voor beperkende maatregelen tegen Bank Mellat.


title: Zaak C-568/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Doru Cristian Ioanovici tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-313/12, Ioanovici/Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/53

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Doru Cristian Ioanovici tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-313/12, Ioanovici/Commissie
   (Zaak C-568/12 P)
   2013/C 225/96
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Doru Cristian Ioanovici (vertegenwoordiger: R. Neagu, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 27 juni 2013 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-127/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 maart 2015 — Verein für Konsumenteninformation/INKO, Inkasso GmbH

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 maart 2015 — Verein für Konsumenteninformation/INKO, Inkasso GmbH
   (Zaak C-127/15)
   (2015/C 205/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

      Verwerende partij: INKO, Inkasso GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een incassobureau dat in het kader van de bedrijfsmatige inning van vorderingen namens zijn opdrachtgevers overeenkomsten inzake termijnbetaling aanbiedt aan de schuldenaren van deze opdrachtgevers, waarbij het voor zijn werkzaamheden kosten in rekening brengt die uiteindelijk door de schuldenaren dienen te worden betaald, aan te merken als „kredietbemiddelaar” in de zin van artikel 3, onder f), van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (1)?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is een overeenkomst inzake termijnbetaling die na bemiddeling van een incassobureau tussen een schuldenaar en diens crediteur tot stand komt, een „kosteloos uitstel van betaling” in de zin van artikel 2, lid 2, onder j), van richtlijn 2008/48/EG, indien de schuldenaar zich daarin slechts verbindt tot betaling van de openstaande vordering alsmede van de rente en kosten die hij ter zake van zijn betalingsverzuim toch al had moeten betalen op grond van de wet — dus ook zonder een dergelijke overeenkomst?

      (1)  PB L 133, blz. 66.


title: Zaak C-269/06: Beroep ingesteld op 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CDT)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/13

         Beroep ingesteld op 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CDT)
   (Zaak C-269/06)
   (2006/C 190/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-F. Pasquier en D. Martin, gemachtigden)

      Verweerder: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CDT)
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren het besluit van het CDT om de werkgeversbijdrage aan de communautaire pensioenregeling niet over te maken

               —

               het CDT te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 83 bis, lid 2, van het nieuwe Ambtenarenstatuut bepaalt: „De in artikel 1 bis bedoelde organen die geen subsidies uit de algemene begroting van de Europese Unie ontvangen, maken het totaalbedrag van de voor de financiering van de pensioenregeling noodzakelijke bijdragen aan die begroting over.”
   Op deze grondslag heeft de Commissie het CDT verzocht aan de begroting de bedragen over te maken die overeenkomen met het werkgeversdeel van zijn bijdrage aan de pensioenregeling voor het jaar 2005 en de daaropvolgende jaren.
   Het CDT heeft dit echter geweigerd en betwist dat zij een zelfgefinancierd agentschap is. Het CDT betoogt dat het moet worden aangemerkt als een gesubsidieerd agentschap. Volgens de Commissie staat evenwel vast dat het CDT sinds 1998 uit de algemene begroting van de Europese Unie geen werkingssubsidie heeft ontvangen, maar alleen een vergoeding die in overeenstemming is met zijn prestaties inzake de interinstitutionele samenwerking op vertaalgebied.


title: Zaak C-99/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2014 door Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 december 2013 in zaak T-176/11, Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión)/Raad van de Europese Unie

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/25

         Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2014 door Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 december 2013 in zaak T-176/11, Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión)/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-99/14 P)
   2014/C 112/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) (vertegenwoordigers: K. Desai, solicitor, en S. Cisnal de Ugarte, abogada)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 in zaak T-176/11, Carbunión/Raad, vernietigen, artikel 3, lid 1, sub a, b en f, en artikel 3, lid 3, (hierna: „litigieuze bepalingen”) van besluit 2010/787/EU van de Raad van 10 december 2010 betreffende staatssteun ter bevordering van de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen (hierna: „besluit”) (1) nietig verklaren, en de zaak zelf definitief afdoen;

               —

               de Raad verwijzen in rekwirantes kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert vijf middelen aan ter ondersteuning van haar hogere voorziening:

               —

               ten eerste heeft het Gerecht niet voldaan aan zijn motiveringsplicht als bedoeld in artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie voor zover het heeft geoordeeld dat de litigieuze bepalingen niet kunnen worden gescheiden van de rest van het besluit;

               —

               ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 7 van het besluit zonder de litigieuze bepalingen geen nuttig effect heeft;

               —

               ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub a, van het besluit voor zover het niet heeft geoordeeld dat de daarin genoemde termijn een bijzondere temporele werkingssfeer van het besluit in het leven roept;

               —

               ten vierde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de in artikel 3, lid 1, sub f, van het besluit vervatte voorwaarden voor zover het heeft geoordeeld dat het gaat om op de verenigbaarheid betrekking hebbende voorwaarden, en niet om een uitvoeringsregeling voor het verlenen van sluitingssteun;

               —

               ten vijfde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de scheidbaarheid van de litigieuze bepalingen zou ingaan tegen de geest en de letter van het besluit.

      (1)  PB L 336, blz. 24.


title: Zaak C-226/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 29 april 2013 — Stefan Fahnenbrock/Helleense Republiek

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landgericht Wiesbaden (Duitsland) op 29 april 2013 — Stefan Fahnenbrock/Helleense Republiek
   (Zaak C-226/13)
   2013/C 215/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Wiesbaden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stefan Fahnenbrock

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 1393/2007 van de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving (in de lidstaten) van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken ((de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad) (1) in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken, aldus worden uitgelegd dat een beroep dat een verwerver van obligaties — die door verweerster waren uitgegeven en die werden bewaard op de effectenrekening van verzoeker bij S-Broker AG & Co. KG — die het door verweerster eind februari 2012 voorgelegde aanbod tot omwisseling van die obligaties niet heeft aanvaard, heeft ingesteld ter verkrijging van schadevergoeding ter hoogte van het verschil in waarde als gevolg van de op maart 2012 desalniettemin uitgevoerde en voor hem economisch nadelige omwisseling van zijn obligaties, dient te worden aangemerkt als een „burgerlijke of handelszaak” in de zin van de verordening?

      (1)  PB L 324, blz. 79


title: Doorhaling van zaak C-19/98

text:
C 136/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.5.1999
               Doorhaling van zaak C-19/98 (1)                     doorhaling in het register gelast van zaak C-133/97 (verzoek
                                                                   van de Commissione tributaria provinciale di Livorno om een
                       (1999/C 136/30)                             prejudiciële beslissing): Centro Acciai Rivestiti Srl (CAR) tegen
                                                                   Direzione Regionale delle Entrate per la Toscana (Sezione di
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie          Livorno).
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
26 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak     (1) PB C 181 van 14.6.1997.
C-19/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-18/98 (1)
                                                                                (1999/C 136/32)
                                                                   De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie
              Doorhaling van zaak C-133/97 (1)                     van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                   4 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
                       (1999/C 136/31)                             C-18/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 maart 1999 de           (1) PB C 94 van 28.3.1998.


title: Zaak T-84/13: Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — Samsung SDI e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen — Besluit houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, marktverdeling, capaciteiten en productie — Eén enkele voortdurende inbreuk — Duur van de inbreuk — Medewerking tijdens de administratieve procedure — Clementieregeling van 2006 — Verlaging van de geldboete — Berekening van de geldboete — Inaanmerkingneming van de verkopen van de ondernemingen, naargelang van waar de plaats van levering zich bevond — Inaanmerkingneming van de gemiddelde waarde van de verkopen die tijdens de duur van de inbreuk zijn geregistreerd”)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/18

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — Samsung SDI e.a./Commissie
   (Zaak T-84/13) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen - Besluit houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, marktverdeling, capaciteiten en productie - Eén enkele voortdurende inbreuk - Duur van de inbreuk - Medewerking tijdens de administratieve procedure - Clementieregeling van 2006 - Verlaging van de geldboete - Berekening van de geldboete - Inaanmerkingneming van de verkopen van de ondernemingen, naargelang van waar de plaats van levering zich bevond - Inaanmerkingneming van de gemiddelde waarde van de verkopen die tijdens de duur van de inbreuk zijn geregistreerd”))
   (2015/C 346/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Samsung SDI Co. Ltd (Gyeonggi-do, Zuid-Korea), Samsung SDI Germany GmbH (Berlijn, Duitsland) en Samsung SDI (Malaysia) Bhd (Negeri Sembilan Darul Khusus, Maleisië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berrisch, advocaat, D. Hull, solicitor, en L.-A. Grelier, advocaat, vervolgens D. Hull en L.-A. Grelier, en daarna L.-A. Grelier, D. Geradin, J. Ysewyn, P. Camesasca, advocaten, en J. Flynn, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, G. Meessen en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2012) 8839 final van de Commissie van 5 december 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.437 — tv- en computerbeeldbuizen) en verzoek om verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft geen uitspraak meer te worden gedaan voor zover het Samsung SDI Germany GmbH betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Samsung SDI Co. Ltd en Samsung SDI (Malaysia) Bhd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak T-166/15: Beroep ingesteld op 2 april 2015 — Gramberg/BHIM — Mahdavi Sabet (Beschermingshoes voor mobiele telefoons)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/40

         Beroep ingesteld op 2 april 2015 — Gramberg/BHIM — Mahdavi Sabet (Beschermingshoes voor mobiele telefoons)
   (Zaak T-166/15)
   (2015/C 198/55)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Claus Gramberg (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Kettler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sorouch Mahdavi Sabet (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 1 968 496-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 13 januari 2015 in zaak R 460/2013-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van gemeenschapsmodel nr. 1 968 496-0002;
               subsidiair

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep om opnieuw te beslissen over de nietigheid van gemeenschapsmodel nr. 1 968 496-0002;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 5, lid 1, onder b), van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-247/05: Beroep, op 9 juni 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/26

         Beroep, op 9 juni 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-247/05)
   (2005/C 217/51)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 juni 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Minas Konstantinidis en Michel van Beek, als gemachtigden
   Verzoekster concludeert dat ten Hove behage:

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, wegens onjuiste omzetting van Richtlijn 96/61/EG (1) van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, der op hem rustende verplichtingen uit hoofde van artikel 2, leden 6 en 11, artikel 5, lid 1, artikel 9, leden 3 tot en met 6, artikel 13, lid 2, tweede streepje, artikel 14, tweede streepje en de bijlagen III en IV bij Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De Nederlandse regering beweert tijdig de vereiste wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen getroffen om aan de richtlijn te voldoen en het in voorbereiding zijnde wetsvoorstel dient uitsluitend tot verduidelijking en explicitering van de onderdelen van de richtlijn.
   De Commissie brengt verder in herinnering dat de wijze waarop lidstaten zijn gehouden richtlijnen in hun nationale rechtsorde om te zetten, door het Hof vaak middels een standaardoverweging onder woorden wordt gebracht. In het arrest van 30 mei 1991, Commissie/Duitsland, zaak C-361/88, Jurispr. Blz. I — 2567 heeft het Hof de volgende formulering gebruikt:

      „…. Voor de omzetting van een richtlijn in intern recht {is} niet noodzakelijkerwijs vereist, dat de bepaling ervan formeel en letterlijk in een uitdrukkelijke, specifieke wettelijke bepaling worden overgenomen, en kan naar gelang van de inhoud van de richtlijn een algemene juridische context daartoe voldoende zijn, wanneer deze daadwerkelijk de volledige toepassing van de richtlijn op voldoende bepaalde en duidelijke wijze verzekert, zodat, ingeval de richtlijn rechten voor particulieren in het leven beoogt te roepen, de begunstigden al hun rechten kunnen kennen en zo nodig voor de nationale rechterlijke instanties kunnen doen gelden”.

   In dit geval is de Commissie van mening dat er, voor wat de omzetting van de richtlijn in de Nederlandse rechtsorde, op meerdere plaatsen, niet sprake kan zijn van een dergelijke „voldoende” omzetting.

      (1)  PB L 257 blz. 26


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 19 september 2002 in zaak C-113/00: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Landbouw — Steun ten gunste van de voor industriële verwerking bestemde tuinbouwproducten in Extremadura — Artikel 87, leden 1 en 3, sub a en c, EG — Gering steunbedrag — Ontbreken van opmerkingen van de belanghebbenden — Steun voor de bedrĳfsvoering — Steun voor producten die onder een gemeenschappelĳke marktordening vallen — Beperkingen van het vrĳe verkeer van goederen — Motivering")

text:
9.11.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 274/7
5)     Artikel 95, eerste alinea, van het Verdrag verzet zich tegen de                           ARREST VAN HET HOF
       heffing van een belasting zoals die aan de orde is in het
       hoofdgeding, die wordt geheven over de motorrijtuigenbelasting,
       voorzover het bedrag dat uit hoofde van die belasting wordt                                     (Vijfde kamer)
       geheven over een uit een andere lidstaat ingevoerd gebruikt
       voertuig hoger is dan het bedrag van de belasting die nog rust
       op de waarde van een gelijksoortig, reeds op het nationale
                                                                                van 19 september 2002
       grondgebied geregistreerd gebruikt voertuig.
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                in zaak C-113/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                            („Staatssteun — Landbouw — Steun ten gunste van de
                                                                            voor industriële verwerking bestemde tuinbouwproducten in
                     ARREST VAN HET HOF                                     Extremadura — Artikel 87, leden 1 en 3, sub a en c, EG —
                                                                            Gering steunbedrag — Ontbreken van opmerkingen van de
                                                                            belanghebbenden — Steun voor de bedrijfsvoering — Steun
                            (Vijfde kamer)                                  voor producten die onder een gemeenschappelijke marktor-
                                                                            dening vallen — Beperkingen van het vrije verkeer van
                      van 19 september 2002                                                      goederen — Motivering”)
in zaak C-104/00 P: DKV Deutsche Krankenversicherung
AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                                   (2002/C 274/10)
     markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(„Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening                                                (Procestaal: Spaans)
(EG) nr. 40/94 — Woord „Companyline” — Absolute
        weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen”)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 274/09)                                                            dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               In zaak C-113/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz
                                                                            Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: D. Triantafyllou), betreffende een verzoek
In zaak C-104/00 P, DKV Deutsche Krankenversicherung AG                     om nietigverklaring van beschikking 2000/237/EG van de
(advocaat: S. von Petersdorff-Campen), domicilie gekozen                    Commissie van 22 december 1999 betreffende de door Spanje
hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen                 ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van de voor
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                industriële verwerking bestemde tuinbouwproducten in Ext-
Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 januari 2000, DKV/                     remadura voor het verkoopseizoen 1997/1998 (PB 2000 L 75,
BHIM (COMPANYLINE) (T-19/99, Jurispr. blz. II-1), strekkende                blz. 54), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
tot vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:            P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                   M. Wathelet en C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters;
tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Müh-                   advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 septem-
lendahl en D. Schennen), heeft het Hof (Vijfde kamer),                      ber 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,               volgt:
S. von Bahr, M. Wathelet, C. W. A. Timmermans en A. Rosas,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 19 september 2002 een                   1)     Verwerpt het beroep.
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
1)     Wijst de hogere voorziening af.
2)     Verwijst DKV Deutsche Krankenversicherung AG in de kosten.
                                                                            (1 ) PB C 176 van 24.6.2000.
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.


title: Zaak T-272/03): Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Fernández Gómez/Commissie van de Europese Gemeenschappen („Ambtenaren — Tijdelijk functionaris — Artikel 2, sub a, RAP — Ontvankelijkheid — Bevestigende handeling — Beperking van duur van overeenkomst — Mogelijkheid van verlenging — Anticumulatieregel — Tijdvak vervuld als gedetacheerd nationaal deskundige — Discretionaire bevoegdheid van Commissie”)

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/9

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Fernández Gómez/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Zaak T-272/03) (1)

   („Ambtenaren - Tijdelijk functionaris - Artikel 2, sub a, RAP - Ontvankelijkheid - Bevestigende handeling - Beperking van duur van overeenkomst - Mogelijkheid van verlenging - Anticumulatieregel - Tijdvak vervuld als gedetacheerd nationaal deskundige - Discretionaire bevoegdheid van Commissie”)
   (2005/C 257/17)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Maria Dolores Fernández Gómez (Brussel, België) [vertegenwoordigd door: aanvankelijk J. Iturriagagoitia Bassas en K. Delvolvé, vervolgens J. Iturriagagoitia Bassas, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigd door: aanvankelijk J. Currall, H. Tserepa-Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart, vervolgens J. Currall en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het tot sluiting van aanwervingsovereenkomsten bevoegd gezag van 12 mei 2003 tot afwijzing van het verzoek om verlenging van verzoeksters overeenkomst als tijdelijk functionaris en, anderzijds, veroordeling van de Commissie om ter vergoeding van geleden schade het bedrag van 101 328,60 EUR, vermeerderd met vertragingsrente, te betalen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van het tot sluiting van aanwervingsovereenkomsten bevoegd gezag van 12 mei 2003 tot afwijzing van het verzoek om verlenging van verzoeksters overeenkomst wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie wordt veroordeeld, aan verzoekster het bedrag van 50 000 (vijftigduizend) EUR aan schadevergoeding te betalen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten en de kosten van verzoekster, die van de procedure in kort geding daaronder begrepen, dragen.

      (1)  PB C 251van 18.10.2003.


title: Zaak T-368/04: Beroep, op 13 september 2004 ingesteld door Luc Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/44

         Beroep, op 13 september 2004 ingesteld door Luc Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-368/04)
   (2004/C 300/87)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Luc Verheyden, wonende te Angera (Italië), vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               De besluiten van verzoekers meerdere van 4 februari 2004, 24 februari 2004 en 27 februari 2004 nietig te verklaren;

               —

               Het op 14 juni 2004 ontvangen besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag waarmee antwoord werd gegeven op het bezwaar (R/159/04) van 1 juni 2004, nietig te verklaren;

               —

               Ieder besluit dat tijdens de procedure zal worden genomen, nietig te verklaren;

               —

               Verweerster krachtens artikel 4, lid 2, van bijlage V bij het Ambtenarenstatuut te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding voor de 30 niet-opgenomen en niet-uitbetaalde verlofdagen, vermeerderd met 5,25 % rente te rekenen vanaf de datum van dit beroep;

               —

               Schadevergoeding toe te kennen voor morele schade en schade aan de carrière, welke naar redelijkheid en billijkheid op 12 500 euro worden gewaardeerd, behoudens vermeerdering of vermindering van eis;

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker vecht de beslissing aan om zijn verlofdagen voor het jaar 2004 niet over te boeken. Ter ondersteuning van zijn beroep beroept hij zich op schending van de artikelen 25 en 57 van het Statuut, schending van artikel 4 van bijlage V bij het Statuut, houdende nadere bepalingen betreffende verlof, alsook schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, gelijke behandeling en bescherming van het gewettigd vertrouwen, en een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-98/11 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2012 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Driedimensionaal teken in vorm van chocolade haas met rood lint)

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2012 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-98/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Driedimensionaal teken in vorm van chocolade haas met rood lint)
   2012/C 200/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (vertegenwoordiger: R. Lange, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 december 2010, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (T-336/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om een driedimensionaal teken in de vorm van een chocolade haas met een rood lint als gemeenschapsmerk in te schrijven voor bepaalde waren van klasse 30 — Onderscheidend vermogen van het merk

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken C-468/01 P tot en met C-472/01 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaken C-468/01 P tot en met C-472/01 P: Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen)
   (2004/C 118/27)
   Procestaal: Engels
   In de gevoegde zaken C-468/01 P tot en met C-472/01 P, Procter & Gamble Company, gevestigd te Cincinnati (Verenigde Staten), (advocaten: C. van Nispen en G. Kuipers), betreffende vijf hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001, Procter & Gamble/BHIM (Vierkant wit en lichtgroen tablet) (T-117/00, Jurispr. blz. II-2723), Procter & Gamble/BHIM (Vierkant tablet, wit met groene spikkels en lichtgroen) (T-118/00, Jurispr. blz. II-2731), Procter & Gamble/BHIM (Vierkant wit tablet met gele en blauwe spikkels) (T-119/00, Jurispr. blz. II-2761), Procter & Gamble/BHIM (Vierkant wit tablet met blauwe spikkels) (T-120/00, Jurispr. blz. II-2769), en Procter & Gamble/BHIM (Vierkant wit tablet met groene en blauwe spikkels) (T-121/00, Jurispr. blz. II-2777), strekkende tot vernietiging van deze arresten, andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: D. Schennen en C. Røhl Søberg), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wijst de hogere voorzieningen af.

               2)

               Verwijst Procter & Gamble Company in de kosten.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak F-59/11: Beroep ingesteld op 24 mei 2011 — ZZ/BHIM

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/34

         Beroep ingesteld op 24 mei 2011 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-59/11)
   2011/C 211/70
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: R. Adam en P. Ketter, advocaten)

      Verwerende partij: BHIM

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van, ten eerste, het besluit houdende weigering om verzoeker een tweede verlenging te geven van zijn oorspronkelijke overeenkomst van tijdelijk functionaris en, ten tweede, zijn nieuwe overeenkomst van tijdelijk functionaris alsmede vordering tot schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de voorzitter van het BHIM van 29 september 2010 houdende weigering om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris, die aanvankelijk op 16 juli 2005 is gesloten, voor een tweede keer te verlengen, nietig verklaren;

               —

               de op 1 augustus 2010 gesloten overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd nietig verklaren, aangezien die overeenkomst in feite een tweede verlenging van eerdergenoemde oorspronkelijke overeenkomst vormt;

               —

               het besluit van de voorzitter van het BHIM van 18 februari 2011 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat er sprake is van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd;

               —

               zo niet, de juridische kwalificatie nietig verklaren van de op 16 juli 2005 gesloten oorspronkelijke overeenkomst alsmede van de afloopdatum ervan die na verlenging op 16 juli 2010 is bepaald, en deze herkwalificeren als aanstelling voor onbepaalde tijd, zo niet, vaststellen dat er sprake is van een dergelijke aanstelling voor onbepaalde tijd;

               —

               zo niet, de juridische kwalificatie nietig verklaren van de op 1 augustus 2010 gesloten overeenkomst alsmede van de afloopdatum ervan die op 1 augustus 2013 is vastgesteld en deze herkwalificeren als aanstelling voor onbepaalde tijd, zo niet, vaststellen dat er sprake is van een dergelijke aanstelling voor onbepaalde tijd;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker door de handelwijze van het BHIM heeft geleden, welke voorlopig, zonder enige erkenning en onder alle voorbehoud, met name dat van een vermeerdering van het gevorderde bedrag in de loop van het geding, op 6 113,79 EUR voor de materiële en op 30 000 EUR voor de immateriële schade wordt vastgesteld;

               —

               subsidiair en voor het geval het Gerecht toch tot het oordeel mocht komen dat de arbeidsverhouding ondanks het ontstaan van een aanstelling voor onbepaalde tijd op 16 juli 2010 was beëindigd, quod non, een schadevergoeding toekennen voor de onrechtmatige beëindiging van de overeenkomst;

               —

               nog meer subsidiair en voor het geval het Gerecht tot het oordeel mocht komen dat een herkwalificatie of de vaststelling van een aanstelling voor onbepaalde tijd niet mogelijk was, quod non, een vergoeding toekennen voor de schade die de verzoekende partij door de onrechtmatige gedraging van het BHIM heeft geleden;

               —

               de verzoekende partij alle rechten, rechtsmiddelen en vorderingen voorbehouden, en met name het BHIM tot vergoeding van de geleden schade veroordelen;

               —

               de verzoekende partij het recht voorbehouden de in casu uiteengezette feiten te bewijzen en met name door het horen van getuigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-660/14: Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — SV Capital/EBA („Economisch en monetair beleid — Verzoek om een onderzoek in te stellen naar een vermeende schending van het Unierecht — Besluit van de EBA — Besluit van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteit — Ambtshalve onderzoek — Onbevoegdheid van de auteur van de handeling — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Tardiviteit — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/30

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — SV Capital/EBA
   (Zaak T-660/14) (1)

   ((„Economisch en monetair beleid - Verzoek om een onderzoek in te stellen naar een vermeende schending van het Unierecht - Besluit van de EBA - Besluit van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteit - Ambtshalve onderzoek - Onbevoegdheid van de auteur van de handeling - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Tardiviteit - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 346/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SV Capital OÜ (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: M. Greinoman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Bankautoriteit (EBA) (vertegenwoordigers: J. Overett Somnier en Z. Giotaki, gemachtigden, bijgestaan door F. Tuytschaever, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C 2013 002 van de EBA van 21 februari 2014, houdende afwijzing van het verzoek van verzoekster om krachtens artikel 17, lid 2, van verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB L 331, blz. 12) een onderzoek in te stellen naar de Estse en Finse financiële toezichthoudende autoriteiten wegens een vermeende schending van het recht van de Europese Unie, en van besluit 2014-C1-02 van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteit van 14 juli 2014, waarbij het bezwaar tegen dat besluit is verworpen

      Dictum

               1)

               Besluit 2014-C1-02 van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteit van 14 juli 2014 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak T-799/14: Beroep ingesteld op 5 december 2014 — Gazprom Neft/Raad

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/22

         Beroep ingesteld op 5 december 2014 — Gazprom Neft/Raad
   (Zaak T-799/14)
   (2015/C 081/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gazprom Neft OAO (Sint Petersburg, Rusland) (vertegenwoordigers: L. Van den Hende, advocaat, en S. Cogman, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 3, van besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 (1), waarbij artikel 4a wordt ingevoegd in besluit 2014/512/GBVB van de Raad;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 3, van verordening nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 (2), waarbij artikel 3a wordt ingevoegd in verordening nr. 833/2014 van de Raad;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 1, van besluit 2014/659/GBVB van de Raad, en van de bijlage erbij, voor zover hierbij artikel 1, leden 2, onder b), c) en d), en 3, alsmede bijlage III, worden ingevoegd in besluit 2014/512/GBVB van de Raad, voor zover deze bepalingen verzoekende partij betreffen;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, leden 5 en 9, van verordening nr. 960/2014 van de Raad, en van bijlage III erbij, voor zover hierbij artikel 5, leden 2, onder b), c) en d), en 3, alsmede bijlage VI, worden ingevoerd in verordening nr. 833/2014 van de Raad, voor zover deze bepalingen verzoekende partij betreffen;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 4, van besluit 2014/659/GBVB van de Raad, waarbij artikel 7, lid 1, onder a), van besluit 2014/512/GBVB van de Raad wordt vervangen, voor zover deze bepaling verzoekende partij betreft;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 5a, van verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad, waarbij artikel 11, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad wordt vervangen, voor zover deze bepaling verzoekende partij betreft; en

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”) wegens een ontoereikende motivering, omdat onder andere noch in besluit 2014/659/GBVB van de Raad, noch in verordening nr. 960/2014 van de Raad, zelfs maar wordt geprobeerd uit te leggen waarom de non-conventionele olieprojecten van de verzoekende partij het voorwerp zijn van gerichte beperkende maatregelen.

               2.

               Tweede middel: artikel 215 VWEU vormt geen geschikte rechtsgrondslag voor de bestreden bepalingen van verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad, en artikel 29 VEU vormt geen geschikte rechtsgrondslag voor de betwiste bepalingen van besluit 2014/659/GBVB van de Raad.

               3.

               Derde middel: de bestreden bepalingen schenden de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de EU en Rusland (3).

               4.

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en de grondrechten. De bestreden bepalingen vormen een onevenredige inbreuk op de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom van verzoekende partij. Zij zijn niet geschikt om de doelstellingen ervan te behalen (en daarom ook niet noodzakelijk) en leggen in ieder geval lasten op die aanzienlijk zwaarder wegen dan enig mogelijk voordeel.

      (1)  Besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 271, blz. 54).

      (2)  Verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 271, blz. 3).

      (3)  Besluit van 30 oktober 1997 van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (PB L 327, blz. 1).


title: Zaak T-115/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2006 — Jiménez Martínez/Commissie ( Ambtenaren — Invaliditeit — Invaliditeitscommissie — Voorbereidende handeling — Procesbelang — Onregelmatigheid van precontentieuze procedure — Kennelijke niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2006 — Jiménez Martínez/Commissie
   (Zaak T-115/05) (1)

   („Ambtenaren - Invaliditeit - Invaliditeitscommissie - Voorbereidende handeling - Procesbelang - Onregelmatigheid van precontentieuze procedure - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/92)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: José Juan Jiménez Martínez (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Hermann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de invaliditeitscommissie van 21 april en 22 juli 2004 en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker door die besluiten zou hebben geleden
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak T-700/14: Beroep ingesteld op 24 september 2014 — TV1/Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/60

         Beroep ingesteld op 24 september 2014 — TV1/Commissie
   (Zaak T-700/14)
   2014/C 409/81
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TV1 GmbH (Unterföhring, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Scherer-Leydecker, J. Mey en A. Rausch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beslissing van de Europese Commissie tot gunning van de opdracht betreffende perceel IV van aanbesteding PO/2014-03/A4 nietig verklaren en het besluit van verweerster om de opdracht niet aan verzoekster te gunnen, meegedeeld op 25 juli 2014, en het besluit van verweerster om de opdracht voor perceel IV aan een andere onderneming te gunnen, meegedeeld op 1 augustus 2014, intrekken;

               —

               de bij of na de gunning van de opdracht gesloten dienstverleningsovereenkomst nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van eventuele gerechtskosten, eventuele vergoedingen aan deskundigen en de in de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, met name reis- en verblijfskosten, alsmede honoraria van advocaten;

               —

               verweerster middels een maatregel tot organisatie van de procesgang overeenkomstig artikel 64, lid 3, sub d, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te gelasten de akte tot gunning van de opdracht alsmede andere relevante documenten over te leggen en verzoekster de tot nog toe geweigerde volledige inzage te geven.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ongewoon lage offerte van de onderneming waaraan de opdracht is gegund
               Verzoekster voert aan dat de Commissie geen zorgvuldig onderzoek heeft verricht van de — volgens verzoekster — klaarblijkelijk ongewoon lage offerte van de onderneming waaraan de opdracht is gegund, en deze offerte respectievelijk de inschrijver niet van de aanbestedingsprocedure heeft uitgesloten. De Commissie heeft aldus haar plicht in de zin van artikel 110, lid 2, van verordening nr. 966/2012 (1) juncto artikel 151 van verordening nr. 1268/2012 (2) alsmede de op grond van artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op haar rustende verplichting tot behoorlijk bestuur geschonden.

               2.

               Tweede middel: verkeerde inschrijvingsdocumenten
               Verzoekster voert voorts aan dat de Commissie beginselen van het aanbestedingsrecht, met name de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en de waarborg van eerlijke mededinging alsmede artikel 102 van het Financieel Reglement heeft geschonden.
               Volgens verzoekster heeft de Commissie de voorwaarden van artikel 105 van het Financieel Reglement, dat de inschrijvingsdocumenten volledig, duidelijk en precies moeten zijn, niet nageleefd.

               3.

               Derde middel: verkeerde beoordeling van de offerte van de onderneming waaraan de opdracht is gegund
               Verzoekster voert aan dat de evaluatie van de offerte van de onderneming waaraan de opdracht is gegund, ontoereikend is gemotiveerd en berust op onjuist verstrekte feiten en op kennelijke beoordelingsfouten en misbruik van discretionaire bevoegdheid.

               4.

               Vierde middel: verkeerde beoordeling van verzoeksters offerte
               Verzoekster voert aan dat de inlichtingen van de Commissie over verzoeksters offerte niet voldeden aan de motiveringsplicht en dat de Commissie bij de evaluatie van verzoeksters offerte kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en haar bevoegdheden verkeerd heeft gebruikt.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).


title: Zaak C-94/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn (Duitsland) op 20 februari 2007 — Dr. Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Bonn (Duitsland) op 20 februari 2007 — Dr. Andrea Raccanelli/Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.
   (Zaak C-94/07)
   (2007/C 117/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Arbeitsgericht Bonn
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr. Andrea Raccanelli

      Verwerende partij: Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften e.V.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient verzoeker als werknemer in de zin van het Europese begrip werknemer te worden beschouwd wanneer hij niet meer arbeid dient te verrichten dan promovendi met een BAT/2-arbeidsovereenkomst [Bundseangestellten-Tarifvertrag/2-arbeidsovereenkomst]?

               2)

               Zo neen: dient artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1), aldus te worden uitgelegd dat er alleen dan geen sprake is van discriminatie wanneer verzoeker ten minste het recht was toegekend om voor het begin van zijn promovendustijd bij verweerster te kiezen tussen een arbeidsovereenkomst en een studiebeurs?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2 luidt dat aan verzoeker de mogelijkheid om een arbeidsovereenkomst te sluiten had moeten worden toegekend, dient de volgende vraag te worden gesteld:
               Welke rechtsgevolgen brengt discriminatie van buitenlanders mee?

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak C-376/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 mei 2011 — Europese Commissie/Republiek Malta (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 2037/2000 — Artikelen 4, lid 4, sub v, en 16 — Verplichting om halonen bevattende brandbeveiligingssystemen en blustoestellen voor niet-kritische toepassingen op schepen buiten gebruik te stellen — Uitzonderingen — Kritische toepassingen van halonen 1301 en 2402)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 mei 2011 — Europese Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-376/09) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 2037/2000 - Artikelen 4, lid 4, sub v, en 16 - Verplichting om halonen bevattende brandbeveiligingssystemen en blustoestellen voor niet-kritische toepassingen op schepen buiten gebruik te stellen - Uitzonderingen - Kritische toepassingen van halonen 1301 en 2402)
   2011/C 204/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en E. Depasquale, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta (vertegenwoordigers: S. Camilleri en A. Buhagiar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 4, lid 4, sub v, en 16 van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (PB L 244, blz. 1) — Beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van gereguleerde stoffen — Halonen — Verplichting om halonen bevattende brandbeveiligingssystemen en brandblussers buiten gebruik te stellen — Beveiligingssystemen en brandblussers op schepen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak F-59/10: Beroep ingesteld op 20 juli 2010 — Barthel e.a./Hof van Justitie

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/28

         Beroep ingesteld op 20 juli 2010 — Barthel e.a./Hof van Justitie
   (Zaak F-59/10)
   ()
   2010/C 260/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Yvette Barthel (Aarlen, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie tot afwijzing van het verzoek van verzoekers om toekenning van de toeslagen voor continu- of ploegendienst in de zin van artikel 1, lid 1, eerste streepje, van verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 300/76 van de Raad van 9 februari 1976 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen die kunnen worden toegekend aan ambtenaren die hun werkzaamheden verrichten in het kader van een continu- of ploegendienst (PB L 38, blz.1)

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               Nietigverklaring van het besluit van de griffier van het Hof van Justitie van de Europese Unie tot afwijzing van het verzoek van verzoekers van 8 juni 2009 om vanaf 20 december 2006 de toeslagen voor continu- of ploegendienst in de zin van artikel 1, lid 1, eerste streepje, van verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 300/76 van 9 februari 1976 te genieten;

               —

               het Hof van Justitie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-223/09: Beroep ingesteld op 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/3

         Beroep ingesteld op 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-223/09)
   2009/C 233/03
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: O. Beynet en M. Kaduczak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/89/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006 inzake maatregelen om de zekerheid van de elektriciteitsvoorziening en de infrastructuurinvesteringen te waarborgen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 24 februari 2008 verstreken. Op de datum van instelling van dit beroep had verweerster evenwel nog niet de maatregelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten in nationaal recht, of had zij deze in elk geval niet meegedeeld aan de Commissie.

      (1)  PB L 33, blz. 22.


title: Zaak C-68/09 P: Beschikking van het Hof van 29 januari 2010 — Georgios Karatzoglou/Europees Bureau voor Wederopbouw (EBW), Commissie van de Europese Gemeenschappen, rechtsopvolgster van het EBW (Hogere voorziening — Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering — Openbare dienst — Overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd — Beëindiging)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/13

         Beschikking van het Hof van 29 januari 2010 — Georgios Karatzoglou/Europees Bureau voor Wederopbouw (EBW), Commissie van de Europese Gemeenschappen, rechtsopvolgster van het EBW
   (Zaak C-68/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering - Openbare dienst - Overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd - Beëindiging)
   2010/C 134/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Georgios Karatzoglou (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Europees Bureau voor Wederopbouw (EBW), Commissie van de Europese Gemeenschappen, rechtsopvolgster van het EBW (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Currall, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008, Karatzoglou/Europees Bureau voor Wederopbouw (EBW) (T-471/04) — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Verwerping van beroep tot nietigverklaring van het besluit van het EBW houdende beëindiging van rekwirants overeenkomst van tijdelijk functionaris — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid — Beginsel van behoorlijk bestuur

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen

               2.

               Karatzoglou wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak T-501/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2008 — R.S. Arbeitsschutz/BHIM — RS Components (RS)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/49

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2008 — R.S. Arbeitsschutz/BHIM — RS Components (RS)
   (Zaak T-501/07) (1)

   (2008/C 171/96)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-258/99: Beroep, op 25 oktober 1999 ingesteld door Makro Zelfbedieningsgroothandel C.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 34/24                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.2.2000
Beroep, op 24 oktober 1999 ingesteld door vennootschap                    — ontoereikendheid van het onderzoek, en misbruik van
Maja srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          bevoegdheid. Volgens verzoekster is sprake van kennelijke
                                 pen                                           verdraaiing van de feiten, hoofdzakelijk wegens een gebrek-
                                                                               kig onderzoek en de verkeerde conclusies daarvan;
                         (Zaak T-254/99)
                                                                          — schending van het rechtszekerheidsbeginsel en van de
                          (2000/C 34/46)                                       artikelen 38 en 44 van verordening nr. 4028/86;
                                                                          — schending van de motiveringsplicht en miskenning van
                        (Procestaal: Italiaans)                                wezenlijke vormvoorschriften. Verzoekster stelt dat zij
                                                                               nooit kennis heeft kunnen nemen van het advies van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      beheerscomité visserij.
schappen is op 24 oktober 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
schap Maja srl, vertegenwoordigd door P. Piva, advocaat te                (1) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december
                                                                              1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening
Venetië en G. Arendt, advocaat te Luxemburg, domicilie                        (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatst-                         bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen ener-
genoemde, Val Sainte Croix, 7.                                                zijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese
                                                                              Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumen-
                                                                              ten anderzijds (PB L 374, blz. 1).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       (2) Verordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad van 18 december
                                                                              1986 inzake communautaire acties voor verbetering en aanpas-
— nietig te verklaren het besluit van 5 augustus 1999 tot                     sing van de structuur van de visserij en de aquicultuur (PB L 376,
     intrekking van de bij beschikking C (91) 654/97 van                      blz. 7).
     29 april 1991 door de Commissie aan Ca’Pasta Srl toege-              (3) PB C 387 van, blz. 23.
     kende steun;
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige geding houdt verband met de toekenning van
een steunmaatregel aan de verzoekende vennootschap in                     Beroep, op 25 oktober 1999 ingesteld door Makro Zelf-
het kader van de regeling ter bevordering van structurele                 bedieningsgroothandel C.V. tegen Commissie van de
aanpassingen in de sector visserij en aquicultuur. In het                                    Europese Gemeenschappen
kader van een project inzake de modernisering van een
productie-eenheid voor aquicultuur te Contarina (Veneto) werd                                       (Zaak T-258/99)
aan de verzoekende vennootschap gemeenschapssteun ten
bedrage van 942 300 004 LIT toegekend, wat overeenkomt
met 40 % van de goedgekeurde uitgaven. Na een administratie-                                         (2000/C 34/47)
ve controle, waarbij ook vertegenwoordigers van de Commissie
betrokken waren, werd vastgesteld dat de onderneming was
vervreemd zonder de voorafgaande goedkeuring die noodzake-                                       (Procestaal: Nederlands)
lijk is ingevolge artikel 24 van verordening nr. 4253/88 (1). Na
afloop van de procedure van artikel 44 van verordening
nr. 4028/86 (2), stelde het bevoegde afdelingshoofd van direc-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
toraat-generaal XIV de bestreden beschikking vast, inzake de              schappen is op 25 oktober 1999 beroep tegen Commissie
interne procedure met het oog op de intrekking van de bijstand            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Makro
en de terugvordering van de reeds betaalde bedragen. Tegen                Zelfbedieningsgroothandel C.V., gevestigd te Amsterdam (Ne-
die beschikking is beroep ingesteld (zaak T-274/97,                       derland), vertegenwoordigd door I.G.F. Cath en K.J. Tattersall,
Ca’Pasta/Commissie) (3), welk beroep bij beschikking van het              advocaten te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te
Gerecht niet-ontvankelijk werd verklaard.                                 Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar, Rue de la Boucherie
                                                                          4-6.
Het onderhavige beroep is gericht tegen de definitieve beschik-
king waarbij de Commissie bedoelde administratieve procedure              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
heeft afgesloten.
                                                                          a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                        (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
die in zaak T-274/97, reeds aangehaald.                                        land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
                                                                               grensstreek met Duitsland, geheel of gedeeltelijk nietig te
Meer in het bijzonder wordt aangevoerd:                                        verklaren, in ieder geval jegens verzoekster, zo nodig met
                                                                               zodanige nadere voorzieningen en maatregelen als het
— schending van het collegialiteitsbeginsel;                                   Gerecht zal vermenen te behoren;
 ---pagebreak--- 5.2.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 34/25
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.              Concurrentie van de Commissie werd verzocht de economi-
                                                                         sche en juridische gegevens te verstrekken die nationale
                                                                         rechter nodig had voor de toepassing van de communautaire
Middelen en voornaamste argumenten                                       mededingingsregels. Volgens verzoeker was het antwoord van
                                                                         de Commissie op de vraag van de High Court ontoereikend,
                                                                         omdat de verstrekte gegevens geen enkel feitelijk of juridisch
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                  oordeel bevatten over de regels die van toepassing zijn op de
die in zaak T-237/99.                                                    in het Verenigd Koninkrijk opgeleide en gevestigde artsen-
                                                                         specialisten, en over de vervulling van de wettelijke voorwaar-
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                      den waaronder de nationale rechter de verbodsbepalingen van
                                                                         de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 en 82
                                                                         EG) kan toepassen op de met de mededinging strijdige
                                                                         praktijken van de GMC.
                                                                         Verzoekster stelt dan ook, dat de Commissie haar bevoegdhe-
                                                                         den heeft misbruikt door de nationale rechter en de partijen in
Beroep, op 28 oktober 1999 ingesteld door A. Goldstein                   de procedure voor de nationale rechter in het ongewisse te
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       laten over de aard en de omvang van de gegevens ter zake van
                                                                         de feiten en het recht die zij op grond van het in artikel 5
                         (Zaak T-262/99)                                 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG) geformuleerd beginsel van
                                                                         actieve en loyale samenwerking aan de nationale rechter kan
                                                                         verstrekken, en in strijd met het beginsel van de goede trouw
                          (2000/C 34/48)                                 niet al het mogelijke heeft gedaan om de relevante stukken aan
                                                                         de nationale rechter en de partijen voor te leggen en haar
                                                                         ambtenaren niet heeft gemachtigd getuigenis af te leggen in de
                         (Procestaal: Engels)                            nationale procedure. Verder stelt hij, dat de Commissie het
                                                                         beginsel van bescherming van gewettigde verwachtingen en
                                                                         het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Goldstein,
vertegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor, van het              Verzoeker betoogt, dat de nationale rechter als rechtstreeks
kantoor Merriman White Solicitors te EC4Y 1JU Londen                     gevolg van die handelswijze niet heeft kunnen uitmaken, of de
(Verenigd Koninkrijk), Fleet Street 61.                                  voorwaarden voor toepassing van de verbodsbepalingen van
                                                                         de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag waren vervuld. De nationale
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      rechter heeft dus eigenlijk niet alle maatregelen kunnen
                                                                         treffen om onmiddellijk een einde te maken aan de met de
— verweerster te gelasten ter zake van de feiten en het                  mededinging strijdige praktijken van de GMC.
     recht de gegevens te verstrekken die de nationale rechter
     krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG) heeft
     gevraagd;                                                           Ten slotte stelt verzoeker, dat de handelwijze van de Commissie
                                                                         hem schade heeft berokkend, namelijk immateriële schade als
— verweerster te veroordelen verzoeker 100 000 euro scha-                gevolg van de aantasting van zijn reputatie als op gemeen-
     devergoeding te betalen;                                            schapsniveau erkende arts-specialist. Die schade vloeit voort
                                                                         uit een nota die de GMC aan alle in het Verenigd Koninkrijk
— te verstaan dat over het bedrag van de schadevergoeding                geregistreerde artsen heeft gezonden en waarin een verkeerde
     moratoire interessen verschuldigd zijn op de voet van               voorstelling wordt gegeven van de rechtspositie van de in
     4,5 % per jaar vanaf de datum van het arrest tot op het             de Specialist List genoemde artsen-specialisten, waaronder
     tijdstip van de betaling;                                           verzoeker. In die nota wordt immers in strijd met richtlijn
                                                                         84/450 gesuggereerd, dat die artsen geen artsen-specialisten
— verweerster in haar eigen kosten en in die van verzoeker te            zijn en bovendien een gereglementeerd beroep onwettig
     verwijzen.                                                          uitoefenen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (1) PB 1993, C 39, blz. 6.
Verzoeker verklaart, dat de High Court in het kader van zijn
geding tegen de General Medical Council (GMC) op grond van
de Bekendmaking betreffende de samenwerking tussen de
Commissie en de nationale rechterlijke instanties voor de
toepassing van de artikelen 85 en 86 van het EEG-Verdrag (1),
een beschikking had gegeven waarbij het directoraat-generaal