title: Zaak C-237/03: Verzoek van het tribunal d'instance de Roubaix van 15 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Banque Sofinco SA en Daniel en Carole Djemoui

text:
C 184/22                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           2.8.2003
Verzetten de artikelen 12, 43 en volgende en 49 en volgende           —     de verwerende partijen in de kosten te verwijzen.
EG, alsmede artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG (1) van de
Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
dienstverlening, zich ertegen dat in het bestek en de technische      Middelen en voornaamste argumenten
voorschriften die gelden voor de openbare aanbestedingen van
ademhalingstherapieën aan huis en andere kunstmatige beade-           De Commissie betoogt, dat het arrest van het Gerecht van
mingstechnieken, worden opgenomen:                                    eerste aanleg talrijke tegenstrijdigheden en incoherenties, en
                                                                      zelfs verdraaiingen bevat, en dat het bestreden arrest de verde-
1)    voorwaarden die de toelating van de ondernemingen               ling van de inbreukmakers in groepen, die een van de sleutel-
      ervan afhankelijk stellen dat zij in de provincie of in de      elementen van de richtsnoeren is, dus onuitvoerbaar zou
      provinciehoofdstad waar de dienst moet worden verricht,         maken. Volgens de Commissie was de door haar gevolgde
      reeds beschikken over kantoren die toegankelijk zijn voor       benadering volkomen redelijk en geheel in overeenstemming
      het publiek;                                                    met het non-discriminatiebeginsel.
2)    gunningscriteria die:                                           De Commissie stelt, dat het Gerecht van eerste aanleg ten
                                                                      onrechte heeft geoordeeld dat de beschikking ontoereikend
      a)    de offertes begunstigen van ondernemingen die een         was gemotiveerd, en dat het in ieder geval de grenzen van
            installatie hebben binnen een straal van 1 000 km         zijn bevoegdheid heeft overschreden.
            vanaf de provinciehoofdstad waar de dienst moet
            worden verricht;                                          Naar de mening van de Commissie zou het bestreden arrest
                                                                      haar beoordelingsbevoegdheid bij de vaststelling van geldboetes
      b)    in bepaalde plaatsen van die provincie reeds              aanzienlijk beperken en er praktisch op neerkomen dat zij
            beschikken over voor het publiek toegankelijke            verplicht wordt een mathematische of „wetenschappelijk” veri-
            kantoren, of                                              fieerbare formule toe te passen. Dat zou de beoordelingsbe-
                                                                      voegdheid van de Commissie ernstig ondermijnen en dus haar
      c)    de dienst reeds langer verrichten?                        bevoegdheid en verplichting om inbreuken op de artikelen 81
                                                                      en 82 EG te vervolgen, aantasten.
(1) PB L 209 van 18.6.1992, blz. 1.
                                                                      Ten slotte betwist de Commissie de vaststelling van het Gerecht
                                                                      van eerste aanleg dat de geldboeten te laat waren opgelegd, en
                                                                      stelt zij dat voor die vaststelling nergens in het arrest een
                                                                      motivering wordt aangevoerd.
Hogere voorziening, op 2 juni 2003 ingesteld door                     (1) PB C 124 van 24.5.2003, blz. 18.
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Derde kamer) van 19 maart 2003 in
zaak T-213/00 (1), CMA CGM en dertien andere lijnvaart-
rederijen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen
                                                                      Verzoek van het tribunal d'instance de Roubaix van
                                                                      15 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
                         (Zaak C-236/03 P)                              tussen Banque Sofinco SA en Daniel en Carole Djemoui
                           (2003/C 184/39)
                                                                                (Zaak C-237/03)
                                                                                (2003/C 184/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 juni 2003 hogere voorziening ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
P. Oliver als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te              Het tribunal d'instance de Roubaix heeft bij beschikking van
Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg         15 mei 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 19 maart             4 juni 2003, in het geding tussen Banque Sofinco SA en
2003 in zaak T-213/00, CMA CGM en dertien andere lijn-                Daniel en Carole Djemoui, het Hof van Justitie van de Euro-
vaartrederijen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
schappen.                                                             over de navolgende vragen:
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       1)    Dienen richtlijn 87/102/EG (1) van de Raad van
                                                                            22 december 1986 en richtlijn 90/88/EG (2) van de Raad
—     te vernietigen punt 1 van het arrest van het Gerecht van              van 22 februari 1990 aldus te worden uitgelegd dat de
      eerste aanleg van 19 maart 2003, zaak T-213/00, CMA                   nationale rechter aan zijn recht bij voorkeur de uitlegging
      CGM e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      moet geven dat instellingen die consumentenkredieten
      schappen;                                                             verlenen, vóór elke verlenging van een in gedeelten
                                                                            verlengbaar krediet met variabele rentevoet verplicht zijn
—     het beroep van de verwerende partijen in zijn geheel te               de kredietnemer-consument schriftelijk in kennis stellen
      verwerpen;                                                            van het toepasselijke jaarlijkse kostenpercentage?
 ---pagebreak--- 2.8.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 184/23
       Moeten deze richtlijnen aldus worden uitgelegd dat de                 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
       nationale rechter aan zijn recht bij voorkeur de uitlegging           genwoordigd door G. Valero Jordana en B. Stromsky als
       moet geven dat instellingen die consumentenkredieten                  gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
       verlenen, verplicht zijn de consument vóór elke verlenging
       van een dergelijke overeenkomst te wijzen op de clausule
       dat dit jaarlijkse kostenpercentage variabel is?                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                             dat het den Hove behage:
2)     Moeten genoemde richtlijnen aldus worden uitgelegd dat
       zij enkel strekken tot bescherming van de consument, of               —     vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan
       kunnen zij daarnaast ook strekken tot regeling van de                       aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
       eengemaakte markt voor consumentenkrediet?                                  artikel 6, leden 1 en 3, van het Protocol van Athene van
                                                                                17 mei 1980 inzake de bescherming van de Middellandse
       Leidt de verplichting om richtlijnen uit te leggen conform                  Zee tegen verontreiniging vanaf het land (1) en de
       hun doel — ten minste de consumenten te beschermen                          artikelen 4, lid 1, en 8 van het Verdrag van Barcelona
       — ertoe dat de nationale rechter de aan de kredietover-                     van 16 februari 1976 ter bescherming van de Middel-
       eenkomsten klevende onregelmatigheden, zoals het                            landse Zee (2), namens de Gemeenschap goedgekeurd bij
       ontbreken van een schriftelijke vermelding van het jaar-                    de besluiten 77/585/EEG (3) en 83/101/EEG (4) van de
       lijkse kostenpercentage of van de clausule dat dit jaarlijkse               Raad van 25 juli 1977 respectievelijk 28 februari 1983,
       kostenpercentage variabel is, ambtshalve kan vaststellen?                   alsmede krachtens artikel 300 (voorheen 228) van het
                                                                                Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
3)     Moeten deze richtlijnen aldus worden uitgelegd dat de                       door niet alle passende maatregelen te treffen ter voorko-
       nationale rechter aan zijn recht bij voorkeur de uitlegging                 ming, vermindering en bestrijding van de zware en lang-
       moet geven dat hij in een geding betreffende een door de                    durige vervuiling van het moeras van Berre en na te laten
       kredietinstelling ingestelde vordering tot betaling zonder                  naar behoren rekening te houden met de bepalingen van
       tijdsbeperking rekening mag houden met door de consu-                       bijlage III bij het Protocol door na het sluiten daarvan de
       ment aangevoerde of door hemzelf ambtshalve vastge-                         vergunning voor de onder bijlage II van het Protocol
       stelde onregelmatigheden, zoals hierboven beschreven,                       vallende afvalstoffen te wijzigen.
       betreffende de totstandkoming of verlenging van het
       consumentenkrediet?                                                   —     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
       Zo neen, moeten deze richtlijnen dan aldus worden
       uitgelegd dat de nationale rechter aan zijn recht bij voor-
       keur de uitlegging dient te geven dat hij een bepaling van
       zijn nationale recht buiten toepassing kan verklaren                  Middelen en voornaamste argumenten
       volgens welke de rechter na het verstrijken van een van
       het gemene recht afwijkende termijn niet meer rekening
       kan houden met een door de consument aangevoerde of                   Volgens artikel 3, sub c, vallen met de zee in verbinding
       door hemzelf ambtshalve vastgestelde onregelmatige                    staande zoutwatermoerassen, waaronder het moeras van Berre,
       totstandkoming of verlenging van het consumentenkre-                  binnen de werkingssfeer van het Protocol van Athene. Uit
       diet, op grond dat deze termijn de rechten van de                     artikel 6, lid 1, van het Protocol volgt dus dat de Franse
       consument om te ageren op uitzonderlijke wijze beperkt                Republiek het direct of indirect in genoemd moeras brengen
       en afbreuk doet aan de doeltreffendheid van zijn bescher-             van stoffen door de mens dient te verminderen wanneer dit
       ming?                                                                 inbrengen schadelijke gevolgen heeft alsook dit inbrengen dient
                                                                             te voorkomen en te bestrijden. Het gaat daarbij om een
                                                                             resultaatsverplichting.
(1) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betref-
    fende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
    bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB L 42          De vermindering van het direct of indirect inbrengen door de
    van 12.2.1987, blz. 48).                                                 mens van stoffen in het moeras van Berre moet rigoureus zijn.
(2) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot wijzi-          Deze rigueur veronderstelt een aanzienlijke en duurzame
    ging van Richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de         vermindering van de ingebrachte stoffen, welke een omvangrijk
    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het
    consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
                                                                             en duurzaam positief effect op het milieu heeft, en is ook van
                                                                             toepassing op de methode waarvan de staat zich bedient om
                                                                             dit resultaat te bereiken. De Franse Republiek heeft de veront-
                                                                             reinig vanaf het land van het moeras van Berre echter niet
                                                                             verminderd overeenkomstig de verplichtingen die voor haar
                                                                             voortvloeien uit artikel 6, lid 1, van het Protocol juncto de
                                                                             artikelen 4, lid 1, en 8, van het Verdrag van Barcelona van
Beroep, op 4 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                       16 februari 1976 ter bescherming van de Middellandse Zee.
      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                         Het moeras is immers sinds 1983 door het in bedrijf zijn van
                                                                             de hydro-elektrische centrale van Saint-Chamas het voorwerp
                                                                             geweest van een zware, langdurige en specifieke verontreiniging
                            (Zaak C-239/03)
                                                                             vanaf het land, met negatieve en aanzienlijke gevolgen voor de
                                                                             fauna, de flora en de recreatieve waarden. Ofschoon deze
                            (2003/C 184/41)                                  verontreiniging is verminderd, heeft de vermindering van de
                                                                             lozingen te laat, onregelmatig en vooral zeer beperkt plaats-
                                                                             gevonden. Tot slot is de reikwijdte van de maatregelen die de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   autoriteiten hebben genomen om de verontreinig van het
op 4 juni 2003 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek                    moeras van Berre op de lange duur te verminderen, beperkt.


title: Zaak T-226/10: Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/41

         Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej/Commissie
   (Zaak T-226/10)
   ()
   2010/C 209/64
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: H. Gruszecka en D. Pawłowska, radcy prawni)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 3 maart 2010 in zaak PL/2009/1019: nationale wholesalemarkt voor de uitwisseling van IP-gegevensverkeer (IP-Transit) en in zaak PL/2009/1020: wholesalemarkt voor de uitwisseling van IP-gegevensverkeer (IP-Peering) in het netwerk van Telekomunikacja Polska S.A. nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker vordert nietigverklaring van de overeenkomstig artikel 7, lid 4, van richtlijn 2002/21/EG van het Europese Parlement en de Raad (kaderrichtlijn) (1) vastgestelde beschikking C(2010) 1234 van de Europese Commissie van 3 maart 2010 waarmee de Commissie de Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (president van de dienst voor elektronische communicatie) heeft bevolen ontwerpmaatregelen inzake de nationale wholesalemarkt voor de uitwisseling van IP-gegevensverkeer (IP-transit) en de wholesalemarkt voor IP-peering met het netwerk van Telekomunikacja Polska S.A. in te trekken, welke ontwerpmaatregelen de Commissie op 27 november 2009 zijn meegedeeld en onder dossiernummer PL/2009/1019 en PL/2009/1020 zijn geregistreerd.
   Verzoeker voert drie middelen aan.
   In zijn eerste middel voert verzoeker aan dat de Commissie bij de vaststelling van de bestreden beschikking wezenlijke procedurevoorschriften heeft geschonden, waaronder de beginselen van behoorlijk bestuur, van doeltreffende samenwerking en het in artikel 7 van de kaderrichtlijn vastgestelde consultatiemechanisme, omdat de in de bestreden beschikking genomen beslissing gebaseerd is op een verkeerde vertaling van de door verzoeker in de kennisgevingsprocedure voorgelegde ontwerpmaatregel, met als gevolg dat de Commissie tot verkeerde vaststellingen kwam over de feiten die het voorwerp van de ter kennis gebrachte beschikking uitmaken. Bovendien heeft de Commissie wezenlijke procedurevoorschriften geschonden door de bestreden beschikking niet voldoende te motiveren, daar een gedetailleerde en objectieve uiteenzetting ontbrak van de motieven die aanleiding hebben gegeven tot de beslissing dat de meegedeelde ontwerpmaatregelen moeten worden ingetrokken.
   Verzoeksters tweede middel stelt een kennelijke beoordelingsvergissing door de Commissie doordat zij ervan uitging dat IP-peeringdiensten en IP-transitdiensten onderling substitueerbaar zijn. De IP-peeringdiensten en de IP-transitdiensten zijn niet onderling substitueerbaar wegens verschillen in het domein inzake het aandeel van het IP-gegevensverkeer tussen telecommunicatieondernemingen, de methode voor de berekening van de vergoeding van de geleverde diensten, de definitie van de aanbieder (ISP) en de kwaliteit van de service.
   In de derde plaats laakt verzoeker dat de Commissie ook artikel 4, lid 3, VEU en artikel 102, VWEU juncto de artikelen 7, lid 4, 8, lid 2, sub b en c, 14, lid 2, 15, lid 3, en 16, lid 4, van de kaderrichtlijn schendt door te hebben geoordeeld dat de wholesalemarkten voor de uitwisseling van IP-gegevensverkeer in Polen (IP-transit en IP-peering) niet twee aparte markten zijn en niet aan een regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen, en dat Telekomunikacja Polska S.A. geen aanmerkelijke marktmacht op deze twee markten heeft. Verzoeker merkt op dat hij in overeenstemming met de vereisten van de aanbeveling (2) en de richtsnoeren (3) een marktanalyse vanuit het oogpunt van de gegrondheid van een regelgeving ex ante heeft uitgevoerd en onbetwistbaar de drie relevante criteria heeft onderzocht. Deze controle heeft volledig bevestigd dat de markten voor IP-peering en IP-transit in aanmerking komen voor een regelgeving ex ante, omdat zij hoge aanhoudende toegangsbelemmeringen kennen, een echt competitieve ontwikkeling van de marktstructuur binnen het relevante tijdperk uitblijft en het mededingingsrecht alleen niet volstaat om het marktfalen in kwestie voldoende te verhelpen.

      (1)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).

      (2)  Aanbeveling van de Commissie van 17 december 2007 betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronischecommunicatiesector die overeenkomstig Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen (Kennisgeving geschied onder nummer K[2007] 5406) (PB L 344, blz. 65).

      (3)  Richtsnoeren van de Commissie van 11 juli 2002 voor de marktanalyse en de beoordeling van aanmerkelijke marktmacht in het bestek van het gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (PB C 165, blz. 6).


title: Zaak C-37/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/13

         Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-37/05)
   (2005/C 82/28)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. van Beek als gemachtigde, bijgestaan door F. Louis, avocat, en A. Capobianco, avvocato, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens het Verdrag en richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2), door de vereisten van de artikelen 2, lid 1, en 4 van die richtlijn niet correct om te zetten;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Een richtlijn moet worden omgezet in verbindende bepalingen van nationaal recht, zodat volledig aan de vereisten van duidelijkheid en rechtszekerheid wordt voldaan. Met een administratieve leidraad wordt aan die vereisten niet voldaan. Een loutere verzekering dat het in de praktijk waarschijnlijk niet tot een inbreuk op de bepalingen van richtlijn 85/337 zal komen, is geen doeltreffende omzetting van die richtlijn.

      (1)  PB L 175, 05.07.1985, blz. 40.

      (2)  PB L 73, 14.03.1997, blz. 5.


title: Zaak T-55/12: Beroep ingesteld op 8 februari 2012 — Chen/BHIM — AM Denmark (Cleaning devices)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/27

         Beroep ingesteld op 8 februari 2012 — Chen/BHIM — AM Denmark (Cleaning devices)
   (Zaak T-55/12)
   2012/C 133/53
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Su-Shan Chen (Sanchong, Taiwan) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: AM Denmark A/S (Kokkedal, Denemarken)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 oktober 2011 in zaak R 2179/2010-3 te vernietigen;

               —

               het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model voor reinigingsapparaten — gemeenschapsmodel nr. 1027718-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep vordert nietigverklaring van het ingeschreven gemeenschapsmodel op basis van de artikelen 4 tot en met 9 en 25, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 6/2002; inschrijving nr. 5185079 van een driedimensionaal gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 3 en 21

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 25, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 6/2002, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat voor het betwiste gemeenschapsmodel gebruik wordt gemaakt van het oudere gemeenschapsmerk. Bovendien mocht de kamer van beroep niet ervan uitgaan dat het oudere merk het voor inschrijving vereiste minimale onderscheidend vermogen heeft. Schending van artikel 9, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep dit artikel onjuist heeft toegepast. Anders dan het BHIM betoogt, verleent artikel 9, lid 1, sub b, van de merkenverordening de andere partij in de procedure voor het BHIM immers niet het recht om het gebruik van het betwiste gemeenschapsmodel te verbieden wanneer geen gevaar voor verwarring bestaat. Verzoeksters gemeenschapsmodel en het gemeenschapsmerk van de andere partij voor het BHIM stemmen met name niet dermate overeen dat daardoor gevaar voor verwarring kan ontstaan.


title: Zaak C-272/07: Beroep ingesteld op 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/14

         Beroep ingesteld op 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-272/07)
   (2007/C 211/25)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               1)

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), de krachtens artikel 80 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
               Subsidiair:

                           vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 80 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2004/18/EG in nationaal recht is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Beroep, op 6 maart 1996 ingesteld door D. Chew tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-28/96)

text:
4 . 5 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 133/29
Middelen en voornaamste argumenten                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door D.
                                                                     Chew, wonende te Soeva ( Fidji-eilanden ), vertegenwoor
Verzoeker is plaatselijk functionaris bij de delegatie van de        digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
 Commissie in Marokko en betwist de onregelmatigheden                hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
die volgens hem bij de verkiezing van de vertegenwoordigers          Glesener 1 .
van het personeel met standplaats buiten de Gemeenschap
zijn begaan .                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Hij herinnert er in dat verband aan, dat het kiescomité              — nietig te verklaren het besluit van het kiescomité om met
tijdens zijn bijeenkomst van 13 februari 1995 , in strijd met             het oog op de verkiezing van de vertegenwoordiger van
zijn eerdere beslissing, heeft vastgesteld dat van de 23 stem            de plaatselijke functionarissen bij de regionale verkie
men uit Marokko voor de regionale verkiezing van een                      zing in geografische zone nr . 3 de stemmen van de
plaatselijk functionaris, er twee ongeldig waren, de ene                  delegatie voor de Salomonseilanden te aanvaarden;
omdat zij niet was uitgebracht op een reglementair bulletin,
de andere omdat zij per briefwisseling was uitgebracht en de        — nietig te verklaren de door het kiescomité tijdens zijn
buitenste enveloppe met de naam en de handtekening van de                 bijeenkomst van 13 februari 1995 bekendgemaakte
kiezer niet bij de kiezerslijst was gevoegd . Deze beoordeling            uitslag van de verkiezingen, voor zover daarbij de
had tot gevolg dat verzoeker niet was verkozen .                          regionaal verkozene van de plaatselijke functionarissen
                                                                          voor geografische zone nr . 3 is aangewezen;
Hij voert in de eerste plaats aan, dat de door het hoofd van        — te verklaren dat verzoekster bij de regionale verkiezing
de delegatie van de Commissie in Marokko opgestelde                       voor de plaatselijke functionarissen in geografische zone
kiezerslijst onvolledig was, aangezien drie als plaatselijk               nr. 3 is verkozen;
functionaris tewerkgestelde kiesgerechtigde uitzendkrach
ten op deze lijst niet voorkwamen . Dat het om uitzend             — voor zover nodig, nietig te verklaren het uitdrukkelijke
krachten gaat is irrelevant, nu zij plaatselijke functionaris            besluit tot afwijzing door de Commissie van verzoek
sen zijn of in ieder geval daarmee moeten worden gelijkge                sters klacht;
steld, aangezien zij sedert respectievelijk drie jaar, 15 en
12 maanden in dienst zijn. De Commissie heeft dus de                — in ieder geval vast te stellen dat verweerster een
ingevolge artikel 9 , lid 2 , van het statuut op haar rustende            onregelmatigheid heeft begaan door de stemmen van de
verplichting om toe te zien op de regelmatigheid van de                   Salomonseilanden in aanmerking te nemen voor de
verkiezing, miskend .                                                     verkiezing van een plaatselijk functionaris bij de re
                                                                          gionale verkiezingen, en verweerster te veroordelen om
In de tweede plaats verzet verzoeker zich ertegen, dat het                aan verzoekster een morele schadevergoeding van 1 sym
kiescomité twee vrijwillig per brief uitgebrachte stemmen                 bolische frank te betalen;
niet heeft erkend . Hij wijst er in dit verband op, dat deze
twee stemmen volkomen in overeenstemming met de vrije               — verweerster te verwijzen in de kosten .
keuze van elke kiezer zijn uitgebracht. Dat daarbij geen
gebruik is gemaakt van een ad hoc-formulier, kan dus geen           Middelen en voornaamste argumenten
gevolgen hebben voor de geldigheid van de uitgebrachte
stem waarmee uiting is gegeven aan deze vrije keuze . Voor          Verzoekster zet uiteen, dat in de loop van de maand
zover bovendien de kiezers bij de delegatie te Marokko              december 1994 in de verschillende delegaties van de
sommige procedurele en formele regels zouden hebben                  Commissie verkiezingen plaats hebben gevonden voor de
miskend, zonder dat dit de zekerheid en effectiviteit van de        plaatselijke en regionale vertegenwoordiging van perso
uitgebrachte stemmen aantast, kunnnen de onregelmatighe            neelsleden met standplaats buiten de Gemeenschap . Tijdens
den die rechtstreeks voortvloeien uit het verstrekken van           zijn bijeenkomst van 12 januari 1995 heeft het kiescomité in
ontoereikende informatie door het hoofd van de delegatie,           het proces-verbaal van de verkiezingen vastgesteld, dat bij
voor verzoeker geen gevolgen hebben .                               de delegatie van de Salomonseilanden de plaatselijke func
                                                                    tionarissen voor de regionale verkiezing zes stemmen
                                                                    hadden uitgebracht, terwijls slechts vijf kiezers de kiezers
                                                                     lijst hadden ondertekend; bovendien heeft het comité
                                                                    verklaard, dat indien de stemmen van de Salomonseilanden
                                                                    niet werden meegeteld, verzoekster verkozen zou zijn . Het
                                                                    hoofd van de delegatie van de Commissie voor de Salomons
Beroep, op 6 maart 1996 ingesteld door D. Chew tegen                 eilanden heeft het kiescomité laten weten dat het ontbreken
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                    van de handtekening van een kiezer, die zijn stem had
                        ( Zaak T-28/96 )
                                                                     uitgebracht, op de kiezerslijst te wijten was aan een
                                                                     „ materiële vergissing ", en heeft het comité een gerectifi
                          ( 96/C 133/62 )                            ceerde kiezerslijst laten toekomen . Daarop heeft het kiesco
                                                                     mité tijdens zijn bijeenkomst van 13 februari 1995 besloten
                      (Procestaai: Frans)                            de door de delegatie voor de Salomonseilanden meegedeelde
                                                                     resultaten te aanvaarden, en heeft het vastgesteld dat een
                                                                     andere kandidaat dan verzoekster was verkozen . Verzoek
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            ster heeft tegen dit besluit een klacht ingediend, die
schappen is op 6 maart 1996 beroep ingesteld tegen                   uitdrukkelijk is afgewezen.
 ---pagebreak--- Nr. C 133/30          [ NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 5 . 96
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de onregel            — het Europees Parlement krachtens artikel 87 e . v. van het
matigheid aan van de verkiezing, voor zover het kiescomité               Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de
de door de plaatselijke functionarissen bij de delegatie voor            kosten, met name in de kosten voor domiciliekeuze,
de Salomonseilanden uitgebrachte stemmen heeft meege                    verplaatsing en verblijf, alsmede het honorarium van de
teld, hoewel in strijd met de door het kiescomité op                     advocaat .
19 oktober 1994 aan alle hoofden van de delegaties
meegedeelde instructies het aantal uitgebrachte stemmen
niet overeenkwam met het aantal kiezers die hun stem
hadden uitgebracht. De bewering van het hoofd van de                 Middelen en voornaamste argumenten
delegatie, dat de zes plaatselijke functionarissen een geldige
stem hadden uitgebracht, kan niet worden gecontroleerd .
                                                                     Verzoeker, een voormalig tijdelijk functionaris van de
Het kiescomité heeft dus ten onrechte de regionale verkie           ELDR-fractie in het Europees Parlement, die aan het eind
zingen op de Salomonseilanden goedgekeurd en alle aldaar
                                                                     van zijn contractperiode ten gevolge van ziekte volledig
uitgebrachte stemmen meegeteld .
                                                                     arbeidsongeschikt was, komt op tegen de weigering van
                                                                     verweerder om hem de in 1994 niet genomen vakantie uit te
Bovendien stelt verzoekster, dat de Commissie ingevolge              betalen .
artikel 9 , lid 2 , van het ambtenarenstatuut het recht en de
plicht heeft toe te zien op de regelmatigheid van de
verkiezingen voor het personeelscomité en moet tussenko             Verzoeker betwist meer bepaald de stelling van het Parle
men in geval van miskenning van de ter zake geldende regels .        ment dat hij in september 1994 onwettig afwezig was en dat
In casu is kennelijk een onregelmatigheid begaan bij de              deze afwezigheid derhalve krachtens artikel 60 van het
verkiezingen; de Commissie had dus moeten tussenkomen                ambtenarenstatuut op zijn vakantieverlof in mindering
om deze onregelmatigheid te verhelpen, doch heeft dit                moet worden gebracht.
nagelaten.
                                                                     Hij beklemtoont dat de medische attesten met betrekking
                                                                     tot die periode volgens de regels zijn ingediend bij het
                                                                     secretariaat van de medische dienst van het Parlement .
                                                                     Voorts herinnert verzoeker eraan , dat zijn raadsman in
                                                                     september 1994 uitdrukkelijk melding heeft gemaakt van
                                                                     zijn arbeidsongeschiktheid wegens ziekte en dat hem nooit is
Beroep, op 8 maart 1996 ingesteld door B. Schoch tegen               verteld dat alle of een deel van de niet opgenomen
                        Europees Parlement                           vakantiedagen hem niet zouden worden uitbetaald op grond
                                                                     dat het Parlement voor september 1994 geen medische
                          ( Zaak T-29/96 )                           attesten had ontvangen. Het duurde tot 12 mei 1995
                            ( 96/C 133/63                            voordat zijn gestelde onregelmatige afwezigheid werd aan
                                                                     gevoerd . Verzoeker beklemtoont dienaangaande dat,
                                                                     ondanks de bewering dat voor de periode na 15 juli 1994
                         (Procestaai: Frans)                         geen medische attesten waren ingediend, naderhand niette
                                                                     min attesten betreffende de periode van 16 juli tot 1 sep
                                                                     tember 1994 zijn teruggevonden .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 8 maart 1996 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement door B. Schoch, wonende te Gottma                Op zuiver juridisch vlak stelt verzoeker, dat artikel 60 van
dingen ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd                het ambtenarenstatuut bepaalt dat een onregelmatige afwe
door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                zigheid naar behoren moet worden vastgesteld; nu verzoe
hebbende te Luxemburg bij C. Kremer, advocaat aldaar,                ker eerst zeven maanden na de feiten wordt verweten dat hij
Rue Mathias Hardt 8-10 .                                             voor september 1994 geen medisch attest heeft ingediend —
                                                                     terwijl zijn raadsman in die maand uitdrukkelijk melding
                                                                     had gemaakt van het feit dat zijn cliënt die maand wegens
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   ziekte arbeidsongeschikt was — lijkt die vaststelling te
                                                                     laattijdig om toepassing van artikel 60 te rechtvaardigen .
— het stilzwijgende besluit tot afwijzing en het uitdrukke
     lijke besluit van 26 februari 1996 tot gedeeltelijke
     afwijzing van verzoekers klacht van 9 augustus 1995 ,           Indien het Gerecht zou oordelen, dat verzoekers arbeidson
     genomen door het Europees Parlement, nietig te verkla          geschiktheid zijn afwezigheid in september 1994 niet kan
     ren ;                                                           rechtvaardigen, moet die afwezigheid hoe dan ook worden
                                                                     geacht te zijn gerechtvaardigd door het besluit van de
                                                                      ELDR-fractie om hem geen werk meer te geven en hem niet
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van              te verplichten de opzeggingstermijn uit te dienen .
     124 120 Bfr . bruto voor de 19,5 dagen vakantie die
     verzoeker in 1994 niet heeft genomen, vermeerderd met
     moratoire interessen op de voet van 8 % 's jaars vanaf
     31 december 1994, de datum waarop dit bedrag hem
     had moeten worden uitbetaald;


title: Zaak T-147/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  12 januari 2006  — Devinlec tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Beeldmerk dat woordelement  quantum  bevat — Oppositie door houder van nationaal beeldmerk Quantième — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikelen 8, lid 1, sub b, 15, lid 2, en 43, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 januari 2006 — Devinlec tegen BHIM
   (Zaak T-147/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Beeldmerk dat woordelement „quantum” bevat - Oppositie door houder van nationaal beeldmerk Quantième - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikelen 8, lid 1, sub b, 15, lid 2, en 43, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 74/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Devinlec Développement innovation Leclerc SA (Toulouse, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-P. Simon, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Novais Gonçalves en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2003 (zaak R 109/2002-3) inzake een oppositieprocedure tussen Devinlec Développement innovation Leclerc SA en T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ
   Dictum van het arrest

               1)

               De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 januari 2003 (zaak R 109/2002-3) wordt vernietigd.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) zal naast zijn eigen kosten, die van verzoekster in de procedure voor het Gerecht dragen.

               3)

               Interveniënte zal naast haar eigen kosten die van verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep dragen.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak T-709/16: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2017 — La Patrouille/EUIPO — Alpha Industries (Weergave van een figuur met hoeken)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/34

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2017 — La Patrouille/EUIPO — Alpha Industries (Weergave van een figuur met hoeken)
   (Zaak T-709/16) (1)

   (2017/C 178/52)
   Procestaal: Frans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak T-192/00: Beroep, op 24 juli 2000 ingesteld door S. Tesoka tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.9.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 273/15
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 24 juli 2000 ingesteld door S. Tesoka tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     nietig te verklaren de beschikking van 12 april 2000
      waarbij de Raad de onder nr. 107865 in PB S 146 van
      30 juli 1999 aangekondigde opdracht voor de uitvoering                                     (Zaak T-192/00)
      van algemene inrichtings- en onderhoudswerken aan een
      andere vennootschap heeft gegund;
                                                                                (2000/C 273/26)
—     de Raad van de Europese Unie te veroordelen aan de
      vennootschap Strabag, behoudens vermeerdering, een
      bedrag van 153 421 276 BEF of 3 803 214 EUR alsmede
      interesten over dit bedrag op de voet van 6 % vanaf
      12 april 2000 te betalen;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     de Raad in de kosten te verwijzen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 24 juli 2000 beroep ingesteld tegen de
Middelen en voornaamste argumenten                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door S. Tesoka,
                                                                        wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door
                                                                        J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
Verzoekster heeft deelgenomen aan een niet-openbare aanbe-
stedingpsrocedure voor inrichtings- en onderhoudswerken in
de gebouwen van de Raad te Brussel.                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring voert            —     het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
zij aan:                                                                      COM/A/12/98 om haar voor het mondeling examen een
                                                                              lager cijfer te geven dan het vereiste minimum en haar
—     dat het omstreden besluit niet of althans ontoereikend is               niet op de reservelijst te plaatsen, nietig te verklaren,
      gemotiveerd;
                                                                        —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     dat de Raad, door doorslaggevend belang te hechten aan
      het prijscriterium en voorbij te gaan aan de andere in het
      bestek genoemde gunningscriteria, de artikelen 18 en 30
      van richtlijn 93/37/EEG heeft geschonden (1);
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—     dat de Raad het bijzondere bestek heeft geschonden door
      de opdracht te gunnen aan een vennootschap wier offerte
      niet in overeenstemming was met dat bestek;
                                                                        Tot staving van haar beroep stelt verzoekster:
—     dat de Raad kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt
      door drie kandidaten ex aequo te plaatsen voor het eerste         —     schending van wezenlijke vormvoorschriften, van het
      criterium en, waarschijnlijk, een andere vennootschap en                beginsel van gelijke behandeling en van de regels inzake
      Strabag ex aequo te plaatsen voor het vierde criterium.                 de werking van de jury, doordat de jury tijdens het
                                                                              mondeling examen van de verschillende kandidaten an-
                                                                              ders was samengesteld; en
Ten slotte vordert verzoekster vergoeding van de schade die
zij haar inziens heeft geleden als gevolg van het feit dat zij
voor deze opdracht onrechtmatig terzijde is geschoven.                  —     schending van de motiveringsplicht, doordat het totaal-
                                                                              cijfer dat voor het mondeling examen werd gegeven het
                                                                              onmogelijk maakt na te gaan of de jury de verplichting is
                                                                              nagekomen om de in de aankondiging van het vergelij-
(1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende              kend onderzoek vermelde punten te beoordelen.
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
    opdrachten voor de uitvoering van werken, PB L 199, blz. 54.


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 29 september 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Eker en Land Baden-Württemberg, interveniënten: 1. de procureur-generaal bij het Bundesverwaltungsgericht, 2. de vertegenwoordiger van het algemeen belang bij de Gerichten der allgemeinen Verwaltungsgerichtsbarkeit in Baden-Württemberg (Zaak C-386/95)

text:
3 . 2 . 96             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 31 / 15
a ) Verricht een belastingplichtige landbouwer die in 1990                    — 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot
     in het Bundesland Brandenburg van de Bondsrepubliek                          vaststelling van het schema met de voorwaarden
     Duitsland zijn aardappelproduktie zodanig geëxtensi                         waaraan siergewassen en teeltmateriaal daarvan
     veerd heeft, dat hij minstens 20 procent van de                              overeenkomstig Richtlijn 91 /682/EEG van de Raad
     gekweekte aardappelen niet heeft geoogst, een dienst in                      moeten voldoen ( ? );
     de zin van artikel 6 , lid 1 , van Richtlijn 77/388/EEG van
     17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                           — 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli 1993 tot
     wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (')                         vaststelling van de schema 's met de eisen waaraan
     ( Zesde Richtlijn ) aan een bepaalde ontvanger ?                             teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen,
                                                                                met uitzondering van zaad , overeenkomstig artikel 4
b ) Is de toelage die voor de extensivering van de aardap                        van Richtlijn 92/33/EEG van de Raad moeten
     pelproduktie op grond van de „ Anordnung über die                            voldoen ( 4 ).
     Förderung der Extensivierung der landwirtschaftlichen
     Erzeugung " ( verordening betreffende de bevordering                2 . De Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
     van de extensivering van de landbouwproduktie ) van
     13 juli 1977 is betaald , een prestatie in geld waarover
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
     krachtens artikel 11 A, lid 1 , onder a ), van de Zesde
     Richtlijn belasting moet worden betaald ?                           De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                         in zaak C-360/95 ( 5 ); de termijnen voor de omzetting van de
c ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord, dient                 richtlijnen zijn op 1 januari 1994 ( Richtlijn 92/45/EEG )
     het verlaagde belastingtarief van artikel 12 , lid 3 , on          respectievelijk 31 december 1993 verstreken .
     der a ), vierde zin , juncto bijlage H van de Zesde Richt
     lijn op de verrichte dienst te worden toegepast ?
                                                                         (•)  PB nr . L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 35 ,
                                                                         (2 ) PB nr . L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 1 .
(') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                           (•') PB nr . L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 9 .
                                                                         (4)  PB nr . L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 19.
                                                                         (5 ) PB nr . C 16 van 20 . 1 . 1996 , blz . 7 .
Beroep, op 8 december 1995 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                     Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 29 septem
                         ( Zaak C-385/95 )                               ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                            ( 96/C 31 /30 )                              S. Eker en Land Baden-Württemberg, interveniënten: 1 . de
                                                                         procureur-generaal bij het Bundesverwaltungsgericht, 2 . de
                                                                         vertegenwoordiger van het algemeen belang bij de Gerichten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               der allgemeinen Verwaltungsgerichtsbarkeit in Baden
op 8 december 1995 beroep ingesteld tegen Portugese                                                   Württemberg
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                ( Zaak C-3 86/95 )
pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
A. Caeiro als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                                              ( 96/C 31 /31 )
Luxemburg bij C. Goméz de la Cruz, lid van de juridische
dienst, Centre Wagner, Kirchberg .                                       De le Senat van het Bundesverwaltungsgericht heeft bij
                                                                         beschikking van 29 september 1995 , ingekomen ter griffie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                        van het Hof van Justitie op 1 1 december 1 995 , in het geding
                                                                         tussen S. Eker en het Land Baden-Württemberg, inter
1 . te verklaren dat de Portugese Republiek niet heeft                   veniënten : 1 . de procureur-generaal bij het Bundesverwal
      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende              tungsgericht, 2 . de vertegenwoordiger van het algemeen
      verplichtingen, door geen volledige uitvoering te geven            belang bij de Gerichten der allgemeinen Verwaltungsge
      aan de Richtlijnen :                                               richtsbarkeit in Baden-Württemberg, het Hof van Justitie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                         diciële beslissing over de navolgende vraag:
      — 92/45/EEG van de Raad van 16 juni 1992 betref
          fende de gezondheidsvoorschriften en veterinair
          rechtelijke voorschriften voor het doden van vrij              Voldoet een Turks werknemer aan de voorwaarden van
          wild en het in de handel brengen van vlees van vrij             artikel 6 , lid 1 , eerste streepje, van Besluit nr. 1 /80 van de
          wild C );                                                      Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische
                                                                          Gemeenschap en Turkije , indien hij gedurende het eerste
      — 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot                   jaar van tewerkstelling met toestemming van de nationale
          vaststelling van het schema met de voorwaarden                  autoriteiten weliswaar ononderbroken, doch bij verschil
          waaraan fruitgewassen die voor de fruitteelt worden             lende werkgevers werkzaam was en hij het dienstverband bij
          gebruikt en teeltmateriaal daarvan overeenkomstig               zijn laatste werkgever wil voortzetten ?
          Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten vol
          doen ( 2 );


title: Zaak T-782/14 P: Arrest van het Gerecht van 27 januari 2016 — DF/Commissie [„Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beloning — Detachering in het belang van de dienst — Ontheemdingstoelage — Voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde”]

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/15

         Arrest van het Gerecht van 27 januari 2016 — DF/Commissie
   (Zaak T-782/14 P) (1)

   ([„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beloning - Detachering in het belang van de dienst - Ontheemdingstoelage - Voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde”])
   (2016/C 090/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: DF (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. von Zwehl, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en T. Bohr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 1 oktober 2014, DF/Commissie (F-91/13, JurAmbt., EU:F:2014:228), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               DF draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-104/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  22 november 2005  — Degussa Initiators tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2005 — Degussa Initiators tegen Commissie
   (Zaak T-104/04) (1)

   (2006/C 22/47)

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak C-282/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2009 door Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 20 mei 2009 in gevoegde zaken T-405/07 en T-406/07, CFCMCEE/BHIM

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/8

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2009 door Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 20 mei 2009 in gevoegde zaken T-405/07 en T-406/07, CFCMCEE/BHIM
   (Zaak C-282/09 P)
   2009/C 233/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Caisse fédérale du Crédit mutuel Centre Est Europe (CFCMCEE) (vertegenwoordigers: P. Greffe en L. Paudrat, avocats)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

   Het arrest van 20 mei 2009 van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) vernietigen voor zover daarbij rekwirante’s beroepen gedeeltelijk zijn verworpen en de beslissingen van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 10 juli 2007 (zaak R 119/2007-1) en van 12 september 2007 (zaak R 120/2007-1) zijn gehandhaafd, voor zover daarbij de aanvragen voor de gemeenschapsmerken PAYWEB CARD nr. 003861051 en P@YWEB CARD nr. 003861044 zijn geweigerd voor de volgende waren en diensten:

               —

               „geheugenkaarten of kaarten met microprocessor, magneetkaarten, magneetkaarten of kaarten met microprocessor voor identificatie, magneetkaarten of kaarten met microprocessor voor betaling, creditering of debitering, vooruitbetalingsystemen voor televisietoestellen” van klasse 9,

               —

               „makelaardij in onroerend goed, ongevallenverzekering, incassodiensten, financiële analyse, verzekering, waardering (schatting) van onroerende goederen, uitgifte van waardebonnen, voorzieningsfonds, wisseltransacties, controle van cheques, uitgifte van reischeques, adviesverlening in financiële zaken, verzekeringsmakelaardij, makelaardij in onroerende goederen, beursmakelaardij, bewaarhouding van waardepapieren, bewaarhouding in brandkluizen, financiële schattingen en expertises (verzekeringen, banken, onroerende goederen), financiële informatie (verzekeringen, banken, onroerende goederen), vermogensbeheer, financiële informatie, invordering van huurgelden, ziekteverzekering, maritieme verzekering, levensverzekering, online financiële-informatiediensten, interactieve financiële-informatiediensten via computer” van klasse 36,

               —

               „communicatie via computerterminal, overbrenging van ijlboodschappen, verzending van ijlboodschappen, telecommunicatie-informatie, e-maildiensten, verzenden van berichten, verzenden van berichten en beelden via computer, transmissie via satelliet” van klasse 38.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert in wezen twee middelen aan tot staving van haar hogere voorziening.
   Met haar eerste middel betoogt zij dat het Gerecht tekort is geschoten in haar motiveringsplicht — en aldus de artikelen 253 EG en 73 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden — door de bestreden beslissingen van het BHIM niet wegens een motiveringsgebrek te vernietigen. In deze beslissingen heeft de kamer van beroep van het BHIM immers een algemeen onderzoek van het onderscheidend vermogen van de woordtekens PAYWEB CARD en P@YWEB CARD verricht ten aanzien van de betrokken waren en diensten, zonder zijn beslissing voor elk daarvan te motiveren. Een algemene motivering is echter slechts mogelijk indien de waren en diensten in die mate voldoende rechtstreeks en concreet onderling verbonden zijn dat zij een voldoende homogene categorie of groep vormen, hetgeen in het onderhavige geval kennelijk niet het geval is, nu de waren en diensten waarop de inschrijvingsaanvraag betrekking heeft, verschillende functies vervullen.
   Met haar tweede middel betwist rekwirante de beoordeling van het Gerecht dat er een zekere overlapping bestaat van de respectieve werkingssferen van de absolute weigeringsgronden van artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, van verordening nr. 40/94. Volgens de rechtspraak van het Hof staat elk van de in artikel 7, lid 1, van deze verordening genoemde gronden voor weigering van inschrijving immers los van de andere en vereist elk een afzonderlijk onderzoek. Het Gerecht heeft aldus wat de waren van klasse 9 betreft blijk gegeven van een onjuiste opvatting bij de toepassing van artikel 7, lid 1, sub b, door geen individueel onderzoek van de weigeringsgrond van deze bepaling te verrichten.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Zaken C-354/01 en C-355/01: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 3 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. AOK Bundesverband, 2. Bundesverband der Betriebskrankenkassen, 3. Bundesverband der Innungskrankenkassen, 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkassen, 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen e.V., 6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, 7. Bundesknappschaft, en 8. See-Krankenkasse, en Gödecke Aktiengesellschaft respectievelĳk Intersan, Institut für pharmazeutische und klinische Forschung GmbH

text:
8.12.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 348/11
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 17 juli 2001 om                 schaft, en 8. See-Krankenkasse, en Gödecke Aktiengesellschaft
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hamann             respectievelijk Intersan, Institut für pharmazeutische und klini-
International GmbH Spedition + Logistik en Hauptzol-                sche Forschung GmbH, het Hof van Justitie van de Europese
                  lamt Hamburg-St. Annen                            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                    de navolgende vragen:
                        (Zaak C-337/01)
                                                                    1.   Moeten de artikelen 81 en 82 EG aldus worden uitgelegd,
                                                                         dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens
                        (2001/C 348/18)                                  welke de verbonden van de wettelijke ziektekostenver-
                                                                         zekering voor alle wettelijke en vrijwillige ziek-
                                                                         tekostenverzekeraars bindende maximumbedragen vast-
                                                                         stellen tot waartoe de verzekeraars de kosten van medicij-
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 17 juli 2001,              nen vergoeden, voorzover de wetgever tevens de criteria
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 september           voor de berekening van de maximumbedragen vaststelt
2001, in het geding tussen Hamann International GmbH                     en daarbij in het bijzonder bepaalt, dat met de vastgestelde
Spedition + Logistik en Hauptzollamt Hamburg-St. Annen, het              bedragen een volledige kwalitatief gewaarborgde verzor-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 ging van de verzekerden en de beschikbaarheid van
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 toereikende therapie-alternatieven is gegarandeerd, en de
                                                                         vaststelling zowel op initiatief van de verzekerden als
                                                                         van de betrokken geneesmiddelenfabrikanten aan een
Zijn uit een douane-entrepot wederuitgevoerde goederen uit               omvangrijke rechterlijke toetsing is onderworpen?
derde landen aan het douanetoezicht onttrokken — waardoor
ingevolge artikel 203, lid 1, van verordening nr. 2913/92 (1)       2.   Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
een douaneschuld ontstaat — door het enkele feit, dat de voor
wederuitvoer uit het douanegebied van de Gemeenschap
                                                                         Is een dergelijke vaststelling op grond van artikel 86, lid 2,
bestemde goederen niet onmiddellijk na hun uitslag uit het
                                                                         EG uitgezonderd van de toepassing van de artikelen 81 en
douane-entrepot onder de regeling extern douanevervoer
                                                                         82 EG, wanneer die ertoe dient om het als gevolg van een
werden geplaatst?
                                                                         sterke stijging van de kosten ter discussie gestelde stelsel
                                                                         van de sociale ziektekostenverzekering op de door § 35
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                                                                         SGBV bepaalde wijze te waarborgen?
                                                                    3.   Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag en een
                                                                         ontkennend antwoord op de tweede vraag:
                                                                         Bestaan gemeenschapsrechtelijke aanspraken op schade-
                                                                         vergoeding en ongedaanmaking ook tegen verbonden
                                                                         als verweerders, wanneer zij bij de vaststelling van
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 3 juli 2001 om                     maximumbedragen een wettelijke verplichting nakomen,
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. AOK                  ook wanneer een weigering tot medewerking bij deze
Bundesverband, 2. Bundesverband der Betriebskranken-                     vaststelling voor hen naar nationaal recht geen sanctie
kassen, 3. Bundesverband der Innungskrankenkassen,                       uitlokt?
4. Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkas-
sen, 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen e.V.,
6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, 7. Bundesknapp-
schaft, en 8. See-Krankenkasse, en Gödecke Aktiengesell-
schaft respectievelijk Intersan, Institut für pharmazeuti-
            sche und klinische Forschung GmbH
               (Zaken C-354/01 en C-355/01)                         Verzoek van het Bundessozialgericht van 2 augustus 2001
                                                                    om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nadi
                                                                                Sahin en Bundesanstalt für Arbeit
                        (2001/C 348/19)
                                                                                (Zaak C-369/01)
Het Bundesgericht heeft bij beschikking van 3 juli 2001,                                    (2001/C 348/20)
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2001,
in het geding tussen 1. AOK Bundesverband, 2. Bundesverband
der Betriebskrankenkassen, 3. Bundesverband der Innungs-
krankenkassen, 4. Bundesverband der landwirtschaftlichen
Krankenkassen, 5. Verband der Angestelltenkrankenkassen             Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 2 augustus
e.V., 6. Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, 7. Bundesknapp-         2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak T-345/05 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — V/Parlement ( Kort geding — Opheffing van immuniteit van lid van Europees Parlement — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid )

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — V/Parlement
   (Zaak T-345/05 R II)
   („Kort geding - Opheffing van immuniteit van lid van Europees Parlement - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid’)
   (2007/C 211/64)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: V (vertegenwoordigers: J. Lofthouse, E. Hayes, barristers, en M. Monan, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, D. Moore en M. Windisch, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om heronderzoek van zijn eerste verzoek in kort geding, dat is afgewezen bij beschikking van de president van het Gerecht van 16 maart 2007, V/Parlement, T-345/05 R, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-461/06 P: Beschikking van het Hof van 10 juli 2007 — AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in te leiden — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/19

         Beschikking van het Hof van 10 juli 2007 — AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-461/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 297/32)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirante: AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE (vertegenwoordiger: T. Asprogerakas-Grivas, Δικηγόρος)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Christoforou en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 5 september 2006 in zaak T-242/05, Elliniki Etaireia Pnevmatikis Idioktisias AE (AEPI)/Commissie — Niet-ontvankelijkheid van een vordering tot nietigverklaring van een besluit van de Commissie om geen niet-nakomingsprocedure in te leiden tegen de Helleense Republiek
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 356 van 30.12.2006.


title: Verzoek van het Cour administrative van het Groothertogdom Luxemburg van 21 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen minister van Volksgezondheid en J. Erpelding (Zaak C-16/99)

text:
C 71/22               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               13.3.1999
     Voorts wijst rekwirante erop, dat het Gerecht de crite-        van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
     ria betreffende de vaststelling van het oorzakelijk ver-       vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, adjunct-direc-
     band verkeerd heeft toegepast.                                 teur internationaal economisch recht en Gemeenschaps-
                                                                    recht, ministerie van Buitenlandse zaken, en F. Million,
                                                                    chargeÂ de mission, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade, boulevard
                                                                    Joseph II 8 B.
Verzoek van het Cour administrative van het Groothertog-            De Franse Republiek concludeert dat het het Hof behage:
dom Luxemburg van 21 januari 1999 om een prejudicieÈle
beslissing in het geding tussen minister van Volksgezond-
                      heid en J. Erpelding                          Ð beschikking C(1998) 3515 def. van de Commissie van
                                                                        4 november 1998 betreffende de steun ten gunste van
                        (Zaak C-16/99)
                                                                        de Nouvelle filature lainieÁre de Roubaix nietig te ver-
                        (1999/C 71/38)                                  klaren, voorzover zij de toegekende steun onverenig-
                                                                        baar met de gemeenschappelijke markt verklaart;
Het Cour administrative van het Groothertogdom Luxem-
burg heeft bij vonnis van 21 januari 1999, ingekomen ter            Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
griffie van het Hof van Justitie op 25 januari 1999, in het
geding tussen minister van Volksgezondheid en J. Erpel-
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
ding, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
gende vragen:                                                       Ð Schending van een fundamentele regel inzake de con-
                                                                        troleprocedure voor staatssteun: de Commissie heeft
1. Kan een verzoeker die in het bezit is van een in een                 de bestreden beschikking gegeven ¹op basis van de
     andere lidstaat behaalde titel, die echter niet voorkomt           informatie waarover zij beschikteº. Volgens de recht-
     op de lijst van de gespecialiseerde opleidingen van                spraak van het Hof en de regel die de Commissie zich-
     artikel 7 van Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van                  zelf oplegt, zowel in haar publicaties (1) als in haar
     5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije ver-              beschikkingspraktijk, had zij evenwel, bij tot de
     keer van artsen en de onderlinge erkenning van hun                 betrokken lidstaat gerichte voorlopige beschikking,
     diploma's, certificaten en andere titels (1), en die op            moeten gelasten dat haar de voor haar beschikking
     basis van zijn in een andere lidstaat verworven oplei-             noodzakelijke informatie werd verstrekt.
     ding verzoekt om toestemming tot het voeren van de
     in de ontvangende lidstaat overeenkomende beroeps-             Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.
     titel, in aanmerking komen voor de toepassing van
     artikel 19 van Richtlijn 93/16/EEG?
                                                                    Ð Schending van artikel 92 van het EG-Verdrag: kenne-
Zo deze vraag ontkennend wordt beantwoord:                              lijk onjuiste beoordeling door de verklaring, dat de
                                                                        betrokken steun ingevolge artikel 92, lid 3, onder c),
                                                                        van het EG-Verdrag onverenigbaar is met de gemeen-
2. Verleent artikel 10 van Richtlijn 93/16/EEG aan de
                                                                        schappelijke markt:
     houders van in een andere lidstaat verkregen oplei-
     dingstitels enkel de bevoegdheid gebruik te maken van
     hun opleidingstitel en eventueel van de afkorting daar-            Ð De argumenten die de Commissie aanvoert tot sta-
     van, dan wel moet daarentegen de tekst van de richt-                   ving van haar conclusie, dat de betrokken onder-
     lijn aldus worden uitgelegd, dat enkel het voeren van                  neming niet in staat is te concurreren en daardoor
     de opleidingstitel in de taal van het land waar de titel               op lange termijn niet levensvatbaar is, zijn ofwel
     werd verleend, kan worden toegestaan, met uitsluiting                  niet terzake dienend, ofwel zeer gebrekkig. Het
     van gelijkwaardige titels in de taal en volgens de                     begrotingsjaar 1996 geeft weliswaar een investe-
     nomenclatuur van de ontvangende lidstaat?                              ringspremie van 22 miljoen FRF te zien, maar
                                                                            voorzover dit jaar een dergelijk uitzonderlijk ele-
                                                                            ment bevatte, kon het niet dienen als referentiejaar
(1) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
                                                                            ter beoordeling van de Ð beweerdelijk negatieve
                                                                            Ð ontwikkeling van het nettoresultaat in de vol-
                                                                            gende jaren en, bijgevolg, van het concurrentiever-
                                                                            mogen van de onderneming. Het staken van eÂeÂn
                                                                            activiteit (¹fantasiegarenº) in 1998 rechtvaardigt
                                                                            niet de conclusie, dat het concurrentievermogen
Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door Franse Repu-                      van de onderneming over de gehele lijn is gedaald.
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bij de gestaakte activiteit gaat het immers om een
                        (Zaak C-17/99)                                      ondergeschikte activiteit van de onderneming en
                                                                            niet zoals de Commissie stelt, om een belangrijk
                        (1999/C 71/39)
                                                                            deel van de activiteiten van de nieuwe onder-
                                                                            neming. Tenzij men aanneemt, dat een onder-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     neming in moeilijkheden waarvan de positie in ter-
is op 25 januari 1999 beroep ingesteld tegen Commissie                      men van prijzen gesproken in het midden van de


title: Zaak C-441/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen (Duitsland) op 12 augustus 2015 — Madaus GmbH/Hauptzollamt Bremen

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Bremen (Duitsland) op 12 augustus 2015 — Madaus GmbH/Hauptzollamt Bremen
   (Zaak C-441/15)
   (2015/C 398/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Bremen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Madaus GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Bremen

      Prejudiciële vraag

   Dient de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, aldus te worden uitgelegd dat een grondstof genaamd „DESTAB calcium carbonate 90SE Ultra 250”, die dient voor de vervaardiging van calciumtabletten in de vorm van gewone tabletten, bruistabletten en kauwtabletten, en bestaat uit chemisch welbepaald poedervormig calciumcarbonaat en gewijzigd zetmeel dat wordt toegevoegd om makkelijker tabletten te kunnen maken, met een — overeenkomstig verordening (EU) nr. 118/2010 van de Commissie van 9 februari 2010 tot wijziging van verordening (EG) nr. 900/2008 tot vaststelling van de analysemethoden en andere bepalingen van technische aard die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de invoerregeling voor bepaalde goederen, verkregen door verwerking van landbouwproducten — vastgesteld zetmeelgehalte lager dan 5 gewichtspercenten, in postonderverdeling 3824 9097 990 dient te worden ingedeeld?

      (1)  PB L 256, blz. 1, in de versie van uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 304, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 maart 1999 in zaak T-273/97: P. Richard tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Aanwervingsprocedure - Toepassing van artikel 29, lid 1, Statuut - Aanwerving van persoon uit reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek dat was voorbehouden aan onderdanen van nieuwe lidstaten - Afwijzing van sollicitatie)

text:
C 265/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.9.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 juni 1999
                        van 9 maart 1999
                                                                         in zaak T-277/97, Ismeri Europa Srl tegen Rekenkamer
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-273/97: P. Richard tegen Europees Parlement (1)                (Niet-contractuele aansprakelijkheid — MED programma’s
                                                                           — Verslag van Rekenkamer — Kritiek jegens verzoekster)
                                                                                (1999/C 265/23)
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van
artikel 29, lid 1, Statuut — Aanwerving van persoon uit
reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek dat was                                        (Procestaal: Italiaans)
voorbehouden aan onderdanen van nieuwe lidstaten —
                     Afwijzing van sollicitatie)                         In zaak T-277/97, Ismer Europa Srl, gevestigd te Rome,
                                                                         vertegenwoordigd door S. Ristuccia en G. L. Tosato, advocaten
                                                                         te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                         (1999/C 265/22)                                 kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Val Sainte-Croix
                                                                         7, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigden: J.-M. Stenier, J. Inghelram en P. Giusta), betref-
                                                                         fende een krachtens de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea,
                                                                         EG (ex artikelen 178 en 215) ingesteld beroep strekkende tot
                         (Procestaal: Frans)                             vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben
                                                                         geleden ten gevolge van de kritiek die de Rekenkamer jegens
                                                                         haar heeft geuit in haar speciaal verslag nr. 1/96 over de
                                                                         MED-programma’s vergezeld van de antwoorden van de
In zaak T-273/97, P. Richard, ambtenaar van het Europees                 Commissie (uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door                   alinea, EG-Verdrag) (PB 1996, C 240, blz. 1), heeft het Gerecht
A. Lutgen en tijdens de mondelinge behandeling door J. Felt-             van eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt:
gen, beiden advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-                M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
bende te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Rue                   griffier: A. Mair, administrateur, op 15 juni 1999 een arrest
Jean-Pierre Brasseur, 1, tegen Europees Parlement (gemachtig-            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de: J. Sant’Anna), betreffende, enerzijds, een verzoek om
nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement              1) Verwerpt het beroep.
houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het in
kennisgeving van vacature nr. 8011 bedoelde ambt, en ander-              2) Verwijst verzoekster in de kosten.
zijds, een verzoek om nietigverklaring van de aanstelling van
mevr. S. in dat ambt alsmede van de procedure die tot die                (1) PB C 7 van 10.1.1998.
aanstelling heeft geleid, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier A. Mair, ad-
ministrateur, op 9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Verklaart nietig de procedure tot aanstelling van mevr. S in het
     ambt van afdelingshoofd in de rang A 3 en het besluit van                                  van 27 april 1999
     9 januari 1997.
                                                                         in zaak T-283/97: G. Thinus tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2) Verklaart nietig de besluiten van 11 februari en 23 juli 1997
     houdende afwijzing van, respectievelijk, verzoekers sollicitatie en
     verzoekers klacht.                                                  (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Vergelijking
                                                                         van verdiensten — Andere in aanmerking te nemen criteria
                                                                                — Motivering)
3) Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
                                                                                (1999/C 265/24)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                         In zaak T-283/97, G. Thinus, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                         J.-N. Louis, T. Demaseure, F. Parmentier en, aanvankelijk,
                                                                         A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbendete
                                                                         Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange,


title: Zaak F-101/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2006 — Grünheid/Commissie (Ambtenaren — Klachttermijn — Salarisafrekening — Ontvankelijkheid — Aanstelling — Indeling in hoogste rang van loopbaan — Artikelen 25, 26 en 31, lid 2, van Statuut)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2006 — Grünheid/Commissie
   (Zaak F-101/05) (1)

   (Ambtenaren - Klachttermijn - Salarisafrekening - Ontvankelijkheid - Aanstelling - Indeling in hoogste rang van loopbaan - Artikelen 25, 26 en 31, lid 2, van Statuut)
   (2006/C 190/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Sabine Grünheid (Overijse, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: Ch. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van het besluit van 6 oktober 2004 waarbij de Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoekster in vaste dienst heeft aangesteld voorzover in dat besluit staat te lezen dat verzoekster is ingedeeld in de rang A*8, en van het besluit van 6 juli 2005 houdende afwijzing van verzoeksters klacht.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006 (aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-388/05 en verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie bij beschikking van 15.12. 2005).


title: Zaak T-387/07: Beroep ingesteld op 11 oktober 2007 — Portugese Republiek/Commissie

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/44

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2007 — Portugese Republiek/Commissie
   (Zaak T-387/07)
   (2007/C 297/90)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Inês Fernandes, S. Rodrigues en A. Gattini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1 van beschikking C(2007) 2772 van de Commissie van 31 juli 2007 houdende vermindering van de steun die het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling overeenkomstig beschikking C(95) 1769 van de Europese Commissie van 28 juli 1995 voor de algemene subsidie „SGAIA” heeft verleend, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking is niet duidelijk gemotiveerd. Met de uitdrukking „zoals hierboven is aangetoond” verwijst verweerster in het algemeen naar de in de bestreden beschikking weergegeven beknopte analyse. Verweerster heeft in hoofdstuk 6, „Conclusies”, niet duidelijk aangegeven welke normen of bepalingen de Portugese Republiek heeft overschreden.
   De vastgestelde onregelmatigheid bestaat niet en de diensten van de Commissie hebben bij de vaststelling van de bestreden beschikking de bepalingen van de overeenkomst tussen de Commissie en de algemene depositokas van 15 november 1995 geschonden. De Commissie heeft in de bestreden beschikking ten onrechte een onregelmatigheid vastgesteld, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met de punten 5 en 6 van deze overeenkomst, op grond waarvan nog uitstaande toekomstige bijdragen kunnen worden geïmputeerd op de periode tot 31 december 2001.


title: Zaak T-246/16: Beroep ingesteld op 13 mei 2016 — Aurora Group Danmark/EUIPO — Retail Distribution (PANZER)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/31

         Beroep ingesteld op 13 mei 2016 — Aurora Group Danmark/EUIPO — Retail Distribution (PANZER)
   (Zaak T-246/16)
   (2016/C 279/45)
   Taal van het verzoekschrift: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Aurora Group Danmark A/S (Ballerup, Denemarken) (vertegenwoordiger: L. Elmgaard Sørensen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Retail Distribution ApS (Hinnerup, Denemarken)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „PANZER” — Uniemerk nr. 12 111 084

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 in zaak R 447/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing met betrekking tot „computers, mobiele telefoons, slimme telefoons en andere draagbare en in de hand te houden elektronica voor het opnemen, ordenen, verzenden, bewerken en beoordelen van tekst-, gegevens-, beeld- en geluidsbestanden; telefoonhangers; krasbeschermers; beschermende etuis en hoesjes voor mobiele telefoons, slimme telefoons en andere draagbare en in de hand te houden elektronica voor het opnemen, ordenen, verzenden, bewerken en beoordelen van tekst-, gegevens-, beeld- en geluidsbestanden; houders, etuis en hoesjes voor mobiele telefoons, slimme telefoons en andere draagbare en in de hand te houden elektronica voor het opnemen, ordenen, verzenden, bewerken en beoordelen van tekst-, gegevens-, beeld- en geluidsbestanden; onderdelen en accessoires voor mobiele telefoons, slimme telefoons en andere draagbare en in de hand te houden elektronica voor het opnemen, ordenen, verzenden, bewerken en beoordelen van tekst-, gegevens-, beeld- en geluidsbestanden”.

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) of d), van verordening nr. 207/2009.