title: Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-331/96)

text:
  Nr. C 370/4          | NL 1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7 . 12 . 96
 Verzoek van 26 september 1996 van het Tribunale di Geno                 Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
  va om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ente               de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
  Autonomo Fiera Internazionale di Genova en Ministero del
                                                                                ( Zaak C-330/96 )
  le Finanze dello Stato/Ispettorato Compartimentale Mono
                      poli di Stato di Genova                                                           ( 96/C 370/09 )
                           ( Zaak C-327/96 )
                              ( 96/C 370/07 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  Het Tribunale di Genova heeft bij beschikking van 26 sep               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  tember 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar
  op 3 oktober 1996 , in het geding tussen Ente Autonomo                  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
  Fiera Internazionale di Genova en Ministero delle Finanze               burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
  dello Stato/Ispettorato Compartimentale Monopoli di Stato               Centre Wagner, Kirchberg .
  di Genova het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over:
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
  de uitlegging van de artikelen 86, 3 , 5 , 30 en 52 van het Ver        stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
  drag, en over de verenigbaarheid met die bepalingen van de              stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
  concessievoorwaarden ( artikel 15 ) voor de verkoop van                 gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te
  monopolieprodukten, voor zover daarbij op de exploitant                 delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 91/244/
  van de tabakswinkel een positieve verplichting wordt ge                EEG ( ] ) van de Commissie van 6 maart 1991 tot wijziging
  legd, met daaraan verbonden sancties, niet alleen om de ver            van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud
  koop van rookwaren van nationale oorsprong te begunsti                 van de vogelstand, de krachtens het Verdrag en die richtlijn
  gen, doch ook om alle publiciteit te weren voor                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen .
  buitenlandse rookwaren, ongeacht of zij al dan niet van
  communautaire oorsprong zijn .
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de
                                                                          bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 31 juli 1992
  Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                  verstreken . De Commissie constateert, dat de Helleense Re
    de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  publiek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .
                           ( Zaak C-329/96 )
                                                                          (!) PB nr. L 1 15 van 8 . 5 . 1991 , blz . 41 .
                              ( 96/C 370/08 )
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
  op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar                   Beroep, op 8 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
  burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                      ( Zaak C-331/96 )
  Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( 96/C 370/ 10 )
  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
. stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
  stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
  gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te             op 8 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
  delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/43/                bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
  EEG ( ] ) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand                vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar
  houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en                juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
  fauna, de krachtens het Verdrag en die richtlijn op haar rus           burg bij G. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
  tende verplichtingen niet is nagekomen.                                 Centre Wagner, Kirchberg.
  Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, vast te
   De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de                  stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
   bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 5 juni 1992 ver          stelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
   streken. De Commissie constateert, dat de Helleense Repu               gen vast te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te
   bliek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .                         delen, die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/72/
                                                                           EEG 0 ) van de Raad van 21 september 1992 betreffende de
   (M PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992, blz . 7 .                             verontreiniging van de lucht door ozon, de krachtens het
                                                                           Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen.
 ---pagebreak--- 7 . 12 . 96            1 NL 1                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 370/5
Middelen en voornaamste argumenten                                          Het vrije verkeer van werknemers en de fiscale status van
                                                                            Frans-Duitse grensarbeiders :
De termijn waarover de Lid-Staten beschikten om aan de
bepalingen van de richtlijn te voldoen, is op 21 maart 1994                 — Wordt het beginsel van het vrij verkeer van werknemers,
verstreken . De Commissie constateert, dat de Helleense Re                     zoals dat volgt uit het EG-Verdrag en uit de toepassings
publiek nog niet aan de richtlijn heeft voldaan .                               bepalingen ervan, miskend door een voor grensarbei
                                                                                ders geldende belastingregeling van het soort als voor
(M PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , Jblz . 1 .                                 zien in het Frans-Duits verdrag, voor zover deze
                                                                                verschillende wijzen van belastingheffing voorziet voor
                                                                                personen wier beloning afkomstig is van een openbaar
                                                                                lichaam, en personen die worden betaald door particu
                                                                                lieren, en die daardoor invloed kan hebben op de toe
Verzoek van het Verwaltungsgericht Düsseldorf van                               gang tot openbare of particuliere ambten naargelang de
                                                                                woonplaats in de ene of in de andere staat is ?
24 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het ad
ministratiefrechtelijke geding tussen Stadt Dormagen en Be
zirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde: Oberstudien                    — Is een regel volgens welke een grensarbeider die een be
                               rat K. Mackel                                    loning ontvangt van een Staat of van een tot die Staat
                            ( Zaak C-334/96 )                                   behorende publiekrechtelijke rechtspersoon, in die Staat
                                                                                belastbaar is, maar volgens welke de beloning, indien de
                               ( 96/C 370/ 11 )                                 grensarbeider de nationaliteit van de andere Staat bezit
                                                                                zonder tegelijkertijd onderdaan te zijn van de eerste
Het Verwaltungsgericht Düsseldorf — le Kamer — heeft                            Staat, belastbaar is in zijn woonstaat, verenigbaar met
bij beschikking van 24 september 1996, ingekomen ter grif                      het beginsel van het vrije verkeer en de afschaffing van
fie van het Hof van Justitie op 10 oktober 1996, in het                         elke op de nationaliteit gebaseerde discriminatie ?
administratiefrechtelijk geding tussen Stadt Dormagen en
Bezirksregierung Düsseldorf, medegedagvaarde : Oberstu                     — Is een fiscale bepaling die voor grensarbeiders die in
dienrat K. Mackel , het Hof van Justitie van de Europese                        dienst zijn van publiekrechtelijke rechtspersonen en die
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in één van de Staten woonachtig zijn, een verschillende
over de navolgende vraag:                                                       belastingregeling bevat naargelang zij alleen onderdaan
                                                                                zijn van die Staat dan wel een dubbele nationaliteit be
Verzet artikel 2, leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG ( ! )                  zitten, verenigbaar met artikel 7 van het Verdrag ?
van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van
het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrou                    De fiscale regeling voor leerkrachten :
wen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                    — Wordt het beginsel van het vrije verkeer van werkne
de arbeidsvoorwaarden, zich tegen een nationale regeling                        mers, zoals dat voortvloeit uit het Verdrag, miskend
volgens welke bij openbare diensten waarbij in een hoger                        door fiscale regels die de keuze kunnen beïnvloeden van
ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen werk                           leerkrachten van verdragsluitende Staten om hun werk
zaam zijn, in geval van gelijke kwalificatie (geschiktheid,                     zaamheid meer of minder duurzaam in een andere Staat
bekwaamheid en arbeidsprestatie ) van mannelijke en vrou                       uit te oefenen, gelet op de verschillen van de fiscale rege
welijke sollicitanten de voorkeur moet worden gegeven aan                       lingen van de betrokken Staten naar gelang de duur van
vrouwen , tenzij met de persoon van een mannelijke sollici                     tewerkstelling?
tant verband houdende redenen zwaarder wegen ?
                                                                            Het bij artikel 20 van het Frans-Duits verdrag ingevoerde
( l ) PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                            mechanisme van het belastingtegoed, wat inwoners van
                                                                            Frankrijk betreft:
                                                                            — Moet de in artikel 220 van het Verdrag neergelegde
                                                                                doelstelling van vermijding van dubbele belasting, gelet
Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van                        op de termijnen die de Lid-Staten ter beschikking heb
10 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het ge                       ben gehad om deze doelstelling te verwezenlijken, aldus
ding tussen de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur                         worden opgevat, dat deze voortaan het karakter heeft
                  des services fiscaux du Bas-Rhin                              van een rechtstreeks toepasselijke regel, op grond waar
                            ( Zaak C-336/96 )                                   van dubbele belasting niet meer mag voorkomen, en
                                                                                wordt, in de tweede plaats, de aan de Lid-Staten bij
                               ( 96/C 370/ 12 )
                                                                                artikel 220 opgedragen doelstelling van vermijding van
                                                                                dubbele belasting miskend door een belastingverdrag op
Het Tribunal administratif de Strasbourg heeft bij beschik                     grond waarvan de fiscale regeling voor grensarbeiders
king van 10 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het                         van Staten die partij zijn bij het verdrag, verschilt naar
Hof van Justitie op 11 oktober 1996, in het geding tussen                       gelang hun nationaliteit en het publieke of particuliere
de heer en mevrouw R. Gilly en de Directeur des services                        karakter van de uitgeoefende werkzaamheid, en voldoet
fiscaux du Bas-Rhin, het Hof van Justitie van de Europese                       een fiscale regeling inzake een belastingtegoed voor een
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                          in een Staat woonachtig echtpaar, die geen rekening
over de navolgende vragen :                                                     houdt met het exacte bedrag van de in een andere Staat


title: Doorhaling van zaak C-88/02

text:
8.3.2003              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 55/21
               Doorhaling van zaak C-347/01 ( 1)                                  Doorhaling van zaak C-390/01 ( 1)
                         (2003/C 55/52)                                                     (2003/C 55/55)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 november               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-347/          de doorhaling in het register gelast van zaak C-390/01:
01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
Bondsrepubliek Duitsland.                                          Republiek.
( 1) PB C 331 van 24.11.2001.                                      (1 ) PB C 348 van 08.12.2001.
               Doorhaling van zaak C-377/01 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-21/02 (1)
                         (2003/C 55/53)                                                     (2003/C 55/56)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2002
                                                                   2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-21/02:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-377/01:
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                   Republiek.
rijk België.
                                                                   (1 ) PB C 68 van 16.03.2002.
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-88/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-389/01 ( 1)
                                                                                (2003/C 55/57)
                         (2003/C 55/54)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002          2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-88/02
de doorhaling in het register gelast van zaak C-389/01:            (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Brescia): Dolomite italiana SpA (SDI) tegen Ministero delle
Republiek.                                                         Finanze.
( 1) PB C 348 van 08.12.2001.                                      (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.


title: Zaak C-43/06: Beroep, op  27 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/12

         Beroep, op 27 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-43/06)
   (2006/C 86/20)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 januari 2006 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen vertegenwoordigd door H. Støvlbæk en P. Andrade als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door van de rechthebbenden op door andere lidstaten verleende beroepskwalificaties op het gebied van de architectuur te verlangen dat zij voor toelating tot de Portugese Orde van architecten een examen afleggen wanneer zij niet bij de orde van een andere lidstaat waren ingeschreven, de krachtens richtlijn 85/384/EEG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen (1);

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt beroep tegen de Portugese Republiek in, omdat zij richtlijn 85/384 niet volledig is nagekomen.
   Hoewel de Portugese Republiek aan de richtlijn heeft voldaan door middel van Decreto-Lei nr. 14/90 van 8 januari, werd bij de bekendmaking van Decreto-Lei nr. 176/98 van 3 juli een stap terug gezet.
   Op basis van Decreto-Lei nr. 176/98 verlangt de Portugese Orde van architecten van in andere lidstaten opgeleide architecten die niet bij hun respectieve ordes zijn ingeschreven, dat zij een toelatingsexamen afleggen.
   Architecten uit andere lidstaten die niet bij hun respectieve ordes zijn ingeschreven, moeten in Portugal dus een examen op het gebied van de architectuur afleggen, omdat zij daar hun beroep niet kunnen uitoefenen zonder inschrijving bij de Portugese Orde van architecten.
   De Commissie is van mening dat deze situatie onwettig is en in strijd met het bepaalde in richtlijn 85/384. De richtlijn maakt geen onderscheid, zoals de Portugese staat doet, tussen een academische titel en een beroepstitel. De erkenning van diploma's in het kader van sectorregelingen is automatisch. Wanneer is voldaan aan de vereisten van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 85/384 moet de lidstaat de titel erkennen, en de architect uit de lidstaat van herkomst in staat stellen om zijn beroep onder de titel van architect uit te oefenen.

      (1)  Richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten (PB L 223, blz. 15).


title: Zaak C-440/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 3 oktober 2012 — Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (met beperkte aansprakelijkheid)/Finanzamt Hamburg-Bergedorf

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 3 oktober 2012 — Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (met beperkte aansprakelijkheid)/Finanzamt Hamburg-Bergedorf
   (Zaak C-440/12)
   2012/C 389/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Metropol Spielstätten Unternehmergesellschaft (met beperkte aansprakelijkheid)

      Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Bergedorf

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 401 (juncto artikel 135, lid 1, sub i) van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), aldus worden uitgelegd dat belasting over de toegevoegde waarde (btw) en een nationale bijzondere belasting op kansspelen slechts alternatief en niet cumulatief mogen worden geheven?

               2)

               Enkel indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Indien krachtens nationale bepalingen zowel btw over kansspelen als een bijzondere belasting op kansspelen wordt geheven, mag dan de btw niet worden geheven of de bijzondere belasting, of bepaalt het nationale recht welke van beide belastingen niet mag worden geheven?

               3)

               Moeten artikel 1, lid 2, eerste zin, en artikel 73, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling of praktijk op grond waarvan voor de exploitatie van speelautomaten waarmee geld kan worden gewonnen de kasinhoud („elektronisch getelde kas”) van de automaat na afloop van een bepaalde periode als maatstaf van heffing wordt gehanteerd?

               4)

               Enkel indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Hoe moet de maatstaf van heffing anders worden vastgesteld?

               5)

               Moeten artikel 1, lid 2, eerste zin, en artikel 73, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat de heffing van btw vereist dat de ondernemer de btw op de dienstontvanger kan afwentelen? Wat moet in voorkomend geval onder afwentelbaarheid worden verstaan? Moet daarvoor in het bijzonder rechtens de mogelijkheid bestaan om een evenredig hogere prijs voor het goed of de dienst te vragen?

               6)

               Enkel indien het in antwoord op de vijfde vraag rechtens mogelijk moet zijn een hogere prijs te vragen:
               Moeten artikel 1, lid 2, eerste zin, en artikel 73, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat bepalingen die de tegenprestatie voor aan btw onderworpen goederen of diensten beperken — om in overeenstemming met het Unierecht te zijn — zo moeten worden toegepast dat de vastgestelde tegenprestatie niet inclusief maar exclusief btw is bedoeld, ook wanneer die nationale bepalingen dat niet uitdrukkelijk bepalen?

               7)

               Enkel indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord en de zesde en de derde vraag ontkennend worden beantwoord:
               Wordt in dat geval over de gehele omzet van de speelautomaten geen btw geheven of enkel over het deel waarvoor geen afwenteling mogelijk is, en hoe moet dat laatste dan worden bepaald — bijvoorbeeld de omzet waarvoor de inzet per spel niet kon worden verhoogd of die waarvoor de kasinhoud per uur niet kon worden verhoogd?

               8)

               Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 2006/112 aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling van een niet-geharmoniseerde belasting op grond waarvan de verschuldigde btw volledig op deze belasting in mindering wordt gebracht?

               9)

               Enkel indien de achtste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Volgt uit het in mindering brengen van de btw op een nationale, niet-geharmoniseerde belasting ten gunste van de aan deze belasting onderworpen ondernemers dat geen btw mag worden geheven bij hun concurrenten die weliswaar niet aan deze, maar aan een andere bijzondere belasting zijn onderworpen en geen dergelijke mindering genieten?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-410/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 mei 2009 — Jurado Hermanos/BHIM (JURADO) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk JURADO — Geen aanvraag om vernieuwing van inschrijving door houder van merk — Doorhaling van merk na verstrijken van geldigheid van inschrijving — Verzoek om herstel in vorige toestand ingediend door houder van exclusieve licentie )

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 mei 2009 — Jurado Hermanos/BHIM (JURADO)
   (Zaak T-410/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk JURADO - Geen aanvraag om vernieuwing van inschrijving door houder van merk - Doorhaling van merk na verstrijken van geldigheid van inschrijving - Verzoek om herstel in vorige toestand ingediend door houder van exclusieve licentie”)
   2009/C 153/71
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jurado Hermanos, SL (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Martín Álvarez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. López Fernández de Corres en O. Montalto, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2007 (zaak R 866/2007-2) inzake het door verzoekster ingediende verzoek om herstel in de vorige toestand

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jurado Hermanos, SL wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak C-303/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 juli 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Steun ten gunste van ondernemingen die in de door natuurrampen in 2002 getroffen gemeenten investeringen hebben gedaan — Terugvordering)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 juli 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-303/09) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Steun ten gunste van ondernemingen die in de door natuurrampen in 2002 getroffen gemeenten investeringen hebben gedaan - Terugvordering)
   2011/C 269/04
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, D. Del Gaizo en P. Gentili, advocaten)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 5 en 6 van beschikking 2005/315/EG van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende de steunregeling die Italië heeft toegepast ten gunste van ondernemingen die in de door natuurrampen in 2002 getroffen gemeenten investeringen hebben gedaan [kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 3893] (PB L 100, blz. 46)

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5 van beschikking 2005/315/EG van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende de steunregeling die Italië heeft toegepast ten gunste van ondernemingen die in de door natuurrampen in 2002 getroffen gemeenten investeringen hebben gedaan, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de terugvordering bij de begunstigden van alle steun die ter beschikking is gesteld uit hoofde van de steunregeling die bij deze beschikking onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak C-16/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n° 4 de Madrid — Spanje) — María Elena Pérez López/Servicio Madrileño de Salud (Comunidad de Madrid) (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausules 3 tot en met 5 — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de openbare gezondheidszorg — Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd — Sancties — Omzetting van de arbeidsverhouding — Recht op een vergoeding)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/12

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid — Spanje) — María Elena Pérez López/Servicio Madrileño de Salud (Comunidad de Madrid)
   (Zaak C-16/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausules 3 tot en met 5 - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de openbare gezondheidszorg - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd - Sancties - Omzetting van de arbeidsverhouding - Recht op een vergoeding))
   (2016/C 419/14)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Elena Pérez López

      Verwerende partij: Servicio Madrileño de Salud (Comunidad de Madrid)

      Dictum

               1)

               Clausule 5, lid 1, onder a), van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat deze clausule zich ertegen verzet dat een nationale regeling als in het hoofdgeding door de overheidsinstanties van de betrokken lidstaat aldus wordt toegepast dat:

                           —

                           de verlenging van opeenvolgende aanstellingen voor bepaalde tijd in de openbare gezondheidszorg wordt geacht om „objectieve redenen” in de zin van de clausule gerechtvaardigd te zijn op de grond dat die aanstellingen zijn gebaseerd op wettelijke bepalingen op grond waarvan verlenging mogelijk is om bepaalde werkzaamheden van tijdelijke, conjuncturele of buitengewone aard te verrichten, terwijl het in werkelijkheid gaat om permanente en blijvende behoeften;

                           —

                           er op de bevoegde overheidsinstantie geen verplichting rust om structurele arbeidsplaatsen te creëren en daarmee een einde te maken aan de aanstelling van statutair personeel op oproepbasis, en de bevoegde overheidsinstantie gecreëerde structurele arbeidsplaatsen kan invullen door statutair personeel ad interim aan te stellen, zodat de precaire situatie van de werknemers blijft bestaan, ofschoon de betrokken staat in de zorg een structureel tekort aan arbeidsplaatsen voor personeel in vaste dienst kent.

               2)

               Clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70, moet aldus worden uitgelegd dat deze clausule zich in beginsel niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling die voorschrijft dat het dienstverband eindigt op de bij de aanstelling voor bepaalde tijd aangegeven datum en dat de eindafrekening plaatsvindt, onverminderd een eventuele nieuwe aanstelling, mits die wettelijke regeling niet afdoet aan het doel of het nuttig effect van de raamovereenkomst, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

               3)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de vierde vraag van de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 4 de Madrid (bestuursrechtbank nr. 4 te Madrid, Spanje) te beantwoorden.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015.


title: Zaak T-519/09: Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Toshiba/Commissie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/41

         Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Toshiba/Commissie
   (Zaak T-519/09)
   2010/C 51/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Toshiba Corp. (vertegenwoordigers: J. MacLennan, solicitor, A. Schulz, J. Jourdan en P. Berghe, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Europese Commissie betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG (artikel 101 VWEU) en artikel 53 EER (zaak COMP/39.129 — Energietransformators) nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de aan verzoekster opgelegde geldboete nietig verklaren;

               —

               subsidiair, voor het geval dat de bestreden beschikking geheel of gedeeltelijk zou worden gehandhaafd, de aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster;

               —

               iedere andere maatregel gelasten die nodig is voor de uitvoering van het arrest van het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 7 oktober 2009 (zaak COMP/39.129 — Energietransformators), voor zover de Commissie hierin heeft vastgesteld dat verzoekster inbreuk heeft gepleegd op artikel 81 EG en artikel 53 EER door deel te nemen aan de verdeling van de markten via de tussen de Europese en de Japanse producenten van energietransformators gesloten gentlemen’s agreement om van elkaars thuismarkten weg te blijven en daar geen verkopen te verrichten. Subsidiair vordert verzoekster verlaging van haar geldboete.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert zij vier middelen aan.
   In de eerste plaats heeft de Commissie niet rechtens genoegzaam bewezen dat de Europese en de Japanse producenten van energietransformators een gentlemen’s agreement of een overeenkomst hebben gesloten of hun gedragingen onderling hebben afgestemd, en dat verzoekster hieraan heeft deelgenomen.
   In de tweede plaats heeft de Commissie niet aangetoond dat zij bevoegd is om tegen de gestelde gentlemen’s agreement op te treden, gesteld al dat deze bewezen zou zijn, quod non. Door de zeer hoge toetredingsdrempels tot de markt kon deze gentlemen’s agreement geen onmiddellijk en aanzienlijk effect hebben op de mededinging in de Europese Unie en de handelsstromen tussen de lidstaten niet beïnvloeden.
   Met haar derde — subsidiaire — middel stelt verzoekster dat de Commissie de duur van de inbreuk en van haar deelneming daaraan onjuist heeft beoordeeld. De Commissie heeft niet aangetoond dat bepaalde bijeenkomsten tot doel hadden de mededinging te verstoren of tot een dergelijke verstoring hebben geleid, en dat verzoekster het Europese mededingingsrecht heeft geschonden door hieraan deel te nemen.
   Meer subsidiair stelt verzoekster, in de vierde plaats, dat de Commissie bij de vaststelling van het basisbedrag van haar geldboete blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de feiten onjuist heeft beoordeeld. Ten eerste is de Commissie bij de berekening van verzoeksters omzet van een verkeerd referentiejaar uitgegaan en is zij aldus afgeweken van de in de richtsnoeren voor het berekenen van geldboeten uiteengezette methode. Voorts heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door voorbij te gaan aan de zeer hoge toetredingsdrempels tot de Europese markt en door ervan uit gaan dat Toshiba op de EER- markt een even groot marktaandeel had kunnen opbouwen als op de wereldmarkt. Ten slotte heeft de Commissie punt 18 van de richtsnoeren ten onrechte aldus uitgelegd dat verzoeksters omzet in de EER mocht worden geraamd op basis van haar wereldwijde omzet, en dat niet enkel hoefde te worden gekeken naar de markten waarop de gestelde inbreuk betrekking had. Hierdoor is de aan verzoekster opgelegde geldboete buitensporig hoog.


title: Zaak C-441/99: Verzoek van Högsta Domstolen van 11 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskatteverket en Soghra Gharehveran

text:
5.2.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 34/13
     — artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 86/280/EEG (10)          gekozen hebbende te Luxemburg bij H. Pakowski, ambas-
         van de Raad van 12 juni 1986 betreffende grenswaar-           sadeur van de Bondsrepubliek Duitsland, Avenue Emile Reuter
         den en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van             20-22, tegen de beschikking, op 27 oktober 1999 in zaak
         bepaalde onder lijst I van de bijlage van richtlijn           T-106/99 tussen K.L. Meyer en de Commissie van de Europese
         76/464/EEG vallende gevaarlijke stoffen, zoals laatste-       Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
         lijk gewijzigd bij richtlijn 90/415/EEG (11),                 van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
     zoals alle gewijzigd bij artikel 2, lid 1, van richtlijn          Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
     91/692/EEG (12), niet heeft voldaan aan de verplichtingen
     die op haar rusten krachtens de hiervoor opgesomde                — zijn vorderingen ontvankelijk en gegrond te verklaren;
     bepalingen alsmede de artikelen 10, eerste alinea, en 249,
     derde alinea, EG-Verdrag;                                         — vast te stellen dat het faxbericht van de Commissie van
                                                                           30 maart 1999 een voor beroep vatbare handeling is, die
b) de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                       overeenkomt met een regeling die erop is gericht zijn
                                                                           rechtspositie als particulier Europees investeerder in Frans-
                                                                           Polynesië aan te tasten;
Middelen en voornaamste argumenten                                     — de zaak ter afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht
                                                                           van eerste aanleg.
Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
EG-Verdrag dienen de lidstaten alle maatregelen te treffen
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit handelingen              Middelen en voornaamste argumenten
van de instellingen der Gemeenschap voortvloeiende verplich-
tingen te verzekeren, de Gemeenschap de vervulling van haar            Schending van het gemeenschapsrecht: de bestreden handeling
taak te vergemakkelijken en binnen de daartoe gestelde termijn         was de laatste handeling in een zoektocht naar communautaire
de met richtlijnen beoogde resultaten te bereiken. In casu is de       teksten en informatie over de communautaire financierings-
gestelde termijn op 30 september 1995 verstreken zonder dat            voorwaarden met betrekking tot de investeringen van re-
de Portugese Republiek de Commissie de verslagen betreffende           kwirant in een tropisch-fruitplantage in Frans-Polynesië. Het
de toepassing van de hiervoor opgesomde richtlijnen heeft              Gerecht weigert ten onrechte de weigering van de Commissie
doen toekomen.                                                         om deze documenten en informatie te verstrekken, als beschik-
                                                                       king aan te merken.
(1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.
(2) PB L 54 van 25.2.1978, blz. 19.
(3) PB L 32 van 3.2.1983, blz. 28.
(4) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 1.
(5) PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43.
(6) PB L 81 van 27.3.1982, blz. 29.
(7) PB L 291 van 24.10.1983, blz. 1.                                   Verzoek van Högsta Domstolen van 11 november 1999
(8) PB L 74 van 17.3.1984, blz. 49.
(9) PB L 274 van 17.10.1984, blz. 11.                                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Riks-
(10) PB L 181 van 4.7.1986, blz. 16.                                               skatteverket en Soghra Gharehveran
(11) PB L 219 van 14.8.1990, blz. 49.
(12) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.                                                         (Zaak C-441/99)
                                                                                (2000/C 34/25)
                                                                       Högsta domstolen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       19 november 1999, in het geding tussen Riksskatteverket en
                                                                       Soghra Gharehveran, het Hof van Justitie van de Europese
Hogere voorziening, op 16 november 1999 ingesteld                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
door K.L. Meyer tegen de beschikking, op 27 oktober                    de navolgende vragen:
1999 in zaak T-106/99 tussen K.L. Meyer en Commissie
     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)                      1. Moet de uitzondering die overeenkomstig artikel 1, lid 2,
                                                                           van richtlijn 80/987/EEG (1) van de Raad van 20 oktober
                                                                           1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
                        (Zaak C-436/99 P)                                  gevingen der lidstaten inzake de bescherming van de
                                                                           werknemers bij insolventie van de werkgever, voor Zweden
                          (2000/C 34/24)                                   geldt, aldus worden uitgelegd, dat zij, in overeenstemming
                                                                           met hetgeen tot 1 juli 1994 in de Zweedse rechtspraak
                                                                           werd aangenomen, van toepassing is op een werknemer
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 die zelf geen aandeel in de onderneming had, maar wiens
op 16 november 1999 hogere voorziening ingesteld door                      naaste verwant eigenaar was van een aanzienlijk aandeel
K.L. Meyer, vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis, domicilie               daarin?
 ---pagebreak--- C 34/14                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.2.2000
2. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:                         Beroep, op 22 november 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
      Een lidstaat heeft uitvoering gegeven aan richtlijn                                             bliek
      80/987/EEG van de Raad en zichzelf aangewezen als het
      orgaan dat de vorderingen die een werknemer op een in
      staat van faillissement verklaarde werkgever heeft, dient te                              (Zaak C-444/99)
      voldoen. Brengt de richtlijn in een dergelijk geval mee, dat
      een werknemer een recht op betaling van loon op basis
      van de waarborg kan doen gelden in weerwil van een                                         (2000/C 34/27)
      nationale bepaling die bepaalde categorieën van werk-
      nemers van dat recht uitsluit, maar die geen pendant heeft       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      in de voor de betrokken lidstaat geldende uitzonderingen         is op 22 november 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse
      op de richtlijn?                                                 Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door M. Wolfcarius en S. Dragone, leden
(1) PB L 283 van 20.10.1980, blz. 23.                                  van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                       Wagner, Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 5 novem-
ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Merck, Sharp & Dohme GmbH en PARANOVA                           1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een
                 Pharmazeutika Handels GmbH                                 contingenterings- en vergunningenstelsel voor gecombi-
                                                                            neerd vervoer van kracht te laten, de verplichtingen niet
                           (Zaak C-443/99)                                  is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn
                                                                            92/106/EEG van de Raad (1) van 7 december 1992 houden-
                            (2000/C 34/26)                                  de vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor
                                                                            bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van 5 no-                  tussen lidstaten, inzonderheid artikel 2;
vember 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 22 november 1999, in het geding tussen Merck, Sharp &               2. de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Dohme GmbH en PARANOVA Pharmazeutika Handels
GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
Moet artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) (1)
van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing             Artikel 2 van richtlijn 92/106/EEG legt elke lidstaat de ver-
van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd, dat          plichting op, gecombineerd vervoer uiterlijk op 1 juli 1993 vrij
een merkhouder zich kan verzetten tegen de verhandeling van            te stellen van ieder contingenterings- en vergunningenstelsel.
een onder zijn merk in de handel gebracht geneesmiddel,
wanneer de importeur het heeft omgepakt, het merk op de
nieuwe verpakking heeft aangebracht en voorts aan de in de             De Italiaanse Republiek heeft dat artikel geschonden, aangezien
arresten C-427/93, C-429/93 en C-436/93 (2) van het Hof van            zij weliswaar het stelsel van bijzondere vergunningen voor het
Justitie van de Europese Gemeenschappen gestelde voorwaar-             verrichten van gecombineerd vervoer heeft gewijzigd door het
den heeft voldaan (geen aantasting van het zich in de                  tot een stelsel van algemene vergunningen om te vormen,
verpakking bevindende product, duidelijke vermelding van               maar toch een stelsel van vergunningen voor gecombineerd
fabrikant en herkomst, geen schade aan de reputatie van het            vervoer van kracht heeft gelaten.
merk en van de merkhouder door een slechte verpakking, en
kennisgeving aan de merkhouder van het feit dat het omgepak-
te geneesmiddel op de markt wordt gebracht), in aanmerking             Door geen enkele algemene vergunning als bedoeld in artikel 1
genomen dat zonder ompakking de waar reeds moeilijk                    van het decreet van 27 juni 1992 te verlenen, om vervoerders
verhandelbaar kan zijn, omdat een niet onaanzienlijk deel van          gecombineerd vervoer te laten verrichten, heeft de Italiaanse
de consumenten in het land van invoer wantrouwig staat                 Republiek bovendien artikel 2 van de richtlijn geschonden,
tegenover geneesmiddelen die kennelijk voor de markt van               aangezien zij een stelsel van vergunningen voor gecombineerd
een ander (anderstalig) land zijn vervaardigd, en waarvan de           vervoer van kracht heeft gelaten.
verpakking enkel door het aanbrengen van stickers aan de
nationale bepalingen inzake het op de markt brengen van
geneesmiddelen is aangepast?
                                                                       (1) PB L 368 van 17.12.1992, blz. 38.
( 1) PB L 40, van 11.2.1989, blz. 1.
(2) Jurispr. 1996, blz. I-3457.


title: Zaak C-307/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 89/48/EEG — Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten — Niet-erkenning van diploma's die toegang geven tot beroep van apotheker in medische biologie — Niet-uitvoering)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/15

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-307/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/48/EEG - Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten - Niet-erkenning van diploma's die toegang geven tot beroep van apotheker in medische biologie - Niet-uitvoering)
   (2008/C 223/24)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en P. Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Fernandes, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering, wat het beroep van in klinische analyse gespecialiseerd apotheker betreft, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Door, wat het beroep van in de medische biologie gespecialiseerd apotheker betreft, niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001, is de Portugese Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak T-373/07: Beroep ingesteld op 27 september 2007 — EOS/BHIM (PrimeCast)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/37

         Beroep ingesteld op 27 september 2007 — EOS/BHIM (PrimeCast)
   (Zaak T-373/07)
   (2007/C 283/67)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij): EOS GmbH Electro Optical Systems (Krailling, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Mentjes, Rechtsanwältin)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 juli 2007 in zaak R 333/2005-4, die verzoekster ter kennis is gebracht bij telefax van 27 juli 2007;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure overeenkomstig artikel 87, leden 2 en 5, van het Reglement voor de procesvoering.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PrimeCast” voor waren en diensten van de klassen 1, 19, 40 en 42 (aanvraag nr. 2854677)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 29 juni 1995 in zaak C-454/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Brussel): Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening tegen J. Th. M. van Gestel (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Aanwijzing van bevoegde staat overeenkomstig artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Woonplaats en plaats van tewerkstelling in andere dan bevoegde Lid-Staat - Werkloosheidsuitkeringen betaald krachtens artikel 71, onder b), ii))

text:
2 . 9 . 95            I NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 229/5
finanzhof ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding tussen             generaal : G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministra
Hauptzollamt Heilbronn en Temic Telefunken microelec                      teur, op 29 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
tronic GmbH, interveniënt: Bundesministerium der Finan                    dictum luidt als volgt:
zen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 18 , lid 2, onder d ), en lid 3 , eerste alinea, en                 1 . Artikel 71 , lid 1 , onder b) ii), van Verordening (EEG)
artikel 21 , lid 1 , onder a ), eerste streepje, van Verordening                  nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
( EEG ) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985 betreffende                      de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op
de regeling actieve veredeling (2 ), heeft het Hof (Vierde                        werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle
Kamer ), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer                         den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals
president, C. N. Kakouris en J. L. Murray (rapporteur ),                         gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: L. Hew                       nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983, moet aldus
lett, administrateur, op 29 juni 1995 een arrest gewezen                          worden uitgelegd, dat het ook van toepassing is op het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              geval van een werkloze die, tijdens het verrichten van
                                                                                zijn laatste werkzaamheden, woonde in de Eid-Staat
Artikel 18, lid 2, onder d), en lid 3, eerste alinea, en                          waar hij werkte, wanneer de bevoegde autoriteiten van
artikel 21 , lid 1 , onder a), eerste streepje, van Verordening                   twee Eid-Staten krachtens artikel 1 7 van de verordening
(EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985 betref
                                                                                in afwijking van artikel 13, lid 2, onder a), waren
                                                                                overeengekomen, dat de werknemer onderworpen zou
fende de regeling actieve veredeling moeten aldus worden
                                                                                blijven aan de sociale-zekerheidswetgeving van een van
uitgelegd, dat de toestemming om de regeling actieve
veredeling te beëindigen door gebruik te maken van de                             deze Eid-Staten, die niet de Eid-Staat is op het grond
regeling voor behandeling onder douanetoezicbt niet kwan                        gebied waarvan de werkloze was tewerkgesteld.
titatief kan worden beperkt.                                               2 . Dit artikel is ook van toepassing indien het op artikel 1 7
                                                                                van de verordening gebaseerde akkoord is gesloten op
(') PB nr . C 332 van 8 . 12 . 1993 .                                             een moment waarop de werknemer reeds werkte en
( 2 ) PB nr . L 188 van 20 . 7. 1985 , blz. 1 .                                   woonde op het grondgebied van één Eid-Staat.
                                                                           (!) PB nr. C 1 van 4 . 1 . 1994 .
                                                                           ( 2 ) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
                                                                           ( 3 ) PB nr. L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz. 6 .
                    ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                         van 29 juni 1995
                                                                                ( Zesde Kamer)
in zaak C-454/93 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Arbeidshof te Brussel ): Rijksdienst voor Arbeids                                          van 29 juni 1995
            voorziening tegen J. Th. M. van Gestel ( ! )                   in zaak C-456/93 (verzoek van het Oberlandesgericht
(Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Aanwij                     Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Zentrale
zing van bevoegde staat overeenkomstig artikel 17 van                      zur Bekampfung unlauteren Wettbewerbs e.V. tegen Privat
 Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Woonplaats en plaats                      kellerei Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co.
van tewerkstelling in andere dan bevoegde Lid-Staat —                                                        KGO
 Werkloosheidsuitkeringen betaald krachtens artikel 71,                    (Omschrijving van wijn — Herhaling op etiket van aandui
                              onder b), ii))                               dingen Kabinett, Spatlese, Auslese en Weiftherbst als
                            ( 95/C 229/09 )                                                      bestanddeel van merk)
                                                                                ( 95/C 229/10 )
                     (Procestaai: Nederlands)
                                                                                (Procestaai: Duits)
In zaak C-454/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                     (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Arbeids                                     Jurisprudentie van het Hof)
hof te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen
Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening en J. Th. M. van                       In zaak C-456/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
Gestel, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Oberlan
de artikelen 17 en 71 , lid 1 , onder b ), ii ), van Verordening           desgericht Frankfurt am Main ( Duitsland ) in het aldaar
( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971                           aanhangig geding tussen Zentrale zur Bekampfung unlau
betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelin                teren Wettbewerbs eV en Privatkellerei Franz Wilhelm
gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                         Langguth Erben GmbH & Co . KG, om een prejudiciële
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat                      beslissing over de uitlegging van artikel 40, lid 3 , van
sen ( 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening ( EEG )           Verordening ( EEG ) nr. 2392/89 van de Raad van 24 juli
nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( 3 ), heeft het Hof              1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler,               omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druive
kamerpresident, G. F. Mancini, C. N. Kakouris ( rappor                    most ( 2 ) en van artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 3201 /
teur ), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat—                     90 van de Commissie van 16 oktober 1990 houdende


title: Zaak C-134/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 2 april 2008 — J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j./Hauptzollamt Bremen

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 2 april 2008 — J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j./Hauptzollamt Bremen
   (Zaak C-134/08)
   (2008/C 171/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j.

      Verwerende partij: Hauptzollamt Bremen
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 2193/2003 van de Raad van 8 december 2003 tot instelling van aanvullende douanerechten op bepaalde producten uit de Verenigde Staten van Amerika (1), in afwijking van de formulering ervan aldus worden uitgelegd dat het aanvullende douanerecht niet geldt voor producten waarvan kan worden aangetoond dat zij op de datum waarop deze aanvullende douanerechten de eerste keer zijn toegepast, onderweg waren naar de Gemeenschap zonder dat de bestemming ervan kon worden gewijzigd?

      (1)  PB L 328, blz. 3.


title: Zaak C-469/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-469/06)
   (2007/C 20/04)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 18 december 1997 in zaak C-263/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Richtlijn 89/106/EEG - Voor de bouw bestemde producten)

text:
20.2.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/11
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde             1. Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977,                    gen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als                Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december
volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, M.                     1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet en               telijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-             inzake voor de bouw bestemde producten, is het
fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 18 december                Koninkrijk BelgieÈ de krachtens deze richtlijn op hem
1997 en arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
volgt:
                                                                  2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
De artikelen 6, lid 1, en 11 A, lid 1, onder a), van Zesde
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                  (1) PB C 269 van 14.9.1996.
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta-
ten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag, moeten aldus worden uitgelegd, dat de in het
kader van een nationale vergoedingsregeling door een
landbouwproducent aangegane verbintenis om ten minste
20 % van de door hem geteelde aardappelen niet te oog-                               ARREST VAN HET HOF
sten, geen dienst is in de zin van Richtlijn 77/388/EEG.                                   (Vijfde Kamer)
Mitsdien is de daarvoor ontvangen vergoeding niet aan de
omzetbelasting onderworpen.                                                            van 18 december 1997
                                                                  in zaak C-284/96 (verzoek van het Tribunal de
(1) PB C 31 van 3.2.1996.                                         grande instance de Briey om een prejudicieÈle beslissing):
                                                                  D. Tabouillot tegen Directeur des services fiscaux de
                                                                                Meurthe-et-Moselle (1)
                                                                  (Artikel 95 van het Verdrag Ð DifferentieÈle belasting op
                                                                                motorvoertuigen)
                                                                                (98/C 55/20)
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Vijfde Kamer)
                    van 18 december 1997
                                                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-263/96: Commissie van de Europese Gemeen-                                de Jurisprudentie van het Hof)
            schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 89/106/EEG Ð Voor de                   In zaak C-284/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                 bouw bestemde producten)                         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
                         (98/C 55/19)                             nal de grande instance de Briey (Frankrijk), in het aldaar
                                                                  aanhangig geding tussen D. Tabouillot en Directeur des
                                                                  services fiscaux de Meurthe-et-Moselle, om een prejudi-
                                                                  cieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 95 van het
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                  EG-Verdrag, teneinde te kunnen beoordelen of het Franse
                                                                  belastingstelsel voor motorvoertuigen zich met die bepa-
                                                                  ling verdraagt, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld
In zaak C-263/96, Commissie van de Europese Gemeen-               als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet (rap-
schappen, (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk             porteur), J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en
BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder), betreffende een verzoek       J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de       griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/106/EEG             luidt als volgt:
van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onder-
linge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde             Een situatie als die welke het gevolg is van de invoer is
producten (PB L 40 van 11.2.1989, blz. 12), de krachtens          een lidstaat van een voertuig dat rechtstreeks uit een derde
deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-       land afkomstig is, valt niet binnen de werkingssfeer van
komen, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als             artikel 95 van het EG-Verdrag.
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de
Almeida, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en L. Sevón            (1) PB C 318 van 26.10.1996.
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; grif-
fier: R. Grass, op 18 december 1997 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-106/07: Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc)

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/19

         Beroep ingesteld op 11 april 2007 — Alcon/BHIM — *Acri.Tec (BioVisc)
   (Zaak T-106/07)
   (2007/C 129/34)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Alcon, Inc. (Hünenberg, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte (Hennigsdorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 februari 2007 in zaak R 660/2006-2, Alcon, Inc./BHIM (BioVisc), te vernietigen, voor zover daarbij de oppositie van Alcon, Inc. tegen de aanvraag tot inschrijving van „BioVisc ”als gemeenschapsmerk (nr. 3 651 809) werd afgewezen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BioVisc ”voor waren van klasse 5 — aanvraagnr. 3 651 809

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautaire en internationale woordmerken „PROVISC ”en „DUOVISC ”voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en volledige afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: de betrokken merken stemmen dermate overeen dat zij verwarring doen ontstaan en de waren waarvoor de inschrijving werd aangevraagd, zijn dezelfde als die waarop de oppositiemerken betrekking hebben.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 oktober 2001 in zaak C-449/99 P: Europese Investeringsbank tegen Michel Hautem (Hogere voorziening — Personeelsleden van Europese Investeringsbank — Ontslag — Uitlegging van Personeelsreglement van Europese Investeringsbank — Middel ontleend aan verkeerde kwalificatie van feiten en onjuiste motivering — Gestelde schending van regels die van toepassing zĳn op betrekkingen tussen Europese Investeringsbank en haar personeel)

text:
24.11.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 331/5
verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk                                      ARREST VAN HET HOF
van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling
en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van
artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1),                                       (Zesde kamer)
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur), P. Jann,
L. Sevón en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal:                                     van 2 oktober 2001
A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
4 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                            in zaak C-449/99 P: Europese Investeringsbank tegen
                                                                                Michel Hautem (1)
1)    Artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van
      19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen
      ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de            (Hogere voorziening — Personeelsleden van Europese In-
      gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwanger-          vesteringsbank — Ontslag — Uitlegging van Personeelsre-
      schap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere      glement van Europese Investeringsbank — Middel ontleend
      richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn              aan verkeerde kwalificatie van feiten en onjuiste motivering
      89/391/EEG) heeft rechtstreekse werking en moet aldus worden          — Gestelde schending van regels die van toepassing zijn op
      uitgelegd dat het, wanneer een lidstaat nalaat om binnen de           betrekkingen tussen Europese Investeringsbank en haar
      door die richtlijn gestelde termijn omzettingsmaatregelen te                                        personeel)
      treffen, particulieren rechten verleent waarop zij zich voor een
      nationale rechterlijke instantie kunnen beroepen tegenover de
      autoriteiten van die staat.                                                                     (2001/C 331/07)
2)    Artikel 10, punt 1, van richtlijn 92/85, dat afwijkingen van
      het ontslagverbod voor werkneemsters tijdens de zwangerschap,                                   (Procestaal: Frans)
      na de bevalling en tijdens de lactatie toestaat in „uitzonderings-
      gevallen die geen verband houden met hun toestand en
      overeenkomstig de nationale wetten en/of praktijken zijn
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      toegestaan”, verplicht de lidstaten niet om de gronden voor het
                                                                                dentie van het Hof)
      ontslag van dergelijke werkneemsters te specificeren.
3)    Hoewel het ontslagverbod van artikel 10 van richtlijn 92/85
      zowel geldt voor arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde als
      voor bepaalde tijd, kan het niet vernieuwen van een dergelijke
      overeenkomst na het normale verstrijken ervan niet als een door       In zaak C-449/99 P, Europese Investeringsbank (gemachtigde:
      die bepaling verboden ontslag worden aangemerkt. Voorzover            G. Marchegiani, bijgestaan door G. Vandersanden), betreffende
      het niet vernieuwen van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde         hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      tijd echter zijn oorzaak vindt in de zwangerschap van de              aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van
      werkneemster, vormt dit een rechtstreekse discriminatie op grond      28 september 1999, Hautem/EIB (T-140/97, JurAmbt. blz. I-
      van geslacht die in strijd is met de artikelen 2, lid 1, en 3, lid 1, A-171 en II-897), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van
      van richtlijn 76/207 van de Raad van 9 februari 1976                  dat arrest, andere partijen bij de procedure: Michel Hautem,
      betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke         personeelslid van de Europese Investeringsbank, wonende te
      behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de                  Schouweiler (Luxemburg), (avocats: M. Karp en J. Choucroun),
      toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de              heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
      promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden.              mann, kamerpresident, V. Skouris (rapporteur), J.-P. Puissochet,
                                                                            R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:
4)    Artikel 10, punt 1, van richtlijn 92/85, op grond waarvan een         L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 2 oktober 2001 een arrest
      werkneemster tijdens de zwangerschap, na de bevalling of tijdens      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de lactatie in uitzonderingsgevallen kan worden ontslagen, „in
      voorkomend geval, voorzover de bevoegde instantie hiermee
      heeft ingestemd”, moet aldus worden uitgelegd, dat het de             1)    Wijst de hogere voorziening af.
      lidstaten niet verplicht om te voorzien in de tussenkomst van
      een nationale instantie die, na te hebben vastgesteld dat er
      sprake is van een uitzonderingsgeval op grond waarvan                 2)    Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten.
      het ontslag van een dergelijke werkneemster kan worden
      gerechtvaardigd, vooraf toestemming verleent voor het ontslag-
      besluit van de werkgever.
                                                                            (1) PB C 34 van 5.2.2000.
(1) PB C 20 van 22.1.2000.


title: Zaak C-293/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 juni 2015 door Slovenská pošta a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 25 maart 2015 in zaak T-556/08, Slovenská pošta/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/16

         Hogere voorziening ingesteld op 15 juni 2015 door Slovenská pošta a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 25 maart 2015 in zaak T-556/08, Slovenská pošta/Commissie
   (Zaak C-293/15 P)
   (2015/C 302/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Slovenská pošta a.s. (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer en A. A. J. Pliego Selie, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Slowaakse Republiek, Cromwell a.s., Slovak Mail Services a.s., Prvá Doručovacia, a.s., ID Marketing Slovensko s.r.o. (voorheen TNT Post Slovensko s.r.o.)

      Conclusies

               1)

               het bestreden arrest ten dele of in zijn geheel vernietigen en de hogere voorziening zelf afdoen door het litigieuze besluit in zijn geheel of ten dele nietig te verklaren, of — subsidiair — de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, en

               2)

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof, daaronder begrepen de kosten van de interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft de vordering tot nietigverklaring betreffende het tot de Slowaakse Republiek gerichte besluit van de Commissie van de Europese Unie van 7 oktober 2008 inzake de Slowaakse postwetgeving aangaande hybride postdiensten C(2008) 5912, afgewezen.
   Slovenská pošta a.s. verzoekt het Hof van Justitie om

               (i)

               voornoemd arrest van het Gerecht in zijn geheel of ten dele te vernietigen en voert daartoe de volgende middelen aan:

                           i.

                              eerste middel: onjuiste rechtsopvattingen, toepassing van een onjuiste bewijsstandaard en onjuiste verdeling van de bewijslast door vast te stellen dat de Slowaakse Republiek artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG heeft geschonden;

                                       a.

                                       onjuiste rechtsopvattingen, door vast te stellen dat het verlenen van een exclusief recht op zichzelf een schending van artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG kan opleveren;

                                       b.

                                       onjuiste rechtsopvattingen, toepassing van een onjuiste bewijsstandaard en onjuiste verdeling van de bewijslast, door vast te stellen dat de Slowaakse Republiek artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG heeft geschonden door de prestatie te beperken tot eindgebruikers.

                           ii.

                              tweede middel: onjuiste rechtsopvattingen, onvoldoende toetsing en onjuiste opvatting van het bewijs door het toetsen en aanvaarden van de door de Commissie van de Europese Unie voorgelegde afbakening van de relevante markt;

                                       a.

                                       onjuiste rechtsopvatting en onvoldoende toetsing door te aanvaarden dat een relevante markt van geïntegreerde hybride postdiensten kon worden vastgesteld louter op grond van het (vermeende) bestaan van vraag en aanbod van een dienst;

                                       b.

                                       onjuiste opvatting van het bewijs en onvoldoende toetsing door vast te stellen dat de bestaande marktvraag kon worden afgeleid uit het door de Commissie ingediende bewijs.

               (ii)

               de hogere voorziening afdoen door het litigieuze besluit in zijn geheel of ten dele nietig te verklaren of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               (iii)

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof, daaronder begrepen de kosten van de interveniërende partijen.