title: Zaak T-82/03: Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Mast-Jägermeister AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
10.5.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 112/37
Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Mast-Jägermeister               Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de aanvraag
AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                ling:
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Beslissing kamer van be-       afwijzing van de oppositie van
                          (Zaak T-81/03)                               roep:                          verzoekster
                                                                       Middelen:                      —    schending van artikel 73 van
                         (2003/C 112/71)                                                                   verordening (EG) nr. 40/94;
                                                                                —    onjuiste toepassing van ar-
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het                                         tikel 8, lid 1, sub b, van
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:                                             verordening (EG) nr. 40/94;
                               Duits)
                                                                                —    onjuiste beoordeling van de
                                                                                overeenstemming tussen de
                                                                                merken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Mast-Jägermeister AG, te Wol-
fenbüttel (Duitsland), vertegenwoordigd door C. Drzymalla,
advocaat. Andere partij voor de kamer van beroep: Licorera
Zacapaneca S.A., te Zacapa (Guatemala).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Mast-Jägermeister
                                                                       AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van                       markt (merken, tekeningen en modellen)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
      19 december 2002 (zaak R 412/2002-1);                                                      (Zaak T-82/03)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 112/72)
Middelen en voornaamste argumenten                                     (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                       Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
Aanvrager van het ge-          Licorera Zacapaneca S.A.
meenschapsmerk:
Betrokken         gemeen-      beeldmerk „VENADO” voor wa-
schapsmerk:                    ren van de klassen 32 en 33             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                               (onder meer minerale en gazeuse         schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen het
                               wateren en andere alcoholvrije          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                               dranken, rum, likeuren op rum-          tekeningen en modellen) door Mast-Jägermeister AG, te Wol-
                               basis en cognac) — aan-                 fenbüttel (Duitsland), vertegenwoordigd door C. Drzymalla,
                               vraagnr. 986455                         advocaat. Andere partij voor de kamer van beroep: Licorera
                                                                       Zacapaneca S.A., te Zacapa (Guatemala).
Houder van het oppo-           verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Oppositiemerk of -te-          beeldmerk bestaande uit een her-
ken:                           tekop met een kruis voor waren          —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                               van de klassen 18, 25, 32 en 33               beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                               (onder       meer        paraplu’s,           interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                               kledingstukken, alcoholvrije dran-            19 december 2002 (zaak R 382/2002-1);
                               ken voorzover begrepen in klas-
                               se 32, wijnen en spiritualiën) —
                               inschrijvingsnr. 337337                 —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 112/38               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-          Licorera Zacapaneca S.A.                 —       nietig te verklaren verweerders besluit waarbij aan verzoe-
meenschapsmerk:                                                                 ker de toegang werd geweigerd tot bepaalde wetgevende
                                                                                voorstellen waaruit bleek welke standpunten de lidstaten
Betrokken          gemeen-     beeldmerk „VENADO” voor wa-                      hadden ingenomen, en tot een juridisch advies van de
schapsmerk:                    ren van de klassen 32 en 33                      juridische dienst van de Raad;
                               (onder meer minerale en gazeuse
                               wateren en andere alcoholvrije
                               dranken, rum, likeuren op rum-           —       de Raad in de kosten te verwijzen.
                               basis en cognac) — aan-
                               vraagnr. 986000
Houder van het oppo-           verzoekster
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te-          beeldmerk bestaande uit een her-         Verzoeker is een Italiaans lid van het Europees parlement. Op
ken:                           tekop met een kruis voor waren           22 oktober 2002 diende hij bij verweerder een verzoek in om
                               van de klassen 18, 25, 32 en 33          toegang te krijgen tot de documenten waarvan de behandeling
                               (onder meer paraplu’s, kleding-          op de agenda stond van de 2455e zitting van de Raad (Justitie
                               stukken, alcoholvrije dranken            en Binnenlandse zaken) stonden, die op 14 en 15 oktober
                               voorzover begrepen in klasse 32,         2002 te Luxemburg plaatsvond. In zijn antwoord van 5 no-
                               wijnen en spiritualiën) — inschrij-      vember 2002 deelde verweerder mee dat volledige toegang
                               vingsnr. 337337                          kon worden verleend tot de meeste van de door verzoeker
                                                                        gevraagde documenten. Met betrekking tot drie wetgevende
Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de aanvraag                voorstellen gaf verweerder echter te kennen dat verzoeker
ling:                                                                   slechts gedeeltelijk toegang kon krijgen, en meer in het
                                                                        bijzonder dat geen toegang kon worden verleend tot de
Beslissing kamer van be-       afwijzing van de oppositie van           passages van de voorstellen waarin de standpunten van de
roep:                          verzoekster                              nationale delegaties over de besproken onderwerpen werden
                                                                        uiteengezet. Verweerder weigerde tevens toegang te verlenen
Middelen:                      —     schending van artikel 73 van       tot een vierde document, dat een juridisch advies van de
                                     verordening (EG) nr. 40/94;        juridische dienst van verweerder bevatte.
                               —     onjuiste toepassing van ar-
                                     tikel 8, lid 1, sub b, van
                                     verordening (EG) nr. 40/94;        Tot staving van zijn vordering voert verzoeker volgende
                                                                        argumenten aan:
                               —     onjuiste beoordeling van de
                                     overeenstemming tussen de          —       Door de toegang te weigeren tot de bovengenoemde
                                     merken.                                    documenten heeft verweerder artikel 4, leden 2 en 3, van
                                                                                verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) geschonden, alsook
                                                                                het evenredigheidsbeginsel;
                                                                        —       Verweerder heeft artikel 253 EG en artikel 7, leden 1 en
                                                                                2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden,
                                                                                aangezien zijn besluit onvoldoende is gemotiveerd;
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door M. Turco
                tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        —       Door bij zijn wetgevende werk de standpunten van de
                         (Zaak T-84/03)                                         lidstaten aan censuur te onderwerpen, heeft verweerder
                                                                                de fundamentele burger- en politieke rechten van de
                                                                                burgers geschonden, die door internationale en Europese
                        (2003/C 112/73)                                         verdragen en door de verdragen van de Europese Unie,
                                                                                meer in het bijzonder artikel 6 EU, zijn gewaarborgd.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        (1 ) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
                                                                             de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
schappen is op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad                  sie (PB L 145 van 31 mei 2001, blz. 43).
van de Europese Unie door M. Turco, wonende te Pulsano
(Italië), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en T. Janssens,
advocaten.


title: Zaak C-503/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad op 20 oktober 2010 — Evroetil AD/Direktor na Agentsia Mitnitsi

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad op 20 oktober 2010 — „Evroetil” AD/Direktor na Agentsia „Mitnitsi”
   (Zaak C-503/10)
   ()
   2010/C 346/62
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Evroetil” AD

      Verwerende partij: Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (1) aldus worden uitgelegd dat de definitie van bio-ethanol producten omvat als dat waar het in deze zaak om gaat, dat de volgende kenmerken en objectieve eigenschappen heeft:

                           —

                           het wordt gewonnen uit biomassa;

                           —

                           de winning vindt plaats door middel van een bijzonder procedé dat in de door verzoekster, Evroetil AD, opgestelde technische specificatie voor de winning van bio-ethanol is beschreven en dat zich volgens deze technische specificatie onderscheidt van het procedé voor de winning van ethylalcohol uit landbouwproducten;

                           —

                           het bevat meer dan 98,5 % alcohol en de volgende stoffen die het ongeschikt voor consumptie maken: hogere alcoholen — 714,49 tot 8 311 mg/dm3; aldehyde — 238,16 tot 411 mg/dm3; ester (ethylacetaat) — 1 014 tot 8 929 mg/dm3;

                           —

                           het voldoet aan de voorschriften van de Europese pre-norm prEN 15376 voor bio-ethanol als brandstof;

                           —

                           het is bestemd voor gebruik als brandstof en wordt door de bijmenging ervan bij A95-benzine daadwerkelijk als biobrandstof gebruikt en bij tankstations verkocht;

                           —

                           het wordt niet in een hiertoe bestemd specifiek procedé gedenatureerd.

               2)

               Moet artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2003/30 aldus worden uitgelegd dat het litigieuze product enkel kan worden ingedeeld als bio-ethanol wanneer het daadwerkelijk als biobrandstof wordt gebruikt, of is het voldoende dat het voor gebruik als biobrandstof is bestemd en/of daadwerkelijk voor gebruik als biobrandstof geschikt is?

               3)

               Wanneer op grond van de antwoorden op de eerste en de tweede vraag ervan moet worden uitgegaan dat het litigieuze product of een overeenkomstig deel ervan bio-ethanol is, onder welke code van de gecombineerde nomenclatuur (hierna: „GN”), opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2587/914 van de Commissie van 26 juli 1991 (2), moet het litigieuze product dan worden ingedeeld?

                           3.1

                           Moeten de bepalingen van hoofdstuk 22 van de GN en in het bijzonder GN-code 2207 aldus worden uitgelegd dat het product bio-ethanol hieronder valt?

                           3.2

                           Bij bevestigende beantwoording van vraag 3.1, is het bij de indeling van bio-ethanol en in het bijzonder van het litigieuze product dan van belang of het product is gedenatureerd [volgens de procedures genoemd in verordening (EG) nr. 3199/93 van de Commissie van 22 november 1993 inzake de wederzijdse erkenning van procedures voor de volledige denaturering van alcohol in verband met de vrijstelling van accijns (3) of volgens andere erkende procedures]?

                           3.3

                           Bij bevestigende beantwoording van vraag 3.2, moeten de bepalingen van de GN met betrekking tot GN-code 2207 dan aldus worden uitgelegd dat enkel gedenatureerde bio-ethanol onder GN-code 2207 20 000 valt?

                           3.4

                           Bij bevestigende beantwoording van vraag 3.3, moeten de bepalingen van de GN met betrekking tot GN-code 2207 dan aldus worden uitgelegd dat niet-gedenatureerde bio-ethanol onder GN-code 2207 10 000 valt?

                           3.5

                           Wanneer vraag 3.1 bevestigend en vraag 3.2 ontkennend wordt beantwoord: onder welke van de twee onderverdelingen — 2207 10 000 of 2207 20 000 — moet het litigieuze product dan worden ingedeeld?

                           3.6

                           Wanneer vraag 3.1 ontkennend wordt beantwoord, moet bio-ethanol dan onder een van de in artikel 2, lid 1, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (4) genoemde GN-codes worden ingedeeld, en zo ja, onder welke?

               4)

               Wanneer op grond van de antwoorden op de eerste en de tweede vraag het litigieuze product of een overeenkomstig deel ervan niet als bio-ethanol is te beschouwen, moet het litigieuze product dat de in de eerste vraag genoemde kenmerken en objectieve eigenschappen heeft, dan worden ingedeeld als ethylalcohol in de zin van artikel 20, lid 1, eerste streepje, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (5)?

      (1)  PB L 123, blz. 42.

      (2)  PB L 328, blz. 50.

      (3)  PB L 288, blz. 12.

      (4)  PB L 283, blz. 51.

      (5)  PB L 316, blz. 21.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 1 maart 2005 in zaak C-281/02 [verzoek van de Court of Appeal (England and Wales) Civil Division, om een prejudiciële beslissing]: Andrew Owusu tegen N. B. Jackson, handelend onder de handelsnaam „Villa Holidays Bal-Inn Villas” e.a. (Executieverdrag — Territoriaal toepassingsgebied van Executieverdrag — Artikel 2 — Bevoegdheid — Ongeval in derde staat — Lichamelijk letsel — Vordering, in verdragsluitende staat ingesteld tegen persoon met woonplaats in die staat en tegen andere verweerders met woonplaats in derde staat — Forum non conveniens-exceptie — Onverenigbaarheid met Executieverdrag)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/2

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 1 maart 2005
   in zaak C-281/02 [verzoek van de Court of Appeal (England and Wales) Civil Division, om een prejudiciële beslissing]: Andrew Owusu tegen N. B. Jackson, handelend onder de handelsnaam „Villa Holidays Bal-Inn Villas” e.a. (1)

   (Executieverdrag - Territoriaal toepassingsgebied van Executieverdrag - Artikel 2 - Bevoegdheid - Ongeval in derde staat - Lichamelijk letsel - Vordering, in verdragsluitende staat ingesteld tegen persoon met woonplaats in die staat en tegen andere verweerders met woonplaats in derde staat - Forum non conveniens-exceptie - Onverenigbaarheid met Executieverdrag)
   (2005/C 106/02)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-281/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) Civil Division (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 5 juli 2002, ingekomen bij het Hof op 31 juli 2002, in de procedure Andrew Owusu tegen N. B. Jackson, handelend onder de handelsnaam „Villa Holidays Bal-Inn Villas”, Mammee Bay Resorts Ltd, Mammee Bay Club Ltd, The Enchanted Garden Resorts & Spa Ltd, Consulting Services Ltd, Town & Country Resorts Ltd, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur), N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 1 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               Het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek en het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, verzet zich ertegen dat een rechterlijke instantie van een verdragsluitende staat de bevoegdheid die zij aan artikel 2 van dit verdrag ontleent, niet uitoefent op grond dat een gerecht van een niet-verdragsluitende staat een geschikter forum zou zijn om van het betrokken geschil kennis te nemen, ook wanneer de bevoegdheid van een gerecht van een andere verdragsluitende staat niet aan de orde is of wanneer het geschil geen andere aanknopingspunten heeft met een andere verdragsluitende staat.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak T-187/15: Beroep ingesteld op 17 april 2015 — Compagnia Trasporti Pubblici e.a./Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/29

         Beroep ingesteld op 17 april 2015 — Compagnia Trasporti Pubblici e.a./Commissie
   (Zaak T-187/15)
   (2015/C 190/33)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Compagnia Trasporti Pubblici SpA (Arzano, Italië); Atap — Azienda Trasporti Automobilistici Pubblici delle Province di Biella e Vercelli SpA (Biella, Italië); Actv SpA (Venetië, Italië); Ferrovie Appulo Lucane Srl (Bari, Italië); Asstra Associazione Trasporti (Rome, Italië), en Associazione Nazionale Autotrasporto Viaggiatori (ANAV) (Rome) (vertegenwoordiger: M. Malena, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht het bestreden besluit nietig te verklaren wat de punten en onderdelen betreft waartegen het beroep is gericht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaken T-185/15, Buonotourist/Commissie, en T-186/15, CSTP Azienda della Mobilità/Commissie.
   De verzoekende partijen stellen in het bijzonder dat inbreuk is gemaakt op de artikelen 93 VWEU, 94 VWEU, 107 VWEU en 108 VWEU, alsook op verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (PB L 156, blz. 1) en verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 1191/69 en (EEG) nr. 1107/70 (PB L 315, blz. 1), dat de Commissie geen bevoegdheid heeft, dat verordening nr. 1191/69 is geschonden, dat in de onderhavige zaak sprake is van misbruik van bevoegdheid en dat is voorbijgegaan aan de mededeling van de Commissie houdende richtsnoeren voor de uitlegging van verordening nr. 1370/2007.


title: Zaak C-143/12: Beroep ingesteld op 23 maart 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/12

         Beroep ingesteld op 23 maart 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-143/12)
   2012/C 165/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms en S. Petrova, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door na te laten overeenkomstig de artikelen 6 en 8 vergunningen af te geven, en, in voorkomend geval, de bestaande vergunningen te toetsen en zonodig bij te stellen, alsook ervoor te zorgen dat alle bestaande installaties worden geëxploiteerd overeenkomstig de in de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, sub a en b, en artikel 15, lid 2, van de IPPC-richtlijn neergelegde vereisten, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC-richtlijn) (1);

               —

               Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ingevolge artikel 5, lid 1, van de IPPC-richtlijn, treffen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten er, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, op toezien dat de bestaande installaties uiterlijk op 30 oktober 2007 worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, sub a en b, artikel 15, lid 2, en artikel 5, lid 1, van de IPPC-richtlijn.
   Op 3 november 2009 heeft de Commissie een aanmaningsbrief verzonden waarin zij stelde dat verweerster een groot aantal (te weten 1 647) bestaande installaties in werking hield die niet beschikten over een vergunning die voldeed aan de vereisten van artikel 5, lid 1, van de IPPC-richtlijn. Op het tijdstip van verzending van het met redenen omkleed advies beschikten 784 bestaande installaties nog steeds niet over een vergunning conform artikel 5, lid 1, van de richtlijn.
   Hoewel de situatie sindsdien is verbeterd, werden in de Franse Republiek op het tijdstip van neerlegging van het onderhavige verzoekschrift nog steeds vier bestaande installaties geëxploiteerd zonder richtlijnconforme vergunning.
   Op grond van dit feit is de Commissie van mening dat de Franse Republiek nog steeds geen einde heeft gemaakt aan de schending van artikel 5, lid 1, van de IPPC-richtlijn.

      (1)  PB L 24, blz. 8.


title: Zaak T-544/14: Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — Société des Produits Nestlé/BHIM — Terapia (ALETE)

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/22

         Beroep ingesteld op 18 juli 2014 — Société des Produits Nestlé/BHIM — Terapia (ALETE)
   (Zaak T-544/14)
   2014/C 339/27
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht en S. Cobet-Nüse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Terapia SA (Cluj Napoca, Roemenië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 aldus wijzigen dat de oppositie wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1128/2013-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALETE” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 3 88  379

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „ALETA” voor waren en diensten van de klassen 5 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 63 juncto regel 20, lid 7, sub c, van verordening nr. 2868/95

               —

               schending van artikel 63, lid 2, artikel 75 en artikel 76 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-324/99: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen DaimlerChrysler AG en Land Baden-Württemberg

text:
C 352/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.12.1999
— de tot de Portugese regering gerichte beschikking van de            Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 juni
     Commissie van 11 januari 1996 nietig zal verklaren;              1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                           DaimlerChrysler AG en Land Baden-Württemberg
     subsidiair de zaak zal terugverwijzen naar het Gerecht van
     eerste aanleg overeenkomstig artikel 54 van ’s Hofs
     Statuut-EG;                                                                                (Zaak C-324/99)
— de Commissie in de kosten van beide instanties zal                                            (1999/C 352/29)
     verwijzen.
                                                                      Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten                                    24 juni 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 30 augustus 1999, in het geding tussen DaimlerChrysler
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,          AG en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de
dat het tot de Portugese regering gerichte besluit van de             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Commissie van 3 juli 1991 verzekert dat de voor de suikersec-         beslissing over de navolgende vragen:
tor geldende voorschriften worden nageleefd.
                                                                      1. Moet de uitdrukking in overeenstemming met het Verdrag
                                                                           in artikel 4, lid 3, sub a-i, van verordening (EEG)
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,               nr. 259/93 (1) aldus worden uitgelegd, dat bij een op grond
dat de Commissie niet gerechtigd was de toepassing van                     van de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige
besluitwet nr. 95/90 op DAI — Sociedade de Desenvolvimento                 toepassing en zelfverzorging gerechtvaardigd algemeen
Agro-industrial SA, rechtstreeks te toetsen aan artikel 92                 uitvoerverbod voor bijzonder te bewaken voor verwijde-
EG-Verdrag (thans 92 EG).                                                  ring bestemde afvalstoffen bovendien moet worden nage-
                                                                           gaan, of dat uitvoerverbod verenigbaar is met het verbod
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,               van kwantitatieve handelsbeperkingen tussen de lidstaten
dat de individuele toepassing van besluitwet nr. 95/90 op de               dat is neergelegd in artikel 28 en volgende EG?
suikerindustrie (de staatssteun aan DAI) niet onverenigbaar is
met de doelstelling van het gemeenschappelijk landbouw-               2. Indien die vraag bevestigend moet worden beantwoord,
beleid, zoals uitgevoerd bij de betrokken voorschiften.                    volstaat het dan dat in geval van een bij wet opgelegd
                                                                           kwantitatief uitvoerverbod de wettelijke regeling als zo-
Voor zover het juist is dat de verschillende soorten steunmaat-            danig wordt getoetst, of moet de toetsing in ieder afzonder-
regelen die in de bestreden beschikking en door het Gerecht                lijk geval worden verricht, waarbij een voorgenomen
van eerste aanleg zijn onderzocht, onder verschillende regelin-            uitvoer op grond van die wettelijke regeling wordt verbo-
gen vallen en dus telkens afzonderlijk moeten worden getoetst              den? Mag in dat verband door middel van een verplichting
aan de toepasselijke regeling en de doelstellingen daarvan,                tot aanbieding aan een binnenlandse installatie een uitvoer-
heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte bij zijn                  verbod voor bijzonder te bewaken voor verwijdering
wettigheidstoetsing van de bestreden beschikking en de wijze               bestemde afvalstoffen worden „vastgelegd” gedurende vijf-
waarop de Commissie van haar discretionaire bevoegdheid                    tien jaar, wanneer op het ogenblik waarop er redenen
gebruik heeft gemaakt, geen rekening gehouden met het                      zijn om die aanbiedingsverplichting in te voeren, de
effect van de verschillende steunmaatregelen tezamen (het                  nagestreefde zekerheid van verwijdering alleen door een
gecombineerde effect).                                                     zo lange contractuele band met de exploitant van die
                                                                           installatie kan worden bereikt?
De artikelen 87 (voorheen 92) en 88 (voorheen 93) EG gelden
voor steun waarop verordening nr. 866/90(2) van toepassing            3. Staat artikel 4, lid 3, van verordening (EEG) nr. 259/93 de
is. Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,           lidstaten toe een regeling in te voeren, waarbij in het
dat steun die in aanmerking komt voor communautaire                        kader van de aanbiedingsverplichting de overbrenging
medefinanciering krachtens verordening nr. 866/90, niet                    van bijzonder te bewaken voor verwijdering bestemde
onderworpen is aan de toepassing van de artikelen 87                       afvalstoffen naar andere lidstaten afhankelijk wordt gesteld
(voorheen 92) en 88 (voorheen 93).                                         van de voorwaarde dat de voorgenomen verwijdering in
                                                                           overeenstemming met de milieurechtelijke normen van
                                                                           het land van herkomst zal geschieden?
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,
dat de steun niet onverenigbaar is met verordening nr. 866/90.
Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg is onvoldoende           4. Is het verenigbaar met de regeling van artikel 3 en volgende
met redenen omkleed op dit punt, aangezien het Gerecht geen                van verordening (EEG) nr. 259/93, dat een lidstaat met
rekening heeft gehouden met de verschillende argumenten                    betrekking tot de voorgenomen grensoverschrijdende
van verzoekers ten aanzien van de niet-toepasselijkheid van                overbrenging van bijzonder te bewaken voor verwijdering
verordening nr. 866/90.                                                    bestemde afvalstoffen vóór de kennisgevingsprocedure een
                                                                           eigen procedure voor de aanbieding en de toewijzing van
                                                                           die afvalstoffen voorschrijft?
(1) PB C 233 van 10.8.1996, blz. 15.
(2) Verordening (EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart 1990
    inzake de verbetering van de verwerking en de afzet van land-     (1) PB 1993, L. 30, blz. 1.
    bouwproducten (PB L 91 van 6.4.1990, blz. 1).


title: Zaak F-12/14: Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — ZZ/CdT

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/40

         Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — ZZ/CdT
   (Zaak F-12/14)
   2014/C 184/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: N. Cambonie, D. Ciolino en E. Macchi, advocaten)

      Verwerende partij: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie tot afwijzing van verzoekers op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediende verzoek om een besluit te nemen waarbij hem excuses wordt aangeboden en de door hem geleden schade wordt vergoed

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend afwijzend besluit van het CdT, dan wel het afwijzend besluit in het schrijven van de advocaat die het CdT vertegenwoordigt van 10 april 2013 en, voor zover nodig, van het bevestigend besluit van het CdT van 8 november 2013 tot afwijzing van het verzoek om een besluit jegens verzoeker te nemen;

               —

               verklaring dat het CdT verantwoordelijk is voor de door verzoeker geleden schade en derhalve toekenning van een bedrag van 306 733,33 EUR aan hem voor de materiële schade en 130 000 EUR voor de immateriële schade, dan welk elk ander zelfs hoger bedrag waartoe door het Gerecht of door verklaringen van deskundigen zal worden besloten;

               —

               verwijzing van het CdT in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-410/09: Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Almamet/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Rechten van verdediging — Bevoegdheden van Commissie op gebied van inspectie — Eén enkele voortdurende inbreuk — Geldboeten — Medewerking tijdens administratieve procedure — Evenredigheid — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/17

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — Almamet/Commissie
   (Zaak T-410/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Rechten van verdediging - Bevoegdheden van Commissie op gebied van inspectie - Eén enkele voortdurende inbreuk - Geldboeten - Medewerking tijdens administratieve procedure - Evenredigheid - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten)
   2013/C 32/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Almamet GmbH Handel mit Spänen und Pulvern aus Metall (Ainring, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en C. Renner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, V. Bottka en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie), voor zover zij verzoekster betreft, en subsidiair verzoek om verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Almamet GmbH Handel mit Spänen und Pulvern aus Metall draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-397/05: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale di Palermo — Italië) — Strafzaak tegen Maria Grazia Di Maggio, Salvatore Buccola (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen — Vereiste van concessie — Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen — Vereiste van vergunning — Strafrechtelijke sancties)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/20

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale di Palermo — Italië) — Strafzaak tegen Maria Grazia Di Maggio, Salvatore Buccola
   (Zaak C-397/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen - Vereiste van concessie - Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen - Vereiste van vergunning - Strafrechtelijke sancties)
   (2007/C 96/35)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Palermo
   Partijen in de strafzaak
   Maria Grazia Di Maggio, Salvatore Buccola
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunale di Palermo — Uitlegging van artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 81 tot en met 89 EG — Nationale wet die bookmakersactiviteit aan vergunningsvereiste onderwerpt
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling op grond waarvan het verboden is om zonder een door de betrokken lidstaat verleende concessie of vergunning voorstellen voor weddenschappen op met name sportevenementen in te zamelen, te aanvaarden, te registreren en door te sturen, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten als bedoeld in respectievelijk de artikelen 43 EG en 49 EG.

               2)

               Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of een dergelijke regeling, voor zover daarbij het aantal in de kansspelsector actieve marktdeelnemers wordt beperkt, daadwerkelijk beantwoordt aan het doel, het exploiteren van activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden te voorkomen.

               3)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die welke in de hoofdzaak aan de orde is, die marktdeelnemers die zijn opgericht in de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen op de gereglementeerde markten zijn genoteerd, van de kansspelsector uitsluit en bovendien daarvan blijft uitsluiten.

               4)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaak aan de orde is, op grond waarvan aan personen als de verdachten in de hoofdzaak een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd omdat zij zonder de in de nationale wettelijke regeling voorgeschreven concessie of vergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, wanneer deze personen die concessies of vergunningen niet hebben kunnen verkrijgen wegens de met het gemeenschapsrecht strijdige weigering van deze lidstaat om hun deze te verlenen.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 7 maart 1996 in zaak C-192/94 (verzoek van de Juzgado de Primera Instancia nr. 10 de Sevilla om een prejudiciële beslissing): El Corte Inglés SA tegen C. Blázquez Rivero (Rechtstreekse werking van niet-omgezette richtlijnen - Richtlijn 87/102/EEG van de Raad inzake het consumentenkrediet)

text:
Nr . C 180/2             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
deze richtlijn voortvloeiende algemene verbod om op                     2 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG staat niet
beschermde soorten te jagen, door maatregelen die vol                       eraan in de weg, dat een werknemer die op de datum van
doende gemotiveerd verwijzen naar de in artikel 9, leden 1                   de overgang van de onderneming in dienst is van de
en 2, genoemde elementen.                                                    vervreemder, zich verzet tegen de overgang van zijn
                                                                             arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding op de ver
(') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .                                         krijger. In dat geval komt het aan de Lid-Staten toe, te
                                                                              beslissen wat met de arbeidsovereenkomst ofde arbeids
                                                                              verhouding met de vervreemder dient te geschieden.
                                                                              Wanneer echter de arbeidsovereenkomst of de arbeids
                                                                              verhouding wordt verbroken wegens een wijziging van
                                                                              het niveau van het aan de werknemer toegekende loon,
                                                                              zijn de Lid-Staten ingevolge artikel 4, lid 2 , van de
                    ARREST VAN HET HOF                                        richtlijn verplicht, te bepalen dat de arbeidsovereen
                            ( Zesde kamer )
                                                                              komst of de arbeidsverhouding wordt verbroken door
                                                                              toedoen van de werkgever.
                          van 7 maart 1996
in gevoegde zaken C-l 71 /94 en C-l 72/94 ( verzoeken om                (') PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .
prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Brussel ): A.
Merckx en P. Neuhuys tegen Ford Motors Company
                            Belgium SA (')
 (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van
ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan —                                          ARREST VAN HET HOF
     Begrip overgang — Overgang van verkoopconcessie)                                              ( Zesde kamer)
                             ( 96/C 180/03 )                                                     van 7 maart 1996
                                                                        in zaak C- 1 92/94 ( verzoek van de Juzgado de Primera
                          (Procestaai: Frans)                           Instancia nr. 10 de Sevilla om een prejudiciële beslissing): El
                                                                                Corte Inglés SA tegen C. Blâzquez Rivero ( 1 )
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          (Rechtstreekse werking van niet-omgezette richtlijnen —
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        Richtlijn 87/102/EEG van de Raad inzake het consumen
                                                                                tenkrediet)
 In de gevoegde zaken C-171 /94 en C- 1 72/94, betreffende                                          ( 96/C 180/04 )
 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
 van het Arbeidshof te Brussel, in de aldaar aanhangige                                         (Procestaai: Spaans)
 gedingen tussen A. Merckx ( C-171 /94 ), P. Neuhuys (C
  172/94 ) en Ford Motors Company Belgium SA, om een                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn                                 de Jurisprudentie van het Hof)
 77/ 187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de
 onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten                 In zaak C- 1 92/94 betreffende een verzoek aan het Hof
 betreffende het behoud van de rechten van de werknemers
                                                                         krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Juzgado de
 bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen               Primera Instancia nr. 10 de Sevilla ( Spanje ) in het aldaar
 daarvan ( PB 1977, L 61 , blz . 26 ), heeft het Hof ( Zesde             aanhangig geding tussen El Corte Inglés SA en C. Blâzquez
 kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris , kamerpre             Rivero, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
 sident, G. F. Mancini ( rapporteur ), F. A. Schockweiler,               artikel 129 A EG-Verdrag en artikel 11 van Richtlijn
  P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advocaat                  87/ 102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betref
 generaal : C. O. Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, op                fende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte
  7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               lijke bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkre
  als volgt:                                                             diet ( PB 1987, L 42, blz. 48 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ),
                                                                         samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G.
  1 . Artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad           Hirsch ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn , J. L. Murray en H.
      van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing                Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; grif
       van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het                  fier : R. Grass, op 7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan
      behoud van de rechten van de werknemers bij overgang                het dictum luidt als volgt :
       van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan,
       moet aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin een            Wanneer maatregelen tot omzetting van Richtlijn 87/
       onderneming die een concessie voor de verkoop van                  102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende
       motorvoertuigen binnen een bepaald gebied bezit, haar              de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       activiteiten beëindigt, en waarin de concessie vervolgens          bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkrediet
       wordt overgedragen aan een andere onderneming, die                 niet tijdig zijn vastgesteld, kan de consument, zelfs gelet op
       een deel van het personeel overneemt en bij de klan               artikel 129 A EG-Verdrag, niet voor een nationale rechter
       tenkring wordt aanbevolen, zonder dat activa worden                met een beroep op de richtlijn zelf rechten doen gelden
       overgedragen, onder de werkingssfeer van de richtlijn              jegens een particuliere kredietgever wegens wanprestatie bij
       valt.                                                              de levering van goederen of de dienstverlening door de
 ---pagebreak---  22 . 6 . 96           | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 180/3
 leverancier respectievelijk de dienstverstrekker, met wie de               vennootschappen, als van derden met betrekking tot de
 kredietgever een exclusiviteitsovereenkomst betreffende de                 oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de
 kredietverlening heeft gesloten .                                          instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks
                                                                            teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, staat
 0 ) PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                            in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat het
                                                                            kapitaal van een bankvennootschap die wegens haar
                                                                            schuldenlast in een uitzonderlijke situatie verkeert, kan
                                                                            worden verhoogd bij bestuurshandeling en zonder
                                                                            besluit van de algemene vergadering.
                                                                       2 . De publikatie van de uitgifte in dagbladen kan niet
                    ARREST VAN HET HOF                                      worden aangemerkt als een schriftelijke inkennisstelling
                         van 12 maart 1996                                  van de houders van op naam gestelde aandelen in de zin
                                                                            van artikel 29, lid 3, derde zin, van de Tweede
in zaak C-441 /93 ( verzoek van het Polymeles Protodikeio                   Richtlijn.
Athinon om een prejudiciële beslissing ): P. Pafitis e.a. tegen
              Trapeza Kentrikis Ellados AE e.a. (')
 ( Vennootschapsrecht — Richtlijn 77/91/EEG — Wijziging                r ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
  van kapitaal van naamloze bankvennootschap — Recht
streekse werking van artikel 25, lid 1, en artikel29, lid 3, van
                  de richtlijn — Rechtsmisbruik)
                            ( 96/C 180/05 )
                         (Procestaai: Grieks)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling-,      de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
In zaak C-441 /93 , betreffende een verzoek aan het Hof               in zaak C-275/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Polymeles                   het Belgische Hof van Cassatie ): R. van der Linden tegen
Protodikeio Athinon in de aldaar aanhangige gedingen                  Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
tussen P. Pafitis e.a ., in aanwezigheid van Investment and                                             nik ( )
Shipping Enterprises Est e.a ., en Trapeza Kentrikis Ellados           (EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 47, punt 1
AE e.a ., in aanwezigheid van Trapeza tis Ellados AE e.a ., om         — Door partij die om tenuitvoerlegging verzoekt over te
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike         leggen documenten — Verplichting het bewijs van de
len 25 en volgende en 29 van de Tweede Richtlijn                       betekening van het vonnis over te leggen — Mogelijkheid
77/91 /EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende                het bewijs van de betekening over te leggen na de indiening
tot het coördineren van de waarborgen welke in de                                               van het verzoek)
Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de
                                                                                ( 96/C 180/06 )
zin van artikel 58 , tweede alinea , van het Verdrag, om de
belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
vennootschappen als van derden met betrekking tot de
oprichting van de naamloze vennootschap , alsook de                                        (Procestaai: Nederlands)
instandhouding en wijziging van haar kapitaal , zulks
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken ( PB 1977,
L 26 , blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. N.        In zaak C-275/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
Kakouris, kamerpresident, waarnemend voor de president,               krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
D. A. O. Edward en G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F.                uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ,             27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, H.         en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
Ragnemalm en L. Sevón, rechters ; advocaat-generaal : G.              handelszaken, van het Belgische Hof van Cassatie , in het
Tesauro; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op             aldaar aanhangig geding tussen R. van der Linden en
12 maart 1 99 6 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
als volgt :                                                           nik , betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september
                                                                       1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit
1 . Artikel 25 van de Tweede Richtlijn 77/91 /EEG van de              voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
     Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coör                ( PB 1972 , L 299 , blz. 32 ), zoals gewijzigd door het Verdrag
     dineren van de waarborgen welke in de Lid-Staten                 van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
     worden verlangd van de vennootschappen in de zin van             Denemarken , Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
     artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de                 Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB 1978 , L 304 , blz . 1 ,
     belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze           en — gewijzigde tekst — blz . 77), heeft het Hof (Vijfde


title: Zaak F-18/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Zaffino/Commissie (Openbare dienst — Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie — Beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Zaffino/Commissie
   (Zaak F-18/11)
   (Openbare dienst - Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie - Beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)
   2012/C 138/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pasqualino Zaffino (Gallarate, Italië) (vertegenwoordiger: S. Costantino, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om te erkennen dat verzoeker de hoedanigheid van personeelslid van de Europese Unie heeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Zaffino draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-390/02: Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Antonio Cagnato tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/42                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Antonio                     Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Bundesver-
Cagnato tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                 band der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung e.V.
                             schappen                                  en door J. Kloh tegen Europees Parlement en Raad van de
                                                                                Europese Unie
                         (Zaak T-390/02)
                                                                                (Zaak T-391/02)
                          (2003/C 44/78)
                                                                                (2003/C 44/79)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 2002 beroep tegen Hof van                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door                 schappen is op 24 december 2002 beroep ingesteld tegen
Antonio Cagnato, wonende te Dippach-Gare (Luxemburg)                   Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door
vertegenwoordigd door Juan Ramon Iturriagagoitia en Karine             Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speisereste-
Delvolvé, advocaten.                                                   verwertung e.V. en door J. Kloh, vertegenwoordigd door
                                                                       R. Steiling en S. von Zimmermann-Wienhues, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van het Hof van Justitie van 24 september
      2002 op de klacht van verzoeker van 25 januari 2002              —     artikel 32, lid 2, van verordening (EG) nr. 1774/2002 van
      tegen het besluit van 25 oktober 2001 nietig te verklaren;             het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002
                                                                             tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet
—     verweerder te veroordelen aan verzoeker ter vergoeding                 voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproduc-
      van alle materiële en immateriële schade die hij heeft                 ten ( 1) nietig te verklaren voorzover overgangsmaatrege-
      geleden als gevolg van zijn blootstelling aan asbest tijdens           len in de zin van artikel 32, lid 1, van de verordening
      de uitoefening van zijn werkzaamheden in het Paleis van                slechts worden toegestaan voor een periode van maximaal
      Justitie van het Gerecht van eerste aanleg en van het Hof              vier jaar vanaf 1 november 2002;
      van Justitie van de Europese Gemeenschappen, een bedrag
      te betalen dat voorlopig is begroot op 350 000 EUR;              —     verweerders te verwijzen in de kosten.
—     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Het beroep is gericht tegen de termijn gedurende welke
                                                                       artikel 32 van de betwiste verordening overgangsregelingen
Verzoeker, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op tegen           toelaat voor lidstaten waar een veilig systeem van verwerking
de weigering van deze instelling om hem de schade te                   van keukenafval en voedselresten bestaat.
vergoeden die hij ten gevolge van zijn beroepsziekte heeft
geleden; deze ziekte is reeds erkend bij een besluit van het tot
aanstelling bevoegd gezag van 31 mei 2001 op grond van
artikel 73 van het Statuut en verzoeker heeft hiervoor een             1.    Door het stellen van de termijn hebben het Parlement en
vergoeding gekregen.                                                         de Raad hun discretionaire bevoegdheid overschreden; de
                                                                             maatregel is in strijd met het subsidiariteitsbeginsel
                                                                             (artikel 5, lid 2, EG) en met het evenredigheidsbeginsel
                                                                             (artikel 5, lid 3, EG).
De door verzoeker tot staving van dit beroep aangevoerde
middelen zijn ongeveer identiek aan die in zaak T-255/02, H/                 Binnen het communautaire gezondheidsrecht hebben de
Hof van Justitie (PB 2002, C 274, blz. 26).                                  organen geen ruime politieke discretionaire bevoegdheid,
                                                                             maar moeten de beslissingen op wetenschappelijke in-
                                                                             zichten berusten. Er zijn geen wetenschappelijke inzich-
                                                                             ten waaruit volgt dat de verwerking van voedselresten


title: Zaak T-213/03: Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door F. Contesso tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.8.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 200/29
Als gevolg van deze inbreuken stelt verzoekster verlies te                Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door SIGLA S.A. tegen
hebben geleden. Dit verlies bestaat in de eerste plaats in de             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
door First Choice gemaakte winst, die in haar door een accoun-                                          (BHIM)
tant gecontroleerde boekhouding is opgevoerd en ten goede zou
zijn gekomen aan verzoekster indien de overname niet door de                                       (Zaak T-215/03)
Commissie was verboden. In de tweede plaats stelt verzoekster
het wegvallen van kostenbesparingen door synergie-effecten die
als gevolg van de fusie zouden zijn verkregen, en in de derde                                      (2003/C 200/53)
plaats, de kosten van het mislukte bod op First Choice die als
gevolg van de beschikking van de Commissie onnodig waren                                          (Procestaal: Spaans)
gemaakt.
(1) 2000/276/EG: Beschikking van de Commissie van 22 september            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    1999 waarbij een concentratie met de gemeenschappelijke markt en      schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Bureau voor
    de EER-Overeenkomst onverenigbaar wordt verklaard (Zaak nr. IV/       harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door
    M.1524 — Airtours/First Choice) (Kennisgeving geschied onder          SIGLA S.A., gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door
    nummer C(1999) 3022) (PB 2000, L 93, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december             E. Armijo Chávarri, advocaat.
    1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen
    (rectificatie in PB 1990, L 257, blz. 13).                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(3) Arrest van het Gerecht van 6 juni 2002, Airtours/Commissie,
    T-342/99, Jurispr. blz. II-2585.
                                                                          —     de beslissing van het BHIM (derde kamer van beroep) van
                                                                                1 april 2003 in zaak R 1127/2000-3 te vernietigen
                                                                                wegens schending van artikel 8, lid 5, van verordening
                                                                                nr. 40/94;
Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door F. Contesso tegen                  —     subsidiair, de bestreden beslissing te vernietigen wegens
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                               schending van de rechten van de verdediging van SIGLA
                                                                                S.A. en van het beginsel dat ten grondslag ligt aan
                            (Zaak T-213/03)                                     artikel 74 van verordening nr. 40/94;
                            (2003/C 200/52)                               —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
                             (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 13 juni 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                             Aanvrager van het gemeen-        ELLENI HOLDING BV
F. Contesso, wonende te Parijs, vertegenwoordigd door                     schapsmerk:
S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Betrokken      gemeenschaps-     Woordmerk „VIPS” — Aanvraag
—      nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van          merk:                            nr. 459.875 voor waren en
       het definitieve beoordelingsrapport over de periode van                                             diensten van de klassen 9, 35
       1 juli 1999 tot 30 juni 2001;                                                                       en 42, en later alleen voor dien-
                                                                                sten van klasse 42 (computer-
—      de Commissie te veroordelen om aan verzoeker een
                                                                                programma's voor hotel-, res-
       symbolische euro te betalen ter vergoeding van de geleden
                                                                                taurant- en cafédiensten)
       morele schade;
—      verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                          Houder van het oppositie-        Verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                        merk of -teken in de oppo-
                                                                          sitieprocedure:
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan: schending van
de voorafgaande verplichting van de beoordelaar om de hiërar-
chieke meerderen van de beoordeelde te raadplegen alvorens
het beoordelingsrapport op te stellen; schending van de
verplichting van de beoordelaar om hen iedere bladzijde te                Oppositiemerk of -teken:         Het Spaanse woordmerk „VIPS”
laten paraferen en het definitieve beoordelingsrapport te onder-                                           (inschrijvingsnummer 551.436)
tekenen, en schending van de motiveringsplicht doordat de                                                  voor waren van klasse 42 (ver-
beoordelaar in beroep niet de redenen heeft aangegeven                                                     strekken van voedsel en drank,
waarom hij geen rekening heeft gehouden met de adviezen                                                    ook in restaurants, zelfbedie-
van de geraadpleegde hiërarchieke meerderen.                                                               ningsgelegenheden,       kantines,
                                                                                bars en cafetaria's, en hoteldien-
                                                                                sten)


title: Zaak T-425/05: Beroep ingesteld op  5 december 2005  — Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/37

         Beroep ingesteld op 5 december 2005 — Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-425/05)
   (2006/C 48/73)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekster: Mediocurso Estabelecimento de Ensino Particular, SA (Lissabon, Portugal) [vertegenwoordiger(s): Carlos Botelho Moniz en Eduardo Maia Cadete, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster
   Verzoekster verzoekt het Gerecht

               —

               de voeging met de onderhavige stukken te gelasten van de administratieve procedure betreffende dossier FSE 890588/P1, die in het bezit zijn van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de diensten van het DAFSE — Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu, het Ministério para a Qualificação e o Emprego da República Portuguesa, gevestigd Av. Almirante Reis, n.o 72, 3.o, P-1100 Lisboa, Portugal;

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 13 september 2005 betreffende de verlaging van het bedrag van de bijstand van het Europees Sociaal Fonds aan de onderneming Mediocurso — Estabelecimento de Ensino particular, Lda. overeenkomstig beschikking C (89) 0570 van de Commissie van 22 maart 1989 in het kader van project nr. 890588 P1, referentie C (2005) 3557;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een commerciële onderneming die volgens haar statuten tot doel heeft de verstrekking van cursussen voor beroepsopleiding en specialisatie op technisch gebied en de verwezenlijking van projecten, onderzoeken en adviesverstrekking op het economisch, fiscaal, boekhoudkundig en administratief gebied en inzake bedrijfsbeheer. In 1988 diende zij bij het Europees Sociaal Fonds via het Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu diverse verzoeken om bijstand in voor beroepsopleidingen gedurende het jaar 1989, waaronder het verzoek om bijstand waarop het litigieuze dossier 890588 P1 betrekking heeft. Dit laatste verzoek om bijstand is goedgekeurd en de betrokken beroepsopleidingen hebben plaatsgevonden, waarop verzoekster om betaling van het saldo heeft verzocht.
   Verzoekster komt op tegen de beschikking die de Commissie heeft gegeven naar aanleiding van het verzoek om betaling van het saldo en een reeks andere procedureformaliteiten.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie een aantal fundamentele vormvereisten miskend en de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd.
   Verzoekster beroept zich voorts op schending van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel op grond dat de bestreden beschikking in voor verzoekster ongunstige zin in strijd is met een eerdere handeling waarbij de feitelijke en boekhoudkundige juistheid was bevestigd van de door verzoekster in het verzoek om betaling van het saldo vermelde gegevens. Tot slot beroept zij zich op kennelijk onjuiste beoordeling van de door Mediocurso ter rechtvaardiging van haar uitgaven overgelegde documenten en op schending van het evenredigheidsbeginsel wat de voor de litigieuze vermindering van de bijstand aangevoerde feiten en rechtsgrondslag betreft.


title: Zaak T-39/03: Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door DaimlerChrysler AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 101/38              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         26.4.2003
Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het non-            van de materiële schade die hij zijns inziens over de periode
discriminatiebeginsel doordat de bestreden besluiten de vak-          van 1 juli tot en met 31 december 2001 heeft geleden, heeft
bondsorganisatie waarvan verzoeker voorzitter is, ieder ma-           hij het onderhavige beroep ingesteld. Ter ondersteuning van
terieel en ander middel hebben ontnomen, zonder rekening te           zijn vorderingen stelt hij schending van bovengenoemd artikel
houden met de representativiteit ervan.                               van het Statuut.
Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door José Pedro                  Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door DaimlerChrys-
Pessoa e Costa tegen Commissie van de Europese Ge-                    ler AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                         meenschappen                                      interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-36/03)                                                         (Zaak T-39/03)
                        (2003/C 101/69)                                                        (2003/C 101/70)
                        (Procestaal: Frans)                           (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                      Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 januari 2003 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door José Pedro                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Pessoa e Costa, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door             schappen is op 7 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
gekozen hebbende te Luxemburg.                                        tekeningen en modellen) door DaimlerChrysler AG, te Stuttgart
                                                                      (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Trimborn, advocaat.
                                                                      Andere partij voor de kamer van beroep: AXON Leasing
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     GmbH, te Grasbrunn (Duitsland).
—     vast te stellen dat de Commissie een dienstfout heeft
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      begaan door verzoeker niet bij de eerste vacature te
      herplaatsen in een ambt in de rang A 5 waarvoor hij de
      vereiste geschiktheid bezit;                                    —     de beslissing van de vierde kamer van beroep van
                                                                            4 november 2002 in beroepsprocedure R 329/2001-4 te
                                                                            vernietigen en het beroep te verwerpen;
—     de Commissie ertoe te veroordelen, verzoekers loopbaan
      te herstellen en hem met name de bezoldiging te betalen
      waarop hij recht heeft voor de periode van 1 augustus tot       —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
      en met 31 december 2001, vermeerderd met moratoire
      interessen op de voet van 5,25 % per jaar;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Aanvrager van het ge-          verzoekster
                                                                      meenschapsmerk:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Betrokken         gemeen-      woordmerk „AXOR” voor waren
                                                                      schapsmerk:                    en diensten van de klassen 12 en
Verzoeker, ambtenaar met verlof om redenen van persoonlijke                                          37 [automobielen en hun onder-
aard tot en met 30 juni 2001 bij de Commissie, heeft                                                 delen (voorzover begrepen in
overeenkomstig artikel 40, lid 4, sub d, van het Statuut van de                                      klasse 12) en onderhoud en re-
ambtenaren van de Europese Gemeenschappen om herplaat-                                               paratie van motorvoertuigen] —
sing verzocht. Op 30 mei 2002 heeft hij bij verweerster een                                          aanvraagnr. 1111061
klacht ingediend waarin hij stelt dat deze hem niet bij de eerste
vacature heeft herplaatst in een met zijn rang overeenkomend          Houder van het oppo-           AXON Leasing GmbH
ambt waarvoor hij de vereiste geschiktheid bezit. Omdat deze          sitiemerk of -teken in de
klacht ten dele is afgewezen met betrekking tot de vergoeding         oppositieprocedure:
 ---pagebreak--- 26.4.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 101/39
Oppositiemerk of -te-           Duits woord- en beeldmerk                  Middelen en voornaamste argumenten
ken:                            „AXON” voor waren en diensten
                                van de klassen 10, 12, 35 en 36            Aanvrager van het ge-        verzoeker
                                                                           meenschapsmerk:
Beslissing oppositieafde-       afwijzing van de oppositie
ling:                                                                      Betrokken         gemeen-    beeldmerk „Julián Murúa Entrena”
                                                                           schapsmerk:                  — aanvraagnr. 62.588 voor wa-
Beslissing kamer van be-        vernietiging van de beslissing van                                      ren van klasse 33 (wijnen)
roep:                           de oppositieafdeling en terug-
                                wijzing van de zaak naar de oppo-          Houder van het oppo-         Bodegas Murúa S.A.
                                sitieafdeling                              sitiemerk of -teken in de
                                                                           oppositieprocedure:
Middelen:                       —     er is geen overeenstemming
                                      tussen de betrokken tekens           Oppositiemerk of -te-        Spaans merk „MURUA” en inter-
                                      in de zin van artikel 8, lid 1,      ken:                         nationale              inschrijving
                                      sub b, van verordening (EG)                                       nr. 482.779 voor Duitsland,
                                      nr. 40/94 ( 1);                                                   Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland
                                                                                en de Benelux voor de waren van
                                —     er is geen verwarringsgevaar.                                     klasse 33
                                                                           Beslissing oppositieafde-    toewijzing van de oppositie
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993           ling:
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                           Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
                                                                           roep:
                                                                           Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,
                                                                                lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar)
Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Julián Murúa
Entrena tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                      interne markt (BHIM)
                           (Zaak T-40/03)                                  Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door La Maison de
                                                                           l’Europe Avignon-Méditerranée tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                          (2003/C 101/71)
                                                                                (Zaak T-43/03)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (2003/C 101/72)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door Julián Murúa Entrena, wonende te El Ciego, Álava
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Temiño Ceniceros, ad-                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vocaat.                                                                    schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Maison
                                                                           de l’Europe Avignon-Méditerranée, gevestigd te Avignon
                                                                           (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Martineau, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      te vernietigen de bestreden administratieve beslissing              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       waarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 62.588 voor
       klasse 33 werd afgewezen;                                           —     verweerster te veroordelen tot betaling van het bedrag
                                                                                van 100 000 EUR, ter vergoeding van de schade die La
—      elke partij te verwijzen in de eigen kosten en in de helft                Maison de l’Europe Avignon-Méditerranée heeft geleden
       van de gemeenschappelijke kosten.                                         doordat de vertegenwoordiger van de Commissie te


title: Zaak C-669/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Société ED et F Man Alcohols/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Société ED et F Man Alcohols/Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)
   (Zaak C-669/11)
   2012/C 89/08
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société ED et F Man Alcohols

      Verwerende partij: Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l'horticulture (VINIFLHOR)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de door artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 (1) voor het geval van overschrijding van de uitvoertermijn door de koper voorgeschreven verbeurte van de door de koper bij de interventiebureaus waar de gekochte alcohol is opgeslagen gestelde honoreringszekerheid, ten bedrage van 12,08 ECU per hectoliter niet binnen de vastgestelde termijn uitgevoerde alcohol, en de door artikel 91, lid 12 van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000 (2) voor het geval van overschrijding van de termijn voor uitvoer van de toegewezen alcohol voorgeschreven verbeurte van de ter waarborging van de uitvoer gestelde zekerheid, ten bedrage van 15 % in ieder geval en 0,33 % van het overblijvende bedrag per dag dat de uitvoertermijn wordt overschreden, administratieve sancties of maatregelen van een andere aard?

               2)

               Kan de loutere niet-naleving door een marktdeelnemer van de termijn voor de uitvoer van alcohol uit wijnbouwproducten, die in het bezit is van de interventiebureaus en die de Commissie haar heeft toegewezen via een openbare inschrijving, worden aangemerkt als een tekortkoming waardoor de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen of de door de Europese Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld in de zin van artikel 1 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3)?

               3)

               Aangaande de eventuele samenloop van de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 met de sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995:

                           —

                           Indien de in 2) gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord: geldt het stelsel van verbeurte van de zekerheid bij overschrijding van de uitvoertermijn van sectoriële verordening van 22 februari 1995 van de Commissie, met uitsluiting van elk ander Unierechtelijk stelsel van maatregelen of administratieve sancties? Zo niet, is het stelsel van maatregelen of administratieve sancties van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 van uitsluitende toepassing? Of moeten de bepalingen van de verordening van 22 februari 1995 en die van de verordening van 18 december 1995 tezamen worden toegepast om te bepalen welke maatregelen en sancties ten uitvoer moeten worden gelegd, en zo ja, hoe dient dit te gebeuren?

                           —

                           Indien de in 2) gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord: verbieden de bepalingen van de algemene verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 de toepassing van de in artikel 5, lid 5 van sectoriële verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 voorgeschreven verbeurte van de zekerheid, op grond dat de algemene verordening van 18 december 1995, door de invoering van een voorwaarde die is gebaseerd op het bestaan van door de Gemeenschappen geleden financiële schade, zich ertegen verzet dat een door een eerdere of latere sectoriële landbouwverordening voorgeschreven maatregel of sanctie bij ontbreken van dergelijke schade wordt toegepast?

               4)

               Gesteld dat, gelet op de antwoorden op de vorige vragen, de verbeurte van de zekerheid een sanctie is die moet worden toegepast bij overschrijding van de uitvoertermijn door de koper, moet dan met terugwerkende kracht, en zo ja, volgens welke regels, bij de berekening van de omvang van de inhouding van de zekerheid wegens niet-naleving van de voor de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG bij de gewijzigde verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 vastgestelde uitvoertermijn, toepassing worden gegeven aan artikel 91, lid 12, van verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000, gelet op de omstandigheid dat enerzijds laatstbedoelde verordening niet uitdrukkelijk de wijziging of de intrekking met zich heeft gebracht van artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95, die de toewijzingen nrs. 170/94 EG en 171/94 EG specifiek regelt, maar enkel die van verordening (EG) nr. 377/93 van de Commissie van 12 februari 1993 (4) tot vaststelling van het gemeenrechtelijk regime voor de afzet van bij distillatie verkregen alcohol die in het bezit is van interventiebureaus en waarbij voor de nadere vrijgaveregels voor de door de kopers gestelde honoreringszekerheden werd verwezen naar verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 (5), waarvan artikel 5 van verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 uitdrukkelijk afwijkt, en dat anderzijds verordening (EG) nr. 1623/2000 is vastgesteld na de in 1999 goedgekeurde hervorming van de gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, dat zij het stelsel van de toekenning en het regime van de in dit kader gestelde zekerheden aanzienlijk wijzigde, zowel wat het voorwerp en het bedrag ervan als de nadere regels inzake de verbeurte en de vrijgave ervan betreft, en dat zij Brazilië schrapt van de lijst van derde landen waarnaar de uitvoer van toegewezen alcohol met het oog op een uitsluitend gebruik in de brandstofsector is toegestaan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 360/95 van de Commissie van 22 februari 1995 tot opening van gewone openbare inschrijvingen voor de verkoop, met het oog op uitvoer, van alcohol uit wijnbouwproducten die in het bezit is van de interventiebureaus (PB L 41, blz. 14).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1623/2000 van de Commissie van 25 juli 2000 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de marktmechanismen als bedoeld in verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 194, blz. 45).

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 377/93 van de Commissie van 12 februari 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de afzet van alcohol die is verkregen bij distillatie als bedoeld in de artikelen 35, 36 en 39 van verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad en die in het bezit is van de interventiebureaus (PB L 43, blz. 6).

      (5)  Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouwproducten (PB L 205, blz. 5).


title: Arrest van het Hof van 24 november 2014 in zaak E-27/13 — Sævar Jón Gunnarsson tegen Landsbankinn hf. (Indexering van leningen — Richtlijn 87/102/EEG — Overeenkomsten voor consumentenkrediet — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Dwingende voorwaarden)

text:
               4.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 24 november 2014
   in zaak E-27/13
   Sævar Jón Gunnarsson tegen Landsbankinn hf.
   (Indexering van leningen — Richtlijn 87/102/EEG — Overeenkomsten voor consumentenkrediet — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Dwingende voorwaarden)
   (2015/C 183/08)
   In zaak E-27/13, Sævar Jón Gunnarsson tegen Landsbankinn hf. — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik), betreffende de uitlegging van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 inzake het consumentenkrediet en Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 24 november 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Wanneer een kredietovereenkomst is gekoppeld aan een consumentenprijsindex, is het niet verenigbaar met Richtlijn 87/102/EEG om de totale kosten van het krediet en het jaarlijkse kostenpercentage te berekenen op basis van een inflatie van 0 % wanneer het bij het aangaan van de lening bekende inflatiepercentage niet 0 % was. Het is aan de nationale rechter om, rekening houdend met alle omstandigheden van de zaak, de rechtsgevolgen van en de rechtsmiddelen tegen dergelijke onjuiste informatie te beoordelen, op voorwaarde dat het beschermingsniveau waarin Richtlijn 87/102/EEG voorziet, zoals uitgelegd door het Hof, niet in gevaar wordt gebracht.
               Ingeval de verwijzende rechter de contractuele bedingen over de indexering van periodieke terugbetalingen van de betrokken consumentenlening niet als dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in de zin van artikel 1, lid 2, van Richtlijn 93/13/EEG beschouwt, luiden de antwoorden van de volgende vragen als volgt.

               2.

               Richtlijn 93/13/EEG verbiedt niet in het algemeen contractuele bedingen over de indexering van leningen in contracten tussen een verkoper en een consument. Het is aan de verwijzende rechter om te beoordelen of het betrokken beding oneerlijk is. Bij die beoordeling moet rekening worden gehouden met de uitlegging van het Hof van het begrip „oneerlijk beding”.

               3.

               Richtlijn 93/13/EEG beperkt niet de handelingsvrijheid van een EER-staat om in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen de factoren vast te leggen die wijzigingen van een vooraf vastgestelde index teweegbrengen, zoals de IJslandse consumentenprijsindex, en de methoden om die wijzigingen te meten, op voorwaarde dat die expliciet in het contract zijn beschreven.

               4.

               Het is aan de bevoegde nationale rechter om vast te stellen of over een beding afzonderlijk is onderhandeld in de zin van artikel 3 van Richtlijn 93/13/EEG.

               5.

               Het is aan de bevoegde nationale rechter om vast te stellen of een contractueel beding over de indexering van periodieke terugbetalingen van een lening moet worden geacht expliciet en duidelijk aan de consument te zijn beschreven. Bij deze beoordeling moet rekening worden gehouden met de precieze bewoordingen van de betrokken contractuele bedingen en alle andere relevante omstandigheden, waaronder de omstandigheden bedoeld onder a) en b) van de vierde door de nationale rechter gestelde vraag, en de nationale wetgeving inzake prijsindexering.

               6.

               Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 93/13/EEG moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een nationale rechter van oordeel is dat een bepaald beding oneerlijk is in de zin van Richtlijn 93/13/EEG, die rechter ervoor moet zorgen dat dat beding niet bindend is voor de consument, op voorwaarde dat het contract kan blijven bestaan zonder het oneerlijke beding, voor zover in overeenstemming met het nationale recht de continuïteit van het contract juridisch mogelijk is.