title: Zaak T-529/13: Beroep ingesteld op 27 september 2013 — Izsák en Dabis/Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/21

         Beroep ingesteld op 27 september 2013 — Izsák en Dabis/Commissie
   (Zaak T-529/13)
   2014/C 24/38
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partijen: Balázs-Árpád Izsák (Marosvásárhely, Roemenië) en Attila Dabis (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: J. Tordáné Petneházy, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 4975 definitief van de Europese Commissie van 25 juli 2013 houdende afwijzing van het verzoek om registratie van het Europese burgerinitiatief „Cohesion policy for the equality of the regions and sustainability of the regional cultures” nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verplichten dat initiatief te registreren en alle andere wettelijk vereiste maatregelen te treffen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen de volgende middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 4, lid 2, van verordening (EU) nr. 211/2011 (1)

                           —

                           Met hun eerste middel betogen de verzoekende partijen dat het door hen voorgestelde burgerinitiatief aan alle voorwaarden voor registratie voldoet. Zij stellen voorts dat de bewering van de Commissie dat dat initiatief kennelijk buiten het kader van haar bevoegdheden valt om een voorstel voor een rechtshandeling van de Unie ter uitvoering van de Verdragen in te dienen, ongegrond is. Volgens de verzoekende partijen valt het voorgestelde initiatief binnen het bevoegdheidsgebied als bedoeld in artikel 4, lid 2, sub c, VWEU (economische, sociale en territoriale samenhang).

               2)

               Schending van artikel 174, derde alinea, VWEU

                           —

                           Met hun tweede middel betogen de verzoekende partijen dat de in artikel 174, derde alinea, VWEU opgenomen lijst van handicaps op grond waarvan verplicht bijzondere aandacht aan een regio dient te worden besteed, anders dan de Commissie stelt, niet exhaustief, maar indicatief is.

               3)

               Schending van artikel 174 VWEU en verordening (EG) nr. 1059/2003 (2)

                           —

                           De verzoekende partijen zijn verder van mening dat regio’s die bijzondere nationale, linguïstische en culturele omstandigheden kennen, hoe dan ook behoren tot de categorie van de in artikel 174 VWEU bedoelde regio’s waarop het cohesiebeleid van de Unie van toepassing is, aangezien de cultuur uit hoofde van het afgeleide Unierecht een belangrijke factor is in de territoriale, sociale en economische samenhang. Dat wordt volgens hen bevestigd door artikel 3, lid 5, en punt 10 van de considerans van verordening nr. 1059/2003.

               4)

               Schending van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 211/2011 en artikel 167 VWEU

                           —

                           De verzoekende partijen betogen dat de initiatiefnemers, anders dan de Commissie stelt, niet hoeven aan te geven wat de rechtsgrondslag is voor het wetgevingsinitiatief, maar overeenkomstig artikel 4, lid 1, van verordening nr. 211/2011 de bepalingen van de Verdragen dienen te vermelden die volgens hen relevant zijn voor de voorgestelde maatregelen. Bovendien draagt de Unie volgens artikel 167 VWEU bij tot de ontplooiing van de culturen van de lidstaten onder eerbiediging van de nationale en regionale verscheidenheid daarvan.

               5)

               Schending van artikel 19, lid 1, VWEU

                           —

                           De verzoekende partijen menen dat de Commissie in het bestreden besluit ten onrechte het standpunt inneemt dat de instellingen van de Unie weliswaar verplicht zijn de culturele en linguïstische diversiteit te eerbiedigen en minderheden niet mogen discrimineren, maar dat die bepalingen niet de rechtsgrondslag kunnen vormen voor enig optreden door die instellingen. Zij stellen in het bijzonder dat dat standpunt in strijd is met artikel 19, lid 1, VWEU.

               6)

               Schending van artikel 174, tweede alinea, VWEU

                           —

                           Volgens de verzoekende partijen vat de Commissie het voorgestelde initiatief onjuist op voor zover zij stelt dat de verbetering van de situatie van nationale minderheden niet kan worden geacht ertoe bij te dragen dat de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van bepaalde regio’s kleiner worden, zoals artikel 174, tweede alinea, VWEU verlangt. De verzoekende partijen betogen dat de initiatiefnemers niet hebben voorgesteld de situatie van de nationale minderheden te verbeteren, maar ervoor te zorgen dat het cohesiebeleid van de Unie niet kan worden gebruikt om de nationale, linguïstische en culturele kenmerken van die regio’s weg te nemen of af te zwakken, en dat de economische maatregelen en doelstellingen van de Unie geen instrumenten — zij het ook indirect — kunnen worden voor het voeren van een beleid dat tegen de minderheden is gericht.

      (1)  Verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (PB L 65, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de opstelling van een gemeenschappelijke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS) (PB L 154, blz. 1).


title: Zaak C-315/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 29 juni 2012 — Metro Cash & Carry Danmark ApS/Skatteministeriet

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 29 juni 2012 — Metro Cash & Carry Danmark ApS/Skatteministeriet
   (Zaak C-315/12)
   2012/C 258/20
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Metro Cash & Carry Danmark ApS

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten richtlijn 92/12 (1) en verordening nr. 3649/92 (2) aldus worden uitgelegd dat een handelaar in een lidstaat die in omstandigheden als in het hoofdgeding accijnsproducten verkoopt die in die lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen en op de plaats van bedrijfsuitoefening van de verkoper aan een in een andere lidstaat gevestigde koper worden geleverd zonder dat de verkoper bij het vervoer helpt of voor vervoer zorgt, moet controleren (i) of de accijnsproducten worden aangekocht met het oog op invoer in deze tweede lidstaat en (ii) of die invoer plaatsvindt voor de eigen behoefte dan wel voor commerciële doeleinden?

               2)

               Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet de handelaar dan op het tijdstip van de verkoop van accijnsproducten in omstandigheden als in het hoofdgeding, wanneer hij deze controle uitvoert, gebruik maken van vermoedens betreffende het voornemen dat de koper met betrekking tot de aangekochte producten heeft?

               3)

               Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten richtlijn 92/12 en verordening nr. 3649/92 dan aldus worden uitgelegd dat een verkoper als bedoeld in de eerste vraag in omstandigheden als in het hoofdgeding moet weigeren de accijnsgoederen aan de koper te verkopen indien de koper exemplaar 1 van het vereenvoudigde geleidedocument bedoeld in artikel 4 van deze verordening niet overlegt wanneer de accijnsproducten worden aangekocht voor commerciële doeleinden in de woonstaat van de koper? Deze vraag vereist ook een antwoord ingeval gebruik moet worden gemaakt van de in de tweede vraag bedoelde vermoedens.

               4)

               Brengt de inwerkingtreding van richtlijn 2008/118 (3) en de intrekking van richtlijn 92/12 wijziging in de rechtssituatie wat de gevolgen van richtlijn 92/12 voor het antwoord op de eerste, de tweede en derde vraag betreft?

               5)

               Moet de uitdrukking „door particulieren voor eigen behoefte verkregen […] producten” in de zin van artikel 8 van richtlijn 92/12 en artikel 32, lid 1, van richtlijn 2008/118 aldus worden uitgelegd dat zij betrekking hebben op de aankopen van accijnsproducten in omstandigheden als in het hoofdgeding? Wanneer deze vraag ontkennend wordt beantwoord, vallen de aankopen dan onder artikel 7 van richtlijn 92/12 respectievelijk artikel 33 van richtlijn 2008/118?

      (1)  Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 3649/92 van de Commissie van 17 december 1992 betreffende een vereenvoudigd geleidedocument voor het intracommunautaire verkeer van accijnsproducten die in de lidstaat van verzending tot verbruik zijn uitgeslagen (PB L 369, blz. 17).

      (3)  Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB L 9, blz. 12).


title: Zaak C-80/00: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 10 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Italian Leather S.p.A. en WECO Polstermöbel GmbH & Co.

text:
C 149/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
Door de belastingplichtigen schatkistpapier met een omloop-          Verzoek van het Amtsgericht Heidelberg van 3 maart
tijd van vijf of tien jaar uit te reiken, is de Italiaanse Staat     2000 om een prejudiciële beslissing in de handels-
duidelijk verder gegaan dan de haar in artikel 18, lid 4, van de               registerzaak Firma HSB-Wohnbau GmbH
Zesde richtlijn ingeruimde bevoegdheid, op grond waarvan
het bedrag van de aftrek dat het bedrag van de verschuldigde
belasting overschrijdt, enkel naar de volgende periode mag                                    (Zaak C-86/00)
worden overgebracht. Een overbrenging naar latere periodes is
in strijd met de duidelijke bewoordingen van artikel 18, lid 4,                              (2000/C 149/38)
doet af aan het nuttig effect daarvan en doet ernstige afbreuk
aan het fundamentele beginsel van het gemeenschappelijk
BTW-stelsel, dat het recht op teruggaaf onmiddellijk kan             Het Amtsgericht Heidelberg heeft bij beschikking van 3 maart
worden uitgeoefend.                                                  2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart
                                                                     2000, in Firma HSB-Wohnbau GmbH, het Hof van Justitie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(1) PB L 145, van 13.06.1997, blz. 1.                                beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     A. Heeft een rechtsgeldig naar Duits recht opgerichte en in
                                                                         het Duitse register ingeschreven vennootschap, wier enige
                                                                         aandeelhoudster een Spaanse onderneming is, ingevolge
                                                                         artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG)
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 10 februari 2000                   en artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) het recht
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Italian              om met behoud van haar identiteit haar zetel naar Spanje
    Leather S.p.A. en WECO Polstermöbel GmbH & Co.                       te verplaatsen?
                         (Zaak C-80/00)                              B. Staan artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43
                                                                         EG) en artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) in de
                        (2000/C 149/37)                                  weg aan een regeling die verbiedt dat een rechtsgeldig
                                                                         naar Duits recht opgerichte en in het Duitse register
Het Bundesgerichtshof verzoekt bij beschikking van 10 februa-            ingeschreven vennootschap, wier enige aandeelhoudster
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               een Spaanse onderneming is, met behoud van haar identi-
7 maart 2000, in het geding tussen Italian Leather S.p.A. en             teit haar zetel naar Spanje verplaatst?
WECO Polstermöbel Gmbh & Co., betreffende de uitlegging
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 (Executieverdrag) betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken (PB 1972, L 299, blz. 32), om een prejudiciële
beslissing over de volgende vragen:
1. Kunnen beslissingen in de zin van artikel 27, sub 3,
     Executieverdrag onverenigbaar zijn, wanneer zij slechts         Verzoek van Ufficio del Giudice di Pace di Genova van
     van elkaar afwijken wat de bijzondere voorwaarden betreft       28 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het
     waaronder een bepaalde zelfstandige voorlopige maatregel          geding tussen Roberto Nicoli en Società Eridania SpA
     (in de zin van artikel 24 Executieverdrag) kan worden
     genomen?
                                                                                (Zaak C-87/00)
2. Mag en moet de rechter van de staat van tenuitvoerlegging
     die overeenkomstig artikel 34, eerste alinea, en 31, eerste                             (2000/C 149/39)
     alinea, Executieverdrag een buitenlandse beslissing waarbij
     de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd,
     bepaalde handelingen worden verboden, uitvoerbaar ver-          Ufficio del Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van
     klaren en daarbij tegelijk de maatregelen gelasten, die         28 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
     volgens het recht van de staat van tenuitvoerlegging nodig      Justitie op 7 maart 2000, in het geding tussen Roberto Nicoli
     zijn voor de tenuitvoerlegging van een rechterlijk verbod?      en Società Eridania SpA, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,              de navolgende vragen:
     moeten de maatregelen die voor de uitvoerbaarheid van
     dit verbod in de staat van tenuitvoerlegging nodig zijn,        1) Zijn verordening (EG) nr. 1360/98 (1) van 26 juni 1998
     ook dan worden getroffen, wanneer de te erkennen                    (PB L 155, blz. 1) en verordening nr. 1361/98 (2) van
     beslissing zelf geen vergelijkbare maatregelen naar het             26 juni 1998 (PB L 185, blz. 3) geldig, voorzover zij, door
     recht van de staat waar de beslissing is gegeven, inhoudt           sommige in de suikersector toepasselijke prijzen voor het
     en dit recht helemaal niet voorziet in een rechtstreekse            verkoopseizoen 1998/1999 te laat vast te stellen, in
     uitvoerbaarheid van een soortgelijk rechterlijk verbod?             strijd met het bepaalde in artikel 3, leden 4 en 5, van
                                                                         basisverordening nr. 1785/81 (3) de interventieprijzen
                                                                         waaraan de markt in Italië onderworpen is, te laat bepalen?


title: Beroep, op 8 mei 1995 ingesteld door P. Dethlefs en 38 anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-112/95)

text:
12 . 8 . 95             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/29
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                         van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door B. L. Lay, vertegenwoordigd door R.                   Gemeenschappen door D. G. Gage en D. J. Gage , vertegen
Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van Dawson & Co . te                 woordigd door R. Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van
Londen .                                                                  Dawson & Co . te Londen .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
— vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot               — vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      het verzoek van verzoeker om voor hemzelf en de groep                   waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot
      SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref                     het verzoek van verzoekers om voor henzelf en de groep
      fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,                   SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref
      nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde               fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,
      beschikking nietig te verklaren ;                                       nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde
                                                                              beschikking nietig te verklaren;
— vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde               — vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
                                                                              hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde
      vergoeding voor verzoeker en de groep SLOM 3
                                                                              ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
      producenten wordt voorzien;
                                                                              vergoeding voor verzoekers en de groep SLOM
— verweerders in de kosten te verwijzen .                                     3-producenten wordt voorzien;
Middelen en voornaamste argumenten                                        — verweerders in de kosten te verwijzen .
Verzoeker, een SLOM 3-melkproducent, klaagt erover dat
de gemeenschapsinstellingen voor deze categorie melkpro                  Middelen en voornaamste argumenten
ducenten niet hebben voorzien in een soortgelijke vergoe
dingsregeling als voor SLOM 1 - en 2-producenten bij                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad (').                          met die in zaak T-107/95 .
Ingevolge Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 kunnen produ
centen aan wie overeenkomstig artikel 3 bis een specifieke
referentiehoeveelheid is toegewezen krachtens Verordening
( EEG ) nr. 2055/93 van de Raad ( 2 ), geen aanspraak maken
op vergoeding met betrekking tot de hun toegekende SLOM
3-quota .
                                                                          Beroep, op^ 8 mei 1995 ingesteld door P. Dethlefs en 38
De uitsluiting van de categorie SLOM 3-producenten vormt                  anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
volgens verzoeker een ernstige schending van het gewettigd                             van de Europese Gemeenschappen
vertrouwen, dat voor de periode vanaf het verstrijken van de
niet-leveringsverbintenis tot aan de toekenning van een                                          ( Zaak T-l 12/95 )
SLOM 3-quotum een vergoeding zou worden toegekend .                                                 ( 95/C 208/63 )
Het verzuim om een vergoedingsregeling te treffen is in strijd
met de Gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake eerbie
diging van de eigendom en non-discriminatie tussen gelijk                                      (Procestaai: Duits)
waardige producenten .
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
(') PB nr . L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 .                            schappen is op 8 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
( 2 ) PB nr . L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 8 .
                                                                          de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen door P. Dethlefs en 38 anderen, te Groven
                                                                          ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
                                                                          Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schultze en W.
                                                                          Haneklaus, advocaten te Münster ( Bondsrepubliek Duits
Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door D. G. Gage en D. J.               land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                  Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des Bains 14a .
                    Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-108/95 )                                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                            ( 95/C 208/62 )
                                                                          — verweerders hoofdelijk te veroordelen, aan verzoekers
                        (Procestaai: Engels)                                  ook voor de periode tussen het verstrijken van de
                                                                              acceptatietermijn van twee maanden, bedoeld in arti
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      kel 14 van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 van de Raad
schappen is op 25 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad                      van 22 juli 1993 , en 3 augustus 1994 ( respectievelijk
 ---pagebreak--- Nr. C 208/30         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  12 . 8 . 95
    29 juni 1994 voor drie verzoekers ) rente ad 8 % van het        Middelen en voornaamste argumenten
    bedrag van de hun toegekende vergoeding te betalen,
    met rente ad 8 % vanaf de uitspraak van het arrest;
                                                                    In het kader van het tegen de Europese cementproducenten
                                                                    ingestelde onderzoek ( zaken IV/33.126 en IV/33.322 —
— verweerders in de kosten te verwijzen, waaronder met              Cement) had de Commissie Cementir verzocht, de gegevens
    name de advocatenkosten .                                       te verstrekken betreffende de omzet van grijs cement ( en
                                                                    klinker ) voor de jaren 1992 en 1993 . Ter voldoening aan
                                                                    bovenbedoeld verzoek deelde Cementir de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                  cijfers mee waarin ten onrechte bedragen waren opgenomen
                                                                    betreffende de levering van goederen en diensten die niets
Verzoekers stellen, dat zij de hun door de bevoegde Duitse          uitstaande hadden met de verkopen van grijs cement (en
instantie aangeboden vergoeding hebben aanvaard binnen              klinker ). Cementir ontdekte de vergissing eerst bij bestude
de termijn van twee maanden, bedoeld in artikel 14 van              ring van de beschikking waarmee bovenvermeld onderzoek
Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad inzake het              werd afgesloten ( Beschikking 94/815/EG van de Commis
vergoedingsvoorstel aan bepaalde producenten van melk of            sie (')). Cementir deelde de Commissie mee , dat de gegevens
zuivelprodukten die hun activiteit tijdelijk niet hebben            die zij de Commissie had verstrekt met betrekking tot haar
kunnen uitoefenen . Hun schade is echter niet geheel                omzet, als gevolg van een boekhoudkundige fout te hoog
vergoed , daar de in artikel 12 van deze verordening                waren; bij dezelfde, gelegenheid verstrekte Cementir boven
voorziene moratoire rente ad 8 % van het vergoedingsbe             dien een boekhoudkundige verklaring waarin de ten
drag niet over de gehele periode is betaald waarover                onrechte aan de cementomzet toegevoegde bedragen wer
verzoekers er aanspraak op hadden. De Commissie heeft de            den vermeld en berekend en waaruit derhalve de precieze
gevorderde rentebetaling geweigerd met het argument, dat            cijfers bleken van de omzet die de Commissie in aanmerking
verzoekers hun in 1990 bij het Hof ingestelde schadevor            had moeten nemen voor de berekening van de aan Cementir
dering te laat hebben ingetrokken.                                  opgelegde boete .
Volgens verzoekers kan de betaling van de moratoire rente           Bij brief van 2 maart 1995 van de directeur-generaal van het
niet afhankelijk zijn van het tijdstip van intrekking van het       Directoraat-generaal Mededinging wees de Commissie het
beroep — wat een louter formele handeling is —, aangezien           verzoek om herberekening af. Deze afwijzing vormt het
Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 een dergelijke voorwaarde          voorwerp van het onderhavige beroep .
niet stelt .
                                                                    Cementir betoogt, dat de beschikking op de volgende
                                                                    gronden moet worden nietigverklaard :
                                                                    — In haar beschikking is de Commissie voor de berekening
                                                                         van de aan Cementir opgelegde boete uitgegaan van een
                                                                         onjuiste omzet, omdat daarin bedragen waren opgeno
Beroep, op 10 mei 1995 ingesteld door CEMENTIR                          men die niets uitstaande hebben met de verkopen van
Cementerie del Tirreno SpA tegen Commissie van de                        grijs cement (en klinker ). De verklaringen van de
                Europese Gemeenschappen                                  Commissie in haar brief van 2 maart 1995 , waarin deze
                      ( Zaak T-l 16/95 )                                 onjuistheden in de berekening weliswaar stilzwijgend
                                                                         worden erkend, maar waarmee wordt getracht de
                         ( 95/C 208/64 )                                 relevantie ervan voor de bepaling van de boete en
                                                                         daarmee voor het verzoek om herberekening te betwi
                    (Procestaai: Italiaans)
                                                                         sten , zijn noch gegrond noch ter zake dienend .
                                                                    — De weigering van de Commissie om de hoogte van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                boete aan te passen aan de juiste cijfers betreffende de
schappen is op 10 mei 1995 beroep ingesteld tegen                        omzet — welke cijfers de Commissie overigens niet
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cemen                     bestrijdt — uit zich in een ernstige, ongerechtvaardigde
tir-Cementerie del Tirreno SpA, te Rome, vertegenwoordigd                bestraffing jegens Cementir. De aan haar opgelegde
door Roberti en Tizzano, advocaten te Napels, domicilie                  boete is uiteindelijk berekend aan de hand van objectief
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.                         onjuiste gegevens, waardoor zij onevenredig is, en op een
Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert Ier 51 .                             andere, ongunstiger grondslag dan die welke is gebruikt
                                                                         voor de andere ondernemingen, die enkel hun verkopen
                                                                         van grijs cement hebben meegedeeld . Bijgevolg is het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                     beginsel van gelijke behandeling geschonden .
— de in de brief van de Commissie van 2 maart 1995
    neergelegde afwijzende beschikking nietig te verkla             (') PB nr . L 343 van 30 . 12 . 1994 , blz . 1 .
    ren ;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-776/14: Beroep ingesteld op 24 november 2014 — Red Lemon/BHIM — Lidl Stiftung (ABTRONICX2)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/55

         Beroep ingesteld op 24 november 2014 — Red Lemon/BHIM — Lidl Stiftung (ABTRONICX2)
   (Zaak T-776/14)
   (2015/C 046/71)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Lemon Inc. (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: T. Wieland en S. Müller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „ABTRONICX2” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 5 34  943

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 september 2014 in zaak R 2078/2013-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-570/14: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/35

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG)
   (Zaak T-570/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 354/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 mei 2014 (zaak R 124/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken BIO MIT PFLANZENFLUID AUS EIGENER HERSTELLUNG als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laverana GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Arrest van het Hof van 6 november 2003 in zaak C-243/01 (verzoek van het Tribunale di Ascoli Piceno om een prejudiciële beslissing): Piergiorgio Gambelli e.a. ("Recht van vestiging — Vrĳ verrichten van diensten — Weddenschappen op sportevenementen, verzameld in lidstaat en via internet verzonden naar andere lidstaat — Verbod onder bedreiging met strafsancties — Wettelĳke regeling van lidstaat waarbĳ recht om weddenschappen in te zamelen aan bepaalde organen is voorbehouden")

text:
10.1.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                      C 7/7
      voor misleiding onafhankelijke bescherming verleent die het            (Italië), in de aldaar dienende strafzaak tegen Piergiorgio
      mogelijk maakt de invoer van een goed dat in een andere                Gambelli e.a., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
      lidstaat rechtmatig in de handel is gebracht, te verhinderen.          van de artikelen 43 EG en 49 EG, heeft het Hof, samengesteld
                                                                             als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans
3)    Artikel 307, eerste alinea, EG moet aldus worden uitgelegd dat         en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, D. A. O. Edward
      het een rechter van een lidstaat toestaat, behoudens het door          (rapporteur), R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en S. von
      hem aan de hand van onder meer de gegevens uit dit arrest te           Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl,
      verrichten onderzoek, bepalingen toe te passen van bilaterale          hoofdadministrateur, op 6 november 2003 een arrest gewezen
      verdragen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die       waarvan het dictum luidt als volgt:
      zijn gesloten tussen deze Staat en een derde land en een
      benaming van dit derde land beschermen, ook al blijken deze
                                                                             Een nationale regeling op grond waarvan het onder bedreiging met
      bepalingen in strijd te zijn met het Verdrag, op grond dat het
                                                                             strafsancties verboden is om zonder een door de betrokken lidstaat
      gaat om een verplichting die voortvloeit uit verdragen die zijn
                                                                             verleende concessie of vergunning activiteiten te verrichten op het
      gesloten vóór de datum van toetreding van de betrokken lidstaat
                                                                             gebied van het inzamelen, het aannemen, het registreren en het
      tot de Europese Unie. Totdat met een van de in artikel 307,
                                                                             verzenden van voorgestelde weddenschappen op met name sportevene-
      tweede alinea, EG bedoelde middelen eventuele onverenigbaarhe-
                                                                             menten, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij
      den tussen een vóór die toetreding gesloten verdrag en het EG-
                                                                             verrichten van diensten van respectievelijk de artikelen 43 EG en 49
      Verdrag kunnen worden opgeheven, machtigt de eerste alinea
                                                                             EG. Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of een dergelijke
      van genoemd artikel deze Staat, een dergelijk verdrag te blijven
                                                                             regeling, gelet op de wijze waarop zij in concreto wordt toegepast,
      toepassen voorzover dit verplichtingen omvat waaraan hij
                                                                             daadwerkelijk beantwoordt aan de ter rechtvaardiging ervan aange-
      volkenrechtelijk nog steeds gebonden is.
                                                                             voerde doelstellingen en of de uit die regeling voortvloeiende beperkin-
                                                                             gen, gelet op deze doelstellingen, niet onevenredig zijn.
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                             (1) PB C 245 van 1.9.2001.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      van 6 november 2003
                                                                                van 25 november 2003
in zaak C-243/01 (verzoek van het Tribunale di Ascoli
Piceno om een prejudiciële beslissing): Piergiorgio Gam-
                              belli e.a. (1)                                 in zaak C-278/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(„Recht van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
Weddenschappen op sportevenementen, verzameld in lidstaat                    („Niet-nakoming — Arrest van het Hof waarbij niet-
en via internet verzonden naar andere lidstaat — Verbod                      nakoming wordt vastgesteld — Niet-uitvoering — Ar-
onder bedreiging met strafsancties — Wettelijke regeling                     tikel 228 EG — Geldstraffen — Dwangsom — Kwaliteit
van lidstaat waarbij recht om weddenschappen in te zamelen                              van zwemwater — Richtlijn 76/160/EEG”)
            aan bepaalde organen is voorbehouden”)
                                                                                (2004/C 7/11)
                            (2004/C 7/10)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                             dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-278/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-243/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Ascoli Piceno                  (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betreffende een verzoek


title: Zaak T-428/03: Beroep, op 20 december 2003 ingesteld door Gerhard Keinhorst tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 47/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           21.2.2004
Ten slotte stellen de verzoeksters dat de Commissie grond-               Verzoekster voert aan dat de bestreden beslissing niet degelijk
beginselen van het gemeenschapsrecht heeft geschonden, zoals             gemotiveerd is en in strijd is met het algemeen beginsel van
het beginsel van rechtszekerheid en bescherming van het                  behoorlijk bestuur dat beslissingen met redenen moeten
gewettigd vertrouwen, het beginsel van onafhankelijkheid en              worden omkleed. Verzoekster voert verder een schending aan
het beginsel van deskundigheid van het wetenschappelijk                  van artikel 5 van appendix 2 van het statuut voor de
advies, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke             personeelsleden van Europol1 (1) en een schending van het
behandeling en de beginselen van behoorlijk bestuur. De                  zorgvuldigheidsbeginsel.
verzoeksters betogen tevens dat de Commissie onbevoegd was
en haar bevoegdheden misbruikte.
                                                                         (1) Besluit van de Raad van 3 december 1998 houdende vaststelling
                                                                             van het statuut voor de personeelsleden van Europol (PB C 26 van
                                                                             30.1.1999 blz. 0023-0081).
(1) Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
    inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlij-
    ke stoffen (PB 196 van 16 augustus 1967, blz. 1).
                                                                         Beroep, op 20 december 2003 ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Elisabeth                                               (Zaak T-428/03)
                    Saskia Smit tegen Europol
                                                                                (2004/C 47/69)
                          (Zaak T-423/03)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (2004/C 47/68)
                       (Procestaal: Nederlands)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 20 december 2003 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd
                                                                         door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Luxemburg.
schappen is op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen
Europol door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.                               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 23 de-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                     cember 2002 voorzover verzoeker daarbij geen extra
                                                                               salarisanciënniteit is toegekend en hij derhalve is heringe-
1.    de impliciete afwijzing door Europol van haar bezwaar                    deeld in de rang A 6, salaristrap 1, in plaats van in de
      tegen het besluit van 19 mei 2003 te vernietigen, onder                  rang A 6, salaristrap 3;
      gelijktijdige vernietiging van het besluit van 19 mei 2003;
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 april
2.    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-                2003 voorzover daarbij:
      ding aan verzoekster, waaronder in ieder geval begrepen
      de kosten van dit geding.                                                —     verzoeker bij zijn aanwerving niet is ingedeeld in de
                                                                                rang A 6, salaristrap 3;
                                                                               —     verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door
                                                                                hem sneller tot de rang A 5 en voorkomend geval
Middelen en voornaamste argumenten                                                   tot de rang A 4 te bevorderen;
                                                                               —     de terugwerkende kracht van het herindelingsbesluit,
Met het bestreden besluit is verzoeksters sollicitatie voor de                       wat de geldelijke gevolgen ervan betreft, is beperkt
functie van „asset administrator” bij Europol afgewezen.                             tot 5 oktober 1995;
 ---pagebreak--- 21.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/37
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 4 septem-       Beroep, op 21 december 2003 ingesteld door Iosif Dascalu
      ber 2003, dat verzoeker is meegedeeld op 11 september               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      2003, houdende afwijzing van zijn klacht R/173/03;
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 24 no-                                 (Zaak T-430/03)
      vember 2003, dat verzoeker is meegedeeld op 10 decem-
      ber 2003, houdende afwijzing van zijn klacht R/438/03;
                                                                                (2004/C 47/70)
—     verweerster te veroordelen tot betaling van een schadever-
      goeding, die voorlopig op 125 000 euro is bepaald, voor
      het onwaarschijnlijke geval dat het haar niet mogelijk zou
      zijn verzoekers loopbaan in de rang te herstellen;                                       (Procestaal: Frans)
—     verweerster te verwijzen in alle kosten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 december 2003 beroep tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Iosif Dascalu,
Middelen en voornaamste argumenten                                     wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd door
                                                                       N. Lhoëst, advocaat, wonende te Luxemburg.
Ten vervolge op de arresten van het Hof van Justitie in de
zaken C-389/98 P en C-458/98 P heeft de Commissie de                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
indeling van de ambtenaren die gebruik hadden gemaakt van
de rechtsmiddelen van artikel 91 van het Statuut aan een
nieuw onderzoek onderworpen voor de toepassing van ar-                 —    nietig te verklaren het besluit van het TABG van 23 de-
tikel 31, lid 2, van het Statuut. Daarop heeft de Commissie                 cember 2002 voorzover verzoeker daarbij geen extra
jegens verzoeker het omstreden besluit vastgesteld.                         salarisanciënniteit is toegekend en hij derhalve is heringe-
                                                                            deeld in de rang A 6, salaristrap 1, in plaats van in de
                                                                            rang A 6, salaristrap 3;
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker met betrek-
king tot de salarisanciënniteit schending van de besluiten van         —    het besluit van het TABG van 14 april 2003 nietig te
de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september 1983                            verklaren voorzover daarbij:
inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij
aanwerving, schending van artikel 5, lid 3, van het Statuut en
van het beginsel van gelijke behandeling en ten slotte schending            —     verzoeker bij zijn aanwerving niet is ingedeeld in de
van artikel 25, lid 2, van het Statuut en niet-nakoming van de                    rang A 6, salaristrap 3;
motiveringsplicht.
                                                                            —     verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door
                                                                                hem sneller tot de rang A 5 en A 4 te bevorderen;
Hij stelt verder dat het omstreden besluit het recht op een
normale loopbaan en de artikelen 5, lid 3, en 45 van het
Statuut schendt doordat zijn loopbaan in de rang niet wordt                 —     de terugwerkende kracht van het herindelingsbesluit,
hersteld.                                                                         wat de geldelijke gevolgen ervan betreft, is beperkt
                                                                                tot 5 oktober 1995;
Ten slotte stelt hij schending van artikel 62 van het Statuut          —    verweerster te veroordelen tot betaling van een schadever-
doordat de Commissie de geldelijke gevolgen van het omstre-                 goeding, die voorlopig op 125 000 euro is bepaald, voor
den besluit in de tijd heeft beperkt tot 5 oktober 1995.                    het onwaarschijnlijke geval dat het haar niet mogelijk zou
                                                                            zijn verzoekers loopbaan in de rang te herstellen;
                                                                       —    verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding.


title: Zaak T-273/04: Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Brandt Industries tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/23

         Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Brandt Industries tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-273/04)
   (2004/C 251/42)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Brandt Industries, gevestigd te Reuil-Malmaison (Frankrijk), vertegenwoordigd door Niels Dejean en Christophe Delrieu, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende een steunmaatregel die ten uitvoer werd gelegd door Frankrijk in geval van de overname van ondernemingen in moeilijkheden, nietig te verklaren wegens ontoereikende motivering in de zin van artikel 253 EG en schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) van 22 maart 1999;

               —

               de Commissie in de kosten van het beroep te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking van 16 december 2003 heeft de Commissie vastgesteld dat de maatregel op grond van artikel 44 septies van het Franse algemeen belastingwetboek staatssteun inhield die niet verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt, behoudens de de-minimissteun en de steun die verenigbaar is met de richtlijnen betreffende regionale steun of met de vrijstellingsverordening terzake van kleine en middelgrote ondernemingen. Zij heeft de terugvordering van de door Frankrijk toegekende steun gelast.
   Verzoekster bestrijdt de beschikking van de Commissie. Zij merkt op dat de beschikking moet worden nietig verklaard op grond dat de beschikking niet toereikend is gemotiveerd gelet op de vereisten van artikel 253 EG. De Commissie heeft in de beschikking zelf erkend dat zij niet over specifieke gegevens beschikte met betrekking tot de ondernemingen die van rechtswege de begunstigden waren van de maatregel op grond van artikel 44 septies van het Franse algemeen belastingwetboek.
   Verzoekster merkt op dat de litigieuze beschikking bovendien artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 schendt. De Commissie heeft geen rekening gehouden met het feit dat fiscale steun aan vennootschappen die zijn opgericht ten behoeve van de overname van ondernemingen in moeilijkheden als gevolg heeft gehad dat deze laatste ertoe worden gebracht een hogere prijs voor de activa voor te stellen dan die welke zij zouden hebben geboden indien er van deze steun geen sprake was geweest. Bijgevolg is deze steun geheel of gedeeltelijk, via een verhoging van de prijs voor de overname van deze activa, terechtgekomen bij de crediteuren van de failliete onderneming, zodat de overnemende ondernemingen niet als de daadwerkelijke begunstigden van de totale steun kunnen worden beschouwd. Een teruggave van de door de overnemende ondernemingen ontvangen steun vormt geen maatregel die noodzakelijk is voor het herstel van concurrentieverhoudingen zoals deze voor de toekenning van de steun bestonden, maar brengt deze overnemende ondernemingen daarentegen in een ongunstigere situatie dan die waarin zij zich zouden hebben bevonden wanneer er geen sprake van steun was geweest, zodat de teruggave in strijd is met het mededingings- en het evenredigheidbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22.3.1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88] van het Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-3/03: Beroep, op 7 januari 2003 ingesteld door Everlast World's Boxing Headquarters Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/38               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             8.3.2003
Beroep, op 7 januari 2003 ingesteld door Everlast World’s             Middelen:                       —      er zijn geen absolute wei-
Boxing Headquarters Corporation tegen het Bureau voor                                                        geringsgronden in de zin van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                                                       artikel 7, lid 1, sub c en b,
                       gen en modellen)                                                                      van verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 ( 1);
                          (Zaak T-3/03)                                                               —      het merk heeft voor de be-
                                                                                trokken waren onderschei-
                         (2003/C 55/92)                                                                      dend vermogen op grond
                                                                                van inburgering overeen-
                                                                                komstig artikel 7, lid 3, van
                        (Procestaal: Duits)
                                                                                verordening (EG) nr. 40/94.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
schappen is op 7 januari 2003 beroep ingesteld tegen het                   inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Everlast World’s Boxing Cor-
poration, te New York, vertegenwoordigd door A. Barth,
advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     punten 2 en 3 van het dictum van de beslissing van de
      eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisa-
      tie binnen de interne markt van 30 oktober 2002 (zaak
      R 391/2001-1) te vernietigen;                                   Beroep, op 8 januari 2003 ingesteld door Giorgio Lebedef
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
      verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-4/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 55/93)
Betrokken        gemeen-      woordmerk „Choice of Cham-
schapsmerk:                   pions” — aanvraagnr. 1508498
                                                                                (Procestaal: Frans)
Waren of diensten:            waren van de klassen 18, 25 en
                              28
Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-         onderzoeker
slissing:                                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 8 januari 2003 beroep tegen Commissie van
Beslissing kamer van be-      vernietiging van de beslissing van      de Europese Gemeenschappen ingesteld door Giorgio Lebedef,
roep:                         de onderzoeker voor „leder en           wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd
                              kunstleder en hieruit vervaardigde      door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                              producten voorzover begrepen in         Luxemburg.
                              klasse 18”; „dierenhuiden”, „reis-
                              koffers en koffers; paraplu’s, pa-
                              rasols en wandelstokken”, en
                              „speelgoed; versierselen voor           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                              kerstbomen”; verwerping van het
                              beroep voor „zwepen en zadel-
                              makerswaren”, „kledingstukken,          —      nietig te verklaren het besluit van het TABG van de
                              schoeisel, hoofddeksels” en „spel-             Commissie van de Europese Gemeenschappen van 21 de-
                              len; gymnastiek- en sportartikelen             cember 2001 om de naam van verzoeker niet op de lijst
                              (voor zover begrepen in klas-                  van de meest verdienstelijke ambtenaren te plaatsen en
                              se 28)” en afwijzing van de vorde-             hem voor het bevorderingsjaar 2001 niet tot de rang B 1
                              ring inzake onderscheidend ver-                te bevorderen (besluit na heronderzoek van het dossier
                              mogen door gebruik voor deze                   van verzoeker met betrekking tot het bevorderingsjaar
                              waren.                                         2001);


title: Zaak C-475/01: Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 68/4                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.3.2002
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door                      kenmerken reeds deel uitmaakten van het gebruikelijke
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht                      voorkomen van de tabletten op de markt op het relevante
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                           tijdstip en, zo neen, of dit verschil waarneembaar is en
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak                               onderscheidend vermogen verleent aan de merken;
T-128/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                   —     door niet na te gaan of het specifieke dessin (spikkels en
               tekeningen en modellen) (BHIM)                              vierkante of driehoekige inzetstukken in het midden en
                                                                           op de bovenzijde van het tablet) reeds deel uitmaakte van
                       (Zaak C-473/01 P)                                   het gebruikelijke voorkomen van de tabletten op de
                                                                           markt op het relevante tijdstip en, zo neen, of dit verschil
                                                                           waarneembaar is en onderscheidend vermogen verleent
                         (2002/C 68/08)                                    aan de merken.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 25.
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-128/00
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)         Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door Commissie
(BHIM).                                                              van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-475/01)
—     het arrest te vernietigen voorzover de vordering voor het
      overige werd verworpen.
                                                                                (2002/C 68/09)
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      hogere voorziening.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 6 december 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
Middelen en voornaamste argumenten                                   bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande en E. Traversa,
                                                                     juridisch adviseurs.
Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg een
beoordelingsfout heeft gemaakt in de volgende opzichten:
                                                                     De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
—     door te oordelen dat de vraag of het onderscheidend
      vermogen van het merk op het tijdstip van de indiening
                                                                     —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door voor ouzo
      van de inschrijvingsaanvraag dan wel op het tijdstip van
                                                                           een bijzondere verbruiksbelasting met een lager tarief dan
      de effectieve inschrijving moet worden beoordeeld, niet
                                                                           voor andere alcoholhoudende dranken te handhaven, de
      behoeft te worden beantwoord;
                                                                           krachtens artikel 90, eerste alinea, EG op haar rustende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen;
—     door te oordelen dat het aandachtsniveau van de gemid-
      delde consument ten aanzien van de vorm en de kleuren
      van was-en afwasmiddeltabletten niet hoog is;                  —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
—     door te oordelen dat dient te worden onderzocht of de
      aangevraagde merken de doelgroep in staat stellen de
      betrokken waren te onderscheiden van die van een andere        Middelen en voornaamste argumenten
      commerciële herkomst wanneer zij bij een aankoop een
      keuze zal moeten maken;
                                                                     Wet 2127/93 zet richtlijn 92/83/EEG (1) om in nationaal recht.
—     door te oordelen dat de gemiddelde consument de                Die wet stelt het basistarief van de bijzondere verbruiks-
      afgeschuinde randen, de enigszins afgeronde hoeken of          belasting vast op 293,709 drachme per honderd liter zuivere
      de kartelrand van de tabletten niet kan opvatten als een       alcohol. Artikel 26 van diezelfde wet bepaalt, dat het basistarief
      bijzonder kenmerk van de geclaimde vorm dat geschikt           met 50 % wordt verminderd voor ouzo. Zo bedraagt de
      is om het tablet van andere was- en afwasmiddeltabletten       bijzondere verbruiksbelasting voor dit concrete product slechts
      te onderscheiden, en door niet na te gaan of deze              146,855 drachme per honderd liter zuivere alcohol.
 ---pagebreak--- 16.3.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 68/5
De Commissie concludeert, dat de geest en het doel van                Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
richtlijn 92/83 de lidstaten niet toestaan, maatregelen vast te       la Puglia van 10 oktober 2001 om een prejudiciële
stellen die discriminaties ten nadele van uit andere lidstaten        beslissing in de gedingen tussen Anna Fasciolo e.a. en
ingevoerde, gelijksoortige producten teweegbrengen, en dat            Regione Puglia e.a. en tussen Grazia Berardi e.a. en
het bepaalde in artikel 23, lid 2, van richtlijn 92/83 in elk                    Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a.
geval geen schending van artikel 90 EG kan rechtvaardigen.
                                                                                (Zaken C-10/02 en C-11/02)
Die bepaling van de richtlijn, die de vermindering van het
tarief voor het concrete product niet voorschrijft, maar toe-
staat, schuift de lidstaat de verantwoordelijkheid toe om te
onderzoeken of, op grond van de concrete marktsituatie, die                                     (2002/C 68/11)
gedifferentieerde belasting tot resultaat heeft dat een nationaal
product wordt beschermd en ingevoerde producten worden
gediscrimineerd, in welk geval hij zich van toepassing ervan
moet onthouden.
                                                                      Het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia heeft bij
                                                                      beschikking van 10 oktober 2001, ingekomen ter griffie van
Een belastingregeling kan slechts als verenigbaar met de eerste       het Hof van Justitie op 15 januari 2002, in de gedingen tussen
alinea van artikel 90 EG worden beschouwd, wanneer zij zo is          Anna Fasciolo e.a. en Regiona Puglia e.a. en tussen Grazia
opgevat, dat ingevoerde producten in elk geval niet zwaarder          Berardi e.a. en Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a., het
worden belast dan binnenlandse.                                       Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.
                                                                      1)    „Moeten artikel 7, lid 2, van richtlijn 86/457/EEG (1) en
                                                                            artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16/EEG (2) aldus worden
                                                                            uitgelegd dat voor de uitoefening van de huisartsgenees-
                                                                            kunde de vóór 31 december 1994 verkregen bevoegdheid
                                                                            tot het praktiseren gelijkgesteld moet worden met het
                                                                            behalen van het diploma van de specifieke opleiding in
Verzoek van het Verwaltungsgericht Mainz van 10 de-                         de huisartsgeneeskunde?”;
cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Firma Emil Färber GmbH & Co. KG, Emmendingen
                   en Landkreis Alzey-Worms                           2)    „Moeten de genoemde communautaire regels aldus wor-
                                                                            den uitgelegd dat met ingang van 1 januari 1995,
                          (Zaak C-2/02)                                     indien het diploma van de specifieke opleiding in de
                                                                            huisartsgeneeskunde is behaald, de lidstaten aan artsen
                                                                            die tevens in het bezit zijn van een vóór 31 december
                         (2002/C 68/10)
                                                                            1994 verkregen bevoegdheid tot praktiseren, een voor-
                                                                            keursbehandeling mogen verlenen, hierin bestaande dat
                                                                            het aantal aan hen voorbehouden posten groter is dan
Het Verwaltungsgericht Mainz heeft bij beschikking van 10 de-               die welke worden toegekend aan respectievelijk degenen
cember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 die het ene dan wel het andere getuigschrift bezitten?”;
op 7 januari 2002, in het geding tussen Firma Emil Färber
GmbH & Co. KG, Emmendingen en Landkreis Alzey-Worms,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              3)    „Zo ja, en rekening houdend met de regeling inzake de
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:              verkregen rechten, verleent dan ten slotte de bovenge-
                                                                            noemde omstandigheid de lidstaten het recht aan ge-
Moet hoofdstuk I, punt 2, sub a, van bijlage A bij richtlijn                noemde artsen een nog verdergaande bijzondere behan-
85/73/EEG (1), in de versie van richtlijn 96/43/EG (2), aldus               deling te geven door in beide gevallen extra punten te
worden uitgelegd dat de daarin geregelde forfaitaire retributie-            verlenen voor het verkrijgen van het diploma van de
heffing waarmee de controles en keuringen in verband met het                opleiding in de huisartsgeneeskunde?”
uitsnijden worden gedekt, enkel moet worden betaald voor
vlees dat in de uitsnijderij werkelijk uitgesneden wordt, of
moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de forfaitaire
retributieheffing moet worden betaald voor de totaliteit van
het in de uitsnijderij binnengebrachte vlees, ongeacht of het
wordt uitgesneden.
                                                                      (1) PB L 267 van 19 september 1986, blz. 26.
                                                                      (2) PB L 165 van 7 juli 1993, blz. 1.
(1) PB L 32, blz. 14.
(2) PB L 162, blz. 1.


title: Zaak T-830/14: Beroep ingesteld op 29 december 2014 — Farahat/Raad

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/22

         Beroep ingesteld op 29 december 2014 — Farahat/Raad
   (Zaak T-830/14)
   (2015/C 096/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Farahat (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: P. Saini, QC, B. Kennelly, Barrister, en N. Sheikh, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit (EU) 2014/730/GBVB van de Raad van 20 oktober 2014 (1) houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1105/2014 van de Raad van 20 oktober 2014 (2) tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               De voorwaarden voor plaatsing op de lijst in de bijlage bij het besluit en in de bijlage bij de verordening zijn niet vervuld. Verzoeker voert aan:

                           —

                           dat de Raad stelt dat verzoeker vicevoorzitter voor financiën en administratie van Tri-Ocean Energy is en dat hij gezien zijn hoge positie verantwoordelijk is voor de activiteiten van de entiteit in verband met het leveren van olie aan het regime;

                           —

                           dat er geen bewijzen zijn om die stelling te staven en dat de Raad geen bewijzen heeft overgelegd.

               2.

               De Raad heeft verzoekers rechten van verdediging en zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden aangezien de bestreden maatregelen zijn vastgesteld zonder procedurele waarborgen dat verzoeker een afdoende motivering zou ontvangen en naar behoren zou worden gehoord.

               3.

               De Raad heeft zijn besluit om verzoeker op een lijst te plaatsen niet toereikend gemotiveerd. Verzoeker betoogt dat de aangevoerde motivering ontoereikend is om hem in staat te stellen de tegen hem aangevoerde gronden doeltreffend te weerleggen of om een rechterlijke instantie in staat te stellen de wettigheid van het bestreden besluit te toetsen.

               4.

               De Raad heeft verzoekers fundamentele rechten op eigendom en goede naam geschonden. Volgens verzoeker heeft de Raad niet aangetoond dat de aanzienlijke inbreuk op zijn eigendomsrechten gerechtvaardigd en evenredig was.

               5.

               De Raad heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door verzoeker op een lijst te plaatsen. Verzoeker voert aan dat:

                           —

                           er geen inlichtingen of bewijzen zijn die aantonen dat Tri Ocean Energy daadwerkelijk steun aan het Syrische regime heeft verleend;

                           —

                           er geen inlichtingen of bewijzen zijn waaruit blijkt dat verzoeker louter op grond van zijn functie bij Tri Ocean Energy verantwoordelijk was voor de beweerdelijk door laatstgenoemde verrichte handelingen.

      (1)  Uitvoeringsbesluit 2014/730/GBVB van de Raad van 20 oktober 2014 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 301, blz. 36).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1105/2014 van de Raad van 20 oktober 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 301, blz. 7).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 1999 in zaak T-87/96: Assicurazioni Generali SpA en Unicredito SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Concentratie - Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Gemeenschappelijke onderneming - Kwalificatie - Definitief of voorbereidend karakter van de beschikking houdende vaststelling van het samenwerkingskarakter van een gemeenschappelijke onderneming - Criteria voor een gemeenschappelijke onderneming met het karakter van een concentratie: functionele zelfstandigheid en ontbreken van coördinatie tussen de betrokken ondernemingen - Recht van de betrokken ondernemingen te worden gehoord - Motivering")

text:
C 265/8               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     18.9.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                ARREST VAN HET GERECHT
                                                                                van 7 juli 1999
                       van 4 maart 1999
                                                                         in zaak T-89/96, British Steel plc tegen Commissie van de
in zaak T-87/96: Assicurazioni Generali SpA en Unicredi-                                   Europese Gemeenschappen (1)
to SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                              pen (1)
                                                                         (EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid
                                                                         — Staatssteun — Individuele beschikking tot goedkeuring
                                                                         van toekenning van staatssteun aan staalonderneming —
(„Concentratie — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Ge-                     Rechtsgrondslag — Artikelen 4, sub c, en 95, eerste alinea,
meenschappelijke onderneming — Kwalificatie — Definitief                 van Verdrag — Tegenprestaties voor toekenning van over-
of voorbereidend karakter van de beschikking houdende                    heidssteun — Geen capaciteitsvermindering — Non-
vaststelling van het samenwerkingskarakter van een gemeen-               discriminatiebeginsel — Schending van wezenlijke vorm-
schappelijke onderneming — Criteria voor een gemeenschap-                                            voorschriften)
pelijke onderneming met het karakter van een concentratie:
functionele zelfstandigheid en ontbreken van coördinatie
tussen de betrokken ondernemingen — Recht van de betrok-                                           (1999/C 265/14)
   ken ondernemingen te worden gehoord — Motivering”)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (1999/C 265/13)
                                                                         In zaak T-89/96, British Steel plc, gevestigd te Londen,
                                                                         vertegenwoordigd door W. Sibree en P. Raven, solicitors, do-
                       (Procestaal: Italiaans)                           micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         Elvinger, Hoss & Prussen, Côte d’Eich, ondersteund door
                                                                         Hoogovens Staal BV, gevestigd te IJmuiden (Nederland), verte-
                                                                         genwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amster-
In zaak T-87/96, Assicurazioni Generali SpA en Unicredito                dam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
SpA, respectievelijk gevestigd te Trieste en te Treviso (Italië),        van L. Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen
vertegenwoordigd door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, en             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
C. Tesauro, advocaat te Napels, domicilie gekozen hebbende               N. Khan en P. Nemitz), ondersteund door Irish Ispat Ltd,
te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue             gevestigd te Haulbowline, Cobh (Ierland), vertegenwoordigd
Albert 1er 51, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-              door R. Martin, solicitor, bijgestaan door J. Healy, SC, en
pen (gemachtigden: R. Lyal en F. Mascardi), ondersteund door             D. Barniville, BL, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en I.M.                    ten kantore van Zeyen, Beghin & Feider, Rue Charles Martel
Braguglia), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de           56-58, en Ierland (gemachtigden: M. A. Buckley en
beschikking van de Commissie van 25 maart 1996 in zaak                   A. Schuster), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
nr. IV/M.711 — Generali/Unicredito, betreffende een proce-               beschikking 96/315/EGKS van de Commissie van 7 februari
dure krachtens verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad                 1996 betreffende het Ierse steunvoornemen ten behoeve van
van 21 december 1989 betreffende de controle op concentra-               het staalbedrijf Irish Steel (PB L 121, blz. 16), heeft het
ties van ondernemingen (gerectificeerde versie, PB 1990,                 Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
L 257, blz. 14), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste             R. M. Moura Ramos, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,              V. Tiili, P. Lindh en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair,
president, C. W. Bellamy, R. M. Moura Ramos, J. Pirrung en               administrateur, op 7 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het
P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 4 maart 1999 een            dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Verwerpt het beroep.
1) Verwerpt het beroep.
                                                                         2) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in die van
2) Verwijst verzoekers in de kosten.                                          verweerster en van interveniënte Irish Ispat Ltd.
3) Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.              3) Verstaat dat Ierland en Hoogovens Staal BV, interveniënten, elk
                                                                              hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                         (1) PB C 233 van 10.8.1996.


title: Zaak C-429/01: Beroep, op 5 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 369/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.12.2001
—     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      procedure.                                                       woordigd door G. zur Hausen als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       H. van der Woude en V. Landes, advocaten, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—     de aanwijzing van een aantal speciale beschermingszones
      is op zichzelf geen volledige en concrete uitvoering van
      artikel 4, leden 1 en 2, van de richtlijn, aangezien zij
      alleen tot doel heeft de algemene verplichtingen van de          —    vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan
      richtlijn na te komen. Daartegenover staat dat geen enkele            aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
      bepaling van dwingend recht die op het grondgebied van                richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990
      het ene of het andere gewest van toepassing is, als speciale          inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeer-
      beschermingszone aanwijst de gebieden die naar aantal                 de micro-organismen (1), zoals gewijzigd, en artikel 249
      en oppervlakte het meest geschikt zijn voor de instand-               EG, door artikel 14, sub a en b, artikel 15, leden 1 en 2,
      houding van de in bijlage I genoemde vogelsoorten en                  artikel 16, lid 1, en artikel 19, leden 2, 3 en 4, van die
      van de niet in bijlage I bedoelde, geregeld voorkomende               richtlijn juist noch volledig om te zetten, en door de
      trekvogels, ten aanzien van hun broed-, rui- en overwin-              richtlijn niet om te zetten voor bepaalde vormen van
      teringsgebieden en rustplaatsen in hun trekzones;                     ingeperkt gebruik waarvoor het Ministerie van Defensie
                                                                            bevoegd is;
—     de door de gewesten verrichte afbakening van de speciale
      beschermingszones kan niet aan derden worden tegen-
      geworpen omdat zij niet is bekendgemaakt en omdat                —    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
      het nationale recht niet uitdrukkelijk bepaalt dat de
      bekendmaking van het besluit zonder de kaarten niet
      wegneemt dat de kaarten verbindend zijn voor derden;
—     de speciale beschermingszones in het Vlaamse Gewest
      genieten niet de door het relevante gemeenschapsrecht
      voorgeschreven bescherming en instandhouding, daar               Middelen en voornaamste argumenten
      ofwel alleen sporadische deelmaatregelen van toepassing
      zijn, ofwel, omgekeerd, alleen uiterst algemene maatrege-
      len die precies op dezelfde wijze binnen en buiten de
      speciale beschermingszones gelden.
                                                                       De Commissie meent dat de door de Franse autoriteiten
                                                                       meegedeelde maatregelen slechts een onvolledige omzetting
                                                                       opleveren van een aantal bepalingen van de richtlijn:
(1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
    behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1).
(2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
    instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en    —    artikel 14, sub a, met betrekking tot het gebruik van
    fauna (PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7).                                 GGM’s van de groepen I of II voor onderwijs, onderzoek
                                                                            of ontwikkeling en met betrekking tot andere installaties
                                                                            dan die welke een vergunning behoeven in verband met
                                                                            het gebruik voor industriële of commerciële doeleinden;
                                                                       —    artikel 14, sub b, met betrekking tot installaties waarvoor
                                                                            een verklaring moet worden afgelegd en met betrekking
Beroep, op 5 november 2001 ingesteld door Commissie                         tot de terbeschikkingstelling aan de andere betrokken
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                           lidstaten van gegevens betreffende veiligheidsmaatregelen
                               bliek                                        en betreffende de juiste reactie op ongevallen;
                         (Zaak C-429/01)
                                                                       —    artikel 15, lid 1, daar de door de Franse autoriteiten
                                                                            vastgestelde maatregelen geen lijst bevatten van door de
                         (2001/C 369/17)                                    gebruiker te verstrekken informatie;
                                                                       —    artikel 15, lid 2, met betrekking tot de vaststelling van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  een regeling voor het waarschuwen van alle lidstaten die
op 5 november 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                  door het ongeval kunnen worden getroffen;
 ---pagebreak--- 22.12.2001           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 369/11
—   artikel 16, lid 1, met betrekking tot de vaststelling van      —     artikel 19, lid 4, met betrekking tot de toegang van het
    een regeling om overleg te plegen met andere lidstaten en            publiek tot bepaalde niet-vertrouwelijke gegevens;
    om de Commissie spoedig op de hoogte stellen van een
    ongeval;                                                       —     alle bepalingen van de richtlijn met betrekking tot het
                                                                         ingeperkte gebruik waarvoor het Ministerie van Defensie
—   artikel 19, lid 2, met betrekking tot de verplichting van            bevoegd is.
    een exploitant om aantoonbare redenen aan te voeren
    voor de vertrouwelijke behandeling van bepaalde gege-
    vens in zijn aanvraag voor goedkeuring;                        (1) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 1.


title: Zaak T-422/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Mama)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/45

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Mama)
   (Zaak T-422/16)
   (2016/C 343/61)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Beste Mama” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 169 304

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 mei 2016 in zaak R 95/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-193/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2008 door Carina Skareby tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 maart 2008 in zaak F-46/06, Skareby/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/26

         Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2008 door Carina Skareby tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 maart 2008 in zaak F-46/06, Skareby/Commissie
   (Zaak T-193/08 P)
   (2008/C 197/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Carina Skareby (Leuven, België) (vertegenwoordiger: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 6 maart 2008 in zaak F-46/06 te vernietigen;

               —

               de door rekwirante voor het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde vorderingen tot nietigverklaring en tot schadeloosstelling toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met de onderhavige hogere voorziening vordert rekwirante vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 maart 2008 in zaak Skareby/Commissie, F-46/06, waarbij rekwirantes beroep tot nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingsrapport over het beoordelingsjaar 2004 en haar vordering tot schadevergoeding zijn afgewezen.
   Ter ondersteuning van haar beroep in hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan, te weten kennelijke beoordelingsfouten (punten 66, 98 en 113 van het bestreden arrest) en een verkeerde voorstelling van een bewijselement (punt 68).


title: Zaak T-329/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — URS Nederland/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — URS Nederland/Commissie
   (Zaak T-329/02) (1)

   (2006/C 224/112)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak T-176/11: Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Carbunión/Raad

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/26

         Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Carbunión/Raad
   (Zaak T-176/11)
   2011/C 152/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Desai, Solicitor, S. Cisnal de Ugarte en M. Peristeraki, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het beroep tot nietigverklaring gegrond verklaren en derhalve artikel 3, lid 1, sub a, b en f, en artikel 3, lid 3, van besluit 2010/787/EU (1) van de Raad van 10 december 2010 betreffende staatssteun ter bevordering van de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen nietig verklaren; en

               —

               de Raad verwijzen in verzoeksters kosten in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op zeven middelen.

               1)

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordelingen van de relevante handelingen aangezien verweerder het bestreden besluit baseerde op de volgende bevindingen:

                           —

                           de bijdrage van kolen in de EU-energievoorziening is bescheiden;

                           —

                           de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen en de opheffing van de EU-steenkoolproductie zullen hernieuwbare energiebronnen stimuleren;

                           —

                           naar verwachting zal de steenkoolproductie in de EU en Spanje in het bijzonder tegen 2018 niet competitief zijn.

               2)

               Tweede middel: ontoereikende motivering aangezien de Raad niet:

                           —

                           is ingegaan op de talrijke bewijzen en de in de voorbereidende procedure door andere instellingen en aandeelhouders voorgedragen conclusies die het belang van de EU-steenkoolindustrie voor veilige bevoorrading van de EU illustreren;

                           —

                           heeft gemotiveerd i) waarom is afgeweken van het staatssteunkader en van het bij de verordening van 2002 inzake de kolenindustrie (2) ter zake ingevoerde beleid op basis van de bezorgdheid om veilige bevoorrading, en ii) in de plaats daarvan het bestreden besluit uitsluitend op basis van overwegingen van concurrentiekracht is vastgesteld.

               3)

               Derde middel: schending van de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen, daar het bestreden besluit:

                           —

                           het standpunt van de EU jegens de eigen steenkoolsector in de EU en Spanje in het bijzonder abrupt en onverwacht wijzigt;

                           —

                           het beginsel van gewettigd vertrouwen schendt aangezien het niet voorziet in een overgangsperiode voor aanpassing door verzoekster aan deze significante beleidswijziging.

               4)

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel daar het bestreden besluit ongerechtvaardigde en overdreven beperkingen aan de werking van de eigen Spaanse kolenmijnen oplegt, die niet stroken met de doelstellingen van de Raad. Meer bepaald beantwoorden de maatregelen in het bestreden besluit volgens verzoekster niet aan de door de Raad uiteengezette milieu-overwegingen, aangezien de EU-elektriciteitscentrales ingevoerde steenkool zullen blijven „verbranden”. In feite legt het bestreden besluit verzoekster overdreven zware verplichtingen op, die helemaal niet aansluiten bij het milieubeschermingsdoel. Voorts vindt verzoekster de bezorgdheid om de concurrentiekracht als gevolg van de subsidiëring van de eigen steenkool in het bestreden besluit ook overdreven.

               5)

               Vijfde middel: misbruik van bevoegdheid. In dit opzicht stroken de maatregelen in het bestreden besluit, gelet op hun ongunstige gevolgen voor de steenkoolsector in de EU volgens verzoekster niet met de strategische en beleidsdoelstellingen die de EU krachtens artikel 194 VWEU wordt geacht na te streven. Het bestreden besluit brengt de goede werking van de eigen energiemarkt in de EU en de veilige energievoorziening in de EU en Spanje in het bijzonder in gevaar. Derhalve maakte de Raad misbruik van bevoegdheid door de vaststelling van het bestreden besluit dat strekt tot afschaffing van een van de belangrijkste eigen grondstoffen voor de veilige energievoorziening van de EU.

               6)

               Zesde middel: schending van het gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel. Volgens verzoekster discrimineert het bestreden besluit de eigen steenkoolproducenten i) tegenover de importeurs van steenkool in de EU respectievelijk ii) de andere energievormen.

               7)

               Zevende middel: het bestreden besluit berust op een onjuiste rechtsgrondslag. Volgens verzoekster is het bestreden besluit alleen vastgesteld op basis van artikel 107, lid 3, sub e, VWEU, terwijl het ook had moeten worden gebaseerd op artikel 109 VWEU en de overeenkomstige procedure had moeten volgen.

      (1)  PB 2010 L 336, blz. 24.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1407/2002 van de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de kolenindustrie (PB 2002 L 205, blz. 1).