title: Zaak C-222/01: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 24 april 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen British American Tobacco Manufacturing B.V. en Hauptzollamt Krefeld

text:
1.9.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 245/3
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                        1.    Is de toepassing van een bepaling van een tussen een
                                                                            lidstaat en een derde staat gesloten bilateraal verdrag,
1.    het bestreden arrest te vernietigen voorzover het Gerecht             volgens welke voor een eenvoudige/indirecte geografische
      het middel heeft afgewezen inhoudende dat de door                     aanduiding die in het land van herkomst noch de naam
      het Finanzgericht Hamburg in kort geding vastgestelde                 van een streek, noch van een plaats of een land is, een
      hoeveelheid door de Commissie ten onrechte niet in                    van elke misleiding onafhankelijke absolute bescherming
      aanmerking is genomen bij de berekening van de referen-               van een gekwalificeerde geografische aanduiding in de
      tiehoeveelheid in de jaren 1997-1999 (punt 88), en                    zin van verordening nr. 2081/92 (1), wordt gegarandeerd,
                                                                            verenigbaar met artikel 28 EG-Verdrag en/of verordening
2.    de Commissie te verwijzen in de kosten.                               nr. 2081/92, wanneer bij toepassing van die bepaling de
                                                                            invoer van een goed dat in een andere lidstaat rechtmatig
                                                                            in de handel is gebracht, kan worden verhinderd?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      2.    Geldt dit ook wanneer de geografische aanduiding die in
                                                                            het land van herkomst noch de naam van een streek,
Het Gerecht heeft de draagwijdte van artikel 5, leden 2 en 3,               noch van een plaats of een land is, in het land van
van verordening 2362/98 (1) onjuist beoordeeld. Volgens deze                herkomst niet als geografische benaming voor een be-
bepaling is voor het recht op een bepaalde referentiehoeveel-               paald product en ook niet als een eenvoudige of indirecte
heid voldoende dat de over de ingevoerde hoeveelheid betaalde               geografische aanduiding wordt opgevat?
douanerechten worden aangetoond. Bepalen zijn de doua-
nerechten die de importeur op de datum van invoer verschul-           3.    Gelden de antwoorden op de vragen 1 en 2 ook, indien
digd was. Het voor rekwirante op de datum van invoer                        het bilaterale verdrag een verdrag is dat de lidstaat vóór
toepasselijke douanetarief was het recht over het tariefcontin-             zij toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten en na
gent, hetgeen door het Gerecht is miskend. Het Finanzgericht                zijn toetreding tot de Europese Unie heeft voortgezet
Hamburg had namelijk in eerste aanleg beschikt dat de invoer                door een verklaring van de oorspronkelijke tweede ver-
van de „in rechte vastgestelde hoeveelheid” zonder certificaten             dragsstaat?
op het douanerecht in mindering moest worden gebracht, mits
het recht over het tariefcontingent betaald was. Het bevoegde         4.    Verplicht artikel 307, lid 2, EG de lidstaat een dergelijk
Hauptzollamt had vastgesteld dat het door rekwirante ver-                   bilateraal verdrag dat vóór de toetreding van die lidstaat
schuldigde douanerecht het recht over het tariefcontingent                  tot de EU tussen hem en een derde staat werd gesloten, in
was. Dit douanerecht is door rekwirante daadwerkelijk betaald.              overeenstemming met het gemeenschapsrecht in de zin
Het feit dat de oorspronkelijke beschikking van het Finanz-                 van artikel 28 EG en/of verordening nr. 2081/92 aldus
gericht Hamburg in hoger beroep is vernietigd en het Haupt-                 uit te leggen, dat de daarin gegarandeerde bescherming
zollamt de douanebeschikking achteraf heeft gewijzigd en het                voor een eenvoudige/indirecte geografische aanduiding
normale douanetarief heeft vastgesteld, is voor de vraag of het             die in het land van herkomst noch de naam van een
douanerecht door rekwirante als importeur daadwerkelijk is                  streek, noch van een plaats of een land is, enkel de
betaald, niet van belang. Wat de in rechte vastgestelde hoeveel-            bescherming tegen misleiding omvat, doch niet de abso-
heid betreft, blijkt uit de bewoordingen van artikel 5, lid 3,              lute bescherming van een gekwalificeerde geografische
sub 2, duidelijk dat de op de datum van invoer door de                      aanduiding in de zin van verordening nr. 2081/92?
douaneautoriteit vastgestelde en over de ingevoerde hoeveel-
heid betaalde douanerechten volstaan als bewijs voor het recht
op de referentiehoeveelheid.                                          (1) PB L 208, 1992, blz. 1.
(1) PB L 293, blz. 32.
                                                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 24 april 2001 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen British
Verzoek van het Handelsgericht Wien van 26 februari                   American Tobacco Manufacturing B.V. en Hauptzollamt
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                           Krefeld
     Budejovicky Budvar en Rudolf Ammersin GmbH
                        (Zaak C-216/01)                                                        (Zaak C-222/01)
                        (2001/C 245/05)                                                        (2001/C 245/06)
Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 26 februari         Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 24 april 2001,
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juni 2001,
2001, in het geding tussen Budejovicky Budvar en Rudolf               in het geding tussen British American Tobacco Manufacturing
Ammersin GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                   B.V. en Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
de navolgende vragen:                                                 beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 245/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1.9.2001
1.    Wordt een voor communautair douanevervoer aangege-                    alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, in de
      ven goed aan het douanetoezicht onttrokken door het                   versie van vóór de inwerkingtreding van richtlijn
      tijdelijk wegnemen van het vervoerdocument T1?                        2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            20 maart 2000 (2), in het bijzonder artikel 15,
2.    Voor het geval het Hof de eerste vraag ontkennend
      beantwoordt:                                                    —     respectievelijk staat richtlijn 2000/13/EG van het Euro-
      Wordt een voor communautair douanevervoer aangege-                    pees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende
      ven goed aan het douanetoezicht onttrokken door het                   de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten
      verbreken van de ter identificatie aangebrachte douaneze-             inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen
      gels en het gedeeltelijk uitladen van de goederen zonder              alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, in het
      dat de zending eerst weer regelmatig wordt aangebracht,               bijzonder artikel 18,
      ook al was dit afgesproken tussen opsporingsambtenaren
      van de douanerecherche die als undercoveragent handel-          in de weg aan de regeling van een lidstaat, volgens welke bij
      den, en de betrokken personen en hebben de opsporings-          het in de handel brengen van levensmiddelen waarvan de
      ambtenaren de gebeurtenissen tot in de details geobser-         minimale houdbaarheidsperiode reeds is verstreken, dit feit
      veerd?                                                          naast de vermelding van de minimale houdbaarheidstermijn
                                                                      op een andere wijze duidelijk en algemeen begrijpelijk moet
                                                                      worden aangegeven?
3.    Voor het geval het Hof een van deze vragen bevestigend
      beantwoordt:
      Is er sprake van buitengewone omstandigheden in de zin          (1) PB 1979, L 33, blz. 1.
      van artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 (1)            (2) PB 2000, L 109, blz. 29.
      wanneer een opsporingsambtenaar van de douanerecher-
      che die als undercoveragent handelt, overtredingen heeft
      uitgelokt bij het communautair douanevervoer? Sluit de
      manipulatie of de klaarblijkelijke nalatigheid van de
      personen waarop de aangever een beroep doet voor de
      nakoming van zijn uit het communautair douanevervoer
      voortvloeiende verplichtingen, uit dat de belastingen die       Verzoek van de Ufficio del Giudice di pace di Palermo
      zijn ontstaan als gevolg van het aan het douanetoezicht         van 4 mei 2001 om een prejudiciële in het geding tussen
      onttrekken van de voor communautair douanevervoer                 RAS Riunione Adriatica di Sicurtà Spa en Dario Lo Bue
      aangegeven goederen, aan de aangever worden terug-
      betaald?                                                                                (Zaak C-233/01)
                                                                                (2001/C 245/08)
(1) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                                                                      De Ufficio del Giudice di pace di Palermo heeft bij beschikking
                                                                      van 4 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 18 juni 2001, in het geding tussen RAS Riunione Adriatica
                                                                      di Sicurtà Spa en Dario Lo Bue, het Hof van Justicie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat im Land                   1)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn
Niederösterreich van 1 juni 2001 om een prejudiciële                        73/239/EEG (1) van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
         beslissing in het beroep van Susanne Müller                        van richtlijn 92/49/EEG (2) van de Raad, aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling
                                                                            op het gebied van de inflatiebestrijding, die enkel van
                         (Zaak C-229/01)                                    toepassing is op de verzekering tegen wettelijke aanspra-
                                                                            kelijkheid inzake motorrijtuigen en niet ingrijpt in de
                                                                            prijzen van alle andere goederen en diensten die de
                         (2001/C 245/07)
                                                                            vorming van het indexcijfer van de consumptieprijzen
                                                                            beïnvloeden?
De Unabhängige Verwaltungssenat im Land Niederösterreich
heeft bij beschikking van 1 juni 2001, ingekomen ter griffie          2)    Moet artikel 8, lid 3, derde alinea, van richtlijn
van het Hof van Justitie op 11 juni 2001, in het beroep                     73/239/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 6
van Susanne Müller, het Hof van Justitie van de Europese                    van richtlijn 92/49/EEG van de Raad, aldus worden
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling
de navolgende vraag:                                                        op het gebied van de inflatiebestrijding, die niet alleen
                                                                            tariefwijzigingen verbiedt maar ook wijzigingen van het
—     Staat richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december                aantal premieklassen, de coëfficiënten voor de bepaling
      1978 (1) betreffende de onderlinge aanpassing van de                  van de premie en de aanpassingsclausules van de tarieffor-
      wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presenta-            mules volgens welke de premie varieert naar gelang van
      tie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker                 het aantal schadegevallen?


title: Zaak C-250/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Vrij verkeer van personen — Aankoop van tot nieuwe hoofdverblijfplaats bestemd onroerend goed — Berekening van belastingvoordeel — Registratierechten — Samenhang van belastingstelsel)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-250/08) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van personen - Aankoop van tot nieuwe hoofdverblijfplaats bestemd onroerend goed - Berekening van belastingvoordeel - Registratierechten - Samenhang van belastingstelsel)
   2012/C 32/02
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel, R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck, gemachtigde, B. van de Walle de Ghelcke, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordigers: R. Somssich, K. Borvölgyi en M. Z. Fehér, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 18 EG, 43 EG en 56 EG en van de artikelen 31 en 40 EER — Berekening van een belastingvoordeel bij de aanschaf van een tot nieuwe hoofdverblijfplaats bestemd onroerend goed — Bedrag aan registratierechten betaald bij de aanschaf van een vroegere hoofdverblijfplaats — Enkel in aanmerking genomen indien deze laatste in het Vlaamse Gewest lag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-150/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 14 april 2008 — Siebrand BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 14 april 2008 — Siebrand BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-150/08)
   (2008/C 171/27)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Siebrand BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een drank die in enige mate gedistilleerde alcohol bevat, doch overigens voldoet aan de omschrijving van post 2206 van de Gecombineerde nomenclatuur (GN), in laatstgenoemde post worden ingedeeld indien het betreft een gegiste drank die door toevoeging van water en bepaalde stoffen de smaak, de geur en/of het uiterlijk van een drank uit een bepaalde vrucht of bepaald natuurproduct heeft verloren?

               2)

               Indien het antwoord op de vorige vraag bevestigend luidt, aan de hand van welk criterium moet dan worden bepaald of de drank wegens het bevatten van gedistilleerde alcohol niettemin moet worden ingedeeld in post 2208 van de GN?


title: Zaak T-478/11: Beroep ingesteld op 9 september 2011 — Frankrijk/Commissie

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/25

         Beroep ingesteld op 9 september 2011 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-478/11)
   2011/C 340/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, J. Gstalter en J. Rossi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift vraagt verzoekster het Gerecht beschikking C(2011) 4376 def. van de Commissie van 29 juni 2011 betreffende steunmaatregel NN 10/2010 betreffende de door de interprofession nationale porcine (hierna: „INAPORC”) ondernomen activiteiten, die worden gefinancierd met de door INAPORC van de door haar vertegenwoordigde leden geheven verplicht verklaarde vrijwillige bijdragen (hierna: „VVB”), nietig te verklaren. De Commissie heeft zich op het standpunt gesteld dat deze VVB als met de interne markt verenigbare steun aan te merken maatregelen zijn.
   Tot staving van het beroep voert verzoekster één middel aan, te weten schending door de Commissie van het begrip „staatssteun” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de door INAPORC met de inkomsten uit de VVB ondernomen activiteiten aan de staat kunnen worden toegerekend en met staatsmiddelen worden bekostigd.
   Verzoekster betoogt dat de door INAPORC met de inkomsten uit de VVB ondernomen activiteiten voldoen aan de door het Hof in het arrest van 15 juli 2004, Pearle e.a. (C-345/02, Jurispr. blz. I-7139) gestelde voorwaarden opdat verplichte bijdragen die worden geheven door een organisatie die de ondernemingen van een economische sector vertegenwoordigt, niet worden beschouwd als staatsmiddelen waarmee activiteiten worden gefinancierd die aan de staat kunnen worden toegerekend, aangezien:

               —

               de door INAPORC ondernomen activiteiten zijn vastgesteld door de beroepsorganisatie die de ondernemingen van de betrokken landbouwsector vertegenwoordigt, en niet dienen als instrumenten om een overheidsbeleid ten uitvoer te leggen;

               —

               de door INAPORC ondernomen activiteiten worden gefinancierd met bij de ondernemingen van de sector geïnde middelen;

               —

               de financieringswijze en het percentage/bedrag van de bijdragen in het kader van INAPORC worden vastgesteld zonder enige tussenkomst van de staat;

               —

               de bijdragen voor de financiering van de maatregel moeten worden gebruikt zonder dat de staat daarbij kan ingrijpen.


title: Zaak T-342/07: Arrest van het Gerecht van 6 juli 2010 — Ryanair/Commissie ( „Mededinging — Concentraties — Luchtvervoer — Beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beoordeling van gevolgen van concentratie voor mededinging — Toetredingsbarrières — Efficiëntieverbeteringen — Verbintenissen” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/35

         Arrest van het Gerecht van 6 juli 2010 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-342/07) (1)

   (Mededinging - Concentraties - Luchtvervoer - Beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beoordeling van gevolgen van concentratie voor mededinging - Toetredingsbarrières - Efficiëntieverbeteringen - Verbintenissen)
   2010/C 221/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Holdings plc (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Swift, QC, V. Power, A. McCarthy en D. Hull, solicitors, en G. Berrisch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: X. Lewis en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Aer Lingus Group plc (Dublin) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Burnside, solicitor, B. van de Walle de Ghelcke en T. Snels, advocaten, vervolgens A. Burnside en B. van de Walle de Ghelcke); en Ierland (vertegenwoordigers: D. O’Hagan en J. Buttimore, gemachtigden, bijgestaan door M. Cush, D. Barniville en N. Travers, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 3104 van de Commissie van 27 juni 2007, waarbij een concentratie onverenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/M.4439 — Ryanair/Aer Lingus)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Ryanair Holdings plc zal haar eigen kosten dragen, alsmede die van de Europese Commissie en van Aer Lingus Group plc.

               3.

               Ierland zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-94/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Flight Refund Ltd/Deutsche Lufthansa AG [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Europese betalingsbevelprocedure — Verordening (EG) nr. 1896/2006 — Artikelen 17 en 20 — Verplichtingen van een gerecht waarbij een verzoek is ingediend tot aanwijzing van het gerecht dat territoriaal bevoegd is om de contentieuze procedure te behandelen die wordt opgestart nadat de verweerder een verweerschrift tegen het Europees betalingsbevel heeft ingediend — Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het Europees betalingsbevel is uitgevaardigd — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Vordering op basis van het recht op compensatie dat krachtens verordening (EG) nr. 261/2004 aan passagiers toekomt bij vluchtvertraging]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Flight Refund Ltd/Deutsche Lufthansa AG
   (Zaak C-94/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Europese betalingsbevelprocedure - Verordening (EG) nr. 1896/2006 - Artikelen 17 en 20 - Verplichtingen van een gerecht waarbij een verzoek is ingediend tot aanwijzing van het gerecht dat territoriaal bevoegd is om de contentieuze procedure te behandelen die wordt opgestart nadat de verweerder een verweerschrift tegen het Europees betalingsbevel heeft ingediend - Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het Europees betalingsbevel is uitgevaardigd - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Vordering op basis van het recht op compensatie dat krachtens verordening (EG) nr. 261/2004 aan passagiers toekomt bij vluchtvertraging])
   (2016/C 156/03)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flight Refund Ltd

      Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden waarin bij een gerecht een procedure als die van het hoofdgeding aanhangig is, die strekt tot aanwijzing van een territoriaal bevoegd gerecht in de lidstaat waar het Europees betalingsbevel is uitgevaardigd, en waarin het onderzoekt of de gerechten van die lidstaat internationaal bevoegd zijn om kennis te nemen van de contentieuze procedure in verband met de schuldvordering die aan de basis ligt van dat betalingsbevel, waartegen de verweerder binnen de gestelde termijn verweer heeft gevoerd:

               —

               verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure geen aanwijzingen verstrekt betreffende de bevoegdheden en de verplichtingen van dat gerecht; deze procedurekwesties blijven op grond van artikel 26 van deze verordening beheerst door het nationale recht van deze lidstaat;

               —

               de kwestie van de internationale bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het Europees betalingsgevel is uitgevaardigd, ingevolge verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken dient te worden beslecht op basis van procedureregels die het mogelijk maken de nuttige werking van de voorschriften van deze verordening en de rechten van de verdediging te waarborgen, ongeacht of de verwijzende rechter zich zelf over de kwestie uitspreekt dan wel een gerecht dat door hem is aangewezen als zijnde territoriaal en materieel bevoegd om zich in het kader van de gewone civielrechtelijke procedure uit te spreken over een schuldvordering als die van het hoofdgeding;

               —

               een rechter als de verwijzende rechter, indien hij zich uitspreekt over de internationale bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat waar het Europees betalingsbevel is uitgevaardigd, en concludeert dat deze gerechten in het licht van de criteria van verordening nr. 44/2001 bevoegd zijn, krachtens deze laatste verordening en verordening nr. 1896/2006 verplicht is om zijn nationale recht aldus uit te leggen dat dit hem de mogelijkheid biedt een gerecht te identificeren of aan te wijzen dat territoriaal en materieel bevoegd is om kennis te nemen van deze procedure, en

               —

               een rechter als de verwijzende rechter, indien hij concludeert dat van een dergelijke internationale bevoegdheid geen sprake is, niet gehouden is om dit betalingsbevel naar analogie met artikel 20 van verordening nr. 1896/2006 ambtshalve te heroverwegen.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak C-653/16: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky — Tsjechische Republiek) — Jitka Svobodová/Česká republika — Okresní soud v Náchodě (Prejudiciële verwijzing — Feitelijke en juridische context van het hoofdgeding — Onvoldoende preciseringen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/14

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky — Tsjechische Republiek) — Jitka Svobodová/Česká republika — Okresní soud v Náchodě
   (Zaak C-653/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Feitelijke en juridische context van het hoofdgeding - Onvoldoende preciseringen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof))
   (2017/C 249/20)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jitka Svobodová

      Verwerende partij: Česká republika — Okresní soud v Náchodě

      In tegenwoordigheid van: Česká republika — Ministerstvo spravedlnosti ČR

      Dictum

   Het door de Nejvyšší soud (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken, Tsjechische Republiek) bij beslissing van 2 december 2016 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak C-49/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Spanje) op 3 februari 2014 — Finanmadrid E.F.C, S.A./Jesús Vicente Albán Zambrano e.a.

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Spanje) op 3 februari 2014 — Finanmadrid E.F.C, S.A./Jesús Vicente Albán Zambrano e.a.
   (Zaak C-49/14)
   2014/C 135/22
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia de Cartagena

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanmadrid E.F.C, S.A.

      Verwerende partijen: Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano en Miriam Elisabeth Caicedo Merino

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 93/13/EEG (1) worden uitgelegd in die zin dat zij zich, vanwege de omstandigheid dat sprake is van het belemmeren of beletten van een ambtshalve rechterlijke toetsing van contracten waar oneerlijke bedingen in zouden kunnen staan, verzet tegen een nationale regeling zoals de vigerende regeling ter zake van de Spaanse betalingsbevelprocedure (artikelen 815 en 816 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering), waarin noch de toetsing van oneerlijke bedingen noch de tussenkomst van een rechter dwingend wordt voorgeschreven, tenzij dit passend wordt geacht door de griffier of de schuldenaren verzet aantekenen?

               2)

               Moet richtlijn 93/13/EEG worden uitgelegd in die zin dat zij zich verzet tegen een nationale regeling zoals de Spaanse regeling waarbij geen ambtshalve toetsing [in] limine litis van de gerechtelijke executoriale titel (het decreet afgegeven door de griffier waarmee een einde wordt gemaakt aan de betalingsbevelprocedure) mogelijk is in de naderhand dienende executieprocedure, een en ander in verband met het bestaan van oneerlijke bedingen in het contract dat ten grondslag heeft gelegen aan de afgifte van het genoemde decreet waarvan de executie wordt verzocht, aangezien naar nationaal recht sprake is van kracht van gewijsde (artikelen 551 en 552 in samenhang met artikel 816, lid 2, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering)?

               3)

               Moet het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) worden uitgelegd in die zin dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals de regeling ter zake van de betalingsbevelprocedure en de procedure tot executie van gerechtelijke titels, waarin rechterlijke toetsing niet in alle gevallen wordt voorgeschreven in de declaratoire fase en waarin de rechter geen gelegenheid krijgt geboden om in de executiefase een controle uit te voeren op hetgeen reeds besloten is door de griffier?

               4)

               Moet het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden uitgelegd in die zin dat het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij geen ambtshalve toetsing mogelijk is van de naleving van het recht om gehoord te worden, aangezien sprake is van kracht van gewijsde?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak C-390/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Milieu — Beschikking nr. 280/2004/EG — Uitvoering van Protocol van Kyoto — Nationale maatregelen ter beperking en/of vermindering van uitstoot van broeikasgassen — Verzuim vereiste informatie mee te delen)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/16

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-390/08) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Beschikking nr. 280/2004/EG - Uitvoering van Protocol van Kyoto - Nationale maatregelen ter beperking en/of vermindering van uitstoot van broeikasgassen - Verzuim vereiste informatie mee te delen)
   2009/C 153/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Geen tijdige mededeling van de informatie die wordt vereist door artikel 3, lid 2, van beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (PB L 49, blz. 1) juncto de artikelen 8, 9, 10 en 11 van beschikking 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van beschikking nr. 280/2004/EG (PB L 55, blz. 57) — Informatie betreffende de nationale prognoses inzake de emissies van broeikasgassen en de maatregelen die zijn genomen ter beperking en/of vermindering van die emissies

      Dictum

               1)

               Door op 15 maart 2007 niet de informatie te hebben verstrekt die wordt vereist door artikel 3, lid 2, van beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto juncto de artikelen 8 tot en met 11 van beschikking 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van beschikking nr. 280/2004, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens deze bepalingen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/1

         Ambtsaanvaarding door een nieuwe rechter van het Hof
   (2006/C 143/02)
   Bij besluit van de vertegenwoordigers van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 6 april 2006 (1) is A. Tizzano tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen benoemd. Op 4 mei 2006 heeft hij zijn ambt aanvaard.

      (1)  PB L 104 van 13 april 2006, blz. 37.


title: Zaak C-338/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 juli 2007 door Distribuidora Vizcaína de Papeles S.L. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007 in de gevoegde zaken T-109/02 (Bolloré/Commissie), T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Commissie), T-122/02 (Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld/Commissie), T-125/02 (Papierfabrik August Koehler/Commissie), T-126/02 (M-real Zanders/Commissie), T-128/02 (Papeteries Mougeot/Commissie), T-129/02 (Torraspapel/Commissie), T-132/02 (Distribuidora Vizcaína de Papeles/Commissie) en T-136/02 (Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga/Commissie)

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/7

         Hogere voorziening ingesteld op 20 juli 2007 door Distribuidora Vizcaína de Papeles S.L. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007 in de gevoegde zaken T-109/02 (Bolloré/Commissie), T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Commissie), T-122/02 (Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld/Commissie), T-125/02 (Papierfabrik August Koehler/Commissie), T-126/02 (M-real Zanders/Commissie), T-128/02 (Papeteries Mougeot/Commissie), T-129/02 (Torraspapel/Commissie), T-132/02 (Distribuidora Vizcaína de Papeles/Commissie) en T-136/02 (Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga/Commissie)
   (Zaak C-338/07 P)
   (2007/C 223/08)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirant: Distribuidora Vizcaína de Papeles, S.L. (vertegenwoordiger: E. Pérez Medrano, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het bestreden arrest wegens alle of bepaalde van de aangegeven gebreken volledig of gedeeltelijk te vernietigen, voor zover het rekwirante betreft, en hieraan, ongeacht of het Hof de zaak zelf afdoet of ze terugverwijst naar het Gerecht, alle gevolgen rechtens te verbinden;

               —

               de bij beschikking 2004/337/EG van de Commissie van 20 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/E-1/36.212 — Zelfkopiërend papier) (1), opgelegde geldboete op te heffen of te verminderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten van de procedure;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van het recht op een eerlijke procedure, wat de beoordeling betreft van de vermeende deelname aan bepaalde bijeenkomsten van het kartel op de Spaanse markt en deelname aan een Europees kartel.

               2.

               Schending van het vermoeden van onschuld, wat de beoordeling van de vermeende inbreuken op basis van aanwijzingen betreft.

               3.

               Schending van het gemeenschapsrecht, wat betreft de onevenredigheid en onbillijkheid van de geldboete gelet op de zwaarte van de inbreuk, de berekening en de toepassing van verzachtende omstandigheden en het gebrek aan motivering bij de beoordeling van bepaalde verzachtende omstandigheden.

               4.

               Schending van het recht op een eerlijke procedure binnen een redelijke termijn.

      (1)  PB L 115 van 21.4.2004, blz.1.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 juni 1995 in zaak T-7/93: Langnese-Iglo GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Exclusieve afnameovereenkomsten voor consumptie-ijs - Relevante markt - Mogelijkheid van belemmering van toegang van derden tot markt - Handel tussen Lid-Staten - Administratieve verklaring van geen bezwaar - Groepsvrijstelling - Wettigheid van intrekking van vrijstelling - Verbod om in toekomst exclusiviteitsovereenkomsten te sluiten)

text:
Nr . C 208/ 18           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
inzake de aanwijzing van de kamerpresidenten, de samen                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
stelling van de Kamers en de toewijzing van zaken aan de                                               van 8 juni 1995
Kamers van kracht tot de nieuwe leden van het Gerecht in
functie treden. Dienovereenkomstig blijft de heer José Luis                 in zaak T-7/93 : Langnese-Iglo GmbH tegen Commissie van
da Cruz Vila^a president van het Gerecht.                                                     de Europese Gemeenschappen ( ] )
                                                                            (Mededinging — Exclusieve afnameovereenkomsten voor
(') PB nr . C 233 van 20 . 6 . 1994 .                                       consumptie-ijs — Relevante markt — Mogelijkheid van
( 2 ) PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 .                                        belemmering van toegang van derden tot markt — Handel
                                                                            tussen Lid-Staten — Administratieve verklaring van geen
                                                                            bezwaar — Groepsvrijstelling — Wettigheid van intrekking
                                                                            van vrijstelling — Verbod om in toekomst exclusiviteits
                                                                                overeenkomsten te sluiten)
                                                                                ( 95/C 208 /38 )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                            van 18 mei 1995                                                           (Procestaai: Duits)
in zaak T-478/93 : Wafer Zoo Sri tegen Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen ( l )
 (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening                            In zaak T-7/93 , Langnese-Iglo GmbH, te Hamburg ( Duits
 (EEG) nr. 866/90 van de Raad inzake de verbetering van de                  land ), vertegenwoordigd door M. Heidenhain, B. M.
 verwerking en de afzet van landbouwprodukten — Beschik                    Maassen en H. Satzky, advocaten te Frankfurt am Main,
king 90/342/EEG van de Commissie tot vaststelling van de                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 selectiecriteria voor investeringen die in aanmerking komen                J. Hoss, advocaat aldaar, Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie
 voor communautaire financiering — Beschikking van de                       van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : B. Lan
 Commissie tot verwerping van een financieringsproject —                    geheine en A. Böhlke ), ondersteund door Mars GmbH, te
       Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding)                 Viersen ( Duitsland, vertegenwoordigd door J. Sedemund ,
                                                                            advocaat te Keulen, en J. E. Pheasant, Solicitor, domicilie
                              ( 95/C 208/37)                                gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
                                                                             Molitor, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, betreffende
                        (Procestaai: Italiaans)                             een verzoek om nietigverklaring van Beschikking 93/
                                                                             406/EEG van de Commissie van 23 december 1992 inzake
                                                                             een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
 In zaak T-478/93 , Wafer Zoo Sri , gevestigd te Pesaro                      tegen Langnese-Iglo GmbH ( zaak IV/34.072 ) ( 2 ) heeft het
 ( Italië ), vertegenwoordigd door W. Viscardini Dona , advo                Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
 caat te Padova, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     volgt: B. Vesterdorf, president, D. P. M. Barrington, A.
 ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
                                                                             Saggio, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters;
 Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen                         griffier : H. Jung, op 8 juni 1995 een arrest gewezen waarvan
 schappen, (gemachtigden: E. de March en A. Carnelutti ),                    het dictum luidt als volgt:
 betreffende een beroep, strekkende tot nietigverklaring
 krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag van Beschikking
 C(92 ) 2264 van 30 september 1992 waarbij de Commissie                      1 ) Verklaart nietig artikel 4 van Beschikking 93/406/EEG
 heeft geweigerd een project van verzoekster krachtens                              van de Commissie van 23 december 1992 inzake een
 Verordening ( EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart                             procedure op grond van artikel 85 van bet EEG
  1990 inzake de verbetering van de verwerking en de afzet                           Verdrag tegen Langnese-Iglo GmbH (zaak IV/
 van landbouwprodukten (2) te financieren, alsmede tot                              34.072).
 vergoeding krachtens de artikelen 178 en 215 EG-Verdrag
 van de door deze beschikking aan verzoekster beweerdelijk
  berokkende schade, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer),                      2 ) Verwerpt bet beroep voor het overige.
  samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a , president, H.
  Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,               3 ) Verstaat dat verzoekster alle kosten van de onderhavige
  op 1 8 mei 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                       instantie, daaronder begrepen de kosten die op het kort
  als volgt:                                                                        geding zijn gevallen en de kosten van interveniënte, met
                                                                                uitzondering van een vierde van alle kosten van ver
  1 ) Verklaart nietig Beschikking C(92) 2264 van de Com                            weerster, zal dragen.
         missie van 30 september 1992 .
                                                                             4 ) Verstaat dat verweerster een vierde van haar eigen
  2 ) Verwerpt de conclusie tot schadevergoeding.
                                                                                kosten zal dragen.
  3 ) Verwijst de Commissie in de kosten van het geding.
                                                                              (0 PB nr. C 54 van 25 . 2 . 1993 .
  (!) PB nr . C 146 van 26 . 5 . 1993 .                                       ( 2 ) PB nr . L 183 van 26 . 7 . 1993 , blz. 19 .
  ( 2 ) PB nr . L 91 van 6 . 4 . 1990 , blz. 1 .


title: Zaak C-145/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 9 april 2008 — Club Hotel Loutraki A.E., Athinaiki Techniki e.a., Evangelos Marinakis/Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 9 april 2008 — Club Hotel Loutraki A.E., Athinaiki Techniki e.a., Evangelos Marinakis/Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias
   (Zaak C-145/08)
   (2008/C 142/30)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Club Hotel Loutraki A.E., Athinaiki Techniki A.E., Evangelos Marinakis

      Verwerende partijen: Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Ypourgos Epikrateias

      Interveniënten: Athens Resort Casino A.E. Symmetochon, Elliniki Technodomiki TEB A.E., Hyatt Regency Xenodocheiaki kai Touristiki (Hellas) A.E., Leonidas Bobolas
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een overeenkomst waarbij een aanbestedende dienst de opdracht verleent om de bedrijfsvoering van een casino, de uitvoering van een ontwikkelingsplan bestaande uit de modernisering van het casinopand, en de optimale bedrijfsmatige exploitatie van de uit de casinovergunning voortvloeiende mogelijkheden te verzorgen, en waarin is bepaald dat wanneer een ander casino legaal zal gaan opereren in de regio waar het betrokken casino opereert, de aanbestedende dienst de aannemer een schadeloosstelling betaalt, worden beschouwd als een concessieovereenkomst die niet valt onder de bepalingen van richtlijn 92/50/EEG?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend word beantwoord: valt een rechtsmiddel dat wordt ingesteld door deelnemers aan de aanbesteding van een overheidsopdracht met een gemengd karakter, die onder meer diensten omvat genoemd in bijlage IB van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209), ter zake van schending van het beginsel van gelijke behandeling van de deelnemers (welk beginsel wordt bevestigd in artikel 3, lid 2, van genoemde richtlijn), binnen de werkingssfeer van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395), of is de toepassing van deze richtlijn uitgesloten omdat volgens artikel 9 van richtlijn 92/50/EEG alleen de artikelen 14 en 16 van de richtlijn toepasselijk zijn op de aanbesteding van bovengenoemde opdracht?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: indien aanvaard wordt dat het gemeenschapsrecht, met name richtlijn 89/665/EEG, zich in beginsel niet ertegen verzet dat naar nationaal recht enkel de gezamenlijke leden van een samenwerkingsverband zonder rechtspersoonlijkheid, dat als zodanig heeft deelgenomen aan de aanbesteding van een overheidsopdracht en waaraan deze opdracht niet is gegund, een rechtsmiddel kunnen instellen tegen het gunningbesluit, en niet de leden individueel, geldt dit dan ook in het geval dat het rechtsmiddel aanvankelijk weliswaar is ingesteld door de gezamenlijke leden van een samenwerkingsverband, maar het uiteindelijk wat een aantal van hen betreft niet-ontvankelijk is gebleken, en vereist voormelde richtlijn dat voorafgaand aan de niet-ontvankelijkverklaring onderzocht wordt of de individuele leden hierna nog het recht behouden om voor een andere nationale rechter de eventueel door een bepaling van nationaal recht voorziene schadevergoeding te vorderen?

               4)

               Wanneer naar vaste nationale rechtspraak een individueel lid van een samenwerkingsverband een rechtsmiddel kon instellen tegen een in het kader van een openbare aanbesteding genomen besluit, is het dan verenigbaar met richtlijn 89/665/EEG, uitgelegd in het licht van artikel 6 EVRM als algemeen beginsel van gemeenschapsrecht, indien een rechtsmiddel wegens wijziging van die rechtspraak niet-ontvankelijk wordt verklaard zonder dat de belanghebbende die het rechtsmiddel heeft ingesteld, vooraf de gelegenheid wordt geboden om het betrokken verzuim te herstellen dan wel ten minste, op grond van het beginsel van hoor en wederhoor, om zijn standpunt dienaangaande kenbaar te maken?


title: Zaak T-387/11: Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Nitrogénművek Vegyipari/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/32

         Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Nitrogénművek Vegyipari/Commissie
   (Zaak T-387/11)
   2011/C 282/65
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nitrogénművek Vegyipari Zrt. (Pétfürdő, Republiek Hongarije) (vertegenwoordigers: Z. Tamás en M. Le Berre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit van de Commissie van 27 oktober 2010 betreffende steunmaatregel (C 14/09) (ex NN 17/09) door Hongarije ter beschikking gesteld aan Péti Nitrogénművek Zrt. [kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 7274] nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           De Commissie heeft nagelaten het beginsel van de markttransactie toe te passen;

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           De bestreden beschikking is genomen in strijd met artikel 170, lid 1, VWEU;

               3)

               Derde middel:

                           —

                           De bestreden beschikking is genomen in strijd met artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 296 VWEU;

               4)

               Vierde middel:

                           —

                           De bestreden beschikking is genomen in strijd met artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               5)

               Vijfde middel:

                           —

                           De bestreden beschikking is genomen in strijd met het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen;

               6)

               Zesde middel:

                           —

                           De bestreden beschikking is genomen in strijd met artikel 107, lid 3, sub b, VWEU.


title: Zaak F-85/14: Beroep ingesteld op 26 augustus 2014 — ZZ e.a./Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/62

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2014 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-85/14)
   2014/C 421/90
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Niet-toepasselijkheid van de artikelen 7 van bijlage V en 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en de RAP, en nietigverklaring van de besluiten tot intrekking van de vergoeding van reiskosten van de plaats van tewerkstelling naar de plaats van herkomst en tot intrekking van de termijn wegens afstand

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               de artikelen 7 van bijlage V en 8 van bijlage VII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               het besluit om verzoekers vanaf 2014 geen termijn wegens afstand noch de betaling van jaarlijkse reiskosten te geven nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-27/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 18 januari 2010 — Bureau National Interprofessionnel du Cognac

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/41

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 18 januari 2010 — Bureau National Interprofessionnel du Cognac
   (Zaak C-27/10)
   2010/C 63/65
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bureau National Interprofessionnel du Cognac

      Verwerende partij: Oy Gust. Ranin, Patentti- ja rekisterihallituksen valituslautakunta

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is verordening (EG) nr. 110/2008 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad, van toepassing op de beoordeling van de voorwaarden voor inschrijving van een op 19 december 2001 aangevraagd en op 31 januari 2003 ingeschreven merk met een door deze verordening beschermde geografische herkomstaanduiding?

               2)

               Wanneer vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: dient een merk dat onder meer een door verordening nr. 110/2008 beschermde geografische herkomstaanduiding of een dergelijke aanduiding als soortnaam en in vertaling bevat, en ingeschreven is voor gedistilleerde dranken die onder andere wat bereidingswijze en alcoholvolume betreft niet voldoen aan de voorwaarden van de verordening voor het gebruik van de betrokken geografische herkomstaanduiding, wegens schending van de artikelen 16 en 23 van verordening nr. 110/2008 geweigerd te worden?

               3)

               Moet, ongeacht of het antwoord op vraag 1 bevestigend dan wel ontkennend is, worden aangenomen dat een merk als in vraag 2 beschreven tot misleiding van het publiek kan leiden, bijvoorbeeld ten aanzien van de aard, hoedanigheid of plaats van herkomst van de waren of diensten, zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, sub g, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) (2) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, thans richtlijn 2008/95/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (gecodificeerde versie)?

               4)

               Moet, ongeacht het antwoord op vraag 1, wanneer een lidstaat op de grondslag van artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 89/104 heeft bepaald dat een merk niet ingeschreven wordt of, indien ingeschreven, nietig verklaard kan worden indien en voor zover het gebruik van dat merk verboden kan worden op grond van andere dan merkenrechtelijke bepalingen in die lidstaat of in de Gemeenschap, worden aangenomen dat ingeval een merkinschrijving elementen bevat die inbreuk maken op verordening nr. 110/2008, op basis waarvan het gebruik van het merk verboden kan worden, het merk niet wordt ingeschreven?

      (1)  PB L 39, blz. 16.

      (2)  PB L 40, blz. 1.

      (3)  PB L 299, blz. 25.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 januari 2005 in zaak C-32/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/58/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 13 januari 2005
   in zaak C-32/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/58/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 57/22)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-32/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 januari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Mercier), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/58/EG van de Commissie van 27 juli 2001 tot tweede wijziging van richtlijn 91/155/EEG houdende beschrijving en vaststelling van de wijze van uitvoering van het systeem voor specifieke informatie inzake gevaarlijke preparaten krachtens artikel 14 van richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad en inzake gevaarlijke stoffen krachtens artikel 27 van richtlijn 67/548/EEG van de Raad (veiligheidsinformatiebladen), is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.03.2004.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 november 2000 in zaak T-172/99: F. Pentericci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Vergelĳkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelĳkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Beroepservaring — Sollicitatiedossier — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is)

text:
C 108/18               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.4.2001
4)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
5)    Verwijst het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                            van 26 oktober 2000
      (merken, tekeningen en modellen) in de kosten.
                                                                         in zaak T-360/99: Community Concepts AG tegen Bureau
                                                                         voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                         (Gemeenschapsmerk — Woord Investorworld — Absolute
                                                                         weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermo-
                                                                                gen)
                                                                                (2001/C 108/31)
                                                                                (Procestaal: Duits)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         In zaak T-360/99, Community Concepts AG, voorheen Touch-
                                                                         down Gesellschaft für erfolgsorientiertes Marketing mbH,
                      van 26 oktober 2000                                gevestigd te München (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                         F. Bahr en F. Cordt-Terzi, advocaten te München, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van N. Decker,
in zaak T-345/99: Harbinger Corporation tegen Bureau                     Avenue Marie-Thérèse 16, tegen Bureau voor harmonisatie
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                       binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
               tekeningen, modellen) (BHIM) (1)                          (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl, D. Schennen en
                                                                         E. Joly), betreffende een beroep tot vernietiging van de
[Gemeenschapsmerk — Woord TRUSTEDLINK — Absolute                         beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening               harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                           (EG) nr. 40/94]                               modellen) van 15 oktober 1999 (zaak R 204/1999-3), waarbij
                                                                         de inschrijving van het woord Investorworld als gemeen-
                                                                         schapsmerk is afgewezen, heeft het Gerecht van eerste aanleg
                          (2001/C 108/30)                                (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
                                                                         R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig,
                                                                         administrateur, op 26 oktober 2000 een arrest gewezen
                         (Procestaal: Engels)                            waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Verwerpt het beroep.
In zaak T-345/99, Harbinger Corporation, gevestigd te Atlanta,
                                                                         2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
Georgia (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door R. Collin,
M.-C. Mitchell en É. Logeais, advocaten te Parijs, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Decker                     (1) PB C 102 van 8.4.2000.
en Braun, Avenue Marie-Thérèse 16, tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen,
modellen) (BHIM) (gemachtigden: J. Miranda de Sousa en A. Di
Carlo), betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing
van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmoni-
satie van de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
van 17 september 1999 (zaak R 163/1998-3), waarbij de                                                  AANLEG
inschrijving van het woord TRUSTEDLINK als gemeenschaps-
merk is geweigerd, heeft het Gerecht van eerste aanleg                                        van 28 november 2000
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig,         in zaak T-172/99: F. Pentericci tegen Commissie van de
administrateur, op 26 oktober 2000 een arrest gewezen                                     Europese Gemeenschappen (1)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (Vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelijkend
                                                                         onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Beroepservaring —
1)    Verwerpt het beroep.                                               Sollicitatiedossier — Beroep dat kennelijk rechtens onge-
                                                                                grond is)
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (2001/C 108/32)
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                         In zaak T-172/99, F. Pentericci, wonende te Jesi (Italië),
                                                                         vertegenwoordigd door M. Pentericci, advocaat te Ancona,
 ---pagebreak--- 7.4.2001                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 108/19
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
J. Brucher, advocaat aldaar, Rue de Vianden 10, tegen Commis-                                            AANLEG
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Val-
sesia), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring                                  van 8 december 2000
van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek van
7 mei 1999 om verzoekster niet tot het schriftelijk examen                  in zaak T-237/99 R, BP Nederland vof en anderen tegen
van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/12/98 toe te                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
laten, en anderzijds, veroordeling van verweerster tot betaling
van schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer),                     (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en             ging — Staatssteun — Fumus boni juris — Spoedeisendheid)
J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 28 november 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2001/C 108/34)
1)     Het beroep wordt verworpen op grond dat het kennelijk rechtens
       ongegrond is.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                            In zaak T-237/99 R, BP Nederland vof, gevestigd te Rotterdam
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                                 (Nederland), BP Direct vof, gevestigd te Alphen aan den Rijn
                                                                            (Nederland), Actomat BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland),
                                                                            vertegenwoordigd door M. van Empel en M. Smeets, advocaten
                                                                            te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                            kantore van Harles, Arendt en Medernach, advocaten aldaar,
                                                                            Rue Mathias Hardt 8-10, Luxemburg, ondersteund door Ko-
                                                                            ninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fierstra), tegen
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                AANLEG                                      G. Rozet en H. M. H. Speyart), betreffende een verzoek
                                                                            om gedeeltelijke opschorting van de tenuitvoerlegging van
                        van 16 oktober 2000                                 beschikking 1999/705/EG van de Commissie van 20 juli
                                                                            1999 betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van
in zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia SpA tegen Commissie                      633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland
              van de Europese Gemeenschappen (1)                            (PB L 280, blz. 87), heeft de president van het Gerecht, op
                                                                            8 december 2000 een beschikking gegeven waarvan het
                        (Verwijzing naar Hof)                               dictum luidt als volgt:
                           (2001/C 108/33)                                  1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Italiaans)                           2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia SpA, gevestigd te
Pordenone (Italië), vertegenwoordigd door A. Vianello, ad-
vocaat te Venetië, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar,
Cote d’Eich 15, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
schappen (gemachtigden: G. Rozet, A. Abate en E. Cappelli),                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
C(1999) 1524 van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende
staatssteun door de Italiaanse regering aan Seleco SpA, voorzo-                                 van 14 december 2000
ver verzoekster daarin hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld
voor het gedeelte van de steun dat niet van Seleco is                       in zaak T-5/00 R, Nederlandse Federatieve Vereniging
teruggevorderd, heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),              voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied tegen
samengesteld als volgt: V. Vesterdorf, president, A. Potocki.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier:
H. Jung, op 16 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan                 (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
het dictum luidt als volgt:                                                 ging — Mededinging — Betaling van geldboete — Bank-
                                                                                garantie — Spoedeisendheid)
1)     Het Gerecht verwijst zaak T-195/99, SIM 2 Multimedia/Com-
       missie, naar het Hof opdat dit uitspraak kan doen op het                                     (2001/C 108/35)
       verzoek tot nietigverklaring.
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                         (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                                In zaak T-5/00 R, Nederlandse Federatieve Vereniging voor de
                                                                            Groothandel op Elektrotechnisch Gebied, gevestigd te Den
                                                                            Haag, vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat


title: Gevoegde zaken C-58/10 tot en met C-68/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 september 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Monsanto SAS e.a./Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Landbouw — Genetisch gemodificeerde diervoeders — Noodmaatregelen — Door lidstaat vastgestelde maatregel — Voorlopige opschorting van op grond van richtlijn 90/220/EEG verleende toestemming — Rechtsgrondslag — Richtlijn 2001/18/EG — Artikel 12 — Sectorale wetgeving — Artikel 23 — Vrijwaringsclausule — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Artikel 20 — Bestaande producten — Artikel 34 — Verordening (EG) nr. 178/2002 — Artikelen 53 en 54 — Toepassingsvoorwaarden)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 september 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Monsanto SAS e.a./Ministre de l’Agriculture et de la Pêche
   (Gevoegde zaken C-58/10 tot en met C-68/10) (1)

   (Landbouw - Genetisch gemodificeerde diervoeders - Noodmaatregelen - Door lidstaat vastgestelde maatregel - Voorlopige opschorting van op grond van richtlijn 90/220/EEG verleende toestemming - Rechtsgrondslag - Richtlijn 2001/18/EG - Artikel 12 - Sectorale wetgeving - Artikel 23 - Vrijwaringsclausule - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Artikel 20 - Bestaande producten - Artikel 34 - Verordening (EG) nr. 178/2002 - Artikelen 53 en 54 - Toepassingsvoorwaarden)
   2011/C 311/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Monsanto SAS (C-58/10 en C-59/10), Monsanto Agriculture France SAS (C-58/10 en C-59/10), Monsanto International SARL (C-58/10 en C-59/10), Monsanto Technology LLC (C-58/10 en C-59/10), Monsanto Europe SA (C-59/10), Association générale des producteurs de maïs (AGPM) (C-60/10), Malaprade SCEA e.a. (C-61/10), Pioneer Génétique SARL (C-62/10), Pioneer Semences SAS (C-62/10), Union française des semenciers (UFS), voorheen Syndicat des établissements de semences agréés pour les semences de maïs (Seproma) (C-63/10), Caussade Semences SA (C-64/10), Limagrain Europe SA, voorheen Limagrain Verneuil Holding SA (C-65/10), Maïsadour Semences SA (C-66/10), Ragt Semences SA (C-67/10), Euralis Semences SAS (C-68/10), en Euralis Coop (C-68/10)

      Verwerende partij: Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

      In tegenwoordighedi van: Association France Nature Environnement (C-59/10 en C-60/10), Confédération paysanne (C-60/10)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État — Uitlegging van de artikelen 20 en 34 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (PB L 268, blz. 1), van de artikelen 12 en 23 van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1) en van de artikelen 53 en 54 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31, blz. 1) — Tijdelijke opschorting of tijdelijk verbod om zaaimaïsrassen uit een lijn van genetisch gemodificeerde maïs te gebruiken of te verkopen na de vergunning voor het in de handel brengen van dit product — Bevoegdheid van nationale overheidsinstanties om dergelijke maatregelen te nemen — Begrippen „risico” en „ernstig risico” voor het milieu — Criteria voor de identificatie van het risico, de beoordeling van de waarschijnlijkheid ervan en de beoordeling van de gevolgen ervan

      Dictum

               1)

               In omstandigheden als die in de hoofdgedingen kan een lidstaat het gebruik of het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen zoals MON 810-maïs, die overeenkomstig richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu onder meer als zaaizaad voor teeltdoeleinden zijn toegelaten, en onder de voorwaarden van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders zijn aangemeld als bestaande producten, en waarvoor vervolgens een aanvraag tot hernieuwing van de vergunning is ingediend, waarop nog dient te worden beslist, niet tijdelijk opschorten of verbieden op grond van artikel 23 van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG, maar dergelijke maatregelen kunnen wel worden vastgesteld overeenkomstig artikel 34 van verordening nr. 1829/2003.

               2)

               Een lidstaat mag slechts noodmaatregelen op grond van artikel 34 van verordening nr. 1829/2003 vaststellen onder de procedurele voorwaarden van artikel 54 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of die voorwaarden zijn nageleefd.

               3)

               Artikel 34 van verordening nr. 1829/2003 vereist voor de vaststelling van noodmaatregelen dat de lidstaten niet alleen aantonen dat er sprake is van spoedeisendheid, maar ook van een situatie waarin er een aanzienlijk risico kan bestaan dat de gezondheid van mens of dier of het milieu duidelijk in gevaar brengt.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-413/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Prato (Italië) op 18 augustus 2010 — Strafzaak tegen Michela Pulignani, Alfonso Picariello, Bianca Cilla, Andrea Moretti, Mauro Bianconi, Patrizio Gori, Emilio Duranti, Concetta Zungri

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/23

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Prato (Italië) op 18 augustus 2010 — Strafzaak tegen Michela Pulignani, Alfonso Picariello, Bianca Cilla, Andrea Moretti, Mauro Bianconi, Patrizio Gori, Emilio Duranti, Concetta Zungri
      (Zaak C-413/10)
      ()
      (2010/C 288/40)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Ordinario di Prato

         Partijen in de strafzaak

      Michela Pulignani, Alfonso Picariello, Bianca Cilla, Andrea Moretti, Mauro Bianconi, Patrizio Gori, Emilio Duranti, Concetta Zungri

         Prejudiciële vraag

      Zijn artikel 4 van wet nr. 401/89 en artikel 88 van koninklijk besluit nr. 773/31, zoals die zijn gewijzigd bij artikel 37, leden 4 en 5, van wet nr. 388 van 23 december 2000, artikel 38 van wetsdecreet nr. 223/06 en artikel 23 van de in het Publicatieblad van de Europese Unie van 30 augustus 2006 bekendgemaakte modelovereenkomst, verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Zaak C-531/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 29 november 2007 — Fachverband der Buch- und Medienwirtschaft/Libro Handelsgesellschaft mbH

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 29 november 2007 — Fachverband der Buch- und Medienwirtschaft/Libro Handelsgesellschaft mbH
   (Zaak C-531/07)
   (2008/C 37/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fachverband der Buch- und Medienwirtschaft

      Verwerende partij: Libro Handelsgesellschaft mbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het op zich in de weg staat aan de toepassing van een nationale wettelijke regeling op grond waarvan alleen importeurs van boeken in de Duitse taal verplicht zijn, voor in het binnenland ingevoerde boeken een voor de eindverkoper bindende verkoopprijs vast te stellen en bekend te maken, waarbij de importeur geen lagere prijs mag bepalen dan de eindverkoopprijs, na aftrek van btw, die de uitgever heeft vastgesteld of aanbevolen voor het land van uitgave of die een buiten een EER-staat gevestigde uitgever heeft aanbevolen voor Oostenrijk, maar van die regel mag worden afgeweken ingeval de importeur die in een EER-staat boeken koopt tegen een aankoopprijs die beneden de normale aankoopprijs ligt, de door de uitgever voor het land van uitgave vastgestelde of aanbevolen prijs — in geval van wederinvoer de door de binnenlandse uitgever vastgestelde prijs — in evenredigheid met het behaalde handelsvoordeel mag verlagen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is het in de eerste vraag bedoelde nationale wettelijke systeem van vaste boekenprijzen, dat op zich in strijd is met artikel 28 EG — eventueel ook als verkoopmodaliteit die het vrije verkeer van goederen beperkt —, waarvan het doel heel algemeen is omschreven met de noodzaak om „de positie van het boek als cultuurgoed, het belang van de eindverbruiker bij redelijke boekenprijzen en de bedrijfseconomische omstandigheden van de boekhandel” in aanmerking te nemen, gerechtvaardigd uit hoofde van artikel 30 EG of artikel 151 EG, bijvoorbeeld wegens een algemeen belang bij de bevordering van de boekenproductie, een grote verscheidenheid aan titels tegen geregelde prijzen en een grote verscheidenheid aan boekhandelaars — ondanks het gebrek aan empirische gegevens waarmee kan worden aangetoond dat een wettelijk systeem van vaste boekenprijzen geschikt is om de daarmee nagestreefde doelstellingen te bereiken?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord:
               Is het in de eerste vraag bedoelde nationale wettelijke systeem van vaste boekenprijzen verenigbaar met de artikelen 3, lid 1, sub g, EG, 10 EG en 81 EG, ook al sluit het in de tijd en inhoudelijk naadloos aan op het Sammelreverssystem van 1993 — het vroegere Oostenrijkse systeem van vaste boekenprijzen, dat was gebaseerd op de contractuele verbintenis van de boekhandelaars om de door uitgevers vastgestelde prijzen voor artikelen van de uitgeverij toe te passen — en is het in de plaats gekomen van dat contractuele systeem?


title: Zaak T-196/99: Beroep, op 2 september 1999 ingesteld door Area Cova SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en tegen Raad van de Europese Unie

text:
20.11.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 333/29
— Misbruik van procedure: het staat hooguit aan het Hof, in              — de aansprakelijkheid van de Raad vast te stellen voor
     het kader van een eventuele niet-nakomingsprocedure, om                  de schade veroorzaakt door het achterwege blijven van
     vast te stellen of de door een lidstaat getroffen maatregelen            bezwaren tegen de vaststelling in het kader van de NAFO
     de in het kader van een steunprocedure aangevoerde                       van een TAC van 27 000 ton voor heilbot voor het jaar
     schendingen opheffen.                                                    1995;
Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van de                  — de aansprakelijkheid van de Raad en van de Commissie
motiveringsplicht.                                                            vast te stellen voor de schade voortvloeiend uit de goedkeu-
                                                                              ring van de ondertekening van de bilaterale overeenkomst
                                                                              tussen de EG en Canada en de vaststelling van verordening
                                                                              (EG) nr. 1761/95;
                                                                         — de aansprakelijkheid van de Raad en/of de Commissie vast
                                                                              te stellen voor de schade voortvloeiend uit alle of meerdere
                                                                              van de hierboven beschreven handelingen;
Beroep, op 2 september 1999 ingesteld door Area Cova
SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     — de Commissie en de Raad te veroordelen tot vergoeding
           pen en tegen Raad van de Europese Unie                             van de door de verzoekers ten gevolge van de handelingen
                                                                              van de twee instellingen geleden verliezen;
                          (Zaak T-196/99)                                — de objectieve aansprakelijkheid van de Commissie en
                                                                              de Raad vast te stellen, ook bij ontbreken van enige
                          (1999/C 333/68)                                     onrechtmatige daad of onregelmatigheid, en hen te veroor-
                                                                              delen tot vergoeding van de daaruit voortvloeiende schade;
                         (Procestaal: Spaans)                            — de door verzoekers in 1995 geleden schade overeenkom-
                                                                              stig de in het verzoekschrift uiteengezette criteria vast te
                                                                              stellen op een minimumbedrag tussen 23 836 750 euro
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     en 50 393 979 euro;
schappen is op 2 september 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de
Europese Unie door Area Cova SA (Vigo, Pontevedra, Spanje),              — partijen te gelasten in onderlinge overeenstemming de
Armadora José Pereira SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Armado-                  door verzoekers tijdens de jaren na 1995 geleden schade
res Pesqueros de Aldán SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Centro-                vast te stellen en de vergoeding daarvan goed te keuren,
pesca SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Chymar SA (Vigo,                         onder voorbehoud van latere herziening;
Pontevedra, Spanje), Eloymar SA (Estribela, Pontevedra, Span-
je), Exfaumar SA (Bueu, Pontevedra, Spanje), Farpespan SL                — het bedrag vast te stellen van de vergoeding voor de door
(Moaña, Pontevedra, Spanje), Freiremar SA (Vigo, Pontevedra,                 verzoekers geleden morele schade, die volgens verzoekers
Spanje), Hermanos Gandón SA (Cangas, Pontevedra, Spanje),                    25 000 euro per betrokken vaartuig dient te bedragen;
Heroya SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Hio Pesca SA (Vigo,
Pontevedra, Spanje), José Pereira e Hijos SA (Vigo, Pontevedra,          — de Raad en/of de Commissie te veroordelen om aan
Spanje), Juana Oya Pérez (Marı́n, Pontevedra, Spanje), Manuel                 verzoekers alle kosten van de onderhavige procedure te
Nores González (Marı́n, Pontevedra, Spanje), Moradiña SA                    betalen.
(Cangas, Pontevedra, Spanje), Navales Cerdeiras SA (Camari-
ñas, La Coruña, Spanje), Nugago Pesca SA (Bueu, Pontevedra,
Spanje), Pesquera Austral SA (Vigo, Pontevedra, Spanje),
Pescaberbés SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Pesquera Cı́es                Middelen en voornaamste argumenten
SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), Pesca Herculina SA (Vigo,
Pontevedra, Spanje), Pesquera Inter SA (Cangas, Pontevedra,
Spanje), Pesquerı́as Marinenses SA (Marı́n, Pontevedra, Spanje),         De verzoekende vennootschappen vorderen de vergoeding van
Pesquerı́as Tara SA (Cangas, Pontevedra, Spanje), Pesquera               de schade die zij zouden hebben geleden ten gevolge van de
Vaqueiro SA (Vigo, Pontevedra, Spanje), en Sotelo Dios SA                onrechtmatige handelwijze en de nalatigheden van de Raad en
(Vigo, Pontevedra, Spanje) vertegenwoordigd door D. A. Creus             de Commissie in het kader van hun aanpak van de crisis
Carreras, advocaat te Barcelona, en E. Contreras Ynzenga                 betreffende de heilbotquota. De niet-contractuele aansprake-
en D. A. Agustinoy Guilayn, advocaten te Madrid, domicilie               lijkheid vloeit volgens hen voort uit drie feiten:
gekozen hebbende te Brussel bij advocatenkantoor Cuatre-
casas, Oudergemselaan 78.                                                — De onderhandelingen die door de Commissie zijn gevoerd
                                                                              in het kader van de NAFO-bijeenkomst van september
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                            1994, die is afgesloten met de NAFO-verordening inzake
                                                                              de vangsten van zwarte heilbot en de vaststelling van een
— de aansprakelijkheid van de Commissie vast te stellen voor                  TAC voor zwarte heilbot voor 1995;
     de schade veroorzaakt door haar handelwijze tijdens de
     onderhandelingen in het kader van het NAFO-verdrag die              — de handelwijze van de Raad, die geen bezwaar heeft
     heeft geleid tot de vaststelling van een TAC voor zwarte                 gemaakt tegen de voorgestelde TAC van 27 000 ton voor
     heilbot voor het jaar 19995;                                             zwarte heilbot; en
 ---pagebreak--- C 333/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20.11.1999
— het voorstel van de Commissie en de goedkeuring door de               Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gooch,
    Raad van de ondertekening van de bilaterale overeenkomst            wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, F. Par-
    tussen de EG en Canada, waarbij voor de EG een quotum               mentier en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
    van 5 013 ton met ingang van 16 april 1995 is vastgesteld,          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de
    alsmede de vaststelling van verordening (EG) nr. 1761/95            Cessange 30.
    houdende tweede wijziging van verordening (EG)
    nr. 3366/94 tot vaststelling, voor 1995, van bepaalde
    maatregelen voor de instandhouding en ht beheer van                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    de visbestanden in het gereglementeerde gebied zoals
    omschreven in het Vedrag inzake toekomstige multilaterale
    samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij
    van de Atlantische Oceaan (PB L 171, blz. 1).                            het door verzoeker op 28 april 1998 ingediende verzoek
                                                                             tot schadevergoeding is afgewezen;
Tot staving van hun aanspraken voeren verzoekers aan:
                                                                        — de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker
— de onregelmatigheid van de handelwijze van de Commissie,                   van 154 109 FB, vermeerderd met vertragingsrente van
    die ernstige tekortkomingen wordt verweten tijdens de                    8 % per jaar vanaf 28 april 1998;
    onderhandelingen in het kader van het NAFO-verdrag in
    september 1994 betreffende de vaststelling van een reeks
    maatregelen voor het beheer en het behoud van de                    — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    visbestanden in het NAFO-gereglementeerd gebied. Deze
    onregelmatigheid zou met name voortvloeien uit het feit
    dat de gemeenschapsbelangen niet naar behoren zijn
    verdedigd, dat geen informatie is verstrekt, dat de vertegen-       Middelen en voornaamste argumenten
    woordiging van de Gemeenschap slecht was georganiseerd,
    en voorts dat een TAC is vastgesteld op basis van criteria
    die afwijken van wat gebruikelijk is.                               Verzoeker trad op 1 september 1995 in dienst bij de Commis-
                                                                        sie. Als verzoekers plaats van aanwerving en van herkomst
— onregelmatigheid van de aanvaarding door de Raad, zonder
                                                                        werd aanvankelijk Londen aangewezen. Op 20 september
    enig voorbehoud in de zin van artikel XII van het NAFO-
                                                                        1996 diende hij een verzoek in tot ontheffing van de belasting
    verdrag, van het voorstel van de NAFO-commissie inzake
                                                                        over de toegevoegde waarde (BTW) voor de aanschaf van een
    de vaststelling van een totaal quotum van toegelaten
                                                                        auto. Bij nota van 23 september 1996 besloot het hoofd van
    vangsten van zwarte heilbot van 27 000 ton, welke hou-
                                                                        de eenheid „Beheer van de individuele rechten” verzoekers
    ding volgens verzoekers in strijd was met de gemeen-
                                                                        plaats van aanwerving te wijzigen van Londen in Brussel. Na
    schapsbelangen.
                                                                        bezwaar stelde deze dienst een „aantekening voor het dossier”
— onregelmatige handelwijze van de verwerende instellingen              op, waarin als plaats van aanwerving van verzoeker (opnieuw)
    tijdens de onderhandelingen en ondertekening van de                 Londen werd aangewezen.
    bilaterale visserijovereenkomst tussen Canada en de EG en
    met betrekking tot het voorstel en de goedkeuring van
    verordening (EG) nr. 1761/95, reeds aangehaald, waarbij             Na deze wijziging van de plaats van herkomst stuurde de
    voor de vloten van de Gemeenschap met ingang van                    Commissie op 27 juli 1997 het verzoek tot ontheffing van de
    16 april 1995 een quotum van 5 013 ton is vastgesteld               BTW door naar de Belgische autoriteiten. Deze wezen het
    voor de vangsten van zwarte heilbot.                                verzoek af, omdat het te laat was ingediend. Op grond van de
                                                                        Belgische wetgeving moest een ontheffingsverzoek ten behoe-
Subsidiair stellen de verzoekende vennootschappen, dat de               ve van verzoeker zijn ingediend vóór 20 november 1996.
Gemeenschap objectief aansprakelijk is wegens schending van             Vervolgens betaalde verzoeker overeenkomstig de instructies
het beginsel van het evenwicht dat tussen particulieren dient           van het hoofd van de eenheid 154 109 FB aan BTW. De
te bestaan met betrekking tot door de overheid opgelegde                Commissie ging echter niet tot vergoeding van deze BTW aan
lasten.                                                                 hem over.
                                                                        Tot staving van zijn verzoekschrift beroept verzoeker zich op
                                                                        — schending van het vertrouwensbeginsel,
Beroep, op 6 september 1999 ingesteld door A. Gooch
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       — schending van de beginselen van behoorlijk bestuur,
                         (Zaak T-197/99)
                                                                        — niet-nakoming van de zorgplicht,
                         (1999/C 333/69)
                                                                        — schending van artikel 228, lid 2, EG.
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 september 1999 beroep ingesteld tegen de