title: Zaak C-245/00: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 9 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten SENA en de Stichting Nederlandse Omroep Stichting (NOS)

text:
C 247/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       26.8.2000
van de Eerste Richtlijn (89/104/EEG) (1) van de Raad van                   (e)    moet de vergoeding worden gerelateerd aan het
21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merken-                        potentiële bereik aan luisteraars of kijkers, of aan
recht der lidstaten beroept, moet aantonen en in voorkomend                       het werkelijke aantal luisteraars of kijkers, dan
geval bewijzen, dat de door hem verkochte waren voordien                          wel deels aan eerstbedoeld bereik en deels aan
reeds voor het eerst door de merkhouder zelf en met zijn                          laatstbedoeld bereik, en in dit laatste geval: in welke
toestemming in de Europese Economische Ruimte in de handel                        verhouding?
zijn gebracht?
                                                                     (III) Indien het antwoord op vraag (I) ontkennend luidt,
                                                                           betekent dit dan dat de lidstaten volledig vrij zijn in het
(1) PB L 40, blz. 1.
                                                                           vaststellen van de maatstaven waarnaar de hoogte van de
                                                                           billijke vergoeding moet worden vastgesteld? Of kent die
                                                                           vrijheid bepaalde grenzen, en zo ja, welke zijn die
                                                                           grenzen?
                                                                     (1) PB 1992 L 346, blz. 61.
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 9 juni
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
de Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten SENA
    en de Stichting Nederlandse Omroep Stichting (NOS)
                         (Zaak C-245/00)
                                                                     Beroep, op 22 juni 2000 ingesteld door Commissie van
                         (2000/C 247/30)                             de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 9 juni                                      (Zaak C-249/00)
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni
2000, in het geding tussen de Stichting ter Exploitatie van
Naburige Rechten SENA en de Stichting Nederlandse Omroep                                       (2000/C 247/31)
Stichting (NOS), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
navolgende vragen:
                                                                     op 22 juni 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(I)   Is het in art. 8 lid 2 van Richtlijn 92/100/EEG van
                                                                     woordigd door M. Patakia, lid van haar juridische dienst,
      de Raad van 19 november 1992 (1) [betreffende het
                                                                     en E. Traversa, juridisch adviseur bij haar juridische dienst,
      verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rech-
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
      ten op het gebied van intellectuele eigendom] gebezigde
                                                                     Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
      begrip „billijke vergoeding” een communautair begrip dat
      in alle lidstaten van de Europese Gemeenschap op
      dezelfde wijze moet worden uitgelegd en toegepast?             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(II) Zo ja:                                                          —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de
                                                                           toepassing van een verlaagd belastingtarief bij de aankoop
      (a)  naar welke maatstaven dient de hoogte van de                    van een met vreemde valuta betaalde onroerende zaak in
           billijke vergoeding te worden vastgesteld?                      Griekenland voor te behouden aan Griekse onderdanen,
                                                                           de krachtens de artikelen 12, 39, 43 en 56 EG-Verdrag
      (b) dient aansluiting te worden gezocht bij de hoogte                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
           van vergoedingen die vóór de inwerkingtreding van
           de Richtlijn in de desbetreffende lidstaat tussen de      —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
           betrokken organisaties overeengekomen of gebrui-
           kelijk waren?
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      (c)  moet of mag rekening worden gehouden met bij de
           totstandkoming van de nationale wet ter implemen-
           tatie van de Richtlijn bij belanghebbenden ten            Volgens de Commissie houden de bepalingen van wet
           aanzien van de hoogte van de vergoeding gewekte           nr. 1521/1950, zoals gewijzigd bij wet nr. 2459/1997, die
           verwachtingen?                                            uitsluitend voor Griekse onderdanen voorzien in een verlaagd
                                                                     belastingtarief, een discriminatie op grond van nationaliteit in,
      (d) dient aansluiting te worden gezocht bij de hoogte          die in strijd is met de artikelen 12, 39, en 43 EG (ex artikelen 6,
           van vergoedingen die op grond van muziekauteurs-          48 en 52 van het Verdrag). Zij respecteert het recht van de
           recht worden betaald ter zake van uitzendingen            Griekse staat om de belasting geheven ter zake van de
           door omroeporganisaties?                                  overdracht van onroerende zaken naar eigen goeddunken in


title: Zaak T-424/08: Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Nexus Europe (Ireland)/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/32

         Beroep ingesteld op 16 september 2008 — Nexus Europe (Ireland)/Commissie
   (Zaak T-424/08)
   (2009/C 6/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Nexus Europe (Ireland) Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: M. Noonan, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 95 418,99 EUR;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 31 oktober 2001 hebben verzoekster en de Commissie een overeenkomst gesloten van het type „onderzoek en ontwikkeling voor gezamenlijke rekening”, zoals beschreven in bijlage IV („Nadere voorwaarden voor de financiële deelneming van de Gemeenschap”) bij besluit nr. 182/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 december 1998 betreffende het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) (1), waarbij verzoekster, samen met andere aannemers in de vorm van een consortium, de uitvoering op zich nam van het project MUTEIS IST-2000-30117, dat erop is gericht de functionele en ruimtelijke diversiteit in de digitale economie van Europa te verklaren en te begrijpen vanuit een macro- en een plaatselijk/stedelijk perspectief. Verzoekster deed de Commissie het voorstel om aan het project deel te nemen op basis van het „bijkomende kosten”-model voor de vergoeding van in aanmerking komende kosten van het project. Na een briefwisseling tussen partijen meldde de Commissie aan verzoekster dat zij de door laatstgenoemde voorgedragen personeels- en overheadkosten tijdelijk moest afwijzen, en gaf zij verzoekster in overweging haar deelneming te herzien op basis van deelneming in de totale in aanmerking komende kosten of volledige deelneming met de optie van een forfaitair bedrag voor overheadkosten. Een met inachtneming van die voorwaarden gewijzigde overeenkomst is op 30 april 2004 door verzoekster ondertekend.
   Ter ondersteuning van haar beroep tot schadevergoeding stelt verzoekster dat de Commissie onbevoegd of buiten haar bevoegdheden heeft gehandeld door voor te geven dat zij de overeenkomst wijzigde en een beroep deed op artikel 3, lid 2, van bijlage II bij de overeenkomst. Volgens verzoekster had de Commissie het door verzoekster voorgestelde kostenmodel kunnen afwijzen ten tijde van de ondertekening van de overeenkomst, maar bevat de overeenkomst geen bepaling die de Commissie toestaat om het kostenmodel in de loop van een project te veranderen. Bovendien had de Commissie volgens verzoekster, bij gebreke van redelijke gronden om fraude of financiële onregelmatigheden aan de kant van verzoekster te vermoeden, niet het recht om een beroep te doen op artikel 3, lid 2, van bijlage II bij de overeenkomst teneinde de wijziging van de voorwaarden van de overeenkomst te rechtvaardigen.
   Verzoekster stelt voorts dat de Commissie haar contractuele verplichtingen heeft geschonden en daarmee inbreuk heeft gemaakt op artikel 1134, eerste alinea, van het Belgische burgerlijk wetboek, op grond waarvan wettig aangegane overeenkomsten strekken tot wet voor degenen die deze hebben aangegaan. Volgens verzoekster moet het kostenmodel dat partijen bij de ondertekening van de overeenkomst zijn overeengekomen, gedurende de looptijd daarvan blijven gelden en heeft de Commissie dus contractbreuk gepleegd door van verzoekster te verlangen dat deze het door partijen overeengekomen kostenmodel wijzigde.
   Verzoekster stelt bovendien dat de Commissie het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.

      (1)  PB 1999, L 26, blz. 1.


title: Zaak T-565/12: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — National Iranian Tanker Company/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring” )

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/31

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — National Iranian Tanker Company/Raad
   (Zaak T-565/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout - Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring”))
   2014/C 282/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: National Iranian Tanker Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: R. Chandrasekera, S. Ashley, C. Murphy, solicitors, M. Lester, barrister, en D. Wyatt, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), voor zover verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en, ten tweede, uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), voor zover die verordening verzoekster betreft

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van National Iranian Tanker Company is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van National Iranian Tanker Company is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               De gevolgen van besluit 2012/635 en van uitvoeringsverordening nr. 945/2012 worden ten aanzien van National Iranian Tanker Company gehandhaafd tot op de datum waarop de in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde termijn voor het indienen van een verzoek om hogere voorziening verstrijkt of, indien binnen die termijn een verzoek om hogere voorziening is ingediend, tot op het moment waarop de hogere voorziening wordt afgewezen.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van National Iranian Tanker Company.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 mei 2003 in zaak C-462/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Connect Austria Gesellschaft für Telekommunikation GmbH tegen Telekom-Control-Kommission ("Telecommunicatie — Mobiele telecommunicatiediensten — Artikel 5 bis, lid 3, van richtlĳn 90/387/EEG — Beroep bĳ een onafhankelĳk lichaam tegen besluit van nationale regelgevende instantie — Artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG — Artikel 2, leden 3 en 4, van richtlĳn 96/2/EG — Artikelen 9, lid 2, en 11, lid 2, van richtlĳn 97/13/EG — Toekenning aan openbaar bedrĳf met machtspositie dat reeds concessie voor verrichten van digitale mobiele telecommunicatiediensten volgens GSM 900-norm heeft, van bĳkomende frequenties uit voor DCS 1800 gereserveerde frequentiegebied, zonder heffing van vergoeding daarvoor")

text:
19.7.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 171/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB
                                                                                L 295, blz. 23), artikel 2, leden 3 en 4, van richtlijn 96/2/EG
                           (Vijfde kamer)                                       van de Commissie van 16 januari 1996 tot wijziging van
                                                                                richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlij-
                                                                                ke communicatie (PB L 20, blz. 59), de artikelen 9, lid 2, en
                         van 22 mei 2003                                        11, lid 2, van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en
                                                                                de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk
in zaak C-462/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                          kader voor algemene machtigingen en individuele vergunnin-
hof om een prejudiciële beslissing): Connect Austria                            gen op het gebied van telecommunicatiediensten (PB L 117,
Gesellschaft für Telekommunikation GmbH tegen Te-                               blz. 15), en de artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG, heeft het Hof
                lekom-Control-Kommission (1)                                    (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
                                                                                waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La
                                                                                Pergola (rapporteur) en P. Jann, rechters; advocaat-generaal:
(„Telecommunicatie — Mobiele telecommunicatiediensten                           L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
— Artikel 5 bis, lid 3, van richtlijn 90/387/EEG — Beroep                       22 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
bij een onafhankelijk lichaam tegen besluit van nationale                       volgt:
regelgevende instantie — Artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG
— Artikel 2, leden 3 en 4, van richtlijn 96/2/EG —
Artikelen 9, lid 2, en 11, lid 2, van richtlijn 97/13/EG —
Toekenning aan openbaar bedrijf met machtspositie dat
reeds concessie voor verrichten van digitale mobiele telecom-
municatiediensten volgens GSM 900-norm heeft, van bijko-
mende frequenties uit voor DCS 1800 gereserveerde frequen-
     tiegebied, zonder heffing van vergoeding daarvoor”)
                                                                                1)    Het vereiste van een uitlegging van het nationale recht die
                          (2003/C 171/01)                                             strookt met richtlijn 90/387/EG van de Raad van 28 juni
                                                                                1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt
                                                                                voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoer-
                          (Procestaal: Duits)                                         legging van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd
                                                                                bij richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-            van 6 oktober 1997, en dat van een effectieve bescherming van
                          dentie van het Hof)                                         de rechten van de justitiabelen, brengen voor de nationale
                                                                                rechter de verplichting mee te onderzoeken of de desbetreffende
                                                                                bepalingen van zijn nationaal recht de justitiabelen een recht
                                                                                van beroep tegen beslissingen van de nationale regelgevende
In zaak C-462/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                 instanties toekennen dat voldoet aan de criteria van artikel 5 bis,
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                               lid 3, van richtlijn 90/387, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Connect                          51. Is een toepassing van het nationale recht in overeenstem-
Austria Gesellschaft für Telekommunikation GmbH en Te-                                ming met de voorschriften van artikel 5 bis, lid 3, van bedoelde
lekom-Control-Kommission, in tegenwoordigheid van: Mobil-                             richtlijn onmogelijk, dan is een nationale rechter die aan
kom Austria AG, om een prejudiciële beslissing over de                                genoemde vereisten voldoet en die bevoegd zou zijn om kennis
uitlegging van artikel 5 bis, lid 3, van richtlijn 90/387/EEG van                     te nemen van beroepen tegen beslissingen van de nationale
de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van                          regelgevende instantie indien er geen bepaling van nationaal
de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel                            recht was die zijn bevoegdheid uitdrukkelijk uitsluit, zoals die
van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP)                             welke in het hoofdgeding aan de orde is, verplicht deze bepaling
(PB L 192, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/51/EG van                        buiten toepassing te laten.
 ---pagebreak--- C 171/2                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                19.7.2003
2)  De artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG verzetten zich in beginsel         5)     Het discriminatieverbod van de artikelen 9, lid 2, en 11, lid 2,
    tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die                van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad
    het mogelijk maakt om zonder daarvoor een afzonderlijke                       van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader
    vergoeding te vragen, extra frequenties uit het voor DCS 1800                 voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op
    gereserveerde frequentiegebied toe te kennen aan een openbaar                 het gebied van de telecommunicatiediensten, verzet zich niet
    bedrijf met een machtspositie dat al een concessie voor het                   tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die
    verrichten van digitale mobiele telecommunicatiediensten vol-                 het mogelijk maakt om, zonder dat daarvoor een afzonderlijke
    gens de GSM 900-norm heeft, terwijl een nieuwe deelnemer op                   vergoeding wordt gevraagd, extra frequenties uit het voor
    de betrokken markt voor een concessie voor het verrichten van                 DCS 1800 gereserveerde frequentiegebied toe te kennen aan
    digitale mobiele telecommunicatiediensten volgens de                          marktdeelnemers die reeds een concessie voor het verrichten van
    DCS 1800-norm wél een vergoeding heeft moeten betalen.                        digitale mobiele telecommunicatiediensten volgens de
    Deze bepalingen staan echter niet aan een dergelijke nationale                GSM 900-norm hebben, terwijl van de marktdeelnemer aan
    regeling in de weg indien de vergoeding die van het openbare                  wie een concessie voor het verrichten van digitale mobiele
    bedrijf met een machtspositie is gevraagd voor zijn GSM 900-                  telecommunicatiediensten volgens de DCS 1800-norm is toege-
    concessie, met inbegrip van de extra frequenties uit het voor                 kend, wél een vergoeding is gevraagd, indien de vergoeding die
    DCS 1800 gereserveerde frequentiegebied die het later heeft                   van de bestaande marktdeelnemers is gevraagd voor hun
    gekregen zonder daarvoor te moeten bijbetalen, economisch                     GSM 900-concessie, met inbegrip van de later toegekende extra
    gelijkwaardig blijkt te zijn met de vergoeding die de concurrent              frequenties uit het voor DCS 1800 gereserveerde frequentie-
    aan wie de DCS 1800-concessie is verleend, moest betalen.                     gebied waarvoor niet moest worden bijbetaald, economisch
                                                                                gelijkwaardig blijkt te zijn met de vergoeding die is gevraagd
                                                                                van de marktdeelnemer aan wie de DCS 1800-concessie is
                                                                                verleend.
3)  Artikel 2, leden 3 en 4, van richtlijn 96/2/EG van de
    Commissie van 16 januari 1996 tot wijziging van richtlijn              (1 ) PB C 47 van 19.2.2000.
    90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke
    communicatie, verzet zich in beginsel tegen een nationale
    regeling zoals die in het hoofdgeding, die het mogelijk maakt
    om zonder dat daarvoor moet worden bijbetaald, bijkomende
    frequenties uit het voor DCS 1800 gereserveerde frequentie-
    gebied toe te kennen aan een openbaar bedrijf met een                                        ARREST VAN HET HOF
    machtspositie dat al een concessie voor het verrichten van digitale
    mobiele telecommunicatiediensten volgens de GSM 900-norm                                           (Vijfde kamer)
    heeft, terwijl een nieuwe deelnemer op de betrokken markt voor
    de verwerving van een concessie voor het verrichten van digitale
                                                                                van 22 mei 2003
    mobiele telecommunicatiediensten volgens de DCS 1800-norm
    wél een vergoeding heeft moeten betalen. Deze bepaling staat
    echter niet aan een dergelijke nationale regeling in de weg,           in zaak C-355/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio
    indien de vergoeding die van het openbare bedrijf met een              Thessalonikis om een prejudiciële beslissing): Freskot AE
    machtspositie wordt geheven voor zijn GSM 900-concessie,                                     tegen Elliniko Dimosio ( 1)
    met inbegrip van de later toegekende extra frequenties uit het
    voor DCS 1800 gereserveerde frequentiegebied waarvoor niet             („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Vrij verkeer van
    moet worden bijbetaald, economisch gelijkwaardig blijkt te zijn        goederen — Vrij verrichten van diensten — Staatssteun —
    met de vergoeding die is gevraagd van de concurrent aan wie de         Bijzondere bijdrage ten gunste van instelling voor landbouw-
    DCS 1800-concessie is verleend.                                                                    verzekeringen”)
                                                                                (2003/C 171/02)
4)  Artikel 2, leden 3 en 4, van richtlijn 96/2 verzet zich niet                                     (Procestaal: Grieks)
    tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die
    het mogelijk maakt na het verstrijken van ten minste drie jaar         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
    sinds de verlening van de concessie voor het verrichten van                                      dentie van het Hof)
    digitale mobiele telecommunicatiediensten volgens de
    DCS 1800-norm in 1997, een beperkt aantal extra frequenties
    uit het voor DCS 1800 gereserveerde frequentiegebied toe te            In zaak C-355/00, betreffende een verzoek aan het Hof
    kennen aan marktdeelnemers die reeds een concessie voor                krachtens artikel 234 EG van het Dioikitiko Protodikeio
    het verrichten van digitale mobiele telecommunicatiediensten           Thessalonikis (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding
    volgens de GSM 900-norm hebben, daaronder begrepen een                 tussen Freskot AE en Elliniko Dimosio, om een prejudiciële
    openbaar bedrijf met een machtspositie. Deze bepaling verzet           beslissing over de uitlegging van de artikelen 30 en 38 EG-
    zich evenmin tegen een nationale regeling zoals die in het             Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 28 EG en 32 EG), 39
    hoofdgeding, die het mogelijk maakt deze frequenties toe te            EG-Verdrag (thans artikel 33 EG), 40 en 59 EG-Verdrag (thans,
    kennen vóór het verstrijken van diezelfde periode, indien is           na wijziging, de artikelen 34 EG en 49 EG), 60 EG-Verdrag
    aangetoond dat bedoelde marktdeelnemers hun abonneecapaci-             (thans artikel 50 EG) en 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
    teit, ondanks de gebruikmaking van alle economisch verdedig-           artikel 87 EG), alsmede van de Eerste richtlijn (73/239/EEG)
    bare technische mogelijkheden, hebben uitgeput.                        van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke


title: Zaak T-464/17: Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — TP/Commissie

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/36

         Beroep ingesteld op 26 juli 2017 — TP/Commissie
   (Zaak T-464/17)
   (2017/C 309/48)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: TP (vertegenwoordiger: W. Limuti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren en intrekken en alle daaruit voortvloeiende handelingen, met inbegrip van impliciete en nog niet bekende handelingen, nietig verklaren, alle eruit voortvloeiende gevolgen voor de rechtssfeer en het vermogen van verzoeker nietig verklaren en bevelen dat de zaak aldus wordt behandeld dat verzoeker, na de nodige informatie te hebben verkregen, zijn argumenten naar voren kan brengen, en dat het nieuwe besluit met inachtneming van het vertrouwensbeginsel, het wettigheidsbeginsel en het transparantiebeginsel wordt vastgesteld;

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren en de sindsdien door de ambtenaar geleden schade erkennen, meer bepaald niet alleen de materiële, maar ook de immateriële psychische en lichamelijke schade, zoals uiteengezet in het bij het dossier gevoegde gerechtelijk geneeskundig verslag, waarin een gemiddeld ernstige existentiële schade is vastgesteld alsook een aanpassingsstoornis met angstgevoel en een depressieve gemoedstoestand van chronische aard, veroorzaakt door een in de arbeidscontext opgelopen trauma, begroot op 20 %.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit tot afwijzing van verzoekers bezwaar tegen de inhouding op zijn salaris door het Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten (PMO) ingevolge het vonnis van de Tribunale di Treviso (rechter in eerste aanleg Treviso, Italië) waarbij de echtscheiding tussen verzoeker en zijn ex-echtgenote is uitgesproken.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               1.

               Schending van het recht van de ambtenaar om te worden gehoord en verklaringen af te leggen.

               2.

               Schending van verzoekers recht om de voor zijn verdediging relevante informatie te ontvangen.

               3.

               Schending van verzoekers recht om de redenen te vernemen waarom hij de relevante informatie niet kon ontvangen.

               4.

               Schending en onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1), en bijgevolg schending van het recht op informatie over de tegen verzoeker lopende procedure en niet-nakoming van de verplichting om de besluiten te motiveren.

               5.

               Schending van artikel 24 van het Statuut en bijgevolg schending van verzoekers recht om bij aanvallen van andere personen te worden verdedigd en bijgestaan door de instelling.

               6.

               Bestaan van psychische en lichamelijke schade aan verzoeker en van een oorzakelijk verband tussen de gedraging van het bestuur en de geleden schade.

      (1)  PB 2001, L 145, blz. 3.


title: Zaak T-183/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2007 — Tokai Europe/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijke douanetarief — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Persoon die niet individueel is geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2007 — Tokai Europe/Commissie
   (Zaak T-183/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijke douanetarief - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Persoon die niet individueel is geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 96/71)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Tokai Europe GmbH (Mönchengladbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Kroemer, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en B. Schima, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie van 1 maart 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 64, blz. 21)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: ARREST VAN HET HOF van 16 juni 1998 in zaak C-226/97 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Maastricht om een prejuidiciële beslissing): strafzaak tegen J. M. Lemmens (Richtlijn 83/189/EEG - Informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften - Rechtstreekse werking van richtlijn)

text:
C 258/10               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
sen de Europese Economische Gemeenschap en de Socia-                                 ARREST VAN HET HOF
listische Federatieve Republiek JoegoslavieÈ.
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 17 juni 1998
(1) PB C 197 van 6.7.1996.
                                                                   in zaak C-243/95 (verzoek van de Labour Court om een
                                                                   prejudicieÈle beslissing): K. Hill, A. Stapleton tegen The
                                                                        Revenue Commissioners, Department of Finance (1)
                                                                   (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen Ð Ambte-
                                                                   naren Ð Stelsel van tweelingbanen Ð Salarisverhoging
                                                                   bepaald op basis van werkelijke arbeidstijd Ð Indirecte
                  ARREST VAN HET HOF                                                        discriminatie)
                       van 16 juni 1998                                                     (98/C 258/18)
in zaak C-226/97 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
bank te Maastricht om een prejuidicieÈle beslissing): straf-                             (Procestaal: Engels)
                 zaak tegen J. M. Lemmens (1)
(Richtlijn 83/189/EEG Ð Informatieprocedure op het
gebied van normen en technische voorschriften Ð Recht-              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                streekse werking van richtlijn)                                   de Jurisprudentie van het Hof)
                         (98/C 258/17)
                                                                   In zaak C-243/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Labour
                                                                   Court (Ierland), in het aldaar aanhangig geding tussen K.
                    (Procestaal: Nederlands)                       Hill, A. Stapleton en The Revenue Commissioners,
                                                                   Department of Finance, betreffende een prejudicieÈle beslis-
                                                                   sing over de uitlegging van Richtlijn 75/117/EEG van de
In zaak C-226/97, betreffende een verzoek aan het Hof              Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arron-             elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake
dissementsrechtbank te Maastricht (Nederland), in de               de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
aldaar dienende strafzaak tegen J. M. Lemmens, om een              mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45 van
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn 83/      19.2.1975, blz. 19), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-
189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een              gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R.
informatieprocedure op het gebied van normen en techni-            Schintgen, G. F. Mancini, J. L. Murray (rapporteur) en
sche voorschriften (PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8), heeft         G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola;
het Hof, samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur),          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 juni 1998 een
president van de Derde en de Vijfde Kamer, waarnemend              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
voor de president, H. Ragnemalm, M. Wathelet, R. Schint-
gen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn,
J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann en        Artikel 119 van het EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:      van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 16 juni               tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
volgt:                                                             mannelijke en vrouwelijke werknemers, moeten aldus wor-
                                                                   den uitgelegd, dat wanneer een veel hoger percentage
                                                                   vrouwelijke dan mannelijke werknemers zijn arbeid ver-
                                                                   richt in de vorm van een tweelingbaan, ze zich verzetten
Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983                 tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke
betreffende een informatieprocedure op het gebied van              werknemers die van een tweelingbaan overgaan naar een
normen en technische voorschriften, moet aldus worden              voltijdsbaan, op de salarisschaal voor voltijds werkzaam
uitgelegd, dat het niet nakomen van de bij artikel 8 ervan         personeel lager worden ingeschaald dan op de plaats die
opgelegde verplichting tot mededeling van een technische           zij voorheen op de salarisschaal voor in tweelingbanen
regeling inzake ademanalyseapparaten, niet tot gevolg              werkzaam personeel innamen, doordat de werkgever het
heeft, dat bewijs verkregen door middel van een ademana-           criterium toepast dat enkel de in een bepaalde functie
lyseapparaat dat volgens niet meegedeelde voorschriften is         effectief gewerkte tijd als diensttijd wordt meegeteld, tenzij
goedgekeurd, niet kan worden gebruikt tegen een particu-           die wettelijke regeling wordt gerechtvaardigd door objec-
lier die terechtstaat terzake van rijden onder invloed.            tieve factoren die niets van doen hebben met discriminatie
                                                                   op grond van geslacht.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                   (1) PB C 229 van 2.9.1995.


title: Zaak F-61/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Possanzini/Frontex (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Procedure betreffende verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris — Mededeling aan functionaris van negatief advies van beoordelaar over verlenging — Bezwarend besluit — Geen — Verzoek om nietigverklaring van ongunstige opmerkingen over prestaties in jaarlijkse beoordelingsrapporten — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 oktober 2012 — Possanzini/Frontex
   (Zaak F-61/11) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Procedure betreffende verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris - Mededeling aan functionaris van negatief advies van beoordelaar over verlenging - Bezwarend besluit - Geen - Verzoek om nietigverklaring van ongunstige opmerkingen over prestaties in jaarlijkse beoordelingsrapporten - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)
   2013/C 46/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Daniele Possanzini (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex) (vertegenwoordigers: S. Vuorensola en H. Caniard, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot intrekking van het besluit om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris te verlengen en van een deel van zijn beoordelingsrapporten over de periode van augustus 2006 tot en met december 2009

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Possanzini draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie.

      (1)  PB C 226 van 30.07.2011, blz. 32.


title: Zaak F-131/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2007 — Steinmetz/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Minnelijke regeling — Uitvoering van overeenkomst — Weigering om kosten in kader van dienstreis te vergoeden — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Geen procesbelang — Verdeling van kosten — Nodeloze of vexatoire kosten)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/61

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2007 — Steinmetz/Commissie
   (Zaak F-131/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Minnelijke regeling - Uitvoering van overeenkomst - Weigering om kosten in kader van dienstreis te vergoeden - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Geen procesbelang - Verdeling van kosten - Nodeloze of vexatoire kosten)
   (2008/C 51/113)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Robert Steinmetz (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Choucroun, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 februari 2005 houdende weigering van volledige uitvoering van de minnelijke regeling die partijen hebben getroffen in het kader van zaak T-155/05, voorgelegd aan het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Steinmetz zal zijn eigen kosten dragen met uitzondering van een bedrag van 500 EUR.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal naast haar eigen kosten de kosten van Steinmetz dragen ter hoogte van een bedrag van 500 EUR.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006, blz. 86.


title: Zaak T-581/11: Beroep ingesteld op 9 november 2011 — Dimian/BHIM — Bayer Design Fritz Bayer (BABY BAMBOLINA)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/58

      Beroep ingesteld op 9 november 2011 — Dimian/BHIM — Bayer Design Fritz Bayer (BABY BAMBOLINA)
      (Zaak T-581/11)
      (2012/C 25/112)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Dimian AG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en G. Ghisletti, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij voor de kamer van beroep: Bayer Design Fritz Bayer GmbH & Co. KG (Michelau, Duitsland)

         Conclusies

                  —

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 augustus 2011 in zaak R 1822/2010-2 vernietigen; en

                  —

                  Verweerder verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: Het beeldmerk „BABY BAMBOLINA” voor waren van klasse 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6403927

         Houder van het gemeenschapsmerk: De andere partij voor de kamer van beroep

         Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: De verzoekende partij

         Motvering van de vordering tot nietigverklaring: De partij die om nietigverklaring verzoekt heeft haar verzoek gebaseerd op artikel 53, lid 1, sub c, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad en op artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

         Beslissing van de nietigheidsafdeling: Afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

         Beslissing van de kamer van beroep: Verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: Schending van artikel 53, lid 1, sub c, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, voor zover de kamer van beroep heeft uitgesloten dat de catalogi betreffende de periode 2008-2009 relevant waren.


title: Zaak T-362/15: Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Lacamanda Group/EUIPO –Woolley (HENLEY) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk HENLEY — Oudere woordmerken HENLEYS in het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de bekendheid van het oudere merk”]

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/15

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Lacamanda Group/EUIPO –Woolley (HENLEY)
   (Zaak T-362/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk HENLEY - Oudere woordmerken HENLEYS in het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de bekendheid van het oudere merk”])
   (2016/C 410/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Lacamanda Group Ltd (Manchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Scott, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Nigel Woolley (Braceborough, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 24 april 2015 (zaak R 2255/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen The Lacamanda Group en Nigel Woolley

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 24 april 2015 (zaak R 2255/2012-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van The Lacamanda Group Ltd.

               3)

               Nigel Woolley zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-426/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku op 14 september 2007 — Dariusz Krawczyński/Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku op 14 september 2007 — Dariusz Krawczyński/Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku
   (Zaak C-426/07)
   (2007/C 283/36)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dariusz Krawczyński

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de in een lidstaat van de Europese Gemeenschap ingevoerde accijns, zoals die welke is voorzien in de Poolse belastingwet van 23 januari 2004 inzake accijns (Dz. U nr. 29, poz. 257, zoals gewijzigd), en waarmee elke verkoop van een personenwagen vóór de eerste inschrijving ervan in het binnenland wordt belast, worden beschouwd als een vorm van verboden omzetbelasting in de zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde; uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) [thans artikel 401 van de sinds 1 januari 2007 geldende richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1)]?
               Indien bovenstaande vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Is een accijns als die waarom het gaat in het bij de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku aanhangige geding, waarmee elke verkoop van een personenwagen voor de eerste inschrijving ervan in het binnenland wordt belast, in strijd met artikel 90 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, waarin het verbod van discriminatie en van de protectionistische toepassing van een nationaal belastingstelsel met betrekking tot gelijksoortige nationale producten is neergelegd, wanneer de verkoop van gebruikte voertuigen die reeds in de Republiek Polen zijn geregistreerd, niet met die accijns wordt belast?


title: Zaak C-194/15: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Torino — Italië) — Véronique Baudinet e.a./Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Torino (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Vrije verkeer van kapitaal — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Directe belastingen — Belasting over dividenden — Bilateraal verdrag ter voorkoming van dubbele belasting — Dubbele juridische belasting)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Torino — Italië) — Véronique Baudinet e.a./Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Torino
   (Zaak C-194/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Vrije verkeer van kapitaal - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Directe belastingen - Belasting over dividenden - Bilateraal verdrag ter voorkoming van dubbele belasting - Dubbele juridische belasting))
   (2016/C 136/04)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Véronique Baudinet, Adrien Boyer, Pauline Boyer, Edouard Boyer

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Torino

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU, 63 VWEU en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een regeling van een lidstaat, waarvan sprake in het hoofdgeding, krachtens welke, wanneer een ingezetene van die lidstaat, die aandeelhouder is van een vennootschap die in een andere lidstaat is gevestigd, dividenden ontvangt die in beide lidstaten worden belast, dubbele belasting in de lidstaat waar de aandeelhouder is gevestigd niet wordt tegengegaan, door toekenning van een belastingkrediet dat ten minste gelijk is aan het bedrag aan belasting dat is voldaan in de lidstaat van de vennootschap die deze dividenden uitkeert.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-308/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — Ianniello/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsjaar 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — Ianniello/Commissie
   (Zaak T-308/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsjaar 2001/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2008/C 8/21)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: F. Ianniello (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2001/2002 alsook betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade
   Dictum

               1)

               Het besluit tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2001/2002 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van verzoeker.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Doorhaling van zaak C-96/97

text:
10. 1. 98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 7/13
              Doorhaling van zaak C-92/97 (1)                        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-121/
                          (98/C 7/40)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Bondsrepubliek Duitsland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november                 (1) PB C 166 van 31. 5. 1997.
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 108 van 5. 4. 1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-154/97 (1)
                                                                                (98/C 7/43)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober
              Doorhaling van zaak C-96/97 (1)                        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-154/
                          (98/C 7/41)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Griekse Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober                   (1) PB C 212 van 12. 7. 1997.
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-96/
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Franse Republiek.
(1) PB C 131 van 26. 4. 1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-201/97 (1)
                                                                                (98/C 7/44)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober
             Doorhaling van zaak C-121/97 ( )    1
                                                                     1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-201/
                          (98/C 7/42)                                97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                     Helleense Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september                (1) PB C 212 van 12. 7. 1997.
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30, tegen Raad van de
                                                                     Europese Unie (gemachtigden: M. Bauer en T. Blanchet),
                     van 21 oktober 1997
                                                                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van een weige-
in zaak T-168/96, C. Patronis tegen Raad van de Europese             ring van bevordering, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                             Unie (1)                                samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt
                                                                     en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadminis-
(Ambtenaren Ð Weigering van bevordering Ð Vergelijking               trateur, op 21 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
van verdiensten Ð Verlof voor ziekte en ongeval Ð Inaan-             het dictum luidt als volgt:
merkingneming van tijdens referentieperiode daadwerke-
                    lijk verrichte activiteit)
                                                                     1. Verwerpt het beroep.
                          (98/C 7/45)
                                                                     2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                       (Procestaal: Frans)                                gen.
                                                                     (1) PB C 388 van 21. 12. 1996.
In zaak T-168/96, C. Patronis, vertegenwoordigd door J.-
N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fidu-


title: Zaak T-157/13: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Sorinet Commercial Trust Bankers/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Termijn voor aanpassing van conclusies — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring” )

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/34

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Sorinet Commercial Trust Bankers/Raad
   (Zaak T-157/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Termijn voor aanpassing van conclusies - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout - Werking in tijd van gevolgen van nietigverklaring”))
   2014/C 282/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sorinet Commercial Trust Bankers Ltd (Kish Island, Iran) (vertegenwoordigers: L. Defalque en C. Malherbe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. De Elera, M. Bishop en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en, ten tweede, besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413 (PB L 156, blz. 10), voor zover daarbij verzoeksters naam is gehandhaafd op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 267/2012 (PB L 156, blz. 3), voor zover daarbij verzoeksters naam is gehandhaafd op de lijst in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Sorinet Commercial Trust Bankers Ltd is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van Sorinet Commercial Trust Bankers is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               Besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Sorinet Commercial Trust Bankers is gehandhaafd in bijlage II bij besluit 2010/413.

               4)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 267/2012, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Sorinet Commercial Trust Bankers is gehandhaafd in bijlage IX bij verordening nr. 267/2012.

               5)

               De gevolgen van bijlage II bij besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2013/270, en die van bijlage IX bij verordening nr. 267/2012, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening nr. 522/2013, worden ten aanzien van Sorinet Commercial Trust Bankers gehandhaafd tot de datum waarop de termijn voor een verzoek om hogere voorziening als bedoeld in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie verstrijkt of, indien binnen die termijn een hogere voorziening is ingesteld, totdat deze is afgewezen.

               6)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Sorinet Commercial Trust Bankers.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Gevoegde zaken T-239/04 en T-323/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Italië en Brandt Italia/Commissie ( Staatssteun — Wettelijke regeling die in spoedmaatregelen voor ondernemingen in moeilijkheden voorziet — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van de toegekende steun wordt gelast )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Italië en Brandt Italia/Commissie
   (Gevoegde zaken T-239/04 en T-323/04) (1)

   („Staatssteun - Wettelijke regeling die in spoedmaatregelen voor ondernemingen in moeilijkheden voorziet - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van de toegekende steun wordt gelast’)
   (2007/C 247/39)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-239/04: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: D. Del Gaizo, gemachtigde)

      Verzoekende partij in zaak T-323/04: Brandt Italia SpA (Verolanuova, Italië) (vertegenwoordigers: M. van Empel, C. Visco en S. Lamarca, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, C. Giolito en E. Righini, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2004/800/EG van de Commissie van 30 maart 2004 betreffende de staatssteunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd betreffende spoedmaatregelen inzake werkgelegenheid (PB L 352, blz. 10)
   Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten en de kosten van de Commissie in zaak T-239/04.

               3)

               Brandt Italia SpA draagt haar eigen kosten en de kosten van de Commissie in zaak T-323/04.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Gevoegde zaken T-265/04, T-292/04 en T-504/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Tirrenia di Navigazione e.a./Commissie ( Staatssteun — Zeevervoer — Subsidies van Italiaanse autoriteiten aan regionale maatschappijen — Beschikking waarbij steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk niet-verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — procesbelang — Nieuwe of bestaande steun — Motiveringsplicht — Artikel 4, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92 )

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Tirrenia di Navigazione e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-265/04, T-292/04 en T-504/04) (1)

   („Staatssteun - Zeevervoer - Subsidies van Italiaanse autoriteiten aan regionale maatschappijen - Beschikking waarbij steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk niet-verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - procesbelang - Nieuwe of bestaande steun - Motiveringsplicht - Artikel 4, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92”)
   2009/C 90/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-265/04: Tirrenia di Navigazione SpA, voorheen Tirrenia di Navigazione SpA en Adriatica di Navigazione SpA (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Roberti, A. Franchi en G. Belletti, vervolgens G. Roberti en G. Belletti, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-292/04: Caremar SpA (Napels); Toremar SpA (Livorno, Italië); Siremar SpA (Palermo, Italië); en Saremar SpA (Cagliari, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Roberti, A. Franchi en G. Bellitti, vervolgens G. Roberti en G. Bellitti, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-504/04: Navigazione Libera del Golfo SpA (Napels) (vertegenwoordigers: S. Ravenna en A. Abate, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Caremar SpA (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Roberti, A. Franchi en G. Bellitti, vervolgens G. Roberti en G. Bellitti, advocaten); en Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: M. Fiorilli, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroepen tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2005/163/EG van de Commissie van 16 maart 2004 betreffende staatssteun van Italië aan de scheepvaartmaatschappijen Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar en Toremar (Gruppo Tirrenia) (PB 2005, L 53, blz. 29).

      Dictum

               1)

               In de zaken T-265/04 en T-292/04 wordt beschikking 2005/163/EG van de Commissie van 16 maart 2004 betreffende staatssteun van Italië aan de scheepvaartmaatschappijen Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar en Toremar (Gruppo Tirrenia) nietig verklaard.

               2)

               In zaak T-504/04 is het beroep zonder voorwerp geraakt.

               3)

               In zaak T-265/04 wordt de Commissie verwezen in haar eigen kosten, alsmede in die van Tirrenia di Navigazione SpA.

               4)

               In zaak T-292/04 wordt de Commissie verwezen in haar eigen kosten, alsmede in die van Caremar SpA, Siremar SpA, Saremar SpA en Toremar SpA.

               5)

               In zaak T-504/04 wordt de Commissie verwezen in haar eigen kosten, alsmede in die van Navigazione Libera del Golfo SpA.

               6)

               In zaak T-504/04 dragen de Italiaanse Republiek en Caremar hun eigen kosten.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak C-273/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 juni 2014 — Pierre Fabre Médicament/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État, Ministre des affaires sociales et de la santé

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 juni 2014 — Pierre Fabre Médicament/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État, Ministre des affaires sociales et de la santé
   (Zaak C-273/14)
   2014/C 282/29
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pierre Fabre Médicament

      Verwerende partijen: Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l’État, Ministre des affaires sociales et de la santé

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 6, punten 3 en 5, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (1) van toepassing op beslissingen inzake schrapping van een specialiteit van de lijst van aan ziekenhuispatiënten in instellingen voor gezondheidszorg verstrekte geneesmiddelen die de verplichte ziektekostenverzekeringen kunnen vergoeden boven de diensten van ziekenhuisverpleging die worden vergoed in het kader van per Diagnosis Related Group vastgestelde vaste bedragen voor verblijf en verzorging?

      (1)  PB L 40, blz. 8.


title: Zaak C-124/14: Beroep ingesteld op 17 maart 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/22

         Beroep ingesteld op 17 maart 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-124/14)
   2014/C 175/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door het „leidinggevende” personeel (te weten de artsen) van de Servizio sanitario nazionale (nationale gezondheidsdienst) uit te sluiten van het recht op een maximale gemiddelde arbeidstijd per week van 48 uren, en al het gezondheidspersoneel van die dienst van het recht op een dagelijkse rusttijd van ten minste 11 aaneengesloten uren zonder hen een gelijkwaardige compenserende rusttijd toe te kennen, de krachtens de artikelen 3, 6 en 17, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De artikelen 3 en 6 van richtlijn 2003/88/EG verplichten de lidstaten de nodige maatregelen te treffen opdat ten eerste alle werknemers in elk tijdvak van 24 uur een rusttijd van ten minste 11 aaneengesloten uren genieten, en ten tweede, de gemiddelde arbeidstijd in elk tijdvak van 7 dagen, inclusief overwerk, niet meer dan 48 uren bedraagt. Afwijkingen van die bepalingen zijn weliswaar niet volledig uitgesloten, doch aan precieze voorwaarden onderworpen.
   Bij de tenuitvoerlegging van richtlijn 2003/88 heeft de Italiaanse wetgever genoemde bepalingen geschonden door alle medische „leidinggevenden” van de Servizio sanitario nazionale uit te sluiten van de werkingssfeer van de bepalingen inzake de maximale gemiddelde arbeidstijd per week en al het gezondheidspersoneel van die dienst uit te sluiten van de bepalingen inzake de dagelijkse rusttijd.
   Meer in het bijzonder stelt de Commissie ten eerste vast dat in Italië alle artsen in dienst bij de Servizio sanitario nazionale officieel als „leidinggevend” worden beschouwd volgens de wetgeving en de nationale collectieve arbeidsovereenkomsten met betrekking tot die dienst, zonder dat zij noodzakelijkerwijze de voorrechten van leidinggevenden genieten of over autonomie inzake hun eigen arbeidstijd beschikken. Ten tweede betoogt de Commissie dat de Italiaanse autoriteiten niet hebben kunnen aantonen dat het gezondheidspersoneel van de Servizio sanitario nazionale, hoewel het is uitgesloten van het recht op een dagelijkse rusttijd van ten minste 11 aaneengesloten uren, onmiddellijk na het einde van de arbeidstijd niettemin een gepaste periode van doorlopende compenserende rust geniet.

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-417/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 juli 2017 — Hera Comm Srl/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 10 juli 2017 — Hera Comm Srl/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico
   (Zaak C-417/17)
   (2017/C 338/08)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hera Comm Srl

      Verwerende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Autorità per l’Energia Elettrica il Gas e il Sistema Idrico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de ratio van de „algemene” richtlijn 2005/29/EG (1), te weten een vangnet vormen voor de bescherming van de consument, en inzonderheid overweging 10, artikel 3, lid 4, en artikel 5, lid 3, van deze richtlijn in de weg aan een nationale regeling die de beoordeling van de naleving van de specifieke verplichtingen als bedoeld in de sectorale richtlijnen 2009/72/EG (2) en 2009/73/EG (3) ter bescherming van de consument terugvoert tot de werkingssfeer van de algemene richtlijn 2005/29/EG inzake oneerlijke handelspraktijken, met als gevolg dat de sectorale autoriteit — in dit geval de AEEGSI — niet kan ingrijpen teneinde inbreuken op de sectorale richtlijn te bestraffen indien deze inbreuken tevens als oneerlijke handelspraktijk kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Moet het in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG neergelegde specialiteitsbeginsel worden opgevat als een beginsel dat de verhoudingen regelt tussen rechtsorden (algemene rechtsorde en sectorale rechtsorde), tussen normen (algemene normen en speciale normen) of tussen onafhankelijke regelgevende en toezichthoudende autoriteiten van de respectieve sectoren?

               3)

               Is er slechts sprake van strijdigheid in de zin van artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG in geval van een lijnrechte tegenstelling tussen de bepalingen van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken en de andere, uit Unierecht voortvloeiende regelingen die specifieke aspecten van de handelspraktijken regelen, of volstaat daartoe dat de betrokken bepalingen een regeling voorschrijven die afwijkt van de regeling inzake oneerlijke handelspraktijken, en wel zodanig dat er met betrekking tot een specifieke situatie sprake is van collisie?

               4)

               Heeft het begrip communautaire voorschriften als bedoeld in artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG uitsluitend betrekking op bepalingen van Europese verordeningen en richtlijnen en de directe omzettingsbepalingen daarvan, of omvat het ook de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen waarbij beginselen van Unierecht in nationaal recht zijn omgezet?

               5)

               Staat het in overweging 10 en artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29/EG, artikel 37 van richtlijn 2009/72/EG en artikel 41 van richtlijn 2009/73/EG neergelegde specialiteitsbeginsel in de weg aan een uitlegging van de overeenkomstige nationale omzettingsbepalingen volgens welke steeds wanneer er in een gereglementeerde sector met een sectorale consumentenregeling die regelgevende en sanctiebevoegdheden aan de sectorale autoriteit heeft toegekend, sprake is van een handelwijze die kan worden aangemerkt als agressieve praktijk in de zin van de artikelen 8 en 9 van richtlijn 2005/29/EG dan wel als handelspraktijk die onder alle omstandigheden als agressief wordt beschouwd in de zin van bijlage I bij richtlijn 2005/29/EG, de algemene regeling inzake oneerlijke praktijken moet worden toegepast, ook indien er een op Unierecht gestoelde sectorale regeling ter bescherming van (dezelfde) consumenten is die dezelfde agressieve praktijken en onder alle omstandigheden als agressief te beschouwen handelspraktijken, althans oneerlijke handelspraktijken, volledig regelt?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB 2009, L 211, blz. 55).

      (3)  Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (PB 2009, L 211, blz. 94).


title: Zaak C-320/07 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 maart 2009 — Antartica Srl/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), The Nasdaq Stock Market Inc. (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5 — Weigering van inschrijving — Bekend ouder merk NASDAQ — Beeldteken nasdaq — Gebruik van ouder merk voor zogenaamd kosteloos aangeboden waren en diensten — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of bekendheid van ouder merk — Relevant publiek)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 maart 2009 — Antartica Srl/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), The Nasdaq Stock Market Inc.
   (Zaak C-320/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5 - Weigering van inschrijving - Bekend ouder merk NASDAQ - Beeldteken „nasdaq” - Gebruik van ouder merk voor zogenaamd kosteloos aangeboden waren en diensten - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of bekendheid van ouder merk - Relevant publiek)
   2009/C 113/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Antartica Srl (vertegenwoordigers: E. Racca en A. Fusillo, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), The Nasdaq Stock Market Inc. (vertegenwoordigers: J. van Manen en J. Hofhuis, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 mei 2007, Antartica/BHIM (T-47/06), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard het beroep dat door de aanvrager van het beeldmerk „nasdaq” voor waren van de klassen 9, 12, 14, 25 en 28 was ingesteld tegen beslissing R 752/2004-2 van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 december 2005 houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de oppositie ingesteld door de houder van de communautaire en nationale woordmerken „NASDAQ” voor waren van de klassen 9, 16, 35, 36, 38 en 42 — Uitlegging van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Antartica Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Beroep, op 24 april 1998 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-157/98)

text:
C 258/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.8.98
Ð Door niet vast te stellen, of het overleg tussen het            Middelen en voornaamste argumenten
     directoraat-generaal dat bevoegd is een indelingsbesluit
     te nemen en het directoraat-generaal dat de behoeften
     van de dienst kan beoordelen al dan niet, en zo ja,          Ð Schending van artikel 13, lid 1, van Verordening
     regelmatig, heeft plaatsgevonden, en dus niet na te               (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
     gaan, of het tot aanstelling bevoegd gezag zijn besluit           fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uit-
     niet op onjuiste of onvolledige materieÈle feiten heeft           voerrechten (2), subsidiair van artikel 239, lid 2, van
     gebaseerd, heeft het Gerecht verzuimd zijn rechterlijk            Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
     toezicht op het tot aanstelling bevoegd gezag uit te              12 oktober 1992 tot vaststelling van het communau-
     oefenen.                                                          tair douanewetboek (3) (¹CDWº): De Nederlandse
                                                                       regering is van mening dat de Commissie bij de toepas-
                                                                       sing in het onderhavige geval van het begrip ¹bijzon-
                                                                       dere situatieº in de zin van artikel 13, lid 1, van Veror-
Ð Onregelmatigheid van de procedure voor het Gerecht:
                                                                       dening (EEG) nr. 1430/79 een kennelijke beoordelings-
     door rekwirante mee te delen, dat het geen rekening
                                                                       fout heeft gemaakt. De Commissie heeft in de eerste
     zou houden met de opmerkingen over het arrest in
                                                                       plaats geen rekening gehouden met het niet optimaal
     zaak T-12/97, Barnett (2), waarom het zelf had ver-
                                                                       functioneren en de fraudegevoeligheid van het extern
     zocht, heeft het Gerecht het gewettigd vertrouwen van
                                                                       communautair douanevervoersysteem. In de tweede
     rekwirante geschonden. Door geen kennis te nemen
                                                                       plaats heeft de Commissie buiten beschouwing gelaten
     van de opmerkingen van rekwirante, met nieuwe mid-
                                                                       dat met de procedure voor het zuiveren van douanedo-
     delen die steunen op elementen feitelijk en rechtens,
                                                                       cumenten zo veel tijd gemoeid is eer dat blijkt dat
     waarvan eerst in de loop van de behandeling is geble-
                                                                       sprake is van fraude dat de douaneschuld door opeen-
     ken (namelijk de nieuwe rechtspraak van het Gerecht
                                                                       volgende transitzendingen aanzienlijke omvang kan
     in de zaak Barnett), heeft het Gerecht verzuimd
                                                                       hebben bereikt. Het systeem voorzien in het CDW
     artikel 48, leden 1 en 2, eerste en tweede alinea, van
                                                                       leidt ertoe dat in gevallen van documentenfraude de
     het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                       aangever in veel gevallen pas na 14 maanden blijkt dat
     toe te passen, terwijl het ging om een van de precieze
                                                                       sprake is van fraude.
     gevallen waarvoor de wetgever die bepaling heeft
     bedoeld. Ook verzuimt de bestreden beschikking uit-
     spraak te doen op grond van artikel 48, lid 2, derde         Ð Schending van het motiveringsvereiste: De bestreden
     alinea, van het Reglement voor de procesvoering van               beschikking is uitermate summier gemotiveerd. De
     het Gerecht.                                                      Commissie verzuimt aan te geven in welke mate de
                                                                       gebreken in het functioneren van het extern commu-
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.                                    nautair douanevervoerstelsel en de onmogelijkheid om
(2) Arrest van 5 november 1997 (PB C 387 van 20.12.1997,               de correcte afwikkeling van douaneformaliteiten bin-
    blz. 17).                                                          nen redelijke termijn te controleren danwel maatrege-
                                                                       len te nemen teneinde de schade te beperken, meebren-
                                                                       gen dat de douaneschuld niet danwel niet volledig ten
                                                                       laste van de douane-expediteur mag komen.
                                                                  (1) Beslissing van de Commissie waarbij wordt vastgesteld dat
                                                                      kwijtschelding van invoerrechten met een beroep op artikel 13,
                                                                      lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad in een
Beroep, op 24 april 1998 ingesteld door Koninkrijk der
                                                                      bepaald geval niet gerechtvaardigd is.
Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-               (2) PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1.
                           schappen                               (3) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                       (Zaak C-157/98)
                        (98/C 258/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Hogere voorziening, op 24 april 1998 ingesteld door Com-
is op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Neder-             op 19 februari 1998 in zaak T-42/96 tussen Eyckeler &
landen, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en Corinna            Malt AG, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
Wissels van het Ministerie van Buitenlandse zaken te              Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en Commissie van de
's-Gravenhage, als gemachtigden.                                  Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                                Kamer)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-163/98 P)
                                                                                (98/C 258/26)
Het besluit van de Commissie (1) medegedeeld aan de
Nederlandse regering bij kennisgeving van 19 februari
1998 nietig te verklaren, een en ander met veroordeling           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van de Commissie in de kosten.                                    is op 24 april 1998 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak T-38/06: Beroep ingesteld op  23 januari 2006  — Italiaanse Republiek tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/31

         Beroep ingesteld op 23 januari 2006 — Italiaanse Republiek tegen Commissie
   (Zaak T-38/06)
   (2006/C 74/57)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verweerster: Europese Commissie
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van nota nr. 11877 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland van 10 november 2005 betreffende POR Campania (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 007) — betalingsverzoek nr. 2005 2716;

               —

               nietigverklaring van nota nr. 12362 van de Europese Commissie, directoraat generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland van 18 november 2005 betreffende DOCUP Ob 2 — Lazio 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 009) — betalingsverzoek nr. SYSFIN 20052707 Adonis 2005 23064 brief van het ministerie van Economische zaken en Financiën van 26 oktober, ingeschreven onder nummer 0031966;

               —

               nietigverklaring van nota nr. 11877 van de Europese Commissie, directoraat generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland van 18 november 2005 betreffende POR Campania (nr. CCI 1999 IT 161 PO 007) — betalingsverzoek nr. 2005 2871;

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verknochte en daaraan ten grondslag liggende handelingen;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie (1).

      (1)  PB C 262, van 23.10.2004, blz. 55.


title: Zaak T-533/12: Beroep ingesteld op 7 december 2012 — IBSolution/BHIM — IBS (IBSolution)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/19

         Beroep ingesteld op 7 december 2012 — IBSolution/BHIM — IBS (IBSolution)
   (Zaak T-533/12)
   2013/C 46/35
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: IBSolution GmbH (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Ekey, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: IBS AB (Solna, Zweden)

      Conclusies

               —

               het beroep gegrond verklaard;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2012 in zaak R 771/2012-2 vernietigen;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2012 in zaak R 771/2012-2 in die zin wijzigen dat de inschrijving van het aangevraagde merk wordt toegestaan;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „IBSolution” voor diensten van de klassen 35, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8421877

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 38729 van het beeldmerk „IBS” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-605/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 24 december 2012 — Welmory Sp. z.o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 24 december 2012 — Welmory Sp. z.o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku
   (Zaak C-605/12)
   2013/C 79/15
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Welmory Sp. z.o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

      Prejudiciële vraag

   Is de „plaats waar de vaste inrichting zich bevindt” in de zin van artikel 44 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde voor de heffing van belastingen op diensten die een in Polen gevestigde vennootschap A voor een in een andere lidstaat van de Europese Unie gevestigde vennootschap B verricht, de plaats waar vennootschap A haar zetel heeft gevestigd, wanneer vennootschap B bij haar bedrijfsuitoefening gebruikmaakt van de infrastructuur van vennootschap A?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-171/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Sofia (Bulgarije) op 24 maart 2016 — Strafzaak tegen Trayan Beshkov

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Sofia (Bulgarije) op 24 maart 2016 — Strafzaak tegen Trayan Beshkov
   (Zaak C-171/16)
   (2016/C 200/17)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Rayonen sad Sofia

      Partijen in de strafzaak

   Trayan Beshkov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe dient het in kaderbesluit 2008/675/JBZ van de Raad van 24 juli 2008 betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie, gebruikte begrip „nieuwe strafrechtelijke procedure” te worden uitgelegd? Moet dit begrip verband houden met de vaststelling van schuld aan een strafbaar feit of kan dit ook betrekking hebben op een procedure waarin volgens het nationale recht van de tweede lidstaat de straf die bij een eerdere uitspraak is opgelegd een andere straf in zich opneemt of daarin wordt meegerekend, respectievelijk moet worden bevolen dat die straf afzonderlijk wordt uitgezeten?

               2)

               Dient artikel 3, lid 1, juncto overweging 13 van kaderbesluit 2008/675/JBZ aldus te worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan nationale rechtsvoorschriften op grond waarvan een procedure voor de inaanmerkingneming van een eerdere, in een andere lidstaat gedane uitspraak niet door de veroordeelde persoon maar enkel door de lidstaat waar de eerdere uitspraak is gedaan, respectievelijk door de lidstaat die de nieuwe strafrechtelijke procedure uitvoert, kan worden ingeleid?

               3)

               Dient artikel 3, lid 3, van kaderbesluit 2008/675/JBZ aldus te worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de staat die de nieuwe strafrechtelijke procedure uitvoert, de wijze van tenuitvoerlegging van de straf die is opgelegd door de lidstaat waar de eerdere uitspraak is gedaan, wijzigt, en dit ook in die gevallen waarin overeenkomstig het nationale recht van de tweede lidstaat de in de eerdere uitspraak opgelegde straf een andere straf in zich opneemt of daarin wordt meegerekend, respectievelijk moet worden bevolen dat die straf afzonderlijk wordt uitgezeten?