title: Zaak C-382/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2006 door Ocean Trawlers Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03, Cathal Boyle en anderen/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/26

         Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2006 door Ocean Trawlers Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03, Cathal Boyle en anderen/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-382/06 P)
   (2006/C 294/44)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Ocean Trawlers Ltd (vertegenwoordigers: P. Callagher SC, A. Collins SC, D. Barry, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirante vordert dat het Hof:

               —

               vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 voor zover hierin is verworpen het beroep in zaak T-226/03, Ocean Trawlers Ltd/Commissie, strekkende tot nietigverklaring van beschikking 2003/245/EG (1) van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m, voor zover deze van toepassing was op de aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW-voertuig, de MFV Golden Rose, en Ocean Trawlers Ltd in haar eigen kosten is verwezen;

               —

               nietig verklaart beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m, voor zover deze van toepassing was op de aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW-voertuig, de MFV Golden Rose;

               —

               de Commissie verwijst in de kosten van het geheel van deze procedures.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg moet worden vernietigd op de volgende gronden:
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft een juridisch onjuiste maatstaf gehanteerd door het belang van rekwirante te bepalen aan de hand van de datum waarop beschikking 2003/245 is vastgesteld, en niet aan de hand van de datum waarop bij het Gerecht van eerste aanleg beroep is ingesteld.
   Het Gerecht heeft een aanzienlijke beoordelingsfout gemaakt waarvan blijkt uit de aan hem overgelegde stukken, te weten met betrekking tot rekwirantes eigendom van de MVF „Golden Rose” op het voor het beroep relevante tijdstip.
   Het oordeel dat rekwirante door beschikking 2003/245 niet individueel was geraakt „omdat de betrokken vaartuigen fictief zijn” vindt geen grondslag in het recht en wordt bovendien tegengesproken door de redenering die het Gerecht van eerste aanleg in zijn arrest heeft gevolgd.
   Rekwirante is eigenaar van de MFV „Golden Rose” en is dat op alle relevante momenten geweest. Derhalve kan niet worden aangenomen dat zij niet langer het belang heeft dat zij ontegenzeggelijk had bij het begin van haar beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245 voor zover deze gevolgen had voor haar aanvraag voor veiligheidstonnage voor de MFV „Golden Rose”.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld dat rekwirante, wegens de stappen die zij heeft ondernomen ter beperking van het verlies en de schade die zij door die maatregel had geleden, geen belang had bij het instellen van een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245.

      (1)  PB L 90, blz. 48.


title: Zaak T-225/14: Arrest van het Gerecht van 3 september 2015 — iNET24 Holding/BHIM (IDIRECT24) [„Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap — Woordmerk IDIRECT24 — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/26

         Arrest van het Gerecht van 3 september 2015 — iNET24 Holding/BHIM (IDIRECT24)
   (Zaak T-225/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap - Woordmerk IDIRECT24 - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 346/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: iNET24 Holding AG (Feusisberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: S. Kirschstein-Freund, B. Breitinger en V. Dalichau, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann en S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 4 februari 2014 (zaak R 1867/2013-5) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenchap van het woordmerk IDIRECT24

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               iNET24 Holding AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak T-173/04: Beroep, op 14 mei 2004 ingesteld door Jürgen Carius tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/16

         Beroep, op 14 mei 2004 ingesteld door Jürgen Carius tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-173/04)
   (2004/C 179/31)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jürgen Carius, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van DG ADMIN van 21 mei 2003 waarbij verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 zonder wijzigingen is bevestigd;

               —

               voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 23 december 2003 waarbij verzoekers bezwaar is afgewezen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker onwettigheid aan van het nieuwe beoordelingssysteem dat is gebaseerd op niet-objectieve criteria die het de beoordeelde niet mogelijk maken tijdig kennis te nemen van zijn beoordelingsrapport, teneinde eventueel opmerkingen te kunnen maken bij de beoordelaar.
   Verzoeker voert tevens schending aan van de motiveringsplicht, voorzover geen behoorlijke verklaring is gegeven voor de beduidend slechtere beoordeling van zijn verdiensten, alsmede een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-314/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 1 juli 2014 — Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 1 juli 2014 — Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki
   (Zaak C-314/14)
   2014/C 292/25
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sanoma Media Finland Oy/Nelonen Media, Helsinki

      Verwerende partij: Viestintävirasto

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 19, lid 1, van richtlijn 2010/13/EU (1) in omstandigheden als die in het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat dit zich ertegen dat de nationale wettelijke bepalingen zo worden uitgelegd dat de opdeling van het beeldscherm niet wordt aangemerkt als reclameleader die zorgt voor een scheiding tussen het audiovisuele programma en de televisiereclame, daarbij in aanmerking nemend dat een deel van het beeld is voorbehouden voor de programma-aftiteling en een ander deel voor de voorbeschouwing van de daaropvolgende uitzendingen op het kanaal van een omroep door middel van een programmaoverzicht, terwijl noch in het gedeelde beeldscherm noch daarna een akoestisch of optisch middel wordt uitgezonden dat uitdrukkelijk het begin van een reclame-onderbreking markeert?

               2)

               In aanmerking genomen dat richtlijn 2010/13 naar haar aard een minimumregeling is, moet artikel 23, lid 2, van deze richtlijn dan in omstandigheden als die in het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is dat sponsorlogo’s die in het kader van andere gesponsorde programma’s worden uitgezonden, worden aangemerkt als „reclamespot” in de zin van artikel 23, lid 1, van de richtlijn, die voor de maximaal toegelaten reclamezendtijd moet worden meegerekend?

               3)

               In aanmerking genomen dat richtlijn 2010/13 naar haar aard een minimumregeling is, moet het begrip „reclamespot” in artikel 23, lid 1, van deze richtlijn in samenhang met het zinsdeel „mag het aandeel [...] per klokuur niet meer dan 20 % bedragen” ter omschrijving van de maximaal toegelaten reclamezendtijd, in omstandigheden als die in het hoofdgeding aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is dat de „zwarte seconden” tussen afzonderlijke reclamespots en aan het einde van een reclame-onderbreking tot de reclamezendtijd worden gerekend?

      (1)  Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB L 95, blz. 1).


title: Zaak F-111/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 september 2014 — Prigent/Commissie [Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/230/12 (AD 5) en EPSO/AD/231/12 (AD 7) — Toelatingsvoorwaarde betreffende beroepservaring van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 (AD 7) niet vervuld — Herindeling in vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230/12 (AD 5) — Plaatsing op reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230/12 (AD 5) — Procesbelang — Te laat ingediende klacht — Opeenvolgende verzoeken om herziening]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/67

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 september 2014 — Prigent/Commissie
      (Zaak F-111/13) (1)

      ([Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Aankondiging van algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/230/12 (AD 5) en EPSO/AD/231/12 (AD 7) - Toelatingsvoorwaarde betreffende beroepservaring van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 (AD 7) niet vervuld - Herindeling in vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230/12 (AD 5) - Plaatsing op reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230/12 (AD 5) - Procesbelang - Te laat ingediende klacht - Opeenvolgende verzoeken om herziening])
      (2014/C 395/82)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Oliver Prigent (Fentange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van EPSO om verzoeker niet toe te laten tot de selectiefase van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 (AD7) en hem opnieuw in te delen in vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230/12 (AD5) en, anderzijds, het besluit om hem op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek AD 5 en toekenning van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Prigent zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 31 van 1.2.2014, blz. 22.


Avis juridique important

|

E1997P0002

Adviesaanvrage van Frederikstad byrett, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 16 mei 1997 in de zaak Mag Instrument Inc. tegen California Trading Company Norway, Ulsteen (Zaak E-2/97)

Publicatieblad Nr. 209 van 10/07/1997 blz. 0024 - 0024

Adviesaanvrage van Frederikstad byrett, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 16 mei 1997 in de zaak Mag Instrument Inc. tegen California Trading Company Norway, Ulsteen (Zaak E-2/97) (97/C 209/06)Ingevolge een beschikking van 16 mei 1997 van Frederikstad byrett (rechtbank van Frederikstad), Noorwegen, heeft de griffie van het EVA-Hof op 21 mei 1997 een aanvraag ontvangen voor een advies in de zaak Mag Instrument Inc. tegen California Trading Company Norway, Ulsteen, in verband met de volgende vragen:1. Betekent artikel 7, lid 1, van Richtlijn 89/104/EEG van de Raad dat een merkhouder het recht heeft invoer vanuit een niet-EVA-land te verbieden wanneer deze invoer plaatsvindt zonder zijn toestemming?2. Met andere woorden, betekent deze bepaling dat uitputting van het aan het merk verbonden recht niet kan worden beperkt tot nationale uitputting noch kan worden uitgebreid tot internationale


title: Zaak T-401/03: Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Deirdre Mc Cabe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 35/16                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.2.2004
Beroep, op 8 december 2003 ingesteld door Sophie                        —     schending van de motiveringsplicht, en kennelijk onjuiste
Bachotet tegen Commissie van de Europese Gemeen-                              beoordeling.
                             schappen
                                                                        (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                         (Zaak T-400/03)
                          (2004/C 35/25)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Deirdre Mc
                                                                        Cabe tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Zaak T-401/03)
schappen is op 8 december 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sophie
                                                                                (2004/C 35/26)
Bachotet, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Or-
landi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                                   (Procestaal: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 december 2003 beroep tegen Commissie
—     nietig te verklaren het besluit van het Selectiecomité            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Deirdre Mc
      Onderzoek COM/R/A/01/1999 om verzoekster niet op                  Cabe, wonende te Mondorf-les-Bains (Luxemburg), vertegen-
      de reservelijst van genoemde selectie te plaatsen;                woordigd door M. Spandre, advocaat.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     nietig te verklaren het besluit om te D. Mc Cabe te
Middelen en voornaamste argumenten                                            ontslaan;
                                                                        —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
Na de nietigverklaring bij het arrest van het Gerecht van                     veroordelen tot betaling van een vergoeding wegens
24 september 2002 in zaak T-182/01 (1) van het besluit van                    onrechtmatig ontslag;
de jury om verzoekster niet op te nemen op de lijst van
geschikte kandidaten van het vergelijkend onderzoek COM/R/              —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
A/01/1999, met het oog op het creëren van een reservelijst                    verwijzen in alle kosten;
voor de aanwerving van tijdelijke functionarissen, is verzoek-
ster opgeroepen voor een nieuw mondeling examen. Verzoek-
ster verzet zich ertegen dat zij na dit tweede mondelinge               Middelen en voornaamste argumenten
examen definitief niet op de lijst van geschikte kandidaten van
dit vergelijkend onderzoek is geplaatst.
                                                                        Verzoekster, voormalig ambtenaar op proef bij Eurostat, komt
                                                                        op tegen het besluit van het TABG om haar.aan het einde van
Tot staving van haar stellingen voert verzoekster aan:                  haar.proeftijd niet in vaste dienst aan te stellen.
—     schending van artikel 233 EG, aangezien het Selectie-             Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij dat haar
      comité het betrokken mondelinge examen heeft georgani-            ontslag kennelijk onrechtmatig en derhalve in strijd met
      seerd zonder rekening te houden met de gronden en het             artikel 34, lid 3, van het Statuut is. Dat zij onbekwaam is, zou
      dictum van het reeds aangehaalde arrest van het Gerecht           slechts zijn aangevoerd om te beletten dat zij zou reageren op
      van 24 september 2002;                                            de nadien aan het licht gekomen onregelmatigheden in het
                                                                        beheer van Eurostat.
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling van
      de kandidaten, waar het Selectiecomité niet vóór het
      mondelinge examen de noodzakelijke beoordelingscri-               Het ontslagbesluit is gebaseerd op de verschillende tussentijdse
      teria heeft vastgesteld om het in staat te stellen om, meer       stagerapporten die in de loop van achttien maanden over haar
      dan twee jaar na de organisatie van het eerste examen,            zijn uitgebracht, en op rapport aan het einde van haar
      onder eerbiediging van het beginsel van gelijke behande-          proeftijd. De motivering van dit rapport is summier, vaag en
      ling een relatieve beoordeling van verzoeksters verdien-          dubbelzinnig en berust op volstrekt ongegronde beweringen.
      sten te geven in verhouding tot de verdiensten van de op
      de reservelijst opgenomen geslaagde kandidaten;


title: Zaak C-440/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 augustus 2013 — Croce Amica One Italia Srl/Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 augustus 2013 — Croce Amica One Italia Srl/Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)
   (Zaak C-440/13)
   2013/C 344/68
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Croce Amica One Italia Srl

      Verwerende partij: Azienda Regionale Emergenza Urgenza (AREU)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht dat de aanbestedende dienst in de uitoefening van een bevoegdheid om overheidsopdrachten in te trekken krachtens artikel 21 quinquies van wet nr. 241/99 kan besluiten om niet over te gaan tot de definitieve gunning van een opdracht, alleen op grond dat een strafrechtelijk onderzoek is ingesteld naar de wettelijk vertegenwoordiger van de vennootschap waaraan de opdracht voorlopig is gegund?

               2)

               Is een afwijking van het beginsel van het definitieve karakter van de vaststelling van de strafrechtelijke aansprakelijkheid, zoals tot uitdrukking gebracht in artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG (1), om redenen van administratieve opportuniteit, waarvan de beoordeling wordt voorbehouden aan de administratie, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht?

               3)

               Is een afwijking van het beginsel van het definitieve karakter van de vaststelling van de strafrechtelijke aansprakelijkheid, zoals tot uitdrukking gebracht in artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG, in het geval waarin het ingestelde strafrechtelijk onderzoek een strafbaar feit betreft dat verband houdt met de aanbestedingsprocedure waarop het besluit betrekking heeft dat de administratie heeft genomen op grond van haar bevoegdheid om haar eigen handelingen te verifiëren, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht?

               4)

               Is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht dat de besluiten genomen door een aanbestedende dienst op het gebied van overheidsopdrachten gecontroleerd kunnen worden door een nationale administratieve rechter met volledige rechtsmacht, in de uitoefening van een controlerende bevoegdheid die hem op het gebied van overheidsopdrachten is verleend, en wel uit het oogpunt van de betrouwbaarheid en de conformiteit van het aanbod, en dus naast alleen de gevallen waarin sprake is van kennelijke onlogica, onredelijkheid, ontoereikende motivering of feitelijke dwaling?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak F-137/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 juni 2012 — Dergam/Commissie

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/14

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 juni 2012 — Dergam/Commissie
   (Zaak F-137/11)
   2012/C 209/25
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2004 in zaak C-352/03 P: Pietro Del Vaglio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Pensioenen — Verandering van land van verblijfplaats — Toepasselijke aanpassingscoëfficiënt — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-352/03 P: Pietro Del Vaglio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Pensioenen - Verandering van land van verblijfplaats - Toepasselijke aanpassingscoëfficiënt - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   (2005/C 6/42)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-352/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 11 augustus 2003, Pietro Del Vaglio, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Londen (Verenigd Koninkrijk), (advocaten: M. Famchon en B. Desrez), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenshappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat generaal: J. Kokott, griffier: R. Grass, op 12 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Del Vaglio wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003


title: Zaak T-210/16: Beroep ingesteld op 5 mei 2016 – Lukash/Raad

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/39

         Beroep ingesteld op 5 mei 2016 – Lukash/Raad
   (Zaak T-210/16)
   (2016/C 243/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Olena Lukash (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: M. Cessieux, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep van Olenka Lukash ontvankelijk te verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne nietig te verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               nietig verklaren van de volgende besluiten en verordeningen waarbij de bij besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 opgelegde beperkende maatregelen werden verlengd en de motivering werd geactualiseerd, namelijk

                           —

                           besluit 2015/364/GBVB van de Raad van 5 maart 2015;

                           —

                           verordening (EU) nr. 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015;

                           —

                           besluit 2015/876/GBVB van de Raad van 5 juni 2015;

                           —

                           verordening (EU) nr. 2015/869 van de Raad van 5 juni 2015;

                           —

                           besluit 2016/318/GBVB van de Raad van 4 maart 2016;

                           —

                           verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 4 maart 2016;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten onder toepassing van de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechten van verdediging en het recht op een doeltreffende bescherming in rechte.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht.

               3.

               Derde middel: niet-inachtneming van de criteria van artikel 1 van besluit 2014/119/GBVB, die terugkomen in overweging 4 van verordening (EU) nr. 208/2014, overweging 3 van besluit 2015/364/GBVB, overweging 2 van verordening (EU) nr. 2015/357, overweging 4 van besluit 2015/876/GBVB, overweging 3 van verordening (EU) nr. 2015/357, overweging 4 van besluit 2016/318/GBVB en in overweging 2 van verordening (EU) nr. 2015/357.

               4.

               Vierde middel: materiële fout van de Raad.

               5.

               Vijfde middel: kennelijke schending van verzoeksters recht op eigendom.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-298/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 85/384/EEG — Onderlinge erkenning van titels op gebied van architectuur — Toegang tot beroep van architect — Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 49 EG)")

text:
C 118/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.5.2002
1)    Verwerpt het beroep.                                                 1)    niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoe-
                                                                                ring van artikel 4, leden 1, tweede alinea, en 2, alsmede
2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.                      de artikelen 7, 11 en 14 van richtlijn 85/384;
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                           2)    de volgende bepalingen vast te stellen:
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                                —     artikel 4, lid 2, sub a, van wetgevend decreet van de
                                                                                president van de Republiek nr. 129 van 27 januari
                                                                                1992 (GURI nr. 41 van 19 februari 1992, blz. 18),
                                                                                en artikel 4, lid 1, sub a, van decreet van de
                                                                                minister van Universiteiten en Wetenschappelijk en
                                                                                Technologisch Onderzoek nr. 776 van 10 juni 1994
                                                                                (GURI nr. 234 van 6 oktober 1995, blz. 3), dat de
                                                                                algemene verplichting oplegt het originele diploma
                                                                                of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift hier-
                    ARREST VAN HET HOF                                                 van over te leggen,
                           (Vijfde kamer)
                                                                                —     artikel 4, lid 2, sub c, van decreet nr. 129/92 en
                                                                                artikel 4, lid 1, sub c, van decreet nr. 776/94, waarbij
                        van 21 maart 2002                                              de overlegging van een nationaliteitsbewijs algemeen
                                                                                verplicht wordt gesteld,
in zaak C-298/99: Commissie van de Europese Gemeen-
           schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                               —     artikel 4, lid 3, van decreet nr. 129/92 en artikel 10
                                                                                van decreet nr. 776/94, waarbij de officiële vertaling
                                                                                van documenten stelselmatig verplicht wordt ge-
(„Niet-nakoming — Richtlijn 85/384/EEG — Onderlinge                                    steld,
erkenning van titels op gebied van architectuur — Toegang
tot beroep van architect — Artikel 59 EG-Verdrag (thans,
                  na wijziging, artikel 49 EG)”)
                                                                                —     artikel 11, lid 1, sub c en d, van decreet nr. 129/
                                                                                92, waarbij de geldigheid van de attesten tot na
                          (2002/C 118/06)                                              5 augustus 1987 wordt verlengd;
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           3)    de architect die in Italië diensten verricht, te verbieden in
                                                                                dit land over een infrastructuur te beschikken (artikel 9,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       lid 1, van decreet nr. 129/92);
                          dentie van het Hof)
                                                                           4)    de architect die diensten verricht te verplichten zich bij
                                                                                de territoriaal bevoegde provinciale raad van de orde van
                                                                                architecten in te schrijven (artikel 9, lid 3, van decreet
In zaak C-298/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                         nr. 129/92 en artikelen 7 en 8 van decreet nr. 776/94)
pen (gemachtigden: E. Traversa en E. Montaguti) tegen Italiaan-                  volgens andere regels dan die welke in artikel 22 van
se Republiek (gemachtigden: U. Leanza, bijgestaan door                           richtlijn 85/384 zijn voorgeschreven, en
G. Aiello), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die
op haar rusten krachtens de artikelen 12, 20, 22, 27 en 31 van
richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de                5)    artikel 4, leden 6 tot en met 8, van decreet nr. 129/92 toe
onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere                    te passen op een wijze die niet overeenstemt met
titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende                        artikel 20, lid 1, van richtlijn 85/384,
maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van
diensten (PB L 223, blz. 15), zoals gewijzigd bij richtlijn 86/            heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
17/EEG van de Raad van 27 januari 1986 tot wijziging, in                   kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward (rapporteur),
verband met de toetreding van Portugal, van richtlijn 85/384               A. La Pergola en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
(PB L 27, blz. 71, en — rectificatie hiervan — L 87, blz. 36),             generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
en, wat punt 3 hieronder betreft, krachtens artikel 59 EG-                 21 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG), door:                        als volgt:
 ---pagebreak--- 18.5.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 118/5
1)   De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen                  —    in artikel 9, lid 3, van decreet nr. 129/92 en de
     die op haar rusten krachtens de artikelen 12, 22, 27 en 31                        artikelen 7 en 8 van decreet nr. 776/94 in andere
     van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985                             lidstaten gevestigde architecten die in Italië diensten
     inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en                  wensen te verrichten, te verplichten zich bij de territoriaal
     andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende                  bevoegde provinciale raad van de orde van architecten in
     maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoe-                    te schrijven, en met deze formaliteit in strijd met artikel 22
     fening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten,               van richtlijn 85/384 de eerste dienstverrichting van deze
     zoals gewijzigd bij richtlijn 86/17/EEG van de Raad van                           architecten op Italiaans grondgebied te vertragen.
     27 januari 1986 tot wijziging, in verband met de toetreding
     van Portugal, van richtlijn 85/384, en, wat het in artikel 9,          2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
     lid 1, van decreet nr. 129/92 van de president van de Republiek
     van 27 januari 1992 neergelegde verbod betreft, krachtens              3)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     artikel 59 EG-Verdrag (thans na wijziging, artikel 49 EG),
     door
                                                                            (1) PB C 299 van 16.10.1999.
     —      niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering
            van artikel 4, leden 1, tweede alinea, en 2, artikel 11,
            sub k, zevende streepje, alsmede artikel 14 van richtlijn
            85/384,
     —      niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de
                                                                                ARREST VAN HET HOF
            automatische erkenning van diploma’s, certificaten en
            andere titels te waarborgen overeenkomstig de artikelen 2,
            3, 7, 8 en 9 van richtlijn 85/384,                                                       van 19 maart 2002
     —      artikel 4, lid 2, sub a, van decreet nr. 129/92 vast te         in gevoegde zaken C-393/99 en C-394/99 (verzoek van
            stellen, dat in strijd met de artikelen 52 EG-Verdrag           de Arbeidsrechtbank te Doornik om een prejudiciële
            (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 59 van het              beslissing): Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen
            Verdrag algemeen eist dat het verzoek om erkenning van          der Zelfstandigen (RSVZ) tegen Claude Hervein, Hervil-
            een titel vergezeld gaat van het originele diploma of           lier SA (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/
            van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van dit                                           99) (1)
            diploma,
                                                                            („Vrij verkeer van werknemers en vrijheid van vestiging —
                                                                            Sociale zekerheid — Vaststelling van toe te passen wetgeving
     —      artikel 4, lid 2, sub c, van decreet nr. 129/92 en artikel 4,   — Personen die gelijktijdig werkzaamheden in loondienst en
            lid 1, sub c, van decreet nr. 776 van de minister               werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefenen op
            van Universiteiten en Wetenschappelijk en Technologisch         grondgebied van verschillende lidstaten — Toepassing van
            Onderzoek van 10 juni 1994 vast te stellen, die in strijd       socialezekerheidswetgeving van elk van deze lidstaten —
            met artikel 52 van het Verdrag algemeen eisen dat het           Geldigheid van artikel 14 quater, lid 1, sub b, thans
            verzoek om erkenning van een titel vergezeld van een            artikel 14 quater, sub b, en van bijlage VII bij verordening
            nationaliteitsbewijs,                                                                  (EEG) nr. 1408/71”)
     —      artikel 4, lid 3, van decreet nr. 129/92 en artikel 10 van                                (2002/C 118/07)
            decreet nr. 776/94 vast te stellen, die in strijd met
            artikel 52 van het Verdrag in alle gevallen een officiële                                  (Procestaal: Frans)
            vertaling van alle bij een verzoek om erkenning van een
            titel gevoegde documenten eisen,
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
     —      artikel 11, lid 1, sub c en d, van decreet nr. 129/92 vast
            te stellen, dat in strijd met artikel 12 van richtlijn 85/
            384 voorziet in de erkenning van na 5 augustus 1987
            verkregen titels,                                               In de gevoegde zaken C-393/99 en C-394/99, betreffende
                                                                            twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de
                                                                            Arbeidsrechtbank te Doornik (België), in de aldaar aanhangige
     —      artikel 9, lid 1, van decreet nr. 129/92 te handhaven,          gedingen tussen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen
            dat in strijd met artikel 59 van het Verdrag in andere          der Zelfstandigen (RSVZ) en Claude Hervein, Hervillier SA
            lidstaten gevestigde architecten die in Italië diensten         (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/99), om een
            wensen te verrichten, algemeen verbiedt op Italiaans            prejudiciële beslissing over de geldigheid van artikel 14 quater,
            grondgebied een hoofd- of nevenvestiging op te richten,         lid 1, sub b, thans artikel 14 quater, sub b, en bijlage VII


title: Zaak C-354/08: Beroep ingesteld op 30 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/18

         Beroep ingesteld op 30 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-354/08)
   (2008/C 285/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               Vaststelling dat de Franse Republiek haar verplichtingen krachtens artikel 43 EG niet is nagekomen door aan de vertrekkende concessiehouder een voorkeursrecht te geven in het kader van de openstelling voor concurrentie van concessies voor projecten waarbij gebruik wordt gemaakt van waterkracht, en met name door de vaststelling van de artikelen 29, lid 3, van decreet nr. 99/225 van 22 maart 1999 inzake de concessie en de verklaring van openbaar nut voor projecten waarbij gebruik wordt gemaakt van waterkracht;

               —

               Verwijzing van de Franse Republiek in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt dat het toekennen van een voorkeursrecht aan de vertrekkende concessiehouder bij de vernieuwing en verlening van concessies voor projecten waarbij gebruik wordt gemaakt van waterkracht, een schending van het discriminatieverbod en een beperking van de vrijheid van vestiging is. Door bedrijven die over een concessie beschikken en die uit dien hoofde reeds in Frankrijk zijn gevestigd, een voorkeursbehandeling te geven, bemoeilijkt de Franse wetgeving de vestiging van bedrijven met zetel in andere lidstaten.
   De Franse autoriteiten hebben voorts geen beroep gedaan op de in de artikelen 45 en 46 van het Verdrag neergelegde uitzonderingen of op dwingende redenen van algemeen belang ter rechtvaardiging van de in geding zijnde maatregel, en deze staat hoe dan ook niet in verhouding tot het beoogde doel. Zo zouden de financiële lasten van de vertrekkende concessiehouder bijvoorbeeld kunnen worden gecompenseerd door het stellen van andere verplichtingen aan nieuwe concurrenten.


title: Beroep, op 4 december 1995 ingesteld door Endemol Entertainment Holding BV, Veronica Omroep Organisatie, Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion SA, NV Verenigd Bezit VNU en RTL4 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-221/95)

text:
Nr . C 64/ 14          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2 . 3 . 96
Ten slotte stelt verzoekster ontoereikende motivering in             omvang van de bevoegdheid van de Commissie om een
strijd met artikel 190 van het Verdrag.                              concentratie te onderzoeken rechtstreeks afbakent en
                                                                     beperkt.
Verzoekster beroept zich eveneens op artikel 175 van het
Verdrag met betrekking tot het optreden van de Commissie .           Aangezien de Commissie in de onderhavige zaak door de
Terzake verklaart zij dat deze laatste haar standpunt niet           Nederlandse Regering was verzocht om de concentratie
heeft bepaald met betrekking tot verzoeksters klacht, geen           enkel te onderzoeken met inachtneming van de Nederlandse
beschikking heeft vastgesteld waarbij de anti-dumpingpro            markt voor TV-reclame, kon de Commissie de omvang van
cedure formeel wordt afgesloten en niet binnen een redelijke         het gevraagde onderzoek niet uitbreiden tot andere mark
termijn enigerlei handeling heeft verricht waartoe zij krach        ten .
tens de basisverordening verplicht is wanneer een voorstel
om een anti-dumpingprocedure te beëindigen zonder maat              Ten tweede dient de beschikking nietig te worden verklaard,
regelen te treffen, door de Raad is afgewezen.                       omdat de Commissie verzoeksters rechten van de verdedi
                                                                     ging heeft geschonden. De Commissie is ernstig tekort
                                                                     geschoten in haar verplichting om verzoeksters toegang te
                                                                     verlenen tot het dossier en stukken die relevant waren voor
                                                                     hun verdediging. De schending van de rechten van de
                                                                     verdediging betreft niet enkel de wijze waarop de Commissie
                                                                     „ toegang tot het dossier " heeft verleend, maar ook de
Beroep, op 4 december 1995 ingesteld door Endemol                    weigering van de Commissie om toegang te verlenen tot
Entertainment Holding BV, Veronica Omroep Organisatie,               essentiële stukken welke na de datum van de „ toegang tot
Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion SA, NV                    het dossier ,, in het bezit van de Commissie waren gekomen.
Verenigd Bezit VNU en RTL4 SA tegen Commissie van de                 Er bestaan serieuze aanwijzingen dat de Commissie aldus
                  Europese Gemeenschappen                            aan verzoeksters stukken heeft onthouden die hun stand
                        ( Zaak T-221 /95 )                           punt en argumenten staafden.
                           ( 96/C 64/31 )
                                                                     Ten derde moet de beschikking nietig worden verklaard,
                                                                     omdat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften en
                      (Procestaai: Engels)                           verzoeksters rechten van de verdediging heeft geschonden,
                                                                     door geen verslag van de hoorzitting voor te leggen aan het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Raadgevend Comité, de Commissieleden en verzoeksters
schappen is op 4 december 1995 beroep ingesteld tegen                zelf.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ende
mol Entertainment Holding BV en Veronica Omroep                      Ten vierde moet de beschikking nietig worden verklaard,
Organisatie, vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en P.               omdat de Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat
Wytinck, van Stibbe Simont Monahan Duhot, en door                    de deelneming van Endemol in HMG een beweerde machts
Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion SA, NV                    positie in een gestelde markt van onafhankelijke Neder
Verenigd Bezit VNU en RTL4 SA, vertegenwoordigd door                 landse TV-produkties zou versterken .
M. B. W. Biesheuvel en T. M. Snoep, van De Brauw
Blackstone Westbroek, domicilie gekozen hebbende te                  Ten vijfde heeft HMG geen machtspositie op de markt voor
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,                TV-uitzendingen en TV-reclame. Verzoeksters kunnen in
Rue Goethe 11 .                                                      het bijzonder de analyse van de Commissie van de positie
                                                                     van de publieke omroeporganisaties in Nederland niet
Vezoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                  aanvaarden . De Commissie heeft de door de Nederlandse
                                                                     publieke omroeporganisaties als klagers aan de Commissie
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van            voorgelegde argumenten en feiten, zonder meer aanvaard
    20 september 1995 betreffende een procedure krachtens            ( SBS, een rechtstreeks concurrent van HMG, en de Neder
    Verordening ( EEG ) nr. 4064/89 van de Raad ( IV/M.553           landse publieke omroeporganisaties hebben alles is hun
    — RTL/Veronica/Endemol );                                        vermogen ondernomen om de oprichting van HMG te
                                                                     beletten en frustreren ).
— de Commissie te verwijzen in de kosten overeenkomstig
    artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van           Ten zesde moet de beschikking nietig worden verklaard,
    het Gerecht.                                                     omdat de Commissie zich ten onrechte op het standpunt
                                                                     heeft gesteld dat Endemol een machtspositie heeft. De
                                                                     Commissie heeft het marktaandeel van Endemol verkeerd
Middelen en voornaamste argumenten                                   berekend en bij het bepalen van Endemols positie is zij van
                                                                     andere onjuiste gegevens uitgegaan .
Ten eerste stellen verzoeksters dat de beschikking nietig
moet worden verklaard wegens onbevoegdheid, misbruik                 Ten zevende zal de concentratie hoe dan ook niet leiden tot
van bevoegdheid en schending van artikel 22 , lid 3 , van            een aanzienlijke verandering in de daadwerkelijke mededin
Verordening ( EEG) nr. 4064/89 en artikel 3 B van het                ging op de produktmarkt.
EG-Verdrag. Verzoeksters stellen dat de bewoordingen en
de inhoud van een verzoek van een Lid-Staat uit hoofde van
artikel 22 , lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr . 4064/89 de


               26.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/16

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Norges Høyesterett van 19 februari 2016 in de zaak Ski Taxi SA, Follo Taxi SA og Ski Follo Taxidrift AS v staten v/Konkurransetilsynet
   (Zaak E-3/16)
   (2017/C 26/07)
   Bij schrijven van 19 februari 2016 van Norges Høyesterett (het Hooggerechtshof van Noorwegen) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 24 februari 2016, om een advies in de zaak Ski Taxi SA, Follo Taxi SA og Ski Follo Taxidrift AS v staten v/Konkurransetilsynet over de volgende vragen:

               1.

               Wat is het juridisch criterium om te bepalen of een overeenkomst tussen ondernemingen al dan niet een mededingingsbeperkende strekking heeft in de zin van artikel 53 van de EER-overeenkomst?

                           a)

                           Volstaat het in dit verband om een gedraging aan te merken als een inbreuk met mededingingsbeperkende strekking op grond van artikel 53 van de EER-overeenkomst, dat de samenwerking kan leiden tot een beperking van de mededinging?

               2.

               Wat is voor de beoordeling van de vraag of een gedraging een inbreuk met mededingingsbeperkende strekking vormt, de juridische betekenis van het feit dat een dergelijke samenwerking openlijk heeft plaatsgevonden ten aanzien van de aanbestedende dienst?

               3.

               Aan welke juridische criteria dient met name aandacht te worden besteed bij het onderzoek van de vraag of samenwerking in de vorm van twee met elkaar concurrerende ondernemingen die een gezamenlijke offerte indienen via een joint venture, en waarbij de twee ondernemingen subcontractanten van de joint venture zijn, moet worden aangemerkt als een inbreuk met mededingingsbeperkende strekking?


title: Zaak T-509/15: Arrest van het Gerecht van 3 februari 2017 — Kessel medintim/EUIPO — Janssen-Cilag (Premeno) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Premeno — Ouder nationaal woordmerk Pramino — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beslissing genomen na vernietiging door het Gerecht van een eerdere beslissing — Recht om te worden gehoord — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/24

         Arrest van het Gerecht van 3 februari 2017 — Kessel medintim/EUIPO — Janssen-Cilag (Premeno)
   (Zaak T-509/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Premeno - Ouder nationaal woordmerk Pramino - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beslissing genomen na vernietiging door het Gerecht van een eerdere beslissing - Recht om te worden gehoord - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 086/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kessel medintim GmbH (Mörfelden-Walldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jacob en U. Staudenmaier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wenz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juli 2015 (zaak R 349/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Janssen-Cilag en Kessel medintim

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kessel medintim GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak C-563/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 5 december 2012 — BDV Hungary Trading Kft., in vrijwillige liquidatie/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 5 december 2012 — BDV Hungary Trading Kft., in vrijwillige liquidatie/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-563/12)
   2013/C 114/33
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BDV Hungary Trading Kft., in vrijwillige liquidatie

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 15 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „oude btw-richtlijn”) (1), en artikel 146 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna: „nieuwe btw-richtlijn”) (2), aldus te worden uitgelegd dat het vervoer van exportgoederen naar een plaats buiten het grondgebied van de Gemeenschap binnen een bepaalde termijn dient te geschieden om als vrijgestelde exportlevering te kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Zijn voor het antwoord op de eerste vraag de volgende factoren relevant: internationale leveringsvoorwaarden, de omstandigheid dat de verkoper, de koper of de vervoerder te goeder of te kwader trouw heeft gehandeld of de nodige zorgvuldigheid heeft betracht dan wel mogelijk schuld heeft, de aangifteperiode of de omstandigheid dat het goederenvervoer weliswaar te laat, maar binnen de verjaringstermijn voor de vaststelling van de belasting plaatsvindt?

               3)

               Is het verenigbaar met het beginsel van fiscale neutraliteit, het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel dat de regeling van een lidstaat extra vereisten naast de in de richtlijnen vastgestelde vereisten bevat en export slechts als vrijgesteld aanmerkt indien is voldaan aan objectieve en cumulatieve vereisten die in deze richtlijnen niet worden genoemd?

               4)

               Kunnen artikel 15 van de oude btw-richtlijn en de artikelen 131 en 273 van de nieuwe btw-richtlijn aldus worden uitgelegd dat een lidstaat om ervoor te zorgen dat belastingontwijking, -misbruik en -fraude wordt voorkomen en de belasting juist wordt vastgesteld en geïnd, het recht heeft om export alleen vrij te stellen indien is voldaan aan vereisten als die welke zijn vervat in artikel 11, lid 1, van wet nr. LXXIV van 1992 op de belasting over de toegevoegde waarde en artikel 98, lid 1, van wet nr. CXXVII van 2007 op de belasting over de toegevoegde waarde?

               5)

               Is het in overeenstemming met de grondbeginselen van het Unierecht en het bepaalde in de richtlijnen dat de belastingdienst de kwalificatie als vrijgestelde export wijzigt en van de belastingplichtige verlangt dat hij belasting betaalt omdat niet is voldaan aan vereisten die in de artikelen 15 en 146 van de richtlijnen niet worden genoemd? Zo ja, onder welke omstandigheden is dit mogelijk?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-604/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 november 2015 door Ana Pérez Gutiérrez tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-168/14, Pérez Gutiérrez/Commissie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/35

         Hogere voorziening ingesteld op 15 november 2015 door Ana Pérez Gutiérrez tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-168/14, Pérez Gutiérrez/Commissie
   (Zaak C-604/15 P)
   (2016/C 038/48)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Ana Pérez Gutiérrez (vertegenwoordiger: J. Soler Puebla, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 9 september 2015 en voortzetting van de procedure, zodat een nieuwe uitspraak wordt gewezen waarin:

               1.

               vastgesteld wordt dat de Commissie, door het portret van Patrick Johannes Jacquemyn zonder toestemming te gebruiken, onrechtmatig heeft ingegrepen in diens recht op eer, recht op de persoonlijke levenssfeer en portretrecht aangezien zij een foto van hem heeft opgenomen in de bibliotheek van afbeeldingen met gezondheidswaarschuwingen voor tabaksproducten in de Europese Unie;

               2.

               de Commissie wordt gelast aan rekwirante 181 104 EUR wegens gederfde inkomsten te betalen;

               3.

               de Commissie wordt gelast aan rekwirante per pakje sigaretten of tabaksproduct waarop P. Jacquemyn is afgebeeld, één eurocent (0,01 EUR) te betalen, waarbij het in totaal te betalen bedrag bij de tenuitvoerlegging van het arrest zal worden bepaald en thans zevenentwintig miljoen vijfhonderdachtentachtigduizend vijfhonderdvierentwintig (27 588 524) EUR bedraagt;

               4.

               de Commissie wordt gelast aan rekwirante schadevergoeding te betalen voor het profijt dat het onrechtmatige gebruik van het portret van Jacquemyn heeft opgeleverd en dat in Spanje, de woonplaats van rekwirante en Jacquemyn, 13 790 000 EUR bedraagt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Gebrek aan overeenstemming tussen het verloop van de terechtzitting en het bepaalde in het arrest

   Rekwirante heeft de verklaringen van de Commissie niet geaccepteerd, maar slechts ingestemd met de te late overlegging van de stukken zonder zwart gemaakte passages, hetgeen niet naar voren komt in het arrest.

      Schending van artikel 15, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

   Er is sprake van schending van de Europese voorschriften met betrekking tot de toegang van burgers van de Unie tot documenten die door een orgaan van de Unie bij de besluitvorming zijn gebruikt.
   Rekwirante heeft de Commissie herhaaldelijk tevergeefs verzocht haar de documenten te doen toekomen die betrekking hebben op het portretrecht op de litigieuze foto.

      Gebrekkig en ontoereikend bewijs als gevolg van het gebrekkige onderzoek van de zaak door het Gerecht

   De door rekwirante gevraagde maatregelen van instructie hebben niet plaatsgevonden en het door de Commissie aangedragen bewijs heeft helemaal geen bewijswaarde omdat bijna alle informatie zwart is gemaakt.

      Schending van het hoor en wederhoorbeginsel en het processuele gelijkheidsbeginsel

   De door de Commissie overgelegde stukken bevatten doorhalingen en bieden geen informatie, zodat rekwirante de feiten niet heeft kunnen weerleggen; volgens rekwirante is dan ook geen sprake van rechtsgeldig bewijs of van bewijs dat als zodanig kan worden aangemerkt door het Gerecht.

      Onjuiste voorstelling van de feiten (Distortion of facts)

   Op basis van de zwart gemaakte documenten die geen informatie bevatten, is het Gerecht tot het oordeel gekomen dat het vermeende nemen van de foto’s in beginsel rechtmatig is geschied, en rekwirante heeft deze schijnwerkelijkheid niet kunnen ontkrachten omdat het bewijs in de documenten niet voorhanden was. Bij het zwart maken van gegevens in de stukken zijn de uit de richtlijn van 1995 (1) voortvloeiende beginselen op het gebied van gegevensbescherming onjuist toegepast.

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Doorhaling van zaak C-145/94

text:
Nr. C 180/26        pNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 6 . 96
Hogere voorziening, op 7 mei 1996 ingesteld door C.                     1 . Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag aldus worden
Williams tegen het arrest, op 7 maart 1996 in zaak                          uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een regeling
T-146/94 tussen C. Williams en de Rekenkamer van de                         waarbij de vergoeding van de vergoedbare kosten van
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                        geneeskundige verzorging afhankelijk wordt gesteld van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde                       toestemming van een orgaan van sociale zekerheid van
                               kamer)                                       de verzekerde, indien de geneeskundige verzorging in
                                                                            een andere Lid-Staat dan de woonstaat van de verze
                      ( Zaak C- 1 5 6/96 P)
                                                                            kerde wordt verstrekt ?
                             96/C 180/59 )
                                                                       2 . Is het voor het antwoord op de vorige vraag van belang,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  indien de regeling tot doel heeft een evenwichtige en in
op 7 mei 1 996 hogere voorziening ingesteld door C.                         een bepaald gebied voor eenieder toegankelijke genees
Williams, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat,                      kundige verzorging en ziekenhuisbehandeling te hand
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     haven ?
L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen
het arrest, op 7 maart 1996 in zaak T-146/94 tussen C.
Williams en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschap
pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
                                                                                Doorhaling van zaak C-327/93 ( 1 )
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                                                 ( 96/C 180/61 )
1 , de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
     verklaren;                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 maart 1 996
2 , en bijgevolg:                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-327/93
                                                                       ( verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
     a ) het bestreden arrest volledig te vernietigen;                 Division, om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen
                                                                       Secretary of State for the National Héritage, ex parte:
     b ) de zaak zelf af te doen en het aanvankelijke beroep           1 . Continental Télévision BVio, 2 . Continental Télévision
         toe te wijzen door nietig te verklaren het bij                pic en 3 . M. R. Garner.
         deurwaardersexploot van 24 januari 1994 bete
         kende besluit van dezelfde datum en, voor zoveel              (M PB nr . C 211 van 5 . 8 . 1993 .
         nodig, het op 23 januari 1994 stilzwijgend genomen
         besluit tot afwijzing van de door requirant op
         23 september 1993 krachtens artikel 90, lid 2, van
         het Statuut ingediende klacht;
    c ) de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                                Doorhaling van zaak C- 1 20/94 H
         in de kosten van beide instanties te verwijzen.                                        ( 96/C 180/62 )
Middelen en voornaamste argumenten                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
Schending van het Gemeenschapsrecht. Requirant herhaalt                de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/94 :
de middelen en argumenten die hij voor het Gerecht van                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
eerste aanleg heeft aangevoerd ( 1 ).                                  leense Republiek.
(!) PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 , blz . 12 .                        (M PB nr. C 174 van 25 . 6 . 1994 .
Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de
                                                                                Doorhaling van zaak C-145/94 ( 1 )
Luxembourg van 25 april 1996 om een prejudiciële beslis
                                                                                ( 96/C 180/63 )
sing in het geding tussen R. Kohll en Union des Caisses de
                               Maladie
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                        ( Zaak C-158/96 )
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 1996
                           ( 96/C 180/60 )                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-145/94
                                                                       (verzoek van de Juzgado de lo Penal n0 2 de Lleida om een
De Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg                      prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. A. Alonso
heeft bij arrest van 25 april 1996 , ingekomen ter griffie van         Rubio .
het Hof van Justitie op 9 mei 1996 , in het geding tussen R.
Kohll en Union des Caisses de Maladie, het Hof van Justitie            (M PB nr. C 202 van 23 . 7 . 1994 .
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vragen:


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 juli 1998 in zaak T-156/96: C. Jensen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bezoldiging - Inrichtingsvergoeding - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde)

text:
26.9.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 299/31
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 17 juli 1998                                                   van 16 juli 1998
                                                                          in zaak T-144/96: Y tegen Europees Parlement (1)
in zaak T-111/96: ITT Promedia NV tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)                    (Ambtenaren Ð Strafrechtelijke veroordeling Ð Tucht-
                                                                    maatregel Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Motivering Ð
(Mededinging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Afwijzing                                        Zorgplicht)
van klacht Ð Artikel 86 van het EG-Verdrag Ð Misbruik                                        (98/C 299/50)
van machtspositie Ð Verordeningen voor nationale rech-
terlijke instanties Ð Recht van toegang tot rechter Ð Vor-
dering tot uitvoering van overeenkomst Ð Kennelijke                                        (Procestaal: Frans)
beoordelingsfout Ð Verplicht onderzoek Ð Onjuiste kwa-
             lificatie Ð Ontoereikende motivering)                  In zaak T-144/96, Y, gewezen ambtenaar van het Europees
                                                                    Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.
                          (98/C 299/49)                             Collin, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                    sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H.
                                                                    Krück en H. Vandenberghe), betreffende een beroep tot
                       (Procestaal: Engels)                         nietigverklaring van het besluit van het Parlement van
                                                                    19 januari 1996 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ont-
                                                                    slagen, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
                                                                    volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-
In zaak T-111/96, ITT Promedia NV, te Antwerpen (Bel-               ger, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998 een arrest
gieÈ), vertegenwoordigd door I. Van Bael, P. L'Ecluse en K.         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Van Hove, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij Loesch en Wolter, advocaten                  1. Verwerpt het beroep.
aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en R. Caud-
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
well), ondersteund door Belgacom NV, te Brussel, aanvan-
                                                                         gen.
kelijk vertegenwoordigd door J. Stuyck, nadien door H.
De Bauw en P. Maeyaert, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij Arendt en Meder-                  (1) PB C 354 van 23.11.1996.
nach, rue Mathias Hardt 8-10, (gemachtigde), betreffende
een beroep tot nietigverklaring van een beschikking van de
Commissie tot definitieve afwijzing van de onderdelen van
een door verzoekster ingediende klacht volgens welke Bel-
gacom NV tegen verzoekster voor de Belgische rechtban-
ken tergende en roekeloze gedingen had aangespannen en              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
haar had verzocht, haar industrieÈle en commercieÈle know-
                                                                                van 16 juli 1998
how af te staan op grond van contractuele overeenkom-
sten tussen beide partijen, welke handelingen schending             in zaak T-156/96: C. Jensen tegen Commissie van de
van artikel 86 van het EG-Verdrag zouden opleveren, heeft                           Europese Gemeenschappen (1)
het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld
                                                                    (Ambtenaren Ð Bezoldiging Ð Inrichtingsvergoeding Ð
als volgt: P. Lindh, president, R. García-Valdecasas, K.
                                                                          Terugvordering van het onverschuldigd betaalde)
Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier: A.
Mair, administrateur, op 17 juli 1998 een arrest gewezen                                     (98/C 299/51)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-156/96, C. Jensen, gewezen tijdelijke functiona-
1. Verwerpt het beroep.                                             ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                    wonende te Waterloo (BelgieÈ), vertegenwoordigd door M.-
                                                                    A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue
2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,           de Nassau 21, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     alsmede de kosten van de Commissie en van interve-             schappen (gemachtigde: J. Currall, C. Berardis-Kayser en
     nieÈnte Belgacom.                                              F. Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                    van het besluit van de Commissie van 13 november 1995
                                                                    houdende terugvordering, na de opzegging van verzoekers
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                         overeenkomst van tijdelijk functionaris, van het bedrag
                                                                    dat hem als inrichtingsvergoeding was betaald, en subsidi-
                                                                    air, tot vergoeding van de schade die daaruit is voortge-
                                                                    vloeid, heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld
                                                                    als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en
 ---pagebreak--- C 299/32              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
K. J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998        3. Verwerpt het beroep voor het overige.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   4. Verwijst de Commissie in de kosten.
1. Verwerpt het beroep.
                                                                   (1) PB C 370 van 7.12.1996.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 juli 1998
                                                                   in zaak T-192/96: G. Lebedef tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (PersoneelscomiteÂ Ð Procedure Ð Wijziging van statuten
                       van 16 juli 1998                            Ð Algemene vergadering Ð Kiesstelsel Ð Ontvankelijk-
in zaak T-162/96: S. Forcheri tegen Commissie van de                                             heid)
                Europese Gemeenschappen (1)                                                 (98/C 299/53)
(Ambtenaren Ð Detachering in belang van dienst Ð Inte-
rim Ð Recht op aanvullende toelage Ð Beoordelingsvrij-                                   (Procestaal: Frans)
                   heid van administratie)
                                                                   In zaak T-192/96, G. Lebedef, ambtenaar van de Commis-
                        (98/C 299/52)                              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sen-
                      (Procestaal: Frans)                          ningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bou-
                                                                   neÂou, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-
In zaak T-162/96, S. Forcheri, ambtenaar van de Commis-            bende te diens kantore, rue de l'Avenir 4, tegen Commissie
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Val-
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik,               sesia en J. Currall), betreffende een beroep tot gehele of
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                gedeeltelijke nietigverklaring van de algemene vergadering
van E. Korn, advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen              van het te Luxemburg tewerkgestelde personeel van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-               Commissie van 5 december 1995 en van de door deze
den: J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende een beroep          algemene vergadering goedgekeurde wijziging van de sta-
tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van de Com-       tuten van het personeelscomiteÂ alsmede van elke later
missie van 12 december 1995 houdende afwijzing van het             krachtens dit wijzigingsbesluit vastgestelde handeling,
verzoek tot erkenning van de door verzoeker ad interim             heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
verrichte werkzaamheden en tot betaling van de aanvul-             B. Vesterdorf, president, R. M. Moura-Ramos en P. Men-
lende toelage, en anderzijds, het besluit van de Commissie         gozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
van 24 juli 1996 houdende vaststelling dat verzoeker het           14 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ambt van hoofd van eenheid 4 (¹Gemeenschappelijk doua-             als volgt:
netariefº) van directoraat B (¹Douaneº) van directoraat-
generaal XXI (Douane en indirecte belastingen) ad interim          1. Verwerpt het beroep.
vervult, en toekenning van het voordeel van de tewerkstel-         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
ling ad interim, op grond dat de datum van inwerkingtre-                gen.
ding van dit besluit op 1 augustus 1996 voor eÂeÂn jaar en
niet op 29 oktober 1992 voor onbepaalde tijd is bepaald,
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pir-
rung, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 16 juli
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verklaart de besluiten van de Commissie van                                            van 16 juli 1998
     12 december 1995 en 24 juli 1996 nietig, behalve              in zaak T-199/96: Laboratoires pharmaceutiques Ber-
     voorzover laatstgenoemd besluit verzoeker het voor-           gaderm SA en J.-J. Goupil tegen Commissie van de Euro-
     deel van de tewerkstelling ad interim toekent.                                  pese Gemeenschappen (1)
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             (Cosmetische producten Ð Richtlijn 76/768/EEG Ð
     van de maandbedragen van de in artikel 7, lid 2, van          Richtlijn 95/34/EG Ð Zonnebrand- en bruiningsmiddelen
     het Statuut bedoelde aanvullende toelage, waarop deze         Ð Volksgezondheid Ð Niet-contractuele aansprakelijkheid
     recht zou hebben gehad indien hij op 24 maart 1993                                van de Gemeenschap)
     ware aangewezen om het ambt van hoofd van eenheid                                      (98/C 299/54)
     XXI.B.4 ad interim te vervullen, vermeerderd met ver-
     tragingsrente op de voet van 8 % per jaar vanaf de                                  (Procestaal: Frans)
     data waarop die maandbedragen hadden moeten wor-
     den betaald, tot op de datum van de daadwerkelijke            In zaak T-199/96, Laboratoires pharmaceutiques Berga-
     betaling.                                                     derm SA, gevestigd te Rungis (Frankrijk) en J.-J. Goupil,


title: Zaak C-258/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 26 mei 2014 — Eugenia Florescu e.a./Casa Județeană de Pensii Sibiu e.a.

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 26 mei 2014 — Eugenia Florescu e.a./Casa Județeană de Pensii Sibiu e.a.
   (Zaak C-258/14)
   2014/C 292/18
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Alba Iulia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Eugenia Florescu, Ioan Poiană, Cosmina Diaconu (als erfgename van wijlen Mircea Bădilă), Anca Vidrighin (als erfgename van wijlen Mircea Bădilă), Eugenia Elena Bădilă (als erfgename van wijlen Mircea Bădilă)

      Verwerende partijen: Casa Județeană de Pensii Sibiu, Casa Națională de Pensii și alte Drepturi de Asigurări Sociale, Ministerul Muncii, Familiei și Protecției Sociale, Statul Român, prin Ministerul Finanțelor Publice, Ministerul Finanțelor Publice, prin D.G.F.P. Sibiu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een memorandum van overeenstemming als dat van 23 juni 2009 tussen de Europese Gemeenschap en Roemenië, bekendgemaakt in de Monitorul Oficial al României nr. 455 van 1 juli 2009, worden aangemerkt als een wettelijk bindende handeling, besluit, mededeling enzovoort zoals bepaald door het Hof van Justitie van de Europese Unie (arresten van 3 februari 1976, Flavia Manghera, 59/75, Jurispr. blz. 91, en 20 maart 1997, Frankrijk/Commissie, C-57/95, Jurispr. blz. I-1627), en kan het aan het Hof van Justitie van de Europese Unie ter uitlegging worden voorgelegd?

               2)

               Zo ja, moet het Memorandum van Overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en Roemenië van 23 juni 2009, bekendgemaakt in de Monitorul Oficial al României nr. 455 van 1 juli 2009, dan aldus worden uitgelegd dat de Europese Commissie, ter beperking van de gevolgen van de economische crisis door een verlaging van de personeelskosten, op regelmatige wijze de vaststelling van een nationale wet kan eisen waardoor een persoon het recht wordt ontzegd op een wettelijk pensioen waarvoor hij meer dan 30 jaar bijdragen heeft betaald en dat hij voorafgaand aan die wet heeft ontvangen, op grond dat die persoon loon ontvangt voor een op basis van een arbeidsovereenkomst verrichte activiteit die verschilt van die waarvoor hij een pensioen ontvangt?

               3)

               Moet het Memorandum van Overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en Roemenië van 23 juni 2009 aldus worden uitgelegd dat de Europese Commissie, ter beperking van de gevolgen van de economische crisis, op regelmatige wijze de vaststelling van een nationale wet kan eisen waardoor een persoon volledig en sine die het recht wordt ontzegd op een wettelijk pensioen waarvoor hij meer dan 30 jaar bijdragen heeft betaald en dat hij voorafgaand aan die wet heeft ontvangen, op grond dat die persoon loon ontvangt voor een op basis van een arbeidsovereenkomst verrichte activiteit die verschilt van die waarvoor hij een pensioen ontvangt?

               4)

               Moet het Memorandum in zijn geheel, met name punt 5, sub d, van het Memorandum, dat ziet op de reorganisatie en de verbetering van de overheid, aldus worden uitgelegd dat de Europese Commissie, ter beperking van de gevolgen van de economische crisis, op regelmatige wijze de vaststelling van een nationale wet heeft geëist op grond waarvan gepensioneerde overheidsambtenaren naast pensioen geen loon mogen ontvangen?

               5)

               Kunnen de artikelen 17, 20, 21 en 47 van het Handvest, artikel 6 VEU, artikel 110 VWEU, het gemeenschapsrechtelijke rechtszekerheidsbeginsel en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling zoals artikel 21, lid 2, van Legea nr. 554/2004 din 2 decembrie 2004 privind contenciosul administrativ (wet 554/2004 van 2 december 2004 inzake bestuursrechtelijke geschillen), dat bij schending van het beginsel van voorrang van het Unierecht uitsluitend voorziet in de mogelijkheid tot herziening van nationale rechterlijke beslissingen in bestuursrechtelijke geschillen en niet op andere gebieden (civielrechtelijk, strafrechtelijk, handelsrechtelijk enzovoort) bij schending van dat beginsel van voorrang van het Unierecht door deze laatste beslissingen?

               6)

               Verzet artikel 6 VEU zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de betaling van pensioen aan beroepsmagistraten op basis van hun bijdragen gedurende meer dan 30 dienstjaren in de magistratuur afhankelijk stelt van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst van die magistraten in het hoger juridisch onderwijs?

               7)

               Verzetten artikel 6 VEU, artikel 17, lid 1, van het Handvest en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie zich tegen een wettelijke regeling die het recht op pensioen ontzegt ook al is dat recht gebaseerd op bijdragen gedurende meer dan 30 jaar, en ook al hebben de magistraten tijdens hun activiteit aan de universiteit afzonderlijk bijdragen aan het pensioenfonds betaald en betalen zij die nog steeds?

               8)

               Verzetten artikel 6 VEU en artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/78 (1), inzake gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie zich tegen een vonnis van het constitutioneel hof van een lidstaat waarbij bij de grondwettigheidstoetsing van de wet is geoordeeld dat het recht om naast pensioen loon te ontvangen alleen aan personen met een mandaat toekomt, en niet aan beroepsmagistraten, aan wie het recht wordt ontzegd op pensioen waarvoor zij meer dan 30 jaar bijdragen hebben betaald, op grond dat zij les zijn blijven geven in het hoger juridisch onderwijs?

               9)

               Verzetten artikel 6 VEU en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie zich tegen een wettelijke regeling die de betaling van een pensioen aan magistraten waarvoor zij meer dan 30 jaar bijdragen hebben betaald, sine die afhankelijk stelt van de beëindiging van hun werkzaamheid aan de universiteit?

               10)

               Verzetten artikel 6 VEU en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie zich tegen een wettelijke regeling die het juiste evenwicht verstoort dat moet worden bewaard tussen de bescherming van de eigendom van individuen en de vereisten van algemeen belang, doordat zij alleen een bepaalde categorie personen het recht op een pensioen voor magistraten ontzegt op grond dat zij aan de universiteit werken?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Doorhaling van zaak C-261/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/30

         Doorhaling van zaak C-261/04 (1)

   (2005/C 143/54)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-261/04: (verzoek van het Arbeitsgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing): Gerhard Schmidt tegen Sennebogen Maschinenfabrik GmbH.

      (1)  PB C 228, van 11.09.2004.