title: Gevoegde zaken C-148/13 tot en met C-150/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 december 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — A (C-148/13), B (C-149/13), C (C-150/13)/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor de erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Artikel 4 — Beoordeling van feiten en omstandigheden — Wijze van beoordeling — Aanvaarding van bepaald bewijsmateriaal — Omvang van de bevoegdheden van de bevoegde nationale autoriteiten — Vrees voor vervolging wegens seksuele gerichtheid — Verschillen tussen enerzijds de grenzen aan het onderzoek van de verklaringen over en van het bewijsmateriaal voor de gestelde seksuele gerichtheid van een asielzoeker en anderzijds de grenzen die gelden voor het onderzoek van die elementen in verband met andere gronden voor vervolging — Richtlijn 2005/85/EG — Minimumnormen voor de procedure voor toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus in de lidstaten — Artikel 13 — Voorwaarden waaraan het persoonlijke onderhoud moet voldoen — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 1 — Menselijke waardigheid — Artikel 7 — Eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 december 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — A (C-148/13), B (C-149/13), C (C-150/13)/Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Gevoegde zaken C-148/13 tot en met C-150/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor de erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Artikel 4 - Beoordeling van feiten en omstandigheden - Wijze van beoordeling - Aanvaarding van bepaald bewijsmateriaal - Omvang van de bevoegdheden van de bevoegde nationale autoriteiten - Vrees voor vervolging wegens seksuele gerichtheid - Verschillen tussen enerzijds de grenzen aan het onderzoek van de verklaringen over en van het bewijsmateriaal voor de gestelde seksuele gerichtheid van een asielzoeker en anderzijds de grenzen die gelden voor het onderzoek van die elementen in verband met andere gronden voor vervolging - Richtlijn 2005/85/EG - Minimumnormen voor de procedure voor toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus in de lidstaten - Artikel 13 - Voorwaarden waaraan het persoonlijke onderhoud moet voldoen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 1 - Menselijke waardigheid - Artikel 7 - Eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven))
   (2015/C 046/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: A (C-148/13), B (C-149/13), C (C-150/13)

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      in tegenwoordigheid van: United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR)

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 3, sub c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, en artikel 13, lid 3, sub a, van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat, in het kader van het onderzoek door de bevoegde nationale autoriteiten, handelend onder toezicht van de rechter, van de feiten en omstandigheden betreffende de gestelde seksuele gerichtheid van een asielzoeker wiens verzoek is gebaseerd op vrees voor vervolging wegens die gerichtheid, de verklaringen en het bewijsmateriaal tot staving van diens verzoek door die autoriteiten worden beoordeeld middels ondervragingen louter op basis van stereotype opvattingen over homoseksuelen.

               2)

               Artikel 4 van richtlijn 2004/83, gelezen in het licht van artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde nationale autoriteiten in het kader van dat onderzoek een asielzoeker gedetailleerd ondervragen over de wijze waarop hij praktisch invulling geeft aan zijn seksuele gerichtheid.

               3)

               Artikel 4 van richtlijn 2004/83, gelezen in het licht van artikel 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat die autoriteiten in het kader van dat onderzoek bewijsmateriaal aanvaarden als het demonstratief verrichten van homoseksuele handelingen door de betrokken asielzoeker, het ondergaan van „tests” om zijn homoseksualiteit te bewijzen of het overleggen van video-opnamen van dergelijke handelingen.

               4)

               Artikel 4, lid 3, van richtlijn 2004/83 en artikel 13, lid 3, sub a, van richtlijn 2005/85 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de bevoegde nationale autoriteiten in het kader van dat onderzoek tot de slotsom komen dat de verklaringen van de betrokken asielzoeker niet geloofwaardig zijn louter omdat deze zijn gestelde seksuele gerichtheid niet had aangevoerd bij de eerste gelegenheid die hem werd geboden om de vervolgingsgronden toe te lichten.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-31/01: Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
10.3.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 79/19
Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 15 januari             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
             NV Robelco en NV Robeco Groep                           —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door de
                                                                           Commissie niet in kennis te stellen van de wettelijke en
                                                                           bestuursrechtelijke bepaligen die zijn vastgesteld om
                        (Zaak C-23/01)                                     te voldoen aan richtlijn 98/4/EG (1) van het Europees
                                                                           Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging
                                                                           van richtlijn 93/38/EEG (2) houdende coördinatie van de
                        (2001/C 79/34)                                     procedures voor het plaatsen van opdrachten in de
                                                                           sectoren water- en energievoorziening, vervoer en te-
                                                                           lecommunicatie, of althans door die bepalingen niet vast
Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij arrest van 15 januari              te stellen, de krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
22 januari 2001, in het geding tussen NV Robelco en
NV Robeco Groep, het Hof van Justitie van de Europese                —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
—    Dient artikel 5,5o van de Eerste richtlijn 89/104 EEG van
     de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing          Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krachtens hetwelk
     van het merkenrecht der Lid-Staten aldus te worden              een richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten aanzien
     begrepen dat de aldaar bedoelde mogelijkheid tot bescher-       van het te bereiken resultaat, brengt voor de lidstaten de
     ming door een Lid-Staat alleen kan worden verleend              verplichting mee, de in de richtlijn gestelde uitvoeringstermijn
     tegen het gebruik van een teken dat gelijk is aan het merk      in acht te nemen. Deze termijn is voor de onderhavige richtlijn
     of kan zij in dat geval ook worden verleend tegen het           verstreken op 16 februari 1999, zonder dat het Verenigd
     gebruik van een met het merk overeenstemmend teken?             Koninkrijk de ter zake nodige uitvoeringsmaatregelen heeft
                                                                     genomen.
—    Indien die bescherming ook kan worden verleend tegen
                                                                     (1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 1.
     een met het merk overeenstemmend teken, vereist de              (2) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.
     inbreukmakende overeenstemming in de zin van bedoeld
     artikel dan dat hierdoor verwarring kan ontstaan, of
     volstaat associatierisico, aldus begrepen dat bij wie met
     het merk en het teken wordt geconfronteerd het éne het
     andere oproept zonder dat hieruit verwarring voortvloeit,
     of dient hierbij zelfs geen associatierisico voorhanden te
     zijn?
                                                                     Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione van 12 juli
                                                                     2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                               Enirisorse SpA en Ministero delle Finanze
                                                                                (Zaken C-34/01 tot en met C-38/01)
                                                                                (2001/C 79/36)
                                                                     De Corte Suprema di Cassazione heeft bij beschikking van
Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van              12 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                 25 januari 2001, in het geding tussen Enirisorse SpA en
                                                                     Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                        (Zaak C-31/01)                               de navolgende vragen:
                                                                     1)    Is de toedeling aan een openbare onderneming — die
                        (2001/C 79/35)                                     actief is op de markt voor laad- en loswerkzaamheden in
                                                                           de haven — van een aanzienlijk deel van een heffing
                                                                           (havenheffing op laden en lossen van goederen), die aan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 de Staat wordt betaald door marktdeelnemers die geen
op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk              gebruik hebben gemaakt van enige dienst of prestatie van
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   de zijde van die openbare onderneming, een bijzonder of
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                  exclusief recht of een maatregel die in strijd is met de
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   verdragsbepalingen, in het bijzonder met de mededin-
C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de                  gingsregels, in de zin van artikel 90, lid 1, van het
Commissie, Centre Wagner.                                                  Verdrag?


title: Zaak T-281/13: Arrest van het Gerecht van 11 juni 2014 — Golam/BHIM — meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk METABIOMAX — Ouder nationaal woordmerk metabiarex — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/14

         Arrest van het Gerecht van 11 juni 2014 — Golam/BHIM — meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX)
   (Zaak T-281/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk METABIOMAX - Ouder nationaal woordmerk metabiarex - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”))
   2014/C 245/19
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Sofia Golam (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Trovas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: meta Fackler Arzneimittel GmbH (Springe, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 maart 2013 (zaak R 2022/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen meta Fackler Arzneimittel GmbH en Sofia Golam

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sofia Golam wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


title: Zaak T-183/12: Beroep ingesteld op 25 april 2012 — European Dynamics Luxembourg en Evropaiki Dinamiki-Proigmena Sistimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis/Europese Politiedienst (Europol)

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/17

         Beroep ingesteld op 25 april 2012 — European Dynamics Luxembourg en Evropaiki Dinamiki-Proigmena Sistimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis/Europese Politiedienst (Europol)
   (Zaak T-183/12)
   2012/C 200/36
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaiki Dinamiki-Proigmena Sistimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Politiedienst (Europol) van 16 februari 2012 waarbij de raamovereenkomst in de openbare aanbesteding D/C3/1104 aan Capgemini Nederland BV is gegund, nietig te verklaren;

               —

               Europol te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters is berokkend door het verlies van de mogelijkheid de raamovereenkomst te bemachtigen, door henzelf begroot op 161 887 EUR, vermeerderd met rente vanaf de dag van de uitspraak;

               —

               Europol in alle proceskosten van verzoeksters te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens verzoeksters dient het bestreden besluit krachtens artikel 263 VWEU nietig te worden verklaard op grond dat Europol in de loop van de aanbesteding veel gunningscriteria met betrekking tot de beoordeling van zowel de technische als de economische offerte van de inschrijvers heeft gewijzigd, hetgeen duidelijk in strijd is met de geldende bepalingen van verordening nr. 1605/2002 houdende het Financieel Reglement (1), uitvoeringsverordening nr. 2342/2002 (2) daarvan en vaste rechtspraak.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 maart 2000 in de gevoegde zaken C-310/98 en C-406/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Hauptzollamt Neubrandenburg en L. Labis, werkend onder de handelsnaam "Przedsiebiorstwo Transportowo-Handlowe, Met-Trans" (C-310/98), Sagpol SC Transport Miedzynarodowy i Spedycja (C-406/98) ("Vrĳ verkeer van goederen — Extern douanevervoer — Vervoer onder geleide van carnet TIR — Overtredingen of onregelmatigheden — Bewĳs van plaats waar overtreding of onregelmatigheid is begaan — Termĳn voor bewĳs — Toelaatbare bewĳsmiddelen — Compensatieregeling")

text:
27.5.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/9
                   ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (Derde kamer)
                                                                                van 23 maart 2000
                       van 23 maart 2000                                 in de gevoegde zaken C-310/98 en C-406/98 (verzoek
                                                                         van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing):
                                                                         Hauptzollamt Neubrandenburg en L. Labis, werkend
                                                                         onder de handelsnaam „Przedsiebiorstwo Transportowo-
in zaak C-246/98 (verzoek van de Arrondissementsrecht-                   Handlowe, Met-Trans” (C-310/98), Sagpol SC Transport
bank te Arnhem om een prejudiciële beslissing): strafzaak                          Miedzynarodowy i Spedycja (C-406/98) (1)
tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maat-
                               schap (1)
                                                                         („Vrij verkeer van goederen — Extern douanevervoer —
                                                                         Vervoer onder geleide van carnet TIR — Overtredingen of
                                                                         onregelmatigheden — Bewijs van plaats waar overtreding of
(„Richtlijn 83/189/EEG — Verbod van stoffen met groei-                   onregelmatigheid is begaan — Termijn voor bewijs —
bevorderende werking — Maatregelen van gelijke werking”)                     Toelaatbare bewijsmiddelen — Compensatieregeling”)
                                                                                (2000/C 149/15)
                         (2000/C 149/14)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Nederlands)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                         In de gevoegde zaken C-310/98 en C-406/98, betreffende een
In zaak C-246/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                         artikel 234 EG) van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in de
de Arrondissementsrechtbank te Arnhem (Nederland), in de
                                                                         aldaar aanhangige gedingen tussen Hauptzollamt Neubranden-
aldaar dienende strafzaak tegen Berendse-Koenen M. G. en
                                                                         burg en L. Labis, werkend onder de handelsnaam „Przedsie-
Berendse H. D. Maatschap, betreffende een prejudiciële beslis-
                                                                         biorstwo Transportowo-Handlowe, Met-Trans” (C-310/98),
sing over de uitlegging van richtlijn 83/189/EEG van de Raad
                                                                         Sagpol SC Transport Miedzynarodowy i Spedycja (C-406/98),
van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op
                                                                         betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 109,
                                                                         de artikelen 454 en 455 van verordening (EEG) nr. 2454/93
blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad
                                                                         van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling
van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 75), en van de artikelen 30
                                                                         van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG)
en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30
                                                                         nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communau-
EG), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. C.
                                                                         tair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde
Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann (rappor-
                                                                         kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, president van de
teur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
                                                                         Eerste kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 maart 2000
                                                                         kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann (rapporteur), H. Ragnemalm
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                         H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 maart 2000 een arrest
                                                                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 30 EG-Verdrag (thans artikel 28 EG) verzet zich niet tegen
een nationaal voorschrift als dat van artikel 3, lid 1, juncto artikel 2 1) Artikel 454, lid 3, eerste alinea, van verordening (EEG)
van de Verordening stoffen met sympathico-mimetische werking                  nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
(PVV) 1991.                                                                   vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening
                                                                              (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het
                                                                              communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                              het bewijs van de plaats waar de overtreding of de onregelmatig-
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                    heid is begaan, dat wordt verlangd door de douaneautoriteiten
                                                                              van de lidstaat waar die overtreding of onregelmatigheid is
                                                                              vastgesteld, niet bij uitsluiting moet worden geleverd door de
                                                                              overlegging van schriftelijke documenten waaruit blijkt dat de
                                                                              bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat hebben vastgesteld
                                                                              dat de overtreding of de onregelmatigheid op hun grondgebied is
                                                                              begaan.
 ---pagebreak--- C 149/10                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
2) Artikel 454, lid 3, derde en vierde alinea, van verordening                23 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      nr. 2454/93 moet aldus worden uitgelegd, dat de daarin                  als volgt:
      vastgestelde compensatieregeling eveneens van toepassing is
      ingeval de rechten en andere heffingen zijn ingevorderd door de         1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
      lidstaat waar de overtreding is vastgesteld, terwijl ten genoegen            telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
      van de douaneautoriteiten was bewezen, dat de daadwerkelijke                 de artikelen 9 tot en met 12 van richtlijn 93/15/EEG van de
      plaats van de overtreding in een andere lidstaat lag.                        Raad van 5 april 1993 betreffende de harmonisatie van de
                                                                                bepalingen inzake het in de handel brengen van en de controle
3) De artikelen 454, lid 3, eerste alinea, en 455, lid 1, van                      op explosieven voor civiel gebruik, is de Franse Republiek de
      verordening nr. 2454/93 moeten aldus worden uitgelegd, dat de                krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
      douaneautoriteiten van de lidstaat waar de overtreding of de                 nagekomen.
      onregelmatigheid is vastgesteld, de houder van het carnet TIR           2) De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
      geen vervaltermijn van drie maanden kunnen opleggen om ten
      genoegen van bedoelde autoriteiten het bewijs te leveren van de         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
      werkelijke plaats van de overtreding of de onregelmatigheid. De
      bij artikel 454, lid 3, eerste alinea, van verordening nr. 2454/93
      gestelde termijn om het bewijs te leveren van de plaats waar de
      overtreding of de onregelmatigheid is begaan, bedraagt één jaar.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1) PB C 312 van 10.10.1998 en PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                                van 28 maart 2000
                                                                              in zaak C-158/97 (verzoek van het Staatsgerichtshof des
                                                                              Landes Hessen om een prejudiciële beslissing): procedure
                                                                              tot toetsing van een wet, naar aanleiding van het verzoek-
                                                                                schrift ingediend door G. Badeck e.a. (1)
                      ARREST VAN HET HOF                                       („Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Tewerk-
                                                                              stelling in de openbare dienst — Stimuleringsmaatregelen
                                                                                voor vrouwen”)
                              (Vijfde kamer)
                                                                                (2000/C 149/17)
                           van 23 maart 2000
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-327/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                schappen tegen Franse Republiek (1)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
            („Niet-nakoming — Richtlijn 93/15/EEG”)
                                                                              In zaak C-158/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                            (2000/C 149/16)                                   het Staatsgerichtshof des Landes Hessen (Duitsland), in de
                                                                              aldaar aanhangige procedure tot toetsing van een wet, aan
                                                                              aanleiding van het verzoekschrift ingediend door G. Badeck
                             (Procestaal: Frans)                              e.a., in tegenwoordigheid van: Hessische Ministerpräsident
                                                                              en Landesanwalt beim Staatsgerichtshof des Landes Hessen,
                                                                              betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                              artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad
                            dentie van het Hof)
                                                                              van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
                                                                              beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten
In zaak C-327/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
pen (gemachtigden: R. Wainwright en O. Couvert-Castéra)                       ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en                  waarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als
D. Wibaux), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                 volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de
Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de                     Almeida en R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn
wettelijke en bestuurlijke bepalingen vast te stellen die nodig               (rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann
zijn om te voldoen aan de artikelen 9 tot en met 12 en 14 van                 en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende                  H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 28 maart 2000 een arrest
de harmonisatie van de bepalingen inzake het in de handel                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
brengen van en de controle op explosieven voor civiel gebruik
(PB L 121, blz. 20), de krachtens het EG-Verdrag op haar                      Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                      9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                      van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
kamerpresident, L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann, J.-P.                     toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-
Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;                sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich niet tegen
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op                        een nationale regeling


title: Zaak C-662/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 13 december 2013 — Surgicare — Unidades de Saúde SA/Fazenda Pública

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 13 december 2013 — Surgicare — Unidades de Saúde SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-662/13)
   2014/C 78/06
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Surgicare — Unidades de Saúde SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vraag

   Moet de voorafgaande procedure die volgens het Portugese recht moet worden gevolgd wanneer sprake is van fiscaal misbruik, gelet op de communautaire oorsprong van de btw niet-toepasselijk worden geacht op btw-gebied wanneer de belastingadministratie vermoedt dat sprake is van misbruik dat erop gericht is teruggaaf van btw te verkrijgen?


title: Zaak T-41/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2008 — Vakakis/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/67

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2008 — Vakakis/Commissie
   (Zaak T-41/08) (1)

   (2008/C 209/121)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 december 2004 in zaak C-293/03 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing): Gregorio My tegen Rijksdienst voor pensioenen (RVP) (Ambtenaren — Overdracht van pensioenrechten — Artikel 11 van bijlage VIII bij Ambtenarenstatuut — Vervroegd rustpensioen — Inaanmerkingneming van tijdvakken van werkzaamheden bij Europese Gemeenschappen — Artikel 10 EG)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-293/03 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing): Gregorio My tegen Rijksdienst voor pensioenen (RVP) (1)

   (Ambtenaren - Overdracht van pensioenrechten - Artikel 11 van bijlage VIII bij Ambtenarenstatuut - Vervroegd rustpensioen - Inaanmerkingneming van tijdvakken van werkzaamheden bij Europese Gemeenschappen - Artikel 10 EG)
   (2005/C 45/16)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-293/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel (België) bij beslissing van 20 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 4 juli 2003, in de procedure Gregorio My tegen Rijksdienst voor pensioenen (RVP), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 10 EG, in samenhang met het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan het niet is toegestaan dat voor het ontstaan van een recht op een vervroegd rustpensioen krachtens het nationale stelsel rekening wordt gehouden met de door een gemeenschapsonderdaan in dienst van een gemeenschapsinstelling gewerkte jaren.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-407/95)

text:
17. 2. 96             | NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 46/ 11
4 . In de bestreden beschikking wordt geoordeeld, dat de                  griffie van het Hof van Justitie op 29 december 1 995 , in het
      diensten van GSM-radiotelefonie „ klaarblijkelijk ook               geding tussen SA Eurotunnel , SA France Manche, Société
      een markt vormen die van die van de analoge radiote                Eurotunnel PLC en The Channel Tunnel Group Limited,
      lefonie onderscheiden is ". Voglens de Italiaanse Rege             enerzijds, en SA SNAT Nouvelle d'Armement Transman
      ring is die vaststelling verkeerd en in elk geval ontoerei         che, anderzijds, — vrijwillig interveniërende partijen : Inter
      kend gemotiveerd .                                                  national Duty Free Confederation, Airport Operators Asso
                                                                          ciation Limited , Compagnie Maritime Bretagne Angleterre
5 . De bestreden bschikking is aangetast door beoordeling                Irlande en Passenger Shipping Association Limited , het Hof
      sfouten en ontoereikende motivering.                                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                          een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
(') PB nr . L 280 van 23 . 11 . 1995 , blz . 49 .
                                                                          1 . Kan Eurotunnel , nu zij niet krachtens artikel 173 een
                                                                                beroep tot nietigverklaring van de Richtlijnen 91 /
                                                                                680/EEG en 92/ 12/EEG van de Raad heeft ingesteld wat
Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door Koninkrijk                           betreft het gedeelte van deze richtlijnen dat betrekking
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                             heeft op de fiscale regeling BTW en accijnzen ) voor het
                                   pen
                                                                                Kanaalverkeer ( 1 ), en haar verzoek bij arrest van de High
                                                                                Court of Justice van 17 februari 1995 is afgewezen,
                         ( Zaak C-407/95 )                                      krachtens artikel 177 van het Verdrag om nietigverkla
                             ( 96/C 46/ 19 )                                    ring van die richtlijnen verzoeken ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                2 . Zo ja , heeft de Raad deze richtlijnen op onwettige wijze
op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van                        vastgesteld ?
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
vertegenwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij                        Subsidiair, dekt Richtlijn 94/4/EG ( 2 ) een eventuele
het ministerie van Buitenlandse zaken, Buitenlandse handel                      nietigverklaring van deze richtlijnen ?
en Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij de Ambassade van België, rue des                   3 . Indien deze richtlijnen worden nietigverklaard, heft SA
Girondins 4 .                                                                    SNAT       Nouvelle         d'Armement   Transmanche          dan
                                                                                onrechtmatig gehandeld door de erop gebaseerde fiscale
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                 wetgeving toe te passen, en, zo ja , vanaf welke datum
                                                                                zou die onrechtmatige daad dan begaan zijn ?
Verordening ( EG ) nr. 2358/95 van de Commissie van
6 oktober 1995 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als              ( ') Richtlijn 91 /680/EEG van de Raad , artikel 1 , punt 22 , artikel 28
gevolg van de stormen Iris, Luis en Marilyn, van een extra                      duodecies van Richtlijn 77/388/EEG ( PB nr . L 376 van 31 . 12 .
hoeveelheid bananen boven het tariefcontingent dat voor                         1991 , blz . 1 en 17 ).
het vierde kwartaal van 1995 voor invoer is vastgesteld ('),                    Richtlijn 92/ 12/EEG van de Raad , artikel 28 ( PB nr . L 76 van
te vernietigen en de Commissie tot de kosten te veroorde                       23 . 3 . 1992 , blz . 1 en 12 ).
len .                                                                     ( 2 ) Richtlijn 94/4/EG van de Raad ( PB nr . L 60 van 3 . 3 . 1994 ,
                                                                                blz . 14 ).
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
deze tegen Verordening ( EG ) nr . 2791 /94 in zaak C
9/95 (2 ).
(') PB nr . L 241 van 10 . 10 . 1995 , blz . 5 .
( 2 ) PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 , blz . 9 .                            Verzoek van het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen van
                                                                          21 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                          administratiefrechtelijk geding tussen H. Marschall en Land
                                                                                Nordrhein-Westfalen
                                                                                ( Zaak C-409/95 )
Verzoek van het Tribunal de Commerce te Parijs ( Eerste                                                    ( 96/C 46/21 )
kamer A) van 27 november 1995 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen SA Eurotunnel, SA France
Manche, Société Eurotunnel PLC en The Channel Tunnel                      Het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen — le Kamer — heeft
Group Limited, enerzijds, en SA SNAT Nouvelle d'Arme                      bij beschikking van 21 december 1995 , ingekomen ter griffie
ment Transmanche, anderzijds — vrijwillig interveniërende                 van het Hof van Justitie op 29 december 1995 , in het
partijen: International Duty Free Confederation, Airport                   administratiefrechtelijk geding tussen H. Marschall en Land
Operators Association Limited, Compagnie Maritime Bre                    Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese
tagne Angleterre Irlande en Passenger Shipping Association                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                 Limited                                   over de navolgende vraag:
                          ( Zaak C-408/95 )                                Verzet artikel 2 , leden 1 en 4 , van de Richtlijn 76/207/EEG
                              ( 96/C 46/20 )                               van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
                                                                           9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
 Het Tribunal de Commerce te Parijs ( Eerste kamer A ) heeft               beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
 bij beschikking van 27 november 1995 , ingekomen ter                      ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de


title: Zaak C-238/00: Hogere voorziening, op 14 juni 2000 ingesteld door P. Reichert tegen het arrest, op 13 april 2000 in zaak T-18/98 tussen P. Reichert en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Enkelvoudige kamer)

text:
C 233/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12.8.2000
      —     richtlijn 98/67/EG van de Commissie van 7 septem-          Middelen en voornaamste argumenten
            ber 1998 houdende wijziging van de richtlijne-
            n 80/511/EEG, 82/475/EEG, 91/357/EEG en richt-             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
            lijn 96/25/EG van de Raad en tot intrekking van            in zaak C-236/00 (2); de omzettingstermijn is verstreken op
            richtlijn 92/87/EEG (2),                                   30 juni 1998.
      de krachtens artikel 10 van richtlijn 98/51/EG en artikel 7
      van richtlijn 98/67/EG op hem rustende verplichtingen            (1) PB L 46, van 17.2.1997, blz. 25.
      niet is nagekomen;                                               (2) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad.
—     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      kosten van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Hogere voorziening, op 14 juni 2000 ingesteld door
Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, eerste alinea,     P. Reichert tegen het arrest, op 13 april 2000 in zaak
EG zijn de lidstaten verplicht binnen de daartoe gestelde              T-18/98 tussen P. Reichert en Europees Parlement gewe-
termijn de maatregelen te treffen die nodig zijn om de                 zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
richtlijnen in de interne rechtsorde om te zetten. De betrokken                   Gemeenschappen (Enkelvoudige kamer)
termijn is op 31 december 1998 verstreken zonder dat
het Groothertogdom Luxemburg de nodige maatregelen had
                                                                                (Zaak C-238/00)
getroffen.
                                                                                (2000/C 233/42)
(1) PB L 208, van 24.7.1998, blz. 43.
(2) PB L 261, van 24.9.1998, blz. 10.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 juni 2000 hogere voorziening ingesteld door P. Reichert,
                                                                       vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel,
                                                                       Eicklöhken 19, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       Decker, Braun & Wagner, advocaten aldaar, Postbus 335,
                                                                       tegen het arrest, op 13 april 2000 in zaak T-18/98 tussen
                                                                       P. Reichert en Europees Parlement gewezen door het Gerecht
Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door Commissie van                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Enkel-
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Lu-                       voudige kamer).
                             xemburg
                                                                       Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-237/00)
                                                                       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 april
                         (2000/C 233/41)                                     2000 in zaak T-18/98 te vernietigen;
                                                                       —     zelf vast te stellen dat rekwirant recht heeft op behoud
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   van de ontheemdingstoelage, of de zaak voor nieuwe
op 14 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                        behandeling en afdoening naar het Gerecht terug te
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     verwijzen;
vertegenwoordigd door B. Mongin, lid van haar juridische
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-          —     verweerder in hogere voorziening, het Europees Parle-
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre                    ment, in de kosten van de hele procedure te verwijzen.
Wagner, Kirchberg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage:
                                                                       —     Het in het bestreden arrest als grond voor de ontzegging
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                      van de ontheemdingstoelage aangevoerde dienstverband
      door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  als correspondent bij de Brusselse redactie van de VWD
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te               duurde slechts 20 maanden, dus geenszins een belangrijk
      delen die nodig zijn voor het volgen van richt-                        deel van de in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het
      lijn 96/98/EG van de Raad van 20 december 1996 inzake                  Ambtenarenstatuut bedoelde periode van 66 maanden.
      uitrusting van zeeschepen (1), de krachtens artikel 20
      van die richtlijn en het EG-Verdrag op hem rustende              —     Het Gerecht heeft niet onderzocht, welke beroepsbezighe-
      verplichtingen niet is nagekomen;                                      den rekwirant tijdens de rest van die periode verrichte
                                                                             (namelijk correspondent te Brussel voor de krant „Wirt-
—     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                        schaftswoche”, waarvan de redactie te Düsseldorf is
      kosten van de procedure.                                               gevestigd);
 ---pagebreak--- 12.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/23
—      Het Gerecht heeft ook niet onderzocht, waar rekwirant in        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       de betrokken periode met zijn gezin woonde.
                                                                       —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de
                                                                             handhaving van de artikelen 78, lid 2, en 120, lid 1,
                                                                             van het Regulamento geral das Capitanias (algemeen
                                                                             reglement scheepskapiteinen), betreffende het scheeps-
                                                                             register en het recht onder Portugese vlag te varen, niet
                                                                             heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                      ingevolge de artikelen 12 (ex artikel 6) en 43 (ex arti-
Queen’s Bench Division (Divisional Court), van 23 mei                        kel 52) van het Verdrag,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
The Queen en Secretary of State for Trade and Industry,
                                                                       —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                ex parte: Trades Union Congress
                         (Zaak C-243/00)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                         (2000/C 233/43)
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench              Uit bovenvermelde bepalingen van het Regulamento geral das
Division (Divisional Court), heeft bij beschikking van 23 mei          capitanias vloeit voort, dat het recht om onder Portugese vlag
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni        te varen, uitsluitend toekomt aan schepen van Portugese
2000, in het geding tussen The Queen en Secretary of State             nationaliteit, conditio sine qua non voor de registratie van
for Trade and Industry, ex parte: Trades Union Congress, het           schepen. Ofschoon ingevolge artikel 4, lid 1, van Decreto-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht               Lei 214/86 als ingetrokken worden beschouwd „alle wettelijke
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:               bepalingen die al dan niet rechtstreeks het recht van vestiging
                                                                       beperken of van voorwaarden afhankelijk stellen op grond van
„Rust krachtens de raamovereenkomst van 14 december 1995               criteria verband houdend met de nationaliteit van de betrokken
en de tot uitvoering daarvan vastgestelde richtlijn 96/34/EG (1)       investeerders of ondernemingen”, heeft dit Decreto-Lei betrek-
(zoals uitgebreid tot het Verenigd Koninkrijk bij richt-               king op het recht van vestiging in het algemeen, zonder dat
lijn 97/175/EG (2)) op de lidstaten de verplichting, om het            het bepalingen bevat betreffende het recht om onder Portugese
recht op ouderschapsverlof te verlenen voor kinderen onder             vlag te varen, en erkent de Portugese Republiek zelf, dat de
de daarin vermelde leeftijd die zijn geboren of geadopteerd            bepalingen van het bestreden reglement niet stroken met de
vóór de datum waarop de richtlijn in het nationaal recht van         wet, zodat de toepassing ervan in het kader van de vast te
de lidstaten is geïmplementeerd, of enkel voor kinderen die na         stellen nieuwe wettelijke regeling moet worden opgeschort.
of op die datum zijn geboren of geadopteerd?”
(1) Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de
    door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst
    inzake ouderschapsverlof (PB L 145 van 19.6.1996, blz. 4).
(2) PB L 10 van 16.1.998, blz. 24.
                                                                       Beroep, op 22 juni 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Beroep, op 21 juni 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-248/00)
                         (Zaak C-247/00)
                                                                                (2000/C 233/45)
                         (2000/C 233/44)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 juni 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek             op 22 juni 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
woordigd door T. van Rijn, juridisch adviseur, en A. M. Alves          digd door G. Berscheid, lid van haar juridische dienst, als
Vieira, lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                C. Gómez de la Cruz, lid van die juridische dienst, Centre
Centre Wagner, Kirchberg.                                              Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-59/03: Beroep, op 19 februari 2003 ingesteld door TQ3 Travel Solutions GmbH en TQ3 Travel Solutions EMEA GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.4.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 101/49
zich op schending van het recht van verweer en ongelijke               verzoeksters formeel een klacht tegen de oprichting van
behandeling, omdat verzachtende omstandigheden bij ver-                Opodo in wegens schending van de artikelen 81 en 82 EG-
zoekster niet, maar bij een andere bij de procedure betrokken          Verdrag. In de bestreden beschikking wijst de Commissie deze
onderneming wel in aanmerking zijn genomen.                            klacht af.
                                                                       Tot staving van hun verzoek stellen verzoeksters een kennelijke
                                                                       beoordelingsfout en schending van de verplichting van de
                                                                       Commissie klachten naar behoren te onderzoeken wat het
                                                                       risico van een onderling afgestemde gedraging in de zin van
                                                                       artikel 81, lid 1, EG-Verdrag betreft.
Beroep, op 19 februari 2003 ingesteld door TQ3 Travel
Solutions GmbH en TQ3 Travel Solutions EMEA GmbH
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Opodo is een gemeenschappelijk verkoopbureau, dat is opge-
                                                                       richt door concurrenten die het grootste deel van de lucht-
                                                                       vaartsector vertegenwoordigen, en deze luchtvaartmaatschap-
                        (Zaak T-59/03)                                 pijen volgens verzoeksters volop gelegenheid biedt om hun
                                                                       prijzen op elkaar af te stemmen. Volgens verzoeksters heeft
                                                                       de Commissie zich schuldig gemaakt aan een kennelijke
                       (2003/C 101/85)                                 beoordelingsfout toen zij tot de conclusie kwam dat de
                                                                       ondernemingen ervoor zullen zorgen dat Opodo niet wordt
                                                                       gebruikt voor de uitwisseling van commercieel gevoelige
                       (Procestaal: Engels)                            informatie en dat Opodo niet zal worden gebruikt als een
                                                                       middel voor de aandeelhouders om hun mededingingsgedrag
                                                                       op elkaar af te stemmen. Verzoeksters stellen voorts schending
                                                                       van de verplichting van de Commissie klachten naar behoren
                                                                       te onderzoeken, schending van verzoeksters’ recht een ant-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              woord op hun klacht te ontvangen, en kennelijke beoordelings-
schappen is op 19 februari 2003 beroep ingesteld tegen                 fout ten aanzien van de verstoring van de mededinging in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door TQ3                      distributie van vliegbiljetten in de zin van artikel 81, lid 1, EG-
Travel Solutions GmbH, Bremen, Duitsland, en TQ3 Travel                Verdrag.
Solutions EMEA GmbH, Bremen, Duitsland, vertegenwoordigd
door T. Jestaedt, C. Thomas en T. Loest, advocaten.
                                                                       Volgens verzoeksters ging de Commissie voorbij aan het
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   bijzondere punt in de klacht dat Opodo artikel 81, lid 1, EG-
                                                                       Verdrag heeft geschonden omdat Opodo ertoe strekte om en
                                                                       tot gevolg zou hebben de luchtvaartmaatschappijen in staat
—    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           te stellen de distributie van vliegbiljetten gezamenlijk te
     9 december 2002 houdende afwijzing van verzoeksters               controleren, waardoor zelfstandige reisbureaus uit de markt
     klacht in zaak COMP/A.38321D2-TQ3 Travel Solutions                zouden worden geconcurreerd.
     GmbH/Opodo Limited;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                       Ten slotte stellen verzoeksters schending van de verplichting
                                                                       van de Commissie klachten naar behoren te onderzoeken, een
                                                                       onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout
                                                                       wat de discriminatie in de zin van artikel 82, tweede alinea,
Middelen en voornaamste argumenten                                     EG-Verdrag betreft.
Verzoeksters zijn actief in de reisbureausector, in het bijzonder      Volgens verzoeksters heeft de Commissie de in de klacht
op het gebied van diensten voor zakenreizen per vliegtuig en           verstrekte prijsvergelijkingen die wijzen op discriminatie, niet
verwante diensten.                                                     naar behoren onderzocht. Verzoeksters stellen dat de Commis-
                                                                       sie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door
                                                                       zich op het standpunt te stellen dat de weigering van lager
Op 3 november 2000 werd een joint venture tot oprichting               geprijsde vliegbiljetten kan worden gerechtvaardigd doordat
van Opodo Limited, een on-linereisportaal van negen van de             verzoeksters zich richten tot zakenlui, en een beoordelingsfout
grootste Europese luchtvaartmaatschappijen bij de Commissie            heeft gemaakt door de relevantie van de prijsvergelijkingen te
aangemeld. Na de bekendmaking van de Commissie waarin de               verwerpen.
door de aanmelders voorgestelde ondernemingen werden
genoemd en de Commissie haar voornemen kenbaar maakte
vergunning voor de joint venture te verlenen, diende een van


title: Zaak C-426/14: Beschikking van de president van het Hof van 19 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Heart Life Croce Amica Srl/Regione Piemonte

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/22

         Beschikking van de president van het Hof van 19 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Heart Life Croce Amica Srl/Regione Piemonte
   (Zaak C-426/14) (1)

   (2015/C 213/38)
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak C-312/08: Beroep ingesteld op 14 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/37

         Beroep ingesteld op 14 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-312/08)
   (2008/C 223/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: H. Støvlbæk, gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2007 verstreken.

      (1)  PB L 363, blz. 141.


title: Doorhaling van zaak C-24/98

text:
C 121/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.5.1999
Verzoeken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am                                   Doorhaling van zaak C-289/98 (1)
Main van 23 februari 1999 om een prejudiciële beslissing
in de gedingen tussen E.-O. Flemmer, R. Christoffel,                                         (1999/C 121/27)
M. Leitensdorfer en Raad en Commissie van de Europese
Unie, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt für Land-                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                   wirtschaft und Ernährung                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 decembre 1998
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-289/98:
             (Zaken C-80/99, C-81/99 en C-82/99)                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
                         (1999/C 121/26)
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Eerste kamer, heeft
bij beschikkingen van 23 februari 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 4 maart 1999, in de gedingen
tussen 1. E.-O. Flemmer, 2. R. Christoffel en 3. M. Leitensdorfer
en Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt                              Doorhaling van zaak C-197/97 (1)
für Landwirtschaft und Ernährung, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                         (1999/C 121/28)
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
a) Moet artikel 215, tweede alinea van het EG-Verdrag juncto          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 1999
     artikel 178 van het EG-Verdrag junctis de bepalingen van         de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/97 (verzoek
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad (1), aldus             van het Liverpool Industrial Tribunal om een prejudiciële
     worden uitgelegd, dat het Hof ook bevoegd is ten aanzien         beslissing): D.M. Davies tegen Girobank plc.
     van geschillen die voortvloeien uit een door de bevoegde
     nationale instantie namens en voor rekening van de Raad
     en de Commissie gesloten overeenkomst uit hoofde van             (1) PB C 212 van 12.7.1997.
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 inzake het vergoedings-
     voorstel aan bepaalde producenten van melk of zuivelpro-
     ducten die hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen
     uitoefenen?
b) Wanneer deze vraag ontkennend wordt beantwoord en                                 Doorhaling van zaak C-24/98 (1)
     artikel 215, eerste alinea, van het EG-Verdrag toepasselijk
     zou zijn en de nationale rechter dus ingevolge artikel 183
     van het EG-Verdrag bevoegd, luidt de volgende vraag, of                                 (1999/C 121/29)
     op een dergelijke overeenkomst, waar Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 hieromtrent geen regeling bevat, de bepalin-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
     gen van het nationale procesrecht dan wel de algemene            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 februari 1999
     rechtsbeginselen die de rechtsordes van de lidstaten ge-         de doorhaling in het register gelast van zaak C-24/98: Commis-
     meen hebben, toepassing dienen te vinden.                        sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
c) Wanneer de algemene rechtsbeginselen toepassing moeten             (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     vinden, rijst vervolgens de vraag, of en onder welke
     voorwaarden de bevoegde nationale instantie de namens
     en voor rekening van Raad en de Commissie gesloten
     overeenkomst geheel of gedeeltelijk ongedaan kan maken,
     wanneer achteraf blijkt, dat de volgens Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 te vervullen voorwaarden voor het doen van
     een vergoedingsvoorstel geheel of gedeeltelijk niet waren                      Doorhaling van zaak C-371/96 (1)
     vervuld, respectievelijk dat de voorwaarden voor het doen
     van een vergoedingsvoorstel enkel zijn vervuld doordat de                               (1999/C 121/30)
     bevoegde nationale instanties op grond van het vertrou-
     wensbeginsel hebben moeten afzien van het intrekken van
     de definitieve toewijzing van een specifieke referentiehoe-      De president van het Hof van Justitie van de Europese
     veelheid, die als voorwaarde voor toekenning van schade-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 1999
     vergoeding geldt.                                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-371/96 (verzoek
                                                                      van het Tribunale di Trento om een prejudiciële beslissing):
                                                                      Ministero delle Finanze tegen Cotonificio del Trentino SpA.
(1) PB L 196 van 5.8.1993, blz. 6.
                                                                      (1) PB C 40 van 8.2.1997.


title: Zaak T-538/14: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2016 — Peri/BHIM (Multiprop) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Multiprop — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht”]

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/30

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2016 — Peri/BHIM (Multiprop)
   (Zaak T-538/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Multiprop - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 136/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peri GmbH (Weißenhorn, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Eck en A. Bognár, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2014 (zaak R 1661/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Multiprop als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Peri GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak T-343/08: Beroep ingesteld op 19 augustus 2008 — Arkema France/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/44

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2008 — Arkema France/Commissie
   (Zaak T-343/08)
   (2008/C 285/81)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Arkema France (Colombes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Winckler, S. Sorinas Jimeno en H. Kanellopoulos, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring op grond van artikel 230 EG van de beschikking van de Commissie van 11 juni 2008 in zaak COMP/F/38.695 voor zover deze betrekking heeft op Arkema;

               —

               Subsidiair, intrekking of verlaging op grond van artikel 229 EG van de haar bij die beschikking opgelegde boete;

               —

               Verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep vordert verzoekster de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 2626 def van de Commissie van 11 juni 2008 in zaak COMP/F/38.695 — Natriumchloraat, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en op artikel 53, lid 1, van de overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte door het verdelen van verkoopvolumes, het vaststellen van prijzen, het uitwisselen van commercieel gevoelige informatie over de prijzen en de verkoopvolumes en het toezien op de naleving van deze concurrentievervalsende afspraken op de markt voor natriumchloraat binnen de Europese Economische Ruimte.
   Verzoekster brengt voor haar beroep vier middelen naar voren:

               —

               Schending van de regels betreffende toerekenbaarheid van de inbreuken van een dochtermaatschappij aan de moederonderneming, daar de bewering van de Commissie dat Elf Aquitaine een beslissende invloed had op verzoeksters commerciele beleid, feitelijk onjuist is;

               —

               Schending van verzoeksters rechten van de verdediging, alsmede van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel ne bis in idem, het beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van behoorlijk bestuur, doordat het basisbedrag van de boete van verzoekster is verhoogd met 90 % wegens recidive;

               —

               Te lage waardering van de door verzoekster uit hoofde van de clementiemededeling (1) verstrekte informatie, daar verzoekster in aanmerking had moeten komen voor een verlaging van de boete met 30 à 50 %;

               —

               Feitelijke en juridische fouten, alsmede schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel doordat de Commissie niet is overgegaan tot verlaging van de boete van verzoekster wegens de tijdens de administratieve procedure door haar verleende medewerking.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak C-102/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/9/EG — Minimumnormen voor opvang van asielzoekers in de lidstaten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/20

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-102/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/9/EG - Minimumnormen voor opvang van asielzoekers in de lidstaten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 326/39)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. O'Reilly en W. Bogensberger, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, heeft de Republiek Oostenrijk niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)   PB C 96 van 22.04.2006.


title: Zaak C-51/11: Beschikking van de president van het Hof van 6 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV/Sonnthurn Vertriebs GmbH

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Beschikking van de president van het Hof van 6 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV/Sonnthurn Vertriebs GmbH
   (Zaak C-51/11) (1)

   2013/C 38/25
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 139 van 07.05.2011.


title: Zaak T-120/08: Beroep ingesteld op 6 maart 2008 — Arch Chemicals Inc. e.a./Commissie

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/34

         Beroep ingesteld op 6 maart 2008 — Arch Chemicals Inc. e.a./Commissie
   (Zaak T-120/08)
   (2008/C 128/74)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Arch Chemicals, Inc. (Norwalk, Verenigde Staten), Arch Timber Protection Ltd (Castleford, Verenigd Koninkrijk), Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH (Kirchheimbolanden, Duitsland), Rhodia UK Ltd (Watford, Verenigd Koninkrijk), Sumitomo Chemical (UK) plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Troy Chemical Company BV (Maassluis, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige verzoekschrift ontvankelijk en gegrond te verklaren, subsidiair de ontvankelijkheid ervan tezamen met de zaak ten gronde te onderzoeken, meer subsidiair de beslissing omtrent de ontvankelijkheid ervan aan te houden tot de uitspraak in de hoofdzaak;

               —

               de artikelen 3, lid 2 (en bijlage II), 4, 7, lid 3, 14, lid 2, tweede alinea, 15, lid 3 en 17 van verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat de artikelen 9, sub a, 10, lid 3, 11 en 16, lid 1, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden onwettig zijn en niet van toepassing zijn op verzoeksters;

               —

               te verklaren dat artikel 6, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde programma onwettig is en niet van toepassing is op verzoeksters;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (1) (hierna; „tweede beoordelingsverordening”), waarbij verordening (EG) nr. 2032/2003 (2) is ingetrokken, op grond dat de bestreden bepalingen:

               i)

               de tekst en/of inhoud handhaven van bepalingen die aanvankelijk waren ingevoerd bij verordening (EG) nr. 2032/2003 en die eerder door verzoeksters zijn aangevochten (zaken T-75/04–T-79/04), met betrekking tot de voortdurende beoordeling van stoffen op een manier die inbreuk maakt op hun rechten en hun gewettigd vertrouwen op grond van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (hierna: „biocidenrichtlijn”) (3);

               ii)

               innerlijk tegenstrijdig zijn en niet stroken met de biocidenrichtlijn;

               iii)

               inbreuk maken op bepalingen van het EG-Verdrag en een aantal hogere beginselen van EG-recht, zoals het beginsel van onvervalste mededinging, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, alsmede op het recht op eigendom en het beginsel van vrije uitoefening van een beroepsactiviteit.

         Voorts stellen verzoeksters dat zij in de hoedanigheid van deelnemers aan de tweede beoordelingsverordening overeenkomstig artikel 12 van de biocidenrichtlijn in alle lidstaten recht hebben op procedurele waarborgen en gegevensbeschermingsrechten (dat wil zeggen exclusief gebruik) met betrekking tot de gegevens in hun kennisgevingen en volledige dossiers. Volgens verzoeksters maakt artikel 4 van de tweede beoordelingsrichtlijn echter de jure en de facto inbreuk op de bij artikel 12 van de biocidenrichtlijn aan verzoeksters verleende exclusieve gebruiksrechten, door de lidstaten niet te verplichten tot intrekking van de registraties van biociden die overeenstemmen met de combinaties van werkzame stof en productsoort waarvan verzoeksters kennis hebben gegeven, en die worden gehouden door concurrerende ondernemingen die niet aan de beoordeling deelnemen en geen toegang hebben tot de gegevens die de deelnemers voor de beoordeling hebben ingediend. Bovendien stellen verzoeksters dat verweerster misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheden op grond van de biocidenrichtlijn, een basisrichtlijn, door deze opzettelijk uit te voeren op een manier die verder gaat dan de tekst ervan en inbreuk maakt op de rechten en de verwachtingen van verzoeksters. Voorts stellen zij dat de bestreden maatregel bepalingen van het EG-Verdrag inzake eerlijke mededinging schendt door het mogelijk te maken dat ondernemingen die niet deelnemen aan de beoordeling en geen investeringskosten dragen, op de markt blijven en een mededingingsvoordeel verkrijgen ten opzichte van verzoeksters.
   Tot slot werpen verzoeksters een exceptie van onwettigheid op jegens artikel 6, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2000 en de artikelen 9, sub a, 10, lid 3, 11 en 16, lid 1, van de biocidenrichtlijn.

      (1)  PB L 325, blz. 3.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1896/2000 (PB L 307, blz. 1).

      (3)  PB L 123, blz. 1.


title: Zaak C-433/07: Beroep ingesteld op 18 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/38

         Beroep ingesteld op 18 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-433/07)
   (2007/C 269/64)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Zadra en M. Telles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/30/EG (1) van de Commissie van 22 april 2005 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van de richtlijnen 97/24/EG en 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 17 mei 2006 verstreken.

      (1)  PB L 106, blz. 17.


title: Zaak T-112/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Hitachi e.a./Commissie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Hitachi e.a./Commissie
   (Zaak T-112/07)
   (2007/C 129/38)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Hitachi Ltd (Tokyo, Japan), Hitachi Europe Ltd (Maidenhead, Verenigd Koninkrijk), Japan AE Power Systems Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: M. Reynolds, P. Mansfield en D. Arts, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   De verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover zij ieder van hen betreft;

               —

               bijgevolg, de geldboeten die aan ieder van hen werden opgelegd in te trekken;

               —

               subsidiair, artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover het ieder van hen betreft, of, ten minste, de geldboeten die ieder van hen werden opgelegd in te trekken of te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters hebben krachtens de artikelen 225 EG en 230 EG een beroep tot nietigverklaring ingesteld tegen de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelinstallaties — C(2006) 6762 def.), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de EER hebben geschonden in de sector van de gasgeïsoleerde schakelinstallaties (hierna: „GSI”) door een geheel van afspraken en onderling afgestemde gedragingen die bestonden in: (a) verdeling van de markt, (b) toekenning van quota's en instandhouding van de respectieve marktaandelen, (c) toekenning van individuele GSI-projecten (manipulatie van inschrijvingen) aan bepaalde producenten en manipulatie van de inschrijvingsprocedures voor deze projecten, (d) prijsvaststelling, (e) afspraken om licentie-overeenkomsten met ondernemingen die geen lid zijn van de mededingingsregeling, op te zeggen, en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair vorderen verzoeksters op basis van artikel 31 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) van de Raad intrekking of verlaging van de geldboeten die ieder van hen werden opgelegd.
   De argumenten van verzoeksters kunnen als volgt worden samengevat. Verzoeksters stellen schending door de Commissie van de beginselen met betrekking tot het recht van verweer, van artikel 2 van verordening nr. 1/2003, en van artikel 81 EG, alsook van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht. De schending bestaat volgens verzoeksters uit volgende elementen:
   Ten eerste wordt aangevoerd dat de Commissie verweersters' recht van verweer heeft geschonden doordat zij hen de toegang heeft geweigerd tot zogenaamd belastend bewijsmateriaal alsook tot een aantal — potentieel ontlastende — stukken.
   Ten tweede heeft de Commissie het bestaan van een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG niet aangetoond naar de juridische maatstaf van artikel 2 van verordening nr. 1/2003. Dienaangaande betogen verzoeksters in het bijzonder dat de Commissie niet heeft bewezen dat de betrokken Europese en Japanse ondernemingen een gemeenschappelijke regeling hadden uitgewerkt op de in de beschikking gestelde wijze, dan wel of een gemeenschappelijke regeling een de mededinging beperkende overeenkomst en/of gedraging vormde.
   Ten derde heeft de Commissie niet aangetoond dat verzoeksters deelnamen aan één enkele voortdurende inbreuk.
   Ten vierde heeft de Commissie het recht kennelijk verkeerd toegepast bij de vaststelling van de geldboeten die verzoeksters werden opgelegd, door geen rekening te houden met de zwaarte van de inbreuk die verzoeksters zouden hebben gemaakt.
   Ten vijfde heeft de Commissie het recht kennelijk verkeerd toegepast doordat zij bij de vaststelling van verzoeksters' geldboeten geen rekening heeft gehouden met bepaalde elementen inzake de duur van de gestelde inbreuk.
   Ten slotte schendt de door de Commissie gebruikte methode voor de vaststelling van de geldboeten met inachtneming van een afschrikkende vermenigvuldigingsfactor, de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht van gelijke behandeling en evenredigheid, gelet op het risico dat verzoeksters de Europese markt enige schade van betekenis zouden kunnen toebrengen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, 4.1.2003, blz. 1-25).


title: Zaak T-373/08: Beroep ingesteld op 3 september 2008 — Nuova Agricast/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/50

         Beroep ingesteld op 3 september 2008 — Nuova Agricast/Commissie
   (Zaak T-373/08)
   (2008/C 285/90)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Nuova Agricast Srl (Cerignola, Italië) (vertegenwoordiger: M. A. Calabrese, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Nuova Agricast verzoekt het Gerecht verweerster te veroordelen tot betaling aan haar van:

               —

               1 447 249,00 EUR of een ander, hoger of lager, bedrag, te bepalen in de loop van het geding, ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden doordat zij in het op 30 juni 2003 afgesloten boekjaar een slechter bedrijfsresultaat heeft behaald dan het geval was geweest indien zij het investeringsprogramma volledig had uitgevoerd, geïndexeerd vanaf 1 juli 2003 tot de datum van uitspraak;

               —

               1 432 497,00 EUR of een ander, hoger of lager, bedrag, te bepalen in de loop van het geding, ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden doordat zij in het op 30 juni 2004 afgesloten boekjaar een slechter bedrijfsresultaat heeft behaald dan het geval was geweest indien zij het investeringsprogramma volledig had uitgevoerd, geïndexeerd vanaf 1 juli 2004 tot de datum van uitspraak;

               —

               2 009 197,00 EUR of een ander, hoger of lager, bedrag, te bepalen in de loop van het geding, ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden doordat zij in het op 30 juni 2005 afgesloten boekjaar een slechter bedrijfsresultaat heeft behaald dan het geval was geweest indien zij het investeringsprogramma volledig had uitgevoerd, geïndexeerd vanaf 1 juli 2005 tot de datum van uitspraak;

               —

               1 830 564,00 EUR of een ander, hoger of lager, bedrag, te bepalen in de loop van het geding, ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden doordat zij in het op 30 juni 2006 afgesloten boekjaar een slechter bedrijfsresultaat heeft behaald dan het geval was geweest indien zij het investeringsprogramma volledig had uitgevoerd, geïndexeerd vanaf 1 juli 2006 tot de datum van uitspraak;

               —

               1 947 081,00 EUR of een ander, hoger of lager, bedrag, te bepalen in de loop van het geding, ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden doordat zij in het op 30 juni 2007 afgesloten boekjaar een slechter bedrijfsresultaat heeft behaald dan het geval was geweest indien zij het investeringsprogramma volledig had uitgevoerd, geïndexeerd vanaf 1 juli 2007 tot de datum van uitspraak;

               —

               de rente over deze geïndexeerde bedragen vanaf de datum van uitspraak tot volledige betaling, berekend op basis van de door de ECB toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met het aantal procentpunten dat het Gerecht gerechtvaardigd acht en dat verzoekster op ten minste twee wenst te zien vastgesteld;

               —

               de kosten, met inbegrip van de kosten voor technisch advies in 2008.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is het logische vervolg op het beroep in zaak T-362/05, waarbij verzoekster onder meer heeft gevorderd de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden wegens gederfde inkomsten, namelijk het verschil tussen het bedrijfsresultaat op basis van de balansen die telkens werden afgesloten op 30 juni van de jaren 2003, 2004, 2005, 2006 en 2007, en de overeenkomstige bedrijfsresultaten die zouden zijn behaald indien de investering waarin het programma voorziet, was uitgevoerd.
   Met het onderhavige beroep verwijt verzoekster de Commissie dezelfde (of bijna dezelfde) onrechtmatigheden als in zaak T-362/05. Ook de grieven met betrekking tot verweersters handelingen en gedragingen komen overeen met die in de genoemde zaak, maar houden rekening met de beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in het arrest van 15 april 2008, Nuova Agricast/Commissie, C-390/06 P.


title: Zaak F-7/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 juli 2007 — B/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Voorwaarden van artikel 4, lid 1, van bijlage VII bij Statuut)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/58

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 juli 2007 — B/Commissie
   (Zaak F-7/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Voorwaarden van artikel 4, lid 1, van bijlage VII bij Statuut)
   (2007/C 211/107)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: B (Brussel, België) (aanvankelijk vertegenwoordigd door S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten, vervolgens door S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Ambtenaren — Nietigverklaring van het besluit van het TABG van 10 oktober 2005 houdende afwijzing van verzoeksters klacht en van het besluit van het TABG van 26 april 2005 houdende weigering om verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006, blz. 35.


title: Zaak C-414/13 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 mei 2014 — Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Anna Klusmeier [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Woordmerk Wolfgang Amadeus Mozart PREMIUM — Oppositie door houder van oudere nationale beeldmerken W. Amadeus Mozart]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/9

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 mei 2014 — Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Anna Klusmeier
   (Zaak C-414/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Woordmerk Wolfgang Amadeus Mozart PREMIUM - Oppositie door houder van oudere nationale beeldmerken W. Amadeus Mozart])
   2014/C 261/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Reber Holding GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: M. Geitz, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde), Anna Klusmeier (vertegenwoordiger: G. Schmitt-Gaedke, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Reber Holding GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 298 van 12.10.2013.