title: Zaak C-19/03: Verzoek van het Landgericht München van 17 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Verbraucher-Zentrale Hamburg e.V. en 02 (Germany) GmbH & Co. OHG

text:
22.3.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 70/7
      —    nietig te verklaren beschikking C (1999) 541 van de         1.     Moet artikel 5, lid 1, van verordening 1103/97 ( 1) aldus
           Commissie van 4 maart 1999                                         worden uitgelegd, dat bij een privaatrechtelijke contrac-
                                                                              tuele relatie slechts het eindbedrag van een factuur of een
      —    nietig te verklaren beschikking C (1999) 532 van de                in de factuur opgenomen post mag of moet worden
           Commissie van 4 maart 1999                                         afgerond, of is een ook contractueel vastgelegde prijs per
                                                                              eenheid/tarief (hier: prijs per minuut) een te betalen en te
      —    nietig te verklaren beschikking C (1999) 533 van de                boeken geldbedrag in de zin van genoemde verordening?
           Commissie van 4 maart 1999                                         Is het voor de beantwoording van de vraag of een tarief
                                                                              een te betalen of te boeken bedrag in de zin van artikel 5
                                                                              van verordening 1103/97 is, van belang of dit tarief
      subsidiair, de aan de Commissie terug te betalen bedragen               bestaat uit een bepaald veelvoud (hier: zesvoud) van de
      van de bijstand te verlagen tot de door het Hof te bepalen              eenheid op basis waarvan het eindbedrag van de factuur
      bedragen.                                                               wordt berekend (hier: tik van tien seconden), of dat het
                                                                              tarief in de ogen van de consument de maatgevende
2.    Als maatregel van instructie, de in de onderhavige hogere               rekeneenheid is?
      voorziening gedane verzoeken in te willigen.
                                                                       2.     Moet verordening 1103/97 (met name artikel 5) aldus
3.    Hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.                    worden uitgelegd, dat deze een uitputtende regeling bevat
                                                                              op grond waarvan bedragen die geen te betalen of te
                                                                              boeken bedragen zijn (indien deze bestaan) niet op de in
                                                                              artikel 5 beschreven wijze mogen worden afgerond, zodat
Middelen en voornaamste argumenten                                            ofwel deze bedragen in de tot dan toe geldende nationale
                                                                              valuta moeten blijven worden vermeld, ofwel het resultaat
                                                                              van de omrekening nauwkeurig moet worden vermeld?
Het arrest van het Gerecht heeft alle door rekwiranten
voorgedragen middelen afgewezen en daarmee de beroepen
op alle onderdelen verworpen. Aangaande het eerst middel               (1 ) PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1.
zijn rekwiranten van oordeel, dat met de redenering van het
Gerecht juridisch gezien kan worden ingestemd.
Wat de andere middelen betreft heeft het Gerecht zijn uitspraak
daarentegen geenszins gemotiveerd, noch de gegrondheid van
de beschikkingen van de Commissie uiteengezet. Het heeft
enkel de in de bestreden beschikkingen aangevoerde argumen-            Verzoek van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brugge
ten behaald.                                                           van 17 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                       strafzaak tegen 1) M. Burmanjer, 2) R.A. van der Linden
                                                                                en 3) A. de Jong
Het arrest van het Gerecht is gebrekkig wegens ontoereikende,
onlogische en tegenstrijdige motivering.                                                          (Zaak C-20/03)
                                                                                (2003/C 70/12)
                                                                       De Rechtbank van Eerste Aanleg te Brugge heeft bij uitspraak
Verzoek van het Landgericht München van 17 december                    van 17 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Justitie op 21 januari 2003 in de strafzaak tegen 1) M. Burman-
Verbraucher-Zentrale Hamburg e.V. en 02 (Germany)                      jer, 2) R.A. van der Linden en 3) A. de Jong, het Hof van
                       GmbH & Co. OHG                                  Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (Zaak C-19/03)
                                                                       a)     Schenden de artikelen 2, 3, 5-3º en 13 van de Belgische
                                                                              Wet van 25 juni 1993 betreffende de uitoefening van
                         (2003/C 70/11)                                       ambulante aktiviteiten en de organisatie van de openbare
                                                                              markten, afzonderlijk beschouwd, dan wel in samen-
                                                                              lezing, en aldus geïnterpreteerd dat zij de verkoop
                                                                              van abonnementen op tijdschriften op het Belgisch
Het Landgericht München heeft bij beschikking van 17 decem-                   grondgebied voor zowel Belgische onderdanen als andere
ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                   buitenlandse EU-onderdanen als ambulante aktiviteit
20 januari 2003, in het geding tussen Verbraucher-Zentrale                    onderwerpen aan de voorafgaande machtiging van de
Hamburg e.V. en 02 (Germany) GmbH & Co. OHG, het Hof                          Minister of van de door hem gedelegeerde ambtenaar van
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                       niveau l en de inbreuken hierop zelfs strafbaar stelt, de
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        artikelen 30 tot en met 37 (principe van het vrij verkeer


title: Zaak C-475/04: Beroep, op 10 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/10

         Beroep, op 10 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-475/04)
   (2004/C 314/21)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 november 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Georgios Zavvos en Michael Shotter, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 oktober 2003 verstreken.

      (1)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 24 oktober 2002 in zaak C-233/01 (verzoek van de Giudice di pace di Palermo om een prejudiciële beslissing): Riunione Adriatica di Sicurtà SpA (RAS) tegen Dario Lo Bue (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlĳnen 73/239/EEG en 92/49/EEG — Tariefvrĳheid — Mogelĳkheid om richtlĳn tegen particulier in te roepen)

text:
C 323/24                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
P. Jann en A. Rosas, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo,                  Een richtlijn kan uit zichzelf geen verplichtingen aan particulieren
griffier: R. Grass, op 7 november 2002 een arrest gewezen                     opleggen en kan als zodanig dus niet tegenover een particulier worden
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           ingeroepen.
1)     Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
                                                                              (1 ) PB C 245 van 1.10.2001.
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad
       van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
       biociden, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op
       hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 3 oktober 2002
                                                                              in zaak C-273/01 (verzoek van het Tribunale di Bari om
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                     een prejudiciële beslissing): Walter Ferro tegen Giovanni
                                                                                Santoro (1)
                            (Derde kamer)
                                                                              („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                         van 24 oktober 2002                                  — Richtlijn 86/653/EEG inzake de coördinatie van de
                                                                              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsage-
in zaak C-233/01 (verzoek van de Giudice di pace di                                        nten — Toepasselijkheid op makelaars”)
Palermo om een prejudiciële beslissing): Riunione Adria-
       tica di Sicurtà SpA (RAS) tegen Dario Lo Bue ( 1)                                                (2002/C 323/34)
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG — Tariefvrijheid                                                 (Procestaal: Italiaans)
  — Mogelijkheid om richtlijn tegen particulier in te roepen)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 323/33)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                              In zaak C-273/01, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Bari (Italië), in
                           dentie van het Hof)                                het aldaar aanhangige geding tussen Walter Ferro en Giovanni
                                                                              Santoro, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                              richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986
In zaak C-233/01 betreffende een verzoek aan het Hof van de                   inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten
Giudice di pace di Palermo (Italië) krachtens artikel 234 EG in               inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17),
het aldaar aanhangig geding tussen Riunione Adriatica di                      alsmede, subsidiair, van de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag
Sicurtà SpA (RAS) en Dario Lo Bue om een prejudiciële                         (thans, na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG), heeft het Hof
beslissing over de uitlegging van artikel 8, lid 3, van de Eerste             (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot                       kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen               en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf,                   R. Grass, op 3 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan
met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de                      het dictum luidt als volgt:
uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3), zoals gewijzigd door
richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot                          De bepalingen van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 de-
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen               cember 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de
betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering                 lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moeten aldus worden
van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van                   uitgelegd dat zij niet van toepassing zijn op een nationale wettelijke
de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn                      regeling die het recht op bezoldiging van een persoon die het beroep
schadeverzekering) (PB L 228 blz. 1), alsmede van de artike-                  van makelaar uitoefent, afhankelijk stelt van de inschrijving van deze
len 29 en 39 van richtlijn 92/49, heeft het Hof van Justitie                  laatste in een daartoe voorzien register.
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
president, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op                 (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
24 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:


title: Verzoek van the House of Lords van 9 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en Secretary of State for the Environment, ex parte: Royal Society for the Protection of Birds (Zaak C-44/95)

text:
22. 4. 95           | NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 101 /3
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 10 februari              Verzoek van the House of Lords van 9 februari 1995 om een
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en
           Belgische Staat en Ghent Coal Terminal                        Secretary of State for the Environment, ex parte: Royal
                         ( Zaak C-37/95 )                                                Society for the Protection of Birds
                           ( 95/C 101 /05 )                                                          ( Zaak C-44/95 )
                                                                                ( 95/C 101/07)
Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van                The House of Lords heeft bij beschikking van 9 februari
10 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Justitie op 16 februari 1995 , in het geding tussen Belgische            24 februari 1 995 , in het geding tussen Regina en Secretary of
Staat en Ghent Coal Terminal, het Hof van Justitie van de                State for the Environment, ex parte : Royal Society for the
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Protection of Birds, het Hof van Justitie van de Europese
beslissing over de navolgende vraag:                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                         over de navolgende vragen :
Moet artikel 17 van de zesde richtlijn van de Raad van
17 mei 1977 ( a ) betreffende de harmonisatie van de wetge              1 . Mag een Lid-Staat de overwegingen bedoeld in artikel 2
vingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting aldus worden                        van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het
uitgelegd dat het recht op aftrek blijft bestaan voor de                        behoud van de vogelstand (*), in aanmerking nemen bij
belasting op de toegevoegde waarde op investeringen, die                        de aanwijzing van een gebied als speciale beschermings
oorspronkelijk bestemd waren om te dienen in de onderne                        zone en/of de vaststelling van de grenzen van een
ming, maar buiten de wil van de onderneming door deze                           dergelijk gebied krachtens artikel 4, lid 1 , en/of artikel 4,
laatste nooit effectief in gebruik werden genomen ?                             lid 2, van die richtlijn ?
                                                                         2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .                                   staat het een Lid-Staat dan niettemin vrij de in artikel 2
                                                                                genoemde overwegingen in het kader van de aanwij
                                                                                zingsprocedure in aanmerking te nemen, voor zover:
                                                                                a ) deze verband houden met een algemeen belang dat
                                                                                van hogere orde is dan het algemeen belang dat tot
                                                                                uitdrukking komt in de milieudoelstellingen van de
                                                                                richtlijn ( het criterium dat het Hof van Justitie heeft
                                                                                gehanteerd in, bij voorbeeld, zaak 57/89 , Commis
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 januari 1995 om
                                                                                sie/Duitsland („ Leybucht dijken ") om een afwijking
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Siemens AG
                             en H. Nold                                             van de vereisten van artikel 4, lid 4, mogelijk te
                                                                                maken ); of
                         ( Zaak C-42/95 )
                           ( 95/C 101 /06 )                                     b ) deze verband houden met dwingende redenen van
                                                                                groot openbaar belang, zoals die welke in aanmer
                                                                                king kunnen worden genomen in het kader van
Het Bundesgerichtshof — Tweede Zivilsenat, heeft bij                                artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei
beschikking van 30 januari 1 995 , ingekomen ter griffie van                        1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke
het Hof van Justitie op 23 februari 1 995 , in het geding                           habitats en de wilde flora en fauna ( 2 )?
tussen Siemens AG en H. Nold, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     (!) PB nr. L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 .
beslissing over de navolgende vraag:                                     ( 2 ) PB nr . L 206 van 22 . 7 . 1992 , blz . 7 .
Is het verenigbaar met de tweede richtlijn van de Raad van
13 december 1976 ( ! ), inzonderheid artikel 29, leden 1 en 4,
dat de rechtmatigheid van een besluit van de algemene
vergadering dat een kapitaalsverhoging tegen inbreng in                  Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 14 fe
natura met gelijktijdige opheffing van het voorkeurrecht .               bruari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
van de aandeelhouders betreft, aan de hand van een inhou                tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der
delijke controle volgens de beginselen van de arresten                                      zelfstandigen en H. Kemmler
BGHZ 71 , 40 en BGHZ 83 , 319 op zijn rechtmatigheid
wordt getoetst ?                                                                                ( Zaak C-53/95 )
                                                                                ( 95/C 101/08 )
(!) PB nr . L 26 van 31 . 1 . 1977, blz . 1 .
                                                                         De Arbeidsrechtbank van Doornik heeft bij beschikking van
                                                                         14 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 1 maart 1995 , in het geding tussen Rijksinstituut
                                                                         voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen en H.


title: Zaak C-340/06: Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/3

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-340/06)
   (2006/C 249/08)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: U. Wölker, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 14 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 41, blz. 26-32.


title: Zaak T-293/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2008 — NBC Fourth Realty/BHIM — Regalado Pareja en Pedrol (PK MAX)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/63

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2008 — NBC Fourth Realty/BHIM — Regalado Pareja en Pedrol (PK MAX)
   (Zaak T-293/06) (1)

   (2008/C 301/118)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak T-275/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 november 2008 — Omya/Commissie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 november 2008 — Omya/Commissie
   (Zaak T-275/06) (1)

   (2008/C 327/75)

      Procestaal: Engels

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak T-805/14: Beschikking van het Gerecht van 25 mei 2016 – Stagecoach Group/EUIPO (MEGABUS.COM) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk MEGABUS.COM — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond”]

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/39

         Beschikking van het Gerecht van 25 mei 2016 – Stagecoach Group/EUIPO (MEGABUS.COM)
   (Zaak T-805/14) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk MEGABUS.COM - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond”])
   (2016/C 260/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stagecoach Group plc (Perth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: G. Jacobs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 oktober 2014 (zaak R 1894/2013-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken MEGABUS.COM als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Stagecoach Group plc wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 17 oktober 2002 in zaak T-98/00: Linde AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Begrip — Voordeel — Normale handelstransactie — Rationele deelnemer aan markteconomie")

text:
C 323/30                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21.12.2002
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 17 oktober 2002                                                       van 9 oktober 2002
                                                                          in zaak T-173/00: KWS Saat AG tegen Bureau voor
in zaak T-98/00: Linde AG tegen Commissie van de                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                 Europese Gemeenschappen (1)                                                  gen en modellen) (BHIM) ( 1)
(„Staatssteun — Begrip — Voordeel — Normale handels-                      („Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 —
    transactie — Rationele deelnemer aan markteconomie”)                  Kleur (tint oranje) — Absolute weigeringsgrond — Onder-
                                                                                scheidend vermogen — Motivering”)
                           (2002/C 323/46)
                                                                                (2002/C 323/47)
                           (Procestaal: Duits)                                                       (Procestaal: Duits)
In zaak T-98/00, Linde AG, gevestigd te Wiesbaden (Duitsland),            In zaak T-173/00, KWS Saat AG, gevestigd te Einbeck
vertegenwoordigd door H.-J. Rabe en G. Berrisch, advocaten,               (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Würtenberger, ad-
ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:                  vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
W.-D. Plessing, J. Sedemund en T. Lübbig), tegen Commissie                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Trian-                   tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Müh-
tafyllou en K.-D. Borchardt), betreffende een verzoek tot                 lendahl, E. Joly, J. Miranda de Sousa en A. Di Carlo), betreffende
gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2000/524/EG                een beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede
van de Commissie van 18 januari 2000 inzake staatssteun                   kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen
welke door Duitsland is verleend aan Linde AG (PB L 211,                  de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
blz. 7), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samenge-          19 april 2000 (zaak R 282/1999-2), heeft het Gerecht
steld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-                  (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos,
Valdecasas, P. Lindh, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;                kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
griffier: D. Christensen, administrateur, op 17 oktober 2002              B. Pastor, hoofdadministrateur, op 9 oktober 2002 een arrest
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Vernietigt de beslissing van de tweede kamer van beroep van
1)     De artikelen 2 en 3 van beschikking 2000/524/EG van de                    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
       Commissie van 18 januari 2000 inzake staatssteun welke door               tekeningen en modellen) (BHIM) van 19 april 2000 (zaak
       Duitsland is verleend aan Linde AG, worden nietig verklaard.              R 282/1999-2) voor de diensten van klasse 42.
2)     De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die         2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
       van verzoekster.
                                                                          3)     Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en twee derde van de
3)     De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.                 kosten van verweerder zal dragen. Verweerder zal een derde van
                                                                                zijn kosten dragen.
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                          (1 ) PB C 259 van 9.9.2000.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 juni 2004 in zaak C-30/02 (verzoek van het Tribunal Tributário de Primeira Instância de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Recheio – Cash & Carry SA tegen Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas (Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Termijn van 90 dagen voor instelling van vordering — Doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 17 juni 2004
   in zaak C-30/02 (verzoek van het Tribunal Tributário de Primeira Instância de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Recheio – Cash & Carry SA tegen Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas (1)

   (Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Termijn van 90 dagen voor instelling van vordering - Doeltreffendheidsbeginsel)
   (2004/C 201/02)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-30/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Tributário de Primeira Instância de Lisboa (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen Recheio – Cash & Carry SA en Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas, in aanwezigheid van: Ministério Público, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van het gemeenschapsrecht inzake de terugvordering van het onverschuldigd betaalde, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La Pergola, S. von Bahr (rapporteur), R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 17 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het gemeenschapsrechtelijke doeltreffendheidsbeginsel verzet zich er niet tegen dat met betrekking tot een vordering tot terugbetaling van een in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde heffing een vervaltermijn van 90 dagen te rekenen vanaf het einde van de termijn voor vrijwillige betaling van deze heffing wordt gesteld.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak T-68/11: Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Kastenholz/BHIM — qwatchme (Wijzerplaten)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/15

         Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Kastenholz/BHIM — qwatchme (Wijzerplaten)
   (Zaak T-68/11)
   2011/C 113/30
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erich Kastenholz (Troisdorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Acker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: qwatchme A/S (Vejle East, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 november 2010 in zaak R 1086/2009-3 vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep voor onderzoek van de door verzoeker aangevoerde auteursrechtelijke bescherming, die door de nietigheidafdeling niet naar behoren is onderzocht;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: model nr. 602636-003, dat een wijzerplaat weergeeft.

      Houdster van het gemeenschapsmodel: qwatchme A/S

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoeker

      Staving van de vordering tot nietigverklaring: schending van artikel 25, lid 1, sub b, juncto artikel 4, alsmede schending van artikel 25, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 6/2002 (1) wegens het ontbreken van nieuwheid en schending van het auteursrecht op het kunstwerk van Paul Heimbach.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 25, lid 1, sub b, juncto artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 6/2002, daar de kamer van beroep in haar beslissing geen duidelijk onderscheid heeft gemaakt tussen de kenmerken „nieuwheid” en „eigen karakter”, alsmede schending van artikel 25, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 6/2002, daar noch de kamer van beroep noch de nietigheidsafdeling van het BHIM volgens de regels heeft onderzocht of in het gemeenschapsmodel zonder toestemming gebruik wordt gemaakt van een werk dat in Duitsland auteursrechtelijk is beschermd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB 2002, L 3, blz. 1).


title: Zaak C-70/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Emmanuel Lebek/Janusz Domino [Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 34, punt 2 — Niet-verschenen verweerder — Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen — Gronden voor weigering — Geen tijdige betekening of kennisgeving van het stuk dat het geding inleidt aan de verweerder tegen wie verstek werd verleend — Begrip „rechtsmiddel” — Verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel — Verordening (EG) nr. 1393/2007 — Artikel 19, lid 4 — Betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken — Termijn waarin het verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel ontvankelijk is]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Emmanuel Lebek/Janusz Domino
   (Zaak C-70/15) (1)

   ([Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 34, punt 2 - Niet-verschenen verweerder - Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen - Gronden voor weigering - Geen tijdige betekening of kennisgeving van het stuk dat het geding inleidt aan de verweerder tegen wie verstek werd verleend - Begrip „rechtsmiddel” - Verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel - Verordening (EG) nr. 1393/2007 - Artikel 19, lid 4 - Betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken - Termijn waarin het verzoek om verlening van een nieuwe termijn voor het aanwenden van een rechtsmiddel ontvankelijk is])
   (2016/C 335/15)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emmanuel Lebek

      Verwerende partij: Janusz Domino

      Dictum

               1)

               Het begrip „rechtsmiddel” als bedoeld in artikel 34, punt 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder ook wordt verstaan het verzoek om verlening van een nieuwe termijn om een rechtsmiddel aan te wenden, indien de termijn om een normaal rechtsmiddel aan te wenden is verstreken.

               2)

               Artikel 19, lid 4, laatste alinea, van verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken („de betekening en de kennisgeving van stukken”), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat het uitsluit dat de bepalingen van nationaal recht inzake het stelsel van verzoeken om verlening van een nieuwe termijn om een rechtsmiddel aan te wenden, worden toegepast wanneer de termijn waarbinnen de indiening van dergelijke verzoeken nog ontvankelijk is, zoals deze nader is bepaald in de in deze bepaling bedoelde verklaring van een lidstaat, is verstreken.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-183/03: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Beschikking 2003/102/EG — Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten — Sector akkerbouwgewassen)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-183/03: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Beschikking 2003/102/EG - Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten - Sector akkerbouwgewassen)
   (2006/C 60/01)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-183/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 24 april 2003, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en A. Tiemann) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Niejahr en G. Braun), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský, S. von Bahr (rapporteur), A. Borg Barthet en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak C-492/03: Beroep, op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003) ingesteld door Republiek Oostenrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 21/20                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                  Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak C-490/03)
                                                                                (2004/C 21/38)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-485/03.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                        Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
                                                                        juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               Spanje                                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
                                                                              nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
                         (Zaak C-489/03)
                                                                              de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
                                                                              betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
                          (2004/C 21/37)                                      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
                                                                              nemingen in Vizcaya [kennisgeving geschied onder num-
                                                                              mer C(2001) 1763], of althans de Commissie hiervan
                                                                              niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
                                                                              krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    gen niet is nagekomen;
op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te             zaak C-485/03.
      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
      de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
      betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
      nemingen in Guipúzcoa [kennisgeving geschied onder
      nummer C(2001) 1761], of althans de Commissie hiervan
      niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
      krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-           Beroep, op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003)
      gen niet is nagekomen;                                            ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-492/03)
                                                                                (2004/C 21/39)
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
zaak C-485/03.                                                          op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003) beroep
                                                                        ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        door Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd door Dr. Harald
                                                                        Dossi, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 24.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 21/21
De Republiek Oostenrijk concludeert dat het het Hof behage:                  —    Bescherming van het milieu
1.   beschikking C(2003) 3117 def. van de Commissie van
     2 september 2003, waarbij de overeenkomstig artikel 95,
     lid 5, EG (1) door de Republiek Oostenrijk aangemelde                        De Oö GTVG 2002 is een maatregel ter bescherming
     nationale bepalingen houdende een verbod van GGO’s in                        en behoud van het natuurlijk milieu, waarvan een
     Oberösterreich worden afgewezen, nietig te verklaren;                        als omvangrijk opgevatte biodiversiteit deel uit-
                                                                                maakt. De aangemelde maatregel betreft niet (enkel)
                                                                                de coëxistentie van traditionele agrarische teelten
2.   de Commissie in de kosten te verwijzen.                                      en de teelt van via gentechnologie gemodificeerde
                                                                                planten, maar beschermt de gehele fauna en flora
                                                                                tegen schade en verdringing door GGO’s. De Com-
                                                                                missie ontwijkt de door haar te beantwoorden vraag,
                                                                                of de Oö GTVG 2002 noodzakelijk is voor de
Middelen en voornaamste argumenten                                                bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu,
                                                                                door het aspect van de verenigbaarheid — coëxisten-
                                                                                tie — van een ecologische en conventionele planten-
—    Schending van wezenlijke vormvoorschriften                                   teelt zonder gentechnologie en van de in de natuur
                                                                                voorkomende planten met een grootschalige teelt
                                                                                van GGO’s van haar onderzoek uit te sluiten. De
     —     Niet-eerbiediging van het recht te worden gehoord                      vraag naar de coëxistentie wordt daardoor — op
                                                                                ontoelaatbare wijze — uitgesloten van het gemeen-
           Het beginsel van het recht op tegenspraak is ge-                       schapsrechtelijke begrip „milieu”. Deze differentiatie
           schonden doordat de Republiek Oostenrijk niet                          levert een onbegrijpelijke handelwijze op, daar het
           vooraf in de gelegenheid is gesteld, haar standpunt                    begrip milieu in het EG-Verdrag inhoudelijk noch
           kenbaar te maken over de inhoud of het resultaat                       geografisch beperkt is. In een procedure op grond
           van de beschikking van de Commissie. Het horen                         van richtlijn 2001/18/EG (2) moet bij de milieurisi-
           van partijen betreft in deze zaak niet enkel eventuele                 cobeoordeling het aspect coëxistentie stellig in aan-
           standpunten van de lidstaten, maar vooral het in de                    merking worden genomen. Een scheiding tussen
           procedure aangevoerde beslissende bewijsmiddel,                        „milieu” en „coëxistentie” — waarvan de Commissie
           het advies van de Europese Autoriteit voor Voedsel-                    uitgaat — is onmogelijk en het gevolg van willekeur.
           veiligheid (EAV) van 4 juli 2003. Juist de weerlegging                 Anders dan de Commissie meent, betreffen de
           van het advies van de EAV had tot een andere afloop                    overwegingen van de Republiek Oostenrijk inzake
           van de procedure kunnen leiden. Daar dit bij gebreke                   de coëxistentie van genetisch gemodificeerde en
           van een voorafgaande mededeling van het advies                         niet gemodificeerde culturen wel degelijk specifieke
           niet mogelijk was, voldoet het besluitvormingspro-                     problemen van milieubescherming in de zin van
           ces niet aan de in een rechtsstaat geldende procedure-                 artikel 95, lid 5, EG.
           le beginselen, hetgeen een schending van wezenlijke
           vormvoorschriften oplevert.
     —     Schending van de motiveringsplicht
           De bestreden beschikking vertoont ernstige motiver-               —    Nieuwe wetenschappelijke gegevens
           ingsgebreken. In de beschikking beperkt de Commis-
           sie zich ertoe in algemene bewoordingen de inhoud
           en het doel van het Oostenrijkse wetsontwerp (Oö
           GTVG 2002) te vermelden en uiteen te zetten. Met
           name op het feit dat de wet slechts voor drie jaar na                  Op basis van het advies van de EAV stelt de
           de afkondiging zou gelden, gaat de Commissie                           Commissie dat het rapport Müller, waarop de Oö
           slechts terloops in. Gelet op het feit dat de motive-                  GTVG 2002 is gebaseerd, gegevens bevat die reeds
           ring van een rechtshandeling moet ingaan op de                         grotendeels bekend waren vóór de vaststelling van
           argumenten en wensen van de lidstaten die voor                         richtlijn 2001/18/EG. De Republiek Oostenrijk is
           hen van bijzondere betekenis zijn, levert deze han-                    het daar niet mee eens. Beslissend is namelijk het
           delwijze van de Commissie een ernstige schending                       gegeven in het rapport Müller, dat de coëxistentie
           van de motiveringsplicht op.                                           van een ecologische en conventionele plantenteelt
                                                                                zonder gentechnologie en een grootschalige teelt
                                                                                van GGO’s nagenoeg onmogelijk is en dat derhalve
—    Schending van het Verdrag of van enige uitvoeringsrege-                      geen passende milieubescherming mogelijk is. De
     ling daarvan                                                                 studie bevat — zoals elk ernstig werk — weliswaar
                                                                                een gefundeerde wetenschappelijke beoordeling van
     Volgens de Republiek Oostenrijk voldoet het ontwerp                          ten dele reeds beschikbare gegevens, maar dit heeft
     van de Oö GTVG 2002 aan de in artikel 95, lid 5, EG                          geen invloed op haar eigen wetenschappelijke waar-
     gestelde eisen.                                                              de. Beslissend is dat de studie als zodanig nieuwe
 ---pagebreak--- C 21/22                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.1.2004
           wetenschappelijke gegevens en conclusies bevat, en            Verzoek van de Cour d’appel de Bordeaux, chambre de
           duidelijk stelt, dat een actueel gevaar voor schadelijke      l’instruction van 4 november 2003 om een prejudiciële
           gevolgen voor milieu, dieren en planten niet kan              beslissing in het geding tussen het Openbaar Ministerie
           worden uitgesloten.                                                               en Hiebeler André Rochus
      —    Specifiek probleem voor de betrokken lidstaat                                           (Zaak C-493/03)
           De aantoonbaar kleinschalige landbouw in Ober-
           österreich, gekoppeld aan de voortdurende toename                                        (2004/C 21/40)
           van het aandeel van biologisch bewerkte oppervlak-
           ten en van het aantal biologische landbouwonderne-
           mingen, verlenen deze regio van de Gemeenschap
           een eigen specificiteit.                                      De Cour d’appel de Bordeaux, chambre de l’instruction heeft
                                                                         bij beschikking van 4 november 2003, ingekomen ter griffie
           Aan de in artikel 95, lid 5, EG gestelde bijkomende           van het Hof van Justitie op 24 november 2003, in het geding
           eis, dat het specifieke probleem voor de betrokken            tussen het Openbaar Ministerie en Hiebeler André Rochus, het
           lidstaat zich heeft aangediend nadat de harmoni-              Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
           satiemaatregel is genomen, is volgens de Republiek            om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
           Oostenrijk voldaan. Het feit dat de desbetreffende
           vrees reeds vroeger bestond, doet daaraan niet af.            —     Zijn als verschillende feiten te beschouwen het vervoer
           Beslissend is enkel dat de volle omvang van het                     en de verkoop van eenzelfde hoeveelheid verdovende
           probleem eerst duidelijk is geworden nadat de                       middelen naargelang zij zijn gepleegd in één enkele
           harmonisatiemaatregel is genomen. Pas bij de publi-                 lidstaat of van één lidstaat naar een andere?
           catie van de studie-Müller (28 april 2002) kon
           de werkelijke omvang van het probleem worden
                                                                         —     Vormen de invoer in een lidstaat van eenzelfde hoeveel-
           vastgesteld.
                                                                               heid verdovende middelen en het vervoer ervan op
                                                                               korte termijn naar een andere lidstaat eenzelfde feit of
      —    Evenredigheid                                                       verschillende feiten?
           De Oö GTVG 2002 moet worden beschouwd als                     —     Verleent artikel 54 van de Schengen-uitvoeringsovereen-
           een ter bescherming van het milieu noodzakelijke                    komst van 19 juni 1990 een overeenkomstsluitende Staat
           nationale bepaling, die gelet op de beperkte geldig-                die om uitlevering wordt verzocht, de bevoegdheid een
           heidsduur van drie jaar evenredig moet worden                       „ne bis in idem”-exceptie toe te wijzen ingeval aan de
           geacht.                                                             voorwaarden voor toepassing van dit beginsel is voldaan,
                                                                               ofschoon de onherroepelijke veroordeling die aan de
      —    Voorzorgsbeginsel en beginsel van preventief han-                   vervolging wordt tegengeworpen, niet door deze Staat,
           delen                                                               maar door een andere overeenkomstsluitende Staat is
                                                                               uitgesproken?
           De Oö GTVG 2002 is een voorzorgs- en preventieve
           maatregel in de zin van artikel 174, lid 2, EG.               —     Verzet het door artikel 54 van de Schengen-uitvoerings-
           Volgens die bepaling streeft de Gemeenschap in haar                 overeenkomst opgelegde verbod zich tegen de uitvoering
           milieubeleid naar een hoog niveau van bescherming,                  van een veroordelingsvonnis dat is uitgesproken in een
           rekening houdend met de uiteenlopende situaties in                  lidstaat vóór de inwerkingtreding van genoemde overeen-
           de verschillende regio’s van de Gemeenschap, en                     komst?
           berust dat beleid o.m. op het voorzorgsbeginsel en
           het beginsel van preventief handelen. Het door de             —     Beschermt het strafbaar feit van ongeoorloofde handel in
           gemeenschapswetgever gemaakte onderscheid heeft                     verdovende middelen in niet-geringe hoeveelheden, als
           maar zin, als de begrippen „voorzorg” en „preventief                omschreven en strafbaar gesteld in de §§ 30, lid 1, sub 4,
           handelen” een zelfstandige betekenis hebben. Der-                   29, lid 1, sub 1, en lid 3, tweede volzin, sub 2, en 29,
           halve is er reeds sprake van „voorzorg” op een                      lid 1, sub 4, §§ 3, lid 1, 2, lid 1, 1, lid 1, juncto bijlage III
           tijdstip dat een gevaar voor het milieu nog niet zo                 bij § 1, lid 2, van de Duitse narcoticawet, in de versie van
           concreet is, dat een ingreep in de zin van „preventief              27 januari 1987, alsmede de §§ 25, lid 2, 52 en 53 van
           handelen” noodzakelijk is. De Oö GTVG 2002 is                       het federale strafwetboek, dezelfde of andere juridische
           duidelijk bedoeld om risico’s te vermijden en is dus                belangen als die welke worden beschermd door het
           gerechtvaardigd in de zin van het voorzorgsbeginsel.                strafbaar feit van invoer, verboden bezit en verkoop van
                                                                               niet-geringe en deels aanzienlijke hoeveelheden verdoven-
                                                                               de middelen, als omschreven en strafbaar gesteld in de
(1) PB L 230 van 16.9.2003, blz. 34.
                                                                               artikelen 71, 72, en 74, lid 1, sub 2, en lid 2, en 75 van
(2) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.                                            de Italiaanse wet nr. 685/75 van 22 december 1975 en de
                                                                               artikelen 81, 56 en 110 van het Italiaanse strafwetboek?


title: Zaak C-522/03: Verzoek van het Oberlandesgericht München van 24 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Scania Finance France en Rockinger Spezialfabrik für Anhängerkupplungen GmbH & Co

text:
C 47/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.2.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van High Court of Justice (England & Wales),
                                                                       Queen’s Bench Division (Administrative Court) van
                                                                       10 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000          geding tussen 1) Unitymark Ltd, 2) North Sea Fishermen’s
verstreken.                                                            Organisation en Department for Environment, Food and
                                                                                Rural Affairs
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                                (Zaak C-535/03)
                                                                                (2004/C 47/33)
Verzoek van het Oberlandesgericht München van 24 juni                  De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van
SA Scania Finance France en Rockinger Spezialfabrik für                10 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
              Anhängerkupplungen GmbH & Co                             Justitie op 19 december 2003, in het geding tussen 1) Unity-
                                                                       mark Ltd, 2) North Sea Fishermen’s Organisation en Depart-
                        (Zaak C-522/03)                                ment for Environment, Food and Rural Affairs, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (2004/C 47/32)
                                                                       Zijn:
Het Oberlandesgericht München heeft bij beschikking van
24 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie           (1) punt 4, sub b, en het deel van punt 6, sub a, waarin naar
op 6 november 2003, in het geding tussen SA Scania Finance                   punt 4, sub b, wordt verwezen, van bijlage XVII bij
France en Rockinger Spezialfabrik für Anhängerkupplungen                     verordening (EG) nr. 2341/2002 (1) van de Raad van
GmbH & Co, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      20 december 2002 (PB 2002, L 356, blz. 12); en/of
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                     (2) punt 4, sub b, en het deel van punt 6, sub a, waarin naar
                                                                             punt 4, sub b, wordt verwezen, van bijlage XVII bij
1.    Moet artikel 27, sub 2, Executieverdrag, zoals gewijzigd               verordening (EG) nr. 2341/2002 van de Raad van 20 de-
      bij het vierde Toetredingsverdrag van 29 september 1996,               cember 2002, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
      juncto artikel IV, eerste alinea, van het Protocol bij het             nr. 671/2003 van 10 april 2003 (2) (PB 2003, L 97,
      Executieverdrag, zoals gewijzigd bij het vierde Toetre-                blz. 11); en/of
      dingsverdrag van 29 september 1996, aldus worden
      uitgelegd dat de betekening van een gerechtelijk stuk aan
      een verweerder, die op het tijdstip van de betekening van        (3) artikel 1 van beschikking nr. 2003/185/EG van de
      het stuk dat het geding inleidt, woonplaats heeft in een               Commissie van 14 maart 2003 (3)(PB 2003, L 71, blz. 28),
      andere verdragsluitende staat dan de staat van het gerecht,            voorzover de Commissie weigert, met toepassing van
      enkel volgens de tussen de verdragsluitende staten gelden-             punt 6, sub b, van bijlage XVII bij verordening (EG)
      de overeenkomsten moet worden gedaan?                                  nr. 2341/2002 van de Raad, het aantal dagen toegekend
                                                                             aan vaartuigen die het soort vistuig waarnaar wordt
                                                                             verwezen in punt 4, sub b, van die bijlage, aan boord
2.    Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,                    hebben, met twee te verhogen,
      moet artikel 12 EG aldus worden uitgelegd dat het zich
      verzet tegen een nationale regeling krachtens welke de
      betekening van een gerechtelijk stuk aan een op het
      tijdstip van de betekening in een andere lidstaat wonende        onwettig wat hun toepassing op trawlers met open boomkor-
      verweerder als een fictieve binnenlandse betekening              ren („open gear beam trawlers”) betreft omdat zij:
      wordt behandeld, doordat de gerechtsdeurwaarder van
      het gerecht het stuk dat het geding inleidt bij het parket
                                                                       (a)   strijdig zijn met de artikelen 33 en 34 EG (de vroegere
      neerlegt, waarna het parket de stukken ter verzending op
                                                                             artikelen 39 en 40 EG-Verdrag),
      basis van een verdrag of langs diplomatieke weg doorgeeft
      en de gerechtsdeurwaarder de buitenlandse partij bij
      aangetekende brief tegen ontvangstbewijs van de gedane           (b) strijdig zijn met de artikelen 28 en 29 EG (de vroegere
      betekening in kennis stelt?                                            artikelen 30 en 34 EG-Verdrag),
                                                                       (c)   onevenredig zijn,


title: Zaak T-63/07: Arrest van het Gerecht van 17 maart 2010 — Mäurer + Wirtz/BHIM — Exportaciones Aceiteras Fedeoliva (tosca de FEDEOLIVA) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk tosca de FEDEOLIVA — Oudere nationale en gemeenschapswoordmerken TOSCA — Relatieve weigeringsgronden — Verzuim om argument in overweging te nemen — Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/40

         Arrest van het Gerecht van 17 maart 2010 — Mäurer + Wirtz/BHIM — Exportaciones Aceiteras Fedeoliva (tosca de FEDEOLIVA)
   (Zaak T-63/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk tosca de FEDEOLIVA - Oudere nationale en gemeenschapswoordmerken TOSCA - Relatieve weigeringsgronden - Verzuim om argument in overweging te nemen - Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 113/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mäurer + Wirtz GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Eickemeier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Exportaciones Aceiteras Fedeoliva, AIE (Jaén, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 december 2006 (zaak R 761/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mülhens GmbH & Co. KG en Exportaciones Aceiteras Fedeoliva, AIE

      Dictum

               1.

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 december 2006 (zaak R 761/2006-2) wordt vernietigd voor zover daarbij werd afgewezen de oppositie ingesteld op grond van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk].

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               Mäurer + Wirtz GmbH & Co. KG en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) worden verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (kamer sociale zaken) van 10 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SIMAP (Sindicato de Médicos de Asistencia Pública) en Conselleria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana) (Zaak C-303/98)

text:
26.9.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/25
     het Gerecht heeft een vereiste toegevoegd dat niet            zin, dat de daar bedoelde rechtsgevolgen ook intreden in
     voorkomt in de exhaustieve lijst in voormelde verorde-        het geval de nationale wet geen aan deze verdragsbepaling
     ning;                                                         overeenkomstige bepaling bevat?
                                                                   (1) Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele
Ð schending van het beginsel ¹ad impossibilia nemo
                                                                       eigendom (WTO) (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 213).
     teneturº: beslissend voor het Gerecht was dat een
     bepaald bewijs ontbrak, terwijl het onmogelijk was dit
     bewijs te leveren;
Ð schending van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
     nr. 1697/79 en van artikel 220 van Verordening (EEG)          Verzoek van het Bundessozialgericht van 13 mei 1998 om
     nr. 2913/92: het Gerecht zou deze bepalingen aldus            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen M. Sehrer
     hebben uitgelegd, dat er geen sprake is van een ¹ver-         en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversicherungs-
     gissingº vanwege de douane wanneer de onverschul-                                 anstalt für das Saarland
     digde heffing overeenkomt met de aangifte van de
                                                                                (Zaak C-302/98)
     exporteur, zodat de douane is ¹misleidº;
                                                                                (98/C 299/39)
Ð schending van het vertrouwensbeginsel: het Gerecht
     verwijst ten onrechte naar het ¹handelsrisicoº dat            Het Bundessozialgericht Ð 8. Senat Ð heeft bij beschik-
     geldt voor elke ondernemer, die wordt geacht te weten         king van 13 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
     dat een herziening van de heffing door de douane              van Justitie op 3 augustus 1998, in het geding tussen M.
     mogelijk is;                                                  Sehrer en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversi-
                                                                   cherungsanstalt für das Saarland, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
Ð schending van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag:
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
     waar het Gerecht het bestaan poneert van een ¹doua-
     nerisicoº, verdedigt het de noodzaak van een verkapte
     beperking van de intracommunautaire handel;                   Staan de artikelen 6 en 48 tot en met 51 van het Verdrag
                                                                   tot oprichting van de Europese Gemeenschap, alsook
                                                                   artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Ð schending van het beginsel ¹ne bis in idemº en van               Raad (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-
     artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1697/79 en                heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
     artikel 220 van Verordening (EEG) nr. 2913/92: het            op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
     Gerecht heeft de beschikking zelfs niet nietig verklaard      plaatsen, in de weg aan nationale regelingen krachtens
     wat het gedeelte betreft waarbij de navordering wordt         welke een op een collectieve overeenkomst berustend
     toegestaan voor een aanslag die door CPL Imperial 2           Frans aanvullend pensioen in zijn volle omvang zowel met
     SpA reeds is betaald.                                         bijdragen voor de Franse ziekteverzekering als met bijdra-
                                                                   gen voor de Duitse ziekteverzekering voor gepensioneerden
(1) PB L 197 van 3.8.1997, blz. 1.                                 wordt belast?
(2) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                                                                   (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te 's-Graven-
hage om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comu-
     Parfums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV               nidad Valenciana (kamer sociale zaken) van 10 juli 1998
                       (Zaak C-300/98)                             om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen SIMAP
                                                                   (Sindicato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselle-
                        (98/C 299/38)                               ria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana)
                                                                                (Zaak C-303/98)
De Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage heeft bij                                      (98/C 299/40)
vonnis van 25 juni 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het geding tussen Par-
fums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV, het Hof              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valen-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij           ciana (kamer sociale zaken) heeft bij beschikking van
wijze van prejudicieÈle beslissing uitspraak te doen over de       10 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
navolgende vraag:                                                  tie op 3 augustus 1998, in het geding tussen SIMAP (Sindi-
                                                                   cato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselleria de
                                                                   Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana, het
Moet artikel 50, lid 6, van de TRIP's-overeenkomst (1), zo         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
worden opgevat dat dit rechtstreekse werking heeft in die          zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
 ---pagebreak--- C 299/26              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
vragen met betrekking tot Richtlijn 93/104/EG van de                      beschouwd, dan wel uitsluitend de tijd die is
Raad (1):                                                                 besteed aan hun activiteiten wanneer zij worden
                                                                          opgeroepen, overeenkomstig de nationale praktijk
1. Vragen betreffende de toepasselijkheid van de richtlijn                als bedoeld in punt 8 van de feiten (supra)?
    in het algemeen:
                                                                       C. Wanneer de betrokken artsen tijdens hun perma-
    A. Gelet op de tekst van artikel 118 A van het EG-                    nentie fysiek in het centrum aanwezig zijn, dient
        Verdrag en de verwijzing in artikel 1, lid 3, van de              de aldaar doorgebrachte tijd dan te worden
        richtlijn naar alle, particuliere of openbare, secto-             beschouwd als gewone arbeidstijd dan wel als een
        ren in de zin van artikel 2 van Richtlijn 89/391/                 extra arbeidsdag overeenkomstig de nationale
        EEG van de Raad (2), bepalende dat laatstbedoelde                 praktijk zoals uiteengezet in punt 8 van de feiten
        richtlijn niet geldt ¹wanneer bijzondere aspecten                 (supra)?
        die inherent zijn aan bepaalde activiteiten in over-
        heidsdienst (. . .) de toepassing ervan in de weg          3. Met betrekking tot de gemiddelde arbeidstijd:
        staanº: moet hieruit worden afgeleid dat de werk-
        zaamheid van de artsen van de teams voor eerste-               A. Moet de arbeidstijd die wordt besteed aan perma-
        lijnszorg die betrokken zijn bij het onderhavige                  nenties worden meegeteld bij de vaststelling van de
        geschil, onder de betrokken uitsluiting valt?                     gemiddelde arbeidstijd voor elke periode van zeven
                                                                          dagen overeenkomstig het bepaalde in artikel 6,
    B. Artikel 1, lid 3, van de richtlijn stelt, dat deze van             lid 2, van de richtlijn?
        toepassing is (onverminderd) artikel 17. Moet de
        omstandigheid dat, zoals gezegd, er geen nationale             B. Zijn de aan permanenties bestede uren te beschou-
        of plaatselijke omzettingsregeling bestaat, worden                wen als overuren?
        uitgelegd als een afwijking van de artikelen 3, 4, 5,
        6, 8 en 16, wanneer de duur van de arbeidstijd                 C. Geldt de referentieperiode als bedoeld in artikel 16,
        wegens de bijzondere kenmerken van de verrichte                   punt 2, van de richtlijn, in weerwil van het ontbre-
        werkzaamheid niet wordt gemeten en/of vooraf                      ken van een omzettingsregeling, en gelden in dit
        bepaald?                                                          geval de afwijkingen van deze regel waarin is voor-
                                                                          zien in artikel 17, leden 2 en 3, in samenhang met
    C. Betekent de omstandigheid, dat in artikel 1, lid 3,                lid 4?
        in fine, van de richtlijn ¹de activiteiten van artsen
        in opleidingº zijn uitgesloten, a contrario dat de             D. Ingevolge de mogelijkheid om artikel 6 van de
        activiteiten van de andere artsen weÂl onder de                   richtlijn ingevolge artikel 18, lid 1, onder b), daar-
        richtlijn vallen?                                                 van buiten toepassing te laten, en in weerwil van
                                                                          de omstandigheid dat er geen omzettingsregeling
    D. Betekent de omstandigheid dat in de richtlijn is                   bestaat: kan artikel 6 van de richtlijn worden
        gesteld, dat de bepalingen van Richtlijn 89/391/                  geacht niet van toepassing te zijn wanneer de
        EEG ¹ten volleº van toepassing zijn op de in                      betrokken werknemer ermee heeft ingestemd de
        afdeling 2 bedoelde gebieden, dat daaraan speci-                  betrokken activiteiten te verrichten? Is hiermee op
        fieke gevolgen moeten worden verbonden inzake                     eÂeÂn lijn te plaatsen de instemming die de vak-
        de mogelijkheid zich daarop te beroepen en de toe-                bondsafgevaardigden hebben geformuleerd in een
        passelijkheid daarvan?                                            collectieve arbeidsovereenkomst?
2. Vragen inzake de arbeidsduur:                                   4. Inzake nachtarbeid:
    A. Artikel 2, lid 1, van de richtlijn geeft de volgende            A. Ervan uitgaand dat de normale arbeidsdag geen
        definitie van arbeidstijd: ¹de tijd waarin de werk-               nachtarbeid omvat, en dat slechts een deel van de
        nemer werkzaam is, ter beschikking van de werk-                   permanenties die door sommige van de betrokken
        gever staat en zijn werkzaamheden of functie uit-                 artsen regelmatig worden verricht, als zodanig
        oefent, overeenkomstig de nationale wetten en/of                  kunnen worden beschouwd, en gelet op het ontbre-
        gebruikenº. Gelet op de nationale praktijk zoals                  ken van een omzettingsregeling: kan worden
        uiteengezet in punt 8 van de feiten (supra), als-                 gesteld dat deze artsen zijn te beschouwen als
        mede omstandigheid dat er geen omzettingsrege-                    nachtarbeiders in de zin van artikel 2, punt 4,
        ling bestaat, rijst de volgende vraag: moet de natio-             onder b), van de richtlijn?
        nale praktijk die erin bestaat dat de tijd die aan
        permanenties wordt besteed, niet wordt gerekend                B. Wat de gevolgen betreft van de keuze als bedoeld
        tot de arbeidstijd van 40 uur per week, worden                    in artikel 2, punt 4, onder b), i), van de richtlijn:
        voortgezet, of dienen bij analogie de algemene en                 kan de nationale wettelijke regeling inzake nacht-
        bijzondere bepalingen van de Spaanse wettelijke                   arbeid van werknemers met een privaatrechtelijke
        regeling inzake de dagelijkse arbeidstijd voor pri-               arbeidsverhouding worden toegepast op de betrok-
        vaatrechtelijke arbeidsverhoudingen te worden toe-                ken artsen met een publiekrechtelijke arbeidsver-
        gepast?                                                           houding?
    B. Wanner de betrokken artsen tijdens de permanen-                 C. Omvat de ¹normaleº arbeidstijd in de zin van
        tie bereikbaar doch niet fysiek in het centrum aan-               artikel 8, punt 1, van de richtlijn ook de perma-
        wezig dienen te zijn, dient de volledige duur van                 nenties waarbij de betrokkene bereikbaar dan wel
        de permanentie dan als arbeidstijd te worden                      fysiek aanwezig is?
 ---pagebreak--- 26.9.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 299/27
5. Inzake ploegenarbeid en ploegenarbeiders:                         Ð Schending van de artikelen 90 en 91 van het Ambtena-
                                                                         renstatuut.
     Ervan uitgaand, dat alleen sprake kan zijn van ploe-
     genarbeid in verband met permanenties, en gelet op              Ð Schending van de artikelen 26 en 43 van het Ambtena-
     het ontbreken van een omzettingsregeling: kan worden                renstatuut: anders dan het Gerecht aanneemt, heeft het
     gesteld dat de arbeid van de betrokken artsen ploegen-              ontbreken van de beoordelingsrapporten 1991-1993
     arbeid is, en dat de betrokkenen als werknemers in                  en 1993-1995 niet alleen de administratieve positie en
     ploegendienst zijn te beschouwen in de zin van                      de loopbaan van verzoekster ongunstig beïnvloed,
     artikel 2, punten 5 en 6, van de richtlijn?                         maar heeft het haar ook elk recht op verweer ontno-
                                                                         men.
(1) Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993
    betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de
    arbeidstijd (PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18).                  Ð Schending van het begrip belang van de dienst en niet-
(2) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.                                      inachtneming van het beginsel van hoor en wederhoor,
                                                                         van het beginsel van gelijke behandeling en van het
                                                                         discriminatieverbod: door te oordelen, dat de Commis-
                                                                         sie niet gehouden was de feiten en de aansprakelijk-
                                                                         heid van ieder van de twee betrokken ambtenaren vast
                                                                         te stellen, gaat het Gerecht in tegen de rechtspraak en
Hogere voorziening, op 3 augustus 1998 ingesteld door W.                 geeft het dus impliciet toe, dat de Commissie een
tegen het arrest, op 28 mei 1998 in de gevoegde zaken                    beoordelingsfout heeft gemaakt en misbruik heeft
T-78/96 en T-170/96 tussen W. en Commissie van de                        gemaakt van haar bevoegdheid.
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                 Ð Schending van artikel 25, tweede alinea, van het Amb-
                             Kamer)                                      tenarenstatuut.
                       (Zaak C-304/98 P)
                          (98/C 299/41)                              (Betreffende zaak T-170/96)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              Ð Schending van artikel 15, tweede alinea, en artikel 178
is op 3 augustus 1998 hogere voorziening ingesteld door                  van het EG-Verdrag: het Gerecht heeft verzoeksters
W., vertegenwoordigd door G. Bouneou, advocaat te                        vordering gedenatureerd door de vordering tot schade-
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                      vergoeding te onderzoeken als ware het een accessoire
rue de l'Avenir 4, tegen het arrest, op 28 mei 1998 in de                vordering tot schadevergoeding bij het beroep tot nie-
gevoegde zaken T-78/96 en T-170/96 tussen W. en Com-                     tigverklaring. De materieÈle en morele schade waarvan
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                       in de onderhavige zaak vergoeding wordt gevorderd,
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    vloeit evenwel voort uit een gedraging van de admini-
schappen (Vijfde Kamer).                                                 stratie die niet het karakter van een besluit heeft, en is
                                                                         aan verzoekster berokkend door gedragingen die niet
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          als een bezwarend besluit kunnen worden aangemerkt
                                                                         omdat zij geen rechtsgevolgen sorteren. Dit is met
Ð de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-                  name het geval met het middel inzake schending van
     klaren;                                                             de artikelen 4 en 29, het middel inzake niet-nakoming
                                                                         van de zorgplicht en het middel inzake misbruik van
en bijgevolg:                                                            bevoegdheid en ontoereikende motivering.
Ð het bestreden arrest in de zaken T-78/96 en T-170/96
     te vernietigen;
Ð de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te
     wijzen;
                                                                     Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.                          Division, van 14 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                     in het geding tussen The Queen en 1. Minister of
Middelen en voornaamste argumenten                                   Agriculture, Fisheries and Food, 2. Secretary of State for
                                                                     the Environment, ex parte Monsanto PLC, en I Pi Ci SpA,
(Betreffende zaak T-78/96)                                                                    intervenieÈnte
Ð Onregelmatigheden in de procedure: het Gerecht heeft                                      (Zaak C-306/98)
     de hem voorgelegde feiten verdraaid en geen rekening                                    (98/C 299/42)
     houden met door verzoekster aangedragen en aangebo-
     den bewijzen.
                                                                     De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft
Ð Het Gerecht heeft het recht van verweer beperkt.                   bij beschikking van 14 juli 1998, ingekomen ter griffie van
                                                                     het Hof van Justitie op 4 augustus 1998, in het geding tus-
Ð Als gevolg van de materieÈle onjuistheid van de vaststel-          sen The Queen en 1. Minister of Agriculture, Fisheries
     ling van de feiten is de motivering van het bestreden           and Food, 2. Secretary of State for the Environment, ex
     arrest tegenstrijdig en ontoereikend.                           parte Monsanto PLC, en I Pi Ci SpA, intervenieÈnte, het


title: Zaak C-377/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Françoise-Eléonor Hanssens-Ensch (curator van het faillissement van Agenor SA)/Europese Gemeenschap (Artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG — Bevoegdheid van Hof om kennis te nemen van vordering uit niet-contractuele aansprakelijkheid tegen Europese Gemeenschap — Rechtsvordering tot aanzuivering van schulden in zin van artikel 530, lid 1, van Belgisch wetboek van vennootschappen — Vordering van curator van faillissement van naamloze vennootschap tegen Europese Gemeenschap — Bevoegdheid van nationale rechterlijke instanties om kennis te nemen van dergelijke vordering)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Françoise-Eléonor Hanssens-Ensch (curator van het faillissement van Agenor SA)/Europese Gemeenschap
   (Zaak C-377/09) (1)

   (Artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG - Bevoegdheid van Hof om kennis te nemen van vordering uit niet-contractuele aansprakelijkheid tegen Europese Gemeenschap - Rechtsvordering tot aanzuivering van schulden in zin van artikel 530, lid 1, van Belgisch wetboek van vennootschappen - Vordering van curator van faillissement van naamloze vennootschap tegen Europese Gemeenschap - Bevoegdheid van nationale rechterlijke instanties om kennis te nemen van dergelijke vordering)
   2010/C 246/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van Koophandel te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Françoise-Eléonor Hanssens-Ensch (curator van het faillissement van Agenor SA)

      Verwerende partij: Europese Gemeenschap

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van Koophandel te Brussel — Uitlegging van artikel 288, tweede alinea, EG — Door een curator in een faillissement tegen de Europese Gemeenschap ingestelde aansprakelijkheidsvordering wegens een grove fout die zij beweerdelijk heeft begaan in het feitelijke bestuur van een handelsvennootschap, welke heeft bijgedragen tot het faillissement hiervan — Bevoegdheid van het Hof om kennis te nemen van een vordering uit niet-contractuele aansprakelijkheid welke is gebaseerd op de toepassing van nationale bepalingen die de faillissementsprocedure beheersen

      Dictum

   Een vordering uit niet-contractuele aansprakelijkheid tegen de Europese Gemeenschap, zelfs als zij is gebaseerd op een nationale regeling tot instelling van een van de algemene regeling van de betrokken lidstaat inzake civiele aansprakelijkheid afwijkende bijzondere wettelijke regeling, valt ingevolge artikel 235 EG juncto artikel 288, tweede alinea, EG, niet onder de bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-118/15: Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Slovenië/Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/41

         Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Slovenië/Commissie
   (Zaak T-118/15)
   (2015/C 146/55)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: L. Bembič, staatsadvocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/950/EU van de Commissie van [19] december 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 10135] (PB L 369, blz. [71]) nietig te verklaren voor zover het betrekking heeft op de Republiek Slovenië ter zake van de financiële correctie van 8 7 00  815,25 EUR verricht wegens een onregelmatigheid in het boekjaar 2009 met betrekking tot de maatregel van het Herstructureringsfonds voor de suikersector;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht de hierboven geformuleerde vordering van de Republiek Slovenië niet toewijst,

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/950/EU van de Commissie van [19] december 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 10135] (PB L 369, blz. [71]) nietig te verklaren voor zover het betrekking heeft op de Republiek Slovenië ter zake van de financiële correctie van 8 7 00  815,25 EUR verricht wegens een onregelmatigheid in het boekjaar 2009 met betrekking tot de maatregel van het Herstructureringsfonds voor de suikersector, voor het bedrag dat de som van 4 3 50  407,62 EUR overschrijdt;

               —

               elke partij in haar eigen kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onjuiste toepassing van het VWEU of van een rechtsregel houdende toepassing daarvan, aan kennelijk onjuiste beoordeling, aan ontoereikende motivering van het besluit en aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor
               Verzoekende partij stelt in dit verband dat de Commissie verkeerdelijk heeft vastgesteld dat de silo’s een wezenlijk onderdeel van de productiebedrijven vormden en dat de verzoekende partij deze dus had moeten ontmantelen als onderdeel van het globale herstructureringsplan.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het legaliteitsbeginsel en van het beginsel van loyale samenwerking en aan schending van het beginsel van bescherming van het vertrouwen in de rechtsnormen (gewettigd vertrouwen) en van het beginsel patere legem quam ipse fecisti

               Verzoekende partij stelt in dit verband dat het niet tot de bestreden financiële correctie en tot de zaak betreffende het bestreden besluit zou zijn gekomen indien de Commissie vóór 8 augustus 2008 — de datum waarop verzoekende partij een wijziging van het herstructureringsplan betreffende het behoud van de silo’s heeft goedgekeurd — had geantwoord op de schriftelijke vraag van de verzoekende partij betreffende het behoud van bepaalde bouwwerken, indien deze instelling verordening (EG) nr. 968/2006 (1) had aangepast en aangevuld, indien zij na ontvangst van het bericht over de wijziging van het herstructureringsplan verzoekende partij op de hoogte had gebracht van het feit dat het behoud van de silo’s een onregelmatigheid zou opleveren, of indien zij alle lidstaten schriftelijk had laten weten hoe de onduidelijke bepalingen van de betrokken regeling dienden te worden uitgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap (PB L 176, blz. 32).