title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 5 december 2002 in zaak C-461/01 P, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas tegen Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Staatssteun — Beschikking op grond van artikel 93, lid 2, derde alinea, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, derde alinea, EG) — Verzoek tot nietigverklaring — Hogere voorziening ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond)

text:
C 101/12                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
5)     Gelet op artikel 8, lid 2, sub b, van richtlijn 75/439/EEG van        Het door het Tribunale di Biella bij beschikking van 18 oktober
       de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van                   2001 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
       afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van         ontvankelijk.
       de Raad van 22 december 1986, vormt de overbrenging van
       afgewerkte olie met een PCB-gehalte van meer dan 50 ppm met
       het oog op het gebruik ervan als brandstof, sluikhandel in            (1 ) PB C 84 van 6 april 2002.
       afvalstoffen in de zin van artikel 26, lid 1, sub e, van
       verordening nr. 259/93, waartegen de bevoegde autoriteit
       uitsluitend op basis van deze onwettigheid bezwaar moet
       maken, zonder dat zij mag verwijzen naar een van de bijzondere
       bepalingen van de verordening waarin de bezwaren zijn
       omschreven die de lidstaten kunnen maken tegen overbrengingen
       van afvalstoffen.                                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                                van 5 december 2002
                                                                             in zaak C-461/01 P, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie ( 1)
                                                                             (Hogere voorziening — Staatssteun — Beschikking op grond
                                                                             van artikel 93, lid 2, derde alinea, EG-Verdrag (thans
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                             artikel 88, lid 2, derde alinea, EG) — Verzoek tot nietigver-
                                                                             klaring — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-
                            (Vierde kamer)                                             ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)
                                                                                (2003/C 101/21)
                        van 25 februari 2003
                                                                                (Procestaal: Grieks)
in zaak C-445/01 (verzoek van het Tribunale di Biella om
een prejudiciële beslissing): Roberto Simoncello en Piera                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
      Boerio tegen Direzione Provinciale del Lavoro ( 1)                                            prudentie van het Hof”)
(„Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van werknemers —
Openbaar bedrijf — Verplichting tot kennisgeving van                         In zaak C-461/01 P, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas,
              aanwerving — Niet-ontvankelijkheid”)                           wonende te Larissa (Griekenland), (advocaat: A. Tessas), betref-
                                                                             fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
                           (2003/C 101/20)                                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                             kamer — uitgebreid) van 11 september 2001, Tessa en
                                                                             Tessas/Raad (T-270/99, Jurispr, blz. II-2401), strekkende tot
                          (Procestaal: Italiaans)                            vernietiging van deze beschikking, andere partij bij de proce-
                                                                             dure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery
                                                                             en D. Zachariou), en Helleense Republiek (gemachtigden:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   I. Chalkias en P. Mylonopoulos), heeft het Hof (Vierde kamer),
                           dentie van het Hof)                               samengesteld als volgt: M. Timmermans (rechter-rapporteur),
                                                                             kamerpresident, D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters,
                                                                             advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 decem-
                                                                             ber 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
In zaak C-445/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        als volgt:
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Biella (Italië), in
het aldaar aanhangig geding tussen Roberto Simoncello, Piera                 1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
Boerio en Direzione Provinciale del Lavoro, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 en 52 EG-                  2.     Tessa en Tessas zullen hun eigen kosten, alsmede die van de
Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en                          Raad dragen. De Helleense Republiek zal haar eigen kosten
artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG), heeft het Hof,                         dragen.
(Vierde kamer) samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans
(rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola en S. von Bahr,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:               (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
R. Grass, op 25 februari 2003 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door G. Berthu tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-175/96)

text:
11 . 1 . 97       1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 9/ 19
Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door G. Berthu te            Beroep, op 8 november 1996 ingesteld door M. Costacur
    gen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                   ta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak C-175/96 )                                                    ( Zaak C-l 77/96 )
                                                                                ( 97/C 9/35 )
                          ( 97IC 9/34 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                     (Procestaai: Frans)                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                   meenschappen is op 8 november 1996 beroep ingesteld te
                                                                   gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge              M. Costacurta, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
meenschappen is op 4 november 19 96 beroep ingesteld te           door N. Dekker, advocaat te Luxemburg, domicilie geko
gen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door               zen hebbende te zijnen kantore, avenue Marie-Thérèse 16 .
G. Berthu, wonende te Chelles ( Frankrijk ), vertegenwoor
digd door A. Varaut, advocaat te Parijs .                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van 14 november 1995
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage het be                van de administratie van de Commissie van de Euro
sluit van de Commissie van 16 oktober 1996 om bij de                    pese Gemeenschappen, bevestigd bij uitdrukkelijk be
Raad een voorstel van verordening over enkele bepalingen                sluit van 22 juli 1996 van de Commissie van de Euro
betreffende de invoering van de Europese munt in te die                pese Gemeenschappen, houdende afwijzing van zijn
nen, onwettig te verklaren.                                             verzoeken om voor de periode van maart 1993 tot de
                                                                        cember 1 995 een bedrag van 60 000 Bfr. per maand te
                                                                        transfereren, met toepassing van de correctiecoëfficiën
Middelen en voornaamste argumenten                                      ten voor Zaïre, en voor de periode van januari 1996
                                                                        tot augustus 19 96 een bedrag van 100 000 Bfr. per
                                                                        maand,
Verzoeker, lid van het Europees Parlement, komt op tegen
de verandering van de naam van de toekomstige Europese             — de Commissie van de Europese Gemeenschappen der
munt van Ecu in euro, zoals beoogd in het „Voorstel voor                halve te veroordelen om aan verzoeker de bedragen te
een verordening van de Raad over enkele bepalingen be                  betalen die het gevolg zijn van de toepassing van de
treffende de invoering van de euro ", waarvan artikel 2                 correctiecoëfficiënten, zijnde in totaal 4 075 352 Bfr.,
luidt: „ Met ingang van 1 januari 1999 worden (. . .) ver              vermeerderd met wettelijke interessen vanaf 16 februari
wijzingen naar de Ecu als bedoeld in artikel 109 G van het              1996, de datum van zijn klacht ingevolge artikel 90,
Verdrag (...) vervangen door verwijzingen naar de euro,                 lid 2, van het Statuut,
tegen een koers van één euro voor één ecu ".
                                                                   — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                        verwijzen in de kosten.
Verzoeker stelt, dat de verandering van de naam van de
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Europese munt juridisch gezien een verdragswijziging
vormt, hetgeen niet mogelijk is met de in het voorstel van         Naar aanleiding van zijn tewerkstelling met ingang van
de Commissie voor een verordening gekozen procedure                16 februari 1993 bij de delegatie van de Europese Com
van artikel 235 van het Verdrag. In de Franse tekst van            missie te Kinshasa ( Zaïre ), heeft verzoeker op 26 maart
het Verdrag wordt de Europese munt „ Ecu " genoemd; dit            1993 zijn werkzaamheden aangevat als administratief en
woord is geen afkorting, want dan zou het uit drie hoofd          financieel assistent. Zijn opdracht in Zaïre nam een einde
letters bestaan. Indien het de afkorting van „ European            op 31 augustus 1996 .
Currency Unit " was, zou er in de Franse versie bovendien
geen accent op de „ E " kunnen staan .                             Bij brief van 22 juli 1996 van de directeur-generaal Perso
                                                                   neelszaken en algemeen beheer werd het verzoek van Co
                                                                   stacurta betreffende de toepassing van de correctiecoëffi
Subsidiair en aanvullend stelt verzoeker, dat de betrokken         ciënten voor deze periode uitdrukkelijk afgewezen .
naamsverandering ernstiger schendingen van de letter en
de geest van het Verdrag versluiert. Volgens hem hing de           Verzoeker komt met een beroep op de artikelen 12 en 13
naam „ Ecu " in de artikelen 105 en volgende van het Ver          van bijlage X bij het Statuut op tegen dit besluit om de
drag samen met een relatief uniform monetair stelsel,              correctiecoëfficiënten niet toe te passen op de transfer van
waaraan alle Lid-Staten deelnamen, met afwijkingen die             een deel van zijn bezoldiging naar Kinshasa .
marginaal moesten blijven. Daarentegen loopt de naam
„ euro " het gevaar te worden verbonden met een ander              Verzoeker verwijt de Commissie dat haar handelwijze in
stelsel dat nog niet geheel is gedefinieerd maar waarvan           strijd is met zijn fundamentele en rechtmatige financiële
bekend is dat de technische bepalingen zullen verschillen          rechten, nu hij persoonlijk de gevolgen heeft moeten dra
van die van het vorige. De toekomstige „ euro " brengt na         gen van een aanzienlijk koopkrachtverlies . Bovendien ver
melijk andere leden samen dan degene wier valuta de                wijt hij de Commissie schending van haar zorgplicht te
„ Ecu-mand " vormen .                                              zijnen aanzien . In de eerste plaats heeft zij de correctie
                                                                   coëfficiënten voor de periode van maart 1993 tot juni
                                                                   1993 gepubliceerd met 30 maanden vertraging, en boven
                                                                   dien heeft zij niet de geringste inspanning gedaan om de


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 oktober 2002 in zaak C-138/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Solida Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH, Tech Gate Vienna Wissenschafts- und Technologiepark GmbH tegen Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland ("Richtlĳn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bĳeenbrengen van kapitaal — Kapitaalrecht — Inbreng van zaken van welke aard ook — Begrip — Verwerving door niet-vennoot van door kapitaalvennootschap uitgegeven winstbewĳzen")

text:
C 305/4                     NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            7.12.2002
       —      een verklaring waaruit omstandig blijkt dat de Commissie                            ARREST VAN HET HOF
              beschikt over serieuze materiële elementen en aanwijzingen
              op grond waarvan zij de betrokken onderneming van een                                      (Zesde kamer)
              dergelijke inbreuk verdenkt;
                                                                                van 17 oktober 2002
       —      een zo nauwkeurig mogelijke omschrijving van hetgeen            in zaak C-138/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
              wordt onderzocht en van de elementen waarop de verifica-        hof om een prejudiciële beslissing): Solida Raiffeisen
              tie betrekking moet hebben, evenals een omschrijving            Immobilien Leasing GmbH, Tech Gate Vienna Wissen-
              van de aan de communautaire onderzoekers toegekende             schafts- und Technologiepark GmbH tegen Finanzlandes-
              bevoegdheden, en                                                 direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland ( 1)
                                                                              („Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-
       —      ingeval de Commissie de bijstand van de nationale               brengen van kapitaal — Kapitaalrecht — Inbreng van zaken
              autoriteiten bij wijze van voorzorgsmaatregel vraagt            van welke aard ook — Begrip — Verwerving door niet-
              teneinde eventueel verzet van de betrokken onderneming te       vennoot van door kapitaalvennootschap uitgegeven winst-
              boven te komen, gegevens die genoemde nationale rechter                                       bewijzen”)
              in staat stellen zich ervan te vergewissen dat de vaststelling
              van inbreuken tot mislukken gedoemd zou zijn of aanzien-                                  (2002/C 305/05)
              lijk zou worden bemoeilijkt, wanneer niet bij wijze van
              voorzorgsmaatregel toestemming voor de dwangmaatre-                                       (Procestaal: Duits)
              gelen zou worden verleend.
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
3)     De nationale rechter kan daarentegen niet de overlegging
       verlangen van de elementen en aanwijzingen in het dossier van
       de Commissie waarop de verdenkingen van laatstgenoemde zijn            In zaak C-138/00, betreffende een verzoek aan het Hof
       gebaseerd.                                                             krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof
                                                                              (Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Solida
                                                                              Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH, Tech Gate Vienna
4)     Wanneer genoemde rechter van oordeel is dat de door de                 Wissenschafts- und Technologiepark GmbH en Finanzlandes-
       Commissie verschafte gegevens niet aan bovenvermelde eisen             direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, om een
       voldoen, kan hij er niet, zonder artikel 14, lid 6, van verordening    prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, lid 1,
       nr. 17 en artikel 5 van het Verdrag te schenden, mee volstaan          sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969
       het aan hem voorgelegde verzoek af te wijzen. In een dergelijk         betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van
       geval dient deze rechter de Commissie of de nationale autoriteit       kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij de Akte
       die zich op verzoek van deze laatste tot hem heeft gewend, op          betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek
       zo kort mogelijke termijn in kennis te stellen van de ondervonden      Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en
       moeilijkheden en in voorkomend geval de verduidelijkingen te           de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is
       vragen die hem in staat stellen het toezicht waarmee hij is belast     gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1),
       uit te oefenen. Pas wanneer hem deze eventuele verduidelijkingen       heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
       zijn verschaft of wanneer de Commissie op zijn verzoek geen            J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur),
       nuttig antwoord heeft verstrekt, mag de nationale rechter het          V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
       verzoek om bijstand afwijzen indien, gelet op de gegevens              advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau,
       waarover hij beschikt, niet kan worden geconcludeerd dat de            afdelingshoofd, op 17 oktober 2002 een arrest gewezen
       beoogde dwangmaatregelen niet willekeurig zijn en evenredig in         waarvan het dictum luidt als volgt:
       verhouding tot het voorwerp van de verificatie.
                                                                              Artikel 5, lid 1, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
                                                                              17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
5)     De door de Commissie aan de nationale rechter te verstrekken           van kapitaal, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredings-
       gegevens kunnen zowel voortvloeien uit de verificatiebeschikking       voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en
       zelf als uit het krachtens artikel 14, lid 6, van verordening          het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
       nr. 17 tot de nationale autoriteiten gerichte verzoek of uit een       de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat het
       — zelfs mondeling geformuleerd — antwoord op een vraag                 daarin genoemde begrip „zaken van welke aard ook, die door de
       van deze rechter.                                                      vennoten zijn ingebracht of tot inbreng waarvan zij zijn gehouden”
                                                                              ook het geval omvat waarin aan een kapitaalvennootschap die
                                                                              haar vennootschappelijk vermogen vermeerdert door de uitgifte van
                                                                              winstbewijzen, financiële bijdragen worden betaald door een niet-
                                                                              vennoot van deze vennootschap, die deze winstbewijzen wenst te
( 1) PB C 149 van 27.5.2000.                                                  verkrijgen.
                                                                              (1 ) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Doorhaling van zaak T-137/96

text:
Nr. C 131 /24            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                        Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                                                                e.a. H
Verzoeksters drijven allen opticiensondernemingen en zijn                                           ( 97/C 131/56 )
op grond van wettelijke bepalingen aangesloten bij het                                          (Procestaai: Duits)
Hoofdbedrijfsschap Ambachten. Dit publiekrechtelijk li
chaam heeft krachtens daartoe vastgestelde verordeningen                 De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
aan verzoeksters een heffing opgelegd, waarvan de op                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
brengst wordt aangewend voor collectieve reclame voor dé                 beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling gelast van
opticiensbranche. In hun klacht bij de Commissie stellen                 zaak T-20/95 op de lijst van zaken in de gevoegde zaken
verzoeksters, dat die ( niet-aangemelde ) verordeningen in               T-366/94 e.a.: H. Diekmeier e.a . tegen Raad van de Euro
strijd zijn met artikel 92 van het EG-Verdrag.                           pese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen .
Tegen de bestreden beschikking voeren zij , naast formele
gebreken, aan dat het de Commissie niet vrij staat, steun               H PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
maatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsplicht en
nog minder om dit met terugwerkende kracht te doen (').
Voorts laat de Commissie na, op te treden tegen een schen
ding van artikel 54, lid 3 , onder h ), van het EG-Verdrag.
                                                                                Doorhaling van zaak T-l 99/95 (')
(') Het betreft de „ de minimis "-regeling van de communautaire                                    ( 97/C 131/57)
    kaderregeling inzake overheidssteun voor het midden- en klein
    bedrijf ( PB nr. C 213 van 19 . 8 . 1992, blz. 2 ).                                         (Procestaai: Frans)
                                                                         De president van de Derde Kamer ( uitgebreid) van het Ge
                                                                         recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                         heeft bij beschikking van 22 januari 1997 de doorhaling in
                                                                         het register gelast van zaak T-l 99/95 : Nouveau Garage SA
                                                                         e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-77/93
                                e.a. H                                   (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
                           ( 97/C 131/55 )
                         (Procestaai: Duits)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge                             Doorhaling van zaak T-l 3 7/96 (')
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                             ( 97/C 131 /58 )
heeft bij beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling
gelast van zaak T-77/93 op de lijst van zaken in de ge                                        (Procestaai: Engels)
voegde zaken T-77/93 e.a.: W. Hülseberg e.a. tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Ge                    De president van de Vijfde Kamer van het Gerecht van eer
meenschappen.                                                            ste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij be
                                                                         schikking van 23 januari 1997 de doorhaling in het regis
                                                                         ter gelast van zaak T-l 37/96 : Valio Oy tegen Commissie
(!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 .                                      van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         (>) PB nr. C 318 van 26 . 10 . 19 96 .


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2003 in zaak T-171/01: Institut de l'audiovisuel et des télécommunications en Europe (IDATE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Arbitragebeding — Communautair programma Trans-European Telecommunications Networks — Overeenkomst betreffende organisatie van seminaries over gebruik van Euro-ISDN — Te vergoeden kosten")

text:
22.3.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 70/21
federale rechterlijke instantie van de Verenigde Staten van                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Amerika, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en A. W. H. Meij, rechters;
                                                                                van 15 januari 2003
griffier: J. Plingers, administrateur, op 15 januari 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.                             in zaak T-171/01: Institut de l’audiovisuel et des télécom-
                                                                            munications en Europe (IDATE) tegen Commissie van de
2)     Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en hoofdelijk in de                          Europese Gemeenschappen (1)
       kosten van de Commissie.
3)     Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                            („Arbitragebeding — Communautair programma „Trans-
                                                                            European Telecommunications Networks” — Overeenkomst
( 1) PB C 79 van 10.3.2001 en C 3 van 5.1.2002.                             betreffende organisatie van seminaries over gebruik van
                                                                                Euro-ISDN — Te vergoeden kosten”)
                                                                                (2003/C 70/34)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 12 december 2002                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-110/01: Vedial SA tegen Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                        modellen) (BHIM) ( 1)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder                             In zaak T-171/01, Institut de l’audiovisuel et des télécommuni-
woordmerk SAINT-HUBERT 41 — Aanvraag voor inschrij-                         cations en Europe (IDATE), gevestigd te Montpellier (Frankrijk),
ving van beeldmerk met woord „HUBERT” als gemeen-                           vertegenwoordigd door H. Calvet, advocaat, domicilie gekozen
schapsmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarrings-                       hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
gevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG)                      Gemeenschappen (gemachtigden: M. Wolfcarius en M. Shotter
                              nr. 40/94”)                                   en J.-L. Fagnart), betreffende, primair, een vordering tot
                                                                            vaststelling door het Gerecht dat het begrip door de Commissie
                            (2003/C 70/33)                                  te vergoeden kosten in de zin van de overeenkomst die door
                                                                            de Commissie en verzoeker in het kader van het programma
                           (Procestaal: Frans)                              „Trans-European Telecommunications Networks” is gesloten,
                                                                            alle kosten omvat die door de onderaannemers van verzoeker
                                                                            uit hoofde van die overeenkomst zijn gefactureerd, en subsi-
In zaak T-110/01, Vedial SA, gevestigd te Ludres (Frankrijk),               diair, een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker
vertegenwoordigd door T. van Innis en G. Glas, advocaten,                   stelt te hebben geleden als gevolg van de wanprestatie van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                  Commissie bij de uitvoering van de overeenkomst, heeft het
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                 Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
modellen) (BHIM) (gemachtigde: E. Joly), en andere partij voor              Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen                 griffier: H. Jung, op 15 januari 2003 een arrest gewezen
de interne markt (merken, tekeningen en modellen): France                   waarvan het dictum luidt als volgt:
Distribution, gevestigd te Emerainville (Frankrijk), betreffende
een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                    1)     Verstaat dat de door de Commissie te vergoeden kosten in de
(merken, tekeningen en modellen) van 9 maart 2001 (zaak                            zin van de litigieuze overeenkomst alle kosten omvatten
R 127/2000-1), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld                      die verzoeker door zijn onderaannemers uit hoofde van die
als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi,                    overeenkomst zijn gefactureerd.
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 decem-
ber 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                      2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.                 (1 ) PB C 303 van 27.10.2001.
( 1) PB 2001, C 227.


title: Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-134/96)

text:
22 . 6 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/23
Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de              kan een stelsel van aangifte, wanneer dit correct wordt
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                   toegepast, deze functie uitstekend vervullen.
                        ( Zaak C-134/96 )
                                                                      (M PB nr . L 178 van 8 . 7. 1988 , blz . 5 .
                           ( 96/C 180/49 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                 Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de
genwoordigd door A. Cairo en M. Diaz-Llanos La Roche,                      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
juridisch adviseurs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                                ( Zaak C-135/96 )
burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                                ( 96/C 180/50 )
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje , door de uitvoer            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
     van geldstukken, geldbiljetten en cheques aan toonder in         genwoordigd door H. van Lier en J. -F. Pasquier, als
     peseta's of in buitenlandse valuta voor een bedrag boven         gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     5 miljoen peseta's aan een administratieve vergunning te         bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     onderwerpen, de krachtens Richtlijn 88/361/EEG ( 1 ) van
     de Raad en, vanaf 1 januari 1994 , de artikelen 73 B en          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     73 D EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;                                                       — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                           de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrech
— Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen .                        telijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn
                                                                           91 /659/EEG van de Commissie houdende aanpassing
                                                                           aan de technische vooruitgang van bijlage I van Richtlijn
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           76/76 9/EEG van de Raad betreffende de onderlinge
                                                                           aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Aangezien Richtlijn 88/361 /EEG geen specifieke beperkin                  bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het
gen vaststelt, moet de vrijheid van kapitaalverkeer in de                  op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
meest ruime zin worden opgevat, en niet het tegendeel . Deze               gevaarlijke stoffen en preparaten ( asbest ) ( 1 ), de krach
uitlegging kan worden afgeleid uit de redactie van de in                   tens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
bijlage I bij de richtlijn ingevoerde nomenclatuur. Deze                   nagekomen;
conclusie wordt bevestigd door de tekst van het nieuwe
artikel 73 B EG-Verdrag, dat alle beperkingen van het                 — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
kapitaalverkeer tussen Lid-Staten onderling en tussen Lid
Staten en derde landen verbiedt. In artikel 73 D, lid 1 , sub b,      Middelen en voornaamste argumenten
wordt bovendien verklaard dat het bepaalde in artikel 73 B
niets afdoet aan het recht van de Lid-Staten, alle nodige             Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 , derde
maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale                 alinea, EG-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht om de
wetten en voorschriften tegen te gaan, met name op fiscaal            maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van de
gebied en met betrekking tot het bedrijfseconomisch toe              voor hen bestemde richtlijnen, en wel vóór het verstrijken
zicht op financiële instellingen, of te voorzien in procedures        van de daartoe gestelde termijn . In casu is die termijn
voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informa               verstreken op 1 januari 1993 zonder dat het Koninkrijk
 tie van de overheid of voor statistische doeleinden, dan wel          België de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
 maatregelen te nemen die op grond van de openbare orde of
 de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn . Het begrip              (') PB nr. L 363 van 31 . 12 . 1991 , blz . 36 .
 „ nodige maatregel " is in overeenstemming met de voor
 waarde van evenredigheid, waaraan elke maatregel moet
 voldoen welke een uitzondering op een in het Verdrag
 erkende vrijheid inhoudt.
                                                                       Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris van
 De Spaanse autoriteiten beroepen zich op belastingontdui             23 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
 king, terrorisme en het witwassen van geld, veelal in verband         tussen The Scotch Whisky Association en La Martiniquaise
 met de handel in drugs, dat wil zeggen problemen die alle             LM, thans Compagnie Financière européenne de prises de
 Lid-Staten raken en die een reële bedreiging vormen voor de           participation ( Cofepp ), Prisunic SA en Centrale d'achat et
 openbare orde van deze staten . Zodra het doel als wettig is                       de services alimentaires ( Casai ) Sàrl
 erkend, moet voor de vraag of het vereiste van een
                                                                                ( Zaak C-136/96 )
 vergunning evenredig is, worden onderzocht of het mogelijk
 is, controlesystemen te hanteren, waarmee hetzelfde doel                                        ( 96/C 180/51 )
 van voorkoming van overtredingen van de nationale wet
 geving kan worden bereikt, die de kapitaalbewegingen                  Het Tribunal de grande instance de Paris heeft bij vonnis van
 evenwel minder in de weg leggen . Volgens de Commissie                23 februari 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-102/10: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — Südzucker e.a./Commissie ( „Landbouw — Suiker — Productieheffingen — Gedeeltelijke nietigverklaring en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/43

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — Südzucker e.a./Commissie
   (Zaak T-102/10) (1)

   (Landbouw - Suiker - Productieheffingen - Gedeeltelijke nietigverklaring en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 156/80
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt (Mannheim, Duitsland), Agrana Zucker GmbH (Wenen, Oostenrijk), Südzucker Polska S.A. (Wroclaw, Polen), Raffinerie tirlemontoise (Brussel, België) en Saint Louis Sucre SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H.-J. Prieß en B. Sachs, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en B. Schima, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Díez Moreno, vervolgens A. Rubio González, abogados del Estado) en Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Janeckaitė en R. Krasuckaitė, vervolgens R. Krasuckaitė en R. Mackevičienè, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer en S. Hathaway, vervolgens S. Behzadi-Spencer en A. Robinson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006 (PB L 321, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt, Agrana Zucker GmbH, Südzucker Polska S.A., Raffinerie tirlemontoise en Saint Louis Sucre SA.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Republiek Litouwen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-138/03: Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door "U" en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 158/26               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        5.7.2003
Volgens verzoekster heeft het TABG een kennelijke beoorde-            Zij verwijten verweerders een kennelijke beoordelingsfout,
lingsfout gemaakt, door een kandidaat te selecteren die niet          misbruik van bevoegdheid en schending van het gewettigd
aan de in de kennisgeving van vacature vermelde voorwaarden           vertrouwen van de Europese consumenten.
voldeed. Bijgevolg moet de aanstelling van deze kandidaat
nietig worden verklaard. Verzoekster beroept zich eveneens
op een schending van het beginsel van gelijke behandeling en          Zij stellen dat verweerders een kennelijke beoordelingsfout
van de voorschriften betreffende de werkzaamheden van                 hebben gemaakt bij het beheer van de aan de BSE-epidemie
de jury. Volgens haar waren bepaalde leden van de jury                verbonden risico’s door bij de ontdekking van de oorzaken
onvoldoende gekwalificeerd en/of onvoldoende onpartijdig en           van de besmettelijke veeziekte en bij de vaststelling van de
objectief. Bovendien zijn de activiteiten en het profiel van          eerste beschermende maatregelen in het Verenigd Koninkrijk
verzoekster en van de aangestelde kandidaat in hun beoorde-           geen prospectieve wetenschappelijke beoordeling van het
lingsrapport niet op basis van dezelfde criteria en statutaire        gevaar voor ontstaan van BSE in de verschillende geografische
bepalingen geëvalueerd. Ten slotte stelt verzoekster dat het          gebieden van de Unie te hebben aanbevolen. Een dergelijke
TABG het beginsel van gelijke behandeling van mannen en               kennelijke beoordelingsfout blijkt ook uit de omstandigheid
vrouwen heeft geschonden. Volgens haar zijn haar verdiensten          dat verweerders geen retrospectieve studie hebben gelast om
groter dan die van de aangestelde kandidaat. Zelfs indien             duidelijkheid te krijgen over de oorsprong van de later in
haar verdiensten slechts gelijkwaardig zijn aan die van deze          Frankrijk vastgestelde besmettingen.
kandidaat had zij voorrang moeten krijgen, omdat zij een
vrouw is.
                                                                      Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen zij dat de
                                                                      houding van verweerders in deze zaak misbruik van bevoegd-
                                                                      heid oplevert omdat zij ondoordacht de belangen van de markt
                                                                      en van de rundveesector hebben beschermd. Verweerders
                                                                      zouden hebben getracht de lidstaten ervan af te brengen
                                                                      eenzijdige beschermende maatregelen te treffen.
Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door „U” en anderen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                             Verder stellen verzoekers dat de desorganisatie van de diensten
                                                                      van verweerders tot een onderschatting van gevaar voor
                                                                      ontstaan van BSE heeft geleid en daardoor een duidelijke
                        (Zaak T-138/03)                               schending van het gewettigd vertrouwen van de Europese
                                                                      consumenten oplevert.
                        (2003/C 158/47)
                        (Procestaal: Frans)                           Verzoekers wijzen erop dat hun schade abnormaal en bijzon-
                                                                      der is; dit vloeit namelijk voort uit het feit dat BSE geen
                                                                      natuurlijke oorsprong heeft en dat de Europese bepalingen
                                                                      inzake de aansprakelijkheid van de fabrikanten van producten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             met gebreken in casu niet van toepassing zijn.
schappen is op 24 april 2003 beroep tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen ingesteld door „U” en anderen, vertegenwoordigd door
F. Honnorat, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Forum 187 tegen
—     te gelasten dat de morele of materiële schade wordt                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vergoed die verzoekers hebben geleden ten gevolge van
      het feit dat hun naaste familieleden met BSE zijn besmet;
                                                                                (Zaak T-140/03)
—     verweerders te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 158/48)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekers, die allen in Frankrijk wonen, hebben indirect of
als rechthebbenden van personen die in Frankrijk zijn overle-
den aan een zogenoemde „variante” van de ziekte van Creutz-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
feldt-Jacob, schade geleden. Met het onderhavige beroep               schappen is op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
vorderen zij vergoeding van de materiële of morele schade die         sie van de Europese Gemeenschappen door Forum 187,
zij huns inziens hebben geleden door het overlijden van die           gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door A. Sutton
met BSE besmette personen.                                            en J. Killick, barristers.


title: Zaak C-244/17: Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/29

         Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-244/17)
   (2017/C 239/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Gussetti, P. Aalto, L. Havas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (EU) 2017/477 van de Raad van 3 maart 2017 betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Samenwerkingsraad die is ingesteld in het kader van de versterkte Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds met betrekking tot de werkafspraken van de Samenwerkingsraad, het Samenwerkingscomité en de gespecialiseerde subcomités en andere organen (1);

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie stelt dat de toevoeging van een procedurele rechtsgrondslag in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), met name artikel 31, lid 1, VEU, dat unanimiteit vereist, in strijd is met het Verdrag zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof.
   Dit middel wordt als volgt onderbouwd:
   In de eerste plaats moet een besluit op basis van artikel 218, lid 9, VWEU volgens vaste rechtspraak worden vastgesteld met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, ook al vereist een of meer van de materiële rechtsgrondslagen normaal unanimiteit voor het sluiten van een internationale overeenkomst. De toevoeging van een rechtsgrondslag die er normaal toe strekt unanimiteit te verzekeren, heeft geen invloed op de procedure waarmee dit besluit binnen de Raad is vastgesteld.
   Een besluit van de Raad dat is vastgesteld volgens de procedure van artikel 218, lid 9, VWEU, beoogt niet het institutionele kader van een overeenkomst te vervolledigen of te wijzigen, of de structuur daarvan te veranderen, en kan dus niet worden gelijkgesteld met het sluiten of wijzigen van een internationale overeenkomst, maar wil waarborgen dat deze doeltreffend ten uitvoer wordt gelegd. Een dergelijk besluit moet overeenkomstig artikel 218, lid 8, eerste alinea, en artikel 218, lid 9, worden vastgesteld bij gekwalificeerde meerderheid. Het vereiste dat dit besluit unaniem wordt vastgesteld, is onrechtmatig.
   In de tweede plaats voorziet artikel 218 VWEU, zoals eveneens in de rechtspraak van het Hof is verduidelijkt, in „één enkele en algemene procedure voor het onderhandelen over en het sluiten van internationale overeenkomsten door de Unie op al haar actieterreinen, daaronder begrepen het GBVB”. De bijzondere aard van het GBVB komt tot uitdrukking in de omstandigheid dat het voorstel afkomstig is van de Commissie (voor de onderdelen die geen betrekking hebben op het GBVB) en de hoge vertegenwoordiger (wat betreft het GBVB) gezamenlijk. Dit doet echter niet af aan de conclusie dat een besluit op grond van artikel 218, lid 9, VWEU moet worden vastgesteld bij gekwalificeerde meerderheid.
   De combinatie van deze twee rechtspraaklijnen leidt tot de slotsom dat niet alleen voor de onderhandeling en het sluiten van een internationale overeenkomst, maar ook voor de vaststelling van standpunten ter uitvoering van een dergelijke overeenkomst enkel de procedure van artikel 218 VWEU geldt, in casu artikel 218, lid 9, VWEU, op grond waarvan besluiten bij gekwalificeerde meerderheid moeten worden vastgesteld. Er mogen geen andere procedurele grondslagen worden toegevoegd. Zelfs indien de Raad een dergelijke grondslag toevoegt, kan dit er niet toe leiden dat de besluitvormingsprocedure wordt gewijzigd.

      (1)  PB 2017, L 73, blz. 15.


title: Zaak T-333/05: Beroep ingesteld op 29 augustus 2005 — Ezerniece Liljeberg e.a./Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/29

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2005 — Ezerniece Liljeberg e.a./Commissie
   (Zaak T-333/05)
   (2005/C 281/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Kristine Ezerniece Liljeberg (Brussel, België), e.a. [vertegenwoordiger(s): G. Vandersanden, L. Levi en C. Ronzi, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               het besluit tot aanstelling van verzoekers nietig te verklaren voorzover zij daarbij worden ingedeeld in rang A*6;

               —

               bijgevolg de gehele loopbaan van verzoekers opnieuw samen te stellen (met inbegrip van de waardering van hun ervaring in de aldus gecorrigeerde rang, hun recht op plaatsing in een hogere salaristrap en hun pensioenrechten), met eerbiediging van een strikte gelijkheid met de andere ambtenaren die waren geslaagd voor hetzelfde vergelijkend onderzoek en werken bij andere Europese instellingen dan de Commissie;

               —

               aan verzoekers vertragingsrente toe te kennen op basis van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet, over het gehele bedrag dat overeenkomt met het verschil tussen de bezoldiging die overeenstemt met hun indeling in het aanstellingsbesluit en de indeling waarop zij recht hadden tot de datum van hun juiste indeling in een rang;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, ambtenaren van de Commissie die werken als jurist-vertaler, zijn vóór 1 mei 2004 aangeworven op grond van reservelijsten die zijn opgesteld na vergelijkende onderzoeken van niveau LA 7/LA 6. Artikel 13, lid 2, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut bepaalt dat de instellingen in een dergelijk geval jurist-vertalers kunnen aanwerven in rang A*7 in plaats van in rang A*6. De Commissie heeft van die mogelijkheid echter geen gebruik gemaakt en heeft verzoekers aangeworven in rang A*6.
   Met hun beroep betwisten verzoekers dit besluit. Zij stellen dat de andere instellingen laureaten die zich in dezelfde situatie bevinden, hebben aangesteld in rang A*7, en dat de Commissie zelf juristen-vertalers als tijdelijk functionarissen tewerkstelt in rang A*7. Op deze grond stellen verzoekers schending van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, artikel 1 quinquies, lid 1, Ambtenarenstatuut, het beginsel van gelijkwaardigheid van rang en ambt, artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Amsterdam, en artikel 13, lid 2, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut.
   Bovendien stellen verzoekers dat zij van de Commissie de garantie hadden gekregen dat zij zouden worden aangeworven in rang A*7. Op deze grond stellen zij schending van het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van de goede trouw, het beginsel van doorzichtigheid en het zorgvuldigheidsbeginsel.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 december 2001 in zaak C-131/00 (verzoek van het Länsrätten i Norrbottens län om een prejudiciële beslissing): Ingemar Nilsson tegen Länsstyrelsen i Norrbottens län ("Gemeenschappelĳk landbouwbeleid — Verordening (EEG) nr. 3508/92 — Verordening (EEG) nr. 3887/92 — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen — Uitvoeringsbepalingen — Register van dieren niet bĳgehouden door exploitant — Sancties")

text:
C 44/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.2.2002
De artikelen 4, lid 2, en 9, lid 2, van richtlijn 97/33/EG van het         1)    Verklaart nietig verordening (EG) nr. 2772/1999 van de Raad
Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake intercon-                  van 21 december 1999 tot vaststelling van de algemene
nectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de              bepalingen voor een verplichte etiketteringsregeling voor rund-
universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de            vlees.
beginselen van Open Network Provision (ONP), moeten aldus
moeten worden uitgelegd, dat zij zich niet ertegen verzetten dat de        2)    Verstaat dat de gevolgen van de bepalingen van de bestreden
lidstaten de nationale regelgevende instanties toestaan, een exploitant          verordening ter uitvoering waarvan de lidstaten besluiten hebben
met een aanzienlijke macht op de markt ex ante de verplichting op te             kunnen nemen waaromtrent onzekerheid zou kunnen ontstaan,
leggen de overige exploitanten toegang tot het abonneenet te verlenen            als gehandhaafd moeten worden beschouwd.
en deze exploitanten interconnectie te bieden in de plaatselijke
schakelcentrales en in de hogere schakelcentrales.
                                                                           3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                           4)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje en de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                           (1) PB C 135 van 13.5.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                      van 13 december 2001                                                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
in zaak C-93/00: Europees Parlement tegen Raad van de
                         Europese Unie (1)
                                                                                van 13 december 2001
(Verordening (EG) nr. 2772/1999 — Etiketteringsregeling
           voor rundvlees — Bevoegdheid van Raad)                          in zaak C-131/00 (verzoek van het Länsrätten i Norrbot-
                                                                           tens län om een prejudiciële beslissing): Ingemar Nilsson
                                                                                tegen Länsstyrelsen i Norrbottens län (1)
                           (2002/C 44/06)
                                                                           („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EEG)
                          (Procestaal: Frans)                              nr. 3508/92 — Verordening (EEG) nr. 3887/92 — Geïnte-
                                                                           greerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde commu-
                                                                           nautaire steunregelingen — Uitvoeringsbepalingen — Re-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- gister van dieren niet bijgehouden door exploitant — Sanc-
                          dentie van het Hof)                                                               ties”)
                                                                                (2002/C 44/07)
In zaak C-93/00, Europees Parlement (gemachtigden: C. Pen-                                          (Procestaal: Zweeds)
nera en E. Waldherr) tegen Raad van de Europese Unie
(gemachtigden: G. Maganza en J. Monteiro), ondersteund door
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta) en door              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                                               dentie van het Hof)
G. Berscheid), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
verordening (EG) nr. 2772/1999 van de Raad van 21 december
1999 tot vaststelling van de algemene bepalingen voor een
verplichte etiketteringsregeling voor rundvlees (PB L 334,                 In zaak C-131/00, betreffende een verzoek aan het Hof
blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez           krachtens artikel 234 EG van Länsrätten i Norrbottens län
Iglesias, president, P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von             (Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen Ingemar
Bahr, kamerpresidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,                   Nilsson en Länsstyrelsen i Norrbottens län, om een prejudiciële
L. Sevón (rapporteur), M. Wathelet, V. Skouris en J. N. Cunha             beslissing over de uitlegging van artikel 5 van verordening
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:           (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot
L. Hewlett, administrateur, op 13 december 2001 een arrest                 instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355,
 ---pagebreak--- 16.2.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 44/5
blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:             geding tussen Henri Mouflin en Recteur de l’académie de
S. von Bahr, president van de Vierde kamer, waarnemend voor                Reims, in tegenwoordigheid van: Syndicat général de l’Éduca-
de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La                   tion Nationale et de la Recherche publique CFDT de la Marne
Pergola, L. Sevón (rapporteur) en C. W. A. Timmermans,                    (SGEN CFDT 51), om een prejudiciële beslissing over de
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op         uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120
13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                     EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG)
luidt als volgt:                                                           en richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978
                                                                           betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel
Artikel 5 van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van                van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied
27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers-              van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24), heeft het
en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen,            Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
gelezen in samenhang met richtlijn 92/102/EEG van de Raad van              kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),
27 november 1992 met betrekking tot de identificatie en de                 rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
registratie van dieren, en de artikelen 6, lid 5, en 13 van verordening    13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
(EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992                    luidt als volgt:
houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en
controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, zoals         De ingevolge een regeling als de Franse rustpensioenregeling voor
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van            ambtenaren uitgekeerde pensioenen vallen binnen de werkingssfeer
6 juli 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat          van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag
in het door de exploitant bijgehouden register van de dieren geen          zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG).
gegevens zijn ingeschreven, behoudens overmacht volstaat om hem
het recht op de compenserende vergoeding te doen verliezen.
                                                                           Een nationale bepaling als artikel L. 24-I-3, sub b, van de Franse
                                                                           Code des pensions civiles et militaires de retraite is in strijd met het in
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                artikel 119 EG-Verdrag neergelegde beginsel van gelijke beloning
                                                                           van mannelijke en vrouwelijke werknemers, voorzover daarbij het
                                                                           recht op een rustpensioen met onmiddellijke ingang alleen wordt
                                                                           toegekend aan vrouwelijke ambtenaren wier echtgenoot invalide of
                                                                           ongeneeslijk ziek is en dus geen beroepswerkzaamheden meer kan
                                                                           uitoefenen, waardoor mannelijke ambtenaren die zich in dezelfde
                                                                           situatie bevinden van dit recht worden uitgesloten.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (1) PB C 211 van 22.7.2000.
                          (Tweede kamer)
                         13 december 2001
In zaak C-206/00 (verzoek van het Tribunal administratif
de Châlons-en-Champagne om een prejudiciële beslis-
sing): Henri Mouflin tegen Recteur de l’académie de                                            ARREST VAN HET HOF
                               Reims (1)
                                                                                van 13 december 2001
(„Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Gelijke
behandeling van mannen en vrouwen — Toepasselijkheid                       in zaak C-340/00 P: Commissie van de Europese Gemeen-
van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-
                                                                                schappen tegen Michel Cwik (1)
Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143
EG) of van richtlijn 79/7/EEG — Franse regeling inzake
burgerlijke en militaire rustpensioenen — Recht op rustpen-                (Hogere voorziening — Ambtenaren — Artikel 17, tweede
sioen met onmiddellijke ingang alleen voor vrouwelijke                     alinea, van Statuut — Vrijheid van meningsuiting —
                             ambtenaren”)                                                       Grenzen — Motivering)
                            (2002/C 44/08)                                                            (2002/C 44/09)
                           (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                       dentie van het Hof)
In zaak C-206/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-340/00 P, Commissie van de Europese Gemeen-
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal administratif de                 schappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door D. Wael-
Châlons-en-Champagne (Frankrijk), in het aldaar aanhangige                 broeck), betreffende hogere voorziening tegen het arrest van


title: Zaak C-240/03 P: Hogere voorziening, op 27 mei 2003 ingesteld door Comunità Montana Valnerina tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 13 maart 2003 in zaak T-340/00, Comunità Montana Valnerina, ondersteund door Italiaanse Republiek, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.8.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/11
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 18 maart                  Hogere voorziening, op 27 mei 2003 ingesteld door
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Comunità Montana Valnerina tegen het arrest van het
Mehmet Sedef en Freie und Hansestadt Hamburg, verweer-                 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
ster: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesver-               schappen (Derde kamer) van 13 maart 2003 in zaak
                         waltungsgericht                               T-340/00, Comunità Montana Valnerina, ondersteund door
                                                                       Italiaanse Republiek, tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                         (Zaak C-230/03)                                                       (Zaak C-240/03 P)
                                                                                (2003/C 200/17)
                         (2003/C 200/16)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 27 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Comunità
                                                                       Montana Valnerina, vertegenwoordigd door P. De Caterini,
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van                 E. Cappelli en A. Bandini, avvocati, tegen het arrest van het
18 maart 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
op 26 mei 2003, in het geding tussen Mehmet Sedef en Freie             (Derde kamer) van 13 maart 2003 in zaak T-340/00, Comu-
und Hansestadt Hamburg, verweerster: Der Vertreter des                 nità Montana Valnerina, ondersteund door de Italiaanse Repu-
Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, het Hof van            bliek, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     in elk geval te bevestigen het oordeel van het Gerecht in
1.    Moeten artikel 6, lid 1, derde streepje, en lid 2, van                 het bestreden arrest, dat geen rekening mag worden
      besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 van de bij de                   gehouden met de positie van Route des Senteurs;
      Associatieovereenkomst EEG-Turkije in het leven geroepen
      Associatieraad aldus worden uitgelegd, dat een Turkse
      werknemer die sinds 1997 langer dan 15 jaar legaal               —     het arrest in eerste aanleg voor het overige te vernietigen
      tewerkgesteld is geweest bij verschillende werkgevers in               en de zaak zelf af te doen door beschikking nr. 2388 van
      de tot de reguliere arbeidsmarkt behorende zeescheepvaart              de Commissie van 14 augustus 2000 nietig te verklaren;
      van een lidstaat, zonder dat hij een werkvergunning
      hoefde te hebben, en die in deze tijd is gaan voldoen
      aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, eerste streepje,        —     de Commissie te veroordelen in de kosten van de hogere
      van besluit nr. 1/80, recht op verlening van een verblijfs-            voorziening.
      vergunning heeft, wanneer zijn werkzaamheden in de
      zeescheepvaart — naast herhaaldelijke onderbrekingen
      vanwege ziekte of door de bevoegde autoriteiten vastge-
      stelde onvrijwillige werkloosheid — in de tijdvakken
      tussen twee dienstverbanden 17 maal één tot zeventig
      dagen (in totaal ca. 13 maanden) onderbroken is geweest          Middelen en voornaamste argumenten
      en de Turkse werknemer de langere perioden van onder-
      breking naar zijn zeggen bij zijn familie in Turkije heeft
      doorgebracht, terwijl dienaangaande niet is vastgesteld dat
                                                                       Rekwirante betoogt dat het arrest van het Gerecht gebrekkig is:
      er sprake van onvrijwillige werkloosheid was? Is het in dit
      verband relevant of dergelijke onderbrekingen kenmerkend
      voor het beroep (in casu kenmerkend voor de zeescheep-           —     omdat het Gerecht zich hierin niet heeft uitgesproken
      vaart) zijn?                                                           over een van de middelen van het beroep;
                                                                       —     wegens schending en onjuiste toepassing van het even-
                                                                             redigheidsbeginsel;
2.    Is voor het recht op verlening van een verblijfsvergunning
      op grond van artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit
      nr. 1/80 vereist, dat de Turkse werknemer eerst aan de           —     wegens schending en onjuiste toepassing van artikel 24
      voorwaarden van artikel 6, lid 1, tweede streepje, van                 van verordening (EEG) nr. 4253/88 en van de voor-
      besluit nr. 1/180 heeft voldaan? Is het in dit verband                 schriften van beschikking nr. 3182/93 van de Commissie;
      relevant of het voor het beroep kenmerkend (in casu:
      kenmerkend voor de zeevaart) is, dat binnen drie jaar
      van werkgever wordt gewisseld?                                   —     en wegens schending van de rechten van de verdediging.


title: Zaak C-97/07: Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Rosa Méndez López/Instituto Nacional de Empleo (INEM), Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/27

         Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Rosa Méndez López/Instituto Nacional de Empleo (INEM), Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
   (Zaak C-97/07) (1)

   (2008/C 128/52)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-481/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 november 2008 door Alcon Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-106/07, Alcon Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/15

         Hogere voorziening ingesteld op 10 november 2008 door Alcon Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008 in zaak T-106/07, Alcon Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-481/08 P)
   (2009/C 19/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Alcon Inc. (vertegenwoordiger: M. Graf, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), *Acri.Tec AG Gesellschaft für ophthalmologische Produkte
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest en de litigieuze beslissing vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest moet worden vernietigd op de volgende gronden:

               —

               verdraaiing van feiten en bewijzen, aangezien de relevante consumenten de normale consumenten zijn. Dit betreft een rechtsvraag waarover het Hof uitspraak moet doen, zelfs indien het argument voor het eerst werd opgeworpen ter terechtzitting, „da mihi facta, dabo tibi ius”.

               —

               onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) en verdraaiing van feiten en bewijzen, aangezien blijkbaar alleen rekening werd gehouden met de uitspraak van de merken „BioVisc” en „DUOVISC” in het Engels, en niet met de uitspraak ervan in het Frans.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Beroep, op 4 augustus 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-262/95)

text:
23 . 9 . 95           I NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 248/9
waarvan het type na de inwerkingtreding van dat Verdrag en               Hof van Justitie op 4 augustus 1995 , in het geding tussen de
vóór 1 januari 1978 is goedgekeurd ?                                     Commissioners of Customs and Excise en DFDS A/S , het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Beroep, op 2 augustus 1995 ingesteld door Europees                       Hoe moet Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
          Parlement tegen Raad van de Europese Unie                      1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                         ( Zaak C-259/95 )                               Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
                                                                         stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                             ( 95/C 248/ 18 )                            grondslag ( J ) ( Zesde BTW-richtlijn ), en inzonderheid arti
                                                                         kel 26 daarvan worden uitgelegd met betrekking tot een
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               touroperator die zijn hoofdkantoor heeft in Lid-Staat A,
op 2 augustus 1995 beroep tegen Raad van de Europese                     doch diensten in de vorm van rondreispakketten verleent
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd                 aan reizigers door tussenkomst van zijn agent, een vennoot
door C. Pennera , afdelingshoofd bij de juridische dienst, en            schap in Lid-Staat B, meer bepaald:
P. E>yrberg, lid van de juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg op het secreta
riaat-generaal van het Europees Parlement, Batiment Tour,
                                                                         a) zijn deze dienstverrichtingen door de touroperator
                                                                              belastbaar in Lid-Staat B, en zo ja, in welke omstandig
Kirchberg.                                                                    heden ?
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         b ) kan worden gesteld, dat de touroperator „ de zetel van
— nietig te verklaren Beschikking 95/184/EG van de Raad                       zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd " in Lid-Staat B
       van 22 mei 1995 (*) tot wijziging van Beschikking                      dan wel aldaar „ een vaste inrichting heeft gevestigd van
       nr. 3092/94/EG ( 2 ) tot instelling van een communautair               waaruit hij de dienst heeft verleend ", en zo ja, in welke
       informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de                  omstandigheden ?
       vrijetijdsbesteding;
— verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.                   0 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
Middelen en voornaamste argumenten
Ontbreken van rechtsgrondslag:
— het beroep op artikel 169 van de Toetredingsakte van
        1994 is in het onderhavige geval niet ter zake dienend,
       daar die bepaling geen normatieve aanpassingen na de               Beroep, op 4 augustus 1995 ingesteld door Commissie van
       inwerkingtreding van het Toetredingsverdrag op 1 ja               de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
       nuari 1995 toestaat;
                                                                                ( Zaak C-262/95 )
— artikel 169 van de Toetredingsakte staat de Raad niet
                                                                                ( 95/C 248/20 )
       toe, eenzijdig aanpassingen en wijzigingen aan te bren
       gen aan een besluit dat het Parlement en de Raad
       overeenkomstig artikel 189 B van het EG-Verdrag                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       gezamenlijk hebben vastgesteld . Door zich voor het                op 4 augustus 1995 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
       geven van de omstreden beschikking op artikel 169 van              ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
        de Toetredingsakte te beroepen heeft de Raad inbreuk              pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
        gemaakt op de voorrang van het EG-Verdrag en heeft hij            Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
        de regel van artikel 9 van de Toetredingsakte geschon            Gómez de la Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
        den .
 (!) PB nr. L 120 van 31 . 5 . 1995 , blz. 36 .                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 ( 2 ) PB nr. L 331 van 21 . 12 . 1994 , blz . 1 .
                                                                          1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                                                                               niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en
                                                                               bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn
                                                                               voor het volgen van:
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
 Division van 18 juli 1995 om een prejudiciële beslissing in                   — Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart
 het geding tussen de Commissioners of Customs and Excise                          1982 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
                               en DFDS A/S
                                                                                stellingen voor kwiklozingen afkomstig van de
                           ( Zaak C-260/95 )                                       sector elektrolyse van alkalichloriden ( 1 ),
                               ( 95/C 248/19 )
                                                                               — Richtlijn 83/513/EEGvandeRaadvan26 september
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij                        1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
  beschikking van 18 juli 1995 , ingekomen ter griffie van het                     stellingen voor lozingen van cadmium (2 ),
 ---pagebreak--- Nr . C 248/ 10          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 9 . 95
     — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart 1984                      de voorschriften ingewonnen. Daar de Duitse taalversie
         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellin                   van de ontwerpen niet binnen de in het reglement van
         gen voor kwiklozingen afkomstig van andere secto                    orde van dit Comité gestelde termijn voorhanden was,
         ren dan de elktrolyse van alkalichloriden ( 3 ),                     had geen besluitvorming mogen plaatsvinden .
     — Richtlijn 84/49 1 /EEG van de Raad van 9 oktober                   — Schending van wezenlijke vormvoorschriften: op de
         1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteits                      vergadering van 30 november 1994 is de volgens
         doelstellingen voor de lozing van hexachloorcyclo                   artikel 20, lid 3 , derde zin, van Richtlijn 89/106/EEG
         hexaan (4 ),                                                         vereiste meerderheid voor een besluit van het Permanent
     — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni 1986                      Comité niet tot stand gekomen . Het reglement van orde
         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellin                   van het Permanent Comité bevat een gedetailleerde
         gen voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de                  regeling van de uitoefening van het stemrecht; deze
         bijlage van Richtlijn 76/464/EEG vallende gevaar                    voorziet noch in een schriftelijke procedure voor het
         lijke stoffen ( 5 ),                                                 nemen van besluiten noch in de uitoefening van het
                                                                              stemrecht na afloop van de vergaderingen.
     inzonderheid artikel 3 van elk van die richtlijnen, de
     krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin               — Schending van artikel 13 , lid 4 , van Richtlijn 89/
     gen niet is nagekomen;                                                   106/EEG : het initieel typeonderzoek van een produkt
                                                                              dient in beginsel betrekking te hebben op alle voor het
2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten                     produkt bepalende kenmerken die van belang zijn om te
     van de procedure .
                                                                              voldoen aan de fundamentele voorschriften van bijlage I
Middelen en voornaamste argumenten                                            bij Richtlijn 89/106/EEG. De Commissie heeft bij de
                                                                              bestreden beschikking de relevante kenmerken van het
De op grond van milieurichtlijnen te verrichten vaststelling                  produkt slechts onvolledig behandeld en bij voorbeeld
van grenswaarden voor immissies dient te gebeuren door                        aspecten van bescherming van de volksgezondheid en
middel van voorschriften waarvan de verbindende kracht
                                                                              van milieubescherming slechts selectief en onvolledig in
onbetwistbaar is, die de particulier in staat stellen zijn                    aanmerking genomen. Daardoor voldoet de bestreden
rechten geldend te maken, en die degenen die gehouden zijn                    beschikking ook niet aan de eisen van artikel 100 A,
de immissienormen in acht te nemen, nauwkeurig inlichten                      lid 3 , van het EG-Verdrag .
over hun verplichtingen. Zogenoemde administratieve
voorschriften die slechts verbindend zijn voor de betrokken               — Schending van de motiveringsplicht ( artikel 190 van het
administraties, voldoen niet aan deze eisen .                                 EG-Verdrag ): de Bondsregering is weliswaar bij de
                                                                              voorbereiding van de beschikking betrokken geweest,
(!)  PB nr . L 81 van 27 . 3 . 1982 , blz . 29 .                              doch het is ook voor haar — en zeker voor het Hof dat
(2)  PB nr . L 291 van 24 . 10 . 1983 , blz . 1 .
                                                                              een rechterlijke toetsing dient te verrichten — niet
(3)  PB nr . L 74 van 17 . 10 . 1984 , blz . 49 .
(4)  PB nr . L 274 van 17. 10 . 1984 , blz . 11 .                             duidelijk, op grond van welke overwegingen de Com
                                                                              missie een aantal fundamentele voorschriften buiten
(5 ) PB nr . L 181 van 4 . 7. 1986 , blz. 16 .
                                                                              beschouwing heeft gelaten ( bij voorbeeld bij thermisch
                                                                              isolerende produkten: energiebesparing en warmtebe
                                                                              houd alsmede hygiëne, gezondheid en milieubescher
Beroep, op 7 augustus 1995 ingesteld door Bondsrepubliek                      ming; bij geprefabriceerde betonprodukten : gebruiks
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen                             veiligheid; bij ramen, deuren, enz.: geluidswering ).
                                schappen
                                                                          O ) PB nr . L 129 van 14 . 6 . 1995 , blz . 23 .
                          ( Zaak C-263/95 )
                             ( 95/C 248 /21
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 augustus 1995 beroep tegen Commissie van de                          Hogere voorziening, op 4 augustus 1995 ingesteld door
Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Duitsland, vertegenwoordigd door E. Röder, Ministerialrat,                arrest, op 6 juni 1995 in zaak T-14/93 tussen Union
en B. Kloke, Oberregierungsrat bij het Bundesministerium                  internationale des chemins de fer en Commissie van de
für Wirtschaft .
                                                                          Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschap (Derde Kamer
                                                                                — uitgebreid )
 1 . nietig te verklaren Beschikking 95/204/EG van de                                           ( Zaak C-264/95 P)
      Commissie van 31 mei 1995 tot uitvoering van arti
      kel 20 , lid 2 , van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad                                         ( 95/C 248/22 )
      inzake voor de bouw bestemde produkten ( 1 );
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2 . verweerster te verwijzen in de kosten van de proce                   op 4 augustus 1995 hogere voorziening ingesteld door
      dure .
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          woordigd door B. Langeheine, lid van haar juridische dienst,
                                                                          en G. de Bergues, nationaal deskundige gedetacheerd bij de
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften: het advies                  Commissie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
      van het Permanent Comité voor de bouw is niet volgens               te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,


title: Zaak C-35/02: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landeszahnärztekammer Hessen en Dr. med. Markus Vogel, mede in het geding geroepen: Landesärztekammer Hessen, mede deelnemend aan de procedure: de Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht

text:
C 109/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffen-            3)    Zijn personen die iemand verzorgen in de zin van § 19
de de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van                    SGB XI werknemers in de zin van artikel 39 EG? Zo ja, is
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, wanneer een                      het bijgevolg verboden hen de prestatie „betaling van
verstandige consument op grond van de hem toegestuurde                        bijdragen in de pensioenverzekering” te weigeren omdat
documenten ervan uit kon gaan, dat het voor hem gereserveer-                  zij niet op het grondgebied van de bevoegde staat wonen
de bedrag enkel nog door terugzending van een als bijlage                     of er niet hun gewoonlijke verblijfplaats hebben?
meegezonden uitbetalingsbericht behoefde te worden opgeëist,
en de uitbetaling van de prijs dan ook niet afhankelijk was van
de bestelling en levering van producten bij de onderneming
                                                                        (1) PB L 149, blz. 2.
die de winsttoezegging heeft gedaan, waarbij de consument
echter gelijktijdig met de zogenaamde winsttoezegging een
catalogus van deze onderneming met een vrijblijvend test-
aanvraagformulier kreeg toegestuurd?
Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, behoeven de
beide andere vragen niet te worden beantwoord.
                                                                        Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 novem-
                                                                        ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoek van het Sozialgericht Aachen van 18 januari
                                                                        tussen Landeszahnärztekammer Hessen en Dr. med. Mar-
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        kus Vogel, mede in het geding geroepen: Landesärztekam-
Maria Barth en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz,
                                                                        mer Hessen, mede deelnemend aan de procedure: de
mede in het geding geroepen: 1) PAX Familienfürsorge
                                                                            Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht
Krankenversicherung, 2) Landesamt für Besoldung und
               Versorgung Nordrhein-Westfalen
                                                                                (Zaak C-35/02)
                         (Zaak C-31/02)
                        (2002/C 109/38)                                                          (2002/C 109/39)
Het Sozialgericht Aachen heeft bij beschikking van 18 januari
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
4 februari 2002, in het geding tussen Maria Barth en Landesver-         Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 8 no-
sicherungsanstalt Rheinprovinz, mede in het geding geroepen:            vember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
1) PAX Familienfürsorge Krankenversicherung, 2) Landesamt               op 12 februari 2002, in het geding tussen Landeszahnärz-
für Besoldung und Versorgung Nordrhein-Westfalen, het Hof               tekammer Hessen, Wiesbaden en Dr. med. Markus Vogel,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 mede in het geding geroepen: Landesärztekammer Hessen,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  mede deelnemend aan de procedure: de Oberbundesanwalt
1)    Zijn de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1)          beim Bundesverwaltungsgericht, het Hof van Justitie van de
      van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en              beslissing over de navolgende vragen:
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
      binnen de Gemeenschap verplaatsen, ook van toepassing             Is het in overeenstemming met artikel 1 van richtlijn
      op de Duitse Pflegeversicherung (verzekering tegen het            78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de
      risico van hulpbehoevendheid), wanneer de bescherming             coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      tegen het risico van hulpbehoevendheid overeenkomstig             betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tand-
      § 23 juncto § 110 Sozialgesetzbuch — soziale Pflegeversi-         heelkunde (1), dat een nationale regeling artsen in het algemeen
      cherung — (SGB XI) (eventueel gedeeltelijk) op een                toestaat permanent de tandheelkunde te beoefenen, zonder dat
      particuliere overeenkomst inzake Pflegeversicherung be-           de begunstigden de door de richtlijn vereiste en uit een
      rust?                                                             dienovereenkomstig diploma blijkende opleiding in de tand-
                                                                        heelkunde hebben gevolgd?
2)    Zijn de bijdragen in de wettelijke pensioenverzekering die
      overeenkomstig § 44 SGB XI juncto §§ 3, eerste volzin,
      sub 1a, en 166, lid 2, Sozialgesetzbuch — Gesetzliche             Hangt het antwoord op deze vraag af van de vraag of de
      Rentenversicherung — (SGB VI) door de verzekeraars in             werkzaamheid onder de titel „tandarts” wordt uitgeoefend?
      de Pflegeversicherung moeten worden betaald voor niet-
      beroepsmatige zorgverstrekkers, een „prestatie bij ziekte”
      in de zin van artikel 4, lid 1, sub a van verordening (EEG)
      nr. 1408/71? Zo ja, kan een soortgelijke prestatie ook            (1) PB L 233 van 24.8.1978, blz. 10.
      worden geleverd voor personen die iemand in het land
      van de bevoegde verzekeraar verzorgen, maar die in een
      andere lidstaat wonen?