title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 november 1997 in zaak T-266/94 (92): Foreningen af Jernskibs- og Maskinbyggerier i Danmark, Skibsværftsforeningen e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Scheepsbouw - Begroting van kosten)

text:
C 26/6                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.1.98
     Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de              Wallonie ASBL (FeÂd. Horeca-Wallonie), gevestigd te
     nadere voorschriften voor de toepassing van de bij             Namen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door G. BouneÂou,
     artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68              advocaat te Luxemburg, en J. Materne en A. Bernard,
     ingestelde extra heffing, voorzover in deze verordenin-        advocaten te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
     gen niet werd voorzien in de toekenning van een refe-          burg ten kantore van G. BouneÂou, Avenue du Bois 15,
     rentiehoeveelheid voor bedrijven die waren bezwaard            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     met een verbintenis uit hoofde van Verordening (EEG)           (gemachtigde: G. Rozet), betreffende, primair, een beroep
     nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot invoe-             tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om
     ring van een stelsel van premies voor het niet in de           geen bezwaar te maken tegen de uitvoering, door het
     handel brengen van melk en zuivelproducten en voor             Waalse Gewest, van een ontwerpdecreet inzake het sociaal
     de omschakeling van het melkveebestand, wanneer de             toerisme, ter kennis gebracht van het Koninkrijk BelgieÈ bij
     producenten geen melk hadden geleverd gedurende het            brief SG(96) D/8253 van 24 september 1996, heeft het
     door de betrokken lidstaat gekozen referentiejaar, als-        Gerecht (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
     mede ten gevolge van de toepassing van deze zelfde             volgt: A. Kalogeropoulos, kamerpresident; C. P. BrieÈt,
     Verordening (EEG) nr. 857/84, zoals gewijzigd bij Ver-         C. W. Bellamy, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
     ordening (EEG) nr. 764/89 van de Raad van 20 maart             H. Jung, op 20 november 1997 een beschikking gegeven
     1989, voorzover ingevolge artikel 3 bis, lid 1, tweede         waarvan het dictum luidt als volgt:
     streepje, geen specifieke referentiehoeveelheid kon wor-
     den toegewezen aan de cessionaris van een uit hoofde
     van Verordening (EEG) nr. 1078/77 toegekende pre-              1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
     mie.
2. Verstaat dat de periode waarvoor aan verzoekers scha-            2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
     devergoeding moet worden toegekend voor de schade
     die zij hebben geleden ten gevolge van de toepassing
     van Verordening (EEG) nr. 857/84, in zaak T-195/94             (1) PB C 166 van 31.5.1997.
     begint op 12 januari 1989 en eindigt op 28 juli 1993
     en in zaak T-202/94 begint op 3 september 1987 en
     eindigt op 31 januari 1993.
3. Verstaat dat partijen binnen twaalf maanden na het
     onderhavige arrest de in gemeen overleg vastgestelde
     bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     zullen overleggen.                                                               VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 24 november 1997
4. Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstem-
     ming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun                 in zaak T-266/94 (92): Foreningen af Jernskibs- og
     berekeningen aan het Gerecht zullen doen toekomen.             Maskinbyggerier i Danmark, Skibsvñrftsforeningen e.a.
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
5. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                       (Staatssteun Ð Scheepsbouw Ð Begroting van kosten)
(1) PB C 188 van 9.7.1994 en PB C 218 van 6.8.1994.                                         (98/C 26/12)
                                                                                (Procestaal: Engels)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              In zaak T-266/94 (92), Foreningen af Jernskibs- og
                   VAN EERSTE AANLEG                                Maskinbyggerier i Danmark, Skibsvñrftsforeningen, geves-
                    van 20 november 1997                            tigd te Kopenhagen, Assens Skibsvñrft A/S, gevestigd te
                                                                    Assens (Denemarken), Burmeister & Wain Skibsvñrft A/S,
in zaak T-85/97, Interprovinciale des feÂdeÂrations d'hôte-         gevestigd te Kopenhagen, Danyard A/S, gevestigd te Frede-
liers, restaurateurs, cafetiers et entreprises assimileÂes de       rikshavn (Denemarken), Fredericia Skibsvñrft A/S, geves-
Wallonie ASBL (FeÂd. Horeca-Wallonie) tegen Commissie               tigd te Fredericia (Denemarken), Odense Staalskibsvñrft
             van de Europese Gemeenschappen (1)                     A/S, gevestigd te Odense (Denemarken), Svendborg Vñrft
(Procedure Ð Termijnen Ð Berekeningsmodaliteiten Ð                  A/S, gevestigd te Svendborg (Denemarken), érskov Chris-
                    Niet-ontvankelijkheid)                          tensens Staalskibsvñrft A/S, gevestigd te Frederikshavn
                                                                    (Denemarken), Aarhus Flydedok A/S, gevestigd te rhus
                         (98/C 26/11)
                                                                    (Denemarken), vertegenwoordigd door J.-E. Svensson,
                                                                    advocaat te Kopenhagen, domicilie gekozen hebbende te
                      (Procestaal: Frans)                           Luxemburg ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar,
                                                                    Rue Mathias Hardt 8Ð10, ondersteund door Koninkrijk
In zaak T-85/97, Interprovinciale des feÂdeÂrations d'hôte-         Denemarken (gemachtigde: P. Biering), tegen Commissie
liers, restaurateurs, cafetiers et entreprises assimileÂes de       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. C.
 ---pagebreak--- 24.1.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 26/7
Jessen en B. Smulders), ondersteund door Bondsrepubliek            2. Verzoekster zal de op het korte geding gevallen kosten
Duitsland (gemachtigden: E. Röder, B. Kloke en, tijdens de              dragen.
mondelinge behandeling, M. Schütte), en MTW Schiffs-
werft GmbH, (voorheen Meerestechnik Werft), gevestigd
te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe            3. Elke partij zal haar eigen kosten met betrekking tot
en G. M. Berrisch, advocaten te Hamburg, domicilie geko-                het beroep wegens nalaten dragen.
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Turk,
advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13 B, betreffende de
                                                                   (1) PB C 131 van 26.4.1997.
begroting van de kosten die verzoeksters aan intervenieÈnte
MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden ingevolge het
arrest van het Gerecht van 22 oktober 1996 in zaak
T-266/94 (Skibsvñrftsforeningen e.a./Commissie) (Juris-
prudentie blz. II-1399), heeft het Gerecht (Eerste Kamer
Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
dent; B. Vesterdorf, C. W. Bellamy, R. M. Moura-Ramos
en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 24 november         Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door P. Cain tegen
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
als volgt:                                                                               (Zaak T-289/97)
                                                                                (98/C 26/14)
Het totale bedrag van de kosten die verzoeksters aan inter-
venieÈnte MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden,
wordt bepaald op 125 000 DM.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 254 van 10.9.1994.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep inge-
                                                                   steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen door P. Cain, wonende te Trier (Duitsland), vertegen-
                                                                   woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel en F.
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                  VAN EERSTE AANLEG                                bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de
                                                                   Cessange 30.
                   van 26 november 1997
in zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co. tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(Landbouw Ð Gemeenschappelijke marktordening Ð
Bananen Ð Verzoek om aanvullende invoercertificaten Ð
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van 12 maart 1997
Beroep wegens nalaten Ð Verstekprocedure Ð Afdoening
                                                                        waarbij verzoeker met ingang van 1 februari 1997 is
                       zonder beslissing)
                                                                        aangesteld in rang LA 7, salaristrap 3, van de loop-
                         (98/C 26/13)                                   baan van vertaler;
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
In zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co., gevestigd te Ham-
burg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advo-            Middelen en voornaamste argumenten
caat te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van M. Baden, advocaat aldaar, Rue Marie-
Adelaïde 24, tegen Commissie van de Europese Gemeen-               Bij besluit van 26 februari 1996 is verzoeker met ingang
schappen (gemachtigden: D. Booû, K.-D. Borchardt en H.             van 1 januari 1996 aangesteld als ambtenaar op proef in
van Vliet), betreffende een beroep krachtens artikel 175           rang LA 7, salaristrap 1, bij de ¹Vertaaldienst, themagroep
van het EG-Verdrag strekkende tot vaststelling dat de              G Ð Eurostat, informatie en innovatie, krediet en investe-
Commissie heeft nagelaten te beslissen op verzoeksters             ringen, Publicatiebureau, EGKS, Engelse vertaaleenheidº
aanvraag van 16 december 1996 om aanvullende invoer-               te Luxemburg. Hij is aangesteld als ambtenaar in vaste
certificaten bij wege van overgangsmaatregel in het kader          dienst bij besluit van 28 oktober 1996 met ingang van
van de gemeenschappelijke ordening der markten in de               1 november daaraanvolgend.
sector bananen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident; K. Lenaerts en
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 26 november
                                                                   Het bezwarende besluit is het besluit van 12 maart 1997
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                   tot vernietiging en vervanging van het besluit van 26 febru-
als volgt:
                                                                   ari 1996 waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag ver-
                                                                   zoeker heeft aangesteld als ambtenaar op proef in rang
1. Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                   LA 7, salaristrap 3.


title: Zaak T-257/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  7 oktober 2005  — Duitse Telekom tegen BHIM

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober 2005 — Duitse Telekom tegen BHIM
   (Zaak T-257/05) (1)

   (2006/C 22/53)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 april 2002 in zaak C-234/99 (verzoek van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Niels Nygård tegen Svineafgiftsfonden ("Nationale heffing op varkens — Heffing van gelĳke werking — Binnenlandse belasting — Belastingregeling die door Commissie is toegelaten als met gemeenschappelĳke markt verenigbare staatssteun — Onverenigbaarheid van heffing met andere bepalingen van EG-Verdrag dan artikelen 92 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 87 EG) en 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) — Beoordelingsbevoegdheid van nationale rechter")

text:
C 144/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         15.6.2002
6)    Verklaart nietig noot 2 van de negende rubriek, betreffende          Svineafgiftsfonden, in tegenwoordigheid van: Ministeriet for
      ansjovis, van bijlage I D bij verordening (EG) nr. 2848/2000         Fødevarer, Landbrug og Fiskeri, om een prejudiciële beslissing
      van de Raad van 15 december 2000 tot vaststelling, voor het          over de uitlegging van de artikelen 9 EG-Verdrag (thans, na
      jaar 2001, van de vangstmogelijkheden die gelden voor                wijziging, artikel 23 EG), 12 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      bepaalde visbestanden en groepen visbestanden in de wateren          artikel 25 EG), 16 EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag
      van de Gemeenschap en, wat vaartuigen van de Gemeenschap             van Amsterdam), 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) en 95
      betreft, in andere wateren met vangstbeperkingen, en tot             EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90 EG), heeft het Hof
      vaststelling voorts van de bij de visserij in acht te nemen          (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, president
      voorschriften.                                                       van de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de
                                                                           Zesde kamer, C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris (rappor-
7)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.                  teur), en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           J. Mischo; griffier: R. Grass, op 23 april 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
8)    Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
      haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 133 van 4.5.1996.
                                                                           1)    Een heffing die door een publiekrechtelijk orgaan volgens
                                                                                dezelfde criteria wordt geïnd over de varkens die in een lidstaat
                                                                                zijn geproduceerd voor de slacht op de binnenlandse markt of
                                                                                voor de levende uitvoer naar andere lidstaten, en waarvan
                                                                                de opbrengst wordt aangewend voor activiteiten waar beide
                                                                                productievormen van profiteren, valt niet onder het verbod van
                                                                                heffingen van gelijke werking als uitvoerrechten in de zin van
                     ARREST VAN HET HOF                                          de artikelen 9 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 23 EG),
                                                                                12 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 25 EG) en 16
                                                                                EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam).
                           (Zesde kamer)                                         Deze heffing kan daarentegen wél als een bij artikel 95
                                                                                EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90 EG) verboden
                                                                                discriminerende binnenlandse belasting worden gekwalificeerd,
                         van 23 april 2002                                       indien en voorzover de voordelen die voortvloeien uit de
                                                                                bestemming van de opbrengst ervan gedeeltelijk de last compen-
                                                                                seren die drukt op de productie van varkens voor de slacht in de
in zaak C-234/99 (verzoek van het Vestre Landsret om                             betrokken lidstaat, en aldus de productie van varkens voor de
een prejudiciële beslissing): Niels Nygård tegen Svineaf-                        levende uitvoer naar andere lidstaten wordt benadeeld.
                           giftsfonden (1)
(„Nationale heffing op varkens — Heffing van gelijke
werking — Binnenlandse belasting — Belastingregeling die
door Commissie is toegelaten als met gemeenschappelijke                    2)    Dat een nationale heffing is bestemd voor de financiering van
markt verenigbare staatssteun — Onverenigbaarheid van                            een steunregeling die overeenkomstig de verdragsbepalingen
heffing met andere bepalingen van EG-Verdrag dan artike-                         inzake staatssteun door de Commissie is toegelaten, staat er niet
len 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG) en 93                     aan in de weg dat een nationale rechterlijke instantie deze
EG-Verdrag (thans artikel 88 EG) — Beoordelingsbevoegd-                          heffing toetst aan andere verdragsbepalingen, met rechtstreekse
                   heid van nationale rechter”)                                  werking.
                          (2002/C 144/02)
                          (Procestaal: Deens)
                                                                           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-234/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Vestre Landsret (Denemar-
ken), in het aldaar aanhangige geding tussen Niels Nygård en


title: Zaak T-223/14: Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Ewald Dörken/BHIM — Schürmann (VENT ROLL) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk VENT ROLL — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 52, lid 1, en artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/31

         Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Ewald Dörken/BHIM — Schürmann (VENT ROLL)
   (Zaak T-223/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk VENT ROLL - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 52, lid 1, en artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ewald Dörken AG (Herdecke, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Grüger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Wolfram Schürmann (Neuhausen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Wesle, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2014 (zaak R 2156/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Wolfram Schürmann en Ewald Dörken AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ewald Dörken AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Doorhaling van zaak C-137/01

text:
4.5.2002              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 109/41
              Doorhaling van zaak C-115/01 (1)                    [verzoek van het Employment Tribunal te Leeds (Verenigd
                                                                  Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: P. Breckon en
                       (2002/C 109/78)                            M. Barret tegen Secretary of State for Employment.
                                                                  (1) PB C 173 van 16.6.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
                                                                                Doorhaling van zaak C-183/01 (1)
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                (2002/C 109/81)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-127/01 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 januari 2002 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-183/01: Commis-
                       (2002/C 109/79)                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                  bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 januari 2002          (1) PB C 200 van 14.7.2001.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-127/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-382/01 (1)
                                                                                (2002/C 109/82)
              Doorhaling van zaak C-137/01 (1)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2002
                       (2002/C 109/80)
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-382/01:
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                                                                  Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-137/01            (1) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Aalborg Portland A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-44/95)

text:
22 . 4 . 95        | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 101 / 17
      2 . De duur van de door de Commissie vastgestelde            Materiële grieven
          inbreuk komt niet overeen met de door haar
          aangevoerde feitelijke gegevens.                         De Commissie heeft de geografisch relevante markten op
                                                                   onjuiste wijze afgebakend; alleen al hierom zijn haar
      3 . Voor de berekening van de boete is de Commissie          vaststellingen inzake de beperkingen van de mededinging
          van een onjuiste berekeningsgrondslag uitgegaan.         onjuist.
                                                                   De Commissie tracht alle overeenkomsten en gedragingen te
                                                                   reduceren tot „ één enkele continue overeenkomst ", zonder
                                                                   hiervoor enige motivering te geven. Op deze wijze con
Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Heidelberger            strueert zij — rechtens onjuist — een vlechtwerk van
Zement Aktiengesellschaft tegen Commissie van de                   schijnbare samenhangen en daardoor van toerekeningsmo
                 Europese Gemeenschappen                           gelijkheden.
                       ( Zaak T-42/95 )                            Het gedrag van andere ondernemingen of ondernemersver
                         ( 95/C 101 /35                            enigingen kan niet op grond van verzoeksters lidmaatschap
                                                                   van een ondernemersvereniging aan verzoekster worden
                     (Procestaai: Duits)                           toegerekend.
                                                                   De Commissie kan het bestaan van een „ overeenkomst
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen          inzake de eerbiediging van de thuismarkten " niet bewijzen .
schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen             Zij beschikt niet over stukken waaruit blijkt, dat het op de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Heidel              vergadering van de delegatiehoofden besprokene werd
berger Zement Aktiengesellschaft, gevestigd te Heidelberg          doorgegeven aan verzoekster en door haar werd uitgevoerd .
 ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door R.            Het is hoe dan ook niet bewezen, dat er na 10 juni 1985 nog
Bechtold, advocaat te Stuttgart, en H.-J. Niemeyer, advo
                                                                   sprake was van een dergelijke overeenkomst.
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue             Het bestaan van een overeenkomst of onderling afgestemde
 Goethe 11 , Luxemburg.                                            feitelijke gedraging inzake de beperking van de grensover
                                                                   schrijdende handel tussen Duitsland en Frankrijk kan de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :               Commissie evenmin bewijzen.
 1 , de beschikking van de Commissie van 30 november               Haar verwijt, dat verzoekster heeft deelgenomen aan
     1994 ( Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement) overeen            overeenkomsten tot oprichting van de European Task Force
     komstig de artikelen 173 , lid 2, en 174 van het              ( ETF) en van een Joint Trading Company, alsmede aan
     EG-Verdrag nietig te verklaren, voor zover deze betrek       onderling afgestemde feitelijke gedragingen met als oog
     king heeft op verzoekster;                                    merk aan de Griekse producenten hun cliënt Calcestruzzi te
                                                                   onttrekken, baseert de Commissie uitsluitend op verzoek
2 , subsidiair, artikel 9 van de beschikking, voor zover           sters aanwezigheid op een bijeenkomst in Rome. Op die
     betrekking hebbend op verzoekster, te wijzigen in die         bijeenkomst is niets ongeoorloofds besproken of gepland .
     zin, dat de aan verzoekster opgelegde geldboete over         Verdere bewijzen kan de Commissie niet leveren .
     eenkomstig artikel 17 van Verordening nr. 17 wordt
     ingetrokken of aanzienlijk wordt verlaagd;                    De Commissie heeft het bedrag van de aan verzoekster
                                                                   opgelegde geldboete niet gemotiveerd . Zij heeft bovendien
3 , de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het         haar verplichting tot individuele vaststelling van geldboeten
     Reglement voor de procesvoering van het Gerecht in de         geschonden, daar zij geen rekening heeft gehouden met
     kosten te verwijzen.                                          verzoeksters individuele gedrag en haar positie binnen het
                                                                   vermeende kartel . De oplegging van de geldboete is derhalve
Middelen en voornaamste argumenten                                 nietig.
Formele grieven
Verzoekster stelt, dat de haar meegedeelde punten van
bezwaar onvolledig en onduidelijk waren. Zij waren zo
globaal geformuleerd („ de Europese cementproducenten "),          Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Aalborg
dat verzoekster niet eruit kon opmaken, welk gedrag haar           Portland A/S tegen Commissie van de Europese
concreet werd verweten .                                                                 Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-44/95 )
Het recht op toegang tot het dossier is op discriminerende
                                                                                ( 95/C 101/36 )
wijze toegepast. Die toegang is zonder voldoende redenen
beperkt tot een deel van de dossierstukken.
                                                                                (Procestaai: Deens)
De termijn waarbinnen op de punten van bezwaar kon
worden gereageerd, is van meet af aan te kort geweest.             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 20 februari 1995 beroep ingesteld tegen
Er zijn beperkingen gesteld aan het recht op deelneming aan        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Aalborg
de hoorzittingen. Dit gold nog sterker voor het recht om           Portland A/S, gevestigd te Aalborg ( Denemarken ), vertegen
tijdens die hoorzittingen te spreken.                              woordigd door K. Dyekjasr-Hansen, advocaat te Kopenha
 ---pagebreak--- Nr . C 101 / 18        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 4 . 95
gen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore            hiermee beoogde de overige leden van haar eigen markt te
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                         weren .
                                                                    Verzoekster betoogt voorts, dat de beschikking in strijd is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    met wezenlijke procedurele voorschriften, die bij de opleg
                                                                    ging van geldboeten overeenkomstig Verordening nr. 17 in
1 . Nietig te verklaren de artikelen 1 , 2 , 4, leden 1 en 3 ,      acht moeten worden genomen, en met artikel 190 van het
    onder a ), 5 , 8 , 9 , 11 en 12 van de beschikking van de
                                                                    EG-Verdrag, daar zij ontoereikend is gemotiveerd.
     Commissie van 30 november 1994 inzake een procedure
    op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak
    IV/33.126 en 33.322 — Cement), voor zover betrekking
    hebbend op verzoekster.
2. Subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te         Beroep, op 20 februari 1995 ingesteld door Alsen-Breiten
    trekken.                                                        burg Zement- und Kalkwerke GmbH tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
3 . Meer subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete                                ( Zaak T-45/95 )
    te verlagen.                                                                             ( 95/C 101/37)
4. De Commissie in de kosten te verwijzen.                                               (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 20 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
Verzoekster voert tot staving van haar conclusies aan, dat zij      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alsen
artikel 85 van het EG-Verdrag niet heeft geschonden. De             Breitenburg Zement- und Kalkwerke GmbH, gevestigd te
beschikking is derhalve in strijd met deze bepaling en met de       Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd
artikelen 3 en 15 van 's Raads Verordening nr. 17, daar zij         door K. Moosecker en M. Klusmann, advocaten te Düssel
gebaseerd is op een onjuiste toepassing van het recht en op         dorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
een onjuiste bewijswaardering. Verzoekster stelt in dit             tore van Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue
verband, dat zij niet heeft deelgenomen aan een overeen            Guillaume 62 .
komst die ertoe zou hebben gestrekt de thuismarkten te
eerbiedigen en het overbrengen van cement van het ene naar          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
het andere land aan een regeling te onderwerpen.
                                                                    1 , nietig te verklaren de aan verzoekster op 13 december
Verzoekster heeft weliswaar deelgenomen aan drie bijeen                 1994 en 3 februari 1 995 betekende beschikking van de
komsten in de periode 1983—1984, maar op die bijeen                    Commissie van 30 november 1994 ( Zaak IV/33.126 en
komsten werden geen afspraken gemaakt. Evenmin kan                      33.322 — Cement), voor zover deze betrekking heeft op
bewezen worden geacht, dat verzoekster tijdens die bijeen              verzoekster;
komsten marktinformatie heeft uitgewisseld. Ook al zou
verzoeksters zwijgzame aanwezigheid op die bijeenkomsten                subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te
afkeurenswaardig kunnen worden geacht, het betreft hier                 verlagen tot een bedrag dat in overeenstemming is met
een op zichzelf staand feit, dat heeft plaatsgevonden vóór              het werkelijke gewicht van de gewraakte beïnvloeding
verzoeksters oprichting en op een zodanig tijdstip, dat de              van de mededinging, met de periode gedurende welke de
verjaringstermijn van Verordening ( EEG ) nr. 2988/74 reeds             gehekelde ECEC-activiteiten hebben plaatsgevonden, en
lang is verstreken.                                                     met de bijdrage die verzoekster aan de inbreuken heeft
                                                                        geleverd;
Verzoekster zond routinematig op het verleden betrekking
hebbende informatie over de door de Deense Monopoltilsyn            2 , de Commissie in de kosten te verwijzen.
goedgekeurde prijzen naar Cembureau — de Europese
vereniging van cementfabrikanten — en ontving op haar               Middelen en voornaamste argumenten
beurt de door deze organisatie verwerkte informatie . Dit is
                                                                    Verzoekster voert in de eerste plaats een aantal formele
een in de branche gebruikelijke praktijk en de informatie
                                                                    grieven aan. Zij stelt, dat de Commissie,
werd niet verzonden of ontvangen met het oogmerk of het
verzoek, het gedrag van andere cementproducenten te                 a ) door verzoekster onvolledige en onvoldoende gepreci
beïnvloeden . Met name kan niet als vaststaand worden
                                                                        seerde punten van bezwaar te doen toekomen, ernstig
aangenomen, dat deze informatie verband hield met de in                 afbreuk heeft gedaan aan verzoeksters mogelijkheden
artikel 1 van de beschikking genoemde bijeenkomsten.                    om verweer te voeren (eerste middel );
Het kan niet bewezen worden geacht, dat verzoekster heeft           b ) door geen toegang te verlenen tot alle dossierstukken, de
deelgenomen aan een overeenkomst tot oprichting van de                  verdediging tijdens de administratieve procedure en na
European Task Force of aan enige activiteit die verband                 de vaststelling van de beschikking ernstig heeft belem
hield met het Italiaanse bouwbedrijf Calcestruzzi.                      merd (tweede middel );
Verzoekster ontkent niet, dat zij lid is geweest van het            c ) door in andere talen gestelde bewijsmiddelen niet te
European Cement Export Committee, doch bestrijdt dat zij                vertalen, de aan een termijn gebonden beantwoording


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 februari 2005 in zaak T-81/04, Bouygues SA en Bouygues Telecom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van staten — Mobiele telefonie — Klacht — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling van Commissie die einde maakt aan nalaten — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot nietigverklaring — Brief waarin afwachtende houding wordt aangenomen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/29

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 februari 2005
   in zaak T-81/04, Bouygues SA en Bouygues Telecom tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Steunmaatregelen van staten - Mobiele telefonie - Klacht - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling van Commissie die einde maakt aan nalaten - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot nietigverklaring - Brief waarin afwachtende houding wordt aangenomen - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 132/52)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-81/04, Bouygues SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), en Bouygues Telecom, gevestigd te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), vertegenwoordigd door B. Amory en A. Verheyden, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Buendía Sierra, C. Giolito en M. Niejahr, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende primair een beroep krachtens artikel 232 EG strekkende tot vaststelling dat de Commissie in strijd met het EG-Verdrag geen standpunt heeft bepaald over de grief in verzoeksters' klacht betreffende de steun die de Franse overheid aan Orange France en SFR heeft verleend door de retroactieve vermindering van de vergoeding voor de aan deze ondernemingen toegekende UMTS-licentie (Universal Mobile Telecommunication System), en subsidiair een beroep krachtens artikel 230 EG tot nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de grief in deze klacht dat is vervat in de brief van de Commissie aan verzoeksters van 11 december 2003, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Mengozzi en I. Wisniewska-Białecka, rechters; griffier: H. Jung, op 14 februari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep strekkende tot vaststelling dat de Commissie heeft verzuimd een standpunt te bepalen over de grief in verzoeksters' klacht betreffende de door de Franse overheid toegestane retroactieve vermindering van de vergoeding voor de aan Orange en SFR toegekende UMTS-licentie behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Het subsidiaire beroep tot nietigverklaring van het in de brief van de Commissie van 11 december 2003 vervatte besluit wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Op de verzoeken tot tussenkomst van Société française et radiotéléphone (SFR) en Orange France SA behoeft niet te worden beslist.

               4)

               Bouygues SA en Bouygues Telecom zullen de helft van de kosten dragen.

               5)

               De Commissie zal de helft van de kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-522/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Vrij verkeer van personen — Vrij verkeer van werknemers — Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 28, 31, 36 en 40 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte — Richtlijn 2002/83/EG — Belastingregeling die voorziet in minder gunstige behandeling van bijdragen aan bedrijfspensioenregelingen betaald aan in buitenland gevestigde verzekeringsondernemingen — Belasting in België op kapitalen en afkoopwaarden betaald aan begunstigden die woonplaats naar buitenland hebben overgebracht — Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting — Aansprakelijke vertegenwoordiger)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-522/04) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van personen - Vrij verkeer van werknemers - Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 28, 31, 36 en 40 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte - Richtlijn 2002/83/EG - Belastingregeling die voorziet in minder gunstige behandeling van bijdragen aan bedrijfspensioenregelingen betaald aan in buitenland gevestigde verzekeringsondernemingen - Belasting in België op kapitalen en afkoopwaarden betaald aan begunstigden die woonplaats naar buitenland hebben overgebracht - Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting - Aansprakelijke vertegenwoordiger)
   (2007/C 199/06)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: E. Dominkovits en M. Wimmer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 18, 39, 43, 49 en 56 EG-Verdrag, artikelen 28, 31, 36 en 40 EER-Overeenkomst, alsook artikelen 5, lid 1, en 53, lid 2, van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB L 345, blz. 1) — Belastingregeling die voorziet in een minder gunstige behandeling van bijdragen aan bedrijfspensioenregelingen die worden betaald aan in het buitenland gevestigde verzekeringsondernemingen, in de belasting in België van de kapitalen en afkoopwaarden die worden betaald aan begunstigden die hun woonplaats naar het buitenland hebben overgebracht, alsook in de verplichting voor die ondernemingen om een in België verblijvende vertegenwoordiger te hebben om de betaling van de jaarlijkse taks op verzekeringscontracten te garanderen
   Dictum

               1)

               Het Koninkrijk België is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 18 EG, 39 EG, 43 EG en 49 EG, de artikelen 28, 31 en 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 alsmede artikel 4 van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn), na omwerking artikel 5, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering:

                           —

                           door voor de aftrekbaarheid van de werkgeversbijdragen voor aanvullende verzekering tegen ouderdom en vroegtijdige dood in artikel 59 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 gecoördineerd bij Koninklijk Besluit van 10 april 1992, zoals gewijzigd bij Wet van 28 april 2003 betreffende de aanvullende pensioenen en het belastingstelsel van die pensioenen en van sommige aanvullende voordelen inzake sociale zekerheid, de voorwaarde te stellen dat deze bijdragen worden betaald aan een in België gevestigde verzekeringsonderneming of voorzorgsinstelling;

                           —

                           door voor de belastingvermindering voor het langetermijnsparen, die krachtens de artikelen 145/1 en 145/3 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals gewijzigd bij Wet van 28 april 2003, wordt toegekend voor persoonlijke bijdragen voor aanvullende verzekering tegen ouderdom en vroegtijdige dood of voor aanvullend pensioen die worden ingehouden door de werkgever op de bezoldigingen van de werknemer of door de onderneming op de bezoldigingen van de bedrijfsleider zonder dienstverband, als voorwaarde te stellen dat deze bijdragen worden betaald aan een in België gevestigde verzekeringsonderneming of voorzorgsinstelling;

                           —

                           door in artikel 364bis van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals gewijzigd bij Wet van 28 april 2003, te bepalen dat, wanneer de in artikel 34 van dit Wetboek bedoelde kapitalen, afkoopwaarden en spaartegoeden worden betaald of toegekend aan een belastingplichtige die zijn woonplaats of de zetel van zijn fortuin vooraf naar het buitenland heeft overgebracht, de betaling of toekenning wordt geacht daags vóór de overbrengst te hebben plaatsgehad, en door krachtens de tweede alinea van dit artikel 364bis elke in artikel 34, § 2, 3o, van dit Wetboek genoemde overdracht met een toekenning gelijk te stellen, zodat elke verzekeraar ingevolge artikel 270 van dit Wetboek verplicht is bedrijfsvoorheffing in te houden op de kapitalen en afkoopwaarden die worden betaald aan een niet-ingezetene die op enig tijdstip fiscaal ingezetene van België is geweest en voor zover laatstgenoemde kapitalen en afkoopwaarden geheel of gedeeltelijk zijn opgebouwd in de periode waarin de belanghebbende fiscaal ingezetene van België was, ook indien de door het Koninkrijk België gesloten bilaterale belastingovereenkomsten het recht om dergelijke inkomsten te belasten aan de andere overeenkomstsluitende staat toekennen;

                           —

                           door krachtens artikel 364ter van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, zoals gewijzigd bij Wet van 28 april 2003, belasting te heffen over de overdracht van kapitalen of afkoopwaarden die zijn gevormd door werkgeversbijdragen of persoonlijke bijdragen voor aanvullend pensioen, door het pensioenfonds of de verzekeringsonderneming waarbij zij zijn gevestigd, ten bate van de begunstigde of zijn rechtverkrijgenden naar een ander pensioenfonds of een andere verzekeringsonderneming gevestigd buiten België, terwijl een dergelijke overdracht geen belastbare handeling is indien de kapitalen of afkoopwaarden worden overgedragen naar een ander pensioenfonds of een andere verzekeringsonderneming gevestigd in België;

                           —

                           door op basis van artikel 224/2bis van de Algemene Verordening op de met het zegel gelijkgestelde taksen, die is vastgesteld bij Koninklijk Besluit van 3 maart 1927, zoals gewijzigd bij Koninklijk Besluit van 30 juli 1994, van buitenlandse verzekeraars die in België niet enigerlei zetel van verrichtingen hebben, te eisen dat zij, alvorens hun diensten in België te verlenen, een in België verblijvende aansprakelijke vertegenwoordiger doen aannemen, die zich persoonlijk, schriftelijk, jegens de Belgische Staat verbindt tot betaling van de jaarlijkse taks op de verzekeringscontracten, de interesten en de boeten die in voorkomend geval verschuldigd zijn uit hoofde van de contracten betreffende in België gelegen risico's.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak T-758/15: Arrest van het Gerecht van 18 juli 2017 — EDF Toruń/ECHA („REACH — Vergoeding verschuldigd voor de voor registratie van een stof — Lagere vergoeding voor KMO — Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd — Aanbeveling 2003/361/EG — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid — Criteria voor de berekening van het bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/36

         Arrest van het Gerecht van 18 juli 2017 — EDF Toruń/ECHA
   (Zaak T-758/15) (1)

   ((„REACH - Vergoeding verschuldigd voor de voor registratie van een stof - Lagere vergoeding voor KMO - Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd - Aanbeveling 2003/361/EG - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Criteria voor de berekening van het bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten))
   (2017/C 283/54)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: EDF Toruń SA (Toruń, Polen) (vertegenwoordiger: K. Sienkiewicz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: J.-P. Trnka, C. Schultheiss en M. Heikkilä, gemachtigden, bijgestaan door C. Garcia Molyneux, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van, enerzijds, besluit SME(2015) 4950 van ECHA van 3 november 2015 waarbij is vastgesteld dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor middelgrote ondernemingen en haar een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd, en anderzijds, de door de ECHA ten vervolge op de vaststelling van besluit SME(2015) 4950 geschreven factuur nr. 10054011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               EDF Toruń S.A. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 68 van 22.2.2016.


title: Zaak C-614/10: Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/13

         Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-614/10)
   2011/C 72/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               1)

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk niet aan haar verplichtingen op grond van artikel 28, lid 1, tweede zin van richtlijn 95/46/EG heeft voldaan, doordat de huidige rechtstoestand in Oostenrijk betreffende de als toezichthoudende autoriteit ingestelde commissie voor gegevensbescherming niet voldoet aan het criterium van de volledige onafhankelijkheid.

               2)

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is in Oostenrijk de onafhankelijkheid van de commissie voor gegevensbescherming als toezichthoudende autoriteit voor het toezicht op de wettelijke regelingen voor gegevensbescherming niet gewaarborgd.
   De commissie voor gegevensbescherming is organisatorisch nauw verbonden met de kanselarij van de bondskanselier die het gezag uitoefent over de medewerkers van de commissie voor gegevensbescherming, en verantwoordelijk is voor hun materiële uitrusting. Bovendien is de leiding van de commissie voor gegevensbescherming in handen van een bestuursambtenaar van de kanselarij die ook tijdens het uitoefenen van deze functie aan de bevelen van zijn werkgever is gebonden en onder diens gezag staat. Deze situatie kan leiden tot loyaliteits- en belangenconflicten.
   Verder beschikt de bondskanselier, die zoals andere overheidsinstanties aan het toezicht van de commissie voor gegevensbescherming is onderworpen, ten aanzien van deze commissie over een uitgebreid toezichts- en inlichtingenrecht waardoor hij de mogelijkheid heeft om zich te allen tijde en zonder enige concrete aanleiding te informeren over alle zaken die de leiding van deze commissie aangaan. Hierdoor bestaat het gevaar dat dit recht voor politieke beïnvloeding wordt gebruikt.


title: Zaak C-523/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/17

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-523/06)
   (2007/C 42/28)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en K. Simonsson)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet voor alle havens afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen uit te werken en vast te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van richtlijn 2000/59/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen;

               —

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 28 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 332, blz. 81.


title: Doorhaling van zaak C-186/99

text:
C 366/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               18.12.1999
               Doorhaling van zaak C-92/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-185/99 (1)
                       (1999/C 366/43)
                                                                                (1999/C 366/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-92/99:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-185/99
Republiek.                                                         (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X, Y en Z.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-151/99 (1)
                       (1999/C 366/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-151/99:                     Doorhaling van zaak C-186/99 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                                (1999/C 366/48)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/99
                                                                   (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing):
                                                                   Riksskatteverket tegen X.
               Doorhaling van zaak C-31/99 (1)
                       (1999/C 366/45)
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-31/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-210/99 (1)
                                                                                (1999/C 366/49)
               Doorhaling van zaak  C-32/99 (1)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                       (1999/C 366/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                   1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-210/99:
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              togdom Luxemburg.
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                   (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-430/01 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): Monica Herbstrith tegen Republiek Oostenrĳk (Prejudiciële verwĳzing — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 247/2                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.10.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (Zesde kamer)                                    —     de immuniteit op de heffen omdat het beslag de werking
                                                                                van de Gemeenschappen niet belemmert en de onafhan-
                                                                                kelijkheid ervan niet aantast;
                        van 21 maart 2002
                                                                            —     voor recht te verklaren dat de rekenplichtige van de
in zaak C-430/01 (verzoek van het Landesgericht für                               Commissie ten onrechte heeft verklaard dat de Commissie
Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):                           geen actuele of voorwaardelijke schuld heeft jegens de
      Monica Herbstrith tegen Republiek Oostenrijk (1)                            Democratische Republiek Congo of de Nationale bank
                                                                                van Congo.
       (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)
                          (2002/C 247/02)
                          (Procestaal: Duits)                               Verzoek van het Unabhängige Verwaltungssenat van het
                                                                            Land Salzburg van 11 februari 2002 om een prejudiciële
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      beslissing in de strafzaak tegen Dr. Manfred Hückel
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Zaken C-242/02 en C-243/02)
In zaak C-430/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                (2002/C 247/04)
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-
sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding
tussen Monica Herbstrith en Republiek Oostenrijk, om een                    Het Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
prejudiciële beslissing over de vraag of het niet-toekennen van             heeft bij beschikking van 11 februari 2002, ingekomen ter
een post aan een kandidate die de vereiste beroepskwalificaties             griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2002, in de strafzaak
bezit, inbreuk maakt op een bepaling van het gemeenschaps-                  tegen Dr. Manfred Hückel, het Hof van Justitie van de Europese
recht, en over de voorwaarden voor de aansprakelijkheid van                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
een lidstaat voor schade die particulieren ten gevolge van                  de navolgende vragen:
schendingen van het gemeenschapsrecht lijden, heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-                 1.    Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG (1)
sident, N. Colneric, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en                     van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
griffier: R. Grass, op 21 maart 2002 een beschikking gegeven                      inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
                                                                                voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
Het door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien bij beschikking             2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
van 12 oktober 2001 ingediende verzoek om een prejudiciële
beslissing is niet-ontvankelijk.                                                  de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
                                                                                presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
                                                                                voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
( 1) PB C 109, van 4 mei 2002.                                                    blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
                                                                                de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
                                                                                behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
                                                                                lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
                                                                                bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
                                                                                geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
                                                                                komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
Verzoek om machtiging tot derdenbeslag onder de Com-                              mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
missie van de Europese Gemeenschappen, ingediend op                               zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
      22 augustus 2002 door de vennootschap Antippas                              het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
                                                                                levensmiddelen
                         (Zaak C-1/02 SA)
                                                                                a)    melding te maken van de voorkoming, verlichting
                          (2002/C 247/03)                                               of genezing van ziekten of ziektesymptomen of van
                                                                                fysiologische of farmacologische werkingen, in het
                                                                                bijzonder jonghoudende, ouderdomsverschijnselen
                                                                                remmende, slankmakende of geneeskrachtige wer-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                 kingen, of de indruk van een dergelijke werking te
is op 22 augustus 2002 een verzoek om machtiging tot                                    wekken;
derdenbeslag onder de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen ingediend door de vennootschap Antippas, vertegen-                       b)    naar ziektegeschiedenissen, aanbevelingen van art-
woordigd door M. Spandre, advocaat.                                                     sen of adviezen te verwijzen;


title: Beroep, op 17 april 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Zaak C-152/98)

text:
C 258/12              NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.8.98
gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en J. Lopes                artikel 7, leden 1, 2 en 3, van Richtlijn 74/464/EEG
Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast               van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontrei-
te stellen, primair, dat de Portugese Republiek, door geen            niging veroorzaakt door bepaalde stoffen die in het
organisch actieplan met een tijdschema ter sanering van               aquatisch milieu van de Gemeenschap worden
het oppervlaktewater vast te stellen, en subsidiair, door de          geloosd (1), de verplichtingen niet nagekomen die voor
Commissie niet onverwijld van die maatregelen in kennis               deze lidstaat uit deze richtlijn en artikel 189 van het
te stellen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op           EG-Verdrag voortvloeien;
haar rusten krachtens artikel 189, derde alinea, van het
EG-Verdrag en de bepalingen van Richtlijn 75/440/EEG
van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste kwa-
liteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor pro-         Ð Het Koninkrijk der Nederlanden draagt de kosten van
ductie van drinkwater in de lidstaten (PB L 194 van                   de procedure.
25.7.1975, blz. 26), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-
gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F.
Mancini, J. L. Murray, G. Hirsch en K. M. Ioannou (rap-          Middelen en voornaamste argumenten
porteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
Colomer; griffier: R. Grass, op 17 juni 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                 De Commissie is van oordeel dat Nederland Richtlijn 74/
                                                                 464/EEG (hierna: ¹de richtlijnº) heeft geschonden door
1. Door geen organisch actieplan met een tijdschema ter          nagelaten te hebben voor bepaalde door die richtlijn
     sanering van het oppervlaktewater vast te stellen, heeft    bedoelde stoffen kwaliteitsdoelstellingen vast te stellen.
     de Portugese Republiek niet voldaan aan de verplich-
     tingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2,
     van Richtlijn 75/440/EEG van de Raad van 16 juni
                                                                 Ð Kwaliteitsdoelstellingen voor de stoffen van lijst II, eer-
     1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het opper-
                                                                      ste streepje, van de bijlage bij de richtlijn: Het feit dat
     vlaktewater dat is bestemd voor productie van drink-
                                                                      voor een bepaalde hoeveelheid families en groepen van
     water in de lidstaten.
                                                                      stoffen van lijst I van de bijlage bij de richtlijn geen
                                                                      communautaire grenswaarden zijn vastgesteld brengt
                                                                      met zich dat deze stoffen onder de werkingssfeer van
2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                lijst II van de bijlage vallen. Uit de zinsnede ¹stoffen
                                                                      genoemd in lijst I en waarvoor grenswaarden ¼ niet
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                           worden vastgesteldº mag dan ook niet worden afgeleid
                                                                      dat dit met een uitdrukkelijke mededeling moet wor-
                                                                      den gedaan. Zelfs indien de feitelijke situatie onduide-
                                                                      lijk was met betrekking tot de initiatieven van de
                                                                      Commissie en de Raad of al dan niet specifieke com-
                                                                      munautaire grenswaarden zouden worden vastgesteld,
                                                                      dan nog zou hieruit geenszins de conclusie kunnen
                                                                      worden getrokken dat dit de lidstaat ontslaat van de
Beroep, op 17 april 1998 ingesteld door Commissie van                 verplichting om voor de families of groepen van stof-
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-                fen programma's op te stellen volgens artikel 7,
                            landen                                    leden 1, 2 en 3, van de richtlijn. Vaststelling van emis-
                       (Zaak C-152/98)                                sienormen op basis van de best uitvoerbare technieken
                                                                      voldoet niet aan de eis van rechtszekerheid die bij de
                        (98/C 258/22)                                 omzetting van richtlijnen vereist is.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen          Ð Kwaliteitsdoelstellingen voor de stoffen van lijst II,
is op 17 april 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der             tweede streepje, van de bijlage bij de richtlijn: Neder-
Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeen-                    land is in gebreke gebleven kwaliteitsdoelstellingen
schappen, vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch                vast te stellen voor de daar genoemde vierde categorie
adviseur van de Commissie, als gemachtigde, domicilie                 (organische siliciumverbindingen ¼) en voor bepaalde
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C.                      stoffen van de eerste categorie (titaan, borium, ura-
Gómez de la Cruz, vertegenwoordiger van de juridische                 nium, tellurium en zilver). Mogelijke praktische be-
dienst, Centre Wagner,                                                zwaren heffen de juridische verplichting tot omzetting
                                                                      echter niet op; zeker niet daar in andere lidstaten wel
                                                                      aan deze verplichting tegemoet kon worden gekomen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage als volgt
te beslissen:
                                                                 (1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.
Ð Het Koninkrijk der Nederlanden is door het in onvol-
     doende mate uitvoering geven aan de omzetting van


title: Zaak C-562/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof Brussel (België) op 31 oktober 2013 — Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve/Moussa Abdida

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof Brussel (België) op 31 oktober 2013 — Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve/Moussa Abdida
   (Zaak C-562/13)
   2014/C 9/32
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve

      Verwerende partij: Moussa Abdida

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de richtlijnen 2004/83/EG (1), 2005/85/EG (2) en 2003/9/EG (3) aldus worden uitgelegd dat op de lidstaat die bepaalt dat vreemdelingen die „op zodanige wijze lijden aan een ziekte dat deze ziekte een reëel risico inhoudt voor hun leven of fysieke integriteit of een reëel risico inhoudt op een onmenselijke of vernederende behandeling wanneer er geen adequate behandeling is in hun land van herkomst”, recht hebben op de subsidiaire bescherming in de zin van artikel 15, sub b, van richtlijn 2004/83/EG, een verplichting rust om:

                           —

                           te bepalen dat een beroep tegen de administratieve beslissing waarbij het verblijfsrecht en/of de subsidiaire bescherming wordt geweigerd en een bevel wordt uitgevaardigd om het grondgebied te verlaten, schorsende werking heeft,

                           —

                           in het kader van zijn socialebijstandsregeling of opvangregeling te voorzien in andere dan de medische basisbehoeften van verzoeker tot de beslissing over het beroep tegen die administratieve beslissing?

               2)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, rust dan bij de omzetting van richtlijnen 2004/83/EG, 2005/85/EG en 2003/9/EG krachtens het Handvest van de grondrechten en met name, de artikelen 1 tot en met 3 (menselijke waardigheid, recht op leven en op lichamelijke integriteit), artikel 4 (verbod van onmenselijke en vernederende behandelingen), artikel 19, lid 2 (recht om niet te worden uitgezet naar een staat waar een ernstig risico op onmenselijke of vernederende behandelingen bestaat), de artikelen 20 en 21 (gelijkheid en non-discriminatie, in verhouding tot andere categorieën van personen die om subsidiaire bescherming verzoeken) en/of artikel 47 (recht op een doeltreffende voorziening in rechte) ervan, op de lidstaat een verplichting om te bepalen dat een beroep schorsende werking heeft en te voorzien in de in vraag 1 bedoelde basisbehoeften?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 2).

      (2)  Richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, blz. 13).

      (3)  Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18).


title: Zaak C-290/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 mei 2016 — Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 mei 2016 — Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
   (Zaak C-290/16)
   (2016/C 343/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot „Revision”: Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KG

      Verweerder in „Revision”: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 23, lid 1, derde volzin, van verordening nr. 1008/2008 (1) aldus te worden uitgelegd dat luchtvaartmaatschappijen bij de bekendmaking van hun passagierstarieven de daadwerkelijk door hen te betalen bedragen moeten specificeren van de in de onderdelen b), c) en d) genoemde belastingen, luchthavengelden en andere heffingen, toeslagen of vergoedingen, en deze dus niet gedeeltelijk mogen verwerken in de passagierstarieven bedoeld in onderdeel a) van die bepaling?

               2.

               Dient artikel 22, lid 1, van verordening nr. 1008/2008 aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan de toepassing van een nationale regeling over het recht inzake algemene voorwaarden die is gebaseerd op het Unierecht en die inhoudt dat klanten die niet zijn verschenen voor hun vlucht of deze hebben geannuleerd, daarvoor geen afzonderlijke administratiekosten in rekening kunnen worden gebracht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 3).


title: Zaak C-312/02: Beroep, op 5 september 2002 ingesteld door Koninkrĳk Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 261/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
indien deze door warmte zijn verduurzaamd en zijn verpakt                Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado
in hermetisch gesloten recipiënten. Voor de vervaardiging van            di Trento — Sezione 6 van 6 juni 2002 om een prejudiciële
macedoine bestemde perziken en peren zouden niet door                    beslissing in het geding tussen in de gevoegde zaken
warmte (pasteurisatie of sterilisatie) zijn verduurzaamd en zijn         tussen Petrolvilla & Bortolotti Spa (voorheen: S.C.D. Srl),
opgeslagen in open recipiënten, terwijl de producten slechts             Energy Service Srl, Panarotta 2002 Srl, Tumedei Spa, NTB
voor enkele dagen zijn opgeslagen alvorens aan macedoine te              Spa (voorheen: Nuova Tessilbrenta Spa), Hotel Bellavista
worden toegevoegd. De producten zouden, in strijd met de                 di Litterini Valter e Nadia Snc, Cattoni Hotel Plaza
communautaire regelgeving, zijn gekwalificeerd als „tussenpro-           di Cattoni Giancarlo e C Snc, Villa Luti Srl, Pavarini
duct voor de vervaardiging van macedoine”. Tot het verkoop-              Components Srl, Tecnopal Srl, Funivie Madonna di Cam-
seizoen 1997/98 was voor het product geen steun toegestaan.              piglio Spa en Agenzia delle Entrate (voorheen Direzione
Dit standpunt van de Commissie is rechtens onjuist. De                               delle Entrate) per la Provincia di Trento
uitkering van steun aan de verwerkende industrie is geschied
overeenkomstig verordening (EG) nr. 504/97, die onder per-                                       (Zaak C-306/02)
ziken of peren op siroop en/of op natuurlijk vruchtensap
verstaat perziken of peren zonder schil, heel of in stukken,
door warmte verduurzaamd, verpakt in hermetisch gesloten                                          (2002/C 261/10)
recipiënten, met een opgiet van suikersiroop of van natuurlijk
vruchtensap. Deze verordening bepaalt niets naders omtrent
de recipiënten, de warmtebehandeling of de eindbestemming.
                                                                         De Commissione Tributaria di primo grado di Trento —
Volgens de Italiaanse regering is de financiële correctie van
                                                                         Sezione 6 heeft bij beschikking van 6 juni 2002, ingekomen
100 % voor producten bestemd voor de vervaardiging van                   ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus 2002, in het
macedoine en opgeslagen in hoeveelheden van 200 kg onwet-
                                                                         geding tussen in de gevoegde zaken tussen Petrolvilla &
tig, zodat zij moet worden nietigverklaard.
                                                                         Bortolotti Spa (voorheen: S.C.D. Srl), Energy Service Srl,
                                                                         Panarotta 2002 Srl, Tumedei Spa, NTB Spa (voorheen: Nuova
                                                                         Tessilbrenta Spa), Hotel Bellavista di Litterini Valter e Nadia
                                                                         Snc, Cattoni Hotel Plaza di Cattoni Giancarlo e C Snc, Villa
                                                                         Luti Srl, Pavarini Components Srl, Tecnopal Srl, Funivie
                                                                         Madonna di Campiglio Spa en Agenzia delle Entrate (voorheen
                                                                         Direzione delle Entrate) per la Provincia di Trento, het Hof van
Ontoereikende controles van de voorraden                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Heeft de ingevolge decreto legge nr. 324 van 30 september
Van ontoereikendheid van de controles kan slechts worden                 1992 gedurende meerdere jaren geheven belasting van 0,75 %
gesproken indien wordt aangetoond dat het doel van de                    per jaar over het nettovermogen van ondernemingen, die enkel
verordening op het gebied van de vaststelling van nadere                 wordt geheven over het onderdeel dat uitsluitend bestaat uit
regels voor de toepassing van de productiesteunregeling voor             het jaarlijks op de balans opgenomen vennootschappelijk
verwerkte producten op basis van groenten en fruit, niet                 kapitaal, uit economisch oogpunt gelijke werking als de
wordt bereikt.In casu is zulks niet aangetoond. De bestreden             kapitaalbelasting die reeds tegen het maximumtarief van 1 %
maatregel is derhalve generiek, onbewezen en onwettig. Het               wordt geheven, en is die belasting derhalve onverenigbaar met
EOGFL heeft nooit een aanwijzing verschaft rond de vraag hoe             het gemeenschapsrecht en in het bijzonder met richtlijn 69/
de controles moeten worden uitgevoerd. In de betrokken                   335/EEG van 17 juli 1969 (1)?
verordeningen is dit evenmin geregeld. Bijgevolg kan evenmin
worden betoogd dat sprake is van specifieke schending van
                                                                         (1 ) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
een voorgeschreven boekhoudkundige verificatiemethode De
financiële correctie van 10 % wegens ontoereikende controles
is dan ook onwettig.
( 1) PB L 170 van 26.6.2002, blz. 77-80. Beschikking van de              Beroep, op 5 september 2002 ingesteld door Koninkrijk
     Commissie houdende onttrekking aan communautaire financie-          Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     ring van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees                                       pen
     Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
     Garantie.
                                                                                (Zaak C-312/02)
( 2) PB L 62 van 8.3.1991, blz. 24.
( 3) PB L 78 van 20.3.1997, blz. 14.
                                                                                (2002/C 261/11)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 5 september 2002 beroep tegen Commissie van de
 ---pagebreak--- 26.10.2002            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 261/7
Europese Gemeenschappen ingesteld door Koninkrijk Zweden,             steunaanvraag. De plattegronden zijn aan alle betrokken
vertegenwoordigd door A. Kruse en K. Renman als gemachtig-            landbouwers toegezonden en de plattegrondvergoedingen zijn
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                         vervolgens afzonderlijk gefactureerd. De aanvragen werden
                                                                      onderzocht en de steun werd toegekend, ongeacht of de
                                                                      plattegrondvergoeding al dan niet was betaald. Bovendien
                                                                      hebben de landbouwers de ontvangen plattegronden voor
Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:                         andere doeleinden kunnen gebruiken dan een aanvraag om
                                                                      steun.
—     primair, krachtens artikel 230 EG beschikking 2002/524/
      EG ( 1) van de Commissie nietig te verklaren, voorzover
      daarbij een uitgave van Zweden ten bedrage van
      18 555 850 SEK van communautaire financiering wordt             (Subsidiair)
      uitgesloten;
—     subsidiair, het van communautaire financiering uit te
      sluiten bedrag te verlagen tot 11 817 748 SEK;                  Volgens de regering kan de berekening van het aan de
                                                                      communautaire financiering te onttrekken bedrag niet worden
—     meer subsidiair, het van communautaire financiering uit         gebaseerd op de voor voederarealen betaalde plattegrondver-
      te sluiten bedrag te verlagen tot 12 436 091 SEK;               goedingen. Voorts kunnen de plattegrondvergoedingen voor
                                                                      dergelijke arealen, waarvoor zowel areaalsteun of dierenpre-
                                                                      mies als milieu- of regiosteun is aangevraagd, niet worden
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het Konink-          betrokken in de berekening van het aan de communautaire
      rijk Zweden.                                                    financiering te onttrekken bedrag. Er is geen bepaling volgens
                                                                      welke de plattegrondvergoedingen in eerste instantie aan de
                                                                      hand van het in de steunaanvraag betrokken areaal moeten
                                                                      worden berekend. Het standpunt van de Commissie heeft
                                                                      derhalve geen basis in de Zweedse wettelijke regeling inzake
Middelen en voornaamste argumenten                                    de berekening van de vergoedingen, en leidt tot onbillijke
                                                                      consequenties. De redenering van de Commissie zou boven-
                                                                      dien betekenen, dat degene die milieusteun aanvroeg, welis-
                                                                      waar de plattegrondvergoeding moest betalen, maar zich
(Primaire vordering)                                                  daaraan kon onttrekken door voor hetzelfde areaal tegelijker-
                                                                      tijd ook areaalsteun aan te vragen.
Het schrijven als bedoeld in artikel 8, lid 1, eerste alinea, van
verordening (EG) nr. 1663/95 (2) van de Commissie van 7 juli
1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)             (Meer subsidiair)
nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de
goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie-
en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garan-
tie, dat Zweden op 24 oktober 2000 heeft ontvangen, bevat
geen raming van de uitgaven die de Commissie voorstelt van            Mocht het Hof van oordeel zijn, dat de berekening van het aan
de communautaire financiering uit te sluiten.                         de communautaire financiering te onttrekken bedrag kan
                                                                      worden gebaseerd op de voederarealen, dan kunnen volgens
                                                                      de regering de plattegrondvergoedingen voor die arealen
                                                                      waarvoor zowel areaalsteun of dierenpremies als milieu- of
De heffing van vergoedingen voor een plattegrond („kartavgif-         regiosteun zijn aangevraagd, in elk geval niet in die berekening
ter”) kan niet worden beschouwd als een administratieve               worden betrokken.
vergoeding voor de behandeling van steunaanvragen en impli-
ceert derhalve niet de niet-naleving van artikel 15 van verorde-
ning (EEG) nr. 1765/92 (3) van de Raad van 30 juni 1992 tot
instelling van een steunregeling voor producenten van bepaal-         (1 ) Beschikking van de Commissie van 26 juni 2002 houdende
de akkerbouwgewassen, of artikel 30 bis van verordening                    onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitga-
(EEG) nr. 805/68 ( 4) van de Raad van 27 juni 1968 houdende                ven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector                   voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht
rundvlees. De bedragen waarop Zweedse landbouwers volgens                  (PB L 170 van 29.6.2002, blz. 77).
de communautaire regelgeving recht hebben, zijn volledig aan          (2 ) PB L 158 van 8.7.1995, blz. 6.
                                                                      (3 ) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
de begunstigden uitbetaald. Het is van fundamenteel belang,
                                                                      (4 ) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 24.
dat de Zweedse plattegrondvergoeding niet werd geheven
ter dekking van de administratieve kosten van de Zweedse
autoriteiten. De vergoeding werd geheven als compensatie
voor de plattegrond. Betaling van de plattegrondvergoeding
was geen voorwaarde voor onderzoek en inwilliging van de


title: Zaak C-353/05: Beroep, op 22 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/13

         Beroep, op 22 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-353/05)
   (2005/C 281/25)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 september 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 176 van 15.07.2003, blz. 37.


title: Zaak C-179/06: Beroep ingesteld op  5 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/26

         Beroep ingesteld op 5 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-179/06)
   (2006/C 143/49)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Recchia, gemachtigde)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, doordat de Comune di Altamura en de Regione Puglia, vanaf december 2000 goedkeuring hebben verleend voor een wijziging van het stedenbouwkundig plan ten behoeve van een aantal industriële bouwwerken die significante gevolgen kunnen hebben voor de SBZ (specialebeschermingszone) en het VGCB (voorgesteld gebied van communautair belang) IT 9120007 Murgia Alta zonder vooraf een passende beoordeling van de gevolgen, althans van de gevolgen voor de SBZ, te hebben gemaakt, de krachtens artikel 6, lid 3, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Voor de wijziging van het stedenbouwkundig plan ten behoeve van de installaties die binnen de SBZ en het VGCB IT 9120007 Murgia Alta vallen, is geen passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied gemaakt zoals door artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG wordt geëist.
   De besluiten van de Comune di Altamura en van de Giunta regionale waarbij die wijziging van het stedenbouwkundig plan is goedgekeurd, zijn in strijd met bovengenoemde bepaling van gemeenschapsrecht omdat voor die wijziging geen beoordeling van de gevolgen is gemaakt hoewel deze significante gevolgen kan hebben voor de SBZ en het VGCB IT 9120007 Murgia Alta.

   De grond voor het achterwege laten van een dergelijke beoordeling is duidelijk in strijd met de gemeenschapsregeling. Die grond is immers dat de betrokken bouwwerken beneden de drempels bleven die zijn vastgesteld in de nationale regelingen ter implementatie van de richtlijnen 85/337/EEG, zoals gewijzigd (2), en 92/43/EEG. Volgens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG moet evenwel voor „elk plan of project” dat significante gevolgen kan hebben voor het gebied, een beoordeling van de gevolgen worden gemaakt, en niet alleen voor een lijst van projecten waarvan de omvang vooraf bepaalde drempels overschrijdt.

      (1)  PB L 206, blz. 7.

      (2)  PB L 175, blz. 40.