title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2003 in zaak T-212/01: Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verzekering ongevallen en beroepsziekten — Verergering van letsels — Cumulatie van kapitaal en vergoeding bedoeld in artikel 12 respectievelĳk artikel 14 van gemeenschapsregeling)

text:
10.5.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/31
A. Renck, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen                 2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
(gemachtigden: F. López de Rego en J. F. Crespo Carrillo),                 3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer
van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 mei                  (1 ) PB C 331, van 24 november 2001.
2001 (zaak R 1086/2000-1), heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamer-
president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                van 5 maart 2003
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                           in zaak T-237/01: Alcon Inc tegen Bureau voor harmonisa-
                                                                           tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen) (BHIM) ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                („Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure —
                                                                           Woord BSS — Artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94
                                                                           — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub d,
                        van 26 februari 2003                               van verordening nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen
                                                                           verkregen door gebruik — Artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2,
in zaak T-212/01: Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie                                           van verordening nr. 40/94”)
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 112/61)
(Ambtenaren — Verzekering ongevallen en beroepsziekten
— Verergering van letsels — Cumulatie van kapitaal en
vergoeding bedoeld in artikel 12 respectievelijk artikel 14                                           (Procestaal: Engels)
                     van gemeenschapsregeling)
                           (2003/C 112/60)
                                                                           In zaak T-237/01, Alcon Inc, voorheen Alcon Universal Ltd,
                           (Procestaal: Frans)                             gevestigd te Hünenberg (Zwitserland), vertegenwoordigd door
                                                                           M. H. Porter, solicitor, en C. Morcom, QC, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                           binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
In zaak T-212/01, Arnaldo Lucaccioni, voormalig ambtenaar                  (BHIM) (gemachtigde: S. Laitinen), tussenkomende partij voor
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-                    het Gerecht: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, gevestigd te
de te St-Leonard-on-Sea (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-               Olching (Duitsland), vertegenwoordigd door S. N. Schneller,
digd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commis-            advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall               eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
en J.-L. Fagnart), betreffende een beroep tot nietigverklaring             binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van het besluit van de Commissie van 16 november 2000                      (BHIM) van 13 juli 2001 (zaak R 273/2000-1), heeft het
houdende onderbreking van de procedure van onderzoek van                   Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
een verzoek om vaststelling van de verergering van verzoekers              Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
beroepsziekte, en weigering dit verzoek in te willigen, alsmede            griffier: J. Plingers, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samen-             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en
H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                           1)     Verwerpt het beroep.
ministrateur, op 26 februari 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
1)     Verklaart nietig het bij brief van 16 november 2000 aan
       verzoeker officieel meegedeelde besluit om de procedure van         (1 ) PB C 369 van 22.12.2001.
       artikel 22 van de gemeenschapsregeling te onderbreken en
       verzoekers verzoek om vaststelling van een verergering van zijn
       beroepsziekte niet in te willigen.


title: Zaak T-422/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Trafilerie Meridionali/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van spanstaal — Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele complexe en voortgezette inbreuk — Evenredigheid — Beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties — Volledige rechtsmacht”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/38

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Trafilerie Meridionali/Commissie
   (Zaak T-422/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van spanstaal - Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele complexe en voortgezette inbreuk - Evenredigheid - Beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties - Volledige rechtsmacht”))
   (2015/C 302/48)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Trafilerie Meridionali SpA, voorheen Emme Holding SpA (Pescara, Italië) (vertegenwoordigers: G. Visconti, E. Vassallo di Castiglione, M. Siragusa, M. Beretta en P. Ferrari, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Gencarelli en V. Bottka, vervolgens V. Bottka en R. Striani en ten slotte V. Bottka en G. Conte, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring en herziening van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011

      Dictum

               1)

               Artikel 1, punt 17, van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), zoals gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011, wordt nietig verklaard voor zover de Commissie daarin heeft vastgesteld dat Trafilerie Meridionali SpA, voorheen Emme Holding SpA, van 4 maart 1997 tot 9 oktober 2000 heeft deelgenomen aan het pan-Europese deel van de betrokken inbreuk, heeft geoordeeld dat haar deelname van 4 maart 1997 tot 28 februari 2000 betrekking had op driedraads spanstaalstreng en heeft geconstateerd dat zij in de periode van 30 augustus 2001 tot 10 juni 2002 aan de mededingingsverstorende gedragingen heeft deelgenomen.

               2)

               Artikel 2, punt 17, van besluit C(2010) 4387 definitief, zoals gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief en bij besluit C(2011) 2269 definitief, wordt nietig verklaard.

               3)

               Het bedrag van de aan Trafilerie Meridionali opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 3,2 miljoen EUR.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               In zaak T-422/10 zal elke partij haar eigen kosten dragen.

               6)

               In zaak T-422/10 R zal Trafilerie Meridionali haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak T-597/14: Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Cham en Bena Properties/Raad

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/59

         Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Cham en Bena Properties/Raad
   (Zaak T-597/14) (1)

   (2015/C 381/78)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Zaak T-286/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Röchling Oertl Kunststofftechnik/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/19

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Röchling Oertl Kunststofftechnik/Commissie
   (Zaak T-286/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 245/22)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Röchling Oertl Kunststofftechnik GmbH (Brensbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, B. Wißmann, M. Püstow, M. Ringel, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Röchling Oertl Kunststofftechnik GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-339/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg (Duitsland) op 14 juli 2014 — Strafzaak tegen Andreas Wittmann

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg (Duitsland) op 14 juli 2014 — Strafzaak tegen Andreas Wittmann
   (Zaak C-339/14)
   2014/C 372/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Nürnberg

      Partijen in het hoofdgeding

   Andreas Wittmann

      Andere partij: Generalstaatsanwaltschaft Nürnberg

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 11, lid 4, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) aldus te worden uitgelegd dat met de intrekking van een rijbewijs is gelijk te stellen het geval dat het rijbewijs van de bestuurder van een voertuig niet wordt ingetrokken enkel omdat hem de rijbevoegdheid reeds eerder is ontnomen en hij dus geen rijbewijs heeft, en tegelijkertijd wordt bepaald dat aan deze persoon in ieder geval voor een bepaalde duur geen nieuw rijbewijs mag worden afgegeven?

      (1)  Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PB L 403, blz. 18).


title: Gevoegde zaken C-267/10 en C-268/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 mei 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — André Rossius (C-267/10), Marc Collard (C-268/10)/Belgische Staat — FOD Financiën (Artikel 6, lid 1, VEU — Artikel 35 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Bezit en verkoop van producten van rooktabak — Nationale bepalingen die heffing van accijnzen op tabakswaren toestaan — Kennelijke onbevoegdheid Hof)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/10

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 mei 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — André Rossius (C-267/10), Marc Collard (C-268/10)/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Gevoegde zaken C-267/10 en C-268/10) (1)

   (Artikel 6, lid 1, VEU - Artikel 35 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Bezit en verkoop van producten van rooktabak - Nationale bepalingen die heffing van accijnzen op tabakswaren toestaan - Kennelijke onbevoegdheid Hof)
   2011/C 232/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Namen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: André Rossius (C-267/10), Marc Collard (C-268/10)

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      in tegenwoordigheid van: Belgische Staat — Federale overheidsdienst Defensie

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Namen — Uitlegging van artikel 6, lid 1, eerste alinea, VEU en van artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Verenigbaarheid, met de doelstelling van bescherming van de menselijke gezondheid, van een nationale regeling die de vervaardiging, de invoer, de verkoopbevordering en de verkoop van producten van rooktabak toestaat, die als zeer schadelijk voor de gezondheid zijn erkend — Geldigheid, vanuit het oogpunt van de genoemde bepalingen, van nationale bepalingen die de heffing van accijns op tabakswaren toestaat

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen die bij beslissingen van 24 maart 2010 door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen (België) zijn gesteld.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak T-178/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Spanje/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/52

      Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Spanje/Commissie
      (Zaak T-178/10)
      (2010/C 161/82)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietig verklaren van de beschikking van de Europese Commissie van 22 februari 2010 waarbij opschorting van de betaling is gelast voor tussentijdse verzoeken om betaling die Spanje heeft ingediend tussen 17 november en 30 december 2009 en, subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking wat de volgende tussentijdse verzoeken om betaling betreft:

                              —

                              2007ES161PO008 Andalusië

                              94 370 752,75 EUR

                              —

                              2007ES161PO008 Andalusië

                              479 712 483,22 EUR

                              —

                              2007ES162PO001 Cantabrië

                              4 697 332,79 EUR

                              —

                              2007ES162PO006 Catalonië

                              15 392 569,98 EUR

                              —

                              2007ES162PO008 Aragon

                              12 451 358,48 EUR;

                  —

                  de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente, daar de betaling voor tussentijdse verzoeken ten onrechte is opgeschort;

                  —

                  de verwerende partij in de kosten verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van verweerster om voor bepaalde betalingsverzoeken die Spanje heeft ingediend tussen 17 november en 30 december 2009, de betaling op te schorten. Deze onderbreking betreft twintig tussentijdse verzoeken om betaling voor een totaalbedrag van 1 890 708 859,51 EUR.
      Tot staving van zijn verzoek voert verzoeker de volgende middelen aan:

                  —

                  Schending van artikel 91, lid 1, sub a, van verordening 1083/2006 (1), voor zover de Commissie, zonder verslag van een nationaal of communautair onderzoeksbureau waaruit significante tekortkomingen in de werking van de beheers- en controlesystemen blijken en zonder dat zulke tekortkomingen bestonden, in de bestreden beschikking voor bepaalde door Spanje ingediende tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort.

                  —

                  Schending van de door de Commissie goedgekeurde controlestrategieën, doordat de Commissie voor deze tussentijdse betalingsverzoeken de betaling heeft opgeschort omdat zij meende dat het ontbreken van systeemaudits tot een aanzienlijke vertraging bij de uitvoering van de strategieën leidde, terwijl het Koninkrijk Spanje volgens deze strategieën de systeemaudits mocht indienen tot 30 juni 2010.

                  —

                  Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien volgens de bestreden beschikking het Koninkrijk Spanje de systeemaudits had moeten vervroegen ten opzichte van het met de Commissie zelf overeengekomen tijdschema, waardoor dit vereiste voor de Spaanse autoriteiten niet voorzienbaar was.

                  —

                  Schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, aangezien de nationale autoriteiten voor de audits hebben gehandeld in overeenstemming met door de Commissie in de strategieën goedgekeurde tijdschema’s, die zijn toegepast zonder dat de Commissie op enig moment te kennen heeft gegeven dat dit een tekortkoming in het beheers- en controlesysteem opleverde.

                  —

                  Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de maatregel van de Commissie disproportioneel is en indruist tegen een doeltreffend financieel beheer, en daar andere, minder belastende rechtsinstrumenten openstaan ter verwezenlijking van hetzelfde doel.

            Subsidiair vordert verzoeker gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beschikking wegens schending van artikel 87, lid 2, van verordening 1083/2006, aangezien voor de onderhavige betalingsverzoeken de betaling niet heeft plaatsgevonden binnen twee maanden na de indiening van het verzoek.
      Tot slot vordert het Koninkrijk Spanje vertragingsrente op grond van artikel 87, lid 2, van verordening 1083/2006, artikel 83 van verordening 1605/2002 (2) en artikel 106, lid 5, van verordening 2342/2002 van de Commissie (3).

         (1)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB L 210, blz. 25).

         (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 25, blz. 43).

         (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 357, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 juni 2000 in de gevoegde zaken C-418/97 en C-419/97 (verzoeken van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): ARCO Chemie Nederland Ltd tegen Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelĳke Ordening en Milieubeheer (C-418/97) en Vereniging Dorpsbelang Hees e.a. tegen Directeur van dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland (C-419/97) (Milieu — Richtlĳnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip "afvalstof")

text:
23.9.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 273/5
1)    Door een regeling te handhaven, volgens welke gemeenschap-           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      sonderdanen die als dienstverrichter in Italië de werkzaamheid
      van expediteur uitoefenen, ingeschreven moeten zijn in een           2)    Verwijst Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH in de
      bijzonder register bij de kamers van koophandel, na voorafgaan-            kosten.
      de goedkeuring van het Ministerie van Binnenlandse zaken, is
      de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 12 EG, 43
      EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF                                                               (Vijfde kamer)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                van 15 juni 2000
                          van 15 juni 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-418/97 en C-419/97 (verzoeken
in zaak C-237/98 P: Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft                   van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële
mbH tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van                       beslissing): ARCO Chemie Nederland Ltd tegen Minister
               de Europese Gemeenschappen (1)                              van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu-
                                                                           beheer (C-418/97) en Vereniging Dorpsbelang Hees e.a.
                                                                           tegen Directeur van dienst Milieu en Water van de
(Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid                                provincie Gelderland (C-419/97) (1)
— Handelsembargo tegen Irak — Rechtmatig handelen —
                                 Schade)
                                                                           (Milieu — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG —
                                                                                Begrip „afvalstof”)
                           (2000/C 273/08)
                                                                                (2000/C 273/09)
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopig vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                        (Procestaal: Nederlands)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In de gevoegde zaken C-418/97 en C-419/97, betreffende
In zaak C-237/98 P, Dorsch Consult Ingenieursgesellschaft                  verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
mbH, gevestigd te München (Duitsland), vertegenwoordigd                    (thans artikel 234 EG) van de Nederlandse Raad van State, in
door K.M. Meessen, hoogleraar, domicilie gekozen hebbende                  de aldaar aanhangige gedingen tussen Minister van Volkshuis-
te Luxemburg ten kantore van P. Kinsch, advocaat aldaar,                   vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (C-418/97) en
Boulevard de la Pétrusse 100, betreffende hogere voorziening               tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede                 Weurt+, Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur
kamer) van 28 april 1998, Dorsch Consult/Raad en Commissie                 van de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland,
(T-184/95, Jurispr. blz. II-667), strekkende tot vernietiging van          in tegenwoordigheid van: Elektriciteitsproductiemaatschappij
dat arrest en tot toewijzing van het door rekwirante in eerste             Oost- en Noord-Nederland NV (EPON) (C-419/17), om een
aanleg gevorderde, andere partijen bij de procedure: Raad van              prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en A. Tanca)                  75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afval-
en Commissie van de Europese Gemeeschappen (gemachtig-                     stoffen (PB L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn
den: A. Rosas en J. Sack), heeft het Hof (Vijfde kamer),                   91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,
samengesteld als volgt: L. Sevón, president van de Eerste kamer,          blz. 32), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P.J.G.                   D. A. O. Edward, Kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
Kapteyn (rapporteur), P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet,                L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters,
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: D. Louter-           advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau,
man-Hubeau,hoofdadministrateur, op 15 juni 2000 een arrest                 hoofdadministrateur, op 15 juni 2000 een arrest gewezen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 273/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23.9.2000
Zaak C-418/97                                                                 zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, dat wil zeggen de hande-
                                                                              ling, het voornemen of de verplichting om zich van de betrokken
1)  Uit de enkele omstandigheid dat een stof als LUWA-bottoms                 stof te ontdoen, waarbij rekening moet worden gehouden met
    wordt onderworpen aan een handeling genoemd in bijlage II B               de doelstelling van de richtlijn en ervoor moet worden gewaakt,
    bij richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975                     dat geen afbreuk wordt gedaan aan de doeltreffendheid daarvan.
    betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlij-
    n 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, kan niet                      Voor de beantwoording van de vraag of het als brandstof
    worden afgeleid dat er sprake is van een zich ontdoen van en              inzetten van een stof als houtspaanders als een zich ontdoen
    dat die stof als een afvalstof in de zin van de richtlijn moet            van is aan te merken, is niet relevant dat die stof op
    worden aangemerkt.                                                        milieuhygiënisch verantwoorde wijze en zonder ingrijpende
                                                                              bewerking nuttig kan worden toegepast als brandstof.
2)  Voor de beantwoording van de vraag of het als brandstof
    inzetten van een stof als LUWA-bottoms als een zich ontdoen               Het feit dat dit gebruik als brandstof een gangbare methode
    van is aan te merken, is niet relevant dat die stof op                    van nuttige toepassing van afvalstoffen is en die stof volgens
    milieuhygiënisch verantwoorde wijze en zonder ingrijpende                 maatschappelijke opvattingen een afvalstof is, kan als een
    bewerking nuttig kan worden toegepast als brandstof.                      aanwijzing worden beschouwd voor een handeling, een voorne-
                                                                              men of een verplichting om zich van die stof te ontdoen in de
                                                                              zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd
    Het feit dat dit gebruik als brandstof een gangbare methode
                                                                              bij richtlijn 91/156. Of inderdaad sprake is van een afvalstof
    van nuttige toepassing van afvalstoffen is en die stof volgens
                                                                              in de zin van die richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met
    maatschappelijke opvattingen een afvalstof is, kan als een
                                                                              inachtneming van alle omstandigheden, waarbij rekening moet
    aanwijzing worden beschouwd voor een handeling, een voorne-
                                                                              worden gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor
    men of een verplichting om zich van die stof te ontdoen in de
                                                                              moet worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de
    zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd
                                                                              doeltreffendheid daarvan.
    bij richtlijn 91/156. Of inderdaad sprake is van een afvalstof
    in de zin van die richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met
    inachtneming van alle omstandigheden, waarbij rekening moet         (1) PB C 41 van 7.2.1998. PB C 55 van 20.2.1998.
    worden gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor
    moet worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de
    doeltreffendheid daarvan.
    De omstandigheden dat een als brandstof gebruikte stof het
    residu is van een productieproces van een andere stof, dat die
    stof voor geen enkel ander gebruik dan verwijdering in
    aanmerking kan komen, dat de stof zich qua samenstelling niet       Verzoek van het Hessiche Finanzgericht van 21 februari
    leent voor het gebruik dat ervan wordt gemaakt of dat voor dat      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
    gebruik bijzondere voorzorgsmaatregelen voor het milieu moeten      Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Ko-
    worden getroffen, kunnen als aanwijzingen worden beschouwd                                            blenz
    voor een handeling, een voornemen of een verplichting om zich
    van die stof te ontdoen in de zin van artikel 1, sub a, van die                               (Zaak C-262/00)
    richtlijn. Of inderdaad sprake is van een afvalstof in de zin van
    de richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met inachtneming
                                                                                (2000/C 273/10)
    van alle omstandigheden, waarbij rekening moet worden
    gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor moet
    worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de                Het Hessische Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-
    doeltreffendheid daarvan.                                           bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        28 juni 2000, in het geding tussen Lohmann GmbH & CO.
                                                                        KG en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van Justitie van
Zaak C-419/97                                                           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
1)  Uit de enkele omstandigheid dat een stof als houtspaanders
    wordt onderworpen aan een handeling genoemd in bijlage II B         1)    Vallen onder de productomschrijving „orthopedische
    bij richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, kan           artikelen” in de zin van GN-post 9021 een elleboogband,
    niet worden afgeleid dat er sprake is van een zich ontdoen van            de zogeheten „epX Elbow Basic”, en een elleboogbandage,
    en dat die stof als een afvalstof in de zin van de richtlijn moet         de zogeheten „epX Elbow Dynamic”, gemaakt van een
    worden aangemerkt.                                                        1 mm dikke, eenkleurige, drielaagse stof met twee buiten-
                                                                              lagen van elastisch breiwerk en een tussenlaag van
2)  Het feit dat een stof het resultaat is van een handeling voor de          kunststof, buisvormig genaaid, met een lengte van 8 cm
    nuttige toepassing in de zin van bijlage II B bij die richtlijn, is       (elleboogband), respectievelijk 22 cm (elleboogbandage,
    slechts één van de factoren die in aanmerking moet worden                 die tevens anatomisch genaaid is), die beide onder de
    genomen om te bepalen, of die stof nog steeds een afvalstof is,           elleboog over de bovenarm worden getrokken en als een
    doch die als zodanig nog geen definitieve conclusie dienaan-              soort manchette worden gedragen, waarin een pelotte is
    gaande toelaat. Of er sprake is van een afvalstof, moet worden            verwerkt, waarover een rondlopende gordel, bestaande
    beoordeeld met inachtneming van alle omstandigheden, gelet                uit een elastisch en trekvast deel en een klittenband,
    op de omschrijving van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442,            loopt?


title: Zaak C-93/01 P: Hogere voorziening, op 26 februari 2001 ingesteld door Franse Republiek tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak T-613/97 tussen Union française de l'express (UFEX), DHL International, Federal express international (France), CRIE en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek, Chronopost SA en La Poste, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)

text:
19.5.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 150/11
Middelen en voornaamste argumenten                                    Hogere voorziening, op 26 februari 2001 ingesteld door
—     Schending van het gemeenschapsrechtelijk beginsel van           Franse Republiek tegen het arrest, op 14 december 2000
      het begrip verrekening van vorderingen: het door het            in zaak T-613/97 tussen Union française de l’express
      Gerecht gemaakte onderscheid tussen betaling door               (UFEX), DHL International, Federal express international
      „daadwerkelijke betaling” en betaling door verrekening,         (France), CRIE en Commissie van de Europese Gemeen-
      bestaat rechtens niet, nu deze twee wijzen van betaling         schappen, ondersteund door Franse Republiek, Chrono-
      vanuit juridisch en boekhoudkundig oogpunt dezelfde             post SA en La Poste, gewezen door het Gerecht van eerste
      gevolgen teweegbrengen.                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
                                                                                — uitgebreid)
—     Schending van het beginsel van de doeltreffendheid van
      het gemeenschapsrecht: het Gerecht houdt zich ten
      onrechte alleen bezig met de goede uitvoering van                                       (Zaak C-93/01 P)
      de maatregelen waarop de gecompenseerde betalingen
      betrekking hebben, zonder in te gaan op het dwingend
      vereiste van de bescherming van financiële belangen van                                  (2001/C 150/21)
      de Gemeenschappen. Het Gerecht preciseert overigens
      niet, waarom verrekening vanuit het oogpunt van de
      uitvoering van de litigieuze maatregelen nadeliger zou          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      zijn dan een gedwongen invordering. Waar het Gerecht            op 26 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door Franse
      stelt, dat de niet-betaling van de voor de litigieuze           Republiek, vertegenwoordigd door G. de Bergues en F. Million,
      maatregelen bedoelde bedragen de uitvoering van die             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
      maatregelen in gevaar zou brengen, verdraait het de             tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak T-613/97
      feiten, of verzuimt het in ieder geval zijn opmerkingen te      tussen Union française de l’express (UFEX), DHL International,
      motiveren, terwijl het voor het overige stelt, dat CCRE         Federal express international (France), CRIE en Commissie
      niet in staat van insolventie verkeerde.                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse
                                                                      Republiek, Chronopost SA en La Poste, gewezen door het
—     Schending van het beginsel van een goed financieel
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      beheer en van een goede rechtsbedeling: het Gerecht
                                                                      (Vierde kamer — uitgebreid).
      gaat voorbij aan de belangrijkste bestaansreden van de
      verrekening, die bedoeld is om nodeloze procedures en
      kosten te vermijden, niet alleen in het kader van de
      wederzijdse financiële verplichtingen tussen partijen,          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      maar ook in het kader van een goede rechtsbedeling.
                                                                      —     het arrest van het Gerecht te vernietigen;
Verzoek van het Monomeles Dioikitiko Protodikeio Irak-                —     UFEX te verwijzen in de kosten van de procedure voor
leiou (Administratieve rechtbank van eerste aanleg te                       het Hof en opnieuw te beslissen omtrent de kosten van
Heraklion) Tweede, enkelvoudige kamer van 31 oktober                        de procedure voor het Gerecht.
2000, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
G. Stylianakis en Griekse Staat, vertegenwoordigd door
de minister van Economische zaken en de minister van
                             Verkeer                                  Middelen en voornaamste argumenten
                          (Zaak C-92/01)
                                                                      —     Onjuiste uitlegging van het begrip „normale marktvoor-
                         (2001/C 150/20)                                    waarden”. Het Gerecht tracht de Commissie ten onrechte
Het Dioikitiko Protodikeio heeft bij beschikking van 31 ok-                 te dwingen, bij haar onderzoek van de economische
tober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               factoren aan de hand waarvan zou moeten kunnen
22 februari 2001, in het geding tussen G. Stylianakis en                    worden beoordeeld, of de ontvangen vergoeding normaal
Griekse Staat, vertegenwoordigd door de minister van Econo-                 was, rekening te houden met de invloed van de structurele
mische zaken en de minister van Verkeer, het Hof van                        situatie van La Poste (haar gereserveerde sector) op haar
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     kosten en dus op de van haar dochtermaatschappij
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                           verlangde vergoeding.
Moeten de artikelen 8 A en 59 EG-Verdrag en artikel 3, lid 1,
van verordening nr. 2408/92 van de Raad (1) aldus worden                    De door het Gerecht overgenomen stelling berust op een
begrepen, dat het een lidstaat verboden is, op binnenlandse en              zuivere fictie, daar een particuliere marktdeelnemer die
intracommunautaire vluchten een gedifferentieerde fiscale last              niet over een gereserveerde sector beschikt, nooit over
te leggen, met als rechtstreeks gevolg dat de intracommunau-                een net zou willen beschikken dat vergelijkbaar is met dat
taire vluchten dubbel zo zwaar worden belast als de vluchten                van La Poste, dat uitsluitend is ontwikkeld voor de
binnen de lidstaat?                                                         gereserveerde sector. Geen enkele particuliere marktdeel-
                                                                            nemer wenst overigens toegang te hebben tot het net van
(1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.                                         La Poste, ondanks de beweerdelijk door deze laatste
                                                                            aangeboden verlaagde prijzen.
 ---pagebreak--- C 150/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.5.2001
—     Schending van artikel 92 EG-Verdrag, thans artikel 87           2)   zo ja, mag de lidstaat van de nationaliteit weigeren:
      EG. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met de
      juridische context, die impliceert dat La Poste aan iedere           a)    een preliminair obstakel voor de binnenkomst van
      concurrent van Chronopost die voor gelijkwaardige pres-                    de echtgenoot die niet de nationaliteit van deze
      taties in aanmerking zou willen komen, onder vergelijk-                    lidstaat heeft (in casu een nog steeds geldend uitzet-
      bare voorwaarden toegang tot haar net moet verlenen.                       tingsbevel), op te heffen; en
      De relatie tussen La Poste en Chronopost omvat derhalve
      zeker geen selectief voordeel ten gunste van Chronopost.             b)    de echtgenoot die niet de nationaliteit van deze
                                                                                lidstaat heeft, een recht van toegang tot zijn grondge-
—     Schending van de motiveringsplicht: het Gerecht had de                     bied toe te kennen?
      redenering uiteen moeten zetten volgens welke het tot
      het oordeel is gekomen, dat de inaanmerking, door La
      Poste, van haar volledige kosten ontoereikend was enkel
      wegens het bestaan van een gereserveerde sector.
                                                                      Verzoek van Högsta förvaltningsdomstolen van 8 maart
                                                                      2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tegen
                                                                                Paranova Oy
                                                                                (Zaak C-113/01)
Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal (Verenigd
Koninkrijk), van 3 oktober 2000 om een prejudiciële                                            (2001/C 150/23)
beslissing in het geding tussen Secretary of State for the
             Home Department en Hacene Akrich                         Högsta förvaltiningsdomstolen heeft bij beschikking van
                                                                      8 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 14 maart 2001, in het geding tegen Paranova Oy, het Hof
                         (Zaak C-109/01)                              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (2001/C 150/22)
                                                                      1.   Is het verenigbaar met de artikelen 28 en 30 EG-Verdrag,
                                                                           dat de bevoegde instantie in een lidstaat vaststelt dat een
Het Immigration Appeal Tribunal (Verenigd Koninkrijk) heeft                vergunning voor het in de handel brengen voor een
bij beschikking van 3 oktober 2000, ingekomen ter griffie van              parallel ingevoerd geneesmiddel automatisch vervalt,
het Hof van Justitie op 7 maart 2001, in het geding tussen                 wanneer de oorspronkelijke vergunning voor het in de
Secretary of State for the Home Department en Hacene                       handel brengen van het geneesmiddel op verzoek van de
Akrich, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                houder wordt ingetrokken, ofschoon de intrekking niet
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 gebaseerd is op redenen in verband met de werking of
vragen:                                                                    onschadelijkheid van het geneesmiddel en ofschoon voor
                                                                           het geneesmiddel een vergunning voor het in de handel
                                                                           brengen van kracht is in de lidstaat van waaruit de
Wanneer een onderdaan van een lidstaat gehuwd is met een                   parallelinvoer plaatsvindt?
onderdaan van een derde land, die krachtens het nationaal
recht geen aanspraak kan maken op een recht om die                    2.   Indien het gemeenschapsrecht beperkingen en voorwaar-
lidstaat binnen te komen of aldaar te verblijven, en met deze              den stelt met betrekking tot het recht van de bevoegde
echtgenoot, die niet de nationaliteit van die lidstaat bezit, naar         instantie om in de in de eerste vraag bedoelde situatie
een andere lidstaat verhuist, met de bedoeling rechten uit                 voor parallelinvoer het verval van een vergunning voor
hoofde van het gemeenschapsrecht uit te oefenen door daar                  het in de handel brengen vast te stellen, wat is dan het
slechts een korte tijd te werken om vervolgens bij terugkeer               belang van het feit dat:
naar de lidstaat van zijn nationaliteit samen met zijn echtge-
noot, die niet de nationaliteit daarvan bezit, aanspraak te
                                                                           a)    de houder van de oorspronkelijke vergunning een
maken op door het gemeenschapsrecht verleende rechten,                           nieuwe vergunning voor het in de handel brengen
                                                                                van een geneesmiddel heeft verkregen, dat het
1)    is de lidstaat van zijn nationaliteit dan gerechtigd de                    oorspronkelijke geneesmiddel dient te vervangen,
      bedoeling van het paar bij verhuizing naar de andere                       doch niet dezelfde farmaceutische vorm (enterota-
      lidstaat om bij terugkeer naar de lidstaat van zijn natio-                 blet in plaats van enterocapsule) en niet precies
      naliteit aanspraak te maken op door het gemeenschaps-                      hetzelfde werkzame bestanddeel (omeprazolmag-
      recht verleende rechten, ofschoon de echtgenoot die die                    nesium in plaats van omeprazol) heeft; overigens zijn
      nationaliteit niet bezit, naar nationaal recht daarop geen                 de geneesmiddelen volgens de bevoegde instantie
      aanspraak kan maken, te beschouwen als een beroep op                       biologisch equivalent en kan met beide geneesmid-
      het gemeenschapsrecht om de toepassing van de natio-                       delen dezelfde therapeutische werking worden ver-
      nale wetgeving te ontduiken; en                                            kregen;


title: Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door C. Gómez de Enterria tegen Europees Parlement (Zaak T-131/97)

text:
12 . 7. 97           I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 212/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        ambt tot op de datum van de herplaatsing verschul
                                                                         digd zou zijn, haar wordt betaald vermeerderd met
— het besluit van het Parlement om verzoeker bij de                      gerechtelijke interessen op de voet van 8 % per jaar,
     bevorderingsronde 1996 niet naar rang LA 4 te bevor
     deren, nietig te verklaren,                                     — voor zoveel nodig, nietig te verklaren de brief van de
                                                                         voorzitter van het Europees Parlement, K. Hansch, van
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                  9 oktober 1996 waarbij verzoekster in kennis is gesteld
                                                                         van bovengenoemd besluit van het Bureau,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     — verweerder in alle kosten te verwijzen .
Verzoeker is een ambtenaar van rang LA 5 . Hij komt op
tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om           Middelen en voornaamste argumenten
hem bij de bevorderingsronde 1996 niet naar rang LA 4 te             Verzoekster zet uiteen, dat het Gerecht van eerste aanleg
bevorderen. Hij stelt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag         een door het Parlement in 1994 genomen besluit waarbij
geen enkele verklaring heeft gegeven voor zijn weigering             zij van haar ambt is ontheven, nietig heeft verklaard (').
om hem te bevorderen, ofschoon het bevorderingscomité                Daarop heeft het Parlement een nieuw besluit vastgesteld
hem reeds bij de bevorderingsronde 1995 had aanbevolen .             waarbij het, enerzijds, zijn in 1994 genomen besluit om
Het bestreden besluit is dus geenszins gemotiveerd.                  verzoekster van haar ambt te ontheffen, „ bevestigt " en,
                                                                     anderzijds, verzoeksters sollicitatie naar de posten van
Voorts stelt verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegd              directeur-generaal bij DG I en bijzonder adviseur bij Epi
gezag zijn verdiensten en die van de andere voor bevorde            centre te Brussel afwijst.
ring naar rang LA 4 in aanmerking komende ambtenaren
niet heeft vergeleken, of dat heeft gedaan zonder rekening           Verzoekster stelt allereerst, dat verweerder niet de nodige
te houden met zijn beoordelingsrapporten en zonder zich              wettelijke consequenties heeft getrokken uit het arrest van
over zijn verdiensten te informeren teneinde het „ fictief           het Gerecht, aangezien het onwettige ontheffingsbesluit
ontbreken " van die rapporten te compenseren . Door de               van 1994 als gevolg van de nietigverklaring met terugwer
vaststelling van het bestreden besluit heeft het tot aanstel        kende kracht wordt geacht nooit te hebben bestaan. Ver
ling bevoegd gezag artikel 45 Ambtenarenstatuut geschon             zoekster had moeten worden herplaatst in de situatie
den, een kennelijke beoordelingsfout begaan en het begin            waarin zij zich op het ogenblik van de vaststelling van het
sel van gelijke behandeling van voor bevordering in aan             nietig verklaarde besluit bevond, en het Parlement zou
merking komende ambtenaren geschonden.                               zich niet op het nietig verklaarde besluit hebben kunnen
                                                                     baseren om het in de onderhavige zaak bestreden besluit
                                                                     vast te stellen . Zij stelt derhalve schending van artikel 176
                                                                     van het EG-Verdrag en van het algemene beginsel van het
                                                                     gezag en de kracht van gewijsde van een rechterlijke
                                                                     beslissing.
Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door C. Gómez de
              Enterria tegen Europees Parlement                      Verzoekster stelt ook schending van de artikelen 25 ,
                        ( Zaak T-131/97)                             tweede alinea, en 50 van het Ambtenarenstatuut. Uit het
                                                                     omstreden besluit zou niet met zekerheid en nauwkeurig
                          ( 97/C 212/58 )                            heid kunnen worden opgemaakt, om welke redenen het
                                                                     besluit tot ontheffing van het ambt is genomen en welk
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     dienstbelang de toepassing van artikel 50 van het Statuut
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    rechtvaardigde.
Gemeenschappen is op 23 april 1997 beroep tegen Euro                Verder wijst verzoekster erop, dat zij niet de gelegenheid
pees Parlement ingesteld door C. Gómez de Enterria,                  heeft gekregen haar belangen nuttig te verdedigen alvorens
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boige                het besluit werd genomen, daar het tot aanstelling bevoegd
lot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te              gezag ( in het onderhavige geval het Bureau van het Parle
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,               ment) geen kennis heeft genomen van de opmerkingen die
rue du Fort Rheinsheim 2 .
                                                                     zij met betrekking tot het omstreden punt heeft geformu
                                                                     leerd, hetgeen een schending van het recht van verweer
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  oplevert.
— nietig te verklaren het besluit ( ref.: PE 251.357/BUR)            Zij voegt eraan toe, dat het bestreden besluit met over
     dat het Bureau van het Europees Parlement tijdens zijn          schrijding en misbruik van bevoegdheid is vastgesteld, aan
     vergadering van 15 en 16 juli 1996 in zijn hoedanig            gezien er andere motieven aan ten grondslag liggen dan
     heid van tot aanstelling bevoegd gezag heeft genomen,           het in artikel 50 van het Statuut bedoelde dienstbelang en
                                                                     de omstandigheden waarin het besluit is vastgesteld, van
— als uitvloeisel van de te nemen beslissing voor recht te           dien aard zijn dat het besluit niet op wettelijk toelaatbare
     verklaren, dat het tot aanstelling bevoegd gezag inge          gronden berust. Verweerder heeft zijn bevoegdheid der
     volge artikel 176 van het EG-Verdrag gehouden is ver           halve gebruikt voor andere doelstellingen dan die waar
     zoekster in al haar rechten te herstellen, en er met            voor zij hem is verleend.
     name op toe te zien, dat het ambt waarvan verzoekster
     is ontheven, haar in haar rang wordt terijggegeven en           Tenslotte betoogt verzoekster, dat verweerder niet heeft
     dat het achterstallige salaris dat haar over de periode         voldaan aan zijn verplichting om de besluiten die de per
     vanaf de datum van ingang van de ontheffing van het              soonlijke situatie van de ambtenaren raken, binnen een
 ---pagebreak--- Nr. C 212/30            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12 . 7. 97
redelijke termijn te nemen. Zij wijst er dienaangaande op,           — de Europese Investeringsbank te veroordelen verzoeker
dat zij het door het Bureau tijdens zijn vergadering van 15                een bedrag van 300 000 Bfr. te betalen wegens zijn
en 16 juli 1996 genomen besluit pas op 9 oktober 1996                      hoedanigheid van wettelijke beheerder van de persoon
heeft ontvangen nadat zij de administratie daarom had                      en de goederen van zijn minderjarig kind;
verzocht. Gedurende bijna drie maanden heeft zij derhalve
geen weet gehad van haar, nochtans bijzonder onzekere,               — de Europese Investeringsbank in alle kosten te verwij
situatie . Volgens verzoekster is dit een onduldbare handel               zen .
wijze, die haar niet alleen materiële, maar ook morele
schade heeft berokkend .                                             Middelen en voornaamste argumenten
(') Arrest van 14 mei 1996, zaak T-82/95 ( PB nr. C 180 van 22. 6 .  De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
    1996, blz. 28 ).                                                 die in zaak T-140/97.
Beroep, op 29 april 1997 ingesteld door B. Yasse tegen               Beroep, op 7 mei 1997 ingesteld door Natural Van Dam
                     Europese Investeringsbank                       A.G. en Danser Container Line B.V. tegen Commissie van
                         ( Zaak T-141/97)                                              de Europese Gemeenschappen
                            97/C 212/59
                                                                                ( Zaak T-155/97)
                                                                                ( 97/C 212/60 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 29 april 1997 beroep tegen Euro                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
pese Investeringsbank ingesteld door B. Yasse, wonende te            Gemeenschappen is op 7 mei 1997 beroep ingesteld tegen
Fauvillers ( België ), vertegenwoordigd door P. Delvaux de           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Natu
Fenffe en P.-P. Van Gehuchten, advocaten te Brussel, domi           ral Van Dam A.G. , een vennootschap naar Zwitsers recht,
cilie gekozen hebbende te Schouweiler ( Luxemburg) bij M.            en Danser Container Line B.V. , vertegenwoordigd door
Hautem, route de Longwy 90 .                                         M. J. Van Dam, advocaat te Rotterdam, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij F. Entringer, advocaat aldaar,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Rue Philippe II 34A.
— nietig te verklaren het besluit van de Europese Investe           Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
     ringsbank van 31 januari 1997,
                                                                     — Nietig te verklaren de beschikking van de Europese
— bijgevolg te gelasten dat verzoeker in zijn ambt wordt                   Commissie van 7 maart 1997, SG(97)D/1862, waarbij
     herplaatst,                                                           wordt besloten aan verzoeksters de gevraagde vrijstel
                                                                           ling op grond van artikel 8 , lid 3 , onder c ), van Veror
— de Europese Investeringsbank te veroordelen aan ver                     dening ( EEG ) nr. 1101/89 van de Raad ( ] ) niet te verle
     zoeker te betalen :                                                   nen, en alsnog de gevraagde vrijstelling te verlenen.
     — in geval van herplaatsing, een als voorschot en               — Verweerster in de kosten te verwijzen.
          onder voorbehoud van vermeerdering in de loop
          van het geding op 2 666 466 Bfr. bepaald bedrag            Middelen en voornaamste argumenten
          overeenkomend met verzoekers achterstallige
          bezoldiging, alsmede een bedrag van 1 000 000              Verzoeksters exploiteren een containerlijndienst over de
          Bfr. ter vergoeding van daarvan onderscheiden              Rijn. Zij overwegen de bouw van drie gespecialiseerde
          materiële en morele schade,                                schepen, met name bestemd voor het vervoer van bepaalde
                                                                     gevaarlijke stoffen, waartoe zij de Commissie om onthef
     — ingeval herplaatsing onmogelijk blijkt:                       fing hebben verzocht van het verbod van artikel 8 , lid 1 ,
          — een bedrag van 1 390 150 Bfr. overeenkomend              van genoemde verordening.
              met de normale vergoeding in geval van regel
              matig ontslag,                                         De afwijzing van hun verzoek achten zij in strijd met het
                                                                     doel van de verordening, die niet beoogt het aantrekken
          — een bedrag van 35 986 625 Bfr. onder voorbe             van nieuwe ladingstromen door de binnenvaart af te rem
              houd van vermeerdering of nadere precisering           men. Verzoeksters verwijten de Commissie voorts, onjuiste
              in de loop van het geding,                             en tekortschietende beoordeling van de feiten en gebrek
          — een bedrag van 2 500 000 Bfr. ter vergoeding             kige motivering van haar beschikking.
              van het verlies van het preferentiële tarief voor
              hypothecaire bouwleningen,                             (') Verordening ( EEG ) nr. 1101 /89 van de Raad van 27 april
                                                                         1989 betreffende de structurele sanering van de binnenvaart
          — een bedrag van 1 000 000 Bfr. ter vergoeding                 ( PB nr. L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz . 25 ).
              van de schade aan de reputatie welke hij in
              zijn beroep genoot,


title: Zaak C-133/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 14 maart 2017 — Dănuț Podilă și alții/Societatea Națională de Transport Feroviar de Călători „CFR Călători” SA București

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 14 maart 2017 — Dănuț Podilă și alții/Societatea Națională de Transport Feroviar de Călători „CFR Călători” SA București
   (Zaak C-133/17)
   (2017/C 202/14)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dănuț Podilă și alții

      Verwerende partij: Societatea Națională de Transport Feroviar de Călători „CFR Călători” SA București

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 114, lid 3, VWEU, 151 VWEU en 153 VWEU, en de bepalingen van kaderrichtlijn 89/391/EEG (1) en de daaropvolgende specifieke richtlijnen aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat van de Europese Unie termijnen en procedures invoert die de toegang tot de rechter beperken om te laten vaststellen dat op bepaalde arbeidsplaatsen bijzondere of speciale omstandigheden gelden, waardoor werknemers het recht op veiligheid en gezondheid op het werk wordt ontzegd waarop zij overeenkomstig de nationale bepalingen die in het verzoek om een prejudiciële beslissing zijn genoemd, als gevolg van de vaststelling van dergelijke omstandigheden recht zouden hebben?

               2)

               Verzet artikel 9, onder a), van richtlijn 89/391/EEG zich tegen een nationale regeling die niet voorziet in een sanctie voor de werkgever die nalaat een beoordeling te verkrijgen van de risico’s voor de veiligheid en de gezondheid op het werk?

      (1)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB 1989, L 183, blz. 1).


title: Zaak C-63/04: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales) van 21 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centralan Property Ltd en Commissioners of Customs and Excise

text:
C 85/18                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           3.4.2004
Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie                     Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                              Duitsland                                  —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                               die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/70/EG (1)
                           (Zaak C-57/04)
                                                                               van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van
                                                                               voorschriften voor de gehaltebepaling van dioxinen en
                           (2004/C 85/32)                                      dioxineachtige PCB’s in diervoeders, althans door deze
                                                                               bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
                                                                               krachtens artikel 3, eerste alinea, van deze richtlijn op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                         —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur, en
G. V. Jordana, lid van de juridische dienst van de Commissie,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 28 februari
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         2003 verstreken.
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      vast te stellen ter uitvoering van richtlijn 2001/81/EG van        (1) PB L 209 van 6.8.2002, blz. 15.
      het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober
      2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde
      luchtverontreinigende stoffen (1), of althans de Commissie
      hiervan niet in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales)
                                                                         van 21 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het
Middelen en voornaamste argumenten                                       geding tussen Centralan Property Ltd en Commissioners
                                                                                of Customs and Excise
De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 27 novem-                                     (Zaak C-63/04)
ber 2002 verstreken.
                                                                                (2004/C 85/34)
(1) PB L 309, blz. 22.                                                   Bij beschikking van 21 februari 2003 (ingekomen ter griffie
                                                                         van het Hof van Justitie op 13 februari 2004 daaraanvolgend)
                                                                         heeft de High Court of Justice (England and Wales) in het
                                                                         geding tussen Centralan Property Ltd en Commissioners of
                                                                         Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                         de navolgende vraag:
                                                                         Moet artikel 20, lid 3, van de Zesde BTW-richtlijn aldus worden
Beroep, op 12 februari 2004 ingesteld door Commissie                     uitgelegd, dat wanneer een belastingplichtige gedurende de
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                    in artikel 20, lid 2, van de Zesde BTW-richtlijn (1) voorziene
                                bliek                                    herzieningsperiode over een gebouw beschikt dat wordt
                                                                         beschouwd als een investeringsgoed, en wanneer over het
                            (Zaak 62/04)                                 gebouw wordt beschikt door middel van twee leveringen, te
                                                                         weten (i) het in pacht geven van het gebouw voor een duur
                           (2004/C 85/33)                                van 999 jaar (een vrijgestelde handeling in de zin van artikel 13,
                                                                         B, sub b), van de richtlijn) tegen een canon van 6 miljoen GBP,
                                                                         drie dagen later gevolgd door (ii) het terugverkopen in volledige
                                                                         eigendom (een belastbare handeling in de zin van artikel 13,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               B, sub g) en artikel 4, lid 3, sub a), van de richtlijn) tegen een
op 12 februari 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-              bedrag van 1 000 GBP plus BTW, welke transacties al dan niet
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     voorbestemd zijn in die zin dat zodra de eerste transactie was
vertegenwoordigd door C. Cattabriga, lid van haar juridische             uitgevoerd, het uitgesloten was dat de tweede transactie niet
dienst, als gemachtigde.                                                 zou worden uitgevoerd:
 ---pagebreak--- 3.4.2004                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 85/19
a)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-       2.    Is artikel 6, sub 2, van toepassing voor het bepalen van
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  de bevoegde rechter in geval van een vordering tot
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 vrijwaring of tot tussenkomst tussen verzekeraars, en zo
      belast;                                                                ja, is er dan samenhang tussen de verschillende vorderin-
                                                                             gen in de zin van artikel 22 van het Verdrag vereist, of in
b)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-             ieder geval een voldoende band tussen deze vorderingen
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  waaruit blijkt dat er geen sprake is van onttrekking aan
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 het forum?
      vrijgesteld;
      of
c)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-
      mische activiteiten die geacht worden gedeeltelijk te zijn
      belast en gedeeltelijk te zijn vrijgesteld, naar rato van
      de respectieve waarde van de belaste terugverkoop in
      volledige eigendom en de vrijgestelde verpachting voor           Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Commissie
      een duur van 999 jaar?                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                                                                dom Luxemburg
(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                        (Zaak 79/04)
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. PB L 145 van                                 (2004/C 85/36)
    13.6.1977 blz. 1-40.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door M. Patakia en B. Schima als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend bij
arrest van de Cour de cassation (Frankrijk), Eerste burger-            De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
lijke kamer, van 20 januari 2004, in het geding tussen GIE             dat het het Hof behage:
Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,                1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich                   niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles                       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/
                  „SOPTRANS” SA, anderzijds                                  40/EG van de Commissie van 8 mei 2002 houdende
                                                                             uitvoeringsbepalingen van richtlijn 92/75/EEG van de
                          (Zaak C-77/04)                                     Raad met betrekking tot de energie-etikettering van
                                                                             elektrische ovens voor huishoudelijk gebruik (1), althans
                          (2004/C 85/35)                                     door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
                                                                             delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
Bij arrest van 20 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het
Hof op 17 februari daaraanvolgend) heeft de Cour de Cassation          2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
(Frankrijk), Eerste burgerlijke kamer, in het geding tussen                  kosten.
GIE Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles „SOP-           Middelen en voornaamste argumenten
TRANS” SA, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 december
de volgende vragen:                                                    2002 verstreken.
1.    Valt een vordering tot vrijwaring of tot tussenkomst
      tussen verzekeraars, die niet is gebaseerd op een herverze-
      keringsovereenkomst doch op een cumulatie van verze-             (1) PB L 128 van 15.5.2002, blz. 45.
      keringen of op het bestaan van medeverzekeringen, in
      verzekeringszaken onder de bepalingen van afdeling 3
      van titel II van het Verdrag van Brussel van 27 september
      1968, zoals gewijzigd bij het toetredingsverdrag van
      1978?


title: Zaak T-380/05: Beroep ingesteld op  10 oktober 2005  — Buendía Sierra/Commissie

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/24

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2005 — Buendía Sierra/Commissie
   (Zaak T-380/05)
   (2006/C 10/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): José Luis Buendía Sierra (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): M. van der Woude en V. Landes, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem in het kader van de bevorderingsronde 2004 slechts vier voorrangspunten van het directoraat-generaal toe te kennen, hetgeen bij een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) tot afwijzing van de klacht is bevestigd en definitief is geworden;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG om hem in het kader van de bevorderingsronde 2004 geen speciaal voorrangspunt „Bevorderingscomité voor werkzaamheden in het belang van de instelling” toe te kennen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG om hem in het kader van de bevorderingsronde 2004 een totaal van 20 punten toe te kennen en een totaal van 40 punten ten behoeve van de bevordering naar rang A4 in die ronde, de in het kader van de bevorderingsronde 2004 opgestelde lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A5; de in het kader van de bevorderingsronde 2004 opgestelde lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren, en in elk geval het besluit om zijn naam niet op de genoemde lijsten te plaatsen;

               —

               nietig te verklaren, voorzover noodzakelijk, het besluit tot afwijzing van zijn klacht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker soortgelijke middelen aan als die welke zijn aangevoerd in de eveneens door hem aangespannen zaak T-311/04 (1).

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 44.


C 112/24                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
         Toevoeging van de rechters aan de kamers                      en G. Arendt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                         (2003/C 112/42)                               pen (gemachtigden: C. Cattabriga en A. Dal Ferro), betreffende
                                                                       een beroep tot nietigverklaring van beschikking C (1999) 2183
                                                                       van de Commissie van 5 augustus 1999 waarbij de financiële
In zijn voltallige conferentie van 2 april 2003 heeft het              bijstand die aan verzoekster is toegekend bij beschikking
Gerecht overeenkomstig artikel 10 van het Reglement voor de            C (91) 654/87 van de Commissie van 29 april 1991, in het
procesvoering van het Gerecht met betrekking tot de periode            kader van het project IT/0166/91/01, getiteld „Modernisering
tot en met 30 september 2003 besloten, M. E. Martins Ribeiro           van een aquicultuurproductie-eenheid te Contarina (Veneto)”
toe te voegen aan de Eerste kamer, de Eerste kamer —                   is ingetrokken, en verzoekster is gelast aan de Commissie een
uitgebreid en de Vijfde kamer — uitgebreid.                            bedrag van 420 810 718 Italiaanse lire (217 330,59 euro)
                                                                       terug te geven, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
Bijgevolg wordt de samenstelling van de Kamers, die is                 A. W. H. Meij, rechters; griffier: Palacio González, hoofdad-
vastgesteld op 4 juli 2002 (PB C 202 van 24 augustus 2002,
                                                                       ministrateur, op 12 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
blz. 19), gewijzigd als volgt:
                                                                       het dictum luidt als volgt:
Eerste kamer                                                           1)     Verwerpt het beroep.
                                                                       2)     Verwijst de Commissie in de kosten, daaronder begrepen de
B. Vesterdorf, president, H. Legal en M. E. Martins Ribeiro
                                                                              kosten die op het kort geding zijn gevallen.
rechters;
                                                                       (1 ) PB C 34 van 5.2.2000.
Eerste kamer — uitgebreid
B. Vesterdorf, president, J. Azizi, M. Jaeger en H. Legal en
M. E. Martins Ribeiro, rechters;
Vijfde kamer — uitgebreid                                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D. Cooke en
                                                                                van 4 maart 2003
H. Legal en M. E. Martins Ribeiro, rechters.
                                                                       in zaak T-319/99: Federación Nacional de Empresas de
                                                                       Instrumentación Científica, Médica, Técnica y Dental
                                                                       (FENIN) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen ( 1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                       („Mededinging — Misbruik van machtspositie — Openbare
                        van 12 maart 2003
                                                                       gezondheidsdienst — Te late betaling van facturen — Klacht
                                                                                van leveranciers — Begrip onderneming”)
in zaak T-254/99: Maja Srl tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 112/44)
(„Verordening (EEG) nr. 4028/86 — Communautaire finan-
ciële bijstand — Verkoop van onderneming — Uitvoering                                            (Procestaal: Spaans)
van project — Procedure tot intrekking van bijstand —
                   Beroep tot nietigverklaring”)
                         (2003/C 112/43)                               In zaak T-319/99, Federación Nacional de Empresas de
                                                                       Instrumentación Científica, Médica, Técnica y Dental (FENIN),
                        (Procestaal: Italiaans)                        gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door R. García-
                                                                       Gallardo Gil-Fournier, G. Pérez Olmo en D. Domínguez Pérez,
                                                                       advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak T-254/99, Maja Srl, voorheen Ca’ Pasta Srl, gevestigd          pen (gemachtigden: W. Wils, É. Gippini-Fournier en J. Rivas
te Padua (Italië), vertegenwoordigd door P. Piva, R. Mastroianni       Andrés), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de


title: Doorhaling van zaak T-190/99

text:
1.9.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 245/31
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Doorhaling van de zaken T-31/97 tot en met T-36/97,
                                                                        T-45/97, T-78/97, T-79/97, T-82/97, T-88/97 tot en met
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 3 au-            T-98/97, T-100/97 tot en met T-105/97, T-114/97 tot en
      gustus 2000 houdende weigering om de onregelmatig-                met T-120/97, T-129/97, T-133/97, T-135/97 tot en met
      heid van verzoekers ambtelijke positie te erkennen en de          T-138/97, T-150/97 tot en met T-153/97, T-157/97,
      door verzoeker geleden morele en beroepsschade te                   T-158/97, T-174/97, T-180/97, T-208/97 en T-209/97 (1)
      vergoeden;
                                                                                (2001/C 245/51)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoeker komt op tegen het besluit om het administratieve              van 12 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van de
onderzoek betreffende de door hem uitgeoefende functie af te            zaken T-31/97 tot en met T-36/97, T-45/97, T-78/97,
sluiten, voorzover bij dat besluit afwijzend wordt beslist op           T-79/97, T-82/97, T-88/97 tot en met T-98/97, T-100/97 tot
zijn verzoek om de onregelmatigheid van zijn ambtelijke                 en met T-105/97, T-114/97 tot en met T-120/97, T-129/97,
positie te erkennen en de door hem geleden morele en                    T-133/97, T-135/97 tot en met T-138/97, T-150/97 tot en
beroepsschade te vergoeden. Uit dit onderzoek blijkt immers             met T-153/97, T-157/97, T-158/97, T-174/97, T-180/97,
dat er zowel bij de toewijzing als bij de vervulling van de             T-208/97 en T-209/97: Francisco Fernandez Ruiz en anderen
aan verzoeker opgedragen taken sprake was van functionele               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
stoornissen.
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker:
—     niet-nakoming van de motiveringsplicht;                           (1) PB C 131 van 26.4.1997, C 142 van 10.5.1997, C 166 van
                                                                            31.5.1997, C 181 van 14.6.1997, C 199 van 28.6.1997, C 212
—     kennelijk verkeerde beoordeling;                                      van 12.7.1997, C 228 van 26.7.1997, C 271 van 6.9.1997 en
                                                                            C 7 van 10.1.1998.
—     schending van het beginsel van goed bestuur;
—     schending van de rechten van de verdediging.
                                                                                Doorhaling van zaak T-190/99 (1)
                                                                                (2001/C 245/52)
               Doorhaling van zaak T-258/93 (1)
                        (2001/C 245/50)                                                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                        (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                        beschikking van 4 april 2001 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht           gelast van zaak T-190/99: SNIACE SA tegen Commissie van
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij              de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 14 mei 2001 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-258/93: H&R Ecroyd Limited tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen.
                                                                        (1) PB C 333 van 20.11.1999.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 augustus 1999 in zaak T-106/98: Fratelli Murri SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verjaringstermijn)

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 314/9
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               te hebben geleden in het kader van de uitvoering van het
                                                                         project „Baardaheere Agricultural Experimental Station” naar
                      van 21 september 1999                              aanleiding van de gebeurtenissen in de Democratische Repu-
                                                                         bliek Somalië, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
                                                                         als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en M. Vilaras,
in zaak T-157/98: G. Oliveira tegen Europees Parlement (1)               rechters; griffier: H. Jung, op 4 augustus 1999 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
                                 sten)                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                         (1999/C 314/20)                                 2. Verzoekster zal naast haar eigen kosten ook die van de Commissie
                                                                              dragen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1) PB C 312 van 10.10.1998.
In zaak T-157/98, G. Oliveira, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement (ge-
machtigde: J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van het Parlement om verzoekster
tijdens de bevorderingsronde 1997 niet tot de rang B 4 te                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET
bevorderen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als                          GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 21 september 1999
                                                                                van 20 juli 1999
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Verwerpt het beroep.                                                  in zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                         (Mededinging — Betaling van geldboeten — Bankgarantie
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                  — Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging)
                                                                                (1999/C 314/22)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                              In zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA, gevestigd
                                 LEG                                     te Panama, vertegenwoordigd door M. Proestou en M. Vel-
                                                                         machou, advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                       van 4 augustus 1999                               Luxemburg bij C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias
                                                                         Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-106/98: Fratelli Murri SpA tegen Commissie van                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en R. Lyal), betreffende,
                de Europese Gemeenschappen (1)                           in de eerste plaats, een verzoek om opschorting van de
                                                                         tenuitvoerlegging van beschikking 1999/271/EG van de Com-
                                                                         missie van 9 december 1998 inzake een procedure op grond
(Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse
                 kelijkheid — Verjaringstermijn)                         ferryboten) (PB 1999, L 109, blz. 24), voorzover verzoekster
                                                                         daarbij een geldboete van 1,01 miljoen Ecu is opgelegd wegens
                         (1999/C 314/21)                                 schending van artikel 85 EG-Verdrag (thans art. 81 EG), en, in
                                                                         de tweede plaats, een verzoek tot onvoorwaardelijke ontheffing
                                                                         van de verplichting een bankgarantie te stellen als voorwaarde
                          (Procestaal: Duits)                            voor opschorting van de inning van de bij de beschikking
                                                                         opgelegde geldboete, heeft de president van het Gerecht van
In zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA, gevestigd te Rome,                 eerste aanleg op 20 juli 1999 een beschikking gegeven waar-
vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, advocaat te Dres-               van het dictum luidt als volgt:
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10,               1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: E. Lasnet en B. Brandtner), betreffende een beroep               2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
krachtens artikel 178 EEG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en
215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede
alinea, EG) tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt