title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juni 2002 in zaak C-474/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Richtlĳn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Onvolledige omzetting")

text:
C 180/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.7.2002
State (Nederland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen                  (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om vast
Inspecteur van de Belastingdienst Douane, district Rotterdam                te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de nodige
en Sea-Land Service Inc. (C-430/99), Nedlloyd Lijnen BV                     maatregelen vast te stellen voor een juiste omzetting van de
(C-431/99), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging               verplichting uit hoofde van de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2,
van de artikelen 92, 59 en 56 EG-Verdrag (thans, na wijziging,              juncto bijlage II, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van
de artikelen 87 EG, 49 EG en 46 EG), en van verordening                     27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van
(EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986                          bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40),
houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten                en door een regeling in stand te houden die het, in strijd met
van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling                deze bepalingen, niet mogelijk maakt een milieueffectbeoorde-
en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1), heeft            ling te verrichten op het gehele nationale grondgebied voor
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                   bepaalde categorieën van projecten van bijlage II van deze
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet,                  richtlijn, en op een groot deel van dit grondgebied voor vele
R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                  andere categorieën van projecten van dezelfde bijlage, de
generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
13 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt:                                                                      volgt: F. Macken, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur),
                                                                            en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed;
In situaties die vallen onder de werkingssfeer van verordening (EEG)        griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 juni 2002 een arrest
nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende                       gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op
het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en      1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
derde landen, verzet deze verordening, gelezen in samenhang met de                rechtelijke maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te
artikelen 56 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 46               voldoen aan de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn
EG en 49 EG) zich niet tegen een systeem voor begeleiding van het                 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de
scheepvaartverkeer, zoals het in de hoofdgedingen aan de orde zijnde              milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
„verkeersbegeleidingssysteem”, waarin voor zeeschepen met een lengte              projecten, juncto bijlage II van deze richtlijn, is het Koninkrijk
van meer dan 41 meter, die verplicht aan een dergelijk systeem                    Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
deelnemen, een vergoeding moet worden betaald, terwijl andere                     gen niet nagekomen.
schepen, zoals binnenschepen, van deze vergoeding zijn vrijgesteld,
voorzover er een daadwerkelijk verband bestaat tussen het bedrag van        2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
de vergoeding en de kosten van de dienst ten behoeve van deze
zeeschepen.
                                                                            (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(1) PB C 20 van 22.1.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                            (Zesde kamer)
                                                                                van 6 juni 2002
                          van 13 juni 2002
                                                                            in zaak C-80/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
in zaak C-474/99: Commissie van de Europese Gemeen-                         een prejudiciële beslissing): Italian Leather SpA tegen
             schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                                        WECO Polstermöbel GmbH & Co. (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffect-                      („EEG-Executieverdrag — Artikel 27, sub 3 — Onverenig-
beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten                     baarheid — Tenuitvoerlegging in aangezochte staat”)
                    — Onvolledige omzetting”)
                                                                                (2002/C 180/04)
                           (2002/C 180/03)
                          (Procestaal: Spaans)                                                        (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-474/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    In zaak C-80/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje                tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging


title: Zaak T-591/11: Beroep ingesteld op 15 november 2011 — Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Lepiarz/BHIM — Henkel (SUPER GLUE)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/29

         Beroep ingesteld op 15 november 2011 — Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Lepiarz/BHIM — Henkel (SUPER GLUE)
   (Zaak T-591/11)
   2012/C 32/59
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp. j. (Jaworzno, Republiek Polen) (vertegenwoordiger: M. Konieczyński, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Henkel Corp. (Gulph Mills, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 september 2011 in zaak R 1147/2010-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de advocatenkosten daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een tube in de kleuren wit, zwart, grijs en geel met het woordbestanddeel „SUPER GLUE” weergeeft voor waren van de klassen 1 en 16 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 262 405

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: in de Benelux ingeschreven woordmerk „SUPERGLUE” (nr. 377 517) voor waren van de klassen 1 en 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) door de vaststelling dat de merken overeenstemmen en dat er verwarringsgevaar bij het publiek bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-44/16: Beroep ingesteld op 26 januari 2016 — Novartis/EUIPO — SK Chemicals (afbeelding van een patch)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/32

         Beroep ingesteld op 26 januari 2016 — Novartis/EUIPO — SK Chemicals (afbeelding van een patch)
   (Zaak T-44/16)
   (2016/C 111/38)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SK Chemicals GmbH (Eschborn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (afbeelding van een patch) — inschrijvingsaanvraag nr. 11 293 362

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2015 in zaak R 2342/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 80, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het recht op een eerlijk proces door de kamer van beroep van het EUIPO.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 8 maart 2001 in de gevoegde zaken C-397/98 en C-410/98 (verzoek van de High Court of Justice om een prejudiciële beslissing): Metallgesellschaft Ltd e.a. (C-397/98), Hoechst AG, Hoechst (UK) Ltd (C-410/98) tegen Commissioners of Inland Revenue, HM Attorney General (Vrĳheid van vestiging — Vrĳ verkeer van kapitaal — Voorheffing op de vennootschapsbelasting over de door een dochtermaatschappĳ aan de moedermaatschappĳ uitgekeerde winst — In een andere lidstaat gevestigde moedermaatschappĳ — Schending van het gemeenschapsrecht — Vordering tot terugbetaling of vordering tot schadevergoeding — Rente)

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/13
strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de           1)    Wijst de hogere voorziening af.
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall als gemachtigden,                 2)    Verwijst Connolly in de kosten.
bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof, samengesteld
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La
Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en V. Skouris, kamerpre-                 (1) PB C 299 van 16.10.1999.
sidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón,
R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 6 maart 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Wijst de hogere voorziening af.
2)    Verwijst Connolly in de kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 8 maart 2001
                                                                           in de gevoegde zaken C-397/98 en C-410/98 (verzoek van
                    ARREST VAN HET HOF                                     de High Court of Justice om een prejudiciële beslissing):
                                                                           Metallgesellschaft Ltd e.a. (C-397/98), Hoechst AG,
                        van 6 maart 2001                                   Hoechst (UK) Ltd (C-410/98) tegen Commissioners of
                                                                                Inland Revenue, HM Attorney General (1)
in zaak C-274/99 P: Bernard Connolly tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal —
                                                                           Voorheffing op de vennootschapsbelasting over de door een
(Hogere voorziening — Ambtenaren — Tuchtprocedure —                        dochtermaatschappij aan de moedermaatschappij uitgekeer-
Artikelen 11, 12 en 17 van Statuut — Vrijheid van                          de winst — In een andere lidstaat gevestigde moedermaat-
meningsuiting — Loyaliteitsplicht — Afbreuk aan waardig-                   schappij — Schending van het gemeenschapsrecht — Vorde-
                           heid van ambt)                                  ring tot terugbetaling of vordering tot schadevergoeding —
                                                                                Rente)
                          (2001/C 173/21)
                                                                                (2001/C 173/22)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-274/99 P, Bernard Connolly, voormalig ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                  In de gevoegde zaken C-397/98 en C-410/98, betreffende
J. Sambon en P.-P. van Gehuchten, advocaten, domicilie                     verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorzie-                 (thans artikel 234 EG) van de High Court of Justice (England &
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de             Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar
Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 19 mei 1999,                    aanhangige gedingen tussen Metallgesellschaft Ltd e.a.
Connolly/Commissie (T-34/96 en T-163/96, JurAmbt. blz. I-                  (C-397/98), Hoechst AG, Hoechst (UK) Ltd (C-410/98) en
A-87 en II-463), strekkende tot vernietiging van dat arrest,               Commissioners of Inland Revenue, HM Attorney General, om
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese                  een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall,                   en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 en 43 EG),
bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof, samengesteld                artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) en/of 73 B EG-
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La         Verdrag (thans artikel 56 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer),
Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en V. Skouris, kamerpre-                 samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wa-
sidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón,           thelet (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón,
R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:                  rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett,
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 6 maart 2001                administrateur, op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 173/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
1)    Artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43                               ARREST VAN HET HOF
      EG) verzet zich tegen belastingbepalingen van een lidstaat als
      thans in geding, die de in deze lidstaat gevestigde vennootschap-
                                                                                (Zesde kamer)
      pen de mogelijkheid bieden gebruik te maken van een belasting-
      regeling volgens welke zij zonder voorheffing van vennootschaps-
      belasting dividend kunnen uitkeren aan hun moedermaatschap-                                   van 8 maart 2001
      pij wanneer deze eveneens in deze lidstaat is gevestigd, doch die
      dit niet toestaan wanneer de moedermaatschappij in een andere        in zaak C-405/98 (verzoek van het Stockholms Tingsrätt
      lidstaat is gevestigd.                                               om een prejudiciële beslissing): Konsumentombudsman-
                                                                           nen (KO) tegen Gourmet International Products AB
2)    Wanneer een in een lidstaat gevestigde dochtermaatschappij                                          (GIP) (1)
      verplicht is geweest om bij wege van voorheffing vennootschaps-
      belasting te betalen over de aan de in een andere lidstaat
      gevestigde moedermaatschappij uitgekeerde dividenden, terwijl        („Vrij verkeer van goederen — Artikelen 30 en 36 EG-
      dochtermaatschappijen van in de eerste lidstaat gevestigde           Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) —
      moedermaatschappijen in vergelijkbare omstandigheden hebben          Vrij verrichten van diensten — Artikelen 56 en 59 EG-
      kunnen opteren voor een belastingregeling waardoor zij aan           Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 46 EG en 49 EG) —
      deze verplichting ontsnappen, vereist artikel 52 van het Verdrag,    Zweedse wetgeving inzake reclame voor alcoholhoudende
      dat die dochtermaatschappijen en hun in een andere lidstaat          dranken — Verkoopmodaliteiten — Maatregel van gelijke
      gevestigde moedermaatschappijen over een doeltreffend rechts-        werking als kwantitatieve beperking — Rechtvaardiging uit
      middel beschikken om terugbetaling of vergoeding te verkrijgen                hoofde van bescherming van volksgezondheid”)
      van het financiële nadeel dat zij — ten voordele van de
      autoriteiten van de betrokken lidstaat — hebben geleden                                        (2001/C 173/23)
      als gevolg van de door de dochtermaatschappijen betaalde
      voorheffing.
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
      Het enkele feit, dat een dergelijke vordering slechts strekt tot
      betaling van de rente waaruit het financiële verlies bestaat dat
      is geleden doordat niet over de voortijdig betaalde bedragen kon     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      worden beschikt, is geen grond voor verwerping van deze                                        dentie van het Hof)
      vordering.
                                                                           In zaak C-405/98, betreffende een verzoek aan het Hof
      Bij gebreke van een gemeenschapsregeling is het weliswaar een
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
      aangelegenheid van het interne recht van elke lidstaat om de
                                                                           het Stockholms Tingsrätt (Zweden), in het aldaar aanhangig
      procesregels te bepalen voor dergelijke rechtsvorderingen, met
                                                                           geding tussen Konsumentombudsmannen (KO) en Gourmet
      inbegrip van de bijkomende vraagstukken zoals de eventuele
                                                                           International Products AB (GIP), om een prejudiciële beslissing
      betaling van rente, doch die regels mogen de uitoefening van de
                                                                           over de uitlegging van de artikelen 30, 36, 56 en 59 EG-
      door het gemeenschapsrecht verleende rechten in de praktijk niet
                                                                           Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 28 EG, 30 EG, 46
      onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
                                                                           EG en 49 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                           volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet
3)    Het gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat een nationale         (rapporteur), R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-
      rechter een door een binnenlandse dochtermaatschappij en haar        generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
      buitenlandse moedermaatschappij bij hem ingestelde vordering         op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      tot terugbetaling of vergoeding van het financiële nadeel dat zij    als volgt:
      als gevolg van de door de dochtermaatschappij bij wege van
      voorheffing betaalde vennootschapsbelasting hebben geleden,
      afwijst of vermindert op de enkele grond, dat zij de belastingau-    De artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de
      toriteiten niet hebben verzocht om toepassing van de regeling        artikelen 28 EG en 30 EG) en de artikelen 56 en 59 EG-Verdrag
      belastingheffing naar het groepsinkomen, waardoor de dochter-        (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 49 EG) staan niet in de
      maatschappij van de voorheffing bevrijd was geweest, en dus          weg aan een verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken als
      geen gebruik hebben gemaakt van de hun ter beschikking               bedoeld in artikel 2 van de Lag (1978: 763) med vissa bestämmelser
      staande rechtsmiddelen om de afwijzende beslissingen van de          om marknadsföring av alkoholdrycker (Zweedse wet houdende diverse
      belastingautoriteiten met een beroep op de voorrang en de            bepalingen betreffende de verkoop van alcoholhoudende dranken),
      rechtstreekse werking van het gemeenschapsrecht aan te vechten,      zoals gewijzigd, behoudens indien blijkt dat in de juridische en
      terwijl het nationale recht de binnenlandse dochtermaatschap-        feitelijke omstandigheden die kenmerkend zijn voor de situatie in de
      pijen en hun buitenlandse moedermaatschappijen hoe dan ook           betrokken lidstaat, de bescherming van de volksgezondheid tegen de
      van deze regeling uitsluit.                                          kwalijke gevolgen van alcohol kan worden verzekerd door maatregelen
                                                                           die de handel tussen de lidstaten minder belemmeren.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.                                                   (1) PB C 1 van 4.1.1999.


title: Zaak C-34/99: Verzoek van de House of Lords van 1 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Commissioners of Customs and Excise en Primback Ltd

text:
10.4.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 100/9
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en           Volgens de Commissie is deze opvatting rechtens onjuist,
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en aan de      want:
     Commissie mee te delen die nodig zijn voor de uitvoe-
     ring van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     12 december 1991 inzake de bescherming van water              Ð in strijd met het Verdrag, en
     tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
     bronnen, en door met name niet aan de verplichting
     van artikel 3, lid 2, ervan te voldoen, is de Italiaanse      Ð onverenigbaar met de wetgevende maatregelen die de
     Republiek de krachtens artikel 12, lid 1, van die richt-           Raad zelf op voorstel van de Commissie jarenlang
     lijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               heeft vastgesteld.
2. De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                   Verzoek van de House of Lords van 1 februari 1999 om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Commissio-
                                                                            ners of Customs and Excise en Primback Ltd
                                                                                (Zaak C-34/99)
Beroep, op 5 februari 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                                (1999/C 100/15)
de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                             Unie
                       (Zaak C-29/99)
                                                                   De House of Lords heeft bij beschikking van 1 februari
                       (1999/C 100/14)                             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   8 februari 1999, in het geding tussen Commissioners of
                                                                   Customs and Excise en Primback Ltd, het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
is op 5 februari 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de           dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door T. F. Cusack en L.
Ström, juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie            1. Indien een detailhandelaar voor eÂeÂn prijs goederen en
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                  de mogelijkheid van een periode van krediet voor de
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner.                          betaling van die prijs aanbiedt Ð waarbij het krediet
                                                                        door een ander dan de detailhandelaar wordt verstrekt
                                                                        en de klant hiervoor geen extra kosten in rekening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        worden gebracht Ð, wat is dan de maatstaf van hef-
                                                                        fing waarover de detailhandelaar, gelet op artikel 11,
                                                                        punt A, lid 1, onder a), en 13, punt B, onder d),
Ð de laatste alinea van de verklaring van de Europese                   punt 1, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1), met
     Gemeenschap voor Atoomenergie, als bedoeld in                      betrekking tot de geleverde goederen belasting ver-
     artikel 30, lid 4, onder iii), van het Verdrag inzake              schuldigd is? Inzonderheid, is de maatstaf van heffing:
     nucleaire veiligheid, in bijlage bij het besluit van de
     Raad van 7 december 1998 nietig te verklaren;
                                                                        a) het volledige door de klant te betalen bedrag,
Ð de Raad te verwijzen in de kosten.                                    b) het volledige door de klant te betalen bedrag, ver-
                                                                             minderd met de waarde van het krediet,
Middelen en voornaamste argumenten                                      c) indien een ander bedrag dan onder b) hierboven,
                                                                             het bedrag dat de detailhandelaar daadwerkelijk
                                                                             ontvangt, of
Door de beperkingen in de tekst van de laatste alinea van
de verklaring in bijlage bij zijn besluit van 7 december
1998 betreffende de bevoegdheid van de Gemeenschap                      d) een bedrag berekend op een andere basis en, zo ja,
probeert de Raad vast te stellen, dat de bevoegdheid van                     welke?
de Gemeenschap op de onder het Verdrag inzake nucleaire
veiligheid vallende gebieden beperkt is tot artikel 15 en
artikel 16, lid 2, en dat deze zich niet uitstrekt tot de aan-     2. Indien de maatstaf van heffing bestaat in het volledige
gelegenheden die worden geregeld in de artikelen 1 tot en               door de klant te betalen bedrag verminderd met de
met 5, artikel 7, artikel 14, artikel 16, leden 1 en 3, en de           waarde van het krediet (zie vraag 1, onder b)), hoe
artikelen 17 tot en met 19.                                             moet dat krediet dan worden gewaardeerd?
 ---pagebreak--- C 100/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.4.1999
3. Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang dat:              Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    over de navolgende vragen:
     a) de levering van goederen aan de klant wordt aan-
         gemerkt als een levering die op ¹rentevrijeº kre-
         dietvoorwaarden plaatsvindt;                               A. Valt het bij ministerieel besluit nr. 585/94 goedge-
                                                                         keurde besluit van de CNF (1), waarbij een bindende
                                                                         tariefregeling voor advocaten werd vastgesteld, binnen
     b) de klant op het moment van de verkoop een                        de werkingssfeer van het verbod van artikel 85, lid 1,
         leningsovereenkomst met een financieringsmaat-                  van het EG-Verdrag?
         schappij sluit, en de voorwaarden van die overeen-
         komst inhouden:
                                                                         Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord:
         i)   een toezegging van de financieringsmaatschap-
              pij om de detailhandelaar een bedrag gelijk
              aan de lening (die voor het bedrag van de aan-        B. Valt die regeling dan onder de vrijstellingsmogelijkheid
              gekondigde prijs van de goederen werd afge-                van artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag?
              sloten) te betalen,
         ii)  een verklaring dat voor de lening een renteta-        (1) Consiglio Nazionale Forense.
              rief van ¹0 %º geldt, en
         iii) een machtiging van de klant aan de financie-
              ringsmaatschappij om de detailhandelaar het
              volledige bedrag van de lening te betalen en de
              instemming van de financieringsmaatschappij
              om dit te doen; en
                                                                    Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik
                                                                    (Zevende kamer) van 8 februari 1999 om een prejudicieÈle
     c) het door de detailhandelaar ontvangen bedrag, als           beslissing in het geding tussen Ideal Tourisme NV en Belgi-
         gevolg van een afzonderlijke overeenkomst tussen                                       sche staat
         hem en de financieringsmaatschappij (waarvan de
         klant niet op de hoogte is en waarvan hij evenmin                                   (Zaak C-36/99)
         de voorwaarden kent), lager is dan het volledige
                                                                                (1999/C 100/17)
         bedrag van de aangekondigde prijs van de goede-
         ren?
                                                                    De Rechtbank van eerste aanleg te Luik (Zevende kamer)
(1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
    fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                    heeft bij vonnis van 8 februari 1999, ingekomen ter griffie
    omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting        van het Hof van Justitie op 10 februari 1999, in het
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145        geding tussen Ideal Tourisme NV en Belgische staat, het
    van 13.6.1977, blz. 1).                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                    zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                    vragen:
                                                                    Mogen de lidstaten ingevolge Richtlijn 77/388/EEG van de
                                                                    Raad (1), met name artikel 12, lid 3, en artikel 28, lid 3,
                                                                    onder b), ten nadele van ondernemingen die personenver-
Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo (Torino)           voer per autobus verrichten, een discriminatie invoeren die
van 13 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in de           indruist tegen het beginsel van gelijke behandeling en het
strafzaak tegen M. Arduino, met als intervenieÈnten de              discriminatieverbod van het Gemeenschapsrecht?
civiele partij D. Dessi en de burgerrechtelijk aansprakelijke
partijen G. Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS
                    SpA, gevestigd te Milaan                        Kan een BTW-regeling als de onderhavige, die een
                                                                    bepaalde sector van de economie bevoordeelt, worden
                         (Zaak C-35/99)                             aangemerkt als een steunmaatregel in de zin van artikel 92
                                                                    van het EG-Verdrag, ook indien zij niet uitsluitend de
                        (1999/C 100/16)
                                                                    nationale industrie beschermt?
De Pretura circondariale di Pinerolo (Torino) heeft bij             (1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
                                                                        fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
beschikking van 13 januari 1999, ingekomen ter griffie
                                                                        omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
van het Hof van Justitie op 9 februari 1999, in de straf-               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145
zaak tegen M. Arduino, met als intervenieÈnten de civiele               van 13.6.1977, blz. 1).
partij D. Dessi en de burgerrechtelijk aansprakelijke par-
tijen G. Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS SpA,
gevestigd te Milaan, het Hof van Justitie van de Europese


title: Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door S. Lehrfreund Limited tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-228/95)

text:
2 . 3 . 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 64/ 17
Commissie, geoordeeld, dat een aantal van de door de                    kelijk is voor de door verzoekster geleden schade,
Commissie gestelde inbreuken non-existent waren, en heeft               waarvan de omvang later zal worden bepaald; en
het de door de Commissie opgelegde geldboeten geheel of
ten dele opgeheven. Op grond van dat arrest vorderen                — de Raad en/of de Commissie te verwijzen in de
verzoeksters van de Commissie terugbetaling van de door                 kosten .
hen betaalde geldboeten. Bij de bestreden brief van 4 okto
ber 1995 , die was ondertekend door het voor mededin               Middelen en voornaamste argumenten
gingsaangelegenheden bevoegde lid, weigerde de Commissie
terugbetaling, op grond dat de beschikking waarbij de               Verzoekster is een klein familiebedrijf dat sinds het in 1963
geldboeten waren opgelegd, nog steeds rechtskracht had ten          in het Verenigd Koninkrijk werd opgericht, bedrijvig is in de
aanzien van verzoeksters .
                                                                    bonthandel . Het overgrote deel van verzoeksters omzet
                                                                    ( ongeveer 80% ) komt voort van pelzen van oorsprong en
Verzoeksters betogen, dat een arrest waarbij het Hof een            ingevoerd uit de Verenigde Staten van Amerika en
Gemeenschapshandeling nietig verklaart, tot gevolg heeft            Canada .
dat die handeling nietig is erga omnes en ex tune. De
instelling is dan verplicht de situatie van alle belanghebben      Artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 3254/91 van de
den in overeenstemming te brengen met de rechtsoverwe
                                                                    Raad van 4 november 1991 houdende een verbod op het
gingen en het dictum van het arrest van het Hof. De
                                                                    gebruik van de wildklem in de Gemeenschap en op het
instelling is ook gehouden tot een restitutio in integrum. Dit
                                                                    binnenbrengen in de Gemeenschap van pelzen en produkten
impliceert een herstel van de status quo ante en teruggave
                                                                    die vervaardigd zijn van bepaalde in het wild levende
van de ongerechtvaardigde verrijking waartoe de ongeldige           diersoorten uit landen waar gebruik wordt gemaakt van de
handeling heeft geleid, en omvat de verplichting om rente te
                                                                    wildklem of andere vangmethoden die niet stroken met de
betalen over de gelden die op basis van de ongeldige
                                                                    internationale normen voor humane vangst met behulp van
handeling zijn ontvangen.                                           vallen ( PB 1991 , L 308 , blz . 1 ) verbiedt de invoer in de
                                                                    Gemeenschap van pelzen van bepaalde diersoorten ( onder
Gelet op het arrest van het Hof, vormt artikel 1 , punt 1 en
                                                                    meer de muskusrat ) uit bepaalde derde landen ( het invoer
punt 2, van de houtslijpbeschikking geen geldige rechts            verbod ). Volgens de letter van artikel 3 , lid 1 , wordt het
grondslag voor de oplegging van een geldboete aan een van           invoerverbod op 1 januari 1996 van kracht en is het van
de in artikel 1 , punt 1 en punt 2, genoemde geadresseerden.        toepassing op pelzen uit alle derde landen . Door het
Derhalve kan de Commissie geen enkele geldboete die is
                                                                    vooruitzicht op dat verbod en de onzekerheid over de wijze
betaald in verband met de in artikel 1 , punt 1 en punt 2 ,
                                                                    waarop het zal worden toegepast heeft verzoekster reeds
gestelde handelingen, rechtsgeldig behouden. De geldboeten
                                                                    grote en voortdurende schade geleden . Indien en wanneer
moeten bijgevolg worden terugbetaald samen met rente
                                                                    het verbod van kracht wordt ( op 1 januari 1996 of later ) zal
tegen een tarief dat het voordeel weerspiegelt dat de
                                                                    verzoekster nog meer verlies lijden, in die mate dat haar
Commissie heeft gehaald uit de omstandigheid dat zij tien
                                                                    bedrijf waarschijnlijk ten gronde zal worden gericht.
jaar lang in het bezit is geweest van de door de Zweedse
geadresseerden betaalde geldboeten. Alleen op die manier
kan de status quo ante worden hersteld .                            Verzoekster stelt dat het verlies het resultaat is en zal zijn van
                                                                    onrechtmatig handelen van de Raad en/of de Commissie .
                                                                    a ) de Raad handelde onrechtmatig bij de vaststelling en de
                                                                         tenuitvoerlegging van het invoerverbod van Verorde
                                                                         ning ( EEG ) nr. 3254/91 :
Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door S. Lehrfreund                 i ) de Raad was op grond van het EG-Verdrag niet
Limited tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van                       bevoegd om het invoerverbod van Verordening
                 de Europese Gemeenschappen                                    ( EEG ) nr. 3254/91 uit te vaardigen;
                        ( Zaak T-228/95 )
                           ( 96/C 64/35                                  ii ) het invoerverbod van Verordening ( EEG) nr. 3254/
                                                                               91 druist in tegen het evenredigheidsbeginsel;
                      (Procestaai: Engels)
                                                                         iii ) het invoerverbod van Verordening ( EEG ) nr. 3254/
                                                                               91 was ten tijde van de vaststelling ervan in strijd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      met het GATT en is thans in strijd met de
schappen is op 15 december 1995 beroep ingesteld tegen                         WTO-Overeenkomst;
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door S. Lehrfreund Limited, vertegen                b ) de Commissie handelde onrechtmatig door niet de voor
woordigd door N. Forwood QC en M. Hoskins, Barrister,                    de tenuitvoerlegging van Verordening ( EEG ) nr. 3254/
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Thill &C                     91 noodzakelijke maatregelen te nemen, die bepalen uit
Pauly, Avenue de la Gare 11 .                                            welke derde landen pelzen kunnen worden ingevoerd en
                                                                         die de noodzakelijke procedures vaststellen om de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      oorsprong van die pelzen te attesteren;
— vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie krachtens          c ) nu de handelingen en het nalaten van de Commissie
     de artikelen 178 en 215 van het EG-Verdrag aanspra                 en/of de Raad rechtsonzekerheid betreffende de omvang
 ---pagebreak--- Nr. C 64/18           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 3 . 96
     en de aanvangsdatum van het invoerverbod hebben                van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 nietig . Artikel 3 , tweede
     veroorzaakt, hebben die instellingen onrechtmatig nage        alinea , van Verordening ( EG ) nr. 2380/95 is nietig om de
     laten tijdig de nodige maatregelen te nemen om die             navolgende redenen:
     onzekerheid op te heffen.
                                                                    a ) Strijdig met artikel 15 , lid 1 , van Verordening ( EEG )
Het verlies dat verzoekster heeft geleden en zal lijden valt             nr. 2423/88 : ingevolge deze bepaling vervallen anti
uiteen in twee categorieën :                                             dumpingrechten niet alleen vijf jaar na de datum waarop
                                                                        zij van kracht zijn geworden, maar ook vijf jaar na de
a ) „ huidig verlies ": de daling van omzet en winst die                 datum waarop zij laatstelijk werden gewijzigd of beves
     verzoekster reeds ondervindt door de vermindering van              tigd . Dit zijn dwingende termijnen waarvan de Raad niet
     de vraag naar pelzen en verwante produkten in het                   kan afwijken en waarvan hij in de praktijk tot dusverre
     vooruitzicht dat dergelijke pelzen na 1 januari 1996               ook niet is afgeweken . In de verordening wordt de
     wellicht niet meer zullen kunnen worden ingevoerd;                 afwijking voor PPC's die meer dan 75 kopieën per
                                                                        minuut kunnen maken, in geen enkel opzicht gemoti
b ) „ toekomstig verlies ": de toekomstige daling van omzet             veerd ( artikel 190 van het EG-Verdrag).
     en winst die zal optreden indien en wanneer het
     invoerverbod van kracht wordt .                                b ) Kennelijk onjuiste beoordeling door verkorting van de
                                                                        termijn van vijf jaar tot een geldigheidsduur van slechts
                                                                        twee jaar: de verkorting van de geldigheidsduur van
                                                                        Verordening ( EG ) nr. 2380/95 tot twee jaar druist
                                                                        kennelijk in tegen de feitelijke bevindingen van de
                                                                        Gemeenschapsinstellingen tijdens de onderzoeksproce
Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door European                     dure . Vastgesteld werden namelijk een verhoogde dum
Copier Manufacturers ( CECOM) tegen Raad van de                         ping, een hoge schade voor de bedrijfstak van de
                         Europese Unie                                  Gemeenschap, alsmede een belang van de Gemeenschap
                                                                        bij een duurzame bescherming tegen dumping. Om een
                       ( Zaak T-232/95 )
                                                                        einde te maken aan de schade veroorzakende dumping
                          ( 96/C 64/36 )                                dienen de anti-dumpingmaatregelen een geldigheids
                                                                        duur van vijf jaar te hebben. In de verordening wordt in
                      (Procestaai: Duits)                               het geheel niet gemotiveerd, waarom bij PPC's die meer
                                                                        dan 75 kopieën per minuut kunnen maken, en die in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen               eerste instantie door de genoemde verordening gedu
schappen is op 19 december 1995 beroep ingesteld tegen                  rende vijf jaar tegen de schade veroorzakende dumping
Raad van de Europese Unie door European Copier Manu                    werden beschermd, de beschermende maatregelen
facturers ( CECOM ), gevestigd te Keulen, vertegenwoordigd              slechts een geldigheidsduur van twee jaar moeten
door Dr. D. Ehle en Dr . V. Schiller, advocaten te Keulen,              hebben ( artikel 190 van het EG-Verdrag ).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                    c ) Schending van de regeling van de basis-anti-dumping
M. Lucius, advocaat aldaar, Rue Michel Weiter 6 .
                                                                        verordening, in het bijzonder van de verdeling van de
                                                                        rechten en verplichtingen tussen de bedrijfstak van de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                    Gemeenschap die schade heeft geleden, en de dumpende
                                                                        exporteurs, alsmede de bij de dumping betrokken
— artikel 3 , tweede alinea, van Verordening ( EG ) nr. 2380/           importeurs : de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt
    95 van 2 oktober 1995 tot instelling van een definitief             bij de vaststelling van een schade veroorzakende dum
    anti-dumpingrecht op de invoer van fotokopieerappara               ping gedurende vijf jaar beschermd; de exporteurs en
    ten voor gewoon papier, van oorsprong uit Japan ( PB                importeurs ( artikel 11 , lid 3 , van Verordening ( EG ) nr.
    1995 , L 244 , blz. 1 ) nietig te verklaren, voor zover             3283/94 hebben ter compensatie de mogelijkheid om
    daarin is bepaald dat de geldigheid van de verordening              een herzieningsonderzoek te vragen; de importeurs
    twee jaar na haar inwerkingtreding verstrijkt;                      ( artikel 11 , lid 8 , van Verordening ( EG ) nr. 3283/94 )
                                                                        kunnen bovendien onder bepaalde voorwaarden terug
— bij toewijzing van deze vordering, zo nodig, te gelasten              betaling van de anti-dumpingrechten vragen .
    dat het bij artikel 1 van Verordening ( EG ) nr. 2380/95
    ingestelde anti-dumpingrecht gehandhaafd blijft, en wel        d ) Schending van de rechten van de verdediging en van de
    ook na het verstrijken van de termijn van twee jaar na de           rechten van de bedrijfstak van de Gemeenschap betref
    inwerkingtreding van deze verordening, totdat de                    fende de controle op de tenuitvoerlegging: bij een
    bevoegde instellingen de door het arrest van het Gerecht            geldigheidsduur van anti-dumpingmaatregelen van
    vereiste maatregelen hebben vastgesteld;                            slechts twee jaar na de inwerkingtreding wordt de
                                                                        bedrijfstak die schade heeft geleden, kennelijk belet, van
— de Raad te verwijzen in de kosten .                                   haar rechten uit hoofde van artikel 12 van Verordening
                                                                        ( EG ) nr . 3283/94 ( tenuitvoerlegging van anti-dumping
Middelen en voornaamste argumenten                                      rechten ) en artikel 13 van deze Verordening ( tegengaan
                                                                        van ontwijking van rechten ) op zinvolle wijze en met
Verzoekster acht de bepaling van het einde van de anti                 kans van slagen gebruik te maken .
dumpingmaatregelen betreffende fotokopieerapparaten na
een geldigheidsduur van twee jaar na de inwerkingtreding


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 oktober 2001 in zaak T-352/00: Andrew M. Rosemarine tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Tĳdelĳke functionarissen — Aanwerving — Leeftĳdsgrens — Afwĳzing van sollicitatie — Beroep tot schadevergoeding — Niet-ontvankelĳkheid — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is)

text:
C 31/10                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2.2.2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de
                              AANLEG                                      Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
                                                                          betreffende      nietigverklaring van          verordening (EG)
                     van 19 september 2001                                nr. 978/2000 van de Raad van 8 mei 2000 tot instelling van
                                                                          een definitief compenserend recht op de invoer van polyester
in zaak T-226/00: Nan Ya Plastics Corporation tegen Raad                  stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot definitie-
                    van de Europese Unie (1)                              ve inning van het voorlopige recht (PB L 113, blz. 1), heeft het
                                                                          Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
(Beroep tot nietigverklaring — Wijziging met terugwerkende                P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke, M. Vi-
kracht van bestreden handeling — Afdoening zonder beslis-                 laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 september
                                 sing)                                    2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
                           (2002/C 31/19)
                          (Procestaal: Engels)                            1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          2)    Op het verzoek tot tussenkomst van de Commissie behoeft niet
In zaak T-226/00, Nan Ya Plastics Corporation, gevestigd                        te worden beslist.
op Taiwan, vertegenwoordigd door P. De Baere, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de                3)    Verweerder wordt verwezen in de kosten.
Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
betreffende     nietigverklaring        van verordening         (EG)
nr. 978/2000 van de Raad van 8 mei 2000 tot instelling van
                                                                          (1) PB C 316 van 4.11.2000.
een definitief compenserend recht op de invoer van polyester
stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot definitie-
ve inning van het voorlopige recht (PB L 113, blz. 1), heeft het
Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke, M. Vi-
laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 september
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                                AANLEG
2)    Op het verzoek tot tussenkomst van de Commissie behoeft niet
      te worden beslist.                                                                         van 24 oktober 2001
3)    Verweerder wordt verwezen in de kosten.
                                                                          in zaak T-352/00: Andrew M. Rosemarine tegen Bureau
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                               voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                          (Tijdelijke functionarissen — Aanwerving — Leeftijdsgrens
                                                                          — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot schadevergoeding
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                — Niet-ontvankelijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens
                              AANLEG                                                                 ongegrond is)
                     van 19 september 2001                                                          (2002/C 31/21)
in zaak T-227/00: Far Eastern Textiles Ltd tegen Raad van
                       de Europese Unie (1)                                                        (Procestaal: Engels)
(Beroep tot nietigverklaring — Wijziging met terugwerkende
kracht van bestreden handeling — Afdoening zonder beslis-
                                 sing)                                    In zaak T-352/00, Andrew M. Rosemarine, wonende te Salford
                                                                          (Verenigd Koninkrijk), aanvankelijk vertegenwoordigd door
                           (2002/C 31/20)                                 J. Davies en vervolgens door S. Whale, advocaten, tegen
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                          (Procestaal: Engels)                            tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto
                                                                          en F. Casertano), betreffende een beroep strekkende tot vergoe-
                                                                          ding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de
In zaak T-227/00, Far Eastern Textiles Ltd, gevestigd op                  afwijzing van zijn sollicitatie naar een post van Engelstalige
Taiwan, vertegenwoordigd door P. De Baere, advocaat, domici-              jurist-vertaler, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
 ---pagebreak--- 2.2.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 31/11
als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
griffier: H. Jung, op 24 oktober 2001 een beschikking gegeven                                            AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 oktober 2001
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                          in zaak T-121/01: Laurent Piau tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          (Beroep wegens nalaten — Mededeling als bedoeld in ar-
                                                                          tikel 6 van verordening nr. 2842/98 — Standpuntbepaling
(1) PB C 61, van 24.2.2001.
                                                                              die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2002/C 31/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                In zaak T-121/01, Laurent Piau, wonende in Frankrijk, verte-
                               AANLEG                                     genwoordigd door M. Fauconnet, advocaat, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigde: E. Gippini Fournier), betref-
                     van 19 september 2001                                fende een verzoek om vast te stellen dat de Commissie in strijd
                                                                          met het Verdrag niet heeft gereageerd op een klacht inzake
                                                                          inbreuken op artikel 81 EG, heeft het Gerecht (Eerste kamer),
in zaak T-83/01, Merck KGaA tegen Bureau voor harmoni-
                                                                          samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood
satie binnen de interne markt (merken, tekeningen, mo-
                                                                          en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 19 oktober 2001 een
                         dellen) (BHIM) (1)
                                                                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Gemeenschapsmerk — Onregelmatigheid van verzoek-                        1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                schrift — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                           (2002/C 31/22)
                                                                          (1) PB C 227, van 11.8.2001.
                          (Procestaal: Engels)
In zaak T-83/01, Merck KGaA, gevestigd te Darmstadt (Duits-
land), tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM), betreffende een                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                van 21 september 2001
tekeningen, modellen) van 31 januari 2001 (zaak R 299/
2000-3) betreffende de inschrijving van het woord
„OSTEOCALCIUM” als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht                    in zaak T-138/01 R: F tegen Rekenkamer van de Europese
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,                                             Gemeenschappen
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
H. Jung, op 19 september 2001 een beschikking gegeven                     (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Herplaatsings-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             besluit — Spoedeisendheid — Belangenafweging)
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                   (2002/C 31/24)
2.    Verzoekster wordt in de eigen kosten verwezen.                                                 (Procestaal: Frans)
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                               In zaak T-138/01 R, F, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-
                                                                          digd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen hebbende
                                                                          te Luxemburg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer),


title: Zaak T-443/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Stefano Sotgia tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 juli 2010 in zaak F-130/06, Sotgia/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/36

         Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Stefano Sotgia tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 juli 2010 in zaak F-130/06, Sotgia/Commissie
   (Zaak T-443/10 P)
   ()
   2010/C 328/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Stefano Sotgia (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest in zaak F-130/06, Sotgia/Commissie;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 11 april 2006, voor zover rekwirant daarbij met ingang van 16 april 2006 als ambtenaar op proef wordt ingedeeld in de rang A*6, salaristrap 2;

               —

               subsidiair, verwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de hogere voorziening in de kosten, daaronder begrepen die van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door rekwirant aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen identiek of soortgelijk aan die welke in het kader van zaak T-441/10 P, Kurrer/Commissie, zijn aangevoerd.


title: Zaak T-467/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/47

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Du Pont de Nemours (France) e.a./Commissie
   (Zaak T-467/07) (1)

   2009/C 205/86

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 maart 2000 in zaak T-10/99: M. Vicente Nuñez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevordering — Vergelĳking van verdiensten — Lĳst van meest verdienstelĳk geachte ambtenaren — Lĳst van bevorderde ambtenaren — Beoordelingsrapport — Ontoereikende motivering)

text:
C 122/32                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      29.4.2000
nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instand-                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
houding van de visbestanden (PB L 171, blz. 1), heeft
het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid),                                       van 22 februari 2000
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts,
A. Potocki, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:               in zaak T-171/98: M. A. Biasutto tegen Raad van de
H. Jung, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het                                        Europese Unie (1)
dictum luidt als volgt:
1) Verklaart het beroep niet ontvankelijk.                                 (Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid
                                                                           — Artikel 59 — Statuut — Procedure die in geval van
2) Verwijst verzoekers in hun eigen kosten alsmede in de kosten van               afwezigheid wegens ziekte moet worden gevolgd)
     de Raad.
                                                                                (2000/C 122/45)
3) Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                           In zaak T-171/98, M. A. Biasutto, ambtenaar van de Raad van
                                                                           de Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                           J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange
                                                                           30, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: P. Borges
                                                                           en M. Bauer), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 het besluit van 20 februari 1998 waarbij de Raad heeft
                                                                           geweigerd verzoeksters ziektebriefje te registreren en haar
                        van 23 februari 2000                               afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en met 22 februari
                                                                           1998 onregelmatig heeft verklaard, heeft het Gerecht (Vijfde
in zaak T-164/98: G. Carraro tegen Commissie van de                        kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president,
                 Europese Gemeenschappen (1)                               P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
                                                                           ministrateur, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dicturn luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietig-
          verklaring — Beroep tot schadevergoeding)                        1) Verklaart nietig het besluit van 20 februari 1998 waarbij de
                                                                                Raad verzoeksters afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en
                           (2000/C 122/44)                                      met 22 februari 1998 onregelmatig heeft verklaard.
                                                                           2) Verwijst de Raad in de kosten.
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
In zaak T-164/98, G. Carraro, bij het Gemeenschappelijk
Centrum voor onderzoek te Ispra tewerkgestelde ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door G. Marchesini,
advocaat bij de Italiaanse Corte suprema di cassazione, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het
                                                                                van 9 maart 2000
besluit waarbij verzoekers beoordelingsrapport over de periode
van 1 juli 1993 tot 30 juni 1995 definitief is vastgesteld, en
anderzijds, vergoeding van de morele schade die hij heeft                  in zaak T-10/99: M. Vicente Nuñez tegen Commissie van
geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld                                   de Europese Gemeenschappen (1)
als volgt: A. Potocki, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 23 fe-        (Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
bruari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                sten — Lijst van meest verdienstelijk geachte ambtenaren —
volgt:                                                                     Lijst van bevorderde ambtenaren — Beoordelingsrapport —
                                                                                Ontoereikende motivering)
1) Verwerpt het beroep.
                                                                                (2000/C 122/46)
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                           In zaak T-10/99, M. Vicente Nuñez, ambtenaar van de Com-
                                                                           missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraai-
 ---pagebreak--- 29.4.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 122/33
nem (België), vertegenwoordigd door M. A. Lucas, advocaat te              een beroep tot vernietiging van de beslissing van de derde
Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fi-                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen
duciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie             de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berar-                   15 maart 1999 (zaak R 74/1998-3) inzake gemeenschaps-
dis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot                  merkaanvraag nr. 230680 betreffende een voorstelling van
nietigverklaring van de lijst van de bij de bevorderingsronde             zeep, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer),
1998 tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren en van de lijst                samengesteld als volgt J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki
van de ambtenaren die het meest verdienstelijk waren geacht               en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
om bij die bevorderingsronde tot die rang te worden bevorderd,            ministrateur, op 16 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
op grond dat verzoekers naam op de lijsten niet voorkwam,                 het dictum luidt als volgt:
en van het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
verzoekers klacht, alsmede tot schadevergoeding, heeft het                1) Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: G. Herzig,               ken, tekeningen en modellen) van 15 maart 1999 (zaak
administrateur, op 9 februari 2000 een arrest gewezen waar-                    R 7411998-3).
van het dictum luidt als volgt:
                                                                          2) Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
1) Verklaart nietig het in de Mededelingen van de administratie van            verzoekster.
     6 april 1998 bekendgemaakte besluit van de Commissie om
     verzoeker niet op de lijst van de bij de bevorderingsronde 1998
                                                                          (1) PB C 226 van 7.8.1999.
     tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren te plaatsen, welk besluit
     werd bevestigd bij het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
     van de klacht.
2) Verwerpt het beroep voor het overige.
3) Verwijst de Commissie in de kosten
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                                van 9 februari 2000
                                                                          in zaak T-111/97: G. Valero Jordana en S. Vadé tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie
                                                                          van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —
                                                                                Ontvankelijkheid)
                       van 16 februari 2000
in zaak T-122/99: The Procter & Gamble Company                                                     (2000/C 122/48)
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
              (merken, tekeningen en modellen) (1)                                                (Procestaal: Spaans)
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van stuk zeep — Formele                         In zaak T-111/97, G. Valero Jordana en S. Vadé, ambtenaren
onregelmatigheid van de inschrijvingsaanvraag — Absolute                  van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
weigeringsgronden — Ambtshalve onderzoek door de kamer                    genwoordigd door C. Amo Quiñones, advocaat te Madrid,
van beroep — Eerbiediging van de rechten van de verdediging               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard              E. de la Guardia, advocaat aldaar, Rue Tony Neumann 46, tegen
van de waar wordt bepaald — Eerdere inschrijving van het                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                    merk in bepaalde lidstaten”)                          J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          besluiten van de Commissie van 27 december 1996 houdende
                          (2000/C 122/47)                                 afwijzing van de klachten van 13 en 17 september 1996
                                                                          waarin verzoekers om een heroverweging van hun aanvankelij-
                                                                          ke indeling en om indeling in de rang A 6 vanaf hun
                          (Procestaal: Frans)                             aanwerving hadden verzocht, en van de besluiten van de
                                                                          Commissie van 1 maart 1990 en 2 juni 1992 voorzover
In zaak T-122/99, The Procter & Gamble Company, gevestigd                 verzoekers daarbij in de rang A 7 zijn ingedeeld, heeft het
te Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door             Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
T. van Innis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende             president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
te Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar,                op 9 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het
Rue Charles Martel 56-58, tegen Bureau voor harmonisatie                  dictum luidt als volgt:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen),
(gemachtigden: O. Montalto, E. Joly en S. Laitinen), betreffende          1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-422/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 33 de Barcelona (Spanje) op 12 september 2014 — Christian Pujante Rivera/Gestora Clubs Dir, S.L. en Fondo de Garantia Salarial

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 12 september 2014 — Christian Pujante Rivera/Gestora Clubs Dir, S.L. en Fondo de Garantia Salarial
   (Zaak C-422/14)
   2014/C 421/29
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian Pujante Rivera

      Verwerende partij: Gestora Clubs Dir, S.L. en Fondo de Garantia Salarial

      Prejudiciële vragen

               1)

               Indien tijdelijke werknemers waarvan de arbeidsovereenkomst is beëindigd wegens het reguliere verstrijken van de overeengekomen tijdsduur, op grond van artikel 1, lid 2, sub a, van richtlijn 98/59 (1) inzake collectief ontslag worden geacht buiten het toepassings- en beschermingsgebied van die richtlijn te vallen (prejudicieel verzoek in zaak C-392/13, nog aanhangig), is het dan in overeenstemming met het doel van de richtlijn dat deze tijdelijke werknemers wél worden meegeteld bij de bepaling van het aantal werknemers dat „gewoonlijk” bij de plaatselijke eenheid (of in Spanje: de onderneming) in dienst is, op grond van welk aantal de numerieke drempel voor collectief ontslag wordt berekend (10 % of 30 werknemers), vastgesteld in artikel 1, [lid 1], sub a, i, van de richtlijn?

               2)

               Moet het feit dat de „gelijkstelling” van de „beëindigingen” met „ontslagen”, bepaald in artikel 1, lid 1, sub b, tweede alinea, van richtlijn 98/59, afhankelijk is van de voorwaarde dat „het ontslag ten minste vijf werknemers treft”, in die zin worden uitgelegd dat die voorwaarde betrekking heeft op „ontslagen” die eerder door de werkgever of door zijn toedoen hebben plaatsgevonden in de zin van artikel 1, lid 1, sub a, van de richtlijn, en niet op het minimumaantal „gelijk te stellen beëindigingen” dat is vereist voor een dergelijke gelijkstelling?

               3)

               Omvat het begrip „elke beëindiging van de arbeidsovereenkomst die uitgaat van de werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemers” in artikel 1, lid 1, laatste alinea, van richtlijn 98/59, ook de beëindiging waartoe de werkgever en de werknemer gezamenlijk hebben besloten en die, ook al is de beëindiging op initiatief van de werknemer geschied, het gevolg is van een eerdere wijziging van de arbeidsvoorwaarden op initiatief van de werkgever in verband met een crisissituatie in de onderneming, en waarvoor ten slotte een schadeloosstelling wordt uitgekeerd die even hoog is als die bij onrechtmatig ontslag?

      (1)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16).


title: Zaak T-217/09: Beroep ingesteld op 3 juni 2009 — Mitteldeutsche Flughafen en Flughafen Dresden/Commissie

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/58

         Beroep ingesteld op 3 juni 2009 — Mitteldeutsche Flughafen en Flughafen Dresden/Commissie
   (Zaak T-217/09)
   2009/C 180/108
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mitteldeutsche Flughafen AG (Leipzig, Duitsland) en Flughafen Dresden GmbH (Dresden, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Núñez-Müller en M. le Bell, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 231, eerste alinea, EG artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 24 maart 2009 [C(2009) 2010 def.] nietig verklaren, voor zover de Commissie de financiering van de sanering en van de verlenging van de start- en landingsbaan van de luchthaven Dresden als staatssteun heeft gekwalificeerd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2009) 2010 def. van de Commissie van 24 maart 2009 (NN 4/2009, ex N 361/2008 — Duitsland, luchthaven Dresden), waarbij de Commissie de door Duitsland voor de renovatie en de verlenging van de start- en landingsbaan van de luchthaven Dresden verstrekte bijdrage aan het eigen vermogen krachtens artikel 87, lid 3, sub c, EG als een met de gemeenschappelijke markt verenigbare maatregel heeft goedgekeurd. Zij verzoeken de beschikking nietig te verklaren voor zover de Commissie de litigieuze maatregel als staatssteun heeft gekwalificeerd.
   Ter onderbouwing van hun vordering stellen verzoeksters in de eerste plaats dat de Commissie inbreuk maakt op de bevoegdhedenverdeling en het beginsel van de speciale machtigingsgrondslag van artikel 5 EG, omdat zij op grond van de bevoegdhedenverdeling binnen de EG niet bevoegd is om de betrokken maatregel te toetsen. De bevoegdheden inzake ruimtelijke ordening en de verantwoordelijkheid voor de infrastructuur betreffende luchthavencapaciteiten vallen onder de oorspronkelijke bevoegdheden van de EU-lidstaten.
   Ten tweede stellen verzoeksters dat artikel 87 EG is geschonden. Zij betogen dat de Commissie in de richtsnoeren 1994 (1) de toepassing van het EG-staatssteunrecht op maatregelen die de luchthaveninfrastructuur betreffen, expliciet heeft uitgesloten. Deze richtsnoeren zijn nog altijd van toepassing, omdat zij noch tegen het primaire recht, zoals dit is uitgelegd door de gemeenschapsrechters, indruisen, noch door de Commissie rechtsgeldig zijn ingetrokken. In het bijzonder zijn de richtsnoeren 1994 ook niet bij de richtsnoeren 2005 (2) ingetrokken. Subsidiair stellen verzoeksters dat de richtsnoeren 2005 niet van toepassing zijn.
   De luchthaven Dresden GmbH moet voorts wat de litigieuze maatregel betreft niet als onderneming in de zin van artikel 87, lid 1, EG worden aangemerkt, maar als overheidsinstantie. Bovendien is er geen sprake van voordeel in de zin van de regels betreffende staatssteun, omdat de door de Commissie gehanteerde maatstaf van de economisch handelende kapitaalverstrekker bij luchthaveninfrastructuurinstanties geen toepassing kan vinden.
   Met hun derde middel stellen verzoeksters dat de beschikking, voor zover is gevorderd, ook nietig moet worden verklaard omdat de Commissie wezenlijke procedurevoorschriften schendt, inbreuk maakt op het verbod van terugwerkende kracht en het vertrouwensbeginsel, en de beschikking innerlijk tegenstrijdig is.

      (1)  Mededeling van de Commissie — Toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag en van artikel 61 van de EER-Overeenkomst op steunmaatregelen van de lidstaten in de luchtvaartsector (PB 1994, C 350, blz. 5).

      (2)  Mededeling van de Commissie — Inzake communautaire richtsnoeren voor financiering van luchthavens en aanloopsteun van de overheid voor luchtvaartmaatschappijen met een regionale luchthaven als thuishaven (PB 2005, C 312, blz. 1).