title: Zaak C-68/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — X/Ministerraad (Prejudiciële verwijzing — Vrijheid van vestiging — Moeder-dochterrichtlijn — Belastingwetgeving — Belasting over de winst van vennootschappen — Uitkering van dividenden — Bronbelasting — Dubbele belastingheffing — „Fairness tax”)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — X/Ministerraad
   (Zaak C-68/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Moeder-dochterrichtlijn - Belastingwetgeving - Belasting over de winst van vennootschappen - Uitkering van dividenden - Bronbelasting - Dubbele belastingheffing - „Fairness tax”))
   (2017/C 239/04)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Ministerraad

      Dictum

               1)

               De vrijheid van vestiging moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een belastingregeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke zowel niet-ingezeten vennootschappen die in die lidstaat een economische activiteit verrichten door middel van een vaste inrichting, als ingezeten vennootschappen — daaronder begrepen ingezeten dochterondernemingen van niet-ingezeten vennootschappen — aan een belasting als de „fairness tax” onderworpen zijn wanneer zij dividenden uitkeren die niet in hun uiteindelijke belastbare resultaat zijn opgenomen omdat zij hebben gebruikgemaakt van bepaalde belastingvoordelen waarin de nationale belastingwetgeving voorziet. Dit geldt evenwel enkel indien de wijze waarop de belastbare grondslag van deze belasting wordt bepaald in de praktijk niet tot gevolg heeft dat niet-ingezeten vennootschappen ongunstiger worden behandeld dan ingezeten vennootschappen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit het geval is.

               2)

               Artikel 5 van richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een belastingregeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een belasting als de „fairness tax” wordt ingevoerd waaraan zowel niet-ingezeten vennootschappen die in die lidstaat een economische activiteit verrichten door middel van een vaste inrichting, als ingezeten vennootschappen — daaronder begrepen ingezeten dochterondernemingen van niet-ingezeten vennootschappen — onderworpen zijn wanneer zij dividenden uitkeren die niet in hun uiteindelijke belastbare resultaat zijn opgenomen omdat zij hebben gebruikgemaakt van bepaalde belastingvoordelen waarin de nationale belastingwetgeving voorziet.

               3)

               Artikel 4, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/96, gelezen in samenhang met lid 3 van dat artikel, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale belastingregeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze regeling in een geval waarin een moedermaatschappij de van haar dochteronderneming ontvangen winsten pas uitkeert na het jaar waarin zij deze heeft ontvangen, tot gevolg heeft dat die winsten voor een groter gedeelte worden belast dan het in die bepaling vastgestelde plafond van 5 %.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak T-285/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Italië/Parlement en Commissie ( Procesincident — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep — Bestreden handeling niet toerekenbaar aan Parlement )

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Italië/Parlement en Commissie
   (Zaak T-285/07) (1)

   („Procesincident - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep - Bestreden handeling niet toerekenbaar aan Parlement’)
   (2009/C 55/49)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Bruni, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, R. Ignătescu en G. Mazzini, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en A. Aresu, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: S. Vodina en M. Michelogiannaki, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/95/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve van 20 administrateurs (AD 5) op het gebied van informatie (bibliotheek/documentatie), bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 8 mei 2007 (PB C 103 A, blz. 7)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen het Parlement.

               2)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten in het kader van het onderhavige beroep voor zover dit is gericht tegen het Parlement. Het Parlement draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007.


title: Zaken C-242/02 en C-243/02: Verzoek van het Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg van 11 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Dr. Manfred Hückel

text:
C 247/2                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.10.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (Zesde kamer)                                    —     de immuniteit op de heffen omdat het beslag de werking
                                                                                van de Gemeenschappen niet belemmert en de onafhan-
                                                                                kelijkheid ervan niet aantast;
                        van 21 maart 2002
                                                                            —     voor recht te verklaren dat de rekenplichtige van de
in zaak C-430/01 (verzoek van het Landesgericht für                               Commissie ten onrechte heeft verklaard dat de Commissie
Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):                           geen actuele of voorwaardelijke schuld heeft jegens de
      Monica Herbstrith tegen Republiek Oostenrijk (1)                            Democratische Republiek Congo of de Nationale bank
                                                                                van Congo.
       (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)
                          (2002/C 247/02)
                          (Procestaal: Duits)                               Verzoek van het Unabhängige Verwaltungssenat van het
                                                                            Land Salzburg van 11 februari 2002 om een prejudiciële
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      beslissing in de strafzaak tegen Dr. Manfred Hückel
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Zaken C-242/02 en C-243/02)
In zaak C-430/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                (2002/C 247/04)
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-
sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding
tussen Monica Herbstrith en Republiek Oostenrijk, om een                    Het Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
prejudiciële beslissing over de vraag of het niet-toekennen van             heeft bij beschikking van 11 februari 2002, ingekomen ter
een post aan een kandidate die de vereiste beroepskwalificaties             griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2002, in de strafzaak
bezit, inbreuk maakt op een bepaling van het gemeenschaps-                  tegen Dr. Manfred Hückel, het Hof van Justitie van de Europese
recht, en over de voorwaarden voor de aansprakelijkheid van                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
een lidstaat voor schade die particulieren ten gevolge van                  de navolgende vragen:
schendingen van het gemeenschapsrecht lijden, heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-                 1.    Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG (1)
sident, N. Colneric, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en                     van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
griffier: R. Grass, op 21 maart 2002 een beschikking gegeven                      inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
                                                                                voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
Het door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien bij beschikking             2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
van 12 oktober 2001 ingediende verzoek om een prejudiciële
beslissing is niet-ontvankelijk.                                                  de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
                                                                                presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
                                                                                voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
( 1) PB C 109, van 4 mei 2002.                                                    blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
                                                                                de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
                                                                                behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
                                                                                lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
                                                                                bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
                                                                                geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
                                                                                komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
Verzoek om machtiging tot derdenbeslag onder de Com-                              mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
missie van de Europese Gemeenschappen, ingediend op                               zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
      22 augustus 2002 door de vennootschap Antippas                              het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
                                                                                levensmiddelen
                         (Zaak C-1/02 SA)
                                                                                a)    melding te maken van de voorkoming, verlichting
                          (2002/C 247/03)                                               of genezing van ziekten of ziektesymptomen of van
                                                                                fysiologische of farmacologische werkingen, in het
                                                                                bijzonder jonghoudende, ouderdomsverschijnselen
                                                                                remmende, slankmakende of geneeskrachtige wer-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                 kingen, of de indruk van een dergelijke werking te
is op 22 augustus 2002 een verzoek om machtiging tot                                    wekken;
derdenbeslag onder de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen ingediend door de vennootschap Antippas, vertegen-                       b)    naar ziektegeschiedenissen, aanbevelingen van art-
woordigd door M. Spandre, advocaat.                                                     sen of adviezen te verwijzen;
 ---pagebreak--- 12.10.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 247/3
       c)    gezondheidsgerelateerde, al dan niet gestileerde afbe-      3.     Indien de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord:
             eldingen van organen van het menselijk lichaam,
                                                                                Hoe en op basis van welke criteria moet de geoorloofde
             afbeeldingen van uitoefenaren van geneeskundige
                                                                                tol voor een enkele rit over het gehele traject worden
             beroepen of van kuuroorden of andere naar de
                                                                                berekend?
             geneeskunde verwijzende afbeeldingen te gebruiken?
                                                                         4.     Enkel bij een bevestigend antwoord op de vragen 1 en 2
2.     Verzetten de etiketteringsrichtlijn of de artikelen 28 en                in samenhang met de verklaring van een berekeningsme-
       30 zich tegen een nationaal voorschrift dat het aanbren-                 thode overeenkomstig vraag 3:
       gen van gezondheidsgerelateerde vermeldingen in de zin
       van vraag 1 alleen na voorafgaande toestemming van de                    Moet het arrest van het Hof van Justitie van de Europese
       bevoegde minister toestaat, waarbij een voorwaarde voor                  Gemeenschappen van 5 juli 1995, C-21/94 (3), waarbij is
       de vergunning is, dat de gezondheidsgerelateerde infor-                  geoordeeld dat de gevolgen van de daarin nietigverklaarde
       matie verenigbaar is met de bescherming van de consu-                    richtlijn 93/89/EEG van 25 oktober 1993 gehandhaafd
       ment tegen misleiding?                                                   blijven totdat de Raad een nieuwe richtlijn zal hebben
                                                                                vastgesteld, aldus worden uitgelegd, dat de gevolgen
                                                                                gehandhaafd blijven totdat de lidstaten de bepalingen
( 1) PB L 33, blz. 1.                                                           van de nieuwe richtlijn hebben omgezet of totdat de
                                                                                omzettingstermijn zal zijn verstreken?
                                                                         5.     Enkel indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                                Rusten in de periode van 17 juni 1999 tot 1 juli 2000 op
                                                                                de lidstaten verplichtingen tot inachtneming van de
                                                                                nieuwe richtlijn, bijvoorbeeld in de zin van dwingende
                                                                                voorlopige gevolgen?
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
Oostenrijk van 25 juni 2002 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Stuij en de Man B.V. en Republiek                   (1 ) PB 1993, L 279, blz. 32.
                                                                         (2 ) PB 1999, L 187, blz. 42.
                             Oostenrijk
                                                                         (3 ) Jurispr. 1995, blz. I-1827.
                          (Zaak C-257/02)
                          (2002/C 247/05)
                                                                         Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz
                                                                         van 3 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen EU-WOOD-Trading GmbH en Sonderab-
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij                 fall-Management-Gesellschaft Rheinland-Pfalz mbH
beschikking van 25 juni 2002, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 15 juli 2002, in het geding tussen Stuij en                                      (Zaak C-277/02)
de Man B.V. en Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                              (2002/C 247/06)
beslissing over de navolgende vragen:
1.     Hebben artikel 7, sub b en sub h, van richtlijn 93/89/            Het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz heeft bij beschik-
       EEG (1) en artikel 7, lid 4 en lid 9, van richtlijn 1999/62/      king van 3 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
       EG ( 2) tot doel, iedere vervoersondernemer het recht te          Justitie op 29 juli 2002, in het geding tussen EU-WOOD-
       verlenen, tolplichtige autowegtrajecten voor ten behoeve          Trading GmbH en Sonderabfall-Management-Gesellschaft
       van het goederenvervoer over de weg gebruikte voertui-            Rheinland-Pfalz mbH, het Hof van Justitie van de Europese
       gen met meer dan drie assen tegen een met de richtlijnen          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       overeenstemmend en dus passend gebruiksrecht te be-               de navolgende vragen:
       rijden?
                                                                         1.     Kan op grond van artikel 7, lid 4, sub a, eerste streepje,
2.     Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:                             van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van
                                                                                1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
       Zijn artikel 7, sub b en sub h, van richtlijn 93/89/EEG en               overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de
       artikel 7, lid 4 en lid 9, van richtlijn 1999/62/EG in de                Europese Gemeenschap (PB L 30, blz. 1), een bezwaar
       zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie van                      tegen de overbrenging van voor nuttige toepassing be-
       de Europese Gemeenschappen in zoverre rechtstreeks                       stemde afvalstoffen worden gemaakt met de motivering
       toepasselijk, dat zij kunnen worden aangevoerd voor de                   dat de voorgenomen nuttige toepassing in strijd is met
       vaststelling van een met de richtlijnen overeenstemmende                 het uit artikel 4, eerste zin, van richtlijn 75/442/EEG van
       tol voor ten behoeve van het goederenvervoer over de                     de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB
       weg gebruikte voertuigen met meer dan drie assen voor                    L 194, blz. 74) volgende voorschrift dat de nuttige
       het gehele traject van de Oostenrijkse Brenner-Autobahn,                 toepassing moet plaatsvinden zonder gevaar voor de
       ook wanneer deze richtlijn niet of onvolledig in Oosten-                 gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen
       rijks recht is omgezet?                                                  voor het milieu?


               6.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/17

         Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 1 februari 2017
   (Zaak E-3/17)
   (2017/C 108/15)
   Op 1 februari 2017 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler en Maria Moustakali, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof het volgende vast te stellen:

               1.

               Door de handhaving van een vergunningenstelsel voor vers vlees en vleesproducten, zoals vastgesteld in artikel 10 van Handeling nr. 25/1993 en de artikelen 3, 4 en 5 van Verordening (IS) nr. 448/2012, heeft IJsland niet voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van de handeling waarvan sprake in punt 1.1.1 van hoofdstuk I van bijlage I bij de EER-overeenkomst, Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt zoals gewijzigd en zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij de sectoriële aanpassingen in bijlage I daarbij, en met name artikel 5 van die richtlijn.

               2.

               IJsland wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat IJsland zijn verplichtingen krachtens Richtlijn 89/662/EEG niet is nagekomen door het handhaven van een vergunningenstelsel voor de invoer van onder meer vers vlees en vleesproducten.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat de regels betreffende de handel binnen de EER in producten van dierlijke oorsprong en veterinaire controles worden geharmoniseerd op het niveau van de EER. Richtlijn 89/662/EEG van de Raad regelt veterinaire controles in het handelsverkeer binnen de EER van producten van dierlijke oorsprong. De belangrijkste doelstelling ervan is de afschaffing van veterinaire controles aan de binnengrenzen van de EER en de versterking van de controles op de plaats van oorsprong. De bevoegde autoriteiten van de EER-staat van bestemming kunnen alleen nagaan, door middel van niet-discriminerende steekproefcontroles, of de desbetreffende EER-wetgeving wordt nageleefd.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat door de handhaving van het vergunningenstelsel voor de invoer van vers vlees en vleesproducten IJsland bijkomende vereisten oplegt die niet toegestaan zijn krachtens het geharmoniseerde kader van veterinaire controles op EER-niveau.

               —

               Volgens de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft het EVA-Hof in zijn arrest in zaak E-17/15 Ferskar kjötvörur ehf. tegen de IJslandse staat reeds erkend dat een dergelijke oplegging van bijkomende vereisten niet aan het EER-recht voldoet.


title: Zaak C-310/05: Beroep, op 8 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/11

         Beroep, op 8 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-310/05)
   (2005/C 243/18)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 augustus 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M.-J. Jonczy en A. Aresu als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 21, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Groothertogdom Luxemburg heeft nog steeds niet de maatregelen getroffen die nodig waren om op 15 januari 2004 aan richtlijn 2001/95 te voldoen, en heeft deze maatregelen en elk geval niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.


title: Zaak F-127/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 februari 2012 — Bömcke/EIB

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 februari 2012 — Bömcke/EIB
   (Zaak F-127/10) (1)

   2012/C 138/100
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011, blz. 36.


title: Zaak T-77/15: Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — Tronios Group International/BHIM — British Sky Broadcasting Group (SkyTec)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/40

         Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — Tronios Group International/BHIM — British Sky Broadcasting Group (SkyTec)
   (Zaak T-77/15)
   (2015/C 118/51)
   Taal van het verzoekschrift: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Tronios Group International BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: R. van Leeuwen en H. Klingenberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: Tronios Group International BV

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „SkyTec”

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2014 in zaak R 1681/2013-4

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen en het nietigheidsverzoek van British Sky Broadcasting Group af te wijzen;

               —

               British Sky Broadcasting Group te veroordelen in de kosten van deze procedure alsmede in de kosten die zijn gemaakt in de eerdere procedures voor het BHIM.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 6 februari 1997 in zaak C-247/95 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Augsburg-Stadt tegen Marktgemeinde Welden (Zesde BTW-richtlijn - Verhuur van onroerende goederen - Overheid)

text:
Nr. C 108/2           1 NL [                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5 . 4 . 97
                   ARREST VAN HET HOF                                                      ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer )                                                        ( Zesde Kamer )
                                                                                van 6 februari 1997
                        van 6 februari 1997
                                                                       in zaak C-247/95 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
in zaak C-80/95 (verzoek van de Hoge Raad der Neder                   een prejudiciële beslissing): Finanzamt Augsburg-Stadt te
landen om een prejudiciële beslissing): Harnas & Helm                                   gen Marktgemeinde Welden (')
           CV tegen Staatssecretaris van Financiën (')
                                                                       (Zesde BTW-richtlijn — Verhuur van onroerende goederen
(BTW — Uitlegging van de artikelen 4, 13 en 17 van                                                  — Overheid)
Zesde Richtlijn 77/388/EEG — Belastingplichtige — Ver
                werven en houden van obligaties)                                                   ( 97/C 108/03 )
                             ( 97/C 108 /02
                                                                                (Procestaai: Duits)
                     (Procestaai: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de jurisprudentie van het Hof)
 In zaak C-80/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Hoge
 Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding                   In zaak C-247/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
 tussen Harnas & Helm CV en Staatssecretaris van Finan
                                                                        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
 ciën, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg          finanzhof ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig geding tus
 ging van de artikelen 4, lid 2 , 13 , deel B, onder d ), punt 5 ,      sen Finanzamt Augsburg-Stadt en Marktgemeinde Welden,
 en 17, lid 3 , onder c ), van Zesde Richtlijn 77/388/EEG               betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
 van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                                                                        van artikel 4, leden 1 , 2 en 5 , en artikel 13 , delen B en C,
 van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —               van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
 voegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr. L 145 van                  lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stel
 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samen        sel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme
 gesteld als volgt: G.F. Mancini, kamerpresident ( rappor              grondslag ( PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het
 teur ), C.N. Kakouris, P.J.G. Kapteyn, G. Hirsch en H.                 Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini ,
 Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly; grif            kamerpresident, J.L. Murray, C.N. Kakouris, P.J.G. Kap
 fier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op 6 februari 1997               teyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters; advocaat
 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 generaal : A. La Pergola ; griffier: R. Grass, op 6 februari
                                                                        1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                        volgt:
 Artikel 4, lid 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
 Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                Artikel 4, lid 5, vierde alinea, van Zesde Richtlijn 77/388/
 wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Ge                  EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo
 meenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde              nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe
  waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd,              lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
  dat het enkele in eigendom verwerven en houden van obli               toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus wor
 gaties die niet dienstbaar zijn aan enige andere onderne              den uitgelegd, dat de lidstaten ingevolge deze bepaling er
  mingsactiviteit, en het genieten van inkomsten daaruit,                van mogen uitgaan, dat de in artikel 13 van deze richtlijn
  niet zijn aan te merken als economische activiteiten die               opgesomde werkzaamheden door publiekrechtelijke licha
  aan de betrokkene de hoedanigheid van belastingplichtige               men als overheid worden verricht, zelfs indien zij op de
  verlenen .
                                                                         zelfde wijze als door een particuliere marktdeelnemer wor
                                                                         den verricht.
  (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
                                                                         (') PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .


title: Zaak C-617/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Haparanda tingsrätt — Zweden) — Åklagaren/Hans Åkerberg Fransson (Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Toepassingsgebied — Artikel 51 — Ten uitvoer brengen van Unierecht — Bestraffing van gedragingen waarmee eigen middel van Unie wordt geschaad — Artikel 50 — Beginsel ne bis in idem — Nationale regeling waaronder dezelfde onrechtmatige gedraging kan worden bestraft volgens twee aparte procedures, een bestuurlijke en een strafrechtelijke — Verenigbaarheid)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Haparanda tingsrätt — Zweden) — Åklagaren/Hans Åkerberg Fransson
   (Zaak C-617/10) (1)

   (Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Toepassingsgebied - Artikel 51 - Ten uitvoer brengen van Unierecht - Bestraffing van gedragingen waarmee eigen middel van Unie wordt geschaad - Artikel 50 - Beginsel ne bis in idem - Nationale regeling waaronder dezelfde onrechtmatige gedraging kan worden bestraft volgens twee aparte procedures, een bestuurlijke en een strafrechtelijke - Verenigbaarheid)
   2013/C 114/08
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Haparanda tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Åklagaren

      Verwerende partij: Hans Åkerberg Fransson

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Haparanda tingsrätt — Uitlegging van artikel 6 VEU en artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale rechtspraak die een duidelijke grondslag in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden of de rechtspraak van het Europees Hof van de rechten van de mens vereist voor het buiten toepassing laten van nationale bepalingen die in strijd kunnen zijn met het ne-bis-in-idembeginsel — Nationale regeling op basis waarvan enerzijds bestuursrechtelijk met een belastingtoeslag en anderzijds strafrechtelijk met een gevangenisstraf kan worden opgetreden tegen dezelfde met het belastingrecht strijdige gedraging — Verenigbaarheid met het ne-bis-in-idembeginsel van een nationaal stelsel met twee aparte procedures tot bestraffing van dezelfde onrechtmatige gedraging

      Dictum

               1)

               Het in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde ne-bis-in-idembeginsel staat niet eraan in de weg dat een lidstaat voor dezelfde feiten, te weten niet-nakoming van aangifteverplichtingen op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde, achtereenvolgens een fiscale sanctie en een strafrechtelijke sanctie oplegt voor zover — hetgeen ter beoordeling van de nationale rechter staat — de eerste sanctie geen strafrechtelijke sanctie is.

               2)

               Het Unierecht regelt niet de verhouding tussen het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en de rechtsordes van de lidstaten en bepaalt evenmin welke gevolgen de nationale rechter moet verbinden aan een conflict tussen de door dat verdrag gewaarborgde rechten en een regel van nationaal recht.
               Het Unierecht staat in de weg aan een rechterlijke praktijk die aan de verplichting voor de nationale rechter om een bepaling die in strijd is met een door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgd grondrecht buiten toepassing te laten, de voorwaarde verbindt dat deze strijdigheid duidelijk uit de bewoordingen van het Handvest of de daarop betrekking hebbende rechtspraak blijkt, aangezien deze praktijk de nationale rechter de macht ontzegt om, in voorkomend geval in samenwerking met het Hof, volledig te beoordelen of die bepaling verenigbaar is met het Handvest.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak T-135/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Al-Faqih/Raad

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/29

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Al-Faqih/Raad
   (Zaak T-135/06)
   (2006/C 165/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Al-Bashir Mohammed Al-Faqih (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 881/2002 van 27 mei 2002 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van 27 maart 2003 van de Raad en bij verordening (EG) nr. 246/2006 van 10 februari 2006 van de Commissie, en verzoekers vermelding in bijlage I;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is een Libisch staatsburger die in het Verenigd Koninkrijk woont. Hij vordert nietigverklaring van onder andere verordening nr. 246/2006 (1), waarbij zijn naam was toegevoegd aan de lijst van personen, groepen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaïda-netwerk en de Taliban, wier tegoeden en andere economische middelen krachtens artikel 2 van verordening nr. 881/2002 (2) zijn bevroren.
   Verzoeker stelt dat de Raad niet bevoegd was om artikel 2 van verordening nr. 881/2002, zoals gewijzigd, vast te stellen voorzover de artikelen 60 EG, 301 EG en 308 EG de Raad daartoe geen bevoegdheid verlenen. Bovendien hebben de Raad en de Commissie misbruik van hun bevoegdheid gemaakt, voorzover artikel 2 van verordening nr. 881/2002, zoals gewijzigd, niet de doelstellingen van artikelen 60 EG, 301 EG en 308 EG nastreeft.
   Verzoeker stelt verder dat artikel 2 van verordening nr. 881/2002, zoals gewijzigd, inbreuk maakt op fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht, met name de beginselen van subsidiariteit, evenredigheid en eerbiediging van fundamentele rechten.
   Ten slotte stelt verzoeker schending van een wezenlijk procedureel vereiste bij de vaststelling van artikel 2 van verordening nr. 881/2002, zoals gewijzigd, namelijk het vereiste dat de Raad en de Commissie toereikend motiveren waarom de noodzakelijk geachte maatregelen niet door individuele lidstaten kunnen worden vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 246/2006 van de Commissie van 10 februari 2006 tot 63e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad (PB 2006, L 40, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB 2002, L 139, blz. 9).


title: Zaak T-158/99: Beroep, op 5 juli 1999 ingesteld door Thermenhotel Stoiser Franz GesmbH & Co. KG, Vier-Jahreszeiten Hotel-BetriebsgesmbH & Co. KG, Franz Kowald en Thermalhotel Leitner GesmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 299/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
— dat de Commissie zich niet heeft gehouden aan de                       C. meer subsidiair,
     verplichting om haar handelingen met redenen te om-
     kleden.                                                                 het schrijven van Commissie van 29-04-1999, B/51839,
                                                                             DG IV-H-3/KSo D (99), waarbij verzoekers inzage in de
                                                                             stukken werd geweigerd, nietig te verklaren.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekers zijn exploitanten van hotels in de thermale bad-
Beroep, op 5 juli 1999 ingesteld door Thermenhotel                       plaats Loipersdorf (deelstaat Stiermarken).
Stoiser Franz GesmbH & Co. KG, Vier-Jahreszeiten Hotel-
BetriebsgesmbH & Co. KG, Franz Kowald en Thermal-
hotel Leitner GesmbH tegen Commissie van de Europese                     Bij het bestreden besluit werd een steunmaatregel van de
                        Gemeenschappen                                   deelstaat Stiermarken ten bedrage van EUR 1.703.873,- als
                                                                         regionale economische steun verenigbaar met het EG-Verdrag
                                                                         verklaard. De steun bestaat uit een bijdrage in de projectkosten
                          (Zaak T-158/99)                                voor een door een dochteronderneming van Siemens AG
                                                                         Österreich te Loipersdorf te realiseren hotelproject en met
                          (1999/C 299/37)                                subsidie gelijk te stellen voordeel bij een onroerend-
                                                                         goedtransactie (van Thermalquelle Loipersdorf GesmbH & Co.
                                                                         KG, die staatseigendom is, en de deelstaat Stiermarken werd
                                                                         grond verkregen tegen een gunstige prijs). Het hotel zal het
                          (Procestaal: Duits)                            internationale 5-sterrenniveau krijgen en over 300 kamers
                                                                         (600 bedden) beschikken. Voorts is tussen de hotelonder-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                neming en Thermalquelle Loipersdorf een overeenkomst geslo-
schappen is op 5 juli 1999 beroep tegen de Commissie van                 ten waarin laatstgenoemde zich er onder meer toe verplicht,
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Thermenhotel                   gedurende een periode van 3 jaar dagelijks 50 kamers te
Stoiser Franz GesmbH & Co. KG e.a. te Loipersdorf (Oosten-               boeken, een bepaald gedeelte van de recreatieruimte uit te
rijk), vertegenwoordigd door G. Eisenberger, Rechtsanwalt-               breiden tot 200 ligplaatsen die uitsluitend voor de hotelgasten
sozietät Eisenberger-Herzog-Nierhaus-Forcher & Partner, Graz,            zijn bestemd, en tot 1-1-2003 geen ander hotel toe te staan
domicilie gekozen te Luxemburg ten kantore van G. Osch,                  een rechtstreekse verbinding met het bad tot stand te brengen.
advocaat aldaar Boulevard Royal 49.                                      Als tegenprestatie verbindt het hotel zich ertoe, dagelijks ten
                                                                         minste 200 ligplaatsen te boeken.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Volgens verzoekers moet het bestreden besluit derhalve nietig
A. primair,                                                              worden geacht, aangezien
     1. het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                 — zij in het kader van het onderzoek in de zin van artikel 88,
                                                                             lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) niet in de
     2. bijgevolg,                                                           gelegenheid zijn gesteld hun opmerkingen te maken;
         a) het besluit van de Commissie van 02-03-1999, SG              — de Commissie haar motiveringsverplichting heeft ge-
             (99) D/1523 waarbij de staatssteun aan Siemens                  schonden;
             AG Österreich voor het hotelproject te Loipersdorf,
             Oostenrijk, overeenkomstig art. 92, lid 3, sub c            — verzoekers’ recht op informatie en inzage in de stukken is
             (thans art. 87, lid 3, sub c, EG), verenigbaar met de           geschonden.
             gemeenschappelijke markt werd verklaard, nietig
             te verklaren;                                               Een en ander levert een schending van primair gemeenschaps-
                                                                         recht op, omdat de Commissie enkel de bijdrage in de
         b) verweerster te verwijzen in de kosten van het                projectkosten en de betrokken onroerend-goedtransactie als
             geding;                                                     staatssteun in de zin van artikel 87 EG (ex artikel 92 EG-
                                                                         Verdrag) heeft aangemerkt, doch niet de gegeven boekings-
B. subsidiair,                                                           garantie, de kosteloze terbeschikkingstelling van 200 ligplaat-
                                                                         sen en de exclusieve rechtstreekse verbinding met het bad voor
     1. het beroep ontvankelijk te verklaren;                            een periode van vijf jaar tot en met 1-1-2003. De Commissie
                                                                         is daarmee ten onrechte uitgegaan van een bruto subsidie-
     2. vóór de beslissing inzake de gegrondheid verweerster te        equivalent van 4,5 % ofschoon dit met toepassing van de
         gelasten de in het besluit van de Commissie genoemde            „market investor rule” in feite 25,4 % bedraagt. Met deze
         studies van HVS International, Parnell Kerr Forster             onjuiste juridische beoordeling van deze verkapte steun heeft
         Associates en van het Institut für Technologie- und             de Commissie zich bovendien schuldig gemaakt aan misbruik
         Regionalpolitik over te leggen, alsmede een termijn             van bevoegdheid.
         vast te stellen waarbinnen verweerster schriftelijk haar
         standpunt dient te bepalen en een contraexpertise op
         hetzelfde vaktechnische niveau moet overleggen;


title: Zaak F-59/13 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 april 2016 — Rouffaud/EDEO (Openbare dienst — Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging — Personeel van EDEO — Arbeidscontractant — Arbeidscontractant voor hulptaken — Herkwalificatie van een overeenkomst van arbeidscontractant voor hulptaken als overeenkomst van arbeidscontractant voor onbepaalde tijd — Weigering)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 april 2016 — Rouffaud/EDEO
   (Zaak F-59/13 RENV) (1)

   ((Openbare dienst - Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging - Personeel van EDEO - Arbeidscontractant - Arbeidscontractant voor hulptaken - Herkwalificatie van een overeenkomst van arbeidscontractant voor hulptaken als overeenkomst van arbeidscontractant voor onbepaalde tijd - Weigering))
   (2016/C 191/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Rouffaud (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om herkwalificatie van zijn opeenvolgende aanstellingsovereenkomsten voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd en tot erkenning van de periode als arbeidscontractant voor hulptaken als dienstperiode als arbeidscontractant

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten in de zaken F-59/13 en F-59/13 RENV.

               3)

               De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten in zaak T-457/14 P en wordt verwezen in de kosten van Rouffaud in zaak T-457/14 P.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013, blz. 14 (oorspronkelijke zaak F-59/13).


title: Zaak C-369/04: Verzoek van de VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, in opdracht van dat Tribunal van 24 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hutchison 3G UK Ltd, mm02 Plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd en Commissioners of Customs and Excise

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/14

         Verzoek van de VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, in opdracht van dat Tribunal van 24 augustus 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hutchison 3G UK Ltd, mm02 Plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd en Commissioners of Customs and Excise
   (Zaak C-369/04)
   (2004/C 273/27)
   De VAT and Duties Tribunals, London Tribunal Centre, hebben bij beschikking van 24 augustus 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 augustus 2004, in het geding tussen Hutchison 3G UK Ltd, mm02 Plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet het begrip „economische activiteiten” in de zin van artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (1), gelet op de in het overzicht van de feiten uiteengezette omstandigheden, aldus worden uitgelegd dat de afgifte van de vergunningen door de Secretary of State via een veiling van rechten op het gebruik van telecommunicatie-apparatuur in bepaalde delen van het elektromagnetische spectrum (hierna: „activiteit”) onder dat begrip valt, en welke overwegingen zijn van belang voor het antwoord op deze vraag?

               2

               Welke overwegingen zijn, gelet op de in het overzicht van de feiten uiteengezette omstandigheden, van belang voor het antwoord op de vraag of de Secretary of State in het kader van de activiteit al dan niet handelde „als overheid” in de zin van artikel 4, lid 5, van de Zesde richtlijn?

               3

               Kan de activiteit, gelet op de in het overzicht van de feiten uiteengezette omstandigheden, (i) ten dele wel en ten dele niet een economische activiteit vormen, en/of (ii) ten dele wel en ten dele niet zijn verricht door een publiekrechtelijk lichaam dat als overheid handelde, met als gevolg dat de activiteit krachtens de Zesde richtlijn ten dele wel en ten dele niet aan de BTW is onderworpen?

               4

               Hoe waarschijnlijk moet een „concurrentievervalsing van enige betekenis” in de zin van artikel 4, lid 5, tweede alinea, van de Zesde richtlijn zijn en hoe snel moet zij volgen op de verrichting van de activiteit, om de persoon die de in deze alinea bedoelde werkzaamheid verricht, met betrekking tot deze werkzaamheid als belastingplichtige te kunnen beschouwen? In welke mate is het beginsel van fiscale neutraliteit eventueel van belang voor het antwoord op deze vraag?

               5

               Valt de afgifte van de vergunningen door de Secretary of State via een veiling van rechten op het gebruik van telecommunicatie-apparatuur in bepaalde delen van het elektromagnetische spectrum, gelet op de in het overzicht van de feiten uiteengezette omstandigheden, onder het begrip „telecommunicatiediensten” in bijlage D bij de Zesde richtlijn (waarnaar wordt verwezen in artikel 4, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn)?

               6

               Wanneer (i) een lidstaat in een wet ter uitvoering van artikel 4, leden 1 en 5, van de Zesde richtlijn aan een ministerie (zoals in casu de Treasury van het Verenigd Koninkrijk) de wettelijke bevoegdheid verleent om richtsnoeren vast te stellen waarin wordt bepaald welke leveringen van goederen of dienstverrichtingen door een ministerie als belastbare leveringen van goederen of dienstverrichtingen worden beschouwd, en (ii) dat ministerie krachtens deze wettelijke bevoegdheid richtsnoeren vaststelt of zegt vast te stellen waarin wordt bepaald dat sommige leveringen belastbaar zijn, is het beginsel dat het Hof in punt 8 van zijn arrest van 13 november 1990 (Marleasing, C 106/89, Jurispr. blz. I 4135) heeft geformuleerd, dan van belang voor de uitlegging van de nationale wetgeving en van deze richtsnoeren (en zo ja, in welk opzicht)?

      (1)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).


title: Zaak C-22/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 17 januari 2013 — Mascolo/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 17 januari 2013 — Mascolo/Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca
   (Zaak C-22/13)
   2013/C 86/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raffaella Mascolo

      Verwerende partij: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de geschetste regelgeving voor de onderwijssector een gelijkwaardige maatregel in de zin van clausule 5 van [de raamovereenkomst in bijlage bij] richtlijn 1999/70/EG (1)?

               2)

               Wanneer dient een arbeidsverhouding te worden aangemerkt als betrekking in overheidsdienst voor de toepassing van clausule 5 van [de raamovereenkomst in bijlage bij] richtlijn 1999/70/EG en met name in de zin van de zinsnede „bepaalde sectoren en/of categorieën werknemers” en kan zij dus andere gevolgen rechtvaardigen dan in geval van particuliere arbeidsverhoudingen?

               3)

               Omvat het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4 van [de raamovereenkomst in bijlage bij] richtlijn 1999/70/EG, gelet op het bepaalde in artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78/EG (2) en in artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG (3), mede de gevolgen van de onrechtmatige onderbreking van de arbeidsverhouding? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt is het dan in het licht van clausule 4 te rechtvaardigen dat het nationale recht normaliter andere gevolgen verbindt aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd dan aan de onrechtmatige onderbreking van een arbeidsverhouding voor bepaalde tijd?

               4)

               Is het een lidstaat krachtens het beginsel van loyale samenwerking verboden om de nationale regelgeving in een prejudiciële uitleggingsprocedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie willens en wetens onjuist voor te stellen en dient de rechter bij gebreke van een andersluidende uitlegging in het nationale recht die recht doet aan de uit het lidmaatschap van de Europese Unie voortvloeiende verplichtingen, dat nationale recht voor zover mogelijk uit te leggen overeenkomstig de door de Staat gegeven uitlegging?

               5)

               Valt onder de volgens richtlijn 91/533/EEG (4), inzonderheid de in artikel 2, leden 1 en 2, sub e, voor arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen geldende voorwaarden ook de vermelding van de omstandigheden waarin de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd kan worden omgezet in een overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               6)

               Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is dan een wijziging van de toepasselijke regelgeving met terugwerkende kracht die de werknemer in loondienst niet de mogelijkheid biedt om zijn uit de richtlijn voortvloeiende rechten of de eerbiediging van de in zijn arbeidsovereenkomst opgenomen arbeidsvoorwaarden te doen gelden, strijdig met artikel 8, lid 1 van richtlijn 91/533/EEG en met de inzonderheid in de tweede overweging van de considerans opgenomen doelstellingen van deze richtlijn?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).

      (4)  Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32).


title: Arrest van het gerecht van eerste Aanleg van 10 februari 2004 in de gevoegde zaken T-64/01 en T-65/01, Afrikanische Frucht-Compagnie GmbH en Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/38

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 februari 2004
   in de gevoegde zaken T-64/01 en T-65/01, Afrikanische Frucht-Compagnie GmbH en Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoer uit ACS-staten en uit derde landen - Referentiehoeveelheid - Verordeningen (EG) nrs. 1924/95 en 2362/98 - Beroep tot schadevergoeding)
   (2004/C 94/110)
   (Procestaal: Duits)
   In de gevoegde zaken T-64/01 en T-65/01, Afrikanische Frucht-Compagnie GmbH, gevestigd te Hamburg (Duitsland) en Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co, gevestigd te Hamburg, vertegenwoordigd door G. Schohe, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en J.-P. Hix), en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Braun en M. Niejahr), betreffende een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden in het kader van de vaststelling van hun referentiehoeveelheid voor 1999, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 10 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt de beroepen.

               2)

               Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten, alsmede in de kosten van de Raad en de Commissie.

      (1)  PB C 173 van 16.6.2001.


title: Zaak T-78/13: Beroep ingesteld op 7 februari 2013 — Red Bull/BHIM — Sun Mark (BULLDOG)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/31

         Beroep ingesteld op 7 februari 2013 — Red Bull/BHIM — Sun Mark (BULLDOG)
   (Zaak T-78/13)
   2013/C 108/79
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Renck en I. Fowler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sun Mark Ltd (Middlesex, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 november 2012 in zaak R 107/2012-2 te vernietigen, en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien zij in het geding tussenkomen, te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 9 215 567 aangevraagde gemeenschapswoordmerk „BULLDOG” voor waren van de klassen 32 en 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de nationale en internationale woordmerken „BULL” en „RED BULL” voor waren van de klassen 32 en 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 5 van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak F-136/07: Beroep ingesteld op 6 december 2007 — Nijs/Rekenkamer

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/37

         Beroep ingesteld op 6 december 2007 — Nijs/Rekenkamer
   (Zaak F-136/07)
   (2008/C 79/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bart Nijs (Aalst, België) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring, enerzijds, van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 5 september 2007 om verzoeker na een tuchtprocedure terug te zetten in rang AD 9, salaristrap 5, en, anderzijds, van de besluiten om verzoeker te schorsen, een administratief onderzoek tegen hem in te stellen en hem in 2007 niet naar rang AD 11 te bevorderen. Verzoek om vergoeding van de morele en materiële schade
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van het TABG van 5 september 2007 om verzoeker na de op 27 september 2006 ingeleide tuchtprocedure terug te zetten in rang AD 9, salaristrap 5;

               —

               nietig te verklaren de daarmee verband houdende en daaropvolgende besluiten, met name dat van 26 september 2006 tot schorsing van verzoeker, dat van 27 september 2007 tot instelling van een administratief onderzoek tegen hem en het besluit om hem in 2007 niet naar rang AD 11 te bevorderen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de besloten vergadering van de Rekenkamer van 8 maart 2007 om op 1 juli 2007 het mandaat van Michel Hervé voor zes jaar te verlengen;

               —

               de Rekenkamer te veroordelen tot betaling aan verzoeker van 10 000 EUR ter vergoeding van de morele schade die hij tijdens en na de tuchtprocedure heeft geleden en van de materiële schade bestaande uit het verschil tussen de salarissen die hij heeft ontvangen sinds de datum waarop de laatste bevorderingsbesluiten zijn ingegaan en die waarop hij bij bevordering op die datum aanspraak zou hebben gehad;

               —

               de Rekenkamer te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-620/14: Beroep ingesteld op 15 augustus 2014 — Diapharm/Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/49

         Beroep ingesteld op 15 augustus 2014 — Diapharm/Commissie
   (Zaak T-620/14)
   2014/C 409/70
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Diapharm GmbH & Co. KG (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Weidner, N. Hußmann en T. Guttau, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht om:

               —

               vast te stellen dat verweerster artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9) heeft geschonden door na te laten de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid te belasten met de wetenschappelijke beoordeling van gezondheidsclaims over plantaardig materiaal met het oog op de vaststelling van een communautaire lijst van toegestane claims inzake plantaardig materiaal, zoals bedoeld in artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1924/2006, en van alle noodzakelijke voorwaarden voor het gebruik van deze claims,

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een enkel middel aan.
   Middel: schending van artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1)

   Volgens verzoekster schendt het stilzitten van de Commissie artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006, dat 31 januari 2010 voorschrijft als vaste omzettingstermijn. Verzoekster verwijt de Commissie deze termijn te hebben laten verstrijken. Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie niet bevoegd is de wetenschappelijke beoordeling van gezondheidsclaims over plantaardig materiaal voor onbepaalde tijd uit te stellen. Het stilzitten van verweerster werkt volgens verzoekster juridische versnippering in de hele Unie in de hand en is in strijd met de fundamentele doelstelling van de verordening om in heel Europa uniforme regels in te voeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).


title: Zaak C-295/07 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Département du Loiret, Scott SA (Hogere voorziening — Staatssteun — Voorkeursprijs voor terrein — Beschikking van Commissie — Terugvordering van met gemeenschappelijke markt onverenigbare steun — Geactualiseerde waarde van steun — Samengestelde rentevoet — Ontoereikende motivering — Volledige nietigverklaring — Toelaatbaarheid)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Département du Loiret, Scott SA
   (Zaak C-295/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Voorkeursprijs voor terrein - Beschikking van Commissie - Terugvordering van met gemeenschappelijke markt onverenigbare steun - Geactualiseerde waarde van steun - Samengestelde rentevoet - Ontoereikende motivering - Volledige nietigverklaring - Toelaatbaarheid)
   (2009/C 32/07)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Flett, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Département du Loiret (vertegenwoordiger: A. Carnelutti, avocat), Scott SA (vertegenwoordigers: J. Lever, QC, J. Gardner en G. Peretz, Barristers, R. Griffith en M. Papadakis, Solicitors)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 maart 2007, Département du Loiret/Commissie (T-369/00), waarbij het Gerecht beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark (PB 2002, L 12, blz. 1), nietig heeft verklaard voor zover zij betrekking heeft op de steun in de vorm van een preferentiële prijs voor een in artikel 1 nader bepaald terrein — Methode van berekening van de rente over de onrechtmatig ontvangen bedragen: al dan niet samengestelde rentevoet — Motivering van de keuze van deze methode en omkering van de bewijslast — Tijdstip waarop moet worden beoordeeld of er een onrechtmatig voordeel is
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 29 maart 2007, Département du Loiret/Commissie (T-369/00) wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-142/15: Beroep ingesteld op 30 maart 2015 — DHL Express (France)/BHIM — Chronopost (WEBSHIPPING)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/33

         Beroep ingesteld op 30 maart 2015 — DHL Express (France)/BHIM — Chronopost (WEBSHIPPING)
   (Zaak T-142/15)
   (2015/C 171/39)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: DHL Express (France) (Le Bourget, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Casalonga, F. Codevelle, C. Bercial Arias, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Chronopost (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsmerk nr. 1 909 183

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 januari 2015 in zaak R 2425/2013-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerk nr. 1 909 183 WEBSHIPPING vervallen verklaren en verklaren dat het merk wordt geacht geen rechtsgevolgen te hebben gehad vanaf de datum van de vordering tot vervallenverklaring, namelijk 6 juli 2012;

               —

               het BHIM en (eventueel) interveniënte verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak C-468/04

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/32

         Doorhaling van zaak C-468/04 (1)

   (2006/C 60/65)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-468/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-672/16: Beroep ingesteld op 21 september 2016 – C=Holdings/EUIPO - Trademarkers (C=commodore)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/27

         Beroep ingesteld op 21 september 2016 – C=Holdings/EUIPO - Trademarkers (C=commodore)
   (Zaak T-672/16)
   (2016/C 410/38)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: C=Holdings BV (Oldenzaal, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, K. Neefs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Trademarkers NV (Antwerpen, België)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van een beeldmerk met het woordelement „C=commodore” — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 907 082

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juli 2016 in zaak R 2585/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover verzoeksters beroep daarbij is afgewezen en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep;

               —

               verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), en artikel 75, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-388/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 februari 2009 — Deutsche Post en DHL International/Commissie ( Staatssteun — Beschikking van geen bezwaar — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Ontvankelijkheid — Ernstige moeilijkheden )

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 februari 2009 — Deutsche Post en DHL International/Commissie
   (Zaak T-388/03) (1)

   („Staatssteun - Beschikking van geen bezwaar - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Ontvankelijkheid - Ernstige moeilijkheden’)
   (2009/C 69/79)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) en DHL International (Diegem, België) (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. Niejahr, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2003) 2508 def. van de Commissie van 23 juli 2003 om na de vooronderzoeksprocedure van artikel 88, lid 3, EG geen bezwaar te maken tegen verschillende maatregelen die de Belgische autoriteiten hebben genomen ten gunste van De Post NV, het Belgische openbare postbedrijf
   Dictum

               1)

               Beschikking C(2003) 2508 def. van de Commissie van 23 juli 2003 om na de vooronderzoeksprocedure van artikel 88, lid 3, EG geen bezwaar te maken tegen verschillende maatregelen die de Belgische autoriteiten hebben genomen ten gunste van De Post NV, het Belgische openbare postbedrijf, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van Deutsche Post AG en DHL International.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door M. C. Martínez-Ezquerra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-152/97)

text:
26 . 7 . 97                                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228/ 19
Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door B. Bennett tegen                       passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                           tuut;
                         ( Zaak T-l 50/97)
                              97/C 228 /44                             — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                            Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                            lijke afwijzing van zijn klacht;
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.                       Middelen en voornaamste argumenten
Bennett, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de Ces                    met die in zaak T-l 6/97 f 1 ).
sange 30 .
                                                                       H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     12 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
     Statuut;
                                                                       Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door M. C. Martmez
                                                                       Ezquerra tegen Commissie van de Europese Gemeen
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                              schappen
     Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                                ( Zaak T-152/97)
     lijke afwijzing van haar klacht;
                                                                                ( 97/C 228/46 )
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. C.
met die in zaak T-16/97 (').
                                                                       Martmez-Ezquerra, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                       door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                            hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de
                                                                       Cessange 30 .
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door W. Goris tegen                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                           18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                            passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                         ( Zaak T-151/97)
                                                                            tuut ;
                            ( 97/C 228/45 )
                                                                       — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                        (Procestaai: Frans)                                 Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                            kelijke afwijzing van zijn klacht;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen                 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door W.
Goris, wonende te Strassen ( Luxemburg), vertegenwoor
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko              Middelen en voornaamste argumenten
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
Rue de Cessange 30 .                                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak T-16/97 (').
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 juli 1995 in zaak T-176/94: K tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden - Klacht - Recht op eerbiediging van privé-leven)

text:
28 . 10 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 286/9
Brièt en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 13 juli           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                               van 13 juli 1995
volgt:
                                                                         in zaak T-l 76/94: K tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( 1 )
1 . Verwerpt de beroepen.                                                (Ambtenaren — Europees verdrag tot bescherming van de
                                                                         rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Klacht
2 . Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van de                         — Recht op eerbiediging van privé-leven)
     Raad.                                                                                ( 95/C 286/22 )
2 . Verwijst de Commissie in baar eigen kosten .                                                 (Procestaai: Frans)
(!) PB nr . C 91 van 1.4 . 1993 , PB nr . C 124 van 6 . 5 . 1993enPBnr . In zaak T-l 76/94 , K, ambtenaar van de Commissie van de
     C 159 van 11.6 . 1993 .                                             Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen
                                                                         woordigd door J .-N. Louis, advocaat te Brussel , domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                                                                         Sari ., Rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en D.
                                                                         Waelbroeck ), betreffende, enerzijds , nietigverklaring van
                                                                         het stilzwijgend genomen besluit van de Commissie tot
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                afwijzing van een schadevordering van verzoeker en van het
                                                                         uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van diens klacht, en
                          van 13 juli 1995                               anderzijds , een verzoek om schadevergoeding, heeft het
in zaak T-545/93 : H. Kschwendt tegen Commissie van de                   Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca
                  Europese Gemeenschappen ( 1 )                          relli , president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
(Ambtenaren — Kindertoelage — Schooltoelage — Kosten                     griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 13 juli 1995
van geneeskundige hulp — Terugvordering van het                          een arrest gewezen waarven het dictum luidt als volgt:
                     onverschuldigd betaalde)
                            ( 95/C 286/21 )                              1 . Verwerpt bet beroep .
                                                                         2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
                        (Procestaai: Frans)                                   dragen .
In zaak T-545/93 , H. Kschwendt, ambtenaar van de                        (') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari ., Rue Glesener 1 ,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
machtigden : A. M. Alves Vieira en B. Wagenbaur ), betref                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
fende nietigverklaring van de besluiten van de Commissie                                       van 13 september 1995
van 3 februari 1993 , 29 maart 1993 en 21 juni 1993
houdende vaststelling dat verzoeker voor zijn dochter geen               in de gevoegde zaken T-244/93 en T-486/93 : TWD
recht heeft op bepaalde uitkeringen, en bevel tot terugbeta             Textilwerke Deggendorf GmbH tegen Commissie van de
ling van het onverschuldigd betaalde, heeft het Gerecht
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli ,                (Staatssteun — Beschikkingen van de Commissie waarbij
president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechter; griffier : H.          uitbetaling van bepaalde steun wordt opgeschort totdat
Jung, op 13 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het                              eerdere ongeoorloofde steun is terugbetaald)
dictum luidt als volgt:                                                                             ( 95/C 286/23 )
 1 . Verleent akte van de gedeeltelijke afstand van de                                            (Procestaai: Duits)
      conclusies van bet verzoekschrift binnen de perken
     gepreciseerd in rechtsoverweging 25 van dit arrest.                 In de gevoegde zaken T-244/93 en T-486/93 , TWD Textil
                                                                         werke Deggendorf GmbH gevestigd te Deggendorf ( Duits
2 . Verwerpt het beroep.
                                                                         land ), vertegenwoordigd door W. Forstner, L. Radtke en
                                                                         K.-H . Schupp, advocaten te Deggendorf, bijgestaan door M.
                                                                         Schweitzer, hoogleraar aan de universiteit Passau , domicilie
3 . Verstaat dat verzoeker alle kosten zal dragen .                      gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Stein , Bayerische
                                                                         Landesbank International SA, Boulevard Royal 7-9,
(') PB nr . C 313 van 19 . 11 . 1993 .
                                                                         ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtig
                                                                         den: F. Roder en B. Kloke ) tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A. Abate , B.
                                                                         Jansen, B. Langeheine, C. M. Happe en M. Hilf), betreffende


title: Zaak T-336/13: Beroep ingesteld op 24 juni 2013 — Borghezio/Parlement

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/36

         Beroep ingesteld op 24 juni 2013 — Borghezio/Parlement
   (Zaak T-336/13)
   2013/C 252/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mario Borghezio (Turijn, Italië) (vertegenwoordiger: H. Laquai, advocaat)

      Verwerende partij): Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het verzoek ontvankelijk en gegrond verklaren en bijgevolg de beslissing van het Europees Parlement, genomen in de vorm van een verklaring van de voorzitter van het Europees Parlement in de voltallige zitting van 10 juni 2013, volgens welke verzoeker sinds 3 juni 2013 als niet-fractiegebonden afgevaardigde zetelt en dus vanaf die datum is uitgesloten van de fractie „Europa van Vrijheid en Democratie”, nietig verklaren;

               —

               de kosten begroten naar recht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker — naast het feit dat hij aanvoert dat de beslissing om hem als niet-fractiegebonden afgevaardigde te laten zetelen rechtgevolgen teweegbrengt omdat verzoeker daardoor zijn parlementaire mandaat niet onder dezelfde voorwaarden kan uitoefenen als de afgevaardigden die wel tot een fractie behoren — twee middelen betreffende de zaak ten gronde aan. Verzoeker betoogt dat op het Parlement de verplichting rust om na te gaan of de statuten van de politieke fractie of een algemeen rechtsbeginsel niet ernstig en klaarblijkelijk zijn geschonden.

               1)

               Eerste middel: ernstige en duidelijke schending van de statuten van de fractie „Europa van Vrijheid en Democratie”, omdat de beslissing om verzoeker uit te sluiten van de fractie is genomen vóór de volgende vergadering van die fractie, in strijd met hetgeen in haar statuten is bepaald.

               2)

               Tweede middel: schending van verzoekers rechten van verweer, omdat verzoeker zijn verweermiddelen niet tijdens een vergadering van de fractie „Europa van Vrijheid en Democratie” heeft kunnen uiteenzetten.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 december 2004 in zaak T-27/02, Kronofrance SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/18

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 december 2004
   in zaak T-27/02, Kronofrance SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten)
   (2005/C 31/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-27/02, Kronofrance SA, gevestigd te Sully-sur-Loire (Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Nierer, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en J. Flett, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH, gevestigd te Meppen (Duitsland), vertegenwoordigd door H. J. Niemeyer en K. Ziegler, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking SG (2001) D van de Commissie van 25 juli 2001 om geen bezwaar te maken tegen de door de Duitse autoriteiten aan Glunz AG verleende steun, heeft het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili, M. Vilaras, I. Wiszniewska-Bialecka en V. Vadapalas, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op 1 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking SG (2001) D van de Commissie van 25 juli 2001 om geen bezwaar te maken tegen de door de Duitse autoriteiten aan Glunz AG verleende steun, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

               3)

               Glunz AG en OSB Deutschland GmbH worden verwezen in de op hun interventie gevallen kosten.

      (1)  PB C 118 van 18.5.2002.


title: Zaak C-600/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 16 november 2015 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Lemnis Lighting BV

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 16 november 2015 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Lemnis Lighting BV
   (Zaak C-600/15)
   (2016/C 048/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Lemnis Lighting BV

      Prejudiciële vraag

   Dienen de posten 8539, 8541, 8543, 8548 en 9405 van de GN aldus te worden uitgelegd dat producten als de led-lampen, die zijn samengesteld uit lichtgevende dioden en andere elektrische componenten, alsmede een glazen omhulsel en een Edison-fitting, en die dienen tot verlichting na te zijn aangebracht in een verlichtingstoestel, onder een van deze posten moeten worden ingedeeld? Zo ja, onder welke van deze posten dienen de producten dan te worden ingedeeld? Zo nee, onder welke andere post dient indeling dan plaats te vinden?