title: Verzoek van de Regeringsrätten van 29 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen X AB en Y AB en Riksskatteverket (Zaak C-200/98)

text:
C 258/20                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.8.98
Ð schending van het Statuut van de ambtenaren van de               Verzoek van de Regeringsrätten van 29 april 1998 om een
     Europese       Gemeenschappen,       inzonderheid       de    prejudicieÈle beslissing in het geding tussen X AB en Y AB
     artikelen 12, 13, 14, 17, artikel 21, eerste en tweede                              en Riksskatteverket
     alinea, artikel 25, artikel 87, tweede alinea, en
                                                                                (Zaak C-200/98)
     artikel 88, vijfde alinea, alsmede bijlage IX bij het Sta-
     tuut, inzonderheid de artikelen 1, 2, 3, artikel 7,                                    (98/C 258/33)
     tweede alinea, en artikel 11 van deze bijlage;
                                                                   De Regeringsrätten heeft bij beschikking van 29 april
Ð de algemene rechtsbeginselen die van toepassing zijn             1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     op het Gemeenschapsrecht, te weten onder meer het             22 mei 1998, in het geding tussen X AB en Y AB en Rikss-
     beginsel van de eerbiediging van het recht van verweer,       katteverket, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     het beginsel van hoor en wederhoor en het recht op            schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
     een onpartijdige rechter (en artikel 6 van het Verdrag        navolgende vraag:
     tot bescherming van de rechten van de mens), de
     beginselen van rechtszekerheid, goede trouw en
     bescherming van het gewettigd vertrouwen, de zorg-
     plicht, en het beginsel dat elke bestuurshandeling op         Ingevolge § 2, lid 3, lag (1947:576) om statlig inkomst-
     juridisch aanvaardbare gronden moet berusten, dat wil         skatt heeft een vermogensoverdracht binnen een groep
     zeggen relevante gronden die niet zijn aangetast door         onder bepaalde voorwaarden fiscaalrechtelijke gevolgen
     een verkeerde beoordeling van de feiten of door               indien door een Zweedse aandelenvennootschap vermogen
     onjuiste rechtsopvattingen.                                   wordt overgedragen aan een andere Zweedse aandelenven-
                                                                   nootschap, die volledig in handen is van eerstgenoemde
                                                                   vennootschap, dit laatste hetzij rechtstreeks, hetzij door
                                                                   die vennootschap tezamen met een of meer Zweedse doch-
Het bestreden arrest geeft een beperkende uitlegging van           termaatschappijen in volle eigendom. Het fiscale resultaat
artikel 88, vijfde alinea, van het Statuut; deze bepaling          blijft hetzelfde indien een of meer van de dochtermaat-
beoogt ervoor te zorgen dat het administratief gezag, dat          schappijen in volle eigendom buitenlandse vennootschap-
een onderzoek moet instellen en in voorkomend geval een            pen zijn, maar hun zetel in een en dezelfde lidstaat hebben,
tuchtmaatregel moet treffen, volledig is voorgelicht               en Zweden met deze staat een overeenkomst ter voorko-
omtrent de feiten die aan de ambtenaren telast worden              ming van dubbele belasting heeft gesloten die een non-dis-
gelegd wanneer tegen die ambtenaren voor dezelfde feiten           criminatieclausule bevat. Is het in dit kader verenigbaar
bovendien een strafrechtelijke vervolging is ingesteld.            met het geldende Gemeenschapsrecht, inzonderheid
                                                                   artikel 52 juncto artikel 58, alsmede de artikelen 73 B en
                                                                   73 D, van het EG-Verdrag, een regelgeving toe te passen
                                                                   die impliceert, dat een vermogensoverdracht binnen een
Rekwirant verwijt het Gerecht ook, dat het het bestreden           groep niet dezelfde fiscaalrechtelijke gevolgen heeft, wan-
arrest heeft gebaseerd op overwegingen en gronden die              neer de Zweedse moedermaatschappij daarentegen de ont-
onjuist en in strijd met de strukken zijn. In het bestreden        vangende vennootschap bezit samen met twee of meer bui-
arrest is het Gerecht rechtens noch feitelijk tot de correcte      tenlandse dochtermaatschappijen in volle eigendom, die
slotsom gekomen waartoe de beschikbare stukken noop-               gevestigd zijn in verschillende lidstaten waarmee Zweden
ten.                                                               een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting
                                                                   heeft gesloten die een non-discriminatieclausule bevat?
Het bestreden arrest moet ook worden vernietigd wegens
verkeerde toepassing van de beginselen van hoor en weder-
hoor, gelijkheid van de procespartijen en relevante motive-
ring. In het arrest wordt ten onrechte geoordeeld, dat het
beginsel van gelijkheid van de procespartijen is geeÈerbie-
digd doordat rekwirant ¹toegang heeft gekregen tot alle            Beroep, op 25 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
dossiers waarover de tuchtraad beschikte voor het geven                 Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
van het advies op basis waarvan het tot aanstelling
bevoegd gezag het bestreden besluit heeft genomenº. Het                                   (Zaak C-201/98)
Gerecht heeft ook ten onrechte op dezelfde gronden geoor-
                                                                                (98/C 258/34)
deeld, dat rekwirant ¹voor het indienen van zijn opmer-
kingen tijdig kennis heeft kunnen nemen van alle feitelijke
elementen waarop het besluit was gebaseerdº.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
( ) Arrest van 19 maart 1998 in zaak T-74/96 (PB C 137 van
 1                                                                 is op 25 mei 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Bel-
    2.5.1998, blz. 13).                                            gieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon
                                                                   en B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemach-
                                                                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                   Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-286/09: Beroep ingesteld op 22 juli 2009 — Intel/Commissie

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/41

         Beroep ingesteld op 22 juli 2009 — Intel/Commissie
   (Zaak T-286/09)
   2009/C 220/86
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intel Corp. (Wilmington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: N. Green, I. Forrester, QC, M. Hoskins, K. Bacon, S. Singla, Barristers, A. Parr en R. MacKenzie, Solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking C(2009) 3726 def. van de Commissie van 13 mei 2009 in zaak COMP/C-3/37.990 — Intel geheel of gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de opgelegde geldboete intrekken of aanzienlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster krachtens artikel 230 EG nietigverklaring van beschikking C(2009) 3726 def. van de Commissie van 13 mei 2009 in zaak COMP/C-3/37.990 — Intel, houdende vaststelling dat zij vanaf oktober 2002 tot en met december 2007 één enkele en voortdurende inbreuk heeft gemaakt op artikel 82 EG en artikel 54 van de EER-overeenkomst, door een strategie uit te voeren die erop was gericht concurrenten uit te sluiten van de markt van x86 Central Processing Units (CPU’s). Verder vordert verzoekster intrekking of verlaging van de aan haar opgelegde geldboete.
   Verzoekster voert ter onderbouwing van haar beroep de volgende middelen aan:
   In de eerste plaats betoogt zij dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door:

               (a)

               vast te stellen dat de voorwaardelijke kortingen die Intel aan haar klanten heeft verleend op zichzelf misbruik opleverden, vanwege het feit dat zij voorwaardelijk waren, zonder aan te tonen dat zij de mededinging daadwerkelijk konden uitsluiten;

               (b)

               zich te baseren op een vorm van uitsluitingsgedrag, genaamd „naked restrictions”, en geen onderzoek in te stellen naar de uitsluiting (of de mogelijkheid of waarschijnlijkheid van uitsluiting) in verband daarmee;

               (c)

               niet te onderzoeken of Intels kortingsovereenkomsten met haar klanten werden uitgevoerd op het grondgebied van de Europese Gemeenschap en/of, onmiddellijke, wezenlijke, rechtstreekse en voorzienbare gevolgen hadden binnen de Europese Gemeenschap.

         In de tweede plaats betoogt verzoekster dat het onderzoek van het bewijsmateriaal door de Commissie niet aan de vereiste bewijsmaatstaven voldoet. Zo heeft de Commissie niet bewezen dat Intels kortingsovereenkomsten afhingen van de vraag of haar klanten (bijna) alle x86 CPU’s die zij nodig hadden kochten van Intel. Verder heeft de Commissie, om te bepalen of de kortingen van Intel de mededinging konden beperken, het criterium gehanteerd van de „as efficient competitor” („even efficiënte concurrent”) („AEC”), doch talrijke fouten gemaakt bij het onderzoek en de beoordeling van het bewijsmateriaal dat verband houdt met de toepassing van dat criterium. Evenmin heeft de Commissie andere categorieën van bewijsmateriaal behandeld die relevant kunnen zijn voor de gevolgen van de kortingen van Intel. Inzonderheid heeft de Commissie verzuimd:

               (a)

               het bewijsmateriaal te behandelen dat aantoont dat tijdens de periode van de gestelde inbreuk een van Intels concurrenten zijn marktaandeel en winstgevendheid wezenlijk heeft vergroot, doch dat diens gebrek aan succes in bepaalde marktsegmenten en/of bij bepaalde original equipment manufacturers (ondernemingen die onder hun eigen merk door anderen vervaardigde producten verkopen) („OEM’s”), het resultaat was van zijn eigen tekortkomingen;

               (b)

               een causaal verband aan te tonen tussen wat zij beoordeelt als voorwaardelijke kortingen, en de besluiten van de klanten van Intel om niet bij die concurrent te kopen;

               (c)

               de bewijzen voor de gevolgen van Intels kortingen voor de consumenten te onderzoeken.

         In de derde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie niet heeft bewezen dat Intel een langetermijnstrategie heeft ontwikkeld om concurrenten uit te sluiten. Een dergelijke stelling wordt niet door het bewijsmateriaal gestaafd en is onmogelijk te verenigen met de fragmentarische aard van de door de Commissie aangevoerde beweringen (met betrekking tot zowel de betrokken producten als het tijdvak) ten aanzien van elke individuele Intel-klant.
   Verzoekster betoogt voorts dat de beschikking geheel of gedeeltelijk nietig moet worden verklaard, op grond dat de Commissie tijdens de administratieve procedure wezenlijke vormvoorschriften niet heeft nageleefd, waardoor Intels rechten van verdediging daadwerkelijk zijn geschonden. Inzonderheid heeft de Commissie verzuimd:

               (a)

               Intel een hoorzitting toe te staan met betrekking tot de aanvullende mededeling van punten van bezwaar en de uiteenzetting van de feiten, ondanks dat hierin geheel nieuwe stellingen werden aangevoerd en werd verwezen naar nieuw bewijsmateriaal dat een belangrijke rol speelt in de bestreden beschikking;

               (b)

               op een daartoe strekkend verzoek van verzoekster bepaalde interne documenten van de concurrent over te leggen voor het dossier van de zaak, ondanks dat deze documenten volgens verzoekster:

                           (i)

                           direct relevant waren voor de beschuldigingen van de Commissie aan het adres van Intel,

                           (ii)

                           potentieel ontlastend waren voor Intel en

                           (iii)

                           door Intel zorgvuldig waren aangewezen;

               (c)

               een passend verslag op te stellen van haar ontmoeting met een hoofdgetuige van een van Intels klanten, die hoogstwaarschijnlijk ontlastend bewijs heeft verstrekt.

         Voorts betwist verzoekster krachtens artikel 229 EG — om drie hoofdredenen — de hoogte van de haar opgelegde geldboete.
   Ten eerste stelt zij dat de geldboete van 1 060 000 000 EUR (de hoogste geldboete die de Commissie ooit aan één onderneming heeft opgelegd) duidelijk onevenredig is, aangezien de Commissie geen schade voor consumenten of uitsluiting van concurrenten aantoont.
   Ten tweede betoogt verzoekster dat zij niet opzettelijk of uit onachtzaamheid inbreuk heeft gemaakt op artikel 82 EG: de AEC-analyse van de Commissie berust op informatie die in het tijdvak waarin zij kortingen aan haar klanten verleende niet bekend kon zijn geweest bij verzoekster.
   Ten derde stelt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van de geldboete haar de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 niet correct heeft toegepast, en irrelevante of oneigenlijke overwegingen in aanmerking heeft genomen.


title: Zaak T-600/13: Beroep ingesteld op 15 november 2013 — Bimbo/BHIM (FIBRA PROTEÍNAS NUTRIENTES)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/13

         Beroep ingesteld op 15 november 2013 — Bimbo/BHIM (FIBRA PROTEÍNAS NUTRIENTES)
   (Zaak T-600/13)
   2014/C 31/23
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bimbo, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van 11 september 2013 te vernietigen en bijgevolg inschrijving van gemeenschapsbeeldmerk nr. 11 094 381 toe te staan voor alle waren van klasse 30 waarvoor om inschrijving is verzocht;

               —

               de verwerende partijen te verwijzen in de kosten van de procedure overeenkomstig artikel 87, lid 2, van verordening nr. 207/2009.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „FIBRA PROTEÍNAS NUTRIENTES” voor waren van klasse 30 – gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 094 381

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, en

               —

               schending van artikel 83 van verordening nr. 207/2009 juncto het gelijkheidsbeginsel en de artikelen 6 en 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.


title: Beroep, op 27 februari 1997 ingesteld door Pearle BV, Hans Prijsoptiek Franchise BV, Van der Wiel BV, Prins Brillen BV, Brilservice BV en Optical Retail Group BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-40/97)

text:
26 . 4 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 131 /23
Beroep, op 27 februari 1997 ingesteld door T. Port GmbH              zocht zij de Commissie bij brief van 16 december 1996
& Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                   formeel om snelle toekenning van bijkomende invoercerti
                                pen                                  ficaten, bovenop de door de nationale autoriteiten voor de
                        ( Zaak T-39/97)                              jaren 1997—1 999 goedgekeurde of goed te keuren certifi
                                                                     caten. Zij rechtvaardigde dat verzoek door erop te wijzen,
                          ( 97/C 131/53 )                            dat deze bijkomende certificaten noodzakelijk waren ter
                                                                     vrijwaring van haar economisch overleven, dat zij in het
                                                                     gedrang gebracht acht door onvoorziene, aan overmacht
                      (Procestaai: Duits)                            toe te schrijven gebeurtenissen. Zij ziet de toekenning van
                                                                     bijkomende certificaten als een overgangsmaatregel ter
                                                                     compensatie van haar niet toe te schrijven ernstige moei
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                lijkheden in de zin van artikel 30 van Verordening (EEG )
meenschappen is op 27 februari 1997 beroep tegen Com                nr. 404/93 , die zij ondervindt ten gevolge van de referen
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door T.              tieperioderegeling van artikel 19, lid 2, van Verordening
Port GmbH & Co ., gevestigd te Hamburg, vertegenwoor                ( EEG ) nr. 404/93 .
digd door G. Meier, advocaat te Keulen, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij M. Baden, advocaat aldaar,
rue Philippe II 34 b.                                                Verzoekster verzoekt het Gerecht vast te stellen, dat ver
                                                                     weerster in strijd met de aangehaalde bepalingen van Ver
                                                                     ordening ( EEG ) nr. 404/93 heeft gehandeld, door niet in te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  gaan op het betrokken verzoek . In wezen betoogt zij , dat
                                                                     deze verordening de haar door het Gemeenschapsrecht ge
                                                                     garandeerde grondrechten schendt, namelijk het eigen
— vast te stellen, dat verweerster de krachtens artikel 30           domsrecht en de vrijheid om een beroep uit te oefenen, en
     van Verordening (EEG ) nr. 404/93 ( ] ) op haar rustende        dat verweerster verplicht was overgangsmaatregelen ter
     verplichting niet is nagekomen, doordat zij niet is inge       voorkoming van schending van dergelijke schendingen
     gaan op verzoeksters verzoek van 19 december 1996               vast te stellen .
     om ter vrijwaring van haar economisch overleven als
     bananenimporteur snel en bovenop de voor de jaren               (') Verordening ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
     1997, 1998 en 1999 afgegeven of af te geven invoer                 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten
     certificaten                                                        in de sector bananen ( PB nr. L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 ).
     voor 1997 betreffende 100 308 277 kg invoercertifica
     ten met de kwaliteit van certificaten voor marktdeelne
     mers van groep A;
                                                                     Beroep, op 27 februari 1997 ingesteld door Pearle BV,
     voor 1998 betreffende 102 911 007 kg invoercertifica           Hans Prijsoptiek Franchise BV, Van der Wiel BV, Prins
     ten van dezelfde kwaliteit;                                     Brillen BV, Brilservice BV en Optical Retail Group BV
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-40/97)
     voor 1999 betreffende 103 994145 kg invoercertifica
     ten van dezelfde kwaliteit, en                                                              97/C 131 /54 )
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
     voor 2000 betreffende 107 628 379 kg invoercertifica
     ten van dezelfde kwaliteit
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                     meenschappen is op 27 februari 1997 beroep ingesteld te
     bij wege van overgangsmaatregel toe te kennen ter               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     compensatie van haar niet toe te schrijven ernstige              Pearle BV te Soesterberg (Nederland), Hans Prijsoptiek
                                                                      Franchise BV te Rotterdam (Nederland ), Van der Wiel BV
     moeilijkheden in de zin van artikel 30 van Verordening
     (EEG ) nr. 404/93 , die zij ondervindt ten gevolge van           te Leiden ( Nederland ), Prins Brillen BV te Amsterdam
     de referentieperioderegeling van artikel 19 , lid 2, van         (Nederland ), Brilservice BV te Amsterdam ( Nederland ) en
     Verordening (EEG) nr. 404/93 .                                   Optical Retail Group BV te Eindhoven (Nederland ), verte
                                                                      genwoordigd door S. N. Vlaar, advocaat te Amsterdam.
— verweerster in de kosten te verwijzen.                              Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie,
                                                                           vervat in een brief van 31 december 1996 , houdende
                                                                           weigering om hun klacht van 29 december 1995 in be
Verzoekster is een tot de middenstand behorende onderne                   handeling te nemen;
 ming die zich met de handel in bananen bezighoudt. Na
 het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Ge              — de Commissie te gelasten de klacht van verzoeksters in
 meenschappen van 26 november 1996 ( zaak C-68/95 ) ver                   behandeling te nemen.
 ---pagebreak--- Nr. C 131 /24            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                        Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                                                                e.a. H
Verzoeksters drijven allen opticiensondernemingen en zijn                                           ( 97/C 131/56 )
op grond van wettelijke bepalingen aangesloten bij het                                          (Procestaai: Duits)
Hoofdbedrijfsschap Ambachten. Dit publiekrechtelijk li
chaam heeft krachtens daartoe vastgestelde verordeningen                 De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
aan verzoeksters een heffing opgelegd, waarvan de op                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
brengst wordt aangewend voor collectieve reclame voor dé                 beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling gelast van
opticiensbranche. In hun klacht bij de Commissie stellen                 zaak T-20/95 op de lijst van zaken in de gevoegde zaken
verzoeksters, dat die ( niet-aangemelde ) verordeningen in               T-366/94 e.a.: H. Diekmeier e.a . tegen Raad van de Euro
strijd zijn met artikel 92 van het EG-Verdrag.                           pese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen .
Tegen de bestreden beschikking voeren zij , naast formele
gebreken, aan dat het de Commissie niet vrij staat, steun               H PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
maatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsplicht en
nog minder om dit met terugwerkende kracht te doen (').
Voorts laat de Commissie na, op te treden tegen een schen
ding van artikel 54, lid 3 , onder h ), van het EG-Verdrag.
                                                                                Doorhaling van zaak T-l 99/95 (')
(') Het betreft de „ de minimis "-regeling van de communautaire                                    ( 97/C 131/57)
    kaderregeling inzake overheidssteun voor het midden- en klein
    bedrijf ( PB nr. C 213 van 19 . 8 . 1992, blz. 2 ).                                         (Procestaai: Frans)
                                                                         De president van de Derde Kamer ( uitgebreid) van het Ge
                                                                         recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                         heeft bij beschikking van 22 januari 1997 de doorhaling in
                                                                         het register gelast van zaak T-l 99/95 : Nouveau Garage SA
                                                                         e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-77/93
                                e.a. H                                   (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
                           ( 97/C 131/55 )
                         (Procestaai: Duits)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge                             Doorhaling van zaak T-l 3 7/96 (')
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                             ( 97/C 131 /58 )
heeft bij beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling
gelast van zaak T-77/93 op de lijst van zaken in de ge                                        (Procestaai: Engels)
voegde zaken T-77/93 e.a.: W. Hülseberg e.a. tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Ge                    De president van de Vijfde Kamer van het Gerecht van eer
meenschappen.                                                            ste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij be
                                                                         schikking van 23 januari 1997 de doorhaling in het regis
                                                                         ter gelast van zaak T-l 37/96 : Valio Oy tegen Commissie
(!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 .                                      van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         (>) PB nr. C 318 van 26 . 10 . 19 96 .


title: Zaak T-537/14: Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — Laboratoire Nuxe/BHIM — NYX, Los Angeles (NYX)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/22

         Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — Laboratoire Nuxe/BHIM — NYX, Los Angeles (NYX)
   (Zaak T-537/14)
   2014/C 329/30
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoire Nuxe (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Antoine-Lalance, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: NYX, Los Angeles Inc. (Californië, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 8 april 2014 in zaak R 1575/2013-5 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: NYX, Los Angeles Inc.

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het beeldmerk met het woordelement „NYX”, voor waren van klasse 3 — internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen nr. 1 1 0 52  316

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „NUXE” voor waren en diensten van de klassen 3 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-72/13: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Gmina Wrocław/Minister Finansów (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Afstoten door gemeente van vermogensbestanddelen)

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/3

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Gmina Wrocław/Minister Finansów
   (Zaak C-72/13) (1)

   ((Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Afstoten door gemeente van vermogensbestanddelen))
   2014/C 184/04
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gmina Wrocław

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Belasting op handelingen van een gemeente — Verkoop van goederen die krachtens de wet, uit nalatenschap of door schenking zijn verkregen — Inbreng van dergelijke goederen in een vennootschap

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staat dat belasting over de toegevoegde waarde wordt geheven ter zake van handelingen zoals de gmina Wrocław (gemeente Wrocław) op het oog heeft, voor zover de verwijzende rechter vaststelt dat deze handelingen een economische activiteit in de zin van artikel 9, lid 1, van deze richtlijn vormen en dat deze handelingen door die gemeente niet zijn verricht als overheid in de zin van artikel 13, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn. Als deze handelingen moeten worden beschouwd als handelingen verricht door de gemeente als overheid, staan de bepalingen van richtlijn 2006/112 er niettemin niet aan in de weg dat zij aan de belasting worden onderworpen voor zover de verwijzende rechter vaststelt dat vrijstelling van deze handelingen tot een verstoring van de mededinging van enige betekenis in de zin van artikel 13, lid 2, zou leiden.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak T-87/09: Beroep ingesteld op 25 februari 2009 — Gråhundbus v/Jørgen Andersen/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/38

         Beroep ingesteld op 25 februari 2009 — Gråhundbus v/Jørgen Andersen/Commissie
   (Zaak T-87/09)
   2009/C 113/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gråhundbus v/Jørgen Andersen (Ballerup, Denemarken) (vertegenwoordigers: M. Nissen, J. Rivas de Andrés, J. Gutiérrez Gisbert, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het definitieve standpunt van de Commissie met betrekking tot de verbinding Kopenhagen-Ystad als vervat in de punten 75, 76 en 145 van het besluit van de Commissie van 10 september 2008 betreffende steunmaatregel C 41/08 (NN 35/08) — Danske Statsbaner;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 september 2008 met betrekking tot steunmaatregel C 41/08 (NN 35/08) — Danske Statsbaner;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 september 2008 om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden ten aanzien van de staatssteun die Denemarken aan Danske Statsbaner („DSB”) voor het passagiersvervoer per spoor tussen Kopenhagen en Ystad zou hebben verleend door middel van openbaredienstcontracten tussen het Deense ministerie van Vervoer en de openbare onderneming DSB [Zaak C 41/08 (NN 35/08) — Danske Statsbaner]. Belanghebbenden werd verzocht hun opmerkingen kenbaar maken. (1)

   Verzoekster verricht passagiersvervoer per bus op de route Kopenhagen-Ystad.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:
   In de eerste plaats stelt zij dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met haar beslissing dat de Deense regering geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt waar zij van mening was dat de route Kopenhagen-Ystad een openbare dienst of een dienst van algemeen economisch belang vormde.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat zij, gezien de in haar bezit zijnde informatie, de kwalificatie van de route Kopenhagen-Ystad als een openbaredienstverplichting of een dienst van algemeen economisch belang dan wel een openbare dienst niet in twijfel heeft getrokken. Zij betoogt dat de Commissie de argumenten van de Deense regering niet zonder verdere discussie of onderzoek had mogen aanvaarden.
   In de derde plaats stelt verzoekster dat de Commissie haar besluit in strijd met artikel 253 EG niet toereikend heeft gemotiveerd, omdat de enige motivering van het besluit bestond in een herhaling van de argumenten van de Deense regering.

      (1)  PB 2008 C 309, blz. 14.


title: Zaak T-73/05: Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door Alejandro Martín Magone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/36

         Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door Alejandro Martín Magone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-73/05)
   (2005/C 106/73)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Alejandro Martín Magone, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het loopbaanontwikkelingsrapport dat is opgesteld voor de prestaties van verzoeker in functie 2 700 bij Echo tussen 1 januari 2003 en 31 december 2003, met inbegrip van de appelprocedures en andere beslissingen die daarop betrekking hebben, nietig te verklaren,

               —

               het op 12 november 2004 ontvangen besluit van het TABG van 28 oktober 2004 houdende afwijzing van de op 26 juli 2004 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren ingediende klacht, nietig te verklaren,

               —

               voor recht te verklaren dat verzoeker het slachtoffer is van psychisch en professioneel geweld,

               —

               verzoeker een vergoeding voor materiële en immateriële schade toe te kennen, die ex aequo et bono wordt geschat op 39 169,67 EUR, behoudens verhoging in de loop van de procedure,

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker in de eerste plaats een kennelijke beoordelingsfout alsmede een procedurefout en misbruik van bevoegdheid aan, doordat hij zeer negatief en nadelig is beoordeeld op basis van feiten die geen betrekking hadden op het aan de orde zijnde tijdvak.
   Verzoeker betoogt vervolgens dat de bestreden handeling niet gemotiveerd was en beweert sinds jaren het slachtoffer te zijn van psychisch geweld door zijn hiërarchische meerderen. Dit uit zich volgens hem in opmerkingen in het bestreden rapport.
   Verzoeker stelt ten slotte dat verweerster zijn bijzondere situatie, die hem aan ernstige psychische problemen blootstelt, niet in aanmerking heeft genomen bij zijn verandering van tewerkstelling. Derhalve is laatstgenoemde haar zorgplicht niet nagekomen en heeft zij het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden.


title: Zaak C-268/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu (Roemenië) op 16 mei 2013 — Elena Petru/Casa Județeană de Asigurări de Sănătate Sibiu en Casa Națională de Asigurări de Sănătate

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu (Roemenië) op 16 mei 2013 — Elena Petru/Casa Județeană de Asigurări de Sănătate Sibiu en Casa Națională de Asigurări de Sănătate
   (Zaak C-268/13)
   2013/C 207/50
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elena Petru

      Verwerende partijen: Casa Județeană de Asigurări de Sănătate Sibiu en Casa Națională de Asigurări de Sănătate

      Prejudiciële vraag

   „Dient de in artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) bedoelde omstandigheid dat de behandeling niet in de woonstaat van de patiënt kan worden gegeven, absoluut of redelijk te worden uitgelegd, met andere woorden, kan de situatie waarin een chirurgische ingreep tijdig en, technisch gesproken, deskundig kan worden verricht in de woonstaat, aangezien deze beschikt over de vereiste specialisten met een vakkennis op hetzelfde niveau als dat van buitenlandse specialisten, niettemin worden gelijkgesteld met de situatie waarin de noodzakelijke medische behandeling niet kan worden gegeven in de zin van die bepaling, omdat de nodige geneesmiddelen en de meest fundamentele medische benodigdheden ontbreken?”

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-682/16: Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Frankrijk/Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/24

      Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Frankrijk/Commissie
      (Zaak T-682/16)
      (2016/C 441/28)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: F. Alabrune, D. Colas en D. Segoin, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2016) 4287 final van de Commissie van 12 juli 2016 tot schorsing van de maandelijkse betalingen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) aan Frankrijk, waarvan op 13 juli 2016 kennis is gegeven;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Schending van artikel 41, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549). Dit middel bestaat uit twee onderdelen.

                              —

                              Eerste onderdeel: de Franse autoriteiten hebben volledig uitvoering gegeven aan het in overleg met de Commissie vastgestelde actieplan met duidelijke voortgangsindicatoren waarop het bestreden besluit betrekking heeft.

                              —

                              Tweede onderdeel: het bestreden besluit is gebaseerd op niet in het actieplan vermelde gegevens.

                  2.

                  Schending van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak T-163/10: Beschikking van het Gerecht van 20 april 2012 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/19

         Beschikking van het Gerecht van 20 april 2012 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)
   (Zaak T-163/10) (1)

   2012/C 184/37
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


               18.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 455/14

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 oktober 2014
   (Zaak E-20/14)
   (2014/C 455/09)
   Op 17 oktober 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Markus Schneider en Clémence Perrin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Vast te stellen dat de Republiek IJsland, door niet de maatregelen te nemen die als zodanig noodzakelijk zijn om de handeling waarnaar wordt verwezen in punt 56x van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen), aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in haar interne rechtsorde op te nemen, de krachtens artikel 7 van de Overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               De Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 19 april 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 februari 2014 tot haar had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet in haar interne orde opnemen van Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen, waarnaar wordt verwezen in punt 56x van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn omzetten van de verordening in nationaal recht.


title: Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door SA Embassy Limousines & Services tegen Europees Parlement (Zaak T-203/96)

text:
 Nr . C 54/30          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
 staat volkomen de vrije hand heeft gelaten bij de keuze van         Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op schending
 de nationale uitvoeringsmaatregelen, met als gevolg dat de          van de artikelen 1134, 1134-1 en 1135 van het Luxem
 strekking van de uitgelegde Gemeenschapsbepalingen volle           burgse burgerlijk wetboek, alsook op de algemene beginse
 dig is tenietgedaan, waardoor ernstige schade is toegebracht        len van de kaderovereenkomst en op het beginsel dat
 aan de eenheid en de doeltreffendheid van het Gemeen               overeenkomsten te goeder trouw moeten worden uitge
 schapsrecht.                                                        voerd . Dienaangaande beklemtoont zij , dat de litigieuze
                                                                     opdracht is gegund op basis van een geldige, openbare en
 De schade, waarvoor de Commissie aansprakelijk blijft op            ondubbelzinnige wilsovereenstemming.
 grond van haar nalaten, bedraagt 25 miljoen Ffr., index
 1988 , gecorrigeerd voor de geldontwaarding ad 1,19%                In de tweede plaats stelt verzoekster, dat zelfs in de
 vanaf dat tijdstip ( totaalbedrag: 4 562 884 ecu).                  veronderstelling dat er in casu geen sprake zou zijn van een
                                                                     echte of schijnbare overeenkomst, quod non, het bestaan
 (!) Jurisprudentie 1988 , blz . 4489 .                              van een Aquiliaanse fout moet worden vastgesteld, die
                                                                     enerzijds in de precontractuele fase is begaan en die
                                                                     anderzijds bestaat in de schending van artikel 1382 en
                                                                     volgende van het Luxemburgse burgerlijk wetboek en van
                                                                     de groothertogelijke verordening van 27 januari 1994 tot
 Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door SA Embassy               toepassing in het Luxemburgse recht van de EG-richtlijnen
      Limousines & Services tegen Europees Parlement                 betreffende de overheidsopdrachten inzake werken, leverin
                        ( Zaak T-203/96 )                            gen en diensten . Meer bepaald bevatte verzoekster inschrij
                                                                     ving wel degelijk alle gegevens die van de gegadigden werden
                           ( 97/C 54/49 )                            verlangd, zoals artikel 29 van titel II van voormelde
                                                                     groothertogelijke verordening voorschrijft. Voorts mag
                       (Procestaai: Frans)                           volgens artikel 23 van het bij die verordening voorgeschre
                                                                     ven bestek een leverancier alleen in de aldaar opgesomde
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           gevallen, die volgens verzoekster niet van doen hebben met
 schappen is op 10 december 1996 beroep tegen Europees               de onderhavige zaak, van deelneming aan de opdracht
Parlement ingesteld door SA Embassy Limousines &                     worden uitgesloten .
 Services, gevestigd te Diegem ( België ), vertegenwoordigd
 door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen            Volgens verzoekster heeft de verwerende Instelling zich in
hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue           ieder geval schuldig gemaakt aan foutief, ja zelfs abusief
du Fort Rheinsheim 2 .                                               gedrag door verzoeksters belangen te negeren en te schaden.
                                                                     Indien de verwerende Instelling niet voornemens was de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 overeenkomst uit te voeren en/of van oordeel was dat er
                                                                    geen overeenkomst tot stand was gekomen, is het immers
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan             bijzonder abusief en schadelijk van verzoekster dringend een
     verzoekster van een bedrag groot 24 267 910 Bfr., onder        dure voorbereiding te verlangen die bijzonder veel tijd,
     voorbehoud van verhogingen of verlagingen in de loop           energie en kosten vergt, dit alles voor een overeenkomst die
     van het geding, als vergoeding voor de financiële,             men niet wenst na te komen of waarvan men het bestaan
     commerciële en morele schade die zij ten gevolge van het        betwist .
     foutieve gedrag van het Europees Parlement heeft
     geleden.
— in ieder geval het Europees Parlement in alle kosten van
     de procedure te verwijzen .
                                                                    Beroep, op 9 december 1996 ingesteld door M. Alvarez
Middelen en voornaamste argumenten                                  Cotera tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Verzoekster is een onderneming van de dienstverlenende                                      ( Zaak T-204/96 )
sector; zij zegt dat zij officieel is gecontacteerd door een
                                                                                ( 97/C 54/50 )
vertegenwoordiger van de verwerende Instelling, die haar
meedeelde dat de opdracht waarvoor zij een offerte had
ingediend en die betrekking had op externe vervoerpresta                                 (Procestaai: Engels)
ties met voertuigen met chauffeur tijdens de vergaderingen
te Brussel, aan haar was gegund . Zij komt op tegen de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
intrekking van de litigieuze offerteaanvraag en tegen de            schappen is op 9 december 1996 beroep ingesteld tegen
opening van een nieuwe plaatsingsprocedure .                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Al
                                                                    varez-Cotera , vertegenwoordigd door G. van der Wal,
Dienaangaande wordt opgemerkt dat, naar uit de bewoor              advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, van het
dingen van de offerteaanvraag en de kaderovereenkomst               kantoor Barents & Krans, advocaten en notarissen, Brussel,
blijkt, het Europees Parlement de kaderovereenkomsten en            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,
de uit de aanbesteding van de opdracht voortvloeiende               advocaat aldaar .
overeenkomsten aan het Luxemburgse recht heeft onder
worpen en een bevoegdheidsclausule heeft opgenomen, op              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
grond waarvan in geval van betwistingen alleen het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen bevoegd is.                 — het besluit van 25 september 1996 nietig te verklaren;


               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/55

         (2006/C 131/100)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 121 van 20.5.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 108 van 6.5.2006

      PB C 96 van 22.4.2006

      PB C 86 van 8.4.2006

      PB C 74 van 25.3.2006

      PB C 60 van 11.3.2006

      PB C 48 van 25.2.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-358/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 augustus 2012 door Rosella Conticchio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 juli 2012 in zaak F-22/11, Conticchio/Commissie

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/31

         Hogere voorziening ingesteld op 8 augustus 2012 door Rosella Conticchio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 juli 2012 in zaak F-22/11, Conticchio/Commissie
   (Zaak T-358/12 P)
   2012/C 295/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Rosella Conticchio (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: R. Giuffrida en A. Tortora, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 juli 2012 in zaak F-22/11, Conticchio/Commissie, te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg door rekwirante geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               subsidiair, indien het Gerecht dat zinvol en noodzakelijk acht, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken om op de in eerste aanleg door rekwirante geformuleerde vorderingen te beslissen;

               —

               het beroep naar aanleiding waarvan de bestreden beschikking is gewezen, ontvankelijk en in volle omvang gegrond te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten, honoraria en rechten die rekwirante in alle instanties van deze zaak heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 12 juli 2012 in zaak F-22/11, waarbij een beroep dat hoofdzakelijk strekte tot nietigverklaring van het besluit betreffende de berekening van rekwirantes ouderdomspensioenrechten, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is verklaard.
   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Schending van het beginsel van goede trouw, billijkheid en onpartijdigheid — geen duidelijke voorstelling van de reikwijdte van enkele bepalingen en praktijken die de Commissie in de betrekkingen met haar werknemers hanteert.
               In dit verband wordt gesteld dat in de bestreden beschikking wordt geoordeeld dat het betoog van rekwirante kennelijk ongegrond is en dat zij had kunnen opkomen tegen het loonstrookje voor januari 2010, nu zij vanaf dat moment op de hoogte was van haar positie. Dat loonstrookje is niettemin geen besluit dat zelfstandig kan worden aangevochten, aangezien het geen uitputtende weergave biedt van de positie van rekwirante op het moment van pensionering. Volgens vaste rechtspraak op dit punt is het loonstrookje, als boekhoudkundig administratief besluit, op zichzelf geen bezwarend besluit en kan het derhalve bij gebreke van andere vaststaande onderdelen niet worden aangevochten. Het systeem SysPer 2 volstaat niet om de hoogte van toekomstige pensioenrechten te berekenen en ook „Calculette Pension” levert niet meer dan een indicatief, niet-aanvechtbaar richtsnoer. Conticchio kon pas in beroep komen toen een definitief, schriftelijk meegedeeld besluit was genomen betreffende de toekenning en de berekening van haar pensioenrechten, want pas op dat moment heeft zij zekerheid gekregen over de precieze hoogte van haar maandelijkse pensioenuitkering.

               2)

               Tweede middel: Schending van het recht op rechterlijke bescherming en van het recht op een openbaar proces.
               Het Gerecht voor ambtenarenzaken was van oordeel dat het op de stukken kon beslissen en heeft de procedure niet voortgezet, maar bij met redenen omklede beschikking beslist. Deze beslissing heeft inbreuk gemaakt op rekwirantes recht op volledige rechterlijke bescherming. Conticchio is namelijk niet in de gelegenheid gesteld haar redenen uiteen te zetten noch heeft zij nader kunnen ingaan op de eventuele gronden van niet-ontvankelijkheid en/of ongegrondheid van haar beroep. Aldus is het beginsel van een billijk proces geschonden. In dat verband verdient vermelding dat in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie het recht op behoorlijk bestuur is neergelegd, opgevat als het recht van eenieder dat zijn zaken door de instellingen en organen van de Unie onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn worden behandeld. Dat recht behelst onder meer het recht van eenieder te worden gehoord voordat jegens hem een voor hem nadelige individuele maatregel wordt genomen.

               3)

               Derde middel: Ongerechtvaardigde verrijking — Schending van het recht op een behoorlijke procedure.
               Het beroep is niet te laat ingesteld, aangezien de onderdelen van het onderhavige middel aan de hand van het loonstrookje op geen enkele manier konden worden vastgesteld. Rekwirante heeft pas op het moment waarop zij het besluit betreffende de berekening van het pensioen heeft ontvangen, namelijk op 26 mei 2010, kunnen vaststellen dat de Commissie ongerechtvaardigd was verrijkt. Rekwirante is er namelijk nooit volledig van op de hoogte geweest hoe hoog de gestorte premies waren, aangezien zij daarover nooit mededelingen van de verantwoordelijke diensten van de Commissie heeft ontvangen. Daarnaast is de actuariële tegenwaarde van de pensioenpremies die voordien in Italië aan het INPS waren gestort, aan de Commissie overgemaakt door ze aan de pensioenregeling van de Gemeenschappen over te schrijven, waardoor een wanverhouding is ontstaan tussen het pensioen dat rekwirante ontvangt en de premies die zij gedurende haar loopbaan heeft gestort. De administratie heeft zodoende eerst premies van een bepaalde hoogte gevorderd en vervolgens een bepaalde anciënniteit toegewezen die lager is dan het daadwerkelijke aantal loopbaanjaren, zodat de administratie ongerechtvaardigd is verrijkt ten koste van haar ambtenaren.


title: Zaak C-561/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 7 november 2016 — Saras Energía, S.A./Administración del Estado

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 7 november 2016 — Saras Energía, S.A./Administración del Estado
   (Zaak C-561/16)
   (2017/C 022/18)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saras Energía, S.A.

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verdraagt regelgeving van een lidstaat waarbij een nationale verplichtingsregeling voor energie-efficiëntie wordt opgesteld waaraan hoofdzakelijk uitvoering wordt gegeven via een jaarlijkse storting in een op grond van artikel 20, lid 4, van richtlijn 2012/27/EU (1) opgericht nationaal fonds voor energie-efficiëntie, zich met artikel 7, leden 1 en 9, van die richtlijn?

               2)

               Verdraagt een nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid om aan de energiebesparingsverplichtingen te voldoen door aan te tonen dat er, in plaats van de storting in het nationaal fonds voor energie-efficiëntie, besparingen zijn gerealiseerd, zich met artikel 7, lid 1, en artikel 20, lid 6, van richtlijn 2012/27/EU?

               3)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: verdraagt die alternatieve mogelijkheid om aan de energiebesparingsverplichtingen te voldoen zich met artikel 7, lid 1, en artikel 20, lid 6, van de richtlijn wanneer het daadwerkelijke bestaan daarvan afhankelijk is van de omstandigheid dat de regering deze mogelijkheid naar eigen goeddunken in het leven roept middels regelgeving?
               En in het verlengde daarvan: hoe zit het met de verenigbaarheid van een dergelijke regeling wanneer de regering die alternatieve mogelijkheid niet in het leven roept?

               4)

               Verdraagt een nationale regeling waarbij alleen detailhandelaars in energie en niet de distributeurs worden aangemerkt als partijen voor wie de energiebesparingsverplichtingen gelden, zich met artikel 7, leden 1 en 4, van de richtlijn?

               5)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: verdraagt de omstandigheid dat de detailhandelaars aan verplichtingen gebonden partijen zijn zonder dat wordt aangegeven waarom energiedistributeurs dat niet zijn, zich met de genoemde leden van artikel 7?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende energie-efficiëntie, tot wijziging van richtlijnen 2009/125/EG en 2010/30/EU en houdende intrekking van de richtlijnen 2004/8/EG en 2006/32/EG (PB 2012, L 315, blz. 1).


title: Zaak T-87/03: Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door Intech EDM AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.5.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/39
Beroep, op 6 maart 2003 ingesteld door Holcim tegen                   Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door Intech EDM AG
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-86/03)
                                                                                (Zaak T-87/03)
                         (2003/C 112/74)
                                                                                (2003/C 112/75)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap
Holcim, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door
M. P. Hutin-Houillon, advocaat, domicilie gekozen hebbende            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Luxemburg.                                                         schappen is op 5 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen door Intech EDM AG,
                                                                      gevestigd te Losone (Zwitserland), vertegenwoordigd door
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   M. Karl, advocaat.
—     de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
      van 1 488 287,50 euro, overeenstemmende met de in-
      tresten die moeten worden terugbetaald aan de in de             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      rechten van de vennootschap Cedest tredende vennoot-
      schap Holcim;                                                   —     de beschikking van de Commissie van 17 december 2002
                                                                            (zaak COMP/E-2/37.667 — Speciaalgrafiet) nietig te
—     dit bedrag te vermeerderen met de moratoire intresten                 verklaren;
      voor de periode van 27 juli 2000 tot de dag waarop het
      betrokken arrest wordt uitgesproken;
                                                                      —     subsidiair, de in artikel 3, sub h, van de beschikking
—     te verklaren dat deze twee bedragen intrest zullen dragen             opgelegde geldboete te verlagen;
      van de dag waarop het betrokken arrest wordt uitgespro-
      ken, tot de volledige betaling ervan.                           —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Bij beschikking 94/815/EG is de vennootschap CEDEST SA
een geldboete van 2 522 000 ecu opgelegd wegens overtreding
van artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag. Op het door CEDEST
ingestelde beroep tot nietigverklaring (zaak T-38/95) heeft het       Verzoekster verhandelt isostatisch geperst speciaalgrafiet, maar
Gerecht bij arrest van 15 maart 2000 de litigieuze beschikking        produceert dit niet zelf. Zij is als distributeur op de Europese
nietig verklaard ten aanzien van CEDEST. Ingevolge dit arrest         markt voor speciaalgrafiet werkzaam op basis van een samen-
heeft verweerster CEDEST de hoofdsom van de geldboete                 werkingsovereenkomst tussen haar en Ibiden Co. Ltd., een
terugbetaald maar zij heeft het verzoek van CEDEST tot                Japanse fabrikant van isostatisch speciaalgrafiet. Verweerster
betaling van intrest over dit bedrag voor de periode van 7 mei        heeft verzoekster, Intech EMD BV (de vroegere moedermaat-
1995 (betaling van de boete door CEDEST) tot en met 27 juli           schappij van verzoekster), en diverse fabrikanten van
2000 (terugbetaling van de boete door verweerster) afgewezen.         isostatisch speciaalgrafiet (waaronder ook Ibiden) verweten dat
                                                                      zij hebben deelgenomen aan een voortgezette overeenkomst
                                                                      en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen die de markt
Verzoekster heeft het onderhavige beroep ingesteld op grond           voor isostatisch speciaalgrafiet in de Europese Gemeenschap en
dat zij ten gevolge van een fusie en overname in de rechten           de Europese Economische Ruimte hebben beïnvloed. Volgens
van CEDEST treedt. Tot staving van haar beroep stelt zij dat de       verweerster heeft verzoekster hieraan tussen februari 1994 en
betaling van de moratoire intresten over de hoofdsom van de           mei 1997 op Europees en regionaal niveau deelgenomen.
geldboete een maatregel was die verweerster gehouden was te
nemen voor de uitvoering van de beslissing tot nietigverklaring,
zelfs indien zij geen schuld had. Volgens verzoekster kan zij op
grond van artikel 233, tweede alinea, EG, wegens verweersters         De middelen en argumenten komen overeen met die welke in
nalatigheid dienaangaande, een beroep tot schadevergoeding            zaak T-74/03 (Intech EMD B.V./Commissie) zijn aangevoerd.
krachtens artikel 288, tweede alinea, instellen.


title: Zaak T-350/14: Beschikking van het Gerecht van 5 oktober 2015 — Arvanitis e.a./Parlement e.a. [„Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding — Staking van de activiteiten van de onderneming Olympiaki Aeroporia (OA) — Schade die de tijdelijke werknemers van OA stellen te hebben geleden als gevolg van verweerders’ nalaten, meer bepaald het feit dat deze er niet over gewaakt hebben dat bepaalde regels van Unierecht werden toegepast bij hun ontslag — Oorzakelijk verband tussen de aangevoerde schade en verweerders’ gedrag onvoldoende verduidelijkt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/56

         Beschikking van het Gerecht van 5 oktober 2015 — Arvanitis e.a./Parlement e.a.
   (Zaak T-350/14) (1)

   ([„Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding - Staking van de activiteiten van de onderneming Olympiaki Aeroporia (OA) - Schade die de tijdelijke werknemers van OA stellen te hebben geleden als gevolg van verweerders’ nalaten, meer bepaald het feit dat deze er niet over gewaakt hebben dat bepaalde regels van Unierecht werden toegepast bij hun ontslag - Oorzakelijk verband tussen de aangevoerde schade en verweerders’ gedrag onvoldoende verduidelijkt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 389/64)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Athanasios Arvanitis (Rhodos, Griekenland) en de 47 andere verzoekers waarvan de namen in de bijlage bij de beschikking zijn vermeld (vertegenwoordiger: C. Papadimitriou, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en A. Troupiotis, gemachtigden), Europese Raad, Eurogroep, Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. de Gregorio Merino en M. Balta, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: P. Papapaschalis en P. Senkovic, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een beroep strekkende tot vaststelling dat verweerders in strijd met het recht hebben nagelaten erover te waken dat bepaalde regels van Unierecht correct werden toegepast bij verzoekers’ ontslag, en ten tweede een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van dit nalaten en van de maatregelen die de Griekse autoriteiten naar aanleiding van bepaalde besluiten van de Commissie, de Eurogroep en de Europese Centrale Bank hebben genomen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Athanasios Arvanitis en de 47 andere verzoekers waarvan de namen in de bijlage bij de onderhavige beschikking zijn vermeld, worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak C-406/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Verenigd Koninkrijk) — Uniplex (UK) Ltd/NHS Business Services Authority (Richtlijn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten — Beroepstermijn — Datum waarop beroepstermijn begint te lopen)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Verenigd Koninkrijk) — Uniplex (UK) Ltd/NHS Business Services Authority
   (Zaak C-406/08) (1)

   (Richtlijn 89/665/EEG - Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten - Beroepstermijn - Datum waarop beroepstermijn begint te lopen)
   2010/C 63/16
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Queen’s Bench Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Uniplex (UK) Ltd

      Verwerende partij: NHS Business Services Authority

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Queen’s Bench Division) — Uitlegging van de artikelen 1 en 2 van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33) — Nationale wetgeving die een termijn van drie maanden vaststelt voor het instellen van beroep — Datum waarop de termijn begint te lopen — Datum waarop de gemeenschapsbepalingen inzake het plaatsen van overheidsopdrachten zijn geschonden of datum waarop verzoeker kennis had van die schending

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992, vereist dat de termijn voor het instellen van een beroep strekkende tot vaststelling dat de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten zijn geschonden of tot verkrijging van vergoeding voor de schending van die regels, begint te lopen vanaf de datum waarop de verzoeker van die schending kennis had of kennis had moeten hebben.

               2)

               Artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50, verzet zich tegen een nationale bepaling, zoals die in het hoofdgeding, die een nationale rechter toestaat een beroep strekkende tot vaststelling dat de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten zijn geschonden of tot verkrijging van vergoeding voor de schending van die regels, vervallen te verklaren op grond van het op discretionaire wijze beoordeelde criterium dat dergelijke beroepen onverwijld moeten worden ingesteld.

               3)

               Richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50, gebiedt de nationale rechter, met gebruikmaking van zijn discretionaire bevoegdheid de beroepstermijn te verlengen op een wijze die verzekert dat de verzoeker beschikt over een termijn die gelijkwaardig is aan die waarover hij zou hebben beschikt indien de door de toepasselijke nationale regeling voorgeschreven termijn zou hebben gelopen vanaf de datum waarop hij kennis had of kennis had moeten hebben van de schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten. Indien de nationale bepalingen betreffende de beroepstermijnen niet in overeenstemming met richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50, zouden kunnen worden uitgelegd, zou de nationale rechter ze buiten toepassing moeten laten, teneinde het gemeenschapsrecht integraal toe te passen en de rechten te beschermen die het aan particulieren toekent.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-342/99: Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Airtours PLC tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.3.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 79/31
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Arne Mathi-                       gelieerde ondernemingen zou gaan. Zij heeft bovendien
          sen AS tegen Raad van de Europese Unie                            te goeder trouw gehandeld, zonder de Commissie te
                                                                            willen misleiden.
                        (Zaak T-340/99)
                                                                        — Er is sprake van schending van het evenredigheidsbeginsel.
                         (2000/C 79/68)                                     De verordening was niet absoluut noodzakelijk ter bescher-
                                                                            ming van de communautaire markt, aangezien verzoekster
                                                                            de gelaakte handelswijze heeft gestaakt.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        — Verzoekster heeft recht op schadevergoeding op grond van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   artikel 288 EG, omdat de verordening onwettig was en zij
schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen Raad                  economische verliezen heeft geleden doordat zij commer-
van de Europese Unie door Arne Mathisen AS, vertegenwoor-                   cieel was uitgesloten van de zalmexport naar de Europese
digd door S. Knudtzon, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                 Gemeenschap.
burg ten kantore van Bonn, Schmitt & Steichen, advocaten
aldaar, Val Ste-Croix 7.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— verordening (EG) nr. 1895/1999 van de Raad van
    27 augustus 1999 tot wijziging van verordening (EG)
    nr. 772/1999 tot instelling van een voorlopig antidum-
    pingrecht en een voorlopig compenserend recht op de                 Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Airtours PLC
    invoer van gekweekte Atlantische zalm van oorsprong uit                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    Noorwegen, nietig te verklaren, voorzover zij verzoekster
    betreft;                                                                                (Zaak T-342/99)
— de Raad te veroordelen tot betaling van schadevergoeding
    wegens de ten gevolge van genoemde verordening door                                           (2000/C 79/69)
    verzoekster geleden commerciële verliezen;
— over de verschuldigde bedragen een rente van 12 % per                                         (Procestaal: Engels)
    jaar toe te kennen;
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 2 december 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Airtours
Middelen en voornaamste argumenten                                      PLC, vertegenwoordigd door J. Swift, QC, R. Anderson, M. Ni-
                                                                        cholson, J. Holland en A. Gomes da Silva, domicilie gekozen
Verzoekster is een Noorse vishandelaar die samen met andere             hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss &
Noorse exporteurs een verbintenis heeft ondertekend om in de            Prussen, advocaten aldaar, Place Winston Churchill 2, L-2014.
Gemeenschap geen Noorse zalm te verkopen onder een
bepaalde minimumprijs en ieder kwartaal aan de Commissie
verslag uit te brengen over de zalmafzet. Verder verplichtte zij        Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage:
zich ertoe, de verbintenis niet te omzeilen via compenserende
regelingen met afnemers in de Gemeenschap of door middel                — de beschikking van de Commissie van 22 september 1999
van misleidende verklaringen of verslagen. Naar aanleiding van              betreffende de aanmelding van een concentratie ingevolge
beweringen dat verzoekster hypothetische verkoopverslagen                   verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad, zaak
had ingediend en de Commissie had misleid met betrekking                    nr. IV/M.1524 — Airtours/First Choice, in haar geheel
tot haar ware rol en haar vermogen om de verbintenis na te                  nietig te verklaren;
komen, stelde de Raad de bestreden verordening vast.
                                                                        — de Commissie in de kosten te verwijzen.
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
middelen aan:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— Haar wijze van handelen was niet in strijd met de
    verbintenis, aangezien de verbintenis vóór de wijziging in
    december 1998 geen betrekking had op driehoekshandels-              De bestreden beschikking verbiedt de voorgenomen fusie
    afspraken.                                                          tussen Airtours en First Choice Holidays PLC, omdat de
                                                                        concentratie zou leiden tot een collectieve machtspositie op de
— Haar wijze van handelen houdt geen omzeiling van de                   Britse markt voor buitenlandse korteafstandspakketreizen. De
    verbintenis in. Verzoekster bestrijdt, dat de prijzen en            collectieve machtspositie zou worden ingenomen door de uit
    geldstromen tussen haar handelspartners, waarop haar                de fusie voortgekomen eenheid Airtours/First Choice en twee
    rapportage aan de Commissie was gebaseerd, louter fictief           andere reisorganisaties, te weten Thomson Travel Group PLC
    waren, en dat het in wezen om transactieprijzen tussen              en Thomas Cook Group Limited.
 ---pagebreak--- C 79/32                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Verzoekster verzoekt het Gerecht de bestreden beschikking                  c) Motiveringsgebreken
nietig te verklaren op de volgende gronden:
                                                                               De Commissie heeft in strijd met artikel 253 EG gehandeld
                                                                               doordat zij de beschikking op twee belangrijke punten niet
a) Onjuiste toepassing van verordening (EEG) nr. 4064/89 van                   voldoende heeft gemotiveerd:
    de Raad (hierna: „verordening”), met name voorzover wordt
    vastgesteld, dat er sprake zou zijn van een collectieve machtspositie      — verzoekster heeft een aantal belangrijke elementen
                                                                                (argumenten en bewijzen) aangevoerd waaraan de
    Tussen verzoekster en de Commissie is onomstreden, dat                         Commissie in haar beschikking voorbij is gegaan. Nu
    de verordening verbiedt, dat op een bepaalde geografische                      de Commissie daaraan voorbij is gegaan, heeft zij haar
    markt binnen de Gemeenschap een collectieve machtsposi-                        beschikking onvoldoende gemotiveerd.
    tie ontstaat of wordt versterkt. Daartoe dient te worden                   — op bepaalde belangrijke onderdelen van de beschikking
    onderzocht, of als gevolg van het ontstaan of versterken                       is de redenering van de Commissie gebrekkig.
    van een machtspositie de daadwerkelijke mededinging op
    significante wijze wordt belemmerd.                                    d) Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
    Hierbij moet door middel van een prospectief onderzoek                     De Commissie heeft het rechtszekerheidsbeginsel geschon-
    worden vastgesteld, of de daadwerkelijke mededinging                       den doordat zij van haar eigen beschikkingspraktijk en van
    op significante wijze wordt belemmerd door de bij de                       de rechtspraak van het Hof van Justitie en het Gerecht van
    concentratie betrokken ondernemingen en één of meer                        eerste aanleg is uitgegaan, met name waar zij ter vaststelling
    andere ondernemingen, die samen, met name als gevolg                       van een collectieve machtspositie een criterium hanteert
    van factoren die leiden tot een onderlinge band, op de                     dat is gebaseerd op „stimulansen” en „rationele” gedragin-
    markt een gezamenlijke gedragslijn kunnen volgen en in                     gen, doch zonder de noodzaak van stilzwijgende samen-
    belangrijke mate onafhankelijk van hun concurrenten, hun                   spanning.
    afnemers en uiteindelijk, de consument kunnen handelen.
    Om één gedragslijn te kunnen volgen, moet er sprake zijn
    van stilzwijgende samenspanning. Stilzwijgende samen-
    spanning impliceert een zekere vorm van coördinatie om
    de gezamenlijke gedragslijn uit te stippelen, tot stand te             Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door H.-W.
    brengen en te handhaven. Coördinatie impliceert weer                   Schmidt tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
    een sanctiemechanisme om eventuele afwijkingen van de                                                  pen
    gezamenlijke gedragslijn tegen te gaan.
                                                                                (Zaak T-343/99)
    In haar prospectief onderzoek naar de gedragingen van de                                         (2000/C 79/70)
    drie ondernemingen met het vermeende oligopolie heeft
    de Commissie de verordening onjuist toegepast:
                                                                                (Procestaal: Frans)
    — zij heeft niet „stilzwijgende samenspanning” als uit-
         gangspunt genomen, maar in plaats van dit essentiële              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
         en strikte vereiste een criterium gehanteerd dat is               schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
         gebaseerd op „eenzijdige” effecten, bestaande in het-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.-W.
         geen wordt omschreven als stimulansen en rationeel                Schmidt, wonende te Konz (Bondsrepubliek), vertegenwoor-
         gedrag om in casu te komen tot inkrimping van                     digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
         de capaciteit en prijzen boven concurrerend niveau.               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de
         Hierdoor is de Commissie niet toegekomen aan het                  Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.
         vaststellen van het bestaan van coördinatie en een
         gezamenlijke gedragslijn.                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           — nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van
    — stilzwijgende samenspanning — evenals actieve                            zijn verzoek van 5 oktober 1998, dat er in de eerste plaats
         samenspanning — werkt pas als er een sanctiemecha-                    toe strekte, het tot aanstelling bevoegde gezag ertoe te
         nisme is. De Commissie acht dit essentiële vereiste ten               bewegen de tegen hem aanhangig gemaakte tuchtproce-
         onrechte niet noodzakelijk.                                           dure te sluiten, en wel door het besluit te nemen als
                                                                               bedoeld in artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het
                                                                               Ambtenarenstatuut, op grondslag van het met reden
b) Kennelijke beoordelingsfouten
                                                                               omkleed advies van de tuchtraad van 16 juli 1997, in de
                                                                               tweede plaats tot toewijzing van een naar redelijkheid vast
    De Commissie heeft ten aanzien van de feiten betreffende                   te stellen schadevergoeding, voorlopig te bepalen op
    de markt en het gedrag van de ondernemingen op deze                        500 000 LUF, en ten slotte, tot onmiddellijke en onherroe-
    markt, kennelijke beoordelingsfouten gemaakt; daardoor                     pelijke stopzetting van alle door het tot aanstelling
    heeft zij niet aan de vereiste juridische norm voldaan en                  bevoegde gezag buiten weten van verzoeker verrichte
    bijgevolg het recht geschonden.                                            onderzoeken,


title: Zaak C-49/05 P: Hogere voorziening, op 7 februari 2005 (faxbericht van 2 februari 2005) ingesteld door Ferriere Nord SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer – uitgebreid) van 18 november 2004 in zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA, ondersteund door de Italiaanse Republiek, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/16

         Hogere voorziening, op 7 februari 2005 (faxbericht van 2 februari 2005) ingesteld door Ferriere Nord SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer – uitgebreid) van 18 november 2004 in zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA, ondersteund door de Italiaanse Republiek, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-49/05 P)
   (2005/C 82/34)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 februari 2005 hogere voorziening ingesteld door Ferriere Nord SpA, vertegenwoordigd door W. Viscardini en G. Donà, avvocati, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer – uitgebreid) van 18 november 2004 in zaak T-176/01, Ferriere Nord SpA, ondersteund door de Italiaanse Republiek, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van 18 november 2004 te vernietigen;

               —

               beschikking 2001/829/EG, EGKS van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 28 maart 2001 (1), waarbij de steun van de Regione autonoma Friuli-Venezia Giulia aan Ferriere Nord SpA voor milieu-investeringen in een nieuwe installatie voor de productie van elektrisch gesoldeerde wapeningsnetten onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard, nietig te verklaren – nadat eventueel punt 82 van de „communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu” van 2001 krachtens artikel 241 EG niet-toepasselijk is verklaard;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingevolge de artikelen 235 en 288, lid 2, EG te veroordelen tot vergoeding van de schade die Ferriere Nord SpA heeft geleden ten gevolge van de onwettigheid van bovengenoemde beschikking en van de vertraging waarmee de ten onrechte niet-toegekende steun feitelijk aan Ferriere Nord SpA is uitbetaald, vermeerderd met rente en inflatiecorrectie;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft:

               —

               de rechtsgrondslag van de aanmelding van de omstreden steun onjuist gekwalificeerd en derhalve de aanvang van de formele onderzoeksprocedure van 3 juni 1999 niet onwettig geoordeeld;

               —

               ten onrechte geoordeeld dat de procedurele termijnen voor het inleiden en het beëindigen van de formele onderzoeksprocedure waren nageleefd;

               —

               ten onrechte uitgesloten dat er sprake was van schending van de rechten van de „belanghebbenden” aangezien zij geen opmerkingen hebben kunnen indienen in het kader van de regeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu van 2001 (die in de tussentijd in werking was getreden en waarop de Commissie haar eigen conclusies in de formele onderzoeksprocedure heeft gebaseerd), terwijl het gehele onderzoek was verricht op basis van de „communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu” (2) van 1994;

               —

               ten onrechte uitgesloten dat de Commissie het gewettigd vertrouwen van Ferriere Nord zou hebben geschonden omdat zij haar beslissing op bepaalde documenten heeft gebaseerd die Ferriere enkel omdat de Commissie daar nooit om heeft verzocht niet had overgelegd;

               —

               ten onrechte geoordeeld dat de aan Ferriere Nord toegekende steun geen maatregel ter uitvoering van een reeds in 1992 goedgekeurde regeling vormde;

               —

               ten onrechte punt 82 van genoemde regeling van 2001 aldus uitgelegd dat aan die regeling onwettige terugwerkende kracht wordt verleend, in plaats van het buiten toepassing te laten;

               —

               ten onrechte uitgesloten dat de investering waarvoor aan Ferriere Nord steun was toegekend een milieudoelstelling had;

               —

               ten onrechte niet de verdeling van de bewijslast toegepast op grond waarvan de Commissie, en niet de onderneming, binnen de totale kosten van de investering het gedeelte moet identificeren dat op milieubescherming is gericht.

      (1)  PB L 310 van 28.11.2001, blz. 22.

      (2)  PB C 72 van 10.3.1994, blz. 3.