title: Zaak C-436/00: Verzoek van Regeringsrätten van 1 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) X en 2) Y en Riksskatteverket

text:
10.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Rodou van 10 juli                   van de haven, of is een dergelijke nationale wettelijke
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   regeling ook in strijd met de verordening, doordat zij het
Geha Naftiliaki EPE en anderen, enerzijds, en Limeniko                     zeevervoer naar een bepaald derde land (of bepaalde
    Tameio Dodecanesou en Griekse Staat, anderzijds                        derde landen) discrimineert en in zoverre het zeevervoer
                                                                           naar dat land (of die landen) beperkt?
                        (Zaak C-435/00)
                         (2001/C 45/14)
                                                                     Verzoek van Regeringsrätten van 1 november 2000 om
                                                                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) X en
                                                                                2) Y en Riksskatteverket
Het Dioikiti Protodikeio Rodou heeft bij beschikking van
10 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
27 november 2000, in het geding tussen Geha Naftiliaki EPE                                   (Zaak C-436/00)
en anderen, enerzijds, en Limeniko Tameio Dodekanisou en
Griekse Staat, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese                               (2001/C 45/15)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                     Regeringsrätten heeft bij beschikking van 1 november 2000,
                                                                     ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 november
                                                                     2000, in het geding tussen 1) X en 2) Y en Riksskatteverket,
a)   Moet artikel 1 van verordening nr. 4055/1986 van de             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     Raad aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet,        zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dat door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkin-
     gen worden ingevoerd op de dienstverrichting op het
     gebied van zeevervoer tussen lidstaten en derde landen in       Verzetten de artikelen 43 EG, 46 EG, 56 EG en 58 EG in een
     het algemeen, ook wanneer die beperkingen zonder                situatie als de onderhavige zaak zich tegen de toepassing van
     onderscheid gelden voor alle schepen, ongeacht of zij           een wettelijke regeling van een lidstaat — zoals de Zweedse
     worden gebruikt door nationale dienstverrichters dan wel        regeling op dit gebied — volgens welke een kapitaalinbreng
     door onderdanen van andere lidstaten, en voor alle              door de overdracht van aandelen tegen een lagere waarde,
     passagiers, ongeacht hun nationaliteit, of moet dit artikel     wanneer het kapitaal wordt ingebracht in en in een andere
     aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat         lidstaat gevestigde rechtspersoon waarin de overdrager direct
     door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkingen        of indirect aandelen bezit, dan wel in een nationale vennoot-
     worden ingevoerd op alleen de dienstverrichting tussen          schap waarin een dergelijk rechtspersoon aandelen bezit,
     een andere lidstaat en een derde land, waardoor de              ongunstiger wordt belast dan het geval zou zijn geweest,
     nationale vervoerders die zeevervoer naar derde landen          indien er in geen enkel opzicht sprake was van buitenlandse
     verrichten, een gunstigere behandeling genieten dan de          eigendom?
     vervoerders die onderdaan zijn van een andere lidstaat?
b)   Kan een lidstaat verschillende (hogere) havengelden in
     rekening brengen voor passagiers van schepen die een
     haven van een derde land aandoen of als eindbestemming
     hebben (buiten de Europese Unie), dan in rekening
     worden gebracht voor passagiers die een binnenlandse            Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 27 juni 2000
     haven of een haven in een lidstaat van de Europese Unie         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centra-
     als bestemming hebben, ook wanneer die heffingen in             le ondernemingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG
     beide gevallen worden opgelegd aan alle passagiers                             en Kühne & Nagel AG & Co. KG
     ongeacht hun nationaliteit of de nationaliteit van de
     schepen, of vormt een dergelijke regeling een beperking                                 (Zaak C-440/00)
     op het vrije vervoer van passagiers naar derde landen
     doordat de hogere heffing wellicht van invloed is op de
     routekeuze en is die regeling daarom onverenigbaar met                                   (2001/C 45/16)
     artikel 1 van verordening nr. 4055/1986?
                                                                     Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 27 juni
                                                                     2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
c)   Bij een ontkennend antwoord: kunnen de havengelden              29 november 2000, in het geding tussen Centrale onderne-
     die aan de passagiers met als bestemming een haven in           mingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG en Kühne &
     een derde land in rekening worden gebracht, naargelang          Nagel AG & Co. KG, het Hof van Justitie van de Europese
     het derde land nog verder worden gedifferentieerd op            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     basis van het criterium van afstand of geografische ligging     de navolgende vragen:


title: Zaak C-62/03: Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
26.4.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 101/19
      2.2. Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en         Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
            zo ja, welke zijn de belangen die zullen worden            van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
            vergeleken? Meer bepaald:                                         ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
            a)   is voor het antwoord van belang dat de eind-
                 gebruiker-patiënt uit de parallelhandel een be-                                   (Zaak C-62/03)
                 perkt economisch voordeel haalt,
            b)   wordt rekening gehouden met de belangen die                                      (2003/C 101/32)
                 de sociale zekerheidsorganen bij goedkopere
                 geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?
      2.3. Welke andere criteria en welke andere benaderingen          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            worden in casu nuttig geacht?                              op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-
                                                                       rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                       X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                       1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                         (Zaak C-61/03)                                       Brittannië en Noord-Ierland, door niet de maatregelen te
                                                                              treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan
                        (2003/C 101/31)                                       de artikelen 1, sub a, e en f, 2, lid 1, sub b, 3, 4, 5, 7, 8,
                                                                              12, 13 en 14 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
                                                                              15 juli 1975 betreffende afvalstoffen ( 1), zoals gewijzigd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-                   1991 ( 2), niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn
rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie                     en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen;
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
L. Ström en X. Lewis als gemachtigden, domicilie gekozen               2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
hebbende te Luxemburg.                                                        Ierland in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-           Middelen en voornaamste argumenten
      Brittannië en Noord-Ierland zijn verplichtingen krachtens
      artikel 37 EGA-Verdrag niet is nagekomen door de
      Commissie geen algemene gegevens te verstrekken van
                                                                       Ingevolge richtlijn 91/156/EEG dienden de lidstaten de wettelij-
      enig plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen, in
      welke vorm ook, in het kader van de ontmanteling van             ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodza-
      de JASON-reactor, en                                             kelijk waren om uiterlijk op 1 april 1993 aan deze richtlijn te
                                                                       voldoen, en dienden zij de Commissie van die bepalingen in
—     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-           kennis te stellen. Luidens artikel 2, lid 2, dienden de lidstaten
      Ierland te verwijzen in de kosten.                               de Commissie in kennis te stellen van de voornaamste
                                                                       bepalingen van nationaal recht op het onder deze richtlijn
                                                                       vallende gebied.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Na onderzoek van de meegedeelde bepalingen van nationaal
Volgens de Commissie is het Verenigd Koninkrijk van Groot-             recht ter uitvoering van de richtlijn heeft de Commissie een
Brittannië en Noord-Ierland zijn verplichtingen krachtens              aantal inconsistenties en gebreken in de wetgeving van het
artikel 37 EGA-Verdrag niet nagekomen door de Commissie                Verenigd Koninkrijk vastgesteld en geconcludeerd dat aan de
geen algemene gegevens te verstrekken van enig plan voor de            artikelen 1, sub a, e en f, 2, lid 1, sub b, 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 en
lozing van radioactieve afvalstoffen, in welke vorm ook, in het        14 van de richtlijn geen juiste uitvoering is gegeven.
kader van de ontmanteling van de JASON-reactor, waardoor
de Commissie niet heeft kunnen vaststellen of de uitvoering
van dat plan een radioactieve besmetting van het water, de             (1 ) PB L 194, 25.7.1975, blz. 39.
bodem of het luchtruim van een andere lidstaat ten gevolge             (2 ) PB L 78, 26.3.1991, blz. 32.
zou kunnen hebben.


title: Zaak T-205/15: Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2015 — Aguirre y Compañia/BHIM — Puma (Afbeelding van een sportschoen)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/52

         Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2015 — Aguirre y Compañia/BHIM — Puma (Afbeelding van een sportschoen)
   (Zaak T-205/15) (1)

   (2015/C 320/72)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak C-26/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgische Petroleum Unie VZW e.a./Belgische Staat (Richtlijn 98/70/EG — Kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof — Artikelen 3 tot en met 5 — Milieutechnische specificaties die van toepassing zijn op brandstoffen — Richtlijn 98/34/EG — Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende diensten van informatiemaatschappij — Artikelen 1 en 8 — Begrip „technisch voorschrift” — Verplichting tot mededeling van ontwerpen voor technische voorschriften — Nationale wettelijke regeling die aardoliemaatschappijen die benzine en/of dieselbrandstof in de handel brengen, verplichting oplegt om in zelfde kalenderjaar eveneens bepaalde hoeveelheid biobrandstoffen in de handel te brengen)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgische Petroleum Unie VZW e.a./Belgische Staat
   (Zaak C-26/11) (1)

   (Richtlijn 98/70/EG - Kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof - Artikelen 3 tot en met 5 - Milieutechnische specificaties die van toepassing zijn op brandstoffen - Richtlijn 98/34/EG - Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende diensten van informatiemaatschappij - Artikelen 1 en 8 - Begrip „technisch voorschrift” - Verplichting tot mededeling van ontwerpen voor technische voorschriften - Nationale wettelijke regeling die aardoliemaatschappijen die benzine en/of dieselbrandstof in de handel brengen, verplichting oplegt om in zelfde kalenderjaar eveneens bepaalde hoeveelheid biobrandstoffen in de handel te brengen)
   2013/C 86/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Belgische Petroleum Unie VZW, Continental Tanking Company NV, Belgische Olie Maatschappij NV, Octa NV, Van Der Sluijs Group Belgium NV, Belgomazout Liège NV, Martens Energie NV, Transcor Oil Services NV, Mabanaft BV, Belgomine NV, Van Raak Distributie NV, Bouts NV, Gabriels & Co NV, Joassin René NV, Orion Trading Group NV, Petrus NV, Argosoil Belgium NV

      Verwerende partij: Belgische Staat

      in tegenwoordigheid van: Belgian Bioethanol Association VZW, Belgian Biodiesel Board VZW

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Grondwettelijk Hof — Uitlegging van artikel 4, lid 3, VEU, de artikelen 26, lid 2, 28, 34, 35 en 36 VWEU, de artikelen 3, 4 en 5 van richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van richtlijn 93/12/EG van de Raad (PB L 350, blz. 58) en artikel 8 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 204, blz. 37) — Nationale regeling die aardoliemaatschappijen die motorbrandstoffen uitslaan tot verbruik, verplicht om in hetzelfde jaar eveneens een hoeveelheid bio-ethanol, zuiver of in de vorm van bio-ETBE, en methylvetzuur (FAME) in verbruik te stellen

      Dictum

               1)

               De artikelen 3 tot en met 5 van richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die, overeenkomstig de doelstelling van bevordering van het gebruik van biobrandstoffen in de vervoersector die aan de lidstaten is opgelegd bij richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer, bij richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30, en bij richtlijn 2009/30, de aardoliemaatschappijen die benzineproducten en/of dieselproducten in de handel brengen de verplichting oplegt om in hetzelfde kalenderjaar eveneens een bepaalde hoeveelheid biobrandstoffen in de handel te brengen door deze biobrandstoffen te vermengen met die producten, wanneer deze hoeveelheid wordt berekend in percentages van de totale hoeveelheid van de betrokken producten die zij jaarlijks verhandelen en deze percentages overeenstemmen met de maximale grenswaarden die zijn vastgesteld bij richtlijn 98/70, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/30.

               2)

               Artikel 8 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, gelezen in samenhang met artikel 10, lid 1, laatste streepje, van voornoemde richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat geen aanmelding vereist is van een nationale ontwerpregeling die de aardoliemaatschappijen die benzine en/of dieselbrandstof in de handel brengen, de verplichting oplegt om in hetzelfde kalenderjaar eveneens bepaalde percentages biobrandstoffen in de handel te brengen, wanneer dit ontwerp, na aanmelding overeenkomstig bedoeld artikel 8, lid 1, eerste alinea, is gewijzigd teneinde rekening te houden met de opmerkingen van de Europese Commissie over dit ontwerp en het aldus gewijzigde ontwerp vervolgens aan haar is meegedeeld.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Doorhaling van zaak T-108/02

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/60

         Doorhaling van zaak T-108/02 (1)

   (2004/C 262/110)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-108/02: Jégo-Quéré & Cie SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak T-249/08: Arrest van het Gerecht van 21 april 2010 — Coin/BHIM — Dynamiki Zoi (Fitcoin) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Fitcoin — Oudere nationale, internationale en communautaire beeldmerken coin — Relatieve weigeringsgrond — Relevant publiek — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/27

         Arrest van het Gerecht van 21 april 2010 — Coin/BHIM — Dynamiki Zoi (Fitcoin)
   (Zaak T-249/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Fitcoin - Oudere nationale, internationale en communautaire beeldmerken coin - Relatieve weigeringsgrond - Relevant publiek - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 148/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Coin SpA (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en P. Pozzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Dynamiki Zoi AE (Athene, Griekenland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2008 (zaak R 1429/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Coin SpA en Dynamiki Zoi AE

      Dictum

               1.

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 april 2008 (zaak R 1429/2007-1) wordt vernietigd.

               2.

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak C-528/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Strasbourg (Frankrijk) op 8 oktober 2013 — Geoffrey Léger/Ministre des affaires sociales et de la santé, Établissement français du sang

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Strasbourg (Frankrijk) op 8 oktober 2013 — Geoffrey Léger/Ministre des affaires sociales et de la santé, Établissement français du sang
   (Zaak C-528/13)
   2013/C 367/46
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Strasbourg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Geoffrey Léger

      Verwerende partijen: Ministre des affaires sociales et de la santé, Établissement français du sang

      Prejudiciële vraag

   Vormt de omstandigheid dat een man seksuele betrekkingen heeft met een andere man, in het licht van bijlage III bij richtlijn 2004/33/EG (1), als zodanig seksueel gedrag dat blootstelt aan het risico op een bloedoverdraagbare infectieziekte en rechtvaardigt dit een permanente uitsluiting van bloeddonatie ten aanzien van personen die dergelijk seksueel gedrag hebben gehad, of kan deze omstandigheid louter, naargelang van de omstandigheden van het geval, seksueel gedrag vormen dat blootstelt aan het risico op een bloedoverdraagbare infectieziekte en een tijdelijke uitsluiting van bloeddonatie rechtvaardigen gedurende een bepaalde periode na de beëindiging van het risicogedrag?

      (1)  Richtlijn 2004/33/EG van de Commissie van 22 maart 2004 tot uitvoering van richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot bepaalde technische voorschriften voor bloed en bloedbestanddelen (PB L 91, blz. 25).


title: Zaak T-37/99: Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door U. Miranda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 121/18              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.5.1999
Beroep, op 8 februari 1999 ingesteld door Keller SpA                     Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters, die nadat
onder buitengewoon bewind en Keller Meccanica SpA                        zij insolvent waren verklaard onder buitengewoon bewind zijn
onder buitengewoon bewind tegen Commissie van de                         geplaatst, het volgende:
                  Europese Gemeenschappen
                                                                         — verdraaiing van de feiten en als gevolg daarvan verkeerde
                                                                              toepassing van artikel 92 bij de beoordeling van boven-
                         (Zaak T-35/99)                                       bedoelde goedkope leningen, inzonderheid met betrekking
                                                                              tot de niet-toepasselijkheid van regionale wet nr. 25/1993
                        (1999/C 121/40)                                       op bedrijven die onder buitengewoon bewind zijn ge-
                                                                              plaatst, met betrekking tot de uitsluitende toepasselijkheid
                                                                              van de steunregeling waarin regionale wet nr. 66/1976
                                                                              voorziet, op ondernemingen die niet meer dan 7 miljard
                       (Procestaal: Italiaans)                                ITL vaste activa en maximaal 100 aangestelden hebben, en
                                                                              met betrekking tot het feit, dat de goedgekeurde regeling
                                                                              niet zou hebben voorzien in een mechanisme voor de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     aanpassing van de steunparameters, zodat de wijzigingen
schappen is op 8 februari 1999 beroep tegen Commissie van                     die aan de toepassingsrichtlijnen waren aangebracht, bij de
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Keller SpA                          Commissie hadden moeten worden aangemeld;
onder buitengewoon bewind en Keller Meccanica SpA onder
buitengewoon bewind, vertegenwoordigd door D. Corapi, V.                 — verkeerde toepassing van de communautaire kaderregeling
Cappuccilli en M. Merola, advocaten te Rome, domicilie                        voor herstructureringssteun voorzover in het bestreden
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang,                      besluit is geoordeeld, dat verzoeksters’ saneringsprogram-
advocaat aldaar, rue Albert Ier 51.                                           ma niet als een echt herstructureringsplan kan worden
                                                                              aangemerkt en dat de betrokken interventie niet voorziet
                                                                              in maatregelen om onrechtmatige distorsies van de me-
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                          dedinging te voorkomen;
— het bestreden besluit nietig te verklaren;                             — verkeerde berekening van de rente over de terug te betalen
                                                                              bedragen.
— subsidiair, het bestreden besluit nietig en van onwaarde
    verklaren op het punt van de berekening van de rente over
    de te verhalen bedragen;
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                         Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door U. Miranda
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-37/99)
Verzoeksters, die deel uitmaken van het Keller-concern, dat is
gespecialiseerd in de productie van rollend materieel en in het                                  (1999/C 121/41)
verlenen van met vervoer en distributie verband houdende
diensten, komen op tegen het besluit dat de Commissie op
1 juli 1998 aan het einde van een procedure als bedoeld in                                      (Procestaal: Italiaans)
artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag heeft genomen. Volgens
dat besluit:                                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 12 februari 1999 beroep tegen Commissie van
— zijn de voorwaarden waaronder aan Keller SpA, goedkope                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door U. Miranda,
    leningen voor een bedrag van 33 839 miljoen ITL en aan               vertegenwoordigd door L.G. Radicati di Brozolo, advocaat te
    Keller Meccanica SpA goedkope leningen voor een bedrag               Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
    van 6 500 miljoen ITL zijn toegekend, niet in overeenstem-           Schmidt, advocaat aldaar, Val Ste Croix 7.
    ming met de voorwaarden gesteld in regionale wet nr.
    25/1993 van de Regione Sicilia en regionale wet nr.                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    66/1976 van de Regione Sardegna, die beide een door de
    Commissie goedgekeurde steunregeling bevatten;                       — het bestreden besluit nietig te verklaren;
— is bovendien de aan Keller SpA in de vorm van rentesubsi-              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
    die toegekende steun van 4 288 miljoen ITL niet in
    overeenstemming met de communautaire kaderregeling
    voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemin-             Middelen en voornaamste argumenten
    gen in moeilijkheden, komt hij niet in aanmerking voor
    een van de afwijkingen bedoeld in artikel 92, leden 2 en 3,          Verzoeker, gepensioneerd ambtenaar, komt op tegen het
    van het EG-Verdrag en in artikel 51, leden 2 en 3, van de            besluit van de Commissie betreffende het verhalen van de
    EER-Overeenkomst en is hij derhalve onverenigbaar met                bedragen die in december 1995 als inrichtingsvergoeding bij
    de gemeenschappelijke markt.                                         beëindiging van de dienst zijn betaald.
 ---pagebreak--- 1.5.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 121/19
In haar besluit verklaart verweerster, dat er in dit geval geen         domicilie gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat te Keulen
„nieuwe inrichting” in de zin van artikel 6 van bijlage VII bij         (Duitsland), Jakordenstraße 10.
het Statuut is geweest, daar verzoeker, na in november 1995
naar Rome te zijn verhuisd, in februari 1996 zijn woonplaats
weer te Brussel heeft gevestigd.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker stelt, dat hij zich strikt aan de bepalingen betreffende
de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst heeft
                                                                        1. verweerster ertoe te verplichten verzoekster de schade te
gehouden en volledig te goeder trouw en transparant heeft
                                                                            vergoeden die deze heeft geleden doordat verweerster:
gehandeld. Zijns inziens heeft de Commissie bij de uitlegging
van artikel 6 van bijlage VII bij het Statuut blijk gegeven van
een onjuiste rechtsopvatting, heeft zij haar besluit niet volledig          a) de bevoegde instanties ertoe heeft gebracht, de aan
en correct gemotiveerd en heeft zij in elk geval zijn gewettigd                 verzoekster voorlopig toegekende hoeveelheid te ver-
vertrouwen geschonden.                                                          minderen door die hoeveelheid te vermenigvuldigen
                                                                                met de aanpassingscoëfficiënt, en
Hij voert in dit verband aan, dat het om een daadwerkelijke
verhuizing ging, hetgeen onder meer blijkt uit het feit dat hij de
huurders van zijn flat te Rome opzegging had gegeven, en uit de             b) de door verzoekster aangevraagde hoeveelheid met de
kosten die hij heeft gemaakt om de flat te bewonen. Volgens                     in 1994 in Finland, Oostenrijk en Zweden ingevoerde
verzoeker is de duur van zijn verblijf op die plaats van de nieuwe              hoeveelheden, en
inrichting irrelevant voor het antwoord op de vraag, of het om
een daadwerkelijke inrichting ging. Hij wijst in dit verband op
het verschil tussen de hier aan de orde zijnde regeling inzake              c) met de door de rechter bepaalde hoeveelheid te
de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst en de                    verminderen;
regeling inzake de inrichtingsvergoeding bedoeld in artikel 5,
leden 1 en 2, van bijlage VII bij het Statuut.
                                                                        2. verweerster ertoe te verplichten, die vermindering te
                                                                            vergoeden door in de toekomst extra vergunningen voor
                                                                            een overeenkomstige hoeveelheid toe te kennen (herstel in
Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door T. Port                          natura);
GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                        3. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                          (Zaak T-52/99)
                         (1999/C 121/42)
                         (Procestaal: Duits)                            Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
schappen is op 19 februari 1999 beroep tegen Commissie van              de zaken T-18/99 (Cordis Obst und Gemüse Großhandel
de Europese Gemeenschappen ingesteld door T. Port GmbH &                GmbH/Commissie) en T-30/99 (Bocchi Food Trade Internatio-
Co KG, te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door en                 nal/Commissie).


title: Zaak T-458/15: Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Automobile Club di Brescia/BHIM — Rebel Media (e-miglia)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/31

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Automobile Club di Brescia/BHIM — Rebel Media (e-miglia)
   (Zaak T-458/15)
   (2015/C 328/28)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Automobile Club di Brescia (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: F. Celluprica en F. Fischetti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rebel Media Ltd (Wilmslow, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „e-miglia” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 782 673

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 9 juni 2015 in zaak R 1990/2014-5

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de punten 3 en 4 van de bestreden beslissing;

               —

               integrale bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 30 mei 2014 met betrekking tot oppositie nr. B 1 900 540, afgezien van de beslissing over de compensatie van de kosten;

               —

               verwijzing van de wederpartij in de kosten, ook van de voorafgaande instanties.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-321/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/19

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 23 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-321/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 141/31
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Wils en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: B. Plaza Cruz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-314/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Avebe/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Natriumgluconaat — Artikel 81 EG — Geldboete — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging van vereniging zonder rechtspersoonlijkheid aan moedermaatschappij — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Rechten van verdediging — Documenten à décharge — Evenredigheidsbeginsel — Motiveringsplicht )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Avebe/Commissie
   (Zaak T-314/01) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Natriumgluconaat - Artikel 81 EG - Geldboete - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging van vereniging zonder rechtspersoonlijkheid aan moedermaatschappij - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Rechten van verdediging - Documenten à décharge - Evenredigheidsbeginsel - Motiveringsplicht”)
   (2006/C 294/83)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van Aardappelmeel en Derivaten Avebe BA (Veendam, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Dekker, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Whelan en W. Wils, gemachtigden, bijgestaan door M. van der Woude, advocaat)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 1 van beschikking C(2001) 2931 def. van 2 oktober 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/E-1/36.756 — Natriumgluconaat), voor zover het betrekking heeft op verzoekster, of, subsidiair, nietigverklaring van artikel 3 van deze beschikking voor zover het betrekking heeft op verzoekster
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van Aardappelmeel en Derivaten Avebe BA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-592/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 20 november 2013 — Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo Economico/Ediltecnica SpA

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 20 november 2013 — Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo Economico/Ediltecnica SpA
   (Zaak C-592/13)
   2014/C 52/46
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero della Salute, Ministero dello Sviluppo Economico

      Verwerende partij: Ediltecnica SpA

      Prejudiciële vraag

   Staan de beginselen van de Europese Unie op milieugebied die zijn vervat in artikel 191, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en in richtlijn 2004/35/EG (1) van 21 april 2004 (artikelen 1 en 8, lid 3; punten 13 en 24 van de considerans) — in het bijzonder het beginsel „dat de vervuiler betaalt”, het voorzorgsbeginsel, het beginsel preventief handelen en het beginsel dat milieuschade bij voorrang aan de bron moet worden hersteld — in de weg aan een nationale regeling, zoals die welke is neergelegd in de artikelen 244, 245 en 253 van wetsbesluit nr. 152 van 3 april 2006, volgens welke de overheid, indien is vastgesteld dat een terrein is verontreinigd en de verontreiniger niet kan worden geïdentificeerd en of van deze laatste geen herstelmaatregelen kunnen worden verkregen, de eigenaar die niet verantwoordelijk is voor de verontreiniging, niet kan verplichten spoedeisende beveiligingsmaatregelen en saneringsmaatregelen te treffen, maar deze slechts vermogensrechtelijk aansprakelijk kan stellen ten belope van de waarde van het terrein nadat de saneringsmaatregelen zijn getroffen?

      (1)  Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 13, blz. 56).


title: Zaak T-182/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER DUO)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/28

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER DUO)
   (Zaak T-182/16)
   (2016/C 222/35)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guinot SAS (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MASTER DUO” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 577 574

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 in zaak R 2916/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure bij de vijfde kamer van beroep van het Bureau.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-50/09: Beroep ingesteld op 4 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/19

         Beroep ingesteld op 4 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-50/09)
   (2009/C 82/35)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver, C. Clyne, J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               Vaststellen dat Ierland

                           —

                           door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd, niet om te zetten,

                           —

                           door niet te verzekeren dat wanneer de Ierse planningsautoriteiten en het Environmental Protection Agency (Agentschap voor milieubescherming) beide besluitvormingsbevoegdheden hebben inzake een project, volledig aan de vereisten van de artikelen 2, 3 en 4 van de richtlijn wordt voldaan,

                           —

                           door sloopwerkzaamheden uit te sluiten van de werkingssfeer van zijn wettelijke regeling ter omzetting van deze richtlijn,

                     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzuim om artikel 3 van de richtlijn om te zetten
   De Commissie stelt dat Section 173 van de Planning and Development Regulations 2000, waarin wordt vereist dat planningautoriteiten rekening houden met milieueffectverklaringen (MEV) en met informatie van adviseurs, betrekking heeft op de plicht om ingevolge artikel 8 van de richtlijn rekening te houden met de overeenkomstig de artikelen 5, 6 en 7 van de richtlijn ingewonnen informatie. Haars inziens komt Section 173 niet overeen met de ruimere plicht van artikel 3 van de richtlijn om te verzekeren dat bij de milieu-effectbeoordeling (MEB) van alle in dit artikel bedoelde aspecten een identificatie, beschrijving en beoordeling wordt gegeven.
   Wat de artikelen 94, 108 en 111 van, en bijlage 6 bij de Planning and Development Regulations 2001 betreft, maakt de Commissie de volgende opmerkingen. Artikel 94, gelezen in samenhang met bijlage 6.2(b) stelt vast welke informatie een MEV moet bevatten. Dit is een verwijzing naar de informatie die de opdrachtgever krachtens artikel 5 van de richtlijn moet verstrekken; dit moet dus worden onderscheiden van de MEB die het totale beoordelingsproces vormt. De artikelen 108 en 111 vereisen dat de planningsautoriteiten nagaan of een MEV adequaat is. De Commissie meent dat deze bepalingen betrekking hebben op artikel 5 van de richtlijn maar geen substituut vormen voor de omzetting van artikel 3 van de richtlijn. De door een opdrachtgever verstrekte informatie vormt slechts één onderdeel van een MEB en bepalingen betreffende dergelijke informatie zijn geen substituut voor de in artikel 3 omschreven verplichting.
   Verzuim om gepaste coördinatie tussen autoriteiten te vereisen
   Hoewel de Commissie in beginsel geen bezwaren heeft tegen besluitvorming op meerdere niveaus of tegen het spreiden van de besluitvormingsverantwoordelijkheid voor een en hetzelfde project over verschillende besluitvormers, maakt zij zich zorgen over de precieze manier waarop de plichten van de verschillende besluitvormers gestalte hebben gekregen. Volgens de Commissie bevat de Ierse wettelijke regeling geen verplichting voor besluitvormers om daadwerkelijk met elkaar te samen te werken, en is zij derhalve in strijd met de artikelen 2, 3 en 4 van de richtlijn.
   Verzuim om richtlijn toe te passen op sloopwerkzaamheden
   De Commissie meent dat indien aan de andere in de richtlijn gestelde voorwaarden is voldaan, een MEB moet worden verricht voor sloopwerkzaamheden. Ierland was voornemens om bij de Planning and Development Regulations 2001 (bijlage 2, Deel I, klasse 50) bijna alle sloopwerkzaamheden vrij te stellen. Volgens de Commissie is dat duidelijk in strijd met de richtlijn.

      (1)  PB L 175, blz. 40.


title: Zaak C-36/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 januari 2009 door Transportes Evaristo Molina SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 14 november 2008 in zaak T-45/08, Transportes Evaristo Molina SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/16

         Hogere voorziening ingesteld op 28 januari 2009 door Transportes Evaristo Molina SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 14 november 2008 in zaak T-45/08, Transportes Evaristo Molina SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-36/09 P)
   (2009/C 82/30)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Transportes Evaristo Molina SA (vertegenwoordigers: A. Hernández Pardo, S. Beltrán Ruiz en L. Ruiz Ezquerra, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2008 in zaak T-45/08 in haar geheel vernietigen en, voor het geval dat het Hof oordeelt over voldoende gegevens te beschikken om uitspraak ten gronde te doen over het bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep:

                           —

                           alvorens op de grond van de zaak in te gaan, vaststellen dat het door Transportes Evaristo Molina SA in haar beroep tot nietigverklaring gevraagde bewijs relevant is en gelasten dat dit bewijs wordt geleverd, en

                           —

                           het door Transportes Evaristo Molina SA in eerste aanleg gevorderde volledig toewijzen, te weten nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 12 april 2006 (1) betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG], zaak COMP/B-1/38.348 — Repsol CPP, wegens inbreuk op artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 (2) alsook op de in het beroep tot nietigverklaring genoemde beginselen van gemeenschapsrecht, artikel 81 EG zelf, de in artikel 81, lid 3, EG genoemde groepsvrijstellingsverordeningen, verordening (EEG) nr. 1984/83 (3) en verordening (EG) nr. 2790/99 (4);

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               a)

               De „dies a quo”, waarop de in artikel 230 EG gestelde termijn moest ingaan, was de dag vanaf dewelke TRANSPORTES EVARISTO MOLINA SA door de litigieuze beschikking (beschikking van de Europese Commissie van 12 april 2006, zaak COMP/B-1/38.348 — REPSOL CPP) rechtstreeks en individueel werd geraakt.

               b)

               Mocht het Hof oordelen dat TRANSPORTES EVARISTO MOLINA SA haar beroep tot nietigverklaring te laat heeft ingesteld, dan moet volgens rekwirante de niet-naleving van de gestelde termijn verschoonbaar worden geacht, aangezien het gedrag van de Europese Commissie bij rekwirante tot verwarring heeft geleid.

      (1)  Beschikking 2006/446/EG (samenvatting bekendgemaakt in PB L 176, blz. 104).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve afnameovereenkomsten (PB L 173, blz. 5).

      (4)  Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21).


title: Zaak C-64/05 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2007 — Koninkrijk Zweden/IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH, voorheen Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Toegang van publiek tot documenten van instellingen — Van lidstaat afkomstige documenten — Verzet van deze lidstaat tegen openbaarmaking van die documenten — Draagwijdte van artikel 4, lid 5, van bedoelde verordening)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2007 — Koninkrijk Zweden/IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH, voorheen Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH, Koninkrijk Denemarken, Koninkrijk der Nederlanden, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-64/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Toegang van publiek tot documenten van instellingen - Van lidstaat afkomstige documenten - Verzet van deze lidstaat tegen openbaarmaking van die documenten - Draagwijdte van artikel 4, lid 5, van bedoelde verordening)
   (2008/C 51/07)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: K. Wistrand, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: E. Bygglin en A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigden)

      Andere partij(en) in de procedure: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH, voorheen Internationaler Tierschutz-Fonds (IFAW) GmbH (vertegenwoordigers: S. Crosby, solicitor, en R. Lang, avocat), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: B. Weis Fogh, gemachtigde), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster, C. Wissels en M. de Grave, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Nwaokolo en V. Jackson, gemachtigden, bijgestaan door J. Stratford, barrister), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey en P. Aalto, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de andere partijen in de procedure: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: I. del Cuvillo Contreras en A. Sampol Pucurull, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 30 november 2004, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds GmbH/Commissie (T-168/02), houdende afwijzing van een verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie houdende afwijzing van van een verzoek van IFAW, ingediend overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), om toegang tot bepaalde documenten van de Duitse autoriteiten waarin deze zich beroepen op dwingende redenen van groot openbaar belang voor de statuswijziging van een beschermd gebied in de zin van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 november 2004, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie (T-168/02), wordt vernietigd.

               2)

               De beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 26 maart 2002, waarbij IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH toegang is geweigerd tot bepaalde documenten die de Commissie had ontvangen in het kader van een procedure waarin deze instelling een gunstig advies heeft uitgebracht voor de verwezenlijking van een industrieel project in een zone die is beschermd uit hoofde van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van het Koninkrijk Zweden in het kader van de procedure in hogere voorziening, alsook in de kosten van IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH van voormelde procedure en van de procedure in eerste aanleg die heeft geleid tot het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 november 2004, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten van de procedure in hogere voorziening.

               5)

               Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak C-5/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/109/EG — Langdurig ingezeten onderdanen van derde landen — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/4

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-5/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/109/EG - Langdurig ingezeten onderdanen van derde landen - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2007/C 283/05)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en F. Fraústo de Azevedo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, is de Portugese Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-425/09: Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — Honda Motor/BHIM — Blok (BLAST)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/39

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — Honda Motor/BHIM — Blok (BLAST)
   (Zaak T-425/09)
   2009/C 312/64
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Honda Motor Co., Ltd. (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hendrik Blok (Oudenaarde, België)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juli 2009 in zaak R 1097/2008-1 vernietigen,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BLAST” voor waren van de klassen 7 en 12

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „BLAST” voor waren en diensten van de klassen 7, 35 en 37, Benelux-woordmerk „BLAST” voor waren en diensten van de klassen 7, 35 en 37

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestaat.


title: Zaak C-258/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/18/EG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/17

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-258/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/18/EG - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 22/32)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Kukovec en Nyberg, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, is het Koninkrijk Zweden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-264/00: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2012 — Compagnia Generale delle Acque/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking van Commissie waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd — Beroep deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/21

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2012 — Compagnia Generale delle Acque/Commissie
   (Zaak T-264/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking van Commissie waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd - Beroep deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2012/C 258/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Compagnia Generale delle Acque SpA (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: A. Biagini, P. Pettinelli en A. Bortoluzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam, en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie heeft opgeworpen, wordt gevoegd met de zaak ten gronde.

               2)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               3)

               Compagnia Generale delle Acque SpA draagt, naast haar eigen kosten, ook de kosten van de Commissie.

               4)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Doorhaling van zaak T-240/94

text:
Nr . C 208/38        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              12 . 8 . 95
pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in         van zaak T-240/94 : I. Czigany tegen Commissie van de
het register gelast van zaak T-228/94 : A. Rusp tegen Raad          Europese Gemeenschappen.
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen.                                                     (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
(M PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-95/95 ( )
                                                                                ( 95/C 208/85 )
             Doorhaling van zaak T-240/94 (')                                             (Procestaai: Frans)
                         ( 95/C 208/84 )
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                      (Procestaai: Duits)                           king van 20 juni 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-95/95 : D. Gambier tegen Commissie van de
De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste          Europese Gemeenschappen .
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
king van 19 juni 1995 de doorhaling in het register gelast          (M PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: Zaak C-597/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 oktober 2014 in zaak T-543/12, Grau Ferrer/BHIM — Rubio Ferrer (Bugui Va)

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/5

         Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 oktober 2014 in zaak T-543/12, Grau Ferrer/BHIM — Rubio Ferrer (Bugui Va)
   (Zaak C-597/14 P)
   (2015/C 089/06)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Xavier Grau Ferrer, Juan Cándido Rubio Ferrer en Alberto Rubio Ferrer

      Conclusies

               —

               vernietigen van het bestreden arrest;

               —

               geven van een nieuwe beslissing over de grond van de zaak, waarbij het beroep tegen de bestreden beslissing wordt afgewezen, of terugverwijzen van de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzen in de kosten van verzoekster voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft artikel 76, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) en regel 50, lid 1, derde alinea, van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (2) geschonden door deze verordeningen in het onderhavige geval op basis van onjuiste beoordelingscriteria van toepassing te verklaren.

               2.

               Het Gerecht heeft artikel 76, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en regel 50, lid 1, derde alinea, van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk geschonden door zich te baseren op een onjuiste uitlegging van de draagwijdte van de uit die bepalingen resulterende beoordelingsbevoegdheid, met name door te oordelen dat de kamer van beroep over een dergelijke bevoegdheid beschikt, los van de vraag of het bij de voor het eerst aan haar overgelegde documenten al dan niet om nieuwe documenten gaat. De vraag of er in om het even welk geval, waaronder het geval waarin de tardief aan de kamer van beroep overgelegde documenten nieuwe documenten betreffen, sprake is van de beoordelingsbevoegdheid die de kamers van beroep ontlenen aan artikel 76, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en regel 50, lid 1, derde alinea, van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, is een rechtskwestie die door het Hof van Justitie moet worden opgehelderd.

               3.

               Het Gerecht heeft artikel 15, lid 1, tweede alinea, onder a), van de verordening inzake het gemeenschapsmerk onjuist toegepast door te oordelen dat het oudere gemeenschapsmerk is gebruikt in een op onderdelen afwijkende vorm zonder dat het onderscheidend vermogen van het merk, zoals het is ingeschreven, wordt gewijzigd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), zoals gewijzigd [vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1)].

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak T-57/05: Beroep, op 8 februari 2005 ingesteld door J. H. Moore Newsum, M. A. Loveday en R. Shedden Broadhurst tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/29

         Beroep, op 8 februari 2005 ingesteld door J. H. Moore Newsum, M. A. Loveday en R. Shedden Broadhurst tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-57/05)
   (2005/C 106/62)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. H. Moore Newsum, M. A. Loveday en R. Shedden Broadhurs, wonende te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Kingston QC, D. Park, barrister, en J. Withinshaw, solicitor.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de volgende onderdelen van de beschikking van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio (1) (kennisgeving geschied onder nr. C(2004) 4032), nietig te verklaren:

                           (i)

                           artikel 1 en het punt in bijlage 1 bij de bestreden beschikking met GCB-code UK0030163 Halkyn Mountain/ Mynydd Helygain;

                           (ii)

                           subsidiair, artikel 1 en het punt in bijlage 1 bij de bestreden beschikking met de GCB-code UK0030163 Halkyn Mountain/ Mynydd Helygain dat in de bij het verzoekschrift gevoegde plan in het rood gekleurd is;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn eigenaars van stukken grond die gedeeltelijk voor landbouw en voor mijnbouw worden aangewend, welke thans bij de bestreden beschikking zijn beschermd als gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio.
   Verzoekers voeren aan dat de bestreden beschikking de fundamentele rechten schendt die hun door de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht worden gewaarborgd. Deze schending van fundamentele beginselen is onwettig aangezien de betrokken eigenaars bij de vaststelling van de beschikking van de Commissie (en bij de tenuitvoerlegging van richtlijn 92/43/EEG (2)) geen enkele vorm van participatie is verleend. Verzoekers betogen ook dat de Commissie steun heeft gegeven voor en instemming heeft betuigd met een door de betrokken lidstaat opgezette inspraakprocedure die qua aard en duur gebrekkig en onaangepast was.
   Voorts is volgens verzoekers geen rekening gehouden met economische en sociale voorwaarden, waaronder verzoekers' eigendomsrechten. De bestreden beschikking is eveneens in strijd met de bepalingen van richtlijn 92/43/EEG zelf omdat de vraag van de schadeloosstelling onbeantwoord en onopgelost blijft.
   Volgens verzoekers vermeldt de bestreden beschikking niet voor welke soorten en habitats de opgesomde gebieden van communautair belang worde, vastgesteld en is de beschikking gebaseerd op onjuiste technische informatie. Blijkbaar zijn de betrokken gebieden in de lijst opgenomen wegens de aanwezigheid van de kamsalamander en het bestaan van graslanden op zinkhoudende bodems. Verzoekers betogen dat de kamsalamander geen prioritaire soort en de genoemde graslanden geen prioritaire habitat vormen en dat zij derhalve niet weten op welke prioritaire habitat of prioritaire soort de bestreden beschikking betrekking heeft.

      (1)  PB L 387, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7).


title: Zaak T-125/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2009 — Centro Studi Manieri/Raad ( Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbesteding van volledig beheer van crèche — Besluit om beroep te doen op diensten van bureau Infrastructuur en logistiek (OIB) en om aanbesteding in te trekken )

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2009 — Centro Studi Manieri/Raad
   (Zaak T-125/06) (1)

   („Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbesteding van volledig beheer van crèche - Besluit om beroep te doen op diensten van bureau „Infrastructuur en logistiek’ (OIB) en om aanbesteding in te trekken’)
   (2009/C 69/80)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Centro Studi Antonio Manieri Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: C. Forte, M. Forte en G. Forte, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro, P. Mahnic en M. Balta, gemachtigden)
   Voorwerp
   In de eerste plaats een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad waarvan kennis is gegeven bij brief van zijn secretariaat-generaal van 16 januari 2006 en waarbij aanbesteding 2003/S 209-187862 voor het volledige beheer van een crèche is ingetrokken, in de tweede plaats een verzoek om nietigverklaring van de gunstige beoordeling van de offerte van het bureau „Infrastructuur en logistiek” (OIB) voor het beheer van dezelfde diensten, en in de derde plaats een verzoek om schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Centro Studi Antonio Manieri Srl wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Raad.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-361/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Feinchemie Schwebda GmbH, Bayer CropScience AG/College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Gewasbeschermingsmiddelen — Toelating voor op markt brengen — Ethofumesaat — Richtlijnen 91/414/EEG en 2002/37/EG — Verordening (EEG) nr. 3600/92 — Verzoek om heropening van mondelinge behandeling)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Feinchemie Schwebda GmbH, Bayer CropScience AG/College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
   (Zaak C-361/06) (1)

   (Gewasbeschermingsmiddelen - Toelating voor op markt brengen - Ethofumesaat - Richtlijnen 91/414/EEG en 2002/37/EG - Verordening (EEG) nr. 3600/92 - Verzoek om heropening van mondelinge behandeling)
   (2008/C 171/08)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Feinchemie Schwebda GmbH, Bayer CropScience AG

      Verwerende partij: College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen

      In tegenwoordigheid van: Agrichem BV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/37/EG van de Commissie van 3 mei 2002 houdende wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof (PB L 117, blz. 10) — Verplichting van de lidstaten om de toelating van een ethofumesaat bevattend product voor 1 september 2003 in te trekken indien de toelatinghouder niet in het bezit is van of geen toegang heeft tot een dossier dat voldoet aan de voorwaarden van bijlage II bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1)
   Dictum
   Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/37/EG van de Commissie van 3 mei 2002 houdende wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet verplicht de toelating van een gewasbeschermingsmiddel dat ethofumesaat bevat, voor 1 september 2003 te beëindigen om de reden dat de houder van deze toelating niet in het bezit is van of geen toegang heeft tot een dossier dat voldoet aan de voorwaarden van bijlage II bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak T-169/14: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Ferring/BHIM — Kora (Koragel) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Koragel — Ouder gemeenschapswoordmerk CHORAGON — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/35

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Ferring/BHIM — Kora (Koragel)
   (Zaak T-169/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Koragel - Ouder gemeenschapswoordmerk CHORAGON - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Kora Corp. Ltd (Swords, Ierland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 januari 2014 (zaak R 721/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ferring BV en Kora Corp. Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ferring BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


20150731007616592015/C 270/11982014CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150611101121Zaak C-98/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft e.a./Magyar Állam (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale belasting op de exploitatie van speelautomaten in speelzalen — Nationale wettelijke regeling waarbij de exploitatie van speelautomaten buiten casino’s wordt verboden — Beginsel van rechtszekerheid en vertrouwensbeginsel — Richtlijn 98/34/EG — Verplichting tot mededeling van ontwerpen van technische voorschriften aan de Commissie — Aansprakelijkheid van de lidstaat voor schade veroorzaakt door een met het Unierecht strijdige wettelijke regeling)
 ---documentbreak--- C2702015NL1010120150611NL0011101112Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft e.a./Magyar Állam
   (Zaak C-98/14) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale belasting op de exploitatie van speelautomaten in speelzalen — Nationale wettelijke regeling waarbij de exploitatie van speelautomaten buiten casino’s wordt verboden — Beginsel van rechtszekerheid en vertrouwensbeginsel — Richtlijn 98/34/EG — Verplichting tot mededeling van ontwerpen van technische voorschriften aan de Commissie — Aansprakelijkheid van de lidstaat voor schade veroorzaakt door een met het Unierecht strijdige wettelijke regeling)”2015/C 270/11Procestaal: Hongaars
      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Berlington Hungary Tanácsadó és Szolgáltató kft, Lixus Szerencsejáték Szervező kft, Lixus Projekt Szerencsejáték Szervező kft, Lixus Invest Szerencsejáték Szervező kft, Megapolis Terminal Szolgáltató kft

      Verwerende partij: Magyar Állam

      Dictum

            1)

            Een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, waarbij zonder overgangsperiode een forfaitaire belasting op de exploitatie van speelautomaten in speelzalen wordt vervijfvoudigd en bovendien een percentsgewijze belasting op diezelfde activiteit wordt ingevoerd, vormt een beperking van de door artikel 56 VWEU gewaarborgde vrijheid van dienstverrichting, voor zover zij het vrij verrichten van de exploitatie van speelautomaten in speelzalen verbiedt, belemmert of minder aantrekkelijk maakt, hetgeen aan de nationale rechter staat om na te gaan.

            2)

            Een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, waarbij de exploitatie van speelautomaten buiten casino’s wordt verboden zonder overgangsperiode of vergoeding van de exploitanten van speelzalen, vormt een beperking van de door artikel 56 VWEU gewaarborgde vrijheid van dienstverrichting.

            3)

            De beperkingen van de vrijheid van dienstverrichting die kunnen voortvloeien uit nationale wettelijke regelingen zoals die aan de orde in het hoofdgeding, kunnen slechts hun rechtvaardiging vinden in dwingende vereisten van algemeen belang voor zover de nationale rechter na een algehele beoordeling van de omstandigheden die samenhangen met de vaststelling en uitvoering van die wettelijke regelingen, vaststelt dat zij:

                     —

                     in de eerste plaats daadwerkelijk doelstellingen betreffende de bescherming van de consument tegen gokverslaving en de bestrijding van aan het spel verbonden criminaliteit en fraude nastreven, waarbij de omstandigheid dat een beperking van de kansspelactiviteiten bijkomstig ten goede komt aan de begroting van de betrokken lidstaat door de verhoging van de belastinginkomsten, niet belet dat die beperking kan worden geacht in de eerste plaats daadwerkelijk dergelijke doelstellingen na te streven;

                     —

                     die doelstellingen op samenhangende en stelselmatige wijze nastreven, en

                     —

                     beantwoorden aan de vereisten die voortvloeien uit de algemene rechtsbeginselen van het Unierecht, inzonderheid het beginsel van rechtszekerheid en het vertrouwensbeginsel, en het recht op eigendom.

            4)

            Artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/96/EG van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat:

                     —

                     de bepalingen van een nationale wettelijke regeling waarbij een forfaitaire belasting op de exploitatie van speelautomaten in speelzalen wordt vervijfvoudigd en bovendien een percentsgewijze belasting op diezelfde activiteit wordt ingevoerd, geen „technische voorschriften” in de zin van die bepaling zijn, en

                     —

                     de bepalingen van een nationale wettelijke regeling waarbij de exploitatie van speelautomaten buiten casino’s wordt verboden, „technische voorschriften” in de zin van die bepaling zijn, waarvan het ontwerp moet worden meegedeeld overeenkomstig artikel 8, lid 1, eerste alinea, van die richtlijn.

            5)

            Artikel 56 VWEU strekt ertoe rechten toe te kennen aan particulieren, zodat bij schending ervan door een lidstaat, ook door zijn wetgevend optreden, voor hen een recht ontstaat op vergoeding door deze lidstaat van de wegens die schending geleden schade, voor zover er sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending en er een direct causaal verband bestaat tussen deze schending en de geleden schade, wat aan de nationale rechter staat om na te gaan.

            6)

            De artikelen 8 en 9 van richtlijn 98/34, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/96, strekken er niet toe rechten toe te kennen aan particulieren, zodat bij schending ervan door een lidstaat voor hen geen recht ontstaat om op grond van het Unierecht door deze lidstaat te worden vergoed voor de wegens die schending geleden schade.

            7)

            De omstandigheid dat nationale wettelijke regelingen zoals die in het hoofdgeding betrekking hebben op een gebied dat tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, heeft geen invloed op de antwoorden op de vragen van de verwijzende rechter.

      (
         1
      )	PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-127/09 RENV: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Abdulrahim/Raad en Commissie [ „Terugverwijzing na vernietiging — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Bevriezing van de tegoeden en economische middelen van een persoon die voorkomt op een lijst die door een orgaan van de Verenigde Naties is opgesteld — Plaatsing van de naam van deze persoon op de lijst in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroepstermijn — Overschrijding — Verschoonbare dwaling — Grondrechten — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Recht op bescherming van de eigendom — Recht op eerbiediging van privéleven en gezinsleven” ]

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/28

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2015 — Abdulrahim/Raad en Commissie
   (Zaak T-127/09 RENV) (1)

   ([„Terugverwijzing na vernietiging - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Bevriezing van de tegoeden en economische middelen van een persoon die voorkomt op een lijst die door een orgaan van de Verenigde Naties is opgesteld - Plaatsing van de naam van deze persoon op de lijst in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroepstermijn - Overschrijding - Verschoonbare dwaling - Grondrechten - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Recht op bescherming van de eigendom - Recht op eerbiediging van privéleven en gezinsleven”])
   (2015/C 065/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Abdulbasit Abdulrahim (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Moser, QC, E. Grieves, barrister, H. Miller en R. Graham, solicitors)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan en G. Étienne, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Paasivirta en G. Valero Jordana, gemachtigden)

      Voorwerp

   Aanvankelijk enerzijds een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie tot 103e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 (PB L 345, blz. 60), of van laatstgenoemde verordening voor zover deze verzoeker betreft, en anderzijds een verzoek tot vergoeding van de schade die door deze handelingen zou zijn veroorzaakt

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1330/2008 van de Commissie van 22 december 2008 tot 103e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban wordt nietig verklaard, voor zover zij Abdulbasit Abdulrahim betreft.

               2)

               De Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie dragen, behalve hun eigen kosten, de kosten van Abdulrahim in verband met het beroep tot nietigverklaring, alsook de door het Gerecht aan rechtsbijstand voorgeschoten bedragen.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-358/05: Beroep, op  23 september 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/16

         Beroep, op 23 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-358/05)
   (2005/C 296/29)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 september 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en S. Pardo Quintillán als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 30 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37.


title: Zaak C-552/08 P: Beschikking van het Hof van 1 oktober 2009 — Agrar-Invest-Tatschl GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Douanewetboek — Artikel 220, lid 2, sub b — Navordering van invoerrechten — Afzien van boeking achteraf van invoerrechten — Bericht aan importeurs — Goede trouw)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/11

         Beschikking van het Hof van 1 oktober 2009 — Agrar-Invest-Tatschl GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-552/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Douanewetboek - Artikel 220, lid 2, sub b - Navordering van invoerrechten - Afzien van boeking achteraf van invoerrechten - Bericht aan importeurs - Goede trouw)
   2010/C 11/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Agrar-Invest-Tatschl GmbH (vertegenwoordiger: O. Wenzlaff, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Schønberg, gemachtigde, B. Wägenbaur, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 8 oktober 2008, Agrar-Invest-Tatschl/Commissie (T-51/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 5789 def. van de Commissie van 4 december 2006 houdende vaststelling dat dient te worden overgegaan tot invordering achteraf van een deel van de bij rekwirante niet-geïnde invoerrechten voor de invoer van suiker uit Kroatië — Uitsluiting van de goede trouw van de belastingplichtige bij bekendmaking door de Commissie van een bericht aan de importeurs — Onjuiste beoordeling van de invloed, op het criterium van goede trouw, van de bevestiging achteraf van de authenticiteit en de juistheid van de oorsprongscertificaten door de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Agrar-Invest-Tatschl GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-625/15 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 — Schniga GmbH/Communautair Bureau voor plantenrassen, Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC [Hogere voorziening — Communautair kwekersrecht — Aanvraag voor een communautair kwekersrecht — Appelras „Gala Schnitzer” — Technisch onderzoek — Testrichtsnoeren die door de raad van bestuur van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) zijn vastgesteld — Verordening (EG) nr. 1239/95 — Artikel 23, lid 1 — Bevoegdheden van de voorzitter van het CPVO — Toevoeging van een onderscheidende eigenschap na afloop van het technisch onderzoek — Bestendigheid van de eigenschap die twee teeltcycli bestrijkt]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 — Schniga GmbH/Communautair Bureau voor plantenrassen, Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC
   (Zaak C-625/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Communautair kwekersrecht - Aanvraag voor een communautair kwekersrecht - Appelras „Gala Schnitzer” - Technisch onderzoek - Testrichtsnoeren die door de raad van bestuur van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) zijn vastgesteld - Verordening (EG) nr. 1239/95 - Artikel 23, lid 1 - Bevoegdheden van de voorzitter van het CPVO - Toevoeging van een onderscheidende eigenschap na afloop van het technisch onderzoek - Bestendigheid van de eigenschap die twee teeltcycli bestrijkt])
   (2017/C 249/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Schniga GmbH (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) (vertegenwoordigers: M. Ekvad en F. Mattina, gemachtigden), Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC (vertegenwoordiger: M. Eller, avvocato)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 10 september 2015, Schniga/CPVO — Brookfield New Zealand en Elaris (Gala Schnitzer) (T-91/14 en T-92/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:624), wordt vernietigd.

               2)

               De beslissingen van de Kamer van beroep van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) van 20 september 2013 inzake de verlening van een communautair kwekersrecht voor het appelras Gala Schnitzer (zaken A 003/2007 en A 004/2007) worden vernietigd.

               3)

               Het Communautair Bureau voor plantenrassen wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van Schniga GmbH.

               4)

               Brookfield New Zealand Ltd en Elaris SNC worden verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.