title: Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Micro Leader Business (MLB) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-198/98)

text:
C 71/28               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              13.3.1999
     verordening tot discriminatie van de Spaanse olijfolie-        Centrum voor Informatie, Beraad en Gegevensuitwisseling
     producenten, doordat een voor Spanje gegarandeerde             voor Asielaangelegenheden (Cirea), die hij had opgevraagd
     maximumhoeveelheid is vastgesteld die veel geringer is         krachtens Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december
     dan de productie over de laatste twee jaren, terwijl bij-      1993 betreffende de toegang van het publiek tot documen-
     voorbeeld voor ItalieÈ een gegarandeerde maximumhoe-           ten van de Raad. Die documenten waren:
     veelheid is vastgesteld die veel groter is dan de produc-
     tie in dit land gedurende het laatste oogstjaar. Evenzo
     leidt de verordening tot discriminatie van olijfolie als       a) rapporten, analyses en evaluaties op het gebied van het
     product van het Middellandse-Zeegebied ten opzichte                gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid uit
     van andere gemeenschappelijke marktordeningen voor                 de jaren 1994 tot en met 1998, die door of in verband
     continentaal-Europese producten. Ten slotte berust de              met Cirea zijn opgesteld met betrekking tot de situatie
     bestreden hervorming niet op gemeenschappelijke cri-               in die derde landen of regio's, waar veel asielzoekers
     teria, noch op uniforme berekeningsmethodes.                       uit afkomstig zijn dan wel woonachtig zijn;
Ð Schending van het evenredigheidsbeginsel                          b) rapporten van gezamenlijke missies naar of door een
                                                                        of meer lidstaten aan Cirea verstrekte rapporten over
     In dit verband bestrijdt verzoekster met name de                   bezoeken aan derde landen door die lidsta(a)t(en);
     opheffing van de uitvoerregeling, die zij als klaarblijke-
     lijk onevenredig beschouwt.
                                                                    c) een door Cirea of in verband met Cirea opgestelde lijst
                                                                        van contactpersonen die zich in de lidstaten bezighou-
Tot slot beroept verzoekster zich op miskenning van het                 den met asielzaken, en alle latere wijzigingen in die
eigendomsrecht en schending van het beginsel van vrije                  lijst.
uitoefening van een economische werkzaamheid.
(1) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 32.                                Volgens verzoeker is de weigering van de Raad om toe-
                                                                    gang tot de gevraagde documenten te verlenen, in strijd
                                                                    met:
                                                                    Ð Besluit 93/731/EG van de Raad, in het bijzonder
                                                                        artikel 4, lid 4, en artikel 1, lid 2;
Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door A. Kuijer
               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                    Ð de motiveringsplicht;
                       (Zaak T-188/98)
                        (1999/C 71/53)
                                                                    Ð het fundamentele beginsel van Gemeenschapsrecht, dat
                                                                        de burgers van Europa een zo ruim en volledig moge-
                      (Procestaal: Engels)                              lijke toegang tot documenten van de EU-instellingen
                                                                        behoren te hebben.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 4 december 1998 beroep tegen
Raad van de Europese Unie ingesteld door A. Kuijer, ver-
tegenwoordigd door O. Brouwer en F. Louis, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11.
                                                                    Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Micro
                                                                    Leader Business (MLB) tegen Commissie van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                           Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-198/98)
Ð de bestreden beschikking van de Raad, waarbij verzoe-
     ker de toegang tot bepaalde documenten is geweigerd,                                    (1999/C 71/54)
     nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor
     de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de
     kosten van verzoeker en in die van eventuele inter-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     venieÈnten.                                                    Gemeenschappen is op 15 december 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Micro Leader Business (MLB), gevestigd te Aulnay sous
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bois (Frankrijk), vertegenwoordigd door S. Tandeau de
                                                                    Marsac, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Verzoeker komt op tegen de weigering van de Raad, hem               Luxemburg ten kantore van J. Brucher, advocaat aldaar,
toegang te verschaffen tot bepaalde documenten van het              rue de Vianden 10.
 ---pagebreak--- 13.3.1999            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 71/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               aldus op de Franse markt aanzienlijk hogere prijzen op te
                                                                  leggen.
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 15 oktober 1998 tot afwijzing van de klacht van
     de vennootschap MLB tegen de vennootschappen
     Microsoft France en Microsoft;
                                                                  Beroep, op 17 december 1998 ingesteld door Rumptstad
Ð verweersters te verwijzen in de kosten.
                                                                  ATM BV tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                      (Zaak T-201/98)
                                                                                (1999/C 71/55)
Verzoekster, een groothandelaar in software en hardware,
heeft in Canada Franstalige Microsoft-software gekocht
tegen een lagere prijs dan die welke in Frankrijk geldt, met                           (Procestaal: Frans)
de bedoeling de producten daarna in Frankrijk weer te ver-
kopen. Daarop heeft Microsoft volgens verzoekster
gepoogd de invoer van deze software uit Canada te verhin-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
deren. Verzoekster heeft in dit verband een klacht inge-          Gemeenschappen is op 17 december 1998 beroep ingesteld
diend bij de Europese Commissie, stellende dat deze han-          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
delwijze van Microsoft een schending vormde van de                Rumptstad ATM BV, gevestigd te Oud-Beijerland (Neder-
artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag.                            land), vertegenwoordigd door M. van der Woude en T.
                                                                  Chellingsworth, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
                                                                  hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie deze              advocaten aldaar, rue Goethe 11.
klacht afgewezen.
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Volgens de Commissie is het bestaan van een schending
van artikel 85 van het EG-Verdrag niet bewezen, nu de
vennootschappen Microsoft France en Microsoft Corpora-            Ð de Commissie te veroordelen tot betaling van een aan-
tion een uit het auteursrecht voortvloeiende rechtsbescher-           tal bedragen aan ten onrechte opgelegde geldboeten,
ming genoten waarop buiten de Europese Gemeenschap                    moratoire interessen en schadevergoeding;
gestelde handelingen geen weerslag hadden. Bovendien is
niet het bewijs geleverd van pogingen van de twee ven-
nootschappen om de wederverkoopprijzen te beïnvloeden.            Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
Ten slotte kan ook geen sprake zijn van een schending van
artikel 86 van het EG-Verdrag, nu niet het bewijs is gele-
verd van een machtspositie van de twee vennootschappen            Middelen en voornaamste argumenten
of van gedragingen die als een misbruik zijn te beschou-
wen.
                                                                  In 1997 heeft verzoekster naar aanleiding van een open-
                                                                  bare inschrijving in het kader van de communautaire voed-
Verzoekster stelt, dat deze beschikking kennelijk onge-           selhulp twee overeenkomsten met de Commissie gesloten
grond is vanuit het oogpunt van het Gemeenschapsrecht,            over de levering van spaden, kapmessen en zagen in
alsmede gelet op de feiten en de processtukken, en dat zij        Danane (Ivoorkust) en Monrovia (Liberia). In de beide
ontoereikend is gemotiveerd, nu de Commissie niet preci-          overeenkomsten werd bepaald, dat de gereedschappen
seert in welk opzicht de overgelegde bewijselementen het          uiterlijk op 15 december 1997 op de plaats van bestem-
bestaan van een inbreuk niet aantonen.                            ming moesten worden geleverd, en werd voorzien in
                                                                  inhoudingen bij te late levering.
Verzoekster stelt, dat artikel 85 van het EG-Verdrag elke
ondernemersafspraak, gedraging of overeenkomst verbiedt           In casu heeft de Commissie bij de definitieve betaling hoge
die ertoe strekt rechtstreeks of onrechtstreeks de aan- of        bedragen ingehouden, op grond dat de gereedschappen in
verkoopprijzen of de andere verkoopvoorwaarden vast te            enkele gevallen met zeer grote vertraging waren geleverd.
stellen, of de markt af te schermen. Volgens haar hebben
de vennootschappen Microsoft France en Microsoft Cor-
poration deze bepalingen geschonden door te pogen de              Verzoekster stelt dat de inhoudingen (geldboeten) op
verkoopprijzen te beïnvloeden.                                    grond van de bovengenoemde overeenkomsten in strijd
                                                                  zijn met de bepalingen van artikel 22 van Verordening
                                                                  (EEG) nr. 2200/87 van de Commissie van 8 juli 1987 tot
Bovendien hebben deze twee vennootschappen hun                    vaststelling van algemene voorschriften voor de beschik-
machtspositie op de markt misbruikt door de invoer in             baarstelling in de Gemeenschap van producten voor leve-
Frankrijk te verbieden van soortgelijke Canadese produc-          ring als communautaire voedselhulp (1), zoals uitgelegd in
ten als die welke in Frankrijk worden verkocht, en door           de rechtspraak, zodat zij als nietig moeten worden


title: Zaak C-348/04: Verzoek van de Court of Appeal (England Wales) (Civil Division) van 17 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Boehringer Ingelheim KG e.a. en Swingward Ltd e.a.

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/11

         Verzoek van de Court of Appeal (England Wales) (Civil Division) van 17 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Boehringer Ingelheim KG e.a. en Swingward Ltd e.a.
   (Zaak C-348/04)
   (2004/C 273/22)
   De Court of Appeal (England Wales) (Civil Division) heeft bij beschikking van 17 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 augustus 2004, in het geding tussen Boehringer Ingelheim KG e.a. en Swingward Ltd e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Omgepakte producten

               1.

               Wanneer een parallelimporteur in een lidstaat een uit een andere lidstaat ingevoerd farmaceutisch product op de markt brengt in zijn oorspronkelijke binnenverpakking maar met een nieuwe kartonnen buitenverpakking, bedrukt in de taal van de lidstaat van invoer (een „omgepakt” product):

                           (a)

                           rust in een dergelijk geval de bewijslast op de importeur om te bewijzen dat de nieuwe verpakking voldoet aan elk van de voorwaarden vervat in het arrest in de gevoegde zaken C-427/93, C 429/93 en C-436/93, Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, of rust de bewijslast op de merkhouder om te bewijzen dat niet aan deze voorwaarden is voldaan, of varieert de bewijslast van voorwaarde tot voorwaarde en, zo ja, hoe?

                           (b)

                           is de eerste voorwaarde in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, zoals uitgelegd in het arrest in zaak C-379/97, Upjohn tegen Paranova en het arrest in zaak C-143/00, Boehringer tegen Swingward, namelijk dat moet worden aangetoond dat het ompakken van het product noodzakelijk is opdat effectieve toegang tot de markt niet belemmerd wordt, enkel van toepassing op het ompakken (zoals verklaard door het EVA-Hof in de zaak E-3/02, Paranova Inc tegen Merck Co Inc), of heeft deze voorwaarde ook betrekking op de specifieke wijze en stijl van het ompakken door de parallelimporteur en, zo ja, hoe?

                           (c)

                           is de vierde voorwaarde in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, namelijk dat de presentatie van het omgepakte product de reputatie van het merk en van de merkhouder niet kan schaden, enkel geschonden wanneer de verpakking defect, van slechte kwaliteit of slordig is, of strekt deze zich uit tot alles wat de goede naam van het merk aantast?

                           (d)

                           indien het antwoord op vraag 1 (c) luidt dat de vierde voorwaarde geschonden wordt door al datgene dat de goede naam van het merk aantast en als (i) het merk niet is aangebracht op de nieuwe kartonnen buitenverpakking („de-branding” of ontmerken) ofwel (ii) de parallelimporteur op de nieuwe kartonnen buitenverpakking zijn eigen logo aanbrengt, of een huisstijl of opmaak dan wel een opmaak die gebruikt wordt voor een aantal verschillende producten („co-branding” of gezamenlijk vermerken) moeten deze vormen van doosontwerp beschouwd worden als schadelijk voor de goede naam van het merk, of betreft dit een feitelijke vraag waarvoor de nationale rechter bevoegd is?

                           (e)

                           Indien uit het antwoord op vraag 1 (d) volgt dat dit een feitelijke vraag is, op wie rust dan de bewijslast?

         Producten met nieuwe etiketten

               2.

               Wanneer een parallelimporteur in een lidstaat een uit een andere lidstaat ingevoerd farmaceutisch product op de markt brengt in zijn oorspronkelijke binnen- en buitenverpakking, waarop de parallelimporteur aan de buitenkant een extra etiket heeft aangebracht, bedrukt in de taal van de lidstaat van invoer (een „product met nieuwe etiketten”):

                           (a)

                           Zijn dan de vijf voorwaarden zoals vastgesteld in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova van toepassing?

                           (b)

                           Indien het antwoord op vraag 2 (a) bevestigend luidt, is het dan aan de importeur om te bewijzen dat de verpakking met nieuw etiket voldoet aan elk van de voorwaarden in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, of moet de merkhouder bewijzen dat niet aan deze voorwaarden is voldaan, of varieert de bewijslast van voorwaarde tot voorwaarde?

                           (c)

                           Indien het antwoord op vraag 2 (a) bevestigend luidt, is de eerste voorwaarde in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, zoals uitgelegd in Upjohn tegen Paranova en Boehringer tegen Swingward, namelijk dat moet worden aangetoond dat het ompakken van het product noodzakelijk is opdat effectieve toegang tot de markt niet belemmerd wordt, enkel van toepassing op het aanbrengen van een nieuw etiket of heeft deze voorwaarde ook betrekking op de specifieke wijze van en stijl van het aanbrengen van nieuwe etiketten door de parallelimporteur?

                           (d)

                           Indien het antwoord op vraag 2 (a) bevestigend luidt, is de vierde voorwaarde in Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, namelijk dat de presentatie van het omgepakte product de reputatie van het merk en van de merkhouder niet kan schaden, enkel geschonden wanneer de verpakking defect, van slechte kwaliteit of slordig is, of strekt deze zich uit tot alles wat de goede naam van het merk kan schaden?

                           (e)

                           Indien het antwoord op vraag 2 (a) bevestigend luidt, en het antwoord op vraag 2 (d) luidt dat de vierde voorwaarde geschonden is door alles wat de goede naam van het merk schaadt, is het dan schadelijk voor de goede naam van een merk wanneer (i) het extra etiket op een dusdanige wijze is aangebracht dat een van de merken van de merkeigenaar geheel of gedeeltelijk aan het oog wordt onttrokken, of (ii) het extra etiket niet vermeldt dat het betrokken merk toebehoort aan de merkeigenaar, of (iii) de naam van de parallelimporteur in hoofdletters is gedrukt?

         Voorafgaande kennisgeving

               3.

               Wanneer een parallelimporteur geen kennis heeft gegeven van de ompakking van een product, zoals vereist door de vijfde voorwaarde van Bristol-Myers Squibb tegen Paranova, en hij als gevolg daarvan het merk (de merken) van de merkeigenaar alleen om deze reden heeft geschonden:

                           a)

                           is dan elke hierop volgende handeling van invoer van dit product een inbreuk of maakt de importeur zich enkel schuldig aan een inbreuk tussen het tijdstip waarop de merkeigenaar kennis krijgt van het product en het tijdstip waarop de periode van kennisgeving verstrijkt?

                           b)

                           heeft de merkeigenaar recht om financiële vergoeding te vorderen (d.w.z. schadevergoeding wegens de inbreuk of overhandigen van alle door de inbreuk bedoelde winsten) wegens de onrechtmatige daad van de importeur, op dezelfde grondslag als wanneer deze producten waren nagemaakt?

                           c)

                           geldt voor een financiële vergoeding aan de merkeigenaar uit hoofde van dergelijke onrechtmatige daden van de importeur het evenredigheidsbeginsel?

                           d)

                           zo neen, op welke gronden moet een dergelijke vergoeding worden vastgesteld, gelet op het feit dat de betrokken producten door de merkeigenaar of met diens toestemming binnen de EER op de markt zijn gebracht?


title: Zaak T-91/08: Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/28

         Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-91/08)
   (2008/C 142/50)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/126172/C/SER/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Development and restructuring of telecommunications infrastructure — Training, Capacity Building and Project management”, die op of rond 12 december 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 28 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster is de uitnodiging tot inschrijving om de volgende redenen onwettig:

               —

               in de eerste plaats heeft de Commissie door de vaststelling van de uitnodiging de rechtsgrondslag daarvan overschreden of geschonden, met name verordening (EG) nr. 389/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een instrument voor financiële steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2667/2000 betreffende het Europees Bureau voor wederopbouw (1),

               —

               in de tweede plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met artikel 299 EG, zoals gewijzigd bij artikel 19 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (2) (hierna: „Toetredingsakte van 2003”) en Protocol nr. 10 over Cyprus bij de Toetredingsakte van 2003 (3),

               —

               in de derde plaats is de uitnodiging in strijd of onverenigbaar met de verplichtingen die voortvloeien uit dwingende bepalingen van internationaal recht en met de resoluties 541(1983) en 550 (1984) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties,

               —

               in de vierde plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Europese Unie en de lidstaten, dat is erkend in artikel 10 EG, en

               —

               in de vijfde plaats is de uitnodiging niet in het Publicatieblad bekendgemaakt.

      (1)  PB L 65, blz. 5.

      (2)  PB L 236, blz. 33.

      (3)  PB L 236, blz. 955.


title: Gevoegde zaken T-391/03 en T-70/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juli 2006 — Franchet en Byk/Commissie (Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Onderzoeken door Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) — Eurostat — Weigering van toegang — Inspecties en onderzoeken — Gerechtelijke procedures — Rechten van verdediging)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juli 2006 — Franchet en Byk/Commissie
   (Gevoegde zaken T-391/03 en T-70/04) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Onderzoeken door Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Eurostat - Weigering van toegang - Inspecties en onderzoeken - Gerechtelijke procedures - Rechten van verdediging)
   (2006/C 212/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Yves Franchet en Daniel Byk (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocats)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani, J.-F. Pasquier en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van de besluiten van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) en van de Commissie tot afwijzing van verzoekers' verzoek om toegang tot verschillende documenten verband houdend met een onderzoek betreffende Eurostat
   Dictum van het arrest

               1)

               De verzoeken om nietigverklaring van het besluit van 18 augustus 2003 en van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van de aanvragen van verzoekers van 21 en 29 oktober 2003 worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het besluit van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van 1 oktober 2003 wordt nietig verklaard voorzover het de toegang weigert tot de mededelingen van OLAF aan de Commissie, met uitzondering van de in de persmededeling van 19 mei 2003 bedoelde mededeling, evenals het besluit van de Commissie van 19 december 2003 voorzover het de toegang weigert tot de bijlagen bij het verslag van de Dienst interne audit van 7 juli 2003.

               3)

               De beroepen worden voor het overige verworpen.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in een derde van de kosten van verzoekers. Partijen dragen voor het overige hun eigen kosten.

      (1)  PB C 21 van 14.1.2004.


title: Zaak T-252/01: Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door The Carbide/Graphite Group, Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 31/12                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.2.2002
betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-            Verzoekster betwist niet wezenlijk de door de Commissie in
ging van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van           de bestreden beschikking vermelde feiten. Haar beroep betreft
4 december 2000 waarbij verzoekster in de vertaaldienst is               het bedrag van de geldboete.
herplaatst, heeft de president van het Gerecht op 21 september
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   Verzoekster stelt dat de geldboete onrechtmatig is, vooral
                                                                         wegens schending van het evenredigheidsbeginsel en het
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        beginsel van gelijke behandeling. De Commissie heeft onwettig
                                                                         en in strijd met de artikelen 3, sub g, 5, 81 en 253 EG
                                                                         gehandeld, nu zij het basisbedrag van de geldboete uitsluitend
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         heeft vastgesteld aan de hand van verzoeksters mondiale
                                                                         omzet, zonder rekening te houden met de omvang van haar
                                                                         activiteiten in de EER. De indeling in categorieën die de
                                                                         Commissie heeft gehanteerd voor de vaststelling van het
                                                                         basisbedrag van de geldboete en de bepaling van het bedrag
                                                                         daarvan schendt het evenredigheidsbeginsel en het beginsel
                                                                         van gelijke behandeling.
Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door SEC Corpora-
tion tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         Verder stelt verzoekster dat de Commissie het billijkheidsbegin-
                                                                         sel en het beginsel „non bis in idem” heeft geschonden door
                         (Zaak T-251/01)                                 geen rekening te houden met de sancties die haar reeds waren
                                                                         opgelegd door de mededingingsautoriteiten van de Verenigde
                                                                         Staten.
                          (2002/C 31/25)
                         (Procestaal: Engels)                            Ten slotte stelt zij dat de Commissie bij het onderzoek van
                                                                         eventuele verzachtende omstandigheden het beginsel van
                                                                         gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel heeft ge-
                                                                         schonden door onvoldoende onderscheid te maken tussen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Japanse producenten, die allen als actieve leden van het kartel
schappen is op 9 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                     zijn aangemerkt. Door voorbij te gaan aan verzoeksters
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SEC                        passieve rol en haar houding van „meeloper”, heeft de Commis-
Corporation, vertegenwoordigd door K. Platteau van het                   sie haar eigen richtsnoeren en de rechtspraak van het Gerecht
kantoor Linklaters & Alliance, Brussel (België).                         en het Hof genegeerd.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 18 juli
      2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden
      nietig te verklaren voorzover haar daarbij een geldboete
      van 12,2 miljoen euro is opgelegd, of die geldboete
      althans aanmerkelijk te verlagen;                                  Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door The Carbide/
                                                                         Graphite Group, Inc. tegen Commissie van de Europese
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                                   Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-252/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 31/26)
Verzoekster is een Japanse producent van grafietelektroden en
                                                                                (Procestaal: Engels)
andere grafietproducten. Bij de bestreden beschikking zijn
aan verzoekster en zeven andere ondernemingen geldboeten
opgelegd wegens schending van artikel 81, lid 1, EG en
artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst doordat zij hebben
deelgenomen aan een geheel van overeenkomsten en onderling               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
afgestemde feitelijke gedragingen in de sector grafiet. Aan              schappen is op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
verzoekster werd een geldboete van 12,2 miljoen euro opge-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door The
legd. Met betrekking tot deze overeenkomsten en gedragingen              Carbide/Graphite Group, Inc., vertegenwoordigd door M. Sei-
zijn ook in andere rechtsgebieden, waaronder de Verenigde                metz en J. Brücher van het kantoor Brücher & Seimetz, in
Staten, procedures ingeleid.                                             samenwerking met Dechert, Luxemburg (Luxemburg).
 ---pagebreak--- 2.2.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 31/13
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   de mededinging. De benadering van de Commissie was voor
                                                                      verzoekster in verschillende opzichten onbillijk. Gelet op de
                                                                      aard van verzoeksters inbreuk en de verwaarloosbare weerslag
—      de beschikking van de Commissie van de Europese                ervan op de markt had voor verzoekster een aanzienlijk lager
       Gemeenschappen van 18 juli 2001 inzake een procedure           basisbedrag moeten worden vastgesteld dan voor de andere
       op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeen-          ondernemingen.
       komst (zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden) nie-
       tig te verklaren voorzover haar daarbij een geldboete is
       opgelegd;                                                      Verder betoogt verzoekster dat de Commissie ten onrechte
                                                                      heeft geoordeeld dat verzoeksters geldboete met slechts 40 %
—      subsidiair, de haar bij de beschikking van de Commissie        moest worden verminderd wegens verzachtende omstandighe-
       van de Europese Gemeenschappen van 18 juli 2001                den. De Commissie heeft geen rekening gehouden met de wijze
       inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en             waarop verzoekster rechtstreeks inging tegen de fundamentele
       artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/36.490              beginselen en doelstellingen van het kartel, en de Commissie
       — grafietelektroden) opgelegde geldboete te verlagen;          had verzoekster een extra verlaging moeten verlenen wegens
                                                                      haar vroege beëindiging van de onrechtmatige praktijken. Zij
                                                                      had ook rekening moeten houden met verzoeksters ongunstige
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                        situatie in vergelijking met haar concurrenten en met haar
                                                                      benaderde financiële situatie. Ten slotte had verzoeksters
                                                                      geldboete veel meer moeten worden verlaagd dan met de 20 %
                                                                      die haar is toegekend overeenkomstig de mildheidsmedede-
                                                                      ling (1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1) Mededeling van de Commissie van 18 juli 1996 betreffende het
                                                                          niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende
Verzoekster is een Amerikaanse onderneming die traditioneel               mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).
een klein aandeel had in de elektrodenindustrie. In de bestreden
beschikking is vastgesteld, dat verzoekster en zeven andere
ondernemingen artikel 81, lid 1, EG hadden geschonden door
deel te nemen aan een geheel van overeenkomsten en onderling
afgestemde feitelijke gedragingen in de sector grafiet. Bij de
beschikking is aan verzoekster een geldboete van 10,3 miljoen
euro opgelegd. Met betrekking tot deze overeenkomsten en
gedragingen zijn ook procedures gevoerd in andere rechtsge-
                                                                      Beroep, op 11 oktober 2001 ingesteld door UPS Europe
bieden, waaronder de Verenigde Staten, waar verzoekster geen
                                                                      NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
strafrechtelijke inbreuk ten laste is gelegd. Nadat verzoekster
                                                                                pen
de bestreden beschikking had ontvangen, vroeg zij het faillisse-
ment aan.
                                                                                (Zaak T-253/01)
Met haar beroep betwist verzoekster noch de vaststelling van                                    (2002/C 31/27)
het bestaan van het kartel, noch haar deelneming daaraan,
maar verlangt zij verlaging van de door de Commissie
opgelegde geldboete.                                                                           (Procestaal: Engels)
Verzoekster betoogt dat de Commissie bij de vaststelling van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
het bedrag van verzoeksters geldboete de algemene beginselen          schappen is op 11 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
van het Verdrag heeft geschonden en de factoren die het niveau        de Europese Gemeenschappen ingesteld door UPS Europe
van die geldboete moeten bepalen, onjuist heeft beoordeeld.           NV/SA, vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger van het
De geldboete van 10,3 miljoen euro is niet gerechtvaardigd en         advocatenkantoor Allen & Overy te Brussel (België).
hoe dan ook buitensporig.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster stelt dat de Commissie het passende basisbedrag
voor verzoeksters geldboete ten onrechte op 16 miljoen euro           —     krachtens artikel 232 EG vast te stellen dat de Commissie
heeft bepaald en dat zij geen onderscheid heeft gemaakt tussen              heeft nagelaten binnen een redelijke termijn een definitief
de zwaarte van verzoeksters inbreuk en die van de andere                    besluit ten nemen op de klachten die zij op 7 juli 1994
producenten. De Commissie heeft genegeerd dat verzoekster                   en 8 juni 1998 bij de Commissie had ingediend en over
vóór, tijdens en na het kartel de prijzen van de andere                   de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG op
producenten volgde, en dat haar gedrag geen invloed had op                  17 augustus 1999 (PB C 306 van 23.10.1999, blz. 25);


title: Zaak T-532/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2015 door Z tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2015 in zaak F-64/13, Z/Hof van Justitie

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

         Hogere voorziening ingesteld op 11 september 2015 door Z tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2015 in zaak F-64/13, Z/Hof van Justitie
   (Zaak T-532/15 P)
   (2016/C 016/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 30 juni 2015 in zaak F-64/13, Z/Hof van Justitie van de Europese Unie, te vernietigen;

               —

               te beslissen overeenkomstig het inleidend verzoekschrift in zaak F-64/13;

               —

               de wederpartij te verwijzen in de kosten;

               —

               de rekwirerende partij alle andere rechten, middelen en vorderingen voor te behouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de fundamentele rechten van verdediging.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, daar het middel ontleend aan de onbevoegdheid van het klachtencomité en de onwettigheid van artikel 4 van het besluit van het Hof van 4 mei 2004 (1) duidelijk in strijd met het legaliteitsbeginsel, de woordelijke uitlegging en de hiërarchie van normen van het recht van de Europese Unie, is afgewezen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht op een doeltreffend beroep in rechte, meer in het bijzonder wat de beperkte controle betreft die het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) over de inhoud van beoordelingsrapporten uitoefent.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, daar het GVA zich in het bestreden arrest niet heeft uitgesproken over het verzoek om maatregelen van instructie en tot organisatie van de procesgang.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan de ongerechtvaardigde weigering om de gegrondheid te controleren van de door de rekwirerende partij geuite kritiek en het verzuim om rekening te houden met de standpunten van het beoordelingscomité.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting, daar het GVA in het bestreden arrest heeft geoordeeld dat de rekwirerende partij verplicht was geweest om een verzoek in te dienen in de zin van artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut van de Europese Unie teneinde een vergoeding te krijgen voor de te late opstelling van het beoordelingsrapport.

      (1)  Besluit van het Hof van Justitie van 4 mei 2004 betreffende de uitoefening van de bevoegdheden die door het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie zijn verleend aan het tot aanstelling bevoegd gezag en die welke door de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie zijn verleend aan het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag.


title: Zaak C-147/07: Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/34

         Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-147/07)
   (2007/C 95/66)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, J. Hottiaux, J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 4 van richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De kwaliteit van het voor menselijke consumptie bestemde water in Frankrijk voldoet niet aan de voorschriften van richtlijn 98/83 voor zover de daarin vastgestelde grenswaarden voor nitraat en pesticiden geregeld worden overschreden in de departementen Deux-Sèvres, Charente-Maritime en Vendée.

      (1)  PB L 330, blz. 32.


title: Zaak C-238/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 1 juli 2009 — Handelsmaatschappij J. van Hilst BV e.a., andere partijen: The Jaguar Collection Limited e.a.

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 1 juli 2009 — Handelsmaatschappij J. van Hilst BV e.a., andere partijen: The Jaguar Collection Limited e.a.
   (Zaak C-238/09)
   2009/C 312/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Handelsmaatschappij J. van Hilst e.a.

      Andere partijen: The Jaguar Collection Limited e.a.
   Bij beschikking van 20 juli 2009 heeft het Hof van Justitie de zaak doorgehaald.


title: Zaak T-238/15: Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Novartis/BHIM — Meda (Zimera)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/23

         Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Novartis/BHIM — Meda (Zimera)
   (Zaak T-238/15)
   (2015/C 228/28)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meda AB (Solna, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Zimara” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 782 764

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de Vijfde kamer van beroep van het BHIM van 6 maart 2015 in zaak R 636/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Hogere voorziening, op 19 mei 1998 ingesteld door G. van der Wal tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-189/98 P)

text:
C 258/18              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.8.98
     Gemeenschapsrecht en met name van Besluit 94/90/             Middelen en voornaamste argumenten
     EGKS, EG, Euratom. Immers de beslissing over de toe-
     gankelijkheid van genoemde documenten, althans
     zolang de procedure voor de nationale rechter aan-           De toepassing van verschillende voorwaarden bij de toe-
     hangig is, berust, in de opvatting van het Gerecht uit-      kenning van de voormelde uitkeringen aan vrouwelijke en
     sluitend bij de nationale rechter op basis van diens         mannelijke werknemers is in strijd met artikel 119 van het
     procesrecht. Dit betekent dat de toegankelijkheid tot        EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG.
     documenten van de Commissie varieert naargelang het
     rechtstelsel dat moet worden toegepast.
                                                                  Aan deze discriminatie had een einde moeten worden
                                                                  gemaakt vóór 1 januari 1981, op welke datum artikel 119
Ð Schending van artikel 33 juncto artikel 44 van het Sta-         van het EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG voor Grie-
     tuut van het Hof (EG): Het Gerecht heeft verzuimd            kenland in werking zijn getreden. Griekenland heeft zijn
     het bestreden arrest adequaat te motiveren doordat het       wetgeving wel aan deze bepalingen aangepast, maar heeft
     heeft nagelaten te motiveren op welke wijze artikel 6        dit niet met terugwerkende kracht gedaan. Het feit dat
     van het Europees Verdrag voor de Rechten van de              vrouwelijke gehuwde werknemers de betrokken toelagen
     Mens, de bepaling waarop het Gerecht het beginsel            niet toegekend hebben gekregen vanaf de datum van
     van procedurele autonomie van de nationale rechter           inwerkingtreding van de communautaire regeling, heeft
     baseert, wordt geschonden indien de Commissie zou            nadelige gevolgen voor hen gehad uit een oogpunt van
     besluiten over de toegang tot documenten die door de         beloning, en werkt nog steeds nadelig, aangezien deze toe-
     Commissie met het oog op een welbepaalde gerechte-           lagen in aanmerking worden genomen bij de berekening
     lijke procedure zijn opgesteld.                              van het ouderdomspensioen. De regeling is derhalve tevens
                                                                  in strijd met artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG, dat
                                                                  op het gebied van de sociale zekerheid iedere discriminatie
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.
                                                                  op grond van geslacht verbiedt, in het bijzonder ten aan-
(2) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.
(3) Arrest van 5 maart 1997 in zaak T-105/95, WWF UK/Com-         zien van de berekening van de uitkeringen.
    missie.
                                                                  (1) PB L 45 van 19.2.1975, blz. 19.
                                                                  (2) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
Beroep, op 18 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                       (Zaak C-187/98)                            Hogere voorziening, op 19 mei 1998 ingesteld door G.
                                                                  van der Wal tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak
                         (98/C 258/30)                            T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal, ondersteund
                                                                  door Koninkrijk der Nederlanden en anderzijds Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
is op 18 mei 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-                                         pen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                    (Zaak C-189/98 P)
vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch adviseur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gomez                                      (98/C 258/31)
de la Cruz, lid van haar juridische denst, BaÃtiment Wagner,
Kirchberg.
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 19 mei 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  van der Wal, vertegenwoordigd door mevrouw Mr
                                                                  L. Y. J. M. Parret, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                  burg bij Mr A. May, Grand-rue 31, tegen het arrest, op
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplich-         19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van
     tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens        der Wal, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en
     het Gemeenschapsrecht en krachtens artikel 119 van           anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     het EG-Verdrag, artikel 3 van Richtlijn 75/117/EEG           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     van de Raad (1) en artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/     pese Gemeenschappen.
     EEG van de Raad (2), door niet met terugwerkende
     kracht tot het tijdstip van inwerkingtreding van de
     voormelde bepalingen voor Griekenland de bepalingen          Appellant concludeert dat het den Hove behage:
     af te schaffen die de toekenning van gezinsbijslagen of
     de kostwinnerstoelage, die in aanmerking worden
     genomen voor de berekening van het ouderdomspen-             Ð het huidig verzoekschrift strekkende tot hogere voor-
     sioen, aan vrouwelijke gehuwde werknemers afhanke-                ziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
     lijk te stellen van bijzondere voorwaarden die niet               aanleg van de Europese Gemeenschappen d.d. 19 maart
     gelden voor mannelijke gehuwde werknemers.                        1998 in zaak T-83/96 (1) ontvankelijk te verklaren;
 ---pagebreak--- 15.8.98               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/19
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg d.d.                   de plaats van de Commissie en vult de gronden tot
    19 maart 1998 in zaak T-83/96 te vernietigen en                   weigering van de Commissie aan zonder dat rekwirant
    opnieuw rechtdoende de beschikking d.d. 29 maart                  op dit punt feitelijk of juridisch enig argument heeft
    1996 van de Commissie gericht aan rekwirant nietig te             kunnen aanvoeren.
    verklaren;
                                                                 (1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.
                                                                 (2) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.
Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
    veroordelen tot betaling van de kosten van de proce-
    dure in beide instanties.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Hogere voorziening, op 19 mei 1998 ingesteld door G.
Ð Schending van Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van              Tzoanos tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak T-74/
    de Commissie van 8 februari 1994 inzake de toegang           96 tussen G. Tzoanos en Commissie van de Europese
    tot documenten van de Commissie (2):                         Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                  aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
    Ð Het Gerecht miskent het vereiste dat op basis van                                (Zaak C-191/98 P)
         Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom voor elk docu-
         ment alvorens de toegang te weigeren, door de                                   (98/C 258/32)
         Commissie moet worden aangetoond dat de ver-
         spreiding wegens de informatie die het bevat,
         daadwerkelijke schade kan toebrengen aan het            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
         algemeen belang dat door de eerste categorie uit-       is op 19 mei 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
         zonderingen in Besluit 94/90/EGKS, EK, Euratom          Tzoanos, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
         wordt beschermd.                                        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                 kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                 Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak
    Ð Door voor de beslissing over de toegang tot de
                                                                 T-74/96 tussen G. Tzoanos en Commissie van de Europese
         betreffende documenten van de Commissie het cri-
                                                                 Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
         terium te hanteren van de bestemmeling van de
                                                                 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
         documenten Ð in casu de nationale rechters tot
         wie de betreffende brieven waren gericht Ð
         schendt het Gerecht de bepalingen en de doelstel-       Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
         lingen van Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom.
                                                                 Ð het bestreden arrest (1) te vernietigen;
    Ð Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom noch enige
         andere rechtsregel bieden steun voor de stelling
         van het Gerecht dat de uitzondering van de              Ð de zaak zelf af te doen en bij wege van toewijzing van
         bescherming van het algemeen belang (meer                    het aanvankelijke beroep:
         bepaald ¹gerechtelijke proceduresº) de algemene
         inachtneming van het beginsel van de procedurele             Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie
         autonomie van de rechters beoogt en dat de draag-                 van 22 juni 1995 waarbij hij tuchtrechtelijk is ont-
         wijdte van deze uitzondering zich derhalve niet                   slagen zonder verlies van zijn recht op ouderdoms-
         alleen uitstrekt tot de bescherming van partijen                  pensioen, alsmede het besluit van 19 februari 1996
         maar ook tot de procedurele autonomie van de                      houdende uitdrukkelijke afwijzing van zijn op
         nationale en communautaire rechter.                               21 september 1995 tegen het bestreden besluit
                                                                           ingediende klacht;
Ð Schending van het Europees Verdrag voor de Rechten
                                                                      Ð de wederpartij in de kosten van beide instanties te
    van de Mens: Het Europees Verdrag voor de Rechten
    van de Mens, met name artikel 6 en de rechtspraak die                  verwijzen.
    daarop betrekking heeft, bieden geen steun voor de
    stelling van het Gerecht dat daaruit het ¹beginsel van       Middelen en voornaamste argumenten
    procedurele autonomieº voortvloeit. Noch de doelstel-
    ling van artikel 6 van het Europees Verdrag voor de
                                                                 Schending van het Gemeenschapsrecht en inzonderheid
    Rechten van de Mens noch de interpretatie die wordt
                                                                 van:
    gegeven aan de waarborgen die in dit artikel zijn
    beschreven, bieden een rechtsgrondslag voor de rede-
    nering van het Gerecht.                                      Ð artikel 33 van het Statuut van het Hof van Justitie,
                                                                      daar de verplichting om de arresten met redenen te
                                                                      omkleden onder meer inhoudt, dat de motivering juri-
Ð Schending van de motiveringsplicht.
                                                                      disch aanvaardbaar is, dat wil zeggen dat zij vol-
                                                                      doende, relevant, zonder verkeerde beoordeling van de
Ð Schending van het beginsel van partijautonomie en van               feiten en onjuiste rechtsopvattingen en niet tegenstrij-
    de rechten van verdediging: Het Gerecht stelt zich in             dig is;


title: Zaak C-5/07: Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/20

         Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-5/07)
   (2007/C 42/38)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op 23 januari 2006.

      (1)  PB L 16 van 23 januari 2004, blz. 44.


title: Zaak C-556/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 oktober 2013 — UAB „Litaksa” / „BTA Insurance Company” SE

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 28 oktober 2013 — UAB „Litaksa”/„BTA Insurance Company” SE
   (Zaak C-556/13)
   2014/C 24/06
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „Litaksa”

      Verwerende partij:„BTA Insurance Company” SE

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2 van richtlijn 90/232/EEG (1), zoals gewijzigd bij artikel 4 van richtlijn 2005/14/EG (2), aldus worden uitgelegd dat de partijen bij een verzekeringsovereenkomst niet mogen overeenkomen om de verzekeringsdekking voor de verzekerde geografisch te beperken (differentiatie van verzekeringspremies naar het grondgebied waar het voertuig wordt gebruikt — in de gehele Europese Unie of enkel in de Republiek Litouwen) — zonder enigszins de dekking voor slachtoffers te beperken — door gebruik van het voertuig buiten de Republiek Litouwen in een andere lidstaat van de Europese Unie te definiëren als een factor die het verzekerde risico verhoogt, waardoor een bijkomende verzekeringspremie moet worden betaald?

               2)

               Moeten het beginsel van het vrije verkeer van personen en voertuigen in de gehele Europese Unie en het algemene Unierechtelijke gelijkheidsbeginsel (non-discriminatie) geacht te zijn geschonden door bovengenoemde wilsovereenstemming van de partijen bij een verzekeringsovereenkomst om het verzekerde risico te koppelen aan het geografische gebruik van het voertuig?

      (1)  Derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, PB L 129, blz. 33.

      (2)  Richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van de richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, PB L 149, blz. 14.


title: Zaak T-206/02: Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door het Koerdische Nationale Congres tegen Raad van de Europese Unie

text:
12.10.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 247/13
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door het Koerdische                     en personen waaruit het is samengesteld. Bovendien is het
    Nationale Congres tegen Raad van de Europese Unie                    bestreden besluit, dat als een sanctie moet worden beschouwd,
                                                                         niet met redenen omkleed, en dus strijdig met de wezenlijke
                          (Zaak T-206/02)                                vormvoorschriften.
                          (2002/C 247/22)                                Verzoeker stelt bovendien dat het bestreden besluit steunt op
                                                                         een feitelijke vergissing, aangezien de PKK zichzelf heeft
                          (Procestaal: Frans)                            opgeheven alvorens het bestreden besluit werd vastgesteld, of,
                                                                         op zijn minst, sinds 1999 slechts op vreedzame wijze optreedt.
                                                                         Daarnaast bevat het besluit een onjuiste beoordeling, aangezien
                                                                         het een ernstige inbreuk vormt op het recht van vrije
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                meningsuiting dat door het Europees Verdrag tot bescherming
schappen is op 2 juli 2002 beroep ingesteld tegen de Raad van            van de rechten van de mens wordt gewaarborgd.
de Europese Unie door het Koerdische Nationale Congres,
gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door J. Boisseau, ad-
                                                                         (1 ) Besluit 2002/334/EG van de Raad van 2 mei 2002 tot uitvoering
vocaat.
                                                                              van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake
                                                                              specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en
                                                                              entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             intrekking van besluit 2001/927/EG (PB L 116, blz. 33).
                                                                         (2 ) PB L 344, blz. 70.
—     vast te stellen dat besluit 2002/334/EG van de Raad van
      2 mei 2002 (1) de reputatie, de goede naam en de
      geloofwaardigheid van verzoeker schaadt;
—     vast te stellen dat het bestreden besluit voortvloeit uit een
      materiële vergissing voorzover het de PKK vermeldt in de
      lijst van rechtspersonen die vallen onder de maatregelen
      van de Gemeenschap met het oog op de strijd tegen het              Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door Santiago Gómez-
      terrorisme;                                                        Reino tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
—     vast te stellen dat het bestreden besluit een kennelijk een
      onjuiste beoordeling bevat voorzover het een politieke                                         (Zaak T-215/02)
      partij de mogelijkheid van vrije meningsuiting ontzegt;
                                                                                (2002/C 247/23)
—     het bestreden besluit bijgevolg gedeeltelijk nietig te ver-
      klaren;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     de Raad te veroordelen tot betaling van 10 000 euro
      ter vergoeding van de onverhaalbare kosten die door
      verzoeker zijn gemaakt.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 15 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen door Santiago Gómez-
Middelen en voornaamste argumenten                                       Reino, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A.
                                                                         Lucas, advocaat.
Verzoeker verzoekt om nietigverklaring van besluit 2002/334/
EG van de Raad van 2 mei 2002. Dit besluit plaatst immers de             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
PKK (de Koerdische Arbeiderspartij) op de geactualiseerde
lijst van personen, groepen en entiteiten die vallen onder               —      vast te stellen dat het Europees Bureau voor fraudebestrij-
verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december                      ding (OLAF) onrechtmatig heeft gehandeld door hem niet
2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaal-                     in kennis te stellen van het besluit om nasporingen in te
de personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het                    stellen of een onderzoek dat hem persoonlijk betreft,
terrorisme ( 2).                                                                hem niet op de hoogte te houden van nasporingen of
                                                                                onderzoeken waarbij hij persoonlijk betrokken kan zijn,
                                                                                en hem niet in staat te stellen zijn standpunt kenbaar te
Verzoeker betoogt dat deze vermelding schade berokkent aan                      maken over alle feiten die hem betreffen, alvorens aan die
de reputatie en geloofwaardigheid van zijn eigen optreden en                    nasporingen of onderzoeken conclusies worden verbon-
van het optreden van de talrijke onafhankelijke verenigingen                    den die op hem betrekking hebben;


title: Zaak T-254/12: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Kühne + Nagel International e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Vaststelling van de prijzen — Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten — Beoordelingsfouten — Duur van de inbreuk — Bedrag van de geldboete — Punt 13 van de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Waarde van de verkopen — Verzachtende omstandigheden — Evenredigheid — Rechten van de verdediging”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/25

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Kühne + Nagel International e.a./Commissie
   (Zaak T-254/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Vaststelling van de prijzen - Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten - Beoordelingsfouten - Duur van de inbreuk - Bedrag van de geldboete - Punt 13 van de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Waarde van de verkopen - Verzachtende omstandigheden - Evenredigheid - Rechten van de verdediging”))
   (2016/C 136/35)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kühne + Nagel International AG (Feusisberg, Zwitserland), Kühne + Nagel Management AG (Feusisberg), Kühne + Nagel Ltd (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk), Kühne + Nagel Ltd (Shanghai, China) en Kühne + Nagel Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: U. Denzel, C. Klöppner en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Hödlmayr, N. von Lingen en G. Meessen, vervolgens C. Hödlmayr, G. Meessen en A. Dawes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft, en, subsidiair, een verzoek tot herziening van de geldboeten die hun in het kader daarvan zijn opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kühne + Nagel International AG, Kühne + Nagel Management AG, Kühne + Nagel Ltd (gevestigd te Uxbridge), Kühne + Nagel Ltd (gevestigd te Shanghai) en Kühne + Nagel Ltd (gevestigd te Hong Kong) worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-228/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 28 april 2017 — Reinhard Wittmann/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 28 april 2017 — Reinhard Wittmann/TUIfly GmbH
   (Zaak C-228/17)
   (2017/C 231/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Reinhard Wittmann

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1) Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-342/04: Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door H. Adam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/54

         Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door H. Adam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-342/04)
   (2004/C 262/99)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door H. Adam, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van de Commissie om verzoekster het genot van de in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut bedoelde ontheemdingstoelage te weigeren, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op schending van artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut voorzover de periode waarin zij op de vertegenwoordiging van een Duits Land te Brussel heeft gewerkt, door de Commissie niet wordt beschouwd als een omstandigheid die voortvloeit uit diensten verricht voor een andere staat. Verzoekster beroept zich eveneens op schending van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak T-721/13: Beroep ingesteld op 31 december 2013 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/39

         Beroep ingesteld op 31 december 2013 — The Directv Group/BHIM — Bolloré (DIRECTV)
   (Zaak T-721/13)
   2014/C 112/51
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Directv Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: F. Valentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Bolloré SA (Érgue Gaberic, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 oktober 2013 in zaak R 1961/2012-2

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „DIRECTV” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 41 — gemeenschapsmerk nr. 243 774

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en algehele vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak C-467/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova (Italië) op 21 november 2006 — Consel Gi. Emme Srl/Sistema Logistico dell'Arco Ligure e Alessandrino Srl (SLALA)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/48

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova (Italië) op 21 november 2006 — Consel Gi. Emme Srl/Sistema Logistico dell'Arco Ligure e Alessandrino Srl (SLALA)
   (Zaak C-467/06)
   (2006/C 326/97)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale civile di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Consel Gi. Emme Srl

      Verwerende partij: Sistema Logistico dell'Arco Ligure e Alessandrino Srl (SLALA)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het gemeenschapsrecht (met bijzondere verwijzing naar de artikelen 43 EG, 49 EG, 82 EG, 86 EG en 87 EG) zich ertegen dat een lidstaat openbare diensten en het beheer van de openbare infrastructuur — door middel van een regeling die vergelijkbare kenmerken heeft als die welke bij artikel 12 van decreto-legge nr. 262 van 3 oktober 2006 in de Italiaanse rechtsorde is ingevoerd — toevertrouwt aan privaatrechtelijke ondernemingen (in casu ANAS s.p.a.) die tegelijkertijd een regelgevende en controlerende functie over de specifieke markt uitoefenen (als die welke bij de betrokken regeling aan ANAS s.p.a. is toevertrouwd), en in staat zijn om de inhoud, de uitvoering en de eventuele beëindiging te bepalen van de concessieovereenkomst tussen de staat en de concurrenten van het subject dat die functie vervult?

               2)

               Is (gelet op de relevante gemeenschapsregels betreffende de vrije uitoefening van economische activiteiten en rekening houdend met de rechtspraak van het Hof op dit punt) een regeling (als die welke de Italiaanse Staat bij voormeld artikel 12 heeft ingevoerd) die reeds bestaande concessieovereenkomsten aanvult of wijzigt (met name door deze te vervangen door een enkele, van overheidswege opgelegde overeenkomst) en daardoor het evenwicht van die prestaties aanmerkelijk verstoort, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?


Avis juridique important

|

52003XX1024(04)

Hof van Justitie - Samenstelling van de kamers

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0006 - 0006

Samenstelling van de kamers(2003/C 255/10)Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 9 oktober 2003, de samenstelling van de kamers vastgesteld als volgt:Eerste kamer:P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters.Tweede kamer:C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters.Derde kamer:A. Rosas, kamerpresident, D. A. O. Edward, R. Schintgen en N. Colneric, rechters.Vierde kamer:J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, J.-P. Puissochet, F. Macken, en K. Lenaerts, rechters.Vijfde kamer:C. Gulmann, kamerpresident, A. La Pergola, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters.


title: Zaak T-404/13: Beroep ingesteld op 8 augustus 2013 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (SUBSCRIBE)

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/24

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2013 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (SUBSCRIBE)
   (Zaak T-404/13)
   2013/C 274/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NIIT Insurance Technologies Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 juni 2013 in zaak R 1308/2012-5 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 010355527 van het woord SUBSCRIBE, en de voorafgaande beslissing van de merkenafdeling van het BHIM van 22 mei 2012 vernietigen voor zover de bescherming van het merk daarbij is geweigerd;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SUBSCRIBE” voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 355 527

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 83 van verordening nr. 207/2009 juncto het beginsel van gelijke behandeling alsook de artikelen 6 en 14 van het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, in de versie van Protocol nr. 11, die op 1 november 1998 in werking is getreden;

               —

               schending van artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.


title: Zaak C-466/05: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Lecce — Italië) — Strafzaak tegen Gianluca Damonte (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen — Vereiste van concessie — Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen — Vereiste van vergunning — Strafrechtelijke sancties)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/21

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Lecce — Italië) — Strafzaak tegen Gianluca Damonte
   (Zaak C-466/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen - Vereiste van concessie - Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen - Vereiste van vergunning - Strafrechtelijke sancties)
   (2007/C 96/36)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Lecce
   Partij in de strafzaak
   Gianluca Damonte
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Lecce — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 49 EG — Nationale wet waarbij uitoefening van activiteit van inzameling van weddenschappen afhankelijk is gesteld van verkrijgen van vergunning
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling die het verbiedt om zonder een door de betrokken lidstaat afgegeven concessie of vergunning voorstellen voor weddenschappen op met name sportevenementen in te zamelen, te aanvaarden, te registreren en door te sturen, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten als bedoeld in respectievelijk de artikelen 43 EG en 49 EG.

               2)

               De verwijzende rechter moet nagaan of de nationale regeling, voor zover daarbij het aantal in de kansspelsector actieve marktdeelnemers wordt beperkt, daadwerkelijk beantwoordt aan de doelstelling, de exploitatie van de activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden te voorkomen.

               3)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaak aan de orde is, die marktdeelnemers die zijn opgericht in de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen op de gereglementeerde markten zijn genoteerd, van de kansspelsector uitsluit en bovendien daarvan blijft uitsluiten.

               4)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaak aan de orde is, op grond waarvan aan personen als verdachte in de hoofdzaak een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd omdat zij zonder de in de nationale wettelijke regeling voorgeschreven concessie of vergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, wanneer deze personen die concessies of vergunningen niet hebben kunnen verkrijgen wegens de met het gemeenschapsrecht strijdige weigering van deze lidstaat om hun deze te verlenen.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-177/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Harz Guss Zorge/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/50

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Harz Guss Zorge/Commissie
   (Zaak T-177/14)
   2014/C 142/64
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Harz Guss Zorge GmbH (Zorge, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de verwerende partij tot inleiding van de formele procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, dat is bekendgemaakt tezamen met de uitnodiging om opmerkingen te maken (PB 2014, C 37, blz. 73), nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert dienaangaande aan dat verweerster haar besluit tot inleiding van een formele procedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU ontoereikend heeft gemotiveerd in de zin van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Het inleidingsbesluit bevat geen specifieke materiële, op feitelijke en juridische overwegingen steunende beoordeling van de vraag of is voldaan aan alle voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Schending van de Verdragen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dat verband dat het inleidingsbesluit van de Commissie inbreuk maakt op artikel 107, lid 1, VWEU. Zij stelt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds in zijn arrest PreussenElektra van 13 maart 2001 (C-379/98, Jurispr. blz. I-2099) heeft geoordeeld dat het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) geen steun verleent. Het EEG is in wezen niet gewijzigd. Met name de voor de beoordeling op staatssteungebied wezenlijke aspecten zijn onveranderd gebleven. Hetzelfde geldt voor verweersters besluit van 22 mei 2002 (PB C 164, blz. 5), waarbij verweerster heeft vastgesteld dat het EEG geen steun vormt.

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat de verlaging van de EEG-heffing niet voldoet aan de in artikel 107, lid 1, VWEU vastgestelde voorwaarden om van staatssteun te kunnen spreken. Zij betoogt dienaangaande in het bijzonder dat de verlaging van de EEG-heffing geen voordeel is dat een onderneming onder normale marktomstandigheden niet had verkregen, aangezien zij geen selectief karakter heeft, er geen sprake is van staatssteun of van met staatsmiddelen bekostigde steun, en zij niet leidt tot vervalsing van de mededinging of tot mogelijke verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               3.

               Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt

                           —

                           Zou het Gerecht van oordeel zijn dat er sprake is van staatssteun, dan zou deze volgens verzoekster op grond van artikel 107, lid 3, sub b en c, VWEU verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.


title: Zaak T-517/09: Beschikking van het Gerecht van 24 april 2012 — Alstom/Commissie ( „Mededinging — Markt van energietransformators — Brief van rekenplichtige van Commissie — Weigering stellen van bankgarantie als voorlopige dekking van boete te aanvaarden — Wegvallen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/23

         Beschikking van het Gerecht van 24 april 2012 — Alstom/Commissie
   (Zaak T-517/09) (1)

   (Mededinging - Markt van energietransformators - Brief van rekenplichtige van Commissie - Weigering stellen van bankgarantie als voorlopige dekking van boete te aanvaarden - Wegvallen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 174/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alstom (Levallois-Perret, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, N. von Lingen en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 7601 def. van de Commissie van 7 oktober 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C.39129 — Energietransformators) houdende oplegging van een geldboete aan verzoekster, en verzoek tot nietigverklaring van de brief van 10 december 2009 van de rekenplichtige van de Commissie waarbij het stellen van een bankgarantie ter voorlopige inning van die boete is geweigerd

      Dictum

               1)

               Op het verzoek tot nietigverklaring van de brief van 10 december 2009 van de rekenplichtige van de Europese Commissie houdende weigering van het stellen van een bankgarantie ter voorlopige dekking van de boete opgelegd bij beslissing C(2009) 7601 def. van de Commissie van 7 oktober 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C.39.129 — Energietransformators), hoeft niet te worden beslist.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-447/15: Beroep ingesteld op 3 augustus 2015 — Indecopi/BHIM — Synergy Group (PISCO SOUR)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/43

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2015 — Indecopi/BHIM — Synergy Group (PISCO SOUR)
   (Zaak T-447/15)
   (2015/C 320/60)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Instituto Nacional de Defensa de la Competencia y de la Protección de la Propiedad Intelectual (Indecopi) (San Borja, Peru) (vertegenwoordigers: M. A. Pomares Caballero en A. Pomares Caballero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Synergy Group sp. z o.o. (Wrocław, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „PISCO SOUR” — inschrijvingsaanvraag nr. 1016 7682

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 juni 2015 in zaak R 1292/2014-4

      Conclusies

               —

               De bestreden beslissing wijzigen op grond dat in casu is voldaan aan de toepassingsvoorwaarden van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009, en

               —

               het BHIM verwijzen in zijn eigen kosten alsook in die van verzoeker.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 23 verordening nr. 110/2008;

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-520/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2012 door Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon AE tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 13 september 2012 in zaak T-369/11, Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon AE/Europese Commissie, Delegatie van de Europese Unie in Turkije, Central Finance & Contracts Unit (CFCU)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/35

         Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2012 door Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon AE tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 13 september 2012 in zaak T-369/11, Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon AE/Europese Commissie, Delegatie van de Europese Unie in Turkije, Central Finance & Contracts Unit (CFCU)
   (Zaak C-520/12 P)
   2013/C 26/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Diadikasia Symvouloi Epicheiriseon AE (vertegenwoordiger: A. Krystallidis, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Delegatie van de Europese Unie in Turkije, Central Finance & Contracts Unit (CFCU)

      Conclusies

               —

               de beschikking waartegen hogere voorziening is ingesteld vernietigen

               —

               rekwirantes beroep bij het Gerecht ontvankelijk verklaren

               —

               de zaak aanhouden en vergoeding toekennen van de schade die rekwirante heeft geleden als gevolg van verweersters onwettige besluit van 5 april 2011, uitgevaardigd door de EU-Delegatie in Turkije en door rekwirante ontvangen op 6 april 2011, waarbij de gunning van de opdracht „Uitbreiding van het Europees/Turks netwerk van zakencentra naar Sivas, Antakya, Batman en Van” (Europese steun/128621/D/SER/TR) aan het consortium DIADIKASIA BUSINESS CONSULTANTS S.A. (GR) — WYG INTERNATIONAL LTD (UK) — DELEEUW INTERNATIONAL LTD (TR) — CYBERPARK (TR) is ingetrokken vanwege beweerdelijk valse verklaringen, gelet op het horizontale belang van rekwirante bij de betrokken zaak

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het eerste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”), door eraan voorbij te gaan dat het begrip „instelling” in bovengenoemd artikel niet alleen verwijst naar de instellingen van de Europese Unie, maar ook naar de personeelsleden van de EU, aangezien die op gelijke voet gehouden zijn tot vergoeding van de schade die particulieren lijden als gevolg van EU-handelingen.
   In het tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de motiveringsplicht heeft geschonden alsook artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 6 (recht op een eerlijk proces) en 13 (recht op effectieve rechtsbescherming) van het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden („EVRM”), als beginselen van Unierecht, door rekwirantes beroep niet-ontvankelijk te verklaren zonder rekening te houden met haar opmerkingen aangaande de exceptie van niet-ontvankelijkheid van verweerster waarin wordt verwezen naar de relevante rechtspraak inzake schade veroorzaakt door de EU-ambtenaren (zaken 9/69, 4/69 en 60/81), en zonder rekening te houden met de uitlegging van artikel 263 VWEU overeenkomstig bovengenoemde rechtspraak. Voorts gaat de beschikking niet in op rekwirantes argumenten betreffende de ernstige schending door verweerster van de fundamentele Europese beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen, van het recht om te worden gehoord en van artikel 4 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag.
   In het derde middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de door haar in eerste aanleg voorgelegde bewijsmiddelen verkeerd heeft voorgesteld en onjuist heeft opgevat, door te oordelen dat „alleen CFCU de hoedanigheid had van aanbestedende dienst […] die kon besluiten tot gunning van de betrokken opdracht […] en de Commissie enkel bevoegd was om vast te stellen of al dan niet was voldaan aan de voorwaarden voor EU-financiering”, op basis van door rekwirante aan het Hof overgelegde documenten, die in feite bewijzen dat de CFCU functioneert onder het toezicht van de Europese Commissie en binnen de door die instelling gestelde grenzen. Derhalve zijn de overwegingen in de bestreden beschikking onjuist en geven zij blijk van een onjuiste opvatting van de bewijselementen die ter beschikking van het Gerecht stonden.