title: Zaak T-169/13: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTO B) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MOTO B — Oudere niet-ingeschreven nationale beeldmerken MOTOBI — Relatieve weigeringsgrond — Bewijs van de bekendheid van de oudere niet-ingeschreven merken — Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs — Bewijzen overgelegd ter staving van de oppositie na het verstrijken van de gestelde termijn — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Andersluidende bepaling — Omstandigheden die in de weg staan aan de inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 — Regels 19 en 20 van verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2868/95 — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/29

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTO B)
   (Zaak T-169/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MOTO B - Oudere niet-ingeschreven nationale beeldmerken MOTOBI - Relatieve weigeringsgrond - Bewijs van de bekendheid van de oudere niet-ingeschreven merken - Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs - Bewijzen overgelegd ter staving van de oppositie na het verstrijken van de gestelde termijn - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Andersluidende bepaling - Omstandigheden die in de weg staan aan de inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 - Regels 19 en 20 van verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2868/95 - Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 098/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Benelli Q. J. Srl (Pesaro, Italië) (vertegenwoordigers: P. Lukácsi en B. Bozóki, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Demharter GmbH (Dillingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Kohn, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2013 (zaak R 95/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Benelli Q. J. Srl en Demharter GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Benelli Q. J. Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Beroep, op 20 juni 1997 ingesteld door BP Chemicals Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-184/97)

text:
Nr. C 252/36          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
juni 1996 op de gezinstoelagen waarop zij recht hadden,             BP Chemicals Limited, vertegenwoordigd door J. Flynn,
overeenkomstig artikel 67, lid 2 , van het Ambtenarensta           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
tuut de aan hun echtgenoten toegekende gezinstoelage in             van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11 .
mindering bracht. In juli 1996 is hun meegedeeld dat de
administratie naar aanleiding van het arrest van het                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Gerecht van 11 juni 1996 in zaak T-147/95 , Pavan/Parle
ment, en na een onderzoek van de toekenningsvoorwaar               — nietig te verklaren Beschikking 941 /96 van de Com
den van voormelde toelage, tot de conclusie was gekomen                 missie van 28 april 1997 houdende goedkeuring van
dat zij niet langer kon worden beschouwd als een soortge               door Frankrijk verleende overheidssteun;
lijke toelage als de kostwinnerstoelage in de zin van
artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut, zodat werd beslo        — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
ten deze toelage niet langer in mindering te brengen op de               zen .
bedragen van de aan verzoeksters toegekende kostwinners
toelage. Daarop hebben verzoeksters met terugwerkende               Middelen en voornaamste argumenten
kracht de terugbetaling gevraagd van alle in mindering
gebrachte bedragen, vermeerderd met moratoire interes              Bij het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigver
sen . Verweerster heeft deze verzoeken afgewezen, op grond          klaring van het besluit houdende goedkeuring van een
dat verzoeksters niet binnen de gestelde termijnen waren            Franse steunregeling die vooral bestaat in het verlenen van
opgekomen tegen het bezwarend besluit, in casu de salaris          belastingvrijstelling aan producenten van bepaalde bio
stroken waarop de betwiste aftrek was vermeld .                     brandstoffen teneinde dezen ertoe aan te zetten bepaalde
                                                                    componenten van landbouwproducten te kopen (de Rege
Verzoeksters stellen in de eerste plaats, dat zij de vergoe        ling 1997 ).
ding vorderen van de schade voortvloeiend uit een
onrechtmatige handeling van de administratie, en niet de            Verzoekster komt in het onderhavige beroep vooral op
nietigverklaring van een bezwarend besluit, zodat hun               tegen die onderdelen van het bestreden besluit die de pro
beroep is te zien in het kader van artikel 179 van het EG          ductie van ethyl-tert-butylether ( ETBE ) en de ethanol
Verdrag en van de artikelen 90 en 91 van het Statuut. Zij           markt raken . Dienaangaande wordt betoogd, dat de
zijn derhalve van mening, dat de door hen gevolgde proce           bestreden beschikking met name op drie gronden nietig
dure in overeenstemming is met het Statuut en met de                moet worden verklaard .
rechtspraak, en dat hun beroep ontvankelijk is .
                                                                    Ten eerste heeft de Commissie in drie opzichten haar
Ten gronde stellen verzoeksters, dat de administratie inge         marge van discretionaire bevoegdheid overschreden . Zij
volge artikelen 67, lid 2 , van het Statuut en 1 , 2 en 3 van       heeft een steun goedgekeurd zonder financiële beperkingen
bijlage VII daarbij , gehouden is de door de ambtenaren             of beperkingen van de omvang van de productie of de
gedeclareerde toelagen te onderzoeken en uit te maken               duur van de Regeling 1997 te eisen . Zij heeft geen enkel
wat de aard van die toelage is, met het oog op de toepas           onderzoek ingesteld naar de gevolgen van de regeling voor
sing van anticumulatieregels, en dat zij in het kader van           de ethanolmarkt en heeft zich er derhalve niet van verge
dit onderzoek niet over enige beoordelingsmarge beschikt.           wist, dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer
Dat de administratie ten onrechte de aan de Luxemburgse             plaatsvindt, daardoor niet zodanig worden veranderd dat
bankbedienden toegekende gezinstoelagen heeft gekwalifi            het gemeenschappelijk belang wordt geschaad , zoals door
ceerd als een soortgelijke toelage als de aan de ambtenaren         artikel 92, lid 3 , onder c ), wordt geëist. De ter ondersteu
toegekende gezinstoelage, is dus volgens verzoeksters een           ning van de regeling aangevoerde milieuvoordelen zijn op
dienstfout . Zij leiden hieruit af, dat de administratie de ten     zijn zachtst gezegd onbeduidend en konden met veel min
onrechte ingehouden bedragen moet terugbetalen vanaf                der dure en minder discriminerende maatregelen worden
het eerste besluit, aangezien ingevolge de artikelen 179 en         verwezenlijkt .
215 van het EG-Verdrag en de rechtspraak een verplich
ting tot volledige vergoeding van de schade bestaat indien          Ten tweede heeft de Commissie Richtlijn 92/81 /EEG van
                                                                    de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van
het bestaan van een dienstfout, van schade en van een oor
zakelijk verband is aangetoond .                                    de accijns op minerale oliën ( PB nr. L 316 van 31 . 10 .
                                                                    1992, blz . 12 ) verkeerd toegepast. De enige rechtsgrond
                                                                    waarop de Regeling 1997 in aanmerking kon komen voor
                                                                    een afwijking van de bij die richtlijn opgelegde verplich
                                                                    ting om accijns te heffen , is een met eenparigheid van
                                                                    stemmen genomen besluit van de Raad krachtens artikel 8 ,
Beroep, op 20 juni 1997 ingesteld door BP Chemicals                 lid 4, van de richtlijn . De suggestie dat de Regeling 1997
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                in aanmerking kan komen voor de afwijking voor proef
                               pen
                                                                    projecten bedoeld in artikel 8 , lid 2 , onder d ), van de
                                                                    richtlijn, is rechtens verkeerd en in strijd met het stand
                       ( Zaak T-l 84/97)                            punt dat de Commissie in december 1996 heeft ingenomen
                         ( 97/C 252/78 )                            toen zij verklaarde, dat de maatregelen van de aan de
                                                                    Regeling 1997 voorafgaande regeling onwettig en onvere
                      (Procestaai: Engels)                          nigbaar met de gemeenschappelijke markt waren , en uit
                                                                    drukkelijk stelde, dat die maatregelen niet in aanmerking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   konden komen voor de afwijking voor „ proefprojecten ".
 Gemeenschappen is op 20 juni 1997 beroep tegen Com                Sedertdien hebben zich geen nieuwe ontwikkelingen voor
 missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door               gedaan die een dergelijke ommekeer rechtvaardigen .
 ---pagebreak--- 16 . 8 . 97          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/37
Tenslotte komt de Regeling 1997 volledig ten goede aan              16 maart 1994 ), geen garantie kon worden gegeven
de betrokken Franse producenten en hun leveranciers, die            omtrent een latere verlenging van zijn overeenkomst. Het
reeds in aanzienlijke mate hebben geprofiteerd van de               onderhavige beroep is ingesteld wegens de afwijzing van
maatregelen die in december 1996 onwettig en onverenig             verzoekers verzoek om toepassing van het eerdere beleid
baar zijn verklaard ( maar nog steeds van kracht zijn ).            van de Commissie dienaangaande, dat was neergelegd in
Frankrijk heft derhalve discriminerende belasting op de             het besluit van 18 maart 1992 volgens hetwelk de duur
ingevoerde productie en voor de Regeling 1997 kan bijge            van de overeenkomsten van tijdelijk functionaris tot maxi
volg geen vrijstelling krachtens artikel 92, lid 3 , onder c ),     maal vijf jaar kon worden verlengd.
worden verleend .
                                                                    Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de navolgende
In al deze opzichten is de Commissie derhalve de krach             middelen aan :
tens artikel 190 van het Verdrag op haar rustende ver
plichting om haar beschikkingen met voldoende redenen te
omkleden, niet nagekomen .                                          — schending van de zorgplicht;
                                                                    — schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen
                                                                        en niet-terugwerkende kracht, alsmede niet-tegenwer
                                                                        pelijkheid van het besluit van de Commissie van
                                                                        16 maart 1994 . Hij verklaart dienaangaande, dat vol
Beroep, op 23 juni 1997 ingesteld door R Godts tegen                    gens dit besluit de nieuwe overeenkomsten, als bewa
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                       rende maatregel en in afwachting van een definitieve
                       ( Zaak T-185/97)                                 beslissing over de wijziging van het beleid inzake tijde
                                                                        lijke functionarissen, moeten worden gesloten voor
                         ( 97/C 252/79 )
                                                                        drie jaar zonder garantie van een verlenging van de
                      (Procestaai: Frans)                               overeenkomsten of van de mogelijkheid om deel te
                                                                        nemen aan een intern vergelijkend onderzoek . Voor
                                                                        zover dit besluit een beperking inhoudt van de rechten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 23 juni 1997 beroep tegen Com                     die de tijdelijke functionarissen volgens de door de
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door R                  Commissie in 1993 gepubliceerde aankondigingen van
                                                                        selectie bezitten, zou het evenwel niet aan verzoeker
Godts, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende                 kunnen worden tegengeworpen;
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange
30 .                                                                — schending van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                        doordat in het onderhavige geval de in het besluit van
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                      de Commissie van 18 maart 1992 vervatte beginselen
                                                                        onverminderd worden toegepast op de vóór 16 maart
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  1994 aangeworven tijdelijke functionarissen, maar niet
     1 augustus 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing                  op de tijdelijke functionarissen die na deze datum zijn
     van verzoekers verzoek om in aanmerking te komen                   aangeworven . In redelijkheid kan evenwel niet worden
     voor een eventuele verlenging van de duur van zijn                 betwist, dat de vóór en de na deze datum aangeworven
     overeenkomst tot in totaal vijf jaar;                              personeelsleden zich objectief in dezelfde situatie
                                                                        bevinden . De meesten van hen zouden immers hebben
— onwettig te verklaren het besluit van de Commissie                    gesolliciteerd op dezelfde aankondigingen van selectie
     van 13 november 1996 voorzover daarbij de duur van                 waarin melding werd gemaakt van de mogelijkheid om
     alle overeenkomsten van tijdelijk functionaris in de zin           de duur van de overeenkomst tot vijf jaar te verlengen;
     van artikel 2, onder a ), van de Regeling andere perso
     neelsleden wordt beperkt tot drie jaar met de mogelijk        — schending van de artikelen 27 en 29 van het Statuut
     heid van verlenging met ten hoogste één jaar;                      voorzover de Commissie met haar nieuw beleid de
                                                                        kring van personen die zich voor vergelijkende onder
— verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.               zoeken voor aanstelling in vaste dienst kunnen aanmel
                                                                        den, heeft beperkt op een wijze die in strijd is met het
Middelen en voornaamste argumenten                                      belang van de dienst;
Verzoeker is in oktober 1994 als tijdelijk functionaris in
dienst van verweerster getreden . Zowel in de aankondiging          — onwettigheid van het besluit van de Commissie van
van selectie, die in de Administratieve mededelingen van                13 november 1996 waarbij de duur van de overeen
10 september 1993 en in de pers is verschenen, als in de                komsten van tijdelijk functionaris wordt beperkt tot
informatie die hem over het Statuut en de wijze van aan                drie jaar met de mogelijkheid van verlenging met ten
werving van tijdelijke functionarissen is verstrekt, zou uit           hoogste één jaar. Volgens verzoeker heeft verweerster
                                                                        met dat besluit verzaakt aan het haar door artikel 8
drukkelijk zijn bepaald , dat de tot drie jaar beperkte duur
van de overeenkomsten tot vijf jaar kon worden verlengd .               van de Regeling andere personeelsleden verleende recht
Bij brieven van 23 en 30 september 1994 heeft de Com                   om overeenkomsten tot aanstelling voor onbepaalde
missie verzoeker er evenwel op gewezen, dat gelet op het                tijd te sluiten .
beleid die zij zich terzake van tijdelijke functionarissen
had voorgenomen ( toezeggingen van 23 februari en


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-412/98 (verzoek van de Cour d'appel te Versailles om een prejudiciële beslissing): Group Josi Reinsurance Company SA tegen Universal General Insurance Company (UGIC) (Executieverdrag — Personele werkingssfeer — Verzoeker met woonplaats in andere dan verdragsluitende staat — Materiële werkingssfeer — Bevoegdheidsregel in verzekeringszaken — Geschil betreffende herverzekeringsovereenkomst)

text:
C 316/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.11.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Tweede kamer)                                                               (Zesde kamer)
                           van 13 juli 2000
                                                                                van 13 juli 2000
in zaak C-261/98: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Portugese Republiek (1)                         in zaak C-412/98 (verzoek van de Cour d’appel te Versail-
                                                                           les om een prejudiciële beslissing): Group Josi Reinsuran-
                                                                           ce Company SA tegen Universal General Insurance Com-
(Niet-nakoming — Richtlijn 76/464/EEG — Waterveront-                                                   pany (UGIC) (1)
                   reiniging — Niet-omzetting)
                                                                           (Executieverdrag — Personele werkingssfeer — Verzoeker
                           (2000/C 316/06)                                 met woonplaats in andere dan verdragsluitende staat —
                                                                           Materiële werkingssfeer — Bevoegdheidsregel in verze-
                                                                           keringszaken — Geschil betreffende herverzekeringsovereen-
                         (Procestaal: Portugees)                                                            komst)
                                                                                (2000/C 316/07)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-261/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                               (Procestaal: Frans)
pen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portugese Repu-
bliek (gemachtigden: L. Fernandes, M. Telles Romão en J. Lopes
Fernandes), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Portugese Republiek, door geen programma’s ter vermindering                                           dentie van het Hof)
van de verontreiniging, die kwaliteitsdoelstellingen vaststellen,
en de resultaten ervan voor de 99 prioritaire stoffen waarnaar
wordt verwezen in het eerste streepje van lijst II van de                  In zaak C-412/98, betreffende een verzoek aan het Hof
bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976                krachtens het Protocol van 3 juni 1971 inzake de uitlegging
betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                   door het Hof van Justitie van het verdrag van 27 september
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-             1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), vast te stellen en/of            legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
in beknopte vorm mee te delen, de krachtens artikel 7                      de Cour d’appel te Versailles (Frankrijk), in het aldaar aanhangig
van deze richtlijn en artikel 189, lid 3, EG-Verdrag (thans                geding tussen Group Josi Reinsurance Company SA en Univer-
artikel 249, lid 3, EG) op haar rustende verplichtingen niet is            sal General Insurance Company (UGIC), om een prejudiciële
nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als                  beslissing over de uitlegging van de bepalingen van titel II van
volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch en V. Skouris               voornoemd verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299,
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:            blz. 32), zoals gewijzigd bij het verdrag van 9 oktober 1978
R. Grass, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het                   inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
dictum luidt als volgt:                                                    en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                           Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77),
1)    Door geen programma’s ter beperking van de waterverontrei-           het verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
      niging vast te stellen die kwaliteitsdoelstellingen bevatten met     Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), en het verdrag van
      het oog op de vermindering van de verontreiniging door de            26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje
      producten die vallen onder het eerste streepje van lijst II van de   en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het
      bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei               Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
      1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde        Almeida,         kamerpresident,        R. Schintgen       (rapporteur),
      gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-       J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters; advocaat-
      schap worden geloosd, is de Portugese Republiek de krachtens         generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-
      artikel 7 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet    administrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan
      nagekomen.                                                           het dictum luidt als volgt:
2)    De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                  1)     Titel II van het verdrag van 27 september 1968 betreffende de
                                                                                rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen
                                                                                in burgerlijke en handelszaken (Executieverdrag), zoals gewij-
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                        zigd bij het verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding
                                                                                van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd
                                                                                Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het verdrag
                                                                                van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
 ---pagebreak--- 4.11.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 316/5
      Republiek, en het verdrag van 26 mei 1989 inzake de                  Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) staat in de weg aan
      toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,      de nationale wettelijke regeling van een lidstaat die om redenen
      is in beginsel van toepassing zodra de verweerder zijn woon-         verband houdend met vereisten van landsverdediging, alleen eigen
      plaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende staat       onderdanen vrijstelt van de verplichting om voor de verkrijging van
      of daar gevestigd is, ook wanneer de verzoeker zijn woonplaats       onroerend goed in een zone op nationaal grondgebied die van militair
      in een derde land heeft. Van die regel wordt enkel afgeweken in      belang is verklaard, een vergunning aan te vragen.
      de uitzonderlijke gevallen waarin een uitdrukkelijke bepaling
      van het Executieverdrag voor de toepassing van de daarin             Dit zou slechts anders zijn, indien voor de bevoegde nationale rechter
      neergelegde bevoegdheidsregel als voorwaarde stelt, dat de           kon worden aangetoond dat in een bepaalde zone een niet-
      verzoeker woonplaats heeft op het grondgebied van een verdrag-       discriminerende behandeling van de onderdanen van alle lidstaten
      sluitende staat.                                                     voor de militaire belangen van de betrokken lidstaat reële, concrete en
                                                                           ernstige risico’s zou opleveren, die niet zouden kunnen worden
2)    De bijzondere bevoegdheidsregels in verzekeringszaken, die zijn
                                                                           vermeden door minder vergaande beperkingen.
      neergelegd in de artikelen 7 tot en met 12 bis van het
      Executieverdrag, zijn niet van toepassing op geschillen tussen
      een herverzekeraar en een herverzekerde in het kader van een         (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      herverzekeringsovereenkomst.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                               (Eerste kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 13 juli 2000
                          van 13 juli 2000
                                                                           in zaak C-456/98 (verzoek van de Pretore di Brescia om
in zaak C-423/98 (verzoek van Corte d’appello di Napoli                    een prejudiciële beslissing): Centrosteel Srl tegen Adipol
om een prejudiciële beslissing): in een procedure aldaar                                                 GmbH (1)
                    ingeleid door A. Albore (1)
                                                                           (Richtlijn 86/653/EEG — Zelfstandige handelsagenten —
(Vrijheid van vestiging — Vrijheid van kapitaalverkeer —                   Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten
Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG)                 gesloten door personen die niet in register van agenten zijn
en artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vergun-                                      ingeschreven, nietig zijn)
ningsprocedure voor verkrijging van onroerende zaken —
Zones van militair belang — Discriminatie op grond van                                               (2000/C 316/09)
                            nationaliteit)
                          (2000/C 316/08)                                                          (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-456/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
In zaak C-423/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      de Pretore di Brescia (Italië), in het aldaar aanhangige geding
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                tussen Centrosteel Srl en Adipol GmbH, om een prejudiciële
de Corte d’appello di Napoli (Italië), in een procedure aldaar             beslissing over de uitlegging van richtlijn 86/653/EEG van de
ingeleid door A. Albore, om een prejudiciële beslissing over de            Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de
uitlegging van de artikelen 6, 52 en 56 EG-Verdrag (thans, na              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-
wijziging, de artikelen 12 EG, 43 EG en 46 EG) en artikel 67               ten (PB L 382, blz. 17), alsook van de artikelen van het derde
EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam)                     deel, titel III, hoofdstukken 2 en 3, van het EG-Verdrag,
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moi-            betreffende respectievelijk de vrijheid van vestiging en het
tinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puis-                  vrij verrichten van diensten, heeft het Hof (Eerste kamer),
sochet (rapporteur), V. Skouris en F. Macken, rechters; ad-                samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann
vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,                 (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G.
hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen                    Jacobs; griffier: R. Grass op 13 juli 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-300/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 17 juni 2011 — ZZ/Secretary of State for the Home Department

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 17 juni 2011 — ZZ/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-300/11)
   2011/C 252/37
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ZZ

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Prejudiciële vraag

   Vereist het in artikel 30, lid 2, van richtlijn 2004/38 (1) neergelegde beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming, zoals uitgelegd in het licht van artikel 346, lid 1, sub a, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat een rechterlijke instantie die een beroep behandelt tegen een beslissing tot verwijdering van een burger van de Europese Unie van een lidstaat om redenen van openbare orde en openbare veiligheid overeenkomstig Hoofdstuk VI van richtlijn 2004/38, waarborgt dat de betrokken burger van de Europese Unie in kennis wordt gesteld van de essentie van de tegen hem bestaande gronden, ook al komen de autoriteiten van de lidstaten en de betrokken nationale rechterlijke instantie, na al het bewijsmateriaal tegen de burger van de Europese Unie te hebben onderzocht waarop de autoriteiten van de lidstaat zich baseren, tot de conclusie dat redenen van staatsveiligheid zich tegen de openbaarmaking van de essentie van de tegen hem bestaande gronden verzetten?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak T-214/06: Beroep ingesteld op 17 augustus 2006 — Imperial Chemical Industries/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/11

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2006 — Imperial Chemical Industries/Commissie
   (Zaak T-214/06)
   (2006/C 237/20)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Imperial Chemical Industries plc (ICI) (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, H. Rosenblatt, B. Lebrun, advocaten, W. Turner en S. Berwick, Solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 2, sub c, van de bestreden beschikking nietig te verklaren; of subsidiair

               —

               artikel 2, sub c, van de bestreden beschikking in dier voege te wijzigen dat de ICI opgelegde geldboete wordt verminderd; en

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 2098 def. van de Commissie van 31 mei 2006 in zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten, waarbij werd vastgesteld dat verzoekster inbreuk had gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte door deel te nemen aan een kartel in de methacrylatensector, dat erin bestond overleg te plegen over de prijzen, overeenkomsten over de prijzen, in de vorm van prijsverhogingen of althans van de stabilisatie van het bestaande prijsniveau, te sluiten, uit te voeren en te controleren, de aanrekening aan klanten van de kosten voor extra diensten te bespreken, vanuit commercieel oogpunt belangrijke en vertrouwelijke markt- en /of ondernemingsinformatie uit te wisselen, en met het oog op de inbreuk deel te nemen aan regelmatige bijeenkomsten en zich anderszins met elkaar in verbinding te stellen.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 2 van verordening nr. 1/2003 (1) van de Raad op haar rustende bewijslast ten aanzien van een inbreuk betreffende polymethyl-methacrylaat vormmassa's, aangezien zij haar besluit dat verzoekster aan het kartel had deelgenomen, heeft gebaseerd op bepaalde passages van verzoeken om immuniteit en clementieverzoeken die, voor zover het daarin gaat over polymethyl-methacrylaat vormmassa's en over de periode waarin verzoekster eigenaresse was van de acrylactiviteiten, niet werden gestaafd door relevant bewijsmateriaal en die bovendien op een aantal belangrijke punten tegenstrijdig waren. Verzoekster stelt dat met die elementen niet is voldaan aan de verplichting van de Commissie om inbreuken vast te stellen op basis van overtuigend en betrouwbaar bewijsmateriaal.
   In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de Commissie het bedrag van de geldboete niet heeft gemotiveerd op het punt van de berekening van de zwaartecomponent ervan, wat in strijd is met artikel 253 EG.
   In de derde plaats voert verzoekster aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar zij haar en de onderneming Lucite ten onrechte als concurrenten en niet als elkaar opvolgende deelnemers aan de gestelde inbreuk heeft behandeld, waardoor de gevolgen voor de mededinging twee maal werden meegerekend. Bijgevolg was het totaalbedrag van de aan verzoekster en Lucite opgelegde geldboete hoger op grond van het enkele feit dat de activiteiten waren overgedragen.
   In de vierde plaats stelt verzoekster dat de Commissie met het oog op de verhoging van de geldboete ter afschrikking, een onjuist criterium heeft toegepast, waar zij zich uitsluitend heeft gebaseerd op verzoeksters omzetcijfer en geen rekening heeft gehouden met gegevens betreffende haar economische macht. Daarenboven is verzoekster van mening dat bedoelde verhoging onevenredig is aan de verhoging die is opgelegd aan een ander kartellid.
   In de vijfde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie haar ten onrechte geen clementie heeft verleend voor en geen rekening heeft gehouden met haar medewerking buiten de mededeling inzake medewerking (2) om. Volgens verzoekster hebben de gegevens die zij vrijwillig aan de Commissie heeft verstrekt de vereiste aanzienlijke toegevoegde waarde in de zin van de mededeling inzake medewerking.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak C-174/03: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van  23 maart 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna — Italië) — Impresa Portuale di Cagliari Srl/Tirrenia di Navigazione SpA

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/28

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 23 maart 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sardegna — Italië) — Impresa Portuale di Cagliari Srl/Tirrenia di Navigazione SpA
   (Zaak C-174/03) (1)

   (2006/C 178/47)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-180/00: Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Associatieregeling landen en gebieden overzee — Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao — Verordening (EG) nr. 465/2000 — Beroep tot nietigverklaring — Vrijwaringsmaatregelen — Evenredigheid)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-180/00: Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Associatieregeling landen en gebieden overzee - Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao - Verordening (EG) nr. 465/2000 - Beroep tot nietigverklaring - Vrijwaringsmaatregelen - Evenredigheid)
   (2005/C 217/02)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-180/00, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 12 mei 2000, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. Fierstra en J. van Bakel) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en C. van der Hauwaert) ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad) en door Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Colas), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 211 van 22.7.2000.


title: Zaak T-621/14: Arrest van het Gerecht van 24 juni 2015 — Infocit/BHIM — DIN (DINKOOL) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DINKOOL — Ouder internationaal beeldmerk DIN — Oudere nationale handelsbenaming DIN — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Artikel 8, leden 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/26

         Arrest van het Gerecht van 24 juni 2015 — Infocit/BHIM — DIN (DINKOOL)
   (Zaak T-621/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DINKOOL - Ouder internationaal beeldmerk DIN - Oudere nationale handelsbenaming DIN - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Artikel 8, leden 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 262/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda (Luanda, Republiek Angola) (vertegenwoordiger: A. Oliveira, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: DIN — Deutsches Institut für Normung eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Bagh, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 juni 2014 (zaak R 1312/2013-2), inzake een oppositieprocedure tussen DIN — Deutsches Institut für Normung eV en Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Infocit — Prestação de Serviços, Comércio Geral e Indústria, Lda, zal haar eigen kosten dragen, alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               DIN — Deutsches Institut für Normung eV zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 5 december 1996 in zaak C-91/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-betwiste niet-nakoming - Richtlijnen 92/118/EEG en 93/52/EEG - Niet omzetting binnen de gestelde termijn)

text:
Nr . C 40/4                                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        8 . 2 . 97
2 . De artikelen 30 en 36 van bet EG-Verdrag staan in de              kamerpresident; J.L. Murray, C.N. Kakouris, P .J.G. Kap
     weg aan toepassing van een nationale wettelijke regeling         teyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters; advocaat
     die de houder van een octrooi voor een farmaceutisch             generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op
     produkt het recht verleent om zich te verzetten tegen de         5 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
     invoer door een derde van dit produkt vanuit een andere          luidt als volgt:
     Lid-Staat, wanneer de octrooihouder het produkt in
     deze Staat voor het eerst na diens toetreding tot de             1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige
     Europese Gemeenschap in het verkeer heeft gebracht,                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     doch op een tijdstip waarop het produkt in deze Staat                  stellen om te voldoen aan Richtlijn 92/118/EEG van de
     niet door een voortbrengseloctrooi kon worden                           Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de
     beschermd, tenzij de octrooihouder kan bewijzen, dat                    veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften
     hij aan een werkelijk bestaande juridische verplichting is              voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeen
     onderworpen om het produkt in deze Lid-Staat in het                    schap van produkten ivaarvoor ten aanzien van deze
     verkeer te brengen.                                                     voorschriften geen specifieke communautaire regel
                                                                            geving geldt als bedoeld in bijlage A , hoofdstuk 1,
(>) PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 en PB nr. C 268 van 14. 10 .             van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers
     1995 .                                                                  betreft, van Richtlijn 90/425/EEG , en aan Richtlijn
                                                                             93/52/EEG van de Raad van 24 juni 1 993 tot wijziging
                                                                             van Richtlijn 89/556/EEG tot vaststelling van veteri
                                                                             nairrechtelijke voorschriften voor het intracommunau
                                                                             taire handelsverkeer in embryo 's van als huisdier gehou
                                                                             den runderen en de invoer daarvan uit derde landen, is
                                                                             de Helleense Republiek de verplichtingen niet nageko
                  ARREST VAN HET HOF                                         men die op haar rusten krachtens respectievelijk de
                           ( Zesde Kamer )                                  artikelen 20, lid 1 , en 2, lid 1 , van deze richtlijnen.
                      van 5 december 1996                             2 . De Helleense Republiek wordt venvezen in de
in zaak C-91/96: Commissie van de Europese Gemeen                           kosten .
            schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )
(Niet-betwiste niet-nakoming — Richtlijnen 92/118/EEG                 ( 1 ) PB nr . C 145 van 18 . 5 . 1996 .
en 93/52/EEG — Niet omzetting binnen de gestelde
                                termijn)
                             ( 97/C 40/07)
                       (Procestaai: Grieks)                                               ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vijfde Kamer )
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                               van 12 december 1996
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      in zaak C-104/95 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                      van het Polymeles Protodikeio Athinon ): G. Kontogeorgas
In zaak C-91 /96 , Commissie van de Europese Gemeen                                        tegen Kartonpak AE (')
schappen ( gemachtigde : M. Condou-Durande ) tegen Hel
leense Republiek ( gemachtigden : I. Galani-Maragoudaki en            (Harmonisatie van wetgevingen — Zelfstandige handels
N. Dafniou), betreffende een verzoek om vast te stellen dat           agenten — Recht op provisie — Handelstransacties gesloten
de Helleense Republiek , door niet tijdig de nodige wettelijke                     tijdens duur van agentuurovereenkomst)
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te                                           ( 97/C 40/08 )
voldoen aan Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van
17 december 1992 tot vaststelling van de veterinairrechte                                    (Procestaai: Grieks)
lijke en de gezondheidsvoorschriften voor het handelsver
keer en de invoer in de Gemeenschap van produkten
waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A,                               de Jurisprudentie van bet Hof)
hoofdstuk I, van Richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziektever
wekkers betreft, van Richtlijn 90/425/EEG ( PB nr . L 62 van          In zaak C-104/95 , G. Kontogeorgas tegen Kartonpak AE,
15 . 3 . 1993 , blz . 49 ), en aan Richtlijn 93/52/EEG van de         betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Raad van 24 juni 1993 tot wijziging van Richtlijn 89/                 artikel 7, lid 2 , van Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van
556/EEG tot vaststelling van veterinairrechtelijke voor               18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevin
schriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in               gen van de Lid-Staten inzake zelfstandige handelsagenten
embryo 's van als huisdier gehouden runderen en de invoer             ( PB nr . L 382 van 31 . 12 . 1986 , blz . 17 ), heeft het Hof
daarvan uit derde landen ( PB nr. L 175 van 19 . 7 . 1993 ,           ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt : D.A.O. Edward,
blz . 21 ), de krachtens het Verdrag en deze richtlijnen op           waarnemend voor de kamerpresident; C. Gulmann, J.-P .
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het             Puissochet, P. Jann ( rapporteur ) en M. Wathelet, rechters;
Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini,            advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H.A. Rühl , hoofd


title: Zaak C-489/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Lahr (Duitsland) op 5 november 2007 — Pia Messner/Firma Stefan Krüger

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Lahr (Duitsland) op 5 november 2007 — Pia Messner/Firma Stefan Krüger
   (Zaak C-489/07)
   (2008/C 22/48)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Amtsgericht Lahr
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pia Messner

      Verwerende partij: Firma Stefan Krüger, SFK Laptophandel
   Prejudiciële vraag
   Moeten de bepalingen van artikel 6, lid 2, juncto lid 1, tweede zin, van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke de verkoper bij tijdige herroeping door de consument vergoeding van het gebruik van het geleverde consumptiegoed kan eisen?

      (1)  PB L 144, blz. 19.


title: Zaak C-385/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 juli 2013 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2013 in de gevoegde zaken T-99/09 en T-308/09, Italiaanse Republiek/Europese Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/24

         Hogere voorziening ingesteld op 4 juli 2013 door de Italiaanse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 april 2013 in de gevoegde zaken T-99/09 en T-308/09, Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-385/13 P)
   2013/C 252/40
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentile, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 19 april 2013, betekend aan de Italiaanse regering op 24 april 2013, in de gevoegde zaken T-99/09 en T-308/09;

               —

               ten gronde, nietigverklaring van de volgende handelingen:

                           —

                           brief nr. 000841 van de Europese Commissie, Directoraat-Generaal Regionaal Beleid, van 2 februari 2009, betreffende de „betaling door de Commissie van een ander bedrag dan het gevraagde”, waarin het volgende is beslist: „Bijgevolg is de datum vanaf welke de uitgaven in verband met maatregel 1.7 van ROP [regionaal operationeel programma] 2000-2006 volgens de Europese Commissie niet voor vergoeding in aanmerking komen, 29 juni 2007 en niet 17 mei 2006, zoals in bovengenoemde brief van 22 december 2008 is aangekondigd”;

                           —

                           brief nr. 001059 van de Europese Commissie, Directoraat-Generaal Regionaal Beleid, van 6 februari 2009, betreffende de „schorsing van de betalingen en verzoek om informatie betreffende de financiële correcties krachtens artikel 39 van verordening nr. 1260/99 — ROP Campanië”, waarin het volgende is beslist: „Bijgevolg is de datum vanaf welke de uitgaven in verband met maatregel 1.7 van ROP 2000-2006 volgens de Europese Commissie niet voor vergoeding in aanmerking komen, 29 juni 2007 en niet 17 mei 2006, zoals voorheen is aangegeven”;

                           —

                           brief nr. 012480 van de Europese Commissie, Directoraat-Generaal Regionaal Beleid, van 22 december 2008, betreffende ROP Campanië 2000-2006 (CCI nr. 1999 IT 16 1 PO 007) — Gevolgen van inbreukprocedure 2007/2195 voor het afvalbeheer in Campanië, waarin „de Commissie verzoekt om vanaf het volgende betalingsverzoek alle na 29 juni 2007 gemaakte uitgaven in verband met maatregel 1.7 in aftrek te brengen”.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Italiaanse Republiek de volgende acht middelen aan.
   Eerste middel: schending van de artikelen 9, sub e, f, h, j, k, l, en m, 32, leden 3, eerste alinea, sub f, 4 en 5, en 31, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 1260/99. (1)

   Een verzoek tot betaling van de bijdragen van een structuurfonds voor de in een maatregel geplande acties kan niet-ontvankelijk worden verklaard wegens de omstandigheid dat een inbreukprocedure hangende is indien tussen de inbreuk en de maatregel een specifiek en geen algemeen verband bestaat en de Commissie aantoont dat er een concreet gevaar is dat door het financieren van de maatregel uiteindelijk de inbreuk wordt gefinancierd. Een niet nader omschreven „voldoende rechtstreeks verband”, zoals het Gerecht heeft geoordeeld, volstaat daarvoor niet.
   Tweede middel: schending van artikel 32, lid 3, sub f, tweede hypothese, van verordening nr. 1260/1999.
   In casu ontbreekt ook dit verband omdat het Gerecht heeft opgemerkt dat uit de stukken bleek dat de ontoereikende gescheiden afvalinzameling in de inbreukprocedure was genoemd als een van de oorzaken van de ontoereikendheid van de stortplaatsen en dat in maatregel 1.7 steun aan gemeenten in het vooruitzicht werd gesteld om de gescheiden afvalinzameling te versterken. Het Gerecht heeft dus niet kunnen verduidelijken of het verband tussen inbreuk en maatregel erin bestond dat de financiering van de maatregel de inbreuk afzwakte of juist versterkte. Daarom had het elk verband moeten uitsluiten en het eerste middel van het inleidende beroepschrift moeten aanvaarden.
   Derde middel: motiveringsgebrek.
   Met het derde middel van het beroep in eerste aanleg heeft de Italiaanse regering nauwgezet aangetoond dat de inbreuk en de maatregel in geen enkel opzicht samenhangen. Door het eerste middel af te wijzen heeft het Gerecht het tegendeel beweerd zonder het door de Italiaanse regering voorgelegde bewijsmateriaal te onderzoeken. Zodoende heeft het zijn oordeel ontoereikend gemotiveerd.
   Vierde middel: schending van artikel 32, lid 3, sub f, van verordening nr. 1260/1999. Motiveringsgebrek.
   De bovengenoemde schendingen tasten ook de delen van het arrest aan waarmee het Gerecht het tweede middel van het beroep in eerste aanleg heeft afgewezen.
   Vijfde middel: motiveringsgebrek.
   Ook de afwijzing van het derde middel van het inleidende beroepschrift is ontoereikend gemotiveerd. Met dit middel wees de Italiaanse regering erop dat de motiveringen van de bestreden handelingen gebaseerd waren op een nota van de Commissie van 20 oktober 2008, waarin zij feiten betwistte die in de inbreukprocedure niet aan de orde zijn gesteld. Het Gerecht is in het geheel niet ingegaan op deze stelling.
   Zesde middel: schending van artikel 32, lid 3, sub f, tweede hypothese, van verordening nr. 1260/1999.
   Hoe dan ook heeft het Gerecht bij zijn beslissing over het vierde middel in feite bevestigd dat de nota van 20 oktober 2008 betrekking had op feiten die geen verband hielden met de inbreukprocedure. Het had het derde middel dan ook moeten aanvaarden. Door dat middel af te wijzen heeft het artikel 32, lid 3, sub f, tweede hypothese, van verordening nr. 1260/1999 geschonden.
   Zevende middel: schending van artikel 32, lid 3, sub f, eerste en tweede hypothese, en van artikel 39, leden 1 en 2, van verordening nr. 1260/1999.
   Het Gerecht heeft ten onrechte het vierde middel van het inleidende beroepschrift afgewezen. Met dit middel klaagde verzoekster dat de Commissie de betalingen in feite had geschorst omdat zij er niet van overtuigd was dat de maatregel correct werd beheerd. Daarvoor zou echter de procedure moeten worden gevolgd die is neergelegd in artikel 39, leden 1 en 2, van de verordening, waarnaar in artikel 32, lid 3, sub f, eerste hypothese, wordt verwezen. Het Gerecht is er niet in geslaagd de stelling van de Italiaanse regering te weerleggen dat dat de reden was voor het optreden van de Commissie.
   Achtste middel: schending van artikel 296, lid 2, VWEU.
   Het Gerecht heeft ten onrechte uitgesloten dat de Commissie de bestreden handelingen ontoereikend heeft gemotiveerd. Gezien het wezenlijke belang van dit punt had de Commissie moeten uitleggen waarom er geen tegenstelling was tussen de klacht over de ontoereikende gescheiden afvalinzameling in de inbreukprocedure en de weigering de maatregel te financieren die bedoeld was om die gescheiden afvalinzameling uit te breiden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).


title: Zaak T-271/10: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2014 — H/Raad e.a. ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Nationale deskundige gedetacheerd bij de EUPM in Bosnië en Herzegovina — Beslissing tot aanstelling in een andere functie — Onbevoegdheid van het Gerecht — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/48

         Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2014 — H/Raad e.a.
   (Zaak T-271/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Nationale deskundige gedetacheerd bij de EUPM in Bosnië en Herzegovina - Beslissing tot aanstelling in een andere functie - Onbevoegdheid van het Gerecht - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: H (Catania, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Mereu en M. Velardo, vervolgens M. Velardo, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro, G. Marhic en M.-M. Joséphidès, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en B. Eggers, gemachtigden); en de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina (Sarajevo, Bosnië en Herzegovina)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 7 april 2010, ondertekend door het hoofd van de personeelsdienst van de EUPM, waarbij verzoekster werd aangesteld in een nieuwe functie, te weten die van „Criminal Justice Adviser — Prosecutor” bij het regionaal bureau van Banja Luka (Bosnië en Herzegovina) en, zo nodig, van het besluit van 30 april 2010, ondertekend door het in artikel 6 van besluit 2009/906/GBVB van de Raad van 8 december 2009 inzake de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina (BiH) (PB L 322, blz. 22) bedoelde hoofd van de missie, waarbij het besluit van 7 april 2010 wordt bevestigd, en, ten tweede, een verzoek tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               H zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak C-19/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu (Polen) op 17 januari 2017 — Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego/Gmina Trzebnica

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy we Wrocławiu (Polen) op 17 januari 2017 — Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego/Gmina Trzebnica
   (Zaak C-19/17)
   (2017/C 161/08)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego

      Verwerende partij: Gmina Trzebnica

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormen prestaties die een begunstigde wegens contractuele boeten of schadevergoedingen ontvangt in verband met de niet-nakoming of de niet-tijdige nakoming van een verbintenis, ontvangsten in de zin van regel 2 van verordening (EG) nr. 448/2004 van de Commissie van 10 maart 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1685/2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1145/2003 (1)?

               2)

               In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag:

                           a)

                           Kunnen op ontvangsten in de vorm van contractuele boeten verliezen of extra kosten in mindering worden gebracht die de begunstigde heeft geleden respectievelijk heeft moeten maken ten gevolge van de niet-nakoming of de niet-tijdige nakoming van een overeenkomst?

                           b)

                           Vormen prestaties van de opdrachtnemer die bestaan in de uitvoering van andere, op generlei wijze met het voorwerp van de financiering verbonden, werkzaamheden ten behoeve van de begunstigde en die de opdrachtnemer bevrijden van de verbintenis tot betaling van de contractuele boete (datio in solutum), ontvangsten in de zin van regel 2 van verordening (EG) nr. 448/2004 van de Commissie van 10 maart 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1685/2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1145/2003?

               3)

               Indien de eerste vraag en de tweede vraag, onder a), bevestigend worden beantwoord, dient dan het bedrag van de aan de opdrachtnemer in rekening gebrachte contractuele boete dan wel de waarde van de vervangende prestatie te worden aangemerkt als het bedrag van de door de begunstigde verkregen ontvangsten?

               4)

               Kan de cofinanciering na de afsluiting van de steunmaatregelen in de zin van regel 2 van verordening (EG) nr. 448/2004 van de Commissie van 10 maart 2004 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1685/2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1145/2003, worden verminderd met het bedrag van de door de begunstigde tijdens de periode van de steunverlening verkregen ontvangsten?

               5)

               Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, kan de cofinanciering dan worden verminderd met de door de begunstigde verkregen ontvangsten, wanneer deze door de betrokken lidstaat niet vóór de afsluiting van de steunmaatregelen zijn meegedeeld aan de Commissie?

      (1)  PB L 72, blz. 66.


title: Zaak T-92/01: Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door Marie-Claude Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
30.6.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 186/15
—     subsidiair, artikel 1 van de beschikking van 19 juli 2000        —     kennelijke dwaling bij de berekening van de intensiteit
      nietig te verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld,                van de totale steun. Verzoekster merkt op, dat bij deze
      dat door het bondsland Burgenland gegeven garanties                    berekening geen rekening is gehouden met steun voor
      inzake vaste prijzen voor de terbeschikkingstelling van                milieubescherming en andere subsidiekosten noch met
      nutsvoorzieningen en de terbeschikkingstelling van steun               bestaande steun. Verweerster had niet alleen moeten
      voor een onbekend bedrag door het aanleggen van op de                  onderzoeken, of de in de regeling vastgelegde drempel in
      onderneming toegesneden infrastructuur, geen staats-                   acht is genomen, maar ook of de steun, ondanks de
      steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen;                      onderscheiden doelstelling, gemeenschappelijke subsidie-
                                                                             kosten dekt, zoals dit is vastgelegd in de richtlijnen
                                                                             betreffende staatssteun met regionale doelstelling.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Tenslotte beroept verzoekster zich op onwettigheid van de
                                                                       toepassing van de in artikel 87, lid 3, EG voorziene uitzon-
                                                                       deringen en op schending van de procedureregels van ar-
                                                                       tikel 88, lid 3, EG.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (1) PB L 38 van 8.2.2001, blz. 33.
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking
2001/102/EG van de Commissie van 19 juli 2000 betreffende
overheidssteun die Oostenrijk aan Lenzing Lyocell
GmbH & Co. KG (hierna: LLG) heeft verleend (kennisgeving
geschied onder nr. C(2000) 2454) (1). Die steun was gebonden
aan een project voor de bouw van nieuwe installaties voor
de vervaardiging van Lyocell, een nieuw type synthetische
spindraad die uit natuurlijke cellulose in celstof wordt vervaar-
digd.                                                                  Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door Marie-Claude
                                                                       Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Tot staving van haar vordering voert verzoekster het volgende
aan:                                                                                (Zaak T-92/01)
—     dwaling ten aanzien van het recht doordat de sectoriële
                                                                                (2001/C 186/23)
      gevolgen van de aan LLG verstrekte steun niet in aanmer-
      king zijn genomen. In de bestreden beschikking is aan
      het regionale aspect van de steun voorrang toegekend
      voor het sectoriële aspect, zowel wat de regels inzake                                    (Procestaal: Frans)
      de verenigbaarheid betreft als met betrekking tot de
      procedureregels. In concreto vraagt verzoekster zich af,
      hoe verweerster staatssteun voor LLG voor het scheppen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      van nieuwe productiecapaciteit in Burgenland heeft kun-          schappen is op 27 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
      nen goedkeuren ofschoon zij zich ervan bewust was,               sie van de Europese Gemeenschappen door Marie-Claude
      dat de vezelmarkt met overcapaciteit te kampen heeft.            Girardot, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
      Verzoekster is tevens van oordeel, dat de Commissie er           J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
      geen rekening mee heeft gehouden dat op de sector                te Luxemburg.
      synthetische vezels specifieke maatregelen van toepassing
      zijn.                                                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van het selectiecomité
—     kennelijk onjuiste beoordeling van de innovatieve aard                 COM/R/A/01/1999 om verzoekster een beoordeling te
      van het product. Een van de vereisten die de Commissie                 geven die onvoldoende is om haar op de reservelijst te
      heeft gesteld om enkele van de omstreden maatregelen                   plaatsen;
      goed te keuren, heeft betrekking op het innovatieve
      karakter van het product en het productieprocédé. Vol-           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      gens verzoekster is Lyocell niet innovatief, noch als
      product noch als productieprocédé. Bijgevolg is geen
      sprake van gescheiden productmarkten in dier voege, dat
      de gevolgen voor de mededinging beperkt zijn.                    Middelen en voornaamste argumenten
—     miskenning van de motiveringsplicht doordat niet is              Verzoekster komt op tegen het besluit om haar niet te plaatsen
      uiteengezet, waarom de investeringen slechts beperkte            op de reservelijst van vergelijkend onderzoek COM/R/A/
      gevolgen voor de mededinging hebben.                             01/1999.
 ---pagebreak--- C 186/16             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.6.2001
Tot staving van haar vordering voert zij het volgende aan:             Middelen en voornaamste argumenten
—    schending van de aankondiging van de selectie, van                Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de
     wezenlijke vormvoorschriften en van de regels betreffen-          ECB van 25 september 2000 houdende weigering om haar de
     de de jurywerkzaamheden (onafhankelijkheidsbeginsel);             toelage voor schoolgaande kinderen toe te kennen, en de
                                                                       besluiten van de ECB van 21 december 2000 houdende
—    kennelijk onjuiste beoordeling;                                   afwijzing van verzoeksters aanvraag tot herziening, en 20 fe-
                                                                       bruari 2000 houdende afwijzing van verzoeksters klacht.
—    schending van de motiveringsplicht;
—    schending van het doorzichtigheidsbeginsel;                       De toelage voor schoolgaande kinderen werd aan verzoekster
                                                                       geweigerd op grond van artikel 19 van de Arbeidsvoorwaarden
—    schending van het beginsel van gelijke behandeling.               van het personeel van de ECB. Volgens dat artikel hebben
                                                                       personeelsleden van de ECB die recht hebben op een ontheem-
                                                                       dingstoelage van 16 %, ook recht op een toelage voor
                                                                       schoolgaande kinderen voor ieder kind ten laste, tot wanneer
                                                                       in de streek van Frankfurt een Europese school zal zijn
                                                                       opgericht. Verzoekster bezit de Duitse nationaliteit en heeft
                                                                       dus geen recht op een ontheemdingstoelage. Volgens de ECB
                                                                       heeft zij om die reden ook geen recht op een schooltoelage
                                                                       voor haar oudste kind.
Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door A. Hirsch tegen                Verzoekster betoogt:
                   Europese Centrale Bank
                                                                       —    dat dit verschil in behandeling tussen de personeelsleden
                                                                            die recht hebben op een ontheemdingstoelage en die
                        (Zaak T-94/01)                                      welke geen recht hebben op een ontheemdingstoelage,
                                                                            ongerechtvaardigd is en dus een schending van het non-
                                                                            discriminatiebeginsel oplevert;
                       (2001/C 186/24)
                                                                       —    dat de administratie haar zorgplicht heeft verzuimd,
                                                                            aangezien zij verzoeksters situatie niet in aanmerking
                       (Procestaal: Engels)                                 heeft genomen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 april 2001 beroep ingesteld tegen Europese
Centrale Bank door A. Hirsch, wonende in Duitsland, vertegen-
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi van het kantoor
DeBacker Association, Brussel (België).
                                                                       Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door G. Goget, P. Huge
                                                                       en E. Gabolde tegen Rekenkamer van de Europese Ge-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                meenschappen
—    nietig te verklaren het besluit van de Europese Centrale
     Bank van 25 september 2000 houdende weigering om                                           (Zaak T-95/01)
     verzoekster de toelage voor schoolgaande kinderen toe te
     kennen en dus het schoolgeld te vergoeden dat verzoek-                                    (2001/C 186/25)
     ster moet betalen om haar zoon de Internationale Schule
     Frankfurt te laten bezoeken, en, zo nodig, nietig te
     verklaren de besluiten van de Europese Centrale Bank van                                  (Procestaal: Frans)
     21 december 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
     aanvraag tot herziening, en 20 februari 2000 houdende
     afwijzing van verzoeksters klacht;                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 4 mei 2001 beroep tegen Rekenkamer van de
—    de ECB te gelasten om het schoolgeld ten bedrage                  Europese Gemeenschappen ingesteld door G. Goget, wonende
     van 11 370 euro voor het schooljaar 2000-2001 en                  te Hettange-Grande (Frankrijk), P. Huge, wonende te Bonnevoie
     toekomstige schoolgelden voor de toekomstige schoolja-            (Groothertogdom Luxemburg) en E. Gabolde, wonende te
     ren terug te betalen, met rente op de voet van 8 %                Metz (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Soulier, advocaat,
     ’s jaars vanaf 1 september van ieder jaar tot de dag van          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     daadwerkelijke betaling, en de ECB te gelasten om de
     inrichtingskosten ten bedrage van 5 922 euro terug te             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     betalen, met rente op de voet van 8 % ’s jaars vanaf              —    het besluit van 22 februari 2001 nietig te verklaren met
     1 september 2001;                                                      alle gevolgen rechtens;
—    de ECB in de kosten te verwijzen.                                 —    verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.


title: Zaak C-536/10 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juli 2011 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Woordteken ROI ANALYZER )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/15

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juli 2011 — MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-536/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Woordteken „ROI ANALYZER”)
   2011/C 311/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (vertegenwoordiger: W. Göpfert, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 september 2010, MPDV Mikrolab/BHIM (T-233/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om het woordteken „ROI ANALYZER” als gemeenschapsmerk in te schrijven voor bepaalde waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — Onderscheidend vermogen van het merk

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak T-698/15 P: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2017 — Silvan/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevorderingsronde 2013 — Besluit om rekwirant niet te bevorderen — Vergelijking van verdiensten — Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten — Geen onjuiste rechtsopvatting”)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/27

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2017 — Silvan/Commissie
   (Zaak T-698/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevorderingsronde 2013 - Besluit om rekwirant niet te bevorderen - Vergelijking van verdiensten - Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten - Geen onjuiste rechtsopvatting”))
   (2017/C 121/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Juha Tapio Silvan (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 22 september 2015, Silvan/Commissie (F-83/14, EU:F:2015:106), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Juha Tapio Silvan zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door M. Cesaratto tegen Europees Parlement (Zaak T-108/96)

text:
5 . 10 . 96           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 294/ 11
In de zaken waarin vóór 1 oktober 1996 de schriftelijke            Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door M. Cesaratto tegen
behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of                               Europees Parlement
heeft plaatsgehad, blijft voor het eventuele vervolg van de                                 ( Zaak T-108/96 )
mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het
arrest de kamer waarvoor de mondelinge behandeling heeft                                       ( 96/C 294/22 )
plaatsgehad, in dezelfde samenstelling bevoegd .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Criteria voor de verdeling van de zaken tussen de kamers           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                   Parlement door M. Cesaratto, wonende te Luxemburg,
In zijn conferentie van 12 september 1996 heeft het Gerecht        vertegenwoordigd door G. Vogel, advocaat te Luxemburg,
overeenkomstig artikel 12 van het reglement voor de                domicilie gekozen hebbende te diens kantore, Boulevard
procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de             Joseph II 42 .
verdeling van de zaken tussen de kamers in de periode van
1 oktober 1996 tot en met 30 september 1997:
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1 . a ) De beroepen betreffende de steunmaatregelen van            — het bestreden besluit nietig te verklaren;
          Staten en handelspolitieke beschermingsmaatrege
          len worden onmiddellijk na de nederlegging van het       — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
          verzoekschrift en behoudens latere toepassing van            verwijzen.
          de artikelen 14 en 51 van het reglement voor de
          procesvoering, toegewezen aan de uitgebreide             Middelen en voornaamste argumenten
          kamers bestaande uit vijf rechters .
                                                                   Verzoekster, ambtenaar van het Europees Parlement, die
                                                                   krachtens artikel 41 van het Statuut had verzocht haar
     b ) De andere zaken worden onmiddellijk na de neder
          legging van het verzoekschrift en behoudens latere       dienst voortijdig te mogen verlaten om redenen van per
          toepassing van de artikelen 14 en 51 van het             soonlijke aard, komt op tegen de weigering van het tot
          reglement voor de procesvoering, toegewezen aan de       aanstelling bevoegde gezag haar het voordeel van deze
          kamers bestaande uit drie rechters .                     bepaling toe te kennen. Dit besluit is gebaseerd op de
                                                                   overweging, dat verweerder niet had besloten met verzoek
                                                                   sters categorie overeenkomende ambten in het belang van de
                                                                   dienst af te schaffen .
2 . Toewijzing van de in punt 1 , onder a ) en b ), bedoelde
     zaken geschiedt als volgt:
                                                                   Verzoekster voert met name aan, dat het bestreden besluit
                                                                   ten opzichte van de situatie van twee andere ambtenaren van
     — de in punt 1 , onder a ), bedoelde zaken worden, in de      dezelfde Instelling, met betrekking tot dewelke artikel 41
         volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt      wel is toegepast, misbruik van bevoegdheid oplevert.
         toegewezen aan de Eerste, Tweede, Derde, Vierde en
         Vijfde Kamer ( uitgebreid );                              Wat de eerste van die twee ambtenaren betreft, lijken twee
                                                                   criteria doorslaggevend te zijn geweest voor de toewijzing
     — de in punt 1 , onder b ), bedoelde zaken worden, in de      van zijn verzoek om terbeschikkingstelling: het feit dat hij
          volgende van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt     een post bekleedde die ging worden afgeschaft, en zijn
          toegewezen aan de Eerste, zweede, Derde, Vierde en       leeftijd of zelfs zijn diensttijd . Verzoekster komt op tegen het
         Vijfde Kamer, met dien verstande dat een afzonder        feit dat de betrokken post voor afschaffing is aangewezen
          lijke toerbeurt wordt toegepast voor enerzijds de        enkele maanden voordat de ambtenaar de pensioenleeftijd
          ambtenarenzaken en anderzijds de overige zaken.          bereikte . Haar inziens is hier sprake van een fictief afschaf
                                                                   fen van een post om een ambtenaar twee maanden vóór zijn
                                                                   pensionering een aanzienlijk voordeel toe te kennen .
In het kader van deze toerbeurtregeling worden de door de
President van het Gerecht voorgezeten Eerste Kamer en              Met betrekking tot de tweede ambtenaar, die op grond van
Eerste Kamer ( uitgebreid ) bij elke volledige derde toerbeurt     zijn gezinsomstandigheden was uitgekozen, betwist ver
overgeslagen .                                                     zoekster het bestaan van die omstandigheden . Zij verwijt
                                                                   verweerder ook, niet meer aandacht te hebben besteed aan
                                                                   de andere in artikel 41 van het Statuut genoemde criteria . Zij
                                                                   herinnert er met name aan, dat zij acht jaar meer anciënniteit
De President van het Gerecht kan van de toerbeurtregeling          heeft dan de betrokken ambtenaar .
afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter
verzekering van een gelijkmatige werkverdeling.
                                                                   Verder stelt verzoekster dat zij het slachtoffer is van een
                                                                   schending van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 26 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Simon en Hauptzollamt Frankfurt am Main (Zaak C-125/96)

text:
 1 . 6 . 96            I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 158/ 11
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         samengesteld en als basis voor de door de koper gemaakte
                                                                          berekening van de extra heffing hadden gediend,
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje in strijd met
                                                                          of
      artikel 13 A, lid 1 , sub m ), van Zesde Richtlijn
      77/388/EEG (') heeft gehandeld, door te bepalen dat de
      BTW-vrijstelling voor diensten in nauwe samenhang                   wordt met deze formulering enkel het bedrag bedoeld dat,
      met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoe              zonder rekening te houden met de juistheid van de gegevens,
      ding enkel geldt voor privaatrechtelijke instellingen               uit de door de koper aangemelde en aan zijn berekening van
      waarvan de contributies een bepaald bedrag niet te                  de extra heffing op melk ten grondslag gelegde feiten
      boven gaan;                                                         volgt ?
                                                                          Wanneer de bepaling in eerstgenoemde zin moet worden
— Spanje te verwijzen in de kosten .                                      begrepen, rijst de vraag, of het volledige wettelijk verschul
                                                                          digde bedrag van de extra heffing op melk op het in de
Middelen en voornaamste argumenten                                        verordening genoemde tijdstip — destijds 30 juni —
                                                                          opeisbaar wordt, zodat ingeval van slechts gedeeltelijke
De in de Spaanse wet ( 2 ) gestelde beperking aan de vrijstel            betaling ten gevolge van een te lage aangifte van de koper de
ling komt niet voor in de tekst van de zesde richtlijn en moet            heffingsplichtige van de extra heffing ( in Duitsland de
dus in strijd worden geacht met het bepaalde in artikel 13                melkproducent ) de naar nationaal recht in rekening te
van de richtlijn . De Lid-Staten kunnen voor de in artikel                brengen rente over het saldo vanaf 1 juli van een jaar zou
                                                                          moeten betalen .
13 A, lid 1 , sub m ), bedoelde vrijstelling geen voorwaarden
stellen die afwijken van die welke in lid 2 van dit artikel zijn
voorzien . De Spaanse BTW-wet eerbiedigt evenmin het in de                (') PB 1988 , L 139 , blz . 12 .
elfde overweging van de zesde richtlijn gestelde doel, daar
elke oplegging van voorwaarden die niet in artikel 13 zijn
voorzien , in strijd is met het doel van de vaststelling van een
gemeenschappelijke lijst van vrijstellingen, die een vergelijk
bare heffing van de eigen middelen in alle Lid-Staten
waarborgt; bijgevolg is de Spaanse wet niet alleen in strijd              Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
met de inhoud van artikel 13 van de zesde richtlijn, maar                 kamer — van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing
ook met de doelstellingen van het gemeenschappelijk                       in het geding tussen Trinity Alimentari Italia SpA en
BTW-stelsel .                                                                                Ministerie van Financiën
                                                                                ( Zaak C-128/96 )
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                                       ( 96/C 158/26 )
( 2 ) Wet nr . 37/ 1992 , zoals gewijzigd bij wet nr . 42/ 1994 .
                                                                          Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer — heeft bij
                                                                          beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                          het Hof van Justitie op 22 april 1996 , in het geding tussen
                                                                          Trinity Alimentari Italia SpA en Ministerie van Financiën,
                                                                          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over vragen die
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 26 maart 1996                 overeenkomen met die in de gevoegde zaken C-47/95 ( 1 )
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Simon              e. a.
               en Hauptzollamt Frankfurt am Main
                           ( Zaak C-125/96 )                              (!) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
                              ( 96/C 158/25 )
Het Hessische Finanzgericht — 7. Senat — heeft bij
beschikking van 26 maart 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 18 april 1996 , in het geding tussen H.                          Doorhaling van zaak C-82/95 ( 1 )
Simon en Hauptzollamt Frankfurt am Main , het Hof van                                                ( 96/C 158/27 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
Moet artikel 15 , lid 4 , van Verordening ( EEG ) nr . 1546/
88 (') van de Commissie van 3 juni 1988 aldus worden                      9 februari 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak
uitgelegd, dat onder „ het bedrag van de verschuldigde                    C-82/95 : Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          tegen Helleense Republiek .
heffing " het bedrag van de extra heffing op melk moet
worden verstaan, dat zou dienen te worden betaald,
wanneer de feitelijke gegevens, op grond waarvan de ten                   (M PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
gevolge van overschrijding van de referentiehoeveelheden
ontstane heffingen worden vastgesteld, juist zouden zijn


title: Zaak C-498/09 P: Beschikking van het Hof van 10 juni 2010 — Thomson Sales Europe/Europese Commissie (Hogere voorziening — Douanewetboek — Kwijtschelding van douanerechten — Niet-navordering — Antidumpingrechten — Geen kennelijke nalatigheid — Ingewikkeldheid van regeling — Beroepservaring — Zorgvuldigheid van marktdeelnemer — In Thailand gefabriceerde kleurentelevisies — Handelingen waartegen beroep openstaat)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/17

      Beschikking van het Hof van 10 juni 2010 — Thomson Sales Europe/Europese Commissie
      (Zaak C-498/09 P) (1)

      (Hogere voorziening - Douanewetboek - Kwijtschelding van douanerechten - Niet-navordering - Antidumpingrechten - Geen kennelijke nalatigheid - Ingewikkeldheid van regeling - Beroepservaring - Zorgvuldigheid van marktdeelnemer - In Thailand gefabriceerde kleurentelevisies - Handelingen waartegen beroep openstaat)
      (2010/C 288/28)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Thomson Sales Europe (vertegenwoordigers: F. Foucault en F. Goguel, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Bouyon en H. van Vliet, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 september 2009, Thomson Sales Europe/Commissie (gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het door rekwirante ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking REM nr. 03/05 van de Commissie van 7 mei 2007, waarbij aan de Franse autoriteiten is meegedeeld dat de kwijtschelding van invoerrechten op in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen bedoeld in hun aanvraag van 14 september 2005 niet gerechtvaardigd was, alsook tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 juli 2007, waarin niet is bevestigd dat niet tot navordering van invoerrechten op die toestellen zou worden overgegaan — Procedure inzake een op basis van artikel 239 van het douanewetboek ingediend verzoek om kwijtschelding van rechten en een op basis van artikel 220, lid 2, sub b, van dit wetboek geformuleerd verzoek om af te zien van navordering van deze rechten — Niet-inachtneming van de rechten van de verdediging — Onjuiste kwalificatie rechtens van de feiten

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Thomson Sales Europe wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 80 van 27.3.2010.