title: Zaak C-58/99: Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 121/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      1.5.1999
4. Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord,                       teiten nodig hebben, verleent die autoriteiten een bevoegd-
     heeft dan het feit dat in december 1995 het Nederlands                 heid waarvan deze op discriminerende wijze gebruik
     programma voor de bestrijding van de ziekte van Aujeszky               kunnen maken. Een machtigingsprocedure is slechts ver-
     bij varkens door de Europese Commissie is goedgekeurd                  enigbaar met de artikelen 73 B en 52 van het EG-Verdrag
     voor het jaar 1996, consequenties voor de vraag naar de                wanneer zij is ingevoerd om dwingende redenen verband
     toepasbaarheid in het onderhavige geval van artikel 2,                 houdend met het algemeen belang en wanneer de mach-
     eerste lid, van de verordening Bestrijding ziekte van                  tiging wordt verleend aan de hand van vaste en openbaar
     Aujeszky? Zo ja, welke zijn die consequenties?                         gemaakte objectieve criteria die de beoordelingsvrijheid
                                                                            van de nationale autoriteiten tot het minimum beperken.
(1) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
    een informatieprocedure op het gebied van normen en technische     c) Volgens de Commissie is het niet gerechtvaardigd „bijzon-
    voorschriften (PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8).                         dere volmachten” te verlenen voor de privatisering van
                                                                            ENI en Telecom Italia. De Italiaanse autoriteiten hadden
                                                                            daarvoor andere maatregelen kunnen treffen die geen
                                                                            beperking van het eigendomsrecht inhouden en de betrok-
                                                                            ken vrijheden derhalve minder beperken.
Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                               bliek
                          (Zaak C-58/99)                               Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen 1. Manuel Perei-
                         (1999/C 121/18)                               ra Roldão & Filhos, Lda., 2. Instituto Superior Técnico en
                                                                                3. King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 februari 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-                                     (Zaak C-59/99)
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door A. Aresu en M. Patakia leden van                                         (1999/C 121/19)
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Wagner, Kirchberg.                                                     op 19 februari 1999 beroep ingesteld tegen 1. Manuel Pereira
                                                                       Roldão & Filhos, Lda., 2. Instituto Superior Técnico en 3. King,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. de
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door artikel 1,         Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst, en door O.
     lid 5, en artikel 2 van de gecoördineerde tekst van               Couvert-Castéra, in het kader van de uitwisseling van ambtena-
     wetsdecreet nr. 332 van 31 mei 1994, met wijzigingen              ren ter beschikking van de juridische dienst gestelde nationale
     omgezet in wet nr. 474 van 30 juli 1994, alsmede de               ambtenaar, als gemachtigden, bijgestaan door E. Braga, ad-
     decreten betreffende de „bijzondere volmachten” voor de           vocaat te Porto, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     privatisering van ENI en Telecom Italia vast te stellen, de       C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
     krachtens de artikelen 52, 59 en 73 B van het EG-Verdrag          Centre Wagner, Kirchberg.
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage verweersters
— de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te             te veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van een
     verwijzen.                                                        bedrag van 357 813 EUR, vermeerderd met 185 833,78 EUR
                                                                       aan interesten tot 1 januari 1989 alsmede met de tot de
Middelen en voornaamste argumenten                                     datum van volledige terugbetaling verschuldigde interesten, en
                                                                       verweerster in de proceskosten te verwijzen.
a) De zinsnede van artikel 1, lid 5, van de gecoördineerde
     tekst, volgens welke bepaalde taken slechts kunnen worden         Middelen en voornaamste argumenten
     opgedragen „aan individuele beroepsbeoefenaars die reeds
     ten minste vijf jaar in het desbetreffende wettelijke register    Het beroep, ingesteld krachtens artikel 181 van het EG-
     zijn ingeschreven”, is onverenigbaar met de artikelen 59          Verdrag, strekt tot terugbetaling van de voorschotten betaald
     en 52 van het EG-Verdrag omdat zij tot gevolg heeft, dat          in het kader van een overeenkomst waarin de Commissie zich
     personen die dit beroep wettig uitoefenen in andere               ertoe had verbonden, financiële steun aan eerstgenoemde
     lidstaten of zich pas onlangs in Italië hebben gevestigd,         verweerster te verlenen voor de installatie door deze laatste
     onrechtmatig worden uitgesloten.                                  van een „tank voor het smelten van loodkristal, met lage
                                                                       kosten en geringe vervuiling”, in het kader van de activiteiten
b) Artikel 2 van de gecoördineerde tekst, waarbij aan de               op het gebied van de bevordering van de technische ontwikke-
     minister van de Schatkist „bijzondere volmachten” worden          ling op energiegebied in Europa (Thermie-programma), voor-
     verleend, belemmert het vrij verkeer en de uitoefening van        zien in Verordening (EEG) nr. 2008/90 van de Raad (1). Deze
     het recht van vestiging.                                          overeenkomst is door verzoekster wegens niet uitvoering door
                                                                       verweersters opgezegd.
     Dat investeerders die een belangrijke participatie willen
     nemen, of aandeelhouders die onderling akkoorden willen           (1) PB L 185 van 17.7.1990, blz. 1.
     sluiten, daarvoor een machtiging van de nationale autori-


title: Zaak T-406/07: Beroep ingesteld op 14 november 2007 — Caisse Fédérale du Crédit Mutuel Centre Est Europe/BHIM (PAYWEB CARD)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/21

         Beroep ingesteld op 14 november 2007 — Caisse Fédérale du Crédit Mutuel Centre Est Europe/BHIM (PAYWEB CARD)
   (Zaak T-406/07)
   (2008/C 8/38)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Caisse Fédérale du Crédit Mutuel Centre Est Europe (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Greffe en J. Schouman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2007, officieel ter kennis gebracht op 17 september 2007, in zaak R 120/2007-1 te vernietigen voor zover daarbij de inschrijving als gemeenschapsmerk van „PAYWEB CARD” (aanvraagnr. 3 861 051) werd geweigerd voor alle geclaimde waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38;

               —

               „PAYWEB CARD” (aanvraagnr. 3 861 051) in te schrijven als gemeenschapsmerk voor alle geclaimde waren en diensten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PAYWEB CARD” voor waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38 (aanvraagnr. 3 861 051)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van de inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad (1), doordat volgens verzoekster en anders dan volgens de overwegingen van de bestreden beslissing de term „PAYWEB CARD” niet beschrijvend maar onderscheidend is voor de geclaimde waren en diensten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-50/09: Beroep ingesteld op 12 mei 2009 — Missir Mamachi di Lusignano/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/27

         Beroep ingesteld op 12 mei 2009 — Missir Mamachi di Lusignano/Commissie
   (Zaak F-50/09)
   2009/C 167/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Livio Missir Mamachi di Lusignano (Kerkhove-Avelgem, België) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni en R. Antonini, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade als gevolg van de moord op een ambtenaar van de Commissie en zijn echtgenote

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 3 februari 2009 houdende afwijzing van klacht nr. R/406/08 betreffende een verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade als gevolg van de moord op Alessandro Missir Mamachi di Lusignano en zijn echtgenote op 18 september 2006 te Rabat, Marokko, waar zij zich om dienstredenen bevonden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan de erfgenamen en rechtverkrijgenden van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano van een bedrag aan vermogensschade van 2 552 837,96 EUR, dat wil zeggen van 26 jaarsalarissen van de vermoorde ambtenaar, hergewaardeerd op basis van zijn loopbaanperspectieven (zowel wat de automatische salarisverhoging als ook wat de waarschijnlijke bevordering in rang betreft);

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan de wettelijke erfgenamen en rechtverkrijgenden van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano van het bedrag van 250 000 EUR als vergoeding voor de immateriële schade die het slachtoffer voor zijn overlijden heeft geleden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan de wettelijke erfgenamen en rechtverkrijgenden van Alessandro Missir Mamachi di Lusignano van het bedrag van 1 276 512 EUR als vergoeding voor de immateriële schade die de kinderen van het slachtoffer als getuigen van de tragische moord hebben geleden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan Livio Missir Mamachi di Lusignano van het bedrag van 212 752 EUR als vergoeding voor de immateriële schade die hij als vader van het slachtoffer heeft geleden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van inmiddels ontstane compensatoire en vertragingsrente;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door MD Foods Amba en Danske Mejeriers Fællesorganisation, als mandatarissen van KløverMælk Amba, Løgismose Produktion A/S, Mejeriselskabet Vesthimmerland, Nordex Food A/S, Sinai Landmejeri, vertegenwoordigd door G. Larsen, en Sædager Andelsmejeri, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-81/97)

text:
Nr. C 131/6         1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26 . 4. 97
        ondernemingen die daadwerkelijk aan uitvoer                    Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut, het Hof van
        doen; evenmin is het zo dat de Maribel-bis/terrege            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
        ling alleen sectoren bevoordeelt die in een moeilij           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
        ke positie verkeren en waar de concurrentie in de
        Gemeenschap zeer hevig is . De Maribel-bis/terrege            1 . Valt het tegen vergoeding op uurbasis beschikbaar stel
        ling maakt dus een algemene maatregel uit die op                     len van sportaccommodatie aan gebruikers ( bijvoor
        grond van budgettaire overwegingen nog niet tot                      beeld tennisbanen aan tennisspelers ) onder „ verpach
        alle sectoren kan worden uitgebreid .                                ting en verhuur van onroerende goederen " in de zin
        In de bestreden beschikking heeft de Commissie                       van de vrijstellingsbepaling van artikel 13 , B, onder b ),
                                                                             van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
        geenszins aangetoond in welke mate de Maribel                       17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet
        bis/terregeling het handelsverkeer tussen lidstaten
        ongunstig zou beïnvloeden . De Commissie beperkt                     gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — ge
        zich tot bovengenoemde vermelding om hieruit te
                                                                             meenschappelijk stelsel van belasting over de toege
                                                                             voegde waarde: uniforme grondslag (') ( zesde
        besluiten dat deze ondernemingen „ per definitie "
                                                                             richtlijn )?
        de producten van buitenlandse ondernemingen be
        concurreren .
                                                                       2 . Zo ja, moet dan het bepaalde „ verpachting en verhuur
    — ( In subsidiaire orde ) Maribel-bis/ter is verenigbaar                 van onroerende goederen, met uitzondering van (. . .)
         met de gemeenschappelijke markt                                     verhuur van blijvend geïnstalleerde werktuigen " in
                                                                             artikel 13 , B, onder b ), nr. 3 , van de zesde richtlijn al
         De Maribel-bis/terregeling is bedoeld om de werk                   dus worden uitgelegd, dat de belastbaarheid van ver
         gelegenheid, met name de creatie van laagge                        huur van zulke werktuigen ook de belastbaarheid van
         schoolde jobs, te bevorderen .                                      het daaromheen gelegen gebouw en onroerend goed
                                                                             met zich brengt, of moet de verhuur van sportaccom
    — ( In subsidiaire orde ) Schending van het evenredig                   modatie worden opgesplitst in een vrijgestelde verhuur
         heidsbeginsel
                                                                             van onroerend goed en een belastbare verhuur van
         In vergelijking met de gemaakte inbreuk is de op                   werktuigen ?
         gelegde terugvordering een sanctie van onevenredig
         karakter. Gezien de onzekerheid over de notie „ al            (') PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
         gemene maatregel " kan de inbreuk moeilijk als
         „ zwaar " worden beschouwd . Daarnaast blijkt niet
         uit de bestreden beschikking wat het effect van de
         maatregel op de interstatelijke handel is . Alleen in
         het beschikkende gedeelte verplicht de Commissie
         de Belgische staat tot terugvordering van de steun             Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door MD Foods
         zonder evenwel te verwijzen naar de gronden                    Amba en Danske Mejeriers Fællesorganisation, als manda
         waarop ze die beslissing heeft genomen.                        tarissen van KløverMælk Amba, Løgismose Produktion
                                                                        A/S, Mejeriselskabet Vesthimmerland, Nordex Food A/S,
         Schending van de beginselen van evenredigheid,                 Sinai Landmejeri, vertegenwoordigd door G. Larsen, en
         behoorlijk bestuur, rechtszekerheid en inbreuk op              Sædager Andelsmejeri, tegen Commissie van de Europese
         de rechten van verdediging en het gewettigde ver                                       Gemeenschappen
         trouwen : de Commissie had naar minder ver
         gaande maatregelen moeten teruggrijpen, c.q . reeds                                      ( Zaak C-81/97)
         tijdens de procedure ex artikel 93 , lid 2, van het                                        ( 97/C 131 / 14 )
         EG-Verdrag opschorting vragen van betaling van
         de ( doorlopende ) steun .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     — ( In subsidiaire orde ) Absolute onmogelijkheid van              is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt dat
         de terugvordering gezien het grote aantal betrok              MD Foods Amba en Danske Mejeriers Fadlesorganisation ,
         ken ondernemingen.                                             als mandatarissen van KloverMadk Amba e.a ., hadden in
                                                                        gesteld bij het Gerecht van eerste aanleg. Dat beroep, inge
                                                                        schreven onder nr. T-139/96 , heeft tot onbevoegdverkla
                                                                        ring geleid en het Gerecht van eerste aanleg heeft het naar
                                                                         het Hof verwezen opdat dit zich over het verzoek om nie
                                                                        tigverklaring kan uitspreken .
Verzoek van Finanzgericht München van 5 december 1996
 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Happy               Middelen en voornaamste argumenten
          Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut
                        ( Zaak C-79/97)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                          ( 97/C 131 / 13 )                              die in zaak T-139/96 , MD/Foods Amba e.a./Commissie (').
 Het Finanzgericht München — 14e Senat — heeft bij be                   (') PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 , blz . 28 .
 schikking van 5 december 1996 , ingekomen ter griffie van
 het Hof op 24 februari 1997, in het geding tussen Happy


title: Zaak T-175/04: Beroep, op 7 mei 2004 ingesteld door Donal Gordon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/17

         Beroep, op 7 mei 2004 ingesteld door Donal Gordon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-175/04)
   (2004/C 179/33)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Donal Gordon, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door M. Byrne, solicitor.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit dat het tot aanstelling bevoegde gezag als antwoord op verzoekers klacht R/402/03 heeft genomen;

               —

               ongeldig te verklaren het besluit van de Commissie van 26 april 2002 houdende algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 43 van het Statuut dan wel de relevante huidige maatregel, voorzover rapporten definitief worden vastgesteld voordat alle bezwaren van dezelfde graad in dezelfde eenheid zijn behandeld;

               —

               ongeldig te verklaren de administratieve nota 99-2002 van 3 december 2002, dan wel de relevante huidige maatregel, voorzover daarin een gemiddeld streefcijfer is vastgesteld;

               —

               verzoeker vergoeding toe te kennen ter compensatie van de materiële schade aan zijn carrièreperspectieven, aan zijn moreel en aan zijn gezondheid;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker in de eerste plaats schending aan van een wezenlijk procedurevereiste en van de rechten van verweer, aangezien de beoordelaar niet binnen vijf werkdagen een gesprek heeft gehad met de betrokken ambtenaar, zoals is bepaald in artikel 7, lid 5, van het besluit van de Commissie van 26 april 2002 houdende algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 43 van het Statuut.
   Verder heeft de beoordelaar bij de vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport een kennelijke beoordelingsfout gemaakt doordat hij over onjuiste en tegenstrijdige gegevens beschikte. Verzoeker voert voorts misbruik van bevoegdheid aan omdat de beoordelaar geen verdere stappen heeft gezet om een dergelijke kennelijk onjuiste beoordeling recht te trekken.
   Ten slotte voert verzoeker schending aan van een wezenlijk procedurevereiste en van de rechten van verweer omdat het interne bezwaarsysteem dat door de Commissie bij besluit van 26 april 2002 is ingevoerd, in se ondoeltreffend was door het feit dat toen eenmaal een bezwaar was ingediend, de andere rapporten binnen dezelfde eenheid, waaraan dat van verzoeker was gekoppeld via een gemiddeld cijfer, onherroepelijk waren vastgesteld, alsmede door het beperkte aantal punten dat was gereserveerd voor het geval van bezwaren.


               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/40

         (2006/C 96/62)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 86 van 8.4.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 74 van 25.3.2006

      PB C 60 van 11.3.2006

      PB C 48 van 25.2.2006

      PB C 36 van 11.2.2006

      PB C 22 van 28.1.2006

      PB C 10 van 14.1.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-342/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Finland (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — EER-overeenkomst — Artikel 40 — Belasting van dividenduitkeringen aan niet-ingezeten pensioenfondsen)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-342/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 63 VWEU - EER-overeenkomst - Artikel 40 - Belasting van dividenduitkeringen aan niet-ingezeten pensioenfondsen)
   2013/C 9/06
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en I. Koskinen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: C. Vang, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en N. Rouam, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en M. Noort, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en S. Johannesson, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: H. Walker, gemachtigde, bijgestaan door G. Facenna, barrister)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 63 VWEU en artikel 40 EER-overeenkomst — Fiscale discriminatie — Nationale regeling die dividenden die door ingezeten vennootschappen aan buitenlandse pensioenfondsen worden uitgekeerd, aan een strengere belastingregeling onderwerpt dan die welke voor nationale pensioenfondsen geldt

      Dictum

               1)

               Door een regeling in te voeren en te handhaven volgens welke dividenduitkeringen aan niet-ingezeten pensioenfondsen discriminerend worden belast, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 op haar rusten.

               2)

               De Republiek Finland draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-262/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 19 juni 2008 — CopyGene A/S/Skatteministeriet

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Østre Landsret (Denemarken) op 19 juni 2008 — CopyGene A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-262/08)
   (2008/C 209/50)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Østre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CopyGene A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vereist het begrip handelingen „die […] nauw samenhangen” met ziekenhuisverpleging in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (1) een samenhang in de tijd, in die zin dat de ziekenhuisverpleging waarmee de dienst nauw samenhangt, al aan de gang is, wordt verricht, begonnen of verwacht, of volstaat het dat de dienst potentieel met een mogelijke, maar nog niet aan de gang zijnde of vastgestelde toekomstige ziekenhuisverpleging zal kunnen samenhangen, zodat de dienst die door een stamcelbank wordt verricht, namelijk inzameling, transport, analyse en bewaring van navelstrengbloed van pasgeborenen voor autoloog gebruik, onder het begrip valt?
               Is het dienaangaande relevant dat de betrokken dienst niet kan worden verricht op een later tijdstip dan bij de geboorte?

               2)

               Moet artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd dat het betrekking heeft op algemene preventieve diensten wanneer de diensten worden verricht voordat de ziekenhuisverpleging of medische verzorging plaatsvindt en voordat zowel in de tijd als uit gezondheidsoogpunt ziekenhuisverpleging of medische verzorging vereist is?

               3)

               Moet het begrip „andere naar behoren erkende inrichtingen van dezelfde aard” in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd dat het betrekking heeft op particuliere stamcelbanken wanneer de dienst — die wordt verricht door professioneel gezondheidspersoneel in de vorm van verplegers, vroedvrouwen en bioanalisten — bestaat in inzameling, transport, analyse en bewaring van navelstrengbloed van pasgeborenen voor autoloog gebruik in het kader van een eventuele toekomstige ziekenhuisverpleging, wanneer de betrokken stamcelbanken geen steun ontvangen van de wettelijke ziektekostenverzekering en wanneer de wettelijke ziektekostenverzekering niet opkomt voor de kosten van de dienst van deze stamcelbanken?
               Is het dienaangaande relevant dat een particuliere stamcelbank een vergunning van de bevoegde gezondheidsadministratie van een lidstaat voor de manipulatie van weefsels en cellen — in de vorm van het bewerken, preserveren en bewaren van stamcellen uit navelstrengbloed voor autoloog gebruik — heeft verkregen overeenkomstig de nationale wetgeving tot omzetting van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen (2)?

               4)

               Is het voor het antwoord op vraag 1-3 relevant of de betrokken dienst wordt verricht met het oog op een eventuele allogene toepassing of wordt verricht door een particuliere stamcelbank die een vergunning van de bevoegde gezondheidsadministratie van een lidstaat voor de manipulatie van weefsels en cellen — in de vorm van het bewerken, preserveren en bewaren van stamcellen uit navelstrengbloed voor allogeen gebruik — heeft verkregen overeenkomstig de nationale wetgeving tot omzetting van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977 L 145, blz. 1).

      (2)  PB 2004 L 102, blz. 48.


title: Zaak T-541/08: Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Sasol e.a./Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/57

         Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Sasol e.a./Commissie
   (Zaak T-541/08)
   (2009/C 44/99)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Sasol Ltd. (Johannesburg, Zuid-Afrika), Sasol Holding in Germany GmbH (Hamburg, Duitsland), Sasol Wax International AG (Hamburg, Duitsland), Sasol Wax GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Bosch, U. Denzel, C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de geldboete die overeenkomstig artikel 2 van de beschikking is opgelegd aan Sasol Limited, Sasol Holding in Germany GmbH, Sasol Wax International AG en Sasol Wax GmbH nietigverklaren of aanzienlijk verminderen,

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring, overeenkomstig artikel 230 EG, van beschikking C(2008) 5476 definitief van de Commissie van 1 oktober 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in zaak COMP/39.181 — Kaarswas.
   In haar beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat een aantal producenten van paraffinewas en „slack wax” een kartel hadden gevormd van 1992 tot 2005. Zij hadden regelmatig bijeenkomsten om prijzen te bespreken, markten en/of klanten toe te wijzen en commercieel gevoelige informatie uit te wisselen met betrekking tot aan eindverbruikers in Duitsland verkochte parafinnewas en „slack wax”.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoeksters het volgende aan:
   De Commissie heeft ten onrechte geoordeeld dat Sasol Limited (de moederonderneming van de Sasol-groep), Sasol Holding in Germany en Sasol Wax International AG aansprakelijk waren voor het „tijdvak van gemeenschappelijke onderneming” (1 mei 1995 — 30 juni 2002). De veronderstelling van de Commissie dat Sasol Limited (via haar dochteronderneming Sasol Holding in Germany) een beslissende invloed had over Schümann Sasol International AG, geeft blijk van een kennelijk onjuiste beoordeling van het bewijsmateriaal waarover de Commissie beschikt.
   Voorts heeft de Commissie ook ten onrechte geoordeeld dat Sasol Limited, Sasol Holding in Germany en Sasol Wax International AG aansprakelijk waren voor het „Sasol-tijdvak” (1 juli 2002 — 28 april 2005). Bovendien heeft de Commissie de verkeerde rechtsregel toegepast en geen rekening gehouden met het door Sasol (1) geleverde bewijs dat Sasol Wax zelfstandig heeft gehandeld op de markt, waardoor enig vermoeden van aansprakelijkheid van de moederonderneming is weerlegd.
   Daarenboven heeft de Commissie VARA ten onrechte niet hoofdelijk aansprakelijk gesteld voor het „Schümann-tijdvak” (3 september 1992 — 30 april 1995). In plaats van VARA (2), die controle uitoefende over de entiteit die aan de inbreuken deelnam, aansprakelijk te stellen, heeft de Commissie Sasol uitsluitend en volledig aansprakelijk gesteld en dus een mogelijk verhaal van Sasol op VARA in gevaar gebracht.
   De Commissie heeft voorts kennelijke fouten gemaakt bij de berekening van het uitgangsbedrag van de aan Sasol op te leggen geldboete door de in aanmerking te nemen omzet ten onrechte op te blazen en daarin de omzet op te nemen die is behaald met producten waarop de inbreuk niet rechtstreeks of indirect betrekking had in de zin van artikel 23, lid 2, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1/2003 (3). De Commissie heeft ook blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht door de verkeerde methode te kiezen ter bepaling van het uitgangsbedrag dat moet worden toegepast in gevallen waarin de beschikking over de geldboete is gericht tot verschillende adressen voor verschillende tijdvakken van de inbreuk.
   Bovendien heeft de Commissie ten onrechte aangenomen dat Sasol het kartel leidde met betrekking tot paraffinewas en de aan Sasol op te leggen geldboete ten onrechte verhoogd met een buitensporig en onevenredig bedrag van 50 %.
   Voorts heeft de Commissie de in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 neergelegde drempel van 10 % ten onrechte niet toegepast en het beginsel van individuele wettelijke aansprakelijkheid geschonden door de voor dit tijdvak op te leggen geldboete niet te begrenzen tot 10 % van de aan Schümann toe te rekenen omzet, die volgens verzoeksters uiteindelijk de vennootschap controleerde die rechtstreeks bij de inbreuk betrokken was.
   Tot slot heeft de Commissie Sasol ten onrechte geen volledige immuniteit verleend met betrekking tot bepaalde delen van de geldboete waarvoor de Commissie zich hoofdzakelijk heeft gebaseerd op bewijs dat Sasol vrijwillig had verleend als onderdeel van haar samenwerking met de Commissie.

      (1)  Tenzij anders aangegeven, wordt hiermee verwezen naar vennootschappen van de Sasol-groep die bij het kartel betrokken zouden zijn.

      (2)  Partner van de gemeenschappelijke onderneming Schümann Sasol International AG, samen met Sasol Ltd, dat indirect twee derden van Hans-Otto Schümann GmbH & Co KG heeft verkregen.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Zaak C-399/13 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 4 juni 2015 — Stichting Corporate Europe Observatory/Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Toegang tot documenten van de Europese instellingen — Documenten met betrekking tot de handelsonderhandelingen tussen de Europese Unie en de Republiek India — Volledige toegang — Weigering]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/5

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 4 juni 2015 — Stichting Corporate Europe Observatory/Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-399/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Toegang tot documenten van de Europese instellingen - Documenten met betrekking tot de handelsonderhandelingen tussen de Europese Unie en de Republiek India - Volledige toegang - Weigering])
   (2015/C 236/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Stichting Corporate Europe Observatory (vertegenwoordiger: S. Crosby, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en I. Zervas, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Stichting Corporate Europe Observatory wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-95/00: Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrĳk) bĳ beschikking van 21 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen O'Neill Incorporated en JOMO s.r.o.

text:
C 149/24                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
Verzoek van de Vergabekontrollsenat (Österreich) van                  de la Répression des fraudes, in aanwezigheid van de Commis-
17 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het                 sie van de Europese Gemeenschappen, het Hof van Justitie van
geding tussen het HI Hospital Ingenieure Kranken-                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
haustechnik PlanungsgesmbH en Magistrat der Stadt Wien                 beslissing over de navolgende vragen:
             — Wiener Krankenanstaltenverbund
                                                                       1) Moet, gelet op de in de communautaire rechtsorde erkende
                                                                            grondrechten en artikel 8 van het Europees Verdrag tot
                           (Zaak C-92/00)                                   bescherming van de rechten van de mens, het arrest van
                                                                            het Hof van Justitie van 21 september 1989 in de zaak
                          (2000/C 149/42)                                   Hoechst aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter
                                                                            die krachtens het nationale recht bevoegd is in concurren-
                                                                            tieaangelegenheden huiszoekingen en beslagleggingen
De Vergabekontrollsenat heeft bij beschikking van 17 februari               door de personeelsleden van de administratie in lokalen
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     van ondernemingen te gelasten, de verlangde toestemming
10 maart 2000, in het geding tussen het HI Hospital Ingenieure              mag weigeren, wanneer hij van oordeel is, dat de gegevens
Krankenhaustechnik PlanungsgesmbH en Magistrat der Stadt                    of aanwijzingen die hem zijn verstrekt ten bewijze van het
Wien — Wiener Krankenanstaltenverbund, het Hof van Justitie                 vermoeden van het bestaan van mededingingsverstorende
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                  praktijken door in een verificatiebeschikking van de Com-
le beslissing over de navolgende vragen:                                    missie genoemde ondernemingen, onvoldoende zijn om
                                                                            een dergelijke maatregel te rechtvaardigen of wanneer
1) Vereist artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 89/665/EEG (1),           hem, zoals in casu, in het geheel, geen gegevens of
     dat het besluit van de aanbestedende overheidsdienst om                aanwijzingen zijn verstrekt?
     de uitnodiging tot inschrijving op een opdracht voor het
     verrichten van diensten in te trekken, in een beroepspro-         2) Ingeval het Hof van Justitie de Commissie niet verplicht zou
     cedure kan worden getoetst en eventueel nietig kan worden              achten de nationale rechter de gegevens of aanwijzingen te
     verklaard?                                                             verstrekken waarover zij beschikt en die het bestaan van
                                                                            mededingingsverstorende praktijken doen vermoeden, is
2) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: staat een               de nationale rechter dan, gelet op voornoemde grondrech-
     bepaling van richtlijn 89/665/EEG of van richtlij-                     ten, niettemin bevoegd te weigeren de verlangde huiszoe-
     n 92/50/EEG (2) in de weg aan een toetsing, die enkel is               kingen en beslagleggingen toe te staan, indien hij van
     beperkt tot de vraag of de intrekking van de uitnodiging tot           oordeel is, dat de beschikking van de Commissie niet
     inschrijving willekeurig of in schijn heeft plaatsgevonden?            toereikend is gemotiveerd, zoals in casu het geval is, en
                                                                            hem niet in staat stelt de gegrondheid van het hem
3) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: welk                    voorgelegde verzoek concreet te beoordelen, zodat hij
     tijdstip is beslissend voor de beoordeling van de rechtma-             het ingevolge zijn nationale constitutionele recht vereiste
     tigheid van het besluit van de opdrachtgever om de                     toezicht niet kan uitoefenen?
     uitnodiging tot inschrijving in te trekken?
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
(2) PB 1992, L 209, blz. 1.
                                                                       Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)
                                                                       bij beschikking van 21 januari 2000 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen O’Neill Incorporated en
                                                                                JOMO s.r.o.
                                                                                (Zaak C-95/00)
                                                                                (2000/C 149/44)
Verzoek van de Cour de Cassation (Chambre commercia-
le, financière et économique) (Frankrijk) van 7 maart                  Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               king van 21 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
Roquette frères SA en Directeur général de la Concurren-               van Justitie op 31 maart 2000, in het geding tussen O’Neil
ce, de la Consommation et de la Répression des fraudes,                Incorporated en JOMO s.r.o., het Hof van Justitie van de
in aanwezigheid van de Commissie van de Europese                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                         Gemeenschappen                                beslissing over de navolgende vraag:
                           (Zaak C-94/00)                              Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
                                                                       van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
                                                                       het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
                          (2000/C 149/43)                              en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
                                                                       of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
De Cour de Cassation (Frankrijk) heeft bij beschikking van             van 30 december 1994), gewijzigd bij verordening (EG)
7 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie           nr. 241/1999 (1) van de Raad van 25 januari 1999, aldus
op 13 maart 2000, in het geding tussen Roquette frères SA en           wordt uitgelegd, dat deze verordening ook moet worden
Directeur général de la Concurrence, de la Consommation et             toegepast op situaties, waarin goederen als in de verordening
 ---pagebreak--- 27.5.2000               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/25
nader omschreven, bij doorvoer (transitvervoer) uit een niet-       Beroep, op 15 maart 2000 ingesteld door Commissie van
lidstaat naar een andere niet-lidstaat op verzoek van een           de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
rechthebbende wiens onderneming weliswaar niet in een
lidstaat van de Europese Gemeenschap is gevestigd, doch
waarvan wel een merk in een lidstaat van de Gemeenschap is                                    (Zaak C-98/00)
geregistreerd, die inbreuk op zijn rechten stelt, door de
douaneautoriteiten van een lidstaat met een beroep op ge-
noemde verordening in een lidstaat voorlopig in beslag worden                                (2000/C 149/46)
genomen?
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB L 27, blz. 1.                                                op 15 maart 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                    woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur bij de
                                                                    juridische dienst van de Commissie, en P. Paneotopoulos,
                                                                    deskundige van de nationale overheid, gedetacheerd bij de
                                                                    juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                    bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
                                                                    Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 15 februari
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
            R. Gabriel en Schlank & Schick GmbH
                                                                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                    dat het den Hove behage:
                          (Zaak C-96/00)
                         (2000/C 149/45)                            — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
                                                                         de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                         bepalingen vast te stellen, subsidiaire aan de Commissie
Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 15 februari            mede te delen, die nodig zijn voor de volledige uitvoering
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  van richtlijn 92/13/EEG (1) van de Raad van 25 februari
13 maart 2000, in het geding tussen R. Gabriel en Schlank                1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
& Schick GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                      lijke bepalingen betreffende de toepassing van de commu-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              nautaire voorschriften inzake de procedures voor het
de navolgende vraag:                                                     plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn
                                                                         in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en
Is het in § 5j van het Oostenrijkse Konsumentenschutzgesetz              telecommunicatie, de verplichtingen niet is nagekomen die
(KSchG), BGBl 1979/140, in de versie van artikel I Z 2 van               krachtens het Verdrag en genoemde richtlijn op haar
het Oostenrijkse Fernabsatz-Gesetz, BGBl I 1999/185, aan                 rusten.
consumenten verleende recht om de schijnbaar gewonnen
prijs in rechte op te eisen van ondernemingen, wanneer deze
aan bepaalde consumenten brieven zenden (hebben gezonden)           — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
waarin een winsttoezegging of een vergelijkbare mededeling
wordt gedaan en door de wijze waarop deze brieven zijn
opgesteld, de indruk wordt gewekt, dat de consument een
bepaalde prijs heeft gewonnen,                                      Middelen en voornaamste argumenten
1) een contractuele vordering overeenkomstig artikel 13,
     punt 3,                                                        Het dwingende karakter van het bepaalde in het derde lid van
                                                                    de artikelen 249 en 10 EG (ex artikelen 189 en 5 EG-Verdrag)
     of                                                             legt de lidstaten de verplichting op om de nodige maatregelen
                                                                    te nemen om richtlijnen in de nationale rechtsorde om te
2) een contractuele vordering overeenkomstig artikel 5,             zetten vóór het verstrijken van de daartoe gestelde termijn en
     punt 1,                                                        die maatregelen onverwijld aan de Commissie mede te delen.
                                                                    Die termijn liep af op 1 januari 1998 zonder dat de Helleense
     of                                                             Republiek de bepalingen ter omzetting van genoemde richtlijn
                                                                    in nationaal recht aan de Commissie heeft medegedeeld.
3) een vordering uit onrechtmatige daad overeenkomstig
     artikel 5, punt 3,
van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffen-        (1) PB L 76, blz. 14.
de de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
beslissingen in burgerlijke en handelszaken?


title: Zaak C-57/01: Verzoek van het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Athinon van 26 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de tĳdelĳke vereniging Makedoniko Metro en Griekse Staat

text:
19.5.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 150/9
1.    Moet het onderscheidend vermogen in de zin van ar-                Hogere voorziening, op 19 februari 2001 ingesteld door
      tikel 3, lid 1, sub b, van voormelde richtlijn voor               Chronopost SA tegen het arrest, op 14 december 2000 in
      driedimensionale merken die bestaan uit de vorm van de            zaak T-613/97 tussen Union française de l’Express (UFEX),
      waar, volgens strengere criteria worden beoordeeld dan            DHL International, Federal Express International (France)
      voor andere soorten merken?                                       en CRIE en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, ondersteund door Franse Republiek, Chronopost en
2.    Heeft artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn bij de            La Poste, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
      beoordeling van driedimensionale merken die bestaan uit           van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer —
      de vorm van de waar, een eigen rol te vervullen naast                                        uitgebreid)
      artikel 3, lid 1, sub e? Zo ja, dient dan bij de beoordeling
      van artikel 3, lid 1, sub c, of sub e, rekening te worden                                (Zaak C-83/01 P)
      gehouden met het belang van de markt bij de vrije
      beschikbaarheid van de productvorm, zodat inschrijving
      van dergelijke merken in elk geval in beginsel uitgesloten                                (2001/C 150/18)
      is en over het algemeen slechts mogelijk is voor merken
      die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3,
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      eerste zin, van de richtlijn?
                                                                        op 19 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                        Chronopost SA, vertegenwoordigd door V. Bouaziz Torron
                                                                        en D. Berlin, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
(1) PB L 40, 1989, blz. 1.                                              Luxemburg, tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak
                                                                        T-613/97 tussen Union française de l’Express (UFEX), DHL
                                                                        International, Federal Express International (France) en CRIE
                                                                        en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                                                                        door Franse Republiek, Chronopost en La Poste, gewezen door
                                                                        het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (Vierde kamer — uitgebreid).
                                                                        Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Athinon
van 26 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het               —    het arrest van het Gerecht van 14 december 2000 te
geding tussen de tijdelijke vereniging Makedoniko Metro                      vernietigen voorzover daarin artikel 1 van beschikking
                          en Griekse Staat                                   98/365/EG is nietigverklaard op grond dat de Commissie
                                                                             had moeten onderzoeken of La Poste, door haar voorbe-
                                                                             houden rechten, haar diensten aan haar dochteronder-
                           (Zaak C-57/01)                                    neming in rekening had kunnen brengen op basis van
                                                                             lagere kosten dan een particuliere ondernemer, die niet
                          (2001/C 150/17)                                    over voorbehouden rechten beschikt, zou hebben moeten
                                                                             dragen;
Het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Athinon heeft bij beschik-
                                                                        —    primair: te verklaren dat er geen termen aanwezig zijn
king van 26 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                             voor verwijzing en het geschil definitief te beslechten
van Justitie op 9 december 2001, in het geding tussen de
                                                                             krachtens artikel 54, eerste alinea, van het Statuut van het
tijdelijke vereniging Makedoniko Metro en Griekse Staat, het
                                                                             Hof;
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        —    in die omstandigheden, en aangezien het Gerecht alle
                                                                             overige door UFEX aangevoerde middelen tot nietigver-
„Moet de wijziging in de samenstelling van een tijdelijke                    klaring heeft verworpen, te verklaren dat het beroep van
vereniging die aan aanbestedingen voor openbare werken                       UFEX tegen beschikking 98/365/EG ongegrond was;
deelneemt — welke wijziging plaatsvindt na de indiening van
de inschrijvingen en de keuze van de tijdelijke vereniging als          —    te verklaren dat UFEX en haar leden hun eigen kosten
voorlopig begunstigde, en door de aanbestedende autoriteit                   zullen dragen, aangezien luidens artikel 69, lid 2, van het
stilzwijgend wordt aanvaard — aldus worden uitgelegd, dat zij                Reglement voor de procesvoering de in het ongelijk
ertoe leidt dat die tijdelijke vereniging haar recht verliest om             gestelde partij in de kosten wordt verwezen en de
aan de aanbesteding deel te nemen en, bij uitbreiding, ook                   door UFEX bij het Gerecht ingediende vordering tot
haar recht of haar belang, met de overeenkomst tot uitvoering                nietigverklaring moet worden afgewezen, zodat UFEX en
van het werk te worden belast? Is een dergelijke uitlegging in               haar leden moeten worden geacht in het ongelijk te zijn
overeenstemming met de letter en de geest van de richtlijnen                 gesteld;
93/37/EEG en 89/665/EEG?”
                                                                        —    of, subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen en
                                                                             UFEX en haar leden te verwijzen in de door Chronopost
                                                                             voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten.


title: Zaak T-161/17: Beroep ingesteld op 11 maart 2017 — Le Pen/Parlement

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/38

         Beroep ingesteld op 11 maart 2017 — Le Pen/Parlement
   (Zaak T-161/17)
   (2017/C 151/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marine Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 6 januari 2017, dat is vastgesteld op grond van de artikelen 33, 43, 62, 67 en 68 van het besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008 houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement, zoals gewijzigd, waarbij jegens verzoekster een schuldvordering ten bedrage van 41 554 EUR is vastgesteld uit hoofde van bedragen die onverschuldigd waren uitgekeerd in het kader van parlementaire assistentie, de terugvordering ervan werd gemotiveerd, en de bevoegde ordonnateur werd gelast, in samenwerking met de rekenplichtige van de instelling, over te gaan tot terugvordering ervan op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen en van de artikelen 66, 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement,

               —

               nietigverklaring van debetnota nr. 2017-22 van 11 januari 2017, waarbij verzoekster ervan op de hoogte werd gesteld dat jegens haar een schuldvordering van 41 554 EUR was vastgesteld bij het besluit van de secretaris-generaal van 6 januari 2017 tot terugvordering van in het kader van parlementaire assistentie onverschuldigd uitgekeerde bedragen, op grond van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen en de artikelen 78,79 en 80 van het Financieel Reglement,

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van de procedure,

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot betaling aan Le Pen van 50 000,00 EUR ter vergoeding van invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de gebreken die de formele wettigheid van de bestreden handelingen aantasten. Dit middel bestaat uit vijf onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: niet de secretaris-generaal maar het Bureau van het Europees Parlement is bevoegd om financiële beslissingen te nemen die de leden aanbelangen.

                           —

                           Tweede onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement kan de aard en de reikwijdte van zijn bevoegdheid niet wijzigen. De secretaris-generaal toont niet aan dat hij op grond van een rechtsgeldige delegatie door de voorzitter van het Bureau van het Parlement de bevoegdheid heeft verkregen om de bestreden besluiten, waarbij financiële aangelegenheden van een lid worden geregeld, vast te stellen en mee te delen.

                           —

                           Derde onderdeel: de bestreden besluiten zijn ontoereikend gemotiveerd en geven blijk van willekeur.

                           —

                           Vierde onderdeel: schending van wezenlijke vormvoorschriften.

                           —

                           Vijfde onderdeel: de secretaris-generaal van het Europees Parlement heeft het dossier niet persoonlijk onderzocht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de gebreken die de materiële wettigheid van de bestreden handelingen aantasten. Dit middel bestaat uit zes onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: schending van de beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van rechtszekerheid.

                           —

                           Tweede onderdeel: de feiten waarop de bestreden handelingen gebaseerd zijn, hebben zich niet voorgedaan.

                           —

                           Derde onderdeel: de bestreden handelingen berusten op misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Vierde onderdeel: de bestreden handelingen zijn verricht met misbruik van de procedure.

                           —

                           Vijfde onderdeel: de bestreden handelingen zijn discriminerend en er is sprake van fumus persecutionis.

                           —

                           Zesde onderdeel: het OLAF is niet onafhankelijk.


title: Zaak T-188/17: Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Coil Liner)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/36

         Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Coil Liner)
   (Zaak T-188/17)
   (2017/C 161/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernard Krone Holding SE & Co. KG (Spelle, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Weeg en K. Lüken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Coil Liner” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 473 193

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 in zaak R 443/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij het beroep is verworpen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-275/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 11 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Engin Ayaz en Land Baden-Württemberg

text:
C 261/2                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak     Zesde kamer
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de
Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn                (President: J.-P. Puissochet)
toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld.     C. Gulmann, F. Macken, J. N. da Cunha Rodrigues, R. Schintgen,
Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel uitmaken          V. Skouris en N. Colneric, rechters
van de kamer, met uitzondering van de president, in na te
noemen volgorde:
                                                                       Benoeming van de eerste advocaat-generaal
a)    de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in
      volgorde van anciënniteit,
                                                                       Tijdens zijn vergadering van 1 oktober 2002 heeft het Hof
                                                                       overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
b)    de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde               procesvoering, voor een periode van een jaar aanvangend op
      volgorde.                                                        7 oktober 2002, de heer J. Mischo benoemd tot eerste
                                                                       advocaat-generaal.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
—     de president
—     de rechter-rapporteur
                                                                       Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 11 juli
                                                                       2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
—     drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,                Engin Ayaz en Land Baden-Württemberg
      waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
      één naam verspringt.
                                                                                (Zaak C-275/02)
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun                                      (2002/C 261/02)
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering
van de president van de grote kamer dient hij echter bij
voorkeur te worden vervangen door de president van de kleine
kamer.                                                                 Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
                                                                       11 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       26 juli 2002, in het geding tussen Engin Ayaz en Land
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere               Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese
zaken te samen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of         de navolgende vraag:
de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de
algemene vergadering is gebracht.
                                                                       Is de minder dan 21 jaar oude stiefzoon van een tot de legale
                                                                       arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer
                                                                       een gezinslid in de zin van artikel 7, eerste alinea, van besluit
4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2003 luiden
                                                                       nr. 1/80 van de Associatieraad?
bovenbedoelde lijsten als volgt:
Derde kamer
(President: J.-P. Puissochet)
C. Gulmann, F. Macken en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters            Beroep, op 31 juli 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Vierde kamer
                                                                                (Zaak C-282/02)
(President: C. W. A. Timmermans)
D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters                                         (2002/C 261/03)
Vijfde kamer
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(President: M. Wathelet)                                               op 31 juli 2002 beroep tegen Ierland ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-          M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
mans, P. Jann en A. Rosas, rechters                                    Luxemburg.


title: Doorhaling van zaak T-182/95

text:
13 . 4 . 96         LNL.                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 108/ 13
             Doorhaling van zaak T-444/93 ( )                                      Doorhaling van zaak T-107/95 (*)
                         ( 96/C 108 /27 )                                                      ( 96/C 108 /30 )
                   (Procestaai: Nederlands)                                                (Procestaai: Engels)
De president van de Vierde kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
pen heeft bij beschikking van 13 februari 1996 de doorha            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
ling in het register gelast van zaak T-444/93 : Stichting            king van 12 februari 1996 de doorhaling in het register
Bedrijfspensioenfonds voor het Glazenwassers-en Schoon              gelast van zaak T-107/95 : B. L. Lay tegen Raad van de
maakbedrijf tegen Raad van de Europese Unie en Commis               Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
sie van de Europese Gemeenschappen .                                 schappen .
(M PB nr. C 24 van 31 . 1 . 1992 .                                   (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
             Doorhaling van zaak T-355/94 ( 1 )
                                                                                Doorhaling van zaak T-108/95 ( )
                         ( 96/C 108/28 )
                                                                                ( 96/C 108/31 )
                      (Procestaai: Engels)
                                                                                (Procestaai: Engels)
De president van de Derde kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
pen heeft bij beschikking van 16 februari 1996 de doorha            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
ling in het register gelast van zaak T-355/94 : Norsk Hydro          king van 12 februari 1996 de doorhaling in het register
A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .                 gelast van zaak T-108/95 : D. G. Gage en D. J. Gage tegen
(M PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                     Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen .
                                                                     (>) PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
              Doorhaling van zaak T-83/95 ( )
                         ( 96/C 108/29 )
                      (Procestaai: Engels)
                                                                                Doorhaling van zaak T-182/95 ( 1 )
De president van de Vijfde kamer ( uitgebreid ) van het                                        ( 96/C 108/32 )
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 29 januari 1 996 de doorhaling                                (Procestaai: Frans)
in het register gelast van zaak T-83/95 : Associaçâo dos
Refinadores de Açûcar Portugueses ( ARAP ), Alcantara                De president van de Tweede kamer van het Gerecht van
Refiniarias — Açucares S.A. en RAR Refinarias de Açûcar              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Reunidas S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeen                beschikking van 7 februari 1996 de doorhaling in het
schappen .                                                           register gelast van zaak T- 1 82/95 : Camping Qualité France
(M PB nr. C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
                                                                     (') PB nr . C 315 van 25 . 11 . 1995 .


title: Zaak C-95/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale (Italië) op 20 februari 2007 — Ecotrade S.p.a./Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3
   (Zaak C-95/07)
   (2007/C 117/05)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione Tributaria Provinciale
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ecotrade S.p.a.

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio Genova 3
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 17, 21, lid 1, en 22 van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling (in casu artikel 19 van DPR nr. 633 van 26 oktober 1972) die de uitoefening van het recht op aftrek van de btw die door een belastingplichtige verschuldigd is in het kader van de uitoefening van zijn ondernemersactiviteit, afhankelijk stelt van de inachtneming van een (tweejarige) termijn en de niet-inachtneming daarvan bestraft met het verval van dat recht, met name in gevallen waarin de verwerving van het goed of de dienst aan de btw onderworpen is op grond van een verleggingsregeling die de administratie toestaat de belasting gedurende een langere periode in te vorderen (vier jaar volgens artikel 57 van DPR nr. 633/72) dan de termijn waarbinnen de ondernemer zijn overeenkomstige recht op aftrek kan uitoefenen, welk recht bij overschrijding van die termijn komt te vervallen?

               2)

               Moet artikel 18, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling die in het kader van de vaststelling van de in voornoemde bepaling bedoelde „formaliteiten ”door middel van een verleggingsregeling, zoals geregeld in artikel 17, lid 3, junctis de artikelen 23 en 25 van DPR nr. 633/72, de inachtneming (door uitsluitend de belastingplichtige) van een termijn — als bedoeld in artikel 19 van DPR nr. 633/72 — voorschrijft voor de uitoefening van het in artikel 17 van dezelfde richtlijn neergelegde recht op aftrek?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-97/16: Beroep ingesteld op 29 februari 2016 — Kasztantowicz/EUIPO — Gbb Group (GEOTEK)

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/33

         Beroep ingesteld op 29 februari 2016 — Kasztantowicz/EUIPO — Gbb Group (GEOTEK)
   (Zaak T-97/16)
   (2016/C 145/41)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Martin Kasztantowicz (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Ronneburger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gbb Group Ltd (Letchworth, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het litigieuze merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „GEOTEK” — aanvraag nr. 5 772 975

      Procedure voor het EUIPO: vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 december 2015 in zaak R 3025/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en van de beslissing van de nietigheidsafdeling van het EUIPO van 26 september 2014 (beslissing nr. 9014 C);

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de regels 57 en 65 van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van beslissing nr. EX-11-3 van de uitvoerend directeur van het Bureau.


title: Zaak T-330/05: Beroep ingesteld op  2 september 2005  — Aqua-Terra Bioprodukt/BHIM

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/26

         Beroep ingesteld op 2 september 2005 — Aqua-Terra Bioprodukt/BHIM
   (Zaak T-330/05)
   (2005/C 296/56)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Aqua-Terra Bioprodukt GmbH (Griesheim, Duitsland) [vertegenwoordiger(s): P. A. Müller, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep: De Ceuster Meststoffen N.V. (Sint-Katelijne-Waver, België)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 1 juli 2005 in beroepsprocedure R0984/2004-1 te vernietigen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 1 juli 2005 in beroepsprocedure R0984/2004-1 te vernietigen, voorzover deze betrekking had op „biologische producten, te weten preparaten voor het verbeteren, saneren en hercultiveren van afvalwater of voor het gebruik in afvalwaterzuiveringsinstallaties” (Engelse versie: „biological substances, namely preparations for conditioning, reconstructing and recultivating sewage or for use in sewage treatment plants”).

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „aqua terra” voor waren van de klassen 1 en 3 — aanvraagnr. 1 480 243

      Houder van het oppositiemerk of –teken in de oppositieprocedure: De Ceuster Meststoffen N.V.

      Oppositiemerk of –teken: nationaal woordmerk „AQUATERRA” voor waren van de klassen 1, 5 en 31

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie, die werd beperkt tot de waren van klasse 1, en afwijzing van de aanvraag voor alle waren van klasse 1

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep van verzoekster

      Aangevoerde middelen: de bestreden beslissing schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het gevaar van verwarring van de conflicterende merken verkeerd werd beoordeeld. De vereiste inaanmerkingneming van de waren afzonderlijk en van de soortgelijkheid ervan is niet gebeurd en in plaats daarvan heeft een algemenere beoordeling plaatsgevonden.


title: Zaak T-263/14: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Hydro Aluminium Rolled Products e.a./Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/38

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Hydro Aluminium Rolled Products e.a./Commissie
   (Zaak T-263/14) (1)

   (2015/C 155/47)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-91/06: Beroep, op  14 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/6

         Beroep, op 14 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-91/06)
   (2006/C 96/09)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken.

      (1)  (PB L 197 van blz. 30.


title: Zaak C-146/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 maart 2017 door Gascogne Sack Deutschland GmbH en Gascogne S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 10 januari 2017 in zaak T-577/14, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/26

         Hogere voorziening ingesteld op 22 maart 2017 door Gascogne Sack Deutschland GmbH en Gascogne S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 10 januari 2017 in zaak T-577/14, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie
   (Zaak C-146/17 P)
   (2017/C 151/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Gascogne Sack Deutschland GmbH, Gascogne S.A. (vertegenwoordigers: F. Puel en E. Durand, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van het bestreden arrest, dat op 16 januari 2017 via e-Curia aan de raadslieden van rekwirantes is betekend, waarbij het Gerecht, dat heeft erkend dat de redelijke procestermijn is geschonden in de zaken die hebben geleid tot de arresten van 16 november 2011, Groupe Gascogne/Commissie (T-72/06) en Sachsa Verpackung/Commissie (T-79/06), en dat rekwirantes materiële en immateriële schade hebben geleden als gevolg van de schending van de redelijke termijn, de Unie heeft veroordeeld tot betaling van een niet-passende en ontoereikende vergoeding voor de geleden schade;

               —

               afdoening van de zaak op grond van zijn toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht door het Hof voor zover het de financiële compensatie voor de door rekwirantes geleden materiële en immateriële schade betreft, overeenkomstig rekwirantes’ vorderingen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van deze aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het eerste middel stelt Gascogne dat het Gerecht, door te weigeren om schadevergoeding voor de materiële schade toe te kennen voor een periode die vóór 30 mei 2011 is gelegen, op grond dat het niet ultra petita uitspraak mocht doen, kennelijk blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven bij de uitlegging en de toepassing van dit beginsel.
   Met het tweede middel stelt Gascogne dat het Gerecht zichzelf formeel heeft tegengesproken en geen gevolg aan zijn conclusies heeft verbonden door als uitgangspunt voor de begroting van de materiële schade dat te nemen waarnaar Gascogne had teruggerekend op basis van een te lange duur die zij op 30 maanden schatte maar die het Gerecht op 20 maanden heeft bepaald, en dus de door Gascogne geleden schade over een periode van 6 maanden te vergoeden, terwijl het Gerecht uitdrukkelijk heeft geoordeeld dat de geleden materiële schade bestaat in de betaling van bankgarantiekosten in de periode die met de overschrijding van de redelijke termijn overeenstemt (dus een periode van 20 maanden).
   Met het derde middel betoogt Gascogne dat het Gerecht van de rechten van de verdediging heeft geschonden door de materiële schade op andere wijzen te begroten dan aanvankelijk door rekwirantes was gedaan, zonder dat zij zich over de mogelijke gevolgen van die berekeningswijze hebben kunnen uitlaten.
   Met het vierde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht met zijn oordeel dat het geen schadevergoeding voor de immateriële schade kon toekennen waarvan het bedrag naar verhouding te hoog zou blijken te zijn in vergelijking met de door de Europese Commissie opgelegde geldboete, op grond dat het de Unierechter volgens de rechtspraak niet is toegestaan om de hoogte van de geldboete geheel of ten dele ter discussie te stellen omdat de redelijke termijn niet in acht is genomen, blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven bij uitlegging en toepassing van die rechtspraak.
   Met het vijfde middel betogen rekwirantes dat het Gerecht het bepaalde in de artikelen 256, lid 1, en 340, lid 1, VWEU zijn nuttige werking heeft ontnomen en die bepalingen en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte heeft geschonden door te weigeren om het verzoek om vergoeding van de immateriële schade toe te wijzen, op grond dat de toekenning van de door rekwirantes gevraagde vergoeding, gelet op de hoogte daarvan, er feitelijk op zou neerkomen dat het bedrag van de hun opgelegde geldboete ter discussie wordt gesteld, terwijl de artikelen 256, lid 1, en 340, lid 1, VWEU er juist voor bedoeld zijn om het voor enig slachtoffer van door de instellingen van de Unie veroorzaakte schade mogelijk te maken om bij het Gerecht reparatie te verkrijgen.
   Met het zesde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht zichzelf formeel heeft tegengesproken door aan rekwirantes een vergoeding van 5 000 EUR toe te kennen voor de geleden immateriële schade, terwijl het Gerecht ten eerste heeft geoordeeld dat de vergoeding voor de immateriële schade zelfs niet gedeeltelijk afbreuk mocht doen aan het bedrag van de door de Commissie opgelegde geldboete en ten tweede uitdrukkelijk heeft erkend dat de door rekwirantes geleden immateriële schade reëel was en dat de vergoeding daarvoor moest worden bepaald aan de hand van de „omvang van de niet-inachtneming van de redelijke procestermijn” en „de doelmatigheid van het onderhavige beroep”.
   Met het zevende middel betogen rekwirantes dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door zonder aanvoering van enige rechtvaardiging te oordelen dat ten eerste de vaststelling dat de redelijke termijn is geschonden, gelet op het voorwerp en de ernst van deze schending, volstond als reparatie voor de door verzoeksters gestelde aantasting van de reputatie en dat ten tweede een vergoeding van 5 000 EUR een passende vergoeding vormde voor de geleden immateriële schade.


title: Zaak C-192/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — K. Tas-Hagen, R. A. Tas/Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad (Uitkering toegekend door lidstaat aan burger-oorlogsslachtoffers — Voorwaarde van woonplaats in deze lidstaat op datum van indiening van uitkeringsaanvraag — Artikel 18, lid 1, EG)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — K. Tas-Hagen, R. A. Tas/Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad
   (Zaak C-192/05) (1)

   (Uitkering toegekend door lidstaat aan burger-oorlogsslachtoffers - Voorwaarde van woonplaats in deze lidstaat op datum van indiening van uitkeringsaanvraag - Artikel 18, lid 1, EG)
   (2006/C 326/21)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Centrale Raad van Beroep
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K. Tas-Hagen, R. A. Tas

      Verwerende partij: Raadskamer WUBO van de Pensioen- en Uitkeringsraad
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Centrale Raad van Beroep — Toekenning door lidstaat van uitkering aan burger-oorlogsslachtoffers — Uitkering voorbehouden aan onderdanen van betrokken lidstaat die op moment van indiening van aanvraag op nationale grondgebied woonachtig zijn — Verenigbaarheid met artikel 18 EG
   Dictum
   Artikel 18, lid 1, EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die de toekenning van een uitkering ten behoeve van burger-oorlogsslachtoffers aan een van zijn onderdanen weigert op de uitsluitende grond dat de belanghebbende op de datum van indiening van de aanvraag niet woont op het grondgebied van deze staat, maar op het grondgebied van een andere lidstaat.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak C-329/00: Beroep, op 8 september 2000 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.11.2000            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/31
Beroep, op 8 september 2000 ingesteld door Koninkrijk                —     Dwaling van de Commissie ten aanzien van de door haar
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                        bij de berekening van de financiële correctie aangewende
                              pen                                          gegevens.
                        (Zaak C-329/00)                              —     Ontoereikende motivering.
                        (2000/C 335/54)                              (1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 37.
                                                                     (2) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13.
                                                                     (3) PB L 125 van 8.6.1995, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,
vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, Abogado del
Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse
ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Hogere voorziening, op 11 september 2000 ingesteld
1.   Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van         door de vennootschap Alsace International Car Service
     5 juli 2000, nu daarbij bepaalde uitgaven van de lidstaten      (A.I.C.S.) tegen het arrest, op 6 juli 2000 in zaak T-139/99
     van communautaire financiering door het EOGFL, afde-            tussen Alsace International Car Service en Europees
     ling Garantie, zijn uitgesloten, voor zover zij betrekking      Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     hebben op de compenserende steun voor bananen in                     van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
     Spanje, en
                                                                                (Zaak C-330/00 P)
2.   De Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2000/C 335/55)
Middelen en voornaamste argumenten                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 11 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
—    De Commissie heeft ten onrechte de uitgaven tijdens het         Alsace International Car Service, vertegenwoordigd door
     EOGFL-jaar 1995 in aanmerking genomen, en aldus                 J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
     het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel         te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
     geschonden: de uitgaven van Spanje tijdens het EOGFL-           béatrix de Bourbon 4, tegen het arrest, op 6 juli 2000 in zaak
     jaar 1995 zijn destijds reeds goedgekeurd bij beschikking       T-139/99 tussen Alsace International Car Service en Europees
     99/187/EG (1) van de Commissie. De uitgaven voor                Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     bananen (oogstjaar 1995) zijn toen niet uitgesloten, en         Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
     moeten dus worden geacht op regelmatige wijze te zijn
     goedgekeurd. Artikel 5, lid 2, sub c, van verordening           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     (EEG) nr. 729/70 (2), voorziet in de mogelijkheid voor de
     Commissie om de financiering te weigeren voor uitgaven
     die minder dan 24 maanden vóór de schriftelijke medede-       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juli
     ling door de Commissie van de resultaten van haar                     2000 te vernietigen;
     verificaties aan de betrokken lidstaat zijn gedaan. Deze
     bepaling is ingevoegd bij verordening (EG) nr. 1287/95 (3)      —     aangezien de zaak in staat van wijzen is, te beslissen op
     van de Raad, en geldt eerst vanaf het begrotingsjaar                  het verzoek om nietigverklaring van het besluit van
     dat op 16 oktober 1995 begint (EOGFL-jaar 1996),                      7 april 1999 om verzoeksters offerte terzijde te leggen
     overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, lid 1, van                  en, dientengevolge, de opdracht aan Taxi 13 te gunnen, en
     verordening nr. 1287/1995. Bijgevolg geldt de betrokken               op de schadevordering ten bedrage van 2 190 000 FRF,
     bepaling niet voor de betalingen die plaats vonden                    behoudens vermeerdering van eis;
     tijdens het begrotingsjaar 1995. Voorts dateert de eerste
     schriftelijke mededeling aan Spanje van de resultaten van
     de verificaties inzake bananen, van 8 juli 1997, zodat de       —     het Parlement in de kosten te verwijzen.
     financiële correcties die daaruit zouden kunnen voort-
     vloeien, volgens het bepaalde in artikel 5, lid 2, sub c, van
     verordening nr. 729/70 enkel betrekking zouden kunnen
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
     hebben op de periode die ingaat op 8 juli 1995, toen een
     groot deel van de uitgaven tijdens het begrotingsjaar
     1995 voor de oogst van dat jaar reeds waren gemaakt.            —     Kennelijke onjuiste beoordeling feitelijk en rechtens.


title: Zaak T-572/08 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 juni 2009 — Commissie/Traore ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Aanstelling in een ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie van de Commissie in Tanzania — Bepaling van niveau van te vervullen ambt — Beginsel van scheiding van rang en functie )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/49

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 juni 2009 — Commissie/Traore
   (Zaak T-572/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Aanstelling in een ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie van de Commissie in Tanzania - Bepaling van niveau van te vervullen ambt - Beginsel van scheiding van rang en functie”)
   2009/C 180/92
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, G. Berscheid en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Amadou Traore (Sint-Genesius-Rode, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en K. Zejdová, gemachtigden); Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden), en Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy en J.-M. Stenier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 november 2008 in zaak F-90/07, Traore/Commissie, en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 13 november 2008, Traore/Commissie (F-90/07), wordt vernietigd, voor zover daarbij het besluit van de directeur personeelszaken van de Dienst voor samenwerking EuropeAid van de Commissie van 12 december 2006 houdende afwijzing van de sollicitatie van Traore naar het ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie van de Commissie in Tanzania en het besluit tot aanstelling van S. in dat ambt, nietig worden verklaard

               2)

               Het in zaak F-90/07 door Traore bij het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde beroep wordt verworpen.

               3)

               Traore en de Commissie van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen van de procedure in eerste aanleg en de hogere voorziening.

               4)

               Het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.