title: Zaak C-70/04: Beroep, op 16 februari 2004 ingesteld door Zwitserse Bondsstaat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/22

         Beroep, op 16 februari 2004 ingesteld door Zwitserse Bondsstaat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-70/04)
   (2004/C 94/48)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 16 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Zwitserse Bondsstaat, vertegenwoordigd door S. Hirsbrunner en U. Soltész, advocaten van het kantoor Gleiss Lutz, Guimardstraat 7, B-1040 Brussel.
   Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               krachtens artikel 231, lid 1, EG nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 5 december 2003 (zaak TREN/AMA/11/03 - Duitse maatregelen met betrekking tot de naderingen van de luchthaven van Zürich) (1);

               2.

               De Commissie, op grond van artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking van de Europese Commissie moet nietig worden verklaard op de volgende gronden:
   De Commissie vergist zich waar zij er in haar beschikking van 5 december 2003 van uitgaat dat de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer van 21 juni 1999 uitsluitend in een uitwisseling van verkeersrechten voorziet. Het is veeleer zo dat de overeenkomst de interne markt voor luchtdiensten tot de Zwitserse Bondsstaat uitbreidt, zodat de luchtvaartmaatschappijen van de Zwitserse Bondsstaat en de Europese Unie op gelijke voet toegang tot de markt hebben. Dit betekent inzonderheid ook dat de Zwitserse Bondsstaat en de Zwitserse ondernemingen die binnen de werkingssfeer van de overeenkomst vallen, zich kunnen beroepen op de vrijheid van dienstverrichting inzake luchtvervoer.
   De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan dat er geen schending was van de vrijheid van dienstverrichting. In strijd met de beschikking van de Commissie maakt de Zweihundertdreizehnte Durchführungsverordnung zur Luftverkehrs-Ordnung der Bundesrepublik Deutschland (213e besluit ter uitvoering van de Duitse voorschriften inzake luchtverkeer) inbreuk op de vrijheid van dienstverrichting van de Fluggesellschaft Swiss International Air Lines (hierna: „SWISS”), aangezien zij de uitvoering van vluchten van en naar Zürich belemmert.
   De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan dat er geen discriminatie was van Zwitserse ondernemingen door de Zweihundertdreizehnte Durchführungsverordnung. De Zwitserse luchtvaarmaatschappij SWISS ondervindt een concurrentienadeel daar zij bij het gebruik van haar hub te Zürich aan strengere beperkingen is onderworpen dan haar directe concurrente Lufthansa bij het gebruik van de hubs Frankfurt am Main en München. Swiss wordt ook harder getroffen dan de andere luchtvaartmaatschappijen die de luchthaven van Zürich aandoen, aangezien zij als „home carrier” en gezien haar gebruik van Zürich als hub bijzonder kwetsbaar is voor beperkingen op het gebruik van de luchthaven van Zürich. De Duitse maatregelen discrimineren bovendien de door UNIQUE Flughafen Zürich AG geëxploiteerde internationale luchthaven van Zürich ten opzichte van vergelijkbare Duitse luchthavens, waarvoor geen ook maar bij benadering even ingrijpende vluchtbeperkingen gelden of ingevoerd zouden mogen worden.
   Deze beperkingen moeten anders dan de Commissie meent, aan het evenredigheidsbeginsel worden getoetst. Dit beginsel kan in de context van de luchtvervoersovereenkomst worden toegepast. Het wordt door de Duitse Zweihundertdreizehnte Durchführungsverordnung geschonden. Deze uitvoeringsregeling steunt niet op een dwingende reden van algemeen belang en de erin vervatte beperkingen zijn noodzakelijk noch evenredig. Anders dan de Commissie meent beschikt de Bondsrepubliek over alternatieve middelen om de door haar nagestreefde doelstellingen te bereiken.
   De Commissie heeft ten onrechte inbreuk gemaakt op de verplichting tot loyale samenwerking.
   De Commissie heeft bovendien tijdens de procedure de rechten van verdediging miskend. Zij is van vooroordelen uitgegaan, zonder kritisch en niet-vooringenomen de argumenten van de Zwitserse Bondsstaat te onderzoeken en de feiten op te helderen. Hierdoor is inbreuk gemaakt op het beginsel van eerlijke behandeling. De motivering van de beschikking voldoet niet aan de eisen die volgens de rechtspraak moeten worden nagekomen.

      (1)  PB 2004, L 4, blz. 13.


title: Zaak T-67/13: Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Novartis Europharm/Commissie [„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Vergunning voor het in de handel brengen van het generieke geneesmiddel Zoledronic acid Hospira — zoledronic acid — Wettelijke gegevensbeschermingsperiode voor de referentiegeneesmiddelen Zometa en Aclasta, die de werkzame stof zoledroninezuur bevatten — Richtlijn 2001/83/EG — Verordeningen (EEG) nr. 2309/93 en (EG) nr. 726/2004 — Algemene vergunning voor het in de handel brengen — Wettelijke gegevensbeschermingsperiode”]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/29

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Novartis Europharm/Commissie
   (Zaak T-67/13) (1)

   ([„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunning voor het in de handel brengen van het generieke geneesmiddel Zoledronic acid Hospira - zoledronic acid - Wettelijke gegevensbeschermingsperiode voor de referentiegeneesmiddelen Zometa en Aclasta, die de werkzame stof zoledroninezuur bevatten - Richtlijn 2001/83/EG - Verordeningen (EEG) nr. 2309/93 en (EG) nr. 726/2004 - Algemene vergunning voor het in de handel brengen - Wettelijke gegevensbeschermingsperiode”])
   (2015/C 363/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis Europharm Ltd (Horsham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Hospira UK Ltd (Royal Leamington Spa, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Stoate en H. Austin, solicitors, J. Stratford, QC, vervolgens M. Stoate en E. Vickers, solicitors, en J. Stratford)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2012)8605 def. van de Commissie van 19 november 2012 tot verlening van een vergunning krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor het in de handel brengen van „Zoledronic acid Hospira — zoledroninezuur”, een geneesmiddel voor menselijk gebruik

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Novartis Europharm Ltd zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie en van Hospira UK Ltd dragen.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak F-14/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 september 2008 — Chevallier-Carmana e.a./Hof van Justitie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/67

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 23 september 2008 — Chevallier-Carmana e.a./Hof van Justitie
   (Zaak F-14/06) (1)

   (2008/C 301/133)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006, blz. 37.


title: Zaak T-13/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2006 — Castell des Remei/BHIM — Bodegas Roda (ODA) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder internationaal woordmerk RODA en oudere nationale woordmerken BODEGAS RODA, RODA I en RODA II — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord ODA — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2006 — Castell des Remei/BHIM — Bodegas Roda (ODA)
   (Zaak T-13/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder internationaal woordmerk RODA en oudere nationale woordmerken BODEGAS RODA, RODA I en RODA II - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord ODA - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 310/31)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Castell del Remei, SL (Castell del Remei, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grau Mora, A. Angulo, M. Baylos Morales, A. Velázquez Ibánez, F. de Visscher, E. Cornu, É. De Gryse, D. Moreau en P. Merino Baylos, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bodegas Roda, SA (La Rioja, Spanje) (vertegenwoordiger: M. López Camba, advocaat)
   Voorwerp
   Vordering tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 oktober 2004 (zaak R 691/2003-1) inzake een oppositieprocedure tussen Bodegas Roda, SA en Castell del Remei, SL.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Gevoegde zaken T-116/13 P en T-117/13 P: Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2014 — Lebedef/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaren 2008 en 2009 — Halftijdse vrijstelling voor vakbondsvertegenwoordiging — Beoordelingsrapporten die in dienst van tewerkstelling uitgeoefende werkzaamheden dekken — Aanwijzing door vakbond — Beroep in eerste aanleg kennelijk ongegrond verklaard — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/21

      Beschikking van het Gerecht van 13 januari 2014 — Lebedef/Commissie
      (Gevoegde zaken T-116/13 P en T-117/13 P) (1)

      (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaren 2008 en 2009 - Halftijdse vrijstelling voor vakbondsvertegenwoordiging - Beoordelingsrapporten die in dienst van tewerkstelling uitgeoefende werkzaamheden dekken - Aanwijzing door vakbond - Beroep in eerste aanleg kennelijk ongegrond verklaard - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
      (2014/C 71/39)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

         Voorwerp

      Twee hogere voorzieningen tegen de beschikkingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 12 december 2012, Lebedef/Commissie (F-70/11 en F-109/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikkingen

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorzieningen worden afgewezen.

                  2)

                  Lebedef zal zijn eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

         (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/1

         2010/C 24/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 11 van 16.1.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 312 van 19.12.2009

      PB C 297 van 5.12.2009

      PB C 282 van 21.11.2009

      PB C 267 van 7.11.2009

      PB C 256 van 24.10.2009

      PB C 244 van 10.10.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-306/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Compaq Computer International Corporation/Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem (Douanewaarde — Draagbare computers met besturingssysteemsoftware)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Compaq Computer International Corporation/Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem
   (Zaak C-306/04) (1)

   (Douanewaarde - Draagbare computers met besturingssysteemsoftware)
   (2006/C 331/22)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Compaq Computer International Corporation

      Verwerende partij: Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Arnhem
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikel 32, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Douanewaarde van goederen — Draagbare computers waarop bij invoer besturingssoftware is geïnstalleerd
   Dictum
   Bij de invoer van computers waarop de verkoper software voor één of meer besturingssystemen heeft geïnstalleerd die hem door de koper kosteloos ter beschikking is gesteld, moet op de voet van artikel 32, lid 1, sub b of c, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, voor de vaststelling van de douanewaarde van die computers de transactiewaarde ervan worden verhoogd met de waarde van die software, indien deze laatste waarde niet is inbegrepen in de voor genoemde computers daadwerkelijk betaalde of te betalen prijs.
   Hetzelfde geldt wanneer de nationale autoriteiten, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, de prijs van een andere koopovereenkomst dan de door de koper in de Gemeenschap gesloten overeenkomst als transactiewaarde aanvaarden. In dat geval moet onder „koper” in de zin van artikel 32, lid 1, sub b of c, van verordening nr. 2913/92 worden verstaan de koper die die andere koopovereenkomst heeft gesloten.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2003 T-346/02 en T-347/02: Cableuropa SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Controle op concentraties van ondernemingen — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Beschikking tot verwĳzing naar nationale instanties — Begrip afzonderlĳke markt")

text:
13.12.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 304/27
A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie                 tigde: F. Castillo de la Torre), ondersteund door Koninkrijk
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                      Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), Sogecable SA, ge-
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser                  vestigd te Madrid, vertegenwoordigd door S. Martínez Lage en
en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep strekkende              H. Brokelmann, abogados, DTS Distribuidora de Televisión
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om                   Digital SA (Vía Digital), gevestigd te Madrid, en Telefónica de
verzoeker niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die voor             Contenidos SAU, gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door
de beoordelingsronde 2001 het meest in aanmerking komen                    M. Merola en S. Moreno Sanchez, abogados, betreffende
voor bevordering naar de rang B 2, alsmede van het besluit                 een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de
om hem niet te bevorderen, heeft het Gerecht (Derde kamer),                Commissie van 14 augustus 2002 waarbij het onderzoek van
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en           de concentratie strekkende tot integratie van DTS Distribuidora
M. Jaeger, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op             de Televisión Digital SA (Vía Digital) en Sogecable SA,
18 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                    overeenkomstig artikel 9 van verordening (EEG) nr. 4064/89
luidt als volgt:                                                           van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle
                                                                           op concentraties van ondernemingen wordt verwezen naar de
1)    Verwerpt het beroep.                                                 Spaanse mededingingsautoriteiten (zaak nr. COMP/M.2845 —
                                                                           Sogecable/Canalsatélite Digital/Vía Digital), (Derde kamer),
2)    Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.          samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en
                                                                           M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                           ministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen
(1) PB C 247 van 12.10.2002.                                               waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Voegt de zaken T-346/02 en T-347/02 voor het arrest.
                                                                           2)    Verwerpt de beroepen.
                                                                           3)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten, alsmede hoofdelijk in
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                de kosten van de Commissie, Sogecable, Vía Digital en
                                                                                Telefónica de Contenidos.
                     van 30 september 2003
                                                                           4)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
T-346/02 en T-347/02: Cableuropa SA tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (1) PB C 19 van 24.1.2003.
(„Mededinging — Controle op concentraties van onderne-
mingen — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Beschikking
tot verwijzing naar nationale instanties — Begrip „afzonder-
                           lijke markt””)
                          (2003/C 304/49)
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                van 17 september 2003
In de gevoegde zaken T-346/02 en T-347/02, Cableuropa SA,
gevestigd te Madrid (Spanje), Región de Murcia de Cable SA,                in zaak T-310/97: Nederlandse Antillen tegen Raad van de
gevestigd te Murcia (Spanje), Valencia de Cable SA, gevestigd                                       Europese Unie (1)
te Madrid, Mediterránea Sur Sistemas de Cable SA, gevestigd
te Alicante (Spanje), Mediterránea Norte Sistemas de Cable                 (Associatie van landen en gebieden overzee — Besluit 97/
SA, gevestigd te Castellón (Spanje), vertegenwoordigd door                 803/EG — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
L. Castresana Sánchez en G. Samaniego Bordiu, domicilie                                                     heid)
gekozen hebbende te Luxemburg, verzoeksters in zaak T-346/
02, Aunacable SA, gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd
door A. Creus Carreras en N. Lacalle Mangas, abogados,                                               (2003/C 304/50)
Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León
(Retecal) SA, gevestigd te Boecilli (Spanje), Euskaltel SA,                                         (Procestaal: Engels)
gevestigd te Zamudio-Bizkaia (Spanje), Telecable de Avilés SA,
gevestigd te Avilés (Spanje), Telecable de Oviedo SA, gevestigd
te Oviedo (Spanje), Telecable de Gijón SA, gevestigd te Gijón
(Spanje), R Cable y Telecomunicaciones Galicia SA, gevestigd               In zaak T-310/97, Nederlandse Antillen, vertegenwoordigd
te La Coruña (Spanje), Tenaria SA, gevestigd te Cordovilla                 door P. V. F. Bos en M. Slotboom, advocaten, domicilie
(Spanje), vertegenwoordigd door J. Jiménez Laiglesia, abogado,             gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), ondersteund


title: Zaak T-128/04: Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Carla Piccinni-Leopardi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/50

         Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Carla Piccinni-Leopardi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   (Zaak T-128/04)
   (2004/C 118/108)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 maart 2004 beroep tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Carla Piccinni Leopardi, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en È. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van de Commissie van 14 april 2003 nietig te verklaren voorzover verzoeksters indeling bij de aanwerving daarin is bepaald op de tweede salaristrap van haar rang, haar indeling in de rang is herzien; zij per 1 april 1999 is ingedeeld in de rang A 5, salaristrap 3, en de geldelijke gevolgen van het besluit zijn beperkt tot 5 oktober 1995;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De in deze zaak aangevoerde middelen zijn dezelfde als die in zaak T-402/03, Katalagarianakis/Commissie (PB 2004, C 34, blz. 17).


title: Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door J. M. Olivares Ramos, A. Viñas Martín, P. Díez Pardo, C. Gil Renaux, J. L. Roselló López, R. Doménech Cobo, M. Lobato González, E. Peña Abizanda, M. de Lucas Casas, E. Sorribes Manzana, R. Puente Sala, J. M. Plaza Sánchez, J. R. Borell Nivera, F. Fernández Ruiz, R. García Palencia, A. Espino Morcillo, B. Marín Pérez, T. de la Mora, P. Amor Echeverri, L. Montoya Morón, A. Rodríguez Prieto, M. Marcos Rodríguez, E. López Menchero, L. Fabra Utray, G. Molina Igartua, G. Giménez Andrés, P. Tarno Fernández, M. Rodríguez Alonso, A. M. Cobos Aguirre, F. Truyols Zaforteza, I. de Euguía Antolín, V. Pou Serradell, L. Ramón Amat, J. F. Pérez-Portabella, J. Suárez Avila, P. Jiménez Fernández, R. Quevedo Díez, A. Santos Asenjo, F. de Vicente, C. Arroyos, A. Lopez Peña, V. Díaz García, A. González Finat, A. Fernández Avilés, M. Abellán López, A. González Leiro, F. Aragón Morales, R. Valls i Pursals, J. Garijo, A. Checchi Lang, R. Cepas Palanca, E. de la Peña Vega, A. Alonso Madero, J. Díez-Canseco, E. Juaristi Martínez en P. Benavides tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-115/98)

text:
7.11.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 340/23
O'Shea, A. L. Muller, A. Novoa Diz, E. PeÂrez Carbonell,            beschouwd Ð quod non Ð, kunnen zij niet als reeÈel en
A. Escribano Martínez, S. Blanco Mangudo, E. Rojas de               doeltreffend worden aangemerkt, aangezien na twaalf jaar
Montis, J. A. Salmurri Trintxet, F. Burel Louberry, E. Fru-         onderhandelingen nog steeds geen overeenstemming over
tos Zamarrón, R. Aguirre Unceta, M. Parejo Pagador, P.              de inhoud van bedoeld Real Decreto is bereikt.
Pardo Ortiz, S. Vazquez Souto, C. Sanmartín Quintela, S.
DuraÂn Vidal, L. Guembe Casi en A. Ruiz de AzuÂa Cas-               Verzoekers zijn eveneens van mening, dat verweerster te
tanÄo, woonachtig te Brussel en Luxemburg, vertegenwoor-            ver gaat wanneer zij de verleende financieÈle bijstand
digd door A. Creus en B. Uriarte Valiente, advocaten te             intrekt, zich ten volle ervan bewust dat zij midden in een
Barcelona en Madrid, gevestigd te Brussel, Laan van                 procedure voor de Spaanse rechterlijke instanties zitten.
Oudergem 78.                                                        Ofschoon het tot aanstelling bevoegd gezag in zijn
                                                                    beschikking verklaart dat de intrekking van de steun niet
Verzoekers concluderen, dat het het Gerecht behage:                 inhoudt, dat zij moeten afzien van de ingestelde rechtsvor-
                                                                    deringen, brengt deze intrekking in de praktijk met zich,
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie               dat zij daarvan moeten afzien, omdat verzoekers de techni-
     van 10 november 1997, waarbij zij weigert verzoekers           sche bijstand van hun instelling moeten ontberen.
     financieÈle en technische bijstand te verlenen in de zaak
     betreffende de overdracht van de onder het Spaanse             Ten slotte stellen verzoekers dat de betrokken handelingen
     pensioenstelsel verworven pensioenrechten, alsmede de          ontoereikend zijn gemotiveerd.
     beschikking van 19 juni 1998, waarbij verzoekers'
     klacht werd afgewezen;
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het
     geding.
                                                                    Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door J. M. Olivares
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ramos, A. VinÄas Martín, P. Díez Pardo, C. Gil Renaux,
                                                                    J. L. Roselló López, R. DomeÂnech Cobo, M. Lobato Gon-
                                                                    zaÂlez, E. PenÄa Abizanda, M. de Lucas Casas, E. Sorribes
Verzoekers, ambtenaren van de Commissie, verzetten zich             Manzana, R. Puente Sala, J. M. Plaza SaÂnchez, J. R. Borell
tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag            Nivera, F. FernaÂndez Ruiz, R. García Palencia, A. Espino
om aan hen financieÈle en technische bijstand te verlenen in        Morcillo, B. Marín PeÂrez, T. de la Mora, P. Amor Eche-
de gedingen welke zij voor de nationale rechterlijke instan-        verri, L. Montoya Morón, A. Rodríguez Prieto, M. Mar-
ties hebben ingesteld omdat in het Spaanse recht niet is            cos Rodríguez, E. López Menchero, L. Fabra Utray, G.
voorzien in procedures voor de overdracht van de uit                Molina Igartua, G. GimeÂnez AndreÂs, P. Tarno FernaÂndez,
hoofde van het Spaanse pensioenstelsel verworven pensi-             M. Rodríguez Alonso, A. M. Cobos Aguirre, F. Truyols
oenrechten naar het stelsen van de Gemeenschap. In de               Zaforteza, I. de Euguía Antolín, V. Pou Serradell, L.
bovengenoemde beschikking van 10 november 1997                      Ramón Amat, J. F. PeÂrez-Portabella, J. SuaÂrez Avila, P.
baseerde de Commissie haar weigering op het vergevor-               JimeÂnez FernaÂndez, R. Quevedo Díez, A. Santos Asenjo, F.
derde stadium waarin de onderhandelingen met de                     de Vicente, C. Arroyos, A. Lopez PenÄa, V. Díaz García, A.
Spaanse staat betreffende de vaststelling van een Real              GonzaÂlez Finat, A. FernaÂndez AvileÂs, M. AbellaÂn López,
Decreto tot opvulling van bedoelde leemte zich bevinden,            A. GonzaÂlez Leiro, F. Aragón Morales, R. Valls i Pursals,
alsmede op het feit dat het Koninkrijk Spanje in deze aan-          J. Garijo, A. Checchi Lang, R. Cepas Palanca, E. de la
gelegenheid reeds door het Hof van Justitie was veroor-             PenÄa Vega, A. Alonso Madero, J. Díez-Canseco, E. Juaristi
deeld.                                                              Martínez en P. Benavides tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
Onderhavig beroep is gebaseerd op schending van het                                        (Zaak T-115/98)
gelijkheidsbeginsel, aangezien verzoekers worden gediscri-
mineerd ten opzichte van andere Spaanse ambtenaren die                                      (98/C 340/46)
in een identieke zaak een aantal maanden vroeger wel
financieÈle bijstand van de instelling hebben verkregen, als-                            (Procestaal: Spaans)
ook ten opzichte van andere ambtenaren die in vergelijk-
bare zaken eveneens bijstand van hun instelling ontvingen.          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen
Verder verklaren verzoekers, dat de Commissie in onder-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. M.
havige zaak ¹technische bijstandº heeft gelijkgesteld met           Olivares Ramos, A. VinÄas Martín, P. Díez Pardo, C. Gil
het voeren van onderhandelingen met de Spaanse staat.               Renaux, J. L. Roselló López, R. DomeÂnech Cobo, M.
Huns inziens kunnen de onderhandelingen met de natio-               Lobato GonzaÂlez, E. PenÄa Abizanda, M. de Lucas Casas,
nale overheden over een regeling op grond waarvan de                E. Sorribes Manzana, R. Puente Sala, J. M. Plaza SaÂnchez,
pensioenrechten kunnen worden overgedragen, niet als                J. R. Borell Nivera, F. FernaÂndez Ruiz, R. García Palencia,
¹technische bijstandº in de zin van artikel 24 van het              A. Espino Morcillo, B. Marín PeÂrez, T. de la Mora, P.
Ambtenarenstatuut worden beschouwd, aangezien derge-                Amor Echeverri, L. Montoya Morón, A. Rodríguez Prieto,
lijke onderhandelingen worden gevoerd in het kader van              M. Marcos Rodríguez, E. López Menchero, L. Fabra
de krachtens artikel 155 van het Verdrag op de Commissie            Utray, G. Molina Igartua, G. GimeÂnez AndreÂs, P. Tarno
rustende verplichtingen; zelfs indien dergelijke onderhan-          FernaÂndez, M. Rodríguez Alonso, A. M. Cobos Aguirre, F.
delingen als ¹technische bijstandº konden worden                    Truyols Zaforteza, I. de Euguía Antolín, V. Pou Serradell,
 ---pagebreak--- C 340/24             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.11.98
L. Ramón Amat, J. F. PeÂrez-Portabella, J. SuaÂrez Avila, P.     Middelen en voornaamste argumenten
JimeÂnez FernaÂndez, R. Quevedo Díez, A. Santos Asenjo, F.
de Vicente, C. Arroyos, A. Lopez PenÄa, V. Díaz García,
A. GonzaÂlez Finat, A. FernaÂndez AvileÂs, M. AbellaÂn           Verzoekster, een onderneming aan wie het contract is
López, A. GonzaÂlez Leiro, F. Aragón Morales, R. Valls i         gegund na de openbare aanbesteding betreffende mari-
Pursals, J. Garijo, A. Checchi Lang, R. Cepas Palanca, E.        tieme openbare diensten van nationaal belang tussen
de la PenÄa Vega, A. Alonso Madero, J. Díez-Canseco, E.          havens op het Iberisch schiereiland en havens op de Balea-
Juaristi Martínez en P. Benavides, woonachtig te Brussel         ren, havens op de Canarische eilanden, Ceuta en Melilla,
en Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Creus en B.               komt op tegen de beschikking van de Commissie hou-
Uriarte Valiente, advocaten te Barcelona en Madrid, geves-       dende opening van de procedure van artikel 93, lid 2, van
tigd te Brussel, Laan van Oudegem 78.                            het EG-Verdrag, aangezien de door de staat voor het ver-
                                                                 richten van de aanbestede diensten ontvangen tegenpresta-
                                                                 tie staatssteun in de zin van artikel 92 van het Verdrag
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                 zou kunnen opleveren.
Ð nietig te verklaren de beschikkingen van de Commissie
    van 13 en 19 november 1997, waarbij de financieÈle           Verzoekster verwijt verweerster in de eerste plaats een
    bijstand aan verzoekers in de zaak betreffende de over-      onjuiste uitlegging van het communautaire begrip staats-
    dracht van hun onder het Spaanse pensioenstelsel ver-        steun. Haars inziens is in casu niet voldaan aan de voor-
    worven pensioenrechten wordt ingetrokken, alsmede            waarde betreffende de ongunstige beïnvloeding van het
    de beschikking van het tot aanstelling bevoegd gezag         handelsverkeer tussen de lidstaten, aangezien op grond
    van 19 juni 1998, waarbij verzoekers' klacht wordt           van artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de
    afgewezen;                                                   Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het
                                                                 beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeever-
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het                 voer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (1),
    geding.                                                      de cabotage met eilanden een sector is die, wat Spanje
                                                                 betreft, pas op 1 januari 1999 voor concurrentie wordt
Middelen en voornaamste argumenten                               opengesteld. In dit verband vraagt verzoekster zich af, hoe
                                                                 een staat een verordening niet kan uitvoeren die niet op
                                                                 hem van toepassing is.
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek met
die in zaak T-114/98, Rodríguez PeÂrez e.a./Commissie.
                                                                 In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie de
                                                                 communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun
                                                                 voor het zeevervoer (2) onjuist heeft uitgelegd, door het
                                                                 betrokken contract voornamelijk als staatssteun aan te
                                                                 merken op grond van de vooronderstelde te lange duur
Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door CompanÄía Trasme-         daarvan en op grond van het feit dat de aanbesteding niet
diterraÂnea SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-           op adequate wijze was bekend gemaakt. Haars inziens
                         schappen                                bevatten de richtsnoeren volstrekt geen strikte verplichting
                      (Zaak T-116/98)                            voor een openbare aanbesteding van een contract voor een
                                                                 openbare dienst in het zeevervoer, zodat de methode vol-
                       (98/C 340/47)                             gens welke het contract aan een onderneming werd toege-
                                                                 wezen, uitsluitend ter discretie van de staat stond. Volgens
                    (Procestaal: Spaans)                         verzoekster moet de aan het betrokken contract gegeven
                                                                 publiciteit als adequaat worden beschouwd, voorzover
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                deze is geschied overeenkomstig de algemeen geldende
Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen         voorschriften welke gelijkelijk gelden voor alle geschikte
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Com-               inschrijvers, en in overeenstemming met een Spaanse wet-
panÄía TrasmediterraÂnea SA, gevestigd te Madrid, vertegen-      telijke regeling die beantwoordt aan de communautaire
woordigd door A. Creus, advocaat te Barcelona, en B.             beginselen welke zijn vastgesteld in de communautaire
Uriarte, advocaat te Madrid, gevestigd te Brussel, Ouder-        richtsnoeren op het gebied van overheidsaanbestedingen.
gemlaan 78.                                                      Anderzijds is verzoekster met betrekking tot de duur van
                                                                 het contract van oordeel, dat de Spaanse overheid de in de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:              richtsnoeren enkel als richtlijn vastgestelde termijn van vijf
                                                                 jaar in acht heeft genomen, aangezien het contract gedu-
                                                                 rende zijn eerste jaar van geldigheid niet onderworpen zal
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                                                                 zijn aan Verordening (EEG) nr. 3577/92, aangezien de ter-
    van 18 februari 1998, houdende opening van de proce-
                                                                 mijn van zes jaar in de praktijk is opgesplitst in eÂeÂn jaar
    dure van artikel 93, lid 2, tot onderzoek van staats-
                                                                 plus vijf jaar.
    steun, welke in de vorm van een mededeling aan de
    lidstaten en belanghebbenden is bekendgemaakt in
    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                Als middel tot nietigverklaring stelt zij eveneens schending
    C 147 van 13 mei 1998;                                       van artikel 90, lid 2, van het Verdrag, aangezien de onder-
                                                                 havige vermeende staatssteun moet worden aangemerkt als
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het                 een vergoeding voor de openbare dienst die door verzoek-
    geding.                                                      ster wordt verricht in haar hoedanigheid van onderne-


title: Zaak C-57/00 P: Hogere voorziening, op 23 februari 2000 ingesteld door Freistaat Sachsen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 december 1999 in de gevoegde zaken T-132 en T-143/96, Freistaat Sachsen en Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.6.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 163/7
— Schending van artikel 7 van richtlijn 85/374/EEG:                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     — door de exoneratie voor „overheidsmaatregelen” (ar-
                                                                         1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
          tikel 7, sub d, van de richtlijn) afhankelijk te stellen
                                                                             Europese Gemeenschappen van 15 december 1999 in de
          van de nakoming van de begeleidingsverplichting
                                                                             gevoegde zaken T-132 en T-143/96 (Freistaat Sachsen en
          (obligation de suivi) verbindt de Franse wet waarbij de
                                                                             Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH tegen
          richtlijn wordt uitgevoerd, die exoneratie aan een
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen) te vernie-
          voorwaarde die in de richtlijn niet wordt gesteld;
                                                                             tigen;
     — door de bepalen, dat de producent de exoneratiegrond
          ontwikkelingsrisico niet kan inroepen ten aanzien van          2. artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 26 juni
          een gebrek dat pas een bepaalde tijd na het in het                 1996 betreffende een steunmaatregel van Duitsland ten
          verkeer brengen van het product zichtbaar is geworden,             gunste van het Volkswagen-concern, bestemd voor de
          indien hij niet de maatregelen heeft genomen die nodig             fabrieken te Mosel en Chemnitz (C 62/91 ex NN75, 77,
          waren om schade te voorkomen, voegt artikel 1386-                  78 en 79/91) nietig te verklaren;
          12, tweede alinea, van het Franse burgerlijk wetboek
          aan artikel 7, sub e, van de richtlijn een voorwaarde
          toe die in die tekst niet voorkomt.                            3. de Commissie in de kosten te veroordelen.
(1) JORF van 21.5.1998.
(2) van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke
    en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aanspra-   Middelen en voornaamste argumenten
    kelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210 van 7.8.1985,
    blz. 29).
                                                                         — Onjuiste toepassing van artikel 87, lid 2, sub c, EG: de
                                                                             uitdrukking „deling van Duitsland” heeft niet enkel betrek-
                                                                             king op de fysieke/verkeerstechnische totstandkoming van
                                                                             de scheidingslijn, zoals in het arrest wordt aangenomen,
                                                                             maar op alle economische gevolgen van het socialistische
                                                                             systeem. Dit vloeit mede voort uit het feit, dat artikel 92,
                                                                             lid 2, sub c, EG-Verdrag-oud in de jaren 1992 en 1997 bij
                                                                             de verdragen van Maastricht en Amsterdam ongewijzigd is
                                                                             gehandhaafd, toen de directe fysieke/verkeerstechnische
                                                                             gevolgen van de scheidingslijn tussen de twee Duitse staten
                                                                             (onderbreking van het autoverkeer etc.) reeds verleden tijd
Hogere voorziening, op 23 februari 2000 ingesteld door                       waren. Deze keuze van de verdragsstaten betekent, dat in
Freistaat Sachsen tegen het arrest van het Gerecht van                       artikel 87, lid 2, sub c, EG financiële steun van de overheid
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                         aan de moeizame wederopbouw van economisch levens-
kamer — uitgebreid) van 15 december 1999 in de gevoeg-                       vatbare structuren in Oost-Duitsland wordt goedgekeurd.
de zaken T-132 en T-143/96, Freistaat Sachsen en Volks-                      Iedere andere uitlegging zou meebrengen, dat de verdrags-
wagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH tegen Commis-                            staten opzettelijk een zinloze bepaling gehandhaafd
             sie van de Europese Gemeenschappen                              hebben.
                          (Zaak C-57/00 P)                                   De Commissie heeft artikel 87, lid 2, sub c, EG eerder al
                                                                             opgevat als bepaling waarmee de economische gevolgen
                                                                             van de naoorlogse deling van Duitsland in verschillende
                           (2000/C 163/11)                                   streken konden worden aangepakt, zoals blijkt uit de
                                                                             Saargebied-beschikking van 11 december 1964 (Bulletin
                                                                             van de Europese Economische Gemeenschap nr. 2-1965,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                blz. 37).
23 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door Freistaat
Sachsen, vertegenwoordigd door Freshfields Deringer, advoca-
ten te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Het Gerecht heeft volledig miskend, dat voor de met de
A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, tegen het arrest                  deling samenhangende nadelen voor Duitsland op het
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    gebied van het vervoer in de systematiek van het EG-
schappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 december                         Verdrag een bijzondere bepaling in titel V van het Verdrag
1999 in de gevoegde zaken T-132 en T-143/96 (1), Freistaat                   (vervoer) is voorzien, te weten artikel 78, dat bij de
Sachsen en Vokswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH                           verdragen van Maastricht en Amsterdam eveneens onge-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                              wijzigd in het EG-Verdrag is gehandhaafd.
 ---pagebreak--- C 163/8                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.6.2000
— Onjuiste toepassing van artikel 253 EG: het oordeel, dat de         Hogere voorziening, op 23 februari 2000 ingesteld door
     bestreden Commissiebeschikking voldoende is gemo-                Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH tegen het
     tiveerd, berust op een onjuist begrip van de inhoud van de       arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     beschikking door het Gerecht.                                    Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van
                                                                      15 december 1999 in de gevoegde zaken T-132 en
                                                                      T-143/96, Freistaat Sachsen en Volkswagen AG en Volks-
— Schending van artikel 87, lid 3, sub b, EG: noch de redactie        wagen Sachsen GmbH tegen Commissie van de Europese
     noch het doel van deze bepaling kan de conclusie van het                                Gemeenschappen
     Gerecht dragen, dat de instorting van de genationaliseerde
     economie van de DDR na de hereniging geen „ernstige
     verstoring in de economie” van Duitsland had veroorzaakt.
                                                                                (Zaak C-61/00 P)
     Gelet op het feit dat de economische wederopbouw de
     hereniging bijna een derde van het Duitse grondgebied
     besloeg, is het onaanvaardbaar om deze zware economi-
     sche verstoring in de negen nieuwe Länder, voor het herstel                               (2000/C 163/12)
     waarvan buitengewone financiële offers door de gehele
     Bondsrepubliek moeten worden gebracht, uit te sluiten
     van artikel 87, lid 3, sub b, EG.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 23 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door
— Schending van de artikelen 87, lid 3, en 88 EG: het Gerecht         Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH, vertegen-
     is ten onrechte van oordeel, dat de aan de VW-groep              woordigd door M. Schütte, advocaat te Brussel, domicilie
     verleende steun tevoren apart had moeten worden aange-           gekozen hebbende te Luxemburg bij Bonn & Schmitt, advoca-
     meld en door de Commissie in volle omvang aan artikel 87         ten aldaar, Val Ste-Croix 7, tegen het arrest van het Gerecht
     EG mocht worden getoetst. Dit is onjuist, aangezien de           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
     verleende steun deel uitmaakte van een goedgekeurd               kamer — uitgebreid) van 15 december 1999 in de gevoegde
     steunprogramma. Het Gerecht geeft een verkeerde uitleg           zaken T-132 en T-143/96 (1), Freistaat Sachsen en Volkswagen
     aan het door de Commissie gemaakte voorbehoud bij de             AG en Volkswagen Sachsen GmbH tegen Commissie van de
     goedkeuring van het steunprogramma, dat de bijzondere            Europese Gemeenschappen.
     regelingen voor bepaalde industriële sectoren in acht
     moesten worden genomen, en aanvaardt ten onrechte,
     dat de goedkeuring van het steunprogramma niet de                Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
     automobielsector omvatte. Het voorbehoud betreft enkel
     geldende regelingen. De communautaire kaderregeling voor
     staatssteun aan de automobielindustrie is op 31 december         — het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen;
     afgelopen. Het voorstel van de Commissie tot verlenging
     van de kaderregeling heeft op 22 maart 1991, toen
     de steun verleend werd, niet de instemming van de                — conform de conclusies in eerste aanleg,
     Bondsrepubliek Duitsland gekregen. Pas in april 1991,
     nadat de steun was verleend, heeft de bondsregering
     ingestemd met de voorgestelde verlenging. De verplichting            1. artikel 2 van de beschikking van de Commissie K (96)
     tot individuele aanmelding, waarvan de grondslag uitslui-                1844 endg. van 26 juni 1996 nietig te verklaren,
     tend in de (afgelopen) kaderregeling was gelegen, was                    uitgezonderd het eerste streepje daarvan, betreffende
     derhalve niet meer van toepassing op steun aan de                        versnelde afschrijvingen met een nominale waarde van
     automobielindustrie uit hoofde van goedgekeurde                          51,67 miljoen DM, en vast te stellen, dat ten aanzien
     steunprogramma’s. De steun viel onder steunregelingen                    van dit eerste streepje het geding is afgedaan;
     die door de Commissie waren goedgekeurd, in het bijzon-
     der onder het negentiende kaderplan ter verbetering van
     de regionale economische structuur en het Investitions-              2. artikel 3, tweede alinea, van de beschikking van de
     zulagengesetz. Aangezien de steun op grond van goed-                     Commissie K (96) 1844 endg. van 26 juni 1996 nietig
     gekeurde programma’s was verleend, was er geen plaats                    te verklaren voorzover de gecombineerde effectieve
     voor de grondige materiële toetsing ervan krachtens ar-                  steunintensiteit, uitgedrukt in bruto-subsidie-equiva-
     tikel 87 EG, maar alleen voor de beperkte toetsing als                   lent, voor Mosel II tot 22,3 % en voor Chemnitz II tot
     bestaande steun.                                                         20,8 % wordt beperkt;
                                                                          3. artikel 1 van de beschikking van de Commissie K (96)
                                                                              1844 endg. van 26 juni 1996 nietig te verklaren
(1) PB 2000, C 79, blz. 32.
                                                                              voorzover de met de gemeenschappelijke markt vere-
                                                                              nigbare investeringssubsidies worden beperkt tot een
                                                                              bedrag van 418,7 miljoen DM,
                                                                      — de Commissie in de kosten te verooordelen.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2000 in zaak C-88/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen Umberto Merlo (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft uitgesproken)

text:
C 200/28                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                              (Derde kamer)
                      van 15 december 2000                                                       van 15 december 2000
in zaak C-88/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om                     in zaak C-89/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om
een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen                     een prejudiciële beslissing): Questore di Genova tegen
                         Umberto Merlo (1)                                                         Patrizia Caffarelli (1)
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering               (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft                   — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
                            uitgesproken)                                                              uitgesproken)
                          (2001/C 200/49)                                                            (2001/C 200/50)
                         (Procestaal: Italiaans)                                                    (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-88/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                In zaak C-89/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen         Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen
Questore di Genova en Umberto Merlo, om een prejudiciële                   Questore di Genova en Patrizia Caffarelli, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-                beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-
Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,                kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op         rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het                       15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                    dictum luidt als volgt:
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-         De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als    richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van              de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,        sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-     indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen       lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet        van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                  onevenredig zijn aan deze doelstellingen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                 (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Zaak C-178/06: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 21 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/28

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 21 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-178/06) (1)

   (2007/C 96/54)

      Procestaal: Ests

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak T-43/17: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — No Limits/EUIPO — Morellato (NO LIMITS) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk NO LIMITS — Intrekking van de bestreden beslissing — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/51

         Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — No Limits/EUIPO — Morellato (NO LIMITS)
   (Zaak T-43/17) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk NO LIMITS - Intrekking van de bestreden beslissing - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 283/79)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: No Limits International Investments SA (Bissone, Zwitserland) (vertegenwoordiger: F. Canu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Scardocchia en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Morellato SpA (Fratte di Santa Giustina in Colle, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2016 (zaak R 2007/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Morellato en No Limits Investments

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van No Limits International Investments SA.

      (1)  PB C 95 van 27.3.2017.


title: Zaak C-203/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Català de Contractes del Sector Públic — Spanje) — Consorci Sanitari del Maresme/Corporació de Salut del Maresme i la Selva (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Bevoegdheid van het Hof — Hoedanigheid van rechterlijke instantie van de verwijzende instantie — Onafhankelijkheid — Verplichte rechtsmacht — Richtlijn 89/665/EEG — Artikel 2 — Instanties verantwoordelijk voor beroepsprocedures — Richtlijn 2004/18/EG — Artikelen 1, lid 8, en 52 — Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten — Begrip, openbaar lichaam’ — Overheidsdiensten — Daaronder begrepen)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Català de Contractes del Sector Públic — Spanje) — Consorci Sanitari del Maresme/Corporació de Salut del Maresme i la Selva
   (Zaak C-203/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Bevoegdheid van het Hof - Hoedanigheid van rechterlijke instantie van de verwijzende instantie - Onafhankelijkheid - Verplichte rechtsmacht - Richtlijn 89/665/EEG - Artikel 2 - Instanties verantwoordelijk voor beroepsprocedures - Richtlijn 2004/18/EG - Artikelen 1, lid 8, en 52 - Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten - Begrip, openbaar lichaam’ - Overheidsdiensten - Daaronder begrepen))
   (2015/C 389/08)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Català de Contractes del Sector Públic

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Consorci Sanitari del Maresme

      Verwerende partij: Corporació de Salut del Maresme i la Selva

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 8, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „ondernemer”, zoals vermeld in de tweede alinea van deze bepaling, ook de overheidsdiensten omvat, welke dus mogen deelnemen aan openbare aanbestedingen wanneer en voor zover zij gerechtigd zijn om tegen vergoeding diensten op een markt aan te bieden.

               2)

               Artikel 52 van richtlijn 2004/18 moet aldus worden uitgelegd dat het weliswaar bepaalde vereisten bevat inzake de bepaling van de voorwaarden voor de inschrijving van ondernemers op officiële nationale lijsten en voor de certificering, maar niet op een uitputtende manier bepaalt welke de voorwaarden zijn voor de inschrijving van deze ondernemers op de nationale officiële lijsten of welke de voorwaarden zijn voor het verkrijgen van de certificering door die ondernemers en wat de rechten en plichten van de openbare lichamen zijn in dat verband. Richtlijn 2004/18 moet hoe dan ook aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling krachtens welke, enerzijds, de nationale overheidsdiensten die werkzaamheden, producten of diensten mogen aanbieden als bedoeld in de betrokken aankondiging van de opdracht, niet mogen worden ingeschreven op deze lijsten, of geen certificering kunnen verkrijgen, terwijl anderzijds, het recht om deel te nemen aan de betrokken aanbesteding voorbehouden is aan de ondernemers die op voornoemde lijsten staan of over voornoemde certificering beschikken.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak T-732/14: Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — Sberbank of Russia/Raad

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/41

      Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — Sberbank of Russia/Raad
      (Zaak T-732/14)
      (2015/C 016/65)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Sberbank of Russia OAO (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: D. Rose, QC, M. Lester, Barrister, P. Crowther en J. Fearns, Solicitors)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014, verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014, besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 en verordening nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014, voor zover zij van toepassing zijn op verzoekende partij;

                  —

                  vaststelling dat de bepalingen die zijn samengevat in alinea 52 van het beroep, onrechtmatig zijn;

                  —

                  verwijzing van de Raad in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de overweging dat in het geval van verzoekende partij ten minste is voldaan aan één van de criteria voor opname in de lijst van personen, entiteiten en lichamen die onderworpen zijn aan de beperkende maatregelen in het licht van het handelen van Rusland om de situatie in Oekraïne te destabiliseren. Verzoekende partij voert aan dat zij niet voldoet aan de criteria voor opname in de lijst en dat de Raad derhalve zijn bevoegdheid heeft overschreden door haar op te nemen in de lijst van personen, entiteiten en lichamen die onderworpen zijn aan de bestreden maatregelen.

                  2.

                  Tweede middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht geschonden bij opname van verzoekende partij in de lijst, voor zover hij onvoldoende heeft gemotiveerd waarom verzoekende partij de bestreden maatregelen zijn opgelegd.

                  3.

                  Derde middel: de Raad heeft verzuimd het recht van verdediging van verzoekende partij en haar recht op doeltreffende rechterlijke toetsing te waarborgen, aangezien hij verzoekende partij niet had geïnformeerd over haar opname in de lijst van personen, entiteiten en lichamen die onderworpen zijn aan de bestreden maatregelen, en heeft geen bewijs overlegd dat de opname van verzoekende partij ondersteunt.

                  4.

                  Vierde middel: de opname van verzoeker in de lijst van personen, entiteiten en lichamen die onderworpen zijn aan de bestreden maatregelen is een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van haar grondrechten, waaronder begrepen het recht op bescherming van nering en goede naam.


title: Zaak T-143/15: Beroep ingesteld op 30 maart 2015 — Spanje/Commissie

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/19

         Beroep ingesteld op 30 maart 2015 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-143/15)
   (2015/C 178/19)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. Sampol Pucurull en M. García-Valdecasas Dorrego, Abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarin sprake is van:

                           1.

                           de door Spanje ontvangen steun voor de autonome regio Andalusië, ten bedrage van 3 5 86  250,48 EUR plus 1 8 66  977,31 EUR (ontkoppelde rechtstreekse steun) voor de boekjaren 2009 en 2010;

                           2.

                           de door het Koninkrijk Spanje verrichte uitgaven voor de autonome regio Castilië en Leon ten bedrage van 2 1 23  619,66 EUR (1  479,90 EUR + 9 78  849,95 EUR +  12  597,37 EUR +  1  720,85 EUR +  1 0 96  710,18 EUR +  32  261,41 EUR) in de vorm van „natuurlijke handicaps” en „agromilieumaatregelen” voor de begrotingsjaren 2010 en 2011, en

               —

               verwijzing van de verwerende instelling in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert het Koninkrijk Spanje de volgende middelen aan.

               1.

               De opgelegde forfaitaire correctie voor een nettobedrag van 5 4 53  227,79 EUR (ontkoppelde rechtstreekse steun) is in strijd met artikel 27, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie, artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad en de artikelen 3 en 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013 om de twee hierna genoemde redenen:

                           —

                           de Commissie heeft artikel 27 van verordening (EG) nr. 796/2004 onjuist uitgelegd aangezien de omstandigheid dat de steekproefresultaten van 2008 en 2009 slechter waren dan de resultaten van de risicogeoriënteerde steekproef, geen schending oplevert van dit artikel, zodat geen sprake is van een schending van het Unierecht op grond waarvan de landbouwuitgaven overeenkomstig artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 en artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013 aan financiering worden onttrokken, en

                           —

                           de Commissie kon niet redelijkerwijs tot de conclusie komen dat artikel 27 van verordening (EG) nr. 796/2004 is geschonden, aangezien uit het door het Koninkrijk Spanje naar aanleiding van de controle overgelegde bewijs blijkt dat een geschikte analyse is uitgevoerd en dat passende maatregelen zijn genomen om de selectie voor de risicogeoriënteerde steekproef te verbeteren, zodat geen sprake is van een schending van het Unierecht op grond waarvan de landbouwuitgaven overeenkomstig artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 en artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013 aan financiering worden onttrokken.

               2.

               De opgelegde correctie voor een totaalbedrag van 2 1 23  619,66 EUR („natuurlijke handicaps” en „agromilieumaatregelen”) moet nietig worden verklaard om de hierna genoemde redenen:

                           —

                           schending van artikel 10, leden 2 en 4, en artikel 14, lid 2, van verordening (EG) nr. 1975/2006, aangezien het Koninkrijk Spanje volgens de Commissie de op hem rustende controleverplichtingen niet is nagekomen omdat het, wat de maatregelen „natuurlijke handicaps” en „agromilieumaatregelen” betreft, bij de controles ter plaatse die met betrekking tot de genoemde steun zijn verricht, niet is overgegaan tot het tellen van de dieren. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                                       a)

                                       de verplichting de dieren te tellen bij controles ter plaatse met betrekking tot de steun voor het plattelandsontwikkelingsprogramma 2007-2013 van Castilië en Leon verdraagt zich niet met de continuïteit van de veebezettingsnorm en het gelijkheidsbeginsel, en

                                       b)

                                       de Commissie heeft artikel 10, leden 2 en 4, gelezen in samenhang met artikel 14, lid 2, van verordening (EG) nr. 1975/2006 onjuist uitgelegd door te oordelen dat het Spaanse controlesysteem niet geschikt is om na te gaan of is voldaan aan de veebezettingsnorm;

                           —

                           schending van artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 1082/2003 en artikel 26, lid 2, onder b), van verordening (EG) nr. 796/2004, daar het Koninkrijk Spanje beschikt over betrouwbare databases voor runderen, schapen en geiten, die voortdurend en op de voorgeschreven wijze worden bijgewerkt;

                           —

                           schending van artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005, aangezien een financiële correctie van 5 % voor de maatregelen waarop het onderzoek betrekking heeft, kennelijk onredelijk is. De financiële correctie is onredelijk omdat het vastgestelde besluit, zelfs indien sprake zou zijn van de aan de Spaanse autoriteiten verweten schending, verder gaat dan passend en noodzakelijk is ter bescherming van de financiële belangen van de Unie.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2000 in zaak T-20/00: I. Camacho-Fernandes tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest en aan andere stoffen — Onregelmatigheid van advies van medische commissie — Verstekprocedure)

text:
C 95/12                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24.3.2001
vertegenwoordigd door M. Karp en J. Choucroun, advocaten                  waaraan verzoekers echtgenote is overleden, als beroepsziekte
te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     te erkennen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als
ten kantore van M. Karp, Grand-Rue 84, tegen Europese                     volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. Forwood,
Investeringsbank (gemachtigden: J.-P. Minnaert en G. Vander-              rechters; griffier: H. Jung, op 15 november 2000 een arrest
sanden), betreffende een beroep tot vergoeding van de morele              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de weigering
van de Europese Investeringsbank om het arrest van het                    1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 10 februari
Gerecht van 28 september 1999, Hautem/EIB (T-140/97,                            1999 houdende weigering om de ziekte van A. Fernandes-De
JurAmbt. blz. I-A-171 en II-897), uit te voeren, heeft het                      Corte als beroepsziekte te erkennen.
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;            2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
griffier: G. Herzig, administrateur, op 12 december 2000 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
1)    Veroordeelt de Europese Investeringsbank om aan verzoeker een
      bedrag van 25 000 euro te betalen ter vergoeding van diens          (1) PB C 122 van 29.4.2000.
      morele schade.
2)    Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten van het
      beroep in de hoofdzaak.
3)    Verstaat dat de Europese Investeringsbank aan de kas van het
      Gerecht een bedrag van 3 000 euro dient te betalen of enig
      ander lager bedrag dat verzoeker als kosten in verband met het        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      beroep in de hoofdzaak rechtvaardigt.
                                                                                van 21 november 2000
4)    Verstaat dat elke partij haar kosten in verband met de procedure
      in kort geding zal dragen.                                          in zaak T-23/00: A tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                          (Ambtenaren — Veroordeling door nationale strafrechter —
                                                                                Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
                                                                                (2001/C 95/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          In zaak T-23/00, A, voormalig ambtenaar van de Commissie
                     van 15 november 2000                                 van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                          L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
in zaak T-20/00: I. Camacho-Fernandes tegen Commissie                     Luxemburg ten kantore van C. Kremer, Rue Heinrich Heine 6,
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                          tigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep
                                                                          tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest                    4 november 1999 houdende afwijzing van verzoekers klacht
en aan andere stoffen — Onregelmatigheid van advies van                   tegen het besluit van de Commissie van 23 april 1999 waarbij
           medische commissie — Verstekprocedure)                         hij tuchtrechtelijk werd ontslagen, en voor zoveel nodig, van
                                                                          het advies van de tuchtraad van 30 november 1998, heeft het
                           (2001/C 95/22)                                 Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
                                                                          kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                          González, administrateur, op 21 november 2000 een arrest
                          (Procestaal: Frans)                             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1.    Verwerpt het beroep.
In zaak T-20/00, I. Camacho-Fernandes, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                      2.    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Overijse (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Becker en Cahen, Rue des Foyers 3, tegen Commissie             (1) PB C 79 van 18 maart 2000.
van de Europese Gemeenschappen, betreffende een beroep
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
10 februari 1999 houdende weigering om de longkanker


title: Zaak C-380/02: Verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg van 15 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Fantom Gebäudereinigung GesmbH en Stadt Dornbirn

text:
11.1.2003              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 7/11
Verzoek van het Østre Landsret van 15 oktober 2002 om                 Verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Skattemi-            Landes Vorarlberg van 15 oktober 2002 om een prejudici-
               nisterium en Imexpo Trading A/S                        ële beslissing in het geding tussen Firma Fantom Gebäu-
                                                                                dereinigung GesmbH en Stadt Dornbirn
                         (Zaak C-379/02)
                                                                                (Zaak C-380/02)
                           (2003/C 7/18)
                                                                                (2003/C 7/19)
Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 15 oktober 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 oktober          De Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg
2002, in het geding tussen Skatteministerium en Imexpo                heeft bij beschikking van 15 oktober 2002, ingekomen ter
Trading A/S, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             griffie van het Hof van Justitie op 21 oktober 2002, in het
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              geding tussen Firma Fantom Gebäudereinigung GesmbH en
navolgende vraag:                                                     Stadt Dornbirn, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vragen:
Moet bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 ( 1) van de
Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,
zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1734/96 ( 2) van de
Commissie van 9 september 1996, verordening (EG) nr. 2086/            Vraag 1
97 (3) van 4 november 1997, verordening (EG) nr. 2261/98 (4)
van 26 oktober 1998 en verordening (EG) nr. 2204/99 (5) van
12 oktober 1999, aldus worden uitgelegd dat stoelmatten               Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad
bestaande uit een losse plaat doorschijnende kunststof,               van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de
                                                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
—      met rechte, ronde of afgevlakte zijkanten, die machinaal       toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van
       gefreesd of gegoten kunnen zijn,                               overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering
                                                                      van werken ( 1), aldus worden uitgelegd, dat eenieder die in
                                                                      aanmerking wenst te komen voor een bepaalde op korte
—      met noppen aan de onderkant voor vloeren met kamer-            termijn te gunnen overheidsopdracht, een beroepsprocedure
       breed tapijt en zonder noppen voor houten vloeren of           mag inleiden, ongeacht of hij al dan niet door een beweerde
       andere harde vloeren,                                          schending is of dreigt te worden gelaedeerd?
—      met of zonder een film die glijden voorkomt,
—      met of zonder uitgesneden grepen,                              Vraag 2
—      die onder stoelen worden geplaatst ter bescherming van
       de vloerbedekking en om ergonomische redenen,                  Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
—      en die nader zijn beschreven in de als bijlage bijgevoegde
       brochure (bijlage I),                                          Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd,
                                                                      dat een inschrijver, wiens offerte door de aanbestedende dienst
in de periode van 15 juli 1997 tot 20 maart 2000 als                  niet werd uitgesloten, doch waarbij de beroepsinstantie in de
vloerbedekking van kunststof moesten worden ingedeeld                 loop van de beroepsprocedure er a priori van uitgaat en
onder post 3918 10 90 90 van hoofdstuk 39 of als meubelen             vaststelt dat zijn offerte eigenlijk dwingend had moeten worden
van kunststof onder post 9403 70 90 00 van hoofdstuk 94?              uitgesloten, wegens een gestelde onregelmatigheid — in casu
                                                                      het besluit van de aanbestedende dienst om de offerte van een
                                                                      andere inschrijver als de voordeligste offerte aan te merken —,
                                                                      is gelaedeerd of dreigt te worden gelaedeerd, zodat hij toegang
( 1) PB L 256, blz. 1.
                                                                      moet hebben tot de beroepsprocedure?
( 2) PB L 238, blz. 1.
( 3) PB L 312, blz. 1.
( 4) PB L 292, blz. 1.
( 5) PB L 278, blz. 1.                                                (1 ) PB 1989, L 395, blz. 33.


title: Zaak C-589/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku (Republiek Polen) op 14 december 2010 — Janina Wencel/Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku (Republiek Polen) op 14 december 2010 — Janina Wencel/Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku
   (Zaak C-589/10)
   2011/C 89/11
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Apelacyjny — Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Janina Wencel

      Verwerende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 10 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1) (omissis), op grond van het in de artikelen 21 en 20, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) neergelegde beginsel van vrij reizen en verblijven in de lidstaten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd, dat uitkeringen bij ouderdom, verkregen op grond van een wettelijke regeling van een van de lidstaten ook niet kunnen worden verminderd, gewijzigd, geschorst, ingetrokken of verbeurd verklaard, omdat de rechthebbende tegelijkertijd op het grondgebied van twee lidstaten heeft gewoond (twee gelijkwaardige normale verblijfplaatsen had), waaronder een andere lidstaat dan die, op het grondgebied waarvan zich het orgaan bevindt dat deze uitkering bij pensioen verschuldigd is?

               2)

               Moeten de artikelen 21 en 20, lid 2, VWEU (omissis) alsmede artikel 10 van verordening nr. 1408/71 (omissis) aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen de toepassing van een nationale bepaling als artikel 114, lid 1, van de Ustawa z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (wet van 17 december 1998 inzake pensioenen en renten uit het socialeverzekeringsfonds) (Dz. U. 2009, nr. 153, pos. 1227, zoals gewijzigd), gelezen in samenhang met artikel 4 van de overeenkomst tussen de Poolse Volksrepubliek en de Bondsrepubliek Duitsland inzake pensioen- en ongevallenverzekering van 9 oktober 1975 (Dz. U. 1976, nr. 16, pos. 101, zoals gewijzigd), volgens hetwelk de Poolse pensioeninstelling opnieuw kennis neemt van de zaak en het recht op pensioen ontneemt aan een persoon die vele jaren lang tegelijkertijd twee normale woonplaatsen (twee levensmiddelpunten) in twee thans tot de Europese Unie behorende landen heeft gehad, en vóór 2009 geen verzoek tot overbrenging van zijn woonplaats naar een van die landen heeft ingediend of een desbetreffende verklaring heeft afgegeven?
               In geval van een ontkennend antwoord:

               3)

               Moeten de artikelen 21 en 20, lid 2, VWEU (omissis) alsmede artikel 10 van verordening nr. 1408/71 (omissis) aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen de toepassing van een nationale bepaling als artikel 138, leden 1 en 2, van de Ustawa z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2009, nr. 153, pos. 1227), dat de Poolse pensioeninstelling ertoe verplicht, van een persoon die vanaf 1975 tot en met 2009 tegelijkertijd twee normale verblijfplaatsen (twee levensmiddelpunten) in twee thans tot de Europese Unie behorende landen heeft gehad, terugbetaling van het pensioen over de laatste drie jaren te verlangen, indien die persoon tijdens de behandeling van de aanvraag om toekenning van een pensioen en na de ontvangst ervan door het Poolse socialeverzekeringsorgaan niet was geïnformeerd over de noodzaak om tevens mee te delen dat hij twee normale verblijfplaatsen in twee landen heeft gehad, en over de noodzaak om een verzoek in te dienen of een verklaring af te geven betreffende de keuze van het verzekeringsorgaan van een van die landen, dat voor de behandeling van de pensioenaanvragen bevoegd is?

      (1)  PB L 71, blz. 2.