title: Zaak C-328/01: Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
10.11.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 317/13
hogere voorziening ingesteld door Telefon & Buch Ver-                 Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lagsgmbH, vertegenwoordigd door H. G. Zeiner, advocaat te                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Wenen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 14 juni
                                                                                (Zaak C-327/01)
2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99 tussen
Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                                          (2001/C 317/22)
(BHIM).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.
1)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni
      2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99
      tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau voor                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      harmonisatie binnen de interne markt te vernietigen;
                                                                      1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
2)    vast te stellen dat de woorden UNIVERSALTELEFON-                      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/20/EG(1) van
      BUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICH-                              de Raad van 30 maart 1998 tot wijziging van richtlijn
      NIS geschikt zijn als gemeenschapsmerk, voldoen aan de                92/14/EEG (2) betreffende de beperking van de exploitatie
      vereisten van artikel 4 van de merkenverordening en                   van de vliegtuigen van bijlage 16 bij het Verdrag inzake
      niet in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van de                    de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2,
      merkenverordening uitsluitend beschrijvend zijn;                      hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988), of althans door deze
                                                                            bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
                                                                            niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
3)    de zaak ter verdere afdoening en beslissing naar het BHIM             rustende verplichtingen;
      te verwijzen en te bepalen dat het BHIM aan het oordeel
      van het Hof gebonden is, en
                                                                      2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
4)    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in
      de kosten van deze procedure te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                      in zaak C-323/01 (3); de omzettingstermijn is verstreken op
Middelen en voornaamste argumenten                                    1 maart 1999.
                                                                      (1) PB L 107 van 7.4.1998, blz. 4.
Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG)           (2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.
nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het                 (3) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
gemeenschapsmerk (1) door een te ruime en derhalve onjuiste
uitlegging: de onderhavige en door het Gerecht als zodanig
erkende neologismen kunnen geen tekens zijn ten aanzien
waarvan een vrijhoudingsbehoefte bestaat. Woorden voor het
economisch verkeer beschikbaar houden die tot dusver nog
niet zijn gebruikt, althans niet voor bepaalde waren of diensten,
en die dus blijkbaar niet onmisbaar zijn voor het publiek, vormt
een aantasting van de creativiteit van de marktdeelnemers; dit        Beroep, op 31 augustus 2001 ingesteld door Commissie
lijkt niet aanvaardbaar vanuit het oogpunt van verordening                 van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
nr. 40/94. Wordt de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1,
sub c, van verordening 40/94 zo ruim uitgelegd als het Gerecht
heeft gedaan, dan wordt artikel 12, sub b, van de verordening                                   (Zaak C-328/01)
een dode letter.
                                                                                (2001/C 317/23)
(1) PB L 11 van 14.01.1994, blz. 1.                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 31 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door Mikko Huttunen, als gemachtigde, domicilie geko-
                                                                      zen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 317/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en          De Helleense Republiek betoogt, dat jegens haar ten onrechte
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig         een financiële correctie is toegepast in de sectoren katoen,
      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/28/EG (1)         olijfolie, krenten en schapen- en geitenvlees.
      van de Commissie van 21 april 1999 tot wijziging van de
      bijlage bij richtlijn 92/14/EEG (2) van de Raad betreffende
      de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van           Zij betoogt, dat de betrokken financiële correctie nietig moet
      bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale              worden verklaard wegens onjuiste uitlegging en toepassing
      burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede        van de bepalingen van de geldende verordeningen, wegens
      uitgave (1988), of althans door deze bepalingen niet ter         dwaling in de feiten en onjuiste beoordeling van de feitelijke
      kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan           omstandigheden, wegens gebrekkige, onvoldoende en onjuiste
      aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-         motivering, en wegens schending van het evenredigheidsbegin-
      tingen;                                                          sel en overschrijding van de grenzen van de beoordelings-
                                                                       bevoegdheid van de Commissie.
2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                                              Spanje
in zaak C-323/01 (3); de omzettingstermijn is verstreken op
1 september 1999.
                                                                                (Zaak C-333/01)
(1) PB L 118 van 6.5.1999, blz. 53.                                                              (2001/C 317/25)
(2) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.
(3) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door Gregorio Valero, lid van haar juri-
                                                                       dische dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij
                                                                       Luis Escobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                       Centre Wagner.
Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                              schappen                                 dat het den Hove behage:
                                                                       —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                          (Zaak C-332/01)                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                             98/81/EG (1) van de Raad van 26 oktober 1998 tot
                          (2001/C 317/24)                                    wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt
                                                                             gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   richtlijn, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van                     en het Verdrag op haar rustende verplichtingen;
de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
vertegenwoordigd door B. Kontolaimos, juridisch adviseur bij           —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
de juridische dienst van de staat, en I. Chalkias, assessor bij de
juridische dienst van de staat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de ambassadeur van Griekenland, Val Ste Croix            Middelen en voornaamste argumenten
177.
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       met zaak C-323/01 (2); de termijn van omzetting verstreek op
                                                                       6 juni 2000.
—     nietig te verklaren, althans te wijzigen, beschikking
      COM/2001/1795 def. van de Commissie van 11 juli                  (1) PB L 330 van 5.12.98, blz. 13.
      2001 houdende onttrekking aan communautaire finan-               (2) Zie blz. 12 van dit Publicatieblad.
      ciering van bepaalde uitgaven die de lidstaten van het
      EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 19 september 2002 in zaak C-114/00: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ["Staatssteun — Landbouw — Steun in de vorm van rentesubsidies voor leningen voor een bepaald verkoopseizoen en met een looptĳd van ten hoogste een jaar — Artikel 87, leden 1 en 3, sub a en c, EG — Mededeling 96/C 44/02 inzake kortlopende kredieten met rentesubsidie in de landbouw (beheerskredieten) — Gering steunbedrag — Ontbreken van opmerkingen van de belanghebbenden — Steun voor de bedrĳfsvoering — Steun voor producten die onder een gemeenschappelĳke marktordening vallen — Beperkingen van het vrĳe verkeer van goederen — Motivering"]

text:
C 274/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 10 september 2002
                     van 19 september 2002
                                                                            in zaak C-141/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof
in zaak C-114/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                     om een prejudiciële beslissing): Ambulanter Pflegedienst
                                                                            Kügler GmbH tegen Finanzamt für Körperschaften I in
                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                Berlin (1)
[„Staatssteun — Landbouw — Steun in de vorm van                             [„Artikel 13, A, lid 1, sub c en g, van de Zesde richtlijn (77/
rentesubsidies voor leningen voor een bepaald verkoopseizoen                388/EEG) — Vrijstelling van gezondheidskundige verzor-
en met een looptijd van ten hoogste een jaar — Artikel 87,                  ging verstrekt door kapitaalvennootschappen — Diensten
leden 1 en 3, sub a en c, EG — Mededeling 96/C 44/                          samenhangend met maatschappelijk werk en sociale zeker-
02 inzake kortlopende kredieten met rentesubsidie in de                     heid verricht door andere lichamen dan de publiekrechtelijke
landbouw („beheerskredieten”) — Gering steunbedrag —                        lichamen die door de betrokken lidstaat als instellingen van
Ontbreken van opmerkingen van de belanghebbenden —                              sociale aard worden erkend — Rechtstreekse werking”]
Steun voor de bedrijfsvoering — Steun voor producten
die onder een gemeenschappelijke marktordening vallen
— Beperkingen van het vrije verkeer van goederen —                                                     (2002/C 274/12)
                            Motivering”]
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 274/11)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-141/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                          dentie van het Hof)                               krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
                                                                            in het aldaar aanhangig geding tussen Ambulanter Pflegedienst
                                                                            Kügler GmbH en Finanzamt für Körperschaften I in Berlin, om
                                                                            een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13, A,
                                                                            lid 1, sub c en g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
In zaak C-114/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz                  Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
pen (gemachtigde: D. Triantafyllou), betreffende een verzoek                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
om nietigverklaring van beschikking 2000/240/EG van de                      uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
Commissie van 22 december 1999 betreffende de door Spanje                   kamer), samengesteld als volgt: F. Macken (rapporteur), kamer-
ten uitvoer gelegde steunregeling voor de financiering van                  president, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
bedrijfskapitaal in de landbouwsector van Extremadura (PB                   J. N. Cunha Rodrígues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
2000 L 76, blz. 16), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 september
als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La                  2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Pergola, M. Wathelet en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op           1)    De vrijstelling bedoeld in artikel 13, A, lid 1, sub c, van de
19 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                           Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
luidt als volgt:                                                                  betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
                                                                                lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, hangt
1)     Verwerpt het beroep.                                                       niet af van de rechtsvorm van de belastingplichtige die de aldaar
                                                                                genoemde medische of paramedische diensten verricht.
2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                            2)    De in artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/
                                                                                388) bedoelde vrijstelling is van toepassing op diensten op het
                                                                                gebied van gezondheidskundige verzorging van therapeutische
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.                                                       aard, verstrekt door een kapitaalvennootschap die, mede aan
                                                                                huis, ambulante verpleging door geschoold verplegend personeel
                                                                                aanbiedt, met uitsluiting van diensten verband houdend met
                                                                                algemene verzorging en huishoudelijke hulp.


title: Zaak C-40/12 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 november 2013 — Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van kunststof industriële zakken — Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door dochteronderneming gepleegde inbreuk — Buitensporig lange duur van procedure voor Gerecht — Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 november 2013 — Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-40/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van kunststof industriële zakken - Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door dochteronderneming gepleegde inbreuk - Buitensporig lange duur van procedure voor Gerecht - Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)
   2014/C 39/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Gascogne Sack Deutschland GmbH, voorheen Sachsa Verpackung GmbH (vertegenwoordigers: F. Puel en L. François-Martin, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011, Sachsa Verpackung/Commissie (T-79/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005)4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (Zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken en een verzoek om deze beschikking te herzien

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Gascogne Sack Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak C-458/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento (Italië) op 11 oktober 2012 — Lorenzo Amatori e.a./Telecom Italia SpA, Shared Service Center Srl

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento (Italië) op 11 oktober 2012 — Lorenzo Amatori e.a./Telecom Italia SpA, Shared Service Center Srl
   (Zaak C-458/12)
   2012/C 389/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Lorenzo Amatori e.a.

      Verwerende partijen: Telecom Italia Spa en Shared Service Center Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet de regeling van de Europese Unie inzake „overgang van een onderdeel van een onderneming” (met name artikel 1, lid l, sub a en b, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG (1) van de Raad van 12 maart 2001) zich tegen een nationale regeling, zoals die van artikel 2112, lid 5, van de Codice civile (Italiaans burgerlijk wetboek), op grond waarvan de verkrijger de vervreemder kan opvolgen in de arbeidsbetrekkingen zonder dat de instemming van de overgedragen werknemers is vereist, zelfs wanneer het deel van de onderneming waarop de overgang betrekking heeft, geen functioneel autonome economische eenheid is die reeds bestond op het ogenblik van de overgang en bij de overgang door de vervreemder en de verkrijger als dusdanig kan worden geïdentificeerd?

               2)

               Verzet de regeling van de Europese Unie inzake „overgang van een onderdeel van een onderneming” (met name artikel 1, lid l, sub a en b, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001) zich tegen een nationale regeling, zoals die van artikel 2112, lid 5, van de Codice civile, op grond waarvan de verkrijger de vervreemder kan opvolgen in de arbeidsbetrekkingen zonder dat de instemming van de overgedragen werknemers is vereist, zelfs wanneer de vervreemdende onderneming na de overgang een sterke overmacht uitoefent ten aanzien van de verkrijger, die tot uiting komt door een nauwe verbintenis van lastgeving en door een vermenging van het ondernemersrisico?

      (1)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).


title: Zaak T-139/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie ( Harmonisatie van wetgeving — Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu — Procedure voor verlening van vergunningen voor in handel brengen — Verzuim van Commissie om ontwerpmaatregelen aan regelgevend comité voor te leggen — Beroep wegens nalaten — Geschil zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/64

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie
   (Zaak T-139/07) (1)

   („Harmonisatie van wetgeving - Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu - Procedure voor verlening van vergunningen voor in handel brengen - Verzuim van Commissie om ontwerpmaatregelen aan regelgevend comité voor te leggen - Beroep wegens nalaten - Geschil zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”)
   2009/C 267/115
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pioneer Hi-Bred International, Inc. (Iowa, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Temple Lang, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Lawunmi en C. Zadra, gemachtigden, vervolgens P. Oliver en C. Zadra, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek dat ertoe strekt, overeenkomstig artikel 232 EG te doen vaststellen dat de Commissie, door niet onder toepassing van artikel 5, lid 2, van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, p. 23), aan het regelgevend comité de ontwerpmaatregelen voor te leggen die moesten worden genomen met betrekking tot de aanmelding van verzoekster inzake het in de handel brengen van genetisch gemodificeerd maïs van de teeltlijn 1507, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 18, lid 1, van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen en die van Pioneer Hi-Bred International, Inc.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-166/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid — Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten — Beroepstermijn — Nationale wetgeving die voor de schadevordering de voorafgaande vaststelling van de onrechtmatigheid van de procedure vereist — Vervaltermijn die ingaat ongeacht of de eiser kennis heeft van de onrechtmatigheid)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH
   (Zaak C-166/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 89/665/EEG - Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid - Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten - Beroepstermijn - Nationale wetgeving die voor de schadevordering de voorafgaande vaststelling van de onrechtmatigheid van de procedure vereist - Vervaltermijn die ingaat ongeacht of de eiser kennis heeft van de onrechtmatigheid))
   (2016/C 038/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH

      in tegenwoordigheid van: Bundesminister für Wissenschaft, Forschung und Wirtschaft, Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger, Pharmazeutische Gehaltskasse für Österreich

      Dictum

   Het recht van de Europese Unie, met name het beginsel van doeltreffendheid, staat in de weg aan een nationale regeling die voor het instellen van een beroep tot schadevergoeding wegens inbreuk op een aanbestedingsrechtelijke regel, vereist dat vooraf wordt vastgesteld dat de procedure voor het plaatsen van de betrokken opdracht onrechtmatig was vanwege het ontbreken van een voorafgaande bekendmaking van een aankondiging van de opdracht, wanneer voor deze vordering tot vaststelling van onrechtmatigheid een vervaltermijn van zes maanden geldt, die ingaat op de dag volgend op de gunning van de betrokken overheidsopdracht, en dit ongeacht of de eiser al dan niet kennis kon hebben van het bestaan van de onrechtmatigheid van dit besluit van de aanbestedende dienst.

      (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-451/13: Beschikking van de president van het Hof van 4 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Gigaset AG/SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/46

         Beschikking van de president van het Hof van 4 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Gigaset AG/SKW Stahl-Metallurgie GmbH, SKW Stahl-Metallurgie Holding AG
   (Zaak C-451/13) (1)

   2014/C 315/78
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-517/11: Beroep ingesteld op 7 oktober 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/14

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-517/11)
   2011/C 362/21
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia, I. Chatzigiannis en S. Petrova)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek:
               door niet de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk waren om de verslechtering te voorkomen van de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van de soorten waarvoor speciale beschermingszone (SBZ) 1220009 is aangewezen en, meer bepaald, niet alle maatregelen te hebben vastgesteld die noodzakelijk waren om uitvoering te geven aan de acties tegen illegale boringen, irrigatie, storting van industrieel afval en aan het project voor het beheer en het integrale programma voor de monitoring van het nationale park van de meren van Koroneia-Volvi en Makedonikon Tempon, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, juncto artikel 7 van diezelfde richtlijn;
               door niet het systeem voor de opvang en de behandeling van stedelijk afvalwater voor de stedelijke agglomeratie Langada te voltooien, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3 en 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               De niet-nakoming heeft betrekking op de verslechtering van de kwaliteit en de vervuiling van het meer van Koroneia (prefectuur van Salonicco), als gevolg van een reeks milieuvervuilingen en het verzuim om het rechtskader dat door de Helleense Republiek voor de bescherming van eerdergenoemd meer is vastgesteld, toe te passen.

               2)

               Om aan de regelgeving van de Unie op milieugebied te voldoen, hebben de Griekse autoriteiten een gebiedsbeschermingsregeling (interministerieel decreet nr. 6919/2004), een specifiek programma voor de beperking van de vervuiling van de meerwateren (interministerieel decreet nr. 35308/1838/2005) en een project om de nitraatvervuiling te bestrijden (interministerieel decreet nr. 16175/824/2006) vastgesteld, en hebben zij 21 acties goedgekeurd die nodig waren voor de herkwalificatie van het meer in de context van een streefplan van de prefectuur (hierna ook: „Masterplan”). Tegelijkertijd hebben zij via fondsen van de Unie de financiering van deze maatregelen zekergesteld (zie meer bepaald beschikking C(2005) 5779 van het Cohesiefonds van 19 december 2005 inzake de financiering van infrastructuurwerken).

               3)

               De Commissie meent niettemin dat de Griekse autoriteiten nog steeds in belangrijke mate verzuimen om aan het betrokken rechtskader uitvoering te geven. Het probleem van de verslechtering van de kwaliteit van het meer is nog steeds niet opgelost, zodat de uitvoering van sommige van de 21 acties (die een noodzakelijke voorwaarde zijn om toegang tot EU-financiering te krijgen) vertraging heeft opgelopen. Vanwege het gebrek aan vooruitgang bij de toepassing van de geprogrammeerde maatregelen, heeft de Commissie besloten om bij het Hof van Justitie beroep in te stellen.

               4)

               Meer bepaald stelt de Commissie een schending van artikel 6, lid 2, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG, dat ertoe sterkt om de verslechtering van de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van de soorten in specialebeschermingszones te voorkomen, evenals storende factoren die gevolgen hebben voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen en voor het behoud van wilde vogels.

               5)

               Naar het oordeel van de Commissie heeft Griekenland niet alle maatregelen getroffen om uitvoering te geven aan alle acties die zijn uitgewerkt en die noodzakelijk zijn geacht ter bereiking van de doelstellingen van genoemde bepalingen.

               6)

               Meer bepaald

                           —

                           zijn de illegale boringen niet definitief stilgelegd, hetgeen door de Griekse autoriteiten noodzakelijk werd geacht voor de herkwalificatie van het meer;

                           —

                           is de irrigatie nog niet tot een houdbaar niveau beperkt, zoals volgt uit het feit dat de Griekse autoriteiten geen bewijs hebben overgelegd waaruit blijkt dat de voorgenomen maatregelen zijn vastgesteld;

                           —

                           is de studie naar de werken voor de aanleg van het gemeenschappelijke irrigatiesysteem en de verrijking van het freatisch vlak van het meer van Koroneia nog niet op punt gesteld en is het stort voor industrieel afval nog niet gerealiseerd, aangezien niet is gebleken dat het contract voor de aanleg van zijbekkens voor fermentatie reeds is ondertekend. Bovendien zijn nog steeds vierde vervuilende industriële installaties illegaal actief.

                           —

                           is het beheersproject en het integrale programma voor monitoring van het nationale park van de meren van Koroneia-Volvi en Makedonikon Tempon nog niet goedgekeurd.

               7)

               De Commissie meent bovendien dat de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG inzake de lozing van en de opvangsystemen voor stedelijk afvalwater zijn geschonden. Wat immers de aanleg van het opvangsysteem van Longada betreft, bestaande uit eenheden voor de opvang van huishoudelijk en industrieel afvalwater, en de biologische werking ervan, heeft de Commissie geen mededeling van de Griekse autoriteiten ontvangen dat de eerste fase van de werken is afgerond, die, indien zij zouden zijn afgerond, 50 % van de bevolking van de stad Langada zouden hebben bediend. In elk geval is de tweede fase van de lozingsinstallatie voor Langada, die 100 % van de bevolking zou hebben bediend, nog steeds voorwerp van studie.

               8)

               Tot slot, is wat het tweede niveau van behandeling van stedelijk afvalwater betreft, niet gebleken dat het daarop betrekking hebbende contract was ondertekend op de datum waarop de Griekse autoriteiten op het met redenen omklede verzoek hebben geantwoord.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2001 in de gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98: Krupp Thyssen Stainless GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling — Legeringstoeslag — Prĳsvaststelling — Rechten van verdediging — Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Medewerking tĳdens administratieve procedure — Beginsel van gelĳke behandeling)

text:
6.4.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 84/55
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               4)    Verwerpt de beroepen T-45/98 en T-47/98 voor het overige.
                                                                         5)    Verwijst Krupp Thyssen Stainless GmbH en de Commissie in
                     van 13 december 2001                                      hun eigen kosten in zaak T-45/98.
                                                                         6)    Verwijst Acciai Speciali Terni Spa in haar eigen kosten en in
in de gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98: Krupp Thyssen                         twee derden van de kosten van de Commissie in zaak T-47/98.
Stainless GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen                              De Commissie zal een derde van haar kosten dragen.
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (1) PB C 166 van 30.5.1998 en C 151 van 16.5.1998.
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling
— Legeringstoeslag — Prijsvaststelling — Rechten van
verdediging — Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoe-
ren voor berekening van bedrag van geldboeten — Medewer-
king tijdens administratieve procedure — Beginsel van
                       gelijke behandeling)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         (2002/C 84/101)
                                                                                van 13 december 2001
                  (Procestalen: Duits en Italiaans)
                                                                         in zaak T-48/98: Compañia española para la fabricación de
                                                                         aceros inoxidables SA (Acerinox) tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
In de gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98, Krupp Thyssen
                                                                         („EGKS-Verdrag — Mededinging — Mededingingsregeling
Stainless GmbH, gevestigd te Duisburg (Duitsland), vertegen-
                                                                         — Legeringstoeslag — Prijsvaststelling — Bewijslast —
woordigd door M. Klusmann, O. Lieberknecht en K. Moosec-
                                                                         Duur van inbreuk — Geldboete — Richtsnoeren voor
ker, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                         berekening van bedrag van boeten — Medewerking tijdens
Acciai speciali Terni SpA, gevestigd te Terni (Italië), vertegen-
                                                                         administratieve procedure — Beginsel van gelijke behande-
woordigd door L. G. Radicati di Brozolo, advocaat, domicilie
                                                                                ling”)
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils, K. Leivo,
H.-J. Freund en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot                                          (2002/C 84/102)
nietigverklaring van beschikking 98/247/EGKS van de Com-
missie van 21 januari 1998 inzake een procedure op grond
van artikel 65 van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814 —                                             (Procestaal: Engels)
Legeringstoeslag) (PB L 100, blz. 55), heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: G. Herzig,
administrateur, op 13 december 2001 een arrest gewezen                   In zaak T-48/98, Compañia española para la fabricación de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      aceros inoxidables SA (Acerinox), gevestigd te Madrid (Spanje),
                                                                         vertegenwoordigd door A. Vandencasteele en D. Waelbroeck,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
1)    Voegt de zaken T-45/98 en T-47/98 voor het arrest.                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                         W. Wils en K. Leivo), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                                                                         ring van beschikking 98/247/EGKS van de Commissie van
2)    Verklaart artikel 1 van beschikking 98/247/EGKS van de             21 januari 1998 inzake een procedure op grond van artikel 65
      Commissie van 21 januari 1998 inzake een procedure op              van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814 — Legeringstoeslag)
      grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag (Zaak IV/35.814          (PB L 100, blz. 55), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samenge-
      — Legeringstoeslag) nietig voorzover daarbij de door Thyssen       steld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. For-
      Stahl AG gepleegde inbreuk aan Krupp Thyssen Nirosta GmbH          wood, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 13 de-
      wordt toegerekend.                                                 cember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                         volgt:
3)    Bepaalt de bij artikel 2 van beschikking 98/247/EGKS aan
      Krupp Thyssen Nirosta GmbH en Acciai Speciali Terni Spa            1)    Bepaalt de aan Compañia española para la fabricación de
      opgelegde geldboete op 4 032 000 EUR.                                    aceros inoxidables SA opgelegde geldboete op 3 136 000 EUR.


title: Zaak T-370/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Kuwait Petroleum Corp. e.a./Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/29

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Kuwait Petroleum Corp. e.a./Commissie
   (Zaak T-370/06)
   (2007/C 20/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Kuwait Petroleum Corp. (Shuwaikh, Koeweit), Kuwait Petroleum International Ltd (Woking, Verenigd Koninkrijk) en Kuwait Petroleum (Nederland) BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: D. W. Hull, G. M. Berrisch, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2006) 4090 van de Commissie van 13 september 2006 nietig te verklaren voor zover deze betrekking heeft op verzoeksters; subsidiair,

               —

               het bedrag van de opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking van 13 september 2006 (hierna: „bestreden beschikking”) heeft de Commissie Kuwait Petroleum Corp. (hierna: „KPC”), Kuwait Petroleum International Ltd (hierna: „KPI”) en Kuwait Petroleum (Nederland) BV (hierna: „KPN”) hoofdelijk een geldboete van 16,632 miljoen EUR opgelegd wegens schending van artikel 81 EG, omdat zij een prijsovereenkomst hadden gesloten voor de Nederlandse bitumenmarkt. Elk van verzoeksters vordert nietigverklaring van de bestreden beschikking of, subsidiair, verlaging van de geldboete, en dit op de volgende gronden.
   Met hun eerste middel stellen verzoeksters dat de Commissie blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van de feiten doordat zij op basis van een onjuist juridisch criterium KPC en KPI aansprakelijk heeft geacht voor de handelingen van KPN en deze aansprakelijkheid niet rechtens genoegzaam heeft aangetoond. Meer bepaald heeft de Commissie in de bestreden beschikking geoordeeld dat zowel KPC als KPI aansprakelijk zijn voor de betrokkenheid van de bestuurders van KPN in het Nederlandse bitumenkartel omdat KPN een 100 %-dochtermaatschappij is van KPC en zowel KPC als KPI ruime toezichtsbevoegdheden hebben over KPN. Volgens verzoeksters mag een moedermaatschappij niet louter op basis van haar deelneming en haar ruime toezichtsbevoegdheden aansprakelijk worden gehouden, en moet de Commissie aantonen dat de controle die de moedermaatschappij uitoefende over het gedrag van de dochtermaatschappij op de relevante markt, voldoende ver ging om redelijkerwijs te kunnen aannemen dat deze laatste de inbreuk niet zelfstandig heeft gepleegd.
   Met hun tweede middel stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking nietig dient te worden verklaard of, subsidiair, dat de geldboete dient te worden verminderd, omdat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door verzoeksters in strijd met de mededeling inzake medewerking van 2002 (1) een geldboete op te leggen. Deze mededeling bepaalt dat, indien een onderneming die zich hierop beroept, bewijsmateriaal verstrekt dat betrekking heeft op feiten die niet eerder bewezen waren en die een rechtstreeks gevolg hebben voor de zwaarte of de duur van de inbreuk, de Commissie deze feiten niet tegen de betrokken onderneming mag gebruiken.
   Ten slotte betogen verzoeksters met hun derde middel dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de bepaling van het percentage waarmee de geldboete overeenkomstig de mededeling inzake medewerking van 2002 dient te worden verminderd. Volgens hen dient de geldboete met het maximumpercentage van 50 % te worden verlaagd.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-189/08: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2010 — Forum 187/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra — Nieuwe beschikking van Commissie na gedeeltelijke nietigverklaring door Hof — Vereniging — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/42

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2010 — Forum 187/Commissie
   (Zaak T-189/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra - Nieuwe beschikking van Commissie na gedeeltelijke nietigverklaring door Hof - Vereniging - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 113/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Forum 187 VZW (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Sutton en G. Forwood, barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N Khan en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/283/EG van de Commissie van 13 november 2007 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra en tot wijziging van beschikking 2003/757/EG (PB 2008, L 90, blz. 7), voor zover hierbij voor de coördinatiecentra waarop het arrest van het Hof van 22 juni 2006, België en Forum 187/Commissie (C-182/03 en C-217/03, Jurispr. blz. I-5479), betrekking heeft, niet wordt voorzien in redelijke overgangsperiodes voor de toekomst

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Forum 187 VZW wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak C-60/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Campania (Italië) op 11 februari 2009 — Lucio Rubano/Regione Campania, Comune di Cusano Mutri

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Campania (Italië) op 11 februari 2009 — Lucio Rubano/Regione Campania, Comune di Cusano Mutri
   (Zaak C-60/09)
   2009/C 90/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Campania

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lucio Rubano

      Verwerende partij: Regione Campania, Comune di Cusano Mutri

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met de artikelen 152 en 153 van het Verdrag betreffende de Europese Unie dat er in gemeenten met minder dan 4 000 inwoners slechts één apotheekvestiging mag zijn?

               2)

               Is het verenigbaar met de artikelen 152 en 153 van het Verdrag betreffende de Europese Unie dat voor het opzetten van een tweede apotheekvestiging in gemeenten met meer dan 4 000 inwoners als voorwaarde wordt gesteld dat wanneer het overschot van het inwonersaantal de normen met ten minste 50 % overschrijdt, er een afstand van ten minste 3 000 meter moet zijn tot de bestaande apotheek, en dat aan bijzondere behoeften aan farmaceutische zorg in verband met de terreingesteldheid en leefomstandigheden moet zijn voldaan, hetgeen moet worden beoordeeld zowel door de gezondheidsdiensten (plaatselijke gezondheidsinstanties) als door de lokale beroepsorganisatie of in ieder geval door de overheidsinstanties die bevoegd zijn op het gebied van de organisatie en het toezicht op de dienst van farmaceutische zorg?


title: Arrest van het gerecht van Eerste Aanleg van 13 juli 2004 in zaak T-115/02, AVEX Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat letter „a” bevat — Ouder communautair beeldmerk dat letter „a” bevat — Verwarringsgevaar)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/17

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 juli 2004
   in zaak T-115/02, AVEX Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk dat letter „a” bevat - Ouder communautair beeldmerk dat letter „a” bevat - Verwarringsgevaar)
   (2004/C 239/35)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-115/02, AVEX Inc., gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door J. Hofmann, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: D. Schennen en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Ahlers AG, voorheen Adolf Ahlers AG, gevestigd te Herford (Duitsland), vertegenwoordigd door E. P. Krings, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2002 (zaak R 634/2001-1) met betrekking tot de oppositie die de houder van het communautaire beeldmerk dat de letter „a” bevat, heeft ingesteld tegen de inschrijving van een communautair beeldmerk dat de letter „a” bevat, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 13 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luist als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Arrest van het Hof van 5 november 2002 in zaak C-472/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)")

text:
C 323/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21.12.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                             Luxemburg niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 5
                                                                                van het Verdrag en het afgeleide recht op hem rustende
                                                                                verplichtingen, door de in die eerdere overeenkomsten
                     van 5 november 2002                                           vervatte bepalingen die onverenigbaar zijn met het Ver-
                                                                                drag, met name artikel 52 daarvan, en met het afgeleide
                                                                                recht, niet in te trekken of daartoe niet alle mogelijke
in zaak C-472/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                wettelijke maatregelen te treffen,
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                                                                            heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president
(„Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van                  van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van                   R. Schintgen, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor lucht-                   A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris (rapporteur), F. Macken,
vervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/                   N. Colneric, S. von Bahr, en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeen-                     advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
schap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                         junct-griffier, en D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans ar-                            5 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                           tikel 10 EG)”)                                   luidt als volgt:
                          (2002/C 323/06)
                                                                            1)     Door met de Verenigde Staten van Amerika internationale
                                                                                verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de
                          (Procestaal: Frans)                                      overeenkomst inzake luchtvervoer van 19 augustus 1986 tussen
                                                                                het Groothertogdom Luxemburg en de Verenigde Staten van
                                                                                Amerika verbintenissen te handhaven
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                —     betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten
                                                                                aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommu-
                                                                                nautaire luchtroutes,
In zaak C-472/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: F. Benyon) tegen Groothertogdom Luxem-                           —     betreffende de op Luxemburgs grondgebied aangeboden of
burg (gemachtigde: P. Steinmetz), ondersteund door Koninkrijk                            gebruikte geautomatiseerde boekingssystemen, en
der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en J. van Bakel),
betreffende een verzoek om vast te stellen:
                                                                                —     waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de
                                                                                vervoersrechten in te trekken, te schorsen of te beperken
—    primair, dat het Groothertogdom Luxemburg, door in                                  wanneer de door het Groothertogdom Luxemburg aange-
     1995 met de Verenigde Staten van Amerika individueel                                wezen luchtvaartmaatschappijen niet in handen zijn van
     te onderhandelen over een „open sky”-overeenkomst op                                laatstgenoemde of van Luxemburgse onderdanen,
     het gebied van het luchtvervoer, en deze overeenkomst te
     paraferen, te sluiten en toe te passen, niet heeft voldaan
     aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens het                         heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de
     EG-Verdrag, met name de artikelen 5 (thans artikel 10 EG)                     verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 5 EG-
     en 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), en krachtens                      Verdrag (thans artikel 10 EG), artikel 52 EG-Verdrag (thans,
     het van het Verdrag afgeleide recht, met name verordenin-                     na wijziging, artikel 43 EG), en verordeningen van de Raad
     gen van de Raad (EEG) nrs. 2407/92 van 23 juli 1992                           (EEG) nrs. 2409/92 van 23 juli 1992 inzake tarieven voor
     betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan                      luchtdiensten, en 2299/89 van 24 juli 1989 betreffende
     luchtvaartmaatschappijen (PB L 240, blz. 1), 2408/92 van                      gedragsregels voor geautomatiseerde boekingssystemen, zoals
     23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire                         gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de Raad van
     luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire lucht-                        29 oktober 1993.
     routes (PB L 240, blz. 8), 2409/92 van 23 juli 1992
     inzake tarieven voor luchtdiensten (PB L 240, blz. 15),                2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
     2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
     geautomatiseerde boekingssystemen (PB L 220, blz. 1),
     zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de               3)     Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
     Raad van 29 oktober 1993 (PB L 278, blz. 1), en 95/93
     van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke
     regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire                 4)     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.
     luchthavens (PB L 14, blz. 1), en
—    subsidiair en gedeeltelijk aanvullend, voorzover de over-              (1 ) PB C 71 van 13.3.1999.
     eenkomst van 1995 niet kan worden geacht de eerder
     gesloten overeenkomsten ingrijpend te hebben gewijzigd
     en dus te hebben vervangen, dat het Groothertogdom


title: Zaak T-494/14: Beroep ingesteld op 30 juni 2014 — Klymenko/Raad

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/51

         Beroep ingesteld op 30 juni 2014 — Klymenko/Raad
   (Zaak T-494/14)
   2014/C 292/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Klymenko (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: M. Shaw, QC, en I. Quirk, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/216 en uitvoeringsverordening nr. 381/2014, voor zover zij Klymenko betreffen, met onmiddellijke ingang nietig verklaren, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van verzoekers recht van verdediging en van zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming, daar verzoeker geen weet had van het tegen hem ingestelde onderzoek op grond waarvan hij op de lijst is geplaatst van personen, entiteiten en lichamen waarvoor de bestreden beperkende maatregelen gelden en daarover noch van de Raad, noch van de Oekraïense autoriteiten verdere informatie heeft ontvangen. Verder voert verzoeker aan dat hem niet de redenen zijn meegedeeld voor zijn plaatsing op de lijst en dat hij evenmin de mogelijkheid heeft gekregen opmerkingen in te dienen.

               2.

               Tweede middel: kennelijke onjuiste beoordeling van bewijsmateriaal, daar uit de feiten blijkt dat verzoeker als minister van Oekraïne corruptie heeft bestreden en dat hij niet betrokken was bij de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen.

               3.

               Derde middel: ontoereikende motivering, niet-inachtneming van de criteria van artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119 en misbruik van bevoegdheid, daar de redenen voor de plaatsing van verzoeker op de lijst vaag en niet specifiek zijn. Verzoeker betoogt dat de Raad bijgevolg niet heeft aangetoond dat hij voldoet aan de criteria van artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119, waardoor zijn plaatsing op de lijst een misbruik van bevoegdheid vormt.

               4.

               Vierde middel: schending van het recht op eigendom en het evenredigheidsbeginsel, daar de bevriezing van verzoekers tegoeden een onnodige en onevenredige beperking van zijn eigendomsrecht vormt.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 april 2002 in zaak C-52/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 85/374/EEG — Aansprakelĳkheid voor producten met gebreken — Onjuiste omzetting")

text:
15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 144/5
      gesteente of is voornemens zich daarvan te ontdoen, zodat dit        —     door artikel 3 van wet nr. 98-389 van 19 mei 1998
      ganggesteente als afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG             „relative à la responsabilité du fait des produits défec-
      van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen moet                 tueux” (wet betreffende de aansprakelijkheid voor produc-
      worden beschouwd.                                                          ten met gebreken, JORF van 21 mei 1998, blz. 7744)
                                                                                ook te laten gelden voor schade van minder dan 500 euro;
2)    De plaats waar het ganggesteente wordt opgeslagen, de                —     door in artikel 8 van diezelfde wet te bepalen, dat de
      samenstelling ervan en het feit dat het geen echt gevaar voor de           distributeur van een gebrekkig product steeds en onder
      gezondheid van de mens of voor het milieu oplevert, aangeno-               dezelfde voorwaarden als de producent aansprakelijk is,
      men dat dit is aangetoond, zijn geen relevante criteria om te              en
      bepalen of het als afvalstof moet worden aangemerkt.
                                                                           —     door in artikel 13 van die wet te bepalen, dat de producent
                                                                                zich slechts op de exoneratiegronden van artikel 7, sub d
                                                                                en e, van de richtlijn 85/374/EEG van de Raad van
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                       25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
                                                                                inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken
                                                                                (PB L 210, blz. 29) kan beroepen wanneer hij aantoont
                                                                                dat hij de nodige maatregelen heeft genomen om de
                                                                                schadelijke gevolgen van het gebrekkige product te
                                                                                voorkomen, de krachtens de artikelen 9, 3, lid 3, en 7
                                                                                van genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet is nagekomen,
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
                                                                           (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en C. W. A. Timmer-
                     ARREST VAN HET HOF                                    mans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
                                                                           H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 april 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (Vijfde kamer)
                                                                           1)    Door artikel 1386-2 van de Franse code civil ook te laten
                         van 25 april 2002                                       gelden voor schade van minder dan 500 euro;
                                                                                —     door in artikel 1386-7, eerste alinea, van de code civil te
in zaak C-52/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                     bepalen, dat de distributeur van een gebrekkig product
             schappen tegen Franse Republiek (1)                                       steeds en onder dezelfde voorwaarden als de producent
                                                                                aansprakelijk is, en
(„Niet-nakoming — Richtlijn 85/374/EEG — Aansprake-
                                                                                —     door in artikel 1386-12, tweede alinea, van de code
lijkheid voor producten met gebreken — Onjuiste omzet-
                                                                                civil te bepalen, dat de producent zich slechts op de
                                 ting”)
                                                                                exoneratiegronden van artikel 7, sub d en e, van richtlijn
                                                                                85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende
                                                                                de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-
                          (2002/C 144/07)                                              rechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprake-
                                                                                lijkheid voor producten met gebreken kan beroepen,
                                                                                wanneer hij aantoont dat hij de nodige maatregelen heeft
                          (Procestaal: Frans)                                          genomen om de schadelijke gevolgen van het gebrekkige
                                                                                product te voorkomen,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       is de Franse Republiek de krachtens artikelen 9, eerste alinea,
                          dentie van het Hof)                                    sub b, 3, lid 3, en 7 van genoemde richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
In zaak C-52/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Patakia en B. Mongin) tegen Franse
Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger en               (1) PB C 163 van 10.6.2000.
R. Loosli-Surrans, vervolgens door deze laatste en J.-F. Dobelle),
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Franse Republiek,


title: Arrest van het Hof van 3 augustus 2016 in de gevoegde zaken E-26/15 en E-27/15 — Strafzaak tegen B en B tegen Finanzmarktaufsicht (Vrij verrichten van diensten — Artikel 36 EER — Richtlijn 2005/60/EG — Evenredigheid)

text:
               13.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/25

         ARREST VAN HET HOF
   van 3 augustus 2016
   in de gevoegde zaken E-26/15 en E-27/15
   Strafzaak tegen B en B tegen Finanzmarktaufsicht
   (Vrij verrichten van diensten — Artikel 36 EER — Richtlijn 2005/60/EG — Evenredigheid)
   (2017/C 120/13)
   In de gevoegde zaken E-26/15 en E-27/15, strafzaak tegen B en B tegen Finanzmarktaufsicht — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van het Fürstliches Obergericht (Hof van beroep van het Vorstendom Liechtenstein) en de Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht (Commissie van beroep van de Autoriteit Financiële Markten) met betrekking tot de uitlegging van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 3 augustus 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzet dat een ontvangende EER-lidstaat een aanbieder van trust- en bedrijfsdiensten die op zijn grondgebied opereert in het kader van de vrije dienstverrichting, onderwerpt aan de in zijn nationale wetgeving neergelegde due-diligenceverplichtingen;

               2.

               in zoverre echter een dergelijke wetgeving aanleiding geeft tot moeilijkheden en extra kosten voor activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van de bepalingen inzake het vrij verrichten van diensten en bovenop de controles zou kunnen komen die reeds zijn uitgevoerd in de EER-lidstaat van herkomst van de aanbieder van trust- en bedrijfsdiensten, waardoor deze laatste ontmoedigd wordt om dergelijke activiteiten verrichten, vormt zij een beperking van de vrijheid van dienstverrichting. Artikel 36 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een dergelijke regeling, mits zij op niet-discriminerende wijze wordt toegepast, wordt gerechtvaardigd door de doelstelling van bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, geschikt is om de verwezenlijking van dat doel te waarborgen en niet verder gaat dan noodzakelijk is om dit doel te bereiken. Om met name nationale controlemaatregelen van de ontvangende EER-lidstaat als evenredig aan te kunnen merken, mag er geen algemeen vermoeden zijn van fraude dat leidt tot volledige en systematische controles van alle personen die in andere EER-staten zijn gevestigd en die tijdelijk in de ontvangende EER-lidstaat diensten verrichten. Voorts moet de ontvangende EER-lidstaat wanneer hij om informatie, zoals documenten, verzoekt die zich in EER-staat van vestiging bevinden, de dienstverrichter een redelijke termijn geven voor het verstrekken van die informatie, bv. door de overdracht van afschriften van documenten. Wat in dit verband een passende termijn voor de kennisgeving is, zal afhangen van de hoeveelheid verlangde documenten en het medium waarop deze zijn opgeslagen;

               3.

               de antwoorden van het Hof op de eerste en de tweede vraag vallen niet anders wanneer de onderneming waaraan de administratieve diensten worden aangeboden, niet in een EER-staat is gevestigd.


title: Zaak T-672/14: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — August Wolff en Remedia/Commissie („Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG — Artikel 116 van richtlijn 2001/83 — Werkzame stof estradiol — Besluit van de Commissie waarbij de lidstaten worden gelast nationale vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor lokale toepassing met 0,01 % m/m estradiol in te trekken en te wijzigen — Bewijslast — Evenredigheid — Gelijke behandeling”)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/22

      Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — August Wolff en Remedia/Commissie
      (Zaak T-672/14) (1)

      ((„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG - Artikel 116 van richtlijn 2001/83 - Werkzame stof estradiol - Besluit van de Commissie waarbij de lidstaten worden gelast nationale vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor lokale toepassing met 0,01 % m/m estradiol in te trekken en te wijzigen - Bewijslast - Evenredigheid - Gelijke behandeling”))
      (2016/C 454/40)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partijen: Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel (Bielefeld, Duitsland) en Remedia d.o.o. (Zagreb, Kroatië) (vertegenwoordigers: P. Klappich, C. Schmidt en P. Arbeiter, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann, M. Šimerdová en A. Sipos, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2014) 6030 final van de Commissie van 19 augustus 2014 betreffende de vergunningen voor het in de handel brengen van voor lokale toepassing bestemde geneesmiddelen voor menselijk gebruik die een hoge concentratie estradiol bevatten, in het kader van artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad, voor zover daarbij de lidstaten worden verplicht om te voldoen aan de bij het uitvoeringsbesluit opgelegde verplichtingen voor de in bijlage I daarbij opgenomen en niet opgenomen geneesmiddelen met 0,01 % m/m estradiol die voor lokale toepassing zijn bestemd, met uitzondering van de beperking dat de in bijlage I van het uitvoeringsbesluit genoemde geneesmiddelen met 0,01 % m/m estradiol die voor lokale toepassing zijn bestemd alleen nog intravaginaal mogen worden toegediend

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Dr. August Wolff GmbH & Co. KG Arzneimittel en Remedia d.o.o. worden verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

         (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak C-58/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 februari 2011 — France Telecom España, S.A.

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 februari 2011 — France Telecom España, S.A.
   (Zaak C-58/11)
   2011/C 139/24
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: France Telecom España, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn), aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan een vergoeding voor rechten om faciliteiten te installeren op het gemeentelijke publieke domein kan worden gevraagd aan exploitanten die geen exploitant van het netwerk zijn maar het gebruiken voor de levering van mobieletelefoniediensten?

               2)

               Indien de heffing als verenigbaar wordt beschouwd met artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG, voldoen de omstandigheden waarin de bestreden plaatselijke verordening de vergoeding oplegt aan de vereisten van objectiviteit, evenredigheid en non-discriminatie uit dit artikel, en aan de noodzaak om het optimale gebruik van de betrokken hulpbronnen te waarborgen?

               3)

               Heeft artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG rechtstreekse werking?


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 22 juni 2005 in zaak T-171/05, Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Ambtenaren — Opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/44

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 22 juni 2005
   in zaak T-171/05, Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Kort geding - Ambtenaren - Opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid)
   (2005/C 217/96)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-171/05 R, Bart Nijs, ambtenaar van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoordigd door F. Rollinger, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxumburg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Rekenkamer van 2 december 2004 om een andere ambtenaar dan verzoeker aan te stellen op de post van hoofdvertaler met indeling in de rang LA5 in de Nederlandse sectie van de vertaaldienst van het secretariaat-generaal van de Rekenkamer, heeft de president van het Gerecht op 22 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Verzoek van het Bundessozialgericht van 12 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Altiney en Bundesanstalt für Arbeit (Zaak C-91/97)

text:
Nr. C 131 /8       I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 4 . 97
Verzoek van 18 juli 1996 van het Handelsgericht Wien om                van werknemers naar een andere lidstaat heeft begeven,
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Consorzio             waar hij werkzaamheden heeft verricht en zijn normale
per la Tutela del Formaggio Gorgonzola en 1 . Kaserei                  verblijfplaats heeft gevestigd, en ten slotte naar de eerste
Champignon Hofmeister GmbH &c Co KG en 2. Eduard                       lidstaat terugkeert om daar werk te zoeken, is het dan ver
                Bracharz Gesellschaft mbH                              enigbaar met de vereisten van artikel 48 van het EG-Ver
                       ( Zaak C-87/97)                                 drag dat de eerste lidstaat voor het recht op een algemene ,
                                                                       niet op premie- of bijdragebetaling berustende, inkomens
                          ( 97/C 131 /18 )                             afhankelijke uitkering van overheidswege, die de kenmer
                                                                       ken van de Britse „ income support " vertoont, een voor
                                                                       waarde inzake normale verblijfplaats in die staat stelt ( die
Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 18 juli              een aanzienlijke periode van verblijf in die staat mee
1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                brengt) ?
27 februari 1997, in het geding tussen Consorzio per la
Tutela del Formaggio Gorgonzola en 1 . Kaserei Champi
gnon Hofmeister GmbH & Co KG en 2 . Eduard Bracharz
Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen :                                            Verzoek van het Bundessozialgericht van 12 december
                                                                       1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— Is het bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht                            A. Altiney en Bundesanstalt für Arbeit
    verenigbaar met de beginselen van het vrije verkeer                                       ( Zaak C-91/97)
    van goederen ( artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag ),                                      ( 97/C 131 /20 )
    dat een in een lidstaat sinds 1977 rechtmatig geprodu
    ceerde kaas onder de merknaam Cambozola , die sinds
    1983 in een andere lidstaat in het verkeer wordt ge               Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 12 de
    bracht, in deze staat ingevolge een nationale maatregel            cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
    gebaseerd op een bilaterale overeenkomst tot bescher              tie op 3 maart 1997, in het geding tussen A. Altiney en
    ming van geografische oorsprongsbenamingen en bena                Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Euro
    mingen van bepaalde producten (waarin bescherming                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis
    wordt verleend voor de naam Gorgonzola ) en op een                 sing over de navolgende vraag:
    nationaal misleidingsverbod, niet in het verkeer mag
    worden gebracht onder de naam Cambozola ?                          Behoort een Turks werknemer tot de legale arbeidsmarkt
                                                                       van een lidstaat en verricht hij aldaar legale arbeid in de
                                                                       zin van artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van de Asso
— Maakt het voor het antwoord op deze vraag verschil                   ciatieraad EEG-Turkije betreffende de ontwikkeling van de
    of op de verpakking van de met de merknaam Cambo                  Associatie, indien hem enkel een vergunning voor de uitoe
    zola aangeduide kaassoort een duidelijk zichtbare ver             fening van een werkzaamheid in loondienst als specialitei
    wijzing naar het productieland (Deutscher Weichkase )              tenkok in een specialiteitenrestaurant en voor een geldig
    voorkomt, wanneer deze kaas in de regel niet als hele              heidsduur van drie jaar is verleend ?
    kaas wordt uitgestald en aan de consument verkocht,
    maar in stukken, ten dele zonder de originele verpak
    king?
                                                                       Verzoek van 19 februari 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                       sing, ingediend bij arrest van het Belgische Arbitragehof in
                                                                       de zaak VZW Belgisch Verbond der Syndicale Artsen
                                                                       kamers, betreffende vernietiging van artikel 4, lid 2, van
Verzoek van de Social Security Commissioner van 25 febru              het decreet van de Vlaamse Gemeenschap van 5 april
ari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                           1995
           R. Swaddling en Adjudication Officer
                                                                                ( Zaak C-93/97)
                        ( Zaak C-90/97)
                                                                                ( 97/C 131 /21 )
                           ( 97/C 131 /19 )
                                                                       Het Belgische Arbitragehof heeft bij arrest van 19 februari
                                                                        1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
25 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                3 maart 1997, in de zaak VZW Belgisch Verbond der Syn
                                                                       dicale Artsenkamers, betreffende vernietiging van artikel 4,
Justitie op 3 maart 1997, in het geding tussen R. Swadd
                                                                       lid 2, van het decreet van de Vlaamse Gemeenschap van
ling en Adjudication Officer, het Hof van Justitie van de
                                                                       5 april 1995 tot wijziging van het decreet van 12 juni
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    1991 betreffende de universiteiten in de Vlaamse Gemeen
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       schap om de organisatie van een specifieke opleiding in de
                                                                       huisartsgeneeskunde te organiseren, en andere bepalingen
Wanneer een persoon in een lidstaat werkzaam is geweest                 betreffende de universiteiten, het Hof van Justitie van de
en daar zijn normale verblijfplaats heeft gehad, zich ver             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
volgens met gebruikmaking van het recht van vrij verkeer                beslissing over de navolgende vragen:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 januari 2000 in zaak C-220/98 (verzoek van het Landgericht Köln om een prejudiciële beslissing): Estée Lauder Cosmetics GmbH & Co. OHG tegen Lancaster Group GmbH ("Vrĳ verkeer van goederen — Verkoop van een cosmeticaproduct met de benaming lifting — Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 30 EG)— Richtlĳn 76/768/EEG")

text:
18.3.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                     C 79/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                               de invoer en de verkoop van een cosmeticaproduct waarvan de
                                                                                benaming het woord lifting bevat, wanneer, in de omstandigheden
                           (Vijfde kamer)                                            van het geval, een gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en
                                                                                oplettende gewone consument door die benaming wordt misleid
                       van 13 januari 2000                                           doordat hij ten onrechte meent dat het product bepaalde
                                                                                kenmerken heeft.
in zaak C-220/98 (verzoek van het Landgericht Köln
om een prejudiciële beslissing): Estée Lauder Cosmetics                         — De nationale rechter dient zich over het eventueel misleidende
    GmbH & Co. OHG tegen Lancaster Group GmbH (1)                                    karakter van die benaming uit te spreken en daarbij de vermoede-
                                                                                lijke verwachting van die consument in aanmerking te nemen.
(„Vrij verkeer van goederen — Verkoop van een cosmeti-
caproduct met de benaming ‘lifting‘ — Artikelen 30 en 36                        — Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat de nationale
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG)                           rechter, wanneer het bijzonder moeilijk blijkt om het misleidende
                   — Richtlijn 76/768/EEG”)                                          karakter van genoemde benaming te beoordelen, onder de naar
                                                                                nationaal recht geldende voorwaarden ter verduidelijking van het
                           (2000/C 79/01)                                            vonnis gebruik maakt van een opinie- of deskundigenonderzoek.
                          (Procestaal: Duits)                                   (1) PB C 258 van 15.8.1998.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-220/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Landgericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig                                                  (Vijfde kamer)
geding tussen Estée Lauder Cosmetics GmbH & Co. OHG en
Lancaster Group GmbH, om een prejudiciële beslissing over                                               van 13 januari 2000
de uitlegging van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na
                                                                                in zaak C-254/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
wijziging, de artikelen 28 EG en 30 EG) en artikel 6, lid 3, van
                                                                                om een prejudiciële beslissing): Schutzverband gegen
richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                                unlauteren Wettbewerb tegen TK-Heimdienst Sass
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                GmbH (1)
inzake cosmetische producten (PB L 262, blz. 169), zoals
gewijzigd bij richtlijn 88/667/EEG van de Raad van 21 decem-                    („Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
ber 1988 (PB L 382, blz. 46) en bij richtlijn 93/35/EEG van de                  EG) — Ambulante verkoop van bakkerijproducten, vlees,
Raad van 14 juni 1993 (PB L 151, blz. 32), heeft het Hof                          vleeswaren en levensmiddelen — Territoriale beperking”)
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer-
president, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann,                                             (2000/C 79/02)
J.-P. Puissochet en P. Jann, rechters, advocaat-generaal: N. Fen-
nelly, griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 januari
                                                                                (Procestaal: Duits)
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
— De artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     artikelen 28 EG en 30 EG) en artikel 6, lid 3, van richtlijn                                         dentie van het Hof)
     76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake              In zaak C-254/98, betreffende een verzoek aan het Hof
     cosmetische producten, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/667/EEG            krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Oberste
     van de Raad van 21 december 1988 en bij richtlijn 93/35/EEG                Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
     van de Raad van 14 juni 1993, verzetten zich niet tegen de                 Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb en TK-Heim-
     toepassing van een nationale regeling die een verbod inhoudt op            dienst Sass GmbH, betreffende een prejudiciële beslissing over


title: Zaak C-338/15 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 juli 2016 — Claire Staelen/Europese Ombudsman (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Afhandeling door de Europese Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten van een algemeen vergelijkend onderzoek — Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 181)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/9

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 20 juli 2016 — Claire Staelen/Europese Ombudsman
      (Zaak C-338/15 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Afhandeling door de Europese Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten van een algemeen vergelijkend onderzoek - Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 181))
      (2016/C 454/19)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Claire Staelen (vertegenwoordiger: V. Olona, avocate)

         Andere partij in de procedure: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Grill en vervolgens L. Papadias, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Claire Staelen wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 294 van 7.9.2015.