title: Zaak T-212/02: Beroep, op 10 juli 2002 ingesteld door Commune de Champagne e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 233/27
Andere partij voor de kamer van beroep: Juan Espadafor Caba,         Middelen:                       —      schending van artikel 43 van
te Granada (Spanje).                                                                                verordening nr. 40/94 ( 1) bij
                                                                                gebreke van voldoende be-
                                                                                wijs van normaal gebruik
                                                                                van het oppositiemerk;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                —      schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                                                                                nr. 40/94, aangezien er geen
      beroep van 8 april 2002 in zaak R 1046/2000-1;
                                                                                verwarringsgevaar bestaat
                                                                                met betrekking tot bepaalde
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                                                                 waren.
                                                                     (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-        verzoekster
meenschapsmerk:
Betrokken        gemeen-     woordmerk „VITAFRUIT” voor
schapsmerk:                  bepaalde waren van de klassen 5,
                             29 en 32 (ondermeer bieren,
                             minerale en gazeuse wateren en          Beroep, op 10 juli 2002 ingesteld door Commune de
                             andere alcoholvrije dranken,            Champagne e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
                             vruchten- en groentedranken,                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             vruchtensappen; siropen en an-
                             dere preparaten voor de bereiding
                             van dranken; kruiden- en
                             vitaminedranken)                                                 (Zaak T-212/02)
Houder van het oppo-         Juan Espadafor Caba                                               (2002/C 233/50)
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                                (Procestaal: Frans)
Oppositiemerk of -te-        nationaal merk „VITAFRUT” voor
ken:                         waren van de klassen 30 en 32
                             (ondermeer alcoholvrije en niet-
                             therapeutische koolzuurhouden-
                             de dranken, ongegiste vruchten-
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             en groentesappen, limonades, si-
                                                                     schappen is op 10 juli 2002 beroep ingesteld tegen Raad van
                             naasappeldranken, gekoelde dran-
                                                                     de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                             ken, sodawater)
                                                                     schappen door Commune de Champagne e.a., kanton Vaud
                                                                     (Zwitserland), vertegenwoordigd door Denis Waelbroek en
Beslissing oppositie-af-     toewijzing van de oppositie voor-       Annick Vroninks, advocaten.
deling:                      zover deze was gebaseerd op de
                             waren „ongegiste vruchten- en
                             groentesappen, limonades, sinaas-
                             appeldranken” en voorzover deze         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                             was gericht tegen de waren
                             „minerale en gazeuse wateren en         —      nietig te verklaren artikel 1 van besluit 2002/309/EG,
                             andere alcoholvrije dranken,
                                                                            Euratom van de Raad en, wat betreft de overeenkomst
                             vruchten- en groentedranken,
                                                                            inzake Wetenschappelijke en Technologische samenwer-
                             vruchtensappen; siropen en an-                 king, van de Commissie van 4 april 2002 betreffende de
                             dere preparaten voor de bereiding
                                                                            sluiting van zeven overeenkomsten met de Zwitserse
                             van dranken; kruiden- en vitami-               Bondsstaat, voorzover de Raad en de Commissie daarbij
                             nedranken”.
                                                                            artikel 5, lid 8, van titel II van bijlage 7 van de
                                                                            overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van                  Zwitserse Bondsstaat inzake de handel in landbouwpro-
roep:                        verzoekster                                    ducten („Champagne-clausule”) hebben goedgekeurd;
 ---pagebreak--- C 233/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
—     eventueel dit besluit nietig te verklaren, voorzover de           troleerde gemeentelijke oorsprongsbenaming). De naam
      Raad en de Commissie hun goedkeuring hechten aan de               „Champagne” wordt overigens al jarenlang in de regio voor de
      overige artikelen van de overeenkomst tussen de Europese          productie van wijn gebruikt en is derhalve industrieel en
      Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de                  commercieel eigendom van verzoekers.
      handel in landbouwproducten, alsmede aan de overeen-
      komst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
      Bondsstaat inzake wederzijdse erkenning van de overeen-           Bovendien maakt een dergelijk algemeen verbod op het
      stemmingsbeoordeling, de overeenkomst tussen de Euro-             gebruik van de naam „Champagne” door verzoekers inbreuk
      pese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffen-            op het evenredigheidsbeginsel. Volgens verzoekers is de door
      de sommige aspecten van overheidsopdrachten, de over-             hen geproduceerde wijn een niet-mousserende wijn die niet
      eenkomst inzake wetenschappelijke en technologische               concurreert met de Franse Champagne. Er bestaat derhalve
      samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de                 geen gevaar voor verwarring. Verder zijn er minder restrictieve
      Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds,                middelen om hetzelfde doel te bereiken, zoals vermelding van
      en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, de overeenkomst           het land van oorsprong op het etiket.
      tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bonds-
      staat inzake het goederen- en personenvervoer per spoor
      en over de weg, de overeenkomst tussen de Europese
      Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat over het lucht-
      vervoer, de overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
      schap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bonds-
      staat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen;
                                                                        Beroep, op 12 juli 2002 ingesteld door SNF SA tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeen-
      schap, vertegenwoordigd door de Raad en de Commissie,
      vast te stellen en verweerders te veroordelen tot vergoe-                                  (Zaak T-213/02)
      ding van alle door de „Champagne-clausule” aan de
      verzoekende wijnbouwers toegebrachte schade;                                               (2002/C 233/51)
—     de Raad en de Commissie te verwijzen in alle kosten van                                    (Procestaal: Engels)
      de procedure.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen door SNF SA, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                      woordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu van het kantoor
                                                                        McKenna Long & Aldridge LLP, te Brussel (België).
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers zijn, enerzijds, eigenaars van wijngaarden in de
gemeente Champagne, kanton Vaud (Zwitserland), en, ander-               —     gedeeltelijk nietig te verklaren de Zesentwintigste richtlijn
zijds, belangenbehartigers van deze wijnbouwers.                              (2002/34/EG) van de Commissie van 15 april 2002 tot
                                                                              aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de
                                                                              bijlagen II, III en VII van richtlijn 76/768/EEG van
                                                                              de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de
Bij het bestreden besluit hebben de Raad en de Commissie                      wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische produc-
zeven bilaterale overeenkomsten tussen de Gemeenschap                         ten ( 1), teneinde polyacrylamiden uit de maatregel te
en de Zwitserse Bondsstaat goedgekeurd, waaronder een                         verwijderen;
overeenkomst inzake de handel in landbouwproducten. In een
van de bijlagen bij deze overeenkomst komt een regeling voor,           —     de Commissie in alle kosten te verwijzen.
waarbij het gebruik van de benaming „Champagne” voor
wijnen van oorsprong uit het kanton Vaud wordt verboden.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van hun beroep voeren verzoekers in de eerste
plaats een schending van algemene rechtsbeginselen aan,                 Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van voor-
waaronder het recht op de naam, op de eigendom en op                    noemde richtlijn, op grond dat de Commissie beperkingen
de vrije uitoefening van beroepsactiviteiten. De benaming               heeft gesteld op het gebruik van verzoeksters producten,
„Champagne” wordt ook in het Zwitserse recht beschermd, en              polyacrylamiden, bij de bereiding van cosmetische producten.
wel als „Appellation communale d’origine contrôlée” (gecon-             Volgens verzoekster heeft de Commissie zodoende inbreuk


title: Zaak C-391/99: Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 302/14                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     21.10.2000
Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,        Beroep, op 27 december 1999 ingesteld door Portugese
L. Sevón (rapporteur) en R. Schintgen, kamerpresidenten,               Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,                                       schappen
G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet, V. Skouris en
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                                     (Zaak C-509/99)
R. Grass, op 21 juni 2000 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                                      (2000/C 302/26)
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.                  op 27 december 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,
                                                                        vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                               dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
                                                                        aangelegenheden van het Ministerie van Buitenlandse zaken,
                                                                        en M. L. Duarte, hoogleraar aan de juridische faculteit van de
                                                                        universiteit van Lissabon, als gemachtigden, en door M. Galvão
                                                                        Teles en M. Marques Mendes, advocaten te Lissabon, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
                                                                        Rue Guillaume Schneider 24.
Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Portugese
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                             schappen
                                                                        1.    Het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren en
                          (Zaak C-391/99)
                                                                              a)     primair, rechtens non-existent te verklaren de be-
                          (2000/C 302/25)                                            schikking van de Commissie van 20 oktober 1999
                                                                                [ref. C (1999) 3370 def] betreffende een procedure
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                           op basis van artikel 21 van verordening (EEG)
op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van                              nr. 4064/89 (1) van de Raad van 21 december 1989
de Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek,                                 betreffende de controle op concentraties van onder-
vertegenwoordigd door L. Fernandes, directeur van de juri-                           nemingen (IV/M.1616 A. Champalimaud/BSCH);
dische dienst van het directoraat-generaal communautaire
aangelegenheden van het Ministerie van Buitenlandse zaken,                    b)     subsidiair, voormelde beschikking nietig te ver-
en M. L. Duarte, hoogleraar aan de juridische faculteit van de                       klaren.
universiteit van Lissabon, als gemachtigden, en door M. Galvão
Teles en M. Marques Mendes, advocaten te Lissabon, domicilie            2)    De Commissie in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
Rue Guillaume Schneider 24.                                             De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen heeft bij beschikking van 14 september 2000 de doorhaling in
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        het register van de onderhavige zaak gelast.
1.    Het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren en               (1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1.
      a)     primair, rechtens non-existent te verklaren de be-
             schikking van de Commissie van 20 juli 1999 [ref.
             C (1999) 2406 def.] betreffende een procedure
             op basis van artikel 21 van verordening (EEG)
             nr. 4064/89 (1) van de Raad van 21 december 1989
             betreffende de controle op concentraties van onder-        Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april
             nemingen (IV/M.1616 — A. Champalimaud/BSCH);               2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        Stratmann GmbH und Co. KG en Landrätin des Kreises
      b)     subsidiair, voormelde beschikking nietig te ver-
                                                                                Wesel
             klaren.
2.    De Commissie in de kosten te verwijzen.                                                    (Zaak C-284/00)
De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                               (2000/C 302/27)
pen heeft bij beschikking van 13 september 2000 de doorhaling in
het register van de onderhavige zaak gelast.                            Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
                                                                        27 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 19 juli 2000, in het geding tussen Stratmann GmbH und
(1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1.
                                                                        Co. KG en Landrätin des Kreises Wesel, het Hof van Justitie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-363/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-359/15, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/13

         Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-359/15, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG
   (Zaak C-363/15 P)
   (2015/C 414/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Louis Vuitton Malletier (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi, N. Parrotta, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-359/12, betekend aan rekwirante op 29 april 2015;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten die rekwirante in deze procedure heeft gemaakt;

               —

               verwijzing van Nanu-Nana in de kosten die rekwirante in deze procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met deze hogere voorziening verzoekt Louis Vuitton Malletier (hierna: „Louis Vuitton” of „rekwirante”) het Hof om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Tweede Kamer) van 21 april 2015 in zaak T-359/12 (hierna: „bestreden arrest”), houdende verwerping door het Gerecht van het beroep van Louis Vuitton tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2012 in zaak R 1855/2011-1, waarbij gemeenschaps(beeld)merk nr. 370445 in zijn geheel nietig werd verklaard omdat het geen onderscheidend vermogen had.

               2.

               De onderhavige hogere voorziening strekt ertoe aan te tonen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1) van toepassing is op het betwiste merk, en dat de artikelen 7, lid 3, en 52, lid 2, van deze verordening niet van toepassing zijn op de onderhavige zaak.

               3.

               Ten eerste heeft het Gerecht, door de bevestiging van de beslissing van de kamer van beroep waarbij het betwiste merk nietig werd verklaard omdat het geen intrinsiek onderscheidend vermogen had, de regels inzake de bewijslast in nietigheidsprocedures geschonden.

               4.

               In het bijzonder stelt rekwirante dat het Gerecht, om te voldoen aan de beginselen inzake het vermoeden van geldigheid van ingeschreven gemeenschapsmerken en de verdeling van de bewijslast in nietigheidsprocedures, de litigieuze beslissing had moeten vernietigen op grond dat Nanu-Nana niet had voldaan aan haar bewijslast, aangezien zij niet had kunnen aantonen wat de norm en de gebruiken in de betrokken sector waren op het tijdstip waarop het betwiste merk werd aangevraagd, en dus niet had kunnen aantonen dat het betwiste merk daarvan niet op significante wijze afweek.

               5.

               Ten tweede is het Gerecht, door te vereisen dat toegenomen onderscheidend vermogen wordt bewezen voor elk van de lidstaten van de Europese Unie, duidelijk voorbijgegaan aan het arrest van het Hof in de zaak Lindt, volgens hetwelk „de verkrijging door een merk van onderscheidend vermogen door gebruik weliswaar moet worden bewezen voor het deel van de Unie waarin het ab initio onderscheidend vermogen miste, […] maar […] het te ver zou gaan te eisen dat het bewijs van deze verkrijging voor elke lidstaat afzonderlijk wordt geleverd” (arrest van 24 mei 2012, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM, C-98/11 P, EU:C:2012:307, punt 62).

               6.

               In het bijzonder wijst rekwirante erop dat, had het Gerecht het arrest van het Hof in de zaak Lindt correct toegepast, het tot de conclusie zou zijn gekomen dat het betwiste merk door gebruik onderscheidend vermogen had verkregen, zodat het de beslissing van de kamer van beroep op dit punt zou hebben vernietigd.

               7.

               In het licht van het voorgaande verzoekt rekwirante het Hof het bestreden arrest te vernietigen en het BHIM en Nanu-Nana te verwijzen in de kosten die zij in deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-431/04: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 29 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbeschwerdeprocedure van Massachusetts Institute of Technology

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/33

         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 29 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbeschwerdeprocedure van Massachusetts Institute of Technology
   (Zaak C-431/04)
   (2004/C 300/63)
   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 29 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober 2004, in de Rechtsbeschwerdeprocedure van Massachusetts Institute of Technology, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Houdt het begrip „samenstelling van werkzame stoffen van een geneesmiddel” in de zin van artikel 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1) in dat alle bestanddelen van de samenstelling werkzame stoffen met therapeutisch effect zijn?

               2.

               Is er ook sprake van een „samenstelling van werkzame stoffen van een geneesmiddel” wanneer een samenstelling van stoffen uit twee bestanddelen bestaat, waarbij het ene bestanddeel een werkzame stof is met een bekend therapeutisch effect voor een bepaalde indicatie, en het andere bestanddeel een toedieningswijze van het geneesmiddel mogelijk maakt die leidt tot een andere uitwerking van het geneesmiddel voor die indicatie (in vivo implantaat met gecontroleerde vrijgave van de werkzame stof ter voorkoming van toxische effecten)?

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Zaak T-484/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Monthisa Residencial/Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/52

         Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Monthisa Residencial/Commissie
   (Zaak T-484/14)
   2014/C 261/82
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Monthisa Residencial, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: F. de Artíñano Rodríguez de Torres en J. Martínez Muro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.
   De verzoekende partij stelt in het bijzonder dat inbreuk is gemaakt op artikel 107, lid 1, VWEU en het vertrouwensbeginsel, dat een algemeen beginsel van Unierecht is.


title: Beroep, op 29 januari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Zaak C-20/99)

text:
27.3.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/9
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende              dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
vragen:                                                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
1. Kan een particulier zich in zijn betrekkingen met de
     staat op de artikelen 10 en 12 van Richtlijn                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     69/335/EEG van de Raad (1) beroepen, ook wanneer
     die richtlijn niet in nationaal recht is omgezet?
                                                                      1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet
                                                                           binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
2. Moeten de in artikel 4, lid 3, van Richtlijn                            rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     69/335/EEG genoemde verrichtingen worden geacht te                    voor het volgen van Richtlijn 90/428/EEG van de
     vallen onder het verbod van artikel 10 van die richt-                 Raad van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in
     lijn, zodat daarover niet alleen geen kapitaalrecht,                  voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende
     maar ook geen enkele andere belasting in welke vorm                   vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan
     dan ook Ð aangeduid als heffing en niet als belasting                 deze wedstrijden (1) de krachtens het EG-Verdrag en
     Ð mag worden geheven?                                                 deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
3. Moeten de bepalingen van de artikelen 10 en 12, lid 1,
     onder e), van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat
                                                                      2. verweerster in de kosten van de procedure te verwij-
     deze eraan in de weg staan, dat de hoogte van de aan
                                                                           zen.
     de notaris verschuldigde honoraria wegens het passe-
     ren van de (wettelijk verplichte) notarieÈle akte van een
     besluit tot kapitaalverhoging of statutenwijziging, vari-
     eert naar gelang van het bedrag van de kapitaalver-              Middelen en voornaamste argumenten
     hoging of van het maatschappelijk kapitaal?
                                                                      Krachtens de dwingende bepalingen van artikel 189, derde
4. Kunnen deze honoraria Ð ingevolge artikel 5 (van de                alinea, en artikel 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn
     Tabela de Emolumentos do Notariado) Ð worden                     de lidstaten verplicht de bepalingen van een tot hen
     geacht te zijn berekend op basis van de kosten van de            gerichte richtlijn binnen de daartoe gestelde termijn in
     verleende dienst?                                                nationaal recht om te zetten.
5. Wat moet onder die kosten worden verstaan? Omvat-                  Ofschoon die termijn voor Oostenrijk op 1 januari 1995 is
     ten zij mede de bezoldiging van de notarissen en amb-            verstrekken, hebben nog niet alle Oostenrijkse Bundeslän-
     tenaren van de onderscheiden kantoren, alsook de kan-            der de nodige bepalingen vastgesteld.
     toorinrichting en dergelijke?
                                                                      (1) PB L 224 van 1.8.1990, blz. 60.
6. Is het, gelet op de artikelen 10 en 12, lid 1, onder e),
     van de richtlijn, toegestaan en dus wettig, dat de hono-
     raria deze kosten te boven gaan en, zo ja, op welke
     wijze?
(1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betref-
    fende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi-
                                                                      Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo van
    taal (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25).                           15 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                                geding tussen C. Bertinetto en SpA Biraghi
                                                                                (Zaak C-22/99)
                                                                                (1999/C 86/18)
Beroep, op 29 januari 1999 ingesteld door Commissie van               De Pretura circondariale di Pinerolo heeft bij beschikking
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                van 15 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-20/99)                               van Justitie op 1 februari 1999, in het geding tussen C.
                                                                      Bertinetto en SpA Biraghi, het Hof van Justitie van de
                          (1999/C 86/17)                              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk               Verbiedt artikel 3 van Verordening nr. 804/68 van de
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Raad (1) de Italiaanse staat, bij wet de sluiting van bedrijfs-
pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr, lid van haar juri-             takovereenkomsten te regelen die ten doel hebben, de


title: Zaak C-508/99: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrĳk) van 16 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Palais am Stadtpark Hotelbetriebsges. m.b.H & Co KG en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland

text:
18.3.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 79/13
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                     Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                     ven van 19 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing
                                bliek                                    in het geding tussen Denkavit Nederland BV en 1. de
                                                                         Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
                                                                                2. Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau
                          (Zaak C-506/99)
                                                                                (Zaak C-507/99)
                           (2000/C 79/23)
                                                                                (2000/C 79/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
is op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Portugese                  uitspraak van 19 oktober 1999, ingekomen ter griffie van het
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 Hof van Justitie op 23 december 1999, in de zaak Denkavit
vertegenwoordigd door A. Caeiros, lid van haar juridische                Nederland BV en 1. de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
dienst, en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst         en Visserij, 2. Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau, het
gesteld nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie geko-           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Wagner, Kirchberg.
                                                                         1. Heeft de omstandigheid dat de betrokken kalveren onder de
                                                                              gemeenschappelijke marktordening in de sector rundvlees
                                                                              vallen, tot gevolg dat de (gepretendeerde) bevoegdheid van
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                              de Nederlandse autoriteiten om het tijdstip te bepalen
                                                                              waarop de Britse kalveren werden gedood, een grondslag
                                                                              moet hebben in de communautaire regelgeving, bij gebreke
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                    waarvan zodanige bevoegdheid aan de nationale autoritei-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen             ten niet toekomt?
     die nodig zijn om richtlijn 96/9/EG (1) van het Europees
     Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de
     rechtsbescherming van databanken, uit te voeren binnen              2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, vormt
     de in artikel 16, lid 1, van die richtlijn gestelde termijn, de          artikel 8 van Richtlijn 90/425/EEG (1) een voldoende
     krachtens de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde                  grondslag voor voormelde bevoegdheid?
     alinea, EG-Verdrag en artikel 16, lid 1, eerste alinea, van
     richtlijn 96/9/EG op haar rustende verplichtingen niet              3. Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord valt er dan
     is nagekomen;                                                            anderszins een grondslag voor voormelde bevoegdheid in
                                                                              het communautaire recht aan te wijzen?
— subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door
                                                                         (1) PB 1990, L 224, blz. 29.
     de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in
     kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens die
     bepalingen op haar rustende verplichtingen;
— De Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                         16 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het
Middelen en voornaamste argumenten                                       geding tussen Palais am Stadtpark Hotelbetriebsges. m.b.H
                                                                         & Co KG en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederöster-
                                                                                reich und Burgenland
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-495/99 (2); de in artikel 16 van richtlijn 96/9/EG                                      (Zaak C-508/99)
gestelde termijn is op 1 januari 1998 verstreken.
                                                                                (2000/C 79/25)
(1) PB L 77 van 27.03.1996, blz. 20.                                     Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
(2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.                                       van 16 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                         Justitie op 24 december 1999, in het geding tussen Palais am
                                                                         Stadtpark Hotelbetriebsges. m.b.H & Co KG en Finanzlandesdi-
                                                                         rektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, het Hof
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                         een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 79/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Moeten de bepalingen van richtlijn 69/335/EEG van de Raad                 op een andere grondslag worden verbroken. Daar de
van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het              Bondsregering haar presentatie van de feiten met recht en
bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), inzonderheid              reden heeft afgestemd op de vereisten van artikel 100 A,
artikel 6, aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat verboden          lid 4, EG-Verdrag, moet de Commissie haar beschikking
is, bij de intrede van een GmbH als persoonlijk aansprakelijke            op die bepaling baseren. Dat artikel 100 A, lid 4, EG-Ver-
vennoot, op de inbreng van de commanditaire vennoten in                   drag geen termijn bepaalt waarbinnen de Commissie moet
een Kommandit-Erwerbgesellschaft een kapitaalrecht te heffen,             antwoorden, kan er geenszins toe leiden, dat de Commissie
wanneer het te belasten maatschappelijke kapitaal reeds aan               discretionair kan beslissen over het tijdstip waarop zij
een belasting als die van § 33, TP 16, lid 1, sub b, Gebührenge-          antwoordt. Ook hier moet het beginsel van loyale samen-
setz 1957, BGBI 267/1957, vóór de inwerkingtreding van                  werking van artikel 10 EG (ex artikel 5 EG-Verdrag)
richtlijn 69/335/EEG onderworpen was?                                     toepassing vinden.
                                                                          Artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag geldt naar de letter
                                                                          weliswaar enkel voor harmonisatiemaatregelen van de
                                                                          Raad, maar is naar de geest ook van toepassing op
                                                                          richtlijnen van de Commissie, althans op die welke zijn tot
                                                                          stand gekomen na een stemming in aanpassingscomités
Beroep, op 28 december 1999 ingesteld door de Bondsre-                    waarin de verzoekende lidstaat bij gekwalificeerde meerder-
publiek Duitsland tegen de Commissie van de Europese                      heid overstemd is.
                       Gemeenschappen
                                                                          Subsidiair: Het Duitse verzoek had moeten worden onder-
                        (Zaak C-512/99)                                   zocht op grond van artikel 95, lid 4. Het aldaar gehanteerde
                                                                          begrip „handhaven” moet aldus worden begrepen, dat
                         (2000/C 79/26)                                   het ook geldt voor maatregelen die zijn getroffen naar
                                                                          aanleiding van de omzetting van harmonisatiemaatregelen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                in nationaal recht.
op 28 december 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek                 — Schending van het recht om te worden gehoord en van de
Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerial-             samenwerkingsplicht van artikel 10 EG: De Commissie
rat, en B. Muttelsee-Schön, Regierungsdirektorin, van het                 heeft verzuimd, door het verlenen van een extra termijn de
Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Str. 108,                  Bondsregering in de gelegenheid te stellen haar mededeling,
D-53117 Bonn.                                                             met inbegrip van een eventueel noodzakelijke aanvullende
                                                                          uiteenzetting van de feiten, op een nieuwe rechtsgrondslag
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                          te baseren.
1. beschikking K(1999)3490 def. (1) van de Commissie van
     26 oktober 1999 nietig te verklaren;                             — (Subsidiair) Onjuiste beoordeling van de vereisten van
                                                                          artikel 95, lid 5, EG:
2. verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                          — De Commissie ontkent ten onrechte, dat er nieuwe
                                                                               wetenschappelijke gegevens zijn over de carcinogene
Middelen en voornaamste argumenten                                             werking van bepaalde kunstmatige mineraalvezels.
— Verkeerde rechtsgrondslag: De Commissie had haar
     beschikking niet mogen baseren op artikel 95, lid 5, EG              — De Commissie ontkent ten onrechte, dat in de Bondsre-
     maar wel op artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag of artikel 95,               publiek Duitsland een specifiek probleem bestaat.
     lid 4, EG. Het verzoek van de Bondsregering kon enkel                     Duitsland heeft — wegens de klimatologische situatie
     worden gebaseerd op de vereisten die golden ten tijde van                 en een milieubeleid dat thermische isolatie bevordert
     de indiening van het verzoek. Dat de Bondsregering de                     — het hoogste verbruik van isolatiemateriaal uit kunst-
     voorschriften van het destijds geldende artikel 100 A, lid 4,             matige mineraalvezels in de EU; het aantal bedreigde
     EG-Verdrag heeft gevolgd, mag naderhand niet in haar                      werknemers en thuiswerkers is derhalve waarschijnlijk
     nadeel uitvallen.                                                         veel groter dan in ander lidstaten.
     De toepassing van artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag is ook
     qua systematiek correct. De regeling hangt nauw samen            — Onjuiste beoordeling van wetenschappelijke gegevens over
     met artikel 100 A, lid 1, EG-Verdrag. Artikel 100 A, lid 4,          kunstmatige mineraalvezels: In het technisch rapport van
     EG-Verdrag regelt de bij wet voorziene mogelijkheid van              de experts ontbreekt grontendeels een gedetailleerd onder-
     een afwijkende nationale regeling voor de lidstaat die               zoek van de door Duitsland aangevoerde wetenschappe-
     bij de vaststelling van een harmonisatiemaatregel bij                lijke gegevens. Het CSTEE-comité, op wiens advies de
     meerderheidsbeslissing in de minderheid is gesteld. De               Commissie zich beroept, had kennelijk niet de beschikking
     door de gemeenschapswetgever gewilde band tussen die                 over de wetenschappelijke evaluatie die de Bondsregering
     beide bepalingen mag naderhand niet met een beroep                   in haar verzoek heeft aangevoerd.


title: Zaak C-57/08 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2008 — Gateway, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Fujitsu Siemens Computers GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, leden 1, sub b, en 5 — Oudere merken die woordteken GATEWAY bevatten — Woordteken ACTIVY Media Gateway — Tekens die niet overeenstemmen — Ontbreken van verwarringsgevaar — Inaanmerkingneming van algemene bekendheid van oudere merken bij globale beoordeling van conflicterende tekens)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2008 — Gateway, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Fujitsu Siemens Computers GmbH
   (Zaak C-57/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, leden 1, sub b, en 5 - Oudere merken die woordteken „GATEWAY’ bevatten - Woordteken „ACTIVY Media Gateway’ - Tekens die niet overeenstemmen - Ontbreken van verwarringsgevaar - Inaanmerkingneming van algemene bekendheid van oudere merken bij globale beoordeling van conflicterende tekens)
   (2009/C 32/16)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Gateway, Inc. (vertegenwoordiger: C. R. Jones, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Fujitsu Siemens Computers GmbH
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 27 november 2007 in zaak T-434/05, Gateway, Inc./BHIM, waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken die het woordelement „GATEWAY” bevatten voor waren van de klassen 9, 16, 35, 36, 37 en 38, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 1068/2004-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 14 september 2005 houdende verwerping van het door rekwirante ingestelde beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de door rekwirante ingestelde oppositie tegen de aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „ACTIVY Media Gateway” voor waren van de klassen 9, 35, 38 en 42
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Gateway, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak T-215/03: Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door SIGLA S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
23.8.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 200/29
Als gevolg van deze inbreuken stelt verzoekster verlies te                Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door SIGLA S.A. tegen
hebben geleden. Dit verlies bestaat in de eerste plaats in de             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
door First Choice gemaakte winst, die in haar door een accoun-                                          (BHIM)
tant gecontroleerde boekhouding is opgevoerd en ten goede zou
zijn gekomen aan verzoekster indien de overname niet door de                                       (Zaak T-215/03)
Commissie was verboden. In de tweede plaats stelt verzoekster
het wegvallen van kostenbesparingen door synergie-effecten die
als gevolg van de fusie zouden zijn verkregen, en in de derde                                      (2003/C 200/53)
plaats, de kosten van het mislukte bod op First Choice die als
gevolg van de beschikking van de Commissie onnodig waren                                          (Procestaal: Spaans)
gemaakt.
(1) 2000/276/EG: Beschikking van de Commissie van 22 september            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    1999 waarbij een concentratie met de gemeenschappelijke markt en      schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Bureau voor
    de EER-Overeenkomst onverenigbaar wordt verklaard (Zaak nr. IV/       harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door
    M.1524 — Airtours/First Choice) (Kennisgeving geschied onder          SIGLA S.A., gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door
    nummer C(1999) 3022) (PB 2000, L 93, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december             E. Armijo Chávarri, advocaat.
    1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen
    (rectificatie in PB 1990, L 257, blz. 13).                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(3) Arrest van het Gerecht van 6 juni 2002, Airtours/Commissie,
    T-342/99, Jurispr. blz. II-2585.
                                                                          —     de beslissing van het BHIM (derde kamer van beroep) van
                                                                                1 april 2003 in zaak R 1127/2000-3 te vernietigen
                                                                                wegens schending van artikel 8, lid 5, van verordening
                                                                                nr. 40/94;
Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door F. Contesso tegen                  —     subsidiair, de bestreden beslissing te vernietigen wegens
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                               schending van de rechten van de verdediging van SIGLA
                                                                                S.A. en van het beginsel dat ten grondslag ligt aan
                            (Zaak T-213/03)                                     artikel 74 van verordening nr. 40/94;
                            (2003/C 200/52)                               —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
                             (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 13 juni 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                             Aanvrager van het gemeen-        ELLENI HOLDING BV
F. Contesso, wonende te Parijs, vertegenwoordigd door                     schapsmerk:
S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Betrokken      gemeenschaps-     Woordmerk „VIPS” — Aanvraag
—      nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van          merk:                            nr. 459.875 voor waren en
       het definitieve beoordelingsrapport over de periode van                                             diensten van de klassen 9, 35
       1 juli 1999 tot 30 juni 2001;                                                                       en 42, en later alleen voor dien-
                                                                                sten van klasse 42 (computer-
—      de Commissie te veroordelen om aan verzoeker een
                                                                                programma's voor hotel-, res-
       symbolische euro te betalen ter vergoeding van de geleden
                                                                                taurant- en cafédiensten)
       morele schade;
—      verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                          Houder van het oppositie-        Verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                        merk of -teken in de oppo-
                                                                          sitieprocedure:
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan: schending van
de voorafgaande verplichting van de beoordelaar om de hiërar-
chieke meerderen van de beoordeelde te raadplegen alvorens
het beoordelingsrapport op te stellen; schending van de
verplichting van de beoordelaar om hen iedere bladzijde te                Oppositiemerk of -teken:         Het Spaanse woordmerk „VIPS”
laten paraferen en het definitieve beoordelingsrapport te onder-                                           (inschrijvingsnummer 551.436)
tekenen, en schending van de motiveringsplicht doordat de                                                  voor waren van klasse 42 (ver-
beoordelaar in beroep niet de redenen heeft aangegeven                                                     strekken van voedsel en drank,
waarom hij geen rekening heeft gehouden met de adviezen                                                    ook in restaurants, zelfbedie-
van de geraadpleegde hiërarchieke meerderen.                                                               ningsgelegenheden,       kantines,
                                                                                bars en cafetaria's, en hoteldien-
                                                                                sten)
 ---pagebreak--- C 200/30               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         23.8.2003
Beslissing van de oppositie-        Toewijzing van de oppositie met        Middelen en voornaamste argumenten
afdeling:                           betrekking tot de diensten van
                                    klasse 42 en afwijzing van de
                                                                           Verzoeker stelt schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut
                                    oppositie met betrekking tot de
                                                                           en van het non-discriminatiebeginsel. Volgens verzoeker heeft
                                    waren van de klassen 9 en 35
                                                                           verweerster geen vergelijking gemaakt van de verdiensten van
                                                                           verzoeker met die van de andere bevorderbare ambtenaren van
                                                                           alle directoraten-generaal maar zich beperkt tot het „quotum”
                                                                           dat was toegekend aan verzoekers directoraat-generaal, heeft zij
Beslissing van de kamer             Toewijzing van het beroep en           de uit de voorgaande bevorderingsronde „overgebleven” ambte-
van beroep:                         vernietiging van de bestreden          naren bevoordeeld en er geen rekening mee gehouden dat
                                    beslissing                             verzoeker in de betrokken periode naar een ander directoraat-
                                                                           generaal was overgeplaatst.
Middelen:                           Schending van artikel 8, lid 5,
                                    van verordening (EG) nr. 40/94
                                    en, subsidiair, schending van
                                    artikel 8, lid 1, sub b, van die
                                    verordening
                                                                           Beroep, op 19 juni 2003 ingesteld door Fédération Natio-
                                                                           nale de la Coopération Bétail et Viande (FNCBV) tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-217/03)
                                                                                (2003/C 200/55)
Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Mário Paulo
Tenreiro tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                                      (Procestaal: Frans)
                               schappen
                          (Zaak T-216/03)                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 19 juni 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fédération
                          (2003/C 200/54)                                  Nationale de la Coopération Bétail et Viande, gevestigd te
                                                                           Parijs, vertegenwoordigd door R. Collin en M. Ponsard, advo-
                                                                           caten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  —     beschikking C.38.279/F3 van 2 april 2003 nietig te
schappen is op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen de                            verklaren voorzover zij verzoekster betreft;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mário
Paulo Tenreiro, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-                —     subsidiair, de bij die beschikking opgelegde geldboete in te
digd door G. Vandersanden, advocaat.                                             trekken;
                                                                           —     meer subsidiair, het bedrag van die boete te verlagen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           —     verweerster in alle kosten te verwijzen.
—     nietig te verklaren het besluit om verzoeker bij bevorde-
      ringsronde 2002 niet te bevorderen, zoals dit blijkt uit
      het ontbreken van de naam van verzoeker op de lijst van
      de naar de rang A4 bevorderde ambtenaren, die is
      bekendgemaakt in de Mededelingen van de administratie                Middelen en voornaamste argumenten
      van 14 augustus 2002 (nr. 69-2002);
                                                                           Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie verzoekster
—     verzoeker met terugwerkende kracht de bevordering toe te
                                                                           en vijf andere Franse federaties van veehouders en slachters een
      kennen die hem bij de bevorderingsronde 2002 had
                                                                           geldboete opgelegd wegens beweerde schendingen van
      moeten worden toegekend en hem volledig in zijn gelde-
                                                                           artikel 81, lid 1, EG-Verdrag door een overeenkomst die ertoe
      lijke en carriërerechten te herstellen;
                                                                           strekte, de invoer van rundvlees in Frankrijk tijdelijk stop te
                                                                           zetten en een minimumprijs vast te stellen voor bepaalde
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                              categorieën runderen.


title: Doorhaling van zaak C-275/99

text:
21.4.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 118/29
              Doorhaling van zaak C-220/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-248/00 (1)
                        (2001/C 118/76)                                                      (2001/C 118/79)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 december 2000             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-220/00:               de doorhaling in het register gelast van zaak C-248/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.                                                            Republiek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 233 van 12.8.2000.
              Doorhaling van zaak C-275/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-411/99 (1)
                        (2001/C 118/77)                                                      (2001/C 118/80)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december 2000             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-275/99                de doorhaling in het register gelast van zaak C-411/99:
(verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg om een          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
prejudiciële beslissing): Société Adidas Sarragan France tegen        Oostenrijk.
Directeur des services fiscaux du Bas-Rhin.
                                                                      (1) PB C 366 van 18.12.1999.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-236/00 (1)                                       Doorhaling van zaak C-54/00 (1)
                        (2001/C 118/78)                                                      (2001/C 118/81)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 januari 2001 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2001
doorhaling in het register gelast van zaak C-236/00: Commissie        de doorhaling in het register gelast van zaak C-54/00: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                   sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Luxemburg.                                                            bliek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 211 van 22.7.2000.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 oktober 1999 in zaak T-180/98: E. Cotrim tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (Tĳdelĳke functionarissen — Inrichtingsvergoeding — Voortĳdige opzegging van overeenkomst — Terugvordering van het overschuldigd betaalde)

text:
C 20/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22.1.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Winksele (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Par-
                                                                         mentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                    van 23 november 1999                                 Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange
                                                                         30, tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
                                                                         beroepsopleiding (Cedefop) (gemachtigde: B. Wägenbaur), be-
in zaak T-129/98: E. Sabbioni tegen Commissie van de                     treffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
                Europese Gemeenschappen (1)                              van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
                                                                         beroepsopleiding (Cedefop) van 9 maart 1998 waarbij een
(Ambtenaren — Ambtshalve overplaatsing — Bezwarend                       bedrag gelijk aan tweederde van de aan verzoekster bij haar
     besluit — Motivering — Misbruik van bevoegdheid)                    indiensttreding betaalde inrichtingsvergoeding wordt terug-
                                                                         gevorderd, heeft het Gerecht (C. W. Bellamy, alleensprekend
                          (2000/C 20/39)                                 rechter); griffier: J. Palacio González, administrateur, op 28 ok-
                                                                         tober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                         volgt:
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         1) Het beroep wordt verworpen.
In zaak T-129/98, E. Sabbioni, ambtenaar van de Commissie
                                                                         2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
tewerkgesteld bij het Gemeenschappelijk Centrum voor onder-
zoek te Ispra, wonende te Biandronno (Italië), vertegenwoor-
digd door G. Marchesini, advocaat te Vicenza, domicilie geko-            (1) PB C 397 van 19.12.1998.
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
G. Valsesia), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
besluiten waarbij de Commissie verzoeker ambtshalve naar een
andere dienst heeft overgeplaatst en hem van zijn aanvankelijke
functie heeft ontheven, alsmede tot schadevergoeding, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,         BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
president, R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:                                       AANLEG
J. Palacio González, administrateur, op 23 november 1999 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 8 oktober 1999
1) Verwerpt het beroep.
                                                                           in zaak T-89/99 R: O. Valk tegen Europees Parlement (1)
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Afdoening zonder beslissing)
(1) PB C 327 van 24.10.1998.
                                                                                (2000/C 20/41)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-89/99 R, O. Valk, wonende te Berlijn, vertegenwoor-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               digd door J. Kayser, advocaat te Berlijn, Körnerstrasse 5, tegen
                                                                         Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück en E. Waldherr),
                      van 28 oktober 1999                                betreffende een verzoek om voorlopige maatregelen ertoe
                                                                         strekkende, dat het besluit van de jury van 9 februari 1999 om
                                                                         verzoeker niet toe te laten tot het schriftelijk examen van
in zaak T-180/98: E. Cotrim tegen Europees Centrum voor                  vergelijkend onderzoek EP/86/A (PB 1998, C 77 A, blz. 1)
   de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (1)                 wordt ingetrokken, en dat aan verzoeker wordt toegestaan aan
                                                                         het vergelijkend onderzoek deel te nemen, heeft de president
(Tijdelijke functionarissen — Inrichtingsvergoeding —                    van het Gerecht op 8 oktober 1999 een beschikking gegeven
Voortijdige opzegging van overeenkomst — Terugvordering                  waarvan het dictum luidt als volgt:
                van het overschuldigd betaalde)
                                                                         1) Op het verzoek in kort geding behoeft niet te worden beslist.
                          (2000/C 20/40)
                                                                         2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                         (Procestaal: Frans)                             (1) PB C 160 van 5.6.1999.
In zaak T-180/98, E. Cotrim, ambtenaar op proef van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te


title: Zaak C-660/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana (Italië) op 27 december 2011 — Daniele Biasci e.a./Ministero dell’Interno en Questura di Livorno

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana (Italië) op 27 december 2011 — Daniele Biasci e.a./Ministero dell’Interno en Questura di Livorno
   (Zaak C-660/11)
   2012/C 73/32
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Toscana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Daniele Biasci, Alessandro Pasquini, Andrea Milianti, Gabriele Maggini, Elena Secenti, Gabriele Livi

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno, Questura di Livorno

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als die van artikel 88 van de T.U.L.P.S., volgens welke „de vergunning voor de exploitatie van weddenschappen uitsluitend kan worden verleend aan personen die houder zijn van een concessie of van een vergunning die is verleend door het ministerie of een andere entiteit waaraan de bevoegdheid voor de organisatie en het beheer van weddenschappen krachtens de wet is voorbehouden, alsook aan personen die door de concessie- of vergunninghouder daarmee zijn belast op grond van die concessie of die vergunning”, en van artikel 2, lid 2 ter, van decreto legge nr. 40 van 25 maart 2010, omgezet bij wet nr. 73/2010, waarin is bepaald dat „artikel 88 van de gecoördineerde tekst van de wetten inzake openbare veiligheid, zoals opgenomen in koninklijk besluit nr. 773 van 18 juni 1931, zoals gewijzigd, aldus wordt uitgelegd dat de erin bedoelde vergunning, wanneer zij wordt afgegeven voor commerciële bedrijven waarin openbare kansspelen met geldwinst worden geëxploiteerd en ingezameld, slechts rechtgevolgen heeft wanneer voordien aan de eigenaars van dergelijke bedrijven door het ministerie van Economie en Financiën — Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato (Autonoom bestuur voor staatsmonopolies), een concessie voor de exploitatie en de inzameling van dergelijke kansspelen is verleend”?

               2)

               Moeten de voormelde artikelen 43 EG en 49 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel tevens verzetten tegen een nationale regeling als die welke is bedoeld in artikel 38, lid 2, van decreto legge nr. 223 van 4 juli 2006, omgezet bij wet nr. 248/2006, (...) (1).
               De vraag betreffende de verenigbaarheid met bovenvermelde gemeenschapsrechtelijke beginselen van genoemd artikel 38, lid 2, betreft enkel die zinsneden van deze bepaling waarin: a) wordt voorzien in een algemene tendens om houders van vóór de wijziging van de regelgeving verleende concessies te beschermen; b) verplichtingen worden ingevoerd voor de opening van nieuwe verkooppunten betreffende de eerbiediging van een bepaalde afstand tot de reeds bestaande verkooppunten, hetgeen de facto tot gevolg kan hebben dat de reeds bestaande handelsposities in stand blijven. Voorts betreft de vraag de algemene uitlegging die de Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato aan bovenvermeld artikel 38, lid 2, heeft gegeven door in de concessieovereenkomsten (artikel 23, lid 3) de reeds vermelde vervalclausule op te nemen voor het geval van directe of indirecte uitoefening van soortgelijke grensoverschrijdende activiteiten.

               3)

               Indien dit bevestigend wordt beantwoord, dat wil zeggen indien de in vorige punten vermelde nationale bepalingen verenigbaar worden geacht met het gemeenschapsrecht, moet artikel 49 EG dan aldus worden uitgelegd dat, wanneer het vrij verrichten van diensten wordt beperkt om redenen van algemeen belang, vooraf dient te worden nagegaan of dit algemene belang niet reeds voldoende in aanmerking is genomen door de voorschriften, controles en onderzoeken waaraan de dienstverrichter in zijn staat van vestiging is onderworpen?

               4)

               Indien de vraag bevestigend wordt beantwoord, in de in vorig punt aangehaalde bewoordingen, moet de verwijzende rechter er dan — in het kader van de toetsing van de evenredigheid van een dergelijke beperking — rekening mee houden dat de betrokken voorschriften in de staat waar de dienstverrichter is gevestigd, voorzien in controles die even streng zijn of zelfs verder gaan dan de controles van de staat waar de dienst wordt verricht?

      (1)  Weglating van het deel van de vraag dat de integrale tekst weergeeft van dit artikel, gepubliceerd in GURI nr. 153 van 4 juli 2006.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 april 1995 in zaak T-145/89: Baustahlgewebe GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Inbreuk op artikel 85 van het EEG-Verdrag)

text:
 Nr . C 137/ 18         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
                         van 6 april 1995                                  van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
                                                                           procedure op grond van artikel 85 van het EEG
 in zaak T-143/89: Ferriere Nord SpA tegen Commissie van                    Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) voor zover
                 de Europese Gemeenschappen (*)                            daarin wordt vastgesteld, dat verzoekster deelnam aan
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                       een afspraak tot beperking van de Duitse uitvoer naar de
                          EEG- Verdrag)                                    Benelux.
                           ( 95/C 137/42 )
                                                                      2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
                                                                           ster opgelegde geldboete vast op 252 000 Ecu.
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                      3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
 In zaak T-143/89, Ferriere Nord SpA, gevestigd te Osoppo
 (Italië ), vertegenwoordigd door W. Viscardini-Dona, advo           4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,
caat te Padua, en G. Campeis , advocaat te Udine, domicilie                alsmede drie vijfde van de kosten van de Commissie.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
 advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10 , tegen Commis             5 . Verstaat dat de Commissie twee vijfde van haar eigen
 sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : E.                     kosten zal dragen .
Traversa , J. Curall en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep
                                                                      (') PB nr. C 306 van 5 . 12 . 1989 .
tot nietigverklaring van beschikking 89/515/EEG van de
 Commissie van 2 augustus 1989 inzake een procedure op
grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/31.553 —
 Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260 , blz . 1 ), heeft het Gerecht
 ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcfa
Valdecasas en K. Lenaerts, rechters ; griffier : H. Jung, op                                 van 6 april 1995
 6 april 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als        in zaak T-145/89: Baustahlgewebe GmbH tegen Commissie
volgt:                                                                            van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 1 . Verwerpt het beroep.                                                    (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                                                                                EEG- Verdrag)
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                                         ( 95/C 137/44 )
(M PB nr. C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                                         (Procestaai: Duits)
                                                                      In zaak T-145/89 , Baustahlgewebe GmbH, gevestigd te
                                                                      Düsseldorf ( Duitsland ), vertegenwoordigd door A. Derin
                                                                     ger, C. Tessin, H.J. Herrmann, J. Sedemund en F. Montag,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                         van 6 april 1995                             burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue
                                                                      31 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
in zaak T-144/89: Cockerill Sambre tegen Commissie van                (gemachtigden : N. Koch, B. Langeheine, J. Currall en A.
                 de Europese Gemeenschappen (')                      Böhlke ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                 Beschikking 89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus
                          EEG- Verdrag)                               1989 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                          ( 95/C 137/43 )                            EEG-Verdrag ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 ,
                                                                     L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samenge
                        (Procestaai: Frans)                          steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy,
                                                                     B. Vesterdorf, R. Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rech
                                                                     ters; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen
In zaak T-144/89, Cockerill Sambre, voorheen Steelinter
                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt: .
SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door M. Wael
broeck en A. Vandencasteele , advocaten te Brussel, domi             1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                     van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen                     procedure op grond van artikel 85 van het EEG
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                       Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) voor zover
den : N. Koch, E. Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N.                 daarin wordt vastgesteld, dat verzoekster deelnam aan
Coutrelis ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van               een afspraak met Sotralentz SA tot contingentering van
beschikking 89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus                     de uitvoer van deze laatste naar de Duitse markt, en voor
1989 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                  zover daarin het bestaan wordt vastgesteld van een
EEG-Verdrag ( IV/31.553 — Betonstaalmatten , PB 1989,                      afspraak tussen verzoekster en Tréfilunion SA om hun
L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht ( Eerste kamer), samenge              toekomstige uitvoer aan een quotaregeling te onderwer
steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy,               pen.
B. Vesterdorf, R. Gracfa-Valdecasas en K. Lenaerts, rech
ters; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen          2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        ster opgelegde geldboete vast op 3 miljoen ecu.
 ---pagebreak--- 3 . 6 . 95            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 137/ 19
3 . Verwerpt bet beroep voor het overige.                             Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
                                                                      Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commissie van de
4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Koch, E.
     alsmede een derde van de kosten van de Commissie.                Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betref
                                                                      fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
5 . Verstaat dat de Commissie twee derde van haar eigen               89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake
      kosten zal dragen.                                              een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
                                                                      ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260 , blz . 1 ),
(M PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                  heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
                                                                      Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
                                                                      Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H.
                                                                      Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                      dictum luidt als volgt:
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
                       van 6 april 1995
                                                                           van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
in zaak T-147/89: Société métallurgique de Normandie                       procedure op grond van artikel 85 van het EEG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                      Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) , voor zover
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                       daarin het bestaan wordt vastgesteld van een overeen
                          EEG- Verdrag)                                    komst tussen verzoekster en Baustahlgewebe GmbH om
                           ( 95/C 137/45 )                                 hun toekomstige uitvoer aan een quotaregeling te
                                                                           onderwerpen.
                      (Procestaai: Frans)                             2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
                                                                           ster opgelegde geldboete vast op 1 235 000 ecu .
In zaak T-147/89 , Société métallurgique de Normandie,
gevestigd te Mondeville ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door          3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
R. Collin en R. Milchior, advocaten te Parijs, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,              4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commis                     alsmede vier vijfde van de kosten van de Commissie.
sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: N.                 5 . Verstaat dat de Commissie een vijfde van haar eigen
Koch, E. Traversa , J. Currall , A. Coutrelis en N. Coutrelis ),           kosten zal dragen.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake                (') PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989, L 260 , blz . 1 ),
heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H.               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                       van 6 april 1995
                                                                      in zaak T-149/89: Sotralentz SA tegen Commissie van de
1 . Verwerpt het beroep.                                                               Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                       (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                                                                                EEG-Verdrag)
(!) PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                                            95/C 137/47
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-149/89 , Sotralentz SA, gevestigd te Drulingen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door X. de Mello, P. Pepy en
                                                                     J.C. Percerou, advocaten te Parijs , domicilie gekozen heb
                       van 6 april 1995                               bende te Luxemburg ten kantore van B. Decker, advocaat
in zaak T-148/89: Tréfilunion SA tegen Commissie van de               aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16 , tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen ( ! )                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden : N. Koch, E.
                                                                      Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betref
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                          EEG-Verdrag)                                fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
                                                                      89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake
                          < 95/C 137/46 )                             een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
                                                                      ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260, blz . 1 ),
                      (Procestaai: Frans)                             heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
                                                                      Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
In zaak T-148/89 , Tréfilunion SA, gevestigd te Puteaux               Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier : H.
( Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Collin en R. Mil             Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
chior, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te             dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-365/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
10.11.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 317/21
Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie                De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                   dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-365/01)                             —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg door
                                                                           niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
                                                                           nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn
                         (2001/C 317/38)                                   98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                           16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 van biociden (1) en, in elk geval, door deze niet mede
op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door                   te delen, de krachtens die richtlijn op hem rustende
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    verplichtingen niet is nagekomen;
digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                               —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                           kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat Ierland, door de Commissie geen
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      kennis te geven van de wettelijke en bestuursrechtelijke
      handelingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
      1999/47/EG (1) van de Commissie van 21 mei 1999                Het bindende karakter van artikel 249 EG, derde alinea en van
      houdende tweede aanpassing aan de technische vooruit-          artikel 10 EG, eerste alinea verplicht de lidstaten tot de
      gang van richtlijn 94/55/EG van de Raad betreffende de         vaststelling van de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten         uitvoering van tot hen gerichte richtlijnen vóór het verstrijken
      inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg,       van de daartoe gestelde termijn. De betrokken termijn is op
      althans door de Commissie niet van deze maatregelen op         14 mei 1998 verstreken zonder dat het Groothertogdom
      de hoogte te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem       Luxemburg de noodzakelijke maatregelen heeft genomen.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                             (1) PB L 123 van 24 april 1998, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbinden is ten
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat             Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie
waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat        van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.                                   ninkrijk
Die termijn is verstreken op 1 juli 1999, zonder dat Ierland de
bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan
de betrokken richtlijn.                                                                       (Zaak C-374/01)
(1) PB L 169, 5.7.1999, blz. 1.                                                               (2001/C 317/40)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 27 september 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd
                                                                     Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright als gemachtigde,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                        dom Luxemburg                                Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                         (Zaak C-372/01)                             —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet
                                                                           vóór 14 mei 2000 de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                           bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
                         (2001/C 317/39)                                   van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de
                                                                           Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              brengen van biociden(1), of de Commissie die bepalingen
26 september 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                    althans niet mee te delen, de krachtens die richtlijn op
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
pen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg.                                   —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.