title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg Van 10 maart 2005 in de gevoegde zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-265/00, T-267/00, T-268/00, T-271/00, T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00: Gruppo ormeggiatori del porto di Venezia Soc. coop. rl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beschikking van de Commissie houdende vastelling dat onrechtmatige steunregelingen onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun — Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/20

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   Van 10 maart 2005
   in de gevoegde zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-265/00, T-267/00, T-268/00, T-271/00, T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00: Gruppo ormeggiatori del porto di Venezia Soc. coop. rl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beschikking van de Commissie houdende vastelling dat onrechtmatige steunregelingen onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun - Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 171/36)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-265/00, T-267/00, T-268/00, T-271/00, T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00, Gruppo ormeggiatori del porto di Venezia Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië (Italië), vertegenwoordigd door F. Munari, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-228/00, Gruppo ormeggiatori del porto di Chioggia Piccola Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door S. Carbone, A. Taramasso en F. Munari, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-229/00, Compagnia lavoratori portuali Soc. coop. rl, Società cooperativa lavoratori portuali San Marco Venezia Soc. coop. rl, beide gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoeksters in zaak T-242/00, Portabagagli del porto di Venezia Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-243/00, Abibes SpA, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door G. Orsoni, G. Simeone en A. Schmitt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-245/00, Fluvio Padana Srl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door G. Orsoni, G. Simeone en A. Schmitt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-246/00, Serenissima motoscafi Srl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door G. Orsoni, A. Pavanini en A. Schmitt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-247/00, Integrated Shipping Co. SpA (ISCO), gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door G. Orsoni, G. Simeone en A. Schmitt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-248/00, Società cooperativa veneziana motoscafi, Soc. coop. rl, Cooperativa „San Marco” motoscafi in servizio pubblico Soc. coop. rl, Cooperativa serenissima taxi Soc. coop. rl, alle gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door G. Orsoni, A. Pavanini en A. Schmitt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoeksters in zaak T-250/00, Cooperativa ducale fra gondolieri di Venezia, Soc. coop. rl, Gondolieri Bauer Soc. coop. rl, alle gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door M. Giantin, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-252/00, Sacra Srl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door M. Marinoni, G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-256/00, Fondamente nuove servizio taxi e noleggio, Soc. coop. rl, Bucintoro motoscafi servizio taxi e noleggio Soc. coop. rl, beide gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door R. Vianello, A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoeksters in zaak T-257/00, Multiservice Srl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-258/00, Veneziana di navigazione SpA, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-259/00, Cooperativa traghetto S. Lucia Soc. coop. rl, gevestigd in Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi, C. Montagner en F. Stivanello Gussoni, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-265/00, Comitato „Venezia vuole vivere”, gevestigd te Venetië, in de zaken T-265/00 en T-267/00, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi, C. Montagner en F. Stivanello Gussoni, en in de zaken T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00, A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in de zaken T-265/00, T-267/00, T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00, Cooperativa Daniele Manin fra gondolieri di Venezia Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bortoluzzi, C. Montagner en F. Stivanello Gussoni, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in de zaak T-267/00, Conepo servizi Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Biagini, S. Scarpa en P. Pettinelli, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-268/00, Ligabue Catering SpA, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Vianello, M. Merola en A. Sodano, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-271/00, Verde sport SpA, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-274/00, Cooperativa carico scarico e trasporti scalo fluviale Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-275/00, Cipriani SpA, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in de zaak T-276/00, Cooperativa trasbagagli Soc. coop. rl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-281/00, Cooperativa fra portabagagli della stazione di Venezia Srl, gevestigd te Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-287/00, Cooperativa braccianti mercato ittico „Tronchetto” Soc. coop. rl, gevestigd in Venetië, vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verzoekster in zaak T-296/00, in de zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-247/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-265/00, T-267/00, T-268/00 en T-271/00 ondersteund door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, interveniënte, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50), heeft het Gerecht (Tweede kamer — Uitgebreid) samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, I. Pelikánová en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 10 maart 2005 een beschikking gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-265/00, T-267/00, T-268/00, T-271/00, T-274/00–T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00 worden voor het verdere verloop van de procedure gevoegd.

               2.

               De beroepen in de zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-267/00, T-268/00, T-271/00, T-275/00, T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00 worden niet-ontvankelijk verklaard.

               3.

               De beroepen in de zaken T-265/00 en T-274/00 worden gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard, voorzover zij zijn ingesteld door respectievelijk Cooperativa traghetto S. Lucia Soc. coop. rl (zaak T-265/00) en Verde sport SpA (zaak T-274/00).

               4.

               In zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-245/00–T-248/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-268/00 en T-271/00 zullen verzoeksters enerzijds en de Commissie anderzijds hun eigen kosten dragen.

               5.

               In de zaken T-267/00, T-275/00, T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00 zullen Cooperativa Daniele Manin fra gondolieri di Venezia Soc. coop. rl, Cooperativa carico scarico e trasporti scalo fluviale Soc. coop. rl, Cipriani SpA, Cooperativa trasbagagli Soc. coop. rl, Cooperativa fra portabagagli della stazione di Venezia Srl en Cooperativa braccianti mercato ittico „Tronchetto” Soc. coop. rl hun eigen kosten dragen. In die zaken zal de Commissie de kosten dragen die zij in verband met de beroepen heeft gemaakt voorzover zij door deze vennootschappen zijn ingesteld. Het Comitato „Venezia vuole vivere” zal, behalve zijn eigen kosten, de kosten dragen, die de Commissie tot op heden in verband met de beroepen in de zaken T-267/00, T-275/00, T-276/00, T-281/00, T-287/00 en T-296/00 heeft gemaakt voorzover zij zijn ingesteld door het het Comitato „Venezia vuole vivere”.

               6.

               Verzoekster in zaak T-265/00, Cooperativa traghetto S. Lucia, en verzoekster in zaak T-274/00, Verde sport, zullen hun eigen kosten dragen. In deze twee zaken zal de Commissie de kosten dragen die zij tot op heden in verband met de door deze twee vennootschappen ingesteld beroepen heeft gemaakt.

               7.

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen in de zaken T-228/00, T-229/00, T-242/00, T-243/00, T-247/00, T-250/00, T-252/00, T-256/00–T-259/00, T-267/00, T-268/00 en T-271/00, alsook de kosten die zij in zaak T-265/00 heeft gemaakt in verband met het door de Cooperativa traghetto S. Lucia ingestelde beroep.

               8.

               De beslissing omtrent de kosten wordt voor het overige aangehouden in de zaken T-265/00 en T-274/00.

      (1)  PB C 302 van 21.10.2000.


title: Zaak T-235/14: Beroep ingesteld op 17 april 2014 — ArcelorMittal Hamburg e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/14

         Beroep ingesteld op 17 april 2014 — ArcelorMittal Hamburg e.a./Commissie
   (Zaak T-235/14)
   2014/C 223/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: ArcelorMittal Hamburg GmbH (Hamburg, Duitsland), Bregal Bremer Galvanisierungs GmbH (Bremen, Duitsland), ArcelorMittal Hochfeld GmbH (Duisburg, Duitsland) en ArcelorMittal Ruhrort GmbH (Duisburg) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoeksters stellen dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing en de bijzondere vereffeningsregeling niet door de staat of met staatsmiddelen zijn bekostigd. Alle voor de kwalificatie van deze maatregelen relevante feiten zijn tussen de Commissie en de Bondsrepubliek Duitsland uitgewisseld tijdens het vooronderzoek. Er waren geen twijfels meer die de Commissie in een procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), nader had moeten onderzoeken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de Commissie artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden, doordat zij de procedure voor nieuwe steun op grond van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 heeft ingeleid in plaats van de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 17 e.v. van verordening nr. 659/1999, om haar voorlopige oordeel dat de EEG een steunmaatregel vormde te toetsen. Zij betogen in dit verband met name dat de Commissie de EEG 2000 in haar beschikking van 22 mei 2002 niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU had gekwalificeerd, omdat er geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden. Vergeleken met de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002, is de EEG 2012 niet wezenlijk gewijzigd ten opzichte van de EEG 2000. De Commissie had haar gewijzigde rechtsopvatting dus ook in een procedure op grond van artikel 108, lid 1, VWEU naar voren kunnen brengen, zonder voor verzoeksters lasten te veroorzaken.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Voorts voeren verzoeksters aan dat verweerster het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoeksters een gelegenheid te bieden om hun standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-408/10: Beschikking van de president van het Hof van 1 maart 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/17

         Beschikking van de president van het Hof van 1 maart 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-408/10) (1)

   2011/C 186/29
   Procestaal: Ests
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-355/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 26 juli 2012 — Nintendo Co., Ltd e.a./PC Box Srl en 9Net Srl

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) op 26 juli 2012 — Nintendo Co., Ltd e.a./PC Box Srl en 9Net Srl
   (Zaak C-355/12)
   2012/C 295/41
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nintendo Co., Ltd, Nintendo of America Inc., Nintendo of Europe GmbH

      Verwerende partijen: PC Box Srl, 9Net Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG (1), mede in het licht van punt 48 van de considerans ervan, aldus worden uitgelegd dat de bescherming van technische beschermingsvoorzieningen voor auteursrechtelijk beschermde werken of materiaal zich ook kan uitstrekken tot een systeem dat is vervaardigd en in de handel gebracht door een onderneming die in haar eigen hardware een inrichting heeft opgenomen om na te gaan of een afzonderlijke drager met het beschermde werk (een videogame dat is ontwikkeld door de betrokken onderneming en door derden die houders van de rechten op de beschermde werken zijn) een herkenningscode bevat, bij gebreke waarvan dit werk niet kan worden weergegeven of uitgevoerd op het systeem, zodat interoperabiliteit van het apparaat met apparaten en producten die niet afkomstig zijn van de onderneming die het systeem heeft vervaardigd, is uitgesloten?

               2)

               Kan artikel 6 van richtlijn 2001/29/EG, mede in het licht van punt 48 van de considerans ervan, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter, wanneer hij moet beoordelen of het gebruik van een product of onderdeel met het doel, een technische beschermingsvoorziening te omzeilen, zwaarder weegt dan andere commercieel relevante doeleinden of gebruikswijzen, criteria moet aanleggen waarbij de bestemming die is toegekend door de rechthebbende op het product waarin de beschermde inhoud is opgenomen, een rol speelt, of, in plaats daarvan of in combinatie daarmee, kwantitatieve criteria ontleend aan het aandeel van deze gebruikswijzen in verhouding tot andere, of kwalitatieve criteria ontleend aan de aard en het gewicht van deze gebruikswijzen?

      (1)  PB L 167, blz. 10.


title: Zaak T-263/07: Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Republiek Estland/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/12

         Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Republiek Estland/Commissie
   (Zaak T-263/07)
   (2007/C 223/17)
   Procestaal: Ests
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Estland (vertegenwoordiger: L. Uibo)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Verzoekster vordert de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 4 mei 2007 betreffende het nationaal toewijzingsplan voor broeikasgasemissierechten dat door Estland overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) is meegedeeld.
   Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking van de Commissie van 4 mei 2007 betreffende het nationaal toewijzingsplan voor broeikasgasemissierechten dat door Estland overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad is meegedeeld moet op de volgende gronden nietig worden verklaard:

               —

               schending van artikel 9, lid 1 en 3, alsmede artikel 11, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG en de daarmee verbonden bevoegdheidsoverschrijding;

               —

               kennelijke beoordelingsfouten, aangezien de Commissie geen rekening heeft gehouden met voor haar toegankelijke juiste informatie, maar zich heeft gebaseerd op onjuiste veronderstellingen, wat een rechtstreekse en belangrijke invloed heeft gehad op het resultaat van de litigieuze beschikking en de vaststelling van de totale hoeveelheid emissierechten;

               —

               schending van artikel 175, lid 2, sub c, EG, aangezien de Commissie op grond van het Verdrag tot oprichting van de EG niet bevoegd is maatregelen te nemen die een aanzienlijke inmenging in de keuze van een lidstaat tussen verschillende energiebronnen en de algemene structuur van zijn energievoorziening vormen;

               —

               schending van het beginsel van een zorgvuldige behandeling, aangezien de Commissie bij de vaststelling van de beschikking niet alle relevante omstandigheden van het concrete geval heeft meegewogen en evenmin heeft onderzocht of de aan de vaststelling van haar beschikking mede ten grondslag liggende veronderstellingen juist waren;

               —

               schending van de motiveringsplicht.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).


title: Zaak T-760/15: Beroep ingesteld op 23 december 2015 — Nederland/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/50

         Beroep ingesteld op 23 december 2015 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-760/15)
   (2016/C 059/58)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman, B. Koopman en M. de Ree, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht tot:

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 met als kenmerk C(2015) 7143 betreffende steunmaatregel SA.38374 (2014/C ex 2014/NN) die Nederland ten gunste van Starbucks ten uitvoer heeft gelegd;

               —

               veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie oordeelt dat de „Advanced Pricing Agreement” („APA”) een selectief karakter heeft.

                           —

                           Ten eerste zou de Commissie onvoldoende en niet afzonderlijk hebben aangetoond dat is voldaan aan het selectiviteitscriterium.

                           —

                           Ten tweede zou de Commissie ten onrechte het algemene Nederlandse stelsel van de vennootschapsbelasting als referentiekader hebben genomen. Voor de APA is het juiste referentiekader artikel 8b, lid 1, van de Wet op de Vennootschapsbelasting en het Verrekenprijsbesluit. In de APA zou gewoon uitvoering zijn gegeven aan dit referentiekader.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie de aanwezigheid van een voordeel toetst aan een Unierechtelijk zakelijkheidsbeginsel. Verzoekende partij voert echter aan dat er geen Unierechtelijk zakelijkheidsbeginsel bestaat en dat dit beginsel geen onderdeel is van de staatsteunbeoordeling.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie oordeelt dat de APA een voordeel verleent aan Starbucks Manufacturing EMEA BV als gevolg van de keuze voor de „Transactional Net Margin Method” als verrekenprijsmethode.
               De Commissie zou ten onrechte stellen dat de in de APA overeengekomen methode niet een betrouwbare benadering van een marktuitkomst oplevert. De Commissie zou ook niet aantonen dat de vergoeding aan Alki en de opslag op de kostprijs van de groene bonen geen zakelijke waarde zouden hebben.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie stelt dat de APA een voordeel verleent aan Starbucks Manufacturing EMEA BV als gevolg van de wijze van toepassing van de „Transactional Net Margin Method”.
               De Commissie zou er ten onrechte van uitgaan dat de in de APA overeengekomen „Transactional Net Margin Method” op foutieve wijze is toegepast en resulteert in een voordeel voor Starbucks Manufacturing EMEA BV. De Commissie zou op geen enkele wijze aantonen dat de in haar ogen betere toepassing van de „Transactional Net Margin Method” tot een hogere belastbare winst en afwezigheid van een voordeel zou leiden.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van de zorgvuldigheidsplicht doordat de Commissie niet alle relevante gegevens heeft beoordeeld en betrokken in het Besluit en zich mede baseert op anonieme gegevens, althans gegevens die nooit met de Nederlandse regering zijn gedeeld.


title: Zaak T-30/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 12 mei 2010 — Reagens/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie tot oplegging van geldboete — Bankgarantie — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/39

         Beschikking van de president van het Gerecht van 12 mei 2010 — Reagens/Commissie
   (Zaak T-30/10 R)
   („Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie tot oplegging van geldboete - Bankgarantie - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid”)
   2010/C 179/69
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Italië) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, solicitor, L. Toffoletti, D. Gullo en E. De Giorgi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Bourke en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 11 november 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/C.38.589 — warmtestabilisatoren)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-363/14: Arrest van het Gerecht van 21 september 2016 — Secolux/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een openbare aanbesteding voor diensten — Weigering van toegang — Uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu — Uitzondering inzake de bescherming van commerciële belangen — Uitzondering inzake de bescherming van het besluitvormingsproces — Gedeeltelijke toegang — Hoger openbaar belang — Motiveringsplicht”]

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/10

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2016 — Secolux/Commissie
   (Zaak T-363/14) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een openbare aanbesteding voor diensten - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu - Uitzondering inzake de bescherming van commerciële belangen - Uitzondering inzake de bescherming van het besluitvormingsproces - Gedeeltelijke toegang - Hoger openbaar belang - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 410/12)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction (Capellen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: N. Prüm Carré en E. Billot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Buchet en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 1 en 14 april 2014 houdende weigering om verzoekster volledige toegang te verlenen tot bepaalde documenten betreffende een aanbesteding met referentie 02/2013/OIL inzake veiligheidscontroles die in diverse gebouwen in Luxemburg moeten worden verricht (PB 2013/S 156-271471)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-60/09: Beroep ingesteld op 16 februari 2009 — Herhof / BHIM — Stabilator (stabilator)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/20

         Beroep ingesteld op 16 februari 2009 — Herhof / BHIM — Stabilator (stabilator)
   (Zaak T-60/09)
   2009/C 102/32
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH (Solms, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Zinnecker en T. Bösling, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Stabilator sp. z o.o. (Gdynia, Polen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 december 2008 in de gevoegde zaken R 483/2008-4 en R 705/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Stabilator sp. z o.o.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „stabilator” voor waren en diensten van de klassen 19, 37 en 42 — Aanvraagnr. 4 068 961

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „STABILAT” voor waren van de klassen 1, 7, 11, 20, 37, 40 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de litigieuze beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er gevaar voor verwarring of minstens gevaar voor associatie van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-224/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2008 — Italië/Commissie (EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Steun voor de verwerking van tomaten en voor de productie van olijfolie)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-224/04) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Steun voor de verwerking van tomaten en voor de productie van olijfolie)
   (2009/C 6/38)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L.Visaggio en C. Cattabriga, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2003/536/EG van de Commissie van 22 juli 2003 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 184, blz. 42), voor zover zij bepaalde uitgaven uitsluit die de Italiaanse Republiek uit hoofde van de begrotingsjaren 1999 tot 2002 heeft verricht.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003 (voorheen zaak C-430/03).


title: Zaak C-232/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 mei 2015 door ultra air GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 maart 2015 in zaak T-377/13, ultra air GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/6

         Hogere voorziening ingesteld op 20 mei 2015 door ultra air GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 maart 2015 in zaak T-377/13, ultra air GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-232/15 P)
   (2015/C 262/09)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: ultra air GmbH (vertegenwoordiger: C. König, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Donaldson Filtration Deutschland GmbH

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 9 maart 2015 in zaak T-377/13, voor zover het Gerecht de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 mei 2013 (zaak R 1100/2011-4) niet heeft vernietigd;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten van rekwirante.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het kader van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:
   1. Schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 (1)

               a)

               In de eerste plaats is er sprake van schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 doordat de vermeend beschrijvende betekenis van het merk „ultra.air ultrafilter” in de zin van „lucht van zeer hoge kwaliteit, die door een ultrafilter wordt verkregen” volgens de punten 18 en 19 van het bestreden arrest, niet onmiddellijk en zonder verder nadenken uit het merk voortvloeit. In punt 19 stelt het Gerecht vast dat „ultra.air” als zodanig geen concrete betekenis heeft en noch een kwaliteit noch een hoedanigheid beschrijft. Het Gerecht komt slechts tot de vermeende beschrijvende betekenis van het merk door te veronderstellen dat het relevante publiek de aanduiding „ultra.air” niet zal beoordelen zoals deze hem voor ogen komt, maar deze zal aanvullen met woorden als „zuiver” of „voortreffelijk” die de kwaliteit beschrijven.

               b)

               In de tweede plaats wordt artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 geschonden met betrekking tot de waren „Toestellen en installaties voor het filteren van vloeistoffen” doordat de in dit verband door het Gerecht aanvaarde afwijkende beschrijvende betekenis van „ultra.air ultrafilter” in de zin van „filterresultaat van zeer hoge kwaliteit dat door een ultrafilter wordt verkregen”, a fortiori niet onmiddellijk en zonder verder nadenken uit het merk voortvloeit. Het Gerecht zelf is pas tot die afwijkende betekenis gekomen na een redenering in verschillende stappen. Ten eerste zou het relevante publiek „ultra.air ultrafilter” moeten opvatten in de zin van „lucht van zeer hoge kwaliteit, die door een ultrafilter wordt verkregen”. Ten tweede zou dit publiek tot de conclusie moeten komen dat deze vermeende betekenis weliswaar niet beschrijvend is voor de de facto te beoordelen toestellen en installaties voor het filteren van vloeistoffen, maar wel voor toestellen en installaties voor het filteren van lucht. Ten derde zou het relevante publiek dan de concreet vastgestelde betekenis van „ultra.air ultrafilter” moeten omzetten in „filterresultaat van zeer hoge kwaliteit dat door een ultrafilter wordt verkregen”. De vermeende betekenis die door deze redenering in verschillende stappen wordt bereikt, wijst op talrijke termen die in het merk niet aanwezig zijn („filterresultaat”, „hoge kwaliteit”) en laat aanwezige termen („air”) gewoonweg buiten beschouwing.

         2. Schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009
   Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 wordt om dezelfde redenen geschonden als artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Hogere voorziening, op 10 maart 1997 ingesteld door Atlanta AG tegen het arrest, op 11 december 1996 in zaak T-521/93 tussen Atlanta AG e.a. en Raad en Commissie, ondersteund door Frankrijk en Groot-Brittannië, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) (Zaak C-104/97 P)

text:
10 . 5 . 97            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 142/ 11
Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG en Atzwanger                           voerd. In ieder geval vormt de nadere uiteenzetting in
AG en Gemeindeverband Bezirkskrankenhaus Schwaz, het                          de repliek geen nieuw middel, maar hooguit een nieuw
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                          argument. De aansprakelijkheid voor rechtmatig wet
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       gevend handelen berust op dezelfde rechtsgrondslag als
vragen :                                                                      de aansprakelijkheid voor onrechtmatig wetgevend
                                                                              handelen, namelijk op artikel 215 , tweede alinea, van
1 . Moet artikel 2 van Richtlijn 89/665/EEG van de                            het Verdrag. Ook de door verzoekster gevorderde
     Raad ( 1 ) aldus worden uitgelegd, dat het (Tiroler)                     rechtsbescherming, vergoeding voor door wetgevend
     Landesvergabeamt, dat bij het (Tiroler ) Landesgesetz                    handelen van de Gemeenschap veroorzaakte schade, is
     van 6 juni 1994 betreffende het plaatsen van over                       dezelfde . Ten slotte blijft ook de taak van de rechter
     heidsopdrachten (Tiroler Vergabegesetz; LGB1 Nr. 87/                     dezelfde . De „ ratio " van de aansprakelijkheid voor
     1994 ) werd ingesteld, een beroepsinstantie in de zin                    rechtmatig wetgevend handelen is in wezen dezelfde
     van artikel 2, lid 8 , van de richtlijn is ?                             als de „ ratio " van de aansprakelijkheid voor onrecht
                                                                              matig wetgevend handelen („ Sonderopfer ", „ égalité
                                                                              devant les charges publiques ").
2 . Is door het Gesetz van 6 juli 1994 betreffende het
     plaatsen van overheidsopdrachten (Tiroler Vergabege
     setz: LGBl Nr. 87/1994 ) verzekerd dat Richtlijn 89/                — Schending van het Gemeenschapsrecht bij de afwijzing
     665/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou
                                                                              van de middelen inzake schending van het recht van
     dende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs                      verweer, van het non-discriminatiebeginsel, van het be
     rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de                  ginsel van de bescherming van het gewettigd vertrou
     beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids                     wen, van het grondrecht van vrijheid van beroepsuit
     opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van                     oefening en van het verbod van delegatie van de
     werken, voorzover de in artikel 1 genoemde beroeps                      bevoegdheid tot regelgeving. Het Gerecht heeft met
     procedure betreft in nationaal recht is omgezet ?                        name bij de toepassing van het non-discriminatiebegin
                                                                              sel en in de context van de vrijheid van beroepsuitoefe
(') PB nr. L 395 van 30 . 12 . 1989, blz . 33 .                               ning geen rekening gehouden met de aangevoerde fei
                                                                              ten, met andere woorden, het heeft de gevolgen van de
                                                                              verordening voor de concrete situatie van verzoekster
                                                                              niet onderzocht. Indien deze aanpak juist zou zijn, dan
                                                                              ware een concrete toetsing aan de grondrechten ( het
                                                                              non-discriminatiebeginsel daaronder begrepen ), waar
Hogere voorziening, op 10 maart 1997 ingesteld door                           om verzoekster herhaaldelijk heeft gevraagd, a priori
Atlanta AG tegen het arrest, op 11 december 1996 in zaak                      onmogelijk, dan ware het steeds en a priori onmoge
T-521/93 tussen Atlanta AG e.a. en Raad en Commissie,                         lijk, te onderzoeken of de toepassing van de omstreden
ondersteund door Frankrijk en Groot-Brittannië, gewezen                       regeling ( hier titel IV van de verordening) op de con
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                            crete feitelijke situatie van een bepaalde rechtzoekende
                Gemeenschappen (Vierde Kamer)                                 in strijd is met de grondrechten . In dat geval ware het
                                                                              denkbaar, dat verzoekster weliswaar in concreto in
                       ( Zaak C-104/97 P)                                     haar grondrechten wordt getroffen door de toepassing
                          ( 97/C 142/23 )                                     van een handeling van de Gemeenschap, doch dat er
                                                                              geen procedure bestaat waarin zij dit geldend kan
                                                                              maken .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 maart 1997 hogere voorziening ingesteld door At
                                                                         (M PB nr. C 40 van 8 . 2 . 1997, blz . 15 .
lanta AG, vertegenwoordigd door E. A. Undritz en G.
Schohe, van het kantoor Feddersen Laule Scherzberg &
Ohle Hansen Ewerwahn te Hamburg, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Baden, advo
caat aldaar, rue Philippe II 34B, tegen het arrest, op 11 de
cember 1996 in zaak T-521 /93 tussen Atlanta AG e.a . en
Raad en Commissie, ondersteund door Frankrijk en
Groot-Brittannië, gewezen door het Gerecht van eerste                    Verzoek van de Pretura di Trento — afdeling arbeidsge
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer ).                   schillen — van 7 maart 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                                sing in de zaak L. Gulli tegen Italiaanse Post
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest                                         ( Zaak C-105/97)
van het Gerecht van eerste aanleg (') te vernietigen .                                               ( 97/C 142/24 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           De Pretura di Trento — afdeling arbeidsgeschillen —
— De stelling van aanprakelijkheid voor rechtmatig wet                  heeft bij beschikking van 7 maart 1997, ingekomen ter
     gevend handelen is in strijd met de artikelen 42 , lid 2,           griffie van het Hof van Justitie op 13 maart 1997, in de
     en 48 , lid 2, van het Reglement voor de procesvoering              zaak L. Gulli tegen de Italiaanse Post, het Hof van Justitie
     van de hand gewezen: deze stelling was onder het op                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     schrift „ Sonderopfer " reeds in het beroepschrift aange           diciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-203/10 RENV: Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — Stichting Woonpunt e.a./Commissie („Staatssteun — Sociale huisvesting — Steunregeling voor woningcorporaties — Bestaande steun — Besluit tot aanvaarding van de verbintenissen van de lidstaat — Kennelijk ongegrond beroep”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/16

         Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — Stichting Woonpunt e.a./Commissie
   (Zaak T-203/10 RENV) (1)

   ((„Staatssteun - Sociale huisvesting - Steunregeling voor woningcorporaties - Bestaande steun - Besluit tot aanvaarding van de verbintenissen van de lidstaat - Kennelijk ongegrond beroep”))
   (2015/C 221/22)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Woonpunt (Maastricht, Nederland); Stichting Havensteder, voorheen Stichting Com.wonen (Rotterdam, Nederland); Woningstichting Haag Wonen (Den Haag, Nederland); en Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (Eindhoven, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Glazener en E. Henny, vervolgens P. Glazener, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P.-J. Loewenthal en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partijen: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Materne en J.-C. Halleux, vervolgens J.-C. Halleux, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Meulenbelt, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen nrs. E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Stichting Woonpunt, Stichting Havensteder, Woningstichting Haag Wonen en Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl dragen hun eigen kosten alsook de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk België en Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN), dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak F-81/08: Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Ketselidou/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/59

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Ketselidou/Commissie
   (Zaak F-81/08)
   (2008/C 313/108)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Zoe Ketselidou (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om herziening van de berekening van de pensioenjaren die in aanmerking moeten worden genomen bij de overdracht van de in Griekenland verworven pensioenrechten naar de regeling van de Gemeenschap
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 10 januari 2008 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om herziening van de berekening van de pensioenjaren die zij bij de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Gemeenschappen heeft verkregen na de overdracht van haar bij de Griekse pensioenfondsen verkregen rechten;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-394/06: Arrest van het Gerecht van 12 september 2012 — Italië/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — Goedkeuring van rekeningen — Van financiering uitgesloten uitgaven — Onregelmatigheden of nalatigheden die aan overheidsdiensten of organen van lidstaten te wijten zijn — Artikel 8, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 729/70 en artikel 8, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1258/1999 — Buitensporige vertraging in beoordeling door Commissie van kennisgevingen gedaan op grond van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 595/91 — Redelijke termijn” )

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/6

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2012 — Italië/Commissie
   (Zaak T-394/06) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Goedkeuring van rekeningen - Van financiering uitgesloten uitgaven - Onregelmatigheden of nalatigheden die aan overheidsdiensten of organen van lidstaten te wijten zijn - Artikel 8, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 729/70 en artikel 8, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1258/1999 - Buitensporige vertraging in beoordeling door Commissie van kennisgevingen gedaan op grond van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 595/91 - Redelijke termijn)
   2012/C 319/07
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga, gemachtigde, bijgestaan door M. Moretto, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/678/EG van de Commissie van 3 oktober 2006 betreffende de financiële consequenties die, in het kader van de goedkeuring van uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven, moeten worden getrokken in bepaalde gevallen van door marktdeelnemers begane onregelmatigheden (PB L 278, blz. 24)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-240/05: Verzoek van de Cour d'appel van het Groothertogdom Luxemburg van 1 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Administration de l'Enregistrement et des Domaines en Eurodental SARL

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/19

         Verzoek van de Cour d'appel van het Groothertogdom Luxemburg van 1 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Administration de l'Enregistrement et des Domaines en Eurodental SARL
   (Zaak C-240/05)
   (2005/C 193/29)
   Procestaal: Frans
   De Cour d'appel van het Groothertogdom Luxemburg heeft bij arrest van 1 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 2005, in het geding tussen Administration de l'Enregistrement et des Domaines en Eurodental SARL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Valt een levering van goederen die, wanneer zij binnen een lidstaat wordt verricht, is vrijgesteld krachtens artikel 13, A, lid 1, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), en geen recht geeft op aftrek van de voorbelasting krachtens artikel 17 van voornoemde richtlijn, binnen de werkingssfeer van respectievelijk artikel 15, leden 1 en 2, van voornoemde richtlijn, in de versie van vóór 1 januari 1993, en van artikel 28 quater, A, sub a, dat van toepassing is sedert 1 januari 1993, en dus binnen de werkingssfeer van artikel 17, lid 3, sub b, van voornoemde richtlijn, dat recht geeft op aftrek van de voorbelasting, wanneer de levering wordt verricht door een in een lidstaat van de Gemeenschap gevestigde marktdeelnemer voor een marktdeelnemer in een andere lidstaat en is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van respectievelijk artikel 15, leden 1 en 2, van voornoemde richtlijn, in de versie van vóór 1 januari 1993, en van artikel 28, quater, A, sub a, dat van toepassing is sedert 1 januari 1993?

               2.

               Valt een dienst die, wanneer hij binnen een lidstaat wordt verricht, is vrijgesteld krachtens artikel 13, A, lid 1, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en geen recht geeft op aftrek van de voorbelasting krachtens artikel 17 van voornoemde richtlijn, binnen de werkingssfeer van artikel 15, lid 3, in de versie van vóór 1 januari 1993 (vóór 1993 was in geen enkele vrijstellingsbepaling voorzien) en dus binnen de werkingssfeer van artikel 17, lid 3, sub b, van voornoemde richtlijn, dat recht geeft op aftrek van de voorbelasting, wanneer de dienst wordt verricht door een in een lidstaat van de Gemeenschap gevestigde marktdeelnemer voor een marktdeelnemer in een andere lidstaat en is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 15, lid 3, in de versie van vóór 1 januari 1993?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-522/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 2037/2000 — Stoffen die ozonlaag afbreken — Terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van deze stoffen)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-522/06) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 2037/2000 - Stoffen die ozonlaag afbreken - Terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van deze stoffen)
   (2008/C 128/19)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: A. Hubert, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (PB L 244, blz. 1) — Artikelen 16, lid 5, en 17, lid 1 — Verzuim om minimumopleidingseisen te bepalen voor personeel dat belast is met terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van in artikel 2 van de verordening bedoelde gereguleerde stoffen in koelapparatuur, klimaatregelingsapparatuur, warmtepompsystemen, systemen voor brandbeveiliging en brandblusapparaten — Verzuim om uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken en controles op lekkages te verrichten
   Dictum

               1)

               Het Koninkrijk België is

                           —

                           door niet overeenkomstig artikel 16, lid 5, van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen de minimumopleidingseisen te bepalen voor personeel dat belast is met terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van de gereguleerde stoffen, en

                           —

                           door in het Waalse Gewest niet overeenkomstig artikel 17, lid 1, van verordening nr. 2037/2000 alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken en jaarlijkse controles op lekkages te verrichten,

                     de krachtens de bepalingen van deze verordening op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-98/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S/Skatteministeriet (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 19, lid 2 — Berekening van pro rata voor toepassing van aftrek — Uitsluiting van omzet uit leveringen van investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt — Begrip investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt — Voertuigen die door leasebedrijf worden aangekocht om te worden geleased en daarna na afloop van leasecontract te worden verkocht)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 maart 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-98/07) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 19, lid 2 - Berekening van pro rata voor toepassing van aftrek - Uitsluiting van omzet uit leveringen van investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt - Begrip „investeringsgoederen welke door belastingplichtige in kader van zijn onderneming worden gebruikt’ - Voertuigen die door leasebedrijf worden aangekocht om te worden geleased en daarna na afloop van leasecontract te worden verkocht)
   (2008/C 107/12)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Højesteret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Berekening van het prorata van de aftrekbare voorbelasting — Al dan niet inaanmerkingneming van de omzet uit de verkoop van leasewagens door een leasebedrijf na afloop van de leasecontracten
   Dictum
   Artikel 19, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „investeringsgoederen welke door de belastingplichtige in het kader van zijn onderneming worden gebruikt” niet de voertuigen omvat die een leasebedrijf aankoopt om deze — zoals in het hoofdgeding — te leasen en vervolgens, na afloop van de leasecontracten, te verkopen, aangezien de verkoop van dergelijke voertuigen na afloop van deze contracten tot de gebruikelijke economische activiteiten van deze onderneming behoort.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-181/13: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Sharif University of Technology/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout” )

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/35

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Sharif University of Technology/Raad
   (Zaak T-181/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”))
   2014/C 282/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sharif University of Technology (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Happold, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring, ten eerste, van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en, ten tweede, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Sharif University of Technology is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van Sharif University of Technology is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               De gevolgen van besluit 2012/829 en van uitvoeringsverordening nr. 1264/2012 worden ten aanzien van Sharif University of Technology gehandhaafd voor een termijn van twee maanden te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Sharif University of Technology.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 februari 2005 in zaak T-354/03, Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Vergoeding van reiskosten van ten laste komend kind — Verdeling in geval van echtscheiding van twee ambtenaren)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/28

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 februari 2005
   in zaak T-354/03, Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement (1)

   (Ambtenaren - Vergoeding van reiskosten van ten laste komend kind - Verdeling in geval van echtscheiding van twee ambtenaren)
   (2005/C 93/56)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-354/03, Gemma Reggimenti, ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door C. Junion, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden: L. G. Knudsen en A. Bencomo Weber, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het bij brief van 17 juli 2003 bevestigde besluit van het Parlement van 27 mei 2003 waarbij met toepassing van artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut is beslist om met ingang van 2002 de vergoeding van de reiskosten betreffende verzoeksters dochter over de twee van echt gescheiden ambtenaren te verdelen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en O. Czúcz, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 16 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep is niet-ontvankelijk wat de forfaitaire vergoeding van de reiskosten over de periode vóór 2002 betreft.

               2.

               Het beroep is ook niet-ontvankelijk voorzover het een verzoek tot het geven van een bevel bevat.

               3.

               De andere in het verzoekschrift geformuleerde vorderingen worden ongegrond verklaard.

               4.

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 7, van 10.1.2004.


title: Zaak C-489/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 21/20                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                  Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak C-490/03)
                                                                                (2004/C 21/38)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-485/03.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                        Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
                                                                        juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               Spanje                                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
                                                                              nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
                         (Zaak C-489/03)
                                                                              de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
                                                                              betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
                          (2004/C 21/37)                                      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
                                                                              nemingen in Vizcaya [kennisgeving geschied onder num-
                                                                              mer C(2001) 1763], of althans de Commissie hiervan
                                                                              niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
                                                                              krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    gen niet is nagekomen;
op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te             zaak C-485/03.
      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
      de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
      betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
      ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
      nemingen in Guipúzcoa [kennisgeving geschied onder
      nummer C(2001) 1761], of althans de Commissie hiervan
      niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
      krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-           Beroep, op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003)
      gen niet is nagekomen;                                            ingesteld door Republiek Oostenrijk tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-492/03)
                                                                                (2004/C 21/39)
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
zaak C-485/03.                                                          op 20 november 2003 (fax: 13 november 2003) beroep
                                                                        ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        door Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd door Dr. Harald
                                                                        Dossi, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  1 december 2005  in zaak C-213/04 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Ewald Burtscher tegen Josef Stauderer (Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG — Procedure van verklaring van eigendomsverkrijging van bouwgronden — Nietigheid ex tunc van transactie in geval van niet-tijdige verklaring door koper)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-213/04 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Ewald Burtscher tegen Josef Stauderer (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG - Procedure van verklaring van eigendomsverkrijging van bouwgronden - Nietigheid ex tunc van transactie in geval van niet-tijdige verklaring door koper)
   (2006/C 36/21)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-213/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 29 april 2004, ingekomen bij het Hof op 19 mei 2004, in de procedure Ewald Burtscher tegen Josef Stauderer, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský, J. P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr en U. Lõhmus, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: K. Sztranc, administrateur, op 1 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 56, lid 1, EG staat in de weg aan de toepassing van een nationale regeling als het Vorarlberger Grundverkehrsgesetz (de wet inzake grondtransacties) van 23 september 1993, in de gewijzigde versie ervan, volgens welke het laattijdig overleggen van een verklaring van verkrijging op zichzelf de nietigheid ex tunc van de betrokken grondtransactie meebrengt.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak T-689/15: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé by Julius Meinl — Ouder Uniebeeldmerk café crem — Relatieve weigeringsgrond — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/28

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
   (Zaak T-689/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé by Julius Meinl - Ouder Uniebeeldmerk café crem - Relatieve weigeringsgrond - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 078/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: D. Majer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 september 2015 (zaak R 2491/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Marcas Costa Brava en Excellent Brands JMI

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcas Costa Brava, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak T-371/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Duitsland/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/24

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-371/06)
   (2007/C 42/43)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, bijgestaan door C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2006) 4193 def. van de Commissie van 25 september 2006 betreffende de vermindering van de bij beschikking nr. C(97) 1120 van de Commissie van 7 mei 1997 voor Doelstelling 2-programma Nordrhein-Westfalen toegekende financiële bijstand van het EFRO (EFRO nr. 97.02.13.005);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met de bestreden beschikking heeft de Commissie de financiële bijstand van het Europese Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor Doelstelling 2-programma Nordrhein-Westfalen verminderd.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 (1) is geschonden daar de voorwaarden voor een vermindering niet zijn vervuld. In dit verband voert zij met name aan dat de afwijkingen van het indicatieve financieringsplan geen aanzienlijke wijziging van het programma opleveren.
   Zelfs al zou het programma aanzienlijk zijn gewijzigd, dan heeft de Commissie daar volgens verzoekster vooraf toestemming voor gegeven bij de „richtsnoeren voor de financiële afsluiting van de operationele maatregelen (1994-1999) van de Structuurfondsen” (SEC (1999) 1316).
   Voor het geval zou worden aangenomen dat de voorwaarden voor een vermindering zijn vervuld, wijst verzoekster erop dat verweerster met betrekking tot het concrete programma geen gebruik heeft gemaakt van haar beoordelingsvrijheid. Volgens verzoekster zou een vermindering enkel dan geen beoordelingsfout vormen, wanneer deze vermindering, rekening houdend met de uitvoering van het programma en het bereiken van de doelstellingen, in haar geheel bezien gerechtvaardigd zou zijn. Aangezien verweerster van deze beoordelingsvrijheid geen gebruik heeft gemaakt, is er volgens verzoekster ook sprake van een onjuiste motivering.
   Ten slotte is de bestreden beschikking in strijd met het beginsel van goed bestuur aangezien verzoekster daardoor werd genoopt opnieuw beroep in stellen tegen een beschikking waartegen reeds beroep is ingesteld.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, van 31.12.1988, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 maart 2005 in zaak C-90/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Artikel 7, lid 1, van richtlijn 1999/32/EG — Verzuim verslag over zwavelgehalte van op nationaal grondgebied gebruikte vloeibare brandstoffen in te dienen)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 3 maart 2005
   in zaak C-90/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 7, lid 1, van richtlijn 1999/32/EG - Verzuim verslag over zwavelgehalte van op nationaal grondgebied gebruikte vloeibare brandstoffen in te dienen)
   (2005/C 106/15)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-90/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 23 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Schieferer en G. Valero Jordana) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, J. Makarczyk (rapporteur) en P. Kūris, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 3 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet vóór 30 juni 2002 het verslag voor het jaar 2001 toe te zenden aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 1, van richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-428/12: Beroep ingesteld op 20 september 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/15

         Beroep ingesteld op 20 september 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-428/12)
   2012/C 379/26
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martin en G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door in Orden FOM/734/2007, de 20 de marzo, por la que se desarrolla el Reglamento de la Ley de Ordenación de los transportes terrestres en materia de autorizaciones de transporte de mercancías por carretera (besluit FOM/734/2007 van 20 maart 2007 waarbij uitvoeringsbepalingen van de uitvoeringsregeling behorende bij de wet tot regeling van het vervoer over land worden vastgesteld met betrekking tot vergunningen voor het goederenvervoer over de weg) als voorwaarde voor het verkrijgen van een „vergunning voor als nevenactiviteit verricht goederenvervoer voor eigen rekening” te stellen dat het eerste voertuig van het wagenpark van een onderneming maximaal vijf maanden oud, terug te rekenen vanaf de eerste registratie van dit voertuig, is, en die verplichting niet te motiveren, de krachtens de artikelen 34 en 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De voor het verkrijgen van een „vergunning voor als nevenactiviteit verricht goederenvervoer voor eigen rekening” geldende voorwaarde dat het eerste voertuig van het wagenpark van een onderneming maximaal vijf maanden oud, terug te rekenen vanaf de eerste registratie van dit voertuig, is, vormt een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking die in strijd is met artikel 34 VWEU. Deze beperking is niet gerechtvaardigd uit hoofde van een van de in artikel 36 VWEU genoemde redenen van algemeen belang of door een dwingend vereiste.
   Wat de beperking van het vrije verkeer van goederen betreft, hebben de betrokken voorschriften in de praktijk ingrijpender gevolgen voor de invoer van reeds in andere lidstaten geregistreerde voertuigen dan voor de aanschaf van in Spanje geregistreerde voertuigen. Aangezien de in andere lidstaten geregistreerde voertuigen reeds voldoen aan de Europese en/of nationale technische vereisten om in de lidstaat van oorsprong op de weg te mogen rijden, zijn de voorschriften voorts in strijd met het beginsel van wederzijdse erkenning nu een voertuig dat geschikt wordt geacht om in een andere lidstaat op de weg te rijden, ook geschikt moet worden geacht om in Spanje op de weg te rijden. Daarenboven levert de maatregel een gebruiksbeperking op die kan worden vergeleken met die welke het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arresten van 10 februari 2009, Commissie/Italië (C-110/05, Jurispr. blz. I-519), en 4 juni 2009, Mickelsson en Roos (C-142/05, Jurispr. blz. I-4273), heeft onderzocht.
   Met betrekking tot de door het Koninkrijk Spanje aangevoerde rechtvaardigingsgronden, namelijk de verkeersveiligheid en de bescherming van het milieu, is de Commissie van mening dat de betrokken voorschriften niet in verhouding staan tot het beoogde doel en niet ertoe bijdragen dat dit doel op consequente en systematische wijze wordt gerealiseerd.
   Het feit dat een voertuig meer dan vijf maanden geleden voor het eerst is geregistreerd, betekent niet dat het technisch niet geschikt is om te worden gebruikt voor commerciële activiteiten en zegt niets over de impact van het gebruik ervan op het milieu. Aan de hand van een technische keuring daarentegen kan, althans tot op zekere hoogte, worden bepaald in welke technische staat het voertuig verkeert, hetgeen een minder beperkende maatregel zou zijn. Daarnaast moet door middel van een onderzoek van de technische kenmerken van het voertuig, met eventueel ook een technische keuring ervan, kunnen worden nagegaan hoeveel het voertuig vervuilt.
   Bovendien valt moeilijk te begrijpen dat het Koninkrijk Spanje voor het eerste voertuig de maximumleeftijd van vijf maanden hanteert, terwijl voor de toevoeging van andere voertuigen aan het wagenpark geen beperkingen gelden, behalve dat de gemiddelde leeftijd van het wagenpark maximaal zes jaar bedraagt.


title: Doorhaling van zaak T-99/96

text:
12 . 7 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr. C 212/33
stellingen waarvoor hij de bevoegdheid tot communautaire                         Doorhaling van zaak T-99/96 ( 1 )
regelgeving heeft gekregen. Deze onwettigheidsgronden                                       ( 97/C 212/64 )
wijzen derhalve tevens op misbruik van bevoegdheid.
                                                                                (Procestaai: Frans)
(') Verordening ( EG, Euratom, EGKS ) van de Raad van 17 novem
    ber 1995 tot vaststelling van bijzondere maatregelen betref    De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
    fende de beëindiging van de dienst van ambtenaren van de        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
    Europese Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding       beschikking van 13 mei 1997 de doorhaling in het register
    van Oostenrijk, Finland en Zweden ( PB nr. L 280 van 23 . 11 .  gelast van zaak T-99/96 : F. Eppe tegen Commissie van de
    1995 , blz . 1 ).                                               Europese Gemeenschappen.
                                                                    O PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .


title: Beroep, op 22 oktober 1996 ingesteld door C. Patronis tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-168/96)

text:
Nr. C 388/8           1 NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21 . 12 . 96
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                     van 21 november 1996
in zaak T-144/95 : C. Michaël tegen Commissie van de                  — het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om
                  Europese Gemeenschappen ( ] )                           verzoekster bij de bevorderingsronde 1995 niet naar
                                                                           de rang B 1 te bevorderen, nietig te verklaren;
(Bevordering — Handleiding voor bevorderingsprocedure
— Ambtenaren van categorie A — Lijst van meest verdien
stelijk geachte ambtenaren — Lijst van bevorderde ambte              — voor zoveel nodig, het besluit van de Adviescommissie
                   naren — Bezwarend besluit)                              bevorderingen B om verzoekster niet op te nemen in
                                                                           de lijst van ambtenaren die bij de bevorderingsronde
                           ( 96/C 388/15 )                                 1995 voor een bevordering naar rang B 1 worden
                                                                          voorgedragen, nietig te verklaren;
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      — verweerder in de kosten te verwijzen.
In zaak T-144/95 , C. Michaël, ambtenaar van de Commis
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door L. Vogel en B. Gribomont, advoca               Middelen en voornaamste argumenten
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar, rue Mathias               Verzoekster, ambtenaar van de Raad, is per 1 juni 1987
Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen                   naar rang B 2 bevorderd. Zij stelt allereerst, dat zij sinds
schappen (gemachtigden: A. M. Alves Vieira en A. Dal                  meer dan twee jaar gezondheidsproblemen heeft waardoor
Ferro ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het          zij verschillende keren voor zeer korte tijd in het zieken
stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van de klacht              huis moest worden opgenomen.
die verzoeker op 7 december 1994 krachtens artikel 90,
lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
                                                                      Verzoeksters naam komt niet voor op de lijst van voor be
Gemeenschappen had ingediend tegen een besluit van de
                                                                      vordering naar rang B 1 voorgedragen ambtenaren die de
Commissie houdende vaststelling van de lijst van de bij de
                                                                      Adviescommissie bevorderingen op 7 december 1995 heeft
bevorderingsronde 1994 tot de rang A 4 bevorderde amb
tenaren, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld               opgemaakt. Verzoekster meent, dat de vertegenwoordigers
als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke,           van de administratie zich wegens haar afwezigheid wegens
rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op           ziekte tegen haar bevordering hebben verzet. Zij stelt
                                                                      schending van artikel 45 Ambtenarenstatuut, van het ad
21 november 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                      vies van de paritaire commissie en van de „ Mededeling
                                                                      aan het personeel " nr. P 76/93 van 16 juli 1993 .
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie om ver
     zoeker bij de bevorderingsronde 1994 niet tot de rang            Het tweede middel stelt schending van de motiverings
     A 4 te bevorderen .                                              plicht die voortvloeit uit artikel 25 Ambtenarenstatuut. De
                                                                      Raad heeft geweigerd verzoekster de criteria mee te delen
                                                                      die werden gehanteerd bij het vergelijkend onderzoek van
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                      de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking ko
                                                                      mende ambtenaren van rang B 2 . De bestreden besluiten
P ) PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 .                                  zijn ook in het geheel niet of althans kennelijk onvol
                                                                      doende gemotiveerd, zodat zij moeten worden nietigver
                                                                      klaard .
Beroep, op 22 oktober 1996 ingesteld door C. Patronis
                tegen Raad van de Europese Unie
                         ( Zaak T-168/96 )                            Beroep, op 22 oktober 1996 ingesteld door J.-P. Pierard
                           ( 96/C 388/16 )                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-169/96)
                        (Procestaai: Frans)                                                   ( 96/C 388/ 17
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                                      (Procestaai: Frans)
meenschappen is op 22 oktober 1996 beroep ingesteld te
gen Raad van de Europese Unie door C. Patronis, wo
nende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie               meenschappen is op 22 oktober 1996 beroep ingesteld te
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                    gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.
S.a r.l ., rue de Cessange 30 .                                       P. Pierard, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.


title: Zaak T-687/15: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé by Julius Meinl — Ouder Uniebeeldmerk café crem — Relatieve weigeringsgrond — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/27

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — Marcas Costa Brava/EUIPO — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
   (Zaak T-687/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Cremcaffé by Julius Meinl - Ouder Uniebeeldmerk café crem - Relatieve weigeringsgrond - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 078/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: D. Majer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 september 2015 (zaak R 2757/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Marcas Costa Brava en Excellent Brands JMI

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcas Costa Brava, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


Avis juridique important

|

E1997P0007

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld op 20 oktober 1997 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Zaak E-7/97)

Publicatieblad Nr. C 020 van 22/01/1998 blz. 0017 - 0017

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld op 20 oktober 1997 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Zaak E-7/97) (98/C 20/09)Op 20 oktober 1997 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door de heer Håkan Berglin, directeur van de afdeling Juridische en administratieve aangelegenheden, optreden als gemachtigde, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet binnen de gestelde termijn de nationale regelingen te treffen om te voldoen aan het in punt 16f van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 92/104/EEG van de Raad van 3 december 1992 betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds), als aangepast volgens Protocol nr. 1 bij de EER-Overeenkomst, zijn verplichtingen krachtens artikel 13 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;2. het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten- In Richtlijn 92/104/EEG worden minimumvoorschriften vastgesteld ter verbetering van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds.- Krachtens artikel 7 van de EER-Overeenkomst zijn de in de bijlagen van de Overeenkomst of in beschikkingen van het Gemengd Comité van de EER vermelde of vervatte besluiten verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken zij deel uit van of worden zij opgenomen in hun interne rechtsorde.- Bij besluit nr. 7/94 van 21 maart 1994 van het Gemengd Comité van de EER, dat op 1 juli 1994 van kracht werd, is Richtlijn 92/104/EEG als nieuw punt 16f toegevoegd aan bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst (zie de artikelen 1 en 3 van het besluit en punt A.2 van bijlage 16 bij het besluit).- Uit artikel 2 van het besluit en artikel 13 van de richtlijn, als aangepast volgens Protocol nr. 1 bij de EER-Overeenkomst, volgt dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijn Noorwegen vóór 3 december 1994 van kracht hadden moeten worden en dat Noorwegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA had moeten inlichten over de in dat verband genomen maatregelen.- Bij het verstrijken van de hierboven bedoelde tijdslimiet had Noorwegen niet de noodzakelijk wetgevende maatregelen getroffen om aan de richtlijn te voldoen. Dat was evenmin het geval bij het verstrijken van de tijdslimiet die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA had gesteld in het met redenen omklede advies waarin zij Noorwegen verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen. Noorwegen is derhalve zijn verplichtingen krachtens artikel 13 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet