title: Zaak C-33/10: Beroep ingesteld op 20 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/16

         Beroep ingesteld op 20 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-33/10)
   2010/C 113/24
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro, H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken, door niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn om op uiterlijk 30 oktober 2007 alle vergunningen te toetsen en, zo nodig, aan te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging,

               —

               het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 5, lid 1, van de richtlijn treffen de lidstaten maatregelen om op uiterlijk 30 oktober 2007 op de bestaande installaties een procedure tot vergunning en/of toetsing toe te passen. De termijn geldt zonder uitzondering en de richtlijn staat de lidstaten dus niet toe zich te beroepen op bijzondere omstandigheden ter rechtvaardiging van niet-nakoming van hun verplichting.
   Het volstaat niet dat Denemarken maatregelen heeft genomen tot afsluiting van alle uitstaande zaken inzake nakoming van artikel 5, lid 1, van de richtlijn tegen eind 2009. Vertragingen als gevolg van de gemeentelijke hervorming van 1 januari 2007 kunnen evenmin een rol spelen bij de beoordeling of Denemarken zijn verplichtingen krachtens artikel 5, lid 1, is nagekomen. De termijn voor aanpassing van de installaties aan de desbetreffende regeling verstreek op 30 oktober 2007 en werd reeds op 22 september 2005 ter kennis van de lidstaten gebracht. Denemarken had dus verschillende jaren om de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om aan de richtlijn te voldoen.
   Denemarken heeft niet betwist dat het de voorwaarden voor de vergunningen voor bestaande installaties niet heeft toegepast. Dus werkt ontegenzeggelijk een niet onaanzienlijk deel van alle acht Deense installaties zonder vergunning op grond van de richtlijn, hetgeen in strijd is met artikel 5, lid 1, van de richtlijn.

      (1)  PB L 24, blz. 8.


title: Zaak T-140/09: Arrest van het Gerecht van 14 november 2012 — Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi Energia/Commissie ( „Mededinging — Administratieve procedure — Beroep tot nietigverklaring — Gedurende inspectie genomen beslissingen — Tussentijdse maatregelen — Niet-ontvankelijkheid — Beschikking waarbij inspectie wordt gelast — Motiveringsplicht — Bescherming van persoonlijke levenssfeer — Voldoende ernstige aanwijzingen — Rechterlijke toetsing” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/17

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2012 — Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi Energia/Commissie
   (Zaak T-140/09) (1)

   (Mededinging - Administratieve procedure - Beroep tot nietigverklaring - Gedurende inspectie genomen beslissingen - Tussentijdse maatregelen - Niet-ontvankelijkheid - Beschikking waarbij inspectie wordt gelast - Motiveringsplicht - Bescherming van persoonlijke levenssfeer - Voldoende ernstige aanwijzingen - Rechterlijke toetsing)
   2012/C 399/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Prysmian SpA (Milaan, Italië) en Prysmian Cavi e Sistemi Energia Srl (Milaan) (vertegenwoordigers: A. Pappalardo, F. Russo, L. Stasi, C. Tesauro en L. Armati, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Di Bucci en X. Lewis, vervolgens V. Di Bucci en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 92/2 van de Commissie van 9 januari 2009 waarbij Prysmian SpA en alle rechtstreeks of indirect door deze vennootschap gecontroleerde ondernemingen, Prysmian Cavi e Sistemi Energia Srl daaronder begrepen, zijn gelast zich te onderwerpen aan een inspectie op grond van artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1) (zaak COMP/39.610); ten tweede, een verzoek strekkende tot de vaststelling door het Gerecht van de onrechtmatigheid van de door de Commissie tijdens deze inspectie genomen beslissing om bepaalde elektronische bestanden te kopiëren om ze in haar kantoren te onderzoeken en, ten derde, een verzoek aan het Gerecht om de Commissie te verbieden gebruik te maken van onrechtmatig verkregen documenten en om de Commissie te gelasten alle onrechtmatig verkregen documenten aan Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi Energia terug te geven

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2009) 92/2 van de Commissie van 9 januari 2009, waarbij Prysmian SpA en alle rechtstreeks of indirect door deze vennootschap gecontroleerde ondernemingen, Prysmian Cavi e Sistemi Energia Srl daaronder begrepen, zijn gelast zich te onderwerpen aan een inspectie op grond van artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG], wordt nietig verklaard voor zover zij betrekking heeft op andere stroomkabels dan onderzeese en ondergrondse hoogspanningskabels en met deze andere kabels verband houdende apparatuur.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi Energia dragen hun eigen kosten en de helft van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Commissie draagt de helft van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak F-48/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Avanzata e.a. tegen Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/26

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Avanzata e.a. tegen Commissie
   (Zaak F-48/06)
   (2006/C 154/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Eric Avanzata e.a. (Beggent, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietig te verklaren verzoekers' overeenkomsten van functionaris op contractbasis, voorzover deze hun functiegroep, rang, salaristrap en loon vaststellen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, in dienst getreden bij de Commissie als functionaris of werknemer op basis van een arbeidsovereenkomst naar Luxemburgs recht, betwisten hun indeling in rang en hun loon, zoals die door voornoemde instelling zijn vastgesteld bij hun benoeming als functionaris op contractbasis bij het OIL — Bureau voor infrastructuur en logistiek, Luxemburg.
   Tot staving van hun beroep stellen verzoekers schending van artikel 80 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „RAP”), schending van artikel 2 van de bijlage bij de RAP, onwettigheid van de Algemene uitvoeringsbepalingen (AU) van deze artikelen, alsmede schending van de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie, transparantie en goed beheer.
   Verzoekers voeren om te beginnen aan dat verweerster de AU heeft vastgesteld zonder vooraf het advies in te winnen van het Comité voor het Statuut. Bovendien bevatten de AU geen nauwkeurige omschrijving van de functies en de bevoegdheden die elke taak omvat, waardoor onmogelijk kan worden nagegaan of verzoekers zijn aangesteld in een functiegroep die overeenstemt met de door hen uitgeoefende taken en of hun rang is vastgesteld conform artikel 80 RAP. Verder heeft verweerster niet aangetoond daadwerkelijk de mogelijkheid te hebben onderzocht om, zoals voorzien in de AU, aan verzoekers een extra rang toe te kennen teneinde rekening te houden met de marktrealiteit.
   Ten slotte betogen verzoekers dat zij zich in dezelfde situatie bevinden als de personeelsleden die tewerk zijn gesteld in de kinder- en kleuterdagverblijven in Brussel en die zijn aangeworven als functionaris op contractbasis bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek Brussel met de garantie van behoud van hun loon. Verweerster heeft niet gerechtvaardigd waarom aan verzoekers een dergelijke garantie niet is gegeven.


title: Beroep, op 15 november 1996 ingesteld door Partex, Companhia Portuguesa de Serviços SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-182/96)

text:
25 . 1 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 26/9
Beroep, op 15 november 1996 ingesteld door Partex,                           voorwaarden; deze „ redenen " feitelijk en rechtens
Companhia Portuguesa de Servigos SA, tegen Commissie                         worden geenszins aangeduid, geconcretiseerd of nader
                van de Europese Gemeenschappen                               uiteengezet. Bijgevolg is de bestreden beschikking niet
                         ( Zaak T- 182/96 )                                  volledig en voldoende met redenen omkleed en voldoet
                                                                             zij niet aan het in artikel 190 van het Verdrag gestelde
                            ( 97/C 26/16 )                                   vereiste .
                      (Procestaai: Portugees)                         — Schending van de regelgeving betreffende bet Europees
                                                                             Sociaal Fonds: In casu hebben de betrokken beroeps
                                                                             opleidingsacties plaatsgevonden tussen 1 januari 1988
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        en 31 december 1988 ; het verzoek om betaling van het
meenschappen is op 15 november 1996 beroep ingesteld                         saldo is, na door de Portugese Staat te zijn geviseerd,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                          op 30 oktober 1989 aan de Commissie gezonden;
Partex, Companhia Portuguesa de Servigos SA, gevestigd                       alvorens het te viseren heeft de Portugese Staat de
te Lissabon, vertegenwoordigd door R. Chancerelle de                         Commissie geen mededeling gedaan van enigerlei on
Machete, M. Machete en M. Pena Machete, advocaten te
                                                                             derzoek naar aanleiding van vermoedelijke onregel
Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                             matigheden bij de uitvoering van de opleidingsacties .
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
Rheinsheim 2 .
                                                                             Volgens de toepasselijke communautaire wetgeving
                                                                             (Verordening ( EEG ) nr. 2950/83 van de Raad van
                                                                             17 oktober 1983 houdende toepassing van Besluit
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                         83/516/EEG betreffende de taken van het Europees
                                                                             Sociaal Fonds C ) en Beschikking nr. 83/673/EEG van
                                                                             de Commissie van 22 december 1983 betreffende het
— nietig te verklaren Beschikking C ( 96 ) 1184 van de                       beheer van het Europees Sociaal Fonds (2 )) wordt na
      Commissie van 14 augustus 1996 tot goedkeuring van                     de visering een verzoek om betaling van het saldo aan
     het verzoek om betaling van het saldo inzake „ dossier "                de Commissie gezonden, waarna de Lid-Staat ten aan
      880412 P3 van het Europees Sociaal Fonds, voor zover                   zien van dat verzoek geen initiatieven meer kan nemen
      daarin wordt geweigerd, het saldo van de gevraagde                     en geen bevoegdheden meer bezit. Vanaf dat moment
      bijstand ten bedrage van 146 321 461 esc . te betalen ,                kan alleen de Commissie op eigen initiatief nieuwe ve
                                                                             rificaties verrichten . Nu de Commissie de Lid-Staat
      en de verlaging van dat bedrag met 49 792 986 esc . en
      dienvolgens teruggaaf aan de Commissie van                             niet tijdig enige waarschuwing heeft gezonden, kan al
      14 730 539 esc. worden gelast;                                         leen maar worden geconcludeerd, dat het besluit van
                                                                             de Portugese Staat om dossier 880412 P3 opnieuw te
                                                                             onderzoeken, waarnaar in de bestreden beschikking
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    wordt verwezen, onwettig was . Door deze onwettige
                                                                              handelwijze van de Portugese Staat te aanvaarden,
                                                                              heeft de verwerende instelling de regelgeving inzake
 Middelen en voornaamste argumenten                                           het Europees Sociaal Fonds geschonden en is ook de
                                                                              bestreden beschikking onwettig.
 Bij de bestreden beschikking gaat het om de definitieve be
 schikking tot goedkeuring van het verzoek om betaling                — Misbruik van recht en schending van de rechten van
 van het saldo inzake „dossier " 880412 P3 , betreffende fi                  de verdediging en van de beginselen van goede trouw,
 nanciële bijstand van het Europees Sociaal Fonds ten be                     van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van
 hoeve van verzoekster. Bij de bestreden beschikking is de                    verkregen rechten, daar de bestreden beschikking is ge
 Commissie overgegaan tot verlaging van het bedrag dat                        geven ongeveer zeven jaar nadat het verzoek om beta
 was goedgekeurd bij Beschikking C(88 ) 0831 van 29 april                     ling van het saldo was geviseerd en aan de Commissie
 1988 houdende toekenning aan verzoekster van een bij                        gezonden .
 stand van 146 321 461 esc. voor de financiering in Portu
 gal van programma 's voor beroepsopleiding.
                                                                      — Misbruik van bevoegdheid: Anders dan blijkt uit de
                                                                              motivering waarnaar de verwerende instelling verwijst,
 Verzoekster betoogt dat de beschikking onwettig is en
                                                                              berustte de vaststelling van de bestreden handeling niet
 moet worden nietig verklaard op de volgende gronden :
                                                                              op overwegingen verband houdend met de toepassing
                                                                              van „ redelijkheidscriteria ", maar is in casu ten on
 — Schending van de motiveringsplicht: De in de beschik                      rechte getracht, de onwettige handelwijze van de Por
       king uiteengezette motivering komt er in hoofdzaak op                  tugese Staat achteraf te wettigen, hetgeen misbruik van
       neer, dat de Commissie een deel van de ingediende re                   bevoegdheid oplevert.
       keningen niet aanvaardt „ om redenen vermeld in brief
       nr. 4085 van 30 maart 1995 , met bijlagen, aan de Lid          ( ] ) PB nr. L 289 van 22 . 10 . 1983 , blz . 1 .
        Staten " (van welke brief verzoekster niet op de hoogte        ( 2 ) PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1983 , blz . 1 .
       was ), en dat naar het oordeel van de Commissie be
        paalde door verzoekster ingediende rekeningen niet
        voldoen aan de in de goedkeuringsbeschikking gestelde


title: Zaak C-227/15 P: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 21 april 2016 — Jean-Marie Cahier/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Franse Republiek [Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie — Verordening (EG) nr. 1493/1999 — Artikel 28, lid 1 — Verplichting tot distillatie van de hoeveelheden wijn van wijnstokken voor dubbel gebruik die zijn geproduceerd boven de hoeveelheid die normaal gesproken tot wijn wordt verwerkt en die niet buiten de Unie worden uitgevoerd — Verordening (EG) nr. 1623/2000 — Distillatie door de producent zelf als distilleerder — Productie van eau-de-vie met oorsprongsbenaming]

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/3

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 21 april 2016 — Jean-Marie Cahier/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Franse Republiek
   (Zaak C-227/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Verordening (EG) nr. 1493/1999 - Artikel 28, lid 1 - Verplichting tot distillatie van de hoeveelheden wijn van wijnstokken voor dubbel gebruik die zijn geproduceerd boven de hoeveelheid die normaal gesproken tot wijn wordt verwerkt en die niet buiten de Unie worden uitgevoerd - Verordening (EG) nr. 1623/2000 - Distillatie door de producent zelf als distilleerder - Productie van eau-de-vie met oorsprongsbenaming])
   (2016/C 279/04)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy, Pascale Rulleaud-Beaufour (vertegenwoordiger: C.-É. Gudin, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Barbagallo en É. Sitbon, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martín en B. Schima, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en S. Ghiandoni, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Jean-Marie Cahier, Robert Aubineau, Laurent Bigot, Pascal Bourdeau, Jacques Brard-Blanchard, Olivier Charruaud, Daniel Chauvet, Régis Chauvet, Fabrice Compagnon, Francis Crepeau, Philippe Davril, Bernard Deborde, Chantal Goulard, Jean-Pierre Gourdet, Bernard Goursaud, Jean Gravouil, Guy Herbelot, Rodrigue Herbelot, Sophie Landrit, Michel Mallet, Michel Merlet, Alain Phelipon, Claude Potut, Philippe Pruleau, Philippe Riche, Françoise Rousseau, René Roy en Pascale Rulleaud-Beaufour worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Raad van de Europese Unie en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Gevoegde zaken C-175/08, C-176/08, C-178/08 en C-179/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Aydin Salahadin Abdulla (C-175/08), Kamil Hasan (C-176/08), Ahmed Adem en Hamrin Mosa Rashi (C-178/08), Dler Jamal (C-179/08)/Bundesrepublik Deutschland (Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon met subsidiaire-beschermingsstatus — Hoedanigheid van vluchteling — Artikel 2, sub c — Beëindiging van vluchtelingenstatus — Artikel 11 — Verandering van omstandigheden — Artikel 11, lid 1, sub e — Vluchteling — Geen gegronde vrees voor vervolging — Beoordeling — Artikel 11, lid 2 — Intrekking van vluchtelingenstatus — Bewijs — Artikel 14, lid 2)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 2 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Aydin Salahadin Abdulla (C-175/08), Kamil Hasan (C-176/08), Ahmed Adem en Hamrin Mosa Rashi (C-178/08), Dler Jamal (C-179/08)/Bundesrepublik Deutschland
   (Gevoegde zaken C-175/08, C-176/08, C-178/08 en C-179/08) (1)

   (Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon met subsidiaire-beschermingsstatus - Hoedanigheid van „vluchteling” - Artikel 2, sub c - Beëindiging van vluchtelingenstatus - Artikel 11 - Verandering van omstandigheden - Artikel 11, lid 1, sub e - Vluchteling - Geen gegronde vrees voor vervolging - Beoordeling - Artikel 11, lid 2 - Intrekking van vluchtelingenstatus - Bewijs - Artikel 14, lid 2)
   2010/C 113/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Aydin Salahadin Abdulla (C-175/08), Kamil Hasan (C-176/08), Ahmed Adem en Hamrin Mosa Rashi (C-178/08), Dler Jamal (C-179/08)

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Beslissingen van de nationale autoriteit tot intrekking van de vluchtelingenstatus van belanghebbenden, alleen op basis van de constatering dat hun vrees voor vervolging is komen te vervallen, zonder onderzoek naar bijkomende voorwaarden verband houdend met de politieke situatie in hun land van herkomst — Iraakse staatsburgers van wie de vluchtelingenstatus is ingetrokken na de val van het regiem van Saddam Hussein

      Dictum

               1.

               Artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           iemand zijn vluchtelingenstatus verliest wanneer, gelet op een ingrijpende en niet-voorbijgaande verandering van omstandigheden in het betrokken derde land, de omstandigheden die ten grondslag lagen aan zijn vrees voor vervolging op een van de in artikel 2, sub c, van richtlijn 2004/83 genoemde gronden, in verband waarmee hij als vluchteling was erkend, niet meer bestaan en hij niet om andere redenen behoeft te vrezen voor „vervolging” in de zin van artikel 2, sub c, van richtlijn 2004/83;

                           —

                           de bevoegde autoriteiten van de lidstaat voor de beoordeling van een verandering van omstandigheden, aan de hand van de individuele situatie van de vluchteling moeten vaststellen dat de in artikel 7, lid 1, van richtlijn 2004/83 bedoelde actor of actoren van bescherming redelijke maatregelen hebben getroffen om vervolging te voorkomen, met name dat zij beschikken over een doeltreffend juridisch systeem voor de opsporing, gerechtelijke vervolging en bestraffing van handelingen die vervolging vormen, en dat de betrokkene in geval van beëindiging van zijn vluchtelingenstatus toegang tot die bescherming zal hebben;

                           —

                           de in artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 2004/83 bedoelde actoren van bescherming mede kunnen bestaan uit internationale organisaties, die de staat of een aanzienlijk deel van zijn grondgebied beheersen, onder meer door de aanwezigheid van een multinationale troepenmacht op dit grondgebied.

               2.

               Wanneer de omstandigheden die tot verlening van de vluchtelingenstatus hebben geleid niet meer bestaan en de bevoegde autoriteiten van de lidstaat nagaan of er geen andere omstandigheden zijn die de betrokkene op goede gronden doen vrezen voor vervolging, hetzij op dezelfde grond als de oorspronkelijke, hetzij op een van de andere in artikel 2, sub c, van richtlijn 2004/83 genoemde gronden, is het waarschijnlijkheidscriterium ter beoordeling van het risico uitgaand van deze andere omstandigheden, hetzelfde als dat wat bij de verlening van de vluchtelingenstatus wordt aangelegd.

               3.

               Artikel 4, lid 4, van richtlijn 2004/83, dat indicaties geeft met betrekking tot de draagwijdte, in termen van bewijskracht, van eerdere vervolgingsdaden of bedreigingen, kan toepassing vinden wanneer de bevoegde autoriteiten voornemens zijn de vluchtelingenstatus in te trekken krachtens artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83, en de betrokkene zich ter rechtvaardiging dat er nog steeds gegronde vrees voor vervolging bestaat, op andere omstandigheden beroept dan die in verband waarmee hij als vluchteling is erkend. Dit kan echter normaal gesproken slechts het geval zijn, wanneer de vervolgingsgrond een andere is dan die welke ten tijde van de verlening van de vluchtelingenstatus is aanvaard en er eerdere vervolgingsdaden of bedreigingen zijn die een verband vertonen met de in dat stadium onderzochte vervolgingsgrond.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.

      PB C 180 van 1.8.2009.


title: Doorhaling van zaak C-338/99

text:
C 302/24              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.10.2000
              Doorhaling van zaak C-445/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-338/99 (1)
                        (2000/C 302/60)
                                                                                (2000/C 302/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-445/98 (verzoek        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
van het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg om een             de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli
prejudiciële beslissing): Bayram Ali Lotoz tegen Landeshaupt-       2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
stadt Stuttgart — Amt für öffentliche Ordnung.                      C-338/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                    (1) PB C 314 van 30.10.1999.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 20 maart 1997 in zaak C-323/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Saarländische Oberlandesgericht): D. C. Hayes, J. K. Hayes tegen Kronenberger GmbH, in vereffening (Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van nationaliteit - Cautio judicatum solvi)

text:
Nr. C 142/6         I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10 . 5 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                  nal de commerce de Pontoise (Frankrijk), in het aldaar
                          ( Zesde Kamer)                              aanhangig geding tussen Phytheron International SA en
                       van 20 maart 1997
                                                                      Jean Bourdon SA, betreffende een prejudiciële beslissing
                                                                      over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 van het EG
in zaak C-323/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van              Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer), samengesteld als
het Saarlandische Oberlandesgericht ): D. C. Hayes, J. K.             volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gul
    Hayes tegen Kronenberger GmbH, in vereffening (')                 mann ( rapporteur ), D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en
(Gelijke behandeling — Discriminatie op grond van natio              M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
              naliteit — Cautio judicatum solvi)                      griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 20 maart
                                                                      1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                            97/C 142/ 11 )                            volgt:
                       (Procestaai: Duits)
                                                                      Artikel 7 van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van bet
                de jurisprudentie van het Hof)                        merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd,
                                                                      dat het in de weg staat aan de toepassing van een natio
In zaak C-323/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                naal voorschrift in lidstaat A, volgens hetwelk een merk
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Saar                houder zich kan verzetten tegen de invoer van een door
landische Oberlandesgericht ( Duitsland), in het aldaar aan          het merk beschermd product, wanneer
hangig geding tussen D. C. Hayes, J. K. Hayes tegen Kro
nenberger GmbH, in vereffening, om een prejudiciële                   — het product in een derde land is vervaardigd,
beslissing over de uitlegging van artikel 6, eerste alinea ,
van het EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samen              — het in lidstaat B is ingevoerd door de merkhouder of
gesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.                    door een andere vennootschap die tot hetzelfde con
Murray, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), G. Hirsch en H.                   cern als de merkhouder behoort,
Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola;
griffier: R. Grass, op 20 maart 1997 een arrest gewezen               — het in lidstaat B rechtmatig is gekocht door een zelf
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        standig handelaar die het naar lidstaat A heeft uitge
                                                                           voerd,
Artikel 6, eerste alinea, van het EG-Verdrag moet aldus
worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat een              — het geen enkele bewerking heeft ondergaan en de ver
lidstaat een zekerheidsstelling voor de proceskosten ver                  pakking, behoudens toevoeging op het etiket van enke
langt van een onderdaan van een andere lidstaat, die voor                  le vermeldingen om te voldoen aan de vereisten van de
een van de burgerlijke rechterlijke instanties van eerstge                wetgeving van de lidstaat van invoer, niet is gewijzigd,
noemde lidstaat een vordering heeft ingesteld tegen een                    en
van de onderdanen van deze staat, wanneer een dergelijke
eis niet kan worden gesteld aan onderdanen van deze                   — de merkrechten in lidstaat A en lidstaat B in handen
staat, die aldaar geen vermogen of woonplaats hebben, in                   zijn van hetzelfde concern.
een situatie waarin de vordering verband houdt met de uit
oefening van de door het Gemeenschapsrecht gegaran                   O PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
deerde fundamentele vrijheden.
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                  ARREST VAN HET HOF                                                        van 20 maart 1997
                          (Vijfde Kamer)                              in zaak C-13/96 (verzoek van de Belgische Raad van State
                       van 20 maart 1997                              om een prejudiciële beslissing): Bic Benelux NV tegen
                                                                                Belgische staat ( ' )
in zaak C-352/95 (verzoek van het Tribunal de commerce
de Pontoise om een prejudiciële beslissing): Phytheron                 (Verplichte voorafgaande aanmelding overeenkomstig
         International SA tegen Jean Bourdon SA ( ] )                 Richtlijn 83/189/EEG — Technische voorschriften en spe
                                                                      cificaties — Merken van aan een milieubelasting onder
 (Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag — Merkenrichtlijn —                                         worpen producten)
    Fytosanitair product — Parallelimport — Uitputting)
                                                                                ( 97/C 142/ 13 )
                            97/C 142/ 12
                        (Procestaai: Frans)                                                 (Procestaal: Frans)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                        de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-352/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                In zaak C-13/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische


title: Zaak T-556/14 P: Arrest van het Gerecht van 9 juni 2015 — Navarro/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Aanwerving — Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling — Vereiste minimumkwalificaties — Weigering van aanstelling — Schending van artikel 116, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Verkeerde rechtsopvatting — Verkeerde opvatting van de feiten”)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/41

         Arrest van het Gerecht van 9 juni 2015 — Navarro/Commissie
   (Zaak T-556/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Aanwerving - Oproep tot het indienen van blijken van belangstelling - Vereiste minimumkwalificaties - Weigering van aanstelling - Schending van artikel 116, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Verkeerde rechtsopvatting - Verkeerde opvatting van de feiten”))
   (2015/C 236/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Victor Navarro (Sterrebeek, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 21 mei 2014, Navarro/Commissie (F-46/13, JurAmbt., EU:F:2014:104), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen

               2)

               Navarro wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaken C-396/05 en C-419/05: Verzoek van het Sozialgericht Berlin van  27 september 2005  om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Doris Habelt (C-396/05) en Martha Möser (C-419/05) enerzijds en Deutsche Rentenversicherung Bund

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/6

         Verzoek van het Sozialgericht Berlin van 27 september 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Doris Habelt (C-396/05) en Martha Möser (C-419/05) enerzijds en Deutsche Rentenversicherung Bund
   (Zaken C-396/05 en C-419/05)
   (2006/C 22/11)
   Procestaal: Duits
   Het Sozialgericht Berlin (Duitsland) heeft bij beschikkingen van 27 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 respectievelijk 28 november 2005, in de gedingen tussen Doris Habelt (C-396/05) en Martha Möser (C-419/05) enerzijds en Deutsche Rentenversicherung Bund, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is de bepaling van bijlage VI, D. (voorheen C.), Duitsland, punt 1, bij verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, verenigbaar met Europees recht van hogere rang, met name met het vrije verkeer van werknemers — in casu: met de bij artikel 42 EG opgelegde verplichting van betaling van uitkeringen in andere lidstaten — voorzover daarbij ook pensioenbetalingen op grond van tijdvakken waarin op het grondgebied van het „Reich” bijdragen zijn betaald, zijn uitgesloten?”

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak T-423/17: Beroep ingesteld op 11 juli 2017 — Nexans France en Nexans/Commissie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/31

         Beroep ingesteld op 11 juli 2017 — Nexans France en Nexans/Commissie
   (Zaak T-423/17)
   (2017/C 300/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nexans France (Corbevoie, Frankrijk) en Nexans (Courbevoie) (vertegenwoordigers: M. Powell en A. Rogers, Solicitors, en G. Forwood, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2017) 3051 final van de Commissie van 2 mei 2017 op een verzoek om vertrouwelijke behandeling ingediend door Nexans France en Nexans overeenkomstig artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover daarbij de verzoeken van verzoeksters om vertrouwelijke behandeling van het materiaal waarvan zij in zaak T-449/14 stellen dat het onrechtmatig was verkregen (zogenoemde „Category I Claims”), werden afgewezen, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft geen toereikende motivering gegeven, hetgeen in strijd is met artikel 296 VWEU, artikel 41, lid 2, onder c) van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8, lid 2, van besluit 2011/695/EU.

               2.

               De Commissie heeft bij de toetsing van verzoeksters verzoek overeenkomstig artikel 8, lid 2, van besluit 2011/695 blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, ten eerste, door te oordelen dat een deel van het materiaal reeds bij meer dan een beperkt aantal personen bekend was, ten tweede, door het beginsel van beginsel van een daadwerkelijke rechtsbescherming niet naar behoren in acht te nemen en, ten derde, door te oordelen dat de belangen van verzoeksters niet beschermwaardig zijn.

               3.

               De Commissie heeft het vermoeden van onschuld geschonden, gelet op het feit dat de rechtmatigheid van de methode waarmee het bestreden materiaal was verkregen in de bij het Gerecht aanhangige zaak T-449/14 wordt betwist. Openbaarmaking van het betwiste materiaal zou een nietigverklaring in die zaak haar volle werking ontnemen.


title: Zaak T-238/08: Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Commissie/Commune de Valbonne ( Arbitragebeding — Overeenkomst inzake onderzoek en opleiding betreffende project voor wederzijds onderwijs tussen gemeente Valbonne (Frankrijk) en provincie Di Ascoli Piceno (Italië) — Verzoek om terugbetaling van voorschotten )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/35

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Commissie/Commune de Valbonne
   (Zaak T-238/08) (1)

   (Arbitragebeding - Overeenkomst inzake onderzoek en opleiding betreffende project voor wederzijds onderwijs tussen gemeente Valbonne (Frankrijk) en provincie Di Ascoli Piceno (Italië) - Verzoek om terugbetaling van voorschotten)
   2011/C 30/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Escobar Guerrero, vervolgens F. Dintilhac en A. Sauka, gemachtigden, bijgestaan door E. Bouttier, advocaat)

      Verwerende partij: Commune de Valbonne (Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Rapp-Jung, advocaat)

      Voorwerp

   Op een arbitragebeding in de zin van artikel 238 EG gebaseerd beroep strekkende tot veroordeling van de gemeente Valbonne tot terugbetaling van in het kader van de overeenkomst Valaspi MM 1027 van 29 december 1997 door de Europese Gemeenschap betaalde voorschotten, vermeerderd met vertragingsrente

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-21/06: Beroep, op  17 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/29

         Beroep, op 17 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-21/06)
   (2006/C 60/56)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 januari 2006 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/103/EG van de Commissie van 7 oktober 2004 betreffende de controles van de identiteit en de fytosanitaire controles van in deel B van bijlage V bij richtlijn 2000/29/EG van de Raad opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen, die kunnen worden uitgevoerd op een andere plaats dan de plaats van binnenkomst in de Gemeenschap of op een dichtbijgelegen plaats en tot vaststelling van de eisen met betrekking tot deze controles (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2004 verstreken.

      (1)  PB L 313 van 12.10.2004, blz. 16.


title: Zaak F-81/06: Beroep ingesteld op 21 juli 2006 — Duyster/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/34

         Beroep ingesteld op 21 juli 2006 — Duyster/Commissie
   (Zaak F-81/06)
   (2006/C 261/70)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Tineke Duyster (Oetrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: W.H.A.M. van den Muijsenbergh, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               ontvankelijkverklaring van het beroep in zijn geheel;

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 8 november 2005 en 11 mei 2006;

               —

               vergoeding van verzoekster voor geleden schade;

               —

               subsidiair, gehele of gedeeltelijke toewijzing van de hierna geformuleerde vorderingen of gehele of gedeeltelijke toewijzing van de vorderingen van verzoekster van 5 en 13 juli 2005;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van de zaken F-51/0 (1)1 en F-18/06 (2) heeft verzoekster reeds het feit betwist dat de Commissie haar eerst met ouderschapsverlof heeft gestuurd voor de periode van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005 en daarna, bij brief van 17 november 2005, het ouderschapsverlof heeft doen ingaan op 8 november 2004.
   In de onderhavige zaak komt verzoekster op tegen de besluiten van de Commissie houdende niet-ontvankelijkverklaring van haar vorderingen tot schadevergoeding op grond van artikel 288 EG en artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut, betreffende ongeveer 50 nalatigheden van de diensten van de Commissie.
   Ter ondersteuning van haar beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaringen voert verzoekster met name de volgende middelen aan: i) de besluiten zijn gebaseerd op onjuiste feiten; ii) de inhoud en de ratio van artikel 90, leden 1 en 2, van het Ambtenarenstatuut zijn geschonden; iii) tegenstrijdigheden; iv) de besluiten zijn onduidelijk; v) het TABG heeft de rechtspraak inzake artikel 288 EG en artikel 90 van het Ambtenarenstatuut onjuist uitlegt en/of toepast; vi) het TABG gebruikt onjuiste argumenten; vii) het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel alsmede het beginsel van belangenafweging zijn geschonden, de werkgever is zijn informatieplicht niet nagekomen en het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht op een rechtsmiddel zijn geschonden.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005 (deze zaak was eerst onder nummer T-249/05 bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven en is bij beschikking van 15.12.2005 aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie overgedragen).

      (2)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 augustus 2000 in zaak T-159/00 R, Suproco NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Vrĳwaringsmaatregelen — Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO)

text:
25.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 335/43
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en                1)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen                   Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                      ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
M.-J. Jonczy en E. Paasivirta), betreffende een verzoek tot                  gebieden overzee van producten van de sector suiker met
opschorting van de uitvoering van enerzijds het besluit van de               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
Commissie tot beëindiging van de met verzoekster gesloten                    van verzoekster.
overeenkomst ter uitvoering van het project Dionysos, voor
zover verzoekster daarbij wordt verplicht alle in het kader van        2)    De hoeveelheid producten van de sector suiker met oorsprongs-
de overeenkomst ontvangen bedragen terug te betalen, en                      cumulatie EG/LGO die verzoekster tot en met 30 september
anderzijds, voor zover nodig, de op basis van dit besluit                    2000 in de Gemeenschap mag invoeren, bedraagt 400 ton.
medegedeelde debetnota, heeft de president van het Gerecht
op 20 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum             3)    De Commissie zal de modaliteiten voor de invoer van die
luidt als volgt:                                                             producten vaststellen.
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 juli 2000
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                in zaak T-169/00 R, Esedra SPRL tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                      van 8 augustus 2000                              (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communau-
                                                                       taire aanbestedingsprocedure — Procedure in kort geding —
                                                                       Opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid —
in zaak T-159/00 R, Suproco NV tegen Commissie van de
                                                                                Geen)
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (2000/C 335/82)
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregelen —
Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie
                             EG/LGO)                                                             (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 335/81)                               In zaak T-169/00 R, Esedra SPRL, gevestigd te Brussel, verte-
                                                                       genwoordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi, ad-
                                                                       vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                       bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen
                      (Procestaal: Nederlands)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                       X. Lewis en L. Parpala), betreffende een verzoek ertoe strekken-
                                                                       de, enerzijds, de tenuitvoerlegging op te schorten van de
In zaak T-159/00 R, Suproco NV, gevestigd te Curaçao                   besluiten van de Commissie om de onder nummer 99/S 132-
(Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agte-          97515/FR aangekondigde opdracht voor het beheer van een
ren en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie               crèche niet bij verzoekster maar bij een andere onderneming
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                te plaatsen, en anderzijds, de Commissie te gelasten de
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie               maatregelen te treffen die nodig zijn om de gevolgen van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van                   plaatsing van die opdracht of, in voorkomend geval, van de
Rijn en C. Van der Hauwaert), betreffende een verzoek om               ten vervolge op die beslissing gesloten overeenkomst op te
opschorting van de uitvoering van verordening (EG)                     schorten, heeft de president van het Gerecht op 20 juli 2000
nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot                 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van
het Gerecht op 8 augustus 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-74/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 10 februari 2017 — Jonathan Heintges/German Wings GmbH

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 10 februari 2017 — Jonathan Heintges/German Wings GmbH
   (Zaak C-74/17)
   (2017/C 151/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jonathan Heintges

      Verwerende partij: German Wings GmbH

      Prejudiciële vragen

               I.

               Dient artikel 12, lid 1, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat de aldaar genoemde „rechten op verdere compensatie” slechts rechten betreffen die op rechtsgrondslagen buiten de verordening zijn gebaseerd?

               II.

                           a.

                           Indien vraag I ontkennend wordt beantwoord, dient artikel 8 van verordening nr. 261/2004 dan aldus te worden uitgelegd dat wanneer een luchtvaartmaatschappij de in de leden 1 en 2 van dit artikel bepaalde diensten niet verricht, uit dat artikel voor de passagier een eigen recht op compensatie wegens het niet verrichten van de genoemde diensten voortvloeit, en, zo ja, omvat dit recht ook de terugbetaling van de kosten van een door de passagier zelf georganiseerd ander vervoer tot op zijn eindbestemming?

                           aa.

                           Indien vraag a. bevestigend wordt beantwoord, wordt het recht op compensatie voor het door de passagier zelf georganiseerd alternatief vervoer dan verrekend in de zin van artikel 12, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 261/2004?

                           b.

                           Indien vraag I bevestigend wordt beantwoord, en het nationale recht een regeling bevat op grond waarvan een passagier wegens niet-nakoming van de verplichting van artikel 8 van de verordening ten aanzien van de luchtvaartmaatschappij recht heeft op terugbetaling van de kosten die hem zijn opgekomen doordat hij zelf voor alternatief vervoer heeft gezorgd, wordt dit nationale recht op compensatie dan verrekend overeenkomstig artikel 12, lid 1, tweede zin, van de verordening?

                           c.

                           Indien het antwoord op vraag II.a. of II.b. luidt dat een verrekening overeenkomstig artikel 12, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 261/2004 dient plaats te vinden, dient artikel 12 dan aldus te worden uitgelegd dat de verrekening automatisch plaatsvindt, zonder dat de vergoedingsplichtige partij dit moet inroepen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Beroep, op 15 januari 1996 ingesteld door "S" tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-4/96)

text:
16 . 3 . 96            ["NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 77/ 15
afgeweken . De Commissie is als enige bevoegd , over de              ling te verrichten waarmee zij een standpunt innam over de
toepassing van deze uitzonderingen te beslissen, dat wil             door verzoekster ingediende klacht.
zeggen te beslissen of een steunmaatregel verenigbaar is met
de gemeenschappelijke markt . Bovenstaande hoofdregels,
gekoppeld aan de verlening van een uitsluitende bevoegd
heid aan de Commissie, tonen aan dat de in artikel 93 , lid 3 ,      Beroep, op 15 januari 1996 ingesteld door „ S " tegen Hof
neergelegde procedureregels de Lid-Staten verplichten, de                    van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Commissie in kennis te stellen van steunmaatregelen die zij
voornemens zijn ten uitvoer te leggen , voordat die maatre                                   ( Zaak T-4/96 )
gelen in de nationale rechtsorde worden goedgekeurd en                                          ( 96/C 77/34
uitgevoerd . Wanneer een Lid-Staat zijn verplichting tot
kennisgeving niet nakomt, ontplooit het verbod tot tenuit                                  (Procestaal: Frans)
voerlegging van de betrokken maatregelen binnen de
Lid-Staat zijn volle werking. Deze regel kan door een                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
concurrent worden ingeroepen voor de nationale rechter,              schappen is op 15 januari 1996 beroep ingesteld tegen het
wanneer het nationale procesrecht hem de mogelijkheid                Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door
biedt, een steunmaatregel aan te vechten, maar de nationale          „ S ", vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi ,
rechter moet zich, in afwachting van de definitieve beschik         advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
king van de Commissie, ertoe beperken de inachtneming van            Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
het verbod te verzekeren . Krachtens deze regeling is de
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Commissie gehouden , zich uit te spreken over de verenig
baarheid met de gemeenschappelijke markt van steunmaat              — nietig te verklaren het besluit van 11 april 1995 van het
regelen die haar niet zijn meegedeeld, maar waarvan zij                   Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in
inmiddels toch kennis heeft gekregen doordat een concur                  zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag,
rent van de onderneming die de steun heeft ontvangen , haar               voor zover daarin voor de berekening van de in
in een klacht op het bestaan ervan heeft gewezen .                        artikel 73 Ambtenarenstatuut bedoelde vergoeding
                                                                          wordt uitgegaan van een invaliditeit van 6 % ,
Verzoekster wijst erop, dat de Commissie er in casu in de
ingediende klacht van in kennis is gesteld, dat in Portugal          — verzoeksters recht te erkennen op de in artikel 73 van het
door de regering goedgekeurde steunmaatregelen ten                        Statuut bedoelde vergoeding berekend op de grondslag
behoeve van de RTP waren vastgesteld en uitgevoerd,                       van een invaliditeit van 30% ,
zonder dat aan de verplichting tot kennisgeving was
voldaan . Dit betekent, dat de Commissie binnen een
                                                                     — voor zoveel nodig nietig te verklaren het besluit tot
                                                                          afwijzing van verzoeksters klacht, genomen op 2 okto
redelijke termijn een van twee mogelijke beschikkingen had
                                                                          ber 1995 en ter kennis van verzoekster gebracht op
moeten geven : ofwel goedkeuring van de betrokken maat                   16 oktober 1995 ,
regelen, na de Portugese autoriteiten in de gelegenheid te
hebben gesteld, hun opmerkingen kenbaar te maken, zo zij             — verweerder in de kosten te verwijzen .
onmiddellijk tot de overtuiging was gekomen, dat de
maatregelen verenigbaar waren met de gemeenschappelijke              Middelen en voornaamste argumenten
markt; ofwel inleiding van de onderzoekprocedure van
artikel 93 , lid 2 , indien het haar onmogelijk was geweest om,      Verzoekster is gepensioneerd ambtenaar van rang LA 6 van
op basis van een eenvoudig preliminair onderzoek, de                 het Hof van Justitie en komt op tegen de wijze van
maatregelen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt              berekening van de in artikel 73 Ambtenarenstatuut
te achten . De Commissie heeft het ene noch het andere               bedoelde vergoeding, die op een onjuist invaliditeitspercen
gedaan, doch enkel, twee en een half jaar geleden, een               tage zou berusten .
preliminair onderzoek naar de situatie ingesteld .                   Het bestreden besluit is genomen volgens de aanwijzingen
                                                                     van twee medische rapporten van de medische commissie,
De omstandigheid dat de Commissie in het preliminair                 waarin verzoekster een blijvende gedeeltelijke invaliditeit
stadium geen standpunt heeft ingenomen, doet afbreuk aan             van 30 % wordt toegekend, die voor 20 % haar oorsprong
de rechten van verzoekster, die geen rechterlijke bescher           vindt in de uitoefening van verzoeksters werkzaamheden in
ming ter vrijwaring van haar legitieme belangen heeft                dienst van verweerder .
kunnen verkrijgen . Om die reden zond verzoekster de
Commissie op 11 augustus 1995 een uitnodiging tot                    Verzoekster beroept zich in de eerste plaats, op schending
handelen, te weten een brief waarin zij de Commissie in de           van artikel 73 van het Statuut, de artikelen 3 , lid 2 , en 12 ,
zin van en krachtens artikel 175 van het Verdrag verzocht,           lid 2, van de regeling, alsook van de aan deze regeling
een standpunt in te nemen over de door haar ingediende               gehechte invaliditeitsschaal . Zij is dienaangaande van
klacht, inzonderheid over het verzoek de procedure van               mening, dat het recht op uitkering ontstaat, wanneer de
artikel 93 , lid 2 , in te leiden . Na het verstrijken van de in     ziekte of de verergering van een ziekte haar oorsprong vindt
artikel 175 gestelde termijn van twee maanden, antwoordde            in de uitoefening van of bij de uitoefening van de werk
de Commissie per brief van 16 oktober 1995 . Deze brief              zaamheden in dienst van de Gemeenschappen , en dat
bevatte geen standpunt van de Commissie, maar enkel de               geenszins vereist is, dat het werk bij de instellingen de
mededeling dat zij een onderzoek zou instellen en de                 voornaamste oorzaak van de ziekte is .
Portugese autoriteiten om inlichtingen zou vragen teneinde
de situatie te kunnen onderzoeken . Bijgevolg heeft de               Verzoekster merkt voorts op, dat wanneer het oorzakelijk
Commissie niet voldaan aan haar verplichting, een hande             verband en de blijvende invaliditeit van 30% eenmaal zijn
 ---pagebreak--- Nr . C 77/ 16          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 3 . 96
vastgesteld, de inachtneming van 6 % invaliditeit door               Middelen en voornaamste argumenten
verweerder voor de berekening van de in geding zijnde
vergoeding, een schending is van artikel 73 , lid 2 , sub c , van    Verzoeker, sedert meer dan tien jaar directeur van Directie 1
het Statuut, de artikelen 2 en 12 , lid 2 , van de regeling,         van directoraat-generaal G van de Raad, komt op tegen de
alsook de aan deze regeling gehechte invaliditeitsschaal .           afwijzing van zijn sollicitatie naar de vacante post van
                                                                     directeur-generaal van DG J. Een van de redenen waarom
Volgens verzoekster zijn de rapporten van de medische                zijn sollicitatie niet in aanmerking is genomen, zou zijn
commissie onwettig, voor zover de taak van deze commissie            geweest dat een zeker geografisch evenwicht in de leiding
niet verder gaat dan de vaststelling van een rechtstreeks            gevende functies van de instelling moest worden nage
verband tussen de ziekte en de uitoefening van een beroeps          streefd .
activiteit; haar uitlatingen betreffende de verhouding tussen
de verschillende factoren die aan het ontstaan van verzoek          Verzoeker beroept zich om te beginnen op schending van de
ster ziekte hebben bijgedragen, vallen buiten het kader van          artikelen 4 en 29 , lid 1 , van het Statuut en stelt, dat de
de aan de commissie voorgelegde vraag en houden geen                 bestreden besluiten zonder voorafgaande raadpleging van
verband met enig begrip in het Statuut.                              het Coreper zijn vastgesteld . In casu is de Raad slechts het
                                                                     voorstel van de secretaris-generaal voorgelegd , waarin enkel
Verzoekster verklaart ten slotte, dat de door verweerder             werd verwezen naar de lijst van het aantal ambten voor het
toegepaste berekeningsmethode inbreuk maakt op het                   begrotingsjaar 1995 , en naar de opportuniteit om de
gelijkheidsbeginsel . Allereerst wordt zij gediscrimineerd ten       uiteindelijk in aanmerking genomen kandidaat per 1 juni
opzichte van andere , voor bepaalde arbeidsomstandigheden            1995 tot de rang A 1 te benoemen , zonder referentie naar
minder gevoelige personen, terwijl iedere ambtenaar bij het          een bepaalde post. Bijgevolg
aan de aanstelling voorafgaand medisch onderzoek arbeids
geschikt moet worden geacht. In de tweede plaats is het feit        — is het tot aanstelling bevoegd gezag, dat niet is ingelicht
                                                                         over de lijst van ambtenaren die kandidaat voor de
dat in de communautaire regeling niets is geregeld ten
aanzien van de methode die moet worden gevolgd bij de                    betrokken post waren noch over de voor die post
beoordeling van de factoren die tot het ontstaan van de                  vereiste kwalificaties , niet eens zelf kunnen overgaan tot
beroepsziekte hebben geleid , op zichzelf reeds een bron van             het in artikel 45 van het Statuut voorgeschreven verge
discriminatie .                                                          lijkend onderzoek van de verdiensten ;
                                                                    — heeft de Raad een benoemingsbesluit vastgesteld dat er
                                                                         niet toe strekte in de door het Statuut voorziene
                                                                         voorwaarden in de vacature van een nauwkeurig
                                                                         omschreven post te voorzien ,
Beroep, op 16 januari 1996 ingesteld door T. Contargyris
               tegen Raad van de Europese Unie                      — en zijn de besluiten tot afwijzing van de sollicitatie en de
                         ( Zaak T-6/96 )                                 klacht van verzoeker door de secretaris-generaal op
                                                                         onregelmatige wijze vastgesteld , terwijl ter voorziening
                           ( 96/C 77/35 )                                in de betrokken post alleen de Raad de bevoegdheden
                                                                         van het tot aanstelling bevoegd gezag op rechtmatige
                       (Procestaai: Frans)                               wijze kon uitoefenen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Voorts voert verzoeker aan, dat de kennisgeving van
schappen is op 16 januari 1996 beroep ingesteld tegen Raad          vacature in algemene bewoordingen was opgesteld , waar
van de Europese Unie door T. Contargyris, wonende te                door het tot aanstelling bevoegd gezag niet tot een vergelij
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure           kend onderzoek van de verdiensten van de kandidaten kon
en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie gekozen              overgaan . Bovendien heeft de secretaris-generaal in strijd
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue                met de artikelen 7 en 27 van het Statuut de noodzaak van
Glesener 1 .                                                        een zeker geografisch evenwicht als een beslissend criterium
                                                                     beschouwd .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    Ten slotte beroept hij zich op schending van de motiverings
— nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van zijn            plicht alsmede op misbruik van bevoegdheid .
    sollicitatie naar de A 1-post bij DG J „ Economische en
    sociale samenhang, Regionaal beleid, Sociaal beleid,
    Werkgelegenheid , Sociale dialoog, Onderwijs en Jeugd
    zaken, Cultuur op audiovisueel gebied ";
                                                                    Beroep , op 22 januari 1996 ingesteld door A. Carparelli
— nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    benoeming van een andere kandidaat tot de rang
    A 1;                                                                                ( Zaak T-8/96 )
                                                                                ( 96/C 77/36 )
— nietig te verklaren het besluit tot aanstelling van die
    andere kandidaat tot directeur-generaal van DG J ;                                     (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal
    van de Raad van 7 november 1995 houdende afwijzing              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    van verzoekers klacht;                                          schappen is op 22 januari 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                    de Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
— verweerder in de kosten te verwijzen .                            Carparelli, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door


title: Zaak C-542/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 17 oktober 2013 — Mohamed M’Bodj/Ministerraad

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 17 oktober 2013 — Mohamed M’Bodj/Ministerraad
   (Zaak C-542/13)
   2013/C 367/47
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohamed M’Bodj

      Verwerende partij: Ministerraad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 2, sub e en f, 15, 18, 28 en 29 van richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming aldus te worden uitgelegd dat niet alleen de persoon aan wie, op zijn aanvraag, de subsidiairebeschermingsstatus is toegekend door een onafhankelijke autoriteit van een lidstaat, de sociale voorzieningen en de gezondheidszorg moet kunnen genieten bedoeld in de artikelen 28 en 29 van die richtlijn, maar ook de vreemdeling die door een administratieve overheid van een lidstaat wordt gemachtigd tot verblijf op het grondgebied van die lidstaat en die op zodanige wijze aan een ziekte lijdt dat die ziekte een reëel risico inhoudt voor zijn leven of fysieke integriteit of een reëel risico inhoudt op een onmenselijke of vernederende behandeling wanneer er geen adequate behandeling is in zijn land van herkomst of het land waar hij verblijft?

               2)

               Dienen de artikelen 20, lid 3, 28, lid 2, en 29, lid 2, van diezelfde richtlijn, indien de eerste prejudiciële vraag een antwoord behoeft dat inhoudt dat beide categorieën van personen die erin worden beschreven, de sociale voorzieningen en de gezondheidszorg moeten kunnen genieten die daarin worden beoogd, aldus te worden uitgelegd dat de verplichting die aan de lidstaten is opgelegd om rekening te houden met de specifieke situatie van kwetsbare personen zoals personen met een handicap, inhoudt dat aan die personen tegemoetkomingen moeten worden toegekend waarin is voorzien in de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap, rekening houdend met het feit dat maatschappelijke dienstverlening waarbij de handicap in aanmerking wordt genomen, kan worden toegekend op grond van de organieke wet van 8 juli 1976 betreffende de openbare centra voor maatschappelijk welzijn?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Zaak C-258/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 15 mei 2017 — E. B./Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 15 mei 2017 — E. B./Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA
   (Zaak C-258/17)
   (2017/C 283/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot Revision: E. B.

      Verwerende instantie: Versicherungsanstalt öffentlich Bediensteter BVA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 2 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) (hierna: „richtlijn 2000/78”) zich tegen de handhaving van de rechtsgevolgen van een naar nationaal recht onherroepelijke bestuurlijke beslissing op het gebied van het ambtenarentuchtrecht (tuchtrechtelijk besluit) waarbij een ambtenaar op pensioen wordt gesteld met korting van de pensioenuitkering, indien
               bij de vaststelling van de genoemde bestuurlijke beslissing bepalingen van Unierecht, met name richtlijn 2000/78, nog niet van toepassing waren,
               maar een (denkbeeldige) soortgelijke beslissing in strijd zou zijn met richtlijn 2000/78 als deze was vastgesteld binnen de temporele werkingssfeer ervan?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, is het dan voor de totstandbrenging van een situatie zonder discriminatie

                           a)

                           uit het oogpunt van het Unierecht vereist dat de ambtenaar met het oog op de berekening van zijn pensioenuitkering wordt behandeld alsof hij in de periode tussen het tijdstip waarop de bestuurlijke beslissing van kracht is geworden en het tijdstip waarop hij de wettelijke pensioenleeftijd heeft bereikt, niet met pensioen maar in actieve dienst is geweest, of

                           b)

                           is het hiervoor voldoende dat wordt erkend dat het passend is hem de ongekorte pensioenuitkering te verlenen waarop hij recht heeft ten gevolge van zijn pensionering op het in de bestuurlijke beslissing genoemde tijdstip?

               3)

               Is voor de beantwoording van de tweede vraag van belang of de betrokken ambtenaar vóór het bereiken van de pensioenleeftijd zelf stappen heeft ondernomen om daadwerkelijk in actieve dienst van de federale overheid te treden?

               4)

               Indien het (eventueel naargelang van de in de derde vraag vermelde omstandigheden) voldoende wordt geacht dat de procentuele korting van de pensioenuitkering ongedaan wordt gemaakt,
               brengt het discriminatieverbod van richtlijn 2000/78 dan met zich mee dat de nationale rechter bij de berekening van de pensioenuitkering de richtlijn ook bij voorrang moet toepassen boven daarmee strijdig nationaal recht wat de tijdvakken betreft die zijn voorafgegaan aan het tijdstip waarop de richtlijn in Oostenrijk rechtstreeks van toepassing is geworden?

               5)

               Indien het antwoord op de vierde vraag bevestigend luidt, op welk tijdstip heeft een dergelijke „terugwerkende kracht” dan betrekking?

      (1)  PB 2000, L 303, blz. 16.


title: Zaak C-381/05: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van  13 oktober 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen De Landtsheer Emmanuel NV en 1. Comité Interprofessionel du vin de Champagne, 2. Veuve Clicquot Ponsardin

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/10

         Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 13 oktober 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen De Landtsheer Emmanuel NV en 1. Comité Interprofessionel du vin de Champagne, 2. Veuve Clicquot Ponsardin
   (Zaak C-381/05)
   (2006/C 10/20)
   Procestaal: Frans
   Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij beschikking van 13 oktober 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 oktober 2005, in het geding tussen De Landtsheer Emmanuel NV en 1. Comité Interprofessionel du vin de Champagne, 2. Veuve Clicquot Ponsardin, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Bestrijkt de definitie van vergelijkende reclame reclameboodschappen waarin de adverteerder enkel verwijst naar een soort product, in die zin dat in een dergelijk geval de reclameboodschap moet worden geacht te verwijzen naar alle ondernemingen die dit soort van product aanbieden en dat elk van deze ondernemingen kan beweren te zijn geïdentificeerd?

               2.

               Moet, om te bepalen of er een concurrentieverhouding bestaat tussen de adverteerder en de onderneming waarnaar wordt verwezen in de zin van artikel 2 bis van de richtlijn:

                           a.

                           onder meer op basis van artikel 2 bis, juncto artikel 3 bis, sub b, elke onderneming die met de reclame kan worden geïdentificeerd, ongeacht de producten of diensten die zij aanbiedt, worden beschouwd als concurrent in de zin van deze bepaling?

                           b.

                           Ingeval het antwoord op de voorgaande vraag ontkennend luidt en andere voorwaarden moeten zijn vervuld om te kunnen spreken van een concurrentieverhouding, moet dan worden uitgegaan van de huidige marktsituatie en de huidige consumptiegewoonten in de Gemeenschap of moet mede rekening worden gehouden met een mogelijke evolutie van deze gewoonten?

                           c.

                           Moet enkel het gedeelte van het communautaire grondgebied waar de reclame wordt verspreid bij het onderzoek worden betrokken?

                           d.

                           Moet de concurrentieverhouding worden beoordeeld aan de hand van de soorten producten die worden vergeleken en aan de hand van de manier waarop deze soorten producten gewoonlijk worden gepercipieerd of moet, om te beoordelen in welke mate de betrokken producten substitueerbaar zijn, ook rekening worden gehouden met de bijzondere kenmerken van het product dat de adverteerder in de bestreden reclame wil promoten en met het imago dat hij eraan wenst te geven?

                           e.

                           Zijn de criteria om te bepalen of sprake is van een concurrentieverhouding in de zin van artikel 2, punt 2 bis, dezelfde als de criteria om na te gaan of de vergelijking beantwoordt aan de in artikel 3 bis, sub b, gestelde voorwaarde?

               3.

               Volgt uit artikel 2, punt 2 bis, van richtlijn 84/450 (1), juncto artikel 3 bis van deze richtlijn:

                           a.

                           ofwel dat elke vergelijkende reclame waarmee een productentype kan worden geïdentificeerd onrechtmatig is wanneer de vermelding het niet mogelijk maakt, een concurrent of de door deze aangeboden goederen te identificeren?

                           b.

                           ofwel dat de rechtmatigheid van de vergelijking enkel moet worden onderzocht in het licht van andere nationale bepalingen dan die welke de bepalingen van de richtlijn op het gebied van vergelijkende reclame omzetten, wat zou kunnen leiden tot een verminderde bescherming van de consument of van ondernemingen die het soort product aanbieden dat in verband wordt gebracht met het product dat de adverteerder aanbiedt?

               4.

               Ingeval moet worden geconcludeerd dat in casu sprake is van vergelijkende reclame in de zin van artikel 2, punt 2 bis, volgt dan uit artikel 3 bis, punt 1, sub f, van de richtlijn dat elke vergelijking die voor producten die geen oorsprongsbenaming hebben verwijst naar producten met oorsprongsbenaming, onrechtmatig is?

      (1)  Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17).


title: Verzoek van Raad van State, afdeling administratie, van 10 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. VZW Koninklijk Belgisch verbond voor bescherming van de vogels, 2. Asbl Société d'études ornithologiques AVES en het Waalse Gewest - Interveniënte: Asbl Fédération royale ornithologique belge (Zaak C-10/96)

text:
2 . 3 . 96                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 64/9
4 . Gelet op al de andere omstandigheden, was de vaststel               — Moeten de artikelen 4 en 7 van Richtlijn 69/335/EEG
       ling van deze quota door de Raad verenigbaar met                      van de Raad van 17 juli 1969 f 1 ) aldus worden uitgelegd,
                                                                             dat deze richtlijn van toepassing is op de overnamever
         i ) het gemeenschappelijk visserijbeleid en in het bij             richtingen omschreven in de artikelen 371 tot en met
             zonder met Verordening ( EEG) nr. 3760/92 ( 2 ) van             372-2 van wet nr. 66.537 van 24 juli 1966 op de
             de Raad van 20 december 1992 tot invoering van                  handelsvennootschappen ?
             een communautaire regeling voor de visserij en de
             aquacultuur;                                                — Is de heffing door de Franse Staat van een evenredige
                                                                             belasting voor het opmaken van inschrijvingscertificaten
       ii ) het evenredigheidsbeginsel ?                                     na een overnameverrichting verenigbaar met het in
                                                                             artikel 10 van de richtlijn neergelegde verbod en zo neen,
5 . Indien de vaststelling van deze quota bij Verordening                    valt zij dan onder de bepalingen van artikel 12 ?
       ( EG ) nr. 3362/94 ongeldig is, zijn verzoekers dan
       gerechtigd schadevergoeding te eisen van verweerder en,           (') PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz. 5 .
       zo ja, wat zijn de aansprakelijkheidsvoorwaarden ?
(') PB nr. L 363 van 31 . 12 . 1993 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 389 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
                                                                         Verzoek van Raad van State, afdeling administratie, van
                                                                         10 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen 1 . VZW Koninklijk Belgisch verbond voor
                                                                         bescherming van de vogels, 2 . Asbl Société d'études orni
                                                                         thologiques AVES en het Waalse Gewest — Interveniënte:
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione                         Asbl Fédération royale ornithologique beige
distaccata di Tivoli — van 22 november 1995 om een
                                                                                ( Zaak C- 10/96 )
prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
                       S. Gallotti en F. Palermo                                                    ( 96/C 64/20 )
                     ( Zaken C-6/96 en C-7/96 )
                                96/C 64/ 18                              De Raad van State, afdeling administratie heeft bij arrest,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 januari
                                                                         1996, in het geding tussen 1 . VZW Koninklijk Belgisch
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di                 verbond voor bescherming van de vogels, 2 . Asbl . Société
Tivoli — heeft bij beschikkingen van 22 november 1995 ,                  d'études ornithologiques AVES en het Waalse Gewest —
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 1 januari            Interveniënte : Asbl Fédération royale ornithologique beige,
1 996 , in de aldaar dienende strafzaken tegen S. Gallotti en F.         het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Palermo, aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
schappen prejudiciële vragen gesteld die identiek zijn aan die           vragen :
in de gevoegde zaken C-58/95 e.a .^)
                                                                         1 . Staan de artikelen 5 , 9 en 18 van Richtlijn 79/409/EEG
(') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .                               van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de
                                                                             vogelstand ^), een Lid-Staat toe in afnemende mate en
                                                                             gedurende een bepaalde periode rekening te houden met
                                                                             het feit, dat het verbod op het vangen van vogels voor
                                                                             ontspanningsdoeleinden tal van liefhebbers ertoe zou
                                                                             verplichten hun installaties te wijzigen en bepaalde
                                                                             gewoonten op te geven, wanneer die Lid-Staat erkent,
Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Tours                         dat het kweken mogelijk is, doch om die reden nog niet
( Eerste Kamer) van 4 januari 1996 om een prejudiciële                       op grote schaal haalbaar is ?
beslissing in het geding tussen SA Locamion en Directeur des
                  Services Fiscaux d'Indre et Loire                      2 . Staan de artikelen 5 , 9 en 18 van Richtlijn 74/409/EEG
                            ( Zaak C-8/96 )                                  een Lid-Staat toe — en zo ja, in welke mate —, de vangst
                              ( 96/C 64/19 )                                 van op het Europese grondgebied natuurlijk in het wild
                                                                             levende vogels open te stellen teneinde de bezwaren te
                                                                             voorkomen van de bloedverwantschap die door teveel
Het Tribunal de Grande Instance de Tours ( Eerste kamer)                     endogene kruisingen zou ontstaan bij het kweken van
heeft bij beschikking van 4 januari 1996 , ingekomen ter                     vogels voor ontspanningsdoeleinden ?
griffie van het Hof van Justitie op 15 januari 1996 , in het
geding tussen SA Locamion en Directeur des Services                      (M PB nr. L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 .
Fiscaux d'Indre et Loire, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-298/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2007 verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) — Columbus Container Services BVBA & Co./Finanzamt Bielefeld-Innenstadt (Artikelen 43 EG en 56 EG — Inkomsten- en vermogensbelasting — Voorwaarden voor belastingheffing over winst van in andere lidstaat gelegen inrichting — Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting — Methoden van vrijstelling of verrekening van belasting)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2007 verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) — Columbus Container Services BVBA & Co./Finanzamt Bielefeld-Innenstadt
   (Zaak C-298/05) (1)

   (Artikelen 43 EG en 56 EG - Inkomsten- en vermogensbelasting - Voorwaarden voor belastingheffing over winst van in andere lidstaat gelegen inrichting - Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting - Methoden van vrijstelling of verrekening van belasting)
   (2008/C 22/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Münster
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Columbus Container Services BVBA & Co.

      Verwerende partij: Finanzamt Bielefeld-Innenstadt
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Münster — Uitlegging van de artikelen 43 EG, 56 EG, 57 EG en 58 EG — Vrijheid van vestiging en vrij verkeer van kapitaal — Inkomsten van een tussenvennootschap uit kapitaalinvesteringen in een buitenlandse inrichting van een in Duitsland onbeperkt belastingplichtige — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan de over deze inkomsten geheven buitenlandse belasting wordt verrekend met de nationale belasting, anders dan is bepaald in het met België gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belasting, dat voorziet in de toepassing van de methode van belastingvrijstelling
   Dictum
   De artikelen 43 EG en 56 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een belastingregeling van een lidstaat op grond waarvan de inkomsten van een nationale ingezetene uit kapitaalinvesteringen in een inrichting met zetel in een andere lidstaat, ofschoon met laatstbedoelde lidstaat een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting is gesloten, niet van de nationale inkomstenbelasting worden vrijgesteld, maar na verrekening van de in de andere lidstaat geheven belasting aan de nationale belasting worden onderworpen.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak C-374/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „Valimar” OOD/Nachalnik na Mitnitsa Varna [Prejudiciële verwijzing — Dumping — IJzeren of stalen draden en kabels van oorsprong uit Rusland — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikelen 2, leden 8 en 9, en 11, leden 2, 3, 9 en 10 — Tussentijds nieuw onderzoek — Nieuw onderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1279/2007 — Vaststelling van de uitvoerprijs op basis van de verkoop aan derde landen — Betrouwbaarheid van de uitvoerprijzen — Inaanmerkingneming van prijsverbintenissen — Wijziging in de omstandigheden — Toepassing van een andere methode dan tijdens het oorspronkelijke onderzoek]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „Valimar” OOD/Nachalnik na Mitnitsa Varna
   (Zaak C-374/12) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Dumping - IJzeren of stalen draden en kabels van oorsprong uit Rusland - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikelen 2, leden 8 en 9, en 11, leden 2, 3, 9 en 10 - Tussentijds nieuw onderzoek - Nieuw onderzoek bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen - Geldigheid van verordening (EG) nr. 1279/2007 - Vaststelling van de uitvoerprijs op basis van de verkoop aan derde landen - Betrouwbaarheid van de uitvoerprijzen - Inaanmerkingneming van prijsverbintenissen - Wijziging in de omstandigheden - Toepassing van een andere methode dan tijdens het oorspronkelijke onderzoek])
   2014/C 421/02
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Valimar” OOD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnitsa Varna

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad van 30 oktober 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit de Russische Federatie en tot intrekking van de antidumpingmaatregelen met betrekking tot bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit Thailand en Turkije.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Doorhaling van zaak C-50/04

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/20

         Doorhaling van zaak C-50/04 (1)

   (2005/C 45/41)

      (Procestaal: Portugees)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-50/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-402/14: Arrest van het Gerecht van 25 februari 2016 — FCC Aqualia/BHIM — Sociedad General de Aguas de Barcelona (AQUALOGY) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk AQUALOGY — Ouder gemeenschapswoordmerk AQUALIA en ouder nationaal beeldmerk aqualia — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

         Arrest van het Gerecht van 25 februari 2016 — FCC Aqualia/BHIM — Sociedad General de Aguas de Barcelona (AQUALOGY)
   (Zaak T-402/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk AQUALOGY - Ouder gemeenschapswoordmerk AQUALIA en ouder nationaal beeldmerk aqualia - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 118/27)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: FCC Aqualia, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. de Oliveira Vaz Miranda de Sousa, N. González-Alberto Rodríguez en C. Sueiras Villalobos, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Sociedad General de Aguas de Barcelona, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grau Mora, C. Viola Zendrera en A. Torrente Tomás, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2014 (zaak R 1209/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Sociedad General de Aguas de Barcelona, SA en FCC Aqualia, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FCC Aqualia, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-401/08: Beroep ingesteld op 17 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/9

         Beroep ingesteld op 17 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-401/08)
   (2008/C 327/15)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en A. Sipos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               Vaststelling dat de Republiek Oostenrijk haar verplichtingen krachtens artikel 11, lid 1, sub c, van richtlijn 96/82/EG (1) van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, niet is nagekomen doordat de Oostenrijkse autoriteiten niet voor alle onder artikel 9 van deze richtlijn vallende inrichtingen externe noodplannen hebben opgesteld.

               —

               Verwijzing van de Republiek Oostenrijk in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 11, lid 1, sub c, van richtlijn 96/82/EG eist dat de lidstaten voor alle onder artikel 9 van deze richtlijn vallende inrichtingen ervoor zorgen dat de voor dit doel aangewezen autoriteiten een extern noodplan voor de buiten de inrichting te nemen maatregelen opstellen. Deze externe noodplannen dienen niet alleen informatie te bevatten over de bestrijdingsacties op en buiten het terrein, maar ook het publiek over het ongeval en de te volgen gedragslijn in te lichten. Ook dient bijvoorbeeld het verstrekken van informatie aan de hulpdiensten van andere lidstaten bij een zwaar ongeval met mogelijke grensoverschrijdende gevolgen, in de externe noodplannen te worden opgenomen.
   Het beroep beoogt de vaststelling dat de Republiek Oostenrijk in strijd heeft gehandeld met artikel 11, lid 1, sub c, van richtlijn 96/82/EG, doordat zij niet voor alle onder artikel 9 van deze richtlijn vallende inrichtingen externe noodplannen heeft opgesteld.

      (1)  PB L 10, blz. 13.