title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 februari 2005 in zaak T-108/03, Elisabeth von Pezold tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Bosbouw — Beschikking tot goedkeuring van ontwerpprogramma inzake plattelandsontwikkeling — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Hen individueel rakende handelingen — Onbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/21

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 februari 2005
   in zaak T-108/03, Elisabeth von Pezold tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Bosbouw - Beschikking tot goedkeuring van ontwerpprogramma inzake plattelandsontwikkeling - Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Hen individueel rakende handelingen - Onbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 155/41)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-108/03, Elisabeth von Pezold, wonende te Pöls (Oostenrijk), vertegenwoordigd door R. von Pezold, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Braun, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 14 juli 2000 houdende goedkeuring van de ontwerpprogramma's inzake plattelandsontwikkeling van de Republiek Oostenrijk 2000-2006, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: H. Jung, op 28 februari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Het beroep wordt verworpen.

               2

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Verzoek van de Uudenmaan lääninoikeus van 30 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy (Zaak C-213/96)

text:
 Nr . C 247/8             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24 . 8 . 96
 Middelen en voornaamste argumenten                                         Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 februari
                                                                             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gut
 Ingevolge artikel 189 van het Verdrag zijn richtlijnen                     Springenheide GmbH en R. Tusky, enerzijds, en Oberkreis
 verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor                  direktor des Kreises Steinfurt — Amt für Lebensmittelüber
 elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn . Volgens vaste                   wachung, anderzijds, interveniënt: Oberbundesanwalt bij
 rechtspraak impliceert deze bepaling, dat de Lid-Staten hun                                 het Bundesverwaltungsgericht
 wetgeving moeten aanpassen aan richtlijnen binnen de                                               (Zaak C-210/96 )
 daarin gestelde termijnen .
                                                                                ( 96/C 247/15 )
 De Italiaanse Republiek heeft niet binnen de gestelde termijn
 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vastgesteld                Het Bundesverwaltungsgericht ( 3 . Senat) heeft bij beschik
 die nodig zijn om uitvoering te geven aan de in de conclusies              king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
 van de Commissie genoemde richtlijn, betreffende het                       van Justitie op 20 juni 1996 , in het geding tussen Gut
 beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen                     Springenheide GmbH en R. Tusky, enerzijds, en Oberkreis
 ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, en bepalingen van                   direktor des Kreises Steinfurt — Amt für Lebensmittelüber
 haar nationale wetgeving gehandhaafd die een verbod                        wachung, anderzijds, interveniënt: Oberbundesanwalt bij
 stellen op nachtarbeid door vrouwen, in strijd met artikel 5               het Bundesverwaltungsgericht, het Hof van Justitie van de
 van de richtlijn. Daardoor heeft de Italiaanse Republiek niet              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
 voldaan aan de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar                     beslissing over de navolgende vragen:
 rustende verplichtingen .
                                                                            1 . Dienen voor de op grond van artikel 10, lid 2, onder e ),
                                                                                van Verordening ( EEG ) nr. 1907/90 ( ] ) vereiste beoor
 f 1 ) PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                                deling, of vermeldingen om de verkoop te bevorderen de
                                                                                koper kunnen misleiden, de feitelijke verwachtingen van
                                                                                de relevante consumenten te worden vastgesteld, of ligt
                                                                                aan bovengenoemde regeling een geobjectiveerd, uitslui
                                                                                tend juridisch uit te leggen begrip „ koper" als maatstaf
Beroep, op 19 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                          ten grondslag ?
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                      2 . Indien de feitelijke verwachtingen van de consument
                            ( Zaak C-208/96 )                                    doorslaggevend zijn, rijzen de volgende vragen:
                               ( 96/C 247/14 )                                   a ) Is de opvatting van de gemiddelde consument met
                                                                                onderscheidingsvermogen of die van de oppervlak
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                           kige consument doorslaggevend ?
op 19 juni 1996 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, te                             b ) Kan worden vastgesteld welk percentage consumen
dezen vertegenwoordigd door Hubert van Vliet, lid van de                             ten nodig is om van doorslaggevende verwachtingen
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                           van de consument te kunnen spreken ?
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz,                     3 . Voor het geval dat een geobjectiveerd, uitsluitend
juridische dienst van de Commissie van de Europese                               juridisch uit te leggen begrip „ koper " de beslissende
Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg.                                        maatstaf is, hoe moet dit begrip dan worden gedefi
                                                                                nieerd ?
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage :
                                                                            (>) PB nr. L 173 van 6 . 7. 1990, blz. 5 .
 1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       de voorgeschreven termijn de wettelijke en bestuurs
       rechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om
       gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn 92/
        119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot
                                                                           Verzoek van de Uudenmaan laaninoikeus van 30 mei 1996
       vaststelling van algemene communautaire maatregelen
                                                                            om een prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy
       voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van
       specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire                                       ( Zaak C-2 13/96 )
       varkensziekte ( 1 ), niet heeft voldaan aan de krachtens het                                   ( 96/C 247/ 16 )
       Verdrag op hem rustende verplichtingen;
                                                                           De Uudenmaan laaninoikeus heeft bij beschikking van
2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten .                    30 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                           op 25 juni 1996 , in de zaak Outokumpu Oy, het Hof van
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
die in zaak C-205/96 ( 2 ); de termijn voor omzetting is op                prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
1 oktober 1993 verstreken .
                                                                           Volgens de Finse nationale wetgeving betreffende de belas
( ] ) PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 69 .                           tingheffing over energie wordt in Finland op aldaar gepro
( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .                             duceerde elektrische energie elektriciteitsaccijns geheven,
                                                                           waarvan de hoogte wordt bepaald aan de hand van het
                                                                           produktieprocédé van de elektriciteit. Op door middel van
 ---pagebreak--- 24. 8 . 96          I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 247/9
kernenergie geproduceerde elektriciteit wordt accijns gehe                  76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
ven in de vorm van 1,5 p/kWh basisbelasting en 0,9 p/kWh                     verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
aanvullende belasting. Op door middel van waterkracht                        stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
geproduceerde elektriciteit wordt enkel accijns geheven in                   worden geloosd ('), door niet de programma 's ter
de vorm van 0,4 p/kWh aanvullende belasting. Op elektri                     vermindering van de verontreiniging van de wateren
citeit die volgens een ander procédé, bij voorbeeld door                     door de onder lijst II vallende stoffen op te stellen of aan
middel van steenkool, wordt verkregen, wordt accijns                         de Commissie mee te delen, zoals vereist in artikel 7 van
geheven op de grondslag van de hoeveelheid grondstoffen                      de richtlijn ;
die is gebruikt voor de produktie van elektriciteit . Op
volgens bepaalde procédés geproduceerde elektrische ener              2 . het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
gie, bij voorbeeld in generatoren met een vermogen van                 Middelen en voornaamste argumenten
minder dan twee megavoltampère, wordt helemaal geen
accijns geheven . Op ingevoerde elektriciteit wordt onafhan           De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
kelijk van het produktieprocédé accijns geheven in de vorm             die in zaak C-205/96 ( 2 ).
van 1,3 p/kWh basisbelasting en 0,9 p/kWh aanvullende
belasting. De elektriciteitsaccijns voor ingevoerde elektrici         (') PB nr . L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
teit wordt dus op een andere grondslag vastgesteld dan die             ( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
voor in het binnenland geproduceerde elektriciteit . De
heffing van accijnzen die zijn vastgesteld op de grondslag
van het produktieprocédé van de energie, wordt in de
travaux préparatoires van de wet gerechtvaardigd door                  Verzoek van het Tribunale di Genova van 15 mei 1996 om
redenen die verband houden met het milieu. Het bedrag van              een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1 . C.
de over ingevoerde elektriciteit te heffen belasting wordt             Bagnasco e.a. en Banca Popolare di Novara Soc. coop. a r.l .
evenwel niet vastgesteld op de grondslag van het produk               en 2 . C. Bagnasco e.a. en Cassa di Risparmio di Genova e
tieprocédé van de elektriciteit. De op ingevoerde elektriciteit                                Imperia ( Carige ) SpA
te heffen accijns is hoger dan de laagste accijns die op in het                          ( Zaken C-215/96 en C-216/96 )
binnenland geproduceerde elektriciteit wordt geheven,
maar lager dan de hoogste accijns op in het binnenland                                            ( 96/C 247/ 18 )
geproduceerde elektriciteit. De accijns op ingevoerde elek
triciteit wordt geheven van de importeur, terwijl de accijns           Het Tribunale di Genova heeft bij beschikkingen van 15 mei
op in het binnenland geproduceerde elektriciteit wordt                  1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
geheven van de producent van de elektriciteit .                        21 juni 1996 , in het geding tussen 1 . C. Bagnasco e.a . en
                                                                       Banca Popolare di Novara Soc . coop . a r.l . en 2 . C. Bagnasco
1 . Dient de op de hierboven beschreven wijze op inge                 e.a . en Cassa di Risparmio di Genova e Imperia ( Carige )
     voerde elektriciteit te leggen elektriciteitsaccijns te wor      SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     den beschouwd als een in de artikelen 9 en 12 van het             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     EG-Verdrag bedoelde heffing van gelijke werking als een           vragen :
     invoerrecht ?
                                                                        1 . Zijn de norme bancarie uniformi ( NBU ) („ uniforme
2 . Indien er geen sprake is van een heffing van gelijke                      bankvoorwaarden ") die de Associazione Bancaria Ita
     werking als een invoerrecht, dient dan de op de                          liana ( ABI ) aan haar leden met betrekking tot krediet
     hierboven beschreven wijze op ingevoerde elektriciteit te                openingen in rekening-courant oplegt en die door de
     leggen elektriciteitsaccijns te worden beschouwd als een                 banken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende
     in artikel 95 van het EG-Verdrag bedoelde discrimine                    wijze worden opgelegd en toegepast, voor zover de
     rende belasting op de produkten van de overige Lid                      kredietopening onderworpen is aan een regeling van de
     Staten ?                                                                 vaststelling van de rentevoet, die niet van tevoren is
                                                                              bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in
                                                                              overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar
                                                                              deze voorwaarden de handel tussen de Lid-Staten
Beroep, op 25 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                       ongunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                          gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
                        ( Zaak C-2 14/96 )                                    schappelijke markt wordt verhinderd , beperkt of ver
                                                                              valst ?
                           ( 96/C 247/ 17 )
                                                                        2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid wordt
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan voor de
op 25 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                      desbetreffende clausules in overeenkomsten betreffende
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                         kredietopeningen in rekening-courant, die op basis van
genwoordigd door R.B. Wainwright en F. Castillo de la                         deze voorwaarden zijn gesloten tussen de bij de ABI
Torre, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                         aangesloten banken en hun klanten, gesteld dat die
 Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                     banken, te zamen genomen, kunnen worden geacht op
Wagner, Kirchberg.                                                            de nationale markt een collectieve machtspositie in de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             zin van artikel 86 van het Verdrag in te nemen en dat de
                                                                              toepassing van de betrokken normen ( betreffende de
 1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen                 bepaling van de rentevoet) misbruik van die machtspo
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens Richtlijn                 sitie oplevert ?


title: Zaak C-503/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen koninkrĳk België

text:
C 79/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
4) Het bestreden arrest is ook gebrekkig door dat het Gerecht        Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
     het gemeenschapsrecht heeft geschonden wegens onjuiste          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
     toepassing van het evenredigheidsbeginsel, onjuiste beoor-                                     bliek
     deling van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie
     en schending van de precedentregel.                                                    (Zaak C-502/99)
                                                                                (2000/C 79/19)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                 burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    Wagner, Kirchberg.
                               bliek
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                         (Zaak C-501/99)                             dat het den Hove behage:
                                                                     — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                          (2000/C 79/18)                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                          bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                van richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober
                                                                          1997 houdende wijziging van de bijlage van richtlijn
op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar                   voor de productie en het in de handel brengen van levende
                                                                          tweekleppige weekdieren (1), de krachtens het Verdrag op
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     — de Franse Republiek in de kosten van de procedure
                                                                          te verwijzen.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke        De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
     bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen       in zaak C-495/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 97/61/EG
     van richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december              gestelde termijn is sedert 1 juli 1998 verstreken.
     1995 houdende vaststelling van de voorwaarden en bepa-
     lingen voor de erkenning van de registratie van bedrijven       (1) PB L 295 van 29.1.1997, blz. 35.
     en tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging     (2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
     van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG
     en 82/471/EEG (1), de krachtens het Verdrag op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure
     te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen koninkrijk Bel-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                   gië
                                                                                (Zaak C-503/99)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
in zaak C-495/99 (2); de in artikel 21 van richtlijn 95/69/EG                                (2000/C 79/20)
gestelde termijn is sedert 1 april 1998 verstreken.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                                     België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
                                                                     vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
                                                                     Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- 18.3.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 79/11
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                     en door geen nauwkeurige, objectieve en vaste criteria te
dat het den Hove behage:                                                    hebben vastgesteld inzake de goedkeuring van of het verzet
                                                                            tegen bovenbedoelde handelingen.
1. vast te stellen dat het Koninkrijk België de ingevolge de           2. Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
    artikelen 43 en 56 EG (ex art. 52 en 73B EG-Verdrag) op
    hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door in
    stand te laten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
    — de bepalingen van het koninklijk besluit van 10 juni
        1994 tot invoering ten voordele van de Staat van een           Nationale voorschriften tot vaststelling van algemene procedu-
        bijzonder aandeel in de Nationale Maatschappij der             res inzake goedkeuring en veto, ook wanneer zij zonder
        Pijpleidingen NV, waaraan de volgende bijzondere               onderscheid van toepassing zijn, kunnen belemmeringen voor
        rechten zijn verbonden:                                        het recht van vestiging en voor het vrij verkeer van kapitalen
                                                                       in het leven roepen, nu zij de uitoefening van de door het
                                                                       EG-Verdrag gegarandeerde fundamentele vrijheden kunnen
        i) elke afstand, overdracht tot zekerheid of wijziging         belemmeren of minder aantrekkelijk maken. Aldus zouden de
            van de bestemming van de pijpleidingen der natio-          in de conclusies bedoelde Belgische bepalingen enkel kunnen
            nale maatschappij, die deel uitmaken van de grote          worden geacht verenigbaar te zijn met de artikelen 56 EG en
            infrastructuur voor het binnenlands vervoer van            43 EG (ex art. 73B en 52 EG-Verdrag) wanneer zij onder de
            brandstoffen of daartoe kunnen worden aange-               uitzonderingen van de artikelen 46 en 58 vallen, of wanneer
            wend, moet vooraf bij de toezichthoudende minis-           zij gerechtvaardigd zijn door dwingende redenen van algemeen
            ter worden aangemeld. Deze heeft het recht zich            belang en daaraan objectieve, vaste en openbaar gemaakte
            daartegen te verzetten indien hij van mening is,           criteria zijn verbonden, zodat de discretionaire bevoegheid van
            dat zulks in strijd is met de nationale belangen           de nationale instanties zo beperkt mogelijk blijft.
            inzake energievoorziening;
                                                                       Hoewel de aardgasvoorziening een opdracht van openbaar
        ii) De minister kan twee vertegenwoordigers van de             nut is, en Distrigaz op de Belgisch markt nog over een
            federale regering benoemen in de raad van bestuur          quasi-monopolie beschikt, en hoewel wat de Nationale Maat-
            van de maatschappij. Deze kunnen de minister               schappij der Pijpleidingen betreft, de noodzaak van de instand-
            voorstellen over te gaan tot de nietigverklaring van       houding van de infrastructuur voor het energievervoer in
            elk besluit van de raad van bestuur dat volgens            bepaalde gevallen te maken kan hebben met „dwingende
            hen in strijd is met de principes van ’s lands             redenen van algemeen belang”, zijn de diverse opgelegde
            energiebeleid, daaronder begrepen de doelstellin-          beperkingen niet de meest geschikte middelen om de energie-
            gen van de regering betreffende de energievoorzie-         voorziening van België te verzekeren. Bovendien preciseren de
            ning van het land.                                         Belgische autoriteiten niet waarom zijn geen einde hebben
                                                                       gemaakt aan de bevoegdheid van de Staat inzake het beheer
                                                                       van de betrokken ondernemingen, terwijl zij wel de procedure
                                                                       hebben opgeheven inzake de toelating tot het overschrijden
    — de bepalingen van het koninklijk besluit van 16 juni             van de maxima inzake het bezit van aandelen van dergelijke
        1994 tot invoering ten voordele van de Staat van               vennootschappen. Ten slotte bevat richtlijn 98/30/EG een
        een bijzonder aandeel in Distrigaz NV, waaraan de              communautair kader voor de uitoefening van overheidsbe-
        volgende rechten zijn verbonden:                               voegdheden wat de verplichtingen van de ondernemingen
                                                                       betreft inzake openbare dienstverlening, binnen welk kader de
                                                                       noodzaak en de evenredigheid van maatregelen kan worden ge-
        i) elke afstand, overdracht tot zekerheid of wijziging         toetst.
            van de bestemming van de strategische middelen
            van de maatschappij moet vooraf bij de toezicht-
            houdende minister worden aangemeld. Deze kan               Ook de uit het Belgisch administratief recht voortvloeiende
            zich daartegen verzetten wanneer hij van mening            verplichting voor de minister om bij de uitoefening van
            is, dat zulks in strijd is met de nationale belangen       bijzondere bevoegdheden een „formele en passende motive-
            inzake energievoorziening;                                 ring” bekend te maken, en de mogelijkheid voor de zich
                                                                       benadeeld achtende partij om beroep tot opschorting van
                                                                       tenuitvoerlegging of nietigverklaring in te stellen, nemen niet
                                                                       weg dat er geen objectieve, vaste en nauwkeurige criteria
        ii) de minister kan twee vertegenwoordigers van de             bestaan.
            federale regering benoemen in de raad van bestuur
            van de maatschappij. Deze kunnen de minister de
            nietigverklaring voorstellen van elk besluit van de
            raad van bestuur of van het directiecomité, dat
            volgens hen is strijd is met ’s lands energiebeleid.


title: Zaak C-292/02: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 6 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Meiland Azewĳn B. V. en Hauptzollamt Duisburg

text:
C 261/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.10.2002
Verzoek van Verwaltungsgerichtshof van 25 juli 2002 om                4.     Geldt de volgende stelling?
een prejudiciële beslissing in het beroep van Rethmann
                   Photo Recycling GmbH                                      Niet elke verbranding met energiebenutting is een nuttige
                                                                             toepassing in de zin van hadeling R1. Handeling R1 heeft
                                                                             niet alleen betrekking op de benutting van vrijgekomen
                        (Zaak C-291/02)                                      verbrandingswarmte, maar vereist tevens een benutting
                                                                             als brandstof. Een brandstof wordt gekenmerkt door het
                        (2002/C 261/06)                                      vervullen van bepaalde criteria met betrekking tot de
                                                                             calorische waarde, het gehalte aan schadelijke stoffen en
                                                                             de verbrandingssnelheid en door een voldoende homoge-
                                                                             niteit ten aanzien van deze kenmerken om het verbran-
                                                                             dingsprocédé te kunnen sturen. Afvalstoffen die niet aan
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 25 juli                 deze criteria kunnen voldoen, dat wil zeggen die een
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      ontoereikende calorische waarde bezitten of een dermate
12 augustus 2002, in het beroep van Rethmann Photo
                                                                             variabele samenstelling hebben dat de verbranding niet
Recycling GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                         afdoende regelbaar is (in conventionele verbrandingsin-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  stallaties) of die zoveel schadelijke stoffen bevatten dat
de navolgende vragen:                                                        verbranding ervan tot ontoelaatbare emissies leidt, kun-
                                                                             nen als zodanig niet als nuttige toepassing overeenkom-
1.   Zijn de bepalingen van verordening (EEG) nr. 259/93 (1)                 stig R1 worden gekwalificeerd.
     van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en
     controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen,
     naar en uit de Europese Gemeenschap en van richtlijn
                                                                      (1 ) PB 1993, L 030, blz. 1.
     75/442/EEG (2) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende          (2 ) PB 1975, L 194, blz. 39.
     afvalstoffen voldoende duidelijk en ondubbelzinnig met
     betrekking tot de vraag of een voorgenomen overbren-
     ging van afvalstoffen moet worden ingedeeld in categorie
     R1 van bijlage II B (handelingen waardoor nuttige
     toepassing mogelijk wordt), dan wel in categorie D10 van
     bijlage II A (verwijderingshandelingen) bij richtlijn 75/
     442/EEG, opdat de betrokkenen (particulieren dan wel
     lidstaten) in staat worden gesteld de eventuele rechtsge-
     volgen van hun handelen in te schatten of zijn de
     genoemde bepalingen wegens onvoldoende duidelijkheid             Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 6 augustus
     en de daaruit voortvloeiende onuitvoerbaarheid ongeldig?         2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            Meiland Azewijn B. V. en Hauptzollamt Duisburg
2.   Is voor de kwalificatie van een afvalverwerkingsmaatregel
     als handeling waardoor nuttige toepassing mogelijk wordt
     R1 (Hoofdgebruik als brandstof of als ander middel voor                                     (Zaak C-292/02)
     energieopwekking) van bijlage II B bij richtlijn 75/442/
     EEG, alleen beslissend of de afvalstoffen in hun totaliteit
     voor energieopwekking (energiebenutting) worden ge-                                         (2002/C 261/07)
     bruikt en de opgewekte energie ook daadwerkelijk wordt
     benut?
3.   Mogen de bevoegde autoriteiten van bestemming bij de
                                                                      Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 6 au-
     vraag of een voorgenomen overbrenging van afvalstoffen
                                                                      gustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     als handeling waardoor nuttige toepassing mogelijk wordt         13 augustus 2002, in het geding tussen Meiland Azewijn B. V.
     (R1) dan wel als verwijderingshandeling (D10) moet
                                                                      en Hauptzollamt Duisburg, het Hof van Justitie van de
     worden gekwalificeerd, van de volgende criteria uitgaan?
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
     a)    Gevarenvermindering
                                                                      1.     Moet artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG ( 1) aldus
     b)    Besparing van grondstofreserves
                                                                             worden uitgelegd dat de als brandstof bestemde minerale
                                                                             olie in de lidstaat waarin zij in een normaal reservoir van
     c)    Besparing van energiebronnen                                      een bedrijfsmotorvoertuig wordt overgebracht, nadat zij
                                                                             in een andere lidstaat reeds tot verbruik is uitgeslagen,
     d)    Besparing van vuilstortruimte                                     niet met accijns wordt belast?
     e)    Doelmatigheid van de handeling uit milieutechnisch         2.     Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
           oogpunt                                                           artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81 met betrekking tot
                                                                             de regeling van § 19, lid 2, MinöStG dan jegens verzoek-
     f)    Economische doelmatigheid van de handeling                        ster rechtstreeks toepasselijk?
 ---pagebreak--- 26.10.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 261/5
3.     Moet voor de administratieve en controleprocedure voor             Moet het steunbedrag ook dan ingevolge artikel 10, lid 2,
       het in artikel 8, lid 2, sub f, van richtlijn 92/81 bedoelde       sub a, tweede streepje, van verordening (EEG) nr. 3887/92 (1)
       mogelijke geval van verlaging van de accijns op basis van          worden gekort, wanneer de ten tijde van de gelding van
       artikel 8, lid 3, van richtlijn 92/81 worden uitgegaan van         deze gemeenschapsrechtelijke bepaling aangevraagde speciale
       de minerale olie zonder merkstof, of dient daarbij ar-             premie voor mannelijke runderen op juridische gronden niet
       tikel 1, lid 1, van richtlijn 95/60/EG ( 2) te worden              aan het bedrijfshoofd kan worden toegekend, maar hij in de
       toegepast?                                                         zin van artikel 44, lid 1, van verordening (EG) nr. 2419/
                                                                          2001 (2) wel feitelijk juiste gegevens heeft verschaft of anders-
                                                                          zins kan bewijzen dat hem geen schuld treft?
4.     Indien de derde vraag aldus wordt beantwoord dat de
       lidstaten die gebruik maken van de bevoegdheid van
       artikel 8, lid 2, sub f, van richtlijn 92/81, in een met het
                                                                          (1 ) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
       onderhavige geval vergelijkbaar geval de verlaging van de
                                                                          (2 ) PB L 327 van 12.12.2001, blz. 11.
       accijns ten uitvoer moeten leggen door middel van
       teruggaaf van betaalde accijns, schendt dan een verlaging
       van de accijns voor landbouwwerkzaamheden de vrijheid
       van dienstverrichting, wanneer de verlaging van de accijns
       is gekoppeld aan het merken voor fiscale doeleinden
       krachtens artikel 1, lid 1, van richtlijn 95/60, dat niet
       wordt toegepast door andere lidstaten, die wanneer
       niet overeenkomstig hun voorschriften wordt gemerkt,
       veeleer voorzien in fiscale sancties?
                                                                          Beroep, op 21 augustus 2002 ingesteld door Italiaanse
                                                                          Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
5.     Wanneer de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord,                                           schappen
       vervalt de belasting dan wegens schending van de vrijheid
       van dienstverrichting, of moet verzoekster in de lidstaat
       waarin zij gasolie aankoopt, in plaats van gemerkte                                        (Zaak C-298/02)
       gasolie waarvoor een lager accijnstarief geldt, om be-
       lastingvrijstelling te kunnen krijgen, ongemerkte minerale
       olie aankopen en vervolgens teruggaaf vorderen van de                                       (2002/C 261/09)
       betaalde accijns?
( 1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 2) PB L 291 van 6.12.1995, blz. 46.                                     op 21 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Commisie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                          genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                          Fiorilli, avvocato dello Stato.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                          —      Beschikking (2002)2281 (1) van de Commissie van
                                                                                26 juni 2002 nietig te verklaren, voorzover deze voor
Verzoek van Het Niedersächsische Oberverwaltungs-
gericht van 1 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing                       Italië een financiële correctie van in totaal
                                                                                12 253 816 EUR toepast met betrekking tot de begro-
in het geding tussen Gisela Gerken en Amt für Agrarstruk-
                                                                                tingsposten B1-1512-001 en B1-1512-004
                              tur Verden
                           (Zaak C-295/02)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                           (2002/C 261/08)
                                                                          Steun voor perziken en peren bestemd voor de vervaardiging
                                                                          van macedoine-financiële correctie
Het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht heeft bij be-
schikking van 1 augustus 2002, ingekomen ter griffie van het              Volgens de Commissie is in de seizoenen 1995/96, 1996/
Hof van Justitie op 19 augustus 2002, in het geding tussen                97 en 1997/98 steun toegekend voor producten die niet
Gisela Gerken en Amt für Agrarstruktur Verden, het Hof van                voldeden aan de definities in de verordeningen (EEG) nr. 1558/
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   91 (2) en (EG) nr. 504/97 (3). Deze verordeningen voorzien
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         slechts in de toekenning van steun voor perziken en peren


title: Zaak T-32/09 P: Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Marcuccio/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Precontentieuze procedure — Hogere voorziening kennelijk ongegrond — Incidentele hogere voorziening beperkt tot kosten )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/41

         Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-32/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Precontentieuze procedure - Hogere voorziening kennelijk ongegrond - Incidentele hogere voorziening beperkt tot kosten)
   2010/C 346/82
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 4 november 2008, Marcuccio/Commissie (F18/07, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               De incidentele hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Marcuccio zal naast zijn eigen kosten de kosten dragen die de Commissie in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt.

               4)

               Elke partij draagt haar eigen kosten die in het kader van de incidentele hogere voorziening zijn gemaakt.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-577/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2016 — SV Capital OÜ/Europese Bankautoriteit (EBA), Europese Commissie [Hogere voorziening — Verzoek om een onderzoek in te stellen tegen de Estse en Finse toezichthoudende autoriteiten — Besluit van de Europese Bankautoriteit (EBA) — Besluit van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteiten — Verordening (EU) nr. 1093/2010 — Artikelen 17 en 60 — Bezwaarcommissie — Beroepstermijn — Verschoonbare dwaling]

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2016 — SV Capital OÜ/Europese Bankautoriteit (EBA), Europese Commissie
   (Zaak C-577/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Verzoek om een onderzoek in te stellen tegen de Estse en Finse toezichthoudende autoriteiten - Besluit van de Europese Bankautoriteit (EBA) - Besluit van de bezwaarcommissie van de Europese toezichthoudende autoriteiten - Verordening (EU) nr. 1093/2010 - Artikelen 17 en 60 - Bezwaarcommissie - Beroepstermijn - Verschoonbare dwaling])
   (2017/C 046/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: SV Capital OÜ (vertegenwoordiger: M. Greinoman, vandeadvokaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Bankautoriteit (EBA) (vertegenwoordigers: J. Overett Somnier en Z. Giotaki, gemachtigden, bijgestaan door F. Tuytschaever, advocaat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SV Capital OÜ wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van de Europese Bankautoriteit (EBA).

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak T-210/00: Beroep, op 10 augustus 2000 ingesteld door Etablissements Biret et Cie tegen Raad van de Europese Unie

text:
21.10.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/31
     Wanneer thans de „Regeling van het presidium van                   De argumenten komen overeen met die van Biret International
     het Europees Parlement” van 16 december 1998 op                    in zaak T-174/00.
     verzoeker wordt toegepast, komt dat in de praktijk neer
     op de bedoeling om de regels en voorwaarden van het
     vergelijkend onderzoek op basis waarvan verzoeker werd
     aangenomen voor de uitoefening van functies (die, en
     geen andere) van Hoofd van de Voorlichtingsdienst te
     Lissabon, twaalf jaar nadat dat onderzoek is gehouden, te
     wijzigen. Dat vormt een inbreuk op het beginsel van niet-          Beroep, op 11 augustus 2000 ingesteld door vennoot-
     terugwerkende kracht van rechtsregels.                             schap Nuove Industrie Molisane s.r.l. tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
—    een schending van het wettigheidsbeginsel vormt
                                                                                (Zaak T-212/00)
     De goedkeuring van een „Regeling” als de zogenoemde
     „Regeling voor de toepassing van een mobiliteitsbeleid”
     vormt in werkelijkheid een wijziging van het Statuut die                                   (2000/C 302/73)
     niet valt onder de bevoegdheden waarover het Parlement
     beschikt bij de uitvoering van het personeelsbeleid in het
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
     kader van de regels van het Statuut.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
                                                                        schap Nuove Industrie Molisane s.r.l., vertegenwoordigd door
                                                                        I. Van Bael, advocaat te Brussel, en F. Di Gianni, advocaat te
                                                                        Rome.
Beroep, op 10 augustus 2000 ingesteld door Etablis-
  sements Biret et Cie tegen Raad van de Europese Unie                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de bestreden beschikking nietig te verklaren, uitsluitend
                        (Zaak T-210/00)                                       voorzover de Commissie daarin een correctiecoëfficiënt
                                                                              voor de factor mededinging van 0,75 heeft gekozen in
                        (2000/C 302/72)                                       plaats van de voorgestelde coëfficiënt van 1.
                                                                        —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                         (Procestaal: Frans)                            —     iedere andere maatregel te treffen naar recht en billijkheid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 augustus 2000 beroep ingesteld tegen de               Middelen en voornaamste argumenten
Raad van de Europese Unie door Etablissements Biret et
Cie, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues,           Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
advocaat te Parijs.                                                     met een enkele aandeelhouder, gevestigd in Sesto Campano,
                                                                        een ondersteund gebied in de zin van artikel 87, lid 3, sub c,
                                                                        EG, stelt beroep in tegen de beschikking van de Commisse van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        30 mei 2000, nr. SG(2000)D/103923 (Staatssteun N 787/99),
                                                                        waarbij een project voor regionale investeringssteun werd
—    vast te stellen, dat de Europese Gemeenschap aansprake-            goedgekeurd overeenkomstig de mededeling van de Commis-
     lijk is voor de gerechtelijke liquidatie van verzoeksters          sie inzake de multisectorale kaderregeling betreffende regionale
     dochtervennootschap Biret International,                           steun voor grote investeringsprojecten.
—    de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling
                                                                        Het gesteunde project betreft de bouw van een installatie voor
     van 70 630 850 FF schadevergoeding aan verzoekster,
                                                                        de productie van clinker (de grondstof voor de fabricage van
                                                                        waterleidingverbindingen), waarover verzoekster thans niet
—    de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.            beschikt.
                                                                        De steun is gedeeltelijk verenigbaar met de gemeenschappelijke
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        markt verklaard. Verzoekster stelt op dit punt dat de beschik-
                                                                        king, waarin de Commissie voor de berekening van de
Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij heeft              maximale steunintensiteit voor de factor mededinging een
geleden door de gerechtelijke liquidatie van haar dochterven-           correctiecoëfficiënt van 0,75 kiest, en deswege slechts het
nootschap Biret International, die haar activiteiten heeft moe-         bedrag van LIT 29 176,69 miljoen met de gemeenschappelijke
ten staken ten gevolge van het verbod om rundvlees, met                 markt verenigbaar verklaart, onwettig is om de volgende
name uit Amerika, in te voeren in de Gemeenschap.                       redenen:


title: Zaak T-667/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2016 door Pieter De Meyer en anderen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-113/15, Adriaen e.a./Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/20

      Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2016 door Pieter De Meyer en anderen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2016 in zaak F-113/15, Adriaen e.a./Commissie
      (Zaak T-667/16 P)
      (2016/C 441/25)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirerende partijen: Pieter De Meyer (Brussel, België) en 8 anderen (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      De rekwirerende partijen verzoeken het Gerecht:

                  —

                  het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 20 juli 2016 in zaak F-112/15 te vernietigen;

                  —

                  het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie van 14 november 2014, bekendgemaakt in mededeling van de administratie nr. 41-2014, tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 zijn bevorderd, nietig te verklaren voor zover hun naam daarop niet voorkomt;

                  —

                  de Europese Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de rekwirerende partijen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting door hun eerste grief ongegrond te verklaren. Met betrekking tot die grief heeft het Gerecht op vier punten een aanzienlijke fout gemaakt:

                              —

                              ten eerste heeft het in strijd met de toepasselijke rechtspraak vastgesteld dat het niet nodig was om de wettigheid te onderzoeken van besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag, indien dat gezag verklaart dat het heeft voldaan aan zijn wettelijke verplichtingen;

                              —

                              ten tweede heeft het ten onrechte het rapport van het Joint Monitoring Committee niet aanvaard als bewijs en niet werkelijk rekening gehouden met de aangetoonde onvergelijkbaarheid in de bronnen van informatie die het tot aanstelling bevoegd gezag heeft gebruikt;

                              —

                              ten derde heeft het Gerecht zonder enige rechtvaardiging geen rekening gehouden met het door rekwiranten aangevoerde argument en bewijs met betrekking tot de mathematische beoordeling van de beschrijvende beoordelingsmethode van het tot aanstelling bevoegd gezag en met het volledige tweede onderdeel van hun eerste middel;

                              —

                              ten vierde heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat het ontbreken van een daadwerkelijke vergelijkende beoordeling van verdiensten niet kan leiden tot de nietigverklaring van een bevorderingsbesluit.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot hun tweede grief:

                              —

                              ten eerste door de werkingssfeer en de toepasselijkheid van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut en hun aan het Unierecht ontleende grondrechten op willekeurige wijze zodanig te beperken dat dit onverenigbaar is met de wens van de wetgever van de Unie; en

                              —

                              ten tweede door hun tweede grief ongegrond te verklaren op basis van kennelijk onjuiste redenen.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan het ontbreken van een onpartijdig en daadwerkelijk onderzoek door de rechter, waardoor hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte is geschonden:

                              —

                              ten eerste heeft de rechter-rapporteur vooringenomen verklaringen gedaan waaruit blijkt dat het voorbereidend rapport subjectief was zodat de uitkomst van hun middelen reeds vaststond;

                              —

                              ten tweede heeft de president van het Gerecht nagelaten de rechter te wraken en de zaak te verwijzen naar een andere kamer ofschoon hij heeft erkend dat de betwiste vooringenomen verklaringen waren gekopieerd uit een andere zaak waarbij andere verzoekers betrokken waren;

                              —

                              ten derde heeft het Gerecht op selectieve wijze cruciale argumenten en bewijs buiten beschouwing gelaten en afgewezen zonder deze in aanmerking te nemen of te onderzoeken. Kortom, rekwiranten zijn van mening dat het Gerecht als gevolg van het ontbreken van een onpartijdig en daadwerkelijk onderzoek hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte heeft geschonden.


title: Zaak C-126/15: Beroep ingesteld op 12 maart 2015 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/16

         Beroep ingesteld op 12 maart 2015 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-126/15)
   (2015/C 155/18)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braga da Cruz en F. Tomat, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 7 en 9, eerste alinea, en 39, lid 3, van richtlijn 2008/118/EG houdende een algemene regeling inzake accijns (1) en op het evenredigheidsbeginsel door een verbod op te leggen om pakjes sigaretten die die reeds in een bepaald jaar zijn belast en tot verbruik zijn uitgeslagen, in de handel te brengen en aan het publiek te verkopen na het verstrijken van de uiterst korte periode die is vastgesteld in artikel 27 van besluit nr. 1295/2007 van het Ministerie van Financiën en Openbaar Bestuur;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                     Artikelen 7 en 9

                     van richtlijn 2008/118/EG en het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Uit artikel 7 van richtlijn 2008/118/EG (hierna: „richtlijn”) blijkt dat de accijns op tabaksproducten verschuldigd wordt op het tijdstip waarop deze tot verbruik worden uitgeslagen, tegen het op dat ogenblik geldende tarief. Artikel 9 van de richtlijn bepaalt dat de voorwaarden voor de verschuldigdheid van de accijns en het toe te passen tarief die zijn welke van kracht zijn op het tijdstip waarop deze accijns verschuldigd wordt. De fiscale wetgeving van de Unie bevat geen bepalingen die de lidstaten de mogelijkheid bieden om de betrokken producten, zodra zij tot gebruik zijn uitgeslagen, rekening houdend met het tijdstip waarop dit is gebeurd, aan een aanvullende accijns te onderwerpen of de distributie ervan om fiscale redenen te beperken.

                           —

                           In Portugal kunnen pakjes sigaretten waarop het fiscale bandje voor een bepaald belastingjaar is aangebracht, volgens besluit nr. 1295/2007 van het Ministerie van Financiën en Openbaar Bestuur (hierna: „besluit”) slechts in de handel worden gebracht en worden verkocht tot het einde van de derde maand van het jaar dat volgt op het jaar dat op het aangebrachte bandje is vermeld, dat wil zeggen het jaar waarop de pakjes tot verbruik zijn uitgeslagen. Bij wijze van overgangsmaatregel is de verkooptermijn bij het besluit vastgesteld op eind mei 2008 voor pakjes sigaretten waarop een bandje van 2007 is aangebracht en op eind april 2009 voor producten waarop een bandje van 2008 is aangebracht.

                           —

                           De Commissie leidt hieruit af dat de Portugese wettelijke regeling inbreuk maakt op de artikelen 7 en 9, eerste alinea, van de richtlijn, zonder evenwel de mogelijkheid uit te sluiten dat deze wettelijke regeling gerechtvaardigd is door redenen van algemeen belang.

                           —

                           De Commissie is echter van mening dat de redenen die Portugal tijdens de precontentieuze fase heeft aangevoerd om deze wettelijke regeling te rechtvaardigen (voorkomen van fiscale fraude en ontduiking, bescherming van de volksgezondheid, bestrijding van illegale handel in tabak en veiligstellen van de fiscale inkomsten) niet kunnen worden aanvaard, omdat het evenredigheidsbeginsel is geschonden.

               2.

                     Artikel 39, lid 3, van richtlijn 2008/118/EG en het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Artikel 39, lid 3, van de richtlijn bepaalt dat de lidstaten ervoor zorgen dat de fiscale merktekens geen belemmeringen voor het vrije verkeer van accijnsgoederen doen ontstaan. Het door het besluit opgelegde verbod doet dergelijke belemmeringen ontstaan, voor zover hierin wordt bepaald dat pakjes sigaretten waarop het fiscale bandje voor een bepaald belastingjaar is aangebracht, slechts in de handel mogen worden gebracht en mogen worden verkocht tot het einde van de derde maand van het jaar dat volgt op het jaar dat op het aangebrachte bandje is vermeld. De vrees van de invoerders dat zij hun voorraden die niet kunnen worden verkocht indien de accijnsvoet wordt gewijzigd, niet meer zullen kunnen afzetten, kan hen ervan weerhouden normale aankopen te verrichten, met name vanuit andere lidstaten, en kan aldus de handel negatief beïnvloeden op een wijze die verder gaat dan nodig is om bijvoorbeeld tegen te gaan dat vóór de verhoging van het accijnsrecht buitensporige hoeveelheden tot verbruik worden uitgeslagen.

                           —

                           Volgens de Commissie doet het uit het besluit voortvloeiende verbod om de betrokken producten in de handel te brengen en te verkopen dus belemmeringen voor het vrije goederenverkeer in de zin van artikel 39, lid 3, van de richtlijn ontstaan en gaat dit verbod verder dan nodig is om fraude, ontduiking of misbruik te voorkomen. Het is dus eveneens in strijd met artikel 39, lid 3, van de richtlijn en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB L 9, blz. 12).


title: Zaak T-261/07: Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie/Banca di Roma

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/52

         Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie/Banca di Roma
   (Zaak T-261/07)
   (2007/C 211/99)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Colabianchi, advocaat, F. Amato en M. Wilderspin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Banca di Roma SpA
   Conclusies

               —

               Banca di Roma SpA, gevestigd in Italië, Viale Umberto Tupini 180, Rome (00144), in de persoon van haar wettelijke vertegenwoordiger, te gelasten om uitvoering te geven aan de bankgarantie van 28.10.1989 ten gunste van de Commissie van de Europese Gemeenschappen;

               —

               Banca di Roma SpA, gevestigd in Italië, Viale Umberto Tupini 180, Rome (00144), in de persoon van haar wettelijke vertegenwoordiger, bijgevolg te gelasten de Commissie van de Europese Gemeenschappen, met zetel in België, Wetstraat 200, Brussel (1039), 412 607,41 EUR te betalen, alsmede 94,37 EUR per dag aan rente vanaf 30 december 2006 tot de volledige betaling, of ieder ander naar billijkheid vastgesteld bedrag;

               —

               Banca di Roma SpA, gevestigd in Italië, Viale Umberto Tupini 180, Rome (00144), in de persoon van haar wettelijke vertegenwoordiger, te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is krachtens artikel 238 EG ingesteld op basis van het arbitragebeding dat is opgenomen in de garantie van 28 oktober 1989, die door de Banco di Roma (thans: Banca di Roma) is gesteld ten gunste van de Commissie.
   Bij beschikking C(89) 1241 van 2 augustus 1989 (1) had de Commissie aan veertien producenten van betonstaalmatten, waaronder Ferriere Nord SpA geldboeten opgelegd, omdat zij in strijd met artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) hadden deelgenomen aan overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen; de aan Ferriere Nord opgelegde geldboete bedroeg 320 000 ECU.
   Ingevolge artikel 4 van de beschikking moest de geldboete door Ferriere Nord binnen drie maanden na kennisgeving van de beschikking worden betaald, tenzij Ferriere Nord een bankgarantie zou verstrekken die de gehele schuld zou dekken, te weten het bedrag van de geldboete alsmede de rente.
   Bij aangetekende post van 30 oktober 1989, ingekomen op 7 november 1989, heeft Ferriere Nord de Commissie een van 26 oktober 1989 gedateerde brief gezonden, waarbij de Banco di Roma (thans: Banca di Roma) — Filiale di Udine, Italië, zich garant stelde voor de betaling door Ferriere Nord van de geldboete van 320 000 ECU en van de rente, die vanaf 15 november 1989 tot de datum van daadwerkelijke voldoening in rekening zou worden gebracht.
   Bij arrest van 27 september 2006 in zaak T-153/04 (2) heeft het Gerecht verklaard dat „bevoegdheid van de Commissie tot tenuitvoerlegging” van de beschikking Betonstaalmatten, overeenkomstig artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2988/74 was verjaard (punten 53 en 58 van arrest T-153/04).
   Volgens verzoekster was dat arrest echter niet van invloed op de door de Banca di Roma gestelde garantie, omdat de Banca di Roma op grond van de autonomie van de garantie, in de zin van het Italiaanse recht (dat in casu van toepassing is), verplicht is uitvoering te geven aan de garantie op basis van een enkel verzoek van de Commissie, en dit niet kan weigeren met een beroep op eventueel door Ferriere Nord op te werpen excepties.

      (1)  PB L 260, blz. 1.

      (2)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak T-303/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/40

         Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-303/04)
   (2004/C 262/77)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door European Dynamics SA, gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door S. Pappas, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de opzegging door de Commissie van de overeenkomst 2003/S249-221337 ESP-DIMA nietig te verklaren;

               —

               de oproep tot inschrijving van de Commissie PO/2003/192 (ESP-DIMA) nietig te verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 4 juni 2004, waarbij de offerte van het concern van European Dynamics slechts als tweede uit de bus is gekomen, nietig te verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 14 juli 2004, waarbij verzoeksters beroepen tegen de gunning van de opdracht zijn afgewezen, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van alle door European Dynamic in verband met dit verzoekschrift gemaakte juridische en andere onkosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster maakt deel uit van een concern waaraan de opdracht tot dienstverlening als provider van ESP Lot 5, webapplicaties, was gegund. De opdracht voor ESP Lot 4, Data/Information management applicaties werd aan een ander concern gegund.
   Volgens verzoekster is de in het onderhavige verzoekschrift bestreden aanbestedingsprocedure ESP-DIMA op de onjuiste veronderstelling gebaseerd dat het verrichten van diensten voor data en information management een nieuwe markt is en dat het gebruik van ESP Lot 4 alle verwachtingen had overtroffen. Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte werkzaamheden heeft ondergebracht bij ESP Lot 4 die eigenlijk deel hadden moeten uitmaken van ESP Lot 5. Dit heeft er volgens haar toe geleid, dat de Commissie de begrotingsraming voor ESP Lot 4 moest verhogen en een nieuwe inschrijving voor ESP-DIMA moest organiseren, terwijl de begroting voor ESP Lot 5 deels onbenut bleef.
   Verzoekster betoogt verder nog, dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden doordat ten minste een van de leden van het beoordelingscomité van de bestreden aanbestedingsprocedure een belangenconflict met verzoekster had.
   Tot slot acht verzoekster het feit dat zij in de rangorde van de inschrijvingen voor ESP-DIMA op de tweede plaats is beland, niet genoegzaam gemotiveerd. Zij stelt eveneens, dat de Commissie inzage in het beoordelingsverslag heeft geweigerd.


title: Zaak T-367/15: Arrest van het Gerecht van 5 april 2017 — Renfe-Operadora/EUIPO (AVE) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk AVE — Gedeeltelijke nietigheid — Beroep bij de kamer van beroep in een andere taal dan de proceduretaal — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Verzoek tot herstel in de vorige toestand — Zorgvuldigheidsplicht”)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/23

         Arrest van het Gerecht van 5 april 2017 — Renfe-Operadora/EUIPO (AVE)
   (Zaak T-367/15) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk AVE - Gedeeltelijke nietigheid - Beroep bij de kamer van beroep in een andere taal dan de proceduretaal - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Verzoek tot herstel in de vorige toestand - Zorgvuldigheidsplicht”))
   (2017/C 161/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Renfe-Operadora, Entidad Pública Empresarial (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J.-B. Devaureix en M. I. Hernández Sandoval, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 24 april 2015 (zaak R 712/2014-5) inzake een verzoek tot herstel in de vorige toestand

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Renfe-Operadora, Entidad Pública Empresarial, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: ARREST VAN HET HOF van 5 maart 1998 in zaak C-160/96 (verzoek van het Sozialgericht Karlsruhe om een prejudiciële beslissing): M. Molenaar, B. Fath-Molenaar tegen Allgemeine Ortskrankenkasse Baden-Württemberg (Vrij verkeer van werknemers - Prestaties bestemd ter dekking van risico van hulpbehoevendheid)

text:
2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 137/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                2. Verwijst Inpesca in de kosten van het geding.
                       (Tweede Kamer)
                                                                    3. Verstaat dat Pevasa haar eigen kosten zal dragen.
                      van 5 maart 1998
                                                                    (1) PB C 333 van 9.12.1995.
in de gevoegde zaken C-199/94 P en C-200/94 P REV:
CompanÄia Internacional de Pesca y Derivados SA
(Inpesca) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          schappen (1)
(Herziening van arrest Ð Nieuw en beslissend feit Ð
                    Niet-ontvankelijkheid)                                            ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 5 maart 1998
                         (98/C 137/01)
                                                                    in zaak C-160/96 (verzoek van het Sozialgericht Karlsruhe
                                                                    om een prejudicieÈle beslissing): M. Molenaar, B. Fath-
                     (Procestaal: Spaans)
                                                                    Molenaar tegen Allgemeine Ortskrankenkasse Baden-
                                                                                Württemberg (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      (Vrij verkeer van werknemers Ð Prestaties bestemd ter
                de Jurisprudentie van het Hof)                               dekking van risico van hulpbehoevendheid)
                                                                                (98/C 137/02)
In zaak C-199/94 P en C-200/94 P REV, CompanÄia Inter-
nacional de Pesca y Derivados SA (Inpesca), vennootschap                                  (Procestaal: Duits)
naar Spaans recht, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-
woordigd door M. I. Angulo Fuertes, advocaat bij de balie            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                               de Jurisprudentie van het Hof)
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10, betreffende een verzoek tot herziening van de           In zaak C-160/96, betreffende een verzoek aan het Hof
beschikking van het Hof van Justitie van 26 oktober 1995,           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Sozial-
Pevasa en Inpesca/Commissie (C-199/94 P en C-200/94 P,              gericht Karlsruhe (Duitsland), in het aldaar aanhangig
Jurispr. blz. I-3709), andere partijen bij de procedure:            geding tussen M. Molenaar, B. Fath-Molenaar en Allge-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                meine Ortskrankenkasse Baden-Württemberg, betreffende
den: F. Santaolalla Gadea en J. L. Iglesias Buhigues), en           een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 6
Pesqueria Vasco-MontanÄesa SA (Pevasa), vennootschap                en artikel 48, lid 2, van het EG-Verdrag, heeft het Hof,
naar Spaans recht, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-          samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
woordigd door M. I. Angulo Fuertes, advocaat bij de balie           C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schint-
van Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                gen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias             Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
Hardt 8-10, heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld              J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón
als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F. Mancini              en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: G. Cos-
(rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: S.          mas; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 maart
Alber; griffier: R. Grass, op 5 maart 1998 een arrest gewe-         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                             volgt:
                                                                    Aritkel 6 en artikel 48, lid 2, van het EG-Verdrag verzet-
1. Verklaart het verzoek tot herziening niet-ontvankelijk.          ten zich er niet tegen dat een lidstaat op zijn grondgebied
 ---pagebreak--- C 137/2                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
werkzame, maar in een andere lidstaat woonachtige perso-              1. Artikel 73 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
nen verplicht bijdragen te betalen aan een socialezeker-                   Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
heidsregeling ter dekking van het risico van hulpbehoe-                    de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelf-
vendheid. Artikel 19, lid 1, artikel 25, lid 1, en artikel 28,             standigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad                       de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge-
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-                 werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, zoals gewij-
gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                         zigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 en vervolgens
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,                   bij Verordening (EEG) nr. 1247/92, gelezen in samen-
zoals gewijzigd en aangevuld bij Verordening (EEG)                         hang met de bepalingen van punt I, deel C, van
nr. 2001/83, beletten echter wel dat voor het recht op een                 bijlage I bij dezelfde verordening, moet ten aanzien
toeslag als het Pflegegeld, dat een uitkering bij ziekte                   van de betaling van gezinsbijslagen krachtens de
vormt, als voorwaarde geldt dat de verzekerde op het                       Duitse wettelijke regeling aldus worden uitgelegd, dat
grondgebied van de lidstaat van aansluiting woont.                         het geen betrekking heeft op iemand die onderdaan
                                                                           van die lidstaat is en krachtens de wettelijke regeling
(1) PB C 197 van 6.7.1996.
                                                                           van die staat als gepensioneerd ambtenaar een ouder-
                                                                           domsuitkering ontvangt, wanneer hij slechts heeft
                                                                           gewerkt in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, en
                                                                           zijn kind ten laste zich met zijn voormalige echtgenote
                                                                           binnen de Gemeenschap heeft verplaatst.
                                                                      2. Artikel 77, lid 2, onder a), van Verordening (EEG)
                   ARREST VAN HET HOF                                      nr. 1408/71, zoals gewijzigd, moet aldus worden uitge-
                         (Vijfde Kamer)                                    legd, dat het geen betrekking heeft op de situatie van
                                                                           iemand die enkel een pensioen geniet dat verschuldigd
                       van 5 maart 1998                                    is krachtens een bijzondere regeling voor ambtenaren
in zaak C-194/96 (verzoek van het Bundessozialgericht                      of met hen gelijkgestelden.
om een prejudicieÈle beslissing): H. Kulzer tegen Freistaat
                            Bayern (1)                                (1) PB C 233 van 10.8.1996.
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Werknemer die geen
gebruik heeft gemaakt van recht op vrij verkeer Ð Gepen-
sioneerd ambtenaar Ð Artikel 73 Ð Gezinsbijslagen Ð
Bevoegde Duitse instantie Ð Artikel 77 Ð Nationale wet-
                         telijke regeling)
                          (98/C 137/03)                                                 ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                       (Procestaal: Duits)                                                   van 5 maart 1998
                                                                      in zaak C-347/96 (verzoek van het Tribunal Superior de
                                                                      Justicia de Madrid om een prejudicieÈle beslissing): Solred
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               SA tegen Administración General del Estado (1)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      (Richtlijn 69/335/EEG Ð Belasting op het document
                                                                        waarbij gedeeltelijke kapitaalinbreng wordt geattesteerd)
In zaak C-194/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                                       (98/C 137/04)
sozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
tussen H. Kunzler en Freistaat Bayern, om een prejudicieÈle                                (Procestaal: Spaans)
beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 3, artikel 73
en artikel 77 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-                              de Jurisprudentie van het Hof)
gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB L 230 van                       In zaak C-347/96, betreffende een verzoek aan het Hof
22.8.1983, blz. 6), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
nr. 3427/89 (PB L 331 van 16.11.1989, blz. 1) en vervol-              nal Superior de Justicia de Madrid, in het aldaar aan-
gens bij Verordening (EEG) nr. 1247/92 (PB L 136 van                  hangig geding tussen Solred SA en Administración General
19.5.1992, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-            del Estado, betreffende een prejudicieÈle beslissing over de
steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moi-               uitlegging van artikel 4, lid 1, onder a), artikel 5, lid 1,
tinho de Almeida, D. A. O. Edward (rapporteur), J.-P.                 onder a), artikel 7 en artikel 10, onder a), van Richtlijn
Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-generaal: N. Fen-           69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
nelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 maart          indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), zoals gewijzigd bij
volgt:                                                                Richtlijn 85/303/EEG (PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23),


title: Zaak C-136/16: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 10 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento SA/Banco Santander Totta SA

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/17

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 10 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Sociedade Metropolitana de Desenvolvimento SA/Banco Santander Totta SA
   (Zaak C-136/16) (1)

   (2017/C 161/23)
   Procestaal: Portugees
   De president van de Tweede kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.


title: Zaak T-104/15: Beroep ingesteld op 25 februari 2015 — Militos Symvouleftiki/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/32

         Beroep ingesteld op 25 februari 2015 — Militos Symvouleftiki/Commissie
   (Zaak T-104/15)
   (2015/C 155/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Militos Symvouleftiki AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 16 december 2014, waarbij het bezwaar is verworpen dat verzoekster op 23 oktober 2014 tegen het besluit van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur van 23 september 2014 heeft aangetekend teneinde te wettigheid daarvan te laten nagaan, en waarbij dat besluit is gehandhaafd. Laatstgenoemd besluit betreft de niet-subsidiabiliteit van vergoedingen die als personeelskosten zijn betaald aan vennoten/aandeelhouders van verzoekster in het kader van twee door verzoekster met succes doorgevoerde projecten, te weten het project „Go Green — Green Business is smart Business” (overeenkomst nr. 510424-LLP-1-2010-1-GR-LEONARDO-LMP) en het project „LadybizIT” (overeenkomst nr. 2011-3052-518310-LLP-1-2011-1-GR-LEONARDO-LAM). Voorts bepalen dat de relevante kosten in verband met de „aanvullende diensten” zoals verleend door O. Stavropoulou, P. Aravantinos en F. Karamanlis, in het kader van het betrokken project subsidiabel zijn als personeelskosten, of, subsidiair, bepalen dat enkel de kosten in verband met de „aanvullende diensten” die in het kader van de twee projecten in kwestie zijn verleend door Stavropoulou en Aravantinos, subsidiabel zijn op grond van artikel II.14 van de subsidieovereenkomst en bijlage III daarbij, en aan verzoekster dienen te worden vergoed;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten van verzoekster in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.

                           —

                           De Commissie heeft geen rekening gehouden met de omstandigheid dat het onderscheid tussen „reguliere” en „aanvullende” diensten voor de diensten zoals verleend door de vennoten/aandeelhouders in het kader van de betrokken projecten had kunnen worden gebaseerd op de aard van dergelijke diensten, de bewoordingen en de geest van de bepalingen van verzoeksters destijds geldende statuten, en op de bepalingen van het besluit van 20 december 2010 zoals vastgesteld door verzoeksters algemene vergadering van vennoten/aandeelhouders.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een tweede kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.

                           —

                           De overweging van de Commissie dat de hoedanigheid van bestuurder er als zodanig aan in de weg staat dat de betrokkene op basis van een arbeidsovereenkomst in een daadwerkelijke gezagsverhouding andere diensten verleent aan verzoekster, is in strijd met de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie. In ieder geval heeft verzoekster het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur en de Commissie voldoende bewijs verschaft om aan te tonen dat de projectmanager daadwerkelijk toezicht uitoefende op de bestuurder en dat dit toezicht voldeed aan de criteria die in de rechtspraak zijn ontwikkeld voor het bestaan van een daadwerkelijke gezagsverhouding.


title: Zaak C-389/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 10 augustus 2007 — Azlan Group plc/Commissioners of Revenue and Customs

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 10 augustus 2007 — Azlan Group plc/Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-389/07)
   (2007/C 283/17)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, Manchester
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Azlan Group plc

      Verwerende partij: Commissioners of Revenue and Customs
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de Gecombineerde Nomenclatuur (verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1734/96) aldus worden uitgelegd dat de representatieve monsters van producten, die tussen partijen in geschil zijn, als „Automatische gegevensverwerkende machines en eenheden daarvoor” moeten worden ingedeeld onder tariefpost 8471 (of onder de post van hoofdstuk 84 voor desbetreffende onderdelen, dat wil zeggen tariefpost 8473)?

               2)

               Indien vraag 1) ontkennend moet worden beantwoord ten aanzien van een of meer representatieve monsters van producten die tussen partijen in geschil zijn, moet de Gecombineerde Nomenclatuur aldus worden uitgelegd dat deze goederen als „Elektrische toestellen voor lijntelefonie en voor lijntelegrafie, lijntelefoontoestellen met draagbare draadloze hoorn en toestellen voor telecommunicatie met draaggolf of voor digitale telecommunicatie daaronder begrepen; videofoontoestellen” moeten worden ingedeeld onder tariefpost 8517 (of onder de post voor desbetreffende onderdelen, dat wil zeggen tariefpost 8517 of 8548 volgens aantekening 2 sub b of sub c bij afdeling XVI)?

               3)

               Moeten de representatieve monsters van producten die tussen partijen in geschil zijn, waarmee lokale netwerken aan elkaar kunnen worden gekoppeld, altijd onder hoofdstuk 84 worden ingedeeld of vervullen die producten daardoor een eigen functie, andere dan automatische gegevensverwerking, als bedoeld in aantekening 5 sub E, bij hoofdstuk 84?

               4)

               Wat is, in het licht van de antwoorden op de vorige vragen, de situatie met betrekking tot chassisproducten?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak C-335/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Eigen middelen — Navordering van invoerrechten — Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten — Niet-uitgevoerde suikeroverschotten)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juli 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-335/12) (1)

   ((Niet-nakoming - Eigen middelen - Navordering van invoerrechten - Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten - Niet-uitgevoerde suikeroverschotten))
   2014/C 315/04
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Caeiros, gemachtigde)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, J. Gomes, P. Rocha en A. Cunha, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door te weigeren de Europese Commissie een bedrag van 7 85  078,50 EUR aan rechten voor na haar toetreding tot de Europese Gemeenschap niet-uitgevoerde suikeroverschotten ter beschikking te stellen, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 10 EG, artikel 254 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen, artikel 7 van besluit 85/257/EEG, Euratom van de Raad van 7 mei 1985 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, de artikelen 4, 7 en 8 van verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van 28 februari 1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de op 1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige voorraden van producten uit de sector suiker, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3332/86 van de Commissie van 31 oktober 1986, en de artikelen 2, 11 en 17 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 06.10.2012.