title: Zaak C-472/02: Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (Negende kamer) van 20 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SIOMAB NV en Brussels instituut voor milieubeheer, afgekort BIM

text:
22.2.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/17
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (Negende
dat het den Hove behage:                                                kamer) van 20 december 2002 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen SIOMAB NV en Brussels
—      vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de toeken-                 instituut voor milieubeheer, afgekort BIM
       ning en de betaling van een uitkering in het kader van de
       regeling inzake loopbaanonderbreking ..., afhankelijk te
       stellen van de voorwaarde dat de betrokkene in België
       woont of verblijft, de verplichtingen niet is nagekomen                                  (Zaak C-472/02)
       die op hem rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van
       verordening nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
       1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
       binnen de Gemeenschap (1), en, meer in het bijzonder                                      (2003/C 44/31)
       met betrekking tot de loopbaanonderbreking in het kader
       van een ouderschapsverlof, artikel 73 van verordening
       nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
       de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
       werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
       den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (2);
                                                                        Het Hof van beroep te Brussel (Negende kamer) heeft bij
—      het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                        beschikking van 20 december 2002, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 27 december 2002, in het geding
                                                                        tussen SIOMAB NV en Brussels instituut voor milieubeheer,
                                                                        afgekort BIM, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vraag:
Betreffende de verblijfsvoorwaarde: De Belgische autoriteiten
delen mee dat de verblijfsvoorwaarde zal worden afgeschaft,
en erkennen aldus de gegrondheid van het betoog van de
Commissie. Die afschaffing heeft evenwel nog niet plaats-
                                                                        Indien een lidstaat gebruik maakt van de procedure waarbij de
gevonden.
                                                                        bevoegde autoriteit van verzending het begeleidende document
                                                                        verzendt overeenkomstig de artikelen 3, lid 8, en 6, lid 8, van
                                                                        verordening nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993
Betreffende de clausule van betaling in België: Het vereiste dat
                                                                        betreffende toezicht en controle op de overbrenging van
de voor de uitkering in aanmerking komende personen een
bankrekening hebben in België, kan de gevolgen van de                   afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1),
                                                                        moeten de artikelen 3, lid 8, 4, lid 3, 6, lid 8, 7, lid 4, en 26
wijziging van de betrokken wettelijke regeling in bepaalde
                                                                        van de verordening dan aldus worden uitgelegd,
gevallen gewoon tenietdoen. Sommige banken eisen voor het
openen of aanhouden een rekening immers een bewijs van
woonplaats.
                                                                        a)    dat de in de verordening bedoelde bevoegde autoriteit
                                                                              van verzending, die gerechtigd is om na te gaan of een in
Betreffende de eerdere afwijzende beschikkingen: Het is voor                  de kennisgeving als „overbrenging van afvalstoffen met
de rechtszekerheid van essentieel belang dat de rechten van                   het oog op nuttige toepassing” ingedeelde voorgenomen
particulieren worden beschermd tegen de schadelijke gevolgen                  overbrenging daadwerkelijk overeenstemt met deze inde-
van overheidshandelen dat is gebaseerd op bepalingen die                      ling, en die van mening is dat deze indeling onjuist is,
onverenigbaar zijn met het gemeenschapsrecht. In elk geval
mag een lidstaat geen financieel voordeel halen uit zijn niet-
nakoming. De Belgische autoriteiten wijzen er weliswaar op                    1.    op basis van de onjuiste indeling kan weigeren
dat eenieder aan wie op grond van de oude regeling uitkeringen                      het begeleidende document door te zenden en de
bij loopbaanonderbreking zijn geweigerd, een nieuwe aanvraag                        kennisgever kan verzoeken om een nieuw begelei-
kan indienen op basis van de nieuwe regeling, doch de
                                                                                dend document in te dienen,
betrokken dossiers worden niet automatisch opnieuw behan-
deld en er wordt niet aangegeven hoe de personen aan wie
uitkeringen zijn geweigerd op grond dat zij niet op het
nationale grondgebied woonden, van die nieuwe regeling op                     2.    het begeleidende document kan doorzenden na de
de hoogte zullen worden gebracht en hoe de nabetaling van                           voorgenomen overbrenging te hebben heringedeeld
de uitkering zal gebeuren.                                                          als „overbrenging van afvalstoffen met het oog op
                                                                                verwijdering”,
( 1) PB L 257, van 15 oktober 1968, blz. 2.
( 2) PB L 149, van 5 juli 1971, blz. 2.
                                                                              3.    het begeleidende document met de onjuiste indeling
                                                                                kan doorzenden, samen met een op deze onjuiste
                                                                                indeling gebaseerd bezwaar?
 ---pagebreak--- C 44/18                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          22.2.2003
b)     of, integendeel, dat de bevoegde autoriteit van verzending       Of moet daarentegen worden aangenomen dat de juridische
       verplicht is de aldus door de kennisgever ingedeelde             omschrijving van afvalstof in de zin van genoemde bepalingen
       kennisgeving door te zenden aan de bevoegde autoriteit           alleen van toepassing is wanneer de aldus vervuilde grond
       van bestemming, waarbij zij evenwel de bevoegdheid               werd uitgegraven?
       behoudt om gelijktijdig dan wel achteraf bezwaar te
       maken op basis van deze onjuiste indeling, indien zij van        (1 ) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39
       mening is dat het doel van de overbrenging onjuist is            (2 ) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
       ingedeeld?
( 1) PB L 30 van 6.02.1993, blz. 1.
                                                                        Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel
                                                                        van 24 december 2002 om een prejudiciële beslissing in
                                                                        het geding tussen Banque Bruxelles Lambert SA, afgekort
                                                                        B.B.L., en Belgische Staat, Ministerie van Financiën, Admi-
                                                                                nistratie van de BTW, Registratie en Domeinen
                                                                                (Zaak C-8/02)
Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (11e kamer)
van 3 december 2002 om een prejudiciële beslissing in de                                          (2003/C 44/33)
zaak van het Openbaar Ministerie en als burgerlijke partij:
het Brussels Hoofdstedelijk Gewest tegen Paul Van de
Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch en burgerrechtelijk               De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschikking
               aansprakelijke: Texaco Belgium S.A.                      van 24 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 10 januari 2003, in het geding tussen Banque
                                                                        Bruxelles Lambert SA, afgekort B.B.L., en Belgische Staat,
                           (Zaak C-1/03)                                Ministerie van Financiën, Administratie van de BTW, Registra-
                                                                        tie en Domeinen, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                          (2003/C 44/32)                                de navolgende vragen:
                                                                        Hebben in een lidstaat gevestigde beleggingsvennootschappen
                                                                        met veranderlijk kapitaal (beveks), die uitsluitend de collectieve
Het Hof van beroep te Brussel (11e kamer) heeft bij arrest van          belegging in effecten van uit het publiek aangetrokken kapitaal
3 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                  tot doel hebben overeenkomstig richtlijn 85/611/EEG van de
Justitie op 3 januari 2003, in de zaak van het Openbaar                 Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke
Ministerie en als burgerlijke partij: het Brussels Hoofdstedelijk       en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instel-
Gewest tegen Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry                 lingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (1), de
Mersch en burgerrechtelijk aansprakelijke: Texaco Bel-                  hoedanigheid van belastingplichtige in de zin van artikel 4 van
gium S.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-            de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende          1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
vraag:                                                                  lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
                                                                        van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond-
                                                                        slag ( 2), zodat als plaats van de in artikel 9, lid 2, sub e, van
Moeten artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad           dezelfde richtlijn bedoelde diensten die ten behoeve van deze
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), zoals gewijzigd          beveks zijn verricht, wordt aangemerkt de plaats waar deze
bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (2), dat het begrip          vennootschappen zijn gevestigd?
afvalstof definieert als „elke stof of elk voorwerp waarvan de
houder zich ontdoet of zich moet ontdoen krachtens de                   Indien het antwoord op de voorgaande vraag ontkennend
geldende nationale bepalingen” en artikel 1, sub b en c, van            luidt, dient voor de beslechting van het hoofdgeding te worden
deze richtlijn, dat de producent van afvalstoffen definieert als        uitgemaakt welk soort diensten ten behoeve van beveks in
„elke persoon wiens activiteit afvalstoffen heeft voortgebracht         aanmerking komen voor de in artikel 13, B, sub d, punt 6, van
(eerste producent) en/of elke persoon die voorbehandelingen,            de Zesde richtlijn bedoelde vrijstelling: moet in dat opzicht een
vermengingen of andere bewerkingen heeft verricht die leiden            onderscheid worden gemaakt tussen diensten van bijstand en
tot wijziging in de aard of de samenstelling van die afvalstoffen”      advisering in beheer enerzijds en de eigenlijke diensten van
en de houder als „de producent van de afvalstoffen of de                beheer anderzijds, welke zich van eerstgenoemde diensten
natuurlijke of rechtspersoon die de afvalstoffen in bezit heeft”,       onderscheiden door het feit dat zij voor de beheerder beslis-
aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing kunnen zijn op            singsbevoegdheid inhouden aangaande het bestuur en de
een oliemaatschappij die koolwaterstof produceert en verkoopt           beschikking over de te beheren tegoeden?
aan degene die een van haar tankstations in het kader van een
zelfstandige exploitatieovereenkomst zonder enige band van
                                                                        (1 ) PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3.
ondergeschiktheid exploiteert, wanneer die koolwaterstof in
                                                                        (2 ) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
de bodem dringt zodat de grond en het grondwater worden
vervuild?


title: Zaak C-455/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2011 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-186/06, Solvay SA/Europese Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/11

         Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2011 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011 in zaak T-186/06, Solvay SA/Europese Commissie
   (Zaak C-455/11 P)
   2011/C 347/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Solvay SA (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, advocaat, M. O’Regan, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof om:

               —

               de punten 121 tot en met 170 van het arrest te vernietigen;

               —

               de punten 394, 395 en 402 tot en met 427 van het arrest te vernietigen;

               —

               de zaak zelf af te doen en de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover hierbij is vastgesteld dat (a) rekwirante tussen mei 1995 en augustus 1997 artikel 81, lid 1, EG heeft geschonden, (b) rekwirante als derde onderneming aan de vereisten van punt 21 van de mededeling inzake medewerking heeft voldaan, en de aan rekwirante opgelegde geldboete dienovereenkomstig te verlagen, of, subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert twee middelen aan. In het bestreden arrest heeft het Gerecht het verzoek van rekwirante tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) gedeeltelijk afgewezen.
   Met haar eerste middel betwist rekwirante de conclusie van het Gerecht dat zij tussen mei 1995 en augustus 1997 aan een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER heeft deelgenomen. Het Gerecht heeft de grenzen van zijn controlebevoegdheid overschreden en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, voor zover het tot de conclusie is gekomen dat rekwirante informatie over prijzen en haar commerciële strategie met andere ondernemingen heeft besproken en/of uitgewisseld: een dergelijke vaststelling kon niet worden gebaseerd op de tekst van de litigieuze beschikking. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de vaststelling in de litigieuze beschikking te bevestigen dat de gesprekken, onderhandelingen en uitwisseling van informatie tussen producenten van waterstofperoxide (waaronder rekwirante) — die een mislukte poging vormden om een akkoord over de verdeling van de markt te sluiten (wat niet tot de sluiting van een overeenkomst heeft geleid) — alle gericht waren op de beperking van de mededinging en aldus een inbreuk vormden op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER, omdat zij ofwel voorbereidende onderhandelingen vormden en deel uitmaakten van hetzelfde geheime plan als een in augustus 1997 overeengekomen prijskartel waarover de betrokken ondernemingen bekentenissen hebben afgelegd, ofwel onderling afgestemde feitelijke gedragingen vormden, voor zover zij „het terrein effenden” voor dat latere kartel en/of een verboden uitwisseling van informatie tussen ondernemingen inhielden.
   Met haar tweede middel betwist rekwirante de conclusie van het Gerecht dat de Commissie de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid niet heeft overschreden door in de litigieuze beschikking vast te stellen dat een andere onderneming, Arkema, op 3 april 2003 had voldaan aan de vereisten van punt 21 van de mededeling inzake medewerking van de Commissie van 2002. Het Gerecht heeft bij de omschrijving en de toepassing van het begrip „significant toegevoegde waarde” blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en het bewijsmateriaal verdraaid en kennelijk onjuist beoordeeld, voor zover het heeft vastgesteld dat documenten die Arkema op 3 april 2003 zonder enige begeleidende uitleg heeft verzonden, significant toegevoegde waarde hadden in de zin van punt 21 van de mededeling inzake medewerking van 2002. Het heeft eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en bewijsmateriaal verdraaid, voor zover het heeft vastgesteld dat de Commissie in de litigieuze beschikking tot een andere conclusie mocht komen dan in beschikking C(2006) 2098 van 31 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/F/38.645 — Methacrylaat), waarin zij had vastgesteld dat dezelfde fax van Arkema van 3 april 2003 (die betrekking had op het onderzoek van de Commissie naar verschillende vermoedelijke mededingingsregelingen, onder meer met betrekking tot waterstofperoxide en methacrylaat) pas aan de vereisten van punt 21 van de mededeling inzake medewerking van 2002 voldeed nadat Arkema aanvullende uitleg had verstrekt.


title: Zaak C-154/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — „Latvijas dzelzceļš” VAS/Valsts ieņēmumu dienests [Prejudiciële verwijzing — Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 94, lid 1, en artikel 96 — Regeling extern communautair douanevervoer — Aansprakelijkheid van de aangever — Artikelen 203, 204 en artikel 206, lid 1 — Ontstaan van de douaneschuld — Onttrekking aan het douanetoezicht — Niet-nakoming van een van de verplichtingen die voortvloeien uit het gebruik van een douaneregeling — Algehele vernietiging of onherstelbaar verlies van de goederen door een oorzaak die met de aard van de goederen verband houdt, dan wel door toeval of overmacht — Artikel 213 — Hoofdelijke betaling van de douaneschuld — Richtlijn 2006/112/EG — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Artikel 2, lid 1, en artikelen 70 en 71 — Belastbaar feit en verschuldigdheid van de belasting — Artikelen 201, 202 en 205 — Personen die de belasting moeten voldoen — Vaststelling van het ontbreken van vracht door het douanekantoor van bestemming — Incorrect afgesloten of beschadigde onderste losinstallatie van de tankwagon]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — „Latvijas dzelzceļš” VAS/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-154/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 94, lid 1, en artikel 96 - Regeling extern communautair douanevervoer - Aansprakelijkheid van de aangever - Artikelen 203, 204 en artikel 206, lid 1 - Ontstaan van de douaneschuld - Onttrekking aan het douanetoezicht - Niet-nakoming van een van de verplichtingen die voortvloeien uit het gebruik van een douaneregeling - Algehele vernietiging of onherstelbaar verlies van de goederen door een oorzaak die met de aard van de goederen verband houdt, dan wel door toeval of overmacht - Artikel 213 - Hoofdelijke betaling van de douaneschuld - Richtlijn 2006/112/EG - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Artikel 2, lid 1, en artikelen 70 en 71 - Belastbaar feit en verschuldigdheid van de belasting - Artikelen 201, 202 en 205 - Personen die de belasting moeten voldoen - Vaststelling van het ontbreken van vracht door het douanekantoor van bestemming - Incorrect afgesloten of beschadigde onderste losinstallatie van de tankwagon])
   (2017/C 239/19)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Latvijas dzelzceļš” VAS

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Dictum

               1)

               Artikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is indien niet het totale volume van onder de regeling extern communautair douanevervoer geplaatste goederen wordt aangebracht bij het door die regeling bepaalde douanekantoor van bestemming omdat een deel van die goederen geheel is vernietigd of onherstelbaar verloren is gegaan, zoals afdoende is aangetoond.

               2)

               Artikel 204, lid 1, onder a), van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer niet het totale volume van onder de regeling extern communautair douanevervoer geplaatste goederen is aangebracht bij het door die regeling bepaalde douanekantoor van bestemming omdat een deel van die goederen geheel is vernietigd of onherstelbaar verloren is gegaan, zoals afdoende is aangetoond, die situatie in beginsel een douaneschuld bij invoer doet ontstaan voor het deel van de goederen dat niet bij dat kantoor is aangebracht, aangezien er sprake is van niet-nakoming van een van de verplichtingen van die regeling, namelijk het aanbrengen van ongeschonden goederen op het douanekantoor van bestemming. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of een omstandigheid zoals de beschadiging van een losinstallatie in casu beantwoordt aan de criteria die gelden voor de begrippen overmacht en toeval in de zin van artikel 206, lid 1, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, namelijk of zij abnormaal is voor een marktdeelnemer die actief is op het vlak van het vervoer van vloeibare stoffen en een omstandigheid buiten zijn toedoen is, en of die gevolgen niet hadden kunnen worden vermeden ondanks alle aan de dag gelegde zorgvuldigheid. In het kader van dat onderzoek moet deze rechter met name rekening houden met de naleving door marktdeelnemers zoals de aangever en de vervoerder van de regels en voorschriften die gelden op het vlak van de technische staat van tanks en de veiligheid van het vervoer van vloeibare stoffen zoals solvent.

               3)

               Artikel 2, lid 1, onder d), en de artikelen 70 en 71 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat geen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is voor het geheel vernietigde of onherstelbaar verloren gegane deel van goederen die onder de regeling extern communautair douanevervoer zijn geplaatst.

               4)

               Artikel 96, lid 1, onder a), juncto artikel 204, lid 1, onder a), en lid 3, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, moeten aldus worden uitgelegd dat de aangever gehouden is tot betaling van de douaneschuld die is ontstaan voor onder de regeling extern communautair douanevervoer geplaatste goederen, ook al is de vervoerder de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 96, lid 2, van deze verordening, in het bijzonder de verplichting om deze goederen binnen de gestelde termijn ongeschonden aan te brengen op het douanekantoor van bestemming.

               5)

               Artikel 96, lid 1, onder a), en lid 2, artikel 204, lid 1, onder a), en lid 3, en artikel 213 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, moeten aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteit van een lidstaat niet verplicht is om de vervoerder die naast de aangever moet worden beschouwd als schuldenaar van de douaneschuld, hoofdelijk aan te spreken.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-161/04: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 6 september 2006 — Republiek Oostenrijk/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/35

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 6 september 2006 — Republiek Oostenrijk/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-161/04) (1)

   (2006/C 294/61)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-163/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 2 april 2013 — Turbu.com BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 2 april 2013 — Turbu.com BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-163/13)
   2013/C 171/37
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Turbu.com BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Dienen de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties op grond van het recht van de Europese Unie de toepassing te weigeren van de btw-vrijstelling ter zake van een intracommunautaire levering wanneer op basis van objectieve gegevens vaststaat dat met betrekking tot de desbetreffende goederen sprake is van btw-fraude en de belastingplichtige wist of had moeten weten dat hij daaraan deelnam, indien de nationale wet niet erin voorziet onder die omstandigheden de vrijstelling te weigeren?


title: Zaak F-32/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 27 februari 2014 — Walton/Commissie (Openbare dienst  — Tijdelijk functionaris  — Uitkering bij vertrek  — Ontslag vastgesteld bij arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen  — Bepaling van ontslagdatum  — Gezag van gewijsde  — Besluiten van TABG die bij gebreke van beroep in rechte definitief zijn geworden  — Niet-eerbiediging van voorafgaande administratieve procedure  — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/56

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 27 februari 2014 — Walton/Commissie
   (Zaak F-32/13) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Uitkering bij vertrek - Ontslag vastgesteld bij arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen - Bepaling van ontslagdatum - Gezag van gewijsde - Besluiten van TABG die bij gebreke van beroep in rechte definitief zijn geworden - Niet-eerbiediging van voorafgaande administratieve procedure - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 142/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Robert Walton (Oxford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en A.-C. Simon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de afwijzing van het verzoek om betaling van het niet-betaalde restant dat de Commissie verzoeker als vergoeding bij beëindiging van de dienst had moeten betalen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Walton zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 58.


title: Zaak C-521/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — T.C. Briels e.a./Minister van Infrastructuur en Milieu (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Artikel 6, leden 3 en 4 — Instandhouding van natuurlijke habitats — Speciale beschermingszones — Beoordeling van gevolgen van plan of project voor beschermd gebied — Vergunning voor plan of project voor beschermd gebied — Compenserende maatregelen — Natura 2000-gebied „Vlijmens Ven, Moerputten & Bossche Broek”  — Project voor tracé van Rijksweg A2 „’s-Hertogenbosch-Eindhoven” )

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — T.C. Briels e.a./Minister van Infrastructuur en Milieu
   (Zaak C-521/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Artikel 6, leden 3 en 4 - Instandhouding van natuurlijke habitats - Speciale beschermingszones - Beoordeling van gevolgen van plan of project voor beschermd gebied - Vergunning voor plan of project voor beschermd gebied - Compenserende maatregelen - Natura 2000-gebied „Vlijmens Ven, Moerputten & Bossche Broek” - Project voor tracé van Rijksweg A2 „’s-Hertogenbosch-Eindhoven”))
   2014/C 212/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: T.C. Briels, M. Briels-Loermans, R. L. P. Buchholtz, Stichting A2-Platform Boxtel e.o. e.a., H. W. G. Cox, G. P. A. Damman, P. A. M. Goevaers e.a., J. H. van Haaren, L. S. P. Dijkman, R. A. H. M. Janssen, M. M. van Lanschot, J. E. A. M. Lelijveld e.a., A. Mes e.a., A. J. J. Michels, VOF Isphording e.a., M. Peijnenborg, S. Peijnenborg-van Oers, G. Oude Elferink, W. Punte, P. M. Punte-Cammaert, Stichting Reinier van Arkel, E. de Ridder, W. C. M. A. J. G. van Rijckevorsel, M. van Rijckevorsel-van Asch van Wijck, Vereniging tot Behoud van het Groene Hart van Brabant, Stichting Boom en Bosch, Stichting Overlast A2 Vught e.o., Streekraad Het Groene Woud en De Meijerij, A. C. M. W. Teulings, Stichting Bleijendijk, M. Tilman, Vereniging van Eigenaars Appartementengebouw De Heun I e.a., M. C. T. Veroude, E. J. A. M. Widlak, Van Roosmalen Sales BV e.a., M. A. A. van Kessel, Bricorama BV e.a.

      Verwerende partij: Minister van Infrastructuur en Milieu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Vergunning voor een plan of project in een beschermd gebied — Voorwaarden — Begrip „de natuurlijke kenmerken van het betrokken gebied aantasten”

      Dictum

   Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, moet aldus worden uitgelegd dat een plan of een project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied van communautair belang, dat negatieve gevolgen heeft voor een in dit gebied voorkomend type natuurlijke habitat en dat voorziet in maatregelen voor het tot ontwikkeling brengen in dit gebied van een areaal van gelijke of grotere omvang van dit habitattype, de natuurlijke kenmerken van dat gebied aantast. Deze maatregelen kunnen in voorkomend geval slechts als „compenserende maatregelen” in de zin van lid 4 van dit artikel worden aangemerkt, voor zover de bij deze bepaling gestelde voorwaarden vervuld zijn.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak T-442/08: Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — CISAC/Commissie

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/25

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — CISAC/Commissie
   (Zaak T-442/08)
   (2009/C 82/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.–F. Bellis en K. Van Hove, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert op grond van artikel 230 EG nietigverklaring van artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC), waarin wordt vastgesteld dat 24 van de in de EER gevestigde organisaties van de CISAC zich schuldig maken aan door artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst verboden onderling afgestemde feitelijke gedragingen „door de territoriale afbakening van de tussen hen gesloten contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging zodanig te coördineren dat een licentie alleen geldt voor het nationale grondgebied van iedere auteursrechtenorganisatie”.
   In de beschikking wordt alleen een inbreuk vastgesteld met betrekking tot drie specifieke vormen van exploitatie van rechten voor uitvoering (internet, doorgifte per satelliet en uitzending via kabel), terwijl de contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging in het algemeen alle vormen van exploitatie van rechten voor uitvoering bestrijken.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voor verzoekster twee middelen aan:

               (i)

               De Commissie heeft een beoordelingsfout gemaakt en inbreuk gemaakt op zowel artikel 81 EG als artikel 53 EER-Overeenkomst met de vaststelling dat de parallelle territoriale afbakening als gevolg van de contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging die door de in de EER gevestigde leden van de CISAC zijn gesloten, een onderling afgestemde feitelijke gedraging vormt. Dat alle door haar leden gesloten contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging een clausule inzake territoriale afbakening bevatten, is niet het resultaat van een onderling afgestemde feitelijke gedraging ter beperking van de mededinging, maar heeft ermee te maken dat alle organisaties het in het belang van hun leden achten om een dergelijke clausule op te nemen in hun contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging.

               (ii)

               Subsidiair voert verzoekster aan dat, ook al was er sprake van een onderling afgestemde feitelijke gedraging inzake territoriale afbakening, dit om twee redenen geen beperking van de mededinging in de zin van artikel 81 EG zou betekenen. In de eerste plaats is de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging inzake territoriale afbakening niet onrechtmatig, omdat die betrekking heeft op een vorm van mededinging die niet beschermenswaardig is. In de tweede plaats maakt de gestelde feitelijke gedraging, ook al werd zij geacht de mededinging te beperken, geen inbreuk op artikel 81, lid 1, EG, omdat zij noodzakelijk is en evenredig aan de legitieme doelstelling.


title: Zaak C-404/03: Verzoek van het Tribunal de grande instance du Mans van 8 september om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur de la République en Olivier Dupuy en Hervé Rouvre

text:
C 275/36              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           15.11.2003
Verzoek van het Tribunal d’instance du VIIe arrondisse-                „Is het volgens de bepalingen van het gemeenschapsrecht
ment de Paris van 21 augustus 2003 om een prejudiciële                 inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
beslissing in het geding tussen Waterman SA en Directeur               gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, met
           général des douanes et droits indirects                     name de bepalingen van de richtlijnen 76/769 (1) en 94/
                                                                       60 (2) van 20 december 1994, verboden siccatieven met
                                                                       loodverbindingen, die als voor de voortplanting vergiftige
                        (Zaak C-400/03)                                stoffen zijn ingedeeld, op de markt te brengen met het oog op
                                                                       hun verkoop aan het publiek, of kan volgens die bepalingen
                                                                       op voormelde producten de afwijking voor „verfstoffen voor
                        (2003/C 275/53)                                kunstenaars” worden toegepast?”
                                                                       (1) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Het Tribunal d’instance du VIIe arrondissement de Paris heeft              bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt
bij beschikking van 21 augustus 2003, ingekomen ter griffie                brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en
van het Hof van Justitie op 26 september 2003, in het geding               preparaten (PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201).
tussen Waterman SA en Directeur général des douanes et                 (2) Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van
droits indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             20 december 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
navolgende vraag:                                                          bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking
                                                                           van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
                                                                           gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 365 van 31.12.1994,
                                                                           blz. 1).
Is de toelichting op de gecombineerde nomenclatuur bij de
posten 4202 12 11 en 4202 12 19, welke de bewoordingen
„van kunststof in vellen” als volgt preciseert: „bestaat het
buitenmateriaal van een product uit een samengestelde stof,
waarvan de met het blote oog zichtbare buitenzijde uit een vel
kunststof bestaat (bijvoorbeeld van een vel kunststof verbon-
den met weefsel), dan is het voor de indeling onder deze
onderverdelingen niet van belang of het vel kunststof reeds
voor de productie van de samengestelde stof werd vervaardigd           Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie
of dat de kunststoflaag is verkregen door de stof [...] met            van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-
kunststof te bestrijken of te overtrekken. Dit op voorwaarde                                            land
dat de met het blote oog zichtbare buitenzijde er uit ziet als
een vooraf vervaardigd vel van kunststof” in strijd met het                                      (Zaak C-407/03)
tarief?
                                                                                (2003/C 275/55)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 29 september 2003 beroep tegen Republiek Finland
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van het Tribunal de grande instance du Mans van                vertegenwoordigd door M. van Beek en M. Huttunen als
8 september om een prejudiciële beslissing in het geding               gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
tussen Procureur de la République en Olivier Dupuy en
                         Hervé Rouvre
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-404/03)
                                                                       1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                        (2003/C 275/54)
                                                                             die nodig zijn om te waarborgen dat alle projecten,
                                                                             daaronder begrepen degene waarvoor een zogenoemde
                                                                             milieu-effectbeoordeling moet worden verricht, overeen-
                                                                             komstig de regels worden beoordeeld, de krachtens
Het Tribunal de grande instance du Mans heeft bij beschikking                artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad
van 8 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                  van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
Justitie op 29 september 2003, in het geding tussen Procureur                natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna op haar
de la République en Olivier Dupuy en Hervé Rouvre, het Hof                   rustende verplichtingen niet is nagekomen;
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-418/02: Verzoek van het Bundespatentgericht van 15 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG

text:
25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 19/17
       —    door te aanvaarden dat het Techniko Epimelitirio            1.    Is detailhandel in waren een dienst in de zin van artikel 2
            Elladas (TEE), de inschrijving waarbij een noodzake-              van de richtlijn?
            lijke voorwaarde is om in Griekenland het beroep
            van architect uit te oefenen, systematisch de inschrij-           Zo ja:
            ving weigert van gemeenschapsonderdanen met
            niet-Griekse diploma’s die krachtens richtlijn 85/          2.    In hoeverre moeten dergelijke diensten van een detailhan-
            384/EEG ( 1) zouden moeten worden erkend, de                      delaar inhoudelijk nader worden gepreciseerd, om te
            verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten               garanderen dat het voorwerp van de merkbescherming
            krachtens richtlijn 85/384/EEG van de Raad van                    voldoende bepaald is, hetgeen vereist is voor
            10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van
            de diploma’s, certificaten en andere titels op het                a)    de in artikel 2 van de richtlijn geregelde functie van
            gebied van de architectuur, tevens houdende maatre-
                                                                                het merk, waren en diensten van een onderneming te
            gelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
                                                                                onderscheiden van die van een andere onderneming,
            uitoefening van het recht van vestiging en vrij
            verrichten van diensten;
                                                                              b)    de afbakening van de omvang van de bescherming
b)     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                            van een dergelijk merk in geval van collisie?
                                                                        3.    In hoeverre moet de mate van overeenstemming (artike-
Middelen en voornaamste argumenten                                            len 4, lid 1, sub b, en 5, lid 1, sub b, van de richtlijn)
                                                                              worden bepaald tussen dergelijke diensten van een detail-
                                                                              handelaar en
Verzoekster verwijt de Helleense Republiek de onjuiste omzet-
ting van richtlijn 85/384/EEG in nationaal recht, aangezien de
Griekse regeling inhoudt: a) een parallel systeem voor de                     a)    andere, met de handel in waren samenhangende
betwisting van diploma’s, certificaten of titels, dat verder gaat                   diensten, of
dan dat waarin de richtlijn voorziet (beroep bij het Raadgevend
Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur),                  b)    door de betrokken detailhandelaar verhandelde
en b) een op de overige lidstaten rustende verplichting die                         waren?
verder gaat dan die waaraan zij krachtens artikel 6, lid 1, van
de richtlijn onderworpen zijn.
Bovendien verwijt de Commissie verweerster, de richtlijn niet
naar behoren toe te passen wegens de onjuiste administratieve
praktijk van het Techniko Epimelitirio Elladas (TEE). Het TEE
onderzoekt niet tijdig de aanvragen om inschrijving in zijn
register, of brengt de aanvragers niet gemotiveerd op de hoogte
                                                                        Hogere voorziening, op 21 november 2002 ingesteld
van de weigering om ze in te schrijven.
                                                                        door Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen het
                                                                        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
( 1) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.                                   Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
                                                                        12 september 2002 in zaak T-89/00 (1), Europe Chemi-
                                                                        Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie, ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoek van het Bundespatentgericht van 15 oktober                                              (Zaak C-422/02 P)
2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van
       PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG
                                                                                (2003/C 19/31)
                        (Zaak C-418/02)
                         (2003/C 19/30)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 21 november 2002 hogere voorziening ingesteld door
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 15 oktober            Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH, te Nuremberg
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos,
20 november 2002, in het beroep van PRAKTIKER Bau- und                  J. J. Gutiérrez Gisbert en J. Branton, advocaten, domicilie
Heimwerkermärkte AG, het Hof van Justitie van de Europese               gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het
Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing verzocht                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
omtrent de volgende vragen inzake de uitlegging van de Eerste           (Vierde kamer — uitgebreid) van 12 september 2002 in zaak
richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                 T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen Raad
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten             van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de
(PB L 40, blz. 1 van 11 februari 1989):                                 Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-511/12: Beschikking van het Gerecht van 28 november 2013 — Refrigue-confecções para o frio/BHIM — Sixty International (Refrigue for cold)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/44

         Beschikking van het Gerecht van 28 november 2013 — Refrigue-confecções para o frio/BHIM — Sixty International (Refrigue for cold)
   (Zaak T-511/12) (1)

   2014/C 45/79
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 maart 2004 in zaak T-48/01, François Vainker en Brenda Vainker tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Beroepsziekte — Artikel 73 van Statuut — Vordering tot schadevergoeding — Onregelmatigheden bij procedure tot erkenning dat ziekte beroepsziekte is — Schade — Schade geleden door echtgenote van gewezen ambtenaar)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/55

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 3 maart 2004
   in zaak T-48/01, François Vainker en Brenda Vainker tegen Europees Parlement (1)

   (Ambtenaren - Beroepsziekte - Artikel 73 van Statuut - Vordering tot schadevergoeding - Onregelmatigheden bij procedure tot erkenning dat ziekte beroepsziekte is - Schade - Schade geleden door echtgenote van gewezen ambtenaar)
   (2004/C 106/106)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-48/01, François Vainker, voormalig ambtenaar van het Europees Parlement, en zijn echtgenote, Brenda Vainker, wonende te Middelesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Grayston en A. Bywater, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen, D. Moore en D. Waelbroeck), betreffende drie schadevorderingen ingesteld op grond van de artikelen 236 EG en 288, tweede alinea, EG en strekkende tot vergoeding van de schade die enerzijds F. Vainker zou lijden ten gevolge van het feit dat hij een aan beroepsziekte lijdt, en anderzijds verzoekers zouden hebben geleden ten gevolge van de slechte afwikkeling door de verwerende instelling van het verzoek tot toekenning van de uitkering bedoeld in artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A.W.H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 3 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Veroordeelt het Parlement tot betaling van een bedrag van 60 000 euro aan F. Vainker.

               2)

               Veroordeelt het Parlement tot betaling van een bedrag van 8 244,94 GBP aan F. Vainker ter vergoeding van de kosten voor bijstand tijdens de procedure tot erkenning dat de ziekte waaraan hij lijdt, een beroepsziekte is.

               3)

               Veroordeelt het Parlement tot betaling aan F. Vainker van compensatoire rente over het bedrag van 617 617,94 euro vanaf 29 november 1999 tot en met 9 januari 2002. Deze rente wordt berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode vastgestelde rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten.

               4)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               5)

               Verstaat dat het Parlement zijn eigen kosten alsmede tweederde van de kosten van verzoekers zal dragen.

      (1)  PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak C-548/14: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Arnoldo Mondadori Editore SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Grazia Equity GmbH [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Aanvraag voor inschrijving van het woordmerk GRAZIA — Oppositie door de houder van de internationale, communautaire en nationale woord- en beeldmerken met het woordelement „GRAZIA” — Afwijzing van de oppositie — Artikel 8, lid 1, onder b) — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 5 — Bekendheid]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/8

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Arnoldo Mondadori Editore SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Grazia Equity GmbH
   (Zaak C-548/14) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Aanvraag voor inschrijving van het woordmerk GRAZIA - Oppositie door de houder van de internationale, communautaire en nationale woord- en beeldmerken met het woordelement „GRAZIA” - Afwijzing van de oppositie - Artikel 8, lid 1, onder b) - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 5 - Bekendheid])
   (2015/C 398/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arnoldo Mondadori Editore SpA (vertegenwoordigers: G. Dragotti, R. Valenti, S. Balice en E. Varese, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde), Grazia Equity GmbH (vertegenwoordiger: M. Müller, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Arnoldo Mondadori Editore SpA wordt, naast haar eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Grazia Equity GmbH draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak C-50/00 P: Hogere voorziening, op 16 februari 2000 ingesteld door Unión de Pequeños Agricultores tegen de beschikking, op 23 november 1999 in zaak T-173/98 tussen Unión de Pequeños Agricultores en de Raad van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer)

text:
24.6.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 176/3
                    ARREST VAN HET HOF                                     Hogere voorziening, op 16 februari 2000 ingesteld door
                                                                           Unión de Pequeños Agricultores tegen de beschikking, op
                                                                           23 november 1999 in zaak T-173/98 tussen Unión de
                           (Zesde kamer)                                   Pequeños Agricultores en de Raad van de Europese
                                                                           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                                aanleg (Derde kamer)
                        van 13 april 2000
                                                                                (Zaak C-50/00 P)
in zaak C-274/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                                                   (2000/C 176/05)
           (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG)                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 16 februari 2000 hogere voorziening ingesteld door Unión
                                                                           de Pequeños Agricultores, vertegenwoordigd door J. Lesma
                          (2000/C 176/04)                                  Bartret en J. Jiménez Laiglesia Oñate, domicilie gekozen heb-
                                                                           bende te Luxemburg bij C. Llaser Moyan, rue Wenkelhiel 22,
                                                                           L-5680 Dalheim, tegen de beschikking, op 23 november 1999
                                                                           in zaak T-173/98 tussen Unión de Pequeños Agricultores en
                                                                           de Raad van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (Derde kamer).
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                          dentie van het Hof)
                                                                           1. De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
In zaak C-274/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                       23 november 1999 in zaak T-173/98 te vernietigen;
pen (gemachtigden: E. Gippini Fournier en F. de Sousa Fialho)
tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-Monı́s Gal-                2. Overeenkomstig artikel 54 van ’s Hofs Statuut-EG het door
lego), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het                      rekwirante op 20 oktober 1998 ingestelde beroep in de
Koninkrijk Spanje, door niet de in artikel 5 van richtlijn                     hoofdzaak ontvankelijk te verklaren en de zaak voor
91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de                          afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.
bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit
agrarische bronnen (PB L 375, blz. 1, rectificatie van de
Spaanse versie in PB 1993, L 92, blz. 1) bedoelde actiepro-
gramma’s op te stellen, de krachtens het EG-Verdrag op hem                 Middelen en voornaamste argumenten
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almei-
da, kamerpresident, R. Schintgen, G. Hirsch, V. Skouris en                 Onregelmatigheden in de procedure en schending van het
F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Cos-               gemeenschapsrecht:
mas; griffier: R. Grass, op 13 april 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           — In de beschikking wordt rekwirantes argument betreffende
                                                                               het fundamentele recht op een doeltreffende rechtsbescher-
1) Door niet de actieprogramma’s bedoeld in artikel 5 van richtlijn            ming onjuist begrepen en uitgelegd. De schending van dit
     91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de                     fundamentele recht van rekwirante die het gevolg zou zijn
     bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit             van de niet-ontvankelijkheid van haar beroep en het „niet-
     agrarische bronnen, op te stellen, is het Koninkrijk Spanje de            bestaan” van een interne beroepsweg was niet gerechtvaar-
     krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet               digd, aangezien in dit concrete geval door de niet-ontvan-
     nagekomen.                                                                kelijkverklaring niet wordt voldaan aan het vereiste van
                                                                               „doeltreffendheid” dat op grond van het door haar gestelde
                                                                               recht vereist is.
2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                           — Ontoereikende motivering van de beschikking betreffende
                                                                               het door rekwirante met betrekking tot haar fundamenteel
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                     recht op een doeltreffende rechtsbescherming gestelde, en
                                                                               opnieuw onjuist begrip van rekwirantes betoog.
                                                                           — Tegenstrijdige motivering van de beschikking met betrek-
                                                                               king tot het beginsel van de toegang tot de rechter.
 ---pagebreak--- C 176/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24.6.2000
— Schending van rekwirantes fundamentele recht op een                 Middelen en voornaamste argumenten
    doeltreffende rechtsbescherming als beginsel van gemeen-
    schapsrecht en het in het Verdrag vastgelegde stelsel van
    beroepswegen. Rekwirante heeft in deze zaak geen bezwaar          Schending van verordening (EEG) nr. 3760/92 (2) van de Raad:
    tegen het in het Verdrag neergelegde stelsel van beroeps-
    wegen zelf, doch tegen het feit dat in de beschikking
    waartegen hogere voorziening is ingesteld, de door haar in        — Het Koninkrijk Spanje is van mening dat de bestreden
    het kader van haar beroep gestelde doeltreffendheid van                bepaling in strijd is met het beginsel van de relatieve
    het fundamentele recht in het geheel niet is onderzocht.               stabiliteit en dat deze kwestie niet is geregeld in het arrest
    Het feit dat hiermee in het geheel geen rekening is                    van 5 oktober 1999 in zaak C-179/95 (Spanje/Raad).
    gehouden en de in de beschikking gevolgde weg die in
    ieder geval een uiting is van de verantwoordelijkheid voor
    de bescherming van de doeltreffendheid van het recht op           — Volgens het Koninkrijk Spanje kan artikel 9 van verorde-
    rechtsbescherming in alle rechtstelsels van de lidstaten,              ning nr. 3760/92 geen basis vormen voor een maatregel
    betekent een schending van de in het oude artikel 173                  als waartegen wordt opgekomen, en wel om de navolgende
    EG-Verdrag neergelegde beroepsweg. Door een onjuiste                   redenen:
    toepassing van het beginsel van loyale samenwerking van
    de lidstaten, waarbij aan deze laatsten de toepassing van              1. Bij de in artikel 9 van verordening nr. 3760/92
    een fundamenteel recht in het kader van artikel 173 van                     toegestane ruil van quota moeten de beginselen van
    het Verdrag wordt overgelaten, negeert de beschikking het                   het gemeenschappelijk visserijbeleid en van de gemeen-
    feit dat rekwirante in haar beroep in de hoofdzaak                          schapswetgeving, waaronder het beginsel van de re-
    schending van fundamentele rechten door de bestreden                        latieve stabiliteit, in acht worden genomen.
    handeling stelde, gaat zij voorbij aan het feit dat de overige
    door haar gestelde rechten enkel voor de gerechtelijke
    instanties van de Gemeenschap kunnen worden beschermd                  2. Overeenkomstig artikel 9 is de onderlinge ruil van
    en negeert zij dat het de verantwoordelijkheid van de                       beschikbare vangsten een bevoegdheid van de lidstaten,
    gerechtelijke instanties van de Gemeenschap is om te                        die daarvan enkel aan de Commissie kennis behoeven
    garanderen dat de gemeenschapshandelingen in overeen-                       te geven, terwijl in onderhavige zaak de Raad beslist
    stemming met de fundamentele rechten zijn.                                  dat Portugal 3 000 ton in de wateren van de Golf van
                                                                                Biscaye kan vangen en Portugal deze later aan Frankrijk
                                                                                heeft overgedragen.
                                                                           3. Ofschoon verordening nr. 685/95 van de Raad betref-
                                                                                fende het beheer van de visserij-inspanningen voor
                                                                                bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Ge-
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Koninkrijk Spanje                        meenschap stellig op artikel 43 EG-Verdrag (thans
              tegen Raad van de Europese Unie                                   artikel 37 EG) is gebaseerd, betekent dit in geval niet
                                                                                dat de Raad het gestelde in de basisverordening voor
                          (Zaak C-81/00)                                        de visserij, dat wil zeggen verordening nr. 3760/92, en
                                                                                in concreto het beginsel van de relatieve stabiliteit,
                         (2000/C 176/06)                                        naast zich neer kan leggen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            — Door middel van de bestreden bepaling wordt zonder
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese                enige wetenschappelijke grondslag in feite, wat ansjovis
Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva                betreft, de voor het jaar 2000 vastgestelde TAC gewijzigd
de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                van 16 000 ton in ICES- deelgebied VIII in 19 000 ton in
Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4-6.                 dit deelgebied. Dit is in strijd met verordening nr. 3760/92,
                                                                           omdat daarmee niet het doel van een rationele en verant-
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                             woorde exploitatie van de bestanden wordt nagestreefd,
                                                                           doch integendeel een species als ansjovis in ICES-deel-
— nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, bedoeld               gebied VIII wordt overbevist.
    in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis, Zone IX,
    X, CECA 34.1.1” in bijlage I D bij verordening (EG)
    nr. 2742/1999 (1) van de Raad van 17 december 1999 tot
    vaststelling, voor het jaar 2000, van de vangstmogelijkhe-        (1) PB L 341, van 31.12.1999, blz. 1.
    den die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen              (2) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
    visbestanden in de wateren van de Gemeenschap en, wat                 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
    vaartuigen van de Gemeenschap betreft, in andere wateren              visserij en de aquacultuur (PB L 92, van 16.04.1993, blz. 51).
    met vangstbeperkingen, tot vaststelling voorts van de bij
    de visserij in acht te nemen voorschriften, en tot wijziging
    van verordening (EG) nr. 66/98;
— verweerder in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-183/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Portugal/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Uitgaven uitgesloten van communautaire financiering — Vezelvlas — Doeltreffendheid van controles )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-183/06) (1)

   („EOGFL - Afdeling „Garantie” - Uitgaven uitgesloten van communautaire financiering - Vezelvlas - Doeltreffendheid van controles”)
   2009/C 282/74
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, gemachtigde, bijgestaan door C. Botelho Moniz en E. Maia Cadete, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Afonso, L. Parpala en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/334/EG van de Commissie van 28 april 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 124, blz. 21)

      Dictum

               1.

               Beschikking 2006/334/EG van de Commissie van 28 april 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover daarbij alle uitgaven van de Portugese Republiek voor de vlassector worden uitgesloten.

               2.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-534/07 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 — William Prym GmbH & Co. KG, Prym Consumer GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt voor fournituren (naalden) — Marktverdelingsafspraken — Schending van rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Geldboete — Richtsnoeren — Zwaarte van inbreuk — Concrete weerslag op markt — Uitvoering van mededingingsregeling)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 — William Prym GmbH & Co. KG, Prym Consumer GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-534/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor fournituren (naalden) - Marktverdelingsafspraken - Schending van rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Geldboete - Richtsnoeren - Zwaarte van inbreuk - Concrete weerslag op markt - Uitvoering van mededingingsregeling)
   2009/C 256/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: William Prym GmbH & Co. KG, Prym Consumer GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer, Ch. Herrmann en M. Röhrig, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-30/05, Prym en Prym Consumer/Commissie, waarbij het Gerecht het bedrag van de geldboete die aan rekwirantes is opgelegd bij artikel 2 van beschikking C(2004) 4221 def. van de Commissie van 26 oktober 2004 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F-1/38.338 — PO/naalden), heeft vastgesteld op 27 miljoen EUR — Mededingingsregeling op de markt voor fournituren (naalden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               William Prym GmbH & Co. KG en Prym Consumer GmbH & Co. KG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-120/00: Beroep, op 3 mei 2000 ingesteld door The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
C 192/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.7.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                       Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
                                                                         bestreden beslissing:          de onderzoeker
Betrokken merk:                 driedimensionaal merk in de
                                vorm van tabletten — aanvraag-           Middelen:                      Schending van artikel 7, lid 1,
                                nr. 954453                                                              sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Waar of dienst:                 waren van klasse 3 van de Over-
                                eenkomst van Nice (o.m. bleek-
                                middelen en andere wasmiddelen;
                                afwasmiddelen, zepen)
Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:           de onderzoeker
                                                                         Beroep, op 3 mei 2000 ingesteld door The Procter &
Middelen:                       Schending van artikel 7, lid 1,          Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                sub b, van verordening (EG)                                      de interne markt
                                nr. 40/94
                                                                                (Zaak T-121/00)
                                                                                (2000/C 192/42)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Beroep, op 3 mei 2000 ingesteld door The Procter &
Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                         de interne markt                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 3 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
                                                                         harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The
                          (Zaak T-120/00)                                Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door C.J.J.C.
                                                                         van Nispen en G. Kuipers van De Brauw Blackstone Westbroek,
                          (2000/C 192/41)                                advocaten te Den Haag (Nederland).
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         — beslissing R529/1999-1 van de eerste kamer van beroep
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    van het Bureau van 29 februari 2000 te vernietigen
schappen is op 3 mei 2000 beroep tegen Bureau voor                           voorzover is beslist, dat het merk niet voldoet aan de eisen
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The                      van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;
Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door
C.J.J.C. van Nispen en G. Kuipers van De Brauw Blackstone                — verweerder te veroordelen in de kosten.
Westbroek, advocaten te Den Haag (Nederland).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
— beslissing R520/1999-1 van de eerste kamer van beroep
                                                                         Betrokken merk:                driedimensionaal merk in de
     van het Bureau van 29 februari 2000 te vernietigen
                                                                                vorm van tabletten — aanvraag-
     voorzover is beslist, dat het merk niet voldoet aan de eisen
                                                                                nr. 960427
     van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;
                                                                         Waar of dienst:                waren van klasse 3 van de Over-
— verweerder te veroordelen in de kosten.                                                               eenkomst van Nice (o.m. bleek-
                                                                                middelen en andere wasmiddelen;
                                                                                afwasmiddelen, zepen)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
Betrokken merk:                 driedimensionaal merk in de              bestreden beslissing:          de onderzoeker
                                vorm van tabletten — aanvraag-
                                nr. 954479                               Middelen:                      Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
Waar of dienst:                 waren van klasse 3 van de Over-                                         nr. 40/94
                                eenkomst van Nice (o.m. bleek-
                                middelen en andere wasmiddelen;
                                afwasmiddelen, zepen)


title: Arrest van het Hof van 5 november 2002 in zaak C-475/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk ("Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)")

text:
21.12.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 323/7
                    ARREST VAN HET HOF                                             EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG), zoals
                                                                                gewijzigd bij artikel 6 van de Akte betreffende de
                                                                                toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk,
                     van 5 november 2002
                                                                                de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
                                                                                aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is
in zaak C-475/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1),
          schappen tegen Republiek Oostenrijk ( 1)                                 door de in die overeenkomsten vervatte bepalingen die
                                                                                onverenigbaar zijn met het Verdrag, met name artikel 52
                                                                                daarvan, en met het afgeleide recht, niet in te trekken of
(„Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van                         daartoe niet alle rechtens mogelijke maatregelen te treffen,
bilaterale „open sky”-overeenkomst met Verenigde Staten
van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor
luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92,                    heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president
2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van                        van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wij-                         R. Schintgen, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
ziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans                        A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris (rapporteur), F. Macken,
                          artikel 10 EG)”)                                  N. Colneric, S. von Bahr, en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                            advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
                                                                            junct-griffier, en D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
                          (2002/C 323/07)                                   5 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                            luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            1)     Door met de Verenigde Staten van Amerika internationale
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de
                          dentie van het Hof)                                      overeenkomst inzake luchtvervoer van 16 maart 1989 tussen
                                                                                de Republiek Oostenrijk en de Verenigde Staten van Amerika
                                                                                verbintenissen te handhaven
In zaak C-475/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                —     betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten
pen (gemachtigden: J. Sack en F. Benyon) tegen Republiek
                                                                                aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommu-
Oostenrijk (gemachtigde: C. Stix-Hackl), ondersteund door
                                                                                nautaire luchtroutes,
Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en
J. van Bakel), betreffende een verzoek om vast te stellen:
                                                                                —     betreffende de op Oostenrijks grondgebied aangeboden of
—     primair, dat de Republiek Oostenrijk, door in 1995                                 gebruikte geautomatiseerde boekingssystemen, en
      met de Verenigde Staten van Amerika individueel te
      onderhandelen over een „open sky”-overeenkomst op het                        —     waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de
      gebied van het luchtvervoer, en deze overeenkomst                                  vervoersrechten in te trekken, te schorsen of te beperken
      te paraferen en te sluiten, niet heeft voldaan aan de                              wanneer de door de Republiek Oostenrijk aangewezen
      verplichtingen die op haar rusten krachtens het EG-                                luchtvaartmaatschappijen niet in handen zijn van deze
      Verdrag, met name de artikelen 5 (thans artikel 10 EG)                             laatste of van Oostenrijkse onderdanen,
      en 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), en krachtens
      het van het Verdrag afgeleide recht, met name verordenin-
      gen van de Raad (EEG) nrs. 2407/92 van 23 juli 1992                          heeft de Republiek Oostenrijk niet voldaan aan de verplichtingen
      betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan                     die op haar rusten krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans
      luchtvaartmaatschappijen (PB L 240, blz. 1), 2408/92 van                     artikel 10 EG), artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire                        artikel 43 EG), en verordeningen van de Raad (EEG) nrs. 2409/
      luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire lucht-                       92 van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten, en
      routes (PB L 240, blz. 8), 2409/92 van 23 juli 1992                          2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      inzake tarieven voor luchtdiensten (PB L 240, blz. 15),                      geautomatiseerde boekingssystemen, zoals gewijzigd bij verorde-
      2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor                      ning (EEG) nr. 3089/93 van de Raad van 29 oktober 1993.
      geautomatiseerde boekingssystemen (PB L 220, blz. 1),
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de              2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
      Raad van 29 oktober 1993 (PB L 278, blz. 1), en 95/93
      van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke
                                                                            3)     De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
      regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire
      luchthavens (PB L 14, blz. 1), en
                                                                            4)     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.
—     subsidiair, met betrekking tot een deel van de primaire
      vordering, voorzover de overeenkomst van 1995 niet
      kan worden geacht de eerder gesloten overeenkomsten                   (1 ) PB C 71 van 13.3.1999.
      ingrijpend te hebben gewijzigd en dus te hebben vervan-
      gen, dat de Republiek Oostenrijk niet heeft voldaan aan
      de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 234


title: Zaak C-428/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — DHL Express (Italy) Srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato [Prejudiciële verwijzing — Mededingingsbeleid — Artikel 101 VWEU — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Sector van de internationale verzending van goederen — Nationale mededingingsautoriteiten — Juridische waarde van de instrumenten van het „European Competition Network” — Modelclementieregeling van dit netwerk — Bij de Commissie ingediend immuniteitsverzoek — Bij de nationale mededingingsautoriteiten ingediend beknopt immuniteitsverzoek — Verhouding tussen deze twee verzoeken]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — DHL Express (Italy) Srl, DHL Global Forwarding (Italy) SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-428/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Mededingingsbeleid - Artikel 101 VWEU - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Sector van de internationale verzending van goederen - Nationale mededingingsautoriteiten - Juridische waarde van de instrumenten van het „European Competition Network” - Modelclementieregeling van dit netwerk - Bij de Commissie ingediend immuniteitsverzoek - Bij de nationale mededingingsautoriteiten ingediend beknopt immuniteitsverzoek - Verhouding tussen deze twee verzoeken])
   (2016/C 098/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: DHL Express (Italy) Srl en DHL Global Forwarding (Italy) SpA

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      in tegenwoordigheid van: Schenker Italiana SpA en Agility Logistics Srl

      Dictum

               1)

               De bepalingen van het Unierecht, en met name artikel 101 VWEU en verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU], moeten aldus worden uitgelegd dat de binnen het kader van het „European Competition Network” (ECN) aangenomen rechtsinstrumenten, en inzonderheid de binnen dat kader aangenomen modelclementieregeling, niet bindend zijn voor de nationale mededingingsautoriteiten.

               2)

               De bepalingen van het Unierecht, en met name artikel 101 VWEU en verordening nr. 1/2003, moeten aldus worden uitgelegd dat er tussen enerzijds het immuniteitsverzoek dat een onderneming bij de Europese Commissie heeft ingediend of voornemens is weldra in te dienen en anderzijds het beknopte verzoek dat met betrekking tot hetzelfde kartel bij een nationale mededingingsautoriteit is ingediend, geen juridische band bestaat die de laatstbedoelde autoriteit ertoe verplicht om het beknopte verzoek te beoordelen in het licht van het immuniteitsverzoek. Of het beknopte verzoek een getrouwe afspiegeling vormt van de inhoud van het bij de Commissie ingediende immuniteitsverzoek, is in dit verband irrelevant.
               Wanneer het bij een nationale mededingingsautoriteit ingediende beknopte verzoek een beperkter materieel voorwerp heeft dan het bij de Commissie ingediende immuniteitsverzoek, hoeft deze nationale autoriteit geen contact op te nemen met de Commissie of met de onderneming zelf teneinde vast te stellen of deze onderneming concrete voorbeelden heeft gevonden van onrechtmatige gedragingen in de sector waarop beweerdelijk wel het immuniteitsverzoek maar niet het beknopte verzoek betrekking heeft.

               3)

               De bepalingen van het Unierecht, en met name artikel 101 VWEU en verordening nr. 1/2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er zich niet tegen verzetten dat een nationale mededingingsautoriteit in omstandigheden als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, een beknopt immuniteitsverzoek aanvaardt van een onderneming die de Commissie om boetevermindering maar niet om volledige boete-immuniteit heeft verzocht.

      (1)  PB C 462 van 22.12.2014.


20150731019616712015/C 270/121002014CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150611111221Zaak C-100/14 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juni 2015 — Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)/Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebeding — Overeenkomsten Cocoon en Dicoems, gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) — Onregelmatigheden — Niet subsidiabele uitgaven — Opzegging van overeenkomsten]
 ---documentbreak--- C2702015NL1110120150611NL0012111122Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juni 2015 — Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)/Europese Commissie
   (Zaak C-100/14 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Arbitragebeding — Overeenkomsten Cocoon en Dicoems, gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006) — Onregelmatigheden — Niet subsidiabele uitgaven — Opzegging van overeenkomsten]”2015/C 270/12Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Rekwirant: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: A. Franchi, L. Picciano en G. Gangemi, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en F. Moro, gemachtigden, bijgestaan door D. Gullo, avocat)

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 129 van 28.4.2014.