title: Zaak C-191/02: Beroep, op 23 mei 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 180/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.7.2002
Beroep, op 23 mei 2002 ingesteld door Commissie van de                  ook de door de Bondsrepubliek aangevoerde totale verminde-
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-                     ring met 75 % voor de stikstofbelasting, volgens de in
                               land                                     Duitsland geldende controlemethoden moet zijn gemeten. Dat
                                                                        resultaat kan dus de gelijkwaardigheid van de in Duitsland
                                                                        toegepaste controlemethode niet staven.
                         (Zaak C-191/02)
                                                                        (1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40. Bijlage I bij de richtlijn werd
                         (2002/C 180/20)                                    gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari
                                                                            1998, PB L 67 van 7.3.1998, blz. 29.
                                                                        (2) Verordnung über Anforderungen an das Einleiten von Abwasser
                                                                            in Gewässer (AbwV) van 21 maart 1991, BGBl. 1997 I-566,
                                                                            geherformuleerd bij bekendmaking van 20.9.2001, BGBl. 2001
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  I-2240.
op 23 mei 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                        Verzoek van de Immigration Appellate Authority van
                                                                        27 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        tussen Man Lavette Chen en Kunqian Catherine Zhu en
                                                                               de Secretary of State for the Home Department
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door te
      verzuimen de gelijkwaardigheid van de controlemetho-                                          (Zaak C-200/02)
      den volgens bijlage I, deel D, van de richtlijn met
      betrekking tot alle installaties te verzekeren, de verplich-
                                                                                (2002/C 180/21)
      tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      richtlijn 91/271/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1991
      inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, inzonder-
      heid artikel 15, lid 1;                                           De Immigration Appellate Authority heeft bij beschikking van
                                                                        27 mei 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.            30 mei 2002, in het geding tussen Man Lavette Chen en
                                                                        Kunqian Catherine Zhu en de Secretary of State for the
                                                                        Home Department, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        1.    Verleent artikel 1 van richtlijn 73/148/EEG (1) van de
                                                                              Raad of, subsidiair, artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG (2)
De toepassing van de in Duitsland geldende controlemethoden                   van de Raad, gelet op de feiten van onderhavige zaak:
(„2-uur-monsters” ofwel „gekwalificeerde steekproef”) (2), in
plaats van de door de richtlijn in bijlage II, deel D, punten 2, 3            a)    aan eerste verzoekster, die een minderjarige en een
en 4, voorgeschreven methoden, heeft tot gevolg, dat de                             burger van de Unie is, het recht de lidstaat van
door de richtlijn voorgeschreven grenswaarden ongehinderd                           ontvangst binnen te komen en er te verblijven?
kunnen worden overschreden. Dat wordt bevestigd door de
resultaten van een in 1996 in opdracht van het Umweltbun-                     b)    en, zo ja, bijgevolg aan tweede verzoekster, onder-
desamt gemaakte studie „Rapport betreffende de gelijkwaardig-                       daan van een derde staat en moeder en voornaamste
heid van de eisen van de Rahmen-AbwasserVwV en de EG-                               verzorger van eerste verzoekster, het recht samen
richtlijn, wat de concentratie van de lozingen van stedelijke                       met eerste verzoekster verblijf te houden in haar
waterzuiveringsinstallaties en de stikstofeliminatiegraad be-                       hoedanigheid van verwante ten laste, of omdat ze in
treft”.                                                                             haar land van herkomst samen met eerste verzoek-
                                                                                ster heeft geleefd, of om een andere bijzondere
                                                                                reden?
De Commissie wijst de tegenwerping van de hand, als zou een
beoordeling van de gelijkwaardigheid van de controlemetho-              2.    Indien en voorzover eerste verzoekster geen „onderdaan
den voor de afzonderlijke installaties volgens artikel 5, lid 4,              van een lidstaat” is zoals, voor de uitoefening van
van de richtlijn helemaal niet vereist zijn. Artikel 5 heeft echter           communautaire rechten, bedoeld in richtlijn 73/148/EEG
een andere inhoud dan artikel 15 en bijlage I, deel D. Artikel 5              van de Raad of in artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG van
regelt kwaliteitseisen waarvan slechts onder een welbepaalde                  de Raad, welke zijn dan de relevante criteria om te
voorwaarde kan worden afgeweken. Artikel 15 en bijlage I,                     bepalen of een kind dat burger van de Unie is voor de
deel D, regelen controlemethoden waarmee de inachtneming                      uitoefening van communautaire rechten als een onder-
van grenswaarden wordt nagegaan. Het is overduidelijk, dat                    daan van een lidstaat moet worden beschouwd?


title: Zaak T-160/14: Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Yingli Energy (China) e.a./Raad

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/43

         Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Yingli Energy (China) e.a./Raad
   (Zaak T-160/14)
   2014/C 142/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Yingli Energy (China) Co. Ltd (Baoding, China); Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Haikou, China); Hengshui Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Hengshui, China); Tianjin Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Tianjin, China); Lixian Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Baoding Jiasheng Photovoltaic Technology Co. Ltd (Baoding); Beijing Tianneng Yingli New Energy Resources Technology Co. Ltd (Peking, China); Yingli Energy (Beijing) Co. Ltd (Peking); Yingli Green Energy Europe (Düsseldorf, Duitsland); Yingli Green Energy South East Europe GmbH (Grünwald, Duitsland); Yingli Green Energy France SAS (Lyon, Frankrijk); Yingli Green Energy Spain, SL (La Moraleja, Spanje); Yingli Green Energy Italia Srl (Rome, Italië) en Yingli Green Energy International AG (Kloten, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en J. Charles, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 1) nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door antidumpingmaatregelen op te leggen voor uit de Volksrepubliek China verzonden fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, terwijl in het bericht van inleiding enkel sprake was van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, hebben de instellingen artikel 5, leden 10 en 11, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (1) geschonden.

               2.

               Tweede middel: door antidumpingmaatregelen op te leggen voor fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan die niet waren onderworpen aan een antidumpingonderzoek, hebben de instellingen de artikelen 1 en 17 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

               3.

               Derde middel: door de dumpingmarge van producten uit landen met een markteconomie te berekenen aan de hand van de methode voor landen zonder markteconomie, hebben de instellingen artikel 2 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

               4.

               Vierde middel: door slechts één onderzoek te voeren voor twee verschillende producten (fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en fotovoltaïsche cellen van kristallijn silicium), hebben de instellingen artikel 1, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

               5.

               Vijfde middel: door het besluit over verzoeksters’ behandeling als marktgerichte onderneming meer dan drie maanden na de opening van het onderzoek en de ontvangst van alle noodzakelijke informatie om de dumpingmarges te berekenen, te geven, hebben de instellingen artikel 2, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

               6.

               Zesde middel: door de omvang van de schade voor de bedrijfstak van de Unie veroorzaakt door de invoer met dumping en veroorzaakt door andere bekende factoren niet apart te bepalen en bijgevolg een hoger dumpingrecht te heffen dan noodzakelijk om de schade voor de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping weg te nemen, hebben de instellingen de artikelen 3 en 9, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

               7.

               Zevende middel: door de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de instellingen voornemens waren definitieve antidumpingmaatregelen op te leggen, niet mee te delen, hebben zij artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 juni 1998 in zaak T-238/97, Comunidad Autónoma de Cantabria tegen Raad van de Europese Unie (Steunmaatregelen van staten - Scheepsbouw - Verordening tot invoering van een afwijkingsregeling - Scheepswerven in herstructurering - Beroep van een regionaal lichaam - Ontvankelijkheid)

text:
15.8.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 258/35
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              sia en E. Gippini Fournier), betreffende een beroep tot, ten
                  VAN EERSTE AANLEG                                 eerste, nietigverklaring van de besluiten van de Commissie
                        van 25 juni 1998                            van 23 september 1996 houdende weigering om het op
                                                                    verzoekers bouwspaarrekening over te maken bedrag te
in zaak T-185/97: P. Godts tegen Commissie van de Euro-             verhogen, en van 28 april 1997 houdende afwijzing van
                   pese Gemeenschappen (1)                          zijn klacht, ten tweede, erkenning van verzoekers recht om
(Tijdelijke functionaris Ð Overeenkomst voor bepaalde               20 000 DKK over te maken, en ten derde, schadevergoe-
tijd Ð Mogelijkheid van verlenging Ð Daadwerkelijke                 ding, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als
verlenging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kennelijke               volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters;
                     niet-ontvankelijkheid)                         griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 2 juli 1998
                                                                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (98/C 258/61)
                       (Procestaal: Frans)                          1. Verwerpt het beroep.
In zaak T-185/97, P. Godts, tijdelijke functionaris van de
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         gen.
Brussel, vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Com-               (1) PB C 318 van 18.10.1997.
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commis-
sie van 1 augustus 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing
van verzoekers verzoek tot verlenging van zijn overeen-
komst van tijdelijke functionaris, en subsidiair tot nietig-
verklaring van het besluit van de Commissie van 11 maart                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
1997 houdende uitdrukkelijke afwijzing van zijn klacht,                                 VAN EERSTE AANLEG
heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:                                   van 16 juni 1998
V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 25 juni 1998 een beschikking gegeven              in zaak T-238/97, Comunidad Autónoma de Cantabria
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    (Steunmaatregelen van staten Ð Scheepsbouw Ð Verorde-
1. Het beroep wordt verworpen.                                      ning tot invoering van een afwijkingsregeling Ð Scheeps-
                                                                    werven in herstructurering Ð Beroep van een regionaal
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                      lichaam Ð Ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 258/63)
(1) PB C 252 van 16.8.1997.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                    In zaak T-238/97, Comunidad Autónoma de Cantabria,
                                                                    vertegenwoordigd door J. I. SaÂez Bereciartu, advocaat bij
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    de balie van Cantabria, tegen Raad van de Europese Unie
                         van 2 juli 1998                            (gemachtigden: D. Canga Fano en S. Marquardt), betref-
in zaak T-236/97: G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie               fende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van Ver-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                      ordening (EG) nr. 1013/97 van de Raad van 2 juni 1997
                                                                    betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven
(Ambtenaren Ð Overmaking van deel van emolumenten                   die worden geherstructureerd (PB L 148 van 6.6.1997,
in valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instel-        blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste Kamer
                               ling)                                Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, presi-
                          (98/C 258/62)                             dent, C. W. Bellamy, R. M. Moura Ramos, J. Pirrung en P.
                                                                    Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni 1998 een
                      (Procestaal: Spaans)                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-236/97, G. Ouzounoff Popoff, ambtenaar van                1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Creus Car-
reras, A. Subirachs Amigó en M. Ventura Arasanz, advo-              2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
caten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Brussel
ten kantore van Cuatrecasas abogados, Oudergemlaan 78,              (1) PB C 318 van 18.10.1997.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: tijdens de schriftelijke procedure F. Castillo
de la Torre en tijdens de mondelinge behandeling G. Valse-


title: Zaak C-86/13: Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/12

         Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-86/13)
   2013/C 123/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, D. Martin, J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 20 december 2012 waarbij de vaststelling wordt geweigerd van het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing, met ingang van 1 juli 2012, van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Unie alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die op die bezoldigingen en pensioenen worden toegepast;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroept voert de Commissie drie middelen aan.
   Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 65 van het Ambtenarenstatuut en van de artikelen 1, 3 en 10 van bijlage XI bij het Statuut, aangezien de Raad, daar de Commissie hem niet had voorgesteld om de uitzonderingsclausule van artikel 10 van bijlage XI toe te passen, vóór 31 december 2012 het voorstel had moeten aannemen voor de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en personeelsleden van de Unie dat de Commissie krachtens artikel 3 van bijlage XI had gedaan. De Raad is onbevoegd om een besluit te nemen tot toepassing van artikel 10, zonder adequaat voorstel van de Commissie en zonder het Parlement, de medewetgever volgens artikel 10, daarbij te betrekken.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van artikel 64 van het Statuut en van de artikelen 1 en 3 van bijlage XI, aangezien de Raad niet de nieuwe aanpassingscoëfficiënten voor de bezoldigingen en de pensioenen heeft vastgesteld, ofschoon hij verplicht was dit te doen en welke de Commissie had voorgesteld teneinde de gelijke behandeling van ambtenaren en gepensioneerden te verzekeren, ongeacht hun eventuele stand- of woonplaats.
   Het derde middel is ontleend aan het volledig ontbreken van motivering, daar de Raad slechts heeft vastgesteld dat er geen gekwalificeerde meerderheid was om het voorstel van de Commissie volgens artikel 3 van bijlage XI aan te nemen, zonder uiteen te zetten waarom hij afweek van dat voorstel. Dit middel betreft zowel de aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen alsook de vaststelling van de nieuwe aanpassingscoëfficiënten.


title: Doorhaling van zaak C-249/00

text:
C 348/22              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             8.12.2001
              Doorhaling van zaak C-249/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-443/00 (1)
                       (2001/C 348/39)                                                   (2001/C 348/42)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2001          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
de doorhaling in het register gelast van zaak C-249/00:           2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          C-443/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Republiek.                                                        tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                       (1) PB C 45 van 10.2.2001.
              Doorhaling van zaak C-272/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-132/01 (1)
                       (2001/C 348/40)                                                   (2001/C 348/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-272/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-132/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Republiek.                                                        Oostenrijk.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.                                        (1) PB C 161 van 2.6.2001.
              Doorhaling van zaak C-354/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-133/01 (1)
                       (2001/C 348/41)                                                   (2001/C 348/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-354/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-133/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
rijk Spanje.                                                      Oostenrijk.
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                       (1) PB C 161 van 2.6.2001.


title: Zaak C-112/07: Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/5

         Beroep ingesteld op 26 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-112/07)
   (2007/C 117/07)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. De Persio en M. Condou-Durande, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/80/EG (1) van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/80/EG in nationaal recht is op 1 januari 2006 verstreken, behalve wat betreft artikel 12, lid 2, waarvoor de omzettingsdatum was bepaald op 1 juli 2005.

      (1)  PB L 261, blz. 15.


title: Zaak C-461/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 28 juli 2017 — Brian Holohan, Richard Guilfoyle, Noric Guilfoyle, Liam Donegan/An Bord Pleanála

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 28 juli 2017 — Brian Holohan, Richard Guilfoyle, Noric Guilfoyle, Liam Donegan/An Bord Pleanála
   (Zaak C-461/17)
   (2017/C 338/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Brian Holohan, Richard Guilfoyle, Noric Guilfoyle, Liam Donegan

      Verwerende partij: An Bord Pleanála

      Prejudiciële vragen

               a)

               Heeft richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, tot gevolg dat in een Natura Impact Statement (milieueffectverklaring voor Natura 2000-gebieden) alle habitats en soorten waarvoor het gebied als Natura 2000-gebied is aangewezen, moeten worden vastgesteld?

               b)

               Is het volgens richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, vereist dat de potentiële gevolgen voor alle soorten die bijdragen aan en deel uitmaken van de beschermde habitat in een Natura Impact Statement worden vastgesteld en besproken en niet alleen de gevolgen voor beschermde soorten?

               c)

               Heeft richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, tot gevolg dat een Natura Impact Statement uitdrukkelijk moet ingaan op de gevolgen die het voorgestelde project heeft voor zowel beschermde soorten en habitats binnen het speciaal beschermingsgebied als voor soorten en habitats buiten dit gebied?

               d)

               Heeft Richtlijn 2011/92/EU (2) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd, tot gevolg dat een milieueffectrapport uitdrukkelijk moet ingaan op de vraag of het voorgestelde project significante gevolgen heeft voor de in deze beoordeling vastgestelde soorten?

               e)

               Valt een alternatief dat de opdrachtgever in de milieueffectbeoordeling in overweging genomen en besproken heeft en/of waarvoor sommige belanghebbenden hebben gepleit en/of dat de bevoegde instantie in overweging heeft genomen, onder de „voornaamste alternatieven” in de zin van artikel 5, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd, zelfs indien de opdrachtgever dit alternatief in een vroeg stadium heeft verworpen?

               f)

               Heeft richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd, tot gevolg dat een milieueffectbeoordeling voldoende informatie moet bevatten over de milieueffecten van alle alternatieven om de vanuit milieuoogpunt beschouwde wenselijkheid van de verschillende alternatieven te kunnen vergelijken; en/of dat in het milieueffectrapport expliciet moet worden aangegeven hoe de milieueffecten van de alternatieven in aanmerking zijn genomen?

               g)

               Is het voorschrift in artikel 5, lid 3, onder d), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd, dat de opdrachtgever zijn keuze „met inachtneming van de milieueffecten” moet hebben gemotiveerd, alleen van toepassing op het gekozen alternatief of ook op de onderzochte voornaamste alternatieven, zodat de milieueffecten van deze alternatieven bestudeerd moeten worden?

               h)

               Is het in overeenstemming met de doelstellingen van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, dat over de details van de bouwfase (zoals de locatie van de bouwplaats en aanvoerroutes) pas een besluit wordt genomen nadat toestemming voor het project is verleend, en zo ja, mag een bevoegde instantie toestaan dat de opdrachtgever daarover eenzijdig in de context van een willekeurige toegekende projectvergunning een besluit neemt dat alleen aan de bevoegde instantie ter kennis hoeft te worden gebracht en niet door haar hoeft te worden goedgekeurd?

               i)

               Moet een bevoegde instantie volgens richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, documenteren in hoeverre in aan haar voorgelegde wetenschappelijke adviezen wordt bepleit nadere informatie te vergaren alvorens een project goed te keuren, en wel op zodanig gedetailleerde en duidelijke wijze dat elke twijfel over de betekenis en de gevolgen van een dergelijk advies wordt weggenomen?

               j)

               Is de bevoegde instantie volgens richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, verplicht om te motiveren of gedetailleerd te motiveren waarom zij een conclusie van haar inspecteur heeft verworpen, waarin was aangegeven dat nadere informatie of wetenschappelijk onderzoek vereist was alvorens een project kon worden goedgekeurd?

               k)

               Moet een bevoegde instantie die een passende beoordeling maakt volgens richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd, een gedetailleerde en nauwkeurige onderbouwing van elk onderdeel van haar besluit verschaffen?

      (1)  PB 1992, L 206, blz. 7.

      (2)  PB 2012, L 26, blz. 1.


title: Zaak T-119/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 11 april 2008 — Cyprus/Commissie ( Kort geding — Aankondiging van aanbesteding van opdracht ter bevordering van economische ontwikkeling in noordelijk deel van Cyprus — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 11 april 2008 — Cyprus/Commissie
   (Zaak T-119/08 R)
   („Kort geding - Aankondiging van aanbesteding van opdracht ter bevordering van economische ontwikkeling in noordelijk deel van Cyprus - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2008/C 171/72)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en I. Zervas, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoeken om opschorting van de tenuitvoerlegging van een door de Commissie vastgestelde aankondiging van een aanbesteding die is gericht op de bevordering van de economische ontwikkeling in het noordelijk deel van Cyprus in de sector van de veefokkerij.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding worden afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-412/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 29 augustus 2014 — Dagmar Wedel, Rudi Wedel/Condor Flugdienst GmbH

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 29 augustus 2014 — Dagmar Wedel, Rudi Wedel/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-412/14)
   (2014/C 448/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Dagmar Wedel, Rudi Wedel

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant om te spreken van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend?

               3)

               Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak T-73/10 P: Beschikking van het Gerecht van 2 december 2010 — Apostolov/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Vergelijkend onderzoek — Afwijzing van sollicitatie — Beroepstermijn — Tardiviteit — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/13

         Beschikking van het Gerecht van 2 december 2010 — Apostolov/Commissie
   (Zaak T-73/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Vergelijkend onderzoek - Afwijzing van sollicitatie - Beroepstermijn - Tardiviteit - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 46/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Svetoslav Apostolov (Saarwellingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Schneider-Addae-Mensah, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 15 december 2009, Apostolov/Commissie (F-8/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Apostolov zal zijn eigen kosten dragen alsook de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-161/14: Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Yingli Energy (China) e.a./Raad

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/44

         Beroep ingesteld op 28 februari 2014 — Yingli Energy (China) e.a./Raad
   (Zaak T-161/14)
   2014/C 142/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Yingli Energy (China) Co. Ltd (Baoding, China); Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Haikou, China); Hengshui Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Hengshui, China); Tianjin Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Tianjin, China); Lixian Yingli New Energy Resources Co. Ltd (Baoding); Baoding Jiasheng Photovoltaic Technology Co. Ltd (Baoding); Beijing Tianneng Yingli New Energy Resources Technology Co. Ltd (Peking, China); Yingli Energy (Beijing) Co. Ltd (Beijing); Yingli Green Energy Europe (Düsseldorf, Duitsland); Yingli Green Energy South East Europe GmbH (Grünwald, Duitsland); Yingli Green Energy France SAS (Lyon, Frankrijk); Yingli Green Energy Spain, SL (La Moraleja, Spanje); Yingli Green Energy Italia Srl (Rome, Italië) en Yingli Green Energy International AG (Kloten, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en J. Charles, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 325, blz. 66) nietig te verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door compenserende maatregelen op te leggen voor uit de Volksrepubliek China verzonden fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan, terwijl in het bericht van inleiding enkel sprake was van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, hebben de instellingen artikel 10, leden 12 en 13, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad (1) geschonden.

               2.

               Tweede middel: door compenserende maatregelen op te leggen voor fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan die niet waren onderworpen aan een antisubsidieonderzoek, hebben de instellingen de artikelen 1 en 27 van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden.

               3.

               Derde middel: door slechts één onderzoek te voeren voor twee verschillende producten (fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en fotovoltaïsche cellen van kristallijn silicium), hebben de instellingen artikel 2, sub c, van verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-24/03: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2002/881/EG van de Commissie — Financiële correcties — Sectoren groenten en fruit en openbare opslag van graan)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-24/03: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2002/881/EG van de Commissie - Financiële correcties - Sectoren groenten en fruit en openbare opslag van graan)
   (2005/C 45/08)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-24/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 15 januari 2003, Italiaanse Republiek (gemachtigde: M. Fiorilli) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Cattabriga en L. Visaggio), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo (2a Secção - Contencioso Tributário) van 19 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fábrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda en Ministério Público en Fazenda Pública (Zaak C-348/95)

text:
30 . 12 . 95              \_ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 351 /9
       dingsakte ( ) of enig ander voorschrift van Gemeen                     a ) Dient tot het specifieke voorwerp van het recht van merk
       schapsrecht ?                                                               te worden gerekend de bevoegdheid die de merkgerech
                                                                                tigde ten aanzien van de door hem vervaardigde
( 1 ) Heffingen die worden geïnd bij het in het verkeer brengen van                alcoholhoudende dranken aan zijn nationale recht
       binnenslands vervaardigde of ingevoerde zuivelprodukten voor                ontleent om zich ertegen te verzetten dat de door hem op
       openbaar gebruik, die worden geïnd door het IROMA.                          de flessen en verpakkingen van flessen aangebrachte en
( 2 ) Richtlijn 77/388/EEG , PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .            van zijn merk voorziene etiketten, nadat die aldus
( 3 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 23 .                                verpakte dranken door hem in de Gemeenschap in het
                                                                                verkeer zijn gebracht, door een derde worden verwij
                                                                                derd en vervolgens opnieuw worden aangebracht dan
                                                                                wel worden vervangen door soortgelijke etiketten, een
                                                                                en ander zonder dat daarbij aan de oorspronkelijke
                                                                                toestand van het produkt afbreuk wordt gedaan ?
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo
(2a Secção — Contencioso Tributário ) van 19 oktober 1995                      b ) Maakt het — voor zover sprake is van vervanging van
om een prejudiciéle beslissing in het geding tussen Fábrica de                     etiketten door soortgelijke — daarbij verschil of de
Queijo Eru Portuguesa, Lda en Ministério Público en                                derde de op de oorspronkelike etiketten aangebrachte
                                Fazenda Pública                                    aanduiding „ pure " en/of de naam van de importeur
                              ( Zaak C-348/95 )                                    weglaat en die naam in voorkomende gevallen door die
                                                                                van een ander vervangt ?
                                 ( 95/C 351 / 14 )
                                                                               c ) Zo vraag a ) bevestigend moet worden beantwoord,
Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Sec^ao — Con                              maar de merkgerechtigde de in die vraag bedoelde
tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 19 oktober                         bevoegdheid te baat neemt om te verhinderen dat de
 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                          derde de door de merkgerechtigde aangebrachte, zich op
 13 november 1995 , in het geding tussen Fabrica de Queijo                         of onder de etiketten bevindende identificatietekens
Eru Portuguesa , Lda en Ministério Püblico en Fazenda                              verwijdert, welke de merkgerechtigde in staat stelden
Püblica , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                        lekken in zijn verkooporganisatie op te sporen en aldus
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                         parallelhandel in zijn produkten te bestrijden, dient dan
gende vragen :                                                                     een zodanige uitoefening van het merkrecht te worden
                                                                                aangemerkt als een „ verkapte beperking van de handel
 1 . Valt, gelet op de in dit arrest bewezen geachte feiten ( die                  tussen de Lid-Staten ", gericht op een kunstmatige
        in de alinea 's A tot en met L van punt 4 zijn vermeld ) en                opsplitsing van de markten ?
        op de toepasselijke Gemeenschapsregels, het betrokken
        produkt ( kaas ) ( 1 ) onder onderverdeling 0406 90 1 1 van            d ) In hoeverre maakt het voor de beantwoording van vraag
        de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douaneta                        c ) verschil of de merkgerechtigde deze identificatiete
        rief ( 2 )?                                                                kens heeft aangebracht op grond van een wettelijke
                                                                                verplichting dan wel onverplicht, maar met het doel om
2 . Zo nee, onder welke postonderverdeling dan wel ?                                „ productrecall " mogelijk te maken en/of zijn produkt
                                                                                aansprakelijkheid te beperken en/of namaak te bestrij
 (') Kaas met de kenmerken beschreven in voetnoot 2 van de
                                                                                den dan wel uitsluitend ter bestrijding van parallelhan
                                                                                del ?
       mededeling betreffende zaak C-l 64/95 ( PB nr . C 1 89 van 22 . 7.
       1995 , blz . 12 ).
 ( 2 ) PB nr . L 345 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                               Beroep, op 10 november 1995 ingesteld door Commissie
                                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 novem                                                      Luxemburg
ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                                                 ( Zaak C-350/95 )
 tussen Frits Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd                                                ( 95/C 351 / 16 )
                                     en anderen
                               ( Zaak C-349/95 )                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                  ( 95/C 351 / 15 )                            op 10 november 1995 beroep tegen Groothertogdom
                                                                               Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
 De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                             Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch
 3 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       adviseur D. Gouloussis als gemachtigde, domicilie gekozen
Justitie op 13 november 1995 , in het geding tussen Frits                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
 Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd, het Hof van                      haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:


title: Zaak T-61/12: Beroep ingesteld op 6 februari 2012 — ABC-One/BHIM (SLIM BELLY)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/26

         Beroep ingesteld op 6 februari 2012 — ABC-One/BHIM (SLIM BELLY)
   (Zaak T-61/12)
   2012/C 98/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ABC-One Produktions- und Vertriebs GmbH (Villach St. Magdalen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: S. Merz, Rechtsanwältin)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 november 2011 in zaak R 1077/2011-1 betreffende de aanvraag tot inschrijving van het woordteken „SLIM BELLY” als gemeenschapsmerk te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SLIM BELLY” (aanvraag nr. 8 576 811) voor waren en diensten van de klassen 28, 41 en 44

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen bezit en het de litigieuze waren en diensten niet louter beschrijft.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 19 september 2000 in zaak C-89/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin om een prejudiciële beslissing): B. Bicakci en andere tegen Land Berlin (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Identieke vraag)

text:
C 95/4                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.3.2001
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                   Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                           de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                           (Tweede kamer)
                                                                                (Zaak C-33/01)
                      van 19 september 2000
                                                                                (2001/C 95/06)
in zaak C-89/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht
Berlin om een prejudiciële beslissing): B. Bicakci en andere               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        tegen Land Berlin (1)                              op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door H. Stovlbaek, lid van haar juridische dienst, en
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering               p. Panagiotopuolos, bij haar juridische dienst gedetacheerde
                         — Identieke vraag)                                nationale ambtenaar.
                             (2001/C 95/05)
                                                                           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                           dat het den Hove behage:
                            (Procestaal: Duits)                            —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                                binnen de gestelde termijn voor elke inrichting of onder-
                                                                                neming die zorgt voor verwijdering en/of nuttige toepas-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       sing van gevaarlijke afvalstoffen, de in artikel 8, lid 3 van
                            dentie van het Hof                                   richtlijn 91//689/EEG (1) van de Raad en beschikking
                                                                                96/302/EG (2) van de Commissie bedoelde gegevens aan
                                                                                de Commissie mee te delen, de krachtens het Verdrag en
In zaak C-89/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                      die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Berlin, in het                    nagekomen;
aldaar aanhangig geding tussen Bülent Bicakci, Bedriye Bicakci,
Hidajet Bicakci, Burak Bicakci en Land Berlin, om een prejudi-
                                                                           —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 14, lid 1, van
besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de
ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatier-
aad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie
tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeen-               Middelen en voornaamste argumenten
schap en Turkije, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld
als volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de tweede
kamer, V. Skouris en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:             Richtlijn 91/689/EEG bepaalt in artikel 8, lid 3, dat de
J. Mischo; griffier: R. Grass, op 19 september 2000 een                    lidstaten de Commissie voor elke onderneming die zorgt
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    voor verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke
                                                                           afvalstoffen, bepaalde gegevens moeten verstrekken.
Artikel 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980
betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de         De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek de in de
Associatieraad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een            betrokken richtlijn bepaalde gegevens niet binnen de gestelde
associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische            termijnen (zijnde onmiddellijk na de inwerkingtreding van
Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich          beschikking 96/302/EG van de Commissie van 17 april 1996
verzet tegen de uitzetting van een Turks onderdaan die een rechtstreeks    tot vaststelling van de vorm waarin de ingevolge artikel 8,
bij voornoemd besluit toegekend recht geniet, wanneer deze maatregel       lid 3, van richtlijn 91/689/EEG vereiste informatie moet
wordt gelast naar aanleiding van een strafrechtelijke veroordeling ter     worden verstrekt) heeft meegedeeld, en zeker geen wijzigingen
afschrikking van andere vreemdelingen, zonder dat het persoonlijk          in die gegevens ter kennis van de Commissie heeft gebracht.
gedrag van de betrokkene concreet doet vermoeden, dat hij andere
ernstige overtredingen zal begaan die de openbare orde in de lidstaat
van ontvangst zullen verstoren.
                                                                           (1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                           (2) PB L 116 van 11.5.1996, p. 26.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-594/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 17 december 2010 — T.G. van Laarhoven, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 17 december 2010 — T.G. van Laarhoven, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-594/10)
   2011/C 80/20
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T.G. van Laarhoven
   Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 17, lid 6, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (1) zich tegen wijzigingen in een aftrekbeperkende regeling als de onderhavige, ter zake van welke regeling een lidstaat gebruik heeft willen maken van de in die bepaling geboden mogelijkheid tot (handhaving van de) uitsluiting van aftrek voor bepaalde goederen en diensten, indien ten gevolge van die wijzigingen het bedrag dat van aftrek is uitgesloten in de meeste gevallen is toegenomen, maar de hoofdgedachte en systematiek van de aftrekbeperkende regeling ongewijzigd is gebleven?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, dient de nationale rechter dan de aftrekbeperkende regeling in haar geheel buiten toepassing te laten of kan hij volstaan met het buiten toepassing laten van de regeling voor zover deze de draagwijdte van de bij de inwerkingtreding van de Zesde richtlijn bestaande uitsluiting of beperking heeft uitgebreid?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 februari 2001 in zaak T-166/00: P. Hirschfeldt tegen Europees Milieuagentschap (EMA) (Ambtenaren — Intern vergelĳkend onderzoek — Annulering — Overgang — Bevordering — Artikel 8 Statuut)

text:
C 150/26                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         19.5.2001
schade die verzoekster zou hebben geleden, heeft het Gerecht              1)    Verwerpt het beroep.
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpre-
sident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier:         2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
G. Herzig, administrateur, op 22 februari 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          (1) PB C 247 van 26.8.2000.
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring betreffende verzoek-
      sters bevordering tot de rang B 4, niet-ontvankelijk.
2)    Verklaart de vordering tot vergoeding van de morele schade die
      zou zijn veroorzaakt door een discriminerende gedraging van
      het Parlement betreffende verzoeksters bevordering tot de rang
      B 4, niet-ontvankelijk.
                                                                          Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken
3)    Verklaart het beroep ongegrond voor het overige.                    T-530/93-T-533/93, T-1/94-T-4/94, T-11/94, T-53/94,
                                                                          T-71/94, T-73/94-T-76/94, T-86/94, T-87/94, T-91/94,
                                                                          T-94/94, T-96/94, T-101/94-T-106/94, T-118/94-T-124/94,
4)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                   T-130/94, T-253/94, T-372/94 en T-373/94 (1)
(1) PB C 211 van 22.7.2000.                                                                         (2001/C 150/52)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                          De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                          beschikking van 15 maart 2001 gelast, dat op de lijst van de
                                                                          verzoekers in de gevoegde zaken T-530/93-T-533/93,
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                T-1/94-T-4/94, T-11/94, T-53/94, T-71/94, T-73/94-T-76/94,
                                                                          T-86/94, T-87/94, T-91/94, T-94/94, T-96/94, T-101/94-
                       van 13 februari 2001                               T-106/94, T-118/94-T-124/94, T-130/94, T-253/94,
                                                                          T-372/94 en T-373/94: R. Bathoorn e.a. tegen Raad van de
                                                                          Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-166/00: P. Hirschfeldt tegen Europees Milieu-                   pen, worden doorgehaald:
                        agentschap (EMA) (1)
                                                                          —     in zaak T-530/93: R. Bathoorn, D.J. en N.W.C Au-
                                                                                gustinus, H.J. Beltman, G. Beukers, M. Brouwer, H. van
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Annule-
                                                                                Deurzen, W. van Ginkel, A.F. de Groot, X.J. van Haren,
   ring — Overgang — Bevordering — Artikel 8 Statuut)
                                                                                F.v.d. Hoek, J. Houtsma, A.M. Idema, W. de Jager,
                                                                                W.G.M. Kleinlangevelsloo, W.H. Klein Poelhuis, J. Knoll,
                          (2001/C 150/51)                                       T.W. Kruizinga, M.J. Lemmen, H.B. Lenferink, W. Ma-
                                                                                lestein, W.A.J. Nederend, G.J. en A. Nijboer, J.S.M. Nijland-
                                                                                v.d. Berg, T. Rovers-van Schijndel, N.P. van Stralen,
                                                                                P.H. Twisk, B. van Veen, J.A. Wichink, W. Zuideveld
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          —     in zaak T-531/93: H. Aamink, J. ter Avest, J.H.B.J. ter
In zaak T-166/00, P. Hirschfeldt, ambtenaar van het Europees                    Bekke, G.J. en D. van de Berg, E.J. Bosboom,
Milieuagentschap, wonende te Kopenhagen, vertegenwoordigd                       A.J.M.F. Bouwman, N.S. Bouwhuis, G.J. Edeleijn, G. Geer-
door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen                      dink, J. Gemmink, B.J.M. Gielink, P. van de Groes, G. van
hebbende te Luxemburg, tegen Europees Milieuagentschap                          der Groot, J.P.H. Groothuis, G. Helder, W. Houtsma,
(EMA) (gemachtigden: J.-L. Salazar, J. Rivière en D. Wael-                      A.H.B.M. Jansen, B. Kemna, A.G. Keuper, F.E. Keuper,
broeck), betreffende een verzoek om nietigverklaring van,                       T.M.F. Klazinga, F.B. Kuiper, H. Lammers, B.H. Luijerink,
enerzijds, het besluit van het EMA van 24 september 1999                        L.H.W. van Marwijk, B.J.P. Meekenkamp, H.S. van de
houdende annulering van intern vergelijkend onderzoek                           Meulen, J.H. Nagel, G.J.H. Nijhof, H.G.J. Ottenschot,
EMA/T/99/1 voor het ambt van hoofd van de afdeling                              G.A. Oude Voshaar, W.A. Overbeek, H. Peltjes, P.P. Rei-
„Financiën”, en anderzijds, het besluit van het EMA van                         mer, W. Rensen, G.J. Rikhof, J. Ruesink, J.G.A. Schrijver
13 december 1999 betreffende verzoekers overgang van de                         Groote Stroek, J.H. Th. Siemens, L. Spijkers (te Harden-
Commissie naar het EMA voorzover verzoeker daarbij per                          veld), L. Spijkers (voorheen te Baneheide, nu te Simpel-
1 november 1999 in de rang A 5, salaristrap 3, is ingedeeld,                    veld), A. Steur, G. Talma, G.M.J. Vergeldt, L. Vos
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke,                —     in zaak T-533/93: J.B. Averink, D. Bekkemens-Boode,
rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 13 februari              W. Brouwer, W. Grijpstra, A.J. Hebben, J.M.R. Huver,
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     T.W.J. Kraayvanger, H.G.J. Scholten


title: Doorhaling van zaak C-403/93

text:
11 . 11 . 95          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 299/ 15
             Doorhaling van zaak C-403/93 C )                        zaak C-403/93 ( verzoek van de Regional office of the
                          ( 95/C 299/25 )                            Industrial Tribunals, London South, om een prejudiciële
                                                                     beslissing): M. J. C. Evans en Executors of P. J. Evans tegen
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie             Metropolitan Police Authority.
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
15 september 1995 de doorhaling in het register gelast van           (M PB nr . C 293 van 29 . 10 . 1993 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 11 augustus 1995 ingesteld door Eridania                      daaronder begrepen Verordening ( EEG ) nr . 1785/81
Zuccherifici Nazionali SpA e.a. tegen Raad van de Europese               van 30 juni 1981 , zoals gewijzigd, voor zover in artikel 8
                       Gemeenschappen                                    daarvan is bepaald, dat de betrokken vergoeding
                       ( Zaak T-158/95 )                                 dezelfde zal zijn voor de gehele Gemeenschap ( de
                          ( 95/C 299/26 )
                                                                         onregelmatigheid van die bepaling, die in de huidige
                                                                         context enigszins getemperd is door het beginsel waar
                                                                         van sprake in artikel 46 , lid 5 , komt ten volle aan het
                     (Procestaai: Italiaans)                             licht nu ook deze bescheiden aanpassingsmaatregel
                                                                         wegvalt);
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 11 augustus 1995 beroep ingesteld tegen               — elke maatregel te gelasten die noodzakelijk zal blij
Raad van de Europese Gemeenschappen door de vennoot                     ken;
schap Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a ., te Genua , en
de vennootschap ISI — Industria Saccarifera Italiana
Agroindustriale SpA, te Padua ( groep Eridania — Zucche             — de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
rifici Nazionali SpA ), de vennootschap Sadam Zuccherifici,
een afdeling van SECI — Societa Esercizi Commerciali                 Middelen en voornaamste argumenten:
Industriali SpA, te Bologna , de vennootschap Sadam Cas
tiglionese SpA, te Bologna, de vennootschap Sadam                    Verschillende Italiaanse vennootschappen uit de suikersec
Abruzzo SpA, te Bologna, en de vennootschap Zuccherificio            tor komen op tegen de nieuwe gemeenschapsregeling
del Molise SpA, te Termoli (groep Sadam Zuccherifici ), de           betreffende de vergoeding van de opslagkosten voor suiker,
vennootschap SFIR — Societa Fondiaria Industriale                    zoals neergelegd in Verordeningen ( EG) nrs . 1101 /95 en
Romagnola SpA, te Cesena en de vennootschap Ponteco                  1534/95 , voor zover daarin niet is bepaald dat de vergoeding
Zuccheri SpA, te Pontelagoscuro, ( groep SFIR ), vertegen           zal worden gedifferentieerd op basis van de door de
woordigd door B. O'Connor, solicitor bij de High Court of            suikerfabrikanten in de respectieve Lid-Staten te dragen
Ireland, I. Vigliotti en P. Crocetta , advocaten te Genua ,          financieringskosten.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. Kronshagen, advocaat aldaar, Boulevard de la Foire
12 .                                                                 Ter voorkoming van een kennelijk onregelmatige situatie,
                                                                     die zou ontstaan wanneer aan elke gemeenschapsfabrikant
                                                                     dezelfde vergoeding zou worden toegekend, ongeacht de
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                     verschillende financieringskosten die zij hebben te dragen,
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 1101 /95 van            bevatte Verordening ( EEG ) nr. 1785/91 , in artikel 47, lid 5 ,
     24 april 1995 , voor zover daarbij bij de wijziging van         een bepaling die in de latere versies steeds gehandhaafd is
     Verordening ( EEG ) nr. 1785/81 niet is bepaald dat de          gebleven, naar luid waarvan „ wanneer in Italië het niveau
     vergoeding ter compensatie van de opslagkosten wordt            van de aan de meest solvente klant toegestane rentevoet ten
     gedifferentieerd op basis van de financieringskosten die        minste 3 % hoger is dan het niveau van de rentevoet die
     de suikerfabrikanten in de respectieve Lid-Staten hebben        gebruikt wordt bij de berekening van de terugbetaling ( van
     te dragen;                                                      de opslagkosten ), de Italiaanse Republiek bovendien wordt
                                                                     gemachtigd de weerslag van dit verschil op de kosten voor
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 1534/95 van            opslag te dekken door nationale steun ". Deze oplossing, die
     29 juni 1995 , voor zover bij artikel 4 daarvan voor het        op zich reeds ontoereikend is, doordat ten onrechte een
     verkoopseizoen 1 995/96 het bedrag van de vergoeding            kloof van 3 % blijft bestaan en bovendien de terugbetaling
     bedoeld in artikel 8 van Verordening ( EEG ) nr. 1785/81        niet werd gegarandeerd, doch alleen in de mogelijkheid
     uniform wordt vastgesteld, ongeacht de hoogte van de in         werd voorzien dat de Italiaanse Republiek steun zou
     de respectieve Lid-Staten toegepaste rentetarieven;             toekennen, is in de nieuwe regeling waartegen het beroep is
                                                                     gericht, weggevallen . De nieuwe regeling bepaalt dat de
— mitsdien nietig te verklaren elke andere handeling                 vergoeding wordt vastgesteld op basis van een rentevoet van
     betreffende voormelde verordeningen, die erop is                6,75 % wat inhoudt dat de vergoeding niet wordt gediffe
     gevolgd dan wel er anderszins verband mee houdt;                rentieerd naar gelang van de financieringskosten die de


title: Zaak T-246/15: Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Ivanyushchenko/Raad

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/46

         Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Ivanyushchenko/Raad
   (Zaak T-246/15)
   (2015/C 236/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuriy Volodymyrovych Ivanyushchenko (Yenakievo, Oekraïne) (vertegenwoordigers: B. Kennelly en J. Pobjoy, Barristers, en R. Gherson, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2015/364/GBVB van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 62, blz. 25) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/357 van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 62, blz. 1), nietig verklaren, voor zover zij op verzoeker betrekking hebben;

               —

               subsidiair, verklaren dat artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) niet van toepassing zijn voor zover zij op verzoeker betrekking hebben, omdat zij onrechtmatig zijn;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1.

               De Raad heeft voor besluit 2015/364/GBVB van de Raad (hierna: „besluit”) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/357 (hierna: „verordening”) (hierna, tezamen: „bestreden handelingen”) geen geldige rechtsgrondslag gegeven. Artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vormt geen geldige rechtsgrondslag voor het besluit omdat uit de tegen verzoeker aangevoerde klacht niet bleek dat hij de democratie in Oekraïne had ondermijnd of het Oekraïense volk de voordelen van de duurzame ontwikkeling van hun land (in de zin van artikel 23 VEU en de algemene bepalingen van artikel 21, lid 2, VEU) had ontzegd. Aangezien het besluit ongeldig was, kon de Raad zich voor de vaststelling van de verordening niet op artikel 215, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie baseren.

               2.

               De Raad heeft blijk gegeven van kennelijk onjuiste beoordelingen door te oordelen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoeker op een lijst, dat was opgenomen in artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd). Tegen verzoeker is geen strafvervolging ingesteld „wegens het verduisteren van overheidsmiddelen of overheidsactiva”.

               3.

               De Raad heeft verzoekers rechten van verdediging en het recht op behoorlijk bestuur en op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Meer in het bijzonder heeft de Raad niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht of de redenen die waren aangevoerd ter rechtvaardiging van de nieuwe plaatsing van verzoeker op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die verzoeker had gemaakt voordat hij opnieuw op een lijst werd geplaatst.

               4.

               De Raad is zijn verplichting om de nieuwe plaatsing van verzoeker op een lijst toereikend te motiveren, niet nagekomen.

               5.

               De Raad heeft, zonder enige rechtvaardiging of evenredigheid, verzoekers grondrechten geschonden, daaronder begrepen zijn recht op bescherming van zijn eigendom en zijn goede naam. De bestreden maatregelen hebben vergaande gevolgen voor verzoeker, zowel wat zijn eigendom als zijn reputatie wereldwijd betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoekers tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.

               6.

               Ter staving van het verzoek tot onrechtmatigverklaring wordt aangevoerd dat, indien, anders dan in het tweede middel wordt betoogd, artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd) en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (zoals gewijzigd), aldus moeten worden uitgelegd dat daarmee ieder onderzoek door een Oekraïense autoriteit wordt bedoeld, ongeacht of er een rechterlijke beslissing of procedure aan ten grondslag ligt, dan wel of met een dergelijke beslissing of procedure controle of toezicht op dat onderzoek wordt uitgeoefend, het criterium voor plaatsing op de lijst, gelet op de willekeurige omvang en strekking die uit een dergelijke ruime uitlegging zouden voortvloeien, geen geldige rechtsgrondslag heeft en/of onevenredig is aan de doelstellingen van het besluit en de verordening. Om die reden is de bepaling onrechtmatig.


title: Zaak C-432/04: Beroep, op 7 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Edith Cresson

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/34

         Beroep, op 7 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Edith Cresson
   (Zaak C-432/04)
   (2004/C 300/64)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Edith Cresson door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. P. Hartvig en J. Currall als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat Edith Cresson niet heeft voldaan aan de verplichtingen die krachtens artikel 213 EG-Verdrag op haar rustten;

               2.

               bijgevolg de pensioenrechten en/of alle overige met deze rechten verband houdende of daarvoor in de plaats komende voordelen, welke aan mevrouw Cresson verschuldigd zijn, geheel of gedeeltelijk vervallen te verklaren, waarbij de Commissie het aan de wijsheid van het Hof overlaat de tijdspanne en de omvang van dit verval te bepalen;

               3.

               Mevrouw Cresson te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tijdens haar mandaat als commissaris heeft mevrouw Cresson twee persoonlijke vrienden begunstigd in strijd met het algemeen belang en met de verplichtingen die krachtens artikel 213 EG-Verdrag op haar rustten. Een van hen is op initiatief van mevrouw Cresson in dienst genomen hoewel zijn profiel niet beantwoordde aan de verschillende functies waarvoor hij werd aangeworven. Vervolgens heeft mevrouw Cresson hem herhaaldelijk geprotegeerd ofschoon zijn prestaties kwalitatief en kwantitatief kennelijk onvoldoende waren en de nodige relevantie misten. Daarnaast zijn, wederom op initiatief van mevrouw Cresson, aan een andere van haar vrienden contracten aangeboden zonder dat daar een verzoek of een behoefte van de kant van de diensten tegenover stond. Het gedrag van mevrouw Cresson werd niet voorgeschreven door het belang van de instelling maar werd hoofdzakelijk ingegeven door het verlangen deze twee personen een gunst te verlenen. In elk geval heeft mevrouw Cresson zich op geen enkel moment vergewist van de rechtmatigheid van de uitgevoerde besluiten of procedures, hetgeen diende te gebeuren in geval van personen met wie zij vriendschappelijke relaties onderhield. Deze praktijken lijken derhalve een daad van favoritisme of toch in ieder geval een duidelijke nalatigheid in te houden.


title: Zaak T-236/03: Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Larry Murphy tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 239/16                 NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         4.10.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
—      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
       Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie          De door verzoeker aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
       ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-          als die in zaak T-218/03 (1).
       lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de
       veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-
       kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen           (1 ) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
       met een lengte over alles van meer dan 12 m, die
       ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,
       voorzover daarbij een aanvraag tot verhoging van de
       capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW
       vaartuig, de MFV Antarctic, is afgewezen;
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                       Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Larry Murphy
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-236/03)
De door verzoeker aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
als die in zaak T-218/03 (1).                                                                     (2003/C 239/31)
( 1) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.                                                     (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Larry Murphy,
Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Gerard Minihane                 wonende te Castletownbere (Ierland), vertegenwoordigd door
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     P. Gallagher en A. Collins, barristers, en D. Barry, solicitor.
                           (Zaak T-235/03)                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                           (2003/C 239/30)                             —      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
                                                                              Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie
                          (Procestaal: Engels)                                ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-
                                                                              lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de
                                                                              veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-
                                                                              kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     met een lengte over alles van meer dan 12 m, die
schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Commissie van de                     ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,
Europese Gemeenschappen ingesteld door Gerard Minihane,                       voorzover daarbij een aanvraag tot verhoging van de
wonende te Skibbereen (Ierland), vertegenwoordigd door                        capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW
P. Gallagher en A. Collins, barristers, en D. Barry, solicitor.               vaartuig ter vervanging van de MFV Menhaden is afge-
                                                                              wezen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
—      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
       Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie
       ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-
       lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de        Middelen en voornaamste argumenten
       veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-
       kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen
       met een lengte over alles van meer dan 12 m, die                De door verzoeker aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
       ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,               als die in zaak T-218/03 (1).
       voorzover daarbij een aanvraag tot verhoging van de
       capaciteit om veiligheidsredenen voor de MFV Deborah M
                                                                       (1 ) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
       is afgewezen;
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-578/13: Arrest van het Gerecht van 3 juni 2015 — Luxembourg Pamol (Cyprus) en Luxembourg Industries/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Gewasbeschermingsmiddelen — Publicatie van documenten betreffende de inschrijving van een werkzame stof — Afwijzing van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie — Bestreden handeling kan niet aan verwerende partij worden toegerekend — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/37

         Arrest van het Gerecht van 3 juni 2015 — Luxembourg Pamol (Cyprus) en Luxembourg Industries/Commissie
   (Zaak T-578/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gewasbeschermingsmiddelen - Publicatie van documenten betreffende de inschrijving van een werkzame stof - Afwijzing van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie - Bestreden handeling kan niet aan verwerende partij worden toegerekend - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 236/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd (Nicosia, Cyprus) en Luxembourg Industries Ltd (Tel-Aviv, Israël) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit, dat is medegedeeld bij de brief van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 8 oktober 2013, tot publicatie van bepaalde delen van documenten waarvan verzoekende partijen de vertrouwelijke behandeling hadden aangevraagd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd et Luxembourg Industries Ltd worden verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van 20 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, in aanwezigheid van de Landesanwaltschaft Bayern, als vertegenwoordiger van het openbaar belang (Zaak C-374/97)

text:
C 7/8                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10. 1. 98
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van               geding tussen Bezirksregierung Lüneburg en K.-H. Wett-
20 oktober 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het              wer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, in aanwe-          schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
zigheid van de Landesanwaltschaft Bayern, als vertegen-             navolgende vraag betreffende Verordening (EEG) nr. 805/
              woordiger van het openbaar belang                     68 (1) in de versie van Verordening (EEG) nr. 571/89 (2)
                       (Zaak C-374/97)                              alsmede de Verordeningen (EEG) nr. 572/89 (3) en (EEG)
                                                                    nr. 714/89 (4):
                          (98/C 7/16)
                                                                    Is het recht op een speciale premie voor rundvleesprodu-
Het Bayerische Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik-            centen voor 1991 overgegaan op een producent aan wie
king van 20 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het             de aanvrager tijdens de vereiste referentieperiode zijn land-
Hof van Justitie op 3 november 1997, in het geding tussen           bouwbedrijf bij vooruitmaking op erfdeel heeft overgedra-
A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, het Hof van Justitie             gen en die de runderen overeenkomstig de betrokken voor-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-               schriften heeft gehouden en gemest?
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                    (1 ) PB L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24.
                                                                    (2 ) PB L 61 van 4. 3. 1989, blz. 43.
1. Kan een particulier zich verzetten tegen de heffing van
                                                                    (3 ) PB L 63 van 7. 3. 1989, blz. 1.
     hogere retributies dan de forfaitaire bedragen in punt 1       (4 ) PB L 79 van 21. 3. 1989, blz. 9.
     van de bijlage bij artikel 2, lid 1, van Richtlijn 85/73/
     EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/
     118/EG (2), wanneer de lidstaat Richtlijn 93/118/EG
     niet binnen de gestelde termijn in nationaal recht heeft
     omgezet?
2. Kan een lidstaat zonder verdere voorwaarden, met een             Beroep, op 4 november 1997 ingesteld door Commissie
     beroep op punt 4, onder b), van de bijlage bij artikel 2,      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
     lid 1, van Richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals                                             bliek
     gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG, hogere retributies                                  (Zaak C-377/97)
     dan de forfaitaire bedragen heffen, zolang de geheven
     retributies de werkelijke kosten niet overschrijden?                                      (98/C 7/18)
3. Is de op artikel 2, lid 3, van Richtlijn 85/73/EEG van           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG,              is op 4 november 1997 beroep tegen Helleense Republiek
     gebaseerde bevoegdheid van de lidstaten tot heffing            ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     van een hoger bedrag dan de communautaire retribu-             pen, vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
     ties afhankelijk van de in de gehele lidstaat geheven          haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
     totale retributie en de in de gehele lidstaat werkelijk        Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
     gemaakte keuringskosten, of volstaat het, ingeval de           sche dienst, BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
     lidstaat de retributieheffingsbevoegdheid aan de
     gemeentelijke autoriteiten heeft overgedragen, dat de
     door de desbetreffende gemeentelijke autoriteiten gehe-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     ven totale retributie de werkelijke keuringskosten van
     die autoriteiten niet overschrijdt?
                                                                    Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                          binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
(1) PB L 32 van 5. 2. 1985, blz. 14.                                      bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
(2) PB L 340 van 31. 12. 1993, blz. 15.                                   voldoen aan Richtlijn 93/129/EG (1) van de Raad van
                                                                          22 december 1993 houdende wijziging van Richtlijn
                                                                          90/539/EEG (2) tot vaststelling van veterinairrechtelijke
                                                                          voorschriften voor het intracommunautaire handelsver-
                                                                          keer en de invoer uit derde landen van pluimvee en
                                                                          broedeieren, de krachtens het Verdrag en deze richtlijn
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 16 septem-                   op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het bestuurs-
rechtelijk geding tussen Bezirksregierung Lüneburg en               Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                         K.-H. Wettwer
                       (Zaak C-376/97)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                          (98/C 7/17)
                                                                    De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van              op 1 januari 1995. Volgens de Commissie heeft de Hel-
16 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van            leense Republiek nog steeds niet de passende maatregelen
Justitie op 4 november 1997, in het bestuursrechtelijk              genomen om volledig uitvoering te geven aan de richtlijn


title: Zaak T-288/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 januari 2007 — Van Neyghem/Comité van de Regio's ( Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang en salaristrap — Salarisstroken — Te laat ingediende klacht — Ontvankelijkheid )

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 januari 2007 — Van Neyghem/Comité van de Regio's
   (Zaak T-288/04) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang en salaristrap - Salarisstroken - Te laat ingediende klacht - Ontvankelijkheid”)
   (2007/C 56/52)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Kris Van Neyghem (Tienen, België) (vertegenwoordiger: D. Janssens, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de Regio's van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Cervilla, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van besluit nr. 87/03 van het Comité van de Regio's van 26 maart 2003, waarbij verzoeker definitief is ingedeeld in rang B 5, salaristrap 4
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Comité van de Regio's van de Europese Unie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.