title: Zaak T-272/12: Arrest van het Gerecht van 26 november 2014 — Energetický a průmyslový en EP Investment Advisors/Commissie („Mededinging – Administratieve procedure – Besluit houdende vaststelling van een weigering om zich aan een inspectie te onderwerpen en houdende oplegging van een geldboete – Artikel 23, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1/2003 – Vermoeden van onschuld – Rechten van de verdediging – Evenredigheid – Motiveringsplicht”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/31

      Arrest van het Gerecht van 26 november 2014 — Energetický a průmyslový en EP Investment Advisors/Commissie
      (Zaak T-272/12) (1)

      („Mededinging - Administratieve procedure - Besluit houdende vaststelling van een weigering om zich aan een inspectie te onderwerpen en houdende oplegging van een geldboete - Artikel 23, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Vermoeden van onschuld - Rechten van de verdediging - Evenredigheid - Motiveringsplicht”)
      (2015/C 016/50)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Energetický a průmyslový holding a.s. (Brno, Tsjechische Republiek) en EP Investment Advisors s.r.o. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Desai, solicitor, J. Schmidt en M. Peristeraki, vervolgens J. Schmidt, R. Klotz en M. Hofmann, advocaten)

         Verwerende partij: Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Antoniadis en R. Sauer, vervolgens R. Sauer en C. Vollrath, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2012) 1999 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 23, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1/2003 (weigering om zich aan een inspectie te onderwerpen) (zaak COMP/39793 — EPH en anderen)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Energetický a průmyslový holding a.s. en EP Investment Advisors s.r.o. worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak C-357/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie — Polen) — Drukarnia Multipress sp. z o.o./Minister Finansów [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 2008/7/EG — Artikel 2, lid 1, onder b) en c) — Indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal — Onderwerping aan het kapitaalrecht — Kapitaalinbreng in een commanditaire vennootschap op aandelen — Kwalificatie van een dergelijke vennootschap als kapitaalvennootschap]

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie — Polen) — Drukarnia Multipress sp. z o.o./Minister Finansów
   (Zaak C-357/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Richtlijn 2008/7/EG - Artikel 2, lid 1, onder b) en c) - Indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal - Onderwerping aan het kapitaalrecht - Kapitaalinbreng in een commanditaire vennootschap op aandelen - Kwalificatie van een dergelijke vennootschap als kapitaalvennootschap])
   (2015/C 205/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Drukarnia Multipress sp. z o.o.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, onder b) en c), van richtlijn 2008/7/EG van de Raad van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal moet aldus worden uitgelegd dat een commanditaire vennootschap op aandelen naar Pools recht moet worden beschouwd als een kapitaalvennootschap in de zin van deze bepaling, ook al is mogelijkerwijs voor slechts een deel van haar kapitaal en van haar vennoten voldaan aan de in deze bepaling gestelde voorwaarden.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2000 in de gevoegde zaken T-223/97 en T-17/98: R. Kooyman en P. Van Eynde-Neutens tegen Europees Parlement ("Ambtenaren — Hulpfunctionarissen — Hulptolken voor zittingen van het Parlement — Wettigheid van inhouding van gemeenschapsbelasting op hun salaris")

text:
C 122/30               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.4.2000
     — verklaart artikel 2, lid 1, van beschikking 94/815 nietig,          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
        voorzover daarin wordt vastgesteld, dat tijdens de vergaderin-
        gen van het uitvoerend comité van Cembureau — Association                               van 9 maart 2000
        européenne du ciment overeenkomsten tot uitwisseling van
        informatie over de prijzen tot stand zijn gekomen, en
        voorzover daarin een deelneming van verzoekster aan de ten       in zaak T-29/97: A. Libéros tegen Commissie van de
        laste gelegde inbreuk na 19 maart 1984 in aanmerking                             Europese Gemeenschappen (1)
        wordt genomen;
                                                                             (Ambtenaren — Indeling in rang — Beroepservaring)
     — verklaart artikel 2, lid 2, van beschikking 94/815 nietig ten
        aanzien van verzoekster, voorzover daarin wordt vastgesteld,                             (2000/C 122/40)
        dat de periodieke uitwisseling van informatie tussen Cem-
        bureau — Association européenne du ciment en haar leden,
        wat de Belgische en de Nederlandse prijzen betreft, betrekking                           (Procestaal: Frans)
        had op de minimumprijzen voor cementleveringen per
        vrachtwagen van de producenten uit die twee landen en, wat       In zaak T-29/97, A. Libéros, ambtenaar van de Commissie van
        Luxemburg betreft, op de prijzen, kortingen inbegrepen, van      de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
        de producent uit dat land;                                       woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie geko-
                                                                         zen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
     — verklaart artikel 5 van beschikking 94/815 nietig ten             aldaar, Avenue de Nassau 21, tegen Commissie van de
        aanzien van verzoekster;                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Curall en
                                                                         F. Duvieusart-Clotuche), betreffende nietigverklaring van het
                                                                         besluit van de Commissie van 15 maart 1996 waarbij verzoe-
     — verklaart artikel 9 van beschikking 94/815 nietig ten
                                                                         ker definitief in rang A 7 wordt ingedeeld, en het besluit
        aanzien van verzoekster;
                                                                         van de Commissie van 5 november 1996 tot afwijzing van
                                                                         verzoekers klacht, heeft het Gerecht van eerste aanleg (enkel-
     — verwerpt het beroep voor het overige;                             voudige kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, griffier:
                                                                         H. Jung, op 9 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het
     — verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.       dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Verwerpt het beroep.
42) In zaak T-104/95, Tsimenta ChalkidoslCommissie:
                                                                         2) Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
     — verklaart artikel 1 van beschikking 94/815 nietig, voorzover
        daarin een deelneming van verzoekster aan de ten laste
                                                                         (1) PB C 131 van 26.4.97.
        gelegde inbreuk vóór 18 november 1983 en na 1 september
        1986 in aanmerking wordt genomen;
     — verklaart artikel 6 van beschikking 94/815 nietig, voorzover
        daarin een deelneming van verzoekster aan de ten laste
        gelegde inbreuk vóór 18 november 1983 en na 1 september
        1986 in aanmerking wordt genomen;
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     — bepaalt het bedrag van de bij artikel 9 van beschikking
        94/815 aan verzoekster opgelegde geldboete op 510 000                                 van 23 februari 2000
        euro;
                                                                         in de gevoegde zaken T-223/97 en T-17/98: R. Kooyman
     — verwerpt het beroep voor het overige;                                en P. Van Eynde-Neutens tegen Europees Parlement (1)
     — verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen alsmede     („Ambtenaren — Hulpfunctionarissen — Hulptolken voor
        de helft van de kosten van de Commissie;                         zittingen van het Parlement — Wettigheid van inhouding
                                                                                van gemeenschapsbelasting op hun salaris”)
     — verstaat dat de Commissie de helft van haar eigen kosten zal
        dragen.                                                                                (2000/C 122/41)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 101 van 22.4.95, C 119 van 13.5.95, C 137 van 3.6.95 en
    C 208 van 12.8.95.
                                                                         In de gevoegde zaken T-223/97 en T-17/98, R. Kooyman, en
                                                                         P. Van Eynde-Neutens, conferentietolken, wonende respectie-
                                                                         velijk te Zürich (Zwitserland) en te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                         door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der
 ---pagebreak--- 29.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 122/31
Nederlanden en advocaat te Brussel, en L. Parret, advocaat te            2) Verwijst de Commissie in de kosten.
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 tegen Europees                 (1) PB C 234 van 25.7.98.
Parlement (gemachtigden: M. Peter, J. Sant’Anna, F. Herbert en
D. Arts), betreffende de terugbetaling van de op de bezoldiging
van verzoekers ingehouden gemeenschapsbelasting (zaken
T-223/97 en T-17/98), en, subsidiair, betreffende schadever-
goeding wegens dubbele belastingheffing (zaak T-17/98), heeft
het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld
als volgt: A. Potocki, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H.              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Meij, rechters; griffier: G. Hertzig, administrateur, op 23 februa-
ri 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                van 22 februari 2000
1) Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring in de gevoegde zaken
                                                                         in zaak T-138/98: Armement Coopératif artisanal vendéen
     T-223/97 en T-17/98.
                                                                         (ACAV) e.a. tegen Raad van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
2) Verwerpt het beroep tot schadevergoeding in zaak T-17/98.
3) Verstaat dat elke partij haar eigen kosten draagt.                    („Visserij — Verordening (EG) nr. 1239/98 — Verbod op
                                                                         drijfnetten — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid”)
(1) PB C 318 van 18.10.97 en C 94 van 28.3.98.
                                                                                (2000/C 122/43)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-138/98, Armement Coopératif artisanal vendéen
                                                                         (ACAV), gevestigd te Sables-d’Olonne (Frankrijk), en Arme-
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         ment Alain André et ACAV, Armement Thierry Arnaud
                                                                         en ACAV, Armement Alain Augereau, Armement Jean-Luc
                       van 24 februari 2000                              Bernard en Angélique Bernard, Armement Pascal Burgaud,
                                                                         Armement José Burgaud en ACAV, Armement Bruno Chiron
in zaak T-82/98: F. Jacobs tegen Commissie van de                        en Jean Noury, Fabien Gaillard, Armement Bruno Girard,
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Armement Bruno Girard en ACAV, Armement Denis Croisard,
                                                                         Fabrice Croisard, Armement Islais SARL, Armement Marc
(„Ambtenaren — Bevordering — Ontbreken van beoorde-                      Jolivet, Armement Yannick Orsonneau en ACAV, Armenent
lingsrapport — Onregelmatigheid van bevorderingsprocedu-                 Christian Rafin en ACAV, Armement Éric Rivalin en ACAV,
                                 re”)                                    Armement Éric Taraud en ACAV, Armement Fernand Voisin
                                                                         en Alain Voisin, Patrick Voisin, Yeu pêcheries SA, Armement
                                                                         Bernard Zereg, gevestigd te île d’Yeu (Frankrijk), vertegenwoor-
                          (2000/C 122/42)                                digd door L. Funck-Brentano en S. Ponsot, advocaten te Parijs,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         J. Neuen, place du Théâtre 1, ondersteund door Franse Repu-
                          (Procestaal: Frans)                            bliek (gemachtigden: J.-F. Dobelle, C. Vasak en K. Rispal-Bel-
                                                                         langer en C. Chavance), door Commune de l’île-d’Yeu, verte-
In zaak T-82/98, F. Jacobs, ambtenaar van de Commissie                   genwoordigd door R. Houssin, advocaat te Nantes, domicilie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Walshoutem                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Neuen,
(België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, F. Parmentier,              1 place du Théâtre, door Ierland (gemachtigden: M. A. Buckley
advocaten te Brussel en F. Giuffrida, advocaat te Turijn,                en A. Collins) en door Thomas Kennedy, John Graham, John
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij fiduciaire                   Flannery, Michael Hennessy en Padraig Ó Mathuna, wonende
Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen Commissie van de                   te Dingle (Ierland), Vincent Browne, Michael Murphy, John
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser                O’Donnel, wonende te Tralee (Ierland), Donal O’Neill, John
en F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een verzoek tot nietig-          D. Sullivan, Niel Minihane, Kieran O’Driscoll, Peter Carleton,
verklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker                 Donal Healy, wonende te Castletownbere (Ierland), Gerard
niet tot de rang B 4 te bevorderen in het kader van de                   Minihane, wonende te Skibbereen (Ierland), vertegenwoordigd
bevorderingsronde 1997, heeft het Gerecht van eerste aanleg              door D. O’Donnell, SC, J. Devlin, barrister, G. Casey, solicitor,
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre-            en P. Mc Dermott, barrister, North Main Street, Bandon,
sident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio            County Cork (Ierland), tegen Raad van de Europese Unie
González, administrateur, op 24 februari 2000 een arrest                (gemachtigden: J. Carbery en L. Railas, ondersteund door
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              Royaume d’Espagne, (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta en
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
1) Verklaart het besluit van de Commissie om verzoeker niet tot de       tigden: G. Berscheid en T. van Rijn), betreffende een verzoek
     rang B 4 te bevorderen in het kader van de bevorderingsronde        tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1239/98 van de
     1997 nietig.                                                        Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van verordening (EG)


title: Zaak T-88/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2013 door Z tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 december 2012 in de gevoegde zaken F-88/09 en F-48/10, Z/Hof van Justitie

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/10

         Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2013 door Z tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 december 2012 in de gevoegde zaken F-88/09 en F-48/10, Z/Hof van Justitie
   (Zaak T-88/13 P)
   2013/C 233/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren,

               —

               de hogere voorziening gegrond te verklaren,

               —

               dientengevolge, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 5 december 2012 in de gevoegde zaken F-88/09 en F-48/10, [Z]/Hof van Justitie van de Europese Unie, vernietigen,

               —

               uitspraak te doen overeenkomstig de inleidende verzoekschriften in de zaken F-88/09 en F-48/10,

               —

               de wederpartij te verwijzen in de kosten van de beide procedures,

               —

               de rekwirerende partij alle andere rechten, middelen en vorderingen voor te behouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij elf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van onpartijdigheid van de Derde kamer van het GVA.

               2)

               Tweede middel: ontleend aan het ontbreken van een effectief beroep, daar het GVA zijn optreden tegen de instellingen beperkt.

               3)

               Derde middel, ontleend aan de onbevoegdheid van rechter Rofes i Pujol om zich uit te spreken over het verzoek om wraking van rechter Van Raepenbusch.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van het recht op een eerlijk proces, daar er geen mogelijkheid is om beroep in te stellen tegen de beslissing van het GVA tot afwijzing van het verzoek om wraking van een rechter.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan schending van het recht op bewijs en niet-nakoming van de verplichting om de materiële juistheid vast te stellen van de motivering van het TABG die ten grondslag ligt aan het besluit tot overplaatsing en het besluit om een tuchtmaatregel op te leggen.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting daar het GVA heeft geoordeeld dat het besluit tot overplaatsing enkel was genomen in het belang van de dienst in de zin van artikel 7, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.

               7)

               Zevende middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting daar het GVA heeft geoordeeld dat er sprake is van een gelijkwaardigheid van ambten in de zin van artikel 7 van het Statuut.

               8)

               Achtste middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging en van het recht om te worden gehoord.

               9)

               Negende middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting daar het GVA het verzoek om vergoeding van de schade als gevolg van de bekendmaking binnen de instelling van het besluit tot overplaatsing niet-ontvankelijk heeft verklaard, ofschoon de rekwirerende partij niet verplicht was om voor haar schadevordering een precontentieuze administratieve procedure in te leiden.

               10)

               Tiende middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting daar het GVA heeft geoordeeld dat het comité belast met de afhandeling van klachten bevoegd was om een besluit te nemen over de klacht van de rekwirerende partij.

               11)

               Elfde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting daar het GVA niet heeft geoordeeld dat de verwerende partij tijdens de tuchtprocedure de artikelen 1 tot en met 3 van bijlage IX bij het Statuut, de rechten van de verdediging en het beginsel van hoor en wederhoor heeft geschonden.


title: Zaak C-449/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — G. Elbertsen/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Bedrijfstoeslagregeling — Vaststelling van referentiebedrag — Landbouwers die zich in bijzondere situatie bevinden — Nationale reserve)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — G. Elbertsen/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-449/08) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Bedrijfstoeslagregeling - Vaststelling van referentiebedrag - Landbouwers die zich in bijzondere situatie bevinden - Nationale reserve)
   2009/C 297/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: G. Elbertsen

      Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 42, lid 4, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1), en van artikel 21 van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin in voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 1) — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Bedrijfstoeslagregeling — Vaststelling van referentiebedrag — Niet-toekenning van rechten op betaling in bepaalde situaties

      Dictum

               1.

               Artikel 42, lid 4, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de lidstaten ruimte laat om een referentiebedrag van 0 EUR vast te stellen en om geen toeslagrechten uit de nationale reserve toe te wijzen aan een landbouwer die zich bevindt in een bijzondere situatie als bedoeld in artikel 21 van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening nr. 1782/2003, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1974/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004, voor zover dat bedrag is gebaseerd op objectieve criteria, geen afbreuk doet aan de gelijke behandeling van de landbouwers en niet leidt tot markt- en concurrentieverstoringen.

               2.

               Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen de toepassing van een nationale bepaling, ingevolge waarvan op een toename van het bedrag aan extra betalingen die als gevolg van een investering in productiecapaciteit of een aankoop van grond ontstaat, een bedrag van 500 EUR in mindering wordt gebracht, voordat een referentiebedrag wordt vastgesteld op grond waarvan toeslagrechten uit de nationale reserve worden toegewezen.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-302/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid namens Nils Laurin Effing (Gezinsbijslagen — Door lidstaat aan minderjarige kinderen als voorschot uitgekeerde onderhoudsbijdrage — Kind van gedetineerde — Voorwaarden voor toekenning van bijdrage — Gedetineerde naar andere lidstaat overgebracht om aldaar zijn straf uit te zitten — Artikel 12 EG — Artikelen 3 en 13 van verordening (EEG) nr. 1408/71)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-302/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid namens Nils Laurin Effing (1)

   (Gezinsbijslagen - Door lidstaat aan minderjarige kinderen als voorschot uitgekeerde onderhoudsbijdrage - Kind van gedetineerde - Voorwaarden voor toekenning van bijdrage - Gedetineerde naar andere lidstaat overgebracht om aldaar zijn straf uit te zitten - Artikel 12 EG - Artikelen 3 en 13 van verordening (EEG) nr. 1408/71)
   (2005/C 57/08)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-302/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 11 juli 2002, ingekomen bij het Hof op 26 augustus 2002, in de procedure ingeleid namens Nils Laurin Effing, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, K. Lenaerts, S. von Bahr en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin een werknemer in de zin van artikel 2, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1386/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001, zich als gedetineerde heeft laten overbrengen naar de lidstaat van herkomst om aldaar de rest van zijn straf uit te zitten, is ter zake van de gezinsbijslagen de wetgeving van deze lidstaat overeenkomstig artikel 13, lid 2, van de verordening de toe te passen wetgeving. Noch de bepalingen van deze verordening, met name artikel 3 ervan, noch artikel 12 EG verzetten zich ertegen dat in een dergelijke situatie de wettelijke regeling van een lidstaat de toekenning van gezinsbijslagen als die voorzien in het österreichische Bundesgesetz über die Gewährung von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kindern (Unterhaltsvorschussgesetz) (Oostenrijkse federale wet inzake de toekenning van voorschotten op het onderhoud van kinderen) aan de gezinsleden van een dergelijke gemeenschapsonderdaan afhankelijk stelt van de voorwaarde dat hij op het grondgebied van deze lidstaat gedetineerd blijft.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak C-593/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 december 2012 door Lancôme parfums et beauté & Cie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 5 oktober 2012 in zaak T-204/10, Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/7

         Hogere voorziening ingesteld op 18 december 2012 door Lancôme parfums et beauté & Cie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 5 oktober 2012 in zaak T-204/10, Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-593/12 P)
   2013/C 55/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lancôme parfums et beauté & Cie (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); Focus Magazin Verlag GmbH

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2012 in zaak T-204/10;

               —

               verwijzing van het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof en het Gerecht, alsmede in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het bestreden arrest om de volgende redenen moet worden vernietigd:

               Ten eerste heeft het Gerecht artikel 53, lid 1, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening (1) geschonden door te oordelen dat het Bureau terecht heeft geconcludeerd dat COLOR FOCUS wegens verwarringsgevaar nietig moest worden verklaard.

               Ten tweede heeft het Gerecht blijk van een herstelbare verkeerde rechtsopvatting gegeven door rekwirantes stelling dat de uitoefening van het merkrecht FOCUS rechtsmisbruik opleverde, van de hand te wijzen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-356/17: Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Daico International/EUIPO — American Franchise Marketing (RoB)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/71

         Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Daico International/EUIPO — American Franchise Marketing (RoB)
   (Zaak T-356/17)
   (2017/C 239/82)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Daico International BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Kassner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: American Franchise Marketing Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „RoB” — Uniemerk nr. 5 752 324

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 in zaak R 1407/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van regel 62, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-90/06: Beroep ingesteld op  20 maart 2006  — TOMORROW FOCUS tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/28

         Beroep ingesteld op 20 maart 2006 — TOMORROW FOCUS tegen BHIM
   (Zaak T-90/06)
   (2006/C 108/51)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekster: TOMORROW FOCUS AG (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Gürtler, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Information Builders (Netherlands) B.V. (Amstelveen, Nederland)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 17 januari 2006 (zaak R 116/2005-1) te vernietigen voorzover aanvraag nr. 002382455 tot inschrijving van „Tomorrow Focus” als gemeenschapsmerk daarbij wordt afgewezen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 17 januari 2006 (zaak R 116/2005-1) aldus te wijzigen dat aanvraag nr. 002382455 tot inschrijving van „Tomorrow Focus” als gemeenschapsmerk zowel voor de waren „computers en gegevensverwerkende apparatuur” als voor de diensten „ontwikkelen en design van computerprogramma's (software); onderhoud en updating van programma's voor de gegevensverwerking alsmede online-updatingservice” wordt toegewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Tomorrow Focus” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 41 en 42 (aanvraag nr. 2382455)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Information Builders (Netherlands) B.V.

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „Focus” voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 68585)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag voor de klassen 9 en 42

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing, afwijzing van de aanvraag voor bepaalde waren en diensten van de klassen 9 en 42 en afwijzing van de oppositie voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), doordat ten onrechte is vastgesteld dat er gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-128/05: Beroep ingesteld op  20 december 2005  — Adolf e.a. tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/56

         Beroep ingesteld op 20 december 2005 — Adolf e.a. tegen Commissie
   (Zaak F-128/05)
   (2006/C 60/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Claude Adolf e.a. (vertegenwoordigers: L. Levi en G. Vandersanden, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren, met inbegrip van de exceptie van onwettigheid;

               —

               nietig te verklaren de pensioenafrekeningen van verzoekers van maart 2005, en vervolgens toepassing van een aanpassingscoëfficiënt op het niveau van de hoofdstad van het land waar zij wonen, of althans van een aanpassingscoëfficiënt waarin de verschillen in de kosten van levensonderhoud op de plaatsen waar zij geacht worden hun uitgaven te doen op passende wijze tot uiting komen, en die dus aan het beginsel van gelijkwaardigheid voldoet;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers in deze zaak zijn allen ambtenaren die vóór 1 mei 2004 met pensioen zijn gegaan. Zij betwisten de overgangsregeling die in afwachting van de afschaffing van de aanpassingscoëfficiënten is ingevoerd bij verordening (EG, Euratom) 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1), omdat deze regeling berust op een nieuwe berekening van de aanpassingscoëfficiënten „pensioen”, niet meer met de hoofdstad als maatstaf, maar volgens de gemiddelde kosten van levensonderhoud in de lidstaat waar de ontvanger van het pensioen heeft aangetoond zijn hoofdverblijfplaats te hebben.
   Tot staving van hun vordering stellen verzoekers om te beginnen dat de verordening onjuist is gemotiveerd, omdat noch de voortgaande integratie binnen de Gemeenschap, noch de vrije keuze van woonplaats, noch de moeilijkheid om de feitelijke woonplaats van gepensioneerden te controleren, als grond voor de betrokken overgangsregeling kunnen dienen.
   Voorts stellen verzoekers dat het beginsel van gelijke behandeling, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van de terugwerkende kracht van verworven rechten en het vertrouwensbeginsel zijn geschonden.

      (1)  PB L 124 van 27.04.2004, blz. 1.


title: Zaak C-380/05: Verzoek van het Consiglio di Stato van  19 april 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro Europa 7 s.r.l. en Ministero delle Comunicazioni, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni del Ministero delle Comunicazioni

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/9

         Verzoek van het Consiglio di Stato van 19 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro Europa 7 s.r.l. en Ministero delle Comunicazioni, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni del Ministero delle Comunicazioni
   (Zaak C-380/05)
   (2006/C 10/19)
   Procestaal: Italiaans
   Het Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 19 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 oktober 2005, in het geding tussen Centro Europa 7 s.r.l. en Ministero delle Comunicazioni, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Direzione Generale Autorizzazioni e Concessioni del Ministero delle Comunicazioni, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Garandeert artikel 10 EVRM, zoals aangehaald in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het externe informatiepluralisme in de omroepsector, zodat de lidstaten verplicht zijn in die sector een daadwerkelijk pluralisme en een daadwerkelijke mededinging te waarborgen, gebaseerd op een concentratieregeling die in verband met de technologische ontwikkeling toegang tot de netwerken en een pluraliteit van operatoren garandeert, zonder mogelijkheid om rechtmatig duopolistische marktregelingen te behouden?

               2)

               Vereisen de bepalingen van het EG-Verdrag die de vrijheid van dienstverrichting en de mededinging garanderen, zoals door de Commissie uitgelegd in haar interpretatieve mededeling van 29 april 2000 over concessieovereenkomsten in het communautaire recht, dat de toekenning van de concessies geschiedt volgens beginselen die een niet-discriminerende, billijke behandeling, alsmede transparantie, evenredigheid en eerbiediging van de rechten van particulieren verzekeren, en staan die bepalingen en beginselen van het Verdrag in de weg aan de bepalingen van Italiaans recht van artikel 3, lid 7, van wet nr. 249/1997, artikel 1 van d.l. nr. 352 van 24 december 2003, omgezet in wet nr. 112/2004 (wet Gasparri), voorzover daarin aan de omroepexploitanten die de concentratiegrenzen „overschrijden”, wordt toegestaan om hun activiteit ononderbroken voort te zetten met als gevolg de uitsluiting van operatoren, zoals verzoekster, die weliswaar in het bezit zijn van de desbetreffende vergunning die is toegekend na een regelmatige mededingingsprocedure, doch die de activiteit waarvoor de vergunning is verleend niet hebben kunnen uitoefenen omdat daarvoor geen frequenties zijn toegewezen (vanwege de ontoereikendheid of de schaarste ervan, doordat de houders van de zogeheten overschrijdende omroepen hun uitzendingen blijven voortzetten)?

               3)

               Heeft artikel 17 van richtlijn 2002/20/EG (1) (machtigingsrichtlijn) vanaf 25 juli 2003 rechtstreekse werking in de nationale rechtsorde en legt het aan de lidstaat die vergunningen heeft afgegeven voor omroepactiviteiten (waaronder begrepen het recht om netwerken te installeren of elektronische-communicatiediensten te verstrekken of het recht op het gebruik van frequenties), de verplichting op om deze aan te passen aan het gemeenschapsrecht en omvat deze verplichting de noodzaak om daadwerkelijk de frequenties toe te wijzen die nodig zijn voor het verrichten van die activiteit?

               4)

               Verzetten artikel 9 van richtlijn 2002/21/EG (2) (kaderrichtlijn) en artikel 5 van de machtigingsrichtlijn, waarin is voorzien in open, transparante en niet-discriminerende procedures (art. 5), op basis van objectieve, doorzichtige, niet-discriminerende en proportionele criteria (art. 9), zich tegen een stelsel van algemene toestemming, zoals voorzien in het nationale recht (art. 23, lid 5, van wet nr. 112/2004), dat, aangezien het toestaat dat de zogenoemde „overschrijdende omroepen”, die niet middels een aanbestedingsprocedure zijn geselecteerd, hun uitzendingen voortzetten, meebrengt dat de rechten die andere ondernemingen aan het gemeenschapsrecht (art. 17, lid 2, van richtlijn 2002/20/EG van 7 maart 2002, machtigingsrichtlijn) ontlenen, worden geschaad, welke ondernemingen weliswaar als winnaar uit de mededingingsprocedures zijn gekomen, doch niet in staat worden gesteld om te functioneren?

               5)

               Verplichten artikel 9 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn), de artikelen 5, lid 2, en 7, lid 3, van richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn) en artikel 4 van richtlijn 2002/77/EG (3) de lidstaten uiterlijk per 25 juli 2003 (zie artikel 17 van de machtigingsrichtlijn) een einde te maken aan een situatie van feitelijke bezetting van de frequenties (door zenders die niet in het bezit zijn van na een vergelijking van de inschrijvers afgegeven vergunningen of machtigingen) met betrekking tot televisieomroepactiviteiten, zoals die waar het in casu om gaat, zodat deze activiteit niet mag worden voortgezet buiten een juiste etherindeling en buiten de logica van de verbreding van het pluralisme, nog afgezien van het feit dat zij in strijd is met die door de lidstaat na een open procedure afgegeven vergunningen?

               6)

               Kon en kan een lidstaat zich uitsluitend ter bescherming van het informatiepluralisme of om de bescherming van de culturele of taalkundige verscheidenheid te garanderen beroepen op de afwijking als bedoeld in artikel 5, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn) en in artikel 4 van richtlijn 2002/77/EG, en niet ten gunste van de exploitanten van omroepen die de reeds in de nationale regeling neergelegde concentratiegrenzen overschrijden?

               7)

               Moet de lidstaat, om zich op de afwijking van artikel 5 van richtlijn 2002/20/EG te kunnen beroepen, aangeven welke doelen daadwerkelijk met de afwijkende nationale regeling worden nagestreefd?

               8)

               Kan deze afwijking ook worden toegepast buiten het geval van de concessiehouder van de publieke televisieomroep (in Italië RAI), ten behoeve van particuliere operatoren die geen mededingingsprocedures hebben gewonnen, en in het nadeel van ondernemingen waaraan na een aanbestedingsprocedure wél regelmatig een vergunning is verleend?

               9)

               Had voorts het regelingskader dat voortvloeit uit het gemeenschapsrecht in de Verdragen en het afgeleide recht, dat bedoeld is om, ook op de markt in de omroepsector, een daadwerkelijke mededinging (workable competition) te garanderen, niet de nationale wetgever de verplichting moeten opleggen om overlapping te voorkomen van de verlenging van de oude overgangsregeling voor analoge uitzending in verband met de aanvang van terrestrische digitale uitzending, aangezien het enkel in het geval van de zogeheten switch-off van de analoge uitzendingen (met de daaruit volgende algemene overgang naar digitale uitzending) mogelijk zou zijn de vrijgekomen frequenties opnieuw toe te wijzen voor verschillend gebruik, terwijl in het geval van de loutere aanvang van het proces van overgang naar terrestrische digitale uitzending het gevaar bestaat dat nadien de schaarste aan beschikbare frequenties wordt vergroot vanwege het simultaan verrichten van analoge en digitale uitzendingen (simulcast)?

               10)

               Wordt ten slotte de door het gemeenschaprecht gegarandeerde bescherming van het pluralisme van de informatiebronnen en van de mededinging in de omroepsector verzekerd door een nationale regeling — zoals wet nr. 112/2004 — waarin een nieuwe grens van 20 % van de beschikbare middelen is gegeven in verband met een nieuw, veel ruimer pakket (het SIC: art. 2, sub g, en art. 15, van wet nr. 112/2004) dat tevens activiteiten omvat die niet van invloed zijn op het pluralisme van de informatiebronnen, terwijl bij de vaststelling van de „relevante markt” in het mededingingsrecht normalerwijze wordt gedifferentieerd tussen de markten in de omroepsector, en daarbij zelfs onderscheid wordt gemaakt tussen betaal-tv en gratis televisie die via de ether uitzenden (zie onder meer de zaken van de van de Commissie COMP/JV.37 — BSKYB/Kirch Pay TV Regulation (EEC) NO. 4064/89 Merger Procedure 21/03/2000 en COMP/M.2876 — Newscorp/Telepiù) Regulation (EEC) NO. 4064/89 Merger Procedure 2/4/2003)?

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

      (2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

      (3)  PB L 249 van 17.9.2002, blz. 21.


title: Zaak T-13/12: Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Andechser Molkerei Scheitz/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Volksgezondheid — Lijst van voor gebruik in levensmiddelen goedgekeurde levensmiddelenadditieven — Steviolglycosiden — Niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond beroep” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/12

         Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Andechser Molkerei Scheitz/Commissie
   (Zaak T-13/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Volksgezondheid - Lijst van voor gebruik in levensmiddelen goedgekeurde levensmiddelenadditieven - Steviolglycosiden - Niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond beroep)
   2013/C 359/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Andechser Molkerei Scheitz GmbH (Andechs, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Grünheid en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1131/2011 van de Commissie van 11 november 2011 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft steviolglycosiden (PB L 295, blz. 205), voor zover op grond daarvan uit de bladeren van de Stevia rebaudiana Bertoni-plant geëxtraheerde steviolglycosiden enkel als levensmiddelenadditief en niet als plantaardig voedselingrediënt van agrarische oorsprong of als aromatiserend preparaat mogen worden gebruikt, en schadevordering

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Andechser Molkerei Scheitz GmbH zal zijn eigen kosten alsook de kosten van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 november 2000 in zaak T-23/00: A tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Veroordeling door nationale strafrechter — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelĳk ontslag)

text:
C 95/12                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24.3.2001
vertegenwoordigd door M. Karp en J. Choucroun, advocaten                  waaraan verzoekers echtgenote is overleden, als beroepsziekte
te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     te erkennen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als
ten kantore van M. Karp, Grand-Rue 84, tegen Europese                     volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. Forwood,
Investeringsbank (gemachtigden: J.-P. Minnaert en G. Vander-              rechters; griffier: H. Jung, op 15 november 2000 een arrest
sanden), betreffende een beroep tot vergoeding van de morele              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de weigering
van de Europese Investeringsbank om het arrest van het                    1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 10 februari
Gerecht van 28 september 1999, Hautem/EIB (T-140/97,                            1999 houdende weigering om de ziekte van A. Fernandes-De
JurAmbt. blz. I-A-171 en II-897), uit te voeren, heeft het                      Corte als beroepsziekte te erkennen.
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;            2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
griffier: G. Herzig, administrateur, op 12 december 2000 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
1)    Veroordeelt de Europese Investeringsbank om aan verzoeker een
      bedrag van 25 000 euro te betalen ter vergoeding van diens          (1) PB C 122 van 29.4.2000.
      morele schade.
2)    Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten van het
      beroep in de hoofdzaak.
3)    Verstaat dat de Europese Investeringsbank aan de kas van het
      Gerecht een bedrag van 3 000 euro dient te betalen of enig
      ander lager bedrag dat verzoeker als kosten in verband met het        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      beroep in de hoofdzaak rechtvaardigt.
                                                                                van 21 november 2000
4)    Verstaat dat elke partij haar kosten in verband met de procedure
      in kort geding zal dragen.                                          in zaak T-23/00: A tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                          (Ambtenaren — Veroordeling door nationale strafrechter —
                                                                                Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
                                                                                (2001/C 95/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          In zaak T-23/00, A, voormalig ambtenaar van de Commissie
                     van 15 november 2000                                 van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                          L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
in zaak T-20/00: I. Camacho-Fernandes tegen Commissie                     Luxemburg ten kantore van C. Kremer, Rue Heinrich Heine 6,
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                          tigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep
                                                                          tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest                    4 november 1999 houdende afwijzing van verzoekers klacht
en aan andere stoffen — Onregelmatigheid van advies van                   tegen het besluit van de Commissie van 23 april 1999 waarbij
           medische commissie — Verstekprocedure)                         hij tuchtrechtelijk werd ontslagen, en voor zoveel nodig, van
                                                                          het advies van de tuchtraad van 30 november 1998, heeft het
                           (2001/C 95/22)                                 Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
                                                                          kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                          González, administrateur, op 21 november 2000 een arrest
                          (Procestaal: Frans)                             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1.    Verwerpt het beroep.
In zaak T-20/00, I. Camacho-Fernandes, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                      2.    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
Overijse (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Becker en Cahen, Rue des Foyers 3, tegen Commissie             (1) PB C 79 van 18 maart 2000.
van de Europese Gemeenschappen, betreffende een beroep
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
10 februari 1999 houdende weigering om de longkanker


title: Zaak F-45/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB (Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Beoordelingsrapport 2009 — Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité — Weigering van bevordering — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/88

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-45/11) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Beoordelingsrapport 2009 - Onwettigheid van het besluit van het beroepscomité - Weigering van bevordering - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 048/97)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: G. Nuvoli en T. Gilliams, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2009, voor zover hem daarbij geen A of B+ wordt verleend en hij niet wordt voorgedragen voor bevordering naar de functie D

      Dictum

               1)

               Het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank van 22 september 2010 wordt nietig verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring van het beoordelingsrapport over 2009, van het besluit van 25 maart 2010, van de weigering van bevordering en van „alle daarmee verbonden, daarop volgende en daaraan voorafgaande handelingen”.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Investeringsbank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van De Nicola.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011, blz. 35.


title: Samenstelling van het EVA-Hof

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

E2001J1206(01)

Samenstelling van het EVA-Hof

Publicatieblad Nr. C 344 van 06/12/2001 blz. 0008 - 0008

Samenstelling van het EVA-Hof(2001/C 344/07)Benoeming van de griffier van het EVA-HofOvereenkomstig artikel 9 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst werd de heer Lucien Dedichen tot greffier benoemd voor de periode van 1 september 2001 tot en met 31 augustus 2003, als opvolger van de heer Gunnar Selvik. Tijdens een openbare zitting van het EVA-Hof van 19 oktober 2001 heeft de heer Lucien Dedichen de in artikel 10 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst voorgeschreven eed afgelegd.


title: Zaak T-82/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 februari 2008 — Apple Computer International/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk douanetarief — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Persoon die niet-individueel wordt geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 februari 2008 — Apple Computer International/Commissie
   (Zaak T-82/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk douanetarief - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Persoon die niet-individueel wordt geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 107/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Apple Computer International (Cork, Ierland) (vertegenwoordigers: G. Breen, solicitor, P. Sreenan, SC, en B. Quigley, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en J. Hottiaux, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2171/2005 van de Commissie van 23 december 2005 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 346, blz. 7)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Apple Computer International wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak T-236/02: Arrest van het Gerecht van 14 september 2011 — Marcuccio/Commissie ( Verwijzing naar Gerecht na nietigverklaring — Openbare dienst — Ambtenaren — Ambt in derde land — Overplaatsing van ambt en ambtenaar — Rechten van verdediging — Beroep tot schadevergoeding — Volledige rechtsmacht )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/31

         Arrest van het Gerecht van 14 september 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-236/02) (1)

   (Verwijzing naar Gerecht na nietigverklaring - Openbare dienst - Ambtenaren - Ambt in derde land - Overplaatsing van ambt en ambtenaar - Rechten van verdediging - Beroep tot schadevergoeding - Volledige rechtsmacht)
   2011/C 311/51
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: L. Garofalo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 18 maart 2002, waarbij verzoeker van het directoraat-generaal „Ontwikkeling”, delegatie van de Commissie te Luanda (Angola), is overgeplaatst naar datzelfde directoraat-generaal te Brussel, van elke voorafgaande, daarmee verband houdende en/of daarop volgende handeling, in het bijzonder die welke verband houden met de eventuele aanwerving van een andere ambtenaar om zijn ambt te vervullen, alsmede van de nota’s van de Commissie van 13 en 14 november 2001 en van het advies of de adviezen van het Directiecomité van de Buitenlandse Dienst en, anderzijds, vordering tot toekenning van alle aan zijn werkzaamheden in Angola verbonden toelagen alsmede vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 18 maart 2002, waarbij Marcuccio van het directoraat-generaal „Ontwikkeling”, delegatie van de Commissie te Luanda (Angola), is overgeplaatst naar datzelfde directoraat-generaal te Brussel, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten alsmede de kosten van Marcuccio dragen.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak C-261/05: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van  9 februari 2006  (verzoek van het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság om een prejudiciële beslissing) — Lakép Kft., Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft. tegen Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Toetreding tot Europese Unie — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Toepassing ratione temporis — Artikel 33 — Plaatselijke belasting op economische activiteiten — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/4

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 9 februari 2006 (verzoek van het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság om een prejudiciële beslissing) — Lakép Kft., Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft. tegen Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal
   (Zaak C-261/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Toetreding tot Europese Unie - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Toepassing ratione temporis - Artikel 33 - Plaatselijke belasting op economische activiteiten - Onbevoegdheid van Hof)
   (2006/C 154/07)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Komárom-Esztergom Megyei Bíróság
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Lakép Kft., Pár-Bau Kft. en Rottelma Kft.

      Verweerder: Komáron-Esztergom Megyei Közigazgatási Hivatal
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Komárom-Esztergom Megyei Bíróság — Uitlegging van artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Verbod op heffingen met het karakter van omzetbelasting — Nationale wettelijke regeling waarbij aan plaatselijke besturen wordt toegestaan, een belasting op economische activiteiten in te voeren
   Dictum
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd om te antwoorden op de vragen van het Komárom-Esztergom Megyei Bíróság.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Verzoek van het Schleswig-Holsteinische Landessozialgericht van 28 november 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Hanßen en Bundesanstalt für Arbeit (Zaak C-6/95)

text:
4. 3 . 95            INL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/7
Staat artikel 59 EEG-Verdrag in de weg aan een nationale                     grond van een in een derde land uitgeoefende werk
wettelijke regeling, krachtens welke het een in een andere                   zaamheid recht op werkloosheidsuitkeringen heeft,
Lid-Staat gevestigde onderneming is verboden langs gerech                   indien hij ( hypothetisch ) als onderdaan van het woon
telijke weg schuldvorderingen voor derden te innen, op                       land naar aldaar geldend recht en rekening houdend met
grond dat deze activiteit naar de nationale wettelijke                       een tussen dit land en het derde land gesloten overeen
regeling is voorbehouden aan degenen die hiervoor over een                   komst, tegenover het bevoegde orgaan van het woon
door de bevoegde autoriteit afgegeven bijzondere vergun                     land aanspraak op werkloosheidsuitkeringen zou heb
ning beschikken ?                                                             ben ?
Ingeval deze vraag bevestigend wordt beantwoord: Geldt                   b) Zijn bepalingen van een met een derde land gesloten
zulks ook wanneer op de invorderingsprocedure uitsluitend                    overeenkomst inzake sociale zekerheid, die op grond
nationaal recht van toepassing is, omdat de partijen bij de                  van de ratificatie als nationaal recht gelden, te beschou
tenuitvoerlegging op nationaal grondgebied zijn gevestigd                    wen als wetgeving in de zin van artikel 3 , lid 1 , van
en de voor tenuitvoerlegging vatbare titel eveneens op                       Verordening (EEG) nr. 1408/71 ?
nationaal grondgebied is verkregen ?
                                                                         c ) Kan uit het Gemeenschapsrecht een rechtsbeginsel
                                                                             worden afgeleid, dat dit recht niet van toepassing is op
                                                                             een werkzaamheid in een derde land ?
Verzoeken van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfa
len van 25 november 1994 om een prejudiciële beslissing in               d ) Bevat titel III, hoofdstuk 6, van Verordening ( EEG)
het geding tussen F. Stöber respectievelijk J. M. Piosa Pereira              nr. 1408/71 een volledige regeling inzake het in aanmer
                  en Bundesanstalt fiir Arbeit                               king nemen van tijdvakken van arbeid, die in zoverre
                                                                             dienaangaande toepassing van het beginsel van gelijke
                  ( Zaken C-4/95 en C-5/95 )                                  behandeling uitsluit ?
                            ( 95/C 54/12 )
                                                                         (M PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
Het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen — 13e Senat
— heeft bij beschikkingen van 25 november 1994, ingeko
men ter griffie van het Hof van Justitie op 12 januari 1995 ,
in het geding tussen F. Stöber en Bundesanstalt für Arbeit
( zaak C-4/95 ) en in het geding tussen J. M. Piosa Pereira en           Hogere voorziening, op 13 januari 1995 ingesteld door John
Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de                    Deere Ltd tegen het arrest, op 27 oktober 1994 in zaak
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     T-35/92 tussen John Deere Ltd en de Commissie van de
beslissing over de navolgende vraag:                                     Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
Is voor de betaling van kinderbijslag in de Bondsrepubliek                                             Kamer)
Duitsland „ zelfstandige " in de zin van artikel 73 van                                         (Zaak C-7/95 P)
Verordening (EEG) nr. 1408/71 (*), degene die in de
Bondsrepubliek Duitsland zelfstandig werkzaam is en als                                            ( 95/C 54/14 )
zodanig weliswaar aan de omschrijving van „zelfstandige "                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
in de zin van artikel 1 , onder a ), iv), voldoet, doch niet aan de
                                                                         op 13 januari 1995 hogere voorziening ingesteld door John
omschrijving van artikel 1 , onder a ) ii ), tweede alternatief,
                                                                         Deere Ltd, gevestigd te Edinburgh (Verenigd Koninkrijk ),
eerste subalternatief, juncto bijlage I, onderdeel I onder C,            vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer en R. Bechtold,
onder b )?                                                               advocaten van het kantoor Gleiss Lutz Hootz Hirsch en
(!) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .                            Partners te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                         burg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar,
                                                                         Rue Goethe 11 , tegen het arrest, op 27 oktober 1994 in zaak
                                                                         T-35/92 tussen John Deere Ltd en de Commissie van de
Verzoek van het Schleswig-Holsteinische Landessozialge                  Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
richt van 28 november 1994 om een prejudiciële beslissing                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
in het geding tussen A. Hantëen en Bundesanstalt für                     Kamer ).
                                Arbeit
                          ( Zaak C-6/95 )                                Requirante concludeert dat het den Hove behage :
                            (95/C 54/13 )                                1 . het op 3 november 1 994 aan requirante betekende arrest
                                                                             van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-35/92 te
De 7e Senat van het Schleswig-Holsteinische Landessozial                    vernietigen;
gericht heeft bij beschikking van 28 november 1994,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 januari             2 . nietig te verklaren Beschikking 92/157/EEG van de
1995 , in het geding tussen A. Hanfêen en Bundesanstalt für                  Commissie van 17 februari 1992 inzake een procedure
Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                    op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                   31.370 en 31.446 — UK Agricultural Tractor Registra
gende vraag:                                                                 tion Exchange ) O , en
a ) Moet artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG) nr. 1408/            3 . de Commissie te verwijzen in de kosten die verzoekster/
     71 O aldus worden uitgelegd, dat ook een onderdaan                      requirante in de procedure voor het Gerecht en voor het
     van een Lid-Staat die in een andere Lid-Staat woont, op                 Hof heeft gemaakt.


title: Zaak T-504/04: Beroep, op 29 december 2004 ingesteld door S.p.a. Navigazione Libera del Golfo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/37

         Beroep, op 29 december 2004 ingesteld door S.p.a. Navigazione Libera del Golfo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-504/04)
   (2005/C 57/64)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 december 2004 door S.p.a. Navigazione Libera del Golfo (N.L.G), gevestigd te Napels, vertegenwoordigd door S. Ravenna, advocaat, tegen Europese Commissie beroep ingesteld strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van 16 maart 2004 (1) waarbij op grond van de artikelen 88, lid 2, eerste alinea, EG en 86, lid 2, EG de door Italië aan de openbare zeevaartmaatschappij Caremar (Gruppo Tirrenia) toegekende steun is goedgekeurd.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               artikel 3, lid 1, nietig te verklaren voorzover daarin de subsidies die aan Caremar zijn uitbetaald voor het vervoer van passagiers per schip op de lijn Napels Beverello-Capri per 1 januari 1992 zijn goedgekeurd, en de terugbetaling te gelasten van de sinds 6 augustus 1989 onwettig ontvangen steun;

               2.

               artikel 3, lid 2, sub a, nietig te verklaren voorzover hierin de opheffing wordt gelast van de steun voor de reguliere „snelle passagiersdiensten” op de lijn Napels Beverello-Capri per 1 september 2004 en niet per 6 augustus 1989, en tegelijkertijd de terugbetaling te gelasten van de sinds laatstgenoemd tijdstip door Caremar onwettig ontvangen steun;

               3.

               de nakoming te gelasten van de verplichting tot verlaging van de capaciteit van Caremar voor „snel” passagiersvervoer, na de afschaffing van de betrokken diensten per 1 januari 2005;

               4.

               subsidiair, voorzover het Gerecht artikel 3, lid 1, niet nietig zou verklaren, zoals gevorderd sub 1,

                           a)

                           de terugbetaling te gelasten van de steun die Caremar onwettig heeft ontvangen in de periode van 29 maanden van 6 augustus 1989 tot 1 januari 1992, tijdstip waarop de goedkeuring is ingegaan;

                           b)

                           artikel 2, sub d, nietig te verklaren voorzover het niet voorschrijft dat de kosten en meerkosten die door de openbaredienstverplichtingen van Caremar worden veroorzaakt en het bedrag van de jaarlijkse steun openbaar worden gemaakt;

                           c)

                           artikel 5 nietig te verklaren voorzover het niet voorschrijft dat de steun voor de tariefwijzigingen van Caremar, daaronder begrepen de groepskortingen, vooraf wordt aangemeld;

               5.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, die ingevolge het besluit van de regio Campania van 14 december 2001 belast is met specifieke openbaredienstverplichtingen, zonder dat zij hiervoor enige vergoeding ontvangt, komt op tegen de beschikking van de Commissie van 16 maart 2004 betreffende de staatssteun die door Italië aan de zeevaartmaatschappijen Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar en Toremar (Gruppo Tirrenia) is verleend (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie), in het bijzonder tegen artikel 3, leden 1 en 2, sub a, van de bestreden beschikking, betreffende de lijn Napels Molo Beverello.
   Deze bepaling:

               —

               keurt per 1 januari 1992 de subsidies goed die aan Caremar worden uitbetaald voor het vervoer van passagiers per schip op de lijn Napels Beverello-Capri, en

               —

               gelast de opheffing van de steun voor de reguliere „snelle passagiersdiensten” op de lijn Napels Beverello-Capri, maar pas per 1 september 2004.

         Volgens verzoekster is de goedkeuring van de steun ter compensatie van de meerkosten die worden veroorzaakt door de aan de publieke onderneming Caremar opgedragen openbaredienstverplichtingen onwettig, aangezien niet aan de wettelijke voorwaarden is voldaan. Zij stelt schending van artikel 86, lid 2, EG, van verordening (EEG) nr. 3577/1992 van de Raad van 7 december 1992 en niet-nakoming van de verplichting tot toereikende en niet-tegenstrijdige motivering.
   Verzoekster stelt in concreto dat:

               —

               op de lijn Napels-Capri steeds concurrentie heeft bestaan tussen twee particuliere scheepvaartmaatschappijen (N.L.G. en S.N.A.V), die het hele jaar door vergelijkbare, zo niet identieke, diensten verrichten; gelet op het spel van de marktkrachten was het dus helemaal niet nodig openbaredienstverplichtingen aan Caremar op te leggen;

               —

               niettemin ook de door de twee particuliere ondernemingen verrichte diensten het voorwerp uitmaken van een door de regio Campania opgelegde publiekrechtelijke overeenkomst, waarbij specifieke openbaredienstverplichtingen op het gebied van de dienstregeling, de tarieven, de regelmaat, de continuïteit, het type schepen en de kwaliteit van de dienstverlening zijn vastgesteld die vergelijkbaar of identiek zijn met de verplichtingen van Caremar;

               —

               Caremar bij het verrichten van deze diensten enorme exploitatieverliezen lijdt, die sinds 1974 worden gecompenseerd door omvangrijke steun, de zogenaamde „jaarlijkse steun tot herstel van het economisch evenwicht” (terwijl de particuliere maatschappijen bij uitdrukkelijk besluit van de regio Campania van alle steun zijn uitgesloten);

               —

               aangezien de kosten die worden veroorzaakt door de aan Caremar opgelegde openbaredienstverplichtingen niet zijn vastgesteld op basis van een openbare aanbesteding, de Commissie ter beoordeling van het passende karakter van de aan de publieke onderneming betaalde steun de meerkosten had moeten bepalen op basis van een vergelijking met de exploitatiekosten van een gemiddelde onderneming die soortgelijke diensten verricht (bijvoorbeeld de kosten van de concurrerende particuliere ondernemingen op dezelfde lijn Napels-Capri).

         Ten slotte heeft de Commissie haar bevoegdheid misbruikt, aangezien zij in de bestreden beschikking de markt opsplitst op basis van een tijdscriterium, door een onderscheid te maken tussen gewone en snelle scheepsdiensten, om aldus goedkeuring te kunnen verlenen aan de exploitatiesteun voor de door Caremar verrichte scheepsvervoersdiensten, die anders nooit verenigbaar met de gemeenschappelijke markt zou zijn verklaard, gelet op de concurrentie tussen de particuliere ondernemingen die in volledig vergelijkbare omstandigheden passagiers vervoeren.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.


title: Zaak T-358/13: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Italië/Commissie [„Elfpo — Goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Elfpo gefinancierde uitgaven — Besluit waarbij een bepaald bedrag wordt aangemerkt als niet opnieuw te gebruiken in het kader van het plan voor plattelandsontwikkeling van de Regione Basilicata — Artikel 30 van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Motiveringsplicht”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/34

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Italië/Commissie
   (Zaak T-358/13) (1)

   ([„Elfpo - Goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Elfpo gefinancierde uitgaven - Besluit waarbij een bepaald bedrag wordt aangemerkt als niet opnieuw te gebruiken in het kader van het plan voor plattelandsontwikkeling van de Regione Basilicata - Artikel 30 van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Motiveringsplicht”])
   (2015/C 398/44)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en B. Tidore, gemachtigden, bijgestaan door M. Salvatorelli, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Aquilina en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/209/EU van de Commissie van 26 april 2013 inzake de goedkeuring van de rekeningen van de betaalorganen van de lidstaten betreffende de door het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) gefinancierde uitgaven over het begrotingsjaar 2012 (PB L 118, blz. 23), voor zover daarin het bedrag van 5 0 06  487,10 EUR betreffende het plan voor plattelandsontwikkeling voor de Regione Basilicata (Italië) wordt aangemerkt als „niet opnieuw te gebruiken bedrag”

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-269/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 15 november 2011 — Xeda International/Commissie ( „Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof ethoxyquine — Niet-opneming van ethoxyquine in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Intrekking van toelating van gewasbeschermingsmiddelen die ethoxyquine bevatten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/52

      Beschikking van de president van het Gerecht van 15 november 2011 — Xeda International/Commissie
      (Zaak T-269/11 R)
      (Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof ethoxyquine - Niet-opneming van ethoxyquine in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Intrekking van toelating van gewasbeschermingsmiddelen die ethoxyquine bevatten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
      (2012/C 25/102)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Xeda International SA (Saint-Andiol, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi, G. von Rintelen en P. Ondrůšek, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit 2011/143/EU van de Commissie van 3 maart 2011 betreffende de niet-opneming van ethoxyquine in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot wijziging van beschikking 2008/941/EG van de Commissie, alsook om verkrijging, in voorkomend geval, van andere voorlopige maatregelen.

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-34/12 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 september 2013 — Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo/Europese Commissie (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Europese Unie — Beroep tot schadevergoeding — Beschikking van Commissie tot inleiding van formele onderzoeksprocedure — Vermeldingen die schade veroorzaken — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/38

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 september 2013 — Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo/Europese Commissie
   (Zaak C-34/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Europese Unie - Beroep tot schadevergoeding - Beschikking van Commissie tot inleiding van formele onderzoeksprocedure - Vermeldingen die schade veroorzaken - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 344/65
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Idromacchine Srl, Alessandro Capuzzo, Roberto Capuzzo (vertegenwoordigers: W. Viscardini en G. Donà, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, gemachtigde, bijgestaan door F. Ruggeri Laderchi, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 november 2011, Idromacchine e.a./Commissie (T-88/09), houdende gedeeltelijke verwerping van een beroep tot vergoeding van de schade die rekwiranten stellen te hebben geleden door de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van leugenachtige informatie die met name het imago en de reputatie van Idromacchine schaadt en die is opgenomen in besluit C(2002) 5426 def. van de Commissie van 30 december 2004, „Steunmaatregelen van de staten — Italië — Verlenging van de uiterste leveringstermijn van drie jaar voor een chemische tanker — Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, [EG] opmerkingen te maken” — Zorgvuldigheidsplicht — Schending van de rechten van de verdediging — Ontbreken van motivering

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Idromacchine SpA, Alessandro Capuzzo en Roberto Capuzzo worden hoofdelijk verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak C-554/15: Beschikking van de president van het Hof van 26 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Cantabria — Spanje) — Luca Jerónimo García Almodóvar, Catalina Molina Moreno/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SAU

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/12

         Beschikking van de president van het Hof van 26 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Cantabria — Spanje) — Luca Jerónimo García Almodóvar, Catalina Molina Moreno/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SAU
   (Zaak C-554/15) (1)

   (2017/C 129/16)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 7 juli 2004 in zaak T-175/03, Norbert Schmitt tegen Europees Bureau voor wederopbouw (Tijdelijk functionaris — Beëindiging van overeenkomst — Artikel 47, lid 2, sub a, van Regeling andere personeelsleden — Inachtneming van bepalingen van overeenkomst — Gewettigd vertrouwen)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/22

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 7 juli 2004
   in zaak T-175/03, Norbert Schmitt tegen Europees Bureau voor wederopbouw (1)

   (Tijdelijk functionaris - Beëindiging van overeenkomst - Artikel 47, lid 2, sub a, van Regeling andere personeelsleden - Inachtneming van bepalingen van overeenkomst - Gewettigd vertrouwen)
   (2004/C 239/46)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-175/03, Nobert Schmitt, voormalig tijdelijk functionaris van het Europees Bureau voor wederopbouw, wonende te Köllerbach (Duitsland), vertegenwoordigd door L. Polanz, advocaat, tegen Europees Bureau voor wederopbouw (gemachtigde: C. Manolopoulos, bijgestaan door J.-N. Louis, advocaat), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Bureau voor wederopbouw houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris en, subsidiair, tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 7 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig het besluit van het Europees Bureau voor wederopbouw van 25 februari 2003 houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris.

               2)

               Verwijst het Europees Bureau voor wederopbouw in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 15 januari 2004 in zaak C-235/02 [verzoek van de Giudice per le indagnini preliminari du Tribunale di Gela (Italië) om een prejudiciële beslissing]: strafzaak tegen Marco Antonio Saetti en Andrea Frediani

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/13

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 15 januari 2004
   in zaak C-235/02 [verzoek van de Giudice per le indagnini preliminari du Tribunale di Gela (Italië) om een prejudiciële beslissing]: strafzaak tegen Marco Antonio Saetti en Andrea Frediani (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de Procesvoering - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Beheer van afvalstoffen - Begrip afvalstof - Petroleumcokes)
   (2004/C 94/25)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-235/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Giudice per le indagnini preliminari du Tribunale di Gela (Italië) in de aldaar dienende strafzaak tegen Marco Antonio Saetti en Andrea Frediani, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, sub a en f, 2, lid 1, sub b, en 4 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J.Kokott; griffier: R. Grass, op 15 januari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Petroleumcokes die in een petroleumraffinaderij opzettelijk wordt geproduceerd of bij de gelijktijdige productie van andere brandbare petroleumderivaten ontstaat en die met zekerheid wordt gebruikt als brandstof voor de energiebehoeften van de raffinaderij en van andere industriebedrijven, vormt geen afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

      (1)  PB C  202, van 24.8.2002.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  1 december 2005  in zaak C-301/03: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Structuurfondsen — Subsidiabiliteit van uitgaven — Wijziging van programmacomplementen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-301/03: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Structuurfondsen - Subsidiabiliteit van uitgaven - Wijziging van programmacomplementen - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 36/06)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-301/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 2 juli 2003, Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door G. Aiello en A. Cingolo, avvocati dello Stato) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March en L. Flynn, bijgestaan door A. Dal Ferro, avvocato), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 1 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-156/10 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 15 december 2010 — Karen Goncharov/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), DSB ( „Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Merken die bestaan uit letterwoorden — Ouder merk DSB — Woordteken „DSBW” — Oppositieprocedure — Relatieve weigeringsgrond — Onderzoek van verwarringsgevaar — Visuele overeenstemming — Fonetische overeenstemming — Niet-ontvankelijkheid — Beoordeling van feiten” )

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/3

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 15 december 2010 — Karen Goncharov/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), DSB
   (Zaak C-156/10 P) (1)

   („Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Merken die bestaan uit letterwoorden - Ouder merk DSB - Woordteken „DSBW” - Oppositieprocedure - Relatieve weigeringsgrond - Onderzoek van verwarringsgevaar - Visuele overeenstemming - Fonetische overeenstemming - Niet-ontvankelijkheid - Beoordeling van feiten”)
   2011/C 89/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Karen Goncharov (vertegenwoordiger: A. Späth, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde), DSB (vertegenwoordiger: T. Graf, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 januari 2010 in zaak T-34/07, Goncharov/BHIM — DSB (DSBW), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2006 om het woordteken „DSBW” niet in te schrijven als gemeenschapsmerk voor een aantal waren van de klassen 39, 41 en 43 en om de oppositie ingesteld door de houder van het oudere gemeenschapswoordmerk „DSB” toe te wijzen — Verwarringsgevaar — Verzuim om bij het onderzoek of verwarringsgevaar bestaat, rekening te houden met de bijzondere kenmerken van merken die uit letterwoorden bestaan — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Goncharov wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 148 van 05.06.2010.


title: Zaak C-59/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV (Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Werkingssfeer — Misleidende informatie verspreid door ziekenfonds van wettelijk socialezekerheidsstelsel — Fonds in vorm van publiekrechtelijke instelling)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/20

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV
   (Zaak C-59/12) (1)

   (Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Werkingssfeer - Misleidende informatie verspreid door ziekenfonds van wettelijk socialezekerheidsstelsel - Fonds in vorm van publiekrechtelijke instelling)
   2013/C 344/34
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BKK Mobil Oil Körperschaft des öffentlichen Rechts

      Verwerende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 3, lid 1, juncto artikel 2, sub d, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22) — Werkingssfeer — Begrippen „handelspraktijken” en „handelaar” — Reclame van een wettelijk ziekenfonds die misleidende informatie verschaft over de nadelen die voor haar leden gepaard gaan met een eventuele overstap naar een ander ziekenfonds

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat een publiekrechtelijke instelling die is belast met een taak van algemeen belang, zoals het beheer van een verplichte ziekteverzekering, binnen de personele werkingssfeer ervan valt.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.