title: Verzoek van het House of Lords van 25 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Freifrau von Horn en K. Cinnamond (Zaak C-163/95)

text:
22 . 7. 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 189/ 11
Verzoek van de Raad van State van België van 7 februari              tuur, onafhankelijk is van ondernemingen die goederen of
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NW          diensten op telecommunicatiegebied aanbieden ?
              ANDRE en Co. en Belgische Staat
                       ( Zaak C-153/95 )                             (M PB nr . L 131 van 27. 5 . 1988 , blz. 73 .
                          ( 95/C 189/20 )
De Raad van State van België heeft bij beschikking van
7 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 mei 1995 , in het geding tussen NV ANDRE en           Verzoek van het House of Lords van 25 mei 1995 om een
Co . en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese        prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Freifrau von
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                                  Horn en K. Cinnamond
over de navolgende vragen :                                                                 ( Zaak C-163/95 )
                                                                                ( 95/C 189/22
1 . Moet artikel 8 , lid 2 , onder b ), van Verordening ( EEG )
     nr . 926/80 van 15 april 1980 zo geïnterpreteerd worden
     dat de toepassing van die verordening ten aanzien van           Het House of Lords heeft bij beschikking van 25 mei 1995 ,
     een uitvoertransactie moet worden geweigerd indien de           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 mei
     produkten waarvoor het nieuwe monetaire compense               1 995 , in het geding tussen E. Freifrau von Horn en K.
     rende bedrag geldt minder dan zes maanden vóór die              Cinnamond , het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
     uitvoertransactie werden ingevoerd .                            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                     navolgende vragen :
2 . Moet artikel 8 , lid 2 , onder b ), van Verordening ( EEG )
     nr . 926/80 van 15 april 1980 zo geïnterpreteerd worden         Wanneer
     dat de toepassing van die verordening ook geweigerd
     moet worden ten aanzien van een uitvoertransactie               a ) voor gerechten van twee verschillende verdragsluitende
     waarvoor monetaire compenserende bedragen verschul                 staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig
     digd zijn, indien die uitvoertransactie minder dan zes              zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde
     maanden voordien werd voorafgegaan door een invoer                 oorzaak berusten;
     transactie waarvoor monetaire compenserende bedra
     gen ontvangen werden door een andere persoon dan                b ) de eerste vordering toentertijd in verdragsluitende staat
     degene die de goederen uitvoerde ?                                  A werd ingesteld vóór de inwerkingtreding in die staat
                                                                         van het EEG-Executieverdrag en/of enig toepasselijk
                                                                         toetredingsverdrag;
                                                                     c ) de tweede vordering in verdragsluitende staat B wordt
                                                                         ingesteld overeenkomstig artikel 2 van het EEG-Execu
Verzoek van het Tribunal de police de Nancy van 25 april                 tieverdrag nadat dit verdrag en/of enig toepasselijk
1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen                toetredingsverdrag zowel in staat A als in staat B in
                  P. Baumert en J. L. Dirler                             werking is getreden;
                       ( Zaak C-162/95 )
                                                                         en gelet op artikel 29 , lid 1 , van het Verdrag van San
                          ( 95/C 189/21 )
                                                                         Sébastian en de overeenkomstige artikelen van enig
                                                                         ander toepasselijk toetredingsverdrag en artikel 21 van
Het Tribunal de police de Nancy heeft bij beschikking van                het EEG-Executieverdrag ( zoals gewijzigd ),
25 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 23 mei 1995 , in de strafzaak tegen P. Baumert en J. L.               1 . bevatten dan het EEG-Executieverdrag ( zoals gewij -
Dirler, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                     zigd ) en/of enig toepasselijk toetredingsverdrag
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                    voorschriften — en zo ja, welke — met betrekking
gende vraag :                                                                 tot de vraag, of het gerecht in staat B zijn uitspraak
                                                                              kan of moet aanhouden, dan wel tot verwijzing kan
Verzet artikel 6 van Richtlijn 88/301 /EEG van de Commis                     of moet overgaan, op grond dat in staat A een
sie van 16 mei 1988 betreffende de mededinging op de                          vordering aanhangig is ?
markten van telecommunicatie-eindapparatuur ( ] ) zich
tegen de toepassing van een nationale regeling die op straffe            en in het bijzonder
van sancties ondernemers verbiedt om eindapparatuur te
vervaardigen, in te voeren, ter verkoop in bezit te hebben, te           2 , is dan het gerecht waarbij de zaak het laatst is
verkopen of te distribueren, dan wel hiervoor reclame te                      aangebracht, teneinde uit te maken of het met
maken, zonder door middel van een keuringsbewijs of enig                      betrekking tot de bij hem aanhangige vordering al
ander als gelijkwaardig beschouwd document te kunnen                          dan niet tot verwijzing moet overgaan, dan wel zijn
aantonen, dat deze apparatuur voldoet aan bepaalde                            uitspraak al dan niet moet aanhouden, verplicht of
essentiële vereisten die met name betrekking hebben op de                     gerechtigd, te onderzoeken — en zo ja, hoe — op
veiligheid van de gebruikers en op de goede werking van het                   welke grondslag het eerst aangezochte gerecht zich
net, terwijl niet is verzekerd, dat het onderzoekslaborato                   bevoegd achtte ?
rium dat in het kader van de keuringsprocedure is belast met
de technische controle van de conformiteit van de appara


title: Zaak T-212/09: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2012 — Denemarken/Commissie ( „EOGFL — Sectie „Garantie” — Van financiering uitgesloten uitgaven — Akkerbouwgewassen — Braaklegging” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/15

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2012 — Denemarken/Commissie
   (Zaak T-212/09) (1)

   (EOGFL - Sectie „Garantie” - Van financiering uitgesloten uitgaven - Akkerbouwgewassen - Braaklegging)
   2012/C 243/27
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bering Liisberg, vervolgens V. Pasternak Jørgensen, gemachtigden, bijgestaan door P. Biering en J. Pinborg, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Rasmussen en F. Jimeno Fernández, vervolgens F. Jimeno Fernández, gemachtigden, bijgestaan door T. Ryhl, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/253/CE van de Commissie van 19 maart 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) hebben verricht, (PB L 75, blz. 15) voor zover daarbij bepaalde door Denemarken verrichte uitgaven aan communautaire financiering worden onttrokken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworven.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 janauri 2005 in zaak C-254/03 P: Eduardo Vieira SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Visserij — Visserijovereenkomst met Argentinië — Communautaire financiële bijstand — Vermindering)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 13 janauri 2005
   in zaak C-254/03 P: Eduardo Vieira SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Visserij - Visserijovereenkomst met Argentinië - Communautaire financiële bijstand - Vermindering)
   (2005/C 57/15)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-254/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 13 juni 2003, Eduardo Vieira SA (advocaten: J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier en D. Domínguez Pérez), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Pardo Quintillán, bijgestaan door J. Rivas-Andres en J. Gutiérrez Gisbert, advocaten), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Eduardo Vieira SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-218/97)

text:
18 . 10 . 97             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 318/25
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, gevestigd te Thiais ( Frankrijk ), verte
                                                                         genwoordigd door F. Goguel , advocaat te Parijs, domicilie
Middelen en voornaamste argumenten                                       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                                                                         advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
Verzoekster voert sinds 1987/ 1988 door verschillende ven
nootschappen in Turkije vervaardigde televisietoestellen in,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
en verzoekt met het onderhavige beroep om nietigverkla
ring van een besluit van de Commissie waarbij deze, door
Frankrijk daarom verzocht, heeft vastgesteld, „ dat terecht              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
invoerrechten worden nagevorderd en dat de kwijtschel                        24 april 1997;
ding van deze rechten in een bijzonder geval niet gerecht
vaardigd is ".
                                                                         — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
                                                                              litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
De feiten komen overeen met die in de zaken T- 186/97
e.v. (').
                                                                         — subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op
                                                                              kwijtschelding van de litigieuze rechten;
Vanuit juridisch oogpunt beroept verzoekster zich in deze
zaak op het ontbreken in het besluit van elke verwijzing
naar haar, op ontbreken van motivering, en op dwaling in                 — de Commissie te verwijzen in de kosten :
hoofde van de Turkse douane en van de Commissie zelf.
Verzoekster verwijt de Commissie schending van haar ver
plichtingen en van het gewettigd vertrouwen dat invoer                  Middelen en voornaamste argumenten
ders in de Gemeenschap in haar handelwijze mochten stel
len. Het gaat om een „ vergissing van de bevoegde autori
teiten " in de zin van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 .                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Redelijkerwijs kon de belastingschuldige deze vergissing                 met dié in zaak T-216/97 (').
niet op het spoor komen want de naar behoren door de
Turkse douane goedgekeurde ATR-documenten vormden                        (') Zie voorgaande mededeling.
de grondslag voor het gewettigd vertrouwen van de impor
teurs in de Gemeenschap, die geen enkele reden hadden
om aan de geldigheid van deze documenten te twijfelen.
Verzoekster stelt, dat alle voorwaarden van de toepassing
van artikel 5 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 in
casu zijn vervuld, en dat zij er recht op heeft dat de liti
gieuze douanerechten niet achteraf worden nagevoerde, nu                 Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga
zij te goeder trouw heeft gehandeld en zich aan alle gel                   SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
dende bepalingen heeft gehouden .
                                                                                ( Zaak T-2 18/97)
                                                                                ( 97/C 318/50 )
Ten slotte stelt verzoekster nog, dat zij voldoet aan alle
voorwaarden voor kwijtschelding van de litigieuze douane
rechten in de zin van artikel 13 van Verordening ( EEG )                                        (Procestaai: Frans)
nr. 1430/79 .
( ! ) Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad .                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                         Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, die in de rechten treedt van de ven
                                                                         nootschap High Tech Industries SA, gevestigd te Thiais
                                                                         ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door F. Goguel , advocaat te
                                                                         Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga                tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
     SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-217/97 )                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                             ( 97/C 318/49 )
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                         (Procestaai: Frans)                                  24 april 1997;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen                      litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
 ---pagebreak--- C 318/26               NL I                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
— subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op               Met de vaststelling van het bestreden besluit zou het tot
     kwijtschelding van de litigieuze rechten;                          aanstelling bevoegd gezag toekenningscriteria hebben toe
                                                                        gepast die onduidelijk blijven én waarvan de rechtsgrond
                                                                        slag niet is gepreciseerd . Hiermee heeft het bovendien ook
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                               artikel 25 van het Statuut geschonden .
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-216/97 (').
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door A. Steffens tegen
(') Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.                            Raad van Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-222/97 )
                                                                                ( 97IC 318/52 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
Beroep, op 25 juli 1997 ingesteld door A. Brems tegen
                  Raad van de Europese Unie
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                        ( Zaak T-219/97)                                Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep tegen Raad
                          { 97IC 318/51 )                               van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ingesteld door A. Steffens, te Aschen
                                                                        dorf/Moor ( Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd
                       (Procestaai: Frans)                              door B. J. Remmers, advocaat te Papenburg ( Bondsrepu
                                                                        bliek Duitsland), domicilie gekozen hebbende te Luxem
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       burg ten kantore van Turk en Prum , advocaten aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 13 A.
Gemeenschappen is op 25 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door A. Brems, wonende te
Relegem ( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
SARL, rue de Cessange 30 .                                              — verweerders te veroordelen tot betaling aan verzoeker
                                                                            van een bedrag van 69 503,40 DM met rente vanaf
                                                                            1 oktober 1993 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren de besluiten van de Raad waarbij is
     geweigerd verzoekster haar volledig ziekteverlof van
     24 mei tot 8 juni 1996 toe te kennen ;                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die van de andere melkquotazaken.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door R. Kooyman tegen
Het beroep betreft de regelmatigheid van de weigering om                                     Europees Parlement
verzoekster ziekteverlof toe te kennen voor haar volledige
afwezigheid van 24 mei tot 8 juni 1996 .                                                       ( Zaak T-223/97 )
                                                                                97/C 318/53 )
Volgens verzoekster is de weigering door het tot aanstel
ling bevoegd gezag om haar voor de volledige duur van                                     (Procestaai: Nederlands)
haar afwezigheid ziekteverlof toe te kennen, in strijd met
de beginselen van artikel 59 van het Statuut, zoals gepreci
seerd door de rechtspraak van het Hof en van het Gerecht.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        Europees Parlement door R. Kooyman, freelance tolk,
De conclusie van de hoofden van administratie van 1 febru              wonende te Zürich ( Zwitserland ), vertegenwoordigd door
ari 1996 betreffende de toekenning van het tweede deel                  G. van der Wal, lid van de Orde van Advocaten bij de
van het bijzonder verlof voor een kuur in een badplaats, is             Hoge Raad der Nederlanden, Barents & Krans Advocaten
onregelmatig omdat zij leidt tot een beperking van de                   Notarissen, Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
strekking van artikel 59 van het Statuut, welke bepaling                xemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
duidelijk is en geen precisering behoeft.                               rue 31 .


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 14 november 2002 in zaak C-140/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("Niet-nakoming — Visserĳ — Instandhouding en beheer van visbestanden — Maatregelen voor controle op de visserĳactiviteiten")

text:
21.12.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/11
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 14 november 2002
                       van 24 oktober 2002
                                                                            in zaak C-140/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
in zaak C-121/00 (verzoek van het Bezirksgericht Innere
                                                                                en Noord-Ierland ( 1)
Stadt Wien om een prejudiciële beslissing): Walter
                               Hahn (1)
                                                                            („Niet-nakoming — Visserij — Instandhouding en beheer
                                                                            van visbestanden — Maatregelen voor controle op de visserij-
(„Visserij — Gezondheidscontroles — Richtlijn 91/493/EEG                                                activiteiten”)
en beschikking 94/356/EG — Artikelen 28 EG en 30 EG —
Evenredigheidsbeginsel — Grenswaarden inzake aanwezig-
 heid van Listeria monocytogenes in gerookte visproducten”)                                           (2002/C 323/12)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (2002/C 323/11)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Duits)                                                         dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               In zaak C-140/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: T. van Rijn en K. Fitch) tegen Verenigd
                                                                            Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtig-
                                                                            de: R. Magrill, bijgestaan door M. Hoskins, barrister), betreffen-
                                                                            de een verzoek aan het Hof om, voor elk van de jaren 1991
In zaak C-121/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       tot en met 1996, vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk
krachtens artikel 234 EG van het Bezirksgericht Innere Stadt                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door
Wien (Oostenrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen Walter
Hahn om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                  —     voor het gebruik van de hem toegewezen quota geen
richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot                             passende voorschriften vast te stellen,
vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie
en het in de handel brengen van visserijproducten (PB L 268,                —     geen inspecties en andere controles te verrichten zoals
blz. 15), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                   vereist ingevolge de geldende gemeenschapsveror-
A. La Pergola, waarnemend voor de president van de Vijfde                         deningen,
kamer, P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von Holstein, adjunct-               —     de visserij niet voorlopig te beëindigen zodra de quota
griffier, op 24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het                       waren uitgeput,
dictum luidt als volgt:
                                                                            —     geen strafrechtelijke of administratieve stappen te onder-
                                                                                nemen tegen de kapiteins van vaartuigen die de verorde-
Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling                ningen hebben overtreden, of tegen andere personen die
van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel
                                                                                voor een dergelijke overtreding verantwoordelijk zijn,
brengen van visserijproducten, beschikking 94/356/EG van de
Commissie van 20 mei 1994 tot vaststelling van bepalingen ter
uitvoering van richtlijn 91/493/EEG van de Raad wat de interne              niet de verplichtingen is nagekomen die op hem rusten
gezondheidscontroles van de visserijproducten betreft, en de artike-        krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83
len 28 EG en 30 EG verzetten zich niet tegen de toepassing van              van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een
nationale bepalingen waarbij inzake de aanwezigheid van Listeria            communautaire regeling voor de instandhouding en het beheer
monocytogenes in niet chemisch geconserveerde visproducten een              van de visbestanden (PB L 24, blz. 1), of, vanaf 1 januari 1993,
nultolerantie wordt voorgeschreven.                                         artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van
                                                                            de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een
                                                                            communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur (PB
                                                                            L 389, blz. 1), alsmede artikel 1, lid 1, van verordening (EEG)
( 1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende
                                                                            vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de
                                                                            visserijactiviteiten (PB L 207, blz. 1), of, vanaf 1 januari 1994,
                                                                            artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van
 ---pagebreak--- C 323/12                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling                                             ARREST VAN HET HOF
voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1),
artikel 11, lid 2, van verordening nr. 2241/87 of artikel 21
van verordening nr. 2847/93, artikel 1, lid 2, van verordening                                      van 5 november 2002
nr. 2241/87 of artikel 31 van verordening nr. 2847/93, heeft
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
kamerpresident, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rappor-
teur), P. Jann en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal:                  in zaak C-208/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 14 november 2002 een                   een prejudiciële beslissing): Überseering BV tegen Nordic
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           Construction Company Baumanagement GmbH (NCC) (1)
                                                                             („Artikelen 43 EG en 48 EG — Vennootschap naar het recht
1)     Door, voor elk van de jaren 1991 tot en met 1996,                     van een lidstaat, die aldaar haar statutaire zetel heeft —
                                                                             Vennootschap welke haar vrijheid van vestiging in een
                                                                             andere lidstaat uitoefent — Vennootschap welke volgens
       —     voor het gebruik van de hem toegewezen quota geen               het recht van de ontvangende lidstaat wordt geacht haar
             passende voorschriften vast te stellen, en evenmin inspecties   werkelijke bestuurszetel naar het grondgebied van die staat
             en andere controles te verrichten zoals vereist ingevolge de    te hebben verplaatst — Niet-erkenning door ontvangende
             geldende gemeenschapsverordeningen,                             lidstaat van rechtsbevoegdheid van de vennootschap en van
                                                                             haar procesbevoegdheid — Beperking van de vrijheid van
                                                                                vestiging — Rechtvaardiging”)
       —     de visserij niet voorlopig te verbieden zodra de quota
             waren uitgeput,
                                                                                (2002/C 323/13)
       —     geen strafrechtelijke of administratieve stappen te onderne-
             men tegen de kapiteins van vaartuigen die genoemde
             verordeningen hebben overtreden, of tegen elke andere                                      (Procestaal: Duits)
             persoon die voor een dergelijke overtreding verantwoorde-
             lijk is,
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
       is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
       Ierland niet de verplichtingen nagekomen die op hem rusten
       krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83
       van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een
       communautaire regeling voor de instandhouding en het beheer
       van de visbestanden, en, vanaf 1 januari 1993, artikel 9, lid 2,      In zaak C-208/00, betreffende een verzoek aan het Hof
       van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van                     krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-
       20 december 1992 tot invoering van een communautaire                  land), in het aldaar aanhangige geding tussen Überseering BV
       regeling voor de visserij en de aquacultuur, alsmede artikel 1,       en Nordic Construction Company Baumanagement
       lid 1, van verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van              GmbH (NCC), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
       23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen           van de artikelen 43 EG en 48 EG, heeft het Hof, samengesteld
       voor controle op de visserijactiviteiten, en, vanaf 1 januari         als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
       1994, artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de              M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen, kamerpresidenten,
       Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controlerege-          C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
       ling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, artikel 11, lid 2,    V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha
       van verordening nr. 2241/87 en, vanaf 1 januari 1994,                 Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
       artikel 21 van verordening nr. 2847/93, artikel 1, lid 2, van         lomer, griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 novem-
       verordening nr. 2241/87 en, vanaf 1 januari 1994, artikel 31          ber 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
       van verordening nr. 2847/93.                                          volgt:
2)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                1)    De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich ertegen dat,
       Ierland wordt verwezen in de kosten.                                        wanneer een vennootschap die overeenkomstig de wetgeving van
                                                                                een lidstaat is opgericht en er haar statutaire zetel heeft, volgens
                                                                                het recht van een andere lidstaat wordt geacht haar werkelijke
                                                                                bestuurszetel naar die staat te hebben verplaatst, laatstbedoelde
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                       staat niet de rechtsbevoegdheid van de betrokken vennootschap
                                                                                erkent en dus evenmin haar procesbevoegdheid erkent om voor
                                                                                de nationale rechterlijke instanties van die staat haar aanspraken
                                                                                uit een overeenkomst met een in die staat gevestigde vennoot-
                                                                                schap geldend te maken.


title: Zaak T-492/15: Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — Deutsche Lufthansa/Commissie

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/41

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — Deutsche Lufthansa/Commissie
   (Zaak T-492/15)
   (2015/C 363/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Martin-Ehlers, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de Europese Commissie van 1 oktober 2014 in de zaak SA.21121 (C 29/2008) (ex NN 54/2007) — Flughafen Hahn en Ryanair — nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen de volgende middelen aan:

               —

               de Commissie heeft een procedurele onregelmatigheid begaan, aangezien zij in 2014 geen bespreking heeft willen houden met verzoekster;

               —

               de Commissie heeft niet alle relevante feiten van deze zaak weergegeven, hoewel zij van die feiten op de hoogte was toen zij de bestreden beslissing vaststelde;

               —

               de Commissie heeft de feiten onjuist weergegeven. Zij heeft immers een onjuist beeld van de zaak geschetst doordat zij bepaalde elementen niet in aanmerking heeft genomen.

               —

               de bestreden beslissing bevat duidelijke tegenstrijdigheden;

               —

               de Commissie heeft de ten gunste van de betrokken luchthavens getroffen maatregelen juridisch onjuist beoordeeld, voor zover zij bepaalde maatregelen niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU heeft aangemerkt en andere als met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun;

               —

               de Commissie heeft de ten gunste van de betrokken luchtvaartmaatschappij getroffen maatregelen juridisch onjuist beoordeeld, aangezien zij overheidsmaatregelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU uitmaken.


title: Zaak T-317/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Societa' di armatori G. padre dei F.lli Incorvaia G.I. e S./Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/34

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Societa' di armatori G. padre dei F.lli Incorvaia G.I. e S./Commissie
   (Zaak T-317/08)
   (2008/C 272/65)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Societa' di armamento Gaetano padre dei fratelli Incorvaia Giuseppe, Ignazio e Salvatore Snc (Licata, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis en A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Gevoegde zaken T-494/13 en T-495/13: Arrest van het Gerecht van 4 december 2014 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda (WATT en WATT) [ „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk WATT en gemeenschapswoordmerk WATT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/27

         Arrest van het Gerecht van 4 december 2014 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda (WATT en WATT)
   (Gevoegde zaken T-494/13 en T-495/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk WATT en gemeenschapswoordmerk WATT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 026/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sales & Solutions GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Gründig-Schnelle, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Inceda Holding GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wald en D. Thrun, advocaten)

      Voorwerp

   In zaak T-494/13 beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van 15 juli 2013 (zaak R 1192/2012-4) en in zaak T-495/13 beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van 15 juli 2013 (zaak R 1193/2012-4) inzake nietigheidsprocedures tussen Inceda Holding GmbH en Sales & Solutions GmbH

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Sales & Solutions GmbH draagt haar eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Inceda Holding GmbH in de gevoegde zaken T-494/13 en T-495/13.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak F-35/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juli 2015 — De Esteban Alonso/Commissie (Openbare dienst — Artikel 24 van het Statuut — Verzoek om bijstand — Strafprocedure voor een nationaal gerecht — Civiele partijstelling van de Commissie — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juli 2015 — De Esteban Alonso/Commissie
   (Zaak F-35/15) (1)

   ((Openbare dienst - Artikel 24 van het Statuut - Verzoek om bijstand - Strafprocedure voor een nationaal gerecht - Civiele partijstelling van de Commissie - Beroep kennelijk ongegrond))
   (2015/C 279/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando De Esteban Alonso (Saint-Martin-de-Seignanx, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Huglo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan verzoekers verzoek om bijstand toen naar hem een onderzoek werd ingesteld wegens misbruik van middelen uit de communautaire begroting

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               De Esteban Alonso zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015, blz. 52.


title: Zaak T-336/10: Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Abercrombie & Fitch Europe/BHIM — Gilli (GILLY HICKS)

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/29

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Abercrombie & Fitch Europe/BHIM — Gilli (GILLY HICKS)
   (Zaak T-336/10)
   ()
   2010/C 274/44
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Abercrombie & Fitch Europe SA (Mendrisio, Zwitserland) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, Barrister, D. Stone en L. Ritchie, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gilli Srl (Milaan, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2010 in zaak R 832/2008-1 vernietigen, en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GILLY HICKS” voor waren en diensten van de klassen 3, 14, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 194 543

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: ingeschreven gemeenschapsbeeldmerk „GILLI” (nr. 3 566 007) voor waren van de klassen 3, 9, 14 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de litigieuze beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep geen correcte visuele, auditieve of begripsmatige vergelijking van de merken heeft verricht en derhalve blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting met betrekking tot het verwarringsgevaar.


title: Zaak T-255/12: Beroep ingesteld op 8 juni 2012 — Vakili/Raad

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/23

         Beroep ingesteld op 8 juni 2012 — Vakili/Raad
   (Zaak T-255/12)
   2012/C 258/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bahman Vakili (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad om verzoeker op te nemen op de lijst van personen op wie maatregelen van toepassing zijn, dat voortvloeit uit besluit 2011/783/GBVB, uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 en uit de brief van de Raad van 23 maart 2012, nietig verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 nietig verklaren, voor zover deze verordening verzoeker opneemt op de lijst van personen op wie maatregelen van toepassing zijn;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1)

               Ontoereikende motivering, aangezien de uiteenzetting van de grond voor de op verzoeker toegepaste maatregel geen specifieke en concrete reden bevat die deze maatregel rechtvaardigt.

               2)

               Schending van het recht van verdediging en van het recht op een effectieve rechterlijke bescherming, aangezien verzoeker niet is gehoord in de procedure die tot de toepassing van een maatregel op hem heeft geleid, nu de Raad hem niet in kennis heeft gesteld van de bezwaren jegens hem en verzoeker niet in staat is gesteld zijn standpunt dienaangaande naar behoren kenbaar te maken.

               3)

               Onjuiste rechtsopvatting, aangezien de Raad niet bevoegd was om een maatregel ten aanzien van een persoon te nemen enkel op grond dat deze voorzitter van de raad van bestuur en gedelegeerd bestuurder was van een entiteit op wie een maatregel van toepassing was.

               4)

               Feitelijke vergissing, aangezien verzoeker niet aansprakelijk kan worden gesteld voor de feiten die aan Export Development Bank of Iran zijn verweten voordat verzoeker de bestuursfuncties van deze onderneming op zich nam. Daarenboven betwist verzoeker de juistheid van de feiten die de onderneming onder zijn bestuur worden verweten.

               5)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien met de genomen maatregel niet de doelen kunnen worden bereikt die daarmee moeten worden nagestreefd.

               6)

               Schending van het recht op eerbiediging van de eigendom aangezien verzoeker niet in staat is geweest om zich naar behoren te verdedigen en er geen rechtsgrondslagen waren voor de toepassing van een maatregel op hem.


title: Zaak C-183/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Artikelen 12, leden 1 en 2, 13, lid 1, sub b, en 16 — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Bescherming van soorten)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-183/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Artikelen 12, leden 1 en 2, 13, lid 1, sub b, en 16 - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Bescherming van soorten)
   (2007/C 42/07)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek, gemachtigde en M. Wemaëre, avocat)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Gebrekkige omzetting van artikel 12, leden 1 en 2, artikel 13, lid 1, sub b, en artikel 16 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)
   Dictum

               1)

                           —

                           Door niet alle specifieke maatregelen te nemen die nodig zijn om het in artikel 12, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna bepaalde systeem van strikte bescherming effectief uit te voeren,

                           —

                           door de met de artikelen 12, lid 1, en 16 van richtlijn 92/43 onverenigbare bepalingen van artikel 23, lid 7, sub a tot en met c, van de Wildlife Act van 1976, in de versie voortvloeiend uit de Wildlife (Amendment) Act van 2000, te handhaven,

                     is Ierland de krachtens die artikelen van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak C-240/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 12 mei 2014 — Eleonore Prüller-Frey/Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) op 12 mei 2014 — Eleonore Prüller-Frey/Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG
   (Zaak C-240/14)
   2014/C 261/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Korneuburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eleonore Prüller-Frey

      Verwerende partijen: Norbert Brodnig, Axa Versicherung AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 2, lid 1, sub a en c, van verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (1), artikel 3, sub c en g, van verordening (EG) nr. 785/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende de verzekeringseisen voor luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen (2) alsmede artikel 1, lid 1, van het op 28 mei 1999 te Montreal ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (3) aldus worden uitgelegd dat schadevorderingen van een benadeelde

                           —

                           die passagier was van een luchtvaartuig waarvan de plaats van vertrek en aankomst dezelfde plaats in een lidstaat was,

                           —

                           die als passagier om niet door de piloot werd vervoerd,

                           —

                           wiens vlucht tot doel had, een onroerend goed vanuit de lucht te bezichtigen met het oog op een met de piloot voorgenomen transactie in verband met dat goed, en

                           —

                           die als passagier lichamelijk letsel heeft opgelopen doordat het luchtvaartuig is neergestort,

                     uitsluitend moeten worden beoordeeld op grond van artikel 17 van het op 28 mei 1999 te Montreal ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer en dat het nationale recht niet van toepassing is?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Moeten artikel 33 van het op 28 mei 1999 te Montreal ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer en artikel 67 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat de bevoegdheid om kennis te nemen van en uitspraak te doen over de in de eerste vraag bedoelde schadevorderingen uitsluitend moet worden beoordeeld op grond van artikel 33 van het op 28 mei 1999 te Montreal ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               3)

               Moeten artikel 29 van het op 28 mei 1999 te Montreal ondertekende Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer en artikel 18 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke de in de eerste vraag bedoelde benadeelde een rechtstreekse vordering tegen de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekeraar van de schadeverwekker kan instellen?
               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               4)

               Moeten artikel 7, lid 1, sub f, van de Tweede richtlijn (88/357/EEG) van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 73/239/EEG, en artikel 18 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen aldus worden uitgelegd dat de voorwaarden voor een door een in de eerste vraag bedoelde benadeelde tegen de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekeraar van de schadeverwekker ingestelde rechtstreekse vordering moeten worden beoordeeld op grond van het recht van een derde staat wanneer

                           —

                           in een rechtstreekse vordering is voorzien in de wet betreffende de verzekeringsovereenkomst van het recht dat toepasselijk is op grond van de lex loci delicti,

                           —

                           de partijen bij de verzekeringsovereenkomst ervoor kiezen dat het recht van een derde staat van toepassing is,

                           —

                           zodat het recht van de staat toepasselijk is, waarin de verzekeraar zijn zetel heeft, en

                           —

                           ook in de wet betreffende de verzekeringsovereenkomst van het recht van deze staat is voorzien in een rechtstreekse vordering?

      (1)  PB L 285, blz. 1.

      (2)  PB L 138, blz. 1.

      (3)  PB 2001, L 194, blz. 39.


title: Zaak C-244/07: Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/16

         Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-244/07)
   (2007/C 155/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1), de krachtens artikel 4 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
               subsidiair:
               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem, niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 4 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de omzetting van richtlijn 2004/50/EG in nationaal recht is verstreken op 29 april 2006.

      (1)  PB L 164, blz. 114, en rectificatie, PB L 220, blz. 40.


title: Zaak C-298/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 25 mei 2016 — Teodor Ispas, Anduța Ispas/Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 25 mei 2016 — Teodor Ispas, Anduța Ispas/Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj
   (Zaak C-298/16)
   (2016/C 314/16)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teodor Ispas, Anduța Ispas

      Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice Cluj

      Prejudiciële vraag

   Is een administratieve praktijk die erin bestaat om een beslissing te nemen waarbij aan een particulier verplichtingen worden opgelegd zonder hem toegang te geven tot alle informatie en documenten die de overheidsinstantie in aanmerking heeft genomen bij het nemen van de bezwarende beslissing en die zijn opgenomen in het door de overheidsinstantie opgestelde niet-openbare administratieve dossier, verenigbaar met het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging?


title: Zaak T-180/17: Beroep ingesteld op 17 maart 2017 — EM Research Organization/EUIPO — Christoph Fischer e.a. (EM)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/32

         Beroep ingesteld op 17 maart 2017 — EM Research Organization/EUIPO — Christoph Fischer e.a. (EM)
   (Zaak T-180/17)
   (2017/C 161/45)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: EM Research Organization, Inc. (Okinawa, Japan) (vertegenwoordigers: J. Liesegang, M. Jost en N. Lang, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christoph Fischer GmbH (Stephanskirchen, Duitsland), Ole Weinkath (Hünxe-Drevenack, Duitsland), Multikraft Produktions- und Handels GmbH (Pichl/Wels, Oostenrijk), Phytodor AG (Buochs, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationaal woordmerk „EM” — nr. 2 829 851

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 in zaak R 2442/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 145 en artikel 57, lid 5, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-228/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Oberverwaltungsgericht Berlijn-Brandenburg — Duitsland) — Mehmet Soysal, Ibrahim Savatli/Bundesrepublik Deutschland (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verrichten van diensten — Visumplicht voor toegang tot lidstaat)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Oberverwaltungsgericht Berlijn-Brandenburg — Duitsland) — Mehmet Soysal, Ibrahim Savatli/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-228/06) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Vrij verrichten van diensten - Visumplicht voor toegang tot lidstaat)
   2009/C 90/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht Berlijn-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mehmet Soysal, Ibrahim Savatli

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      In tegenwoordigheid van: Bundesagentur für Arbeit

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg — Uitlegging van artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol van 23 november 1970 bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (PB L 293, blz. 4) — Geldigheid van artikel 1 van verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81, blz. 1) — Nieuwe beperkingen van het vrij verrichten van diensten — Verplichting, voor een Turks onderdaan die voor een Turkse vervoersonderneming met een vrachtwagen vervoer verricht, om voor de toegang tot het grondgebied van een lidstaat in het bezit van een visum te zijn, terwijl een dergelijke verplichting niet bestond ten tijde van de inwerkingtreding van het aanvullend protocol

      Dictum

   Artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, moet aldus worden uitgelegd dat het zich vanaf de inwerkingtreding van dit protocol verzet tegen de invoering van een visumplicht voor Turkse onderdanen, zoals verzoekers in het hoofdgeding, om een lidstaat te kunnen binnenkomen teneinde er voor rekening van een in Turkije gevestigde onderneming diensten te verrichten, wanneer bij die inwerkingtreding geen visumplicht gold.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-290/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2011 door Comap SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-377/06, Comap/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/18

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2011 door Comap SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-377/06, Comap/Commissie
   (Zaak C-290/11 P)
   2011/C 252/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Comap SA (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. de Guigné, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

                     primair:

                           —

                           het arrest van het Gerecht van 24 maart 2011, Comap/Commissie (T-377/06) in zijn geheel vernietigen op grondslag van artikel 256 VWEU en artikel 56 van Protocol nr. 3 betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie;

                           —

                           de door Comap SA in eerste aanleg voor het Gerecht ingediende vorderingen toewijzen;

                           —

                           en bijgevolg:

                                       —

                                       beschikking C(2006) 4180 def. van de Europese Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen), nietig verklaren voor zover zij Comap SA betreft, alsmede de motivering van het dispositief ervan nietig verklaren voor zover bij deze beschikking Comap SA een geldboete wordt opgelegd;

               —

                     subsidiair:

                           —

                           de bij artikel 2, sub g, van voornoemde beschikking van de Europese Commissie aan Comap SA opgelegde geldboete van 18,56 miljoen EUR nietig verklaren op grondslag van artikel 261 VWEU, of deze geldboete op grondslag van artikel 261 VWEU verlagen tot een passend bedrag;

                           —

                           hoe dan ook de Europese Commissie verwijzen in alle kosten, daaronder begrepen die welke aan Comap SA zijn opgekomen voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan:

               Het eerste middel van Comap SA betreft schending van het recht op een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie, voor zover de door het Gerecht verrichte toetsing van de beschikking van de Commissie, welke instelling de functies van onderzoek en bestraffing cumuleert, enkel kennelijk rechtens en feitelijk onjuiste opvattingen betreft, zonder toetsing met volledige rechtsmacht op basis van een volledig en nieuw onderzoek van de feiten van de zaak en in het bijzonder van de geleverde bewijzen.

               Met haar tweede middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het jegens haar een te beperkte opvatting van het begrip „publieke distantiëring” heeft gehanteerd, waarmee voorbij is gegaan aan de vereisten van het in artikel 7, lid 1, EVRM verankerde beginsel van strikte uitlegging van het strafrecht, volgens hetwelk „het strafrecht niet op extensieve wijze ten nadele van de verdachte mag worden toegepast”. Deze opvatting schendt tevens het beginsel dat twijfel in het voordeel moet werken van de onderneming tot wie de beschikking is gericht, welk beginsel toepassing moet vinden gelet op het beginsel van het vermoeden van onschuld.

               Het derde middel betreft de verkeerde opvatting van verschillende bewijzen waardoor bepaalde bilaterale contacten tussen rekwirante en een van haar concurrenten na de inspecties van de Commissie juridisch onjuist zijn gekwalificeerd.

               Met haar vierde en laatste middel verwijt rekwirante het Gerecht ten slotte dat het zijn motiveringsplicht niet is nagekomen voor zover het heeft geoordeeld dat de Commissie rechtens genoegzaam had aangetoond dat Comap SA na maart 2001 had deelgenomen aan één voortdurende inbreuk.


title: Zaak T-2/16: Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — K&K Group/EUIPO — Pret A Manger (Europe) (Pret A Diner) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Pret A Diner — Ouder Uniebeeldmerk PRET A MANGER — Ouder nationaal woordmerk PRET — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/32

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — K&K Group/EUIPO — Pret A Manger (Europe) (Pret A Diner)
   (Zaak T-2/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk Pret A Diner - Ouder Uniebeeldmerk PRET A MANGER - Ouder nationaal woordmerk PRET - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 022/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: K&K Group AG (Cham, Zwitserland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Pret A Manger (Europe) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 oktober 2015 (zaak R 2825/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Pret A Manger (Europe) en K&K Group

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               K&K Group AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak C-73/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 30 november 2009 in zaak T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG/Europese Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/22

         Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 30 november 2009 in zaak T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-73/10 P)
   2010/C 80/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG (vertegenwoordigers: A. Rinne, Rechtsanwalt, S. Kon, Solicitor, C. Humpe, Solicitor, C. Vajda QC)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-2/09 van 30 november 2009 vernietigen; en

               —

               Weicherts verzoek om nietigverklaring in zaak T-2/09 ontvankelijk verklaren en de zaak opnieuw naar het Gerecht van de Europese Unie verwijzen opdat dit uitspraak doet over Weicherts vorderingen tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 15 oktober 2009 (zaak COMP/39.188 — Bananen), voor zover deze Weichert betreft, of

               —

               subsidiair, de zaak opnieuw naar het Gerecht van de Europese Unie verwijzen opdat dit uitspraak doet over de ontvankelijkheid van Weicherts verzoek om nietigverklaring in zaak T-2/09.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het verzoek niet-ontvankelijk te verklaren op grond dat slechts van de toepassing van de gemeenschapsregelingen betreffende de procestermijnen kan worden afgeweken in omstandigheden die een toeval of overmacht uitmaken. Zij stelt dat een dergelijke benadering te eng is en dat daarbij geen of onvoldoende rekening wordt gehouden met het belang van het recht van toegang tot de rechter in strafzaken, het legaliteitsbeginsel in strafzaken, het evenredigheidsbeginsel, en de dwingende noodzaak om een onrechtvaardig resultaat te vermijden.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 5 oktober 1995 in zaak C-125/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de giudice conciliatore di Milano): Aprile Srl, in liquidatie, tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato ("Heffingen van gelijke werking - Verbod - Toepasselijkheid op handelsverkeer met derde landen")

text:
11 . 11 . 95          1 NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 299/7
2 . Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december                      2 . In het handelsverkeer met derde landen mogen de
     1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke                        Lid-Staten niet eenzijdig heffingen van gelijke werking
     voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd                      opleggen . Wanneer het verbod van heffingen van gelijke
     vervoer van goederen tussen Lid-Staten, is niet van                      werking voorkomt in bi- of multilaterale overeen
     toepassing op gecombineerd goederenvervoer tussen                        komsten die de Gemeenschap met een meer derde
     derde landen en Lid-Staten, en Verordening (EEG)                         landen heeft gesloten teneinde de handelsbelemmerin
     nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986                             gen op te heffen, of in verordeningen van de Raad
     houdende toepassing van het beginsel van het vrij                        houdende gemeenschappelijke marktordeningen voor
     verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de                      verschillende landbouwprodukten die het handelsver
     Lid-Staten onderling en tussen de Lid-Staten en derde                    keer met derde landen regelen, heeft dit verbod dezelfde
     landen , is niet van toepassing op vervoer over de weg van               draagwijdte als daaraan wordt toegekend in het kader
     uit het schip geloste goederen.                                          van het intracommunautaire handelsverkeer.
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .                                    (') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            ( Zesde kamer )
                                                                                ( Zesde kamer )
                        van 5 oktober 1995
                                                                                van 12 oktober 1995
in zaak C-125/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
van de giudice conciliatore di Milano ): Aprile Srl, in                  in zaak C-236/94 : Commissie van de Europese Gemeen
liquidatie, tegen Amministrazione delle Finanze dello                                 schappen tegen Koninkrijk België (')
                                 Stato (')                               („Niet-nakoming — Richtlijn 91/339/EEG — Niet-omzet
(„ Heffingen van gelijke werking — Verbod — Toepasse                                                   ting ")
        lijkheid op handelsverkeer met derde landen ")                                             ( 95/C 299/ 11 )
                             ( 95/C 299/ 10 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Italiaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
( Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in                            de Jurisprudentie van het Hof)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-236/94, Commissie van de Europese Gemeen
In zaak C-125/94, betreffende een verzoek aan het Hof                    schappen ( gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de giudice concilia                België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek
tore di Milano ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen         aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
Aprile Sri, in liquidatie, tegen Amministrazione delle                   door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
Finanze dello Stato, betreffende een prejudiciële beslissing             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en , subsidiair,
over de uitlegging van de artikelen 3 , sub a en h, 5 , 9, 11 , 12 ,     aan de Commissie mee te delen , die nodig zijn om te voldoen
13 , 16 en 189 EEG-Verdrag, alsmede van Richtlijn 83/                    aan Richtlijn 91 /339/EEG van de Raad van 18 juni 1991 tot
643/EEG van de Raad van 1 december 1983 ter vereenvou                   elfde wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de
diging van de fysieke controle en de administratieve                     onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte
formaliteiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten ( PB             lijke bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het
1983 , L 359 , blz . 8 ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/53/EEG        op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
van de Raad van 15 december 1986 ( PB 1987, L 24, blz. 33 ),             gevaarlijke stoffen en preparaten ( PB 1991 , L 186 , blz . 64 ),
heeft het Hof, samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler                de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
( rapporteur ), kamerpresident, C. N. Kakouris, J. L. Murray,            gen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde kamer ),
G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal :                 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G.
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administra                Hirsch ( rapporteur ), G. F. Mancini, F. A. Schockweiler en
teur, op 5 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het                   P. J. G. Kapteyn , rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;
dictum luidt als volgt:                                                  griffier: R. Grass, op 12 oktober 1995 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
 1 . Onverminderd de toepassing van geldende bijzondere
     communautaire bepalingen die het handelsverkeer met                  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
     bepaalde derde landen regelen, is Richtlijn 83/643/EEG                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     van de Raad van 1 december 1 98 1 ter vereenvoudiging                    zijn om te voldoen aan Richtlijn 91 /339/EEG van de
     van de fysieke controle en de administratieve formali                   Raad van 18 juni 1991 tot elfde wijziging van Richtlijn
     teiten bij het goederenvervoer tussen Lid-Staten, zoals                  76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van
     gewijzigd bij Richtlijn 87/53/EEG van de Raad van                        de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der
      1 5 december 1986, in het bijzonder artikel 5, lid 1 , sub a,           Lid-Staten inzake de beperking van het op de markt
     tweede streepje, van deze richtlijn, niet van toepassing                 brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke
     op douaneverrichtingen betreffende goederen die uit                      stoffen en preparaten , is het Koninkrijk België de
     derde landen, in het bijzonder EVA-landen, afkomstig                     krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin
     zijn .                                                                   gen niet nagekomen .


title: Doorhaling van zaak T-173/96

text:
C 41/24              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 7.2.98
Ð terwijl de Commissie wist, althans kon weten dat                register gelast van zaak T-173/96: T. M. Rodrigues Gomes
    asbest gevaarlijk is in het algemeen, en voor personen        de Oliveira tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    die administratief en archiefwerk verrichten in een           schappen.
    gebouw waarin asbest is verwerkt in het bijzonder;
                                                                  (1) PB C 388 van 21.12.1996.
Ð terwijl de Commissie wist, dat zij te weinig personeel
    had om de inachtneming van de algemene normen
    voor veiligheid en hygieÈne te controleren en voor de
    controle op de inachtneming van de beschermings-
    maatregelen tijdens onderhoudswerkzaamheden.                          Doorhaling van de gevoegde zaken T-176/96
                                                                                en T-108/97 (1)
De onwettigheid van genoemde gedragingen vloeit tevens                                    (98/C 41/49)
voort uit de miskenning van de beginselen, rechten en
waarborgen die zijn neergelegd in het Europees Sociaal                                 (Procestaal: Frans)
Handvest. De in dit Handvest neergelegde beginselen,
rechten en waarborgen vormen algemene beginselen van              De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
Gemeenschapsrecht, die de Gemeenschapsautoriteiten in             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
acht moeten nemen en op de naleving waarvan de                    beschikking van 4 december 1997 de doorhaling in het
Gemeenschapsrechter moet toezien. Op basis van dit                register gelast van de gevoegde zaken T-176/96 en T-108/
Handvest wijst verzoeker op het recht van alle werkne-            97: C. Volger tegen Europees Parlement.
mers op veiligheid en hygieÈne op het werk, het recht van
eenieder op maatregelen om de best mogelijke gezondheid           (1) PB C 388 van 21.12.1996 en
te kunnen genieten, alsook de noodzaak om voor zoveel                 PB C 181 van 14.6.1997.
mogelijk epidemische, endemische en andere ziekten te
voorkomen. In casu zijn de rechten van verzoeker geschon-
den en zijn er geen maatregelen getroffen om ziekten ver-
oorzaakt door contact met asbest te voorkomen.
                                                                               Doorhaling van zaak T-225/97 (1)
                                                                                (98/C 41/50)
                                                                                (Procestaal: Frans)
             Doorhaling van zaak T-173/96 (1)                     De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                        (98/C 41/48)                              beschikking van 17 december 1997 de doorhaling in het
                                                                  register gelast van zaak T-225/97: Asia Motor France SA,
                     (Procestaal: Frans)                          J.-M. Cesbron, Monin Automobiles SA en Europe Auto
                                                                  Service (EAS) SA tegen Commissie van de Europese
De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van              Gemeenschappen.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 5 december 1997 de doorhaling in het              (1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Zaak T-404/09: Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Deutsche Bahn/BHIM (Horizontale combinatie van kleuren grijs en rood) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in horizontale combinatie van kleuren grijs en rood — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/25

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Deutsche Bahn/BHIM (Horizontale combinatie van kleuren grijs en rood)
   (Zaak T-404/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in horizontale combinatie van kleuren grijs en rood - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 13/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Bahn AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern en B. Weichhaus, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2009 (zaak R 379/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een kleurteken bestaande in de combinatie van de kleuren grijs en rood als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Bahn AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak T-357/15 P: Beschikking van het Gerecht van 17 december 2015 — Garcia Minguez/Commissie [„Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Intern vergelijkend onderzoek van de Commissie voor tijdelijk functionarissen van de instelling — Niet-toelating van een tijdelijk functionaris van een uitvoerend agentschap — Artikel 29, lid 1, onder b), van Statuut — Gelijke behandeling — Hogere voorziening kennelijk rechtens ongegrond”]

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/28

         Beschikking van het Gerecht van 17 december 2015 — Garcia Minguez/Commissie
   (Zaak T-357/15 P) (1)

   ([„Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Intern vergelijkend onderzoek van de Commissie voor tijdelijk functionarissen van de instelling - Niet-toelating van een tijdelijk functionaris van een uitvoerend agentschap - Artikel 29, lid 1, onder b), van Statuut - Gelijke behandeling - Hogere voorziening kennelijk rechtens ongegrond”])
   (2016/C 068/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Maria Luisa Garcia Minguez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco en Á. Givaja Sanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall, G. Gattinara en F. Simonetti, vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 28 april 2015, Garcia Minguez/Commissie (F-72/14, JurAmbt., EU:F:2015:40), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Garcia Minguez wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Doorhaling van zaak T-284/99

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/28

         Doorhaling van zaak T-284/99 (1)

   (2004/C 239/63)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-284/99: Vlutters Kapitein BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-227/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Antonino Accardo e.a./Comune di Torino (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Organisatie van arbeidstijd — Agenten van gemeentepolitie — Richtlijn 93/104/EG — Richtlijn 93/104/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG — Richtlijn 2003/88/EG — Artikelen 5, 17 en 18 — Maximale wekelijkse arbeidstijd — Collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen sociale partners op nationaal of regionaal niveau — Afwijkingen inzake uitgestelde wekelijkse rusttijd en compenserende rusttijd — Rechtstreekse werking — Conforme uitlegging)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Antonino Accardo e.a./Comune di Torino
   (Zaak C-227/09) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Organisatie van arbeidstijd - Agenten van gemeentepolitie - Richtlijn 93/104/EG - Richtlijn 93/104/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG - Richtlijn 2003/88/EG - Artikelen 5, 17 en 18 - Maximale wekelijkse arbeidstijd - Collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen sociale partners op nationaal of regionaal niveau - Afwijkingen inzake uitgestelde wekelijkse rusttijd en compenserende rusttijd - Rechtstreekse werking - Conforme uitlegging)
   2010/C 346/24
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Antonino Accardo, Viola Acella, Antonio Acuto, Domenico Ambrisi, Paolo Battaglino, Riccardo Bevilacqua, Fabrizio Bolla, Daniela Bottazzi, Roberto Brossa, Luigi Calabro’, Roberto Cammardella, Michelangelo Capaldi, Giorgio Castellaro, Davide Cauda, Tatiana Chiampo, Alessia Ciaravino, Alessandro Cicero, Paolo Curtabbi, Paolo Dabbene, Mauro D'Angelo, Giancarlo Destefanis, Mario Di Brita, Bianca Di Capua, Michele Di Chio, Marina Ferrero, Gino Forlani, Giovanni Galvagno, Sonia Genisio, Laura Dora Genovese, Sonia Gili, Maria Gualtieri, Gaetano La Spina, Maurizio Loggia, Giovanni Lucchetta, Sandra Magoga, Manuela Manfredi, Fabrizio Maschio, Sonia Mignone, Daniela Minissale, Domenico Mondello, Veronnica Mossa, Plinio Paduano, Barbaro Pallavidino, Monica Palumbo, Michele Paschetto, Frederica Peinetti, Nadia Pizzimenti, Gianluca Ponzo, Enrico Pozzato, Gaetano Puccio, Danilo Ranzani, Pergianni Risso, Luisa Rossi, Paola Sabia, Renzo Sangiano, Davide Scagno, Paola Settia, Raffaella Sottoriva, Rossana Trancuccio, Fulvia Varotto, Giampiero Zucca, Fabrizio Lacognata, Guido Mandia, Luigi Rigon, Daniele Sgavetti

      Verwerende partij: Comune di Torino

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Torino — Uitlegging van de artikelen 5, 17 en 18 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18) — Afwijkingen inzake de uitgestelde wekelijkse rusttijd en de compenserende rusttijd — Toepasselijkheid op agenten van de gemeentepolitie

      Dictum

               1)

               Aan artikel 17, lid 3, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zowel in de oorspronkelijke versie als in de versie zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000, komt zelfstandige betekenis toe ten opzichte van lid 2 van ditzelfde artikel, zodat het feit dat een beroep in lid 2 niet is vermeld, niet belet dat het onder de afwijking als bedoeld in artikel 17, lid 3, van richtlijn 93/104, in de twee genoemde versies, kan vallen.

               2)

               In omstandigheden als die van het hoofdgeding kunnen de facultatieve afwijkingen waarin is voorzien bij artikel 17 van richtlijn 93/104, en van richtlijn 93/104, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34, en, in voorkomend geval, bij de artikelen 17 en/of 18 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd, niet worden ingeroepen tegen particulieren zoals verzoekers in het hoofdgeding. Deze bepalingen kunnen bovendien niet aldus worden uitgelegd dat zij toestaan of verbieden om collectieve overeenkomsten als die in het hoofdgeding toe te passen, aangezien de toepassing hiervan afhankelijk is van het nationale recht.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.