title: Zaak C-223/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  21 februari 2006  (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester, om een prejudiciële beslissing) — University of Huddersfield Higher Education Corporation tegen Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1 — Economische activiteit — Levering van goederen — Dienstverrichtingen — Handelingen die enkel tot doel hebben belastingvoordeel te verkrijgen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 februari 2006 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester, om een prejudiciële beslissing) — University of Huddersfield Higher Education Corporation tegen Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-223/03) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1 - Economische activiteit - Levering van goederen - Dienstverrichtingen - Handelingen die enkel tot doel hebben belastingvoordeel te verkrijgen)
   (2006/C 131/04)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, Manchester
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: University of Huddersfield Higher Education Corporation

      Verweerster: Commissioners of Customs & Excise
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, Manchester — Uitlegging van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag — Begrip levering van goederen en diensten die zijn onderworpen aan belasting over de toegevoegde waarde — Begrip economische activiteit — Huurovereenkomst en overeenkomst tot overdracht van huur met als enig doel belastingvoordeel te behalen
   Dictum
   Handelingen zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, zijn leveringen van goederen of dienstverrichtingen en een economische activiteit in de zin van de artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, indien zij voldoen aan de objectieve criteria waarop genoemde begrippen zijn gebaseerd, zelfs wanneer zij zijn verricht met het uitsluitende doel een belastingvoordeel te verkrijgen, zonder ander economisch doel.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-80/13: Beroep ingesteld op 13 februari 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/28

         Beroep ingesteld op 13 februari 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad
   (Zaak T-80/13)
   2013/C 86/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syrian Lebanese Commercial Bank S.A.L. (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: P. Vanderveeren, L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 25 van besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 en bijlage I.b erbij nietig verklaren, voor zover verzoekster in punt 34 van die bijlage is vermeld;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1117/2012 van de Raad van 29 november 2012 nietig verklaren, voor zover hierdoor verzoeksters opname in bijlage II bij verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad wordt gehandhaafd door toepassing van artikel 1 van uitvoeringsverordening nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 en punt 27 van de bijlage bij die verordening;

               —

               voor zover als nodig, de in de brief van de Raad van 30 november 2012 vervatte beslissing nietig verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Ontbreken van een passende en nauwkeurige motivering, aangezien de Raad zich heeft beperkt tot vage en algemene overwegingen zonder de specifieke en concrete redenen te vermelden voor het vaststellen van beperkende maatregelen tegen verzoekster.

               2)

               Schending van het recht van verdediging, van het recht op een eerlijk proces en van het recht op effectieve rechterlijke bescherming omdat de procedure van vaststelling van de bestreden handelingen niet op tegenspraak is gebeurd en de Raad impliciet heeft geweigerd bewijzen over te leggen die de aard en de omvang van de sanctiemaatregel kunnen rechtvaardigen.

               3)

               Kennelijke beoordelingsfout wat verzoeksters betrokkenheid bij de financiering van het Syrische regime betreft, aangezien de Raad noch vóór noch tijdens de vaststelling van de bestreden handelingen, het bewijs heeft geleverd van verzoeksters deelname aan de financiering van dat regime.

               4)

               Ontoereikend onderzoek door de Raad waardoor de door de Raad vastgestelde beperkende maatregelen onrechtmatig zijn, aangezien de Raad niet heeft onderzocht of de inlichtingen en bewijselementen op basis waarvan een beperkende maatregel kan worden aangenomen, relevant en gegrond waren alvorens die maatregel vast te stellen.


title: Zaak T-579/11: Arrest van het Gerecht van 12 februari 2015 — Akhras/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Bevriezing van tegoeden — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Recht op leven — Eigendomsrecht — Recht op eerbiediging van het privéleven — Evenredigheid”)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/23

      Arrest van het Gerecht van 12 februari 2015 — Akhras/Raad
      (Zaak T-579/11) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Bevriezing van tegoeden - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Recht op leven - Eigendomsrecht - Recht op eerbiediging van het privéleven - Evenredigheid”))
      (2015/C 107/30)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Tarif Akhras (Homs, Syrië) (vertegenwoordigers: S. Ashley, S. Millar, S. Jeffrey, A. Irvine, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bishop, F. Naert en M.-M. Joséphidès, vervolgens M. Bishop en M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Paasivirta en F. Castillo de la Torre, vervolgens F. Castillo de la Torre en D. Gauci, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 16), verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 1), besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 247, blz. 17), verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 269, blz. 18), besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB (PB L 319, blz. 56), verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 87, blz. 103), uitvoeringsverordening (EU) nr. 266/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 87, blz. 45), besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782/GBVB (PB L 330, blz. 21), uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739 (PB L 111, blz. 77), uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB L 111, blz. 1), besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), uitvoeringsbesluit 2014/730/GBVB van de Raad van 20 oktober 2014 houdende uitvoering van besluit 2013/255 (PB L 301, blz. 36), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1105/2014 van de Raad van 20 oktober 2014 tot uitvoering van verordening nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 301, blz. 7), voor zover die handelingen verzoeker betreffen

         Dictum

                  1)

                  Besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB, en verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011, worden nietig verklaard voor zover die handelingen Tarif Akhras betreffen.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Elke partij zal haar eigen kosten dragen in het kader van de onderhavige procedure.

                  4)

                  Akhras zal zijn eigen kosten dragen en die van de Raad van de Europese Unie in het kader van de procedure in kort geding.

         (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2001 in zaak C-127/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Onjuiste uitvoering van richtlĳn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen")

text:
5.1.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 3/5
bijgestaan door E. Braga) tegen Manuel Pereira Roldão &                   (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri), betreffen-
Filhos Lda, gevestigd te Marinha Grande (Portugal), Instituto              de een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse
Superior Técnico, gevestigd te Lissabon (Portugal), vertegen-              Republiek de krachtens het gemeenschapsrecht op haar
woordigd door J. L. da Cruz Vilaça en T. Aragão Morais,                   rustende verplichtingen niet is nagekomen door:
advogados, en King, Taudevin & Gregson (Holdings) Ltd,
betreffende een beroep krachtens artikel 181 EG-Verdrag
(thans artikel 238 EG) waarmee de Commissie terugbetaling                  —     niet een of meerdere actieprogramma’s op te stellen die
vordert van een voorschot dat de Commissie verweerders had                       de kenmerken vertonen en de voorwaarden vervullen
toegekend in verband met contract nr. IN 90/91 PO/UK                             voorzien in artikel 5 van richtlijn 91/676/EEG van de
betreffende activiteiten op het gebied van de bevordering van                    Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
de technologische ontwikkeling op energiegebied in Europa                        water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
(Thermie-programma), heeft het Hof (Derde kamer), samenge-                       bronnen (PB L 375, blz. 1),
steld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann en
J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
raal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, administrateur, op             —     na te laten de in artikel 6 van deze richtlijn bedoelde
13 november 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                           controles volledig en correct uit te voeren, en
luidt als volgt:
1)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda en het Instituto Superior        —     niet een volledig verslag als bedoeld in artikel 10 van
      Técnico worden hoofdelijk veroordeeld tot betaling aan de                  deze richtlijn op te stellen en in te dienen,
      Commissie van de Europese Gemeenschappen van een bedrag
      van 357 813 euro.
                                                                           heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Col-
2)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda wordt veroordeeld tot            neric, president van de Tweede kamer, waarnemend voor de
      betaling aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen             president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
      van een bedrag van 185 833,78 euro aan interessen per                V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
      1 januari 1999, vermeerderd met de interessen vanaf die datum        advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, ad-
      tot de datum van volledige betaling van de hoofdsom.                 ministrateur, op 8 november 2001 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
3)    Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda en het Instituto Superior
      Técnico worden in de kosten verwezen.
                                                                           1)    Door na te laten:
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                                —     actieprogramma’s op te stellen in de zin van artikel 5 van
                                                                                richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december
                                                                                1991 inzake de bescherming van water tegen verontreini-
                                                                                ging door nitraten uit agrarische bronnen,
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                         —     controles te verrichten zoals bedoeld in artikel 6 van deze
                                                                                richtlijn, en
                     van 8 november 2001
                                                                                —     bij de Commissie een verslag in te dienen als bedoeld in
in zaak C-127/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                    artikel 10 van deze richtlijn,
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Onjuiste uitvoering van richtlijn                              is de Italiaanse Republiek de krachtens voormelde bepalingen
91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreini-                            van richtlijn 91/676 op haar rustende verplichtingen niet
          ging door nitraten uit agrarische bronnen”)                            nagekomen.
                            (2002/C 3/07)
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                        (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 204 van 17.7.1999.
In zaak C-127/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse Republiek


title: Doorhaling van zaak C-26/97

text:
C 204/36              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                17.7.1999
               Doorhaling van zaak C-11/98 (1)                                      Doorhaling van zaak C-23/97 (1)
                        (1999/C 204/78)                                                     (1999/C 204/82)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-11/98 (verzoek          doorhaling in het register gelast van zaak C-23/97 (verzoek
van de Pretore circondariale di Roma om een prejudiciële             van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
beslissing) : Abdulreza Kazemi Nava tegen Confcommercio.             P. Ieropoli, G. Sgambellone tegen Banca Carige SpA.
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                          (1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-72/99 (1)
               Doorhaling van zaak C-342/98 (1)
                                                                                (1999/C 204/83)
                        (1999/C 204/79)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 1999 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de            doorhaling in het register gelast van zaak C-72/99 (verzoek
doorhaling in het register gelast van zaak C-342/98: Commis-         van het Landesvergabeamt Tirol om een prejudiciële beslis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom              sing): Firma Ortner GmbH tegen Innsbrucker Kommunal-
Luxemburg.                                                           betriebe AG.
                                                                     (1) PB C 136 van 15.5.1999.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-25/97 (1)
               Doorhaling van zaak    C-346/98 (1)
                                                                                (1999/C 204/84)
                        (1999/C 204/80)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de            doorhaling in het register gelast van zaak C-25/97 (verzoek
doorhaling in het register gelast van zaak C-346/98: Commis-         van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                    Fiduciaria Internazionale Srl tegen Amministrazione delle
                                                                     Finanze dello Stato.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                          (1) PB C 74 van 8.3.1997.
               Doorhaling van zaak C-419/98 (1)                                     Doorhaling van zaak C-26/97 (1)
                        (1999/C 204/81)                                                     (1999/C 204/85)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 1999 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 april 1999 de            doorhaling in het register gelast van zaak C-26/97 (verzoek
doorhaling in het register gelast van zaak C-419/98 (verzoek         van het Tribunale di Genova om een prejudiciële beslissing):
van de Pretura circondariale di Genova om een prejudiciële           Giolfo e C. Srl tegen Amministrazione delle Finanze dello
beslissing): M. Moretti tegen Banco Ambrosiano Veneto SpA.           Stato.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                           (1) PB C 74 van 8.3.1997.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2003 in zaak C-409/00: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Invloed op mededinging en handelsverkeer tussen lidstaten — Sectoriële kaderregelingen en kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu")

text:
26.4.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 101/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 6 maart 2003
                            (Derde kamer)
                                                                             in zaak C-466/00 (verzoek van de Immigration Adjudi-
                        van 13 februari 2003                                 cator om een prejudiciële beslissing): Arben Kaba tegen
                                                                                Secretary of State for the Home Department (1)
in zaak C-409/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                              („Vrij verkeer van werknemers — Verordening (EEG)
                                                                             nr. 1612/68 — Sociaal voordeel — Recht van echtgenoot
                                                                             van migrerend werknemer op vergunning tot verblijf voor
                                                                                onbepaalde tijd op grondgebied van lidstaat”)
(„Staatssteun — Invloed op mededinging en handelsverkeer
tussen lidstaten — Sectoriële kaderregelingen en kaderrege-
      ling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu”)                                             (2003/C 101/09)
                           (2003/C 101/08)                                                             (Procestaal: Engels)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Spaans)                                                         dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-466/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van de Immigration Adjudicator
                                                                             (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen
                                                                             Arben Kaba en Secretary of State for the Home Department,
                                                                             om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
In zaak C-409/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-                  algemene rechtsbeginselen die de procedure voor het Hof van
Monís Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       Justitie beheersen, en van artikel 7, lid 2, van verordening
schappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en S. Pardo), betref-               (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
fende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2001/                 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
605/EG van de Commissie van 26 juli 2000 betreffende de                      Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof, samengesteld
door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling voor de aanschaf               als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
van bedrijfsvoertuigen in het kader van de samenwerkingsover-                M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
eenkomst van 26 februari 1997 tussen het ministerie van                      sidenten, D. A. O. Edward en P. Jann (rapporteur), F. Macken
Industrie en Energie en het Instituto de Crédito Oficial (PB                 en N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
2001, L 212, blz. 34), heeft het Hof (Derde kamer), samenge-                 advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,
steld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident,              hoofdadministrateur, op 6 maart 2003 een arrest gewezen
F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                      waarvan het dictum luidt als volgt:
generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
13 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                                   Het antwoord dat het Hof in zijn arrest van 11 april 2000, Kaba
                                                                             (C-356/98), op de prejudiciële vragen heeft gegeven, zou niet anders
                                                                             hebben geluid indien het Hof rekening had gehouden met het feit dat
1)     Verklaart nietig de artikelen 2 en 4 van beschikking 2001/            volgens de verwijzende rechter naar nationaal recht de situatie van de
       605/EG van de Commissie van 26 juli 2000 betreffende de               echtgenoot van een migrerende werknemer die onderdaan is van een
       door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling voor de aanschaf        andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
       van bedrijfsvoertuigen in het kader van de samenwerkingsover-         Noord-Ierland, en die van de echtgenoot van een in het Verenigd
       eenkomst van 26 februari 1997 tussen het ministerie van               Koninkrijk „aanwezige en gevestigde” persoon in elk opzicht vergelijk-
       Industrie en Energie en het Instituto de Crédito Oficial.             baar zijn, behalve wat de vereiste duur betreft van het verblijf van de
                                                                             betrokkene op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk voordat
                                                                             hem een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd kan worden
2)     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de            verleend. Aangezien deze situaties uit het oogpunt van het gemeen-
       kosten.                                                               schapsrecht niet vergelijkbaar zijn, is in dit opzicht irrelevant of een
                                                                             dergelijk verschil in behandeling gerechtvaardigd kan zijn.
( 1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                             (1 ) PB C 61 van 24.2.2001.


title: Zaak C-85/11: Beroep ingesteld op 24 februari 2011 — Europese Commissie/Ierland

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/10

         Beroep ingesteld op 24 februari 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-85/11)
   2011/C 145/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: R. Lyal, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door toe te staan dat niet-belastingplichtigen lid zijn van een btw-groep (een enkele belastingplichtige voor de toepassing van de btw), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 9 en 11 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het oog op vereenvoudiging en op bestrijding van eventueel misbruik is het de lidstaten op grond van de btw-richtlijn toegestaan twee of meer belastingplichtigen te behandelen als een enkele btw-plichtige. Het is de lidstaten evenwel niet toegestaan niet-belastingplichtigen in een dergelijke groep op te nemen, waardoor de rechten en plichten van btw-plichtigen tot niet-btw-plichtigen worden uitgebreid. De Ierse wettelijke regeling, op grond waarvan het is toegestaan niet-belastingplichtigen in een btw-groep op te nemen, is dus in strijd met deze richtlijn.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-93/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 21 februari 2012 — ЕТ Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie” — Razplashtatelna agentsia

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 21 februari 2012 — ЕТ Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie” — Razplashtatelna agentsia
   (Zaak C-93/12)
   2012/C 133/34
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ЕТ Agrokonsulting-04-Velko Stoyanov

      Verwerende partij: Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond „Zemedelie” — Razplashtatelna agentsia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten het in de rechtspraak van het [Hof van Justitie] van de Europese Unie geformuleerde doeltreffendheidsbeginsel en het in artikel 47 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale procedureregel zoals artikel 133, lid 1, van het wetboek administratieve procedure, waarbij de rechterlijke bevoegdheid voor bestuursrechterlijke geschillen over de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke landbouwbeleid van de Europese Unie uitsluitend wordt bepaald aan de hand van de plaats waar de administratieve instantie die de bestuurshandeling heeft verricht, is gevestigd, en waarbij dus geen rekening wordt gehouden met de plaats waar de percelen zijn gelegen of de plaats waar de rechtzoekende woont?

               2)

               Moet het in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie geformuleerde gelijkwaardigheidsbeginsel aldus worden uitgelegd dat het zich, gelet op § 19 van de overgangs- en slotbepalingen van de wet houdende wijziging en aanvulling van het wetboek administratieve procedure (die betrekking heeft op de rechterlijke bevoegdheid voor nationale bestuursrechtelijke geschillen over landbouwgronden), verzet tegen een nationale procedureregel zoals artikel 133, lid 1, van het wetboek administratieve procedure, waarbij de rechterlijke bevoegdheid voor bestuursrechterlijke geschillen over de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijke landbouwbeleid van de Europese Unie uitsluitend wordt bepaald aan de hand van de plaats waar de administratieve instantie die de bestuurshandeling heeft verricht, is gevestigd?


title: Zaak C-300/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 maart 2016 in zaak T-103/14, Frucona Košice a.s./Europese Commissie

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/35

         Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 maart 2016 in zaak T-103/14, Frucona Košice a.s./Europese Commissie
   (Zaak C-300/16 P)
   (2016/C 260/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, T. Maxian Rusche, B. Stromsky, K. Walkerová, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Frucona Košice a.s.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 maart 2016 in de zaak Frucona Košice/Commissie (T-103/14), dat op dezelfde dag ter kennis is gebracht van de Commissie, vernietigen;

               —

               zelf uitspraak doen op het beroep in eerste aanleg en dit beroep ongegrond verklaren;

               —

               de andere partij in de procedure (verzoekster in eerste aanleg) verwijzen in de kosten.

         Subsidiair:

               —

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 16 maart 2016 in de zaak Frucona Košice/Commissie (T-103/14), dat op dezelfde dag ter kennis is gebracht van de Commissie, vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek van het tweede, en in zoverre nodig het derde en het vierde, middel in eerste aanleg;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie betoogt dat het bestreden arrest moet worden vernietigd op de hiernavolgende gronden, die ten eerste de toepasselijkheid van het criterium van de particuliere schuldeiser betreffen en ten tweede de toepassing van dat criterium.
   Wat de toepasselijkheid van het criterium van de particuliere schuldeiser betreft, voert de Commissie drie middelen aan. Ten eerste stelt zij dat het Gerecht het litigieuze besluit onjuist heeft uitgelegd, ten tweede dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 107, lid 1, VWEU, wat de toepasselijkheid van het voornoemde criterium betreft, en ten derde dat die rechterlijke instantie het gezag van gewijsde onjuist heeft toegepast.
   In het bestreden arrest is geoordeeld dat het criterium van de private schuldeiser toepasselijk is, zelfs indien de lidstaat in de administratieve procedure op basis van gedetailleerde argumenten aanvoert dat de publieke autoriteiten zich niet hebben laten leiden door overwegingen waardoor een particuliere marktdeelnemer zich zou laten leiden, zolang een belanghebbende partij maar het tegendeel beweert. Volgens de Commissie moet de rechtspraak aldus worden uitgelegd dat het standpunt van de lidstaat van cruciaal belang is ter beantwoording van de vraag of het criterium van de particuliere schuldeiser toepasselijk is.
   Wat de toepassing van datzelfde criterium betreft, voert de Commissie twee middelen aan. Ten eerste stelt zij dat het Gerecht artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden, wat de toepassing van dit criterium betreft. Ten tweede heeft het de verplichting om overeenkomstig artikel 107, lid 1, VWEU een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek te verrichten naar de vermeende staatssteun onjuist uitgelegd.
   Het Gerecht verlangt van de Commissie dat zij ambtshalve het gedrag van de ideale, rationale en perfect geïnformeerde hypothetische particuliere schuldeiser reconstrueert. Bovendien geldt dit vereiste naar het oordeel van het Gerecht ongeacht hetgeen de betrokken lidstaat in de praktijk heeft gedaan of verklaard. Volgens de Commissie moet de rechtspraak aldus worden opgevat dat zij de Commissie er niet toe verplicht om zelf het bewijs en de informatie te verzamelen die een rationele particuliere schuldeiser zou hebben verzameld alvorens een beoordeling te verrichten, indien de publieke autoriteit in kwestie dit niet heeft gedaan. Haar taak bestaat er namelijk louter om na te gaan of de publieke autoriteit zich, subjectief gezien, te weten gelet op haar gedrag en op het bewijs en de informatie waarover zij in de praktijk beschikte toen zij haar besluit nam, heeft gedragen als een particuliere schuldeiser in een zo dicht mogelijk bij de situatie van een publieke autoriteit aansluitende situatie, wanneer zij het besluit nam om de maatregel in kwestie te treffen.


title: Zaak T-111/10: Arrest van het Gerecht van 29 maart 2012 — Portugal/Commissie ( „EFRO — Vermindering van financiële steun — Operationeel programma voor modernisering van economie in Portugal — Geen nauwkeurige en verifieerbare bindende doelstellingen — Gewettigd vertrouwen” )

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/16

         Arrest van het Gerecht van 29 maart 2012 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-111/10) (1)

   (EFRO - Vermindering van financiële steun - Operationeel programma voor modernisering van economie in Portugal - Geen nauwkeurige en verifieerbare bindende doelstellingen - Gewettigd vertrouwen)
   2012/C 138/28
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, gemachtigde, bijgestaan door N. Mimoso Ruiz, P. Moura Pinheiro en J. Silva Martins, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Steiblytė en G. Braga da Cruz, vervolgens A. Steiblytė en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 10624 van de Commissie van 21 december 2009 houdende vermindering van de financiële steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die voor het operationele programma „Modernisering van de economie”, CCI: 1994 PT 16 1 PO 004 (ex-EFRO ref. 94.12.09.004), aan Portugal is toegekend bij beschikking C(94) 464/3 van de Commissie van 4 maart 1994 tot goedkeuring van steun uit het EFRO

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-334/05 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juni 2007 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)/Shaker di L. Laudato & C. Sas, Limiñana y Botella, SL (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gevaar voor verwarring — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk met woordelementen Limoncello della Costiera Amalfitana en shaker — Oppositie door houder van ouder nationaal woordmerk LIMONCHELO)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juni 2007 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)/Shaker di L. Laudato & C. Sas, Limiñana y Botella, SL
   (Zaak C-334/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gevaar voor verwarring - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk met woordelementen „Limoncello della Costiera Amalfitana’ en „shaker’ - Oppositie door houder van ouder nationaal woordmerk LIMONCHELO)
   (2007/C 170/07)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: O. Montalto en P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Shaker di L. Laudato & C. Sas (vertegenwoordiger: F. Sciaudone, avvocato), Limiñana y Botella SL
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 juni 2005 in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C./BHIM, waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 933/2002-2 van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2003 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling die in het kader van een oppositie ingesteld door de houder van het nationale woordmerk „LIMONCHELO” voor bepaalde waren van klasse 33 de inschrijving van het beeldmerk „Limoncello della Costa Amalfitana” ten dele had geweigerd
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 15 juni 2005, Shaker/BHIM — Limiñana y Botella (Limoncello della Costiera Amalfitana shaker) (T-7/04), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door Th. H. P. Neelen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-65/97)

text:
10 . 5 . 97               NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 142/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                             geding.
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag groot 386 439 Fl., ver             Middelen en voornaamste argumenten
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
       ning;                                                            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die in zaak T-50/97 ( M.
       Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede            (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.
       justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
       39 954 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
       passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
       derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van
       af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele
       voldoening;                                                      Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door J. T. F. J. Op 't
                                                                        Veld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het                                    de Europese Gemeenschappen
       geding.
                                                                                ( Zaak T-66/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                                 ( 97/C 142/63 )
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                                          (Procestaai: Nederlands)
met die in zaak T-50/97 ( M.
( l ) Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 13 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door J. T. F. J. Op 't Veld, te
                                                                        Vlodrop (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                        nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door Th. H. P. Neelen                van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                     hebbende te Luxemburg bij L. Frieden , advocaat aldaar,
                     Europese Gemeenschappen                            avenue Guillaume 62 .
                            ( Zaak T-65/97)
                               97/C 142/62 )
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                       (Procestaai: Nederlands)                         a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                             aan verzoeker van een bedrag groot 280 097 Fl ., ver
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
meenschappen is op 13 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                          ning;
Europese Gemeenschappen door Th . H. P. Neelen, te Nun
hem ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. Fl . Pijnacker                   Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers,                     aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                      116 957 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de
laume 62 .
                                                                             toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
                                                                             meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                           vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                             ning;
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag groot 323 980 Fl ., ver
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom              b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                 geding.
       ning;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
       Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
       justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
                                                                        met die in zaak T-50/97 (').
       133 491 Fl . ( d.w.z . het bedrag dat voortvloeit uit de
       toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom              (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad .
       vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
       ning;


title: Zaak C-138/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 9 maart 2007 — Belgische Staat tegen N.V. Cobelfret

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Antwerpen (België) op 9 maart 2007 — Belgische Staat tegen N.V. Cobelfret
   (Zaak C-138/07)
   (2007/C 117/22)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Belgische Staat

      Verweerster: N.V. Cobelfret
   Prejudiciële vraag
   Is een regeling als het Belgische regime van de definitief belaste inkomsten waarbij kwalificerende dividenden in een eerste bewerking aan de belastbare basis van de moederonderneming worden toegevoegd en waarbij in en latere bewerking het bedrag van die ontvangen dividenden krachtens artikel 205 § 2 W.I.B. slechts van de belastbare basis van de moederonderneming worden afgetrokken (ten belope van 95 %) in de mate dat er belastbare winsten aanwezig zijn bij de moederonderneming, in overeenstemming met artikel 4 van richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad, van 23 juli 1990, betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende Lid-Staten, nu een dergelijke beperking van de DBI-aftrek als resultaat heeft dat een moederonderneming in een later belastbaar tijdperk zal worden belast op de ontvangen dividenden, wanneer zij geen of onvoldoende belastbare winsten had tijdens het belastbaar tijdperk in hetwelk de dividenden worden ontvangen, minstens dat de fiscale verliezen van het belastbaar tijdperk ten onrechte worden opgebruikt en bijgevolg niet meet overdraagbaar zijn ten belope van het bedrag van ontvangen dividenden die in geval van afwezigheid van fiscale verliezen sowieso voor 95 % vrijgesteld zouden zijn geweest?

      (1)  PB L 225, blz. 6.


title: Zaak T-336/07: Beroep ingesteld op 10 september 2007 — Telefónica en Telefónica de España/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/55

         Beroep ingesteld op 10 september 2007 — Telefónica en Telefónica de España/Commissie
   (Zaak T-336/07)
   (2007/C 269/100)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Telefónica SA en Telefónica de España SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: F.-E. González Díaz en S. Sorinas Jimeno, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 4 juli 2007 in zaak COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de geldboete die hun bij deze beschikking is opgelegd krachtens artikel 229 EG in te trekken of te verlagen;

               —

               hoe dan ook de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van 4 juli 2007 inzake een procedure op grond van artikel 82 EG (zaak COMP/38.784 — Wanadoo España/Telefónica), waarbij de Commissie Telefónica SA en Telefónica de España hoofdelijk heeft veroordeeld tot betaling van een geldboete van 151 875 000 EUR op grond dat zij in strijd met artikel 82 EG een prijsklem zouden hebben veroorzaakt.
   Ter onderbouwing van hun vorderingen voeren verzoeksters aan dat:

               —

               hun rechten van verdediging zijn geschonden, omdat de beschikking op verschillende feiten is gebaseerd die hun tijdens de administratieve procedure niet zijn meegedeeld en met betrekking waartoe zij niet de gelegenheid hebben gekregen om hun standpunt kenbaar te maken;

               —

               verweerster diverse kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt met betrekking tot:

                           —

                           de afbakening van drie verschillende groothandelsmarkten voor ADSL-toegang in de plaats van één enkele die zowel het lokale als het nationale en regionale aansluitnet, dan wel, subsidiair, ten minste de twee laatstgenoemde aansluitnetten omvat;

                           —

                           het standpunt dat verzoeksters zowel op de relevante groothandelsmarkten als op de relevante kleinhandelsmarkten een machtspositie innemen;

                           —

                           de toepassing van artikel 82 EG ten aanzien van het misbruik dat zij van hun machtspositie zouden hebben gemaakt. Ten eerste past de Commissie dat artikel in tegenspraak met het arrest Oscar Bronner toe op een weigering om de facto een overeenkomst te sluiten wanneer de betrokken groothandelsproducten geen „essential facilities” vormen. Ten tweede, gesteld al dat artikel 82 zou kunnen worden toegepast op verzoeksters gedrag, quod non, gaat de Commissie in de beschikking voorbij aan de voorwaarden neergelegd in het arrest Industrie des Poudres Sphériques, op grond waarvan een prijsklem pas onwettig kan worden verklaard wanneer is aangetoond hetzij dat de prijs van het upstream-product te hoog is, hetzij dat het eindproduct tegen een afbraakprijs wordt verkocht;

                           —

                           het gestelde misbruik van machtspositie en de weerslag daarvan op de markt. Ten eerste omdat de Commissie de groothandelsinvesteringen die zij vergelijkt onjuist kiest en ten tweede omdat zij onder andere aanzienlijke berekeningsfouten maakt en verzuimen begaat zowel bij de toepassing van de „tijdvak per tijdvak”-test als bij de „gedisconteerde kasstromen”-test. Deze fouten tasten — zowel afzonderlijk als in hun geheel — de geldigheid van de in de beschikking uiteengezette methode en gemaakte berekeningen aan. In de beschikking wordt ook niet afdoende aangetoond dat verzoeksters gedrag de mededinging ongunstig zou beïnvloeden;

                           —

                           het feit dat de Commissie haar bevoegdheid heeft overschreden, waardoor zij hoe dan ook de beginselen van subsidiariteit, evenredigheid, rechtszekerheid, loyale samenwerking en behoorlijk bestuur heeft geschonden, aangezien zij heeft gehandeld op een gebied waarop al was opgetreden door de nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie, die door de Europese wetgever zelf in het leven is geroepen en heeft gehandeld in overeenstemming met de haar door deze wetgever verleende machten en bevoegdheden alsmede krachtens een op de communautaire mededingingsregels gebaseerde wettelijke regeling.

         Ten aanzien van de intrekking van de geldboete of de verlaging ervan betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 15, lid 2, van verordening (EEG) nr. 17/62 van de Raad over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (thans de artikelen 81 en 82 EG) en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag heeft geschonden door te verklaren dat de inbreuk opzettelijk dan wel uit ernstige nalatigheid is gepleegd en door de inbreuk als een „gekwalificeerd misbruik” aan te merken.


title: Beschikking van het Hof van 29 augustus 2014 in zaak E-8/13 — Abelia tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Behoorlijke vertegenwoordiging voor het Hof — Staatssteun — Vermeende steun voor verhuurders van gebouwen aan openbare scholen — Besluit om de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden — Gewettigd belang — Status van belanghebbende — Concurrentieverhouding)

text:
               19.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/34

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 29 augustus 2014
   in zaak E-8/13
   Abelia tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Behoorlijke vertegenwoordiging voor het Hof — Staatssteun — Vermeende steun voor verhuurders van gebouwen aan openbare scholen — Besluit om de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden — Gewettigd belang — Status van belanghebbende — Concurrentieverhouding)
   (2015/C 92/08)
   In zaak E-8/13, Abelia, ondersteund door Akademiet Bergen AS, Akademiet Drammen AS, Akademiet Sandnes AS, Akademiet Oslo AS, Akademiet VGS Molde AS en Akademiet VGS Ålesund AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — BEROEP tot nietigverklaring van Besluit nr. 160/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 24 april 2013 betreffende vermeende steun voor verhuurders van gebouwen aan openbare scholen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson, (rechter-rapporteur), rechters, op 29 augustus 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart het beroep niet-ontvankelijk.

               2.

               verwijst de verzoeker in de kosten van de verweerder.


title: Zaak C-11/00: Beroep, op 14 januari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europese Centrale Bank

text:
C 122/8               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.4.2000
        De Commissie heeft niet overeenkomstig lid 6 een            Bovengenoemde beperkingen betreffende de controle van de
        standpunt ingenomen over de vraag, of de aangemelde         bestuursorganen, beperken de vrijheid van vestiging van
        Deense voorschriften een middel tot willekeurige dis-       vennootschappen, inzonderheid in het geval van filialen,
        criminatie, een verkapte beperking van de handel            agentschappen en dochtermaatschappijen van vennootschap-
        tussen de lidstaten of een hinderpaal voor de werking       pen uit lidstaten waar die beperkingen niet bestaan. Door
        van de interne markt vormen.                                onderdanen van derde landen beheerde vennootschappen
                                                                    zijn verplicht de samenstelling van hun bestuursorganen te
    — Gebrekkige motivering.                                        wijzigen ingeval zij in Frankrijk een schip willen laten registre-
                                                                    ren of een vestiging willen creëren. De voorwaarden van artikel
                                                                    3, lid 2, sub a, b en c, zijn derhalve in strijd met artikel 48
                                                                    [EG-Verdrag] omdat zij met betrekking tot de aandeelhouders
                                                                    en de bestuursorganen van vennootschappen nationaliteits-
                                                                    voorwaarden stellen waarin dat artikel niet voorziet, en
                                                                    daardoor de vennootschappen niet op dezelfde wijze behan-
                                                                    delen als natuurlijke personen ter zake van de vrijheid van
Beroep, op 6 januari 2000 ingesteld door Commissie van              vestiging bij de registratie van een schip. Ofschoon die
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                 bepalingen zonder onderscheid op Franse vennootschappen
                                                                    en vennootschappen uit andere EEG-lidstaten van toepassing
                                                                    zijn, zijn zij niettemin in strijd met de artikelen 43 en 48
                         (Zaak C-4/00)                              [EG-Verdrag]. Ook artikel 3, leden 3 en 4, en artikel 3-1, sub
                                                                    1 en 2, zijn in strijd met bovengenoemde verdragsartikelen
                        (2000/C 122/12)                             voorzover zij naar artikel 3, lid 2, verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 januari 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en door
B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                 Beroep, op 14 januari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen tegen Europese Centrale
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                                           Bank
dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-11/00)
1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door de artikelen 3
    en 3-1 van wet nr. 67-5 houdende het statuut van
    zeeschepen en andere zeevaartuigen, en artikel 219 van                                  (2000/C 122/13)
    het douanewetboek, zoals gewijzigd bij wet nr. 96-151 van
    26 februari 1996 betreffende het vervoer, te handhaven, de      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    krachtens de artikelen 43 en 48 EG-Verdrag op haar              op 14 januari 2000 beroep ingesteld tegen Europese Centrale
    rustende verplichtingen niet is nagekomen;                      Bank door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                    vertegenwoordigd door C. Timmermans, adjunct-directeur-ge-
2. de Franse Republiek in de kosten van de procedure te             neraal van de juridische dienst, en door H. P. Hartvig en
    verwijzen.                                                      U. Wölker, juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie
                                                                    gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
                                                                    van voormelde juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Artikel 3, lid 2, derde alinea, sub a, b en c, van wet nr.          dat het den Hove behage:
67-5 bepaalt, dat redersvennootschappen aan een aantal
nationaliteitsvoorwaarden moeten voldoen. Deze voorwaar-            — nietig te verklaren het besluit van de raad van bestuur van
den betreffen enerzijds de leden van de bestuurs- en beheersor-          de Europese Centrale Bank van 9 oktober 1999 betreffende
ganen van deze vennootschappen (lid 2, sub a, b en c) en                 de preventie van fraude (1);
anderzijds de aandeelhouders (lid 2, sub c). De lidstaten zijn
evenwel verplicht, elke vennootschap die aan de criteria van        — de Europese Centrale Bank in de kosten te verwijzen.
artikel 48 van het Verdrag voldoet, op dezelfde wijze te
behandelen als natuurlijke personen die onderdaan zijn van
een andere lidstaat, zelfs wanneer de meeste leden van de
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
raad van bestuur geen onderdaan van een lidstaat van de
Gemeenschap zijn, de vennootschap is opgericht door onder-
danen van derde landen of met kapitaal dat afkomstig is uit         Schending van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het
derde landen, of wanneer zij is opgericht als dochtervennoot-       Europees Parlement en de Raad betreffende onderzoeken door
schap van een moedervennootschap uit een derde land.                het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF):
 ---pagebreak--- 29.4.2000                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 122/9
Verordening (EG) nr. 1073/1999 is van toepassing op de                 schappen, vertegenwoordigd door C. Timmermans, adjunct-di-
ECB. De ECB is opgericht bij het EG-Verdrag en vormt,                  recteur-generaal van haar juridische dienst, H. P. Hartvig, juri-
onverminderd haar bijzondere status, een orgaan van de                 disch raadgever, en C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
Gemeenschap. De door de ECB ingeroepen onafhankelijkheid               dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
is slechts functioneel en strekt zich enkel uit tot de vervulling      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
van haar bijzondere taken krachtens het Verdrag en de Statuten         berg.
van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB). De
bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap
kan meer omvatten dan de bescherming van de communautai-               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
re begroting, omdat zij zich uitstrekt tot de door de Gemeen-          dat het den Hove behage:
schap „beheerde begrotingen”, zoals het Europees Ontwik-
kelingsfonds (EOF), of tot de begrotingen van de gedecentra-           — nietig te verklaren het besluit van de directie van de
liseerde communautaire organen, die gescheiden zijn van de                 Europese Investeringsbank betreffende de samenwerking
algemene begroting van de Gemeenschappen en op sommige                     met het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) (1);
waarvan overigens eigen middelen worden opgevoerd. De
omstandigheid dat de ECB haar eigen begroting en haar eigen
                                                                       — de Europese Investeringsbank in de kosten te verwijzen.
financiële middelen heeft, sluit derhalve niet uit dat op de ECB
op basis van artikel 280, lid 4, EG-Verdrag vastgestelde
maatregelen, zoals verordening (EG) nr. 1073/1999, worden
toegepast. Zelfs indien het onderscheid tussen de begroting            Middelen en voornaamste argumenten
van de Europese Gemeenschappen en de begroting van de ECB
en de eigen middelen van deze laatste relevant was, zou de
ECB toch niet buiten het toepassingsgebied van die verordening         Het beroep is primair ingesteld krachtens artikel 237, sub b,
vallen, daar zij ook budgettaire middelen van de Gemeenschap-          EG en subsidiair krachtens artikel 230 EG en berust op
pen beheert. Zij int de gemeenschapsbelasting op de bezol-             schending van verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Euro-
digingen en salarissen van haar bestuurders en haar personeel          pees Parlement en de Raad en verordening (Euratom)
en zij beheert de transacties rond geldleningen door de                nr. 1074/1999 van de Raad betreffende de door het Europees
Gemeenschap uit hoofde van financiële steun op middellange             Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken.
termijn.
                                                                       De verordeningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999 zijn op de
Het bestreden besluit is op de volgende gronden in strijd met          Europese Investeringsbank (EIB) van toepassing. De EIB is
artikel 4 van verordening (EG) nr. 1073/1999:                          opgericht bij het EG-Verdrag en vormt, onverminderd haar
                                                                       bijzondere status, een orgaan van de Gemeenschap. Die
— artikel 2 ervan vormt een zuivere miskenning van de                  bijzondere status is slechts functioneel en strekt zich slechts
     bevoegdheid van het OLAF interne onderzoeken binnen               uit tot de bijzondere taken van de EIB krachtens het Verdrag
     de ECS te verrichten;                                             en haar statuten. Tot op heden heeft de EIB niet kunnen
                                                                       aantonen, hoe door de Raad vastgestelde regels op het gebied
— het voorziet in geen maatregel ter uitvoering van de in
                                                                       van fraudebestrijding de EIB in concreto zou kunnen hinderen
     artikel 4, lid 6, van de verordening neergelegde verplichtin-
                                                                       bij de vervulling van haar bijzondere taken. De bescherming
     gen, maar bepaalt onder meer, dat de verplichting van de
                                                                       van de financiële belangen van de Gemeenschap kan meer
     personeelsleden van de bank iedere fraude mee te delen,
                                                                       omvatten dan de bescherming van de communautaire begro-
     geldt ten opzichte van het directoraat interne audit en het
                                                                       ting, omdat zij zich uitstrekt tot de door de Gemeenschap
     bij het besluit ingestelde comité voor fraudebestrijding, en
                                                                       „beheerde begrotingen”, zoals het Europees Ontwikkelings-
     niet tegenover het OLAF.
                                                                       fonds (EOF), of tot de begrotingen van de gedecentraliseerde
                                                                       communautaire organen, die gescheiden zijn van de algemene
(1) ECB/1999/5, PB L 291 van 13.11.1999, blz. 36.                      begroting van de Gemeenschappen en op sommige waarvan
                                                                       overigens eigen middelen worden opgevoerd. De omstandig-
                                                                       heid dat de EIB haar eigen begroting en haar eigen financiële
                                                                       middelen heeft, sluit derhalve niet uit dat op de EIB op basis
                                                                       van artikel 280, lid 4, EG-Verdrag vastgestelde maatregelen,
                                                                       zoals verordening (EG) nr. 1073/1999, worden toegepast.
                                                                       Zelfs indien het toepassingsgebied van artikel 280, lid 4, zich
Beroep, op 19 januari 2000 ingesteld door Commissie van                enkel uitstrekt tot de financiële belangen die rechtstreeks
de Europese Gemeenschappen tegen Europese In-                          verband houden met de communautaire begroting, kan niet
                           vesteringsbank                              worden ontkend dat verordening 1073/1999 toepasselijk is op
                                                                       de EIB, die ook budgettaire middelen van de Gemeenschappen
                                                                       beheert. Zij int de gemeenschapsbelasting op de bezoldigingen
                           (Zaak C-15/00)
                                                                       en salarissen van de leden van haar organen en van haar
                                                                       personeel, en zij beheert ook budgettaire middelen van de
                          (2000/C 122/14)                              Gemeenschap in het kader van uitdrukkelijke volmachten. Een
                                                                       ander voorbeeld is het beheer door de EIB, voor rekening van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             de Gemeenschap, van risicokapitaal en rentesubsidies die uit
op 19 januari 2000 beroep ingesteld tegen Europese In-                 middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) worden
vesteringsbank door Commissie van de Europese Gemeen-                  gefinancierd.


title: Zaak C-142/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo N o  22, Madrid (Spanje) op 12 maart 2007 — Asociación Ecologistas en Acción — Coda/Ayuntamiento de Madrid

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid (Spanje) op 12 maart 2007 — Asociación Ecologistas en Acción — Coda/Ayuntamiento de Madrid
   (Zaak C-142/07)
   (2007/C 129/06)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado Contencioso Administrativo No 22, Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación Ecologistas en Acción — Coda

      Verwerende partij: Ayuntamiento de Madrid
   Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG (1) van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op projecten betreffende werkzaamheden aan stadswegen, gelet op de aard en omvang van het project, de invloed op gebieden met een grote bevolkingsdichtheid of op landschappen van historische, culturele of archeologische betekenis?

               2)

               Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977 (2), voortvloeiende procedurele vereisten inzake de milieueffectbeoordeling van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige administratiefrechtelijke beroep, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, bevolkingsdichtheid, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet?

               3)

               Zijn de in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Derde kamer) van 16 maart 2006 in zaak C-332/04 (3) en meer bepaald in de punten 69 tot en met 88 van dat arrest vastgestelde criteria van toepassing op de projecten die het voorwerp vormen van het onderhavige geding, gelet op hun aard en de aard van de weg waar zij zullen worden gerealiseerd, hun kenmerken, omvang, milieueffect, begroting en de eventuele opsplitsing van een totaalproject dat in vergelijkbare werkzaamheden aan dezelfde weg voorziet, en hadden zij derhalve aan de voorgeschreven procedure voor milieueffectbeoordeling onderworpen moeten worden?

               4)

               Zijn de uit richtlijn 85/377/EEG van de Raad, gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1977, voortvloeiende verplichtingen met betrekking tot de milieueffectbeoordeling, gezien het administratieve dossier en meer in het bijzonder de daarin opgenomen onderzoeken en rapportages, door de Spaanse autoriteiten vervuld bij de projecten die het voorwerp zijn van deze procedure, ook al is het project niet formeel aan de in die richtlijn voorgeschreven milieueffectbeoordeling onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Jurispr. 2006, blz. I-40.


title: Zaak F-115/07: Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Balieu-Steinmetz en Noworyta/Parlement

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/48

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Balieu-Steinmetz en Noworyta/Parlement
   (Zaak F-115/07)
   (2007/C 315/92)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Marie-Thérèse Balieu-Steinmetz (Sanem, Luxemburg) en Lidia Noworyta (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               onrechtmatig te verklaren artikel 1 van de door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) vastgestelde interne regels inzake de vaste toelage voor overwerk als bedoeld in artikel 3 van bijlage VI bij het Ambtenarenstatuut, die op 1 mei 2004 in werking zijn getreden, voor zover daarbij regelmatig overwerk als voorwaarde wordt gesteld;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van het TABG tot afwijzing van het verzoek van mevrouw Noworyta van 6 juli 2006, alsmede het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek van mevrouw Balieu-Steinmetz van 13 juli 2006;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun vordering beroepen verzoeksters zich om te beginnen op schending van de grondrechten, de algemene beginselen en het Europees Sociaal Handvest, volgens welke voor elke werknemer billijke arbeidsvoorwaarden moeten gelden, met name in termen van arbeidstijd en compensatie of vergoeding voor verricht overwerk of wegens bijzondere arbeidsuren.
   Meer bepaald stellen zij dat artikel 3 van bijlage VI bij het Ambtenarenstatuut de mogelijkheid om een vaste vergoeding toe te kennen voor overwerk dat onder bijzondere omstandigheden is verricht, in tegenstelling tot de artikelen 56 bis en 56 ter Ambtenarenstatuut, niet afhankelijk stelt van de voorwaarde dat dit op regelmatige basis geschiedt. Volgens verzoeksters heeft het TABG een beoordelingsfout gemaakt door deze voorwaarde op te nemen in de interne regels betreffende de vergoeding van overwerk.
   Ook heeft het TABG een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te bepalen dat vanaf 1 mei 2004 aangeworven ambtenaren geen recht op die vergoeding hebben, ofschoon die mogelijkheid uitdrukkelijk is voorzien in artikel 1 van die interne regels.
   Bovendien stellen verzoeksters dat het besluit om hun elke compensatie of vergoeding voor hun bijzondere arbeidsomstandigheden te weigeren in strijd is met de artikelen 56 bis en 56 ter Ambtenarenstatuut en met het beginsel van gelijke behandeling.
   Ten slotte is volgens verzoeksters het standpunt van het Parlement niet coherent, aangezien de directeur-generaal van het directoraat-generaal presidium heeft gesteld dat geen enkele ambtenaar van de telefoondienst op regelmatige basis overwerk verricht, terwijl het TABG op zijn beurt heeft geconcludeerd dat er een onderzoek gaande was om de mogelijkheden te onderzoeken van harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden binnen de betrokken dienst, juist omdat er sprake was van afwijkende uren, buiten de algemene/normale arbeidsuren.


title: Zaak C-55/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 april 2013 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/96/EG — Belasting van energieproducten en elektriciteit — Vrijstelling van accijnsrechten op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen — Handhaving van vrijstelling na afloop van overgangsperiode — Schending)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/7

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 april 2013 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-55/12) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten en elektriciteit - Vrijstelling van accijnsrechten op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen - Handhaving van vrijstelling na afloop van overgangsperiode - Schending)
   2013/C 171/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: E. Creedon, gemachtigde)

      Voorwerp

   Schending van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Vrijstelling van accijnsrechten op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen — Handhaving van vrijstelling na afloop van overgangsperiode

      Dictum

               1)

               Door nadat de in artikel 18, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/74/EG van 29 april 2004 en bijlage II erbij, bedoelde overgangsperiode op 31 december 2006 was verstreken, een vrijstelling van accijnsrecht op door gehandicapte personen gebruikte motorbrandstoffen te verlenen, is Ierland de krachtens artikel 4, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  15 december 2005  in zaak C-26/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 76/160/EEG — Kwaliteit van zwemwater — Aanwijzen van badzones — Richtlijn 79/923/EEG — Kwaliteit van schelpdierwater — Opstellen van programma ter vermindering van verontreiniging)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 december 2005
   in zaak C-26/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 76/160/EEG - Kwaliteit van zwemwater - Aanwijzen van badzones - Richtlijn 79/923/EEG - Kwaliteit van schelpdierwater - Opstellen van programma ter vermindering van verontreiniging)
   (2006/C 48/08)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-26/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 januari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: E. Braquehais Conesa), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door voor de Ría de Vigo geen programma ter vermindering van de verontreiniging van het schelpdierwater op te stellen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Koninkrijk Spanje zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-637/13: Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (Caffè KIMBO)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/57

         Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (Caffè KIMBO)
   (Zaak T-637/13) (1)

   (2015/C 381/69)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-194/07: Beschikking van het Gerecht van 26 april 2013 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/40

         Beschikking van het Gerecht van 26 april 2013 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-194/07) (1)

   2013/C 171/81
   Procestaal: Tsjechisch
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak C-107/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2009 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 18 december 2008 in zaak T-211/04, Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/23

         Hogere voorziening ingesteld op 20 maart 2009 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 18 december 2008 in zaak T-211/04, Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-107/09 P)
   2009/C 141/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: N. Díaz Abad en J.M Rodríguez Cárcamo, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Government of Gibraltar, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen en een nieuw arrest wijzen waarbij beschikking 2005/261/EG van de Commissie van 30 maart 2004 inzake de steunregeling die het Verenigd Koninkrijk voornemens is ten uitvoer te leggen bij de hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar (1), rechtmatig wordt verklaard, en

               —

               verweerders in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van artikel 299, lid 4, EG volgens de uitlegging die de rechtspraak van het Hof daaraan heeft gegeven. Het bestreden arrest houdt om te beginnen geen rekening met de juridische status van Gibraltar overeenkomstig de rechtspraak van het Hof (arresten van 23 september 2003 en 12 september 2006), omdat daarbij niet wordt verklaard dat Gibraltar bij het Verdrag van Utrecht van 1713 door de Spaanse Koning aan de Britse Kroon werd afgestaan, en omdat de omschrijving van die status op vele punten onjuist is. Verder maakt het ook inbreuk op artikel 299, lid 4, EG, voor zover het Gibraltar de mogelijkheid biedt zich op fiscaal gebied los te maken van het Verenigd Koninkrijk, wat betekent dat het Verenigd Koninkrijk de buitenlandse betrekkingen van Gibraltar op dat gebied niet meer behartigt waardoor Gibraltar de facto tot een nieuwe lidstaat op fiscaal gebied wordt.

               2.

               Schending van artikel 87, lid 1, EG omdat het Gerecht dit heeft uitgelegd op een wijze die de toepassing ervan door de Gemeenschap in de strijd tegen de door de OESO als belastingparadijzen aangemerkte landen belet. Gibraltar is een belastingparadijs volgens de OESO. Daar het bestreden arrest een vergelijking tussen de activiteit van ondernemingen in Gibraltar en die van ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk onmogelijk acht, gaat het in tegen de beginselen van deze organisatie, volgens welke maatregelen die in Gibraltar algemeen kunnen zijn, nadelig kunnen zijn voor haar lidstaten, waaronder zich het Verenigd Koninkrijk bevindt.

               3.

               Schending van het richtsnoer van de ECB van 16 juli 2004 in het kader van de toepassing van artikel 87, lid 1, EG. Het Europees Stelsel van centrale banken beschouwt Gibraltar, samen met 37 andere gebieden, als een offshore-economie die op het gebied van betalingsbalansstatistieken, internationale investeringspositie en internationale reserves verschilt van het Verenigd Koninkrijk. De analyse van het bestreden arrest dat een vergelijking tussen de activiteit van ondernemingen in Gibraltar en die van ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk belet, is in strijd met deze definitie die deze vergelijking wel mogelijk acht en leidt tot een toepassing van artikel 87, lid 1, EG, en dus tot een schending van een verbindend voorschrift van gemeenschapsrecht, zoals het richtsnoer van de ECB van 16 juli 2004.

               4.

               Inbreuk op artikel 87, lid 1, EG wegens schending van de voorwaarde dat het gaat om een steunmaatregel van „een staat of met staatsmiddelen bekostigd”. Aangezien Gibraltar overeenkomstig artikel 299, lid 4, EG een grondgebied is dat geen deel uitmaakt van een lidstaat, staat de vaststelling van het arrest dat dit referentiekader uitsluitend overeenkomt met de geografische grenzen van het grondgebied van Gibraltar, gelijk met de kwalificatie ervan als lidstaat, omdat anders nooit kan worden voldaan aan de voorwaarde dat het gaat om een steunmaatregel van „een staat of met staatsmiddelen bekostigd”.

               5.

               Schending van het discriminatieverbod omdat de Azoren-rechtspraak ongerechtvaardigd wordt toegepast op een situatie die verschilt van dat waarop voornoemd arrest betrekking heeft. Er zijn twee verschillen tussen de zaak Azoren en de zaak die in het bestreden arrest is onderzocht. Enerzijds zijn de Azoren een grondgebied van een lidstaat, wat bij Gibraltar niet het geval is, en anderzijds werd in de zaak Azoren een belastingverlaging van de vennootschapsbelasting onderzocht, terwijl het in het geval van Gibraltar gaat om een nieuw algemeen vennootschapsbelastingstelsel.

               6.

               Inbreuk op artikel 87, lid 1, EG, omdat volgens het bestreden arrest niet was voldaan aan de voorwaarden voor staatssteun vanuit het oogpunt van regionale selectiviteit. Het Koninkrijk Spanje stelt zich met name op het standpunt dat in het arrest is blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat daarbij de drie in het arrest Azoren gestelde voorwaarden met betrekking tot de politieke, procedurele en economische autonomie vervuld zijn geacht.

               7.

               Onjuiste rechtsopvatting wegens de weigering om de door het Koninkrijk Spanje in eerste aanleg gestelde vierde voorwaarde te beoordelen en toe te passen. Zelfs wanneer de drie voorwaarden van het arrest Azoren vervuld werden geacht, had een vierde harmonisatiecriterium in het kader van het nationale belastingstelsel van de lidstaat waarvan de maatregel afkomstig is, moeten worden verlangd.

               8.

               Inbreuk op artikel 87, lid 1, EG, omdat volgens het arrest niet was voldaan aan de voorwaarden voor staatssteun vanuit het oogpunt van materiële selectiviteit. Zelfs wanneer ervan wordt uitgegaan dat Gibraltar een autonoom referentiekader is waarin wordt voldaan aan de voorwaarden van het arrest Azoren, heeft het arrest artikel 87, lid 1, EG geschonden bij het onderzoek van de materiële selectiviteit, omdat het Gerecht in zijn analyse er geen rekening mee heeft gehouden dat met de hervorming van de vennootschapsbelasting die Gibraltar wenst uit te voeren, een regeling wordt gecreëerd waarbij voor 28 798 van de 29 000 aldaar bestaande vennootschappen een nultarief kan gelden. Eerstgenoemde ondernemingen worden door de maatregel bijzonder bevoordeeld en het bestreden arrest heeft artikel 87, lid 1, EG geschonden omdat het dit niet heeft erkend. Anders dan in het arrest wordt gesteld, heeft de Commissie voorts wel degelijk het algemene belastingstelsel bepaald.

               9.

               Ontoereikende motivering van het bestreden arrest omdat daarbij de door het Koninkrijk Spanje aangevoerde vierde voorwaarde niet is onderzocht.

               10.

               Schending van het fundamentele recht op de beslechting van het geding binnen een redelijke termijn omdat deze procedure voor het Gerecht nagenoeg tweemaal zo lang heeft geduurd als een normale zaak zonder dat daarvoor enige rechtvaardiging bestaat, en dit van wezenlijke invloed op het geding is.

               11.

               Schending van artikel 77, sub a en b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht omdat de procedure, partijen gehoord, niet formeel is geschorst.

      (1)  PB L 85, blz. 1.


title: Zaak C-84/13 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 3 juli 2014 — Electrabel NV/Europese Commissie [Hogere voorziening — Concentratie van ondernemingen — Beschikking van Commissie — Veroordeling tot betaling van geldboete — Schending van artikel 7 van verordening (EEG) nr. 4064/89 — Controle op concentraties van ondernemingen — Artikel 14, lid 3 — Criteria die in aanmerking moeten worden genomen bij vaststelling van bedrag van geldboete — Inaanmerkingneming van duur van inbreuk — Beginsel van niet-terugwerkende kracht van wet — Toepassing van verordening (EG) nr. 139/2004 — Motiveringsplicht]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/6

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 3 juli 2014 — Electrabel NV/Europese Commissie
   (Zaak C-84/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Concentratie van ondernemingen - Beschikking van Commissie - Veroordeling tot betaling van geldboete - Schending van artikel 7 van verordening (EEG) nr. 4064/89 - Controle op concentraties van ondernemingen - Artikel 14, lid 3 - Criteria die in aanmerking moeten worden genomen bij vaststelling van bedrag van geldboete - Inaanmerkingneming van duur van inbreuk - Beginsel van niet-terugwerkende kracht van wet - Toepassing van verordening (EG) nr. 139/2004 - Motiveringsplicht])
   2014/C 292/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Electrabel NV (vertegenwoordigers: M. Pittie en P. Honoré, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, V. Di Bucci en A. Bouquet, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               Electrabel NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 4. 5. 2013.