title: Zaak C-83/04: Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 85/20                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          3.4.2004
Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                  dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                         (Zaak C-83/04)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart
                         (2004/C 85/37)                                     2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzeke-
                                                                            ringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen
                                                                            niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  artikel 31 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
op 20 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-                  gen niet is nagekomen;
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door K. Banks en G. Braga de Cruz als                2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de        De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    verstreken.
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001
      betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
      het auteursrecht en de naburige rechten in de informatie-       (1) PB L 110 van 20.4.2001, blz. 28.
      maatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan
      de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13 van
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;
2.    de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december                                   dom Luxemburg
2002 verstreken.
                                                                                (Zaak C-86/04)
                                                                                (2004/C 85/39)
(1) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen, vertegenwoordigd door E. Traversa en P. Léouffre als
                                                                      gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                         (Zaak C-85/04)                                     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                            te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/
                         (2004/C 85/38)                                     17/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie
                                                                            van verzekeringsondernemingen (1), althans door deze
                                                                            bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                 niet is nagekomen;
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door E. Traversa en P. Léouffre als gemachtigden,            2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                    kosten.


title: Zaak T-303/15: Arrest van het Gerecht van 11 mei 2017 — Barqawi/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/27

         Arrest van het Gerecht van 11 mei 2017 — Barqawi/Raad
   (Zaak T-303/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2017/C 213/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ahmad Barqawi (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: J.-P. Buyle en L. Cloquet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Étienne en N. Rouam, vervolgens G. Étienne en S. Kyriakopoulou, en ten slotte S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/383 van de Raad van 6 maart 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2015, L 64, blz. 41) en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/375 van de Raad van 6 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2015, L 64, blz. 10), voor zover verzoekers naam is geplaatst op de lijst van personen en entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/383 van de Raad van 6 maart 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening (EU) 2015/375 van de Raad van 6 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op Ahmad Barqawi.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Barqawi.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak C-222/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Plásticos Españoles, S.A. (ASPLA) en Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 17 februari 2017 in zaak T-40/15, ASPLA en Armando Álvarez/Europese Unie

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/22

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2017 door Plásticos Españoles, S.A. (ASPLA) en Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 17 februari 2017 in zaak T-40/15, ASPLA en Armando Álvarez/Europese Unie
   (Zaak C-222/17 P)
   (2017/C 213/29)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Plásticos Españoles, S.A ASPLA) en Armando Álvarez, S.A. (vertegenwoordigers: S. Moya Izquierdo en M. Troncoso Ferrer, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Unie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 17 februari 2017 in zaak T-40/15 en veroordeling van de Europese Unie tot betaling aan rekwirantes van een bedrag van 3 495 038,66 EUR ter vergoeding van de schade als gevolg van de schending door het Gerecht van de Europese Unie van artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, te vermeerderen met compensatoire en moratoire interesten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Ontoereikende motivering en onjuiste rechtsopvatting bij de berekening van de passende tijdsduur tussen de sluiting van de schriftelijke fase en de opening van de mondelinge fase.

               2.

               Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de beoordeling van de interesten over de geldboete als schade.

               3.

               Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het beginsel van het verbod om ultra petita te gaan.

               4.

               Schending van de rechten van de verdediging van rekwirantes in verband met de beoordeling van de geleden materiële schade.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting doordat het bestreden arrest een kennelijke tegenstrijdigheid bevat met betrekking tot de schadevergoedingsperiode.


title: Zaak T-137/10: Beroep ingesteld op 17 maart 2010 — CBI/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/38

         Beroep ingesteld op 17 maart 2010 — CBI/Commissie
   (Zaak T-137/10)
   2010/C 148/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Coördinatie van Brusselse Instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie waarbij krachtens artikel 86, lid 2, EG het geheel van de door België aan bepaalde openbare ziekenhuizen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest toegekende onrechtmatige staatssteun verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt en waarbij verzoeksters klacht is afgewezen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vordert nietigverklaring van beschikking C(2009) 8120 def. COR van de Commissie van 28 oktober 2009 waarbij verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt het geheel van de door de Belgische autoriteiten aan de openbare ziekenhuizen van het Irisnet van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest toegekende financiering als compensatie voor intramurale en extramurale dienstverplichtingen van algemeen economisch belang (DAEB) (Staatssteun NN 54/2009 (ex-CP 244/2005)).
   Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster dat de beschikking van de Commissie door kennelijke beoordelingsfouten of althans door een zwaar gebrek aan motivering is aangetast.
   Verzoekster voert inzonderheid aan dat de stelling van de Commissie dat zij bij het onderzoek van staatssteun uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG de doelmatigheid van de ontvanger van de staatssteun niet hoeft te onderzoeken, door deze bijvoorbeeld met een „gemiddelde, goed beheerde en passend uitgeruste onderneming” te vergelijken, zou impliceren dat de lidstaten alle — ook volstrekt buitensporige en onevenredige — kosten van de onderneming die met de openbaredienstverplichting is belast, kunnen dekken, en dat deze stelling dus moet worden verworpen.
   Teneinde elke verstoring van de mededinging op de markt te voorkomen dient volgens verzoekster de compensatie voor de uitvoering van een openbaredienstverplichting beperkt te worden tot hetgeen strikt noodzakelijk is opzichte van de kosten van een doeltreffende marktdeelnemer, hetgeen in casu niet het geval was.


title: Zaak C-221/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Prim’Awla tal-Qorti Ċivili — Republiek Malta) — AJD Tuna Ltd/Direttur tal-Agrikoltura u s-Sajd, Avukat Generali (Verordening (EG) nr. 530/2008 — Geldigheid — Gemeenschappelijk visserijbeleid — Instandhouding van hulpbronnen — Herstel van blauwvintonijnbestanden in oostelijk deel van Atlantische Oceaan en in Middellandse Zee)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Prim’Awla tal-Qorti Ċivili — Republiek Malta) — AJD Tuna Ltd/Direttur tal-Agrikoltura u s-Sajd, Avukat Generali
   (Zaak C-221/09) (1)

   (Verordening (EG) nr. 530/2008 - Geldigheid - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Instandhouding van hulpbronnen - Herstel van blauwvintonijnbestanden in oostelijk deel van Atlantische Oceaan en in Middellandse Zee)
   2011/C 139/03
   Procestaal: Maltees

      Verwijzende rechter

   Prim’Awla tal-Qorti Ċivili

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AJD Tuna Ltd

      Verwerende partij: Direttur tal-Agrikoltura u s-Sajd, Avukat Generali

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Prim’Awla tal-Qorti Ċivili — Geldigheid van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee, en de geldigheid van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid, gelet op het beginsel van hoor en wederhoor en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming kunnen aantasten.

               2)

               Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van verordening nr. 530/2008 gelet op het in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsvereiste, het vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel kunnen aantasten.

               3)

               Verordening nr. 530/2008 is ongeldig voor zover de daarin op grondslag van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 2371/2002 neergelegde verbodsbepalingen voor de ringzegenvissers die de vlag voeren van of zijn geregistreerd in Spanje, en de marktdeelnemers van de Gemeenschap die met hen overeenkomsten hadden gesloten, in werking zijn getreden op 23 juni 2008, terwijl diezelfde verboden voor de ringzegenvissers die de vlag voeren van of zijn geregistreerd in Malta, Griekenland, Frankrijk, Italië of Cyprus, en de marktdeelnemers van de Gemeenschap die met hen overeenkomsten hadden gesloten, in werking zijn getreden op 16 juni 2008, zonder dat dit verschil in behandeling objectief kan worden gerechtvaardigd.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-421/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/18/EG — Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu — Niet-omzetting binnen vastgestelde termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-421/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/18/EG - Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu - Niet-omzetting binnen vastgestelde termijn)
   (2005/C 6/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-421/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 3 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, waarnemend voor de president, J. N. Cunha Rodrigues en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003


title: Zaak T-383/05 R: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  11 januari 2006  — GHK Consulting tegen Commissie

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 januari 2006 — GHK Consulting tegen Commissie
   (Zaak T-383/05 R)
   (2006/C 48/83)

      Procestaal: Frans

   De president van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-710/13: Beroep ingesteld op 23 december 2013 — Bundesverband Deutsche Tafel/BHIM — Tiertafel Deutschland (Tafel)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/16

         Beroep ingesteld op 23 december 2013 — Bundesverband Deutsche Tafel/BHIM — Tiertafel Deutschland (Tafel)
   (Zaak T-710/13)
   2014/C 61/28
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bundesverband Deutsche Tafel eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Koerl, E. Celenk en S. Vollmer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Tiertafel Deutschland eV (Rathenow, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 oktober 2013 in zaak R 1074/2012-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het woordmerk „Tafel” voor waren en diensten van de klassen 39 en 45 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 942 654

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Tiertafel Deutschland e.V.

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de absolute nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, alsook kwade trouw van de aanvrager in de zin van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-439/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  3 mei 2006  — Eurohypo tegen BHIM (EUROHYPO) ( Gemeenschapsmerk — Woordmerk EUROHYPO — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 — Ontvankelijkheid van feitelijke gegevens die voor eerst voor Gerecht zijn aangevoerd )

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2006 — Eurohypo tegen BHIM (EUROHYPO)
   (Zaak T-439/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Woordmerk EUROHYPO - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 - Ontvankelijkheid van feitelijke gegevens die voor eerst voor Gerecht zijn aangevoerd”)
   (2006/C 154/42)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Eurohypo AG (Eschborn, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kloth en C. Rohnke, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en J. Weberndörfer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 augustus 2004 (zaak R 829/2002-4) inzake de inschrijving van het woordteken EUROHYPO als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2003 in zaak C-427/02 P: Giuseppe Di Pietro tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Voorafgaande administratieve procedure — Ontbreken van klacht — Beroep dat kennelĳk niet-ontvankelĳk is — Hogere voorziening die ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond is)

text:
18.10.2003            NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 251/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                 2)    Schulte wordt verwezen in de kosten.
                         (Tweede kamer)
                                                                       (1) PB C 144 van 15.6.2002.
                        van 4 april 2003
          in zaak C-128/02 P: Bernhard Schulte (1)
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprake-
lijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid —
Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Vergoeding van pro-
ducenten — Erfgenaam en daarmee gelijkgestelde persoon —                               BESCHIKKING VAN HET HOF
Handeling van nationale autoriteiten — Verjaring — Hogere
voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele                                  (Eerste kamer)
                    kennelijk ongegrond is”)
                                                                                van 10 juli 2003
                         (2003/C 251/01)
                                                                       in zaak C-427/02 P: Giuseppe Di Pietro tegen Rekenkamer
                         (Procestaal: Duits)                                        van de Europese Gemeenschappen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de       (Hogere voorziening — Ambtenaren — Voorafgaande admi-
                    Jurisprudentie van het Hof)                        nistratieve procedure — Ontbreken van klacht — Beroep dat
                                                                       kennelijk niet-ontvankelijk is — Hogere voorziening die ten
                                                                       dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk onge-
                                                                                grond is)
In zaak C-128/02 P, Bernhard Schulte, woonachtig te Delbrück
(Duitsland) (advocaat: R. Freise), betreffende hogere voorzie-                                   (2003/C 251/02)
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 7 februari                                          (Procestaal: Italiaans)
2002, Schulte/Raad en Commissie (T-261/94, Jurispr. blz. II-
441), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen
bij de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigde:              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de
A.-M. Colaert, bijgestaan door M. Núñez-Müller), en Commissie                               Jurisprudentie van het Hof)
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Niejahr,
bijgestaan door M. Núñez-Müller), heeft het Hof (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident,          In zaak C-427/02 P, Giuseppe Di Pietro, wonende te Messina
V. Skouris en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-gene-       (Italië) (advocaat: G. Monforte), betreffende hogere voorziening
raal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 4 april 2003 een              tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 27 september
                                                                       2002, Di Pietro/Rekenkamer (T-254/01, JurAmbt. blz. I-A-177
                                                                       en II-929), waarbij het Gerecht kennelijk niet-ontvankelijk
                                                                       heeft verklaard het door Di Pietro ingestelde beroep tot nietig-
                                                                       verklaring van het besluit van de Rekenkamer van 22 februari
1)   De hogere voorziening wordt afgewezen.                            2001 houdende aanstelling van Michel Hervé als secretaris-
 ---pagebreak--- C 251/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                        18.10.2003
generaal van de instelling; andere partij bij de procedure:                   kelijking van het reizigersverkeer met derde landen en
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                         onderlinge afstemming tussen de vrijstellingen van belas-
den: J.-M. Stenier, M. Bavendamm en I. Ní Riagáin Düro),                      tingen en accijnzen in het reizigersverkeer?
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
                                                                        ( 1) PB L 350, blz. 12.
10 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                        ( 2) PB L 345, blz. 9.
luidt als volgt:
                                                                        ( 3) PB L 105, blz. 1.
                                                                        ( 4) PB L 133, blz. 6.
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    Giuseppe Di Pietro wordt verwezen in de kosten.
                                                                        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                        ven van 26 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de
(1) PB C 19 van 25.1.2003.                                              zaak 1. Cindu Chemicals B.V., 2. Rütgers VFT AG, 3.
                                                                        Touwen & Co B.V., 4. Pearl Paint Holland B.V., 5. Elf
                                                                        Atochem Nederland B.V., 6. Zijlstra & Co. Verf B.V. en 7.
                                                                        B.V. Chemische Producten Struyk & Co. tegen College
                                                                                voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
                                                                                (Zaak C-281/03)
Verzoek van Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien
van 30 september 2002 om een prejudiciële beslissing in                                         (2003/C 251/04)
het geding tussen DLD Trading Company Import-Export,
            spol. s.r.o. en de Oostenrijkse Republiek                   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij uit-
                                                                        spraak van 26 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
                          (Zaak C-216/03)                               van Justitie op 30 juni 2003, in de zaak 1. Cindu Chemicals B.
                                                                        V., 2. Rütgers VFT AG, 3. Touwen & Co B.V., 4. Pearl Paint
                          (2003/C 251/03)                               Holland B.V., 5. Elf Atochem Nederland B.V., 6. Zijlstra & Co.
                                                                        Verf B.V. en 7. B.V. Chemische Producten Struyk & Co. tegen
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-         College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen, het Hof
king van 30 september 2002, ingekomen ter griffie van het               van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Hof van Justitie op 19 mei 2003, in het geding tussen DLD               een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. en de
Oostenrijkse Republiek, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             Staat de Stoffenrichtlijn toe dat een lidstaat aanvullende voor-
de navolgende vragen:                                                   waarden stelt aan het op de markt brengen en gebruik van een
                                                                        biocide waarvan de werkzame stof is opgenomen op bijlage I
                                                                        van de Stoffenrichtlijn?
1.   Zijn de bepalingen van verordening (EG) nr. 3316/94 (1)
     en van verordening (EG) nr. 2744/98 (2) in overeenstem-
     ming met de communautaire regelingen inzake accijnsvrij-
     stellingen, met name met verordening (EEG) nr. 918/83 (3),
     en met de beginselen van de douaneunie?
2.   Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                        ven van 26 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de
      Is door de retroactieve inwerkingtreding van verordening          zaak Arch Timber Protection B.V. tegen College voor de
      (EG) nr. 2744/98 het rechtszekerheidsbeginsel, respectie-         toelating van bestrijdingsmiddelen en als belanghebbende
      velijk het vertrouwensbeginsel geschonden?                        partij de Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en
                                                                                Waal
                                                                                (Zaak C-282/03)
3.   Is artikel 5, lid 8, van verordening 69/169/EEG (4), res-
     pectievelijk de nationale uitvoeringsregeling ter zake —                                   (2003/C 251/05)
     § 3a VstBefrVO en de verordening op de omzetbelasting
     in BGBI II nr. 326/1997 — in strijd met het doel van
     harmonisatie van omzetbelastingen en verbruiksbelastin-            Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij uit-
     gen in de lidstaten, liberalisering respectievelijk vergemak-      spraak van 26 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof


title: Zaak C-453/12: Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/17

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-453/12)
   2012/C 379/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, D. Martin, J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Raad, door na te laten het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing, met ingang van 1 juli 2011, van het pensioenbijdragepercentage van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Unie aan te nemen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens het Ambtenarenstatuut en het daarin neergelegde stelsel van een fictief fonds;

               —

               de Raad van de Europese Unie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep geeft verzoekster te kennen dat de Raad de artikelen 83 en 83 bis van het Statuut en de bepalingen van bijlage XII bij het Statuut heeft geschonden door te weigeren, het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing, met ingang van 1 juli 2011, van het pensioenbijdragepercentage van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Unie aan te nemen, ofschoon uit de dwingende bewoordingen van die artikelen volgt dat de jaarlijkse aanpassing van dat percentage een automatische procedure is die de Raad geen beoordelingsmarge laat.
   Volgens verzoekster schendt de weigering van de Raad, het voorstel van de Commissie aan te nemen en dienovereenkomstig het bijdragepercentage voor de ambtenaren naar beneden aan te passen, niet alleen artikel 83, lid 2, van het Statuut doordat van de ambtenaren een te hoge bijdrage wordt verlangd, maar ook artikel 83 bis, lid 1, van het Statuut, daar het evenwicht van het stelsel van een fictief fonds voor de pensioenen van de ambtenaren en overige personeelsleden wordt bedreigd.
   Tot slot geeft de Commissie te kennen dat de wetgever van de Unie, door in bijlage XII bij het Statuut nauwkeurig de wijze van berekening van het bijdragepercentage voor de ambtenaren en overige personeelsleden voor te schrijven, de Raad geen beoordelingsmarge heeft ingeruimd en hem verplicht, de voorstellen van de Commissie binnen een redelijke termijn aan te nemen.


title: Zaak C-533/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin — Finland) — Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2008/104/EG — Uitzendarbeid — Artikel 4, lid 1 — Verboden of beperkingen op de inzet van uitzendkrachten — Rechtvaardigingsgronden — Redenen van algemeen belang — Verplichting tot heronderzoek — Omvang)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin — Finland) — Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy
   (Zaak C-533/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2008/104/EG - Uitzendarbeid - Artikel 4, lid 1 - Verboden of beperkingen op de inzet van uitzendkrachten - Rechtvaardigingsgronden - Redenen van algemeen belang - Verplichting tot heronderzoek - Omvang))
   (2015/C 155/05)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Työtuomioistuin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry

      Verwerende partijen: Öljytuote ry, Shell Aviation Finland Oy

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid moet aldus worden uitgelegd:

               —

               dat het enkel is gericht tot de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, die hun nationale regelgeving in heroverweging dienen te nemen om na te gaan of de eventuele verboden en beperkingen ter zake van de inzet van uitzendkrachten gerechtvaardigd zijn, en bijgevolg,

               —

               dat het de nationale rechterlijke instanties niet verplicht, iedere bepaling van nationaal recht waarin verboden of beperkingen voor de inzet de uitzendkrachten zijn opgenomen die niet gerechtvaardigd zijn om redenen van algemeen belang in de zin van voormeld artikel 4, lid 1, buiten toepassing te laten.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-427/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 31 augustus 2010 — Banca Antoniana Popolare Veneta s.p.a., die de Banca Nazionale dell’Agricoltura s.p.a. heeft overgenomen/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/26

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 31 augustus 2010 — Banca Antoniana Popolare Veneta s.p.a., die de Banca Nazionale dell’Agricoltura s.p.a. heeft overgenomen/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
      (Zaak C-427/10)
      ()
      (2010/C 288/44)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte Suprema di Cassazione

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Banca Antoniana Popolare Veneta s.p.a., die de Banca Nazionale dell’Agricoltura s.p.a. heeft overgenomen

         Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Staan het doeltreffendheidsbeginsel, het discriminatieverbod en het beginsel van fiscale neutraliteit ter zake van belasting over de toegevoegde waarde in de weg aan een nationale regeling of praktijk die het recht van de ontvanger van de goederen/opdrachtgever op teruggaaf van ten onrechte betaalde btw, anders dan het overeenkomstige recht van de hoofdschuldenaar (leverancier of dienstverrichter), onder de rechtsfiguur van de objectieve onverschuldigde betaling naar gemeen recht brengt, met als gevolg dat voor de eerste een veel langere termijn voor uitoefening geldt dan voor de tweede, zodat ingeval de eerste om teruggaaf verzoekt op een tijdstip waarop de termijn voor de tweede reeds is verstreken, deze laatste tot teruggaaf kan worden veroordeeld zonder dat hij zelf de belastingadministratie om teruggaaf kan verzoeken, en die geen enkele maatregel bevat die conflicten of tegenstrijdigheid tussen de voor de verschillende rechterlijke instanties ingestelde of in te stellen procedures kan voorkomen?

                  2)

                  Is bovendien met die beginselen verenigbaar een nationale regeling of praktijk volgens welke de leverancier/dienstverrichter kan worden veroordeeld tot teruggaaf aan de ontvanger van de goederen/opdrachtgever wanneer hij niet binnen de voor hem geldende termijn de vordering tot teruggaaf voor een andere rechter heeft ingesteld omdat hij vertrouwde op een rechtspraak en een bestuurlijke praktijk volgens welke de betrokken verrichting aan btw was onderworpen?


title: Zaak C-64/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 12 februari 2015 — BP Europa SE/Hauptzollamt Hamburg-Stadt

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 12 februari 2015 — BP Europa SE/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
   (Zaak C-64/15)
   (2015/C 138/50)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BP Europa SE

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 10, lid 4, van richtlijn 2008/118/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat aan de voorwaarden van die bepaling enkel is voldaan wanneer geen van de onder een accijnsschorsingsregeling overgebrachte goederen op de plaats van bestemming is aangekomen, of kan de regeling met inachtneming van artikel 10, lid 6, van richtlijn 2008/118/EG ook worden toegepast op gevallen waarin slechts een gedeelte van de onder schorsing van accijns overgebrachte accijnsgoederen niet op de plaats van bestemming is aangekomen?

               2)

               Dient artikel 20, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG aldus te worden uitgelegd dat de overbrenging van accijnsgoederen onder een accijnsschorsingsregeling pas eindigt op het tijdstip waarop de ontvanger het bij hem aangekomen transportmiddel volledig heeft gelost, zodat de constatering bij het lossen dat een hoeveelheid ontbreekt, nog tijdens de overbrenging plaatsvindt?

               3)

               Verzet artikel 10, lid 2, juncto 7, lid 2, onder a, van richtlijn 2008/118/EG zich tegen een nationale bepaling op grond waarvan de heffingsbevoegdheid van de lidstaat van bestemming (afgezien van de uitsluiting van de in artikel 7, lid 4, van richtlijn 2008/118/EG geregelde gevallen) enkel afhankelijk wordt gemaakt van de constatering dat een onregelmatigheid heeft plaatsgevonden en van de onmogelijkheid de plaats vast te stellen waar de onregelmatigheid heeft plaatsgevonden, of dient bovendien te worden geconstateerd dat de accijnsgoederen door de onttrekking ervan aan de accijnsschorsingsregeling tot verbruik zijn uitgeslagen?

               4)

               Dient artikel 7, lid 2, onder a, van richtlijn 2008/118/EG aldus te worden uitgelegd dat bij de constatering van een onregelmatigheid als bedoeld in artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG moet worden aangenomen dat de onder een accijnsschorsingsregeling overgebrachte en niet op de plaats van bestemming aangekomen accijnsgoederen tot verbruik zijn uitgeslagen in al die gevallen waarin niet het bij artikel 7, lid 4, van richtlijn 2008/118/EG vereiste bewijs kan worden geleverd dat de geconstateerde ontbrekende hoeveelheid totaal vernietigd of onherstelbaar verloren is?

      (1)  Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB 2009, L 9, blz. 12).


title: Zaak T-452/11: Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Western Digital en Western Digital Ireland/Commissie

text:
               15.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/6

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Western Digital en Western Digital Ireland/Commissie
   (Zaak T-452/11)
   2011/C 305/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Western Digital Corp. (Dover, Delaware, Verenigde Staten) en Western Digital Ireland, Ltd (Grand Cayman, Kaaimaneilanden) (vertegenwoordigers: F. González Díaz, advocaat, en P. Stuart, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Verweerster gelasten om de vragenlijsten over te leggen die zij aan derde partijen heeft gezonden gedurende de eerste en de tweede fase van haar onderzoek naar de voorgenomen acquisitie door Western Digital Corporation van Viviti Technologies Ltd. en naar de voorgenomen acquisitie door Seagate van de harddiskactiviteiten van Samsung Electronics Co. Ltd.;

               —

               Verweerster gelasten om toegang te verlenen dat het dossier dat zowel voor als na de aanmelding in de Seagate-transactie is aangelegd, daaronder met name begrepen die niet-vertrouwelijke versies van enige correspondentie of verslagen van contacten tussen Seagate, Samsung en de Commissie tot aan de datum van aanmelding, en interne communicatie binnen de Commissie – zowel in de zaak Seagate/Samsung als in de zaak Western Digital Ireland/Viviti Technologies – ter zake van de voorrang tussen beide transacties;

               —

               De beslissing tot toekenning van voorrang nietig verklaren die is vervat in beschikking (2011/C 165/04) van de Europese Commissie van 30 mei 2011 in zaak COMP/M.6203 – Western Digital Ireland/Viviti Technologies, waarbij zij de tweede fase van het onderzoek naar de voorgenomen concentratie heeft ingeleid krachtens artikel 6, lid 1, sub c, van verordening nr. 139/2004 (1) (PB 2011, C 165, blz. 3), en

               —

               Verweerster verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat verweerster niet bevoegd is om een voorrangsregel vast te stellen op basis van de datum van aanmelding van een concentratie.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat verweerster het recht en de algemene beginselen van billijkheid en behoorlijk bestuur heeft geschonden, aangezien:

                           —

                           de door verweerster gekozen voorrangsregel grondslag in het recht van de Unie heeft, niet uit vaste rechtspraak voortvloeit en niet inherent is aan het stelsel van concentratiecontrole;

                           —

                           de door verweerster gekozen voorrangsregel leidt tot ondeugdelijke beleidsuitkomsten;

                           —

                           de door Commissie gekozen voorrangsregel algemene rechtsbeginselen schendt.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat verweerster het gewettigd vertrouwen heeft geschonden dat verzoeksters erin hadden dat de voorgenomen acquisitie door Western Digital Corporation van Viviti Technologies Ltd. zou worden onderzocht tegen het licht van de marktstructuur zoals deze was ten tijde van de ondertekening, de aankondiging en de vooraanmelding bij de Commissie van deze transactie.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verweerster de beginselen van behoorlijk bestuur, billijkheid, evenredigheid en non-discriminatie heeft geschonden door verzoeksters bijkomende lasten op te leggen en niet te openbaren dat er een parallelle transactie was die gevolgen had voor dezelfde relevante markten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB 2004, L 24, blz. 1).


title: Zaak C-201/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 22 april 2014 — Smaranda Bara e.a./Președintele Casei Naționale de Asigurări de Sănătate, Casa Naţională de Asigurări de Sănătate (CNAS), Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF)

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 22 april 2014 — Smaranda Bara e.a./Președintele Casei Naționale de Asigurări de Sănătate, Casa Naţională de Asigurări de Sănătate (CNAS), Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF)
   (Zaak C-201/14)
   2014/C 223/07
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Smaranda Bara e.a.

      Verwerende partijen: Președintele Casei Naționale de Asigurări de Sănătate, Casa Naţională de Asigurări de Sănătate (CNAS), Agenţia Naţională de Administrare Fiscală (ANAF)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de nationale belastingdienst, als vertegenwoordiger van het bevoegde ministerie van een lidstaat, een financiële instelling in de zin van artikel 124 VWEU?

               2)

               Kan door middel van een met een bestuurshandeling gelijkgestelde handeling, of een protocol tussen de nationale belastingdienst en een andere overheidsinstelling, de overdracht worden geregeld van de database over de inkomsten van de staatsburgers van een lidstaat door de nationale belastingdienst aan een andere instelling van de lidstaat, zonder dat sprake is van een bevoorrechte toegang als omschreven in artikel 124 VWEU?

               3)

               Valt de overdracht van de database, met als doel de staatsburgers van de lidstaat te verplichten sociale bijdragen te betalen aan de instelling van de lidstaat waaraan de database wordt overgedragen, onder het begrip overweging van bedrijfseconomisch toezicht in de zin van artikel 124 VWEU?

               4)

               Kunnen persoonsgegevens worden verwerkt door een autoriteit waarvoor die gegevens niet waren bestemd, waarbij met terugwerkende kracht financieel verlies voor de betrokkenen ontstaat?


title: Zaak C-464/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Wiener Neustadt — Oostenrijk) — Admiral Casinos & Entertainment AG/Balmatic Handelsgesellschaft mbH e.a. [Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Regeling van een lidstaat waarbij de exploitatie van speelautomaten met geringe prijzen (kleines Glücksspiel) zonder concessie van de bevoegde autoriteit wordt verboden — Beperking — Rechtvaardiging — Evenredigheid — Evenredigheidstoets op basis van zowel het doel van de regeling op het ogenblik van vaststelling ervan als de gevolgen bij uitvoering ervan — Empirisch met zekerheid vastgestelde gevolgen]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/25

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Wiener Neustadt — Oostenrijk) — Admiral Casinos & Entertainment AG/Balmatic Handelsgesellschaft mbH e.a.
   (Zaak C-464/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Regeling van een lidstaat waarbij de exploitatie van speelautomaten met geringe prijzen (kleines Glücksspiel) zonder concessie van de bevoegde autoriteit wordt verboden - Beperking - Rechtvaardiging - Evenredigheid - Evenredigheidstoets op basis van zowel het doel van de regeling op het ogenblik van vaststelling ervan als de gevolgen bij uitvoering ervan - Empirisch met zekerheid vastgestelde gevolgen])
   (2016/C 335/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Wiener Neustadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Admiral Casinos & Entertainment AG

      Verwerende partijen: Balmatic Handelsgesellschaft mbH, Robert Schnitzer, Suayip Polat KG, Ülkü Polat, Attila Juhas, Milazim Rexha

      Dictum

   Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat bij de toetsing van de evenredigheid van een beperkende nationale regeling op het vlak van kansspelen niet enkel rekening moet worden gehouden met het doel van die regeling zoals dat bestond op het ogenblik van haar vaststelling, maar ook met de gevolgen van die regeling zoals beoordeeld na haar vaststelling.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede kamer) van 17 oktober 1995 in de gevoegde zaken C-59/94 en C-64/94 (verzoeken van de Cour d'appel de Pau om een prejudiciële beslissing): Minister van Financiën tegen Société Pardo & Fils en Camicas SARL (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Dranken - Bereide wijn van verse druiven - Sangria)

text:
 Nr . C 315/4          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25 . 11 . 95
 ( EEG ) nr. 4028/86 van de Raad ( PB 1 992 , L 401 , blz . 33 ), en                     ARREST VAN HET HOF
 van bepaalde algemene beginselen van Gemeenschapsrecht:,                                     ( Tweede kamer )
 heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez
 Iglesias , president, D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet en G.                           van 17 oktober 1995
 Hirsch , kamerpresidenten, F. A. Schockweiler, J. C. Moi            in de gevoegde zaken C-59/94 en C-64/94 ( verzoeken van
 tinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C.                de Cour d'appel de Pau om een prejudiciële beslissing ):
 Gulmann, J. L. Murray, P. Jann en H. Ragnemalm , rechters ;          Minister van Financiën tegen Société Pardo & Fils en
 advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : L. Hewlett, admi                                Camicas SARL ( ')
 nistrateur, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan
 het dictum luidt als volgt:                                          (Gemeenschappelijk douanetarief— Tariefposten — Dran
                                                                           ken — Bereide wijn van verse druiven — Sangria)
                                                                                ( 95 /C 315 /07 )
 1 . Beschikking 92/593/EEG van de Commissie van 2 I de
     cember 1992 betreffende het meerjarig oriëntatiepro                                    (Procestaai: Frans)
     gramma voor de vissersvloot van het Verenigd Konink
     rijk voor de periode 1993-199 6 , overeenkomstig Ver
     ordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad, moet aldus
     worden uitgelegd, dat zij het Verenigd Koninkrijk                ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     machtigt, het aantal dagen dat vaartuigen met een lengte                         de Jurisprudentie van bet Hof)
     van meer dan 10 meter op zee mogen doorbrengen te
     beperken, voor zover de in deze beschikking bepaalde
     totale doelstelling voor ten hoogste 45 % wordt bereikt         In de gevoegde zaken C-59/94 en C-64/94 , betreffende twee
     door andere maatregelen dan capaciteitsvermindering             verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
     van de vissersvloot. De beschikking belet deze Lid-Staat        van de Cour d'appel de Pau ( Frankrijk ), in de aldaar
     niet, technische instandhoudingsmaatregelen te treffen,         aanhangige gedingen tussen Minister van Financiën en
     mits zij door de Commissie zijn goedgekeurd.                    Société Pardo & Fils ( C-59/94 ) en tussen Minister van
                                                                     Financiën en Camicas SARL ( C-64/94 ), om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de uitlegging van de posten 2205 en 2206 van
                                                                     de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk
2 . Het feit dat de betrokken Lid-Staat de in het vorige             douanetarief, in de versies van Verordening ( EEG ) nr .
     MOP geformuleerde doelstellingen niet heeft bereikt, is         2658/87 van de Raad van 23 juli 1 987 met betrekking tot de
     niet van belang voor de op de eerste vraag gegeven              tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk
     antwoorden .
                                                                     douanetarief ( PB 1 987, L 256 , blz . 1 ) en Verordening ( EEG )
                                                                     nr . 3174/88 van de Commissie van 21 september 1988 tot
                                                                     wijziging van bijlage I bij Verordening ( EEG ) nr . 2658/87
3 . De artikelen 6, 34, 39 en 40, lid 3, van het Verdrag, de         van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno
     Verordeningen (EEG) nr. 3759/92 van de Raad van                 menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief ( PB
     17 december 1992 houdende een gemeenschappelijke                 1987, L 298 , blz . 1 ), heeft her Hof ( Tweede kamer ),
     ordening der markten in de sector visserijprodukten en          samengesteld als volgt: G. Hirsch ( rapporteur ), kamerpre
     prcdukten van de aquacultuur en (EEG) nr. 3760/92               sident, G. F. Mancini en F. A. Schockweiler, rechters;
     van de Raad van 20 december 1 992 tot invoering van             advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
     een communautaire regeling voor de visserij en de                17 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
     aquacultuur, het beginsel van gelijke behandeling, het          luidt als volgt:
     recht van eigendom, het recht van vrije beroepsuitoefe
     ning, noch het evenredigheidsbeginsel staan eraan in de
     weg dat een Lid-Staat maatregelen neemt, als bedoeld in         Post 2205 van de gecombineerde nomenclatuur van het
     de eerste vraag.                                                gemeenschappelijk douanetarief, in de versies van Verorde
                                                                     ning (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met
                                                                     betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
4 . De aard van de door een vaartuig beviste visbestanden,           gemeenschappelijk douanetarief, en Verordening (EEG )
     de mate waarin de betrokken beperkingen de normale              nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september 1988 tot
     visserijbeoefening en andere werkzaamheden van indi ¬           wijziging van bijlage 1 bij Verordening (EEG) nr. 2658/87
     viduele vissers en de markt voor gevangen vis zullen            van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno
     beïnvloeden, of de aan een nationale instantie geboden          menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, moet
     mogelijkheid om voor bepaalde sectoren van de Britse            aldus worden uitgelegd, dat onder deze post ook valt een als
     vissersvloot uitzonderingen te maken, kunnen de op de           sangria bekende drank bestaande uit wijn van verse druiven
     andere vragen gegeven antwoorden niet beïnvloeden .             (meer dan 50% ), water, suiker en vruchtenextracten .
                                                                     (M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 ;
(') PB rr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                          PB nr . C 103 van 11.4 . 1994 .


title: Zaak T-166/16: Arrest van het Gerecht van 18 mei 2017 — Panzeri/Parlement („Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding van een parlementair medewerker — Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen”)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/21

         Arrest van het Gerecht van 18 mei 2017 — Panzeri/Parlement
   (Zaak T-166/16) (1)

   ((„Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding van een parlementair medewerker - Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen”))
   (2017/C 221/27)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pier Antonio Panzeri (Calusco d’Adda, Italië) (vertegenwoordiger: C. Cerami, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz, A. Caiola, G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 11 februari 2016 betreffende de terugvordering van verzoeker van een bedrag van 83 764,34 EUR, alsmede van de daarbij behorende debet nota van diezelfde dag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pier Antonio Panzeri wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 200 van 6.6.2016.


title: Arrest van het Hof van 1 februari 2008 in zaak E-4/07 Jón Gunnar Þorkelsson tegen Gildi-lífeyrissjóður (Gildi Pensioenfonds) (Recht op invaliditeitspensioen — Vrij verkeer van werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Verordening (EEG) nr. 574/72)

text:
               29.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 23/13

      ARREST VAN HET HOF

   van 1 februari 2008
   in zaak E-4/07 Jón Gunnar Þorkelsson tegen Gildi-lífeyrissjóður (Gildi Pensioenfonds)

      (Recht op invaliditeitspensioen — Vrij verkeer van werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Verordening (EEG) nr. 574/72)

   (2009/C 23/10)
   In zaak E-4/07 tussen Jón Gunnar Þorkelsson en Gildi-lífeyrissjóður (Gildi Pensioenfonds) — verzoek aan het Hof van Héraðsdómur Reykjavíkur (Districtsrechtbank Reykjavik), IJsland, betreffende de regels inzake het vrije verkeer van werknemers binnen de EER, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Henrik Bull, rechter-rapporteur, en Thorgeir Örlygsson, rechter, op 1 februari 2008 uitspraak gedaan, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               het begrip „sociale zekerheid” in de zin van artikel 29 van de EER-Overeenkomst en Verordening (EEG) nr. 1408/71 omvat het recht op een invaliditeitsuitkering dat ontstaat uit pensioenstelsels als het stelsel dat in de hoofdprocedure aan de orde is, met inbegrip van op geëxtrapoleerde rechten gebaseerde pensioenen;

               2.

               het is niet verenigbaar met artikel 45, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 om het recht op een invaliditeitsuitkering gebaseerd op geëxtrapoleerde rechten als die welke in de hoofdprocedure aan de orde zijn, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat een aangeslotene bij een pensioenfonds gedurende een bepaalde periode voorafgaand aan de datum van het ongeval bijdragen heeft betaald aan een fonds dat tot een bepaalde groep fondsen behoort, en daarbij die bijdragen uit te sluiten die aan de socialezekerheidsstelsels van andere EER-staten zijn betaald in verband met werkzaamheden daar;

               3.

               krachtens Verordening (EEG) nr. 574/72 moeten belanghebbenden hun aanvraag om een uitkering indienen in de staat waar zij op het ogenblik van hun ongeval woonden en socialezekerheidsrechten hadden opgebouwd. Het indienen van een aanvraag bij de bevoegde instantie van een andere EER-staat doet niet af aan het recht op een uitkering krachtens Verordening (EEG) nr. 1408/71. Het is hoe dan ook aan elke betrokken instantie om definitief te besluiten of zij de aanvrager al dan niet de van haar verlangde uitkering toekent.


title: Zaak C-124/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern (Duitsland) op 10 maart 2017 — Vossloh Laeis GmbH/Stadtwerke München GmbH

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Südbayern (Duitsland) op 10 maart 2017 — Vossloh Laeis GmbH/Stadtwerke München GmbH
   (Zaak C-124/17)
   (2017/C 178/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Vergabekammer Südbayern

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vossloh Laeis GmbH

      Verwerende partij: Stadtwerke München GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een regeling van een lidstaat op grond waarvan een marktdeelnemer voor een succesvolle zelfreiniging de feiten en omstandigheden met betrekking tot een strafrechtelijke inbreuk of fout en de daardoor veroorzaakte schade moet ophelderen door niet alleen actief mee te werken met de onderzoekende autoriteiten, maar ook met de aanbestedende dienst, verenigbaar met artikel 80 van richtlijn 2014/25/EU (1) juncto artikel 57, lid 6, tweede alinea, van richtlijn 2014/24/EU (2)?

               2)

               Indien vraag 1) ontkennend moet worden beantwoord, moet artikel 57, lid 6, tweede alinea, van richtlijn 2014/24/EU in deze context dan aldus worden uitgelegd dat de betrokken marktdeelnemer voor een succesvolle zelfreiniging de feiten ten aanzien van de aanbestedende dienst in ieder geval in die mate moet ophelderen dat die dienst in staat is te beoordelen of de getroffen zelfreinigingsmaatregelen (technische, organisatorische en personeelsmaatregelen en schadevergoeding) geschikt en voldoende zijn?

               3)

               Voor de in artikel 57, lid 4, van richtlijn 2014/24/EU neergelegde facultatieve uitsluitingsgronden bedraagt de maximumduur van of termijn voor uitsluiting volgens artikel 57, lid 7, van richtlijn 2014/24/EU drie jaar na de datum van de betrokken gebeurtenis. Moet onder de betrokken gebeurtenis worden verstaan de verwezenlijking van de in artikel 57, lid 4, van richtlijn 2014/24/EU bedoelde uitsluitingsgronden of het ogenblik waarop de aanbestedende dienst over zekere en betrouwbare informatie beschikt dat er een uitsluitingsgrond bestaat?

               4)

               Is dienovereenkomstig de betrokken gebeurtenis in de zin van artikel 54, lid 7, van richtlijn 2014/24/EU ingeval de voorwaarden voor toepassing van de uitsluitingsgrond van artikel 54, lid 4, onder d), van richtlijn 2014/24/EU zijn vervuld door deelname van een marktdeelnemer aan een kartel, de beëindiging van de deelname aan het kartel dan wel het verkrijgen van zekere en betrouwbare informatie door de aanbestedende dienst over de deelname aan het kartel?

      (1)  Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG (PB L 94, blz. 243).

      (2)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak C-252/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2010 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 2 maart 2010 in zaak T-70/05, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/19

         Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2010 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 2 maart 2010 in zaak T-70/05, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA)
   (Zaak C-252/10 P)
   ()
   2010/C 221/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, M. Dermitzakis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA)

      Conclusies

   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Hof te vernietigen

               —

               de beschikking van EMSA tot afwijzing van rekwirantes offerte in aanbestedingsprocedure EMSA C-1/01/04 en tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, nietig te verklaren

               —

               EMSA te verwijzen in de proceskosten en de andere kosten die rekwirante heeft gemaakt in verband met het oorspronkelijke beroep, zelfs als de hogere voorziening wordt afgewezen, en in de kosten van de hogere voorziening, indien zij wordt toegewezen

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest op de volgende gronden moet worden vernietigd:

               Rekwirante stelt in de eerste plaats dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een onjuiste uitlegging te geven aan het Financieel Reglement (1), de uitvoeringsvoorschriften en richtlijn 92/50 (2), en in het bijzonder artikel 97 van het Financieel Reglement, artikel 138 van de uitvoeringsvoorschriften en artikel 17, lid 1, van richtlijn 92/50.

               Rekwirante betoogt in de tweede plaats dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 178 van zijn arrest te oordelen dat, aangezien ED diepgaande kennis van het bestek had, zij daaruit de relatieve voordelen van de gekozen inschrijver kon afleiden. Het Gerecht lijkt hiermee impliciet toe te geven dat de door de aanbestedende dienst verstrekte informatie beperkt was. In plaats van echter de litigieuze beschikking nietig te verklaren, geeft het Gerecht een nieuwe en geheel onjuiste uitlegging aan de motiveringsplicht, aangezien het die verbindt aan de persoonlijke kwaliteiten van de geadresseerde van die beschikking.

               Bovendien gaat het Gerecht uit van een verkeerde veronderstelling aangezien rekwirante niet is staat was (en dat tot op heden nog niet is) om de relatieve voordelen (zo die er al zijn) van de gekozen inschrijver te kennen, met name omdat het Gerecht in de motivering van zijn arrest onvoldoende aanwijzingen geeft om daaruit af te leiden welke dat zijn.

               Rekwirante meent in de derde plaats dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door met betrekking tot het middel inzake de kennelijk onjuiste beoordeling te verklaren dat rekwirante zich beperkt tot algemene stellingen en niet aantoont of en hoe de vermeende tekortkomingen de einduitslag van de beoordeling van de offertes hebben beïnvloed. Het Gerecht lijkt zichzelf tegen te spreken door het middel inzake een ontoereikende motivering af te wijzen, en tegelijkertijd van ED te verlangen dat zij „gedetailleerd” aantoont hoe de vermeende tekortkomingen tot uiting komen in het verslag van het evaluatiecomité.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen PB L 248, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening PB L 209, blz. 1.


title: Zaak C-483/06: Beschikking van de president van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/33

         Beschikking van de president van het Hof van 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-483/06) (1)

   (2007/C 297/56)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-515/12: Beroep ingesteld op 22 november 2012 — El Corte Inglés/BHIM — English Cut (The English Cut)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/66

         Beroep ingesteld op 22 november 2012 — El Corte Inglés/BHIM — English Cut (The English Cut)
   (Zaak T-515/12)
   2013/C 26/131
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela, J. Rivas Zurdo en I. Munilla Muñoz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: The English Cut, SL (Málaga, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2012 in zaak R 1673/2011-1 te vernietigen en vast te stellen dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 opposantes beroep bij het BHIM had moeten worden toegewezen en de beslissing van de oppositieafdeling tot volledige toewijzing van de onder nr. 8 868 747 ingediende aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk „The English Cut” had moeten worden herzien

               —

               de tegenpartij of tegenpartijen die zich tegen dit beroep verzetten, te verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: The English Cut, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 8 868 747 aangevraagde gemeenschapswoordmerk „The English Cut” voor waren van klasse 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de nationale en communautaire woord- en beeldmerken „El Corte Inglés” voor waren van de klassen 25 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 2 augustus 1996 ingesteld door Mutual Aid Administration Services NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-121/96)

text:
26 . 10 . 96          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 318/ 13
— Schending van artikel 2 van de beschikking van de Raad               — de Commissie te veroordelen tot de gerechtskosten .
    tot wijziging van Beschikking 90/21 8/EEG, betreffende
     het op de markt brengen en toedienen van BST („ het               Middelen en voornaamste argumenten
     moratorium "), en schending van het evenredigheidsbe
    ginsel :                                                           Op 1 december 1995 heeft de Commissie Verordening
                                                                       ( EEG ) nr. 2781 /95 vastgesteld, betreffende het vervoer van
     Bij de laatste verlenging van het BST-moratorium wordt            de gratis levering aan Georgië, Armenië, Azerbeidzjan en
     die Lid-Staten expliciet toegestaan beperkte praktische           Tadzjikistan van roggemeel .
    tests met BST uit te voeren . Voorts verbiedt het
                                                                       Het vervoer van een van de partijen is toegewezen aan
     moratorium niet het in de handel brengen van produkten
                                                                       verzoekster. Bij de toewijzing is een bijlage van tien punten
     verkregen van geteste dieren. Het heeft enkel betrekking
                                                                       gevoegd, bevattende uittreksels uit de overeenkomst tussen
     op BST en niet op de verkoop van levensmiddelen bij de
                                                                       de Europese Gemeenschap en de Georgische autoriteiten.
     vervaardiging waarvan behandelde dieren zijn gebruikt.
                                                                       Na de levering heeft de Commissie verzoekster een afreke
     Het is de facto onredelijk om academische instellingen
                                                                       ning gezonden, onder meer betreffende aan de Georgische
     voor klinische test geen vrije toegang te geven tot een
                                                                       autoriteiten te betalen kosten inzake dispatch . Verzoekster
     produkt waarvan het gebruik bij dieren wetenschappe
                                                                       brengt hiertegen in, dat het tarief van dispatch nergens is
     lijk aantoonbaar onschadelijk is voor de mens, zodat
                                                                       vermeld, ook niet in de toewijzing en in het memorandum
     daartoe gezonde dieren moeten worden geslacht.                    betreffende voormelde overeenkomst . Verzoekster stelt
— Schending van de Slotakte waarin de resultaten van de                derhalve, dat geen dispatch moet worden betaald aan de
     multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de             Georgische autoriteiten, en komt op tegen een aantal
     Uruguay-Ronde zijn neergelegd .                                   besluiten van de Commissie waarbij die kosten te haren laste
                                                                       zijn gelegd .
     Volgens verzoekster kan de beslissing van de Commissie
     om BST niet op de lijst van bijlage II bij de verordening te
     plaatsen, ernstige consequenties hebben voor niet-EG
     producenten die een vergunning willen verkrijgen voor
     het op de markt brengen van levensmiddelen afkomstig              Beroep, op 8 augustus 1996 ingesteld door vennootschap
     van met BST behandelde dieren .                                   Service pour le groupement d'acquisitions „ SGA" tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-123/96 )
                                                                                ( 96/C 318/27 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Beroep, op 2 augustus 1996 ingesteld door Mutual Aid
Administration Services NV tegen Commissie van de                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                   Europese Gemeenschappen                             schappen is op 8 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
                         ( Zaak T-121/96 )                             Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
                            ( 96/C 318/26 )                            vennootschap Service pour le groupement d'acquisitions
                                                                        „ SGA ", gevestigd te Istres ( Frankrijk ), vertegenwoordigd
                                                                       door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen
                     (Procestaai: Nederlands)                          hebbende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat
                                                                       aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 2 augustus 1996 beroep ingesteld tegen                  Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage :
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mutual
Aid Administration Services NV, te Antwerpen ( België ),               — nietig te verklaren het op 5 juni 1 996 door de Commissie
vertegenwoordigd door J. Tritsmans, advocaat te Antwer                     ter kennis van SGA gebrachte besluit om de op 4 juli
pen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                    1994 ingediende klacht niet te onderzoeken;
van R. Faltz, advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6 .
                                                                       — overeenkomstig artikel 215 van het EG-Verdrag vast te
                                                                            stellen dat de Gemeenschap niet-contractueel aanspra
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                        kelijk is, dat aan SGA schade is veroorzaakt die voor
                                                                            vergoeding in aanmerking komt, en haar een schadever
— de bestreden beslissing(en ), waarvan kopie wordt                         goeding van 360 000 ecu toe te kennen;
     gevoegd bij de stukken gehecht aan huidig verzoek
     schrift, te vernietigen en derhalve te zeggen voor recht          — de Commissie te verwijzen in de kosten .
     dat verzoekster niet gehouden is tot betaling van
     dispatch aan de Georgische autoriteiten;                           Middelen en voornaamste argumenten
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                        Verzoekster ( SGA ) is actief als tussenpersoon in de distri
     verplichten over te gaan tot terugbetaling aan verzoek            butie van auto 's van alle merken, en houdt zich uitsluitend in
     ster van een bedrag van 21 967 19 US-dollar, te ver               de hoedanigheid van lasthebber van de eindgebruiker,
     meerderen met de intresten , berekend aan de gangbare              overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr. 123/85 , artikel 3 ,
     wettelijke intrestvoet in België van 8 % jaarlijks sedert          punt 11 , overgenomen in Verordening ( EG ) nr. 1475/95 ,
      30 juli 1996;                                                     bezig met nevenimport.


title: Zaak C-255/07: Beroep ingesteld op 30 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/21

         Beroep ingesteld op 30 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-255/07)
   (2007/C 183/35)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/18/EG in nationaal recht is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-48/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 3 februari 2017– X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 3 februari 2017– X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-48/17)
   (2017/C 112/34)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de aangezochte lidstaat, gelet op het doel, de inhoud en de strekking van de Dublinverordening (1) en de Procedurerichtlijn (2), binnen twee weken te reageren op het verzoek om heroverweging zoals opgenomen in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening? (3)

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, geldt dan, gelet op de laatste zin van artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening de termijn van maximaal één maand zoals is aangegeven in artikel 20, eerste lid, onder b, van verordening (EG) nr. 343/2003 (4) (thans artikel 25, eerste lid, van de Dublinverordening)?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste en tweede vraag ontkennend luidt, heeft de aangezochte lidstaat, vanwege het woord „beijvert” in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening, een redelijke termijn om op het verzoek tot heroverweging te reageren?

               4)

               Indien inderdaad sprake is van een redelijke termijn waarbinnen de aangezochte lidstaat op grond van artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening op het heroverwegingsverzoek dient te reageren, is dan, zoals in het onderhavige geval, na verloop van zeven en halve week nog wel sprake van een redelijke termijn? Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt, wat heeft dan wel als redelijke termijn te gelden?

               5)

               Welke consequentie dient eraan te worden verbonden indien de aangezochte lidstaat niet binnen twee weken, dan wel een redelijke termijn, reageert op het verzoek om heroverweging? Is de verzoekende lidstaat dan verantwoordelijk voor de inhoudelijke beoordeling van het asielverzoek van de vreemdeling of de aangezochte lidstaat?

               6)

               Indien ervan dient te worden uitgegaan dat de aangezochte lidstaat verantwoordelijk wordt voor de inhoudelijke behandeling van het asielverzoek vanwege het niet tijdig reageren op het verzoek om heroverweging zoals bedoeld in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening, binnen welke termijn dient de verzoekende lidstaat, in het onderhavige geval verweerder, dit dan aan de vreemdeling kenbaar te maken?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

      (2)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1560/2003 van de Commissie van 2 september 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2003, L 222, blz. 3).

      (4)  Verordening van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2003, L 50, blz. 1).