title: Zaak T-344/16: Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/28

         Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Blackmore/EUIPO — Paice (DEEP PURPLE)
   (Zaak T-344/16)
   (2016/C 314/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Richard Hugh Blackmore (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Edwards-Stuart, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ian Paice (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „DEEP PURPLE” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 772 721

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 in zaak R 736/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van het beroep;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster bij dit beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerde middelen

               —

               door de bewijsmiddelen toe te laten die op 5 november 2014 zijn overgelegd, heeft de kamer van beroep het recht verkeerd toegepast;

               —

               de kamer van beroep heeft het recht verkeerd toegepast door te concluderen dat er op basis van de tijdig overgelegde bewijsmiddelen voldoende bewijs van goodwill was;

               —

               de kamer van beroep heeft het recht verkeerd toegepast door te oordelen dat het bewijsmateriaal volstond om vast te stellen dat de opposant recht heeft op een deel van de goodwill;

               —

               door de vaststelling van beslissing R880 te aanvaarden heeft de kamer van beroep het recht verkeerd toegepast;

               —

               door de bewijsmiddelen toe te laten die op 13 april 2015 zijn overgelegd, heeft de kamer van beroep het recht verkeerd toegepast;

               —

               de kamer van beroep heeft het recht verkeerd toegepast door de inschrijving van een merk voor een grotere categorie waren en goederen dan gerechtvaardigd door dat bewijsmateriaal te weigeren. De kamer van beroep heeft het misbruikrecht verkeerd toegepast door te concluderen dat een misleidende voorstelling van zaken van deze waren was gegeven en/of dat de goodwill van opposant zich tot deze waren uitstrekte.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 22 november 2001 in zaak C-223/00 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële beslissing): Director-Geral do Departamento para os Assuntos du Fundo Social Europeu (DAFSE) tegen Partex — Companhia Portuguesa de Serviços SA ("Prejudiciële verwĳzing — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 84/32                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           6.4.2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 23 oktober 2001
                     van 22 november 2001
                                                                           in zaak C-281/00 P: Una Film „City Revue” GmbH tegen
                                                                                Europees Parlement e.a. (1)
in zaak C-223/00 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Director-                  („Richtlijn 98/43/EG inzake reclame en sponsoring voor
Geral do Departamento para os Assuntos du Fundo Social                     tabaksprodukten — Hogere voorziening — Afdoening zon-
Europeu (DAFSE) tegen Partex — Companhia Portuguesa                                 der beslissing — Beslissing omtrent kosten”)
                         de Serviços SA (1)
                                                                                (2002/C 84/53)
     („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (2002/C 84/52)                                  (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
                                                                                prudentie van het Hof van Justitie”)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                           In zaak C-281/00 P, Una Film „City Revue” GmbH, gevestigd
                                                                           te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoordigd door R. Borgelt,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           Rechtsanwalt, bijgestaan door professor M. Dauses, betreffende
                          dentie van het Hof)
                                                                           hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van
                                                                           27 juni 2000, Salamander e.a./Parlement en Raad (T-172/98,
                                                                           T-175/98-T-177/98, Jurispr. blz. II-2487), strekkende tot
                                                                           vernietiging van dat arrest en tot toewijzing van de door
                                                                           verzoekster in eerste aanleg geformuleerde vorderingen; andere
In zaak C-223/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      partijen bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden:
krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-                      C. Pennera en M. Berger), Raad van de Europese Unie
ministrativo (Portugal) in het aldaar aanhangige geding tussen             (gemachtigden: R. Gosalbo Bono en S. Marquardt), Commissie
Director-Geral do Departamento para os Assuntos du Fundo                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker
Social Europeu (DAFSE) en Partex — Companhia Portuguesa                    en I. Martı́nez del Peral), Markenverband eV, gevestigd te
de Serviços SA, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-             Wiesbaden (Duitsland), Manifattura Lane Gaetano Marzotto &
ging van besluit 83/516/EEG van de Raad van 17 oktober                     Figli SpA, gevestigd te Valdagno (Italië), Lancaster BV, gevestigd
1983 betreffende de taken van het Europees Sociaal Fonds (PB               te Amsterdam (Nederland), Franse Republiek, Republiek Fin-
L 289, blz. 38) en verordening (EEG) nr. 2950/83 van de Raad               land, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
van 17 oktober 1983 houdende toepassing van besluit 83/516                 Ierland, en Salamander AG, gevestigd te Kornwestheim (Duits-
(PB L 289, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld              land), Zino Davidoff SA, gevestigd te Fribourg (Zwitserland),
als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann,             en Davidoff & Cie SA, gevestigd te Genève (Zwitserland), Alma
J.-P. Puissochet en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal:             Media Group Advertising SA & Co. Partnership, Panel Two
J. Mischo; griffier: R. Grass, op 22 november 2001 een                     and Four Advertising SA, Rythmos Outdoor Advertising
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    SA en Media Center Advertising SA, gevestigd te Athene
                                                                           (Griekenland), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
                                                                           volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de
Het door het Supremo Tribunal Administrativo bij beschikking van           Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha
10 mei 1999 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is           Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
niet-ontvankelijk.                                                         lomer; griffier: R. Grass, op 23 oktober 2001 een beschikking
                                                                           gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(1) PB nr. C 233, van 12.8.2000.                                           1)    Op de door Una Film „City Revue” GmbH ingestelde hogere
                                                                                voorziening behoeft niet te worden beslist.
                                                                           2)    Una Film „City Revue” GmbH, het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.


title: Zaak T-20/04: Beroep, op 20 januari 2004 ingesteld door Maria Pilar Aguar Fernandez en 126 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.3.2004              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 71/39
Middelen:                       —      Het merk „PAPERLAB” kan            2.    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                       voor waren van klasse 9 wor-
                                       den ingeschreven want het
                                       beschrijft de waren niet
                                       rechtstreeks op enige wijze;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                —      Het merk „PAPERLAB” kan
                                       in de handel dienen om ver-
                                       zoekster waren te onder-
                                                                          Verzoekers in de onderhavige zaak, ambtenaren en personeels-
                                       scheiden van de waren van
                                                                          leden tewerkgesteld bij het Bureau voor levensmiddelen en
                                       andere handelaars;
                                                                          diergeneeskunde, waarvan de zetel te Dublin is gevestigd,
                                —      Het Bureau voor harmonisa-         komen op tegen hun salaris- en nabetalingsafrekeningen voor
                                       tie binnen de interne markt        de periode na 1 juli 2002.
                                       heeft verschillende soortge-
                                       lijke merken aanvaard.
                                                                          Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers een
                                                                          enkel middel aan, te weten onwettigheid van de bij verordening
(1) Beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor         (EG, Euratom) nr. 2265/2002 van de Raad van 16 december
    harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en           2002 (1) vastgestelde aanpassingcoëfficiënt voor Ierland door-
    modellen) van 17 november 2003 (Zaak R 842/2002-1).                   dat deze aanpassingscoëfficiënt in strijd met artikel 64 van het
                                                                          Statuut, volgens hetwelk de koopkracht van de ambtenaren
                                                                          niet mag verschillen naar gelang van de plaats van tewerkstel-
                                                                          ling, het verschil tussen de daadwerkelijke kosten van levenson-
                                                                          derhoud in hun standplaats en die te Brussel niet compenseert.
                                                                          Zij voeren meer bepaald aan dat een aanpassingcoëfficiënt van
                                                                          124,8 niet voldoende is om dit beginsel in acht nemen.
Beroep, op 20 januari 2004 ingesteld door Maria Pilar
Aguar Fernandez en 126 anderen tegen Commissie van                        (1) PB L 347 van 20 december 2002, blz. 1.
                 de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-20/04)
                           (2004/C 71/68)
                          (Procestaal: Frans)                             Beroep, op 21 januari 2004 ingesteld door Fusion Elec-
                                                                          tronics Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                          de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (BHIM)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 januari 2004 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Maria Pilar                                               (Zaak T-21/04)
Aguar Fernandez en 126 anderen, allen wonende in Ierland,
vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis
en É. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                                             (2004/C 71/69)
Luxemburg.
                                                                          (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                          Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                                                       Engels)
1.    nietig te verklaren de besluiten van de Commissie houden-
      de vaststelling, vanaf 1 juli 2002, van de salaris- en
      nabetalingsafrekeningen van verzoekers met toepassing
      van verordening (EG, Euratom) nr. 2265/2002 van de                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Raad van 16 december 2002 houdende aanpassing met                   schappen is op 21 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor
      ingang van 1 juli 2002 van de bezoldigingen en de                   harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
      pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsle-             modellen) (BHIM) ingesteld door Fusion Electronics Limited,
      den van de Europese Gemeenschappen, alsmede van de                  te Auckland (Nieuw Zeeland), vertegenwoordigd door
      aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op               A. Roughton, barrister. Andere partij voor de kamer van
      deze bezoldigingen en pensioenen;                                   beroep: Ford Motor Company.


title: Zaak T-114/02: Beroep, op 15 april 2002 ingesteld door BaByliss S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 144/57
SA, gevestigd te Lorient (Frankrijk), vertegenwoordigd door           De andere middelen en voornaamste argumenten in deze zaak
Antonio Creus Carreras, Begoña Uriarte Valiente en Albert            stemmen overeen met die in zaak T-177/01.
Agustinoy Guilayn, advocaten.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni
                                                                           2001 tot .vaststelling van maatregelen voor het herstel van het
                                                                           heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende bepalingen
                                                                           inzake de controle op de activiteiten van vissersvaartuigen (PB
                                                                           L 159 van 15.6.2001, blz. 4).
                                                                      (2) PB C 289 van 13/10/2001, blz. 23.
—     de artikelen 3, sub d, en 5, van verordening (EG)               (3) Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998
      nr. 494/2002 van de Commissie van 19 maart 2002 tot                  voor de instandhouding van de visbestanden via technische
      vaststelling van aanvullende technische maatregelen voor             maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van
      het herstel van het heekbestand in de ICES-deelgebieden              mariene organismen (PB L 125 van 27/04/1998, blz. 1).
      III, IV, V, VI en VII en in de ICES-sectoren VIIIa, b, d, e,    (4) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
      nietig te verklaren;                                                 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
                                                                           visserij en de aquacultuur (PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1).
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      Beroep, op 15 april 2002 ingesteld door BaByliss S.A.
Middelen en voornaamste argumenten                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-114/02)
Met de bestreden verordening verlengt de Commissie maatre-                                        (2002/C 144/112)
gelen voor het herstel van het heekbestand in bepaalde
visserijgebieden. Die maatregelen waren voor zes maanden
vastgesteld bij verordening nr. 1162/2001 (1) van de Commis-                                       (Procestaal: Frans)
sie. Verzoekster betwist die verordening in zaak T-177/01,
Jégo-Quéré & Cie/Commissie (2).
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 15 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen door BaByliss S.A.,
Verzoekster wijst erop dat de Commissie de thans bestreden            gevestigd te Montrouge (Frankrijk), vertegenwoordigd door
verordening heeft vastgesteld op grond van artikel 45, lid 1,         Jacques-Philippe Gunther, advocaat.
van verordening (EG) nr. 850/98 (3) van de Raad, een andere
rechtsgrondslag dan die van de in zaak T-177/01 aangevochten
verordening nr. 1162/2001 van de Commissie, waarvan
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
de maatregelen beweerdelijk worden verlengd. Die eerdere
verordening was immers vastgesteld op grond van artikel 15,
lid 1, van verordening (EEG) nr. 3760/92 (4) van de Raad. De          —      de beschikking van de Commissie van 8 januari 2002 in
in die bepaling gestelde maximumtermijn voor dergelijke                      zaak COMP/M-2621 SEB/MOULINEX, nietig te verklaren;
maatregelen van de Commissie is verstreken zonder dat
de Raad zelf instandhoudingsmaatregelen heeft vastgesteld.            —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
Daarom moest de Commissie in casu een andere rechtsgrond-
slag zoeken om de betrokken maatregelen te kunnen verlen-
gen, wat zij met de onderhavige verordening heeft gedaan. Die-
naangaande stelt verzoekster een verkeerde rechtsgrondslag
voor de vaststelling van de litigieuze verordening, alsmede           Middelen en voornaamste argumenten
schending van het rechtszekerheidsbeginsel.
                                                                      De vennootschappen SEB en Moulinex zijn actief op het gebied
                                                                      van het ontwerp, de vervaardiging en de verhandeling van
                                                                      kleine huishoudelijke apparaten. Een concentratieplan tussen
Verder heeft verweerster volgens verzoekster haar bevoegdheid         de twee ondernemingen is bij de Commissie aangemeld.
misbruikt door zich bevoegdheden aan te matigen die duidelijk         Verzoekster in de onderhavige zaak heeft de Commissie in
aan de Raad toekomen.                                                 kennis gesteld van haar voorbehouden met betrekking tot
 ---pagebreak--- C 144/58                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.6.2002
deze concentratie. Niettemin heeft de Commissie de operatie           financiële steun van de Franse staat de positie van SEB op de
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en met de EER-            betrokken markten nog meer versterkten.
Overeenkomst verklaard, mits de voorgestelde verbintenissen
zouden worden geëerbiedigd. Verzoekster betwist deze be-
schikking.                                                            (1) Mededeling van de Commissie betreffende op grond van .verorde-
                                                                          ning (EEG) nr. 4064/89 van de Raad en verordening (EG) nr. 447/
                                                                          98 van de Commissie aanvaardbare corrigerende maatregelen
                                                                          (voor de EER relevante tekst) (PB C 68, van 02.03.2001, blz. 3).
Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich in de
eerste plaats op schending van wezenlijke vormvoorschriften,
doordat door SEB met vertraging aangegane verbintenissen
zijn aanvaard. De verbintenissen moesten binnen drie weken
na aanmelding van de operatie worden aangegaan. De Com-
                                                                      Beroep, op 12 april 2002 ingesteld door Avex Inc. tegen
missie heeft vijf weken na de aanmelding van de concentratie
                                                                      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
aanvaard dat SEB nieuwe verplichtingen van fase I aanging.
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
Volgens verzoekster konden die verplichtingen niet worden
beschouwd als een loutere verbetering van de oorspronkelijke
verbintenissen, maar vormden zij nieuwe verbintenissen.                                        (Zaak T-115/02)
                                                                                (2002/C 144/113)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In de tweede plaats heeft de Commissie gedwaald ten aanzien
van het recht door de operatie toe te staan zonder de procedure
van diepgaand onderzoek in te leiden. De voorwaarden voor
toestemming in fase I waren niet vervuld. De aangegane                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verbintenissen sloten niet duidelijk alle twijfel uit omtrent de      schappen is op 12 april 2002 beroep ingesteld tegen het
verenigbaarheid van de concentratie met de gemeenschappe-             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
lijke markt, overeenkomstig de regels neergelegd in de medede-        tekeningen en modellen) door Avex Inc., te Tokio (Japan),
ling van de Commissie inzake corrigerende maatregelen (1).            vertegenwoordigd door J. Hofmann, advocaat. Andere partij
                                                                      voor de kamer van beroep: Adolf Ahlers AG, te Herford
                                                                      (Duitsland).
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
In de derde plaats berust de beschikking van de Commissie op
een kennelijke onjuiste beoordeling, daar de SEB opgelegde            —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
verplichtingen ontoereikend zijn om de mededingingsproble-                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
men te verhelpen. Zo heeft de Commissie de operatie toege-                  interne markt van 11 februari 2002 (zaak R 634/2001-
staan zonder verbintenissen op bepaalde markten met ernstige                1) over de inschrijving van het woord- en beeldmerk „a”
mededingingsproblemen. Bovendien lost een merklicentieo-                    als gemeenschapsmerk;
vereenkomst naar haar aard de door de concentratie veroor-
zaakte mededingingsproblemen niet op. De duur van de                  —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
licentieovereenkomst is ook te kort om een licentiehouder in
staat te stellen de producten van Moulinex onder zijn eigen
merk op de markt te brengen, op een markt waar de gebruiker
zich zeer sterk houdt aan een bepaald merk. Voorts zal de
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
verbintenis om de Duitse markt te bevoorraadden, de positie
van SEB/Moulinex op die markt versterken. De omstandigheid
tot slot dat de Commissie heeft aanvaard dat hetzelfde merk           Aanvrager van het ge-           Avex Inc.
binnen de Europese Unie door verschillende ondernemingen              meenschapsmerk:
kan worden geëxploiteerd, werkt een afstemming van gedra-
gingen tussen SEB/Moulinex en de licentiehouders in de hand.          Betrokken gemeen-               beeldmerk „a” voor waren van de
                                                                      schapsmerk:                     klassen 9, 16, 25, 35 en 41 (onder
                                                                                andere kledingstukken, schoeisel,
                                                                                schoenen en laarzen, ...) — aan-
                                                                                vraagnr. 863142
In de vierde plaats is verzoekster van oordeel, dat de Commissie      Houder van het oppo-            Adolf Ahlers AG
heeft gedwaald ten aanzien van het recht door niet te                 sitiemerk of -teken in de
onderzoeken, in hoeverre de uiterst lage prijs alsmede de             oppositieprocedure:


title: Zaak T-41/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Polen/Commissie

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/22

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Polen/Commissie
   (Zaak T-41/06) (1)

   (2008/C 158/37)

      Procestaal: Pools

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-192/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Matthias Kruck/Landkreis Potsdam-Mittelmark (Landbouwstructuren — Communautaire steunregelingen — Artikel 7, lid 6, van verordening (EEG) nr. 1765/92 — Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 — Braaklegging van gronden — Verlaging van compensatiebedragen)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Matthias Kruck/Landkreis Potsdam-Mittelmark
   (Zaak C-192/06) (1)

   (Landbouwstructuren - Communautaire steunregelingen - Artikel 7, lid 6, van verordening (EEG) nr. 1765/92 - Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 - Braaklegging van gronden - Verlaging van compensatiebedragen)
   (2007/C 297/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Matthias Kruck

      Verwerende partij: Landkreis Potsdam-Mittelmark
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 9, leden 2 tot en met 4, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli 1995 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 3887/92 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 156, blz. 27), en van artikel 7, lid 6, tweede en vierde zin, van verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (PB L 181, blz. 12), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2989/95 van de Raad van 19 december 1995 houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 1765/92 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (PB L 312, blz. 5) — Vaststelling van maximaal braakgelegde oppervlakte die recht geeft op compensatiebedragen, op basis van tijdens controle feitelijk geconstateerde bebouwde oppervlakte en niet van die welke in aanvraag voor compensatiebedragen is opgegeven
   Dictum
   Artikel 9 van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de maximale oppervlakte die krachtens artikel 7, lid 6, eerste alinea, tweede en vierde zin, van verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2989/95 van de Raad van 19 december 1995, in aanmerking komt voor compensatiebedragen voor braaklegging van oppervlakten, op basis van de aangevraagde bebouwde oppervlakte wordt berekend, mits die oppervlakte feitelijk met akkerbouwgewassen is bebouwd en geen oppervlakten omvat die op grond van artikel 9 van verordening nr. 1765/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2989/95, van compensatiebedragen zijn uitgesloten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak T-95/00: Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door T. Zaur-Gora tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 163/33
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door T. Zaur-Gora
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij het TABG
de dagvergoeding voor een dienstreis naar Dublin heeft                                            (Zaak T-95/00)
verminderd.
                                                                                (2000/C 163/66)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker twee mid-
delen aan:
                                                                                (Procestaal: Frans)
— schending van artikel 85 van het Statuut, betreffende de
     terugvordering van hetgeen onverschuldigd is betaald. Het
     TABG heeft niet aangetoond, dat verzoeker kennis had van           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     enige onregelmatigheid in de afrekening van zijn dienstreis;       schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door T. Zaur-Gora,
— verkeerde uitlegging van punt VIII van de Gids voor                   wonende te Lodelinsart (België), vertegenwoordigd door
     dienstreizen.                                                      J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
                                                                        behage:
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                             onderzoek COM/2/99 tot afwijzing van de sollicitatie van
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Territorio                           verzoekster;
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  — verweerster te veroordelen in de kosten.
                            schappen
                          (Zaak T-92/00)                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (2000/C 163/65)                                Verzoekster heeft vanaf 1 oktober 1997 voor de Commissie
                                                                        gewerkt, achtereenvolgens als hulpfunctionaris, tijdelijk func-
                        (Procestaal: Spaans)                            tionaris en opnieuw als hulpfunctionaris. Gedurende de perio-
                                                                        de dat zij in dienst was als tijdelijk functionaris heeft zij zich
                                                                        aangemeld voor deelname aan het algemeen vergelijkend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               onderzoek COM/C/C/99. In de bijlage bij de kennisgeving van
schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-             het onderzoek werd vermeld dat de gestelde leeftijdsgrens
sie van de Europese Gemeenschappen door Territorio Histórico           niet gold voor kandidaten die op de sluitdatum van de
de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de                  sollicitatietermijn sinds één jaar en zonder onderbreking de
Alava, gevestigd te Vitoria (Spanje), vertegenwoordigd door de          hoedanigheid hadden van ambtenaar of personeelslid van de
advocaten A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente.                     Europese Gemeenschappen. Op die grond werd haar sollicitatie
                                                                        afgewezen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
behage:
                                                                        Verzoekster staaft haar vordering met de volgende middelen:
— de beschikking van de Commissie van 22 december 2000
     nietig te verklaren, voor zover daarin de fiscale voordelen        — Schending van het beginsel van goed bestuur en goed
     in de Normas Forales de Alava nr. 22/1994 en 24/1996                    personeelsbeheer.
     onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden
     verklaard en van de Spaanse Staat wordt verlangd dat hij           — De aanwezigheid van een klaarblijkelijke beoordelingsfout
     deze terugvordert;                                                      alsmede misbruik van procedure.
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.                             Volgens verzoekster moeten haar functies gezien worden als
                                                                        een ononderbroken werkzaamheid in dienst van de Gemeen-
                                                                        schappen, zonder dat de formele aard en de kwalificatie van
Middelen en voornaamste argumenten                                      partijen aan haar overeenkomsten met de Commissie van
                                                                        enige invloed zijn op de feitelijke omstandigheden. Daarom
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                moeten de sinds 22 mei 1997 gesloten contracten volgens
met die in zaak T-127/99; Diputación Foral de Alava/Com-               verzoekster worden beschouwd als overeenkomsten met een
missie (1).                                                             tijdelijk functionaris, gelet op de aard van de werkzaamheden
                                                                        en op de omstandigheden waarin zij haar functies sinds die
(1) PB C 226 van 7.8.1999, blz. 41.                                     datum heeft uitgeoefend.


title: Zaak C-98/03: Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
21.6.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 146/15
2.     Biedt Richtlijn 85/511/EEG (1), zoals gewijzigd door            Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie
       Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)      van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
       treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-                                  Duitsland
       ding van mkz?
3.     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een                                         (Zaak C-98/03)
       lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende
       nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
       in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richtlijn                                  (2003/C 146/26)
       90/423/EEG?
( 1) PB 1985, L 315, blz. 11.
( 2) PB 1990, L 224, blz. 13.                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                       Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de
                                                                       Commissie, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid van haar juridische
                                                                       dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
ven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de zaak de heer en mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen
de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee
                              en Vlees                                 1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
                                                                            heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                            krachtens de artikelen 6, leden 3 en 4, 12, 13 en 16 van
                           (Zaak C-97/03)                                   richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
                                                                            de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde
                                                                            flora en fauna (1), door
                          (2003/C 146/25)
                                                                            —     voor bepaalde projecten buiten speciale bescher-
                                                                                mingszones als bedoeld in artikel 4, lid 1, van de
                                                                                richtlijn, waarvoor krachtens artikel 6, leden 3 en 4,
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
uitspraak van 7 januari 2003, ingekomen ter griffie van het                       van de richtlijn een effectbeoordeling vereist is,
                                                                                een dergelijke beoordeling niet voor te schrijven,
Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de zaak de heer en
                                                                                ongeacht of de projecten significante gevolgen kun-
mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen de Directeur van de
                                                                                nen hebben voor een speciale beschermingszone;
Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                          —     emissies in een speciale beschermingszone toe te
                                                                                laten, ongeacht of deze significante gevolgen kunnen
1.     Kan een lidstaat aan het gemeenschapsrecht de bevoegd-                     hebben voor deze zone;
       heid ontlenen te besluiten tot doding van dieren die
       verdacht zijn van besmetting met het mkz-virus?                      —     sommige onopzettelijke verstoringen van bescherm-
                                                                                de dieren uit te sluiten van de werkingssfeer van de
2.     Biedt Richtlijn 85/511/EEG (1), zoals gewijzigd door                       voorschriften inzake bescherming van de soorten;
       Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)
       treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-
       ding van mkz?                                                        —     ten aanzien van bepaalde activiteiten die met de
                                                                                zonebescherming verenigbaar moeten zijn, niet te
                                                                                garanderen dat slechts afwijkingen worden toege-
3.     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een                          staan in de uitzonderingsgevallen van artikel 16 van
       lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende                       de richtlijn;
       nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
       in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richtlijn
       90/423/EEG?                                                          —     het gebruik van plantenbeschermingsmiddelen te
                                                                                regelen op een wijze die onvoldoende rekening
                                                                                houdt met de bescherming van de soorten;
( 1) PB 1985, L 315, blz. 11.
( 2) PB 1990, L 224, blz. 13.
                                                                            —     voorschriften inzake de visvangst niet aan te melden
                                                                                en/of daarin geen toereikend vangstverbod op te
                                                                                nemen;
 ---pagebreak--- C 146/16                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.6.2003
2.     de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.            Verzoek van het Tribunale di Firenze — Sezione GIP —,
                                                                         van 3 febrauri 2003 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                                aldaar dienende strafzaak tegen Maria Pupino
                                                                                (Zaak C-105/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 146/27)
—      Bij de beoordeling van de regelingen tot omzetting van
       artikel 6, lid 3, van de richtlijn moet worden nagegaan of
       zij voor alle projecten met mogelijke significante gevolgen
       voor speciale beschermingszones in een effectbeoordeling          Het Tribunale di Firenze — Sezione GIP —, heeft bij beschik-
       voorzien. Ter beantwoording van de vraag of bepaalde              king van 3 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
       gevolgen significant kunnen zijn, mag niet enkel het              van Justitie op 5 maart 2003, in de aldaar dienende strafzaak
       project in ogenschouw worden genomen, maar moet                   tegen Maria Pupino, het Hof van Justitie van de Europese
       uitsluitend rekening worden gehouden met de instand-              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       houdingsdoelstellingen van de eventueel getroffen be-             de navolgende vraag:
       schermingszones en met de eventuele aanwezigheid van
       habitats en soorten in de zones. In de omschrijving van
       de „projecten” in § 10, lid 1, nr. 11, sub b en c, van het        Moeten de artikelen 2, 3 en 8 van kaderbesluit nr. 220 van
       Bundesnaturschutzgesetz (federale wet inzake natuurbe-            15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de
       scherming), is echter geen sprake van beschermingszones           strafprocedure, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan
       waarmee rekening dient te worden gehouden. Zelfs indien           aan een nationale regeling als die van de artikelen 392, lid 1 bis,
       in abstracto kon worden bewezen dat deze omschrijving,            en 398, lid 5 bis, van het Italiaanse wetboek van strafvordering
       ondanks de erin opgenomen beperkingen, in feite alle              volgens welke met betrekking tot andere misdrijven dan
       mogelijke projecten omvat die significante gevolgen voor          seksuele misdrijven of misdrijven met een seksuele achtergrond
       speciale beschermingszones kunnen hebben, is nog niet             het getuigenverhoor van personen van minder dat zestien
       gegarandeerd dat daartoe ook de projecten behoren met             jaar tijdens het gerechtelijk vooronderzoek bij wege van
       atypische en in beginsel niet echt voor de hand liggende          bewijsincident en op bijzondere wijze, zoals met gebruik-
       gevolgen, wanneer deze gevolgen in een concreet geval             making van geluidsregistratie of van audiovisule middelen mag
       significant kunnen zijn. Met name kleine habitats met             worden afgenomen?
       een buitengewone rijkdom aan soorten, kunnen veel
       gevoeliger op invloeden reageren dan in gestandaardiseer-
       de regelgeving over projecten kan worden voorzien.
—      Het uit § 36 van het Bundesnaturschutzgesetz blijkende
       verzuim om de materiële overlast buiten het (onduidelijk
       omschreven) gebied waar de invloed van een project
       merkbaar is, in aanmerking te nemen, is in strijd met             Hogere voorziening, op 27 februari 2003 per fax ingesteld
       artikel 6, leden 3 en 4, van de richtlijn.                        (en bevestigd door neerlegging van het originele verzoek-
                                                                         schrift op 7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest
                                                                         van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
—      De beperking van de bescherming van nest-, broed-,                Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 december 2002
       woon- of toevluchtsplaatsen van dieren tot opzettelijke           in zaak T-110/01, Védial SA tegen Bureau voor harmonisa-
       verstoringen (§ 43, lid 4, Bundesnaturschutzgesetz) is in         tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
       strijd met artikel 12, lid 1, sub d, van de richtlijn,            modellen) (BHIM), met France Distribution als tussen-
       aangezien volgens de duidelijke bewoordingen daarvan                                       komende partij
       elke beschadiging of vernieling van voortplantings- of
       rustplaatsen verboden is, zonder dat hiervoor enig opzet
       vereist is.                                                                              (Zaak C-106/03 P)
—      § 43, lid 4, van het Bundesnaturschutzgesetz voorziet                                     (2003/C 146/28)
       ook in uitzonderingen op de voorschriften tot bescher-
       ming van de soorten voor reeds toegestane ingrepen
       of maatregelen, zonder rekening te houden met de
       mogelijkheid dat ten tijde van de toelating nog niet              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       bekend was dat het ging om een beschermde soort.                  op 27 februari 2003 per fax hogere voorziening ingesteld (en
                                                                         bevestigd door neerlegging van het originele verzoekschrift op
                                                                         7 maart 2003) door Védial SA tegen het arrest van het Gerecht
                                                                         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
( 1) PB 1992, L 206, blz. 7.                                             kamer) van 12 december 2002 in zaak T-110/01, Védial SA
                                                                         tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                         (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), met France Dis-
                                                                         tribution als tussenkomende partij.


title: Arrest van het Hof van 14 mei 2002 in zaak C-2/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Michael Hölterhoff tegen Ulrich Freiesleben ("Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1 — Omvang van uitsluitend recht van merkhouder — Derden — Gebruik van merk voor beschrĳvende doeleinden")

text:
C 169/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            13.7.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                      en Ulrich Freiesleben, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                            uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en b, van Eerste richtlijn
                           (Vijfde kamer)                                   (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
                                                                            de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,
                         van 30 mei 2002                                    L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: P. Jann,
                                                                            president van de Vijfde kamer, waarnemend voor de president,
in zaak C-516/99 (verzoek van de Berufungssenat V der
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und                        F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten,
                                                                            C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
Burgenland om een prejudiciële beslissing): Walter
                                                                            M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
                              Schmid (1)
                                                                            cobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 14 mei 2002
(„Begrip „nationale rechterlijke instantie” in de zin van                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            artikel 234 EG — Onbevoegdheid Hof”)
                                                                            Artikel 5, lid 1, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van
                          (2002/C 169/08)                                   21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht
                                                                            der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de merkhouder zich
                          (Procestaal: Duits)
                                                                            niet op zijn uitsluitend recht kan beroepen wanneer een derde in het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  kader van een handelstransactie duidelijk maakt, dat de waar uit
                          dentie van het Hof)                               eigen productie afkomstig is en hij het betrokken merk uitsluitend
                                                                            gebruikt ter aanduiding van de bijzondere eigenschappen van de door
                                                                            hem aangeboden waar, zodat het uitgesloten is dat het gebruikte
In zaak C-516/99, betreffende een verzoek aan het Hof                       merk in het economisch verkeer als een aanduiding van herkomst uit
krachtens artikel 234 EG van de Berufungssenat V der                        een bepaalde onderneming wordt opgevat.
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgen-
land (Oostenrijk), in een procedure aldaar ingeleid door Walter
Schmid, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               (1) PB C 63 van 4.3.2000.
de artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans artikelen 56 EG
en 58 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward,
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 30 mei
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd                              ARREST VAN HET HOF
om te antwoorden op de door de Berufungssenat V van de
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland in                                     (Zesde kamer)
zijn beschikking van 2 december 1999 gestelde vragen.
                                                                                van 16 mei 2002
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                            in zaak C-63/00 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
                                                                            gericht om een prejudiciële beslissing): Land Baden-Würt-
                                                                            temberg tegen Günther Schilling en Bezirksregierung
                    ARREST VAN HET HOF                                                   Lüneburg tegen Hans-Otto Nehring (1)
                         van 14 mei 2002
                                                                            („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EEG)
in zaak C-2/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Düs-                      nr. 3887/92 — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem
seldorf om een prejudiciële beslissing): Michael Hölterhoff                 voor bepaalde communautaire steunregelingen — Toepas-
                   tegen Ulrich Freiesleben (1)                             singsbepalingen — Steunaanvragen „dieren” — Controle
                                                                                van dieren — Verlaging steunbedrag”)
(„Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
89/104/EEG — Artikel 5, lid 1 — Omvang van uitsluitend                                                (2002/C 169/10)
recht van merkhouder — Derden — Gebruik van merk voor
                    beschrijvende doeleinden”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 169/09)
                          (Procestaal: Duits)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-63/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-2/00, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens               tens artikel 234 EG van het Bundesverwaltungsgericht (Duits-
artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duits-                 land), in het aldaar aanhangige geding tussen Land Baden-
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Michael Hölterhoff             Württemberg en Günther Schilling, in tegenwoordigheid van:


title: Zaak T-248/14: Beroep ingesteld op 14 april 2014 — Masafi/BHIM — Hd1 (masafi juice)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/23

         Beroep ingesteld op 14 april 2014 — Masafi/BHIM — Hd1 (masafi juice)
   (Zaak T-248/14)
   2014/C 235/31
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Masafi Co. LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: G. Hinarejos Mulliez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hd1 Ltd (Huddersfield, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 februari 2014 in zaak R 119/2013-4 te vernietigen;

               —

               de andere partij in de procedure, mocht deze partij interveniëren, te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: zwart-wit beeldmerk met het woordelement „masafi” voor waren van klasse 32

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het in het Verenigd Koninkrijk voor het woord „masafi” ingeschreven gemeenschapsmerk nr. 2 5 51  560

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, leden 1, sub a en b, en 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-224/00: Beroep, op 25 augustus 2000 ingesteld door Archer Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland Ingredients Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 316/32              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.11.2000
Verzoekster stelt als concurrente van de gesteunde onderne-             artikel 81, lid 1, van het Verdrag en artikel 53, lid 1, van de
mingen op de Europese markt voor de productie en montage                EER-Overeenkomst zouden hebben geschonden door deel te
van parkeersystemen voor auto’s rechtstreeks en individueel             nemen aan overeenkomsten over prijzen, verkoopquota en de
door de beschikking te zijn geraakt. De bestreden beschikking           uitwisseling van individuele informatie over de verkoopquota
maakt inbreuk op haar recht te worden gehoord, welk                     van synthetische lysine.
recht alleen bij inleiding van een contradictoire onderzoek is
gewaarborgd. De Commissie heeft ten onrechte nagelaten de               Verzoeksters betwisten de feiten van de zaak niet. Tot staving
door verzoekster in haar klacht aangevoerde argumenten voor             van hun conclusies voeren zij evenwel de volgende middelen
concurrentievervalsing in het kader van een contradictoir               aan:
onderzoek na te gaan. De Commissie heeft zich voor haar
beslissing gebaseerd op onjuiste gegevens in een deskundigen-           —      de boete die de Commissie heeft opgelegd, en die is
advies. Tenslotte heeft zij de relevante markt onjuist bepaald                 berekend op basis van nieuwe „richtsnoeren voor de
en het aantal concurrenten niet goed geschat.                                  berekening van geldboeten” (1), is in strijd met het recht-
                                                                               szekerheidsbeginsel en het beginsel van het gewettigd
                                                                               vertrouwen;
                                                                        —      meer in het bijzonder heeft de Commissie bij het opleggen
                                                                               van de boete de betrokken richtsnoeren met terugwerken-
                                                                               de kracht toegepast, en wel in strijd met de verklaringen
                                                                               en de correspondentie van de Commissie tijdens de
Beroep, op 25 augustus 2000 ingesteld door Kyowa                               besprekingen die tot de medewerking van Kyowa hebben
Hakko Kogyo Company Ltd en Kyowa Hakko Europe                                  geleid overeenkomstig de Mededeling van de Commissie
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                              betreffende het niet opleggen of verminderen van geld-
                                pen                                            boeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (2).
                                                                        —      Bovendien en subsidiair heeft de Commissie het even-
                        (Zaak T-223/00)                                        redigheidsbeginsel geschonden door een boete op te
                                                                               leggen waarbij rekening is gehouden met Kyowa’s activi-
                        (2000/C 316/61)                                        teiten in de gehele wereld; de Commissie heeft niet in
                                                                               aanmerking genomen dat Kyowa slechts een klein gedeel-
                                                                               te van haar omzet op de in casu relevante markt, die van
                                                                               de EER, behaalt.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        —      Bij de berekening van de boete heeft de Commissie ten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      onrechte geweigerd rekening te houden met de zware
schappen is op 25 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                         boeten die verzoeksters reeds door de Amerikaanse
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kyowa                            autoriteiten zijn opgelegd.
Hakko Kogyo Company Ltd en Kyowa Hakko Europe GmbH,
vertegenwoordigd door C. Canenbley en K. Diedrich van het
kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, te Brussel.                     (1) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
                                                                            van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk ar-
                                                                            tikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                        van 14.01.1998, blz. 3).
                                                                        (2) PB C 207 van 18.7.1996, blz. 4.
—     nietig te verklaren beschikking C (2000) 1565 def. van
      de Commissie van 7 juni 2000, wat de opgelegde boete
      betreft, dan wel die boete te verlagen in de mate waarin
      het Gerecht zulks billijk acht;
—     de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.
                                                                        Beroep, op 25 augustus 2000 ingesteld door Archer
                                                                        Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland
Middelen en voornaamste argumenten                                      Ingredients Limited tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoeksters in de onderhavige zaak, een vennootschap naar
                                                                                (Zaak T-224/00)
Japans recht en haar Europese dochteronderneming, produce-
ren onder meer gezondheidsproducten voor dieren. Kyowa
Hakko heeft thans installaties voor de productie van aminozu-                                     (2000/C 316/62)
ren en Japan, Hongarije, Mexico en de Verenigde Staten
van Amerika. Verzoeksters vorderen de nietigverklaring van
artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 7 juni                                          (Procestaal: Engels)
2000 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG-
Verdrag (zaak COMP/36.545/F3 — Amino Acids). Bij die                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
beschikking is verzoeksters een boete opgelegd, omdat zij               schappen is op 25 augustus 2000 beroep ingesteld tegen
 ---pagebreak--- 4.11.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 316/33
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Archer                 Beroep, op 28 augustus 2000 ingesteld door Nan Ya
Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland                      Plastics Corporation tegen Raad van de Europese Unie
Ingredients Limited, vertegenwoordigd door L. M. Alegi en
E. W. Batchelor van het kantoor Baker and McKenzie, te                                        (Zaak T-226/00)
Londen.
                                                                                (2000/C 316/63)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
—    nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
     Commissie van 7 juni 2000 inzake een procedure op               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     grond van artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de            schappen is op 28 augustus 2000 beroep ingesteld tegen Raad
     EER-Overeenkomst (zaak COMP/36.545/F3 — Amino                   van de Europese Unie door Nan Ya Plastics Corporation,
     Acids) voorzover die bepaling voor ADM relevant is;             vertegenwoordigd door P. De Baere van het kantoor Van Bael
                                                                     & Bellis, te Brussel.
—    subsidiair, artikel 2 van de beschikking, voorzover voor        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     ADM relevant, te wijzigen en de daarin aan ADM
     opgelegde boete nietig te verklaren of wezenlijk te             —     nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van verordening
     verlagen;                                                             (EG) nr. 978/2000 van de Raad, voor zover zij verzoek-
                                                                           ster raken; en
—    de Commissie in alle kosten van de procedure te verwij-
     zen; en                                                         —     verweerder in de kosten te verwijzen.
—    de Commissie te veroordelen tot terugbetaling aan ADM           Middelen en voornaamste argumenten
     van alle kosten deze heeft gemaakt om zekerheid te
     stellen voor de betaling van de boete.                          De in de onderhavige zaak bestreden handeling is verordening
                                                                     (EG) nr. 978/2000 van de Raad van 8 mei 2000 tot instelling
                                                                     van een definitief compenserend recht op de invoer van
                                                                     polyester stapelvezels uit Australië, Indonesië en Taiwan en tot
Middelen en voornaamste argumenten                                   definitieve inning van het voorlopige recht (1).
                                                                     De procedure heeft betrekking op synthetische stapelvezels
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die            van polyester, niet gekaard, niet gekamd, noch anderszins
in de zaken T-220/00, Cheil Jedang Corporation/Commissie,            bewerkt met het oog op het spinnen. Dit product is ingedeeld
en T-223/00, Kyowa Hakko Kogyo en Kyowa Hakko Europe/                onder GN-code 5503 20 00.
Commissie.
                                                                     Verzoekster, een in Taiwan gevestigde vennootschap die allerlei
                                                                     kunstvezels, plastics en petrochemische tussenproducten ver-
Meer in het bijzonder wordt aangevoerd, dat de Commissie             vaardigt, voert de volgende middelen aan:
—    de inbreuk ten onrechte heeft gekwalificeerd als een zeer       —     De Raad heeft ten onrechte maatregelen ingesteld ten
     ernstige inbreuk die de goede werking van de interne                  aanzien van de vrijstelling van invoerrechten voor grond-
     markt in het gedrang brengt;                                          stoffen, daar het onderzoek niet rechtmatig op die
                                                                           regeling betrekking kon hebben.
—    bij de vaststelling van de boete niet in aanmerking heeft       —     De conclusie van de Raad, dat het voordeel opgeleverd
     genomen, dat het kartel in feite geen impact heeft;                   door het belastingkrediet voor investeringen in belangrij-
                                                                           ke ondernemingen, de vrijstelling van rechten bij de
                                                                           invoer van machines en apparatuur voor verontrei-
—    ten onrechte stelt, dat verzoeksters de overeenkomsten                nigingsbestrijding, de vrijstelling van rechten bij de invoer
     hebben uitgevoerd;                                                    van grondstoffen en de belastingvermindering voor de
                                                                           aankoop van automatiseringsapparatuur, tot compen-
—    ten onrechte stelt, dat verzoeksters marktleiders in hun              serende maatregelen aanleiding geeft, berust op onjuiste
     sector zijn, om welke reden zij een buitensporig hoge                 toepassing van artikel 3, lid 1, van de basisantisubsidie-
     boete heeft vastgesteld;                                              verordening, is niet op positief bewijsmateriaal gebaseerd
                                                                           en is dus in strijd met de artikelen 3, lid 1, 4, lid 1, en 3,
                                                                           lid 5, van die verordening.
—    wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.
                                                                     (1) PB L 113 van 12.5.2000, blz. 1.


title: Zaak C-129/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szolnoki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Túrkevei Tejtermelő Kft./Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Artikelen 191 en 193 VWEU — Richtlijn 2004/35/EG — Toepasselijkheid ratione materiae — Luchtverontreiniging door illegale afvalverbranding — Beginsel dat de vervuiler betaalt — Nationale regeling die een hoofdelijke aansprakelijkheid invoert voor de eigenaar van het perceel waarop zich de verontreiniging heeft voorgedaan en de vervuiler)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szolnoki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Túrkevei Tejtermelő Kft./Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség
   (Zaak C-129/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Artikelen 191 en 193 VWEU - Richtlijn 2004/35/EG - Toepasselijkheid ratione materiae - Luchtverontreiniging door illegale afvalverbranding - Beginsel dat de vervuiler betaalt - Nationale regeling die een hoofdelijke aansprakelijkheid invoert voor de eigenaar van het perceel waarop zich de verontreiniging heeft voorgedaan en de vervuiler))
   (2017/C 293/08)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szolnoki Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Túrkevei Tejtermelő Kft.

      Verwerende partij: Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség

      Dictum

               1)

               De bepalingen van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, gelezen in het licht van de artikelen 191 en 193 VWEU, dienen aldus te worden uitgelegd dat, voor zover de situatie in het hoofdgeding binnen de werkingssfeer van richtlijn 2004/35 valt, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan, zij niet in de weg staan aan een nationale regeling zoals in het hoofdgeding, die naast de exploitanten van de percelen waarop zich een illegale verontreiniging heeft voorgedaan, een andere categorie bepaalt van personen die hoofdelijk aansprakelijk zijn voor een dergelijke milieuschade, namelijk de eigenaren van die percelen, zonder dat een oorzakelijk verband moet worden vastgesteld tussen de gedraging van de eigenaren en de vastgestelde verontreiniging, mits die regeling in overeenstemming is met de algemene beginselen van Unierecht en elke relevante bepaling van het VEU en het VWEU, en van handelingen van afgeleid Unierecht.

               2)

               Artikel 16 van richtlijn 2004/35 en artikel 193 VWEU dienen aldus te worden uitgelegd dat, voor zover de situatie in het hoofdgeding binnen de werkingssfeer van richtlijn 2004/35 valt, zij niet in de weg staan aan een nationale regeling zoals in het hoofdgeding, op grond waarvan de eigenaren van percelen waarop zich illegale verontreiniging heeft voorgedaan met de exploitanten van die percelen niet alleen hoofdelijk aansprakelijk zijn voor een dergelijke milieuschade, maar er hun door de bevoegde nationale instantie tevens een geldboete kan worden opgelegd, mits een dergelijke regeling kan bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstelling van verdergaande bescherming en de wijze waarop de hoogte van de boete wordt bepaald niet verder gaat dan nodig is om die doelstelling te bereiken, hetgeen door de nationale rechter moet worden nagegaan.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak T-59/01: Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door Albert Nardone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 173/33
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                     Verzoeker vordert dat het Gerecht:
                               AANLEG
                                                                           —     het uitdrukkelijk besluit van het tot aanstelling bevoegde
                        van 30 januari 2001                                      gezag van 15 december 2000 nietig verklaart, voorzover
                                                                                daarbij verzoekers klacht van 23 mei 2000 betreffende
in zaak T-49/00: Industria pugliese olive in salamoia                            de toekenning van het invaliditeitspensioen uit hoofde
erbe aromatiche Snc (Iposea) tegen Commissie van de                              van artikel 78, tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut,
                 Europese Gemeenschappen (1)                                     is afgewezen;
(Gemeenschappelijk douanetarief — Verordening tot wij-
ziging van gecombineerde nomenclatuur — Beroep tot                         —     erkent dat hem een invaliditeitspensioen toekomt, bere-
            nietigverklaring — Nietontvanklijkheid)                              kend naar artikel 78, tweede alinea, Ambtenarenstatuut;
                          (2001/C 173/59)                                  —     subsidiair, bij interlocutoire uitspraak de vorming gelast
                                                                                van een invaliditeitscommissie als bedoeld in artikel 53
                                                                                van het Statuut, met als opdracht te onderzoeken of
                         (Procestaal: Italiaans)                                 verzoeker blijvend volledig invalide is in de zin van
                                                                                artikel 78, tweede alinea, van het Statuut;
In zaak T-49/00, Industria pugliese olive in salamoia erbe
aromatiche Snc (Iposea), gevestigd te Cerignola (Italië), verte-
genwoordigd door A. Guarino, advocaat te Rome, en A. Lo-                   —     verweerster in de kosten verwijst.
rang, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Rue des Dahlias
2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge-                     Middelen en voornaamste argumenten
machtigden: J. Schieferer en M. Moretto), betreffende een
verzoek om nietigverklaring van verordening (EG)
nr. 2626/1999 van de Commissie van 13 december 1999 tot                    Verzoeker is in dienst van de Gemeenschappen getreden in
wijziging van bijlage I bij verordening (EG) nr. 2658/87 van               1963. In 1970 werd hij naar de Commissie in Brussel
de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur            overgeplaatst en aangesteld in het Berlaymont-gebouw. Vol-
en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 321, blz. 3),                  gens verzoeker waren de arbeidsomstandigheden in de werk-
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                  plaatsen in het souterrain (verdieping -1) en de tussenverdie-
A. W. H. Meij, president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters;              ping van dit gebouw ongezond en stoffig, hetgeen werd
griffier: H. Jung, op 30 januari 2001 een beschikking gegeven              veroorzaakt door asbestdeeltjes, zoals later werd vastgesteld.
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                       In oktober 1981 besloot verzoeker zijn ontslag in te dienen.
                                                                           Na dit ontslag was verzoeker door zijn lichamelijke toestand
2)     Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.
                                                                           niet in staat beroepsarbeid te verrichten.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                           In november 1999 diende verzoeker, die eerder beroepen had
                                                                           ingesteld tot erkenning van zijn beroepsziekte en vergoeding
                                                                           van de schade die hij stelde te hebben geleden, een verzoek in
                                                                           krachtens artikel 90 van het Statuut, tot toekenning van een
                                                                           invaliditeitspensioen uit hoofde van artikel 78, tweede alinea,
                                                                           van het Statuut. De Commissie wees het verzoek af op grond
Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door Albert Nardone                     dat verzoekers invaliditeit niet de reden was geweest voor de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         beëindiging van zijn dienstverband bij de Gemeenschappen.
                           (Zaak T-59/01)
                                                                           Verzoeker stelt, dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van
                          (2001/C 173/60)                                  de procedure bij het nemen van een beslissing die tot de
                                                                           bevoegdheid behoort van een invaliditeitscommissie overeen-
                                                                           komstig het Statuut, en hij beroept zich op de bijstandsplicht
                           (Procestaal: Frans)                             van de Commissie, het recht op arbeidsomstandigheden die de
                                                                           gezondheid, de veiligheid en de waardigheid van de werknemer
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  eerbiedigen, alsmede op het recht op een goed bestuur.
schappen is op 13 maart 2001 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Albert
Nardone, wonende te Piétrain (België), vertegenwoordigd door
J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat.


title: Verzoek van het Finanzgericht Münster van 28 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eurowings Luftverkehrs AG en Finanzamt Dortmund-Unna (Zaak C-294/97)

text:
27 . 9 . 97              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 295/25
            veel of in welke mate moet zulke lozing dan bij            Verzoek van het Tribunale di Genova van 29 juli 1997 om
            dragen om te kunnen spreken van een „ aanzien              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Industrie
            lijke bijdrage " in bedoelde zin; of                        aeronautiche e meccaniche Rinaldo Piaggio SpA en i)
                                                                        International Factors Italia SpA — Ifitalia, ii ) Dornier
      ii ) alleen wanneer de lozing van stikstofverbindingen              Luftfahrt GmbH en iii) Ministerie van Landsverdediging
            uit agrarische bronnen op zichzelf de oorzaak is                                     ( Zaak C-295/97)
            van een hoger nitraatgehalte dan 50 mg/1 in die                                         ( 97/C 295/44 )
            wateren ( dat wil zeggen zonder mederekenen van
            enige bijdrage uit andere bronnen ); of
                                                                        Het Tribunale di Genova ( Zesde Burgerlijke Kamer ) heeft
      iii ) op enige andere basis, en zo ja, welke basis ?              bij beschikking van 29 juli 1997, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 11 augustus 1997, in het geding
                                                                        tussen Industrie aeronautiche e meccaniche Rinaldo Piag
2 . Wanneer vraag 1 wordt beantwoord in andere zin dan                  gio SpA en i ) International Factors Italia SpA — Ifitalia,
      als bedoeld onder ii ), is dan de nitraatrichtlijn ongeldig       ii ) Dornier Luftfahrt GmbH en iii ) Ministerie van Lands
      ( voorzover geldend voor zoet oppervlaktewater) op                verdediging, het Hof van Justitie van de Europese
      grond dat zij in strijd is met:                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                        over de navolgende vragen:
      i)    het beginsel dat de vervuiler betaalt; en/of
                                                                        1 . Kan een nationale rechter het Hof van Justitie van de
      ii ) het evenredigheidsbeginsel; en/of                                  Europese Gemeenschappen om een beslissing verzoe
                                                                              ken over de verenigbaarheid van een nationale wette
                                                                              lijke bepaling met artikel 92 van het Verdrag ( staats
      iii ) het fundamenteel recht van eigendom van degenen                   steun )?
            die grond bezitten en/of exploiteren die afwatert in
            overeenkomstig artikel 3 , lid 1 , te bepalen zoet
            oppervlaktewater en vervolgens door de lidstaat             2 . Zo ja, kan dan worden gesteld dat de Italiaanse staat
            als kwetsbare zone in de zin van artikel 3 , lid 2,               bij wege van wet nr. 26 van 3 april 1979 inzake het
            wordt aangewezen ?                                                bijzonder bewind over in een crisissituatie verkerende
                                                                              grote ondernemingen — met name bij wege van de
(') PB L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 1 .
                                                                              hierboven vermelde bepalingen van die wet — in strijd
(2 ) Richtlijn van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste           met artikel 92 van het Verdrag aan bepaalde onderne
     kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor pro              mingen zoals omschreven door bedoelde wet ( grote
     ductie van drinkwater in de lidstaten ( PB L 194 van 25 . 7.             ondernemingen ), bij artikel 92 van het Verdrag verbo
     1975 , blz . 26 ).                                                       den steun heeft toegekend ?
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 28 juli 1997                                 Doorhaling van zaak C-407/95 (')
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Euro                                             97/C 295/45
    wings Luftverkehrs AG en Finanzamt Dortmund-Unna
                            ( Zaak C-294/97)                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                               97/C 295/43 )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 mei 1997
                                                                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-407/95 :
                                                                        Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese
Het Finanzgericht Münster ( 9 . Senat ) heeft bij beschikking            Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek en
van 28 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                  door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                                                                        Ierland .
Justitie op 11 augustus 1997, in het geding tussen Euro
wings Luftverkehrs AG en Finanzamt Dortmund-Unna,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                 (') PB C 46 van 17. 2 . 1996 .
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :
Zijn de toevoegingsbepalingen van § 8 , punt 7 tweede zin,
en § 12, lid 2, punt 2, tweede zin, van het Gewerbesteuer
gesetz verenigbaar met het vrije verkeer van diensten in de                             Doorhaling van zaak C-58/96 (*)
zin van artikel 59 van het Verdrag betreffende de Europese                                           ( 97/C 295/46
Unie van 7 februari 1992 ?
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 mei 1997


title: Zaak C-444/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 21 juli 2017 — Préfet des Pyrénées-Orientales/Procureur de la République près le tribunal de grande instance de Montpellier, Procureur général près la cour d’appel de Montpellier

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 21 juli 2017 — Préfet des Pyrénées-Orientales/Procureur de la République près le tribunal de grande instance de Montpellier, Procureur général près la cour d’appel de Montpellier
   (Zaak C-444/17)
   (2017/C 330/09)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Préfet des Pyrénées-Orientales

      Verwerende partijen: Abdelaziz Arib, Procureur de la République près le tribunal de grande instance de Montpellier, Procureur général près la cour d’appel de Montpellier

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 32 van verordening (EU) 2016/399 (1), volgens hetwelk bij herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen de desbetreffende bepalingen van titel II (inzake de buitengrenzen) van overeenkomstige toepassing zijn, aldus worden uitgelegd dat het heringevoerde toezicht aan een binnengrens van een lidstaat gelijk te stellen is met het toezicht aan een buitengrens, wat gevallen betreft waarin een derdelander die niet over een recht van toegang beschikt, de grens overschrijdt?

               2)

               Staan verordening 2016/399 en richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (2), in de voormelde omstandigheden van herinvoering van het grenstoezicht aan de binnengrenzen toe dat de lidstaten in een situatie waarin een derdelander een grens overschrijdt waar het toezicht heringevoerd is, gebruikmaken van de mogelijkheid die hun geboden wordt bij artikel 2, lid 2, onder a), van deze richtlijn, te weten de mogelijkheid om aan hun buitengrenzen vereenvoudigde nationale terugkeerprocedures toe te passen?

               3)

               Ingeval deze laatste vraag bevestigend wordt beantwoord, verzetten artikel 2, lid 2, onder a), en artikel 4, lid 4, van de richtlijn zich tegen een nationale regeling als artikel L. 621-2 van de code de l’entrée et du séjour des étrangers et du droit d’asile (Frans wetboek betreffende de binnenkomst en het verblijf van vreemdelingen en betreffende het asielrecht), dat de illegale binnenkomst op het nationale grondgebied van een derdelander voor wie de bij deze richtlijn ingevoerde terugkeerprocedure nog niet geheel is doorlopen, bestraft met een gevangenisstraf?

      (1)  Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB 2016, L 77, blz. 1).

      (2)  PB 2008, L 348, blz. 98.


title: Zaak T-274/10: Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — Suez Environnement en Lyonnaise des eaux France/Commissie

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/43

         Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — Suez Environnement en Lyonnaise des eaux France/Commissie
   (Zaak T-274/10)
   ()
   2010/C 234/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Suez Environnement Company (Parijs, Frankrijk) en Lyonnaise des eaux France (Parijs) (vertegenwoordigers: P. Zelenko en O. d’Ormesson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               nietig verklaren van de bestreden inspectiebeschikking en/of het inspectiemandaat van 6 april 2010;

               —

               nietig verklaren van elke gestelde handeling die voortvloeit uit de op basis van deze onregelmatige beschikking en dit onregelmatig mandaat uitgevoerde inspecties;

               —

               in het bijzonder de teruggave gelasten van alle documenten die in het kader van de uitgevoerde inspecties in beslag werden genomen, op straffe van nietigverklaring door het Gerecht van de later door de Commissie vast te stellen beschikking ten gronde; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In onderhavige zaak vorderen verzoeksters de nietigverklaring van beschikking C(2010) 1984/4 van de Commissie van 23 maart 2010, waarbij Suez Environnement en alle door haar gecontroleerde ondernemingen, inclusief Lyonnaise des eaux France, worden gelast zich te onderwerpen aan een inspectie op grond van artikel 20, lid 4, van verordening 1/2003 van de Raad, gegeven in het kader van een procedure ter uitvoering van artikel 101 VWEU betreffende de markten voor watervoorziening en –zuivering. (1)

   Tot staving van hun betoog voeren verzoeksters de drie hiernavolgende middelen aan:

               —

               schending van de fundamentele rechten en vrijheden en met name van het recht op eerbiediging van de woonplaats, aangezien er geen nationale rechterlijke toelating werd betekend aan verzoeksters zodat zij niet over fundamentele waarborgen konden beschikken zoals het recht op toegang tot een rechter tijdens de inspecties en de mogelijkheid om de gewone beroepsmiddelen aan te voeren tegen een dergelijke toelating;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de inspectiebeschikking niet beperkt was in de tijd en een uiterst breed toepassingsgebied had;

               —

               het met de inspectiebeschikking gepaard gaande inspectiemandaat biedt onvoldoende waarborgen inzake onpartijdigheid en objectiviteit, voor zover zij de gemachtigden van de Commissie aanwijst die vroeger de door verzoekster Lyonnaise des eaux France in het kader van de aanmelding van een concentratie aan de Commissie meegedeelde vertrouwelijke gegevens hadden onderzocht.

      (1)  Zaak COMP/B-1/39.756