title: Zaak C-49/03: Verzoek van de Cour d'appel de Rennes van 5 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alain Rousseau en Association Comite economique regional fruits et legumes de Bretagne (CERAFEL)

text:
C 70/18                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.3.2003
De aan de Commissie meegedeelde stukken vormden een                       Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Commissie
aanvraag voor eindbetaling overeenkomstig artikel 52, lid 5,              van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
en met haar tegenovergestelde conclusie heeft de Commissie                                                bliek
blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of kennelijk
onjuiste beoordeling.
                                                                                (Zaak C-48/03)
                                                                                (2003/C 70/28)
Voorts heeft de Commissie met haar uitlegging van de
verordening inbreuk gemaakt op het rechtszekerheids- en het
evenredigheidsbeginsel.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 10 februari 2003 beroep tegen Portugese Republiek
Zo de uitlegging door de Commissie van artikel 52, lid 5, van             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
de verordening en/of de bijlage bij haar besluit C(92) 1358/8             vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira als gemachtigde,
juist is, dan is het absolute karakter van die bepalingen in strijd       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
met het evenredigheidsbeginsel. Verder maken die bepalingen
inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel, omdat zij onvoldoen-
de duidelijk en nauwkeurig zijn geredigeerd. Derhalve zijn de             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bepalingen van de verordening en het besluit op grond van
artikel 241 EG niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk.            —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/16/EG van
                                                                                het Europees Parlement en de Raad van 10 april 2000 tot
Het in de brief van 22 november 2002 vervatte besluit van de
                                                                                wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffen-
Commissie bevat niet de belangrijkste juridische en feitelijke
                                                                                de de handel in mengvoeders en richtlijn 96/25/EG van de
overwegingen waarop het berust en moet daarom nietig
                                                                                Raad betreffende het verkeer van voedermiddelen ( 1), of
worden verklaard wegens ontbreken van motivering.
                                                                                althans deze bepalingen niet mee te delen aan de Commis-
                                                                                sie, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
                                                                                tingen niet is nagekomen.
                                                                          —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
2)     B e sl u i t to t t e r ug v or d e r i ng v a n b ij s ta n d
       u it E F RO te n b e l op e v a n 9 2 7 2 76 7 e ur o
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Volgens verzoeker moet de brief met besluit van 22 november
2002 waarbij de Commissie het Verenigd Koninkrijk meedeel-
                                                                          De omzettingstermijn van de richtlijn is verstreken op 2 mei
de dat zij zich genoodzaakt zag het bedrag van 9 272 767 euro
                                                                          2001.
terug te vorderen, nietig worden verklaard op grond dat:
                                                                          (1 ) PB L 105 van 6.5.2000, blz. 36.
—      de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste
       rechtsopvatting en/of onjuiste uitlegging en/of kennelijk
       onjuiste beoordeling;
—      het besluit in strijd is met de beginselen van behoorlijk
       bestuur, communautaire solidariteit en regionaal partner-
       schap, en het beginsel dat de gemeenschapsinstellingen
                                                                          Verzoek van de Cour d’appel de Rennes van 5 februari
       en de lidstaten moeten samenwerken (artikel 10 EG);
                                                                          2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Alain Rousseau en Association Comite economique re-
—      het besluit ontoereikend is gemotiveerd.                                  gional fruits et legumes de Bretagne (CERAFEL)
                                                                                (Zaak C-49/03)
( 1) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni
     1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen                                   (2003/C 70/29)
     (PB L 161, blz. 1).
                                                                          De Cour d’appel de Rennes heeft bij beschikking van 5 februari
                                                                          2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 ---pagebreak--- 22.3.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 70/19
10 februari 2003, in het geding tussen Alain Rousseau en                  Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
Association Comité économique régional fruits et légumes de               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
Bretagne (CERAFEL), het Hof van Justitie van de Europese                                                 bliek
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                                                (Zaak C-66/03)
                                                                                (2003/C 70/30)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
„Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 15 ter, leden 1              op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
en 8, van verordening nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
1972 (1) bepaalde regels inzake productie en commercialisatie             woordigd door N. Yerrel als gemachtigde, domicilie gekozen
verplicht stelt voor de in de regio van een comité économique             hebbende te Luxemburg.
gevestigde en daarbij niet-aangesloten telers en bepaalt dat zij
dezelfde bijdragen, of een deel daarvan, als de aangesloten               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
telers verschuldigd zijn, kan een landbouwer die actief is in de          dat het den Hove behage:
biologische landbouw, zich dan, gelet op artikel 3 van
                                                                          a)     vast te stellen dan de Franse Republiek door niet de
verordening nr. 2092/91 van 24 juni 1991 (2), met succes op
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
het non-discriminatiebeginsel beroepen, met name omdat de
door het comité économique uitgevaardigde regels inzake het                      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/39/EG
                                                                                van de Commissie van 8 juni 2000 tot vaststelling
uit de markt nemen voor hem geen of slechts een gering
belang hebben.”                                                                  van een eerste lijst van indicatieve grenswaarden voor
                                                                                beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van Richtlijn
                                                                                98/24/EG van de Raad betreffende de bescherming van
                                                                                de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen
                                                                                risico’s van chemische agentia op het werk (1), althans
( 1) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972                   door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
     houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de                  delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     sector groenten en fruit (PB L 118 van 20.05.1972, blz. 1).                 verplichtingen niet is nagekomen;
( 2) Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni
     1991 inzake de biologische produktiemethode en aanduidingen          b)     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
     dienaangaande op landbouwprodukten en levensmiddelen (PB
     L 198 van 22.07.1991, blz. 1).
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De termijn is verstreken op 31 december 2001.
                                                                          (1 ) PB L 142 van 16.06.2000, blz. 7.


title: Doorhaling van zaak C-123/05

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/13

         Doorhaling van zaak C-123/05 (1)

   (2005/C 330/35)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij besluit van 6 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-123/05 (verzoek van om een prejudiciële beslissing): Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak C-382/15 P: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Skype Ultd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Afdoening zonder beslissing)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/4

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Skype Ultd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd
   (Zaak C-382/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 136/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype Ultd (vertegenwoordigers: A. Carboni en M. Browne, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd (vertegenwoordigers: D. Rose en J. Curry, solicitors)

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Skype Ultd wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak C-195/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/20

         Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-195/10)
   2010/C 179/33
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marghelis en E. Randvere)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland de artikelen 8, sub a-iv, en 10 van richtlijn 1999/31/EG (1) van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen niet naar behoren heeft uitgevoerd;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   § 91, lid 5, van jäätmeseadus (Estse afvalwet) bepaalt noch dat de gestelde zekerheid behouden moet blijven zo lang als nodig is voor het onderhoud en de nazorg van de stortplaats uit hoofde van artikel 13, sub d, noch dat de kosten voor de nazorg van de stortplaats voor een periode van ten minste 30 jaar moeten zijn gedekt.

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Zaak C-122/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door C (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van leeftijd — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikelen 2, 3 en 6 — Verschil in behandeling op grond van leeftijd — Nationale wettelijke regeling die in bepaalde gevallen voorziet in een hogere belasting op inkomsten uit ouderdomspensioen dan op inkomsten uit arbeid — Werkingssfeer richtlijn 2000/78 — Bevoegdheid van de Europese Unie op het gebied van directe belastingen)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door C
   (Zaak C-122/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van leeftijd - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikelen 2, 3 en 6 - Verschil in behandeling op grond van leeftijd - Nationale wettelijke regeling die in bepaalde gevallen voorziet in een hogere belasting op inkomsten uit ouderdomspensioen dan op inkomsten uit arbeid - Werkingssfeer richtlijn 2000/78 - Bevoegdheid van de Europese Unie op het gebied van directe belastingen))
   (2016/C 287/14)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   C

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet in die zin worden uitgelegd dat een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, betreffende een aanvullende belasting op inkomsten uit ouderdomspensioen, niet binnen de materiële werkingssfeer van deze richtlijn en bijgevolg ook niet van artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie valt.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-199/01: Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door P. Dessy tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.11.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 317/31
     voorgedragen ambtenaren, voorzover zijn naam daarop                Middelen en voornaamste argumenten
     niet voorkwam, alsmede het besluit van de Commissie
     om hem voor het begrotingsjaar 2000 niet tot de rang A 4
     te bevorderen;                                                     Verzoeker komt op tegen twee besluiten van het afwikkelings-
                                                                        bureau van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenver-
—    elk daarmee verband houdend en/of daaropvolgend be-                zekering, waarbij hem vergoeding tot 100 % werd geweigerd
     sluit nietig te verklaren;                                         voor bepaalde medische verrichtingen die volgens hem ver-
                                                                        band houden met de ernstige ziekte waaraan zijn echtgenote
—    nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit
                                                                        lijdt. Hij beroept zich op schending van artikel 72, lid 1, van
     van de Commissie tot afwijzing van de door hem op
                                                                        het Statuut, en kennelijk onjuiste beoordeling.
     27 december 2000 op grond van artikel 90, lid 2, van
     het Statuut ingediende klacht;
—    voor recht te verklaren, dat de procedure voor bevorde-
     ring naar de rang A 4 voor het begrotingsjaar 2000 met
     betrekking tot hem nietig wordt verklaard;
—    verweerster in alle kosten te verwijzen.
                                                                        Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door P. Dessy
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-199/01)
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker dezelfde middelen
aan als in zaak T-188/01.
                                                                                (2001/C 317/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 10 augustus 2001 ingesteld door A. Hecq
                                                                        schappen is op 28 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Dessy,
                                                                        wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door O. Slusny,
                         (Zaak T-191/01)                                advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2001/C 317/61)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        —      onrechtmatig en nietig te verklaren het stilzwijgend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht van 30 ja-
schappen is op 10 augustus 2001 beroep ingesteld tegen                         nuari 2001;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Hecq,
wonende te Mondercange (Luxemburg), vertegenwoordigd
door C. Mourato, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                —      voor recht te verklaren dat verzoekster overeenkomstig
Luxemburg.                                                                     artikel 72 van het Statuut recht heeft op vergoeding van
                                                                               100 % van de voorgeschreven geneesmiddelen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —      het TABG te verwijzen in alle kosten.
—    nietig te verklaren de besluiten van 13 oktober 2000 en
     6 november 2000 van het afwikkelingsbureau te Brussel
     alsmede het stilzwijgend besluit van 12 mei 2001 van het
     tot aanstelling bevoegd gezag;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—    verweerster te veroordelen verzoeker het bedrag te ver-
     goeden van 38,84 Euro, te verhogen met de vertragings-
     rente vanaf 13 oktober 2000;                                       Verzoekster, een thans gepensioneerd voormalig gemeen-
                                                                        schapsambtenaar, komt op tegen de weigering van de admini-
—    verweerster te veroordelen verzoeker het bedrag te ver-            stratie om als vergoedbaar aan te merken bepaalde geneesmid-
     goeden van 26,51 Euro, te verhogen met de vertragings-             delen die zij nodig had voor de behandeling van een ernstige
     rente vanaf 6 november 2000;                                       ziekte als bedoeld in artikel 72, lid 1, van het Statuut, door ze
                                                                        te beschouwen als „niet doeltreffend” voor de aandoening
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                             waaraan zij lijdt.
 ---pagebreak--- C 317/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                      behandeling en het vrije verkeer van werknemers. De conversie
                                                                         naar het communautaire pensioenstelsel van de pensioenrech-
—     Willekeurige en gebrekkige motivering, doordat de admi-            ten die verzoekster vóór haar indienstreding in Oostenrijk had
      nistratie haar mening heeft gewijzigd ten aanzien van              verworven vormt haars inziens een discriminatie op grond van
      de vergoedbaarheid van bepaalde geneesmiddelen en                  rang, geslacht, leeftijd en nationaliteit.
      doordat in casu het beginsel is geschonden, dat de
      behandelend arts de vrije keuze ten aanzien van het
      geneesmiddel heeft;
—     Schending van het gewettigd vertrouwen en de zorgplicht.
                                                                         Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door A. Ronsse
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 5 september 2001 ingesteld door Maria-Luise                                            (Zaak T-205/01)
         Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (2001/C 317/64)
                         (Zaak T-204/01)
                         (2001/C 317/63)                                                          (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Ronsse,
schappen is op 5 september 2001 beroep ingesteld tegen de                wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
Raad van de Europese Unie door Maria-Luise Lindorfer,                    advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
L. Levi en D. Dugois, advocaten.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                              bevoegde gezag van 9 november 2000 tot terugbetaling
—     nietig te verklaren verweerders besluit van 3 november                  van de volgens dat gezag sinds 1 januari 1994 ten
      2000 om het aantal pensioenjaren dat, na overdracht van                 onrechte ontvangen kostwinnerstoelage;
      de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indienstre-
      ding bij de Europese Gemeenschappen in Oostenrijk had
                                                                         —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      verworven, in aanmerking moest worden genomen voor
                                                                              bevoegde gezag van 23 november 2000 om de sinds
      haar gemeenschapspensioen, op 5 jaar, 5 maanden en
                                                                              1 januari 1994 ten onrechte betaalde kostwinnerstoelage
      8 dagen vast te stellen en, voorzover nodig, nietig te
                                                                              (22 433,07 euro) te verhalen op het maandelijkse pen-
      verklaren, het besluit van de Raad van 31 mei 2001 tot
                                                                              sioen, op basis van 30 maandelijkse termijnen van
      afwijzing van verzoeksters klacht van 2 februari 2001;
                                                                              770 euro van december 2000 tot en met mei 2003 en
—     verweerder te gelasten om op een gecorrigeerde rechts-                  van 1 maandelijkse termijn van 15,89 euro in juni 2003;
      grondslag over te gaan tot een nieuwe en rechtmatige
      vaststelling van de pensioenjaren die na de overdracht             —    in elk geval, ongeacht de beslissing ten gronde, een
      van haar in Oostenrijk verworven pensioenrechten in                     soepeler terugbetalingsregeling toe te staan dan de thans
      aanmerking moeten worden genomen voor het gemeen-                       opgelegde, en wel door middel van maandelijkse ter-
      schapspensioen.                                                         mijnen van ten hoogste 385 euro;
—     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.               —    in elk geval, verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster bij wijze van
exceptie de onwettigheid aan van artikel 11, lid 2, van                  Verzoeker, een gepensioneerd ambtenaar, zet uiteen dat hij
bijlage VIII bij het Statuut en de artikelen 10.3 en 10.4 van het        volgens het tot aanstelling bevoegde gezag van 1 januari 1994
besluit van de Raad houdende vaststelling van de algemene                tot en met 31 oktober 2000 ten onrechte een kostwinnerstoe-
uitvoeringsbepalingen van genoemd artikel. Volgens verzoek-              lage zou hebben ontvangen, en dat het op basis van artikel 85
ster zijn die artikelen, die de rechtsgrondslag van de bestreden         van het Statuut terugbetaling van het te veel ontvangen bedrag
handeling vormen, in strijd met het beginsel van gelijke                 verlangt.


title: Zaak C-178/03: Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
21.6.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 146/33
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                       —      Onjuiste omzetting van artikel 8 van de richtlijn: de
                                                                              nationale bepalingen met betrekking tot de informatie
                                                                              van de bevolking of de informatie die bij stralingsgevaar
—    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                              moet worden gegeven, schrijven niet dwingend voor dat
     maatregelen te hebben genomen om te voldoen aan de
                                                                              de autoriteiten worden aangewezen die de in de richtlijn
     artikelen 2, 3, 5, 6, 7 en 8 van richtlijn 89/618/Euratom
                                                                              bedoelde maatregelen moeten toepassen.
     van de Raad van 27 november 1989 betreffende de
     informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar
     toepasselijke maatregelen ter bescherming van de gezond-
                                                                       (1 ) PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.
     heid en over de alsdan te volgen gedragslijn (1), niet heeft
     voldaan aan de verplichtingen die krachtens deze richtlijn
     op haar rusten, en
—    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                     de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement
                                                                                en Raad van de Europese Unie
—    Onjuiste omzetting van artikel 2 van de richtlijn: de
     genomen omzettingsmaatregelen hebben maar op een                                           (Zaak C-178/03)
     deel van de in dat artikel genoemde situaties betrekking.
     De definitie die is gegeven van „stralingsgevaar” is niet
     omgezet en de omzettingsmaatregelen hebben geen be-                                        (2003/C 146/55)
     trekking op het vervoer en de opslag van splijtstoffen of
     radioactief afval, de vervaardiging, het gebruik, de opslag,
     de verwijdering en het vervoer van radio-isotopen voor
     agrarische, industriële en medische doeleinden, of voor           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     wetenschappelijke doeleinden en onderzoekdoeleinden               op 24 april 2003 beroep ingesteld tegen Europees Parlement
     en het gebruik van radio-isotopen voor de opwekking               en Raad van de Europese Unie door Commissie van de
     van energie in ruimteobjecten. De maatregelen hebben              Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. zur
     bovendien alleen betrekking op de gevaren die zijn                Hausen, L. Ström en E. Righini als gemachtigden, domicilie
     verbonden aan installaties op Frans grondgebied en niet           gekozen hebbende te Luxemburg.
     op die welke zijn verbonden aan installaties buiten dit
     grondgebied.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—    Onjuiste omzetting van artikel 3 van de richtlijn: de
     genomen omzettingsmaatregelen bevatten geen enkele                —      verordening (EG) nr. 304/2003 van het Europees Parle-
     definitie van de termen „het vrijkomen van een belangrijke               ment en de Raad van 28 januari 2003 betreffende de in-
     hoeveelheid radioactieve stoffen” en „abnormale niveaus                   en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen (1) nietig te
     van radioactiviteit die waarschijnlijk schadelijk zijn voor              verklaren;
     de volksgezondheid”.
                                                                       —      te verklaren dat de gevolgen van de verordening gehand-
—    Onjuiste omzetting van artikel 5 van de richtlijn: de                    haafd blijven tot de Raad een nieuwe verordening heeft
     omzettingsmaatregelen terzake van de informatie van de                   vastgesteld;
     bevolking omvatten, zoals reeds met betrekking tot de
     omzetting van artikel 2 van de richtlijn aangegeven, niet         —      het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
     alle in de richtlijn genoemde installaties en activiteiten.              kosten.
—    Onjuiste omzetting van artikel 6 van de richtlijn: de
     nationale bepalingen met betrekking tot de informatie
     van de bevolking in geval van stralingsgevaar schrijven           Middelen en voornaamste argumenten
     niet voor dat de bevolking onverwijld wordt ingelicht.
—    Onjuiste omzetting van artikel 7 van de richtlijn: de in de       De PIC-verordening (PIC is de afkorting van „Prior Informed
     richtlijn bedoelde maatregelen voor de informatie van             Consent”, dat wil zeggen voorafgaande geïnformeerde toestem-
     personen die betrokken kunnen worden bij de organisatie           ming) geeft uitvoering aan het Verdrag van Rotterdam inzake
     van de hulpverlening bij stralingsgevaar zijn slechts in          de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde
     een circulaire opgenomen, hetgeen niet voldoet aan de             toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische
     door de rechtspraak van het Hof opgelegde eisen van               stoffen en pesticiden in de internationale handel (hierna: „PIC-
     rechtszekerheid.                                                  Verdrag”).
 ---pagebreak--- C 146/34               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.6.2003
Volgens het PIC-Verdrag mogen de betrokken chemische                   —     verweerster in te kosten te verwijzen.
stoffen enkel worden in- en uitgevoerd na voorafgaande
geïnformeerde toestemming van de invoerende verdragspartij.
Het stelt een procedure in met het oog op de formele ontvangst         Middelen en voornaamste argumenten
van de kennisgeving en de bekendmaking van de besluiten van
de invoerende partijen, en ter verzekering van de naleving van         Het beroep is gericht tegen het feit dat bij de bestreden
deze besluiten door de uitvoerende partijen („PIC-procedure”).         beschikking voor de Bondsrepubliek Duitsland met betrekking
                                                                       tot Brandenburg in de sector akkerbouwgewassen voor de
                                                                       oogsten 1999 en 2000 uitgaven voor een bedrag van
De Commissie stelt dat de PIC-verordening binnen de wer-               26 446 505,00 euro van communautaire financiering worden
kingssfeer van de gemeenschappelijke handelspolitiek van de            uitgesloten en ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland
Gemeenschap valt, en bijgevolg, zoals de Commissie had                 worden gebracht. Dit bedrag vormt een forfaitaire correctie
voorgesteld, had moeten worden vastgesteld door de Raad op             van 5 % op de voor de deelstaat Brandenburg en de oogstjaren
grond van artikel 133 EG, en niet door het Europees Parlement          1999 en 2000 gedeclareerde uitgaven voor de sector akker-
en de Raad op grond van artikel 175, lid 1, EG betreffende             bouwgewassen.
maatregelen in het kader van het milieubeleid van de Gemeen-
schap. Volgens de Commissie hebben het Europees Parlement              Volgens de Bondsrepubliek Duitsland zijn bij de vaststelling
en de Raad niet de juiste rechtsgrondslag gekozen voor de PIC-         van de beschikking procedurevoorschriften en algemene begin-
verordening, zodat deze onwettig is en nietig moet worden              selen van gemeenschapsrecht geschonden. De eraan ten grond-
verklaard.                                                             slag liggende bevindingen waartoe de Commissie tijdens
                                                                       controles is gekomen, alsmede haar conclusies stemmen op
                                                                       wezenlijke punten niet met de feiten overeen en berusten
( 1) PB L 63 van 6.3.2003, blz. 1.
                                                                       bovendien op een onjuiste uitlegging van het recht. Een
                                                                       forfaitaire bijdrage van 5 % is derhalve volledig onrechtmatig.
                                                                       Dit blijkt uit de volgende zeven middelen:
                                                                       —     Procedurefouten. De nieuwe verwijten van de Commissie,
                                                                             volgens welke:
                                                                             —     „het Allgemeine Liegenschaftsbuch (ALB) geen be-
                                                                                trouwbare en bijgewerkte gegevens over de percelen
                                                                                bevat” [Het Allgemeine Liegenschaftsbuch (al-
Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Bondsrepubliek                             gemeen kadaster) vormt overeenkomstig § 12 van
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                  het Gesetz über die Landesvermessung und das
                             schappen                                              Liegenschafstkataster in Brandenburg (VermLiegG)
                                                                                (wet betreffende de landopmeting en het kadaster in
                                                                                Brandenburg) samen met de kadasterkaart en het
                        (Zaak C-183/03)                                            kadastercijfermateriaal het kadaster van de deelstaat
                                                                                Brandenburg. Het is een geautomatiseerd gegevens-
                                                                                bestand.]
                         (2003/C 146/56)
                                                                             —     „dubbele aanvragen niet kunnen worden ontdekt”
                                                                             —     „er nauwelijks dan wel helemaal geen verband
                                                                                bestaat tussen de in het kadaster opgenomen en de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         voor landbouw gebruikte percelen”, en
op 28 april 2003 beroep tegen Commissie van de Europese                      —     „het niet steeds mogelijk was de opgegeven land-
Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,                            bouwpercelen bijvoorbeeld aan de hand van kaarten
vertegenwoordigd door W. D. Plessing, Ministerialrat, M. Lum-                      of luchtfoto’s te controleren en op te meten, aange-
ma, Regierungsdirektor, en A. Tiemann, Regierungsrätin z. A.,                      zien de bedrijven geen kaarten of schema’s van de
Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Straße 108,                         opgegeven landbouwpercelen bij hun aanvragen
D-53117 Bonn.                                                                      voegen”,
                                                                             zijn niet tijdig aan de Duitse diensten meegedeeld.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              Derhalve is er sprake van schending van de procedure
                                                                             voor de goedkeuring van de rekeningen (artikel 7, lid 4,
                                                                             van verordening (EG) nr. 1258/1999 (1) en artikel 8, lid 1,
—      nietig te verklaren beschikking 2003/102/EG van de                    van verordening (EG) nr. 1663/95 (2) alsmede van de
       Commissie van 14 februari 2003 — C(2003) 500 def. —                   beginselen van eerbiediging van de rechten van de
       houdende onttrekking aan communautaire financiering                   verdediging en van behoorlijk bestuur.
       van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees
       Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL),          —     Betrouwbaarheid van het systeem voor de identificatie
       afdeling Garantie, hebben verricht, voorzover daarbij een             van oppervlakten. Met het tweede middel verweert de
       bedrag van 26 446 505,00 euro van communautaire                       Bondsregering zich tegen de twijfels die de Commissie
       financiering wordt uitgesloten en ten laste van de Bonds-             heeft geuit over de betrouwbaarheid van het identificatie-
       republiek Duitsland wordt gebracht, en                                systeem.


Avis juridique important

|

52003XX1024(03)

Hof van Justitie - Verkiezing van de kamerpresidenten

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0005 - 0005

Verkiezing van de kamerpresidenten(2003/C 255/09)De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 8 oktober 2003 overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heren P. Jann en C. W. A. Timmermans tot president van de twee kamers van vijf rechters gekozen voor een periode van drie jaar welke eindigt op 6 oktober 2006.De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 10 oktober 2003 overeenkomstig artikel 10, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heren C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas tot president van de drie kamers van drie rechters gekozen voor een periode van een jaar welke eindigt op 6 oktober 2004.


title: Zaak T-183/17: Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Menta y Limón Decoración/EUIPO — Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Afbeelding van een man in regionale klederdracht)

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/42

         Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Menta y Limón Decoración/EUIPO — Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Afbeelding van een man in regionale klederdracht)
   (Zaak T-183/17)
   (2017/C 151/54)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Menta y Limón Decoración, SL (Argame, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma (Santa Cruz de La Palma, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een man in regionale klederdracht) — Uniemerk nr. 10 822 013

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 in zaak R 510/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               de in eerste instantie gegeven beslissing van 28 januari 2015 van de nietigheidsafdeling van het EUIPO houdende volledige nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 10 822 013 van Excmo. Ayuntamiento de Santa Cruz de La Palma bevestigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure alsmede in die van de beroeps- en nietigheidsprocedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 53, lid 2, onder d), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-502/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 december 2009 — Fleischerei Nier GmbH & Co. KG/Finanzamt Detmold

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 december 2009 — Fleischerei Nier GmbH & Co. KG/Finanzamt Detmold
   (Zaak C-502/09)
   2010/C 63/37
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fleischerei Nier GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Finanzamt Detmold

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het begrip „levensmiddel” in bijlage H categorie 1 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting in die zin te worden uitgelegd dat daaronder alleen zijn begrepen levensmiddelen „om mee te nemen” zoals deze in de levensmiddelenhandel plegen te worden verkocht, of zijn daaronder ook begrepen spijzen of maaltijden die — door koken, braden, bakken of op andere wijze — zijn bereid om onmiddellijk te worden geconsumeerd?

               2)

               Indien „levensmiddelen” in de zin van bijlage H categorie 1 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting ook spijzen of maaltijden zijn die zijn bedoeld om onmiddellijk te worden geconsumeerd: dient de bereiding van de spijzen of maaltijden dan als dienstenelement te worden beschouwd wanneer moet worden beslist over de vraag of de totale prestatie van een partyservice-onderneming (verstrekking van kant-en-klare spijzen of maaltijden, het vervoer ervan en eventueel de verstrekking van bestek en servies en/of van statafels alsmede het afhalen van de ter beschikking gestelde voorwerpen) als levering van levensmiddelen die onder het verlaagde belastingtarief valt (bijlage H categorie 1 van deze richtlijn), dan wel als onder het normale belastingtarief vallende dienstverrichting (artikel 6, lid 1, van deze richtlijn)?

               3)

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Is het verenigbaar met artikel 2, punt 1, juncto artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 1, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, dat bij de kwalificatie van de totale prestatie van een partyservice-onderneming als levering van goederen of als dienstverrichting van eigen aard ten behoeve van de typering uitsluitend rekening wordt gehouden met het aantal elementen met het karakter van een dienstverrichting (twee of meer) ten opzichte van het leveringsaandeel, of moeten de elementen met het karakter van een dienstverrichting ongeacht hun aantal in aanmerking worden genomen, en, zo ja, op grond van welke kenmerken?


title: Beroep, op 22 september 1997 ingesteld door de vennootschap Eridania SpA en andere tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-258/97)

text:
22 . 11 . 97          NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 357/33
     nr. 498 van de Commissie,., gepubliceerd in de „ Mede          — verweerster te veroordelen om verzoeker als schadever
     delingen van de administratie " van 7 april 1986, voor              goeding te betalen, 1 057 567 BEF vermeerderd met
     zover het bestreden besluit is ondertekend door een                  5 % rente sedert 26 oktober 1984;
     afdelingshoofd met standplaats te Luxemburg, en niet
     door de directeur-generaal Personeelszaken en alge             — verweerster in de kosten te verwijzen.
     meen beheer.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van artikel 25 , tweede alinea, van het Amb
     tenarenstatuut, en van het beginsel „ non bis in idem ",        Verzoeker was een personeelslid van verweerster met
     dat is vervat in artikel 86, lid 3 , van het Ambtenaren        standplaats Ispra . Nadat hij in maart 1982 door een skion
     statuut, alsmede kennelijke beoordelingsfout waar ver          geval was getroffen, ging hij op 1 maart 1986 wegens blij
     weerster zich tot staving van haar weigering om een             vende gedeeltelijke invaliditeit met vervroegd pensioen . In
     eind te maken aan verzoekers voorlopige detachering             mei 1986 verzocht hij om verhoging van het percentage
     bij het Publicatiebureau en hem opnieuw te belasten             van de gedeeltelijke invaliditeit van 28% tot 50/55% . Na
     met zijn normale werkzaamheden bij het Beveilingsbu            tien jaar, namelijk in april 1996 , ontving verzoeker, ten
     reau, beroept op een motivering die uitsluitend geba           gevolge van een verhoging van de graad van gedeeltelijke
     seerd is op de berisping die hem bij wege van tucht            invaliditeit met 14% tot in totaal 42% , een uitkering die
     sanctie is opgelegd.                                            op 25 april 1996 op zijn rekening werd overgeschreven .
     Verzoeker preciseert in dit verband, dat deze afwijzing         Met zijn beroep komt verzoeker op tegen de schade die hij
     tot gevolg heeft dat hij andermaal wordt gestraft voor          door de langdurige behandeling van zijn verzoek, van
     feiten waarover na een tuchtprocedure een definitieve           14 mei 1986 tot bij de uitbetaling op 25 april 1996 , heeft
     beslissing is genomen. Bovendien kan uit het bestreden          geleden.
     besluit worden afgeleid dat de opdrachten van een
     ambtenaar bij het Beveiligingsbureau dermate delicaat           Verzoeker vordert vergoeding van de door de vertraging
     zijn, dat daarvoor hogere morele normen zouden gel             veroorzaakte schade („ Verzögerungsschaden "), vergoeding
     den dan bij andere diensten van de Commissie . Vol             van door schuld veroorzaakte schade en vergoeding van
     gens verzoeker gaat het hierbij om een kennelijke               een door verzuim veroorzaakte schade („Verzugsscha
     beoordelingsfout. Hij preciseert in dit verband, dat een        den ").
     ambtenaar die bij dezelfde tuchtprocedure betrokken is
     geweest, op zijn post is gebleven, hoewel hij belast is
     met zeer delicate opdrachten bij de directie „ Veilig          Volgens verzoeker bevindt een ambtenaar die eerste vele
     heidscontrole Euratom ", en hij eveneens een berisping          jaren na het ongeval een uitkering ontvangt, zich in een
     heeft gekregen.                                                 veel ongunstiger positie dan een vergelijkbare ambtenaar,
                                                                     die die uitkering kort na het ongeval uitbetaald krijgt.
                                                                     Deze ongelijke behandeling is in strijd met het rechtsbegin
                                                                     sel van het discriminatieverbod. Dit beginsel, dat ook uit
                                                                     drukking vindt in het gebod van gelijke behandeling, heeft
                                                                     zelfs voorrang boven het Statuut van de ambtenaren van
                                                                     de Europese Gemeenschappen, in het concrete geval boven
Beroep, op 19 september 1997 ingesteld door H. C. Herold             de tekst van artikel 73 , lid 2 .
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-257/97)                              Zou verweerster die bepaling aan verzoekers vorderingen
                                                                     tegenwerpen, dan zou het zelfs haar taak zijn geweest, een
                         ( 97/C 357/62 )                             wijziging of aanvulling van het Ambtenarenstatuut na te
                                                                     streven. In werkelijkheid heeft zij zich daarvoor tot nog
                                                                     toe geen inspanning getroost.
                      (Procestaai: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 19 september 1997 beroep inge
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
door H. C. Herold, wonende te Levanto ( Italië ), vertegen          Beroep, op 22 september 1997 ingesteld door de vennoot
woordigd door B. Potthast, H.-J. Rüber en A. Potthast,               schap Eridania SpA en andere tegen Raad van de Europese
advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te                                                 Unie
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                                      ( Zaak T-258/97)
rue Mathias Hardt 8-10 .
                                                                                97/C 357/63 )
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                       (Procestaai: Italiaans)
— verweersters besluit van 20 november 1996 nietig te                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     verklaren;                                                      Gemeenschappen is op 22 september 1997 beroep tegen
 ---pagebreak---  C 357/34                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 11 . 97
 Raad van de Europese Unie ingesteld door de vennoot                    Beroep, op 23 september 1997 ingesteld door R. Teixeira
 schap Eridania SpA, gevestigd te Genua, en de vennoot                            Neves tegen Hof van Justitie van de Europese
 schap ISI, Industria Saccarifera Italiana Agroindustriale                                        Gemeenschappen
 SpA, gevestigd te Padua, behorend tot de groep Eridania,                                         (Zaak T-259/97)
 de vennootschap Sadam Zuccherifici Divisione della
  S.E.C.I. , Societa Esercizi Commerciali Industriali SpA,                                          ( 97/C 357/64 )
 gevestigd te Bologna, de vennootschap Sadam Castiglio                                        (Procestaai: Portugees)
 nese SpA, gevestigd te Bologna, behorend tot de groep
 Sadam Zuccherifici, en de vennootschap Zuccherificio del                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Molise SpA, gevestigd te Termoli, de vennootschap                       Gemeenschappen is op 23 september 1997 beroep inge
 S.F.I.R. , Societa Fondiaria Industriale Romagnola SpA,                 steld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeen
 gevestigd te Cesena, vertegenwoordigd en bijgestaan door                schappen door R. Teixeira Neves, vertegenwoordigd door
 B. O'Connor, solicitor bij de High Court van Ierland, en I.            A. Encarnagao, advocaat te Porto, domicilie gekozen heb
 Vigliotti, advocaat te Genua, domicilie gekozen hebbende                bende te Luxemburg op het adres van verzoeker, rue de
 te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat                    Steinsel 100, L-7254 Bereldange.
 aldaar, rue Marie-Adelaide 22 .
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                  — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                               bevoegd gezag van 20 januari 1997 tot plaatsing van
                                                                               verzoeker in een lagere salaristrap, alsmede nabetaling
 — krachtens de artikelen 173 en 174 van het EG-Verdrag                        te gelasten van de ingevolge dat besluit niet ontvangen
      nietig of van onwaarde te verklaren Verordening ( EG )                   bezoldiging, vermeerderd met moratoire interessen van
      nr. 1188/97, voorzover die verzoeksters raakt, of, sub                  8% ;
      sidiair, die verordening erga omnes nietig en van
      onwaarde te verklaren, en zulks met betrekking tot                — verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoeker
      artikel 1 , onder f);                                                    van 2 miljoen BEF, ter vergoeding van de door het
                                                                               bestreden besluit berokkende morele schade;
 — krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag niet-toepas                — verweerder te verwijzen in de kosten, die van verzoe
      selijk te verklaren Verordening ( EG ) nr. 1785/81 , zoals               ker daaronder begrepen.
      later gewijzigd, voorzover zij verzoeksters raakt, en
      zulks met betrekking tot artikel 3 , lid 1 , artikel 5 , lid 3 ,  Middelen en voornaamste argumenten
      en artikel 6, lid 2;
                                                                        Verzoeker komt op tegen de wijze waarop het tot aanstel
                                                                        ling bevoegd gezag is opgetreden in de tuchtprocedure die
                                                                        tot de bestreden maatregel heeft geleid .
 — de Raad krachtens artikel 178 en artikel 215 , tweede
      alinea, van het EG-Verdrag te gelasten alle schade te             Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende
      vergoeden die aan verzoeksters is berokkend, te ver             middelen aan :
      meerderen met interessen en revalorisatie;
                                                                           1 . Grove en volledige schending van het beginsel van
                                                                                scheiding der machten.
— de Raad in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                          2 . Ernstige verdraaiing en manipulatie van de inhoud
                                                                                van het aan de algemene vergadering van het perso
Middelen en voornaamste argumenten                                              neel van 20 september 1995 voorgelegde voorstel .
                                                                          3 . Dwaling ten aanzien van het recht, daar verzoekers
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                         gedrag geen schending vormde van artikel 11 , eerste
die in zaak T-168/95 , Eridania e.a . f 1 ). Verzoeksters stellen               alinea, artikel 12, eerste alinea, en artikel 21 van het
inzonderheid, dat de bestreden verordening onwettig is,                         Statuut, maar volledig strookte met deze bepalingen.
omdat zij te laat is vastgesteld, omdat zij onvoldoende is
                                                                          4 . Onwettigheid van de beschuldiging bij gebreke van
gemotiveerd, omdat Italië daarin op willekeurige wijze als
                                                                                een klacht van het Hof wegens grove belediging.
een gebied met een tekort is aangemerkt, en omdat zij dis
criminerend is voor de Italiaanse suikerindustrie . Verder
                                                                          5 . Schending van het recht van verweer, van het beginsel
wordt aangevoerd, dat Verordening ( EEG) nr. 1785/81 van                        van hoor en wederhoor en van het beginsel van
de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappe                            gelijkheid van partijen: verzoeker was niet vóór de
lijke ordening van de markten in de sector suiker (2), ten                      zitting van 3 oktober 1995 van de beschuldiging in
dele niet kan worden toegepast.                                                 kennis gesteld, en de aanklagende partij heeft deelge
                                                                                nomen aan de beraadslagingen van het administratief
(') PB C 229 van 1 1 . 11 . 1995 , blz . 6 .                                    comité over de tuchtprocedure.
(2 ) PB L 177 van 1 . 7. 1981 , blz . 4 .
                                                                          6 . Schending van het beginsel van vermoeden van
                                                                                onschuld: er werd van begin af aan juris en de jure
                                                                               van uitgegaan, dat verzoeker schuldig was; de loutere


title: Zaak C-139/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 maart 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 20 januari 2015 in zaak T-109/12, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/18

         Hogere voorziening ingesteld op 24 maart 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 20 januari 2015 in zaak T-109/12, Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-139/15 P)
   (2015/C 155/20)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 in zaak T-109/12, Spanje/Commissie, vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht ter afdoening;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening van de Commissie is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 in zaak T-109/12. Bij dat arrest heeft het Gerecht besluit C(2011) 9992 van de Commissie van 22 december 2011 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand voor een aantal projecten nietig verklaard.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie twee middelen aan. Volgens de Commissie heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie het besluit om over te gaan tot financiële correcties binnen een bepaalde termijn dient vast te stellen, welke termijn wordt bepaald door de basishandeling die van kracht is ten tijde van de tussen de Commissie en de lidstaat gehouden hoorzitting. Subsidiair stelt de Commissie dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de voor de Commissie geldende termijn voor het vaststellen van het besluit om over te gaan tot financiële correcties een dwingend voorgeschreven termijn is waarvan de overschrijding schending van een wezenlijk vormvoorschrift oplevert, zodat het na het verstrijken van de termijn vastgestelde besluit onrechtmatig wordt geacht.


title: Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door F. Engelking tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-138/95)

text:
Nr . C 208/36        \ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
door C. Revoldini , advocaat te Luxemburg, domicilie                   Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
gekozen hebbende in zijn kantoor, Route de Longwy                      Fiduciaire Myson Sari, Rué Glesener 1 .
180 .
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Commissie voor
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem                   zover daarin is bepaald dat Brussel de plaats van
    voor het bevorderingsjaar 1992 niet tot de rang A4 te                   verzoeksters aanwerving is, alsmede alle latere beslui
    bevorderen, en, voor zoveel als nodig, het afwijzend                    ten ;
    antwoord van de Commissie van 3 maart 1995 op zijn
    klacht, alsmede het besluit van de Commissie om de op              — verweerster in de kosten te verwijzen .
    de in de „ Mededelingen van de administratie " nr. 859
    van 8 september 1994 gepubliceerde lijst opgenomen                 Middelen en voornaamste argumenten
    ambtenarem tot de rang A4 te bevorderen;
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                    zaak T-33/95 (').
    materiële en morele schade de hij heeft geleden, waarvan
    verzoeker het bedrag in de loop van het geding nader zal           (') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
    bepalen;
— verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep , op 3 juli 1995 ingesteld door F. Engelking tegen
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending van              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
artikel 45 , lid 1 , Ambtenarenstatuut aan .                                                    Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-138/95 )
Hij betoogt, dat verweerster zijn verdiensten als A5 ambte                                  •     ( 95/C 208/76 )
naar niet in aanmerking heeft kunnen nemen, daar voor de
periode 1991-1993 over hem geen beoordelingsrapport was
opgesteld .                                                                                (Procestaai: Duits)
In de tweede plaats wijst hij erop, dat verweerster zijn               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verdiensten alleen met die van de ambtenaren van Directo              schappen is op 3 juli 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
raat-generaal V heeft vergeleken, en niet met die van alle A5          de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
ambtenaren die voor bevordering in aanmerking kwa                     schappen door F. Engelking, te Raddestorf ( Bondsrepubliek
men .                                                                  Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
                                                                       Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus ,
Ten slotte stelt hij , dat de bevorderingen naar de rang A4            advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
niet worden gedaan na een vergelijkend onderzoek van de                Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
verdiensten van de voor bevordering in aanmerking                      Bains 14a .
komende ambtenaren, maar op basis van prioriteiten die elk
Directoraat-generaal naar eigen goeddunken stelt naarge               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
lang van het aantal voor bevordering in aanmerking
komende ambtenaren .                                                   1 . verweerders te veroordelen tot betaling van een SLOM
                                                                             II-vergoeding aan verzoeker voor de periode van 2 april
                                                                             1984 tot 13 juni 1991 ten bedrage van DM 110 021,93 ,
                                                                             met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992 , en hen in de kosten
                                                                             te verwijzen .
Beroep, op 19 juni 1995 ingesteld door P. Gammeltoft tegen             2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                              gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie
                                                                             ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                         ( Zaak T-132/95 )                                   sen .
                            ( 95/C 208/75 )
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak T-20/94 (').
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 19 juni 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.                        (') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 , blz . 20 .
Gammeltoft, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
J.-N . Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te


title: Zaak T-26/17: Beroep ingesteld op 18 januari 2017 — Jalkh/Parlement

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/28

         Beroep ingesteld op 18 januari 2017 — Jalkh/Parlement
   (Zaak T-26/17)
   (2017/C 070/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean François Jalkh (Gretz Armainvillers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-P. Le Moigne, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het besluit van het Europees Parlement van 22 november 2016 tot opheffing van de parlementaire immuniteit van verzoeker en tot vaststelling van rapport nr. A8-3019/2016 van [X], nietig verklaren;

               —

               het Europees Parlement veroordelen tot betaling aan Jalkh van het bedrag van 8 000 EUR als vergoeding van de geleden immateriële schade;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in alle kosten van de procedure;

               —

               het Europees Parlement veroordelen tot betaling aan Jalkh van het bedrag van 5 000 EUR als terugbetaling van de invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen. Verzoeker is van mening dat het Parlement de regels inzake de immuniteit van de afgevaardigden van het Franse parlement onjuist heeft toegepast en kennelijk de artikelen 8 en 9 van Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, met elkaar heeft verward.

               2.

               Tweede middel: artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen had moeten worden toegepast. De uitlatingen en standpunten van de heer Le Pen op de site van het Front National vallen binnen het kader van de politieke activiteiten van de heer Le Pen en verzoeker.

               3.

               Derde middel: schending van het begrip „parlementaire immuniteit”. Verzoeker is van mening dat het Parlement heeft miskend dat parlementaire immuniteit in een democratie in dubbel opzicht van rechtsvervolging bevrijdt, namelijk in die zin dat zij leidt tot niet-aansprakelijkheid en onschendbaarheid.

               4.

               Vierde middel: schending van de vaste rechtspraak van de Commissie Juridische Zaken van het Europees Parlement inzake:

                           —

                           vrijheid van meningsuiting

                           —

                              fumus persecutionis

               5.

               Vijfde middel: niet-eerbiediging van de communautaire rechtszekerheid en schending van het vertrouwensbeginsel.

               6.

               Zesde middel: inbreuk op de onafhankelijkheid van een parlementslid.

               7.

               Zevende middel: schending van de bepalingen van het reglement van het Europees Parlement inzake de procedure die kan leiden tot vervallenverklaring van het mandaat van een lid (artikel 3, lid 4 nieuw, tweede alinea, van dat reglement). Volgens verzoeker voorziet de Franse wet met betrekking tot het hem ten laste gelegde weliswaar in een aanvullende straf van niet-verkiesbaarheid, die leidt tot vervallenverklaring van het mandaat, doch de Franse regering heeft de voorzitter van het Parlement daar niet, zoals de procedure vereist, van in kennis gesteld, en geen enkel bevoegd orgaan van het Parlement (Voorzitter, Commissie Juridische Zaken, Vergadering) heeft de Franse regering in dit opzicht om uitleg gevraagd. Het rapport en het bestreden besluit zijn reeds wegens het verzuim van dit wezenlijk vormvoorschrift onrechtmatig.

               8.

               Achtste middel: schending van de rechten van de verdediging van verzoeker. Laatstgenoemde was niet uitgenodigd voor de stemming in de voltallige vergadering van het Parlement over het verzoek tot opheffing van zijn immuniteit. Derhalve had hij slechts tien minuten de tijd — tegen 18:00 uur en nadat de Commissie Juridische Zaken haar werkzaamheden al had beëindigd — om in de twee hem betreffende dossiers verweer te voeren voor deze Commissie.

               9.

               Negende middel: ontbreken van elke grondslag voor de vervolging en voor het verzoek tot opheffing van immuniteit. De oorspronkelijke klacht en de door het Franse openbaar ministerie tegen verzoeker ingestelde vervolging ontberen elke grondslag. Volgens verzoeker is het door het Parlement opgestelde rapport in dit verband in dubbel opzicht leugenachtig. Het feit dat verzoeker strafrechtelijk werd vervolgd, hoewel hij aan de hem ten laste gelegde overtreding, die niet door hem was begaan, juist zelf een einde had gemaakt en dat werd verzocht om opheffing van zijn parlementaire immuniteit, heeft duidelijk niets meer te maken met rechtvaardigheid, maar met de wil om hem en zijn beweging te bezoedelen, te benadelen en te vervolgen.


title: Zaak T-178/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss/Commissie
   (Zaak T-178/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris”))
   2014/C 329/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss GmbH (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 7 april 2014, Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss/Commissie (T-178/14 R) wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-441/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Brugg Kabel en Kabelwerke Brugg/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/36

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Brugg Kabel en Kabelwerke Brugg/Commissie
   (Zaak T-441/14)
   2014/C 303/45
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Brugg Kabel AG (Brugg, Zwitserland) en Kabelwerke Brugg AG Holding (Brugg) (vertegenwoordigers: A. Rinne, A. Boos en M. Lichtenegger, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               de artikelen 1, punt 2, en 2, sub b, en — voor zover het verzoeksters betreft — artikel 3 van het besluit van de Commissie van 2 april 2014 in zaak AT.39610 — Stroomkabels (hierna: „bestreden besluit”) overeenkomstig artikel 264, lid 1, VWEU nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters bij artikel 2, sub b, van het bestreden besluit opgelegde geldboete overeenkomstig artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003 te verlagen tot een niveau dat het Gerecht passend acht;

               —

               hoe dan ook, verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in verzoeksters’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft de rechten van de verdediging en het recht op een eerlijk proces geschonden, doordat zij geen toegang tot het dossier heeft verleend en zij de informatieverzoeken en de punten van bezwaar in het Engels heeft toegezonden.

                           —

                           Verzoeksters voeren in dit verband onder meer aan dat de Commissie, wat de toegang tot documenten betreft, de opmerkingen van de andere adressaten van de mededeling van punten van bezwaar op dezelfde manier had moeten behandelen als andere mogelijk ontlastende stukken.

                           —

                           Voorts betogen zij dat in gevallen waarin sprake is van één enkele voortgezette of voortdurende inbreuk de toegang tot de opmerkingen van de andere betrokkenen op de mededeling van punten van bezwaar de procedurele tegenhanger is van de toerekening van inbreuken van andere betrokkenen.

                           —

                           Tot slot voeren verzoeksters aan dat zij als ondernemingen die zijn gevestigd in het Duitstalige kanton Aargau (Zwitserland) het recht hadden om met de Commissie te corresponderen in het Duits, aangezien dat een officiële taal en zelfs een werktaal van de Commissie is.

               2.

               De Commissie is niet bevoegd ter zake van inbreuken in derde landen die geen effecten sorteren in de EER.

                           —

                           De louter algemene bewering dat sprake was van één enkele voortgezette of voortdurende inbreuk, volstond niet om de stelling te staven dat de Commissie bevoegd was voor inbreuken in derde landen. De Commissie had ook in dat geval specifiek moeten onderzoeken welke rechtstreekse, aanmerkelijke en voorzienbare gevolgen de buiten de EER gesmede plannen of gestelde gedragingen hadden binnen de EER.

               3.

               De Commissie heeft het vermoeden van onschuld geschonden doordat zij de bewijsmogelijkheden heeft gewijzigd en verruimd, wat de ene enkele voortgezette of voortdurende inbreuk betreft.

                           —

                           De inbreuken zijn niet eenvormig, in het bijzonder wat de ondergrondse en onderzeese kabels betreft. De betrokken goederen en diensten zijn immers niet identiek, noch de wijze waarop is gehandeld. Bovendien waren de betrokken ondernemingen en natuurlijke personen slechts ten dele dezelfde. Ten slotte zijn de inbreuken niet complementair.

                           —

                           In het bijzonder had de Commissie voor iedere onderneming afzonderlijk het begin van de deelname aan de inbreuk en de ononderbroken duur ervan met overtuigende en overeenstemmende bewijzen moeten aantonen.

                           —

                           Bij een slechts ten dele rechtstreekse deelname aan één enkele voortgezette of voortdurende inbreuk moet de Commissie concreet bewijzen dat de betrokken onderneming wilde bijdragen aan het bereiken van alle gemeenschappelijke doelstellingen en op de hoogte was van alle andere onrechtmatige gedragingen van de andere betrokkenen in het kader van het totaalplan of deze althans redelijkerwijze had moeten voorzien. Aangezien de Commissie dat bewijs niet of niet volledig heeft kunnen leveren, mocht zij verzoeksters niet aansprakelijk stellen voor het volledige concurrentieverstorende gedrag.

               4.

               De Commissie heeft haar onderzoeks- en motiveringsplicht geschonden door feiten onjuist weer te geven en bewijzen te verdraaien.

                           —

                           Verzoeksters betogen dat het besluit berust op een aantal voorstellingen van de feiten, ter ondersteuning waarvan de Commissie geen overtuigende en overeenstemmende bewijzen heeft aangedragen. Inzonderheid met betrekking tot het vermeende begin van verzoeksters’ deelname heeft zij het bewijs verdraaid, hypothetische conclusies getrokken en minstens even plausibele alternatieve verklaringen buiten beschouwing gelaten.

                           —

                           Voorts bevat het besluit tegenstrijdigheden, aangezien het dispositief gewaagt van één enkele voortdurende inbreuk, terwijl in de motivering van het besluit wordt gesproken over één enkele voortgezette inbreuk.

               5.

               De Commissie heeft het materiële recht geschonden, aangezien zij artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst onjuist heeft toegepast.
               De Commissie heeft artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst geschonden, aangezien zij op basis van de rechtsfiguur van de ene enkele voortgezette of voortdurende inbreuk aan verzoeksters afspraken van andere betrokken ondernemingen heeft toegerekend, waaraan verzoeksters objectief gezien niet hadden kunnen deelnemen.

               6.

               De Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt, doordat zij de geldboete onjuist heeft berekend.

                           —

                           De Commissie is bij de vaststelling van het referentiejaar willekeurig opgetreden doordat zij is afgeweken van de basisregel van punt 13 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, vooral omdat zij die afwijking niet toereikend heeft gemotiveerd.

                           —

                           Voorts is het tegenstrijdig en in strijd met het beginsel ne bis in idem, om bij het onderzoek van de ernst van de inbreuk in het kader van de berekening van het boetebedrag uit te gaan van één enkele voortgezette of voortdurende inbreuk, waarvan de zwaarte becijferd wordt op 15 %, en tegelijk voor de deelname aan bepaalde delen van dit totale kartel een verdere verhoging van 2 % vast te stellen. De Commissie had reeds bij het basisbedrag rekening moeten houden met het feit dat verzoeksters niet aansprakelijk konden worden gesteld voor het volledige kartel.

                           —

                           Bij de indeling van verzoeksters als neven- of randdeelnemers had de Commissie rekening moeten houden met hun daadwerkelijke rol in het gehele kartel, maar niet met het toevallige en betekenisloze aantal bewijsmiddelen.

                           —

                           De vermindering van de geldboete met 5 % is te gering en gaat voorbij aan het feit dat de rol van de initiatiefnemers van en de hoofddeelnemers aan het kartel niet te vergelijken was met de rol van verzoeksters, die slechts zeer beperkt aan het kartel hadden deelgenomen.


title: Zaak T-469/13: Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Generics (VK)/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/45

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Generics (VK)/Commissie
   (Zaak T-469/13)
   2013/C 325/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Generics (UK) Ltd (Potters Bar, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: I. Vandenborre en T. Goetz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 3803 def. van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226, waarin is vastgesteld dat verzoekster van 24 januari 2002 tot en met 1 november 2003 een enkele en voortdurende inbreuk op artikel 101 VWEU heeft gepleegd door twee octrooischikkingen te sluiten, geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de opgelegde boete in te trekken of het bedrag ervan aanzienlijk te verminderen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie maakt een onjuiste beoordeling van de inhoud, het doel en de context van de schikkingen:

                           —

                           de in het besluit geformuleerde conclusies zijn gebaseerd op een onjuiste en speculatieve uitlegging van de schikkingen en een bijzonder selectieve keuze van stukken uit dezelfde periode. Het besluit houdt geen rekening met of geeft een onjuiste uitlegging aan bewijselementen waaruit duidelijk blijkt dat de schikkingen nog steeds onder de rechtmatig toegekende octrooien van Lundbeck vielen en tegen de achtergrond van een daadwerkelijk octrooigeschil waren gesloten.

               2.

               Tweede middel: de Commissie geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door voorbij te gaan aan het bestaan van rechtmatig toegekende octrooien en door de schikkingen met marktverdelingsafspraken gelijk te stellen:

                           —

                           de in het besluit geformuleerde bevinding dat de schikkingen een mededingingsbeperking naar strekking opleveren, gaat voorbij aan het bestaan van rechtmatig toegekende octrooien waarmee verzoekster rekening moest houden. In het besluit is ten onrechte vastgesteld dat octrooien pas uitsluitende rechten verlenen wanneer zij in een geding zijn bevestigd, dat het voeren van octrooigeschillen wezenlijk is voor de ontwikkeling van de mededinging en dat op de verzoekende partij de verplichting rustte om vorderingen in te stellen of om alle andere opties uit te putten alvorens de schikkingen te sluiten.

               3.

               Derde middel: de Commissie geeft blijk van zowel een onjuiste rechtsopvatting als een onjuiste beoordeling van de feiten door vast te stellen dat de in de schikkingen neergelegde betalingen „beslissend” waren voor de vaststelling van een inbreuk naar strekking:

                           —

                           er bestaat geen wettelijke of feitelijke basis voor de vaststelling door de Commissie dat de loutere opname in de schikkingen van een betaling aan verzoekster volstond om aan te nemen dat sprake was van een inbreuk naar strekking. De Commissie heeft niet voldaan aan haar bewijslast.

               4.

               Vierde middel: de Commissie geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste beoordeling van de feiten door geen rekening te houden met de relevante feitelijke en wettelijke context waarin de schikkingen zijn gesloten:

                           —

                           de Commissie heeft geen rekening gehouden met factoren die cruciaal zijn voor de beoordeling van de schikkingen, waaronder de relevante wetgeving inzake octrooigeschillen, stukken uit dezelfde periode inzake de octrooigeschillen en verzoeksters schaderisico, en de bevindingen van de Commissie zelf inzake de gemiddelde duur van octrooigeschillen. De Commissie heeft niet voldaan aan haar bewijslast.

               5.

               Vijfde middel: de Commissie stelt ten onrechte vast dat de schikkingen niet in aanmerking komen voor een vrijstelling op grond van artikel 101, lid 3, VWEU:

                           —

                           de Commissie verricht geen analyse van de door verzoekster aangevoerde relevante, betrouwbare en geloofwaardige argumenten en bewijselementen waaruit blijkt dat verzoekster krachtens de schikkingen bijna 18 jaar voor het verstrijken van het belangrijkste octrooi van Lundbeck van start mocht gaan.

               6.

               Zesde middel: het besluit schendt het evenredigheidsbeginsel:

                           —

                           het besluit schendt het evenredigheidsbeginsel door de schikkingen af te keuren die de minst belastende wijze vormden om legitieme doelstellingen na te streven.

               7.

               Zevende middel: in strijd met artikel 296 VWEU is het besluit onvoldoende met redenen omkleed:

                           —

                           in strijd met artikel 296 VWEU is het besluit onvoldoende met redenen omkleed aangezien het uitgaat van het bestaan van hetgeen waarvan de Commissie het bewijs diende te leveren.

               8.

               Achtste middel: het besluit schendt een wezenlijk procedureel vereiste:

                           —

                           het besluit schendt verzoeksters recht van verweer door te gewagen van nieuwe argumenten en bewijselementen zonder verzoekster in de gelegenheid te stellen om te worden gehoord.

               9.

               Negende middel: de Commissie heeft niet aangetoond dat verzoekster de gestelde inbreuk opzettelijk of uit onachtzaamheid heeft gepleegd:

                           —

                           de litigieuze feiten geven aanleiding tot nieuwe en complexe vraagstukken waarvoor geen precedent bestond ten tijde van de totstandkoming van de schikkingen. Er is geen grond om aan te nemen dat hetgeen volgens de Commissie een inbreuk oplevert, uit onachtzaamheid of opzettelijk in strijd met het recht is gepleegd.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 juli 2004 in zaak C-331/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 2000/53/EG)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 1 juli 2004
   in zaak C-331/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 2000/53/EG)
   (2004/C 217/16)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-331/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en E. Puisais), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (PB L 269, blz. 34), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen, heeft het Hof van Justitie (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-597/14 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juli 2016 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie/Xavier Grau Ferrer, Juan Cándido Rubio Ferrer, Alberto Rubio Ferrer [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, derde alinea — Beeldmerk — Oppositie door de houder van een ouder merk — Bewijs van het bestaan, de geldigheid en de beschermingsomvang van het oudere merk — Inaanmerkingneming door de kamer van beroep van een niet tijdig overgelegd bewijselement — Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juli 2016 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie/Xavier Grau Ferrer, Juan Cándido Rubio Ferrer, Alberto Rubio Ferrer
   (Zaak C-597/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, derde alinea - Beeldmerk - Oppositie door de houder van een ouder merk - Bewijs van het bestaan, de geldigheid en de beschermingsomvang van het oudere merk - Inaanmerkingneming door de kamer van beroep van een niet tijdig overgelegd bewijselement - Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep])
   (2016/C 343/06)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Xavier Grau Ferrer, Juan Cándido Rubio Ferrer, Alberto Rubio Ferrer

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak F-52/05 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 oktober 2012 — Q/Commissie (Openbare dienst — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Bijstandsplicht — Psychisch geweld — Voorlopige verwijderingsmaatregel — Vergoeding van immateriële schade — Loopbaanontwikkelingsrapporten — Wegens ziekte gerechtvaardigde afwezigheid — Geen inaanmerkingneming)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 oktober 2012 — Q/Commissie
   (Zaak F-52/05 RENV)
   (Openbare dienst - Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging - Bijstandsplicht - Psychisch geweld - Voorlopige verwijderingsmaatregel - Vergoeding van immateriële schade - Loopbaanontwikkelingsrapporten - Wegens ziekte gerechtvaardigde afwezigheid - Geen inaanmerkingneming)
   2013/C 38/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Q (Domsjö, Zweden) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin, B. Eggers en V. Joris, vervolgens V. Joris en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van het verzoek om bijstand dat verzoekster uit hoofde van artikel 24 van het Statuut heeft ingediend in verband met psychisch geweld dat zij zou hebben ondervonden alsmede vordering tot schadevergoeding en, anderzijds, nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2003 (voorheen T-252/05) — Zaak T-80/09 P terugverwezen na cassatie

      Dictum

               1)

               De loopbaanontwikkelingsrapporten over de periodes van 1 januari tot en met 31 oktober respectievelijk 1 november tot en met 31 december 2003 worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR aan Q.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten van de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie en van de twee procedures voor het Gerecht en wordt verwezen in drie vierde van de kosten van Q van de twee procedures voor het Gerecht.

               4)

               Q draagt haar eigen kosten van de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie en één vierde van haar eigen kosten van de twee procedures voor het Gerecht.