title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 januari 2004 in zaak C-60/02 (verzoek van het Landesgericht Eisenstadt om een prejudiciële beslissing): X ("Nagemaakte en door piraterĳ verkregen goederen — Ontbreken van strafrechtelĳke sanctie voor doorvoer van nagemaakte goederen — Verenigbaarheid met verordening (EG) nr. 3295/94")

text:
21.2.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 47/7
vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke               door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzake-              te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG
lijk zijn om te voldoen aan artikel 4 quater van richtlijn 90/               van het Europees Parlement en de Raad van 20 november
388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de                     1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd
mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten                      op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 320,
(PB L 192, blz. 10), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van              blz. 54), of althans de Commissie niet van deze bepalingen in
de Commissie van 13 maart 1996 (PB L 74, blz. 13), de                        kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
krachtens deze richtlijnen en het EG-Verdrag op hem rustende                 verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),              samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president                van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La                   Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
Pergola, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass,          R. Grass, op 7 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het
op 7 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum                      dictum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                             1.    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
1.    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG
      stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 4 quater             van het Europees Parlement en de Raad van 20 november
      van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni                        1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd
      1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecom-                  op of bestaande uit voorwaardelijke toegang, is het Koninkrijk
      municatiediensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van                Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
      de Commissie van 13 maart 1996, is het Koninkrijk Spanje de                  gen niet nagekomen.
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.                                                             2.    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
2.    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.                     (1) PB C 109 van 4.5.2002.
(1) PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              van 7 januari 2004
                           (Vijfde kamer)                                    in zaak C-60/02 (verzoek van het Landesgericht Eisenstadt
                                                                                om een prejudiciële beslissing): X (1)
                        van 7 januari 2004
                                                                             („Nagemaakte en door piraterij verkregen goederen —
in zaak C-58/02: Commissie van de Europese Gemeen-                           Ontbreken van strafrechtelijke sanctie voor doorvoer van
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                           nagemaakte goederen — Verenigbaarheid met verordening
                                                                                (EG) nr. 3295/94”)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/84/EG — Informatiemaat-                                                  (2004/C 47/12)
schappij — Radio-omroep — Diensten gebaseerd op voor-
waardelijke toegang — Diensten bestaande uit voorwaarde-
                                                                                (Procestaal: Duits)
lijke toegang — Beschermde diensten — Rechtsbescherming
     — Uitrusting die ongeoorloofde toegang verschaft”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2004/C 47/11)
                         (Procestaal: Spaans)                                In zaak C-60/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                             tens artikel 234 EG van het Landesgericht Eisenstadt (Oosten-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   rijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen X, om een
                          dentie van het Hof)                                prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening (EG)
                                                                             nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststel-
                                                                             ling van bepaalde maatregelen betreffende het binnenbrengen
                                                                             in de Gemeenschap alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit
In zaak C-58/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      de Gemeenschap van goederen waarbij inbreuk wordt gemaakt
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. Shotter tegen                     op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten (PB L 341, blz. 8),
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betref-                  zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 241/1999 van de
fende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,              Raad van 25 januari 1999 (PB L 27, blz. 1), heeft het Hof
 ---pagebreak--- C 47/8                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward                      Brunnen GmbH & Co. en Putsch GmbH, om een prejudiciële
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde                     beslissing over de uitlegging van artikel 6, lid 1, sub b, van de
kamer, A. La Pergola en P. Jann, rechters; advocaat-generaal:                Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 7 januari 2004                1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),
                                                                             samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
1.    De artikelen 2 en 11 van verordening (EG) nr. 3295/94 van              van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en D. A. O. Edward
      de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van bepaalde             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
      maatregelen betreffende het binnenbrengen in de Gemeenschap            M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 januari 2004 een
      alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit de Gemeenschap               arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      van goederen waarbij inbreuk wordt gemaakt op bepaalde
      intellectuele-eigendomsrechten, zoals gewijzigd bij verordening        Artikel 6, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
      (EG) nr. 241/1999 van de Raad van 25 januari 1999, zijn                Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
      van toepassing op een situatie waarin goederen die zich in             merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer
      doorvoer tussen twee niet tot de Europese Gemeenschap behoren-         er auditief verwarringsgevaar bestaat tussen een in een lidstaat
      de Staten bevinden, door de douaneautoriteiten van een lidstaat        ingeschreven woordmerk enerzijds, en een aanduiding, in het econo-
      in die lidstaat voorlopig in beslag worden genomen.                    misch verkeer, van de plaats van herkomst van een product afkomstig
                                                                             uit een andere lidstaat anderzijds, de merkhouder het gebruik van de
2.    De verplichting om het nationale recht in het licht van de             aanduiding van de plaats van herkomst krachtens artikel 5, lid 1,
      bewoordingen en het doel van het gemeenschapsrecht uit te              van richtlijn 89/104 slechts kan verbieden indien dit gebruik niet in
      leggen teneinde het daardoor voorgeschreven resultaat te berei-        overeenstemming is met de eerlijke gebruiken in nijverheid en handel.
      ken, kan niet uit zichzelf en onafhankelijk van een door een           In dat verband dient de nationale rechter over te gaan tot een
      lidstaat vastgestelde wet de strafrechtelijke aansprakelijkheid        algemene beoordeling van alle omstandigheden van de zaak.
      doen ontstaan van een marktdeelnemer die inbreuk op de
      bepalingen van deze richtlijn heeft gemaakt, noch deze aanspra-
      kelijkheid verzwaren.                                                  (1) PB C 144 van 15.6.2002.
(1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      ARREST VAN HET HOF                                                                (Vijfde kamer)
                            (Vijfde kamer)                                                           van 7 januari 2004
                         van 7 januari 2004                                  in zaak C-201/02 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                             (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ad-
in zaak C-100/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       ministrative Court) om een prejudiciële beslissing): The
een prejudiciële beslissing): Gerolsteiner Brunnen GmbH                      Queen, op verzoek van Delena Wells, tegen Secretary of
                   & Co. tegen Putsch GmbH (1)                               State for Transport, Local Government and the Regions (1)
(Richtlijn 89/104/EEG — Beperking van de aan het merk                        („Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van milieueffecten
verbonden rechtsgevolgen met betrekking tot aanduidingen                     van bepaalde projecten — Nationale maatregel waardoor
inzake plaats van herkomst — Als merk gebruikte aandui-                      vergunning voor mijnexploitatie wordt verleend zonder mi-
ding inzake plaats van herkomst als element van de toetsing                  lieueffectbeoordeling — Rechtstreekse werking van richtlij-
       aan, „eerlijke gebruiken in nijverheid en handel”)                                        nen — Driehoekssituatie”)
                            (2004/C 47/13)                                                              (2004/C 47/14)
                           (Procestaal: Duits)                                                         (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-100/02, betreffende een verzoek aan het Hof                        In zaak C-201/02, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Gerolsteiner                    & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)


title: Zaak C-279/02 P: Hogere voorziening, op 30 juli 2002 ingesteld door N. Antas de Campos tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 14 mei 2002 in zaak T-194/00, N. Antas de Campos/Europees Parlement

text:
C 274/16                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Hogere voorziening, op 30 juli 2002 ingesteld door
                                                                            N. Antas de Campos tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                           (Eerste kamer)                                   kamer) van 14 mei 2002 in zaak T-194/00 (1), N. Antas de
                                                                                Campos/Europees Parlement
                           van 8 juli 2002
                                                                                (Zaak C-279/02 P)
in zaak C-203/01 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda
                 Pública en Antero & Ca. Lda (1)
                                                                                (2002/C 274/27)
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —
Naheffing invoerrechten — Boeking van te heffen rechten
bij invoer — Berekening verjaringstermijn naheffingsactie”)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2002/C 274/26)                                   op 30 juli 2002 hogere voorziening ingesteld door N. Antas
                                                                            de Campos, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en
                                                                            E. Maia Cadete, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht
                        (Procestaal: Portugees)                             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                            kamer) van 14 mei 2002 in zaak T-194/00, N. Antas de
                                                                            Campos/Europees Parlement.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
In zaak C-203/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       —    het bestreden arrest te vernietigen op grond van een
krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-                            verkeerde rechtsopvatting die voortvloeit uit onjuiste
ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangig geding tussen                   toepassing in het onderhavige geval van het beginsel
Fazenda Pública en Antero & Ca L da, in tegenwoordigheid van                     van behoorlijk bestuur, van de regels betreffende de
Ministério Público, om een prejudiciële beslissing over de                       motiveringsplicht, van het beginsel van gelijke behande-
uitlegging van verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad                         ling, van het non-discriminatiebeginsel en van de regels
van 24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer                    die het recht op een billijk proces waarborgen;
of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist
voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling
waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten                 —    eveneens op grond van schending van het beginsel
voortvloeide (PB L 197, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),                   van behoorlijk bestuur, van de regels betreffende de
samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,                    motiveringsplicht, van het beginsel van gelijke behande-
M. Wathelet en A. Rosas, rechters, advocaat-generaal A. Tiz-                     ling en van het non-discriminatiebeginsel, nietig te verkla-
zano, griffier: R. Grass, op 8 juli 2002 een beschikking gegeven                 ren het besluit van de president van het Europees
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              Parlement dat rekwirant bij brief nr. 109172 van 14 juli
                                                                                2000 werd medegedeeld in antwoord op zijn klacht van
                                                                                2 december 1999;
De uitdrukking boeking in de artikelen 1, lid 2, sub c, en 2, lid 1,
tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van
24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij            —    de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen           aanleg voor een nader onderzoek van de feiten die aan
welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting            het verzoek om schadevergoeding ten grondslag liggen,
tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, duidt op de adminis-           en ter voortzetting van de procedure tot de eindbeslissing
tratieve handeling waarbij het door de bevoegde autoriteiten aan                 over dit punt;
rechten bij invoer of bij uitvoer te heffen bedrag naar behoren wordt
vastgesteld, en niet de inschrijving door de douaneautoriteit van dat
bedrag in het boekhoudkundig register of op ieder ander daartoe             —    ingeval het arrest van het Gerecht van eerste aanleg enkel
dienend middel. Die inschrijving is geen voorwaarde die noodzakelij-             op grond van schending van het recht op een billijk
kerwijs vervuld moet zijn voordat tot navordering wordt overgegaan.              proces wordt vernietigd, de zaak terug te verwijzen naar
                                                                                het Gerecht van eerste aanleg voor een nader onderzoek
                                                                                van de aangevoerde bewijzen;
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            —    het Europees Parlement te verwijzen in de kosten, alsmede
                                                                                in de kosten van rekwirant in zaak T-194/00.
 ---pagebreak--- 9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 274/17
Middelen en voornaamste argumenten                                     Justitie op 29 augustus 2002, in het geding tussen Radlberger
                                                                       Getränkegesellschaft mbH & Co, enS. Spitz Kommanditgesell-
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de toepassing van het             schaft tegen Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van
       beginsel van behoorlijk bestuur: het tot aanstelling be-        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       voegd gezag kan niet geldig beslissen op basis van              beslissing over de navolgende vragen:
       een criterium dat het zelf in dezelfde administratieve
       procedure niet overtuigend achtte.
                                                                       1.    Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 94/62/EG van het
                                                                             Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de vaststelling van de                  betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365,
       vereisten van de motiveringsplicht: het bestreden besluit
                                                                             blz. 10) aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten
       bevat geen enkele verklaring voor de gewijzigde mening                verbiedt, systemen voor hergebruik van drankverpakkin-
       van het tot aanstelling bevoegd gezag. Wanneer iemand
                                                                             gen te bevoordelen boven wegwerpverpakkingen die
       van functie verandert, mag het tot aanstelling bevoegd
                                                                             kunnen worden teruggewonnen, doordat wanneer het
       gezag niet zonder meer voorbijgaan aan zijn eerdere                   aandeel van de herbruikbare verpakkingen op federaal
       besluiten in een bepaalde administratieve procedure.
                                                                             niveau onder 72 % valt, de mogelijkheid van vrijstelling
       Integendeel, de uit de motiveringsplicht voortvloeiende
                                                                             van een bij verordening opgelegde retour-, beheers- en
       verplichtingen brengen onder dergelijke omstandigheden                statiegeldverplichting voor lege wegwerpverpakkingen
       mee, dat de redenen van het genomen besluit nog veel
                                                                             van dranken wegens deelname aan een retour- en beheers-
       duidelijker moeten worden uiteengezet.                                systeem vervalt voor de dranken waarvan het aandeel
                                                                             herbruikbare verpakkingen lager ligt dan in 1991?
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de toepassing van het
       beginsel van gelijke behandeling en van het non-discrimi-
       natiebeginsel: de door het Europees Parlement gebruikte         2.    Moet artikel 18 van richtlijn 94/62/EG van het Europees
       criteria variëren zodanig dat zijn besluiten tegen de                 Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
       achtergrond van dezelfde wettelijke regeling tegenstrijdig            verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10) aldus
       zijn met de oplossing die aan de hoofden van de                       worden uitgelegd, dat het de lidstaten verbiedt, het in de
       afdelingen voorlichting is geboden.                                   handel brengen van dranken in wegwerpverpakkingen die
                                                                             kunnen worden teruggewonnen daardoor te belemmeren,
—      Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het recht              dat wanneer het aandeel van de herbruikbare verpakkin-
       op een billijk proces: de afwijzing van de verzoeken van              gen op federaal niveau onder 72 % valt, de mogelijkheid
       rekwirant zowel met betrekking tot de mondelinge als de               van vrijstelling van een bij verordening opgelegde re-
       schriftelijke bewijsvoering ontneemt rekwirant — in                   tour-, beheers- en statiegeldverplichting voor lege weg-
       flagrante tegenstelling met de beoordeling van de verkla-             werpverpakkingen van dranken wegens deelname aan
       ringen van het Europees Parlement ter terechtzitting over             een retour- en beheerssysteem vervalt voor de dranken
       het bestaan en de relevantie van bepaalde documenten,                 waarvan het aandeel herbruikbare verpakkingen lager ligt
       zonder dat deze zijn overgelegd — de mogelijkheid                     dan in 1991?
       om zijn standpunt volledig duidelijk te maken en het
       standpunt van de verwerende instelling doeltreffend aan
       te vechten.                                                     3.    Moet artikel 7 van richtlijn 94/62/EG van het Europees
                                                                             Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
                                                                             verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10) aldus
( 1) PB C 285 van 7 oktober 2000, blz. 17.                                   worden uitgelegd, dat producenten en verkopers van
                                                                             dranken in wegwerpverpakkingen die kunnen worden
                                                                             teruggewonnen, aanspraak kunnen maken op deelname
                                                                             aan een reeds bestaand retour- en beheerssysteem voor
                                                                             gebruikte drankverpakkingen, om aldus te voldoen aan
                                                                             een wettelijke verplichting om statiegeld te heffen op
                                                                             wegwerpverpakkingen voor dranken en om gebruikte
                                                                             drankverpakkingen terug te nemen?
Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 21 au-
gustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Radlberger Getränkegesellschaft mbH & Co, en                    4.    Moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het de
                                                                             lidstaten verbiedt regelingen vast te stellen volgens welke,
S. Spitz Kommanditgesellschaft tegen Land Baden-Würt-
                                                                             wanneer het aandeel van de herbruikbare verpakkingen
                              temberg
                                                                             van dranken op federaal niveau onder 72 % valt, de
                                                                             mogelijkheid van vrijstelling van een bij verordening
                         (Zaak C-309/02)                                     opgelegde retour-, beheers- en statiegeldverplichting voor
                                                                             lege wegwerpverpakkingen van dranken wegens deel-
                                                                             name aan een retour- en beheerssysteem vervalt voor de
                         (2002/C 274/28)
                                                                             dranken waarvan het aandeel herbruikbare verpakkingen
                                                                             lager ligt dan in 1991?
Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
21 augustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-294/03: Beroep, op 25 augustus 2003 ingesteld door Jean-Louis Gibault tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.10.2003            NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 251/21
Beroep, op 25 augustus 2003 ingesteld door Jean-Louis                      subsidiair, nietig te verklaren het besluit van de jury
Gibault      tegen     Commissie         van  de     Europese              hem niet op de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen;
                       Gemeenschappen
                                                                     —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                        (Zaak T-294/03)
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                        (2003/C 251/38)
                                                                     Tot staving van zijn vordering voert verzoeker een schending
                        (Procestaal: Engels)                         aan door het tot aanstelling bevoegde gezag van de motive-
                                                                     ringsplicht en van het beginsel van gelijke behandeling, in het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    bijzonder van het verbod van discriminatie op grond van
Gemeenschappen is op 25 augustus 2003 beroep ingesteld               nationaliteit (artikel 27 van het Statuut). In verband met dit
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door               laatste middel stelt verzoeker dat er in het totaal aantal
Jean-Louis Gibault, wonende te Wattrelos (Frankrijk), vertegen-      geschikte kandidaten qua nationaliteit een buitensporige on-
woordigd door F. Tuytschaever, advocaat.                             evenwichtigheid bestaat tussen Duitse onderdanen en onderda-
                                                                     nen van andere lidstaten. Volgens verzoeker kan deze
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    onevenwichtigheid niet anders dan het gevolg zijn van het
                                                                     feit dat het examen en het kader waarin het werd gehouden,
—    nietig te verklaren het vergelijkend onderzoek COM/A/6/         Duitse onderdanen begunstigden onderdanen van andere lid-
     01 voor het werkgebied Buitenlandse betrekkingen of,            staten benadeelden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 februari 2003 in zaak T-333/01: Karl L. Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("LGO — Beroep tot schadevergoeding — Controle- en openbaarmakingsverplichting — Oorzakelĳk verband")

text:
C 101/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 woordigd door T. Jestaedt, V. von Bomhard en A. Renck,
                                                                            advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                        van 6 februari 2003                                 markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                            den: A. von Mühlendahl, B. Weggenmann en C. Røhl Søberg),
in zaak T-7/01: Norman Pyres tegen Commissie van de                         interveniërende partij voor het Gerecht Karlsberg Brauerei KG
                  Europese Gemeenschappen (1)                               Weber, gevestigd te Homburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                            door R. Lange, advocaat, betreffende een beroep tegen de
(Tijdelijk functionaris — Verlenging van overeenkomst —                     beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
                                 Duur)                                      harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                            modellen) van 12 februari 2001 (zaak R 251/2000-3) inzake
                           (2003/C 101/56)                                  de inschrijving van het teken MYSTERY als gemeenschaps-
                                                                            merk, waartegen oppositie is ingesteld op basis van het
                          (Procestaal: Engels)                              nationale merk Mixery, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
                                                                            J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                            administrateur, op 15 januari 2003 een arrest gewezen
In zaak T-7/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functionaris              waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
L. Levi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                1)     Verwerpt het beroep.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring             2)     Verstaat, dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
van het besluit van de Commissie om verzoekers overeenkomst
van tijdelijk functionaris slechts met zes maanden te verlengen,
heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend rechter); griffier:          (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
J. Plingers, administrateur, op 6 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
( 1) PB C 95, van 24.3.2001.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 februari 2003
                                                                            in zaak T-333/01: Karl L. Meyer tegen Commissie van de
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                   Europese Gemeenschappen (1)
                        van 15 januari 2003                                 („LGO — Beroep tot schadevergoeding — Controle- en
                                                                                openbaarmakingsverplichting — Oorzakelijk verband”)
in zaak T-99/01: Mystery drinks GmbH tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                                       (2003/C 101/58)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder na-                                                    (Procestaal: Frans)
tionaal merk Mixery — Aanvraag voor inschrijving van
beeldmerk MYSTERY als gemeenschapsmerk — Relatieve
weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1,
                sub b, van verordening nr. 40/94”)                          In zaak T-333/01, Karl L. Meyer, met woonplaats in Uturoa
                                                                            (Frans Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis,
                           (2003/C 101/57)                                  advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                           (Procestaal: Duits)                              M.-J. Jonczy en B. Martenczuk), betreffende een beroep tot
                                                                            vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden
                                                                            wegens dienstfouten van de Commissie bij de toepassing van
In zaak T-99/01, Mystery drinks GmbH, in gerechtelijke                      de associatiebesluiten van de landen en gebieden overzee, heeft
liquidatie, gevestigd te Eppertshausen (Duitsland), vertegen-               het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
 ---pagebreak--- 26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 101/33
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier:                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
B. Pastor, adjunct-griffier, op 13 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   van 27 september 2002
                                                                        in zaak T-211/02: Tideland Signal Ltd tegen Commissie
1)     Verwerpt het beroep.                                                           van de Europese Gemeenschappen (1)
2)     Verwijst verzoeker in de kosten.                                 („Overheidsopdrachten — Afwijzing van inschrijving —
                                                                        Geen gebruik gemaakt van bevoegdheid om preciseringen te
                                                                        vragen over inschrijvingen — Beroep tot nietigverklaring —
( 1) PB C 68 van 16.3.2002.                                                                     Versnelde procedure”)
                                                                                (2003/C 101/60)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        In zaak T-211/02, Tideland Signal Limited, gevestigd te Redhill
                                                                        (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Thomas and
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             C. Kennedy-Loest, solicitors, tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigde: J. Forman), betreffende een
                                                                        verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                       van 11 februari 2003                             van 17 juni 2002 tot afwijzing van verzoeksters inschrijving
                                                                        in het kader van een procedure voor het plaatsen van
                                                                        overheidsopdrachten EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS
in zaak T-30/02: Wolfgang Leonhardt tegen Europees                      — (Nieuwe aanbesteding), heeft het Gerecht (Eerste kamer),
                             Parlement ( 1)                             samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood
                                                                        en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
                                                                        27 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
(Ambtenaren — Beoordeling — Bevordering — Wijziging                     luidt als volgt:
             van regeling — Overgangsmaatregelen)
                                                                        1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 17 juni
                                                                               2002 tot afwijzing van de door Tideland Signal Ltd ingediende
                           (2003/C 101/59)                                     inschrijving voor lot nr. 1 in het kader van de aanbestedingspro-
                                                                               cedure EuropeAid/112336/C/S/WW — TACIS — (Nieuwe
                           (Procestaal: Frans)                                 aanbesteding).
                                                                        2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                        (1 ) PB C 219 van 14.9.2002.
In zaak T-30/02, Wolfgang Leonhardt, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Ter Hulpen (België), vertegen-
woordigd door H. Tagaras, advocaat, tegen Europees Parlement
(gemachtigden: H. von Hertzen en D. Moore), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement
van 11 juni 2001 waarbij verzoekers bevorderingspunten per                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld, heeft het
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,                                van 13 december 2002
president, R. M. Moura Ramos en H. Legal, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 11 februari 2003 een arrest          in zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
1)     Verklaart nietig het besluit van het Parlement van 11 juni       („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp
       2001 waarbij de bevorderingspunten van de heer Leonhardt         geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing om-
       per 1 januari 2000 opnieuw op nul worden gesteld.                                              trent kosten”)
2)     Verwijst het Parlement in de kosten.                                                         (2003/C 101/61)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                        In zaak T-81/01, Marc Oscar Henri Verdoodt en Ingrid
                                                                        Edmondus Malvina Rademakers-Verdoodt, wonende te


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 13 maart 1996 in zaak C-326/95, Banco de Fomento e Exterior SA tegen A. M. Martins Pechim e.a. (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr. C 180/18         1 NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
               BESCHIKKING VAN HET HOF                               Comarca de Lisboa , in het aldaar aanhangig geding tussen
                         ( Eerste kamer)                             Banco de Fomento e Exterior SA en A. M. Martins Pechim,
                                                                     M. L. Barros Raposo Pechim, Confecçôes Têxteis de
                       van 28 maart 1996                             Vouzela Ld.a ( CTV), om een prejudiciële beslissing over de
in zaak C-270/95 P: C. Kik tegen Raad van de Europese                uitlegging van de artikelen 59, 90 en 92 EG-Verdrag, heeft
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
            ondersteund door Koninkrijk Spanje (')                   president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward, J. -P. Puissochet
( Verordening (EG) nr. 40/94 inzake het Gemeenschaps                en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A.
merk — Talen — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke             Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ),
en rechtspersonen — Handelingen die hen rechtstreeks en              P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H.
individueel raken — Kennelijk ongegronde hogere voorzie           ' Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
                                ning)                                generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op
                                                                     1 3 maart 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                          ( 96/C 180/36 )                            luidt als volgt:
                    (Procestaai: Nederlands)
                                                                     Het door het Tribunal Cwel da Comarca de Lisboa
                                                                     ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet
In zaak C-270/95 P, C. Kik ( advocaat: G. L. Kooy ),                 ontvankelijk .
betreffende hogere voorziening tegen de op 19 juni 1995
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen ( Eerste kamer) in zaak T- 1 07/94 ( Kik/             (M PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
Raad en Commissie, Jurisprudentie 1995 , blz. 11-1717)
gegeven beschikking, en strekkende tot vernietiging van die
beschikking, andere partijen bij de procedure : Raad van de
Europese Unie ( gemachtigden : G. Maganza en G. Houttuin )
en Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
tigde : P. Van Nuffel ), ondersteund door Koninkrijk Spanje
( gemachtigden : A. J. Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ),
heeft het Hof ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt:                            BESCHIKKING VAN HET HOF
D. A. O. Edward, kamerpresident, P. Jann ( rapporteur ) en                                 van 20 maart 1996
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: R.
                                                                     in zaak C-2/96: Strafzaak tegen C. Sunino en G. Data (*)
Grass, op 28 maart 1 996 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                          (Uitlegging van de artikelen 48, 55, 59, 60, 66, 86 en 90 van
                                                                                het Verdrag)
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                                                    ( 96/C 180/38 )
2 . Requirante dient haar eigen kosten en die van de Raad                                 (Procestaai: Italiaans)
     en de Commissie te dragen. Interveniënt dient zijn eigen
     kosten te dragen.
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(') PB nr . C 268 van 14 . 10 . 1995 .                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-2/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda
                                                                     riale di Ivrea, Sezione di Strambino ( Italië ), in de aldaar
                                                                     dienende strafzaak tegen C. Sunino en G. Data , om een
              BESCHIKKING VAN HET HOF                                prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 ,
                       van 13 maart 1996
                                                                     55 , 59 , 60, 66 , 86 en 90 EG-Verdrag in het licht van een
                                                                     nationale wettelijke regeling die de private ondernemingen
in zaak C-326/95 , Banco de Fomento e Exterior SA tegen              uitsluit van de activiteit van bemiddelaar op de markt van
                 A. M. Martins Pechim e. a. (*)                      uitzendarbeid, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
      (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)              Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O.
                          ( 96/C 180/37 )
                                                                     Edward, J. -P. Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten,
                                                                     G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de
                                                                     Almeida, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L.
                     (Procestaai: Portugees)                         Murray, P. Jann, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet,
                                                                     rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: R. Grass,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        op 20 maart 1996 een beschikking gegeven waarvan het
                de Jurisprudentie van het Hof)                       dictum luidt als volgt:
In zaak C-326/95 , betreffende een verzoek aan het Hof               Het verzoek om een prejudiciële beslissing van de Pretu
krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van het Tribunal Cîvel da          ra circondariale di Ivrea, Sezione di Strambino, gedaan


title: Zaak C-213/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2017 — Europese Commissie/Patrick Breyer, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden [Hogere voorziening — Toegang tot documenten van de instellingen — Artikel 15, lid 3, VWEU — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Werkingssfeer — Verzoek om toegang tot de memories die de Republiek Oostenrijk heeft ingediend in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 29 juli 2010, Commissie/Oostenrijk (C-189/09, niet gepubliceerd, EU:C:2010:455) — Documenten die zich in het bezit van de Europese Commissie bevinden — Bescherming van gerechtelijke procedures]

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2017 — Europese Commissie/Patrick Breyer, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-213/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Toegang tot documenten van de instellingen - Artikel 15, lid 3, VWEU - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Werkingssfeer - Verzoek om toegang tot de memories die de Republiek Oostenrijk heeft ingediend in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 29 juli 2010, Commissie/Oostenrijk (C-189/09, niet gepubliceerd, EU:C:2010:455) - Documenten die zich in het bezit van de Europese Commissie bevinden - Bescherming van gerechtelijke procedures])
   (2017/C 300/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en H. Krämer, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Patrick Breyer (vertegenwoordiger: M. Starostik, Rechtsanwalt), Republiek Finland (vertegenwoordiger: H. Leppo, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. J. García-Valdecasas Dorrego en S. Centeno Huerta, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, R. Coesme en F. Fize, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt behalve in haar eigen kosten verwezen in de helft van de kosten van Patrick Breyer.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak F-21/16: Beroep ingesteld op 28 april 2016 – ZZ/Frontex

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/50

         Beroep ingesteld op 28 april 2016 – ZZ/Frontex
   (Zaak F-21/16)
   (2016/C 251/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: Spyros A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Frontex

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst niet te verlengen en verzoek om vergoeding van de schade als het gevolg van het verlies van salaris en pensioenrechten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van Frontex van 26 juni 2015 om verzoekers overeenkomst niet te verlengen;

               —

               veroordeling van Frontex tot vergoeding van het verlies van salaris en pensioenrechten dat verzoeker heeft geleden;

               —

               verwijzing van Frontex in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 januari 2001 in zaak C-297/99 (verzoek van de de Nottingham Magistrates' Court om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley en B. Denman (Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer — Registratiebladen van het controleapparaat — Verplichting om werktĳden, werkonderbrekingen en rusttĳden op te tekenen)

text:
C 150/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.5.2001
3)    De toepassing van een algemene vrijstelling van de belasting         —     de tijd die hij nodig heeft om zich te verplaatsen ten einde een
      over de toegevoegde waarde voor de terbeschikkingstelling                  voertuig over te nemen waarin een controleapparaat moet
      van ruimten en andere inrichtingen alsmede van bijkomende                  worden geïnstalleerd en gebruikt en dat zich elders bevindt dan
      voorzieningen of andere installaties voor de beoefening van                in zijn woonplaats of het exploitatiecentrum van de werkgever,
      sport of voor lichamelijke opvoeding, terwijl een dergelijke               zulks ongeacht of deze laatste dienaangaande instructies heeft
      algemene vrijstelling niet voorkomt in artikel 13 van de Zesde             gegeven dan wel de bestuurder kan kiezen, wanneer en hoe hij
      richtlijn (77/388), levert een gekwalificeerde schending van het           dat traject aflegt;
      gemeenschapsrecht op waarvoor de lidstaat aansprakelijk kan
      worden gehouden.                                                     —     de tijd die een bestuurder, voordat hij een aan deze verordening
                                                                                onderworpen voertuig overneemt, in het kader van een vervoer-
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                       dienst die niet onder het toepassingsgebied van verordening
                                                                                nr. 3821/85 valt, aan het besturen van een voertuig besteedt.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                       van 18 januari 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-297/99 (verzoek van de de Nottingham Ma-
gistrates’ Court om een prejudiciële beslissing): strafzaak                                            (Vijfde kamer)
tegen Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley
                          en B. Denman (1)
                                                                                van 18 januari 2001
(Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer —
Registratiebladen van het controleapparaat — Verplichting                  in zaak C-448/99: Commissie van de Europese Gemeen-
om werktijden, werkonderbrekingen en rusttijden op te                            schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                               tekenen)
                          (2001/C 150/10)                                               (Niet-nakoming — Richtlijn 97/13/EG)
                                                                                (2001/C 150/11)
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Frans)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-297/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
krachtens artikel 234 EG van de Nottingham Magistrates’                                               dentie van het Hof)
Court (Verenigd Koninkrijk), in de aldaar dienende strafzaak
tegen Skills Motor Coaches Ltd, B. J. Farmer, C. J. Burley en
B. Denman, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging               In zaak C-448/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad               pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Groothertogdom Luxem-
van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in                   burg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een verzoek om
het wegvervoer (PB L 370, blz. 8), heeft het Hof (Vijfde                   vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón,           nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 8, lid 3, en 9, lid 2,
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: D. Louterman-            van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad
Hubeau, afdelingshoofd, op 18 januari 2001 een arrest                      van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op
                                                                           het gebied van telecommunicatiediensten (PB L 117, blz. 15),
                                                                           de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
Artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van               volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Ed-
20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer        ward, P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-
moet aldus worden uitgelegd, dat de verplichting voor de bestuurder,       generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 18 januari 2001 een
alle andere werktijden te registreren, ook geldt voor:                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-315/15: Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Vince/BHIM (ELECTRIC HIGHWAY)

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/31

         Beroep ingesteld op 13 mei 2015 — Vince/BHIM (ELECTRIC HIGHWAY)
   (Zaak T-315/15)
   (2015/C 406/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dale Vince (Gloucestershire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: B. Longstaff, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „ELECTRIC HIGHWAY” — inschrijvingsaanvraag nr. 010655819

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 3 maart 2015 in zaak R 1442/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               inschrijving van verzoeksters merkaanvraag toestaan;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               onjuiste uitlegging van de betekenis van het merk met betrekking tot artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               onjuiste uitlegging van de relevante diensten van klasse 39;

               —

               de betekenis van het merk zoals vastgesteld door de kamer van beroep beschrijft hoe dan ook niet de diensten;

               —

               onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-115/05: Beroep, op 8 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/20

         Beroep, op 8 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg
   (Zaak C-115/05)
   (2005/C 106/39)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 maart 2005 beroep ingesteld tegen Groot-Hertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groot-Hertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 28.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2000 in zaak C-86/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Questore di Macerata tegen Claudio Peroni (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft uitgesproken)

text:
C 173/22                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
1)    De Franse Republiek is de krachtens de artikelen 3, 4, 5 en 6         andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese
      van richtlijn 76/160 van de Raad van 8 december 1975                  Gemeenschappen (gemachtigden: J.-L. Iglesias Buhigues en
      betreffende de kwaliteit van het zwemwater op haar rustende           U. Wölker, bijgestaan door B. Wägenbaur), ondersteund
      verplichtingen niet nagekomen, door                                   door Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger
                                                                            en C. Vasak), Freistaat Thüringen, vertegenwoordigd door
      —     in strijd met artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160 niet       M. Berrish, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
            alle nodige maatregelen te nemen om te verzekeren, dat de       Luxemburg ten kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue
            kwaliteit van het zwemwater binnen een termijn van tien         Mathias Hardt 8-10, en Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zim-
            jaar na kennisgeving van die richtlijn voldeed aan de           mermann GmbH, gevestigd te Falkenhain (Duitsland), verte-
            daarin dwingend voorgeschreven grenswaarden;                    genwoordigd door P. Lotze en S. Lehr, advocaten te Brussel,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
      —     in strijd met artikel 6, lid 1, van richtlijn 76/160 na te      R. Faltz, advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6, heeft het
            laten voor het zwemwater in het binnenland de bemonste-         Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
            ring te verrichten volgens de minimumfrequentie die is          kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,
            vastgesteld in de bijlage bij die richtlijn, en                 rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
                                                                            26 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
      —     door na te laten de bemonstering te verrichten voor de          luidt als volgt:
            parameter totale colibacteriën.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                      1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                            2)    Molkerei Großbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                       GmbH worden verwezen in de kosten.
                                                                            3)    De Franse Republiek en Freistaat Thüringen worden verwezen
                                                                                in hun eigen kosten.
                                                                            (1) PB C 33 van 6.2.1999.
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)
                       van 26 oktober 2000
in zaak C-447/98 P: Molkerei Großbraunshain GmbH en
Bene Nahrungsmittel GmbH tegen Commissie van de                                              BESCHIKKING VAN HET HOF
                  Europese Gemeenschappen (1)
(Communautaire bescherming van oorsprongsbenamingen                                                    (Derde kamer)
— Verordening van Commissie betreffende registratie van
benaming „Altenburger Ziegenkäse” — Beroep tot nietigver-                                        van 15 december 2000
klaring — Niet-ontvankelijkheid — Hogere voorziening
                        kennelijk ongegrond)
                                                                            in zaak C-86/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om
                          (2001/C 173/37)                                   een prejudiciële beslissing): Questore di Macerata tegen
                                                                                Claudio Peroni (1)
                           (Procestaal: Duits)                              (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                            — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              uitgesproken)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2001/C 173/38)
In zaak C-447/98 P, Molkerei Großbraunshain GmbH, ge-
vestigd te Altenburg (Duitsland), en Bene Nahrungsmittel
GmbH, gevestigd te Altenburg (Duitsland), vertegenwoordigd                                          (Procestaal: Italiaans)
door M. Loschelder en T. Klingbeil, advocaten te Keulen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Carlo Hemmer 4, betreffende
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                                dentie van het Hof)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
kamer) van 15 september 1998, Molkerei Großbraunshain en
Bene Nahrungsmittel/Commissie (T-109/97, Jurispr. blz. II-                  In zaak C-86/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
3533), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking,                 tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
 ---pagebreak--- 16.6.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 173/23
Consiglio di Stato, in het aldaar aanhangig geding tussen                     lid 8, sub a-iii, van richtlijn 65/65 (1) onder verwijzing
Questore di Macerata en Claudio Peroni, om een prejudiciële                   naar een meer dan 6/10 jaar geleden toegelaten product
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-                   (A), in bepaalde omstandigheden zonder toestemming
Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                   verwijzen naar gegevens die werden verstrekt ter onder-
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                        steuning van product (B), dat minder dan 6/10 jaar
kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,                   geleden werd toegelaten?
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                         2.   Zo ja, mag dan een dergelijke verwijzing worden gemaakt
                                                                              in omstandigheden waarin:
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van                 (a)   product B werd toegelaten volgens de hybride
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,                 verkorte procedure van artikel 4, lid 8, sub a, onder
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-              verwijzing naar product A; en
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                     (b) de gegevens waarnaar wordt verwezen, bestaan uit
                                                                                klinische proeven waarvan de nationale bevoegde
                                                                                instantie had aangegeven dat zij noodzakelijk waren
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                          voor het verlenen van een vergunning voor het in
                                                                                de handel brengen en die waren verstrekt om aan
                                                                                te tonen dat product B, hoewel de biologische
                                                                                beschikbaarheid ervan hoger is dan die van product
                                                                                A bij toediening in dezelfde sterkte, veilig is?
                                                                         3.   (a)   Is de slotparagraaf van artikel 4, lid 8, sub a,
                                                                                van richtlijn 65/65 („het voorbehoud”) alleen van
                                                                                toepassing op aanvragen volgens artikel 4, lid 8, sub
                                                                                a-iii, of ook op aanvragen volgens artikel 4, lid 8,
                                                                                sub a-i?
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
Division), van 22 februari 2001 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Novartis Pharmaceuticals
UK Ltd en de Licensing Authority, ingesteld bij de                            (b) Is wezenlijke gelijkwaardigheid een vereiste voor een
Medicines Act 1968 (geneesmiddelenwet van 1968) (ver-                               beroep op het voorbehoud?
tegenwoordigd door de Medecines Control Agency), 1)
        Sangstat UK Ltd en 2) Imtix-Sangstat UK Ltd
                                                                         4.   Kunnen producten in bepaalde omstandigheden in wezen
                                                                              gelijkwaardig zijn in het kader van artikel 4, lid 8, sub a-i
                          (Zaak C-106/01)                                     en iii, van richtlijn 65/65 wanneer zij niet biologisch
                                                                              equivalent zijn, en zo ja, in welke omstandigheden?
                          (2001/C 173/39)
                                                                         5.   Wat is de betekenis van het begrip „farmaceutische vorm”,
                                                                              zoals door het Hof gebruikt in het arrest Generics
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft                   (C-368/96) (2)? Meer in het bijzonder: hebben twee pro-
bij beschikking van 22 februari 2001, ingekomen ter griffie                   ducten dezelfde farmaceutische vorm wanneer zij aan de
van het Hof van Justitie op 5 maart 2001, in het geding tussen                patiënt in de vorm van een tot respectievelijk macro-
Novartis Pharmaceuticals UK Ltd en de Licensing Authority,                    emulsie, micro-emulsie en nano-dispersie verdunde op-
ingesteld bij de Medicines Act 1968 (geneesmiddelenwet van                    lossing worden toegediend?
1968) (vertegenwoordigd door de Medecines Control Agency),
Interveniënten: 1) Sangstat UK Ltd en 2) Imtix-Sangstat UK
Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               6.   Is het verenigbaar met het algemene beginsel van non-
vragen:                                                                       discriminatie, dat een nationale bevoegde instantie met
                                                                              betrekking tot hybride aanvragen voor vergunningen
                                                                              volgens artikel 4, lid 8, sub a, van richtlijn 65/65,
1.    Mag een nationale bevoegde instantie bij de behandeling                 gebaseerd op een verwijzing naar product A, voor het in
      van een vergunningaanvraag voor het in de handel                        de handel brengen van twee producten die geen van beide
      brengen van een nieuw product (C) volgens artikel 4,                    biologisch equivalent zijn aan product A:


title: Zaak C-26/05: Verzoek van het Landesgericht Korneuburg van 13 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH en CAROPACK Handels GmbH

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/10

         Verzoek van het Landesgericht Korneuburg van 13 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH en CAROPACK Handels GmbH
   (Zaak C-26/05)
   (2005/C 82/21)
   Procestaal: Duits
   Het Landesgericht Korneuburg heeft bij beschikking van 13 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 januari 2005, in het geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH en CAROPACK Handels GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Hoofdvraag: „Is in de zin van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 de producent van verkoop, verzamel- of verzendverpakking, anders gezegd de producent van verpakking, altijd degene die beroepsmatig goederen met het als verpakking dienende product rechtstreeks of indirect in verbinding brengt of laat brengen, en geldt dit ook voor draagtassen? Is dus de producent (leverancier) van de in artikel 3, punt 1, eerste zin, genoemde producten, namelijk producten die worden gebruikt voor het insluiten, beschermen, verladen, afleveren en aanbieden van goederen, en voor hetzelfde doel gebruikte wegwerpartikelen, producent (leverancier) van verpakkingsmateriaal (verpakkingsartikelen), maar niet producent van verkoop, verzamel- of verzendverpakking (producent van verpakking; vergelijk met het overeenstemmende begrip in artikel 3, punt 11, van de richtlijn)?”

               2)

               Eerste subsidiaire vraag, voor het geval dat de hoofdvraag bevestigend wordt beantwoord: „Is bijgevolg de producent van een draagtas niet een producent van verkoop, verzamel- of verzendverpakking, maar wel van verpakkingsmateriaal (verpakkingsartikelen)?”

               3)

               Tweede subsidiaire vraag, voor het geval dat de eerste subsidiaire vraag bevestigend wordt beantwoord: „Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, meer bepaald met het gelijkheidsbeginsel, het verbod van een objectief niet-gerechtvaardigde beperking van de vrijheid van beroepsuitoefening en het verbod op concurrentievervalsing, wanneer in de strafwet van een lidstaat is bepaald dat de producent van verpakkingsmateriaal, in het bijzonder van draagtassen, deze moet terugnemen dan wel moet deelnemen aan een verzamel- en terugwinningssysteem daarvoor, tenzij een verkoper in een volgend handelsstadium deze verplichting overneemt en de producent van verpakkingsmateriaal een rechtsgeldige verklaring in die zin verstrekt?”


title: Zaak C-478/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari (Italië) op 27 oktober 2014 — Strafzaak tegen Roberto Siddu

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari (Italië) op 27 oktober 2014 — Strafzaak tegen Roberto Siddu
   (Zaak C-478/14)
   (2015/C 007/22)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Cagliari

      Partij in de strafzaak

   Roberto Siddu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de aanbesteding ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU en de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 16 februari 2012 [gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10] heeft geformuleerd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de opvatting dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak het concessiestelsel opnieuw op te zetten door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?


title: Zaak C-62/15 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 september 2015 — DTL Corporación, SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Gemeenschapsmerk — Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk Generia — Oppositie door de houder van het oudere gemeenschapsbeeldmerk Generalia generación renovable — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, onder b) — Verwarringsgevaar — Artikel 64, lid 1 — Bevoegdheden van de kamer van beroep — Artikel 75, tweede volzin — Recht om te worden gehoord]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/10

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 september 2015 — DTL Corporación, SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-62/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschapsmerk - Aanvraag tot inschrijving van het woordmerk Generia - Oppositie door de houder van het oudere gemeenschapsbeeldmerk Generalia generación renovable - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, onder b) - Verwarringsgevaar - Artikel 64, lid 1 - Bevoegdheden van de kamer van beroep - Artikel 75, tweede volzin - Recht om te worden gehoord])
   (2015/C 398/12)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DTL Corporación, SL (vertegenwoordiger: A. Zuazo Araluze, abogado)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               DTL Corporación, SL zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak T-421/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Oma)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/45

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — sheepworld/EUIPO (Beste Oma)
   (Zaak T-421/16)
   (2016/C 343/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Beste Oma” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 169 478

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 mei 2016 in zaak R 91/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-453/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen (Duitsland) op 4 oktober 2007 — Hakan Er/Wetteraukreis

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen (Duitsland) op 4 oktober 2007 — Hakan Er/Wetteraukreis
   (Zaak C-453/07)
   (2007/C 297/45)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Gießen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hakan Er

      Verwerende partij: Wetteraukreis
   Prejudiciële vraag
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wordt krachtens artikel 234 EG verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vraag: Een Turkse staatsburger heeft de rechtspositie verworven die is vastgesteld in artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije betreffende de ontwikkeling van de associatie, daar hij als gezinslid toestemming had gekregen zich te voegen bij zijn in Duitsland levende vader, die als Turkse werknemer tot de legale arbeidsmarkt van de Bondsrepubliek Duitsland behoorde, en gedurende vijf jaar legaal met zijn vader heeft samengewoond. Verliest voornoemde Turkse staatsburger deze rechtspositie doordat hij, afgezien van een beweerde arbeidspoging van één dag, na de stopzetting van zijn schoolopleiding gedurende meer dan zeven jaar op geen moment een beroep heeft uitgeoefend, daarenboven alle van de overheid uitgaande programma's afbreekt die erop zijn gericht hem te ondersteunen bij het vinden van werk, en zelf niet serieus naar werk zoekt, maar in plaats daarvan afwisselend leeft van sociale uitkeringen, schenkingen van zijn in Duitsland levende moeder en middelen van onbekende herkomst?


title: Zaak C-59/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export/Hauptzollamt Hamburg-Jonas [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Artikelen 1, lid 2, en 3, lid 1, eerste alinea — Terugvordering van uitvoerrestituties — Verjaringstermijn — Vertrekpunt (dies a quo) — Handelen of nalaten van de marktdeelnemer — Ontstaan van het nadeel — Voortdurende inbreuk — Eenmalige inbreuk]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-59/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie - Artikelen 1, lid 2, en 3, lid 1, eerste alinea - Terugvordering van uitvoerrestituties - Verjaringstermijn - Vertrekpunt (dies a quo) - Handelen of nalaten van de marktdeelnemer - Ontstaan van het nadeel - Voortdurende inbreuk - Eenmalige inbreuk])
   (2015/C 398/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Dictum

               1)

               De artikelen 1, lid 2, en 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen moeten aldus worden uitgelegd dat de verjaringstermijn in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, waar de schending van een Unierechtelijke bepaling pas is ontdekt na het ontstaan van een nadeel, ingaat op het ogenblik dat zowel het handelen of nalaten van een marktdeelnemer dat het Unierecht schendt, als de benadeling van de begroting van de Unie of de door de Unie beheerde begrotingen zich heeft voorgedaan.

               2)

               Artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding de benadeling ontstaat zodra het besluit is gegeven om de uitvoerrestitutie aan de betrokken exporteur toe te kennen.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak C-31/13 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 — Hongarije/Europese Commissie en Slowaakse Republiek (Hogere voorziening — Beschermde geografische aanduidingen — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen voor wijn — E-Bacchusdatabase — Tokaj)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 — Hongarije/Europese Commissie en Slowaakse Republiek
   (Zaak C-31/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beschermde geografische aanduidingen - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen voor wijn - E-Bacchusdatabase - Tokaj)
   2014/C 93/26
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Rekwirant: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, B. Schima en B. Eggers, gemachtigden) en Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 november 2012 in zaak Hongarije/Commissie (T-194/10) waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot nietigverklaring van de inschrijving van de beschermde oorsprongsbenaming „Vinohradnícka oblast’ Tokaj” die met Slowakije als land van oorsprong voorkomt in het elektronische register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen voor wijn (E-Bacchusdatabase) — Juridische gevolgen van de inschrijving in E-Bacchus — Motiveringsplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur, beginsel van loyale samenwerking en rechtszekerheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Hongarije wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Slowaakse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013.


title: Zaak C-147/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Hamburg (Duitsland) op 10 april 2008 — Jürgen Römer/Freie und Hansestadt Hamburg

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Hamburg (Duitsland) op 10 april 2008 — Jürgen Römer/Freie und Hansestadt Hamburg
   (Zaak C-147/08)
   (2008/C 171/26)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Arbeitsgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jürgen Römer

      Verwerende partij: Freie und Hansestadt Hamburg
   Prejudiciële vragen

               1.

               Gaat het bij het krachtens het 1. Ruhegeldgesetz van de Freie und Hansestadt Hamburg (hierna: „1. RGG”) geregelde aanvullend pensioen voor voormalige arbeidscontractanten en andere werknemers van de Freie und Hansestadt Hamburg alsmede hun nabestaanden, om „uitkeringen van welke aard dan ook die worden verstrekt door wettelijke of daarmee gelijkgestelde stelsels, met inbegrip van de stelsels voor sociale zekerheid of voor sociale bescherming” in de zin van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), met als gevolg dat het 1. RGG buiten de werkingssfeer van de voornoemde richtlijn valt?

               2.

               Indien de voorgaande vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           2.1.

                           Zijn de regelingen van het 1. RGG, die wat de berekening van de hoogte van het pensioen betreft in die zin onderscheid maken tussen gehuwde pensioenontvangers enerzijds en alle overige pensioenontvangers anderzijds, dat gehuwde pensioenontvangers worden bevoordeeld, in het bijzonder ten opzichte van personen die met iemand van hetzelfde geslacht een partnerschap zijn aangegaan overeenkomstig het Duitse Lebenspartnerschaftsgesetz, „wetgevingen inzake burgerlijke staat en de daaraan verbonden voordelen” in de zin van de tweeëntwintigste overweging van de considerans van de richtlijn?

                           2.2.

                           Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord:
                           Leidt dit ertoe dat de richtlijn met betrekking tot de genoemde regelingen van het 1. RGG niet van toepassing is, hoewel de richtlijn zelf geen met de tweeëntwintigste overweging van de considerans overeenkomende beperking van haar werkingssfeer bevat?

               3.

               Indien de tweede vraag, sub 1, of de tweede vraag, sub 2, ontkennend wordt beantwoord:
               Is § 10, lid 6, van het 1. RGG, volgens hetwelk het pensioen van niet duurzaam gescheiden levende gehuwde pensioenontvangers wordt berekend op de fictieve basis van de (voor belastingplichtigen voordeligere) belastinggroep III/0, het pensioen van alle overige pensioenontvangers daarentegen op de fictieve basis van de (voor belastingplichtigen nadeligere) belastinggroep I, in strijd met artikel 1 junctis de artikelen 2 en 3, lid 1, sub c van de richtlijn wat betreft een pensioenontvanger die partner is van een persoon van hetzelfde geslacht en niet duurzaam gescheiden van deze leeft?

               4.

               Indien de eerste vraag of de tweede vraag, sub 2, bevestigend of de derde vraag, sub 3, ontkennend wordt beantwoord:
               Is § 10, lid 6, van het 1. RGG op grond van de in de derde vraag weergegeven regeling respectievelijk rechtsgevolgen in strijd met artikel 41 EG of met een algemeen beginsel van gemeenschapsrecht?

               5.

               Indien de derde of de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Heeft dit tot gevolg dat, zolang § 10, lid 6, van het 1. RGG niet in de zin van de opheffing van de gelaakte ongelijke behandeling is gewijzigd, de niet duurzaam gescheiden levende pensioenontvanger die een partnerschap is aangegaan, kan eisen dat hij voor de berekening van het pensioen wordt behandeld als een niet duurzaam gescheiden levende gehuwde pensioenontvanger? Zo ja, geldt dit — wanneer de richtlijn van toepassing is en de derde vraag bevestigend wordt beantwoord — ook reeds voor het einde van de omzettingstermijn van artikel 18, lid 1, van de richtlijn?

               6.

               Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is dan de in de motivering van het arrest van het Hof in zaak C-262/88 (Barber) aangegeven beperking toepasselijk, dat de gelijke behandeling bij de berekening van het pensioen enkel moet plaatsvinden voor dat deel van het pensioen waarvoor de pensioenontvanger vanaf 17 mei 1990 tijdvakken van arbeid heeft vervuld?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak T-211/04: Beroep, op 9 juni 2004 ingesteld door Government of Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/27

         Beroep, op 9 juni 2004 ingesteld door Government of Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-211/04)
   (2004/C 217/49)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juni 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Government of Gibraltar, vertegenwoordigd door M. Llamas, advocaat, J. Temple Lang, Solicitor, A. Petersen, advocaat, en K. Nordlander, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de gerechts- en andere kosten en uitgaven van Gibraltar.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist de beschikking van de Commissie van 30 maart 2004 betreffende de steunregeling die het Verenigd Koninkrijk wil invoeren met betrekking tot de hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar (1). In de beschikking stelt de Commissie vast dat de voorgenomen belastinghervorming een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steunmaatregel oplevert.
   Volgens verzoekster acht de Commissie de hervorming regionaal selectief, nu zij aan vennootschappen in Gibraltar belastingvoordelen verleent die vennootschappen in het Verenigd Koninkrijk niet hebben, en materieel selectief, nu bijzondere bepalingen aan sommige vennootschappen in Gibraltar wel en aan andere geen belastingvoordelen toekennen.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste plaats dat de Commissie het recht onjuist heeft toegepast en een onjuiste redenering heeft gevolgd toen zij heeft vastgesteld dat de voorgestelde belastinghervorming in Gibraltar regionaal selectief is.
   Dienaangaande stelt verzoekster dat de veronderstelling dat Gibraltar een deel is van het Verenigd Koninkrijk, onjuist is. Volgens haar blijkt dit duidelijk uit het nationale grondwettelijk recht, het volkenrecht en het gemeenschapsrecht.
   Verder stelt verzoekster dat het door de Commissie gehuldigde beginsel van regionale selectiviteit niet van toepassing kan zijn op Gibraltar. Volgens haar heeft de beschikking betrekking op twee belastingstelsels die geheel van elkaar los staan en elkaar uitsluiten, zodat de belastingwetten van Gibraltar niet kunnen worden behandeld als afwijkingen van de belastingwetgeving van het Verenigd Koninkrijk.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie het recht onjuist heeft toegepast en een onjuiste redenering heeft gevolgd toen zij heeft vastgesteld dat de belastinghervorming materieel selectief is. Volgens verzoekster is de hervorming algemeen van aard en vertegenwoordigt zij een redelijke keuze van economisch beleid door Gibraltar.
   Volgens verzoekster zijn de bepalingen volgens welke vennootschappen die geen winst maken, niet worden belast, en vennootschappen niet meer dan een bepaald maximumbedrag moeten betalen, slechts bedoeld om een overdreven belasting te vermijden en zijn zij niet selectief van toepassing op een bepaalde groep of categorie.
   Verzoekster stelt nog dat de Commissie het bij het verkeerde eind heeft wanneer zij met betrekking tot de loonbelasting en de vermogensbelasting die niet van toepassing zijn op vennootschappen zonder handelsgebouwen of personeel in Gibraltar stelt, dat de hervorming een offshore sector vrijstelt en om die reden materieel selectief is. Bovendien heeft de Commissie in dit verband wezenlijke vormvoorschriften geschonden nu noch het Verenigd Koninkrijk noch verzoekster tijdens de formele onderzoeksprocedure de gelegenheid hebben gehad om dienaangaande opmerkingen in te dienen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de hervorming niet als selectief kan worden beschouwd aangezien de aard, de algemene structuur en de wezenlijke kenmerken ervan zijn ontworpen om te beantwoorden aan de bijzondere kenmerken van de economie van Gibraltar, met name de beperkte oppervlakte, de schaarste aan arbeidskrachten, een door diensten gedomineerde industrie en een eenvoudige toepassing door een kleine administratie.

      (1)  Steunmaatregel C 66/2002 – hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar.