title: Zaak T-346/16: Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — CSL Behring/EUIPO — Vivatrex (Vivatrex)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/47

         Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — CSL Behring/EUIPO — Vivatrex (Vivatrex)
   (Zaak T-346/16)
   (2016/C 305/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CSL Behring AG (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordigers: M. Best, U. Pfleghar en S. Schäffner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vivatrex GmbH (Aken, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „VIVATREX” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 677 788

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 april 2016 in gevoegde zaken R 1263/2015-4 en R 1221/2015-4

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beslissing in haar geheel en nietigverklaring van de beslissing van de oppositieafdeling van 30 april 2015 in oppositieprocedure nr. B 2 241 613 voor zover daarbij de oppositie is afgewezen;

               —

               toewijzing van oppositie nr. B 2 241 613 in haar geheel;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2000 in zaak T-78/99 (92), S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten — In verband met de procedure gemaakte noodzakelĳke kosten — Rechtsbĳstandverzekering)

text:
21.4.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 118/37
5)    De Italiaanse Republiek en de Franse Republiek zullen hun              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
      eigen kosten dragen in zaak T-79/96 R.                                                           AANLEG
6)    De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen in zaak
      T-260/97 R.                                                                             van 15 december 2000
(1) PB C 233 van 10.8.1996, C 357 van 22.11.1997 en C 327 van            in zaak T-113/99, The Galileo Company en Galileo Inter-
    24.10.1998.                                                               national LLC tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Indi-
                                                                                vidueel geraakte persoon)
                                                                                (2001/C 118/104)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG                                                                (Procestaal: Engels)
                     van 27 november 2000                                In zaak T-113/99, The Galileo Company, gevestigd te Swindon,
                                                                         Wiltshire (Verenigd Koninkrijk), en Galileo International LLC,
                                                                         gevestigd te Rosemont, Illinois (Verenigde Staten van Amerika),
in zaak T-78/99 (92), S. M. Elder en R. D. Elder tegen                   vertegenwoordigd door R. Plender, QC, en S. Masters, barrister,
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        geïnstrueerd door K. Holmes en D. Austin, solicitors, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,
                                                                         Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Place Winston Churchill 2,
(Begroting van kosten — In verband met de procedure                      ondersteund door Amadeus Global Travel Distribution, SA,
gemaakte noodzakelijke kosten — Rechtsbijstandverzeke-                   gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door M. Caballero
                                ring)                                    Clavijo, advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, advoca-
                                                                         ten aldaar, Place Winston Churchill 2, tegen Raad van de
                        (2001/C 118/103)                                 Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes Sabino en M. Bishop),
                                                                         ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen (gemachtigde: F. Benyon), betreffende een verzoek tot
                         (Procestaal: Engels)                            gedeeltelijke nietigverklaring van artikel 1, lid 7, sub b, van
                                                                         verordening (EG) nr. 323/1999 van de Raad van 8 februari
                                                                         1999 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2299/89 betref-
In zaak T-78/99 (92), S. M. Elder en R. D. Elder, wonende                fende gedragsregels voor geautomatiseerde boekingssystemen
te Dundee (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                   (CRS) (PB L 40, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer),
S. Crosby, solicitor, Rue du Taciturne 42, Brussel, tegen                samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Po-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  tocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 15 december
U. Wölker en X. Lewis), betreffende een verzoek om begroting             2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
van de kosten die verweerster aan verzoeksters dient te                  volgt:
vergoeden naar aanleiding van de doorhalingsbeschikking van
het Gerecht van 13 oktober 1999, Elder/Commissie (T-78/99,               1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
N. J. Forwood en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op             2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede die van
27 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het                           verweerder.
dictum luidt als volgt:
                                                                         3)    Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.
Het verzoek om begroting van de kosten wordt afgewezen.
                                                                         (1) PB C 226 van 7.8.1999.
(1) PB C 174 van 19.6.1999.


title: Arrest van het Hof van 5 november 2002 in zaak C-471/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)")

text:
21.12.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 323/5
                    ARREST VAN HET HOF                                             niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 5 van het
                                                                                Verdrag en het afgeleide recht op hem rustende verplich-
                                                                                tingen, door de in die eerdere overeenkomsten vervatte
                     van 5 november 2002                                           bepalingen die onverenigbaar zijn met het Verdrag, met
                                                                                name artikel 52 daarvan, en met het afgeleide recht, niet
in zaak C-471/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                in te trekken of daartoe niet alle mogelijke wettelijke
             schappen tegen Koninkrijk België ( 1)                                 maatregelen te treffen,
(„Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president
bilaterale „open sky”-overeenkomst met Verenigde Staten                     van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor                      R. Schintgen, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92,                    A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris (rapporteur), F. Macken,
2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van                        N. Colneric, S. von Bahr, en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wij-                         advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
ziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans                        junct-griffier, en D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
                          artikel 10 EG)”)                                  5 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                            luidt als volgt:
                          (2002/C 323/05)
                                                                            1)     Door met de Verenigde Staten van Amerika internationale
                          (Procestaal: Frans)                                      verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de
                                                                                overeenkomst inzake luchtvervoer van 23 oktober 1980 tussen
                                                                                het Koninkrijk België en de Verenigde Staten van Amerika
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         verbintenissen te handhaven
                          dentie van het Hof)
                                                                                —     betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten
                                                                                aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommu-
                                                                                nautaire routes,
In zaak C-471/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: F. Benyon) tegen Koninkrijk België (gemach-
tigde: A. Snoecx, bijgestaan door J. H. J. Bourgeois en                            —     betreffende de op Belgisch grondgebied aangeboden of
N. F. Köhncke), ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden                              gebruikte geautomatiseerde boekingssytemen, en
(gemachtigden: M. A. Fierstra en J. van Bakel), betreffende een
verzoek om vast te stellen:
                                                                                —     waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de
                                                                                vervoersrechten in te trekken, te schorsen of te beperken
—     primair, dat het Koninkrijk België, door in 1995 met de
                                                                                wanneer de door het Koninkrijk België aangewezen
      Verenigde Staten van Amerika individueel te onderhan-
                                                                                luchtvaartmaatschappijen niet in handen zijn van laatst-
      delen over een „open sky”-overeenkomst op het gebied
                                                                                genoemde of van Belgische onderdanen,
      van het luchtvervoer, en deze overeenkomst te paraferen,
      te sluiten en toe te passen, niet heeft voldaan aan de
      verplichtingen die op hem rusten krachtens het EG-                           heeft het Koninkrijk België niet voldaan aan de verplichtingen
      Verdrag, met name de artikelen 5 (thans artikel 10 EG)                       die op hem rusten krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans
      en 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), en krachtens                     artikel 10 EG), artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      het van het Verdrag afgeleide recht, met name verordenin-                    artikel 43 EG), en verordeningen van de Raad (EEG) nrs. 2409/
      gen van de Raad (EEG) nrs. 2407/92 van 23 juli 1992                          92 van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten, en
      betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan                     2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      luchtvaartmaatschappijen (PB L 240, blz. 1), 2408/92 van                     geautomatiseerde boekingssystemen, zoals gewijzigd bij verorde-
      23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire                        ning (EEG) nr. 3089/93 van de Raad van 29 oktober 1993.
      luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire lucht-
      routes (PB L 240, blz. 8), 2409/92 van 23 juli 1992
      inzake tarieven voor luchtdiensten (PB L 240, blz. 15),               2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
      2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      geautomatiseerde boekingssystemen (PB L 220, blz. 1),
                                                                            3)     Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de
      Raad van 29 oktober 1993 (PB L 278, blz. 1), en 95/93
      van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke                    4)     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.
      regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire
      luchthavens (PB L 14, blz. 1), en
                                                                            (1 ) PB C 71 van 13.3.1999.
—     subsidiair en gedeeltelijk aanvullend, voorzover de over-
      eenkomst van 1995 niet kan worden geacht de eerder
      gesloten overeenkomsten ingrijpend te hebben gewijzigd
      en dus te hebben vervangen, dat het Koninkrijk België


title: Zaak T-300/08: Beroep ingesteld op 1 augustus 2008 — Hoo Hing/BHIM — Tresplain Investments (Golden Elephant Brand)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/21

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2008 — Hoo Hing/BHIM — Tresplain Investments (Golden Elephant Brand)
   (Zaak T-300/08)
   (2008/C 247/41)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tresplain Investments Ltd (Hong Kong, China)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 mei 2008 in zaak R 889/2007-1 vernietigen voor zover daarbij de nietigheidsgrond van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad niet-ontvankelijk is verklaard;

               —

               subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 in zaak R 889/2007-1 aldus herzien dat de nietigheidsgrond van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad ontvankelijk en gegrond wordt verklaard;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 in zaak R 889/2007-1 aldus herzien dat de nietigheidsgrond van artikel 51, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad ontvankelijk en gegrond wordt verklaard;

               —

               mits de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 in zaak R 889/2007-1 wordt herzien zoals gevorderd, deze beslissing voorts aldus herzien dat gemeenschapsmerk nr. 241 840 nietig wordt verklaard op een van deze of eventueel beide bijkomende nietigheidsgronden; en

               —

               het BHIM of de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten. Subsidiair, het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep hoofdelijk en gezamenlijk verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „Golden Elephant Brand” voor waren van klasse 30 — gemeenschapsmerk nr. 241 810

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: niet-ingeschreven beeldmerk „GOLDEN ELEPHANT”, dat in het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: De kamer van beroep heeft de vordering op grond van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard en de op grond van artikel 51, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad ingestelde oppositie tegen de inschrijving ten onrechte niet ontvankelijk en gegrond verklaard.


title: Zaak C-177/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Khoshnaw Abdullah/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Khoshnaw Abdullah/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-177/08)
   (2008/C 197/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Khoshnaw Abdullah

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 (1) aldus worden uitgelegd dat — afgezien van artikel 1 C, sub 5, tweede zin, van het verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 (vluchtelingenverdrag van Genève) — de status van vluchteling reeds dan wordt beëindigd, wanneer de gegronde vrees van de vluchteling voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn op grond waarvan de erkenning plaatshad, niet meer bestaat en hij ook niet op andere gronden behoeft te vrezen voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn?

               2)

               Zo nee, is voor beëindiging van de vluchtelingenstatus volgens artikel 11, lid 1, sub e, van de richtlijn bovendien vereist dat in het land waarvan de vluchteling de nationaliteit bezit,

                           a)

                           een actor van bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, van de richtlijn aanwezig is, en volstaat daarbij dat de bescherming enkel mogelijk is met behulp van multinationale troepen,

                           b)

                           voor de vluchteling geen ernstige schade in de zin van artikel 15 van de richtlijn dreigt die leidt tot verlening van subsidiaire bescherming volgens artikel 18 van de richtlijn, en/of

                           c)

                           de veiligheidssituatie stabiel is en de algemene levensvoorwaarden het bestaansminimum bieden?

               3)

               Moeten in een situatie waarin de vroegere omstandigheden op grond waarvan de betrokkene als vluchteling is erkend niet meer bestaan, nieuwe tot vervolging leidende omstandigheden van andere aard

                           a)

                           worden getoetst aan het waarschijnlijkheidscriterium dat geldt voor de erkenning van vluchtelingen, of wordt ten behoeve van de betrokkene een ander criterium toegepast,

                           b)

                           worden beoordeeld aan de hand van de verlichte bewijslast volgens artikel 4, lid 4, van de richtlijn?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-450/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-450/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)
   (2004/C 262/22)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-450/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-263/08: Beschikking van het Gerecht van 15 november 2011 — Becker Flugfunkwerk/BHIM — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/51

      Beschikking van het Gerecht van 15 november 2011 — Becker Flugfunkwerk/BHIM — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)
      (Zaak T-263/08) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
      (2012/C 25/99)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Becker Flugfunkwerk GmbH (Rheinmünster, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Griebenow, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Harman Becker Automotive Systems GmbH (Karlsbad, Duitsland)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 april 2008 (zaak R 398/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Harman Becker Automotive Systems GmbH en Becker Flugfunkwerk GmbH

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  Verzoekster draagt haar eigen kosten alsook die van verweerder.

         (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-190/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Daniela Mühlleitner/Ahmad Yusufi, Wadat Yusufi (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 15, lid 1, sub c — Eventuele beperking van deze bevoegdheid tot op afstand gesloten overeenkomsten)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Daniela Mühlleitner/Ahmad Yusufi, Wadat Yusufi
   (Zaak C-190/11) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 15, lid 1, sub c - Eventuele beperking van deze bevoegdheid tot op afstand gesloten overeenkomsten)
   2012/C 355/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daniela Mühlleitner

      Verwerende partijen: Ahmad Yusufi, Wadat Yusufi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bevoegdheid inzake door consumenten gesloten overeenkomsten — Eventuele beperking van deze bevoegdheid tot overeenkomsten op afstand

      Dictum

   Artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het niet verlangt dat de overeenkomst tussen de consument en de ondernemer op afstand is gesloten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak T-230/10: Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Spanje/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/42

         Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-230/10)
   ()
   2010/C 209/65
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2010/152/EU van de Commissie van 11 maart 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht, voor zover dit besluit voorwerp is van onderhavig beroep, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen twee van de door de Commissie toegepaste financiële correcties en betreft schending van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (1), van verordening (EG) nr. 1433/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de actiefondsen, de operationele programma’s en de toekenning van financiële steun betreft (2), en van verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen (3), waarop de Commissie zich heeft gebaseerd om die correcties toe te passen.
   Met betrekking tot de onttrekking van de kosten van milieuvriendelijk beheer van verpakkingen legt de Commissie artikel 15, lid 5, van verordening nr. 2200/96 en bijlage I bij verordening nr. 1433/2003 aldus uit dat de lidstaten bij de bepaling van het subsidiabele vaste bedrag het voorschrift moeten naleven dat alleen uitgaven van telersverenigingen subsidiabel zijn, zodat in dit verband een rechtstreeks bewijs moet worden verlangd.
   Volgens het Koninkrijk Spanje daarentegen wordt, gelet op het doel en de bewoordingen van de genoemde bepalingen, niet verlangd dat wordt aangetoond dat de kosten voor rekening van de telersvereniging zijn. Bovendien staat in elk geval vast dat de kosten van milieuvriendelijk beheer van verpakkingen voor rekening van de telersverenigingen komen, aangezien de verkopers deze kosten aan hen in rekening brengen door de lagere prijs die zij betalen voor hun producten.
   Met betrekking tot de tekortkomingen in het controlesysteem voor de erkenning van de telersvereniging SAT Royal moet volgens de Commissie de regel dat geen enkel lid over meer dan 20 % van de stemmen van een telersvereniging mag beschikken, ook gelden voor natuurlijke personen die deelnemen in lichamen die op hun beurt lid zijn van een telersvereniging. Volgens het Koninkrijk Spanje is het voorschrift van artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1432/2003 alleen van toepassing op de leden van de vereniging, zonder dat hoeft te worden onderzocht wie deelneemt in de lichamen die deel uitmaken van de telersvereniging.

      (1)  PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1.

      (2)  PB L 203 van 12.8.2003, blz. 25.

      (3)  PB L 203 van 12.8.2003, blz. 18.


title: Zaak T-124/10: Beroep ingesteld op 17 maart 2010 — Lidl Stiftung/BHIM — Vinotasia (VITASIA)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/45

         Beroep ingesteld op 17 maart 2010 — Lidl Stiftung/BHIM — Vinotasia (VITASIA)
   (Zaak T-124/10)
   2010/C 134/74
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Schaeffer en A. Marx, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vinotasia GmbH (Koblenz, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 14 januari 2010 in beroepsprocedure R 1054/2008-4 vernietigen,

               —

               oppositie nr. B 1 027 947, die op 30 juni 2006 werd ingesteld, afwijzen voor zover deze oppositie werd toegewezen bij beslissing van de oppositieafdeling van 30 mei 2008,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie en van de procedure voor de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen),

               —

               subsidiair, de procedure schorsen tot een in kracht van gewijsde gegane beslissing is gegeven over de op 17 maart 2010 bij het Duitse octrooi- en merkenbureau ingestelde vordering tot nietigverklaring van het oudere Duitse merk „VINOTASIA” (nr. 302 15 015).

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VITASIA” voor waren van de klassen 29, 30, 31, 32 en 33 (aanvraagnr. 4 691 101)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Vinotasia GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „VINOTASIA” (nr. 302 15 015) voor waren en diensten van de klassen 32, 33 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-483/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 31 oktober 2014 — KA Finanz AG/Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 31 oktober 2014 — KA Finanz AG/Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group
   (Zaak C-483/14)
   (2015/C 046/24)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerster en verzoekster in „Revision”: KA Finanz AG

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Sparkassen Versicherung AG Vienna Insurance Group

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 1, lid 2, sub e, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst van 1980 (EVO) (1) aldus te worden uitgelegd, dat de uitzondering „recht inzake vennootschappen” zich uitstrekt tot

                           a.

                           herstructureringen zoals fusies en splitsingen, alsmede tot

                           b.

                           de bescherming van schuldeisers in artikel 15 van de Derde richtlijn (78/855/EEG) van de Raad van 9 oktober 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende fusies van naamloze vennootschappen (2)?

               2)

               Geldt die uitzondering ook wanneer artikel 15 van richtlijn 2011/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende fusies van naamloze vennootschappen (3) wordt toegepast?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord, moet aan de uitzondering als bedoeld in artikel 1, lid 2, sub d, van de Rome I-verordening (4) dan dezelfde uitlegging worden gegeven als aan artikel 1, lid 2, sub e, EVO, waarvoor eerstgenoemde bepaling in de plaats is gekomen, of moet zij anders worden uitgelegd? Zo ja, in welke zin?

               4)

               Kunnen aan het Europese primaire recht zoals de vrijheid van vestiging als bedoeld in artikel 49 VWEU, het vrij verrichten van diensten als bedoeld in 56 VWEU of het vrij verkeer van kapitaal en betalingen als bedoeld in artikel 63 VWEU, aanwijzingen voor de conflictenrechtelijke behandeling van fusies worden ontleend, in het bijzonder voor het antwoord op de vraag of het nationale recht van de staat van de overnemende vennootschap dan wel het nationale recht van de over te nemen vennootschap dient te worden toegepast?

               5)

               Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord, kunnen dan aan het Europese afgeleide recht zoals richtlijn 2005/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen (5), richtlijn 2011/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende fusies van naamloze vennootschappen of de Zesde richtlijn (82/891/EEG) van de Raad van 17 december 1982 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende splitsingen van naamloze vennootschappen (6), beginselen voor de conflictenrechtelijke behandeling worden ontleend, in het bijzonder voor de vraag of het nationale recht van de staat van de overnemende vennootschap dan wel het nationale recht van de over te nemen vennootschap dient te worden toegepast, of wordt het aan het nationale conflictenrecht overgelaten te kiezen bij welk nationaal materieel recht wordt aangeknoopt?

               6)

               Dient artikel 15 van de Derde richtlijn (78/855/EEG) van de Raad van 9 oktober 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende fusies van naamloze vennootschappen aldus te worden uitgelegd, dat de emittent jegens de houder van effecten waaraan bijzondere rechten verbonden zijn maar die geen aandelen zijn, met name bij achtergestelde obligaties bevoegd is om in geval van een grensoverschrijdende fusie de rechtsverhouding te beëindigen en de rechthebbenden uit te sluiten?

               7)

               Dient artikel 15 van richtlijn 2011/35/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende fusies van naamloze vennootschappen op dezelfde manier te worden uitgelegd?

      (1)  80/934/EEG: Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB L 266, blz. 1).

      (2)  PB L 295, blz. 36.

      (3)  PB L 110, blz. 1.

      (4)  Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (PB L 177, blz. 6).

      (5)  PB L 310, blz. 1.

      (6)  PB L 378, blz. 47.


title: Zaak T-379/09: Beroep ingesteld op 24 september 2009 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/59

         Beroep ingesteld op 24 september 2009 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak T-379/09)
   2009/C 282/110
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: F. Arena, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               Nietig verklaren beschikking C (2009) 5497 van de Commissie van 13 juli 2009 betreffende staatssteunregelingen nrs. C 6/2004 (ex NN. 70/01) en C 5/2005 (ex NN 71/04), waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van de glastuinbouwers (accijnsvrijstelling voor gasolie die voor de verwarming van de kassen wordt gebruikt).

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse regering komt voor het Gerecht van eerste aanleg op tegen beschikking C (2009) 5497 van de Commissie van 13 juli 2009 betreffende staatssteunregelingen nrs. C 6/2004 (ex NN. 70/01) en C 5/2005 (ex NN 71/04), waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van de glastuinbouwers (accijnsvrijstelling voor gasolie die voor de verwarming van de kassen wordt gebruikt).
   Het beroep is gebaseerd op vijf argumenten.
   Met het eerste argument voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking artikel 87, lid 1, EG schendt daar de wettelijke bepalingen die worden aangemerkt als met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun niet selectief zijn. In de eerste plaats kan namelijk iedere landbouwondernemer in aanmerking komen voor het verlaagde accijnstarief voor gasolie die bestemd is voor de verwarming van de kassen, en in de tweede plaats is er een substantieel verschil tussen glastuinbouw en vollegrondsteelt. Bij deze laatste worden geen productiekosten in de vorm van gasolie voor de verwarming van de kassen gemaakt.
   Het tweede argument houdt in dat artikel 87, lid 1, EG is geschonden doordat de betrokken wettelijke bepalingen de mededinging niet vervalsen. Verzoekster verwijst in dit verband naar de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw-en de bosbouwsector 2007-2013, die in punt 167 uitdrukkelijk bevestigen dat gehele of gedeeltelijke vrijstelling van belasting op motorbrandstoffen voor de primaire landbouwproductie de mededinging niet vervalst gelet op bescheiden structuur van de landbouwbedrijven in de Europese Unie.
   Het derde argument is ontleend aan een gebrek aan motivering, eveneens met betrekking tot de beweerde mededingingsvervalsing.
   Met haar vierde argument beroept verzoekster zich op schending van artikel 8 van richtlijn 92/81/EG (1), artikel 15 van richtlijn 2003/96/EG (2), en de artikelen 33, 36 en 87 EG. Zij voert inzonderheid aan dat de vrijstellingen uitdrukkelijk waren toegestaan ingevolge bovenvermelde richtlijnen en dat hoe dan ook bij de toetsing aan het gemeenschapsrecht niet alleen moet worden gekeken naar de mededingingsregels, maar ook naar de bepalingen op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dienaangaande merkt zij op dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid voorrang moet hebben boven de mededingingsregels. Nu de bestreden maatregelen derhalve stroken met de in artikel 33 EG genoemde doeleinden, is er geen ruimte om voorrang te verlenen aan toepassing van de bepalingen inzake staatssteun.
   Met haar vijfde argument voert verzoekster schending van artikel 87, lid 3, EG aan met het betoog dat de aldaar geregelde uitzondering, inzonderheid de uitzondering om redenen van milieubescherming zoals uiteengezet in punt 3.5 van de communautaire richtsnoeren voor staatsteun in de landbouwsector voor 2000, toepasselijk is.

      (1)  Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (Publicatieblad Nr. L 316 van 31/10/1992 blz. 12).

      (2)  Richtlĳn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51).


title: Zaak T-377/16: Beroep ingesteld op 14 juli 2016 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/GAR

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/41

         Beroep ingesteld op 14 juli 2016 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/GAR
   (Zaak T-377/16)
   (2016/C 343/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregenz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

               —

               de „Decision of the Executive Session of the Board of 20 May 2016 on the adjustment of the 2016 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund supplementing the Decision of the Executive Session of the Board of 15 April 2016 on the 2016 ex-ante contributions of the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2016/13)” alsook de eerste Decision, die zou dateren van 15 april 2016 en klaarblijkelijk onlosmakelijk verbonden is met de Decision van 20 mei 2016, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de „Decision of the Executive Session of the Board of 20 May 2016 on the adjustment of the 2016 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund supplementing the Decision of the Executive Session of the Board of 15 April 2016 on the 2016 ex-ante contributions of the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2016/13)” nietig verklaren voor zover zij gelast dat het bedrag dat naar aanleiding van de vaststelling van de bijdrage aan het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds teveel is betaald, in 2017 moet worden terugbetaald;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan:

               1.

               Eerste middel: flagrante schending van wezenlijke vormvoorschriften op grond van ontoereikende motivering van de bestreden beslissing;

               2.

               Tweede middel: flagrante schending van wezenlijke vormvoorschriften op grond van onvolledige kennisgeving van de bestreden beslissing;

               3.

               Derde middel: te geringe correctie van verzoeksters bijdrage tot het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds voor het jaar 2016;

               4.

               Vierde middel: het pas in 2017 terugbetalen van het teveel betaalde bedrag is onrechtmatig.


title: Zaak C-419/07: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 8 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/32

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 8 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-419/07) (1)

   (2008/C 285/55)

      Procestaal: Zweeds

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-21/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 15 januari 2013 — Simon, Evers & Co GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 15 januari 2013 — Simon, Evers & Co GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Zaak C-21/13)
   2013/C 114/37
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Simon, Evers & Co GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Prejudiciële vraag

   Is verordening (EG) nr. 499/2009 van de Raad van 11 juni 2009 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 1174/2005 ingestelde definitieve antidumpingrecht op handpallettrucks en essentiële onderdelen daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot hetzelfde product verzonden vanuit Thailand, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Thailand (1) ongeldig omdat de Commissie, met schending van de uit artikel 13 van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (2) voortvloeiende verplichtingen inzake de vaststelling van een ontwijking van antidumpingmaatregelen, heeft aangenomen dat sprake is van ontwijking alleen op grond dat de omvang van de overeenkomstige uitvoer uit Thailand na de instelling van de maatregelen significant was gestegen, ofschoon de Commissie onder verwijzing naar het verzuim van de Thaise exporteurs om mee te werken zich van verdere concrete vaststellingen heeft onthouden?

      (1)  PB L 151, blz. 1.

      (2)  PB L 56, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-520/93

text:
Nr. C 74/18      pNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 25 . 3 . 95
           Doorhaling van zaak T-520/93 ( )                      pen heeft hij beschikking van 14 februari 1995 de doorha
                      (95/C 74/39)                               ling in het register gelast van zaak T-520/93 : Pacific Fruit
                                                                 Company Italy SpA tegen Raad van de Europese Unie en
                  (Procestaai: Italiaans)                        Commissie van de Europese Gemeenschappen.
De president van de Tweede Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap           (M PB nr. C 188 van 10. 7. 1993 .


title: Zaak T-345/14: Beschikking van het Gerecht van 28 november 2014 — Quanzhou Wouxun Electronics/BHIM — Locura Digital (WOUXUN) ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Tardiviteit — Geen toeval of overmacht — Kennelijk niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/22

         Beschikking van het Gerecht van 28 november 2014 — Quanzhou Wouxun Electronics/BHIM — Locura Digital (WOUXUN)
   (Zaak T-345/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Tardiviteit - Geen toeval of overmacht - Kennelijk niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 056/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Quanzhou Wouxun Electronics Co. Ltd (Quanzhou, China) (vertegenwoordigers: A. Sebastião en J. Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Locura Digital, SL (Granollers, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2014 (zaak R 407/2013-4) inzake een verzoek om inschrijving van het woordteken „WOUXUN” als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Quanzhou Wouxun Electronics Co. Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-372/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk) op 11 september 2006 — Asda Stores Ltd/The Commissioners for her Majesty's Revenue and Customs

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk) op 11 september 2006 — Asda Stores Ltd/The Commissioners for her Majesty's Revenue and Customs
   (Zaak C-372/06)
   (2006/C 294/42)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asda Stores Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for her Majesty's Revenue and Customs
   Prejudiciële vragen
   Verenigbaarheid met het communautair douanewetboek van de relevante bepalingen van bijlage 11 bij de uitvoeringsverordening
   1)

               Zijn de regels ter bepaling van niet-preferentiële oorsprong die zijn opgenomen in bijlage 11 bij verordening (EEG) nr. 2454/93 (1) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek („de uitvoeringsverordening”), voor in Turkije geproduceerde kleuren-tv's („ktv's”) die onder GN-code ex 8528 vallen en waarop de in kolom 3 van de bij die post horende tabel geformuleerde regel van toepassing is, ongeldig wegens onverenigbaarheid met artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek („het communautair douanewetboek”)?

               Uitlegging van bijlage 11

               2)

               Voor het geval de in bijlage 11 bij de uitvoeringsverordening opgenomen bijzondere oorsprongsregel voor onder GN-code ex 8528 vallende ktv's, zoals uiteengezet in kolom 3 van de bij die post horende tabel, geldig is, moet dan de niet-preferentiële oorsprong van een apart onderdeel, zoals een in een afgewerkte ktv ingebouwd chassis, afzonderlijk worden bepaald, en zo ja, moet die oorsprong dan worden bepaald op basis van:

                           a)

                           de fysieke be- of verwerking van het product, teneinde na te gaan of het betrokken product zijn laatste ingrijpende en economisch verantwoorde be- of verwerking heeft ondergaan (ervan uitgaande dat aan de overige voorwaarden van artikel 24 van het communautair douanewetboek is voldaan); of

                           b)

                           bijzondere en subsidiaire regels die de Europese Commissie en de lidstaten zijn overeengekomen met het oog op de onderhandelingspositie van de Europese Gemeenschap voor de Wereldhandelsorganisatie ter zake van de harmonisatie van niet-preferentiële regels van oorsprong, waarbij de bijzondere regel in de onderhavige omstandigheden een 45 %-meerwaardetest is, terwijl volgens de subsidiaire regel een goed de oorsprong heeft van het land waaruit het merendeel van de niet van oorsprong zijnde materialen afkomstig is, zoals op de in elk hoofdstuk gespecificeerde wijze bepaald, met dien verstande dat wanneer de materialen van oorsprong ten minste 50 % van alle gebruikte materialen vertegenwoordigen, het goed de oorsprong heeft van het land waaruit die materialen afkomstig zijn, dan wel

                           c)

                           enig ander criterium?

               3)

               Indien een onderdeel van een ktv, zoals een chassis, op basis van het in artikel 24 van het communautair douanewetboek omschreven criterium van fysieke be- of verwerking lokale oorsprong heeft verkregen, is het dan nog nodig om voor een dergelijk onderdeel een waarde te bepalen met het oog op de toepassing op de ktv van de in bijlage 11 bij de uitvoeringsverordening opgenomen bijzondere oorsprongsregel voor ktv's?

               4)

               Voor het geval de regels die zijn overeengekomen met het oog op de onderhandelingspositie van de Gemeenschap voor de WTO, in het kader van de toepassing van bijlage 11 kunnen worden toegepast, is het dan noodzakelijk dat een onderdeel van een ktv, zoals een chassis, zijn eigen werkelijke prijs af fabriek heeft, of mag aan dat onderdeel een aan een prijs af fabriek equivalente waarde worden toegekend?

               5)

               Indien het antwoord op vraag 3) of vraag 4) luidt, dat een aan een werkelijke prijs af fabriek equivalente waarde in aanmerking moet worden genomen, hoe moet die waarde dan worden vastgesteld? Meer bepaald:

                           a)

                           Moet in dit verband toepassing worden gegeven aan i) artikel 29 of artikel 30 van het communautair douanewetboek; ii) een of meer van de artikelen 141 tot en met 153 van de uitvoeringsverordening; en iii) een of meer van de in bijlage 23 bij de uitvoeringsverordening opgenomen aantekeningen voor de interpretatie van de douanewaarde?

                           b)

                           Welke eisen gelden ten aanzien van het bewijs van de waarde of de kosten?

                           c)

                           In welke omstandigheden mag bij de beoordeling van de niet-preferentiële oorsprong van een onderdeel van een ktv worden uitgegaan van berekende of geconstrueerde kosten?

                           d)

                           Welke soort kosten mogen bij de vaststelling van berekende of geconstrueerde kosten van een onderdeel in aanmerking worden genomen?

                           e)

                           Mag voor de vaststelling van de rechten die op een specifiek tijdstip over een specifiek product verschuldigd zijn, worden uitgegaan van gemiddelde waarden over een bepaalde periode?

                           f)

                           Mag bij de vergelijking van de kosten of de waarde van een onderdeel met de kosten of de waarde van een uitgevoerd eindproduct gebruik worden gemaakt van verschillende methoden om de kosten of waarden te berekenen?

         Vragen betreffende de artikelen 44 tot en met 47 van besluit nr. 1/95 en artikel 47 van het Aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara

               6)

               Volgt uit artikel 44, lid 2, van besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije van 22 december 1995 betreffende de tenuitvoerlegging van de slotfase van de douane-unie, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara, dat de Gemeenschap, alvorens de bij verordening (EG) nr. 2584/98 (3) van de Raad ingestelde antidumpingrechten ook van toepassing te doen zijn op uit Turkije ingevoerde producten die zich in het vrije verkeer bevonden, zich eerst tot de Associatieraad EG-Turkije had moeten wenden met het verzoek aanbevelingen te doen uitgaan, alsmede de Associatieraad van haar voornemen op de hoogte had moeten stellen?

               7)

               Volgt uit artikel 46 van besluit nr. 1/95 dat de Gemeenschap, nadat zij bij verordening (EG) nr. 2584/98 drie eerdere verordeningen van de Raad tot instelling van antidumpingrechten op bepaalde ktv's van oorsprong uit China en Korea heeft gewijzigd op het punt van de productdefinitie en de hoogte van de toegepaste rechten, de bij verordening (EG) nr. 2584/98 ingestelde nieuwe antidumpingrechten pas kan toepassen met betrekking tot de invoer uit Turkije van zich in het vrije verkeer bevindende ktv's van oorsprong uit China en Korea, indien zij het Gemengd comité van de douane-unie op de hoogte heeft gesteld van haar voornemen om dit te doen?

               8)

               Volgt uit de artikelen 44 tot en met 47 van besluit nr. 1/95, dat handelaren op de hoogte moeten worden gebracht dan wel anderszins in kennis moeten worden gesteld van een kennisgeving overeenkomstig artikel 46 van besluit nr. 1/95 dan wel artikel 47, lid 2, van het Aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara?

               9)

               Indien de in de vragen 6) en 7) bedoelde verplichtingen bestaan:

                           a)

                           Welke eisen gelden dan ten aanzien van de indiening van een verzoek en een kennisgeving overeenkomstig artikel 44 van besluit nr. 1/95 juncto artikel 47 van het Aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara?

                           b)

                           Welke eisen gelden dan ten aanzien van een kennisgeving overeenkomstig artikel 46 van besluit nr. 1/95?

                           c)

                           Heeft de Europese Commissie met de in casu door haar genomen stappen aan die eisen voldaan?

                           d)

                           Wat is de consequentie indien dit niet het geval is?

               10)

               Zijn de artikelen 44, 46 en 47 van besluit nr. 1/95 en artikel 47 van het Aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara rechtstreeks toepasselijk of hebben zij rechtstreekse werking, zodat individuele handelaren zich voor de nationale rechter op schending van die bepalingen kunnen beroepen teneinde te ontkomen aan de betaling van antidumpingrechten die zij anders verschuldigd zouden zijn?

      (1)  PB L 11, blz. 88.

      (2)  PB L 3, blz. 23.

      (3)  PB L 324, blz. 1.


title: Zaak T-222/10: Beroep ingesteld op 12 mei 2010 — ratiopharm/BHIM — Nycomed (ZUFAL)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/27

         Beroep ingesteld op 12 mei 2010 — ratiopharm/BHIM — Nycomed (ZUFAL)
   (Zaak T-222/10)
   2010/C 195/42
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ratiopharm GmbH (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Völker, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nycomed GmbH (Konstanz, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 maart 2010 in zaak R 874/2008-4 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ZUFAL” voor waren van klasse 5

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Nycomed GmbH

      Oppositiemerk of -teken: een gemeenschapswoordmerk „ZURCAL” voor waren van klasse 5 en drie nationale woordmerken „ZURCAL” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-179/97)

text:
28 . 6 . 97            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 199/ 17
De op 12 februari 1985 te Kuala Lumpur ondertekende                        Schending van Verordening ( EEG ) nr . 1956 /
Maritieme overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse                      88 van de Raad ( 2 ), zoals gewijzigd bij Veror
Economische Unie en Maleisië bevat een vrachtverdelings                   dening ( EG ) nr . 3067 / 95 van de Raad ( 3 ):
regeling . Deze overeenkomstig artikel 31 van de Overeen
komst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Econo                    De bestreden bepaling is eveneens in strijd met punt 10,
mische Unie door België namens de Unie gesloten overeen                   onder iv ), van de als bijlage aan Verordening ( EEG )
komst is in werking getreden op 17 augustus 1987. Zij is                   nr. 1956/88 gehechte „ Internationale gezamenlijke inspec
dus een toekomstige overeenkomst in de zin van artikel 5                   tieregeling ", dat luidt als volgt: „(...) kan een NAFO-in
van de verordening en verdraagt zich niet met dit artikel .                specteur van een andere verdragsluitende partij , met toe
                                                                           stemming van de verdragsluitende partij voor het vaartuig,
(') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                            aan boord gaan van het naar de haven koersende vaartuig
                                                                           en aanwezig zijn bij de inspectie van het vaartuig in de ha
                                                                           ven ". Bovendien staat artikel 4 van Verordening ( EEG )
                                                                           nr. 1956/88 van de Raad, waarin de Commissie de be
                                                                           voegdheid is verleend nadere uitvoeringsbepalingen vast te
                                                                           stellen volgens de procedure van het Comité van beheer, in
Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje                    geen geval toe, dat bepalingen worden vastgesteld die in
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        strijd zijn met de verordening waaraan die bepalingen uit
                                                                           voering moeten verlenen .
                        ( Zaak C-179/97)
                           ( 97/C 199/32 )                                 (') PB nr. L 77 van 19 . 3 . 1997, blz . 5 .
                                                                           ( 2 ) PB nr. L 175 van 6 . 7 . 1988 , blz . 1 .
                                                                           (') PB nr. L 329 van 30 . 12 . 1995 , blz . 1
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 12 mei 1997 beroep tegen Commissie van de Euro
pese Gemeenschappen ingesteld door Koninkrijk Spanje
vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, domicilie ge
kozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
boulevard E. Servais 4-6 .
                                                                           Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                                       ( Zaak C-183/97)
— nietig te verklaren artikel 4 bis, lid 6, van Verordening                                              ( 97/C 199/33 )
      ( EEG ) nr. 2868/88 van de Commissie tot vaststelling
     van bepalingen voor de toepassing van de door de Vis                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      serijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de                 is op 12 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
     Atlantische Oceaan ( NAFO ) vastgestelde regeling inza               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      ke gezamenlijke internationale inspectie, zoals gewij               vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
     zigd bij Verordening ( EG ) nr. 494/97 (') van de Com                ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
      missie van 18 maart 1997;                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
                                                                           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Schending van bijlage I , punt II . 9 , onder e ),                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
onder iv ), van de Overeenkomst tussen de Eu                                     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
ropese Gemeenschap en Canada over de visse                                       lijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979
rij in het kader van het NAFO - Verdrag :                                         betreffende de bescherming van het grondwater tegen
                                                                                verontreiniging veroorzaakt door de lozing van be
                                                                                paalde gevaarlijke stoffen ('), inzonderheid voor wat
Volgens deze bepaling is, opdat een inspecteur van een an
                                                                                betreft de verplichtingen voortvloeiend uit de
dere verdragsluitende partij mag deelnemen aan een in
                                                                                artikelen 8 , 9 , 10, 11 en 15 , niet heeft voldaan aan de
spectie die in een haven plaatsvindt, de toestemming ver
eist van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig                        verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189 ,
voert. Er bestaat dus een duidelijke tegenstrijdigheid tussen                     derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 21 , lid 1 ,
                                                                                van Richtlijn 80/68/EEG;
de bestreden verordening, die niet de toestemming vereist
van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig voert,
en de Overeenkomst, die de grondslag van de betrokken                      — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
verordening vormt. Een bepaling van Gemeenschapsrecht                             de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
mag niet in strijd zijn met de inhoud van een internatio                         verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
nale overeenkomst. Ingevolge de voorrang van de door de                           niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
Gemeenschap gesloten overeenkomsten op het afgeleid Ge                           len;
meenschapsrecht moet dit laatste in overeenstemming met
de internationale overeenkomsten worden uitgelegd .                        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .


title: Zaak F-51/12: Beroep ingesteld op 7 mei 2012 — ZZ/EMA

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/14

         Beroep ingesteld op 7 mei 2012 — ZZ/EMA
   (Zaak F-51/12)
   2012/C 209/24
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om verlenging van zijn overeenkomst van tijdelijk functionaris door het Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau van 1 september 2011 tot afwijzing van verzoekers verzoek van 22 augustus 2011 om verlenging van zijn overeenkomst van tijdelijk functionaris;

               —

               veroordeling van het Europees Geneesmiddelenbureau tot betaling aan verzoeker van een voorlopig bedrag van 1 EUR, onder voorbehoud van vermeerdering;

               —

               verwijzing van het Europees Geneesmiddelenbureau in de kosten.


title: Zaak T-44/10 P: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2011 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Vergoeding van ziektekosten — Motiveringsplicht — Bezwarend besluit — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/18

         Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-44/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Vergoeding van ziektekosten - Motiveringsplicht - Bezwarend besluit - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2011/C 139/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 25 november 2009, Marcuccio/Commissie (F-11/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-32/05: Beroep, op 19 januari 2005 ingesteld door Claire Staelen tegen Europees Parlement

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/22

         Beroep, op 19 januari 2005 ingesteld door Claire Staelen tegen Europees Parlement
   (Zaak T-32/05)
   (2005/C 115/43)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 januari 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Claire Staelen, wonende te Bridel (Luxemburg), vertegenwoordigd door Joëlle Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               het besluit van de jury van 18 augustus 2004 in het kader van vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98 nietig te verklaren;

               2)

               het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan verzoekster van 30 000 EUR als vergoeding van haar morele schade, vermeerderd met de wettelijke intrest in het Groothertogdom Luxemburg vanaf de datum van het arrest tot de volledige betaling, waarbij de begroting van haar materiële schade wordt aangehouden;

               3)

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster had beroep ingesteld tegen het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EUR/151/98. Bij het arrest van het Gerecht van 5 maart 2003 in zaak T-24/01 is dit besluit nietig verklaard. Na deze nietigverklaring heeft het Parlement het onderzoek heropend en heeft de jury haar werkzaamheden hervat. Bij het in deze zaak bestreden besluit heeft de jury van het vergelijkend onderzoek besloten verzoekster niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van artikel 233 EG, handhaving van de ongelijke behandeling en schending van het vertrouwensbeginsel.


title: Zaak C-369/00: Beroep, op 9 oktober 2000 ingesteld door Koninkrĳk der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie

text:
4.11.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 316/19
Beroep, op 25 september 2000 ingesteld door Commissie                     Beroep, op 3 oktober 2000 ingesteld door Commissie van
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                Spanje                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-366/00)
                           (Zaak C-354/00)
                                                                                (2000/C 316/36)
                           (2000/C 316/35)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
op 25 september 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                    pen, vertegenwoordigd door R. Tricot, lid van haar juridische
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     dienst, en P. Panayatopoulos, een bij de juridische dienst
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-               gedetacheerde nationale ambtenaar, als gemachtigden, domici-
dische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te             lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre            lid van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Wagner.
                                                                          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                          dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                                door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
1)    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet als                  bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      speciale beschermingszone voor vogels in het Autonome                     zijn om te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad
      Gewest Murcia de gebieden aan te wijzen die volgens                       van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG
      wetenschappelijke gegevens het meest geschikt zijn voor                   betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
      de instandhouding van de beschermde soorten, niet heeft                   openbare en particuliere projecten (1), althans door deze
      voldaan aan de krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn                  maatregelen niet tijdig aan de Commissie mee te delen,
      79/409/EEG (1) van de Raad inzake het behoud van de                       de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin-
      vogelstand, op hem rustende verplichtingen.                               gen niet is nagekomen;
                                                                          —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
2)    het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                          wijzen.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                          die in zaak C-335/00 (2); de uitvoeringstermijn bepaald in
Volgens de Commissie biedt het arrest van het Hof van Justitie            artikel 3 van richtlijn 97/11/EG is verstreken op 14 maart
in zaak C-3/96 (2) steun voor het gebruik in casu van de                  1999.
inventarislijst van de Sociedad Española de Ornitologı́a (Spaans
genootschap voor vogelkunde; hierna: „SEO”) bij de beslissing,            (1) PB L 73, blz. 5.
welke gebieden als speciale beschermingszones voor vogels                 (2) Zie bladzijde 16 van dit Publicatieblad.
(SBZV’s) in Murcia moeten worden aangewezen. De Commissie
is derhalve van mening, dat de gebieden van het Autonome
Gewest Murcia als SBZV’s (3) moeten worden aangewezen,
tenzij de Spaanse autoriteiten andere wetenschappelijke gege-
vens dan die in de betrokken inventarislijst hadden aangevoerd,
wat zij niet hebben gedaan.
                                                                          Beroep, op 9 oktober 2000 ingesteld door Koninkrijk der
                                                                                Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie
(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.                                                                (Zaak C-369/00)
(2) Arrest van 19.5.1998 in zaak C-3/96, Commissie/Koninkrijk der
    Nederlanden, Jurispr. blz. I-3031.
(3) In totaal zijn slechts 31 701 ha van de in de inventarislijst van de                           (2000/C 316/37)
    SEO opgenomen 291 083 ha, dus niet meer dan 10,2 % van de
    oppervlakte van de als belangrijke vogelgebieden geïnventariseer-     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    de gebieden, als SBZV’s aangewezen.
                                                                          op 9 oktober 2000 beroep ingesteld tegen de Raad van
                                                                          de Europese Unie door het Koninkrijk der Nederlanden,
                                                                          vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de Afdeling
                                                                          Europees Recht van het Ministerie van Buitenlandse Zaken te
                                                                          ’s-Gravenhage, als gemachtigde.
 ---pagebreak--- C 316/20              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         4.11.2000
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                       —     Schending van artikel 255 EG:
1.  Vernietiging van besluit 2000/527/EG;                                  —      In de eerste plaats is Besluit 2000/527/EG niet
                                                                                vastgesteld volgens de procedure van artikel 251
2.  Veroordeling van de Raad in de kosten.                                        EG. Aan het besluit ligt geen voorstel van de
                                                                                Commissie ten grondslag. Besluit 2000/527/EG is
                                                                                niet vastgesteld door Europees Parlement en Raad.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           —      In de tweede plaats betreft Besluit 2000/527/EG niet
—   Onbevoegdheid en schending van wezenlijke vormvoor-                           de algemene beginselen en beperkingen op grond
    schriften:                                                                    van openbare of particuliere belangen betreffende
                                                                                het recht op toegang tot documenten. Besluit
    —     Besluit 2000/527/EG (1) miskent dat met ingang van                      2000/527/EG geeft niet aan onder welke voorwaar-
          1 mei 1999 uitsluitend artikel 255 EG rechtsbasis                       den dit kan worden uitgeoefend maar sluit een
          kan vormen voor de regelingen van het recht op                          categorie van documenten volledig uit.
          toegang van het publiek tot documenten. Door                            Zowel uit de bewoordingen van artikel 255 EG als
          Besluit 2000/527/EG te baseren op artikel 207 EG                        uit artikel 255 EG en artikel 28 VEU gelezen in
          en vast te stellen overeenkomstig de in laatstgenoem-                   onderlinge samenhang blijkt dat het gemeenschaps-
          de bepaling voorziene procedure heeft de Raad                           recht niet voorziet in de bevoegdheid documenten,
          inbreuk gemaakt op de prerogatieven van de Com-                         al dan niet voorzien van een bepaalde rubricering,
          missie en het Europees Parlement.                                       met betrekking tot veiligheids- en defensieaangele-
                                                                                genheden van de Unie of van één of meer van haar
    —     Daarnaast heeft de Raad inbreuk gemaakt op de                           lidstaten of met betrekking tot militaire en niet-
          rechtspositie van de leden van de Raad doordat                          militaire crisisbeheersing als zodanig uit te sluiten van
          besluitvorming op basis van artikel 207 EG ge-                          het recht op toegang van het publiek. Artikel 255 EG
          schiedt met volstrekte meerderheid van stemmen                          sluit geenszins uit dat wordt voorzien dat toegang
          (artikel 205, lid 1, EG) terwijl artikel 255 EG in                      tot een document naar aanleiding van een concreet
          samenhang mat artikel 251 EG voorziet in besluit-                       verzoek kan worden geweigerd. Rubricering van
          vorming met gekwalificeerde meerderheid.                                informatie geschiedt met een wezenlijk ander doel
                                                                                dan besluitvorming over verzoeken tot verlening
    De omstandigheid dat de regeling voorzien in artikel 255                      van toegang tot documenten. Besluit 2000/527/EG
    EG nog niet tot stand is gekomen is niet relevant; een                        maakt derhalve gebruik van de criteria van het
    andere interpretatie van artikel 255 EG zou de nuttige                        besluit van de Raad (2) voor een ander doel dan
    werking van de bepaling ernstig aantasten. Tot dat                            waarvoor zij gelden.
    deze nieuwe openbaarheidsregeling is vastgesteld, doch
    uiterlijk tot 1 mei 2001, blijft de regeling van de toegang
    tot documenten zoals die gold ten tijde van de inwerking-        (1) PB 2000, L 212, blz. 9.
                                                                     (2) Besluit van de secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoor-
    treding van het Verdrag van Amsterdam van kracht.                    diger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
    Laatstgenoemde regeling kan na de inwerkingtreding van               van 27 juli 2000 inzake maatregelen betreffende de bescherming
    artikel 255 EG nog slechts worden gewijzigd overeen-                 van gerubriceerde gegevens die op het secretariaat-generaal van
    komstig de procedure die in deze bepaling is voorzien.               de Raad van toepassing zijn (PB 2000, C 239, blz. 1).


title: Zaak T-345/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — La Banque Postale/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/60

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — La Banque Postale/Commissie
   (Zaak T-345/07)
   (2007/C 269/109)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: La Banque Postale (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en J.-E. Skovron, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               gehele nietigverklaring van de bestreden beschikking op grond van artikel 230, lid 4, EG;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2007) 2110 def. van de Commissie van 10 mei 2007 waarbij zij de bepalingen van de Franse Code Monétaire et Financier (Monetair en Financieel Wetboek) die aan slechts drie kredietinstellingen — verzoekster, Caisses d'Épargne et de Prévoyance en Crédit Mutuel — bijzondere rechten voor de uitgifte van A- en blauwe spaarbankboekjes toekennen, onverenigbaar met artikel 86, lid 1, EG junctis de artikelen 43 EG en 49 EG verklaart.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert zij vier middelen aan.
   In haar eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie tijdens de procedure die tot de bestreden beschikking heeft geleid, het recht te worden gehoord heeft geschonden doordat verzoekster niet de kans heeft gekregen, haar opmerkingen in te dienen over twee door de klagende partijen aan de Commissie overgelegde rapporten die, volgens verzoekster, van wezenlijk belang voor de bewijsvoering van de Commissie zijn gebleken.
   In de tweede plaats heeft de Commissie blijk gegeven van verschillende onjuiste rechtsopvattingen en heeft zij verschillende beoordelingsfouten gemaakt door aan te nemen dat de regeling voor de uitgifte van het A-spaarboekje een beperking van de uitoefening van de vrijheid van vestiging en van het vrij verrichten van diensten vormt. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door een zeer ruime uitlegging te geven aan het begrip „beperking” in de zin van de artikelen 43 EG en 49 EG en aan de omstandigheden waarin op beide beginselen een beroep kan worden gedaan. Voorts heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd dat het bijzondere recht de vestiging op de markt van het bankspaarwezen in Frankrijk moeilijker en duurder maakt.
   In de derde plaats voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking onjuiste rechtsopvattingen en beoordelingsfouten bevat doordat de Commissie heeft aangenomen dat de huidige regeling voor toekenning van het A-spaarboekje niet kan worden gerechtvaardigd volgens artikel 86, lid 2, EG. Volgens verzoekster heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en verschillende beoordelingsfouten gemaakt bij de definitie van de met het A-spaarboekje verbonden dienst van algemeen belang van toegankelijkheid tot het bankwezen en bij de beoordeling of het bijzondere recht noodzakelijk is voor en evenredig met de vervulling van de dienst van algemeen belang inzake toegankelijkheid tot het bankwezen en inzake sociale huisvesting.
   Met het vierde middel betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking op tegenstrijdige en ontoereikende wijze gemotiveerd is.


title: Zaak F-3/13: Beroep ingesteld op 14 januari 2013 — CK/Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/31

         Beroep ingesteld op 14 januari 2013 — CK/Commissie
   (Zaak F-3/13)
   2013/C 129/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CK (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het loopbaanontwikkelingsrapport over 2011, dat op 14 februari 2012 is opgesteld en op 9 maart 2012 definitief is vastgesteld;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die dat rapport heeft veroorzaakt;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-2/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — DHL Express (Austria) GmbH/Post-Control-Kommission, Bundesminister für Verkehr, Innovation und Technologie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 97/67/EG — Artikel 9 — Postdiensten in de Europese Unie — Verplichting om bij te dragen in de bedrijfskosten van de regelgevende instantie van de postsector — Omvang)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — DHL Express (Austria) GmbH/Post-Control-Kommission, Bundesminister für Verkehr, Innovation und Technologie
   (Zaak C-2/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 97/67/EG - Artikel 9 - Postdiensten in de Europese Unie - Verplichting om bij te dragen in de bedrijfskosten van de regelgevende instantie van de postsector - Omvang))
   (2017/C 014/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DHL Express (Austria) GmbH

      Verwerende partijen: Post-Control-Kommission, Bundesminister für Verkehr, Innovation und Technologie

      Dictum

   Artikel 9, lid 2, tweede alinea, vierde streepje, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die alle aanbieders van postdiensten, daaronder begrepen die welke geen diensten verstrekken die tot de universele dienst behoren, de verplichting oplegt om bij te dragen in de financiering van de regelgevende instantie die belast is met deze sector.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak C-526/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Non bis in idem — Gezag van gewijsde — Artikelen 226 EG en 228 EG — Artikel 29 van Reglement voor procesvoering — Procestaal — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Onverenigbaarheid van nationale maatregelen met bepalingen over periodes waarin, voorwaarden waaronder en methoden waarmee meststoffen op of in bodem worden gebracht — Minimumopslagcapaciteit voor dierlijke mest — Verbod van op of in bodem brengen van mest op steile hellingen — Technieken waarmee kan worden verzekerd dat mest gelijkmatig en efficiënt op of in bodem wordt gebracht)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-526/08) (1)

   (Niet-nakoming - Ontvankelijkheid - Non bis in idem - Gezag van gewijsde - Artikelen 226 EG en 228 EG - Artikel 29 van Reglement voor procesvoering - Procestaal - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Onverenigbaarheid van nationale maatregelen met bepalingen over periodes waarin, voorwaarden waaronder en methoden waarmee meststoffen op of in bodem worden gebracht - Minimumopslagcapaciteit voor dierlijke mest - Verbod van op of in bodem brengen van mest op steile hellingen - Technieken waarmee kan worden verzekerd dat mest gelijkmatig en efficiënt op of in bodem wordt gebracht)
   2010/C 234/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, N. von Lingen en B. Smulders, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: C. Schiltz, gemachtigde, P. Kinsch, advocaat)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om volledig en correct te voldoen aan de artikelen 4 en 5 van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375, blz. 1), in samenhang met bijlage II, A, punt 1, en bijlage III, lid 1, punt 1, bijlage II, A, punt 5, en bijlage III, lid 1, punt 2, bijlage II, A, punt 2, en bijlage II, A, punt 6, bij die richtlijn — Methoden waarmee, voorwaarden waaronder en periodes waarin meststoffen op of in bodem worden gebracht — Minimumopslagcapaciteit van gier — Verbod van het op of in de bodem brengen van mest op steile hellingen — Technieken waarmee kan worden verzekerd dat de mest gelijkmatig en efficiënt op of in de bodem wordt gebracht

      Dictum

               1)

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 4 en 5 van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, in samenhang met bijlage II, A, punten 1, 2, 5 en 6, en bijlage III, lid 1, punten 1 en 2, bij die richtlijn, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.02.2009.