title: Zaak C-306/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken — Duitsland) — Spedition Welter GmbH/Avanssur SA (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en controle op verzekering tegen deze aansprakelijkheid — Richtlijn 2009/103/EG — Artikel 21, lid 5 — Schaderegelaar — Machtiging voor in ontvangst nemen van betekeningen van gerechtelijke akten — Nationale regeling die rechtsgeldigheid van deze betekening afhankelijk stelt van uitdrukkelijke machtiging om deze in ontvangst te nemen — Richtlijnconforme uitlegging)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/32

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken — Duitsland) — Spedition Welter GmbH/Avanssur SA
   (Zaak C-306/12) (1)

   (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en controle op verzekering tegen deze aansprakelijkheid - Richtlijn 2009/103/EG - Artikel 21, lid 5 - Schaderegelaar - Machtiging voor in ontvangst nemen van betekeningen van gerechtelijke akten - Nationale regeling die rechtsgeldigheid van deze betekening afhankelijk stelt van uitdrukkelijke machtiging om deze in ontvangst te nemen - Richtlijnconforme uitlegging)
   2013/C 344/55
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Saarbrücken

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Spedition Welter GmbH

      Verwerende partij: Avanssur SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Saarbrücken — Uitlegging van artikel 21, lid 5, van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 263, blz. 11) — Schaderegelaar — Betekening aan de schaderegelaar van een door de benadeelde tegen de verzekeringsonderneming ingestelde vordering –Nationale regeling die de rechtsgeldigheid van deze betekening afhankelijk stelt van een uitdrukkelijke machtiging om betekeningen in ontvangst te nemen — Rechtstreekse werking van die bepaling van de richtlijn

      Dictum

               1)

               Artikel 21, lid 5, van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, moet aldus worden uitgelegd dat tot de voldoende bevoegdheden waarover de schaderegelaar dient te beschikken ook behoort de bevoegdheid om rechtsgeldig de betekening in ontvangst te nemen van gerechtelijke akten die zijn vereist om bij de bevoegde rechter een vordering tot schadevergoeding in te stellen.

               2)

               In omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de nationale wetgeving letterlijk de bewoordingen van artikel 21, lid 5, van richtlijn 2009/103/EG heeft overgenomen, dient de verwijzende rechter, met inachtneming van het gehele interne recht en onder toepassing van de daarin erkende uitleggingsmethoden, het nationale recht uit te leggen conform de door het Hof van Justitie van de Europese Unie gegeven uitlegging van deze richtlijn.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak T-491/10: Beroep ingesteld op 15 oktober 2010 — SNCF/BHIM — Infotrafic (infotrafic)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/28

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2010 — SNCF/BHIM — Infotrafic (infotrafic)
   (Zaak T-491/10)
   ()
   2011/C 13/54
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société nationale des chemins de fer français (SNCF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Reynaud, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Infotrafic SA (Ermont, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               herziening van de punten 16 tot en met 23 van de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 6 augustus 2010 in zaak R 1268/2009-2;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „infotrafic” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 38, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1926815

      Houder van het gemeenschapsmerk: Infotrafic SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 52 en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat het onderzoek van een samengesteld gemeenschapsmerk waarvan een van de bestanddelen onderscheidend vermogen mist of onderscheidend vermogen bezit dat twijfelachtig lijkt, op elk bestanddeel afzonderlijk betrekking moet hebben; niet-nakoming van de motiveringsplicht.


title: Zaak T-529/12 P: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Bermejo Garde/EESC ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Aanstelling in ambt van directeur — Intrekking van rekwirants sollicitatie — Aanstelling van een andere sollicitant — Verzoeken om nietigverklaring — Nietigverklaring in eerste aanleg van betwiste kennisgeving van vacature wegens onbevoegdheid van degene die deze heeft opgesteld — Geen uitdrukkelijk antwoord op alle door partijen aangevoerde middelen en argumenten — Beginsel van behoorlijk bestuur — Niet-ontvankelijkheid van vorderingen tot nietigverklaring van de besluiten die op basis van de betwiste kennisgeving van vacature zijn genomen — Artikel 91, lid 2, van het Statuut — Verzoek om schadevergoeding — Recht op een doeltreffende bescherming in rechte — Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Geding in staat van wijzen — Verwerping van het beroep” )

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/34

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Bermejo Garde/EESC
   (Zaak T-529/12 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Aanstelling in ambt van directeur - Intrekking van rekwirants sollicitatie - Aanstelling van een andere sollicitant - Verzoeken om nietigverklaring - Nietigverklaring in eerste aanleg van betwiste kennisgeving van vacature wegens onbevoegdheid van degene die deze heeft opgesteld - Geen uitdrukkelijk antwoord op alle door partijen aangevoerde middelen en argumenten - Beginsel van behoorlijk bestuur - Niet-ontvankelijkheid van vorderingen tot nietigverklaring van de besluiten die op basis van de betwiste kennisgeving van vacature zijn genomen - Artikel 91, lid 2, van het Statuut - Verzoek om schadevergoeding - Recht op een doeltreffende bescherming in rechte - Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Geding in staat van wijzen - Verwerping van het beroep”))
   2014/C 421/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Moises Bermejo Garde (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: M. Lernhart, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 25 september 2012, Bermejo Garde/EESC (F-51/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 25 september 2012, Bermejo Garde/EESC (F-51/10), wordt vernietigd, voor zover daarbij rekwirants verzoek om schadevergoeding zonder motivering is afgewezen.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het door Bermejo Garde voor het Gerecht voor ambtenarenzaken ingediende verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

               4)

               Bermejo Garde draagt zijn eigen kosten van deze procedure.

               5)

               Het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) draagt zijn eigen kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van deze procedure alsmede de kosten die Bermejo Garde in de procedure in eerste aanleg heeft gemaakt.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak T-89/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2016 door Nicole Clarke, Sigrid Dickmanns en Elisavet Papathanasiou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 december 2015 in de gevoegde zaken F-101/14, F-102/14 en F-103/14, Clarke e.a./EUIPO

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/32

         Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2016 door Nicole Clarke, Sigrid Dickmanns en Elisavet Papathanasiou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 december 2015 in de gevoegde zaken F-101/14, F-102/14 en F-103/14, Clarke e.a./EUIPO
   (Zaak T-89/16 P)
   (2016/C 145/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirerende partijen: Nicole Clarke (Alicante, Spanje), Sigrid Dickmanns (Gran Alacant, Spanje) en Elisavet Papathanasiou (Alicante) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Conclusies

   De rekwirerende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 december 2015 in de gevoegde zaken F-101/14, F-102/14 en F-103/14 volledig te vernietigen;

               —

               te beslissen overeenkomstig de in die procedures door de rekwirerende partijen ingediende vorderingen;

               —

               het EUIPO te verwijzen in de kosten van de volledige procedure, dat wil zeggen de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en de procedure voor het Gerecht van de EU.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste toepassing van de in hun arbeidsovereenkomsten opgenomen opzeggingsclausule alsmede van de tussen het EUIPO en de respectieve rekwirerende partijen gesloten „protocollen voor de hernieuwde indienstneming”, aangezien de betrokken vergelijkende onderzoeken niet de „eerstvolgende” zijn in de zin van de opzeggingsclausule.

               2.

               Tweede middel: onjuiste toepassing van de in hun arbeidsovereenkomsten opgenomen opzeggingsclausule, aangezien de betrokken vergelijkende onderzoeken geen betrekking hebben op het daarin opgenomen bijzondere gebied van „industriële eigendom” en derhalve niet leiden tot toepassing van de opzeggingsclausule.
               De rekwirerende partijen verwijten het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) in het kader van het eerste en tweede middel dat het in het bestreden arrest de bewoordingen, de zin en het doel alsmede de tijdelijke begrenzing en de toepassing in de tijd van de opzeggingsclausule verkeerd heeft opgevat.

               3.

               Derde middel: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (hierna: „RAP”)
               De rekwirerende partijen stellen in dit verband dat het GVA in het bestreden arrest geen rekening heeft gehouden met het feit dat de door hen en door het EUIPO ondertekende „protocollen voor de hernieuwde indienstneming” als contractuele afspraak telkens een ten minste tweede verlenging van hun arbeidsovereenkomsten vormden, hetgeen ingevolge artikel 8, lid 1, RAP ertoe heeft geleid dat hun arbeidsovereenkomsten moeten worden aangemerkt als overeenkomsten voor onbepaalde tijd.

               4.

               Vierde middel: onjuiste toepassing van de zorgplicht en van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen
               In dit verband wordt aangevoerd dat het GVA voor de vraag of het EUIPO heeft voldaan aan zijn zorgplicht dan wel of BHIM het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen heeft geëerbiedigd, doordat het pas negen jaar na de ondertekening van de opzeggingsclausule een vergelijkend onderzoek heeft georganiseerd dat beslissend was voor de professionele toekomst van de rekwirerende partijen, ten onrechte is uitgegaan van het tijdstip van de hernieuwde indienstneming en niet van het tijdstip van ondertekening van de opzeggingsclausule.


title: Zaak C-419/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Verplichting tot terugvordering)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-419/06) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Verplichting tot terugvordering)
   (2008/C 79/07)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini, M. Konstantinidis, D. Triantafyllou en I. Chatzigiannis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou, P. Mylonopoulos, gemachtigden, V. Christianos en P. Anestis, dikigoroi)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om maatregelen te treffen teneinde te voldoen aan beschikking C(2005) 2706 van de Commissie van 14 september 2005 betreffende de terugvordering van steun verleend aan de luchtvaartmaatschappij Olympic Airlines
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen te treffen die nodig zijn voor het afschaffen van de steun die onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij de beschikking van de Commissie van 14 september 2005 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways en Olympic Airlines verleende steun alsmede voor de terugvordering van deze steun van de begunstigden, is de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 2 tot en met 4 van deze beschikking op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 26 oktober 1995 in zaak C-51/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Etikettering en presentatie van levensmiddelen - Artikel 30 EG-Verdrag en Richtlijn 79/112/EEG - Vermelding in de verkoopbenaming van een stof die in de lijst van ingrediënten voorkomt)

text:
Nr . C 333/4           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9 . 12 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde kamer )                                                       ( Vierde kamer)
                     van 26 oktober 1995                                                    van 26 oktober 1995
in zaak C-51/94 : Commissie van de Europese Gemeen                    in zaak C-143/94 ( verzoek van het Tribunale amministra
        schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ( 1 )                  tivo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing):
(Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Arti                Furlanis costruzioni generali SpA tegen Azienda nazionale
kel 30 EG-Verdrag en Richtlijn 79/1 12/EEG — Vermelding                                 autonoma strade ( ANAS ) (M
in de verkoopbenaming van een stof die in de lijst van                 (Richtlijnen 71/305/EEG en 89/440/EEG van de Raad —
                    ingrediënten voorkomt)                             Overheidsopdrachten — Abnormaal lage inschrijvingen in
                           ( 95/C 333 /06 )                                          verhouding tot uit te voeren werk)
                                                                                ( 95/C 333/07 )
                        (Procestaai: Duits)
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
In zaak C-51 /94 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden : H. van Lier en A. Bardenhewer )
tegen Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden : E. Roder
en B. Kloke ), betreffende een beroep tot vaststelling dat de          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Bondsrepubliek Duitsland , door voor te schrijven dat, bij                             de Jurisprudentie van bet Hof)
gebruik van een ingrediënt in levensmiddelen dat niet met de
Duitse voorschriften inzake de bereidingswijze overeen
komt, voor de verkoop in Duitsland dat ingrediënt extra bij
de verkoopbenaming moet worden vermeld, ook wanneer                    In zaak C-143/94, betreffende een verzoek aan het Hof
het reeds in de lijst van ingrediënten is opgenomen, de                krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale ammi
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                    nistrativo regionale del Lazio ( Italië ) in het aldaar aanhangig
krachtens de artikelen 30 e.v . EG-Verdrag en de artikelen 5 ,         geding tussen Furlanis costruzioni generali SpA en Azienda
6 en 16 van Richtlijn 79/ 1 12/EEG van de Raad van                     nazionale autonoma strade ( ANAS ), om een prejudiciële
18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing                  beslissing over de uitlegging van artikel 29 , lid 5 , van
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en               Richtlijn 71 /305/EEG van de Raad van 26 juli 1971
presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindver                betreffende de coördinatie van de procedures voor het
bruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame ( PB               plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van
1979 , L 33 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde kamer ), samen        werken ( PB 1971 , L 185 , blz. 5 ), zoals gewijzigd bij artikel 1 ,
gesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C.              punt 20, van Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van 18 juli
Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann, P. Jann en             1989 ( PB 1989, L 210, blz. 1 ), heeft het Hof (Vierde kamer ),
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:        samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
R. Grass, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan                president, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters;
het dictum luidt als volgt:                                            advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, admi
                                                                       nistrateur, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan
1 . Door voor te schrijven dat bij béarnaisesaus en Hol               het dictum luidt als volgt:
    landse saus die met plantaardige vetten zijn bereid,
    alsmede bij bepaalde soorten koekjes en gebak met het
    additief E 1 60 F, voor de verkoop in Duitsland naast de
     verkoopbenaming het gebruik van de betrokken stof
    moet worden vermeld, ook wanneer deze reeds voor                  Artikel 29, lid 5, laatste alinea, van Richtlijn 71 /305/EEG
     komt in de lijst van ingrediënten bedoeld in artikel 6 van        van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de coördinatie van
     Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december                  de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
     1978 betreffende de onderlinge aanpassing - van de                voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij artikel 1 ,
     wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en pre            punt 20, van Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van 1 8 juli
    sentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindver               1989, moet aldus worden uitgelegd, dat enkel procedures
     bruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame,              waarin uiterlijk op 31 december 1992 een definitieve
     is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 30            aanbesteding heeft plaatsgevonden, onder de in die bepaling
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nage             bedoelde uitzondering vallen.
     komen .
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                       (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
3 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
     kosten van de procedure.
(') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .


title: Zaak C-546/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 22 oktober 2013 — Agenzia delle Dogane e Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane/ADL American Dataline Srl

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 22 oktober 2013 — Agenzia delle Dogane e Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane/ADL American Dataline Srl
   (Zaak C-546/13)
   2013/C 377/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Agenzia delle Dogane, Ufficio di Verona dell’Agenzia delle Dogane

      Verwerende partij: ADL American Dataline Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 10, lid 2, en 12, van verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad van 23 juli 1987 en het rechtszekerheidsbeginsel zich ertegen dat uit de wijzigingen van de aantekeningen op hoofdstuk 84 van de Tabel der rechten in het Tweede deel van Bijlage I bij verordening (EG) nr. 1549/06 (2) van de Commissie van 17 oktober 2006 (waardoor klankkasten zijn uitgesloten van post 8471 indien zij afzonderlijk van machines voor automatische gegevensverwerking worden aangeboden) uitleggingsaanwijzingen worden afgeleid om vast te stellen dat de door ADL Srl (3) ingevoerde producten — zoals beschreven onder A, punten 1, 3 en 4, van de onderhavige beslissing — een eigen functie (weergave en versterking van geluid) „andere” dan gegevensverwerking, vervullen?

               2)

               Zijn de door ADL Srl ingevoerde producten (zoals beschreven onder A, punten 1, 3 en 4, van de onderhavige beslissing), namelijk „klankkasten” die afzonderlijk van de machine voor automatische gegevensverwerking worden aangeboden, inrichtingen die „een eigen functie, andere dan automatische gegevensverwerking, vervullen” — voor zover de weergave en versterking van geluid als een dergelijke functie moet worden opgevat — of kunnen zij niet worden opgevat als systeemeenheden die een eigen functie, andere dan automatische gegevensverwerking, vervullen aangezien zij, gezien hun specifieke technische kenmerken (uitsluitend aansluiting met usb-kabel; besturingssysteem MAC OS 9 noodzakelijk) „geen functie vervullen die zij zonder een dergelijke machine [namelijk: een machine voor automatische gegevensverwerking] zouden kunnen uitoefenen” (zie arresten Hof van Justitie van 19 oktober 2000, Peacock, C-339/98, punten 14 en 15, en 18 juli 2007, Olicom, C-142/06, punten 20, 29 en 30, die weliswaar betrekking hebben op een ander type inrichtingen — netwerkkaarten en zogenoemde gecombineerde kaarten — maar waarin het Hof het ontbreken van „andere” eigen functies lijkt af te leiden uit de twee kenmerken dat de inrichting uitsluitend werkt met behulp van een pc en dat zij in staat is uitgangssignalen die door de computer worden doorgegeven te ontvangen en om te zetten)?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 301, blz. 1).

      (3)  Namelijk „klankkasten vervaardigd door de vennootschap naar het recht van de Verenigde Staten van Amerika Harman Multimedia die bestemd waren om uitsluitend te worden gebruikt als randapparatuur met computers van het type APPLE”.


title: Beroep, op 17 juni 1996 ingesteld door de vennootschap Telecom Italia SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-96/96)

text:
Nr . C 233 /22         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10 . 8 . 96
gezinssituatie aanvankelijk tien maanden te werk gesteld bij          Middelen en voornaamste argumenten
het bureau van het Europees Parlement te Berlijn . Verzoek
ster verklaart, dat haar echtgenoot als zelfstandig advocaat          De litigieuze richtlijn bepaalt onder meer, dat per 1 juli 1 996
werkzaam is en dat zij met hun twee kinderen van twee en              wordt overgegaan tot liberalisering van de telecommunica
zes jaar in Berlijn wonen . Bij besluit van 22 mei 1996 wees de       tie-infrastructuren die ter beschikking zijn gesteld van de
directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling               diverse ondernemingen van de telecommunicatieorganisa
van de beroepsopleiding ( Cedefop ) haar verzoek om verlen           ties , dat wil zeggen op een eerdere datum dan 1 januari
ging van de detachering na 30 juni 1 996 af. In dit besluit, dat       1998 , de voor de volledige liberalisering voorziene datum .
verzoekster op 29 mei 1996 is betekend , wordt haar                   Bovendien bepaalt de richtlijn , dat de kosten voortvloeiend
opgedragen op 1 juli 1996 haar werkzaamheden bij het                  uit de verplichting tot verrichting van een universele dienst,
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps                 uitsluitend ten laste moeten worden gebracht van de
opleiding ( Cedefop ) in Thessaloniki aan te vangen .                 ondernemingen die openbare telecommunicatienetten aan
                                                                      bieden .
Verzoekster vordert de nietigverklaring van het besluit van
22 mei 1996 . In de eerste plaats komt zij op tegen de
weigering om haar detachering in Berlijn te verlengen en              Verzoekster is de enige onderneming die in Italië op het
streeft zij verlenging van haar tijdelijke tewerkstelling in          betrokken gebied uitsluitende rechten bezit, die zij ontleent
Berlijn na, totdat zij krachtens artikel 29 , lid 1 , onder c ), van  aan een overeenkomst die in 1984 is gesloten met de
het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen                 minister van Posterijen en Telecommunicaties en die inge
schappen gebruik kan maken van de interinstitutionele                 volge de bestreden richtlijn moeten worden afgeschaft. Zij is
mobiliteit . Voorts komt zij op tegen het gebod om op 1 juli          tevens de enige onderneming die openbare telecommunica
1996 haar werkzaamheden bij het Europees Centrum voor                 tienetten aanbiedt en als zodanig de enige belanghebbende
de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ) in                bij de nationale regeling van de verplichtingen verband
Thessaloniki aan te vangen .                                          houdend met de verrichting van een universele dienst.
                                                                      Hieraan moet worden toegevoegd, dat laatstbedoelde ver
De andere middelen en argumenten zijn dezelfde als in zaak            plichtingen voor verzoekster aanzienlijk zwaardere lasten
T-85/96 .                                                             meebrengt dan voor ondernemingen in andere Lid-Staten,
                                                                      daar wegens de bijzondere orografie van het Italiaanse
                                                                     grondgebied bijzondere installaties moeten worden aange
                                                                      legd en onderhouden teneinde alle inwoners tegen een
                                                                      aanvaardbare prijs de dienst van spraaktelefonie te kunnen
                                                                      aanbieden .
Beroep, op 17 juni 1996 ingesteld door de vennootschap
Telecom Italia SpA tegen Commissie van de Europese                    Volgens verzoekster moeten de bestreden artikelen nietig
                        Gemeenschappen                               worden verklaard wegens gebrek aan motivering, onbe
                                                                     voegdheid van de Commissie ex artikel 90, lid 3 , van het
                        ( Zaak T-96/96 )                              EG-Verdrag, misbruik van procedure, schending van het
                          ( 96/C 233 /38 )                           evenredigheidsbeginsel , schending van het rechtszekerheids
                                                                      beginsel , schending van het vertrouwensbeginsel , schending
                     (Procestaai: Italiaans)                         van het algemene beginsel van institutioneel evenwicht en,
                                                                     ten slotte, schending van het fundamentele eigendomsrecht,
                                                                     erkend in het Europees Verdrag betreffende de bescherming
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            van de rechten van de mens .
schappen is op 17 juni 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
vennootschap Telecom Italia SpA, gevestigd te Turijn,                Verzoekster voert inzonderheid het volgende aan :
vertegenwoordigd door M. Siragusa , advocaat te Rome, G.
                                                                     — Verweerster heeft gehandeld in strijd met hetgeen de
Scassellati-Sforzolini, advocaat te Bologna , en M. Bay,
                                                                           Raad heeft voorzien in zijn resoluties betreffende het
advocaat te Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                           programma van de liberalisering en de bevoegdheden
burg bij het kantoor Elvinger, Hoss & Prussen , 15 , côte
d'Eich .                                                                   van de Raad en het Europees Parlement krachtens
                                                                           artikel 100 A van het EG-Verdrag, op het gebied van de
                                                                           harmonisatie van de financieringsregelingen voor de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        kosten van een universele dienst .
— nietig te verklaren artikel 2 , lid 2 , van Richtlijn 96/19/EG     — Voor gedragingen van ondernemingen moeten uitslui
    van de Commissie ('), voor zover dit voorziet in de                   tend artikel 86 en Verordening nr . 1 7 worden toegepast
    vervroegde liberalisering van de verschillende infrastruc            en niet artikel 90 , dat per definitie geldt voor maatrege
    turen, en artikel 4 quater van deze richtlijn, voor zover             len van de Staat'.
    dit de Lid-Staten verplicht, een regeling in te voeren voor
    de financiering van de kosten van de universele dienst,          — Er zijn andere middelen ter bereiking van het door de
    die uitsluitend ten laste wordt gebracht van de onder                 Commissie nagestreefde doel van volledige liberalisering
    nemingen die openbare telecommunicatienetten aanbie                  van de telecommunicatiemarkten, waaronder met name
    den ;                                                                 wijziging van Richtlijn 92/44/EEG, toepassing van
                                                                          artikel 86 op ondernemingen die zich schuldig maken
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                 aan misbruik , en een grotere evenredigheid bij de
 ---pagebreak---  10 . 8 . 96           NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 233 /23
      oplegging van de verplichtingen in verband met de                     In de tweede plaats is verzoeker van mening, dat het besluit
      bijdragen in de kosten van de universele dienst.                      van 26 juli 1988 niet is nageleefd, doordat enerzijds het
                                                                            bestreden besluit buiten de termijn is genomen en anderzijds
 (') PB nr . L 74 van 13 . 3 . 1996 , blz . 13 .                            de procedure die tot dat besluit heeft geleid, ondoorzichtig
                                                                            was en geen dialoog is gevoerd met verzoeker, die voor een
                                                                            voldongen feit werd geplaatst.
                                                                            In de derde plaats zou het bestreden besluit niet aan de
 Beroep, op 21 juni 1996 ingesteld door M. Costacurta tegen                 motiveringsplicht voldoen .
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-98/96 )                                  Ten slotte voert verzoeker aan, dat de Commissie jegens hem
                            ( 96/C 233 /39 )                                de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid
                                                                            heeft geschonden , hem in zijn financiële belangen heeft
                       (Procestaai: Frans)                                  geschaad en misbruik van procedure heeft gemaakt.
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 schappen is op 21 juni 1996 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
 Costacurta , wonende te Kinshasa ( Zaïre ), vertegenwoor
 digd door N. Decker, advocaat te Luxemburg, domicilie                      Beroep, op 27 juni 1996 ingesteld door M.E. Wolf tegen
 gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore, avenue                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Marie-Thérèse 16 .
                                                                                ( Zaak T-101/96 )
 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                                  ( 96/C 233/40 )
 — nietig te verklaren het door het tot aanstelling bevoegde
     gezag bevestigde en in de nota's nr. 17493 van 14 de                                       (Procestaai: Frans)
     cember 1995 , nr. 8908 van 30 april 1 996 en nr . 14515
     van 31 mei 1996 en het aanstellingsbesluit van 31 mei                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     1 996 neergelegde besluit van het directiecomité voor de              schappen is op 27 juni 1996 beroep ingesteld tegen
     buitenlandse dienst van de Commissie van de Europese                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. E.
     Gemeenschappen, verzoeker bij het Bureau voor officië                Wolf, wonende te Mamer ( Groothertogdom Luxemburg ),
     le publikaties der Europese Gemeenschappen te Luxem                  vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure en A.
     burg tewerk te stellen ;                                              Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
                                                                           Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glesener 1 .
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
     verwijzen in alle kosten van de onderhavige procedure
     en die in kort geding.                                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten                                         — het besluit om haar niet tot het examen van vergelijkend
                                                                               onderzoek COM/A/955 toe te laten , nietig te verkla
Verzoeker, die als ambtenaar van de Commissie sedert drie                      ren ;
jaar is tewerkgesteld bij de delegatie van de Commissie in
Zaïre , komt op tegen het besluit van het tot aanstelling                  — de Commissie te veroordelen om aan verzoekster ter
bevoegde gezag om hem naar het Bureau voor officiële                           vergoeding van morele schade het symbolische bedrag
publikaties der Europese Gemeenschappen te Luxemburg                           van 1 ecu te betalen;
over te plaatsen .
Hij beroept zich allereerst op schending van het rouleersys               — verweerster in de kosten te verwijzen .
teem , zoals het door de Commissie is ingevoerd bij besluit
van 26 juli 1988 houdende vaststelling van een leidraad voor               Middelen en voornaamste argumenten
het nieuwe rouleersysteem . Dat besluit is gebaseerd op de
artikelen 2 en 3 van bijlage X bij het Statuut, die voor                   Anders dan wordt gesteld in de motivering van het bestreden
ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld,                       besluit, volgens welke verzoekster niet beschikt over de in de
voorzien in een afwisseling tussen delegatie en centraal                   aankondiging van het vergelijkend onderzoek vereiste
bestuur. Deze bepalingen zijn geschonden zodra het direc                  beroepservaring ( minimaal twaalf jaar ), heeft verzoekster
tiecomité voor de buitenlandse dienst en het tot aanstelling               aangetoond, dat zij na het behalen van het universitair
bevoegde gezag het Publikatiebureau, dat buiten het rou                   diploma dat toegang verleent tot het vergelijkend onder
leersysteem valt en ook niet als centraal bestuur kan worden               zoek, een beroepservaring op universitair niveau van meer
aangemerkt, in de roulatie opnemen . Bovendien had ver                    dan twaalf jaar heeft opgedaan . Volgens verzoekster kan
zoeker nog geen acht jaar bij de delegatie gewerkt, hetgeen                niet worden betwist, dat zij in het kader van de onderzoeken
betekent dat de periodiciteit van de afwisseling delegatie/                die zij bij het schrijven van haar proefschrift voor het
centraal bestuur, die momenteel acht jaar bedraagt, in casu                doctoraat heeft verricht, werkzaamheden heeft verricht die
niet in acht is genomen . Bovendien is verzoeker, die                      verband houden met het gebied van de statistiek, zoals
definitief is overgeplaatst, aan de afwisselingsregeling ont              beschreven in de aankondiging van het vergelijkend onder
trokken .                                                                  zoek .


title: Zaak T-218/12: Beroep ingesteld op 22 mei 2012 — Micrus Endovascular/BHIM — Laboratorios Delta (DELTA)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/26

         Beroep ingesteld op 22 mei 2012 — Micrus Endovascular/BHIM — Laboratorios Delta (DELTA)
   (Zaak T-218/12)
   2012/C 217/55
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Micrus Endovascular (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laboratorios Delta Lda (Queluz, Portugal)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 maart 2012 in zaak R 244/2011-2, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor de kamer van beroep and het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk DELTA voor waren van klasse 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6655906

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk DELTA PORTUGAL, ingeschreven onder nr. 131374, voor waren van klasse 5; Portugees beeldmerk DELTA PORTUGAL, ingeschreven onder nr. 140578, voor waren van klasse 5; handelsnaam LABORATORIOS DELTA, ingeschreven onder nr. 23113

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub, van verordening nr. 207/2009


title: Gevoegde zaken T-304/04 en T-316/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Italië en Wam/Commissie ( Staatssteun — Zachte leningen bestemd om vestiging in bepaalde derde landen mogelijk te maken — Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten en verstoring van mededinging — Motivering )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Italië en Wam/Commissie
   (Gevoegde zaken T-304/04 en T-316/04) (1)

   („Staatssteun - Zachte leningen bestemd om vestiging in bepaalde derde landen mogelijk te maken - Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten en verstoring van mededinging - Motivering”)
   (2006/C 281/57)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cingolo, vervolgens P. Gentili, avvocati dello Stato) en Wam SpA (Cavezzo di Modena, Italië) (vertegenwoordiger: E. Giliani, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2006/177/EG van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende steunmaatregel nr. C 4/2003 (ex-NN 102/2002) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van WAM SpA (PB 2006, L 63, blz. 11).
   Dictum

               1)

               Beschikking 2006/177/EG van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende steunmaatregel nr. C 4/2003 (ex-NN 102/2002) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van WAM SpA (PB 2006, L 63, blz. 11), wordt nietigverklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Italiaanse Republiek in zaak T-304/04 en die van Wam in zaak T-316/04, de kosten van de kortgedingprocedure daaronder begrepen.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak C-487/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (United Kingdom) op 5 november 2007 — L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie/Bellure NV, Malaika Investments Ltd, trading as Honey pot cosmetic & Perfumery Sales , Starion International Ltd

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (United Kingdom) op 5 november 2007 — L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie/Bellure NV, Malaika Investments Ltd, trading as „Honey pot cosmetic & Perfumery Sales”, Starion International Ltd
   (Zaak C-487/07)
   (2008/C 8/15)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: L'Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie

      Verwerende partijen: Bellure NV, Malaika Investments Ltd, trading as „Honey pot cosmetic & Perfumery Sales”), Starion International Ltd
   Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een handelaar in een advertentie voor zijn eigen waren of diensten gebruik maakt van een ingeschreven merk van een concurrent om de kenmerken (in het bijzonder de geur) van de door hem verhandelde waren te vergelijken met de kenmerken (in het bijzonder de geur) van de door de concurrent onder dat merk verhandelde waren, en hij dat merk daarbij gebruikt op een wijze die niet tot verwarring leidt of anderszins afbreuk doet aan de wezenlijke functie van het merk als herkomstaanduiding, valt dat gebruik dan onder artikel 5, lid 1, sub a of sub b, van richtlijn 89/104?

               2)

               Wanneer een handelaar in het economisch verkeer (met name in een vergelijkingslijst) gebruik maakt van een bekend ingeschreven merk om een kenmerk van zijn eigen product (in het bijzonder de geur ervan) aan te duiden, en dit gebruik:

                           a)

                           geen enkel verwarringsgevaar met zich brengt, en

                           b)

                           de verkoop van de producten onder het bekende ingeschreven merk niet schaadt, en

                           c)

                           geen afbreuk doet aan de wezenlijke functie van het ingeschreven merk als herkomstgarantie, of aan de reputatie van het merk door aantasting van het imago, door verwatering of op enige andere wijze, en

                           d)

                           een belangrijke rol speelt in de reclame voor het product van die handelaar, valt dat gebruik dan onder artikel 5, lid 1, sub a, van richtlijn 89/104?

               3)

               Hoe moet de zinsnede „geen oneerlijk voordeel oplevert” worden uitgelegd in artikel 3 bis, sub g, van richtlijn 84/45 inzake misleidende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55 inzake vergelijkende reclame, en, in het bijzonder, verkrijgt een handelaar oneerlijk voordeel uit de reputatie van een bekend merk, wanneer hij in een vergelijkingslijst zijn eigen product vergelijkt met een product van een bekend merk?

               4)

               Hoe moet de zinsnede „waren of diensten voorstelt als een imitatie of namaak” in artikel 3 bis, sub h, van genoemde richtlijn worden uitgelegd, en, in het bijzonder, omvat deze formulering ook gevallen waarin een partij, zonder daarmee enige vorm van verwarring of misleiding te veroorzaken, enkel waarheidsgetrouw vermeldt dat een belangrijk kenmerk (de geur) van zijn product overeenstemt met dat van een bekend product dat merkenrechtelijk beschermd is?

               5)

               Wanneer een handelaar een teken dat overeenstemt met een ingeschreven merk dat een bepaalde reputatie geniet, maar dit teken er niet zodanig mee overeenstemt dat het ermee kan worden verward, op zodanige wijze gebruikt dat:

                           a)

                           de wezenlijke functie van het ingeschreven merk als herkomstgarantie niet wordt aangetast of gevaar loopt;

                           b)

                           het ingeschreven merk of de reputatie ervan niet wordt aangetast of vervaagd, of het gevaar hiervoor bestaat;

                           c)

                           de merkhouder geen omzetverlies lijdt, en

                           d)

                           de merkhouder geen uit de promotie, het onderhoud en de versterking van zijn merk voortvloeiende opbrengsten misloopt;

                           e)

                           maar de handelaar een commercieel voordeel trekt uit het gebruik van zijn teken, omdat het overeenstemt met het ingeschreven merk,

                     wordt dan „ongerechtvaardigd voordeel getrokken” uit de reputatie van het ingeschreven merk in de zin van artikel 5, lid 2, van de merkenrichtlijn?


title: Zaak C-309/08: Beroep ingesteld op 11 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/7

         Beroep ingesteld op 11 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-309/08)
   (2008/C 247/12)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet te zorgen voor de juiste omzetting in nationaal recht van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (1), in het bijzonder artikel 3, leden 2 en 3, betreffende het vereiste van de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instanties en de onpartijdige en transparante uitoefening van hun bevoegdheden, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Polen heeft niet gezorgd voor een daadwerkelijke scheiding tussen de regelgevende taken en de met eigendom of zeggenschap verband houdende activiteiten.
   De Poolse staat bezit aanzienlijke deelnemingen in tal van telecommunicatieondernemingen. Tegelijkertijd wordt de nationale regelgevende instantie in Polen benoemd door de minister-president die deze instantie te allen tijde zonder opgaaf van redenen naar eigen goeddunken mag opheffen, en van wie ook de minister van Financiën en de minister van Infrastructuur volledig afhangen.
   Daar er geen bepalingen zijn waarbij de duur van het mandaat van de nationale regelgevende instantie wordt vastgelegd, en ook een uitputtende opsomming van de voorwaarden voor de opheffing daarvan ontbreekt, is die instantie in hoge mate afhankelijk van de minister-president, en wordt niet gegarandeerd dat de exploitanten waarin de staat een deelneming heeft, op dezelfde wijze als de overige op de markt aanwezige exploitanten worden behandeld.

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 januari 2002 in zaak T-210/00, Etablissements Biret et Cie. SA tegen Raad van de Europese Unie (Stoffen met hormonale werking — Richtlĳn 88/146/EEG — Beroep tot schadevergoeding — Verjaring)

text:
29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 156/19
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 11 januari 2002                                                      van 11 januari 2002
in zaak T-174/00, Biret International SA tegen Raad van                  in zaak T-210/00, Etablissements Biret et Cie. SA tegen
                       de Europese Unie (1)                                               Raad van de Europese Unie (1)
(Stoffen met hormonale werking — Richtlijn 88/146/EEG                    (Stoffen met hormonale werking — Richtlijn 88/146/EEG
         — Beroep tot schadevergoeding — Verjaring)                               — Beroep tot schadevergoeding — Verjaring)
                          (2002/C 156/35)                                                          (2002/C 156/36)
                          (Procestaal: Frans)                                                      (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-210/00, Etablissements Biret et Cie. SA, gevestigd te
In zaak T-174/00, Biret International SA, in faillissement,              Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues, advocaat, domici-
gevestigd te Parijs, in de onderhavige procedure vertegenwoor-           lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de
digd door M. de Thoré, curator, en door S. Rodrigues, advocaat,          Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery et F. P. Ruggeri
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de               Laderchi), ondersteund door Commissie van de Europese
Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery et F. P. Ruggeri                 Gemeenschappen (gemachtigden: T. Christoforou en A. Bor-
Laderchi), ondersteund door Commissie van de Europese                    des), betreffende een beroep tot schadevergoeding krachtens
Gemeenschappen (gemachtigden: T. Christoforou en A. Bor-                 de artikelen 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 CE) en 215,
des), betreffende een beroep tot schadevergoeding krachtens              tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede alinea,
de artikelen 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 CE) en 215,               CE), strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster
tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede alinea,             zou hebben geleden door de faillietverklaring van haar dochter-
CE), strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster             maatschappij Biret International SA als gevolg van het verbod
zou hebben geleden door het verbod op invoer in de Gemeen-               op invoer in de Gemeenschap van met bepaalde hormonen
schap van met bepaalde hormonen behandeld rundvlees,                     behandeld rundvlees, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samen-
heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:                gesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en
B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;           H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 11 januari            op 11 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              luidt als volgt:
1)    Verklaart het beroep ten dele niet-ontvankelijk en voor het        1)    Verklaart het beroep ten dele niet-ontvankelijk en voor het
      overige ongegrond.                                                       overige ongegrond.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Raad.   2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Raad.
      Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.                  Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 285 van 7.10.00.                                                (1) PB C 302 van 21.10.00.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 november 2003 in zaak T-13/02: Falk-Ulrich von Hoff tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Tĳdelĳk functionarissen — Inrichtingsvergoeding — Verandering van standplaats — Moratoire interessen)

text:
C 35/8                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              7.2.2004
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan P. Chemin van         F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
            29 592 (negenentwintigduizend vijfhonderdtweeënne-              burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
            gentig) euro, ter vergoeding van de geleden materiële           (gemachtigden: J. Currall en C. Berardis-Kayser), betreffende
            schade, en van 1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden      een verzoek tot nietigverklaring van het besluit houdende
            morele schade;                                                  vaststelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport
                                                                            over de periode van 1 juli 1995 tot 30 juni 1997, heeft het
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan L. Copes van          Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
            1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden morele schade;      kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier:
                                                                            I. Natsinas, administrateur, op 5 december 2003 een arrest
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan E. Mondini
                                                                            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            van 5 000 (vijfduizend) euro, ter vergoeding van de
            geleden materiële schade, en van 1 (één) euro, ter
            vergoeding van de geleden morele schade;                        1)    Verwerpt het beroep.
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan H. Preissler          2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
            van 11 929 (elfduizend negenhonderdnegenentwintig)
            euro, ter vergoeding van de geleden materiële schade, en
            van 1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden morele          (1) PB C 84 van 6 april 2002.
            schade;
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan F. Bertolo van
            1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden morele schade;
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan L. Brovelli van
            1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden morele schade;
      —     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan M. G. D’Elia            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            van 1 (één) euro, ter vergoeding van de geleden morele
            schade.                                                                               van 18 november 2003
4)    Verwerpt het beroep voor het overige wat zaak T-115/01
      betreft.                                                              in zaak T-13/02: Falk-Ulrich von Hoff tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
5)    Verwijst de Commissie in zaak T-331/00 in haar eigen kosten
      en in verzoekers’ kosten.
                                                                            (Ambtenaren — Tijdelijk functionarissen — Inrichtingsver-
6)    Verstaat dat de Commissie in zaak T-115/01 haar eigen                 goeding — Verandering van standplaats — Moratoire inte-
      kosten en drie vierde van verzoekers’ kosten zal dragen.                                              ressen)
7)    Verstaat dat verzoekers in zaak T-115/01 een vierde van hun
      eigen kosten zullen dragen.                                                                      (2004/C 35/12)
(1) PB C 372 van 23.12.2000 en PB C 227 van 11.8.2001.                                                (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-13/02, Falk-Ulrich von Hoff, tijdelijk functionaris
                                                                            van het Europees Parlement, wonende te Berlin-Wittenau
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            (Duitsland), vertegenwoordigd door B. Wägenbaur, advocaat,
                                                                            tegen Europees Parlement (gemachtigden: J. de Wachter en
                      van 5 november 2003
                                                                            U. Rösslein), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,
                                                                            nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 17 april
in zaak T-326/01: Giorgio Lebedef tegen Commissie van
                                                                            2001 houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoe-
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            ding toe te kennen in het kader van een verandering van zijn
                                                                            standplaats, en anderzijds, veroordeling van het Parlement tot
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Uitoefening van
                                                                            betaling aan verzoeker van een inrichtingsvergoeding ten
vakbondsactiviteiten en activiteiten op gebied van vertegen-
                                                                            bedrage van twee maanden basissalaris, vermeerderd met rente
  woordiging van personeel — Beroep tot nietigverklaring)
                                                                            op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van de aanvraag,
                                                                            heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                            (2004/C 35/11)
                                                                            R. García-Valdecasas, kamerpresident, J. D. Cooke en P. Lindh,
                                                                            rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 18 november
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-326/01, Giorgio Lebedef, ambtenaar van de Commis-                 1)    Verklaart het besluit van het Parlement van 17 april 2001
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senniger-                          houdende weigering om verzoeker een inrichtingsvergoeding toe
berg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bouneou en                             te kennen, nietig.
 ---pagebreak--- 7.2.2004               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 35/9
2)    Veroordeelt het Parlement tot betaling aan verzoeker van de         1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
      inrichtingsvergoeding bedoeld in artikel 5 van bijlage VII bij
      het Statuut ten bedrage van twee maanden basissalaris,              2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
      vermeerderd met moratoire interessen vanaf 24 januari 2002.
      De moratoire interessen moeten worden berekend op basis van
      de door de Europese Centrale Bank tijdens de betrokken periode      (1) PB C 169, van 13.7.2002.
      voor de basisherfinancieringstransacties toegepaste rentevoet,
      vermeerderd met twee procentpunten
3)    Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
(1) PB C 97, van 20.4.2002.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                                                                                van 17 november 2003
                                                                          in zaak T-235/02: Strongline A/S tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM) (1)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG
                                                                          (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ontbreken
                                                                          van overlegging van bewijsmateriaal in taal van oppositie-
                      van 5 november 2003                                 procedure — Regel 17, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/
                                                                                95 — Beroep dat kennelijk ongegrond is)
in zaak T-130/02: Kronoply GmbH & Co. KG tegen
                                                                                (2004/C 35/14)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Staatssteun — Multisectorale kaderregeling betreffende
regionale steun voor grote investeringspojecten — Verzoek
om rectificatie van beschikking waarbij steun verenigbaar
met gemeenschappelijke markt werd verklaard — Antwoord
                                                                          In zaak T-235/02, Strongline A/S, gevestigd wonende te
van Commissie — Geen besluit — Beroep tot nietigverkla-
                                                                          Glostrup (Denemarken), vertegenwoordigd door J.S. Ørndrup,
                  ring — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde:
                                                                          O. Waelbroeck); interveniënte voor het Gerecht: Scala Inc.,
                          (2004/C 35/13)
                                                                          gevestigd te Exton, Pennsylvania (Verenigde Staten van Ameri-
                                                                          ka), vertegenwoordigd door R. M. Hiddleston, solicitor, betref-
                                                                          fende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van
                         (Procestaal: Duits)
                                                                          beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2002
                                                                          (zaak R 830/2001-1) houdende afwijzing van een oppositie
                                                                          wegens het ontbreken van het bewijs van de rechten ontleend
In zaak T-130/02, Kronoply GmbH & Co. KG, gevestigd                       aan oudere merken, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
te Heiligengrabe (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd               gesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en
door B. Luther en vervolgens door R. Nierer, advocaten, tegen             N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 17 november
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
V. Di Bucci en T. Scharf), betreffende een verzoek tot                    volgt:
nietigverklaring van de zogenaamde beslissing van de Commis-
sie van 5 februari 2002 om haar beschikking van 3 juli                    1)    Het beroep wordt verworpen.
2001 betreffende de goedkeuring van staatssteun ten belope
69,3 miljoen Duitse marken voor de verwezenlijking door                   2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
verzoekster van een investeringsproject te Heiligengrabe
(Duitsland) niet te rectificeren, heeft het Gerecht (Vierde kamer
— uitgebreid), tijdens de beraadslaging samengesteld als volgt:           (1) PB C 233, van 28.9.2002.
V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij
en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 5 november 2003
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-541/08: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2014 — Sasol e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van paraffinewas — Markt van ‚slack wax’ — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Vaststelling van prijzen en verdeling van markten — Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels gepleegd door haar dochterondernemingen en door gedeeltelijk door haar gehouden gemeenschappelijke onderneming — Door moedermaatschappij uitgeoefende beslissende invloed — Vermoeden bij 100 %-deelneming — Opvolging van ondernemingen — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 — Verzwarende omstandigheden — Leidinggevende rol — Bovengrens van geldboete — Volledige rechtsmacht” )

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/24

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2014 — Sasol e.a./Commissie
   (Zaak T-541/08) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van paraffinewas - Markt van ‚slack wax’ - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Vaststelling van prijzen en verdeling van markten - Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels gepleegd door haar dochterondernemingen en door gedeeltelijk door haar gehouden gemeenschappelijke onderneming - Door moedermaatschappij uitgeoefende beslissende invloed - Vermoeden bij 100 %-deelneming - Opvolging van ondernemingen - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 - Verzwarende omstandigheden - Leidinggevende rol - Bovengrens van geldboete - Volledige rechtsmacht”))
   2014/C 292/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Sasol (Rosebank, Zuid-Afrika), Sasol Holding in Germany GmbH (Hamburg, Duitsland), Sasol Wax International AG (Hamburg) en Sasol Wax GmbH (Hamburg) (vertegenwoordigers: W. Bosch, U. Denzel en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door M. Gray, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 EER-overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas), en, subsidiair, een verzoek om nietigverklaring van de aan verzoeksters opgelegde geldboete of om verlaging van het bedrag ervan

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking C(2008) 5476 def. van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 EER-overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas), wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie daarin heeft vastgesteld dat Sasol Holding in Germany GmbH en Sasol na 1 juli 2002 hadden deelgenomen aan de inbreuk.

               2)

               Het bedrag van de aan Sasol Wax GmbH opgelegde geldboete wordt verlaagd naar 14 9 9 82  197 EUR, tot betaling waarvan enerzijds Sasol Wax International AG, ten belope van 11 9 1 22  197 EUR, en anderzijds Sasol en Sasol Holding in Germany, ten belope van 7 1 0 42  197 EUR, hoofdelijk zijn gehouden.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten en twee derde van de kosten van Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International en Sasol Wax dragen.

               5)

               Sasol, Sasol Holding in Germany, Sasol Wax International en Sasol Wax zullen een derde van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak F-92/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 december 2008 — Evraets/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2006 — Vermogen om in derde taal te werken)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/72

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 december 2008 — Evraets/Commissie
   (Zaak F-92/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2006 - Vermogen om in derde taal te werken)
   (2009/C 44/125)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pascal Evraets (Lambusart, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst, vervolgens N. Lhoëst en S. Fernández Menéndez, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Interveniënt: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Šulce en M. Simm, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AST 4 te bevorderen, omdat hij niet heeft aangetoond in een derde taal te kunnen werken
   Dictum

               1)

               Het besluit om Evraets in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet te bevorderen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten en de kosten van verzoeker dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007 blz. 44.


title: Zaak T-90/14: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Secolux/Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Veiligheidscontroles — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/43

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Secolux/Commissie
   (Zaak T-90/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Veiligheidscontroles - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2015/C 398/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction (Capellen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: N. Prüm-Carré en E. Billot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en S. Lejeune, gemachtigden)

      Voorwerp

   In de eerste plaats, beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 december 2013 houdende afwijzing van offertes, ingediend door verzoekster in het kader van de aanbestedingsprocedure voor de verrichting van diensten betreffende veiligheidscontroles en, in de tweede plaats, beroep tot vergoeding van de schade die de verzoekende partij beweert te hebben geleden als gevolg van dat besluit

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Secolux, Association pour le contrôle de la sécurité de la construction, wordt verwezen in haar kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak C-476/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-476/06)
   (2007/C 20/11)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K. P. Marinopoulos-Anonymos Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: Zaak C-244/04: Beroep, op 8 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/20

         Beroep, op 8 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-244/04)
   (2004/C 228/40)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 juni 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en E. Traversa als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door met haar op circulaires gebaseerde praktijk de uitzending in het kader van de verrichting van diensten van werknemers die onderdaan van een derde staat zijn, op doorgaans onevenredige wijze te beperken, de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Werknemers die onderdanen van een derde land zijn en voor het verrichten van diensten naar Duitsland worden uitgezonden, hebben een „Arbeitsvisum” (werkvisum) nodig, dat alleen wordt verstrekt wanneer de werknemer vóór de uitzending minstens een jaar bij de betrokken ondernemer in dienst is geweest.
   Zowel deze Duitse, op een interne beleidsinstructie gebaseerde praktijk van een voorlopig werkvisum als de verstrekking ervan uitsluitend aan zogenaamde „Stammarbeitnemer” (vaste werknemers) is een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van de vrijheid van dienstverrichting.


title: Zaak C-229/05 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 januari 2007 — Osman Ocalan, namens de Kurdistan Workers's Party (PKK), Serif Vanly, namens het Kurdistan National Congres (KNK)/Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op strijd tegen terrorisme — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 januari 2007 — Osman Ocalan, namens de Kurdistan Workers's Party (PKK), Serif Vanly, namens het Kurdistan National Congres (KNK)/Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-229/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op strijd tegen terrorisme - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid)
   (2007/C 56/08)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwiranten: Osman Ocalan, namens de Kurdistan Workers's Party (PKK), Serif Vanly, namens het Kurdistan National Congres (KNK) (vertegenwoordigers: M. Muller QC, E. Grieves en P. Moser, barristers, J. G. Peirce, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan en M. Bishop, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: R. Caudwell, gemachtigde), Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 15 februari 2005 in zaak T-229/02, Kurdistan Worker's Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK)/Raad van de Europese Unie, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/334/EG van de Raad van 2 mei 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme en tot intrekking van besluit 2001/927/EG (PB L 116, blz. 33) — Procesbevoegdheid
   Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 15 februari 2005, PKK en KNK/Raad (T 229/02), wordt vernietigd voor zover daarbij het beroep van Osman Ocalan namens de Kurdistan Workers' Party (PKK) wordt verworpen.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Serif Vanly, namens het Kurdistan National Congress (KNK), wordt verwezen in de kosten van de door hem ingestelde hogere voorziening.

               4)

               Het beroep van O. Ocalan, namens de PKK, wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het gericht is tegen besluit 2002/334/EG van de Raad van 2 mei 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2001/927/EG.

               5)

               Het beroep van O. Ocalan, namens de PKK, is ontvankelijk voor zover het gericht is tegen besluit 2002/460/EG van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/334/EG. De zaak wordt voor beslissing ten gronde verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten van O. Ocalan namens de PKK wordt aangehouden.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Beroep, op 9 januari 1995 ingesteld door Chr. Vahrenkamp tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-1/95)

text:
4. 3 . 95            I NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 54/17
bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat              3 . Verwijst het Hof van Justitie in de kosten.
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. M. Alves                    (M PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .
Vieira ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
besluit van de Commissie van 30 september 1993 waarbij
verzoeker bij wege van tuchtmaatregel overeenkomstig
artikel 86, lid 2, onder f), van het Ambtenarenstatuut
tuchtrechtelijk is ontslagen zonder vermindering of intrek                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN
king van zijn recht op ouderdomspensioen, heeft het                                          EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.                                         van 11 januari 1995
Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R. Garcfa
Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari 1995          in zaak T-116/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie ( a )
1 . Verwerpt het beroep.                                             (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 3604/
                                                                     93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen, daaronder            het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op
     begrepen de op de procedure in kort geding gevallen                    bevoorrechte toegang — Niet-ontvankelijkheid)
     kosten.                                                                                ( 95/C 54/32 )
(M PB nr . C 325 van 2 . 12 . 1993 .                                                       (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T- 11 6/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
                                                                     Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori, vertegen
                                                                     woordigd door E. Ricciardi, advocaat te Salerno, P. Adon
                                                                     nino, M. Sanino, M. de Stefano en A. Colabianchi,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                       van 26 januari 1995                           burg ten kantore van M. Goebel, advocaat aldaar, Rue
in zaak T-60/94, M. Pierrat tegen Hof van Justitie van de            Heine 6, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                 Europese Gemeenschappen ( x )                       R. Bandilla en A. Lucidi ), betreffende nietigverklaring van
                                                                     Verordening ( EG ) nr. 3604/93 van de Raad van 13 decem
(Tijdelijke functionarissen — Aanwerving van „lecteurs
                                                                     ber 1993 tot vaststelling van de definities voor de toepassing
d'arrêts " — Selectieprocedure — Afwijzing van een sollici
                                                                     van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod
                   tatie — Motiveringsplicht)
                                                                     op bevoorrechte toegang (2 ), heeft het Gerecht ( Derde
                           ( 95/C 54/31 )                            Kamer), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, president,
                                                                     C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op
                        (Procestaai: Frans)                          11 januari 1995 een beschikking gegeven, waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt:
In zaak T-60/94, M. Pierrat, gewezen tijdelijk functionaris
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Van
dersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende           2 . Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de
                                                                           verzoeken tot tussenkomst.
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 ,
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                3 . Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die
(gemachtigden: T. Millett en A. May), betreffende een                      van de Raad. Elk der interveniënten zal haar eigen
beroep strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van                kosten dragen.
het Hof om mevr. B. als „ lecteur d'arrêts " aan te stellen en
verzoeksters sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts "     (M PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
af te wijzen, en tot toekenning aan verzoekster van een              (2 ) PB nr . L 332 van 31 . 12 . 1993 , blz . 4 .
symbolische ecu ter vergoeding van de morele schade die zij
stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Eerste Kamer ),
samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a, president, H.
Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,
op 26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum             Beroep, op 9 januari 1995 ingesteld door Chr. Vahrenkamp
luidt als volgt:                                                     tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
1 . Verklaart nietig het besluit van de president van het Hof                                  ( Zaak T-l/95 )
     van Justitie van 27 mei 1993 tot aanstelling van mevr. B.
    als „ lecteur d'arrêts ", alsmede het bij brief van 8 juni                                   ( 95/C 54/33 )
     1993 ter kennis van verzoekster gebrachte besluit om
    haar sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts " afte                            (Procestaai: Duits)
     wijzen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                             schappen is op 9 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
 ---pagebreak--- Nr. C 54/18        [ NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4. 3 . 95
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     dat de Commissie het uit China en Rusland ingevoerde
Gemeenschappen door Chr. Yahrenkamp, te Eggebek                       produkt als gelijksoortig met het in de Gemeenschap
( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door M.                vervaardigde produkt heeft aangemerkt;
Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue        — schending van artikel 4 van de basisverordening en
des Bains 14a .
                                                                      kennelijke beoordelingsfout, doordat de Raad aanmer
                                                                      kelijke schade voor de communautaire bedrijfstak heeft
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    aangenomen;
— verweerders te veroordelen, voor de periode van vijf
     melkprijsjaren vanaf 1 april 1988 een vergoeding te          — schending van artikel 12 van de basisverordening en
     betalen aan verzoeker ten bedrage van 30 705 DM, met             kennelijke beoordelingsfout, doordat de Raad heeft
     rente ad 8% vanaf 2 november 1983 .                              gemeend, in het belang van de Gemeenschap definitieve
                                                                      maatregelen te moeten instellen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  — schending van artikel 190 van het Verdrag doordat de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   Raad te kort is geschoten in zijn motiveringsplicht wat
met die in zaak T-20/94 .                                             betreft de klacht die verzoekster bij DG IV heeft
                                                                      ingediend over misbruik van machtspositie;
                                                                  — misbruik van bevoegdheid doordat de Commissie de
                                                                      anti-dumpingprocedure heeft gebruikt voor anti-con
Beroep, op 9 januari 1995 ingesteld door Industrie des                currentiële doeleinden .
Poudres Sphériques (IPS ) tegen Raad van de Europese
                              Unie                                Subsidiair vordert verzoekster de verordening wat haar
                       ( Zaak T-2/95 )                            betreft buiten toepassing te verklaren wegens een kennelijke
                                                                  beoordelingsfout, aangezien de Raad anti-dumpingrechten
                         ( 95/C 54/34
                                                                  heeft ingesteld op alle invoer van metallisch calcium van
                                                                  oorsprong uit de Volksrepubliek China en Rusland .
                     (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 9 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie door Industrie des Poudres Sphériques
( IPS ), te Annemasse ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door
Ch. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat           Beroep, op 11 januari 1995 ingesteld door H.-Th. Well
aldaar, Avenue Guillaume 62 .                                     mann tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                      ( Zaak T-3/95 )
— primair, nietig te verklaren Verordening ( EG) nr. 2557/                                 ( 95/C 54/35 )
     94 van 19 oktober 1994;
— subsidiair, buiten toepassing te verklaren wat IPS                                   (Procestaal: Duits)
     betreft;
— de Raad in de kosten te verwijzen.                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                  schappen is op 11 januari 1994 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                  van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                Gemeenschappen door H.-Th. Wellmann, te Rees ( Bonds
                                                                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meiste
Verzoekster baseert haar primaire vordering op de navol
                                                                  rernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
gende middelen:
                                                                  Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb
— schending van Basisverordening (EEG) nr. 2423/88 van            bende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar, Rue
                                                                  des Bains 14a .
     de Raad en van het rechtszekerheidsbeginsel doordat de
     Commissie na de nietigverklaring van Verordening
     ( EEG) nr. 2808/89 bij arrest van 11 juni 1992 „ het         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     onderzoek heeft hervat ";
— schending van de artikelen 7 en 8 van de basisverorde          1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
     ning en van het recht van verweer;                               een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
                                                                      periode van 2 april 1984 tot 29 juli 1993 ten bedrage van
— schending van de artikelen 4, lid 4, en 2, lid 12, van de            15 238,33 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en
     basisverordening en kennelijke beoordelingsfout, door           hen hoofdelijk in de advocatenkosten te verwijzen.