title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 30 april 1998 in zaak C-24/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Verblijfsrecht - Legitimatieplicht - Sancties)

text:
13.6.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 184/3
     inroepen om zich van hun wederzijdse concurrentiever-                          ARREST VAN HET HOF
     bod te bevrijden, zonder die redenen te specificeren.
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 30 april 1998
     De artikelen 3, punt 3, en 5, lid 2, van Verordening
     (EEG) nr. 123/85 moeten aldus worden uitgelegd, dat           in zaak C-24/97: Commissie van de Europese Gemeen-
     de in deze verordening voorziene vrijstelling niet geldt               schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
     voor een beding, dat de dealer verbiedt om Ð behou-
     dens objectief gerechtvaardigde redenen Ð ook in              (Niet-nakoming Ð Verblijfsrecht Ð Legitimatieplicht Ð
     andere verkoopruimten dan die waarin de contractpro-                                     Sancties)
     ducten worden aangeboden, nieuwe voertuigen van                                       (98/C 184/03)
     een ander merk te verkopen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
     De artikelen 4, lid 1, punt 3, en 5, lid 2, punten 2 en
     3, van Verordening (EEG) nr. 123/85 moeten aldus
     worden uitgelegd, dat de in de verordening voorziene
     vrijstelling geldt voor een beding, dat de dealer een          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     bepaalde verkoopdoelstelling oplegt en sancties bevat                        de Jurisprudentie van het Hof)
     Ð waaronder eventueel ook opzegging van de over-
     eenkomst Ð voor het geval die doelstelling niet wordt
     bereikt, op voorwaarde evenwel dat de vaststelling van        In zaak C-24/97, Commissie van de Europese Gemeen-
     de verkoopdoelstelling niet meer dan een inspannings-         schappen (gemachtigden: P. Hillenkamp en P. J. Kuijper)
     verbintenis inhoudt.                                          tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder),
                                                                   betreffende een verzoek om vast te stellen, dat de Bondsre-
                                                                   publiek Duitsland, door onderdanen van andere lidstaten
2. De artikelen 3, punt 3, en 5, lid 2, van Verordening            op Duits grondgebied met betrekking tot de schuldmaat-
     (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juli 1995            staf en de oplegging van geldboetes onevenredig anders te
     betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het      behandelen dan eigen onderdanen die op vergelijkbare
     Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereen-           wijze niet aan hun legitimatieplicht voldoen, niet heeft vol-
     komsten inzake motorvoertuigen moeten aldus worden            daan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     uitgelegd, dat de in deze verordening voorziene vrijstel-     de artikelen 48, 52 en 59 EG-Verdrag, artikel 4, lid 1, van
     ling niet geldt voor een beding, dat de dealer verbiedt       richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968
     om Ð behoudens objectief gerechtvaardigde redenen             inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaat-
     Ð ook in andere verkoopruimten dan die waarin de              sing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en
     contractproducten worden aangeboden, nieuwe voer-             van hun familie binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
     tuigen van een ander merk te verkopen.                        19.10.1968, blz. 13), en artikel 4, lid 1, van Richtlijn 73/
                                                                   148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de ophef-
     De artikelen 4, lid 1, punt 3, en 5, leden 2 en 3, van        fing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf
     Verordening (EG) nr. 1475/95 moeten aldus worden              van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap
     uitgelegd, dat de in de verordening voorziene vrijstel-       ter zake van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172
     ling geldt voor een beding, dat de dealer een bepaalde        van 28.6.1973, blz. 14), heeft het Hof (Zesde Kamer),
     verkoopdoelstelling oplegt en sancties bevat Ð waar-          samengesteld als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur),
     onder eventueel opzegging van de overeenkomst Ð               kamerpresident, G. F. Mancini, J. L. Murray, G. Hirsch en
     voor het geval die doelstelling niet wordt bereikt, op        K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
     voorwaarde evenwel dat de vaststelling van de ver-            griffier: R. Grass, op 30 april 1998 een arrest gewezen
     koopdoelstelling niet meer dan een inspanningsverbin-         waarvan het dictum luidt als volgt:
     tenis inhoudt en die doelstelling door partijen in onder-
     linge overeenstemming of anders door een onafhanke-
     lijke derde wordt bepaald.                                    1. Door onderdanen van andere lidstaten op Duits
                                                                       grondgebied met betrekking tot de schuldmaatstaf en
                                                                       de oplegging van geldboetes onevenredig anders te
3. Het verbod van artikel 85, lid 1, van het Verdrag is                behandelen dan eigen onderdanen die op vergelijkbare
     van toepassing op bedingen van een dealerovereen-                 wijze niet aan hun legitimatieplicht voldoen, heeft de
     komst voor motorvoertuigen die niet onder de groeps-              Bondsrepubliek Duitsland niet voldaan aan de ver-
     vrijstelling vallen, wanneer, gelet op de economisch-             plichtingen die op haar rusten krachtens de
     juridische samenhang, die bedingen ertoe strekken of              artikelen 48, 52 en 59 EG-Verdrag, artikel 4 van
     tot gevolg hebben dat de mededinging op de gemeen-                Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober
     schappelijke markt merkbaar wordt beperkt, en wan-                1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de
     neer zij de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen              verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lid-
     beïnvloeden.                                                      staten en van hun familie binnen de Gemeenschap, en
                                                                       artikel 4 van Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                            21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen
                                                                       van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van
                                                                       de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van ves-
                                                                       tiging en verrichten van diensten.
 ---pagebreak--- C 184/4               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.6.98
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                                BESCHIKKING VAN HET HOF
     kosten.                                                                                (Eerste Kamer)
                                                                                van 2 april 1998
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                    in zaak C-188/97 P, L. B. Rasmussen tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Kennisgeving van vacature Ð Annulering
                                                                    van lopende procedure Ð Aankondiging van vergelijkend
                                                                    onderzoek Ð Ambt voorbehouden aan onderdanen van
                                                                               nieuwe lidstaten Ð Hogere voorziening)
                                                                                (98/C 184/05)
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Eerste Kamer)                                                    (Procestaal: Frans)
                       van 30 april 1998
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-215/97 (verzoek van het Tribunale di Bologna                              de Jurisprudentie van het Hof)
om een prejudicieÈle beslissing): B. Bellone tegen Yoko-
                          hama SpA (1)                              In zaak C-188/97 P, L. B. Rasmussen, ambtenaar van de
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
(Richtlijn 86/653/EEG Ð Zelfstandige handelsagenten Ð               Dalheim (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Revol-
Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten             dini, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende
gesloten door personen die niet in register van agenten zijn        ten kantore van laatstgenoemde, Route de Longwy 180,
                   ingeschreven, nietig zijn)                       betreffende een hogere voorziening tegen het arrest, op
                                                                    18 maart 1997 in zaak T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en
                         (98/C 184/04)
                                                                    de Commissie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Jur-
                                                                    Ambt. blz. II-187), en strekkende tot vernietiging van dat
                     (Procestaal: Italiaans)                        arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijge-
                                                                    staan door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Eerste Kamer),
                                                                    samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P.
                                                                    Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                    D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 2 april
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                    als volgt:
In zaak C-215/97, betreffende een verzoek aan het Hof               1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale di
Bologna (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tussen B.         2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
Bellone en Yokohama SpA, betreffende een prejudicieÈle
beslissing over de uitlegging van Richtlijn 86/653/EEG van          (1) PB C 212 van 12.7.1997.
de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van
de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige han-
delsagenten (PB L 382 van 31.12.1986, blz. 17), heeft het
Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op
30 april 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           Verzoek van het House of Lords van 5 februari 1998 om
als volgt:                                                          een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen Preston
                                                                    e.a. enerzijds en Wolverhampton Healthcare NHS Trust
                                                                    e.a. anderzijds, en tussen Fletcher e.a. enerzijds en
                                                                                Midland Bank plc anderzijds
Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986                                       (Zaak C-78/98)
inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten
inzake zelfstandige handelsagenten, staat in de weg aan                                       (98/C 184/06)
een nationale regeling die de geldigheid van een agentuur-
overeenkomst afhankelijk stelt van de inschrijving van de           Het House of Lords heeft bij beschikking van 5 februari
handelsagent in een daartoe bestemd register.                       1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                    23 maart 1998, in de gedingen tussen Preston e.a. ener-
                                                                    zijds en Wolverhampton Healthcare NHS Trust e.a. ander-
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                    zijds, en tussen Fletcher e.a. enerzijds en Midland Bank
                                                                    plc anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    over de navolgende vragen:


title: Zaak T-175/02: Beroep, op 7 juni 2002 ingesteld door G. Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.7.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 180/35
Beroep, op 7 juni 2002 ingesteld door G. Lebedef tegen                              Doorhaling van zaak T-113/97 (1)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (2002/C 180/61)
                       (Zaak T-175/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (2002/C 180/60)
                                                                      De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                       (Procestaal: Frans)                            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                      van 21 februari 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                      zaak T-113/97: Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Europese Gemeenschappen.
schappen is op 7 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door G. Lebedef, wonende               (1) PB C 199 van 28.6.1997.
te Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door
G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                Doorhaling van zaak T-2/01 (1)
—    nietig te verklaren beschikking 9567 van 28 februari
     2002 van de directeur-generaal van het directoraat-                                     (2002/C 180/62)
     generaal Personeelszaken en Algemeen Beheer, waarbij
     verzoekers naam niet op de lijst van de meest verdienste-                             (Procestaal: Nederlands)
     lijke kandidaten is geplaatst en is besloten hem te
     bevorderen naar de rang B1 in het kader van de bevor-
     deringsronde 2000;                                               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                          van 29 april 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                      zaak T-2/01: Vereniging Nederlandse Cementindustrie tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1) PB C 95 van 24.3.2001.
Verzoeker in de onderhavige zaak is ambtenaar van de
Commissie, en verzet zich tegen de weigering van het tot
aanstelling bevoegd gezag om hem in het kader van de
bevorderingsronde 2000 te bevorderen naar de rang B1.
                                                                                Doorhaling van zaak T-3/01 (1)
Tot staving van zijn aanspraken voert hij aan:                                               (2002/C 180/63)
—    schending van artikel 45, lid 1, van het Ambtenaren-                                  (Procestaal: Nederlands)
     statuut, en van het non-discriminatiebeginsel.
—    schending van de rechten van de verdediging.
                                                                      De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
—    schending van de motiveringsplicht.                              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                      van 29 april 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
—    schending van het vertrouwensbeginsel en van de zorg-            T-3/01: Eerste Nederlandse Cement Industrie tegen Commissie
     plicht van de administratie.                                     van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 95 van 24.3.2001.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 1999 in zaak C-57/99 P: K. Gluiber tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond is)

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 333/11
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                                Hamm, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                           van C. Dessoy, advocaat aldaar, Rue d’Eich 31, betreffende
                         van 29 juni 1999                                  hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
in zaak C-107/99 R: Italiaanse Republiek tegen Commissie                   van 21 december 1998, Gluiber/Raad en Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                           (T-122/98, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende
Ierland en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                     tot vernietiging van die beschikking (andere partijen bij de
                         Noord-Ierland (1)                                 procedure: Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen), heeft het Hof (Eerste kamer),
(Kort geding — Structuurfondsen — Financiering van                         samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,
communautaire initiatieven — Wijziging van indicatieve                     D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters: advocaat-generaal:
                             verdelingen)                                  A. M. La Pergola; griffier: R. Grass, op 5 juli 1999 een beschik-
                          (1999/C 333/21)                                  king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           2) Rekwirante Gluiber wordt in de kosten verwezen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 136 van 15.5.1999.
In zaak C-107/99 R, Italiaanse Republiek (gemachtigde:
U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia) tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March,
K. Simonsson en H. Speyart), ondersteund door Ierland (ge-
machtigde: J. Payne, bijgestaan door D. McGuinness en E. Kent)
en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door D. Wyatt) betreffen-
de een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                                van 8 juli 1999
de beschikking van de Commissie van 16 december 1998 tot
goedkeuring van de wijzigingen van de indicatieve verdeling
van communautaire initiatieven, meegedeeld aan de Italiaanse               in zaak C-95/98 P: Édouard Dubois et Fils SA tegen Raad
Republiek bij brief van de secretaris-generaal van de Commissie            van de Europese Unie en Commissie van de Europese
van 19 januari 1999, en van alle handelingen die daaraan ten                                      Gemeenschappen (1)
grondslag liggen of ermee verbonden zijn, of tot het gelasten
van andere voorlopige maatregelen, heeft de president van het              („Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid
Hof op 29 juni 1999 een beschikking gegeven waarvan het                              — Europese Akte — Douane-expediteur”)
dictum luidt als volgt:
                                                                                (1999/C 333/23)
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 188 van 3.7.1999, blz. 7.
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-95/98 P, Édouard Dubois et Fils SA, vennootschap
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    naar Frans recht, gevestigd te Roubaix (Frankrijk), vertegen-
                                                                           woordigd door P. Ricard, advocaat bij de Franse Conseil d’État
                           (Eerste kamer)                                  en de Cour de cassation, en A. Crosson du Cormier, advocaat
                                                                           te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                           van 5 juli 1999                                 M. Feiler, advocaat aldaar, Rue Ermesinde 67, betreffende
                                                                           hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
in zaak C-57/99 P: K. Gluiber tegen Raad van de Europese                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       29 januari 1998, Dubois et Fils/Raad en Commissie (T-113/96,
                                                                           Jurispr. blz. II-125), strekkende tot vernietiging van dat arrest
(Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en ken-                en tot hoofdelijke veroordeling van de Raad van de Europese
                        nelijk ongegrond is)                               Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           krachtens artikel 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans ar-
                          (1999/C 333/22)                                  tikel 288, tweede alinea, EG) om aan Édouard Dubois et Fils
                                                                           SA te betalen de som van 112 339 702 FF als vergoeding
                          (Procestaal: Duits)                              van de door rekwirante in haar werkzaamheid van erkend
                                                                           douane-expediteur geleden schade, alsmede tot veroordeling
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- van de Raad en de Commissie in de kosten, andere partijen bij
                          dentie van het Hof)                              de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                           G. Houttuin en M. C. Giorgi) en Commissie van de Europese
In zaak C-57/99 P, K. Gluiber, wonende te Staudernheim                     Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Lier en R. Tricot),
(Duitsland), vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat te                 heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,


title: Zaak C-114/11: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/U. Notermans-Boddenberg (Artikelen 18 EG en 39 EG — Personenauto’s — Gebruik in lidstaat van personenauto die in andere lidstaat is geregistreerd — Belasting op dit voertuig in eerstgenoemde lidstaat bij aanvang van gebruik op nationaal wegennet — Voertuig meegebracht bij verhuizing naar eerstgenoemde lidstaat en gebruikt zowel voor privédoeleinden als voor vervoer naar werkplek in tweede lidstaat)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/8

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 27 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/U. Notermans-Boddenberg
   (Zaak C-114/11) (1)

   (Artikelen 18 EG en 39 EG - Personenauto’s - Gebruik in lidstaat van personenauto die in andere lidstaat is geregistreerd - Belasting op dit voertuig in eerstgenoemde lidstaat bij aanvang van gebruik op nationaal wegennet - Voertuig meegebracht bij verhuizing naar eerstgenoemde lidstaat en gebruikt zowel voor privédoeleinden als voor vervoer naar werkplek in tweede lidstaat)
   2012/C 258/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: U. Notermans-Boddenberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 18 EG en 39 EG (thans artikelen 21 VWEU en 45 VWEU) — Nationale regeling waarbij de aanvang van het gebruik met de auto op het nationale wegennet aan registratiebelasting wordt onderworpen — Belastingplichtigheid van een vanuit een andere lidstaat verhuisde persoon met de nationaliteit van die lidstaat die een aldaar geregistreerde auto die deel uitmaakt van de verhuisboedel duurzaam gebruikt voor privé- en beroepsdoeleinden, waaronder reizen naar de plaats van werkzaamheden in die andere lidstaat

      Dictum

   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat volgens welke inwoners die vanuit een andere lidstaat zijn verhuisd en daarbij een voertuig hebben meegebracht dat in die andere lidstaat is geregistreerd, ter zake van de aanvang van het gebruik van dit voertuig op het nationale wegennet gehouden zijn een belasting te betalen die normaliter verschuldigd is ter zake van de registratie van een voertuig in eerstgenoemde lidstaat, wanneer dit voertuig hoofdzakelijk op het grondgebied van eerstgenoemde lidstaat duurzaam wordt gebruikt, zelfs indien deze inwoners het voertuig onder meer gebruiken om naar hun werkplek in de tweede lidstaat te reizen.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 december 1996 in zaak C-302/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater)

text:
8 . 2 . 97              NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 40/5
administrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen                  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
                                                                                te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de Raad van
1 . Artikel 7, lid 2 , eerste streepje, van Richtlijn 86/                       21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
      653 /EEG van de Raad van 1 8 december 1986 inzake de                      afvalwater, is de Bondsrepubliek Duitsland de krach
      coördinatie van de wetgevingen van de Eid-Staten                          tens artikel 19 van deze richtlijn op haar rustende
      inzake zelfstandige handelsagenten moet aldus worden                      verplichtingen niet nagekomen .
      uitgelegd, dat de handelsagent aan wie een geografisch
      gebied is toegewezen, ook recht heeft op provisie voor de         2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
                                                                                kosten .
      zonder zijn optreden met klanten uit dat gebied gesloten
      transacties .
                                                                        (!) PB nr . C 286 van 28 . 10 . 1995 .
2 . Artikel 7, lid 2, van Richtlijn 86/653/EEG moet aldus
      worden uitgelegd, dat het begrip „ klant uit dat gebied "
      in het geval van een rechtspersoon wordt bepaald door
      de plaats waar deze daadwerkelijk zijn handelsactivitei
      ten uitoefent. Wanneer de vennootschap haar handels
      activiteit op verschillende plaatsen uitoefent of wanneer                               ARREST VAN HET HOF
      de agent in verschillende gebieden optreedt, kunnen                                           ( Vijfde Kamer )
      andere gegevens in aanmerking komen om het zwaar
                                                                                van 12 december 1996
      tepunt van de transactie te bepalen , met name de plaats
      waar de onderhandelingen met de agent zijn gevoerd of             in zaak C-302/95 : Commissie van de Europese Gemeen
      normaliter hadden moeten worden gevoerd, de plaats                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
      waar de goederen zijn geleverd, en de plaats waar zich de          (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling
       vestiging bevindt die de bestelling heeft geplaatst.                                    van stedelijk afvalwater)
                                                                                { 97IC 40/ 10 )
 (') PB nr . C 174 van 8 . 7 . 1995 .
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde Kamer)                                In zaak C-302/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                       van 12 december 1996
                                                                         schappen ( gemachtigden : D. Maidani en L. Pignataro ) tegen
                                                                         Italiaanse Republiek (gemachtigde : U. Leanza , bijgestaan
 in zaak C-297/95 : Commissie van de Europese Gemeen                    door P.G. Ferri ), betreffende een verzoek aan het Hof om
          schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')                    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
  (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                      van stedelijk afvalwater)                           stellen, of althans hiervan geen mededeling aan de Commis
                                                                         sie te doen, om te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de
                            ( 97IC 40/09 )
                                                                          Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                          afvalwater ( PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 ), de
                         (Procestaai: Duits)                              krachtens deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                          verplichtingen niet is nagekomen , heeft het Hof ( Vijfde
  ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          Kamer ), samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida ,
                   de Jurisprudentie van het Hof)                         kamerpresident ; L. Sevón ( rapporteur ), D.A.O. Edward ,
                                                                          P. Jann en M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal :
  In zaak C-297/95 , Commissie van de Europese Gemeen                    P. Léger; griffier : R. Grass, op 12 december 1996 een arrest
  schappen ( gemachtigde : G. zur Hausen ) tegen Bondsrepu               gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
  bliek Duitsland ( gemachtigden : E. Röder en B. Kloke ),
  betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de            1 . Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
   Bondsrepubliek Duitsland , door niet binnen de gestelde                        bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn
                                                                                91 /271 /EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
  termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
   gen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG                   behandeling van stedelijk afvalwater, is de Italiaanse
   van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van                          Republiek de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op
   stedelijk afvalwater ( PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 ),           haar rustende verplichtingen niet nagekomen .
   de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin
   gen niet is nagekomen , heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),                 2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de
                                                                                kosten .
   samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida , kamer
   president; L. Sevón ( rapporteur ), D.A.O. Edward , P. Jann en
   M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal : G. Tesauro;                 ( l ) PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
   griffier : R. Grass, op 12 december 1996 een arrest gewezen
   waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 28 mei 2001 in zaak T-53/01 R: Poste Italiane SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Artikel 86 EG juncto artikel 82 EG — Artikel 86, lid 2, EG — Postdiensten — Spoedeisendheid — Belangenafweging)

text:
27.10.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 303/17
lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantie-            2)    In de fase van het kort geding worden de door Poste Italiane SpA
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie” (PB                           en de Commissie geformuleerde verzoeken om vertrouwelijke
L 180, blz. 49), voorzover daarbij de door de erkende Ierse                       behandeling toegewezen.
uitkeringsinstantie gedeclareerde uitgaven voor bosbouwmaa-
tregelen zijn uitgesloten van communautaire financiering, heeft             3)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:               4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
H. Jung, op 25 april 2001 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
1)     Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
2)     Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van
       de Commissie.                                                        Beroep, op 18 juli 2001 ingesteld door Laboratorios
                                                                            R.T.B., S.L. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt
3)     Ierland zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (Zaak T-162/01)
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                                (2001/C 303/30)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen is op 18 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Bureau
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                    voor harmonisatie binnen de interne markt door Laboratorios
                 RECHT VAN EERSTE AANLEG                                    R.T.B., S.L., te Bigues i Riells (Spanje), vertegenwoordigd door
                                                                            D. Arturo Canela Giménez.
                           van 28 mei 2001
                                                                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
in zaak T-53/01 R: Poste Italiane SpA tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen                               —     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (BHIM) van 30 april 2001 in de beroepsprocedure
(Procedure in kort geding — Artikel 86 EG juncto artikel 82                       R 122/2000-1 (Giorgio Beverly Hills/Giorgi e.a.) te vernie-
EG — Artikel 86, lid 2, EG — Postdiensten — Spoedeisend-                          tigen, aangezien inschrijving van het bestreden gemeen-
                     heid — Belangenafweging)                                     schapsmerk Giorgio Beverly Hills (aanvraagnr. 417709)
                                                                                verboden is ingevolge artikel 8, lid 1, sub b, van
                            (2001/C 303/29)                                       verordening (EG) nr. 40/94;
                                                                            —     genoemd gemeenschapsmerk Giorgio Beverly Hills (aan-
                          (Procestaal: Italiaans)                                 vraagnr. 417709) nietig te verklaren of, in voorkomend
                                                                                geval, te weigeren;
In zaak T-53/01 R, Poste Italiane SpA, gevestigd te Rome,
vertegenwoordigd door G. M. Roberti, P. Mathijsen, A. Perraz-               —     het Bureau in de kosten te verwijzen.
zelli, E. Rubini en A. Sandulli, advocaten, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro en K. Wiedner),
betreffende een verzoek om opschorting van de uitvoering van                Middelen en voornaamste argumenten
beschikking 2001/176/EG van de Commissie van 21 december
2000 betreffende een procedure van artikel 86 van het EG-
Verdrag in verband met de verstrekking in Italië van nieuwe
postdiensten met een gegarandeerde aflevering op een zekere                 Houder van het gemeen-            Giorgio Beverly Hills Inc.
datum of zeker uur (PB L 63, blz. 59), heeft de president van               schapsmerk:
het Gerecht op 28 mei 2001 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                 Betrokken          gemeen-        woordmerk „GIORGIO BEVERLY
                                                                            schapsmerk:                       HILLS” — aanvraagnr. 417709
                                                                                voor waren van klasse 3
1)     Recapitalia Consorzio Italiano delle Agenzie di Recapito
       Licenziatarie del Ministero delle Comunicazioni en TNT Post          Houder van het oppo-              verzoekster
       Groep NV worden in zaak T-53/01 R toegelaten tot interventie         sitiemerk of -teken in de
       ter ondersteuning van de conclusies van de Commissie.                oppositieprocedure:


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 november 2000 in zaak C-88/99 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Béthune om een prejudiciële beslissing): Roquette Frères SA tegen Direction des services fiscaux du Pas-de-Calais Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen — Nationale procedureregels — Kapitaalrecht, geheven ter zake van een fusie van vennootschappen)

text:
24.2.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 61/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen een nationale regeling
                                                                                volgens welke op het gebied van het belastingrecht de vordering uit
                           (Eerste kamer)                                       onverschuldigde betaling die gebaseerd wordt op een nationale of
                                                                                communautaire rechterlijke beslissing waarbij een nationale rechtsre-
                                                                                gel onverenigbaar met een hogere nationale rechtsregel of met een
                     van 28 november 2000                                       communautaire rechtsregel is verklaard, enkel betrekking kan hebben
                                                                                op de periode na 1 januari van het vierde jaar voorafgaand aan het
in zaak C-88/99 (verzoek van het Tribunal de grande                             jaar waarin de onverenigbaarheid door de rechter is vastgesteld.
instance de Béthune om een prejudiciële beslissing):
Roquette Frères SA tegen Direction des services fiscaux
                        du Pas-de-Calais (1)
                                                                                (1) PB C 136 van 15.5.1999.
Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen —
Nationale procedureregels — Kapitaalrecht, geheven ter zake
              van een fusie van vennootschappen)
                           (2001/C 61/01)
                          (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      Verzoek van het Landesarbeitsgericht München van
                          dentie van het Hof)                                   11 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                                geding tussen G. Pugliese en Firma Finmeccanica SpA
                                                                                Betriebsteil Alenia Aerospazio
In zaak C-88/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Tribunal de grande instance de Béthune (Frankrijk), in het
aldaar aanhangig geding tussen Roquette Frères SA en Direc-                                             (Zaak C-437/00)
tion des services fiscaux du Pas-de-Calais, om een prejudiciële
beslissing over de vraag, of het gemeenschapsrecht zich
verzet tegen een nationale belastingbepaling volgens welke de                                            (2001/C 61/02)
vordering uit onverschuldigde betaling die gebaseerd wordt op
een rechterlijke beslissing waarbij een rechtsregel onverenig-
baar met een hogere rechtsregel is verklaard, enkel betrekking                  Het Landesarbeitsgericht München heeft bij beschikking van
kan hebben op de periode na 1 januari van het vierde jaar                       11 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
voorafgaand aan het jaar waarin de onverenigbaarheid door de                    Justitie op 27 november 2000, in het geding tussen G. Pugliese
rechter is vastgesteld, heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-                  en Firma Finmeccanica SpA Betriebsteil Alenia Aerospazio, het
steld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,                      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen om een
P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-                     prejudiciële beslissing verzocht over de volgende vragen van
Jarabo Colomer; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op                    uitlegging van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende
28 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                          de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
luidt als volgt:                                                                singen in burgerlijke en handelszaken:


title: Zaak T-141/00: Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Laboratoires Pharmaceutiques Trenker SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
12.8.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/31
Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Laboratoires                     b)    Schending van het evenredigheidsbeginsel, nu de Com-
Pharmaceutiques Trenker SA tegen Commissie van de                            missie thans de intrekking van de vergunningen voor het
                 Europese Gemeenschappen                                     in de handel brengen gelast, terwijl er geen enkel nieuw
                                                                             wetenschappelijk element is op grond waarvan zou
                                                                             kunnen worden gesteld dat de maatregelen die de Com-
                        (Zaak T-141/00)                                      missie in haar eerdere beschikking, van 9 december 1996,
                                                                             heeft genomen, niet zouden volstaan om het beoogde
                        (2000/C 233/58)                                      doel te bereiken.
                                                                       c)    Schending van richtlijn 75/318/EEG betreffende de on-
                        (Procestaal: Frans)                                  derlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten
                                                                             inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    klinische normen en voorschriften betreffende proeven
schappen is op 25 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                  op farmaceutische specialiteiten (2), zoals gewijzigd bij
van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap                          richtlijn 1999/83/EG van de Commissie van 8 september
Laboratoires Pharmaceutiques Trenker SA, gevestigd te Brussel,               1999 (3), ingevolge welke ervan wordt uitgegaan dat de
vertegenwoordigd door X. Leurquin en L. Defalque, advocaten                  bestanddelen van een geneesmiddel voor een nauwkeurig
te Brussel.                                                                  bepaald medisch doel bestemd zijn, en een aanvaardbaar
                                                                             veiligheidsniveau en een erkende werkzaamheid hebben,
                                                                             wanneer daarvoor sedert ten minste 10 jaar een vergun-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          ning voor het in de handel brengen is afgegeven.
—    de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000
                                                                             De bestreden beschikking gaat er namelijk vanuit, dat het
     nietig te verklaren;
                                                                             resultaat van de afweging van de voordelen en de risico’s
                                                                             van amfepramone ongunstig is, gelet op de nieuwe
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                                  beoordelingscriteria die zijn vastgesteld door het Comité
                                                                             voor farmaceutische specialiteiten en het Europees Bureau
                                                                             voor de geneesmiddelenbeoordeling, hoewel verzoeksters
Middelen en voornaamste argumenten                                           geneesmiddelen die amfepramone bevatten, in België
                                                                             sedert meer dan 10 jaar een vergunning voor het in de
                                                                             handel brengen hebben, zodat het medisch gebruik ervan
Verzoekster komt op tegen beschikking C(2000) 453 van de                     nauwkeurig is bepaald in de zin van bovenvermelde
Commissie van 9 maart 2000, inzake de intrekking van de                      richtlijn, en dat de doeltreffendheid en de therapeutische
vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmidde-                  werking ervan niet in het licht van de nieuwe beoorde-
len voor menselijk gebruik die de stof „amfepramone” bevatten.               lingscriteria mogen worden beoordeeld.
Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:                     d)    Schending van de fundamentele beginselen van rechtsze-
                                                                             kerheid en niet-retroactiviteit: het Comité voor farmaceu-
a)   Schending van artikel 15 bis van richtlijn 75/319/EEG                   tische specialiteiten heeft in zijn conclusies, die door de
     van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing                   Commissie zijn gevolgd, verwezen naar nieuwe richtsnoe-
     van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake              ren, die zijn toegepast op oude geneesmiddelen.
     farmaceutische specialiteiten (1).
                                                                       e)    Schending van wezenlijke vormvoorschriften: de bestre-
     Verzoekster stelt, dat anders dan in de bestreden beschik-
                                                                             den beschikking is vastgesteld
     king is uiteengezet, artikel 15 bis van richtlijn
     75/319/EEG niet op regelmatige wijze de rechtsgrondslag
     voor de beschikking kan zijn, nu aan geen van de twee in                —     in strijd met de motiveringsplicht;
     deze bepaling gestelde voorwaarden voor de toepassing
     ervan is voldaan.
                                                                             —     in strijd met verzoeksters recht om te worden
     Zij wijst er in dit verband enerzijds op, dat dit artikel                     gehoord;
     betrekking heeft op de vergunningen voor het in de
     handel brengen die zijn afgegeven krachtens de procedure
     van wederzijdse erkenning (wat inhoudt dat eerst in een                 —     op grond van een onregelmatige procedure.
     lidstaat een vergunning is afgegeven, die daarna in een
     andere lidstaat wordt erkend), terwijl de aan verzoekster
                                                                       (1) PB L 147, blz. 13.
     afgegeven vergunningen voor het in de handel brengen              (2) PB L 147, blz. 1.
     louter nationale vergunningen zijn, en anderzijds, dat niet       (3) PB L 243, blz. 9.
     is bewezen dat de intrekking van het geneesmiddel voor
     de bescherming van de volksgezondheid noodzakelijk
     was.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-267/00 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of Customs & Excise tegen Zoological Society of London ("Zesde BTW-richtlĳn — Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede streepje — Vrĳgestelde handelingen — Op vrĳwillige basis beheerde en bestuurde instellingen")

text:
18.5.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/13
1)    Door in artikel 207 van de wegcode een gedifferentieerde en          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
      onevenredige behandeling van overtreders naar gelang van de          N. Colneric, kamerpresidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
      plaats van inschrijving van hun voertuig te handhaven, is de         M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
      Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 EG-Verdrag (thans,       advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 19 februari
      na wijziging, artikel 12 EG) op haar rustende verplichtingen         2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      niet nagekomen.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                 De bijzondere bevoegdheidsregel ten aanzien van verbintenissen uit
                                                                           overeenkomst in artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september
                                                                           1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij
                                                                           het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
                                                                           Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland, is niet van toepassing in het
                                                                           geval waarin, zoals in de zaak in het hoofdgeding, de plaats van
                                                                           uitvoering van de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, niet
                                                                           kan worden bepaald omdat de litigieuze verbintenis uit overeenkomst
                                                                           bestaat in een verbintenis om niet te doen, zonder enige geografische
                    ARREST VAN HET HOF                                     beperking, en derhalve wordt gekarakteriseerd door een veelvoud van
                                                                           plaatsen waar zij is of moest worden uitgevoerd; in een dergelijk geval
                                                                           kan de bevoegdheid enkel worden bepaald door toepassing van het
                      van 19 februari 2002                                 algemene bevoegdheidscriterium van artikel 2, eerste alinea, van dit
                                                                           verdrag.
in zaak C-256/00 (verzoek van het Hof van Beroep te
Brussel om een prejudiciële beslissing): SA Besix NV tegen
Wasserreinigungsbau Alfred Kretzschmar GmbH & Co.                          (1) PB C 233 van 12.8.2000.
KG (WABAG), Planungs- und Forschungsgesellschaft Dipl.
     Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co. KG (Plafog) (1)
(„Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 — Bevoegdheid ten
aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Plaats van
uitvoering van verbintenis uit overeenkomst — Verbintenis
om niet te doen, van toepassing zonder geografische beper-
king — Verbintenis van twee ondernemingen om geen                                               ARREST VAN HET HOF
verbintenis met andere partner aan te gaan in kader van
    openbare aanbesteding — Toepassing van artikel 2”)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (2002/C 118/19)
                                                                                van 21 maart 2002
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           in zaak C-267/00 [verzoek van de High Court of Justice
                                                                           (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
                          dentie van het Hof)                              Customs & Excise tegen Zoological Society of London (1)
                                                                           („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede
In zaak C-256/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      streepje — Vrijgestelde handelingen — Op vrijwillige basis
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 inzake de uitlegging                              beheerde en bestuurde instellingen”)
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
                                                                                (2002/C 118/20)
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
het Hof van Beroep te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen SA Besix NV en Wasserreinigungsbau Alfred                                              (Procestaal: Engels)
Kretzschmar GmbH & Co. KG (WABAG), Planungs- und
Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co.
KG (Plafog), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van artikel 5, sub 1, van voornoemd Verdrag van 27 september                                         dentie van het Hof)
1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag
van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde             In zaak C-267/00, betreffende een verzoek aan het Hof
tekst — blz. 77), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
 ---pagebreak--- C 118/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
& Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd                                        ARREST VAN HET HOF
Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Commis-
sioners of Customs & Excise en Zoological Society of London,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13,
A, lid 2, sub a, tweede streepje, van de Zesde richtlijn (77/                                          (Derde kamer)
388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                                         van 19 maart 2002
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz 1),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
(rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en C. W. A. Timmer-
mans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hew-         in zaak C-268/00: Commissie van de Europese Gemeen-
lett, administrateur, op 21 maart 2002 een arrest gewezen                         schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           („Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate
                                                                                toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
                                                                                (2002/C 118/21)
1)    Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede streepje, van de Zesde
      richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                                    (Procestaal: Nederlands)
      lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet
      aldus worden uitgelegd, dat de voorwaarde dat het beheer en
      het bestuur van een instelling in hoofdzaak op vrijwillige basis
      moeten geschieden, uitsluitend betrekking heeft op de leden van
      deze instelling die volgens de statuten belast zijn met het bestuur
      op het hoogste niveau en op andere personen die, zonder in de        In zaak C-268/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      statuten te zijn aangewezen, de instelling daadwerkelijk besturen    pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en C. van der Hauwaert)
      doordat zij beslissingen in laatste instantie over het beleid van    tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fier-
      de instelling nemen, met name op financieel gebied, en hogere        stra), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
      toezichthoudende taken uitoefenen.                                   Koninkrijk der Nederlanden, door niet binnen de termijnen,
                                                                           gesteld in richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december
                                                                           1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (PB 1976,
                                                                           L 31, blz. 1), aan de verplichtingen van de artikelen 4, lid 1, en
                                                                           6, lid 1, van deze richtlijn te voldoen, de krachtens het
                                                                           gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen niet is
2)    Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede streepje, van de Zesde           nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
      richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd, dat de woorden       volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en
      „in hoofdzaak op vrijwillige basis” zowel betrekking hebben op       J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
      de leden van de organen die belast zijn met de beheers- en           griffier: R. Grass, op 19 maart 2002 een arrest gewezen
      bestuurstaken van een instelling als in deze bepaling bedoeld,       waarvan het dictum luidt als volgt:
      als op de personen die, zonder door de statuten te zijn
      aangewezen, daadwerkelijk het bestuur uitoefenen, en op de
      bezoldiging die deze personen van de instelling ontvangen.
                                                                           1)    Door niet binnen de termijnen, gesteld in richtlijn 76/160/
                                                                                EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit
                                                                                van het zwemwater, te voldoen aan de verplichtingen ter
                                                                                zake van de kwaliteit en de bemonsteringsfrequentie van het
                                                                                zwemwater, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens de
                                                                                artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                           2)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 259 van 9.9.2000.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 april 2000 in zaak T-326/99 R: N. Fern Olivieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel — Ontvankelĳkheid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)

text:
7.10.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 285/9
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                 beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury van
                RECHT VAN EERSTE AANLEG                                  vergelijkend onderzoek CdR B/01/98 om verzoeker niet tot
                                                                         het examen van dat vergelijkend onderzoek toe te laten,
                         van 7 april 2000                                heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
                                                                         B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters;
in zaak T-326/99 R: N. Fern Olivieri tegen Commissie van                 griffier: H. Jung, op 17 mei 2000 een beschikking gegeven
                 de Europese Gemeenschappen                              waarvan het dictum luidt als volgt:
(Procedure in kort geding — Vergunning voor in handel                    1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
brengen van geneesmiddel — Ontvankelijkheid — Fumus                            lijkheid.
  boni juris — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)
                                                                         2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                         (2000/C 285/17)
                                                                         (1) PB C 122 van 29.4.2000.
                         (Procestaal: Engels)
In zaak T-326/99 R, N. Fern Olivieri, wonende te Toronto
(Canada), vertegenwoordigd door P. Sands en J. Marks, bar-
risters, en R. Stein, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van Nathan & Noesen, advocaten
aldaar, Rue des Glacis 18, tegen Commissie van de Europese               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en H. Støvl-                                 RECHT VAN EERSTE AANLEG
bæk), ondersteund door Apotex Europe Ltd, gevestigd te Leeds
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door P. Bogaert en
M. Le Berre, advocaten te Brussel, S. Fries, advocaat te Baden-                                   van 18 april 2000
Würtenberg, en G. Castle, solicitor, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg ten kantore van Lutgen, advocaat aldaar, Rue             in de zaken T-83/00 R I, T-83/00 R II, T-84/00 R en
Jean-Pierre Brasseur 1, betreffende een verzoek om opschor-              T-85/00 R: Hänseler GmbH e.a. tegen Commissie van de
ting van de invoering van het besluit van de Commissie van                                  Europese Gemeenschappen
25 augustus 1999 inzake de afgifte van een vergunning voor
het in de handel brengen van een geneesmiddel voor menselijk             (Procedure in kort geding — Intrekking van vergunning
gebruik onder de benaming „Ferriprox” (PB C 270, blz. 2),                voor in handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk
heeft de president van het Gerecht op 7 april 2000 een                   gebruik die „norpseudoephedrin” bevatten — Richtlijn
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                  75/319/EEG — Opschorting van tenuitvoerlegging tot aan
                                                                                eindbeschikking in kortgedingprocedure)
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                           (2000/C 285/19)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaken T-83/00 R I, T-83/00 R II, T-84/00 R en T-85/00 R,
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   Hänseler GmbH, gevestigd te Konstanz (Duitsland), verzoekster
                              AANLEG                                     in zaak T-83/00 R I, Schuck GmbH, gevestigd te Schwaig
                                                                         (Duitsland), verzoekster in zaak T-83/00 R II, Laboratório
                         van 17 mei 2000                                 Roussel, Ltda, gevestigd te Mem Martins (Portugal), verzoekster
                                                                         in de zaken T-84/00 R en T-85/00 R, Laboratoires Roussel
in zaak T-28/00: L. Borrego Alias tegen Comité van de                    Diamant SARL, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), verzoekster in
                regio’s van de Europese Unie (1)                         zaak T-84/00 R, Roussel Iberica SA, gevestigd te Barcelona
                                                                         (Spanje), verzoekster in zaak T-85/00 R, vertegenwoordigd
(Ambtenaren — Beroepstermijn — Kennelijke niet-ontvan-                   door B. Sträter, advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende
                             kelijkheid)                                 te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmidt, advocaten
                                                                         aldaar, Val Sainte Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                         (2000/C 285/18)                                 Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägen-
                                                                         baur), betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuit-
                                                                         voerlegging van de beschikking van de Commissie van 9 maart
                          (Procestaal: Frans)                            2000 betreffende de intrekking van de vergunning voor het in
                                                                         de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
In zaak T-28/00, L. Borrego Alias, wonende te Brussel, verte-            die de stoffen „Clobenzorex”, „Fenbutrazat”, „Fenproporex”,
genwoordigd door J. N. Louis, G. F. Parmentier en V. Peere,              „Mazindol”, „Mefenorex”, „Norpseudoephedrin”, „Phenmet-
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebben te Luxemburg              razin” en „Propylhexedrin” bevatten [C(2000) 608], heeft de
bij de Société de gestion fiduciaire S.a.r.l., Rue Beck 2-4, tegen       president van het Gerecht op 18 april 2000 een beschikking
Comité van de regio’s van de Europese Unie, betreffende een              gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-423/13: Beroep ingesteld op 16 augustus 2013 — Good Luck Shipping/Raad

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/35

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2013 — Good Luck Shipping/Raad
   (Zaak T-423/13)
   2013/C 325/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Good Luck Shipping LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigd door F. Randolph, QC, M. Lester, Barrister, en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 156, blz. 10) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 156, blz. 3) nietig te verklaren voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontoereikende motivering.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft verzoekster op de lijst geplaatst ook al was aan de criteria daarvoor niet voldaan en/of heeft zich schuldig gemaakt aan een kennelijk onjuiste beoordeling bij de vaststelling dat verzoekster aan de criteria voldeed en/of heeft verzoekster op de lijst geplaatst zonder passende rechtsgrondslag.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft verzoeksters recht van verweer en haar recht op daadwerkelijke toetsing door de rechter geschonden.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft zonder gegronde redenen gehandeld in strijd met verzoeksters grondrechten, daaronder begrepen haar recht op bescherming van haar eigendom, bedrijvigheid en goede naam.


title: Zaak C-393/03: Beroep, op 18 september 2003 ingesteld door Republiek Oostenrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (fax: 11.9.03)

text:
1.11.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 264/25
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/74/EG             Middelen en voornaamste argumenten
       van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van
       minimumnormen voor de bescherming van legkippen (1),
       de krachtens artikel 13, lid 1, van deze richtlijn op haar        Met betrekking tot de primaire vordering
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—      het Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.               Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
                                                                         Toetredingsakte van 1994 door de krachtens artikel 232,
                                                                         tweede alinea, EG geformuleerde uitnodiging tot handelen
                                                                         definitief af te wijzen: De Commissie tracht ten onrechte
Middelen en voornaamste argumenten                                       van het totale aantal in 2002 gedeclareerde transitoritten
                                                                         (1 718 622) af te trekken, de als transitorit gedeclareerde ritten
                                                                         met betrekking tot dewelke niets bekend is over het verlaten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari               van het land (69 433), de als transitorit gedeclareerde ritten
2002 verstreken.                                                         waarbij het land over dezelfde grenspost werd binnengekomen
                                                                         en verlaten (52 642) en ritten over de „Rollende Landstraße”
                                                                         (gecombineerd railwegvervoer) (7 812).
(1) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53-57.
                                                                         Het ecopuntensysteem van protocol nr. 9 bij de Toetredingsak-
                                                                         te van 1994 berust op declaratie. Ritten die door de chauffeur
                                                                         als transitoritten worden gedeclareerd zonder dat daaromtrent
                                                                         twijfel rijst, mogen worden opgenomen in de ecopunten-
                                                                         statistiek en zijn relevant voor de overschrijding van de grens
                                                                         van 108 % waarbij de Commissie overeenkomstig artikel 11,
Beroep, op 18 september 2003 ingesteld door Republiek                    lid 2, sub c, van protocol nr. 9 verplicht is, passende
Oostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       maatregelen in de zin van bijlage 5, punt 3, bij het protocol te
                      schappen (fax: 11.9.03)                            treffen, namelijk het aantal ecopunten voor het volgende jaar
                                                                         te verminderen volgens de in de bijlage bij het protocol
                                                                         vastgestelde methode. Gelet op het beginsel van declaratie kan
                         (Zaak C-393/03)                                 de Republiek Oostenrijk rechtens noch feitelijk verplicht zijn,
                                                                         voor elke als transitorit gedeclareerde rit waaromtrent geen
                          (2003/C 264/43)                                twijfel rijst, aan te tonen dat het daadwerkelijk om een
                                                                         transitorit gaat. De Republiek Oostenrijk dient derhalve alleen
                                                                         die als transitorit gedeclareerde ritten af te trekken, die,
                                                                         ofschoon zij uitdrukkelijk als transitorit zijn gedeclareerd,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               ongetwijfeld geen transitoritten kunnen zijn geweest. Alles bij
op 18 september 2003 beroep tegen Commissie van de                       elkaar genomen lijdt het derhalve geen twijfel dat de grens van
Europese Gemeenschappen ingesteld door Republiek Oosten-                 108 % in 2002 is overschreden. Gelet op haar beschikking van
rijk, vertegenwoordigd door H. Dossi, van de Verfassungsdienst           1 juli 2003 is de Commissie derhalve de krachtens protocol
des Bundeskanzleramtes der Republik Österreich, domicilie                nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, inzonderheid artikel 11,
gekozen hebbende te Luxemburg.                                           lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3, ervan, op
                                                                         haar rustende verplichtingen niet nagekomen, hetgeen de
                                                                         in artikel 230, tweede alinea, EG bedoelde grond voor
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, primair:                nietigverklaring, te weten schending van het EG-Verdrag of
                                                                         van protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, oplevert.
—      nietig te verklaren de negatieve standpuntbepaling van de
       Commissie van 1 juli 2003 in de vorm van de definitieve
       afwijzing van haar krachtens artikel 232, tweede alinea,
       EG aan de Commissie gerichte uitnodiging tot handelen;            Met betrekking tot de subsidiaire vordering
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;          Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
                                                                         Toetredingsakte van 1994. Verzoekster verwijst voor de
                                                                         motivering naar de uiteenzettingen met betrekking tot het
subsidiair,                                                              eerste middel.
—      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       1 juli 2003 waarbij werd beslist artikel 11, lid 2, sub c,        (1) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
       van protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994 (1)                alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.
       niet toe te passen en de ecopunten voor 2003 onverkort
       toe te kennen;


title: Beroep, op 22 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-434/97)

text:
28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 94/5
land), vertegenwoordigd door D. Schumacher, professor te           1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
Bremen, en W. Wiltfang, advocaat te Aurich, betreffende
hogere voorziening tegen de op 19 februari 1997 door het
                                                                   2. Abello e.a. en Riesch worden in de kosten verwezen.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Derde Kamer) in zaak T-117/96 gegeven beschikking
tussen Intertronic F. Cornelis GmbH en de Commissie                (1) PB C 108 van 13. 4. 1996.
(Jurispr. blz. II-141), strekkende tot vernietiging van deze
beschikking, andere partij bij de procedure: Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Wied-
ner), heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, en L.
Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: N. Fen-           Beroep, op 22 december 1997 ingesteld door Commissie
nelly; griffier: R. Grass, op 15 januari 1998 een beschik-          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Zaak C-434/97)
                                                                                (98/C 94/11)
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
2. Rekwirante wordt in de kosten verwezen.                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 22 december 1997 beroep tegen Franse Republiek
                                                                   ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                        pen, vertegenwoordigd door H. Michard en E. Traversa,
                                                                   leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
                                                                   lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                   Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
               BESCHIKKING VAN HET HOF                             deert dat het den Hove behage:
                        (Vierde Kamer)
                     van 5 februari 1998                           Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door wettelijke
                                                                        bepalingen te handhaven krachtens welke over dran-
in zaak C-30/96 P: G. B. Abello e.a., G. Riesch, tegen                  ken met een alcoholgehalte van meer dan 25 % vol een
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      bijzondere bijdrage wordt geheven die wordt berekend
                                                                        op basis van het aantal deciliter of fracties van een
(Ambtenaren Ð Salarisafrekeningen Ð AanpassingscoeÈffi-
                                                                        deciliter drank, de verplichtingen niet is nagekomen
cieÈnten Ð Verordeningen (EEG) nr. 3761/92, (EEG)
                                                                        die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 2, van Richt-
nr. 3765/92 en (EEG) nr. 3766/92 Ð Exceptie van niet-
                                                                        lijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992
                       ontvankelijkheid)
                                                                        betreffende de algemene regeling voor accijnsproduc-
                         (98/C 94/10)                                   ten het voor handen hebben en het verkeer daarvan en
                                                                        de controles daarop (1), juncto, met name, artikel 20
                                                                        van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober
                    (Procestaal: Italiaans)                             1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van
                                                                        de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (2);
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     Ð de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                        procedure.
In zaak C-30/96 P, G. B. Abello e.a. , G. Riesch, vertegen-
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
woordigd door M. Tamburini en F. Colussi, advocaten te
Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van laatstgenoemde, rue de Wiltz 36, betreffende           Niet-nakoming van de uit Richtlijn 92/12/EEG voortvloei-
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van            ende verplichtingen, doordat de Franse zogenaamde ¹soci-
eerste aanleg (Vierde Kamer) van 7 december 1995, Abello           alezekerheidsbijdrageº:
e.a./Commissie (T-544/93 en T-566/93, JurAmbt. blz. II-
815) en strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
                                                                   Ð wordt berekend op basis van het aantal deciliter drank
partij bij de procedure: Commissie van de Europese
                                                                        en niet op basis van de hoeveelheid absolute alcohol in
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia, bijgestaan
                                                                        de betrokken dranken;
door A. Dal Ferro), ondersteund door Raad van de Euro-
pese Unie (gemachtigde: A. Lo Monaco) heeft het Hof
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,              Ð geldt voor dranken met een alcoholgehalte van meer
kamerpresident, J. L. Murray (rapporteur) en K. M. Ioan-                dan 25 % vol, terwijl de communautaire belastingcate-
nou, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R.               gorie ¹ethylalcoholº (artikel 20 van Richtlijn 92/83/
Grass, op 5 februari 1998 een beschikking gegeven waar-                 EEG) de producten met een alcoholgehalte van meer
van het dictum luidt als volgt:                                         dan 22 % vol omvat.
 ---pagebreak--- C 94/6                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
De aan de lidstaten geboden mogelijkheid om, in afwijking        Ð Schending van het in strafprocedures geldende beginsel
van het beginsel van de eenvormigheid (qua tarieven en                van een rechtsstaat op het gebied van de bewijsvoe-
structuur) van de accijns op een product of categorie van             ring, volgens hetwelk de oplegging van zware straffen
producten, nog andere nationale belastingen met specifieke            niet mag berusten op een bewijswaardering die klaar-
doeleinden te handhaven of in te stellen, moet immers                 blijkelijk de denkwetten en de wetten van de logica
strikt worden uitgelegd. Elke andere uitlegging doet                  miskent. Rekwirante betoogt met het onderhavige mid-
afbreuk aan het nuttige effect van de Gemeenschapsrege-               del, dat de aangevoerde tegenstrijdigheden in het
ling voor accijnsproducten, omdat zij ruimte schept voor              bestreden arrest voor de hand liggen en uit de vaststel-
de instelling van ¹parallelleº nationale indirecte belastin-          lingen van het Gerecht blijken, zodat een nader onder-
gen, hetgeen ingaat tegen de doelstellingen die Richtlijn             zoek van de feiten door het Hof hoe dan ook overbo-
92/12/EEG in het kader van de interne markt nastreeft.                dig is.
(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.
(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.                            Ð Schending van het in dubio pro reo-beginsel, volgens
                                                                      hetwelk in strafprocedures de betrokken handeling vol-
                                                                      ledig moet worden bewezen en twijfel de verdachte ten
                                                                      goede komt en de oplegging van straf uitsluit. Het ver-
                                                                      moeden van onschuld is een fundamenteel beginsel dat
                                                                      aan de algemene overtuiging in een rechtsstaat beant-
Hogere voorziening, op 29 december 1997 ingesteld door                woordt en bovendien in artikel 6, lid 2, van het Euro-
Deutsche Bahn AG tegen het arrest, op 21 oktober 1997                 pees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
in zaak T-229/94 tussen Deutsche Bahn AG en de Com-                   mens en de fundamentele vrijheden is neergelegd,
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                    zodat het ingevolge artikel F, lid 2, van het EU-Verdrag
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 als grondrecht van de Europese Unie moet worden
            schappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)                      beschouwd. Het in dubio pro reo-beginsel vindt niet
                      (Zaak C-436/97 P)                               alleen toepassing in het strafrecht stricto sensu, maar
                                                                      ook ten aanzien van gedragingen die langs administra-
                         (98/C 94/12)                                 tieve weg worden bestraft.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                 (1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 14.
is op 29 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
Deutsche Bahn AG, vertegenwoordigd door J. Sedemund,
van het kantoor Deringer, Tessin, Herrmann & Sedemund,
Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31,
tegen het arrest, op 21 oktober 1997 in zaak T-229/94 tus-
sen Deutsche Bahn AG en de Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste               Hogere voorziening, op 30 december 1997 ingesteld door
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer              Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag
Ð uitgebreid).                                                   Stahl AG en Hoogovens Groep BV tegen het arrest, op
                                                                 24 oktober 1997 in zaak T-244/94 tussen Wirtschaftsver-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                  einigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG en
                                                                 Hoogovens Groep BV en de Commissie van de Europese
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de           Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Euro-
     Europese Gemeenschappen van 21 oktober 1997 in              pese Unie, de Italiaanse Republiek en Ilva Laminati Piani
     zaak T-229/94 (1) (Deutsche Bahn AG/Commissie) te           SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     vernietigen voorzover daarbij het verzoek om nietig-          Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)
     verklaring van de artikelen 2 tot en met 4 van de                                (Zaak C-441/97 P)
     beschikking van de Commissie van 29 maart 1994 (IV/
     33.941 Ð HOV-SVZ/MCN) is afgewezen;                                                 (98/C 94/13)
2. de artikelen 2 tot en met 4 van de beschikking van de
     Commissie nietig te verklaren;                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                 is op 30 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
3. de Commissie in de kosten van de procedure te verwij-         Wirtschaftsvereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag
     zen.                                                        Stahl AG en Hoogovens Groep BV, vertegenwoordigd
                                                                 door J. Sedemund van Deringer, Tessin, Herrmann &
Middelen en voornaamste argumenten                               Sedemund, advocaten te Berlijn, en E. H. Pijnacker Hor-
                                                                 dijk van De Brauw, Blackstone, Westbroek, advocaten te
Ð Schending van het in strafprocedures algemeen gel-             Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
     dende beginsel van een rechtsstaat, dat de verweten         May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, tegen het arrest, op
     handeling voldoende nauwkeurig bepaald moet zijn            24 oktober 1997 (1) in zaak T-244/94 tussen Wirtschafts-
     om het noodzakelijke bewijs en het onderzoek daarvan        vereinigung Stahl, Thyssen Stahl AG, Preussag Stahl AG
     mogelijk te maken; schending van de ook op de rech-         en Hoogovens Groep BV en de Commissie van de Euro-
     ter rustende algemene motiveringsplicht.                    pese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de