title: Zaak C-91/18: Beroep ingesteld op 8 februari 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/34

         Beroep ingesteld op 8 februari 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-91/18)
   (2018/C 142/45)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Α. Kyratsou en F. Tomat)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Helleense Republiek, door een regeling vast te stellen en in stand te houden die:

                           i.

                           het product tsipouro/tsikoudià [eau-de-vie van druivendraf van Griekse wijnstokken], dat wordt vervaardigd door „systematische distilleerders” te onderwerpen aan een accijnstarief dat 50 % lager ligt dan het normale nationale accijnstarief, terwijl uit andere lidstaten ingevoerde alcoholhoudende dranken aan het normale accijnstarief zijn onderworpen, de krachtens de artikelen 19 en 21, gelezen in samenhang met artikel 23, lid 2, van richtlijn 92/83/EEG (1) en artikel 110 VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                           ii.

                           het product tsipouri/tsikoudià dat wordt vervaardigd door occasionele distilleerders [distilleerders „voor twee dagen”] aan een nog lager accijnstarief te onderwerpen, terwijl uit andere lidstaten ingevoerde alcoholhoudende dranken aan het normale accijnstarief zijn onderworpen, de krachtens de artikelen 19 en 21, gelezen in samenhang met artikel 22, lid 1, van richtlijn 92/83/EEG en artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/84/EEG (2), en artikel 110 VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft op 24 september 2015 een met redenen omkleed advies aan de Helleense autoriteiten gezonden, waarin zij stelt dat Griekenland, in de eerste plaats, door het product tsipouro/tsikoudià dat wordt vervaardigd door „systematische distilleerders” te onderwerpen aan een accijnstarief dat 50 % lager ligt dan het normale nationale accijnstarief, terwijl uit andere lidstaten ingevoerde alcoholhoudende dranken aan het normale accijnstarief zijn onderworpen, de krachtens de artikelen 19 en 21, gelezen in samenhang met artikel 23, lid 2, van richtlijn 92/83/EEG en artikel 110 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen en, in de tweede plaats, door overeenkomstig de in het nationale recht gestelde voorwaarden het product tsipouri/tsikoudià, dat wordt vervaardigd door kleine distilleerders, zogenoemde distilleerders „voor twee dagen”, te onderwerpen aan een nog lager accijnstarief, terwijl uit andere lidstaten ingevoerde alcoholhoudende dranken aan het normale accijnstarief zijn onderworpen, de krachtens de artikelen 19 en 21, gelezen in samenhang met artikel 22, lid 1, van richtlijn 92/83/EEG en artikel 3, lid 1, van richtlijn 92/84/EEG, en artikel 110 VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   De Unierechtelijke bepalingen betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken voorzien niet in de toepassing van een lager accijnstarief op het product tsipouro/tsikoudià. Bovendien is het opleggen van een nog lager accijnstarief voor het product tsipouro/trikoudià dat wordt vervaardigd door kleine distilleerders, zogenoemde distilleerders „voor twee dagen” in strijd met de toepasselijke bepalingen van richtlijn 92/83/EEG, gelezen in samenhang met de relevante bepalingen van richtlijn 92/84/EEG. Wat die maatregel betreft, schendt de van kracht zijnde Griekse regeling dus die richtlijnen. Voorts schendt die regeling artikel 110, lid 1, VWEU, aangezien zij een hogere belasting oplegt aan ingevoerde alcoholhoudende dranken die vergelijkbaar met het product tsipouro/tsikoudià, en artikel 110, lid 2, VWEU aangezien zij het product tsipouro/tsikoudià een indirecte bescherming verleent ten opzichte van andere alcoholhoudende dranken die hoofdzakelijk worden ingevoerd uit andere lidstaten en die in concurrentie zijn met dat lokale product.

      (1)  Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB 1992, L 316, blz. 21).

      (2)  Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB 1992, L 316, blz. 29).


title: Zaak C-336/17 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 februari 2018 — HB e.a. / Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief „Ethics for Animals and Kids” — Bescherming van zwerfdieren — Psychologische effecten op volwassenen en kinderen — Weigering van inschrijving wegens kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie op dit gebied — Verordening (EU) nr. 211/2011 — Artikel 4, lid 2, onder b) — Artikel 4, lid 3”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/19

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 8 februari 2018 — HB e.a. / Europese Commissie
   (Zaak C-336/17 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Institutioneel recht - Europees burgerinitiatief „Ethics for Animals and Kids” - Bescherming van zwerfdieren - Psychologische effecten op volwassenen en kinderen - Weigering van inschrijving wegens kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie op dit gebied - Verordening (EU) nr. 211/2011 - Artikel 4, lid 2, onder b) - Artikel 4, lid 3”])
   (2018/C 142/25)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: HB, Robert Coates Smith, Hans Joachim Richter, Carmen Arsene, Magdalena Anna Kuropatwinska, Christos Yiapanis, Nathalie Louise Klinge (vertegenwoordiger: P. Brockmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: H. Krämer, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               HB, Robert Coates Smith, Hans Joachim Richter, Carmen Arsene, Magdalena Anna Kuropatwinska, Christos Yiapanis en Nathalie Louise Klinge enerzijds, alsook de Europese Commissie anderzijds, dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 283 van 28.08.2017.


title: Zaak T-120/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (500 PANORAMICZNYCH)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/61

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (500 PANORAMICZNYCH)
   (Zaak T-120/18)
   (2018/C 142/79)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o. o. (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordiger: C. Rogula, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „500 PANORAMICZNYCH” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 299 712

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 2201/2016-5

      Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van de vijfde kamer van beroep door toewijzing van het beroep van verzoekster en inschrijving van het merk „500 PANORAMICZNYCH” op grond van de vaststelling dat het woordteken „500 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „500 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

         subsidiair

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep en terugverwijzing naar het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (hierna: „EUIPO”) voor een hernieuwd onderzoek van het woordmerk „500 PANORAMICZNYCH”, inschrijvingsaanvraag nr. 015299712, met het oog op de inschrijving ervan als Uniemerk, inzonderheid uit het oogpunt van de eliminatie van momenteel aanwezige onregelmatigheden, namelijk op grond van de vaststelling dat het woordteken „500 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen absolute grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „500 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak T-159/17: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Claro Sol Cleaning/EUIPO — Solemo (Claro Sol Facility Services desde 1972) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Claro Sol Facility Services desde 1972 — Ouder nationaal beeldmerk SOL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/50

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Claro Sol Cleaning/EUIPO — Solemo (Claro Sol Facility Services desde 1972)
   (Zaak T-159/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Claro Sol Facility Services desde 1972 - Ouder nationaal beeldmerk SOL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 142/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Claro Sol Cleaning, SLU (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Solemo Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordigers: M. Müller en A. Fottner, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 (zaak R 478/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen Solemo en Claro Sol Cleaning

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 9 januari 2017 (zaak R 478/2016-1) wordt vernietigd.

               2)

               Solemo Oy wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van Claro Sol Cleaning, SLU.

               3)

               Het EUIPO draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 195 van 19.6.2017.


title: Zaak C-102/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 13 februari 2018 — Klaus Manuel Maria Brisch

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 13 februari 2018 — Klaus Manuel Maria Brisch
   (Zaak C-102/18)
   (2018/C 142/46)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Köln

      Partij in het hoofdgeding

      Aanvrager: Klaus Manuel Maria Brisch

      Prejudiciële vraag

   Is in het kader van de aanvraag van een Europese erfrechtverklaring als bedoeld in artikel 65, lid 2, van de Europese erfrechtverordening (1) het in artikel 1, lid 4, van de uitvoeringsverordening bij de Europese erfrechtverordening (2) vermelde gebruik van het in bijlage 4 vastgestelde formulier IV dat in overeenstemming met de in artikel 81, lid 2, van de Europese erfrechtverordening bedoelde raadplegingsprocedure is vastgesteld, verplicht dan wel facultatief?

      (1)  Verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (PB 2012, L 201, blz. 107).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 van de Commissie van 9 december 2014 tot vaststelling van de formulieren bedoeld in verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (PB 2014, L 359, blz. 30).


title: Zaak C-529/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2017 door Isabel Martín Osete tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 juni 2017 in zaak T-427/16, Martín Osete / EUIPO

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/19

         Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2017 door Isabel Martín Osete tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 juni 2017 in zaak T-427/16, Martín Osete / EUIPO
   (Zaak C-529/17 P)
   (2018/C 142/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Isabel Martín Osete (vertegenwoordiger: V. Wellens, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 22 februari 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-230/17: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Rstudio/EUIPO — Embarcadero Technologies (RSTUDIO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk RSTUDIO — Ouder Uniewoordmerk ER/STUDIO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/50

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Rstudio/EUIPO — Embarcadero Technologies (RSTUDIO)
   (Zaak T-230/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk RSTUDIO - Ouder Uniewoordmerk ER/STUDIO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 142/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rstudio, Inc. (Boston, Massachusetts, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, QC, en G. Smith, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Embarcadero Technologies, Inc. (San Francisco, Californië, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 februari 2017 (zaak R 493/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Embarcadero Technologies en Rstudio

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rstudio, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 6.6.2017.


title: Zaak C-693/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2017 door BMB sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 3 oktober 2017 in zaak T-695/15, BMB sp. z o.o./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/20

         Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2017 door BMB sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 3 oktober 2017 in zaak T-695/15, BMB sp. z o.o./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-693/17 P)
   (2018/C 142/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: BMB sp. z o.o. (vertegenwoordiger: K. Czubkowski, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Ferrero SpA

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 3 september 2017 in zaak T-695/15 betekend aan rekwirante op 11 oktober 2017, vernietigen;

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 september 2015 in zaak R 1150/2012-3 vernietigen.

         Subsidiair zal het Hof, indien de zaak niet in staat van wijzen is, het arrest vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht.
   Op grond van artikel 138, lid 1 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie dient het Hof tevens:

               —

               Ferrero Spa en EUIPO te verwijzen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening;

               —

               Ferrero Spa en EUIPO te verwijzen in de kosten die rekwirante voor het Gerecht zijn opgekomen; en

               —

               Ferrero Spa te verwijzen in de kosten van de procedure voor het EUIPO.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen (1) wegens een onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout:

               i.

               dat het litigieuze model de grafische weergave van het oudere handelsmerk omvat;

               ii.

               dat het oudere handelsmerk en litigieuze model een sterke gelijkenis vertonen; en

               iii.

               dat de kamer van beroep geen fout beging toen het oordeelde dat er een gevaar voor verwarring bestaat tussen het oudere handelsmerk en het litigieuze model.

         Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen in samenhang met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en de bescherming van het gewettigd vertrouwen, wegens een onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout, dat de door de kamer van beroep gemaakte verwijzing naar artikel 8, lid 1, onder b) van verordening nr. 207/2009 (2) in punt 33 van de beslissing enkel een vormfout betreft, die geen doorslaggevend effect heeft gehad op de beslechting van het geschil en dat het niet noodzakelijk is om nationale rechtspraak betreffende de internationale registratie in beschouwing te nemen bij de beoordeling van het gevaar voor verwarring.

      (1)  PB 2002, L 3, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak C-672/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Imofloresmira — Investimentos Imobiliários SA / Autoridade Tributária e Aduaneira (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Btw-richtlijn — Vrijstelling voor de verhuur en verpachting van onroerende goederen — Keuzerecht voor de belastingplichtigen — Tenuitvoerlegging door de lidstaten — Aftrek van de voorbelasting — Gebruik voor de belaste handelingen van de belastingplichtige — Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek — Ontoelaatbaarheid)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Imofloresmira — Investimentos Imobiliários SA / Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-672/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Btw-richtlijn - Vrijstelling voor de verhuur en verpachting van onroerende goederen - Keuzerecht voor de belastingplichtigen - Tenuitvoerlegging door de lidstaten - Aftrek van de voorbelasting - Gebruik voor de belaste handelingen van de belastingplichtige - Herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek - Ontoelaatbaarheid))
   (2018/C 142/14)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Imofloresmira — Investimentos Imobiliários SA

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Dictum

   De artikelen 167, 168, 184, 185 en 187 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke de oorspronkelijk afgetrokken belasting over de toegevoegde waarde moet worden herzien op grond dat een onroerend goed, waarvoor het keuzerecht voor belastingheffing is uitgeoefend, wordt geacht niet langer door de belastingplichtige te worden gebruikt voor zijn eigen belaste handelingen, wanneer dit onroerend goed gedurende meer dan twee jaar ongebruikt is gebleven, ook al is aangetoond dat de belastingplichtige gedurende die periode heeft geprobeerd het te verhuren.

      (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak T-35/18: Beroep ingesteld op 19 januari 2018 — La Marchesiana/EUIPO — Marchesi Angelo (MARCHESI)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/51

         Beroep ingesteld op 19 januari 2018 — La Marchesiana/EUIPO — Marchesi Angelo (MARCHESI)
   (Zaak T-35/18)
   (2018/C 142/68)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: La Marchesiana Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Franzosi, F. Santonocito, A. Sobol, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marchesi Angelo Srl (Milaan, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk MARCHESI dat bestaat uit zeven penseelstreken in de kleuren oranje, blauw, geel, rood, groen, zwart en paars — Uniemerk nr. 4 187 159

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 november 2017 in de gevoegde zaken R 1753/2016-4 en R 1802/2016-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing herzien en het verzoek van Angelo Marchesi tot schrapping van het merk EU’159 wegens niet-gebruik afwijzen;

               —

               vaststellen en verklaren, als herziening van de bestreden beslissing, dat het merk EU’159 in de betrokken periode binnen de Europese Unie normaal is gebruikt overeenkomstig artikel 58, lid 1, UMV voor waren/diensten van de klassen 8 (handgereedschappen en -instrumenten, met de hand te bedienen, meer bepaald keukengereedschappen), 16 (papier, karton, indrukkers, boeken, tijdschriften, materiaal voor kunstenaars, kantoorbehoeften, onderwijsbenodigdheden), 21 (gereedschappen en houders voor huis en keuken, potten, eetborden, drinkbekers, glas, porselein en majolika), 29 (levensmiddelen van dierlijke oorsprong, geconserveerde, gedroogde en gekookte groenten en fruit; geleien, jams, compotes; eieren, melk en zuivelproducten; eetbare oliën en vetten), 30 (koffie en surrogaten, thee, cacao, suiker, rijst, bloem, brood, deeg, gebak, ijs, smaakversterkers), 33 (alcoholhoudende dranken), en voor waren/diensten van de klassen 30 (koffie), 41 (educatieve en opleidingsactiviteiten, opleidingscursussen), 43 (serveren van voedsel en drank, diensten van ondernemingen die voedsel en dranken verstrekken voor consumptie in bars, restaurants, self service, kantines);

               —

               subsidiair, als gedeeltelijke herziening van de bestreden beslissing, het verzoek tot schrapping wegens niet-gebruik van het merk EU’159 met betrekking tot de waren en diensten van de klassen 30 (koffie), 41 (educatieve en opleidingsactiviteiten, opleidingscursussen), 43 (serveren van voedsel en drank, diensten van ondernemingen die voedsel en dranken verstrekken voor consumptie in bars, restaurants, self service, kantines), afwijzen;

               —

               de in het ongelijk gestelde partij verwijzen in de kosten van het geding en in die van de twee voorgaande instanties.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste beoordeling van de bewijzen betreffende het gebruik in de zin van de artikelen 58, lid 1, onder a), en 18, lid 1, van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak T-122/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Lidl Stiftung/EUIPO — Shimano Europe (PRO)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/63

         Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Lidl Stiftung/EUIPO — Shimano Europe (PRO)
   (Zaak T-122/18)
   (2018/C 142/81)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Berger en A. Marx, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Shimano Europe BV (Nunspeet, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk PRO — inschrijvingsaanvraag nr. 14 468 904

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2017 in zaak R 1332/2017-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van oppositie nr. 002654773 tegen Uniemerkaanvraag nr. 014 468 904;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure;

               —

               verwijzing van Shimano Europe B.V. in de kosten van de procedure voor het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening 2017/1001;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-7/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 3 januari 2018 — Modesto Jardón Lama / Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 3 januari 2018 — Modesto Jardón Lama / Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social
   (Zaak C-7/18)
   (2018/C 142/29)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Modesto Jardón Lama

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad Social

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 48 VWEU aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die als voorwaarde voor toegang tot een pensioenuitkering uit hoofde van vervroegde uittreding stelt dat het bedrag van het te ontvangen pensioen hoger is dan het minimumpensioen dat de belanghebbende op grond van diezelfde nationale wetgeving zou ontvangen, waarbij „te ontvangen pensioen” wordt uitgelegd als het daadwerkelijke, uitsluitend ten laste van de bevoegde lidstaat (in casu Spanje) komende pensioen, zonder inaanmerkingneming van eventuele daadwerkelijk ontvangen pensioenen uit hoofde van een andere uitkering van dezelfde aard ten laste van een of meerdere andere lidstaten?


title: Zaak C-116/18: Beroep ingesteld op 14 februari 2018 — Europese Commissie / Roemenië

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/36

         Beroep ingesteld op 14 februari 2018 — Europese Commissie / Roemenië
   (Zaak C-116/18)
   (2018/C 142/47)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Samnadda, L. Nicolae en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Roemenië, door niet uiterlijk op 10 april 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2014/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het collectieve beheer van auteursrechten en naburige rechten en de multiterritoriale licentieverlening van rechten inzake muziekwerken voor het online gebruik ervan op de interne markt (1), of althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 43, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Roemenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 42 377,60 EUR per dag vertraging in de nakoming van de verplichting tot mededeling van maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/26/EU vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

               —

               Roemenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Krachtens artikel 43, lid 1, van richtlijn 2014/26/EU moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en toepassen om uiterlijk op 10 april 2016 aan deze richtlijn te voldoen, alsook deze maatregelen aan de Commissie meedelen. Derhalve moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen voor de omzetting van een richtlijn in nationaal recht binnen de in deze richtlijn gestelde termijnen en deze maatregelen aan de Commissie meedelen.
   Voorts stelt de Commissie voor om Roemenië te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 42 377,60 EUR per dag vertraging in de nakoming van de verplichting tot mededeling van maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/26/EU vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak. Bij de berekening van deze dwangsom is rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk alsook met de noodzaak om de afschrikkende werking van de dwangsom op basis van de financiële draagkracht van deze lidstaat te verzekeren.
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 10 april 2016 verstreken.

      (1)  PB 2014, L 84, blz. 72.


title: Zaak C-10/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 januari 2018 door Marine Harvest ASA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 oktober 2017 in zaak T-704/14, Marine Harvest ASA / Europese Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/22

         Hogere voorziening ingesteld op 5 januari 2018 door Marine Harvest ASA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 oktober 2017 in zaak T-704/14, Marine Harvest ASA / Europese Commissie
   (Zaak C-10/18 P)
   (2018/C 142/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Marine Harvest ASA (vertegenwoordiger: R. Subiotto QC)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht volledig of gedeeltelijk vernietigen;

               —

               het besluit van de Commissie van 23 juli 2014 nietig verklaren, of subsidiair, de bij dat besluit aan rekwirante opgelegde geldboeten nietig verklaren, of meer subsidiair, de bij dat besluit aan rekwirante opgelegde geldboeten wezenlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in rekwirantes gerechts- en andere kosten van zowel de onderhavige procedure als van de procedure voor het Gerecht;

               —

               indien nodig de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling met inachtneming van het arrest van het Hof;

               —

               elke andere maatregel treffen die het Hof passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.

               1.

               Met haar eerste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten in de onderhavige zaak artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (hierna: „CoVo”) (1) toe te passen.

                           a.

                           Ten eerste gaf het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting in zijn uitlegging van het begrip „één concentratie”, in het bijzonder door overweging 20 van de CoVo af te wijzen als grondslag voor de uitlegging dat het de bedoeling van de Uniewetgever was om alle transacties „die van elkaar afhangen” te beschouwen als „één concentratie”.

                           b.

                           Ten tweede gaf het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting in zijn uitleg van de ratio van artikel 7, lid 2, CoVo.

               2.

               Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door voor dezelfde gedraging twee geldboeten op te leggen.

                           a.

                           Het arrest heeft het ne bis in idem beginsel geschonden door Marine Harvest tweemaal te beboeten voor de verwerving van de deelneming van Malek van 48,5 %: een keer 10 miljoen EUR op grond van artikel 14, lid 2, onder a), CoVo voor de vermeende totstandbrenging van de concentratie voorafgaand aan de aanmelding ervan (vermeende inbreuk op artikel 4, lid 1, CoVo) en nogmaals 10 miljoen EUR op grond van artikel 14, lid 2 onder b), CoVo voor de vermeende totstandbrenging van de concentratie voorafgaand aan de goedkeuring ervan (vermeende inbreuk op artikel 7, lid 1, CoVo).

                           b.

                           Subsidiair is het arrest in strijd met het beginsel van de verrekening van straffen omdat bij het vaststellen van de tweede sanctie geen rekening is gehouden met de eerste sanctie.

                           c.

                           Meer subsidiair gaf het arrest blijk van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten het beginsel van de samenloop van strafbare feiten toe te passen: de vermeende niet-naleving van de aanmeldingsplicht uit artikel 4, lid 1, was de specifiekere inbreuk en omvat daarom de meer algemene inbreuk van vermeende niet-naleving van de standstill-verplichting uit artikel 7, lid 1, CoVo.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB 2004, L 24, blz. 1).


title: Zaak T-123/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Bayer Intellectual Property/EUIPO (Afbeelding van een hart)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/64

         Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — Bayer Intellectual Property/EUIPO (Afbeelding van een hart)
   (Zaak T-123/18)
   (2018/C 142/82)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayer Intellectual Property GmbH (Monheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een hart) — inschrijvingsaanvraag nr. 15 701 568

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2017 in zaak R 145/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               toewijzing van het beroep van verzoekster voor de kamer van beroep van het EUIPO;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-9/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Maria Tirkkonen (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Procedure voor de gunning van overheidsopdrachten voor landbouwadviesdiensten — Bestaan van een overheidsopdracht — Systeem voor de aankoop van diensten dat erin bestaat dat elke ondernemer die voldoet aan de vooraf vastgestelde voorwaarden wordt toegelaten als dienstverlener — Systeem dat vervolgens niet openstaat voor andere ondernemers)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door Maria Tirkkonen
   (Zaak C-9/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Procedure voor de gunning van overheidsopdrachten voor landbouwadviesdiensten - Bestaan van een overheidsopdracht - Systeem voor de aankoop van diensten dat erin bestaat dat elke ondernemer die voldoet aan de vooraf vastgestelde voorwaarden wordt toegelaten als dienstverlener - Systeem dat vervolgens niet openstaat voor andere ondernemers))
   (2018/C 142/16)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

   Maria Tirkkonen

      in tegenwoordigheid van: Maaseutuvirasto

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moet aldus worden uitgelegd dat een landbouwadviseringssysteem als aan de orde in het hoofdgeding, waarmee een openbare instelling alle ondernemers selecteert die voldoen aan de in de aanbesteding gestelde geschiktheidseisen en zijn geslaagd voor het in die aanbesteding genoemde examen, geen overheidsopdracht in de zin van die richtlijn vormt, zelfs niet indien gedurende de beperkte looptijd van dat systeem geen enkele nieuwe ondernemer kan worden toegelaten.

      (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak C-144/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2018 door River Kwai International Food Industry Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-460/14, Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) / Raad van de Europese Unie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/37

         Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2018 door River Kwai International Food Industry Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 december 2017 in zaak T-460/14, Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) / Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-144/18 P)
   (2018/C 142/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: River Kwai International Food Industry Co. Ltd (vertegenwoordigers: F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD), Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 14 december 2017 in zaak T-460/14, Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD)/Raad van de Europese Unie;

               —

               verwijzing van verzoekster in eerste aanleg in rekwirantes kosten van deze hogere voorziening alsmede van de procedure voor het Gerecht in zaak T-460/14.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat de overwegingen van het Gerecht blijk geven van verscheidene onjuiste rechtsopvattingen en een verkeerde opvatting van de feiten en het voorliggende bewijsmateriaal. Rekwirante stelt dan ook dat het bestreden arrest moet worden vernietigd.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan.
   Ten eerste schond het bestreden arrest rekwirantes recht van verweer voor het Gerecht, omdat daarin is verzuimd in te gaan op haar bezwaren aangaande de ontvankelijkheid van het oorspronkelijke beroep — mede met betrekking tot het vierde middel. Het bestreden arrest is voorbij gegaan aan rekwirantes middelen met betrekking tot niet-ontvankelijkheid, zonder opgave van een reden of motivering waarom het niet noodzakelijk was haar bezwaren te behandelen.
   Ten tweede geeft het bestreden arrest een verkeerde voorstelling van het bewijsmateriaal door de kwestie van kostenallocatie te kwalificeren als gerelateerd aan de vaststelling van de normale waarde en dus aan de berekening van de dumpingmarge, in plaats van als een kwestie die samenhangt met een blijvende verandering van omstandigheden. Geen van de door verzoekster in eerste aanleg gedurende de administratieve procedure aangevoerde middelen verbindt de kwestie van kostenallocatie met de berekening van de dumpingmarge.
   Ten slotte schendt het bestreden arrest artikel 10 van de basisverordening (1) alsmede het algemene beginsel van het verbod van terugwerkende kracht, aangezien de antidumpingrechten van rekwirante in feite met terugwerkende kracht zijn verhoogd van 3,6 % naar 12,8 %.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).


title: Zaak C-13/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 januari 2018 — Sole-Mizo Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 januari 2018 — Sole-Mizo Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
   (Zaak C-13/18)
   (2018/C 142/31)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sole-Mizo Zrt.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de regels van het gemeenschapsrecht, de bepalingen van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) (hierna: „btw-richtlijn”) (rekening houdend met met name artikel 183 ervan) en de beginselen van doeltreffendheid, rechtstreekse werking en gelijkwaardigheid zich tegen een praktijk van een lidstaat volgens welke, bij de toepassing van de relevante regels inzake vertragingsrente, wordt uitgegaan van de premisse dat de nationale belastingdienst zich niet schuldig heeft gemaakt aan een inbreuk (nalaten), namelijk dat hij het niet-terugvorderbare deel van de btw over de niet-betaalde verwervingen van de belastingplichtigen niet te laat heeft betaald, omdat ten tijde van het besluit van de nationale belastingdienst de met het gemeenschapsrecht strijdige nationaalrechtelijke voorwaarde van kracht was en het Hof pas later heeft vastgesteld dat die voorwaarde onverenigbaar was met het gemeenschapsrecht?

               2)

               Verzetten het gemeenschapsrecht, in het bijzonder de bepalingen van de btw-richtlijn (rekening houdend met met name artikel 183 ervan), en de beginselen van gelijkwaardigheid, doeltreffendheid en evenredigheid zich tegen een praktijk van een lidstaat waarbij, bij de toepassing van de relevante regels inzake vertragingsrente, onderscheid wordt gemaakt naargelang de belastingdienst de belasting niet heeft teruggeven overeenkomstig dan wel in strijd met de geldende nationale rechtsregels die strijdig blijken te zijn met het gemeenschapsrecht, en waarbij, met betrekking tot de rente over de btw waarvan de teruggaaf niet binnen een redelijke termijn heeft plaatsgevonden vanwege een door het Hof met het Unierecht strijdig verklaarde nationaalrechtelijke voorwaarde, onderscheid wordt gemaakt tussen twee tijdvakken die worden gekenmerkt door het feit dat,

                           —

                           wat het eerste tijdvak betreft, de belastingplichtigen slechts vertragingsrente tegen de basisrente van de centrale bank kunnen vorderen, aangezien de met het gemeenschapsrecht strijdige Hongaarse regeling toen nog van kracht was en de Hongaarse belastingdienst derhalve geen inbreuk heeft gemaakt door de teruggaaf van de op de facturen vermelde btw binnen een redelijke termijn niet toe te staan, terwijl

                           —

                           wat het tweede tijdvak betreft, rente moet worden betaald tegen het dubbele van de basisrente van de centrale bank — die naar Hongaars recht als referentie wordt gebruikt bij betalingsachterstand — maar alleen wegens te late betaling van de voor het eerste tijdvak berekende vertragingsrente?

               3)

               Moet artikel 183 van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd dat het gelijkwaardigheidsbeginsel zich verzet tegen een praktijk van een lidstaat waarbij de niet-teruggaaf van de btw aanleiding geeft tot betaling van rente door de belastingdienst tegen de basisrente van de centrale bank in geval van schending van het Unierecht, maar tegen het dubbele van deze basisrente in geval van schending van het nationale recht?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.


title: Zaken T-45/13 RENV en T-587/15: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Rose Vision/Commissie („Arbitragebeding — Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidieovereenkomsten voor de projecten FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM et SFERA — Termijn voor de kennisgeving van het eindverslag van de financiële audit — Financiële audits waarbij onregelmatigheden bij de uitvoering van de projecten wordt vastgesteld — Opschorting van de betalingen — Vertrouwelijkheid van de financiële audits — Subsidiabiliteit van de gedeclareerde kosten — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Schade veroorzaakt door de inschrijving in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/39

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Rose Vision/Commissie
   (Zaken T-45/13 RENV en T-587/15) (1)

   ((„Arbitragebeding - Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidieovereenkomsten voor de projecten FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM et SFERA - Termijn voor de kennisgeving van het eindverslag van de financiële audit - Financiële audits waarbij onregelmatigheden bij de uitvoering van de projecten wordt vastgesteld - Opschorting van de betalingen - Vertrouwelijkheid van de financiële audits - Subsidiabiliteit van de gedeclareerde kosten - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Schade veroorzaakt door de inschrijving in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing”))
   (2018/C 142/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rose Vision, SL (Pozuelo de Alarcón, Spanje) (vertegenwoordiger: J.J. Marín López, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: in zaak T-45/13 RENV R. Lyal en M. Siekierzyńska, gemachtigden, bijgestaan door J. Rivas Andrés, advocaat en in zaak T-587/15 J. Estrada de Solà, P. Rosa Plaza en S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door J. Rivas Andrés, advocaat)

      Voorwerp

   In zaak T-45/13 RENV, ten eerste, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot vaststelling dat de contractuele bepalingen van toepassing op het project FutureNEM zijn geschonden, ten tweede, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot vergoeding voor de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de schending van deze contractuele bepalingen door de Commissie, ten derde, verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding voor de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de inschrijving van haar naam in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) en, ten vierde, verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit tot inschrijving van verzoeksters naam in het EWS. In zaak T-587/15, ten eerste, in wezen, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot vaststelling dat de contractuele bepalingen van toepassing op de projecten FIRST, FutureNEM, sISI, 4NEM en SFERA zijn geschonden, ten tweede, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot vaststelling dat verzoekster de Commissie het van haar geëiste bedrag niet verschuldigd is, tot vergoeding voor de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de schending van de contractuele bepalingen door de Commissie en tot veroordeling van de Commissie tot betaling van de uit hoofde van haar deelname aan deze projecten verschuldigde bedragen, ten derde, verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding voor de schade veroorzaakt door de inschrijving van verzoeksters naam in het EWS en, ten vierde, verzoek krachtens 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2015) 5449 final van de Commissie van 28 juli 2015 inzake invordering van een totaalbedrag van 535 613,20 EUR, vermeerderd met de interesten, verschuldigd door verzoekster.

      Dictum

               1)

               De zaken T-45/13 RENV en T-587/15 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Rose Vision, SL zal haar eigen kosten dragen, alsook de kosten van de Europese Commissie, met inbegrip van, voor zaak T-45/13 RENV, de kosten gemaakt in het kader van de oorspronkelijke procedure voor het Gerecht in zaak T-45/13, van de procedure in hogere voorziening in zaak C-224/15 P en van de verwijzingsprocedure.

      (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Zaak C-29/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 17 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / FOGASA, José David Sánchez Iglesias en Incatema, S.L.

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 17 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / FOGASA, José David Sánchez Iglesias en Incatema, S.L.
   (Zaak C-29/18)
   (2018/C 142/32)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Cobra Servicios Auxiliares, S.A.

      Geïntimeerden: FOGASA, José David Sánchez Iglesias en Incatema, S.L.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70 (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling die naar aanleiding van een identieke situatie (beëindiging van de overeenkomst van opdracht tussen de werkgever en een derde onderneming op initiatief van deze laatste) voorziet in een lagere vergoeding bij beëindiging van een overeenkomst voor bepaalde tijd voor een werk of een dienst die samen met de overeenkomst van opdracht afloopt, dan bij beëindiging van overeenkomsten voor onbepaalde tijd van vergelijkbare werknemers door collectief ontslag om productieredenen die verband houden met de beëindiging van de overeenkomst van opdracht?

               2)

               Zo ja, moet de ongelijke behandeling van werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd en vergelijkbare werknemers met een overeenkomst voor onbepaalde tijd wat de vergoeding betreft die hun wordt uitgekeerd wanneer hun overeenkomst wordt beëindigd wegens identieke feitelijke omstandigheden maar op basis van verschillende rechtsgronden, aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een door artikel 21 van het Handvest verboden discriminatie, die in strijd is met de in de artikelen 20 en 21 ervan neergelegde beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie, die tot de algemene beginselen van Unierecht behoren?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak C-46/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Bremen — Duitsland) — Hubertus John / Freie Hansestadt Bremen (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 5, punt 1 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 6, lid 1 — Verbod op discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling op grond waarvan het einde van de arbeidsovereenkomst, dat op de normale pensioenleeftijd is vastgesteld, kan worden uitgesteld om de enkele reden dat de werknemer een recht op ouderdomspensioen verkrijgt)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Bremen — Duitsland) — Hubertus John / Freie Hansestadt Bremen
   (Zaak C-46/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 5, punt 1 - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 6, lid 1 - Verbod op discriminatie op grond van leeftijd - Nationale regeling op grond waarvan het einde van de arbeidsovereenkomst, dat op de normale pensioenleeftijd is vastgesteld, kan worden uitgesteld om de enkele reden dat de werknemer een recht op ouderdomspensioen verkrijgt))
   (2018/C 142/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Bremen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hubertus John

      Verwerende partij: Freie Hansestadt Bremen

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die het uitstellen van de beëindiging van de beroepswerkzaamheid van werknemers die de wettelijke pensioenleeftijd hebben bereikt, afhankelijk stelt van een akkoord van de werkgever dat wordt gegeven voor bepaalde tijd.

               2)

               Clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die partijen bij een arbeidsovereenkomst in staat stelt om zonder verdere voorwaarden en beperking in de tijd, de overeengekomen beëindiging van de arbeidsverhouding door het bereiken van de normale pensioenleeftijd bij overeenkomst tijdens de arbeidsverhouding, in voorkomend geval ook herhaaldelijk, uit te stellen, enkel omdat de werknemer door het bereiken van de normale pensioenleeftijd aanspraak kan maken op ouderdomspensioen.

      (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak C-30/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 17 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / José Ramón Fiuza Asorey en Incatema, S.L.

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 17 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / José Ramón Fiuza Asorey en Incatema, S.L.
   (Zaak C-30/18)
   (2018/C 142/33)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Cobra Servicios Auxiliares, S.A.

      Geïntimeerden: José Ramón Fiuza Asorey en Incatema, S.L.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70 (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling die naar aanleiding van een identieke situatie (beëindiging van de overeenkomst van opdracht tussen de werkgever en een derde onderneming op initiatief van deze laatste) voorziet in een lagere vergoeding bij beëindiging van een overeenkomst voor bepaalde tijd voor een werk of een dienst die samen met de overeenkomst van opdracht afloopt, dan bij beëindiging van overeenkomsten voor onbepaalde tijd van vergelijkbare werknemers door collectief ontslag om productieredenen die verband houden met de beëindiging van de overeenkomst van opdracht?

               2)

               Zo ja, moet de ongelijke behandeling van werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd en vergelijkbare werknemers met een overeenkomst voor onbepaalde tijd wat de vergoeding betreft die hun wordt uitgekeerd wanneer hun overeenkomst wordt beëindigd wegens identieke feitelijke omstandigheden maar op basis van verschillende rechtsgronden, aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een door artikel 21 van het Handvest verboden discriminatie, die in strijd is met de in de artikelen 20 en 21 ervan neergelegde beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie, die tot de algemene beginselen van Unierecht behoren?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak T-292/15: Arrest van het Gerecht van 28 februari 2018 — Vakakis kai Synergates / Commissie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Ontvankelijkheid — Misbruik van procedure — Belangenconflict — Zorgvuldigheidsplicht — Verlies van een kans”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/40

         Arrest van het Gerecht van 28 februari 2018 — Vakakis kai Synergates / Commissie
   (Zaak T-292/15) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Ontvankelijkheid - Misbruik van procedure - Belangenconflict - Zorgvuldigheidsplicht - Verlies van een kans”))
   (2018/C 142/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vakakis kai Synergates — Symvouloi gia Agrotiki Anaptixi AE Meleton, voorheen Vakakis International — Symvouloi gia Agrotiki Anaptixi AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: B. O'Connor, solicitor, en S. Gubel en E. Bertolotto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Erlbacher en E. Georgieva, vervolgens E. Georgieva en L. Baumgart als gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door onregelmatigheden die de Commissie in het kader van de aanbestedingsprocedure „Versterking van het systeem voor voedselveiligheid in Albanië” (EuropeAid/129820/C/SER/AL) heeft begaan.

      Dictum

               1)

               De Europese Unie moet de schade vergoeden die Vakakis kai Synergates — Symvouloi gia Agrotiki Anaptixi AE Meleton heeft geleden wegens het verlies van een kans op gunning van de opdracht „Versterking van het systeem voor voedselveiligheid in Albanië” (EuropeAid/129820/C/SER/AL), en wegens de lasten en kosten die verband houden met de deelname aan deze aanbesteding.

               2)

               De in punt 1 van onderhavig dictum bedoelde schadevergoeding zal worden vermeerderd met vertragingsrente, te berekenen vanaf de uitspraak van dit arrest tot aan de volledige betaling, tegen de door de Europese Centrale Bank (ECB) voor de basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Partijen zullen het Gerecht binnen drie maanden na de uitspraak van dit arrest het in onderlinge overeenstemming becijferde bedrag van de vergoeding meedelen.

               5)

               Bij gebreke van een dergelijke overeenstemming zullen partijen het Gerecht binnen dezelfde termijn hun becijferde vorderingen toezenden.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-38/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bari (Italië) op 19 januari 2018 — Strafzaak tegen Massimo Gambino, Shpetim Hyka

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bari (Italië) op 19 januari 2018 — Strafzaak tegen Massimo Gambino, Shpetim Hyka
   (Zaak C-38/18)
   (2018/C 142/34)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in de strafzaak

   Massimo Gambino, Shpetim Hyka

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 16, 18 en 20, onder b), van richtlijn 2012/29/EU (1) aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat het slachtoffer na vervanging van een rechter opnieuw moet worden gehoord indien een van de procespartijen overeenkomstig artikel 511, lid 2, CPP en artikel 525, lid 2, CPP (in de vaste uitlegging in de rechtspraak van de hogere rechters) niet instemt met lezing van de verklaringen die dit slachtoffer, met inachtneming van het beginsel van hoor en wederhoor, in dezelfde procedure reeds voor een andere rechter heeft afgelegd?

      (1)  Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van kaderbesluit 2001/220/JBZ (PB 2012, L 315, blz. 57).


title: Zaak T-127/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Cortina et FLA Europe/Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/66

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Cortina et FLA Europe/Commissie
   (Zaak T-127/18)
   (2018/C 142/84)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cortina (Oudenaarde, België) en FLA Europe (Oudenaarde) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens en A. Willems, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 5, leden 1 en 2, VEU wegens het gebrek aan rechtsgrondslag van de bestreden verordening, en subsidiair een schending van institutioneel evenwicht van artikel 13, lid 2, VEU.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 266 VWEU door het verzuim maatregelen te treffen die nodig zijn om het arrest van 4 februari 2016, C & J Clark International (C-659/13 en C-34/14, EU:C:2016:74) uit te voeren.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 5, leden 1 en 4, VEU door een handeling vast te stellen die verder gaat dan hetgeen nodig is om het doel ervan te bereiken.


title: Zaak T-133/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — IQ Group Holdings Berhad/EUIPO — Krinner Innovation (Lumiqs)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/66

         Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — IQ Group Holdings Berhad/EUIPO — Krinner Innovation (Lumiqs)
   (Zaak T-133/18)
   (2018/C 142/85)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: IQ Group Holdings Berhad (Heckmondwike, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Carter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Krinner Innovation GmbH (Straßkirchen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het beeldmerk Lumiqs — internationale inschrijving nr. 1 220 053 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 december 2017 in zaak R 983/2017-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               inschrijving van het aangevraagde merk toestaan voor de betwiste waren zoals gewijzigd;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van verzoekster in verband met dit beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-134/18: Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — Monster Energy/EUIPO — Nordbrand Nordhausen (BALLER’S PUNCH)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/67

         Beroep ingesteld op 1 maart 2018 — Monster Energy/EUIPO — Nordbrand Nordhausen (BALLER’S PUNCH)
   (Zaak T-134/18)
   (2018/C 142/86)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nordbrand Nordhausen GmbH (Nordhausen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk BALLER’S PUNCH — inschrijvingsaanvraag nr. 14 823 306

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 december 2017 in zaak R 998/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 13 maart 2017 in oppositie B002643172;

               —

               inschrijving van het merk waartegen oppositie is ingesteld voor alle waren waarvoor het is aangevraagd;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-157/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Caprice Schuhproduktion/Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/69

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Caprice Schuhproduktion/Commissie
   (Zaak T-157/18)
   (2018/C 142/88)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Caprice Schuhproduktion GmbH & Co. KG (Pirmasens, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens en A. Willems, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan. De aangevoerde middelen zijn identiek aan de middelen aangevoerd in zaak T-127/18, Cortina en FLA Europe/Commissie.


title: Zaak C-560/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door Mediaexpert sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-780/16, Mediaexpert / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/2

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2017 door Mediaexpert sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 juli 2017 in zaak T-780/16, Mediaexpert / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-560/17 P)
   (2018/C 152/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mediaexpert sp. z o.o. (vertegenwoordiger: J. Aftyka, radca prawny)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 13 maart 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-130/18: Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/47

         Beroep ingesteld op 27 februari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie
   (Zaak T-130/18)
   (2018/C 152/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: adidas International Trading BV (Amsterdam, Nederland) en 27 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie was niet juridisch bevoegd om uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie vast te stellen.

               2.

               Tweede middel: de heropening van de afgesloten procedure inzake schoeisel en de instelling met terugwerkende kracht, bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie, van het vervallen antidumpingrecht:

                           —

                           heeft geen rechtsgrondslag, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en van verordening (EU) 2016/1036 (2), en is in strijd met artikel 9, lid 4, van verordening (EU) 2016/1036;

                           —

                           is in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, met het rechtszekerheidsbeginsel en met het verbod van terugwerkende kracht, wat verzoeksters betreft; en

                           —

                           berust op een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en op misbruik van bevoegdheid door de Commissie, en is in strijd met artikel 5, lid 4, VEU.

               3.

               Derde middel: het met terugwerkende kracht opleggen van het antidumpingrecht aan verzoeksters’ leveranciers, waardoor terugbetaling aan verzoeksters wordt belet, is in strijd met het non-discriminatiebeginsel.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft bij de beoordeling van de verzoeken om behandeling als markgerichte onderneming en om individuele behandeling van verzoeksters’ leveranciers misbruik gemaakt van haar bevoegdheid om met terugwerkende kracht een antidumpingrecht toe te passen, en zij heeft het non-discriminatiebeginsel geschonden.

               5.

               Vijfde middel: de beoordeling door de Commissie van de ondernemingen die zijn opgenomen in de bijlagen III en VI bij uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie en de afwijzing van de verzoeken om terugbetaling van antidumpingrechten betreffende invoer afkomstig van die ondernemingen, zijn gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling en een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU, en zijn in strijd met de zorgvuldigheidsplicht en de verplichting tot behoorlijk bestuur.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

      (2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak T-131/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/48

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Deichmann / Commissie
   (Zaak T-131/18)
   (2018/C 152/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deichmann SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, B. Natens, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen geldige rechtsgrondslag heeft.

               2.

               Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

               3.

               Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

               4.

               Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

               5.

               Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

      (2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).


title: Zaak T-132/18: Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Roland / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/49

         Beroep ingesteld op 28 februari 2018 — Roland / Commissie
   (Zaak T-132/18)
   (2018/C 152/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Roland SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. De Knop, A. Willems en C. Zimmermann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30), nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 (1) van de Commissie is in strijd met het beginsel van bevoegdheidstoedeling zoals neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en hoe dan ook met het beginsel van het institutionele evenwicht zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU, doordat zij geen rechtsgrondslag heeft.

               2.

               Tweede middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 266 VWEU, doordat daarbij de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, niet zijn getroffen.

               3.

               Derde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (2) alsook met het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht), doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld op de invoer van schoeisel „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 (3) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 (4) van de Raad”.

               4.

               Vierde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036, doordat daarbij een antidumpingrecht is ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, en hoe dan ook is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat het in het belang van de Unie was om het antidumpingrecht in te stellen.

               5.

               Vijfde middel: uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie is in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, VEU, doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/2232 van de Commissie van 4 december 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door bepaalde producenten-exporteurs in de Volksrepubliek China en Vietnam, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 319, blz. 30).

      (2)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).


title: Zaak T-263/17: Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2018 — SD / EIGE („Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Besluit tot niet-verlenging — Verzoek om verlenging dat hetzelfde voorwerp heeft als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/36

         Beschikking van het Gerecht van 27 februari 2018 — SD / EIGE
   (Zaak T-263/17) (1)

   ((„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Besluit tot niet-verlenging - Verzoek om verlenging dat hetzelfde voorwerp heeft als een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2018/C 152/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SD (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) (vertegenwoordigers: V. Langbakk, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van EIGE van 26 augustus 2016 tot afwijzing van verzoekers verzoek van 26 april 2016 om zijn aanstellingsovereenkomst voor een tweede keer te verlengen en, voor zover nodig, van het besluit van EIGE van 20 januari 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht van 3 oktober 2016 tegen het stilzwijgend besluit van 26 augustus 2016, en ten tweede tot vergoeding van de schade die hij door die besluiten zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               SD wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE).

      (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak C-85/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 8 februari 2018 — CV / DU

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Oradea (Roemenië) op 8 februari 2018 — CV / DU
   (Zaak C-85/18)
   (2018/C 152/15)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CV

      Verwerende partij: DU

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip gewone verblijfplaats van het kind in de zin van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat het overeenkomt met de plaats waar het kind in zekere mate is geïntegreerd in een sociale en familiale omgeving, ongeacht of op het grondgebied van een andere lidstaat een rechterlijke beslissing is gegeven na de verhuizing van het kind met zijn vader naar het grondgebied van de staat waar de minderjarige in die sociale en familiale omgeving is geïntegreerd? Of is in dat geval artikel 13 van verordening nr. 2201/2003 van toepassing, op grond waarvan de bevoegdheid wordt gebaseerd op de aanwezigheid van het kind?

               2)

               Is het feit dat de minderjarige de nationaliteit bezit van de lidstaat waar hij zich met zijn vader heeft gevestigd en dat de ouders alleen de Roemeense nationaliteit bezitten, in dat geval relevant voor de bepaling van de gewone verblijfplaats?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).


title: Zaak T-507/15: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Polen / Commissie [„ELGF — Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten — Verordening (EG) nr. 2200/96, richtlijn 2002/55/EG, verordeningen (EG) nr. 1432/2003, (EG) nr. 1433/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 885/2006, (EG) nr. 1182/2007, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 1580/2007 en (EU) nr. 1306/2013 — Uitgaven verricht door Polen — Risico voor het ELGF — Controles ter plaatse — Criteria voor de erkenning van een telersvereniging — Discrepanties tussen de taalversies — Financiële correctie”]

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/25

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2018 — Polen / Commissie
   (Zaak T-507/15) (1)

   ([„ELGF - Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten - Verordening (EG) nr. 2200/96, richtlijn 2002/55/EG, verordeningen (EG) nr. 1432/2003, (EG) nr. 1433/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 885/2006, (EG) nr. 1182/2007, (EG) nr. 1234/2007, (EG) nr. 1580/2007 en (EU) nr. 1306/2013 - Uitgaven verricht door Polen - Risico voor het ELGF - Controles ter plaatse - Criteria voor de erkenning van een telersvereniging - Discrepanties tussen de taalversies - Financiële correctie”])
   (2018/C 152/29)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, K. Straś, M. Pawlicka en B. Paziewska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 182, blz. 39).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak T-84/18: Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — VG / Commissie

text:
               30.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/37

         Beroep ingesteld op 15 februari 2018 — VG / Commissie
   (Zaak T-84/18)
   (2018/C 152/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VG (vertegenwoordigers: G. Pandey en V. Villante, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               primair en voor zover nodig, artikel 90 van het Ambtenarenstatuut ongeldig en in casu niet van toepassing te verklaren krachtens artikel 270 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               ten eerste, het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 30 oktober 2017 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 31 juli 2017 nietig te verklaren;

               —

               ten tweede, het besluit van EPSO van 19 april 2017 tot afwijzing van haar verzoek tot herziening van het besluit van EPSO/het selectiecomité om haar niet tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek toe te laten nietig te verklaren;

               —

               ten derde, het besluit van 6 februari 2017 op het online EPSO-account om verzoekster niet op te nemen op de ontwerplijst van kandidaten die zijn geselecteerd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren;

               —

               ten vierde, de op 26 mei 2016 (1) bekendgemaakte aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/323/16 nietig te verklaren;

               —

               ten slotte, volledig nietig te verklaren de uiteindelijke ontwerplijst van ambtenaren die zijn geselecteerd om deel te nemen aan dat vergelijkend onderzoek;

               —

               verzoekster een schadevergoeding toe te kennen van 50 000 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijke fout van EPSO/het selectiecomité bij de beoordeling van verzoeksters werkervaring en voorts schending van bijlage III bij de aankondiging van vergelijkend onderzoek waarin de vereiste werkervaring wordt omschreven.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van verzoeksters recht om te worden gehoord, niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 1, 2, 3 en 4 van verordening nr. 1/58, (2) van de artikelen 1 quater en 28 van het Ambtenarenstatuut en van artikel 1, lid 1, onder f), van bijlage II bij het Statuut alsmede schending van de beginselen van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie.

      (1)  PB 2016, C 187, blz. A/1.

      (2)  Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB, Engelse bijzondere versie, 1952-1958 (I), blz. 59).