title: Gevoegde zaken T-8/95 en 9/95: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2007 — Pelle en Konrad/Raad en Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Vergoeding van producenten — Schorsing van verjaring )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/42

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2007 — Pelle en Konrad/Raad en Commissie
   (Gevoegde zaken T-8/95 en 9/95) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Verordening (EEG) nr. 2187/93 - Vergoeding van producenten - Schorsing van verjaring’)
   (2007/C 269/76)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Wilhelm Pelle (Kluse-Ahlen, Duitsland) en Ernst-Reinhard Konrad (Löllbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Brautigam en A.-M. Colaert, vervolgens A.-M. Colaert, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Booß en M. Niejahr, gemachtigden, vervolgens T. van Rijn en M. Niejahr, aanvankelijk bijgestaan door H.-J. Rabe, G. Berrisch en M. Núñez-Müller, advocaten)
   Voorwerp
   Vorderingen krachtens artikel 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en artikel 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede alinea, EG) tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van de toepassing van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11)
   Dictum

               1)

               De Raad en de Commissie zijn gehouden de schade te vergoeden die Wilhelm Pelle en Ernst-Reinhard Konrad hebben geleden ten gevolge van de toepassing van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voor zover in deze verordeningen niet is voorzien in de toekenning van een referentiehoeveelheid aan producenten die in het door de betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk hadden geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in verordening (EEG) nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot invoering van een stelsel van premies voor het niet in de handel brengen van melk en zuivelproducten en voor de omschakeling van het melkveebestand.

               2)

               Aan Wilhelm Pelle, verzoeker in zaak T-8/95, moet vergoeding worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84 in de periode die op 5 december 1987 begint en op 28 maart 1989 eindigt.

               3)

               Aan Ernst-Reinhard Konrad, verzoeker in zaak T-9/95, moet vergoeding worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84 in de periode die op 27 november 1986 begint en op 28 maart 1989 eindigt.

               4)

               Partijen zullen binnen zes maanden na dit arrest de in gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht meedelen.

               5)

               Partijen zullen, indien zij niet tot overeenstemming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan het Gerecht doen toekomen.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door Dafra Lines A/S tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Belge Transport NV en Compagnie Maritime Belge NV en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co. en Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-396/96 P)

text:
Nr . C 54/ 12            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 2 . 97
     ratieve opstelling van requirantes, of door de aard of          Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door
     waarde van de betrokken producten/diensten;                     Dafra Lines A/S tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de
                                                                     gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Beige
b ) rekening had moeten worden gehouden met de moei                 Transport NV en Compagnie Maritime Beige NV en
     lijke financiële situatie van requirantes, alsook met het       Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
     ontbreken van precedenten voor de gestelde inbreuk, de          door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines
     wettelijke regelingen in Zaïre en de coöperatieve opstel       A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co . en
     ling van requirantes;
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93
                                                                     tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese
c ) de punten van bezwaar niet waren gericht tot requiran           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
     tes, doch tot Cewal en Cewal, doch niet haar leden, met         aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer —
     een geldboete bedreigden, en dat de Commissie dus niet                                     uitgebreid )
     het recht had om daarna een geldboete op te leggen aan
     enige leden van Cewal zonder dit te hebben aangekon                                 ( Zaak C-396/96 P)
     digd in de punten van bezwaar;                                                           ( 97/C 54/19 )
d ) geen reden is gegeven waarom 95 % van de geldboete is            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     opgelegd aan CMB ( die 35 % van de handel vervoerde ),          op 10 december 1996 hogere voorziening ingesteld door
     terwijl geen geldboete is opgelegd aan CMZ ( die 40%            Dafra Lines A/S, vertegenwoordigd door M. Waelbroeck en
     van de handel vervoerde ); de enige reden is, dat de            D. Waelbroeck, advocaten te Brussel , domicilie gekozen
     Commissie het politiek moeilijk vond om een geldboete           hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
     op te leggen aan een Zaïrese onderneming; de Commis            advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen het arrest,
     sie wilde ook een „ politiek evenwicht " tot stand brengen      op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen
     met de vroeger voor een volstrekt andere gedraging aan          Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie
     de Franse onderneming Delmas opgelegde geldboete;               Maritime Beige NV en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/
                                                                     93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese
e ) ook het op de geldboete toegepaste rentetarief                   Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien
     ( 13,25% ) abnormaal hoog is .                                  GmbH & Co . en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en
Ten slotte stellen requirantes, dat procedures betreffende           Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
inbreuken op de mededingingsregels, waarna geldboetes                door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
worden opgelegd aan ondernemingen, het karakter van een              Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid ).
strafvervolging hebben in de zin van het EVRM en dat
bijgevolg het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op :                     Requirante concludeert dat het den Hove behage :
                                                                     — het arrest van het Gerecht te vernietigen;
a ) artikel 6 , lid 3 , van het EVRM, voorzover de „ reden van
     de beschuldiging " door het Gerecht is gewijzigd;               — de bestreden beschikking van de Commissie nietig te
                                                                         verklaren;
b ) artikel 7, lid 1 , van het EVRM, voorzover het Gerecht           — subsidiair, indien de beschikking van de Commissie niet
     zich op het standpunt heeft gesteld, dat requirantes, in            in haar geheel nietig wordt verklaard, de aan requirante
     strijd met alle bestaande rechtspraak, een geldboete kon            opgelegde geldboete in te trekken of althans aanzienlijk
     worden opgelegd voor inbreuken waarvoor in het geheel               te verlagen;
     geen precedent bestaat en die nooit voordien zijn
     veroordeeld, in het bijzonder :                                 — in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van
                                                                         de gehele procedure .
     — hun weigering om een door de staat verleend
          exclusief recht op te geven;                               Middelen en voornaamste argumenten
     — de concurrentie van een outsider het hoofd te bieden,         In deze hogere voorziening beperkt requirante zich tot de
          zonder verlies te lijden;                                  navolgende punten :
     — het verlenen van getrouwheidskortingen, waarvoor              — geen van de inbreuken die haar door de Commissie en
          uitdrukkelijk een vrijstelling is verleend bij een             het Gerecht worden ten laste gelegd, kunnen als zodanig
          verordening betreffende een groepsvrijstelling.                worden aangemerkt;
                                                                     — ten onrechte heeft het Gerecht haar argumenten betref
0 ) Verordening ( EEG ) nr . 4056/86 van de Raad van 22 december         fende de collectieve beoordeling van haar machtspositie
    1986 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de             afgewezen;
    artikelen 85 en 86 van het Verdrag op het zeevervoer ( PB nr.
    L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz. 4 ).                             — in elk geval dient de geldboete te worden verlaagd;
                                                                    — het Gerecht heeft requirantes recht om te worden
                                                                         gehoord geschonden;
 ---pagebreak--- 22 . 2 . 97             NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 54/ 13
— het Gerecht heeft requirantes recht op een enge inter                 door een onderneming met een machtspositie niet als
     pretatie van strafrechtelijke bepalingen geschonden .               afbraakprijs worden aangemerkt;
In het bijzonder is onderhavige voorziening gebaseerd op de         d ) noch de naam die Cewal-leden aan de praktijk hebben
volgende gronden :                                                       gegeven, noch de intentie van de partijen relevant is voor
                                                                         de beoordeling van de vraag of er sprake is van misbruik;
                                                                         de Commissie zelf heeft zich steeds op het standpunt
Wat het eerste gestelde misbruik betreft, bestaande in de                gesteld, dat zij „ een intentie van zelfs een onderneming
„ deelneming aan de uitvoering van de samenwerkingsover                 met een machtspositie om te winnen van concurrenten,
eenkomst met Ogefrem en het herhaaldelijk langs verschil                niet als onwettig beschouwt ".
lende wegen aandringen op strikte naleving van die over
eenkomst ", stelt requirante dat
                                                                    Met betrekking tot het derde gestelde misbruik, voort
a ) het Gerecht aan zijn arrest zelf niet de eerdere tenlaste      vloeiende uit de door Cewal aangeboden 100 %-getrouw
     leggingen van de Commissie ten gronde heeft gelegd,            heidscontracten , stelt requirante dat
     doch een geheel nieuwe tenlastelegging — die voordien
     nooit door de Commissie is gedaan en niet door de feiten       a ) door een veroordeling van requirantes 100 %-getrouw
     wordt gestaafd — en aldus haar rechten van de                       heidskortingen door het Gerecht, in feite een wijziging
     verdediging en haar recht op een eerlijk proces heeft               van artikel 5 , punt 2, letter b ), onder i ), van Verordening
     geschonden;                                                         ( EEG ) nr. 4056/86 van de Raad (') ( dat leden van een
                                                                         conference uitdrukkelijk toestaat om „ getrouwheidsre
b ) de motivering in het arrest van het Gerecht tegenstrijdig            gelingen met vervoergebruikers aan te gaan en te
     is;                                                                 handhaven ") wordt gewijzigd in een regel dat 100%
                                                                         getrouwheidskortingen mogen worden aangeboden,
c ) zelfs indien de oorspronkelijke tenlastelegging door het             mits de situatie op de markt zodanig is, dat de
     Gerecht niet is gewijzigd, het gestelde misbruik requi             conference geen machtspositie inneemt; volgens de
     rante in elk geval niet ten laste kan worden gelegd; het            definitie van collectieve machtspositie van het Gerecht
     Gerecht is volledig voorbijgegaan aan de verschillende              zelf zal dit evenwel nooit het geval zijn, zodat de door het
     middelen die requirante terzake heeft aangevoerd .                  Gerecht gegeven uitlegging de verordening haar „ nuttige
                                                                         werking " ontneemt;
Met betrekking tot het tweede beweerde misbruik,                    b ) zelfs indien het Gerecht gelijk had met zijn uitlegging van
bestaande in de zogenoemde „ fighting ships ", stelt requi              artikel 5 , punt 2, letter b ), onder i ), van de verordening,
rante dat
                                                                         requirante enkel niet voldaan heeft aan een vrijstellings
                                                                         „verplichting " en niet aan een vrijstellings-„voor
a ) het Gerecht de bestreden beschikking gelezen heeft alsof             waarde "; bijgevolg was de Commissie verplicht eerst de
     zij was gebaseerd op een definitie van „ fighting ships ",          groepsvrijstelling in te trekken ( ex nunc ) alvorens
     die volstrekt hat tegengestelde is van de definitie in de           andere maatregelen te overwegen uit hoofde van arti
     punten van bezwaar; indien deze interpretatie van het               kel 86 van het EG-Verdrag, indien de inbreuk bleef
      Gerecht juist is, had het moeten concluderen dat door de           voortduren ( inbreuk op artikel 7, lid 1 , en artikel 8 , lid 2,
      bestreden beschikking requirantes rechten van de ver              van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 );
      dediging en haar recht op een eerlijk proces werden
      geschonden;                                                   c ) het Gerecht ten slotte aan de beschikking een betekenis
                                                                         heeft gegeven, die niet is te rijmen met de bewoordingen
 b ) indien — subsidiair — het Gerecht de beschikking van                ervan .
      de Commissie onjuist heeft uitgelegd, het zelf, in strijd
      met requirantes rechten van de verdediging en recht op
      een eerlijk proces , de tenlastelegging tegen requirante      Met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 86 van
      heeft gewijzigd;                                              het EG-Verdrag in geval van een collectieve machtspositie
                                                                    stelt requirante dat
 c ) zij heeft aangetoond, dat aan geen van de voorwaarden
      van de oorspronkelijke tenlastelegging tegen haar in de       a ) in de beschikking van de Commissie niet toereikend
      punten van bezwaar was voldaan; de nieuwe tenlaste                 wordt gemotiveerd, waarom artikel 86 van het EG
      legging tegen haar ( in afwijking van de oorspronkelijke            Verdrag collectief toepasselijk is op de leden van Cewal,
      in de punten van bezwaar) is onverenigbaar met                      en het niet de taak van het Gerecht was om de
      artikel 86 , voor zover daarin een conference wordt                 redengeving van de Commissie aan te vullen of te gissen
      verboden om louter te reageren op verzoeken van                     door afzonderlijke gegevens uit de beschikking te
      klanten om de tarieven van de conference aan te passen              destilleren tot staving van een collectieve beoordeling
      aan die van een outsider, zonder daarbij verlies te lijden          van hun positie op de markt;
      of zich schuldig te maken aan prijsdiscriminatie; onder
      nemingen met een machtspositie moeten de mogelijk
      heid hebben om te concurreren met derden, en in ieder          b ) om een collectieve machtspositie vast te stellen, het
      geval kan een prijsstelling boven de gemiddelde kosten              Gerecht zich ten onrechte heeft gebaseerd op het feit dat
 ---pagebreak--- Nr . C 54/ 14            NL              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 2 . 97
     de betrokken ondernemingen deelnamen in „ wat in                   — de concurrentie van een outsider het hoofd te bieden,
    wezen, zo het al iets is, een artikel 85-praktijk is ";                  zonder verlies te lijden;
                                                                        — het verlenen van getrouwheidskortingen, waarvoor
c ) het Gerecht het recht heeft geschonden, toen het besliste                uitdrukkelijk een vrijstelling is verleend bij een
     dat de onderling afgestemde gedragingen van de Cewal                   verordening betreffende een groepsvrijstelling.
     leden als een „ misbruik " in de zin van artikel 86 van het
     EG-Verdrag konden worden beschouwd, ofschoon zij
     niet het resultaat waren van eenzijdige gedragingen van        (') Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 van de Raad van 22 december
     de Cewal-leden;                                                    1986 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de
                                                                        artikelen 85 en 86 van het Verdrag op het zeevervoer (PB nr.
                                                                        L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 4 ).
d ) in elk geval het Gerecht niet heeft geantwoord op
     requirantes argumenten dienaangaande .
Subsidiair stelt requirante dat de geldboete dient te worden
ingetrokken of aanzienlijk dient te worden verlaagd . Zij
heeft aangetoond dat:
a ) rekening had moeten worden gehouden met het ontbre             Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del
     ken van precedenten voor de gestelde inbreuk, de               Lazio van 14 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in
     wettelijke regelingen in Zaïre en de coöperatieve opstel      het geding tussen Associazione produttori vitivinicoli della
     ling van requirante ;                                          provincia di Treviso e.a. en Ministero delle risorse agricole,
                                                                    alimentari e forestali, in het geding geroepen: Consorzio
                                                                          agrario interprovinciale di Treviso e Belluno e.a.
b ) de punten van bezwaar niet waren gericht tot requi                                      ( Zaak C-398/96 )
     rante, doch tot Cewal en Cewal, doch niet haar leden,
                                                                                ( 97/C 54/20 )
     met een geldboete bedreigden, en dat de Commissie dus
     niet het recht had om daarna een geldboete op te leggen
     aan enige leden van Cewal zonder dit te hebben
     aangekondigd in de punten van bezwaar;                         Het Tribunale amministrativo regionale del Lazio heeft bij
                                                                    beschikking van 14 februari 1996, ingekomen ter griffie van
                                                                    het Hof van Justitie op 16 december 1996, in het geding
c ) geen reden is gegeven waarom geen geldboete is opge            tussen Associazione produttori vitivinicoli della provincia di
     legd aan CMZ ( die 40 % van de handel vervoerde ); de          Treviso e.a . en Ministero delle risorse agricole, alimentari e
     enige reden is, dat- de Commissie het politiek moeilijk        forestali, interveniënt: Consorzio agrario interprovinciale di
     vond om een geldboete op te leggen aan een Zaïrese             Treviso e Belluno e.a ., het Hof van Justitie van de Europese
     onderneming;                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                    over de navolgende vraag:
d ) ook het op de geldboete toegepaste rentetarief
     ( 13,25 % ) abnormaal hoog is .                                1 . Verdraagt artikel 39, lid 4, van Verordening (EEG)
                                                                         nr. 822/87 van de Raad (*), waarbij een eenvormige, in
                                                                         wezen beperkende maatregel met het oog op het herstel
Ten slotte stelt requirante , dat procedures betreffende                 van het evenwicht op de wijnmarkt is ingevoerd en
inbreuken op de mededingingsregels, waarna geldboetes                    waarin als enig criterium voor de verdeling van de te
worden opgelegd aan ondernemingen, het karakter van een                  distilleren hoeveelheden tafelwijn over de producenten
strafvervolging hebben in de zin van het EVRM en dat                     een percentage op basis van de opbrengst per hectare
                                                                         vanaf een bepaald niveau wordt gehanteerd, zonder dat
bijgevolg het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op :
                                                                         andere methoden in aanmerking worden genomen die
                                                                         rekening houden met de overschotten aan het einde van
a ) artikel 6 , lid 3 , van het EVRM, voorzover de „ reden van           het wijnoogstjaar of met andere objectieve criteria, zich
     de beschuldiging" door het Gerecht is gewijzigd;                    met het evenredigheidsbeginsel ?
b ) artikel 7, lid 1 , van het EVRM, voorzover het Gerecht          2 . Verdraagt artikel 4, lid 2, vierde streepje, van Verorde
     zich op het standpunt heeft gesteld, dat requirante, in             ning ( EEG ) nr . 441 /88 van de Commissie ( 2 ), waarin met
     strijd met alle bestaande rechtspraak, een geldboete kon            het oog op de werking van de gemeenschappelijke markt
    worden opgelegd voor inbreuken waarvoor in het geheel                voor wijn is bepaald dat het gehele Italiaanse grondge
    geen precedent bestaat en die nooit voordien zijn                    bied één productiegebied ( gebied 4 ) vormt, zich met het
     veroordeeld, in het bijzonder:                                      bepaalde in lid 1 van dezelfde bepaling, waarin ook de
                                                                         productieomstandigheden en het klimaat als criteria
    — haar weigering om een door de staat verleend                       voor de bepaling van de productiegebieden in aanmer
          exclusief recht op te geven;                                   king worden genomen, en met de tweede alinea van


title: Zaak T-343/07: Beroep ingesteld op 12 september 2007 — allsafe Jungfalk/BHIM (ALLSAFE)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/59

         Beroep ingesteld op 12 september 2007 — allsafe Jungfalk/BHIM (ALLSAFE)
   (Zaak T-343/07)
   (2007/C 269/107)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: allsafe Jungfalk GmbH & Co. KG (Engen, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Jestaedt en J. Bühling, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 juli 2007 (zaak R 454/2006-4) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALLSAFE” voor waren en diensten van de klassen 6, 12, 22, 35, 39 en 42 (aanvraagnr. 2 940 534)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b) en c), van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft en niet beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-525/11: Beroep ingesteld op 29 september 2011 — Volvo Trademark/BHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/25

         Beroep ingesteld op 29 september 2011 — Volvo Trademark/BHIM — Hebei Aulion Heavy Industries (LOVOL)
   (Zaak T-525/11)
   2011/C 355/46
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Volvo Trademark Holding AB (Göteborg, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Treis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Hebei Aulion Heavy Industries Co., Ltd (Xuanhua, China)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juni 2011 in zaak R 1868/2010-1 te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5029814 af te wijzen;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in verzoeksters kosten van de onderhavige procedure, van de procedure voor de kamer van beroep en van de procedure voor de oppositieafdeling

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „LOVOL” voor waren van de klassen 7 en 12 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5029814

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: inschrijving nr. 2361087 van het gemeenschapswoordmerk „VOLVO” voor waren en diensten van de klassen 1 tot en met 9, 11 en 12, 14, 16 tot en met 18, 20 tot en met 22, 24 tot en met 28, en 33 tot en met 42; inschrijving nr. 4804522 van het gemeenschapsbeeldmerk „VOLVO” voor waren en diensten van de klassen 1 tot en met 4, 6, 7, 9, 11 en 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35 tot en met 39 en 41; inschrijving nr. 747361 in het Verenigd Koninkrijk van het beeldmerk „VOLVO” voor waren van klasse 12; inschrijving nr. 747362 in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „VOLVO” voor waren van klasse 12; inschrijving nr. 1051579 in het Verenigd Koninkrijk van het woordmerk „VOLVO” voor waren van klasse 7; inschrijving nr. 1408143 in het Verenigd Koninkrijk van het beeldmerk „VOLVO” voor waren van klasse 7.

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep bij de vergelijking van de merken niet alle relevante elementen in aanmerking heeft genomen en aldus ten onrechte heeft geoordeeld dat de merken niet overeenstemden. Schending van algemene rechtsbeginselen en inzonderheid van de beginselen die door het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn ontwikkeld in het arrest van 12 januari 2006, Ruiz-Picasso e.a./BHIM, C-361/04 P, Jurispr. blz. I-643, en 27 november 2008, Intel Corporation, C-252/07, Jurispr. blz. I-8823, door deze beginselen strikt formeel te hebben toegepast en de oppositie bijgevolg niet te hebben onderzocht op basis van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-118/15: Beschikking van de president van het Hof van 22 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Spanje) — Confederación Sindical ELA en Juan Manuel Martínez Sánchez/Aquarbe, S.A.U. en Consorcio de Aguas de Busturialdea

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/15

         Beschikking van de president van het Hof van 22 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Spanje) — Confederación Sindical ELA en Juan Manuel Martínez Sánchez/Aquarbe, S.A.U. en Consorcio de Aguas de Busturialdea
   (Zaak C-118/15) (1)

   (2016/C 200/21)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-40/10: Arrest van het Gerecht van 6 februari 2014 — Elf Aquitaine/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markten voor thermische tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren op basis van ESBO/esters — Beschikking tot vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Geldboeten — Verzoek tot nietigverklaring — Rechten van verdediging — Tardieve kennisgeving van onderzoek van Commissie — Duur van administratieve procedure — Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels die haar dochterondernemingen hebben gemaakt — Vermoeden dat daadwerkelijk beslissende invloed is uitgeoefend — Duur van inbreuken — Verjaring — Gewettigd belang om inbreuk uit verleden vast te stellen — Aan moedermaatschappij opgelegde geldboeten verschillend van aan dochteronderneming opgelegde geldboeten — Volledige rechtsmacht” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/7

         Arrest van het Gerecht van 6 februari 2014 — Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak T-40/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markten voor thermische tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren op basis van ESBO/esters - Beschikking tot vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Geldboeten - Verzoek tot nietigverklaring - Rechten van verdediging - Tardieve kennisgeving van onderzoek van Commissie - Duur van administratieve procedure - Aansprakelijkheid van moedermaatschappij voor inbreuken op mededingingsregels die haar dochterondernemingen hebben gemaakt - Vermoeden dat daadwerkelijk beslissende invloed is uitgeoefend - Duur van inbreuken - Verjaring - Gewettigd belang om inbreuk uit verleden vast te stellen - Aan moedermaatschappij opgelegde geldboeten verschillend van aan dochteronderneming opgelegde geldboeten - Volledige rechtsmacht)
   2014/C 78/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: É. Morgan de Rivery, S. Thibault-Liger, A. Noël-Baron, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel, J. Bourke en A. Biolan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Thermische stabilisatoren) of, subsidiair, tot verlaging van de opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elf Aquitaine SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-466/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/5

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-466/09 P)
   2010/C 37/08
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting bij de motivering van het bestreden arrest dat de zaak T–30/01 zonder voorwerp is geraakt.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de afsluiting van een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) een uitdrukkelijke (tot de lidstaat gerichte) beschikking van de Commissie in die zin vergde.

               3.

               Verdraaiing van het besluit van 28 november 2000 waar het Gerecht van oordeel was dat dit besluit een einde maakte aan een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel die zou berusten op een in april 1994 ingeschreven klacht. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure voor bestaande steun diende te geschieden.

               4.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijslast en bewijswaardering niet in acht heeft genomen, in het bijzonder met betrekking tot het schriftelijk bewijs dat het besluit van 28 november 2000 vormt (geloofwaardigheid en bewijskracht ervan). Schending van het recht op een eerlijk proces.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijswaardering en bewijslast heeft geschonden in verband met de objectieve, relevante, overeenstemmende en afdoende aanwijzingen in de processtukken waaruit blijkt dat de Commissie vóór het besluit van 28 november 2000 de litigieuze belastingmaatregel had onderzocht en dit onderzoek had afgesloten. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure betreffende bestaande steun diende te geschieden.

               6.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-196/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Dyckerhoff Polska/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Dyckerhoff Polska/Commissie
   (Zaak T-196/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/62)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (Sitkówka-Nowiny, Polen) (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak en F. Puel, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Dyckerhoff Polska sp. z o.o. zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-530/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Leopold Schmitzer/Bundesministerin für Inneres (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2000/78/EG – Gelijke behandeling in arbeid en beroep – Artikel 2, leden 1 en 2, sub a – Artikel 6, lid 1 – Discriminatie op grond van leeftijd – Nationale regeling op grond waarvan voor de bepaling van de bezoldiging tijdvakken van opleiding en van dienst die zijn vervuld vóór de leeftijd van 18 jaar in aanmerking kunnen worden genomen onder de voorwaarde dat de wachttijd voor salarisverhoging wordt verlengd – Rechtvaardiging – Geschiktheid om het nagestreefde doel te bereiken – Mogelijkheid om de verlenging van de wachttijd voor salarisverhoging te betwisten)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/8

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Leopold Schmitzer/Bundesministerin für Inneres
      (Zaak C-530/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, leden 1 en 2, sub a - Artikel 6, lid 1 - Discriminatie op grond van leeftijd - Nationale regeling op grond waarvan voor de bepaling van de bezoldiging tijdvakken van opleiding en van dienst die zijn vervuld vóór de leeftijd van 18 jaar in aanmerking kunnen worden genomen onder de voorwaarde dat de wachttijd voor salarisverhoging wordt verlengd - Rechtvaardiging - Geschiktheid om het nagestreefde doel te bereiken - Mogelijkheid om de verlenging van de wachttijd voor salarisverhoging te betwisten)
      (2015/C 016/10)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Leopold Schmitzer

         Verwerende partij: Bundesministerin für Inneres

         Dictum

                  1)

                  De artikelen 2, leden 1 en 2, sub a, en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale wettelijke regeling op grond waarvan, om een einde te maken aan discriminatie op grond van leeftijd, rekening wordt gehouden met opleidings- en diensttijdvakken van vóór de leeftijd van 18 jaar, maar tegelijkertijd voor door die discriminatie getroffen ambtenaren de wachttijd voor overgang van de eerste naar de tweede salaristrap van iedere tewerkstellingsgroep en iedere bezoldigingsgroep wordt verlengd met drie jaar.

                  2)

                  De artikelen 9 en 16 van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat een ambtenaar die door de wijze van vaststelling van de peildatum voor de berekening van zijn salarisverhoging is gediscrimineerd op grond van zijn leeftijd, zich op artikel 2 van die richtlijn moet kunnen beroepen ter betwisting van de discriminerende gevolgen van de verlenging van de wachttijden, ook al heeft hij op zijn verzoek herziening van die datum gekregen.

         (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Zaak C-279/14: Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover — Duitsland) — Catharina Smets, Franciscus Vereijken/TUIfly GmbH

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/16

         Beschikking van de president van het Hof van 9 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover — Duitsland) — Catharina Smets, Franciscus Vereijken/TUIfly GmbH
   (Zaak C-279/14) (1)

   (2014/C 431/26)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Doorhaling van zaak T-151/04

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/41

         Doorhaling van zaak T-151/04 (1)

   (2005/C 115/74)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-151/04: Bernard Nonat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak T-147/16: Beroep ingesteld op 8 april 2016 — Italië/Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/42

         Beroep ingesteld op 8 april 2016 — Italië/Commissie
   (Zaak T-147/16)
   (2016/C 191/55)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: S. Fiorentino, avvocato dello Stato, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C (2016) 366 final van de Commissie van 28 januari 2016, betekend op 29 januari 2016, waarbij de Commissie, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 17 november 2011 in zaak C-496/09, de Italiaanse Republiek heeft bevolen de bedragen van 5 382 000 EUR en 2 106 000 EUR als dwangsom te betalen voor het derde respectievelijk het vierde semester volgend op de datum van uitspraak van dat arrest van het Hof;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, namelijk schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999, onjuiste toepassing van artikel 11 van verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004, alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Het bestreden besluit legt op dat op de bedragen die ondernemingen verschuldigd zijn voor de teruggave van staatssteun rente verschuldigd is op een samengestelde grondslag overeenkomstig artikel 11 van verordening (EG) nr. 794/2004. De Italiaanse regering betwist dit punt en voert daarbij aan dat, in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, deze methode voor de renteberekening niet geldt voor terugvorderingsbesluiten die dateren van vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 794/2004, en des te minder voor besluiten die dateren van vóór de publicatie van de mededeling van 2003 van de Commissie betreffende de toe te passen rentepercentages bij de terugvordering van onrechtmatig verleende steun. De Commissie voert in het bestreden besluit ten onrechte aan dat tussen de Commissie zelf en de Italiaanse overheid een overeenkomst in tegengestelde zin zou zijn gesloten.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-13/01 (verzoek van de Giudice di pace di Genova om een prejudiciële beslissing): Safalero Srl tegen Prefetto di Genova ("Richtlĳn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur — Doeltreffende rechtsbescherming van door communautaire rechtsorde verleende rechten — Toelaatbaarheid van administratieve sancties waarin nationale wettelĳke regeling voorziet — Beroep tegen maatregel van inbeslagneming ten aanzien van derde")

text:
C 264/6                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
de uitlegging van de artikelen 2 EG, 28 EG, 29 EG, 31 EG en                                      ARREST VAN HET HOF
49 EG, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann en
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:                                           (Zesde kamer)
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 11 september 2003
1)    Kans- of gokspelen zijn economische activiteiten in de zin van         in zaak C-13/01 (verzoek van de Giudice di pace di
      artikel 2 EG.                                                          Genova om een prejudiciële beslissing): Safalero Srl tegen
                                                                                Prefetto di Genova (1)
2)    De exploitatie van kans- of gokautomaten moet, ongeacht of             („Richtlijn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommu-
      zij kan worden gescheiden van de vervaardiging, de invoer en de        nicatie-eindapparatuur — Doeltreffende rechtsbescherming
      verspreiding van deze automaten, als dienst in de zin van het          van door communautaire rechtsorde verleende rechten —
      Verdrag worden aangemerkt en valt derhalve niet onder de               Toelaatbaarheid van administratieve sancties waarin natio-
      artikelen 28 EG en 29 EG, betreffende het vrije verkeer van            nale wettelijke regeling voorziet — Beroep tegen maatregel
      goederen.                                                                       van inbeslagneming ten aanzien van derde”)
3)    Een monopolie voor de exploitatie van kans- of gokspelen valt                                    (2003/C 264/09)
      niet binnen de werkingssfeer van artikel 31 EG.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
4)    Een nationale wettelijke regeling zoals de Portugese wettelijke
      regeling, die de exploitatie en de beoefening van kans- of             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      gokspelen alleen toestaat in casinozalen in speelzones die bij                                  dentie van het Hof)
      Decreto-Lei tijdelijk of blijvend daartoe zijn aangewezen en die
      zonder onderscheid van toepassing is op de eigen onderdanen
      en op onderdanen van andere lidstaten, belemmert het vrij
      verrichten van diensten. De artikelen 49 EG en volgende
      verzetten zich evenwel niet tegen een dergelijke wettelijke            In zaak C-13/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
      regeling, gelet op de overwegingen van sociaal beleid en               tens artikel 234 EG van de Giudice di pace di Genova (Italië),
      bestrijding van fraude waarop zij is gebaseerd.                        in het aldaar aanhangige geding tussen Safalero Srl en Prefetto
                                                                             di Genova, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                             van de beginselen van evenredigheid en doeltreffende rechtsbe-
5)    Het eventuele bestaan in andere lidstaten van wettelijke regelin-      scherming van de door de communautaire rechtsorde verleen-
      gen die minder beperkende voorwaarden voor de exploitatie en           de rechten, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
      de beoefening van kans- of gokspelen bevatten dan de Portugese         J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann,
      wettelijke regeling, heeft geen gevolg voor de verenigbaarheid         F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
      van deze laatste regeling met het gemeenschapsrecht.                   advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
6)    In het kader van een wettelijke regeling die verenigbaar is met
      het EG-Verdrag, behoort de keuze van de wijze van organisatie          Het beginsel van doeltreffende rechtsbescherming van de door de
      en controle van de exploitatie en de beoefening van kans-              communautaire rechtsorde aan de justitiabelen verleende rechten moet
      of gokspelen, zoals de sluiting van een bestuursrechtelijke            aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die van
      concessieovereenkomst met de staat of de beperking van de              het hoofdgeding niet verzet tegen een nationale regeling krachtens
      exploitatie en de beoefening van bepaalde spelen tot de                welke de importeur geen beroep in rechte kan instellen tegen een
      plaatsen die daartoe volgens de regels zijn aangewezen, tot de         maatregel van de overheid ten aanzien van een detailhandelaar
      beoordelingsbevoegdheid van de nationale autoriteiten.                 waarbij de aan hem verkochte goederen in beslag worden genomen,
                                                                             aangezien deze importeur over een rechtsgang beschikt waarmee hij
                                                                             de hem door de communautaire rechtsorde verleende rechten kan
                                                                             afdwingen.
(1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                             (1) PB C 79 van 10.3.2001.


title: Zaak T-82/07: Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq (in staat van faillissement)/Commissie

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2007 — Kliq (in staat van faillissement)/Commissie
   (Zaak T-82/07)
   (2007/C 117/38)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Mr. Jan Rudolf Maas en Mr. Cornelis Van den Bergh in hun hoedanigheid van curatoren in het faillissement van de besloten vennootschap Kliq B.V. (Apeldoorn, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal en T. Boesman, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 in zaak C-30/2005;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de Beschikking 2006/939/EG van de Commissie van 19 juli 2006 betreffende de door Nederland aangemelde steunmaatregel ten gunste van KG Holding NV aan (1).
   De voorgenomen steunmaatregel betrof een herstructureringssteun die Nederland wilde verlenen aan KG Holding NV door een eerder goedgekeurde reddingslening en de daarover verschuldigde rente om te zetten in aandelenkapitaal. In de bestreden beschikking verklaart de Commissie de steunmaatregel, in de vorm van herstructureringssteun, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt.
   De Commissie beslist eveneens dat Nederland het gedeelte van de steun dat als reddingslening? door KG Holding NV aan haar dochteronderneming Kliq BV is overgedragen en is omgezet in aandelenkapitaal, dient terug te vorderen van KG Holding NV en Kliq BV en dat Nederland zijn vordering op KH Holding NV en/of Kliq Reïntergratie als schuldeiser in de faillissementsprocedure bij de curator dient te registreren.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar verzoekschrift ten eerste aan dat de Commissie zich ten onrechte zou hebben uitgelaten over de volstorting van de door KG Holding in Kliq BV gehouden aandelen middels verrekening van de volstortingsverplichting van KG Holding met de vordering van KG Holding op Kliq BV uit hoofde van de leningovereenkomst. Dit zou geen onderdeel zijn geweest van de beschikking van 5 augustus 2005 (2) die de procedure inleidde. De Commissie zou misbruik hebben gemaakt van haar bevoegdheden en gehandeld hebben in strijd met het recht van verweer en het recht om gehoord te worden van verzoekers. Ten tweede zou de Commissie ten onrechte geoordeeld hebben dat Kliq B.v. moet worden aangemerkt als begunstigde van staatssteun ten bedrage van 9,25 miljoen euro. De Commissie zou bij haar beoordeling ten onrechte geen rekening hebben gehouden met het feit dat de „omzetting van de reddingslening in aandelenkapitaal”? waarvan in randnummers 43 tot 46 van de bestreden beschikking sprake is, op geen enkele wijze aan de lidstaat Nederland kan worden toegerekend en derhalve niet kan gekwalificeerd worden als staatssteun in de zin van artikel 87 lid 1 EG. De Commissie zou daarbij beoordelingsfouten hebben gemaakt ten aanzien van de feiten. Volgens verzoekster is de bestreden beschikking om deze redenen rechtens en/of feitelijk onjuist, althans onbegrijpelijk en/of onjuist of ontoereikend gemotiveerd en in strijd met artikel 87 en/of 253 EG.
   Ten derde zou de Commissie ten onrechte hebben nagelaten om vast te stellen dat de vermeende steun de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig zou kunnen beïnvloeden, althans is hetgeen de Commissie daarover overweegt onvoldoende gemotiveerd.
   Ten vierde zou de Commissie ten onrechte hebben bepaald dat de vermeende steun ten bedrage van 9,25 miljoen euro door Nederland teruggevorderd moet worden van KG Holding en Kliq BV. Door het faillissement van KG Holding, Kliq Reïntegratie en Kliq BV zou de terugvordering van vermeende steunbedragen blijvend onmogelijk zijn en zou het in ieder geval zinloos zijn geworden, in die zin dat de terugvordering door registratie in het faillissement van genoemde vennootschappen niet nodig en zelfs geheel overbodig is om een einde te maken aan de concurrentievervalsing.
   Ten vijfde zou de Commissie ten onrechte hebben bepaald dat het van KG Holding en Kliq BV terug te vorderen bedrag tevens de rente omvat vanaf de datum waarop de afzonderlijke delen daarvan aan de begunstigden ter beschikking zijn gesteld tot de datum van daadwerkelijke terugbetaling ervan. Deze eis zou strijdig zijn met het nationale faillissementsrecht.

      (1)  BP L 366, blz. 40.

      (2)  Steunmaatregel van de staten C-30/2005 (ex N-78/2004) — Herstructureringssteun aan KG Holding NV — Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag opmerkingen te maken (PB 2005, C 280, blz. 2).


title: Zaak C-506/17: Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/6

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-506/17)
   (2017/C 357/08)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Sanfrutos Cano, M. Žebre)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië met betrekking tot elk van de volgende stortplaatsen: Dragonja, Dvori, Rakek — Pretržje, Bukovžlak — Cinkarna, Suhadole, Lokovica, Mislinjska Dobrava, Izola, Mozelj, Dolga Poljana, Dolga vas, Jelšane, Volče, Stara gora, Stara vas, Dogoše, Mala gora, Tuncovec — steklarna, Tuncovec — OKP, en Bočna — Podhom, de krachtens artikel 14, onder b), van richtlijn 1999/31/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij niet de nodige maatregelen heeft getroffen om stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13 van dezelfde richtlijn;

               —

               vast te stellen dat de Republiek Slovenië, wat de stortplaats Ostri Vrh betreft, de krachtens artikel 14, onder c), van richtlijn 1999/31/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij niet de nodige maatregelen heeft getroffen om de noodzakelijke werkzaamheden goed te keuren, de overgangsperiode om het aanpassingsplan volledig uit te voeren vast te stellen en te voldoen aan de eisen van die richtlijn, in strijd met de voorschriften van punt 1 van bijlage I, binnen acht jaar na de in artikel 18, lid 1, van die richtlijn bepaalde datum;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Overeenkomstig artikel 14 van richtlijn 1999/31/EG (hierna: „richtlijn”) moeten de lidstaten maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat bestaande stortplaatsen, dat wil zeggen stortplaatsen waarvoor een vergunning is verleend of die op het tijdstip van de omzetting van de richtlijn, dat wil zeggen op 16 juli 2001 (in het geval van Slovenië op 1 mei 2004, de datum van haar toetreding tot de Unie) reeds in gebruik zijn, worden getoetst aan de eisen van de richtlijn, en om, op basis van deze beoordelingen, deze stortplaatsen zo spoedig mogelijk te sluiten dan wel vast te stellen dat zij voldoen aan de eisen van de richtlijn voor de overgangsperiode van acht jaar, die op 16 juli 2009 is geëindigd. Deze periode geldt ook voor Slovenië, waarvoor de Toetredingsverdragen in dit verband niet voorzien in enige overgangsperiode.

               2.

               In het licht van de verklaringen van de Republiek Slovenië in het kader van de precontentieuze procedure en rekening houdend met de beslissingen van de Sloveense administratieve autoriteiten, zoals deze naar voren komen uit de verschillende exploitatievergunningen die werden verleend tijdens de sluitings- en nazorgprocedure, komt de Commissie terecht tot de conclusie dat wat zeven stortplaatsen (Mislinjska Dobrava, Volče, Izola, Dragonja, Dvori, Mozelj, Tuncovec — OKP) betreft, de sluitingswerkzaamheden nog aan de gang zijn, en dat daarom de Republiek Slovenië wat die stortplaatsen betreft, de krachten artikel 14, onder b), van richtlijn 2004/45/EG op haar rustende verplichtingen nog niet is nagekomen.

               3.

               Op basis van een analyse van alle beschikbare informatie en rekening houdend met de verklaringen van de Republiek Slovenië in de precontentieuze procedure en gelet op het ontbreken van enig tegenbewijs, blijkt dat voor vijf stortplaatsen (Bočna — Podhom, Dogoše, Mala gora, Tuncovec — steklarna en Stara vas) nog geen definitieve beslissing over de sluiting is genomen, zoals vereist door artikel 14, onder b), juncto artikel 13, onder b), van de richtlijn, ondanks de verklaringen van de Republiek Slovenië dat de sluiting in de meeste gevallen zou zijn afgerond. De Commissie is derhalve van oordeel dat de Republiek Slovenië ook met betrekking tot deze vijf stortplaatsen de krachten artikel 14, onder b), van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               4.

               Op basis van een analyse van alle beschikbare informatie en rekening houdend met de verklaringen van de Republiek Slovenië in de precontentieuze procedure en gelet op het ontbreken van enig tegenbewijs, blijkt dat voor acht stortplaatsen (Dolga vas, Jelšane, Stara gora, Rakek — Pretržje, Lokovica, Dolga Poljana, Bukovžlak-Cinkarna, Suhadole) nog geen definitieve beslissing over de sluiting is genomen, zoals vereist door artikel 14, onder b), juncto artikel 13, onder b), en dat de sluitingswerkzaamheden nog aan de gang zijn. De Commissie is derhalve van oordeel dat de Republiek Slovenië ook met betrekking tot deze acht stortplaatsen, de krachten artikel 14, onder b), van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               5.

               De Republiek Slovenië heeft nooit ook maar het minste bewijs geleverd dat in het geval van de stortplaats Ostri Vrh een milieuvergunning voor de voortzetting van de exploitatie is verleend voordat de termijn voor de beantwoording van het met redenen omkleed advies was verstreken (noch op het tijdstip waarop het onderhavige beroep is ingesteld), waardoor zij haar verplichtingen uit hoofde van artikel 14, onder c), had kunnen nakomen. Voorts constateert de Commissie dat uit de a posteriori verleende vergunning voor de exploitatie tijdens de sluitings- en nazorgprocedure blijkt dat de sluitingswerkzaamheden nog aan de gang zijn en uiterlijk op 30 mei 2019 moeten worden afgerond, en dat de Republiek Slovenië bijgevolg in casu de krachtens artikel 14 van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Zaak T-172/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Telefónica/BHIM — Branch (emergia) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor communautair beeldmerk emergia — Ouder communautair woordmerk EMERGEA — Verwarringsgevaar — Weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Telefónica/BHIM — Branch (emergia)
   (Zaak T-172/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor communautair beeldmerk emergia - Ouder communautair woordmerk EMERGEA - Verwarringsgevaar - Weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 294/93)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Telefónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Sirimarco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: David Branch (Reading, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berenguer Marsal, vervolgens I. M. Barroso Sánchez-Lafuente en M. C. Trullols Durán, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 maart 2004 (zaak R 676/2002-1) inzake een oppositieprocedure tussen David Branch en Telefónica, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak T-70/02: Beroep, op 11 maart 2002 ingesteld door Griffin Europe Headquarter N.V. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 144/50                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.6.2002
verzoekster opgelegde boete het resultaat is van talrijke                Beroep, op 11 maart 2002 ingesteld door Griffin Europe
onjuiste vaststellingen en beoordelingen door verweerster bij            Headquarter N.V. tegen Europees Parlement en Raad van
de vaststelling van de boete. Bovendien heeft verweerster                                         de Europese Unie
inbreuk gemaakt op tal van fundamentele gemeenschapsrech-
telijke beginselen.
                                                                                (Zaak T-70/02)
Verzoekster betoogt dat de richtsnoeren (1) in strijd zijn met                                    (2002/C 144/101)
artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62. Met name maakt
zij bezwaar tegen de met de richtsnoeren ingevoerde forfaitaire
boeteberekening. Volgens verzoekster is alleen een berekening                                      (Procestaal: Engels)
van de boete naar evenredigheid met de omzet toelaatbaar,
en vooral voor kleinere ondernemingen leidt de door de
richtsnoeren voorgeschreven forfaitaire berekening tot absurde
en onevenredige boetebedragen. Artikel 3, sub b, van de
bestreden beschikking is daarom eveneens onwettig.                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 11 maart 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                         Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door
                                                                         Griffin Europe Headquarter N.V., vertegenwoordigd door
Voorts betoogt verzoekster dat verweerster de richtsnoeren —
                                                                         K. Van Maldegem en C. Mereu van het kantoor McKenna &
aangenomen al dat die wettig zijn — onjuist heeft toegepast.
                                                                         Cuneo, LLP, te Brussel (België).
Met name miskent verweerster dat de ernst van de gedraging
een element vormt van de delictsomschrijving. In het bijzonder
had verweerster rekening moeten houden met het geringe
belang van de overtreding en de geringe effecten daarvan op              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
de markt, alsmede met het feit dat de betrokken ondernemin-
gen de prijsafspraken niet zijn nagekomen. In strijd met                 —      gedeeltelijk nietig te verklaren beschikking nr. 2455/
artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 is niet in                         2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van
aanmerking genomen dat slechts een zeer gering deel van de                      20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van
gezamenlijke omzet van verzoekster bij de overtreding was                       prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en
betrokken, en is ook de geringe economische capaciteit van                      tot wijziging van richtlijn 2000/60/EG, in die zin dat
verzoekster ten onrechte buiten beschouwing gelaten.                            diuron en isoproturon buiten de maatregel worden
                                                                                gehouden;
Verzoekster betoogt dat de hoogte van de boete in ieder geval            —      verweerders te verwijzen in de kosten.
in strijd is met de algemene beginselen van evenredigheid en
geschiktheid, en dat het buiten beschouwing laten van de
geringe omzet van verzoekster in het betrokken product in
vergelijking met haar gehele omzet een inbreuk op het beginsel
van gelijke behandeling inhoudt. Er zijn volledig verschillende          Middelen en voornaamste argumenten
boetes opgelegd aan ondernemingen die precies dezelfde
marktaandelen bezitten.
                                                                         Verzoekster in deze zaak produceert pesticiden (gewasbescher-
                                                                         mingsmiddelen). Zij betwist de plaatsing van enkele van de
Tenslotte stelt verzoekster, dat de sanctieoplegging door                actieve bestanddelen van haar producten, diuron en isoprotu-
verweerster in strijd is met artikel 7 EVRM, omdat de                    ron, op de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van het
aan verzoekster opgelegde boete deel uitmaakt van een                    waterbeleid. Deze lijst is door verweerders opgesteld ter
sanctiestelsel dat sinds de beëindiging van de overtreding               uitvoering van richtlijn 2000/60/EG (1). De producten op deze
tweemaal aanzienlijk is verzwaard. De wijziging in de systema-           lijst worden beschouwd als een risico voor of via het aquatische
tische aanpak van verweerster door invoering van de richtsnoe-           milieu en de emissie ervan moet worden verminderd. Voorts
ren en de herziening van de boetevaststelling aan het eind van           noemt de bestreden beschikking enkele van verzoeksters
2001 is een verzwaring van het sanctiestelsel, dat niet mag              producten als prioritaire stoffen die worden „herzien”, hetgeen
worden toegepast op een gedraging die voor die verzwaring                volgens verzoekster zal leiden tot aanmerking als prioritaire
had plaatsgevonden.                                                      gevaarlijke stoffen. Deze stoffen betekenen een verhoogd risico
                                                                         voor het aquatische milieu en de emissie ervan moet worden
                                                                         beëindigd.
(1) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
    van .artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk
    artikel 65, lid 3, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998,    Verzoekster maakt bezwaar tegen de door verweerders bij de
    C 9, blz. 3).                                                        vaststelling van de beschikking gevolgde procedure en metho-
                                                                         de. Voor de opstelling van de bestreden lijst hebben verweer-
                                                                         ders gebruik gemaakt van een verkorte procedure als bedoeld
                                                                         in artikel 16, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/60.
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 144/51
De middelen en voornaamste argumenten in deze zaak zijn                 was gemachtigd tot het gegeven van schriftelijke berispingen
grotendeels gelijk aan die in zaak T-45/02 (DOW AgroScien-              in de zin van artikel 43, sub i, van de Conditions of
ces e.a./Parlement en Raad, nog niet gepubliceerd in het                Employment.
Publicatieblad).
(1) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad
    van .23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor
    communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB
    L 327, 22 december 2000, blz. 1).                                   Beroep, op 23 maart 2002 ingesteld door Pedro Dı́az S.A.
                                                                        tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt
                                                                                (Zaak T-85/02)
                                                                                (2002/C 144/103)
Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Stephan-Harald
              Voigt tegen Europese Centrale Bank                                               (Procestaal: Spaans)
                          (Zaak T-78/02)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 23 maart 2002 beroep ingesteld tegen het
                        (2002/C 144/102)                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                        door Pedro Dı́az S.A., te Carretera de Cartagena-La Palma, km
                                                                        2400 Cartagena (Spanje), vertegenwoordigd door P. Koch
                         (Procestaal: Duits)                            Moreno, advocaat.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 maart 2002 beroep tegen Europese Centrale             —     te vernietigen de beslissing van 16 januari 2002 van de
Bank ingesteld door Stephan-Harald Voigt, wonende te Lan-                     derde kamer van beroep van het BHIM houdende afwij-
genselbold (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger,                     zing van de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrijving
advocaat.                                                                     van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onderscheiding
                                                                              van „kazen” van klasse 29;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     toe te wijzen de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrij-
                                                                              ving van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onder-
                                                                              scheiding van „kazen” van klasse 29;
—     nietig te verklaren de schriftelijke berisping in de zin van
      artikel 43, sub i, van de Conditions of Employment die            —     verweerster en, in voorkomend geval, interveniënte te
      verweerster verzoeker bij brief van 1 maart 2002 heeft                  verwijzen in de kosten.
      gegeven;
—     verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Aanvrager van het ge-         Pedro Dı́az S.A.
Middelen en voornaamste argumenten                                      meenschapsmerk:
                                                                        Betrokken         gemeen-     woordmerk „CASTILLO” voor
                                                                        schapsmerk:                   waren van de klassen 29 en 30 —
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de                                              aanvraagnr. 199.265
schriftelijke berisping nietig is wegens schending van algemene
processuele beginselen. De berisping berust op onjuiste ver-            Houder van het oppo-          Granjas Castillo S.A.
onderstellingen en verder is verzoeker tijdens de procedure             sitiemerk of -teken in de
niet rechtens genoegzaam gehoord. Bovendien is verweersters             oppositie-procedure:
houding in strijd met de Europese bepalingen inzake gegevens-
bescherming.                                                            Oppositiemerk of -te-         Spaans woord- en beeldmerk „EL
                                                                        ken:                          CASTILLO” voor waren van klas-
                                                                                se 29 en Spaans woord- en beeld-
Voorts betwist verzoeker dat de vice-president van verweerster                                        merk „EL CASTILLO NADO 1”
bij wege van een rechtsgeldig besluit van de directie algemeen                                        voor waren van klasse 30


title: Zaak T-183/07: Beroep ingesteld op 28 mei 2007 — Polen/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/41

         Beroep ingesteld op 28 mei 2007 — Polen/Commissie
   (Zaak T-183/07)
   (2007/C 155/75)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: E. Ośniecka Tamecka, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren beschikking C (2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad;

               —

               op grond van artikel 35, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de zaak in het Pools te behandelen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster verzoekt nietigverklaring van beschikking C (2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), waarbij de Commissie heeft beslist dat bepaalde aspecten van het Poolse nationale plan voor de toewijzing van CO2-emissierechten voor de jaren 2008-2012, dat op 30 juni 2006 aan de Commissie is meegedeeld, onverenigbaar zijn met de artikelen 9, leden 1 en 3, 10, 13, lid 2, en de in bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG genoemde criteria. Bij de bestreden beschikking wordt het jaarlijkse gemiddelde van de emissierechten in Polen voor de periode 2008-2012 vastgesteld op een niveau van ongeveer 208,5 miljoen ton CO2-equivalent. Daardoor wordt de limiet voor de uitstoot van CO2 in de jaren 2008-2012 ter hoogte van 284,6 miljoen ton, die Polen in het aan de Commissie meegedeelde nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten heeft voorgesteld, met 26,7 % verminderd.
   In de motivering van haar beroep voert verzoekster aan dat de Commissie, door na het verstrijken van de termijn van drie maanden het besluit te nemen om het door Polen aangemelde nationale toewijzingsplan geheel of in enig deel daarvan af te wijzen, artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG heeft geschonden. Daarmee verwijt verzoekster de Commissie dat zij wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden en de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden.
   Bovendien verwijt verzoekster de Commissie dat zij bij de beoordeling van het door Polen voorgelegde nationale toewijzingsplan voor de jaren 2008-2012 zonder reden heeft afgezien van de beoordeling van de door Polen in het nationale toewijzingsplan verstrekte gegevens, en de analyse van die gegevens heeft vervangen door een analyse van haar eigen gegevens, die zij heeft verkregen als gevolg van de niet-uniforme toepassing van het door de Commissie gekozen economisch analysemodel, zodat zij artikel 9, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG en criterium 3 van bijlage III bij die richtlijn heeft geschonden. De Commissie heeft derhalve wezenlijke procedurevoorschriften geschonden.
   Voorts verwijt verzoekster de Commissie schending van wezenlijke procedurevoorschriften met het betoog dat zij, door bij de vaststelling van de bestreden beschikking geen rekening te houden met internationale afspraken waaraan de Gemeenschap gebonden is (waaronder met name het Protocol van Kyoto), de in bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG genoemde criteria 1, 2 en 12 heeft geschonden.
   Verzoekster verwijt de Commissie ook dat zij in de bestreden beschikking zonder reden de mogelijkheid heeft beperkt om de CO2-emissierechten van de eerste afrekeningsperiode (2005-2007) naar de tweede (2008-2012) over te dragen. Daarmee heeft zij de artikelen 9, lid 3 en 13, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG geschonden. De Commissie heeft derhalve de grenzen van haar bevoegdheden overschreden.
   Verzoekster verwijt de Commissie eveneens schending van wezenlijke procedurevoorschriften in verband met het feit dat zij haar voor de vaststelling van de beschikking niet de feitelijke redenen heeft aangegeven op grond waarvan de Commissie voornemens was het besluit te nemen. Bijgevolg is het haar, aldus verzoekster, onmogelijk gemaakt onder meer om te beoordelen of de bestreden beschikking verenigbaar is met artikel 175, lid 2, sub c, EG juncto artikel 7, lid 1, EG.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking de veiligstelling van haar energievoorziening kan schenden, dat het besluit zonder enig overleg vooraf met haar is genomen en ook geen rekening is gehouden met de specifieke energiebalans van Polen, zodat de Commissie haar bevoegdheden heeft overschreden.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak T-214/08: Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012 — Rehbein/BHIM — Dias Martinho (OUTBURST) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OUTBURST — Ouder nationaal woordmerk OUTBURST — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Bewijzen die voor het eerst voor kamer van beroep worden overgelegd — Artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009) — Regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95” )

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/14

         Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012 — Rehbein/BHIM — Dias Martinho (OUTBURST)
   (Zaak T-214/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OUTBURST - Ouder nationaal woordmerk OUTBURST - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Bewijzen die voor het eerst voor kamer van beroep worden overgelegd - Artikel 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009) - Regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2012/C 138/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lampel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en P. Geroulakos, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Hervé Dias Martinho en Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis-Trévise, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2008 (zaak R 1261/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen, enerzijds, Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG en, anderzijds, Hervé Dias Martinho en Manuel Carlos Dias Martinho

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 13 maart 2008 (zaak R 1261/2007-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak T-685/16: Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Jiménez Gasalla/EUIPO (B2B SOLUTIONS)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/30

         Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Jiménez Gasalla/EUIPO (B2B SOLUTIONS)
   (Zaak T-685/16)
   (2016/C 410/43)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Javier Jiménez Gasalla (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „B2B SOLUTIONS” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 016 224

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2016 in zaak R 244/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2016;

               —

               vernietiging van de beslissing van 9 december 2015, die het EUIPO in eerste aanleg heeft vastgesteld en waarbij de inschrijving van het litigieuze merk volledig werd geweigerd;

               —

               wijziging van de eerdere beslissingen in die zin dat verzoekers inschrijvingsaanvraag volledig wordt toegewezen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de onderhavige procedure en van de beroepsprocedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-76/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 juni 2014 — Fasano/Commissie

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 juni 2014 — Fasano/Commissie
   (Zaak F-76/13) (1)

   2014/C 235/48
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 291 van 5.10.2013, blz. 7.


title: Zaak T-110/08: Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/25

         Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles)
   (Zaak T-110/08)
   (2008/C 116/46)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Freixenet SA (Sant Sadurní d'Anoia, Spanje) (vertegenwoordigers: F. de Visscher, E. Cornu en D. Moreau, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               primair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 november 2007 te vernietigen en, zoals deze kamer van beroep had moeten doen, te beslissen dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 32 540 voldoet aan de voorwaarden voor publicatie overeenkomstig artikel 40 van verordening nr. 40/94;

               —

               subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 november 2007 te vernietigen;

               —

               in elk geval, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een zwarte gematteerde fles voor waren van klasse 33 (aanvraagnr. 32 540)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep; de beslissing werd vastgesteld na het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-188/04, Freixenet/BHIM (Vorm van zwarte gematteerde fles)

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 7, leden 1 en 3, en 73 van verordening nr. 40/94, alsmede schending van de motiveringsplicht, aangezien:

               —

               de kamer van beroep verzoekster niet heeft gehoord in haar opmerkingen over de feitelijk verschillende beoordeling die de kamer van beroep heeft verricht;

               —

               de kamer van beroep niet heeft gepreciseerd op welke stukken haar beslissing is gebaseerd;

               —

               de aanbiedingsvorm van de betrokken fles origineel is en zich onderscheidt van de op 1 april 1996 bestaande gebruikelijke aanbiedingsvormen; en

               —

               in elk geval het betrokken merk in de Gemeenschap onderscheidend vermogen heeft verkregen door het gebruik ervan.


title: Zaak T-192/17: Beroep ingesteld op 24 maart 2017 — RZ/EESC en Comité van de Regio’s

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/27

         Beroep ingesteld op 24 maart 2017 — RZ/EESC en Comité van de Regio’s
   (Zaak T-192/17)
   (2017/C 178/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: RZ (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Economisch en Sociaal Comité en Comité van de Regio’s

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de verzoekende partij toegang te verlenen tot de stukken van het dossier van de procedure in zaak [vertrouwelijk] (1) betreffende de minnelijke regeling ervan, en haar toe te staan om daarover opmerkingen in te dienen;

               —

               nietig te verklaren het gezamenlijke besluit van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) en van het Comité van de Regio’s (CdR) tot overplaatsing van [vertrouwelijk] naar het directoraat vertalingen, als gevolg van het akkoord daarover dat tussen 14 januari en 4 februari 2016 tot stand is gekomen, voor zover bij dat akkoord in die overplaatsing wordt voorzien en de [betrokkene] zijn werkzaamheden [vertrouwelijk] behoudt;

               —

               nietig te verklaren het besluit tot overplaatsing van [vertrouwelijk] naar het directoraat vertalingen met behoud van zijn werkzaamheden [vertrouwelijk], zoals door het CdR op 11 mei 2016 naar aanleiding van dat akkoord vastgesteld;

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de secretaris-generaal van het CdR van 13 december 2016 en van de secretaris-generaal van het EESC van 19 december 2016, voor zover daarbij worden bevestigd de instructies die het directoraat vertalingen de verzoekende partij op 30 juni 2016 heeft gegeven voor de uitvoering van het besluit van het CdR van 11 mei 2016;

               —

               het EESC en het CdR gezamenlijk te veroordelen tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag dat voorlopig en ex aequo et bono op 25 000 EUR wordt begroot ter vergoeding van haar beroepsschade, de schade aan haar gezag en gezondheid als gevolg van de bestreden besluiten;

               —

               het EESC en het CdR gezamenlijk te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41, eerste en tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 25, tweede alinea, van het Statuut, aangezien de verzoekende partij niet is gehoord voordat het EESC en het CdR in gezamenlijk overleg hebben besloten om een ambtenaar over te plaatsen, en/of voor zover het besluit van het CdR ter uitvoering van dat akkoord niet onmiddellijk en schriftelijk aan haar is meegedeeld, terwijl de redenen daarvoor haar niet volledig en duidelijk waren aangegeven.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 7, eerste alinea, van het Statuut alsmede aan misbruik van bevoegdheid en procedure, aangezien de betrokken ambtenaar is overgeplaatst naar het directoraat vertalingen, doch grotendeels zijn werkzaamheden binnen de betrokken taaleenheid heeft behouden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het dienstbelang, voor zover de reden voor de overplaatsing de beëindiging van een onhoudbare situatie of de bescherming van de ambtenaar tegen de verzoekende partij zou zijn.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 21, eerste en tweede alinea, van het Statuut, voor zover de secretarissen-generaal de opdracht hebben bevestigd die het directoraat vertalingen aan de verzoekende partij heeft gegeven om de betrokken ambtenaar werkzaamheden te blijven opdragen of te laten opdragen.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, voor zover de secretarissen-generaal de opdracht hebben bevestigd die het directoraat vertalingen aan de verzoekende partij heeft gegeven, om aan de betrokken ambtenaar werkzaamheden op te dragen die qua aantal en belang gelijkwaardig zijn aan die welke worden toevertrouwd aan ambtenaren die over een soortgelijke ervaring als de zijne beschikken, en om zijn vertalingen volgens vergelijkbare modaliteiten te laten reviseren.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van de besluiten inzake verlof, aangezien de secretarissen-generaal de opdracht hebben bevestigd die het directoraat vertalingen aan de verzoekende partij heeft gegeven om de redenen van dienstbelang die zich verzetten tegen een verzoek om verlof van de betrokken ambtenaar, diezelfde of uiterlijk de volgende dag aan te voeren, en deze te beperken tot dwingende redenen.

      (1)  Vertrouwelijk gegeven weggelaten.


title: Zaak T-298/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/64

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-298/07) (1)

   (2008/C 301/123)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak F-152/12: Beroep ingesteld op 13 december 2012 — ZZ/Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/30

         Beroep ingesteld op 13 december 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-152/12)
   2013/C 71/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de extra vóór indiensttreding verworven pensioenrechten te berekenen op basis van de nieuwe AUB

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 26 maart 2012 om de extra pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding bij de Commissie heeft verworven te berekenen krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 3 september 2012 tegen het besluit betreffende de meetelling van de vóór indiensttreding verworven pensioenrechten in de pensioenregeling van de Unie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.