title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 19 september 2002 in zaak C-336/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Republik Österreich tegen Martin Huber ("Landbouw — Medegefinancierde steun — Terugbetaling — Rechtsgrondslag — Bescherming van gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Procedurele autonomie van lidstaten")

text:
C 274/12                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         9.11.2002
In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin geen sprake           Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing
is van bij onderhandelingen met het oog op het sluiten van een              van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond
overeenkomst door een partij jegens een andere vrijwillig aangegane         (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), heeft
verbintenissen en waarin eventueel rechtsregels zijn geschonden, met        het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
name de regel op grond waarvan partijen in het kader van deze               kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet
onderhandelingen te goeder trouw dienen te handelen, is de vordering        (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
waarmee de precontractuele aansprakelijkheid van de verweerder              generaal: S. Alber; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op
wordt ingeroepen, een vordering uit onrechtmatige daad in de zin van        19 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
artikel 5, sub 3, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende         luidt als volgt:
de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen
in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,          1)     Bij onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of
Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                  omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van
Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de                        verordening (EEG) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni
toetreding van de Helleense Republiek en bij het Verdrag van 26 mei                1992 betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar
1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de                     zijn met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende
Portugese Republiek.                                                               natuurbeheer, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de
                                                                                toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Repu-
                                                                                bliek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                      de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond.
                                                                            2)     Artikel 7, lid 2, van verordening nr. 2078/92, zoals gewijzigd
                                                                                bij bovengenoemde toetredingsakte, moet aldus worden uitge-
                                                                                legd dat een beschikking van de Commissie houdende goedkeu-
                                                                                ring van een nationaal steunprogramma, mede slaat op de
                                                                                inhoud van dat programma, zonder dat dit daardoor de
                                                                                hoedanigheid van een gemeenschapsrechtelijke handeling krijgt.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            3)     Alleen de betrokken lidstaat is de adressaat van de in
                           (Vijfde kamer)                                          artikel 7 van verordening nr. 2078/92, zoals gewijzigd bij de
                                                                                bovengenoemde toetredingsakte, bedoelde beschikking van de
                     van 19 september 2002                                         Commissie houdende goedkeuring van het nationale steunpro-
                                                                                gramma. Het staat aan de nationale rechterlijke instanties naar
                                                                                nationaal recht na te gaan of de bekendmaking van het
in zaak C-336/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                              programma volstond om het aan de agrarische en andere
om een prejudiciële beslissing): Republik Österreich tegen                         plattelandsbedrijven te kunnen tegenwerpen, en daarbij met
                          Martin Huber ( 1)                                        name toe te zien op de naleving van het in artikel 3, lid 3,
                                                                                sub f, van die verordening geformuleerde vereiste van adequate
(„Landbouw — Medegefinancierde steun — Terugbetaling                               informatie.
— Rechtsgrondslag — Bescherming van gewettigd vertrou-
wen — Rechtszekerheid — Procedurele autonomie van                           4)     Het gemeenschapsrecht verzet er zich niet tegen dat het
                              lidstaten”)                                          beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en het
                                                                                rechtszekerheidsbeginsel worden toegepast om de terugvordering
                                                                                van ten onrechte betaalde door de Gemeenschap medegefinan-
                          (2002/C 274/19)
                                                                                cierde steun uit te sluiten, mits ook het gemeenschapsbelang in
                                                                                aanmerking wordt genomen. De toepassing van het beginsel
                          (Procestaal: Duits)                                      van bescherming van het gewettigd vertrouwen vereist dat de
                                                                                goede trouw van de begunstigde van de betrokken steun is
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         aangetoond.
                          dentie van het Hof)
                                                                            5)     Het staat de lidstaten vrij de nationale steunprogramma’s in de
                                                                                zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2078/92, zoals
                                                                                gewijzigd bij de bovengenoemde toetredingsakte, uit te voeren
In zaak C-336/00, betreffende een verzoek aan het Hof                              door middel van privaatrechtelijke maatregelen dan wel door
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-                      middel van publiekrechtelijke maatregelen, voorzover de betrok-
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Republik                             ken nationale maatregelen de draagwijdte en de doeltreffendheid
Österreich en Martin Huber, om een prejudiciële beslissing                         van het gemeenschapsrecht niet aantasten.
over de geldigheid en de uitlegging van verordening (EEG)
nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende
landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen                 (1 ) PB C 335 van 25.11.2000.
inzake milieubescherming, en betreffende natuurbeheer (PB
L 215, blz. 85), zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de
toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de


title: Zaak T-214/11: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — ClientEarth en PAN Europe/EFSA ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Naam van deskundigen die opmerkingen hebben gemaakt over richtsnoeren voor de wetenschappelijke documentatie die moet worgen gevoegd bij aanvragen voor vergunningen voor op markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en daarin opgenomen werkzame stoffen — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu — Bescherming van persoonlijke gegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Motiveringsplicht” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/21

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — ClientEarth en PAN Europe/EFSA
   (Zaak T-214/11) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Naam van deskundigen die opmerkingen hebben gemaakt over richtsnoeren voor de wetenschappelijke documentatie die moet worgen gevoegd bij aanvragen voor vergunningen voor op markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en daarin opgenomen werkzame stoffen - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu - Bescherming van persoonlijke gegevens - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Motiveringsplicht)
   2013/C 313/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordiger: D. Detken, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver, P. Ondrůšek en C. ten Dam, vervolgens P. Oliver, P. Ondrůšek en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Voorwerp

   Aanvankelijk een beroep tot nietigverklaring van het besluit van EFSA van 10 februari 2011 houdende afwijzing van het verzoek dat krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43) is ingediend, strekkende tot het verkrijgen van toegang tot bepaalde documenten betreffende de richtsnoeren die het EFSA heeft opgesteld voor aanvragers van een vergunning voor het op de markt brengen van een gewasbeschermingsmiddel; vervolgens een beroep tot nietigverklaring van het besluit van EFSA van 12 december 2011 waarbij het eerdere besluit is ingetrokken en verzoeksters toegang tot de gevraagde informatie is verleend, met uitzondering van de namen van de externe deskundigen die een aantal opmerkingen over de richtsnoeren hadden gemaakt

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               ClientEarth en Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak T-177/11: Beroep ingesteld op 25 maart 2011 — PASP e.a./Raad

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/36

         Beroep ingesteld op 25 maart 2011 — PASP e.a./Raad
   (Zaak T-177/11)
   2011/C 145/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Port autonome de San Pedro (PASP) (San Pedro, Ivoorkust), Port autonome d’Abidjan (Abidjan, Ivoorkust) en Société de gestion du patrimoine du secteur de l’électricité (SOGEPE) (Abidjan) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten, in het bijzonder wat betreft verzoeksters, te weten PORT AUTONOME DE SAN PEDRO, PORT AUTONOME D’ABIDJAN en SOGEPE (Société de gestion du patrimoine du secteur de l’électricité);

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn grotendeels identiek aan of komen overeen met die in zaak T-142/11, SIR/Raad.


title: Zaak T-8/09: Beroep ingesteld op 6 januari 2009 — Dredging International en Ondernemingen Jan de Nul/EMSA

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/27

         Beroep ingesteld op 6 januari 2009 — Dredging International en Ondernemingen Jan de Nul/EMSA
   (Zaak T-8/09)
   (2009/C 82/48)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Dredging International NV (Zwijndrecht, België) en Ondernemingen Jan de Nul NV (Hofstade-Aalst, België) (vertegenwoordiger: R. Martens, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA)
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van EMSA tot afwijzing van de inschrijving van de door verzoeksters opgerichte Joint Venture Oil Combat (JVOC) en tot gunning van de opdracht aan de succesvolle inschrijver;

               —

               verklaring dat de overeenkomst die EMSA en de succesvolle inschrijver hebben ondertekend in het kader van aanbestedingsprocedure EMSA/NEG/3/2008 nietig is;

               —

               toekenning van schadevergoeding voor het verlies dat JVOC heeft geleden als gevolg van het bestreden besluit, dat voorlopig wordt geraamd op 725 000 EUR, te verhogen met vertragingsrente te rekenen vanaf de indiening van dit verzoekschrift;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die JVOC heeft gemaakt voor juridisch advies.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van verweerders besluit tot afwijzing van de offerte die zij hebben ingediend in het kader van offerteaanvraag EMSA/NEG/3/2008 (Perceel nr. 2: Noordzee) voor dienstenovereenkomsten voor de beschikbaarheid van 1 of meerdere reserveschepen voor de opruiming van olievlekken (1) en tot gunning van de opdracht aan de succesvolle inschrijver. Verzoeksters vorderen bovendien vergoeding voor de schade die zij stellen te hebben geleden in het kader van de aanbestedingsprocedure.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.
   Ten eerste heeft verweerder, door te weigeren verzoeksters de informatie te verstrekken waarom zij hadden verzocht in verband met de redenen voor afwijzing van hun offerte en in verband met de kenmerken en relatieve voordelen van de offerte van de succesvolle inschrijver, artikel 135, lid 2, van het reglement (2), artikel 253 EG en de fundamentele procedurele beginselen van de motiveringsplicht en van de rechten van de verdediging geschonden. Verzoeksters stellen bovendien dat verweerder heeft nagelaten de ondertekening van de overeenkomst met de succesvolle inschrijver op te schorten zolang de uitwisseling van de relevante informatie met verzoeksters duurde, en aldus artikel 105, lid 2, van het financieel reglement (3) en artikel 158 bis, lid 1, van verordening nr. 2342/2002 van de Commissie (4) heeft geschonden.
   Ten tweede heeft verweerder bij de evaluatie van de door de succesvolle inschrijver ingediende offerte kennelijke beoordelingsfouten gemaakt waardoor verweerder het in artikel 89 van het financieel reglement vervatte gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel heeft geschonden.
   Ten derde heeft verweerder kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij zijn afwijzing van de offerte van verzoeksters om reden dat niet zou zijn voldaan aan artikel 12.2 van het bestek, zonder de argumenten van verzoeksters nader te onderzoeken. Volgens verzoeksters heeft verweerder bijgevolg in strijd met artikel 89, lid 1, van het financieel reglement het evenredigheidsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel geschonden.
   Ten vierde is volgens de uitlegging die verweerder heeft gegeven aan artikel 12.2 van het bestek, het begrotingsplafond kennelijk onredelijk en staat dit niet toe dat confirmatieve offertes worden ingediend.

      (1)  PB 2008/S 48-065631.

      (2)  Reglement van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid van 9 december 2003 houdende vaststelling van nadere regels voor de uitvoering van het financieel reglement van 9 december 2003 dat geldt voor de begroting van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid goedgekeurd door de raad van bestuur op 3 juli 2003.

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak T-357/05: Beroep ingesteld op 19 september 2005 — Generalitat Valenciana/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/33

         Beroep ingesteld op 19 september 2005 — Generalitat Valenciana/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-357/05)
   (2005/C 281/60)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Generalitat Valenciana (Valencia, Spanje) [vertegenwoordiger(s): J. V. Sánchez-Tarazaga Marcelino, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               Nietigverklaring van beschikking C(2005) 1867 def. van de Commissie van 27 juni 2005 tot vermindering van de bijstand uit het cohesiefonds voor de groep projecten nr. 97/11/61/028.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aan het onderhavige beroep ligt ten grondslag, beschikking C(97) 3882 van de Commissie van 5 december 1997, waarbij aan het in Spanje uitgevoerde project nr. 97/11/61/028 „voor het verzamelen en behandelen van afvalwater op de Middellandse-Zeekust van Valencia” (algemene actie die twaalf verschillende projecten behelst) 75 011 715 EUR steun uit het cohesiefonds is toegekend. Dit oorspronkelijke bedrag is later tot 92 742 913 EUR verhoogd.
   Na het verrichten van een audit, heeft de Commissie een aantal onregelmatigheden vastgesteld in de gevolgde aanbestedingsprocedure, met name het hanteren van ervaring als gunningscriterium en de methode van de gemiddelde prijs als procedure ter beoordeling van de voorgestelde prijs. Verzoekster is van mening dat de bestreden beschikking, waarbij de totale verleende steun met 2 217 537 EUR wordt verminderd, schending oplevert van de artikelen 18 en 30 van richtlijn 93/37 van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (1), en 2 van het Financieel reglement van de Europese Gemeenschappen van 21 december 1977.
   Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:

               —

               dat de communautaire regeling ervaring als selectiecriterium uitdrukkelijk omvat, aangezien, hoewel het niet uitdrukkelijk in de opsomming van de mogelijke toepasselijke criteria wordt vermeld, het duidelijk is dat deze criteria louter bij wege van voorbeeld worden genoemd en deze opsomming niet uitputtend is, en ervaring als mogelijk bijkomend criterium voor de gunning van een opdracht daarvan niet wordt uitgesloten. Deze conclusie wordt door de communautaire rechtspraak bevestigd;

               —

               dat er in ieder geval niet kan worden van uitgegaan dat de opneming van ervaring als een van de gunningscriteria in de inschrijvingsvoorwaarden een ernstige en kennelijke inbreuk oplevert, zoals de communautaire regeling en rechtspraak met betrekking tot het vereiste van de aansprakelijkheid hebben bepaald;

               —

               dat de toepassing van de „gemiddelde prijs”-methode als mechanisme voor de afweging van het prijscriterium door de gemeenschapsregeling niet uitdrukkelijk wordt verboden en dat de rechtspraak zich enkel tegen dit criterium heeft verzet wanneer dit het enige gebruikte is, niet wanneer het naast andere criteria wordt gehanteerd.

         Verzoekster stelt tevens schending van de het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, het verbod van terugwerkende kracht en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  PB L 199, van 9.8.1993, blz. 54.


title: Zaak T-160/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 mei 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 februari 2008 in zaak F-31/07, Putterie-De-Beukelaer/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/23

         Hogere voorziening ingesteld op 5 mei 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 februari 2008 in zaak F-31/07, Putterie-De-Beukelaer/Commissie
   (Zaak T-160/08 P)
   (2008/C 183/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Françoise Putterie-De-Beukelaer (Brussel, België)
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze hogere voorziening vordert de Commissie vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 februari 2008 in de zaak Putterie-De-Beukelaer/Commissie, F-31/07, waarbij het Gerecht voor ambtenarenzaken het loopbaanontwikkelingrapport van Putterie-De-Beukelaer over de periode van 1 januari 2005 tot en met 31 december 2005 nietig heeft verklaard, voor zover daarin niet werd erkend dat zij werkzaamheden van de categorie B kon vervullen.
   Tot staving van de hogere voorziening voert de Commissie één middel aan, ontleend aan, enerzijds, schending door het Gerecht voor ambtenarenzaken van de beginselen betreffende de omvang van de controle die de gemeenschapsrechter ambtshalve uitoefent en, anderzijds, van het verbod om ultra petita te gaan.
   De Commissie is van mening dat het Gerecht voor ambtenarenzaken niet gerechtigd was om ambtshalve een middel aan te voeren betreffende de materiële wettigheid van het litigieuze besluit, ontleend aan de miskenning van de respectieve werkingssfeer van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en artikel 10, lid 3, van bijlage XIII bij dat Statuut, aangezien de ten gronde aangevoerde middelen geen middelen van niet-ontvankelijkheid van openbare orde zijn.
   Subsidiair stelt de Commissie dat, aangezien de punten 75 en 76 van het bestreden arrest los kunnen worden gezien van het middel ontleend aan de materiële wettigheid van het litigieuze besluit en kunnen worden aangemerkt als een afzonderlijk middel ontleend aan de onbevoegdheid van degene die het litigieuze besluit heeft vastgesteld, het Gerecht voor ambtenarenzaken de rechten van verdediging van de Commissie heeft geschonden, aangezien zij hierover niet is gehoord overeenkomstig artikel 77 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.


title: Zaak T-40/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2007 door De Brito Sequeira Carvalho tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2006 in zaak F-17/05, De Brito Sequeira Carvalho/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/46

         Hogere voorziening ingesteld op 14 februari 2007 door De Brito Sequeira Carvalho tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2006 in zaak F-17/05, De Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Zaak T-40/07 P)
   (2007/C 82/98)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: José António de Brito Sequeira Carvalho (Brussel, België) (vertegenwoordiger: O. Martins, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten, een dossier over te leggen met daarin alle stukken betreffende rekwirant die zich in zijn administratief dossier bij het IDOC, de medische dienst of elders bevinden, te beginnen met de stukken en bescheiden van de oorspronkelijke procedure van 2 februari 2001 betreffende het vermeende bewijs van laster waaraan rekwirant zich schuldig zou hebben gemaakt;

               —

               de Commissie te gelasten, de rechtsgrond te noemen voor het inleiden door een ambtenaar van de Commissie van een medische procedure betreffende rekwirants geestelijke gezondheid, meteen na zijn benoeming door het TABG in het kader van een administratief onderzoek betreffende de laster, alsmede een overzicht van alle stukken van die oorspronkelijke procedure over te leggen;

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in zaak F-17/05 te vernietigen;

               —

               de onwettigheid vast te stellen van de medische procedure die de sinds 2001 lopende administratieve procedure heeft vervangen;

               —

               vast te stellen dat die nog niet afgesloten procedure in strijd is met het beginsel van de redelijke termijn;

               —

               vast te stellen dat de handeling van een ambtenaar van de Commissie van 18 juni 2004 wegens onbevoegdheid, het ontbreken van motivering en non-existentie nietig is en dat deze handeling niet aan de Commissie kan worden toegerekend;

               —

               vast te stellen dat de handeling van het TABG van 28 juni 2004 juridisch non-existent is en dat deze handeling, waarvan rekwirant nooit op de hoogte is gesteld, niet aan hem kan worden tegengeworpen;

               —

               vast te stellen dat binnen de Commissie een parallel dossier wordt bijgehouden met daarin onjuiste en persoonlijke gegevens die rekwirant schade toebrengen;

               —

               vast te stellen dat de handeling van een arts van 13 juli 2004, waarbij rekwirant de toegang tot de gebouwen van de Commissie wordt ontzegd, nietig en onwettig is daar het niet om een besluit van het TABG gaat dat naar behoren is gemotiveerd;

               —

               de nietigheid vast te stellen van de handeling van een ambtenaar van de Commissie van 22 september 2004, waarin wordt voorgesteld om het vermeende ambtshalve ziekteverlof van rekwirant met zes maanden te verlengen, en van de andere daarop volgende handelingen die verwijzen naar eerdere documenten van een ambtenaar van het TABG uit juni 2004;

               —

               de overige vorderingen voor de rechter in eerste aanleg toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In zijn hogere voorziening stelt rekwirant dat het Gerecht een vergissing heeft gemaakt door zijn beslissing op een onjuiste rechtsgrondslag te baseren, namelijk artikel 59 van het Statuut betreffende het ambtshalve ziekteverlof, terwijl de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 86 van het Statuut en bijlage IX erbij alsmede op de bepalingen betreffende het organiseren van administratieve procedures en tuchtprocedures. Voorts stelt rekwirant dat het Gerecht zijn rechten van de verdediging, artikel 6 van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en het beginsel van een eerlijk proces heeft geschonden, door uitspraak te doen op basis van een onvolledig dossier en zonder zich te hebben uitgesproken over het vermeende bestaan van een parallel dossier. Ook heeft het Gerecht artikel 8 van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens geschonden door uitspraak te doen op basis van vals bewijs. Bovendien heeft het Gerecht in het bestreden arrest geen uitspraak gedaan over zijn verzoek om heropening van de procedure. Het Gerecht heeft ten onrechte nagelaten, de juridische consequenties te trekken uit de vermeende onbevoegdheid van het gezag dat het besluit heeft genomen om hem ambtshalve met ziekteverlof te zenden, dat het Gerecht wegens onbevoegdheid en het ontbreken van motivering non-existent had moeten verklaren.


title: Zaak T-188/05: Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Joël De Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/40

         Beroep, op 2 mei 2005 ingesteld door Joël De Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-188/05)
   (2005/C 182/75)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 mei 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Joël De Bry, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport 2003;

               2.

               verweerster te veroordelen tot betaling van een symbolisch bedrag van een euro, te vermeerderen in de loop van het geding, alsmede haar te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker allereerst dat er sprake is van een objectief belangenconflict daar zijn beoordelaar van dezelfde rang is als hijzelf.
   Voorts stelt hij dat fouten zijn gemaakt bij de beoordeling van zijn verdiensten en dat de toelichtingen niet in overeenstemming zijn met de beoordeling die hem is gegeven.
   Ten slotte stelt verzoeker schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut en van de doelstellingen en oogmerken van het nieuwe systeem, dat draait om de ontwikkeling van de loopbaan, niet-nakoming van de motiveringsplicht; schending van de rechten van de verdediging en schending van artikel 26 van het Statuut.


title: Zaak C-508/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2007 door Cain Cellars, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 in zaak T-304/05, Cain Cellars, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/32

         Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2007 door Cain Cellars, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 12 september 2007 in zaak T-304/05, Cain Cellars, Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-508/07 P)
   (2008/C 22/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Cain Cellars, Inc. (vertegenwoordiger: J. Albrecht, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 in zaak T-304/05 te vernietigen;

               —

               vast te stellen dat de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) zich niet tegen inschrijving van het aangevraagde merk verzet;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep, in de kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg en in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirantes middelen in de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 september 2007 in zaak T-304/05 kunnen worden samengevat als volgt:
   Het eerste middel betreft schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94. Rekwirante betoogt dat het Gerecht bij zijn uitspraak de voor de beoordeling van de onderscheidende functie van het aangevraagde merk dat een vijfhoek weergeeft, wezenlijke feiten en de relevante juridische elementen en rechtsbeginselen niet in acht heeft genomen, aangezien het rekwirantes merk dat een vijfhoek weergeeft op basis van zuiver theoretische en abstracte overwegingen heeft beoordeeld en geen rekening heeft gehouden met de algemene, op feiten gerichte criteria voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de voorstelling van een vijfhoek, in het bijzonder het unieke karakter („uniqueness”) ervan op de in casu relevante wijnmarkt. Het Gerecht heeft het teken aangemerkt als een eenvoudige „geometrische figuur” en heeft op abstracte wijze a priori verondersteld dat deze categorie van eenvoudige tekens geen onderscheidend vermogen heeft.
   Het tweede middel betreft schending van artikel 67 (6) (10) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   In de eerste plaats bepaalt artikel 67 (6) (10), lid 3, van bedoeld Reglement voor de procesvoering dat het Gerecht enkel rekening houdt met documenten en stukken waarvan de advocaten en gemachtigden van partijen kennis hebben kunnen nemen en waarover zij zich hebben kunnen uitspreken. In punt 34 van het bestreden arrest wordt verwezen naar documenten die het Bureau voor het eerst in zijn verweerschrift heeft aangevoerd en waarover rekwirante zich niet heeft kunnen uitspreken (de schriftelijke procedure is beëindigd na ontvangst van het verweerschrift). Het arrest berust derhalve op ontoelaatbaar bewijsmateriaal. Aangezien rekwirante zich niet heeft kunnen uitspreken, is sprake van schending van het recht van verweer.
   Tot slot betoogt rekwirante in de tweede plaats dat afbeeldingen van de waar die ter terechtzitting waren voorgelegd om het onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk te bewijzen, die met instemming van het BHIM in de procedure waren ingebracht en die van bijzonder belang waren voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk, niet zijn vermeld in het bestreden arrest en niet in aanmerking zijn genomen bij de uitspraak over het onderscheidend vermogen. Ook hierdoor is sprake van schending van het recht van verweer.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-30/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2011 — Torijano Montero/Raad

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 oktober 2011 — Torijano Montero/Raad
   (Zaak F-30/11) (1)

   2012/C 138/104
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011, blz. 21.


title: Zaak C-214/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 9 mei 2011 — Grand Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (Republiek Polen) op 9 mei 2011 — Grand Sp. z o.o./Dyrektor Izby Celnej w Gdyni
   (Zaak C-214/11)
   2011/C 219/07
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grand Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej w Gdyni

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1) aldus te worden uitgelegd, dat tot de „technische voorschriften”, waarvan het ontwerp volgens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn aan de Commissie dient te worden medegedeeld, een wettelijke bepaling behoort die de verlenging van vergunningen voor een werkzaamheid op het gebied van speelautomaten die weinig winst opleveren, verbiedt?

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Zaak C-325/07: Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/28

         Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-325/07)
   (2007/C 211/52)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: G. Rozet, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2003/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 maart 2003 tot wijziging van Richtlijn 83/477/EEG van de Raad betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2003/18/EG in nationaal recht is op 14 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 97, blz. 48.


title: Zaak C-234/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret (Denemarken) op 26 juni 2009 — Skatteministeriet/DSV Road A/S

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret (Denemarken) op 26 juni 2009 — Skatteministeriet/DSV Road A/S
   (Zaak C-234/09)
   2009/C 205/45
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteministeriet

      Verwerende partij: DSV Road A/S

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 204, lid 1, sub a, onder verwijzing naar de artikelen 92 en 96 juncto artikel 1 en artikel 4, leden 9 en 10, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat

                           a)

                           een douaneschuld ontstaat wanneer een toegelaten afzender abusievelijk een regeling douanevervoer in het NCTS-systeem op gang heeft gebracht voor fysiek onbestaande goederen met als gevolg dat de regeling douanevervoer vervolgens niet regelmatig kan worden afgesloten, dan wel dat

                           b)

                           geen douaneschuld ontstaat, aangezien de regeling douanevervoer wordt geacht alleen toepasselijk te zijn op fysiek bestaande goederen zodat de abusievelijke aanmaak van een doorvoerdocument in het NCTS-systeem voor fysiek onbestaande goederen niet leidt tot oplegging van douanerechten?

               2)

               Indien vraag 1, sub a, bevestigend wordt beantwoord, moet het begrip „invoer van goederen” in artikel 4, lid 10, juncto het begrip „goederen” in artikel 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek dan aldus worden uitgelegd dat het begrip zowel fysiek bestaande als onbestaande goederen dekt?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak T-270/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Grupa Azoty ATT Polymers/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/24

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Grupa Azoty ATT Polymers/Commissie
   (Zaak T-270/14)
   2014/C 223/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupa Azoty ATT Polymers GmbH (Guben, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en S. Kobes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster stelt dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing en de bijzondere vereffeningsregeling niet door de staat of met staatsmiddelen zijn bekostigd. Alle voor de kwalificatie van deze maatregelen relevante feiten zijn tussen de Commissie en de Bondsrepubliek Duitsland uitgewisseld tijdens het vooronderzoek. Er waren geen twijfels meer die de Commissie in een procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), nader had moeten onderzoeken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden, doordat zij de procedure voor nieuwe steun op grond van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 heeft ingeleid in plaats van de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 17 e.v. van verordening nr. 659/1999, om haar voorlopige oordeel dat de EEG een steunmaatregel vormde te toetsen. Zij betoogt in dit verband met name dat de Commissie de EEG 2000 in haar beschikking van 22 mei 2002 niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU had gekwalificeerd, omdat er geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden. Vergeleken met de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002, is de EEG 2012 niet wezenlijk gewijzigd ten opzichte van de EEG 2000. De Commissie had haar gewijzigde rechtsopvatting dus ook in een procedure op grond van artikel 108, lid 1, VWEU naar voren kunnen brengen, zonder voor verzoekster lasten te veroorzaken.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat verweerster het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoekster een gelegenheid te bieden om haar standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door A. Macrae Moat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-41/95)

text:
 8 . 4 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 87/17
Beroep, op 15 februari 1995 ingesteld door A. B. De                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
Menezes tegen Commissie van de Europese Gemeen
                              schappen
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                        ( Zaak T-29/95 )
                           ( 95/C 87/36 )
                                                                     Het beroep is gericht tegen het jegens verzoeker na een
                                                                     tuchtrechtelijke procedure genomen besluit tot tuchtrechte
                      (Procestaai: Frans)                            lijk ontslag, op grond dat hij als corrector van de schriftelijke
                                                                     examens van algemeen vergelijkend onderzoek EUR/B/21
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            overleg heeft gepleegd met twee kandidaten en kennis heeft
schappen is op 15 februari 1995 beroep ingesteld tegen               gedragen van de modelcorrecties .
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. B. De
Menezes, wonende te Brussel vertegenwoordigd door G.                 Tot staving van zijn beroep voert verzoeker in de eerste
Vandersanden, advocaat te Brussel .                                  plaats aan, dat artikel 6 van het Europees Verdrag voor de
                                                                     rechten van de mens is geschonden. Het voorafgaand
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   administratief onderzoek heeft plaatsgevonden in omstan
                                                                     digheden die geen waarborgt bieden voor de noodzakelijke
— het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                   objectiviteit, rust en onpartijdigheid ; voorts zijn de door de
                                                                     tuchtraad uitgebrachte adviezen en het bestreden besluit tot
— bijgevolg nietig te verklaren het besluit houdende                 tuchtrechtelijk ontslag niet genomen binnen de in genoemd
      afwijzing van zijn sollicitatie naar de vacante post           artikel bedoelde redelijke termijn en zijn de termijnen
      COM/030/94 van directeur bij de directe A „ Informatie        gesteld in artikel 7, eerste en derde alinea, van bijlage IX van
      en Communicatiesstrategie " ( DG X/A ), alsmede het            het Ambtenarenstatuut niet in acht genomen.
      daaropvolgende besluit tot aanstelling van een andere
      kandidaat in die post;                                         In de tweede plaats zijn de rechten van de verdediging
                                                                     geschonden, doordat hem niet het gehele aan de tuchtraad
— verweerster in de kosten van de procedure te verwij               en het tot aanstelling bevoegde gezag ter beschikking
      zen .
                                                                     gestelde dossier is overgelegd .
Middelen en voornaamste argumenten                                   In de derde plaats is de hem opgelegde tuchtmaatregel
                                                                     onwettig, voor zover het tot aanstelling bevoegde gezag de
Verzoeker, die A 3 ambtenaar is bij het ECHO ( European              hem ten laste gelegde feiten niet heeft bewezen.
Community Humanitarian Office ), komt op tegen de
afwijzing van zijn sollicitatie naar de post van directeur bij
de directie A „ Informatie- en Communicatiestrategie ".              Voorts hebben de ambtenaar die door het tot aanstelling
                                                                     bevoegde gezag was belast met het aan de voorlegging aan
                                                                     de tuchtraad voorafgaande onderzoek, alsook het tot
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in           aanstelling bevoegde gezag zelf, bedreigingen tegen hem
zaak T-27/95 .
                                                                     geuit en is de tuchtprocedure onwettig wegens misbruik van
                                                                     bevoegdheid .
                                                                     Ten slotte is sprake van een kennelijke beoordelingsfout,
                                                                     niet-inachtneming van het evenredigheidsbeginsel en schen
                                                                     ding van de motiveringsverplichting neergelegd in artikel 25
Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door P. Guebels tegen          van het Statuut .
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-40/95 )
                           ( 95/C 87/37 )
                      (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door A. Macrae Moat
schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen de                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.                                             ( Zaak T-41/95 )
Guebels, wonende te Arlon ( België ), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                                            ( 95/C 87/38
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
                                                                                (Procestaai: Engels)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     Bij het Gerecht van eeste aanleg van de Europese Gemeen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van               schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen
      18 januari 1995 ,                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
 ---pagebreak--- Nr . C 87/ 18         NL |            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8 . 4 . 95
Macrae Moat, vertegenwoordigd door J. Verhaegen, advo           Middelen en voornaamste argumenten
caat te Brussel, Avenue René Gobert 20, 1180 Brussel .
                                                                 Verzoeker komt op tegen de hem op 19 november 1994 ter
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :               kennis gebrachte afwijzing door de Commissie van twee
                                                                 verzoeken van 30 maart 1994 betreffende zijn sollicitatie
1 . het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;             naar de post COM/5/92 van DG.IX/A/7.
2 . de Commissie te veroordelen wegens verzuim verzoe           Verzoeker betoogt, dat de Commissie heeft verzuimd in
    kers sollicitatie naar de post DG.IX/A/7 opnieuw in          navolging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in
    overweging te nemen, dan wel wegens verzuim de               zaak T-58/92 het bezetten van voormelde post opnieuw in
    vacature nietig te verklaren en opnieuw bekend te            overweging te nemen, en dat zij heeft nagelaten zijn laatste
    maken en daarbij nieuwe sollicitaties onverwijld in          beoordelingsrapport tijdig op te stellen, zodat daarmee
    aanmerking te nemen;                                         rekening kon worden gehouden bij besluiten betreffende
                                                                 zijn loopbaan.
3 . de Commissie te veroordelen wegens het feit dat zij
    verzoekers beoordelingsrapport over het tijdvak van
     1 juli 1991 tot en met 30 juni 1993 niet tijdig heeft
    opgesteld;                                                                 Doorhaling van zaak T-172/94 ( )
4 . de Commissie te veroordelen omdat zij verzoekers                                        ( 95/C 87/39 )
    verzoek en/of klacht niet binnen de in artikel 90 van het
    Ambtenarenstatuut gestelde termijn in een met redenen                               (Procestaai: Engels)
    omkleed besluit heeft beantwoord;
                                                                 De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
5 . de Commissie wegens deze diverse verzuimen te veroor        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    delen tot betaling aan verzoeker van door het Gerecht        pen heeft bij beschikking van 13 februari 1995 de doorha
    passend geachte schadevergoeding;                            ling in het register gelast van zaak T-l 72/94: Rima Industrial
                                                                 SA tegen Raad van de Europese Unie .
6. De Commissie te veroordelen tot betaling van verzoe
    kers kosten.                                                 (M PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994 .


title: Zaak T-441/17: Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Arca Capital Bohemia/Commissie

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/26

         Beroep ingesteld op 4 juli 2017 — Arca Capital Bohemia/Commissie
   (Zaak T-441/17)
   (2017/C 347/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arca Capital Bohemia (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: M. Nedelka, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 van de Commissie van 13 maart 2017, waarbij overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 gedeeltelijk de toegang wordt geweigerd tot documenten die betrekking hebben op zaak COMP/SA. 25076 (2011/NN) — Privatisation of Rental Housing — Karbon Invest, nietig verklaren;

               —

               besluit C(2017) 3129 final van de Commissie van 4 mei 2017, waarbij besluit COMP/F3/NB/tt*D-2017/025322 van de Commissie van 13 maart 2017 wordt bevestigd, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de uitzonderingen van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn onjuist toegepast.

                           —

                           In dit verband voert verzoekster aan dat verweerster de relevante rechtspraak onjuist heeft toegepast, omdat deze volgens haar niet geldt in gevallen waarin het administratieve dossier is afgesloten. Bovendien bestaat er in zaken betreffende staatssteun een zeer groot openbaar belang bij de verkrijging van zoveel mogelijk informatie met het oog op het houden van toezicht op overheidsinstanties, en behoren in dergelijke zaken andere overwegingen te gelden voor op commerciële belangen gebaseerde argumenten dan die welke relevant zijn in zaken betreffende fusies of in kartelzaken.

               2.

               Tweede middel: een hoger openbaar belang gebiedt openbaarmaking.

                           —

                           In dit verband betoogt verzoekster dat de privatisering in kwestie een zeer negatieve sociale impact had, en verwijst zij naar het wijdverbreide vermoeden dat bij het privatiseringsproces sprake was van onrechtmatig gedrag van overheidsinstanties.


title: Zaak C-540/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG — Artikelen 31 en 40 EER-Overeenkomst — Directe belastingen — Bronheffing op uitgaande dividenden — Verrekening in lidstaat van vestiging van dividendontvanger op grond van overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-540/07) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG - Artikelen 31 en 40 EER-Overeenkomst - Directe belastingen - Bronheffing op uitgaande dividenden - Verrekening in lidstaat van vestiging van dividendontvanger op grond van overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting)
   2010/C 24/07
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Aresu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: R. Adam, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 56 EG en van artikel 40 EER — Fiscale regeling waarbij dividenden uitgekeerd aan in andere lidstaten en in EER-staten gevestigde vennootschappen zwaarder worden belast dan „binnenlandse” dividenden

      Dictum

               1)

               Door dividenden die worden uitgekeerd aan in andere lidstaten gevestigde vennootschappen, aan een minder gunstige fiscale regeling te onderwerpen dan dividenden die worden uitgekeerd aan ingezeten vennootschappen, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 56, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in drie vierde van alle kosten. De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in het overige vierde.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 februari 2000 in zaak T-122/99: The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ("Gemeenschapsmerk — Vorm van stuk zeep — Formele onregelmatigheid van de inschrĳvingsaanvraag — Absolute weigeringsgronden — Ambtshalve onderzoek door de kamer van beroep — Eerbiediging van de rechten van de verdediging — Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald — Eerdere inschrĳving van het merk in bepaalde lidstaten")

text:
29.4.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 122/33
nem (België), vertegenwoordigd door M. A. Lucas, advocaat te              een beroep tot vernietiging van de beslissing van de derde
Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fi-                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen
duciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie             de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berar-                   15 maart 1999 (zaak R 74/1998-3) inzake gemeenschaps-
dis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot                  merkaanvraag nr. 230680 betreffende een voorstelling van
nietigverklaring van de lijst van de bij de bevorderingsronde             zeep, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer),
1998 tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren en van de lijst                samengesteld als volgt J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki
van de ambtenaren die het meest verdienstelijk waren geacht               en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
om bij die bevorderingsronde tot die rang te worden bevorderd,            ministrateur, op 16 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
op grond dat verzoekers naam op de lijsten niet voorkwam,                 het dictum luidt als volgt:
en van het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
verzoekers klacht, alsmede tot schadevergoeding, heeft het                1) Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: G. Herzig,               ken, tekeningen en modellen) van 15 maart 1999 (zaak
administrateur, op 9 februari 2000 een arrest gewezen waar-                    R 7411998-3).
van het dictum luidt als volgt:
                                                                          2) Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
1) Verklaart nietig het in de Mededelingen van de administratie van            verzoekster.
     6 april 1998 bekendgemaakte besluit van de Commissie om
     verzoeker niet op de lijst van de bij de bevorderingsronde 1998
                                                                          (1) PB C 226 van 7.8.1999.
     tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren te plaatsen, welk besluit
     werd bevestigd bij het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
     van de klacht.
2) Verwerpt het beroep voor het overige.
3) Verwijst de Commissie in de kosten
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                                van 9 februari 2000
                                                                          in zaak T-111/97: G. Valero Jordana en S. Vadé tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie
                                                                          van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —
                                                                                Ontvankelijkheid)
                       van 16 februari 2000
in zaak T-122/99: The Procter & Gamble Company                                                     (2000/C 122/48)
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
              (merken, tekeningen en modellen) (1)                                                (Procestaal: Spaans)
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van stuk zeep — Formele                         In zaak T-111/97, G. Valero Jordana en S. Vadé, ambtenaren
onregelmatigheid van de inschrijvingsaanvraag — Absolute                  van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
weigeringsgronden — Ambtshalve onderzoek door de kamer                    genwoordigd door C. Amo Quiñones, advocaat te Madrid,
van beroep — Eerbiediging van de rechten van de verdediging               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard              E. de la Guardia, advocaat aldaar, Rue Tony Neumann 46, tegen
van de waar wordt bepaald — Eerdere inschrijving van het                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                    merk in bepaalde lidstaten”)                          J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          besluiten van de Commissie van 27 december 1996 houdende
                          (2000/C 122/47)                                 afwijzing van de klachten van 13 en 17 september 1996
                                                                          waarin verzoekers om een heroverweging van hun aanvankelij-
                                                                          ke indeling en om indeling in de rang A 6 vanaf hun
                          (Procestaal: Frans)                             aanwerving hadden verzocht, en van de besluiten van de
                                                                          Commissie van 1 maart 1990 en 2 juni 1992 voorzover
In zaak T-122/99, The Procter & Gamble Company, gevestigd                 verzoekers daarbij in de rang A 7 zijn ingedeeld, heeft het
te Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door             Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
T. van Innis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende             president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
te Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar,                op 9 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het
Rue Charles Martel 56-58, tegen Bureau voor harmonisatie                  dictum luidt als volgt:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen),
(gemachtigden: O. Montalto, E. Joly en S. Laitinen), betreffende          1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-378/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bíróság (Hongarije) op 28 juli 2010 — VALE Építési Kft.

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bíróság (Hongarije) op 28 juli 2010 — VALE Építési Kft.
   (Zaak C-378/10)
   ()
   2010/C 317/25
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VALE Építési Kft.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de lidstaat van ontvangst verplicht tot naleving van de artikelen 43 EG en 48 EG wanneer een in een andere lidstaat (de lidstaat van oorsprong) opgerichte vennootschap haar zetel verplaatst naar de lidstaat van ontvangst en tegelijkertijd daartoe haar inschrijving in het handelsregister van de lidstaat van oorsprong wordt doorgehaald, de eigenaren van de vennootschap een nieuwe oprichtingsakte opstellen in overeenstemming met het recht van de lidstaat van ontvangst en de vennootschap verzoekt om inschrijving in het handelsregister van de lidstaat van ontvangst in overeenstemming met het recht van die lidstaat?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moeten in het hierboven beschreven geval de artikelen 43 EG en 48 EG aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling of praktijk van een lidstaat (de lidstaat van ontvangst) die een in ongeacht welke andere lidstaat (de lidstaat van oorsprong) wettig opgerichte vennootschap belet om haar zetel te verplaatsen naar de lidstaat van ontvangst en aldaar haar activiteiten voort te zetten in overeenstemming met het recht van laatstgenoemde lidstaat?

               3)

               Is het voor het antwoord op de tweede vraag van belang om welke reden de lidstaat van ontvangst de inschrijving van de vennootschap in het handelsregister weigert, in concreto:

                           —

                           dat de vennootschap in de in de lidstaat van ontvangst opgestelde oprichtingsakte als rechtsvoorgangster de in de lidstaat van oorsprong opgerichte vennootschap heeft doen vermelden waarvan de inschrijving in het handelsregister is doorgehaald, en verzoekt om inschrijving van die vennootschap als haar rechtsvoorgangster in het handelsregister van de lidstaat van ontvangst?

                           —

                           Is de lidstaat van ontvangst in het geval van intracommunautaire internationale omzetting verplicht om voor de beslissing op het verzoek om inschrijving van de vennootschap in het handelsregister rekening te houden met de handeling waarmee de lidstaat van oorsprong de verplaatsing van de zetel in zijn handelsregister heeft ingeschreven, en, zo ja, in welke mate?

               4)

               Mag de lidstaat van ontvangst met toepassing van zijn vennootschapsrechtelijke bepalingen betreffende de omzetting van vennootschappen op nationaal niveau, beslissen op het verzoek om inschrijving in zijn handelsregister dat is gedaan door een vennootschap die een intracommunautaire internationale omzetting verricht, en daarbij van die vennootschap verlangen dat zij voldoet aan alle vereisten die zijn vennootschapsrecht voor nationale omzettingen stelt (bijvoorbeeld het opstellen van een balans en een inventaris van de activa), of is hij daarentegen op grond van de artikelen 43 EG en 48 EG verplicht om onderscheid te maken tussen intracommunautaire internationale omzettingen en nationale omzettingen, en, zo ja, in welke mate?


title: Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-83/97)

text:
5 . 4 . 97          I NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 108/ 19
derlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inza              Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door Commissie
ke cosmetische producten            zich tegen een nationale be        van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
paling, die verboden inzake vermeldingen bij de verkoop                                                 Duitsland
van cosmeticaproducten bevat die verder gaan dan de in                                             ( Zaak C-83/97)
de richtlijn opgenomen beperkingen ?
                                                                                ( 97/C 108/38 )
0 ) PB nr. L 262 van 27. 9 . 1976 , blz. 169 .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 24 februari 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                        land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, lid van
                                                                        haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Lux
Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Société Ano                 emburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch
nyme des Caves et Producteurs Réunis de Roquefort                       berg.
( Aveyron) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                        ( Zaak C-80/97)
                          ( 97/C 108/36 )                               — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                                                                               niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te tref
                                                                               fen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand
is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt dat                        houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora
de Société Anonyme des Caves et Producteurs Réunis de                          en fauna ('), de krachtens het EG-Verdrag op haar rus
Roquefort (Aveyron ) e.a . hadden ingesteld bij het Gerecht                    tende verplichtingen niet is nagekomen;
van eerste aanleg. Dat beroep, ingeschreven onder nr.
T-140/96 , heeft tot onbevoegdverklaring geleid en het Ge              — de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de pro
recht van eerste aanleg heeft het naar het Hof verwezen                        cedure te verwijzen .
opdat dit zich over het verzoek om nietigverklaring kan
uitspreken.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                        die in zaak C-56/97 (2 ); de termijn voor omzetting van de
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergege                    richtlijn is op 5 juni 1994 verstreken .
ven in een mededeling in Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen nr. C 318 van 26 oktober 1996 , blz . 24 .               D PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992 , blz . 7 .
                                                                        ( 2 ) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Bergpracht
Milchwerk GmbH & Co. KG e.a. tegen Commissie van de                     Beroep, op 28 februari 1997 ingesteld door Commissie
                  Europese Gemeenschappen                               van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu
                        ( Zaak C-82/97)                                                                   bliek
                          ( 97/C 108/37 )                                                          ( Zaak C-88/97)
                                                                                ( 97/C 108/39 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt, dat                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG e.a . bij het Ge                    is op 28 februari 1997 beroep ingesteld tegen Portugese
recht van eerste aanleg hadden ingesteld. Dat beroep, inge             Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
schreven onder nr. T-141 /96, heeft tot niet-ontvankelijk              schappen, vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid
verklaring geleid en het Gerecht van eerste aanleg heeft de             van haar juridische dienst, als gemachtigde , domicilie ge
zaak verwezen naar het Hof, opdat dit zich over het ver                kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
zoek om nietigverklaring kan uitspreken .                               de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergege                    — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
ven in een mededeling in Publikatieblad van de Europese                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Gemeenschappen nr. C 336 van 9 november 1996, blz. 30 .                        stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                               lijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
                                                                               de instandhouding van de natuurlijke habitats en de


title: Zaak C-495/03: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 21 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Intermodal Transports B.V. en de Staatssecretaris van Financiën

text:
24.1.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/23
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 21 no-                     Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 21 no-
vember 2003, om een prejudiciële beslissing in het                       vember 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding
geding tussen Senior Engineering Investments B.V. en de                  tussen Intermodal Transports B.V. en de Staatssecretaris
                 Staatssecretaris van Financiën                                                    van Financiën
                                                                                (Zaak C-495/03)
                         (Zaak C-494/03)
                                                                                (2004/C 21/42)
                          (2004/C 21/41)
                                                                         De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 21 no-
                                                                         vember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 21 no-                op 24 november 2003, in het geding tussen Intermodal
vember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              Transports B.V. en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof
op 24 november 2003, in het geding tussen Senior Engineering             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Investments B.V. en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                   1.    Dient de nationale rechter, indien een belanghebbende in
                                                                               een aan die rechter voorgelegd geschil over de indeling in
                                                                               de GN (1) van een bepaald goed een beroep doet op het
1.    Staat artikel 4, lid 2, aanhef en letter b, van Richtlijn nr.            oordeel van een douaneautoriteit zoals dat tot uitdrukking
      69/335/EEG (1) van 17 juli 1969, zoals gewijzigd bij                     is gebracht in een aan een derde afgegeven bindende
      Richtlijn nr. 85/303/EEG (2) van 10 juni 1985, toe dat                   tariefinlichting voor een soortgelijk goed en die rechter
      kapitaalsbelasting wordt geheven van een vennootschap                    van oordeel is dat die bindende tariefinlichting niet in
      ter zake van een rechtstreekse informele kapitaalstorting                overeenstemming is met de GN, vragen van uitlegging
      van de moedermaatschappij van die vennootschap in een                    van de GN te stellen aan het Hof van Justitie van de
      dochtermaatschappij van die vennootschap, en zo ja,                      Europese Gemeenschappen?
      welke omstandigheden zijn daarbij van belang; is met
      name van belang of die vennootschap vanuit economisch
                                                                         2.    Moet post 8709 van de GN zo worden uitgelegd dat
      oogpunt moet worden aangemerkt als de werkelijke
                                                                               „Magnum ET120 Terminal Tractors” onder deze post
      begunstigde van die rechtstreekse informele kapitaalstor-
                                                                               vallen?
      ting?
2.    Verbiedt de in artikel 52 van het EG-Verdrag (thans, na            (1) GN: post van de gecombineerde nomenclatuur als bedoeld in
      wijziging, artikel 43 EG) juncto artikel 58 van het EG-                artikel 1 van de Vordering (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
      Verdrag (thans artikel 48 EG) neergelegde vrijheid van                 23 juli 1987, met betrekking tot de tarief- en
      vestiging, dat de belastingadministratie van een lidstaat              statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,
                                                                             Publicatieblad EG 1987, L 256.
      het beleid voert dat van een vennootschap geen kapitaals-
      belasting wordt geheven ter zake van een rechtstreekse
      informele kapitaalstorting van de moedermaatschappij
      van die vennootschap in een dochtermaatschappij van
      die vennootschap, mits die dochtermaatschappij in die
      lidstaat is gevestigd, en is daarbij van belang — ervan
      uitgaande dat de Richtlijn in een geval als het onderhavige
      toestaat kapitaalsbelasting te heffen zowel van die ven-
      nootschap als van haar dochtermaatschappij — of op                 Beroep, op 24 november 2003 ingesteld door de Commis-
      concernniveau al dan niet méér kapitaalsbelasting is               sie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse
      geheven dan het geval zou zijn geweest indien zowel die                                        Republiek
      vennootschap als haar dochtermaatschappij in Nederland
      gevestigd zou zijn geweest?
                                                                                (Zaak C-496/03)
(1) Richtlijn van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte                               (2004/C 21/43)
    belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (69/335/EEG). PB
    L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
(2) Richtlijn van de Raad van 10 juni 1985, tot wijziging van
    Richtlijn 69/335/EEG betreffende de indirecte belastingen op het     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    bijeenbrengen van kapitaal. PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23.         op 24 november 2003 beroep ingesteld tegen de Franse
                                                                         Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen, vertegenwoordigd door C.-F. Durand en F. Simonetti als
                                                                         gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-372/04: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 12 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen, op verzoek van Yvonne Watts, en 1) Bedford Primary Care Trust, 2) The Secretary of State for Health

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/15

         Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 12 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen, op verzoek van Yvonne Watts, en 1) Bedford Primary Care Trust, 2) The Secretary of State for Health
   (Zaak C-372/04)
   (2004/C 273/29)
   De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft bij beschikking van 12 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus 2004, in het geding tussen The Queen, op verzoek van Yvonne Watts, en 1) Bedford Primary Care Trust, 2) The Secretary of State for Health, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   Vraag 1
   Moet artikel 49 EG, gelet op de aard van de NHS en de positie daarvan naar nationaal recht, gelezen tegen de achtergrond van 's Hofs arresten Smits en Peerbooms, Muller-Fauré en Van Riet, en Inizan, aldus worden uitgelegd dat personen die hun gewone verblijfplaats in het Verenigd Koninkrijk hebben, in beginsel op grond van het gemeenschapsrecht recht hebben op ziekenhuisbehandeling in andere lidstaten op kosten van de National Health Service (NHS) van het Verenigd Koninkrijk[?]
   Moet artikel 49 EG in het bijzonder aldus worden uitgelegd dat:

               (a)

               er enig onderscheid bestaat tussen een van overheidswege gefinancierde nationale gezondheidsdienst als de NHS en verzekeringsfondsen als het Nederlandse ZFW-stelsel, in het bijzonder gelet op het feit dat de NHS niet over fondsen beschikt waaruit betalingen dienen te geschieden?

               (b)

               de NHS verplicht is om een dergelijke behandeling in een andere lidstaat toe te staan en te betalen, niettegenstaande dat hij niet verplicht is om een dergelijke behandeling toe te staan en te betalen, wanneer die op particuliere basis wordt verstrekt door een dienstverrichter in het Verenigd Koninkrijk?

               (c)

               van belang is dat de patiënt zelf de behandeling regelt onafhankelijk van het bevoegde NHS-orgaan en zonder voorafgaande toestemming of kennisgeving?

         Vraag 2
   Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang of de door de NHS verstrekte ziekenhuisbehandeling op zichzelf een dienstverrichting in de zin van artikel 49 EG is?
   Indien ja, en onder de omstandigheden geschetst in de „Feiten” hierboven, dienen de artikelen 48 EG, 49 EG en 50 EG dan aldus te worden uitgelegd dat in principe:

               (1)

               het verstrekken van ziekenhuisbehandeling door NHS-instellingen een dienstverrichting is in de zin van artikel 49 EG;

               (2)

               een patiënt die ziekenhuisbehandeling ontvangt in het kader van de NHS als zodanig een vrijheid om diensten te ontvangen uitoefent in de zin van artikel 49 EG; en

               (3)

               NHS-instellingen die ziekenhuisbehandeling verstrekken dienstverrichters zijn in de zin van de artikelen 48 EG en 50 EG?

         Vraag 3
   Indien artikel 49 EG op de NHS van toepassing is, mag deze zelf of de Secretary of State zich dan ter objectieve rechtvaardiging van de weigering om voorafgaande toestemming te verlenen voor ziekenhuisbehandeling in een andere lidstaat, baseren op:

               (a)

               het feit dat toestemming het NHS-systeem van sturing van medische prioriteiten door middel van wachtlijsten serieus zou ondermijnen;

               (b)

               het feit dat toestemming patiënten met minder dringende medische behoeften de mogelijkheid zou geven om voorrang te krijgen op patiënten met meer dringende medische behoeften;

               (c)

               het feit dat toestemming tot gevolg zou hebben dat middelen een andere bestemming krijgen en worden aangewend voor de betaling van minder dringende behandelingen voor diegenen die bereid zijn om naar het buitenland te reizen, zodat zij die niet naar het buitenland willen of kunnen reizen, worden benadeeld, of de kosten van de NHS-instellingen stijgen;

               (d)

               het feit dat toestemming het Verenigd Koninkrijk zou kunnen verplichten om bijkomende fondsen voor het NHS-budget ter beschikking te stellen of om het aanbod van in het kader van de NHS beschikbare behandelingen te beperken;

               (e)

               een vergelijking van de kosten van de behandeling en de bijkomende kosten daarvan in de andere lidstaat?

         Vraag 4
   In hoeverre moet of kan voor het antwoord op de vraag of een behandeling tijdig beschikbaar is voor de toepassing van artikel 49 EG, in het bijzonder rekening worden gehouden met:

               (a)

               wachttijden;

               (b)

               de klinische prioriteit die is toegekend aan de behandeling door de bevoegde NHS-instelling;

               (c)

               het beheer van de verstrekking van intramurale medische zorg in overeenstemming met de prioriteiten die erop zijn gericht om beperkte middelen zo goed mogelijk aan te wenden;

               (d)

               het feit dat de behandeling in het kader van de NHS kosteloos verstrekt wordt op de plaats van levering;

               (e)

               de individuele gezondheidstoestand van de patiënt alsmede de geschiedenis en het te verwachten verloop van de aandoening waarvoor de patiënt om een behandeling verzoekt?

         Vraag 5
   Moeten artikel 22, lid 1, sub c, van verordening nr. 1408/71 (1) en meer bepaald de woorden „binnen de termijn die gewoonlijk nodig is voor de desbetreffende behandeling”, aldus worden uitgelegd dat:

               (a)

               de toepasselijke criteria dezelfde zijn als die welke worden gebruikt om te bepalen wat tijdig is voor de toepassing van artikel 49 EG?

               (b)

               Zo nee, in welke mate moet of kan dan rekening worden gehouden met de in vraag 4 genoemde factoren?

         Vraag 6
   Wanneer een lidstaat krachtens het gemeenschapsrecht verplicht is om de ziekenhuisbehandeling in andere lidstaten te bekostigen van personen die hun gewone verblijfplaats in de eerstgenoemde lidstaat hebben, dienen dan de kosten van die behandeling op grond van artikel 22 van verordening nr. 1408/71 berekend te worden onder verwijzing naar de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling wordt verstrekt of op grond van artikel 49 EG onder verwijzing naar de wetgeving van de lidstaat van verblijf?
   In elk van beide gevallen:

               (a)

               Wat is de juiste omvang van de verplichting om de kosten te betalen of te vergoeden, in het bijzonder wanneer, zoals in het geval van het Verenigd Koninkrijk, ziekenhuisbehandeling kosteloos op de plaats van levering aan de patiënten verstrekt wordt en er geen op nationaal niveau vastgesteld tarief bestaat voor de vergoeding aan patiënten van de behandelingskosten?

               (b)

               Is de verplichting beperkt tot de werkelijke kosten van de verstrekking van dezelfde of een evenwaardige behandeling in de eerstgenoemde lidstaat?

               (c)

               Omvat dit ook de verplichting om reis- en verblijfskosten te dekken?

         Vraag 7
   Dienen artikel 49 EG en artikel 22 van verordening nr. 1408/71 aldus te worden uitgelegd dat zij de lidstaten een verplichting opleggen om de ziekenhuisbehandeling in andere lidstaten te bekostigen ongeacht budgettaire beperkingen, en, zo ja, zijn deze vereisten verenigbaar met de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de organisatie en de verstrekking van gezondheidsdiensten en medische verzorging, zoals erkend in artikel 152, lid 5, EG?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen.


title: Zaak T-52/13: Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FICKEN — Absolute weigeringsgrond — Merk dat in strijd is met openbare orde of goede zeden — Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/15

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN)
   (Zaak T-52/13) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FICKEN - Absolute weigeringsgrond - Merk dat in strijd is met openbare orde of goede zeden - Artikel 7, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 377/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG (Schemmerhofen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wekwerth, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2012 (zaak R 493/2012-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FICKEN als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak C-107/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — FIRIN OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde  — Aftrek van voorbelasting  — Vooruitbetalingen  — Weigering om aftrek toe te staan  — Fraude  — Herziening van aftrek wanneer belastbare handeling niet wordt verricht  — Voorwaarden)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo — Bulgarije) — FIRIN OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-107/13) (1)

   ((Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Aftrek van voorbelasting - Vooruitbetalingen - Weigering om aftrek toe te staan - Fraude - Herziening van aftrek wanneer belastbare handeling niet wordt verricht - Voorwaarden))
   2014/C 135/15
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Veliko Tarnovo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FIRIN OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Veliko Tarnovo — Uitlegging van artikel 168, sub a, juncto de artikelen 65, 90, lid 1, en 185, lid 1, en van artikel 205 juncto de artikelen 168, sub a, en 193 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Beginselen van fiscale neutraliteit, effectiviteit en evenredigheid — Aftrek van voorbelasting — Vooruitbetalingen voor nauwkeurig omschreven waren vóór de levering — Weigering om bij de inning van de vooruitbetaling aftrek toe te staan omdat de goederen niet geleverd zijn — Mogelijkheid voor de leverancier om de aanvankelijke aftrek te corrigeren en weerslag op de weigering om dergelijke aftrek toe te staan — Weigering van btw-aftrek voor de geadresseerde van een levering wegens de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de betaling van de belasting van een andere belastingplichtige dan degene die tot betaling van de belasting is gehouden — Aanwijzing van de hoofdelijk aansprakelijke op grond van vermoedens gebaseerd op civielrechtelijke rechtsfiguren

      Dictum

   De artikelen 65, 90, lid 1, 168, sub a, 185, lid 1, en 193 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij vereisen dat de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde door de ontvanger van een factuur die is opgesteld met het oog op de vooruitbetaling voor de levering van goederen, wordt herzien wanneer, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, die levering uiteindelijk niet plaatsvindt, ook al zou de leverancier die belasting nog steeds moeten betalen en de vooruitbetaling niet hebben terugbetaald.

      (1)  PB C 129 van 4.5.2013.