title: Zaak T-268/12: Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Suwaid/Raad

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/29

         Beroep ingesteld op 18 juni 2012 — Suwaid/Raad
   (Zaak T-268/12)
   2012/C 243/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Joseph Suwaid (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 7 van afdeling A van bijlage I bij uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 87, blz. 103) nietig verklaren;

               —

               punt 7 van afdeling A van bijlage I bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 266/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 87, blz. 45) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, verklaren dat het bestreden besluit en de bestreden verordening niet van toepassing zijn op verzoeker en de schrapping gelasten van zijn naam en zijn persoonsgegevens van de lijst van personen op wie EU-maatregelen van toepassing zijn;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, met name alle kosten, honoraria en voorschotten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Schending van grondrechten en procedurele waarborgen en schending van artikel 21, lid 2, van besluit 2011/782/GBVB van de Raad en van artikel 32, lid 2, van verordening nr. 36/2012 van de Raad aangezien verzoeker niet in kennis is gesteld van de bestreden maatregelen en hij evenmin enig bewijs of ernstige aanwijzingen heeft ontvangen ter rechtvaardiging van zijn opname op de lijst van personen op wie maatregelen van toepassing zijn.

               2)

               Kennelijke beoordelingsfout aangezien verzoeker niet betrokken is bij het beleid van het Syrische regime.

               3)

               Schending van het recht van verdediging, van het beginsel van een eerlijk proces en van het beginsel van een doeltreffende voorziening in rechte, aangezien de Raad niet op verzoekers verzoek heeft geantwoord en bijgevolg niet heeft uitgelegd waarom verzoekers naam was opgenomen op de lijst van maatregelen, geen bewijzen heeft overgelegd die zijn opname op deze lijsten rechtvaardigen en hem evenmin de mogelijkheid heeft geboden mondeling te worden gehoord, vóór of na de vaststelling van de bestreden beperkende maatregelen.

               4)

               Schending van de motiveringsplicht, aangezien de Raad bij het vaststellen van de beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker in het bestreden besluit en de bestreden verordening enkel een bevestigende en vage formulering heeft gebruikt, zonder een gedetailleerde rechtvaardiging te geven.

               5)

               De Raad heeft ten onrechte in de bestreden handelingen opzettelijk niet verwezen naar de krachtens het EU-recht in de Europese Unie toegekende grondrechten en geldende beginselen. In dit verband voert verzoeker voorts aan dat de Raad de bestreden handelingen heeft vastgesteld op basis van artikel 215 VWEU, dat geen „democratische waarborgen” biedt.


title: Beroep, op 27 februari 1997 ingesteld door Antillean Rice Mills NV tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-41/97)

text:
5 . 4 . 97           I NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 108/23
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    gen Raad van de Europese Unie door Antillean Rice Mills
                                                                       NV, te Bonaire ( Nederlandse Antillen ), vertegenwoordigd
— Verordening ( EG ) nr. 21 /97 van de Commissie van 8 ja             door W. Knibbeler en K.J. Defares, advocaten te Amster
     nuari 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen            dam respectievelijk Rotterdam, domicilie gekozen heb
     ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit             bende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
      de landen en gebieden overzee (') nietig te verklaren ;          Goethe 11 .
— de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
     procedure .
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten
Deze zaak sluit aan bij het arrest van het Gerecht van                 — Verordening ( EG ) nr. 304/97 van de Raad van 17 fe
14 september 1995 ( gevoegde zaken T-480/93 en 483/93 ,                     bruari 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatrege
Jurispr. 1995 , blz . 11-2305 ). Wegens aanhoudende moei                   len ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
lijkheden op de rijstmarkt heeft de Commissie een nieuwe                    uit de landen en gebieden overzee (') nietig te verkla
vrijwaringsmaatregel vastgesteld, waartegen verzoekster                     ren ;
thans opkomt. De middelen en voornaamste argumenten
komen overeen met die in voormelde zaken .
                                                                       — de Raad te veroordelen in de kosten van deze proce
(M PB nr. L 5 van 9 . 1 . 1997, blz . 24 .                                  dure .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 27 februari 1997 ingesteld door Antillean Rice
                                                                       Bij Verordening ( EG ) nr. 304/97 heeft de Raad Verorde
          Mills NV tegen Raad van de Europese Unie
                                                                       ning ( EG ) nr. 21 /97 van de Commissie ingetrokken, doch
                          ( Zaak T-41/97)                              overigens dezelfde materiële bepalingen vastgesteld . De
                            ( 97/C 108/46 )                            middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                       die in zaak T-26/97, waarin beroep tot nietigverklaring is
                   (Procestaai: Nederlands)                            ingesteld tegen Verordening ( EG ) nr. 21 /97.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 27 februari 1997 beroep ingesteld te               (') PB nr. L 51 van 21 . 2 . 1997, blz . 1 .


title: Zaak C-283/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2013 door Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-607/11, Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France/Europese Commissie

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/9

         Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2013 door Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-607/11, Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France/Europese Commissie
   (Zaak C-283/13 P)
   2013/C 215/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Henkel AG & Co. KGaA, Henkel France (vertegenwoordigers: F. Brunet, E. Paroche en E. Bitton, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht vernietigen, voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat het geen uitspraak hoefde te doen over de vordering waarbij Henkel in het kader van het door haar ingestelde beroep om nietigverklaring van het bestreden besluit verzocht (punt 1 van het dictum van de beschikking);

               —

               vaststellen dat het door Henkel bij het Gerecht ingestelde beroep niet zonder voorwerp is en dat het ontvankelijk is, en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling van de relevante feiten;

               —

               de beschikking vernietigen, voor zover Henkel daarbij is verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie, met inbegrip van de kosten van het verzoek om voorlopige maatregelen in zaak T-607/11 R (punt 4 van het dictum van de beschikking), en de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten.

   Rekwiranten voeren vier middelen aan waarmee zij opkomen tegen de vaststelling van het Gerecht dat zij geen belang hadden bij het voortzetten van hun beroep tegen het bestreden besluit bij het Gerecht. Volgens rekwiranten heeft het Gerecht immers ten onrechte geoordeeld dat het bestreden besluit zonder voorwerp was geraakt ingevolge de beslissing van de ADLC (Franse mededingingsautoriteit) dat de documenten niet hoefden te worden overgelegd teneinde te waarborgen dat de rechten van verdediging van rekwiranten in acht werden genomen en dat deze stukken niet relevant waren voor het onderzoek van de bij de ADLC aanhangige zaak.
   Integendeel, rekwiranten betogen dat zij nog steeds een legitiem belang hebben bij het instellen van een beroep bij het Gerecht, daar zij over de documenten van het dossier in de Franse procedure moeten kunnen beschikken om te bewijzen dat (i) de in zaak COMP/39.579 bestrafte feiten dezelfde zijn als of ten minste nauw verband houden met de feiten die in de Franse procedure werden vervolgd, hetgeen een invloed heeft op de clementiestatus van rekwiranten in Frankrijk, en (ii) dat het aandringen van Henkel om de documenten van de Franse procedure te mogen gebruiken, niet moet worden aangemerkt als een gebrek aan medewerking door een indiener van een clementieverzoek die tot een vermindering van de boete met slechts 25 % in plaats van met 30 % leidt, zoals de ADLC heeft geoordeeld, maar als de uitoefening van legitieme rechten en belangen moet worden beschouwd, inzonderheid het recht van verdediging.
   De onderhavige hogere voorziening bestaat uit vier middelen:

               —

               Met het eerste middel betogen rekwiranten dat het Gerecht de feiten onjuist heeft opgevat doordat het ten onrechte heeft geoordeeld dat er na de beslissing van de ADLC geen procedurele fase meer was waarin de documenten opnieuw konden worden onderzocht, ingeval het bestreden besluit nietig was verklaard en de documenten aan de ADLC waren overgedragen;

               —

               Met het tweede middel stellen zij dat het Gerecht de feiten onjuist heeft opgevat door een onjuiste uitlegging te geven aan het werkelijke doel van het verzoek om overlegging van de documenten, waar het heeft geoordeeld dat dit verzoek enkel tot doel had de ADLC in staat te stellen de documenten te onderzoeken, terwijl het verzoek in hoofdzaak erop gericht was Henkel de mogelijkheid te bieden haar rechten van verdediging uit te oefenen door in debat te kunnen treden over de documenten van de Franse procedure;

               —

               Met het derde middel voeren rekwiranten aan dat de beschikking ontoereikend is gemotiveerd, aangezien het Gerecht heeft geoordeeld dat Henkel geen belang had bij het instellen van een beroep zonder dat het de argumenten van Henkel heeft onderzocht;

               —

               Volgens het vierde middel heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te onderzoeken of Henkel geen belang meer had bij het instellen van beroep bij het Gerecht om te voorkomen dat opnieuw een onrechtmatige handeling zou worden vastgesteld.

         Om elk van deze redenen verzoeken rekwiranten het Hof de beschikking te vernietigen.


title: Zaak F-33/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 februari 2016 — Labiri/EESC

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/43

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 februari 2016 — Labiri/EESC
   (Zaak F-33/15) (1)

   (2016/C 118/49)
   Procestaal: Frans
   De alleensprekende rechter heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 25.


title: Zaak C-670/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Vinifrance SA

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Vinifrance SA
   (Zaak C-670/11)
   2012/C 89/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Verwerende partij: Société Vinifrance SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een producent die communautaire steun heeft ontvangen voor de opslag van geconcentreerde druivenmost in ruil voor het sluiten met het nationaal interventiebureau van een opslagcontract, en de druivenmost heeft aangekocht bij een fictieve of niet-bestaande vennootschap en die vervolgens onder zijn verantwoordelijkheid heeft doen concentreren vóór opslag ervan, worden beschouwd als de „eigenaar” van de geconcentreerde druivenmost in de zin van artikel 2, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1059/83 van de Commissie van 29 april 1983 (1)? Is artikel 17 van deze verordening van toepassing wanneer aan het met het nationaal interventiebureau gesloten opslagcontract een bijzonder ernstig gebrek kleeft, met name omdat de vennootschap die het contract heeft gesloten met het nationaal interventiebureau, niet kan worden beschouwd als de eigenaar van de opgeslagen producten?

               2)

               Wanneer een sectorale verordening, zoals verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 (2), een communautaire steunregeling instelt zonder te voorzien in een sanctieregeling voor het geval de daarin vervatte bepalingen worden geschonden, geldt verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3) dan in geval van een dergelijke schending?

               3)

               Wanneer een marktdeelnemer niet heeft voldaan aan de verplichtingen die zijn opgelegd in een sectorale gemeenschapsverordening, zoals verordening nr. 1059/83, noch aan de daarin gestelde voorwaarden om in aanmerking te komen voor communautaire steun, en deze sectorale verordening, zoals het geval is met artikel 17 van verordening nr. 1059/83, voorziet in een regeling van maatregelen of sancties, is deze regeling dan van toepassing met uitsluiting van iedere andere Unierechtelijke regeling, ook al brengt de betrokken niet-nakoming nadeel toe aan de financiële belangen van de Europese Unie? Of is in geval van een dergelijke niet-nakoming alleen de bij verordening nr. 2988/95 ingestelde regeling van administratieve maatregelen en sancties van toepassing? Of zijn beide verordeningen dan van toepassing?

               4)

               Indien zowel de sectorale verordening als verordening nr. 2988/95 van toepassing is, hoe moeten de bepalingen ervan dan worden gecombineerd teneinde vast te stellen welke maatregelen en sancties moeten worden toegepast?

               5)

               Wanneer een marktdeelnemer meerdere inbreuken op het Unierecht heeft begaan en bepaalde van deze inbreuken binnen de werkingssfeer van de regeling van maatregelen en sancties van een sectorale verordening vallen, terwijl andere inbreuken onregelmatigheden in de zin van verordening nr. 2988/95 vormen, is dan alleen laatstgenoemde verordening van toepassing?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1059/83 van de Commissie van 29 april 1983 betreffende de opslagcontracten voor tafelwijn, druivenmost, geconcentreerde druivenmost en gerectificeerde geconcentreerde druivenmost (PB L 116, blz. 77).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 84, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-69/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2016 door Cellnex Telecom, S.A. en Retevisión I, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 november 2015 in zaak T-541/13, Abertis Telecom, S.A. en Retevisión I/Commissie

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/17

         Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2016 door Cellnex Telecom, S.A. en Retevisión I, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 november 2015 in zaak T-541/13, Abertis Telecom, S.A. en Retevisión I/Commissie
   (Zaak C-69/16 P)
   (2016/C 118/20)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Cellnex Telecom, S.A., voorheen Abertis Telecom, S.A., en Retevisión I, S.A. (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra en A. Lamadrid de Pablo, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en SES Astra

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 26 november 2015 vernietigen;

               —

               het beroep tot nietigverklaring definitief afdoen en het besluit van de Commissie van 19 juni 2013 (1) nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden arrest bevestigt een staatssteunbesluit van de Commissie met betrekking tot verschillende door de Spaanse overheid genomen maatregelen om ervoor te zorgen dat het signaal voor digitale terrestrische televisie (DTT-signaal) afgelegen gebieden van het grondgebied bereikt waar slechts 2,5 % van de bevolking woont. In dat besluit heeft de Commissie erkend dat, vanuit materieel oogpunt bezien, die dienstverlening zonder overheidsinterventie niet voorhanden zou zijn in de markt. Niettemin meent zij dat het niet om diensten van algemeen economisch belang (DAEB-activiteiten) gaat, daarbij stellende dat, vanuit formeel oogpunt bezien, de overheid heeft nagelaten de diensten „duidelijk” te omschreven en een bepaalde onderneming met de uitvoering ervan te belasten. Verder heeft de Commissie gesteld dat de overheid in elk geval niet bevoegd is om te kiezen voor een bepaalde technologische oplossing bij het organiseren van DAEB-activiteiten.

      Eerste en enig middel in hogere voorziening: onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van de artikelen 14 VWEU, 106, lid 2, VWEU en 107, lid 1, VWEU en van Protocol nr. 26 betreffende de diensten van algemeen belang en Protocol nr. 29 betreffende het openbare-omroepstelsel in de lidstaten

   In het bijzonder wordt er in hogere voorziening op gewezen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van de volgende onjuiste opvattingen in het bestreden arrest door:

               —

               de grenzen van de „kennelijke beoordelingsfout” duidelijk te hebben overschreden bij de beoordeling van de verschillende handelingen waarbij de overheid DAEB-activiteiten heeft omschreven en een of meer ondernemingen met de uitvoering ervan heeft belast;

               —

               „de ruime beoordelingsbevoegdheid” van de lidstaten onrechtmatig te beperken, welke beoordelingsbevoegdheid zowel betrekking heeft op de omschrijving als op de „organisatie” van DAEB-activiteiten, en dus ook op de keuze van de wijze waarop die activiteiten tot stand worden gebracht en de keuze voor bepaalde technologie, ongeacht of die keuzes besloten zitten in de handeling waarbij het omschrijven plaatsvindt of in een afzonderlijke handeling;

               —

               het toepasselijke Spaanse recht onjuist te beoordelen;

               —

               niet te oordelen dat de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en het „belasten” van een of meer ondernemingen met de uitvoering ervan, kunnen gebeuren middels een of meerdere handelingen;

               —

               niet te oordelen dat voor de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en het met de uitvoering ervan „belasten” geen specifieke formulering of specifieke bewoordingen hoeven te worden gebruikt, maar een materiële en functionele beoordeling moet plaatsvinden;

               —

               te oordelen dat het aan het VWEU en het VEU gehechte Protocol nr. 29 betreffende het openbare-omroepstelsel in de lidstaten niet van toepassing is.

      (1)  Besluit 2014/489/EU betreffende de door het Koninkrijk Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.28599 [C 23/2010 (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009)] voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilla-La Mancha) (PB 2014, L 217, blz. 52).


title: Beroep, op 3 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-149/96)

text:
  10 . 8 . 96          UNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 233 / 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          van 14 mei 1996                              volgt:
in zaak C-301 /94 , Air Inter tegen Commissie van de
                                                                        1 . Zaak C-301 /94 wordt verwezen naar het Gerecht.
                  Europese Gemeenschappen ( ' )
 (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die
                                                                       2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
nietigverklaring van dezelfde handeling betreffen — Onbe
 voegdverklaring door Gerecht — Afstand van instantie in
                                                                       (') PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .
zaak voor Hof— Bevoegdheid van Hofom door particulier                  ( 2 ) PB nr . L 127 van 19 . 5 . 1994 , blz . 32 .
aanhangig gemaakte zaak te beslechten — Verwijzing naar
                               Gerecht)
                           ( 96/C 233 /01 )
                         (Procestaai: Frans)
                                                                       Beroep, op 3 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
( Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                    Jurisprudentie van het Hof)                                                   ( Zaak C-149/96 )
                                                                                ( 96/C 233 /02 )
In zaak C-301 /94 , Air Inter, naamloze vennootschap naar
Frans recht, gevestigd te Paray Vieille Poste, vertegenwoor           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door J. -P. Spitzer, advocaat te Parijs, domicilie gekozen        op 3 mei 1996 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 Unie door Portugese Republiek, vertegenwoordigd door Dr.
aldaar, Grand-rue 31 , tegen Commissie van de Europese                 L. Fernandes en Dr. C. Botelho Moniz, als gemachtigden,
Gemeenschappen ( gemachtigden : R. Wâgenbauer en L.                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Portugese
Gussetti ), ondersteund door TAT European Airlines , geves            Ambassade , 33 , allée Scheffer .
tigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A. Winck
ler, advocaat te Parijs , en R. Subiotto, solicitor, domicilie         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Heivinger
& Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 , en door het                 — nietig te verklaren het besluit van de Raad van 26 fe
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                           bruari 1 996 ( 1 ), betreffende de sluiting van memoranda
Ierland ( gemachtigde : J. E. Collins, van het Treasury Depart              van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap
ment ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                      en de Islamitische Republiek Pakistan en tussen de
artikel I van Beschikking 94/291 /EG ( betekend onder                        Europese Gemeenschap en de Republiek India inzake
nummer C(94 ) 637 def.) van de Commissie van 27 april                        regelingen op het gebied van de toegang tot de markt van
 1994 inzake een procedure op grond van Verordening                          textielprodukten;
( EEG ) nr . 2408/92 van de Raad ( Zaak VII/AMA/IV/93
— TAT — Parijs ( Orly )—Marseilleen Parijs ( Orly )—Tou               — de Raad van de Europese Unie in alle kosten te
louse ) ( 2 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.                  verwijzen .
Rodriguez Iglesias, president; C. N. Kakouris, D. A. O.
Edward, J. -P. Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten;             Middelen en voornaamste argumenten
G. F. Mancini , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray,
P. Jann , H. Ragnemalm , L. Sevón en M. Wathelet, rechters;            — Schending van de fundamentele beginselen van de
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : R. Grass , op 14 mei              communautaire rechtsorde , te weten
 ---pagebreak--- Nr . C 233/2           NL              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10 . 8 . 96
    — het beginsel van publikatie van rechtsvoorschriften :             terugwerkende kracht heeft, terwijl er geen enkele
       het bestreden besluit en de daarbij goedgekeurde                 noodzaak is om af te wijken van het algemene
       memoranda van overeenstemming werden niet in het                 beginsel dat rechtsvoorschriften enkel voor de toe
       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                    komst gelden ;
        bekendgemaakt, terwijl daardoor de eerder door de
        Raad vastgestelde regeling, die naar behoren in het          — het beginsel van economische en sociale samenhang,
        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                   hetgeen tot uiting komt in de goedkeuring van een
        was bekendgemaakt, wordt gewijzigd en daarin                    rechtsregeling, die volgens de overwegingen van de
        rechtsvoorschriften staan die de marktdeelnemers                Raad in de considerans van Verordening ( EG )
        rechtstreeks raken;                                             nr . 852/95 van de Raad van 10 april 1995 inzake
                                                                        verlening van financiële bijstand aan Portugal voor
    — het transparantiebeginsel : niet alleen is verzuimd het           een specifiek moderniseringsprogramma voor de
        bestreden besluit bekend te maken , het enige middel            textiel en kledingindustrie ( 4 ) tot grotere ongelijkheid
        voor alle belanghebbenden om kennis te nemen van                leidt en de economische en sociale samenhang binnen
        de betrokken regeling, maar bovendien zijn de daarin            de Gemeenschap in gevaar brengt;
        vervatte memoranda van overeenstemming in ondui             — het beginsel van gelijke behandeling van marktdeel
        delijke en gebrekkige bewoordingen gesteld, waar               nemers : het bestreden besluit leidt tot een ongelijke
        door een normale lezer niet in staat is alle implicaties        verdeling van de lasten die voortvloeien uit een
        ervan dadelijk te begrijpen;                                    wijziging van het tempo waarin de gemeenschappe
                                                                        lijke markt voor internationale concurrentie wordt
    — het beginsel van samenwerking op wetgevingsgebied                 geopend , zoals voorzien in de Overeenkomst inzake
        tussen de Gemeenschap en de Lid-Staten: het bestre             textiel- en kledingprodukten en in Verordening
        den besluit maakt inbreuk op de bewoordingen van                ( EEG ) nr . 3030/93 , zoals gewijzigd in 1994 ; deze
        het door de Raad eenstemmig goedgekeurde com                   ongelijke verdeling van de lasten volgt in concreto uit
        promis met betrekking tot de voorwaarden voor de                het feit dat de producenten van katoenen garens ten
        ondertekening van de Slotakte van de onderhande                opzichte van de producenten van wolgarens dubbel
        lingen in het kader van de „ Uruguay-Ronde " en de              worden benadeeld, doordat zij anders dan de wol
        daarbij behorende overeenkomsten, in het bijzonder              producenten op de gemeenschappelijke markt gro
        de Overeenkomst inzake textiel - en kledingproduk              tere concurrentie ondervinden, zonder dat dit wordt
        ten ( 2 ); de inbreuk op dit compromis blijkt in                gecompenseerd door de opening van de markten van
        concreto uit de niet-inachtneming van de voorwaar              India en Pakistan, waarvan enkel de wolproducenten
        den waaronder Portugal heeft ingestemd met onder               profiteren .
        tekening van de Slotakte met betrekking tot het
        resultaat van de onderhandelingen met India en            — Schending van de fundamentele regels en beginselen van
        Pakistan wat de toegang tot de wederzijdse markten           de World Trade Organisation, namelijk
        van textielprodukten en kleding betreft;
                                                                     — van de publikatieverplichting, waarin de GATT
                                                                        Overeenkomst en de Overeenkomst inzake textiel
     — het vertrouwensbeginsel : het bestreden besluit leidt
        tot een wezenlijke verandering van het rechtskader              en kledingprodukten voorzien : de bij het bestreden
        — dat na lange en ingewikkelde onderhandelingen                  besluit goedgekeurde overeenkomsten zijn niet naar
        tot stand was gekomen —, waarin het tempo wordt                  behoren bekendgemaakt, in het bijzonder niet in
        vastgesteld waarmee de gemeenschappelijke markt                 officiële vorm, wat de enige weg is om te verzekeren
        voor internationale concurrentie wordt geopend                  dat de overige overeenkomstsluitende partijen en de
        gedurende een overgangsperiode van tien jaar zoals               door de betrokken regeling getroffen marktdeelne
        voorzien in de Overeenkomst inzake textiel - en                  mers deze kennen;
        kledingprodukten       en  in   Verordening       ( EEG )    — van de regels betreffende consolidatie van rechten, in
        nr . 3030/93 van de Raad van 12 oktober 1993
                                                                         het bijzonder artikel II van de GATT-Overeenkomst*
        betreffende een gemeenschappelijke regeling voor de              volgens punt 2 van het memorandum van overeen
        invoer van bepaalde textielprodukten uit derde                   stemming met India kan dit land op eigen gezag
        landen ( ? ), die in 1994 werd gewijzigd, teneinde de            specifieke andere rechten instellen voor produkten
        verenigbaarheid van deze verordening met deze                    ten aanzien waarvan maatregelen tot consolidatie
         Overeenkomst te verzekeren; door deze onvoorzien               van rechten zijn genomen, en het niveau daarvan
         bare verandering van de mededingingsvoorwaarden                 vaststellen aan de hand van de prijzen die de
        op de gemeenschappelijke markt wordt het kader                   Gemeenschapsexporteurs berekenen, waardoor zij
        waarbinnen de marktdeelnemers handelen ter uit
                                                                         onderling ongelijk worden behandeld ;
        voering van de herstructureringsmaatregelen die de
         Raad zelf onmisbaar achtte in ongunstige zin gewij          — de Overeenkomst betreffende de procedures ter zake
         zigd, wordt de doeltreffendheid van de maatregelen              van invoervergunningen; in strijd met de artikelen 1 ,
         aangetast en wordt ernstige schade aan de markt                2 en 3 van deze Overeenkomst hangt ingevolge het
         deelnemers toegebracht;                                         stelsel van „ Speciale invoervergunningen " dat in
                                                                         India wordt toegepast, de invoer in dat land van
     — het beginsel dat rechtsvoorschriften geen terugwer               textielprodukten uit de Gemeenschap af van de koop
         kende kracht hebben : de bij het bestreden besluit              van invoervergunningen bij de Indiase exporteurs
         goedgekeurde memoranda van overeenstemming                      welke de Indiase regering hun toekent en die zij
         hebben tot gevolg dat de daarin vervatte regeling               vrijelijk op de markt kunnen verhandelen ;
 ---pagebreak---  10. 8 . 96            [ NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 233/3
     — het beginsel van evenwicht tussen de rechten en                              handelsmonsters vormt, anders dan de Luxemburgse
           verplichtingen van partijen; behalve de concessies op                    autoriteiten menen, wel degelijk een handeling die
           grond van de regeling in de Overeenkomst inzake                          binnen de werkingssfeer van de zesde BTW-richtlijn valt;
          textiel- en kledingprodukten verleent de Gemeen                          artikel 5 , lid 6 , van de zesde BTW-richtlijn bevat een
           schap een groot aantal extra concessies in ruil voor                     bijzondere regeling ter zake, bestaande in een vrijstelling
           maatregelen tot opening van de markten van India en                      met teruggaaf van de door de ondernemer reeds betaalde
           Pakistan, zoals voorzien in de memoranda van                             belasting . Voorts is het Luxemburgse standpunt niet
           overeenstemming. De maatregelen ter opening van                         consequent, aangezien de invoer van gratis handelsmon
           deze markten zijn echter zeer onduidelijk en herroep                    sters aan de BTW wordt onderworpen, maar de aldus
           baar .                                                                   door de Luxemburgse belastingplichtigen betaalde
                                                                                belasting in aftrek kan worden gebracht.
(')  PB  nr . L  153 van 27 . 6 . 1996 , blz . 47.
(2)  PB  nr . L 336 van 23 . 12 . 1994 , blz . 50,                            (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
( ?) PB  nr . L 275 van 8 . 1 1 . 1993 , blz . 1 .
(4)  PB nr .  L 86 van 20 . 4 . 1995 , blz . 10 .
                                                                              Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek
Beroep, op 6 mei 1996 ingesteld door Commissie van de                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem                                                     ( Zaak C- 1 5 9/96 )
                                   burg
                                                                                ( 96/C 233/04 )
                          ( Zaak C-152/96 )
                             ( 96/C 233/03 )
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             op 10 mei 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver
op 6 mei 1996 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                          tegenwoordigd door Dr. L. Fernandes en M. L. Duarte,
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen                             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese
schappen , vertegenwoordigd door H. Michard en E. Tra                       Ambassade , 33 , allée Scheffer .
versa , als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Kirchberg.                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            — nietig te verklaren de praktijk van „ buitengewone
                                                                                flexibiliteit " die de Commissie toepast bij het beheer van
a ) vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                              de kwantitatieve beperkingen op de invoer door de
     door een nationale regeling zo toe te passen dat                              Europese Gemeenschap van textielprodukten en kleding
     leveringen van monsters zoals boeken en platen, die in                        van oorsprong uit derde landen, en in concreto het na
     het binnenland en in het kader van intracommunautaire                         een bijeenkomst van het Comité Textielprodukten door
     leveringen zijn vrijgesteld volgens respectievelijk arti                     de Commissie op 6 maart 1996 genomen besluit
     kel 5 , lid 6 , en artikel 28 quater, onderdeel B, onder a ),                 betreffende uit de Volksrepubliek China afkomstige
     van de zesde BTW-richtlijn ( Richtlijn 77/388/EEG van                         textielprodukten;
     de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
     van de wetgevingen der Lid Staten inzake omzetbelas                    — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     ting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                        kosten te verwijzen .
     toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( ! ), zoals
     gewijzigd , niet in aanmerking komen voor vooraftrek,
     en door de invoer van deze goederen aan de BTW te                       Middelen en voornaamste argumenten
     onderwerpen, in strijd met het bepaalde in artikel 14 ,
     lid 1 , onder a ), van de zesde BTW-richtlijn, de verplich             — Duidelijke overschrijding door de Commissie van haar
     tingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de                       bevoegdheden tot tenuitvoerlegging van internationale
     voormelde bepalingen van de zesde BTW-richtlijn;                              overeenkomsten op het gebied van de handel in textiel
                                                                                produkten en kleding: de maatregelen van „ buitenge
b ) het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij                          wone flexibiliteit ", die van toepassing zijn wanneer alle
     zen .                                                                        methodes van flexibilisering van de kwantitatieve beper
                                                                                kingen, die zijn voorzien in de Gemeenschapswetgeving
                                                                                en in de bilaterale overeenkomsten tussen de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                                 Gemeenschap en de leverancierslanden, zijn uitgeput,
                                                                                kunnen niet geacht worden een prerogatief te zijn dat
— Schending van voormelde bepalingen van de zesde                                  behoort tot de beheersbevoegdheid van de Commissie ,
     BTW-richtlijn ( 77/388/EEG ): de verzending van gratis                       zoals vastgesteld bij Verordening ( EEG ) nr. 3030/93 van


title: Zaak T-24/05: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2010 — Alliance One International e.a./Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Spaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld — Prijsvaststelling en marktverdeling — Motiveringsplicht — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Gelijke behandeling )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/39

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2010 — Alliance One International e.a./Commissie
   (Zaak T-24/05) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Spaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld - Prijsvaststelling en marktverdeling - Motiveringsplicht - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Gelijke behandeling)
   2010/C 346/75
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alliance One International, Inc., voorheen Standard Commercial Corp. (Danville, Virginia, Verenigde Staten), Standard Commercial Tobacco Co., Inc. (Wilson, North Carolina, Verenigde Staten), Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd (Vaduz, Liechtenstein) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Odriozola Alén, M. Marañon Hermoso en A. Emch, vervolgens Odriozola Alén, M. Barrantes Diaz en A. João Vide, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2004) 4030 def. van de Commissie van 20 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje)

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2004) 4030 def. van de Commissie van 20 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje) wordt nietig verklaard voor zover zij Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd. betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc. en Trans-Continental Leaf Tobacco zullen twee derde van hun eigen kosten en twee derde van de kosten van de Europese Commissie dragen, terwijl deze laatste een derde van haar eigen kosten en een derde van die van verzoeksters zal dragen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-426/10: Beroep ingesteld op 16 september 2010 — Moreda-Riviere Trefilerías/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/37

         Beroep ingesteld op 16 september 2010 — Moreda-Riviere Trefilerías/Commissie
   (Zaak T-426/10)
   ()
   2010/C 317/68
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (Gijón, Spanje) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en A. Tresandi Blanco, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 juni 2010 in zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal) krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bij die beschikking opgelegde geldboete krachtens artikel 261 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie nietig verklaren of verminderen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige procedure wordt opgekomen tegen dezelfde beschikking als die in zaak T-385/10, ArcelorMittal/Commissie.
   Verzoekster voert concreet het volgende aan:

               —

               onjuiste toepassing van artikel 101 VWEU voor zover MRT verantwoordelijk wordt geacht voor de gestelde schending van dat artikel, nu om te beginnen TYCSA (PSC) en niet MRT verantwoordelijk is voor de gestelde deelname van TYCSA SL aan de in de beschikking beschreven gedragingen en voorts TYCSA SL geen deel heeft uitgemaakt van een economische eenheid met GSW/TYCSA. Bijgevolg kan MRT geen verantwoordelijkheid worden aangerekend voor het gedrag van TYCSA SL en TYCSA PSC;

               —

               fouten, feitelijk en rechtens, bij de beoordeling van de verweten gedragingen, aangezien de Europese Commissie zich vergist waar zij zich op het standpunt stelt dat het samenstel van overeenkomsten en bijeenkomsten die in verschillende periodes in diverse lidstaten zouden hebben plaatsgevonden met verschillende deelnemers en uiteenlopende doelen één enkele voortgezette inbreuk in de zin van artikel 101 VWEU vormt. Verder vormen de genoemde overeenkomsten geen coherent geheel van maatregelen die op de verwezenlijking van één enkel doel zijn gericht.

         Subsidiair verzoekt verzoekster om nietigverklaring of vermindering van de geldboete wegens schending van de beginselen van evenredigheid, gewettigd vertrouwen, niet-terugwerkende kracht en rechtszekerheid, nu de richtsnoeren uit 1998 voor de berekening van geldboeten niet zijn toegepast, geen rekening is gehouden met een aantal verzachtende omstandigheden, de rechten van verweer zijn geschonden en de beschikking niet toereikend is gemotiveerd.


title: Arrest van het Hof van 15 december 2011 in zaak E-1/11 — Dr A (Vrij verkeer van personen — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Bescherming van volksgezondheid — Non-discriminatie — Evenredigheid)

text:
               11.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 307/22

         ARREST VAN HET HOF
   van 15 december 2011
   in zaak E-1/11
   Dr A
   (Vrij verkeer van personen — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Bescherming van volksgezondheid — Non-discriminatie — Evenredigheid)
   2012/C 307/08
   In zaak E-1/11 Dr A — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Statens helsepersonellnemnd (de Noorse Kamer van Beroep voor Gezondheidswerkers) over de uitlegging van Richtlijn 2005/36/EG en andere EER-wetgeving, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 15 december 2011 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               —

               Richtlijn 2005/36/EG verzet zich in beginsel ertegen dat autoriteiten van EER-staten nationale bepalingen die voorzien in de mogelijkheid om de toestemming te weigeren om als arts te werken, toepassen op een migrerende aanvrager uit een andere EER-staat die voldoet aan de vereisten van de richtlijn voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties.

               —

               Een EER-staat kan de toestemming afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de aanvrager over de talenkennis beschikt die vereist is voor de uitoefening van het beroep op zijn grondgebied.

               —

               Bovendien mag een EER-staat de toestemming om het beroep van arts uit te oefenen alleen opschorten of intrekken op grond van informatie over de persoonlijke geschiktheid van een migrerende arts inzake andere beroepsvereisten dan de talenkennis zoals in het onderhavige geval, wanneer dergelijke vereisten objectief gerechtvaardigd zijn en evenredig zijn aan de te bereiken doelstelling inzake de bescherming van de volksgezondheid en wanneer diezelfde informatie ook de opschorting of intrekking van de toestemming voor een nationale arts met zich zou meebrengen. Wanneer de bevoegde autoriteiten op het moment van de beoordeling over dergelijke gronden voor opschorting of intrekking beschikken, mag de toestemming worden geweigerd.


title: Zaak C-80/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Montreuil — Frankrijk) — ArcelorMittal Atlantique et Lorraine/Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis, lid 1 — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie — Kosteloze toewijzing van emissierechten — Besluit 2011/278/EU — Geldigheid — Beginsel van behoorlijk bestuur — Vaststelling van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer — Gebruik van gegevens uit het BREF-document voor ijzer en staal en de richtsnoeren om de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer vast te stellen — Begrip „soortgelijke producten” — Referentie-installaties — Motiveringsplicht)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal administratif de Montreuil — Frankrijk) — ArcelorMittal Atlantique et Lorraine/Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie
   (Zaak C-80/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis, lid 1 - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie - Kosteloze toewijzing van emissierechten - Besluit 2011/278/EU - Geldigheid - Beginsel van behoorlijk bestuur - Vaststelling van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer - Gebruik van gegevens uit het BREF-document voor ijzer en staal en de richtsnoeren om de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer vast te stellen - Begrip „soortgelijke producten” - Referentie-installaties - Motiveringsplicht))
   (2017/C 309/09)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ArcelorMittal Atlantique et Lorraine

      Verwerende partij: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/1

         2010/C 209/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 195 van 17.7.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 179 van 3.7.2010

      PB C 161 van 19.6.2010

      PB C 148 van 5.6.2010

      PB C 134 van 22.5.2010

      PB C 113 van 1.5.2010

      PB C 100 van 17.4.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-530/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2012 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 september 2012 in zaak T-404/10, National Lottery Commission/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/36

         Hogere voorziening ingesteld op 21 november 2012 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 september 2012 in zaak T-404/10, National Lottery Commission/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-530/12 P)
   2013/C 26/69
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en F. Mattina, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: National Lottery Commission

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de National Lottery Commission (verzoekster voor het Gerecht) verwijzen in de kosten die het Bureau zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Bureau voert drie middelen aan, te weten (i) schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 (1), (ii) schending van het recht van het BHIM om te worden gehoord en (iii) kennelijke innerlijke tegenspraak en onjuiste voorstelling van de feiten in het bestreden arrest.
   Het eerste middel bevat twee onderdelen. Enerzijds heeft het Gerecht artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in samenhang met artikel 53, lid 2, van verordening nr. 207/2009 en regel 37 van verordening nr. 2868/95 (2) in het arrest Elio Fiorucci, geschonden voor zover het Gerecht steunde op bepalingen van nationaal recht, te weten artikel 2704 van het Italiaanse burgerlijk wetboek, dat door partijen niet was aangevoerd en derhalve geen deel uitmaakte van het geschil voor de kamer van beroep. Anderzijds heeft het Gerecht artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 geschonden voor zover het steunde op nationale rechtspraak, te weten arrest nr. 13912 van de Corte Suprema di Cassazione van 14 juni 2007 (waarnaar wordt verwezen in punt 32 van het bestreden arrest), dat door partijen niet was aangevoerd en geen deel uitmaakte van het geschil voor de kamer van beroep.
   Het tweede middel betreft schending van het recht van het BHIM om te worden gehoord, voor zover het Bureau niet in de gelegenheid was gesteld om opmerkingen te formuleren over procedurele en inhoudelijke aspecten van het arrest van de Corte Suprema di Cassazione. Het valt niet uit te sluiten dat de redenering en het oordeel van het Gerecht anders zouden zijn geweest indien het Bureau opmerkingen had kunnen formuleren.
   Volgens het derde middel geven de redenering en het oordeel van het Gerecht blijk van kennelijke innerlijke tegenspraak en van onjuiste voorstelling van de feiten. Het Bureau is van mening dat het Gerecht de analyse van de kamer van beroep en de eigen argumenten van de National Lottery Commission onjuist heeft opgevat en voorgesteld en dat het ten onrechte niet heeft geoordeeld dat de kamer van beroep aan de juiste rechtsregel naar Italiaans recht had getoetst door te stellen dat de National Lottery Commission niet het bewijs had geleverd dat de datum van de poststempel op de overeenkomst van 1986 niet beslissend was.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak T-373/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2009 — Italië/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Ruwe tabak — Motiveringsplicht — Artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 1258/1999 )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-373/05) (1)

   („EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Ruwe tabak - Motiveringsplicht - Artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 1258/1999”)
   2009/C 205/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijk nietigverklaring van beschikking 2005/579/EG van de Commissie van 20 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 199, blz. 84), voor voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Italiaanse Republiek in de sector ruwe tabak zijn uitgesloten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 oktober 1995 in zaak T-562/93: D. Obst tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Aanwervingsprocedure - Bezwarend besluit - Artikel 45 Ambtenarenstatuut - Kennisgeving van vacature - Misbruik van bevoegdheid - Motivering - Vergoeding van schade)

text:
 30 . 12 . 95            NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 / 11
        opgelegd aan een landbouwer bij wie is vastgesteld, dat               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
        het werkelijk geconstateerde gebied minder groot is dan               Koninkrijk België .
        het in de steunaanvraag aangegeven gebied , indien het
        verschil meer dan 20 % bedraagt, maar geen boze opzet                 (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
        of grove nalatigheid is vastgesteld ?
 (') PB nr . L 391 van 31 . 12 . 1992 , hlz . 36 .
 ( 2 ) PB nr . L 156 van 7 . 7 . 1995 , blz . 27 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 13/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /21 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-14/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 1995
                             ( 95/C 351 / 19 )                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 13/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                      liaanse Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
26 september 1995 de doorhaling in het register gelast van                    (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
zaak C-14/95 : Commissie van de Europese Gemeenschap
pen tegen Koninkrijk België .
(') PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-125/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /22 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-98/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 oktober
                             ( 95/C 351 /20 )                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-125/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu
De president van het Hof van Justitie van de Europese                         gese Republiek .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 september
1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-98/95 :                  (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                           GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     gezegd dat verzoekers sollicitatie niet in aanmerking kan
                        van 19 oktober 1995                                   worden genomen, en van het besluit van de Commissie van
                                                                              22 maart 1993 houdende afwijzing van verzoekers sollici
       in zaak T-562/93 : D. Obst tegen Commissie van de                      tatie, en anderzijds vergoeding van de materiële en morele
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                              schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Bezwarend                                Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt: B. Vester
besluit — Artikel 45 Ambtenarenstatuut — Kennisgeving                         dorf, president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters ;
 van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Motivering                         griffier: H. Jung, op 19 oktober 19 95 een arrest gewezen
                     — Vergoeding van schade)                                 waarvan het dictum luidt als volgt:
                             ( 95 /C 351 /23 )
                                                                              1 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                         (Procestaai: Duits)                                       van een bedrag van 2 000 ecu als schadevergoeding voor
                                                                                een dienstfout.
In zaak T-562/93 , D. Obst, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Everberg                           2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
( België ), aanvankelijk vertegenwoordigd door H.-J . Moritz
en vervolgens door L. Mahlberg, advocaten, domicilie                          3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen
gekozen hebbende te Bridel ( Luxemburg ) bij M. Moritz,                            benevens een vierde van de kosten van verzoeker, die
Rue de Schönfels 25 A, tegen Commissie van de Europese                             drie vierde van zijn eigen kosten zal dragen .
Gemeenschappen ( gemachtigden : J. Griesmar en B. Wagen
baur), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring                (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
van advies nr. 45/93 van het Raadgevend Comité benoe
mingen van 18 februari 1993 , voor zover daarin wordt


title: Zaak C-368/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Transalpine Ölleitung in Österreich GmbH, Planai-Hochwurzen-Bahnen GmbH, Gerlitzen-Kanzelbahn-Touristik GmbH & Co. KG/Finanzlandesdirektion für Tirol, Finanzlandesdirektion für Steiermark, Finanzlandesdirektion für Kärnten (Staatssteun — Artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG — Gedeeltelijke restitutie van energieheffingen — Geen aanmelding van steunmaatregel — Beschikking van Commissie — Verklaring van verenigbaarheid van steunmaatregel met gemeenschappelijke markt voor reeds verstreken tijdvak — Gevolg voor restitutieaanvragen van niet voor steunmaatregel in aanmerking komende ondernemingen — Bevoegdheden van nationale rechterlijke instanties)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Transalpine Ölleitung in Österreich GmbH, Planai-Hochwurzen-Bahnen GmbH, Gerlitzen-Kanzelbahn-Touristik GmbH & Co. KG/Finanzlandesdirektion für Tirol, Finanzlandesdirektion für Steiermark, Finanzlandesdirektion für Kärnten
   (Zaak C-368/04) (1)

   (Staatssteun - Artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG - Gedeeltelijke restitutie van energieheffingen - Geen aanmelding van steunmaatregel - Beschikking van Commissie - Verklaring van verenigbaarheid van steunmaatregel met gemeenschappelijke markt voor reeds verstreken tijdvak - Gevolg voor restitutieaanvragen van niet voor steunmaatregel in aanmerking komende ondernemingen - Bevoegdheden van nationale rechterlijke instanties)
   (2006/C 294/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Transalpine Ölleitung in Österreich GmbH, Planai-Hochwurzen-Bahnen GmbH, Gerlitzen-Kanzelbahn-Touristik GmbH & Co. KG

      Verwerende partijen: Finanzlandesdirektion für Tirol, Finanzlandesdirektion für Steiermark, Finanzlandesdirektion für Kärnten
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 88, lid 3, EG — Toekennen van staatssteun in strijd met verbod op uitvoering van voorgenomen steunmaatregelen vóór beslissing van Commissie — Steun bestaande in gedeeltelijke restitutie van energieheffingen uitsluitend aan ondernemingen die stoffelijke goederen produceren — Gevolgen van latere beschikking van Commissie waarbij steunmaatregel verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard
   Dictum

               1)

               Artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG moet aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechterlijke instanties is om de rechten van de justitiabelen te vrijwaren in het geval van een eventuele schending door de nationale autoriteiten van het verbod van uitvoering van steunmaatregelen voordat de Commissie van de Europese Gemeenschappen deze bij beschikking heeft goedgekeurd. Daarbij moeten de nationale rechterlijke instanties het belang van de Gemeenschap ten volle in aanmerking nemen en mogen zij geen maatregel nemen die er alleen toe leidt dat de kring van steunontvangers vergroot.

               2)

               Aangezien een beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen waarbij een niet-aangemelde steunmaatregel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard, niet tot gevolg heeft dat de ongeldigheid van uitvoeringsmaatregelen die in strijd met het in artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG neergelegde verbod zijn vastgesteld, achteraf wordt gedekt, is het van weinig belang of een aanvraag wordt gedaan vóór of na de vaststelling van de beschikking waarbij de steunmaatregel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard, omdat deze aanvraag betrekking heeft op een onrechtmatige toestand als gevolg van de niet-aanmelding.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak T-369/16: Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Luciad/Commissie

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/33

         Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Luciad/Commissie
   (Zaak T-369/16)
   (2016/C 314/45)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Luciad (Leuven, België) (vertegenwoordigers: D. Arts, P. Smet en I. Panis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd, ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd, nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en een schending van artikel 1(d) van Verordening nr. 2015/1589 (1) en artikel 107, lid 1, VWEU.

                           —

                           Verzoekende partij voert aan dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout maakt wanneer zij stelt dat de fiscale „rulings” niet als een uitvoeringsmaatregel kunnen worden beschouwd en de door haar omschreven overwinstregeling als een steunregeling moet worden beschouwd.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 296 VWEU wegens ontoereikende motivering en schending van artikel 107, lid 1, VWEU wegens gebrek aan een maatregel die de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen.

                           —

                           Verzoekende partij voert aan dat de Commissie nalaat aan te geven op welke manier het overwinstregime de mededinging zou kunnen vervalsen of dreigen te vervalsen.

                           —

                           De Commissie zou er onterecht van uitgaan dat een fiscale „ruling” in toepassing van het overwinstregime automatisch leidt tot de bevrijding van een last voor de betrokken ondernemingen en, door geen rekening te houden met de in het buitenland geheven of te heffen belasting op de overwinst, zou ze onterecht besluiten dat de regeling voor vrijstelling van de overwinst de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 296 VWEU wegens ontoereikende motivering en een schending van artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bestreden regeling het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloedt.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout en schending van artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bestreden regeling geen selectief voordeel verstrekt.

                           —

                           Verzoekende partij voert aan dat het overwinstregime een algemene fiscale regeling is die van toepassing is op elke Belgische onderneming en inherent is aan de referentieregeling van het Belgische stelsel van vennootschapsbelasting, dat specifieke regels voorziet voor grensoverschrijdende situaties, zodat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout maakt wanneer zij stelt dat het overwinstregime enerzijds een afwijking vormt van de referentieregeling en anderzijds van het zakelijkheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9)


title: Zaak C-199/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Europese Gemeenschap/Belgische Staat (Protocol betreffende voorrechten en immuniteiten van Europese Gemeenschappen — Artikel 3 — Indirecte belastingen — Beslissingen van nationale rechterlijke instanties — Registratierechten)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Europese Gemeenschap/Belgische Staat
   (Zaak C-199/05) (1)

   (Protocol betreffende voorrechten en immuniteiten van Europese Gemeenschappen - Artikel 3 - Indirecte belastingen - Beslissingen van nationale rechterlijke instanties - Registratierechten)
   (2006/C 326/23)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europese Gemeenschap

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 3, tweede en derde alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 — Nationale wetgeving die voorziet in heffing van recht over arresten en vonnissen van hoven en rechtbanken houdende veroordeling of vereffening gaande over sommen en roerende waarden
   Dictum

               1)

               Rechten zoals registratierechten die moeten worden betaald ten gevolge van door de nationale rechterlijke instanties gewezen arresten en vonnissen houdende veroordeling tot betaling van geldsommen of vereffening van roerende waarden, zijn geen eenvoudige vergoeding voor diensten van openbaar nut in de zin van artikel 3, derde alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen.

               2)

               Artikel 3, tweede alinea, van ditzelfde Protocol dient aldus te worden uitgelegd dat rechten zoals registratierechten die moeten worden betaald ten gevolge van door de nationale rechterlijke instanties gewezen arresten en vonnissen houdende veroordeling tot betaling van geldsommen of vereffening van roerende waarden, niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling vallen.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak T-243/07: Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Republiek Polen/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/45

         Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Republiek Polen/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-243/07)
   (2007/C 211/84)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: E. Ośniecka-Tamecka, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking 2007/361/EG van de Commissie van 4 mei 2007 houdende vaststelling van overtollige voorraden landbouwproducten, met uitzondering van suiker, en de financiële consequenties van het wegwerken daarvan, in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije [kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 1979] nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op de Republiek Polen (1);

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking is bepaald welke hoeveelheden landbouwproducten zich op het tijdstip van de toetreding tot de Europese Unie in Polen in het vrije verkeer bevonden en volgens de Commissie het niveau overschreden van wat als een normale overdrachtshoeveelheid van deze producten kon worden beschouwd, en zijn aan Polen de „uitgaven voor het wegwerken van deze hoeveelheden” opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van de bestreden beschikking voert verzoekster twee middelen aan: schending van hoofdstuk 4, punt 4, van bijlage IV bij de Toetredingsakte (2) doordat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden beschikking vast te stellen, en schending van het evenredigheidsbeginsel.
   Ter onderbouwing van het eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van de bestreden beschikking de bevoegdheid die haar in hoofdstuk 4, punt 4, van bijlage IV bij de Toetredingakte is verleend, heeft overschreden doordat de beschikking, door de invoering van geldstraffen waarin de Toetredingsakte niet voorziet, een wijziging brengt in hetgeen in de Toetredingakte is overeengekomen. Bovendien verdraagt de bestreden beschikking zich niet met het in de Toetredingsakte geformuleerde beginsel dat het aan de lidstaten staat, ervoor te zorgen dat de overtollige voorraden landbouwproducten die zich op het tijdstip van de toetreding op hun grondgebied in het vrije verkeer bevonden, daadwerkelijk worden weggewerkt.
   Ter onderbouwing van het middel inzake schending van het evenredigheidsbeginsel stelt verzoekster dat de doelstellingen van de bestreden beschikking onderling tegenstrijdig en bovendien rechtens niet gerechtvaardigd zijn. Daarbij komt dat de bestreden beschikking niet het geschikte middel is om de kosten voor het wegwerken van de overtollige voorraden te berekenen. Verder zijn in de beschikking aanzienlijke fouten gemaakt bij het bepalen van de overtollige voorraden die zich in Polen in het vrije verkeer bevonden, en is daarin geen rekening gehouden met de overtollige voorraden die Polen na de toetreding op eigen kosten heeft weggewerkt. De beschikking belast Polen met kosten voor het wegwerken van overtollige voorraden die in feite niet door de Gemeenschap worden gedragen, en leidt tot een ongerechtvaardigde verrijking van de Gemeenschap ten laste van Polen. De bestreden beschikking was ook niet dwingend noodzakelijk daar de toetreding van Polen tot de Europese Unie de landbouwmarkt niet heeft verstoord en er sinds die toetreding veel tijd is verstreken. Ofschoon de bestreden beschikking op basis van de Toetredingakte is vastgesteld, wordt daarmee geen van daarin bepaalde doelstellingen op het gebied van de landbouw verwezenlijkt.

      (1)  PB L 138, blz. 14.

      (2)  Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 2003, L 236, blz. 33).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 januari 2001 in zaak T-153/00: Spain Pharma S.A tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep wegens nalaten — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 134/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.5.2001
woordigd door D. Fosselard, advocaat te Brussel, domicilie                            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en                          VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
M.-J. Jonczy en E. Paasivirta), betreffende een verzoek om                                       van 15 januari 2001
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 maart
2000 tot beëindiging van de met verzoekster gesloten overeen-
komst tot uitvoering van het project Dionysos, heeft het                 in zaak T-236/00 R: G. Stauner e.a. tegen Europees
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,             Parlement en Commissie van de Europese Gemeenschap-
kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;                                                   pen
griffier: H. Jung, op 9 januari 2001 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (Procedure in kort geding — Kaderakkoord over de betrekkin-
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                         gen tussen het Europees Parlement en de Commissie —
                                                                                Artikel 197 EG — Ontvankelijkheid)
2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten, de op de procedure in
      kort geding gevallen kosten daaronder begrepen.
                                                                                (2001/C 134/49)
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-236/00 R, G. Stauner, wonende te Wolfratshausen
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 (Duitsland), F. Blak, wonende te Næstved (Denemarken),
                     VAN EERSTE AANLEG                                   J.-P. Bonde, wonende te Bagsværd (Denemarken), T. Bouwman,
                                                                         wonende te Eindhoven (Nederland), K. M. Buitenweg, wonende
                        van 10 januari 2001                              te Amsterdam (Nederland), M. Camre, wonende te
                                                                         Kopenhagen, R. van Dam, wonende te Rotterdam (Nederland),
                                                                         M. Ebner, wonende te Bolzano (Italië), C. Heaton-Harris,
in zaak T-153/00: Spain Pharma S.A tegen Commissie van                   wonende te Kettering Northants (Verenigd Koninkrijk), L. van
               de Europese Gemeenschappen (1)                            der Laan, wonende te Brussel, J. Lagendijk, wonende te
                                                                         Rotterdam, N. Maes, wonende te Sinaai (België), F.-X. Mayer,
   (Beroep wegens nalaten — Afdoening zonder beslissing)                 wonende te Landau/Isar (Duitsland), F. E. Müller, wonende te
                                                                         Bruck (Oberpfalz) (Duitsland), A. Radwan, wonende te Rot-
                          (2001/C 134/48)                                tach-Egern (Duitsland), A. de Roo, wonende Amsterdam,
                                                                         H. Rühle, wonende te Stuttgart (Duitsland), U. Schleicher,
                                                                         wonende te München (Duitsland), I. Schöring, wonende te
                         (Procestaal: Spaans)                            Gävle (Zweden), E. O. Seppänen, wonende te Helsinki, B. Staes,
                                                                         wonende te Antwerpen (België), C. Turmes, wonende te Esch-
In zaak T-153, Spain Pharma A.S., gevestigd te Madrid,                   sur-Alzette (Luxemburg), leden van het Europees Parlement,
vertegenwoordigd door R. Gutiérez Sánchez, advocaat te                  vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore              te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
van Molitor, Feltgen & Harpes, advocaten aldaar, Boulevard de            kantore van M. di Stefano, advocaat aldaar, Avenue de la
la Pétrusse 55, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  Gare 49, tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera
schappen (gemachtigde: E. Gippini Fournier), betreffende een             en M. Berger) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
verzoek om vast te stellen dat de Commissie in strijd met het            (gemachtigden: U. Wölker en X. Lewis), betreffende een
Verdrag heeft nagelaten een uitspraak te doen op een klacht              verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van, ener-
betreffende gestelde schendingen van de artikelen 81 en 82               zijds, de punten 17 en 29 van het kaderakkoort van 5 juli
EG, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:            2000 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en
A.W:H. Meij, kamerpresident, en A. Potocki en J. Pirrung,                de Commissie, en anderzijds, bijlage III bij dat kaderakkoord,
rechters; griffier: H. Jung, op 10 januari 2001 een beschikking          heeft de president van het Gerecht, op 15 januari 2001 een
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                              beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                      1)     Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                                                                         2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 februari 2000 in zaak T-183/97: C. Micheli en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelĳk beleid op gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling — Programma MAST III — Besluit tot vaststelling van lĳst van voor gemeenschapssteun in aanmerking komende projectvoorstellen — Voorstel uitgesloten van gemeenschapsfinanciering — Procesbelang — Afdoening zonder beslissing)

text:
8.4.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 102/19
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 16 december 1999
                                                                                van 17 februari 2000
in zaak T-158/96, Acciaierie di Bolzano SpA tegen Com-
          missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          in zaak T-183/97: C. Micheli en anderen tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Beroep tot nietigverklaring —
Staatssteun — Beschikking waarbij onverenigbaarheid van
steun wordt vastgesteld en terugbetaling ervan wordt gelast               (Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk beleid op
— Niet-aangemelde steunmaatregelen — Toepasselijke                        gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling —
staalsteuncode — Recht van verweer — Gewettigd vertrou-                   Programma MAST III — Besluit tot vaststelling van lijst
     wen — Toepasselijke rentepercentages — Motivering)                   van voor gemeenschapssteun in aanmerking komende pro-
                                                                          jectvoorstellen — Voorstel uitgesloten van gemeenschaps-
                                                                          financiering — Procesbelang — Afdoening zonder beslis-
                         (2000/C 102/37)                                                                   sing)
                        (Procestaal: Italiaans)                                                      (2000/C 102/38)
In zaak T-158/96, Acciaierie di Bolzano SpA, gevestigd te
Bolzano (Italië), aanvankelijk vertegenwoordigd door G. Macrı́,
B. Nascimbene, advocaten te Milaan, en M. Condinanzi, ad-                                          (Procestaal: Italiaans)
vocaat te Biella, vervolgens door B. Nascimbene, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Colussi,
advocaat aldaar, Rue de Wiltz 36, ondersteund door Falck
SpA, gevestigd te Milaan (Italië), aanvankelijk vertegenwoor-             In zaak T-183/97, C. Micheli, A. Peirano, C. N. Bianchi en
digd door G. Macrı́ en F. Colussi, advocaten te Milaan, vervol-           M. Abbate, vertegenwoordigd door W. Viscardini Donà,
gens door G. Macrı́ en M. Condinanzi, advocaat te Biella,                 M. Paolin en S. Donà, advocaten te Padua, domicilie gekozen
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
F. Colussi, advocaat aldaar, Rue de Wiltz 36, en Italiaanse               aldaar, rue Mathias Hardt 39, tegen Commissie van de Europese
Republiek (gemachtigden: U. Colesanti en A. Giacomo), tegen               Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March en A. Dal Ferro),
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
E. Traversa, P. Nemitz, E. Altieri en, ter terechtzitting, T. Bal-        van de Commissie tot vaststelling van de lijst van voor
larino), betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschik-         gemeenschapssteun in aanmerking komende projectvoorstel-
king 96/617/EGKS van de Commissie van 17 juli 1996                        len in het kader van het specifieke programma voor onderzoek
betreffende steunmaatregelen van de Autonome Provincie                    en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op
Bolzano (Italië) ten behoeve van de Acciaierie di Bolzano (PB             het gebied van mariene wetenschappen en technologieën
L 274, blz. 30), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid),           (1994-1998), voorzover daarin het door Micheli gecoördineer-
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Gar-              de voorstel Posible van die steun is uitgesloten, heeft het
cı́a-Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters;            Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 16 december            volgt: R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili en P. Mengozzi,
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 17 fe-
                                                                          bruari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
1) Verwerpt het beroep.
                                                                          1) Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.
2) Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede de kosten van
      de Commissie zal dragen.
                                                                          2) Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
3) Verstaat dat elke interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 271 van 6.9.97.
( 1) PB C 54 van 22.2.1997.


title: Zaak C-332/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Treviso (Italië) op 6 juli 2015 — Strafzaak tegen Giuseppe Astone

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Treviso (Italië) op 6 juli 2015 — Strafzaak tegen Giuseppe Astone
   (Zaak C-332/15)
   (2015/C 320/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Treviso

      Partij in de strafzaak

   Giuseppe Astone

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 (1), zoals uitgelegd door de in de motivering aangehaalde communautaire rechtspraak, in de weg aan normen van de lidstaten — zoals de hierboven weergegeven in Italië geldende normen (artikel 19 van presidentieel decreet nr. 633/1972) — die, ook voor de toepassing van de strafwet, de mogelijkheid uitsluiten om het recht van aftrek uit te oefenen wanneer de btw-aangiftes, en in het bijzonder de aangifte over het tweede jaar volgend op het jaar waarin het recht op aftrek is ontstaan, niet zijn ingediend?

               2)

               Staat richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006, zoals uitgelegd door de in de motivering aangehaalde communautaire rechtspraak, in de weg aan normen van de lidstaten — zoals de hierboven weergegeven in Italië geldende normen (de artikelen 25 en 39 van presidentieel decreet nr. 633/1972) die, ook voor de toepassing van de strafwet, de mogelijkheid uitsluiten om voor de btw-aftrek rekening te houden met ontvangen facturen die de belastingplichtige op generlei wijze heeft geregistreerd?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


               28.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 125/13

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 24 februari 2011
   (Zaak E-5/11)
   2011/C 125/11
   Op 24 februari 2011 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Ólafur Jóhannes Einarsson, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoekt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

               het Koninkrijk Noorwegen door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om:

                           a)

                           het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56oa van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en

                           b)

                           het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56oa van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 2038/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over meerjarenfinanciering voor de acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen veroorzaakte verontreiniging en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure wordt verwezen.

      Feiten en argumenten:

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat het Koninkrijk Noorwegen de Verordeningen (EG) nrs. 2038/2006 en 1406/2002 niet heeft opgenomen in zijn interne rechtsorde binnen de termijn die is vastgesteld in respectievelijk de Besluiten nrs. 52/2007 en 81/2003 van het Gemengd Comité van de EER;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat Noorwegen de Verordeningen (EG) nrs. 1406/2002 en 2038/2006 respectievelijk meer dan zeven jaar en meer dan drieënhalf jaar geleden in zijn rechtsorde had moeten opnemen. Zij is bijgevolg van mening dat de Noorse regering ruimschoots de tijd heeft gehad om de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om de verordeningen in haar interne rechtsorde op te nemen en dat het Koninkrijk Noorwegen bijgevolg zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.


title: Zaak T-381/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 15 september 2011 — Eurofer/Commissie ( „Kort geding — Milieu — Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG — Vaststelling van in besluit van Commissie genoemde productbenchmarks — Verzoek in kort geding — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 15 september 2011 — Eurofer/Commissie
   (Zaak T-381/11 R)
   (Kort geding - Milieu - Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG - Vaststelling van in besluit van Commissie genoemde productbenchmarks - Verzoek in kort geding - Ontvankelijkheid - Spoedeisendheid)
   2011/C 347/60
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europäischer Wirtschaftsverband der Eisen- und Stahlindustrie (Eurofer) ASBL (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en C. Dittrich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms, K. Mifsud-Bonnici en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.