title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 14 november 1996 in zaak C-305/94 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing): C. Rotsart de Hertaing tegen J. Benoidt S.A., in vereffening, en I. G. C. Housing Service S.A. (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan - Overgang van uit arbeidsovereenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen op de verkrijger - Tijdstip van overgang)

text:
Nr. C 26/4              [_ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25 . 1 . 97
1 . a ) Wanneer de bevoegde instantie van een Lid-Staat                                     ARREST VAN HET HOF
           tot de slotsom komt, dat een farmaceutische speci
           aliteit waarvoor in een andere Lid-Staat een ver
                                                                                ( Tweede Kamer)
           gunning voor het in de handel brengen is afgege                                   van 14 november 1996
           ven, en een farmaceutische specialiteit waarvoor zij
           zelf reeds een vergunning voor het in de handel                in zaak C-305/94 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
           brengen heeft afgegeven, door onafhankelijke ven              Brussel om een prejudiciële beslissing ): C. Rotsart de Her
           nootschappen op grond van met een zelfde licentie             taing tegen J. Benoidt S.A. , in vereffening, en I. G. C.
           gever gesloten overeenkomsten worden vervaar                                     Housing Service S.A. ( ] )
           digd en dat deze twee farmaceutische
           specialiteiten, zonder op alle punten identiek te              (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van on
           zijn, ten minste volgens dezelfde formule en met               dernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan — Over
           gebruikmaking van hetzelfde actieve bestanddeel                gang van uit arbeidsovereenkomst voortvloeiende rechten
           zijn vervaardigd en bovendien dezelfde therapeuti             en verplichtingen op de verkrijger — Tijdstip van over
           sche werking hebben, moet zij die vergunning voor                                              gang)
           het in de handel brengen van toepassing verklaren                                         ( 97/C 26/06 )
           op de ingevoerde farmaceutische specialiteit, tenzij
           overwegingen in verband met een doeltreffende be
           scherming van het leven en de gezondheid van per
           sonen zich daartegen verzetten.                                                      (Procestaai: Frans)
      b ) Indien de bevoegde instantie tot de slotsom komt,
           dat de in te voeren farmaceutische specialiteit niet            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
           aan genoemde criteria voldoet, is een nieuwe ver                              de Jurisprudentie van het Hof)
           gunning voor het in de handel brengen vereist.
           Voor de afgifte daarvan moeten de in de artikelen 3
           en 4 van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van                   In zaak C-305/94, betreffende een verzoek aan het Hof
           26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de               krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arbeidsrecht
           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake            bank te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen C.
           farmaceutische specialiteiten, zoals met name ge              Rotsart de Hertaing en J. Benoidt S.A. , in vereffening, en
           wijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG van de Raad van               I. G. C. Housing Service S.A. , om een prejudiciële beslis
           22 december 1986, gestelde voorwaarden in acht                 sing over de uitlegging van Richtlijn 77/198/EEG van de
           worden genomen.                                                Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpas
                                                                          sing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het be
                                                                          houd van de rechten van de werknemers bij overgang van
                                                                          ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan ( 2 ),
2 . De omstandigheid dat de licentiegever voor de twee                    heeft het Hof (Tweede Kamer ), samengesteld als volgt:
      betrokken farmaceutische specialiteiten buiten de Eu               G. F. Mancini , kamerpresident ( rapporteur ), J. L. Murray
      ropese Gemeenschap is gevestigd, heeft geen gevolgen                en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz;
      voor het vorige antwoord.                                           griffier: R. Grass, op 14 november 1996 een arrest gewe
                                                                          zen waarvan het dictum luidt als volgt:
3 . De houder van de aanvankelijke, volgens de procedure
      van Richtlijn 65/65/EEG afgegeven vergunning voor                    1 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de
      het in de handel brengen kan zich voor een nationale                     Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aan
       rechter op de bepalingen van deze richtlijn, zoals met                  passing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende
       name gewijzigd bij Richtlijn 87/21 /EEG, en met name                    het behoud van de rechten van de werknemers bij
       op artikel 5 ervan, beroepen in een procedure waarbij                   overgang van ondernemingen, vestigingen of onderde
       hij opkomt tegen de geldigheid van een door de be                      len daarvan moet aldus worden uitgelegd, dat de ar
       voegde instantie op basis van die richtlijn aan een van                 beidsovereenkomsten en -verhoudingen die op het tijd
       zijn concurrenten verleende vergunning voor een merk                   stip van overgang van een onderneming bestaan tussen
      geneesmiddel met dezelfde naam. Hetzelfde geldt voor                     de vervreemder en de werknemers van de overgedra
       een vergunning die, ofschoon afgegeven in het kader                     gen onderneming, door het enkele feit van de overgang
       van een andere nationale procedure, op basis van de                     van rechtswege overgaan van de vervreemder op de
       richtlijn had moeten worden afgegeven.                                  verkrijger, ook al wenst de verkrijger of de vervreem
                                                                               der dit niet en weigert de verkrijger zijn verplichtingen
                                                                               na te komen .
(') PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .
( 2 ) PB nr. 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369 .
( 3 ) PB nr. 15 van 17. 1 . 1987, blz . 36 .
                                                                           2 . De overgang van arbeidsovereenkomsten en -verhou
                                                                               dingen als geregeld in artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 77/
                                                                                187/EEG vindt noodzakelijkerwijs plaats op het tijd
                                                                               stip van de overgang van de onderneming en kan niet
 ---pagebreak--- 25 . 1 . 97                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 26 / 5
       naar goeddunken van de vervreemder of de verkrijger                                  ARREST VAN HET HOF
       tot een ander tijdstip worden uitgesteld.                                              van 26 november 1996
                                                                          in zaak C-68/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
(!) PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 .                                     het Hessische Verwaltungsgerichtshof): T. Port GmbH &
( 2 ) PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                          Co. KG tegen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Er
                                                                                nährung ( 1 )
                                                                          (Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten —
                                                                          Invoerregeling — Onbillijkheden — Beoordeling van gel
                                                                                digheid — Voorlopige maatregelen)
                                                                                ( 97/C 26/08 )
                    ARREST VAN HET HOF
                              (Vijfde Kamer)                                                    (Procestaai: Duits)
                      van 14 november 1996
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-333/94 P: Tetra Pak International SA tegen                                      de Jurisprudentie van het Hof)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen 0 )
(Hogere voorziening — Mededinging — Machtspositie —                       In zaak C-68/95, betreffende een verzoek aan het Hof
Afbakening van productmarkten — Toepassing van                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Hessische Ver
artikel 86 van het Verdrag op praktijken van onderneming                  waltungsgerichtshof ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig
met machtspositie op andere dan gedomineerde markt —                      geding tussen T. Port GmbH & Co. KG en Bundesanstalt
        Koppelverkopen — Afbraakprijzen — Geldboete)                      für Landwirtschaft und Ernahrung, in het geding geroepen
                               ( 97/C 26/07)
                                                                          partij : Bondsrepubliek Duitsland , om een prejudiciële be
                                                                          slissing over de uitlegging van de artikelen 16 en 30 van
                                                                          Verordening ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
                          (Procestaai: Engels)                            1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der
                                                                          markten in de sector bananen (2 ), de geldigheid van
                                                                          artikel 19 van deze verordening en de uitlegging van het
                                                                          EG-Verdrag, met name over de bevoegdheid van de natio
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           nale rechter om voorlopige maatregelen te gelasten totdat
                  de Jurisprudentie van het Hof)                          is voorzien in een regeling voor onbillijkheden, heeft het
                                                                          Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrïguez Iglesias, pre
                                                                          sident, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida ( rappor
In zaak C-333/94 P, Tetra Pak International SA, gevestigd                 teur ), J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten, C. N.
te Pully ( Zwitserland), vertegenwoordigd door M. Wael                   Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Ed
broeck en A. Vandencasteele, advocaten te Brussel, als                   ward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en H. Ragne
mede door V. Rose, Barrister, domicilie gekozen hebbende                  malm, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier:
te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                  H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 november 1996
rue Mathias Hardt 8-10, betreffende hogere voorziening                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
tegen het op 6 oktober 1994 door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede Kamer)
in zaak T-83/91 gewezen arrest tussen Tetra Pak en de                     I. Artikel 16, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 404/93
Commissie (Jurispr. 1994, blz. 11-755 ), en strekkende tot                     van de Raad van 13 februari 1993 houdende een ge
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:                   meenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                               bananen, staat de Commissie niet toe te voorzien in
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
tigde : J. Currall, bijgestaan door N. Forwood, QC ), heeft                    een regeling voor de onbillijkheden die optreden door
het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón,                     dat importeurs van bananen uit derde landen of niet
                                                                               traditionele ACS-bananen in hun voortbestaan worden
president van de Eerste Kamer, waarnemend voor de presi
dent van de Vijfde Kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                         bedreigd omdat hun op basis van de volgens artikel 1 9,
J. P. Puissochet en P. Jann ( rapporteur ), rechters; advocaat                lid 2, van de verordening in aanmerking te nemen refe
generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, ad                   rentiejaren een ongewoon laag contingent is toegewe
                                                                               zen .
ministrateur, op 14 november 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               Volgens artikel 30 van Verordening (EEG) nr. 404/93
                                                                               is de Commissie evenwel gemachtigd, en naar gelang
 1 . Wijst de hogere voorziening af.                                           van de omstandigheden verplicht, te voorzien in een
                                                                               regeling voor de onbillijkheden die optreden doordat
                                                                               importeurs van bananen uit derde landen of niet-tradi
2 . Verwijst requirante in de kosten.                                          tionele ACS-bananen in hun voortbestaan worden be
                                                                               dreigd omdat hun op basis van de volgens artikel 19,
 (M PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994.
                                                                               lid 2, van de verordening in aanmerking te nemen refe
                                                                               rentiejaren een ongewoon laag contingent is toegewe
                                                                               zen, wanneer die moeilijkheden inherent zijn aan de
                                                                               overgang van de vóór de inwerkingtreding van de ver


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-40/03 P: Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Associatieregeling landen en gebieden overzee — Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao — Verordening (EG) nr. 2081/2000 — Vrijwaringsmaatregelen — Artikel 109 van LGO-besluit — Beoordelingsbevoegdheid van Commissie — Evenredigheidsbeginsel — Motivering)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-40/03 P: Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Spanje (1)

   (Hogere voorziening - Associatieregeling landen en gebieden overzee - Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao - Verordening (EG) nr. 2081/2000 - Vrijwaringsmaatregelen - Artikel 109 van LGO-besluit - Beoordelingsbevoegdheid van Commissie - Evenredigheidsbeginsel - Motivering)
   (2005/C 229/01)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-40/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 29 januari 2003, Rica Foods (Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba) (advocaat: G. van der Wal), andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: H. Sevenster), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad en M. Muñoz Pérez), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Rica Foods (Free Zone) NV wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Spanje dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak T-202/09: Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Deichmann/BHIM (Weergave van een chevron omboord met stippellijnen) ( „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Beeldmerk dat chevron omboord met stippellijnen weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/18

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Deichmann/BHIM (Weergave van een chevron omboord met stippellijnen)
   (Zaak T-202/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Beeldmerk dat chevron omboord met stippellijnen weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 160/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deichmann SE, voorheen Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH Co. KG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Rauscher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Weberndörfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 april 2009 (R 224/2007-4) inzake de internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen van een beeldmerk dat een afgeronde hoek met stippellijnen weergeeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deichmann SE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal van 9 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Secretary of State for the Home Department en M. Saglam (Zaak C-370/98)

text:
C 397/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
                  steun voor dezelfde percelen als de vorige          1. Verkreeg artikel 12 van de Overeenkomst waarbij een
                  steunaanvrager, zelfs wanneer laatstbe-                 associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                  doelde weigert deze informatie te verstrek-             Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend te
                  ken;                                                    Ankara op 12 september 1963 (hierna: ¹associatie-
                                                                          overeenkomstº) rechtstreekse werking na afloop van
          Ð wat de inhoud van de informatie betreft:                      de overgangsperiode (31 december 1993) overeenkom-
                                                                          stig artikel 36 van het aanvullend (financieel) protocol
               c) tot informatie die geen vertrouwelijke                  bij de associatieovereenkomst, ondertekend te Brussel
                  commercieÈle gegevens bevat; en/of                      op 23 november 1970 (hierna: ¹aanvullend proto-
               d) tot informatie die moet worden meege-                   colº)?
                  deeld opdat hij die erom verzoekt, redelijk
                  optredend kan voorkomen dat hem in ver-
                  band met zijn eigen aanvraag om land-               2. Is artikel 6 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
                  bouwsteun sancties worden opgelegd?                     (hierna: ¹besluit nr. 1/80º)
                                                                          i)   ultra vires van de Associatieraad, waar het de
2. Indien vraag 1i) bevestigend wordt beantwoord en de                         voorwaarde stelt dat de werknemer ¹tot de legale
     bevoegde autoriteiten ten onrechte hebben geweigerd                       arbeidsmarkt van een lidstaat behoortº;
     informatie te verstrekken die, was zij de aanvrager
     ervan meegedeeld, hem in staat had gesteld alleen voor
     braaklegging in aanmerking komende percelen uit pro-                 ii)  in strijd met het in artikel 9 van de associatieover-
     ductie te nemen, is dan het opleggen van sancties                         eenkomst neergelegde discriminatieverbod;
     krachtens artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 3887/
     92 (2) alleen al om die reden onrechtmatig?                          iii) onwettig sinds het verstrijken van de overgangspe-
                                                                               riode;
3. Ongeacht of de bevoegde autoriteiten al dan niet
                                                                          iv) anderszins onwettig;
     rechtmatig hebben geweigerd de in vraag 1i) bedoelde
     informatie te verstrekken: mogen zij tegen een persoon
     informatie gebruiken, wanneer zij hebben geweigerd                        voorzover het de draagwijdte van artikel 12 van
     hem die informatie te verstrekken, hoewel hij daarom                      de associatieovereenkomst beperkt?
     had verzocht?
                                                                      3. Indien het antwoord op vraag 2 luidt, dat de geldig-
(1) Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november
    1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controle-        heid van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 geenszins
    systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB               wordt aangetast, moet de zinsnede ¹die tot de legale
    L 355 van 5.12.1992, blz. 1).                                         arbeidsmarkt van een lidstaat behoortº dan
(2) Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van
    23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het
    geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde com-          i)   aldus worden uitgelegd, dat een Turkse werkne-
    munautaire steunregelingen (PB L 391 van 31.12.1992,                       mer moet voldoen aan voorwaarden die door een
    blz. 36).                                                                  lidstaat in het kader van zijn immigratiewetten
                                                                               worden opgelegd, zoals de voorwaarde waarbij de
                                                                               duur van tewerkstelling in die lidstaat wordt
                                                                               beperkt, en de voorwaarden van het arbeidsrecht
                                                                               van die lidstaat inzake wettigheid, stabiliteit en
                                                                               duurzaamheid van de arbeid; of
Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal van 9 okto-                   ii)  worden uitgelegd onder verwijzing naar het begrip
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding                         ¹wettige, duurzame en stabiele arbeidº van de toe-
tussen Secretary of State for the Home Department en                           passelijke arbeidswetgeving van de lidstaat; of
                            M. Saglam
                        (Zaak C-370/98)                                   iii) aldus worden uitgelegd, dat daaraan hoe dan ook
                          (98/C 397/30)                                        is voldaan wanneer de naam van de Turkse werk-
                                                                               nemer is opgenomen in een systematische data-
                                                                               base, die door de lidstaat in het kader van de soci-
                                                                               ale zekerheid wordt bijgehouden en die de gege-
Het Immigration Appeal Tribunal heeft bij beschikking                          vens bevat van alle leden van de beroepsbevolking
van 9 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                          van die lidstaat?
van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding tussen
Secretary of State for the Home Department en M.
Saglam, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  4. Wordt het antwoord op vraag 3, of op een onderdeel
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de                 daarvan, beïnvloed door artikel 7 van besluit nr. 2/76,
navolgende vragen:                                                        en zo ja, op welke manier en met welk resultaat?
 ---pagebreak--- 19.12.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 397/19
5. Moet het in artikel 9 en/of artikel 12 van de associatie-       Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: J. H.
     overeenkomst en/of artikel 37 van het aanvullend pro-         Cooke & Sons (Firm), het Hof van Justitie van de Euro-
     tocol neergelegde verbod van rechtstreekse en onrecht-        pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     streekse discriminatie aldus worden uitgelegd, dat het        sing over de navolgende vraag:
     een lidstaat belet zijn immigratievoorschriften aldus
     toe te passen, dat een Turkse onderdaan een tijdelijke,
     en geen blijvende werkvergunning wordt toegekend?             Moet de zinsnede ¹een oppervlakte die het jaar voordien
                                                                   met het oog op het oogsten van een gewas bebouwd is
                                                                   geweestº in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 762/94 (1)
                                                                   van de Commissie van 6 april 1994 houdende toepassings-
                                                                   bepalingen inzake het uit productie nemen van grond als
                                                                   bedoeld in Verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad
                                                                   van 30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),            producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (2), aldus
Queen's Bench Division van 21 juli 1998 om een prejudi-            worden uitgelegd, dat zij de percelen omvat die het jaar
cieÈle beslissing in het geding tussen The Queen en                voordien met gras zijn ingezaaid, wanneer dat gras is
Secretary of State for the Environment, Transport and the          gemaaid en als kuilvoeder gebruikt?
     Regions, ex parte: First Corporate Shipping Limited
                                                                   (1) PB L 90 van 7.4.1994, blz. 8.
                       (Zaak C-371/98)                             (2) PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12.
                         (98/C 397/31)
De High Court of Justice (England & Wales), Queen's
Bench Division heeft bij beschikking van 21 juli 1998,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 okto-         Verzoek van het Landgericht Kiel van 13 oktober 1998
ber 1998, in het geding tussen The Queen en Secretary of           om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Preussen
State for the Environment, Transport and the Regions, ex            Elektra Aktiengesellschaft en Schleswag Aktiengesellschaft
parte: First Corporate Shipping Limited, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                                       (Zaak C-379/98)
een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                                      (98/C 397/33)
Mag of moet een lidstaat rekening houden met de in
                                                                   Het Landgericht Kiel, Kammer für Handelssachen II, heeft
artikel 2, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad
                                                                   bij beschikking van 13 oktober 1998, ingekomen ter griffie
inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en
                                                                   van het Hof van Justitie op 23 oktober 1998, in het geding
de wilde flora en fauna (1) genoemde vereisten op econo-
                                                                   tussen PreussenElektra Aktiengesellschaft en Schleswag
misch, sociaal en cultureel gebied en met de regionale en
                                                                   Aktiengesellschaft, het Hof van Justitie van de Europese
lokale bijzonderheden, bij zijn beslissing over de vraag
                                                                   Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
welke gebieden overeenkomstig artikel 4, lid 1, van die
                                                                   over de navolgende vragen:
Richtlijn bij de Commissie zullen worden aangemeld en/of
bij de afbakening van de grenzen van dergelijke gebieden?
                                                                   a) Vormen de stroomleveringsvergoeding en de vergoe-
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.                                     dingsregeling van § 2, § 3 of § 4, of van § 2 tot § 4 te
                                                                        zamen, van het Gesetz über die Einspeisung von Strom
                                                                        aus erneuerbaren Energien in das öffentliche Netz
                                                                        (Stromeinspeisungsgesetz) van 7 december 1990
                                                                        (BGBL I, blz. 26-33), zoals gewijzigd bij artikel 3,
                                                                        sub 2, van het Gesetz zur Neuregelung des Energie-
                                                                        wirtschaftsrechtes van 24 april 1998 [BGBL I, blz. 730
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                 (734-736)] een steunmaatregel van de staat in de zin
Queen's Bench Division, van 25 augustus 1998 om een                     van artikel 92 EG-Verdrag?
prejudicieÈle beslissing in het geding tussen The Queen en
Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
                                                                        Moet artikel 92 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd,
                  J. H. Cooke & Sons (Firm)
                                                                        dat het daaraan ten grondslag liggende begrip steun-
                       (Zaak C-372/98)                                  maatregelen ook nationale regelingen omvat die strek-
                                                                        ken tot ondersteuning van de begunstigde, wanneer de
                         (98/C 397/32)                                  daarvoor noodzakelijke middelen rechtstreeks noch zij-
                                                                        delings van de overheid afkomstig zijn, maar op grond
                                                                        van een wettelijke verplichting tot afname tegen vast-
De High Court of Justice (England & Wales), Queen's                     gestelde minimumprijzen worden opgebracht door
Bench Division heeft bij beschikking van 25 augustus                    ondernemingen van een bedrijfstak die deze kosten om
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 juridische en feitelijke redenen niet op de eindverbrui-
16 oktober 1998, in het geding tussen The Queen en                      ker kunnen afwentelen?


title: Doorhaling van zaak C-76/03

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/35

         Doorhaling van zaak C-76/03 (1)

   (2004/C 228/76)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-76/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak C-143/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 9 maart 2016 — Abercrombie & Fitch Italia Srl/Antonino Bordonaro

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 9 maart 2016 — Abercrombie & Fitch Italia Srl/Antonino Bordonaro
   (Zaak C-143/16)
   (2016/C 200/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Abercrombie & Fitch Italia Srl

      Verwerende partij: Antonino Bordonaro

      Prejudiciële vraag

   Is een nationale regeling als die welke is neergelegd in artikel 34 van wetsbesluit nr. 276 van 2003, volgens welke de oproeparbeidsovereenkomst in elk geval kan worden gesloten voor het verrichten van prestaties door personen van minder dan vijfentwintig jaar, in strijd met het verbod van discriminatie op grond leeftijd als bedoeld in richtlijn 2000/78 (1) en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikel 21, lid 1)?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak T-336/14: Beroep ingesteld op 15 mei 2014 — Société des produits Nestlé/BHIM (NOURISHING PERSONAL HEALTH)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/27

         Beroep ingesteld op 15 mei 2014 — Société des produits Nestlé/BHIM (NOURISHING PERSONAL HEALTH)
   (Zaak T-336/14)
   2014/C 261/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht en S. Cobet-Nüse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 maart 2014 in zaak R 149/2013-4 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving van het woordmerk „NOURISHING PERSONAL HEALTH” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 41, 42 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 0 1 1 02  735

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 23 december 1998 ingesteld door C. De Nicola tegen Europese Investeringsbank (Zaak T-208/98)

text:
13.3.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 71/31
Middelen en voornaamste argumenten                                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage het
                                                                   door verzoekers geformuleerde verzoek tot kwijtschelding
                                                                   toe te wijzen.
Verzoekers komen op tegen de afwijzing door de Franse
douane van een verzoek tot kwijtschelding dat zij op
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
20 december 1995 in het kader van invoer van paddestoe-
len uit Polen hadden ingediend.
                                                                   Verzoekers komen op tegen de afwijzing door de Franse
                                                                   douane van een verzoek tot kwijtschelding dat zij op
Aan de oorsprong van het geschil ligt een meningsverschil          23 oktober 1998 in het kader van invoer van paddestoelen
over de douanenomenclatuur die op de betrokken produc-             van oorsprong en herkomst uit Polen hadden ingediend.
ten van toepassing is, en over de vraag, of die producten
op het tariefcontingent Polen moeten worden toegerekend.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                   die in zaak T-205/98, Clauni/Commissie.
Verzoekers wijzen erop, dat de nationale autoriteiten de
goederen niet door een onafhankelijke instantie hebben
laten analyseren om uit te maken, of de paddestoelen tot
op de kern waren gekookt, zoals de administratie stelt. De
enige ernstige en onafhankelijke analyse die in dit geval is
verricht, heeft evenwel tot de conclusie geleid, dat zij niet      Beroep, op 23 december 1998 ingesteld door C. De Nicola
tot op de kern waren gekookt.                                                     tegen Europese Investeringsbank
                                                                                (Zaak T-208/98)
Voorts zijn zij van mening dat de Commissie, als algemene                                  (1999/C 71/59)
hoedster van het Verdrag, op douanegebied specifieke
bevoegdheden heeft waardoor elke niet-inachtneming van
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
de beginselen van Gemeenschapsrecht door de douane van
een lidstaat en elk verzuim om een verzoek tot kwijtschel-
ding aan de bevoegde instanties voor te leggen de niet-con-        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
tractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschappen bij de           Gemeenschappen is op 23 december 1998 beroep ingesteld
toepassing van het communautaire douanerecht kan mee-              tegen Europese Investeringsbank door C. De Nicola, amb-
brengen.                                                           tenaar van de Europese Investeringsbank, vertegenwoor-
                                                                   digd door L. Isola, advocaat te Rome, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg, Rue du Kiem nr. 16, L-8030
Ten slotte verwijzen verzoekers voor elke verdere toelich-         Strassen.
ting van hun standpunt naar het deskundigenrapport dat
als bijlage bij hun verzoekschrift is gevoegd.
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð nietig te verklaren de op 6 augustus 1998 bekend-
                                                                       gemaakte bevorderingen, voorzover zijn naam niet op
                                                                       de lijst voorkomt;
Beroep, op 21 december 1998 ingesteld door Clauni SA
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit als bedoeld in het rap-
  e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       port van het comiteÂ van beroep waarvan sprake in de
                       (Zaak T-206/98)                                 brief van M. Pietila van 23 september 1998, en
                        (1999/C 71/58)
                                                                   Ð verweerster te veroordelen tot vergoeding van de fysie-
                                                                       ke, morele en materieÈle schade, zoals hoger uiteen-
                      (Procestaal: Frans)                              gezet.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 21 december 1998 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 De feiten komen overeen met die welke reeds zijn uiteen-
door Clauni SA, J. M. BissieÁres, Loma SA en A. Lompech,           gezet in het kader van zaak T-7/98, De Nicola/Europese
respectievelijk gevestigd of wonende te Le Passage, La             Investeringsbank (1). Daaraan moet nog worden toege-
Croix Blanche en Penne d'Agenais (Frankrijk), vertegen-            voegd, dat verzoeker zijn functie bij verweerster heeft
woordigd door D. VeyssieÁre, advocaat te Villeneuve sur            moeten opgeven, volgens hem wegens de aanzienlijke druk
Lot (Frankrijk), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg           die zijn hieÈrarchieke chefs op hem zouden hebben uitgeoe-
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.             fend.
 ---pagebreak--- C 71/32               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               13.3.1999
Tot staving van zijn aanspraken, beroept hij zich op mis-          Tegen dit besluit brengt verzoeker het volgende in:
bruik van bevoegdheid vanwege verweerster, die het Amb-
tenarenstatuut zou hebben geschonden.
                                                                   Ð schending van artikel 88 van het Statuut aangezien de
                                                                       voorwaarden voor toepassing van deze bepaling in
( ) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 30.
 1
                                                                       casu niet zijn vervuld;
                                                                   Ð schending van de motiveringsplicht;
                                                                   Ð schending van het evenredigheidsbeginsel en de zorg-
Beroep, op 24 december 1998 ingesteld door C. Willeme                  vuldigheid;
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-211/98)
                                                                   Ð schending van het dienstbelang en de beginselen van
                        (1999/C 71/60)                                 behoorlijk bestuur;
                      (Procestaal: Frans)                          Ð schending van het discriminatieverbod doordat feiten
                                                                       van het soort als hem worden verweten nog nooit aan-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      leiding hebben gegeven tot besluit tot schorsing, een
Gemeenschappen is op 24 december 1998 beroep ingesteld                 maatregel die alleen wordt genomen voor veel ernsti-
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     ger feiten;
door C. Willeme, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
                                                                   Ð schending van het recht van verweer.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson SARL, rue de Cessange 30.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling          Beroep, op 29 december 1998 ingesteld door Neptune
     bevoegde gezag van 16 december 1998 om verzoeker              Orient Lines Limited tegen Commissie van de Europese
     met onmiddellijke ingang uit zijn functie te schorsen                               Gemeenschappen
     met een inhouding op zijn bezoldiging gelijk aan de                                 (Zaak T-212/98)
     helft van het basissalaris;
                                                                                (1999/C 71/61)
Ð de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van
     schadevergoeding wegens geleden materieÈle en immate-                              (Procestaal: Engels)
     rieÈle schade wegens de onwettigheid van het besluit
     van 16 december 1998, welke schade voorlopig wordt
     geschat op 31 001 EUR;                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 29 december 1998 beroep tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
Ð Verweerster te verwijzen in de kosten.                           door Neptune Orient Lines Limited, vertegenwoordigd
                                                                   door J. Pheasant, N. Bromfield en M. Levitt, Lovell White
                                                                   Durrant, solicitors, en door A. R. M. Nourry, solicitor, en
Middelen en voornaamste argumenten                                 M. J. J. Van Kerckhove, Clifford Chance, domicilie geko-
                                                                   zen hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolter, advoca-
                                                                   ten aldaar, rue Goethe 11.
Het bestreden besluit is genomen in het kader van een
tuchtrechtelijke procedure die tegen verzoeker aanhangig
is gemaakt toen de administratie van verweerster na een            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
onderzoek van de Eenheid voor coördinatie van de fraude-
bestrijding (Uclaf) vernam, dat zijn echtgenote een arbeids-
overeenkomst was aangegaan bij een bedrijf dat een con-            Ð de beschikking van 16 september 1998 inzake een pro-
tract had met de Commissie en dat zij, ofschoon zij slechts            cedure krachtens de artikelen 85 en 86 van het EG-
twee weken had gewerkt, gedurende zes maanden was uit-                 Verdrag (IV/35.134 Ð Trans Atlantic Conference
betaald. Het tot aanstelling bevoegde gezag was van                    Agreement) nietig te verklaren;
mening dat verzoekers echtgenote deze overeenkomst had
kunnen aangaan vanwege de functie die verzoeker
bekleedde bij het Beveiligingsbureau te Brussel. Het               Ð de aan verzoekster opgelegde geldboete nietig te ver-
besloot daarom, de tuchtrechtelijke procedure aanhangig                klaren althans te verlagen tot een zodanig bedrag als
te maken en het bestreden besluit te nemen.                            het Gerecht naar de omstandigheden billijk acht:


title: Zaak T-17/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2008 — Torres/BHIM — Bodegas Navarro López (CITA DEL SOL)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/49

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2008 — Torres/BHIM — Bodegas Navarro López (CITA DEL SOL)
   (Zaak T-17/07) (1)

   (2008/C 171/94)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-474/08: Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2010 — Umbach/Commissie ( Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende in kader van Tacis-programma gesloten overeenkomst — Verzoek om toegang in verband met geding tussen verzoeker en Commissie voor Belgische civiele rechter — Gedeeltelijke weigering om toegang te verlenen — Verzoek om toegang op grond van uit EU-Verdrag voortvloeiende beginselen — Hoger openbaar belang )

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/29

         Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2010 — Umbach/Commissie
   (Zaak T-474/08) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende in kader van Tacis-programma gesloten overeenkomst - Verzoek om toegang in verband met geding tussen verzoeker en Commissie voor Belgische civiele rechter - Gedeeltelijke weigering om toegang te verlenen - Verzoek om toegang op grond van uit EU-Verdrag voortvloeiende beginselen - Hoger openbaar belang)
   2010/C 328/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dieter C. Umbach (Bangkok, Thailand) (vertegenwoordiger: M. Stephani, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 2 september 2008 waarbij verzoeker toegang is geweigerd tot bepaalde gegevens die zijn vermeld in documenten betreffende de overeenkomst „TACIS Service Contract No 98.0414” die betrekking heeft op de medewerking aan de opstelling van een administratief wetboek voor de Russische Federatie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dieter C. Umbach wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak F-61/13: Beroep ingesteld op 25 juni 2013 — ZZ e.a./EIB

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/29

         Beroep ingesteld op 25 juni 2013 — ZZ e.a./EIB
   (Zaak F-61/13)
   2013/C 274/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de individuele besluiten om op verzoekers een bonus toe te passen krachtens het nieuwe prestatiestelsel en nietigverklaring van de besluiten om verzoekers bonussen te geven in strijd met het nieuwe prestatiestelsel alsmede verzoek om de EIB te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               de individuele besluiten om op verzoekers een bonus toe te passen nietig verklaren, voor zover die besluiten toepassing geven aan het nieuwe prestatiestelsel;

               —

               subsidiair, de besluiten om twee verzoekers een bonus te geven nietig verklaren, voor zover die besluiten in strijd zijn met het nieuwe prestatiestelsel;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een schadevergoeding;

               —

               de verwerende partij in het kader van maatregelen tot organisatie van de procesgang vragen om stukken over te leggen, indien zij dit niet uit eigen beweging doet;

               —

               de EIB verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-337/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Air France-KLM/Commissie

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/32

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Air France-KLM/Commissie
   (Zaak T-337/17)
   (2017/C 256/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Air France-KLM (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, op grond van artikel 263 VWEU besluit C(2017) 1742 final van de Europese Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, zaak COMP/39.258 — Luchtvracht, volledig nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Air France-KLM, en de aan het dispositief ervan ten grondslag liggende motivering nietig verklaren op grond van verzoeksters eerste middel;

               —

               subsidiair, indien het Gerecht besluit (2017) 1742 final niet volledig nietig verklaart op grond van het eerste middel:

                           —

                           nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder b), punt 2, onder b), punt 3, onder b), en punt 4, onder b), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover de vaststelling van de aan Air France-KLM toegerekende enkele voortdurende inbreuk is gebaseerd op bewijzen die Lufthansa heeft verstrekt in het kader van haar immuniteitsverzoek op grond van de mededeling van de Commissie van 2002 betreffende immuniteit tegen geldboetes en vermindering van geldboetes in kartelzaken, en van de eraan ten grondslag liggende motivering, en nietigverklaring van artikel 3, onder b) en d), van het besluit, voor zover daarbij twee geldboetes voor een totaalbedrag van 307 360 000 EUR aan Air France-KLM worden opgelegd, en van artikel 4 van het besluit, en derhalve krachtens artikel 261 VWEU die geldboetes overeenkomstig verzoeksters tweede middel verlagen;

                           —

                           nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder b), punt 2, onder b), punt 3, onder b), en punt 4, onder b), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover daarbij wordt bepaald dat luchtvaartmaatschappijen die in de motivering van het besluit zijn vermeld wegens hun betrokkenheid bij de praktijken in verband met de aan Air France-KLM toegerekende enkele voortdurende inbreuk, niet binnen het bereik van die inbreuk vallen, en van de eraan ten grondslag liggende motivering, en nietigverklaring van artikel 3, onder b) en d), van het besluit voor zover daarbij twee geldboetes voor een totaalbedrag van 307 360 000 EUR aan Air France-KLM worden opgelegd, en van artikel 4 van het besluit, en derhalve krachtens artikel 261 VWEU die geldboetes overeenkomstig verzoeksters derde middel verlagen;

                           —

                           nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 2, onder b), en punt 3, onder b), van het besluit C(2017) 1742 final, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de aan Air France-KLM toegerekende enkele voortdurende inbreuk de inkomende vrachtdiensten in de EER (inbound verkeer EER) omvat, en van de eraan ten grondslag liggende motivering, en nietigverklaring van artikel 3, onder b) en d), van het besluit, voor zover daarbij twee geldboetes voor een totaalbedrag van 307 360 000 EUR aan Air France-KLM worden opgelegd, en van artikel 4 van het besluit, en derhalve krachtens artikel 261 VWEU die geldboetes overeenkomstig verzoeksters vierde middel verlagen;

               —

               meer subsidiair, indien het Gerecht besluit C(2017) 1742 final niet nietig verklaart op grond van het tweede, het derde of het vierde middel:

                           —

                           nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder b), punt 2, onder b), punt 3, onder b), en punt 4, onder b), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de weigering om een commissie aan de expediteurs te betalen een afzonderlijk onderdeel van de aan Air France-KLM toegerekende enkele voortdurende inbreuk vormt, en van de eraan ten grondslag liggende motivering, en nietigverklaring van artikel 3, onder b) en d), van het besluit, voor zover daarbij twee geldboetes voor een totaalbedrag van 307 360 000 EUR aan Air France-KLM worden opgelegd, en van artikel 4 van het besluit, en derhalve krachtens artikel 261 VWEU die geldboetes overeenkomstig verzoeksters vijfde middel verlagen;

               —

               nog meer subsidiair, indien het Gerecht besluit C(2017) 1742 final niet nietig verklaart op grond van het vijfde middel:

                           —

                           nietigverklaring van artikel 3, onder b) en d), van besluit C(2017) 1742 final voor zover daarbij twee geldboetes voor een totaalbedrag van 307 360 000 EUR aan Air France-KLM worden opgelegd, op grond dat bij de berekening van die geldboetes de tarieven en 50 % van de inkomende inkomsten in de EER (inbound inkomsten EER) van Société Air France-KLM in aanmerking worden genomen (overeenkomstig verzoeksters zesde middel), de ernst van de aan Air France-KLM toegerekende inbreuk wordt overschat (overeenkomstig verzoeksters zevende middel), jegens Société Air France-KLM een onjuiste duur van de inbreuk wordt aangenomen (overeenkomstig verzoeksters achtste middel), en een ontoereikende boeteverlaging uit hoofde van de reguleringsstelsels wordt toegepast (overeenkomstig haar negende middel), en nietigverklaring van de eraan ten grondslag liggende motivering, en derhalve krachtens artikel 261 VWEU die geldboetes verlagen tot een passend bedrag;

               —

               hoe dan ook, de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Air France-KLM wordt ten onrechte verantwoordelijk gehouden voor de praktijken van Air France en KLM. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: Air France-KLM wordt ten onrechte verantwoordelijk gehouden voor de praktijken van Air France vanaf 15 september 2004 en voor die van KLM vanaf 5 mei 2004;

                           —

                           Tweede onderdeel: Air France-KLM wordt ten onrechte verantwoordelijk gehouden voor de praktijken van Air France tussen 7 december 1999 en 15 september 2004;

               2.

               Tweede middel: schending van de clementiemededeling van 2002 en van de beginselen van gewettigd vertrouwen, gelijke behandeling en non-discriminatie tussen Air France-KLM en Lufthansa, waardoor de ontvankelijkheid van de in het kader van het immuniteitsverzoek van Lufthansa overgelegde stukken wordt aangetast;

               3.

               Derde middel: schending van de motiveringsplicht en van de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en bescherming tegen willekeurige inmenging door de Commissie, op grond dat luchtvaartmaatschappijen die aan de praktijken hebben deelgenomen, niet zijn opgenomen in het dispositief van het besluit. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de beslissing om maatschappijen die aan de praktijken hebben deelgenomen, niet te vermelden in het dispositief van het besluit, is ontoereikend gemotiveerd;

                           —

                           Tweede onderdeel: de beslissing om maatschappijen die aan de praktijken hebben deelgenomen, niet te vermelden in het dispositief van het besluit, is onrechtmatig wegens schending van de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en bescherming tegen willekeurige inmenging door de Commissie;

               4.

               Vierde middel: de beslissing dat de enkele voortdurende inbreuk het inbound verkeer EER omvat, schendt de regels die de territoriale bevoegdheid van de Commissie afbakenen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de praktijken in verband met het inbound verkeer EER zijn niet toegepast binnen de EER;

                           —

                           Tweede onderdeel: de Commissie heeft niet aangetoond dat de praktijken in verband met het inbound verkeer EER gekwalificeerde gevolgen binnen de EER hebben;

               5.

               Vijfde middel: de tegenstrijdige motivering en een kennelijke beoordelingsfout maken de vaststelling dat de weigering om een commissie aan de expediteurs te betalen een afzonderlijk onderdeel van de enkele voortdurende inbreuk vormt, onrechtmatig. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: die vaststelling is tegenstrijdig gemotiveerd;

                           —

                           Tweede onderdeel: die vaststelling geeft blijk van een kennelijke beoordelingsfout;

               6.

               Zesde middel: de waarden van de verkopen, die in aanmerking zijn genomen voor de berekening van de aan Air France-KLM opgelegde boete, zijn onjuist. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de opneming van de tarieven in de waarde van de verkopen is gebaseerd op een tegenstrijdige motivering, verschillende onjuiste rechtsopvattingen en een kennelijke beoordelingsfout;

                           —

                           Tweede onderdeel: schending van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboetes en van het beginsel „ne bis in idem” doordat 50 % van de inbound inkomsten EER is opgenomen in de waarde van de verkopen;

               7.

               Zevende middel: onjuiste beoordeling van de ernst van de inbreuk. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de overschatting van de zwaarte van de praktijken is gebaseerd op verschillende kennelijke beoordelingsfouten en schending van het beginsel van de evenredigheid van de straffen en het gelijkheidsbeginsel;

                           —

                           Tweede onderdeel: de Commissie overschat de zwaarte van de praktijken doordat zij in strijd met de regels inzake haar territoriale bevoegdheid heeft beslist dat contacten betreffende buiten de EER toegepaste praktijken binnen het bereik van de inbreuk vallen;

               8.

               Achtste middel: de duur van de jegens Air France aangenomen inbreuk, die in aanmerking is genomen voor de berekening van de aan Air France-KLM opgelegde geldboete, is onjuist berekend;

               9.

               Negende middel: de door de Commissie uit hoofde van de reguleringsstelsels toegekende verlaging met 15 % is gebrekkig gemotiveerd en is ontoereikend.


title: Zaak T-310/12: Arrest van het Gerecht van 20 mei 2015 — Yuanping Changyuan Chemicals/Raad [„Dumping — Invoer van oxaalzuur van oorsprong uit India en China — Definitief antidumpingrecht — Bedrijfstak van de Gemeenschap — Vaststelling van de schade — Artikel 9, lid 4, artikel 14, lid 1, en artikel 20, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Motiveringsplicht — Recht om opmerkingen te maken — Artikel 20, lid 5, van verordening nr. 1225/2009”]

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/7

         Arrest van het Gerecht van 20 mei 2015 — Yuanping Changyuan Chemicals/Raad
   (Zaak T-310/12) (1)

   ([„Dumping - Invoer van oxaalzuur van oorsprong uit India en China - Definitief antidumpingrecht - Bedrijfstak van de Gemeenschap - Vaststelling van de schade - Artikel 9, lid 4, artikel 14, lid 1, en artikel 20, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Motiveringsplicht - Recht om opmerkingen te maken - Artikel 20, lid 5, van verordening nr. 1225/2009”])
   (2015/C 221/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd (Yuan Ping City, Xin Zhou, China) (vertegenwoordiger: V. Akritidis, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door N. Chesaites, barrister, en G. Berrisch, advocaat, vervolgens door D. Geradin, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 325/2012 van de Raad van 12 april 2012 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op oxaalzuur van oorsprong uit India en de Volksrepubliek China (PB L 106, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 325/2012 van de Raad van 12 april 2012 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op oxaalzuur van oorsprong uit India en de Volksrepubliek China, wordt nietig verklaard voor zover deze betrekking heeft op Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Yuanping Changyuan Chemicals Co. Ltd, met uitzondering van de kosten die laatstgenoemde heeft gemaakt in verband met de interventie van de Europese Commissie.

               3)

               De Commissie draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van Yuanping Changyuan Chemicals Co. die verband houden met haar interventie.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-33/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 28 januari 2008 — Agrana Zucker GmbH/Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 28 januari 2008 — Agrana Zucker GmbH/Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Zaak C-33/08)
   (2008/C 92/26)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agrana Zucker GmbH

      Verwerende partij: Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 (1) aldus worden uitgelegd, dat ook een suikerquotum dat ingevolge een preventieve onttrekking aan de markt overeenkomstig artikel 3 van verordening (EG) nr. 493/2006 van de Commissie van 27 maart 2006 (2) niet ten volle kan worden gebruikt, in aanmerking moet worden genomen bij de berekening van de tijdelijke herstructureringsheffing?

               2)

               Voor het geval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Is artikel 11 van verordening (EG) nr. 320/2006 verenigbaar met het primaire recht, inzonderheid met het uit artikel 34 EG voortvloeiende verbod van discriminatie en met het vertrouwensbeginsel?

      (1)  Verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 58, blz. 42).

      (2)  Verordening (EG) nr. 493/2006 van de Commissie van 27 maart 2006 inzake overgangsmaatregelen in het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1265/2001 en (EG) nr. 314/2002 (PB L 89, blz. 11).


title: Zaak C-91/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Europese Commissie tegen Raad van de Europese Unie

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/10

         Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Europese Commissie tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-91/05)
   (2005/C 115/19)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door de Europese Commissie, vertegenwoordigd door Pieter Jan Kuijper en Johan Enegren als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               Nietig te verklaren besluit 2004/833/GBVB (1) van de Raad;

               2.

               Onrechtmatig en derhalve niet-toepasselijk te verklaren Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB (2), met name titel II daarvan;

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie vordert nietigverklaring op grond van onbevoegdheid, krachtens artikel 230, tweede alinea, EG-Verdrag, van besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium van de ECOWAS op lichte wapens. De Raad nam dit besluit op grond van titel V van het Verdrag betreffende de Europese Unie, terwijl artikel 11, lid 3, van de Overeenkomst van Cotonou betrekking heeft op optreden onder andere tegen verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens. Bovendien was de Commissie ingevolge artikel 10, lid 2, van bijlage IV bij de Overeenkomst van Cotonou een Regionaal Indicatief Programma voor West-Afrika overeengekomen met de Economische Gemeenschap van Westafrikaanse Staten (ECOWAS) en de Westafrikaanse Economische en Monetaire Unie (WAEMU), dat ondersteuning geeft aan een regionaal beleid van voorkoming van conflicten en van behoorlijk bestuur, en steun verkondigt voor met name het moratorium op de invoer, uitvoer en productie van lichte wapens in West-Afrika. Het gewraakte GBVB-besluit is derhalve in strijd met artikel 47 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, aangezien het inbreuk maakt op de bevoegdheden van de Gemeenschap inzake ontwikkelingshulp.
   Bovendien vordert de Commissie op dezelfde grond en om dezelfde redenen, krachtens artikel 241 EG-Verdrag vaststelling van de onrechtmatigheid van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB van 12 juli 2002, en met name titel II daarvan. Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB is een handeling van algemeen normatieve aard waarop het GBVB-besluit, waarvan de nietigverklaring wegens onbevoegdheid wordt gevorderd, is gebaseerd. Derhalve dienen het Gemeenschappelijk Optreden en meer in het bijzonder titel II daarvan, in casu niet-toepasselijk te worden verklaard.

      (1)  Besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium van de ECOWAS op lichte wapens, PB L 359, 04.12.2004, blz. 65

      (2)  Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB van 12 juli 2002 inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens en tot intrekking van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB, PB L 191, 19.07.2002, blz. 1


title: Zaak T-388/14: Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — salesforce.com/BHIM (MARKETINGCLOUD)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/17

         Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — salesforce.com/BHIM (MARKETINGCLOUD)
   (Zaak T-388/14)
   2014/C 329/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: salesforce.com, Inc. (San Francisco, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 maart 2014 in zaak R 1853/2013-1;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MARKETINGCLOUD” voor diensten van de klassen 35 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 9 79  417

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-140/04: Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen, van 11 maart 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N.V. United Antwerp Maritime Agencies en de Belgische Staat, enerzijds en tussen N.V. Seaport Terminals en 1) de Belgische Staat, 2) N.V. United Antwerp Maritime Agencies, anderzijds.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/41

         Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen, van 11 maart 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N.V. United Antwerp Maritime Agencies en de Belgische Staat, enerzijds en tussen N.V. Seaport Terminals en 1) de Belgische Staat, 2) N.V. United Antwerp Maritime Agencies, anderzijds.
   (Zaak C-140/04)
   (2004/C 106/71)
   Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft, bij vonnis van 11 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 maart 2004, in het geding tussen N.V. United Antwerp Maritime Agencies en de Belgische Staat, enerzijds en tussen N.V. Seaport Terminals en 1) de Belgische Staat, 2) N.V. United Antwerp Maritime Agencies, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Kan als persoon die de verplichtingen van de tijdelijke opslag van de goederen moet naleven (als bedoeld in artikel 203, lid 3, laatste streepje van het Communautair Douanewetboek, vastgesteld bij Verordening (EEG) Nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992, PB. L19 oktober 1992, afl. 302, hierna kortweg CDW), worden aangemerkt de persoon die de goederen bij de douane moet aanbrengen (art. 40 CDW) waardoor hij of zijn vertegenwoordiger de summiere aangifte moet indienen (art. 44, lid 2 CDW) en ondertekenen (art. 183, lid 1 van de Toepassingsbepalingen van het Communautair Douanewetboek, vastgesteld bij Verordening (EEG) Nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993, PB. L11 oktober 1993, afl. 253, hierna kortweg CTW) en de goederen bij de douaneautoriteiten moet aanbieden zolang zij niet gelost zijn van het vervoermiddel waarop zij zich bij het binnenbrengen in de Gemeenschap bevinden tot op het moment dat deze goederen een douanebestemming hebben gekregen ?

               2.

               Kan als persoon die de verplichtingen van de tijdelijke opslag van de goederen moet naleven (als bedoeld in artikel 203, lid 3, laatste streepje CDW), worden aangemerkt de persoon die de goederen, na het lossen, onder zich heeft om deze te verplaatsen of op te slaan waardoor hij op basis van artikel 51, lid 2 en 53, lid 2 CDW aangemerkt wordt als houder van de goederen en bijgevolg verplicht is om op basis van artikel 184, lid 2 CTW de goederen op elke vordering van de douaneautoriteiten opnieuw volledig aan te bieden ?

               3.

               Indien de eerste en tweede vraag bevestigend worden beantwoord, kunnen de in die vragen bedoelde personen gelijktijdig en bijgevolg als solidaire douaneschuldenaars worden aangemerkt in de veronderstelling dat de in de eerste en tweede vraag bedoelde personen verschillende personen zijn {in casu respectievelijk de vertegenwoordiger van de scheepvaartlijn waarmede de goederen de Gemeenschap zijn binnengebracht en de goederenbehandelaar die instaat voor de opslag en het verplaatsen van de goederen op de door de douaneautoriteiten aangeduide losplaats/kaai) ?

               4.

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, blijft de persoon bedoeld in de eerste vraag, schuldenaar tot op het ogenblik dat aan de goederen een douanebestemming wordt gegeven, ongeacht het feit dat de goederen na de lossing van het vervoermiddel waarmede zij de Gemeenschap werden binnengebracht, werden opgeslagen bij of verplaatst door de persoon bedoeld in de tweede vraag ?

               5.

               Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord, moet geacht worden dat de persoon bedoeld in de eerste vraag douaneschuldenaar blijft tot op het tijdstip dat de goederen worden overgenomen door de persoon bedoeld in de tweede vraag en wordt de persoon bedoeld in de tweede vraag slechts schuldenaar van het ogenblik dat hij instaat voor de opslag en de verplaatsing van de goederen ?

               6.

               Indien de eerste vraag bevestigend en de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, moet dan de in de eerste vraag bedoelde persoon geacht worden schuldenaar te blijven tot op het tijdstip dat de goederen worden overgenomen door de persoon bedoeld in de tweede vraag, dan wel tot op het moment dat de goederen een douanebestemming hebben gekregen ?


title: Zaak T-550/16: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Dickmanns/EUIPO

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/32

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Dickmanns/EUIPO
   (Zaak T-550/16) (1)

   (2017/C 357/43)
   Procestaal: Duits
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-65/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-564/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Monoscoop/BHIM (SUDOKU SAMURAI BINGO)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/64

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Monoscoop/BHIM (SUDOKU SAMURAI BINGO)
   (Zaak T-564/08)
   (2009/C 44/108)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Monoscoop BV (Alkmaar, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 30 september 2008 in zaak R 816/2008-2 vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SUDOKU SAMURAI BINGO” (aanvraagnr. 5.769.013) voor waren en diensten van de klassen 9, 28 en 41

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-471/14: Beroep ingesteld op 25 juni 2014 — Ibercaja Banco e.a./Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/46

         Beroep ingesteld op 25 juni 2014 — Ibercaja Banco e.a./Commissie
   (Zaak T-471/14)
   2014/C 261/73
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ibercaja Banco, SA (Zaragoza, Spanje), Banco Grupo Cajatres SA (Zaragoza) en Naviera Bósforo, AIE (Las Palmas de Gran Canaria, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak T-577/13: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — Zehnder/BHIM — UAB „Amalva” (komfovent)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/26

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — Zehnder/BHIM — UAB „Amalva” (komfovent)
   (Zaak T-577/13) (1)

   2014/C 329/42
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-512/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 13 november 2012 — Octapharma France/Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 13 november 2012 — Octapharma France/Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé
   (Zaak C-512/12)
   2013/C 26/61
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Octapharma France

      Verwerende partijen: Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé (ANSM), Ministère des affaires sociales et de la santé

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan voor transfusie bestemd plasma dat is bereid uit volledig bloed en door middel van een industrieel procedé wordt vervaardigd, tegelijkertijd vallen onder de bepalingen van richtlijn 2001/83/EG van 6 november 2001 (1)
                  [, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van 31 maart 2004
                   (2),] en van richtlijn 2002/98/EG van 27 januari 2003 (3), en dit niet alleen met betrekking tot het inzamelen en testen van dit plasma, maar ook met betrekking tot het bewerken, opslaan en distribueren ervan; kan in dat verband de regel van artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG van 6 november 2001 aldus worden uitgelegd dat de communautaire regeling voor geneesmiddelen slechts als enige wordt toegepast op een product dat ook binnen de werkingssfeer van een andere communautaire regeling valt, indien deze andere regeling minder streng is dan de regeling voor geneesmiddelen?

               2)

               Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 2002/98/EG van 27 januari 2003, in voorkomend geval tegen de achtergrond van artikel 168 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat op basis van deze bepaling nationale voorschriften kunnen worden gehandhaafd of ingevoerd die voor plasma dat door middel van een industrieel procedé wordt vervaardigd, voorzien in een strengere regeling dan die welke geldt voor geneesmiddelen, en daarom rechtvaardigen dat alle of een gedeelte van de bepalingen van richtlijn 2001/83/EG van 6 november 2001 buiten toepassing worden gelaten, in het bijzonder de bepalingen op grond waarvan de enige voorwaarde voor de verkoop van geneesmiddelen de voorafgaande afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen is, en, zo ja, welke voorwaarden gelden in dat verband en in welke mate is dat het geval?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (2)  Richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34).

      (3)  Richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het inzamelen, testen, bewerken, opslaan en distribueren van bloed en bloedbestanddelen van menselijke oorsprong en tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG van de Raad (PB L 33, blz. 30).


title: Zaak T-69/02: Beroep, op 12 maart 2002 ingesteld door Organización de Productores de Túnidos Congelados tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 118/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     18.5.2002
In 1997 deed verzoekster een verzoek om kwijtschelding van             Verzoekster beroept zich tenslotte op een schending van
de invoerrechten aan de Nederlandse douaneautoriteiten op              het proportionaliteitsbeginsel. Verzoekster voert aan dat de
basis van artikel 239 van Verordening 2913/92 (1) aangezien            opgelegde heffing in ieder geval onevenredig is met eventuele
verzoekster zelf niet bij de fraude betrokken was en zij               nalatigheden vanwege haar.
bovendien alle mogelijke maatregelen genomen had om
fraude te vermijden. Volgens verzoekster kon haar bij deze
transporten dan ook geen frauduleuze handelingen of klaarblij-         (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
kelijke nalatigheid verweten worden. De Nederlandse autoritei-             1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
                                                                           (Publicatieblad L 302 van 19.10.1992 blz. 1).
ten gaven dit verzoek door aan de Commissie overeenkomstig             (2) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
artikel 905 van Verordening 2454/93 (2). In de bestreden                   1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
beschikking weigert de Commissie de kwijtschelding van de                  van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
douanerechten.                                                             van het communautair douanewetboek (Publicatieblad L 253 van
                                                                           11.10.1993 blz. 1).
                                                                       Beroep, op 12 maart 2002 ingesteld door Organización
Verzoekster roept vooreerst een schending in van artikel 907
                                                                       de Productores de Túnidos Congelados tegen Commissie
van Verordening 2454/93. Volgens verzoekster werd de
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
termijn van negen maanden voor het geven van de beschikking
ten onrechte driemaal verlengd. Volgens verzoekster werden
bovendien haar rechten van verdediging geschonden. Verzoek-                                       (Zaak T-69/02)
ster voert aan dat zij niet werd geïnformeerd over het verloop
van de procedure en met name de vragen van de Commissie                                          (2002/C 118/45)
aan de Nederlandse autoriteiten. Verder kreeg verzoekster
aanvankelijk ook geen toegang tot het volledige dossier voor
het maken van haar opmerkingen. De Commissie rekende de                                         (Procestaal: Spaans)
tijd die hiermee verstreek echter wel als termijnverlenging.
Volgens verzoekster kon echter de termijn voor het nemen
van een beslissing niet verlengd worden zolang zij niet op de
hoogte was van de gestelde vragen en geen volledige toegang            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
kreeg tot het dossier.                                                 schappen is op 12 maart 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organi-
                                                                       zación de Productores de Túnidos Congelados, gevestigd te
                                                                       Bermeo (Vizcaya, Spanje), vertegenwoordigd door R. Garcia-
                                                                       Gallardo Gil-Fournier en J. Guillén Carrau.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster beroept zich verder op een schending van het               —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
beginsel van rechtszekerheid. Verzoekster voert aan dat zij
op basis van artikel 907 van Verordening 2454/93 mocht                 —     nietig te verklaren de handeling waartegen het beroep is
aannemen dat na negen maanden een beschikking in haar                        gericht, waarbij de Commissie van de Europese Gemeen-
voordeel was genomen, aangezien zij niet op de hoogte was                    schappen de hoeveelheden die in aanmerking komen
van een eventuele verlenging van de termijn voorzien in dit                  voor een compenserende vergoeding aan OPTUC heeft
artikel.                                                                     verminderd, te weten artikel 2, lid 2, van en de bijlage bij
                                                                             verordening (EG) nr. 2496/2001 van de Commissie van
                                                                             19 december 2001 betreffende de toekenning van de
                                                                             compenserende vergoeding aan de producentenorgani-
                                                                             saties voor in de periode van 1 januari tot en met
                                                                             31 maart 2001 aan de verwerkende industrie geleverde
                                                                             tonijn (1);
                                                                       —     elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend
Verzoekster bestrijdt voorts de beslissing van de Commissie als              acht om te bewerkstelligen dat de Commissie voldoet aan
zou verzoekster klaarblijkelijk nalatig zijn geweest. Verzoekster            haar uit artikel 233 EG voortvloeiende verplichtingen en
voert aan dat zijzelf geen rechtsregels heeft geschonden en ook              in concreto, dat zij de situatie opnieuw onderzoekt;
handelde in overeenstemming met vaste gebruiken en de
internationale handelspraktijk. Er zou ook geen oorzakelijk            —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
verband zijn tussen het optreden van verzoekster en de                       veroordelen tot betaling van alle kosten van het geding
gepleegde fraude.                                                            aan verzoekster.
 ---pagebreak--- 18.5.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/29
Middelen en voornaamste argumenten                                     —    elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht zal
                                                                            vermenen te behoren;
Verzoekster is een Spaanse producentenorganisatie (Organi-
zación de Productores de Túnidos Congelados), die bij het            —    de Commissie te verwijzen in de kosten.
Gerecht beroep heeft ingesteld tot nietigverklaring van een
reeks verordeningen van de Commissie tot vaststelling van de
compenserende vergoedingen aan de producentenorganisaties
voor in driemaandelijkse perioden tussen 1 juli 1999 en
31 december 2000 (2) aan de verwerkende industrie in de
Gemeenschap geleverde tonijn, en die in de onderhavige
zaak beroep instelt tot nietigverklaring van de verordening            Middelen en voornaamste argumenten
betreffende de periode van 1 januari tot 31 maart 2001.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                Verzoekster is de moedervennootschap van een groep die zich
die in zaak T-142/01 (3).                                              bezighoudt met de productie en de verkoop van producten en
                                                                       systemen in de sectoren energiedistributie, industriële bestu-
                                                                       ring en automatisering. Op 16 februari 2001 heeft zij de
                                                                       Commissie formeel laten weten dat zij van plan is te fuseren
(1) PB L 337, blz. 25.                                                 met Legrand, de moedervennootschap van een groep die zich
(2) Zaken T-142/01 en T-283/01.                                        bezighoudt met de productie en de verkoop van electrotech-
(3) PB C 245, blz. 28.                                                 nisch installatiemateriaal in laagspanning.
                                                                       De Commissie heeft deze concentratie onverenigbaar met de
                                                                       gemeenschappelijke markt verklaard. Verzoekster heeft een
                                                                       beroep tot nietigverklaring van deze beschikking ingesteld
                                                                       (zaak T-310/01; mededeling gepubliceerd in PB C 56 van
                                                                       2.3.2002, blz. 15). Vervolgens heeft de Commissie verzoekster
Beroep, op 18 maart 2002 ingesteld door Schneider                      op grond van artikel 8, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4064/
Electric S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  89 van de Raad (1) gelast, Legrand af te stoten. Met het
                            schappen                                   onderhavige beroep wordt opgekomen tegen deze laatste
                                                                       beschikking.
                         (Zaak T-77/02)
                                                                       Verzoekster merkt allereerst op dat de beschikking waarbij de
                        (2002/C 118/46)
                                                                       concentratie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt
                                                                       is verklaard, haars inziens nietig moet worden verklaard.
                        (Procestaal: Frans)                            Aangezien de beschikking waartegen in de onderhavige zaak
                                                                       wordt opgekomen, het rechtstreekse gevolg is van de eerste
                                                                       beschikking, heeft de onwettigheid van de eerste beschikking
                                                                       de onwettigheid van de latere beschikking tot gevolg.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 maart 2002 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Schneider
                                                                       Verder wijst verzoekster erop dat de omstreden beschikking tot
Electric S.A., gevestigd te Rueil-Malmaison (Frankrijk), verte-
                                                                       gevolg heeft dat haar rechtmatige eigendomsrechten worden
genwoordigd door A. Winckler en E. de la Serre, advocaten.
                                                                       ontnomen.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster allereerst
—     de beschikking van 30 januari 2002 waarbij de Commis-            schending van haar recht van toegang tot de stukken en van
      sie op grond van artikel 8, lid 4, van verordening               haar recht om nuttig te worden gehoord. Verder is zij
      (EEG) nr. 4064/89 van de Raad een scheiding van                  mening dat in het rapport van de raadadviseur-auditeur niet is
      ondernemingen heeft gelast (zaak nr. COMP/M.2283 —               onderzocht of de rechten van de verdediging tijdens de gehele
      Schneider/Legrand) volledig en, subsidiair, ten dele nietig      procedure zijn geëerbiedigd. Daarenboven stelt verzoekster
      te verklaren;                                                    niet-nakoming van de motiveringsplicht.