title: Zaak C-262/00: Verzoek van het Hessiche Finanzgericht van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Koblenz

text:
C 273/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23.9.2000
Zaak C-418/97                                                                 zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, dat wil zeggen de hande-
                                                                              ling, het voornemen of de verplichting om zich van de betrokken
1)  Uit de enkele omstandigheid dat een stof als LUWA-bottoms                 stof te ontdoen, waarbij rekening moet worden gehouden met
    wordt onderworpen aan een handeling genoemd in bijlage II B               de doelstelling van de richtlijn en ervoor moet worden gewaakt,
    bij richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975                     dat geen afbreuk wordt gedaan aan de doeltreffendheid daarvan.
    betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlij-
    n 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, kan niet                      Voor de beantwoording van de vraag of het als brandstof
    worden afgeleid dat er sprake is van een zich ontdoen van en              inzetten van een stof als houtspaanders als een zich ontdoen
    dat die stof als een afvalstof in de zin van de richtlijn moet            van is aan te merken, is niet relevant dat die stof op
    worden aangemerkt.                                                        milieuhygiënisch verantwoorde wijze en zonder ingrijpende
                                                                              bewerking nuttig kan worden toegepast als brandstof.
2)  Voor de beantwoording van de vraag of het als brandstof
    inzetten van een stof als LUWA-bottoms als een zich ontdoen               Het feit dat dit gebruik als brandstof een gangbare methode
    van is aan te merken, is niet relevant dat die stof op                    van nuttige toepassing van afvalstoffen is en die stof volgens
    milieuhygiënisch verantwoorde wijze en zonder ingrijpende                 maatschappelijke opvattingen een afvalstof is, kan als een
    bewerking nuttig kan worden toegepast als brandstof.                      aanwijzing worden beschouwd voor een handeling, een voorne-
                                                                              men of een verplichting om zich van die stof te ontdoen in de
                                                                              zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd
    Het feit dat dit gebruik als brandstof een gangbare methode
                                                                              bij richtlijn 91/156. Of inderdaad sprake is van een afvalstof
    van nuttige toepassing van afvalstoffen is en die stof volgens
                                                                              in de zin van die richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met
    maatschappelijke opvattingen een afvalstof is, kan als een
                                                                              inachtneming van alle omstandigheden, waarbij rekening moet
    aanwijzing worden beschouwd voor een handeling, een voorne-
                                                                              worden gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor
    men of een verplichting om zich van die stof te ontdoen in de
                                                                              moet worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de
    zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd
                                                                              doeltreffendheid daarvan.
    bij richtlijn 91/156. Of inderdaad sprake is van een afvalstof
    in de zin van die richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met
    inachtneming van alle omstandigheden, waarbij rekening moet         (1) PB C 41 van 7.2.1998. PB C 55 van 20.2.1998.
    worden gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor
    moet worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de
    doeltreffendheid daarvan.
    De omstandigheden dat een als brandstof gebruikte stof het
    residu is van een productieproces van een andere stof, dat die
    stof voor geen enkel ander gebruik dan verwijdering in
    aanmerking kan komen, dat de stof zich qua samenstelling niet       Verzoek van het Hessiche Finanzgericht van 21 februari
    leent voor het gebruik dat ervan wordt gemaakt of dat voor dat      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
    gebruik bijzondere voorzorgsmaatregelen voor het milieu moeten      Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Ko-
    worden getroffen, kunnen als aanwijzingen worden beschouwd                                            blenz
    voor een handeling, een voornemen of een verplichting om zich
    van die stof te ontdoen in de zin van artikel 1, sub a, van die                               (Zaak C-262/00)
    richtlijn. Of inderdaad sprake is van een afvalstof in de zin van
    de richtlijn, moet evenwel worden beoordeeld met inachtneming
                                                                                (2000/C 273/10)
    van alle omstandigheden, waarbij rekening moet worden
    gehouden met de doelstelling van die richtlijn en ervoor moet
    worden gewaakt, dat geen afbreuk wordt gedaan aan de                Het Hessische Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-
    doeltreffendheid daarvan.                                           bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        28 juni 2000, in het geding tussen Lohmann GmbH & CO.
                                                                        KG en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van Justitie van
Zaak C-419/97                                                           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
1)  Uit de enkele omstandigheid dat een stof als houtspaanders
    wordt onderworpen aan een handeling genoemd in bijlage II B         1)    Vallen onder de productomschrijving „orthopedische
    bij richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, kan           artikelen” in de zin van GN-post 9021 een elleboogband,
    niet worden afgeleid dat er sprake is van een zich ontdoen van            de zogeheten „epX Elbow Basic”, en een elleboogbandage,
    en dat die stof als een afvalstof in de zin van de richtlijn moet         de zogeheten „epX Elbow Dynamic”, gemaakt van een
    worden aangemerkt.                                                        1 mm dikke, eenkleurige, drielaagse stof met twee buiten-
                                                                              lagen van elastisch breiwerk en een tussenlaag van
2)  Het feit dat een stof het resultaat is van een handeling voor de          kunststof, buisvormig genaaid, met een lengte van 8 cm
    nuttige toepassing in de zin van bijlage II B bij die richtlijn, is       (elleboogband), respectievelijk 22 cm (elleboogbandage,
    slechts één van de factoren die in aanmerking moet worden                 die tevens anatomisch genaaid is), die beide onder de
    genomen om te bepalen, of die stof nog steeds een afvalstof is,           elleboog over de bovenarm worden getrokken en als een
    doch die als zodanig nog geen definitieve conclusie dienaan-              soort manchette worden gedragen, waarin een pelotte is
    gaande toelaat. Of er sprake is van een afvalstof, moet worden            verwerkt, waarover een rondlopende gordel, bestaande
    beoordeeld met inachtneming van alle omstandigheden, gelet                uit een elastisch en trekvast deel en een klittenband,
    op de omschrijving van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442,            loopt?
 ---pagebreak--- 23.9.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 273/7
2)   Kan op grond van het in aantekening 1 b bij hoofdstuk                 derhalve op grond van de beschikking van 5 augustus
     90 GN gebezigde begrip „enkel”, junctis de aantekeningen              1997 tot opening van de onderzoeksprocedure niet
     2 c, respectievelijk 2 b bij de hoofdstukken 61 en 62 GN,             weten, dat zij op zekere dag in een beschikking van de
     de elasticiteit van het weefsel ook dan als enig maatgevend           Commissie zouden worden aangemerkt als „ontvangers”
     criterium worden beschouwd, wanneer de ondersteunen-                  van steun, welke hen stellig niet rechtstreeks ten goede is
     de functie door elementen (hier de pelotte) tenminste                 gekomen.
     wordt versterkt?
3)   Ingeval van een bevestigend antwoord op vraag b):
                                                                      Verenigbaarheid van de steun aan System
     Is Algemene Regel 3 b geschikt om ter afbakening bij de
                                                                      Microelectronic Innovation GmbH i.GV
     vraag te worden betrokken, wanneer de ondersteunende
                                                                      (SMI) en Silicium Microelectronic Integra-
     functie van de andere niet uit elastisch weefsel/breiwerk
                                                                      tion GmbH (SiMI) met de gemeenschappe-
     bestaande elementen overweegt, of welke andere criteria
                                                                      lijke markt
     moeten daarbij worden gehanteerd?
                                                                      —    Schending van wezenlijke vormvoorschriften (onjuiste
                                                                           vaststelling van de feiten, motiveringsgebreken): in de
                                                                           aangevochten beschikking staat in het geheel niets over
                                                                           het feit dat Synergy Semiconductor Corporation (Synergy)
Beroep, op 11 juli 2000 ingesteld door Bondsrepubliek                      de leiding en zeggenschap over Halbleiterelektronik
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          Frankfurt/Oder (HEG), later handelend onder de naam
                             schappen                                      SMI, zou overnemen en heeft overgenomen, daar de
                                                                           Commissie er ten onrechte van uitging, dat de aankoop
                         (Zaak C-277/00)                                   van 49 % van de aandelen de verwerving van de zeggen-
                                                                           schap uitsloot.
                         (2000/C 273/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 De Commissie heeft nagelaten, vast te stellen dat de
op 11 juli 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                 lening van de deelstaat Brandenburg aan SMI berust op
Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek Duitsland,                  de privatiseringsovereenkomst en als onderdeel moet
vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het               worden gezien van de overheidsuitkeringen in verband
Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Straße 108,                 met de privatisering.
D-53117 Bonn, en M. Schütte, advocaat van Kanzlei
Bruckhaus Westrick Heller Löber, Wetstraat 99-101, B-
1040 Brussel.                                                              De beschikking vertoont bovendien ernstige motiverings-
                                                                           gebreken. In het bijzonder wordt niet gemotiveerd waar-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                            om de Commissie de wettelijke uitzondering van ar-
                                                                           tikel 87, lid 2, sub c, EG niet toepast. Ook wordt niets
1)   de beschikking van de Commissie van 11 april 2000                     gezegd over de gevolgen van eventuele steunverlening
     (K(2000) 1063 def. inzake steun aan Systeem Microelec-                voor de relevante markt. De Commissie gaat ten onrechte
     tronic Innovation GmbH, Frankfurt/Oder, nietig te ver-                alleen uit van een „markt voor halfgeleiders”. SMI was
     klaren.                                                               echter slechts actief op een zeer beperkte markt van
                                                                           schakelingen voor specifieke afnemers en specifieke toe-
2)   de Commissie in de kosten te verwijzen.                               passingen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    —    Schending van artikel 87, lid 1, EG: De beschikking is in
                                                                           strijd met het materiële recht, voor zover daarbij de
Vormfouten                                                                 financiële maatregelen van de Treuhand en haar rechtsop-
                                                                           volger, de BvS, met de gemeenschappelijke markt onvere-
—    Schending van het beginsel van hoor en wederhoor en                   nigbaar worden geacht. De Treuhand-regeling, een be-
     van de in artikel 88, lid 2, EG, voorgeschreven procedure,            staande steunregeling, is door de Commissie ten onrechte
     voor zover de Bondsrepubliek Duitsland wordt gelast,                  niet-toepasselijk geacht op de subsidies van de Treuhand
     steun ter hoogte van 140,1 miljoen DM terug te vorderen,              ter hoogte van 64,8 miljoen DM, op grond van een
     ook van Silicium Microelectronic Integration GmbH                     kennelijk onjuiste beoordeling van de privatisering. Syner-
     (SiMI), Microelectronic Design and Development GmbH                   gy heeft met de verwerving van haar aandeel in SMI wel
     (MD&D) en andere, niet met name genoemde onderne-                     degelijk de leiding van de onderneming overgenomen en
     mingen: met betrekking tot steunverlening aan deze                    verregaande zeggenschap over de vennootschap verwor-
     ondernemingen is nooit een onderzoeksprocedure inge-                  ven. Bovendien bevatten de overeenkomsten ook alle
     steld. De aan de aangevochten beschikking voorafgegane                overige kenmerken van een privatiseringscontract, zoals
     onderzoeksprocedure is door de Commissie nooit uitge-                 arbeidsplaatsengarantie, overdracht van know how, over-
     breid tot andere, in de aangevochten beschikking als                  winstafdracht, winstafroming en een clausule inzake oude
     „ontvangers” aangeduide ondernemingen. Deze konden                    milieuverontreinigingen.


title: Zaak F-51/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 18 maart 2015 — Ribeiro Sinde Monteiro/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Ambtenaar — Bevordering — Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut — Vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren — Ambtenaren die zijn voorgedragen door de diensten van EDEO en ambtenaren die niet zijn voorgedragen — Inaanmerkingneming van beoordelingsrapporten — Uitsluitend letterlijke beoordelingen)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/45

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 18 maart 2015 — Ribeiro Sinde Monteiro/EDEO
   (Zaak F-51/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Ambtenaar - Bevordering - Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut - Vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren - Ambtenaren die zijn voorgedragen door de diensten van EDEO en ambtenaren die niet zijn voorgedragen - Inaanmerkingneming van beoordelingsrapporten - Uitsluitend letterlijke beoordelingen))
   (2015/C 146/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manuel Jaime Ribeiro Sinde Monteiro (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2013 niet naar de rang AST 3 te bevorderen en toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Dienst voor extern optreden van 9 oktober 2013 tot opstelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2013 zijn bevorderd, wordt nietig verklaard voor zover de naam van Ribeiro Sinde Monteiro niet daarop voorkomt.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep voor het overige.

               3)

               De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Ribeiro Sinde Monteiro.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014, blz. 62.


title: Zaak C-322/02: Verzoek van het Sozialgericht Augsburg van 7 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eva-Maria Weller en Deutsche Angestellten-Krankenkasse

text:
C 289/10             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23.11.2002
3.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/                             gens de overeenkomst een arbeidsrooster mo-
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausule 4 van                          gelijk was (potentiële arbeidstijd), en wel wan-
    de kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid aldus worden                            neer de termijn voor de aankondiging
    uitgelegd dat sprake is van een ongelijke behandeling die
    niet objectief gerechtvaardigd is, wanneer een werkgever                           a.    14 dagen bedraagt, of
    ten aanzien van deeltijdwerkers, bij wie ervan moet
    worden uitgegaan dat zij overwegend van het vrouwelijke                            b.    korter is dan wat als redelijk moet worden
    geslacht zijn (ongeveer 90 % vrouwen en 10 % mannen),                                    beschouwd?
    elke afspraak over rooster en duur van de arbeidstijd
    uitdrukkelijk uitsluit, terwijl voor voltijdwerkers, bij wie
    ervan moet worden uitgegaan dat zij niet even overwe-
    gend van het vrouwelijke geslacht zijn, de duur en, tot op
    zekere hoogte, de verdeling van de arbeidstijd reeds bij
    wet of CAO zijn vastgesteld?                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 juli 2002 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
                                                                                Rendsburg en Detlev Harbs
4.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausules 1,                                    (Zaak C-321/02)
    sub b (vergemakkelijking van de ontwikkeling van deel-
    tijdarbeid) en 4 van de kaderovereenkomst inzake deel-                                     (2002/C 289/16)
    tijdarbeid aldus worden uitgelegd dat het, ter compensatie
    van een ongelijke behandeling die niet objectief gerecht-
    vaardigd is, noodzakelijk en geoorloofd is
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 juli 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 september
    A.    voor de omvang van de arbeidstijd uit te gaan van           2002, in het geding tussen Finanzamt Rendsburg en Detlev
          een bepaalde tijdsduur en, zo ja, van                       Harbs, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vraag:
          1.   de normale arbeidstijd, of
                                                                      Mag de eigenaar van een landbouwbedrijf,
          2.   de langste feitelijke wekelijkse arbeidstijd, voor-    —     die een deel van zijn bedrijf (de volledige melkveehouderij)
               zover de werkgever niet aantoont dat deze een                afstoot en de daarvoor noodzakelijke bedrijfsgoederen
               gevolg was van een toen bestaande buiten-                    aan een andere landbouwer verpacht,
               gewone, hogere werkdruk, of
                                                                      —     en die ook nadien in niet onbelangrijke mate als landbou-
                                                                            wer werkzaam blijft,
          3.   de werkdruk die bestond toen de arbeidsover-
               eenkomst werd gesloten, of                             de omzet uit de verpachting, evenals zijn andere omzet,
                                                                      overeenkomstig de forfaitaire regeling voor landbouwpro-
                                                                      ducenten (artikel 25 van richtlijn 77/388/EEG) behandelen
          4.   de gemiddelde wekelijkse arbeidstijd, en               of dient de omzet uit de verpachting te worden belast
                                                                      overeenkomstig de algemene voorschriften?
    B.    voor het rooster van de arbeidstijd ter compensatie
          van de als gevolg van de flexibiliteit veroorzaakte
          hogere belasting voor de werknemer en het hieruit
          voor de werkgever voortvloeiende voordeel, aan de
          werknemer toe te kennen:                                    Verzoek van het Sozialgericht Augsburg van 7 maart
                                                                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      Eva-Maria Weller en Deutsche Angestellten-Krankenkasse
          1.   een in het concrete geval te bepalen „passende”
               toeslag op het uurloon, of
                                                                                (Zaak C-322/02)
          2.   een minimumtoeslag die toekomt aan voltijd-                                     (2002/C 289/17)
               werkers die meer uren dan de normale arbeids-
               tijd (8 uren per dag of 40 uren per week)
               werken, of                                             Het Sozialgericht Augsburg heeft bij beschikking van 7 maart
                                                                      2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      16 september 2002, in het geding tussen Eva-Maria Weller en
          3.   onafhankelijk van de werkelijk gepresteerde            Deutsche Angestellten-Krankenkasse, het Hof van Justitie van
               arbeidstijd een vergoeding voor de niet als            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
               arbeidstijd beloonde tijd gedurende welke vol-         beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 23.11.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/11
1.     Zijn § 16 en § 18 van het Sozialgesetzbuch — Gesetzliche        en generatorgroep”, waarvan de Commissie overeenkomstig
       Krankenversicherung — (SGB V), volgens welke voor               artikel 8 ervan de ontbinding heeft vastgesteld. De overeen-
       vergoeding van de kosten van een tandheelkundige                komst valt onder het Franse recht en partijen zijn overeengeko-
       behandeling door een tandarts in een andere lidstaat            men om alle eventuele geschillen aan het Hof van Justitie van
       toestemming vereist is van het socialezekerheidsorgaan          de Europese Gemeenschappen voor te leggen.
       van de verzekerde, ook dan in strijd met de artikelen 59
       en 60 EG-Verdrag, wanneer het nationale ziekteverze-
       keringsstelsel berust op het beginsel van verstrekkingen
       in natura (en niet op het beginsel van vergoeding van de
       kosten, zoals in het geval Kohl/Union des caisses de
       maladie, arrest van het Hof van Justitie van de Europese
       Gemeenschappen van 28 april 1998, C-158/96 (1)?
                                                                       Hogere voorziening, op 18 september 2002 (fax:
2.     Indien verweerster overeenkomstig het antwoord op de            12.9.2002) ingesteld door SAT.1 SatellitenFernsehen
       eerste vraag op grond van het Europese recht de kosten          GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
       van de tandheelkundige behandeling (in casu in de               van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van
       Republiek Oostenrijk) moet vergoeden, bestaat er dan            2 juli 2002 in zaak T-323/00, SAT.1 SatellitenFernsehen
       een recht op vergoeding van de werkelijk gemaakte en            GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       voorgeschoten kosten, of is dit recht beperkt tot de                      markt (merken, tekeningen en modellen)
       vergoeding volgens de tarieven van het nationale ziek-
       teverzekeringsstelsel (in casu van de Bondsrepubliek                                   (Zaak C-329/02 P)
       Duitsland)?
                                                                                (2002/C 289/19)
( 1) PB 1998, blz. I-1931.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 september 2002 (fax: 12.9.2002) hogere voorziening
                                                                       ingesteld door SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH, vertegen-
Beroep, op 16 september 2002 ingesteld door Commissie                  woordigd door R. Schneider van advocatenkantoor Büsing,
van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse ven-                    Müffelmann & Theye, Marktstraße 3, D-28195 Bremen, do-
nootschap met beperkte aansprakelijkheid Hydrowatt                     micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van
                           („Hydrowatt”)                               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen (Tweede kamer) van 2 juli 2002 in zaak T-323/00, SAT.1
                         (Zaak C-323/02)                               SatellitenFernsehen GmbH tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                       binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
                          (2002/C 289/18)
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 september 2002 beroep tegen de Franse vennootschap               1.    het bestreden arrest ( 1) te vernietigen, voorzover daarbij
met beperkte aansprakelijkheid Hydrowatt („Hydrowatt”) inge-                 het beroep (2) en de bij het Gerecht ingestelde vorderingen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         werden verworpen;
vertegenwoordigd door H. Støvlbæk als gemachtigde en
E. Cabau als advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            2.    het Bureau te verwijzen in de kosten.
burg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage: Hydrowatt ertoe te veroordelen:
—      de Commissie een hoofdsom van 25 109 euro, te ver-
                                                                       —     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
       meerderen de moratoire interesten ten bedrage van
                                                                             nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk
       23 422,91 euro, of in totaal 48 531,91 euro te betalen;
                                                                             („GMV”): het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat
—      de Commissie de in het onderhavige geding gemaakte                    ook artikel 7, lid 1, sub b, GMV een doel van algemeen
       kosten te vergoeden.                                                  belang nastreeft, dat inhoudt dat de bedoelde tekens door
                                                                             eenieder ongestoord moeten kunnen worden gebruikt. Er
                                                                             bestaat evenwel geen duidelijke grond om aan te nemen,
                                                                             dat aanduidingen die slechts de geschiktheid missen om
Middelen en voornaamste argumenten                                           waren of diensten naar hun herkomst te onderscheiden,
                                                                             nodig zijn om ongestoord te kunnen worden gebruikt.
Het beroep strekt tot terugbetaling van het deel van de subsidie             Derhalve had het Gerecht in het onderhavige geval
die is verleend krachtens een overeenkomst tot realisatie van                moeten onderzoeken, of het samengestelde teken „SAT.2”
een project „nieuwe, aan klein verval aangepaste turbine-                    het relevante publiek in staat stelt, de betrokken diensten


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-211/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie ("Overeenkomst EG-Bulgarĳe en Overeenkomst EG-Hongarĳe — Goederenvervoer over de weg en gecombineerd vervoer — Belastingen — Rechtsgrondslag — Artikelen 71 EG en 93 EG")

text:
C 264/10                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;             vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenver-
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 11 september                  voer over de weg en de bevordering van het gecombineerd
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   vervoer (PB L 108, blz. 27), doch uitsluitend voorzover deze
                                                                              besluiten steunen op artikel 93 EG en zonder dat de gevolgen
De artikelen 81 EG, 82 EG en 85 EG, alsook richtlijn 92/12/EEG                ervan worden aangetast, welke in stand dienen te blijven, heeft
van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling             het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan           (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van            D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters;
de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat               advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in de       ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen
heffing van toeslagen op de prijs van elektriciteit, zoals die in het         waarvan het dictum luidt als volgt:
hoofdgeding, wanneer de elektriciteit in een elektrochemisch procédé
wordt gebruikt, en dat aanbeveling 81/924/EEG van de Raad van                 1)    Verklaart besluit 2001/265/EG van de Raad van 19 maart
27 oktober 1981 betreffende de tariefstructuren voor elektrische                    2001 betreffende de sluiting van de Overeenkomsten tussen de
energie in de Gemeenschap, niet eraan in de weg staat dat een lidstaat              Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije houdende
dergelijke toeslagen heft.                                                          vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer
                                                                                over de weg en de bevordering van het gecombineerd vervoer en
                                                                                besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
(1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                         bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese
                                                                                Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling
                                                                                van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg
                                                                                en de bevordering van het gecombineerd vervoer, nietig.
                                                                              2)    Verstaat dat de gevolgen van deze besluiten worden gehandhaafd
                                                                                totdat de ter uitvoering van dit arrest noodzakelijke maatregelen
                      ARREST VAN HET HOF                                            zijn vastgesteld.
                                                                              3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
                             (Vijfde kamer)
                                                                              4)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertog-
                      van 11 september 2003                                         dom Luxemburg hun eigen kosten zullen dragen.
in zaak C-211/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           (1) PB C 212 van 28.7.2001.
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
(„Overeenkomst EG-Bulgarije en Overeenkomst EG-Hon-
garije — Goederenvervoer over de weg en gecombineerd
vervoer — Belastingen — Rechtsgrondslag — Artikelen 71                                             ARREST VAN HET HOF
                             EG en 93 EG”)
                                                                                van 9 september 2003
                           (2003/C 264/16)
                                                                              in zaak C-236/01 (verzoek van het Tribunale am-
                                                                              ministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële
                            (Procestaal: Frans)                               beslissing): Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. tegen
                                                                                Presidenza del Consiglio dei Ministri e.a. (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                („Verordening (EG) nr. 258/97 — Nieuwe voedingsmiddelen
                                                                              — In de handel brengen — Veiligheidscontrole — Vereenvou-
                                                                              digde procedure — Wezenlijke gelijkwaardigheid aan be-
                                                                              staande voedingsmiddelen — Voedingsmiddelen geprodu-
In zaak C-211/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      ceerd met genetisch gemodificeerde maïslijnen — Aanwezig-
pen (gemachtigde: aanvankelijk M. Wolfcarius, W. Wils) tegen                  heid van residuen van transgeen eiwit — Maatregel van
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes Sabino                      lidstaat die handel in of gebruik van nieuw voedingsmiddel
en E. Karlsson), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland                           op zijn grondgebied tijdelijk beperkt of schorst”)
(gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma) en Groothertog-
dom Luxemburg (gemachtigden: J. Falts en N. Mackel), betref-                                             (2003/C 264/17)
fende een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2001/265/
EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sluiting                                               (Procestaal: Italiaans)
van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en
de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaalde                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de                                                   dentie van het Hof)
bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L 108, blz. 4)
en van besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de                        In zaak C-236/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende                       krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo


title: Zaak T-403/13: Beroep ingesteld op 2 augustus 2013 — APRAM/Europese Commissie

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/28

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2013 — APRAM/Europese Commissie
   (Zaak T-403/13)
   2013/C 367/52
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: APRAM — Administração dos Portos da Região Autónoma da Madeira, SA (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: M. Gorjão-Henriques, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van besluit C(2013) 1870 final van de Europese Commissie van 27 maart 2013, waarbij de financiële bijstand van het Cohesiefonds voor het project „Ontwikkeling van haveninfrastructuren van de Autonome Regio Madeira — haven van Caniçal”, Madeira, Portugal, wordt verminderd, nietig verklaren;

               —

               verordening (EG) nr. 16/2003 (1), inzonderheid artikel 7 ervan, op het onderhavige geval niet van toepassing verklaren wegens schending van wezenlijke vormvereisten, schending van verordening (EG) nr. 1164/94 (2) of in elk geval van de algemene rechtsbeginselen die in de rechtsorde van de Europese Unie van toepassing zijn;

               —

               verklaren dat de Europese Commissie verplicht is het nog uitstaande saldo te betalen;

               —

               subsidiair:

                           a)

                           de procedure tot terugvordering van de reeds uitbetaalde bedragen en van het recht op inhouding van het nog niet betaalde saldo verjaard verklaren;

                           b)

                           verklaren dat moet worden overgegaan tot vermindering van de correctie die de Europese Commissie heeft toegepast met betrekking tot eventuele onregelmatigheden die kunnen leiden tot volledige niet-betaling van het saldo en tot integrale terugvordering van de uitgaven die zijn betaald na 3 juni 2003, maar tussen juni 2002 en februari 2003 zijn gefactureerd;

               —

               in elk geval de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van de normen inzake de subsidiabiliteit van uitgaven

   Het bestreden besluit schendt de rechtsnormen tot toepassing van het Verdrag, inzonderheid de normen betreffende de vraag welke uitgaven in aanmerking komen voor financiering door de Europese fondsen, namelijk artikel 11 van verordening (EG) nr. 1164/94 en artikel 7 van verordening (EG) nr. 16/2003. In dit verband zijn de partijen het oneens over de vraag of uitgaven die zijn betaald na en gedurende het tijdvak van subsidiabiliteit, maar voorheen zijn gefactureerd, in aanmerking kunnen komen voor Europese financiering.
   2)   Tweede middel: onwettigheid van artikel 7 van verordening (EG) nr. 16/2003 wegens schending van wezenlijke vormvereisten en schending van een hiërarchisch hogere norm

   Het bestreden besluit is ook onwettig omdat het gebaseerd is op verordening (EG) nr. 16/2003, die onwettig is omdat ze niet is vastgesteld door het college van Commissieleden, noch volgens de machtigingsprocedure, de schriftelijke procedure of zelfs de vereenvoudigde procedure overeenkomstig het Intern Reglement van de Commissie (3), en omdat het bepaalde in artikel 18 ervan niet is nageleefd, voor zover de Commissie artikel 7 van verordening (EG) nr. 16/2006 in strijd met verordening (EG) nr. 1164/94 uitlegt.
   3)   Derde middel: schending van het subsidiairiteitsbeginsel

   Het subsidiariteitsbeginsel impliceert dat op nationaal niveau regels inzake de subsidiabiliteit van de uitgaven moeten worden vastgesteld, aangezien de economische, sociale en territoriale samenhang een materie vormt met gedeelde bevoegdheid tussen de Unie en de lidstaten en om die reden aan dat beginsel is onderworpen. Verordening (EG) nr. 16/2003 schendt dit beginsel aangezien daarin niet alleen geen beroep op dat beginsel wordt gedaan, maar ook de noodzaak voor de daarmee ingevoerde regeling niet aan de hand van dat beginsel wordt gerechtvaardigd.
   4)   Vierde middel: schending van het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel dat het bestuur aan zijn eigen regels is gebonden

   In de vaste administratieve praktijk van de Commissie wordt de betrokken norm uitgelegd in de zin die APRAM voorstaat.
   Deze uitlegging is afkomstig van door de Europese Commissie toegestane bronnen en is aan de Portugese Republiek alsook aan de andere lidstaten meegedeeld; volgens deze uitlegging kon de Portugese Republiek rechtmatig erop vertrouwen dat de facturen ontvangen voordat en betaald nadat het volledige verzoek bij de Europese Commissie was ingediend, subsidiabel waren. Dit was tevens de zienswijze van de bevoegde nationale autoriteiten. Gelet daarop was bij APRAM het rechtmatige vertrouwen gewekt dat deze uitgaven daadwerkelijk subsidiabel waren.
   Wanneer de thans door de Commissie voorgestane uitlegging wordt opgelegd, vormt dit een kennelijke schending van het rechtszekerheidsbeginsel doordat APRAM een aanzienlijke financiële last wordt opgelegd, zonder dat deze uitlegging vaststaat of voorspelbaar is.
   5)   Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

   Hoewel de Europese Commissie overeenkomstig punt H van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1164/94 de financiële correcties kan verrichten die zij nodig acht, hetgeen tot gevolg kan hebben dat de voor het project toegekende bijstand geheel of gedeeltelijk wordt ingetrokken, moet deze instelling het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen en daarbij rekening houden met de omstandigheden van het concrete geval, zoals de soort onregelmatigheid en de omvang van eventuele financiële gevolgen van eventuele gebreken in de beheers- of controlesystemen, zodat niet wordt gekozen voor een onevenredige maatregel. Aldus valt niet te begrijpen waarom een algehele intrekking van de verleende bijstand in overweging is genomen, aangezien correcties van 100 % slechts worden toegepast wanneer de gebreken in de beheers- en controlesystemen zo aanzienlijk zijn, of de vastgestelde onregelmatigheid zo ernstig is, dat sprake is van volledige schending van de gemeenschapsregels, waardoor alle betalingen onrechtmatig worden. Voor de gevallen waarin zulks niet vaststaat, stelt deze overheid voor een correctie van slechts 5 % of 2 % toe te passen of zelfs om de verleende bijstand niet in te trekken.
   De moeilijkheden bij de uitlegging van de betrokken norm vormen een doorslaggevend verzachtende omstandigheid waarmee de Europese Commissie steeds rekening moet houden. Gelet op de hierboven beschreven omstandigheden bestaan er minder beperkende maatregelen — zoals toepassing van een verlaagd tarief of nog niet-toepassing van een correctie — waarmee het nagestreefde doel kan worden bereikt. Zelfs indien de Europese Commissie beslist voor de verleende bijstand een correctie toe te passen — waarmee verzoekster het niet eens zou zijn —, kan deze correctie bijgevolg nooit meer dan 5 % bedragen en moet zij zelfs minder bedragen of gelijk zijn aan nul.
   6)   Zesde middel: verjaring

   In elk geval is de mogelijkheid om terugvordering te vragen van uitgaven die dateren van voor 3 juni 2003, verjaard, aangezien de laatste factuur dateert van 28 februari 2003, zijnde drie maanden en twee dagen vóór de betrokken datum. Overeenkomstig verordening (EG) nr. 2988/95 (4) van 18 december 1995 bedraagt de verjaringstermijn van de vervolging immers vier jaar, te rekenen vanaf de datum waarop de onregelmatigheid is begaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 16/2003 van de Commissie van 6 januari 2003 tot vaststelling van bĳzondere uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door het Cohesiefonds medegefinancierde acties (PB L 2, blz. 7).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (PB L 130, blz. 1).

      (3)  PB L 308, blz. 26.

      (4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-171/05 P: Hogere voorziening, op 15 april 2005 ingesteld door L. Piau tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 januari 2005 in zaak T-193/02, L. Piau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Fédération Internationale de Football Association (FIFA)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/5

         Hogere voorziening, op 15 april 2005 ingesteld door L. Piau tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 januari 2005 in zaak T-193/02, L. Piau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Fédération Internationale de Football Association (FIFA)
   (Zaak C-171/05 P)
   (2005/C 155/10)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 april 2005 hogere voorziening ingesteld door L. Piau, vertegenwoordigd door M. Fauconnet, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 januari 2005 in zaak T-193/02, L. Piau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Fédération Internationale de Football Association (FIFA).
   Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht in zaak T-193/02 te vernietigen;

               2.

               de beschikking van de Commissie van 15 april 2002 nietig te verklaren;

               3.

               aangezien de zaak in staat van wijzen is, deze overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie zelf af te doen;

               4.

               FIFA te verwijzen in de kosten gemaakt in zaak T-193/02 en in de onderhavige hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van de rechten van rekwirant
               Door niet ambtshalve te hebben opgeworpen dat de Commissie artikel 253 EG heeft geschonden wegens gebrekkige motivering van de afwijzing van de klacht van rekwirant uit hoofde van artikel 49 EG, heeft het Gerecht de hem toekomende bevoegdheden geschonden. Bovendien heeft het Gerecht artikel 6, lid 1, van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden geschonden omdat het geen rekening heeft gehouden met bepaalde middelen van rekwirant.

               2.

               Schending van artikel 81 EG
               Doordat niet is bewezen dat de reglementering van het beroep noodzakelijk is en evenmin dat het FIFA-reglement betreffende spelersmakelaars bijdraagt tot economische of technische vooruitgang, is de beslissing van het Gerecht niet in rechte gefundeerd. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat er geen communautair belang bestond bij de voortzetting van de klachtprocedure, terwijl zijn arrest niet in rechte gefundeerd is en artikel 81 EG wordt geschonden.

               3.

               Schending van artikel 82 EG
               Voorzover de Commissie de machtspositie van de FIFA en een eventueel misbruik daarvan niet heeft onderzocht, kon het Gerecht zich niet in de plaats van de Commissie stellen en kon het, na deze machtspositie te hebben vastgesteld, niet oordelen dat er geen sprake was van misbruik. Daardoor geeft het Gerecht in strijd met de rechtspraak en met artikel 82 EG blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

               4.

               Tegenstrijdige en gebrekkige motivering van het Gerecht, in die zin dat het voortduren van de mededingingsbeperkende gevolgen onvoldoende wordt gemotiveerd.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de equivalentie van de „FIFA-diploma's”.

               6.

               Schending van het algemene beginsel van rechtszekerheid.

               7.

               Onjuiste rechtsopvatting inzake de taken en de bevoegdheden van de Commissie.

               8.

               Schending van artikel 39 EG.

               9.

               Schending van artikel 49 EG.

               10.

               Onjuiste rechtsopvatting bij de omschrijving van het communautair belang.


title: Zaak T-204/09: Arrest van het Gerecht van 5 mei 2011 — Olymp Bezner/BHIM — Bellido (OLYMP) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLYMP — Ouder nationaal beeldmerk OLIMPO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/21

         Arrest van het Gerecht van 5 mei 2011 — Olymp Bezner/BHIM — Bellido (OLYMP)
   (Zaak T-204/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLYMP - Ouder nationaal beeldmerk OLIMPO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 186/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Olymp Bezner GmbH & Co. KG (Bietigheim-Bissingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Eck en J. Dönch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Miguel Bellido, SA (Manzanares, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 maart 2009 (zaak R 598/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Bellido, SA en Olymp Bezner GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Olymp Bezner GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-343/99: Beroep, op 16 september 1999 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.12.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 352/23
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg van 1 septem-                3. De Commissie te veroordelen tot betaling van de vertra-
ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                     gingsrente over het totaal van de bij de bestreden beslissing
tussen NEW YORKER S.H.K. Jeans GmbH en SIMPEX-                            geblokkeerde gelden met ingang van 16 augustus 1999, of
                            1000ST                                        zoveel eerder als sprake is van een ontvankelijke aanvraag,
                                                                          tot aan de dag van de voldoening aan het arrest van het
                                                                          Hof;
                        (Zaak C-342/99)
                        (1999/C 352/35)                               4. De Commissie te veroordelen in de kosten van deze
                                                                          procedure.
Het Landesgericht Korneuburg heeft bij beschikking van
1 september 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 14 september 1999, in het geding tussen NEW
YORKER S.H.K. Jeans GmbH en SIMPEX-1000ST, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               Middelen en voornaamste argumenten
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      — Onbevoegdheid: De bestreden beslissing is niet door de
Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad               Commissie genomen met in achtneming van het collegia-
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om                  liteitsbeginsel. Evenmin is kenbaar dat de bestreden beslis-
het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer             sing namens de Commissie is genomen. Een besluit op
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte               grond waarvan het desbetreffende afdelingshoofd gemach-
of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341               tigd is tot het nemen van een dergelijke beslissing is niet
van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze                   gepubliceerd noch is de Nederlandse regering op andere
verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin                wijze bekend met een besluit waarbij het desbetreffende
goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer             Afdelingshoofd werd gemachtigd te besluiten tot opschor-
(transitvervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-              ting van de uitbetaling van het eerste voorschot. De
lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-         ondertekenaar van de bestreden beslissing is derhalve niet
bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-            bevoegd tot het nemen van deze beslissing.
teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
                                                                          Zelf indien de Commissie zou bewijzen dat F. H. gemach-
                                                                          tigd was en zou kunnen worden aangenomen dat de
                                                                          bestreden beslissing op deze machtiging is gebaseerd gaat
                                                                          de bestreden beslissing de grenzen die in de rechtspraak
                                                                          aan een machtiging worden gesteld te buiten. De bestreden
                                                                          beslissing kan niet worden aangemerkt als een maatregel
                                                                          van beheer en bestuur waarvan het noodzakelijk is dat
                                                                          deze met het oog op het goed functioneren van zowel de
                                                                          Commissie als haar diensten op ambtelijk niveau moet
Beroep, op 16 september 1999 ingesteld door Koninkrijk                    worden genomen.
der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Ge-
                         meenschappen
                                                                      — Schending van Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de
                                                                          Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepas-
                        (Zaak C-343/99)                                   singsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met
                                                                          betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit
                                                                          de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die
                        (1999/C 352/36)
                                                                          bijstandsverlening met die van de Europese Investerings-
                                                                          bank en de andere bestaande financieringsinstrumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                anderzijds (1):
op 16 september 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlan-
den, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en Jantine van                   — Schending van artikel 21 van Verordening 4253/88:
Bakel, bieden assistent juridisch adviseur van het Ministerie                  De Commissie heeft in het kader van het nemen van
van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage, als gemachtigden.                     een besluit over de hoogte van het te bevoorschotten
                                                                               bedrag geen andere bevoegdheid dan die welke betreft
                                                                               de beoordeling of de aanvraag ontvankelijk is. Met
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                                 name aan artikel 24 van Verordening 4253/88 kan
                                                                               de bevoegdheid tot opschorting als in de bestreden
1. Het verzoek ontvankelijk te verklaren;                                      beslissing niet worden ontleend. De bevoegdheid voor-
                                                                               zien in artikel 24 van Verordening 4253/88 heeft
                                                                               betrekking op concrete acties en voorziet niet in de
2. De beslissing van de Commissie die aan de Nederlandse                       mogelijkheid betaalbaarstelling van het eerste voor-
     regering is medegedeeld bij brief de dato 16 juni 1999 te                 schot van alle acties of maatregelen die in een lidstaat
     vernietigen;                                                              ten uitvoer worden gelegd op te schorten.
 ---pagebreak--- C 352/24                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
     — Schending van artikel 24 van Verordening 4253/88:               vennootschap Eridania SpA (Genua), vennootschap ISI — In-
         Het niet voldoen aan de procedurele voorwaarden voor          dustria Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (Padua), ven-
         toepassing van deze bevoegdheid. Aan de bestreden             nootschap Sadam Zuccherifici afdeling van SECI — vennoot-
         beslissing is geen onderzoek, laat staan een passend          schap Esercizi Commerciali Industriali SpA (Bologna), ven-
         onderzoek, vooraf gegaan naar de maatregelen waar-            nootschap Sadam Castiglionese SpA (Bologna), vennootschap
         voor betaalbaarstelling van het eerste voorschot is           Sadam Abruzzo SpA (Bologna), vennootschap Zuccherificio
         verzocht. De bestreden beslissing maakt weliswaar             del Molise SpA (Termoli) en vennootschap SFIR — Società
         melding van het Controlerapport over de regio’s               Fondiaria Industriale Romagnola SpA (Cesena), waarmee inge-
         Rijnmond en Gelderland dat door DG V/G/3 is opge-             volge fusie de vennootschap Ponteco Zuccheri SpA (Cesena) is
         steld, maar dit Controlerapport heeft geen betrekking         samengesmolten, welke vennootschappen zijn vertegenwoor-
         op de acties waarvoor betaalbaarstelling van het voor-        digd door B. O’Connor, Solicitor bij de High Court of Ireland,
         schot is aangevraagd. Enerzijds betreft het rapport           en I. Vigliotti, advocaat te Genua, domicilie gekozen hebbende
         acties in het verleden terwijl het rapport anderzijds op      te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar,
         minder regio’s betrekking heeft dan de acties waarvoor        Rue Marie Adélaïde 22, L-2128 Luxemburg, tegen het arrest,
         bij brief van 16 maart 1999 het eerste voorschot werd         op 8 juli 1999 in zaak T-158/95 tussen vennootschap Eridania
         verzocht. Bovendien betreft het Controlerapport acties        SpA e.a. en Raad van de Europese Unie, ondersteund door
         met het oog op verwezenlijking van doelstelling 3             Commissie, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
         terwijl de bestreden beslissing niet slechts betrekking       de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
         heeft op acties ter verwezenlijking van doelstelling 3
         maar tevens op acties ondernomen ter realisatie van           Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
         doelstellingen 1, 2, en 5b alsmede het communautair
         initiatief Employment.                                        1) te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           waarbij niet-ontvankelijk is verklaard het beroep van
— Schending van het evenredigheidsbeginsel: De bestreden                   rekwiranten strekkende tot nietigverklaring van verorde-
     beslissing overschrijdt hetgeen noodzakelijk is voor de               ning nr. 1534/95 (1) en inzonderheid artikel 4 daarvan,
     bescherming van de financiële belangen van de Gemeen-                 nietigverklaring van verordening nr. 1101/95 (2) (voorzo-
     schap. De lasten die de bestreden beslissing meebrengt                ver bij artikel 1, punt 13, ter vervanging van artikel 46
     voor initiatiefnemers die geen voorwerp waren van de                  van verordening nr. 1785/81 (3), de Italiaanse Staat de
     inspecties en waarvan het Controlerapport constateert dat             mogelijkheid is ontnomen aan de Italiaanse suikerpro-
     nader onderzoek vereist is om te kunnen vaststellen of de             ducenten steun toe te kennen ter vergoeding van de
     gewraakte praktijken wellicht ook hen betreffen, zijn                 opslagkosten die in Italië ontstaan wegens de hoge ren-
     buiten iedere aanvaardbare proportie.                                 tevoeten), en tot vaststelling van de onwettigheid van
                                                                           verordening nr. 1785/81, inzonderheid artikel 8 daarvan,
— Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.
                                                                       2) te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg,
— Schending van artikel 253 EG (onvoldoende motivering).                   voorzover rekwiranten daarbij zijn verwezen in de kosten
                                                                           van de Raad,
(1) PB 1988, L 374, blz. 1.
                                                                       3) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           voor de uitspraak over het beroep in zaak T-158/95,
                                                                           strekkende tot nietigverklaring door het Gerecht van
                                                                           verordening nr. 1534/95, inzonderheid artikel 4 daarvan,
                                                                           nietigverklaring van verordening nr. 1101/95 (voorzover
                                                                           bij artikel 1, punt 13, ter vervanging van artikel 46 van
                                                                           verordening nr. 1785/81, de Italiaanse Staat de mogelijk-
Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld                         heid is ontnomen aan de Italiaanse suikerproducenten
door vennootschap Eridania SpA, vennootschap ISI — In-                     steun toe te kennen ter vergoeding van de opslagkosten
dustria Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA, vennoot-                 die in Italië ontstaan wegens de hoge rentevoeten), en
schap Sadam Zuccherifici afdeling van SECI — vennoot-                      tot vaststelling van de onwettigheid van verordening
schap Esercizi Commerciali Industriali SpA, vennoot-                       nr. 1785/81, inzonderheid artikel 8 daarvan,
schap Sadam Castiglionese SpA, vennootschap Sadam
Abruzzo SpA, vennootschap Zuccherificio del Molise                     4) indien het Hof van Justitie overeenkomstig artikel 54 van
SpA en vennootschap SFIR — Società Fondiaria Industria-                    het Statuut van het Hof zelf ten gronde uitspraak doet over
le Romagnola SpA, tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak                 het geschil dat in zaak T-158/95 aan de orde was:
T-158/95 tussen Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a.                   rekwiranten toe te laten hun schriftelijke en mondelinge
en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Com-                        verweermiddelen ter zake voor te dragen,
missie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  5) de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
                     schappen (Eerste kamer)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                        (Zaak C-351/99 P)
                                                                       Rekwiranten komen op tegen het arrest van het Gerecht:
                         (1999/C 352/37)
                                                                       — omdat het Gerecht ervan is uitgegaan, dat het beroep
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, punt 13, van
op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door                     verordening nr. 1101/95 niet-ontvankelijk is.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2001 in zaak T-331/94: IPK-München GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bĳdrage aan financiering van project op gebied van milieuvriendelĳk toerisme — Inmenging van de Commissie — Vertraging bĳ uitvoering van project — Vermindering van bĳstand)

text:
2.6.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 161/13
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 6 maart 2001                                                         van 21 maart 2001
in zaak T-331/94: IPK-München GmbH tegen Commissie                        in zaak T-69/96: Hamburger Hafen- und Lagerhaus Aktien-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           gesellschaft en anderen tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(Bijdrage aan financiering van project op gebied van milieu-
vriendelijk toerisme — Inmenging van de Commissie —                       [Staatssteun — Steun voor investeringen in materieel in
Vertraging bij uitvoering van project — Vermindering van                  sector gecombineerd vervoer — Artikel 93 EG-Verdrag
                              bijstand)                                   (thans artikel 88 EG) — Beroep tot nietigverklaring —
                                                                                Ontvankelijkheid]
                          (2001/C 161/28)
                                                                                (2001/C 161/29)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak T-331/94, IPK-München GmbH, gevestigd te München
(Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Prieß, advocaat tegen            In zaak T-69/96, Hamburger Hafen- und Lagerhaus Aktien-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                    gesellschaft, gevestigd te Hamburg (Duitsland), Zentralverband
J. Grunwald), betreffende een beroep tot nietigverklaring van             der Deutschen Seehafenbetriebe eV, gevestigd te Hamburg,
een beschikking van 3 augustus 1994 waarbij de Commissie                  en Unternehmensverband Hafen Hamburg eV, gevestigd te
heeft beslist, dat het saldo van de financiële bijstand die               Hamburg, vertegenwoordigd door E. A. Undritz en G. Schohe,
aan verzoekster was verleend in het kader van een project                 advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen
betreffende de oprichting van een gegevensbestand over het                Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
milieuvriendelijk toerisme in Europa, niet kan worden uitbe-              P. F. Nemitz), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
taald, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer),                 van de beschikkingen van de Commissie betreffende de
samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts en          staatssteunprojecten nrs. 618/95 en 484/95, die op 25 oktober
M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,      en 6 december 1995 ter kennis van de Nederlandse regering
op 6 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               zijn gebracht, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer
als volgt:                                                                — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
                                                                          P. Lindh, R. M. Moura Ramos, J. D. Cooke en P. Mengozzi,
                                                                          rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op
1)    Verklaart nietig de beschikking van 3 augustus 1994 waarbij         6 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      de Commissie heeft beslist dat het saldo van de financiële          volgt:
      bijstand die was verleend in het kader van een project betreffende
      de oprichting van een gegevensbestand over het milieuvriendelijk
      toerisme in Europa, niet aan verzoekster kan worden uitbetaald.     1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in alle door          2)    Verstaat dat verzoeksters hun kosten alsmede die van de
      verzoekster voor het Gerecht en het Hof gemaakte kosten.                  Commissie zullen dragen.
(1) PB C 370 van 24.12.94.                                                (1) PB C 210 van 20.7.96.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 maart 2005 in zaak C-283/02: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Wijnbouwproducten — Verordening (EG) nr. 753/2002 — Omschrijving, aanduiding, aanbiedingsvorm en bescherming van producten — Bescherming van aanvullende traditionele aanduidingen — Onjuiste indeling van traditionele aanduidingen — Talen die voor etikettering kunnen worden gebruikt — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 3 maart 2005
   in zaak C-283/02: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Wijnbouwproducten - Verordening (EG) nr. 753/2002 - Omschrijving, aanduiding, aanbiedingsvorm en bescherming van producten - Bescherming van aanvullende traditionele aanduidingen - Onjuiste indeling van traditionele aanduidingen - Talen die voor etikettering kunnen worden gebruikt - Beginsel van gelijke behandeling)
   (2005/C 106/03)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-283/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 25 juli 2002, Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli, advocaat) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. AlvesVieira, V. Di Bucci en M. Nolin), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 3 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 28.09.2002.


title: Doorhaling van zaak T-58/02

text:
C 275/54              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      15.11.2003
—     Schending van de aankondiging van vergelijkend onder-                           Doorhaling van zaak T-58/02 (1)
      zoek, doordat de Commissie, met miskenning van de door
      de jury gemaakte selectie, de professionele kwaliteiten van                               (2003/C 275/91)
      de kandidaat — die perfect aan de in de aankondiging
      van vergelijkend onderzoek genoemde kenmerken beant-
                                                                                (Procestaal: Engels)
      woorden en van dien aard zijn dat zij ook toegang
      geven tot de loopbaan van categorie B — onjuist heeft
      beoordeeld.
                                                                        De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
—     Schending van het vertrouwensbeginsel en het beginsel             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
      van goed bestuur.                                                 van 15 juli 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-58/02: Kabushiki Kaisha Kenwood tegen Bureau voor
                                                                        harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                        modellen) (BHIM).
       Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-33/01 (1)                    (1) PB C 131 van 1.6.2002.
                       (2003/C 275/90)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                Doorhaling van zaak T-143/03 R
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                     (2003/C 275/92)
van 24 juni 2003 de doorhaling gelast van de naam van
verzoekster Kirch Media GmbH & Co. KgaA in de lijst van de
verzoeksters in zaak T-33/01: Kirch Media GmbH & Co. KgaA                                    (Procestaal: Nederlands)
en Kirchmedia WM AG tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                        De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 134 van 5.5.2001.                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak T-143/03 R: Elisabeth
                                                                        Saskia Smit tegen Europol.


title: Doorhaling van zaak C-501/03

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/23

         Doorhaling van zaak C-501/03 (1)

   (2005/C 93/45)

      (Procestaal: Zweeds)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-501/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-453/00: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 1 november 2000 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kühne & Heitz N.V. tegen het Productschap voor Pluimvee en Eieren

text:
C 61/2                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.2.2001
1.    Moet in een geschil tussen een Italiaans onderdaan en een       Verzoek van Tribunale Amministrativo Regionale per il
      in Italië gevestigde onderneming naar Italiaans recht           Lazio, Sezione seconda ter, van 28 juni en 6 juli 2000 om
      betreffende een tussen hen gesloten arbeidsovereenkomst         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda
      waarin Turijn is aangewezen als de plaats waar de arbeid        Agricola G. Cantarello en Azienda di Stato per gli inter-
      moet worden verricht, overeenkomstig artikel 5, sub 1,          venti nel mercato agricolo (AIMA) en Minister voor
      tweede zinsnede, Executieverdrag München worden be-                                    Landbouwbeleid
      schouwd als de plaats waar de werknemer gewoonlijk
      zijn arbeid verricht, wanneer de arbeidsovereenkomst op                                (Zaak C-451/00)
      verzoek van de werkneemster van meet af aan voor een
      tijdelijke periode is opgeschort en de werkneemster                                     (2001/C 61/04)
      gedurende deze periode met toestemming van haar
      Italiaanse werkgever doch uit hoofde van een zelfstandige
      arbeidsovereenkomst voor een onderneming naar Duits             Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio, Sezione
      recht werkzaamheden verricht op haar zetel te München,          seconda ter heeft bij vonnis van 28 juni en 6 juli 2000,
      voor welke periode de Italiaanse werkgever de verplich-         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 december
      ting op zich neemt haar een woning te München ter               2000, in het geding tussen Azienda Agricola G. Cantarello en
      beschikking te stellen of de kosten voor een dergelijke         Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA)
      woning voor zijn rekening te nemen en twee keer per             en Minister voor Landbouwbeleid, het Hof van Justitie van
      jaar de reiskosten van München naar het land van                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      herkomst te vergoeden?                                          beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
2.    Ingeval deze vraag ontkennend wordt beantwoord, kan
                                                                            nr. 3950/92 (1) van de Raad en in de artikelen 3 en 4 van
      de werkneemster zich dan in een geschil met haar
                                                                            verordening nr. 534/93 (2) van de Commissie aldus
      Italiaanse werkgever op grond van de arbeidsovereen-
                                                                            worden uitgelegd, dat van de termijnen voor toewijzing
      komst, betreffende de betaling van de huurkosten en de
                                                                            van quota en van de termijnen voor uitvoering van de
      reiskosten twee keer per jaar naar haar land van herkomst,
                                                                            compensaties en de heffingen kan worden afgeweken in
      op de bevoegdheid van het gerecht van de plaats van
                                                                            geval van procedures voor de gemeenschapsrechter en
      uitvoering van de overeenkomst als bedoeld in artikel 5,
                                                                            daaropvolgende aanpassing van de wettelijke regeling
      sub 1, eerste zinsnede, Executieverdrag beroepen?
                                                                            door de betrokken lidstaat?
                                                                      Zo neen:
                                                                      2)    Zijn genoemde gemeenschapsbepalingen geldig, gelet op
                                                                            artikel 33 EG (ex artikel 39 EG-Verdrag), voorzover zij
                                                                            niet in afwijkingen voorzien met betrekking tot de
Verzoek van het Oberlandesgericht Hamm van 15 novem-                        termijnen voor de compensaties of heffingen, in het
ber 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                       hierboven bedoelde geval van een procedure voor de
    tussen Deutscher Handballbund e.V. en M. Kolpak                         gemeenschapsrechter?
                        (Zaak C-438/00)                               (1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
                                                                      (2) Verordening van de Commissie (EEG) nr. 536/93 van 9 maart
                         (2001/C 61/03)                                   1993 (PB L 273 van 16.11.1995, blz. 54).
Het Oberlandesgericht Hamm heeft bij beschikking van 15 no-
vember 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 28 november 2000, in het geding tussen Deutscher
Handballbund e.V. en M. Kolpak, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële               Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
beslissing over de navolgende vraag:                                  ven van 1 november 2000 om een prejudiciële beslissing
                                                                      in de zaak Kühne & Heitz N.V. tegen het Productschap
Is het in strijd met artikel 38, lid 1, van de Europa-overeen-                          voor Pluimvee en Eieren
komst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen
de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds en de                                  (Zaak C-453/00)
Slowaakse Republiek anderzijds — slotakte —, wanneer
een sportfederatie op een beroepssporter van Slowaakse
                                                                                (2001/C 61/05)
nationaliteit een door haar ingevoerd voorschrift toepast,
volgens hetwelk de aangesloten clubs bij kampioenschaps- en
bekerwedstrijden slechts een beperkt aantal spelers mogen             Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
opstellen die uit derde, niet tot de Europese Gemeenschap             uitspraak van 1 november 2000, ingekomen ter griffie van het
behorende landen komen?                                               Hof van Justitie op 11 december 2000, in de zaak Kühne &
                                                                      Heitz N.V. tegen het Productschap voor Pluimvee en Eieren,
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- 24.2.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 61/3
Brengt het gemeenschapsrecht, waarbij met name valt te                     Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door Commissie
denken aan het beginsel van de gemeenschapstrouw als vervat                van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
in artikel 10 EG, in omstandigheden als in de overwegingen                                               Spanje
van deze uitspraak geschetst (1), mee dat een bestuursorgaan
verplicht is om terug te komen op een beslissing die definitief
is geworden, teneinde de volle werking van het gemeenschaps-                                       (Zaak C-463/00)
recht, zoals dit blijkens het antwoord op een latere prejudiciële
verwijzing moet worden uitgelegd, te verzekeren?                                                    (2001/C 61/07)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) In het onderhavige geval heeft appellante „een uitputtend gebruik      op 21 december 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
    gemaakt van de haar ten dienste staande rechtsmiddelen — zij het       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    dat zij het College destijds niet heeft verzocht om op de voet van
    (thans) artikel 234 EG een vraag aan het Hof voor te leggen — en       vertegenwoordigd door M. Patakia en M. Desantes, domicilie
    het College heeft op een bepaald punt een uitleg van het Europese      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
    recht gegeven, die vervolgens blijkt af te wijken van de bij een       de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    later arrest door het Hof gegeven uitleg”.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           1.    Vast te stellen dat artikel 2 en artikel 3, leden 1 en 2, in
                                                                                samenhang met artikel 1 van wet nr. 5/1995 (1) en de ter
                                                                                uitvoering van artikel 4 van de wet vastgestelde besluiten
                                                                                (koninklijke besluiten nrs. 3/1996 van 15 januari 1996
                                                                                betreffende Repsol, 8/1997 van 10 januari 1997 betref-
                                                                                fende Telefónica de España, 40/1998 van 16 januari
Verzoek van de Corte d’Appello di Milano (Sezione prima                          1998 betreffende Argentaria, 562/1998 van 2 april 1998
civile) van 25 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing                       betreffende Tabacalera, 929/1998 van 14 mei 1998
in het geding tussen SpA VIS Farmaceutici Istituto scien-                        betreffende Endesa), waar zij een stelsel van voorafgaande
tifico delle Venezie en Duphar International Research                            administratieve toelating invoeren dat
BV; interveniënt: Consorzio produttori Principi Attivi
                          Generici — C.P.A.                                      —    niet gerechtvaardigd is door dwingende eisen van
                                                                                algemeen belang,
                           (Zaak C-454/00)
                                                                                —    geen objectieve, op lange termijn geldende en open-
                                                                                baar gemaakte criteria omvat,
                            (2001/C 61/06)
                                                                                —    niet voldoet aan het evenredigheidsbeginsel,
De Corte d’Appello di Milano (Sezione prima civile) heeft bij
beschikking van 25 oktober 2000, ingekomen ter griffie van                       onverenigbaar zijn met de artikelen 43 (ex artikel 52) en
het Hof van Justitie op 13 december 2000 in het geding                           56 (ex artikel 73B) EG.
tussen SpA VIS Farmaceutici Istituto scientifico delle Venezie,
gevestigd te Padova (Italië), en Duphar International Research             2.    Het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
BV, gevestigd te Weesp, (Nederland); interveniënt: Consorzio
produttori Principi Attivi Generici — C.P.A., het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    Middelen en voomaamste argumenten
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           Ingevolge voormelde bepalingen van wet nr. 5/1995 en de ter
„Moet artikel 4 van verordening (EEG) nr. 1768/92 (1) aldus                uitvoering daarvan vastgestelde besluiten, kunnen de Spaanse
worden uitgelegd, dat de door het aanvullende certificaat                  autoriteiten een stelsel van voorafgaande administratieve toe-
verleende bescherming zich ook uitstrekt tot de productie van              lating toepassen op bepaalde besluiten (ontbinding, splitsing,
enkel de grondstof waarmee het product wordt bereid dat de                 fusie, wijziging van het maatschappelijk doel van de onderne-
farmaceutische specialiteit vormt waarvoor de vergunning                   ming, verkoop van de activa en verkoop van meer dan 10 %
voor het in de handel brengen is verleend?”                                van de aandelen) (artikel 3) van ondernemingen van bepaalde
                                                                           categorieën, voorzover de deelneming van de Staat daarin
                                                                           hoger is dan 25 % van het kapitaal en zij daadwerkelijke
                                                                           controle uitoefent over de onderneming (artikel 1), mits
(1) Verordening van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
    invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor ge-          bedoelde besluiten tot gevolg hebben dat de overheidspartici-
    neesmiddelen (PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1).                          patie met tenminste 10 % van het maatschappelijk kapitaal
                                                                           wordt verlaagd en beneden 50 % komt, dan wel beneden de
                                                                           15 % van het maatschappelijk kapitaal daalt ongeacht de
                                                                           omstandigheden (artikel 2). Deze gegevens worden door de
                                                                           Spaanse regering niet weersproken.


title: Zaak C-496/12: Beschikking van de president van het Hof van 25 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Spoločenstvo vlastníkov bytov MYJAVA/Podtatranská vodárenská prevádzková spoločnosť, a.s.

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/58

         Beschikking van de president van het Hof van 25 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Krajský súd v Prešove — Slowakije) — Spoločenstvo vlastníkov bytov MYJAVA/Podtatranská vodárenská prevádzková spoločnosť, a.s.
   (Zaak C-496/12) (1)

   2013/C 225/124
   Procestaal: Slowaaks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak C-346/12 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 juni 2013 — DMK Deutsches Milchkontor GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Lactimilk SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gemeenschapswoordmerk MILRAM — Oppositie door houder van ouder nationaal woord- en beeldmerk RAM)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/46

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 juni 2013 — DMK Deutsches Milchkontor GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Lactimilk SA
   (Zaak C-346/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gemeenschapswoordmerk MILRAM - Oppositie door houder van ouder nationaal woord- en beeldmerk RAM)
   2013/C 225/80
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: DMK Deutsches Milchkontor GmbH (vertegenwoordiger: W. Berlit, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde), Lactimilk SA (vertegenwoordiger: P. Casamitjana Lleonart, abogado)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 mei 2012, NORDMILCH/BHIM–LACTIMILK (MILRAM) (T-546/10), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2010 (gevoegde zaken R 1041/2009-4 en R 1053/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lactimilk SA en Nordmilch AG — Verwarringsgevaar — Onjuiste beoordeling van de overeenstemming van de betrokken merken — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               DMK Deutsches Milchkontor GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.