title: Zaak C-580/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge — België) — Maria Eugenia Van der Weegen, Miguel Juan Van der Weegen, Anna Pot, als rechtsopvolgers van Johannes Van der Weegen, overleden, Anna Pot/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte — Belastingwetgeving — Inkomstenbelasting — Belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor interesten betaald door banken die voldoen aan bepaalde wettelijke voorwaarden — Indirecte discriminatie — Banken die in België zijn gevestigd en banken die in een andere lidstaat zijn gevestigd)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge — België) — Maria Eugenia Van der Weegen, Miguel Juan Van der Weegen, Anna Pot, als rechtsopvolgers van Johannes Van der Weegen, overleden, Anna Pot/Belgische Staat
   (Zaak C-580/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - Belastingwetgeving - Inkomstenbelasting - Belastingvrijstelling die uitsluitend geldt voor interesten betaald door banken die voldoen aan bepaalde wettelijke voorwaarden - Indirecte discriminatie - Banken die in België zijn gevestigd en banken die in een andere lidstaat zijn gevestigd))
   (2017/C 249/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Brugge

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Maria Eugenia Van der Weegen, Miguel Juan Van der Weegen, Anna Pot, als rechtsopvolgers van Johannes Van der Weegen, overleden, Anna Pot

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   Artikel 56 VWEU en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling als in het hoofdgeding, waarbij wordt voorzien in een nationale belastingvrijstellingsregeling, voor zover deze laatste regeling — hoewel zij zonder onderscheid geldt voor inkomsten uit spaardeposito’s bij aanbieders van bankdiensten die in België zijn gevestigd of in een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte — de toegang van in andere lidstaten gevestigde dienstverrichters tot de Belgische bankenmarkt aan voorwaarden onderwerpt, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-437/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Unitrading Ltd/Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Communautair douanewetboek — Invordering van invoerrechten — Oorsprong van de goederen — Bewijsmiddelen — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Rechten van de verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Procedurele autonomie van de lidstaten)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Unitrading Ltd/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-437/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Communautair douanewetboek - Invordering van invoerrechten - Oorsprong van de goederen - Bewijsmiddelen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Rechten van de verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Procedurele autonomie van de lidstaten))
   (2014/C 439/14)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unitrading Ltd

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat het door de douaneautoriteiten op basis van de nationale procesregels geleverde bewijs van de oorsprong van ingevoerde goederen berust op de resultaten van onderzoek door een derde waarover die derde geen opening van zaken wil geven, noch aan de douaneautoriteiten noch aan de aangever, waardoor de verificatie of de weerlegging van de juistheid van de gebruikte conclusie wordt bemoeilijkt of onmogelijk wordt gemaakt, mits het doeltreffendheidsbeginsel en het gelijkwaardigheidsbeginsel worden geëerbiedigd. Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om te onderzoeken of dit in het hoofdgeding het geval is geweest.

               2)

               In een geval als aan de orde in het hoofdgeding en in de veronderstelling dat de douaneautoriteiten geen opening van zaken kunnen geven over de betrokken onderzoeken, moeten de vraag of de douaneautoriteiten moeten ingaan op een verzoek van de belanghebbende om op zijn kosten onderzoeken te laten verrichten in het als land van oorsprong vermelde land, en de vraag of het van belang is dat nog gedurende een beperkte tijd gedeelten van de monsters van de goederen zijn bewaard, waarover de belanghebbende had kunnen beschikken met het oog op onderzoek door een ander laboratorium, en zo ja, of de douaneautoriteiten de belanghebbende dienen te wijzen op het feit dat submonsters van de goederen beschikbaar zijn en dat hij deze kan opvragen voor een dergelijk onderzoek, worden beantwoord op basis van de nationale procesregels.

      (1)  PB C 325 van 09.11.2013.


title: Zaak T-459/17: Beroep ingesteld op 21 juli 2017 — Fifth Avenue Entertainment/EUIPO — Commodore Entertainment Corporation (THE COMMODORES)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/36

         Beroep ingesteld op 21 juli 2017 — Fifth Avenue Entertainment/EUIPO — Commodore Entertainment Corporation (THE COMMODORES)
   (Zaak T-459/17)
   (2017/C 309/47)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fifth Avenue Entertainment LLC (Orlando, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: B. Brandreth, barrister, en D. Cañadas Arcas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Commodore Entertainment Corporation (Saint Paul, Minnesota, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „THE COMMODORES” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 370 077

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 mei 2017 in zaak R 851/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-95/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/21

         Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-95/05)
   (2005/C 93/38)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Simonsson en G. Zavvos, leden van de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 5 februari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 208, van 5.8.2002, blz. 10.


title: Zaak T-238/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2009 — Sniace/Commissie ( Kort geding — Staatssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2009 — Sniace/Commissie
   (Zaak T-238/09 R)
   („Kort geding - Staatssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 220/69
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sniace, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: F. J. Moncholí Fernández, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Urraca Caviedes, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking C (2009) 1479 def. van de Commissie van 10 maart 2009 betreffende maatregel C 5/2000 (ex NN 118/1997) die door Spanje ten gunste van Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is uitgevoerd, en tot wijziging van beschikking 1999/395/EG van 28 oktober 1998

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-482/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap — Richtlijn 91/440/EEG — Artikel 6, lid 1 — Groep Deutsche Bahn — Winstoverdrachtsovereenkomsten — Verbod van overdracht naar de spoorvervoersdiensten van overheidssteun die voor de exploitatie van de spoorweginfrastructuur is toegekend — Boekhoudverplichtingen — Richtlijn 91/440/EEG — Artikel 9, lid 4 — Verordening (EG) nr. 1370/2007 — Artikel 6, lid 1 — Punt 5 van de bijlage — Boekhoudverplichtingen — Vermelding per elk afzonderlijk contract van de overheidsmiddelen die zijn verstrekt voor activiteiten die betrekking hebben op het verrichten van reizigersvervoersdiensten in het kader van een opdracht van openbare dienst)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-482/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap - Richtlijn 91/440/EEG - Artikel 6, lid 1 - Groep Deutsche Bahn - Winstoverdrachtsovereenkomsten - Verbod van overdracht naar de spoorvervoersdiensten van overheidssteun die voor de exploitatie van de spoorweginfrastructuur is toegekend - Boekhoudverplichtingen - Richtlijn 91/440/EEG - Artikel 9, lid 4 - Verordening (EG) nr. 1370/2007 - Artikel 6, lid 1 - Punt 5 van de bijlage - Boekhoudverplichtingen - Vermelding per elk afzonderlijk contract van de overheidsmiddelen die zijn verstrekt voor activiteiten die betrekking hebben op het verrichten van reizigersvervoersdiensten in het kader van een opdracht van openbare dienst))
   (2017/C 283/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, T. Maxian Rusche en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, R. Van der Hout, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato), Republiek Letland (vertegenwoordigers: I. Kucina, J. Treijs-Gigulis en I. Kalniņš, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door niet alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de boekhoudingen zodanig worden gevoerd dat toezicht kan worden gehouden op het verbod van de overdracht naar vervoersdiensten van overheidsmiddelen die voor de exploitatie van de spoorweginfrastructuur worden toegekend, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland, de Italiaanse Republiek en de Republiek Letland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 16 van 19.6.2015.


title: Zaak C-344/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 juni 2016 — Die Länderbahn GmbH DLB/DB Station & Service AG

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 juni 2016 — Die Länderbahn GmbH DLB/DB Station & Service AG
   (Zaak C-344/16)
   (2016/C 428/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Die Länderbahn GmbH DLB

      Verwerende partij: DB Station & Service AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale bepaling op grond waarvan de spoorweginfrastructuurgebruiker, die door de infrastructuurbeheerder voor een civiele rechter wordt gedaagd tot betaling van gebruiksrechten of de terugbetaling van betaalde gebruiksrechten verlangt, kan betogen dat het door de infrastructuurbeheerder ingestelde gebruiksrecht niet billijk is, verenigbaar met de bepalingen van de richtlijn (1) inzake de beheersmatige onafhankelijkheid van de infrastructuuronderneming (artikel 4, leden 1, 4 en 5), de beginselen van de instelling van de gebruiksrechten (artikel 7–12) en de taken van de toezichthoudende instantie (artikel 30)?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend dient te worden beantwoord: is een nationale bepaling volgens welke de rechter, wanneer hij van oordeel is dat het ingestelde gebruiksrecht niet billijk is, gerechtigd en verplicht is om bij rechterlijke uitspraak het in de plaats daarvan verschuldigde gebruiksrecht vast te stellen, verenigbaar met voornoemde bepalingen van de richtlijn?

      (1)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB 2001, L 75, blz. 29).


title: Zaak T-681/13: Beroep ingesteld op 20 december 2013 — Colomer Italy/BHIM — Farmaca International (INTERCOSMO ESTRO)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/13

         Beroep ingesteld op 20 december 2013 — Colomer Italy/BHIM — Farmaca International (INTERCOSMO ESTRO)
   (Zaak T-681/13)
   2014/C 78/26
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Colomer Italy SpA (Sala Bolognese, Italië) (vertegenwoordigers: M. Ricolfi, F. Tarocco en C. Mezzetti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Farmaca International SpA (Turijn, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep toe te wijzen en dientengevolge de beslissing van de eerste kamer van beroep van 3 oktober 2013, betekend op 17 oktober 2013, in zaak R 1186/2012-1 te vernietigen;

               —

               de oppositie van Farmaca International SpA tegen de inschrijving van het merk „INTERCOSMO ESTRO” af te wijzen en inschrijving toe te staan;

               —

               te verklaren dat de kosten van de onderhavige procedure geheel aan verzoekster worden vergoed.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „INTERCOSMO ESTRO” voor waren van klasse 3

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Farmaca International SpA

      Oppositiemerk of -teken: niet-ingeschreven beeldmerk „ESTRO” voor haarcosmetica

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 4, artikel 7, lid 1, en artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-362/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Rechterlijke bescherming — Doeltreffendheidsbeginsel — Rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel — Teruggave van onverschuldigd betaalde — Rechtsmiddelen — Nationale wetgeving — Verkorting van verjaringstermijn van beschikbare beroepen zonder voorafgaande kennisgeving en met terugwerkende kracht)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/16

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-362/12) (1)

   (Rechterlijke bescherming - Doeltreffendheidsbeginsel - Rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel - Teruggave van onverschuldigd betaalde - Rechtsmiddelen - Nationale wetgeving - Verkorting van verjaringstermijn van beschikbare beroepen zonder voorafgaande kennisgeving en met terugwerkende kracht)
   2014/C 52/26
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation

      Verwerende partijen: Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court of the United Kingdom — Uitlegging van de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU — Nationale belastingen die in strijd zijn met het gemeenschapsrecht — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Naast elkaar bestaan in het nationale recht van twee voor de belastingplichtigen openstaande alternatieve rechtswegen om terugbetaling van de onverschuldigd betaalde bedragen te vorderen, waarbij voor een rechtsweg een langere beroepstermijn geldt dan voor de andere — Nationale wettelijke regeling waarbij de langere termijn zonder voorafgaande kennisgeving met terugwerkende kracht wordt verkort — Verenigbaarheid met het doeltreffendheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel

      Dictum

               1)

               In een situatie waarin de belastingbetalers naar nationaal recht kunnen kiezen tussen twee mogelijke rechtsmiddelen om teruggave van in strijd met het Unierecht geheven belasting te vorderen, waarbij voor een van deze rechtsmiddelen een langere verjaringstermijn geldt, verzetten het doeltreffendheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel zich ertegen dat een nationale wettelijke regeling deze verjaringstermijn zonder voorafgaande kennisgeving en met terugwerkende kracht verkort.

               2)

               De omstandigheid dat, op het tijdstip waarop de belastingbetaler zijn vordering heeft ingesteld, de mogelijkheid om gebruik te maken van het rechtsmiddel waarvoor de langste verjaringstermijn gold, pas korte tijd voordien door een lagere rechterlijke instantie was erkend en pas later door de hoogste rechterlijke instantie definitief is aanvaard, maakt geen verschil uit voor het antwoord op de eerste vraag.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 april 1995 in zaak T-141/89: Tréfileurope Sales SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Inbreuk op artikel 85 van het EEG-Verdrag)

text:
3 . 6. 95           1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 137/ 17
T-l 12/89 , The Dow Chemical Company, te Midland,                    een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
Michigan (Verenigde Staten ), vertegenwoordigd door A.               ( IV/3 1.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260 , blz. 1 ),
Deringer, advocaat te Keulen, P. Bos, advocaat te Rotter            heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
dam, en J. Pérez Santos, advocaat te Madrid, domicilie               Kirschner, kamerpresident, C. W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch &               Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier : H.
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 , tegen Commissie            Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden J. Cur                 dictum luidt als volgt:
rall, B.J. Drijber, F.E. Gonzales Diaz, E. Morgan de Rivery,
R. Morresi , N. Forwood en A. Böhlke ), betreffende beroe           1 . Verwerpt bet beroep.
pen tot de nietigverklaring van beschikking 89/1 9 1 /EEG van
de Commissie van 21 december 1988 inzake een procedure               2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/3 1.866 ,
LdPE; PB 1989 , L 74, blz . 21 ), heeft het Gerecht (Tweede          (M PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
kamer ), samengesteld als volgt: J.L. Cruz Vila^a, president,
en D.P.M. Barrington, A. Saggio, C.P. Briët, J. Biancarelli,
rechters; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Verwerpt de door de Commissie in zaak T-103/89                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid.
                                                                                van 6 april 1995
2 . Verklaart nietig Beschikking 89/1 91 /EEG van de Com            in zaak T-142/89: Usines Gustave Boël SA tegen Commissie
     missie van 21 december 1988 inzake een procedure op                           van de Europese Gemeenschappen (')
     grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/31.866,
     LdPE).                                                                  (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                                                                                EEG-Verdrag)
3 . Wijst af de conclusies strekkende tot vaststelling van de                                    ( 95/C 137/41 )
     non-existentie van Beschikking 89/191 /EEG van de
     Commissie van 21 december 1988 inzake een procedure                                     (Procestaai: Frans)
     op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/
     31.866, LdPE).
                                                                     In zaak T-142/89, Usines Gustave Boël SA, gevestigd te
4 . Verklaart de in zaak T-105/89 geformuleerde conclusies            Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
     strekkende tot schadevergoeding niet-ontvankelijk .              Defalque, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                     te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar,
5 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               Rue Guillaume 62, tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (gemachtigden: N. Koch, E. Traversa, J.
(') PB nr. C 182 van 19 . 7. 1989 en PB nr. C 177 van 13 . 7 .        Curall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betreffende een beroep
     1989 .                                                           tot nietigverklaring van Beschikking 89/515/EEG van de
                                                                      Commissie van 2 augustus 1989 inzake een procedure op
                                                                      grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/31.553 —
                                                                      Betonstaalmatten ), heeft het Gerecht ( Eerste kamer ),
                                                                      samengesteld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, C.W.
                                                                      Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcia-Valdecasas en K.
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Lenaerts, rechters ; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een
                        van 6 april 1995                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      in zaak T-141/89: Tréfileurope Sales SARL tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                   1 . Het bedrag van de geldboete die verzoekster is opgelegd
                                                                           bij artikel 3 van Beschikking 89/515/EEG van de
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                       Commissie van 2 augustus 1 989 inzake een procedure
                          EEG-Verdrag)                                     op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/
                          ( 95/C 137/40 )                                  31.553 — Betonstaalmatten), wordt vastgesteld op
                                                                           440 000 ECU.
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
 In zaak T-141 /89, Tréfileurope Sales SARL, voorheen                 3 . Verzoekster zal haar eigen kosten dragen, alsmede drie
 Tréfilarbed SA, vervolgens Tréfilarbed Luxembourg-Saar                   vijfde van de kósten van de Commissie.
 brücken SARL, gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd
 door D. Voillemot, advocaat te Parijs, domicilie gekozen             4 . De Commissie zal twee vijfde van haar eigen kosten
 hebbende te Luxemburg, ten kantore van J. Loesch,                         dragen.
 advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , tegen Commissie van de
 Europese Gemeenschappen (gemachtigden : N. Koch, E.
 Traversa , J. Currall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betref        (') PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
 fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
 89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake


title: Zaak C-433/02: Beroep, op 29 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
25.1.2003            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 19/23
     verenigbaar met nationale regelingen of administratieve                      welke zijn afgegeven op basis van studieperioden
     praktijken, zoals omschreven in de punten III en IV van                      aan buitenlandse instellingen die in Italië werkzaam
     de onderhavige beschikking, en in het bijzonder met                          zijn, ook al zijn zij daarvoor gemachtigd en erkend
     nationale regelingen en/of administratieve praktijken, die:                  door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van
                                                                                herkomst;
     —    de Italiaanse vestiging van een vennootschap wier                 —     een attest van de Italiaanse diplomatieke of consulai-
          hoofdvestiging in het Verenigd Koninkrijk is gelegen,                   re vertegenwoordiging in het land waar de titel is
          belemmeren in de uitoefening van een activiteit in                      afgegeven, moet worden overgelegd ten bewijze
          het gastland, bestaande in de organisatie en het                        dat de betrokkene voor de gehele duur van de
          beheer van opleidingen ter voorbereiding van                            universitaire studie daadwerkelijk ter plaatse heeft
          universitaire examens, een activiteit waarvoor deze                     verbleven;
          vennootschap naar behoren is gemachtigd en erkend
          door de Britse autoriteiten;
                                                                            —     de diploma’s „uitsluitend” worden erkend indien in
                                                                                het land van herkomst het beroep reeds is uitgeoe-
                                                                                fend, waardoor elke erkenning met het oog op de
     —    een discriminerende werking hebben ten aanzien                          toegang tot een gereglementeerd beroep dat voor-
          van nationale instellingen die soortgelijke activitei-
                                                                                dien nog niet is uitgeoefend, onmogelijk wordt?
          ten verrichten;
                                                                     3)     Wat is de betekenis en strekking van „nadelige onderbre-
     —    de Italiaanse vestiging van dezelfde vennootschap                 king van de beroepsopleiding” in besluit nr. 63/266/
          verbieden en/of in ernstige mate belemmeren om in                 EG ( 3) van de Raad van 2 april 1963 en moet als zodanig
          een andere lidstaat onder bezwarende titel propedeu-              worden beschouwd de oprichting, door de nationale
          tische diensten voor de uitoefening van de bovenge-               autoriteiten, van een permanent stelsel van voorlichting,
          noemde activiteit te verkrijgen;                                  indien daarin te kennen wordt gegeven dat studietitels die
                                                                            zijn afgegeven door een universiteit in Groot-Brittannië,
                                                                            ook al is deze aldaar wettelijk erkend, volgens de nationale
                                                                            wettelijke regeling niet kunnen worden erkend indien zij
     —    de studenten ontmoedigen om zich voor deze                        zijn behaald op basis van studieperioden die op nationaal
          opleidingen in te schrijven;                                      grondgebied zijn gevolgd?
     —    de ingeschreven studenten belemmeren de beroeps-           (1 ) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.
          opleiding te volgen alsmede een titel te behalen die       (2 ) PB C 109 van 4.5.2002, blz. 2.
          de houder ervan voordelen kan bieden voor de               (3 ) PB 63 van 20.4.1963, blz. 1338.
          toegang tot een beroepsactiviteit, dan wel voordelen
          om dit beroep met groter profijt ook in andere
          lidstaten uit te oefenen?
2)   Moet artikel 2 van richtlijn nr. 89/48/EG ( 1) van 21 de-
     cember 1988, aldus worden uitgelegd dat het rechten
     verleent die ook voordat het in artikel 1 van deze richtlijn
     bedoelde diploma wordt behaald, kunnen worden inge-
     roepen? Zo ja, is deze richtlijn, mede gelet op hetgeen het     Beroep, op 29 november 2002 ingesteld door Commissie
     Hof reeds heeft beslist in het arrest van 7 maart 2002,         van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
     Commissie/Italië ( 2) (C-145/99), verenigbaar met natio-                                        België
     nale regelingen of administratieve praktijken, volgens
     welke:
                                                                                (Zaak C-433/02)
     —    de erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s waar-
          mee een beroepsopleiding van ten minste drie jaar                                     (2003/C 19/40)
          wordt afgesloten, ter discretie van de autoriteiten
          staat;
     —    titels die zijn afgegeven door in Groot-Brittannië         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
          erkende universiteiten, enkel voor erkenning in            op 29 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
          aanmerking komen, indien zij zijn behaald nadat            België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
          regelmatig de volledige opleiding in het buitenland        vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie
          is gevolgd, waarbij dus de titels worden uitgesloten       gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 19/24                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                       betreffende de havenstaatcontrole (1), doordat het totale
dat het den Hove behage:                                                      aantal inspecties dat in 1999 en 2000 is verricht, niet ten
                                                                              minste 25 % bedroeg van het aantal afzonderlijke schepen
—      vast te stellen dat het Koninkrijk België door de bepalin-             dat zijn havens is binnengelopen;
       gen inzake het uitleenrecht van richtlijn 92/100/EEG van
       19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het              2)     Ierland in de kosten te verwijzen.
       uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied
       van intllectuele eigendom (1) niet toe te passen, de
       krachtens de artikelen 1 en 5 van de richtlijn op hem
       rustende verplichting niet is nagekomen, en                     Middelen en voornaamste argumenten
—      het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                       Artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/21/EG in de destijds geldende
                                                                       versie verplicht elke lidstaat om ten minste 25 % van het aantal
                                                                       afzonderlijke buitenlandse schepen dat in een bepaald jaar zijn
Middelen en voornaamste argumenten                                     havens binnenloopt te inspecteren. Uit de feiten blijkt dat
                                                                       Ierland deze verplichting in 1999 en 2000 niet is nagekomen,
                                                                       nu het in die jaren 7,5 % en 14,6 % van het aantal in zijn
Ofschoon België heeft voorzien in een recht op beloning van            havens binnengelopen schepen heeft geïnspecteerd.
de auteur ingeval hij het uitlenen niet kan verbieden, heeft het
geen van de uitvoeringsmaatregelen krachtens artikel 63 van
de wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de             (1 ) Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de
naburige rechten genomen en het bedrag van de beloningen                    naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van
dus niet vastgesteld.                                                       havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van
                                                                            de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op
                                                                            het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van
Ten onrechte wijzen de Belgische autoriteiten op een moeilijk-              verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord
heid de categoriën instellingen te onderscheiden die krachtens              (havenstaatcontrole) (PB L 157, blz. 1).
artikel 5, lid 3, van de richtlijn kunnen worden vrijgesteld.
Wanneer het gelet op de omstandigheden in de betrokken
lidstaat niet mogelijk is een geldig onderscheid te maken tussen
categorieën instellingen, ligt de oplossing in het opleggen aan
alle betrokken instellingen van de verplichting de betrokken
beloning te betalen.
                                                                       Beroep, op 4 december 2002 ingesteld door Commissie
( 1) PB L 346 van 27.11.1992, blz. 61.                                 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-439/02)
                                                                                (2003/C 19/42)
Beroep, op 2 december 2002 ingesteld door Commissie
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (Zaak C-436/02)                               op 4 december 2002 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen vertegen-
                          (2003/C 19/41)                               woordigd door K. Simonsson en W. Wils als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
op 2 december 2002 beroep ingesteld tegen Ierland door                 dat het den Hove behage:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door Knut Simonsson als gemachtigde, domicilie gekozen            1.     vast te stellen dat de Franse Republiek, door in 1999 en
hebbende te Luxemburg.                                                        2000 niet ten minste 25 % van het aantal afzonderlijke
                                                                              schepen dat haar havens is binnengelopen, te hebben
                                                                              geïnspecteerd, de verplichtingen niet is nagekomen die
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                               op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/
                                                                              21/EG van de Raad ( 1) van 19 juni 1995, betreffende de
1)     vast te stellen dat Ierland de verplichtingen niet is                  controle van schepen door de havenstaat;
       nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 1,
       van richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995             2.     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 29 maart 1995 in zaak T-497/93: A. Hogan tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaar - Inhouding op bezoldiging - Protocol betreffende voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen)

text:
13 . 5 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 119/11
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          steld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en
                     van 28 maart 1995                             R. Garcîa-Valdecasas, rechters; griffier: B. Pastor, admini
                                                                   strateur, op 29 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het
    in zaak T-12/94: F. Daffix tegen Commissie van de              dictum luidt als volgt:
                Europese Gemeenschappen ( a )
  (Ambtenaren — Tuchtrechtelijk ontslag — Motivering)              1 . Verwerpt de vorderingen van verzoekster vervat in haar
                        ( 95/C 119/26)                                  brieven van 10 en 20 december 1994.
                     (Procestaai: Frans)                           2. Verwerpt het beroep.
In zaak T-12/94, F. Daffix, gewezen ambtenaar van de               3 . Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    dragen, daaronder begrepen die welke op het kort
Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.                    geding zijn gevallen.
Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 ,
                                                                   (M PB nr. C 263 van 29 . 9 . 1993 .
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
machtigden: D. Gouloussis en B. Cambier), betreffende een
verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Com
missie van 18 maart 1993 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk
is ontslagen, en, voor zoveel nodig, van het stilzwijgend
genomen besluit tot afwijzing van diens klacht, heeft het
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. Bianca
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
relli, president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
griffier: H. Jung, op 28 maart 1995 een arrest gewezen                                  van 23 februari 1995
waarvan het dictum luidt als volgt:                                in zaak T-488/93 , Hanseatische Industrie-Beteiligungen
                                                                   GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van                                             pen 0 )
     18 maart 1993 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is                               (Verwijzing naar het Hof)
     ontslagen.
                                                                                ( 95/C 119/28 )
2. Verwijst de Commissie in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaai: Duits)
(M PB nr. C 59 van 26 . 2 . 1994 .
                                                                   In zaak T-488/93 , Hanseatische Industrie-Beteiligungen
                                                                   GmbH, gevestigd te Bremen (Duitsland ), vertegenwoordigd
                                                                   door G. Wiedemann en J.-P. Hix, advocaten te Brussel,
                                                                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          G. Harles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10,
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                     van 29 maart 1995
                                                                   machtigden: B. Smulders en J. Grunwald), betreffende een
in zaak T-497/93 : A. Hogan tegen Hof van Justitie van de          beroep tot nietigverklaring van Beschikking 93/412/EEG
                Europese Gemeenschappen ( x )                      van de Commissie van 6 april 1993 betreffende door de
(Ambtenaar — Inhouding op bezoldiging — Protocol                   Duitse Regering aan Hibeg en door Hibeg via Krupp GmbH
betreffende voorrechten en immuniteiten van de Europese            aan Bremer Vulkan AG verleende steun ter vergemakkelij
                      Gemeenschappen)                              king van de verkoop van Krupp Atlas Elektronik GmbH
                                                                   door Krupp GmbH aan Bremer Vulkan AG (2), heeft het
                        ( 95/C 119/27)                             Gerecht (Vierde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
                                                                   volgt: K. Lenaerts, president, R. Schintgen, C. P. Briët,
                    (Procestaai: Italiaans)                        R. Garcîa-Valdecasas en C. W. Bellamy, rechters; griffier:
                                                                   H. Jung, op 23 februari 1995 een beschikking gegeven
In zaak T-497/93 , A. Hogan, ambtenaar van het Europees            waarvan het dictum luidt als volgt:
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
G. Lattanzi, advocaat te Massa Carrare, domicilie gekozen          I. Zaak T-488/93, Hanseatische Industrie-Beteiligungen
hebbende te Luxemburg, Rue Godchaux 33, tegen Hof van                    GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Justitie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   wordt verwezen naar het Hof, opdat dit op de beroepen
L. Maggioni, N. Lierow en P. Ferrari), betreffende een                   tot nietigverklaring kan beslissen.
beroep tot nietigverklaring van de besluiten van het Hof,
waarbij een gedeelte van verzoeksters bezoldiging naar
aanleiding van een derden-beslag is ingehouden, tot terug         2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
betaling van het ingehouden bedrag, tot vergoeding van de
materiële en immateriële schade die verzoekster zou hebben         (M PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 .
geleden en, subsidiair, tot vaststelling van de onwettigheid       (2 ) PB nr. L 185 van 28 . 7. 1993 , blz. 43 .
van de nationale procedure die aan het derden-beslag ten
grondslag ligt, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samenge


title: Zaak T-10/09: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — Formula One Licensing/BHIM — Global Sports Media (F1-LIVE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk F 1-LIVE — Ouder gemeenschapsbeeldmerk, oudere nationale woordmerken en ouder internationaal woordmerk F 1 en F 1 Formula 1 — Afwijzing van oppositie door kamer van beroep — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/21

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — Formula One Licensing/BHIM — Global Sports Media (F1-LIVE)
   (Zaak T-10/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk F 1-LIVE - Ouder gemeenschapsbeeldmerk, oudere nationale woordmerken en ouder internationaal woordmerk F 1 en F 1 Formula 1 - Afwijzing van oppositie door kamer van beroep - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 103/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Formula One Licensing BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: B. Klingberg en K. Sandberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Global Sports Media Ltd (Hamilton, Bermuda) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. de Haan en J.-J. Evrard, vervolgens T. de Haan, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 oktober 2008 (zaak R 7/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Racing-Live SAS en Formula One Licensing BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Formula One Licensing BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-350/02: Beroep, op 1 oktober 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
21.12.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 323/25
Beroep, op 1 oktober 2002 ingesteld door de Commissie                  Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 10 oktober
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                    2002 om een prejudiciële beslissing in de door Marie
                         der Nederlanden                                              Lindfors aanhangig gemaakte zaak
                                                                                (Zaak C-365/02)
                         (Zaak C-350/02)
                                                                                (2002/C 323/36)
                          (2002/C 323/35)
                                                                       De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 10 ok-
                                                                       tober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             14 oktober 2002, in de door Marie Lindfors aanhangig
op 1 oktober 2002 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der            gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
schappen, vertegenwoordigd door M. Shotter en W. Wils, als             navolgende vraag:
gemachtigden.
                                                                       Moet artikel 1 van richtlijn 83/183/EEG ( 1) van de Raad
                                                                       betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren,
                                                                       aldus worden uitgelegd dat de autovero (voertuigbelasting) die
                                                                       overeenkomstig de autoverolaki (voertuigbelastingwet) wordt
1.     Vast te stellen dat door niet-vaststelling van alle nodige      geheven over een in het kader van een verhuizing uit
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om de artike-      een andere lidstaat in Finland ingevoerd motorvoertuig, een
       len 6 en 9 van Richtlijn 97/66/EG ( 1) van het Europees         verbruiksbelasting in de zin van artikel 1, lid 1, van de richtlijn
       Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende           is, dan wel of een dergelijke autovero een specifieke heffing of
       de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming            belasting op het gebruik van de goederen in het land zelf in de
       van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatie-         zin van lid 2 van dat artikel is?
       sector, in het nationale recht om te zetten of in elk geval
       door die bepalingen niet aan de Commissie mede te
       delen, het Koninkrijk der Nederlanden zijn verplichtingen       (1 ) PB L 105, blz. 64.
       krachtens het Verdrag niet is nagekomen.
2.     Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
       kosten.
                                                                       Beroep, op 28 oktober 2002 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    bliek
                                                                                (Zaak C-385/02)
Artikel 6 van richtlijn 97/66/EG is niet volledig omgezet. De
Nederlandse wetgeving, en met name artikel 11.5 van de                                          (2002/C 323/37)
telecommunicatiewet, verlangt alleen dat de in het afgeleide
recht genoemde verkeersgegevens verwijderd of geanoni-
miseerd worden. Deze bepaling is slechts met de richtlijn in
overeenstemming voor zover er in de desbetreffende lagere              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
regelgeving sprake zou zijn van een uitputtende opsomming              op 28 oktober 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
van alle verkeersgegevens, behalve die bedoeld in artikel 6,           steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
leden 2 en 3, van de richtlijn. De Commissie is nog geen               vertegenwoordigd door Klaus Wiedner en Roberto Amorosi
mededeling gedaan van bepalingen van lagere regelgeving met            als gemachtigden.
een dergelijke uitputtende opsomming.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Artikel 9, onder a), van de richtlijn (opsporing van kwaadwil-         —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, doordat de
lige of hinderlijke oproepen) is niet omgezet zoals de Neder-                 Magistrato per il Po di Parma, gedecentraliseerd bureau
landse autoriteiten hebben toegegeven.                                        van het ministerie van Openbare werken (thans ministerie
                                                                              van Infrastructuurvoorzieningen en Vervoer), de opdrach-
                                                                              ten betreffende de voltooiing van de bouw van een
( 1) PB L 24, blz. 1.                                                         bekken voor het beheersen van het hoogwater van de
                                                                              bergrivier Parma te Marano in de gemeente Parma,
                                                                              betreffende het in orde brengen en de voltooiing van een
                                                                              bekken voor het beheersen van het hoogwater van de


title: Zaak C-556/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-556/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/36/EG - Erkenning van beroepskwalificaties - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   2009/C 205/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en A.A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: H. Walker, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22)

      Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 63 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Advies 1/08: Verzoek om advies, door de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/6

         Verzoek om advies, door de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG
   (Advies 1/08)
   (2008/C 183/10)
   Procestaal: alle officiële talen
   Verzoekende partij:
   Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. White, M. Huttunen en L. Prete, gemachtigden)
   Aan het Hof voorgelegde vragen:

               1)

               Valt de sluiting van akkoorden met getroffen WTO[Wereldhandelsorganisatie]-leden op grond van artikel XXI van de GATS [Algemene Overeenkomst betreffende de handel in diensten], zoals beschreven in dit verzoek om een advies, onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap of valt zij onder een gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschap en de lidstaten?

               2)

               Vormt artikel 133, leden 1 en 5, juncto artikel 300, lid 2, van het EG-Verdrag de juiste rechtsgrondslag voor het besluit tot sluiting namens de Europese Gemeenschap of namens de Gemeenschap en haar lidstaten van dergelijke akkoorden?


title: Zaak C-407/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 1 de Córdoba — Spanje) — María Auxiliadora Arjona Camacho/Securitas Seguridad España, S.A. (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2006/54/EG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep — Discriminerend ontslag — Artikel 18 — Compensatie of reparatie van de werkelijk geleden schade — Afschrikkende werking — Artikel 25 — Sancties — Punitieve schadevergoeding)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba — Spanje) — María Auxiliadora Arjona Camacho/Securitas Seguridad España, S.A.
   (Zaak C-407/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2006/54/EG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Discriminerend ontslag - Artikel 18 - Compensatie of reparatie van de werkelijk geleden schade - Afschrikkende werking - Artikel 25 - Sancties - Punitieve schadevergoeding))
   (2016/C 068/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Auxiliadora Arjona Camacho

      Verwerende partij: Securitas Seguridad España, S.A.

      Dictum

   Artikel 18 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel, ter borging van reële en effectieve compensatie of reparatie van de schade als gevolg van discriminatie op grond van geslacht, op een wijze die afschrikkend en evenredig is, verlangt van de lidstaten die kiezen voor reparatie in financiële vorm, dat zij in hun interne rechtsorde op de door hen vastgelegde wijze maatregelen opnemen die erin voorzien dat de schadelijdende persoon een schadevergoeding ontvangt waarmee de geleden schade volledig wordt gecompenseerd.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak C-51/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 februari 2009 door Barbara Becker tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008 in zaak T-212/07, Harman International Industries, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/20

         Hogere voorziening ingesteld op 3 februari 2009 door Barbara Becker tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008 in zaak T-212/07, Harman International Industries, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-51/09 P)
   (2009/C 82/36)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Barbara Becker (vertegenwoordigers: P. Baronikians, A. Hofstetter, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Harman International Industries, Inc., Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 (zaak T-212/07), waarbij de beslissing van de eerste kamer van beroep van 7 maart 2007 (zaak R 502/2006-1) is vernietigd, vernietigen;

               —

               punt 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in rekwirantes kosten van de gehele procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat er overeenstemming bestaat tussen het door rekwirante aangevraagde merk „Barbara Becker” en het merk „BECKER” van verweerder, en derhalve artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk verkeerd heeft toegepast door tot de slotsom te komen dat er gevaar voor verwarring bestond.


title: Zaak T-59/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2016 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 december 2015 in zaak F-9/14, De Nicola/EIB

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/37

         Hogere voorziening ingesteld op 13 februari 2016 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 december 2015 in zaak F-9/14, De Nicola/EIB
   (Zaak T-59/16 P)
   (2016/C 111/44)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Ferabecoli, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening toewijzen en, met gedeeltelijke herziening van het bestreden arrest, de punten 2 en 3 van het dictum alsmede de punten 58-63 van het bestreden arrest vernietigen;

               —

               dientengevolge, de richtsnoeren voor 2012 nietig dan wel buiten toepassing verklaren; de EIB veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan De Nicola, zoals geformuleerd in het inleidend verzoekschrift dan wel, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar een andere kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken opdat het in een andere samenstelling opnieuw uitspraak doet over de vernietigde punten;

               —

               de wederpartij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 december 2015, De Nicola/Europese Investeringsbank (F-9/14).
   De middelen en voornaamste argumenten zijn die welke zijn aangevoerd in zaak T-55/16 P, De Nicola/Europese Investeringsbank


title: Arrest van het Hof van 11 maart 2003 in zaak C-40/01 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Ansul BV tegen Ajax Brandbeveiliging BV ("Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 12, lid 1 — Verval van rechten van merkhouder — Begrip normaal gebruik van merk — Activiteit bestaande in onderhoud van reeds op de markt gebrachte waren, met verkoop van onderdelen en toebehoren")

text:
10.5.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 112/3
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 11 maart 2003
                        van 20 maart 2003
                                                                             in zaak C-40/01 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlan-
                                                                             den om een prejudiciële beslissing): Ansul BV tegen Ajax
in zaak C-291/00 (verzoek van het tribunal de grande                                                Brandbeveiliging BV ( 1)
instance de Paris om een prejudiciële beslissing): LTJ Dif-
           fusion SA tegen Sadas Vertbaudet SA (1)
                                                                             („Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 12, lid 1 —
                                                                             Verval van rechten van merkhouder — Begrip „normaal
                                                                             gebruik” van merk — Activiteit bestaande in onderhoud van
(„Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn                          reeds op de markt gebrachte waren, met verkoop van
89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub a — Begrip teken                                               onderdelen en toebehoren”)
dat gelijk is aan merk — Gebruik van onderscheidend
bestanddeel van merk met uitsluiting van andere bestand-
delen — Gebruik van alle bestanddelen van merk, doch met                                                (2003/C 112/05)
              toevoeging van andere bestanddelen”)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (2003/C 112/04)
                                                                             In zaak C-40/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                             tens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden, in het
                          (Procestaal: Frans)                                aldaar aanhangig geding tussen Ansul BV en Ajax
                                                                             Brandbeveiliging BV, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                             uitlegging van artikel 12, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
                          dentie van het Hof)                                aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40,
                                                                             blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
                                                                             Iglesias, president, J.-P. Puissochet (rapporteur), M. Wathelet
                                                                             en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
                                                                             A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric
                                                                             en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
In zaak C-291/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal de grande instance                 11 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
de Paris (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen                  als volgt:
LTJ Diffusion SA en Sadas Vertbaudet SA, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a, van de
Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december                    1)    Artikel 12, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der                             Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld                     het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet en                     van een merk een „normaal gebruik” wordt gemaakt wanneer
R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann en P. Jann,                             het, overeenkomstig zijn voornaamste functie, dat wil zeggen
F. Macken (rapporteur), N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha                    het waarborgen van de identiteit van de oorsprong van de waren
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:                    of diensten waarvoor het is ingeschreven, wordt gebruikt
D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 20 maart 2003 een                          teneinde voor die waren of diensten een afzet te vinden of te
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 behouden, met uitsluiting van symbolisch gebruik dat enkel
                                                                                ertoe strekt, de aan het merk verbonden rechten te behouden. Bij
                                                                                de beoordeling of van het merk een normaal gebruik is
                                                                                gemaakt, moet rekening worden gehouden met alle feiten en
Artikel 5, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de               omstandigheden aan de hand waarvan kan worden vastgesteld
Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                        dat de commerciële exploitatie ervan reëel is, inzonderheid de
merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een teken               gebruiken die in de betrokken economische sector gerechtvaar-
gelijk is aan een merk wanneer het zonder wijziging of toevoeging                  digd worden geacht om voor de door het merk beschermde
alle bestanddelen van het merk afbeeldt, of wanneer het in zijn geheel             waren of diensten marktaandelen te behouden of te verkrijgen,
beschouwd verschillen vertoont die dermate onbeduidend zijn dat zij                de aard van die waren of diensten, de kenmerken van de markt
aan de aandacht van de gemiddelde consument kunnen ontsnappen.                     en de omvang en de frequentie van het gebruik van het merk.
                                                                                De omstandigheid dat het gebruik van het merk geen betrekking
                                                                                heeft op waren die voor de eerste keer op de markt worden
( 1) PB C 273 van 23.9.2000.
                                                                                gebracht, maar op waren die zich reeds op de markt bevonden,
                                                                                neemt niet weg dat sprake is van normaal gebruik, mits het
                                                                                merk door de merkhouder werkelijk wordt gebruikt voor
                                                                                onderdelen die moeten worden gerekend tot de samenstelling of
                                                                                de structuur van die waren of voor waren of diensten die
 ---pagebreak--- C 112/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.5.2003
       rechtstreeks verband houden met de reeds op de markt gebrachte        2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
       waren en die bestemd zijn om aan de behoeften van de afnemers
       daarvan te voldoen.
                                                                             (1 ) PB C 161 van 2.6.2001.
2)     De verwijzende rechterlijke instantie dient voor de oplossing van
       het aan haar voorgelegde geschil de gevolgen te trekken uit de
       uitlegging van het gemeenschapsrechtelijke begrip „normaal
       gebruik” van het merk, zoals deze voortvloeit uit het antwoord
       op de eerste prejudiciële vraag.
( 1) PB C 95 van 24.3.2001.                                                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 11 maart 2003
                                                                             in zaak C-186/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht
                                                                             Stuttgart om een prejudiciële beslissing): Alexander Dory
                      ARREST VAN HET HOF                                                   tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                            (Zesde kamer)                                    („Niet-toepassing van gemeenschapsrecht op dienstplicht —
                                                                             Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Artikel 2
                         van 20 maart 2003                                   van richtlijn 76/207/EEG — Dienstplicht in Bondsrepubliek
                                                                             Duitsland alleen voor mannen — Niet-toepasselijkheid van
in zaak C-135/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                                        richtlijn”)
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                                (2003/C 112/07)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/56/EG — In de handel
brengen van teeltmateriaal van siergewassen — Niet-omzet-
 ting binnen gestelde termijn — Uitleggingsmoeilijkheden”)                                             (Procestaal: Duits)
                           (2003/C 112/06)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   In zaak C-186/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                           dentie van het Hof)                               krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Stuttgart
                                                                             (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Alexander
                                                                             Dory en Bondsrepubliek Duitsland, om een prejudiciële beslis-
In zaak C-135/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     sing over de uitlegging van artikel 2 van richtlijn 76/207/EEG
pen (gemachtigde: G. Braun) tegen Bondsrepubliek Duitsland                   van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerleg-
(gemachtigden: W.-D. Plessing en B. Muttelsee-Schön), betref-                ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                      vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn               beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen              arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), en, meer algemeen,
die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 98/56/EG van                  over de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van het
de Raad van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen                feit dat de dienstplicht in Duitsland alleen voor mannen geldt,
van teeltmateriaal van siergewassen (PB L 226, blz. 16) in                   heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
nationaal recht, de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn               president, J.-P. Puissochet (rapporteur), M. Wathelet,
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                 R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten,
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,                 C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann en V. Skouris, F. Macken
kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris (rapporteur), F. Mac-                 en N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues,
ken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:                   rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl,
L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 20 maart 2003 een arrest              hoofdadministrateur, op 11 maart 2003 een arrest gewezen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-       Het gemeenschapsrecht staat niet eraan in de weg dat de dienstplicht
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de         alleen voor mannen geldt.
       omzetting van richtlijn 98/56/EG van de Raad van 20 juli
       1998 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal
       van siergewassen in nationaal recht, is de Bondsrepubliek             (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
       Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
       tingen niet nagekomen.


title: Zaak T-120/04: Beroep, op 22 maart 2004 ingesteld door Peróxidos Orgáicos SA tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/47

         Beroep, op 22 maart 2004 ingesteld door Peróxidos Orgáicos SA tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-120/04)
   (2004/C 118/102)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Peróxidos Orgánicos SA, gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus en B. Uriarte, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de artikelen 1, 2, en 4 van de beschikking van de Commissie van 10 december 2003 terzake van een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak COMP/E-2/37.585 – Organische Peroxide), nietig te verklaren voor zover zij op verzoekster betrekking hebben,

               —

               subsidiar, de aan verzoekster opgelegde boete in te trekken,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft in de litigieuze beschikking vastgesteld dat verzoekster onder meer inbreuk op artikel 81 van het EG-Verdrag heeft gemaakt door van 1 januari 1971 tot 31 december 1999 deel te nemen aan een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen op de markt voor organische peroxide. De Commissie heeft verzoekster daarvoor een geldboete van 500 000 EUR opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat op grond van verordening 2988/1974 (1) de procedure tegen haar te laat is ingeleid, aangezien haar deelname aan de inbreuk in 1997 is gestaakt en er dus een periode van meer dan vijf jaar was verstreken voor de eerste handelingen van de Commissie in de betrokken zaak.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap (Publicatieblad L 319, 29/11/1974 blz. 1 – 3).


title: Zaak T-758/15: Beroep ingesteld op 22 december 2015 — EDF Toruń/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/42

         Beroep ingesteld op 22 december 2015 — EDF Toruń/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak T-758/15)
   (2016/C 068/53)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: EDF Toruń SA (Toruń, Polen) (vertegenwoordiger: K. Sienkiewicz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               besluit nr. SME(2015)4950 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen van 3 november 2015 en btw-factuur nr. 10054011 van 3 november 2015 met betrekking tot de heffing van een administratieve vergoeding wegens onjuiste opgave van de grootte van de onderneming bij de kennisgeving aan het REACH-register;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen bindende kracht van de aanbeveling van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (2003/361/EG), en noodzaak om de nationale bepalingen ter zake toe te passen;

               2.

               Tweede middel: schending van de bepalingen van verordening (EG) nr. 340/2008 (1), gelet op het feit dat het Agentschap niet het recht heeft om geldboeten op te leggen aan entiteiten die een kennisgeving doen bij het REACH-register;

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel door de heffing van een administratieve vergoeding die buitensporig hoog is ten opzichte van de werklast voor de vaststelling van de werkelijke waarde van de onderneming;

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid door de heffing van een vergoeding op grond van beslissing nr. 14/2015 van de raad van bestuur van het Europees Agentschap voor chemische stoffen, terwijl deze beslissing geen bindende kracht heeft;

               5.

               Vijfde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel door de differentiatie van het bedrag van de administratieve vergoeding volgens de grootte van de onderneming die deze moet betalen, terwijl niets ervoor pleit dat een dergelijke oplossing billijk is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB L 107, blz. 6).


title: Zaak C-14/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Gena Ivanova Cholakova/Osmo Rayonno Upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 21, lid 1, VWEU, 67 VWEU en 72 VWEU — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Nationale regeling op grond waarvan persoon in bewaring kan worden gehouden voor verificatie van zijn identiteit — Geen verband met Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/54

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Gena Ivanova Cholakova/Osmo Rayonno Upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti
   (Zaak C-14/13) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 21, lid 1, VWEU, 67 VWEU en 72 VWEU - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Nationale regeling op grond waarvan persoon in bewaring kan worden gehouden voor verificatie van zijn identiteit - Geen verband met Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 225/99
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gena Ivanova Cholakova

      Verwerende partij: Osmo Rayonno Upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 21, lid 1, VWEU, gelezen in samenhang met de artikelen 67 VWEU en 72 VWEU, en van artikel 52, lid 1, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 45, lid 1, van het Handvest — Burgerschap van de Unie — Vrij verkeer van personen — Uitzonderingen — Nationale regeling op grond waarvan een persoon door de politie in bewaring kan worden gehouden voor verificatie van zijn identiteit, indien deze persoon weigert of niet in staat is zijn identiteit aan te tonen — Bewaring gedurende maximaal 24 uur — Controle die niet gerechtvaardigd is om redenen van openbare orde, ter vermijding van strafbare feiten of ter bescherming van de binnenlandse veiligheid — Discretionaire bevoegdheid van de politie — Geen verplichting om te beoordelen of de vaststelling van de identiteit van de persoon noodzakelijk is

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) bij beslissing van 17 december 2012 (zaak C-14/31) heeft gesteld.

      (1)  PB C 79 van 16 maart 2013