title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 december 1998 in zaak T-25/98: H. de Compte tegen Europees Parlement (Amtenaren - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Besluit van Parlement waarbij kwijting word gegeven voor uitvoering van begroting 1995 - Voorafgaande administratieve procedure - Besluit houdende afwijzing van klacht - Identiteit van voorwerp en grond - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Gezag van gewijsde - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)

text:
20.2.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 48/25
J. Pirrung en M. Vilaras, rechter; griffier: H. Jung, op                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
25 november 1998 een beschikking gegeven waarvan het                                VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:
                                                                                van 15 december 1998
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                  in zaak T-25/98: H. de Compte tegen Europees Parle-
                                                                                ment (1)
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                   (Amtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring en tot schade-
                                                                  vergoeding Ð Besluit van Parlement waarbij kwijting
                                                                  word gegeven voor uitvoering van begroting 1995 Ð
(1) PB C 357 van 22.11.1997.
                                                                  Voorafgaande administratieve procedure Ð Besluit hou-
                                                                  dende afwijzing van klacht Ð Identiteit van voorwerp en
                                                                  grond Ð Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid Ð Gezag van
                                                                    gewijsde Ð Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
                                                                                (1999/C 48/55)
          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                   van 11 december 1998
in zaak T-22/98, Scottish Soft Fruit Growers Ltd tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                In zaak T-25/98, H. de Compte, gewezen ambtenaar van
(Gemeenschappelijk landbouwbeleid Ð Industrieframbo-              het Europees Parlement, wonende te Longeville-leÁs-Metz
zen Ð Forfaitaire steun aan producentenorganisaties Ð             (Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Ferretti, advocaat
Terugvordering van uitbetaalde bedragen Ð Niet voor               te Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
beroep vatbare handeling Ð Rechtsgevolgen Ð Beroep tot            ten kantore van G. Harles, advocaat aldaar, rue Mathias
         nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijkheid)                Hardt 8-10, tegen Europees Parlement (gemachtigden: E.
                                                                  Waldherr en A. Neergaard), betreffende een beroep tot,
                       (1999/C 48/54)                             enerzijds, nietigverklaring van besluit A4-0125/97 van het
                                                                  Europees Parlement van 10 april 1997 waarbij kwijting is
                     (Procestaal: Engels)                         verleend voor de uitvoering van de begroting voor het
                                                                  begrotingsjaar 1995 Ð Afdeling I, Europees Parlement/Bij-
                                                                  lage Ombudsman (PB C 132 van 28.4.1997, blz. 148) en
In zaak T-22/98, Scottish Soft Fruit Growers Ltd, geves-          van het op 19 november 1997 ter kennis gebrachte besluit
tigd te Blairgowrie (Groot-BrittannieÈ), vertegenwoordigd         van het Parlement houdende afwijzing van verzoekers
door F. Randolph, barrister, van de balie van Engeland en         klacht, en anderzijds, vergoeding van de schade die verzoe-
Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-           ker door de publicatie van dat kwijtingsbesluit en door
tore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue                een onterechte beschuldiging van verlies van contante gel-
Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese               den heeft geleden, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),
Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis), betreffende een           samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos, president, V.
verzoek tot nietigverklaring van een in een brief van             Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op
16 oktober 1997 aan het Scottish Office vervat besluit van        15 december 1998 een beschikking gegeven waarvan het
de Commissie om niet te voldoen aan het verzoek met               dictum luidt als volgt:
betrekking tot de uitlegging en toepassing van Verordening
(EEG) nr. 1991/92 van de Raad van 13 juli 1992 tot vast-
stelling van een specifieke regeling voor industrieframbo-        1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard behalve
zen (PB L 199 van 18.7.1992, blz. 1) en van Verordening                ter zake van de vordering tot nietigverklaring van de
(EEG) nr. 2252/92 van de Commissie van 30 juli 1992                    boeking betreffende een bedrag van 4 136 125 BEF en
houdende bepalingen voor de toepassing van de specifieke               ter zake van de weigering van het Parlement om ver-
maatregelen voor industrieframbozen (PB L 219 van                      zoeker inzage te geven in alle boekhoudingsbescheiden
4.8.1992, blz. 19), heeft het Gerecht (Vijfde Kamer),                  waarop de weigering om hem kwijting te verlenen was
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R.                gebaseerd.
García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung,
op 11 december 1998 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                  2. Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond ver-
                                                                       klaard voor het overige.
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de           3. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
     Commissie dragen.
                                                                  (1) PB C 94 van 28.3.1998.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.


title: Zaak T-142/11: Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — SIR/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — SIR/Raad
   (Zaak T-142/11)
   2011/C 130/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société ivoirienne de raffinage (SIR) (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten, in het bijzonder, wat de onderneming SIR betreft, nietig te verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vordering voert verzoekster vijf middelen aan:
   1)   Eerste middel: schending van het Handvest van de Verenigde Naties en van artikel 3, leden 5 en 6, en artikel 21, lid 1, VEU en artikel 7 VWEU, aangezien verweerder door het instellen van beperkende maatregelen zijn bevoegdheden heeft overschreden nu de naam van verzoekster niet voorkwam op de [lijst van] door Resolutie 1572 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bedoelde personen.
   2)   Tweede middel: schending van het beginsel van niet-inmenging in de binnenlandse zaken van een staat, aangezien verweerder is ingegaan tegen de soevereine beslissing van de Grondwettelijke Raad van de Republiek Ivoorkust, die L. Gbagbo en niet A. Ouattara tot verkozen president heeft uitgeroepen.
   3)   Derde middel: interne onwettigheid van de bestreden handelingen die niet in verband kunnen worden gebracht met een bevoegdheid en/of machtiging van verweerder.
   4)   Vierde middel: schending van het recht van verdediging, aangezien verzoekster geen kennis heeft kunnen nemen van de bewijselementen tegen haar en hierover dus niet met succes haar mening te kennen heeft kunnen geven.
   5)   Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de gevolgen van de genomen maatregelen, zowel ten aanzien van verzoekster als ten aanzien van de Ivoriaanse bevolking, niet in verhouding zijn tot het nagestreefde doel.


title: Zaak T-348/16: Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/39

         Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA)
   (Zaak T-348/16)
   (2016/C 296/49)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (ERCEA) (Brussel, België)

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de op debetnota nr. 3241606289 van verwerende partij van 26 mei 2016 voorkomende vordering strekkende tot terugbetaling door het Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis van een deel van de subsidie die deze voor het project MINATRAN heeft ontvangen, te weten 245 525,43 EUR, ongegrond is, en dat dit bedrag beantwoordt aan voor subsidiëring in aanmerking komende uitgaven;

               —

               het Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij verzoekt het Gerecht van de Europese Unie, krachtens artikel 271 VWEU, vast te stellen dat het door ERCEA gevorderde bedrag overeenkomst met voor subsidiëring in aanmerking komende uitgaven.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij aan dat de door ERCEA betwiste uitgaven, en in het bijzonder de personeelskosten, de verplaatsingskosten en de indirecte uitgaven, voor subsidiëring in aanmerking komen. Dit zou steun vinden in de bewijselementen die verzoekende partij ERCEA tijdens de controle ter plaatse en in het kader van de latere briefwisseling heeft overgelegd en vooral worden bevestigd door het onderzoek van de overgelegde bewijselementen in hun onderling verband beschouwd.


title: Zaak C-327/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG — Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten — Waarborg van doeltreffend beroep — In acht te nemen minimumtermijn tussen kennisgeving van besluit tot gunning van opdracht aan afgewezen gegadigden en inschrijvers en ondertekening van overeenkomst betreffende deze opdracht)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/21

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-327/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG - Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten - Waarborg van doeltreffend beroep - In acht te nemen minimumtermijn tussen kennisgeving van besluit tot gunning van opdracht aan afgewezen gegadigden en inschrijvers en ondertekening van overeenkomst betreffende deze opdracht)
   2009/C 180/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet, D. Kukovec en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-Ch. Gracia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 2, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (PB L 209, blz. 1), en van artikel 2, lid 1, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14) — In acht te nemen minimumtermijn tussen de kennisgeving van het besluit tot gunning van de opdracht aan de gegadigden en inschrijvers en de ondertekening van de overeenkomst betreffende deze opdracht

      Dictum

               1)

               Door artikel 1441-1 van het nieuwe wetboek van burgerlijk procesrecht, zoals gewijzigd bij artikel 48, sub 1, van decreet nr. 2005-1308 van 20 oktober 2005 inzake opdrachten geplaatst door de aanbestedende diensten vermeld in artikel 4 van besluit nr. 2005-649 van 6 juni 2005 inzake opdrachten geplaatst door bepaalde particulieren of publiekrechtelijke rechtspersonen die niet onderworpen zijn aan het wetboek inzake overheidsopdrachten, vast te stellen en te handhaven, voor zover deze bepaling een termijn van tien dagen stelt voor het antwoord van de aanbestedende dienst op een ingebrekestelling, waarbij vóór dat antwoord elk precontractueel kort geding is verboden en zonder dat deze termijn de termijn schorst die in acht moet worden genomen tussen de kennisgeving van het besluit tot gunning van de opdracht aan de afgewezen gegadigden en inschrijvers en de ondertekening van de overeenkomst, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992, en richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Franse Republiek zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-189/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juni 2009 — Frosch Touristik/BHIM — DSR touristik (FLUGBÖRSE) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk FLUGBÖRSE — Relevante datum voor onderzoek van absolute nietigheidsgrond — Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening [EG] nr. 40/94 [thans artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/10

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juni 2009 — Frosch Touristik/BHIM — DSR touristik (FLUGBÖRSE)
   (Zaak T-189/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk „FLUGBÖRSE” - Relevante datum voor onderzoek van absolute nietigheidsgrond - Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening [EG] nr. 40/94 [thans artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
   2009/C 167/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Frosch Touristik GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Lauf en T. Raab, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: DSR touristik GmbH (Karlsruhe, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 maart 2007 (zaak R 1084/2004 4) inzake een nietigheidsprocedure tussen DSR touristik GmbH en Frosch Touristik GmbH.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 maart 2007 (zaak R 1084/2004 4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak C-525/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België (België) op 3 october 2013 — Vlaams Gewest tegen Heidi Van Den Broeck

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België (België) op 3 october 2013 — Vlaams Gewest tegen Heidi Van Den Broeck
   (Zaak C-525/13)
   2013/C 377/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Vlaams Gewest

      Verweerster: Heidi Van Den Broeck

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EG) nr. 2419/2001 (1) van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen zo worden uitgelegd dat de weigering, voor het betrokken kalenderjaar, van „het op grond van de betrokken steunregeling toe te kennen steunbedrag waarop het bedrijfshoofd overeenkomstig artikel 31, lid 2, aanspraak zou kunnen maken”, betrekking heeft op het steunbedrag dat in toepassing van de „betrokken steunregeling”, zoals opgesomd in artikel 1, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3508/92 (2) van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, verschuldigd is, zodat niet enkel het steunbedrag voor de „betrokken gewasgroep” moet worden geweigerd, maar het volledige steunbedrag in toepassing van één van de aldaar opgesomde steunregelingen waarvan de betrokken gewasgroep deel uitmaakt?

      (1)  PB L 327, blz. 11.

      (2)  PB L 355, blz. 1.


title: Zaak T-457/09: Arrest van het Gerecht van 17 juli 2014 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie [ „Staatssteun — Herstructurering van WestLB — Steunmaatregelen die bedoeld zijn om een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen — Artikel 87, lid 3, sub b, EG — Besluit waarbij steun onder bepaalde voorwaarden verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt — Beroep tot nietigverklaring — Individuele geraaktheid — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Collegialiteit — Motiveringsplicht — Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden — Evenredigheidsbeginsel — Non-discriminatiebeginsel — Artikel 295 EG — Artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999” ]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/26

         Arrest van het Gerecht van 17 juli 2014 — Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie
   (Zaak T-457/09) (1)

   ([„Staatssteun - Herstructurering van WestLB - Steunmaatregelen die bedoeld zijn om een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen - Artikel 87, lid 3, sub b, EG - Besluit waarbij steun onder bepaalde voorwaarden verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt - Beroep tot nietigverklaring - Individuele geraaktheid - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Collegialiteit - Motiveringsplicht - Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden - Evenredigheidsbeginsel - Non-discriminatiebeginsel - Artikel 295 EG - Artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999”])
   2014/C 292/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Rosenfeld en I. Liebach, vervolgens A. Rosenfeld en O. Corzilius, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Flynn, K. Gross en B. Martenczuk, vervolgens L. Flynn, B. Martenczuk en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/971/EG van de Commissie van 12 mei 2009 betreffende steunmaatregel C 43/08 (ex N 390/08) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de herstructurering van WestLB AG (PB L 345, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het door de Europese Commissie ingediende verzoek om de zaak zonder beslissing af te doen, wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Westfälisch-Lippischer Sparkassen- und Giroverband draagt haar eigen kosten en de kosten van de Commissie, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-196/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Kathrin Meyer/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Kathrin Meyer/TUIfly GmbH
   (Zaak C-196/17)
   (2017/C 231/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kathrin Meyer

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-306/02: Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Renaud Denuit tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 323/36               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.12.2002
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           —     nietig te verklaren het besluit van 26 november 2001
                     van 27 september 2002                                       van de secretaris-generaal van de Commissie, de Heer
                                                                                D. O’Sullivan, om verzoeker als raadadviseur ad personam
in zaak T-236/02 R: Luigi Marcuccio tegen Commissie van                          bij de eenheid SG/F/1, „Institutionele en governance-
                 de Europese Gemeenschappen                                      kwesties”, aan te stellen, en het besluit van 19 februari
                                                                                2002 om hem na de reorganisatie van het secretariaat-
                                                                                generaal van de Commissie bij de eenheid SG/TF/AU 2
(„Kort geding — Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe                             aan te stellen;
        tewerkstelling — Spoedeisendheid — Geen”)
                                                                           —     nietig te verklaren de besluiten van de Commissie tot
                         (2002/C 323/59)                                         afwijzing van zijn sollicitatie voor de functie in de
                                                                                rang A 3 van hoofd van de eenheid SG/B/2 „Transparan-
                        (Procestaal: Italiaans)                                  tie, toegang tot documenten, betrekkingen met belangen-
                                                                                groepen” en tot benoeming van iemand anders voor die
                                                                                functie;
In zaak T-236/02 R, Luigi Marcuccio, ambtenaar bij de                      —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Tricase (Italië), vertegenwoordigd door L. Garofalo, advocaat,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro), betreffende een
verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het
besluit om het ambt in de rang A7/A6 en degene die dit                     Middelen en voornaamste argumenten
ambt bekleedt, Luigi Marcuccio, van het directoraat-generaal
Ontwikkeling, delegatie van de Commissie te Luanda (Angola),
over te brengen naar het directoraat-generaal Ontwikkeling te              Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4 bij de Commissie, stelt
Brussel, en tot onmiddellijk herstel van de betrokkene in de               dat hij wederrechtelijk niet bij voorrang is aangesteld in de
voorheen bij de genoemde delegatie uitgeoefende functies,                  eerste vacante post van hoofd van een eenheid waarvoor hij
heeft de president van het Gerecht op 27 september 2002 een                de kwalificaties bezat. Bovendien is verzoeker wederrechtelijk
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    aangesteld als raadadviseur ad personam bij de eenheid SG/f.1
                                                                           en vervolgens bij de eenheid SG/TF-AU 2. Het blijkt dat de
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                          taken die door verzoeker sinds de vaststelling van de bestreden
                                                                           besluiten daadwerkelijk zijn verricht, niet overeenkomen met
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   de normalerwijze door een ambtenaar in de rang A 4 verrichte
                                                                           taken.
                                                                           Tot staving van zijn vordering voert verzoeker het volgende
                                                                           aan:
Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Renaud                         —     schending van de reorganisatieprocedure;
Denuit tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                           —     schending van de procedure voor de vervulling van
                                                                                vacatures in het middenkader;
                         (Zaak T-306/02)
                                                                           —     schending van het beginsel dat ambtenaren in aanmerking
                         (2002/C 323/60)                                         komen voor een verdere carrière;
                          (Procestaal: Frans)                              —     schending van artikel 45 van het Statuut;
                                                                           —     kennelijk onjuiste beoordeling;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Renaud                       —     schending van de motiveringsplicht.
Denuit, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Coolen,
J.-N. Louis, en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-37/03: Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Open Mobile Alliance Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 83/24                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.4.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij            —      de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      verzoekers sollicitatie is afgewezen en hij niet is toegelaten             BHIM van 18 november 2002 in zaak R 803/2001-2 te
      tot de schriftelijke procedure van algemeen vergelijkend                   vernietigen;
      onderzoek EUR/A/166/01, welk besluit verzoeker of-
      ficieel ter kennis is gebracht bij besluit van het TABG van         —      derhalve verzoeksters oppositie tegen het merk CARPO
      8 april 2002;                                                              toe te wijzen, en
—     subsidiair, verzoeker een voorlopig op 2 500 euro ge-               —      verweerder te verwijzen in de kosten.
      raamde vergoeding toe te kennen voor de morele schade
      die hij heeft geleden;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                          Aanvrager van het ge-           Basf Aktiengesellschaft
                                                                          meenschapsmerk:
Middelen en voornaamste argumenten                                        Betrokken          gemeen-      woordmerk „CARPO” voor waren
                                                                          schapsmerk:                     van klasse 5 (schimmeldodende
                                                                                en onkruidverdelgende middelen,
Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen het feit dat                                               insectenverdelgingsmiddelen,
hij van deelneming aan het examen van vergelijkend onderzoek                                              middelen ter verdelging van onge-
EUR/A/166/01, georganiseerd met het oog op de vorming van                                                 dierte)
een aanwervingsreserve van administrateurs A7/A6 op het
gebied van audit, is uitgesloten op grond dat zijn titels en              Houder van het oppo-            verzoekster
diploma’s niet voldoen aan de voorwaarden van punt III.B.2                sitiemerk of -teken in de
van de aankondiging van vergelijkend onderzoek. De jury                   oppositieprocedure:
heeft namelijk geoordeeld dat verzoekers titels van „Ragionere
e Perito Commerciale” en „Revisore Contabile” niet als gelijk-            Oppositiemerk of -te-           Spaans woordmerk „HARPO Z”
waardig aan de titel van „Dottore Commercialista” kunnen                  ken:                            voor waren van klasse 5 (mid-
worden aangemerkt.                                                                                delen ter verdelging van ongedier-
                                                                                te, schimmeldodende en onkruid-
                                                                                verdelgende middelen)
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker
schending van de aankondiging van vergelijkend onderzoek,                 Beslissing oppositieafde-       afwijzing van de oppositie
niet-nakoming van de motiveringsplicht en kennelijk verkeerde             ling:
beoordeling. Hij stelt dat de jury zijn titels, diploma’s, beroeps-
activiteiten en stages op het gebied van audit, die zijn inziens          Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
een gelijkwaardige beroepskwalificatie opleveren, onjuist heeft           roep:
beoordeeld.                                                               Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,
                                                                                lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar).
Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Aventis Crops-
cience S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                     Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Open Mobile
                    de interne markt (BHIM)                               Alliance Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM)
                           (Zaak T-35/03)
                                                                                (Zaak T-37/03)
                           (2003/C 83/53)
                                                                                (2003/C 83/54)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 januari 2003 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                   Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door Aventis Cropscience S.A., te Lyon (Frankrijk), vertegen-             door Open Mobile Alliance Ltd., te Reading (Verenigd Konink-
woordigd door E. Armijo Chávarri, advocaat.                               rijk), vertegenwoordigd door A. Dellmeier, advocaat.
 ---pagebreak--- 5.4.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 83/25
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Voorts beroept verzoekster zich op schending van regel 52,
                                                                      lid 2, van verordening nr. 2868/95 ( 1) en op schending van het
—     de beslissing van de derde kamer van beroep van                 recht op behoorlijk bestuur en het recht op een doeltreffende
      20 november 2002 te vernietigen;                                voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, zoals
                                                                      neergelegd in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van
—     de oorspronkelijke indieningsdatum van 8 april 1999 aan         de grondrechten. Volgens verzoekster was geen schriftelijke
      aanvraag nr. 1131739 voor beeldmerk „W@P” toe te                mededeling toegevoegd zoals vereist door regel 52, lid 2.
      kennen;
—     subsidiair: aanvraag nr. 1131739 voor beeldmerk „W@P”           Ten slotte betoogt verzoekster dat verweerder een verklaring
      13 oktober 1999 als indieningsdatum te geven, te weten          aflegde en niet een beslissing vaststelde, zodat de in regel 52,
      de datum die werd toegekend aan de aanvraag voor                lid 2, van verordening nr. 2868/95 gestelde termijn van twee
      woordmerk „WAP FORUM” (nr. 1131705) die eveneens                maanden niet van toepassing is.
      op 8 april 1999 werd ingediend;
                                                                      (1 ) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
—     subsidiair: aanvraag nr. 1131739 voor beeldmerk „W@P”                1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
      21 december 1999 als indieningsdatum te geven;                       inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
—     subsidiair: herstel in de vorige toestand overeenkomstig
      artikel 78 van verordening nr. 40/94 van de Raad toe te
      kennen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Merck
                                                                      Sharp & Dohme Limited en 19 andere verzoeksters tegen
                                                                      de Commissie van de Europese Gemeenschappen en het
Op 8 april 1999 diende verzoekster een aanvraag voor de               Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling
inschrijving van het beeldmerk „W@P” voor waren en diensten                                         („EMEA”)
van de klassen 35, 41 en 42 (aanvraagnr. 1131739) in. De
toenmalige vertegenwoordigers van verzoekster verzochten                                         (Zaak T-41/03)
om de indieningstaks in mindering te brengen op hun
rekening.
                                                                                (2003/C 83/55)
Verweerder deelde mee aan verzoekster dat de indieningstaks                                     (Procestaal: Engels)
binnen een termijn van een maand diende te worden betaald.
Later deelde verweerder aan verzoekster mee dat gelet op de
niet-betaling van de indieningstaks, de aanvraag als indienings-
datum de datum zou hebben waarop alle gebreken werden                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
opgeheven. De toenmalige vertegenwoordigers van verzoek-              schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen de
ster verzochten opnieuw om de taks in mindering te brengen            Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Europees
op hun rekening.                                                      Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling („EMEA”) door
                                                                      Merck Sharp & Dohme Limited, gevestigd te Hoddeston,
                                                                      Verenigd Koninkrijk, Merck Sharp & Dohme BV, gevestigd te
Verweerder stelde verzoekster op 5 september 2000 ervan op            Haarlem, Nederland, Laboratoires Merck Sharp & Dohme-
de hoogte dat de aanvraag 17 maart 2000 als indieningsdatum           Chibret, gevestigd te Parijs, Frankrijk, MSD Sharp & Dohme
zou hebben, aangezien op deze datum effectieve betaling               GmbH, gevestigd te Haar, Duitsland, Merck Sharp & Dohme
per cheque was ontvangen. Voorts werd aan verzoekster                 (Italia) SpA., gevestigd te Rome, Italië, Merck Sharp & Dohme,
meegedeeld dat er op de rekening onvoldoende geld stond om            LDA., gevestigd te Paço de Arcos, Portugal, Merck
de rekening voor het bedrag van de taks te debiteren.                 Sharp & Dohme de España S.A., gevestigd te Madrid, Spanje,
                                                                      Merck Sharp & Dohme Ges.m.b.H., gevestigd te Wenen,
Verzoekster vocht deze beslissing aan bij de kamer van beroep         Oostenrijk, Merck & Co. Inc., gevestigd te Whitehouse Station,
op 23 januari 2001. De kamer van beroep oordeelde dat het             V.S., Dieckmann Arzneimittel GmbH, gevestigd te Haar,
beroep te laat was ingesteld en verklaarde het beroep dus niet-       Duitsland, Neopharmed SpA, gevestigd te Rome, Italië, Institu-
ontvankelijk.                                                         to Gentili SpA., gevestigd te Pisa, Italië, Laboratórios Químico-
                                                                      Farmacêuticos Chibret, LDA., gevestigd te Paço de Arcos,
                                                                      Portugal, Laboratoires Sanofi, Synthelabo France, gevestigd
Ter staving van haar huidige verzoekschrift, voert verzoekster        te Parijs, Frankrijk, Boehringer Ingelheim Pharma
schending aan van de verplichting die op verweerder als               GmbH & Co.KG, gevestigd te Ingelheim, Duitsland, VIANEX
publiekrechtelijk orgaan rust om zijn boekhouding op te               S.A., gevestigd te Nea Erythrea, Griekenland, Sigma-Tau In-
volgen, alsmede schending van artikel 41 van het Handvest             dustrie Farmaceutiche Riunite SpA., gevestigd te Rome, Italië,
van de grondrechten, te weten het recht op behoorlijk bestuur.        Mediolanum SpA., gevestigd te Milaan, Italië, BIOHORM S.A
Volgens verzoekster rust op verweerder de verplichting om             (Groupo Uriach), gevestigd te Barcelona, Spanje, en LACER
binnen een redelijke termijn kennis te geven van eventuele            S.A., gevestigd te Barcelona, Spanje, vertegenwoordigd door
gebreken.                                                             G. M. Berrisch en P. Bogaert, advocaten.


title: Zaak C-240/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 mei 2007 — Sony Music Entertainment (Germany) GmbH/Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 mei 2007 — Sony Music Entertainment (Germany) GmbH/Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH
   (Zaak C-240/07)
   (2007/C 170/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sony Music Entertainment (Germany) GmbH

      Verwerende partij: Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de in de beschermingstermijnrichtlijn vastgelegde beschermingstermijn onder de voorwaarden van artikel 10, lid 2, van de richtlijn (1) ook van toepassing indien het betrokken voorwerp niet eerder was beschermd in de lidstaat waarin bescherming wordt gezocht?

               2)

               In geval van bevestigende beantwoording van de eerste vraag:

                           a)

                           Valt onder het begrip nationale wetgeving als bedoeld in artikel 10, lid 2, van de beschermingstermijnrichtlijn ook wetgeving van de lidstaten betreffende de bescherming van rechthebbenden die geen onderdaan van een lidstaat van de Gemeenschap zijn?

                           b)

                           Is de in de beschermingstermijnrichtlijn vastgelegde beschermingstermijn volgens artikel 10, lid 2, van de richtlijn ook van toepassing op voorwerpen die op de in artikel 13, lid 1, van de richtlijn bedoelde datum weliswaar voldeden aan de beschermingscriteria van richtlijn 92/100/EEG (2) van de Raad betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, maar waarvan de rechthebbenden geen onderdaan van een lidstaat van de Gemeenschap zijn?

      (1)  PB L 372, blz. 12.

      (2)  PB L 346, blz. 61.


title: Beroep, op 19 oktober 1998 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Zaak C-377/98)

text:
5.12.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 378/13
    richtlijn die zoals de onderhavige in wezen enkel het         Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag. De
    toekomstige verkeer belet van goederen en diensten                 considerans van de bestreden richtlijn bevat geen of
    waarin thans nog geen merkbare grensoverschrijdende                slechts een ontoereikende motivering van wezenlijke
    handel bestaat, is kennelijk niet noodzakelijk voor de             elementen van de regeling. Zij versluiert het echte doel
    interne markt.                                                     van de richtlijn (bescherming van de volksgezondheid)
                                                                       en geeft niet de echte beweegredenen van de Gemeen-
                                                                       schapsinstellingen weer. Over evenredigheid en subsidi-
Ð (Subsidiair) Schending van het subsidiariteitsbeginsel.              ariteit wordt in het geheel niets gezegd.
    De meeste vormen van tabaksreclame (affiches enz.)
    worden enkel op nationaal niveau gebruikt en ter              (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 9.
    plaatse waargenomen; voor de weinige vormen van
    tabaksreclame die worden geeÈxporteerd (drukwerk)
    gelden in de lidstaten met een verbod op tabaks-
    reclame geen merkbare belemmeringen. Voor de
    interne markt is een ingrijpen van de Gemeenschaps-
    wetgever dan ook niet noodzakelijk. Daar de momen-
    teel althans embryonaal bestaande ¹interne markt              Beroep, op 19 oktober 1998 ingesteld door Koninkrijk der
    voor tabaksreclameproducten en -dienstenº na omzet-           Nederlanden tegen Europees Parlement en Raad van de
    ting van de richtlijn haar wettelijke grondslag zal ver-                               Europese Unie
    liezen en derhalve zal verdwijnen, is een regeling door
                                                                                (Zaak C-377/98)
    de lidstaten ook ¹beterº voor de door het Verdrag
    nagestreefde interne markt.                                                            (98/C 378/23)
Ð Schending van fundamentele rechten:                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 19 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                  Parlement en Raad van de Europese Unie door Koninkrijk
    Ð CommercieÈle reclame (artikel 10 van het EVRM).             der Nederlanden, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en
         Wanneer zoals thans het geval is, de vrijheid van        Ivo van der Steen, beiden assistent juridisch adviseur van
         de tabaksproducenten en de tabaksreclame-indu-           het ministerie van Buitenlandse Zaken te 's-Gravenhage,
         strie om hun mening over de tabaksconsumptie te          als gemachtigden.
         uiten, aanmerkelijk wordt beperkt door een maat-
         regel die passend noch noodzakelijk is om het doel
         van de wetgever (verbetering van de interne markt)       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
         te bereiken, dan is artikel 10 van het EVRM
         geschonden. Ook met het oog op het gestelde
         nevendoel van de richtlijn, de bescherming van de        Ð Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de
         volksgezondheid, is een algeheel verbod van                   Raad (1) te vernietigen;
         tabaksreclame in het licht van de vrijheid van
         meningsuiting niet gerechtvaardigd.
                                                                  Ð gedaagden in de kosten van de procedure te veroorde-
                                                                       len.
    Ð Eigendomsrecht en vrijheid van beroepsuitoefe-
         ning. Het verbod van tabaksreclame tast het eigen-
         domsrecht en de vrijheid van beroepsuitoefening          Middelen en voornaamste argumenten
         van de tabaksreclameproducenten en van dienst-
         verrichters inzake tabaksreclame ernstig aan;
                                                                  Ð Onjuiste rechtsgrondslag: Richtlijn 98/44/EG is niet
         gespecialiseerde ondernemingen kunnen worden
                                                                       primair gericht op harmonisatie van nationale octrooi-
         gedwongen hun bedrijvigheid te staken. Ook het
                                                                       rechtelijke beginselen en gaat bovendien verder dan
         eigendomsrecht en de vrijheid van beroepsuitoefe-
                                                                       een dergelijke harmonisatie door het scheppen van
         ning van de tabaksproducenten wordt geraakt:
                                                                       nieuwe octrooirechten van communautaire oorsprong.
         door het reclameverbod verliezen zij het wezenlijke
                                                                       Met name is er een octrooi op levende voortbrengselen
         instrument voor een agressieve concurrentie.
                                                                       van biotechnologische werkwijzen geschapen, en de
                                                                       richtlijn reguleert ook de reikwijdte van deze octrooi-
                                                                       bescherming afwijkend van het huidige octrooirecht.
Ð Schending van de artikelen 30 en 36 van het EG-Ver-                  Ten onrechte stelt overweging 15 van de richtlijn dat
    drag. Het vrije verkeer van goederen kan slechts met               de octrooiering van biologisch materiaal in beginsel
    het politieke doel van bescherming van de volksge-                 door het nationale, noch door het Europees octrooiver-
    zondheid worden beperkt, wanneer voor de noodzaak                  drag wordt verboden of uitgesloten; in ieder geval gaat
    van die beperking een wetenschappelijk bewijs bestaat.             deze stelling voor Nederland niet op.
    In casu is dat bewijs er niet, en in de bestreden richt-
    lijn wordt niet eens gepoogd dat bewijs te leveren. De
    Gemeenschapswetgever heeft evenmin aangetoond, dat                 Derhalve had niet artikel 100 A van het EG-Verdrag
    minder beperkende maatregelen niet even geschikt zijn              gekozen moeten worden als rechtsgrondslag maar, zo
    om het doel inzake de volksgezondheid te bereiken.                 al zou worden gemeend dat regeling van biotechnolo-
 ---pagebreak--- C 378/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.12.98
   gische uitvindingen noodzakelijk is om in het kader                       materie is in het kader van de menselijke waardig-
   van de gemeenschappelijke markt, een van de doelstel-                     heid niet aanvaardbaar.
   lingen van de Gemeenschap te verwezenlijken,
   artikel 235 van het EG-Verdrag. Er is dus ten onrechte               Ð Inbreuk op het zelfbeschikkingsrecht van patieÈn-
   gekozen voor een procedure waarin een gekwalifi-                          ten: Er is geen enkele voorziening getroffen voor
   ceerde meerderheid voldoende is voor het vaststellen                      de eventuele ontvanger van biotechnologisch
   van Richtlijn 98/44/EG, terwijl een procedure waarbij                     bewerkt, althans door toepassing van biotechnolo-
   unanimiteit voorgeschreven is, aangewezen was.                            gie verkregen, materiaal. Dit betekent dat een pa-
                                                                             tieÈnt buiten zijn medeweten, en derhalve ook zon-
Ð Schending van artikel 3 B, tweede alinea, van het EG-                      der zijn toestemming, kan worden behandeld met
   Verdrag (subsidiariteitsbeginsel), subsidiair artikel 3 B                 dergelijk materiaal hoewel hij, zou hij op de
   van het EG-Verdrag in samenhang met artikel 190 van                       hoogte zijn gebracht, een dergelijke behandeling
   het EG-Verdrag: De octrooiwetgeving van de lidstaten                      zou hebben geweigerd.
   is nagenoeg volledig geharmoniseerd door afstemming
   op het Europees Octrooiverdrag. De opheldering van              Ð Strijd met artikel 100 A gelezen in samenhang met
   de bescherming van biotechnologische uitvindingen die                artikel 189 B, tweede alinea, van het EG-Verdrag: De
   blijkens overweging 4 van de preambule met Richtlijn                 werkzaamheden van de Commissie worden beheerst
   98/44/EG wordt nagestreefd, behoort derhalve plaats                  door het collegialiteitsbeginsel. Het voorstel van de
   te vinden door aanpassing van het Europees Octrooi-                  Commissie dat onontbeerlijke voorwaarde was voor
   verdrag. Het doel kan derhalve ook uitstekend door de                de bestreden richtlijn, diende evenwel in de definitieve
   lidstaten worden gerealiseerd. Sterker nog: een derge-               tekst waarin het bij het Europees Parlement en bij de
   lijke benadering heeft de voorkeur aangezien het Euro-               Raad werd ingediend door het college te worden vast-
   pees Octrooiverdrag ook geldt voor andere staten dan                 gesteld. Reden hiervoor is dat het een essentieÈle bij-
   de lidstaten van de Europese Unie. Er is daarom ook                  drage betreft aan het communautaire wetgevingspro-
   niet aangetoond dat sprake is van een communautair                   ces. Gezien de algemene strekking van de handeling
   doel dat vanwege de omvang of de gevolgen van het                    die door het Europees Parlement en de Raad op basis
   voorgenomen optreden beter door de Gemeenschap                       van dit voorstel wordt vastgesteld, diende de tekst op
   kan worden verwezenlijkt, althans dit blijkt niet uit de             het moment van besluitvorming door de Commissie
   motivering van de bestreden beslissing.                              ook aan alle leden van het college in alle officieÈle talen
                                                                        van de Gemeenschappen ter beschikking te staan.
Ð Strijd met het rechtszekerheidsbeginsel: De Neder-
   landse regering is van oordeel dat Richtlijn 98/44/EG           (1) Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad
   slechts in beperkte mate eventuele onzekerheid                      van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotech-
   omtrent de octrooiering van biotechnologische uitvin-               nologische uitvindingen (PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13).
   den opheft, maar tevens nieuwe onzekerheid schept.
Ð Strijd met volkenrechtelijke verplichtingen:
   Ð Niettegenstaande artikel 1, lid 2, van Richtlijn 98/
                                                                   Beroep, op 21 oktober 1998 ingesteld door Commissie
        44/EG, wordt de lidstaten de mogelijkheid tot het
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
        maken van een keuze om al dan niet van de uit-
        zonderingsmogelijkheid overeenkomstig artikel 27,                                   (Zaak C-378/98)
        lid 3, onder b), van het TRIP's-verdrag gebruik te                                    (98/C 378/24)
        maken, ontnomen.
   Ð Richtlijn 98/44/EG is niet volgens de voorschriften           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        van artikel 2 van het ¹Agreement on technical bar-         is op 21 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
        riers to tradeº tot stand gekomen; althans dat             BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
        blijkt niet uit de motivering van de richtlijn.            vertegenwoordigd door G. Rozet, juridisch adviseur, als
                                                                   gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
   Ð Strijd met het Europees Octrooiverdrag.                       bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
   Ð Strijd met het Verdrag inzake biologische diversi-            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
        teit.                                                      deert dat het den Hove behage:
Ð Strijd met grondrechten:                                         Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
                                                                        nen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te
   Ð Inbreuk op de menselijke waardigheid: Het mense-                   stellen om bij de begunstigde ondernemingen de steun
        lijk lichaam is de drager van menselijke waardig-               terug te vorderen die is toegekend in het kader van de
        heid. Onder de werking van Richtlijn 98/44/EG zal               Maribel bis/ter-regeling, die bij beschikking van de
        het mogelijk zijn geïsoleerde delen van het mense-              Commissie van 4 december 1996, hem betekend op
        lijk lichaam octrooieerbaar te maken. Een derge-                20 december 1996, onwettig en onverenigbaar met de
        lijke instrumentalisering van menselijke levende                gemeenschappelijke markt is verklaard, de verplichtin-


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 201 van 7.8.2004

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/46

         (2004/C 228/110)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

   PB C 201 van 7.8.2004
   Historisch overzicht van de vroegere publicaties
   PB C 190 van 24.7.2004
   PB C 179 van 10.7.2004
   PB C 168 van 26.6.2004
   PB C 156 van 12.6.2004
   PB C 146 van 29.5.2004
   PB C 106 van 30.4.2004
   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak F-1/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 maart 2007 — Chassagne/Commissie (Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Geen)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/57

         Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 maart 2007 — Chassagne/Commissie
   (Zaak F-1/07 R)
   (Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Geen)
   (2007/C 95/114)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordiger: Y. Minatchy, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 17 november 2006 houdende vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van het bevorderingsjaar 2006 tot de rang A*11 zijn bevorderd, welke diezelfde dag is bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 55-2006
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 6 juli 1995 in zaak C-62/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Dioikitiko Protodikeio Athinas): BP Soupergaz Anonimos Etairia Geniki Emporiki-Viomichaniki kai Antiprossopeion tegen Griekse Staat (Uitlegging van de artikelen 11, 17 en 27 van de Zesde BTW-richtlijn - Griekse belastingregeling voor aardolieprodukten - Maatstaf van heffing - Recht op aftrek - Vrijstelling)

text:
2 . 9 . 95              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 229/9
2 . Verstaat dat de gevolgen van de nietigverklaarde richt                                 ARREST VAN HET HOF
       lijn gehandhaafd blijven totdat de Raad een nieuwe                                          ( Zesde Kamer)
       regeling ter zake heeft vastgesteld.
                                                                                van 6 juli 1995
3 . Verwijst de Raad in de kosten.                                        in zaak C-62/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van
                                                                          het Dioikitiko Protodikeio Athinas ): BP Soupergaz Anoni
                                                                          mos Etairia Geniki Emporiki-Viomichaniki kai Antiprosso
4 . Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het                                        peion tegen Griekse Staat ( 1 )
       Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
       Ierland hun eigen kosten zullen dragen.                            (Uitlegging van de artikelen 11, 17 en 27 van de Zesde
                                                                          BTW-richtlijn — Griekse belastingregeling voor aardolie
                                                                          produkten — Maatstaf van heffing — Recht op aftrek —
( ] ) PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .                                                                 Vrijstelling)
( 2 ) PB nr. L 279 van 12 . 11 . 1993 , blz. 32 .
                                                                                ( 95/C 229/17 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                    ARREST VAN HET HOF                                                     Jurisprudentie vc.,i het Hof)
                           (Vierde Kamer)
                                                                          In zaak C-62/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                           van 5 juli 1995                                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Dioiki
in zaak C-46/94 : verzoek krachtens artikel 177 van het                   tiko Protodikeio Athinas, in het aldaar aanhangig geding
EEG-Verdrag van het Tribunal de police de Bordeaux                        tussen BP Soupergaz Anonimos Etairia Geniki Emporiki
( Frankrijk ), , in de aldaar dienende strafzaak tegen M.                 Viomichaniki kai Antiprossopeion en Griekse Staat, om een
                               Voisine ( a )                              prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1 1 ,
 (Omschrijving van wijnen — Begrip „ etikettering " —                     17 en 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
                                                                          van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
Aanbrenging van versiering die geen verband houdt met in
                     de handel gebrachte wijn)                            wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
                                                                          Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
                            ( 95/C 229/16 )
                                                                          voegde waarde : uniforme grondslag ( 2 ), ( hierna : Zesde
                                                                          Richtlijn ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als
                         (Procestaai: Frans)                              volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident, G. F. Mancini
                                                                          ( rapporteur ), C. N. Kakouris, J. L. Murray en G. Hirsch,
                                                                          rechters ; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: H. A.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                          Rühl, hoofdadministrateur, op 6 juli 1995 een arrest
                   Jurisprudentie van het Hof)
                                                                          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak C-46/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           1 . De artikelen 2, 11 en 17 van de Zesde Richtlijn
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal                      77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
de police de Bordeaux ( Frankrijk ), in de aldaar dienende                     de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
strafzaak tegen M. Voisine, om een prejudiciële beslissing                     inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van
over de uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 2392/89 van                     belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
de Raad van 24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene                      slag, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij zich
voorschriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm                       verzetten tegen een nationale regeling die de invoer van
van wijn en druivemost ( 2 ), heeft het Hof (Vierde Kamer ),                   verbruiksklare aardolieprodukten onderwerpt aan
samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,                      BTW, berekend op grond van een basisprijs die verschilt
 C. N. Kakouris en J. L. Murray ( rapporteur ), rechters;                      van die bedoeld in artikel 11 , en die de handelaars in de
advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi                   sector aardolieprodukten vrijstelt van de verplichting
 nistrateur, op 5 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het                     aangiften in te dienen, en hen aldus het recht ontneemt
 dictum luidt als volgt:                                                       de BTW af te trekken die rechtstreeks drukt op de
                                                                               transacties in eerdere handelsfasen.
 Een versiering of reclame die geen verband houdt met de
 betrokken wijn, valt onder de in artikel 38, lid 1 , van                  2 . De bepalingen van de Zesde Richtlijn, met name de
 Verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van 24 juli                         artikelen 13 tot 1 7, moeten aldus worden uitgelegd, dat
 1 989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de                  zij zich verzetten tegen een vrijstelling van BTW voor
 omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druive                        diensten van vervoer en opslag van aardolieprodukten,
 most, neergelegde definitie van etikettering.                                 die niet samenhangen met het vervoer van deze produk
                                                                               ten van de eerste naar een andere bekende plaats van
 (M PB nr. C 90 van 26 . 3 . 1994 .                                            bestemming.
 ( 2 ) PB nr. L 232 van 9 . 8 . 1989 , blz . 13 .
                                                                           3 . De bepalingen van artikel 11 A, lid 1 , en B, leden 1 en 2,
                                                                               en van artikel 1 7, leden 1 en 2, van de Zesde Richtlijn
 ---pagebreak--- Nr . C 229/ 10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2 . 9 . 95
      kennen aan de particulieren rechten toe waarop zij zich            a) omdat die verpakking bij de consument de verwachting
      voor de nationale rechter kunnen beroepen.                               zou wekken, dat het produkt tegen dezelfde prijs wordt
                                                                               aangeboden als waartegen het tot dusverre in de oude
                                                                               verpakking werd verkocht,
4 . Een belastingplichtige kan met terugwerkende kracht
       tot de datum van inwerkingtreding van de nationale
       wettelijke regeling die in strijd is met de Zesde Richtlijn,      b) omdat de nieuwe verpakking bij de consument de
       de terugbetaling vragen van de onverschuldigd betaalde                  indruk zou wekken, dat de omvang of het gewicht van
       BTW, overeenkomstig de in de nationale rechtsorde van                   het produkt aanzienlijk is vergroot respectievelijk ver
       de betrokken Lid-Staat geldende procedurevoorschrif                    hoogd.
       ten, voor zover deze voorschriften niet ongunstiger zijn
       dan die voor gelijksoortige nationale vorderingen, en zij         (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
       niet van dien aard zijn, dat zij de uitoefening van de door
       de communautaire rechtsorde verleende rechten prak
       tisch onmogelijk maken.
(M PB nr . C 124 van 6 . 5 . 1993 .
( 2 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                ( Eerste Kamer )
                                                                                van 28 juni 1995
                                                                         in zaak C-258/94 P: P. Branco tegen Rekenkamer van de
                    ARREST VAN HET HOF                                                    Europese Gemeenschappen ( ] )
                           (Vijfde Kamer)                                          (Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
                                                                                ( 95/C 229/19 )
                          van 6 juli 1995
in zaak C-470/93 ( verzoek van het Landgericht Köln om een
prejudiciële beslissing): Verein gegen Unwesen in Handel                                      (Procestaai: Portugees)
          und Gewerbe Köln e.V. tegen Mars GmbH (')
 ( Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke                    (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
 werking als kwantitatieve beperkingen — Verpakking die                                    Jurisprudentie van het Hof)
 kan leiden tot beperking van vrijheid om wederverkoopprij
      zen vast te stellen, en tot misleiding van consument)
                                                                         In zaak C-258/94 P, P. Branco, ambtenaar van de Reken
                            ( 95/C 229/18 )
                                                                          kamer van de Europese Gemeenschappen, nadien van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen , wonende te
                         (Procestaai: Duits)                              Brussel, vertegenwoordigd door R. Wagener en D. M.
                                                                          Travessa Mendes, advocaten te Luxemburg, Place d'Armes
                                                                          6-12, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg in hun
 (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de             kantoor, betreffende hogere voorziening tegen het op 20 juli
                    Jurisprudentie van bet Hof)                           1994 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen in zaak T-45/93 tussen hem en de
 In zaak C-470/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                   Rekenkamer gewezen arrest, strekkende tot vernietiging van
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landge                 dat arrest ( andere partij bij de procedure : Rekenkamer van
 richt Köln ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig geding tussen           de Europese Gemeenschappen — gemachtigden: J.-M .
 Verein gegen Unwesen in Handel und Gewerbe Köln e.V. en                  Stenier en J. Inghelram — die concludeert tot afwijzing van
 Mars GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitleg                de hogere voorziening), heeft het Hof ( Eerste Kamer ),
 ging van artikel 30 van het EG-Verdrag, heeft het Hof                    samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident ( rappor
  (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann ( rap              teur ), D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters; advocaat
  porteur ), kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho de                   generaal : A. M. La Pergola ; griffier: R. Grass, op 28 juli
  Almeida , D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters; advocaat               1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
  generaal P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,           volgt:
  op 6 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
  als volgt:
                                                                           1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
  Artikel 30 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd,
  dat het zich verzet tegen een nationale maatregel die de                 2 . Requirant wordt in de kosten verwezen.
  invoer en de verhandeling van een in een andere Lid-Staat
  rechtmatig in de handel gebracht produkt, waarvan de                     (M PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 .
  hoeveelheid in het kader van een reclamecampagne van
  korte duur is vergroot en op de verpakking waarvan de
  vermelding + 10% is aangebracht, verbiedt


title: Zaak C-577/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen, Afdeling Hasselt (België) op 29 december 2008 — Rijksdienst voor pensioenen tegen E. Brouwer

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen, Afdeling Hasselt (België) op 29 december 2008 — Rijksdienst voor pensioenen tegen E. Brouwer
   (Zaak C-577/08)
   (2009/C 55/25)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Antwerpen, Afdeling Hasselt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Rijksdienst voor pensioenen

      Verweerster: E. Brouwer
   Prejudiciële vraag
   Zijn de koninklijk besluiten d.d. 1.12.1969, 18.6.1970, 8.6.1971, 14.9.1972, 31.7.1973, 12.7.1974, 13.2.1975, 28.11.1975, 26.11.1976, 26.9.1977, 31.7.1978, 31.8.1979, 2.12.1980, 13.1.1982, 14.3.1983, 11.1.1984, 30.11.1984, 24.1.1986, 30.12.1986, 6.1.1988, 2.12.1988, 30.11.1989, 10.12.1990, 1.6.1993, 8.12.1993, 19.12.1994 en 10.10.1995, uitgevaardigd in uitvoering van artikel 25 van het koninklijk besluit van 21 december 1967 tot vaststelling van het algemeen reglement betreffende het rust- en overlevingspensioen voor werknemers en waarbij voor de berekening van het rustpensioen voor de vrouwelijke grensarbeiders lagere fictieve en/of forfaitaire daglonen worden vastgesteld dan voor de mannelijke grensarbeiders, conform met artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG (1) betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 14 november 2002 in zaak C-251/00 (verzoek van het Tribunal Tributário de Primeira Instância de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Ilumitrónica — Iluminação e Electrónica L.da tegen Chefe da Divisão de Procedimentos Aduaneiros e Fiscais/Direcção das Alfândegas de Lisboa ("Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Invoer van televisietoestellen uit Turkĳe — Bepaling wie douaneschuld moet voldoen — Navordering van douanerechten")

text:
21.12.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 323/13
2)     Wanneer een vennootschap die overeenkomstig de wetgeving             1)     Artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1697/79 van de
       van een lidstaat is opgericht en er haar statutaire zetel heeft,            Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij
       haar vrijheid van vestiging in een andere lidstaat uitoefent,               invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn
       moet laatstbedoelde staat overeenkomstig de artikelen 43 EG                 opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor een douanere-
       en 48 EG de rechtsbevoegdheid en, bijgevolg, de procesbevoegd-              geling waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten
       heid die deze vennootschap aan het recht van de staat van                   voortvloeide, moet aldus worden uitgelegd, dat
       oprichting ontleent, erkennen.
                                                                                —     om te beoordelen of er sprake is van een „vergissing van
( 1) PB C 233 van 12.8.2000.                                                             de bevoegde autoriteiten zelf”, rekening moet worden
                                                                                gehouden zowel met de gedragingen van de douaneautori-
                                                                                teiten die het document hebben afgegeven op grond
                                                                                waarvan de preferentiële regeling kan worden toegepast,
                                                                                als met die van de centrale douaneautoriteiten;
                                                                                —     als factor op grond waarvan het bestaan van een dergelijke
                                                                                vergissing kan worden vastgesteld te beschouwen is, de
                     ARREST VAN HET HOF                                                  stelselmatige afgifte door de autoriteiten van het land van
                                                                                uitvoer van documenten op grond waarvan de preferentiële
                                                                                regeling in het kader van een associatieregeling kan
                            (Vijfde kamer)                                               worden toegepast, terwijl die autoriteiten moesten weten,
                                                                                in de eerste plaats dat er in het land van uitvoer
                                                                                een uitvoerbevorderingsbeleid bestond dat de invoer met
                      van 14 november 2002                                               vrijstelling van rechten impliceerde van onderdelen uit
                                                                                derde landen bestemd om te worden verwerkt in goederen
in zaak C-251/00 (verzoek van het Tribunal Tributário                                    die zouden worden uitgevoerd naar de Gemeenschap, en
de Primeira Instância de Lisboa om een prejudiciële                                      in de tweede plaats dat er in het land van uitvoer geen
beslissing): Ilumitrónica — Iluminação e Electrónica L.da                                bepalingen waren voor de inning van de compenserende
tegen Chefe da Divisão de Procedimentos Aduaneiros e                                     heffing waarvan de toepassing van de preferentiële regeling
         Fiscais/Direcção das Alfândegas de Lisboa ( 1)                                  op de uitvoer van de aldus vervaardigde goederen naar de
                                                                                Gemeenschap afhankelijk was;
(„Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Invoer van televi-
sietoestellen uit Turkije — Bepaling wie douaneschuld moet                         —     het feit dat sommige van de op de associatieregeling
          voldoen — Navordering van douanerechten”)                                      toepasselijke bepalingen niet zijn bekendgemaakt in het
                                                                                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en de
                                                                                omstandigheid dat die bepalingen in het land van uitvoer
                           (2002/C 323/14)                                               gedurende meer dan twintig jaar niet dan wel onjuist zijn
                                                                                uitgevoerd, factoren zijn op grond waarvan kan worden
                                                                                aangenomen dat een dergelijke vergissing door de be-
                         (Procestaal: Portugees)                                         lastingschuldige niet redelijkerwijs kon worden ontdekt.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                              2)     De gedragingen van de autoriteiten van       het land van uitvoer
                                                                                hebben geen invloed op de bepaling           van degene die de
                                                                                douaneschuld verschuldigd is en op de        mogelijkheid dat de
                                                                                autoriteiten van het land van invoer          die schuld kunnen
                                                                                navorderen.
In zaak C-251/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Tributário de
Primeira Instância de Lisboa (Portugal), in het aldaar aanhangig            3)     De artikelen 22 en 25 van de Overeenkomst waarbij een
geding tussen Ilumitrónica — Iluminação e Electrónica L.da en                      associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische
Chefe da Divisão de Procedimentos Aduaneiros e Fiscais/                            Gemeenschap en Turkije, verplichten de nationale douaneautori-
Direcção das Alfândegas de Lisboa, in tegenwoordigheid van:                        teiten van een lidstaat die optreden op aanbeveling van de
Ministério Público, om een prejudiciële beslissing over de                         Commissie, niet, een beroep te doen op de in die artikelen
uitlegging van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad                           voorziene procedure alvorens zij invoerrechten navorderen.
van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en over de geldigheid van
een beschikking van de Commissie, heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,                (1 ) PB C 233 van 12.8.2000.
C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur) en
S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 14 november 2002 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-489/10: Beroep ingesteld op 8 oktober 2010 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/40

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2010 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad
   (Zaak T-489/10)
   ()
   2011/C 30/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Teheran, Iran), Bushehr Shipping Co. Ltd (Valletta, Malta), Cisco Shipping Company Limited (Seoel, Zuid-Korea), Hafize Darya Shipping Lines (HDSL) (Teheran, Iran), Irano Misr Shipping Co. (Teheran, Iran), Irinvestship Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), IRISL (Malta) Ltd (Sliema, Malta), IRISL Club (Teheran, Iran), IRISL Europe GmbH (Hamburg) (Hamburg, Duitsland), IRISL Marine Services and Engineering Co. (Teheran, Iran), IRISL Multimodal Transport Company (Teheran, Iran), ISI Maritime Ltd (Malta) (Valletta, Malta), Khazer Shipping Lines (Bandar Anzali) (Gilan, Iran), Leadmarine (Singapore), Marble Shipping Ltd (Malta) (Sliema, Malta), Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID) (Teheran, Iran), Shipping Computer Services Co. (SCSCOL) (Teheran, Iran), Soroush Saramin Asatir (SSA) (Teheran, Iran), South Way Shipping Agency Co. Ltd (Teheran, Iran), Valfajr 8th Shipping Line Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Randolph, M. Lester, barristers, en M. Taher, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (1), alsook van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (2), nietig verklaren, voor zover deze maatregelen betrekking hebben op verzoeksters;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters, scheepvaartondernemingen uit Iran, het Verenigd Koninkrijk, Malta, Duitsland, Singapore en Zuid-Korea, vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 668/2010 van de Raad en besluit 2010/413/GBVB van de Raad, voor zover zij zijn opgenomen op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters vier middelen aan.
   In de eerste plaats stellen verzoeksters dat de bestreden maatregelen in strijd met hun rechten van verdediging en hun recht op effectieve rechterlijke bescherming zijn vastgesteld, aangezien zij niet voorzien in een procedure om de bewijzen waarop de bevriezing van hun middelen is gebaseerd aan hen mee te delen of om hen in staat te stellen daar nuttige commentaar op te leveren. Voorts stellen verzoeksters dat de motivering van de verordening en het besluit bestaat uit algemene, ongegronde en vage beweringen over het gedrag van slechts twee van de verzoeksters. Voor de andere verzoeksters wordt geen ander bewijsmateriaal of informatie verschaft dan dat zij een niet nader bepaalde band met eerste verzoekster zouden hebben. Volgens verzoeksters heeft de Raad onvoldoende informatie verstrekt om hen in staat te stellen hun eigen standpunt kenbaar te maken, zodat het Hof niet kan beoordelen of de beslissing en de beoordeling van de Raad gegrond zijn en op sluitende bewijzen zijn gebaseerd.
   In de tweede plaats heeft de Raad zijn beslissing om verzoeksters op de bestreden lijst op te nemen onvoldoende gemotiveerd, in strijd met zijn verplichting om duidelijk de actuele en specifieke redenen uiteen te zetten die zijn beslissing rechtvaardigen, met inbegrip van de specifieke individuele redenen waarom hij van mening is dat verzoeksters tot nucleaire proliferatie hebben bijgedragen.
   In de derde plaats stellen verzoeksters dat de bestreden maatregelen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking vormen van hun eigendomsrecht en van hun recht om zaken te doen. De bevriezingsmaatregelen hebben een enorme en langdurige impact op hun fundamentele rechten. Er is geen rationeel verband tussen hun opname op de lijst en het doel van de bestreden verordening en het bestreden besluit, aangezien de aantijgingen tegen hen geen verband houden met nucleaire proliferatie. De Raad heeft hoe dan ook niet aangetoond dat de totale bevriezing van hun middelen het minst bezwarende middel is om dit doel te bereiken, en dat de aanzienlijke schade die verzoeksters hierdoor lijden gerechtvaardigd en evenredig is.
   In de vierde plaats stellen verzoeksters dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te stellen dat verzoeksters voldeden aan de in de bestreden verordening en het bestreden besluit genoemde criteria. Geen van de aantijgingen tegen verzoeksters houdt verband met nucleaire proliferatie. De loutere verklaring dat sommige van de verzoeksters in handen zijn van, gecontroleerd worden door of optreden voor rekening van eerste verzoekster volstaat niet om aan de criteria te voldoen. De raad heeft de feitelijke situatie dan ook gebrekkig beoordeeld.

      (1)  PB L 195, blz. 25.

      (2)  PB L 195, blz. 39.


title: Beroep, op 11 mei 1998 ingesteld door L. Mammarella tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-74/98)

text:
4.7.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 209/45
Beroep, op 11 mei 1998 ingesteld door L. Mammarella                schikking, waarbij een financieÈle afwikkeling is getroffen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 van de in de procedure gemaakte aanspraken.
                       (Zaak T-74/98)
                                                                   Na verloop van tijd zijn de gevolgen van het ongeval dat
                        (98/C 209/92)                              verzoeker in 1962 had getroffen en op grond waarvan
                                                                   hem een invaliditeitspercentage van 9-10 was toegekend,
                    (Procestaal: Italiaans)                        merkbaar verergerd, waardoor zijn invaliditeit toenam tot
                                                                   20 %, hetgeen in het kader van de gemeenschappelijke
                                                                   regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroeps-
Gemeenschappen is op 11 mei 1998 beroep ingesteld tegen            ziekten (¹de regelingº) het recht geeft op herzienig van het
de Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.                geval. Verzoeker heeft daarom de administratie verzocht
Mammarella, vertegenwoordigd door G. Marchesini,                   om toepassing van artikel 22 van de regeling. De stilzwij-
advocaat te Vicenza, domicilie gekozen hebbende te                 gende afwijzing van dit verzoek is de aanleiding tot het
Luxemburg bij E. Arendt, rue Mathias Hardt 8-10.                   onderhavige beroep.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  Tot staving van zijn aanspraken stelt verzoeker:
                                                                   Ð schending van artikel 73, lid 2, onder c), van het Sta-
Ð in de eerste plaats vast te stellen dat de in de jaren                tuut en artikel 22 van de regeling, voorzover de aan-
    1962-1964 tussen de Commissie en verzoeker                          vankelijk tussen verzoeker en de Commissie bestaande
    bestaande verhouding in elk geval een onder de rege-                verhouding niet is aan te merken als een aannemings-
    ling van het statuut voor tijdelijk personeel vallend               contract in de zin van het Italiaanse burgerlijk recht,
    dienstverband was;                                                  maar als een arbeidsovereenkomst. Hij verwijst in dit
                                                                        verband in het bijzonder naar het feit dat verzoekers
Ð nietig te verklaren de weigering van de Commissie om                  taken niet waren onder te brengen in een contract van
    verzoeker in aanmerking te brengen voor de verzeke-                 het soort dat wordt gebruikt voor plaatselijke functio-
    ring voor ongevallen en toeneming van de als gevolg                 narissen, aangezien zij niet behoorden tot de taken
    daarvan ontstane invaliditeit;                                      genoemd in artikel 4 van de Regeling welke van toe-
                                                                        passing is op de andere personeelsleden van de Euro-
                                                                        pese Gemeenschappen (verrichten van handenarbeid of
Ð te verklaren dat verzoeker recht heeft op een vergoe-                 hulpdiensten), maar tot de taken van een medewerker
    ding ter hoogte van het bedrag bij blijvende invaliditeit           in vaste dienst als wetenschappelijk-technisch perso-
    van 20 % ten gevolge van een ongeval;                               neel of daarmee gelijk te stellen personeelslid.
    en in elk geval                                                Ð Schending van het verbod van discriminatie en het
                                                                        recht op bescherming. Hij stelt te dezen dat uit de
                                                                        onwettige kwalificatie van verzoeker, die heeft geleid
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.                               tot het ontbreken van verzekeringsdekking voor de
                                                                        invaliditeit die destijds is vastgesteld en die thans is
Middelen en voornaamste argumenten                                      verergerd, voortvloeit dat hij ambtenaar is van de
                                                                        Commissie. Er moet derhalve een kennelijke discrimi-
                                                                        natie worden vastgesteld ten aanzien van de verzeke-
Verzoeker is wetenschappelijk-technisch ambtenaar in                    ringssituatie waarin hij had moeten verkeren en die
vaste dienst bij het Gemeenschappelijk Centrum voor                     waarin al zijn collega's verkeren.
Onderzoek te Ispra. Hij komt op tegen het besluit van de
administratie om de werkzaamheden die hij in de jaren
1962-1964 op basis van telkens verlengde contracten heeft
verricht, als externe werkzaamheden te beschouwen.
Ofschoon er een aannemingscontract was gesloten, ging
het in werkelijkheid om een arbeidscontract, aangezien de                         Doorhaling van zaak T-153/94 (1)
contractsvoorwaarden alle wezenlijke kenmerken van
                                                                                (98/C 209/93)
arbeid in loondienst vertoonden: continuïteit van de pres-
tatie, inachtneming van de arbeidsuren, opvolging van de
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
door het gezag gegeven instructies, ondergeschiktheid,
vaste bezoldiging en opneming in de organisatie van het
                                                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
Centrum.
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 4 mei 1998 de doorhaling in het register
Op deze gronden heeft verzoeker op 18 januari 1975                 gelast van zaak T-153/94: Pell Nederland BV en Internatio-
krachtens artikel 1 van de Italiaanse wet nr. 533 van              nale Controle Maatschappij I.C.M. BV tegen Commissie
11 augustus 1972 in rechte de regularisatie van de in              van de Europese Gemeenschappen.
vorengenoemde periode verrichte werkzaamheden gevor-
derd, in het bijzonder met het oog op de verzekeringsas-           (1) PB C 161 van 11.6.1994.
pecten. De Commissie heeft daarop voorgesteld en ermee
ingestemd, het geschil te beeÈindigen door middel van een


title: Zaak C-257/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten (Zweden) op 25 mei 2010 — Försäkringskässan/Elisabeth Bergström

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten (Zweden) op 25 mei 2010 — Försäkringskässan/Elisabeth Bergström
   (Zaak C-257/10)
   2010/C 195/22
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Regeringsrätten

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Försäkringskässan

      Verwerende partij: Elisabeth Bergström

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kunnen naar het recht van de Unie, in het bijzonder de overeenkomst met Zwitserland inzake vrij verkeer van personen en artikel 72 van verordening nr. 1408/71 (1), de tijdvakken om in aanmerking te komen voor gezinsbijslag in de vorm van een inkomensafhankelijke compensatie voor de verzorging van kinderen, volledig worden vervuld door arbeid en verzekering in Zwitserland?

               2.

               Moet naar het recht van de Unie, in het bijzonder de overeenkomst met Zwitserland inzake vrij verkeer van personen en de artikelen 3, lid 1, en 72 van verordening nr. 1408/71, in Zwitserland verdiend inkomen worden gelijkgesteld met binnenlands inkomen om het recht op gezinsbijslag in de vorm van een inkomensafhankelijke compensatie voor de verzorging van kinderen vast te stellen?

      (1)  PB 1971 L 149, blz. 2.