title: Zaak C-450/99: Verzoek van het Landesgerichts Korneuburg van 11 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SEIKO Kabushiki Kaisha en Bajrami SINAVERE

text:
C 34/16               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.2.2000
Hogere voorziening, op 26 november 1999 ingesteld                   — Schending van de contractuele bepalingen die de betrekkin-
door Europese Investeringsbank tegen het arrest, op                      gen tussen de EIB en haar personeelsleden beheersen: het
28 september 1999 in zaak T-140/97 tussen M. Hautem                      Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat artikel 91, lid 1,
en de Europese Investeringsbank gewezen door het                         van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                   Gemeenschappen „van overeenkomstige” toepassing is.
                      pen (Vijfde kamer)                                 Door de EIB te veroordelen tot betaling van de sedert het
                                                                         ontslag verschuldigde bezoldiging, volgt het Gerecht de
                                                                         logica van het Statuut, die niet geldt voor de EIB.
                       (Zaak C-449/99 P)
                         (2000/C 34/30)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 november 1999 hogere voorziening ingesteld door
Europese Investeringsbank, vertegenwoordigd door G. Mar-
chegiani, directeur Juridische zaken, als gemachtigde, bijge-
staan door G. Vandersanden, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij J.-Ph. Minnaert, lid van haar
directoraat Juridische zaken, Boulevard Konrad Adenauer,
tegen het arrest, op 28 september 1999 in zaak T-140/97
tussen M. Hautem en Europese Investeringsbank gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-          Verzoek van het Landesgerichts Korneuburg van 11 no-
pen (Vijfde kamer).                                                 vember 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                      tussen SEIKO Kabushiki Kaisha en Bajrami SINAVERE
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-450/99)
— te vernietigen de punten 1 en 2 van het dictum van het
    arrest dat het Gerecht van eerste aanleg op 28 september
    1999 in zaak T-140/97 heeft gewezen;
                                                                                (2000/C 34/31)
— verweerder in zijn eigen kosten te verwijzen.
                                                                    Het Landesgericht Korneuburg heeft bij beschikking van
                                                                    11 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Middelen en voornaamste argumenten                                  Justitie op 26 november 1999, in het geding tussen SEIKO
                                                                    Kabushiki Kaisha en Bajrami SINAVERE, het Hof van Justitie
— Verkeerde kwalificatie van de feiten, verkeerde motivering:       van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
    het Gerecht heeft ten onrechte                                  le beslissing over de navolgende vraag:
    — geoordeeld dat M. Hautem geen commerciële beroeps-
        werkzaamheid had verricht, terwijl het in de gelijksoor-    Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
        tige zaak T-141/97 heeft terecht geoordeeld dat de          van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
        betrokkene (B. Yasse) dit wel had gedaan;                   het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
                                                                    en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
                                                                    of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
    — geoordeeld dat M. Hautem er zich niet op had beroepen         van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
        dat hij bij de Bank werkte, de Bank niet op opspraak        verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
        had gebracht en zelf geen materieel van de Bank had         goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
        gebruikt;                                                   (transitvervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-
                                                                    lidstaat, op verzoek van een in een derde staat gevestigde
    — rechtens geen belang willen hechten aan het gebruik           rechthebbende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de
        van valse documenten en verklaringen in een proce-          douaneautoriteiten van een lidstaat krachtens genoemde veror-
        dure van ontslag wegens het zonder toestemming              dening in een lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
        verrichten van een commerciële werkzaamheid;
    — geen belang willen hechten aan de omstandigheid
        dat de echtgenote van M. Hautem een commerciële
        werkzaamheid verrichtte in Andorra.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 27 januari 2005 in zaak C-92/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 75/439/EEG — Verwijdering van afgewerkte olie — Voorrang aan behandeling door regeneratie)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 27 januari 2005
   in zaak C-92/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 75/439/EEG - Verwijdering van afgewerkte olie - Voorrang aan behandeling door regeneratie)
   (2005/C 82/05)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-92/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. Caeiros en M. Konstantinidis) tegen Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. Lois), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigde: A. Guimaraes-Purokoski), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), C. Gulmann, R. Schintgen en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 27 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om voorrang te geven aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie wanneer beperkingen van technische, economische en organisatorische aard zich daar niet tegen verzetten, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Finland draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Verzoeken van het Diikitiko Protodikio Athinas van 30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige gedingen tussen A. Kapasakalis, D. Skiathitis en A. Kougiankas tegen Griekse Staat (Zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95)

text:
2 . 9 . 95             | NL [                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 229/13
       een openbare of particuliere prijscourant is opgeno               Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Luik van 7 juni
      men ?                                                               1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                          B. E. Carlsen, burgerlijke partij : G. Vanhalle, voorzitter van
(M PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .                                    de Belgische Algemene Pharmaceutische Bond
( 2 ) PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 20 .
( 3 ) PB nr. L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .                                                   ( Zaak C-231/95 )
                                                                                ( 95/C 229/26 )
                                                                          De Correctionele Rechtbank te Luik heeft bij beschikking
Verzoeken van het Diikitiko Protodikio Athinas van                        van 7 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar                 Justitie op 5 juli 1995 , in de strafzaak tegen B. E. Carlsen,
aanhangige gedingen tussen A. Kapasakalis, D. Skiathitis en               burgerlijke partij : G. Vanhalle, voorzitter van de Belgische
                A. Kougiankas tegen Griekse Staat                         Algemene Pharmaceutische Bond, het Hc^ van Justitie van
           ( Zaken C-225/95 , C-226/95 en C-227/95 )                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vraag:
                             ( 95/C 229/24 )
Bij beschikkingen van 30 maart 1995 ( ingekomen ter griffie               Vormt het uit de artikelen 1 en 44 van het koninklijk besluit
van het Hof van Justitie op 28 juni 1995 ) heeft het Diikitiko            van 6 juni 1960 in samenhang met koninklijk besluit nr . 78
Protodikio Athinas in de aldaar aanhangige gedingen tussen                van 10 november 1967 voortvloeiend wettelijk monopolie
A. Kapasakalis, D. Skiathitis en A. Kougiankas tegen                      van de apothekers om steriele artikelen te leveren, en het
Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese                       daarmee samenhangende verbod voor de leveranciers van
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                    steriele artikelen om die produkten direkt te verkopen aan
over de volgende vragen :                                                 artsen, tandartsen, veeartsen, verloskundigen, of aan weten
                                                                          schappelijke instellingen en ziekenhuizen, met uitsluiting
1 . Heeft het in Richtlijn 89/48/EEG van de Raad ( J )                    van particulieren, een bij de artikelen 30 en 36 van het
      geregelde resultaat tot gevolg, dat rechten worden                  EG-Verdrag verboden maatregel van gelijke werking als een
       toegekend ten gunste van particulieren op wie die                  kwantitatieve beperking ?
       richtlijn betrekking heeft ?
2 . Zijn die rechten inhoudelijk zo nauwkeurig bepaald, dat
       zij binnen het kader van alleen de bepalingen van de
       richtlijn te identificeren zijn ?
3 . Bestaat er causaal verband tussen de niet-nakoming van                Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
       de verplichting die voor de Griekse Staat uit artikel 12               Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       van de richtlijn voortvloeit, en de schade die verzoeker
       beweert te hebben geleden ?                                                               ( Zaak C-234/95 )
                                                                                ( 95/C 229/27 )
(M PB nr. L 19 van 24 . 1 . 1989 , blz . 16 .
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 18 april                     woordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, als
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                      S. Moll en B. Mesghena                              C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                          ( Zaak C-229/95 )
                             ( 95/C 229/25 )                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Het Arbeitsgericht Wiesbaden heeft bij beschikking van                    — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
 1 8 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
op 3 juli 1995 , in het geding tussen S. Moll en B. Mesghena,                 stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           92/50/EEG van de Raad (*) betreffende de coördinatie
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    van de procedures voor het plaatsen van overheidsop
vraag :                                                                       drachten voor dienstverlening, niet heeft voldaan aan de
                                                                              krachtens deze richtlijn, met name artikel 44 daarvan,
 „ Kan het bij de schoonmaakopdracht voor een concreet                        op haar rustende verplichtingen;
object gaan om een onderdeel van een onderneming, in de
zin van Richtlijn 77/187/EEG (*), van een schoonmaakbe                   — subsidiair, vast te stellen dat de Franse Republiek hoe
drijf dat zich bezighoudt met de reiniging van gebou                         dan ook de krachtens die richtlijn op haar rustende
wen ?"
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
                                                                               niet van die bepalingen in kennis te stellen;
 (M PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz. 26 .
                                                                          — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .


title: Zaak T-174/03: Beroep, op 20 mei 2003 ingesteld door F. Cozzani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.8.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 184/41
Beroep, op 20 mei 2003 ingesteld door F. Cozzani tegen                 niet zou zijn gemotiveerd, schending van de artikelen 10 en 15
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       van de Regeling welke van toepassing is op de andere perso-
                                                                       neelsleden van de Europese gemeenschappen, een kennelijke
                                                                       beoordelingsfout, alsmede schending van de beginselen van
                         (Zaak T-174/03)
                                                                       gelijke behandeling, loopbaanontwikkeling en bescherming van
                                                                       gewettigd vertrouwen en van de zorgplicht.
                         (2003/C 184/91)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Beroep, op 21 mei 2003 ingesteld door N. Schmitt tegen
schappen is op 20 mei 2003 beroep ingesteld tegen de                                Europees Bureau voor wederopbouw
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
F. Cozzani, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd
door É. Boigelot, advocaat.                                                                     (Zaak T-175/03)
                                                                                (2003/C 184/92)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van                                 (Procestaal: Frans)
     de aanstellingsovereenkomst bevoegde gezag van
     14 augustus 2002 om verzoeker niet te plaatsen op de
     lijst van uit onderzoekskredieten bezoldigde ambtenaren           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     en tijdelijke functionarissen die in 2002 het meest voor          schappen is op 21 mei 2003 beroep ingesteld tegen het
     een bevordering/nieuwe indeling in aanmerking komen,              Europees Bureau voor wederopbouw door N. Schmitt,
     welke lijst op dezelfde datum is gepubliceerd in de Mede-         wonende te Köllerbach (Duitsland), vertegenwoordigd door
     delingen van de Administratie (lA — 70-2002);                     L. Polanz, advocaat.
—    voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van het tot       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     het aangaan van de aanstellingsovereenkomst bevoegde
     gezag van 16 augustus 2002 om uit onderzoekskredieten
                                                                       —     het op 25 februari 2003 door de directeur van het
     bezoldigde ambtenaren en tijdelijke functionarissen,
                                                                             Europees Bureau voor wederopbouw gegeven ontslag
     genoemd op de lijst die op dezelfde datum is gepubliceerd
                                                                             nietig te verklaren;
     in de Mededelingen van de Administratie (lA — 70-
     2002), te bevorderen naar of opnieuw in te delen in
                                                                             subsidiair,
     rang A4;
                                                                       —     verweerder te veroordelen om verzoeker een bedrag te
—    nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van de op                betalen dat overeenkomt met twee jaar salaris, ter vergoe-
     11 november 2002 overeenkomstig artikel 90, lid 2, van                  ding van de door het verlies van zijn baan veroorzaakte
     het Statuut ingediende, en op dezelfde datum onder                      schade;
     nummer R/573/02 ingeschreven klacht van verzoeker,
     strekkende tot nietigverklaring van de bestreden beschik-         —     het Europees Bureau voor wederopbouw te verwijzen in
     king;                                                                   de kosten.
—    ten gevolge van deze nietigverklaringen verzoekers naam
     te plaatsen op de lijst van ambtenaren/functionarissen die
     het meest voor een bevordering/nieuwe indeling in
     aanmerking komen, en hem in het kader van de bevorde-             Middelen en voornaamste argumenten
     ringsronde 2002 opnieuw in delen in rang A4;
                                                                       Verzoeker in onderhavige procedure komt op tegen de beëindi-
—    verweerder te veroordelen om verzoeker een bedrag te              ging door verweerder van de tussen hen gesloten overeen-
     betalen van 15 000 euro als vergoeding van immateriële            komst voor onbeperkte duur.
     schade en wegens belemmering van zijn carrière;
                                                                       Verzoeker voert aan dat de wijze waarop hij is ontslagen in
—    verweerder overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het              strijd is met de algemene beginselen van Europees ambtenaren-
     Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te                recht, in het bijzonder met het wettigheidsbeginsel, het
     verwijzen in de kosten.                                           vertrouwensbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en
                                                                       het evenredigheidsbeginsel. Hij wijst in dit verband op het feit
                                                                       dat vóórdat de administratieve autoriteit het initiatief nam tot
                                                                       het betrokken ontslag, geen enkel onderhoud heeft plaatsgehad.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Tevens beroept verzoeker zich op schending van de motive-
                                                                       ringsplicht.
Verzoeker beroept zich op schending van artikel 25, lid 2, van
het Statuut, doordat het besluit om hem niet te bevorderen


title: Zaak C-169/05: Verzoek van het Hof van Cassatie in België van 4 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen URADEX Coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid en 1. BEROEPSVERENIGING VOOR RADIO EN TELEDISTRIBUTIE (hierna: „RTD”) en 2. INTERCOMMUNALE MAATSCHAPPIJ VOOR TELEDISTRIBUTIE (hierna: „BRUTELE”)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/28

         Verzoek van het Hof van Cassatie in België van 4 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen URADEX Coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid en 1. BEROEPSVERENIGING VOOR RADIO EN TELEDISTRIBUTIE (hierna: „RTD”) en 2. INTERCOMMUNALE MAATSCHAPPIJ VOOR TELEDISTRIBUTIE (hierna: „BRUTELE”)
   (Zaak C-169/05)
   (2005/C 143/44)
   Procestaal: Frans
   Het Hof van Cassatie in België heeft bij beschikking van 4 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 april 2005, in het geding tussen Uradex Coöperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid en 1. BEROEPSVERENIGING VOOR RADIO EN TELEDISTRIBUTIE (hierna: „RTD”) en 2. INTERCOMMUNALE MAATSCHAPPIJ VOOR TELEDISTRIBUTIE (hierna: „BRUTELE”), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 9, lid 2, van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (1), aldus worden uitgelegd dat een maatschappij voor collectieve belangenbehartiging — wanneer zij wordt geacht te zijn belast met het beheer van de rechten van een rechthebbende op auteursrecht of naburige rechten, die het beheer van zijn rechten niet aan een maatschappij voor collectieve belangenbehartiging heeft opgedragen — niet bevoegd is tot uitoefening van het recht van deze rechthebbende om een kabelmaatschappij toestemming voor de doorgifte via de kabel van een uitzending te geven of te weigeren, daar zij alleen belast is met het geldelijk beheer van de rechten van deze rechthebbende?

      (1)  PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.


title: Zaak C-138/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 22 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en als tussenkomende partij LTO Nederland

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/22

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 22 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en als tussenkomende partij LTO Nederland
   (Zaak C-138/05)
   (2005/C 143/31)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven in Nederland heeft bij beschikking van 22 maart 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 maart 2005, in het geding tussen Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en als tussenkomende partij LTO Nederland het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Leent artikel 8 Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn (1) zich voor toepassing door de nationale rechter nadat de termijn als bedoeld in artikel 23 van deze richtlijn is verstreken?

               2.

               Moet artikel 16 Biocidenrichtlijn (2) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling dezelfde betekenis heeft als artikel 8, lid 2, Gewasbeschermings-middelenrichtlijn?

               3.

               Dient artikel 8, lid 2, Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn te worden geïnterpreteerd als een stand-still verplichting in die zin dat een lidstaat slechts de bevoegdheid heeft tot wijziging van het bestaande systeem of praktijk voor zover dit leidt tot een beoordeling in verband met de toelating van Gewasbeschermings-middelen overeenkomstig deze richtlijn?

               4.

               Indien vraag 3 ontkennend wordt beantwoord:
               stelt artikel 8, lid 2, Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn beperkingen aan wijzigingen in de nationale regels met betrekking tot het op de markt brengen van biociden, en zo ja welke beperkingen?

               5.

               Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord:
               aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of sprake is van maatregelen die het door de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar brengen.

               6.

               Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           moet artikel 8, lid 2, Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn, aldus worden geïnterpreteerd dat indien een lidstaat toelaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij het bepaalde in artikel 4 Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn in acht moet worden genomen?

                           b)

                           Moet artikel 8, lid 2, Gewasbeschermingsmiddelen voorts aldus worden geïnterpreteerd dat indien een lidstaat toestaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richt- lijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij het bepaalde in artikel 8, lid 3, Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn in acht moet worden genomen?

               7.

               Moet artikel 8, lid 3, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn aldus worden geïnterpreteerd dat onder een nieuw onderzoek in de betekenis van artikel 8, lid 3, Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn ook wordt verstaan een toets van een nieuwe toepassing van een gewasbeschermingsmiddel dat zich reeds op de markt bevindt, waarbij wordt bezien of sprake is van onaanvaardbare risico's voor de toepasser/werker, de volksgezondheid en het milieu in het kader van een tijdelijke maatregel als bedoeld in artikel 16aa Bmw?

               8.

               Dient artikel 8, lid 3, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn aldus te worden geïnterpreteerd dat het slechts voorschriften bevat met betrekking tot de verstrekking van gegevens voorafgaand aan een nieuw onderzoek of moet de bepaling aldus worden begrepen dat de daarin genoemde voorwaarden ook van betekenis zijn voor de wijze waarop een nieuw onderzoek moet worden ingericht en uitgevoerd?

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad, van 15 juli 1991, betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, van 19 augustus 1991, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad, van 16 februari 1998, betreffende het op de markt brengen van biociden (PB L 123, van 24 april 1998, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 30 september 2003 in zaak C-94/02 P: Établissements Biret et Cie SA tegen Raad van de Europese Unie ("Hogere voorziening — Richtlĳnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zĳn toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in bĳlage daarbĳ gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/19
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                     van 30 september 2003                                                         van 30 september 2003
in zaak C-93/02 P: Biret International SA tegen Raad van                      in zaak C-94/02 P: Établissements Biret et Cie SA tegen
                       de Europese Unie (1)                                                    Raad van de Europese Unie (1)
(„Hogere voorziening — Richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/                        („Hogere voorziening — Richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/
EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen                      EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen
met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen                     met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen
van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zijn                     van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zijn
toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse                      toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse
werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in                         werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in
bijlage daarbij gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake                      bijlage daarbij gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake
sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen                        sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen
en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van                       en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van
                                WTO”)                                                                        WTO”)
                          (2003/C 275/32)                                                               (2003/C 275/33)
                           (Procestaal: Frans)                                                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          dentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-94/02 P, Établissements Biret et Cie SA, gevestigd te
In zaak C-93/02 P, Biret International SA, in faillissement,                  Paris (Frankrijk), (advocaat: S. Rodrigues), betreffende hogere
gevestigd te Paris (Frankrijk) (advocaten: M. de Thoré en                     voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
S. Rodrigues), betreffende hogere voorziening tegen het arrest                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     11 januari 2002, Biret et Cie/Raad (T-210/00, Jurispr. blz. II-
schappen (Eerste kamer) van 11 januari 2002, Biret Internatio-                47), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen
nal/Raad (T-174/00, Jurispr. blz. II-17), strekkende tot vernie-              bij de procedure: Raad van de Europese Unie, (gemachtigden:
tiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Raad van             J. Carbery en F.P. Ruggeri Laderchi), ondersteund door Ver-
de Europese Unie, (gemachtigden: J. Carbery en F.P. Ruggeri                   enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, (ge-
Laderchi), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-                    machtigde: P.M. Ormond), en Commissie van de Europese
Brittannië en Noord-Ierland, (gemachtigde: P.M. Ormond), en                   Gemeenschappen, (gemachtigden: T. Christoforou en A. Bor-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigden:                      des), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
T. Christoforou en A. Bordes), heeft het Hof, samengesteld als                Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur),
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,                 R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten,
M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en C. W. A. Timmer-                    C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                          N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en                   advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                 ministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 30 september                    waarvan het dictum luidt als volgt:
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                              1)    Wijst de hogere voorziening af.
1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                              2)    Verwijst Établissements Biret et Cie SA in haar eigen kosten,
2)    Verwijst Biret International SA in haar eigen kosten, alsmede                 alsmede in twee derde van de kosten van de Raad van de
      in tweederde van de kosten van de Raad van de Europese Unie.                  Europese Unie.
3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in eenderde van zijn              3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in een derde van zijn
      eigen kosten.                                                                 eigen kosten.
4)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en            4)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
      Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen ieder hun eigen kosten dragen.                                            pen ieder hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 109 van 4.5.2002.                                                    (1) PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-253/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2011 door Alstom, T&D Holding, voorheen Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, voorheen Areva T&D SA, Alstom Grid AG, voorheen Areva T&D AG, tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-117/07 en T-121/07, Areva e.a./Commissie

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/19

         Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2011 door Alstom, T&D Holding, voorheen Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, voorheen Areva T&D SA, Alstom Grid AG, voorheen Areva T&D AG, tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-117/07 en T-121/07, Areva e.a./Commissie
   (Zaak C-253/11 P)
   2011/C 211/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Alstom, T&D Holding, voorheen Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, voorheen Areva T&D SA, Alstom Grid AG, voorheen Areva T&D AG (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Areva, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de zaken T-117/07 en T-121/07, Areva SA, Areva T&D Holding SA, Areva T&D AG, Areva T&D SA en Alstom/Europese Commissie, vernietigen;

               —

               voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat de zaak in staat van wijzen is:

                           —

                           primair, de volgende artikelen van beschikking C(2006) 6762 van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) nietig verklaren:

                                       —

                                       artikel 1, sub b [Alstom],

                                       —

                                       artikel 1, sub d [Alstom Grid AG (voorheen Areva T&D AG)],

                                       —

                                       artikel 1, sub e [T&D Holding (voorheen Areva T&D Holding SA)],

                                       —

                                       artikel 1, sub f [Alstom Grid SAS (voorheen Areva T&D SA)],

                                       —

                                       artikel 2, sub b [Alstom],

                                       —

                                       artikel 2, sub c [Alstom, Alstom Grid AG (voorheen Areva T&D AG), T&D Holding (voorheen Areva T&D Holding SA) en Alstom Grid SAS (voorheen Areva T&D SA)];

                           —

                           subsidiair, de aan rekwirantes opgelegde geldboeten aanzienlijk verlagen;

                           —

                           de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure voor het Gerecht;

               —

               voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat de zaak niet in staat van wijzen is, de zaak verwijzen naar een anders samengestelde kamer van het Gerecht en de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes vijf middelen aan.
   Met hun eerste middel, dat twee onderdelen omvat, stellen rekwirantes dat het Gerecht artikel 269 VWEU heeft geschonden door te oordelen dat de beschikking van de Commissie toereikend is gemotiveerd. Dienaangaande verwijten zij het Gerecht in de eerste plaats dat het in de punten 90 tot en met 99 van het arrest heeft geoordeeld dat de Commissie haar conclusie dat Alstom, Areva T&D SA en Areva T&D AG gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk zijn — die gebaseerd is op het feit dat Alstom niet het vermoeden heeft weerlegd dat zij een beslissende invloed op haar dochterondernemingen heeft uitgeoefend — rechtens genoegzaam heeft gemotiveerd, terwijl de Commissie niet heeft geantwoord op de argumenten die Alstom heeft aangevoerd om dit vermoeden te weerleggen (eerste onderdeel). Rekwirantes verwijten het Gerecht in de tweede plaats dat het in punt 200 van het arrest heeft geoordeeld dat de Commissie niet hoefde te motiveren waarom een hoofdelijke geldboete kan worden opgelegd aan twee vennootschappen die ten tijde van de vaststelling van de beschikking geen economische eenheid vormen.
   Met hun tweede middel stellen rekwirantes dat het Gerecht de artikelen 36 en 53 van het Statuut van het Hof van Justitie, gelezen in samenhang met artikel 263 VWEU, heeft geschonden, voor zover het in de punten 101 tot en met 110 (eerste onderdeel), 148 tot en met 150 (tweede onderdeel) en 214 tot en met 216 (derde onderdeel) van het arrest zijn eigen redenering in de plaats heeft gesteld van die van de Commissie door a posteriori aan de litigieuze beschikking gronden toe te voegen die deze niet bevat. Voorts verwijten Alstom e.a. het Gerecht dat het in punt 206 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat een hoofdelijke geldboete kan worden opgelegd aan twee vennootschappen die ten tijde van de vaststelling van de beschikking geen economische eenheid vormen (vierde onderdeel).
   Het derde middel, waarmee het Gerecht wordt verweten dat het een probatio diabolica verlangt, wat in strijd is met artikel 101 VWEU en meer bepaald met de regels inzake de toerekening van de praktijken van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij, het recht op een eerlijk proces en het vermoeden van onschuld, die zijn neergelegd in de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, omvat twee onderdelen. Rekwirantes stellen dat:

               a)

               het Gerecht in de punten 84 tot en met 110 van het arrest het recht op een eerlijk proces en het principiële vermoeden van onschuld heeft geschonden, voor zover het heeft bevestigd dat moedermaatschappij Alstom aansprakelijk is voor de praktijken van haar dochterondernemingen, en het in de rechtspraak ontwikkelde beginsel heeft toegepast dat zij moet worden vermoed een beslissende invloed te hebben uitgeoefend, door bij de toerekening van de aansprakelijkheid het begrip „uitoefening door een moedermaatschappij van een beslissende invloed op haar dochteronderneming” te omschrijven op een wijze die geen verband houdt met daadwerkelijke gedragingen op de betrokken markt en aldus dit vermoeden onweerlegbaar te maken;

               b)

               het Gerecht in de punten 144 tot en met 152 van het arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat Areva T&D Holding SA in de periode van 9 januari tot 11 mei 2004 daadwerkelijk een beslissende invloed op Areva T&D SA en Areva T&D AG heeft uitgeoefend.

         Met het vierde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht het begrip hoofdelijkheid niet correct heeft toegepast, voor zover het in de punten 214 tot en met 216 van het arrest heeft geoordeeld dat de hoofdelijkheid het aandeel bepaalt ten belope waarvan elk van de vennootschappen waaraan een hoofdelijke geldboete wordt opgelegd, tot de betaling ervan dienen bij te dragen (eerste onderdeel), en in de punten 232 tot en met 236 en 238 tot en met 242 van het bestreden arrest het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen, alsook artikel 13 VEU heeft geschonden bij de beoordeling van de delegatie van de bevoegdheid van de Commissie om de aansprakelijkheid vast te stellen van elk van de ondernemingen waaraan een sanctie is opgelegd.
   Met het vijfde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht zijn verplichting om op de middelen te antwoorden niet is nagekomen, voor zover het in de punten 223 tot en met 230 van het arrest de draagwijdte van het middel inzake schending van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op rechterlijke bescherming verkeerd inschat en dus niet antwoordt op het aangevoerde middel, maar op een ander middel.


title: Zaak C-248/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 mei 2017 door Bank Tejarat tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 maart 2017 in zaak T-346/15, Bank Tejarat/Raad

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/19

         Hogere voorziening ingesteld op 11 mei 2017 door Bank Tejarat tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 maart 2017 in zaak T-346/15, Bank Tejarat/Raad
   (Zaak C-248/17 P)
   (2017/C 249/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Bank Tejarat (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy, A. Meskarian, solicitors, M. Brindle QC, T. Otty, R. Blakeley, barristers)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               deze hogere voorziening toewijzen en punten 1 en 2 van het dictum van het tweede arrest van het Gerecht vernietigen;

               —

               het verzoekschrift gericht tegen de heropname van de Bank toewijzen;

               —

               de litigieuze beslissingen nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op de Bank; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen of te weinig waarde te hechten aan het door de Bank geleverde bewijs en bij deze onjuiste waardering te komen tot een verkeerde voorstelling van bewijs dat van doorslaggevend belang was voor de vraag of de beweringen in de bestreden motiveringen voldoende gestaafd waren door de Raad.
   Ongeacht de beslissing aangaande het eerste middel, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te komen tot een verkeerde voorstelling van bewijs dat van doorslaggevend belang was voor de vraag of de beweringen in de bestreden motiveringen voldoende gestaafd waren door de Raad en/of door de bewijslast onterecht bij de Bank te leggen.
   Wat zowel het eerste als het tweede middel betreft zou het Gerecht de litigieuze handelingen nietig hebben verklaard, indien het de juiste beginselen had toegepast en/of het hierboven bedoelde bewijs niet verkeerd had voorgesteld.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad bevoegd was de Bank opnieuw op de lijst te plaatsen op gronden die hij al voor het eerste arrest had kunnen en moeten aanvoeren en dat het handelen van de Raad niet heeft geleid tot schending van artikel 266 VWEU, noch van het beginsel van gezag van gewijsde en/of het rechtszekerheidsbeginsel en/of het beginsel van onherroepelijkheid en/of het doeltreffendheidsbeginsel en/of het recht op effectieve rechterlijke bescherming en/of de rechten van de Bank ingevolge artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en/of ingevolge de artikelen 6 en 13 EVRM en/of haar recht op behoorlijk bestuur en/of het evenredigheidsbeginsel.


24.1.2004             NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 21/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
        Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof                  Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende for-
                                                                                maties te bepalen
                        (2004/C 21/01)
                                                                                (2004/C 21/03)
De heer Schiemann, bij besluit van de regeringen der lidstaten       Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004 de
van de Europese Gemeenschappen van 23 oktober 2003 (1)               in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-          bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling
schappen benoemd, heeft op 7 januari 2004 de eed voor het            van de grote kamer opgesteld als volgt:
Hof afgelegd.
                                                                     —     C. Gulmann
                                                                     —     K. Schiemann
(1) PB L 285 van 1 november 2003, blz. 42.
                                                                     —     A. La Pergola
                                                                     —     K. Lenaerts
                                                                     —     J.-P. Puissochet
                                                                     —     R. Silva de Lapuerta
        Toevoeging van een nieuw lid aan de kamers
                                                                     —     R. Schintgen
                        (2004/C 21/02)                               —     A. Rosas
                                                                     —     F. Macken
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft            —     J. N. Cunha Rodrigues
tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004, besloten de heer
Schiemann toe te voegen aan de Eerste en de Derde kamer.             —     N. Colneric
                                                                     —     S. von Bahr
De Eerste en de Derde kamer zijn bijgevolg samengesteld als          Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004 de
volgt:                                                               in artikel 11 quater, lid 2, van het Reglement voor de
                                                                     procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling
Eerste kamer                                                         van de samenstelling van de Eerste en de Derde kamer
                                                                     opgesteld als volgt:
P. Jann, kamerpresident,
                                                                     Eerste kamer
A. Rosas, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta,
K. Lenaerts en K. Schiemann, rechters.                               —     A. La Pergola
                                                                     —     K. Schiemann
Derde kamer
                                                                     —     S. von Bahr
A. Rosas, kamerpresident,
                                                                     —     K. Lenaerts
R. Schintgen, N. Colneric en K. Schiemann, rechters.                 —     A. Rosas
                                                                     —     R. Silva de Lapuerta


title: Zaak T-259/11: Beschikking van het Gerecht van 9 oktober 2013 — Zinātnes, inovāciju un testēšanas centrs/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Phare-programma — Project betreffende oprichting van innovatie- en testcentrum voor bouwmateriaal — Besluit van Commissie houdende terugvordering van deel van betaalde bedragen — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/11

         Beschikking van het Gerecht van 9 oktober 2013 — Zinātnes, inovāciju un testēšanas centrs/Commissie
   (Zaak T-259/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Phare-programma - Project betreffende oprichting van innovatie- en testcentrum voor bouwmateriaal - Besluit van Commissie houdende terugvordering van deel van betaalde bedragen - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 359/19
   Procestaal: Lets

      Partijen

      Verzoekende partij: Zinātnes, inovāciju un testēšanas centrs (Jelgava, Letland) (vertegenwoordiger: E. Darapoļskis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU waarbij de vereniging Zinātnes, inovāciju un testēšanas centrs verzoekt om nietigverklaring van het besluit van de Commissie dat bij brief van 16 november 2010 aan het ministerie van Financiën van de Republiek Letland ter kennis is gebracht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het verzoek om toegang tot de documenten van de Commissie wordt eveneens afgewezen.

               3)

               Zinātnes, inovāciju un testēšanas centrs wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Op de verzoeken om toelating tot interventie van de Republiek Letland en de Republiek Litouwen hoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak C-573/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State — België) — Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen/Mostafa Lounani [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Asiel — Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling — Artikel 12, lid 2, onder c), en artikel 12, lid 3 — Uitsluiting van de vluchtelingenstatus — Begrip „handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties” — Draagwijdte — Leidinggevend lid van een terroristische organisatie — Strafrechtelijke veroordeling wegens deelneming aan de activiteiten van een terroristische groep — Individueel onderzoek]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State — België) — Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen/Mostafa Lounani
   (Zaak C-573/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Asiel - Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling - Artikel 12, lid 2, onder c), en artikel 12, lid 3 - Uitsluiting van de vluchtelingenstatus - Begrip „handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties” - Draagwijdte - Leidinggevend lid van een terroristische organisatie - Strafrechtelijke veroordeling wegens deelneming aan de activiteiten van een terroristische groep - Individueel onderzoek])
   (2017/C 104/18)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen

      Verwerende partij: Mostafa Lounani

      Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 2, onder c), van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming moet aldus worden uitgelegd dat de daarin vervatte grond voor uitsluiting van de vluchtelingenstatus niet kan worden geacht alleen aanwezig te zijn indien de persoon die om internationale bescherming verzoekt, is veroordeeld wegens een van de terroristische misdrijven als bedoeld in artikel 1, lid 1, van kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding.

               2)

               Artikel 12, lid 2, onder c), en artikel 12, lid 3, van richtlijn 2004/83 moeten aldus worden uitgelegd dat daden van deelneming aan de activiteiten van een terroristische groep, zoals de daden waarvoor verweerder in het hoofdgeding is veroordeeld, een rechtvaardiging kunnen vormen voor de uitsluiting van de vluchtelingenstatus, ook al wordt niet aangetoond dat de betrokkene terroristische daden, zoals nader omschreven in de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, heeft gepleegd dan wel daartoe een poging heeft ondernomen of daarmee heeft gedreigd. In het kader van het individuele onderzoek van de feiten, op basis waarvan kan worden beoordeeld of er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat een persoon zich schuldig heeft gemaakt aan handelingen die in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties, dan wel heeft aangezet tot of anderszins heeft deelgenomen aan dergelijke handelingen, komt een bijzondere betekenis toe aan de omstandigheid dat deze persoon door de rechterlijke instanties van een lidstaat is veroordeeld wegens deelneming aan de activiteiten van een terroristische groep, alsmede aan de vaststelling dat die persoon een leidinggevend lid van deze groep was, zonder dat hoeft te worden aangetoond dat de betrokkene zelf heeft aangezet tot of anderszins heeft deelgenomen aan een terroristische daad.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-90/07: Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/23

         Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-90/07)
   (2007/C 95/41)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot wijziging van richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/12/EG in nationaal recht is op 18 augustus 2005 verstreken.

      (1)  PB L 47, blz. 26.


title: Zaak C-380/01: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 13 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr. Gustav Schneider en de federale minister van justitie

text:
C 348/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.12.2001
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 13 septem-                        van de Zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG (2)) op haar
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                        rustende verplichtingen;
tussen Dr. Gustav Schneider en de federale minister van
                               justitie                                —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                          (Zaak C-380/01)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                          (2001/C 348/24)
                                                                       Volgens artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn dienen
                                                                       de lidstaten in de maatstaf van heffing te betrekken niet alleen
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 13 sep-           hetgeen de koper van een goed of de ontvanger van een dienst
tember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         heeft betaald, maar ook subsidies die aan de leverancier of de
4 oktober 2001, in het geding tussen Dr. Gustav Schneider en           dienstverrichter door derden zijn verstrekt, mits die subsidies
de federale minister van justitie, het Hof van Justitie van de         „rechtstreeks met de prijs van de handelingen verband houden”.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De Commissie betoogt dat de steunverlening aan de verwer-
                                                                       kende bedrijven die gedroogde voedergewassen vervaardigen,
Moet artikel 6 van richtlijn 76/207/EEG (1) van de Raad                een deel vormt van de prijs van de door die bedrijven
betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke          vervaardigde goederen, dat zij derhalve valt onder „subsidies
behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de                   die rechtstreeks met de prijs (...) verband houden” en dat zij
toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de               derhalve belastbaar zijn.
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden,
aldus worden uitgelegd dat in de daarin voorgeschreven
mogelijkheid om rechten (in casu een eis tot schadevergoeding)         (1) PB L 15 van 21.1.1995, blz. 11.
voor het gerecht te doen gelden, ontoereikend is voorzien,             (2) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
indien deze rechten enkel geldend kunnen worden gemaakt
bij het Oostenrijkse Verwaltungsgerichtshof, gezien diens
wettelijk beperkte bevoegdheden (uitsluitend cassatierechter
die niet kennis kan nemen van de feiten)?
(1) PB 1976, L 39, blz. 40.
                                                                       Beroep, op 5 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-384/01)
Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door Commissie van                                          (2001/C 348/26)
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          (Zaak C-381/01)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 5 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                          (2001/C 348/25)                              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door E. Traversa en C. Giolito als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               dat het het Hof behage:
woordigd door Enrico Traversa als gemachtigde.
                                                                       —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door op het vaste
                                                                             deel van de prijs voor de levering van gas en elektriciteit
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             door de openbare netten een verlaagd BTW-tarief toe te
                                                                             passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door geen BTW             rusten krachtens artikel 12, lid 3, sub a en b, van richtlijn
      toe te passen op het bedrag van de steun die is toegekend              77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
      krachtens verordening (EG) nr. 603/95 (1) van de Raad                  de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke                   omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
      ordening der markten in de sector gedroogde voeder-                    lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond-
      gewassen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 11               slag (1);


title: Zaak C-267/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office), van 21 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Commissioners of Customs and Excise en Zoological Society of London

text:
C 259/6                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.9.2000
      Artikel 1, derde lid, van richtlijn 91/439 kan niet worden        Beroep, op 26 juni 2000 ingesteld door Commissie van
      ingeroepen om een verplichte en stelselmatige registratie         de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Ne-
      van door andere lidstaten afgegeven rijbewijzen te recht-                                      derlanden
      vaardigen. De opvatting van de Nederlandse autoriteiten
      berust op een verkeerde visie van de onderlinge verhou-                                    (Zaak C-254/00)
      ding tussen het tweede en het derde lid van artikel 1 van
      de richtlijn en tussen de richtlijn en artikel 43 EG.                                      (2000/C 259/09)
      Bovendien zijn de door de Nederlandse autoriteiten
      aangewende middelen onevenredig.                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 26 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
                                                                        Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur van
—     Schending van artikel 1, tweede lid, van Richtlijn 91/439         de Commissie, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
      door het herleiden van de geldigheidsduur van een door            Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, vertegen-
      een andere lidstaat afgegeven rijbewijs naar de datum van         woordiger van de juridische dienst, Centre Wagner,
      afgifte in die lidstaat: De Nederlandse autoriteiten passen
      de nationale regels inzake de geldigheid van het rijbewijs        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage als volgt te
      toe vanaf de datum waarop het rijbewijs is afgegeven in           beslissen:
      de andere lidstaat en niet vanaf het moment van de
      vestiging in Nederland. Ook hier miskennen de Neder-              1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
      landse autoriteiten het onderlinge verband tussen de                    door geen mededeling te doen van alle wettelijke en
      tweede en derde leden van artikel 1 van de richtlijn,                   bestuursrechtelijke maatregelen om aan Richtlijn
      doordat voor een zeer grote groep houders de wederzijdse                95/47/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
      erkenning van het tweede lid geen gevolg heeft. De                      24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor
      Nederlandse autoriteiten hanteren een verkeerde opvat-                  het uitzenden van televisiesignalen of door niet de
      ting van het begrip „onderlinge erkenning”: daarbij gaat                vereiste maatregelen te treffen om daaraan te voldoen, de
      het er niet om dat houders van Nederlandse en door                      verplichtingen niet is nagekomen die uit deze richtlijn
      andere lidstaten afgegeven rijbewijzen op gelijke wijze                 voortvloeien;
      worden behandeld, maar dat aan door een andere lidstaat
      afgegeven rijbewijzen dezelfde rechtsgevolgen worden              2.    het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
      verbonden als in de lidstaat van afgifte. Het doel is immers            kosten.
      niet dat houders van Nederlandse rijbewijzen niet worden
      gediscrimineerd ten opzichte van houders van andere               Middelen en voornaamste argumenten
      rijbewijzen, maar dat deze laatste groep niet wordt
      belemmerd bij het uitoefenen van de vestigingsvrijheid in         Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 EG, derde
      Nederland.                                                        alinea, zijn de lidstaten verplicht, de nodige maatregelen vast
                                                                        te stellen om te voldoen aan de richtlijnen die voor hen
                                                                        bestemd zijn, en wel vóór het verstrijken van de in deze
                                                                        richtlijnen gestelde termijn. Deze termijn is op 23 augustus
—     Schending van artikel 6, eerste lid, onder c, van Richtlijn       1996 verstreken zonder dat Nederland de noodzakelijke
      91/439: De Nederlandse wet bepaalt voor bestuurders
                                                                        bepalingen heeft genomen.
      van categorie D een minimumleeftijd van 18 jaar, terwijl
      deze overeenkomstig artikel 6, eerste lid, onder c van de
      richtlijn 21 jaar zou moeten zijn.                                (1) PB 1995, L 281, blz. 51.
—     Schending van bijlage III, punt 4, van Richtlijn 91/439:
      Artikel 100 van het (Nederlandse) Reglement Rijbewijzen,
      voor zover het niet voorziet in een periodieke medische           Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
      keuring voor bestuurders van groep 2 — bestuurders van            Queen’s Bench Division (Crown Office), van 21 juni
      vrachtwagens en bussen —, is niet verenigbaar met                 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      bijlage III, punt 4, van de richtlijn.                            Commissioners of Customs and Excise en Zoological
                                                                                Society of London
                                                                                (Zaak C-267/00)
(1) Arrest van het Hof van 29 februari 1996, zaak C-193/94, Skanavi,                             (2000/C 259/10)
    Jurispr. 1996, p. I-929.
                                                                        De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
                                                                        Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 21 juni
                                                                        2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli
                                                                        2000, in het geding tussen Commissioners of Customs and
                                                                        Excise en Zoological Society of London, het Hof van Justitie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                        le beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 9.9.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/7
„Hoe moet de zinsnede ‘beheer en bestuur (…) [geschieden] in            Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
hoofdzaak op vrijwillige basis en zonder vergoeding door                pen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en Chr. Van
personen die noch zelf, noch via tussenpersonen, enig recht-            Der Hauwaert, leden van haar Juridische Dienst, als gemachtig-
streeks of zijdelings belang hebben bij de resultaten van de            den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
werkzaamheden van de instellingen‘ in artikel 13 A, lid 2,              de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
sub a, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 77/388/EEG van            Kirchberg.
de Raad (1) van 17 mei 1977, gelet op de feiten van het
onderhavige geding, worden uitgelegd? In het bijzonder:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(a)   op basis van welke criteria wordt bepaald door wie een
      instelling wordt beheerd en bestuurd in de zin van deze           1.    Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden niet
      bepaling? Doelen deze woorden                                           binnen de termijnen, voorzien in Richtlijn 76/160/EEG (1)
                                                                              van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwali-
      (i)   enkel op de leden van de klassieke zeggenschapsor-                teit van het zwemwater, de door artikel 4, lid 1, en artikel
            ganen van de instelling, of                                       6, lid 1, van de richtlijn opgelegde verplichtingen is
                                                                              nagekomen, het Koninkrijk der Nederlanden de op hem
      (ii) naar alle personen die een bestuurs- of beheersfunc-               uit hoofde van het gemeenschapsrecht rustende verplich-
            tie vervullen? Indien dit laatste het geval is, op basis          tingen niet is nagekomen.
            van welke criteria wordt bepaald of iemand een
            relevante bestuurs- of beheersfunctie vervult?              2.    Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
                                                                              kosten.
(b) op basis van welke criteria wordt vastgesteld, of het
      bestuur en het beheer van een instelling in hoofdzaak op
      vrijwillige basis geschieden? Doelen deze woorden
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      (i)   op de mate waarin de instelling wordt beheerd en
            bestuurd door bezoldigde, respectievelijk onbezol-
            digde personen, en zo ja, hoe moet dit criterium            Ruim 14 jaar na afloop vaneen termijn van 10 jaar nadat
            worden toegepast; of                                        van richtlijn 76/160/EEG kennis was gegeven, wordt in het
                                                                        Koninkrijk der Nederlanden de resultaatsverplichting inzake
                                                                        minimumkwaliteit van de zwemwateren nog steeds niet geres-
      (ii) op de individuele financiële grondslag op basis              pecteerd voor 8 % van de zoetwaterbadzones en voor 1,3 %
            waarvan ieder van de personen die zich met het              van de kustwateren (badseizoen 1999).
            bestuur en het beheer van de instelling bezighouden,
            hun taak vervullen (bijvoorbeeld, niemand van die
            personen mag meer dan een symbolische vergoeding            Gedurende hetzelfde seizoen blijven vier van de 528 zoet-
            ontvangen); of                                              waterbadzones (0,7 %) onvoldoende bemonsterd.
      (iii) op enig ander criterium, en zo ja, welk criterium?”
                                                                        (1) PB 1976, L 31, blz 1.
(1) Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
    13.6.1977, blz. 1).
                                                                        Verzoek van het Bundesfinanzhof van 25 mei 2000 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Seeling
                                                                                en Finanzamt Starnberg
Beroep, op 3 juli 2000 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-                                              (Zaak C-269/00)
                              landen
                                                                                (2000/C 259/12)
                         (Zaak C-268/00)
                                                                        Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 25 mei 2000,
                         (2000/C 259/11)
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2000,
                                                                        in het geding tussen W. Seeling en Finanzamt Starnberg, het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
is op 3 juli 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der                 om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-352/04: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van  14 december 2005  (verzoek van het Verwaltungsgericht Köln om een prejudiciële beslissing) — mdm Versandservice GmbH tegen Bundesrepublik Deutschland

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/29

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 14 december 2005 (verzoek van het Verwaltungsgericht Köln om een prejudiciële beslissing) — mdm Versandservice GmbH tegen Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-352/04) (1)

   (2006/C 143/57)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004..


title: Zaak T-153/01: Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door M. Alvarez Moreno tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/11
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Middelen en voornaamste argumenten
—     de vordering van Fedon toe te wijzen en de Gemeenschap
      te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding              Verzoeker, personeelslid van verweerster, is vader van twee
      van LIT 4 432 590 743 dan wel een ander als redelijk              zonen. Hij verzocht om toekenning van een schooltoelage
      beschouwd bedrag, onder voorbehoud van wijziging                  voor zijn zonen, die een internationale school bezoeken.
      daarvan zolang de verplichting om de extra rechten                Verweerster wees dit verzoek af op grond dat verzoeker niet
      te betalen blijft duren, vermeerderd met de Italiaanse            aan de toekenningsvoorwaarden voldeed daar hij al geen recht
      wettelijke interessen vanaf de daadwerkelijke betaling            had op de ontheemdingstoelage (expatriation allowance) van
      door Fedon aan de Amerikaanse douaneautoriteiten van              16 %.
      95,4 % van de waarde van de goederen (extra heffingen)
      tot de betaling van de schadevergoeding, en voorts
      vermeerderd met moratoire interessen van 8 %, overeen-            Verzoeker stelt dat de weigering van de schooltoelage zijn
      komstig de vaste communautaire rechtspraak, ingeval               contractuele rechten schendt en met name indruist tegen de
      van vertraging bij de betaling van de gevorderde bedragen;        zorgplicht die verweerster jegens hem heeft.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Verder is de regeling van artikel 19, sub i, van de „Conditions
                                                                        of Employment” (CoE) in strijd met het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling. Verweerster heeft in artikel 9, sub c, CoE erkend
Middelen en voornaamste argumenten                                      dat zij dit beginsel in acht dient te nemen. De in artikel 19
                                                                        CoE bedoelde schooltoelage wordt alleen toegekend aan
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die handel drijven in              personeelsleden die reeds aan de voorwaarden voor toekenning
brillendozen en deze uitvoeren naar de Verenigde Staten,                van een ontheemdingstoelage voldoen. Bijgevolg worden twee
vorderen een vergoeding van de schade die zij hebben geleden            categorieën van personeelsleden, namelijk degenen die wel en
ten gevolge van de vaststelling door de Verenigde Staten van            degenen die niet aan die voorwaarden voldoen, verschillend
commerciële vergeldingsmaatregelen waardoor de betrokken                behandeld. Dit verschil in behandeling zou slechts objectief
sector is getroffen.                                                    gerechtvaardigd zijn indien de ontheemdingstoelage hetzelfde
                                                                        doel had als de schooltoelage, hetgeen niet het geval is. De
                                                                        twee toelagen hebben een fundamenteel verschillend doel,
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 zodat het niet gerechtvaardigd is de toekenning van de
die in zaak T-69/00, FIAM en FIAM Technologies/Raad en                  schooltoelage bedoeld in artikel 19, sub i, CoE aan de
Commissie (1).                                                          voorwaarden voor toekenning van de ontheemdingstoelage
                                                                        van artikel 17 te verbinden.
(1) PB C 135 van 13.5.00, blz. 30.
Beroep, op 6 juli 2001 ingesteld door E. Nicastro tegen                 Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door M. Alvarez Moreno
                    Europese Centrale Bank                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-152/01)                                                       (Zaak T-153/01)
                         (2001/C 275/24)
                                                                                (2001/C 275/25)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juli 2001 beroep tegen Europese Centrale               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bank ingesteld door E. Nicastro, wonende te Frankfurt am                schappen is op 4 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
Main, vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en                   Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Alvarez Moreno,
S. Mittländer, advocaten.                                               wonende te Berlijn, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
                                                                        en D. Dugois, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van verweerster om verzoe-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      ker de schooltoelage (education allowance) voor zijn twee
      zonen te weigeren;                                                —    nietig te verklaren verweersters besluit om een leeftijds-
                                                                             grens van 65 jaar toe te passen op freelancetolken en die
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                  leeftijdsgrens derhalve op haar toe te passen;
 ---pagebreak--- C 275/12                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.9.2001
—     verweerster te veroordelen tot vergoeding van de aan                Beroep, op 10 juli 2001 ingesteld door R. Walton tegen
      verzoekster berokkende schade, die voorlopig op 1 euro                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
      wordt geraamd;
                                                                                (Zaak T-155/01)
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                                (2001/C 275/26)
Middelen en voornaamste argumenten                                                                 (Procestaal: Engels)
Verzoekster is een freelancetolk die sedert 1986 regelmatig
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
voor de Commissie heeft gewerkt. Nadat zij 65 jaar was
                                                                          schappen is op 10 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
geworden, stelde zij vast dat de Commissie haar geen nieuwe
                                                                          Europese Gemeenschappen ingesteld door R. Walton, wonen-
voorstellen meer deed. Later stelde de Commissie haar in
                                                                          de te Oxford (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door
kennis van haar besluit om geen conferentietolken van meer
                                                                          P. Harris van het kantoor Monckton Chambers te Londen
van 65 jaar meer aan te stellen en om derhalve geen beroep
                                                                          (Verenigd Koninkrijk).
meer te doen op haar diensten. Volgens de Commissie is dit
besluit genomen ten vervolge op de vaststelling door de Raad
van verordening nr. 628/2000 (1) waarbij artikel 78 van de                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Regeling andere personeelsleden is gewijzigd.
                                                                          1.     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Volgens verzoekster motiveert de Commissie haar besluit om                       3 oktober 2000;
de beëindiging van de aanstelling van freelancetolken aan
artikel 74 van de Regeling andere personeelsleden — en                    2.     te verklaren dat het opzeggingsbesluit en/of de opzeg-
derhalve aan de leeftijdsgrens van 65 jaar — te onderwerpen,                     gingsbrief van de Commissie onwettig was en/of in strijd
met een beroep op artikel 78 van de Regeling andere                              met de opzeggingsbepalingen van artikel 5 van de
personeelsleden. Verzoekster betoogt evenwel dat artikel 74                      overeenkomst en/of artikel 47 van de Regeling welke van
van de Regeling andere personeelsleden kennelijk niet is                         toepassing is op de andere personeelsleden van de
bedoeld om de situatie van freelancetolken te regelen. Niet kan                  Europese Gemeenschappen;
worden aangenomen dat de aanstelling van een tolk eindigt
overeenkomstig artikel 74, namelijk „aan het einde van de                 3.     de Commissie te gelasten verzoeker vergoeding te betalen
                                                                                voor contractbreuk en/of voor schending van artikel 47
maand waarin de functionaris de 65-jarige leeftijd heeft
bereikt”, daar een tolk slechts voor enkele dagen wordt                          van de Regeling andere personeelsleden ten belope van
aangesteld. Een eventuele leeftijdsgrens voor het verrichten                     de bedragen genoemd in het gedeelte van dit verzoek-
                                                                                schrift dat betrekking heeft op schadevergoeding;
van diensten van freelancetolk kan derhalve slechts als een
voorwaarde in het kader van de aanstelling van een freelan-
                                                                          4.     de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeker;
cetolk worden beschouwd. Er is evenwel geen enkele tekst die
                                                                                en
een leeftijdsgrens stelt voor hun werkzaamheden.
                                                                          5.     op grond van het Statuut van het Hof van Justitie en/of
Verzoekster stelt dat het invoeren van een leeftijdsgrens voor                   het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
freelancetolken die voor de gemeenschapsinstellingen werken,                     alle andere maatregelen en herstel te verlenen die nodig,
tot gevolg heeft dat binnen de categorie freelancetolken                         rechtvaardig en billijk zijn.
degenen die voor de gemeenschapsinstellingen werken, anders
worden behandeld dan degenen die niet voor de gemeen-
schapsinstellingen werken.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster verder
schending van het verbod van terugwerkende kracht, van                    Verzoeker in deze zaak is een beëdigd ingenieur (Chartered
verkregen rechten, van het vertrouwensbeginsel, van het                   Engineer) gespecialiseerd in energie- en kernenergieprojecten.
beginsel van goed bestuur en van het rechtszekerheidsbeginsel.            Hij was in 1999 door de Commissie aangeworven om in
Naast haar vordering tot nietigverklaring vordert zij ook                 directoraat-generaal XII (Onderzoek) een helpdesk op te zetten
vergoeding van de materiële en morele schade die zij haars                voor kleine en middelgrote ondernemingen die zich bezighou-
inziens als gevolg van het besluit van de Commissie heeft                 den met vernieuwing en onderzoek.
geleden.
                                                                          Verzoeker vordert nietigverklaring van het besluit dat vervat
(1) Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 628/2000 van de Raad van          ligt in een brief van 3 oktober 2000 strekkende tot „opzegging
    20 maart 2000 tot wijziging van verordening (EG, Euratom, EGKS)       van [verzoekers] betrekking”„per 16 oktober 2000”.
    nr. 259/68 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van
    de Europese Gemeenschappen en van de Regeling welke van
    toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeen-           Verzoeker stelt dat die opzegging onrechtmatig is en voert
    schappen (PB L 76, blz. 1).                                           daartoe aan dat:
                                                                          —      de overeenkomst inging op 1 november 1999;


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 oktober 1999 in zaak T-216/96: Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen Massalombarda Colombani SpA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw - Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw - Intrekking van financiële steun - Verordening (EEG) nr. 355/77 - Verordening (EEG) nr. 4253/88 - Verordening (EEG) nr. 4256/88 - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Beginsel van wettigheid van sanctie - Gewettigd vertrouwen - Misbruik van bevoegdheid - Evenredigheidsbeginsel - Motivering)

text:
C 352/32                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.12.1999
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 12 oktober 1999
                                                                                van 6 oktober 1999
in zaak T-216/96: Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen
Massalombarda Colombani SpA, tegen Commissie van de                         in zaak T-110/97: Kneissl Dachstein Sportartikel AG tegen
                   Europese Gemeenschappen (1)                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Landbouw — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
de Landbouw — Intrekking van financiële steun — Verorde-                    („Besluit tot goedkeuring van staatssteun voor herstructure-
ning (EEG) nr. 355/77 — Verordening (EEG) nr. 4253/88                       ring — Ingangsdatum van beroepstermijn voor een derde —
— Verordening (EEG) nr. 4256/88 — Verordening (EG,                                   Vereisten voor verenigbaarheid van de steun”)
Euratom) nr. 2988/95 — Beginsel van wettigheid van sanc-
tie — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegdheid
            — Evenredigheidsbeginsel — Motivering)
                                                                                (1999/C 352/57)
                           (1999/C 352/56)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Italiaans)
In zaak T-216/96, Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen                  In zaak T-110/97, Kneissl Dachstein Sportartikel AG, gevestigd
Massalombarda Colombani SpA, gevestigd te Massa Lombarda                    te Molln (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Diwok, ad-
(Italië), vertegenwoordigd door M. Averani en A. Pisaneschi,                vocaat te Wenen, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
advocaten te Siena, en P. de Caterini, advocaat te Rome,                    schappen (gemachtigde: P. F. Nemitz, ondersteund door
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     F. Paul), ondersteund door Republiek Oostenrijk (gemachtig-
C. Turk, advocaat aldaar, avenue Guillaume 13 B, tegen Com-                 den: C. Stix-Hackl en M. Strassnigg) en HTM Sport- und
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                        Freizeitgeräte AG, gevestigd te Schwechat (Oostenrijk), verte-
P. Ziotti, F. P. Ruggeri Laderchi en M. Moretto), betreffende een           genwoordigd door W. Knapp, advocaat te Brussel en te
beroep tot nietigverklaring van beschikking C (96) 2760 van                 Frankfurt am Main, en T. Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt
de Commissie van 3 oktober 1996 houdende intrekking van                     am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
de bij beschikking C (90) 950/356 van de Commissie van                      kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
29 juni 1990 aan Massalombarda Colombani SpA toegekende                     Mathias Hardt 8-10, betreffende een beroep tot nietigverklaring
financiële steun uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds              van beschikking 97/81/EG van de Commissie van 30 Juli 1996
voor de Landbouw, en voor zoveel nodig, van de met                          betreffende steun van de Oostenrijkse Regering aan Head
die beschikking verknochte handelingen van de Commissie,                    Tyrolia Mares in de vorm van kapitaalinjecties (PB 1997, L 25,
inzonderheid het werkdocument VI/1216/86-IT houdende                        blz. 26), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer
vaststelling van de maximale steun die het Europees Oriëntatie-             — uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpre-
en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Oriëntatie,                     sident, K. Lenaerts, C. W. Bellamy, J. Azizi en A. W. H. Meij,
kan worden toegekend in het kader van verordening (EEG)                     rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 6 ok-
nr. 355/77 van de Raad van 15 februari 1977 inzake een                      tober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gemeenschappelijke actie ter verbetering van de voorwaarden                 volgt:
inzake verwerking en afzet van landbouwproducten (PB L 51,
blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;             1) Verwerpt het beroep.
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 oktober 1999
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2) Verwijst verzoekster in de kosten van de Commissie en van
                                                                                interveniënte Head Tyrolia Mares.
1) Verwerpt het beroep.
2) Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede die van               3) Verstaat, dat de Republiek Oostenrijk de eigen kosten zal dragen.
      verweerster zal dragen.
                                                                            (1) PB C 199 van 28.6.1997.
( 1) PB C 94 van 22.3.1997.


title: Zaak T-181/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Italië/Commissie ( EOGFL — Afdeling garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Financiële correcties — Groenten en fruit — Zuivelproducten — Plantaardige productie — Plattelandsontwikkeling — Niet-naleving van de betalingstermijnen )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-181/06) (1)

   („EOGFL - Afdeling „garantie’ - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Financiële correcties - Groenten en fruit - Zuivelproducten - Plantaardige productie - Plattelandsontwikkeling - Niet-naleving van de betalingstermijnen’)
   (2008/C 272/37)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en F. Jimeno Fernández, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/334/EG van de Commissie van 28 april 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 124, blz. 21), voor zover deze van financiering uitsluit bepaalde uitgaven die de Italiaanse Republiek heeft gedaan in de sectoren groenten en fruit, melk en zuivelproducten, akkerbouw, plattelandsontwikkeling en op het gebied van betalingstermijnen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.