title: Zaak C-269/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingesteld door de Kansaneläkelaitos (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn, 2004/18/EG — Artikel 1, lid 4 — Concessieovereenkomst voor diensten — Begrip — Samenstel van overeenkomsten tussen een socialezekerheidsinstelling en taxivennootschappen dat voorziet in een elektronische procedure van rechtstreekse vergoeding van de vervoerkosten van de verzekerden en in een systeem van boeking van de vervoermiddelen)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/18

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingesteld door de Kansaneläkelaitos
   (Zaak C-269/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn, 2004/18/EG - Artikel 1, lid 4 - Concessieovereenkomst voor diensten - Begrip - Samenstel van overeenkomsten tussen een socialezekerheidsinstelling en taxivennootschappen dat voorziet in een elektronische procedure van rechtstreekse vergoeding van de vervoerkosten van de verzekerden en in een systeem van boeking van de vervoermiddelen))
   (2015/C 236/24)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   Kansaneläkelaitos

      Dictum

   Artikel 1, lid 4, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat een samenstel van overeenkomsten als aan de orde in het hoofdgeding als een „concessieovereenkomst voor diensten” in de zin van die bepaling kan worden beschouwd op voorwaarde dat de aanbestedende dienst het economische exploitatierisico dat hij loopt, geheel of voor een significant deel heeft overgedragen. Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie na te gaan of dit geval is, rekening houdend met alle specifieke kenmerken van de verrichtingen waarop dit samenstel van overeenkomsten betrekking heeft.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/54

         Beroep, op 9 februari 2004 ingesteld door Budějovický Budvar národní podnik tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-53/04)
   (2004/C 94/144)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Budějovický Budvar národní podnik, te České Budějovice (Tsjechische Republiek), vertegenwoordigd door F. Fajgenbaum, advocaat.
   Andere partij voor de tweede kamer van beroep: Anheuser-Busch Incorporated.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 3 december 2003 te vernietigen;

               —

               de op 1 april 1996 in naam van ANHEUSER-BUSCH ingediende aanvraag voor de inschrijving van BUDWEISER voor klasse 25 af te wijzen;

               —

               Anheuser-Busch te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Anheuser-Busch Incorporated

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „BUDWEISER” – aanvraagnr. 24620 voor waren van klasse 25 (onder meer kledingstukken)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               oorsprongsbenamingen „BUDWEISER BIER”, „BUDWEISER BIER-BUDVAR” en „BUDWEISER BUDVAR”

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 (1). Verzoekster, die in Frankrijk houder van de bovengenoemde oorsprongsbenamingen is, voert aan dat zij krachtens het Franse recht zich kan verzetten tegen de inschrijving van het aangevraagde merk, zonder dat zij de bekendheid van de betrokken benamingen op het Franse grondgebied behoeft aan te tonen en zonder dat behoeft te worden onderzocht, of het gebruik van het betwiste merk zou kunnen leiden tot misbruik of afzwakking van de bekendheid van deze benamingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-297/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen (Duitsland) op 18 juni 2012 — Strafzaak tegen Gjoko Filev en Adnan Osmani

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen (Duitsland) op 18 juni 2012 — Strafzaak tegen Gjoko Filev en Adnan Osmani
   (Zaak C-297/12)
   2012/C 250/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Laufen

      Partijen in het hoofdgeding

   Gjoko Filev, Adnan Osmani

      Andere partij: Staatsanwaltschaft Traunstein

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 (1) aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat lidstaten strafmaatregelen verbinden aan bestuursrechtelijke uitwijzingen of verwijderingen, indien de uitwijzing/verwijdering meer dan 5 jaar oud is op het tijdstip waarop de betrokken persoon het grondgebied van de lidstaat opnieuw binnenkomt?

               2)

               Moet artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115 aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de Bondsrepubliek Duitsland strafmaatregelen verbindt aan bestuursrechtelijke uitwijzingen/verwijderingen die vóór de inwerkingtreding van de Duitse omzettingswet van 22 november 2011 meer dan 5 jaar oud waren?

               3)

               Is een nationale regeling die bepaalt dat bevelen tot uitwijzing/verwijdering in beginsel voor onbepaalde tijd gelden tenzij de betrokkene verzoekt om het bevel tot uitwijzing/verwijdering te beperken in de tijd, verenigbaar met artikel 11, lid 2, van richtlijn 2008/115? Beantwoordt een dergelijke norm aan een gedegen migratiebeleid op basis van duidelijke, transparante en billijke regels als bedoeld in punt 4 van de considerans van richtlijn 2008/115?

               4)

               Moet richtlijn 2008/115 aldus worden uitgelegd dat deze eraan in de weg staat dat lidstaten een strafrechtelijke maatregel later opnieuw baseren op uitwijzingen/verwijderingen die 5 jaar of ouder waren in de periode waarin de richtlijn nog niet was omgezet, wanneer aan deze uitwijzing/verwijdering een strafrechtelijke veroordeling ten grondslag lag?

      (1)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98).


title: Zaak T-25/02: Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Michel Sautelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.5.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/25
1)   De verzoeken in kort geding worden afgewezen.                      —     De betrokken steun bestaat reeds sedert 1928. Welnu bij
                                                                              de vaststelling van de bestreden beschikking heeft de
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                       Commissie de procedure van artikel 88, lid 1, overge-
                                                                              slagen.
                                                                        —     Schending van de gemeenschapsregeling betreffende de
                                                                              verbetering van de doeltreffendheid van de landbouw-
                                                                              structuur, en van de „Communautaire kaderregeling voor
                                                                              reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen
                                                                              in moeilijkheden”.
Beroep, op 25 januari 2002 ingesteld door Giuseppe
Atzeni en anderen tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen                                    Verder stellen verzoekers dat de motiveringsplicht niet is
                                                                        nagekomen.
                         (Zaak T-21/02)
                                                                        (1) PB C 56 van 2 maart 2002, blz. 20.
                        (2002/C 118/40)
                      (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 januari 2002 beroep tegen Commissie van               Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Michel Sautelet
de Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
verzoekers, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli,
advocaten.
                                                                                (Zaak T-25/02)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 118/41)
—    krachtens artikel 230 EG beschikking 612/97 van de
     Commissie onwettig te verklaren en deze beschikking                                        (Procestaal: Frans)
     derhalve nietig te verklaren in haar geheel of, subsidiair,
     voorzover daarbij terugvordering van de door de Italiaan-
     se staat aan verzoekers toegekende steun wordt gelast;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                             schappen is op 7 februari 2002 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door Michel Sautelet,
                                                                        wonende te Kirchberg (Groothertogdom Luxemburg), verte-
                                                                        genwoordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                      hebbende te Luxemburg.
De beschikking waartegen het onderhavige beroep is gericht,             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
is dezelfde als die waartegen is opgekomen in zaak T-4/02,
Erven Arca Delio e.a./Commissie (1).
                                                                        —     nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit
                                                                              nr. 39090 van 6 november 2001 waarbij de vergoeding
Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoekers:                     voor verzoekers morele schade op 1 500 EUR is bepaald;
—    Verweerster was niet bevoegd om de die beschikking te              —     verzoeker een bedrag van 12 384,68 EUR (hetgeen
     geven, omdat de mededingingsregels in beginsel niet van                  overeenkomt met 500 000 LUF) toe te kennen ter
     toepassing zijn op het gebied van de landbouw. Met                       vergoeding van de morele schade die hij ten gevolge van
     betrekking tot de nadere bepalingen van verordening                      de vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrap-
     nr. 26/62 stellen zij dat er casu geen steun voor de                     port over de periode van 1.7.1997 tot 30.6.1999 heeft
     productie van of de handel in landbouwproducten is                       geleden;
     verleend; het ging er slechts om landbouwbedrijven
     die volgens de regio Sardinië objectief gezien in een              —     nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit
     ongunstige situatie verkeerden, weer de nodige liquiditei-               nr. 44024 van 15 november 2001 waarbij klacht nr. 497/
     ten te bezorgen. Bovendien wordt in die verordening                      01 van 31 oktober 2001, die op 5 november 2001
     bepaald dat de steunregeling alleen van toepassing is in                 bij het secretariaat-generaal van de Commissie werd
     samenhang met artikel 88, lid 1 en lid 3, eerste zin.                    ingeschreven, niet-ontvankelijk is verklaard;
 ---pagebreak--- C 118/26              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.5.2002
—    verzoeker een bedrag van [24 789,35] EUR (hetgeen                 Middelen en voornaamste argumenten
     overeenkomt met 1 000 000 LUF) toe te kennen ter
     vergoeding van de morele schade die hij ten gevolge van
     de vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrap-
     porten over de perioden van 1.7.1993 tot 30.6.1995 en             Verzoekster produceert onder meer spaanplat en Oriented
     1.7.1995 tot 30.6.1997 heeft geleden;                             Strad Board (OSB). Het beroep is gericht tegen de op 28 novem-
                                                                       ber 2001 in PB C 333 gepubliceerde beslissing van de
                                                                       Commissie om geen bezwaar te maken tegen toekenning van
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                            steun (N 517/2000) aan Glunz AG. Deze steun bestaat uit een
                                                                       niet-terugbetaalbare subsidie ter hoogte van 46 201 868 euro
                                                                       en een investeringstoeslag van 23 596 120 euro voor de bouw
                                                                       van een geïntegreerd houtverwerkingscentrum in Nettgau in
                                                                       het Land Sachsen-Anhalt in de Bondsrepubliek Duitsland.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster betoogt:
Verzoeker stelt dat hij morele schade heeft geleden ten gevolge
van de schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en
de niet-nakoming van de loyaliteits- en samenwerkingsplicht            De Commissie heeft zich niet volledig aan de richtlijnen
bij de opstelling van zijn achtereenvolgende beoordelingsrap-          respectievelijk de kaderregeling gehouden. Het gaat niet zozeer
porten. Dat dit herhaaldelijk is gebeurd, wijst er volgens             om toepassing van een multisectorale kaderregeling voor
verzoeker op dat de Commissie zich niet bekreunt om de                 regionale steun als wel om herstructureringssteun. Ten onrech-
regels.                                                                te heeft de Commissie bij de vaststelling van de mededingings-
                                                                       factor voor de multisectorale kaderregeling spaanplaat en OSB-
                                                                       platen tot één gezamenlijke relevante markt gerekend, in plaats
                                                                       van die markten afzonderlijk te beoordelen. De jaargroeicijfers
                                                                       zijn onjuist geïnterpreteerd; het gaat om een absoluut krimpen-
                                                                       de productmarkt. Daarom bedraagt de mededingingsfactor
                                                                       overeenkomstig punt 3.10 van de multisectorale kaderregeling
                                                                       niet 1,00 maar 0,25. De spanplaatmarkt wordt door een
                                                                       vernietigende prijzenoorlog gekenmerkt. Deze prijzenoorlog
                                                                       wordt door nieuwe subsidiëring van nieuwe productieinstal-
Beroep, op 4 februari 2002 ingesteld door Kronofrance                  laties onhoudbaar verscherpt.
 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       De Commissie heeft haar beoordelingsvrijheid niet onderkend
                                                                       en bij de goedkeuring van de steun ten onrechte aangenomen,
                         (Zaak T-27/02)                                dat zij niet over manoeuvreerruimte beschikte. Het ongebruikt
                                                                       laten van deze beoordelingsvrijheid komt neer op misbruik
                                                                       van bevoegdheid.
                        (2002/C 118/42)
                                                                       Zou men aannemen dat de Commissie de multisectorale
                        (Procestaal: Duits)                            kaderregeling formeel correct heeft toegepast, dan valt nog te
                                                                       betwijfelen of deze regeling verenigbaar is met artikel 87 EG.
                                                                       Door ondanks aanzienlijke moeilijkheden bij de beoordeling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              van de steun geen formele onderzoeksprocedure in te leiden
schappen is op 4 februari 2002 beroep ingesteld tegen                  en door bijna twaalf maanden over haar onderzoek te doen,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Krono-                   heeft de Commissie inbreuk gemaakt op verordening nr. 659/
france SA, Sully sur Loire (Frankrijk), vertegenwoordigd door          1999 en artikel 88, lid 2, EG, en daarmee een wezenlijk
R. Nierer, advocaat.                                                   processueel voorschrift en materiële rechtsregels geschonden.
                                                                       Doordat geen formele onderzoeksprocedure is ingeleid is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    verzoekster en de lidstaten onrechtmatig de gelegenheid
                                                                       onthouden om deel te nemen aan de procedure. Dit is in strijd
                                                                       met het recht van verweer van verzoekster en inperking van
—    de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001
                                                                       haar recht op hoor en wederhoor.
     waarbij zij geen bezwaar maakt tegen toekenning van
     steun door de Bondsrepubliek Duitsland aan Glunz AG,
     nietig te verklaren,                                              De beschikking is onvoldoende gemotiveerd.
—    de Commissie in haar kosten en die van verzoekster te
     verwijzen.


title: Zaak C-60/13: Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/11

         Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-60/13)
   2013/C 141/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros, L. Flynn, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door te weigeren om het op onjuiste bindende tariefinlichtingen gebaseerde bedrag van 20 061 462,11 GBP aan douanerechten op de invoer van verse knoflook beschikbaar te maken, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, lid 3, VEU, artikel 8 van besluit 2000/597/EG (1) en de artikelen 2, 6, 9, 10 en 11 van verordening (EG) nr. 1150/2000 (2);

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Middels haar beroep voert de Commissie aan dat de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk een derving van traditionele eigen middelen hebben veroorzaakt door zonder de gepaste zorgvuldigheid documenten inzake Bindende Tariefinlichtingen te verstrekken, welke documenten de invoer van verse Chinese knoflook buiten het contingent toestonden. De Commissie is van oordeel dat wanneer door een administratieve fout eigen middelen onrechtmatig niet werden vastgesteld, de EU moet worden gecrediteerd met een bedrag gelijk aan de gederfde eigen middelen. Bijgevolg hadden de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk het totale bedrag aan betrokken douanerechten, dat op 20 061 462,11 GBP wordt geraamd, alsook de overeenkomstig artikel 11 van verordening (EG) nr. 1150/2000 verschuldigde moratoire rente ter beschikking moeten stellen van de Commissie.

      (1)  Besluit 2000/597/EG, Euratom, van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 253, blz. 42).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-402/95

text:
Nr . C 95/ 14             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30 . 3 . 96
     artikel 11 , lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de             Hof van Justitie op 22 februari 1 996, in het geding tussen
     ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ( ] ) en                      Hermès International société en commandite par actions, te
     artikel 5 EG-Verdrag, door niet de nationale maatrege                  Parijs, en FHT Marketing Choice BV het Hof van Justitie
     len vast te stellen die noodzakelijk zijn om te verzekeren              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     dat de ambtenaren van de instellingen de bedoelde                       diciële beslissing over de volgende vraag:
     bedragen naar de pensioenregeling van de Gemeen
     schappen kunnen laten overmaken;                                        Valt een voorlopige voorziening, zoals deze bij voorbeeld is
                                                                             neergelegd in artikel 289 en volgende van het Wetboek van
2 . het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                        Burgerlijke Rechtsvordering, waarbij aan de president van
                                                                             de rechtbank een onverwijlde voorziening bij voorraad kan
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             worden gevraagd, onder het begrip voorlopige maatregel in
Hoewel het Koninkrijk Spanje erkent dat het deze verplich                   de zin van artikel 50 van het Agreement on Trade-related
ting dient na te komen door de ontwerpen van koninklijk                      Aspects of International Property Rights ( Trips ) ( ] )?
besluit goed te keuren, zijn er nog steeds geen nationale
uitvoeringsmaatregelen op dit gebied vastgesteld .                           (') PB 1994 , L 336 , blz . 213 .
(') Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 259/68 van 29 februari
     1968 ( PB nr. L 56 , blz . 1 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG,
     Euratom , EGKS ) nr . 571 /92 ( PB nr. L 62 , blz . 1 ).
                                                                                Doorhaling van zaak C-402/95
                                                                                ( 96/C 95/27 )
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                    op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen Portuguese
geding tussen Hermès International société en commandite                     Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
    par actions, te Parijs, en FHT Marketing Choice BV                       pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                             A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                            ( Zaak C-53/96 )                                 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                                ( 96/C 95/26 )                               dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                           Bij beschikking van 20 februari 1996 heeft het Hof de
vonnis van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het                   doorhaling van deze zaak in het register gelast .
                                                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    en M.-A . Lucas, advocaten te Luik , domicilie gekozen
                        van 15 februari 1996                                 hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, Rue de
                                                                             Nassau 21 , tegen Europese Stichting tot verbetering van
in zaak T-589/93 : S. Ryan-Sheridan tegen Europese Stich                    de levens- en arbeidsomstandigheden ( gemachtigden :
ting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandig                     J. McColgan en vervolgens T. Sheehan tijdens de schrifte
                                    heden ( 1 )                              lijke behandeling en C. Purkiss ter terechtzitting, bijgestaan
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Stichting tot                     door D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, enerzijds ,
verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden —                        nietigverklaring van de kennisgeving van vacature van een
Aanwervingsprocedure — Afwijzing van interne sollicitatie                    ambt van administrateur voor het publikatieprogramma ,
— Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoe                     van de aankondiging van een beperkt vergelijkend onder
                                      ding)                                  zoek ter voorziening in dat ambt, van de nota van het
                                ( 96/C 95/28 )                               aanwervingscomité van 5 november 1993 en van het besluit
                                                                             van de directeur van de stichting van 22 november 1993
                                                                             houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar dat
                                                                             ambt, en anderzijds, veroordeling van de stichting om een
                                                                             bedrag van 75 000 Bfr. als schadevergoeding te betalen,
                           (Procestaai: Frans)                               heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                             C. P. Briët, president, B. Vesterdorf en A. Potocki , rechters;
                                                                             griffier: B. Pastor, op 15 februari 1996 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-589/93 , S. Ryan-Sheridan, personeelslid van de
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en
arbeidsomstandigheden, vertegenwoordigd door L. Misson                        1 . Verwerpt het beroep .


title: Zaak C-216/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen — Duitsland) — Strafzaak tegen Gavril Covaci (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Richtlijn 2010/64/EU — Recht op vertolking en vertaling in strafprocedures — Taal van de procedure — Strafbeschikking houdende veroordeling tot een boete — Mogelijkheid tot het instellen van verzet in een andere taal dan de taal van de procedure — Richtlijn 2012/13/EU — Recht op informatie in het kader van strafprocedures — Recht om informatie te ontvangen over de ingebrachte beschuldiging — Betekening van een strafbeschikking — Regeling — Verplichte aanwijzing van een gemachtigde door de verdachte — Termijn voor het instellen van verzet die loopt vanaf de betekening aan de gemachtigde)

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Laufen — Duitsland) — Strafzaak tegen Gavril Covaci
   (Zaak C-216/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn 2010/64/EU - Recht op vertolking en vertaling in strafprocedures - Taal van de procedure - Strafbeschikking houdende veroordeling tot een boete - Mogelijkheid tot het instellen van verzet in een andere taal dan de taal van de procedure - Richtlijn 2012/13/EU - Recht op informatie in het kader van strafprocedures - Recht om informatie te ontvangen over de ingebrachte beschuldiging - Betekening van een strafbeschikking - Regeling - Verplichte aanwijzing van een gemachtigde door de verdachte - Termijn voor het instellen van verzet die loopt vanaf de betekening aan de gemachtigde))
   (2015/C 406/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Laufen

      Partij in de strafzaak

   Gavril Covaci

      Dictum

               1)

               De artikelen 1 tot en met 3 van richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende het recht op vertolking en vertaling in strafprocedures, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die, in het kader van een strafprocedure, degene jegens wie een strafbeschikking is gegeven niet toestaat om tegen deze beschikking schriftelijk verzet in te stellen in een andere taal dan de taal van de procedure, ofschoon deze persoon deze laatste taal niet beheerst, op voorwaarde dat de bevoegde autoriteiten, overeenkomstig artikel 3, lid 3, van deze richtlijn, een dergelijk verzet, gelet op de betreffende procedure en de omstandigheden van het geval, niet beschouwen als een essentieel processtuk.

               2)

               De artikelen 2, 3, lid 1, onder c), en 6, leden 1 en 3, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan, in het kader van een strafprocedure, een beklaagde die niet in deze lidstaat verblijft, een gemachtigde moet aanwijzen voor de betekening van een tot hem gerichte strafbeschikking, mits die beklaagde daadwerkelijk gebruik kan maken van de volledige termijn om tegen deze strafbeschikking verzet in te stellen.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


Nr. C 140/22     [ NLl              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                        11 . 5 . 96
                                         HOF VAN JUSTITIE
                                Aankondiging van algemene vergelijkende onderzoeken
                                                     (96/C 140 / 13 )
           Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publikatieblad van de
           Europese Gemeenschappen nr. C 140 A van 11 mei 1996 de volgende algemene vergelijkende
           onderzoeken :
           Engelse uitgave
           CJ/LA/ 16 (Engelstalige tolken)
           Italiaanse uitgave
           CJ/LA/ 17 (Italiaanstalige tolken).
           Het betrokken nummer van het Publikatieblad is verkrijgbaar bij de Afdeling Personeel van het
           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
           De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 14 juni 1996.


title: Zaak T-421/15: Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — Systran/Commissie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/29

         Beroep ingesteld op 29 juli 2015 — Systran/Commissie
   (Zaak T-421/15)
   (2015/C 337/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Systran SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Hoss, E. Omes en P. Hoffmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               deze zaak voegen met de zaak T-481/13;

               —

               het besluit van de Europese Commissie, althans de Europese Unie, van 25 juni 2015 nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie en de Europese Unie in alle kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij zij, na het arrest van het Hof van Justitie van 18 april 2013, Commissie/Systran en Systran Luxembourg (C-103/11 P, Jurispr., EU:C:2013:245), is overgegaan tot invordering van de compensatierente vermeerderd met vertragingsrente vanaf 19 augustus 2013 over het bedrag dat de Commissie aan verzoekster had betaald uit hoofde van schadevergoeding na het arrest van het Gerecht van 16 december 2010, Systran en Systran Luxembourg/Commissie (T-19/07, Jurispr., EU:T:2010:526), dat bij het arrest van het Hof is vernietigd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in hoofdzaak gelijk of gelijksoortig zijn aan de in de zaak T-481/13, Systran/Commissie (1), aangevoerde middelen.

      (1)  PB 2013, C 336, blz. 27.


title: Zaak C-558/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 2 november 2015 — Alberto José Vieira Azevedo e.a./CED Portugal Unipessoal, Lda, Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 2 november 2015 — Alberto José Vieira Azevedo e.a./CED Portugal Unipessoal, Lda, Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel
   (Zaak C-558/15)
   (2016/C 016/26)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alberto José Vieira Azevedo, Maria da Conceição Ferreira da Silva, Carlos Manuel Ferreira Alves, Rui Dinis Ferreira Alves, Vítor José Ferreira Alves

      Verwerende partijen: CED Portugal Unipessoal, Lda, Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Garantia Automóvel

      Interveniënt: Instituto de Seguros de Portugal — Fundo de Acidentes de Trabalho

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten overweging 16 bis en artikel 4 van de Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering (richtlijn 2000/26/EG (1) van het Parlement en de Raad van 16 mei 2000, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14 (2) van het Parlement en de Raad van 11 mei 2005), rekening houdend het bepaalde in artikel 4, leden 4, 5 en 8 (waaraan in Portugees recht uitvoering is gegeven in artikel 43 van Decreto-Lei 522/85 van 31 december 1985, zoals gewijzigd bij Decreto-Lei 72-A/2003 van 14 april 2003), aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan de vertegenwoordiger van de verzekeraar die niet werkzaam is in het land waar de rechtsvordering tot schadeloosstelling voor een verkeersongeval is ingediend, uit hoofde van een in een ander land van de Europese Unie gesloten verplichte aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen in rechte kan worden opgeroepen?

               2)

               Hangt bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag die mogelijkheid af van de concrete bedingen in de vertegenwoordigingsovereenkomst tussen de vertegenwoordiger en de verzekeraar?

      (1)  Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (PB L 181, blz. 65).

      (2)  Richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van de richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 149, blz. 14).


title: Zaak C-381/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 29 juli 2010 — Astrid Preissl KEG

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Wien (Oostenrijk) op 29 juli 2010 — Astrid Preissl KEG
   (Zaak C-381/10)
   ()
   2010/C 274/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltugnssenat Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astrid Preissl KEG

      Verwerende partij: Landeshauptmann von Wien

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het vereiste van bijlage II, hoofdstuk I, punt 4, bij verordening (EG) nr. 852/2004 (1), dat „een voldoende aantal […] wasbakken voor het reinigen van de handen […] voorzien […] van warm en koud stromend water [aanwezig moet zijn]”, in die zin worden uitgelegd dat onder het in de Duitse taalversie gebruikte begrip „Handwaschbecken” [wasbak voor het reinigen van de handen] elke (van warmwatertoevoer voorziene) gelegenheid voor het wassen van de handen moet worden begrepen, of moet onder het begrip „wasbak voor het reinigen van de handen” enkel een wasbak worden begrepen die uitsluitend voor het wassen van de handen dient?

               2)

               Op basis van welke criteria moet worden bepaald wanneer is voldaan aan het in bijlage II, hoofdstuk I, punt 4, bij verordening (EG) nr. 852/2004 aan de geboden hygiëne gestelde vereiste, zoals dit tot uitdrukking komt in de zinsnede „de wasbakken […] moeten voorzien zijn […] van middelen voor het reinigen en hygiënisch drogen van de handen”? Moet deze bepaling in die zin worden uitgelegd dat een apparaat voor het drogen van de handen of een waterkraan alleen dan aan de hygiënevereisten van bijlage II, hoofdstuk I, punt 4, van verordening (EG) nr. 852/2004 voldoet, wanneer dit apparaat of die kraan kan worden gebruikt zonder dat het apparaat of de kraan met de hand hoeft te worden aangeraakt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-244/01

text:
C 84/54               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  6.4.2002
               Doorhaling van zaak C-48/01 (1)                                      Doorhaling van zaak C-119/01 (1)
                        (2002/C 84/95)                                                        (2002/C 84/98)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2001              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/01: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-119/01:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
                                                                      Finland.
(1) PB C 95 van 24.3.2001.
                                                                      (1) PB C 134 van 5.5.2001.
  Doorhaling van gevoegde zaken C-51/01 en C-52/01 (1)
                        (2002/C 84/96)                                              Doorhaling van zaak C-244/01 (1)
                                                                                (2002/C 84/99)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november 2001
de doorhaling in het register gelast van gevoegde zaken               De president van het Hof van Justitie van de Europese
C-51/01 en C-52/01: Commissie van de Europese Gemeen-                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
schappen tegen Beta Television SpA (Videomusic/TMC2) en               2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-244/01:
TV Internazionale SpA.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                      (1) PB C 212 van 28.7.2001.
              Doorhaling van zaak C-118/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-336/01 (1)
                        (2002/C 84/97)
                                                                                (2002/C 84/100)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-118/01:          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
Republiek.                                                            2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-336/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                      rijk België.
(1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                      (1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak T-328/00: Beroep, op 24 oktober 2000 ingesteld door M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 372/14              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.12.2000
Beroep, op 20 oktober 2000 ingesteld door de vennoot-                    De betrokken autoriteiten hebben de geldigheid van de afgege-
schap ICAT FOOD SpA tegen Commissie van de Europese                      ven ATR.1-certificaten in feite bevestigd, hetgeen aantoont dat
                       Gemeenschappen                                    zij niet waren misleid door de verklaringen van de uitvoerende
                                                                         ondernemingen. Daardoor faalt het voornaamste argument
                                                                         van de Commissie, volgens hetwelk in casu geen sprake is van
                        (Zaak T-327/00)                                  een op een handelen van die autoriteiten berustende vergissing.
                        (2000/C 372/28)
                                                                         De Commissie betwist slechts zijdelings, dat de twee overige
                                                                         voorwaarden van artikel 222 vervuld zijn.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Aangaande de gestelde onjuiste uitlegging van de regel inzake
                                                                         menging betoogt verzoekster, dat ten gevolge van de overtui-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                ging van de Commissie, dat menging van Turkse en commu-
schappen is op 20 oktober 2000 beroep ingesteld tegen                    nautaire producten ontoelaatbaar was, de communautaire
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de ven-                    inspecteurs hebben verzuimd te berekenen wat het percentage
nootschap ICAT FOOD SpA, vertegenwoordigd door R. Del-                   grondstoffen uit derde landen was en niet hebben nagegaan,
fino, advocaat te Genua, M. Merola, advocaat te Rome,                    in welke mate dit percentage eventueel het in het besluit
F. Santaniello, advocaat te Lecce, en D. P. Domenicucci,                 van de associatieraad EG-Turkije voorziene tolerantieniveau
advocaat te Pescara, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             overschreed.
bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert I 51.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren beschikking C (2000) 1612 van de
      Commissie van 19 juni 2000 houdende afwijzing van het
      krachtens artikel 220, lid 2, van het communautair
      douanewetboek ingediende verzoek om niet-navordening
      van douanerechten betreffende de invoer van drie partijen          Beroep, op 24 oktober 2000 ingesteld door M. Costacurta
      tonijn uit Turkije met de formulieren IM4 nr. 548/P van                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      8 september 1995, nr. 866/E van 9 januari 1996, en
      nr. 2656/H van 24 januari 1996;                                                            (Zaak T-328/00)
—     de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                                (2000/C 372/29)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij de inklaring bij de douane te Genua van drie partijen bij de         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Turkse onderneming Kervitas gekochte partijen tonijn in                  schappen is op 24 oktober 2000 beroep tegen Commissie van
dozen hebben de communautaire autoriteiten de in Turkije                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Costacurta,
afgegeven ATR.1-certificaten betwist. Deze betwisting berust             wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Petit,
op de overweging, dat de bij de vervaardiging van de uitgevoer-          advocaat te Luxemburg.
de waar gebruikte grondstoffen grotendeels niet uitsluitend
van Turkse oorsprong zijn en dat de betrokken ondernemingen
de grondstoffen van Turkse oorsprong niet fysiek hebben                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
gescheiden van de overige grondstoffen.
                                                                         —     nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
Verzoekster beroept zich op schending van artikel 220,                         afwijzing van zijn verzoek van 6 juni 2000;
lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek, het
evenredigheidsbeginsel alsmede de in artikel 253 EG neergeleg-           —     uitspraak te doen over [zijn verzoek] om overeenkomstig
de motiveringsplicht.                                                          artikel 3 van bijlage X bij het Statuut per 1 september
                                                                               2000 weer in een derde land te worden tewerkgesteld;
Met betrekking tot artikel 220 van het douanewetboek merkt
zij op, dat wanneer navordering van rechten gerechtvaardigd              —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle
mocht zijn (hetgeen moet worden betwijfeld) en een vergissing                  kosten van het geding te verwijzen;
van de Turkse autoriteiten bij de afgifte van de certificaten van
oorsprong niet kan worden uitgesloten, deze vergissing zou               —     hem voorbehoud te verlenen met betrekking tot alle
kunnen worden aangemerkt als een op een handelen van die                       andere rechten, vorderingen, middelen en acties, met
autoriteiten berustende vergissing.                                            name betreffende de vergoeding van de schade.
 ---pagebreak--- 23.12.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 372/15
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekster verwijt de Commissie inbreuk te hebben gemaakt
                                                                       op haar recht om te worden gehoord, omdat bij de inzage
                                                                       van het dossier niet alle relevante stukken waren getoond.
Verzoeker, die is tewerkgesteld bij het Bureau voor officiële          Bovendien was er door onjuist gedrag van de Spaanse autoritei-
publicaties der Europese Gemeenschappen, komt op tegen het             ten en de Commissie, in het bijzonder op het gebied van het
besluit houdende afwijzing van zijn verzoek om krachtens               contingentsbeheer, sprake van buitengewone omstandigheden
artikel 3 van bijlage X bij het Ambtenarenstatuut in een derde         in de zin van artikel 13 van de verordening. Voor een
land te worden tewerkgesteld.                                          kennelijke vervalsing ontbraken bovendien de bewijzen of
                                                                       overtuigende aanwijzingen. Verder had de Commissie de feiten
De middelen en voornaamste argumenten komen grotendeels                gebrekkig en onvolledig onderzocht.
overeen met die in zaak T-202/00.
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                           betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrech-
                                                                           ten, PB L 175, blz. 1.
Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Firma Bonn
Fleisch Ex- und Import GmbH tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door S. Cocchi en
                                                                       E. Hainz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (Zaak T-329/00)
                                                                                pen
                        (2000/C 372/30)                                                           (Zaak T-330/00)
                        (Procestaal: Duits)                                                       (2000/C 372/31)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         (Procestaal: Frans)
schappen is op 25 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bonn
Fleisch Ex- und Import GmbH, gevestigd te Troisdorf (Duits-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
land), vertegenwoordigd door D. Ehle, advocaat, van het                schappen is op 26 oktober 2000 beroep tegen Commissie van
kantoor Ehle & Schiller, te Keulen (Duitsland).                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Cocchi en
                                                                       E. Hainz, wonende in Italië, vertegenwoordigd door G. Vander-
                                                                       sanden en L. Levi, advocaten te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking K (2000) 2207 def. van 25.7.2000 (REM             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      49/99) van de Commissie nietig te verklaren;
                                                                       —     nietig te verklaren de besluiten van het tot het sluiten van
                                                                             overeenkomsten bevoegd gezag (TSOBG) van 16 maart
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                             2000 en 22 februari 2000 om verzoekers’ sollicitatie
                                                                             naar de respectievelijk bij kennisgeving van vacature
                                                                             COM/R/5530/00 van 24 februari 2000 en
Middelen en voornaamste argumenten                                           COM/R/5500/00 van 24 januari 2000 vacant verklaarde
                                                                             posten niet in aanmerking te nemen, en subsidiair, die
                                                                             kennisgevingen van vacature nietig te verklaren;
Voorwerp van het beroep is de beschikking van de Commissie
van 25 juli 2000 tot afwijzing van het verzoek van de
Bondsrepubliek Duitsland om verzoekster op grond van                   —     nietig te verklaren de aanstellingsbesluiten die het TSOBG
artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 (1) invoerrechten               op een onbekende datum in de bij die twee kennisgevin-
op rundvlees kwijt te schelden. In de bestreden beschikking is               gen van vacature ingeleide aanwervingsprocedures heeft
de Commissie van mening, dat het bij de door verzoekster bij                 genomen;
inklaring overgelegde deelvergunningen om vervalsingen ging.
Vervalsingen van vergunningen vielen onder verzoeksters                —     verweerster te veroordelen tot betaling van een ex aequo
ondernemersrisico. De Spaanse autoriteiten, die de vergunnin-                et bono en provisioneel op één Euro bepaald bedrag ter
gen hadden verleend noch de Commissie hadden zich onjuist                    vergoeding van de ten gevolge van dat besluit geleden
gedragen, zodat het normale ondernemersrisico dat voor de                    schade;
bij invoer douanebegunstigde goederen moet gelden, niet was
overschreden.                                                          —     verweerster in alle kosten te verwijzen.


title: Zaak C-115/07: Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/29

         Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-115/07)
   (2007/C 95/54)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 136, blz. 34.


title: Zaak T-789/14: Beroep ingesteld op 28 november 2014 — Staatliche Porzellan-Manufaktur Meissen/BHIM — Meissen Keramik (MEISSEN)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/29

         Beroep ingesteld op 28 november 2014 — Staatliche Porzellan-Manufaktur Meissen/BHIM — Meissen Keramik (MEISSEN)
   (Zaak T-789/14)
   (2015/C 127/41)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Staatliche Porzellan-Manufaktur Meissen GmbH (Meißen, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meissen Keramik GmbH (Meißen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „MEISSEN” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 4 13  527

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2014 in de zaken R 1182/2013-4 en R 1245/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-115/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Koblenz — Duitsland) — RegioPost GmbH & Co. KG/Stadt Landau in der Pfalz (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Richtlijn 96/71/EG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 26 — Overheidsopdrachten — Postdiensten — Regeling van een regionale entiteit van een lidstaat waarbij inschrijvers en hun onderaannemers worden verplicht zich ertoe te verbinden om een minimumloon te betalen aan het personeel dat de prestaties verricht die het voorwerp uitmaken van een overheidsopdracht)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Koblenz — Duitsland) — RegioPost GmbH & Co. KG/Stadt Landau in der Pfalz
   (Zaak C-115/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Richtlijn 96/71/EG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 26 - Overheidsopdrachten - Postdiensten - Regeling van een regionale entiteit van een lidstaat waarbij inschrijvers en hun onderaannemers worden verplicht zich ertoe te verbinden om een minimumloon te betalen aan het personeel dat de prestaties verricht die het voorwerp uitmaken van een overheidsopdracht))
   (2016/C 016/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Koblenz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RegioPost GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Stadt Landau in der Pfalz

      in tegenwoordigheid van: PostCon Deutschland GmbH, Deutsche Post AG

      Dictum

               1)

               Artikel 26 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1251/2011 van de Commissie van 30 november 2011, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een regionale entiteit van een lidstaat zoals in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij inschrijvers en hun onderaannemers worden verplicht zich in een bij hun inschrijving te voegen schriftelijke verklaring ertoe te verbinden om een bij die wettelijke regeling vastgesteld minimumloon te betalen aan het personeel dat zal worden belast met de uitvoering van de prestaties die het voorwerp uitmaken van de betreffende overheidsopdracht.

               2)

               Artikel 26 van richtlijn 2004/18, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1251/2011, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een regionale entiteit van een lidstaat zoals in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij wordt bepaald dat inschrijvers en hun onderaannemers worden uitgesloten van deelneming aan de aanbestedingsprocedure voor een overheidsopdracht wanneer zij weigeren zich in een bij hun inschrijving te voegen schriftelijke verklaring ertoe te verbinden om een bij die wettelijke regeling vastgesteld minimumloon te betalen aan het personeel dat zal worden belast met de uitvoering van de prestaties die het voorwerp uitmaken van de betreffende overheidsopdracht.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


C 113/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.4.98
     handelend krachtens haar discretionaire bevoegdheid,          Justitie op 16 februari 1998, in het geding tussen SA ReÂgie
     een door een Turks onderdaan ingediend verzoek om             Nationale des Usines Renault enerzijds en SpA Maxicar en
     op het grondgebied van die lidstaat te mogen verblij-         O. Formento anderzijds, het Hof van Justitie van de Euro-
     ven, beoordeelt, dient zij daarbij dan rekening te hou-       pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     den met het bestaan van de overeenkomst en het aan-           sing over de navolgende vragen:
     vullend protocol?
5. Indien het antwoord op de vierde vraag ¹jaº is, dient           1. Moeten de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Ver-
     de bevoegde autoriteit van de lidstaat bij de uitoefe-            drag aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen ver-
     ning van haar discretionaire bevoegdheid dan rekening             zetten, dat de houder van een in een lidstaat verleend
     te houden met het evenredigheidsbeginsel?                         recht van industrieÈle of intellectuele eigendom krach-
                                                                       tens het daaraan verbonden uitsluitende recht derden
6. Indien het antwoord op de vijfde vraag ¹jaº is, welke               kan verbieden de losse onderdelen die tezamen de car-
     factoren dient de bevoegde nationale autoriteit dan in            rosserie van een reeds op de markt gebrachte auto vor-
     aanmerking te nemen om te bepalen, of uitzetting een              men, en met name de losse onderdelen die bestemd
     evenredige maatregel is?                                          zijn om als vervangingsonderdelen voor die auto te
                                                                       worden verkocht, te fabriceren, te verkopen, alsmede
                                                                       naar een andere lidstaat uit te voeren?
Verzoek van de Pretore di Roma van 6 oktober 1997 om               2. Is het verbod van artikel 86 van het EG-Verdrag al
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Kazemi               dan niet van toepassing op misbruik van de machtspo-
                  Nava en Confcommercio                                sitie, die elke automobielconstructeur op de markt van
                       (Zaak C-11/98)                                  vervangingsonderdelen voor door hem gefabriceerde
                                                                       auto's inneemt, hierin bestaande dat door de uitoefe-
                        (98/C 113/18)                                  ning van de rechten van industrieÈle en intellectuele
                                                                       eigendom en de handhaving daarvan in rechte ernaar
De Pretore di Roma heeft bij beschikking van 6 oktober                 wordt gestreefd, de mededinging van onafhankelijke
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                producenten van vervangingsonderdelen geheel uit te
15 januari 1998, in het geding tussen Kazemi Nava en                   schakelen?
Confcommercio, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vraag:                                          3. Moet derhalve worden geacht in strijd te zijn met de
                                                                       openbare orde als bedoeld in artikel 27 van het Execu-
Moet het begrip ¹werkgeverº in artikel 1 van Richtlijn 75/             tieverdrag een vonnis van een rechter van een lidstaat,
129/EEG van de Raad (1) aldus worden uitgelegd, dat het                waarbij het bestaan wordt erkend van een recht van
ook de organisaties omvat die, zonder winstoogmerk en                  industrieÈle of intellectuele eigendom op de losse onder-
ten behoeve van hun leden, die bovendien lidgeld moeten                delen die tezamen de carrosserie vormen, en de houder
betalen, activiteiten vervullen ter vertegenwoordiging en              van dat pretense uitsluitende recht bescherming wordt
bescherming van de rechten van de ondernemingen, en                    verleend in de vorm van een verbod aan derden, te
voorts organisaties met een sociaal, economisch en syndi-              weten marktdeelnemers uit een andere lidstaat, om de
caal karakter, of die zich bezighouden met de bevordering              losse onderdelen die tezamen de carrosserie van een
van de economische en sociale belangen van de onderne-                 reeds op de markt gebrachte auto vormen, in die lid-
mers, met andere woorden organisaties die, mede gelet op               staat te fabriceren, te verkopen, door te voeren, in te
hun statutair doel, zoals Confcommercio, kunnen worden                 voeren of daarnaar uit te voeren, en die gedraging met
aangemerkt als ondernemersverenigingen, en zo ja, is de                straf te bedreigen?
nationale rechter al dan niet gehouden het begrip ¹onder-
nemingº in de zin van wet nr. 223/91 buiten toepassing te
laten?
(1) PB L 48 van 22.2.1975, blz. 29.
                                                                   Beroep, op 24 februari 1998 ingesteld door Koninkrijk
                                                                              Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak C-45/98)
Verzoek van de Corte d'apello di Torino van 19 november
1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                                    (98/C 113/20)
SA ReÂgie Nationale des Usines Renault enerzijds en SpA
             Maxicar en O. Formento anderzijds
                       (Zaak C-38/98)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 24 februari 1998 beroep ingesteld tegen Raad van de
                        (98/C 113/19)                              Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
                                                                   door R. Silva de Lapuerta, Abogado del Estado domicilie
De Corte d'appello di Torino heeft bij beschikking van             gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
19 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van            boulevard E. Servais 4-6.
 ---pagebreak--- 11.4.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 113/9
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                    23 oktober 1995, zonder dat BelgieÈ de noodzakelijke
                                                                  bepalingen heeft vastgesteld.
Ð nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, vervat
     in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 45/98 van de           (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 1.
     Raad van 19 december 1997 inzake de vaststelling van
     de voor 1998 geldende totaal toegestane vangsten voor
     bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als-
     mede bepaalde bij de visserij in acht te nemen voor-
     schriften (1);
Ð de Raad in de kosten te verwijzen.                              Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van
                                                                  21 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                  geding tussen Modelo, SGPS, SA en Director-Geral dos
Middelen en voornaamste argumenten                                                      Registos e Notariado
                                                                                (Zaak C-56/98)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak C-179/95 (2).                                                                   (98/C 113/22)
(1) PB L 12 van 19.1.1998, blz. 1.
(2) PB C 208 van 12.8.1995, blz. 10.                              Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschik-
                                                                  king van 21 januari 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                  Hof van Justitie op 24 februari 1998, in het geding tussen
                                                                  Modelo, SGPS, SA en Director-Geral dos Registos e Nota-
                                                                  riado, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                  gende vragen:
Beroep, op 20 februari 1998 ingesteld tegen Koninkrijk
 BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak C-47/98)                            1. Kan een particulier in zijn betrekkingen met de staat
                                                                       een beroep doen op artikel 10 van Richtlijn 69/335/
                         (98/C 113/21)                                 EEG van de Raad (1), ook wanneer die richtlijn door
                                                                       die staat niet in nationaal recht is omgezet?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 februari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                  2. Moeten de in artikel 4, lid 3, van Richtlijn 69/335/
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       EEG bedoelde verrichtingen worden geacht te vallen
vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, als gemachtigde,
                                                                       onder het verbod van artikel 10 van die richtlijn, vol-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                       gens hetwelk daarover, behoudens het kapitaalrecht,
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       geen enkele andere belasting in welke vorm dan ook
                                                                       mag worden geheven?
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het den Hove behage:
                                                                  3. Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, onder e), van
                                                                       Richtlijn 69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat de
Ð te verklaren dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
                                                                       aan een notaris verschuldigde rechten voor het passe-
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                       ren van een (wettelijk verplichte) notarieÈle akte van
     vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/103/EG
                                                                       een overeenkomst tot kapitaalvermeerdering of tot wij-
     van de Raad van 23 november 1993 betreffende de
                                                                       ziging van de oprichtingsakte variabel zijn naar gelang
     miminumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid
                                                                       van de omvang van de kapitaalvermeerdering of van
     bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (1), de
                                                                       het totale kapitaal, en niet afhangen van de kosten van
     krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                       de dienstverlening?
     niet is nagekomen;
Ð het Koninkrijk Belgie te verwijzen in de kosten.                4. Mag, in het bevestigende geval en gelet op de
                                                                       artikelen 10 en 12, lid 1, onder e), van Richtlijn 69/
                                                                       335/EEG, het bedrag van die rechten duidelijk en
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       onredelijk hoger zijn dan de werkelijke kosten van de
                                                                       specifiek verleende dienst?
Ingevolge het verbindende karakter van artikel 189, derde
alinea, en artikel 5, lid 1, van het EG-Verdrag, zijn de lid-     (1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betref-
staten verplicht de noodzakelijke maatregelen vast te stel-           fende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi-
len om hun nationale rechtsorde binnen de in de betrok-               taal (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25).
ken richtlijn gestelde termijn aan te passen aan de richtlij-
nen die voor hen bestemd zijn. De in artikel 13 van
Richtlijn 93/103/EG vastgestelde termijn is verstreken op


title: Zaak C-29/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 januari 2017 — Novartis Farma SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 19 januari 2017 — Novartis Farma SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   (Zaak C-29/17)
   (2017/C 195/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Novartis Farma SpA

      Verwerende partij: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de bepalingen van richtlijn 2001/83/EG (1), zoals herhaaldelijk gewijzigd, en met name de artikelen 5 en 6 ervan, in samenhang gelezen met overweging 2 van deze richtlijn, in de weg aan de toepassing van een nationale wettelijke regeling (het meermaals aangehaalde artikel 1, lid 4-bis, van het Decreto legge) [wetsbesluit nr. 536/1196] die, teneinde de kosten te beperken via de opneming op de lijst van door de nationale gezondheidsdienst terugbetaalbare geneesmiddelen ten aanzien van alle patiënten het gebruik bevordert van een farmaceutisch product bovenop de vergunde therapeutische indicatie ervan, los van de therapeutische behoeften van de individuele patiënt en ongeacht het bestaan en de beschikbaarheid op de markt van geneesmiddelen waarvoor een specifieke vergunning is afgegeven voor de betrokken therapeutische indicatie?

               2)

               Kan artikel 3, punt 1, van richtlijn 2001/83/EG (de zogenoemde „formula magistralis”) worden toegepast ingeval het farmaceutische product weliswaar wordt bereid in de apotheek volgens medisch recept voor een bepaalde patiënt, maar deze bereiding niettemin serieel, in gelijke hoeveelheden en op recurrente wijze wordt verricht, zonder dat rekening wordt gehouden met de specifieke behoeften van de betrokken patiënt, en het product aan het ziekenhuis en niet aan de patiënt zelf wordt bezorgd (aangezien het farmaceutische product in kwestie is ingedeeld in klasse H-OSP [uitsluitend in ziekenhuizen toe te dienen geneesmiddelen]) en het wordt gebruikt in een andere inrichting dan die waar de bereiding ervan is verricht?

               3)

               Staan de bepalingen van verordening (EG) nr. 726/2004 (2), en met name de artikelen 3, 25, 26 van deze verordening en de bijlage erbij, die het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) de uitsluitende bevoegdheid verlenen voor de beoordeling van de kwaliteit, de veiligheid en de werkzaamheid van geneesmiddelen met als therapeutische indicatie de behandeling van kanker, zowel met betrekking tot het verloop de procedure tot afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen ervan (verplichte gecentraliseerde procedure), als met betrekking tot het toezicht op en de coördinatie van de geneesmiddelenbewaking nadat het farmaceutische product in de handel is gebracht, in de weg aan de toepassing van een nationale wettelijke regeling die aan de nationale regelgevende instantie (AIFA) de bevoegdheid voorbehoudt om de veiligheid te beoordelen van „off-label” gebruikte geneesmiddelen waarvoor de afgifte van vergunningen tot de exclusieve bevoegdheid van de Europese Commissie behoort op basis van de technisch-wetenschappelijke beoordelingen ervan door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)?

               4)

               Staan de bepalingen van richtlijn 89/105/EEG (3), zoals herhaaldelijk gewijzigd, en met name artikel 1, lid 3, ervan, in de weg aan de toepassing van een nationale wettelijke regeling die de betrokken lidstaat toestaat om met betrekking tot zijn besluiten op het gebied van de terugbetaalbaarheid van door de patiënt betaalde kosten te voorzien in de terugbetaling van een farmaceutisch product dat wordt gebruikt voor andere doeleinden dan de therapeutische indicaties ervan die zijn vermeld in de door de Europese Commissie of door een gespecialiseerd Europees Bureau aan het einde van een gecentraliseerde beoordelingsprocedure afgegeven vergunning voor het in de handel brengen van dat geneesmiddel, zonder dat de in de artikelen 3 en 5 van richtlijn 2001/83/EG vastgestelde voorwaarden zijn vervuld?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (2)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 mei 1999 in zaak T-203/95: B. Connolly tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Artikel 88 Statuut - Schorsing - Ontvankelijkheid - Motivering - Ten laste gelegde schuld - Schending van artikelen 11, 12 en 17 Statuut - Gelijke behandeling)

text:
28.8.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 246/23
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch en Wolter,
                                                                          advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van
                           van 19 mei 1999                                de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk
                                                                          B. Langeheine en H.-J. Freund, vervolgens door W. Wils en
                                                                          H.-J. Freund), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
in zaak T-175/95: BASF coatings AG SpA tegen Commis-                      beschikking 95/477/EG van de Commissie van 12 juli 1995
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                          inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-
                                                                          Verdrag (BASF Lacke + Farben AG en SA Accinauto — zaak
(„Mededinging — Artikel 81, lid 1, EG (ex artikel 85, lid 1)              IV/33.802) (PB L 272, blz. 16), heeft het Gerecht (Eerste
    — Alleenverkoopovereenkomst — Parallelimporten”)                      kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
                                                                          R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio
                           (1999/C 246/45)                                González, administrateur, op 19 mei 1999 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (Procestaal: Duits)                            1. Verwerpt het beroep.
In zaak T-175/95, BASF Coatings AG, voorheen BASF Lacke                   2. Verwijst verzoekster in de kosten.
und Farben AG, gevestigd te Münster-Hiltrup (Duitsland),
vertegenwoordigd door F. Hermanns, advocaat te Düsseldorf,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   (1) PB C 315 van 25.11.1995.
Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
aanvankelijk B. Langeheine en H.-J. Freund, vervolgens W.
Wils en H.-J. Freund), betreffende een verzoek om nietigverkla-
ring van beschikking 95/477/EG van de Commissie van 12 juli
1995 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
EG-Verdrag (BASF Lacke + Farben AG en SA Accinauto —
zaak IV/33.802) (PB L 272, blz. 16), heeft het Gerecht                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van eerste aanleg (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B.
Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi,                                          van 19 mei 1999
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 19 mei
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          in zaak T-203/95: B. Connolly tegen Commissie van de
1) Verwerpt het beroep.                                                                    Europese Gemeenschappen (1)
2) Verwijst verzoekster in de kosten.                                     (Ambtenaren — Artikel 88 Statuut — Schorsing — Ont-
                                                                          vankelijkheid — Motivering — Ten laste gelegde schuld —
(1) PB C 315 van 25.11.1995.                                              Schending van artikelen 11, 12 en 17 Statuut — Gelijke
                                                                                behandeling)
                                                                                (1999/C 246/47)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          In zaak T-203/95, B. Connolly, gewezen ambtenaar van de
                          van 19 mei 1999                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Everberg (België), vertegenwoordigd door J. Sambon en
in zaak T-176/95: Accinauto SA tegen Commissie van de                     P.-P. Van Gehuchten, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
                 Europese Gemeenschappen (1)                              hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat
                                                                          aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
(Mededinging — Artikel 81, lid 1, EG (ex artikel 85, lid 1)               J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
     — Alleenverkoopovereenkomst — Parallelimporten)                      besluit van 27 september 1995 waarbij het tot aanstelling
                                                                          bevoegd gezag verzoeker heeft geschorst met inhouding van
                           (1999/C 246/46)                                de helft van zijn basissalaris vanaf 3 oktober 1995, heeft het
                                                                          Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
                                                                          president, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op
                           (Procestaal: Duits)                            19 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
In zaak T-176/95, Accinauto SA, gevestigd te Brussel, vertegen-
woordigd door H. Glassen, advocaat te Leimen, domicilie                   1) Verwerpt het beroep;
 ---pagebreak--- C 246/24                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen, daaronder      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.
                                                                                van 6 juli 1999
(1) PB C 351 van 30.12.1995.
                                                                          in de gevoegde zaken T-112/96 en T-115/96: J.-C. Séché
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Vergelijking
                                                                          van verdiensten — Motivering — Aanstelling voor goede
                                                                          orde — Beginsel van gelijke behandeling — Discriminaties
                                                                          op grond van leeftijd, geslacht en nationaliteit — Zorgplicht
                                                                          — Overeenstemming tussen rang en ambt — Artikel 27,
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          derde alinea, Statuut — Misbruik van bevoegdheid en
                                                                          van procedure — Beginsel van bescherming van gewettigd
                                                                          vertrouwen en beginsel van goede trouw — Recht op
                           van 8 juli 1999
                                                                          tewerkstelling ad interim — Besluit tot tewerkstelling ad
                                                                          interim — Beoordelingsvrijheid van administratie — Recht
                                                                          op aanvullende toelage — Dienstfout — Morele schade —
 in zaak T-36/96: G. Gaspari tegen Europees Parlement (1)
                                                                             Afwijzing van verzoeken om maatregelen van instructie)
(Ambtenaren — Hogere voorziening — Verwijzing naar
Gerecht — Ziekteverlof — Medisch attest — Medisch                                                    (1999/C 246/49)
controleonderzoek — Conclusies in tegenspraak met medisch
                                attest)
                           (1999/C 246/48)                                                           (Procestaal: Frans)
                                                                          In de gevoegde zaken T-112/96 en T-115/96, J.-C. Séché,
                           (Procestaal: Frans)                            gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                          É. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
In zaak T-36/96, G. Gaspari, ambtenaar van het Europees                   te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue
Parlement, wonende te Sandweiler (Luxemburg), vertegen-                   du Fort Rheinsheim 2, ondersteund door Union syndicale —
woordigd door L. Defalque, advocaat te Brussel, domicilie                 Brussel, gevestigd te Brussel, aanvankelijk vertegenwoordigd
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson, S.à                door V. Lebrun, advocaat te Brussel, en vervolgens door P.
r.l., rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement (gemachtig-            Monville, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
den: M. Peter en A. Caiola), betreffende een verzoek om                   Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue
nietigverklaring van het besluit van 22 mei 1995 waarbij                  du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese
het Parlement verzoeksters afwezigheid van 5 mei 1995 als                 Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia, J. Currall en D.
onregelmatig heeft aangemerkt en krachtens artikel 60 van het             Waelbroeck), betreffende, in zaak T-112/96, een verzoek om,
Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen                  onder meer, nietigverklaring van de twee besluiten die de
een dag op haar vakantieverlof in mindering heeft gebracht, en            Commissie op 22 mei 1996 in het kader van de procedure
voor zoveel nodig, van het bevestigende besluit van 9 augustus            van voorziening in een bij kennisgeving COM/20/96 vacant
1995 heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:             verklaard ambt in de rang A 2 heeft genomen, houdende,
M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:        respectievelijk, aanstelling van mevr. D. als juridisch hoofdad-
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest                 viseur in de rang A 2 en afwijzing van verzoekers sollicitatie
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               naar dat ambt, en in zaak T-115/96, een verzoek om, onder
                                                                          meer, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1
                                                                          december 1995 houdende afwijzing van het verzoek waarbij
1) Verwerpt het beroep.
                                                                          verzoeker, zakelijk weergegeven, om indeling van zijn ambt in
                                                                          de rang A 2 vanaf 1 juni 1991, en subsidiair, om tewerkstelling
2) Verstaat dat elk der partijen de kosten die haar in de procedures      ad interim had verzocht, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
      voor het Gerecht en het Hof zijn opgekomen, volledig zal dragen.    samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
                                                                          Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: A. Mair, ad-
                                                                          ministrateur, op 6 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het
                                                                          dictum luidt als volgt:
(1) PB C 145 van 18.5.1996.
                                                                          1) Op de in het beroep in zaak T-112/96 geformuleerde vordering
                                                                               tot nietigverklaring van het besluit om mevr. D in het omstreden
                                                                               ambt aan te stellen, behoeft niet te worden beslist.


title: Zaak T-113/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Oleaginosa Moreno Hermanos/Raad

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/56

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Oleaginosa Moreno Hermanos/Raad
   (Zaak T-113/14)
   2014/C 112/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleaginosa Moreno Hermanos SACIFI y A (Bahia Blanca, Argentinië) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en R. Luff, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreft, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de instellingen hebben de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te oordelen dat sprake was van een verstoring van de prijzen van sojabonen en sojaolie die toepassing van artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening (1) rechtvaardigde.

               2.

               Tweede middel: de instellingen hebben artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening in het onderhavige geding ten onrechte toegepast op invoer uit een WTO-lidstaat, aangezien deze toepassing onverenigbaar is met de antidumpingovereenkomst van de WTO.

               3.

               Derde middel: bij de vaststelling van de schade is in strijd met artikel 3, lid 7, van de basisverordening geen rekening gehouden met factoren die het oorzakelijke verband tussen de beweerde schade en de invoer met dumping doorbreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-409/14: Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — Marcuccio/Hof van Justitie

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/30

         Beroep ingesteld op 2 juni 2014 — Marcuccio/Hof van Justitie
   (Zaak T-409/14)
   2014/C 245/42
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit van de verwerende partij tot afwijzing van het verzoek dat verzoeker op 22 januari 2014 bij het Hof van Justitie heeft ingediend;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 25  000 EUR dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht billijk en redelijk acht, ter vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van de onredelijke duur van de door hem ingeleide gerechtelijke procedure, dan wel ter vergoeding van de onredelijke duur van de betrokken procedure;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van alle kosten en honoraria die in verband met de onderhavige procedure zijn gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de buitensporige duur van de procedure in zaak T-236/02, Marcuccio/Commissie.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het volledig ontbreken van motivering, mede wegens het ontbreken van een onderzoek, en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de wet en kennelijk onjuiste beoordeling.