title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen de Österreichische Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst, en de Republiek Oostenrijk (Zaak C-195/98)

text:
C 234/16                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       25.7.98
     uitgifte van obligaties ¹Eurobondº in USD met varia-             recht enkel rekening worden gehouden met het aantal
     bele rente, in aanmerking nemende dat de dertiende               assen van een motorvoertuig of samenstel van voertuigen,
     overweging en artikel 1, eerste alinea, onder a), vii,           ongeacht hun onderlinge afstand en ongeacht de vraag of
     van de richtlijn van de financieÈle diensten (bedoeld in         een as tijdens de rit wordt gebruikt of opgetrokken is, of
     categorie 6 van bijlage IA) uitsluit ¹opdrachten betref-         behoeven tandem- of liftassen niet te worden meegere-
     fende de uitgifte, de aankoop, de verkoop en de over-            kend?
     dracht van effecten of andere financieÈle instrumen-
     tenº?                                                            (1) Over de uitlegging van artikel 8, lid 1, van het Verdrag van
                                                                          9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebrui-
(1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.                                       ken van bepaalde wegen voor zware vrachtwagens (Bundesge-
                                                                          setzblatt, deel II, blz. 1768).
Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 8 mei 1998
om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure tegen            Verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudicieÈle
                            A. Pfennigmann                            beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen de Öster-
                           (Zaak C-193/98)                            reichische Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher
                                                                                Dienst, en de Republiek Oostenrijk
                             (98/C 234/30)
                                                                                (Zaak C-195/98)
Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van                                               (98/C 234/32)
8 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 20 mei 1998, in de boeteprocedure tegen A. Pfennig-
mann, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               Bij beschikking van 30 april 1998, ingekomen ter griffie
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-           van het Hof van Justitie op 20 mei 1998, heeft het Oberste
gende vraag (1):                                                      Gerichtshof, in het aldaar aanhangig geding tussen Öster-
                                                                      reichische Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher
Moet voor de beantwoording van de vraag, of een motor-                Dienst, en de Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie
voertuig of een samenstel van voertuigen in de zin van                van de Europese Gemeenschappen de volgende prejudicieÈle
artikel 2, lid 1, van het Verdrag juncto artikel 2, vierde            vragen gesteld:
streepje, van Richtlijn 93/89/EEG van de Raad (2) uitslui-
tend bestemd is voor het goederenvervoer, het tijdstip en             1. Kan het Hof van Justitie krachtens artikel 177 van het
de wijze van elk gebruik daarvan in aanmerking worden                      EG-Verdrag worden gevraagd om een prejudicieÈle
genomen, of is het ongeacht het gebruik in een specifiek                   beslissing in een procedure waarin het Oberste
geval beslissend, dat het motorvoertuig of het samenstel                   Gerichtshof in eerste en tevens laatste instantie moet
van voertuigen in het algemeen voor het goederenvervoer                    beslissen over het verzoek van een der partijen om
is bestemd?                                                                vaststelling van het al dan niet bestaan van rechten of
                                                                           rechtsverhoudingen op het gebied van het arbeidsrecht,
(1) Over de uitlegging van artikel 2, lid 1, van het Verdrag van           die naar de voor waar aan te nemen bewering van
    9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebruik         deze partij voor minstens drie werkgevers of werkne-
    van bepaalde wegen door zware vrachtwagens (Bundesgesetz-              mers van belang zijn, en wel uitgaande van een door
    blatt, deel II, blz. 1768).                                            bedoelde partij gestelde, voor waar aan te nemen en
(2) PB L 279 van 12.11.1993, blz. 32.                                      van met name bekende personen onafhankelijke feite-
                                                                           lijke situatie?
                                                                           Zo ja,
Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 8 mei 1998                 2. Verbiedt artikel 48 van het EG-Verdrag of een andere
om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure tegen                 regel van Gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 7
                              E. Pörschke                                  van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad (1),
                           (Zaak C-194/98)                                 dat de peildatum voor inschaling van de bij verweer-
                                                                           ster werkzame privaatrechtelijk aangestelde docenten
                             (98/C 234/31)                                 en assistenten in hun respectieve salarisschalen in
                                                                           zoverre verschillend wordt vastgesteld, als eerdere
Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van                       arbeidsperioden voor minstens de helft van de volle-
8 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 dige werktijd in een arbeidsverhouding met een bin-
op 20 mei 1998, in de boeteprocedure tegen E. Pörschke,                    nenlands territoriaal lichaam of in een onderwijsge-
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                   vende capaciteit aan een binnenlandse openbare
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                   school, universiteit, hogeschool of academie voor beel-
vraag (1):                                                                 dende kunsten of aan een door de overheid erkende
                                                                           binnenlandse particuliere school voor de volle tijd wor-
Moet voor de vaststelling van het bedrag van het krach-                    den medegeteld, terwijl arbeidsperioden aan vergelijk-
tens artikel 8, lid 1, van het Verdrag te betalen gebruiks-                bare instituten in andere lidstaten, slechts met toestem-
 ---pagebreak--- 25.7.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 234/17
     ming van de Bondsminister van FinancieÈn voor de                   bepaald of ongelijke leeftijdsvoorwaarden zoals in
     volle tijd mogen worden meegerekend, namelijk wan-                 Groot-BrittannieÈ sinds 1988/1989 worden gesteld aan
     neer die perioden voor een succesvolle loopbaan van                het recht op REA-toelage, noodzakelijk zijn om de
     de functionaris van bijzonder belang zijn, en anders Ð             samenhang tussen de uitkeringen te bewaren, dan wel
     voorzover het dienstverband vóór 30 mei 1995 is aan-               anderszins onder de uitzondering van artikel 7 vallen?
     gevangen Ð slechts voor de halve tijd, en ook bij
     latere aanvang van het dienstverband slechts voor de
     halve tijd, maar dan slechts tot maximaal drie jaar?          3. Indien deze ongelijke leeftijdsvoorwaarden niet onder
                                                                        de uitzondering van artikel 7 vallen, moet de nationale
                                                                        rechter dan op grond van de rechtstreekse werking van
     Bij een bevestigend antwoord op de vragen 1 en 2:                  de richtlijn (bij gebreke van omzetting van de richtlijn
                                                                        in nationaal recht) de ongelijkheid opheffen door aan
3. Moeten perioden die in andere lidstaten aan met                      de betrokkene een aanvulling toe te kennen over elke
     bovengenoemde instituten vergelijkbare instellingen                week dat het hem of haar ingevolge de arbeidsongeval-
     zijn vervuld, zonder tijdsbeperking worden meegeteld?              len- en beoepsziekteverzekering te betalen bedrag lager
                                                                        is dan dat voor een persoon van het andere geslacht
                                                                        die voor het overige in gelijke omstandigheden ver-
(1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.
                                                                        keert, zonder rekening te houden met:
                                                                        a) het feit dat de betrokkene in andere weken recht
                                                                             heeft op een hoger bedrag dan de vergelijkbare per-
                                                                             soon van het andere geslacht, en/of
Verzoek van de Social Security Commissioner van 8 mei
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen               b) het feit dat de betrokkene door gebruik te maken
R. V. Hepple, A. Stec, P. V. Lunn, O. Kimber en S. Spencer                   van de voor mannen en vrouwen verschillende
                   en de Adjudication officer                                opties in het pensioenstelsel voor de keuze van de
                                                                             aanvangsleeftijd van het pensioen, in samenhang
                        (Zaak C-196/98)
                                                                             met de ongelijke voorwaarden ingevolge de
                         (98/C 234/33)                                       arbeidsongevallen- en beroepsziekteverzekering,
                                                                             een andere (en ongelijke) wekelijkse uitkering inge-
                                                                             volge die verzekering kan verwerven, die in som-
De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van                    mige weken hoger en in andere lager is dan die
8 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   van de vergelijkbare persoon van het andere
op 22 mei 1998, in het geding tussen R. V. Hepple, A.                        geslacht?
Stec, P. V. Lunn, O. Kimber en S. Spencer enerzijds en de
Adjudication officer anderzijds, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-                     Of moet met dergelijke factoren rekening worden
cieÈle beslissing over de navolgende vragen:                            gehouden en zo ja, volgens welke beginselen, om aan
                                                                        artikel 4 rechtstreekse werking te geven?
1. Is het een lidstaat op grond van artikel 7 van Richtlijn
     79/7/EEG van de Raad (1) toegestaan, gekoppeld aan            (1) Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betref-
     de voor mannen en vrouwen verschillende pensioen-                 fende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van
     leeftijden in het verplichte ouderdomspensioen van die            gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van
                                                                       de sociale zekerheid (PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24).
     lidstaat, ongelijke leeftijdsvoorwaarden te stellen aan
     het recht op een uitkering met de kenmerken van
     Reduced Earnings Allowance (REA-toelage) ingevolge
     een verplichte verzekering voor arbeidsongevallen en
     beroepsziekten, hetgeen leidt tot de betaling van voor
     mannen en vrouwen verschillende uitkeringen per
     week in voor het overige gelijke omstandigheden, in
     het bijzonder wanneer deze ongelijkheid:                      Beroep, op 20 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     a) niet om met een van deze regelingen verband hou-                                   (Zaak C-197/98)
         dende financieÈle redenen noodzakelijk is, en
                                                                                (98/C 234/34)
     b) niet eerder heeft gegolden maar eerst jaren na de
         invoering van de beide regelingen wordt geïntrodu-
         ceerd, en bovendien na 23 december 1984, de               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
         uiterste datum waarop ingevolge artikel 8 aan de          is op 20 mei 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
         richtlijn volledig uitvoering moest zijn gegeven?         bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door M. Patakia en B. Mongin, leden
                                                                   van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
2. Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord,              Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
     op grond van welke overwegingen moet dan worden               Kirchberg.


title: Zaak C-50/01: Verzoek van het Tribunale di Siena tegen beschikking van 26 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Milena Castellani en Instituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

text:
C 95/6                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.3.2001
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                             betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en
                                                                           gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeids-
—    de bestreden beschikking te vernietigen en de zaak naar               middelen op de arbeidsplaats, en/of door de Commissie
     de bevoegde rechter te verwijzen;                                     daarvan niet op de hoogte te brengen, de krachtens
                                                                           het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
—    verweerster te verwijzen in alle kosten van beide instan-             nagekomen;
     ties.
                                                                     —     Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
1)    De juridische kwalificatie van het beroep in eerste aanleg
                                                                     Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbindend is ten
      Gelet op het beroep in eerste aanleg, en in aanmerking         aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
      genomen dat de formele kwestie van de juridische               waarvoor zij bestemd is, houdt in, dat de lidstaten de in de
      benaming van dat beroep de ontvankelijkheid ervan niet         richtlijn bepaalde omzettingstermijn moeten naleven. Die
      in de weg kan staan, kan op goede gronden worden               termijn is verstreken op 5 december 1998, zonder dat Ierland
      gesteld, dat de motivering die de bestreden beschikking        de bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen aan voormelde
      dienaangaande bevat, volledig moet worden vernietigd.          richtlijn.
                                                                     (1) PB L 335, 30.12.1995, blz. 28.
2)    De bevoegdheid van het Gerecht                                 (2) PB L 393, 30.12.1989, blz. 13.
      Aangezien het gaat om een geschil tussen een instelling
      van de Gemeenschappen en een lid van de door die
      instelling ingestelde adviescommissie, is het Gerecht van
      eerste aanleg overduidelijk bevoegd.
      Verder zij erop gewezen, dat volgens artikel 91 van het
      Statuut van de ambtenaren [en andere personeelsleden]          Verzoek van het Tribunale di Siena tegen beschikking van
      van Europese Gemeenschappen het Hof van Justitie               26 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
      bevoegd is uitspraak te doen in elk geschil tussen de          tussen Milena Castellani en Instituto nazionale della
      Gemeenschappen en „een van de in dit statuut bedoelde                              previdenza sociale (INPS)
      personen”. Daar het Gerecht zich onbevoegd heeft
      verklaard ten voordele van het Hof van Justitie, had de                                  (Zaak C-50/01)
      zaak ambtshalve naar de bevoegde rechterlijke instantie
      moeten verwijzen.                                                                        (2001/C 95/11)
                                                                     Bij beschikking van 26 mei 2000, ingekomen ter griffie van
                                                                     het Hof van Justitie op 5 februari 2001, in het geding tussen
                                                                     Milena Castellani en Instituto nazionale della previdenza
                                                                     sociale (INPS), is het Hof van Justitie van de Europese
Beroep, op 5 februari 2001 ingesteld door Commissie van              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     de navolgende vraag:
                        (Zaak C-48/01)                               Is het verbod van cumulatie van de rekenkundige waarde van
                                                                     de buitengewone loonaanvulling en het in de referentieperiode
                         (2001/C 95/10)                              aan de werknemer betaalde loon (artikel 2, lid 4, van Decreto-
                                                                     legge 80/1992) — mede gelet op de bestaande rechtspraak
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           van het Hof betreffende dit wetsbesluit — verenigbaar met
op 5 februari 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door               richtlijn 80/987/EEG (1), meer in het bijzonder:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door N. Yerrell, lid van haar juridische dienst, als            1.    Is dit cumulatieverbod verenigbaar met het doel van de
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   richtlijn (artikel 3, lid 1), de vervulling van onvervulde
C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,             aanspraken van werknemer te honoreren die voortvloeien
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  uit arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen, en
                                                                           die betrekking hebben op het loon vóór een bepaalde
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           datum (artikel 3, lid 2) en over een bepaalde periode
                                                                           (artikel 4, leden 1 en 2), of
—    vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
     en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te         2.    Berust dit cumulatieverbod op een bijstandscriterium, in
     voldoen aan richtlijn 95/63/EG van de Raad van 5 decem-               strijd met het aan richtlijn 987/80 ten grondslag liggende
     ber 1995(1) tot wijziging van richtlijn 89/655/CEE (2)                sociale criterium?
 ---pagebreak--- 24.3.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 95/7
3.    Heeft dit cumulatieverbod tot gevolg, dat de richtlijn           Verzoek van Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale van
      vervalt of gedeeltelijk niet-toepasselijk is?                    Nanterre van 23 november 2000 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen P. Inizan en Caisse primaire
4.    Is dit cumulatieverbod toelaatbaar gelet op de mogelijk-                     d’assurance maladie des Hauts de Seine
      heid van de lidstaten, de betalingsverplichtingen van
      de waarborgfondsen te beperken (artikel 3, lid 4), in                                      (Zaak C-56/01)
      aanmerking genomen dat de Italiaanse wetgever reeds
      in artikel 2, lid 2, van voormeld Decreto-legge een                                        (2001/C 95/12)
      maximumbedrag heeft vastgesteld?
                                                                       Het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale van Nanterre
5.    Is bijgevolg de verwijzing naar „het maximumbedrag van           heeft bij beschikking van 23 november 2000, ingekomen ter
      de buitengewone loonaanvulling” in voormeld artikel 2,
                                                                       griffie van het Hof van Justitie op 9 februari 2001, in het
      lid 2, zuiver formeel en rekenkundig dan wel receptief
                                                                       geding tussen P. Inizan en Caisse primaire d’assurance maladie
      (wat zou betekenen, dat in Decreto-legge 80/1992 de              des Hauts de Seine, het Hof van Justitie van de Europese
      uitvoeringsbepalingen inzake de buitengewone loonaan-
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
      vulling, het cumulatieverbod daaronder begrepen, zijn
                                                                       de navolgende vraag:
      opgenomen)?
6.    Kan het cumulatieverbod toelaatbaar worden geacht op             Is artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) verenigbaar
      grond van de mogelijkheid van de lidstaten, maatregelen          met de artikelen 59 en 60 van het Verdrag van Rome (thans
      ter voorkoming van misbruik te treffen (artikel 10, sub a)?      de artikelen 49 en 50 EG); Bijgevolg, weigert de CPAM des
                                                                       Hauts de Seine terecht om P. Inizan een psychosomatische
                                                                       pijnbehandeling te Essen, Duitsland, te vergoeden na ongunstig
(1) Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffen-    advies van de Médecin Conseil National?
    de de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
    inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de
    werkgevers, PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.                      (1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
                                                                           betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op
                                                                           loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap
                                                                           verplaatsen (PB L 28 van 30.1.1997, blz. 4).


title: Zaak C-507/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 13 november 2014 — P/M

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 13 november 2014 — P/M
   (Zaak C-507/14)
   (2015/C 065/27)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: P

      Verwerende partij: M

      Prejudiciële vraag

   Wanneer een zaak betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid bij een gerecht van een lidstaat aanhangig is gemaakt en een andere zaak, waarvan vaststaat dat zij hetzelfde onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust, op een eerder tijdstip is aangebracht bij een gerecht in een andere lidstaat, waarbij de behandeling van de zaak ondertussen is geschorst op verzoek van de verzoekende partij in die zaak zonder dat de verwerende partij in die zaak enige betekening of kennisgeving heeft ontvangen of aan deze procedure heeft deelgenomen, en waarbij de behandeling van de zaak nog steeds geschorst was op het tijdstip waarop de verwerende partij de procedure in de eerdere zaak heeft ingeleid, kan dan worden aangenomen, gelet op het bepaalde in artikel 16, lid 1, sub a, en voor de toepassing van het bepaalde in artikel 19, lid 2, van verordening nr. 2201/2003 (1) (EG) van de Raad van 27 november 2003, dat het gerecht waarbij de zaak is aangebracht waarvan de behandeling is geschorst, het gerecht is waarbij de zaak het eerst is aangebracht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak T-121/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  31 mei 2006  — Compagnia di San Paolo/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/40

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 31 mei 2006 — Compagnia di San Paolo/Commissie
   (Zaak T-121/02) (1)

   (2006/C 178/72)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Beroep, op 9 oktober 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-362/98)

text:
C 358/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
Verzoek van de Conseil de Prud'hommes te Bobigny van               23 november 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse
2 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding          Republiek de bepalingen ter uitvoering van de in de con-
       tussen B. Bauduin en L. Blondeau en Renault SA              clusie van de Commissie vermelde richtlijn heeft vastge-
                       (Zaak C-360/98)                             steld.
                         (98/C 358/21)                             (1) PB L 307 van 31.12.1993, blz. 1.
De Conseil de Prud'hommes heeft bij beschikking van
2 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 8 oktober 1998, in het geding tussen B. Bauduin en L.
Blondeau en Renault SA, het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-                        Doorhaling van zaak C-168/97 (1)
sing over de navolgende vraag:                                                             (98/C 358/23)
Is artikel 18 van het akkoord van 5 juli 1991 verenigbaar
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
met de bepalingen van het Gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
heid artikel 119 van het EG-Verdrag?
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-168/
                                                                   97 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
                                                                   Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
                                                                   Secretary of State for Defence, ex parte: T. Perkins.
Beroep, op 9 oktober 1998 ingesteld door Commissie van             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                       (Zaak C-362/98)
                         (98/C 358/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           Doorhaling van zaak C-5/98 (1)
is op 9 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                                     (98/C 358/24)
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper, juridisch           De president van het Hof van Justitie van de Europese
adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-5/98
Kirchberg.                                                         (verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): Otor Godard SA tegen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                   Administration des Impôts.
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt-
     lijn 93/103/EG (1) van de Raad van 23 november 1993
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaar-
     tuigen, en/of die bepalingen niet aan de Commissie                          Doorhaling van zaak C-82/96 (1)
     mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens het                                 (98/C 358/25)
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;
Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
Middelen en voornaamste argumenten                                 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-82/96
                                                                   (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen          Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat          Secretary of State for Trade and Industry, ex parte: The
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de         Consumers' Association en Which? Ltd.
lidstaten de in een richtlijn gestelde termijn voor tenuit-
voerlegging in acht te nemen. In casu is die termijn op            (1) PB C 145 van 18.5.1996.


title: Arrest van het Hof van 18 november 1999 in zaak C-200/98 (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing): X AB, Y AB tegen Riksskatteverket ("Vrĳheid van vestiging — Betaling van Zweedse vennootschap aan haar dochtermaatschappĳ — Vrĳstelling van vennootschapsbelasting")

text:
19.2.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 47/7
van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971                                  ARREST VAN HET HOF
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich                                 van 18 november 1999
binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening
(EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992.                           in zaak C-200/98 (verzoek van Regeringsrätten om een
                                                                           prejudiciële beslissing): X AB, Y AB tegen Riksskatte-
                                                                                verket (1)
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                           („Vrijheid van vestiging — Betaling van Zweedse vennoot-
                                                                           schap aan haar dochtermaatschappij — Vrijstelling van
                                                                                vennootschapsbelasting”)
                                                                                (2000/C 47/12)
                    ARREST VAN HET HOF                                                                (Procestaal: Zweeds)
                           (Vijfde kamer)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                     van 18 november 1999                                  In zaak C-200/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van Regeringsrätten
in zaak C-191/98 P: G. Tzoanos tegen Commissie van de                      (Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen X AB, Y AB
                 Europese Gemeenschappen (1)                               en Riksskatteverket, betreffende een prejudiciële beslissing over
                                                                           de uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
(„Hogere voorziening — Verwerping van beroep tot nietig-                   wijziging, artikel 43 EG-Verdrag), 53 EG-Verdrag (ingetrokken
verklaring van tuchtrechtelijk ontslag — Samenloop van                     bij het Verdrag van Amsterdam), 54 EG-Verdrag (thans, na
tuchtprocedure en strafrechtelijke vervolgingen (artikel 88,               wijziging, artikel 44 EG), 55 EG-Verdrag (thans artikel 45 EG),
              vijfde alinea, Ambtenarenstatuut)”)                          56 en 57 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 46 en 47
                                                                           EG), 58, 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans artikelen 48, 56 en
                           (2000/C 47/11)                                  58 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
                                                                           Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
                                                                           (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
                          (Procestaal: Frans)                              C. Gulmann, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters;
                                                                           advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. von Holstein, adjunct-
                                                                           griffier, op 18 november 1999 een arrest gewezen waarvan
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- het dictum luidt als volgt:
                          dentie van het Hof)
                                                                           Wanneer een lidstaat bepaalde belastingverminderingen verleent
In zaak C-191/98 P, G. Tzoanos, voormalig ambtenaar van de                 voor intragroepsoverdrachten tussen twee in die lidstaat gevestigde
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                       naamloze vennootschappen, waarvan de ene volledig toebehoort aan
Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door E. Boigelot,                   de andere, hetzij rechtstreeks, hetzij tezamen met
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               — een of meer in die lidstaat gevestigde, haar eveneens volledig
ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort                        toebehorende dochtermaatschappijen, of
Rheinsheim 2, betreffende hogere voorziening tegen het arrest
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  — een of meer van haar volledige dochtermaatschappij(en) die
schappen (Vierde kamer) van 19 maart 1998, Tzoanos/Com-                         gevestigd is (zijn) in een andere lidstaat waarmee de eerste
missie (T-74/96, JurAmbt. Blz. I-A-129 en II-343), en strek-                    lidstaat een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting
kende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de                     heeft gesloten, die een non-discriminatieclausule bevat,
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                        verzetten de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43
(gemachtigde: G. Valsesia, bijgestaan door D. Waelbroeck en                EG), 53 EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam),
O. Speltdoorn), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als             54 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 44 EG), 55 EG-Verdrag
volgt: D. A. O. Edward, (rapporteur), president van de Vijfde              (thans artikel 45 EG), 56 en 57 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
kamer, waarnemend voor de president van de Eerste kamer,                   artikelen 46 en 47 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG)
P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;             zich ertegen, dat die belastingverminderingen niet worden verleend
griffier: R. Grass, op 18 november 1999 een arrest gewezen                 voor vermogensoverdrachten tussen twee in die lidstaat gevestigde
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        naamloze vennootschappen, waarvan de ene volledig toebehoort aan
                                                                           de andere, en wel tezamen met een aantal haar eveneens volledig
1) Wijst de hogere voorziening af.                                         toebehorende dochtermaatschappijen die gevestigd zijn in verschillende
                                                                           andere lidstaten waarmee de eerste lidstaat overeenkomsten ter
2) Verwijst Tzoanos in de kosten van deze instantie.
                                                                           voorkoming van dubbele belasting heeft gesloten, die een non-
                                                                           discriminatieclausule bevatten.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.


title: Zaak T-414/04: Beroep, op 11 oktober 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/24

         Beroep, op 11 oktober 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-414/04)
   (2004/C 314/57)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door C.-D. Quassowski, bijgestaan door C. von Donat, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie die verzoekster bij brief van het directoraat-generaal Regionaal Beleid van 9 augustus 2004 ter kennis is gebracht, waarbij deze de communautaire financiële bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor het operationele programma RESIDER II-Nordrhein-Westfalen 1995 – 1999 (EFRO nr. 94.02.10.036)/ARINCO nr. 94.DE.16.051) tot 72 794 851, 67 EUR vermindert en uitbetaling van het saldo van 2 268 988, 33 EUR aan de Duitse autoriteiten weigert;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de communautaire bijstand uit het Structuurfonds EFRO voor het operationele programma RESIDER-II-Nordrhein-Westfalen 1995 – 1999 (EFRO nr. 94.02.10.036)/ARINCO nr. 94.DE.16.051) tot 72 794 851, 67 EUR verminderd en uitbetaling van het saldo ten bedrage van 2 268 988, 33 EUR aan de Duitse autoriteiten geweigerd. De vermindering is een gevolg van de omstandigheid dat bepaalde maatregelen van het programma minder worden toegepast dan andere, gelet op het indicatieve financieringsplan ervan. De compensatie tussen meer en minder toegepaste maatregelen gebeurde niet volgens de geldende prioriteiten van het programma, doch wel in het kader van de globale EFRO-bijdrage voor het programma.
   Tot staving van haar beroep wijst verzoekster er om te beginnen op, dat krachtens artikel 24 van verordening 4253/88 (1) een vermindering van de communautaire financiële bijstand enkel dan mogelijk is wanneer sprake is van een belangrijke wijziging van de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de actie of maatregel. Volgens verzoekster betreft het, in het geval van de voorgenomen overdrachten, niet een dermate belangrijke wijziging.
   Voor het geval dat deze overdrachten als belangrijke wijzigingen zouden zijn aan te merken, voert verzoekster aan dat de Commissie vooraf haar toestemming heeft gegeven, bij haar „richtsnoeren voor de financiële afsluiting van operationele maatregelen (1994 – 1999) van de Structuurfondsen” (SEC (1999) 1316).
   Verzoekster beroept zich verder op een beoordelingsfout van de Commissie, die geen gebruik heeft gemaakt van de haar toekomende beoordelingsbevoegdheid, en ontoereikende motivering van de bestreden beschikking.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1).


title: Zaak C-387/01: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 20 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Harald Weigel, 2. Ingrid Weigel en Finanzlandesdirektion für Vorarlberg

text:
22.12.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 369/7
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 20 septem-                 Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Franse Repu-
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
tussen 1. Harald Weigel, 2. Ingrid Weigel en Finanzlandes-
                    direktion für Vorarlberg
                                                                                (Zaak C-394/01)
                         (Zaak C-387/01)                                                      (2001/C 369/12)
                         (2001/C 369/11)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, vertegen-
                                                                      woordigd door G. de Bergues en F. Million als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 20 sep-
tember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 oktober 2001, in het geding tussen 1. Harald Weigel,                De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:
2. Ingrid Weigel en Finanzlandesdirektion für Vorarlberg, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                            25 juli 2001, gegeven op basis van de artikelen 87 en 88
                                                                            EG, betreffende staatssteun van Frankrijk in de vorm van
                                                                            ontwikkelingssteun voor het door Alstom Leroux Naval
1.    Moet artikel 39 EG (vrij verkeer van werknemers) of                   gebouwde en voor exploitatie te Saint-Pierre-et-Miquelon
      artikel 12 EG (discriminatie op grond van nationaliteit)              bestemde passagiersschip „Le Levant”;
      aldus worden uitgelegd dat inbreuk op die bepalingen
      wordt gemaakt wanneer Normverbrauchsabgabe (basis-
      heffing en toeslag) wordt geheven over een motorvoertuig        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
      dat vanwege een door een verandering van arbeidsplaats
      noodzakelijk geworden verhuizing vanuit een andere
      plaats op het gemeenschapsgrondgebied naar het grond-
      gebied van de Republiek Oostenrijk wordt meegebracht?           Middelen en voornaamste argumenten
2.    Verzetten artikel 90 EG (geen hogere belastingheffing           Dwaling ten aanzien van de feiten, dwaling rechtens en
      voor goederen uit andere lidstaten) of artikel 23 EG            kennelijk beoordelingsfouten ten aanzien van de beoordeling
      (douane-unie) en 25 EG (verbod van in- en uitvoerrechten        van het element „ontwikkeling” van de litigieuze steun:
      en heffingen van gelijke werking tussen de lidstaten) zich
      tegen het opleggen van de in de eerste prejudiciële vraag
      bedoelde Normverbrauchsabgabe (basisheffing, respectie-         De commissie stelt zich ten onrechte op het standpunt, dat de
      velijk toeslag)?                                                doelstellingen op het gebied van het scheppen van arbeids-
                                                                      plaatsen niet zijn bereikt. Zo zijn op de Antillen zeventien en
                                                                      op Saint-Pierre-et-Miquelon twaalf bemanningsleden aange-
3.    Is het verenigbaar met de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          worven. Het permanente aantal bemanningsleden van het
      van de Raad van 17 mei 1977 (1) betreffende de harmoni-         schip is dus in overeenstemming met de berekeningen
      satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-            (55 posten) en elf posten in plaats van de geplande vijf zijn
      belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over        gecreëerd voor de uitrusting.
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, in de versie
      van richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december
      1991 (2) tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel       Ten slotte bestrijdt de Franse regering het oordeel van de
      van belasting over de toegevoegde waarde en tot wij-            Commissie, dat het economisch effect van de steun voor Saint-
      ziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale            Pierre-et-Miquelon ontoereikend zou zijn. In de eerste plaats
      grenzen, van richtlijn 77/388/EEG, dat de als onderdeel         kon de Commissie het economisch effect van de steun voor
      van de in de eerste prejudiciële vraag bedoelde Normver-        het tijdvak 2001-2003 niet beoordelen door het te berekenen
      brauchsabgabe vastgestelde toeslag wordt geheven?               door middel van een extrapolatie van de voor de jaren 1995 en
                                                                      2000 vastgestelde cijfers, zonder zich schuldig te maken aan
                                                                      rechtsdwaling. In de tweede plaats berust het oordeel van de
                                                                      Commissie op feitelijke onjuistheden. Zo het economisch
                                                                      effect voor Saint-Pierre-et-Miquelon al lager mocht zijn dan
(1) PB 1977, L 145, blz. 1.
(2) PB 1991, L 376, blz. 1.                                           het bedrag van de steun, zou dat effect hoe dan ook tevens
                                                                      moeten worden beoordeeld in de context van de archipel, met
                                                                      name haar omvang en economische mogelijkheden.


title: Zaak T-106/05: Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/29

         Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door European Dynamics SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-106/05)
   (2005/C 115/53)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door European Dynamics SA, gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Kostakopoulos, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie om verzoeksters inschrijving op de internationale niet-openbare aanbesteding EuropeAid/117579/C/SV/TR voor „Technische bijstand voor de verbetering van het informatie- en communicatietechnologiesysteem van het Staatsinstituut voor de Statistiek in Turkije — Upgraden van het Statistisch Systeem van Turkije” (1) niet, en die van andere gegadigden wél in aanmerking te nemen;

               —

               nietig te verklaren het bij brief van de Commissie van 13 december 2004 medegedeelde besluit tot afwijzing van verzoeksters verzoek tot herziening van haar besluit;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van verzoeksters proces- en andere kosten in verband met dit beroep, zelfs indien het wordt verworpen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft ingeschreven op de internationale niet-openbare aanbesteding van de Commissie EuropeAid/117579/C/SV/TR voor „Technische bijstand voor de verbetering van het informatie- en communicatietechnologiesysteem van het Staatsinstituut voor de Statistiek in Turkije” — Upgraden van het Statistisch Systeem van Turkije. Bij het bestreden besluit is verzoeksters inschrijving afgewezen.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het bestreden besluit stelt verzoekster dat verweerster verordening nr. 1488/1996, het Financieel Reglement (2) en de uitvoeringsverordening ervan, en richtlijn 92/50 (3) heeft geschonden door beoordelingscriteria te hanteren die in de uitnodiging tot inschrijving niet duidelijk waren omschreven. Volgens verzoekster had de Commissie, zo zij van plan was de bekwaamheid van de gegadigden te vergelijken, zoals zij in casu lijkt te hebben gedaan, daarvan in de uitnodiging tot inschrijving melding had moeten maken.
   Voorts betoogt verzoekster dat verweerster kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt in haar evaluatie van verzoeksters offerte. Verzoekster betwist de beoordeling van de Commissie van haar technische bekwaamheid.
   Verzoekster betoogt ten slotte dat verweerster in strijd met artikel 253 EG haar besluit niet genoegzaam heeft gemotiveerd.

      (1)  PB 2004/S 187-158886.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.


title: Zaak C-94/03: Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Raad van de Europese Unie

text:
26.4.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 101/27
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door de Commissie               Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (vijftiende
van de Europese Gemeenschappen tegen de Raad van de                   kamer) van 13 februari 2003 om een prejudiciële beslis-
                           Europese Unie                              sing in het geding tussen Vincenzo Piliego en Openbaar
                                                                      Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) te
                           (Zaak C-94/03)                                                           Brussel
                          (2003/C 101/45)
                                                                                (Zaak C-95/03)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                (2003/C 101/46)
op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen de Raad van
de Europese Unie door de Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Götz zur Hausen,
Lena Ström en Elisabetta Righini als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende in Luxemburg.
                                                                      De Arbeidsrechtbank te Brussel (vijftiende kamer) heeft bij
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       beschikking van 13 februari 2003, ingekomen ter griffie van
                                                                      het Hof van Justitie op 4 maart 2003, in het geding tussen
—      nietig te verklaren het besluit van 19 februari 2002           Vincenzo Piliego en Openbaar Centrum voor Maatschappelijk
       van de Raad inzake de sluiting namens de Europese              Welzijn (OCMW) te Brussel, het Hof van Justitie van de
       Gemeenschap van het verdrag van Rotterdam inzake de            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeer-         beslissing over de navolgende vraag:
       de toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke
       chemische stoffen en pesticiden in de internationale
       handel (1); en                                                 1.     Dient verordening (EEG) nr. 1612/98 van de Raad van
                                                                             15 oktober 1968 ( 1) aldus te worden uitgelegd, dat zij
—      de Raad in de kosten te verwijzen.                                    van toepassing is op de onderdaan van een lidstaat die op
                                                                             het grondgebied van een andere lidstaat verblijft om er
                                                                             werk te zoeken, die onderdak krijgt in een door de
                                                                             overheid erkend onthaalcentrum, waar hij in het kader
Middelen en voornaamste argumenten                                           van een door deze instelling georganiseerd programma
                                                                             voor professionele reïntegratie reële en daadwerkelijke
                                                                             arbeid verricht in ruil voor kost en inwoning, en die bij
Het beroep van de Commissie tot nietigverklaring van het                     de diensten voor maatschappelijke bijstand van het
besluit is gebaseerd op schending van het Verdrag wegens                     gastland aanspraak maakt op sociale uitkeringen in het
onjuiste keuze van de rechtsgrondslag. Het probleem van de                   kader van een niet op bijdragen berustend stelsel dat een
rechtsgrondslag voor de sluiting van het verdrag kan niet als                financieel bestaansminimum garandeert?
een louter formeel probleem worden beschouwd. De keuze
tussen de artikelen 133 en 175 EG brengt immers belangrijke
gevolgen met zich voor de bevoegdheidsverdeling tussen de             2.     Subsidiair, dienen het gemeenschapsrecht en meer be-
Gemeenschap en de lidstaten. Zoals het Hof herhaaldelijk heeft               paald de artikelen 12 EG, 17 EG en 18 EG aldus te
verklaard, heeft de Gemeenschap op het gebied van de                         worden uitgelegd, dat een burger van de Unie die wettig
handelspolitiek een uitsluitende bevoegdheid. Deze is noodza-                op het grondgebied van een lidstaat verblijft waarvan
kelijk teneinde de belangen van de Gemeenschap op het vlak                   hij niet de nationaliteit bezit, ondanks de beperkende
van de internationale handel samenhangend en daadwerkelijk                   bepalingen van de nationale wetgeving van het gastland
te verdedigen. Uit artikel 174, lid 4, tweede alinea, EG                     onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen daarvan
volgt evenwel dat het bij de externe bevoegdheden van de                     sociale uitkeringen moet kunnen krijgen in het kader van
Gemeenschap op het gebied van het leefmilieu om concurrente                  een niet op bijdragen berustend stelsel dat een financieel
bevoegdheden gaat; ook de lidstaten zijn bevoegd. De keuze                   bestaansminimum garandeert? Quid indien het gastland
van de rechtsgrondslag heeft ook gevolgen voor de procedures                 besluit om de verblijfsvergunning van deze Europese
tot vaststelling van de gemeenschapshandeling.                               burger niet te verlengen, omdat hij niet over voldoende
                                                                             bestaansmiddelen beschikt, om te voorkomen dat hij ten
                                                                             laste van zijn bijstandsregeling komt?
Door zijn besluit inzake de sluiting van het VGT-verdrag te
baseren op artikel 175, lid 1, in plaats van op artikel 133 EG,
heeft de Raad bijgevolg de uitsluitende bevoegdheid van de
Gemeenschap voor de sluiting van het VGT-verdrag ge-                  (1 ) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
schonden.                                                                  1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                                                                           Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
( 1) PB L 63, 6.3.2003, blz. 27.


title: Zaak T-305/02: Beroep, op 3 oktober 2002 ingesteld door Nestlé Waters France tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 305/26                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.12.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —     te vernietigen de beslissing R 719/2000-4 van de vierde
Verzoekster vecht artikel 3 van de Beschikking van de Commis-
                                                                                kamer van beroep van het BHIM van 12 juli 2002;
sie van 24 juli 2002 in de zaak COMP/E-3/36.700- Industriële
en medische gassen- aan, voorzover aan verzoekster een boete
                                                                          —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
wordt opgelegd vanwege inbreuk op artikel 81, EG-Verdrag.
Verzoekster bestrijdt enkel de aan haar opgelegde boete en
betwist niet de vastgestelde feiten en de juridische beoordeling
ervan.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster voert aan dat de bestreden beschikking artikel 15,            Betrokken         gemeen-      driedimensionaal merk bestaande
lid 2 van Verordening 17 ( 1) en artikel 253 EG-Verdrag                   schapsmerk:                    uit een fles met in zijn onderste
schendt. De op te leggen boetes dienen bepaald te worden aan                                             deel een eerste reeks golfvormige
de hand van de zwaarte van de inbreuk en de duur ervan. Deze                                             ribbels en in zijn bovenste deel
regel werd volgens verzoekster op een onjuiste en onredelijke                                            met een lichtjes kleinere diameter
wijze toepgepast door de Commissie. Volgens verzoekster                                                  spiraalvormige ribbels in de vorm
moeten ondernemingen die gedurende dezelfde periode dezelf-                                              van een diabolo die bij doorval-
de inbreuk hebben gepleegd volgens de beschikking een veel                                               lend licht ruitjes tekenen. Het bo-
lagere boete betalen.                                                                                venste deel dat lichtjes afgeknot
                                                                                kegelvormig is, eindigt in een ci-
Voorts heeft de Commissie volgens verzoekster bij haar keuze                                             lindervormige hals waarop een
van de adressaten van de beschikking de omzet die bij deze                                               blauwe afsluitdop komt — in-
adressaten hoort en de volgorde van toepassing van de                                                    schrijvingsnr. 922.179
begrenzing van de boete tot 10 % van de omzet en de
clementieregeling, geen objectief te rechtvaardigen beslissing            Waren of diensten:             water (klasse 32 van de internatio-
genomen die de grote verschillen in de boetes kunnen                                                     nale classificatie)
rechtvaardigen.
                                                                          Voor de kamer van be-          weigering tot inschrijving door de
                                                                          roep aangevochten be-          onderzoeker
Verzoekster voert verder een schending aan van de commu-                  slissing:
nautaire rechtsbeginselen inzake gelijkheid en proportionaliteit
en het verbod van willekeur. Ondernemingen die in gelijke                 Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
mate betrokken waren, worden volgens verzoekster verschil-                                               sub b en e, van verordening (EG)
lend behandeld.                                                                                nr. 40/94.
( 1) EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de
     toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 13 van
     21.2.1962, blz. 204).
.
                                                                          Beroep, op 7 oktober 2002 ingesteld door Altana Pharma
                                                                          AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen)
Beroep, op 3 oktober 2002 ingesteld door Nestlé Waters                                             (Zaak T-307/02)
France tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                              (2002/C 305/57)
                           (Zaak T-305/02)                                (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                          Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                           (2002/C 305/56)                                                               Duits)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 7 oktober 2002 beroep ingesteld tegen het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
schappen is op 3 oktober 2002 beroep ingesteld tegen het                  tekeningen en modellen) door Altana Pharma AG, te Konstanz
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Nestlé              (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Becker, advocaat. An-
Waters France, te Issy-les-Moulineaux (Frankrijk), vertegen-              dere partij voor de kamer van beroep: N.V. Organon, te Oss
woordigd door A. Cléry, advocaat.                                         (Nederland).


title: Zaak C-153/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 30 maart 2012 — Sani Treyd EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 30 maart 2012 — Sani Treyd EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
   (Zaak C-153/12)
   2012/C 165/22
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sani Treyd EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip belastbaar feit in de zin van artikel 62, nr. 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad (1) van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd, dat het ook de gevallen van vrijgestelde handelingen omvat, met inbegrip van handelingen die worden verricht door een persoon die niet de hoedanigheid van belastingplichtige in de zin van Titel III en van een tot voldoening van de belasting gehouden persoon in de zin van Titel XI, hoofdstuk 1, afdeling 1 van richtlijn 2006/112 heeft?

               2)

               Verzetten de artikelen 62 en 63 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling die stelt dat het belastbare feit zich voordoet op het tijdstip waarop de vrijgestelde handeling wordt verricht, en niet op het tijdstip waarop de voorwaarde is vervuld dat deze belastbaar is?

               3)

               Verzet artikel 63 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling en een nationale praktijk die stellen dat het belastbare feit voor de levering van delen van een gebouw zich niet voordoet op het tijdstip van de overdracht van de eigendom, maar eerder, namelijk op het tijdstip van verrichting van de afgesproken tegenprestatie die een vrijgestelde handeling is, gesteld door een persoon die niet de hoedanigheid van belastingplichtige en van tot voldoening van de belasting gehouden persoon heeft?

               4)

               Verzet artikel 65 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling die voor het verschuldigd worden van de belasting aansluit bij een betaling die volledig of gedeeltelijk in goederen of diensten luidt?

               5)

               Verzetten de artikelen 73 en 80 van richtlijn 2006/112 zich tegen een nationale bepaling die stelt dat voor zover de tegenprestatie voor een handeling volledig of gedeeltelijk in goederen of diensten luidt, de maatstaf van heffing van deze handeling in alle gevallen de normale waarde is?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-342/02: Beroep, op 26 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
26.10.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 261/11
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-                  Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
meenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en H. Krep-               pen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, do-
pel als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              micilie gekozen hebbende te Luxemburg.
burg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                                dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
       niet de capaciteiten en de bekwaamheden te bepalen               1.     vast te stellen dat Frankrijk, door niet binnen de gestelde
       waarover degenen moeten beschikken die zijn aangewe-                    termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
       zen om zich met de activiteiten op het gebied van de                    vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan:
       bescherming tegen en de preventie van beroepsrisico’s
       bezig te houden, niet heeft voldaan aan de verplichtingen               a)    de artikelen 4, 5, 6, 7, 8, lid 3, en 9 van richtlijn 96/
       die op hem rusten krachtens de artikelen 10 en 249 EG                         22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende
       en artikel 7, lid 8, van richtlijn 89/391/EEG betreffende                     het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van
       de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van                      bepaalde stoffen met hormonale werking en van
       de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de                      bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsme-
       werknemers op het werk (1);                                                   de van ß-agonisten en tot intrekking van de richtlij-
                                                                                nen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG (1),
—      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                               en
       kosten.
                                                                               b)    de artikelen 9 A, sub 1, 9 B, eerste streepje, 13,
                                                                                sub b, en 15, lid 2, van richtlijn 96/23/EG van de
Middelen en voornaamste argumenten                                                   Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen
                                                                                ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daar-
                                                                                van in levende dieren en in producten daarvan en
De Luxemburgse autoriteiten betwisten niet dat zij de wettelijke                     tot intrekking van de richtlijnen 85/358/EEG en 86/
of bestuursrechtelijke bepalingen die de capaciteiten en de                          469/EEG en de beschikkingen 89/187/EEG en 91/
bekwaamheden moeten bepalen waarover degenen moeten                                  664/EEG ( 2),
beschikken die zijn aangewezen om zich met de activiteiten
op het gebied van de bescherming tegen en de preventie van
beroepsrisico’s bezig te houden, tot op heden niet hebben                      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die krachtens
aangepast.                                                                     deze richtlijnen en de artikelen 249, derde alinea, en 10,
                                                                               eerste alinea, EG-Verdrag op hem rusten.
De Commissie is bijgevolg van mening dat het Groothertog-               2.     Frankrijk te verwijzen in de kosten.
dom Luxemburg de krachtens het EG-Verdrag en richtlijn 89/
391 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
( 1) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Artikel 249 EG-Verdrag, bepalende dat een richtlijn verbindend
                                                                        is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                        waarvoor zij is bestemd, omvat de verplichting dat de lidstaten
Beroep, op 26 september 2002 ingesteld door Commissie                   de in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen in acht nemen.
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                       Deze termijn is sinds 1 juli 1997 verstreken zonder dat de
                                bliek                                   Franse Republiek de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn
                                                                        om te voldoen aan de richtlijnen, genoemd in de conclusies
                                                                        van de Commissie.
                          (Zaak C-342/02)
                          (2002/C 261/18)
                                                                        (1 ) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.
                                                                        (2 ) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 september 2002 beroep ingesteld tegen de Franse


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-43/94 P: Europees Parlement tegen Ph. Vienne (Ambtenaar - Dagvergoeding - Cumulatie)

text:
14 . 10 . 95             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 268/7
4 . De manœuvreeruimte van 10% , voorzien in artikel 25 ,                 door een particuliere onderneming gemaakt om de douane
     lid 2 , eerste alinea, van Verordening (EEG) nr. 1 785/81 ,          en de veterinaire diensten in staat te stellen bun overheids
     heeft betrekking op het quotum A en het quotum B                     taak te vervullen, ook wanneer deze heffing niet is ingesteld
     welke in het kader van de vigerende quotaregeling aan                door de staat , doch voortvloeit uit een overeenkomst tussen
     de onderneming zijn toegekend bij een nationaal besluit              die particuliere onderneming en haar klanten.
     van een Eid-Staat, vastgesteld krachtens artikel 24 van
     bedoelde verordening, waarbij de aan die Lid-Staat
     toegekende basishoeveelheden A en B over de op zijn                  (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
     grondgebied gevestigde ondernemingen zijn verdeeld.
5 . Met het begrip herstructureringsplannen in de zin van
     artikel 25, lid 2 , tweede alinea, van Verordening (EEG)
     nr. 1785/81 — op grond waarvan in Italië quotawijzi
     gingen mogelijk zijn waarvoor de 10%-grens niet geldt
     — zijn plannen bedoeld voor de gehele suikersector op
     nationaal of op regionaal niveau.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(') PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .                                                                 ( Eerste Kamer )
                                                                                van 11 augustus 1995
                                                                          in zaak C-43/94 P: Europees Parlement tegen Ph .
                                                                                Vienne ( ] )
                                                                                (Ambtenaar — Dagvergoeding — Cumulatie)
                                                                                ( 95/C 268/ 14 )
                     ARREST VAN HET HOF
                            ( Vijfde Kamer)                                                       (Procestaai: Frans)
                        van 11 augustus 1995
in zaak C-16/94(verzoek van de Franse Cour de cassation                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
om een prejudiciële beslissing): Edouard Dubois et fils SA en                              de Jurisprudentie van het Hof)
Général cargo services SA tegen Garonor exploitation
                                   SA (')
 (Bij overeenkomst tussen particulieren vastgestelde door                In zaak C-43/94 P, Europees Parlement ( gemachtigde : E.
         gangsheffing — Heffing van gelijke werking)                      Perillo ), betreffende hogere voorziening tegen het arrest op
                              ( 95/C 268/ 13 )                             30 november 1993 door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                           de Europese Gemeenschappen ( Vierde Kamer ) gewezen in
                                                                           zaak T-15/93 ( Vienne/Europees Parlement, Jurispr . 1993 ,
                          (Procestaai: Frans)                              blz. 11-1327 ), en strekkende tot vernietiging van dat arrest,
                                                                           andere partij bij de procedure : Ph . Vienne, ambtenaar van
                                                                           het Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoor
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             digd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie
                   de Jurisprudentie van het Hof)                          gekozen hebbende te Luxemburg bij SARL Fiduciaire
                                                                           Myson, Rue Glesener 1 , heeft het Hof ( Eerste Kamer),
                                                                           samengesteld als volgt: P. Jann ( rapporteur), kamerpresi
 In zaak C-16/94, betreffende een verzoek aan het Hof                      dent, D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters ; advocaat
 krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Franse Cour de                   generaal : P. Léger; griffier: R. Grass , op 11 augustus 1995
 cassation in het aldaar aanhangig geding tussen Edouard                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 Dubois et fils SA en Général cargo services SA, enerzijds , en
 Garonor exploitation SA, anderzijds, om een prejudiciële
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 9, 12, 13 en 16            1 . Wijst de hogere voorziening af.
 EEG-Verdrag (thans EG-Verdrag), heeft het Hof (Vijfde
 Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi
 dent, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward                 2 . Verwijst het Parlement in de kosten van de proce
 (rapporteur ) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: A. M.                  dure .
 La Pergola; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op
  11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
 luidt als volgt:                                                           (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
 De artikelen 9 en 12 EG-Verdrag zijn van toepassing op een
  „ doorgangsheffing " die dient ter vergoeding van de kosten


title: Zaak T-50/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door European Dynamics S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/27

         Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door European Dynamics S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-50/05)
   (2005/C 106/60)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door European Dynamics S.A., gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Korogiannakis, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie (DG TAXUD), waarbij verzoeksters offerte niet in aanmerking is genomen, en de opdracht aan de winnende inschrijver is gegund;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van verzoeksters proceskosten en andere kosten in verband met het beroep, zelfs indien dit wordt verworpen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft een offerte uitgebracht in antwoord op de uitnodiging tot inschrijving TAXUD/2004/AO-004 van de Commissie voor de specificatie, ontwikkeling, onderhoud en ondersteuning van telematicasystemen om de bewegingen van producten te controleren waarop binnen de Europese Gemeenschap accijns worden geheven. Bij het bestreden besluit is verzoeksters offerte afgewezen en is de opdracht aan een andere inschrijver gegund.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van dat besluit stelt verzoekster om te beginnen dat de Commissie de beginselen van non-discriminatie en van vrije mededinging heeft geschonden. Door het ontbreken van een precieze technische omschrijving van het EMCS-systeem hebben de inschrijvers niet op doelgerichte wijze blijk kunnen geven van hun kennis van de specifieke gebieden die belangrijk waren voor het project. De toegang van de vroegere en huidige contractanten tot bevoorrechte informatie gaf hun een zeer belangrijk en exclusief voordeel. Verzoekster stelt dat haar tijdige verzoek om gelijke rechten van toegang tot dergelijke toepassingen en documenten had moeten worden ingewilligd. Hoewel de Commissie deze toestand had kunnen verhelpen, heeft zij volgens verzoekster daarvoor niet de passende maatregelen getroffen.
   Verzoekster stelt verder dat de Commissie artikel 97, lid 1, van het Financieel Reglement (1) en artikel 17, lid 1, van richtlijn 92/50 (2) heeft geschonden door beoordelingscriteria te hanteren die uiterst vaag waren en niet waren voorzien van duidelijke, kwantificeerbare parameters.
   Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt in haar evaluatie van verzoeksters offerte. In dit verband stelt verzoekster dat tekortkomingen in haar offerte te wijten waren aan het verzuim van de Commissie om essentiële gegevens mede te delen, die verzoekster met het oog op de voorbereiding van haar offerte nodig had. Verzoekster betwist verder alle verklaringen in het verslag van het evaluatiecomité.
   Verzoekster voert ook aan dat de Commissie de krachtens artikel 253 EG op haar rustende motiveringsverplichting heeft geschonden, en dat zij heeft verzuimd de door verzoekster gevraagde relevante informatie over de redenen voor de afwijzing van haar offerte te verstrekken. Verzoekster stelt tevens dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid heeft geschonden door met aanzienlijke vertraging te handelen en door geen afdoende antwoorden te geven op haar verzoeken om informatie vóór de indiening van de offertes.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.


title: Zaak T-366/00: Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door Scott S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 61/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 24.2.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door S. Van
                                                                              Weyenbergh tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in
zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.                                                    (Zaak T-364/00)
                                                                                (2001/C 61/32)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Van
Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door L. Dricot                    Weyenbergh, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       door C. Mourato, advocaat te Brussel.
                        (Zaak T-363/00)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —    primair, nietig te verklaren het besluit van de jury van
                          (2001/C 61/31)                                     vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000
                                                                             om verzoekster niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te
                                                                             laten en het uitdrukkelijk genomen besluit van het TABG
                                                                             van 9 oktober 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
                         (Procestaal: Frans)                                 klacht;
                                                                        —    subsidiair, verweerster te veroordelen verzoekster een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    bedrag van 2 941 667 BEF — onder voorbehoud van
schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie                       wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. Dricot,                     vergoeding van materiële en morele schade;
wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door C. Mou-
rato, advocaat te Brussel.                                              —    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
—     primair, nietig te verklaren de besluiten van de jury van         De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in
      vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000              zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.
      en 24 februari 2000 om verzoekster niet tot dat vergelij-
      kend onderzoek toe te laten en het stilzwijgend genomen
      besluit van het TABG van 28 augustus 2000 houdende
      afwijzing van verzoeksters klacht;
—     subsidiair, verweerster te veroordelen verzoekster een
      bedrag van 500 000 BEF — onder voorbehoud van
                                                                        Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door Scott S.A.
      wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vergoeding van materiële en morele schade;
                                                                                (Zaak T-366/00)
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                                (2001/C 61/33)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Engels)
De middelen en argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die in             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
zaak T-357/00, Martı́nez Alarcón/Commissie.                            schappen is op 30 november 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scott S.A.,
                                                                        een in Frankrijk gevestigde onderneming, vertegenwoordigd
                                                                        door J. Lever QC and G. Peretz, Barristers, en R. Griffith,
                                                                        Solicitor of Clifford Chance, Londen.
 ---pagebreak--- 24.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 61/17
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  —     De bestreden beschikking is in strijd met het beginsel van
                                                                           gewettigd vertrouwen, aangezien de Commissie reeds
                                                                           geruime tijd vóór 1997 op de hoogte zou zijn geweest
—    de bestreden beschikking nietig te verklaren, subsidiair,             van het bestaan en de inhoud van de Franse wettelijke
     artikel 2 van die beschikking nietig te verklaren; en                 regeling op grond waarvan de betrokken steun is verleend.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                         —     De Commissie heeft kennelijke berekeningsfouten ge-
                                                                           maakt.
                                                                     (1) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is ingesteld naar aanleiding van de tot
de Franse Republiek gerichte beschikking (C(2000)2183) van
de Commissie van 12 juli 2000 betreffende twee gevallen
waarin verzoekster van de Franse overheid steun zou hebben
ontvangen. De twee steunmaatregelen bestaan in het volgende:
                                                                     Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door General
—    De lokale autoriteiten zouden ervoor hebben gezorgd,            Motors Nederland B.V. en Opel Nederland B.V. tegen
     dat een bepaald deel, namelijk 49 hectaren van een gebied              Commissie van de Europese Gemeenschappen
     van 68 hectaren gelegen in het industriegebied van La
     Saussaye, en een fabriek in dat gebied tegen een speciale                               (Zaak T-368/00)
     prijs aan verzoekster werden overgedragen.
                                                                                (2001/C 61/34)
—    Verzoekster zou een voorkeurtarief hebben genoten
     voor de door de stad Orléans geïnde zuiveringsheffing
     (redevances d’assainissement).
                                                                                (Procestaal: Engels)
Tot staving van haar conclusies stelt verzoekster het volgende:      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 30 november 2000 beroep tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen ingesteld door General
—    Voorzover artikel 2 van de bestreden beschikking de             Motors Nederland B.V. en Opel Nederland B.V., in Nederland
     Franse Republiek gelast, de betrokken steun terug te            geregistreerde vennootschappen, vertegenwoordigd door
     vorderen, is het in strijd met artikel 15 van verordening       D. Vandermeersch, R. Snelders en S. Allcock van het advoca-
     (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot             tenkantoor Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton te Brussel.
     vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing
     van artikel 93 van het EG-Verdrag (thans artikel 88) (1),
     bepalende dat de bevoegdheden van de Commissie om               Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
     steun terug te vorderen na tien jaar verjaren.
                                                                     —     nietig te verklaren de tot General Motors B.V. en Opel
                                                                           Nederland B.V. gerichte beschikking C(2000) 2707 van
—    In de administratieve procedure zijn een aantal wezenlijk             20 september 2000 (zaak COMP/36.653 — Opel); en
     vormvereisten en verzoeksters recht van verweer ge-                   subsidiair,
     schonden. Voorts wordt de Franse Republiek door het
     bevel tot terugvordering gedwongen in strijd met het            —     de opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;
     Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
     mens te handelen. In dit verband stelt Scott met name,
     dat de procedure waarin haar verplichting tot „terugbeta-       —     de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwijzen.
     ling” van de steun werd vastgesteld geen eerlijke proce-
     dure is geweest, laat staan dat er sprake is geweest
     van enige eerlijke procedure waaraan zij heeft kunnen           Middelen en voornaamste argumenten
     deelnemen en waarin haar recht van verweer is geëerbie-
     digd. Integendeel, de Commissie heeft de administratieve
     procedure in feite behandeld als een procedure tussen           Bij de omstreden beschikking is verzoeksters een geldboete
     haarzelf en de Franse Republiek.                                van 43 miljoen EUR opgelegd wegens inbreuk op artikel 81,
                                                                     lid 1, EG. De Commissie kwam tot de conclusie, dat Opel
                                                                     Nederland B.V. met Opel-dealers in Nederland afspraken had
—    De bestreden beschikking resulteert in een ongelijke            gemaakt om de verkoop van Opel-voertuigen aan in andere
     behandeling van gelijke situaties, met betrekking tot           lidstaten gevestigde eindgebruikers en Opel-dealers te beperken
     soortgelijke gevallen als die van Scott.                        of te verbieden.


title: Zaak T-523/12: Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Rani Refreshments/BHIM — Global-Invest Bartosz Turek (Sani) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Sani — Oudere gemeenschapsbeeldmerken Hani of llani en RANI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/27

         Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Rani Refreshments/BHIM — Global-Invest Bartosz Turek (Sani)
   (Zaak T-523/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Sani - Oudere gemeenschapsbeeldmerken Hani of llani en RANI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 253/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rani Refreshments FZCO (Jebel Ali, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: M. Chapple, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Global-Invest Bartosz Turek (Poczesna, Polen)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 september 2012 (zaak R 236/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Aujan Industries Co. (S J C) en Global-Invest Bartosz Turek

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rani Refreshments FZCO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.