title: Zaak F-29/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 september 2010 — Lebedef en Jones/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Artikel 64 van het Statuut — Artikel 3, lid 5, eerste alinea, en artikel 9 van bijlage XI bij het Statuut — Aanpassingscoëfficiënt — Gelijke behandeling)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/60

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 september 2010 — Lebedef en Jones/Commissie
   (Zaak F-29/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Artikel 64 van het Statuut - Artikel 3, lid 5, eerste alinea, en artikel 9 van bijlage XI bij het Statuut - Aanpassingscoëfficiënt - Gelijke behandeling)
   2010/C 328/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Georgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) en Trevor Jones (Ernzen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Frabetti en J.-Y. Vergnaud, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zieleśkiewicz en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om de koopkracht van de bezoldigingen te Luxemburg op een niveau te brengen dat gelijkwaardig is aan dat van de koopkracht van de bezoldigingen te Brussel en, subsidiair, verzoek om nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen vanaf 15 juni 2008

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lebedef en Jones dragen alle kosten, met uitzondering van die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 129 van 06/06/2009, blz. 21.


title: Zaak T-509/08: Beroep ingesteld op 7 november 2008 — Ryanair/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/44

         Beroep ingesteld op 7 november 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-509/08)
   (2009/C 32/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de stilzwijgende beschikking van de Commissie waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 20 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is en dat de beschikking van de Commissie van 26 september 2008 waarbij toegang tot diezelfde documenten wordt geweigerd, non-existent is;

               —

               subsidiair, overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de beschikking van de Commissie van 26 september 2008 waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 20 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster;

               —

               alle andere maatregelen nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking houdende afwijzing van haar verzoek krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) om toegang tot documenten betreffende een staatssteunprocedure inzake de steun die zou zijn verleend middels een overeenkomst met de exploitant van de luchthaven Bratislava. Op genoemde beschikking volgde de expliciete beschikking van 26 september 2008. Verzoekster vordert in de onderhavige zaak subsidiair nietigverklaring van de expliciete beschikking.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn dezelfde als die in zaak T-494/08, Ryanair/Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-204/10: Beroep ingesteld op 3 mei 2010 — Lancôme parfums et beauté & Cie/BHIM — Focus Magazin Verlag GmbH (COLOR FOCUS)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/51

         Beroep ingesteld op 3 mei 2010 — Lancôme parfums et beauté & Cie/BHIM — Focus Magazin Verlag GmbH (COLOR FOCUS)
   (Zaak T-204/10)
   2010/C 179/88
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lancôme parfums et beauté & Cie (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en S. Abel, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Focus Magazin Verlag GmbH (München, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 februari 2010 in zaak R 238/2009-2 vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 december 2009 in zaak 990 C vernietigen;

               —

               de door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep ingestelde vordering tot nietigverklaring van verzoeksters gemeenschapsmerk nr. 1327410, „COLOR FOCUS”, afwijzen voor zover deze vordering is gebaseerd op gemeenschapsmerk nr. 1327410, „FOCUS”;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure, verzoeksters kosten voor de kamer van beroep daaronder begrepen;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij in de onderhavige procedure als interveniënte zou tussenkomen, verwijzen in de kosten van de procedure, verzoeksters kosten voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het woordmerk „COLOR FOCUS” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerk nr. 1327410

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: gemeenschapswoordmerk nr. 453720, „FOCUS”, voor waren en diensten van de klassen 3, 6, 7, 9, 14, 16, 21, 25, 28, 29, 32, 33, 35, 38, 39, 41 en 42; Duitse inschrijving nr. 39407564 van het woordmerk „FOCUS” voor diverse waren en diensten, in totaal behorend tot 24 klassen

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               Verzoekster voert ter onderbouwing van haar beroep twee middelen aan.

               Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden beslissing artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (hierna: „gemeenschapsverordening”) schendt, voor zover daarin gevaar voor verwarring tussen „COLOR FOCUS” en „FOCUS” is vastgesteld. Volgens verzoekster heeft de kamer van beroep die vaststelling, waarvoor de omvang van het onderscheidend vermogen en de mate van overeenstemming dient te worden onderzocht, niet onderbouwd met een concrete beoordeling, zodat een essentieel element van de motivering van de bestreden beslissing ontbreekt.

               Met haar tweede middel voert verzoekster aan dat de bestreden beslissing geen rekening houdt met het algemene rechtsbeginsel dat niemand zich op een formeel juridisch standpunt mag baseren wanneer dit misbruik van recht vormt.


title: Zaak C-400/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 juli 2011 — Josef Egbringhoff/Stadtwerke Ahaus GmbH

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 juli 2011 — Josef Egbringhoff/Stadtwerke Ahaus GmbH
   (Zaak C-400/11)
   2011/C 311/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josef Egbringhoff

      Verwerende partij: Stadtwerke Ahaus GmbH

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 3, lid 5, gelezen in samenhang met bijlage A, sub b en/of c, van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, aldus te worden uitgelegd, dat een nationale wettelijke regeling over prijswijzigingen in overeenkomsten betreffende elektriciteitslevering met huishoudelijke afnemers aan wie op grond van de algemene leveringsplicht elektriciteit wordt geleverd (tariefklanten), voldoet aan het vereiste niveau van transparantie wanneer daarin de oorzaak, de voorwaarden en de omvang van een prijswijziging weliswaar niet worden vermeld, doch wordt gewaarborgd dat de elektriciteitsleverancier zijn afnemers vooraf binnen een redelijke termijn van elke prijsverhoging op de hoogte brengt en de afnemers het recht hebben de overeenkomst op te zeggen indien zij de hun meegedeelde gewijzigde voorwaarden niet wensen te aanvaarden?

      (1)  Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (PB L 176, blz. 37).


title: Zaak T-297/06: Beroep ingesteld op 17 oktober 2006 — Majątek Hutniczy/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/25

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2006 — Majątek Hutniczy/Commissie
   (Zaak T-297/06)
   (2006/C 310/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Majątek Hutniczy sp. z o.o. (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordigers: C. Rapin en E. Van den Haute, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie van 5 juli 2005 betreffende de steun van Polen aan Huta Częstochowa S.A. [kennisgeving geschied onder nummer C (2005) 1962] nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat op de dag van het onderhavige beroep voor Polen geen verplichting tot terugvordering van de in artikel 3 van de beschikking vermelde steun en interesten bestaat, zodat de bedragen van deze steun en interesten niet verschuldigd zijn;

               —

               meer subsidiair, artikel 3, lid 2, tweede alinea, van de beschikking nietig te verklaren, en de kwestie van de interesten naar de Commissie terug te wijzen voor een nieuwe beschikking in de zin van bijlage A bij het verzoekschrift of van elke andere overweging van het Gerecht in de motivering van het arrest;

               —

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in alle kosten;

               —

               voor het geval het Gerecht oordeelt dat op het beroep geen uitspraak behoeft te worden gedaan, de Commissie overeenkomstig de bepalingen van artikel 87, lid 6, juncto artikel 90, sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking C (2005) 1962 def. van 5 juli 2005 (steunmaatregel nr. C 20/04, ex NN 25/04) heeft de Commissie bepaalde vormen van herstructureringssteun van Polen aan staalproducent Huta Częstochowa S.A. onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard en de terugvordering ervan gelast. Verzoekster is een van de opvolgsters van de steunontvangende onderneming die in het kader van de herstructurering van Huta Częstochowa S.A. sommige activa en passiva van deze onderneming heeft ontvangen, en is daarna via dochteronderneming ISD Polska door Industrial Union of Donbass overgenomen. Verzoekster wordt in de bestreden beschikking genoemd bij de ondernemingen die gezamenlijk en hoofdelijk gehouden zijn tot terugbetaling van de met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun.
   Tot staving van haar beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking, voert verzoekster vier middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt zij dat de Commissie de feiten die beslissend zijn voor het resultaat van het onderzoek kennelijk onjuist heeft beoordeeld. Zij stelt dat na de verkoop van de activa van de aanvankelijke begunstigde van de onverenigbare steun aan ISD Polska (en Donbass), de verkoper van de aanvankelijke steunontvangende onderneming het voordeel van deze steun behoudt, zodat hij voor de terugbetaling van de betrokken steun moet instaan. Volgens verzoekster zou de Commissie, had zij de relevante feiten betreffende de verkoop van de activa van Huta Częstochowa, via onder meer Majątek Hutniczy, aan ISD Polska (en Donbass) naar behoren vastgesteld, tot de conclusie zijn gekomen dat als gevolg van de overname van de productiemiddelen van Huta Częstochowa tegen een prijs die overeenkomt met de marktprijs, de steun reeds aan de verkoper was terugbetaald. Volgens verzoekster heeft de Commissie bijgevolg in strijd gehandeld met haar verplichting om alle relevante gegevens van het concrete geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de Commissie het aan het Toetredingsverdrag gehechte Protocol nr. 8 betreffende de herstructurering van de Poolse ijzer- en staalindustrie (1) heeft geschonden door sommige bepalingen daarvan zuiver letterlijk uit te leggen, terwijl zij deze volgens verzoekster had moeten uitleggen in het licht van de doelstellingen die met dit Protocol worden nagestreefd, en van de context waarin het is vastgesteld. Als gevolg van deze volgens haar onjuiste uitlegging zou de Commissie met haar beschikking terugbetaling hebben verlangd van staatssteun die vóór de vaststelling van Protocol nr. 8 is verleend aan vennootschappen die in bijlage 1 bij het Protocol niet worden genoemd als één van de acht ondernemingen die in afwijking van de artikelen 87 EG en 88 EG overheidssteun van Polen kunnen ontvangen. Zij betoogt eveneens dat, nu in Protocol nr. 8 niet uitdrukkelijk wordt verklaard dat het terugwerkende kracht heeft voor een precies afgebakende periode, de Commissie met haar uitlegging meerdere algemene beginselen heeft geschonden, zoals het beginsel van niet-terugwerkende kracht en het rechtszekerheidsbeginsel. Verzoekster stelt dat Protocol nr. 8, indien het juist wordt uitgelegd, de Commissie niet de bevoegdheid verleent terugbetaling te verlangen van staatssteun die vóór de vaststelling van dit protocol is verleend aan ondernemingen die in bijlage 1 niet worden genoemd. Verzoekster concludeert dat de Commissie zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld, en aldus inbreuk heeft gemaakt op de bevoegdheid ratione temporis van andere gemeenschapsinstellingen.
   Het derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval dat het Gerecht oordeelt dat de Commissie de feiten juist heeft vastgesteld en Protocol nr. 8 juist heeft uitgelegd, is ontleend aan schending van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 (2). Verzoekster stelt dat de Commissie met de vaststelling van de beschikking tot terugvordering van de steun, handelt in strijd met het gelijkheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.
   Met het vierde middel betoogt verzoekster, tot staving van haar subsidiaire verzoek tot nietigverklaring van artikel 3, lid 2, tweede alinea, van de bestreden beschikking, dat de Commissie bij de berekening van de rentevoet die in het onderhavige geval geldt voor de terugvordering van de steun, verordening nr. 794/2004 (3) heeft geschonden.

      (1)  PB 2003, L 236, blz. 948.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83, blz. 1.

      (3)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 140, blz. 1.


title: Zaak T-443/13: Arrest van het Gerecht van 21 januari 2016 — Makhlouf/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Kennelijke beoordelingsfout — Recht op eigendom — Recht op eerbieding van de persoonlijke levenssfeer — Evenredigheid”)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/13

         Arrest van het Gerecht van 21 januari 2016 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-443/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Kennelijke beoordelingsfout - Recht op eigendom - Recht op eerbieding van de persoonlijke levenssfeer - Evenredigheid”))
   (2016/C 090/18)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammad Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: C. Rygaert en G. Karouni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en G. Étienne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover die handeling verzoeker betreft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mohammad Makhlouf wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak T-336/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — The GB Foods/EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO)

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/12

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — The GB Foods/EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO)
   (Zaak T-336/17)
   (2017/C 318/17)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: The GB Foods, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Buganza González en E. Torner Lasalle, abogadas)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „YATEKOMO” — Uniemerk nr. 11 703 568

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 in zaak R 1506/2016-5

      Conclusies

               —

               kennis nemen van het onderhavige beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2017 (zaak R 1506/2016-5), dit beroep gegrond verklaren, de beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO vernietigen en de geldigheid van de inschrijving van het merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” voor alle goederen van de klassen 29 en 30, waarvoor het oorspronkelijk was aangemeld, herstellen en vaststellen;

               —

               verklaren dat het merk „YATEKOMO” algemeen bekend is;

               —

               het EUIPO veroordelen het Gerecht alle door de vertegenwoordiger van verzoekster overgelegde stukken van het dossier in de voor het EUIPO ingestelde procedure tot nietigverklaring van het merk „YATEKOMO” ter beschikking te stellen, opdat alle in de procedure ingebrachte documenten kunnen worden onderzocht;

               —

               het EUIPO overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               Het merk „YATEKOMO” is niet in strijd met artikel 8 van verordening nr. 207/2009. Het Uniewoordmerk doet geen afbreuk aan het oudere, Spaanse gemengde merk „ya te comeré el vacío que te llena”.

               —

               Merk nr. 11 703 568 „YATEKOMO” heeft algemene bekendheid verworven.


title: Beroep, op 27 september 1995 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-308/95)

text:
11 . 11 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 299/ 13
op 26 september 1995 , in het geding tussen Université                van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet
Catholique de Louvain en F. Plapied en D. Gallez, het Hof             vastgesteld .
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :               (') Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992 tot
                                                                            vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
                                                                            van aviaire influenza ( PB nr. L 167, 22 . 6 . 1992, blz. 1 ).
„ Is de forfaitair volgens het aantal kinderen berekende              ( 2 ) Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 november 1990
aanvullende kinderbijslag die een werkgever hetzij op grond                 inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor
van een collectieve arbeidsovereenkomst hetzij uit vrije wil                schriften voor de produktie en het in de handel brengen van
aan zijn werknemers toekent, een beloning in de zin van                     konijnevlees en vlees van gekweekt wild ( PB nr. L 268 , 24 . 9 .
artikel 119 EEG-Verdrag ?                                                   1991 , blz . 41 ).
Zo ja , hebben wanneer een werkgever de in die bepaling
neergelegde regel betreffende de gelijke behandeling van
mannelijke en vrouwelijke werknemers schendt, de bena
deelde werknemers dan krachtens het gemeenschapsrecht                 Beroep, op 27 september 1995 ingesteld door Koninkrijk
op betaling van de achterstallige aanvullende kinderbijslag           der Nederlanden tegen Commissie van de Europese
vanaf 8 april 1 976 , zodat dezelfde verjaringstermijn geldt als                                Gemeenschappen
voor soortgelijke beroepen naar Belgisch recht ?"                                               ( Zaak C-308/95 )
                                                                                ( 95/C 299/22 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 september 1995 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der
Beroep, op 26 september 1995 ingesteld door Commissie                 Nederlanden, vertegenwoordigd door J. S. van den Ooster
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Konink                 kamp en M. A. Fierstra , als gemachtigden, domicilie
                                 rijk                                 gekozen hebbende te Luxemburg bij de Nederlandse
                        ( Zaak C-306/95 )                             Ambassade, 5 , rue C. M. Spoo.
                           ( 95/C 299/21 )
                                                                      Het Koninkrijk der Nederlanden concludeert dat het den
                                                                      Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 september 1995 beroep tegen Verenigd Koninkrijk                 — het besluit van de Commissie van 28 juli 1995 betref
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        fende de afsluiting van projecten die vóór 1989 werden
pen , vertegenwoordigd door P. Oliver, lid van haar juridi                  medegefinancierd door het Europees Fonds voor Re
sche dienst, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te                 gionale Ontwikkeling nietig te verklaren;
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Kirchberg .                                                           — verweerster te veroordelen in de kosten van het
                                                                             geding.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten:
1 . vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te             — Schending van het Verdrag of enige uitvoeringsregeling
     stellen die nodig zijn voor het omzetten van Richtlijnen                daarvan en/of schending van wezenlijke vormvoor
     nrs . 92/40/EEG (') en 91 /495/EEG ( 2 ) van de Raad in                 schriften, in het bijzonder betreffende de motivering van
     Noord-Ierland of, subsidiair, door deze bepalingen niet                 het besluit ( artikel 190 EG-Verdrag ), en/of schending
     aan de Commissie mee te delen, de krachtens die                         van algemene beginselen van gemeenschapsrecht: De
     richtlijnen, inzonderheid artikel 22 daarvan, en het                    brief van de Commissaris voor Regionaal Beleid van
     Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap                      28 juli 1995 vormt het sluitstuk van het besluitvor
     op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       mingsproces, waarmee de Commissie tot een definitief
                                                                             besluit is gekomen omtrent de afsluiting van de Neder
                                                                             landse infrastructuurprojecten waarover de Commissie
2 . het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten van de                 vóór 1 januari 1989 in het kader van het Europees Fonds
     procedure .                                                             voor Regionale Ontwikkeling ( hierna : EFRO ) een
                                                                             beschikking heeft gegeven. Het standpunt van de Com
Middelen en voornaamste argumenten :                                         missie, volgens welke de termijn van 31 maart 1995 als
                                                                             een fatale termijn heeft te gelden, is gebaseerd op een
 Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een                       onjuiste althans onbegrijpelijke uitleg van artikel 12 van
richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                      Verordening ( EEG ) nr . 2083/93 van de Raad van 20 juli
 resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij is bestemd, zijn                  1993 houdende wijziging van Verordening ( EEG )
 de Lid-Staten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet                 nr. 4254/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen
 tingstermijnen in acht te nemen . Ofschoon die termijn op                    voor Verordening ( EEG ) nr. 2052/88 met betrekking tot
 1 januari 1993 is verstreken, heeft het Verenigd Koninkrijk                  het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
 de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies                  ( hierna : EFRO-Verordening 1993 ). De toepassing van
 ---pagebreak--- Nr . C 299/ 14         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          11 . 11 . 95
    artikel 12 van de EFRO-Verordening 1993 , zoals de                 29 september 1995 , in het geding tussen Road Air BV en
    Commissie die in het bestreden besluit met voorbijgaan             Inspecteur der invoerrechten en accijnzen te Hoofddorp, het
    aan de na 31 maart 1995 ingediende uiteindelijke                   Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
    betalingsaanvragen heeft gegeven, is in strijd met alge           om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    mene beginselen van gemeenschapsrecht, zoals :
    — het beginsel van gemeenschapstrouw/(regionaal )                        Moet het Vierde deel van het EEG-Verdrag, meer in het
        partnerschap ( artikel 5 EG-Verdrag ): de Commissie                  bijzonder de artikelen 132 , lid 1 , 133 , lid 1 , en 134, aldus
        is niet in een loyale samenwerking en in goed overleg                worden uitgelegd dat op 25 juni 1991 van goederen
                                                                             welke zich in het vrije verkeer van een land der LGO
        met de Nederlandse regering tot een definitieve
        afsluiting van de projecten gekomen en heeft ten                     bevonden bij invoer in de Gemeenschap — zonder
        onrechte daarbij niet de , op zorgvuldige wijze                      onderscheid te maken tussen oorsprong uit de LGO en
        ingediende, uiteindelijke betalingsaanvragen in aan                 uit derde landen en derhalve in afwijking van de
                                                                             Besluiten van de Raad nr . 86/283/EEG f 1 ) en nr. 91 /110
        merking genomen . Door deze handelwijze handelt de
        Commissie in strijd met de doelstelling van het                      EEG (2 ) — geen douanerechten mochten worden gehe
                                                                             ven .
        EFRO ;
    — het vertrouwensbeginsel : gelet op de inbreuk die                (') PB 1986 , L 175 , blz . 1 .
        artikel 12 van de EFRO-Verordening 1993 hoe dan                ( 2 ) PB 1991 , L 58 , blz . 27 .
        ook maakt op verworven subsidie-aanspraken door
        te bepalen dat deze uiterlijk op 30 september 1995
        zullen worden beëindigd, en mede gelet op het
        optreden van de Commissie in het verleden , mocht de
        Nederlandse Regering het gerechtvaardigde vertrou
        wen hebben dat na 31 maart 1995 maar tijdig voor                               BESCHIKKING VAN HET HOF
        30 september 1995 ingediende betalingsaanvragen
        bij de definitieve afsluiting in aanmerking zouden                                   van 29 september 1995
        worden genomen;                                                in zaak C-2/94 SA, Empresa Nacional de Uranio SA ( ENU )
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
    — het evenredigheids- of proportionaliteitsbeginsel :              („ Verzoek om toestemming voor beslaglegging op goederen
        alle omstandigheden in aanmerking genomen had de                               van de Gemeenschap in Portugal ")
        Commissie in redelijkheid niet kunnen komen tot het
                                                                                ( 95/C 299/24 )
        bestreden besluit, waarbij bijstand uit het EFRO tot
        een bedrag van 15 606 552 fl . voor de reeds vol
        tooide projecten niet meer betaalbaar wordt                                           (Procestaai: Portugees)
        gesteld .
                                                                       (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
— Voor zover de uitleg van de Commissie van de eerder                                   de Jurisprudentie van het Hof)
    genoemde bepaling en de daarin opgenomen termijn van
    31 maart 1995 juist is, heeft de Commissie de brief van
    het Ministerie van Economische zaken van 21 maart                  In zaak C 2/94 SA, Empresa Nacional de Uranio SA ( ENU ),
    1995 ten onrechte ( immers in strijd met artikel 12 van de         vennootschap naar Portugees recht, gevestigd te Urgeiri<;a ,
    EFRO-Verordening 1993 en met de hiervoor genoemde                  gemeente Nelas, vertegenwoordigd door J. Mota de Cam
    algemene beginselen van gemeenschapsrecht ) niet als een           pos en J. L. Mota de Campos, advocaten te Lissabon, tegen
    definitief betalingsverzoek aangemerkt. Voorts heeft de            Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
    Commissie het bestreden besluit genomen zonder voor               den A. Caeiro en J. Grunwald ), betreffende een verzoek om
    afgaande raadpleging van het Fonds . Mede in het licht             toestemming voor beslaglegging op goederen van de
    van het voorgaande heeft de Commissie in strijd met                Gemeenschap in Portugal , heeft het Hof, samengesteld als
    artikel 190 EG-Verdrag het bestreden besluit niet,                 volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias , president, F. A. Schockwei
    althans niet voldoende met redenen omkleed .                       ler, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann en P. Jann, kamerpresi
                                                                       denten, G. F. Mancini , C. N. Kakouris, J. C. Moitinho de
                                                                       Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward ( rapporteur ), J.-P.
                                                                       Puissochet, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advo
                                                                       caat-generaal : A. La Pergola ; griffier: R. Grass, op 29 sep
                                                                       tember 1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum
Verzoek van de Tariefcommissie van 21 september 1995 om                luidt als volgt:
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Road Air BV
en Inspecteur der invoerrechten en accijnzen te Hoofd                 1 . Op het verzoek behoeft niet te worden beslist .
                                 dorp
                        ( Zaak C-3 10/95 )                             2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
                           ( 95 /C 299/23 )
                                                                       (M PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
De Tariefcommissie heeft bij beschikking van 21 september
1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak T-449/09: Beroep ingesteld op 6 november 2009 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/56

         Beroep ingesteld op 6 november 2009 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Zaak T-449/09)
   2010/C 24/100
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centre national de la recherche scientifique (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de Commissie veroordelen tot terugbetaling van het bedrag van 97 399,55 EUR van de vermeende vordering dat door de Commissie krachtens het contract in haar debetnota nr. 3230906573 van 6 juli 2009 is opgeëist en dat heeft geleid tot de verrekening van 28 augustus 2009 (ref. BUDG/C3 D2009 10.5 — 1232), vermeerderd met de wettelijke vertragingsrente volgens het op het contract toepasselijke Belgische recht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt het Centre national de la recherche scientifique (CNRS) het Gerecht, de Commissie te veroordelen tot terugbetaling van het bedrag van 97 399,55 EUR van de vordering, zoals vermeld in debetnota nr. 3230906573 van 6 juli 2009, dat door verzoeker zou zijn verschuldigd op grond van het contract NEMAGENETAG betreffende een project van het 6de kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling en dat heeft geleid tot een verrekening op 28 augustus 2009, alsook tot terugbetaling van de vertragingsrente.
   Verzoeker baseert zijn beroep op twee middelen:

               —

               niet-inachtneming van de criteria voor de definitie en de rechtvaardiging van de in aanmerking komende kosten waarin het contract NEMAGENETAG voorziet, en van het beginsel van goede trouw bij de uitvoering van overeenkomsten, waardoor het CNRS een beperkte en in bepaalde gevallen zelfs geen mogelijkheid had de goede uitvoering van het contract te bewijzen;

               —

               onjuiste beoordeling van de Voorziening bij Verlies van Arbeid (VVA) tegen de achtergrond van de in de artikelen II.19.1, II.19.2.c en II.20 van de Algemene voorwaarden van het contract NEMAGENETAG vastgestelde criteria, aangezien de VVA, in strijd met haar misleidende benaming, een met de werkloosheidsverzekering verbonden personeelslast is die onlosmakelijk met de in aanmerking komende personeelskosten is verbonden. De Commissie heeft voormelde bepalingen geschonden door de bedragen die overeenkomen met de op de lonen van het tijdelijk bij het project NEMAGENETAG betrokken CNRS-personeel ingehouden VVA, uit te sluiten van de in aanmerking komende kosten.


title: Gevoegde zaken T-325/12 en T-332/12: Beschikking van het Gerecht van 6 december 2012 — Nederland en ING Groep/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/27

         Beschikking van het Gerecht van 6 december 2012 — Nederland en ING Groep/Commissie
   (Gevoegde zaken T-325/12 en T-332/12) (1)

   2013/C 32/49
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de gevoegde zaken gelast.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak T-58/06: Beroep ingesteld op  22 februari 2006  — H.A.L.T.E. tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/23

         Beroep ingesteld op 22 februari 2006 — H.A.L.T.E. tegen Commissie
   (Zaak T-58/06)
   (2006/C 96/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Honorable Association de Logisticiens et de Transporteurs Européens — H.A.L.T.E. (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-L. Lesquins, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               overeenkomstig artikel 232 EG vast te stellen dat de Europese Commissie haar verplichting om een besluit te nemen heeft geschonden, doordat zij geen besluit heeft genomen zoals zij op grond van de artikelen 87 EG en 88 EG had moeten doen;

               —

               de Commissie te gelasten alle maatregelen te nemen die nodig zijn om volledig uitvoering te geven aan het arrest;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep verzoekt een vereniging van op het gebied van berichtendienst, vervoer en logistiek werkzame vennootschappen het Gerecht om een nalaten van de Commissie vast te stellen, voorzover deze onrechtmatig heeft nagelaten om een formele onderzoeksprocedure in te leiden zoals is voorzien in artikel 88 EG en voorlopige maatregelen te gelasten tot opschorting van de betaling van de steun die verzoekster betwist in een klacht betreffende herstructureringssteun die door de SNCF, een overheidsonderneming die voor 100 % in handen is van de Franse staat, aan de goederenvervoeronderneming SCS SERNAM is toegekend.
   Ter ondersteuning van haar beroep wegens nalaten voert verzoekster een aantal argumenten aan die in wezen kunnen worden gerangschikt in twee middelen.
   Het eerste middel betreft schending van artikel 88, lid 2, EG. Verzoekster stelt dat het feit dat meer dan zes maanden zijn verstreken sinds haar eerste klacht, hoewel de Commissie op de hoogte was van het dossier doordat zij tevoren beschikkingen had gegeven waarvan de schending het voorwerp van de klacht is, erop duidt dat de Commissie op aanzienlijke moeilijkheden is gestuit bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de betrokken steun met de gemeenschappelijke markt. Op grond hiervan had de Commissie de formele onderzoeksprocedure betreffende de steun die het voorwerp van de klacht vormt, moeten inleiden. Voorts kan de eventuele niet-aanmelding van de steun door de Franse autoriteiten de Commissie niet ontslaan van haar zorgvuldigheidsverplichtingen en moet zij haar onderzoeksbevoegdheden uitoefenen zodra zij beschikt over informatie over overheidsmaatregelen die in strijd kunnen zijn met de beginselen van de gemeenschappelijke markt, vooral in het kader van een klacht betreffende schending van haar eerdere beschikking tot vaststelling van de voorwaarden voor de verenigbaarheid van staatssteun met de gemeenschappelijke markt. (1)

   Het tweede middel betreft schending van artikel 11 van verordening nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (thans artikel 88 EG). (2) De Commissie had voorlopige maatregelen moeten gelasten tot opschorting van de betaling van de steun, aangezien was voldaan aan de objectieve voorwaarde van spoedeisendheid.

      (1)  Het gaat om de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende de door Frankrijk ten dele uitgevoerde staatssteun ten gunste van de onderneming Sernam, C(2004) 3940 def.

      (2)  PB L 83, blz. 1; deze verordening is laatstelijk gewijzigd bij verordening nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 (PB L 182, blz. 2).


title: Zaak C-45/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 28 januari 2010 — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens tegen Belgische Staat

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 28 januari 2010 — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens tegen Belgische Staat
   (Zaak C-45/10)
   2010/C 100/34
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

               Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW
               Marc Janssens

               Verweerster

               :

               Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 3, b), 4.2, 5 en 17, tweede lid, van de verordening 998/2003/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van richtlijn 92/65/EEG van de Raad en de artikelen en bijlagen van de beschikking 2003/803/EG (2) van de Commissie van 26 november 2003 tot vaststelling van een modelpaspoort voor het intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten, eraan in de weg dat een nationale regeling het model van Europees gezelschapsdierenpaspoort tevens aanwendt als bewijs van identificatie en registratie van honden en daarbij er in voorziet dat derden met identificatieklevers wijzigingen aanbrengen inzake de identificatie van de eigenaar en het dier in de delen I tot en met III van een door een erkende dierenarts geattesteerd Europees gezelschapsdierenpaspoort, waarbij de vroegere identificatiegegevens worden overkleefd?

               2)

               Zijn nationale bepalingen, die het model van Europees gezelschapsdierenpaspoort, zoals opgenomen in de beschikking 2003/803/EG […] eveneens aanwenden als bewijs van identificatie en registratie van honden en daarbij er in voorzien dat derden met identificatieklevers wijzigingen aanbrengen inzake de identificatie van de eigenaar en het dier in de delen I tot en met III van dergelijk paspoort, technische voorschriften in de zin van artikel 1 van de richtlijn 98/34/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, die ingevolge artikel 8 van die richtlijn voor de vaststelling ervan aan de Europese Commissie moeten worden meegedeeld?

      (1)  PB L 146, blz. 1.

      (2)  PB L 312, blz. 1.

      (3)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak C-462/04: Beroep, op 23 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/30

         Beroep, op 23 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-462/04)
   (2005/C 6/56)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 juni 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Mölls en K. Mojzesowicz, leden van de juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de Commissie niet de informatie te verstrekken die zij nodig heeft om te bevestigen dat aan de bepalingen van richtlijn 2002/77/EG (1) van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten is voldaan, de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge artikel 9 van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie moesten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 24 juli 2003 de informatie verstrekken die de zij nodig heeft om te bevestigen dat aan de bepalingen van deze richtlijn is voldaan. Deze termijn is verstreken zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland de Commissie de bij artikel 9 vereiste informatie heeft verstrekt.

      (1)  PB L 249, blz. 21


title: Zaak T-492/09: Beroep ingesteld op 7 december 2009 — MEDA Pharma/BHIM — Nycomed (ALLERNIL)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/44

         Beroep ingesteld op 7 december 2009 — MEDA Pharma/BHIM — Nycomed (ALLERNIL)
   (Zaak T-492/09)
   2010/C 37/63
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: MEDA Pharma GmbH & Co. KG (Bad Homburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nycomed GmbH (Konstanz, Duitsland)

      Conclusies

               —

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van 29 september 2009 in oppositieprocedure R 1386/2007-4, betreffende de op het Duitse merk nr. 1 042 583„ALLERGODIL” gebaseerde oppositie tegen het Europese deel van de internationale inschrijving nr. 845 934„ALLERNIL”, vernietigen;

               —

               Verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Partij die om verzoekt om uitstrekking van de bescherming: Nycomed GmbH

      Betrokken merk: woordmerk „ALLERNIL” voor waren van de klasse 5 (internationale inschrijving met aanwijzing van de Europese Gemeenschap nr. 845 934)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: het Duitse woordmerk nr. 1 042 583„ALLERGODIL” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               —

               Schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar de merkenrechtelijke beginselen inzake gevaar voor verwarring onjuist zijn toegepast;

               —

               Schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009, wegens ontoereikende motivering van de bestreden beslissing.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-226/09 en T-230/09: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — British Telecommunications en BT Pension Scheme Trustees/Commissie ( „Staatssteun — Gedeeltelijke vrijstelling van verplichting bijdrage te storten aan pensioengarantiefonds — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard — Begrip staatssteun — Staatsmiddelen — Voordeel — Selectief karakter — Concurrentieverstoring — Ongunstige beïnvloeding van verkeer tussen lidstaten — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Gerechtvaardigd vertrouwen — Motiveringsverplichting — Tenuitvoerlegging van steun” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/20

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — British Telecommunications en BT Pension Scheme Trustees/Commissie
   (Gevoegde zaken T-226/09 en T-230/09) (1)

   (Staatssteun - Gedeeltelijke vrijstelling van verplichting bijdrage te storten aan pensioengarantiefonds - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard - Begrip staatssteun - Staatsmiddelen - Voordeel - Selectief karakter - Concurrentieverstoring - Ongunstige beïnvloeding van verkeer tussen lidstaten - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Gerechtvaardigd vertrouwen - Motiveringsverplichting - Tenuitvoerlegging van steun)
   2013/C 325/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: British Telecommunications (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: G. Robert, M. Newhouse, T. Castorina, solicitors, J. Holmes, barrister, en H. Legge, QC) (zaak T-226/09); en BT Pension Scheme Trustees Ltd (Londen) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten) (zaak T-230/09)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en N. Khan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking 2009/703/EG van de Commissie van 11 februari 2009 betreffende de door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ten uitvoer gelegde staatssteunmaatregel C-55/07 (ex NN 63/07, CP 106/06) — Aan B[ritish] T[elecommunications] verleende staatsgarantie (PB L 242, blz. 21)

      Dictum

               1.

               De beroepen worden verworpen.

               2.

               In zaak T-226/09 wordt British Telecommunications plc verwezen in de kosten.

               3.

               In zaak T-230/09 wordt BT Pension Scheme Trustees Ltd verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak F-99/11: Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/67

      Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-99/11)
      (2012/C 25/128)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek om betaling van de achterstallige bezoldiging over de periode van 1 juni 2005 tot en met 31 juli 2010

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het van de Commissie afkomstige of onder haar verantwoordelijkheid vallende besluit tot afwijzing, op welke manier dan ook en hetzij geheel hetzij gedeeltelijk, van verzoekers verzoek van 20 augustus 2010, dat op diezelfde dag aan het TABG is gezonden;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van de nota met de datum van 28 februari 2011 en referentie Ares(2011)217354, welke verzoeker heeft ontvangen op een datum na 6 april 2011;

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing, in welke vorm dan ook, van verzoekers klacht van 24 februari 2011;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-456/13: Beroep ingesteld op 21 augustus 2013 — Sea Handling/Commissie

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/10

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2013 — Sea Handling/Commissie
   (Zaak T-456/13)
   2013/C 298/17
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Italië) (vertegenwoordigers: B. Nascimbene en M. Merola, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit, waarbij de Commissie heeft geweigerd om SEA Handling SpA toegang te verlenen tot de in het verzoek van 27 februari 2013 bedoelde documenten, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten om verzoekster de gevraagde documenten over te leggen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie om verzoekster geen toegang te verlenen tot bij haar berustende documenten met betrekking tot de administratieve procedure die heeft geleid tot de vaststelling van het besluit van de Commissie van 19 december 2012 inzake de kapitaalverhogingen die SEA SpA ten gunste van SEA Handling heeft verricht (procedure SA.21420 — Italia/SEA Handling).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Schending van procedureregels

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie inbreuk heeft gepleegd op de artikelen 7, leden 1 en 3, en 8, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), alsook op de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, aangezien er tijdens de procedure die tot het bestreden besluit heeft geleid, bepaalde periodes waren waarin de Commissie zich zonder enige rechtvaardiging in stilzwijgen heeft gehuld, en zij de procedure een aantal keren heeft verlengd zonder dit toereikend te motiveren, en voorts aangezien verzoeksters rechten van verdediging zijn geschonden doordat de Commissie de voorgeschreven termijnen niet heeft nageleefd.

               2.

               Schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat het bestreden besluit berust op een kennelijk onjuiste beoordeling en ontoereikend is gemotiveerd, voor zover daarin wordt vastgesteld dat de toegang tot de documenten het aan de gang zijnde onderzoek en de reeds afgeronde onderzoeken van de Commissie ernstig zou hebben geschaad, maar de aard van die schade niet specificeert.

               3.

               Schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001

                           —

                           Verzoekster betoogt in dit verband dat het bestreden besluit berust op een kennelijk onjuiste beoordeling en ontoereikend is gemotiveerd, voor zover daarin is vastgesteld dat de commerciële belangen van de klager zouden worden geschaad indien toegang tot de documenten zou worden verleend, zonder te vermelden om welke belangen het gaat, waardoor indirect de procedure van toezicht op staatssteun is geschonden, voor zover de particuliere belangen in het besluit worden verward met het belang dat het publiek heeft bij een correct verloop van de procedure, en voor zover de bij artikel 4, lid 2, van de voornoemde verordening beschermde belangen daarin ruim worden uitgelegd.

               4.

               Schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 en van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat in het bestreden besluit ten onrechte niet is onderzocht of verzoekster gedeeltelijke toegang tot de bestreden documenten kon worden verleend.

               5.

               Schending van artikel 4, leden 2 en 3, van verordening nr. 1049/2001 en het evenredigheidsbeginsel, ook tegen de achtergrond van artikel 42 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie

                           —

                           Verzoekster betoogt in dit verband dat de toepasselijke uitzonderingen in het bestreden besluit niet zijn beoordeeld in het licht van het openbare belang. In het bijzonder heeft de Commissie de toegang tot de documenten geweigerd zonder er rekening mee te houden dat een hoger openbaar belang de openbaarmaking van de gevraagde documenten gebood, en zonder na te gaan welke weerslag die openbaarmaking in concreto zou hebben gehad voor de commerciële belangen van de derden en voor het onderzoek, die door artikel 4, lid 2, van bovengenoemde verordening worden beschermd.


title: Beroep, op 20 februari 1998 ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-47/98)

text:
11.4.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 113/9
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                    23 oktober 1995, zonder dat BelgieÈ de noodzakelijke
                                                                  bepalingen heeft vastgesteld.
Ð nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, vervat
     in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 45/98 van de           (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 1.
     Raad van 19 december 1997 inzake de vaststelling van
     de voor 1998 geldende totaal toegestane vangsten voor
     bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als-
     mede bepaalde bij de visserij in acht te nemen voor-
     schriften (1);
Ð de Raad in de kosten te verwijzen.                              Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van
                                                                  21 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                  geding tussen Modelo, SGPS, SA en Director-Geral dos
Middelen en voornaamste argumenten                                                      Registos e Notariado
                                                                                (Zaak C-56/98)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak C-179/95 (2).                                                                   (98/C 113/22)
(1) PB L 12 van 19.1.1998, blz. 1.
(2) PB C 208 van 12.8.1995, blz. 10.                              Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschik-
                                                                  king van 21 januari 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                  Hof van Justitie op 24 februari 1998, in het geding tussen
                                                                  Modelo, SGPS, SA en Director-Geral dos Registos e Nota-
                                                                  riado, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                  gende vragen:
Beroep, op 20 februari 1998 ingesteld tegen Koninkrijk
 BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak C-47/98)                            1. Kan een particulier in zijn betrekkingen met de staat
                                                                       een beroep doen op artikel 10 van Richtlijn 69/335/
                         (98/C 113/21)                                 EEG van de Raad (1), ook wanneer die richtlijn door
                                                                       die staat niet in nationaal recht is omgezet?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 februari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                  2. Moeten de in artikel 4, lid 3, van Richtlijn 69/335/
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       EEG bedoelde verrichtingen worden geacht te vallen
vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, als gemachtigde,
                                                                       onder het verbod van artikel 10 van die richtlijn, vol-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                       gens hetwelk daarover, behoudens het kapitaalrecht,
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       geen enkele andere belasting in welke vorm dan ook
                                                                       mag worden geheven?
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het den Hove behage:
                                                                  3. Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, onder e), van
                                                                       Richtlijn 69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat de
Ð te verklaren dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
                                                                       aan een notaris verschuldigde rechten voor het passe-
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                       ren van een (wettelijk verplichte) notarieÈle akte van
     vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/103/EG
                                                                       een overeenkomst tot kapitaalvermeerdering of tot wij-
     van de Raad van 23 november 1993 betreffende de
                                                                       ziging van de oprichtingsakte variabel zijn naar gelang
     miminumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid
                                                                       van de omvang van de kapitaalvermeerdering of van
     bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (1), de
                                                                       het totale kapitaal, en niet afhangen van de kosten van
     krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                       de dienstverlening?
     niet is nagekomen;
Ð het Koninkrijk Belgie te verwijzen in de kosten.                4. Mag, in het bevestigende geval en gelet op de
                                                                       artikelen 10 en 12, lid 1, onder e), van Richtlijn 69/
                                                                       335/EEG, het bedrag van die rechten duidelijk en
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       onredelijk hoger zijn dan de werkelijke kosten van de
                                                                       specifiek verleende dienst?
Ingevolge het verbindende karakter van artikel 189, derde
alinea, en artikel 5, lid 1, van het EG-Verdrag, zijn de lid-     (1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betref-
staten verplicht de noodzakelijke maatregelen vast te stel-           fende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi-
len om hun nationale rechtsorde binnen de in de betrok-               taal (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25).
ken richtlijn gestelde termijn aan te passen aan de richtlij-
nen die voor hen bestemd zijn. De in artikel 13 van
Richtlijn 93/103/EG vastgestelde termijn is verstreken op


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 11 april 1995 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijk geding tussen R. Tetik en Land Berlin, interveniënt: de Oberbundesanwalt bij het Bundesverwaltungsgericht (Zaak C-171/95)

text:
Nr . C 208/ 8            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     12 . 8 . 95
      verzetten dat de onderneming die de steun heeft ontvan              van toepassing is, wanneer de werkloze zich niet beroept op
      gen, deze moet terugbetalen . De steun ontvangende                   artikel 123 van het koninklijk besluit van 20 december 1963
      onderneming is ervan uitgegaan dat de steun een                      ten betoge dat hij zijn recht op werkloosheidsuitkeringen
      verenigbare regionale steun was, die overeenkomstig de               heeft behouden, doch aantoont, dat hij op de datum van zijn
      voor deze steun geldende regeling achteraf bij de                    verzoek voldoet aan de voor de verkrijging van het recht op
      Commissie moest worden aangemeld . Bovendien kreeg                   uitkeringen gestelde voorwaarden ?
      „ PYRSA " door de eerste beschikking te maken met
      enige steunmaatregelen die inderdaad bij de controle                      PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
      achteraf door de Commissie werden goedgekeurd . Het
      in zaak C-l 98/91 ( Cook/Commissie ) ingestelde beroep
      tot nietigverklaring had geen schorsende werking. In
      deze omstandigheden is het logisch dat de steun ontvan
      gende onderneming erop mag vertrouwen dat de steun
      verenigbaar is, mede in aanmerking genomen dat zelfs
      het arrest van het Hof van 1 9 mei 1 993 in deze zaak deze
      steun niet zonder meer onverenigbaar heeft verklaard,                Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 11 april
      doch deze onwettig heeft verklaard omdat de in arti                 1995 om een prejudiciële beslissing in het administratief
      kel 93 , lid 2 , van het Verdrag bedoelde procedure niet             rechtelijk geding tussen R. Tetik en Land Berlin, interve
      was ingeleid . Aldus had PYRSA nog in maart 1994 te                  niënt: de Oberbundesanwalt bij het Bundesverwaltungsge
      maken met steunmaatregelen die de Commissie zelf in                                                    richt
      eerste instantie verenigbaar had verklaard , en die thans
      onverenigbaar zijn verklaard .                                                                ( Zaak C-171 /95 )
                                                                                ( 95/C 208/ 17)
— In elk geval moeten de interessen enkel worden berekend
      vanaf het moment waarop de beschikking van de                        De Eerste Senat van het Bundesverwaltungsgericht heeft bij
      Commissie waarin de destijds aan PYRSA verleende                     beschikking van 11 april 1995 , ingekomen ter griffie van het
      steun onverenigbaar werd verklaard, is vastgesteld , dat             Hof van Justitie op 7 juni 1995 , in het administratiefrech
      wil zeggen vanaf 14 maart 1995 .                                     telijk geding tussen R. Tetik en Land Berlin, interveniënt: de
                                                                           Oberbundesanwalt bij het Bundesverwaltungsgericht, het
                                                                           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
(M PB nr . C 251 van 27 . 9 . 1988 .                                       om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
( 2 ) PB nr . C 326 van 11 . 1 1 . 1992 , blz . 5 .
                                                                            1 . Behoort een Turkse zeeman die van 1980 tot 1988
                                                                                werkzaam was op zeeschepen van een Lid-Staat, in de
                                                                                zin van artikel 6 , lid 1 , van Besluit nr . 1 /80 van de
                                                                                Associatieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikke
                                                                                ling van de associatie, tot de legale arbeidsmarkt van
                                                                                deze Lid-Staat en verricht hij aldaar legale arbeid ,
                                                                                wanneer zijn arbeidsverhouding onderworpen was aan
                                                                                nationaal recht, hij in de Lid-Staat loonbelasting
Verzoek van het Hof van Cassatie van België ( Derde Kamer)                       betaalde en was aangesloten bij de sociale zekerheid ,
van 15 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                     maar de hem verleende verblijfsvergunning beperkt was
tussen Nationale Dienst voor Arbeidsvoorziening en C.                            tot de uitoefening van een beroep bij de zeevaart en geen
                                 Spataro                                         vestiging aan land toestond ?
                          ( Zaak C-l 70/95 )
                             ( 95/C 208/ 16 )                                    Is het in zoverre van belang, dat voor deze werkzaam
                                                                                heden volgens Duits recht geen arbeidsvergunning
                                                                                vereist is en dat, wat het arbeids- en sociale-zekerheids
Het Hof van Cassatie van België ( Derde Kamer ) heeft bij                        recht betreft, er voor zeelieden ten dele bijzondere
arrest van 15 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof                       wettelijke regelingen gelden ?
van Justitie op 6 juni 1995 , in het geding tussen Nationale
 Dienst voor Arbeidsvoorziening en C. Spataro, het Hof van                  2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                                Verliest een Turkse zeeman zijn recht op een verblijfs
                                                                                vergunning, wanneer hij vrijwillig — en niet bij voor
 Moet artikel 69 , lid 4, van Verordening ( EEG ) nr . 1408/                     beeld om gezondheidsredenen — zijn arbeidsverhou
 71 { l ) van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                      ding beëindigt, elf dagen later na afloop van zijn
 sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi                       verblijfsvergunning een verzoek indient om een verblijfs
 gen , alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                            vergunning voor arbeid aan land, en na de afwijzing
 Gemeenschap verplaatsen, in de versie van Verordening                           ervan werkloos is ?
 ( EEG ) nr. 2001 /83 , aldus worden uitgelegd, dat het vereiste
 dat de werkloze sinds zijn terugkeer naar België gedurende
 ten minste drie maanden werkzaamheden heeft uitgeoefend,


title: Gevoegde zaken C-313/15 en C-530/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 november 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal de commerce de Paris en door de Conseil d'État — Frankrijk) — Eco-Emballages SA/Sphère France SAS e.a. (C-313/15), Melitta France SAS e.a./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie (C-530/15) [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Artikel 3 — Verpakking en verpakkingsafval — Begrip — Rollen, kokers of cylinders waaromheen flexibele producten zijn gewikkeld („rolkernen”) — Richtlijn 2013/2/EU — Geldigheid — Wijziging door de Europese Commissie van de in bijlage I bij richtlijn 94/62/EG opgenomen lijst van voorbeelden van verpakkingen — Onjuiste opvatting van het begrip „verpakking” — Overschrijding van de uitvoeringsbevoegdheden]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 november 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal de commerce de Paris en door de Conseil d'État — Frankrijk) — Eco-Emballages SA/Sphère France SAS e.a. (C-313/15), Melitta France SAS e.a./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie (C-530/15)
   (Gevoegde zaken C-313/15 en C-530/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Artikel 3 - Verpakking en verpakkingsafval - Begrip - Rollen, kokers of cylinders waaromheen flexibele producten zijn gewikkeld („rolkernen”) - Richtlijn 2013/2/EU - Geldigheid - Wijziging door de Europese Commissie van de in bijlage I bij richtlijn 94/62/EG opgenomen lijst van voorbeelden van verpakkingen - Onjuiste opvatting van het begrip „verpakking” - Overschrijding van de uitvoeringsbevoegdheden])
   (2017/C 014/14)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de commerce de Paris respectievelijk Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      (Zaak C-313/15)

      Verzoekende partij: Eco-Emballages SA

      Verwerende partijen: Sphère France SAS, Carrefour Import SAS, SCA Tissue France SAS, Melitta France SAS, SCA Hygiène Products SAS, Wepa France SAS, voorheen Wepa Troyes SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica SL, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Kimberly-Clark SAS, Gopack SAS, Délipapier SAS, Scamark SAS, CMC France SARL, Schweitzer SAS, Paul Hartmann SA, Wepa France SAS, voorheen Wepa Lille SAS, Système U Centrale Nationale SA, Industrie Cartarie Tronchetti France SAS

      in tegenwoordigheid van: Group’Hygiène syndicat professionnel (C-313/15)

      (Zaak C-530/15)

      Verzoekende partijen: Melitta France SAS, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Délipapier SAS, Gopack SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica SL, Kimberly-Clark SAS, Wepa France SAS, voorheen Lucart France, Paul Hartmann SA, SCA Hygiène Products SAS, SCA Tissue France SAS, Group’Hygiène syndicat professionnel

      Verwerende partij: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

      in tegenwoordigheid van: Industrie Cartarie Tronchetti France SAS

      Dictum

   Artikel 3, punt 1, van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004, moet aldus worden uitgelegd dat rolkernen, in de vorm van rollen, kokers of cylinders, waaromheen flexibele producten zijn gewikkeld die aan consumenten worden verkocht, „verpakkingen” in de zin van deze bepaling zijn.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.

      PB C 414 van 14.12.2015.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 april 1996 in de gevoegde zaken T-551/93, T-231/94, T-232/94, T-233/94 en T-234/94: Industrias Pesqueras Campos SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Communautaire financiële bijstand - Vordering tot schadevergoeding bij niet-betaling - Beroep tot nietigverklaring tegen intrekkingsbeschikkingen)

text:
1 . 6 . 96           I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 158 / 13
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 24 april 1996                                                     van 24 april 1996
in de gevoegde zaken T-551/93 , T-231/94 , T-232/94 ,                      in zaak T-6/94 : Mevr. A. tegen Europees Parlement ( )
T-233/94 en T-234/94 : Industrias Pesqueras Campos SA                   (Ambtenaren — Onregelmatige afwezigheid — Bezoldiging
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                       — Artikel 60 Ambtenarenstatuut — Niet-ontvankelijk
                                  pen (')                                                                heid)
(Communautaire financiële bijstand — Vordering tot scha                                          ( 96/C 158/33 )
devergoeding bij niet-betaling — Beroep tot nietigverklaring
                 tegen intrekkingsbeschikkingen)                                               (Procestaai: Frans)
                             ( 96/C 158/32 )
                                                                        In zaak T-6/94, Mevr. A. , gewezen ambtenaar van het
                       (Procestaai: Spaans)                             Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen
                                                                        woordigd door C. Thill-Kamitaki , advocaat te Luxemburg,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,
In de gevoegde zaken T-551 /93 , T-231 /94 , T-232/94,
T-233/94 en T-234/94, Industrias Pesqueras Campos SA,                   Avenue du Bois 15 , tegen Europees Parlement ( gemachtigde :
                                                                        E. Perillo ), betreffende een beroep tot veroordeling van het
gevestigd te Vigo ( Spanje ), in zaak T-551 /93 vertegenwoor
                                                                        Europees Parlement op grond van artikel 88 , vierde alinea ,
digd door A. Creus en X. Ruiz, advocaten te Barcelona , en
                                                                        van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
J. Ramón Garcfa-Gallardo, advocaat te Burgos, domicilie
                                                                        Gemeenschappen tot betaling aan verzoekster van het
gekozen hebbende te Brussel ten kantore Cuatrecasas ,
                                                                        bedrag, vermeerderd met de wettelijke interest vanaf de
Oudergemlaan 78 , en in zaak T-233/94 door S. Martmez
                                                                        vervaldag tot op de dag van de betaling, van , ten eerste , het
Lage , R. Allendesalazar Corcho en J. Vias Alonso , advoca
                                                                        salaris dat het Europees Parlement haar niet heeft betaald
ten te Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        voor de maanden december 1990 , februari , maart, mei en
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 ,
Transacciones Maritimas SA , Recursos Marinos SA en
                                                                        juni en de helft van juli 1991 , ten tweede, het salaris dat het
                                                                        haar niet heeft betaald over de periode van 1 augustus 1991
Makuspesca SA, gevestigd te Vigo ( Spanje ), vertegenwoor              tot en met 31        december      1992 onder aftrek van de
 digd door S. Martinez Lage, R. Allendesalazar Corcho en
                                                                        deelvergoedingen die zij over deze periode heeft ontvangen,
J. Vias Alonso, advocaten te Madrid, domicilie gekozen
 hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 en ten derde, de vergoeding waarop zij recht meent te
                                                                        hebben voor het verlof dat zij in 1 992 niet heeft opgenomen ,
 aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie van de Euro
                                                                        heeft het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt :
 pese Gemeenschappen ( gemachtigden : F. Santaolalla en
 A. Alcover en B. Vila Costa ), betreffende in zaak T-551 /93
                                                                        H. Kirschner , president, C. W. Bellamy ën A. Kalogeropou
                                                                        los, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 een beroep, strekkende tot vergoeding van de schade die
                                                                        24 april 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 verzoekster heeft geleden doordat de Commissie haar niet
                                                                        als volgt:
 de communautaire financiële bijdrage heeft uitbetaald die zij
 had toegekend bij beschikking C(89 ) 632/73 van 26 april
 1989 ( dossier nr. ES/545/89/01 ) voor de bouw van het                  I. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
 vissersvaartuig Escualo, en in de zaken T-231 /94 , T-232/94 ,
 T-233/94 en T-234/94 een beroep tot nietigverklaring van               2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
 de beschikkingen C(94 ) 670/ 1 , C(94 ) 670/2 , C(94 ) 670/3 en              daaronder begrepen die welke op bet kort geding zijn
 C(94 ) 670/4 van de Commissie waarbij zij de aan ieder van                   gevallen .
 de vier verzoeksters toegekende communautaire financiële
 bijstand voor de bouw van vissersvaartuigen heeft ingetrok             (') PB nr. C 59 van 26 . 2 . 1994 .
 ken en van drie verzoeksters de reeds uitbetaalde bedragen
 heeft teruggevorderd, heeft het Gerecht ( Vierde kamer ),
 samengesteld als volgt: K Lenaerts, kamerpresident,
 P. Lindh en A. Potocki, rechters; griffier : J. Palacio
 Gonzalez, administrateur, op 24 april 1996 een arrest                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 25 april 1996
  1 . Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring in de zaken              in zaak T-274/94: A. Castellacci tegen Commissie van de
       T-231 /94 , T-232/94, T-233 /94 en T-234/94 .                                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                         (Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Woonplaatsvereiste
                                                                         — Toelage voor met ten laste komend kind gelijkgesteld
 2 . Verwerpt het beroep tot schadevergoeding in zaak                    persoon — Terugvordering van het onverschuldigd
       T-551 /93 .
                                                                                betaalde)
                                                                                ( 96/C 158/34 )
  3 . Verwijst verzoeksters in de kosten, daaronder begrepen
       de kosten van de procedure in kort geding.
                                                                                (Procestaai: Frans)
  (') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 en PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
                                                                         In zaak T-274/94 , A. Castellacci, ambtenaar van de Com
                                                                         missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te


title: Zaak C-556/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova (Roemenië) op 28 oktober 2015 — Fondul Proprietatea SA/Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova (Roemenië) op 28 oktober 2015 — Fondul Proprietatea SA/Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)
   (Zaak C-556/15)
   (2016/C 038/32)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Craiova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fondul Proprietatea SA

      Verwerende partij: Societatea Complexul Energetic Oltenia SA (CE Oltenia)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 107 VWEU aldus worden uitgelegd dat de deelneming van de vennootschap COMPLEXUL ENERGETIC OLTENIA SA in het maatschappelijk kapitaal van de projectvennootschap HIDRO TARNIȚA SA, die de bouw en de exploitatie van de waterkrachtcentrale TARNIȚA — LĂPUȘTEȘTI tot doel heeft, staatssteun voor producenten van wind- en zonne-energie vormt, voor zover de verklaarde doelstelling van het project erin bestaat de optimale omstandigheden te creëren voor de installatie van een groter vermogen in centrales waarin die soorten energie worden geproduceerd, dat wil zeggen (i) dat er sprake is van een door de Staat of met staatsmiddelen bekostigde maatregel, (ii) dat die maatregel selectief is en (iii) dat die maatregel het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden[?]

               2)

               Zo ja, moest die staatssteun worden aangemeld overeenkomstig artikel 108, lid 3, VWEU?


title: Zaak T-20/08: Beroep ingesteld op 8 januari 2008 — Evets/BHIM (DANELECTRO)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/61

         Beroep ingesteld op 8 januari 2008 — Evets/BHIM (DANELECTRO)
   (Zaak T-20/08)
   (2008/C 64/98)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evets Corporation (Irvine, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Ryan, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               beslissing R 603/2007-4 van de vierde kamer van beroep van 5 november 2007 te vernietigen;

               —

               te verklaren dat het verzoek tot herstel in de vorige toestand binnen de in artikel 78, lid 2, gestelde termijn is ingediend;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar de vierde kamer van beroep voor afdoening van de feitelijke vraag of alle noodzakelijke zorgvuldigheid is betracht om het betrokken merk te vernieuwen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het communautaire woordmerk „DANELECTRO” voor waren en diensten van de klassen 9 en 15 (aanvraag nr. 117 937)

      Beslissing van de afdeling merkenadministratie en juridische aangelegenheden: het verzoek tot herstel in de vorige toestand wordt afgewezen en het merk wordt geacht te zijn nietig verklaard

      Beslissing van de kamer van beroep: het beroep wordt verworpen en het verzoek tot herstel in de vorige toestand wordt geacht niet te zijn ingediend

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 78, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94
   Verzoekster betoogt dat de kwestie inzake de inachtneming van de termijn van twee maanden, die in voornoemde bepaling voor de indiening van het verzoek om vernieuwing van de merkinschrijving en de betaling van de vernieuwingstaks is gesteld, niet het voorwerp van het beroep uitmaakte. Ingeval het Hof zou oordelen dat de kamer van beroep deze kwestie niettemin mocht onderzoeken, voert verzoekster subsidiair aan dat de termijn onjuist is berekend.


title: Doorhaling van zaak C-108/04

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/18

         Doorhaling van zaak C-108/04 (1)

   (2005/C 271/34)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/04 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia om een prejudiciële beslissing): Divina Cortiñas Yáñez tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS).

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-177/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 — Mema/CPVO (Braeburn 78 (11078))

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/64

      Beroep ingesteld op 22 april 2016 — Mema/CPVO (Braeburn 78 (11078))
      (Zaak T-177/16)
      (2016/C 211/79)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Mema GmbH l.G. (Terlan, Italië) (vertegenwoordigers: B. Breitinger en S. Kirschstein Freund, advocaten)

         Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

         Betrokken communautair kwekersrecht: Braeburn 78 (11078) — aanvraag voor communautair kwekersrecht nr. 2009/0954

         Bestreden beslissing: de beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 12 februari 2016 in zaak A001/2015.

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing vernietigen en de zaak voor verdere afdoening terugverwijzen naar de kamer van beroep met als aanwijzing de beslissing te vernietigen en het CPVO te verplichten een aanvullend onderzoek krachtens artikel 57, lid 3, van verordening nr. 2100/94 uit te voeren;

                  —

                  subsidiair de beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 12 februari 2016 (zaak A 001/2015) vernietigen;

                  —

                  subsidiair, in het geval de vorderingen 1 en 2 niet worden toegewezen, de behandeling van het beroep ingevolge artikel 69, onder d), van het sinds 1 juli 2015 geldende Reglement voor de procesvoering van het Gerecht (hierna: „Reglement voor de procesvoering”) te schorsen, totdat in de procedure overeenkomstig artikel 21, lid 1, van verordening nr. 2100/94 een rechtsgeldige beslissing is gewezen inzake de vervallenverklaring van de kwekersrechtelijke bescherming van de referentievariëteit „Royal Braeburn” (aanvraag nr. 1998/1082; variëteit nr. 11960). Dit laatste is noodzakelijk, omdat afhankelijk van de uitkomst de referentievariëteit wegvalt of blijkt dat Angers-Beaucouzé als plaats van onderzoek ongeschikt was en is (zie punt 12) en derhalve een aanvullend onderzoek al dan niet noodzakelijk was.

                  —

                  het CPVO te verwijzen in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  Misbruik van bevoegdheid — schending van artikel 57, lid 3, van verordening nr. 2100/94;

                  —

                  Schending van een bij uitvoering van verordening nr. 2100/94 toe te passen rechtsnorm;

                  —

                  Schending van punt 57 van het CPVO-protocol voor appelvariëteiten;

                  —

                  Schending van titel IV van het CPVO-protocol voor appelvariëteiten;

                  —

                  Schending van artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 2100/94 — recht om te worden gehoord;

                  —

                  Schending van artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 2100/94 — ontoereikende motivering.


title: Doorhaling van zaak T-470/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/44

         Doorhaling van zaak T-470/04 (1)

   (2005/C 143/84)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-470/04: Thomas Peyker tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-502/09: Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2011 — Inovis/BHIM — Sonaecom (INOVIS)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/44

         Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2011 — Inovis/BHIM — Sonaecom (INOVIS)
   (Zaak T-502/09) (1)

   2011/C 347/81
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/2

         Eedaflegging door een nieuw lid van het Gerecht
   2010/C 346/02
   Na zijn benoeming tot rechter in het Gerecht van de Europese Unie bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie van 18 november 2010 (1), voor de periode van 26 november 2010 tot en met 31 augustus 2016, heeft de heer Andrei Popescu voor het Hof de eed afgelegd op 26 november 2010.

      (1)  PB L 306 van 23.11.2010, blz. 76.


title: Zaak C-105/05: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/24

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-105/05) (1)

   (2006/C 331/44)

      Procestaal: Fins

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-496/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 augustus 2017 — Deutsche Post AG/Hauptzollamt Köln

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 augustus 2017 — Deutsche Post AG/Hauptzollamt Köln
   (Zaak C-496/17)
   (2017/C 347/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Köln

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moet artikel 24, lid 1, tweede alinea, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (1) aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten van de aanvrager kunnen verlangen dat hij de door het Duitse Bundeszentralamt für Steuern met het oog op de heffing van inkomstenbelasting toegekende fiscale identificatienummers en de voor de aanslag in de inkomstenbelasting bevoegde belastingdiensten meedeelt zowel voor de leden van zijn raad van commissarissen en de algemeen directeuren, de afdelingshoofden, het hoofd van de boekhouding en het hoofd van de afdeling douanezaken die daarbij werkzaam zijn, als voor de voor douanezaken verantwoordelijke personen en de personen die douanezaken behandelen?

      (1)  PB 2015, L 343, blz. 558.