title: Zaak T-477/15: Beroep ingesteld op 20 augustus 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./ECHA

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/40

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./ECHA
   (Zaak T-477/15)
   (2015/C 363/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg), European Dynamics Belgium NV (Brussel, België), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: M. Sfyri, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               verweerders gunningsbesluit betreffende de tweede fase van de niet-openbare aanbestedingsprocedure ECHA/2014/86, dat verweerder aan verzoeksters heeft doen toekomen bij brief van 25 juni 2015 en waarbij zij ervan op de hoogte zijn gesteld dat hun offerte niet was aanvaard en dat het contract was gegund aan een ander consortium, nietig te verklaren;

               —

               verweerder te gelasten tot vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden wegens het verlies van de kans om een contract te worden gegund, welke schade zij begroten op 5 20  000 EUR, en

               —

               verweerder te verwijzen in de advocatenhonoraria en de andere kosten en uitgaven die verzoeksters in verband met dit beroep moeten dragen, zelfs indien het beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Verzoeksters betogen dat ECHA in het kader van de beoordeling van hun offerte de motiveringsplicht heeft geschonden, aangezien het niet heeft toegelicht wat de relatieve voordelen waren van de gekozen offerte.

               2.

               Verzoeksters stellen dat ECHA in het kader van de beoordeling van hun offerte diverse kennelijke beoordelingsfouten heeft begaan. Subsidiair voeren zij aan dat het in de fase van de beoordeling van de offertes nieuwe en voorheen onbekende criteria heeft toegevoegd.


title: Zaak F-107/07: Beroep ingesteld op 8 oktober 2007 — Daskalakis/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/46

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2007 — Daskalakis/Commissie
   (Zaak F-107/07)
   (2007/C 315/89)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Constantin Daskalakis (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling bevoegd gezag van 28 juni 2007 voor zover verzoeker daarbij geen aanvullende toelage als bedoeld in artikel 7, lid 2, Ambtenarenstatuut voor langer dan een jaar wordt verleend;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een ambtenaar die is aangewezen om ad interim een ambt van hoofd van een eenheid te vervullen, komt op tegen de beschikking waarbij de Commissie heeft geweigerd bij de berekening van zijn salaris rekening te houden met de toelage die hem als hoofd van een eenheid ad interim was toegekend, op grond dat deze toelage volgens artikel 7, lid 2, Ambtenarenstatuut slechts voor één jaar kan worden verleend, zelfs indien verzoeker na het verstrijken van die periode nog steeds het ambt van hoofd van een eenheid vervult.
   Verzoeker stelt dat de in die bepaling gestelde termijn enkel betrekking heeft op de duur van de tewerkstelling ad interim en geen invloed heeft op de daarbij behorende bezoldiging, indien de tewerkstelling ad interim langer dan een jaar duurt. Indien de administratie niet in staat is binnen een jaar in de vacature te voorzien, kan zij volgens verzoeker haar eigen verzuim niet aanvoeren tegen de ambtenaar die het ambt ad interim langer dan een jaar vervult.
   Verzoeker stelt voorts schending van de plicht om rekening te houden met het welzijn van de ambtenaren en van het beginsel van behoorlijk bestuur. De Commissie had niet alleen het belang van de dienst maar ook dat van de betrokken ambtenaar in aanmerking moeten nemen.
   Subsidiair benadrukt verzoeker dat hij als hoofd van een eenheid ad interim is aangesteld omdat ingevolge het verplichte mobiliteitsplan de bekleder van het betrokken ambt van functie moest veranderen. Om die reden stelt hij dat zijn zaak moet vallen onder artikel 7, lid 2, laatste alinea, Ambtenarenstatuut volgens hetwelk de duur van de tewerkstelling ad interim meer dan één jaar kan bedragen, wanneer zij, direct of indirect, strekt tot vervanging van een ambtenaar die in het belang van de dienst is gedetacheerd.


title: Zaak T-390/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2010 door Paulette Füller-Tomlinson tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 juli 2010 in zaak F-97/08, Füller-Tomlinson/Parlement

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/47

         Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2010 door Paulette Füller-Tomlinson tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 juli 2010 in zaak F-97/08, Füller-Tomlinson/Parlement
   (Zaak T-390/10 P)
   ()
   2010/C 301/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Paulette Füller-Tomlinson (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 1 juli 2010 in zaak F-97/08 vernietigen;

               —

               dientengevolge, rekwirantes vorderingen uit eerste aanleg toewijzen, dat wil zeggen

                           —

                           het besluit van het hoofd van de eenheid Pensioenen en sociale verzekeringen van 9 april van 2008, waarvan artikel 3 het deel van verzoeksters blijvende gedeeltelijke invaliditeit dat door de beroepsziekte is veroorzaakt, op 20 % bepaalt, nietig verklaren;

                           —

                           voor zover nodig, het op 26 augustus 2008 genomen en op 28 augustus 2008 meegedeelde besluit tot afwijzing van de klacht nietig verklaren;

                           —

                           subsidiair, de verwerende partij veroordelen tot betaling van een bedrag van 12 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

                           —

                           de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze hogere voorziening vraagt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) van 1 juli 2010 in zaak F-97/08, Füller-Tomlinson/Parlement, waarbij is verworpen het door haar ingestelde beroep, met name strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om het percentage van de blijvende, door het beroep veroorzaakte invaliditeit krachtens de Europese schaal voor de beoordeling van aantastingen van de fysieke en psychische integriteit op 20 % vast te stellen.
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante een aantal middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van de omvang van de wettigheidscontrole die de rechter uitoefent over de voorwaarden van de krachtens artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie vastgestelde verzekeringsregeling, daar het GVA zijn controle heeft beperkt tot kennelijke beoordelingsfouten en overschrijding door de instellingen van de grenzen van hun beoordelingsvrijheid, terwijl de controle een volledige controle van de inhoudelijke wettigheid van de handeling moet zijn;

               —

               schending van de controle van een kennelijke beoordelingsfout, verkeerde opvatting van het dossier, schending van de motiveringsplicht van de rechter in eerste aanleg en schending van artikel 73 van het Statuut en de verzekeringsregeling:

                           —

                           daar het GVA geen rekening heeft gehouden met de ontwikkelingen die ter terechtzitting plaatsvonden in het verlengde van de grieven van het inleidend verzoekschrift;

                           —

                           daar het GVA onder meer heeft geoordeeld dat de beoordelingsvrijheid van de artsen slechts de vaststelling van de ziekte en niet de vaststelling van het invaliditeitspercentage betrof, zodat het dus het verbindende karakter heeft bevestigd van de Europese schaal voor de beoordeling van aantastingen van de fysieke en psychische integriteit die het invaliditeitspercentage in het onderhavige geval beperkt tot 20 %, terwijl de medische commissie van mening was dat rekwirante voor 100 % invalide was;

               —

               schending van het begrip redelijke termijn en verkeerde opvatting van het dossier, daar het GVA bij de opsomming van de feiten heeft verwezen naar een medisch onderzoek dat nooit heeft plaatsgevonden om vervolgens daaruit de conclusie te trekken dat de termijnen voor de behandeling van rekwirantes dossier niet onredelijk waren.


title: Doorhaling van zaak T-322/99

text:
C 122/42              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                29.4.2000
              Doorhaling van zaak T-322/99 (1)                                       Doorhaling van zaak T-341/99 (1)
                       (2000/C 122/66)
                                                                                (2000/C 122/67)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 7 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
zaak T-322/99: K. L. Meyer tegen Commissie van de Europese             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen.                                                        van 22 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-341/99: F. J. Remon Galar tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-630/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus (Finland) op 7 december 2016 — Anstar Oy

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus (Finland) op 7 december 2016 — Anstar Oy
   (Zaak C-630/16)
   (2017/C 063/24)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anstar Oy

      Andere partij: Turvallisuus- ja kemikaalivirasto (Tukes)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen het mandaat M/120 en de op grond daarvan opgestelde geharmoniseerde norm EN 1090-1 (:2009+A1:2011) aldus te worden uitgelegd dat de in de nummers 1 tot en met 4 van het besluit van het Tukes genoemde producten ter bevestiging in beton voordat dit hard wordt (ophangsystemen die worden gebruikt om schaalelementen en metselschoren aan het geraamte van een gebouw te bevestigen, bepaalde ankerbouten, ankerplaten, standaard stalen inbouwonderdelen, windschoorsystemen, kolom- en wandschoenen, alsook balkonaansluitingen), niet onder de werkingssfeer ervan vallen?

               2)

               Staan verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 tot vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten en tot intrekking van richtlijn 89/106/EEG van de Raad (1), de in casu genoemde door de Commissie verstrekte mandaten of het Unierecht anderszins in de weg aan de door het Tukes gegeven uitlegging dat de genoemde producten niet onder de werkingssfeer van het mandaat M/120 en de norm EN 1090-1 vallen?

      (1)  Verordening (EU) nr. 305/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 tot vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten en tot intrekking van richtlijn 89/106/EEG van de Raad (PB 2011, L 88, blz. 5).


title: Zaak C-119/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 maart 2010 — Frisdranken Industrie Winters BV tegen Red Bull GmbH

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 maart 2010 — Frisdranken Industrie Winters BV tegen Red Bull GmbH
   (Zaak C-119/10)
   2010/C 134/35
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Frisdranken Industrie Winters BV

      Verweerder: Red Bull GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Moet het loutere „afvullen” van verpakkingen die zijn voorzien van een teken [onder meer de tekens Bullfighter, Pittbull, Red Horn, later gewijzigd in Long Horn, en Live Wire] worden aangemerkt als gebruik van dat teken in het economisch verkeer in de zin van artikel 5 van de Merkenrichtlijn (1), óók indien dit afvullen geschiedt als dienstverlening voor en in opdracht van een ander ter onderscheiding van de waren van die opdrachtgever?

                           b)

                           Maakt het voor het antwoord op vraag 1) a. verschil of sprake is van inbreuk als bedoeld in artikel 5, lid 1, aanhef en onder a, of onder b?

               2.

               Indien het antwoord op vraag 1) a. bevestigend luidt, kan het gebruik van het teken ook dan op grond van artikel 5 van de Merkenrichtlijn in de Benelux worden verboden indien de van het teken voorziene waren uitsluitend bestemd zijn voor export naar landen buiten (a) het Beneluxgebied, of (b) de Europese Unie en zij daarbinnen — behalve in de onderneming waar het afvullen heeft plaatsgevonden — niet door het publiek kunnen worden waargenomen?

               3.

               Indien het antwoord op vraag 2) (a of b) bevestigend luidt, welke maatstaf moet dan worden aangelegd bij de beantwoording van de vraag of sprake is van merkinbreuk: geldt dan als maatstaf de perceptie van de (gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende gewone) consument in de Benelux, onderscheidenlijk de Europese Unie — die dan in de gegeven omstandigheden niet anders dan fictief of abstract bepaald kan worden — of moet terzake een andere maatstaf worden aangelegd, bijvoorbeeld de perceptie van de consument in het land waarheen de waren worden geëxporteerd?

      (1)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).


title: Beroep, op 20 juni 1995 ingesteld door International Express Carriers Conference (IECC) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-133/95)

text:
Nr . C 229/22           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2 . 9 . 95
Verzoeker stelt, dat verweerster een aantal kennelijke               post in het ene land voorbereidt, waarna hij de post niet
vergissingen heeft begaan met betrekking tot de beoordeling          verstuurt vanaf een postkantoor in dit land, maar vanaf een
van zijn situatie in rechte alsmede van zijn persoonlijke            postkantoor in een ander land.
situatie, door hem het recht op herindeling van loopbaan tot
loopbaan te ontzeggen, hoewel zij een andere ambtenaar dat           Op 23 november 1994 verzocht verzoekster de Commissie
recht wel had verleend . Bovendien is hij van mening, dat het        krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag, op te treden en
litigieuze besluit onvoldoende is gemotiveerd, met name wat          een definitief standpunt ten aanzien van de klacht in te
betreft de redenen waarom verweerster de in het arrest van           nemen voor zover deze was gebaseerd op artikel 85 .
het Gerecht van 29 september 1993 ontwikkelde beginselen
op hem niet van toepassing acht. Ten slotte stelt verzoeker,         Toen zij hierop geen reactie kreeg, stelde zij tegen de
dat verweerster door de administratieve praktijk die zij             Commissie op 15 februari 1995 krachtens artikel 175 van
jegens hem heeft gevolgd, zijn belangen heeft geschaad,              het Verdrag beroep wegens nalaten in bij het Gerecht van
inzonderheid met betrekking tot de evolutie van zijn
                                                                     eerste aanleg ( zaak T-28/95 ). Op 17 februari 1995 stelde de
loopbaan en zijn pensioenrechten.                                    Commissie beschikking SG(95)D/1790 vast, waarin zij
                                                                     verzoeksters klacht verwierp voor zover deze op artikel 85
                                                                     van het EG-Verdrag was gebaseerd. Verzoekster bestreed
                                                                     deze beschikking door bij het Gerecht van eerste aanleg
                                                                     beroep krachtens artikel 173 in te stellen ( zaak T-l 10/95 ).
                                                                     Op 6 april 1995 gaf de Commissie tenslotte beschikking
Beroep, op 20 juni 1995 ingesteld door International                 SG(95)D/4438 , houdende afwijzing van het tweede onder
Express Carriers Conference (IECC ) tegen Commissie van              deel van bovengenoemde klacht, betreffende misbruik van
                 de Europese Gemeenschappen                          machtspositie in de zin van artikel 86 door de onderschep
                         ( Zaak T-133/95 )                           ping van post op de grondslag van artikel 25 van het
                                                                     Wereldpostverdrag. Het onderhavige beroep is tegen deze
                            ( 95/C 229/49
                                                                     laatste beschikking gericht.
                        (Procestaai: Engels)                         Volgens verzoekster moet de bestreden beschikking op de
                                                                     volgende gronden nietig worden verklaard :
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 20 juni 1995 beroep ingesteld tegen                   — Schending van artikel 190 van het Verdrag: de Commis
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Inter                     sie heeft haar beschikking niet met redenen omkleed met
national Express Carriers Conference ( IECC ), vertegen                 betrekking tot de onderschepping van „ ABC remaiP' en
woordigd door E. Morgan de Rivery en J. Derenne,                         de toepassing van artikel 85 op het op artikel 25 van het
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  Wereldpostverdrag gebaseerde marktverdelingsstelsel .
A. Schmitt, Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue
Guillaume 62 .
                                                                     — Schending van artikel 3 , lid 2 , van Verordening nr. 17: de
                                                                         Commissie heeft ten onrechte aangenomen, dat verzoek
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                     sters leden geen wettig belang hadden op het gebied van
                                                                         „ niet-fysieke " remail .
— Beschikking SG(95)D/4438 van de Commissie van
     6 april 1995 ( zaak IV/32.791 — Remail ) nietig te              — Schending van de communautaire mededingingsregels:
     verklaren;                                                          de Commissie heeft nagelaten, i ) de onderschepping en
                                                                         de instemming met de onderschepping van commerciële
— iedere nadere of andere maatregel te gelasten die het                  „ fysieke ABA remail " door de postkantoren, ii ) de
     Gerecht voor de nakoming door de Commissie van                      pogingen van de postkantoren, de ontwikkeling van
     artikel 176 van het EG-Verdrag noodzakelijk acht;                   „ ABC remail " te beperken met een beroep op de
                                                                         machtiging of beweerde machtiging daartoe in artikel 25
 — de Commissie in de kosten te verwijzen.                               van het Wereldpostverdrag, en iii ) het gebruik van het
                                                                         Wereldpostverdrag door de postkantoren, ter beperking
 Middelen en voornaamste argumenten:                                     van „ niet-fysieke remail ", te veroordelen.
 Verzoekster, een beroepsorganisatie bestaande uit een               — Misbruik van bevoegdheid: de Commissie heeft de
 aantal grote particuliere koeriersbedrijven, diende bij de              klacht voornamelijk verworpen ter bereiking van poli
 Commissie op 13 juli 1988 een klacht in de zin van artikel 3 ,          tieke doelstellingen .
 lid 2 , van Verordening nr. 17 in betreffende de overtreding
 van i ) artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag door bepaalde       — Schending van bepaalde beginselen van Gemeenschaps
 Europese openbare postbedrijven en ii ) artikel 86 van het              recht: door de beschikking vast te stellen, heeft de
 Verdrag door twee postkantoren die zich op een in het                   commissie de beginselen van rechtszekerheid, van
 Wereldpostverdrag neergelegde marktverdeling hebben                     bescherming van het gewettigd vertrouwen, van non
 gebaseerd. Het betrokken gedrag van de in de klacht                      discriminatie en van goed bestuur geschonden.
 genoemde postkantoren strekte ertoe, de mededinging op
 het gebied van „ remail " uit te schakelen of te beperken .
 Remail is een praktijk waarbij een verzender internationale


title: Zaak C-524/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Karlsruhe (Duitsland) op 3 oktober 2013 — Eycke Braun/Land Baden-Württemberg

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Karlsruhe (Duitsland) op 3 oktober 2013 — Eycke Braun/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-524/13)
   2013/C 367/45
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Karlsruhe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eycke Braun

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG (2) van de Raad van 10 juni 1985, aldus worden uitgelegd dat de rechten die een als ambtenaar werkzame notaris ontvangt voor het verlijden van een notariële akte betreffende een rechtshandeling met als voorwerp de omzetting van een kapitaalvennootschap in een kapitaalvennootschap van andere aard, belastingen in de zin van de richtlijn zijn, ook wanneer die omzetting niet tot een verhoging van het kapitaal van de overnemende of omgezette vennootschap leidt?

      (1)  PB L 249, blz. 25.

      (2)  Richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 tot wijziging van richtlijn 69/335/EEG betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 156, blz. 23).


title: Zaak C-430/05: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van  31 augustus 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Parochis Ypiresion Michanografisis (Ntionik A.E.), 2) Ioannis Michaïl Pikoulas, enerzijds en Epitropi Kefalaiagoras, anderzijds

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/16

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 31 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Parochis Ypiresion Michanografisis (Ntionik A.E.), 2) Ioannis Michaïl Pikoulas, enerzijds en Epitropi Kefalaiagoras, anderzijds
   (Zaak C-430/05)
   (2006/C 60/33)
   Procestaal: Grieks
   Het Symvoulio tis Epikrateias heeft bij beschikking van 31 augustus 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 december 2005, in het geding tussen 1) Ntionik Anonymi Etaireia Emporias H/Y, Logismikou kai Parochis Ypiresion Michanografisis (Ntionik A.E.), 2) Ioannis Michaïl Pikoulas, enerzijds en Epitropi Kefalaiagoras, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Kan de nationale wetgever, gelet op het bepaalde in artikel 21 van richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (1), voor het geval de in een prospectus opgenomen informatie onjuist of misleidend blijkt te zijn, administratieve sancties instellen die niet alleen kunnen worden opgelegd aan de uitdrukkelijk in het prospectus als verantwoordelijk aangewezen personen, maar ook aan de instelling die de tot de effectenbeurs toe te laten effecten heeft uitgegeven, alsmede aan alle leden van het bestuur, ongeacht of zij al dan niet op bovenstaande wijze als verantwoordelijk zijn aangewezen?”

      (1)  PB L 184 van 6 juli 2001, blz. 1.


title: Zaak T-289/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 mei 2007 — Duales System Deutschland/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Systeem van inzameling en verwerking van in Duitsland in verkeer gebrachte verpakkingen met logo Der Grüne Punkt — Ontheffingsbeschikking — Door Commissie opgelegde verplichtingen ter verzekering van mededinging — Door exploitant van systeem verleende exclusiviteit voor afvalverwijderingsbedrijven waarvan gebruik wordt gemaakt — Beperking van mededinging — Noodzaak om concurrenten toegang te verlenen tot door exploitant van systeem gebruikte inzamelingsinstallaties — Door exploitant van systeem aangegane verbintenissen )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 mei 2007 — Duales System Deutschland/Commissie
   (Zaak T-289/01) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Systeem van inzameling en verwerking van in Duitsland in verkeer gebrachte verpakkingen met logo Der Grüne Punkt - Ontheffingsbeschikking - Door Commissie opgelegde verplichtingen ter verzekering van mededinging - Door exploitant van systeem verleende exclusiviteit voor afvalverwijderingsbedrijven waarvan gebruik wordt gemaakt - Beperking van mededinging - Noodzaak om concurrenten toegang te verlenen tot door exploitant van systeem gebruikte inzamelingsinstallaties - Door exploitant van systeem aangegane verbintenissen’)
   (2007/C 155/37)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland GmbH, voorheen Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, B. Meyring, E. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Rating, vervolgens P. Oliver, H. Gading en M. Schneider, en ten slotte W. Mölls en R. Sauer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Landbell AG für Rückhol Systeme (vertegenwoordigers: A. Rinne en A. Waltz, advocaten]
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 3 van beschikking 2001/837/EG van de Commissie van 17 september 2001, in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 EER-Overeenkomst (Zaken COMP/34493 — DSD, COMP/37366 — Hofmann + DSD, COMP/37299 — Edelhoff + DSD, COMP/37291 — Rechmann + DSD, COMP/37288 — ARGE en vijf andere + DSD, COMP/37287 — AWG en vijf andere + DSD, COMP/37526 — Feldhaus + DSD, COMP/37254 — Nehlsen + DSD, COMP/37252 — Schönmakers + DSD, COMP/37250 — Altvater + DSD, COMP/37246 — DASS + DSD, COMP/37245 — Scheele + DSD, COMP/37244 — SAK + DSD, COMP/37243 — Fischer + DSD, COMP/37242 — Trienekens + DSD, COMP/37267 — Interseroh + DSD) (PB L 319, blz. 1), dan wel, subsidiair, nietigverklaring van de gehele beschikking, alsmede nietigverklaring van verzoeksters verbintenis die is weergegeven in punt 72 van deze beschikking.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster, der Grüne Punkt Punkt — Duales System Deutschland GmbH, draagt drie kwart van haar eigen kosten, drie kwart van de kosten van de Commissie, alsmede de kosten van Landbell AG Rückhol-Systeme.

               3)

               De Commissie draagt een kwart van haar eigen kosten alsmede een kwart van de kosten van verzoekster.

      (1)  PB C 44 van 16.2.2002.


title: Zaak T-323/10: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Chabou/BHIM — Chalou (CHABOU) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHABOU — Oudere nationale en internationale woordmerken Chalou — Weigering van inschrijving — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/14

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Chabou/BHIM — Chalou (CHABOU)
   (Zaak T-323/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHABOU - Oudere nationale en internationale woordmerken Chalou - Weigering van inschrijving - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 6/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Chickmouza Chabou (Rheine, Duitsland) (vertegenwoordiger: K.-J. Triebold, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, intervenierend voor het Gerecht: Chalou GmbH (Herschweiler-Pettersheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Träger, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 (zaak R 1165/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Chalou GmbH en Chickmouza Chabou.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Chickmouza Chabou wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-488/15: Beroep ingesteld op 14 september 2015 — Europese Commissie/Bulgarije

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/20

         Beroep ingesteld op 14 september 2015 — Europese Commissie/Bulgarije
   (Zaak C-488/15)
   (2015/C 389/22)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Kružíková, E. Manhaeve, S; Petrova)

      Verwerende partij: Bulgarije

      Conclusies

               —

               gelet op de algemene en van 2007 tot en met minstens 2013 voortdurende overschrijding van zowel de jaar- als de daggrenswaarde voor PM10 in de volgende zones en agglomeraties: BG0001 agglomeratie Sofia; BG0002 agglomeratie Plovdiv; BG0004 Noord-Bulgarije; BG0005 Zuid-West-Bulgarije en BG0006 Zuid-Oost-Bulgarije

               —

               alsook gelet op de algemene en van 2007 tot en met minstens 2013 voortdurende overschrijding van de daggrenswaarde voor PM10 en voorts de overschrijding van de jaargrenswaarde voor PM10 tijdens de jaren 2007 en 2008 alsmede van 2010 tot en met tenminste 2013 in de zone BG0003 Varna,

               —

               en bij gebreke van aanvullende informatie waaruit blijkt dat enige verandering is opgetreden in het feit dat de dag- en jaargrenswaarden voor PM10 in de bovengenoemde zones en agglomeraties worden overschreden, voor recht verklaren dat Bulgarije nog steeds de verplichtingen schendt die op deze lidstaat rusten krachtens artikel 13, lid 1, van de richtlijn (1) juncto bijlage XI bij deze richtlijn;

               —

               gezien het feit dat zowel de jaar- als de daggrenswaarde voor PM10 blijkens het jongste jaarverslag over de luchtkwaliteit in 2013 in alle bovengenoemde zones en agglomeraties nog steeds wordt overschreden, voorts voor recht verklaren dat de Republiek Bulgarije de krachtens artikel 23, lid 1, tweede alinea, van de richtlijn op haar rustende verplichtingen — en met name de verplichting om de periode van overschrijding zo kort mogelijk te houden — niet is nagekomen en dat deze schending nog steeds voortduurt;

               —

               de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op grond van de laatste voorgestelde jaarverslagen over de luchtkwaliteit en de antwoorden van de Bulgaarse autoriteiten op het met redenen omklede advies heeft de Republiek Bulgarije volgens de Commissie tot op de dag van vandaag niet voldaan aan de respectievelijk krachtens artikel 13, lid 1, en artikel 23, lid 1, tweede alinea, van de richtlijn op haar rustende verplichtingen om de jaar- en daggrenswaarde voor de aanwezigheid van fijnstof in de lucht (PM10) in acht te nemen en om luchtkwaliteitsplannen op te stellen teneinde de periode van overschrijding zo kort mogelijk te houden.
   De Commissie acht het nodig de zaak voor te leggen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, opdat het Hof voor recht verklaart dat de Republiek Bulgarije voormelde bepalingen van de richtlijn heeft geschonden.

      (1)  Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak T-446/10: Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Dow AgroSciences en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/43

         Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Dow AgroSciences en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos/Commissie
   (Zaak T-446/10)
   ()
   2010/C 346/88
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk) en Dintec Agroquímica — Produtos Químicos Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               besluit 2010/355/EU nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               alle maatregelen gelasten die het Gerecht zal vermenen te behoren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van besluit 2010/355/EU van de Commissie van 25 juni 2010 betreffende de niet-opneming van trifluralin in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad (1).
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren zij twee middelen aan.
   Allereerst betogen zij dat het bestreden besluit onrechtmatig is omdat het is gebaseerd op en omdat het bestaan ervan afhankelijk is van een onrechtmatig besluit. Dat andere besluit (2), beschikking 2007/629/EG (3), is de aanvankelijke niet-opnemingsbeschikking voor trifluralin gegeven op grond van het in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414 (4) bedoelde onderzoek van die stof. Indien beschikking 2007/629/EG niet ware vastgesteld, zou het bestreden besluit niet hebben bestaan.
   Ten tweede betogen verzoeksters dat het bestreden besluit zelf om autonome redenen onrechtmatig is. Zij stellen dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ter rechtvaardiging van de bestreden handeling overwegingen aan te dragen betreffende:

               —

               de mogelijkheid van verspreiding over langere afstand; dienaangaande stellen verzoeksters dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met bepaalde gegevens (ontoereikende wetenschappelijke rechtvaardiging) en het beginsel van goed bestuur en de rechten van de verdediging heeft geschonden. Bovendien is de aanpak van de Commissie, wat de verspreiding over langere afstand betreft, volgens verzoeksters discriminerend en in strijd met het evenredigheidsbeginsel;

               —

               de toxiciteit voor vissen; dienaangaande stellen verzoeksters dat de wetenschappelijke rechtvaardiging het oordeel niet schraagt. Verder zijn zij van mening dat de bestreden handeling, door de wijze waarop het gestelde risico van chronische toxiciteit wordt opgevat, in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4199 (PB 2010, L 160, blz. 30).

      (2)  Waartegen verzoeksters zijn opgekomen in zaak T-475/07, Dow AgroSciences e.a./Commissie, (PB 2008, C 51, blz. 54).

      (3)  Beschikking van de Commissie van 20 september 2007 betreffende de niet-opneming van trifluralin in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten [kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 4282] (PB 2007, L 255, blz. 42).

      (4)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 1991, L 230, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-425/04, T-444/04, T-450/04 en T-456/04: Arrest van het Gerecht van 21 mei 2010 — Frankrijk/Commissie ( „Staatssteun — Financiële maatregelen ten gunste van France Télécom — Voorstel van aandeelhoudersvoorschot — Publieke verklaringen van lid van Franse regering — Beschikking die steun onverenigbaar verklaart met gemeenschappelijke markt en terugvordering ervan niet oplegt — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Begrip staatssteun — Voordeel — Overheidsmiddelen — Motiveringsplicht” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/28

         Arrest van het Gerecht van 21 mei 2010 — Frankrijk/Commissie
   (Gevoegde zaken T-425/04, T-444/04, T-450/04 en T-456/04) (1)

   („Staatssteun - Financiële maatregelen ten gunste van France Télécom - Voorstel van aandeelhoudersvoorschot - Publieke verklaringen van lid van Franse regering - Beschikking die steun onverenigbaar verklaart met gemeenschappelijke markt en terugvordering ervan niet oplegt - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Begrip staatssteun - Voordeel - Overheidsmiddelen - Motiveringsplicht”)
   2010/C 179/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues, R. Abraham en S. Ramet, vervolgens E. Belliard, M. de Bergues en S. Ramet, en tenslotte E. Belliard, M. de Bergues, A.-L. Vendrolini en J.-C. Niollet, gemachtigden) (zaak T-425/04); France Télécom SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Gosset-Grainville en S. Hautbourg, vervolgens S. Hautbourg, advocaten) (zaak T-444/04); Bouygues SA (Parijs); Bouygues Télécom SA (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Vogel, F. Sureau, D. Théophile en J. Blouet Gaillard, advocaten) (zaak T-450/04); en Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom) (Parijs) (vertegenwoordigers: O. Fréget, F. Herrenschmidt, M. Struys en L. Eskenazi, advocaten) (zaak T-456/04)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Giolito en J. Buendía Sierra, vervolgens C. Giolito en D. Grespan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, A. L. Vendrolini en J.-C. Niollet, in zaak T-450/04, en M. de Bergues in zaak T-456/04, gemachtigden) (zaken T-450/04 en T 456/04); Bouygues SA (Parijs); Bouygues Télécom SA (Boulogne-Billancourt) (vertegenwoordigers: J. Vogel, F. Sureau, D. Théophile en J. Blouet Gaillard, advocaten) (zaak T-444/04); en France Télécom SA (Parijs) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Gosset-Grainville en S. Hautbourg, vervolgens S. Hautbourg, advocaten) (zaken T-450/04 en T-456/04)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van beschikking 2006/621/EC van de Commissie van 2 augustus 2004, betreffende de staatssteun die door Frankrijk werd verleend ten gunste van France Télécom (PB L 257, blz. 11).

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van de beschikking 2006/621/EC van de Commissie, van 2 augustus 2004, betreffende de staatssteun die door Frankrijk werd verleend ten gunste van France Télécom, wordt nietigverklaard.

               2)

               Er hoeft niet meer te worden beslist over de verzoeken tot nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking 2006/621.

               3)

               In zaken T-425/04 en T-444/04 draagt de Europese Commissie haar eigen kosten evenals deze van de Franse Republiek en van France Télécom SA.

               4)

               In zaken T-425/04 en T-444/04 dragen Bouygues SA en Bouygues Télécom SA hun eigen kosten.

               5)

               In zaak T-450/04 dragen Bouygues en Bouygues Télécom hun eigen kosten evenals de helft van de kosten van de Commissie.

               6)

               In zaak T-450/04 draagt de Commissie de helft van haar eigen kosten.

               7)

               In zaak T-456/04 dragen de Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom) en de Commissie hun eigen kosten.

               8)

               In zaken T-450/04 en T-456/04 dragen de Franse Republiek en France Télécom hun eigen kosten.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak C-330/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2015 door Johannes Tomana e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 22 april 2015 in zaak T-190/12, Johannes Tomana e.a./Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/20

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2015 door Johannes Tomana e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 22 april 2015 in zaak T-190/12, Johannes Tomana e.a./Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-330/15 P)
   (2015/C 302/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Johannes Tomana e.a. (vertegenwoordigers: M. O’Kane, solicitor, M. Lester, Z. Al-Rikabi, barristers)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

   het arrest van het Gerecht vernietigen; de litigieuze maatregelen nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op rekwiranten, en verwerende partijen verwijzen in de kosten van rekwiranten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de litigieuze verordening een geldige rechtsgrondslag had. De enige expliciete rechtsgrondslag ervan gaf de Commissie de bevoegdheid om verordening nr. 314/2004 (1) te wijzigen op grond van een Gemeenschappelijk Standpunt dat sindsdien is ingetrokken en niet als zodanig kan worden uitgelegd als zou het in plaats daarvan naar een later besluit verwijzen.
   Tweede middel: het Gerecht heeft ten onrechte heeft overwogen dat personen konden worden opgenomen in de litigieuze maatregelen op grond van het feit dat zij „leden van de regering” zijn of met hun geassocieerd zijn, louter wegens hun functies of voormalige functies. Voorts heeft het Gerecht ten onrechte overwogen dat personen moeten worden geacht „geassocieerd” te zijn met leden van de regering op grond van het feit dat aantijgingen dat zij in het verleden gedragingen hadden vertoond waarvan wordt gesteld dat zij de rechtsstaat, de democratie of de mensenrechten in Zimbabwe ondermijnen, aantoonden dat zij met de regering hadden „samengespannen”. Het Gerecht had verwerende partijen niet mogen toestaan uit te gaan van vermoedens die niet waren genoemd in de litigieuze maatregelen en indruisen tegen de doeleinden ervan en ook niet ertoe in verhouding staan, maar had van hen moeten eisen dat zij aan de op hen rustende bewijslast voldeden om het opnieuw op een lijst plaatsen te rechtvaardigen met voldoende solide concrete bewijzen.
   Derde middel: het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de motivering toereikend was, terwijl het enkel de functies had opgesomd, waarvan werd gezegd dat zij vervuld waren geweest door leden van de regering en degenen die met hen waren geassocieerd, of terwijl het slechts in vage bewoordingen en zonder bijzonderheden te geven aantijgingen van voorbije gedragingen heeft uiteengezet. Het Gerecht heeft ook ten onrechte toegestaan dat de motivering later werd aangevuld met een extra ex post facto motivering die nergens in de litigieuze maatregelen was vermeld. Toen een aantal rekwiranten opmerkingen indiende, waarmee zij de aantijgingen tegen hen weerlegden, heeft het Gerecht hun bewijs ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard en buiten beschouwing gelaten.
   Vierde middel: het Gerecht is afgeweken van de vaste rechtspraak inzake de rechten van verdediging in zijn oordeel dat verwerende partijen geen bewijs of reden voor het bijhouden van een lijst, hoefden over te leggen, en evenmin rekwiranten de mogelijkheid hoefden te bieden opmerkingen te maken alvorens te beslissen om ieder van de rekwiranten opnieuw op de lijst op te nemen.
   Vijfde middel: het Gerecht heeft niet onderzocht of met het opnemen van ieder van de rekwiranten een evenredig evenwicht werd bereikt tussen de ernstige schending van hun grondrechten en de doeleinden van de litigieuze maatregelen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad van 19 februari 2004 inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 55, blz. 1).


title: Zaak C-69/03: Verzoek van de Corte d'Appello di Venezia van 6 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Caseificio Cooperativo di Cornedo Soc. Coop. a.r.l. en Ministerie van Financiën

text:
C 83/14                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             5.4.2003
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 14 fe-
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
                               bliek                                         tussen de Staatssecretaris van Financiën en D. Lipjes
                                                                                (Zaak C-68/03)
                          (Zaak C-67/03)
                                                                                (2003/C 83/25)
                          (2003/C 83/24)
                                                                        De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 14 februari
                                                                        2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        17 februari 2003, in het geding tussen de Staatssecretaris van
                                                                        Financiën en D. Lipjes, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        de navolgende vragen:
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        1.     Dient artikel 28ter, E, lid 3, van de Zesde richtlijn ( 1) zo
vertegenwoordigd door A. Aresu als gemachtigde.
                                                                               te worden uitgelegd, dat die bepaling slechts ziet op
                                                                               diensten van tussenpersonen waarbij de ontvanger van
                                                                               de dienst een belastingplichtige is in de zin van de richtlijn
                                                                               dan wel een niet-belastingplichtige rechtspersoon in de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               zin van artikel 28bis van de richtlijn?
                                                                        2.     Zo neen, dient artikel 28ter, E, lid 3, eerste volzin, van de
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                               Zesde richtlijn dan in die zin te worden verstaan dat deze
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                               bepaling ertoe strekt dat, indien wordt bemiddeld bij een
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/39/EG
                                                                               aan- en verkoop van een lichamelijke zaak tussen twee
       van de Commissie (1) van 8 juni 2000 tot vaststelling
                                                                               particulieren, voor de plaats van de bemiddeling moet
       van een eerste lijst van indicatieve grenswaarden voor
                                                                               worden aangeknoopt bij de plaats van de transactie,
       beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van richtlijn
                                                                               als ware die transactie een door een belastingplichtige
       98/24/EG van de Raad (2) betreffende de bescherming
                                                                               verrichte levering of dienst als bedoeld in artikel 8 van de
       van de gezondheid en de veiligheid van werknemers
                                                                               Zesde richtlijn?
       tegen risico’s van chemische agentia op het werk, of
       althans door deze maatregel niet aan de Commissie mee
       te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn      (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
                                                                             inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                    blz. 1), zoals gewijzigd.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoek van de Corte d’Appello di Venezia van 6 novem-
                                                                        ber 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                        tussen Caseificio Cooperativo di Cornedo Soc. Coop. a.r.l.
Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelke de richtlijn wat het                              en Ministerie van Financiën
te bereiken resultaat betreft verbindend is voor de lidstaat, zijn
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde termijnen voor
                                                                                (Zaak C-69/03)
de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is op 31 december
2001 verstreken, zonder dat de Italiaanse Republiek de nood-
zakelijke bepalingen heeft vastgesteld om aan de richtlijn te                                       (2003/C 83/26)
voldoen.
                                                                        De Corte d’Appello di Venezia heeft bij beschikking van
( 1) PB L 142, van 16.06.2000, blz. 47.                                 6 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
( 2) PB L 131, van 5.05.1998, blz. 11.                                  Justitie op 17 februari 2003, in het geding tussen Caseificio
                                                                        Cooperativo di Cornedo Soc. Coop. a.r.l. en Ministerie van
                                                                        Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
 ---pagebreak--- 5.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 83/15
Zijn de verordeningen (EEG) nrs. 1079/77 (1) en 1822/77 (2)            Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di
waarbij de medeverantwoordelijkheidsheffing voor koemelk               Massa Carrara, 2e afdeling, van 11 december 2002 om een
wordt ingevoerd, van toepassing op alle overdrachten van               prejudiciële beslissing in het geding tussen Carbonati
koemelk door de producent aan een derde, ongeacht de                                  Apuani srl en Comune di Carrara
juridische vorm waarin deze overdracht plaatsvindt, of zijn zij
alleen van toepassing op de overdrachten waarbij het subject                                    (Zaak C-72/03)
aan wie wordt overgedragen, de eigendom van het product
verkrijgt?
                                                                                (2003/C 83/28)
( 1) PB L 131, van 26.05.1977, blz. 6.
( 2) PB L 203, van 9.8.1977, blz. 1.                                   De Commissione Tributaria Provinciale di Massa Carrara,
                                                                       2e afdeling, heeft bij beschikking van 11 december 2002,
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 februari
                                                                       2003, in het geding tussen Carbonati Apuani srl en Comune di
                                                                       Carrara, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
Beroep, op 18 februari 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                   Verzet het EG-Verdrag zich tegen een nationale wettelijke
                                  gië                                  regeling die een belasting heft op de ontginning van marmer
                                                                       in een bepaalde gemeente en op de uitvoer van dit marmer
                                                                       uit die gemeente, maar die voorziet in vrijstellingen of
                          (Zaak C-71/03)                               verminderingen van die belasting voor marmer dat op het
                                                                       grondgebied van de gemeente van productie en in buurge-
                                                                       meenten wordt gebruikt?
                          (2003/C 83/27)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 februari 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  Beroep, op 20 februari 2003 ingesteld door Commissie
vertegenwoordigd door W. Wils als gemachtigde, domicilie               van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                                       tenrijk
                                                                                (Zaak C-76/03)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:
                                                                                (2003/C 83/29)
—      vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/71/EG van         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998           op 20 februari 2003 beroep tegen Republiek Oostenrijk
       inzake de rechtsbescherming van modellen ( 1), of althans       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
       de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te              vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridische
       stellen, de krachtens die richtlijn op hem rustende             dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Es-
       verplichtingen niet is nagekomen;                               cobar Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner
                                                                       C-254, Kirchberg.
—      het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/71/EG van
                                                                             het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998
De uiterste datum voor omzetting van de richtlijn is op
                                                                             inzake de rechtsbescherming van modellen ( 1), of deze
28 oktober 2001 verstreken.
                                                                             bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
                                                                             krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen;
( 1) PB L 289, blz. 28.
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten van de
                                                                             procedure.


title: Zaak C-531/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door Giorgio Giorgis tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 september 2014 in zaak T-474/12, Giorgio Giorgis/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/12

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2014 door Giorgio Giorgis tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 september 2014 in zaak T-474/12, Giorgio Giorgis/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-531/14 P)
   (2015/C 389/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Giorgio Giorgis (vertegenwoordigers: I. M. Prado, A. Tornato, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Comigel SAS
   Bij beschikking van 2 september 2015 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen en Giorgio Giorgis verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak C-321/01 P: Hogere voorziening, op 21 augustus 2001 (faxbericht: 20 augustus 2001) ingesteld door AGRANA Zucker und Stärke AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vĳfde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2001 in zaak T-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 303/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.10.2001
Verzoek van het Arbeitsgericht Lübeck van 6 augustus                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Arendt & Me-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen            dernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Wiebke Busch en Klinikum Neustadt GmbH & Co. Be-                    arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer —
                           triebs-KG                                uitgebreid) van 7 juni 2001 in zaak T-187/99, Agrana
                                                                    Zucker und Stärke AG tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
                        (Zaak C-320/01)
                        (2001/C 303/16)
                                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Het Arbeitsgericht Lübeck heeft bij beschikking van 6 augustus
                                                                    1.    het bestreden arrest (1) in zijn geheel te vernietigen
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          en beschikking 1999/342/EG van de Commissie van
20 augustus 2001, in het geding tussen Wiebke Busch en
                                                                          30 september 1998 betreffende voorgenomen steun van
Klinikum Neustadt GmbH & Co. Betriebs-KG, het Hof van
                                                                          Oostenrijk aan Agrana Stärke-GmbH voor de bouw en
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                          de omschakeling van zetmeelfabrieken (PB 1999, L 131,
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          blz. 61) nietig te verklaren, met eventueel — na vernie-
                                                                          tiging van het arrest — verwijzing van de zaak naar het
1)    Is er sprake van ongeoorloofde discriminatie op grond               Gerecht;
      van geslacht in de zin van artikel 2, lid 1, van richtlijn
      76/207/EEG (1), indien een vrouw die met instemming
      van haar werkgever haar ouderschapsverlof wenst te            2.    de Commissie in de kosten van het geding Voor het
      verkorten, haar werkgever voor het afsluiten van de                 Gerecht en van de hogere voorziening te verwijzen.
      overeenkomst over de inkorting van haar ouderschaps-
      verlof in kennis moet stellen van haar nieuwe zwanger-
      schap waarvan zij op de hoogte is, wanneer zij wegens
      een vanaf de eerste dag ingaand arbeidsverbod voor
      bepaalde werkzaamheden haar taken niet ten volle kan          Middelen en voornaamste argumenten
      vervullen?
2)    Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-         Het Gerecht heeft verzuimd te beslissen, welke verplichtingen
      woord: Is er in de beschreven feitelijke omstandigheden       voor de Commissie voortvloeien uit verklaring nr. 33 bij de
      sprake van ongeoorloofde discriminatie op grond van           slotakte van het toetredingsverdrag van 1995 (verklaring
      geslacht in de zin van de genoemde richtlijn, indien de       betreffende de verwerkende industrie in Oostenrijk en Finland).
      werkgever kan aanvoeren dat zijn instemming met de            Reeds uit een letterlijke interpretatie van die verklaring blijkt,
      verkorting van het ouderschapsverlof, omdat hij omtrent       dat de Commissie artikel 87, lid 3, sub c, EG niet zoals
      de zwangerschap van de vrouw heeft gedwaald?                  gebruikelijk restrictief, maar ruimhartig („flexibel”) had moeten
                                                                    toepassen. De Commissie en het Gerecht hebben dit miskend
                                                                    door de slechts geringe overheidssteun als schadelijk voor het
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                    gemeenschappelijk belang te beschouwen. Bij een flexibele
                                                                    uitlegging van de verdragsbepalingen inzake steunverlening
                                                                    zou de maatregel hebben moeten worden goedgekeurd.
                                                                    Voorts hebben de Commissie en het Gerecht verklaring nr. 31
                                                                    onjuist toegepast: de voordelen voor de Gemeenschap van de
Hogere voorziening, op 21 augustus 2001 (faxbericht:                toetreding van Oostenrijk zonder overgangsperiode en het
20 augustus 2001) ingesteld door AGRANA Zucker und                  belang van Oostenrijk bij de herstructurering van zijn verwer-
Stärke AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste               kende industrie zijn niet in aanmerking genomen. Uitgaande
aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2001 in               van een teleologische interpretatie van verklaring nr. 31 had
zaak T-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG tegen                    de Commissie deze factoren wél in aanmerking moeten
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                     nemen bij de toetsing van individuele steunvoornemens ter
                                                                    vergemakkelijking van de overgang naar de interne markt voor
                                                                    de Oostenrijkse verwerkende industrie. Het Gerecht heeft
                       (Zaak C-321/01 P)
                                                                    (evenals daarvoor de Commissie) deze verplichting tot afwe-
                                                                    ging van de belangen genegeerd en derhalve het gemeenschaps-
                        (2001/C 303/17)                             recht geschonden.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 augustus 2001 (faxbericht: 20 augustus 2001) hogere           (1) PB C 314 van 30.10.1999, blz. 22.
voorziening ingesteld door AGRANA Zucker und Stärke AG,
vertegenwoordigd door W. Barfuß en H. Wollmann van
Schönherr Barfuß Torggler & Partner, advocaten te Wenen,


title: Zaak C-526/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de l’Ustavno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Tadej Kotnik e.a./Državni zbor Republike Slovenije (Prejudiciële verwijzing — Geldigheid en uitlegging van de bankenmededeling van de Commissie — Uitlegging van de richtlijnen 2001/24/EG en 2012/30/EU — Staatssteun aan banken in het kader van de financiële crisis — Lastendeling — Liquidatie van het eigen vermogen van de aandeelhouders, van de hybride kapitaalinstrumenten en van de achtergestelde schuldinstrumenten — Beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen — Eigendomsrecht — Bescherming van de belangen van deelnemers in vennootschappen en van derden — Sanering en liquidatie van kredietinstellingen)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de l’Ustavno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Tadej Kotnik e.a./Državni zbor Republike Slovenije
   (Zaak C-526/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Geldigheid en uitlegging van de bankenmededeling van de Commissie - Uitlegging van de richtlijnen 2001/24/EG en 2012/30/EU - Staatssteun aan banken in het kader van de financiële crisis - Lastendeling - Liquidatie van het eigen vermogen van de aandeelhouders, van de hybride kapitaalinstrumenten en van de achtergestelde schuldinstrumenten - Beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen - Eigendomsrecht - Bescherming van de belangen van deelnemers in vennootschappen en van derden - Sanering en liquidatie van kredietinstellingen))
   (2016/C 343/04)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Ustavno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tadej Kotnik, Marko Studen, Anton Glavan, Jože Sedonja, Primož Kozmus, Savaprojekt d.d., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Andrej Pipuš, Dušanka Pipuš, Marija Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič, Mladen Mladenić, Matjaž Matičič, Stajka Skrbinšek, Janez Forte, Zdenko Fritz, Sergej Garantini, Marijana Gošte, Marta Leskovar, Marija Šumi, Državni svet Republike Slovenije, Varuh človekovih pravic Republike Slovenije, Igor Karlovšek, Marija Karlovšek, Janez Gosar

      Verwerende partij: Državni zbor Republike Slovenije

      in tegenwoordigheid van: Vlada Republike Slovenije, Banka Slovenije, Okrožno sodišče v Ljubljani

      Dictum

               1)

               De mededeling van de Commissie betreffende de toepassing vanaf 1 augustus 2013 van de staatssteunregels op maatregelen ter ondersteuning van banken in het kader van de financiële crisis („Bankenmededeling”) moet aldus worden uitgelegd dat zij niet bindend is voor de lidstaten.

               2)

               De artikelen 107 tot en met 109 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling voor zover de goedkeuring van staatssteun daarin afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de aandeelhouders en de houders van achtergestelde instrumenten in de lasten delen.

               3)

               Het vertrouwensbeginsel en het eigendomsrecht moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling voor zover de goedkeuring van staatssteun daarin afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de aandeelhouders en de houders van achtergestelde instrumenten delen in de lasten.

               4)

               De artikelen 29, 34, 35 en 40 tot en met 42 van richtlijn 2012/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 54, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling voor zover de goedkeuring van staatssteun daarin afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de aandeelhouders en de houders van achtergestelde instrumenten delen in de lasten.

               5)

               De bankenmededeling moet aldus worden uitgelegd dat de maatregelen tot omzetting of afschrijving van het hybride kapitaal en de achtergestelde schuld, zoals bedoeld in punt 44 van deze mededeling, niet verder mogen gaan dan nodig is om het kapitaaltekort van de betrokken bank weg te werken.

               6)

               Artikel 2, zevende streepje, van richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen moet aldus worden uitgelegd dat lastendelingsmaatregelen zoals bedoeld in de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling onder het begrip „saneringsmaatregelen” in de zin van deze bepaling vallen.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak C-588/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Omnicare, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-290/09, Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/41

      Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Omnicare, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-290/09, Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH
      (Zaak C-588/11 P)
      (2012/C 25/77)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Omnicare, Inc. (vertegenwoordiger: M. Edenborough QC)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH

         Conclusies

                  —

                  het bestreden arrest vernietigen, en

                  —

                  het Bureau verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante voert één middel aan, namelijk dat het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) (de „nieuwe verordening”) onjuist heeft toegepast. De onderhavige zaak betreft een oppositie die Astellas Pharma GmbH (voorheen Yamanouchi Pharma GmbH) (hierna: „opposant”) heeft ingesteld op basis van haar Duitse merkinschrijving nr. 394 01 348, waarbij zij heeft betoogd dat er verwarringsgevaar bestond in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (2) (de „oude verordening”) (maar waarvan de relevante onderdelen gelijk zijn aan die van de nieuwe verordening). Aangezien het oudere merk gedurende meer dan vijf jaar was ingeschreven alvorens de oppositie werd ingesteld, diende opposant aan te tonen dat het merk normaal was gebruikt om het als basis voor de oppositie te kunnen gebruiken.
      Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het oudere merk waarop opposant zich baseerde, volgens de wet normaal was gebruikt. Niet wordt betwist dat het betrokken merk daadwerkelijk in de handel was gebruikt door of met toestemming van opposant met betrekking tot de diensten waarvoor het was ingeschreven. Dat gebruik had echter betrekking op de verlening van kosteloze diensten. Volgens de wet kan dat gebruik dus niet worden aangevoerd om aan te tonen dat het merk normaal was gebruikt. Daarover is er rechtspraak geweest, die volgens rekwirante (a) onjuist is toegepast door het Gerecht en (b) hoe dan ook incoherent is. Het Hof dient dan ook uitspraak te doen over de vraag welke rechtsgevolgen in een dergelijk feitelijk scenario moeten worden getrokken.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 40/1994 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-417/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Oostenrijk) — Wolfgang Schmidt/Christiane Schmidt [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Werkingssfeer — Artikel 24, punt 1, eerste alinea — Exclusieve bevoegdheid voor zakelijke rechten op onroerende goederen — Artikel 7, punt 1, onder a) — Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Vordering tot vernietiging van een schenkingsovereenkomst betreffende een onroerend goed en tot doorhaling van de inschrijving van een eigendomsrecht in het kadaster]

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/13

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien — Oostenrijk) — Wolfgang Schmidt/Christiane Schmidt
   (Zaak C-417/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Werkingssfeer - Artikel 24, punt 1, eerste alinea - Exclusieve bevoegdheid voor zakelijke rechten op onroerende goederen - Artikel 7, punt 1, onder a) - Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst - Vordering tot vernietiging van een schenkingsovereenkomst betreffende een onroerend goed en tot doorhaling van de inschrijving van een eigendomsrecht in het kadaster])
   (2017/C 014/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wolfgang Schmidt

      Verwerende partij: Christiane Schmidt

      Dictum

   Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot vernietiging van een schenkingsovereenkomst betreffende een onroerend goed wegens handelingsonbekwaamheid van de schenker niet valt onder de exclusieve bevoegdheid van het gerecht van de lidstaat waar het onroerend goed gelegen is overeenkomstig artikel 24, punt 1, van die verordening, maar onder de bijzondere bevoegdheid overeenkomstig artikel 7, punt 1, onder a), ervan.
   Een vordering tot doorhaling van de aantekeningen betreffende het eigendomsrecht van de begiftigde in het kadaster valt onder de exclusieve bevoegdheid als bedoeld in artikel 24, punt 1, van die verordening.

      (1)  PB C 363 van 3.11.2015.


title: Zaak T-69/06: Beroep ingesteld op  23 februari 2006  — Aughinish Alumina tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/29

         Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Aughinish Alumina tegen Commissie
   (Zaak T-69/06)
   (2006/C 96/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Handoll en C. Waterson, solicitors)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               beschikking C(2005) 4436 def. van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door Ierland verleende vrijstelling van accijnsrechten voor minerale oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in onder andere Shannon nietig te verklaren, voorzover zij betrekking heeft op verzoekster [C 78/2001 (ex NN/2001) — Ierland];

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft in de bestreden beschikking vastgesteld dat de onder andere door Ierland tot 31 december 2003 verleende vrijstelling van accijnsrechten voor zware stookolie die wordt gebruikt voor de productie van aluminiumoxide, staatssteun vormt in de zin van artikel 87, lid 1, EG. De Commissie kwam tot de conclusie dat de steun die was verleend tussen 17 juli 1990 en 2 februari 2002, niet behoefde te worden teruggevorderd voorzover zij onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt; de tussen 3 februari 2002 en 31 december 2003 verleende steun achtte zij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, EG, voorzover de begunstigden ten minste een accijns van 13,01 euro per 1 000 kg zware stookolie hadden betaald, en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt voorzover zij minder dan dat minimum hadden betaald. Zij gelastte onder meer Ierland om alle nodige maatregelen te nemen om de onrechtmatige steun van de begunstigden terug te vorderen.
   Verzoekster, een Ierse vennootschap en een van de begunstigden van de betrokken steun, verzoekt om nietigverklaring van de bestreden beschikking. Zij voert om te beginnen aan dat de Commissie de betrokken steun ten onrechte niet heeft behandeld als bestaande steun in de zin van artikel 88, lid 1, EG. In dit verband voert zij drie alternatieve argumenten aan: de steun was bindend toegezegd vóór de toetreding van Ierland; de steun was in januari 1983 aangemeld en de Commissie heeft vóór 2000 zelfs niet overwogen om een procedure in te leiden; zelfs indien de steun als onrechtmatig moet worden beschouwd, heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd dat zij slechts gedeeltelijk als bestaande steun in de zin van artikel 15 van verordening nr. 659/99 (1) kan worden beschouwd.
   Verzoekster betoogt verder dat de bestreden beschikking in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien deze voorbijgaat aan de toestemming die de Raad krachtens artikel 93 EG heeft verleend, en de Commissie zich niet heeft gehouden aan de procedure van artikel 8 van richtlijn 92/81 (2) voor het oplossen van problemen betreffende onder meer staatssteun, en evenmin de nietigverklaring heeft gevorderd van de betrokken beschikkingen van de Raad.
   Verder heeft de Commissie volgens verzoekster geen rekening gehouden met de fundamentele vereisten van de artikelen 3 EG en 157 EG, dat het concurrentievermogen van de communautaire industrie wordt versterkt en dat er voor wordt gezorgd dat de noodzakelijke voorwaarden daarvoor aanwezig zijn.
   Verzoekster beroept zich tevens op het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel. In dit verband wijst zij er nogmaals op dat de Commissie na de aanmelding van de steun gedurende 17 jaar niets hiertegen heeft ondernomen en niet is opgekomen tegen de beschikkingen van de Raad waarbij de geldigheid van de vrijstelling tot december 2006 werd verlengd.
   Voorts heeft de op grond van artikel 88, lid 2, ingeleide procedure 43 maanden geduurd, wat volgens verzoekster buitensporig lang is, zodat de beginselen van behoorlijk bestuur en rechtszekerheid zijn geschonden.
   Ten slotte heeft de Commissie de relevante markten en hun concurrentiestructuur niet naar behoren onderzocht, wat zij had moeten doen aangezien zij er zelf initieel van was uitgegaan dat er geen concurrentieverstoring was en de Raad de vrijstellingen tot 31 december 2006 had toegestaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27 maart 1999, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316 van 31 oktober 1992, blz. 12).


title: Verzoek van het Bundessozialgericht van 17 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen I. Kocak en Landesversicherungsanstalt Oberfranken und Mittelfranken (Zaak C-102/98)

text:
C 209/18               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
der Wirtschaft e.V., het Hof van Justitie van de Europese            het orgaan van sociale zekerheid van de betrokken lidstaat
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing              of aan de aldaar gevestigde werkgever (die te dezen ver-
over de navolgende vragen:                                           plicht is, de gegevens aan het orgaan van sociale zekerheid
                                                                     te melden), waarbij de in het Turkse register van de bur-
1. Moet artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1898/            gerlijke stand opgenomen gegevens buiten beschouwing
     87 van de Raad van 2 juli 1987 betreffende de                   worden gelaten?
     bescherming van de benaming van melk en zuivelpro-
     ducten bij het in de handel brengen (1), alsmede ter uit-
     legging van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 89/398/EEG
     van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge
     aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake
     voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen (2),            Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
     mede gelet op de regeling van artikel 3, lid 2, van             31 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
     voornoemde richtlijn, aldus worden uitgelegd, dat een           tussen J. Buchner en twaalf anderen enerzijds en Sozialver-
     zuivelproduct, waarbij uit dieÈtetische overwegingen                       sicherungsanstalt der Bauern anderzijds
     melkvet is vervangen door plantaardig vet, niet als                                    (Zaak C-104/98)
     kaas mag worden aangeduid?
                                                                                (98/C 209/35)
2. Indien de vraag onder a) bevestigend wordt beant-
     woord: is het van belang, dat de aanduiding ¹dieetkaas          Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
     (respectievelijk dieetsmeerkaas) met plantaardige olie          van 31 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     voor een voeding met gemodificeerd vetº op de ver-              Justitie op 14 april 1998, in het geding tussen J. Buchner
     pakking wordt aangevuld met een omschrijving zoals              en twaalf anderen enerzijds en Sozialversicherungsanstalt
     ¹deze dieetkaas is rijk aan meervoudig onverzadigde             der Bauern anderzijds, het Hof van Justitie van de Euro-
     vetzuren (. . .)º respectievelijk ¹deze dieetkaas is ideaal     pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     voor een cholesterolbewuste leefwijze (. . .)º?                 sing over de navolgende vragen:
(1) PB L 182 van 3.7.1987, blz. 36.                                  1. Moet artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG
(2) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27.                                      van de Raad (1), aldus worden uitgelegd, dat de lidsta-
                                                                          ten alleen voor pensioenen die uitsluitend op grond
                                                                          van de leeftijd worden toegekend, een verschillende
                                                                          pensioengerechtigde leeftijd mogen vaststellen, of heeft
                                                                          de uitzonderingsregel ook betrekking op pensioenen
                                                                          die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd worden
Verzoek van het Bundessozialgericht van 17 februari 1998                  toegekend, maar bovendien enkel op grond van een
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen I. Kocak             bestaande invaliditeit (arbeidsongeschiktheid)?
en Landesversicherungsanstalt Oberfranken und Mittel-
                             franken                                 2. Moet artikel 7, lid 1, onder a), en lid 2, van Richtlijn
                        (Zaak C-102/98)                                   79/7/EEG aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten
                                                                          toestaat de voorheen geldende gelijke pensioenleeftijd
                          (98/C 209/34)                                   (in casu het bereiken van de leeftijd van 55 jaar, voor
                                                                          zowel mannen als vrouwen) na afloop van de termijn
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 17 febru-               voor omzetting te veranderen in een verschillende pen-
ari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               sioenleeftijd voor mannen en vrouwen (in casu 57 jaar
9 april 1998, in het geding tussen I. Kocak en Landesversi-               voor mannen en 55 jaar voor vrouwen)?
cherungsanstalt Oberfranken und Mittelfranken, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 (1) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Moet het recht betreffende de associatie tussen de Euro-
pese Economische Gemeenschap en Turkije (in het bijzon-
der artikel 9 van de Overeenkomst waarbij een associatie
tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische              Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door
Gemeenschap en Turkije van 12 september 1963, artikel 37             G. Bühring tegen het arrest, op 4 februari 1998 in zaak
van het aanvullend protocol van 23 november 1970 bij                 T-246/93 tussen hem en Raad van de Europese Unie als-
deze overeenkomst, artikel 10 van besluit nr. 1/80 van de            mede Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
Associatieraad van 19 september 1980 en artikel 3, lid 1,            zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 septem-                           Gemeenschappen (Eerste Kamer)
ber 1980) aldus worden uitgelegd, dat het de wetgever van                                  (Zaak C-105/98 P)
een lidstaat niet is toegestaan, een regeling vast te stellen
                                                                                (98/C 209/36)
volgens welke voor de opneming in het aan een verzekerde
toegekende verzekeringsnummer, alsmede voor de toeken-
ning van ouderdomspensioen, ook bij Turkse migrerende                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
werknemers in beginsel de geboortedatum doorslaggevend               is op 14 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
is welke blijkt uit de eerste opgave van de verzekerde aan           Bühring, vertegenwoordigd door H. Lichtenberg, Universi-


title: Zaak T-361/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2007 door Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-25/06, Ider e.a./Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/32

         Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2007 door Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-25/06, Ider e.a./Commissie
   (Zaak T-361/07 P)
   (2007/C 283/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin et L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: B. Ider (Halle, België), M.-C. Desorbay (Meise, België), L. Noschese (Kasteelbrakel, België)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-25/06 te vernietigen;

               —

               de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in zaak F-25/06 te vernietigen en het geschil zelf te beslechten door de conclusies van verweerster in eerste aanleg toe te wijzen en dus het beroep in zaak F-25/06 te verwerpen; verweerster in hogere voorziening te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij het arrest van 5 juli 2007 in zaak F 25/06, Ider e.a./Commissie, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken (GAZ) de besluiten van de Commissie tot vaststelling van de indeling en bezoldiging van verzoekers als arbeidscontractanten nietig verklaard. Verzoekers, oud-werknemers naar Belgisch recht, zijn aangeworven als personeelslid voor uitvoerende taken als gevolg van een wijziging van de op andere personeelsleden van de Gemeenschappen toepasselijke regeling.
   Het eerste middel van de Commissie in hogere voorziening betreft schending van het recht doordat het Gerecht door zijn uitlegging van de toepasselijke bepalingen de draagwijdte van het gelijkheidsbeginsel zou hebben miskend, met name wat het concept van de Commissie betreft dat erin bestaat de kinderbijslag in het begrip bezoldiging op te nemen.
   Het tweede middel betreft schending van de motiveringsplicht doordat het Gerecht zich niet heeft uitgesproken over het begrip bezoldiging.