title: Zaak C-193/02: Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door het Koninkrĳk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 191/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.8.2002
Hogere voorziening, op 21 mei 2002 ingesteld door                     Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door het Koninkrijk
Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de                 der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
Alava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                                    Gemeenschappen
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer —
uitgebreid) van 6 maart 2002 in de gevoegde zaken
T-92/00 en T-103/00 (nog niet gepubliceerd in de Jurispru-                                   (Zaak C-193/02)
dentie), Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral
de Alava e.a./Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                                (2002/C 191/28)
                        (Zaak C-188/02 P)
                         (2002/C 191/27)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 mei 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            den, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster, als gemachtigde.
op 21 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Territorio
Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava, vertegen-
woordigd door Antonio Creus Carreras en Begoña Uriarte
Valiente, advocaten, calle Velázquez nr. 63, Madrid, tegen het       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van 6 maart
2002 in de gevoegde zaken T-92/00 en T-103/00, Territorio             1.   Vernietiging van het Besluit van de Commissie van
Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a./Commis-              12 maart 2002, kenmerk C(2002) 970, tot vermindering
sie van de Europese Gemeenschappen.                                        van het uit het Europees Sociaal Fonds toegekende steun
                                                                           uit hoofde van de nader aangeduide beschikkingen van
                                                                           de Commissie tot goedkeuringen van enige programme-
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                             ringsdocumenten voor communautaire structurele maat-
                                                                           regelen in Nederland op grond van de doelstellingen 1, 2,
                                                                           3, en 5b met 31,3 %, zijnde Euro 147 459 365;
1.    deze hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en
      derhalve:
                                                                      2.   Veroordeling van de Commissie in de kosten.
2.    het arrest van het Gerecht van 6 maart 2002 te vernie-
      tigen,
3.    de zaak zelf af te doen op grond van het door rekwirante
      in eerste aanleg gevorderde, en met name nietig te
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
      verklaren de beschikking van de Commissie van 24 fe-
      bruari 1999, voorzover het belastingkrediet van 45 %
      van het bedrag van de investeringen en de vermindering          —    Onbevoegdheid van de Commissie: De Commissie baseert
      van de belastinggrondslag als bedoeld in de Normas                   de financiële sanctie op een (vermeend) verzuim van de
      Forales de Alava geen steunmaatregelen van de staat zijn             uit artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de
      in de zin van artikel 87 EG, of althans bestaande                    Raad (1) („Coördinatieverordening”) voortvloeiende ver-
      steunmaatregelen zijn in de zin van artikel 88 EG en van             plichting van Nederland om een adequaat controle-
      artikel 1 van verordening nr. 659/1999,                              en beheerssysteem op te zetten tenbehoeve van een
                                                                           doeltreffende uitvoering van de programma’s. Artikel 24
4.    subsidiair, indien het Hof het niet wenselijk acht de zaak           van de Coördinatieverordening, waarop de onderhavige
      zelf af te doen, de zaak naar het Gerecht te verwijzen,              financiële sanctie berust, verwijst echter niet naar deze
                                                                           verplichting maar machtigt de Commissie enkel de bij-
5.    de Commissie te verwijzen in de kosten van beide                     stand voor de betrokken actie of maatregel te verminderen
      instanties.                                                          of schorsen indien zich bij „de uitvoering van een actie of
                                                                           maatregel” een onregelmatigheid voordoet. Een financiële
                                                                           correctie, als in dat artikel bedoeld, kan dus slechts
                                                                           worden toegepast in geval van onregelmatigheden die
Middelen en voornaamste argumenten                                         betrekking hebben op uitvoering zelf of op „de aard of de
                                                                           uitvoeringsvoorwaarden” van een (enkele) actie of een
                                                                           (enkele) maatregel. De financiële correctie kan hooguit
                                                                           betrekking hebben op de bedragen waarvan is vastgesteld
Deze zijn gelijk aan die van zaak C-187/02 P.
                                                                           dat zij ten onrechte zijn uitgekeerd en waarbij derhalve
                                                                           elke individuele onregelmatigheid moet worden vastge-
                                                                           steld. Een financiële correctie kan niet worden gebaseerd
 ---pagebreak--- 10.8.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 191/17
     op eventuele algemene gebreken of leemten in het                       belzinnige wijze te koppelen aan de betaling door de
     controle- en beheerssysteem dat de uitvoering van een of               Commissie van het eindsaldo voor een bijstandspakket,
     (zoals in casu) meer acties of maatregelen begeleidt. Zelfs            bevestigt in de visie van de Nederlandse regering dat in
     indien een gebrek zou kleven aan het controle- en                      de vorige programmaperiode de bewaartermijn tevens
     beheerssysteem, dan wil dat nog niet zeggen dat deze                   was gekoppeld aan de laatste betaling door de lidstaat aan
     tekortkoming de „aard” of de „uitvoeringsvoorwaarden”                  het individuele project.
     van de actie of maatregel betreft. Eerst met artikel 39 van
     Verordening nr. 1260/1999 (2) van de Raad heeft de                     Indien toch moet worden aangenomen dat ten tijde van
     Commissie de bevoegdheid gekozen tot financiële correc-                de steekproef van de DAD de bewaartermijn nog niet was
     ties die rekening houden met „de omvang en de financiële               verstreken, rechtvaardigt een schending van artikel 23,
     consequenties van de tekortkomingen die in de beheers-                 derde lid, van de Coördinatieverordening niet een volledi-
     of controlesystemen van de lidstaten zijn geconstateerd”.              ge vermindering van de bijstand.
                                                                            Met de door de Nederlandse regering in het kader van de
                                                                            artikel 24-procedure aangereikte gegevens, afzonderlijk
—    Strijd met artikel 24, tweede lid, van de Coördinatieveror-            maar zeker in onderlinge samenhang beschouwd, is er
     dening: Voor zover de Commissie ook in geval van een                   volledig en gedetailleerd bewezen dat de vermindering
     tekortkoming in het controle- en beheerssysteem bevoegd                door de Commissie met 23,7 % onjuist is. Aan (de door
     zou zijn tot het toepassen van een financiële correctie                de externe accountant in het kader van zijn controlewerk-
     en de Commissie met de vaststelling van zijn interne                   zaamheden verzamelde bescheiden, waaronder door hem
     richtsnoeren van 15 oktober 1997 een interpretatie van                 gemaakte) fotokopieën van de originele bescheiden komt
     artikel 24 van de Coördinatieverordening heeft gegeven,                een gelijkwaardige bewijskracht toe als aan de originele
     is de Commissie uit oogpunt van voorspelbaarheid en                    bescheiden zelf. De vermeende beperkte waarde van een
     rechtszekerheid gebonden deze aan de lidstaten medege-                 externe accountantscontrole doet aan de bewijskracht
     deelde richtsnoeren over de te volgen gedragslijn bij                  van de door een externe accountant gemaakte fo-
     financiële correcties. De Commissie heeft niet aangetoond              tokopieën niet af en is in dit kader niet relevant.
     dat de tekortkoming van het Nederlandse systeem des-
     tijds, namelijk dat de externe accountants „slechts de
                                                                      —     Strijd met het evenredigheids- en vertrouwensbeginsel:
     normale nationale boekhoudnormen hebben toegepast
                                                                            Aangezien de Commissie na goedkeuring van het nieuwe
     en niet hebben gecontroleerd of was voldaan aan de
                                                                            controle- en beheerssysteem in mei 1997 op geen enkele
     desbetreffende bepalingen van het gemeenschapsrecht,
                                                                            wijze een voorbehoud heeft gemaakt met betrekking tot
     zoals de toepasselijke verordeningen en enige program-
                                                                            de jaren 1994 tot en met 1996 heeft de Commissie
     meringsdocumenten”, de onregelmatigheid van het ont-
                                                                            de verwachting gewekt dat reeds de nodige, adequate
     breken van elke projectadministratie of andere documen-
                                                                            corrigerende maatregelen waren getroffen. De Nederland-
     ten heeft veroorzaakt. Nu de onregelmatigheid van de
                                                                            se regering hoefde er niet meer op bedacht te zijn dat
     ontbrekende projectadministraties géén systematisch ka-
                                                                            op grond van die door de Commissie geconstateerde
     rakter vertoont, kan de Commissie het daarop betrekking
                                                                            tekortkoming in het oude controle- en beheerssysteem
     hebbende percentage van 23,7 % niet extrapoleren.
                                                                            nog een correctie in de vorm van een extrapolatie zou
                                                                            (kunnen) worden toegepast. Eerst in het kader van de
                                                                            artikel 24-procedure is duidelijk geworden welke uitleg
                                                                            de Commissie aan het bepaalde van artikel 23, derde lid,
                                                                            van de Coördinatieverordening geeft en welke consequen-
—    Strijd met artikel 23, derde lid, van de Coördinatieveror-
                                                                            ties zij aan overtreding van die verplichting verbindt, zelfs
     dening: Het ontbreken van de projectadministratie ten
                                                                            ongeacht of ten tijde van de afwikkeling van het project
     tijde van de steekproef van de departementale Accoun-
                                                                            wél een sluitende administratie aanwezig was. Deze
     tantsdienst (DAD) vormt een overtreding van artikel 23,
                                                                            consequenties gaan verder dan passend en noodzakelijk
     derde lid, van de Coördinatieverordening. Van de indi-
                                                                            ter bereiking van het doel van de (in de Coördinatieveror-
     viduele projecten, die in de jaren 1994 t/m 1996 werden
                                                                            dening niet duidelijk en eenduidig geformuleerde) bewaar-
     uitgevoerd en afgewikkeld, hoefde de projectadministratie
                                                                            plicht.
     immers slechts gedurende drie jaren na de laatste betaling
     voor het project te worden bewaard. Ten tijde van de
     steekproef van de DAD in de zomer van 2000 was deze
     bewaartermijn reeds verstreken.                                  (1) houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 4253/88 tot
                                                                          vaststelling van de toepassingsbepalingen van Verordening (EEG)
                                                                          nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsver-
                                                                          lening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die
     Voor de nieuwe programmaperiode van 2000 tot en met                  bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en
     2006 schrijft artikel 38, zesde lid, van Verordening                 de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, PB
     nr. 1260/1999 thans wel duidelijk en eenduidig voor dat              1993, L 193, blz. 20.
     de bewijsstukken „gedurende drie jaren na de betaling            (2) PB 1999, L 161, blz. 1.
     door de Commissie van het eindsaldo voor een bijstands-
     pakket” dienen te worden bewaard. De omstandigheid
     dat de gemeenschapswetgever kennelijk heeft gemeend
     het begin van de bewaartermijn op een dergelijke ondub-


title: Zaak C-68/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol (Zweden) op 12 februari 2007 — Kerstin Sundelind Lopez/Miquel Enrique Lopez Lizazo

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol (Zweden) op 12 februari 2007 — Kerstin Sundelind Lopez/Miquel Enrique Lopez Lizazo
   (Zaak C-68/07)
   (2007/C 82/40)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta domstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kerstin Sundelind Lopez

      Verwerende partij: Miquel Enrique Lopez Lizazo
   Prejudiciële vraag
   Kan in het geval waarin de verwerende partij in een echtscheidingszaak haar gewone verblijfplaats niet in een lidstaat heeft en zij evenmin onderdaan van een lidstaat is, de rechtsvordering worden behandeld door een rechterlijke instantie van een lidstaat die niet bevoegd is op grond van artikel 3 (1) [van verordening Brussel II], terwijl een rechterlijke instantie van een andere lidstaat daarvoor bevoegd kan zijn krachtens een van de bevoegdheidsregels van dit artikel 3?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 (PB L 338, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-256/13 en C-264/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 september 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen — België) — Provincie Antwerpen/Belgacom NV van publiek recht (C-256/13), Mobistar NV (C-264/13) (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/20/EG — Artikel 6 — Voorwaarden die aan de algemene machtiging en de gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor nummers kunnen worden verbonden, en specifieke verplichtingen — Artikel 13 — Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren — Regionale regeling waarbij ondernemingen aan een belasting op vestigingen worden onderworpen)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/16

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 september 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen — België) — Provincie Antwerpen/Belgacom NV van publiek recht (C-256/13), Mobistar NV (C-264/13)
      (Gevoegde zaken C-256/13 en C-264/13) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 6 - Voorwaarden die aan de algemene machtiging en de gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor nummers kunnen worden verbonden, en specifieke verplichtingen - Artikel 13 - Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren - Regionale regeling waarbij ondernemingen aan een belasting op vestigingen worden onderworpen))
      (2014/C 395/19)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hof van beroep te Antwerpen

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Provincie Antwerpen

         Verwerende partijen: Belgacom NV van publiek recht (C-256/13), Mobistar NV (C-264/13)

         Dictum

      De artikelen 6 en 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat operatoren die elektronischecommunicatienetwerken of -diensten leveren, aan een algemene belasting op vestigingen worden onderworpen wegens de aanwezigheid op publiek of privaat domein van gsm-masten, -pylonen of -antennes die nodig zijn voor hun activiteit

         (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 mei 2003 in zaak T-278/01: Eric den Hamer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadeloosstelling)

text:
C 171/24                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden:                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
M. Gòmez Leal en J. F. de Wachter), betreffende een verzoek
om nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van 27 juni 2001                                      van 7 mei 2003
van de jury van vergelijkend onderzoek PE/90/A houdende
weigering om verzoeker tot dit vergelijkend onderzoek toe te                in zaak T-327/01: Luciano Lavagnoli tegen Commissie van
laten, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als                                   de Europese Gemeenschappen ( 1)
volgt: N. J. Forwood, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 22 mei 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      (Ambtenaren — Te late opstelling beoordelingsrapport —
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
1)     Verwerpt het beroep.                                                                          (2003/C 171/38)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                            In zaak T-327/01, Luciano Lavagnoli, ambtenaar van de
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te
                                                                            Berchem (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bouneou
                                                                            en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                            Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: J. Currall en L. Lozano Palacios), betreffen-
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            de een beroep strekkende tot toekenning van schadevergoeding
                                                                            ter vergoeding van de morele schade die verzoeker heeft
                           van 7 mei 2003                                   geleden door de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport
                                                                            over het tijdvak van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999,
in zaak T-278/01: Eric den Hamer tegen Commissie van                        heeft het Gerecht (alleensprekend rechter: J. Pirrung); griffier:
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                             J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 22 mei 2003 een
                                                                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietig-
          verklaring — Beroep tot schadeloosstelling)                       1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
                                                                                bedrag van 2 000 EUR.
                           (2003/C 171/37)
                                                                            2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                           (Procestaal: Frans)                              3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                            (1 ) PB C 56 van 2.3.2002.
In zaak T-278/01, Eric den Hamer, ambtenaar bij de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mechelen
(België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
en A. Dal Ferro), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van het besluit houdende vaststelling van het beoordelingsrap-
port van verzoeker voor de beoordelingsjaren 1995-1997, en
tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de                                              van 20 mei 2003
schade die verzoeker heeft geleden door met name de laattijdige
opstelling van dit rapport, heeft het Gerecht (J. Pirrung,                  in zaak T-179/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale
alleensprekend rechter); griffier: D. Christensen, ad-                                                     Bank (1)
ministrateur, op 7 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                     (Personeel van Europese Centrale Bank — Beoordelingsrap-
                                                                                port — Beroep tot nietigverklaring)
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
       bedrag van 3 000 euro.                                                                        (2003/C 171/39)
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                                          (Procestaal: Duits)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                            In zaak T-179/02, Jan Pflugradt, wonende te Frankfurt am
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.                                                   Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese
                                                                            Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot, T. Gilliams en


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  6 oktober 2005  in zaak C-9/04 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Geharo BV (Richtlijn 88/378/EEG — Speelgoed — Richtlijn 91/338/EEG — Maximum toegestaan cadmiumgehalte)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 6 oktober 2005
   in zaak C-9/04 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Geharo BV (1)

   (Richtlijn 88/378/EEG - Speelgoed - Richtlijn 91/338/EEG - Maximum toegestaan cadmiumgehalte)
   (2005/C 296/10)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-9/04, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij tussenarrest van 23 december 2003, ingekomen bij het Hof op 12 januari 2004, om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Geharo BV, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts (rapporteur), N. Colneric, K. Schiemann en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 6 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 1, tweede volzin, van richtlijn 91/338/EEG van de Raad van 18 juni 1991 houdende tiende wijziging van richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, moet in die zin worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan toepassing van het in deze richtlijn neergelegde verbod op het in de handel brengen van producten met een cadmiumgehalte hoger dan een bepaald toegestaan maximum, op speelgoed dat valt onder richtlijn 88/378/EEG van de Raad van 3 mei 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de veiligheid van speelgoed.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-532/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln — Duitsland) — Susanne Leichenich/Ansbert Peffekoven en Ingo Horeis (Richtlijn 77/388/EEG — Btw — Vrijstellingen — Artikel 13, B, sub b — Verpachting en verhuur van onroerende zaken — Woonboot zonder eigen aandrijving die permanent aan rivieroever ligt — Verhuur van woonboot met bijbehorende aanlegsteiger, grond en water — Uitsluitend bestemd om duurzaam te worden gebruikt als restaurant/discotheek — Eén enkele prestatie)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/21

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln — Duitsland) — Susanne Leichenich/Ansbert Peffekoven en Ingo Horeis
   (Zaak C-532/11) (1)

   (Richtlijn 77/388/EEG - Btw - Vrijstellingen - Artikel 13, B, sub b - Verpachting en verhuur van onroerende zaken - Woonboot zonder eigen aandrijving die permanent aan rivieroever ligt - Verhuur van woonboot met bijbehorende aanlegsteiger, grond en water - Uitsluitend bestemd om duurzaam te worden gebruikt als restaurant/discotheek - Eén enkele prestatie)
   2013/C 9/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Susanne Leichenich

      Verwerende partijen: Ansbert Peffekoven en Ingo Horeis

      in tegenwoordigheid van: Dr. Leyh, Dr. Kossow & Dr. Ott KG, Wirtschaftsprüfungsgesellschaft, Steuerberatungsgesellschaft

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Köln — Uitlegging van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Reikwijdte van de btw-vrijstelling van deze bepaling voor verpachting en verhuur van onroerende zaken — Verpachting van water en van een vaartuig bestemd voor commercieel gebruik als restaurant en discotheek

      Dictum

               1)

               Artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip verpachting en verhuur van onroerende goederen de verhuur omvat van een woonboot, met de bijbehorende ligplaats en aanlegsteiger, die aan de oever en de bodem van een rivier is vastgemaakt met kabels die niet gemakkelijk kunnen worden losgemaakt, op een afgebakende en identificeerbare ligplaats in het rivierwater ligt en blijkens de bewoordingen van de huurovereenkomst uitsluitend bestemd is om aldaar duurzaam te worden gebruikt als restaurant/discotheek. Die verhuur is één enkele vrijgestelde prestatie waarbij geen onderscheid hoeft te worden gemaakt tussen de verhuur van de woonboot en de verhuur van de aanlegsteiger.

               2)

               Een dergelijke woonboot is geen voertuig in de zin van artikel 13, B, sub b, punt 2, van de Zesde richtlijn (77/388).

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-467/13: Beroep ingesteld op 28 augustus 2013 — Arrow Group en Arrow Generics/Commissie

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/32

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2013 — Arrow Group en Arrow Generics/Commissie
   (Zaak T-467/13)
   2013/C 313/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Arrow Group ApS (Roskilde, Denemarken) en Arrow Generics Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Kon, C. Firth en C. Humpe, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1, 2 en 3 van besluit C(2013) 3803 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck nietig verklaren voor zover deze betrekking hebben op Arrow; of

               —

               subsidiair, artikel 2 van besluit C(2013) 3803 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck nietig verklaren voor zover Arrow daarbij een geldboete is opgelegd wegens de Britse en de Deense overeenkomst; of

               —

               meer subsidiair, artikel 2 van besluit C(2013) 3803 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck nietig verklaren voor zover Arrow daarbij een geldboete is opgelegd wegens de Deense overeenkomst en de geldboete dienovereenkomstig verlagen; of

               —

               nog meer subsidiair, de krachtens artikel 2 van besluit C(2013) 3803 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39.226 — Lundbeck opgelegde geldboete verlagen; en

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft bij de vaststelling van het besluit wezenlijke vormvoorschriften geschonden, doordat zij heeft verzuimd om (i) binnen een redelijke termijn de procedure in te leiden en het onderzoek ervan te verrichten, (ii) tijdige en adequate toegang te verlenen tot het dossier en (iii) een aanvullende mededeling van punten van bezwaar te doen uitgaan.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft niet rechtens genoegzaam bewezen dat Arrow en Lundbeck bij het sluiten van elk van de overeenkomsten potentiële concurrenten waren.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft niet rechtens genoegzaam bewezen dat elk van de overeenkomsten ertoe strekte om in strijd met artikel 101 VWEU de mededinging te beperken.

               4.

               Vierde middel: door Arrow een geldboete op te leggen heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het nullum crimen, nulla poena sine lege-beginsel en het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.

               5.

               Vijfde middel: subsidiair, de Commissie heeft ten onrechte de Britse overeenkomst en de Deense overeenkomst aangemerkt als één enkele voortgezette inbreuk op artikel 101 VWEU en zij heeft artikel 25 van verordening 1/2003 (1) geschonden door Arrow, na het verstrijken van de verjaringsperiode voor het opleggen van geldboetes, een boete op te leggen wegens de Deense overeenkomst.

               6.

               Zesde middel: meer subsidiair, de Commissie heeft het bedrag van de geldboete fout berekend door een boete op te leggen die onevenredig is met de ernst van de beweerde schendingen van artikel 101 VWEU.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag.


title: Zaak T-47/13: Beroep ingesteld op 30 januari 2013 — Goldsteig Käsereien Bayerwald/BHIM — Vieweg (goldstück)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/25

         Beroep ingesteld op 30 januari 2013 — Goldsteig Käsereien Bayerwald/BHIM — Vieweg (goldstück)
   (Zaak T-47/13)
   2013/C 86/41
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Goldsteig Käsereien Bayerwald GmbH (Cham, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Christin Vieweg (Sonneberg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 november 2012 in zaak R 2589/2011-1;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Christin Vieweg

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „goldstück” voor waren van de klassen 29 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9153677

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „GOLDSTEIG” voor waren en diensten van de klassen 29 en 43

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van verzoeksters oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-242/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 8 mei 2017 — Legatoria Editoriale Giovanni Olivotto (LEGO) SpA/Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA e.a.

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 8 mei 2017 — Legatoria Editoriale Giovanni Olivotto (LEGO) SpA/Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA e.a.
   (Zaak C-242/17)
   (2017/C 283/21)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Legatoria Editoriale Giovanni Olivotto (LEGO) SpA

      Verwerende partijen: Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA, Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero delle Politiche Agricole e Forestali

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het recht van de Europese Unie, meer in het bijzonder artikel 18, lid 7, van richtlijn 2009/28/EG (1), juncto uitvoeringsbesluit 2011/438/EU van de Europese Commissie van 19 juli 2011 (2), zich tegen een nationale regeling als het [Italiaanse] ministeriële besluit van 23 januari 2012, en meer in het bijzonder de artikelen 8 en 12 daarvan, die andere en strengere specifieke verplichtingen oplegt dan die waaraan wordt voldaan via de toetreding tot een vrijwillig systeem ten aanzien waarvan de Europese Commissie een besluit heeft genomen krachtens voornoemd artikel 18, lid 4?

               2)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, is de in de eerste vraag genoemde Europese regeling dan van toepassing op marktdeelnemers die een rol vervullen in de leveringsketen van het product, ook wanneer zij louter de rol van trader of tussenpersoon vervullen en zij fysiek niet de beschikking over het product hebben?

      (1)  Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (PB 2009, L 140, blz. 16).

      (2)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2011/438 van de Commissie van 19 juli 2011 inzake de erkenning van de „International Sustainability and Carbon Certification”-regeling voor het aantonen van de naleving van de duurzaamheidscriteria onder richtlijnen 2009/28/EG en 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2011, L 190, blz. 79).


title: Zaak C-287/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 24 juli 2009 — Aduo Pisaneschi/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma (Italië) op 24 juli 2009 — Aduo Pisaneschi/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
   (Zaak C-287/09)
   2009/C 233/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aduo Pisaneschi

      Verwerende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 17 EG, 39 EG en 42 EG alsmede de relevante bepalingen van verordening (EG) nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat het beginsel van samentelling van alle verzekeringstijdvakken voor het ontstaan, het verkrijgen en het behoud van het recht op uitkeringen — welk beginsel met de vaststelling door de Raad van verordening nr. 1408/71 ten uitvoer is gelegd — toepassing moet vinden telkens wanneer ter erkenning van het recht op een bepaalde uitkering een beroep moet worden gedaan op het stelsel van samentelling en pro rata-berekening, zodat met het oog daarop rekening moet worden gehouden zowel met verzekeringstijdvakken die zijn vervuld onder de wettelijke regeling van een lidstaat als met die welke zijn vervuld onder de pensioenregeling voor personeelsleden van de gemeenschapsinstellingen?


title: Zaak T-428/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Keinhorst/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Interlocutoir arrest — Afdoening zonder beslissing )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Keinhorst/Commissie
   (Zaak T-428/03) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Interlocutoir arrest - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 301/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gerhard Keinhorst (Overijse, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios, vervolgens C. Berardis-Kayser en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 23 december 2002 en 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover hij daarbij op de datum van zijn aanstelling is ingedeeld in de rang A6, eerste salaristrap, de ingangsdatum van de financiële gevolgen ervan is bepaald op 5 oktober 1995 en verzoekers loopbaan in rang niet is hersteld alsmede vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 4 september en 24 november 2003 houdende afwijzing van verzoekers klachten en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die uit dat besluit zou voortvloeien
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-252/03: Beroep, op 7 juli 2003 ingesteld door Fédération Nationale de l'Industrie et des Commerces en Gros des Viandes (FNICGV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 213/40               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              6.9.2003
Beroep, op 7 juli 2003 ingesteld door Fédération Nationale            veehouder- en industriefederaties vervolgens overleg gepleegd
de l’Industrie et des Commerces en Gros des Viandes                   over een voorlopige stopzetting van de importen en de
(FNICGV) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      toepassing van billijke aankoopprijzen, in ruil voor opheffing
                             schappen                                 van de blokkades van slachthuizen.
                         (Zaak T-252/03)
                                                                      Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat bij
                                                                      het sluiten van de overeenkomst wilsovereenstemming en
                         (2003/C 213/78)                              contractvrijheid ontbraken, hetgeen haar aansprakelijkheid
                                                                      voor de uitvoering van de overeenkomst uitsluit. Zij bevond
                                                                      zich onder druk van de bedreigingen en het geweld van
                         (Procestaal: Frans)                          landbouwers jegens haar leden, gepaard gaand met het
                                                                      stilzitten van de Franse autoriteiten bij het handhaven van de
                                                                      openbare orde en de sterke druk van de minister van landbouw.
                                                                      Voorts kon verzoekster zich onmogelijk kanten tegen de druk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             die op haar leden werd uitgeoefend, daar de minister van
schappen is op 7 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie           landbouw het initiatief had genomen tot de sluiting van de
van de Europese Gemeenschappen door Fédération Nationale              overeenkomst en deze had aangemoedigd en toegestaan.
de l’Industrie et des Commerces en Gros des Viandes (FNICGV),         Tenslotte had verzoekster geen economisch belang bij het
gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door P. Abegg, advocaat,        sluiten van de overeenkomst.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Doordat de Commissie in de litigieuze beschikking erkent dat
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   verzoekster onder druk heeft gehandeld, maar haar niettemin
                                                                      een geldboete oplegt, berust die beschikking op een tegenstrij-
                                                                      dige motivering.
primair:
—     de door de Commissie in haar beschikking van 2 april            Verzoekster beroept zich ook op schending van artikel 15,
      2003 opgelegde geldboete in te trekken;                         lid 2, van verordening nr. 17 ( 1) wat de verlaging van de
                                                                      geldboete betreft. Op dit punt voert zij schending van het
                                                                      evenredigheidsbeginsel en van de motiveringsplicht aan. Het
subsidiair:                                                           bedrag van de geldboete kan voorts de vrijheid van vereniging
                                                                      aantasten, daar verzoeksters middelen haar niet langer in staat
                                                                      stellen de belangen van haar leden te vertegenwoordigen.
—     de door de Commissie in haar beschikking van 2 april
      2003 opgelegde geldboete aanmerkelijk te verlagen;
                                                                      (1 ) EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de
                                                                           toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB nr. P 13
hoe dan ook:                                                               van 21.2.1962, blz. 204-211).
—     de Commissie in alle kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Beroep, op 8 juli 2003 ingesteld door José Manuel Lopez
Verzoekster vordert intrekking of verlaging van de geldboete
                                                                      Cejudo tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
die haar is opgelegd bij de beschikking van de Commissie van
                                                                                pen
2 april 2003 in zaak COMP/C.38.279/F3 — Frans rundvlees,
betreffende een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG in het kader
van een overeenkomst die ertoe strekte de invoer van rundvlees                                  (Zaak T-254/03)
in Frankrijk tijdelijk stop te zetten en een minimumprijs voor
bepaalde categorieën runderen vast te stellen.
                                                                                (2003/C 213/79)
Verzoekster wijst erop dat de rundvleeshouders tijdens de
tweede BSE-crisis in oktober 2001 een crisis zonder precedent                                    (Procestaal: Frans)
hebben doorgemaakt. In Frankrijk zijn groepen veehouders
overgegaan tot blokkades van slachthuizen, demonstraties en
het aanhouden van vrachtwagens, ten einde de herkomst van
vlees te verifiëren en buitenlands vlees te vernietigen. Op           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
aandringen van de Franse minister van landbouw hebben                 schappen is op 8 juli 2003 beroep tegen Commissie van de


title: Zaak F-42/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Bouvret/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie — Door de betrokkene aanvaard voorstel voor extra pensioenjaren op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Begrip bezwarend besluit — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Bouvret/Commissie
   (Zaak F-42/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie - Door de betrokkene aanvaard voorstel voor extra pensioenjaren op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Begrip bezwarend besluit - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 222/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Florence Bouvret (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, en, ten slotte, J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, en, ten slotte, G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het voorstel voor overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van de berekening die rekening houdt met de nieuwe AUB die na het verzoek om overdracht in werking zijn getreden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Bouvret draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012, blz. 25.


title: Zaak T-354/03: Beroep, op 20 oktober 2003 ingesteld door Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement

text:
C 7/38                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.1.2004
Beroep, op 15 oktober 2003 ingesteld door Giorgio                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                     —     nietig te verklaren het besluit van 29 november 2002 van
                                                                                de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad om
                         (Zaak T-352/03)                                        haar naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die
                                                                                in het kader van de bevorderingsronde 2002 naar de
                          (2004/C 7/69)                                         rang C2 zijn bevorderd;
                         (Procestaal: Frans)                              —     verweerder in de kosten te verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 oktober 2003 beroep ingesteld tegen de                  Middelen en voornaamste argumenten
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Giorgio
Lebedef, wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegen-
woordigd door Gilles Bounéou en Frédéric Frabetti, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                  Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat artikel 45 van
                                                                          het Statuut is geschonden doordat verweerder een kennelijke
                                                                          beoordelingsfout heeft gemaakt door bij het vergelijkend
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         onderzoek van de verdiensten geen rekening te houden met de
                                                                          verschillen in beoordeling tussen de diverse diensten van de
—     verzoeker een bedrag van 5 000 euro toe te kennen ter               instelling.
      vergoeding van de morele schade die hij heeft geleden
      doordat zijn beoordelingsrapport voor de periode 1999-
      2001 te laat is vastgesteld (te laat in zijn personeelsdossier
      is opgenomen);
—     te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria en de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen tot beta-
      ling daarvan te veroordelen.
                                                                          Beroep, op 20 oktober 2003 ingesteld door Gemma
                                                                                Reggimenti tegen Europees Parlement
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op                                              (Zaak T-354/03)
schending van de algemene bepalingen voor de uitvoering van
artikel 43 van het Statuut, schending van het beginsel van
behoorlijk bestuur en niet-inachtneming van de zorgplicht.                                          (2004/C 7/71)
Verzoeker stelt dat hij daardoor morele schade heeft geleden
en dat er bovendien sprake is van morele intimidatie met het                                       (Procestaal: Frans)
doel de vrijheid van vakvereniging te belemmeren.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 20 oktober 2003 beroep tegen Europees
Beroep, op 14 oktober 2003 ingesteld door Inge-Lise                       Parlement ingesteld door Gemma Reggimenti, wonende te
          Nielsen tegen Raad van de Europese Unie                         Sint-Pieters-Woluwe (België), vertegenwoordigd door C. Ju-
                                                                          nion, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak T-353/03)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (2004/C 7/70)
                         (Procestaal: Frans)                              —     nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
                                                                                van 17 juli 2003 houdende weigering om verzoekster de
                                                                                reiskosten vanaf 6 augustus 1999 te vergoeden;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Raad                —     het Europees Parlement ertoe te veroordelen verzoekster
van de Europese Unie door Inge-Lise Nielsen, woonachtig                         de reiskosten voor haar dochter vanaf 6 augustus 1999
te Villers-la-Ville (België), vertegenwoordigd door Sébastien                   te vergoeden;
Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       —     het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 10.1.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 7/39
Middelen en voornaamste argumenten                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, ambtenaar van het Parlement, heeft bij een                   Na de inwerkingtreding op 1 januari 2003 van het financieel
rechterlijke beslissing van 6 augustus 1999 verkregen dat haar            reglement van toepassing op de algemene begroting van
dochter haar hoofdverblijf bij haar heeft. Verzoekster en                 de Europese Gemeenschappen (1) heeft het Parlement een
haar echtgenoot, eveneens ambtenaar, zijn bij vonnis van                  procedure ingeleid tot wijziging van de regeling voor begro-
21 oktober 2001, overgeschreven op 12 januari 2002, uit de                tingspost 3701, waarvan de kredieten bestemd zijn voor de
echt gescheiden. Het Parlement heeft besloten verzoekster                 financiering van de administratieve en huishoudelijke uitgaven
vanaf 2002, het jaar waarin de echtscheiding van kracht is                van de fracties en de secretariaatskosten van niet-ingeschreven
geworden, nog slechts de helft van de reiskosten voor haar                leden. Op 2 juli 2003 heeft het Bureau van het Parlement
dochter te vergoeden.                                                     besloten de herziene versie van deze laatste regeling vast te
                                                                          stellen, onder voorbehoud van de wijziging van het reglement
                                                                          van het Parlement en andere wijzigingen die noodzakelijk
Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen dit                  mochten blijken na nieuw overleg.
besluit. Zij stelt dat het in strijd is met artikel 8 van bijlage VII
bij het Statuut omdat haar dochter, gelet op de rechterlijke
beslissing waarbij is bepaald dat zij haar hoofdverblijf bij haar         Tot staving van hun beroep tot nietigverklaring van het besluit
moeder heeft, moet worden geacht te haren laste te zijn, zodat            waarbij de nieuwe regeling is vastgesteld, voeren verzoekers
de volledige reiskostenvergoeding aan haar moet worden                    om te beginnen niet-naleving aan van de vormvoorschriften
betaald.                                                                  voor de vaststelling van een dergelijke regeling. Zij betogen dat
                                                                          de nieuwe regeling hun is meegedeeld in de vorm van voorstel
                                                                          waarin niet is vermeld dat het om een officieel definitief
                                                                          document ging. Zij betogen tevens dat de bestreden handeling
                                                                          is vastgesteld zonder dat de commissie begrotingscontrole, aan
                                                                          wie om advies is verzocht, haar rapport heeft ingediend en dat
                                                                          bijgevolg een wezenlijke procedure is overgeslagen. Behalve
                                                                          deze vragen ten aanzien van de vorm, stellen verzoeksters
                                                                          eveneens dat de nieuwe regeling het beginsel van gelijke
Beroep, op 23 oktober 2003 ingesteld door Bruno Goll-                     behandeling schendt door nieuwe uitgavencategorieën of het
              nisch e.a. tegen Europees Parlement                         gebruik van personeel op basis van begrotingspost 3701 enkel
                                                                          voor niet-ingeschreven leden te verbieden.
                         (Zaak T-357/03)
                                                                          (1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van
                           (2004/C 7/72)                                      25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
                                                                              op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB
                                                                              L 248 van 16 september 2002, blz. 1).
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 23 oktober 2003 beroep ingesteld tegen
het Europees Parlement door Bruno Gollnisch, wonende
te Limonest (Frankrijk), Marie-France Stirbois, wonende te                Beroep, op 17 oktober 2003 ingesteld door Siegfried
Villeneuve-Loubey (Frankrijk), Carl Lang, wonende te Boulo-               Krahl tegen Commissie van de Europese Gemeen-
gne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez, wonende te                                         schappen
Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te Overijse
(België) en Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België),                                          (Zaak T-358/03)
vertegenwoordigd door Wallerand de Saint Just, advocaat.
                                                                                (2004/C 7/73)
Verzoekers concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     nietig te verklaren het besluit van het Bureau van het
      Europees Parlement van 2 juli 2003 en meer in het
      bijzonder de bepalingen waarbij het voorstel van de heer
      Poettering betreffende het rapport van de heer van Hulten           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      is aangenomen houdende wijziging van de regeling van                schappen is op 17 oktober 2003 beroep ingesteld tegen
      het gebruik van begrotingspost 3701;                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Siegfried
                                                                          Krahl, wonende te Zagreb (Kroatië), vertegenwoordigd door
—     het Europees Parlement te verwijzen in de kosten en de              S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten,
      honoraria van de advocaten ten belope van 10 000 euro.              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-660/11: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Polytetra/BHIM — EI du Pont de Nemours (POLYTETRAFLON) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ‚POLYTETRAFLON’ — Ouder gemeenschapswoordmerk ‚TEFLON’ — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Eindproduct dat een bestanddeel bevat — Gebruik van het oudere merk voor eindproducten van derden — Motiveringsplicht”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/15

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Polytetra/BHIM — EI du Pont de Nemours (POLYTETRAFLON)
   (Zaak T-660/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ‚POLYTETRAFLON’ - Ouder gemeenschapswoordmerk ‚TEFLON’ - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Eindproduct dat een bestanddeel bevat - Gebruik van het oudere merk voor eindproducten van derden - Motiveringsplicht”])
   (2015/C 262/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Polytetra GmbH (Mönchengladbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schiffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: EI du Pont de Nemours and Company (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2011 (zaak R 2005/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen EI du Pont de Nemours and Company en Polytetra GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 september 2011 (zaak R 2005/2010-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsook die van Polytetra GmbH.

               3)

               EI du Pont de Nemours and Company zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak C-330/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Gergely Szemerey/Miniszterelnökséget vezető miniszter, rechtsopvolger van het Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Maatregelen voor plattelandsontwikkeling — Agromilieubetalingen — Verordening (EG) nr. 1122/2009 — Artikelen 23 en 58 — Verordening (EG) nr. 1698/2005 — Verordening (EG) nr. 1975/2006 — Steun voor de teelt van een zeldzame gewassoort — Betalingsaanvraag — Inhoud — Vereiste van verklaring — Sancties in geval van niet-overlegging]

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Gergely Szemerey/Miniszterelnökséget vezető miniszter, rechtsopvolger van het Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-330/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Maatregelen voor plattelandsontwikkeling - Agromilieubetalingen - Verordening (EG) nr. 1122/2009 - Artikelen 23 en 58 - Verordening (EG) nr. 1698/2005 - Verordening (EG) nr. 1975/2006 - Steun voor de teelt van een zeldzame gewassoort - Betalingsaanvraag - Inhoud - Vereiste van verklaring - Sancties in geval van niet-overlegging])
   (2016/C 068/13)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gergely Szemerey

      Verwerende partij: Miniszterelnökséget vezető miniszter, rechtsopvolger van het Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Dictum

               1)

               Artikel 23 van verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector, gelezen in samenhang met verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 473/2009 van de Raad van 25 mei 2009, en verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1698/2005 met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 484/2009 van de Commissie van 9 juni 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, verlangt dat de aanvrager van agromilieusteun aan het betaalorgaan bij de indiening van zijn steunaanvraag een verklaring met betrekking tot de zeldzame gewassoort overlegt, op grond waarvan hij recht heeft op betaling van die steun, mits die regeling de betrokken ondernemers in staat heeft gesteld onder redelijke voorwaarden te voldoen aan de daarin gestelde eisen, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

               2)

               Artikel 58, derde alinea, van verordening nr. 1122/2009 moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling vastgestelde sanctie niet van toepassing is op de aanvrager van agromilieusteun die verzuimt om bij zijn steunaanvraag een document zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde verklaring te voegen, op grond waarvan hij recht heeft op betaling van die steun. Artikel 23, lid 1, derde alinea, van die verordening moet aldus worden uitgelegd dat een dergelijk verzuim in beginsel resulteert in afwijzing van de aanvraag voor agromilieusteun.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-438/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 augustus 2011 — Lagura Vermögensverwaltung GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 augustus 2011 — Lagura Vermögensverwaltung GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Zaak C-438/11)
   2011/C 347/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lagura Vermögensverwaltung GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Prejudiciële vraag

   Dient in de omstandigheden van het hoofdgeding, waarin de instantie van het derde land niet meer kan nagaan of het door haar afgegeven certificaat op een juiste weergave van de feiten berust, aan de belastingschuldige het recht te worden ontzegd om zich op bescherming van het gewettigd vertrouwen in de zin van artikel 220, lid 2, sub b, tweede en derde alinea, van het communautair douanewetboek (1) te beroepen, wanneer de omstandigheden waardoor de inhoudelijke juistheid van het certificaat van oorsprong niet kan worden opgehelderd, in de sfeer van de exporteur liggen, of is voor de overgang van de bewijslast van de douaneautoriteiten op de belastingschuldige in het kader van artikel 220, lid 2, sub b, derde alinea, eerste zinsdeel, van het communautair douanewetboek, alleen of veeleer vereist dat de oorzaak van de omstandigheden waardoor de feiten niet kunnen worden opgehelderd, buiten de sfeer van de autoriteiten van het land van uitvoer, respectievelijk in een alleen aan de exporteur toe te rekenen nalatigheid ligt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), in de bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 gewijzigde versie (PB L 311, blz. 17).


title: Zaak C-225/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Cortona (Italië) op 19 juni 2009 — Edyta Joanna Jakubowska/Alessandro Maneggia

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Cortona (Italië) op 19 juni 2009 — Edyta Joanna Jakubowska/Alessandro Maneggia
   (Zaak C-225/09)
   2009/C 205/43
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Cortona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edyta Joanna Jakubowska

      Verwerende partij: Alessandro Maneggia

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 3, sub g, 4, 10, 81 en 98 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die van de artikelen 1 en 2 van Legge nr. 339 van 25 november 2003, die opnieuw de regel invoert dat werknemers in de publieke sector die deeltijds werken, het beroep van advocaat niet mogen uitoefenen en die deze werknemers die reeds zijn toegelaten om het beroep van advocaat uit te oefenen, verbiedt om dit te doen, door te bepalen dat die advocaten door de bevoegde raad van de orde van advocaten van de balie worden geschrapt, behoudens wanneer de werknemer kiest voor beëindiging van het dienstverband?

               2)

               Moeten de artikelen 3, sub g, 4, 10 en 98 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die van de artikelen 1 en 2 van Legge nr. 339 van 25 november 2003, die opnieuw de regel invoert dat werknemers in de publieke sector die deeltijds werken, het beroep van advocaat niet mogen uitoefenen en die deze werknemers die reeds zijn toegelaten om het beroep van advocaat uit te oefenen, verbiedt om dit te doen, door te bepalen dat die advocaten door de bevoegde raad van de orde van advocaten van de balie worden geschrapt, behoudens wanneer de werknemer kiest voor beëindiging van het dienstverband?

               3)

               Moet artikel 6 van richtlijn 77/249/EEG (1) van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten, dat bepaalt dat „[e]lke lidstaat […] advocaten in loondienst die door een arbeidsovereenkomst aan een overheids- of een particuliere onderneming zijn verbonden, [kan] uitsluiten van de uitoefening van de werkzaamheden betreffende de vertegenwoordiging en de verdediging in rechte van deze onderneming, voor zover de in deze staat gevestigde advocaten niet gemachtigd zijn deze werkzaamheden uit te oefenen” aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die van de artikelen 1 en 2 van Legge nr. 339 van 25 november 2003, die opnieuw de regel invoert dat werknemers in de publieke sector die deeltijds werken, het beroep van advocaat niet mogen uitoefenen en die deze werknemers die reeds zijn toegelaten om het beroep van advocaat uit te oefenen, verbiedt om dit te doen, door te bepalen dat die advocaten door de bevoegde raad van de orde van advocaten van de balie worden geschrapt, behoudens wanneer de werknemer kiest voor beëindiging van het dienstverband, wanneer die nationale regeling ook geldt voor advocaten in loondienst die uit hoofde van de vrije dienstverlening het beroep van advocaat uitoefenen?

               4)

               Moet artikel 8 van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven, dat bepaalt dat „[d]e in de lidstaat van ontvangst onder zijn oorspronkelijke beroepstitel ingeschreven advocaat […] zijn beroep in loondienst bij een andere advocaat, bij een samenwerkingsverband van advocaten of een advocatenkantoor of bij een publiek- of privaatrechtelijke onderneming [mag] uitoefenen, voor zover de lidstaat van ontvangst zulks voor de onder de beroepstitel van die lidstaat ingeschreven advocaten toestaat” aldus worden uitgelegd dat het niet geldt voor advocaten die deeltijds in de publieke sector werken?

               5)

               Verzetten de algemene beginselen van gemeenschapsrecht van bescherming van gewettigd vertrouwen en verworven rechten zich tegen een nationale regeling zoals die van de artikelen 1 en 2 van Legge nr. 339 van 25 november 2003, die opnieuw de regel invoert dat werknemers in de publieke sector die deeltijds werken, het beroep van advocaat niet mogen uitoefenen en die ook geldt voor advocaten die reeds aan de balie waren ingeschreven op de datum van inwerkingtreding van Legge nr. 339 van 2003, die in artikel 2 enkel voorziet in een kort „moratorium” voor het maken van de keuze tussen werken in loondienst en de uitoefening van het beroep van advocaat?

      (1)  PB L 78, blz. 17.


title: Zaak C-264/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 2 juni 2014 — Skatteverket/David Hedqvist

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol (Zweden) op 2 juni 2014 — Skatteverket/David Hedqvist
   (Zaak C-264/14)
   2014/C 245/09
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partij: David Hedqvist

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, lid 1, van de btw-richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat transacties in de vorm van wat is omschreven als ruil van virtuele valuta tegen traditionele valuta en omgekeerd, die worden verricht voor een tegenprestatie die de dienstverrichter bij de vaststelling van de wisselkoersen mede aanrekent, een dienst onder bezwarende titel vormen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 135, lid 1, dan aldus worden uitgelegd dat voormelde wisseltransacties vrijgesteld zijn van belasting?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-341/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 augustus 2009 door Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-309/02, Acegas/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/42

         Hogere voorziening ingesteld op 21 augustus 2009 door Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-309/02, Acegas/Commissie
   (Zaak C-341/09 P)
   2009/C 267/74
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas) (vertegenwoordigers: F. Ferletic en F. Spitaleri, avvocati, L. Daniele, professore)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het arrest van het van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 in zaak T-309/02 Acegas APS/Commissie vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing ten gronde;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de hogere voorziening en de beslissing omtrent de kosten van de procedure voor het Gerecht aanhouden;
               Indien het Hof zou beslissen dat de zaak ten gronde in staat van wijzen is:

               —

               beschikking 2003/193/EG (1) van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft, in haar geheel nietig verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 3 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover de Italiaanse Staat daarbij wordt gelast de toegekende steun terug te vorderen van de verkrijgers;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: schending van artikel 230, vierde alinea, EG — uitsluiting van individuele geraaktheid op basis van onjuiste en irrelevante feitelijke gegevens
   ACEGAS-APS beklemtoont dat het recht om op te komen tegen beschikkingen van de Commissie inzake steunregelingen volgens vaste rechtspraak afhangt van twee voorwaarden: de verzoeker moet de daadwerkelijk begunstigde zijn van steun die wordt toegekend uit hoofde van de regeling waarop de beschikking betrekking heeft, en de beschikking moet een verplichting tot terugvordering van de steun bevatten. ACEGAS-APS merkt op dat in het onderhavige geval aan beide voorwaarden was voldaan. Het Gerecht heeft het beroep echter ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard, onder verwijzing naar latere, onjuiste, feitelijke omstandigheden, die irrelevant zijn en die buiten de bevoegdheid van het Gerecht vallen.
   Tweede middel: schending van artikel 230, vierde alinea, EG — gegevens en omstandigheden daterend van na de vaststelling van de beschikking hadden niet in aanmerking mogen worden genomen bij de beoordeling of rekwirante individueel is geraakt
   ACEGAS-APS stelt dat aan de voorwaarden waarin beroep mag worden ingesteld, moet zijn voldaan op het tijdstip waarop de bestreden beschikking wordt vastgesteld. Het Gerecht heeft echter blijk gegeven van een onjuiste opvatting door uit te sluiten dat ACEGAS-APS individueel was geraakt, door zich te baseren op latere feitelijke omstandigheden die betrekking hadden op de procedure die door de bevoegde autoriteiten was ingesteld om de vermeende toegekende steun terug te vorderen.
   Derde middel: schending van de rechten van verweer van rekwirante — onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht waardoor afbreuk is gedaan aan de belangen van rekwirante — verkeerde opvatting van de bewijzen — motiveringsgebrek en tegenstrijdige motivering
   In de procedure in eerste aanleg heeft het Gerecht twee schriftelijke vragen gesteld aan respectievelijk ACEGAS-APS en de Italiaanse Republiek, opdat hem werd meegedeeld wat de omvang was van de vermeende steun die rekwirante had ontvangen. Met het stellen van deze vragen heeft het Gerecht de rechten van verweer van ACEGAS-APS geschonden. Het Gerecht heeft voorts de inhoud van de verstrekte antwoorden verkeerd opgevat, waarin werd bevestigd dat rekwirante de „daadwerkelijke begunstigde” was van de door de Commissie bestreden vrijstellingsregeling IRPEG.

      (1)  PB 2003, L 77, blz. 21.


title: Zaak T-588/08: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 — Dole Food en Dole Germany/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Bananenmarkt — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Begrip onderling afgestemde feitelijke gedragingen met mededingingsbeperkend doel — Systeem van informatie-uitwisseling — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Zwaarte van inbreuk” )

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/15

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 — Dole Food en Dole Germany/Commissie
   (Zaak T-588/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Bananenmarkt - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Begrip onderling afgestemde feitelijke gedragingen met mededingingsbeperkend doel - Systeem van informatie-uitwisseling - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Zwaarte van inbreuk)
   2013/C 123/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Dole Food Company, Inc. (Westlake Village, Californië, Verenigde Staten); en Dole Germany OHG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis en M. Kellerbauer, vervolgens M. Kellerbauer en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 5955 definitief van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.188 — Bananen)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dole Food Company, Inc. en Dole Germany OHG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2001 in zaak T-344/99: Lucía Recalde Langarica tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van Statuut — Artikel 26 van Statuut — Rechten van de verdediging)

text:
C 3/24                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           5.1.2002
2)    De in punt 1 hiervóór bedoelde bedragen zullen rente dragen         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      tegen hetzelfde percentage, zonder kapitalisatie, vanaf de datum
      van uitspraak van het onderhavige arrest tot de datum van                                 van 19 september 2001
      volledige betaling.
                                                                          in zaak T-337/99: Henkel KGaA tegen Bureau voor
3)    Verwerpt het beroep voor het overige.                               harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM)(1)
4)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                          („Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —
                                                                          Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                                  Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                                                                                (2002/C 3/39)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          In zaak T-337/99, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Duitsland), vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
                                                                          C. Osterrieth, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                          van 20 juni 2001                                markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                          den: A. von Mühlendahl, D. Schennen en S. Laitinen), betreffen-
in zaak T-188/99: Euroalliages tegen Commissie van de                     de een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
                 Europese Gemeenschappen (1)                              beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september
                                                                          1999 (zaak R 73/1999-3) die op 28 september 1999 aan
(„Dumping — Besluit tot beëindiging van nieuw onderzoek                   verzoekster is betekend, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
bij vervallen van maatregelen — Beroep tot nietigverkla-                  samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
                                 ring”)                                   J. Pirrung, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
                                                                          19 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
                            (2002/C 3/38)
                                                                          1)     Verwerpt het beroep.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 63 van 4.3.2000.
In zaak T-188/99, Euroalliages, gevestigd te Brussel, vertegen-
woordigd door D. Voillemot en O. Prost, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk
N. Khan, vervolgens V. Kreuschitz en A. P. Bentley), betreffende
een verzoek om nietigverklaring van besluit 1999/426/EG van
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
de Commissie van 4 juni 1999 tot beëindiging van de
antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van
ferrosilicium uit Egypte en Polen (PB L 166, blz. 91), heeft het                                van 20 september 2001
Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, K. Lenaerts,            in zaak T-344/99: Lucı́a Recalde Langarica tegen Commis-
A. Potocki, M. Jaeger en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio                  sie van de Europese Gemeenschappen (1)
González, administrateur, op 20 juni 2001 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1,
                                                                          sub a, van Statuut — Artikel 26 van Statuut — Rechten
                                                                                van de verdediging)
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                                (2002/C 3/40)
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 314 van 30.10.1999.
                                                                          In zaak T-344/99, Lucı́a Recalde Langarica, ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 3/25
Brussel, vertegenwoordigd door R. Garcı́a Gallardo en G. Pérez           1)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van het
Olmo, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                      bedrag van 109 921 euro, vermeerderd met moratoire interes-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                        sen die overeenkomstig artikel 18, lid 7, van verordening (EG)
tigden: J. Currall en J. Rivas Andrés), betreffende een verzoek                nr. 2519/97 van de Commissie van 16 december 1997 tot
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van                      vaststelling van algemene voorschriften op grond van verorde-
26 februari 1999 om verzoekster de ontheemdingstoelage te                      ning (EG) nr. 1292/96 van de Raad voor de beschikbaarstelling
ontnemen en de uit dien hoofde betaalde bedragen op haar                       van als communautaire voedselhulp te leveren producten,
bezoldiging in te houden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                    worden berekend vanaf 6 mei 1999 tot de schuld volledig is
samengesteld als volgt: P. Lindh, president, R. Garcı́a-Valdeca-               betaald.
sas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González,
administrateur, op 20 september 2001 een arrest gewezen                  2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (1) PB C 122 van 29.4.2000.
1)    Verklaart het besluit van de Commissie van 26 februari 1999
      nietig.
2)    Verklaart de vordering ertoe strekkende dat het Gerecht andere
      passende maatregelen treft om de Commissie te verplichten de
      krachtens artikel 233 EG op haar rustende verplichtingen na te
      komen, niet-ontvankelijk.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede die van
      verzoekster zal dragen.                                                                 van 19 september 2001
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                               in zaak T-30/00: Henkel KGaA tegen Bureau voor har-
                                                                         monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
                                                                                en modellen) (BHIM) (1)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —
                                                                         Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —
                                                                            Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 3/42)
                     van 19 september 2001
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak T-26/00: Lecureur SA tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         In zaak T-30/00, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf
(Verordening nr. 2519/97 van Commissie — Voedselhulp —                   (Duitsland), vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
Arbitragebeding — Geschil van contractuele aard — Niet-                  C. Osterrieth, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
gelijkvormigheid van geleverde goederen — Diefstallen in                 Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
pakhuizen — Overgang van risico’s — Inhoudingen op                       markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtig-
                             betalingen)                                 den: A. von Mühlendahl, D. Schennen en S. Laitinen), betreffen-
                                                                         de een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
                           (2002/C 3/41)                                 beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                         markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 november
                                                                         1999 (zaak R 75/1999-3) die op 10 december 1999 aan
                          (Procestaal: Frans)                            verzoekster is betekend, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Po-
                                                                         tocki en J. Pirrung, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
In zaak T-26/00, Lecureur S.A., gevestigd te Parijs (Frankrijk),         ministrateur, op 19 september 2001 een arrest gewezen
vertegenwoordigd door L. Funck-Brentano en J. Villette, ad-              waarvan het dictum luidt als volgt:
vocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                   1)    Verwerpt het beroep.
P. Oliver), betreffende een vordering tot betaling van bedragen
die de Commissie heeft ingehouden bij de vereffening van het             2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
saldo van een levering inzake voedselhulp, heeft het Gerecht
van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung,                 (1) PB C 135 van 13.5.2000.
rechters; griffier: H. Jung, op 19 september 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: