title: Zaak T-414/18: Beroep ingesteld op 5 juli 2018 — Hypo Vorarlberg Bank AG / GAR

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/42

      Beroep ingesteld op 5 juli 2018 — Hypo Vorarlberg Bank AG / GAR
      (Zaak T-414/18)
      (2018/C 301/57)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Hypo Vorarlberg Bank AG (Bregenz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Eisenberger, advocaat)

         Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 12 april 2018 betreffende de berekening van de vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2018 (SRB/ES/SRF/2018/03) [„Decision of the Single Resolution Board of 12 April 2018 on the calculation of the 2018 ex ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2018/03)”], met inbegrip van de bijlage, nietig te verklaren, in elk geval voor zover dat besluit, met inbegrip van de bijlage, de door ons te betalen bijdrage betreft, en

                  —

                  de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van het beroep worden de volgende middelen aangevoerd.

                  1.

                  Schending van wezenlijke vormvoorschriften door onvolledige bekendmaking van het bestreden besluit

                  2.

                  Schending van wezenlijke vormvoorschriften door gebrekkige motivering van het bestreden besluit

                  3.

                  Schending van wezenlijke vormvoorschriften door het achterwege blijven van een hoorzitting en schending van het recht om te worden gehoord

                  4.

                  Onrechtmatigheid van de gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie (1) als rechtsgrondslag voor het bestreden besluit
                  Met het vierde middel betoogt verzoekster dat de artikelen 4 tot en met 7 en 9 van en bijlage I bij gedelegeerde verordening 2015/63 — waarop het bestreden besluit is gebaseerd — een ondoorzichtig systeem voor de vaststelling van de bijdragen creëren, dat in strijd is met de artikelen 16, 17 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en waarin de eerbiediging van de artikelen 20 en 21 van het Handvest en de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid niet is gewaarborgd.

         (1)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).


title: Zaak T-186/15: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — CSTP Azienda della Mobilità / Commissie [„Staatssteun — Onderneming die netwerken van autobusverbindingen in de regio Campanië exploiteert — Voordeel — Dienst van algemeen economisch belang — Na een beslissing van een in laatste instantie uitspraak doende rechterlijke instantie betaalde tariefcompensatie voor openbaredienstverplichtingen — Besluit waarbij de maatregel onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Bestaande steunmaatregelen en nieuwe steunmaatregelen — Verordening (EEG) nr. 1191/69 — Voorwaarden voor vrijstelling van de aanmeldingsplicht — Artikel 4, lid 5, en artikel 7, lid 6, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Respectieve bevoegdheden van de Commissie en de nationale rechter inzake toezicht op staatssteun — Gezag van gewijsde van een vonnis van een nationale hogere rechter — Toepassing in de tijd van materiële rechtsregels — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/25

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — CSTP Azienda della Mobilità / Commissie
      (Zaak T-186/15) (1)

      ([„Staatssteun - Onderneming die netwerken van autobusverbindingen in de regio Campanië exploiteert - Voordeel - Dienst van algemeen economisch belang - Na een beslissing van een in laatste instantie uitspraak doende rechterlijke instantie betaalde tariefcompensatie voor openbaredienstverplichtingen - Besluit waarbij de maatregel onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Bestaande steunmaatregelen en nieuwe steunmaatregelen - Verordening (EEG) nr. 1191/69 - Voorwaarden voor vrijstelling van de aanmeldingsplicht - Artikel 4, lid 5, en artikel 7, lid 6, van verordening (EG) nr. 659/1999 - Respectieve bevoegdheden van de Commissie en de nationale rechter inzake toezicht op staatssteun - Gezag van gewijsde van een vonnis van een nationale hogere rechter - Toepassing in de tijd van materiële rechtsregels - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid”])
      (2018/C 301/32)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: CSTP Azienda della Mobilità SpA (Salerno, Italië) (vertegenwoordigers: G. Capo en L. Visone, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, G. Conte en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Asstra Associazione Trasporti (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Malena, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1074 van de Commissie van 19 januari 2015 betreffende steunmaatregel SA.35842 (2014/C) (ex 2012/NN) uitgevoerd door Italië — Aan CSTP toegekende extra compensatie voor de openbare dienst (PB 2015, L 179, blz. 112).

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  CSTP Azienda della Mobilità SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Asstra Associazione Trasporti draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak T-147/15: Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — Tsjechische Republiek/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Eigen middelen van de Europese Unie — Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten — Verzoek om vrijstelling van de terbeschikkingstelling van eigen middelen — Brief van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/31

      Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — Tsjechische Republiek/Commissie
      (Zaak T-147/15) (1)

      ((„Beroep tot nietigverklaring - Eigen middelen van de Europese Unie - Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten - Verzoek om vrijstelling van de terbeschikkingstelling van eigen middelen - Brief van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 301/41)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller, J. Vláčil en J. Očková, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en Z. Malůšková, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de directeur van de directie „Eigen middelen en financiële programmering” van het directoraat-generaal Begroting van de Commissie dat zou zijn vervat in de brief met referentie Ares (2015)217973 van 20 januari 2015 waarbij de Commissie niet heeft bewilligd in het verzoek om vrijgesteld te worden van de verplichting om eigen middelen ten belope van 53 976 340 CZK ter beschikking te stellen, dat de Tsjechische autoriteiten hebben ingediend overeenkomstig artikel 17, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB 2000, L 130, blz. 1), en waarbij die autoriteiten is verzocht de nodige maatregelen te nemen om het bedrag van 53 976 340 CZK over te maken naar de rekening van de Commissie, zulks uiterlijk op de eerste werkdag na de negentiende dag van de tweede maand die volgt op de maand waarin de brief in kwestie is verzonden, met het risico achterstandsrente te moeten betalen krachtens artikel 11 van die verordening.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Op het verzoek om toelating tot interventie van de Slowaakse Republiek hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

                  3)

                  De Tsjechische Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  4)

                  De Tsjechische Republiek, de Commissie en de Slowaakse Republiek dragen elk hun eigen kosten die verband houden met het verzoek om toelating tot interventie van laatstgenoemde.

         (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Zaak C-27/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos apeliacinis teismas — Litouwen) — AB „flyLAL-Lithuanian Airlines”, in liquidatie / Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation” AS [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5, punt 3 — Verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan — Plaats waar de schade is ingetreden en plaats van de schadeveroorzakende gebeurtenis — Verzoek om vergoeding van schade die zou zijn veroorzaakt door mededingingsbeperkende gedragingen in verschillende lidstaten — Artikel 5, punt 5 — Exploitatie van een filiaal — Begrip]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/4

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos apeliacinis teismas — Litouwen) — AB „flyLAL-Lithuanian Airlines”, in liquidatie / Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation” AS
      (Zaak C-27/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheden - Artikel 5, punt 3 - Verbintenissen uit onrechtmatige daad - Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan - Plaats waar de schade is ingetreden en plaats van de schadeveroorzakende gebeurtenis - Verzoek om vergoeding van schade die zou zijn veroorzaakt door mededingingsbeperkende gedragingen in verschillende lidstaten - Artikel 5, punt 5 - Exploitatie van een filiaal - Begrip])
      (2018/C 301/05)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos apeliacinis teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: AB „flyLAL-Lithuanian Airlines”, in liquidatie

         Verwerende partijen: Starptautiskā lidosta „Rīga” VAS, „Air Baltic Corporation” AS

         in tegenwoordigheid van:„ŽIA Valda” AB, „VA Reals” AB, Lietuvos Respublikos konkurencijos taryba

         Dictum

                  1)

                  Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat in de context van een vordering tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door mededingingsbeperkende gedragingen, de „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan” in omstandigheden als in het hoofdgeding met name ziet op de plaats waar inkomstenderving, bestaande in omzetverlies, is geleden, dat is de plaats van de markt die door deze gedragingen is beïnvloed en waarop de gelaedeerde stelt dat verlies te hebben geleden.

                  2)

                  Artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat in de context van een vordering tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door mededingingsbeperkende gedragingen het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan” kan worden opgevat als de plaats waar een met artikel 101 VWEU strijdige mededingingsbeperkende overeenkomst is gesloten, dan wel als de plaats waar afbraakprijzen zijn aangeboden en gehanteerd, wanneer die praktijk een inbreuk vormde op artikel 102 VWEU.

                  3)

                  Artikel 5, punt 5, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat een vordering tot vergoeding van schade die zou zijn veroorzaakt door misbruik van machtspositie, bestaande in het hanteren van afbraakprijzen, onder het begrip „geschil betreffende de exploitatie van een filiaal” valt wanneer een filiaal van de onderneming die een machtspositie heeft, daadwerkelijk en in aanzienlijke mate heeft deelgenomen aan dat misbruik.

         (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak T-478/15: Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — Roemenië / Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Eigen middelen van de Europese Unie — Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten — Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenkomt met een verlies van eigen middelen — Brief van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/32

      Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — Roemenië / Commissie
      (Zaak T-478/15) (1)

      ((„Beroep tot nietigverklaring - Eigen middelen van de Europese Unie - Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten - Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenkomt met een verlies van eigen middelen - Brief van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 301/42)
      Procestaal: Roemeens

         Partijen

         Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: aanvankelijk R.-H. Radu, A. Buzoianu en E. Gane, vervolgens R.-H. Radu, E. Gane, A. Wellman en M. Chicu, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Caeiros en A. Ştefănuc, vervolgens A. Caeiros en G.-D. Balan, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het directoraat-generaal Begroting van de Commissie dat zou zijn vervat in de brief met kenmerk Ares(2015) 2453089 van 11 juni 2015, waarbij de Commissie Roemenië zou hebben aangemaand haar het brutobedrag van 1 079 513,09 EUR over te maken (te verminderen met 25 % ter dekking van de inningskosten), hetgeen overeenstemt met een verlies aan traditionele eigen middelen, en om uiterlijk op de eerste werkdag na de negentiende dag van de tweede maand die op de verzending van die brief volgde aan die verplichting te voldoen, op straffe van betaling van vertragingsrente overeenkomstig artikel 11 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB 2000, L 130, blz. 1).

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Op het verzoek tot interventie van de Slowaakse Republiek behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

                  3)

                  Roemenië wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  4)

                  Roemenië, de Commissie en de Slowaakse Republiek dragen elk hun eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie van deze laatste.

         (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak T-424/18: Beroep ingesteld op 11 juli 2018 — Puma/EUIPO — Carrefour (Weergave van gekruiste lijnen)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/43

      Beroep ingesteld op 11 juli 2018 — Puma/EUIPO — Carrefour (Weergave van gekruiste lijnen)
      (Zaak T-424/18)
      (2018/C 301/58)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Trieb en M. Schunke, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Carrefour SA (Boulogne Billancourt, Frankrijk)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk weergave van gekruiste lijnen — inschrijvingsaanvraag nr. 14 572 697

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 mei 2018 in zaak R 945/2017-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak C-40/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2018 door Acquafarm S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 november 2017 in zaak T-458/16, Acquafarm/Commissie

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/12

      Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2018 door Acquafarm S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 november 2017 in zaak T-458/16, Acquafarm/Commissie
      (Zaak C-40/18 P)
      (2018/C 301/16)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Rekwirante: Acquafarm S.L. (vertegenwoordiger: A. Pérez Moreno, abogado)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie
      Bij beschikking van 12 juli 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen en beslist dat Acquafarm S.L. haar eigen kosten draagt.


title: Zaak T-452/17: Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — TL / EDPS („Beroep tot nietigverklaring — Bescherming van persoonsgegevens — Openbaarmaking van rechtspraak van het Gerecht — Verzoek om anonimisering en verwijdering van internet van een arrest van het Gerecht — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Bevestigende handeling — Geen belangrijke nieuwe feiten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/33

      Beschikking van het Gerecht van 28 juni 2018 — TL / EDPS
      (Zaak T-452/17) (1)

      ((„Beroep tot nietigverklaring - Bescherming van persoonsgegevens - Openbaarmaking van rechtspraak van het Gerecht - Verzoek om anonimisering en verwijdering van internet van een arrest van het Gerecht - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Bevestigende handeling - Geen belangrijke nieuwe feiten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 301/43)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: TL (vertegenwoordigers: T. Léonard en M. Cock, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) (vertegenwoordigers: A. Buchta, M. Pérez Asinari, C. Gayrel en M. Guglielmetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de EDPS van 16 mei 2017 houdende afwijzing van het verzoek om, ten eerste, de bevoegdheid van deze instantie met betrekking tot de verspreiding op internet van de naam van een partij bij een procedure voor het Hof van Justitie van de Europese Unie opnieuw te beoordelen en, ten tweede, te gelasten dat het arrest [vertrouwelijk] wordt geanonimiseerd.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  TL en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zullen elk hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak C-28/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — NN A/S / Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Artikel 49 VWEU — Vennootschapsbelasting — Nationale belastingregeling die de overdracht van verliezen van een op het nationale grondgebied gelegen vaste inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap aan een ingezeten vennootschap van hetzelfde concern afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het niet mogelijk is de verliezen te gebruiken voor een buitenlandse belasting)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/5

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — NN A/S / Skatteministeriet
      (Zaak C-28/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 49 VWEU - Vennootschapsbelasting - Nationale belastingregeling die de overdracht van verliezen van een op het nationale grondgebied gelegen vaste inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap aan een ingezeten vennootschap van hetzelfde concern afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het niet mogelijk is de verliezen te gebruiken voor een buitenlandse belasting))
      (2018/C 301/06)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Østre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: NN A/S

         Verwerende partij: Skatteministeriet

         Dictum

      Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de ingezeten vennootschappen van een concern de verliezen van een ingezeten vaste inrichting van een niet-ingezeten dochteronderneming van dit concern slechts mogen aftrekken van hun geïntegreerde resultaat indien de regels die van toepassing zijn in de lidstaat waar die dochteronderneming is gevestigd, niet toestaan dat die verliezen worden afgetrokken van het resultaat van deze laatste, wanneer die wettelijke regeling wordt toegepast in samenhang met een verdrag tot het vermijden van dubbele belasting op grond waarvan in die lidstaat de aftrek is toegestaan van de door de dochteronderneming verschuldigde inkomstenbelasting voor een bedrag dat gelijk is aan de inkomstenbelasting die in de lidstaat op het grondgebied waarvan die vaste inrichting is gelegen, is betaald uit hoofde van de activiteiten van deze laatste. Artikel 49 VWEU moet echter aldus worden uitgelegd dat het zich tegen een dergelijke wettelijke regeling verzet indien de toepassing van deze regeling tot gevolg heeft dat dit concern elke daadwerkelijke mogelijkheid wordt ontnomen om de voornoemde verliezen af te trekken van zijn geïntegreerde resultaat, terwijl het onmogelijk is om diezelfde verliezen te verrekenen met het resultaat van de voornoemde dochteronderneming in de lidstaat op het grondgebied waarvan deze dochteronderneming is gevestigd. De verwijzende rechter dient na te gaan of dit laatste het geval is.

         (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak T-240/16: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Klyuyev/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Rechtsgrondslag — Kennelijk onjuiste beoordeling — Rechten van verdediging — Recht op doeltreffende rechterlijke bescherming — Recht op eigendom — Recht op bescherming van de goede naam — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/26

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Klyuyev/Raad
      (Zaak T-240/16) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op die lijst - Rechtsgrondslag - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechten van verdediging - Recht op doeltreffende rechterlijke bescherming - Recht op eigendom - Recht op bescherming van de goede naam - Exceptie van onwettigheid”))
      (2018/C 301/33)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, R. Gherson en T. Garner, solicitors)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Mahnič Bruni en J.-P. Hix, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76), en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), en, ten tweede, van besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 34), en van uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 1), voor zover de naam van verzoeker is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

         Dictum

                  1)

                  Besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, en uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne worden nietig verklaard, voor zover de naam van Andriy Klyuyev is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Klyuyev wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie wat betreft het in het verzoekschrift geformuleerde verzoek om nietigverklaring.

                  4)

                  De Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Klyuyev wat betreft het in de memorie tot aanpassing geformuleerde verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2017/381 en uitvoeringsverordening 2017/374.

         (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak T-476/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juni 2018 — Arysta LifeScience Netherlands/Commissie („Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof diflubenzuron — Voorwaarden voor de goedkeuring van het in de handel brengen — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging”)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/34

      Beschikking van de president van het Gerecht van 22 juni 2018 — Arysta LifeScience Netherlands/Commissie
      (Zaak T-476/17 R)
      ((„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof diflubenzuron - Voorwaarden voor de goedkeuring van het in de handel brengen - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging”))
      (2018/C 301/44)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Arysta LifeScience Netherlands BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis, I. Naglis en G. Koleva, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2017/855 van de Commissie van 18 mei 2017 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 wat betreft de voorwaarden voor de goedkeuring van de werkzame stof diflubenzuron (PB 2017, L 128, blz. 10).

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-43/17 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2018 — Liam Jenkinson / Europese dienst voor extern optreden, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Eulex Kosovo [Hogere voorziening — Arbitragebeding — Personeel van internationale missies van de Europese Unie — Bevoegdheid om uitspraak te doen in geschillen inzake arbeidsovereenkomsten — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbitragebedingen waarbij in de laatste overeenkomst de rechterlijke instanties van de Unie zijn aangewezen en in de eerdere overeenkomsten de rechtbanken van Brussel (België) — Besluit om de laatste overeenkomst niet te vernieuwen — Verzoek om herkwalificatie van de gehele contractuele verhouding als „overeenkomst voor onbepaalde tijd” — Verzoeken om schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag — Inaanmerkingneming van de aan de laatste overeenkomst voorafgaande contractuele relaties — Bevoegdheid van het Gerecht van de Europese Unie]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/6

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2018 — Liam Jenkinson / Europese dienst voor extern optreden, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Eulex Kosovo
      (Zaak C-43/17 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Arbitragebeding - Personeel van internationale missies van de Europese Unie - Bevoegdheid om uitspraak te doen in geschillen inzake arbeidsovereenkomsten - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbitragebedingen waarbij in de laatste overeenkomst de rechterlijke instanties van de Unie zijn aangewezen en in de eerdere overeenkomsten de rechtbanken van Brussel (België) - Besluit om de laatste overeenkomst niet te vernieuwen - Verzoek om herkwalificatie van de gehele contractuele verhouding als „overeenkomst voor onbepaalde tijd” - Verzoeken om schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag - Inaanmerkingneming van de aan de laatste overeenkomst voorafgaande contractuele relaties - Bevoegdheid van het Gerecht van de Europese Unie])
      (2018/C 301/07)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Liam Jenkinson (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, avocats)

         Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en M. Bishop, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Gattinara, L. Radu Bouyon en S. Bartelt, gemachtigden, vervolgens Gattinara, A. Aresu en Radu Bouyon, gemachtigden), Europese dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt, R. Spac en E. Orgován, gemachtigden), Eulex Kosovo (vertegenwoordigers: M. Vicente Hernandez, avocate, vervolgens E. Raoult, avocate)

         Dictum

                  1)

                  De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 9 november 2016, Jenkinson/Raad e.a. (T-602/15, EU:T:2016:660), wordt vernietigd.

                  2)

                  De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

         (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak T-427/18: Beroep ingesteld op 10 juli 2018 — Geske/EUIPO (SATISFYERMEN)

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/44

      Beroep ingesteld op 10 juli 2018 — Geske/EUIPO (SATISFYERMEN)
      (Zaak T-427/18)
      (2018/C 301/59)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: André Geske (Lübbecke, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Albrecht, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk SATISFYERMEN — inschrijvingsaanvraag nr. 16 886 541

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 10 mei 2018 in zaak R 2603/2017-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO.

         Aangevoerde middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-707/16: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Enoitalia/EUIPO — La Rural Viñedos y Bodegas (ANTONIO RUBINI) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk ANTONIO RUBINI — Ouder Uniebeeldmerk RUTINI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.8.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/27

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2018 — Enoitalia/EUIPO — La Rural Viñedos y Bodegas (ANTONIO RUBINI)
      (Zaak T-707/16) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk ANTONIO RUBINI - Ouder Uniebeeldmerk RUTINI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 301/35)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Enoitalia SpA (Calmasino di Bardolino, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: La Rural Viñedos y Bodegas SA Ltda (Capital Federal, Argentinië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juni 2016 (zaak R 1085/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen La Rural Viñedos y Bodegas en Enoitalia

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Enoitalia SpA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 419 van 14.11.2016.


title: Zaak T-448/18: Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Ryanair e.a. / Commissie

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/24

      Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Ryanair e.a. / Commissie
      (Zaak T-448/18)
      (2018/C 319/29)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Ryanair DAC (Swords, Ierland), Airport Marketing Services Ltd (Dublin, Ierland) en FR Financing (Malta) Ltd (Douglas, Isle of Man) (vertegenwoordigers: E. Vahida en I. Metaxas-Maranghidis, lawyers, en B. Byrne, solicitor)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van de artikelen 5 en 6 van besluit (EU) 2018/628 van de Europese Commissie van 11 november 2016 betreffende steunmaatregel SA.24221(2011/C) (ex 2011/NN) die Oostenrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de luchthaven van Klagenfurt, Ryanair en andere luchtvaartmaatschappijen die van de luchthaven gebruikmaken (PB 2018, L 107, blz. 1), en van de artikelen 9, 10 en 11 van genoemd besluit voor zover zij verzoeksters betreffen;

                  —

                  verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen zes middelen aan.

                  1.

                  Met het eerste middel wordt gesteld dat het bestreden besluit in strijd is met het bepaalde over verjaringstermijnen in artikel 15 van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1) en artikel 17 van verordening (EU) 2015/1589 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 VWEU (2) en gebrekkig is gemotiveerd, aangezien de verjaringstermijn van tien jaar op twee overeenkomsten uit 2002 van toepassing was, maar daarop niettemin is ingegaan in het besluit.

                  2.

                  Met het tweede middel wordt gesteld dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters’ rechten van verdediging, aangezien de Commissie heeft nagelaten hun toegang tot het onderzoeksdossier te verschaffen en hun de gelegenheid te bieden om hun zienswijzen kenbaar te maken.

                  3.

                  Met het derde middel wordt gesteld dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien de Commissie het sluiten van de overeenkomsten met verzoeksters ten onrechte heeft toegerekend aan de Staat.

                  4.

                  Met het vierde middel wordt gesteld dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien de Commissie niet heeft aangetoond dat sprake is van selectiviteit.

                  5.

                  Met het vijfde middel wordt schending van artikel 107, lid 1, VWEU gesteld, omdat de Commissie ten onrechte tot de conclusie is gekomen dat de afspraken tussen de luchthaven en verzoeksters aan verzoeksters een voordeel hebben verschaft. De Commissie heeft ten onrechte de mogelijkheid uitgesloten dat sommige van de marketingdiensten voor doelstellingen van algemeen belang kunnen zijn ingekocht, ten onrechte geweigerd de door verzoeksters voorgestelde vergelijkende analyse te aanvaarden, kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en haar analyse van de winstgevendheid gebrekkig gemotiveerd, door haar conclusies op onvolledige, onbetrouwbare en niet passende gegevens te baseren; zij heeft ook nagelaten passend gewicht toe te kennen aan de diensten die op grond van de overeenkomsten over marketingdiensten zijn verricht, de ratio van de beslissing van de luchthaven om marketingdiensten in te kopen ten onrechte van de hand gewezen en onterecht de ruimere voordelen voor de verrichtingen van Ryanair op de luchthaven buiten beschouwing gelaten.

                  6.

                  Met het zesde middel wordt subsidiair gesteld dat artikel 107, lid 1, en artikel 108, lid 2, VWEU zijn geschonden, omdat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het recht heeft geschonden bij de bepaling van de omvang van de terug te vorderen steun, door in haar instructies aan de lidstaat te impliceren dat de aanpassing van de omvang van de terug te vorderen steun een optie is, en omdat er een tegenstrijdigheid is tussen de overwegingen van het bestreden besluit en het dispositief ervan.

         (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).

         (2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: Zaak C-356/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 juli 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België [Niet-nakoming — Sociale zekerheid — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikelen 11 en 12 alsmede artikel 76, lid 6 — Verordening (EG) nr. 987/2009 — Artikel 5 — Detachering van een werknemer — Aansluiting bij een socialezekerheidsstelsel — Fraudebestrijding — A1-verklaring — Weigering van erkenning door de lidstaat waar de beroepswerkzaamheid wordt uitgeoefend, in geval van fraude of misbruik]

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/2

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 juli 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België
      (Zaak C-356/15) (1)

      ([Niet-nakoming - Sociale zekerheid - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikelen 11 en 12 alsmede artikel 76, lid 6 - Verordening (EG) nr. 987/2009 - Artikel 5 - Detachering van een werknemer - Aansluiting bij een socialezekerheidsstelsel - Fraudebestrijding - A1-verklaring - Weigering van erkenning door de lidstaat waar de beroepswerkzaamheid wordt uitgeoefend, in geval van fraude of misbruik])
      (2018/C 319/02)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: D. Martin, gemachtigde)

         Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck en M. Jacobs, gemachtigden, bijgestaan door P. Paepe, advocaat)

         Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, M. Browne, G. Hodge en A. Joyce, gemachtigden, bijgestaan door C. Toland, BL)

         Dictum

                  1)

                  Door de artikelen 23 en 24 van de programmawet van 27 december 2012 vast te stellen, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 11, lid 1, artikel 12, lid 1, en artikel 76, lid 6, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 465/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012, en krachtens artikel 5 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 883/2004.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-458/18: Beroep ingesteld op 27 juli 2018 — Multifit/EUIPO (real nature)

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/25

      Beroep ingesteld op 27 juli 2018 — Multifit/EUIPO (real nature)
      (Zaak T-458/18)
      (2018/C 319/30)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Weber en P. Gentili, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk real nature — inschrijvingsaanvraag nr. 16 660 425

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 28 mei 2018 in zaak R 2650/2017-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing, en

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak C-540/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Spika” UAB, „Senoji Baltija” AB, „Stekutis” UAB, „Prekybos namai Aistra” UAB/Žuvininkystės tarnyba prie Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordening (EU) nr. 1380/2013 — Artikel 16, lid 6, en artikel 17 — Toewijzing van vangstmogelijkheden — Nationale wetgeving die voorziet in een op objectieve en transparante criteria berustende methode — Ongelijke concurrentievoorwaarden tussen marktdeelnemers — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 16 en 20 — Vrijheid van ondernemerschap — Gelijke behandeling — Evenredigheid]

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/3

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Spika” UAB, „Senoji Baltija” AB, „Stekutis” UAB, „Prekybos namai Aistra” UAB/Žuvininkystės tarnyba prie Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos
      (Zaak C-540/16) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EU) nr. 1380/2013 - Artikel 16, lid 6, en artikel 17 - Toewijzing van vangstmogelijkheden - Nationale wetgeving die voorziet in een op objectieve en transparante criteria berustende methode - Ongelijke concurrentievoorwaarden tussen marktdeelnemers - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 16 en 20 - Vrijheid van ondernemerschap - Gelijke behandeling - Evenredigheid])
      (2018/C 319/03)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen:„Spika” UAB, „Senoji Baltija” AB, „Stekutis” UAB, „Prekybos namai Aistra” UAB

         Verwerende partij: Žuvininkystės tarnyba prie Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerijos

         in tegenwoordigheid van: Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerija, „Sedija” BUAB, V. Malinausko gamybinė-komercinė firma „Stilma”, „Starkis” UAB, „Banginis” UAB, „Baltijos šprotai” UAB, „Monistico” UAB, „Ramsun” UAB, „Rikneda” UAB, „Laivitė” AB, „Baltijos jūra” UAB, „Baltlanta” UAB, „Grinvita” UAB, „Strimelė” UAB, „Baltijos žuvys” BUAB

         Dictum

      Artikel 16, lid 6, en artikel 17 van verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en besluit 2004/585/EG van de Raad, en de artikelen 16 en 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een wettelijke regeling van een lidstaat zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, waarbij deze lidstaat een methode voor toewijzing van de vangstmogelijkheden vaststelt die, ook al is deze gebaseerd op een transparant en objectief verdelingscriterium, kan leiden tot een ongelijke behandeling van marktdeelnemers die beschikken over vissersvaartuigen die zijn vlag voeren, voor zover die methode één of meerdere door de Europese Unie erkende algemene belangen nastreeft en het evenredigheidsbeginsel eerbiedigt.

         (1)  PB C 6 van 9.1.2017.


title: Zaak C-726/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2017 door Tetra Pharm (1997) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 oktober 2017 in zaak T-441/16, Tetra Pharm (1997)/EUIPO

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/12

      Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2017 door Tetra Pharm (1997) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 23 oktober 2017 in zaak T-441/16, Tetra Pharm (1997)/EUIPO
      (Zaak C-726/17 P)
      (2018/C 319/14)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Tetra Pharm (1997) Ltd (vertegenwoordiger: T. Grucelski, adwokat)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Sebapharma GmbH & Co. KG
      Bij beschikking van 11 juli 2018 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-632/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van koophandel Antwerpen — België) — Dyson Ltd, Dyson BV / BSH Home Appliances NV [Prejudiciële verwijzing — Verkoop van stofzuigers aan particulieren — Etiket betreffende de energieklasse — Richtlijn 2010/30/EU — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 — Stofzuigers — Aanbrengen van andere symbolen — Oneerlijke handelspraktijken — Consumentenbescherming — Richtlijn 2005/29/EG — Artikel 7 — Ontbreken van details over de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie is gemeten — Misleidende omissie]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/8

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van koophandel Antwerpen — België) — Dyson Ltd, Dyson BV / BSH Home Appliances NV
      (Zaak C-632/16) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Verkoop van stofzuigers aan particulieren - Etiket betreffende de energieklasse - Richtlijn 2010/30/EU - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 - Stofzuigers - Aanbrengen van andere symbolen - Oneerlijke handelspraktijken - Consumentenbescherming - Richtlijn 2005/29/EG - Artikel 7 - Ontbreken van details over de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie is gemeten - Misleidende omissie])
      (2018/C 328/08)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank van koophandel Antwerpen

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Dyson Ltd, Dyson BV

         Verwerende partij: BSH Home Appliances NV

         Dictum

                  1)

                  Artikel 7 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat het niet verstrekken van informatie aan de consument omtrent de testomstandigheden die hebben geleid tot de indeling in de energie-efficiëntieklasse die is aangegeven op het etiket betreffende de energieklasse van stofzuigers, waarvan het model is opgenomen in bijlage II bij gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers, geen „misleidende omissie” in de zin van die bepaling vormt.

                  2)

                  Gedelegeerde verordening nr. 665/2013, gelezen tegen de achtergrond van artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat etiketten of symbolen die de op het etiket betreffende de energieklasse van stofzuigers vermelde informatie in herinnering roepen, worden aangebracht op andere plaatsen dan dit energie-etiket, waarvan het model is opgenomen in bijlage II bij gedelegeerde verordening nr. 665/2013, indien dat kan leiden tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het energieverbruik tijdens het gebruik van de op de retailmarkt verhandelde stofzuiger in kwestie. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit het geval is, gelet op alle relevante elementen en rekening houdend met de perceptie van de gemiddelde — dat wil zeggen redelijk geïnformeerde, omzichtige en oplettende — consument, waarbij eveneens rekening wordt gehouden met maatschappelijke, culturele en taalkundige factoren.

         (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak T-450/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Sumitomo Electric Industries en J-Power Systems/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Duur van de deelname — Publieke distantiëring — Berekening van de geldboete — Ernst van de inbreuk — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/38

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Sumitomo Electric Industries en J-Power Systems/Commissie
      (Zaak T-450/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Duur van de deelname - Publieke distantiëring - Berekening van de geldboete - Ernst van de inbreuk - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/52)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Sumitomo Electric Industries Ltd (Osaka, Japan) en J-Power Systems Corp. (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: M. Hansen, L. Crocco, J. Ruiz Calzado en S. Völcker, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, H. van Vliet en J. Norris-Usher, gemachtigden, bijgestaan door M. Gray, barrister)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en van artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit betrekking heeft op verzoeksters, en voorts tot verlaging van het bedrag van de aan hen opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Sumitomo Electric Industries Ltd en J-Power Systems Corp. worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-487/18: Beroep ingesteld op 25 juli 2018 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/29

      Beroep ingesteld op 25 juli 2018 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
      (Zaak C-487/18)
      (2018/C 328/39)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Noll-Ehlers, M. Patakia, gemachtigden)

         Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

         Conclusies

                  —

                  verklaring dat de Republiek Oostenrijk, door de Commissie niet in kennis te stellen van haar nationale programma inzake het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens artikel 15, lid 4, in samenhang met artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (1) op haar rusten;

                  —

                  verwijzing van de Republiek Oostenrijk in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De verwerende partij heeft de Commissie tot nog toe enkel het ontwerp van een nationaal programma medegedeeld. Zij heeft in haar antwoorden op de aanmaningsbrief en het met redenen omklede advies uiteengezet dat het nationale programma door de federale regering moet worden goedgekeurd, wat tot nog toe niet is gebeurd. Pas na die goedkeuring kan de Commissie in kennis worden gesteld van het nationale programma. De verwerende partij heeft echter nog geen stappen gezet om gevolg te geven aan deze voornemens. Zij heeft de Commissie derhalve nog niet in kennis gesteld van een nationaal programma en is de verplichting die krachtens artikel 15, lid 4, in samenhang met artikel 13, lid 1, van de richtlijn niet nagekomen.

         (1)  PB 2011, L 199, blz. 48.


title: Zaak C-338/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Virginie Marie Gabrielle Guigo / Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite” (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever — Richtlijn 2008/94/EG — Artikelen 3 en 4 — Honorering door waarborgfondsen van aanspraken van werknemers — Beperking van de betalingsverplichting van de waarborgfondsen — Uitsluiting van arbeidsgerelateerde aanspraken die meer dan drie maanden vóór de inschrijving in het handelsregister van de rechterlijke beslissing tot instelling van de gerechtelijke saneringsprocedure zijn ontstaan)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/19

      Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Virginie Marie Gabrielle Guigo / Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”
      (Zaak C-338/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever - Richtlijn 2008/94/EG - Artikelen 3 en 4 - Honorering door waarborgfondsen van aanspraken van werknemers - Beperking van de betalingsverplichting van de waarborgfondsen - Uitsluiting van arbeidsgerelateerde aanspraken die meer dan drie maanden vóór de inschrijving in het handelsregister van de rechterlijke beslissing tot instelling van de gerechtelijke saneringsprocedure zijn ontstaan))
      (2018/C 328/23)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Varhoven administrativen sad

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Virginie Marie Gabrielle Guigo

         Verwerende partij: Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”

         Dictum

      Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als artikel 4, lid 1, van de Zakon za garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia (wet inzake de bescherming van gewaarborgde aanspraken van werknemers bij insolventie van de werkgever), die de arbeidsgerelateerde aanspraken van werknemers wier arbeidsverhouding werd beëindigd meer dan drie maanden vóór de inschrijving in het handelsregister van de rechterlijke beslissing tot instelling van een gerechtelijke saneringsprocedure tegen de werkgever, niet waarborgt.

         (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak T-58/14: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Stührk Delikatessen Import / Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse en Nederlandse markt van noordzeegarnalen — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld — Bepaling van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Eén enkele voortdurende inbreuk — Geldboeten — Legaliteitsbeginsel inzake delicten en straffen — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Verzachtende omstandigheden — Zeer beperkte deelname — Medewerking tijdens de administratieve procedure — Plafond van 10 % van de totale omzet — Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht”]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/31

      Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Stührk Delikatessen Import / Commissie
      (Zaak T-58/14) (1)

      ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse en Nederlandse markt van noordzeegarnalen - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld - Bepaling van de prijzen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Eén enkele voortdurende inbreuk - Geldboeten - Legaliteitsbeginsel inzake delicten en straffen - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Verzachtende omstandigheden - Zeer beperkte deelname - Medewerking tijdens de administratieve procedure - Plafond van 10 % van de totale omzet - Artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht”])
      (2018/C 328/40)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Stührk Delikatessen Import GmbH & Co. KG (Marne, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Sparr, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Leupold, F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2013) 8286 final van de Commissie van 27 november 2013 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak AT.39633 — Garnalen), voor zover dit besluit betrekking heeft op verzoekster, en tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster in dit kader opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Artikel 2, eerste alinea, onder c), van besluit C(2013) 8286 final van de Commissie van 27 november 2013 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak AT.39633 — Garnalen) wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van Stührk Delikatessen Import GmbH & Co. KG dragen.

                  4)

                  Stührk Delikatessen Import zal de helft van haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak C-679/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door A (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikelen 20 en 21 VWEU — Vrijheid om in de lidstaten te reizen en te verblijven — Sociale zekerheid — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Sociale bijstand — Prestaties bij ziekte — Voorzieningen voor personen met een handicap — Verplichting van de gemeente van een lidstaat om voor een van haar inwoners tijdens zijn studie in het hoger onderwijs in een andere lidstaat de persoonlijke assistentie te verstrekken waarin de nationale wettelijke regeling voorziet)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/9

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door A
      (Zaak C-679/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikelen 20 en 21 VWEU - Vrijheid om in de lidstaten te reizen en te verblijven - Sociale zekerheid - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Sociale bijstand - Prestaties bij ziekte - Voorzieningen voor personen met een handicap - Verplichting van de gemeente van een lidstaat om voor een van haar inwoners tijdens zijn studie in het hoger onderwijs in een andere lidstaat de persoonlijke assistentie te verstrekken waarin de nationale wettelijke regeling voorziet))
      (2018/C 328/09)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein hallinto-oikeus

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: A

         In tegenwoordigheid van: Espoon kaupungin sosiaali- ja terveyslautakunnan yksilöasioiden jaosto

         Dictum

                  1)

                  Artikel 3, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, moet aldus worden uitgelegd dat een prestatie als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde persoonlijke assistentie, die met name erin bestaat dat de kosten die alledaagse bezigheden van een persoon met een zware handicap meebrengen, ten laste worden genomen om die persoon, die economisch niet actief is, in staat te stellen hoger onderwijs te volgen, niet onder het begrip „prestatie bij ziekte” in de zin van die bepaling valt en dus van de werkingssfeer van die verordening is uitgesloten.

                  2)

                  De artikelen 20 en 21 VWEU verzetten zich ertegen dat aan een ingezetene van een lidstaat met een zware handicap door de gemeente waar hij woont, een prestatie wordt geweigerd als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde persoonlijke assistentie op grond dat hij in een andere lidstaat verblijft om er hoger onderwijs te volgen.

         (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak T-419/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — The Goldman Sachs Group/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Toerekenbaarheid van de inbreuk — Vermoeden — Onjuiste beoordeling — Vermoeden van onschuld — Rechtszekerheid — Beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/31

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — The Goldman Sachs Group/Commissie
      (Zaak T-419/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Toerekenbaarheid van de inbreuk - Vermoeden - Onjuiste beoordeling - Vermoeden van onschuld - Rechtszekerheid - Beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/41)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: The Goldman Sachs Group, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, J. Koponen en A. Mangiaracina, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, L. Malferrari, H. van Vliet en J. Norris-Usher, gemachtigden)

         Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Prysmian SpA (Milaan, Italië) en Prysmian Cavi e Sistemi Srl (Milaan) (vertegenwoordigers: C. Tesauro, F. Russo en L. Armati, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de [EER-]Overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit verzoekster betreft, en tot verlaging van de aan haar opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  The Goldman Sachs Group, Inc. zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

                  3)

                  Prysmian SpA en Prysmian Cavi e Sistemi Srl zullen hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-5/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs / DPAS Limited [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstelling — Artikel 135, lid 1, onder d) — Handelingen betreffende betalingen en overmakingen — Begrip — Werkingssfeer — Betaalplan via automatische incasso voor tandheelkundige zorg]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/9

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs / DPAS Limited
      (Zaak C-5/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstelling - Artikel 135, lid 1, onder d) - Handelingen betreffende betalingen en overmakingen - Begrip - Werkingssfeer - Betaalplan via automatische incasso voor tandheelkundige zorg])
      (2018/C 328/10)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

         Verwerende partij: DPAS Limited

         Dictum

      Artikel 135, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet in die zin worden uitgelegd dat de aldaar geformuleerde vrijstelling voor handelingen betreffende betalingen en overmakingen niet van toepassing is op een dienst zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die erin bestaat dat de belastingplichtige de betrokken financiële instellingen verzoekt om, enerzijds, een som geld van de bankrekening van een patiënt naar zijn bankrekening over te schrijven op basis van een automatische incasso-opdracht en, anderzijds, deze som geld na aftrek van de aan hem verschuldigde vergoeding van zijn bankrekening naar de respectieve bankrekeningen van de tandarts en de verzekeraar van deze patiënt over te schrijven.

         (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak C-404/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö — Zweden) — A / Migrationsverket (Prejudiciële verwijzing — Asielbeleid — Richtlijn 2013/32/EU — Artikel 31, lid 8, en artikel 32, lid 2 — Kennelijk ongegrond verzoek om internationale bescherming — Begrip „veilig land van herkomst” — Geen nationale voorschriften betreffende dit begrip — Verzoekers verklaringen worden betrouwbaar maar ontoereikend geacht, gelet op de afdoende bescherming die door verzoekers land van herkomst wordt geboden)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/20

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö — Zweden) — A / Migrationsverket
      (Zaak C-404/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Asielbeleid - Richtlijn 2013/32/EU - Artikel 31, lid 8, en artikel 32, lid 2 - Kennelijk ongegrond verzoek om internationale bescherming - Begrip „veilig land van herkomst” - Geen nationale voorschriften betreffende dit begrip - Verzoekers verklaringen worden betrouwbaar maar ontoereikend geacht, gelet op de afdoende bescherming die door verzoekers land van herkomst wordt geboden))
      (2018/C 328/24)
      Procestaal: Zweeds

         Verwijzende rechter

      Förvaltningsrätten i Malmö

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: A

         Verwerende partij: Migrationsverket

         Dictum

      Artikel 31, lid 8, onder b), van richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming, gelezen in samenhang met artikel 32, lid 2, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat op grond van die bepaling een verzoek om internationale bescherming niet als kennelijk ongegrond kan worden beschouwd in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin ten eerste uit de informatie over het land van herkomst van de verzoeker blijkt dat hem daar aanvaardbare bescherming kan worden geboden, en ten tweede deze verzoeker informatie heeft verstrekt die ontoereikend is om de toekenning van internationale bescherming te rechtvaardigen, wanneer de lidstaat waar het verzoek is ingediend geen voorschriften ter omzetting van het begrip „veilig land van herkomst” heeft vastgesteld.

         (1)  PB C 293 van 4.9.2017.


title: Zaak T-532/18: Beroep ingesteld op 10 september 2018 — Aroma Essence/EUIPO — Refan Bulgaria (Sponzen)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/37

      Beroep ingesteld op 10 september 2018 — Aroma Essence/EUIPO — Refan Bulgaria (Sponzen)
      (Zaak T-532/18)
      (2018/C 392/45)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Aroma Essence Ltd (Kazanlak, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Nastev, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Refan Bulgaria OOD (Trud, Bulgarije)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Houder van het betrokken model: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken model: Uniemodel nr. 1333223-0001

         Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 19 juli 2018 in zaak R 1197/2017-3

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing vernietigen dan wel herzien door het beroep van Refan Bulgaria OOD tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van het EUIPO van 10 april 2017 te verwerpen;

                  —

                  het EUIPO en Refan Bulgaria OOD verwijzen in hun eigen kosten en in die van Aroma Essence Ltd in de procedures voor het Gerecht en voor de derde kamer van beroep van het EUIPO.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van het beginsel van behoorlijk bestuur;

                  —

                  schending van artikel 53, leden 1 en 2, en artikel 60, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad, juncto artikel 28, lid 1, onder b), i), v) en vi), artikel 30, lid 1, en artikel 36, lid 1, van verordening (EG) nr. 2245/2002 van de Commissie;

                  —

                  schending van de beginselen van rechtszekerheid, gelijke behandeling en behoorlijk bestuur;

                  —

                  schending van artikel 59, artikel 60, lid 1, artikel 65, lid 1, onder b) en c), en artikel 75 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad en van artikel 36, lid 1, van verordening (EG) nr. 2245/2002 van de Commissie.


title: Zaak C-465/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 16 juli 2018 — AV, BU / Comune di Bernareggio

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/21

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 16 juli 2018 — AV, BU / Comune di Bernareggio
      (Zaak C-465/18)
      (2018/C 399/28)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Consiglio di Stato

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: AV, BU

         Verwerende partij: Comune di Bernareggio

         Prejudiciële vraag

      Staan de beginselen van vrijheid van vestiging, non-discriminatie, gelijke behandeling, bescherming van de mededinging en vrij verkeer van werknemers, als bedoeld in de artikelen 45, 49 tot en met 56, en 106 VWEU, alsook in de artikelen 15 en 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en de daarin besloten liggende vereisten van evenredigheid en redelijkheid, in de weg aan een nationale wettelijke regeling, zoals die neergelegd in artikel 12, lid 2, van wet nr. 362/1991, welke in het geval van eigendomsoverdracht van een gemeentelijke apotheek een recht van voorkeur toekent aan de werknemers van deze apotheek?


title: Arrest van het Hof van 7 juni 2018 in zaak E-17/17 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2014/54/EU)

text:
               15.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/12

      ARREST VAN HET HOF
      van 7 juni 2018
      in zaak E-17/17
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

         (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2014/54/EU)

      (2018/C 414/14)
      In zaak E-17/17, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland de verplichtingen die krachtens de in punt 8 van bijlage V bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2014/54/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende maatregelen om de uitoefening van de in de context van het vrije verkeer van werknemers aan werknemers verleende rechten te vergemakkelijken), zoals aan de Overeenkomst aangepast door Protocol 1 daarbij, en krachtens artikel 7 van de Overeenkomst op hem rusten, niet is nagekomen door de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van de handeling niet binnen de gestelde termijn vast te stellen of althans niet ter kennis van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te brengen, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 7 juni 2018 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
      Het Hof:

                  1.

                  stelt vast dat IJsland de verplichtingen die krachtens de in punt 8 van bijlage V bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2014/54/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende maatregelen om de uitoefening van de in de context van het vrije verkeer van werknemers aan werknemers verleende rechten te vergemakkelijken), zoals aan de Overeenkomst aangepast door Protocol 1 daarbij, en krachtens artikel 7 van de Overeenkomst op hem rusten, niet is nagekomen door de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van de handeling niet binnen de gestelde termijn vast te stellen.

                  2.

                  verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof van 14 juni 2018 in zaak E-12/17 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Verordening (EU) nr. 448/2013)

text:
               15.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/7

      ARREST VAN HET HOF
      van 14 juni 2018
      in zaak E-12/17
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

         (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Verordening (EU) nr. 448/2013)

      (2018/C 414/09)
      In zaak E-12/17, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland de krachtens artikel 7 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door de in punt 31bbc van bijlage IX bij die overeenkomst genoemde handeling (Uitvoeringsverordening (EU) nr. 448/2013 van de Commissie van 15 mei 2013 tot vaststelling van een procedure voor het bepalen van de referentielidstaat van een niet-EU abi-beheerder ingevolge Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de overeenkomst, niet in zijn rechtsorde op te nemen, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen en Bernd Hammermann (rechter-rapporteur), rechters, op 14 juni 2018 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
      Het Hof:

                  1.

                  stelt vast dat IJsland de krachtens artikel 7 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door de in punt 31bbc van bijlage IX bij die overeenkomst genoemde handeling (Uitvoeringsverordening (EU) nr. 448/2013 van de Commissie van 15 mei 2013 tot vaststelling van een procedure voor het bepalen van de referentielidstaat van een niet-EU abi-beheerder ingevolge Richtlijn 2011/61/EU van het Europees Parlement en de Raad), zoals aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, niet in zijn interne rechtsorde op te nemen.

                  2.

                  verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-553/18: Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Rodríguez Gómez/Raad

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/88

      Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Rodríguez Gómez/Raad
      (Zaak T-553/18)
      (2018/C 427/116)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Delcy Eloina Rodríguez Gómez (Caracas, Venezuela) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni en L. Giuliano, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (1) en van uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (2), voor zover de bepalingen ervan verzoekster betreffen; en

                  —

                  verwijzing van de Raad in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de bestreden handelingen bevatten een kennelijke beoordelingsfout en bevatten geen nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs.

                              —

                              In dit verband stelt verzoekster dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan wat verzoeksters functies en rollen betreft en dat hij geen geheel van nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs ter ondersteuning van zijn argumenten heeft openbaar gemaakt. Verzoekster stelt voorts dat de Raad heeft verzuimd het bewijsmateriaal naar behoren te beoordelen of ten minste, dat deze beoordeling kennelijk onjuist was.

                  2.

                  Tweede middel: de door de bestreden handelingen opgelegde beperkende maatregelen vormen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van verzoeksters fundamentele eigendomsrecht.

         (1)  Besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 12).

         (2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 5).


title: Zaak T-598/18: Beroep ingesteld op 4 oktober 2018 — Grupo textil brownie / EUIPO — The Guide Association (BROWNIE)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/100

      Beroep ingesteld op 4 oktober 2018 — Grupo textil brownie / EUIPO — The Guide Association (BROWNIE)
      (Zaak T-598/18)
      (2018/C 427/132)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Grupo textil brownie, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: D. Pellisé Urquiza en J. C. Quero Navarro, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Guide Association (Londen, Verenigd Koninkrijk)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk — inschrijvingsaanvraag nr. 14 016 844

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 juli 2018 in zaak R 2680/2017-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-595/17: Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Demp/EUIPO (Combinatie van de kleuren geel en grijs) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniemerk bestaande uit een combinatie van de kleuren geel en grijs — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/59

      Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Demp/EUIPO (Combinatie van de kleuren geel en grijs)
      (Zaak T-595/17) (1)

      („Uniemerk - Aanvraag voor Uniemerk bestaande uit een combinatie van de kleuren geel en grijs - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/77)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Demp BV (Vianen, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Gehweiler, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 juli 2017 (zaak R 1624/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een kleurteken bestaande uit een combinatie van de kleuren geel en grijs als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Demp BV wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 357 van 23.10.2017.


title: Zaak T-514/18: Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — Del Valle Ruiz e.a. / GAR

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/79

      Beroep ingesteld op 29 augustus 2018 — Del Valle Ruiz e.a. / GAR
      (Zaak T-514/18)
      (2018/C 427/106)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Antonio Del Valle Ruiz (Mexico-Stad, Verenigde Mexicaanse Staten) en 36 anderen (vertegenwoordigers: P. Saini, QC, J. Pobjoy, advocaat, en R. Boynton, advocaat)

         Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

         Conclusies

                  —

                  het definitieve besluit van het beroepspanel van de GAR in zaak 48/2017 van 19 juni 2018 nietig verklaren, voor zover hierin is beslist dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) zich ter rechtvaardiging van het feit dat de documenten waarom verzoeksters hadden verzocht in hun confirmatieve aanvraag van 23 augustus 2017 betreffende de toepassing van een gemaakt afwikkelingsschema voor Banco Popular Español niet openbaar werden gemaakt, kon beroepen op artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, artikel 4, lid 2, eerste streepje, artikel 4, lid 2, derde streepje, en/of artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 (1) (en/of de equivalente bepalingen uit het GAR-besluit GAR/ES/2017/01 van 9 februari 2017 betreffende de toegang van het publiek tot documenten van de GAR;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zes middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: het beroepspanel van de GAR heeft artikel 4, lid 1, onder a), vierde streepje, van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

                  2.

                  Tweede middel: het beroepspanel heeft artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

                  3.

                  Derde middel: het beroepspanel heeft artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

                  4.

                  Vierde middel: het beroepspanel heeft artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

                  5.

                  Vijfde middel: het beroepspanel heeft artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

                  6.

                  Zesde middel: het beroepspanel heeft artikel 11 van verordening nr. 1049/2001 geschonden.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).


title: Zaak T-599/18: Beroep ingesteld op 5 oktober 2018 — Aeris Invest / GAR

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/101

      Beroep ingesteld op 5 oktober 2018 — Aeris Invest / GAR
      (Zaak T-599/18)
      (2018/C 427/133)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Aeris Invest Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset, P. Medina Sánchez, en A. Sellés Marco, advocaten)

         Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het besluit van 14 september 2018 nietig te verklaren;

                  —

                  de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep tegen het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (hierna: „GAR”) van 14 september 2018 om geen definitieve waardering ex post te verrichten in het kader van besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 betreffende een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A (hierna: „bestreden besluit”), voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 20, lid 11, van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 25, p.90). Dit middel bestaat uit drie onderdelen.

                              —

                              Eerste onderdeel: de GAR spreekt zich in het bestreden besluit uit over de mogelijkheid om vorderingen van de schuldeisers terug te nemen of de waarde van de betaalde vergoeding te verhogen zonder dat een definitieve waardering ex post is verricht.

                              —

                              Tweede onderdeel: de GAR heeft zich er niet van vergewist dat de informatie op basis waarvan de waardering wordt verricht zo actueel en compleet mogelijk is zodat ieder verlies met betrekking tot de activa volledig in aanmerking wordt genomen.

                              —

                              Derde onderdeel: schending van de Meroni-jurisprudentie, voor zover de Commissie het besluit van de GAR om geen definitieve waardering ex post te laten uitvoeren, niet heeft goedgekeurd.

                  2.

                  Tweede middel: het bestreden besluit is aangetast door misbruik van bevoegdheid, wat blijkt uit een reeks objectieve, relevante en onderling overeenstemmende aanwijzingen. Verzoekster betoogt op dit punt dat de GAR met het bestreden besluit de procedure van artikel 20 van bovengenoemde verordening nr. 806/2014 omzeilt en dat de GAR dit besluit heeft genomen om de werkelijke toestand van Banco Popular Español, S.A te verdoezelen.


title: Zaak T-632/17: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Erdősi Galcsikné / Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 — Weigering van toegang — Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken — Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid — Hoger openbaar belang”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/60

      Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2018 — Erdősi Galcsikné / Commissie
      (Zaak T-632/17) (1)

      („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353 - Weigering van toegang - Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken - Algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid - Hoger openbaar belang”)
      (2018/C 427/78)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Éva Erdősi Galcsikné (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Ehrbar, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér, G. Koós en M. Tátrai, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 1 juni en 17 juli 2017 waarbij aan verzoekster de toegang werd geweigerd tot de documenten betreffende de EU-pilotprocedure nr. 8572/16 CHAP(2015) 00353

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Éva Erdősi Galcsikné draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Hongarije draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak T-601/18: Beroep ingesteld op 8 oktober 2018 — Wewi Mobile/EUIPO (Fi Network)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/102

      Beroep ingesteld op 8 oktober 2018 — Wewi Mobile/EUIPO (Fi Network)
      (Zaak T-601/18)
      (2018/C 427/134)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Wewi Mobile, SL (Villena, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. Erdozain López, L. Montoya Terán en J. Galán López, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „Fi Network” — inschrijvingsaanvraag nr. 16 026 601

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2018 in zaak R 1462/2017-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing, behalve met betrekking tot de inschrijving van het merk voor „magneten en toestellen voor het magnetiseren en demagnetiseren”;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) nr. 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.