title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 januari 2004 in zaak C-100/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Gerolsteiner Brunnen GmbH & Co. tegen Putsch GmbH (Richtlĳn 89/104/EEG — Beperking van de aan het merk verbonden rechtsgevolgen met betrekking tot aanduidingen inzake plaats van herkomst — Als merk gebruikte aanduiding inzake plaats van herkomst als element van de toetsing aan, "eerlĳke gebruiken in nĳverheid en handel")

text:
C 47/8                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward                      Brunnen GmbH & Co. en Putsch GmbH, om een prejudiciële
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde                     beslissing over de uitlegging van artikel 6, lid 1, sub b, van de
kamer, A. La Pergola en P. Jann, rechters; advocaat-generaal:                Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 7 januari 2004                1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),
                                                                             samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
1.    De artikelen 2 en 11 van verordening (EG) nr. 3295/94 van              van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en D. A. O. Edward
      de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van bepaalde             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
      maatregelen betreffende het binnenbrengen in de Gemeenschap            M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 januari 2004 een
      alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit de Gemeenschap               arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      van goederen waarbij inbreuk wordt gemaakt op bepaalde
      intellectuele-eigendomsrechten, zoals gewijzigd bij verordening        Artikel 6, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
      (EG) nr. 241/1999 van de Raad van 25 januari 1999, zijn                Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
      van toepassing op een situatie waarin goederen die zich in             merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer
      doorvoer tussen twee niet tot de Europese Gemeenschap behoren-         er auditief verwarringsgevaar bestaat tussen een in een lidstaat
      de Staten bevinden, door de douaneautoriteiten van een lidstaat        ingeschreven woordmerk enerzijds, en een aanduiding, in het econo-
      in die lidstaat voorlopig in beslag worden genomen.                    misch verkeer, van de plaats van herkomst van een product afkomstig
                                                                             uit een andere lidstaat anderzijds, de merkhouder het gebruik van de
2.    De verplichting om het nationale recht in het licht van de             aanduiding van de plaats van herkomst krachtens artikel 5, lid 1,
      bewoordingen en het doel van het gemeenschapsrecht uit te              van richtlijn 89/104 slechts kan verbieden indien dit gebruik niet in
      leggen teneinde het daardoor voorgeschreven resultaat te berei-        overeenstemming is met de eerlijke gebruiken in nijverheid en handel.
      ken, kan niet uit zichzelf en onafhankelijk van een door een           In dat verband dient de nationale rechter over te gaan tot een
      lidstaat vastgestelde wet de strafrechtelijke aansprakelijkheid        algemene beoordeling van alle omstandigheden van de zaak.
      doen ontstaan van een marktdeelnemer die inbreuk op de
      bepalingen van deze richtlijn heeft gemaakt, noch deze aanspra-
      kelijkheid verzwaren.                                                  (1) PB C 144 van 15.6.2002.
(1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      ARREST VAN HET HOF                                                                (Vijfde kamer)
                            (Vijfde kamer)                                                           van 7 januari 2004
                         van 7 januari 2004                                  in zaak C-201/02 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                             (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ad-
in zaak C-100/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       ministrative Court) om een prejudiciële beslissing): The
een prejudiciële beslissing): Gerolsteiner Brunnen GmbH                      Queen, op verzoek van Delena Wells, tegen Secretary of
                   & Co. tegen Putsch GmbH (1)                               State for Transport, Local Government and the Regions (1)
(Richtlijn 89/104/EEG — Beperking van de aan het merk                        („Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van milieueffecten
verbonden rechtsgevolgen met betrekking tot aanduidingen                     van bepaalde projecten — Nationale maatregel waardoor
inzake plaats van herkomst — Als merk gebruikte aandui-                      vergunning voor mijnexploitatie wordt verleend zonder mi-
ding inzake plaats van herkomst als element van de toetsing                  lieueffectbeoordeling — Rechtstreekse werking van richtlij-
       aan, „eerlijke gebruiken in nijverheid en handel”)                                        nen — Driehoekssituatie”)
                            (2004/C 47/13)                                                              (2004/C 47/14)
                           (Procestaal: Duits)                                                         (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-100/02, betreffende een verzoek aan het Hof                        In zaak C-201/02, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Gerolsteiner                    & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)


title: Zaak T-181/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Nürburgring/BHIM — Biedermann (Nordschleife)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/29

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Nürburgring/BHIM — Biedermann (Nordschleife)
   (Zaak T-181/14)
   2014/C 151/37
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Nürburgring GmbH (Nürburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Viefhues en C. Giersdorf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lutz Biedermann (Villingen-Schwenningen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 januari 2014 in beroepsprocedure R 163/2013-4 vernietigen;

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, de andere partijen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Nordschleife” voor waren en diensten van de klassen 2 tot en met 4, 6, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 21, 22, 24 tot en met 30, 32 tot en met 34, 39, 41 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 379 399

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Lutz Biedermann

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „Management by Nordschleife” voor waren en diensten van de klassen 6, 9, 16, 25, 28 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 193 van 6.8.2005

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/38

         (2005/C 205/66)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 193 van 6.8.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 182 van 23.7.2005

      PB C 171 van 9.7.2005

      PB C 155 van 25.6.2005

      PB C 143 van 11.6.2005

      PB C 132 van 28.5.2005

      PB C 115 van 14.5.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-276/00: Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Turbon International GmbH en Oberfinanzdirektion Koblenz — Zoll- und Verbrauchsteuerabteilung

text:
9.9.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/9
Verzoek van het Bundespatentgericht van 14 april 2000                 „Dient artikel 288, tweede alinea (ex artikel 215, tweede alinea)
om een prejudiciële beslissing op het administratief be-              van het EG-verdrag te worden geïnterpreteerd in de zin dat
                     roep van R. Sieckmann                            een vordering in tussenkomst met het oog op het veroordelen
                                                                      van de Commissie van de Europese Gemeenschap om tussen
                        (Zaak C-273/00)                               te komen in een reeds bevolen gerechtelijke expertise tegen de
                                                                      Belgische Staat en deze procedure en het eindverslag van de
                                                                      deskundige gemeen en tegenstelbaar te horen verklaren aan de
                        (2000/C 259/15)                               Commissie van de Europese Gemeenschap — en waarbij de
                                                                      opdracht van de deskundige o.m. omvat: de reacties en het
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 14 april            optreden van de Commissie van de Europese Gemeenschap,
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 juli       haar organen en aangestelden, sedert de dioxinevergiftiging
2000, op het administratief beroep van R. Sieckmann, het Hof          haar ter kennis was, te onderzoeken alsook de gepastheid van
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om               de door haar genomen maatregelen en hun invloed op de door
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                de geïntimeerden geleden nadelige gevolgen en schade — met
                                                                      het oog op het instellen van een latere bodemprocedure met
1.    Moet artikel 2 van de Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van       betrekking tot de respectievelijke aansprakelijkheden van de
      de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing          Belgische Staat en de Europese Gemeenschap in de dioxinecri-
      van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd,       sis, een niet-contractuele aansprakelijkheidsvordering uit-
      dat onder „tekens die vatbaar zijn voor grafische voorstel-     maakt, waarvan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      ling” uitsluitend tekens moeten worden begrepen die             schap — Gerecht van Eerste aanleg — uitsluitend kan kennis
      rechtstreeks in hun zichtbare vorm kunnen worden                nemen?”
      weergegeven? Of moeten hieronder ook tekens worden
      begrepen die als zodanig niet visueel waarneembaar zijn
      — zoals geuren en geluiden —, doch die op andere wijze
      indirect kunnen worden weergegeven?
2.    Indien deze uitdrukking ruim moet worden uitgelegd: is
      aan de eisen van artikel 2 van de richtlijn met betrekking
      tot de grafische voorstelling voldaan, wanneer een geur
      wordt weergegeven
      a.   door een scheikundige formule
                                                                      Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari
      b.   door een (openbaar te maken) beschrijving                  2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      Turbon International GmbH en Oberfinanzdirektion Ko-
      c.   door een depot of                                                  blenz — Zoll- und Verbrauchsteuerabteilung
      d.   door een combinatie van bovengenoemde surrogaat-
           middelen?                                                                          (Zaak C-276/00)
(1) PB L 40 van 11 februari 1989, blz. 1.
                                                                                (2000/C 259/17)
                                                                      Het Hessische Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-
                                                                      bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      12 juli 2000, in het geding tussen Turbon International GmbH
                                                                      en Oberfinanzdirektion Koblenz — Zoll- und Verbrauchsteuer-
Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 28 juni                    abteilung, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen              pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
de Europese Gemeenschap, optredend via de Europese                    vragen:
         Commissie, en 1. First N.V. en 2. Franex N.V.
                        (Zaak C-275/00)                               Dient een compatibele inktcartouche die bestaat uit een
                                                                      inktpatroon (kunststofbehuizing, schuimstof, metaalzeef, dich-
                        (2000/C 259/16)                               tingen, zegelfolie, etiket), inkt en verpakkingsmateriaal, en die
                                                                      zowel wat de inktpatroon als de inkt betreft, uitsluitend in een
                                                                      drukker van het merk EPSON STYLOS COLOR kan worden
Het Hof van Beroep te Gent heeft bij arrest van 28 juni 2000,         gebruikt,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 juli 2000,
in het geding tussen de Europese Gemeenschap, optredend via
de Europese Commissie, en 1. First N.V. en 2. Franex N.V., het        —     als een met inkt gevulde wegwerppatroon (zonder geïnte-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                    greerde drukkop) voor inktstraaldrukkers te worden
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                    ingedeeld onder GN-code 3215 90 80,
 ---pagebreak--- C 259/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        9.9.2000
      of                                                              2.   De regeling van artikel 19 van wet nr. 2198/94 is verenig-
                                                                           baar met de gemeenschappelijke markt, daar zij betrek-
                                                                           king heeft op de consolidatie van debetrenten die worden
—     is deze compatibele inktcartouche een deel of een toe-
                                                                           beheerst door artikel 32, lid 2, van wet nr. 2008/92 —
      behoren van een drukker die als wezenlijke eenheid van
                                                                           Schuldenregeling „AGNO”.
      een gegevensverwerkingssysteem onder post 8471 GN
      valt, zodat de cartouche onder post 8473 GN valt?
                                                                      B.   Het besluit nr. 1620/89 van de Gouverneur van de
                                                                           Trapeza Ellados
                                                                      De regeling is verenigbaar met de gemeenschappelijke markt.
                                                                      De bepalingen van het besluit betreffen geen steunmaatregelen
                                                                      van de staat in de zin van artikel 87 van het Verdrag.
                                                                      C.   De regeling van artikel 5 van wet nr. 2237/94
Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Helleense Repu-                1.   De regeling is verenigbaar met de gemeenschappelijke
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       markt. Het beginsel van de particuliere investeerder is in
                                                                           acht genomen.
                         (Zaak C-278/00)                                   a)    De regelingen van wet nr. 2237/94 zijn geen steun-
                                                                                maatregelen in de zin van artikel 87 van het Verdrag.
                                                                                Zij hebben het intracommunautaire handelsverkeer
                         (2000/C 259/18)
                                                                                niet ongunstig beïnvloed, en de mededinging niet
                                                                                vervalst door bepaalde ondernemingen te begun-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       stigen.
op 13 juli 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de                    b)    De regelingen van wet nr. 2237/94 kunnen, zelfs
Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek, verte-                         indien zij als steunmaatregelen van de staat zouden
genwoordigd door C. Tsiavou, procesgemachtigde bij de                            worden beschouwd, verenigbaar met de gemeen-
juridische dienst van de staat, domicilie gekozen hebbende te                    schappelijke markt worden geacht, in de zin van
Luxemburg bij de ambassadeur van Griekenland, Val Sainte-                        artikel 87, lid 2, sub b, of artikel 87, lid 3, sub a en
Croix 125.                                                                       c.
                                                                                i)    verenigbare steunmaatregelen in de zin van
De Helleense Republiek concludeert dat het den Hove behage:                            artikel 87, lid 2, sub b.
—     haar beroep ontvankelijk te verklaren;                                     ii)   verenigbare steunmaatregelen in de zin van
                                                                                artikel 87, lid 3, sub c.
—     nietig te verklaren in haar geheel, beschikking E(2000)         2.   De regelingen van wet nr. 2237/94 en besluit
      686 def. van de Commissie van 1 maart 2000 betreffende               nr. 1620/89 van de Gouverneur van de Trapeza Ellados
      de steunregeling die Griekenland in de jaren 1992 en                 zijn onlosmakelijk verbonden met het beginsel van de
      1994 heeft ingesteld om de schulden van de landbouw-                 particuliere investeerder.
      coöperaties te regelen, waaronder steun voor de reorgani-
      satie van de zuivelcoöperatie „AGNO”, dan wel nietig te
      verklaren, artikel 2 van voornoemde beschikking, dat de         D.   De regeling van wet nr. 2538/97
      terugvordering, met rente, van de onwettig geoordeelde
      steunmaatregelen voorschrijft.                                  1.   Beschikking van de Raad inzake de verenigbaarheid van
                                                                           de regeling met de gemeenschappelijke markt.
                                                                      2.   Beschikking 14015 van de Raad van 15 december 1998
Middelen tot nietigverklaring en voornaamste argumenten                    heeft alle vroegere steunmaatregelen opgenomen en
                                                                           gewettigd.
I.    Algemene middelen tot nietigverkla-                             II.  Bijzondere middelen tot nietigverkla-
      ring van de bestreden beschikking                                    ring van de bestreden beschikking
                                                                      E.1. De bestreden beschikking moet nietig worden verklaard
A.1. De regelingen van wet nr. 2008/92 betreffen steunmaat-                wegens schending van artikel 88, lid 3, van het Verdrag
      regelen van de staat die verenigbaar zijn met de gemeen-             en strijdigheid met het vertrouwensbeginsel, het rechtsze-
      schappelijke markt, omdat zij samenhangen met een                    kerheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur, wegens
      programma tot herstel van de schade veroorzaakt door                 de buitensporige vertraging in het optreden van de
      natuurrampen en andere buitengewone gebeurtenissen.                  Commissie.


title: Zaak T-297/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Walter Klein/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/24

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Walter Klein/Commissie
   (Zaak T-297/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 245/29)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Walter Klein GmbH & Co. KG (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Walter Klein GmbH & Co. KG zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door G. Bühring tegen het arrest, op 4 februari 1998 in zaak T-246/93 tussen hem en Raad van de Europese Unie alsmede Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-105/98 P)

text:
C 209/18               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
der Wirtschaft e.V., het Hof van Justitie van de Europese            het orgaan van sociale zekerheid van de betrokken lidstaat
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing              of aan de aldaar gevestigde werkgever (die te dezen ver-
over de navolgende vragen:                                           plicht is, de gegevens aan het orgaan van sociale zekerheid
                                                                     te melden), waarbij de in het Turkse register van de bur-
1. Moet artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1898/            gerlijke stand opgenomen gegevens buiten beschouwing
     87 van de Raad van 2 juli 1987 betreffende de                   worden gelaten?
     bescherming van de benaming van melk en zuivelpro-
     ducten bij het in de handel brengen (1), alsmede ter uit-
     legging van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 89/398/EEG
     van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge
     aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake
     voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen (2),            Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
     mede gelet op de regeling van artikel 3, lid 2, van             31 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
     voornoemde richtlijn, aldus worden uitgelegd, dat een           tussen J. Buchner en twaalf anderen enerzijds en Sozialver-
     zuivelproduct, waarbij uit dieÈtetische overwegingen                       sicherungsanstalt der Bauern anderzijds
     melkvet is vervangen door plantaardig vet, niet als                                    (Zaak C-104/98)
     kaas mag worden aangeduid?
                                                                                (98/C 209/35)
2. Indien de vraag onder a) bevestigend wordt beant-
     woord: is het van belang, dat de aanduiding ¹dieetkaas          Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
     (respectievelijk dieetsmeerkaas) met plantaardige olie          van 31 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     voor een voeding met gemodificeerd vetº op de ver-              Justitie op 14 april 1998, in het geding tussen J. Buchner
     pakking wordt aangevuld met een omschrijving zoals              en twaalf anderen enerzijds en Sozialversicherungsanstalt
     ¹deze dieetkaas is rijk aan meervoudig onverzadigde             der Bauern anderzijds, het Hof van Justitie van de Euro-
     vetzuren (. . .)º respectievelijk ¹deze dieetkaas is ideaal     pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     voor een cholesterolbewuste leefwijze (. . .)º?                 sing over de navolgende vragen:
(1) PB L 182 van 3.7.1987, blz. 36.                                  1. Moet artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG
(2) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27.                                      van de Raad (1), aldus worden uitgelegd, dat de lidsta-
                                                                          ten alleen voor pensioenen die uitsluitend op grond
                                                                          van de leeftijd worden toegekend, een verschillende
                                                                          pensioengerechtigde leeftijd mogen vaststellen, of heeft
                                                                          de uitzonderingsregel ook betrekking op pensioenen
                                                                          die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd worden
Verzoek van het Bundessozialgericht van 17 februari 1998                  toegekend, maar bovendien enkel op grond van een
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen I. Kocak             bestaande invaliditeit (arbeidsongeschiktheid)?
en Landesversicherungsanstalt Oberfranken und Mittel-
                             franken                                 2. Moet artikel 7, lid 1, onder a), en lid 2, van Richtlijn
                        (Zaak C-102/98)                                   79/7/EEG aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten
                                                                          toestaat de voorheen geldende gelijke pensioenleeftijd
                          (98/C 209/34)                                   (in casu het bereiken van de leeftijd van 55 jaar, voor
                                                                          zowel mannen als vrouwen) na afloop van de termijn
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 17 febru-               voor omzetting te veranderen in een verschillende pen-
ari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               sioenleeftijd voor mannen en vrouwen (in casu 57 jaar
9 april 1998, in het geding tussen I. Kocak en Landesversi-               voor mannen en 55 jaar voor vrouwen)?
cherungsanstalt Oberfranken und Mittelfranken, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 (1) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Moet het recht betreffende de associatie tussen de Euro-
pese Economische Gemeenschap en Turkije (in het bijzon-
der artikel 9 van de Overeenkomst waarbij een associatie
tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische              Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door
Gemeenschap en Turkije van 12 september 1963, artikel 37             G. Bühring tegen het arrest, op 4 februari 1998 in zaak
van het aanvullend protocol van 23 november 1970 bij                 T-246/93 tussen hem en Raad van de Europese Unie als-
deze overeenkomst, artikel 10 van besluit nr. 1/80 van de            mede Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
Associatieraad van 19 september 1980 en artikel 3, lid 1,            zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 septem-                           Gemeenschappen (Eerste Kamer)
ber 1980) aldus worden uitgelegd, dat het de wetgever van                                  (Zaak C-105/98 P)
een lidstaat niet is toegestaan, een regeling vast te stellen
                                                                                (98/C 209/36)
volgens welke voor de opneming in het aan een verzekerde
toegekende verzekeringsnummer, alsmede voor de toeken-
ning van ouderdomspensioen, ook bij Turkse migrerende                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
werknemers in beginsel de geboortedatum doorslaggevend               is op 14 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
is welke blijkt uit de eerste opgave van de verzekerde aan           Bühring, vertegenwoordigd door H. Lichtenberg, Universi-
 ---pagebreak--- 4.7.98                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/19
tät Bremen, D-28359 Bremen, tegen het arrest, op 4 febru-        radiodiffusion et de teÂleÂvision, en Syndicat national de
ari 1998 in zaak T-246/93 tussen hem en Raad van de              l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
Europese Unie alsmede Commissie van de Europese                  vertegenwoordigd door H. Masse-Dessen, advocaat te
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste               Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G.
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).            Thomas, advocaat aldaar, boulevard Grande-Duchesse
                                                                 Charlotte 77, tegen de beschikking, op 18 februari 1998
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                   in zaak T-189/97 tussen de ondernemingsraad van SocieÂteÂ
                                                                 francËaise de production e.a. en Commissie van de Euro-
a) het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van              pese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
     4 februari 1998 (in zaak T-246/93) (1) te vernietigen;      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer
                                                                 Ð uitgebreid).
b) overeenkomstig het verzoekschrift (2) schadevergoeding
     toe te kennen;
                                                                 Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
c) de wederpartijen in de kosten te verwijzen.
                                                                 Ð de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Ð de bestreden beschikking te vernietigen;
Rekwirant komt op tegen de verwerping van zijn beroep
op grond dat de verjaringstermijn van vijf jaar van              Ð hun principale vordering ontvankelijk te verklaren;
artikel 43 van 's Hofs Statuut zou zijn ingegaan op het
tijdstip waarop hij als gevolg van de gedwongen verkoop          Ð deze vordering gegrond te verklaren;
zijn bedrijf was kwijtgeraakt. Deze rechtsopvatting gaat
voorbij aan het feit, dat:
                                                                 Ð bijgevolg Beschikking 97/238/EG van de Commissie (1)
a) hij bij de bevoegde nationale rechterlijke instanties              van 2 oktober 1996 betreffende door de Franse staat
     rechtsmiddelen had ingesteld tegen de executie en toe-           verleende steun aan de audiovisuele productiemaat-
     wijzing. Hierdoor bestond de mogelijkheid, dat rekwi-            schappij SocieÂteÂ francËaise de production nietig te ver-
     rant zijn bedrijf weer zou terugkrijgen totdat de ver-           klaren;
     werping van deze rechtsmiddelen in kracht van
     gewijsde zou gaan.                                          Ð de Commissie in de kosten te verwijzen en te veroorde-
                                                                      len tot betaling aan elke verzoeker van een bedrag van
b) de gedwongen verkoop van zijn bedrijf zelf een recht-              20 000 ECU terzake van kosten.
     streeks schadeveroorzakend gevolg was en derhalve
     niet kan worden aangewend om de aanhoudende                 Middelen en voornaamste argumenten
     inkomstenderving van rekwirant te onderbreken.
                                                                 Ð Het feit dat de erkende vertegenwoordigers van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 18.                                   werknemers niet individueel geraakt zouden worden
(2) PB C 166 van 17.6.1993, blz. 11.                                  door de beschikking:
                                                                      Als gevolg van een onjuiste omschrijving van de kring
                                                                      van personen die individueel geraakt worden, immers
                                                                      door niet in de lijn van de in de rechtspraak reeds aan-
                                                                      gebrachte nuanceringen rekening te houden met de bij-
Hogere voorziening, op 15 april 1998 ingesteld door de
                                                                      zondere positie van de werknemersvertegenwoordigers,
ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de production,
                                                                      en een onjuiste uitlegging van de omstandigheden van
Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision CGT
                                                                      het geval, heeft het Gerecht ten onrecht geoordeeld,
(SNRT-CGT), Syndicat unifieÂ de radio et de teÂleÂvision
                                                                      dat verzoekers niet individueel worden geraakt door
CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrieÁre de
                                                                      de bestreden beschikking.
radiodiffusion et de teÂleÂvision, en Syndicat national de
l'encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC),
tegen de beschikking, op 18 februari 1998 in zaak T-189/         Ð Het feit dat verzoekers niet rechtstreeks geraakt zou-
97 tussen de ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de             den worden door de beschikking:
production e.a. en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van               De redenering van het Gerecht, inhoudende dat intrek-
de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer Ð uitge-                     king van de steunmaatregelen slechts eventueel gevol-
                             breid)                                   gen kan hebben omdat het besluit van de onderneming
                                                                      tussen die en deze gevolgen staat, berust op een ver-
                      (Zaak C-106/98 P)
                                                                      keerde opvatting van de beschikking, die deze gevolgen
                        (98/C 209/37)                                 veronderstelt en afdwingt, en van het dwingende
                                                                      karakter van deze overwegingen, evenals op een zuiver
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               theoretische analyse van de sociale en economische
is op 15 april 1998 hogere voorziening ingesteld door de              situatie.
ondernemingsraad van SocieÂteÂ francËaise de production,
Syndicat national de radiodiffusion et de teÂleÂvision CGT       (1) PB L 95 van 10.4.1997, blz. 19.
(SNRT-CGT), Syndicat unifieÂ de radio et de teÂleÂvision
CFDT (SURT-CFDT), Syndicat national Force ouvrieÁre de


title: Zaak C-302/14: Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/19

         Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-302/14)
   2014/C 292/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, O. Beynet, K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, met betrekking tot richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen (1), door voor bepaalde delen van zijn grondgebied de omzettingsbepalingen van de definities van artikel 2, punten 2, 7 en 9 en de eisen van de artikelen 8, lid 1, 9, lid 1, 11, leden 2 tot en met 5, en 18, alsook bijlage Π niet vast te stellen, althans door die bepalingen niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 28, lid 1, van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België op grond van artikel 260, lid 3, VWEU een dwangsom van 42  178,50 EUR per dag opleggen, met ingang van de datum van het arrest van het Hof en te betalen op de rekening van de eigen middelen van de Europese Unie, omdat het zijn verplichting tot mededeling van maatregelen ter omzetting van een volgens een wetgevingsprocedure aangenomen richtlijn niet is nagekomen, en

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De omzettingstermijn van richtlijn 2010/31/EU is op 9 juli 2012 verstreken.

      (1)  PB L 153, blz. 13.


title: Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door A. Rowan tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-150/96)

text:
23 . 11 . 96         I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/31
In ieder geval stelt verzoeker, dat hij bij zijn aanwerving           meld arrest nochtans nietigverklaarde — besluit van 22 feb
uitzonderlijke kundigheden bezat, die in de zin van het arrest        ruari 1993 is bevestigd .
Alexopoulou een aanstelling in de hoogste rang van de
loopbaan rechtvaardigen .                                             Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker schending
                                                                      van de artikelen 26 en 35 van het Statuut en van de
                                                                      artikelen 176 en 179 van het Verdrag van Rome aan ,
                                                                      alsmede schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het
                                                                      beginsel dat een definitieve beslissing die niet vatbaar is voor
                                                                      beroep, kracht van gewijsde heeft. Zijns inziens respecteert
                                                                      het bestreden besluit het dictum van het arrest van 8 juni
Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door E. Brognieri              1995 niet, doordat het een nietigverklaard besluit bevestigt
                                                                      en het voorbijgaat aan de tenuitvoerlegging van het arrest
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      alsmede aan noodzakelijkerwijs uit dat arrest voort
                        ( Zaak T-148/96 )                             vloeiende gevolgen .
                           ( 96/C 354/61 )
                                                                      Dienaangaande betoogt verzoeker, dat het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag het bestreden besluit niet in het belang van de
                       (Procestaai: Frans)                            dienst of van zijn organisatie heeft vastgesteld, doch zich
                                                                      heeft bezondigd aan misbruik van bevoegdheid om hem een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             verkapte tuchtsanctie op te leggen .
schappen is op 20 september 1996 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door E. Brog                Ten slotte verwijt hij verweerster, dat zijn persoonsdossier
nieri , wonende te Barasso ( Italië ), vertegenwoordigd door E.       niet alle stukken betreffende zijn administratieve situatie
Boigelot, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende            bevat, daar een aantal elementen waarop de Commissie zich
te Luxemburg bij L. Schiltz , advocaat aldaar, rue du Fort            tot staving van haar betoog beroept, aan verzoeker niet zijn
Rheinsheim 2 .                                                        meegedeeld noch in zijn persoonsdossier zijn opgenomen ,
                                                                      wat op het bestaan van een parallel dossier wijst.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van 28 november 1995
     waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag hem meedeelt,
     dat het zijn besluit van 22 februari 1993 bevestigt              Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door A. Rowan
     waarbij hij uit de ploegendienst van de brandweer is                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     verwijderd , en dat hij zelfs niet in dagdienst naar de
                                                                                ( Zaak T- 150/96 )
     kazerne mag komen ;
                                                                                ( 96/C 354/62 )
— verweerster te veroordelen tot betaling van een morele
     schadevergoeding van 2 000 000 lire, vermeerderd met                                   (Procestaal: Frans)
     wettelijke interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf de
     vast te stellen beslissing tot de datum van volledige            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     betaling;                                                        schappen is op 24 september 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
— verweerster te veroordelen tot betaling van een schade             Rowan, wonende te Overijse , vertegenwoordigd door
     vergoeding gelijk aan het gederfde salaris in ploegen           M.-A. Lucas, advocaat te Luik , domicilie gekozen hebbende
     dienst vanaf 28 november 1995 , zijnde de datum van het          te Luxemburg ten kantore van E. Korn , advocaat aldaar, rue
     bestreden besluit, tot de vaststelling van een regelmatig        de Nassau 21 .
     en wettelijk besluit waarbij zijn administratieve situatie
     wordt geregulariseerd, vermeerderd met moratoire inte
     ressen op de voet van 8 % per jaar vanaf 22 februari             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     1996 , zijnde de datum van zijn klacht;
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                           25 oktober 1995 waarbij zij zijn indeling in rang B 5
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                                vaststelt en , voor zoveel nodig, het besluit van de
                                                                           Commissie van 19 juni tot afwijzing van zijn klacht van
Middelen en voornaamste argumenten                                         20 februari 1995 ,
                                                                      — verweerster in de kosten te verwijzen .
Verzoeker, die bij verweerster in dienst is als brandweerman
in het centrum Ispra , is dezelfde als in zaak T-5 83/93 , welke
zaak is beslecht bij arrest van 8 juni 1 995 . Bij dat arrest is het  Middelen en voornaamste argumenten
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 22 februari
1993 houdende zijn verwijdering uit de ploegendienst van              Verzoeker is ambtenaar van de Commissie in rang B 4 en
de brandweer nietigverklaard . Het onderhavige beroep is              komt op tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde
gericht tegen verweersters besluit waarbij het — bij voor            gezag om zijn indeling in rang B 5 bij zijn aanwerving voor
 ---pagebreak--- Nr . C 354/32           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23 . 11 . 96
de Eenheid voor coördinatie van de fraudebestrijding                   Limited Partnership, vertegenwoordigd door D. Wael
( UCLAF ) te herzien .                                                 broeck en D. Fosselard van het kantoor Liederkerke Wolters
                                                                       Waelbroeck & Kirkpatrick, advocaten te Brussel , domicilie
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker te beschikken           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
over uitzonderlijke, zeer specifieke bekwaamheden op het               Medernach, rue Mathias Hardt 8-10 .
gebied van zijn functie . Deze beroepservaring zou hij hebben
verworven binnen de Ierse douane en als tijdelijk functio
naris van de UCLAF van de Commissie .                                  Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
Hij stelt allereerst schending van de doctrine voortvloeiend           — krachtens artikel 184 EG-Verdrag vast te stelen, dat
uit het arrest van het Gerecht van 5 oktober 1995 ,                         Richtlijn 96/22/EG ongeldig is voor zover zij het op de
uitgesproken in zaak T- 17/95 , Alexopoulou . Hij is namelijk               markt brengen van diergeneesmiddelen met |3-agonisten
                                                                            bestemd voor toediening, voor therapeutische doelein
van mening, dat hij voldoet aan de in dit arrest bedoelde
                                                                            den, aan landbouwhuisdieren verbiedt, en derhalve niet
voorwaarde van uitzonderlijke kundigheden . Volgens ver
zoeker betekent dit, dat het tot aanstelling bevoegde gezag,                als rechtvaardigingsgrond kan worden gebruikt voor de
door te zijnen aanzien geen gebruik te maken van de in                      in Verordening ( EG ) nr . 1312/96 vervatte beperkin
                                                                            gen ;
artikel 31 , lid 2 , van het Statuut neergelegde uitzonderings
mogelijkheid, een kennelijke beoordelingsfout heeft
begaan .                                                               — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 1312/96 , voor
                                                                            zover daarin wordt bepaald dat de voor clenbuterol
Volgens verzoeker heeft de Commissie zich ermee verge                      vastgestelde maximumwaarden voor residuen slechts
noegd, zich in het aangevochten besluit te beroepen op                      gelden voor specifieke therapeutische toepassingen ;
algemene argumenten, te weten haar praktijk om ook op
gespecialiseerde gebieden personeel in de aanvangsrang aan             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
te stellen, en artikel 27 van het Statuut, dat haar zeer hoge
aanwervingsnormen stelt, zonder in te gaan op de concrete
en nauwkeurige argumenten die hij in zijn klacht naar voren            Middelen en voornaamste argumenten
had gebracht .
                                                                       Het beroep strekt tot nietigverklaring van Verordening ( EG )
Ten slotte beroept verzoeker zich op schending van het                 nr . 1312/96 van de Commissie van 8 juli 1996 ( PB nr. L 170
zorgvuldigheidsbeginsel , voor zover verweerster hem onbil            van 9 . 7 . 1996 , blz . 8 ), voor zover daarin wordt bepaald dat
lijk heeft behandeld ten opzichte van bepaalde collega 's , die,       de voor clenbuterol-hydrochloride vastgestelde maximum
na tijdelijk functionaris te zijn geweest, hun rang hebben             waarden voor residuen slechts gelden voor bepaalde thera
mogen behouden nadat zij voor het aanstellingsexamen                   peutische toepassingen bij runderen en paardachtigen .
waren geslaagd . Deze situatie vloeit voort uit het feit dat
verzoeker zich bijzondere inspanning heeft getroost om zijn            Verzoeksters stellen, dat de Commissie ter rechtvaardiging
werkkring te behouden en daarom reeds in 1991 een                      van die beperking uitsluitend heeft verwezen naar het feit
algemeen vergelijkend examen heeft afgelegd , terwijl eind             dat Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 ( PB
 1992/begin 1993 minder zware aanstellingsexamens zijn                 nr . L 125 van 23 . 5 . 1996 , blz . 3 ) de toediening van
uitgeschreven voor andere collega 's, die volgens verzoeker            clenbuterol aan landbouwhuisdieren verbiedt, behalve voor
niet van dezelfde bereidwilligheid hadden blijk gegeven .              een aantal specifieke therapeutische doeleinden bij paar
                                                                       dachtigen en koeien . Zij voeren evenwel aan , dat de
                                                                       bepalingen van die richtlijn in strijd zijn met het EG-recht,
                                                                       zoals reeds in zaak T-125/96 is aangetoond ( PB nr . C 318
                                                                       van 26 . 10 . 1996 , blz . 15 ). Volgens hen dient derhalve te
                                                                       worden verklaard , dat die bepalingen niet van toepassing
                                                                       zijn in de onderhavige zaak .
Beroep , op 2 september 1996 ingesteld door Boehringer
                                                                       Verzoeksters zijn derhalve van mening, dat de omstreden
Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn
                                                                       bepalingen niet door een passende motivering worden
Limited Partnership tegen Commissie van de Europese                    geschraagd , zodat de omstreden verordening niet voldoet
                         Gemeenschappen
                                                                       aan de eisen van artikel 190 EG-Verdrag .
                         ( Zaak T-l 52/96 )
                            ( 96/C 354/63 )                            Verder betogen zij , dat de bepalingen van de omstreden
                                                                       verordening hun zonder geldige rechtvaardigingsgrond het
                                                                       recht ontnemen de meeste van hun clenbuterol bevattende
                        (Procestaai: Engels)
                                                                       diergeneesmiddelen , waarvoor zij overeenkomstig de vige
                                                                       rende Europese regels verkooplicenties hebben gekregen , te
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             vervaardigen en op de markt te brengen .
 schappen is op 2 september 1996 beroep tegen Commissie
 van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Boehrin
 ger Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn


title: Zaak T-653/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2013 door Kari Wahlström tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2013 in zaak F-116/12, Wahlström/Frontex

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/38

         Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2013 door Kari Wahlström tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2013 in zaak F-116/12, Wahlström/Frontex
   (Zaak T-653/13 P)
   2014/C 52/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Kari Wahlström (Espoo, Finland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 oktober 2013 waarbij haar beroep is verworpen, te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen, daar het geding volgens de rekwirerende partij in staat van wijzen is;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening vraagt de rekwirerende partij om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA), waarbij haar beroep is verworpen strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van haar beoordelingsrapport over 2010 en, ten tweede, schadevergoeding.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het GVA, daar het heeft geoordeeld dat het ontbreken van een onderhoud tussen de beoordelaar en de rekwirerende partij in het kader van de beoordeling over 2010 een niet-wezenlijke procedurele onregelmatigheid vormde (betreffende de punten 38 en volgende van het bestreden arrest). De rekwirerende partij betoogt:

                           —

                           dat het GVA in de eerste plaats de bestaande rechtspraak heeft miskend;

                           —

                           dat het GVA in de tweede plaats de grenzen van zijn rechterlijke controle heeft overschreden en inbreuk heeft gemaakt op de beoordelingsbevoegdheid van de administratie, door de motivering van het bestreden arrest te baseren op de context waarin het beoordelingsrapport was vastgesteld en niet alleen op de vraag of het plaatsvinden van een formeel gesprek invloed kon hebben op de procedure.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het GVA bij zijn oordeel dat het ontbreken van de vaststelling van doelstellingen voor het eerste deel van 2010 niet een wezenlijke procedurele onregelmatigheid vormde die de geldigheid van het betrokken beoordelingsrapport ter discussie kon stellen (betreffende de punten 50 en volgende van het bestreden arrest). De rekwirerende partij betoogt:

                           —

                           ten eerste, dat het GVA de richtsnoeren voor de beoordeling heeft miskend, aangezien deze de verplichting bevatten om in geval van wijziging van functie van de functionaris tijdens de referentieperiode opnieuw doelstellingen vast te stellen;

                           —

                           ten tweede, dat de omschrijving van de taken die de rekwirerende partij in haar nieuwe functie zijn toegewezen aan de hand van documenten die betrekking hebben op de instelling en de functionering van het operationeel bureau geenszins betekent dat de door haar in verband met die taken te verwezenlijken doelstellingen waren vastgesteld.


title: Zaak F-37/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Doyle/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/69

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Doyle/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-37/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/129)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Margaret Doyle (Noordwijkerhout, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens W. J. Dammingh en N. D. Dane, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Doyle een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 167 van 18.7.2009, blz. 26.


title: Zaak T-366/13: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2017 — Frankrijk/Commissie [„Staatssteun — Cabotage in het zeevervoer — Steun die Frankrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de Société nationale maritime Corse Méditerranée (SNCM) en de Compagnie méridionale de navigation — Dienst van algemeen economisch belang — Compensatie voor een dienst ter aanvulling van een basisdienst, die bedoeld is om op de piekmomenten van het toeristisch seizoen in de behoeften te voorzien — Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Begrip staatssteun — Voordeel — Arrest Altmark”]

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/20

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2017 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-366/13) (1)

   ([„Staatssteun - Cabotage in het zeevervoer - Steun die Frankrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de Société nationale maritime Corse Méditerranée (SNCM) en de Compagnie méridionale de navigation - Dienst van algemeen economisch belang - Compensatie voor een dienst ter aanvulling van een basisdienst, die bedoeld is om op de piekmomenten van het toeristisch seizoen in de behoeften te voorzien - Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Begrip staatssteun - Voordeel - Arrest Altmark”])
   (2017/C 121/29)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, vervolgens G. de Bergues, D. Colas, F. Alabrune en J. Bousin, en ten slotte D. Colas, F. Alabrune en J. Bousin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Afonso en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/435/EU van de Commissie van 2 mei 2013 betreffende steunmaatregel SA.22843 (2012/C) (ex 2012/NN) die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd ten gunste van de Société nationale Corse Méditerranée en de Compagnie Méridionale de Navigation (PB 2013, L 220, blz. 20)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek draagt naast haar eigen kosten de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-28/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — G. J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Landbouw — Bestrijding van mond- en klauwzeer — Richtlijn 85/511/EEG — Richtlijn 90/425/EEG — Onderzoeken om aanwezigheid van mond- en klauwzeer op te sporen verricht door niet in bijlage bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium — Beoordelingsmarge van nationale autoriteiten — Evenredigheidsbeginsel — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — G. J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-28/05) (1)

   (Landbouw - Bestrijding van mond- en klauwzeer - Richtlijn 85/511/EEG - Richtlijn 90/425/EEG - Onderzoeken om aanwezigheid van mond- en klauwzeer op te sporen verricht door niet in bijlage bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium - Beoordelingsmarge van nationale autoriteiten - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
   (2006/C 190/08)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: G. J. Dokter, Maatschap Van den Top, W. Boekhout

      Verweerster: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van richtlijn 85/5111/EEG van de Raad van 18 november 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 315, blz. 11) — Artikelen 11, lid 1, eerste streepje, en 13, lid 1, tweede streepje, en bijlage B — Rechtstreekse werking — In bijlage B niet vermeld laboratorium — Beoordelingsvrijheid van nationale autoriteiten
   Dictum

               1)

               Richtlijn 85/511/EEG van de Raad van 18 november 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer, zoals gewijzigd bij richtlijn 90/423/EEG van de Raad van 26 juni 1990, moet aldus worden uitgelegd dat de wijzigingen in de gegevens van een in bijlage B daarbij opgenomen laboratorium, die niet volgens de procedure van artikel 17 van deze richtlijn in die bijlage waren opgenomen, tot gevolg hebben dat dit laboratorium de status van in deze bijlage bedoeld laboratorium slechts verliest indien deze wijzigingen gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid van het laboratorium wat het risico betreft van verspreiding van het mond- en klauwzeervirus tijdens zijn onderzoeken en indien zij aldus het risico van besmetting onder voor de ziekte vatbare dieren in de naaste omgeving kunnen vergroten. Richtlijn 85/511 verzet zich er bovendien niet tegen dat een lidstaat de maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer treft, zoals bedoeld in artikel 10, lid 1, van richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, op basis van de uitslag van een onderzoek verricht door een laboratorium dat niet is opgenomen in bijlage B bij richtlijn 85/511.

               2)

               De bevoegde autoriteit moet gevolg geven aan de uitslagen van de onderzoeken die zijn verstrekt door een laboratorium dat de status heeft van een in bijlage B bij richtlijn 85/511 opgenomen laboratorium, en moet in beginsel de in deze richtlijn bedoelde maatregelen of alle andere maatregelen vaststellen die, gelet op de noodzaak om mond- en klauwzeer snel en doeltreffend te bestrijden, vereist zijn. Zelfs met de uitslag die is verstrekt door een laboratorium dat niet een dergelijke status heeft, moet de bevoegde autoriteit rekening houden om eventueel de in de gemeenschapsregeling voorziene passende maatregelen vast te stellen. Aangezien dit laboratorium echter niet noodzakelijkerwijs nog steeds dezelfde betrouwbaarheidsgaranties biedt als een laboratorium dat wél de status van een in bedoelde bijlage B opgenomen laboratorium heeft, moet de bevoegde autoriteit zich, alvorens de passende maatregelen te treffen, vergewissen van de betrouwbaarheid van die uitslag. Hoe dan ook mag de bevoegde autoriteit de maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer slechts vaststellen onder eerbiediging van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, zoals met name het evenredigheidsbeginsel en de grondrechten.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-127/07 P: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2008 — Bligny/Commissie ( Hogere voorziening — Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Weigering om schriftelijk examen te corrigeren — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Incompleet sollicitatieformulier — Bewijs van staatsburgerschap — Hogere voorziening kennelijk ongegrond )

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2008 — Bligny/Commissie
   (Zaak T-127/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Weigering om schriftelijk examen te corrigeren - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Incompleet sollicitatieformulier - Bewijs van staatsburgerschap - Hogere voorziening kennelijk ongegrond’)
   (2008/C 197/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Francesco Bligny (Tassin-La-Demi-Lune, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Lebel-Nourissat, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 15 februari 2007, Bligny/Commissie (F-142/06 en F-142/06 AJ, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bligny zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak C-396/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Mirja Juuri/Fazer Amica Oy (Sociale politiek — Richtlijn 2001/23/EG — Behoud van rechten van werknemers — Overgang van ondernemingen — Artikel 4, lid 2 — Aanmerkelijke wijziging van arbeidsvoorwaarden bij overgang — Collectieve arbeidsovereenkomst — Verbreking van arbeidsovereenkomst door werknemer — Verbreking geacht door toedoen van werkgever te hebben plaatsgevonden — Gevolgen — Financiële vergoeding door werkgever)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Mirja Juuri/Fazer Amica Oy
   (Zaak C-396/07) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 2001/23/EG - Behoud van rechten van werknemers - Overgang van ondernemingen - Artikel 4, lid 2 - Aanmerkelijke wijziging van arbeidsvoorwaarden bij overgang - Collectieve arbeidsovereenkomst - Verbreking van arbeidsovereenkomst door werknemer - Verbreking geacht door toedoen van werkgever te hebben plaatsgevonden - Gevolgen - Financiële vergoeding door werkgever)
   (2009/C 19/11)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mirja Juuri

      Verwerende partij: Fazer Amica Oy
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein oikeus — Uitlegging van artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16) — Verantwoordelijkheid van de werkgever jegens een werknemer die zelf zijn arbeidsovereenkomst heeft beëindigd wegens aanzienlijk verslechterde arbeidsvoorwaarden ten gevolge van een overgang van onderneming die tot de toepassing van een andere collectieve arbeidsovereenkomst leidde
   Dictum
   Artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, moet aldus worden uitgelegd dat het, in geval van een verbreking van de arbeidsovereenkomst of de arbeidsbetrekking op grond dat aan de toepassingsvoorwaarden van deze bepaling is voldaan en zonder dat de verkrijger daarbij op enigerlei wijze de uit die richtlijn voor hem voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen, de lidstaten niet ertoe verplicht, te waarborgen dat de werknemer recht heeft op een financiële vergoeding door deze verkrijger onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor het recht waarop een werknemer zich kan beroepen wanneer zijn werkgever de arbeidsovereenkomst of de arbeidsbetrekking onrechtmatig beëindigt. De nationale rechter moet in het kader van zijn bevoegdheden echter waarborgen dat de verkrijger in een dergelijk geval ten minste de gevolgen draagt die het toepasselijke nationale recht aan de verbreking van de arbeidsovereenkomst of de arbeidsbetrekking door toedoen van de werkgever verbindt, zoals de uitbetaling van het loon en van andere voordelen die krachtens dit nationale recht zijn verbonden aan de opzegtermijn die deze werkgever moet eerbiedigen.
   Het staat aan de nationale rechter om de in het hoofdgeding aan de orde zijnde situatie te beoordelen in het licht van de uitlegging van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2001/23, volgens welke de handhaving van de arbeidsvoorwaarden die zijn vastgelegd in een collectieve arbeidsovereenkomst welke afloopt op het tijdstip van de overgang van onderneming, na dit tijdstip niet wordt gewaarborgd.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-327/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Muller Marine e.a./Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 — Muller Marine e.a./Commissie
   (Zaak T-327/02) (1)

   (2006/C 224/110)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak C-13/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 11 januari 2010 — Knubben Dak-en Leidekkersbedrijf BV tegen Belgische Staat

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 11 januari 2010 — Knubben Dak-en Leidekkersbedrijf BV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-13/10)
   2010/C 80/25
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Knubben Dak-en Leidekkersbedrijf BV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het gemeenschapsrecht, met name het principe van het vrij verkeer van diensten zoals neergelegd in artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (voorheen artikel 49 EG-verdrag), zich tegen de regeling zoals opgenomen in de artikelen 1 en 1bis van het Koninklijk Besluit nr. 20 van 20/07/1970 waarbij enkel kan genoten worden van het verlaagd BTW-tarief voor werken in onroerende staat in zoverre de dienstverrichter in België geregistreerd is als aannemer conform de artikelen 400 en 401 van het Wetboek van Inkomstenbelastingen 1992?

               2)

               Verzet het gemeenschapsrecht, met name het principe van het vrij verkeer van diensten zoals neergelegd in artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (voorheen artikel 49 EG-verdrag), zich tegen de regeling zoals opgenomen in de artikelen 400 en 401 van het wetboek van Inkomstenbelastingen 1992 en het Koninklijk Besluit van 26/12/1998 doordat de registratie als aannemer in België onverkort en identiek van toepassing is op Belgische dienstverrichters en dienstverrichters gevestigd in een ander land van de Europese Unie?


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo van 15 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Bertinetto en SpA Biraghi (Zaak C-22/99)

text:
27.3.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/9
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende              dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
vragen:                                                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
1. Kan een particulier zich in zijn betrekkingen met de
     staat op de artikelen 10 en 12 van Richtlijn                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     69/335/EEG van de Raad (1) beroepen, ook wanneer
     die richtlijn niet in nationaal recht is omgezet?
                                                                      1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet
                                                                           binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
2. Moeten de in artikel 4, lid 3, van Richtlijn                            rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     69/335/EEG genoemde verrichtingen worden geacht te                    voor het volgen van Richtlijn 90/428/EEG van de
     vallen onder het verbod van artikel 10 van die richt-                 Raad van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in
     lijn, zodat daarover niet alleen geen kapitaalrecht,                  voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende
     maar ook geen enkele andere belasting in welke vorm                   vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan
     dan ook Ð aangeduid als heffing en niet als belasting                 deze wedstrijden (1) de krachtens het EG-Verdrag en
     Ð mag worden geheven?                                                 deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
3. Moeten de bepalingen van de artikelen 10 en 12, lid 1,
     onder e), van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat
                                                                      2. verweerster in de kosten van de procedure te verwij-
     deze eraan in de weg staan, dat de hoogte van de aan
                                                                           zen.
     de notaris verschuldigde honoraria wegens het passe-
     ren van de (wettelijk verplichte) notarieÈle akte van een
     besluit tot kapitaalverhoging of statutenwijziging, vari-
     eert naar gelang van het bedrag van de kapitaalver-              Middelen en voornaamste argumenten
     hoging of van het maatschappelijk kapitaal?
                                                                      Krachtens de dwingende bepalingen van artikel 189, derde
4. Kunnen deze honoraria Ð ingevolge artikel 5 (van de                alinea, en artikel 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn
     Tabela de Emolumentos do Notariado) Ð worden                     de lidstaten verplicht de bepalingen van een tot hen
     geacht te zijn berekend op basis van de kosten van de            gerichte richtlijn binnen de daartoe gestelde termijn in
     verleende dienst?                                                nationaal recht om te zetten.
5. Wat moet onder die kosten worden verstaan? Omvat-                  Ofschoon die termijn voor Oostenrijk op 1 januari 1995 is
     ten zij mede de bezoldiging van de notarissen en amb-            verstrekken, hebben nog niet alle Oostenrijkse Bundeslän-
     tenaren van de onderscheiden kantoren, alsook de kan-            der de nodige bepalingen vastgesteld.
     toorinrichting en dergelijke?
                                                                      (1) PB L 224 van 1.8.1990, blz. 60.
6. Is het, gelet op de artikelen 10 en 12, lid 1, onder e),
     van de richtlijn, toegestaan en dus wettig, dat de hono-
     raria deze kosten te boven gaan en, zo ja, op welke
     wijze?
(1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betref-
    fende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi-
                                                                      Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo van
    taal (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25).                           15 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                                geding tussen C. Bertinetto en SpA Biraghi
                                                                                (Zaak C-22/99)
                                                                                (1999/C 86/18)
Beroep, op 29 januari 1999 ingesteld door Commissie van               De Pretura circondariale di Pinerolo heeft bij beschikking
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                van 15 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-20/99)                               van Justitie op 1 februari 1999, in het geding tussen C.
                                                                      Bertinetto en SpA Biraghi, het Hof van Justitie van de
                          (1999/C 86/17)                              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk               Verbiedt artikel 3 van Verordening nr. 804/68 van de
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Raad (1) de Italiaanse staat, bij wet de sluiting van bedrijfs-
pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr, lid van haar juri-             takovereenkomsten te regelen die ten doel hebben, de
 ---pagebreak--- C 86/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.3.1999
melkprijzen vooraf te bepalen volgens de procedures en               kennen de Franse autoriteiten een bevoegdheid toe die zij
met de gevolgen van wet nr. 88 (2) van 16 maart 1988?                in het kader van hun controles kunnen uitoefenen. Die
                                                                     bepalingen zijn derhalve specifiek gericht op de controle
                                                                     van goederen van herkomst van buiten het Franse grond-
(1) PB L 148 van 28.6.1968, blz. 113.                                gebied en vormen uit dien hoofde maatregelen die ¹niet
(2) GURI nr. 69 van 23.3.1988, Vol. V, blz. 2469.
                                                                     gelijkelijk geldenº in de zin van de rechtspraak van het
                                                                     Hof. Gezien hun aard en hun doelstelling zijn de in geding
                                                                     zijnde bepalingen geen geschikt instrument om de veilig-
                                                                     heid van de koper van losse auto-onderdelen te waarbor-
                                                                     gen; bovendien hebben de Franse autoriteiten niets aange-
                                                                     voerd ten bewijze dat de vastgehouden goederen inderdaad
                                                                     gevaar opleverden voor de veiligheid en het leven van per-
                                                                     sonen. Hoe dan ook kan artikel 36 van het Verdrag door
Beroep, op 2 februari 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                     een lidstaat niet worden aangevoerd om op het grond-
   de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                     gebied van een andere lidstaat gelegen belangen te bescher-
                        (Zaak C-23/99)                               men.
                        (1999/C 86/19)
                                                                     Het aan de houder van een recht op een tekening of een
                                                                     model toegekende uitsluitende recht omvat de vervaardi-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              ging en de verhandeling op nationaal grondgebied, en kan,
is op 2 februari 1999 beroep ingesteld tegen Franse Repu-            gelet op het beginsel van territorialiteit van het industrieel
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 eigendomsrecht, niet ten gevolge hebben dat dit recht op
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd-             andere markten dan de nationale markt bescherming
adviseur, en O. Couvert-CasteÂra, ter beschikking van de             geniet. De eenvoudige doorvoer op Frans grondgebied van
juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemach-           goederen die daar niet zijn vervaardigd en niet bestemd
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  zijn om daar in de handel te worden gebracht, vormt op
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                       zich geen aantasting van het uitsluitende recht dat het
                                                                     Frans recht aan de houder van een recht op een tekening
                                                                     of een model toekent.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Ð Vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft vol-
     daan aan de krachtens artikel 30 van het EG-Verdrag
     op haar rustende verplichtingen, door, op basis van de          Beroep, op 1 februari 1999 ingesteld door Commissie
     Franse industrieÈle-eigendomswetgeving, procedures uit          van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     te voeren voor de vasthouding door de douaneautori-                                       Duitsland
     teiten van in een andere lidstaat rechtmatig vervaar-
     digde goederen die bestemd zijn om, na doorvoer over                                   (Zaak C-24/99)
     Frans grondgebied, op de markt te worden gebracht in                                   (1999/C 86/20)
     een andere lidstaat, waar zij wettig kunnen worden
     verhandeld.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     is op 1 februari 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-
Ð De Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                     bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch
                                                                     adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Middelen en voornaamste argumenten                                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                     Kirchberg.
Schending van de artikelen 30-36 van het EG-Verdrag: de
verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht van de vast-               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
houding door de Franse douane van in Spanje vervaar-
digde en voor de Italiaanse markt bestemde losse auto-on-
derdelen, moet uitsluitend worden beoordeeld aan de hand             1. Vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
van het bepaalde in de artikelen 30 en 36 van het Verdrag,                heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
betreffende het vrije verkeer van goederen, aangezien de                  krachtens de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 1, van Richt-
vaststelling van de voorwaarden en de modaliteiten van de                 lijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
bescherming van de tekeningen en modellen voor die                        fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-
onderdelen nog niet op Gemeenschapsniveau is gehar-                       bare en particuliere projecten (1), doordat zij ingevolge
moniseerd. De in geding zijnde bepalingen van Frans recht                 het bepaalde in § 3 en onder 8 van de bijlage bij het


title: Zaak C-332/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 17 juli 2007 — Josef Holzinger/Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 17 juli 2007 — Josef Holzinger/Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur
   (Zaak C-332/07)
   (2007/C 269/34)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josef Holzinger

      Verwerende partij: Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur
   Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft artikel 9, lid 1, van bijlage I bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1) rechtstreekse werking?

               2)

               Moet genoemde bepaling aldus worden uitgelegd dat diensttijd, die voor de inwerkingtreding van deze overeenkomst (op 1 juni 2002) in Zwitserland is vervuld, moet worden meegerekend voor bevordering in een vergelijkbare functie, die later in een lidstaat van de Gemeenschap wordt vervuld, zulks ongeacht het tijdvak?

      (1)  PB L 114, blz. 6.


title: Zaak C-556/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Vervoer — Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap — Richtlijn 91/440/EEG — Artikel 6, lid 3, en bijlage II — Richtlijn 2001/14/EG — Artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2 — Infrastructuurbeheerder — Onafhankelijkheid in organisatorisch opzicht en voor besluitvorming — Holdingstructuur — Richtlijn 2001/14 — Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1 — Vaststelling van gebruiksrechten op basis van rechtstreekse kosten — Tarifering — Rechtstreekse kosten — Totale kosten — Richtlijn 2001/14 — Artikel 6, lid 2 — Geen stimuleringsregeling voor kostenverlaging — Richtlijn 91/440 — Artikel 10, lid 7 — Richtlijn 2001/14 — Artikel 30, lid 4 — Toezichthoudende instantie — Bevoegdheden)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-556/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap - Richtlijn 91/440/EEG - Artikel 6, lid 3, en bijlage II - Richtlijn 2001/14/EG - Artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2 - Infrastructuurbeheerder - Onafhankelijkheid in organisatorisch opzicht en voor besluitvorming - Holdingstructuur - Richtlijn 2001/14 - Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1 - Vaststelling van gebruiksrechten op basis van rechtstreekse kosten - Tarifering - Rechtstreekse kosten - Totale kosten - Richtlijn 2001/14 - Artikel 6, lid 2 - Geen stimuleringsregeling voor kostenverlaging - Richtlijn 91/440 - Artikel 10, lid 7 - Richtlijn 2001/14 - Artikel 30, lid 4 - Toezichthoudende instantie - Bevoegdheden)
   2013/C 114/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Möller en N. Graf Vitzthum, gemachtigden, bijgestaan door R. Van der Hout, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Očková, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 6, lid 3, van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25) en bijlage II bij deze richtlijn alsook aan de artikelen 2, 6, lid 2, 7, lid 3, 8, lid 1, 14, lid 2, en 30, lid 4, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt in de kosten verwezen.

               3)

               De Tsjechische Republiek en de Italiaanse Republiek zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak F-58/15: Beroep ingesteld op 20 april 2015 — ZZ/Commissie

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/47

         Beroep ingesteld op 20 april 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-58/15)
   (2015/C 213/76)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om niet de ziektekosten van verzoekers echtgenote te vergoeden krachtens de aanvullende dekking van het GSZV waaronder zij valt en vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het afwikkelingsbureau te Ispra van 9 juli 2014 houdende weigering om de ziektekosten te vergoeden zoals gevraagd bij verzoekers verzoek van 3 januari 2014;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 8 januari 2015 tot afwijzing van verzoekers klacht van 16 september 2014, aangevuld bij de nota van 29 september 2014;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële schade;

               —

               vergoeding van verzoekers immateriële schade welke ex aequo et bono op 5  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Doorhaling van zaak T-288/99

text:
C 264/40              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                       1.11.2003
              Doorhaling van zaak T-288/99 (1)                                    Doorhaling van zaak T-111/03 (1)
                        (2003/C 264/70)                                                    (2003/C 264/72)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                    De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van 2 september 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-288/99: Evers V.O.F tegen Commissie van de Europese          van 16 juli 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen.
                                                                    T-111/03: Michel Nolin tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                    (1) PB C 124 van 24.5.2003.
              Doorhaling van zaak T-318/99 (1)
                        (2003/C 264/71)
                                                                                Doorhaling van zaak T-249/03 R
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2003/C 264/73)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                 (Procestaal: Frans)
van 2 september 2003 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-318/99: Avia Nederland Coöperatie U.A. tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                    De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 augustus 2003
                                                                    de doorhaling in het register gelast van zaak T-249/03 R: Y
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.