title: Zaak C-316/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Nokia Corp./Joacim Wärdell (Gemeenschapsmerk — Artikel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 — Inbreuk of dreigende inbreuk — Verplichting voor rechtbank voor gemeenschapsmerk om derde voortzetting van deze handelingen te verbieden — Begrip speciale redenen om dergelijk verbod niet op te leggen — Verplichting voor rechtbank voor gemeenschapsmerk om maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat dit verbod wordt nageleefd — Nationale wettelijke regeling die algemeen verbod van inbreuk of dreigende inbreuk oplegt samen met strafsancties)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Nokia Corp./Joacim Wärdell
   (Zaak C-316/05) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Artikel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 - Inbreuk of dreigende inbreuk - Verplichting voor rechtbank voor gemeenschapsmerk om derde voortzetting van deze handelingen te verbieden - Begrip „speciale redenen” om dergelijk verbod niet op te leggen - Verplichting voor rechtbank voor gemeenschapsmerk om maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat dit verbod wordt nageleefd - Nationale wettelijke regeling die algemeen verbod van inbreuk of dreigende inbreuk oplegt samen met strafsancties)
   (2006/C 331/24)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta domstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nokia Corp.

      Verwerende partij: Joacim Wärdell
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta domstol — Uitlegging van artikel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1) — Verplichting voor ter zake van gemeenschapsmerken bevoegde rechtbank die de gedaagde schuldig aan merkinbreuk of dreiging van merkinbreuk bevindt, om hem, behalve wanneer daartoe speciale redenen zijn, verbod op voortzetting van de inbreuk of van dreiging van inbreuk op te leggen — Nationale wettelijke regeling die reeds een absoluut verbod op inbreuk stelt en voorziet in strafsancties bij vervolging ervan
   Dictum

               1)

               Artikel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk dient aldus te worden uitgelegd dat het feit alleen dat het risico van voortzetting van de inbreuk of de dreigende inbreuk op een gemeenschapsmerk niet duidelijk aanwezig is of anderszins beperkt is, voor een rechtbank voor het gemeenschapsmerk geen speciale reden vormt om de gedaagde voortzetting van deze handelingen niet te verbieden.

               2)

               Artikel 98, lid 1, van verordening nr. 40/94 dient aldus te worden uitgelegd dat de omstandigheid dat het nationale recht voorziet in een algemeen verbod van inbreuk op de gemeenschapsmerken en in de mogelijkheid om strafsancties op te leggen in geval van voortzetting van de inbreuk of de dreigende inbreuk, met opzet of uit grove nalatigheid, voor een rechtbank voor het gemeenschapsmerk geen speciale reden vormt om de gedaagde voortzetting van deze handelingen niet te verbieden.

               3)

               Artikel 98, lid 1, van verordening nr. 40/94 dient aldus te worden uitgelegd dat een rechtbank voor het gemeenschapsmerk die de gedaagde voortzetting van de inbreuk of de dreigende inbreuk op een gemeenschapsmerk heeft verboden, verplicht is om overeenkomstig het nationale recht maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat dit verbod wordt nageleefd, zelfs indien dat recht voorziet in een algemeen verbod van inbreuk op de gemeenschapsmerken en in de mogelijkheid om strafsancties op te leggen in geval van voortzetting van de inbreuk of de dreigende inbreuk, met opzet of uit grove nalatigheid.

               4)

               Artikel 98, lid 1, van verordening nr. 40/94 dient aldus te worden uitgelegd dat een rechtbank voor het gemeenschapsmerk die de gedaagde voortzetting van de inbreuk of de dreigende inbreuk op een gemeenschapsmerk heeft verboden, verplicht is om van de in het nationale recht voorziene maatregelen die te nemen welke ervoor zorgen dat dit verbod wordt nageleefd, zelfs wanneer deze maatregelen krachtens dat recht niet kunnen worden genomen bij een overeenkomstige inbreuk op een nationaal merk.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak C-554/08 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 november 2009 — Le Carbone-Lorraine SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikelen 81 EG en 53 EER-Overeenkomst — Markt voor elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Vaststelling van bedrag van geldboete — Zwaarte van inbreuk — Samenwerking tijdens administratieve procedure — Beginsel dat straffen persoonlijk zijn — Gelijke behandeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 november 2009 — Le Carbone-Lorraine SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-554/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikelen 81 EG en 53 EER-Overeenkomst - Markt voor elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Vaststelling van bedrag van geldboete - Zwaarte van inbreuk - Samenwerking tijdens administratieve procedure - Beginsel dat straffen persoonlijk zijn - Gelijke behandeling - Evenredigheidsbeginsel)
   2010/C 11/08
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Le Carbone-Lorraine SA (vertegenwoordigers: A. Winckler en H. Kanellopoulos, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en E. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 8 oktober 2008, Carbone-Lorraine/Commissie (T-73/04), houdende verwerping van rekwirantes beroep tot nietigverklaring van beschikking 2004/420/EG van de Commissie van 3 december 2003 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst betreffende een mededingingsregeling op de markt voor elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten, dan wel, subsidiair, tot nietigverklaring of vermindering van de haar opgelegde geldboete — Schending van het beginsel dat straffen persoonlijk zijn — Wijze van berekening van het bedrag van de opgelegde boete — Nauwe en voortdurende samenwerking tijdens de administratieve procedure — Beginselen van evenredigheid en van gelijke behandeling

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Le Carbone-Lorraine SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Doorhaling van zaak C-395/01

text:
5.7.2003               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 158/21
               Doorhaling van zaak C-395/01 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-426/01 ( 1)
                          (2003/C 158/36)                                                     (2003/C 158/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 2003 de           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-395/01 (verzoek        doorhaling in het register gelast van zaak C-426/01 (verzoek
om een prejudiciële beslissing van de Unabhängige Verwal-           om een prejudiciële beslissing van het Tribunal d’Instance de
tungssenat van de deelstaat Vorarlberg): Herbert Bregenzer.         Vienne): Accea Finance SA tegen Christian Giner.
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                    (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.
               Doorhaling van zaak C-417/01 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-432/01 ( 1)
                          (2003/C 158/37)
                                                                                (2003/C 158/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 maart 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-417/01 (verzoek        De president van het Hof van Justitie van de Europese
om een prejudiciële beslissing van de Unabhängige Verwal-           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 maart 2003 de
tungssenat van de deelstaat Vorarlberg): Herbert Bregenzer.         doorhaling in het register gelast van zaak C-432/01 (verzoek
                                                                    om een prejudiciële beslissing van de Unabhängige Verwal-
                                                                    tungssenat van de deelstaat Vorarlberg): Helmut Gunz.
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                    (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak C-448/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 26 september 2014 — Davitas GmbH/stad Aschaffenburg

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 26 september 2014 — Davitas GmbH/stad Aschaffenburg
   (Zaak C-448/14)
   (2014/C 448/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Davitas GmbH

      Verwerende partij: stad Aschaffenburg

      In tegenwoordigheid van: Landesanwaltschaft Bayern

      Prejudiciële vragen

   Gaat het bij het door verzoekster gedistribueerde product „De Tox Forte” om een voedingsmiddel of voedselingrediënt met een nieuwe molecuulstructuur in de zin van artikel 1, lid 2, onder c, verordening (EG) nr. 258/97 (1)?
   Volstaat het voor een bevestigend antwoord op deze vraag in het bijzonder dat dit product met het ingrediënt Klinoptilolith in zijn welbepaalde primaire molecuulstructuur vóór 15 mei 1997 nog niet als voedingsmiddel werd gebruikt, of is daarenboven vereist dat dit product moet worden geproduceerd door middel van een procedé dat leidt tot een nieuwe of doelbewust gemodificeerde molecuulstructuur, met andere woorden dat het gaat om een stof die voorheen in de natuur niet bestond?

      (1)  Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten (PB L 43, blz. 1).


title: Zaak C-316/04: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 22 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/3

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 22 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb)
   (Zaak C-316/04)
   (2004/C 239/06)
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij vonnis van 22 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juli 2004, in het geding tussen de Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Ctb), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1a.

               Leent artikel 8 (1) van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn zich voor toepassing door de nationale rechter nadat de termijn als bedoeld in artikel 23 van deze richtlijn is verstreken?

               1b.

               Leent artikel 16 (2) van de Biocidenrichtlijn zich voor toepassing door de nationale rechter nadat de termijn als bedoeld in artikel 34 van deze richtlijn is verstreken?

               2.

               Moet artikel 16 van de Biocidenrichtlijn aldus worden uitgelegd dat deze bepaling dezelfde betekenis heeft als artikel 8, lid 2, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn?

               3.

               Dient artikel 16, lid 1, van de Biocidenrichtlijn te worden geïnterpreteerd als een stand-still verplichting?
               Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord:
               stelt artikel 16, lid 1, van de Biocidenrichtlijn beperkingen aan wijzigingen in de nationale regels met betrekking tot het op de markt brengen van biociden, en zo ja welke beperkingen?

               4.

               Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           moet artikel 8, lid 2, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn, aldus worden geïnterpreteerd dat indien een lidstaat toelaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij het bepaalde in artikel 4 van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn in acht moet worden genomen?

                           b)

                           Moet artikel 8, lid 2 van de Gewasbeschermingsmiddelen voorts aldus worden geïnterpreteerd dat indien een lidstaat toestaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij het bepaalde in artikel 8, lid 3, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn in acht moet worden genomen?

               5.

               Moet artikel 8, lid 3, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn aldus worden geïnterpreteerd dat onder een nieuw onderzoek ook wordt verstaan een toets waarbij rekening wordt gehouden met de effecten van een betrokken werkzame stof op de gezondheid van mens en dier en op het milieu en op basis waarvan deze werkzame stof wordt aangewezen welke aanwijzing tot gevolg heeft dat gewasbeschermingsmiddelen die de werkzame stof bevatten, van rechtswege zijn toegelaten of geregistreerd?

               6.

               Dient artikel 8, lid 3, van de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn aldus te worden geïnterpreteerd dat zij slechts voorschriften bevat met betrekking tot de verstrekking van gegevens voorafgaand aan een nieuw onderzoek of moet de bepaling aldus worden begrepen dat de daarin genoemde voorwaarden ook van betekenis zijn voor de wijze waarop een nieuw onderzoek moet worden ingericht en uitgevoerd?

      (1)  PB L 230 van 19 augustus 1991, blz. 1.

      (2)  PB L 123 van 24 april 1998, blz. 1.


title: Zaak T-66/12: Arrest van het Gerecht van 4 juni 2014 — Sedghi en Azizi/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van lijst van betrokken personen en entiteiten — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout” )

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/13

         Arrest van het Gerecht van 4 juni 2014 — Sedghi en Azizi/Raad
   (Zaak T-66/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van lijst van betrokken personen en entiteiten - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”))
   2014/C 235/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ali Sedghi (Teheran, Iran); en Ahmad Azizi (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Gadhia, S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC, en M. Lester, barrister, vervolgens S. Ashley, D. Wyatt, M. Lester, A. Irvine en S. Jeffrey, solicitors, en ten slotte S. Ashley, D. Wyatt, M. Lester, A. Irvine en S. Millar, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bishop, I. Rodios en B. Driessen, vervolgens M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring met onmiddellijke ingang van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), uitvoeringverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover die handelingen verzoekers betreffen en, subsidiair, verzoek tot vaststelling dat artikel 19, lid 1, sub b, en artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), alsmede artikel 23, lid 2, van verordening nr. 267/2012 niet op Azizi van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               De volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij Ali Sedghi en Ahmad Azizi betreffen:

                           —

                           besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               2)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak T-137/13: Beroep ingesteld op 7 maart 2013 — Saferoad RRS/BHIM (MEGARAIL)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/27

         Beroep ingesteld op 7 maart 2013 — Saferoad RRS/BHIM (MEGARAIL)
   (Zaak T-137/13)
   2013/C 129/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Saferoad RRS GmbH (Weroth, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Czychowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 januari 2013 in zaak R 2536/2011-4 en de beslissing van de onderzoeker van 23 november 2011 vernietigen, voor zover het merk wordt geweigerd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MEGARAIL” voor waren en diensten van de klassen 6, 19 en 37

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-70/08: Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/9

         Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-70/08)
   (2008/C 116/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en J. Enegren, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/72/EG van de Raad van 22 juli 2003 tot aanvulling van het statuut van een Europese coöperatieve vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (1), of door niet ervoor te zorgen dat de sociale partners in onderling overleg de noodzakelijke bepalingen invoeren, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 16, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/72/EG in nationaal recht is op 18 augustus 2006 verstreken.

      (1)  PB L 207, blz. 25.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 10 juli 1997 in zaak T-212/95: Asociación de fabricantes de cemento de España (Oficemen) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Antidumpingprocedure - Voorstel van de Commissie tot beëindiging van antidumpingprocedure zonder instelling van beschermende maatregelen - Verwerping door de Raad - Beroep tot nietigverklaring - Beroep wegens nalaten)

text:
Nr. C 252/28       I NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16 . 8 . 97
van 22 augustus 1995 houdende aanstelling van verzoeker            M. J. Palacio González, administrateur, op 10 juli 1997
in een ambt van hulpbeambte, voorzover die aanstelling in          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de rang C 5 is gebeurd, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ),
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en
J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op       1 . Verklaart de conclusies tot nietigverklaring niet-ont
9 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                vankelijk .
als volgt:
                                                                   2 . Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan
1 . Verklaart het besluit van bet Parlement van 22 augus              over de conclusies inzake nalaten.
    tus 1995 nietig, voorzover bet verzoekers indeling in
    de rang betreft.
                                                                   3 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, in de helft
                                                                       van de kosten van verzoekster in het kader van de con
2. Verwijst het Parlement in de kosten.                                clusies tot nietigverklaring en in alle kosten van ver
                                                                       zoekster in het kader van de conclusies inzake nalaten.
O PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                                                                   4 . Verwijst verzoekster in de helft van haar kosten in het
                                                                       kader van de conclusies tot nietigverklaring.
                                                                   5 . Verwijst het Koninkrijk Spanje in zijn eigen kosten.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (M PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                       van 10 juli 1997
in zaak T-2 12/95 : Asociación de fabricantes de cemento
de Espana ( Oficemen) tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen H
(Antidumpingprocedure — Voorstel van de Commissie tot
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beëindiging van antidumpingprocedure zonder instelling
van beschermende maatregelen — Verwerping door de                                           van 10 juli 1997
Raad — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens
                                                                   in zaak T-227/95 : AssiDoman Kraft Products AB en ande
                             nalaten)
                                                                   ren tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( x )
                        ( 97/C 252/61 )
                                                                   (Mededinging — Gevolgen van gedeeltelijke nietigverkla
                                                                   ring door Hof van beschikking inzake procedure op grond
                     (Procestaai: Spaans)                          van artikel 85 van Verdrag — Werking van arrest voor
                                                                   adressaten van beschikking die geen beroep tot nietigver
                                                                   klaring hebben ingesteld — Artikel 176 van Verdrag —
In zaak T-212/95, Asociación de fabricantes de cemento              Verzoek om gedeeltelijke terugbetaling van betaalde geld
de Espana ( Oficemen), gevestigd te Madrid, vertegenwoor                                         boeten)
digd door J. Folguera Crespo en E. Navarro Varona, advo                                      ( 97/C 252/62 )
caten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar, avenue
Guillaume 62, ondersteund door Koninkrijk Spanje ( aan                                   (Procestaai: Engels)
vankelijk vertegenwoordigd door G. Calvo Diaz, en later
door L. Pérez De Ayala Becerril ), tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( aanvankelijk vertegenwoor               In zaak T-227/95 , AssiDoman Kraft Products AB, geves
digd door N. Kahn en F. E. Gonzalez-Diaz, en later door            tigd te Stockholm, AB Iggesunds Bruk, gevestigd te Örn
N. Kahn en F. Castillo De la Torre ), betreffende in de eer       skölksvik ( Zweden ), Korsnas AB, gevestigd te Gavle ( Zwe
ste plaats een verzoek tot nietigverklaring van het besluit        den ), MoDo Paper AB, gevestigd te Örnskölksvik ( Zwe
van de Commissie om in februari 1994 de in mei 1992 op             den ), Södra Cell AB, gevestigd te Vaxjö ( Zweden ), Stora
verzoek van Oficemen ingeleide antidumpingprocedure de             Kopparbergs Bergslags AB, gevestigd te Falun (Zweden ),
facto te beëindigen en aldus de door deze vereniging gevor        Svenska Cellulosa AB, gevestigd te Sundsvall ( Zweden ),
derde beschermende maatregelen te weigeren, en in de               vertegenwoordigd door J. E. Pheasant, Solicitor of the
tweede plaats een verzoek tot vaststelling van het verzuim         Supreme Court of England and Wales, en C. Raux, advo
van de Commissie, die bedoelde antidumpingprocedure                caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
formeel verder heeft laten lopen en geen maatregelen heeft         ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue
genomen om ze te beëindigen, in voorkomend geval door              Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
de instelling van beschermende maatregelen, heeft het              schappen ( gemachtigde : W. Wils ), betreffende een beroep
Gerecht van eerste aanleg ( Derde Kamer — uitgebreid ),            tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët,     4 oktober 1995 tot afwijzing van de door verzoeksters na
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier:           het arrest van het Hof van 31 maart 1993 (gevoegde zaken


title: Zaak C-284/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Simone Künnecke e.a./TUIfly GmbH

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Simone Künnecke e.a./TUIfly GmbH
   (Zaak C-284/17)
   (2017/C 283/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Simone Künnecke, Thomas Küther, Antonia Künnecke, Moritz Künnecke

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-218/99: Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 226/24               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.8.1999
     notificatienummer moet bevatten, de krachtens artikel 28          2. het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten
     (ex artikel 30) en volgende EG-Verdrag op hem rustende                 van de procedure.
     verplichtingen niet is nagekomen;
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, zijn de lidstaten
Middelen en voornaamste argumenten                                     verplicht de in de richtlijnen bepaalde termijnen in acht nemen.
                                                                       Ofschoon de in artikel 15, lid 1, van de richtlijn bepaalde
                                                                       termijn op 1 januari 1997 is verstreken, heeft het Groothertog-
Ofschoon de verplichting om het door de Belgische autoriteiten         dom Luxemburg nog steeds niet de nodige maatregelen
toegekende notificatienummer te vermelden, zonder onder-               getroffen.
scheid voor binnenlandse en buitenlandse producten geldt, kan
zij de handel beperken omdat zij een bijzondere verpakking of
etikettering voor de distributie in België vergt. Aangezien zij in     (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
feite slechts is opgelegd om gemakkelijk te kunnen nagaan of
een voorafgaande notificatie van het product is verricht,
wordt zij niet gerechtvaardigd door de volksgezondheid,
daar gemakkelijk minder belemmerende maatregelen kunnen
worden overwogen. De Belgische autoriteiten beroepen zich
ten onrechte op de communautaire bepalingen inzake merking
(sector diergeneeskunde, zuivelproducten, speelgoed, aërosols
en geneesmiddelen) die de vermelding van de overeenstem-
ming met een dwingende wettelijke regeling opleggen zonder             Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
het vrije verkeer van de producten te belemmeren, terwil de in             Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
dit beroep aan de orde zijnde verplichting is opgelegd om de
controle na de voorafgaande notificatie te vergemakkelijken.
                                                                                (Zaak C-219/99)
                                                                                (1999/C 226/41)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 8 juni 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van                    Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-218/99)                               1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/16/EG van
                         (1999/C 226/40)                                    het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995
                                                                            inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                            lidstaten betreffende liften (1), de krachtens die richtlijn op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 8 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               2. de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier als               procedure.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door              in zaak C-218/99 (2).
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn voor het volgen van richt-
     lijn 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van           (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
     29 juni 1995 inzake de onderlinge aanpassing van de               (2) Zie dit nummer van het Publicatieblad blz. 24.
     wetgevingen der lidstaten betreffende liften (1), de krachtens
     die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;


title: Zaak T-485/11: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Akzo Nobel en Akcros Chemicals/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markten van hittestabilisatoren — Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Inbreuk gepleegd door een gemeenschappelijke dochteronderneming — Geldboeten — Hoofdelijke aansprakelijkheid van de dochteronderneming en van de moedermaatschappijen — Tienjarige verjaring voor een van de moedermaatschappijen — Nieuw besluit — Vermindering van het bedrag van de geldboete voor een van de moedermaatschappijen — Toerekening van de verplichting tot betaling van het verminderde bedrag aan de dochteronderneming en aan de andere moedermaatschappij — Rechten van de verdediging”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/40

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Akzo Nobel en Akcros Chemicals/Commissie
   (Zaak T-485/11) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markten van hittestabilisatoren - Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG en op artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Inbreuk gepleegd door een gemeenschappelijke dochteronderneming - Geldboeten - Hoofdelijke aansprakelijkheid van de dochteronderneming en van de moedermaatschappijen - Tienjarige verjaring voor een van de moedermaatschappijen - Nieuw besluit - Vermindering van het bedrag van de geldboete voor een van de moedermaatschappijen - Toerekening van de verplichting tot betaling van het verminderde bedrag aan de dochteronderneming en aan de andere moedermaatschappij - Rechten van de verdediging”))
   (2015/C 302/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV (Amsterdam, Nederland) en Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Swaak en R. Wesseling, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Ronkes Agerbeek en J. Bourke, vervolgens F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 juni 2011 houdende wijziging van beschikking C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren), voor zover dit tot Akzo Nobel en Akcros Chemicals was gericht, of, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het bedrag van de opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 30 juni 2011 houdende wijziging van beschikking C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren) wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak T-491/10: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2011 — SNCF/BHIM — Infotrafic (infotrafic)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/49

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2011 — SNCF/BHIM — Infotrafic (infotrafic)
   (Zaak T-491/10) (1)

   2011/C 282/91
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak T-399/10: Beroep ingesteld op 14 september 2010 — ArcelorMittal España/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/53

         Beroep ingesteld op 14 september 2010 — ArcelorMittal España/Commissie
   (Zaak T-399/10)
   ()
   2010/C 301/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ArcelorMittal España, SA (Gozón, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Creus Carreras en A. Valiente Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 tot en met 4 van de beschikking nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op ArcelorMittal España, SA;

               —

               subsidiair, de aan ArcelorMittal España, SA opgelegde geldboete nietig verklaren;

               —

               meer subsidiair, het bedrag van de aan ArcelorMittal España, SA opgelegde geldboete verminderen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de artikelen 1 tot en met 4 van beschikking C(2010) 4287 def. van de Commissie van 30 juni 2010 in de zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoekster, samen met andere ondernemingen, artikel 101 VWEU en artikel 53 EER heeft geschonden door deel te nemen aan voortdurende overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector van voorspanstaal op pan-Europees en/of nationaal/regionaal niveau. Bovendien vordert zij nietigverklaring of vermindering van de haar opgelegde geldboete.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
   Ten eerste stelt zij dat de Commissie het in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden („EVRM”) en in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde grondrecht op een onpartijdige rechterlijke instantie heeft geschonden, voor zover de geldboete is opgelegd door een bestuurlijk orgaan dat tevens over onderzoeks- en bestraffingsbevoegdheden beschikt.
   Ten tweede betoogt zij dat de Commissie de geldboete onjuist heeft berekend, waardoor verzoekster een te hoge geldboete is opgelegd.
   Ten derde voert zij aan dat de Commissie ten onrechte heeft besloten dat verzoekster een doorslaggevende invloed uitoefende op Emesa en Galycas vóór december 1997.
   Ten vierde stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte heeft geweigerd om haar een gedeeltelijke immuniteit toe te kennen op grond van punt 23 van de mededeling inzake de vermindering van geldboeten van 2002 (1), hoewel zij doorslaggevend bewijsmateriaal heeft verstrekt over de duur en de zwaarwichtigheid van de inbreuk en aldus de daarin vastgestelde vereisten heeft vervuld.
   Tot slot betoogt verzoekster dat de Commissie de in punt 30 van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 (2) vermelde „specifieke verhoging met het oog op afschrikking” onjuist heeft toegepast, waardoor verzoeksters geldboete ten onrechte met 20 % is verhoogd.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-390/14: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Établissement Amra/BHIM (KJ KANGOO JUMPS XR) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk KJ Kangoo Jumps XR — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/46

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Établissement Amra/BHIM (KJ KANGOO JUMPS XR)
   (Zaak T-390/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk KJ Kangoo Jumps XR - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Établissement Amra (Vaduz, Liechtenstein) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 maart 2014 (zaak R 1511/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het „driedimensionale op een vaste plaats aangebrachte” teken KJ Kangoo Jumps XR als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Établissement Amra wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 29 maart 2001 in zaak C-404/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlĳn — Maatstaf van heffing — Uitsluiting — Bedieningsgeld")

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 200/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                                          (Tweede kamer)
                         van 29 maart 2001                                                          van 5 april 2001
in zaak C-404/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-201/99 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
              schappen tegen Franse Republiek (1)                          dorf om een prejudiciële beslissing): Deutsche Nichimen
                                                                                GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf (1)
(„Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Maatstaf van
          heffing — Uitsluiting — Bedieningsgeld”)
                                                                           („Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-
                                                                           ling in gecombineerde nomenclatuur — Satellietontvan-
                          (2001/C 200/07)                                                                  gers”)
                                                                                (2001/C 200/08)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-404/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                             dentie van het Hof)
pen (gemachtigde: E. Traversa, bijgestaan door N. Coutrelis)
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
S. Seam), betreffende een verzoek aan het Hof om vast                      In zaak C-201/99, betreffende een verzoek aan het Hof
te stellen dat de Franse Republiek, door onder bepaalde                    krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Düsseldorf
voorwaarden toe te staan dat het door sommige belastingplich-              (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Deutsche
tigen verlangde bedieningsgeld wordt uitgesloten van de                    Nichimen GmbH en Hauptzollamt Düsseldorf, om een preju-
maatstaf van heffing voor de belasting over de toegevoegde                 diciële beslissing over de uitlegging van de gecombineerde
waarde, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten             nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opge-
krachtens de artikelen 2, punt 1, en 11, A, lid 1, sub a, van de           nomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                   Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten               statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                  (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij de bijlagen bij de
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                 verordeningen (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van
L 45, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als              2 augustus 1989 (PB L 282, blz. 1), nr. 2472/90 van de
volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),            Commissie van 31 juli 1990 (PB L 247, blz. 1) en nr. 2587/91
D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-                 van de Commissie van 26 juli 1991 (PB L 259, blz. 1), heeft
generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Ruhl, hoofdadministrateur,            het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
op 29 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                     kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,
luidt als volgt:                                                           rechters; advocaat-generaal: F. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
                                                                           adjunct-griffier, op 5 april 2001 een arrest gewezen waarvan
1)    Door onder bepaalde voorwaarden toe te staan dat van de              het dictum luidt als volgt:
      maatstaf van heffing voor de BTW wordt uitgesloten de
      verplichte toeslag op de prijs die door sommige belastingplichti-
      gen in rekening wordt gebracht als beloning voor de bediening        De gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk doua-
      (bedieningsgeld), is de Franse Republiek de verplichtingen niet      netarief, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87
      nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, punt 1,       van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
      en 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals
      van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie              gewijzigd bij de bijlagen bij de verordeningen (EEG) nr. 2886/89
      van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —             van de Commissie van 2 augustus 1989, nr. 2472/90 van de
      Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde          Commissie van 31 juli 1990 en nr. 2587/91 van de Commissie
      waarde: uniforme grondslag.                                          van 26 juli 1991, met aldus worden uitgelegd, dat satellietontvangers
                                                                           van 1990 tot 1992 onder tariefpost 8528 vielen.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-337/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/9

         Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-337/04)
   (2004/C 239/16)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Rozet en C. Giolito als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door de beschikking van 15 januari 2002 betreffende de door de Franse Republiek ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Crédit Mutuel (steunmaatregel C 88/1997 ex NN 183/1995; thans bekendgemaakt in PB L 88 van 4 april 2003, blz. 39) niet binnen de gestelde termijn te hebben uitgevoerd, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2 en 3 van de genoemde beschikking;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aangezien zij van mening was dat de toekenning door de Franse autoriteiten aan Crédit Mutuel van het distributierecht inzake het Livret bleu met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun behelst, heeft de Commissie op 15 januari 2002 overeenkomstig artikel 88, lid 2, eerste alinea, EG een beschikking vastgesteld waarbij Frankrijk wordt aangemaand deze steun die sinds 1 januari 1991 was toegekend, bij Crédit Mutuel terug te vorderen alsmede maatregelen te nemen om de in het Livret bleu vervatte steun in de toekomst af te schaffen en het toezicht daarop te verbeteren.
   De Franse autoriteiten hebben op 18 juni 2003 aan Crédit Mutuel een terugvorderingsbevel ten belope van 117,9 miljoen euro afgegeven. De Commissie stelt evenwel vast dat Crédit Mutuel tot op heden geen staatssteun heeft terugbetaald en dat Frankrijk geen stappen heeft ondernomen om het bedrag terug te vorderen. Volgens de Commissie heeft de Franse Republiek dus niet aan de beschikking voldaan en heeft zij zich niet beroepen op de absolute onmogelijkheid om de beschikking uit te voeren, die als enig verweermiddel kan worden aangevoerd, zodat de niet-nakoming van de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen bewezen moet worden geacht.
   De Commissie gaat bovendien niet akkoord met de methode van de enkelvoudige intresten die door de Franse autoriteiten is gebruikt voor de berekening van de intrest op het terug te vorderen bedrag en met betrekking tot de aftrek van de belasting over dit bedrag. Volgens haar kan enkel de kapitalisatie van de intrest door de methode van de samengestelde intresten het economisch voordeel dat Crédit Mutuel heeft genoten, uiteindelijk ongedaan maken. Voorts hebben de Franse autoriteiten niet bewezen dat de aftrek van de belasting over het terug te vorderen bedrag is verricht overeenkomstig de nationale regeling en zonder discriminatie ten aanzien van vergelijkbare gevallen in het nationale recht. Bijgevolg volstaat het door de Franse autoriteiten voorgestelde terug te vorderen bedrag niet om de beschikking van de Commissie daadwerkelijk uit te voeren.
   Ten slotte heeft de Franse Republiek volgens de Commissie niet voldaan aan artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking van 15 januari 2002, dat ervoor moet zorgen dat de in het Livret bleu vervatte steun in de toekomst verdwijnt en het toezicht daarop verbetert, maar heeft zij enkel verklaard dat de noodzakelijke maatregelen in uitvoering waren. De Commissie beschikt tot op heden niet over gegevens waaruit kan worden geconcludeerd dat de beschikking op deze punten daadwerkelijk is uitgevoerd.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 november 2001 in zaak C-277/98: Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Goedkeuring van EOGFL-rekeningen — Begrotingsjaar 1994 — Extra heffing op melk — Geschillen tussen heffingplichtigen en bevoegde nationale autoriteiten — Nationale contentieuze procedures — Door lidstaten ten belope van nog niet ingevorderde extra heffingen gedragen negatieve correcties)

text:
5.1.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 3/3
                      ARREST VAN HET HOF                                   2)    Verstaat dat de Franse Republiek en de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen elk hun eigen kosten zullen dragen.
                            (Zesde kamer)
                                                                           3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
                       van 13 november 2001
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
in zaak C-277/98: Franse Republiek tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)
(Goedkeuring van EOGFL-rekeningen — Begrotingsjaar
1994 — Extra heffing op melk — Geschillen tussen heffing-
plichtigen en bevoegde nationale autoriteiten — Nationale
contentieuze procedures — Door lidstaten ten belope van
nog niet ingevorderde extra heffingen gedragen negatieve                                       ARREST VAN HET HOF
                               correcties)
                                                                                (Vijfde kamer)
                             (2002/C 3/03)
                                                                                van 8 november 2001
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           in zaak C-338/98: Commissie van de Europese Gemeen-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-        schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
                          dentie van het Hof)
                                                                           („Niet-nakoming — Artikelen 17, lid 2, sub a, en 18, lid 1,
                                                                           sub a, van Zesde BTW-richtlijn — Nationale regeling die
                                                                           werkgever toestaat, zeker percentage van kostenvergoeding
In zaak C-277/98, Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-               die werknemer ontvangt voor gebruik van privé-voertuig
Bellanger en C. Vasak) tegen Commissie van de Europese                        voor beroepsdoeleinden, als voorbelasting af te trekken”)
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Berscheid), betreffende
een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van
                                                                                (2002/C 3/04)
beschikking 98/358/EG van de Commissie van 6 mei 1998
betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten
voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend in verband                                          (Procestaal: Nederlands)
met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
uitgaven (PB L 163, blz. 28), voorzover hierin op de Franse
Republiek „negatieve correcties” worden toegepast met betrek-
king tot de extra heffingen op melk, die overeenstemmen met                In zaak C-388/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
bedragen waarvan de invordering aan de orde is in gedingen                 pen (gemachtigden: aanvankelijk E. Mennens en E. Traversa,
die op de datum van deze beschikking bij de bevoegde                       vervolgens E. Traversa en H. M. H. Speyart) tegen Koninkrijk
nationale gerechtelijke instanties aanhangig zijn, heeft het Hof           der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra, C. Wissels en
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur),           J. van Bakel), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                   Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: M. Ewing,
dent van de Zesde kamer, C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris              bijgestaan door N. Pleming), betreffende een verzoek aan het
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;           Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden de
griffier: R. Grass, op 13 november 2001 een arrest gewezen                 krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        is nagekomen door, in strijd met de artikelen 17, lid 2, sub a,
                                                                           en 18, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de
                                                                           Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
1)    Verklaart nietig beschikking 98/358/EG van de Commissie              wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
      van 6 mei 1998 betreffende de goedkeuring van de rekeningen          schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
      die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend       uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), in de versie voort-
      in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-         vloeiend uit richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995
      fonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinan-          tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van
      cierde uitgaven, voorzover hierin op de Franse Republiek             nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de
      „negatieve correcties” worden toegepast met betrekking tot de        belasting over de toegevoegde waarde — werkingssfeer en
      extra heffingen op melk, die overeenstemmen met bedragen             praktische regeling voor de toepassing van bepaalde vrijstellin-
      waarvan de invordering aan de orde is in gedingen die op de          gen (PB L 102, blz. 18), te voorzien in de aftrek door een aan
      datum van deze beschikking bij de bevoegde nationale gerechte-       belasting over de toegevoegde waarde onderworpen werkgever
      lijke instanties aanhangig zijn.                                     van een gedeelte van de kostenvergoeding die een werknemer


title: Zaak C-365/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Pequena Instância Cível de Lisboa (Portugal) op 8 juli 2011 — João Nuno Esteves Coelho dos Santos/TAP Portugal

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Pequena Instância Cível de Lisboa (Portugal) op 8 juli 2011 — João Nuno Esteves Coelho dos Santos/TAP Portugal
   (Zaak C-365/11)
   2011/C 282/18
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal de Pequena Instância Cível de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: João Nuno Esteves Coelho dos Santos

      Verwerende partij: TAP Portugal

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 5, 6 en 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) gelet op het arrest van het Hof van Justitie van 19 november 2009 (gevoegde zaken C-402/07 en C-432/07) (2), volgens hetwelk deze artikelen aldus moeten worden uitgelegd dat passagiers van vertraagde vluchten voor de toepassing van het recht op schadevergoeding met passagiers van geannuleerde vluchten kunnen worden gelijkgesteld wanneer zij door een vertraging van de vlucht meer dan drie uur tijd verliezen, al dan niet op dezelfde wijze worden uitgelegd met betrekking tot een vlucht die op tijd vertrok, maar op de luchthaven waar een tussenlanding werd gemaakt drie uur en vijfenvijftig minuten vertraging opliep, omdat de betrokken luchtvaartmaatschappij om operationele redenen besloten had om van vliegtuig te verwisselen en bleek dat het vervangende vliegtuig reeds vóór de tussenlanding defect was, zodat herstelwerkzaamheden nodig waren, waardoor de vlucht met de genoemde vertraging van drie uur en vijfenvijftig minuten haar bestemming bereikte?

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).

      (2)  PB C 24 van 30.1.2010, blz. 4.


title: Zaak C-465/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 9 oktober 2014 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen F. Wieland en H. Rothwangl

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 9 oktober 2014 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen F. Wieland en H. Rothwangl
   (Zaak C-465/14)
   (2014/C 448/17)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

      Verweerders: F. Wieland, H. Rothwangl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 3 en artikel 94, eerste, en tweede lid, van verordening 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen zich ertegen verzetten dat aan een voormalige zeevarende die deel uitmaakte van de bemanning van een zeeschip met een thuishaven in een lidstaat, die geen woonplaats had aan de wal en die geen onderdaan was van een lidstaat, nadat de staat waarvan deze zeevarende de nationaliteit heeft, tot (een rechtsvoorganger van) de Unie is toegetreden of verordening 1408/71 voor deze staat in werking is getreden, ouderdomspensioen (gedeeltelijk) wordt geweigerd op de enkele grond dat deze voormalige zeevarende in het tijdvak van (pretense) verzekering niet de nationaliteit had van de (eerstgenoemde) lidstaat?

               2)

               Moeten de artikelen 18 en 45 van het VWEU aldus worden uitgelegd dat deze in de weg staan aan een regeling van een lidstaat op grond waarvan een zeevarende die deel uitmaakte van de bemanning van een zeeschip met een thuishaven in deze lidstaat, die geen woonplaats aan de wal had en die geen onderdaan is van een lidstaat, uitgesloten was van verzekering voor het ouderdomspensioen, terwijl op grond van deze regeling als verzekerd wordt aangemerkt een zeevarende die onderdaan is van de lidstaat waar het zeeschip zijn thuishaven heeft en die zich voor het overige in dezelfde omstandigheden bevindt, indien de staat waarvan de eerstgenoemde zeevarende onderdaan is ten tijde van de vaststelling van het pensioen inmiddels tot (een rechtsvoorganger van) de Unie is toegetreden of verordening 1408/71 inmiddels voor deze staat in werking is getreden?

               3)

               Moeten de vragen 1) en 2) op dezelfde wijze beantwoord worden in het geval van een (voormalige) zeevarende, die ten tijde van zijn werkzaamheden de nationaliteit had van een staat die op een later moment toetreedt tot (een rechtsvoorganger van) de Unie, maar die ten tijde van die toetreding of de inwerkingtreding van verordening 1408/71 voor deze staat en ten tijde van het te gelde maken van zijn aanspraak op ouderdomspensioen geen onderdaan is van een lidstaat, maar op wie laatstgenoemde verordening op grond van artikel 1 van verordening 859/2003 (2) wel van toepassing is?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak T-3/13: Beroep ingesteld op 7 januari 2013 — Ronja/Commissie

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/22

         Beroep ingesteld op 7 januari 2013 — Ronja/Commissie
   (Zaak T-3/13)
   2013/C 79/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ronja s.r.o. (Znojmo, Tsjechië) (vertegenwoordiger: E. Engin-Deniz, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               een mondelinge behandeling toe te staan;

               —

               het besluit van de Commissie in procedure Gestdem 2012/3329 nietig te verklaren en toegang tot de volledige documenten te verlenen;

               —

               vast te stellen dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door geen niet-nakomingsprocedure in te leiden tegen de Republiek Oostenrijk wegens schending van artikel 13 van richtlijn 2001/37/EG (1) en artikel 34 VWEU door § 7a van de Oostenrijkse Tabakswet;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de procedurekosten en kosten van vertegenwoordiging.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster onder andere volgende middelen aan:

               1)

               Schending van artikel 4, lid 2, tweede gedachtestreepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2)

               Verzoekster voert in wezen aan dat de Commissie de volledige toegang tot de gevraagde documenten (briefwisseling tussen de Republiek Oostenrijk en de Commissie in verband met klacht nr. 2008/4340 op grond dat de Oostenrijkse Tabakswet niet in overeenstemming zou zijn met richtlijn 2001/37) grotendeels op basis van de argumenten van de Oostenrijkse autoriteiten heeft geweigerd, zonder dat zij deze argumenten inhoudelijk heeft getoetst. Volgens verzoekster zou echter niet de toegang tot de documenten, maar de weigering van de toegang de procedure wegens onrechtmatige overheidsdaad die zij bij het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof aanhangig heeft gemaakt ongunstig hebben beïnvloed. Zij voegt daaraan toe dat op grond van het doel van de uitzondering van artikel 4, lid 2, tweede gedachtestreepje, van verordening nr. 1049/2001 juist toegang had moeten worden verleend tot de betrokken documenten.

               2)

               Nalaten een niet-nakomingsprocedure tegen de Republiek Oostenrijk in te leiden wegens schending van artikel 13 van richtlijn 2001/37 en artikel 34 VWEU door § 7a van de Oostenrijkse Tabakswet
               Verzoekster betoogt in dit verband onder meer dat indien een niet-nakomingsprocedure zou zijn ingeleid, het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof in zijn beslissing op verzoeksters vordering wegens onrechtmatige overheidsdaad niet tot de conclusie had kunnen komen dat richtlijn 2001/37 enkel rechten verleent aan de consument en niet aan ondernemingen.

      (1)  Richtlĳn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (PB L 194, blz. 26).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-97/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 maart 2014 — SMK Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 maart 2014 — SMK Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
   (Zaak C-97/14)
   2014/C 142/32
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SMK Kft.

      Verwerende partijen: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 55 van de btw-richtlijn (1) in de tot en met 1 januari 2010 geldende versie aldus worden uitgelegd dat het uitsluitend betrekking heeft op belastingplichtigen die diensten afnemen en niet zijn geregistreerd of zich niet hoeven te laten registreren voor btw-doeleinden in de lidstaat van de plaats waar de diensten daadwerkelijk worden verricht?

               2)

               Zo ja, wordt de plaats van uitvoering van de diensten dan uitsluitend bepaald op basis van artikel 52 van de btw-richtlijn?

               3)

               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, dient artikel 55 van de btw-richtlijn in de tot en met 1 januari 2010 geldende versie dan aldus te worden uitgelegd dat uitsluitend de belastingplichtige afnemer van diensten in onderaanneming die in meerdere lidstaten voor btw-doeleinden is of behoort te zijn geregistreerd, beslist onder welk fiscaal registratienummer hij de diensten afneemt (ook in het geval dat hij wordt geacht te zijn gevestigd in de lidstaat waar de diensten daadwerkelijk worden verricht, maar tevens in een andere lidstaat voor btw-doeleinden is geregistreerd)?

               4)

               Indien op de derde vraag wordt geantwoord dat het beslissingsrecht van de afnemer van de diensten onbeperkt is, dient artikel 55 van de btw-richtlijn dan aldus te worden uitgelegd dat:

                           —

                           de diensten tot en met 31 december 2009 kunnen worden geacht te zijn verricht onder het door de afnemer opgegeven btw-nummer, wanneer hij ook in een andere lidstaat als belastingplichtige is geregistreerd (gevestigd) en de goederen worden verzonden of vervoerd naar een plaats buiten de lidstaat waar de diensten daadwerkelijk zijn verricht;

                           —

                           het feit dat de afnemer van de diensten een in een andere lidstaat gevestigde belastingplichtige is die de afgewerkte goederen verkoopt aan een tussenpersoon, waarbij die goederen worden verzonden of vervoerd naar een plaats buiten de lidstaat waar de diensten zijn verricht, die ze op zijn beurt in een derde lidstaat van de Gemeenschap wederverkoopt, zonder dat de goederen terugkeren naar de zetel van de afnemer van de diensten in onderaanneming, van invloed is op de vaststelling van de plaats van uitvoering van de diensten?

               5)

               Indien het beslissingsrecht van de afnemer van de diensten niet onbeperkt is, wordt de toepassing van artikel 55 van de btw-richtlijn in de tot en met 1 januari 2010 geldende versie dan beïnvloed door:

                           —

                           de omstandigheden waaronder de afnemer van bepaalde werkzaamheden met betrekking tot een goed de benodigde grondstoffen aankoopt en ter beschikking stelt van degene die deze werkzaamheden verricht,

                           —

                           de lidstaat van waaruit en het fiscaal registratienummer waaronder de belastingplichtige afnemer van de diensten de uit die werkzaamheden resulterende afgewerkte goederen verkoopt,

                           —

                           het feit dat de uit die werkzaamheden resulterende afgewerkte goederen — zoals in het hoofdgeding — reeds in het land waar de werkzaamheden plaatsvinden in het kader van een keten van handelingen meermaals worden verkocht en vervolgens vanuit dat land rechtstreeks naar de eindafnemer worden vervoerd?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-175/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Walter Hundhausen/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/52

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Walter Hundhausen/Commissie
   (Zaak T-175/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/63)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Walter Hundhausen GmbH (Schwerte, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door C. Renner, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis, M. Schneider en G. Mathisen, vervolgens X. Lewis, M. Schneider, M. Moustakali en C. Perrin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van Flachglas Torgau GmbH en Saint-Gobain Isover G+H AG, van Kronotex GmbH & Co. KG en Kronoply GmbH, van Bayer MaterialScience AG, van Sabic Polyolefine GmbH, van Ineos Manufacturing Deutschland GmbH, Ineos Phenol GmbH en Ineos Vinyls Deutschland GmbH, alsook van Advansa GmbH, Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH, Aurubis AG, CBW Chemie GmbH, CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG, Clariant Produkte (Deutschland) GmbH, Dralon GmbH, Hahl Filaments GmbH, Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen, Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter, Nabaltec AG, Siltronic AG en Wacker Chemie AG hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Walter Hundhausen GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


13.3.1999               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 71/11
      dergelijke bilaterale akkoorden betrekking op vraag-                   skiesº-overeenkomst met de Verenigde Staten op
      stukken op het gebied van de binnenlandse wetgeving                    het gebied van het luchtvervoer, dat akkoord te
      betreffende de behandeling van ondernemingen die                       paraferen, in 1995 te sluiten en toe te passen, niet
      hun zetel buiten de Gemeenschap hebben of de behan-                    heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem
      deling van derde landen.                                               rusten krachtens het Verdrag, met name de
                                                                             artikelen 5 en 52, alsmede krachtens van het Ver-
                                                                             drag afgeleid recht, inzonderheid Verordening
                                                                             (EEG) nr. 2407/92 van de Raad van 23 juli 1992
Ð Akkoorden met een derde land, die dergelijke gevolgen                      betreffende de verlening van exploitatievergunnin-
      hebben op de binnenlandse markt voor het luchtver-                     gen aan luchtvaartmaatschappijen (1), Verordening
      voer, kunnen niet buiten een communautair kader wor-                   (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
      den gesloten.                                                          betreffende de toegang van communautaire lucht-
                                                                             vaartmaatschappijen         tot     intracommunautaire
                                                                             luchtroutes (2), Verordening (EEG) nr. 2409/92 van
Ð De bepalingen betreffende de aanwijzing van de ver-                        de Raad van 23 juli 1992 inzake tarieven voor
      voerders zijn in strijd met artikel 52 van het Verdrag                 luchtdiensten (3), Verordening (EEG) nr. 2299/89
      (zie de in zaak C-466/98 aangevoerde argumenten).                      van de Raad (4), zoals gewijzigd bij Verordening
                                                                             (EEG) nr. 3089/93 (5), en Verordening (EEG)
                                                                             nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betref-
                                                                             fende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing
Ð Het onderhandelen over een dergelijk bilateraal                            van ¹slotsº op communautaire luchthavens (6).
      akkoord is in strijd met de krachtens artikel 5 van het
      EG-Verdrag op de lidstaten rustende verplichtingen.
                                                                         Ð Subsidiair en complementair, vast te stellen dat
Ð (Subsidiair) Schending van de krachtens artikel 234                        Luxemburg, voorzover wordt aangenomen dat het
      van het EG-Verdrag op BelgieÈ rustende verplichtingen.                 akkoord van 1995 de eerder gesloten akkoorden
                                                                             niet radicaal wijzigt en derhalve niet vervangt, niet
                                                                             heeft voldaan aan de krachtens artikel 5 van het
(1 ) PB  L 240 van 24.8.1992, blz. 1.                                        Verdrag en het afgeleide recht op hem rustende
(2 ) PB  L 240 van 24.8.1992, blz. 8.                                        verplichtingen, door de in die eerdere akkoorden
(3 ) PB  L 240 van 24.8.1992, blz. 15.
                                                                             vervatte bepalingen die onverenigbaar zijn met het
(4 ) PB  L 220 van 29.7.1989, blz. 1.
(5 ) PB  L 278 van 11.11.1993, blz. 1.                                       Verdrag, met name artikel 52, en met het afgeleide
(6 ) PB  L 14 van 22.1.1993, blz. 1.                                         recht, niet af te schaffen of door daartoe niet alle
                                                                             mogelijke wettelijke maatregelen te treffen.
                                                                    2. Het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
                                                                         wijzen.
Beroep, op 18 december 1998 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                            Luxemburg
                         (Zaak C-472/98)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                          (1999/C 71/18)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
is op 18 december 1998 beroep ingesteld tegen Groother-             die in zaak C-471/98 (7).
togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Benyon, juri-
disch adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-             (1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 1.
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                  (2) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.
Wagner, Kirchberg.                                                  (3) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 15.
                                                                    (4) PB L 220 van 29.7.1989, blz. 1.
                                                                    (5) PB L 278 van 11.11.1993, blz. 1.
                                                                    (6) PB L 14 van 22.1.1993, blz. 1.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    (7) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.
1. Ð Vast te stellen dat Luxemburg, door individueel te
           onderhandelen over een zogenaamde ¹open


title: Zaak T-95/16: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2017 — Aydin/EUIPO — Kaporal Groupe (ROYAL & CAPORAL) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ROYAL & CAPORAL — Ouder Uniewoordmerk KAPORAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/25

         Arrest van het Gerecht van 14 juni 2017 — Aydin/EUIPO — Kaporal Groupe (ROYAL & CAPORAL)
   (Zaak T-95/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk ROYAL & CAPORAL - Ouder Uniewoordmerk KAPORAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 249/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Savas Aydin (Pantin, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Watrin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en S. Pétrequin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Kaporal Groupe (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. André, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 december 2015 (zaak R 867/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Kaporal Groupe en S. Aydin

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Savas Aydin wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak C-311/05 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 — Naipes Heraclio Fournier, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), France Cartes SAS (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 40/94 — Gemeenschapsmerk — Beeldmerken die afbeelding van zwaard , van ridder van knotsen en van koning van zwaarden uit kaartspel bevatten — Nietigverklaring van merk)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2007 — Naipes Heraclio Fournier, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), France Cartes SAS
   (Zaak C-311/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 40/94 - Gemeenschapsmerk - Beeldmerken die afbeelding van „zwaard’, van „ridder van knotsen’ en van „koning van zwaarden’ uit kaartspel bevatten - Nietigverklaring van merk)
   (2007/C 297/07)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Naipes Heraclio Fournier, SA (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto, I. de Medrano Caballero en O. Mondéjar, gemachtigden), France Cartes SAS (vertegenwoordiger: C. de Haas, avocat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 11 mei 2005, Naipes Heraclio Fournier/BHIM (interveniënte: France Cartes SAS) (gevoegde zaken T-160/02 en T-162/02), houdende verwerping van de beroepen tegen drie beslissingen van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 28 februari 2002 tot toewijzing van vorderingen tot nietigverklaring die France Cartes SAS had ingesteld tegen drie beeldmerken waarvan rekwirante houder is
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Naipes Heraclio Fournier SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak T-521/13: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2015 — Alpinestars Research/BHIM — Tung Cho en Wang Yu (A ASTER) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk A ASTER — Ouder gemeenschapswoordmerk A-STARS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/33

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2015 — Alpinestars Research/BHIM — Tung Cho en Wang Yu (A ASTER)
   (Zaak T-521/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk A ASTER - Ouder gemeenschapswoordmerk A-STARS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 279/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alpinestars Research Srl (Coste di Maser, Italië) (vertegenwoordigers: G. Dragotti, R. Valenti en S. Balice, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Kean Tung Cho (Taichung City, Taiwan), en Ling-Yuan Wang Yu (Wuci Township, Taiwan)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juli 2013 (zaak R 2309/2012–4) inzake een oppositieprocedure tussen Alpinestars Research Srl, enerzijds, en Kean Tung Cho en Ling-Yuan Wang Yu, anderzijds.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 juli 2013 (zaak R 2309/2012-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak T-599/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Souruh/Raad

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/19

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Souruh/Raad
   (Zaak T-599/14)
   2014/C 361/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Souruh SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Ruchat en C. Cornet d’Elzius, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoekster geleden schade, ten belope van 10  000 EUR;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-592/14, Makhlouf/Raad.


title: Zaak T-172/12: Beroep ingesteld op 13 april 2012 — Brauerei Beck/BHIM — Aldi (Be Light)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/23

         Beroep ingesteld op 13 april 2012 — Brauerei Beck/BHIM — Aldi (Be Light)
   (Zaak T-172/12)
   2012/C 194/40
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Brauerei Beck GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 januari 2012 in zaak R 2258/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoekster;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, indien zij intervenieert voor het Gerecht, verwijzen in haar eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „Be Light” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7165351

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het onder nr. 135285 ingeschreven gemeenschapswoordmerk „BECK’s” voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle litigieuze goederen van klasse 32 en toestemming tot inschrijving van het bestreden merk voor de overige waren

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-154/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 december 2005  — Bauwens tegen Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsronde 2001/2002 — Artikel 7 van Algemene uitvoeringsbepalingen — Termijn voor indiening van verzoek om adiëring van paritair beoordelingscomité — Schorsing )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2005 — Bauwens tegen Commissie
   (Zaak T-154/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsronde 2001/2002 - Artikel 7 van Algemene uitvoeringsbepalingen - Termijn voor indiening van verzoek om adiëring van paritair beoordelingscomité - Schorsing”)
   (2006/C 48/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Daniel Bauwens (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, en E. Marchal)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de tweede beoordelaar van 15 juli 2003 om in het kader van de procedure tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport het paritair beoordelingscomité niet te adiëren op grond van artikel 7 van de Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van de tweede beoordelaar van 15 juli 2003 om de zaak niet aan het paritair beoordelingscomité voor te leggen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak T-231/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  9 januari 2006  — Corsica Ferries France tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/32

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 januari 2006 — Corsica Ferries France tegen Commissie
   (Zaak T-231/05) (1)

   (2006/C 74/63)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-520/15 P: Beschikking van het Gerecht van 25 april 2016 – Mikulik/Raad („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Ontslag aan het einde van de proeftijd — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/22

         Beschikking van het Gerecht van 25 april 2016 – Mikulik/Raad
   (Zaak T-520/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Ontslag aan het einde van de proeftijd - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   (2016/C 222/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Filip Mikulik (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 25 juni 2015, Mikulik/Raad (F-67/14, EU:F:2015:65), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mikulik wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.