title: Zaak C-48/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2013/51/Euratom — Keuze van de rechtsgrondslag — EGA-Verdrag — Artikelen 31 EA en 32 EA — VWEU — Artikel 192, lid 1, VWEU — Bescherming van de gezondheid van personen — Radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water — Rechtszekerheid — Loyale samenwerking tussen de instellingen)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-48/14) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2013/51/Euratom - Keuze van de rechtsgrondslag - EGA-Verdrag - Artikelen 31 EA en 32 EA - VWEU - Artikel 192, lid 1, VWEU - Bescherming van de gezondheid van personen - Radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water - Rechtszekerheid - Loyale samenwerking tussen de instellingen))
   (2015/C 118/14)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en J. Rodrigues, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: O. Segnana en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en E. Ruffer, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en M. Patakia, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Europees Parlement wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek, de Franse Republiek en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak C-108/16 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam - Nederland) – Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Paweł Dworzecki (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel — Artikel 4 bis, lid 1 — Procedures van overlevering tussen de lidstaten — Voorwaarden voor tenuitvoerlegging — Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging — Uitzonderingen — Verplichte tenuitvoerlegging — Bij verstek opgelegde straf — Begrippen „persoonlijk gedagvaard” en „anderszins officieel in kennis gesteld” — Autonome begrippen van het Unierecht)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam - Nederland) – Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Paweł Dworzecki
   (Zaak C-108/16 PPU) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel - Artikel 4 bis, lid 1 - Procedures van overlevering tussen de lidstaten - Voorwaarden voor tenuitvoerlegging - Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging - Uitzonderingen - Verplichte tenuitvoerlegging - Bij verstek opgelegde straf - Begrippen „persoonlijk gedagvaard” en „anderszins officieel in kennis gesteld” - Autonome begrippen van het Unierecht))
   (2016/C 260/16)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partij in het hoofdgeding

   Paweł Dworzecki

      Dictum

               1)

               Artikel 4 bis, lid 1, onder a), i), van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet in die zin worden uitgelegd dat de uitdrukkingen „persoonlijk […] gedagvaard” en „anderszins daadwerkelijk officieel in kennis […] gesteld van het tijdstip en de plaats van dat proces, zodat op ondubbelzinnige wijze vaststaat dat hij op de hoogte was van het voorgenomen proces”, in deze bepaling, autonome begrippen van het Unierecht vormen en in de gehele Europese Unie uniform moeten worden uitgelegd.

               2)

               Artikel 4 bis, lid 1, onder a), i), van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet in die zin worden uitgelegd dat een dagvaarding als aan de orde in het hoofdgeding, die niet rechtstreeks aan de betrokkene is betekend maar op diens adres is uitgereikt aan een volwassen huisgenoot van hem, die heeft toegezegd deze aan hem te overhandigen, zonder dat uit het Europees aanhoudingsbevel blijkt dat en, in voorkomend geval, wanneer deze volwassene die dagvaarding daadwerkelijk aan de betrokkene heeft overhandigd, niet zonder meer voldoet aan de in die bepaling genoemde voorwaarden.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak C-357/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 30 augustus 2006 — Frigerio Luigi & C. Snc/Comune di Triuggio

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 30 augustus 2006 — Frigerio Luigi & C. Snc/Comune di Triuggio
   (Zaak C-357/06)
   (2006/C 281/36)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Frigerio Luigi & C. Snc

      Verwerende partij: Comune di Triuggio
   Prejudiciële vragen

               1)

               Bevat de regel van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2004/18/EG (1), of de overeenkomstige regel van artikel 26, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG (2) (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), op grond waarvan gegadigden of inschrijvers die krachtens de wetgeving van de lidstaat waarin zij zijn gevestigd, gerechtigd zijn de betrokken diensten te verlenen, niet mogen worden afgewezen louter op grond van het feit dat zij krachtens de wetgeving van de lidstaat waarin de opdracht wordt gegund, hetzij een natuurlijke persoon dan wel een rechtspersoon zouden moeten zijn, al dan niet een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht, dat voorgaat boven de formele beperking die is vervat in artikel 113, lid 5, van het decreto legislativo 267/2000 en in de artikelen 2, lid 6, en 15, lid 1, van de legge regionale della Lombardia nr. 26/2003 van 12 december 2003, en er dus zelf voor kan zorgen dat ook gegadigden die geen kapitaalvennootschappen zijn, aan de aanbestedingen kunnen deelnemen?

               2)

               Ingeval het Hof van oordeel is dat de hierboven genoemde bepaling geen fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht bevat, vormt de regel van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2004/18/EG, of de overeenkomstige regel van artikel 26, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), dan veeleer een stilzwijgend uitvloeisel of een „afgeleid beginsel” van het mededingingbeginsel, gezien in samenhang met de beginselen van bestuurlijke transparantie en non-discriminatie op grond van nationaliteit, en heeft het als zodanig rechtstreekse werking en voorrang boven eventueel daarmee strijdige nationale bepalingen waarmee de lidstaten overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken regelen die niet onder de werkingssfeer van de rechtstreekse toepassing van het gemeenschapsrecht vallen?

               3)

               Zijn de bepalingen van artikel 113, lid 5, van het decreto legislativo 267/2000 en van de artikelen 2, lid 6, en 15, lid 1, van de legge regionale della Lombardia nr. 26/2003 van 12 december 2003 in overeenstemming met de beginselen van gemeenschapsrecht die zijn neergelegd in de artikelen 39 (vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap), 43 (vrijheid van vestiging), en 48 en 81 (mededingingbeperkende afspraken) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en dienen, ingeval wordt aangenomen dat de genoemde nationale bepalingen hiermee strijdig zijn, deze laatste dan buiten toepassing te worden gelaten, als indruisend tegen gemeenschapsbepalingen die rechtstreekse werking en voorrang boven de nationale bepalingen hebben?

               4)

               Zijn de bepalingen van artikel 113, lid 5, van het decreto legislativo 267/2000 en van de artikelen 2, lid 6, en 15, lid 1, van de legge regionale della Lombardia nr. 26/2003 van 12 december 2003 in overeenstemming met artikel 9, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG (3), of met de overeenkomstige bepaling van artikel 7, lid 2, van richtlijn 2006/12/EG (4) van 5 april 2006 (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), waarin respectievelijk is bepaald dat „[…] iedere inrichting of onderneming die de in bijlage II A bedoelde handelingen verricht, een vergunning [moet] hebben van de in artikel 6 bedoelde bevoegde instantie” en dat „[d]e in lid 1 bedoelde plannen [voor het beheer van afvalstoffen] bijvoorbeeld [kunnen] behelzen: a) de natuurlijke of rechtspersonen die gemachtigd zijn afvalstoffen te beheren”?

      (1)  PB L 134, blz. 114.

      (2)  PB L 209, blz. 1.

      (3)  PB L 194, blz. 39.

      (4)  PB L 114, blz. 9.


title: Zaak C-150/09 P: Beschikking van het Hof van 21 januari 2010 — Iride SpA, Iride Energia SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Met gemeenschappelijke markt verenigbaar verklaarde staatssteun mits steunontvanger een onrechtmatig verklaarde eerdere steun terugbetaalt — Verenigbaarheid met artikel 87, lid 1, EG — Rechtsdwalingen — Onjuiste opvatting van argumentatie van rekwiranten — Motiveringsgebreken — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/14

         Beschikking van het Hof van 21 januari 2010 — Iride SpA, Iride Energia SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-150/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Met gemeenschappelijke markt verenigbaar verklaarde staatssteun mits steunontvanger een onrechtmatig verklaarde eerdere steun terugbetaalt - Verenigbaarheid met artikel 87, lid 1, EG - Rechtsdwalingen - Onjuiste opvatting van argumentatie van rekwiranten - Motiveringsgebreken - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 134/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Iride SpA, Iride Energia SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, M. Merola en T. Ubaldi, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Righini en G. Conte, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 11 februari 2009, Iride SpA en Iride Energia SpA (T-25/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/941/EG van de Commissie van 8 november 2006 betreffende steunmaatregel nr. C 11/06 (ex N 127/05) die de Italiaanse republiek voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van AEM Torino (PB L 366, blz. 62) in de vorm van subsidies ter terugbetaling van de gestrande kosten in de energiesector, voor zover daarbij wordt geconcludeerd dat het gaat om staatssteun en voorts de verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat AEM Torino de onrechtmatige eerdere steun terugbetaalt die in het kader van de regeling ten gunste van de „gemeentelijke” ondernemingen werd verleend

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Iride SpA en Iride Energia SpA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak T-253/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2006 — Ayadi/Raad (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban — Bevoegdheid van Gemeenschap — Bevriezing van tegoeden — Subsidiariteitsbeginsel — Fundamentele rechten — Jus cogens — Rechterlijke toetsing — Beroep tot nietigverklaring)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2006 — Ayadi/Raad
   (Zaak T-253/02) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban - Bevoegdheid van Gemeenschap - Bevriezing van tegoeden - Subsidiariteitsbeginsel - Fundamentele rechten - Jus cogens - Rechterlijke toetsing - Beroep tot nietigverklaring)
   (2006/C 224/73)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Chafiq Ayadi (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Lyon, H. Miller, M. Willis-Stewart, solicitors, en S. Cox, barrister, vervolgens A. Lyon, H. Miller en S. Cox

      Verweerder: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Vitsentzatos en M. Bishop, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Collins, vervolgens R. Caudwell, gemachtigden, bijgestaan door S. Moore, barrister) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Brown en M. Wilderspin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9 )
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker zal naast zijn eigen kosten ook de kosten van de Raad dragen.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak T-227/09: Beroep ingesteld op 10 juni 2009 — Feng Shen Technology/BHIM — Majtczak (FS)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/24

         Beroep ingesteld op 10 juni 2009 — Feng Shen Technology/BHIM — Majtczak (FS)
   (Zaak T-227/09)
   2009/C 193/40
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Feng Shen Technology Co. Ltd (Gueishan, Taiwan) (vertegenwoordigers: W. Festl-Wietek en P. Rath, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jarosław Majtczak (Łódź, Polen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 april 2009 in zaak R 529/2008-4 vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerk nr. 4 431 391 nietig verklaren; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: merk „FS” voor waren van klasse 26 — gemeenschapsmerk nr. 4 431 391

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: meerdere oudere merkinschrijvingen van het beeldteken „FS” in Taiwan, China en Ghana met betrekking tot ritssluitingen en aanverwante waren

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), doordat de kamer van beroep de door de partijen overgelegde bewijzen en documenten niet naar behoren heeft beoordeeld en evenmin de feiten naar behoren heeft geanalyseerd als basisvoorwaarde voor een uitspraak over de vraag of de betrokken merkaanvraag te kwader trouw werd ingediend.


title: Zaak C-509/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  18 mei 2006  [verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) om een prejudiciële beslissing] — Magpar VI BV tegen Staatssecretaris van Financiën (Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal — Richtlijn 69/335/EEG — Artikel 7, lid 1, sub b en b bis — Kapitaalrecht — Vrijstelling — Behoud van bezit van verworven aandelen gedurende vijf jaar)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 mei 2006 [verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) om een prejudiciële beslissing] — Magpar VI BV tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-509/04) (1)

   (Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Richtlijn 69/335/EEG - Artikel 7, lid 1, sub b en b bis - Kapitaalrecht - Vrijstelling - Behoud van bezit van verworven aandelen gedurende vijf jaar)
   (2006/C 165/15)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Magpar VI BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 7, lid 1, b bis, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), ingelast bij richtlijn 73/79/EEG van de Raad van 9 april 1973 tot wijziging van de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1, sub b, van de richtlijn betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtingen tot hergroepering van vennootschappen — Vennootschap die niet meer in het bezit is van aandelen in een andere vennootschap ten gevolge van fusie — Termijn van vijf jaar — Begrip „vervreemding van aandelen”
   Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 1, sub b en b bis, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79/EEG van de Raad van 9 april 1973 en 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een eerste kapitaalvennootschap binnen een termijn van vijf jaar na de verwerving van de aandelen van een tweede kapitaalvennootschap in het kader van een van het kapitaalrecht vrijgestelde aandelenfusie niet langer in het bezit is van deze aandelen omdat de tweede vennootschap op haar beurt is gefuseerd met een derde kapitaalvennootschap en daardoor heeft opgehouden te bestaan, met dien verstande dat de eerste vennootschap daarbij in ruil aandelen in de derde vennootschap heeft verkregen, de in punt b bis van voornoemde bepaling opgenomen verplichting om gedurende vijf jaar in het bezit te blijven van de aanvankelijk verworven aandelen niet doorschuift naar de aandelen die de eerste vennootschap in de derde vennootschap houdt.

               2)

               De omstandigheid dat artikel 7, lid 1, sub b bis, tweede alinea, tweede volzin, van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79 en 85/303, spreekt van „overdracht” van aandelen als gevolg van een van het kapitaalrecht vrijgestelde verrichting, is niet van belang voor het antwoord op de eerste vraag.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak C-270/12: Beroep ingesteld op 1 juni 2012 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie, Europees Parlement

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/3

         Beroep ingesteld op 1 juni 2012 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie, Europees Parlement
   (Zaak C-270/12)
   2012/C 273/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: A. Robinson, gemachtigde, J. Stratford QC, A. Henshaw, Barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 28 van verordening (EU) nr. 236/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2012 betreffende short selling en bepaalde aspecten van kredietverzuimswaps. (1)

               —

               verwijzing van verweerders in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 28, met het opschrift „Interventiebevoegdheden van ESMA in uitzonderlijke omstandigheden”, dient de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) natuurlijke of rechtspersonen het aangaan van shorttransacties of gelijksoortige transacties te verbieden of daaraan voorwaarden te verbinden, ofwel te verlangen dat deze personen shortposities aanmelden of bekendmaken.
   ESMA neemt dergelijke maatregelen indien a) zij het hoofd bieden aan een bedreiging voor de ordelijke werking en integriteit van de financiële markten of voor de stabiliteit van het gehele financiële stelsel van de Unie of een deel ervan; b) er grensoverschrijdende gevolgen zijn, en c) bevoegde autoriteiten geen maatregelen hebben getroffen om de bedreiging het hoofd te bieden of de door hen getroffen maatregelen de bedreiging onvoldoende het hoofd bieden. De maatregelen zijn maximaal drie maanden geldig, maar ESMA is gemachtigd om ze onbeperkt te verlengen. De maatregelen hebben voorrang boven eerdere door een bevoegde autoriteit overeenkomstig de short selling verordening genomen maatregelen.
   Het Verenigd Koninkrijk betoogt dat artikel 28 onwettig is op de volgende gronden.
   In de eerste plaats is het in strijd met het tweede door het Hof van Justitie in het arrest van 13 juni 1958, Meroni/Hoge Autoriteit (9/56, Jurispr. blz. 11), geformuleerde beginsel, omdat:

               1)

               de criteria inzake het moment waarop ESMA krachtens artikel 28 moet optreden, een ruime beoordelingsmarge inhouden;

               2)

               aan ESMA een ruime keuze wordt gelaten met betrekking tot de op te leggen maatregel of maatregelen en de vast te stellen uitzonderingen, en deze keuzes zeer belangrijke implicaties voor het economische beleid hebben;

               3)

               de factoren die ESMA in aanmerking moet nemen, uiterst subjectieve testen omvatten;

               4)

               ESMA is gemachtigd om haar maatregelen te verlengen zonder enige beperking wat de totale duur ervan betreft;

               5)

               ook al heeft artikel 28 (anders dan het Verenigd Koninkrijk betoogt) ESMA er niet toe gebracht om macro-economische beleidskeuzes te maken, ESMA niettemin bij de beleidstoepassing in een bepaalde zaak, zoals in de zaak Meroni zelf, over een ruime beoordelingsvrijheid beschikt.

         In de tweede plaats beoogt artikel 28 ESMA te machtigen om, in strijd met het arrest van het Hof van 14 mei 1981, Romano (98/80, Jurispr. blz. 1241), maatregelen van algemene strekking met kracht van wet op te leggen.
   In de derde plaats beoogt artikel 28 ESMA de bevoegdheid te verlenen om niet-wetgevingshandelingen van algemene strekking vast te stellen, terwijl de Raad in het licht van de artikelen 290 VWEU en 291 VWEU krachtens de Verdragen niet bevoegd is om een dergelijke bevoegdheid aan een gewoon agentschap te delegeren buiten deze bepalingen om.
   In de vierde plaats overschrijdt artikel 28 de in artikel 114 VWEU verleende bevoegdheid, indien en voor zover het aldus wordt uitgelegd dat het ESMA machtigt om individuele maatregelen te nemen tegen natuurlijke of rechtspersonen.
   Artikel 28 kan van de rest van de short selling-verordening worden gescheiden. De schrapping ervan zou in wezen geen afbreuk doen aan de rest van de verordening.

      (1)  PB L 86, blz. 1.


title: Zaak T -76/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Scotto/Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Scotto/Commissie
   (Zaak T -76/05) (1)

   (2005/C 281/62)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005


title: Zaak C-76/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Curtea de Apel Brașov (Roemenië) op 12 februari 2014 — Mihai Manea/Instituția Prefectului — județul Brașov — Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Curtea de Apel Brașov (Roemenië) op 12 februari 2014 — Mihai Manea/Instituția Prefectului — județul Brașov — Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor
   (Zaak C-76/14)
   2014/C 151/12
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Brașov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mihai Manea

      Verwerende partij: Instituția Prefectului — județul Brașov — Serviciul public comunitar regim permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 110 VWEU, gelet op Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een milieuheffing op de registratie in die staat van buitenlandse motorvoertuigen invoert, wanneer die heffing ook op de overdracht van het eigendomsrecht op binnenlandse motorvoertuigen van toepassing is, tenzij een dergelijke heffing of een gelijksoortige heffing (omissis) reeds is betaald?

               2)

               Moet artikel 110 VWEU, gelet op Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een milieuheffing op de registratie in die staat van buitenlandse motorvoertuigen invoert die voor binnenlandse motorvoertuigen slechts bij de overdracht van het eigendomsrecht op een dergelijk motorvoertuig wordt betaald, met als gevolg dat een buitenlands motorvoertuig pas na betaling van de heffing mag worden gebruikt, terwijl een binnenlands motorvoertuig zonder betaling van de heffing voor onbeperkte tijd mag worden gebruikt tot een eventuele overdracht van het eigendomsrecht op dat motorvoertuig?


title: Zaak C-158/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 22 maart 2007 — Jacqueline Förster tegen IB-Groep

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 22 maart 2007 — Jacqueline Förster tegen IB-Groep
   (Zaak C-158/07)
   (2007/C 117/29)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Centrale Raad van Beroep
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Jacqueline Förster

      Verweerder: IB-Groep
   Prejudiciële vragen

               1.

               Heeft artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1251/70 (1) mede betrekking op de student die voornamelijk om studieredenen naar Nederland is gekomen en oorspronkelijk in beperkte omvang werkzaamheden heeft verricht naast zijn studie, maar deze werkzaamheden inmiddels heeft gestaakt?

               2.

               Verzet Richtlijn 93/96 (2) zich ertegen dat de in vraag 1 bedoelde student met succes een beroep doet op artikel 12 EG met het oog op volledige studiefinanciering?

               3.

                           a.

                           Geldt de regel dat de economisch niet-actieve burger van de Unie zich pas op artikel 12 EG kan beroepen zodra hij gedurende een bepaalde periode legaal in het gastland heeft verbleven of over een verblijfsvergunning beschikt, ook voor steun ter dekking van de kosten van levensonderhoud aan studenten?

                           b.

                           Zo ja, is gedurende die periode een verblijfsduurvoorwaarde die uitsluitend aan onderdanen van andere lidstaten dan het gastland wordt tegengeworpen, geoorloofd?

                           c.

                           Zo ja, is de hantering van een verblijfsduurvoorwaarde van vijf jaar in overeenstemming met artikel 12 EG?

                           d.

                           Zo nee, welke verblijfsduurvoorwaarde is geoorloofd?

               4.

               Dient in individuele gevallen een kortere periode van legaal verblijf te worden aangehouden, als andere factoren dan de duur van het verblijf wijzen op een aanzienlijke mate van integratie in de samenleving van het gastland?

               5.

               Indien belanghebbenden blijkens een arrest van het Hof van Justitie met terugwerkende kracht aan artikel 12 EG meer aanspraken kunnen ontlenen dan voorheen werd aangenomen, mogen hieraan verbonden, gerechtvaardigde voorwaarden dan over tijdvakken in het verleden worden tegengeworpen, als deze voorwaarden kort na het verschijnen van het arrest zijn gepubliceerd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1251/70 van de Commissie, van 29 juni 1970, met betrekking tot het recht van werknemers om verblijf te houden op het grondgebied van een Lid-Staat na er een betrekking te hebben vervuld (PB L 142, blz. 24).

      (2)  Richtlijn 93/96/EEG van de Raad, van 29 oktober 1993, inzake het verblijfsrecht voor studenten (PB L 31, blz. 59).


title: Zaak C-281/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2014 door de Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 31 maart 2014 in zaak T-270/13, Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)/Europese Commissie, Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/17

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2014 door de Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 31 maart 2014 in zaak T-270/13, Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)/Europese Commissie, Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA)
   (Zaak C-281/14 P)
   2014/C 292/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Società per l'aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA) (vertegenwoordigers: M. Muscardini, G. Greco en G. Carullo, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               om te beginnen vast te stellen dat SACBO in rechte kon opkomen tegen het besluit van 18 maart 2013 en dit besluit vatbaar is voor beroep en vervolgens de beschikking van het Gerecht van 31 maart 2014 in zaak T-270/13 volledig te vernietigen en derhalve — indien het Hof van oordeel is dat de zaak in staat van wijzen is in de zin van artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie — de in eerste aanleg ingediende vorderingen in hun geheel toe te wijzen en daaraan alle rechtsgevolgen te verbinden, met name: vast te stellen dat er geen sprake was van wetsontduiking en evenmin van een kunstmatige opsplitsing van de opdracht, het besluit van 18 maart 2013 van het Uitvoerend Agentschap voor het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-T EA) nietig te verklaren voor zover daarin is vastgesteld dat de externe kosten die betrekking hadden op de activiteiten 1, 2.1, 4, 5, 6 en 7, niet voor vergoeding in aanmerking kwamen en de cofinanciering daarom is verlaagd en aldus terugbetaling van het bedrag van 1 58  517,54 EUR is gevorderd;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               I.

               Ter onderbouwing van de hogere voorziening tegen de beschikking waarmee het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk heeft verklaard:

                           I.1-

                           . Wat de vaststelling betreft dat SACBO geen procesbevoegdheid had. Onjuiste rechtsopvatting: schending en/of onjuiste toepassing van de volgende bepalingen: artikel 263, vierde alinea, VWEU; artikelen 6 en 13 EVRM; artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie; artikel III.8, lid 2, van besluit C(2010) 4456; artikel 296, tweede alinea, VWEU, wegens ontoereikende en/of tegenstrijdige motivering en beslissing; artikelen 107 en 108, lid 3, VWEU:

                                       —

                                       de beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting doordat daarin voorbij is gegaan aan het feit dat SACBO als cofinancierder verantwoordelijk was voor de volledige investering alsook voor de uitvoering ervan, en zij dus rechtstreeks werd geraakt door alle onderdelen van de bestreden beschikking, met name betreffende (i) het niet terugverdienen van de gedane investeringen, (ii) de te verrichten terugbetalingen, en (iii) de in dat besluit geformuleerde verwijten die telkens betrekking hadden op rekwirantes gedrag;

                                       —

                                       schending van de artikelen 107 en 108 VWEU, doordat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met het feit dat de hernieuwing door de ENAC (Ente Nazionale per l’Aviazione Civile) [de Italiaanse autoriteit voor burgerlijke luchtvaart] van de cofinanciering wordt opgelegd door het EU-recht, aangezien de niet-terugbetaling ervan als onrechtmatige staatsteun wordt aangemerkt;

                                       —

                                       de beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting doordat daarin voorbij is gegaan aan de rol die SACBO heeft gespeeld in de procedure die tot de vaststelling van het litigieuze besluit heeft geleid;

                                       —

                                       de beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting doordat daarin voorbij is gegaan aan het recht van SACBO op vergoeding van de reputatieschade die zij door het litigieuze besluit heeft geleden;

                           I .2-

                           . Wat de vaststelling betreft dat tegen het litigieuze besluit geen beroep kon worden ingesteld. Onjuiste rechtsopvatting: schending en/of onjuiste toepassing van artikel 263, vierde alinea, VWEU en schending van de artikelen III.3.6 en III.3.9 van het besluit houdende toekenning van de financiering; schending en/of onjuiste toepassing van artikel 296, tweede alinea, VWEU, wegens tegenstrijdige motivering:

                                       —

                                       de beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting doordat daarin voorbij is gegaan aan het feit dat het besluit tot toekenning van de financiering tevens de handeling houdende de verplichting tot terugbetaling vormt, aangezien de hoogte van de financiering en de terug te betalen bedragen daarin duidelijk en definitief zijn vastgelegd;

                                       —

                                       de beschikking geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting doordat daarin voorbij is gegaan aan het feit dat het litigieuze besluit de beslissende en definitieve handeling in de procedure tot verlaging van de cofinanciering vormt, die volledig losstaat van de daaropvolgende fase van daadwerkelijke terugvordering.

               II.

               Verwijzing naar de in het kader van het beroep in eerste aanleg aangevoerde middelen (1) met het oog op de toepassing van artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie.

      (1)  PB 2013, C 207, blz. 46.


title: Zaak C-251/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel (België) op 22 mei 2012 — Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop (curatoren van de faillissementsboedel van Grontimmo SA)/Banque Intenationale à Luxembourg

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel (België) op 22 mei 2012 — Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop (curatoren van de faillissementsboedel van Grontimmo SA)/Banque Intenationale à Luxembourg
   (Zaak C-251/12)
   2012/C 200/18
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van Koophandel te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop (curatoren van de faillissementsboedel van Grontimmo SA)

      Verwerende partij: Banque Intenationale à Luxembourg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moeten de woorden „verbintenis […] ten voordele van de schuldenaar” in artikel 24 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van 29 mei 2000 (1) aldus worden uitgelegd?

               2)

               Moeten deze woorden aldus worden uitgelegd dat zij ook een op verzoek van de gefailleerde schuldenaar verrichte betaling aan een schuldeiser van deze laatste omvatten wanneer de partij die deze betalingsverplichting voor rekening en ten voordele van de gefailleerde schuldenaar is nagekomen, op dat ogenblik geen weet had van het feit dat in een andere lidstaat met betrekking tot de schuldenaar een insolventieprocedure was geopend?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).


title: Zaak T-626/14: Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Afbeelding van een blauwe bol) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een blauwe bol weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/47

         Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2015 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Afbeelding van een blauwe bol)
   (Zaak T-626/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk dat een blauwe bol weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2015/C 311/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wm. Wrigley Jr. Company (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en C. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2014 (zaak R 169/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een blauwe bol weergeeft, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wm. Wrigley Jr. Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-300/07: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Verrichten van informaticadiensten op gebied van beheer en onderhoud van portaalsite — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling — Transparantie” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/32

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
      (Zaak T-300/07) (1)

      (Overheidsopdrachten voor diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Verrichten van informaticadiensten op gebied van beheer en onderhoud van portaalsite - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling - Transparantie)
      (2010/C 288/60)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger N. Korogiannakis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: E. Manhaeve, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

         Voorwerp

      Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 21 mei en 13 juli 2007 tot afwijzing van de offertes die verzoekster in het kader van offerteaanvraag ENTR/05/078 betreffende het beheer en het onderhoud van de portaalsite „Uw Europa” (PB 2006/S 143-153057) had ingediend voor perceel nr. 1 (redactioneel werk en vertalingen) en perceel nr. 2 (infrastructuurbeheer) en tot gunning van deze opdrachten aan een andere inschrijver, en, anderzijds, een schadevordering

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Commissie van 13 juli 2007 tot afwijzing van de offerte die Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE in het kader van aanbesteding ENTR/05/78 inzake het beheer en het onderhoud van de portaalsite „Uw Europa” had ingediend voor perceel nr. 2 (infrastructuurbeheer), en tot gunning van deze opdracht aan een andere inschrijver, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep tot nietigverklaring wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De schadevordering wordt afgewezen.

                  4)

                  Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis zal 50 % van haar eigen kosten en 50 % van de kosten van de Europese Commissie dragen; de Commissie zal 50 % van haar eigen kosten en 50 % van de kosten van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis dragen.

         (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-547/03 P: Hogere voorziening, op 22 december 2003 ingesteld door Asian Instutute of Technology (AIT) tegen beschikking van 15 oktober 2003 van Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) in zaak T-228/02 tussen Asian Institute of Technology (AIT) en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.2.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/23
2.     Verzet artikel 3 quater van richtlijn 90/388/EEG van de          3.    subsidiair, de mondelinge behandeling te openen;
       Commissie van 28 juni 1990 (1), ingevoegd bij richtlijn
       96/2/EEG van de Commissie van 16 januari 1996 (2) tot
       wijziging van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot            4.    vervolgens de beschikking van de Europese Commissie
       mobiele en persoonlijke communicatie, voorzover hierin                 van 22 of 27 februari 2002 tot het sluiten van een
       de opheffing van „alle (...) beperkingen” wordt beoogd, er             onderzoeksovereenkomst met Th. Lefevre, die zich uitge-
       zich tegen dat een nationale autoriteit of een plaatselijk             eft voor directeur van het Center for Energy — Environ-
       bestuur bij reglement een belasting instelt op de infra-               ment Research & Development, nietig te verklaren.
       structuren voor mobiele en persoonlijke communicatie
       die bij de exploitatie van de in de vergunningen en
       machtigingen toegestane werkzaamheden wordt ge-
       bruikt?
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
(1) Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990
    betreffende de mededinging op de markten voor telecommunica-
    tiediensten (PB L 192 van 24.7.1990, blz. 10).
(2) Richtlijn 96/2/EG van de Commissie van 16 januari 1996 tot
                                                                        a. Onregelmatigheid van de procedure
    wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele
    en persoonlijke communicatie (PB L 20 van 26.1.1996, blz. 59).
                                                                        Het Gerecht van eerste aanleg heeft beroep T-288/02 van
                                                                        het AIT kennelijk niet-ontvankelijk verklaard op basis van
                                                                        artikel 111 van zijn Reglement voor de procesvoering. Kenne-
                                                                        lijke niet-ontvankelijkheid kan echter slechts aan het begin van
                                                                        het geding worden uitgesproken en in geen geval na een
                                                                        aanvullende instructie. Indien niet-ontvankelijkheid wordt aan-
                                                                        genomen na een instructiemaatregel, is artikel 113 van het
                                                                        Reglement voor de procesvoering van het Gerecht toepasselijk
                                                                        en niet artikel 111. De waarborg in geval van niet-kennelijke
Hogere voorziening, op 22 december 2003 ingesteld door                  niet-ontvankelijkheid is hierin gelegen dat het achterwege
Asian Instutute of Technology (AIT) tegen beschikking                   laten van de mondelinge behandeling — in tegenstelling tot
van 15 oktober 2003 van Gerecht van eerste aanleg van                   artikel 111 waarin dit automatisch gebeurt — een discretionai-
de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) in zaak                       re beslissing van het Gerecht is. In casu heeft het Gerecht een
T-228/02 tussen Asian Institute of Technology (AIT) en                  kennelijke niet-ontvankelijkheid laten afhangen van de uitslag
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        van een aanvullende instructie, waardoor de rechtssubjecten
                                                                        de waarborg wordt ontnomen dat achterwegelating van de
                                                                        mondelinge behandeling op een discretionaire beslissing van
                        (Zaak C-547/03 P)                               het Gerecht berust.
                          (2004/C 47/38)
                                                                        b. Beoordelingsfout met betrekking tot de ontvankelijkheid,
                                                                             gelet op artikel 230, vierde alinea, EG-Verdrag
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 december 2003 hogere voorziening ingesteld tegen de               Aangezien duidelijk is dat de beschikking tot het sluiten van
beschikking van 15 oktober 2003 van het Gerecht van eerste              de overeenkomst niet tot AIT was gericht, had het Gerecht het
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) in                 criterium uit het arrest Plaumann moeten toepassen, met de
zaak T-288/02 tussen het Asian Institute of Technology (AIT)            versoepelingen die het Hof heeft aangebracht om tot een
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     minder enge uitlegging van artikel 173, tweede alinea, thans
Asian Instutute of Technology (AIT), vertegenwoordigd door              artikel 230, vierde alinea, EG-Verdrag te komen. CEERD/
H. Teissier du Cros, advocaat, domicilie gekozen hebbende te            FIHRDS, waaraan de Commissie de overeenkomst heeft ge-
Luxemburg.                                                              gund, is namelijk een concurrent van CEERD/AIT, en zelfs een
                                                                        deloyale concurrent. De gunning van de overeenkomst aan
                                                                        CEERD/FIHRDS, waardoor AIT verstoken blijft van de concur-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        rentievoordelen die voortvloeien uit het feit dat CEERD/AIT
                                                                        tot zijn organisatie behoort, tast zijn concurrentiepositie
                                                                        wezenlijk aan. De bestreden beschikking vormt dan ook een
1.     de bestreden beschikking van het Gerecht van eerste              aantasting van het recht van AIT om zijn naam en zijn CEERD-
       aanleg van de Europese Gemeenschappen van 15 oktober             logo te gebruiken, en deze aantasting karakteriseert zijn positie
       2003 te vernietigen;                                             ten opzichte van alle andere marktdeelnemers. De bestreden
                                                                        overeenkomst raakt AIT rechtstreeks en individueel, omdat ze
2.     de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor hernieuwde            zijn concurrentiepositie wezenlijk aantast, ook al is AIT geen
       beslissing;                                                      handelaar.
 ---pagebreak--- C 47/24                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
c.   Subsidiair                                                       bepalingen betreffende bestuurlijke maatregelen in fiscale
                                                                      aangelegenheden, zoals de samenwerking van de belastingad-
Schending van het recht van AIT op een doeltreffende                  ministraties om de inning van de belasting te vergemakkelijken,
voorziening in rechte zoals gewaarborgd door artikel 47 van           worden in deze bepaling niet met name genoemd. Bij de
het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.                vaststelling van de richtlijn en de verordening zijn derhalve de
                                                                      wezenlijke vormvoorschriften en het EG-Verdrag geschonden.
                                                                      (1) PB L 264 van 15 oktober 2003, blz. 23.
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Europees
        Parlement tegen Raad van de Europese Unie
                        (Zaak C-548/03)
                                                                      Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Raad van de
                         (2004/C 47/39)                                         Europese Unie tegen Europees Parlement
                                                                                (Zaak C-549/03)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 december 2003 beroep tegen Raad van de Europese
Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd                                       (2004/C 47/40)
door C. Pennera en A. Neergaard, als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:           op 23 december 2003 beroep tegen Raad van de Europese
                                                                      Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoordigd
—     nietig te verklaren richtlijn 2003/93/EG van de Raad van        door C. Pennera en A. Neergaard, als gemachtigden, domicilie
      houdende wijziging van richtlijn 77/799/EEG betreffende         gekozen hebbende te Luxemburg.
      de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van
      de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte
      belastingen (1);                                                Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
—     de gevolgen van de nietig verklaarde richtlijn te hand-
      haven totdat het Europees Parlement en de Raad op de            —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1798/2003 van
      passende rechtsgrondslag een nieuwe regeling hebben                   de Raad van 7 oktober 2003 betreffende de administratie-
      vastgesteld;                                                          ve samenwerking op het gebied van de belasting over de
                                                                            toegevoegde waarde en tot intrekking van verordening
                                                                            (EEG) nr. 218/92 (1);
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      —     de gevolgen van de nietig verklaarde verordening te
                                                                            handhaven totdat het Europees Parlement en de Raad op
Middelen en voornaamste argumenten                                          de passende rechtsgrondslag een nieuwe regeling hebben
                                                                            vastgesteld;
Richtlijn 2003/93/EG en verordening (EG) nr. 1798/03 moe-             —     verweerder te verwijzen in de kosten.
ten nietig worden verklaard omdat zij op artikel 95 EG en niet
op artikel 93 EG hadden moeten worden gebaseerd. Het
verschil in rechtsgrondslag is niet louter formeel, maar vormt
een rechtstreekse inbreuk de prerogatieven van het Europees
Parlement; volgens artikel 93 EG beslist de Raad immers met           Middelen en voornaamste argumenten
eenparigheid van stemmen na gewone raadpleging van het
Parlement, terwijl volgens artikel 95 EG de medebeslissingspro-
cedure van toepassing is.                                             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                      welke in zaak C-548/03 zijn aangevoerd.
Volgens de door het Verdrag afgebakende werkingssfeer is
artikel 95 EG de algemene regel voor de bepalingen betreffende        (1) PB L 264 van 15 oktober 2003, blz. 1.
de instelling en de werking van de interne markt. Artikel 93
EG voorziet in een andere regel voor de indirecte belastingen
en wijkt als lex specialis af van artikel 95 EG. De lagere


title: Zaak F-63/13: Beroep ingesteld op 27 juni 2013 — ZZ/ENISA

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/31

         Beroep ingesteld op 27 juni 2013 — ZZ/ENISA
   (Zaak F-63/13)
   2013/C 336/69
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker te ontslaan alsmede van het besluit, genomen na het arrest van het GVA in zaak F-118/10, om een andere functionaris in de post van boekhouder aan te stellen. Voorts, vergoeding van de immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van ENISA tot afwijzing van verzoekers klacht alsmede van de andere bestreden besluiten, namelijk het besluit van ENISA van 4 september 2012 om verzoeker te ontslaan en het besluit van ENISA van 9 oktober 2012 om X en niet verzoeker aan te stellen in de post van boekhouder;

               —

               veroordeling van ENISA tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 100 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die door alle hierboven genoemde onwettige besluiten is ontstaan;

               —

               verwijzing van ENISA in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-410/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van handtas)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/56

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van handtas)
   (Zaak T-410/10)
   ()
   2010/C 301/90
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bottega Veneta International Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 16 juni 2010 in procedure R 1539/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van deze procedure en van de beroepsprocedure voor de eerste kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: merk in de vorm van een driedimensionaal teken bekend als „Cabat”-tas (inschrijvingsaanvraag nr. 6632566) voor waren van klasse 18 („tassen en handtassen”)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 9, lid 3, sub a, van verordening nr. 2868/95 en van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-411/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2011 door Zdeněk Altner tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 juli 2011 in zaak T-190/11, Altner/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/2

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2011 door Zdeněk Altner tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 juli 2011 in zaak T-190/11, Altner/Commissie
   (Zaak C-411/11 P)
   2012/C 65/02
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Rekwirant: Zdeněk Altner (vertegenwoordiger: J. Čapek, advokát)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 15 december 2011 heeft het Hof (Vijfde kamer) de hogere voorziening afgewezen en Zdeněk Altner in zijn eigen kosten verwezen.


title: ARREST VAN HET HOF van 4 november 1997 in zaak C-337/95 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Parfums Christian Dior SA en Parfums Christian Dior BV tegen Evora BV (Merk- en auteursrechten - Vordering van houder van deze rechten om wederverkoper verbod op te leggen reclame te maken voor verdere verhandeling van product - Parfum)

text:
20 . 12 . 97        1 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 387/3
Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: H. Ragne              Almeida , D. A. O. Edward en J.-P. Puissochet ( rappor
malm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini, P. J. G.         teur), rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier:
Kapteyn ( rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat             L. Hewlett, administrateur, op 23 oktober 1997 een arrest
generaal : C. O. Lenz; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
strateur, op 23 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                    1 . Door de belastbare waarde van ingevoerde gebruikte
                                                                         auto 's voor de toepassing van de bijzondere verbruiks
1 . Verwerpt het beroep.                                                 belasting en de forfaitaire bijzondere extra belasting
                                                                         te berekenen naar de prijs van de overeenkomstige
                                                                         nieuwe auto 's, verminderd met 5% per jaar van
2 . Verwijst de Portugese Republiek in de kosten.                        gebruik van de betrokken auto 's, waarbij de maxi
                                                                         mumvermindering in beginsel niet meer dan 20% kan
                                                                         bedragen, en door de ingevoerde gebruikte auto 's met
3 . Verstaat dat de Raad van de Europese Unie zijn eigen
                                                                         schone technologie uit te sluiten van het genot van de
     kosten zal dragen.                                                  verlaagde tarieven van de bijzondere verbruiksbelas
                                                                         ting die voor dit soort auto 's gelden, is de Helleense
H PB C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                           Republiek de krachtens artikel 95 van het EG-Verdrag
                                                                         op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                    2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                    3 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
                        ( Vijfde Kamer)
                     van 23 oktober 1997                            (') PB C 31 van 3 . 2 . 1996 .
in zaak C-375/95 : Commissie van de Europese Gemeen
            schappen tegen Helleense Republiek (')
   (Niet-nakoming — Belasting op auto 's — Discriminatie)
                         ( 97/C 387/05 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      (Procestaai: Grieks)
                                                                                van 4 november 1997
                                                                    in zaak C-337/95 ( verzoek van de Hoge Raad der Neder
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      landen om een prejudiciële beslissing ): Parfums Christian
                de Jurisprudentie van het Hof)                      Dior SA en Parfums Christian Dior BV tegen Evora BV ( 1 )
                                                                    (Merk- en auteursrechten — Vordering van houder van
In zaak C-375/95 , Commissie van de Europese Gemeen                deze rechten om wederverkoper verbod op te leggen
schappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ) tegen Helleense            reclame te maken voor verdere verhandeling van product
                                                                                — Parfum)
Republiek ( gemachtigden: P. Mylonopoulos en A. Rokofyl
lou ), betreffende een verzoek krachtens artikel 169 van het                                   ( 97/C 387/06 )
EG-Verdrag om vast te stellen dat de Helleense Republiek,
door in het kader van de belasting op gebruikte auto's
bepalingen in te voeren en te handhaven die, in de eerste
plaats bij de berekening van de belastbare grondslag van                                (Procestaai: Nederlands)
de bijzondere verbruiksbelasting slechts een aftrek van 5 %
van de verkoopprijs van de overeenkomstige nieuwe auto's
toestaan per gebruiksjaar, welk bedrag 20% van de                   In zaak C-337/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
waarde van de overeenkomstige nieuwe auto's niet mag                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Hoge
overschrijden, in de tweede plaats de heffing van de forfai        Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
taire bijzondere extra belasting regelen zonder te voorzien         tussen Parfums Christian Dior SA en Parfums Christian
in een vermindering voor gebruikte auto's, en in de derde           Dior BV en Evora BV, om een prejudiciële beslising over
plaats alleen voor nieuwe milieuvriendelijke auto's en niet         de uitlegging van de artikelen 30 , 36 en 177, derde alinea,
voor ingevoerde gebruikte milieuvriendelijke auto's fiscale         van het EG-Verdrag, alsmede van de artikelen 5 en 7 van
voordelen ( vermindering van de bijzondere verbruiksbelas          de Eerste Richtlijn 89/ 104/EEG van de Raad van
ting) toekennen, de krachtens artikel 95 van het EG-Ver            21 december 1988 betreffende de aanpassing van het mer
drag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,             kenrecht der lidstaten ( PB L 40 van 11 . 2 . 1989, blz . 1 ),
heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C.          heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodri'guez
Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet, J. C. Moitinho de             Iglesias, president, C. Gulmann ( rapporteur ), H. Ragne
 ---pagebreak--- C 387/4                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 12 . 97
malm, R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.                            ARREST VAN HET HOF
Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,                                    van 4 november 1997
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L.
Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:        in zaak C-20/96 (verzoek van de Social Security Commis
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 november 1997 een          sioner om een prejudiciële beslissing): K. A. Snares tegen
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Adjudication Officer (')
                                                                   (Sociale zekerheid — Bijzondere, niet op premie- of bijdra
I.   Wanneer in één van de lidstaten van de Benelux in een         gebetaling berustende prestaties — Artikel 4, lid 2 bis, en
    procedure over de uitlegging van de eenvormige bene           artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 —
    luxwet op de merken een vraag over de uitlegging van           Onderhoudsuitkering voor gehandicapten — Geen expor
    de Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van                                           teerbaarheid)
    21 december 1988 betreffende de aanpassing van bet
    merkenrecht der lidstaten, rijst, is een rechterlijke                                   ( 97/C 387/07 )
    instantie waarvan de beslissingen volgens het nationale
    recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, zoals zowel                               (Procestaai: Engels)
    het Benelux-Gerechtshof als de Hoge Raad der Neder
     landen er een is, op grond van artikel 1 77, derde ali
     nea, van het EG-Verdrag gehouden zich tot het Hof               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     van Justitie te wenden. Deze verplichting wordt even                         de Jurisprudentie van het Hof)
     wel van haar grond beroofd en derhalve van haar
     inhoud ontdaan wanneer de opgeworpen vraag zake
     lijk gelijk is aan een vraag die reeds in het kader van       In zaak C-20/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
     dezelfde nationale zaak voorwerp van een prejudiciële         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Social
     beslissing is geweest.                                        Security Commissioner (Verenigd Koninkrijk ), in het
                                                                   aldaar aanhangig geding tussen K. A. Snares en Adjudica
                                                                   tion Officer, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
2 . De artikelen 5 en 7 van Richtlijn 89/104/EEG moeten
                                                                   ging en geldigheid van de artikelen 4, lid 2 bis, en 10 bis
     aldus worden uitgelegd, dat wanneer van een merk              van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van
     voorziene producten door de houder van dat merk of
                                                                    14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale
     met zijn toestemming in de Gemeenschap in de handel           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als
     zijn gebracht, het een wederverkoper niet alleen vrij        mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
     staat deze producten door te verkopen, doch eveneens          verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
     het merk te gebruiken om de verdere verhandeling van          ( EEG ) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB L 230
     deze producten bij het publiek aan te kondigen.
                                                                   van 22 . 8 . 1983 , blz. 6 ), zoals gewijzigd bij Verordening
                                                                    ( EEG ) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april 1992 { PB
3 . Een merkhouder kan zich niet met een beroep op                 L 136 van 19 . 5 . 1992, blz. 1 ), heeft het Hof, samenge
     artikel 7, lid 2, van Richtlijn 89/104/EEG ertegen ver       steld als volgt: G. C. Rodri'guez Iglesias, president, C. Gul
     zetten, dat een wederverkoper die gewoonlijk gelijk          mann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, kamerpresidenten,
     aardige artikelen verkoopt die evenwel niet noodzake         G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ),
     lijkerwijs van dezelfde kwaliteit zijn als de van het         P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P.
     merk voorziene producten, het merk op de in zijn              Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters; advo
     bedrijfssector gebruikelijke wijze gebruikt om de ver        caat-generaal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur,
     dere verhandeling van deze producten bij het publiek          op 4 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dic
     aan te kondigen, tenzij wordt aangetoond, dat in de           tum luidt als volgt:
     bijzondere omstandigheden van het geval het gebruik
     van het merk voor dat doel de reputatie van dit merk
     ernstig schaadt.                                               1 . Artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
                                                                        de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
                                                                        van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
4 . De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag moeten                     zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
     aldus worden uitgelegd, dat de houder van een merk                binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
     recht of een auteursrecht zich niet ertegen kan verzet            en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van
     ten, dat een wederverkoper die gewoonlijk gelijkaar               de Raad van 2 juni 1 983, zoals gewijzigd bij Verorde
     dige artikelen verkoopt die evenwel niet noodzakelij              ning (EEG) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april
     kerwijs van dezelfde kwaliteit zijn als de beschermde              1992, gelezen in samenhang met bijlage II bis, moet
     producten, deze laatste op de in zijn bedrijfssector               aldus worden uitgelegd, dat de disability living allo
     gebruikelijke wijze gebruikt om de verdere verhande               wance onder de werkingssfeer ervan valt en bijgevolg
     ling van deze producten bij het publiek aan te kondi              is aan te merken als een bijzondere, niet op premie- of
     gen, tenzij wordt aangetoond, dat in de bijzondere                 bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van
     omstandigheden van het geval het gebruik van deze                  artikel 4, lid 2 bis, van die verordening, zodat de situ
     producten voor dat doel de reputatie ervan ernstig                 atie van iemand als verzoeker in het hoofdgeding, die
     schaadt.
                                                                        na 1 juni 1992, datum van inwerkingtreding van Ver
                                                                        ordening (EEG) nr. 1247/92, aan de voorwaarden
(') PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .                                       voor toekenning van die prestatie voldoet, uitsluitend
                                                                        wordt beheerst door de bij artikel 10 bis ingevoerde
                                                                        coördinatieregeling.


title: Zaak C-80/09 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 5 februari 2010 — Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub c — Weigering van inschrijving — Woordmerk Patentconsult — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/10

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 5 februari 2010 — Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-80/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub c - Weigering van inschrijving - Woordmerk Patentconsult - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 148/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill, Andreas Herden (vertegenwoordiger: G. P. Friderichs, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 16 december 2008, Mergel e.a./BHIM (T-335/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 juni 2007 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om het gemeenschapswoordmerk „Patentconsult” in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 35, 41 en 42 — Onderscheidend vermogen van een merk dat uitsluitend bestaat uit tekens of aanduidingen die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van de betrokken waren of diensten

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Mergel, Kampfenkel, Bill en Herden worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak C-445/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 25 september 2014 — Seusen Sume/Landkreis Stade

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 25 september 2014 — Seusen Sume/Landkreis Stade
   (Zaak C-445/14)
   (2014/C 439/30)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Seusen Sume

      Verwerende partij: Landkreis Stade

      In tegenwoordigheid van: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de verplichting voor een vreemdeling om zijn woonplaats te vestigen binnen een bepaald geografisch gebied (gemeente, district, regio) van een lidstaat worden beschouwd als een beperking van het vrije verkeer van personen in de zin van artikel 33 van richtlijn 2011/95/EU (1), indien de vreemdeling zich voor het overige vrij op het grondgebied van de lidstaat mag verplaatsen en daar vrij mag verblijven?

               2)

               Is een woonplaatsverplichting voor personen met een subsidiaire beschermingsstatus verenigbaar met artikel 33 en/of artikel 29 van richtlijn 2011/95/EU, indien deze verplichting berust op het streven naar een billijke spreiding van de socialeuitkeringslasten over de verschillende bevoegde instanties binnen het grondgebied?

               3)

               Is een woonplaatsverplichting voor personen met een subsidiaire beschermingsstatus verenigbaar met artikel 33 en/of artikel 29 van richtlijn 2011/95/EU, indien hieraan redenen van migratie- of integratiebeleid ten grondslag liggen, bijvoorbeeld het voorkomen van het ontstaan van sociale brandhaarden door de massale vestiging van vreemdelingen in bepaalde gemeenten of districten? Volstaan in zoverre abstracte migratie- of integratiepolitieke redenen of moeten dergelijke redenen concreet worden vastgesteld?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB L 337, blz. 9).


title: Zaak T-301/10: Beroep ingesteld op 14 juli 2010 — In ‘t Veld/Commissie

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/18

         Beroep ingesteld op 14 juli 2010 — In ‘t Veld/Commissie
   (Zaak T-301/10)
   ()
   2010/C 260/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie in 't Veld (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit van de Commissie van 4 mei 2010 met kenmerk SG.E.3/HP/psi-Ares (2010) 234950 waarbij verzoeksters confirmatief verzoek om volledige toegang tot documenten is afgewezen, nietig verklaren, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure, inclusief die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster overeenkomstig artikel 263 VWEU nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 4 mei 2010 houdende weigering van volledige toegang tot documenten betreffende de onderhandelingen over een nieuwe Handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak, waarom verzoekster had verzocht krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001. (1)

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats schendt het besluit van de Commissie artikel 8, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, daar het impliciet toegang weigert tot een aantal documenten waarom verzoekster heeft verzocht, zonder dat wordt uiteengezet waarom die toegang wordt geweigerd.

               In de tweede plaats is het besluit in kwestie gebaseerd op een onjuiste toepassing van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 1049/2001, nu de Commissie artikel 4, lid 4, niet heeft toegepast als een procedureregel met betrekking tot de raadpleging van derden, maar het in feite heeft toegepast als een extra uitzondering op de verplichting om documenten openbaar te maken.

               In de derde plaats heeft de Commissie artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 in rechte en in feite onjuist toegepast:

                           —

                           ten eerste omdat de door de Commissie genoemde algemene redenen in beginsel niet kunnen vallen onder de uitzondering voor de bescherming van het openbaar belang wat de internationale betrekkingen van de Europese Unie betreft;

                           —

                           ten tweede omdat het bestreden besluit met betrekking tot de beoordeling van individuele documenten kennelijke fouten bevat.

               Voor het geval het Gerecht van oordeel mocht zijn dat delen van de documenten waarom verzoekster heeft verzocht, worden beschermd door artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, stelt verzoekster voorts dat artikel 4, lid 6, onjuist is toegepast en dat het evenredigheidsbeginsel is geschonden doordat de Commissie niet heeft onderzocht of gedeeltelijke toegang kon worden verleend en de weigering kon worden beperkt tot de delen van de documenten waarvoor zulks passend en strikt noodzakelijk was.

               Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar verplichting om het betrokken besluit te motiveren, hetgeen schending van artikel 296 VWEU oplevert.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-4/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo per la Sardegna (Italië) op 2 januari 2012 — Danilo Tola/Ministero della Difesa

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo per la Sardegna (Italië) op 2 januari 2012 — Danilo Tola/Ministero della Difesa
   (Zaak C-4/12)
   2012/C 80/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo per la Sardegna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danilo Tola

      Verwerende partij: Ministero della Difesa
   Volgend op de intrekking van het verzoek om een prejudiciële beslissing op 5 januari 2012 heeft het Hof van Justitie de zaak bij beschikking van 18 januari 2012 doorgehaald.


title: Zaak C-294/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 juni 2012 door You-Q BV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 29 maart 2012 in zaak T-369/10, You-Q BV/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/12

         Hogere voorziening ingesteld op 11 juni 2012 door You-Q BV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 29 maart 2012 in zaak T-369/10, You-Q BV/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-294/12 P)
   2012/C 303/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: You-Q BV (vertegenwoordiger: G. S. C. M. van Roeyen, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Apple Corps Limited

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2001 in zaak T-369/10 vernietigen;

               —

               haar verzoek om nietigverklaring van de bestreden beslissing toewijzen;

               —

               subsidiair, de zaak verwijzen naar het Gerecht voor heronderzoek;

               —

               BHIM en Apple Corps Limited verwijzen in de kosten met inbegrip van die in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirantes eerste middel is de weergave door het Gerecht van de achtergrond van het geschil gedeeltelijk, meer bepaald in bepaalde gedeelten van de punten 9, 12, 14, 17 en 53, niet correct en in strijd met de vereisten van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009. (1) In de eerste plaats verklaarde het Gerecht onterecht dat de oudere merken waarop Apple Corps zich beroept, een ouder bekend merk omvatten, daar het Gerecht die status niet vaststelde en evenmin aangaf welk ouder merk als een bekend merk is te beschouwen. Deze bevindingen van het Gerecht zijn onjuist en schenden het beginsel van duidelijkheid. In de tweede plaats hield het Gerecht niet naar behoren rekening met de volgens het arrest van het Hof van 27 november 2008, Intel, C-252/07, Jurispr. blz. I-8823, toe te passen factor namelijk „de aard van de waren of diensten waarvoor de conflicterende merken zijn ingeschreven, daaronder begrepen de mate waarin deze waren of diensten gerelateerd zijn dan wel onderling verschillen, alsmede het relevante publiek”.
   Rekwirantes tweede middel omvat negen grieven tegen het bestreden arrest van het Gerecht, alle op basis van schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009. In de eerste plaats klaagt rekwirante over onjuiste bevindingen door het Gerecht in de punten 24, 55, 56, 57 en 58 inzake de mate waarin de waren en diensten onderling verschillen, en inzake het onderscheidend vermogen van de oudere merken. In de tweede plaats betwist rekwirante de bevinding in punt 26 van het bestreden arrest, waarin het Gerecht — in strijd met artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 — de bescherming van dit artikel abstraheerde van de waren of diensten waarvoor het bekende merk is ingeschreven, en van de verdere beschermingsvereisten van dit artikel (afbreuk aan het onderscheidend vermogen van het oudere merk, afbreuk aan de reputatie van dat merk en ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidende vermogen of de reputatie van dat merk). In de derde plaats betwist rekwirante de bevinding in de punten 31 en 54 van het bestreden arrest dat het onderscheidend vermogen en de reputatie van de oudere merken hadden moeten worden onderzocht tegen de achtergrond van de perceptie door het publiek van het aangevraagde merk, aangezien You-Q in punt 39 van haar verzoekschrift bij het Gerecht stelt: „Voorts dient te worden opgemerkt dat de kamer van beroep ten onrechte niet het publiek bepaalde — zoals zij had moeten doen — waarvan de perceptie een belangrijke rol speelt bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen en de reputatie van het oudere merk. Volgens Intel hadden als publiek de consumenten van de waren en diensten moeten gelden waarvoor het oudere merk is ingeschreven.” In de vierde plaats betwist rekwirante de bevinding van het Gerecht dat de kamer van beroep verklaarde dat het relevante publiek waarvoor de oudere merken bekende merken zijn, het publiek in het algemeen is. In de vijfde plaats betwist rekwirante de bevinding van het Gerecht dat het bestaan van bekendheid volgens You-Q moet worden vastgesteld door verwijzing naar het door het aangevraagde merk betrokken publiek, namelijk een gespecialiseerd publiek, en betwist zij voorts de overwegingen van het Gerecht inzake het relevante publiek, meer bepaald overlappingen in het relevante publiek die geen rol kunnen spelen bij de beoordeling van de reputatie van het oudere merk. In de zesde plaats betwist rekwirante de bevindingen van het Gerecht inzake de vereisten voor de vaststelling van een zeer goede en aanzienlijke reputatie voor de betrokken waren en diensten. In de zevende plaats betwist rekwirante de bevindingen van het Gerecht inzake de gelijkenis van de tekens. In de achtste plaats betwist rekwirante de toepassing door het Gerecht van het algemeen beoordelingscriterium en de daarbij horende relevante factoren om het vereiste verband te leggen. Ten slotte betwist rekwirante de toepassing en uitlegging door het Gerecht van het vereiste van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 dat ongerechtvaardigd voordeel getrokken wordt uit het onderscheidende vermogen of de reputatie van het oudere merk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-360/04: Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/20

         Verzoek van de Procura della Repubblica di Teramo van 31 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo
   (Zaak C-360/04)
   (2004/C 262/35)
   De Procura della Repubblica di Teramo heeft bij beschikking van 31 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus 2004, in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Sorricchio Angelo, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   „In het bijzonder dient het Tribunale te vernemen, of deze bepalingen aldus kunnen worden uitgelegd, dat het voor de lidstaten mogelijk is tijdelijk (voor een periode van 6 – 12 jaar) af te wijken van het binnen de Europese Unie vigerende stelsel van vrijheid van vestiging en dienstverlening, door de volgende wettelijke regelingen achtereenvolgens vast te stellen zonder inbreuk te maken op de hiervoor genoemde gemeenschapsrechtelijke beginselen:

               1.

               aan sommige rechtssubjecten worden concessies met een geldigheidsduur van 6/12 jaar verleend voor de uitoefening van bepaalde dienstverleningsactiviteiten, op basis van een regeling die ertoe had geleid dat sommige (niet-Italiaanse) categorieën concurrenten waren uitgesloten van de inschrijving;

               2.

               wanneer de wetgever vervolgens kennis neemt van het feit dat deze rechtsregeling niet strookt met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen, wordt de regeling aldus gewijzigd dat voortaan ook de voorheen uitgesloten rechtssubjecten mogen deelnemen aan de inschrijving;

               3.

               de op basis van de voormalige regeling verleende concessies worden niet ingetrokken, welke regeling, zoals vermeld, in strijd wordt geacht met de beginselen van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, en er wordt geen nieuwe oproep tot mededinging gedaan krachtens de nieuwe regeling die wel in overeenstemming met deze beginselen is;

               4.

               integendeel, eenieder die samenwerkt met deze rechtssubjecten, die in de lidstaat van oorsprong weliswaar bevoegd zijn deze activiteit uit te oefenen, doch die nu juist op grond van deze, nadien opgeheven belemmeringen in de vorige regeling waren uitgesloten van de inschrijving, wordt nog steeds strafrechtelijk vervolgd.”


title: Zaak C-429/13 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 oktober 2014 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie (Hogere voorziening — Cohesiefonds — Vermindering van de financiële bijstand — Onregelmatigheden in de toepassing van de wetgeving inzake overheidsopdrachten — Vaststelling van het besluit door de Europese Commissie — Niet-inachtneming van de gestelde termijn — Gevolgen)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 oktober 2014 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-429/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Cohesiefonds - Vermindering van de financiële bijstand - Onregelmatigheden in de toepassing van de wetgeving inzake overheidsopdrachten - Vaststelling van het besluit door de Europese Commissie - Niet-inachtneming van de gestelde termijn - Gevolgen))
   (2014/C 439/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Conte en A. Tokár, gemachtigden, bijgestaan door J. Rivas Andrés, abogado)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Spanje/Commissie (T-384/10, EU:T:2013:277) wordt vernietigd.

               2)

               Besluit C (2010) 4147 van de Commissie van 30 juni 2010 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende steun voor de volgende (groepen van) projecten: „Watervoorziening voor de bevolking in het stroomgebied van de Guadiana: regio Andévalo” (2000.ES.16.C.PE.133), „Afvalwaterverwerking en -zuivering in het stroomgebied van de Guadalquivir: Guadaira, Aljarafe en beschermde natuurgebieden van de Guadalquivir” (2000.ES.16.C.PE.066) en „Watervoorziening aan de intergemeentelijke systemen van de provincies Granada en Málaga” (2002.ES.16.C.PE.061), wordt nietig verklaard.

               3)

               De Europese Commissie zal zowel in eerste aanleg als in de onderhavige hogere voorziening de kosten van het Koninkrijk Spanje en haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-553/08 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 2 december 2009 — Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower Inc. (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 7, lid 1, sub c, en 51, leden 1 en 2 — Vordering tot nietigverklaring — Incidentele hogere voorziening — Gemeenschapswoordmerk MANPOWER — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/14

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 2 december 2009 — Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower Inc.
   (Zaak C-553/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 7, lid 1, sub c, en 51, leden 1 en 2 - Vordering tot nietigverklaring - Incidentele hogere voorziening - Gemeenschapswoordmerk MANPOWER - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik)
   2010/C 51/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH (vertegenwoordiger: B. Kuchar, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Manpower Inc. (vertegenwoordigers: A. Bryson, barrister en V. Marsland, solicitor)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 oktober 2008, Powerserv Personalservice/BHIM en Manpower (T-405/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen het door rekwirante ingestelde beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 22 juli 2005 houdende verwerping van het beroep tegen de afwijzing door de nietigheidsafdeling van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapswoordmerk „MANPOWER” voor waren van de klassen 9, 16, 35, 41 en 42 — Onjuiste beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk — Geen nieuwe beoordeling, na de uitbreiding van het relevante publiek in vergelijking met de bestreden beslissing van de kamer van beroep, van het bewijs betreffende het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen

      Dictum

               1)

               De principale hogere voorziening van Powerserv Personalservice GmbH wordt afgewezen.

               2)

               De incidentele hogere voorziening van Manpower Inc. wordt afgewezen.

               3)

               Powerserv Personalservice GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/1

         (2007/C 155/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 140 van 23.6.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 129 van 9.6.2007

      PB C 117 van 26.5.2007

      PB C 96 van 28.4.2007

      PB C 95 van 28.4.2007

      PB C 82 van 14.4.2007

      PB C 69 van 24.3.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu