title: Zaak T-137/07: yBeroep ingesteld op 2 mei 2007 — Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda./Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/25

         yBeroep ingesteld op 2 mei 2007 — Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda./Commissie
   (Zaak T-137/07)
   (2007/C 155/51)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda. (Queluz, Portugal) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               De Commissie te gelasten, te handelen in overeenstemming met het bepaalde in artikel 14 bis van richtlijn 93/42/EEG van 14 juni 1993 (1), door de aangemelde instantie via de Duitse staat te verplichten, de verplichte aansprakelijkheidsverzekering bedoeld in punt 6 van bijlage XI bij richtlijn 93/42 en in punt 7, sub a, van het document MedDev 2.10-2 Rev van 1 april 2001 in te roepen teneinde verzoekster schadeloos te stellen;

               —

               Subsidiair, bij gebreke van schadeloosstelling van verzoekster op basis van de verplichte aansprakelijkheidsverzekering, de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 2 419 665,42 EUR ter vergoeding van geleden schade;

               —

               De Commissie te veroordelen tot betaling van vertragingsrente, berekend op basis van het referentietarief van de Europese Centrale Bank verhoogd met twee procentpunten, te rekenen vanaf de datum van indiening van de vordering;

               —

               De Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te veroordelen in de kosten, daaronder begrepen de door partijen in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, in het bijzonder de reis- en verblijfkosten en het honorarium van de gemachtigde, raadsman of advocaat, als bedoeld in artikel 91, lid 1, van voormeld Reglement.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van haar handelsactiviteiten heeft verzoekster, een in Portugal gevestigde handelonderneming, in het eerste halfjaar van 2002 twee partijen van elk 5 184 digitale thermometers, vervaardigd door Geon Corporation (hierna: Geon) uit Taiwan ingevoerd die gebreken vertoonden.
   Het stelsel van kwaliteitscontrole van Geon werd geverifieerd door TÜV Rheinland, dat als ter zake aansprakelijke aangemelde instantie wettelijk verplicht was de noodzakelijke inspecties en verificaties te verrichten teneinde vast te stellen dat de producent het goedgekeurde kwaliteitssysteem toepaste, met de mogelijkheid van onaangekondigde bezoeken aan de fabrikant om proeven te verrichten of te laten uitvoeren om zich van de goede werking van het kwaliteitssysteem te vergewissen, een en ander overeenkomstig de punten 4.2 en 4.3 van bijlage V bij de richtlijn.
   Voormelde instantie heeft daardoor gehandeld in strijd met het bepaalde in punt 4 van bijlage V bij de richtlijn en in de punten 1, 2 en 4, met name 4.1, 4.3 en 4.4, van Module D (Productiekwaliteitswaarborg) van beschikking 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 (2).
   Wanneer twijfel rijst omtrent de competentie van een aangemeld orgaan, moeten de Commissie en de lidstaten, zoals blijkt uit punt 6.2.2. sub 1, van de gids voor de tenuitvoerlegging van de op basis van de nieuwe aanpak en de globale aanpak tot stand gekomen richtlijnen, de competentie van de aangemelde instantie opnieuw beoordelen.
   De Commissie had de bevoegde Duitse instantie overeenkomstig punt A. hoofdstuk 1, van de bijlage bij beschikking 93/465 moeten gelasten de maatregelen te treffen die noodzakelijk waren ingevolge document MedDev 2.10-2 Rev 1 van april 2001.
   In gevallen als het onderhavige, waarin een gebrek wordt vastgesteld in het stelsel van kwaliteitscontrole van een onderneming, met als gevolg dat producten op de markt worden gebracht die niet voldoen aan de voorschriften ter bescherming van de gezondheid van de consument, zoals in casu, moet ingevolge punt 6 van bijlage XI bij de richtlijn de aangemelde instantie een verplichte aansprakelijkheidsverzekering afsluiten, die met name de gevallen dekt waarin de aangemelde instantie afgegeven certificaten moet opschorten of intrekken, een en ander zoals ook uitgedrukt in punt 7 van het MedDev-document 2.10-2 Rev. 1.
   Los van de aansprakelijkheid van de met het toezicht op de markt belaste nationale instanties voor de competentie van het aangemelde orgaan, en ook al kan de Commissie niet rechtstreeks optreden jegens het aangemelde orgaan, had de Commissie, die stelselmatig was ingelicht over de ernstige problemen die zich hadden voorgedaan, moeten optreden jegens de lidstaat op het grondgebied waarvan de zetel van de betrokken instantie zich bevond door deze instantie te verplichten de noodzakelijke maatregelen te treffen ter bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de mens in de zin van artikel 152, lid 1, EG.
   Verzoekster vordert enkel dat de Commissie de bevoegde nationale instantie, het Bundesinsitut für Arzneimittel und Medizinprodukte, via de Duitse staat gelast de aansprakelijkheidsverzekering toe te passen opdat zij schadeloos kan worden gesteld voor het nadeel dat zij heeft ondervonden door het op de markt brengen van producten met het EC-merkteken die niet conform waren.
   In punt 8.3.3. wordt in de gids verklaard dat de Commissie verantwoordelijk is voor de uitvoering van de vrijwaringsclausule op communautair niveau en dat het haar taak is te verzekeren dat de clausule op de hele Gemeenschap van toepassing is.
   Infarmed (Instituto Nacional de Farmacia e do Medicamento) heeft de verhandeling in Portugal stopgezet en gelast dat de producten uit de markt werden genomen, op basis van artikel 14 bis van de richtlijn.
   De Commissie heeft de volgende bepalingen geschonden: artikel 152, lid 1, EG, artikel 14 bis van richtlijn 93/42, punten 6.2.2, eerste alinea, 8.2.2, 8.2.3, 8.3.2 en 8.3.3 van de gids voor de tenuitvoerlegging van de op basis van de nieuwe aanpak en de globale aanpak tot stand gekomen richtlijnen, en punt A, hoofdstuk 1, van de bijlage bij beschikking 93/465.
   Doordat de Commissie de krachtens bovenvermelde bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, is verzoekster niet schadeloos gesteld uit hoofde van de verplichte aansprakelijkheidsverzekering.
   Verzoekster had gehoopt minimaal 500 000 thermometers per jaar te verkopen.
   Toen de producten uit de markt werden genomen, waren de deuren tot de markt voor verzoekster gesloten, aangezien haar imago voor altijd gekoppeld was aan de non-conformiteit van door haar in de handel gebrachte producten.
   De door verzoekster geleden schade bedraagt in totaal 2 419 665,42 EUR.

      (1)  Richtlijn 93/42/EEG van de raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1).

      (2)  PB L 220, blz. 23.


title: Zaak C-403/10 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juli 2011 — Mediaset SpA/Europese Commissie, Sky Italia Srl (Hogere voorziening — Door Republiek Italië verleende subsidies met oog op bevorderen van aankoop van digitale decoders — Uitsluiting van decoders waarmee enkel programma’s via satelliettelevisie kunnen worden ontvangen — Beschikking die staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt verklaart)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juli 2011 — Mediaset SpA/Europese Commissie, Sky Italia Srl
   (Zaak C-403/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Door Republiek Italië verleende subsidies met oog op bevorderen van aankoop van digitale decoders - Uitsluiting van decoders waarmee enkel programma’s via satelliettelevisie kunnen worden ontvangen - Beschikking die staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt verklaart)
   2011/C 298/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mediaset SpA (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos, dikigoros, G. Rossi, avvocato, E. Petritsi, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en B. Stromsky, gemachtigden), Sky Italia Srl (vertegenwoordiger: F. González Díaz, abogado en F. Salerno, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 juni 2010, Mediaset/Commissie (T-177/07), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 6634 def. van de Commissie van 24 januari 2007 waarbij de in 2004 en 2005 door Italië verleende subsidies om het de consumenten mogelijk te maken interactieve digitale decoders te kopen of te huren waarmee programma’s via digitale terrestrische televisie of via de kabel kunnen worden ontvangen (staatssteun C 52/2005, ex NN 88/2005, ex CP 101/2004) onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard op grond dat decoders voor de ontvangst van programma’s via satelliettelevisie daarvan zijn uitgesloten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mediaset SpA wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Europese Commissie en van Sky Italia Srl.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-545/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Vervoer — Richtlijn 91/440/EEG — Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap — Artikel 10, lid 7 — Toezichthoudende instantie — Bevoegdheden — Richtlijn 2001/14/EG — Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit — Artikel 4, lid 1 — Kaderregeling voor heffingen — Artikel 6, lid 2 — Stimulansen voor infrastructuurbeheerder om kosten van verschaffing van infrastructuur evenals hoogte van toegangsrechten te verminderen — Artikel 7, lid 3 — Vaststelling van heffingen voor minimumtoegangspakket en toegang via het spoor tot voorzieningen — Rechtstreeks uit exploitatie van treindienst voortvloeiende kosten — Artikel 11 — Prestatieregeling — Artikel 30, lid 5 — Toezichthouder — Bevoegdheden — Administratief beroep tegen besluiten van toezichthouder)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-545/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Richtlijn 91/440/EEG - Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap - Artikel 10, lid 7 - Toezichthoudende instantie - Bevoegdheden - Richtlijn 2001/14/EG - Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit - Artikel 4, lid 1 - Kaderregeling voor heffingen - Artikel 6, lid 2 - Stimulansen voor infrastructuurbeheerder om kosten van verschaffing van infrastructuur evenals hoogte van toegangsrechten te verminderen - Artikel 7, lid 3 - Vaststelling van heffingen voor minimumtoegangspakket en toegang via het spoor tot voorzieningen - Rechtstreeks uit exploitatie van treindienst voortvloeiende kosten - Artikel 11 - Prestatieregeling - Artikel 30, lid 5 - Toezichthouder - Bevoegdheden - Administratief beroep tegen besluiten van toezichthouder)
   2013/C 252/06
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en T. Müller, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan artikel 10, lid 7, van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25), en aan de artikelen 4, lid 1, 6, lid 2, 7, lid 3, 11 en 30, lid 5, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar de artikelen 4, lid 1, 6, lid 2, 11 en 30, lid 5, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, is de Tsjechische Republiek de krachtens die bepalingen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Tsjechische Republiek en het Koninkrijk Spanje zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak T-179/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  22 november 2005  — Siegfried Krahl tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2005 — Siegfried Krahl tegen Commissie
   (Zaak T-179/04) (1)

   (2006/C 22/48)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 9 november 2000 in zaak C-126/99 (Verzoek van de Pretore di Torino om een prejudiciële beslissing): R. Vitari tegen Europese Stichting voor opleiding (Plaatselĳke functionarissen — Artikel 79 van de Regeling welke van toepassing is op andere personeelsleden — Arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur — Omzetting in overeenkomst voor onbepaalde duur — Toepasselĳkheid van nationale wetgeving)

text:
27.1.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 28/5
1)    Niet is vereist, dat een forumkeuzebeding zodanig is gefor-          1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsrege-
      muleerd, dat louter op grond van de bewoordingen ervan reeds         lingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
      kan worden bepaald welk gerecht bevoegd is. Het is voldoende,        gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
      dat het beding de objectieve elementen bevat op basis waarvan        de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
      partijen overeenstemming hebben bereikt over de keuze van het        nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
      gerecht of de gerechten waaraan zij de ontstane of de toekomstige    zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2332/89 van de Raad
      geschillen willen voorleggen. Die elementen, die voldoende           van 18 juli 1989 (PB L 224, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
      nauwkeurig moeten zijn om de geadieerde rechter in staat te          kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,
      stellen te bepalen of hij bevoegd is, kunnen eventueel worden        V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en
      geconcretiseerd door de omstandigheden van het geval.                F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                           R. Grass, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan
2)    Het is enkel van toepassing, wanneer in de eerste plaats ten         het dictum luidt als volgt:
      minste één van de partijen bij de oorspronkelijke overeenkomst
      woonplaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende         De artikelen 6 en 7 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
      staat, en in de tweede plaats de partijen zijn overeengekomen        de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
      hun geschillen voor een gerecht of de gerechten van een              socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
      verdragsluitende staat te brengen.                                   op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
                                                                           de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
3)    Een in een cognossement opgenomen forumkeuzebeding tussen            nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals gewijzigd bij
      een vervoerder en een afzender kan worden ingeroepen tegen de        verordening (EEG) nr. 2332/89 van de Raad van 18 juli 1989,
      derdecognossementhouder, wanneer hij volgens het toepasselijke       staan niet in de weg aan de toepassing van de bepalingen van een
      nationale recht bij de verkrijging ervan de afzender in diens        internationaal verdrag inzake werkloosheidsverzekering, die voor de
      rechten en verplichtingen is opgevolgd. Zo niet, moet zijn           verzekerde gunstiger zijn, wanneer hij zijn recht van vrij verkeer heeft
      instemming met dat beding worden onderzocht in het licht van         uitgeoefend vóór de inwerkingtreding van de verordening, hoewel hij,
      de vereisten van artikel 17, eerste alinea, van dat Verdrag, zoals   wegens de referentieperiode die is vastgesteld door de inzake de
      gewijzigd.                                                           bepaling van de rechten van de verzekerde toepasselijke nationale
                                                                           wetgeving, geen recht op uitkeringen kan doen gelden dat volledig is
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                               gebaseerd op de periode vóór die datum.
                                                                           (1) PB C 121 van 1.5.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                       ARREST VAN HET HOF
                       van 9 november 2000                                                            (Vijfde kamer)
in zaak C-75/99 (Verzoek van het Bundessozialgericht om                                           van 9 november 2000
een prejudiciële beslissing): E. Thelen tegen Bundesanstalt
                             für Arbeit (1)                                in zaak C-126/99 (Verzoek van de Pretore di Torino om
                                                                           een prejudiciële beslissing): R. Vitari tegen Europese
[Sociale zekerheid — Artikelen 6 en 7 van verordening (EEG)                                    Stichting voor opleiding (1)
nr. 1408/71 — Toepasselijkheid van een verdrag tussen
           lidstaten inzake werkloosheidsverzekering]                      (Plaatselijke functionarissen — Artikel 79 van de Regeling
                                                                           welke van toepassing is op andere personeelsleden — Ar-
                            (2001/C 28/08)                                 beidsovereenkomst voor bepaalde duur — Omzetting in
                                                                           overeenkomst voor onbepaalde duur — Toepasselijkheid van
                                                                                nationale wetgeving)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2001/C 28/09)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                       (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-75/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Bundessozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige                                            dentie van het Hof)
geding tussen E. Thelen en Bundesanstalt für Arbeit, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 en           In zaak C-126/99, betreffende een verzoek aan het Hof
7 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
 ---pagebreak--- C 28/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.1.2001
de Pretore di Torino (Italië), in het aldaar aanhangige geding             (gemachtigde: P. Oliver), betreffende een beroep, strek-
tussen R. Vitaro en Europese Stichting voor opleiding, om een              kende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 79 van de           1999/187/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betref-
Regeling welke aan toepassing is op de andere personeelsleden              fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor
van de Europese Gemeenschappen, heeft het Hof (Vijfde                      het begrotingsjaar 1995 hebben ingdiend in verband met de
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
M. Wathelet (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón,           Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:             blz. 37), voor zover deze beschikking uitgaven voor een bedrag
R. Grass, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan                    van 869 283 GBP, in de verzoekende lidstaat gedaan in
het dictum luidt als volgt:                                                het kader van de regeling ingesteld bij verordening (EEG)
                                                                           nr. 1164/89 van de Commissie van 28 april 1989 houdende
Artikel 79 van de Regeling welke van toepassing is op de andere            uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de steun voor vezel-
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden          vlas en hennep (PB L 121, blz. 4), aan communautaire
uitgelegd dat deze bepaling eraan in de weg staat dat een gemeen-          financiering onttrekt, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
schapsinstelling met een plaatselijk functionaris een arbeidsovereen-      steld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de president
komst voor bepaalde duur sluit, wanneer haar eigen regeling die op         van de Vijfde kamer, L. Sevón en P. Jann (rapporteur), rechters;
de arbeidsvoorwaarden van plaatselijke functionarissen van toepassing      advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,
is en die is vastgesteld aan de hand van de voorschriften en gebruiken     administrateur, op 9 november 2000 een arrest gewezen
van de staat van tewerkstelling, zich daartegen verzet. De verwijzende     waarvan het dictum luidt als volgt:
rechter dient dus te onderzoeken, of overeenkomstig artikel 3 van de       1)    Verklaart beschikking 1999/187/EG van de Commissie van
regeling van de Commissie de omstandigheden of de aard van de aan                3 februari 1999 betreffende de goedkeuring van de rekeningen
de plaatselijke functionaris opgedragen werkzaamheden vereisten, dat             die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
de tussen partijen in het hoofdgeding gesloten overeenkomst voor                 in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-
bepaalde duur werd gesloten. Zo dat niet het geval is, dient hij die             fonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde
overeenkomst om te zetten in een arbeidsovereenkomst voor onbepaal-              uitgaven, nietig voorzover zij uitgaven voor een bedrag van
de duur.                                                                         869 283 GBP, in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
                                                                                tannië en Noord-Ierland gedaan in het kader van de regeling
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                      ingesteld bij verordening (EEG) nr. 1164/89 van de Commissie
                                                                                van 28 april 1989 houdende uitvoeringsbepalingen met
                                                                                betrekking tot de steun voor vezelvlas en hennep, aan commu-
                                                                                nautaire financiering onttrekt.
                                                                           2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                                                                                kosten.
                      ARREST VAN HET HOF                                   (1) PB C 188 van 3.7.1999.
                            (Vijfde kamer)
                        van 9 november 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-148/99: Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de                                                     (Vijfde kamer)
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                van 9 november 2000
[EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotings-
jaar 1995 — Verordening (EEG) nr. 1164/89 — Steun voor                     in zaak C-207/99 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                         vezelvlas en hennep]                                               schappen tegen C. Hamptaux (1)
                                                                           (Hogere Voorziening — Ambtenaren — Bevordering —
                            (2001/C 28/10)                                                    Vergelijking van verdiensten)
                                                                                (2001/C 28/11)
                           (Procestaal: Engels
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Voorlopige verlating; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-148/98, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland (gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door              In zaak C-207/99 P, Commissie van de Europese Gemeen-
A. Sutton) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieusart-


title: Hogere voorziening, op 26 maart 1998 ingesteld door Franse Republiek tegen het arrest, op 27 januari 1998 in zaak T-67/94 tussen Ladbroke Racing Ltd en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer - uitgebreid) (Zaak C-83/98 P)

text:
4.7.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 209/15
Hogere voorziening, op 26 maart 1998 ingesteld door                   gemotiveerd, geen standpunt ingenomen over een aan-
Franse Republiek tegen het arrest, op 27 januari 1998 in              tal cruciale elementen die waren aangevoerd in de
zaak T-67/94 (1) tussen Ladbroke Racing Ltd en Commis-                beschikking en de memorieÈn van de Commissie en in
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                   de memorie in interventie van de Franse regering, en
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                een deel van zijn redenering op verkeerde grondslagen
             pen (Tweede Kamer Ð uitgebreid)                          gebaseerd.
                       (Zaak C-83/98 P)
                         (98/C 209/29)                                Gespreide betaling van aan de Schatkist
                                                                      verschuldigde bedragen (maatregel 5)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               Volgens de beschikking van de Commissie verleende
is op 26 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door                 deze maatregel PMU uitstel van betaling van de aan de
Franse Republiek, vertegenwoordigd door K. Rispal Bel-                staat toevallende inhouding.
langer, J.-M. Belorgey en F. Million, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
ambassade, boulevard Joseph II 8, tegen het arrest, op                Terwijl de betalingsfaciliteiten voor PMU volgens de
27 januari 1998 in zaak T-67/94 tussen Ladbroke Racing                Commissie neerkwamen op een aanpassing van de
Ltd en Commissie van de Europese Gemeenschappen                       inhoudingsregeling in het voordeel van PMU, die
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-               strookte met de aard en de algemene structuur van de
pese Gemeenschappen (Tweede Kamer Ð uitgebreid).                      regeling en geen steunmaatregel opleverde, was het
                                                                      Gerecht van oordeel, dat de Commissie artikel 92,
                                                                      lid 1, van het Verdrag verkeerd had toegepast.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage punt 1
van het dictum van het bestreden arrest te vernietigen en
de conclusie van de Commissie in eerste aanleg toe te wij-            De Franse regering merkt op, dat het Gerecht geen
zen, namelijk, het beroep van Ladbroke te verwerpen.                  rekening heeft gehouden met de feiten en argumenten
                                                                      in haar memorie in interventie. Zij kan de in verband
Middelen en voornaamste argumenten                                    met de vorige maatregel geuite kritiek slechts herhalen.
A. Toepassing van artikel 92, lid 1, van het Verdrag                  Voorts overweegt het Gerecht in punt 79 van het
                                                                      bestreden arrest ten onrechte, dat 1) in de bestreden
                                                                      beschikking niet is gezegd dat de wijziging van de
    De verlaging van de aan de overheid toe-                          regeling voor de betaling van de aan de overheid toe-
    vallende inhouding met 1,6 % ten voordele                         vallende inhoudingen aan de Schatkist geen specifieke
    van PMU (maatregel 3)                                             en afwijkende maatregel was, maar een algemene wij-
                                                                      ziging van het belastingstelsel die ten goede kwam aan
    Volgens de beschikking van de Commissie werd met                  de gehele sector paardenrennen, en 2) enkel aan PMU
    deze maatregel een deel van de inhouding dat voordien             uitstel van betaling aan de Schatkist was toegestaan.
    aan de overheid toekwam, toegewezen aan PMU.
                                                                      Te r b e s c h i k k i n g s t e l l i n g v a n n i e t o p g e -
    Het Gerecht legde de beschikking van de Commissie                 v r a a g d e w i n s t e n a a n d e s o c i eÂ t eÂ s d e c o u r s e s
    aldus uit, dat zij deze maatregel niet als een steun-             (maatregel 1)
    maatregel aanmerkte, omdat hij:
                                                                      Volgens de beschikking van de Commissie bestaat deze
    a) slechts een beperkte verlaging van de inhoudingen
                                                                      maatregel erin, dat PMU de niet opgevraagde winsten
        (van ongeveer 1,6 %) opleverde, die de financieÈle
                                                                      mag behouden.
        positie van een monopoliehoudende onderneming
        niet verstevigde,
                                                                      De Commissie was in wezen van mening, dat aange-
    b) permanent was, en                                              zien dat deel van de middelen altijd aan PMU was toe-
                                                                      gewezen, er geen sprake was van overdracht van
    c) niet gericht was op de financiering van een speci-             staatsmiddelen, ofschoon de socieÂteÂs de courses die
        fiek project, maar op een verhoging van de midde-             middelen enkel voor bepaalde doeleinden konden
        len van de ontvangers der niet aan de overheid toe-           gebruiken, en niet gebruikte middelen weer aan de
        vallende inhoudingen,                                         staat toekwamen.
    en stelde daarop, dat deze criteria niet geschikt waren           Volgens het Gerecht betekent het feit dat de staat de
    om het bestaan van een steunmaatregel in de zin van               bestemming van die middelen bepaalt Ð die anders
    artikel 92, lid 1, uit te sluiten.                                normale financieÈle middelen van PMU zouden zijn die
                                                                      zij naar eigen goeddunken zou kunnen gebruiken Ð
                                                                      dat het gaat om staatsmiddelen.
    Om tot dat besluit te komen, heeft het Gerecht volgens
    de Franse regering op een aantal punten het recht
    geschonden, in strijd met artikel 190 van het Verdrag             Volgens de Franse regering heeft het Gerecht ook daar-
    een aantal stappen in zijn redenering ontoereikend                door het recht geschonden.
 ---pagebreak--- C 209/16            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
   Ontheffing van de verplichting om de                                vanger van steun die zij onverenigbaar met de gemeen-
   B T W b i n n e n eÂ eÂ n m a a n d a f t e d r a g e n n a         schappelijke markt heeft verklaard, een gewettigd ver-
   1 januari 1989                                                      trouwen kan aanvoeren, kan zij daar overeenkomstig
                                                                       de grondbeginselen van het Gemeenschapsrecht zelf
                                                                       rekening mee houden om van terugbetaling van die
   De Franse regering merkt op, dat PMU door deze                      steun af te zien.
   maatregel de over haar aankopen betaalde BTW kon
   aftrekken in de maand van de aankoop zelf, en niet
                                                                  (1) PB C 90 van 26.3.1994, blz. 23.
   een maand later, zoals normaal de regel is.
   Sinds de invoering in 1969 werd die betalingsfaciliteit
   evenwel gecompenseerd door een permanente renteloze
   consignatie bij de Schatkist.
                                                                  Verzoek van 20 januari 1998 van de Consiglio di Stato om
   Het Gerecht merkte terecht op, dat de Commissie in             een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen 1) Ques-
   de beschikking een fout maakte toen zij stelde dat de          tore di Macerata en C. Peroni, 2) Questore di Genova
   consignatie bij de Schatkist slechts bestond sinds 1989.       en E. Fasciolo, 3) Questore di Genova en U. Merlo,
                                                                  4) Questore di Catanzaro en P. Caffarelli, 5) Questore di
                                                                  Milano en C. Picerno, 6) Questore di Imperia en G. Bar-
   Volgens de Commissie was de betrokken maatregel                rese, A. De Sanctis en SaS Riviera, 7) Questore di Pavia en
   een steunmaatregel die vóór 1989 verenigbaar was met               G. Giacchetto en 8) Questore di Savona en F. Amato
   de gemeenschappelijke markt, omdat een eventuele
                                                                               (Zaak C-86/98 tot en met C-93/98)
   verstoring van de gemeenschappelijke markt die daar-
   door werd veroorzaakt, verwaarloosbaar was. Wegens                                     (98/C 209/30)
   het bestaan van de consignatie bij de Schatkist was er
   volgens de Commissie sinds 1 januari 1989 niet langer
   sprake van een steunmaatregel.                                 De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 20 januari
                                                                  1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                  2 april 1998, in de gedingen tussen 1) Questore di Mace-
   Het Gerecht verklaarde de beoordeling van de Com-
                                                                  rata en C. Peroni, 2) Questore di Genova en E. Fasciolo,
   missie betreffende de periode na 1 januari 1989 nietig,
                                                                  3) Questore di Genova en U. Merlo, 4) Questore di Catan-
   op gronden die vooral betrekking hadden op de daar-
                                                                  zaro en P. Caffarelli, 5) Questore di Milano en C. Picerno,
   aan voorafgaande periode en op de vaststelling dat de
                                                                  6) Questore di Imperia en G. Barrese, A. De Sanctis en SaS
   compensatie voor 1989 niet adequaat was.
                                                                  Riviera, 7) Questore di Pavia en G. Giacchetto en 8) Ques-
                                                                  tore di Savona en F. Amato, het Hof van Justitie van de
   Het Gerecht kon zich evenwel niet op die gronden               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
   alleen baseren om te stellen, dat de Commissie de              beslissing over de navolgende vraag:
   gehele periode na 1 januari 1989 verkeerd had beoor-
   deeld. Ook in dat opzicht bevat het arrest van het             Staan de bepalingen van het Verdrag betreffende het ver-
   Gerecht een verkeerde redenering en een ontoereikende          richten van diensten in de weg aan een wettelijke regeling
   motivering.                                                    als de Italiaanse wet op de weddenschappen, in aanmer-
                                                                  king nemende dat zij haar rechtvaardiging vindt in over-
B. Terugvordering van met de gemeenschappelijke markt             wegingen van sociaal beleid en fraudebestrijding?
   onverenigbare steun
   Daar de Commissie in de beschikking overwoog, dat
   de aan PMU verleende vrijstelling van bijdrage in het
   bouwfonds sinds 1989 onverenigbaar was met het Ver-
   drag, maar dat de steunontvanger slechts de betrokken          Beroep, op 7 april 1998 ingesteld door Republiek Oosten-
   bedragen diende terug te betalen die waren betaald na            rijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   de inleiding van de procedure in 1991, omdat hij op                                   (Zaak C-99/98)
   grond van de eerdere uitspraak van de Conseil d'Etat
   een gewettigd vertrouwen kon hebben, stelde het                                        (98/C 209/31)
   Gerecht in wezen, dat de Commissie niet zelf rekening
   kon houden met het door de lidstaat aangevoerde
   gewettigd vertrouwen van de steunontvanger, om af te           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   zien van de terugbetaling van steun die zij onverenig-         is op 7 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
   baar achtte met de gemeenschappelijke markt.                   de Europese Gemeenschappen door Republiek Oostenrijk,
                                                                  vertegenwoordigd door W. Okresek, hoofd van de dienst
                                                                  constitutionele aangelegenheden van het bureau van de
   Volgens de Franse regering heeft het Gerecht ook in            bondskanselier van de Republiek Oostenrijk, domicilie
   dit opzicht het recht geschonden: wanneer de Commis-           gekozen hebbende te Luxemburg ter Oostenrijkse ambas-
   sie door een lidstaat erop wordt gewezen, dat de ont-          sade, rue des Bains 3.


title: Zaak T-429/13: Beroep ingesteld op 19 augustus 2013 — Bayer CropScience/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/37

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2013 — Bayer CropScience/Commissie
   (Zaak T-429/13)
   2013/C 325/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayer CropScience AG (Monheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat, en P. Harrison, Solicitor)

      Verwerende partij(en): Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 485/2013 van de Commissie van 24 mei 2013 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011, wat de voorwaarden voor goedkeuring van de werkzame stoffen clothianidin, thiamethoxam en imidacloprid betreft, en houdende een verbod op het gebruik en de verkoop van zaden die zijn behandeld met gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten (PB L 139, van 25.5.2013, blz. 12) nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Door de vaststelling van de betwiste maatregel heeft de Commissie de haar bij verordening nr. 1107/2009 (1) verleende bevoegdheden overschreden en de betwiste maatregel heeft derhalve geen passende rechtsgrondslag, omdat

                           —

                           de Commissie artikel 21 van verordening nr. 1107/2009 heeft geschonden door: (i) geen rekening te houden met monitoringgegevens die aantonen dat de betrokken werkzame stoffen geen onaanvaardbare risico’s opleveren voor bijen, en (ii) ten onrechte te concluderen dat er sprake was van nieuwe en relevante wetenschappelijke informatie van dien aard dat de Commissie bevoegd werd om op te treden;

                           —

                           de Commissie artikel 49 van verordening nr. 1107/2009 heeft geschonden door de verkoop van met de betrokken werkzame stoffen behandeld zaaizaad te verbieden zonder aan te tonen dat er „aanmerkelijke bezorgdheid” bestaat dat het behandelde zaaizaad „een ernstige bedreiging [vormt] voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu” die „niet op bevredigende wijze kan worden beperkt” middels andere maatregelen.

               2.

               De betwiste maatregel is vastgesteld op een wijze die inbreuk maakte op artikel 12, lid 2, van en bijlage II, punt 3.8.3 bij verordening nr. 1107/2009 en afbreuk deed aan verzoeksters gerechtvaardigd vertrouwen, omdat

                           —

                           verordening nr. 1107/2009 bepaalde — en verzoekster erop mocht vertrouwen — dat bestaande en toepasselijke richtsnoeren zouden worden gebruikt bij het maken van de risicobeoordelingen die de aanleiding vormden voor de betwiste maatregel, doch aan de bestaande en toepasselijke richtsnoeren voorbij is gegaan in gunste van een wetenschappelijke opvatting die geen richtsnoer vormde, en een ontwerprichtsnoer dat niet beschikbaar was en waarover geen overeenstemming bestond.

               3.

               De toepassing door de Commissie van verordening nr. 1107/2009 bij de vaststelling van de betwiste maatregel vormde inbreuk op verzoeksters grondrecht op eigendom en op ondernemerschap, omdat

                           —

                           de besluiten om de goedkeuringen voor verzoeksters producten in te trekken (en te wijzigen) waren gebaseerd op een onwettige toepassing van verordening nr. 1107/2009 waarbij werd verzuimd op passende wijze rekening te houden met het feit dat er sinds zeer lange tijd sprake was van veilig gebruik van de betrokken werkzame stoffen en met de waarde en betekenis van verzoeksters intellectuele eigendom van en de langetermijninvesteringen in de werkzame stoffen.

               4.

               De betwiste maatregel is vastgesteld na een procedure waarin verzoeksters recht om te worden gehoord niet is geëerbiedigd, omdat

                           —

                           het verrichten van de relevante risicobeoordeling op basis van de wetenschappelijke opvatting en een ontwerprichtsnoer (in plaats van op het bestaande en toepasselijke richtsnoer) automatische leidde tot de vaststelling van „hiaten in de gegevens” waarvoor verzoekster nooit de gelegenheid heeft gehad om die aan te vullen.

               5.

               De vaststelling van de betwiste maatregel maakt inbreuk op het evenredigheidsbeginsel, omdat

                           —

                           de betwiste maatregel op een aantal gebieden (waaronder de beperkingen voor bladbehandeling, gebruik door amateurs en gebruik binnenshuis) verder gaat dan passend is om het legitieme doel ervan te bereiken en deze maatregel die doelen zelfs kan ondermijnen, en de Commissie heeft verzuimd minder beperkende reguleringsopties die haar ter beschikking stonden, in aanmerking te nemen.

               6.

               De vaststelling van de betwiste maatregel maakt inbreuk op het voorzorgsbeginsel, omdat

                           —

                           deze, onder meer, meebracht dat de Commissie, als risicobeoordelaar, een zuiver hypothetische benadering volgde, die was gebaseerd op louter een vermoeden en niet wetenschappelijk was geverifieerd (wat overwegend het gevolg is van het feit dat de risicobeoordelingen geen grondige wetenschappelijk beoordeling vormden), en meebracht dat de Commissie weigerde ook maar enige analyse van de potentiële voordelen en kosten van haar handelingen te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309 van 24.11.2009, blz. 1).


title: SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

E1998J1029(01)

SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF

Publicatieblad Nr. C 331 van 29/10/1998 blz. 0024 - 0024

SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF (98/C 331/08)Benoeming van de griffier van het EVA-HofOvereenkomstig artikel 9 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst werd de heer Gunnar Selvik tot griffier benoemd voor de periode van 1 september 1998 tot en met 31 augustus 2001, als opvolger van de heer Per Christiansen. Tijdens een openbare zitting van het EVA-Hof van 17 september 1998 heeft de heer Gunnar Selvik de in artikel 10 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst voorgeschreven eed


title: Zaak C-49/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Efeteio Athinon (Griekenland) op 5 februari 2007 — Motosykletistiki Omospondia Ellados N.P.I.D. (MOT.O.E.)/Griekse Staat

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Efeteio Athinon (Griekenland) op 5 februari 2007 — Motosykletistiki Omospondia Ellados N.P.I.D. (MOT.O.E.)/Griekse Staat
   (Zaak C-49/07)
   (2007/C 95/27)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Motosykletistiki Omospondia Ellados N.P.I.D. (MOT.O.E.)

      Verwerende partij: Griekse Staat
   Prejudiciële vragen

               1.

               Kunnen de artikelen 82 EG en 86 EG aldus worden uitgelegd dat zij ook van toepassing zijn op de activiteit van een rechtspersoon met de hoedanigheid van nationale vertegenwoordiger van de Internationale Motorrijdersfederatie, die een economische activiteit verricht zoals die welke boven is omschreven, met het sluiten van sponsor-, reclame- en verzekeringsovereenkomsten, in het kader van de door hem georganiseerde sportmanifestaties voor motorvoertuigen?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is dan met de betrokken bepalingen van het Verdrag verenigbaar het bepaalde in artikel 49 van wet nr. 2696/1999, dat, met het oog op de afgifte door de bevoegde nationale autoriteit (in casu het ministerie van Openbare orde) van een vergunning voor het organiseren van een wedstrijd voor motorvoertuigen, aan de voormelde rechtspersoon de bevoegdheid verleent om een gunstig advies voor het houden van de wedstrijd uit te brengen, zonder dat die bevoegdheid aan beperkingen, verplichtingen en controles is onderworpen?


title: Zaak C-540/03: Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie

text:
21.2.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/21
(d) discriminatoir zijn, en/of                                                     pro rata van aftrekbare BTW die door deze belastingplich-
                                                                                tige is gedragen bij de aankoop van goederen en diensten
(e)   strijdig zijn met de fundamentele vrijheid om handel te                      die voor beide activiteiten zijn bestemd, in de noemer
      drijven of een bedrijf uit te oefenen?                                       van de breuk op basis waarvan dit percentage wordt
                                                                                berekend, bovenop de jaarlijkse omzet de waarde van de
                                                                                aan het einde van elk jaar nog onvoltooide en niet-
                                                                                opgeleverde werken die nog niet of slechts gedeeltelijk
(1) Verordening (EG) nr. 2341/2002 van de Raad van 20 december
                                                                                zijn betaald, dient te worden opgenomen?
    2002 tot vaststelling, voor 2003, van de vangstmogelijkheden
    voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in
    de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de
    Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van                 —     Of dient deze bepaling aldus te worden uitgelegd dat enkel
    toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te         de omzet in de noemer dient te worden opgenomen?
    nemen voorschriften (PB L 356 van 31.12.2002, blz. 12).
(2) houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2341/2002 tot
    vaststelling, voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor som-
    mige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren            (1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
    van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap,                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn (PB              inzake omzetbelasting Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    L 97 van 15.4.2003, blz. 11).                                                over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. PB L 145
(3) Beschikking van de Commissie van 14 maart 2003 tot toekenning                van 13.6.1977, blz. 1. Bijzondere uitgave in het Portugees:
    aan sommige lidstaten van bijkomende buitengaats doorgebrachte               hoofdstuk 9, deel 1, blz. 54.
    dagen overeenkomstig bijlage XVII van Verordening (EG)                   (2) BTW-Wetboek.
    nr. 2341/2002 van de Raad (Voor de EER relevante tekst)
    (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 762) (PB L 71
    van 15.3.2003, blz. 28).
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo, Por-                        Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door Europees
tugal van 26 november 2003 om een prejudiciële beslis-                                Parlement tegen Raad van de Europese Unie
sing in het geding tussen António Jorge, Lda en Fazenda
                                Pública
                                                                                (Zaak C-540/03)
                           (Zaak C-536/03)
                                                                                (2004/C 47/35)
                            (2004/C 47/34)
Het Supremo Tribunal Administrativo, Portugal heeft bij
beschikking van 26 november 2003, ingekomen ter griffie van                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
het Hof van Justitie op 22 december 2003, in het geding                      op 22 december 2003 beroep ingesteld tegen de Raad van de
tussen António Jorge, Lda en Fazenda Pública, het Hof van                    Europese Unie door het Europese Parlement, vertegenwoor-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      digd door H. Duintjer Tebbens en A. Caiola als gemachtigden,
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
—     Hoe dient artikel 19 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG
      van de Raad van 17 mei 1977 te worden uitgelegd? (1)
                                                                             Het Europese Parlement concludeert dat het den Hove behage:
—     Is artikel 23, lid 4, CIVA (2) met deze bepaling verenigbaar,
      wanneer het aldus wordt uitgelegd dat, wanneer de                      —     artikel 4, leden 1, laatste alinea, en 6, en artikel 8 van
      belastingplichtige een onderneming is die in de vastgoed-                    richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september
      sector werkzaam is en twee soorten activiteiten verricht,                    2003 inzake het recht op gezinshereniging (1) nietig te
      namelijk de oprichting van gebouwen met het oog op de                        verklaren op grond van artikel 230 EG;
      verkoop (waarvoor zij van BTW is vrijgesteld) en de
      uitvoering van aannemingswerken (waarvoor zij BTW-
      plichtig is), voor de berekening van het percentage of het             —     verweerder in alle kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 47/22               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         21.2.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                   1.     Moet artikel 49 EG aldus worden uitgelegd dat het er zich
                                                                            tegen verzet dat een nationale autoriteit of een plaatselijk
                                                                            bestuur bij reglement een belasting instelt op de infra-
                                                                            structuren voor mobiele en persoonlijke communicatie
Dit beroep tot nietigverklaring ziet op de bescherming binnen
                                                                            die bij de exploitatie van de in de vergunningen en
de communautaire rechtsorde van grondrechten, met name de
                                                                            machtigingen toegestane werkzaamheden wordt ge-
grondrechten van minderjarige kinderen. Hoewel de richtlijn
                                                                            bruikt?
regels bevat ter concretisering van het recht op gezinshere-
niging van onderdanen van derde staten, bevat deze immers
niettemin een aantal bepalingen die onaanvaardbaar zijn gelet        2.     Verzet artikel 3 quater van richtlijn 90/388/EEG van de
de grondrechten, met name het recht op een gezinsleven en                   Commissie van 28 juni 1990 (1), ingevoegd bij richtlijn
het recht op gelijke behandeling, waarvan de eerbiediging in                96/2/EEG van de Commissie van 16 januari 1996 (2) tot
de rechtsorde van de Europese Unie is voorgeschreven door                   wijziging van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot
artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.                     mobiele en persoonlijke communicatie, voorzover hierin
                                                                            de opheffing van „alle (...) beperkingen” wordt beoogd, er
                                                                            zich tegen dat een nationale autoriteit of een plaatselijk
                                                                            bestuur bij reglement een belasting instelt op de infra-
Het recht op een gezinsleven zoals dat wordt erkend in                      structuren voor mobiele en persoonlijke communicatie
artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de                   die bij de exploitatie van de in de vergunningen en
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 1950                   machtigingen toegestane werkzaamheden wordt ge-
(hierna: EVRM) en in de rechtspraak van het Europees Hof                    bruikt?
voor de rechten van de mens wordt uitgelegd, kan slechts op
bepaalde gronden worden beperkt en verlangt in elk geval een
afweging van de belangen van de onderdanen van de betrokken
derde landen en die van de ontvangststaat. De afwijkingen van        (1) Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990
                                                                         betreffende de mededinging op de markten voor telecommunica-
het recht op gezinshereniging waarin genoemde bepalingen                 tiediensten (PB L 192 van 24.7.1990, blz. 10).
van de richtlijn uitdrukkelijk voorzien, gaan verder dan de          (2) Richtlijn 96/2/EG van de Commissie van 16 januari 1996 tot
toegelaten beperkingen en schenden de fundamentele rechten               wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele
op een gezinsleven en op gelijke behandeling, zoals deze                 en persoonlijke communicatie (PB L 20 van 26.1.1996, blz. 59).
door het EVRM worden gewaarborgd en voortvloeien uit de
gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten
van de EU als algemene beginselen van het gemeenschapsrecht,
zoals is vastgelegd in artikel 6, lid 2, van het Verdrag
betreffende de EU.
(1) PB L 251 van 3.10.2003, blz. 12.
                                                                     Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
                                                                     stratie van 8 december 2003 om een prejudiciële beslis-
                                                                     sing in het geding tussen SA Belgacom Mobile en Gemeen-
                                                                                te Schaarbeek
                                                                                (Zaak C-545/03)
Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-                                       (2004/C 47/37)
stratie van 8 december 2003 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen SA Mobistar en Gemeente Fléron
                        (Zaak C-544/03)                              De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
                                                                     beschikking van 8 december 2003, ingekomen ter griffie van
                                                                     het Hof van Justitie op 23 december 2003, in het geding
                         (2004/C 47/36)                              tussen SA Belgacom Mobile en Gemeente Schaarbeek, het Hof
                                                                     van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                     een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     1.     Moet artikel 49 EG aldus worden uitgelegd dat het er zich
De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij                tegen verzet dat een nationale autoriteit of een plaatselijk
beschikking van 8 december 2003, ingekomen ter griffie van                  bestuur bij reglement een belasting instelt op de infra-
het Hof van Justitie op 23 december 2003, in het geding                     structuren voor mobiele en persoonlijke communicatie
tussen SA Mobistar en Gemeente Fléron, het Hof van Justitie                 die bij de exploitatie van de in de vergunningen en
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                  machtigingen toegestane werkzaamheden wordt ge-
le beslissing over de navolgende vragen:                                    bruikt?


title: Zaak T-222/07 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Kerstens/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Klachttermijn — Termijnoverschrijding — Hogere voorziening ongegrond )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Kerstens/Commissie
   (Zaak T-222/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Klachttermijn - Termijnoverschrijding - Hogere voorziening ongegrond’)
   (2008/C 272/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden )
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 25 april 2007, Kerstens/Commissie (F 59/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Kerstens wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak T-551/13: Arrest van het Gerecht van 26 maart 2015 — Radecki/BHIM — Vamed (AKTIVAMED) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AKTIVAMED — Ouder nationaal beeldmerk VAMED — Relatieve weigeringsgrond — Verwarrringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/25

         Arrest van het Gerecht van 26 maart 2015 — Radecki/BHIM — Vamed (AKTIVAMED)
   (Zaak T-551/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AKTIVAMED - Ouder nationaal beeldmerk VAMED - Relatieve weigeringsgrond - Verwarrringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 155/28)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Michael Radecki (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Menebröcker en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Vamed AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: R. Paulitsch, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 juli 2013 (zaak R 365/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Vamed AG en Michael Radecki

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Michael Radecki wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-159/14: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 15 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Koela-N” EOOD/ Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Fiscale bepalingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Beginsel van fiscale neutraliteit — Aftrek van betaalde voorbelasting — Begrip ‘goederenlevering‘ — Voorwaarde voor bestaan van een goederenlevering — Goederenoverdracht door de vervoerder rechtstreeks van de leverancier aan een derde — Geen bewijs van daadwerkelijk bezit van de goederen door directe leverancier — Geen medewerking van leveranciers met de belastingdienst — Geen overslag van de goederen — Gegevens die een vermoeden van belastingfraude rechtvaardigen)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/7

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 15 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Koela-N” EOOD/ Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-159/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Fiscale bepalingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Beginsel van fiscale neutraliteit - Aftrek van betaalde voorbelasting - Begrip ‘goederenlevering‘ - Voorwaarde voor bestaan van een goederenlevering - Goederenoverdracht door de vervoerder rechtstreeks van de leverancier aan een derde - Geen bewijs van daadwerkelijk bezit van de goederen door directe leverancier - Geen medewerking van leveranciers met de belastingdienst - Geen overslag van de goederen - Gegevens die een vermoeden van belastingfraude rechtvaardigen))
   (2015/C 320/09)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Koela-N” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Dictum

               1)

               Artikel 14, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de belastingdienst van een lidstaat beschouwt dat een goederenlevering niet plaatsvond met het gevolg dat wordt belet dat de bij de verwerving ervan gedragen belasting over de toegevoegde waarde door de verwerver kan worden afgetrokken, op grond dat laatstgenoemde het door hem aangekochte goed niet heeft ontvangen, maar rechtstreeks heeft geëxpedieerd aan een derde aan wie hij het heeft doorverkocht, of op grond dat de rechtstreekse leverancier van deze verwerver het door hem aangekochte goed niet heeft ontvangen, maar hem rechtstreeks heeft geëxpedieerd.

               2)

               Dat de vorige leveranciers van een belastingplichtige in de handelsketen niet meewerken met de belastingdienst en dat de betrokken goederen niet zijn overgeslagen, vormen op zichzelf geen voldoende objectieve gegevens voor de conclusie dat deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat de verrichting waarop hij zijn recht op aftrek van de belasting over de waarde baseert, deel uitmaakte van een belastingfraude. Deze twee omstandigheden zijn niettemin objectieve gegevens waarmee bij een alomvattende beoordeling van alle gegevens en feiten rekening kan worden gehouden om na te gaan of deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat de verrichting waarop hij zijn recht op aftrek baseert, deel uitmaakte van een belastingfraude.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014


title: Zaak C-648/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Reggio Calabria (Italië) op 16 december 2016 — Fortunata Silvia Fontana/Agenzia delle Entrate — Direzione provinciale di Reggio Calabria

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Reggio Calabria (Italië) op 16 december 2016 — Fortunata Silvia Fontana/Agenzia delle Entrate — Direzione provinciale di Reggio Calabria
   (Zaak C-648/16)
   (2017/C 086/12)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Reggio Calabria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fortunata Silvia Fontana

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione provinciale di Reggio Calabria

      Prejudiciële vraag

   Is de nationale Italiaanse regeling van artikel 62 sexies, lid 3, en artikel 62 bis van decreto legge nr. 331/1993, [omgezet in wet] nr. 427 van 29 oktober 1993, in het licht van de inachtneming van de aftrekregels en de verplichting de btw bij afnemers in rekening te brengen en meer in het algemeen in verband met het beginsel van neutraliteit en doorberekening van de btw, verenigbaar met de artikelen 113 en 114 VWEU en met richtlijn 112/2006/EG (1), voor zover op grond van die nationale regeling de btw kan worden toegepast op een omzet als geheel genomen die inductief is vastgesteld?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-51/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle (Duitsland) op 6 februari 2015 — Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle (Duitsland) op 6 februari 2015 — Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover
   (Zaak C-51/15)
   (2015/C 155/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Celle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Remondis GmbH & Co. KG Region Nord

      Verwerende partij: Region Hannover

      Interveniënt: Zweckverband Abfallwirtschaft Region Hannover

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt een overeenkomst tussen twee regionale overheden, op basis waarvan de regionale overheden statutair een gemeenschappelijk Zweckverband met eigen rechtspersoonlijkheid oprichten, dat bepaalde tot dusver aan de deelnemende regionale overheden toevertrouwde taken voortaan zelf zal vervullen, een „overheidsopdracht” in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), wanneer deze takenoverdracht diensten in de zin van deze richtlijn betreft en onder bezwarende titel geschiedt, het Zweckverband activiteiten ontplooit die verder gaan dan de uitvoering van taken die voorheen waren toevertrouwd aan de deelnemende overheden, en de takenoverdracht niet behoort tot de „twee types overeenkomsten”, die ofschoon zij door overheidslichamen worden gegund, volgens de rechtspraak van het Hof (laatstelijk arrest Piepenbrock, C-386/11 (2), punten 33 e.v.) niet binnen de werkingssfeer van het aanbestedingsrecht van de Unie vallen?

               2)

               Dient, in geval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, de vraag of de oprichting van een Zweckverband en de takenoverdracht eraan uitzonderlijk buiten de werkingssfeer van het aanbestedingsrecht van de Unie valt, dan te worden beantwoord op basis van de beginselen die het Hof heeft ontwikkeld voor overeenkomsten tussen een overheidslichaam en een daarvan rechtens onderscheiden persoon, volgens welke het aanbestedingsrecht van de Unie niet van toepassing is wanneer dit lichaam op deze persoon toezicht als op zijn eigen diensten uitoefent en deze persoon tegelijkertijd het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van het lichaam of de lichamen die erin deelneemt respectievelijk deelnemen (zie in die zin met name arrest Teckal, C-107/98 (3), punt 50), of vinden daarentegen de beginselen toepassing die het Hof heeft ontwikkeld voor overeenkomsten die inhouden dat overheidslichamen samenwerken bij de uitvoering van een alleen op hen rustende taak van algemeen welzijn (zie arrest Ordine degli Ingegneri della Provincia di Lecce e.a., C-159/11 (4), punten 34 e.v.)?

      (1)  PB L 134, blz. 114.

      (2)  ECLI:EU:C:2013:385.

      (3)  ECLI:EU:C:1999:562.

      (4)  ECLI:EU:C:2012:817.


title: Zaak T-56/08: Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — IEA e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/29

         Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — IEA e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-56/08)
   (2008/C 107/49)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting IEA Secretariaat Nederland (IEA) (Amsterdam, Nederland), Educational Testing Service Global BV (ETS-Europe) (Amsterdam, Nederland), Deutsches Institut für Internationale Pädagogische Forschung (DIPF) (Frankfurt am Main, Duitsland), Institut zur Qualitätsentwicklung im Bildungswesen (IQB) (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Morgan de Rivery en S. Thibault-Liger, lawyers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beslissing van de Commissie van 23 november 2007 houdende afwijzing van verzoekers' offerte die is ingediend in het kader van de aanbesteding nr. EAC/21/2007 „Europese enquête inzake taalvaardigheden”, op alle onderdelen nietig te verklaren voor zover zij het gemeenschapsrecht schendt en op kennelijke beoordelingsfouten berust;

               —

               de beslissing van de Commissie houdende gunning van de opdracht in het kader van deze aanbesteding aan het SurveyLang Consortium, op alle onderdelen nietig te verklaren voor zover zij het gemeenschapsrecht schendt en op kennelijke beoordelingsfouten berust; en

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Naar aanleiding van verweersters aanbesteding met betrekking tot de „Europese enquête inzake taalvaardigheden” (PB 2007/S 61-074161), zoals gerectificeerd (PB 2007/S 109-133727), hebben verzoekers een offerte ingediend. Verzoekers betwisten verweersters beslissing van 23 november 2007 houdende afwijzing van hun offerte en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver.
   Ter ondersteuning van hun beroep roepen verzoekers in de eerste plaats in dat de bestreden beslissing het beginsel van gelijke behandeling, artikel 100, lid 1, van het Financieel Reglement (1) en de aanbestedingsvoorwaarden schendt.
   Daarenboven stellen verzoekers dat de Commissie de kwalitatieve criteria die in de aankondiging van de aanbesteding zijn vastgesteld, kennelijk onjuist heeft beoordeeld, wat tot een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van het respectieve puntentotaal van de inschrijvers heeft geleid.
   Ten slotte verwijten verzoeksters de Commissie dat zij het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door onzorgvuldig te handelen in het kader van de aanbestedingsprocedure.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1), gerectificeerd (PB 2003, L 25, blz. 43).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juni 1998 in de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97: Unifrigo Gadus Srl en CPL Imperial 2 SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Navordering van douanerechten - Verordening (EEG) nr. 1697/79 - Verordening (EEG) nr. 2454/93)

text:
C 234/26              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.7.98
     worden toegekend indien hij per 1 januari 1995 ware            2. Verwijst verzoeksters in de kosten.
     herplaatst, en degene die hem daadwerkelijk zijn toe-
     gekend.                                                        (1) PB C 94 van 22.3.1997.
7. De uit hoofde van punt 6 hierboven verschuldigde
     bedragen dragen vanaf de opeisbaarheid ervan rente
     op de voet van 4,5 %.
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
8. Alvorens recht te doen over het bedrag van de door                                 VAN EERSTE AANLEG
     verweerder aan verzoeker verschuldigde schadevergoe-
                                                                                van 4 mei 1998
     ding: a) gelast partijen om het Gerecht binnen drie
     maanden na de uitspraak van dit arrest hun akkoord             in zaak T-84/97, Europees Bureau van consumentenver-
     over, ten eerste, het in cijfers uitgedrukte bedrag van        enigingen (BEUC) tegen Commissie van de Europese
     de aldus aan verzoeker verschuldigde schadevergoe-                                  Gemeenschappen (1)
     ding en, ten tweede, het herstel van zijn pensioenrech-        (Antidumpingprocedure Ð Belanghebbende Ð Weigering
     ten en de rente daarover over te leggen; b) gelast par-        Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Bevestigende handeling
     tijen om, bij gebreke van een dergelijk akkoord, het                       Ð Termijn Ð Niet-ontvankelijkheid)
     Gerecht binnen dezelfde termijn hun in cijfers uitge-
     drukte vorderingen voor te leggen met nauwkeurige                                       (98/C 234/51)
     vermelding van de redenen waarom zij het voorstel
     van de wederpartij niet aanvaarden.                                                 (Procestaal: Engels)
                                                                    In zaak T-84/97, Europees bureau van consumentenvereni-
9. Verwijst het Parlement in de kosten.                             gingen (BEUC), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                    door B. O'Connor, solicitor, bijgestaan door B. García Por-
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                          ras, advocaat te Salamanca, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat
                                                                    aldaar, avenue Marie-Adelaïde 22, tegen Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: N. Khan),
                                                                    betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik-
                                                                    king van de Commissie van 3 februari 1997 om verzoeker
                                                                    niet te beschouwen als belanghebbende in een antidum-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    pingprocedure inzake de invoer van ongebleekte katoenen
                       van 9 juni 1998                              weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China,
in de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97: Unifrigo Gadus             Egypte, India, IndonesieÈ, Pakistan en Turkije, heeft het
Srl en CPL Imperial 2 SpA tegen Commissie van de Euro-              Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
                   pese Gemeenschappen (1)                          volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, K.
                                                                    Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier: H.
(Navordering van douanerechten Ð Verordening (EEG)                  Jung, op 4 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan het
       nr. 1697/79 Ð Verordening (EEG) nr. 2454/93)                 dictum luidt als volgt:
                        (98/C 234/50)
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                    (Procestaal: Italiaans)                         2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
In de gevoegde zaken T-10/97 en T-11/97, Unifrigo Gadus             (1) PB C 181 van 14.6.1997.
Srl, gevestigd te Napels (ItalieÈ), en CPL Imperial 2 SpA,
gevestigd te Pescara (ItalieÈ), vertegenwoordigd door G.
Celona, advocaat te Milaan, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van G. Margue, advocaat
aldaar, rue Philippe II 20, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk F. Cas-             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tillo de la Torre en P. Stancanelli, vervolgens P. Stanca-                                 van 11 juni 1998
nelli), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
beschikking C(96) 2780 def. van de Commissie van 8 okto-             in zaak T-167/97: K. Skrikas tegen Europees Parlement (1)
ber 1996, waarbij de navordering van douanerechten is               (Ambtenaren Ð Weigering van bevordering Ð Beroep tot
gelast, en een beroep tot vergoeding van de schade die ver-         nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð Bezwarend besluit
zoeksters stellen te hebben geleden, heeft het Gerecht van          Ð Vergelijking van verdiensten Ð Overgang naar andere
eerste aanleg (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V.                    instelling Ð Artikel 45, lid 1, van het Statuut)
Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt, en A. Potocki, rechters;
                                                                                (98/C 234/52)
griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 9 juni
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                      (Procestaal: Frans)
volgt:
                                                                    In zaak T-167/97, K. Skrikas, ambtenaar van het Europees
1. Verwerpt de beroepen.                                            Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd


title: Zaak C-293/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 september 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Belastingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 306 tot en met 310 — Bijzondere regeling voor reisbureaus — Verschillen tussen taalversies — Nationale wettelijke regeling die voorziet in toepassing van bijzondere regeling op personen die geen reizigers zijn — Begrippen „reiziger” en „verkrijger” )

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 september 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-293/11) (1)

   (Niet-nakoming - Belastingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 306 tot en met 310 - Bijzondere regeling voor reisbureaus - Verschillen tussen taalversies - Nationale wettelijke regeling die voorziet in toepassing van bijzondere regeling op personen die geen reizigers zijn - Begrippen „reiziger” en „verkrijger”)
   2013/C 344/09
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E.-M. Mamouna, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Očková, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-S. Pilczer, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar en B. Majczyna, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die voorziet in de toepassing van de bijzondere belastingregeling voor reisbureaus op de handelingen van reisbureaus ten behoeve van begunstigden die geen reizigers zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de Helleense Republiek.

               3)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Republiek Polen en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak F-30/11: Beroep ingesteld op 23 maart 2011 — ZZ/Raad

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/21

         Beroep ingesteld op 23 maart 2011 — ZZ/Raad
   (Zaak F-30/11)
   2011/C 179/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1.1.2008 tot en met 31.12.2008 alsmede vergoeding van de schade die zou zijn geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het loopbaanontwikkelingsrapport 2008 en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de geleden schade, welke voorlopig op 5 000 EUR wordt geschat en in de loop van het geding nader zal worden gepreciseerd, alsmede tot betaling van een vertragingsrente van 6,75 % over de vergoeding voor de materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-99/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2007 — López Teruel/BHIM (Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid — Arbitrageprocedure — Termijn voor aanwijzing van onafhankelijk arts)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2007 — López Teruel/BHIM
   (Zaak F-99/06) (1)

   (Ambtenaren - Ziekteverlof - Onregelmatige afwezigheid - Arbitrageprocedure - Termijn voor aanwijzing van onafhankelijk arts)
   (2007/C 155/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Adelaida López Teruel (Guadalajara, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: I. de Medrano Caballero, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 20 oktober 2005 betreffende verzoeksters ziekteverlof en genomen na de conclusies van de in artikel 59, lid 1, van het Statuut bedoelde arbiter-geneesheer
   Dictum

               1)

               Het besluit van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 20 oktober 2005 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de afwezigheid van López Teruel van 8 tot en met 20 februari 2005 en van 7 april tot en met 2 augustus 2005 als ongeoorloofd wordt beschouwd.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede één derde van de kosten van López Teruel.

      (1)  PB C 249 van 14.10.06, blz. 18.


title: Zaak C-193/12: Beroep ingesteld op 25 april 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/6

         Beroep ingesteld op 25 april 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-193/12)
   2012/C 217/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Simon en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, leden 1 en 4, en bijlage I van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (1), door verschillende zones met oppervlakte- of grondwatermassa’s met te hoge nitraatgehaltes en/of met eutrofiëringsverschijnselen, niet als kwetsbare zones aan te wijzen,

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt de verwerende partij bij de herziening van de kwetsbare zones in 2007 deze zones niet volledig te hebben aangeduid, zoals zij moest doen op grond van artikel 3, leden 1 en 4, en bijlage I van richtlijn 91/676/EEG.
   De Commissie verwijt de Franse autoriteiten inzonderheid 10 bijkomende kwetsbare zones niet te hebben aangewezen en geen precieze informatie te hebben verschaft op grond waarvan deze tekortkoming kan worden gerechtvaardigd.

      (1)  PB L 375, blz. 1.


title: Zaak F-10/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 november 2012 — Ghiba/Commissie (Openbare dienst — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek — Voorwaarden voor deelneming — Begrip met Commissie verband houdende diensten)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 november 2012 — Ghiba/Commissie
   (Zaak F-10/11) (1)

   (Openbare dienst - Intern vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek - Voorwaarden voor deelneming - Begrip met Commissie verband houdende diensten)
   2013/C 46/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dorina Maria Ghiba (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Eggers en P. Pecho, gemachtigden, vervolgens B. Eggers, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/INT/EU2/AST3 tot afwijzing van verzoeksters sollicitatie, op grond dat zij niet voldeed aan de in de aankondiging van vergelijkend onderzoek opgenomen voorwaarden voor deelneming

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ghiba draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 95 van 26.03.11, blz. 14.


title: Zaak F-28/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 april 2014 — López Cejudo/Commissie [Openbare dienst — Onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) — Dagvergoeding — Artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Inhoudingen op bezoldiging — Artikel 85 van het Statuut — Bedoeling om administratie bewust te misleiden — Redelijke termijn]

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/39

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 april 2014 — López Cejudo/Commissie
   (Zaak F-28/13) (1)

   ([Openbare dienst - Onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Dagvergoeding - Artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Inhoudingen op bezoldiging - Artikel 85 van het Statuut - Bedoeling om administratie bewust te misleiden - Redelijke termijn])
   2014/C 184/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Manuel López Cejudo (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten om verschillende inhoudingen te verrichten op verzoekers salaris over de maanden juni, juli, augustus, september en oktober 2012

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               López Cejudo zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 57.


title: Zaak C-149/14: Beroep ingesteld op 31 maart 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/14

         Beroep ingesteld op 31 maart 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-149/14)
   2014/C 184/18
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakià en E. Manhaeve)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door zones die worden gekenmerkt door de aanwezigheid van grond- of oppervlaktewater en aangetast zijn of het risico lopen te worden aangetast door een excessief nitraatgehalte en/of door eutrofiëring, niet aan te wijzen als „voor nitraatverontreiniging kwetsbare zones” (KGN), hetgeen op basis van de beschikbare gegevens noodzakelijk is, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens richtlijn 91/676/EEG (1) van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, op haar rusten, en bovendien, dat de Helleense Republiek, door niet binnen een jaar na de in artikel 3, lid 4, van de richtlijn bedoelde aanwijzingen de actieprogramma’s op te stellen waarnaar in artikel 5 van deze richtlijn wordt verwezen, daarnaast het bepaalde in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De richtlijn inzake verontreiniging door nitraten heeft tot doel waterverontreiniging die wordt veroorzaakt of teweeggebracht door nitraten uit agrarische bronnen te verminderen en verdere verontreiniging van dien aard te voorkomen. De richtlijn verplicht de lidstaten diverse maatregelen vast te stellen om deze doelstelling te verwezenlijken, waaronder de aanwijzing van zones op het grondgebied van de lidstaten met:

                           a)

                           zoet oppervlaktewater en/of grondwater (artikel 3, bijlage 1) dat een hogere nitraatconcentratie bevat of zou kunnen bevatten dan 50 mg/l, indien de maatregelen overeenkomstig de richtlijn inzake verontreiniging door nitraten achterwege blijven, en

                           b)

                           zoet water, estuaria, kustwateren en zeewater dat eutroof is of zou kunnen worden indien maatregelen achterwege blijven.

                     De bovengenoemde zones worden „voor nitraatverontreiniging kwetsbare zones” (KGN) genoemd.

               2.

               De Commissie heeft een technische analyse uitgevoerd van de aanwijzing van KGN door de Helleense Republiek in de context van de richtlijn en op basis van haar analyse geconcludeerd dat de KGN moesten worden uitgebreid om volledig te voldoen aan de bepalingen van de richtlijn.

               3.

               Uit de gegevens over het nitraatgehalte die de Helleense Republiek aan de Commissie heeft voorgelegd (op basis van artikel 10 van de richtlijn, voor de periode 2004-2007 en voor de periode 2008-2011) en tevens op basis van de gegevens over de gemiddelde waarden en maximumwaarden voor het nitraatgehalte in grondwater en in geëutrofieerd oppervlaktewater (tabellen 3 en 4) heeft de Commissie 9 zones vastgesteld die als KGN moeten worden aangewezen en/of waarvoor de momenteel aangewezen zone moet worden uitgebreid.

               4.

               Nadat de Commissie haar analyse per zone had afgerond, heeft zij beroep ingesteld bij het Hof en een verklaring gevorderd dat de Helleense Republiek, door zones die worden gekenmerkt door de aanwezigheid van grond- of oppervlaktewater en aangetast zijn of het risico lopen te worden aangetast door een excessief nitraatgehalte en/of door eutrofiëring, niet aan te wijzen als „voor nitraatverontreiniging kwetsbare zones”, hetgeen op basis van de beschikbare gegevens noodzakelijk is, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens artikel 3, lid 4, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, op haar rusten.

               5.

               Bovendien is de Helleense Republiek, door niet binnen een jaar na de in artikel 3, lid 4, van de richtlijn bedoelde aanwijzingen de actieprogramma’s op te stellen waarnaar in artikel 5 van deze richtlijn wordt verwezen, daarnaast het bepaalde in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, niet nagekomen.

      (1)  PB L 375, blz. 1.