title: Zaak T-458/09: Beroep ingesteld op 13 november 2009 — Slovak Telekom/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/36

         Beroep ingesteld op 13 november 2009 — Slovak Telekom/Commissie
   (Zaak T-458/09)
   2010/C 11/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Slovak Telekom a.s. (Bratislava, Slowaakse Republiek) (vertegenwoordigers: M. Maier, L. Kjølbye en D. Geradin, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vraagt verzoekster nietigverklaring van besluit C(2009) 6840 van de Commissie van 3 september 2009, waarbij haar overeenkomstig de artikelen 18, lid 3, en 24, lid 1, van verordening nr. 1/2003 (1) wordt gelast, inlichtingen te verstrekken in het kader van zaak COMP/39523 — Slovak Telekom betreffende een procedure op grond van artikel 82 EG en waarbij haar dwangsommen worden opgelegd voor het geval dat zij niet aan dat besluit zou voldoen.
   Ter onderbouwing van haar conclusies voert verzoekster drie middelen aan.
   Ten eerste is het bestreden besluit in strijd met artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003, wat de inlichtingen betreft die betrekking hebben op een tijdvak vóór de toetreding van de Slowaakse Republiek tot de EU. Vóór die datum was de Commissie niet bevoegd, het gemeenschapsrecht toe te passen op gedragingen die op het grondgebied van de Slowaakse Republiek plaatsvonden; bijgevolg is de Commissie niet gerechtigd, haar in dit artikel neergelegde onderzoeksbevoegdheid uit te oefenen ter verkrijging van inlichtingen over dat tijdvak.
   Ten tweede schendt het bestreden besluit het in artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten vervatte beginsel van procedurele billijkheid. Het onderzoek van de Commissie naar verzoeksters gedragingen in een tijdvak waarin het gemeenschapsrecht niet van toepassing was en zij niet verplicht was, dit recht na te leven, kan voor verzoekster nadelig zijn.
   Ten derde schendt het bestreden besluit het evenredigheidsbeginsel in de zin van artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003, volgens hetwelk de Commissie van ondernemingen mag verlangen dat zij alle nodige inlichtingen verstrekken. De Commissie heeft niet het bewijs geleverd van het vereiste verband tussen de gevraagde inlichtingen over een tijdvak vóór de toetreding en de volgens haar onrechtmatige gedragingen van na 1 mei 2004. Inlichtingen of documenten betreffende een tijdvak vóór de toetreding zijn dan ook niet nodig om de Commissie in staat te stellen, te beoordelen of verzoeksters gedragingen na de toetreding met het gemeenschapsrecht in overeenstemming zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-354/99: Beroep, op 23 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
4.12.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 352/25
— omdat het Gerecht ervan is uitgegaan, dat rekwiranten niet          Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
     individueel worden geraakt door artikel 4 van verordening
     nr. 1534/95, en aldus artikel 230, vierde alinea, EG (ex         1. te vernietigen de beslissing van het Gerecht van eerste
     artikel 173 EG-Verdrag) heeft geschonden, zoals dit in de             aanleg voorzover daarbij niet-ontvankelijk is verklaard het
     rechtspraak van het Hof van Justitie is uitgelegd.                    door verzoeksters ingestelde beroep tot nietigverklaring
                                                                           van verordening nr. 1534/95 (1), inzonderheid artikel 1,
                                                                           sub f, daarvan, alsmede tot ongeldigverklaring van verorde-
                                                                           ning nr. 1785/81 (2), inzonderheid de artikelen 3, 5 en 6
Rekwiranten stellen dat het arrest van het Gerecht van eerste              daarvan;
aanleg door onregelmatigheden is aangetast en onverenigbaar
is met de regels van het gemeenschapsrecht.                           2. nietig te verklaren de beslissing van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg voor zover verzoeksters daarbij in de kosten van de
                                                                           Raad zijn verwezen;
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 11.                                  3. de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen
(2) PB L 110 van 17.5.1995, blz. 1.                                        voor afdoening van het beroep in zaak T-168/95, strekken-
(3) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.
                                                                           de tot nietigverklaring van verordening (EEG) nr. 1534/95,
                                                                           inzonderheid artikel 1, sub f, ervan, en ongeldigverklaring
                                                                           van verordening (EEG) nr. 1785/81, inzonderheid de ar-
                                                                           tikelen 3, 5 en 6;
                                                                      4. voor het geval het Hof oordeelt dat zaak T-168/95 in staat
                                                                           van wijzen is in de zin van artikel 54 van ’s Hofs Statuut,
                                                                           de specifieke vorderingen toe te wijzen;
                                                                      5. de Raad in de kosten van het geding te verwijzen.
Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
door Società Eridania SpA, Società ISI — Industria Sac-               Middelen en voornaamste argumenten
carifera Italiana Agroindustriale SpA, Società Sadam Zuc-
cherifici Divisione della S.E.C.I. — Società Esercizi Com-
merciali Industriali SpA, Società Sadam Castiglionese                 Tot staving van hun hogere voorziening tegen het bestreden
SpA, Società Sadam Abruzzo SpA, Società Zuccherificio                 arrest stellen requiranten, dat het Gerecht van eerste aanleg op
del Molise SpA en Società S.F.I.R. — Società Fondiaria                verschillende punten het gemeenschapsrecht heeft geschonden;
Industriale Romagnola SpA tegen het arrest, op 8 juli                 inzonderheid door te oordelen dat artikel 1, sub f, van de
1999 in zaak T-168/95 tussen Eridania Zuccherifici Nazio-             bestreden verordening verzoeksters niet individueel raakt, zou
nali SpA e.a. en Raad van de Europese Unie, ondersteund               het Gerecht inbreuk hebben gemaakt op artikel 230, vierde
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, ge-                    alinea, EG (ex artikel 173 EG-Verdrag) in de uitlegging die het
wezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-                 Hof van Justitie daarvan heeft gegeven.
             pese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                      Volgens requiranten is de beslissing van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg ongeldig en verkeerd en daardoor onverenigbaar met
                       (Zaak C-352/99 P)                              het gemeenschapsrecht.
                        (1999/C 352/38)                               (1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 11.
                                                                      (2) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door
Società Eridania SpA, gevestigd te Genua, Società ISI Industria
Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA, gevestigd te Padua,
Società Sadam Zuccherifici Divisione della S.E.C.I. Società
Esercizi Commerciali Industriali SpA, gevestigd te Bologna,
Società Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Società        Beroep, op 23 september 1999 ingesteld door Commissie
Sadam Abruzzo SpA, gevestigd te Bologna, Società Zuccheri-                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
ficio del Molise SpA, gevestigd te Termoli, en Società S.F.I.R.
— Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, gevestigd te                                    (Zaak C-354/99)
Cesena, ook voor zover deze bij wege van fusie de vennoot-
schap Ponteco Zuccheri SpA, gevestigd te Cesena, heeft
overgenomen, alle vertegenwoordigd door B. O’Connor, So-                                       (1999/C 352/39)
licitor bij de High Court of Ireland, en I. Vigliotti, advocaat te
Genua, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie Adélaïde 22,            op 23 september 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak T-168/95 tussen              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Società Eridania SpA e.a. en Raad van de Europese Unie,               digd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als gemach-
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-               tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
pen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).                               Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 352/26                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.12.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat Ierland, door niet alle maatregelen te            Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalende dat
     treffen die nodig zijn om de juiste uitvoering te verzekeren       richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken
     van het begrip „proef” in de zin van artikel 2 van richtlijn       resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, legt op
     86/609/EEG (1) inzake de onderlinge aanpassing van de              de lidstaten de verplichting de termijnen voor de tenuitvoerleg-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-           ging in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 juni 1998
     staten betreffende de bescherming van dieren die voor              verstreken zonder dat Ierland de ter uitvoering van de richtlijn
     experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden               noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
     worden gebruikt, alsmede van het bepaalde in de artike-
     len 11 en 12 van die richtlijn, en door niet te voorzien
     in een passende regeling voor de strafbaarstelling van             (1) Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     niet-inachtneming van de voorschriften van richtlijn                   16 december 1997 betreffende de onderlinge aanpassing van de
     86/609/EEG, niet heeft voldaan aan de ingevolge deze                   wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot
     richtlijn, inzonderheid artikel 25, en het Verdrag, inzonder-          van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbran-
     heid artikel 10, op hem rustende verplichtingen;                       dingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg
                                                                            bestemde mobiele machines, PB L 59 van 27.2.1998, blz. 1.
— Ierland in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens de Commissie verzekert de Ierse wetgeving niet de
juiste uitvoering van richtlijn 86/609/EEG, omdat zij een               Beroep, op 23 september 1999 ingesteld door Italiaanse
nauwer begrip experiment hanteert dan de richtlijn, wegens                       Republiek tegen Raad van de Europese Unie
het gebrek aan samenhangendheid van de Cruelty to Animals
Act 1876 en omdat niet wordt bepaald wie of wat door
bepaalde begrippen wordt gedekt, geen procedures zijn vastge-                                     (Zaak C-357/99)
steld en passende strafbepalingen ontbreken.
                                                                                (1999/C 352/41)
(1) Richtlijn van de Raad van 24 novembre 1986 inzake de onderlinge
    aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor     op 23 september 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de
    experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden         Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd
    gebruikt, PB L 358, 18.12.1986, blz. 1.                             door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door D. Del Gaizo,
                                                                        avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        burg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 5.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        — artikel 1 van verordening (EG) nr. 1404/99 (1) van de Raad
Beroep, op 23 september 1999 ingesteld door Commissie                        nietig te verklaren voorzover daarin is nagelaten, voor alle
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                           gebieden in Italië voor het verkoopseizoen 1999/2000 de
                                                                             afgeleide interventieprijs voor suiker vast te stellen; in
                          (Zaak C-355/99)                                    voorkomend geval, ook artikel 1, lid 2, van verordening
                                                                             (EG) nr. 1403/99 (2) van de Raad nietig te verklaren
                                                                             voorzover daarin ook voor Italië de interventieprijs wordt
                          (1999/C 352/40)                                    vastgesteld;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              — de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.
op 23 september 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als gemach-           Middelen en voornaamste argumenten
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,              1) De Raad heeft het bepaalde in artikel 3, leden 4 en 5,
Kirchberg.                                                                   van basisverordening nr. 1785/81 (3) geschonden door de
                                                                             interventieprijzen vast te stellen in juni 1999; dit had
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             eerder, in augustus 1998, moeten geschieden.
1. Vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en              2) Verordening nr. 1404/99 bevat geen motivering waarom
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn           voor vijf andere lidstaten, maar niet voor Italië, een
     om uitvoering te geven aan richtlijn 97/68/EG van het                   afgeleide interventieprijs wordt vastgesteld. Verordening
     Europees Parlement en de Raad (1), niet heeft voldaan aan               nr. 1403/99 bevat evenmin enige motivering voor wat
     de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen;              betreft de vaststelling van de interventieprijs. De bestreden
                                                                             verordeningen zijn derhalve gebrekkig wegens het totaal
2. Ierland in de kosten te verwijzen.                                        ontbreken van motivering.


title: Zaak C-72/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk) op 18 februari 2015 — OJSC Rosneft Oil Company/Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk) op 18 februari 2015 — OJSC Rosneft Oil Company/Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority
   (Zaak C-72/15)
   (2015/C 155/13)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: OJSC Rosneft Oil Company

      Verwerende partijen: Her Majesty’s Treasury, Secretary of State for Business, Innovation and Skills, The Financial Conduct Authority

      Prejudiciële vragen

   De gestelde vragen hebben betrekking op besluit 2014/512/GBVB (1), zoals gewijzigd bij besluit 2014/659/GBVB (2) en besluit 2014/872/GBVB (3) (in de vragen gezamenlijk aangehaald als „besluit”), en verordening (EU) nr. 833/2014 (4), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 960/2014 (5) en verordening (EU) nr. 1290/2014 (6) (in de vragen gezamenlijk aangehaald als „EU-verordening”). De prejudiciële vragen luiden als volgt:

               1)

               Is het Hof van Justitie, gelet op met name de artikelen 19, lid 1, 24 en 40 VEU, artikel 47 [van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie] en artikel 275, tweede alinea, VWEU, bevoegd om krachtens artikel 267 VWEU bij wijze van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de geldigheid van artikel 1, lid 2, onder b) tot en met d), artikel 1, lid 3, artikel 4, artikel 4a, artikel 7 en bijlage III van het besluit?

               2)

                           (a)

                           Zijn een of meer van de volgende bepalingen („relevante bepalingen”) van de EU-verordening en, voor zover het Hof bevoegd is, het besluit ongeldig:

                                       i.

                                       de artikelen 4 en 4a van het besluit;

                                       ii.

                                       de artikelen 3, 3a, 4, leden 3 en 4, en bijlage II van de EU-verordening; (samen: „de bepalingen inzake de oliesector”)

                                       iii.

                                       artikel 1, leden 2, onder b) tot en met d), en 3, en bijlage III van het besluit;

                                       iv.

                                       artikel 5, leden 2, onder b) tot en met d), en 3, en bijlage VI van de EU-verordening; (samen: „de bepalingen inzake effecten en leningen”)

                                       v.

                                       artikel 7 van het besluit, en

                                       vi.

                                       artikel 11 van de EU-verordening?

               2)

                           (b)

                           Voor zover de relevante bepalingen geldig zijn, gaat het in tegen de beginselen van rechtszekerheid en nulla poena sine lege certa wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 8 van de EU-verordening strafrechtelijke sancties oplegt voordat het Hof van Justitie de desbetreffende strafbaarstelling voldoende heeft verduidelijkt?

               3)

               Voor zover de relevante verboden of beperkingen waarnaar in vraag 2(a) wordt verwezen, geldig zijn:

                           (a)

                           Valt onder het begrip „financiële bijstand” in artikel 4, lid 3, van de EU-verordening de verwerking van een betaling door een bank of een andere financiële instelling?

                           (b)

                           Verbiedt artikel 5 van de EU-verordening de emissie van, of andere transacties met, globale certificaten van aandelen (GCA’s) die zijn uitgegeven op of na 12 september 2014 in het kader van een deposito-overeenkomst met een van de entiteiten die zijn genoemd in bijlage VI, met betrekking tot aandelen in een van die entiteiten, die waren uitgegeven vóór 12 september 2014?

                           (c)

                           Indien het Hof van oordeel is dat er sprake is van een gebrek aan duidelijkheid dat door het Hof naar behoren kan worden opgelost door nadere aanwijzingen te geven, wat is dan de juiste uitlegging van de begrippen „schalie” en „water van meer dan 150 meter diep” in artikel 4 van het besluit en de artikelen 3 en 3a van de EU-verordening? Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie het noodzakelijk en gepast acht, kan het met name een geologische uitlegging van het begrip „schalie” geven die kan worden gebruikt bij de uitvoering van de verordening, en kan het verduidelijken of „water van meer dan 150 meter diep” moet worden gemeten vanaf de boorput of vanaf een andere plaats?

      (1)  Besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 229, blz. 13).

      (2)  Besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 271, blz. 54).

      (3)  Besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en besluit 2014/659/GBVB tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB (PB L 349, blz. 58).

      (4)  Verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 229, blz. 1).

      (5)  Verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 271, blz. 3).

      (6)  Verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 960/2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 (PB L 349, blz. 20).


title: Zaak T-422/08: Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Sacem/Commissie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/31

         Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Sacem/Commissie
   (Zaak T-422/08)
   (2008/C 327/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique (Sacem) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Calvet, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 in zaak COMP/C2/38.698 — CISAC voor zover (i) in artikel 1 daarvan verzoekster op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst wordt veroordeeld wegens het gebruik in haar overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging van de in artikel 11, lid 2, van de modelovereenkomst CISAC opgenomen lidmaatschapsbeperkingen of wegens het de facto toepassen van die lidmaatschapsbeperkingen en (ii) bijgevolg in artikel 4, lid 1, daarvan verzoekster wordt gelast die inbreuk onmiddellijk te beëindigen indien zij dat nog niet heeft gedaan, en de Commissie in kennis te stellen van alle maatregelen die zij daartoe heeft genomen;

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 in zaak COMP/C2/38.698 — CISAC voor zover (i) in artikel 3 daarvan verzoekster op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst wordt veroordeeld wegens het aldus coördineren van de territoriale afbakeningen dat een vergunning wordt beperkt tot het grondgebied van de staat waar de betrokken auteursrechtenorganisatie is gevestigd en (ii) bijgevolg in artikel 4, lid 2, daarvan verzoekster wordt gelast de inbreuk te beëindigen binnen een termijn van honderd twintig dagen vanaf de kennisgeving van de beschikking en de Commissie binnen dezelfde termijn in kennis te stellen van alle maatregelen die zij daartoe heeft genomen;

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 in zaak COMP/C2/38.698 — CISAC voor zover daarbij verzoekster wordt gelast voortaan elke in de artikelen 1 en 3 van de beschikking beschreven handeling of gedraging alsmede elke handeling of gedraging met een zelfde of gelijkaardig doel of gevolg achterwege te laten;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) met betrekking tot onderling afgestemde feitelijke gedragingen ter zake van het beheer van de rechten van opvoering van muziekstukken in het openbaar en de toekenning van de desbetreffende vergunningen door de auteursrechtenorganisaties, bestaande in het overnemen van de in de modelovereenkomst van de Confédération internationale des sociétés d'auteurs et compositeurs (modelovereenkomst CISAC) bepaalde lidmaatschapsbeperkingen in de overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging of in het de facto toepassen van die lidmaatschapsbeperkingen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster allereerst aan dat de Commissie haar rechten van verdediging en de wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden:

               —

               door in de bestreden beschikking jegens verzoekster deelneming aan een gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging aan te nemen, ofschoon de aan verzoekster toegestuurde mededeling van de punten van bezwaar op de theorie van het netwerkeffect berustte; verzoekster is derhalve niet in staat gesteld zich te verdedigen met betrekking tot de deelneming aan een gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging;

               —

               door niet aan te geven om welke redenen zij de grief aangaande het opnemen van de lidmaatschapsbeperkingen in de tussen de Europese auteursrechtenorganisaties gesloten overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging of aangaande het de facto toepassen van die beperkingen door laatstgenoemden jegens verzoekster heeft gehandhaafd, ofschoon verzoekster had aangetoond dat zij die clausules had geschrapt en ze niet toepaste;

               —

               door geen definitie te geven van in de bestreden beschikking bedoelde activiteit waarop de inbreuk van onderling afgestemde feitelijke gedragingen betrekking heeft, en derhalve van de draagwijdte van haar bevel.

         Ten tweede voert verzoekster aan dat de Commissie artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst heeft geschonden:

               —

               door jegens verzoekster een inbreuk uit hoofde van de lidmaatschapsclausule aan te nemen, ofschoon verzoekster had aangetoond dat zij die clausule had geschrapt en ze niet toepaste;

               —

               door een kennelijke beoordelingsfout te maken met betrekking tot uitzending via satelliet, daar de auteursrechtenorganisaties elkaar wederzijds de bevoegdheid hadden verleend om aan de satellietexploitanten een multiterritoriale vergunning te verlenen die het gehele zendbereik van de voor het uitzenden hun programma's gebruikte satelliet bestrijkt;

               —

               door uit te gaan van een onjuiste omschrijving van de markt;

               —

               door jegens verzoekster deelneming aan een gestelde onderling afgestemde feitelijke gedraging aan te nemen zonder daarvan het bewijs te leveren;

               —

               door te concluderen dat er sprake is van een onderling afgestemde feitelijke gedraging, ofschoon het gestelde overleg tussen de auteursrechtenorganisaties de mededinging niet heeft kunnen beperken;

               —

               door de auteursrechtenorganisaties „elke handeling of gedraging met een zelfde of gelijkaardig doel of gevolg” als dat van de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedragingen die tot de territoriale afbakeningen in de overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging hebben geleid, te verbieden en tegelijkertijd te verklaren dat het elke organisatie vrijstaat om bilateraal de draagwijdte te bepalen van de overeenkomsten betreffende wederzijdse vertegenwoordiging die zij sluit; deze tegenstrijdigheden doen afbreuk aan de rechtszekerheid.


title: Zaak T-146/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — United Technologies/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/30

         Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — United Technologies/Commissie
   (Zaak T-146/07)
   (2007/C 155/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: United Technologies Corp. (Hartford, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: A. Winckler, advocaat, en J. Temple Lang, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bij de beschikking aan UTC opgelegde geldboete nietig te verklaren of aanzienlijk te verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de proceskosten van UTC en in de andere kosten en uitgaven die deze laatste in deze zaak zijn opgekomen;

               —

               alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht zal vermenen te behoren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007)512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 (Zaak COMP/E 1/38.823 — PO/Elevators and Escalators), waarbij verzoekster, samen met andere ondernemingen, aansprakelijk is gesteld voor deelneming aan vier afzonderlijke, complexe en voortdurende inbreuken op artikel 81, lid 1, EG, bestaande in het verdelen van markten door middel van overeenkomsten en/of afspraken over de toedeling van offertes en overeenkomsten inzake de verkoop, de installatie, het onderhoud en de modernisering van liften en roltrappen.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster allereerst dat de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat de loutere juridische eigendom van een 100 % — dochteronderneming de aansprakelijkheid van de moederonderneming rechtvaardigt. Zij stelt in dit verband i) dat artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) het bewijs van opzet of onachtzaamheid eist, ii) dat de moederonderneming tijdens de inbreukperiode feitelijke zeggenschap over het handelsbeleid van de dochteronderneming moet hebben uitgeoefend of op de hoogte moet zijn geweest van de handelwijze van deze laatste en niets hebben ondernomen om deze handelwijze te doen beëindigen, en iii) dat de aansprakelijkheid van de moederonderneming voor de inbreuken van haar dochterondernemingen op de mededingingsregels op daadwerkelijk gedrag van de moederonderneming moet zijn gebaseerd en niet op het vermogen van deze laatste om invloed uit te oefenen.
   Verzoekster stelt vervolgens dat het vermoeden van aansprakelijkheid is weerlegd doordat haar dochterondernemingen hun dagelijkse handelsbeleid zelfstandig bepaalden en de bevoegde personeelsleden instructies naast zich neerlegden nadat zij alle redelijke stappen had ondernomen om ervoor te zorgen dat de mededingingsregels in acht werden genomen. Bovendien heeft de Commissie volgens verzoekster nagelaten, de gronden aan te geven voor haar oordeel dat verzoekster het vermoeden van aansprakelijkheid niet had weerlegd.
   Verder stelt verzoekster dat de verhoging van de haar opgelegde geldboete met 70 % wegens haar omvang en ter afschrikking ongerechtvaardigd en in strijd met het evenredigheidsbeginsel is.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door te oordelen dat verzoekster verantwoordelijk was voor het onrechtmatige handelen van haar dochterondernemingen, terwijl zij een verschillende juridische maatstaf heeft gehanteerd om tot de conclusie te komen dat Mitsubishi Electric Corporation Japan niet verantwoordelijk was voor het handelen van haar dochteronderneming.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-405/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Finland (Niet-nakoming — Eigen middelen van Unie — Procedure tot heffing van rechten bij invoer of bij uitvoer — Vertraging bij vaststelling van eigen middelen betreffende deze rechten)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-405/09) (1)

   (Niet-nakoming - Eigen middelen van Unie - Procedure tot heffing van rechten bij invoer of bij uitvoer - Vertraging bij vaststelling van eigen middelen betreffende deze rechten)
   2011/C 160/06
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en M. Huttunen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: A. Guimaraes-Purokoski en M. Pere, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: B. Klein, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 6 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) alsmede van artikel 220 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Niet-inachtneming, in geval van navordering, van de voor de vaststelling en de boeking van de eigen middelen van de Gemeenschap vastgestelde termijnen

      Dictum

               1)

               Door een administratieve procedure toe te passen volgens welke de eigen middelen van de Europese Unie pas worden vastgesteld na afloop van de aan de schuldenaar verleende termijn van ten minste veertien dagen voor het indienen van opmerkingen en door zich in geval van navordering niet te houden aan de termijnen die voor de boeking van die middelen zijn voorgeschreven, waardoor de betaling van de middelen vertraging oploopt, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 6 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, alsmede krachtens artikel 220 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-162/98: Beroep, op 6 oktober 1998 ingesteld door South Wales Small Mines Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 174/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.6.1999
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET       — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding,
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     daaronder begrepen de kosten van verzoekster.
                      van 10 februari 1999
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-211/98 R, C. Willeme tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                        in zaak T-148/98.
(Procedure in kort geding — Artikel 88 Statuut — Fumus
             boni juris — Spoedeisendheid — Geen)
                         (1999/C 174/13)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door C. Rudolph
In zaak T-211/98 R, C. Willeme, ambtenaar van de Commissie                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
genwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te                                     (Zaak T-197/98)
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia                                     (1999/C 174/15)
en J. Currall), betreffende een verzoek tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van het besluit van 16 december 1998                                        (Procestaal: Frans)
waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag verzoeker onmiddel-
lijk heeft geschorst met inhouding van de helft van zijn                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
basissalaris, heeft de president van het Gerecht op 10 februa-          schappen is op 15 december 1998 beroep ingesteld tegen
ri 1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als            Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Ru-
volgt:                                                                  dolph, wonende te Brussel, vertegenwoordigd O. Eben, ad-
1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                          vocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        bij J. Tonnar, advocaat aldaar, Rue du Fossé 29, Esch-sur-
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   Alzette.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — te verklaren dat het aan verzoeksters aanstelling vooraf-
                                                                            gaand medisch onderzoek van 6 februari 1995 niet nietig
                                                                            kan worden geacht;
Beroep, op 6 oktober 1998 ingesteld door South Wales
Small Mines Association tegen Commissie van de Euro-                    — te verklaren dat verzoekster zich niet aan een nieuw
                     pese Gemeenschappen                                    medisch onderzoek hoeft te onderwerpen ter beoordeling
                                                                            van haar arbeidsgeschiktheid;
                         (Zaak T-162/98)
                                                                        — nietig te verklaren verweersters besluit van 7 december
                                                                            1998 waarbij deze in artikel 1 de besluiten van 3 juli 1995
                         (1999/C 174/14)                                    en van 14 december 1995 van het tot aanstelling bevoegd
                                                                            gezag houdende aanstelling van verzoekster als ambtenaar
                        (Procestaal: Engels)                                op proef respectievelijk als ambtenaar, heeft ingetrokken,
                                                                            en in artikel 2 het dienstverband van verzoekster per
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   1 februari 1999 heeft beëindigd;
schappen is op 6 oktober 1998 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door South Wales                   — te verklaren dat het dienstverband van verzoekster moet
Small Mines Association, vertegenwoordigd door T. Llewellyn                 worden hersteld en dat haar achterstallig salaris moet
Jones, T. Sharpe, QC, en M. Brealey, domicilie gekozen                      worden betaald, vermeerderd met 10 % interesten vanaf de
hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Gillen, advocaat                   datum waarop de betaling van haar salaris is gestaakt;
aldaar, rue Aldringen 13.
                                                                        — verweerster te veroordelen, verzoekster een bedrag van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         100 000 ECU te betalen wegens misbruik van bevoegdheid
                                                                            en morele schade;
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     30 juli 1998 houdende afwijzing van een door verzoekster           — Voorzover nodig, nietig te verklaren:
     op 5 juni 1990 ingediende klacht betreffende, onder
     meer, een door artikel 4, sub.b., EGKS-Verdrag verboden                — het besluit van de Commissie van 17 november 1997,
     systematische prijsdiscriminatie door CEGB en haar opvol-                   verzonden op 12 januari 1998 en door verzoeksters
     gers, National Power en PowerGen;                                           ontvangen op 14 januari 1998;


title: Zaak T-300/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Promat — Ouder gemeenschapsbeeldmerk PROMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat)
   (Zaak T-300/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Promat - Ouder gemeenschapsbeeldmerk PROMA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 272/42)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Promat GmbH (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Krenzel en S. Beckmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Puertas Proma, SAL (Villacañas, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2006 (zaak R 1058/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Puertas Proma, SAL en Promat GmbH
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Promat GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/2

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen
   (2004/C 156/04)
   Het Hof heeft ter vergadering van 14 mei 2004 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de grote kamer opgesteld als volgt:

               C. Gulmann

               E. Levits

               A. La Pergola

               U. Lõhmus

               J.-P. Puissochet

               J. Klučka

               R. Schintgen

               J. Malenovský

               F. Macken

               M. Ilešič

               N. Colneric

               A. Borg Barthet

               S. von Bahr

               G. Arestis

               J. N. Cunha Rodrigues

               E. Juhász

               R. Silva de Lapuerta

               P. Kūris

               K. Lenaerts

               J. Makarczyk

               K. Schiemann

         Het Hof heeft ter vergadering van 14 mei 2004 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van vijf rechters opgesteld als volgt:
   Eerste kamer:
   N. Colneric
   E. Levits
   J. N. Cunha Rodrigues
   M. Ilešič
   K. Lenaerts
   E. Juhász
   K. Schiemann
   Tweede kamer:
   C. Gulmann
   J. Klučka
   R. Schintgen
   G. Arestis
   R. Silva de Lapuerta
   P. Kūris
   J. Makarczyk
   Derde kamer:
   A. La Pergola
   U. Lõhmus
   J.-P. Puissochet
   J. Malenovský
   F. Macken
   A. Borg Barthet
   S. von Bahr
   Het Hof heeft ter vergadering van 14 mei 2004 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van drie rechters opgesteld als volgt:
   Vierde kamer:
   N. Colneric
   K. Lenaerts
   K. Schiemann
   E. Juhász
   M. Ilešič
   E. Levits
   Vijfde kamer:
   R. Schintgen
   R. Silva de Lapuerta
   J. Makarczyk
   P. Kūris
   G. Arestis
   J. Klučka
   Zesde kamer:
   A. La Pergola
   F. Macken
   S. von Bahr
   A. Borg Barthet
   J. Malenovský
   U. Lõhmus


title: Zaak T-97/02: Beroep, op 2 april 2002 ingesteld door Promodros Mavridis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 131/24                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.6.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende
      berekening van de door verzoeker vóór zijn indiensttre-
      ding verworven en overeenkomstig artikel 11, lid 1, van             Middelen en voornaamste argumenten
      bijlage VIII bij het Statuut naar de pensioenregeling van
      de Gemeenschappen overgedragen pensioenrechten;
                                                                          Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van
                                                                          artikel 45 van het Statuut, alsook van het beginsel van gelijke
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                             behandeling en de ontwikkeling van de loopbaan. Volgens
                                                                          verzoeker zijn bij de bevorderingsronde 2001 niet al zijn
                                                                          verdiensten in aanmerking genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op
schending van de motiveringsplicht, schending van artikel 11,
lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut en de algemene uitvoerings-       Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Bollore SA tegen
bepalingen daarbij, alsmede schending van het beginsel van                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
gelijke behandeling. Volgens verzoeker had bij de berekening
moeten worden uitgegaan van de situatie op het moment
                                                                                (Zaak T-109/02)
waarop hij bij de Gemeenschappen in dienst trad als tijdelijk
functionaris, en niet van de situatie bij zijn vaste aanstelling,
negen jaar later.                                                                                (2002/C 131/46)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 11 april 2002 beroep tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennootschap
Beroep, op 2 april 2002 ingesteld door Promodros Mavri-                   Bollore SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd
 dis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       door R. Saint-Esteben en H. Calvet, advocaten, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (Zaak T-97/02)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (2002/C 131/45)                                 —     primair, de artikelen 1, 2 en 3 van de beschikking van de
                                                                                Commissie van 20 december 2001 (COMP/E-1/36212
                                                                                — Zelfkopiërend papier) betreffende een procedure op
                           (Procestaal: Frans)                                  grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst
                                                                                nietig te verklaren voorzover zij betrekking hebben op
                                                                                Bollore;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 —     subsidiair, de bij artikel 3 van die beschikking aan Bollore
schappen is op 2 april 2002 beroep ingesteld tegen de                           opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Promo-
dros Mavridis, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
J.-N. Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen de
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem             beschikking waarbij de Commissie haar deelneming aan een
      bij de bevorderingsronde 2001 niet te bevorderen tot de             door artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeen-
      rang A 5;                                                           komst verboden mededingingsregeling ten laste heeft gelegd.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 6 april 1995 in zaak C-315/93 [verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Gent (België) om een prejudiciële beslissing]: 1) C.V. Flip, 2) N.V. O. Verdegem tegen Belgische Staat (Landbouw - Bestrijding van klassieke varkenspest - Schadeloosstelling van eigenaren wier varkens zijn geslacht)

text:
Nr . C 137/4         NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3 . 6 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                        ( Zesde kamer )                                                        (Derde kamer)
                       van 6 april 1995                                                      van 6 april 1995
in zaak C-3 10/93 P: BPB Industries plc en Rritish Gypsum           in zaak C-3 15/93 [verzoek van de Rechtbank van eerste
            Ltd tegen Commissie van de Europese                     aanleg te Gent ( België ) om een prejudiciële beslissing]:
                     Gemeenschappen (')                                         1 ) C.V. Flip, 2 ) N.V. O. Verdegem tegen
(Mededinging — Misbruik van machtspositie — Exclusieve                                       Belgische Staat ( J )
      afnameovereenkomst — Getrouwheidspremie —                     (Landbouw — Bestrijding van klassieke varkenspest —
 Ongunstige beïnvloeding van handel tussen Lid-Staten —             Schadeloosstelling van eigenaren wier varkens zijn
               Toerekenbaarheid van inbreuk)                                                       geslacht)
                         ( 95/C 137/07 )                                                        ( 95/C 137/08 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                      (Procestaai: Engels)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste                                         aanleg)
                             aanleg)
                                                                    In zaak C-3 15/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Recht
In zaak C-3 10/93 P, BPB Industries plc, vennootschap naar          bank van eerste aanleg te Gent ( België ) in het aldaar
Engels recht, gevestigd te Slough (Verenigd Koninkrijk ) en         aanhangig geding tussen 1 ) C.V. Flip, 2 ) N.V. O. Verdegem
 British Gypsum Ltd , vennootschap naar Engels recht,               en Belgische Staat, om een prejudiciële beslissing over de
gevestigd te Nottingham ( Verenigd Koninkrijk ) (gemachtig         uitlegging en de geldigheid van Beschikking 88/529/EEG
 den: M. en D. Waelbroeck en G. Boyd Buchanan Jeffrey ),            van de Commissie van 7 oktober 1988 houdende goedkeu
 betreffende hogere voorziening tegen het arrest, op 1 april        ring van het door het Koninkrijk België ingediende pro
 1993 door het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer )            gramma voor de uitroeiing van de klassieke varkenspest ( 2 ),
 gewezen in zaak T-65/89 tussen BPB Industries en British            heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: C.
 Gypsum enerzijds en Commissie van de Europese Gemeen               Gulmann, kamerpresident, J.C. Moitinho de Almeida en
 schappen anderzijds (Jurispr. 1993 , blz . 11-389 ), en strek     J.-P . Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal :
 kende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de         G. Tesauro; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmini
 procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                 strateur, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
 (gemachtigden : J.E. Pheasant en S.W. Polito ), heeft het Hof       dictum luidt als volgt:
 ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: F.A. Schockweiler,
 kamerpresident, P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ), G.F. Man
 cini, C.N. Kakouris en J.L. Murray, rechters ; advocaat
 generaal : P. Léger; griffier : R. Grass, op 6 april 1995 een       1 . De gemeenschapsregeling inzake bestrijding van de
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        klassieke varkenspest moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           zij de Lid-Staten niet verplicht te voorzien in een
                                                                           vergoedingsregeling ten behoeve van de eigenaren van
                                                                           varkens die op bevel van de nationale autoriteiten zijn
 1 . Wijst de hogere voorziening af.                                       geslacht.
                                                                     2 . Uit het onderzoek van deze gemeenschapsregeling op dit
 2 . Verwijst requiranten in de kosten, daaronder begrepen                 punt is niet gebleken van feiten of omstandigheden die
      die van interveniënte.
                                                                            de geldigheid ervan kunnen aantasten.
 (») PB nr. C 204 van 28 . 7. 1993 .                                 (') PB nr . C 192 van 16 . 7 . 1993 . •
                                                                     ( 2 ) PB nr. L 291 van 25 . 10 . 1988 , blz . 78 .


title: Zaak C-369/12: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Brașov — Roemenië) — Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central, die verzoekers Chițea Constantin en anderen vertegenwoordigt/Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Geldigheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Geen uitvoering van Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/12

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Brașov — Roemenië) — Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central, die verzoekers Chițea Constantin en anderen vertegenwoordigt/Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov
   (Zaak C-369/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Geldigheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren - Geen uitvoering van Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 108/24
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Brașov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central

      Verwerende partijen: Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Brașov

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Brașov — Uitlegging van de artikelen 17, lid 1, 20, 21, lid 1, en 51, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Toelaatbaarheid van een nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Schending van het gelijkheids- en het non-discriminatiebeginsel en van het recht op eigendom

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om uitspraak te doen over het verzoek van de Curtea de Apel Brașov (Roemenië) van 27 juni 2012 om een prejudiciële beslissing.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 maart 2000 in zaak C-236/98 (verzoek van Arbetsdomstolen om een prejudiciële beslissing): Jämställdhetsombudsmannen tegen Örebro läns landsting (Sociale politiek — Mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Gelĳke beloning voor gelĳkwaardige arbeid — Artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zĳn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) — Richtlĳn 75/117/EEG — Vergelĳking van beloning van vroedvrouw met die van ziekenhuistechnicus — Inaanmerkingneming van toeslag en arbeidstĳdverkorting wegens ongunstige werkuren)

text:
C 163/4                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.6.2000
(Nederland), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat                                 ARREST VAN HET HOF
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398,
                                                                                (Zesde kamer)
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer — uitgebreid) van 14 mei 1997, VGB e.a./                                          van 30 maart 2000
Commissie (T-77/94, Jurispr. blz. II-759), strekkende tot
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:
                                                                        in zaak C-236/98 (verzoek van Arbetsdomstolen om
Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten
                                                                        een prejudiciële beslissing): Jämställdhetsombudsmannen
(VGB), Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV en M. Ver-
                                                                                tegen Örebro läns landsting (1)
haar BV, alle gevestigd te Aalsmeer (Nederland), vertegenwoor-
digd door J. A. M. P. Keijser, advocaat te Nijmegen, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Krons-                 (Sociale politiek — Mannelijke en vrouwelijke werknemers
hagen, advocaat aldaar, Rue Marie-Adélaïde 22, en Commissie             — Gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid — Ar-
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber)             tikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moin-       vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) — Richtlijn
tinho de Almeida, president van de Zesde kamer, waarnemend              75/117/EEG — Vergelijking van beloning van vroedvrouw
voor de president van de Vijfde kamer, L. Sevón, J.-P. Puis-           met die van ziekenhuistechnicus — Inaanmerkingneming
sochet, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-        van toeslag en arbeidstijdverkorting wegens ongunstige
generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                                         werkuren)
30 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                                (2000/C 163/06)
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
1) Wijst de principale en de incidentele hogere voorziening af.
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2) Verstaat dat de Coöperatieve Vereniging De Verenigde Bloemen-
     veilingen Aalsmeer (VBA) BA haar eigen kosten zal dragen,
     alsmede de kosten welke de Vereniging van Groothandelaren in       In zaak C-236/98, betreffende een verzoek aan het Hof
     Bloemkwekerijproducten (VGB), Florimex BV, Inkoop Service          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
     Aalsmeer BV en M. Verhaar BV in verband met de hogere              Arbetsdomstolen (Zweden), in het aldaar aanhangig geding
     voorziening hebben gemaakt.                                        tussen Jämställdhetsombudsmannen en Örebro läns landsting,
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van ar-
                                                                        tikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
                                                                        vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn
3) Verstaat dat de Vereniging van Groothandelaren in Bloemkweke-        75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
     rijproducten (VGB), Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV        het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten
     en M. Verhaar BV hun eigen kosten zullen dragen, alsmede           inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning
     de kosten welke de Coöperatieve Vereniging De Verenigde            voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45,
     Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA in verband met de               blz. 19), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
     incidentele hogere voorziening heeft gemaakt.                      volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, R. Schintgen
                                                                        (rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rech-
                                                                        ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
                                                                        administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                        het dictum luidt als volgt:
4) Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
     haar eigen kosten zal dragen.
                                                                        1) Een toeslag wegens ongunstige werkuren dient niet in aanmerking
                                                                            te worden genomen bij de berekening van de grondslag voor de
                                                                            vergelijking van de beloning in de zin van artikel 119 EG-
                                                                            Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door
                                                                            de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn 75/117/EEG
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot
                                                                            elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de
                                                                            toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke
                                                                            en vrouwelijke werknemers. Indien een verschil in beloning tussen
                                                                            beide groepen wordt geconstateerd en de beschikbare statistische
                                                                            gegevens erop wijzen, dat zich een aanzienlijk groter percentage
                                                                            vrouwen dan mannen in de benadeelde groep bevindt, moet de
                                                                            werkgever ingevolge artikel 119 van het Verdrag dit verschil
                                                                            rechtvaardigen aan de hand van objectieve factoren die niets van
                                                                            doen hebben met discriminatie op grond van geslacht.
 ---pagebreak--- 10.6.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 163/5
2) De arbeidstijdverkorting die bij arbeid in drieploegendienst wordt                          ARREST VAN HET HOF
     verleend in vergelijking met de normale arbeidsduur bij arbeid
     overdag, of de tegenwaarde van die arbeidstijdverkorting, dient
     niet in aanmerking te worden genomen bij de berekening van de                                     (Eerste kamer)
     grondslag voor de vergelijking van de beloning in de zin van
     artikel 119 van het Verdrag en van richtlijn 75/117. Die
     arbeidstijdverkorting kan evenwel een objectieve reden vormen,                                  van 4 april 2000
     die niets van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht
     en die een verschil in beloning kan rechtvaardigen. De werkgever
     moet aantonen, dat zulks daadwerkelijk het geval is.                  in zaak C-465/98 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                           Köln om een prejudiciële beslissing): Verein gegen Un-
                                                                           wesen in Handel und Gewerbe Köln eV tegen Adolf
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                                              Darbo AG (1)
                                                                           (Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Richtlijn
                                                                             79/112/EEG — Aardbeienjam — Gevaar voor misleiding)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              (2000/C 163/08)
                           van 4 april 2000
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-269/97: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
     („Verordening (EG) nr. 820/97 — Rechtsgrondslag”)                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2000/C 163/07)
                                                                           In zaak C-465/98, betreffende ene verzoek aan het Hof
                           (Procestaal: Frans)                             krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Oberlandesgericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhan-
                                                                           gig geding tussen Verein gegen Unwesen in Handel und
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Gewerbe Köln eV en Adolf Darbo AG, om een prejudiciële
                           dentie van het Hof)                             beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 1, sub a-i, van
                                                                           richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978
                                                                           betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
In zaak C-269/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
pen (gemachtigden: P. van Nuffel en G. Berscheid), onder-
                                                                           bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor
steund door Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en
                                                                           gemaakte reclame (PB L 33, blz. 1), heeft het Hof (Eerste
E. Waldherr), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
J.-C. Piris, J. Carbery en M. Sims), betreffende een beroep tot
                                                                           P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad
                                                                           raal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 april
van 21 april 1997 tot vaststelling van een identificatie- en
                                                                           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van
rundvlees en rundvleesproducten (PB L 117, blz. 1), heeft het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         Artikel 2, lid 1, sub a-i, van de richtlijn 79/112/EEG van de Raad
D. A. O. Edward en L. Sevón (rapporteur), kamerpresidenten,
                                                                           van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-           wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van
nemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;             levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de
griffier: R. Grass, op 4 april 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           daarvoor gemaakte reclame, verzet zich niet tegen het gebruik van de
het dictum luidt als volgt:                                                vermelding „zuiver natuurlijk” ter aanduiding van een aardbeienjam
                                                                           die het geleermiddel pectine bevat alsmede sporen of residuen van
1) Verwerpt het beroep.
                                                                           lood, cadmium en pesticiden in de volgende hoeveelheden:
2) Veroordeelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen in              0,01 mg/kg lood, 0,008 mg/kg cadmium, 0,016 mg/kg procy-
     de kosten.                                                            midone en 0,005 mg/kg vinchlozolin.
3) Verstaat dat het Europees Parlement zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 30 november 2004 in zaak C-16/03 (verzoek van het Hovrätt över Skåne och Blekinge om een prejudiciële beslissing): Peak Holding AB tegen Axolin-Elinor AB (Merken — Richtlijn 89/104 EEG — Artikel 7, lid 1 — Uitputting van aan merk verbonden recht — In handel brengen van waren in EER door merkhouder — Begrip — Waren die aan consumenten te koop zijn aangeboden en vervolgens zijn teruggetrokken — Verkoop aan in EER gevestigde marktdeelnemer met verplichting tot in handel brengen van waren buiten EER — Wederverkoop van waren aan andere in EER gevestigde marktdeelnemer — Verhandeling in EER)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/3

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 30 november 2004
   in zaak C-16/03 (verzoek van het Hovrätt över Skåne och Blekinge om een prejudiciële beslissing): Peak Holding AB tegen Axolin-Elinor AB (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104 EEG - Artikel 7, lid 1 - Uitputting van aan merk verbonden recht - In handel brengen van waren in EER door merkhouder - Begrip - Waren die aan consumenten te koop zijn aangeboden en vervolgens zijn teruggetrokken - Verkoop aan in EER gevestigde marktdeelnemer met verplichting tot in handel brengen van waren buiten EER - Wederverkoop van waren aan andere in EER gevestigde marktdeelnemer - Verhandeling in EER)
   (2005/C 19/04)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-16/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hovrätt över Skåne och Blekinge (Zweden), bij beslissing van 19 december 2002, ingekomen bij het Hof op 15 januari 2003, in de procedure: Peak Holding AB tegen Axolin-Elinor AB, voorheen Handelskompaniet Factory Outlet i Löddeköpinge AB, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en R. Silva de Lapuerta, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 30 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, moet aldus worden uitgelegd dat van een merk voorziene waren niet kunnen worden geacht in de EER in de handel te zijn gebracht wanneer de merkhouder ze in de EER heeft ingevoerd om ze aldaar te verkopen of wanneer hij ze in zijn eigen winkels of in die van een gelieerde vennootschap aan de consumenten in de EER te koop heeft aangeboden, maar er niet in geslaagd is, ze te verkopen.

               2)

               In omstandigheden zoals die in het hoofdgeding sluit het bedingen van een verbod van wederverkoop in de EER in een tussen de merkhouder en een in de EER gevestigde marktdeelnemer gesloten verkoopovereenkomst het in de EER in de handel brengen in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn 89/104, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, niet uit en staat het derhalve niet in de weg staat aan de uitputting van het uitsluitende recht van de merkhouder in geval van wederverkoop in de EER in strijd met het verbod.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Zaak C-507/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 8 november 2012 — Jessy Saint Prix/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 8 november 2012 — Jessy Saint Prix/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-507/12)
   2013/C 26/59
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jessy Saint Prix

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het krachtens artikel 7 van de richtlijn inzake burgerschap (1) aan een „werknemer” verleende verblijfsrecht aldus worden uitgelegd dat het uitsluitend van toepassing is op diegenen (i) die een bestaande arbeidsverhouding hebben, (ii) die (althans in bepaalde omstandigheden) op zoek zijn naar werk, of (iii) die onder de uitbreidingen van artikel 7, lid 3, vallen of moet dit artikel aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de erkenning van andere personen die voor de toepassing van dit artikel „werknemers” blijven?

               2)

                           i)

                           Indien laatstgenoemde uitlegging wordt gevolgd, is het dan bij uitbreiding van toepassing op een vrouw die redelijkerwijze stopt met werken of stopt met zoeken naar werk wegens de fysieke ongemakken in een gevorderd stadium van de zwangerschap (en tijdens de periode kort na de bevalling)?

                           ii)

                           Zo ja, valt zij dan binnen de werkingssfeer van de definitie die het nationale recht geeft van het tijdstip waarop zij dit redelijkerwijze kan doen?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77)


title: Zaak F-57/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2016 — Loquerie/Commissie

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2016 — Loquerie/Commissie
   (Zaak F-57/15) (1)

   (2016/C 287/47)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 46.


title: Zaak C-334/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Nordex Food A/S/Hauptzollamt Hamburg-Jonas [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Verordening (EG) nr. 800/1999 — Restituties bij uitvoer — Verordening (EG) nr. 1291/2000 — Regeling van uitvoercertificaten — Zonder uitvoercertificaat ingediende uitvoeraangifte — Door het douanekantoor van uitvoer verleende termijn — Douanedocumenten tot bewijs van de aankomst van de uitgevoerde goederen in het land van bestemming — Vervalste documenten — Rectificatie van onregelmatigheden — Toepassing van de in artikel 51 van verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde sanctie]

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Nordex Food A/S/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-334/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Verordening (EG) nr. 800/1999 - Restituties bij uitvoer - Verordening (EG) nr. 1291/2000 - Regeling van uitvoercertificaten - Zonder uitvoercertificaat ingediende uitvoeraangifte - Door het douanekantoor van uitvoer verleende termijn - Douanedocumenten tot bewijs van de aankomst van de uitgevoerde goederen in het land van bestemming - Vervalste documenten - Rectificatie van onregelmatigheden - Toepassing van de in artikel 51 van verordening (EG) nr. 800/1999 bedoelde sanctie])
   (2014/C 462/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nordex Food A/S

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2299/2001 van de Commissie van 26 november 2001, gelezen in samenhang met artikel 24 van verordening (EG) nr. 1291/2000 van de Commissie van 9 juni 2000 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen toekenning van de uitvoerrestitutie in bijzondere omstandigheden als in het hoofdgeding, waarin de uitvoer plaatsvond zonder het uitvoercertificaat, waarvan het bestaan evenwel ten tijde van de uitvoeraangifte vaststond en dat door de exporteur binnen de daartoe door het bevoegde douanekantoor gestelde bijkomende termijn van een week is overgelegd.

               2)

               De artikelen 49 en 50 van verordening nr. 800/1999, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2299/2001, moeten aldus worden uitgelegd dat, behalve bij overmacht, de exporteur die achteraf vervalst gebleken douanedocumenten tot bewijs van de aankomst van de uitgevoerde goederen in het land van bestemming heeft overgelegd, na afloop van de termijnen van deze artikelen in een aanhangig rechtsgeding inzake de toekenning van de uitvoerrestitutie geen geldige douanedocumenten kan overleggen, ook al is toekenning van de restitutie vertraagd om andere redenen dan redenen die verband houden met het bewijs van de aankomst van deze goederen.

               3)

               Artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 800/1999, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2299/2001, moet aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde sanctie van toepassing is wanneer de exporteur binnen de gestelde termijnen documenten tot bewijs van de aankomst van de uitgevoerde producten in het land van bestemming heeft overgelegd, die vervalst zijn gebleken, ook al komt de gevraagde uitvoerrestitutie blijkens in de loop van het geding overgelegde geldige documenten overeen met die welke hem had moet worden toegekend.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-309/09: Beroep ingesteld op 4 augustus 2009 — Sanyō Denki/BHIM — Telefónica O2 Germany (eneloop)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/65

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2009 — Sanyō Denki/BHIM — Telefónica O2 Germany (eneloop)
   (Zaak T-309/09)
   2009/C 267/118
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sanyō Denki Kabushiki Kaisha (Osaka, Japan) (vertegenwoordigers: M. De Zorti, M. Koch en T. Grimm, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG (München, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 6 mei 2009 in zaak R 794/2008-2;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure, daaronder begrepen die kosten die zijn opgekomen in de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „eneloop” voor waren van klasse 9 (aanvraag nr. 4 620 225)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Telefónica O2 Germany GmbH & Co. OHG

      Oppositiemerk of -teken: onder meer Duits woordmerk „LOOP” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 (merk nr. 30 416 654,5)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak F-94/13: Beroep ingesteld op 23 september 2013 — ZZ/Raad

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/32

         Beroep ingesteld op 23 september 2013 — ZZ/Raad
   (Zaak F-94/13)
   2013/C 336/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: E. Marchal, J.-N. Louis, D. Abreu Caldas en A. Coolen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de extra vóór indiensttreding verworven pensioenrechten te berekenen op basis van de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 30 januari 2013 houdende berekening van de vóór indiensttreding bij de Raad verworven pensioenrechten;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 11 juni 2013 tot afwijzing van de klacht, strekkende tot toepassing van de AUB en de actuariële waarden die op het moment van het verzoek om overdracht van pensioenrechten van toepassing waren;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2003 in zaak C-23/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hof van Cassatie): Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening tegen Mohamed Alami ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Artikel 41 — Beginsel van rechtszekerheid op het gebied van sociale zekerheid — Draagwĳdte — Werkloosheidsuitkering")

text:
26.4.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 101/13
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)                                                             (Eerste kamer)
                       van 12 februari 2003                                                      van 27 februari 2003
in zaak C-23/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing                    in zaak C-82/02 (verzoek van het Hof van Cassatie om
van het Hof van Cassatie): Rijksdienst voor Arbeidsvoor-                   een prejudiciële beslissing): Agence maritime La-
               ziening tegen Mohamed Alami (1)                             lemant NV tegen Malzfabrik Tivoli GmbH, Malteurop
                                                                           GIE, Belgisch Interventie- en Restitutiebureau; Malzfabrik
                                                                           Tivoli GmbH tegen Belgisch Interventie- en
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                                Restitutiebureau ( 1)
— Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Ar-
tikel 41 — Beginsel van rechtszekerheid op het gebied van
sociale zekerheid — Draagwijdte — Werkloosheidsuitke-                      („Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering —
                                ring”)                                     Landbouw — Restituties bij uitvoer — Betalingsvoorwaar-
                                                                           den — Begrip verlaten van geografisch grondgebied van
                                                                                Gemeenschap”)
                          (2003/C 101/22)
                          (Procestaal: Frans)                                                       (2003/C 101/23)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-                          (Procestaal: Nederlands)
                        prudentie van het Hof”)
                                                                           In zaak C-82/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-23/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                tens artikel 234 EG van het Hof van Cassatie (België), in de
tens artikel 234 EG van het Hof van Cassatie (België), in het              aldaar aanhangige gedingen tussen Agence maritime La-
aldaar aanhangig geding tussen Rijksdienst voor Arbeidsvoor-               lemant NV en Malzfabrik Tivoli GmbH, Malteurop GIE,
ziening en Mohamed Alami, om een prejudiciële beslissing                   Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en tussen Malzfabrik
over de uitlegging van artikel 41 van de Samenwerkingsover-                Tivoli GmbH en Belgisch Interventie- en Restitutiebureau, om
eenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en                     een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9,
het Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april                   lid 1, van verordening (EEG) nr. 2730/79 van de Commissie
1976, gesloten namens de Gemeenschap bij verordening (EEG)                 van 29 november 1979 houdende gemeenschappelijke uitvoe-
nr. 2211/78 van de Raad van 26 september 1978 (PB L 264,                   ringsbepalingen inzake het stelsel van restituties bij uitvoer
blz. 1), heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld           voor landbouwproducten (PB L 317, blz. 1), zoals gewijzigd
als volgt: R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris           bij verordening (EEG) nr. 3826/85 van de Commissie van
en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: S. Alber, griffier:           23 december 1985 (PB L 371, blz. 1), heeft het Hof (Eerste
R. Grass, op 12 februari 2003 een beschikking gegeven                      kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        P. Jann en A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                                                                           F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 27 februari 2003 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 41, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de
Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,
ondertekend te Rabat op 27 april 1976, gesloten namens de                  Artikel 9, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2730/79 van de
Gemeenschap bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van              Commissie van 29 november 1979 houdende gemeenschappelijke
26 september 1978, moet aldus worden uitgelegd dat het zich                uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van restituties bij uitvoer voor
ertegen verzet dat de lidstaat van ontvangst een op zijn grondgebied       landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3826/
woonachtige werknemer van Turkse nationaliteit een anciën-                 85 van de Commissie van 23 december 1985, moet aldus worden
niteitstoeslag op het basisbedrag van de werkloosheidsuitkering            uitgelegd dat de uitdrukking „geografisch grondgebied van de
weigert op de enkele grond dat geen internationale overeenkomst            Gemeenschap” naar een fysiek begrip verwijst en dat aan de
bepaalt dat tijdvakken van arbeid die de betrokkene in een andere          voorwaarde dat het product waarvoor uitvoerrestituties zijn gevraagd,
lidstaat heeft vervuld in aanmerking worden genomen, terwijl deze          het geografisch grondgebied van de Gemeenschap moet hebben
voorwaarde niet geldt voor werknemers die onderdaan zijn van de            verlaten, niet wordt voldaan door het product onder douanecontrole
lidstaat van ontvangst.                                                    of onder de regeling douane-entrepot te plaatsen.
( 1) PB C 97 van 20.4.2000.                                                (1 ) PB C 131 van 1.6.2002.


title: Zaak C-444/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo n o 3 te La Coruña (Spanje) op 16 november 2009 — Rosa María Gavieiro Gavieiro/Consejería de Educación de la Junta de Galicia

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso Administrativo no 3 te La Coruña (Spanje) op 16 november 2009 — Rosa María Gavieiro Gavieiro/Consejería de Educación de la Junta de Galicia
   (Zaak C-444/09)
   2010/C 24/52
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso Administrativo nr. 3 te La Coruña

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rosa María Gavieiro Gavieiro

      Verwerende partij: Consejería de Educación de la Junta de Galicia

      Prejudiciële vraag

   Wat betekenen de woorden „verschillende [criteria voor de vaststelling van de] periodes van anciënniteit” in clausule 4, punt 4, van de raamovereenkomst van richtlijn 1999/70/EG (1), en is het loutere feit dat de dienstbetrekking van bepaalde ambtenaren tijdelijk is, een „objectieve grond” die het verschil in behandeling bij de betaling van anciënniteitstoelagen rechtvaardigt?

      (1)  Van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).