title: Zaak T-50/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Micha/Commissie (Ambtenaren — Beoordelingstijdvak 1999/2001 — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Vertraging bij opstelling van beoordelingsrapport)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Micha/Commissie
   (Zaak T-50/04) (1)

   (Ambtenaren - Beoordelingstijdvak 1999/2001 - Beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Vertraging bij opstelling van beoordelingsrapport)
   (2005/C 330/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): E. Micha (Roeser, Luxemburg) [vertegenwoordiger(s): S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios als gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit tot opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1999 tot 30 juni 2001
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in tweederde van verzoekers kosten.

      (1)  PB C 94 van17.04.2004.


title: Zaak C-270/06: Beroep ingesteld op 20 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/17

         Beroep ingesteld op 20 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-270/06)
   (2006/C 212/29)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk, gemachtigde, en B. Wägenbaur, Rechtsanwalt)

      Verweerster: Republiek Oostenrijk
   Conclusies van verzoekster

               1.

               In de zin van artikel 226, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is de Republiek Oostenrijk, door bepaalde kredietinstellingen die bij een centrale instelling zijn aangesloten, te verplichten om bij hun centrale instelling (en onder de door de centrale instelling gestelde voorwaarden) een liquiditeitsreserve ten belope van een bepaald percentage van hun tegoeden aan te houden en hen aldus te beletten, hun liquide middelen bij andere Europese financiële instellingen te beleggen, de krachtens artikel 56, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Verweerster dient te worden verwezen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op grond van artikel 56, lid 1, EG zijn verboden alle nationale regelingen die het kapitaalverkeer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen beperken. Dit verbod gaat verder dan de afschaffing van een ongelijke behandeling op grond van nationaliteit van deelnemers aan de financiële markt en ziet in het algemeen op elke beperking die de uitoefening van deze fundamentele vrijheid minder aantrekkelijk maakt. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie vormen maatregelen van een lidstaat een beperking van het kapitaalverkeer wanneer zij de ingezetenen van deze lidstaat ervan kunnen afhouden, in een andere lidstaat een lening op te nemen of een investering te doen.
   De Commissie is van mening dat de bepaling van het Oostenrijkse Bundesgesetz inzake het bankwezen waarbij bepaalde kredietinstellingen die bij een centrale instelling zijn aangesloten, verplicht worden om een bepaald deel van hun liquiditeitsreserve bij hun centrale instelling aan te houden, een beperking van het vrije kapitaalverkeer oplevert. Deze wettelijke verplichting belet de primaire banken immers om een aanzienlijk deel van hun liquide middelen ten belope van dit wettelijke percentage te beleggen bij andere Europese kredietinstellingen en om via een grensoverschrijdende overdracht van deze liquide middelen in een andere lidstaat een hoger rendement te krijgen dan bij hun centrale instelling.
   De omstreden bepaling van het Oostenrijkse Bundesgesetz inzake het bankwezen kan noch in de in artikel 58 EG uitdrukkelijk genoemde gronden, noch in de consumentenbescherming of in andere dwingende redenen van algemeen belang rechtvaardiging vinden.
   Volgens de Commissie is de aan de orde zijnde bij wet verplichte belegging bij het centrale instituut niet noodzakelijk voor de bescherming van de consumenten. In de eerste plaats bestaan er in Oostenrijk reeds wettelijke regelingen tot vrijwaring van de liquiditeit, die voor alle banken gelden; in de tweede plaats bestaan er, teneinde een voldoende grote liquiditeit te bereiken, minder vergaande middelen die het vrije kapitaalverkeer niet of minder belemmeren. De bestaande regeling is voor de consumentenbescherming zelfs contraproductief, aangezien ze de primaire banken belet, hun liquiditeitsreserve in het belang van de klanten grensoverschrijdend en potentieel rendabeler te beleggen. Voorts bestaan er geen aanwijzingen dat de insolventie van een enkele primaire bank noodzakelijk een kettingreactie uitlokt en een stormloop op de spaartegoeden van andere primaire banken uit de sector veroorzaakt. Dit rampscenario is op zich niet overtuigend, temeer daar er in andere lidstaten vergelijkbare regelingen zonder bij wet verplichte beleggingen bestaan en reeds decennialang stabiel functioneren, zonder dat dit daar tot een opeenvolging van ineenstortingen van banken heeft geleid.
   Aangezien de aan de orde zijnde wettelijke verplichting voor de betrokken kredietinstellingen evenmin noodzakelijk is om de eerlijkheid en de goede reputatie van de Oostenrijkse financiële sector veilig te stellen, noch om een effectieve controle op de financiële instellingen te kunnen uitoefenen, vormt zij een onevenredige beperking van het vrije kapitaalverkeer.


title: Advies 2/13: Advies van het Hof (voltallige zitting) van 18 december 2014 — Europese Commissie (Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU — Ontwerp van internationale overeenkomst — Toetreding van de Europese Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Verenigbaarheid van dit ontwerp met het VEU en het VWEU)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/2

         Advies van het Hof (voltallige zitting) van 18 december 2014 — Europese Commissie
   (Advies 2/13) (1)

   ((Advies krachtens artikel 218, lid 11, VWEU - Ontwerp van internationale overeenkomst - Toetreding van de Europese Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden - Verenigbaarheid van dit ontwerp met het VEU en het VWEU))
   (2015/C 065/02)
   Procestaal: alle officiële talen

      Verzoekende partij

   Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Romero Requena, H. Krämer, C. Ladenburger en B. Smulders, gemachtigden)

      Dictum

   De overeenkomst inzake toetreding van de Europese Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is niet verenigbaar met artikel 6, lid 2, VEU en evenmin met protocol (nr. 8) betreffende artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de toetreding van de Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-206/11: Beschikking van het Gerecht van 28 september 2011 — Complex/BHIM — Kajometal (KX) ( „Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/33

         Beschikking van het Gerecht van 28 september 2011 — Complex/BHIM — Kajometal (KX)
   (Zaak T-206/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 347/56
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Complex S.A. (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Kajometal s.r.o. (Dolný Kubín, Slowakije)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 21 januari 2011 (zaak R 864/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Complex S.A. en Kajometal s.r.o.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak C-529/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 22 november 2012 — Andrea Lange/ERGO Lebensversicherung AG

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 22 november 2012 — Andrea Lange/ERGO Lebensversicherung AG
   (Zaak C-529/12)
   2013/C 38/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrea Lange

      Verwerende partij: ERGO Lebensversicherung AG

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 15, lid 1, eerste zin, van de Tweede richtlijn (90/619/EEG) van de Raad van 8 november 1990 (1), gelet op het bepaalde in artikel 31, lid 1, van richtlijn 92/96/EEG van [de Raad van] 10 november 1992 (2) in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling — zoals §5a, lid 2, vierde zin, Versicherungsvertragsgesetz (VVG), zoals gewijzigd bij het Drittes Gesetz zur Durchführung versicherungsrechtlicher Richtlinien des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom 21 juli 1994 (Drittes Durchführungsgesetz/EWG zum Versicherungsaufsichtsgesetz (VAG) [Duitse Derde wet tot uitvoering van verzekeringsrechtelijke richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 21 juli 1994 (Derde uitvoeringswet/EEG — VAG)], krachtens welke een opzeggings- of herroepingsrecht uiterlijk een jaar na de eerste premiebetaling vervalt, zelfs wanneer de verzekeringnemer niet over het opzeggings- of herroepingsrecht is geïnformeerd?

      (1)  Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB L 330, blz. 50).

      (2)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levens[verzekerings]richtlijn) (PB L 360, blz. 1).


title: Zaak T-401/08: Beroep ingesteld op 24 september 2008 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/38

         Beroep ingesteld op 24 september 2008 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie
   (Zaak T-401/08)
   (2008/C 313/69)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto ry (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: H. Pokela, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 16 juli 2008 in zaak COMP/C2/38698 — CISAC volledig nietig verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de proceskosten die Teosto zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 (zaak COMP/C2/38698 — CISAC) volgens welke de in de beschikking genoemde organisaties, door in hun overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging gebruik te maken van de in de modelovereenkomst van de International Confederation of Societies of Authors and Composers (hierna: modelovereenkomst CISAC) vervatte lidmaatschapsbeperkingen of door deze beperkingen de facto toe te passen, artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst hebben geschonden.
   De Commissie heeft haar beschikking ontoereikend gemotiveerd. Zij heeft in haar beschikking geen analyse gemaakt van de uiteenlopende uitgangspunten en bijzonderheden van de verschillende auteursrechtenorganisaties. Zij heeft ten onrechte geoordeeld dat een situatie die het resultaat is van een natuurlijke ontwikkeling van de markt, is gecreëerd om de mededinging te beperken. Teosto heeft de specifieke kenmerken van de context waarin zij dient te handelen, en de bijzondere kenmerken van de Finse muziekmarkt aan de Commissie uitgelegd, doch deze heeft daarvan op geen enkele wijze melding gemaakt in haar beschikking. Aangezien de Commissie geen rekening heeft gehouden met de logica van het optreden van Teosto in de gegeven omstandigheden, valt uit de door de Commissie gegeven motivering niet duidelijk op te maken op welke gronden de beschikking berust.
   Met betrekking tot de schending van artikel 81, lid 1, EG in verband met de lidmaatschapsvoorwaarden hebben volgens de Commissie de auteursrechtenorganisaties deze bepaling geschonden doordat zij de door de Commissie verboden geachte voorwaarden in hun overeenkomsten hebben opgenomen, of doordat zij deze weliswaar uit hun overeenkomsten hebben verwijderd, maar ze niettemin verder hebben toegepast. De Commissie heeft niet aangetoond welke van deze twee inbreuken op artikel 81, lid 1, EG Teosto haars inziens heeft begaan. Uit de beschikking blijkt niet duidelijk om welke redenen de Commissie van oordeel is dat Teosto de lidmaatschapsvoorwaarden daadwerkelijk heeft toegepast. De beschikking berust op een onjuiste rechtsopvatting omdat de Commissie nauwkeuriger had moeten aantonen aan welke inbreuk de adressaat van de beschikking zich haars inziens schuldig heeft gemaakt en waarop die opvatting berust.
   De motivering die de Commissie ter zake van de gestelde coördinatie bij de territoriale afbakening heeft gegeven, bevat tegenstrijdigheden.
   De Commissie heeft artikel 81, lid 1, EG verkeerd toegepast. Anders dan de Commissie stelt, heeft Teosto door gebruik te maken van lidmaatschapsbeperkingen die overeenkomen met die van artikel 11, lid 2, van de modelovereenkomst CISAC, artikel 81, lid 1, EG niet geschonden. Teosto heeft geen gebruik gemaakt van een van de lidmaatschapsvoorwaarden die volgens de Commissie verboden zijn. De lidmaatschapsvoorwaarden hebben volgens Teosto tot doel noch tot gevolg dat de mededinging wordt beperkt.
   Anders dan de Commissie stelt, heeft Teosto artikel 81, lid 1, EG niet geschonden door coördinatie van de territoriale afbakening van de bevoegdheid om licenties te verlenen. De territoriale afbakeningen zijn niet het resultaat van coördinatie. Zij hebben tot doel noch tot gevolg dat de mededinging wordt beperkt. De beperking van de volmacht tot een bepaald gebied, ook wanneer het daarbij gaat om de lidstaat waar de volmachthouder is gevestigd, is niet verboden. Deze handelwijze is toegestaan en was, gelet op de gegeven marktverhoudingen, voor Teosto de redelijkste handelwijze.
   Anders dan de Commissie stelt, heeft Teosto artikel 81, lid 1, EG dus niet geschonden door een exclusiviteitsclausule toe te passen die overeenkomt met die van artikel 1, leden 1 en 2, van de modelovereenkomst CISAC. De exclusiviteitsclausule heeft geen gevolgen voor de mededinging; zij heeft tot doel noch tot gevolg dat de mededinging wordt beperkt. Teosto heeft de exclusiviteitsclausule niet toegepast; de territoriale uitbreiding van de eigen activiteiten en de omvang van de aan de contractpartner gegeven volmachten berusten op gronden die voorvloeien uit de logica zelf van de markt.
   Voor het geval dat wordt geoordeeld dat Teosto artikel 81, lid 1, EG op enigerlei wijze heeft geschonden, stelt deze dat die gedraging is toegestaan op grond van artikel 81, lid 3, EG. Het huidige systeem en vooral de daarbij behorende territoriale afbakening van de volmachten leiden tot een aanzienlijke toename van de doeltreffendheid, die aan de verbruikers ten goede komt, zonder dat de mededinging wordt uitgeschakeld, en gaan niet verder dan noodzakelijk is om die toename van de doeltreffendheid te bereiken.
   Door de auteursrechtenorganisaties te gelasten opnieuw te onderhandelen over de overeenkomsten heeft de Commissie haar bevoegdheden overschreden. De Commissie kan geen actieve maatregelen gelasten om een gedraging te wijzigen die niet in strijd is met artikel 81 EG.


title: Zaak C-52/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 1 februari 2017 — VTB Bank (Austria) AG

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 1 februari 2017 — VTB Bank (Austria) AG
   (Zaak C-52/17)
   (2017/C 144/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: VTB Bank (Austria) AG

      Betrokken autoriteit: Finanzmarktaufsichtsbehörde

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de voorschriften van het afgeleide Unierecht (inzonderheid de artikelen 64 of 65, lid 1, van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (1)) van toepassing op de door de autoriteiten opgelegde verplichting tot het betalen van rente op grond van een wettelijke regeling van een lidstaat krachtens welke een kredietinstelling bij de overschrijding van de limiet voor grote blootstellingen overeenkomstig artikel 395, lid 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (2), gedurende 30 dagen rente dient te betalen ten belope van 2 % van de overschrijding, gerekend per jaar, van de limiet voor grote blootstellingen?

               2)

               Staat het Unierecht (inzonderheid artikel 395, leden 1 en 5, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012, PB 2013, L 321, blz. 6, zoals gerectificeerd) in de weg aan een nationale wettelijke regeling, zoals die welke was neergelegd in § 97, lid 1, punt 4, van het Bankwesengesetz (in de versie van BGBl. I nr. 532/2014), wanneer, ondanks dat is voldaan aan de voorwaarden voor de uitzonderingsregeling van artikel 395, lid 5, bij een overtreding van artikel 395, lid 1, (winstafromings)rente moet worden betaald?

               3)

               Moet artikel 48, lid 3, van verordening (EG) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/17) (GTM-kaderverordening) (3) aldus worden uitgelegd dat van een „formeel ingestelde toezichtprocedure” reeds sprake is wanneer een onderneming een melding afgeeft aan de toezichthoudende instantie, of kan van een „formeel ingestelde toezichtprocedure” sprake zijn wanneer in een parallelle procedure voor soortgelijke overtredingen in eerdere tijdvakken reeds een besluit door een toezichthoudende instantie is genomen?

      (1)  PB 2013, L 176, blz. 338.

      (2)  PB 2013, L 176, blz. 1.

      (3)  Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (PB 2014, L 141, blz. 1).


title: Zaken T-659/13 en T-660/13: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Tsjechië/Commissie [„Vervoer — Richtlijn 2010/40/EU — Intelligente vervoerssystemen — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 885/2013 — Verstrekken van informatiediensten voor veilige en beveiligde parkeerplaatsen voor vrachtwagens en bedrijfsvoertuigen — Artikel 3, lid 1, artikel 8 en artikel 9, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 885/2013 — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 886/2013 — Gegevens en procedures voor het aanbieden van minimale universele verkeersveiligheidsinformatie die kosteloos is voor de gebruikers — Artikel 5, lid 1, artikel 9 en artikel 10, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 886/2013”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/39

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Tsjechië/Commissie
   (Zaken T-659/13 en T-660/13) (1)

   ([„Vervoer - Richtlijn 2010/40/EU - Intelligente vervoerssystemen - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 885/2013 - Verstrekken van informatiediensten voor veilige en beveiligde parkeerplaatsen voor vrachtwagens en bedrijfsvoertuigen - Artikel 3, lid 1, artikel 8 en artikel 9, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 885/2013 - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 886/2013 - Gegevens en procedures voor het aanbieden van minimale universele verkeersveiligheidsinformatie die kosteloos is voor de gebruikers - Artikel 5, lid 1, artikel 9 en artikel 10, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 886/2013”])
   (2015/C 398/49)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en J. Vláčil, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux, Z. Malůšková en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-659/13, primair, verzoek om nietigverklaring van gedelegeerde verordening (EU) nr. 885/2013 van de Commissie van 15 mei 2013 ter aanvulling van richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het verstrekken van informatiediensten voor veilige en beveiligde parkeerplaatsen voor vrachtwagens en bedrijfsvoertuigen (PB L 247, blz. 1) en, subsidiair, verzoek om nietigverklaring van artikel 3, lid 1, artikel 8 en artikel 9, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 885/2013, alsook in zaak T-660/13, primair, verzoek om nietigverklaring van gedelegeerde verordening (EU) nr. 886/2013 van de Commissie van 15 mei 2013 tot aanvulling van richtlijn 2010/40/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de gegevens en procedures voor het aanbieden, waar mogelijk, van minimale universele verkeersveiligheidsinformatie die kosteloos is voor de gebruikers (PB L 247, blz. 6) en, subsidiair, verzoek om nietigverklaring van artikel 5, lid 1, artikel 9 en artikel 10, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening nr. 886/2013

      Dictum

               1)

               De zaken T-659/13 en T-660/13 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-341/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Dortmund (Duitsland) op 24 juli 2008 — Domnica Petersen/Berufungsausschuss für Zahnärzte für den Bezirk Westfalen-Lippe

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Dortmund (Duitsland) op 24 juli 2008 — Domnica Petersen/Berufungsausschuss für Zahnärzte für den Bezirk Westfalen-Lippe
   (Zaak C-341/08)
   (2008/C 260/14)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Sozialgericht Dortmund
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Domnica Petersen

      Verwerende partij: Berufungsausschuss für Zahnärzte für den Bezirk Westfalen-Lippe
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de wettelijke regeling van een maximumleeftijdsgrens voor de toelating tot de beroepsuitoefening (in casu: om als ziekenfondsarts werkzaam te zijn) een objectieve en redelijke maatregel zijn ter bescherming van een legitiem doel (in casu: de gezondheid van de verplicht verzekerde patiënten) en een passend en noodzakelijk middel voor het bereiken van dat doel (1) in de zin van artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG, wanneer zij uitsluitend voortvloeit uit een op „praktische algemeen opgedane ervaring” gebaseerde aanname van een algemeen verminderd prestatievermogen vanaf een bepaalde leeftijd, zonder dat daarbij op enigerlei wijze het individuele prestatievermogen van de betrokken persoon in aanmerking kan worden genomen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: Kan een legitiem (wettelijk) doel (in casu: de bescherming van de gezondheid van de verplicht verzekerde patiënten) in de zin van artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG ook worden aangenomen wanneer dat doel voor de nationale wetgever helemaal geen rol heeft gespeeld bij de invulling van zijn beleidsruimte?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 ontkennend moet worden beantwoord: Mag een wet die vóór de uitvaardiging van richtlijn 2007/78/EG is vastgesteld en die onverenigbaar is met deze richtlijn, op grond van de voorrang van het Europese recht ook dan niet worden toegepast, wanneer het nationale recht ter omzetting van de richtlijn (in casu: het Allgemeine Gleichbehandlungsgesetz: algemene wet inzake gelijke behandeling) niet voorziet in een dergelijk rechtsgevolg in geval van schending van het non-discriminatiebeginsel?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak F-93/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 maart 2013 — Taghani/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Besluit van jury van vergelijkend onderzoek om betrokkene niet tot beoordelingstoetsen toe te laten — Beroepsmogelijkheden — Beroep in rechte ingesteld zonder besluit over klacht af te wachten — Ontvankelijkheid — Wijziging van aankondiging van vergelijkend onderzoek na houden van toelatingstoetsen — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/32

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 maart 2013 — Taghani/Commissie
   (Zaak F-93/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Besluit van jury van vergelijkend onderzoek om betrokkene niet tot beoordelingstoetsen toe te laten - Beroepsmogelijkheden - Beroep in rechte ingesteld zonder besluit over klacht af te wachten - Ontvankelijkheid - Wijziging van aankondiging van vergelijkend onderzoek na houden van toelatingstoetsen - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid)
   2013/C 147/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jamal Taghani (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/111/10 — Secretaris/esse (AST 1) om verzoeker niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/111/10 van 15 juni 2011 om Taghani niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van 1 000 EUR aan Taghani.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011, blz. 46.


title: Zaak F-102/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 augustus 2016 — Urena de Poznanski/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere pensioenregelingen verworven pensioenrechten — Besluit tot erkenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/47

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 augustus 2016 — Urena de Poznanski/Commissie
      (Zaak F-102/13) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere pensioenregelingen verworven pensioenrechten - Besluit tot erkenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond))
      (2016/C 364/59)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Soldimar Urena de Poznanski (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Ehrbar en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, en ten slotte G. Gattinara, gemachtigde)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de extra vóór indiensttreding verworven pensioenrechten te berekenen op basis van de nieuwe AUB, welk besluit betrekking heeft op de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie en waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 24 van 25.1.2014, blz. 40.


title: Zaak T-95/09 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2010 — United Phosphorus/Commissie ( Kort geding — Richtlijn 91/414/EEG — Beschikking betreffende niet-opneming van napropamide in bijlage I bij richtlijn 91/414 — Verlenging van maatregel tot opschorting van tenuitvoerlegging )

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/32

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2010 — United Phosphorus/Commissie
   (Zaak T-95/09 R II)
   („Kort geding - Richtlijn 91/414/EEG - Beschikking betreffende niet-opneming van napropamide in bijlage I bij richtlijn 91/414 - Verlenging van maatregel tot opschorting van tenuitvoerlegging”)
   2010/C 51/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United Phosphorus Ltd (Warrington, Cheshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Parpala en N. Rasmussen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot verlenging van de maatregel tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking 2008/902/EG van de Commissie van 7 november 2008 betreffende de niet-opneming van napropamide in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (PB L 326, blz. 35)

      Dictum

               1)

               De in punt 1 van de beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 2009, United Phosphorus/Commissie (T-95/09 R, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) opgelegde maatregel tot opschorting van tenuitvoerlegging wordt verlengd tot en met 30 november 2010, zonder dat deze maatregel evenwel kan gelden na de datum van uitspraak van de beslissing in de hoofdzaak of na de datum van formele afsluiting van de versnelde procedure die voor napropamide is ingeleid op grond van artikel 13 van verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (PB L 15, blz. 5).

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-121/00: Verzoek van het Bezirksgericht Innere Stadt Wien van 21 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen W. Hahn

text:
C 163/16                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       10.6.2000
Verzoek van het Bezirksgericht Innere Stadt Wien van                 „civiele subsonische straalvliegtuigen”, zoals gedefinieerd in
21 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in de                   artikel 2, sub 1, van deze verordening, die zijn aangepast aan
                     strafzaak tegen W. Hahn                         de hoofdstuk 3-normen, omdat zij met geheel nieuwe motoren
                                                                     zijn uitgerust met een omloopverhouding van minder dan
                          (Zaak C-121/00)                            drie, gelet in het bijzonder op:
                          (2000/C 163/27)                            I.   de motiveringsplicht krachtens artikel 253 EG-Verdrag;
                                                                     II. het beginsel van gelijke behandeling;
Het Bezirksgericht Innere Stadt Wien heeft bij beschikking van
21 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 30 maart 2000, in de strafzaak tegen W. Hahn, het Hof             III. het evenredigheidsbeginsel;
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                IV. de verenigbaarheid van dit artikel met de algemene Over-
                                                                          eenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie
                                                                          (WTO) en in het bijzonder de overeenkomst inzake
Moet richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 (1)                technische handelsbelemmeringen dat daaraan is gehecht?
tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de produc-
tie en het in de handel brengen van visserijproducten, die in
nationaal recht is omgezet bij de Verordnung der Bundes-             (1) PB L 115, 04.05.99, blz. 1 en Corrigendum PB L 120, 08.05.99,
ministerin für Frauenangelegenheit und Verbraucherschutz                 blz. 47.
über Hygienebestimmungen für das Inverkehrbringen
von Fischerzeugnissen (Fischhygieneverordnung, BGBl.
nr. 260/1997), in haar totaliteit aldus worden uitgelegd, dat zij
zich verzet tegen de toepassing van nationale rechtsregels, op
grond waarvan bij niet chemisch geconserveerde visproducten
(in het bijzonder gerookte zalm) een nultolerantie voor de
besmetting van die levensmiddelen met listeria monocytogenes
wordt vastgesteld?
                                                                     Beroep, op 30 maart 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
( 1) PB 1991, nr. L 268, blz. 15.
                                                                                (Zaak C-124/00)
                                                                                (2000/C 163/29)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoek van de High Court, Dublin van 21 maart 2000
                                                                     op 30 maart 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Omega
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Air Limited Aero Engines Ireland Limited en Omega
                                                                     woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur van de
   Aviation Services Limited en Irish Aviation Authority
                                                                     juridische dienst van de Commissie, en P. Panagiotopoulos,
                                                                     nationaal ambtenaar gedetacheerd bij de juridische dienst van
                          (Zaak C-122/00)                            de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                     C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                          (2000/C 163/28)
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
De High Court, Dublin heeft bij beschikking van 21 maart             dat het den Hove behage:
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
23 maart 2000, in het geding tussen Omega Air Limited Aero           — te verklaren dat de Helleense Republiek, door niet binnen
Engines Ireland Limited en Omega Aviation Services Limited                de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
en Irish Aviation Authority, het Hof van Justitie van de                  lijke bepalingen vast te stellen, subsidiair aan de Commissie
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      mede te delen, om volledig te voldoen aan richtlijn
beslissing over de navolgende vraag:                                      97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                          23 september 1997(1) houdende wijziging van de richtlij-
Is artikel 2, sub 2, van verordening (EG) nr. 925/1999 (1) van            nen van de Raad 74/150/EEG, 74/151/EEG, 74/152/EEG,
de Raad van 29 april 1999 betreffende de inschrijving en                  74/346/EEG, 74/347/EEG, 75/321/EEG, 75/322/EEG,
het gebruik in de Gemeenschap van bepaalde typen civiele                  76/432/EEG, 76/763/EEG, 77/311/EEG, 77/537/EEG,
subsonische straalvliegtuigen die werden aangepast en gerecer-            78/764/EEG, 78/933/EEG, 79/532/EEG, 79/533/EEG,
tificieerd als zijnde in overeenstemming met de normen van                80/720/EEG, 86/297/EEG, 86/415/EEG en 89/173/EEG
boekdeel 1, deel II, van hoofdstuk 3, van bijlage 16 van het              wat betreft de door de constructie bepaalde maximumsnel-
Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde uitga-           heid van landbouw- en bosbouwtrekkers op wielen, de
ve (Juli 1993), ongeldig, voorzover het onder „gerectificeerde            verplichtingen niet is nagekomen die krachtens het EG-
civiele subsonische straalvliegtuigen” onder meer verstaat                Verdrag op haar rusten;


title: Zaak T-395/12: Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Fetim/BHIM — Solid Floor (Solidfloor The professional’s choice)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/32

         Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Fetim/BHIM — Solid Floor (Solidfloor The professional’s choice)
   (Zaak T-395/12)
   2012/C 355/68
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fetim BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: L. Bakers, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Solid Floor Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 juni 2012 in zaak R 884/2011-2 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Solidfloor The professional’s choice”, voor waren van klasse 19 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5667837

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: inschrijving nr. 2390415 in het Verenigd Koninkrijk van het beeldmerk „SOLID floor” voor waren van klassen 19 en 37; handelsnaam „Solid Floor Ltd” dat in het Verenigd Koninkrijk in het economisch verkeer wordt gebruikt; Domeinnaam „SOLID floor” dat in het Verenigd Koninkrijk in het economisch verkeer wordt gebruikt

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing, toewijzing van de oppositie in haar geheel en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-101/06: Beroep ingesteld op  23 maart 2006  — Castell del Remei tegen BHIM

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/16

         Beroep ingesteld op 23 maart 2006 — Castell del Remei tegen BHIM
   (Zaak T-101/06)
   (2006/C 121/28)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Castell del Remei, S.L. (Lérida, Spanje) (vertegenwoordigers: Fernand de Visscher, Emmanuel Cornu, Donatienne Moreau, Jorge Grau Mora, Alejandro Angulo Lafora, Maite Ferrándiz Avendaño, Maria Baylos Morales en Antonio Velázquez Ibáñez, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Roda (Haro, La Rioja, Spanje)
   Conclusies van verzoekster

               —

               te vernietigen, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 januari 2006, waarbij de afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2.325.256 voor het beeldmerk „Castell del Remei” wordt bevestigd, en bijgevolg inschrijving door het BHIM te gelasten;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Castell del Remei ODA” voor waren van de klassen 29, 30 en 33 — aanvraagnr. 2.325.256
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Bodegas Roda, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse woordmerken „RODA” (nr. 1.757.553), „RODA I” (nr. 2.006.616), „RODA II” (nr. 2.006.615) en „BODEGAS RODA” (nr. 137.050) voor waren van klasse 33, en handelsbenaming „BODEGAS RODA, S.A.”, „voor een bedrijf dat zich bezig houdt met de bereiding en het laten rijpen ...”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-168/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Madrid — Spanje) — Elisa María Mostaza Claro/Centro Móvil Milenium SL (Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Oneerlijkheid van beding niet betwist tijdens arbitrale procedure — Mogelijkheid om deze exceptie op te werpen in kader van beroepsprocedure tegen arbitraal vonnis)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Madrid — Spanje) — Elisa María Mostaza Claro/Centro Móvil Milenium SL
   (Zaak C-168/05) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Oneerlijkheid van beding niet betwist tijdens arbitrale procedure - Mogelijkheid om deze exceptie op te werpen in kader van beroepsprocedure tegen arbitraal vonnis)
   (2006/C 326/19)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Audiencia Provincial de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elisa María Mostaza Claro

      Verwerende partij: Centro Móvil Milenium SL
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Madrid — Uitlegging van de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, alsmede van de bijlage, punt 1, sub q, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Doeltreffende en geschikte middelen om aan het gebruik van oneerlijke bedingen een einde te maken — Nietigheid van een arbitrageovereenkomst die de consument niet tijdens de arbitrageprocedure heeft opgeworpen
   Dictum
   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat zij van een nationale rechter die kennis neemt van een beroep tot vernietiging van een arbitraal vonnis verlangt dat hij de nietigheid van een arbitrageovereenkomst beoordeelt en dat vonnis vernietigt wanneer hij van oordeel is dat deze overeenkomst een oneerlijk beding bevat, ook wanneer de consument die nietigheid niet tijdens de arbitrageprocedure, maar enkel in het kader van het beroep tot vernietiging heeft opgeworpen.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak T-566/15: Beroep ingesteld op 28 september 2015 — Excalibur City/BHIM — Ferrero (MERLIN'S KINDERWELT)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/67

         Beroep ingesteld op 28 september 2015 — Excalibur City/BHIM — Ferrero (MERLIN'S KINDERWELT)
   (Zaak T-566/15)
   (2015/C 398/81)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Excalibur City s.r.o. (Znojmo, Tsjechië) (vertegenwoordiger: E. Engin-Deniz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero SpA (Alba, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „MERLIN’s KINDERWELT” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 202 066

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juli 2015 in zaak R 1617/2014-1

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing in de zin dat de oppositie van opposant wordt afgewezen;

                  in voorkomend geval

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en van de beslissing van de oppositieafdeling van 26 mei 2014, oppositie nr. B 002152844;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-121/08: Beroep ingesteld op 10 maart 2008 — PC-Ware Information Technologies/Commissie

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/27

         Beroep ingesteld op 10 maart 2008 — PC-Ware Information Technologies/Commissie
   (Zaak T-121/08)
   (2008/C 116/49)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: PC-Ware Information Technologies BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: L. Devillé, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Ontvankelijkverklaring van het beroep tot nietigverklaring;

               —

               Nietigverklaring van het besluit van het Directoraat-Generaal van de Europese Commissie, om de offerte die verzoekster had ingediend op de openbare offerteaanvraag DIGIT/R2/PO/2007/022 — LAR 2007 af te wijzen, dat verzoekster is meegedeeld bij brief van 11 januari 2008 en om de opdracht aan de gekozen inschrijver te gunnen;

               —

               Vaststelling dat de onwettige handelwijze van de Commissie een onrechtmatige daad oplevert die tot de aansprakelijkheid van de Commissie leidt;

               —

               In subsidiaire orde, indien de opdracht reeds werd uitgevoerd wanneer het gerecht arrest wijst of het besluit niet langer nietig kan worden verklaard, veroordeling van de Commissie tot betaling van een schadevergoeding ten bedrage van 654 962,38 EUR ter vergoeding van de door verzoekster geleden schade met betrekking tot die procedure;

               —

               Verwijzing van de Commissie in de met betrekking tot dit beroep gemaakte gerechts- en andere kosten, zelfs indien het beroep wordt verworpen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft deelgenomen aan de openbare aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2007/022 — Groothandelaar in Microsoft-producten (LAR 2007) (PB 2007 S 183-223062) met als doel de sluiting van een raamovereenkomst voor een aankoopkanaal via één enkele handelaar voor de inkoop van Microsoft-softwareproducten en -licenties. Verzoekster vecht de beslissing van de Commissie aan om deze opdracht aan een andere onderneming te gunnen.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster in de eerste plaats in dat het besluit gebrekkig is gemotiveerd. Verzoekster wijst erop dat zij bij de indiening van haar offerte expliciet heeft vermeld dat zij de hoogst mogelijke korting gaf, gelet op artikel 40 van de Belgische wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken, de voorlichting en de bescherming van de consument, dat een verkoop met verlies verbiedt. De Commissie zou nagelaten hebben de beslissing voldoende te motiveren in verband met de toepassing van dit verbod en de inachtneming van het beginsel van gelijke behandeling hierbij.
   Ten tweede roept verzoekster in dat blijkt dat de winnende offerte artikel 40 van de Belgische wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken, de voorlichting en de bescherming van de consument schendt. Volgens verzoekster had de Commissie de winnende offerte moeten weigeren in toepassing van artikel 55 van Richtlijn nr. 2004/18/EG (1), artikel 139, lid 1, en artikel 146, lid 4, van Verordening nr. 2342/2002 (2) en de beginselen van behoorlijk bestuur.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak C-389/99: Verzoek van de Lapin lääninoikeus van 5 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing in de door S. Rundgren aanhangig gemaakte zaak

text:
C 6/14                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.1.2000
Verzoek van de Lapin lääninoikeus van 5 oktober 1999                4) In welke mate wordt de uitlegging van de artikelen 28 bis
om een prejudiciële beslissing in de door S. Rundgren                    en 33, lid 2, van de socialezekerheidsverordening (EEG)
                   aanhangig gemaakte zaak                               nr. 1408/71 beïnvloed door de omstandigheid, dat Finland
                                                                         en Zweden samen met de andere Noordse landen overeen-
                        (Zaak C-389/99)                                  komstig artikel 36, lid 3, van genoemde verordening en
                                                                         artikel 23 van het socialezekerheidsverdrag (SopS 106/93)
                                                                         zijn overeengekomen, dat zij onder meer afzien van
                         (2000/C 6/26)                                   vergoeding van de kosten van verstrekte verzorging?
Bij beschikking van 5 oktober 1999 (ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 oktober daaraanvolgend) heeft de
                                                                    5) Indien de artikelen 28 bis en 33, lid 2, van genoemde
Lapin lääninoikeus in de door S. Rundgren aanhangig gemaak-              verordening in laatstgenoemd geval aldus moeten worden
te zaak het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         toegepast, dat van Rundgren in Finland basispensioen- en
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         ziektekostenverzekeringspremies kunnen worden gevor-
vragen:                                                                  derd, kan Rundgren dan niet op grond van artikel 17 bis
                                                                         van de verordening met terugwerkende kracht vragen te
1) Dienen het Verdrag tot oprichting van de Europese Econo-              worden vrijgesteld van toepassing van de wettelijke rege-
    mische Gemeenschap, de socialezekerheidsverordening                  ling van de staat van zijn woonplaats (in casu Finland), of
    (EEG) nr. 1408/68 (1) of verordening (EEG) nr. 1612/68 (2)           diende dat verzoek te worden gedaan vóór de vaststelling
    betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de               van de verplichting tot betaling van premies overeenkom-
    Gemeenschap, in de onderhavige zaak te worden toegepast,             stig de Finse wettelijke regeling? Welk belang heeft in
    ofschoon Rundgren reeds op 29 september 1989, dus nog                laatstgenoemd geval de omstandigheid dat Rundgren even-
    vóór de Overeenkomst betreffende de Europese Economi-              tueel niets afwist van de door artikel 17 bis van de
    sche Ruimte (EER- Overeenkomst) voor Finland in werking              verordening geboden mogelijkheid?
    trad, van Zweden naar Finland is verhuisd?
2) Voor het geval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord,
    dient de uitdrukking „geen pensioen of rente verschuldigd       6) Moeten artikel 39 EG (ex artikel 48) en verordening (EEG)
    is” in artikel 28 bis van de socialezekerheidsverordening            nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
    (EEG) nr. 1408/71 dan aldus te worden begrepen, dat in               het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap,
    wezen reeds aan die voorwaarde is voldaan wanneer                    aldus worden uitgelegd, dat Finland in het onderhavige
                                                                         geval niet het recht had overeenkomstig zijn eigen wettelij-
    a) Rundgren geen recht heeft op een basispensioen, of                ke regeling van Rundgren basispensioen- en ziek-
                                                                         tekostenverzekeringspremies te vorderen?
    b) Rundgren geen recht heeft op een op betaalde arbeid
         berustend pensioen, of
                                                                    7) Moet artikel 3 van de socialezekerheidsverordening (EEG)
    c) is aan die voorwaarde slechts voldaan wanneer Rund-
                                                                         nr. 1408/71 en artikel 12 EG (ex artikel 6) aldus worden
         gren recht heeft op het sub a noch op het sub b
                                                                         uitgelegd, dat Rundgren in het onderhavige geval het
         genoemde pensioen?
                                                                         voorwerp van een verboden discriminatie is geworden?
    Moet er bij de uitlegging van bovengenoemde uitdrukking
    ook vanuit worden gegaan, dat in dit geval met recht op
    een pensioen wordt bedoeld Rundgrens principiële recht          8) Kan Rundgren zich rechtstreeks op het EG-Verdrag of
    op een pensioen in Finland ongeacht de invloed van                   andere communautaire bepalingen beroepen omdat hij
    persoonlijke feitelijke omstandigheden, zoals zijn uit               mogelijkerwijs op dezelfde grondslag met belasting gelijk
    Zweden afkomstige inkomsten uit pensioen en lijfrente,               te stellen premies moet betalen aan zowel Finland als
    op het verkrijgen van een pensioen in Finland, of dat met            Zweden als gevolg van het feit dat Zweden en Finland de
    recht op pensioen wordt bedoeld het concrete recht op                financiering van het socialezekerheidsstelsel op verschillen-
    een pensioen gelet op de invloed van Rundgrens inkomsten             de wijze hebben geregeld?
    uit Zweden op het verkrijgen van een pensioen in Finland?
3) Vallen onder de in artikel 33, lid 2, van de socialezeker-
    heidsverordening (EEG) nr. 1408/71 bedoelde premies of
    soortgelijke inhoudingen, naast de premies verschuldigd         (1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
    voor de sociale verzekering ter zake van ziekte of moeder-          betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
                                                                        loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeen-
    schap (in Finland ziektekostenverzekeringspremie) ook de            schap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).
    premies verschuldigd ter zake van ouderdom, werkloos-
                                                                    (2) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
    heid en arbeidsongeschiktheid (in Finland basispensioen-            1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
    premie)? Indien die vraag ontkennend wordt beantwoord,              Gemeenschap (PB L 257, blz. 467).
    zijn laatstgenoemde premies dan eventueel op basis van
    een ander artikel van de verordening niet-invorderbaar,
    met name gelet op de uit artikel 4, lid 1, sub b, c en g,
    blijkende werkingssfeer van de verordening?


title: Zaak F-60/12: Beroep ingesteld op 8 juni 2012 — ZZ/Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/34

         Beroep ingesteld op 8 juni 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-60/12)
   2012/C 243/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Guerrieri Piaceri, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij in het kader van de bevorderingsronde 2011 niet zes punten te geven, herziening van het beoordelingsrapport en toekenning van de punten die nodig zijn om te worden bevorderd naar de rang AST 2

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het beoordelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2010 en het besluit om haar voor diezelfde periode twee bevorderingspunten te geven, nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, de verwerende partij gelasten om het beoordelingsrapport van de verwerende partij opnieuw te onderzoeken en haar de punten te geven die nodig zijn om met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2011 te worden bevorderd naar de rang AST 2;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een ex aequo et bono op 20 000 EUR (met inbegrip van proceskosten) geraamd bedrag.


title: Zaak C-193/03: Verzoek van Sozialgericht Stuttgart van 19 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Betriebskrankenkasse der Robert Bosch GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundesversicherungsamt

text:
23.8.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/7
1)    Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van                    uitsluit in geval van vergoeding van de kosten van een medi-
      27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbe-           sche behandeling in een ander land van de Gemeenschap.
      palingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-
      bouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1829/
      94 van de Commissie van 26 juli 1994, stelt geen beperking            (1) PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.
      aan de duur van de bijkomende termijnen die krachtens
      artikel 47, lid 4, van deze verordening aan de exporteur kunnen
      worden toegestaan. Het staat aan de bevoegde nationale auto-
      riteiten om de duur van deze termijnen vast te stellen naar
      gelang van de specifieke omstandigheden van elk geval, inzon-
      derheid rekening gehouden met de inspanningen van de expor-
      teur die om een bijkomende termijn verzoekt, de aard van de
      objectieve moeilijkheden waarmee hij wordt geconfronteerd, en de      Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Ierland tegen
      periode die redelijkerwijs nodig is om deze moeilijkheden te                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
      overwinnen.
                                                                                (Zaak C-199/03)
2)    De exporteur kan niet rechtstreeks voor de nationale rechter een                               (2003/C 200/13)
      recht op een bijkomende termijn van een bepaalde duur doen
      gelden. Hij moet echter de mogelijkheid hebben van een beroep
      in rechte tegen de beslissing van de bevoegde nationale auto-
      riteiten krachtens artikel 47, lid 4, van verordening nr. 3665/       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/94. Het staat aan        op 13 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van de
      de rechtsorde van elke lidstaat om onder eerbiediging van de          Europese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd
      beginselen van doeltreffendheid en van gelijkwaardigheid zoals        door D. J. O'Hagan als gemachtigde, bijgestaan door
      omschreven door het gemeenschapsrecht, de voorwaarden en              P. Gallagher SC en P. McGarry, barrister, domicilie gekozen
      modaliteiten van dat beroep in rechte bepalen.                        hebbende te Luxemburg.
(1) PB C 44 van 16.2.2002.                                                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            1.    het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                            2.    beschikking C(2003)99 van de Commissie tot verlaging
                                                                                van de bijstand uit het Europees Sociaal Fonds die is
                                                                                toegekend bij de beschikkingen C(94)3226 van
                                                                                29 november 1994 (operationeel programma voor de
                                                                                ontwikkeling van menselijke hulpbronnen) in het kader
                                                                                van project 940002IR1; C(94)1972 van 29 juli 1994
Verzoek van Sozialgericht Stuttgart van 19 maart 2003                             (operationeel programma voor toerisme) in het kader
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                               van project 940001IR1, en C(94)2613 van 15 november
Betriebskrankenkasse der Robert Bosch GmbH en Bonds-                              1994 (operationeel programma voor industriële ontwikke-
republiek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundes-                            ling) in het kader van project 940004IR1 waarin opera-
                          versicherungsamt                                        tionele programma's onder doelstelling 1 in Ierland
                                                                                worden goedgekeurd, geheel of gedeeltelijk, of voor door
                                                                                het Hof vast te stellen periodes of bedragen, nietig te
                                                                                verklaren;
                           (Zaak C-193/03)
                                                                            3.    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                           (2003/C 200/12)
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Het Sozialgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 19 maart
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei               1.    Volgens verzoeker blijkt uit de bestreden beschikking dat
2003, in het geding tussen Betriebskrankenkasse der Robert                        de Commissie het door Ierland geleverde bewijs kennelijk
Bosch GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                          onjuist heeft beoordeeld. Uit dit bewijs bleek ondubbel-
door het Bundesversicherungsamt, het Hof van Justitie van de                      zinnig dat er in feite geen sprake was van te hoge beta-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis-                      ling of financiering van projecten die voor het ESF in
sing over de navolgende vragen:                                                   aanmerking kwamen. Door een onjuiste beoordeling van
                                                                                de door Ierland ondernomen actie om aan te tonen dat er
                                                                                geen sprake was van een te hoge betaling of financiering,
Het Hof van Justitie wordt verzocht om een prejudiciële beslis-                   en gezien haar onjuiste opvatting dat het door Ierland
sing over de vraag of artikel 34 van verordening (EEG) nr. 574/                   geleverde bewijs op een of andere wijze de financiële
72 (1) bij de tenuitvoerlegging van § 13, lid 3, SGB V een                        tabellen zou beïnvloeden, heeft de Commissie het bewijs
forfaitaire vergoeding door de verzekeringsinstantie in aanslui-                  niet naar behoren beoordeeld en uit bepaalde elementen
ting bij soortgelijke bepalingen ter zake van kleine bedragen,                    onjuiste conclusies getrokken.


title: Zaak C-72/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 9 februari 2010 — Strafzaak tegen Marcello Costa

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 9 februari 2010 — Strafzaak tegen Marcello Costa
   (Zaak C-72/10)
   2010/C 100/41
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte Suprema di Cassazione

      Partij in de strafzaak

   Marcello Costa.

      Prejudiciële vraag

   Hoe moeten de artikelen 43 EG en 49 EG worden uitgelegd met betrekking tot de vrijheid van vestiging en dienstverrichting in de sector weddenschappen op sportevenementen teneinde vast te stellen of de genoemde bepalingen van het Verdrag al dan niet een nationale regeling toestaan, die een staatsmonopolie en een systeem van concessies en vergunningen instelt en binnen het kader van een vast aantal concessies voorziet in het volgende: a) een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend volgens een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; b) bepalingen die feitelijk garanderen dat de handelsposities die zijn verworven op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen) in stand blijven; c) bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt en hoge borgsommen verbeurd worden, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht, die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die het onderwerp zijn van de concessie?


title: Zaak C-116/99: Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 188/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        3.7.1999
Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Koninkrijk                   heeft reeds plaatsgevonden bij de bepaling van de Zweedse
         Zweden tegen Raad van de Europese Unie                     aandelen in de communautaire vangsthoeveelheden in de
                                                                    Toetredingsakte.
                        (Zaak C-115/99)
                                                                    (1) van 18 december 1998 inzake de vaststelling van de voor 1999
                                                                        geldende totaal toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden
                        (1999/C 188/22)                                 of groepen visbestanden, alsmede bepaalde bij de visserij in acht
                                                                        te nemen voorschriften (PB L 13, 18.1.1999, blz. 1).
                                                                    (2) PB L 1, 1.1.1995, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 april 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door
L. Nordling, rättschef, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ter Zweedse ambassade, Rue Heine 2.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Beroep, op 8 april 1999 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
1. krachtens artikel 173 de TAC-verordening 1999 [(EG)
    nr. 48/99 (1) nietig te verklaren voorzover zij betrekking
    heeft op de verdeling van de vangsthoeveelheden voor                                     (Zaak C-116/99)
    kabeljauw in zone III b, c, d en voor schelvis in zone II a
    en de Noordzee;                                                                          (1999/C 188/23)
2. verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 8 april 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                    door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                  woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als
                                                                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                    C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Schending van artikel 121, lid 1, van de akte betreffende de
toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de verdragen
waarop de Europese Unie is gegrond, zoals aangepast bij
besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS (2):                                 1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                         die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/16/EG (1)
Voor het jaar 1999 beschikt de Gemeenschap over een                      van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995
vangsthoeveelheid van 77 434 ton kabeljauw in de commu-                  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
nautaire viswateren in zone III b, c en d. Volgens artikel 121,          lidstaten betreffende liften, de krachtens het EG-Verdrag
lid 1, van de Toetredingsakte had Zweden hiervan een                     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
hoeveelheid van 26 382 ton moeten krijgen. Daarbij is in
aanmerking genomen, dat 500 ton aan Polen en 79 ton aan             2. de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te
Letland zijn overgedragen en op het Zweedse quotum in                    verwijzen.
mindering zijn gebracht en dat 1 763 ton van het Zweedse
quotum voor 1999 aan andere lidstaten moest worden
overgedragen volgens de in verband met de ondertekening van
de EER-overeenkomst gemaakte afspraken. Zweden heeft in             Middelen en voornaamste argumenten
plaats daarvan bij verordening nr. 48/99 een hoeveelheid van
25 870 ton toegedeeld gekregen, dat wil zeggen 512 ton              Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een richtlijn
minder dan het ingevolge de toetredingsakte had moeten              verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
krijgen.                                                            elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht
                                                                    de in de richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in acht te
                                                                    nemen. Ofschoon die termijn op 1 januari 1997 is verstreken,
Wat schelvis betreft heeft Zweden een hoeveelheid van 290 ton       heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
gekregen, 68 ton minder dan volgens de Toetredingsakte. Daar        van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
de aandelen die Zweden in de communautaire vangstmogelijk-          nog steeds niet vastgesteld.
heden moeten worden toegekend, zijn vastgelegd in de Toetre-
dingsakte, beschikt de Raad bij de vaststelling van de aan
Zweden toe te kennen vangsthoeveelheden over generlei               (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
beoordelingsruimte om op grond van de basisverordening een
discretionaire beoordeling te geven en de „Haagse preferenties”
toe te passen. De afweging van diverse belangen die moet
plaatsvinden bij de vaststelling van de vangsthoeveelheden,


title: Zaak C-399/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2006 door Faraj Hassan tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 juli 2006 in zaak T-49/04, Faraj Hassan/Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/30

         Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2006 door Faraj Hassan tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 juli 2006 in zaak T-49/04, Faraj Hassan/Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-399/06 P)
   (2006/C 294/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Faraj Hassan (vertegenwoordigers: E. Grieves, Barrister, H. Miller, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirant verzoekt dat het het Hof behage:

               1)

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen;

               2)

               verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2049/2003 (2) van de Commissie van 20 november 2003, en/of verordening (EG) nr. 2049/2003 van de Commissie van 20 november 2003 in haar geheel en/of wat het rekwirant opgelegde verbod betreft, nietig te verklaren;

               3)

               subsidiair, bovengenoemde verordeningen ten aanzien van rekwirant niet van toepassing te verklaren;

               4)

               alle maatregelen te nemen die het Hof noodzakelijk acht;

               5)

               de Raad te verwijzen in de kosten van rekwirant;

               6)

               de Raad te veroordelen schadevergoeding te betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant betoogt dat de Raad en de Commissie verplicht zijn, de ingevolge het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM) beschermde rechten, te eerbiedigen, en dat zij niet van die verplichting kunnen afwijken tenzij als gevolg van die afwijking op zijn minst gelijkwaardige bescherming wordt geboden.
   Hij betoogt voorts dat de bescherming die wordt geboden door het optreden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VN) niet gelijkwaardig is aan de door het EVRM geboden bescherming.
   Volgens rekwirant heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting:

               i)

               door niet rechtstreeks te beoordelen of de VN-Veiligheidsraad gelijkwaardige bescherming biedt als die van het EVRM, in het bijzonder met betrekking tot de artikelen 6, 8 en 13 EVRM en artikel 1 van het Eerste Protocol daarbij;

               ii)

               door het optreden van de VN-Veiligheidsraad enkel indirect te toetsen op basis van het beginsel van ius cogens en niet op basis van en onder verwijzing naar de bescherming die bij de artikelen 6, 8 en 13 EVRM en artikel 1 van het Eerste Protocol daarbij wordt geboden.

         Voorts voert rekwirant aan dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de beperking aan het gebruik van eigendom geen relevante beperking van het wezen van het eigendomsrecht is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2049/2003 van de Commissie van 20 november 2003 tot vĳfentwintigste wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qa'ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad (PB L 303, blz. 20).


title: Zaak T-161/11: Beschikking van het Gerecht van 24 maart 2014 — High Tech/BHIM — Vitra Collections (Vorm van een stoel)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/37

         Beschikking van het Gerecht van 24 maart 2014 — High Tech/BHIM — Vitra Collections (Vorm van een stoel)
   (Zaak T-161/11) (1)

   2014/C 159/50
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak C-125/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 maart 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 2 februari 2015 in zaak T-577/14, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/15

         Hogere voorziening ingesteld op 11 maart 2015 door het Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 2 februari 2015 in zaak T-577/14, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie
   (Zaak C-125/15 P)
   (2015/C 155/17)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. V. Placco en E. Beysen, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Gascogne Sack Deutschland GmbH en Gascogne

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 2 februari 2015 in zaak T-577/14, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie, voor zover hierbij de tweede, derde en vierde vordering van het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn verzoek aan het Gerecht overeenkomstig artikel 114 van zijn Reglement voor de procesvoering, worden afgewezen;

               —

               toewijzing van deze vorderingen en derhalve

                           —

                           primair, onder definitieve afdoening van het geding, het beroep tot schadevergoeding van Gascogne Sack Deutschland GmbH en Groupe Gascogne S.A. niet-ontvankelijk verklaren, omdat het gericht is tegen het Hof van Justitie van de Europese Unie (als vertegenwoordiger van de Unie);

                           —

                           subsidiar, voor het geval het Hof van Justitie van oordeel is dat het feit dat dit beroep tegen het Hof van Justitie van de Europese Unie is gericht en niet tegen de Commissie (als vertegenwoordiger van de Unie) geen gevolgen heeft voor de ontvankelijkheid van dit beroep, maar dat het Gerecht in zijn uitspraak op het voor hem door het Hof van Justitie van de Europese Unie opgeworpen procesincident, de substitutie van het Hof van Justitie van de Europese Unie door de Commissie als verwerende partij had moeten gelasten, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht opdat het uitspraak zou doen op de schadevordering van Gascogne Sack Deutschland GmbH en Groupe Gascogne S.A. met inachtneming van de rechtsvragen die door het Hof zijn beslist;

               —

               verwijzing van Gascogne Sack Deutschland GmbH en Groupe Gascogne S.A. in de kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert rekwirant twee middelen aan: in de eerste plaats niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties en in de tweede plaats schending door het Gerecht van de motiveringsplicht.
   Met het eerste middel aangaande de niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties, stelt het Hof van Justitie van de Europese Unie dat nu er geen uitdrukkelijke bepaling is die specifiek ziet op de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties in het kader van vorderingen die zijn ingesteld op grond van artikel 268 VWEU, de regels over een dergelijke vertegenwoordiging moeten worden afgeleid uit de algemene beginselen die op de uitoefening van de gerechtelijke taak van toepassing zijn, met name het beginsel van een goede rechtsbedeling en de beginselen inzake de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter.
   Met zijn tweede middel voert rekwirant aan dat met de bestreden beschikking de motiveringsplicht is geschonden, nu zij geen specifieke afwijzing bevat van een voor het Gerecht uiteengezette redenering, welke redenering verband hield met de draagwijdte van de arresten C-40/12 P, Gascogne Sack/Commissie (1) en C-58/12 P, Groupe Gascogne/Commissie (2).

      (1)  EU:C:2013:768

      (2)  EU:C:2013:770


title: Zaak T-141/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic-Otis/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/39

         Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — General Technic-Otis/Commissie
   (Zaak T-141/07)
   (2007/C 140/65)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: General Technic-Otis Sàrl (Howald, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Nosbusch, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren krachtens artikel 230 EG de beschikking van de Commissie van 21 februari 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER in de zaak COMP/E-1/38.823 — Elevators and Escalators, voor zover deze beschikking GTO betreft;

               —

               subsidiair, in te trekken of te verlagen krachtens artikel 229 EG de haar bij deze beschikking opgelegde geldboete;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators), betreffende een kartel op de markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland, dat strekt tot manipulatie van de aanbestedingsprocedures, verdeling van de markt, vaststelling van de prijzen, toewijzing van de projecten en van de overeenkomsten voor verkoop, installatie, onderhoud en modernisering van apparatuur, en uitwisseling van informatie, voor zover de beschikking haar betreft. Subsidiair vordert verzoekster intrekking dan wel verlaging van de haar bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete.
   Ter onderbouwing van haar vorderingen voert verzoekster zeven middelen aan.
   Met het eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten bij de toepassing van de regels voor de berekening van geldboeten, doordat zij zich op het standpunt heeft gesteld dat de verweten gedragingen een „zeer zware” inbreuk betreffen. Volgens verzoekster moet het uitgangsbedrag van de geldboete dan ook worden verlaagd, gelet op de beperkte geografische dimensie van de betrokken markt alsmede op de beperkte weerslag van de verweten gedragingen op de betrokken markt.
   Met haar tweede middel betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, doordat zij geen rekening heeft gehouden met verzoeksters daadwerkelijke economische macht om schade te veroorzaken. Zij stelt voorts dat de Commissie bij de vaststelling van het boetebedrag ermee rekening had moeten houden dat verzoekster een volledig autonoom beheerde kleine of middelgrote onderneming is, zodat zij geen aanzienlijke schade op de markt kan teweegbrengen.
   Met haar derde middel voert verzoekster aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, doordat zij het boetebedrag niet heeft beperkt tot 10 % van haar omzet, en dat zij ter berekening van de aan verzoekster op te leggen maximale geldboete niet op goede gronden kan uitgaan van het omzetcijfer van de moedermaatschappijen.
   Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, doordat zij de aansprakelijkheidsbeginselen niet coherent heeft toegepast ten aanzien van alle leden van het betrokken kartel. Verzoekster betoogt dat de Commissie de verweten gedragingen aan haar moedermaatschappijen heeft toegerekend, terwijl zij dat niet heeft gedaan voor een andere vennootschap die bij dezelfde beschikking is veroordeeld, hoewel laatstbedoelde vennootschap in een soortgelijke situatie als verzoekster verkeerde wat de uitoefening van de zeggenschap door de moedermaatschappijen betreft.
   Met haar vijfde middel betoogt verzoekster dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld, doordat zij haar geldboete op grond van de clementieregeling (1) niet met 50 % heeft verminderd. Verzoekster stelt dat haar nauwe, bestendige en bijzonder uitgebreide samenwerking met de diensten van de Commissie de maximale boetevermindering van 50 % waarin de clementieregeling voorziet, rechtvaardigt.
   Met haar zesde middel stelt verzoekster schending van het vertrouwensbeginsel, doordat de Commissie haar geen verdere verlaging van de geldboete met 10 % heeft verleend wegens niet-betwisting van de feiten. Volgens verzoekster hebben de kennisgeving van de punten van bezwaar en de beschikkingspraktijk van de Commissie bij haar het gewettigd vertrouwen gewekt dat zij op die grondslag een verlaging van 10 % zou krijgen en niet slechts een verlaging van de bij de bestreden beschikking vastgestelde 1 %.
   Met haar zevende middel stelt verzoekster schending van het beginsel van de evenredigheid van de straffen, doordat de aan verzoekster opgelegde geldboete niet wordt gerechtvaardigd door de betrokken inbreuk, vooral gelet op de gestelde beperkte weerslag ervan op de markt en op het feit dat deze inbreuk door een kleine vennootschap is gepleegd.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken, PB 2002, C 45, blz. 3.


title: Zaak C-262/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association Vent De Colère! Fédération nationale e.a./Ministre de l’écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie (Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Begrip „maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd” — Windenergie — Afnameverplichting voor hogere prijs dan marktprijs — Volledige compensatie — Door eindverbruikers van elektriciteit verschuldigde bijdragen)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association Vent De Colère! Fédération nationale e.a./Ministre de l’écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie
   (Zaak C-262/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Begrip „maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd” - Windenergie - Afnameverplichting voor hogere prijs dan marktprijs - Volledige compensatie - Door eindverbruikers van elektriciteit verschuldigde bijdragen)
   2014/C 52/17
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association Vent De Colère! Fédération nationale, Alain Bruguier, Jean-Pierre Le Gorgeu, Marie-Christine Piot, Eric Errec, Didier Wirth, Daniel Steinbach, Sabine Servan-Schreiber, Philippe Rusch, Pierre Recher, Jean-Louis Moret, Didier Jocteur Monrozier

      Verwerende partijen: Ministre de l’écologie, du développement durable, des transports et du logement, Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Industrie

      In tegenwoordigheid van: Syndicat des énergies renouvelables,

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 87 EG, thans artikel 107 VWEU — Begrip maatregel van de staat of met staatsmiddelen bekostigd — Verplichting tot aankoop van door wind opgewekte elektriciteit tegen een hogere prijs dan de marktprijs — Volledige vergoeding van de meerkosten — Gewijzigde financieringswijze van die vergoeding — Bijdragen van de eindgebruikers van elektriciteit

      Dictum

   Artikel 107, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een regeling strekkende tot volledige compensatie van de meerkosten die voor ondernemingen voortvloeien uit de afnameverplichting van door windkracht opgewekte elektriciteit tegen een hogere prijs dan de marktprijs en welke compensatie wordt gefinancierd door alle eindverbruikers van elektriciteit op het nationale grondgebied, zoals deze regeling is vastgesteld in wet nr. 2000-108 van 10 februari 2000 tot modernisering en ontwikkeling van de openbare dienst van elektriciteitsvoorziening zoals gewijzigd bij wet nr. 2006-1537 van 7 december 2006 betreffende de energiesector, als een met staatsmiddelen bekostigde maatregel dient te worden aangemerkt.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-13/13: Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2013 — MasterCard International/BHIM — Nehra (surfpin)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/83

         Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2013 — MasterCard International/BHIM — Nehra (surfpin)
   (Zaak T-13/13) (1)

   2013/C 225/191
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.