title: Zaak C-532/03: Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 85/12                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             3.4.2004
      in de zin van artikel 288, tweede alinea, EG, te weten het         2.     Is artikel 3, eerste lid, van de SW een verboden middel tot
      bestaan van een causaal verband tussen het gestelde                       willekeurige discriminatie dan wel een verkapte beperking
      handelen en de schade.Niet betwist wordt, zoals het                       van het kapitaalverkeer als bedoeld in artikel 58, derde
      Gerecht heeft verklaard, dat er een rechtstreeks causaal                  lid, van het EG-verdrag indien van toepassing op een
      verband moet bestaan tussen de fout van de betrokken                      kapitaalbeweging tussen een lidstaat en een derde staat,
      instelling en de gestelde schade, en dat dit causaal verband              mede gezien de Verklaring betreffende artikel 73D van
      door de verzoekers moet worden aangetoond. Bovendien                      het Verdrag tot oprichting van de Europese gemeenschap
      wordt onder dit causaal verband verstaan een doorslagge-                  die is aanvaard bij gelegenheid van de ondertekening van
      vende oorzaak van de schade. Het Gerecht heeft ter                        de „Slotakte en verklaringen van de intergouvernementele
      zake echter verward tussen doorslaggevende oorzaak en                     conferenties inzake de Europese Unie” van 7 februari
      uitsluitende oorzaak. Er is immers nooit gesteld dat het                  1992?
      handelen van de Commissie de uitsluitende oorzaak van
      de aanslag van 27 maart 2002 is geweest. Daarentegen is
      in het kader van het beroep omstandig aangetoond dat
                                                                         (1) SW = Successiewet 1956.
      het handelen van de Commissie een doorslaggevende
      oorzaak was. Door aan te voeren dat het gestelde
      handelen niet de uitsluitende oorzaak van de gestelde
      schade was heeft het Gerecht blijk gegeven van een
      kennelijk onjuiste rechtsopvatting en verzoekers daardoor
      een debat ontnomen waarop zij rechtens aanspraak
      konden maken.
                                                                         Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Commissie
—     Het Gerecht heeft de door verzoekers aangevoerde mid-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      delen verkeerd opgevat door aan te nemen dat verzoekers
      toegaven dat de aanslag niet uit de omstreden geldmid-                                        (Zaak C-532/03)
      delen was gefinancierd, en niet aantoonden en evenmin
      beweerden dat de Palestijnse opvoeding uitsluitend afhan-                                      (2004/C 85/18)
      kelijk was van de omstreden geldmiddelen. Het Gerecht
      stelde alleen vast dat de Europese Gemeenschap de
      grootste geldschieter van de Palestijnen is.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door K. Wiedner als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                         J. E. Flynn, QC, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                         1.     vast te stellen dat Ierland, door toe te staan dat Dublin City
                                                                                Council ambulancediensten voor spoedgevallen verricht
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van                            zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht
5 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het                          door de Eastern Regional Health Authority, de krachtens
geding tussen de erven van M.E.A. van Hilten-van der                            het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
Heijden en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particu-                        nagekomen; en
        lieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen
                                                                         2.     Ierland te verwijzen in de kosten van de Commissie.
                         (Zaak C-513/03)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (2004/C 85/17)
                                                                         De Commissie staat op het standpunt dat de handhaving van
                                                                         de afspraken tussen Dublin City Coucil en de Eastern Regional
                                                                         Health Authority voor het verrichten van ambulancediensten
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van                zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht, in de
5 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                   omstandigheden van het onderhavige geval inbreuk maakt op
Justitie op 8 december 2003, in het geding tussen de erven               de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer (met name de
van M.E.A. van Hilten-van der Heijden en de Inspecteur van de            artikelen 43 EG en 49 EG) en dus op de algemene beginselen
Belastingdienst/ Particulieren/Ondernemingen Buitenland te               van het gemeenschapsrecht (met name de beginselen van
Heerlen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             transparantie en van gelijkheid of non-discriminatie), die
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               geëerbiedigd moeten worden in situaties waarin het gemeen-
vragen:                                                                  schapsrecht van toepassing is.
1.    Is artikel 3, eerste lid, van de SW (1) een toegestane
      beperking in de zin van artikel 57, eerste lid, van het EG-
      verdrag?


title: Zaak T-398/02: Beroep, op 30 december 2002 ingesteld door Linea Gig S.r.l., in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.2.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 44/43
       zoals die in de Bondsrepubliek Duitsland de laatste jaren         Beroep, op 30 december 2002 ingesteld door Linea Gig
       onder strengere voorwaarden heeft plaatsgevonden, een             S.r.l., in liquidatie, tegen Commissie van de Europese
       risico van dierziekten met zich meebrengt. Het risico van                                  Gemeenschappen
       dierziekten wordt juist verkleind, aangezien er voorzorgs-
       maatregelen bestaan tegen illegale verwijdering en vervoe-
       dering, en voedselresten en keukenafvallen een behande-                                     (Zaak T-398/02)
       ling ondergaan die in een wetenschappelijk erkende
       mate ziekteverwekkers vernietigt. Er bestaan voldoende
       controlemechanismen om te garanderen dat de genoemde                                         (2003/C 44/80)
       wettelijke doelstellingen worden bereikt, en de bestand-
       delen van het voedermiddel zijn traceerbaar. Het in de
       Bondsrepubliek Duitsland ingevoerde systeem voor het                                       (Procestaal: Italiaans)
       inzamelen, behandelen en vervoederen van voedselresten
       voldoet daarom reeds aan de doelstellingen van de
       verordening, en er was geen noodzaak voor een verder-
       gaande gemeenschapsrechtelijke toelating. De verlenging
       van de uitzonderingsmogelijkheden had afhankelijk moe-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       ten worden gesteld van wetenschappelijke inzichten.               schappen is op 30 december 2002 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door bovenge-
                                                                         noemde verzoekster, vertegenwoordigd en bijgestaan door
2.     Het is in strijd met het algemene gelijkheidsbeginsel dat         L. D’Amario en B. Calzia, advocaten.
       de verschillende systemen voor voedselrestenverwerking
       in de lidstaten en met name ook de vervoedering van
       voldoende behandelde en van onvoldoende behandelde                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       voedselresten, door de starre termijn die aan de uitzon-
       deringsregelingen wordt verbonden, aan elkaar worden
       gelijkgesteld. Dit is volgens het voor de verordening             —      primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren,
       doorslaggevende beginsel van de voorkoming van dier-                     hetzij in haar geheel, hetzij voorzover zij betrekking heeft
       ziekten niet gerechtvaardigd. Uit wetenschappelijke in-                  op verzoekster;
       zichten blijkt, dat de methode van voedselrestenbehande-
       ling in de Bondsrepubliek Duitsland voldoende is om de
                                                                         —      subsidiair, artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren
       verspreiding van ziekteverwekkers te voorkomen.
                                                                                voorzover daarbij aan verzoekster een geldboete is opge-
                                                                                legd;
3.     De bepaling van een termijn voor uitzonderingsregelin-            —      meer subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete
       gen is een ongerechtvaardigde ingreep in de vrijheid van                 te verlagen;
       eigendom en van beroepsuitoefening en in het vrije
       ondernemerschap, omdat de aangesloten bedrijven van
       verzoeker sub 1 en van verzoeker sub 2 met grote                  —      de Commissie te verwijzen in de kosten;
       stelligheid mochten vertrouwen op de voortzetting van
       hun activiteiten en van verder gebruik van hun groten-
                                                                         —      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
       deels pas onlangs gemoderniseerde installaties. Hun in-
                                                                                kosten die verzoekster in de administratieve procedure
       stallaties en activiteiten zijn aangepast aan strenge wette-
                                                                                zijn opgekomen.
       lijke voorschriften die op wetenschappelijke inzichten
       zijn gebaseerd. Zij mochten er daarom op vertrouwen
       dat zij hun activiteiten en het gebruik van de installaties
       mochten voortzetten zolang zij zich aan deze strengere
       voorschriften hielden en er geen sprake was van nieuwe
       wetenschappelijke inzichten. Bovendien wordt er in de             Middelen en voornaamste argumenten
       regeling geen rekening mee gehouden dat de betrokken
       voedselrestenverwerkers hun installaties en bedrijfster-
       reinen gewoonlijk niet voor een ander doel kunnen                 Met dit beroep komt verzoekster op tegen beschikking
       gebruiken.                                                        C(2002) 4072 def. van 30 oktober 2002 (COMP/35.587 PO
                                                                         Video Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution en
                                                                         COMP/36.321 Omega-Nintendo) waarbij verweerster verzoek-
                                                                         ster ten laste heeft gelegd dat zij artikel 81, lid 1, EG en
                                                                         artikel 53, lid 3, van de EER-Overeenkomst heeft geschonden
( 1) PB L 273, blz.1, van 10 oktober 2002.
                                                                         door in de periode van 1 oktober 1992 tot eind december 1997
                                                                         te hebben deelgenomen aan overeenkomsten en onderling
                                                                         afgestemde feitelijke gedragingen op de markten voor consoles
                                                                         en met de Nintendo-consoles compatibele cassettes voor
                                                                         videospelletjes om de paralleluitvoer van Nintendo-consoles
                                                                         en -spelcassettes te beperken. Aan verzoekster wordt in
 ---pagebreak--- C 44/44                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
concreto ten laste gelegd dat zij heeft deelgenomen aan een             Beroep, op 31 december 2002 ingesteld door Eurocermex
distributie-overeenkomst die een uitvoerverbod bevatte, en              S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
informatie heeft verstrekt om de bronnen van de paralleluit-                                      interne markt
voer te achterhalen. Bovendien is haar een geldboete van
1,5 miljoen euro opgelegd.
                                                                                (Zaak T-399/02)
                                                                                (2003/C 44/81)
Verzoekster betwist de aan de beschikking ten grondslag
liggende feiten niet. Zij stelt evenwel dat de beschikking om de
volgende redenen rechtens ongeldig is:                                                          (Procestaal: Frans)
—     verkeerde toepassing van artikel 81 EG met betrekking
      tot de eerste distributie-overeenkomst tussen Linea en            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Nintendo Corporation Ltd; bovendien werd verzoekster              schappen is op 31 december 2002 beroep ingesteld tegen het
      ten onrechte aansprakelijk gesteld voor de aan de betrok-         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
      ken partijen ten laste gelegde mededingingsbeperkende             Eurocermex S.A., te Evere (België), vertegenwoordigd door
      praktijken;                                                       A. Bertrand, advocaat.
—     de bestreden beschikking bevat een innerlijke tegenstrij-         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      digheid en schendt artikel 253 EG; de Commissie stelt
      enerzijds dat de betrekkingen tussen Nintendo en zijn             —     te vernietigen de beslissing waarbij de onderzoeker heeft
      detailhandels- en groothandelsklanten en de betrekkingen                vastgesteld dat het betrokken driedimensionale merk niet
      tussen John Menzies en zijn klanten identiek zijn aan de                geschikt is om een geldig merk te vormen voor „bieren,
      betrekkingen tussen Nintendo en zijn erkende distribu-                  limonades en vruchtensappen”, „restaurants, bars en
      teurs, doch meet met twee maten door alleen aan                         snackbars”;
      Nintendo en zijn nationale distributeurs deelneming aan
      overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke
      gedragingen ten laste te leggen;                                  —     de zaak voor verdere afdoening naar de onderzoeker
                                                                              terug te wijzen;
—     ontbreken van beoordeling van de economische context              —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
      van de aan de betrokken partijen verweten overeenkom-
      sten en/of feitelijke gedragingen; verweerster heeft de
      relevante markten niet nauwkeurig afgebakend, heeft de
      positie van Nintendo op de relevante markten niet
      beoordeeld, maar alleen de marktaandelen in bepaalde              Middelen en voornaamste argumenten
      lidstaten in aanmerking genomen, en heeft noch markt-
      positie van Nintendo in 1992, het jaar waarin de distribu-
      tie-overeenkomsten werden gesloten, noch de marktposi-            Betrokken         gemeen-      driedimensionaal merk bestaande
      tie van Nintendo in de periode 1992-1997 beoordeeld,              schapsmerk:                    uit een fles „long neck”, op de
      maar heeft willekeurig enkele jaren gekozen;                                                     hals waarvan een stuk citroen is
                                                                                aangebracht en waarbij de kleuren
                                                                                geel en groen worden geclaimd
—     schending van artikel 15, lid 2, van verordening (EEG)
      nr. 17/62 en van het gelijkheidsbeginsel en het evenredig-        Waren of diensten:             waren van de klassen 16, 25, 32
                                                                                en 42
      heidsbeginsel; verweerster heeft de opzet in het gedrag
      van verzoekster verkeerd beoordeeld en fouten gemaakt
      bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete; de            Voor de kamer van be-          toestaan van de inschrijving voor
      geldboete overschrijdt namelijk het maximaal toegestane           roep aangevochten be-          de klassen 16 en 25 en weigering
      bedrag, verweerster is uitgegaan van een verkeerd basis-          slissing:                      voor wat de klassen 32 en 42
      bedrag en zij geen verzachtende omstandigheden heeft
      laten meewegen.                                                   Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, en lid 3, van verordening
                                                                                nr. 40/94.


title: Zaak C-263/00: Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen medi Bayreuth Weihermüller & Voigtmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Koblenz

text:
C 285/2               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.10.2000
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari             Navali Italiani SpA en Finmeccanica SpA, enerzijds, en Advoca-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen            tenkantoor F. Bianchi e.a., anderzijds, het Hof van Justitie van
medi Bayreuth Weihermüller & Voigtmann GmbH & Co.                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
             KG en Oberfinanzdirektion Koblenz                      beslissing over de navolgende vraag:
                        (Zaak C-263/00)
                                                                    Moeten de artikelen 1, lid 2, sub e, en 2, lid 1, sub c, van
                                                                    verordening (EEG) nr. 3541/92 (1) van de Raad van 7 december
                        (2000/C 285/03)                             1992 aldus worden uitgelegd, dat Italiaanse natuurlijke perso-
                                                                    nen (in casu de geïntimeerde partij, het advocatenkantoor) niet
Het Hessiche Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-         met een beroep op een door een Iraaks rechtssubject (in casu:
bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op      de Rafidain Bank) pro solvendo (nl. ter betaling van het
28 juni 2000, in het geding tussen medi Bayreuth Weihermül-         honorarium voor rechtsbijstand) aan hen gecedeerde vorde-
ler & Co. KG en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van             ring, in Italië bij een Italiaanse rechtspersoon (in casu: Fincan-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een             tieri en Finmeccanica) de proceskosten kunnen innen die een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Italiaanse rechter bij in kracht van gewijsde gegaan vonnis
                                                                    aan genoemd Iraaks rechtssubject (die de vordering heeft
a)    Vallen onder de productomschrijving „orthopedische            gecedeerd) had toegewezen?
      artikelen” in de zin van GN-post 9021 functionele
      kniebandages met gewrichtsspalken en functionele
      knieorthesen met bandage-effect, die hoofdzakelijk be-        (1) PB L 361 van 10.12.1992, blz. 1.
      staan uit geconfectioneerde neopreen en aan de zijkant
      zijn voorzien van 30 cm, respectievelijk 37 cm lange
      aluminium gewrichtsspalken (ook verwijderbaar) met
      polycentrische gewrichten met extensiebeperking en die
      over twee banden van klittenband beschikken, waarbij
      het gebruik overeenkomstig de bestemming van beide
      kniebandages/knieorthesen vooronderstelt, dat de ge-
      wrichten individueel worden ingesteld door middel van
      spalken die de extensie beperken?
                                                                    Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
b)    Kan op grond van het in aantekening 1 b bij hoofdstuk 90      Oostenrijk van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslis-
      GN gebezigde begrip „enkel”, junctis de aantekenin-           sing in het geding tussen J. F. Duchon en Pensionsver-
      gen 2 c, respectievelijk 2 b bij de hoofdstukken 61 en                       sicherungsanstalt der Angestellten
      62 GN, de elasticiteit van het weefsel ook dan als enig
      maatgevend criterium worden beschouwd, wanneer de                                       (Zaak C-290/00)
      ondersteunende functie door andere materialen wordt
      versterkt?
                                                                                (2000/C 285/05)
c)    In geval van een bevestigend antwoord op vraag b):
      Is Algemene Regel 3 b geschikt om ter afbakening bij de       Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
      vraag te worden betrokken, wanneer de ondersteunende          beschikking van 27 juni 2000, ingekomen ter griffie van het
      functie van de andere materialen overweegt, of welke          Hof van Justitie op 24 juli 2000, in het geding J. F. Duchon en
      andere criteria moeten daarbij worden gehanteerd?             Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, het Hof van
                                                                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                    prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                    1.    Valt de situatie van een werknemer, die als onderdaan
                                                                          van een huidige lidstaat vóór de toetreding van die lidstaat
                                                                          in loondienst werkzaam was in een andere lidstaat
Verzoek van de Corte di Appello di Genova van 21 juni                     en daar een arbeidsongeval heeft gehad, binnen de
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van
Fincantieri — Cantieri Navali Italiani SpA en Finmeccanica                de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
SpA, enerzijds, en Advocatenkantoor F. Bianchi e.a.,                      van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
                           anderzijds                                     zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                          binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en
                                                                          geactualiseerde versie van verordening (EEG)
                        (Zaak C-289/00)
                                                                          nr. 2001/83 (2) van de Raad van 2 juni 1983, zoals
                                                                          gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1249/92 (3) van de
                        (2000/C 285/04)                                   Raad van 30 april 1992, wanneer de betrokkene na de
                                                                          datum van toetreding van de lidstaat een aanvraag om
De Corte di Appello di Genova heeft bij beschikking van                   een arbeidsongeschiktheidsuitkering indient en aan het
21 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              arbeidsongeval een recht op een arbeidsongeschiktheids-
op 24 juli 2000, in het geding tussen Fincantieri — Cantieri              uitkering kan worden ontleend?


title: Zaak T-25/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — González y Diez/Commissie (Staatssteun — Steun ter dekking van buitengewone herstructureringslasten — Herroeping van eerdere beschikking — Aflopen van EGKS-Verdrag — Bevoegdheid van Commissie — Continuïteit van communautaire rechtsorde — Geen schending van wezenlijke vormvoorschriften — Bescherming van gewettigd vertrouwen — Kennelijke beoordelingsfout)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — González y Diez/Commissie
   (Zaak T-25/04) (1)

   (Staatssteun - Steun ter dekking van buitengewone herstructureringslasten - Herroeping van eerdere beschikking - Aflopen van EGKS-Verdrag - Bevoegdheid van Commissie - Continuïteit van communautaire rechtsorde - Geen schending van wezenlijke vormvoorschriften - Bescherming van gewettigd vertrouwen - Kennelijke beoordelingsfout)
   (2007/C 247/36)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: González y Díez, SA (Villabona-Llanera, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Díez-Hochleitner en A. Martínez Sánchez, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, vervolgens C. Urraca Caviedes, gemachtigden, laatstgenoemde bijgestaan door J. Buendía Sierra, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1, 3 en 4 van beschikking 2004/340/EG van de Commissie van 5 november 2003 inzake steun ter dekking van uitzonderlijke lasten ten gunste van de onderneming González y Díez SA (steun in 2001 en onrechtmatig gebruik van de steun in 1998 en 2000), en tot wijziging van beschikking 2002/827/EGKS van de Commissie (PB 2004, L 119, blz. 26)
   Dictum

               1)

               Artikel 3, sub b, voor zover het betrekking heeft op het bedrag van 54 057,63 EUR (8 994 433 ESP), en artikel 4, lid 1, sub b, van beschikking 2004/340/EG van de Commissie van 5 november 2003 inzake steun ten behoeve van de onderneming González y Díez SA ter dekking van buitengewone lasten (steunmaatregelen voor 2001 en misbruik van de steunmaatregelen voor 1998 en 2000) en tot wijziging van beschikking 2002/827/EGKS, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               González y Díez SA zal vier vijfde van haar eigen kosten en vier vijfde van de kosten van de Commissie dragen; de Commissie draagt een vijfde van haar eigen kosten en een vijfde van die van González y Díez SA.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak C-491/10 PPU: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle — Duitsland) — Joseba Andoni Aguirre Zarraga/Simone Pelz (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Ouderlijke verantwoordelijkheid — Gezagsrecht — Ontvoering van kind — Artikel 42 — Uitvoering van door bevoegd (Spaans) gerecht gegeven beslissing waarvoor certificaat is afgegeven die terugkeer van kind gelast — Bevoegdheid van aangezocht (Duits) gerecht tot weigering om genoemde beslissing uit te voeren bij ernstige inbreuk op rechten van kind)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Celle — Duitsland) — Joseba Andoni Aguirre Zarraga/Simone Pelz
   (Zaak C-491/10 PPU) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Ouderlijke verantwoordelijkheid - Gezagsrecht - Ontvoering van kind - Artikel 42 - Uitvoering van door bevoegd (Spaans) gerecht gegeven beslissing waarvoor certificaat is afgegeven die terugkeer van kind gelast - Bevoegdheid van aangezocht (Duits) gerecht tot weigering om genoemde beslissing uit te voeren bij ernstige inbreuk op rechten van kind)
   2011/C 63/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Celle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Joseba Andoni Aguirre Zarraga

      Verwerende partij: Simone Pelz

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Celle — Uitlegging van artikel 42 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1) — Kinderontvoering — Tenuitvoerlegging van een door een bevoegde (Spaanse) rechterlijke instantie gegeven beslissing waarbij de terugkeer van het kind wordt bevolen — Bevoegdheid van het aangezochte (Duitse) gerecht om tenuitvoerlegging van deze beslissing te weigeren in geval van ernstige schending van de rechten van het kind

      Dictum

   In omstandigheden als in het hoofdgeding mag het bevoegde gerecht van de lidstaat van tenuitvoerlegging zich niet verzetten tegen de tenuitvoerlegging van een beslissing waarvoor een certificaat is afgegeven, welke beslissing de terugkeer gelast van het kind dat ongeoorloofd wordt vastgehouden, op grond dat het gerecht van de lidstaat van herkomst deze beslissing heeft gegeven in strijd met artikel 42 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, uitgelegd overeenkomstig artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, daar alleen de gerechten van de lidstaat van herkomst bevoegd zijn om te beoordelen of sprake is van een dergelijke schending.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-557/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 29 oktober 2013 — Hermann Lutz/Elke Bäuerle, als curator in de insolventieprocedure ten aanzien van het vermogen van ECZ Autohandel GbmH

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 29 oktober 2013 — Hermann Lutz/Elke Bäuerle, als curator in de insolventieprocedure ten aanzien van het vermogen van ECZ Autohandel GbmH
   (Zaak C-557/13)
   2014/C 15/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verwerende partij en verzoeker tot „Revision”: Hermann Lutz

      Verzoekende partij en verweerster in „Revision”: Elke Bäuerle als curator in de insolventieprocedure ten aanzien van het vermogen van ECZ Autohandel GmbH

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is artikel 13 van verordening (EG) nr. 1346/2000 (1) van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures van toepassing wanneer de door de curator betwiste uitbetaling van een bedrag waarop beslag is gelegd vóórdat de insolventieprocedure is geopend, pas na die opening is verricht?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: heeft de in artikel 13 van de insolventieverordening vastgestelde exceptie ook betrekking op de verjarings-, beroeps- en vervaltermijnen waarin wordt voorzien door het recht van de staat waar de aangevochten rechtshandeling gevolgen sorteert (de lex causae)?

               3.

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: vallen ook de vormvoorschriften die bij het instellen van een vordering volgens artikel 13 van de insolventieverordening in acht moeten worden genomen onder de lex causae, of geldt daarvoor de lex fori concursus [het recht van de staat waar de procedure is geopend]?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Zaak C-346/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Bergen (België) op 25 juni 2013 — Stad Bergen/KPN Group Belgium SA

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Bergen (België) op 25 juni 2013 — Stad Bergen/KPN Group Belgium SA
   (Zaak C-346/13)
   2013/C 252/35
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Bergen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stad Bergen

      Verwerende partij: KPN Group Belgium SA

      Prejudiciële vraag

   Verbiedt artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten [(„machtigingsrichtlijn”)] (1) de territoriale lichamen om, om budgettaire of andere redenen, belasting te heffen over de economische activiteit van telecommunicatiebedrijven in de vorm van op hun grondgebied geplaatste GSM-pylonen, -masten of -antennes ten behoeve van deze activiteit?

      (1)  PB L 108, blz. 21.


title: Zaak C-188/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 28 mei 2009 — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku/Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 28 mei 2009 — Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku/Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku
   (Zaak C-188/09)
   2009/C 193/06
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku

      Verwerende partij: Profaktor Kulesza, Frankowski, Trzaska spółka jawna w Białymstoku

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit artikel 2, eerste en tweede alinea, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) in samenhang met de artikelen 2, 10, leden 1 en 2, en 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde; uniforme grondslag (2), de mogelijkheid uit, het tijdelijke verlies in te voeren van het recht op verlaging van het bedrag aan verschuldigde belasting met een bedrag ten belope van 30 % van het bedrag aan voorbelasting bij het verwerven van goederen en diensten, met betrekking tot belastingplichtigen die verkopen verrichten aan natuurlijke personen die geen economische activiteit uitoefenen en aan personen die een economische activiteit uitoefenen in de vorm van een individueel landbouwbedrijf, en die de verplichting tot het bijhouden van de omzet en het bedrag aan verschuldigde belasting door middel van kasregisters niet nakomen, overeenkomstig artikel 111, lid 2, in samenhang met lid 1 van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten (Dz. U. nr. 54, blz. 535, zoals gewijzigd)?

               2)

               Kunnen „bijzondere maatregelen” in de zin van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde; uniforme grondslag, gelet op de aard en het doel ervan, bestaan in een tijdelijke beperking van de omvang van het recht op aftrek van de belastingplichtige in de zin van artikel 111, lid 2, in samenhang met lid 1 van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten (Dz. U. nr. 54, blz. 535, zoals gewijzigd), met betrekking tot belastingplichtigen die de verplichting tot het bijhouden van de omzet en het bedrag van de belasting door middel van kasregisters niet nakomen, en vereist in dit verband de invoering ervan de naleving van de procedure van artikel 27, leden 2 tot en met 4, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977?

               3)

               Omvat het recht van de lidstaat als bedoeld in artikel 33, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde; uniforme grondslag, de bevoegdheid om met betrekking tot belastingplichtigen die de verplichting tot het bijhouden van de omzet en het bedrag aan verschuldigde belasting door middel van kasregisters niet nakomen, een sanctie in te voeren in de vorm van het tijdelijke verlies van het recht op verlaging van het bedrag aan verschuldigde belasting met een bedrag ten belope van 30 % van het bedrag aan voorbelasting bij het verwerven van goederen en diensten, zoals is voorzien in artikel 111, lid 2, in samenhang met lid 1 van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten (Dz. U. nr. 54, blz. 535, zoals gewijzigd)?

      (1)  PB 1967 L 71, blz. 1301.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-179/96)

text:
Nr . C 247/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 8 . 96
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door Commissie van                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                            Luxemburg                                1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, voor zover zij
                       ( Zaak C- 179/96 )                                  door een regeling of administratieve praktijk aan com
                          ( 96/C 247/05 )                                  munautaire werknemers of zelfstandigen en hun gezins
                                                                           leden, op grond van hun nationaliteit, enerzijds de
                                                                           hoedanigheid van kinderrijk gezin met het oog op de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 toekenning van uitkeringen ten gunste van leden van
op 24 mei 1996 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                       grote gezinnen en anderzijds het recht op gezinstoelagen
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                      ontzegt, de krachtens het Gemeenschapsrecht, inzon
pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis als gemachtigde,                  derheid de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                    artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 ( a ), arti
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                         kel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1251 /70 ( 2 ), artikel 7
                                                                           van Richtlijn 75/34/EEG ( 3 ) en artikel 3 van Verordening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          ( EEG ) nr . 1408/71 ( 4 ), op haar rustende verplichtingen
                                                                           niet is nagekomen;
1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
     krachtens artikel 59 van het EG-Verdrag op hem                  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
     rustende verplichtingen niet is nagekomen door de eis te
     stellen, dat gevolmachtigden hun statutaire zetel (voor
     rechtspersonen ) of hun woon- en verblijfplaats ( voor          Middelen en voornaamste argumenten
     natuurlijke personen) in Luxemburg hebben, alsmede
     dat directeuren, gevolmachtigde agenten, inspecteurs,           Artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 , waarbij
     tussenpersonen en makelaars evenals alle andere perso          artikel 48 van het Verdrag is uitgevoerd, bepaalt dat
     nen die op assurantiegebied werkzaam zijn, woonplaats           communautaire werknemers dezelfde sociale en fiscale
     hebben in Luxemburg;                                            voordelen als nationale werknemers genieten . Volgens vaste
                                                                     rechtspraak van het Hof kan die bepaling niet beperkend
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij             worden uitgelegd . De Commissie is van mening, dat zowel
     zen .                                                           de erkenning van de hoedanigheid van kinderrijk gezin als
                                                                     de toekenning van uitkeringen en gezinstoelagen die vooral
Middelen en voornaamste argumenten                                   aan grote gezinnen ten goede komen, sociale voordelen in de
                                                                     zin van dat artikel zijn . Bovendien kunnen overwegingen in
De beperking op het vrij verrichten van assurantiediensten,          verband met het demografisch beleid geen discriminerende
die de gelaakte regeling in het leven roept wegens het feit dat      maatregelen ten nadele van in Griekenland wonende en
de dienstverrichter in een andere Lid-Staat is gevestigd dan         werkende Gemeenschapsonderdanen rechtvaardigen .
die waar de dienst wordt aangeboden, is klaarblijkelijk in
strijd met artikel 59 van het EG-Verdrag, aangezien zij het          (>)  PB  nr.  L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .
onderdanen van Lid-Staten die in een ander land van de               (2)  PB  nr . L 142 van 30 . 6 . 1970, blz . 24 .
Gemeenschap dan Luxemburg zijn gevestigd , onmogelijk                ( ;) PB  nr . L 14 van 20 . 1 . 1975 , blz . 10 .
maakt om aldaar leidinggevende of bemiddelende functies              (4 ) PB  nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 1 .
door middel van dienstverrichting uit te oefenen .
Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de               Verzoeken van de Pretura circondariale di Roma ( Sezione
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 distaccata di Tivoli ) van 21 februari en 15 mei 1996 om een
                                                                     prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen M. Modesti en
                       ( Zaak C-185/96 )                                                             L. Hassan
                          ( 96/C 247/06 )                                             ( Zaken C-191 /96 en C-196/96 )
                                                                                ( 96/C 247/07 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 juni 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                De Pretura circondariale di Roma ( Sezione distaccata di
genwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische                 Tivoli ) heeft bij beschikkingen van 21 februari en 15 mei
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.               1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 en
Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,           10 juni 1996 , in de strafzaken tegen M. Modesti en L.
Centre Wagner, Kirchberg.                                            Hassan, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap


title: Zaak T-133/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — TIM en TTV/BHIM — Past Perfect (PAST PERFECT) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk PAST PERFECT — Afwijzing van vordering tot nietigverklaring — Artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 2, van deze verordening )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — TIM en TTV/BHIM — Past Perfect (PAST PERFECT)
   (Zaak T-133/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk PAST PERFECT - Afwijzing van vordering tot nietigverklaring - Artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 2, van deze verordening’)
   (2008/C 313/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: TIM The International Music Company AG en TTV Tonträger-Vertrieb-2000 GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Wendt en G. Kukuk, vervolgens J. Wendt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Past Perfect Ltd (Bucknell, Oxfordshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Disraeli, vervolgens K. Tinkler, solicitors)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 februari 2006 (zaak R 150/2005-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen TIM The International Music Company AG en TTV Tonträger-Vertrieb-2000 GmbH enerzijds, en Past Perfect Ltd anderzijds
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               TIM The International Music Company AG en TTV Tonträger-Vertrieb-2000 GmbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


C 299/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                16.10.1999
3. Bij de beoordeling van de voor bevordering in aanmerking            en T-100/95 op de lijst van de gevoegde zaken T-366/94 e.a.:
     komende ambtenaren baseerde het bevorderingscomité                H. Diekmeier e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
     zich niet op de in de richtlijn inzake bevorderingen              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
     vermelde criteria, maar op andere criteria. Die criteria
     werden ook geschonden bij de formulering van de aanbeve-
                                                                       (1) PB C 74 van 25.3.1995 en C 159 van 24.6.1995.
     lingen van het directoraat-generaal waartoe verzoeker
     behoort.
                                                                                Doorhaling van zaak T-2/98 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93
                              e.a. (1)                                                        (1999/C 299/42)
                       (1999/C 299/40)                                                      (Procestaal: Nederlands)
                        (Procestaal: Duits)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 1 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       zaak T-2/98: P. Van Eynde-Neutens tegen Commissie van de
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       Europese Gemeenschappen.
beschikking van 21 mei 1999 de doorhaling gelast van Zaak
T-252/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-85/93 e.a.:
H. Bösl e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie              (1) PB C 55 van 20.2.1998.
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 275 van 1.10.1994.
                                                                                Doorhaling van zaak T-168/98 (1)
                                                                                (1999/C 299/43)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                              e.a. (1)                                                         (Procestaal: Frans)
                       (1999/C 299/41)                                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                        (Procestaal: Duits)                            van 11 februari 1999 de doorhaling in het register gelast
                                                                       van zaak T-168/98: A. Bisopoulos tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 mei 1999 de doorhaling gelast van de zaken T-16/95              (1) PB C 397 van 19.12.1998.


title: Zaak T-297/01: Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door SIC — Sociedade Independente de Communicação SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.4.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/59
Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door SIC —                        Gelet op de passiviteit van de Commissie, nodigde verzoekster
Sociedade Independente de Communicação SA tegen                       haar in augustus 1995 volgens en krachtens artikel 232 EG uit
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                        om te handelen en verzocht zij haar om een standpunt over
                                                                       de ingediende klacht en over het verzoek om inleiding van de
                                                                       procedure als bedoeld in artikel 88, lid 2, EG te bepalen.
                        (Zaak T-297/01)
                        (2002/C 84/110)                                De Commissie verzocht de Portugese autoriteiten om aanvul-
                                                                       lende inlichtingen.
                      (Procestaal: Portugees)
                                                                       Niet tevreden met dit verzoek dat zij als louter interlocutoir
                                                                       beschouwde, en met de passiviteit van de Commissie, stelde
                                                                       SIC krachtens artikel 232 EG een beroep wegens nalaten in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              (zaak T-231/95).
schappen is op 6 december 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —
Sociedade Independente de Communicação SA, gevestigd te
Carnaxide, Linda-a-Velha, (Portugal), vertegenwoordigd door            Nadat de Commissie op 7 november 1996 een beschikking
C. Botelho Moniz.                                                      betreffende de aan RTP gegunde overheidsfinancieringen had
                                                                       gegeven, was het beroep zonder voorwerp geraakt en deed
                                                                       verzoekster daarvan afstand.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Inmiddels diende SIC op 22 oktober 1996 bij de Commissie
—     het beroep ontvankelijk te verklaren;                            een nieuwe klacht tegen de Portugese republiek in wegens
                                                                       schending van de artikelen 87 en 88 EG in het kader van de
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                          tenuitvoerlegging van de concessieovereenkomst voor de
                                                                       openbare televisiedienst.
                                                                       In de tweede klacht werden hoofdzakelijk weer de middelen
Middelen en argumenten van partijen                                    van de eerste klacht aangevoerd.
Verzoekster is een commerciële onderneming met als enig
doel de uitoefening van werkzaamheden op het gebied van                Op 6 januari 1997 ontving verzoekster een afschrift van
televisie.                                                             de eerder genoemde tot de Portugese republiek gerichte
                                                                       beschikking van de Commissie van 7 november 1996 betref-
                                                                       fende de financiering van openbare televisiekanalen, waarin de
                                                                       Commissie van mening was dat de genoemde maatregelen
Op 30 juli 1993 diende verzoekster bij het Directoraat-                geen steun van de Portugese staat aan RTP inhielden en dus
Generaal Mededinging (DG VI) van de Commissie een klacht               niet onder de staatssteunregeling van het Verdrag vielen.
in tegen de Portugese republiek en RTP-Radiotelevisão Por-
tuguesa SA, op grond van schending van de mededingingsre-
gels, in het bijzonder de artikelen 87 EG en 88 EG.
                                                                       Bij verzoekschrift van 3 maart 1997 stelde SIC beroep tegen
                                                                       deze beschikking in (zaak T-46-97).
In de klacht werd bezwaar gemaakt tegen een aantal maatrege-
len van de Portugese regering ten gunste van het openbaar
bedrijf RTP, vergunninghouder voor de openbare televisie-              In het arrest van 10 mei 2000 besliste het Gerecht van eerste
dienst, aangezien die maatregelen staatssteun in de zin van            aanleg, dat de Commissie verplicht was om met betrekking tot
artikel 87 EG vormden en die steun in strijd met artikel 88,           bepaalde financiële maatregelen van de Portugese staat ten
lid 3 EG was ingevoerd.                                                gunste van RTP de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te
                                                                       leiden.
Toen na de indiening van de klacht meer dan twee jaar waren
verstreken, stelde de SIC vast dat de Commissie ondanks                Bij brief van 3 januari 2001 verzocht SIC de Commissie om
diverse verzoeken daartoe geen standpunt over de ingediende            mee te delen welke maatregelen zij ter uitvoering van het arrest
klacht had bepaald.                                                    wilde nemen.
 ---pagebreak--- C 84/60               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   6.4.2002
Aangezien de Commissie geen antwoord gaf, nodigde verzoek-                   op 22 oktober 1996 en op 22 juni 1997 klachten heeft
ster haar bij brief van 26 juli 2001 volgens en krachtens                    ingediend;
artikel 232, tweede alinea, EG uit tot handelen.
                                                                       3.    de Commissie te verwijzen in de kosten.
Na het verstrijken van de in het Verdrag vastgestelde termijn
van twee maanden, had de Commissie de procedure niet
ingeleid en had zij evenmin gereageerd op de uitnodiging tot
handelen.                                                              Middelen en argumenten van partijen
Begin november 2001, dus na het verstrijken van de genoemde
                                                                       Verzoekster is een commerciële onderneming met als enig
termijn van twee maanden, ontving verzoekster een brief van
                                                                       doel de uitoefening van werkzaamheden op het gebied van
de Commissie, waarbij haar ter kennis werd gebracht dat de
                                                                       televisie.
interne voorbereidende werkzaamheden ter uitvoering van het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van mei 2001 bijna
waren voltooid.
                                                                       Op 22 oktober 1996 diende verzoekster bij het Directoraat-
                                                                       Generaal Mededinging (DG IV) van de Commissie een klacht
Verzoekster beschouwt deze brief als een louter interlocutoir          in tegen de Portugese Republiek en RTP-Radiotelevisão Por-
bericht, dat geen standpuntbepaling van de betrokken instel-           tuguesa SA, op grond van schending van de mededingingsre-
ling tot uitdrukking brengt.                                           gels, in het bijzonder de artikelen 87 EG en 88 EG.
                                                                       In de klacht werd bezwaar gemaakt tegen een aantal maatrege-
                                                                       len van de Portugese regering ten gunste van het openbaar
                                                                       bedrijf RTP, vergunninghouder voor de openbare televisie-
                                                                       dienst, aangezien die maatregelen staatssteun in de zin van
Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door SIC —                        artikel 87 EG vormden en die steunmaatregelen in strijd met
Sociedade Independente de Communicação SA tegen                       artikel 88, lid 3 EG waren ingevoerd.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Het voorwerp van de klacht betrof met name de in 1994,
                        (Zaak T-298/01)
                                                                       1995 en 1996 door de Portugese Republiek aan RTP betaalde
                                                                       compensatoire vergoedingen.
                        (2002/C 84/111)
                      (Procestaal: Portugees)                          Ten aanzien van de compensatoire vergoedingen met betrek-
                                                                       king tot 1994 en 1995 heeft de Commissie op 7 november
                                                                       1996 een beschikking gegeven, waartegen een beroep tot
                                                                       nietigverklaring werd ingesteld.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 december 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —                    Het nalaten dat het voorwerp van dit beroep is betreft de
Sociedade Independente de Communicação SA, gevestigd te               compensatoire vergoeding voor het jaar 1996.
Carnaxide, Linda-a-Velha (Portugal), vertegenwoordigd door
C. Botelho Moniz.
                                                                       Die maatregel betreft staatssteun in de zin van artikel 87 EG,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    werd door de Portugese staat ingevoerd en tenuitvoergelegd in
                                                                       strijd met artikel 88, lid 3, EG, omdat de Commissie daarvan
1.    het beroep ontvankelijk te verklaren;                            niet vooraf in kennis was gesteld.
2.    te verklaren dat de Commissie, gelet op de krachtens de
      artikelen 87 EG en 88 EG op haar rustende verplichtingen         De Commissie kreeg via de klacht van 22 oktober 1996 kennis
      in het kader van het voorafgaand onderzoek van haar ter          van de maatregel, dus meer dan 5 jaar geleden, doch tot eind
      kennis gebrachte nationale steunmaatregelen, alsmede             november 2001 is er door die gemeenschapsinstelling ten
      gelet op de algemene voor haar handelen geldende                 aanzien van de compensatoire vergoeding voor 1996 geen
      rechtsbeginselen, in het bijzonder de beginselen van             enkel besluit genomen.
      rechtmatigheid, goed bestuur en zorgvuldigheid, in strijd
      met de artikelen 87 EG en 88 EG en met de hiervoor
      genoemde algemene beginselen, zich niet heeft gehouden           Op 20 juni 1997 diende verzoekster bij het Directoraat-
      aan haar verplichting om te beslissen over het verzoek           Generaal Mededinging een nieuwe klacht tegen de Portugese
      om inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2 EG           Republiek en RTP in op grond van schending van de mededin-
      met betrekking tot de maatregelen waarover verzoekster           gingsregels, in het bijzonder de artikelen 87 EG en 88 EG.


title: Zaak T-146/17: Beroep ingesteld op 7 maart 2017 — Mondi/ACER

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/34

         Beroep ingesteld op 7 maart 2017 — Mondi/ACER
   (Zaak T-146/17)
   (2017/C 129/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mondi AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Rajal, advocaat)

      Verwerende partij: Agentur für die Zusammenarbeit der Energieregulierungsbehörden (ACER)

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de beslissing die verweerders commissie van beroep op 17 februari 2017 genomen heeft in de bezwaarprocedure A-001-2017 (consolidated), waarbij haar verzoek tot interventie werd afgewezen, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 11 van het reglement voor de procesvoering van verweerders commissie van beroep en schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de commissie van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoekster geen gerechtvaardigd belang heeft bij de uitkomst van de bezwaarprocedure.

               2.

               Tweede middel: schending van het recht om te worden gehoord, aangezien de commissie van beroep verzoekster niet in kennis heeft gesteld van het standpunt van verweerder met betrekking tot haar verzoek tot interventie.


title: Beroep, op 24 november 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-421/98)

text:
C 20/20               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.1.1999
Verzoek van de Pretura circondariale di Genova van                 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
26 september 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het           pen, vertegenwoordigd door I. Martínez del Peral en B.
geding tussen M. Moretti en Banco Ambrosiano Veneto                Mongin, leden van haar juridische dienst, domicilie geko-
                              SpA                                  zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
                                                                   van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                       (Zaak C-419/98)
                        (1999/C 20/32)
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Pretura circondariale di Genova heeft bij beschikking
van 26 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 23 november 1998, in het geding tussen M.
Moretti en Banco Ambrosiano Veneto SpA, het Hof van                Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door bij ar-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                    tikel 10, lid 2, van koninklijk besluit nr. 1081/1989 (1)
een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                van 28 augustus 1989 te bepalen, dat de houders van
                                                                       een architectuurdiploma uit andere lidstaten, waarvan
                                                                       het diploma is erkend krachtens Richtlijn 85/384/EEG
                                                                       van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge
1. Zijn de Norme Bancarie Uniformi (NBU) (¹Uniforme                    erkenning van de diploma's, certificaten en andere
    Bankvoorwaardenº) die de Associazione Bancaria Ita-                titels op het gebied van de architectuur, tevens hou-
    liana (ABI) aan haar leden met betrekking tot krediet-             dende maatregelen tot vergemakkelijking van de daad-
    openingen in rekening courant oplegt en die voor de                werkelijke uitoefening van het recht van vestiging en
    banken die lid van de ABI zijn op uniforme en bin-                 vrij verrichten van diensten (2), ¹in Spanje geen andere
    dende wijze worden opgelegd en toegepast, voorzover                werkzaamheden mogen uitoefenen dan die welke zij
    de kredietopening onderworpen is aan een regeling                  ingevolge het diploma van hun land van oorsprong
    van de vaststelling van de rentevoet, die niet van tevo-           aldaar mogen uitoefenen, behoudens wanneer zij han-
    ren is bepaald, noch kan worden bepaald door de                    delen in samenwerking met een andere beroepsuitoefe-
    klant, in overeenstemming met artikel 85 van het Ver-              naar die bevoegd is om die werkzaamheden te verrich-
    drag, waar deze voorwaarden de handel tussen de lid-               ten en daarvoor het door de Spaanse wettelijke rege-
    staten ongunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken              ling verlangde diploma heeftº, niet de verplichtingen is
    of ten gevolge hebben dat de mededinging binnen de                 nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 2
    gemeenschappelijke markt wordt verhinderd, beperkt                 en 10 van Richtlijn 85/384/EEG;
    of vervalst?
2. Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid                 Ð het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
    wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
    voor de desbetreffende clausules in overeenkomsten
    betreffende kredietopeningen in rekening courant, die
    op basis van deze voorwaarden zijn gesloten tussen de
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
    bij de ABI aangesloten banken en hun klanten, gesteld
    dat die banken, tezamen genomen, kunnen worden
    geacht op de nationale markt een collectieve machts-
    positie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in te
    nemen en dat de toepassing van de betrokken normen             In de artikelen 2 en 10 van Richtlijn 85/384/EEG is het
    (betreffende de bepaling van de rentevoet) misbruik            fundamenteel beginsel neergelegd, dat de houder van een
    van die machtspositie oplevert?                                diploma, certificaat of andere titel op het gebied van de
                                                                   architectuur, dat is afgegeven door een andere dan de ont-
                                                                   vangende lidstaat, dezelfde rechten en verplichtingen heeft
                                                                   als de gediplomeerden van de ontvangende lidstaat. Wan-
                                                                   neer een architectendiploma wordt afgegeven op grond
                                                                   van een opleiding die voldoet aan de eisen van de
                                                                   artikelen 3 en 4 van Richtlijn 85/384/EEG, geldt het begin-
                                                                   sel van de wederzijdse erkenning, zonder dat de ontvan-
Beroep, op 24 november 1998 ingesteld door Commissie               gende lidstaat een oordeel kan uitspreken over de waarde
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                    van de opleiding in de lidstaat van oorsprong. Anderzijds
                             Spanje                                heeft de communautaire wetgever, die zich ervan bewust is
                                                                   dat de architectenopleiding in de ontvangende lidstaat uit-
                       (Zaak C-421/98)
                                                                   gebreider kan zijn, in artikel 16, lid 2, van de richtlijn
                        (1999/C 20/33)                             voorzien in een specifieke maatregel ter verzekering van
                                                                   een doeltreffende bescherming van de klant wat de dien-
                                                                   sten van de architect betreft: namelijk de mogelijkheid om
                                                                   het gebruik van de titel te regelen, met de verplichting
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            voor de migrerende architect om zijn oorspronkelijke titel
is op 24 november 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk           te voeren. Wanneer de migrerende architect niet kan doen
 ---pagebreak--- 23.1.1999               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 20/21
blijken van de extra opleiding die vereist is voor het voe-           Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van
ren van de titel in de ontvangende lidstaat, volgt uit                6 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
artikel 16 dat die lidstaat kan voorschrijven dat de migre-           geding tussen Marca Mode CV en 1. Adidas AG, 2. Adidas
rende architect zijn opleidingstitel van de lidstaat van oor-                                   Benelux BV
sprong of van herkomst moet voeren ¹in een door de ont-
vangende lidstaat voorgeschreven passende vormº. De                                          (Zaak C-425/98)
richtlijn kent die lidstaat niet het recht toe andere maat-
                                                                                (1999/C 20/35)
regelen vast te stellen, zoals de verplichting om samen te
werken met een in de ontvangende lidstaat erkend
beroepspersoon voor activiteiten waarvoor de migrerende
architect niet is opgeleid. Dergelijke maatregelen zijn een
onevenredige beperking ten opzichte van de vrijheid van               De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van
vestiging van de architect, en zijn bovendien een beperking           6 november 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
van het vrij verrichten van diensten.                                 Justitie op 26 novemnber 1998, in het geding tussen
                                                                      Marca Mode CV en 1. Adidas AG, 2. Adidas Benelux BV,
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
(1) Boletín Oficial del Estado nr. 214 van 7 september 1989.          zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
(2) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.                                  vraag:
                                                                      Moet het bepaalde in artikel 5, lid 1, onder b), van Richt-
                                                                      lijn 89/104/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat, ingeval:
Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel                 a) een merk hetzij van huis uit hetzij wegens zijn bekend-
(Zesde Kamer) van 10 november 1998 om een prejudicieÈle                    heid bij het publiek een bijzondere onderscheidings-
beslissing in het geding tussen Colonia Versicherung                       kracht bezit, en
Aktiengesellschaft Zweigniederlassung en 17 anderen en
Belgische staat, Ministerie van FinancieÈn, administratie
                     der douane en accijnzen
                                                                      b) een derde zonder de toestemming van de merkhouder
                         (Zaak C-422/98)
                                                                           in het economisch verkeer voor dezelfde of soortgelijke
                                                                           waren of diensten als die waarvoor het merk is inge-
                          (1999/C 20/34)
                                                                           schreven, een teken gebruikt dat in zodanige mate met
                                                                           het merk overeenstemt dat daardoor de mogelijkheid
                                                                           van associatie met het merk ontstaat, het uitsluitend
                                                                           recht van de merkhouder hem toestaat aan die derde
De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (Zesde Kamer)                    dat gebruik van het teken te verbieden wanneer de
heeft bij vonnis van 10 november 1998, ingekomen ter                       onderscheidingskracht van het merk zodanig is dat
griffie van het Hof van Justitie op 26 november 1998, in                   niet uitgesloten is dat die associatie verwarring kan
het geding tussen Colonia Versicherung Aktiengesellschaft                  doen ontstaan?
Zweigniederlassung en 17 anderen en Belgische staat,
Ministerie van FinancieÈn, administratie der douane en
                                                                      (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
accijnzen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
navolgende vraag:
Vormt paragraaf 210 van het ministerieel besluit van
22 januari 1948, die de importeur van van fiscale bandjes             Beroep, op 26 november 1998 ingesteld door Commissie
voorziene gefabriceerde tabakswaren die niet geschikt zijn            van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
voor consumptie, verplicht om die producten onder toe-                                              bliek
zicht van de Belgische douane in BelgieÈ te vernietigen, en
die bewijskracht ontzegt aan documenten van de douane                                        (Zaak C-426/98)
van andere lidstaten waaruit die vernietiging blijkt, een
maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beper-                                    (1999/C 20/36)
king?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 26 november 1998 beroep tegen Helleense Republiek


title: Zaak C-317/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 16 juli 2008 — Rosalba Alassini/Telecom Italia SpA

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Ischia (Italië) op 16 juli 2008 — Rosalba Alassini/Telecom Italia SpA
   (Zaak C-317/08)
   (2008/C 236/15)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Giudice di Pace di Ischia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rosalba Alassini

      Verwerende partij: Telecom Italia SpA
   Prejudiciële vraag
   Hebben bovengenoemde gemeenschapsregelingen [artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, richtlijn 2002/22/EG (1), richtlijn 1999/44/EG (2), aanbeveling 2001/310/EG (3) van de Commissie en richtlijn 1998/257/EG (4)] rechtstreekse bindende werking en moeten zij aldus worden uitgelegd dat voor geschillen op het gebied van elektronische communicatie, tussen consumenten en operatoren, ten gevolge van de niet-naleving van de voorschriften inzake de universele dienst en inzake de rechten van de consumenten, zoals deze zijn geregeld bij wet, bij de besluiten van de Autorità, in de contractuele voorwaarden en in de handvesten voor de diensten (geschillen als bedoeld in artikel 2 van besluit nr. 173/07/CONS van de garantieautoriteit), de verplichte poging tot verzoening, welke is voorzien op straffe van niet-ontvankelijkheid van een beroep bij de rechter, niet hoeft te worden ondernomen, omdat het afgeleide recht van artikel 3, lid 1, van genoemd besluit van de garantieautoriteit voor de communicatiesector daardoor opzij wordt geschoven?

      (1)  PB L 108, blz. 51.

      (2)  PB L 171, blz. 12.

      (3)  PB L 109, blz. 56.

      (4)  PB L 115, blz. 31 (Aanbeveling van de Commissie).


title: Zaak F-27/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 maart 2011 — Begue e.a./Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Toeslag voor werknemers aan wie regelmatig verplichtingen worden opgelegd — Artikelen 55 en 56 ter van Statuut — Verordening (EEG, Euratom, EGKS nr. 495/77))

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/23

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 maart 2011 — Begue e.a./Commissie
   (Zaak F-27/10) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Toeslag voor werknemers aan wie regelmatig verplichtingen worden opgelegd - Artikelen 55 en 56 ter van Statuut - Verordening (EEG, Euratom, EGKS nr. 495/77))
   2012/C 138/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Christian Begue e.a. (Marcy, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Woimant, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoekers met terugwerkende kracht de toeslag bedoeld in artikel 56 ter van het Statuut te betalen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekers dragen hun eigen kosten en de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010, blz. 58.


title: Zaak T-417/03: Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door Fédération Internationale des Maisons de l'Europe (FIME) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/25
Verzoekster stelt dat de Raad heeft verzuimd de normale                 —     het stilzwijgende besluit tot afwijzing van verzoekers
waarde op passende en redelijke wijze als bedoeld in artikel 2,               klacht, die op 27 mei 2003 krachtens artikel 90, lid 2,
lid 5, van verordening (EG) nr. 384/96 (1), zoals gewijzigd, en               van het Statuut met het oog op de nietigverklaring van
in overeenstemming met zijn zorgvuldigheidsplicht vast te                     het bestreden besluit is ingediend, nietig te verklaren;
stellen. De Commissie, die een antidumpingprocedure krach-
tens artikel 5 van de verordening heeft ingeleid, had niet              —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker
moeten voorbijgaan aan de antidupmpingregel dat de kosten                     van een ex aequo et bono vast te stellen bedrag van
van de bijproducten niet in aanmerking moeten worden                          20 000 euro, onder voorbehoud van verhoging of verla-
genomen, maar bij de bepaling van de normale waarde juist in                  ging van het bedrag in de loop van het geding, ter
mindering moeten worden gebracht om te voldoen aan het                        vergoeding van de morele schade en de aantasting van de
vereiste van een op passende en redelijke wijze bepaalde                      loopbaan, zowel op grond van de wezenlijke onregel-
normale waarde. Volgens verzoekster was de Commissie zich                     matigheden als op grond van de aanzienlijke vertraging
bewust van het verschil tussen de productiekosten die verband                 bij de vaststelling van bedoeld rapport voor 2001, in
houden met de vervaardiging van para-cresol enerzijds en                      omstandigheden die voor verzoeker bijzonder pijnlijk
de productiekosten die specifiek verband houden met de                        zijn geweest;
bijproducten (natriumsulfiet en gemengde fenol) anderzijds.
Door het onderzoek uit te breiden tot de twee bijproducten en           —     verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het
door de bijproducten in aanmerking te nemen bij de bepaling                   Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te
van de normale waarde heeft de Commissie de zorgvuldig-                       verwijzen in de kosten.
heidsplicht geschonden.
Verzoekster stelt voorts dat de Raad de verplichting van                Middelen en voornaamste argumenten
behoorlijk bestuur niet heeft nageleefd en artikel 2 van
verordening (EG) nr. 384/96 heeft geschonden door niet                  Verzoeker beroept zich om te beginnen op een schending van
een normale waarde voor enkel het soortgelijke product te               de artikelen 26 en 43 van het Statuut, van de algemene
berekenen.                                                              uitvoeringsbepalingen voor de toepassing van artikel 43, die
                                                                        op 8 maart 1999 door het bureau van het Europees Parlement
(1) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
                                                                        zijn vastgesteld, en van de voorschriften inzake de procedure
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping       tot vaststelling van de beoordelingsrapporten.
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
    L 56, blz. 1).
                                                                        Voorts voert hij misbruik van bevoegdheid aan, alsmede
                                                                        schending van algemene rechtsbeginselen, zoals de eerbieding
                                                                        van het recht van verweer, de beginselen van behoorlijk
                                                                        bestuur, van bescherming van het gewettigd vertrouwen en
                                                                        van eerbiediging van de zorgplicht, het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling, en de beginselen op grond waarvan het tot
                                                                        aanstelling bevoegd gezag enkel op wettige gronden een besluit
Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Angel                        mag nemen, namelijk om redenen die relevant zijn en geen
              Angelidis tegen Europees Parlement                        kennelijke beoordelingsfouten feitelijk en rechtens bevatten.
                         (Zaak T-416/03)
                          (2004/C 59/41)
                         (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door Fédération
                                                                        Internationale des Maisons de l’Europe (FIME) tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen                                          (Zaak T-417/03)
Europees Parlement door Angel Angelidis, wonende te Luxem-
burg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.                                               (2004/C 59/42)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van de secretaris-generaal van het Europees
      Parlement van 4 maart 2003, houdende definitieve                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport voor het          schappen is op 22 december 2003 beroep tegen Commissie
      jaar 2001, nietig te verklaren;                                   van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Fédération
                                                                        Internationale des Maisons de l’Europe, gevestigd te Saarbrü-
—     voormeld beoordelingsrapport voor het jaar 2001 nietig            cken (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Soler-Couteaux,
      te verklaren;                                                     advocaat.
 ---pagebreak--- C 59/26                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          6.3.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Naar aanleiding van een onderzoek door het Europees Bureau
                                                                       voor fraudebestrijding (OLAF), waarbij aan het licht was
                                                                       gekomen dat de Maison de l’Europe Avignon Méditerranée een
—     nietig te verklaren wegens onwettigheid het besluit van          aantal acties waarvoor zij subsidie had ontvangen, niet had
      9 oktober 2003 waarbij de Commissie een dubbele                  uitgevoerd, en dus gemeenschapsmiddelen had verduisterd (1),
      compensatie heeft toegepast;                                     heeft de Commissie geoordeeld dat verzoekster deze subsidies
                                                                       moest terugbetalen.
—     voor recht te verklaren dat de Europese Commissie drie
      fouten heeft gemaakt waarvoor zij aansprakelijk kan
      worden gesteld:
                                                                       Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring stelt
                                                                       verzoekster dat de beslissing om de voor 2002 teveel ontvan-
      —     schending van het vertrouwensbeginsel en het begin-        gen subsidie in mindering te brengen, in strijd is met het
            sel van de goede trouw;                                    vertrouwensbeginsel en met het beginsel van behoorlijk be-
                                                                       stuur, aangezien de Commissie bij verzoekster de hoop had
      —     niet-inachtneming van de in de overeenkomst be-            gewekt dat zij de verliezen die sommige van haar acties hadden
            paalde termijnen voor het betalen van de subsidies;        opgeleverd, zou kunnen dekken met haar eigen middelen en
                                                                       met de bijdragen van haar leden zonder dat die uitgaven
                                                                       daardoor niet langer voor subsidie in aanmerking zouden
      —     niet-nakoming van de krachtens artikel 155 EG-             komen.
            Verdrag (thans artikel 211 EG) op haar rustende
            verplichting om toe te zien op de toepassing van de
            door haar vastgestelde bepalingen, en een dienstfout
            die wordt gekenmerkt door grove tekortkomingen             Verzoekster stelt ook niet-nakoming van de verplichting om
            en onrechtmatige niet-nakoming van haar verplich-          het bestreden besluit met redenen te omkleden.
            ting tot uitvoering en tot toezicht op de correcte
            aanwending van de gemeenschapsmiddelen;
—     voor recht te verklaren dat deze tekortkomingen FIME             Verder stelt zij dat zij niet gehouden is, de bedragen die
      schade hebben berokkend die de Commissie dient te                de Maison de l’Europe Avignon Méditerranée zou hebben
      vergoeden;                                                       verduisterd, aan de Commissie te vergoeden, daar zij niet is
                                                                       tekortgeschoten in haar verplichting tot controle en toezicht.
                                                                       Zij stelt derhalve dat het omstreden besluit geen rechtsgrond-
—     voor recht te verklaren dat de Féderation een morele             slag heeft en op een kennelijk onjuiste beoordeling berust.
      schade ten belope van 300 000 euro heeft geleden, en de
      betaling van dit bedrag, vermeerderd met vertragingsren-
      te, te gelasten;
                                                                       Ten slotte stelt verzoekster schending van het beginsel van
—     voor recht te verklaren dat de Fédération geldelijke schade      behoorlijk bestuur en van de zorgplicht op grond dat de
      ten belope van 210 000 euro heeft geleden, en de betaling        Commissie geen onderzoek van het concrete geval heeft
      van dit bedrag, vermeerderd met vertragingsrente, te             verricht.
      gelasten;
—     de Commissie ertoe te veroordelen haar een bedrag van            Ter ondersteuning van haar beroep tot schadevergoeding stelt
      10 000 euro te betalen ter vergoeding van de niet-               verzoekster dat de Commissie drie fouten heeft gemaakt die
      invorderbare kosten;                                             haar met zekerheid zowel geldelijke als morele schade hebben
                                                                       berokkend. De aan de Commissie verweten fouten zijn:
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                          schending van het vertrouwensbeginsel, dat reeds in het
                                                                       kader van het beroep tot nietigverklaring is behandeld; niet-
                                                                       inachtneming van de in de overeenkomst bepaalde termijnen
                                                                       voor het betalen voor de subsidies; en ontoereikende controle
                                                                       op het gebruik van de aan verzoekster toegekende middelen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (1) Zie ook zaak T- 43/03, Maison de l’Europe Avignon Méditerranée/
                                                                           Commissie, bekendgemaakt in PB C 101, van 26 april 2003,
Bij het bestreden besluit heeft de Commissie op de aan                     blz 39, en zaak T-100/03 Maison de l’Europe Avignon Méditer-
verzoekster voor 2003 verschuldigde exploitatiesubsidie een                ranée/Commissie, bekendgemaakt in PB C 112 van 10 mei 2003,
dubbele compensatie toegepast door enerzijds het als exploi-               blz. 46.
tatiesubsidie voor 2002 teveel ontvangen bedrag en anderzijds
de subsidie die een lid van de Fédération, de Maison de l’Europe
Avignon Méditerranée, via FIME had ontvangen voor acties die
waren uitgevoerd,.in mindering te brengen


title: Zaak C-204/15: Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Procedure ingesteld door de Valsts ieņēmumu dienests, in tegenwoordigheid van: SIA „Latspas”

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/23

         Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — Procedure ingesteld door de Valsts ieņēmumu dienests, in tegenwoordigheid van: SIA „Latspas”
   (Zaak C-204/15) (1)

   (2016/C 136/29)
   Procestaal: Lets
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak C-342/04 P: Hogere voorziening, op 10 augustus 2004 ingesteld door Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/17

         Hogere voorziening, op 10 augustus 2004 ingesteld door Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-342/04 P)
   (2004/C 262/30)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 augustus 2004 hogere voorziening ingesteld door het Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en bedrijfsleider Jürgen Schmoldt, vertegenwoordigd door Prof. Dr. Dr. H.C. Hans-Peter Schneider, Rominteweg 3, D-30559 Hannover, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 25 mei 2004 in zaak T-264/03, Jürgen Schmoldt, Kaefer Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:

               —

               De beschikking nietig te verklaren en de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

               —

               Verweerster in hogere voorziening in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Anders dan het Gerecht oordeelt, zijn rekwiranten door het in het hoofdgeding bestreden besluit van verweerster in hogere voorziening, individueel geraakt.
   Rekwiranten voeren acht middelen in hogere voorziening aan:

               (1)

               De aangevochten beschikking is op onjuiste feiten gebaseerd: het is in confesso dat er geen mededeling bestaat van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité van 22 november 2002. De tijdens de vijfenvijftigste zitting van het Permanent Comité op 10/11 september 2000 in de bezwaarprocedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG ingestelde ad-hoc-groep is nooit bijeengekomen en/of heeft nooit een dergelijke mededeling doen uitgaan.

               (2)

               De derde rekwirant heeft niet „voor zichzelf” beroep ingesteld. De derde rekwirant is ontegenzeglijk bedrijfsleider van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall-und Brandschutz” (gespecialiseerde bondsafdeling „bescherming tegen warmte, koude, geluid en brand”) van de eerste rekwirant, een verband van de ondernemingen die op dit terrein in Duitsland bouwproducten toepassen, en als zodanig bij de eerste rekwirant werkzaam. Het behoort tot de werkzaamheden van de derde rekwirant om de eerste rekwirant en de daarbij aangesloten ondernemingen te vertegenwoordigen in het kader van de betreffende nationale en Europese normalisatie;

               3)

               Het gemeenschapsrecht biedt rekwiranten procedurele waarborgen. De procedurele waarborgen met betrekking tot het Permanent Comité voor de bouw in artikel 5, lid 1 en in de zevende overweging van de considerans van richtlijn 89/106/EEG, moeten ook diegenen ten goede komen die het Permanent Comité als ad-hoc-groep vanwege hun deskundigheid bij het op grond van artikel 5, lid 1, vereiste advies betrekt.

               4)

               In de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG vertegenwoordigde de derde rekwirant als lid van de ad-hoc-groep van het Permanent Comité voor de bouw niet alleen de eerste rekwirant, maar vanzelfsprekend ook de tweede rekwirant als aangesloten onderneming. De tweede rekwirant is ontegenzeglijk lid van de Bundesfachabteilung „Wärme-, Kälte-, Schall- und Brandschutz” van de eerste rekwirant.

               5)

               De tweede rekwirant heeft het Gerecht aan de hand van vier voorbeelden een verduidelijking gegeven van een ingreep in de lopende overeenkomsten.

               6)

               De eerste rekwirant was – zonder dat het daarop aankwam – „onderhandelaar”;

               7)

               De eerste rekwirant was rechtstreeks bij de Europese normalisatie alsook bij de procedure op grond van artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG betrokken;

               8)

               De beslissing van het Gerecht terzake van de kosten was onjuist.