title: Zaak C-404/00: Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 28/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.1.2001
Verzoeker vordert:                                                    Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
—     nietigverklaring van de beschikking van de Commissie                                           Spanje
      van 22 augustus 2000 met betrekking tot alle daarin
      bedoelde maatregelen, met uitzondering van de in juni
      1998 verleende borgtocht.                                                                (Zaak C-404/00)
—     verwijzing van de Commissie in de kosten.
                                                                                (2001/C 28/21)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     Dit beroep is gericht tegen de beschikking van de               op 7 november 2000 beroep tegen Koninkrijk Spanje ingesteld
      Commissie, waarbij zij de in artikel 88, lid 2, EG bedoelde     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de               woordigd door K.-D. Borchardt en S. Rating, leden van haar
      kapitaalinbreng en regionale steun ten behoeve van de           juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
      onderneming Santana Motor SA inleidt op grond dat het           bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
      om nieuwe steun gaat, en de tenuitvoerlegging van de
      steunmaatregelen opschort. Volgens de Spaanse autoritei-
      ten zijn de in de bestreden beschikking bedoelde maatre-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      gelen bestaande steunmaatregelen. De steunmaatregelen
      die naar behoren op 30 juli en 17 november 1999 (voor           —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
      de van kapitaalinbreng respectievelijk de regionale steun)            de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die
      zijn aangemeld, zijn ingevolge artikel 4, lid 6, van                  nodig zijn om te voldoen aan de beschikking van de
      verordening (EG) nr. 659/1999 (1) van de Raad bestaande               Commissie van 26 oktober 1999(1), waarbij bepaalde
      steun geworden. Bij brief van 28 juli 2000, die op                    steunmaatregelen ten behoeve van de scheepswerven van
      dezelfde dag per fax werd verzonden, stelden de Spaanse               de overheidssector in Spanje onwettig en onverenigbaar
      autoriteiten de Commissie ervan in kennis, dat de Junta               met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard, niet
      de Andalucı́a de bij de Commissie aangemelde steun ten                heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
      uitvoer zou gaan leggen. Het feit dat deze mededeling                 krachtens artikel 249 EG, vierde alinea, alsmede de
      door de diensten van de Commissie op 31 juli, dus drie                artikelen 2 en 3 van voormelde beschikking;
      dagen later, is geregistreerd, kan de ontvangstdatum
      van de fax, namelijk de datum van verzending, niet
      veranderen.                                                     —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
      De bestreden beschikking, die op 22 augustus is geda-
      teerd, werd op 23 augustus 2000 meegedeeld, na het
      verstrijken van de 15 werkdagen waarmee de Commissie            Middelen en voornaamste argumenten
      rekening hield.
      Een fax van 17 augustus en een brief van 21 augustus,           Overeenkomstig artikel 249 EG is beschikking 2000/131/EG
      beide van vóór de datum van de bestreden beschikking,         van 26 oktober 1999 verbindend in al haar onderdelen voor
      waarbij werd meegedeeld, dat de Commissie deze beschik-         degene tot wie zij is gericht, in casu het Koninkrijk Spanje,
      king had „vastgesteld”, kunnen geenszins worden aange-          ingevolge de kennisgeving van de beschikking op 2 december
      merkt als een kennisgeving van de formele beschikking           1999. Hoewel volgens artikel 243 EG het Hof de opschorting
      tot inleiding van de onderzoeksprocedure overeenkom-            kan gelasten wanneer de omstandigheden zulks vereisen, heeft
      stig artikel 4 van verordening nr. 659/99.                      het Koninkrijk Spanje, dat op grond van artikel 230 EG een
                                                                      beroep tot nietigverklaring van de beschikking heeft ingesteld
—     Subsidiair, ontoereikende motivering                            (zaak C-36/00), geen verzoek daartoe ingediend. Bijgevolg
                                                                      blijft de beschikking van 1999 voor het Koninkrijk Spanje
      De Commissie heeft de bestreden beschikking enkel               verbindend in al haar onderdelen. De Spaanse regering heeft
      vastgesteld om te voorkomen, dat de maatregelen door            geen uitvoering gegeven aan de beschikking en kan zich
      het verstrijken van de termijn bestaande steun zouden           ter rechtvaardiging daarvan niet beroepen op een „absolute
      worden, en daaruit valt niet op te maken, dat de                onmogelijkheid van tenuitvoerlegging”.
      Commissie er vast van overtuigd is, dat de steun onvere-
      nigbaar is met het Verdrag, noch dat zij behoefte heeft
      aan meer informatie dan zij heeft ontvangen.
                                                                      (1) Betreffende de steunregeling die Spanje heeft toegepast ten gunste
                                                                          van de openbare scheepswerven (2000/131/EG), PB L 37 van
(1) van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor         12.02.2000, blz. 22.
    de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83 van
    27.3.1999, blz. 1.


title: Zaak C-601/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2011 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 9 september 2011 in zaak T-257/07, Frankrijk/Commissie

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/5

         Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2011 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 9 september 2011 in zaak T-257/07, Frankrijk/Commissie
   (Zaak C-601/11 P)
   2012/C 80/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, C. Candat, S. Menez en R. Loosli-Surrans, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europees Unie van 9 september 2011 in zaak T-257/07, Frankrijk/Commissie, vernietigen;

               —

               zelf de zaak afdoen door verordening (EG) nr. 746/2008 van de Commissie van 17 juni 2008 tot wijziging van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1) nietig te verklaren, of de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar verzoek voert de Franse regering vier middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt rekwirante dat het Gerecht zijn motiveringsplicht heeft geschonden door niet rechtens genoegzaam te antwoorden, ten eerste, op haar grieven betreffende het verzuim van de Commissie om rekening te houden met de beschikbare wetenschappelijke gegevens, voor zover het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat deze grieven erop neerkwamen dat de Commissie werd verweten daarvan niet op de hoogte te zijn, en, ten tweede, op de grieven van de Franse regering ontleend aan schending van artikel 24 bis van verordening nr. 999/2001, voor zover het Gerecht heeft vastgesteld dat deze grieven erop neerkwamen dat werd nagegaan of de betwiste maatregelen geschikt waren om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te verzekeren.
   Met haar tweede middel, dat uit drie onderdelen bestaat, betoogt de Franse regering dat het Gerecht de hem voorgelegde feiten verkeerd heeft opgevat. Zo betoogt rekwirante om te beginnen dat het Gerecht de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 8 maart 2007 en van 24 januari 2008 verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat de Commissie, zonder blijk te geven van een kennelijk onjuiste beoordeling, uit die adviezen kon afleiden dat het risico van overdraagbaarheid van andere TSE’s dan BSE op de mens uiterst gering was (eerste onderdeel). Met het tweede onderdeel betoogt rekwirante vervolgens dat het Gerecht de adviezen van de EFSA van 17 mei en van 26 september 2005 verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat de Commissie, zonder blijk te geven van een kennelijk onjuiste beoordeling, kon menen dat de evaluatie van de betrouwbaarheid van de snelle tests in die adviezen opging voor het gebruik van deze tests in het kader van de controle op het gebruik van vlees van schapen en geiten voor menselijke consumptie. Met het derde onderdeel, ten slotte, betoogt de Franse regering dat het Gerecht de hem voorgelegde feiten verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat alle door de Commissie ter rechtvaardiging van de vaststelling van de betwiste maatregelen van verordening nr. 746/2008 aangevoerde wetenschappelijke gegevens nieuwe gegevens vormden ten opzichte van de eerdere preventieve maatregelen.
   Met haar derde middel voert de Franse regering aan dat het Gerecht de feiten juridisch verkeerd heeft gekwalificeerd door de door de Commissie aangevoerde wetenschappelijke gegevens aan te merken als nieuwe gegevens die een ander licht werpen op het risico of aantonen dat dit risico kan worden ingeperkt door minder belastende maatregelen dan de bestaande.
   Met haar vierde middel, dat uit drie onderdelen bestaat, meent rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het voorzorgsbeginsel. In dit verband betoogt rekwirante om te beginnen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de Commissie artikel 24 bis van verordening nr. 999/2001 niet heeft geschonden aangezien zij, volgens het Gerecht, de verplichting van artikel 152, lid 1, EG om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid te verzekeren, heeft gerespecteerd. Met het tweede onderdeel van haar middel betoogt de Franse regelring vervolgens dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te veronderstellen dat de door de Commissie ter rechtvaardiging van de vaststelling van verordening nr. 746/2008 aangevoerde wetenschappelijke gegevens, noodzakelijkerwijs tot een evolutie van het aanvaardbaar geachte risiconiveau moesten leiden. Subsidiair betoogt de Franse regering dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te verzuimen om na te gaan of de Commissie, bij de bepaling van het aanvaarbaar geachte risiconiveau, rekening heeft gehouden met de ernst en de onomkeerbaarheid van de nefaste gevolgen van TSE’s voor de menselijke gezondheid. Met het derde onderdeel, ten slotte, betoogt de Franse regering dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met het feit dat verordening nr. 746/2008 niet in de plaats komt van de eerdere preventieve maatregelen, maar deze aanvult met alternatieve, soepelere maatregelen.

      (1)  PB L 202, blz. 11.


title: Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-73/98)

text:
16.5.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/7
     Wat is dan het tarief dat juridisch gezien dient te wor-      de bijlage en van artikel 5 betreft), en op 31 december
     den aangehouden, nu toepasselijk nationaal recht ont-         1994 (wat de andere bepalingen betreft).
     breekt en de lidstaat aldus geen keuze heeft gemaakt
     binnen de door de richtlijn voorgestelde marge?               (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
                                                                   (2) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 12.
     Met andere woorden, wat moet in dit geval de draag-
     wijdte van de richtlijn zijn en wat moet als toepasselijk
     tarief worden aangemerkt: 1 %? 0 %? En waarom niet
     0,25 % of 0,50 %?
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/97 (1)
(1) PB L 103 van 18.4.1973, blz. 15.
(2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                                       (98/C 151/12)
(3) PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-287/
                                                                   97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bassano del
                                                                   Grappa om een prejudicieÈle beslissing): C. Matteazzi tegen
Beroep, op 16 maart 1998 ingesteld door Commissie van              Caseificio Sociale S. Rocco Scarl.
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                   (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                       (Zaak C-73/98)
                        (98/C 151/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           Doorhaling van zaak C-160/97 (1)
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                (98/C 151/13)
pen, vertegenwoordigd door J. Guerra FernaÂndez en G.
Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-160/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Italiaanse Republiek.
Ð te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     vast te stellen en mee te delen om te voldoen aan
     Richtlijn 93/318/EEG van de Raad van 22 december
     1993 tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de
     financiering van de keuringen en sanitaire controles
     van vers vlees en van vlees van pluimvee (1), de krach-
     tens het EG-Verdrag op hem rustende verklaringen                           Doorhaling van zaak C-173/97 (1)
     niet is nagekomen;                                                                    (98/C 151/14)
Ð het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december
Middelen en voornaamste argumenten                                 1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Helleense Republiek.
met die in zaak C-66/98 (2); de omzettingstermijn is ver-
streken op 31 december 1993 (wat de voorschriften van              (1) PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak T-384/11: Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Safa Nicu Sepahan/Raad

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/31

         Beroep ingesteld op 22 juli 2011 — Safa Nicu Sepahan/Raad
   (Zaak T-384/11)
   2011/C 282/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Safa Nicu Sepahan (Isfahan, Iran) (vertegenwoordiger: A. Bahrami, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 19 van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), zoals gewijzigd door uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2011 L 136, blz. 26) nietig verklaren;

               —

               verklaren dat verweerder artikel 265 VWEU heeft geschonden door te hebben verzuimd verzoeksters verzoek van 7 juni 2011 om herziening van punt 19 te behandelen;

               —

               de schrapping gelasten van verzoeksters naam van de EU-lijst met sancties;

               —

               verzoekster een schadevergoeding toekennen ten belope van een in de loop van de onderhavige procedure vast te stellen bedrag, maar van niet minder dan 2 000 000 EUR; en

               —

               verweerder in verzoeksters kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt aangezien de opname van verzoeksters naam op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, onjuist, misleidend, niet-specifiek, onvolledig en bijgevolg zonder meer onrechtmatig is.

               2)

               Tweede middel: de Raad heeft kennelijk verzuimd de redenen op te geven voor de opname van verzoeksters naam op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn


title: Zaak T-107/03: Beroep, op 20 maart 2003 ingesteld door de regio Marche tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 124/28               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                               24.5.2003
Beroep, op 20 maart 2003 ingesteld door de regio Marche              autoriteiten van Marche af te leiden, inhoudend dat Marche
  tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                  Capital alle toegekende middelen vóór de afsluiting van het
                                                                     GMP Marche moest hebben uitgegeven.
                         (Zaak T-107/03)
                                                                     Ook stelt verzoekster, dat de bestreden beschikking in strijd is
                         (2003/C 124/48)                             met de beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen
                                                                     en behoorlijk bestuur. De Commissie heeft met de goedkeuring
                                                                     van de overeenkomst tussen de Societá Marche Capital en de
                        (Procestaal: Italiaans)                      regio Marche bij laatstgenoemde het gewettigd vertrouwen
                                                                     gewekt dat deze over het gehele toegekende bijstandsbedrag
                                                                     zou kunnen beschikken, mits de wijze van financiering aan de
                                                                     bepalingen van de overeenkomst voldeed, hetgeen volledig het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-            geval was. Volgens verzoekster heeft de Commissie ook het
schappen is op 20 maart 2003 beroep ingesteld tegen de               beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, in de eerste plaats
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de regio               door het definitieve besluit tot beëindiging van het GMP
Marche, vertegenwoordigd door A. Pappalardo en M. Merola,            Marche bijna acht jaar na de de afsluiting ervan te nemen, en
advocaten.                                                           in de tweede plaats door tijdens een groot deel van die periode
                                                                     inactief te blijven.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Tot slot heeft de Commissie volgens verzoekster artikel 235
—     de beschikking van de Commissie, vastgesteld bij brief         EG geschonden.
      van 18 december 2002, en alle daarmee samenhangende
      en daaruit voortvloeiende handelingen nietig te verklaren;
                                                                     (1 ) Bolletino Ufficiale della Regione Marche (bijlage nr. 10 van 28 juli
—     de Commissie de verwijzen in de proceskosten van de                 1988).
      regio Marche, met inbegrip van de kosten voor de               (2 ) PB L 197, van 27 juli 1985, blz. 1.
      juridische bijstand.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht op nietigverklaring van de
beschikking van 18 december 2002 waarbij de Europese
                                                                     Beroep, op 27 maart 2003 ingesteld door „T” tegen
Commissie haar voornemen meedeelt om definitief over te
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
gaan tot sluiting van het geïntegreerd mediterraan programma
(GMP) voor de regio Marche (1), dat was goedgekeurd krachtens
verordening (EEG) nr. 2088/85 van de Raad van 23 juli 1985
                                                                                (Zaak T-111/03)
inzake de geïntegreerde mediterrane programma’s ( 2), op basis
van de gegevens die bij nota van 6 september 2002 aan
verzoekster zijn meegedeeld.                                                                     (2003/C 124/49)
Volgens de bestreden beschikking zijn de investeringen in de                                     (Procestaal: Frans)
begunstigde ondernemingen niet volgens het vastgestelde
tijdschema uitgevoerd, wat maatregel 3 van het betrokken
programma betreft.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Volgens verzoekster mist de bestreden beschikking juridische         schappen is op 27 maart 2003 beroep tegen Commissie van
grondslag, aangezien de Commissie haar eigen beschikking             de Europese Gemeenschappen ingesteld door „T”, wonende te
baseert op het niet-voldoen, door de regio Marche, aan               Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat.
verplichtingen die niet in de toepasselijke wetgeving zijn
opgenomen. Hoewel de Commissie verzoekster heeft verwe-
ten, niet vóór de sluitingsdatum van het geïntegreerde mediter-
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
rane programma de volledige bijstand te hebben besteed die is
toegekend aan de Società Marche Capital, een uitvoeringsor-
gaan dat is opgericht met als doel de ontwikkeling van kleine        —      nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 au-
en middelgrote ondernemingen in Marche te bevorderen, is uit                gustus 2002 om hem bij de bevorderingsronde 2002 niet
de relevante bepalingen geen verplichting voor de regionale                 tot de rang A 4 te bevorderen;


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 november 1997 in zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw - Gemeenschappelijke marktordening - Bananen - Verzoek om aanvullende invoercertificaten - Beroep wegens nalaten - Verstekprocedure - Afdoening zonder beslissing)

text:
24.1.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 26/7
Jessen en B. Smulders), ondersteund door Bondsrepubliek            2. Verzoekster zal de op het korte geding gevallen kosten
Duitsland (gemachtigden: E. Röder, B. Kloke en, tijdens de              dragen.
mondelinge behandeling, M. Schütte), en MTW Schiffs-
werft GmbH, (voorheen Meerestechnik Werft), gevestigd
te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe            3. Elke partij zal haar eigen kosten met betrekking tot
en G. M. Berrisch, advocaten te Hamburg, domicilie geko-                het beroep wegens nalaten dragen.
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Turk,
advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13 B, betreffende de
                                                                   (1) PB C 131 van 26.4.1997.
begroting van de kosten die verzoeksters aan intervenieÈnte
MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden ingevolge het
arrest van het Gerecht van 22 oktober 1996 in zaak
T-266/94 (Skibsvñrftsforeningen e.a./Commissie) (Juris-
prudentie blz. II-1399), heeft het Gerecht (Eerste Kamer
Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
dent; B. Vesterdorf, C. W. Bellamy, R. M. Moura-Ramos
en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 24 november         Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door P. Cain tegen
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
als volgt:                                                                               (Zaak T-289/97)
                                                                                (98/C 26/14)
Het totale bedrag van de kosten die verzoeksters aan inter-
venieÈnte MTW Schiffswerft GmbH moeten vergoeden,
wordt bepaald op 125 000 DM.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 254 van 10.9.1994.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep inge-
                                                                   steld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen door P. Cain, wonende te Trier (Duitsland), vertegen-
                                                                   woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel en F.
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                  VAN EERSTE AANLEG                                bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de
                                                                   Cessange 30.
                   van 26 november 1997
in zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co. tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(Landbouw Ð Gemeenschappelijke marktordening Ð
Bananen Ð Verzoek om aanvullende invoercertificaten Ð
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van 12 maart 1997
Beroep wegens nalaten Ð Verstekprocedure Ð Afdoening
                                                                        waarbij verzoeker met ingang van 1 februari 1997 is
                       zonder beslissing)
                                                                        aangesteld in rang LA 7, salaristrap 3, van de loop-
                         (98/C 26/13)                                   baan van vertaler;
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
In zaak T-39/97, T. Port GmbH & Co., gevestigd te Ham-
burg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advo-            Middelen en voornaamste argumenten
caat te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van M. Baden, advocaat aldaar, Rue Marie-
Adelaïde 24, tegen Commissie van de Europese Gemeen-               Bij besluit van 26 februari 1996 is verzoeker met ingang
schappen (gemachtigden: D. Booû, K.-D. Borchardt en H.             van 1 januari 1996 aangesteld als ambtenaar op proef in
van Vliet), betreffende een beroep krachtens artikel 175           rang LA 7, salaristrap 1, bij de ¹Vertaaldienst, themagroep
van het EG-Verdrag strekkende tot vaststelling dat de              G Ð Eurostat, informatie en innovatie, krediet en investe-
Commissie heeft nagelaten te beslissen op verzoeksters             ringen, Publicatiebureau, EGKS, Engelse vertaaleenheidº
aanvraag van 16 december 1996 om aanvullende invoer-               te Luxemburg. Hij is aangesteld als ambtenaar in vaste
certificaten bij wege van overgangsmaatregel in het kader          dienst bij besluit van 28 oktober 1996 met ingang van
van de gemeenschappelijke ordening der markten in de               1 november daaraanvolgend.
sector bananen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident; K. Lenaerts en
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 26 november
                                                                   Het bezwarende besluit is het besluit van 12 maart 1997
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                   tot vernietiging en vervanging van het besluit van 26 febru-
als volgt:
                                                                   ari 1996 waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag ver-
                                                                   zoeker heeft aangesteld als ambtenaar op proef in rang
1. Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                   LA 7, salaristrap 3.


title: Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Erdoel-Raffinerie GmbH (Mider) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-9/98)

text:
7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 72/25
gaat daarbij na of er naast de Europese producenten ook            gestelde schendingen daarvan, dient plaats te vinden met
producenten uit derde landen, met name in Japan en in              toepassing van de regels die overeenkomstig artikel 6 van
Latijns-Amerika, bij dit kartel betrokken waren dan wel            het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
ervan op de hoogte waren.                                          de mens een eerlijke behandeling garanderen, overeenkom-
                                                                   stig de Europese rechtsregels; de procedure die aan de
                                                                   bestreden beschikking is voorafgegaan, is niet volgens
De bestreden beschikking, die is gericht tot Dalmine, de           bedoelde regels gevoerd.
¹Techint-groepº en verzoekster (¹t.a.v. Dalmineº), gelastte
de adressaten binnen 30 dagen vanaf de betekening te ant-
woorden op een aantal vragen in bijlage bij de beschik-            Ten slotte stelt verzoekster dat de ontoereikende motive-
king. Aan elk van de adressaten werd een dwangsom van              ring van de bestreden beschikking en de gebrekkige bete-
1 000 ECU per dag vertraging bij de beantwoording van              kening van deze beschikking aan verzoekster, afzonderlijke
de vragen opgelegd.                                                en bijkomende gronden voor nietigverklaring zijn op basis
                                                                   van de artikelen 190 en 191 van het EG-Verdrag.
Verzoekster wijst erop dat de bestreden beschikking her-
haaldelijk verwijst naar de ¹Techint-groepº, die een van           (1) Zaak T-596/97 (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad).
de adressaten van de beschikking is. De ¹Techint-groepº is
evenwel niet meer dan een naam waarmee diverse onder-
nemingen worden aangeduid die in verschillende sectoren
actief zijn en als gemeenschappelijk kenmerk hebben dat
hun aandelenbezit uiteindelijk geheel of gedeeltelijk door
San Faustin NV wordt gecontroleerd. Het gaat niet om
een rechtspersoon. Geen enkele onderneming houdt zich              Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Erdoel-Raffine-
onder de benaming ¹Techintº bezig met het vervaardigen             rie GmbH (Mider) tegen Commissie van de Europese
van stalen buizen.                                                                        Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-9/98)
Verzoekster stelt dat verweerster met de vaststelling van de                                (98/C 72/56)
bestreden beschikking heeft gepoogd haar gezag buiten
haar territoriale bevoegdheidssfeer te doen erkennen. Het
internationaal publiekrecht erkent en eerbiedigt de schei-                               (Procestaal: Duits)
ding tussen de rechtspersoonlijkheid van een vennootschap
en die van de eigenaars ervan, alsmede tussen een vennoot-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
schap en een dochteronderneming. De beschikking is in              Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep tegen Com-
strijd met dit beginsel, waar de Commissie zich daarin             missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
bevoegd acht ten aanzien van een onderneming, op grond             Erdoel-Raffinerie GmbH (Mider), te Spergau (Bondsrepu-
van het feit dat zij 47 % van de aandelen van een Europese
                                                                   bliek Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schütte en
vennootschap controleert. Verweerster is niet bevoegd om           M. Maier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
maatregelen te nemen tegen een onderneming uit een                 bende te Luxemburg bij Bonn & Schmitt, advocaten
derde land op de enkele grond dat die onderneming aande-           aldaar, avenue Guillaume 62.
len bezit van een Europese dochteronderneming.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bovendien heeft verweerster artikel 11, lid 5, van Verorde-
ning nr. 17/62 geschonden, omdat zij niet bevoegd is om
tot verzoekster een dwingend verzoek om inlichtingen te            Ð de beschikking van de Commissie van 1 oktober 1997
richten; voorts heeft de Commissie ook artikel 15, lid 5,               C(97) 3136 def. nietig te verklaren, voorzover deze
en artikel 16, lid 1, onder c), van die verordening geschon-            nadelig is voor verzoekster en in het bijzonder inhoudt
den. Nu verweerster niet bevoegd was om van verzoekster                 dat de toepassing van artikel 18, onder 3, van het Jah-
informatie te verlangen, was zij evenmin bevoegd om een                 ressteuergesetz 1996 op verzoeksters project niet ver-
dwangsom van 1 000 ECU per dag op te leggen, en heeft                   enigbaar is met de gemeenschappelijke markt en dat
zij daarmee gehandeld in strijd met artikel 16, lid 1, onder            de krachtens genoemde bepaling aan verzoekster toe-
c).                                                                     gekende steun moet worden teruggevorderd;
Aangezien het opleggen van een dwangsom wegens onbe-               Ð de Commissie in de kosten te veroordelen.
voegdheid en schending van artikel 16, lid 1, onder c), nie-
tig moet worden verklaard, volstaat deze omstandigheid
op zich om de collectief ten laste van Dalmine opgelegde           Middelen en voornaamste argumenten
dwangsommen nietig te verklaren. De beschikking moet
nietig worden verklaard, omdat zij in strijd is met verzoek-
sters fundamenteel procedureel recht om geen verklaringen          Verzoekster is een indirecte dochtermaatschappij van ELF
af te leggen die tegen haar kunnen worden gebruikt, met            Aquitaine SA, Parijs, en in het leven geroepen voor de
betrekking tot omstandigheden die in werkelijkheid als             oprichting van een nieuwe raffinaderij in Leuna (Sachsen-
strafbare feiten zijn aan te merken. Een onderzoek door            Anhalt). Met deze investering was een bedrag van
verweerster in het kader van Verordening nr. 17/62 naar            omstreeks 4,88 miljard DM gemoeid. Naast investerings-
 ---pagebreak--- C 72/26               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
steun werd voor het project tevens 8 % investeringspremie          rechtspraak erkende criteria duidelijk afhangt van de uit-
toegekend      krachtens      het    Investitionszulagengesetz     voering van investeringen en dus als investeringssteun kan
(InvZulG 1993), waarop iedere investeerder in de Länder            worden beschouwd. Als gevolg van deze onjuiste kwalifi-
die aan de vereisten voldoet, aanspraak heeft. Het                 catie heeft de Commissie artikel 92, lid 3, onder a), niet
InvZulG 1993 is door de Commissie als steunprogramma               toegepast, ofschoon deze bepaling nochtans in casu aan de
goedgekeurd. Volgens deze wet dienden de gesteunde                 orde is (voorzover de steun niet reeds op grond van
investeringen voor 1 januari 1997 te zijn afgesloten.              artikel 92, lid 2, onder c), verenigbaar met de gemeen-
Wegens niet aan verzoekster toe te rekenen omstandighe-            schappelijke markt zou zijn).
den (zoals de ontdekking van diverse bommen op het
bouwterrein) bleek voltooiing tot eind december 1996
evenwel niet haalbaar. Het Land Sachsen-Anhalt heeft               In de derde plaats handelt de Commissie in strijd met het
daarop een wijziging van het InvZulG voorgesteld, die in           algemene Gemeenschapsrechtelijke beginsel van evenredig-
1995 in het kader van het Jahressteuergesetz 1996 is over-         heid dat erkenning heeft gevonden in artikel 3 B van het
genomen. Bij artikel 18, onder 1, van het Jahressteuerge-          EG-Verdrag, door artikel 8, onder 1, van het Jahressteuer-
setz in § 3, eerste zin, onder 3, InvZulG is het voor de vol-      gesetz 1996 in zijn geheel, dus ook wat verzoekster betreft,
tooiing van de investeringen bepaalde jaar ¹1997º vervan-          onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verkla-
gen door ¹1999º (d.w.z. voor 1 januari 1999).                      ren. Dit heeft voor verzoekster onredelijk bezwarende con-
                                                                   sequenties, die niet noodzakelijk zijn ter bereiking van het
                                                                   door verweerster nagestreefde doel. Verweerster had
De Commissie ziet hierin een nieuwe aanvullende steun-             artikel 18, onder 1, van het Jahressteuergesetz 1996 enkel
maatregel, die onrechtmatig en in strijd met de gemeen-            in zoverre onverenigbaar met de gemeenschappelijke
schappelijke markt is. De Bondsrepubliek Duitsland wordt           markt kunnen verklaren, als het andere projecten dan dat
gesommeerd § 18, onder 1, van het Jahressteuergesetz in            van verzoekster betrof. Dat was de Gemeenschapsrechte-
te trekken en alle op grond daarvan betaalde steun terug           lijk aangewezen en naar Duits recht mogelijke oplossing
te vorderen.                                                       geweest.
                                                                   In de vierde plaats heeft de Commissie wezenlijke vorm-
Verzoekster voert vier middelen aan:                               voorschriften geschonden. Zij heeft de investeringspremie
                                                                   ex artikel 18, onder 1, van het Jahressteuergesetz 1996
                                                                   voor verzoekster op onjuiste gronden als nieuwe aanvul-
In de eerste plaats klaagt zij over niet-toepassing van            lende steun gekwalificeerd in plaats van als goedgekeurde
artikel 92, lid 2, onder c), van het EG-Verdrag:                   bestaande steun. Bijgevolg heeft zij de verkeerde procedure
                                                                   gekozen en verzuimd de Bondsrepubliek Duitsland de
                                                                   dienstige maatregelen voor te stellen. Bovendien is de
Verweerster had aan deze wettelijke uitzondering moeten            motivering ontoereikend en in strijd met artikel 190 van
toetsen, temeer daar de Bondsrepubliek Duitsland uitdruk-          het EG-Verdrag.
kelijk om toepassing van deze bepaling had gevraagd. In
het bericht van inleiding van de betrokken procedure heeft
de Commissie gesteld dat deze bepaling niet toepasselijk
is. Tijdens de procedure heeft de Duitse regering haar
standpunt omtrent de toepasselijkheid en de vervulling van
de terzake geldende voorwaarden Ð in het bijzonder wat
verzoekster betreft Ð nader toegelicht. Niettemin heeft de         Beroep, op 9 januari 1998 ingesteld door A. A. M. van
Commissie toetsing aan deze bepaling geheel achterwege             Hest tegen Raad en Commissie van de Europese Gemeen-
gelaten. De niet-toepassing is ook niet gemotiveerd, zodat                                    schappen
artikel 190 van het EG-Verdrag is geschonden. Aan de
                                                                                (Zaak T-11/98)
voorwaarden van artikel 92, lid 2, onder c), is voldaan,
aangezien Sachsen-Anhalt een door de deling van Duits-                                      (98/C 72/57)
land benadeeld gebied is en de steunmaatregelen noodza-
kelijk zijn om die nadelen te compenseren. Artikel 18,
onder 1, van het Jahressteuergesetz 1996 is derhalve inge-                           (Procestaal: Nederlands)
volge artikel 92, lid 2, onder c), verenigbaar met de
gemeenschappelijke markt, in ieder geval wat verzoeksters
project betreft.                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 9 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                   tegen Raad en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen door A. A. M. van Hest, te Moergestel (Nederland),
In de tweede plaats klaagt zij over onjuiste toepassing van
                                                                   vertegenwoordigd door A. A. M. van Beek, advocaat te
artikel 92, lid 3, van het EG-Verdrag:
                                                                   Tilburg.
De Commissie miskent dat de verlenging van de investe-             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
ringsperiode geen aanvullende steun is bovenop de investe-
ringspremie. De premie wordt bovendien ten onrechte als
bedrijfssteun aangemerkt, hoewel zij overeenkomstig                Ð te bepalen dat de Europese Economische Gemeenschap
zowel de door de Commissie als de door communautaire                    schadeplichtig is jegens verzoeker;


title: Zaak T-411/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 juni 2007 — Keppenne/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/17

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 juni 2007 — Keppenne/Commissie
   (Zaak T-411/04) (1)

   (2007/C 223/29)

      Procestaal: Frans

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Arrest van het Hof van 9 december 2003 in zaak C-116/02 (verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Erich Gasser GmbH tegen MISAT Srl ("Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid — Artikel 17 — Forumkeuzebeding — Verplichting om uitspraak aan te houden voor laatst aangezochte rechter die in forumkeuzebeding is aangewezen — Buitengewoon lange duur van gerechtelĳke procedures in staat van eerst aangezochte gerecht — Geen invloed")

text:
24.1.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 21/7
2)     Het non-discriminatiebeginsel van artikel 7, lid 4, van verorde-      blz. 1) en het Verdrag van 29 november 1996 inzake de
       ning (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober                     toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
       1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de           en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft het
       Gemeenschap, staat niet eraan in de weg dat iemand die een            Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann,
       postdoctorale functie uitoefent, zoals die welke in het hoofdge-      C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en
       ding aan de orde is, in een lidstaat wordt aangemerkt als een         A. Rosas, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
       stagiair-beursstudent, die geen toegang heeft tot de nationale        J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en
       regeling inzake werkloosheidsverzekering, zelfs al wordt een          N. Colneric, en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
       persoon die een identieke functie uitoefent, in andere lidstaten      P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 9 de-
       aangemerkt als iemand die een beroepsactiviteit uitoefent die         cember 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
       onder de regeling inzake werkloosheidsverzekering valt.               volgt:
(1) PB C 118 van 18.5.2002.
                                                                             1)    Een nationale rechter kan, zelfs indien hij zich baseert op
                                                                                stellingen van een partij in het hoofdgeding waarvan hij de
                                                                                juistheid nog niet heeft onderzocht, krachtens het protocol van
                                                                                3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie
                                                                                van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
                                                                                rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen
                     ARREST VAN HET HOF                                            in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag
                                                                                van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
                                                                                Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                       van 9 december 2003                                         Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982
                                                                                inzake de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag
in zaak C-116/02 (verzoek van het Oberlandesgericht                                van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Erich Gasser                            Spanje en de Portugese Republiek en het Verdrag van 29 novem-
                    GmbH tegen MISAT Srl (1)                                       ber 1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de
                                                                                Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, aan het Hof een
                                                                                verzoek om uitlegging van dat verdrag voorleggen, wanneer hij,
(„Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid —                                   gelet op de bijzonderheden van de zaak, van mening is dat een
Artikel 17 — Forumkeuzebeding — Verplichting om uit-                               prejudiciële beslissing nodig is om vonnis te kunnen wijzen en
spraak aan te houden voor laatst aangezochte rechter die in                        dat de door hem aan het Hof gestelde prejudiciële vragen
forumkeuzebeding is aangewezen — Buitengewoon lange                                relevant zijn. De nationale rechter dient het Hof evenwel in
duur van gerechtelijke procedures in staat van eerst aange-                        kennis te stellen van de feitelijke en juridische gegevens op basis
                 zochte gerecht — Geen invloed”)                                   waarvan het Hof een nuttige uitlegging van dit verdrag kan
                                                                                geven, en aan te geven waarom hij van mening is dat een
                            (2004/C 21/12)                                         antwoord op zijn vragen nodig is voor de beslechting van het
                                                                                geschil.
                           (Procestaal: Duits)
                                                                             2)    Artikel 21 van het verdrag van 27 september 1968 moet aldus
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         worden uitgelegd, dat de laatst aangezochte rechter wiens
                          dentie van het Hof)                                      bevoegdheid krachtens een forumkeuzebeding geldend is ge-
                                                                                maakt, niettemin de zaak moet aanhouden totdat de eerst
                                                                                aangezochte rechter zich onbevoegd heeft verklaard.
In zaak C-116/02, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                     3)    Artikel 21 van het verdrag van 27 september 1968 moet aldus
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid                          worden uitgelegd, dat daarvan niet kan worden afgeweken
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                         wanneer de gerechtelijke procedures in de verdragsluitende staat
handelszaken, van het Oberlandesgericht Innsbruck (Oosten-                         waar het eerst aangezochte gerecht is gevestigd, in het algemeen
rijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Erich Gasser GmbH                     buitengewoon lang duren.
en MISAT Srl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van artikel 21 van het reeds aangehaalde verdrag van 27 sep-
tember 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk                    (1) PB C 144 van 15.6.2002.
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en
gewijzigde tekst, blz. 77), het Verdrag van 25 oktober 1982
inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388,
blz. 1), het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van
het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285,


title: Zaak T-595/15: Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2016 — Europäischer Tier- und Naturschutz en Giesen/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Vermeende weigering tot indiening van een wetgevingsvoorstel betreffende de oprichting van een vereniging naar Europees recht — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/28

         Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2016 — Europäischer Tier- und Naturschutz en Giesen/Commissie
   (Zaak T-595/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Vermeende weigering tot indiening van een wetgevingsvoorstel betreffende de oprichting van een vereniging naar Europees recht - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 279/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Europäischer Tier- und Naturschutz eV (Much, Duitsland) en Horst Giesen (Much) (vertegenwoordiger: P. Brockmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 17 augustus 2015, waarbij zij zich ervan zou hebben onthouden een wetgevingsvoorstel betreffende de oprichting van een Europese vereniging in te dienen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Europäischer Tier- und Naturschutz eV en Horst Giesen worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak T-84/01: Beroep, op 1 april 2001 ingesteld door Association Contre l'Horaire d'Été tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
16.6.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 173/37
—     Het willekeurige en onevenredige karakter van de bestre-           Beroep, op 1 april 2001 ingesteld door Association Contre
      den beschikking, omdat niet is onderzocht of het mogelijk          l’Horaire d’Été tegen Europees Parlement en Raad van de
      is om van de werkingssfeer ervan een deel van de daarin                                     Europese Unie
      beoordeelde belastingregels uit te sluiten.
—     Schending van de procedure in de „staalsteuncode”, onder                                    (Zaak T-84/01)
      meer omdat de in artikel 6, lid 5, van beschikking
      nr. 2496/96/EGKS bedoelde termijn van drie maanden
      niet in acht is genomen.                                                                   (2001/C 173/67)
(1) PB L 60 van 1.3.2001, blz. 57.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 1 april 2001 beroep ingesteld tegen Europees
Beroep, op 10 april 2001 ingesteld door Merck KgaA                       Parlement en Raad van de Europese Unie door Association
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                   Contre l’Horaire d’Été, gevestigd te Marly-le-Roi (Frankrijk),
                                                                         vertegenwoordigd door C. Lepage en F. Steinmetz, advocaten.
                          (Zaak T-83/01)
                         (2001/C 173/66)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Engels)                            —    nietig te verklaren richtlijn 2000/84/EG van het Europees
                                                                              Parlement en de Raad, gedateerd 19 januari 2001 en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Ge-
schappen is op 10 april 2001 beroep ingesteld tegen Bureau                    meenschappen van 2 februari 2001, betreffende de
voor harmonisatie binnen de interne markt door Merck KgaA,                    zomertijd.
een vennootschap naar Duits recht, vertegenwoordigd door
D. Dupuis Latour van BPDAGI, te Parijs (Frankrijk).
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de bestreden beslissing te vernietigen;                            Verzoekster in de onderhavige zaak, een vereniging die is
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.                              opgericht om de aandacht van het publiek te vestigen op de
                                                                         vermeende kwalijke gevolgen van de tijdsverandering, vordert
                                                                         de nietigverklaring van richtlijn 2000/84/EG van het Europees
Middelen en voornaamste argumenten                                       Parlement en de Raad van 19 januari 2001 betreffende de
                                                                         zomertijd.
Betrokken merk:                 OSTEOCALCIUM — aanvraag-
                                nr. 0000955138
                                                                         Tot staving van haar beweringen beroept verzoekster zich op
Waar of dienst:                 „Farmaceutische, diergeneeskun-
                                dige en hygiënische producten”
                                (klasse 5 van de overeenkomst            —    onjuiste rechtsgrondslag (artikel 95 EG, ex artikel 100A
                                van Nice)                                     EG-Verdrag), aangezien de betrokken richtlijn niet zou
                                                                              voldoen aan de dubbele voorwaarde, bij te dragen tot de
Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door               onderlinge aanpassing van de nationale wettelijke en
bestreden beslissing:           de onderzoeker wegens beschrij-               bestuursrechtelijke bepalingen, en gericht te zijn op de
                                vend karakter                                 instelling en de werking van de interne markt;
Middelen:                       schending van artikel 7, lid 1,
                                sub c en b, van verordening (EG)         —    de nadelen en gevaren die de betrokken richtlijn voor
                                nr. 40/94                                     personen zou meebrengen, en die zouden moeten worden
                                                                              beschouwd als evenzovele hinderpalen voor de goede
                                                                              werking van de interne markt.


title: Zaak C-142/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde (Belgique) op 22 april 2009 — Strafzaak tegen V.W. Lahousse & Lavichy BVBA

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde (Belgique) op 22 april 2009 — Strafzaak tegen V.W. Lahousse & Lavichy BVBA
   (Zaak C-142/09)
   2009/C 153/45
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Dendermonde

      Partijen in het hoofdgeding

               Verweerder/ster

               :

                           1.

                           V.W. Lahousse

                           2.

                           Lavichy BVBA

      Prejudiciële vragen

   Moet richtlijn 2002/24/EG (1) meer bepaald artikel 1, lid 1, onder d, van deze richtlijn (nl. de richtlijn geldt niet voor voertuigen bestemd voor deelneming aan wedstrijden op de weg of als terreinvoertuig) worden uitgelegd dat het de leden lidstaten toelaat de toepassing van deze richtlijn uit te breiden, dus van toepassing te maken op alle verkeer te land (d.w.z. op het gebruik van motorvoertuigen van 2 of 3 wielen ook buiten de openbare weg en/op privé terrein) zonder de uitzondering toe te staan voor voertuigen bestemd voor wedstrijden op de weg (racerij) of voor terreinvoertuigen?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en de intrekking van richtlijn 92/61/EEG van de Raad (PB L 124, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 april 2003 in zaak C-277/01 P: Europees Parlement tegen Ignacio Samper ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Reconstructie van loopbaan — Vergelĳkend onderzoek van verdiensten")

text:
21.6.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 146/11
       uitmaakte van genoemd grondgebied, maar thans ingevolge een                                ARREST VAN HET HOF
       na die datum gesloten verdrag tot een van de oude deelstaten
       van de Bondsrepubliek Duitsland behoort.
                                                                                (Vijfde kamer)
( 1) PB C 275 van 29.9.2001.
                                                                                van 8 mei 2003
                                                                             in zaak C-384/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             („Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Artikel 12,
                            (Vijfde kamer)                                   lid 3, sub a en b — Levering van gas en elektriciteit
                                                                             door openbare netten — Vastrecht voor aansluiting op
                          van 3 april 2003                                                  distributienetten — Verlaagd tarief”)
in zaak C-277/01 P: Europees Parlement tegen Ignacio
                              Samper ( 1)                                                              (2003/C 146/19)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Reconstructie van                                                  (Procestaal: Frans)
     loopbaan — Vergelijkend onderzoek van verdiensten”)
                           (2003/C 146/18)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-384/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigden: E. Traversa en C. Giolito) tegen Franse
                                                                             Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en P. Boussaroque),
In zaak C-277/01 P, Europees Parlement (gemachtigden:                        betreffende een verzoek om te doen vaststellen dat de Franse
H. von Hertzen en D. Moore), betreffende hogere voorziening                  Republiek, door op het vaste deel van de prijs voor de levering
tegen het arrest van 3 mei 2001 van het Gerecht van eerste                   van gas en elektriciteit door de openbare netten een verlaagd
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer),                        tarief van de belasting over de toegevoegde waarde toe passen,
Samper/Parlement (T-99/00, JurAmbt. blz. I-A-111 en II-507),                 niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij                krachtens artikel 12, lid 3, sub a en b, van de Zesde richtlijn
de procedure: Ignacio Samper, ambtenaar bij het Europees                     77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
Parlement, wonende te Madrid (Spanje), (advocaat: E. Boigelot),              de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-                 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
thelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola,                  over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-                     blz. 1), zoals gewijzigd door richtlijn 96/95/EG van de Raad
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 3 april 2003 een            van 20 december 1996 tot wijziging, wat de hoogte van het
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           normale BTW-tarief betreft, van richtlijn 77/388 (PB L 338,
                                                                             blz. 89), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de        M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur),
       Europese Gemeenschappen van 3 mei 2001, Samper/Parlement              A. La Pergola, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
       (T-99/00).                                                            S. Alber; griffier: R. Grass, op 8 mei 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
2)     Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste aanleg voor
       een uitspraak over de vordering van Samper tot nietigverklaring
       van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 1999            1.     Verwerpt het beroep.
       houdende reconstructie van zijn loopbaan voorzover daarin de
       datum van ingang van zijn bevordering tot de rang A 4 is              2.     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
       bepaald op 1 januari 1998.                                                   kosten.
3)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                             (1 ) PB C 348 van 8.12.2001.
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.


title: Zaak T-354/05: Beroep ingesteld op  19 september 2005  — TF1/Commissie

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/12

         Beroep ingesteld op 19 september 2005 — TF1/Commissie
   (Zaak T-354/05)
   (2005/C 315/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Télévision française 1 SA (Boulogne, Frankrijk) [vertegenwoordiger(s): J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 20 april 2005 betreffende de regeling voor het kijkgeld ten gunste van France Télévision;

               —

               te beslissen over de kosten naar recht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige verzoekschrift verzoekt Télévision française 1 om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 april 2005 waarbij de door de Franse autoriteiten ten gunste van France Télévision vastgestelde regeling voor het kijkgeld op grond van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
   Verzoekster voert tot staving van haar verzoekschrift tot nietigverklaring vijf middelen aan, die, kort weergegeven, ontleend zijn aan:

               —

               ontoereikende motivering van de beschikking;

               —

               niet-eerbiediging van de rechten van de verdediging; verzoekster verwijt de Commissie dat deze haar — niettegenstaande de bestaande dialoog en de vroegere contacten tussen verzoekster en de Commissie — niet heeft uitgenodigd om haar opmerkingen in te dienen, inzonderheid betreffende de geschiktheid en de draagwijdte van de verbintenissen van de Franse Republiek in het kader van de onderzoeksprocedure voor de betrokken steun;

               —

               ontoereikende draagwijdte van de verbintenissen van de Franse Republiek; volgens verzoekster vermogen de voorgestelde verbintenissen niet te verzekeren dat de Franse regeling voor het kijkgeld verenigbaar is met de communautaire beginselen op het gebied van staatssteun, met name het beginsel van evenredigheid van de financiering van de openbare dienst en de verplichting tot transparantie bij het gebruik van overheidsmiddelen;

               —

               misbuik van procedureregels; volgens verzoekster laat verweerster het aan de nationale autoriteiten over te beoordelen of een steunmaatregel steun in de zin van het gemeenschapsrecht is, hoewel die controle tot de uitsluitende bevoegdheid van de Commissie behoort;

               —

               onjuiste rechtsopvatting betreffende de toepasselijkheid van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag ingeval de steun het gevolg is van overcompensatie van de kosten van de openbaredienstverplichtingen. Verzoekster betwist de interpretatie die de Commissie aan de Altmark-rechtspraak (1) geeft en de toepassing daarvan in de onderhavige zaak. Verzoekster betoogt dat verweerster blijk gaf van een onjuiste rechtsopvatting waar zij heeft onderzocht of een overheidsmaatregel ter compensatie van openbaredienstkosten zijn rechtvaardiging kon vinden in artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag, hoewel de Commissie zelf had vastgesteld dat bedoelde maatregel niet voldeed aan voorwaarden van het arrest Altmark.

      (1)  Zaak C-280/00 van 24.7.2003, Jurispr. blz. I-7747.


title: Zaak T-18/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2009 — CD-Contact Data/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor videospelconsoles en spelcassettes van Nintendo — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Beperking van parallelexport — Bewijs van bestaan van overeenkomst die beperking van parallelhandel tot doel heeft — Geldboeten — Gedifferentieerde behandeling — Verzachtende omstandigheden )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2009 — CD-Contact Data/Commissie
   (Zaak T-18/03) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor videospelconsoles en spelcassettes van Nintendo - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Beperking van parallelexport - Bewijs van bestaan van overeenkomst die beperking van parallelhandel tot doel heeft - Geldboeten - Gedifferentieerde behandeling - Verzachtende omstandigheden”)
   2009/C 141/76
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CD-Contact Data GmbH (Burglengenfeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. de Pree en R. Wesseling, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver, X. Lewis en O. Beynet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/675/EG van de Commissie van 30 oktober 2002 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (COMP/35.587 PO Videospelletjes, COMP/35.706 PO Distributie van Nintendo en COMP/36.321 Omega — Nintendo) (PB 2003, L 255, blz. 33)

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de aan CD-Contact Data GmbH opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 500 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak T-376/00: Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door C. Morello tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 61/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.2.2001
Bij de bestreden beschikkingen heeft de Commissie de voorge-            —    hem onder voorbehoud van verhoging of verlaging van
nomen concentratie van Salzgitter AG en Mannesmannröhren-                    het bedrag in de loop van het geding, een morele
Werke AG overeenkomstig verordening (EEG) nr. 4064/89                        schadevergoeding van 120 000 euro toe te kennen ter
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard en                     vergoeding van de door hem geleden schade wegens de
daar overeenkomstig artikel 66, lid 2, KS goedkeuring voor                   door verweerster gebruikte onregelmatige of onvolledige
verleend.                                                                    informatie inzake verzoekers persoonsdossier, en wegens
                                                                             de onzekerheid en twijfels nopens zijn verdere loopbaan;
Verzoeksters komen krachtens artikel 230, vierde alinea, EG             —    hem onder voorbehoud van verhoging of verlaging van
en artikel 33, tweede alinea, KS op tegen die beschikkingen,                 dit bedrag in de loop van het geding, een vergoeding van
waardoor zij huns inziens rechtstreeks en individueel worden                 25 000 euro toe te kennen wegens de materiële schade
geraakt.                                                                     die hij heeft geleden ten gevolge van de weigering om
                                                                             hem voor de vacante post in aanmerking te nemen,
                                                                             waardoor een promotiekans aan hem is voorbijgegaan;
Verzoeksters verwijten de Commissie, dat zij in de bestreden
beschikkingen geen feitelijk en juridisch onderzoek heeft               —    de Commissie in de kosten te verwijzen.
gewijd aan een aantal productenmarkten waarop de concentra-
tie rechtstreeks betrekking heeft, terwijl het concentratieplan
de structurele mededingingsvoorwaarden op die markten
ingrijpend wijzigt. Bovendien heeft de Commissie ten onrechte           Middelen en voornaamste argumenten
nagelaten, een onderzoek in rechte en in feite te wijden aan de
gevolgen van het feit dat de concentratie een vervlechting              Verzoeker komt op tegen de weigering van het TABG om hem
meebrengt tussen Salzgitter AG en derden, waardoor de                   aan te stellen tot hoofd van de eenheid „Auto’s en andere
mededinging op de betrokken markten aanmerkelijk kan                    vervoermiddelen”.
worden beperkt.
                                                                        Tot staving van zijn vorderingen voert hij de volgende
                                                                        middelen aan:
                                                                        —    schending van artikel 25 van het Statuut en van de
                                                                             motiveringsplicht;
                                                                        —    schending van artikel 45 van het Statuut, de bevorderings-
                                                                             procedure en het beginsel van gelijke behandeling;
Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door C. Morello
  tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                     —    kennelijke beoordelingsfout;
                                                                        —    misbruik van bevoegdheid en schending van artikel 7 van
                        (Zaak T-376/00)                                      het Statuut.
                          (2001/C 61/38)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Beroep, op 22 december 2000 ingesteld door Monsanto
schappen is op 19 december 2000 beroep ingesteld tegen de                       Company tegen Raad van de Europese Unie
Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Morello,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en
P.-P. Van Gehuchten, advocaten te Brussel.                                                     (Zaak T-382/00)
                                                                                (2001/C 61/39)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot                                     (Procestaal: Engels)
      aanstelling van een andere ambtenaar in het ambt
      COM/113/99 IV/F/2 „Auto’s en andere vervoermiddelen”,
      overeenkomend met een post A/5-A/4, hoofd van een                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      eenheid;                                                          schappen is op 22 december 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie door Monsanto Company, een
                                                                        vennootschap naar het recht van de staat Delaware (USA),
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om               vertegenwoordigd door C. Stanbrook Q.C. en W. van Weert
      verzoekers sollicitatie naar dit ambt niet te aanvaarden;         van Stanbrook & Hooper, advocaten te Brussel.


title: Zaak T-77/00: Beroep, op 3 april 2000 ingesteld door Esat Telecommunications Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.5.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 149/43
— het verrichte onderzoek naar de veiligheid en de therapeuti-           — de Commissie baseerde haar conclusies op een onjuist
     sche werking van amfepramon heeft geen geldige weten-                   onderzoek van de relevante markt, dat inging tegen de in
     schappelijke grondslag. Bij de beoordeling zijn criteria                haar beschikkingen gevolgde praktijk.
     gehanteerd die alleen mogen worden aangewend bij de
     toelating van nieuwe producten of in procedures inzake de           — in strijd met de vaststellingen in de bestreden beschikking,
     verlenging van een vergunning. Dergelijke procedures                    heeft Telecom Éireann misbruik gemaakt van haar machts-
     vallen evenwel binnen de bevoegdheidssfeer van de lid-                  positie door te weigeren verzoekster passende toegangs-
     staten. De beschikking is derhalve ook wegens misbruik                  voorwaarden tot haar diensten te verlenen, door de toegang
     van bevoegdheid onregelmatig.                                           afhankelijk te stellen van de gelijktijdige afname van
                                                                             verschillende diensten op kleinhandelsbasis, en door inzake
                                                                             de toegangsvoorwaarden verzoekster te discrimineren ten
(1) Tweede Richtlijn 75/319/EEG van de Raad van 20 mei 1975                  opzichte van andere gebruikers van telecommunicatiedien-
    betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
    bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147,
                                                                             sten.
    blz. 13).
(2) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende      — gesteld dat er onvoldoende bewijzen zouden zijn voor een
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen        misbruik van machtspositie door Telecom Éireann, stelt
    inzake farmaceutische specialiteiten (PB 1965, 22, blz. 369).            verzoekster dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van
                                                                             haar bevoegdheid door te weigeren verdere stappen te
                                                                             ondernemen om het nodige bewijsmateriaal te verzamelen.
Beroep, op 3 april 2000 ingesteld door Esat Telecommu-
nications Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                    Beroep, op 3 april 2000 ingesteld door Sumitomo Metal
                                                                         Industries Limited tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                          (Zaak T-77/00)
                                                                                (Zaak T-78/00)
                         (2000/C 149/79)
                                                                                (2000/C 149/80)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 april 2000 beroep ingesteld tegen Commissie             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van de Europese Gemeenschappen door Esat Telecommunica-                  schappen is op 3 april 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
tions Ltd., Dublin, vertegenwoordigd door B. Amory en A. Ver-            van de Europese Gemeenschappen door Sumitomo Metal
heyden, advocaten van het kantoor Jones, Day, Reavis &                   Industries Limited, Osaka (Japan), vertegenwoordigd door
Pogue, te Brussel.                                                       C. Vajda QC en D. Aitman, Solicitor.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— verweersters beschikking van 18 januari 2000 nietig te                 — de artikelen 1 tot 5 van de beschikking nietig te verklaren
     verklaren;                                                              voor zover zij tot verzoekster zijn gericht;
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                 — subsidiair, artikel 4 van de beschikking nietig te verklaren
                                                                             voor zover zij SMI een geldboete van 13,5 miljoen euro
                                                                             oplegt, en een aanzienlijk lager boetebedrag vast te stellen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
Verzoekster is een erkend exploitant van telecommunicatie-
diensten in Ierland. In 1996 diende zij een verzoek in
strekkende tot inleiding van een procedure om een schending              Middelen en voornaamste argumenten
van artikel 86 van het EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) door
Telecom Éireann (thans Eircom) vast te stellen. De gestelde             Volgens verzoekster is in de bestreden beschikking vastgesteld,
schending betrof de intrekking door Telecom Éireann van de              dat twee reeksen afspraken in strijd zijn met artikel 81 EG. De
standaardkortingen, die zij toekende aan haar belangrijke                eerste reeks afspraken zou zijn gemaakt tussen vier Europese
eindverbruikers, alsmede haar weigering om verzoekster billij-           producenten van naadloze standaard OCTG-buizen en buizen
ke tarieven voor doorverbindingen toe te kennen. Verzoeksters            voor pijpleidingen en vier Japanse producenten, waaronder
beroep strekt thans tot nietigverklaring van de beschikking              verzoekster („overeenkomst EU/Japan”). De tweede overeen-
van de Commissie houdende afwijzing van haar klacht, met                 komst was gemaakt tussen de Europese producenten („EU-
name op de volgende gronden:                                             overeenkomst”).


title: Zaak C-513/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/66/EG — Batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-513/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/66/EG - Batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 246/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Peere en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: T. Materne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen, althans te hebben meegedeeld, die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s en tot intrekking van richtlijn 91/157/EEG (PB L 266, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s en tot intrekking van richtlijn 91/157/EEG, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Doorhaling van zaak C-105/01

text:
13.10.2001            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 289/21
              Doorhaling van zaak C-406/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-26/01: Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
                       (2001/C 289/51)
                                                                     (1) PB C 61 van 24.2.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-406/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
bliek.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                                        Doorhaling van zaak C-27/01 (1)
                                                                                (2001/C 289/54)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli 2001 de
              Doorhaling van zaak C-410/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-27/01: Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                       (2001/C 289/52)                               Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 61 van 24.2.2001.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 april 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-410/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
Zweden.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-105/01 (1)
                                                                                (2001/C 289/55)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-26/01 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-105/01 (verzoek
                       (2001/C 289/53)                               van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële
                                                                     beslissing): André van der Plas tegen Wouter Guis.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 2001 de             (1) PB C 118 van 21.4.2001.


title: Zaak T-526/12: Beroep ingesteld op 5 december 2012 — AXA Versicherung/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Beroep ingesteld op 5 december 2012 — AXA Versicherung/Commissie
   (Zaak T-526/12)
   2013/C 32/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: AXA Versicherung AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Bahr, S. Dethof en A. Malec, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden weigering nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bestreden weigering gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               verweerster in de kosten van de procedure verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen de stilzwijgend gegeven afwijzende besluiten van de Commissie betreffende verzoeksters confirmatieve verzoeken om toegang tot het dossier van de Commissie in zaak COMP/39.125 — Autoglas.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan:

               1)

               Eerste middel: Schending van de in de artikelen 2 en 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) neergelegde verplichting om de gevraagde documenten concreet en afzonderlijk te onderzoeken

                           —

                           Met dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie de ingevolge de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1049/2001 op haar rustende verplichting om de gevraagde documenten concreet en afzonderlijk te onderzoeken niet is nagekomen. In plaats daarvan heeft zij de betrokken documenten ten onrechte op basis van formele criteria in categorieën ondergebracht.

               2)

               Tweede middel: Schending van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, en artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001 door de weigering toegang te verlenen tot specifieke documenten van het dossier

                           —

                           In het kader van dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie de werkingssfeer van de uitzonderingsregeling van artikel 4, lid 2, van verordening 1049/2001 te ruim heeft uitgelegd. Volgens verzoekster wordt geen afbreuk gedaan aan de commerciële belangen, bedoeld in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, en kon de Commissie zich evenmin beroepen op de in artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 bedoelde bescherming van het doel van onderzoeken.

                           —

                           Voorts wordt het besluitvormingsproces niet ernstig ondermijnd (artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001).

                           —

                           Bovendien ontkent de Commissie ten onrechte dat de openbaarmaking van de documenten waarom om toegang is verzocht een hoger belang dient.

               3)

               Derde middel: Schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 door de volledige weigering toegang tot specifieke documenten te verschaffen

                           —

                           Met dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie zelfs geen gedeeltelijke toegang tot de betrokken documenten verleent en daardoor artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 heeft geschonden. Verzoekster betoogt dat de Commissie in strijd met de vereisten van verordening nr. 1049/2001 niet heeft onderzocht of de documenten gedeeltelijk ter beschikking moesten worden gesteld.

               4)

               Vierde middel: Schending van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, artikel 4, lid 3, tweede alinea, en artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001 door toegang tot de volledige versie van de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie te weigeren

                           —

                           In het kader van dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie de uitzondering van artikel 4 van verordening nr. 1049/2001 ook met betrekking tot het verzoek van verzoekster tot toegang tot de versie van de inhoudsopgave zonder weglatingen te ruim uitlegt. Volgens verzoekster kunnen ook hier de commerciële belangen bedoeld in artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001 en het doel van onderzoeken bedoeld in artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 niet in gevaar worden gebracht.

                           —

                           Voorts wordt aangevoerd dat ook de bescherming van de persoonlijke levenssfeer, bedoeld in artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001, niet in gevaar wordt gebracht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).