title: Zaak C-263/05: Beroep, op 23 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/27

         Beroep, op 23 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-263/05)
   (2005/C 217/54)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 juni 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis en L. Cimaglia, leden van de juridische dienst van de Commissie.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een bepaling (artikel 14 van voorlopig wetsbesluit nr. 138 van 8 juli 2002, omgezet in wet nr. 178 van 8 augustus 2002) vast te stellen en te handhaven die voorziet in uitsluiting van de werkingssfeer van wetsbesluit nr. 22/97, dat in Italië uitvoering heeft gegeven aan richtlijn 91/156/EEG (1) van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/442/EEG (2) betreffende afvalstoffen, van stoffen of voorwerpen die bestemd zijn voor handelingen van verwijdering of nuttige toepassing van afvalstoffen welke niet uitdrukkelijk worden vermeld in de bijlagen B en C bij wetsbesluit nr. 22/97, alsmede van productieafvalstoffen of -materialen waarvan de houder voornemens is zich te ontdoen of waarvan hij verplicht is zich te ontdoen, ofschoon deze worden hergebruikt en kunnen worden hergebruikt in een productie- of consumptiecyclus, mits zij geen preventieve behandeling hebben ondergaan en niet schadelijk zijn voor het milieu, dan wel, indien zij een preventieve behandeling ondergaan, deze laatste niet is te beschouwen als een nuttige toepassing in de zin van bijlage C bij wetsbesluit nr. 22/97, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG;

               2.

               de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De verwijzing in het bepaalde sub a en b van artikel 14, lid 1, van wet 178/2002 naar respectievelijk „activiteit van verwijdering en nuttige toepassing” en „handelingen van verwijdering en nuttige toepassing” wordt in beide gevallen gevolgd door de precisering „volgens de bijlagen B en C van wetsbesluit nr. 22”.
   Deze precisering, die niet voorkomt sub c van hetzelfde artikel, brengt een onderscheid aan tussen handelingen van nuttige toepassing in het algemeen en die welke uitdrukkelijk worden vermeld in de bijlagen B en C van wetsbesluit nr. 22/97.
   Gelet op dat onderscheid volgt duidelijk uit artikel 6, lid 1, sub a, van wetsbesluit nr. 22/97 juncto artikel 14, sub a en b, van wet 178/2002, dat ten gevolge van deze laatste bepaling de draagwijdte van het begrip afvalstof wordt afgebakend in dier voege dat daaronder niet vallen alle onder bijlage A vallende materialen, stoffen of zaken die de houder aan handelingen van verwijdering of nuttige toepassing onderwerpt of voornemens is te onderwerpen, maar enkel materialen of stoffen met betrekking tot welke handelingen van verwijdering of nuttige toepassing plaatsvinden die uitdrukkelijk zijn vermeld in de bijlagen B en C bij wetsbesluit nr. 22/97.
   In het door de Italiaanse wetgever opgezette systeem, waarin het begrip afval uitdrukkelijk wordt omschreven aan de hand van bovenvermelde criteria, kunnen derhalve niet als afvalstoffen worden gekwalificeerd en derhalve niet aan de regeling inzake afvalstoffenbeheer worden onderworpen alle materialen, stoffen of zaken van bijlage A die de houder aan niet in bijlage B van wetsbesluit 22/97 genoemde handelingen van verwijdering of aan niet in bijlage C daarbij genoemde handelingen van nuttige toepassing heeft onderworpen, onderwerpt of voornemens is te onderwerpen.
   Deze uitsluiting vormt een ongerechtvaardigde beperking van het begrip afvalstoffen en daarmee van de werkingssfeer van de Italiaanse regeling op het gebied van afvalstoffenbeheer. Een en ander heeft tot gevolg, dat de bepalingen van de richtlijn enkel gelden voor de in de Italiaanse wetgeving aangeduide situaties, met uitsluiting van andere situaties die niet voorzienbaar zijn, maar die eronder vallen en die nopen tot een ruime uitlegging van het begrip afvalstoffen, zoals die geformuleerd in punt 36 van het arrest Palin Granit. Deze handelwijze van de Italiaanse wetgever is in strijd met de bepalingen van de richtlijn, waarvan niet kan worden afgeweken door een bepaling van nationaal recht.

      (1)  PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.

      (2)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.


title: Zaak C-405/14: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — PST CLC a.s./Generální ředitelství cel [Prejudiciële verwijzing — Tariefindeling — Geldigheid van punt 2 van de als bijlage bij verordening (EG) nr. 384/2004 gevoegde tabel tijdens de periode van 22 maart 2004 tot 22 december 2009 — Toepasselijkheid van deze bepaling op de tijdens het jaar 2008 ingediende douaneaangiften — Indeling van voor computers bestemde producten bestaande uit een koellichaam en een ventilator]

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — PST CLC a.s./Generální ředitelství cel
   (Zaak C-405/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Tariefindeling - Geldigheid van punt 2 van de als bijlage bij verordening (EG) nr. 384/2004 gevoegde tabel tijdens de periode van 22 maart 2004 tot 22 december 2009 - Toepasselijkheid van deze bepaling op de tijdens het jaar 2008 ingediende douaneaangiften - Indeling van voor computers bestemde producten bestaande uit een koellichaam en een ventilator])
   (2015/C 320/14)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: PST CLC a.s.

      Verwerende partij: Generální ředitelství cel

      Dictum

               1)

               Punt 2 van de tabel die als bijlage is gevoegd bij verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie van 1 maart 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur was ongeldig tijdens de periode waarin zij deze verordening van kracht was, te weten van 22 maart 2004 tot 22 december 2009.

               2)

               Voor zover de in hoofdgeding aan de orde zijnde producten bestaan uit een koellichaam en een ventilator die uitsluitend bestemd zijn om te worden ingebouwd in een computer, hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan, moeten zij in het tarief worden ingedeeld aan de hand van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, neergelegd in verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak T-529/09: Arrest van het Gerecht van 4 mei 2012 — In ’t Veld/Raad ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Advies van juridische dienst van Raad betreffende aanbeveling van Commissie om toestemming te verlenen voor openen van onderhandelingen met oog op internationale overeenkomst — Gedeeltelijke weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen — Uitzondering betreffende bescherming van juridische adviezen — Concrete en voorzienbare ondermijning van betrokken belang — Hoger openbaar belang” )

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/9

         Arrest van het Gerecht van 4 mei 2012 — In ’t Veld/Raad
   (Zaak T-529/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Advies van juridische dienst van Raad betreffende aanbeveling van Commissie om toestemming te verlenen voor openen van onderhandelingen met oog op internationale overeenkomst - Gedeeltelijke weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen - Uitzondering betreffende bescherming van juridische adviezen - Concrete en voorzienbare ondermijning van betrokken belang - Hoger openbaar belang)
   2012/C 184/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie in ’t Veld (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer, C. Fekete en O. Petersen, vervolgens M. Bauer en C. Fekete, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. O’Reilly en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 29 oktober 2009 waarbij wordt geweigerd volledige toegang te geven tot document nr. 11897/09 van 9 juli 2009 houdende het advies van de juridische dienst van de Raad, met als opschrift „Aanbeveling van de Commissie aan de Raad om toestemming te verlenen voor het openen van onderhandelingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika om te komen tot een internationale overeenkomst met het oog op het ter beschikking stellen van gegevens betreffende het financiële berichtenverkeer aan het ministerie van Financiën van de Verenigde Staten ten behoeve van het voorkomen en bestrijden van terrorisme en terrorismefinanciering alsook de strijd tegen die verschijnselen — Rechtsgrondslag”

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Raad van 29 oktober 2009 wordt nietig verklaard voor zover daarbij de toegang is geweigerd tot de andere niet openbaar gemaakte delen van het document nr. 11897/09 dan die welke betrekking hebben op de specifieke inhoud van de voorgenomen overeenkomst of van de onderhandelingsrichtsnoeren.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak F-28/14: Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — ZZ/EDEO

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/44

         Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-28/14)
   2014/C 184/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en D. de Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie houdende beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris, weigering om hem te horen wegens feiten van psychisch geweld, afwijzing van zijn verzoek om een extern onderzoeker aan te wijzen en registratie van zijn klacht als verzoek

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie, vice-voorzitter van de Europese Commissie (HV/VV), van 20 december 2013 om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub e, RAP met ingang van 31 maart 2014 te beëindigen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de HV/VV houdende weigering om verzoeker te horen, ofschoon hij daar uitdrukkelijk om had verzocht op het voorblad van zijn klacht van 9 december daaraan voorafgaand tegen de Chief Operating Officer van EDEO wegens feiten van psychisch geweld;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de HV/VV tot afwijzing van zijn verzoek om een extern onderzoeker van een zeer hoog niveau aan te wijzen, met een grote ervaring op het gebied van de arbeidsomstandigheden van de instellingen van de Europese Unie en een onbesproken onpartijdigheid, teneinde de feiten vast te stellen, daaruit de gevolgen te trekken en de HV/VV aanbevelingen te doen over de naar aanleiding van die klacht te treffen maatregelen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de HV/VV om zijn klacht als verzoek te laten registreren en te laten behandelen door het DG HR.D.2 „Juridische zaken, communicatie en betrekkingen met ontvangende partijen”, waarvan niet één lid de rang en het gezag heeft van de ambtenaar tegen wie een klacht is ingediend;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten van de procedure.


title: Gerecht van eerste aanleg van de Europese gemeenschappen — Mededelingen

text:
24.8.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 202/19
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                       Vierde kamer - uitgebreid:
                                pen
                                                                             V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi,
                                                                             A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters;
                          Mededelingen
                                                                             Vijfde kamer:
                         (2002/C 202/27)
                                                                             R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en
                                                                             J. D. Cooke, rechters;
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de rechters
aan de kamers                                                                Vijfde kamer - uitgebreid:
                                                                             R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, R. Moura
In zijn voltallige conferentie van 4 juli 2002 heeft het Gerecht,            Ramos, J. D. Cooke en H. Legal, rechters.
overeenkomstig artikel 2, lid 4, van het besluit van de Raad
van 24 oktober 1988 en de artikelen 10 en 15 van zijn
                                                                       De zaken waarin de rechter-rapporteur na de wijziging van de
Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, de volgende
                                                                       samenstelling van de kamers aan een andere, uit drie rechters
besluiten genomen met betrekking tot de periode van 1 ok-
                                                                       bestaande kamer is toegewezen — met uitzondering van de
tober 2002 tot en met 30 september 2003:
                                                                       merkenzaken die aan de Tweede kamer zijn toegewezen en
a)    als kamerpresidenten worden aangewezen de rechters               een evenredig aantal ambtenarenzaken die aan de Eerste kamer
                                                                       zijn toegewezen — worden met ingang van 1 oktober 2002
      —     R. Garcı́a-Valdecasas                                      toegewezen aan de kamer waarvan de rechter-rapporteur met
                                                                       ingang van die datum deel uitmaakt.
      —     K. Lenaerts
                                                                       In de zaken waarin vóór 1 oktober 2002 de schriftelijke
      —     V. Tilli                                                   behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of
      —     N. Forwood                                                 heeft plaatsgehad, blijft echter voor het eventuele vervolg van
                                                                       de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het
b)    voor dezelfde periode worden de kamers samengesteld              arrest de kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.
      als volgt:
      Eerste kamer:                                                    Criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers
      B. Vesterdorf, president, R. Moura Ramos en H. Legal,
      rechters;                                                        In zijn voltallige conferentie van 4 juli 2002 heeft het
                                                                       Gerecht overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor
      Eerste kamer — uitgebreid:                                       de procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de
                                                                       toewijzing van de zaken aan de kamers in de periode van
      B. Vesterdorf, president, J. Azizi, R. Moura Ramos,              1 oktober 2002 tot en met 30 september 2003:
      M. Jaeger en H. Legal, rechters;
                                                                       1.    a)    De beroepen betreffende de steunmaatregelen van
      Tweede kamer:                                                                staten en handelspolitieke beschermingsmaatregelen
      N. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij,                     worden onmiddellijk na de nederlegging van het
      rechters;                                                                    verzoekschrift en behoudens latere toepassing van
                                                                                de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor
      Tweede kamer — uitgebreid:                                                   de procesvoering, toegewezen aan de uitgebreide
                                                                                kamers bestaande uit vijf rechters.
      N. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi,
      A. W. H. Mey en M. Vilaras, rechters;                                  b)    De andere zaken worden onmiddellijk na de neder-
                                                                                legging van het verzoekschrift en behoudens latere
      Derde kamer:                                                                 toepassing van de artikelen 14 en 51 van het
      K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;                Reglement voor de procesvoering, toegewezen aan
                                                                                de kamers bestaande uit drie rechters.
      Derde kamer - uitgebreid:
                                                                       2.    Toewijzing van de in punt 1, sub a en b, bedoelde zaken
      K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh, J. Azizi, J. D. Cooke
                                                                             geschiedt als volgt:
      en M. Jaeger, rechters;
      Vierde kamer:                                                          a)    de in punt 1, sub a, bedoelde zaken worden, in de
                                                                                volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt
      V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras,                         toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de Derde, de
      rechters;                                                                    Vierde en de Vijfde kamer (uitgebreid);
 ---pagebreak--- C 202/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24.8.2002
     b)     de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            procesvoering bedoelde zaken betreffende intellec-
            tuele-eigendomsrechten worden, in de volgorde van
            inschrijving ter griffie, bij toerbeurt toegewezen aan                                  van 4 juli 2002
            de Tweede en de Vierde kamer;
     c)     de andere in punt 1, sub b, bedoelde zaken worden,            in zaak T-340/99: Arne Mathisen AS tegen Raad van de
            in de volgorde van inschrijving ter griffie, bij toer-                                Europese Unie (1)
            beurt toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de
            Derde, de Vierde en de Vijfde kamer. Hierbij worden
            drie afzonderlijke toerbeurten toegepast, en wel:
                                                                          („Definitieve antidumpingrechten en definitieve compen-
                                                                          serende rechten — Gekweekte Atlantische zalm — Beroep
            —     voor de zaken bedoeld in artikel 236 EG-                tot nietigverklaring — Verbintenis — Ontwijking — Ver-
                  Verdrag en artikel 152 EGA-Verdrag;                     plichting tot samenwerking — Niet-nakoming — Evenredig-
                                                                                heidsbeginsel — Beroep tot schadevergoeding”)
            —     voor de zaken betreffende de toepassing van de
                  voor ondernemingen geldende mededingings-
                  regels;                                                                          (2002/C 202/28)
            —     voor de overige zaken bedoeld in punt 1, sub b.
                                                                                (Procestaal: Engels)
            In het kader van de boven in het eerste streepje
            bedoelde toerbeurt wordt de toewijzing van de zaken
            betreffende intellectuele-eigendomsrechten aan de
            Tweede en de Vierde kamer volgens de boven
            sub b bedoelde toerbeurt gecompenseerd door de
            toewijzing, naar verhouding, van zaken aan de                 In zaak T-340/99, Arne Mathisen AS, gevestigd te Værøy
            Eerste, de Derde en de Vijfde kamer.                          (Noorwegen), vertegenwoordigd door S. Knudtzon, advocaat,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de
            In het kader van de in de punten 2, sub a, en 2,              Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G. Berrisch),
            sub c, bedoelde toerbeurtregeling worden de door              ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
            de president van het Gerecht voorgezeten Eerste               pen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany), betreffende in
            kamer en Eerste kamer (uitgebreid) bij elke derde             de eerste plaats een beroep tot nietigverklaring van verordening
            toerbeurt overgeslagen.                                       (EG) nr. 1895/1999 van de Raad van 27 augustus 1999 tot
                                                                          wijziging van verordening (EG) nr. 772/1999 tot instelling van
            De president van het Gerecht kan van de toerbeurtre-          een voorlopig antidumpingrecht en een voorlopig compen-
            geling afwijken in geval van verknochtheid van                serend recht op de invoer van gekweekte Atlantische zalm van
            zaken of ter verzekering van een gelijkmatige werk-           oorsprong uit Noorwegen (PB L 233, blz. 1), en in de tweede
            verdeling.                                                    plaats een beroep tot vergoeding van de schade als gevolg van
                                                                          de vaststelling van de verordening, heeft het Gerecht (Vierde
                                                                          kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
                                                                          kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en
                                                                          A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
Voltallig Gerecht
                                                                          4 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
Tijdens zijn voltallige conferentie van 4 juli 2002 heeft het
Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van
zijn Reglement voor de procesvoering het volgende besluit                 1)    Verwerpt het beroep.
genomen: Indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal
ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering
het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters           2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en die van de Raad
bestaat, is de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president                 zal dragen.
van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting
van de zaak zal deelnemen, de omgekeerde van de rangorde                  3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
der rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6
van het Reglement voor de procesvoering, tenzij de aldus
aangewezen rechter de rechter-rapporteur is. In dat geval
wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang                  (1) PB C 79 van 18.03.2000.
voorafgaat.


title: Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-361/95)

text:
20 . 1 . 96          INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 16/7
Verzoek van de Pretura di Pordenone van 18 oktober 1995                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           T. Morellato en USL nr. 11 te Pordenone                     1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft
                        ( Zaak C-358/95 )                                   voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
                                                                            krachtens de artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag,
                            ( 96/C 16/ 13                                   door niet binnen de voorgeschreven termijn de wette
                                                                            lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en
De Pretura di Pordenone heeft bij beschikking van 18 ok                    in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
tober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              aan Richtlijn 91/371/EEG van de Raad van 20 juni 1991
21 november 1995 , in het geding tussen T. Morellato en                     inzake de toepassing van de Overeenkomst tussen de
USL nr. 11 te Pordenone, het Hof van Justitie van de                        Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        Bondsstaat betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
beslissing over de navolgende vragen:                                       met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (-1 ),
                                                                            of subsidiair, door de Commissie niet tijdig van die
— Moeten de artikelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag                          bepalingen in kennis te stellen;
     aldus worden uitgelegd, dat daarmee onverenigbaar is de
     Italiaanse wettelijke regeling inzake de verwerking van           2 , verweerder in de kosten te verwijzen.
     en de handel in granen, meel, brood en deegwaren (wet
     nr. 580 van 4 juli 1967 ), voor zover deze regeling de            Middelen en voornaamste argumenten
     handel in diepgevroren volkorenbrood verbiedt, wan
     neer :                                                            Ingevolge het verbindende karakter van de artikelen 189,
                                                                       derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn de
     — het vochtgehalte hoger is dan ingevolge artikel 16 is           Lid-Staten gehouden, vóór het verstrijken van de daartoe
         toegelaten,                                                   gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig zijn om
                                                                       aan de tot hen gerichte richtlijnen te voldoen . Bedoelde
     — het gehalte aan korrels lager is dan ingevolge de               termijn is reeds op 4 juli 1993 verstreken, zonder dat Spanje
          bepalingen van artikel 16 in samenhang met arti             de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld .
          kel 7, derde alinea, is bepaald,
                                                                       (M PB nr. L 205 van 27 . 7. 1991 , blz . 48 .
     — een niet-toegelaten ingrediënt, namelijk zemelen, is
          toegevoegd;
     moeten deze wettelijke bepalingen dus worden
     beschouwd als kwantitatieve invoerbeperkingen of
     maatregelen van gelijke werking in de zin van arti               Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Commissie
     kel 30 ?                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
— Zo ja, kan de Italiaanse Staat zich ter bescherming van de                                   ( Zaak C-361/95 )
     volksgezondheid in casu op goede gronden beroepen op                                         ( 96/C 16/15 )
     de uitzonderingen waarin artikel 36 van het EEG
     Verdrag voorziet ?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 23 november 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
— Dient de Italiaanse rechter de Italiaanse wettelijke
                                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     regeling buiten toepassing te laten ?                             vertegenwoordigd door D. Gouloussis en B. Vilâ Costa, als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
— Dient het in de Franse Republiek geproduceerd brood                  bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     zoals hierboven beschreven in Italië tot het vrije verkeer
     te worden toegelaten ?
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                        1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft
                                                                             voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
                                                                             krachtens de artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag,
 Beroep, op 23 november 1995 ingesteld door Commissie                        door niet binnen de voorgeschreven termijn de wette
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                             lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en
                                 Spanje                                      in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
                         ( Zaak C-360/95 )                                   aan Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992
                                                                             tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                             ( 96/C 16/14 )                                  bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
                                                                             met uitzondering van de levensverzekeringsbranche en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en
 op 23 november 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                       88/357/EEG ( derde richtlijn schadeverzekering) ( 1 ), of
 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       subsidiair, door de Commissie niet tijdig van die
 vertegenwoordigd door D. Gouloussis en B. Vilâ Costa, als                   bepalingen in kennis te stellen;
 gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
 bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                     2 , verweerder in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- Nr. C 16/8              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 1 . 96
Middelen en voornaamste argumenten                                       aanleg is gekomen, is ontoereikend gemotiveerd en het
                                                                         Gerecht van eerste aanleg heeft één van de vorderingen van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      requiranten in het geheel niet onderzocht.
met die in zaak C-360/95 ( 2 ); de termijn voor omzetting van
de richtlijn is op 31 december 1993 verstreken.                          In het bijzonder met betrekking tot de door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg vastgestelde feiten, is de hogere voorziening
(M PB nr . L 228 van 11 . 8 . 1992 , blz . 1 .                           van requiranten gebaseerd op schendingen van het recht ter
( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
                                                                         zake van deze vaststelling: de duidelijke materiële onjuist
                                                                         heid van de bevindingen, misbruik van bewijs, verkeerde
                                                                         toepassing van de regels en beginselen betreffende de
                                                                         bewijslast.
Hogere voorziening, op 27 november 1995 ingesteld door
1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A. Glancy, 4. R.         Requiranten stellen dat aan het arrest van het Gerecht van
Cohen tegen het arrest op 18 september 1995 in zaak                      eerste aanleg een fundamenteel verkeerde toepassing ( of een
T-168/94 ( J ) tussen X.Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar,                aantal verkeerde toepassingen ) van het recht betreffende het
3 . J. M. A. Glancy, 4. R. Cohen en 1 . Raad van de Europese             juridische causaliteitscriterium ten grondslag ligt .
Unie, 2. Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese               (M PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz. 13 .
         Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid )
                        ( Zaak C-362/95 P)
                            ( 96/C 16/16 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Verzoek van de Pretura di Roma — Sezione distaccata di
op 27 november 1995 hogere voorziening ingesteld door                    Tivoli — van 8 november 1995 om een prejudiciële
1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A Glancy, 4 . R.                  beslissing in de strafzaak tegen G. Tancredi
Cohen, vertegenwoordigd door K. P. E. Lasok, QC,                                                 ( Zaak C-363/95 )
geïnstrueerd door Ch. Kahn van Berg & Co ., Solicitors,
                                                                                ( 96/C 16/17)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
M. Dennewald, advocaat aldaar, Avenue de la Porte Neuve
                                                                         De Pretura di Roma — Sezione distaccata di Tivoli — heeft
12, tegen het arrest, op 1 8 september 1 995 in zaak T- 1 6 8/94
tussen 1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A. Glancy,        bij beschikking van 8 november 1995 , ingekomen ter griffie
4 . R. Cohen en 1 . Raad van de Europese Unie, 2 . Commissie             van het Hof van Justitie op 27 november 1995 , in de
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                          strafzaak tegen G. Tancredi, het Hof van Justitie van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
pen ( Eerste kamer — uitgebreid ).                                       beslissing over dezelfde vragen als gesteld zijn in de zaken
                                                                         C-58/95 e.a . ( M.
Requiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                         (M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 6 .
a ) de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg te
       vernietigen,
b ) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg,
       en
                                                                         Verzoeken van het Finanzgericht Hamburg van 22 septem
c ) de Commissie te verwijzen in de kosten van requiran                 ber 1995 en van 27 september 1995 om een prejudiciële
       ten .
                                                                         beslissing in de gedingen tussen Firma T. Port GmbH & Co.
                                                                                en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( Zaken C-364/95 en C-365/95 )
Requiranten stellen dat het arrest van het Gerecht van eerste                                       ( 96/C 16/18 )
aanleg nietig is wegens schending van het recht: schending
van het recht van requiranten om te worden gehoord, zoals
uitgelegd in het kader van artikel 6 van het Europees                    De Gemeinsame Sénat van het Finanzgericht Hamburg voor
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de                 de Lànder Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen
fundamentele vrijheden, van de rechten van de verdediging                en Schleswig-Holstein — Vierde Sénat — heeft bij beschik
en van algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht.                    kingen van 22 september 1 995 en 27 september 1995 ,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 no
 Requiranten hebben om verschillende redenen geen eerlijk                vember 1 995 , in de gedingen tussen Firma T. Port GmbH &
proces gehad: het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie
 staat, zowel wat de aard van de argumenten van requiranten              van de Europese Gemeenschappen verzocht om de in zaak
 als wat het bewijs en de oorsprong van het bewijs betreft, vol           C- 1 82/95 (*) voorgelegde eerste, tweede en derde vraag te
 met suggestio falsi en suppressio veri; het Gerecht van eerste           beantwoorden .
 aanleg heeft het bewijs waarover het beschikte, misbruikt en
 heeft nagelaten maatregelen van instructie te gelasten,                  (M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz. 12 .
 ofschoon er gegronde redenen waren om dit wel te doen; een
 aantal van de conclusies waartoe het Gerecht van eerste


title: Zaak C-117/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 23 de Madrid (Spanje) op 11 maart 2014 — Grima Janet Nisttauz Poclava/Jose María Ariza Toledano (Taberna del Marqués)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 23 de Madrid (Spanje) op 11 maart 2014 — Grima Janet Nisttauz Poclava/Jose María Ariza Toledano (Taberna del Marqués)
   (Zaak C-117/14)
   2014/C 151/17
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 23 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grima Janet Nisttauz Poclava

      Verwerende partij: Jose María Ariza Toledano (Taberna del Marqués)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de nationale regeling waarin is bepaald dat voor arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd ter ondersteuning van ondernemers een proefperiode van één jaar geldt tijdens welke de arbeidsovereenkomst vrij kan worden beëindigd, strijdig met het Unierecht en verenigbaar met het door artikel 30 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] (1) gewaarborgde grondrecht?

               2)

               Druist de proefperiode van één jaar die geldt voor de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd ter ondersteuning van ondernemers, in tegen de doelstellingen en de voorschriften — clausules 1 en 3 — van richtlijn 1999/70/EG (2) betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (2)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-145/04: Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Elisabetta Righini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/10

         Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Elisabetta Righini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-145/04)
   (2004/C 179/20)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 april 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Elisabetta Righini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de haar op 27 mei 2003 en op 30 juni 2003 ter kennis gebrachte besluiten van de Commissie om verzoekster bij de indiensttreding in te delen in rang A7-3, in de hoedanigheid van tijdelijk functionaris dan wel als ambtenaar op proef;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de Procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verweerster komt op tegen haar indeling in rang A7, salaristrap 3, bij haar aanstelling tot ambtenaar op proef op 21 mei 2003.
   Tot staving van haar vordering voert zij het volgende aan:

               —

               schending van artikel 31, lid 2, van het Statuut;

               —

               schending van het besluit van de Commissie van 1 september 1983, zoals gewijzigd op 7 februari 1996, houdende precisering van de criteria die van toepassing zijn op de aanstelling in rang en de indeling in salaristrap bij de aanwerving van tijdelijke functionarissen en ambtenaren;

               —

               miskenning van een aantal algemene rechtsbeginselen, zoals het beginsel van gelijke behandeling, het vertrouwensbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel, en de beginselen die het TABG verplichten enkel beslissingen te nemen op basis van afdoende motivering, zonder gebreken wegens een kennelijke beoordelingsfout.

         Verzoekster beklemtoont dat zowel haar uitzonderlijke kwalificaties als de vacante functie, waarvoor de aanwerving van een bijzonder gekwalificeerde ambtenaar was vereist, haar indeling in rang A6 rechtvaardigden.


title: Zaak T-11/04: Beroep, op 14 januari 2004 ingesteld door Georges Martins tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 59/37
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Georges
                                                                        Martins, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlan-
—     het definitieve besluit van 20 december 2002, volgens             di, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten, domicilie
      hetwelk verzoeker bij zijn aanwerving per 1 maart 1988            gekozen hebbende te Luxemburg.
      in rang B3 is ingedeeld, nietig te verklaren;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        —    het besluit van de Commissie van 14 april 2003 nietig te
Verzoeker, die bij zijn indiensttreding bij de Commissie in                  verklaren, voorzover dit besluit:
maart 1988 in rang B, salaristrap 3, is ingedeeld, komt op
tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om, na               —     zijn indeling bij aanwerving herziet en hem per
heronderzoek van zijn situatie ingevolge het arrest van het Hof                    1 juni 1991 in rang A6, salaristrap 1, indeelt,
in zaak C-389/98 P, Gevaert, geen nieuwe indeling vast te
stellen.
                                                                             —     zijn indeling herziet en hem per 1 april 2000 in
Tot staving van zijn stellingen betoogt verzoeker dat de                           rang A5/3 indeelt, en
Commissie na heronderzoek van zijn gegevens tot de slotsom
is gekomen dat enkel de sinds mei 1970 opgedane beroepser-                   —     de financiële gevolgen ervan tot 5 oktober 1995
varing in aanmerking kon worden genomen, aangezien verzoe-                         beperkt;
ker tijdens die maand zijn diploma heeft behaald dat toegang
geeft tot de categorie B. Verzoeker heeft zijn diploma van              —    de Commissie te verwijzen in de kosten.
secundair onderwijs echter in juli 1964 behaald. Het bestreden
besluit bevat een kennelijke beoordelingsfout en is derhalve
onwettig.
Voorts beroept verzoeker zich op een schending van artikel 5            Middelen en voornaamste argumenten
van het Statuut.
                                                                        Verzoeker, die bij zijn indiensttreding bij het Economisch en
                                                                        Sociaal Comité in juni 1991 in rang A7, salaristrap 3, werd
                                                                        ingedeeld, is op 1 november 1992 naar de Commissie
Beroep, op 14 januari 2004 ingesteld door Georges
                                                                        overgegaan. Op 31 juli 2002 heeft het tot aanstelling bevoegd
Martins tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        gezag van het Economisch en Sociaal Comité zijn indeling bij
                               pen
                                                                        aanwerving herzien en hem in rang A6, salaristrap 1, ingedeeld.
                         (Zaak T-11/04)
                         (2004/C 59/59)                                 Volgens verzoeker diende de Commissie dit besluit derhalve
                                                                        per 1 november 1992, dag van voormelde overgang, uit te
                        (Procestaal: Frans)                             voeren, en zijn loopbaan aan te passen. Door dit niet te doen,
                                                                        heeft zij de artikelen 62 en 45 van het Statuut, alsmede het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               beginsel dat ambtenaren in aanmerking komen voor een
schappen is op 14 januari 2004 beroep ingesteld tegen                   verdere carrière geschonden.


title: Zaak T-338/09: Beroep ingesteld op 27 augustus 2009 — Müller-Boré & Partner/BHIM — Popp e.a. (MBP)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/73

         Beroep ingesteld op 27 augustus 2009 — Müller-Boré & Partner/BHIM — Popp e.a. (MBP)
   (Zaak T-338/09)
   2009/C 267/132
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Müller-Boré & Partner (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C.Osterrieth en T.Schmitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: E. Popp (München, Duitsland), W.E. Sajda (München), J. Bohnenberger (München), V. Kruspig (München)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 23 juni 2009 in zaak R 1176/2007-4 vernietigen en aldus herzien dat het beroep geheel wordt verworpen en de oppositie geheel wordt afgewezen,

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MBP” voor diensten van de klassen 35 en 42 (aanvraag nr. 1 407 857)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: E. Popp, W. E. Sajda, J. Bohnenberger en V. Kruspig

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „ip_law@mbp.” voor diensten van klasse (gemeenschapsmerk nr. 667 105) alsmede de naar de Duitse merkenwet bijzondere handelsbenaming „mbp.de”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-321/99 P: Beroep, op 27 augustus 1999 ingesteld door Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARA), Alcântara Refinarias - Açúcares SA en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA, tegen het arrest van 17 juni 1999 van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer - uitgebreid) in zaak T-82/96 tussen enerzijds Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARAP), Alcântara Refinarias - Açúcares SA en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, bijgestaan door de Portugese Republiek en DAI - Sociedade de Desenvolvimento Agro-industrial SA

text:
4.12.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 352/19
Verzoek van het College van Beroep voor het Bedrijfs-                 aanvankelijk is nagelaten, dit verzoek ter voorkoming van
leven van 21 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in              toepassing van artikel 3, derde lid, van laatstgenoemde Veror-
het geding tussen Kloosterboer Rotterdam BV, voorheen                 dening, alsnog na het vrijgeven van de goederen wordt
Vriesveem vof, en Minister van Landbouw, Natuurbeheer                 ingewilligd?
                            en Visserij
                                                                      5.     Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord:
                         (Zaak C-317/99)
                                                                      is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, met
                         (1999/C 352/27)                              name het bepaalde bij artikel 220, lid 2, aanhef en onder b,
                                                                      van Verordening (EEG) nr. 2913/92 en het vertrouwensbegin-
Het College van Beroep voor het Bedrijfsleven heeft bij               sel, dat tot boeking achteraf als bedoeld in artikel 220, lid 1,
uitspraak van 21 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof         van genoemde verordening wordt overgegaan, indien sprake
van Justitie op 26 augustus 1999, in het geding tussen                is van omstandigheden als vermeld in de tweede vraag?
Kloosterboer Rotterdam BV, voorheen Vriesveem vof, en
Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, het Hof van          6.     Bij een ontkennende beantwoording van vraag 5:
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    moet deze vraag eveneens ontkennend worden beantwoord
                                                                      indien de in de derde vraag vermelde omstandigheden zich
1.     Is Verordening (EEG) nr. 1484/95 (1) rechtsgeldig, voor-       voordoen?
zover daarin het bepaalde bij artikel 5, lid 3, van Verordening
(EEG) nr. 2777/75 (2) — inhoudende dat het aanvullend
                                                                      (1) PB 1995, L 145, blz. 47.
invoerrecht, bedoeld in artikel 5 van de Overeenkomst, wordt          (2) PB 1975, L 282, blz. 77.
vastgesteld op basis van de cif-invoerprijs van de zending in         (3) PB 1992, L 302, blz. 1.
kwestie — aldus is uitgewerkt dat zodanige vaststelling slechts
plaatsvindt, indien de importeur daarom verzoekt en dat in
alle andere gevallen de voor het aanvullend invoerrecht in
aanmerking te nemen invoerprijs van de betrokken partij de
representatieve prijs is, als bedoeld in artikel 2, lid 1, van
Verordening (EEG) nr. 1484/95?                                        Beroep, op 27 augustus 1999 ingesteld door Associação
                                                                      dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARA), Alcântara
2.     Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:           Refinarias — Açúcares SA en RAR Refinarias de Açúcar
                                                                      Reunidas SA, tegen het arrest van 17 juni 1999 van het
is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht en met            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
name het vertrouwensbeginsel dat, indien verzuimd is een              pen (Vierde kamer — uitgebreid) in zaak T-82/96 (1)
verzoek als bedoeld in artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG)        tussen enerzijds Associação dos Refinadores de Açúcar
nr. 1484/95 te doen, de douaneschuld wordt berekend met               Portugueses (ARAP), Alcântara Refinarias — Açúcares SA
toepassing van het derde lid van genoemd artikel, indien:             en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA, en anderzijds
                                                                      de Commissie van de Europese Gemeenschappen, bijge-
— de bij de aangifte opgegeven cif-prijs van de betrokken             staan door de Portugese Republiek en DAI — Sociedade
    zending boven de reactieprijs ligt;                                          de Desenvolvimento Agro-industrial SA
— aan de aangever door de douaneautoriteiten is meegedeeld
    dat in die situatie zo’n verzoek achterwege kon blijven;                                 (Zaak C-321/99 P)
— de aangever te goeder trouw heeft gehandeld door op                                          (1999/C 352/28)
    bedoelde mededelingen van de douane af te gaan en
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— de aangever overigens aan alle voorschriften van de                 op 27 augustus 1999 tegen het arrest van 17 juni 1999 van het
    geldende bepalingen inzake de douaneaangifte heeft vol-           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
    daan?                                                             (Vierde kamer — uitgebreid) in zaak T-82/96 tussen enerzijds
                                                                      Associação dos Refinadores de Acúcar Portugueses (ARAP),
3.     Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:           Alcântara Refinarias — Açúcares SA en RAR Refinarias de
                                                                      Açúcar Reunidas SA, en anderzijds de Commissie van de
geldt die bevestigende beantwoording evenzeer indien, naast de        Europese Gemeenschappen, bijgestaan door de Portugese
in de tweede vraag genoemde omstandigheden, de betrokken              Republiek en DAI — Sociedade de Desenvolvimento Agro-
aangever kennis heeft genomen van de, met betrekking tot              industrial SA, beroep ingesteld door Associação dos Refinado-
eerder door hem gedane aangiften, verstrekte „Verificatie             res de Açúcar Portugueses (ARAP), Alcântara Refinarias —
mededelingen”, zoals weergegeven in rubriek 2.2, onder het            Açúcares SA en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA,
tweede gedachtestreepje, van deze uitspraak?                          vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
4.     Indien de tweede en derde vraag bevestigend worden             Grand-Rue 31.
beantwoord:
                                                                      Verzoekers concluderen dat het Hof:
verzet het bepaalde bij Verordening 1484/95, in samenhang             — hun beroep ontvankelijk zal verklaren;
met artikel 65 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 (3) zich er
dan tegen dat in de situatie, waarin een verzoek als bedoeld in       — het arrest van 17 juni 1999 van het Gerecht van eerste
artikel 3, eerste lid, van Verordening (EEG) nr. 1484/95 in                aanleg gedeeltelijk zal vernietigen voorzover dat in dit
vertrouwen op inlichtingen van de douaneautoriteiten                       beroep wordt gevorderd;
 ---pagebreak--- C 352/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.12.1999
— de tot de Portugese regering gerichte beschikking van de            Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 juni
     Commissie van 11 januari 1996 nietig zal verklaren;              1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                           DaimlerChrysler AG en Land Baden-Württemberg
     subsidiair de zaak zal terugverwijzen naar het Gerecht van
     eerste aanleg overeenkomstig artikel 54 van ’s Hofs
     Statuut-EG;                                                                                (Zaak C-324/99)
— de Commissie in de kosten van beide instanties zal                                            (1999/C 352/29)
     verwijzen.
                                                                      Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten                                    24 juni 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 30 augustus 1999, in het geding tussen DaimlerChrysler
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,          AG en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de
dat het tot de Portugese regering gerichte besluit van de             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Commissie van 3 juli 1991 verzekert dat de voor de suikersec-         beslissing over de navolgende vragen:
tor geldende voorschriften worden nageleefd.
                                                                      1. Moet de uitdrukking in overeenstemming met het Verdrag
                                                                           in artikel 4, lid 3, sub a-i, van verordening (EEG)
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,               nr. 259/93 (1) aldus worden uitgelegd, dat bij een op grond
dat de Commissie niet gerechtigd was de toepassing van                     van de beginselen van nabijheid, voorrang voor nuttige
besluitwet nr. 95/90 op DAI — Sociedade de Desenvolvimento                 toepassing en zelfverzorging gerechtvaardigd algemeen
Agro-industrial SA, rechtstreeks te toetsen aan artikel 92                 uitvoerverbod voor bijzonder te bewaken voor verwijde-
EG-Verdrag (thans 92 EG).                                                  ring bestemde afvalstoffen bovendien moet worden nage-
                                                                           gaan, of dat uitvoerverbod verenigbaar is met het verbod
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,               van kwantitatieve handelsbeperkingen tussen de lidstaten
dat de individuele toepassing van besluitwet nr. 95/90 op de               dat is neergelegd in artikel 28 en volgende EG?
suikerindustrie (de staatssteun aan DAI) niet onverenigbaar is
met de doelstelling van het gemeenschappelijk landbouw-               2. Indien die vraag bevestigend moet worden beantwoord,
beleid, zoals uitgevoerd bij de betrokken voorschiften.                    volstaat het dan dat in geval van een bij wet opgelegd
                                                                           kwantitatief uitvoerverbod de wettelijke regeling als zo-
Voor zover het juist is dat de verschillende soorten steunmaat-            danig wordt getoetst, of moet de toetsing in ieder afzonder-
regelen die in de bestreden beschikking en door het Gerecht                lijk geval worden verricht, waarbij een voorgenomen
van eerste aanleg zijn onderzocht, onder verschillende regelin-            uitvoer op grond van die wettelijke regeling wordt verbo-
gen vallen en dus telkens afzonderlijk moeten worden getoetst              den? Mag in dat verband door middel van een verplichting
aan de toepasselijke regeling en de doelstellingen daarvan,                tot aanbieding aan een binnenlandse installatie een uitvoer-
heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte bij zijn                  verbod voor bijzonder te bewaken voor verwijdering
wettigheidstoetsing van de bestreden beschikking en de wijze               bestemde afvalstoffen worden „vastgelegd” gedurende vijf-
waarop de Commissie van haar discretionaire bevoegdheid                    tien jaar, wanneer op het ogenblik waarop er redenen
gebruik heeft gemaakt, geen rekening gehouden met het                      zijn om die aanbiedingsverplichting in te voeren, de
effect van de verschillende steunmaatregelen tezamen (het                  nagestreefde zekerheid van verwijdering alleen door een
gecombineerde effect).                                                     zo lange contractuele band met de exploitant van die
                                                                           installatie kan worden bereikt?
De artikelen 87 (voorheen 92) en 88 (voorheen 93) EG gelden
voor steun waarop verordening nr. 866/90(2) van toepassing            3. Staat artikel 4, lid 3, van verordening (EEG) nr. 259/93 de
is. Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,           lidstaten toe een regeling in te voeren, waarbij in het
dat steun die in aanmerking komt voor communautaire                        kader van de aanbiedingsverplichting de overbrenging
medefinanciering krachtens verordening nr. 866/90, niet                    van bijzonder te bewaken voor verwijdering bestemde
onderworpen is aan de toepassing van de artikelen 87                       afvalstoffen naar andere lidstaten afhankelijk wordt gesteld
(voorheen 92) en 88 (voorheen 93).                                         van de voorwaarde dat de voorgenomen verwijdering in
                                                                           overeenstemming met de milieurechtelijke normen van
                                                                           het land van herkomst zal geschieden?
Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld,
dat de steun niet onverenigbaar is met verordening nr. 866/90.
Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg is onvoldoende           4. Is het verenigbaar met de regeling van artikel 3 en volgende
met redenen omkleed op dit punt, aangezien het Gerecht geen                van verordening (EEG) nr. 259/93, dat een lidstaat met
rekening heeft gehouden met de verschillende argumenten                    betrekking tot de voorgenomen grensoverschrijdende
van verzoekers ten aanzien van de niet-toepasselijkheid van                overbrenging van bijzonder te bewaken voor verwijdering
verordening nr. 866/90.                                                    bestemde afvalstoffen vóór de kennisgevingsprocedure een
                                                                           eigen procedure voor de aanbieding en de toewijzing van
                                                                           die afvalstoffen voorschrijft?
(1) PB C 233 van 10.8.1996, blz. 15.
(2) Verordening (EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart 1990
    inzake de verbetering van de verwerking en de afzet van land-     (1) PB 1993, L. 30, blz. 1.
    bouwproducten (PB L 91 van 6.4.1990, blz. 1).


title: Zaak C-639/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 maart 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming  — Registratie van motorvoertuigen  — Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU  — Richtlijn 70/311/EEG  — Richtlijn 2007/46/EG  — Rechtsrijdend verkeer in lidstaat  — Verplichting, met oog op registratie, om aan rechterkant geplaatste stuurinrichting van personenauto’s naar linkerkant te verplaatsen)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 maart 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-639/11) (1)

   ((Niet-nakoming - Registratie van motorvoertuigen - Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU - Richtlijn 70/311/EEG - Richtlijn 2007/46/EG - Rechtsrijdend verkeer in lidstaat - Verplichting, met oog op registratie, om aan rechterkant geplaatste stuurinrichting van personenauto’s naar linkerkant te verplaatsen))
   2014/C 142/03
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms, G. Zavvos en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Szpunar, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en R. Krasuckaitė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 34 VWEU, artikel 2 bis van richtlijn 70/311/EEG van de Raad van 8 juni 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende stuurinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, zoals gewijzigd (PB L 133, blz. 1), en van artikel 4, lid 3, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (PB L 263, blz. 1) — Wetgeving van een lidstaat die de inschrijving van voertuigen met een rechtse besturing verbiedt

      Dictum

               1)

               Door de registratie op haar grondgebied van nieuwe of eerder in een andere lidstaat geregistreerde personenauto’s met een aan de rechterkant geplaatste stuurinrichting afhankelijk te stellen van de verplaatsing van het stuur naar de linkerkant, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 bis van richtlijn 70/311/EEG van de Raad van 8 juni 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de stuurinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, artikel 4, lid 3, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) en artikel 34 VWEU.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak T-526/14: Beroep ingesteld op 14 juli 2014 — Matratzen Concord/BHIM — Barranco Rodriguez (Matratzen Concord)

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/52

         Beroep ingesteld op 14 juli 2014 — Matratzen Concord/BHIM — Barranco Rodriguez (Matratzen Concord)
   (Zaak T-526/14)
   2014/C 303/61
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Matratzen Concord GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Selting, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Mariano Barranco Rodriguez en Pablo Barranco Schnitzler (Sant Just Desvern, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 april 2014 in zaak R 1523/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Matratzen Concord” voor waren van de klassen 10, 20, 24 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 3 59  404

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Mariano Barranco Rodriguez en Pablo Barranco Schnitzler

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „MATRATZEN” voor waren van de klassen 20 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en artikel 41, lid 1, sub a, en artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-73/99: Verzoek van het Sozialgericht Münster van 26 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. Movrin en Landesversicherungsanstalt Westfalen

text:
C 136/10                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.5.1999
B. Alleen ingeval vraag A bevestigend wordt beantwoord,                  Verzoek van the High Court of Justice, Queen’s Bench
      wordt het Hof de volgende nadere vraag voorgelegd:                 Division (Crown Office) (England and Wales) van 2
                                                                         februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
      Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk zo               tussen The Queen en 1. Secretary of State for Health, 2.
      duidelijk en nauwkeurig, dat de particulier alleen al op           Secretary of State for Trade and Industry, 3. HM Attorney
      grond daarvan het recht heeft om een beroepsprocedure              General, ex parte: 1. Imperial Tobacco Ltd, 2. Gallaher
      die voldoet aan de eisen van artikel 1 van Richtlijn               Ltd, 3. Rothmans (UK) Ltd, 4. British American Tobacco
      89/665/EEG, in te leiden, waarin de nationale rechter in                                     Investments Ltd
      elk geval de mogelijkheid moet hebben om voorlopige
      maatregelen in de zin van artikel 2, lid 1, onder a) en b),
      van Richtlijn 89/665/EEG te nemen, alsmede om het                                             (Zaak C-74/99)
      gunningsbesluit van de aanbestedende dienst nietig te
      verklaren, en de particulier zich in een procedure tegenover
      de lidstaat met goed gevolg op deze verplichting kan                                         (1999/C 136/17)
      beroepen?
C. Alleen ingeval vraag B bevestigend wordt beantwoord,                  The High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Crown
      wordt het Hof ten slotte de volgende vraag voorgelegd:             Office) (England and Wales) heeft bij beschikking van 2 februari
                                                                         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 maart
      Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk ook zo           1999, in het geding tussen The Queen en 1. Secretary of State
      duidelijk en nauwkeurig, dat de nationale rechter daarmee          for Health, 2. Secretary of State for Trade and Industry, 3. HM
      strijdige bepalingen van nationaal recht buiten toepassing         Attorney General, ex parte: 1. Imperial Tobacco Ltd, 2. Gallaher
      moet laten, die bij naleving de rechter zouden verhinderen         Ltd, 3. Rothmans (UK) Ltd, 4. British American Tobacco
      deze verplichting na te komen, en deze verplichting als            Investments Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      bestanddeel van de communautaire rechtsorde rechtstreeks           schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      moet nakomen, ook wanneer het nationale recht geen                 navolgende vraag:
      grondslag biedt op basis waarvan hij kan optreden?
                                                                         Is Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de
                                                                         Raad (1) volledig of gedeeltelijk ongeldig wegens:
( 1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
                                                                         a) de ongeschiktheid van artikel 57, lid 2, en de artikelen 66
                                                                              en 100 A als rechtsgrondslag;
                                                                         b) schending van het grondrecht van vrijheid van menings-
                                                                              uiting;
Verzoek van het Sozialgericht Münster van 26 januari                     c) schending van het evenredigheidsbeginsel;
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     V. Movrin en Landesversicherungsanstalt Westfalen
                                                                         d) schending van het subsidiariteitsbeginsel;
                           (Zaak C-73/99)
                                                                         e) schending van de motiveringsplicht;
                          (1999/C 136/16)
Het Sozialgericht Münster heeft bij beschikking van 26 januari           f) schending van artikel 222 van het EG-Verdrag en/of van
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 maart               het eigendomsrecht?
1999, in het geding tussen V. Movrin en Landesversicherungs-
anstalt Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                         (1) Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                             6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke
Is het in strijd met het Gemeenschapsrecht, dat verweerster                  en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied
weigert aan verzoeker, die van verweerster een wettelijk                     van reclame en sponsoring voor tabaksproducten (PB L 213 van
ouderdomspensioen ontvangt, een bijdrage voor de kosten                      30.7.1998, blz. 9).
van zijn Nederlandse ziekteverzekering toe te kennen?


title: Zaak C-204/04: Beschikking van de president van het Hof van  22 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Duitse Republiek

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/12

         Beschikking van de president van het Hof van 22 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Duitse Republiek
   (Zaak C-204/04) (1)

   (2006/C 154/26)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Doorhaling van zaak C-362/03

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/13

         Doorhaling van zaak C-362/03 (1)

   (2004/C 284/27)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-362/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-383/08: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 16 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/30

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 16 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-383/08) (1)

   ()
   2011/C 30/48
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Beroep, op 21 september 1998 ingesteld door Société Générale tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-149/98)

text:
C 358/20              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
rechtens onjuist was. In haar beschikking volgt de Com-            Middelen en voornaamste argumenten
missie een cirkelredenering die ook om andere redenen
gebrekkig is. De Commissie heeft de analyse van het Hof            Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Com-
van Justitie in een belangrijk precedent (1) onjuist toege-        missie waarbij toestemming voor nieuwe steun aan CreÂdit
past.                                                              Lyonnais wordt verleend en het voordien op 26 juli 1995
                                                                   goedgekeurde bedrag van de steunelementen als gevolg
De Commissie heeft niet vastgesteld of in de betrokken             van de afstotingsregeling opnieuw wordt geraamd.
periode sprake was van discriminatie, ofschoon de in de
klacht uiteengezette feiten een dergelijke conclusie recht-        Volgens verzoekster is deze steun onwettig op grond van
vaardigden. Bovendien heeft de Commissie zelfs vóór haar           artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag, aangezien hij niet
optreden niet alle conclusies getrokken betreffende de             van te voren bij de Commissie is aangemeld. De Commis-
gevolgen die een dergelijke discriminatie in de betrekkin-         sie kon niet zonder in strijd met de bepalingen van
gen tussen kopers en producenten, als bedoeld in artikel 4,        artikel 92, lid 3, en de op haar rustende motiveringsver-
onder b), van het EGKS-Verdrag, kan hebben gehad. Sub-             plichting te handelen, in casu steun als aanvulling op de
sidair stellen verzoekers, dat de Commissie onrechtmatig           voordien toegestane steun goedkeuren zonder dat er
heeft nagelaten te handelen krachtens artikel 63, lid 1, van       sprake is van uitzonderlijke, onvoorziene omstandigheden
het EGKS-Verdrag. Bijgevolg is het verzoekers onmogelijk           welke onafhankelijk zijn van de wil van CreÂdit Lyonnais
om bij de rechterlijke instanties in het Verenigd Koninkrijk       en een aanzienlijke verslechtering van haar positie zouden
een vordering in te stellen voor de hoge verliezen die zij         hebben veroorzaakt.
gedurende de periode 1984 tot 1 april 1990 hebben gele-
den. De bestreden beschikking verzekert geen effectieve            In de bestreden beschikking is het bedrag van de steun vol-
bescherming, zoals vereist bij artikel 4, onder b), van het        gens verzoekster onvoldoende nauwkeurig bepaald. De
EGKS-Verdrag.                                                      raming van het bedrag van de steun is overigens gebaseerd
                                                                   op een onjuiste toepassing van het recht en een kennelijke
(1) Arrest van 2 mei 1996, Hopkins e.a., C-18/94, Jurispr.         beoordelingsfout, als gevolg waarvan de Commissie het
    blz. I-2281.                                                   bedrag van de werkelijke aan CreÂdit Lyonnais toegekende
                                                                   steun met bijna 50 miljard franc te laag raamt. Als gevolg
                                                                   van deze fouten heeft de Commissie de verenigbaarheid
                                                                   van de steun met de gemeenschappelijke markt niet juist
                                                                   kunnen beoordelen, hetgeen nochtans op grond van
                                                                   artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en de tot
                                                                   toepassing daarvan vastgestelde richtsnoeren wordt vereist.
Beroep, op 21 september 1998 ingesteld door SocieÂteÂ
GeÂneÂrale tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 Verder is verzoekster van mening dat de beschikking van
                           schappen                                1998 onwettig is, voorzover zij is gebaseerd op de bepalin-
                       (Zaak T-149/98)                             gen van artikel 2, onder c), van de beschikking van 26 juli
                                                                   1995, die zelf onwettig zijn op grond van artikel 93, lid 3,
                         (98/C 358/37)
                                                                   van het EG-Verdrag, waardoor de Commissie zich genoopt
                                                                   zag om aan de vaststelling dat de kosten van de in 1995
                      (Procestaal: Frans)                          toegestane afstoting sterker waren opgelopen, enkel als
                                                                   consequentie te verbinden dat de aan CreÂdit Lyonnais
                                                                   voorgeschreven tegenprestaties moesten worden verhoogd,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  zonder alternatieve oplossingen te onderzoeken.
Gemeenschappen is op 21 september 1998 beroep inge-
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen               In tegenstelling tot hetgeen in de bepalingen van artikel 92,
door SocieÂteÂ GeÂneÂrale, gevestigd te Parijs, vertegenwoor-      lid 3, van het EG-Verdrag en de tot toepassing daarvan
digd door D. Voillemot, advocaat te Parijs, domicilie geko-        vastgestelde richtsnoeren wordt vereist, worden in de
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van K. Man-                  beschikking niet de oplossingen onderzocht welke de
haeve, advocaat aldaar, rue Charles Martel 56-58.                  Franse autoriteiten als alternatief voor de toekenning van
                                                                   aanvullende steun hadden kunnen volgen: de mogelijkheid
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                om goedkeuring van de steun te weigeren is zonder opgaaf
                                                                   van redenen bij voorbaat uitgesloten, terwijl deze, wat
                                                                   haar gevolgen voor de mededinging betreft, bevredigender
Ð Krachtens artikel 173 van het Verdrag de op 8 augustus           zou zijn geweest.
     1998 in het Publicatieblad gepubliceerde beschikking
     van de Commissie van 20 mei 1998 waarbij goedkeu-             Subsidiair concludeert verzoekster tot nietig verklaring van
     ring wordt gegeven voor de toekenning van aanvul-             de bestreden beschikking, voorzover daarin tegenprestaties
     lende steun door de Franse autoriteiten aan CreÂdit           worden vastgesteld die niet toereikend zijn om de ernstige
     Lyonnais, nietig te verklaren;                                mededingingsverstoringen als gevolg van alle goedge-
                                                                   keurde steun aan CreÂdit Lyonnais ongedaan te maken,
Ð te gelasten dat deze steun wordt terugbetaald;                   zoals artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag ver-
                                                                   eist.
Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.


title: Zaak T-7/13: Beschikking van het Gerecht van 3 april 2014 — ADEAS/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Besluit waarbij steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Vereniging — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/30

         Beschikking van het Gerecht van 3 april 2014 — ADEAS/Commissie
   (Zaak T-7/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Besluit waarbij steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Vereniging - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 184/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Association pour la défense de l’épargne et de l’actionnariat des salariés de France Télécom-Orange (ADEAS) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A.-L. Lefort des Ylouses en A.-S. Gay, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/540/EU van de Commissie van 20 december 2011 betreffende steunmaatregel C 25/08 (ex NN 23/08) — Hervorming van de financieringswijze van de pensioenen van de overheidsambtenaren ten laste van France Télécom, door de Franse Republiek ten uitvoer gelegd ten gunste van France Télécom (PB 2012, L 279, blz. 1)

      Dictum

               1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

                  Over het verzoek om interventie van de Franse republiek hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

                  De Association pour la défense de l’épargne et de l’actionnariat des salariés de France Télécom-Orange (ADEAS) zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

                  De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Doorhaling van zaak C-204/99

text:
C 79/20                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           motorvoertuigen (1), niet heeft voldaan aan de krachtens
                                                                           die richtlijn op hem rustende verplichtingen;
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
     die nodig zijn om volledig en correct uitvoering te geven
     aan richtlijn 98/90/EG van de Commissie van 30 novem-
     ber 1998 houdende aanpassing aan de technische vooruit-          Middelen en voornaamste argumenten
     gang van richtlijn 70/387/EEG van de Raad betreffende
     deuren van motorvoertuigen en aanhangwagens daar-
     van (1), niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op    Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex arti-
     hem rustende verplichtingen;                                     kel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatregelen
                                                                      te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
                                                                      richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                    omzettingstermijn is vertreken op 31 december 1998, zonder
                                                                      dat het Koninkrijk België de bepalingen heeft vastgesteld die
                                                                      nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
Middelen en voornaamste argumenten                                    Commissie vermelde richtlijn.
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex arti-            (1) PB L 286 van 23.10.1998, blz. 34.
kel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatregelen
te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
omzettingstermijn is verstreken op 31 december 1998, zonder
dat het Koninkrijk België de bepalingen heeft vastgesteld die
nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
Commissie vermelde richtlijn.
                                                                                Doorhaling van zaak C-204/99 (1)
(1) PB L 337 van 12.12.1998, blz. 29.
                                                                                (2000/C 79/40)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november
                                                                      1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-204/99:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                      togdom Luxemburg.
Beroep, op 8 februari 2000 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                  (1) PB C 226 van 7.8.1999.
                          (Zaak C-34/00)
                           (2000/C 79/39)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 februari 2000 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld                           Doorhaling van zaak C-317/98 (1)
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als
                                                                                (2000/C 79/41)
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 november
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-317/98
                                                                      (verzoek van Pretura di Udine, sezione distaccata di Cividale
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de             del Friuli om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen C.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     Chiarotti en A. Chillemi.
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     98/77/EG van de Commissie van 2 oktober 1998 hou-
     dende aanpassing aan de technische vooruitgang van               (1) PB C 327 van 24.10.1998.
     richtlijn 70/220/EEG inzake de onderlinge aanpassing
     van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot
     maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van