title: Zaak F-40/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Sommier/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/46

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Sommier/Commissie
   (Zaak F-40/13) (1)

   (2016/C 222/63)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 60.


title: Zaak T-369/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2009 — Spanje/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Herstructurerings- en omschakelingssteun in wijnsector — Steun voor verbetering van productie en afzet van honing — Begrip verlies aan inkomsten ingevolge uitvoering van plan — Artikel 13, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1493/1999 — Begrip interventies ter regulering van landbouwmarkten — Artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 1258/1999 )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/43

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2009 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-369/05) (1)

   („EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Herstructurerings- en omschakelingssteun in wijnsector - Steun voor verbetering van productie en afzet van honing - Begrip „verlies aan inkomsten ingevolge uitvoering van plan” - Artikel 13, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1493/1999 - Begrip „interventies ter regulering van landbouwmarkten” - Artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 1258/1999”)
   2009/C 180/78
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: F. Jimeno Fernández, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2005/555/EG van de Commissie van 15 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 188, blz. 36), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van het Koninkrijk Spanje in de wijn- en honingsector worden uitgesloten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-256/02, I tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Blootstelling aan asbest — Beroepsziekte — Schade)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-256/02, I tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Blootstelling aan asbest - Beroepsziekte - Schade)
   (2004/C 314/41)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-256/02, I, ambtenaar van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door J. Iturriagagoitia Bassas en K. Delvolvé, advocaten, tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot vergoeding van de lichamelijke, immateriële, professionele en financiële schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-321/94 en T-343/94

text:
7.10.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 285/21
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling, het         Doorhaling van de gevoegde zaken T-321/94 en
      discriminatieverbod, het rechtszekerheidsbeginsel en de                                  T-343/94 (1)
      beginselen betreffende de intrekking van administratieve
      handelingen.
                                                                                (2000/C 285/38)
Verzoekster wijst erop, dat de jury’s van de vergelijkende
onderzoeken EUR/A/123 en COM/A/12, door haar tot het
examen toe te laten, impliciet hebben erkend dat zij sedert                                  (Procestaal: Duits)
20 december 1986 (datum waarop de universiteit van New-
Mexico haar een diploma van „Bachelor of Arts” heeft verleend)        De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
een diploma bezit dat recht geeft op categorie A. Volgens             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
artikel 3 van het besluit inzake de criteria voor de indeling in      beschikking van 10 april 2000 de doorhaling in het register
rang en salaristrap bij aanwerving en bijlage II bij dat besluit      gelast van de gevoegde zaken T-321/94 en T-343/94:
had zij evenwel recht op 48 maanden extra salarisanciënniteit         H. Rodermann en P. Bach tegen Raad van de Europese Unie en
voor beroepservaring die zij vóór haar indiensttreding als          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
ambtenaar van categorie A had opgedaan.
                                                                      (1) PB C 351 van 10.12.1994.


title: Zaak C-380/03: Beroep, op 10 september 2003 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
15.11.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 275/31
      voertuigen van de categorie D met een rijbewijs voor de               Parlement en de Raad van de Europese Unie door de Bonds-
      categorieën C is duidelijk in strijd met de bewoordingen              republiek Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing,
      van artikel 3, lid 1, vijfde streepje, van de richtlijn.              Ministerialrat, en M. Lumma, Regierungsdirektor, Bundes-
                                                                            ministerium der Finanzen, alsmede door J. Sedemund,
—     Minimumleeftijd voor de toegang tot de categorieën C1                 Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende bij het Bundes-
      en C1+E                                                               ministerium der Finanzen, Berlijn.
      Volgens § 10, lid 2, eerste alinea, FeV is toegang tot de
      categorieën C1 en C1+E op de leeftijd van 17 jaar
      mogelijk indien het gaat om personen die een opleiding                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      voor beroepschauffeur volgen. Deze regeling is in strijd
      met het bepaalde in artikel 6, lid 1, sub b, derde streepje,
      van de richtlijn juncto — wat het besturen van voertuigen             1.    nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2003/
      van de categorieën C1 en C1+E van meer dan 7,5 ton                          33/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      betreft — artikel 5, lid 1, sub b, tweede streepje, van                     26 mei 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van
      verordening (EEG) nr. 3820/85.                                              de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de
                                                                                lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaks-
—     Registratie van in andere lidstaten afgegeven rijbewijzen                   producten (1);
      De systematische registratieprocedure van § 29, lid 1, FeV
      evenals de strafbepaling in § 75, punt 11, FeV zijn in                2.    verweerders in de kosten te verwijzen.
      beginsel in strijd met het in artikel 1, lid 2, van de richtlijn
      neergelegde beginsel van de onderlinge erkenning.
—     Inwisseling van in andere lidstaten afgegeven rijbewijzen
      De in § 29, lid 3, FeV geregelde inwisseling van het                  Middelen en voornaamste argumenten
      rijbewijs wegens de vermelding van een eventuele kortere
      nationale geldigheidsduur is in strijd met het geldende
      gemeenschapsrecht. Wat betreft de in § 47, lid 2,
      FeV geregelde inwisseling van het rijbewijs wanneer de                De Duitse regering betoogt, dat het Parlement en de Raad met
      vermelding van beperkingen of verplichtingen wegens de                de bestreden bepalingen de grenzen hebben overschreden die
      aard van het rijbewijs niet mogelijk is, is een inwisseling           het Hof in zijn arrest van 5 oktober 2000 in zaak C-376/98
      om de in artikel 8, lid 2, van de richtlijn vermelde                  (Jurispr. blz. I-8419) heeft gesteld aan de bevoegdheid van de
      redenen (waaronder ook de vermelding van medische                     gemeenschapswetgever, alsmede de door het Hof gedefinieerde
      beperkingen) stellig geoorloofd. De vermelding van an-                feitelijke voorwaarden voor bevoegdheid van de Gemeenschap
      dere administratieve opmerkingen (bijvoorbeeld de toe-                heeft miskend. De aangevochten bepalingen regelen nagenoeg
      passing van de bepalingen inzake het proefrijbewijs) valt             uitsluitend situaties zonder grensoverschrijdende elementen.
      echter niet onder artikel 8, lid 2, van de richtlijn, zodat           Derhalve is geen sprake van daadwerkelijke handelsbelem-
      noch die vermeldingen noch de inwisseling met het                     meringen noch van aanmerkelijke verstoringen van de me-
      gemeenschapsrecht stroken.                                            dedinging, waarvan de opheffing volgens het arrest van het
                                                                            Hof in zaak C-376/98 een noodzakelijke feitelijke voorwaarde
                                                                            is voor bevoegdheid van de Gemeenschap op basis van
(1) PB L 237, blz. 1.
                                                                            artikel 95 EG. Artikel 95 vormt derhalve geen grondslag
                                                                            voor bevoegdheid van de gemeenschapswetgever voor de
                                                                            aangevochten bepalingen. Nu met de aangevochten bepalingen
                                                                            bij gebreke van handelsbelemmeringen en aanmerkelijke ver-
                                                                            storingen van de mededinging in werkelijkheid niet wordt
                                                                            gestreefd naar verbetering van de interne markt, maar naar een
                                                                            betere bescherming van de gezondheid, wordt tevens het
                                                                            harmonisatieverbod van artikel 152, lid 4, sub c, EG ge-
Beroep, op 10 september 2003 ingesteld door Bondsrepu-                      schonden.
bliek Duitsland tegen Europees Parlement en Raad van de
                          Europese Unie
                         (Zaak C-380/03)                                    Subsidiair beroept de Duitse regering zich op gebrek aan
                                                                            motivering. De communautaire wetgever voert onvoldoende
                                                                            redenen aan waaruit blijkt dat is voldaan aan de voorwaarden
                         (2003/C 275/46)                                    waaronder hij bevoegdheden aan artikel 95 ontleent, inzonder-
                                                                            heid dat daadwerkelijk sprake is van handelsbelemmeringen,
                                                                            en maakt niet eens melding van verstoringen van de mededin-
                                                                            ging met betrekking tot producten van de pers en radiouitzen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  dingen. Bijgevolg is de richtlijn in zoverre in elk geval in strijd
op 10 september 2003 beroep ingesteld tegen het Europees                    met de motiveringsplicht van artikel 253 EG.
 ---pagebreak--- C 275/32                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
Voorts vormen de substantiële wijzigingen die de Raad na de              Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 juli 2003 om een
behandeling door het Parlement in de richtlijn heeft aange-              prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
bracht, reden voor het verwijt, dat daardoor het medebeslis-             Hamburg-Jonas en Käserei Champignon Hofmeister
singsrecht van het Parlement in de zin van artikel 251 EG is                                     GmbH & Co. KG
geschonden.
                                                                                (Zaak C-385/03)
Tenslotte beroept de Duitse regering zich subsidiair op
schending van het evenredigheidsbeginsel, daar de in de
artikelen 3 en 4 opgenomen totale verboden op reclame in de                                       (2003/C 275/48)
pers en in alle gedrukte publicaties alsmede op de radio en
op Internet doelbewust nagenoeg uitsluitend plaatselijke of
regionale situaties omvatten die geen grensoverschrijdend
element bevatten, zodat de extensieve verbodsregelingen in de
zin van artikel 14, lid 1, EG ter verbetering van de interne             Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 juli 2003,
markt niet noodzakelijk en derhalve onevenredig zijn. Deze               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 september
schending van het evenredigheidsverbod is des te ernstiger, nu           2003, in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas en
de verboden gelijktijdig op grond van de uiterst ruime en                Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, het Hof
onbepaalde definitie van het begrip „reclame” in artikel 2 b en          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
„pers en andere gedrukte publicaties” in artikel 1, sub a, en            een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 3 van de richtlijn een vergaande inbreuk maken op de
grondrechten van de vrijheid van meningsuiting en persvrij-
heid.
                                                                         „Moet artikel 11, lid 1, eerste en tweede alinea, van verordening
                                                                         (EEG) nr. 3665/87 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
(1) PB L 152, blz. 16.                                                   nr. 2945/94 (2) — mede gelet op het evenredigheidsbeginsel
                                                                         — aldus worden uitgelegd, dat enkel onjuiste gegevens met
                                                                         betrekking tot de individuele artikelen in de aangifte ten
                                                                         uitvoer, die tot een hogere uitvoerrestitutie dan de geldende
                                                                         kunnen leiden, een vermindering van de uitvoerrestitutie
                                                                         meebrengen ten belope van het bedrag van de aldaar omschre-
                                                                         ven boete, hoewel in verband met het specifieke betalingsver-
Verzoek van het Supreme Court, Ireland van 2 april                       zoek dat volgens nationaal recht moet worden afgegeven,
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 uitdrukkelijk is verklaard dat voor de betrokken artikelen in de
                  Ryanair Ltd en Aer Rianta cpt                          aangifte niet om betaling van uitvoerrestitutie wordt verzocht?”
                         (Zaak C-382/03)
                                                                         (1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
                                                                         (2) PB L 310 van 3.12.1994, blz. 57.
                         (2003/C 275/47)
Het Supreme Court, Ireland heeft bij beschikking van 2 april
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 september 2003, in het geding tussen Ryanair Ltd en Aer
Rianta cpt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                         Beroep, op 5 september 2003 ingesteld door het Konink-
A.    Is een incheckbalie op een luchthaven een „luchthaven-             rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
      voorziening” in de zin van artikel 16, lid 3, van de                                      Gemeenschappen
      richtlijn (1)?
B.    Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord, is de huur                                     (Zaak C-388/03)
      die wordt aangerekend voor het exclusieve recht om
      voor een periode van een jaar of meer een bepaalde
      incheckbalie te gebruiken, een vergoeding voor de toe-                                      (2003/C 275/49)
      gang tot luchthavenvoorzieningen in de zin van ar-
      tikel 16, lid 3, van de richtlijn?
(1) Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van       op 5 september 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie
    de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36-45).                door het Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door
                                                                         H.G. Sevenster, hoofd van de afdeling Europees Recht van het
                                                                         Ministerie van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage.


title: Zaak T-215/10: Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/23

         Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-215/10)
   2010/C 195/38
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, G. Skiani en E. Leftheriotou)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep toewijzen en het bestreden besluit van de Commissie in zijn geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert de Helleense Republiek nietigverklaring van besluit 2010/152 van de Commissie van 11 maart 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht [meegedeeld onder nummer C(2010) 1317 en bekendgemaakt in PB L 63 van 12 maart 2010, blz. 7], voor zover het betrekking heeft op de financiële correcties die haar zijn opgelegd in de sectoren a) katoen, b) maatregelen voor plattelandsontwikkeling en c) voedselverstrekking aan de meest behoeftigen.
   Wat de correctie voor katoen betreft, beroept verzoekster zich in de eerste plaats op onjuiste beoordeling van de feiten door de Commissie en ontoereikende motivering van het bestreden besluit, wat de controleomgeving en de verenigbaarheid van de steunregeling voor katoen met het IACS (Integrated Administration and Control System) betreft en wat de controle ter plaatse van de oppervlakten en de risicoanalyse betreft.
   In de tweede plaats wijst verzoekster op de onjuiste beoordeling van de feiten en de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 1591/2001 (1) en artikel 17 van verordening (EG) nr. 1051/2001 (2), wat de milieumaatregelen en het ontoereikende controlesysteem betreft en wat het gevolg betreft dat aan de controles op de met katoen beteelde oppervlakten en aan de milieumaatregelen is gegeven. De door de Commissie tegen de Helleense Republiek gerichte beschuldiging dat zij geen sancties heeft toegepast, is rechtens en feitelijk ongegrond, berust niet op de bepalingen van de verordeningen nrs. 1051/2001 en 1591/2001, vindt geen steun in enige in de betrokken periode geldende bepaling en kan geen juridische factor zijn die de opgelegde correctie rechtvaardigt.
   In de derde plaats beroept verzoekster zich op onjuiste uitlegging en toepassing van de richtsnoeren voor de forfaitaire correcties en schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien het EOGFL geen enkel risico heeft gelopen en de toestand van het controlesysteem in de drie onderzochte perioden 2003-2004, 2004-2005 en 2005-2006 niet dezelfde was, zodat de correctie trapsgewijs had moeten worden toegepast.
   In de vierde plaats wijst verzoekster op de onjuiste uitlegging door de Commissie van artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1051/2001 en de bepalingen van de verordeningen (EG) nrs. 1123/2004 (3), 905/2005 (4), 871/2006 (5) en 1486/2002 (6), waarbij jaarlijks de daadwerkelijk in aanmerking komende hoeveelheid katoen werd vastgesteld, in verband met de ad-hoccorrecties voor de perioden 2003-2004, 2004-2005 en 2005-2006 wegens de gestelde overschrijding van de in aanmerking komende hoeveelheid en de onverschuldigde betaling die daarvan het gevolg was.
   In de vijfde plaats betoogt verzoekster dat het bestreden besluit een tegenstrijdige motivering en onjuiste berekening van de correcties bevat, gezien het bestaan van discrepanties en tegenstrijdige correcties voor de betrokken begrotingsjaren.
   Wat de maatregelen voor plattelandsontwikkeling betreft, beroept verzoekster zich in de eerste plaats op ongeldigheid van de procedure tot goedkeuring van de rekeningen, wegens schending van het wezenlijk vormvoorschrift van artikel 8, lid 1, derde zin, eerste deel, van verordening (EG) nr. 1663/1995 (7) door het ontbreken van een bilaterale bespreking over het opleggen van een correctie voor de milieuontwikkelingsmaatregelen.
   In de tweede plaats verwijt verzoekster de Commissie dwaling omtrent de feiten, onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden, gebrekkige motivering en schending van het evenredigheidsbeginsel, wat de gestelde zwakheden van het IACS, de primaire controles en de aanvullende controles betreft.
   Wat de sector van de voedselverstrekking aan de meest behoeftigen betreft, betoogt verzoekster in de eerste plaats, dat de houding van de Commissie de gewettigde verwachting heeft gewekt dat verzoekster niet alle kosten van het programma voor de gratis bedeling van rijst zou moeten dragen, en dat de wijziging achteraf van het standpunt van de Commissie een schending van het beginsel van de gewettigde verwachtingen, de rechtszekerheid en het gerechtvaardigde vertrouwen oplevert, of anders een overschrijding van de grenzen van haar beoordelingsvrijheid of een misbruik van bevoegdheid.
   In de tweede plaats beroept verzoekster zich op een onjuiste berekening van de transportkosten die te haren laste werden gelegd.
   In de derde plaats wijst verzoekster op de onjuiste uitlegging en toepassing door de Commissie van communautaire bepalingen, inzonderheid artikel 3, lid 2, van verordening nr. 3149/1992 (8), schending van het evenredigheidsbeginsel en overschrijding van de grenzen van haar beoordelingsvrijheid.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1591/2001 van de Commissie van 2 augustus 2001 houdende uitvoeringsbepalingen van de steunregeling voor katoen (PB L 210, blz. 10).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1051/2001 van de Raad van 22 mei 2001 betreffende de steun voor de katoenproductie (PB L 148, blz. 3).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1123/2004 van de Commissie van 17 juni 2004 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 2003/2004 van de werkelijke productie van niet-geëgreneerde katoen en van de daarop gebaseerde verlaging van de streefprijs (PB L 218, blz. 3).

      (4)  Verordening (EG) nr. 905/2005 van de Commissie van 16 juni 2005 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 2004/2005 van de werkelijke productie van niet-geëgreneerde katoen en van de daarop gebaseerde verlaging van de streefprijs (PB L 154, blz. 3).

      (5)  Verordening (EG) nr. 871/2006 van de Commissie van 15 juni 2006 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 2005/2006, van de werkelijke productie van niet-geëgreneerde katoen en van de daarop gebaseerde verlaging van de streefprijs (PB L 164, blz. 3).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1486/2002 van de Commissie van 19 augustus 2002 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1591/2001 houdende uitvoeringsbepalingen van de steunregeling voor katoen (PB L 223, blz. 3).

      (7)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).

      (8)  Verordening (EEG) nr. 3149/92 van de Commissie van 29 oktober 1992 houdende uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de levering van levensmiddelen uit interventievoorraden aan de meest behoeftigen in de Gemeenschap.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 8 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Van Uden Maritime BV, tevens handelende onder de naam Van Uden Africa Line en 1. Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line, Peter Determann KG, 2. Peter Determann (Zaak C-391/95)

text:
17 . 2 . 96              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 46/7
      heeft toegekend aan een maatregel van de Nederlandse                2 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 verschil
      Antillen .                                                              of de overeenkomst van partijen een arbitrageclausule
                                                                              bevat en , zo ja , wat volgens deze clausule de plaats van
— Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 190                        de arbitrage is ?
      en/of artikel 215 van het Verdrag, althans van algemeen
      geldende beginselen van Gemeenschapsrecht, doordat                  3 . Als vraag 1 aldus moet worden beantwoord dat voor de
      het Gerecht heeft overwogen en beslist zoals omschreven                 bevoegheid van de kort geding rechter tevens is vereist
      in rechtsoverweging 207 van zijn hierbij bestreden                      dat de hem te vragen voorziening in de betrokken
      arrest, in het bijzonder doordat het Gerecht aan zijn                   verdragsluitende staat effect moet ( kunnen ) sorteren,
      vaststelling dat de betrokken schade geenszins onvoor                  betekent dat dan dat de gevraagde veroordeling aldaar
      zienbaar was, de conclusie verbindt dat de schade van                   ten uitvoer moet kunnen worden gelegd, en is het dan
      requiranten niet de economische risico's overschrijdt die               noodzakelijk dat deze voorwaarde is vervuld bij het
      inherent zijn aan activiteiten in deze sector.                          instellen van de vordering in kort geding, of is voldoende
                                                                              dat zij naar valt te verwachten in de toekomst zal
                                                                              worden vervuld ?
C ) PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz . 10 .
( 2 ) PB nr . C 171 van 22 . 6 . 1993 , blz . 11 en 12 .
( 3 ) Besluit 91 /482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 ( PB 1991 ,        4 . Valt de in de artikelen 289 en volgende van het
      L 263 , blz . 1 ).
                                                                              Nederlands Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
                                                                              voorziene mogelijkheid om uit hoofde van onverwijlde
                                                                              spoed aan de president van de arrondissementsrecht
                                                                              bank een onmiddellijke voorziening bij voorraad te
                                                                              vragen onder het begrip „ voorlopige of bewarende
                                                                              maatregelen " in de zin van artikel 24 EEX ?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 8 decem                     5 . Maakt het bij de beantwoording van vraag 4 verschil of
ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  een bodemprocedure aanhangig is of kan worden
Van Uden Maritime BV, tevens handelende onder de naam                         gemaakt en zo ja, doet het dan ter zake dat in dit geval
Van Uden Africa Line en 1 . Kommanditgesellschaft in                          een arbitrage aanhangig was ?
Firma Deco-Line, Peter Determann KG, 2 . Peter Deter
                                 mann
                                                                          6 . Maakt het bij de beantwoording van vraag 4 verschil of
                          ( Zaak C-391/95 )                                   de in kort geding gevraagde voorziening een veroorde
                             ( 96/C 46/ 11 )                                  ling is tot nakoming van een betalingsverplichting, zoals
                                                                              bedoeld in vraag 1 ?
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
8 december 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                   7. Als vraag 4 bevestigend moet worden beantwoord, moet
Justitie op 14 december 1995 , in het geding tussen Van Uden                  dan, ingeval „ een gerecht van een andere verdragslui
Maritime BV, tevens handelende onder de naam Van Uden                         tende staat krachtens dit Verdrag bevoegd is van het
Africa Line en 1 . Kommanditgesellschaft in Firma Deco                       bodemgeschil kennis te nemen ", artikel 24 , en met name
Line, Peter Determann KG, 2 . Peter Determann, het Hof van                    de daarin opgenomen verwijzing naar de „ in de wetge
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                       ving van een verdragsluitende staat voorziene voorlo
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                           pige maatregelen ", zo worden verstaan dat de kort
                                                                              geding rechter ( zonder meer ) bevoegd is indien zijn
                                                                              nationale bevoegdheidsregels hem bevoegdheid verle
 1 . Wanneer de verbintenis tot betaling van hetgeen uit                      nen, ook indien het daarbij gaat om regels als bedoeld in
       hoofde van een overeenkomst is verschuldigd, moet                      artikel 3 , tweede lid, EEX, óf is zijn bevoegdheid in
       worden uitgevoerd in een verdragsluitende staat —                      laatstbedoeld geval afhankelijk van het vervuld zijn van
       zodat, ingevolge artikel 5 , onder 1 EEX, de crediteur zijn            nadere voorwaarden, bijvoorbeeld dat de aan de kort
       in gebreke zijnde debiteur voor de gerechten van deze                  geding rechter te vragen voorziening in de betrokken
       staat kan oproepen teneinde nakoming te vorderen, ook                  verdragsluitende staat effect moet ( kunnen ) sorteren ?
       als de debiteur woonplaats heeft op het grondgebied van
       een andere verdragsluitende staat — zijn dan de
                                                                          8 . Als vraag 7 aldus moet worden beantwoord dat voor de
       gerechten van eerstbedoelde staat tevens ( zonder meer )
                                                                              bevoegdheid van de kort geding rechter tevens is vereist
       bevoegd kennis te nemen van een door de crediteur tegen
       zijn debiteur ingestelde vordering in kort geding die                  dat de hem te vragen voorziening in de betrokken
                                                                              verdragsluitende staat effect moet ( kunnen ) sorteren,
       ertoe strekt de debiteur bij wijze van onmiddellijke
       voorziening bij voorraad te doen veroordelen tot beta                 betekent dat dan dat de gevraagde veroordeling aldaar
       ling van hetgeen hij , naar het oordeel van de kort geding             ten uitvoer moet kunnen worden gelegd, en is het dan
                                                                               noodzakelijk dat deze voorwaarde is vervuld bij het
       rechter, met grote mate van waarschijnlijkheid aan de
       crediteur is verschuldigd, óf gelden alsdan ter zake van                instellen van de vordering in kort geding, of is voldoende
                                                                              dat zij naar valt te verwachten in de toekomst zal
       de bevoegdheid van de kort geding rechter nadere                       worden vervuld ?
       voorwaarden, bijvoorbeeld dat de aan de kort geding
       rechter te vragen voorziening in de betrokken verdrag
       sluitende staat effect moet ( kunnen ) sorteren ?


title: Zaak T-179/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER SMOKY)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/26

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER SMOKY)
   (Zaak T-179/16)
   (2016/C 222/32)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guinot SAS (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MASTER SMOKY” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 567 104

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 in zaak R 2905/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure bij de vijfde kamer van beroep van het Bureau.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-84/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2017 door Société des produits Nestlé SA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/4

         Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2017 door Société des produits Nestlé SA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-112/13, Mondelez UK Holdings & Services Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-84/17 P)
   (2017/C 178/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordiger: G. S. P. Vos, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 december 2016, zaak T-112/13, aangezien het Gerecht de artikelen, 7, lid 3, en 52, lid 2, van de verordening inzake het Uniemerk (hierna: „verordening nr. 207/2009”) (1) heeft geschonden, en

               —

               verwijzing van verweerster, Mondelez UK Holdings & Services Ltd, verzoekster bij het Gerecht, in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door Nestlé tegen het arrest van het Gerecht ingestelde hogere voorziening is gebaseerd op schending door het Gerecht van artikel 7, lid 3, en artikel 52, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2015/2424 (2) (de zogenoemde merkenverordening).
   Nestlé komt inzonderheid op tegen de in dat arrest geformuleerde overweging waarin het Gerecht met betrekking tot de uitgestrektheid van het grondgebied waarvoor het bewijs dient te worden geleverd dat het merk onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen, heeft verklaard dat dit door gebruik verkregen onderscheidend vermogen dient te worden aangetoond voor het volledige grondgebied van de Europese Unie, dat wil zeggen in alle betrokken lidstaten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) 2015/2424 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2869/95 van de Commissie inzake de aan het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te betalen taksen (PB 2015, L 341, blz. 21).


title: Zaak F-7/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 september 2014 — Radelet/Europese Commissie (Openbare dienst — In derde landen tewerkgestelde ambtenaren — Artikelen 5 en 23 van bijlage X bij het Statuut — Terbeschikkingstelling van een woning door de instelling — Aan ambtenaar gegeven toestemming om een woning te huren — Beroep tot schadevergoeding — Immateriële schade — Toewijzing van een onaangename en onbewoonbare woning — Ontbreken van bewijs)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/50

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 september 2014 — Radelet/Europese Commissie
   (Zaak F-7/13) (1)

   ((Openbare dienst - In derde landen tewerkgestelde ambtenaren - Artikelen 5 en 23 van bijlage X bij het Statuut - Terbeschikkingstelling van een woning door de instelling - Aan ambtenaar gegeven toestemming om een woning te huren - Beroep tot schadevergoeding - Immateriële schade - Toewijzing van een onaangename en onbewoonbare woning - Ontbreken van bewijs))
   2014/C 421/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luc Radelet (Antananarivo, Madagaskar) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht tegen het besluit genomen in antwoord op het verzoek van verzoeker, die is tewerkgesteld bij de delegatie van de Commissie te Antananarivo, Madagaskar, om schadeloos te worden gesteld voor de problemen die hij heeft ondervonden bij zijn vestiging in die stad

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Radelet zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 114 van 20.4.2013, blz. 47.


title: Verzoek van het Tribunale civile e penale di Firenze van 8 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Romanelli e.a. (Zaak C-366/97)

text:
C 370/4               I NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 6 . 12 . 97
Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 24                              die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/
september 1997 om een prejudiciële beslissing in het                         103/EG van de Raad van 23 november 1993 betref
geding tussen H. Nijhuis en Landelijk instituut sociale                     fende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
                            verzekeringen                                   gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartui
                         ( Zaak C-360/97)                                   gen (') en/of door de Commissie niet daarvan op de
                                                                            hoogte te stellen; .
                            ( 97/C 370/07)
                                                                       b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
De Centrale Raad van Beroep heeft hij beschikking van
24 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               Middelen en voornaamste argumenten
Justitie op 22 oktober 1997, in het geding tussen H. Nij
huis en Landelijk instituut sociale verzekeringen, het Hof             Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :             dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
                                                                       plichting in, de in de richtlijn gestelde termijn voor de
1 . Moet het bepaalde in bijlage VI, onderdeel J, punt 4,              nakoming na te leven. Die termijn is op 23 november
      onder a ), bij Verordening (EEG ) nr. 1408/71 (zoals lui        1995 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
      dend ten tijde hier van belang ) zo worden uitgelegd,            vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
      dat ten aanzien van een persoon die in Nederland uit            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
      sluitend arbeid heeft verricht in het tijdvak van
      15 oktober 1968 tot 1 april 1974 en gedurende die                (') PB L 307 van 13 . 12 . 1993 , blz . 1 .
      gehele periode terzake van invaliditeit was verzekerd
      ingevolge een bijzondere regeling voor ambtenaren, bij
      de toepassing van artikel 46 , lid 2, juncto artikel 45 ,
      lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , mede gelet
      op de artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag, het
      zojuist genoemde tijdvak ingevolge genoemd bijlage              Verzoek van het Tribunale civile e penale di Firenze
      onderdeel mede in aanmerking zou zijn te nemen bij               van 8 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de
      de vaststelling van uitkeringen wegens invaliditeit ?                          strafzaak tegen M. Romanelli e.a.
                                                                                ( Zaak C-366/97)
2 . Zo ja , dient dan als het terzake van de vaststelling van                                       ( 97/C 370/09 )
      uitkeringen op grond van die tijdvakken bevoegde
      orgaan te worden aangemerkt het orgaan dat is aange
      wezen in bijlage 2, onderdeel J, punt 2 , onder b ), bij         Het Tribunale civile e penale di Firenze heeft hij beschik
      Verordening (EEG ) nr. 574/72 , dan wel het naar natio          king van 8 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
      naal recht terzake van de invaliditeitsverzekering voor          Hof van Justitie op 24 oktober 1997, in de strafzaak tegen
      ambtenaren bevoegde orgaan, in weerwil van de                    M. Romanelli e.a ., het Hof van Justitie van de Europese
      omstandigheid dat dit laatste orgaan niet wordt ver             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      meld in de zojuist genoemde bijlage ?                            over de navolgende vraag:
                                                                       Verwijst de uitdrukking „ terugbetaalbare gelden " in Richt
                                                                        lijn 89/646/EEG (') van 15 oktober 1989 enkel naar finan
                                                                       ciële instrumenten die de intrinsieke eigenschap hebben
                                                                       terugbetaalbaar te zijn, of verwijst die uitdrukking ook
 Beroep, op 22 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    naar financiële instrumenten die weliswaar die intrinsieke,
         van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                   eigenschap missen, maar waarbij de terugbetaling van de
                                                                        inleg contractueel is overeengekomen ?
                          ( Zaak C-364/97)
                              97/C 370/08 )                             (') PB L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz. 1 .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 is op 22 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als                   Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                              Nederlanden
 Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( Zaak C-367/97)
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                    ( 97/C 370/ 10 )
  a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette             is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen          der Nederlanden door Commissie van de Europese


title: Zaak C-257/15: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/28

         Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Michael Ihden, Gisela Brinkmann/TUIfly GmbH
   (Zaak C-257/15) (1)

   (2015/C 354/30)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak F-22/10: Beroep ingesteld op 1 april 2010 — Bombín Bombín/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/54

         Beroep ingesteld op 1 april 2010 — Bombín Bombín/Commissie
   (Zaak F-22/10)
   2010/C 148/96
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luis María Bombín Bombín (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: R. Pardo Pedernera, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het in antwoord op verzoekers klacht genomen besluit van de Europese Commissie om alleen een financiële vergoeding te geven voor 12 en niet voor 29 verlofdagen die verzoeker had verzameld en die hij op het moment waarop zijn verlof begon nog niet had opgenomen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 4 januari 2010 om verzoeker alleen een financiële vergoeding te geven voor 12 dagen nietig verklaren;

               —

               verzoeker (voor de berekening en de financiële vergoeding) alle verlofdagen toekennen (in totaal 29 dagen) die hij had verzameld en die hij op het moment waarop zijn verlof begon nog niet had opgenomen;

               —

               met betrekking tot de kosten dient verzoeker geen vordering in, aangezien hij van mening is dat de beslechting van de onderhavige zaak door het Gerecht van belang is voor partijen, die beide te goeder trouw zijn, en dat een dergelijke vordering in casu niet gerechtvaardigd is.


title: Zaak C-627/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 6 december 2011 — S.C. „AUGUSTUS” S.R.L. Iași/Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 6 december 2011 — S.C. „AUGUSTUS” S.R.L. Iași/Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit
   (Zaak C-627/11)
   2012/C 65/09
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: S.C. „AUGUSTUS” S.R.L. Iași

      Verwerende partij: Agenția de Plăți pentru Dezvoltare Rurală și Pescuit

      Prejudiciële vraag

   Moeten de verordeningen nrs. 1260/1999 (1) en 1268/1999 (2) van de Raad van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat bij de uitoefening van de economische activiteit van de begunstigden van de SAPARD-fondsen die zijn verleend in de periode die voorafging aan de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie, de voor de toekenning van deze fondsen bepaalde voorwaarden in acht moeten worden genomen, overeenkomstig het beginsel van economische efficiëntie en van winstgevendheid voor de begunstigde, mede gelet op de aangevoerde specifieke context van plaatselijke natuurrampen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1268/1999 van de Raad van 21 juni 1999 inzake steunverlening door de Gemeenschap voor pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten in Midden- en Oost-Europa gedurende de pretoetredingsperiode (PB L 161, blz. 87).


title: Zaak C-499/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2013 — Marian Macikowski, optredend als gerechtsdeurwaarder bij de Sąd Rejonowy w Chojnicach/Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2013 — Marian Macikowski, optredend als gerechtsdeurwaarder bij de Sąd Rejonowy w Chojnicach/Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku
   (Zaak C-499/13)
   2013/C 367/38
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marian Macikowski, optredend als gerechtsdeurwaarder bij de Sąd Rejonowy w Chojnicach

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een bepaling van nationaal recht als artikel 18 van de ustawa o podatku od towarów i usług (wet inzake de belasting op goederen en diensten) van 11 maart 2004 (Dz. U. 2011, nr. 177, volgnummer 1054, zoals gewijzigd; hierna: „btw-wet”), die uitzonderingen op de algemene beginselen van die belasting invoert, met name met betrekking tot de rechtssubjecten die belast zijn met de berekening en de inning van de belasting, voor zover zij de hoedanigheid van tot voldoening van de belasting gehouden persoon in het leven roept, dat wil zeggen een rechtssubject dat verplicht is het belastingbedrag voor de belastingplichtige te berekenen, dit bedrag bij de belastingplichtige te innen en het binnen de gestelde termijn aan de belastingdienst door te storten, verenigbaar met het btw-stelsel dat is vastgesteld bij richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), in het bijzonder met de artikelen 9 en 193, juncto artikel 199, lid 1, sub g, van deze richtlijn?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is een bepaling van nationaal recht als artikel 18 van de btw-wet, volgens welke onder andere de belasting over de levering van onroerende zaken in het kader van een gedwongen tenuitvoerlegging op goederen waarvan de executieschuldenaar eigenaar is of die hij in strijd met de geldende bepalingen bezit, wordt berekend, geïnd en doorgestort door de met de uitvoering van de executiemaatregelen belaste gerechtsdeurwaarder, die in zijn hoedanigheid van tot voldoening van de belasting gehouden persoon aansprakelijk is voor de niet-nakoming van deze verplichting, verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel als algemeen Unierechtelijk beginsel?

                           b)

                           Is een bepaling van nationaal recht als artikel 18 van de btw-wet, die ertoe leidt dat de in deze bepaling bedoelde tot voldoening van de belasting gehouden persoon de verplichting wordt opgelegd de btw over leveringen, verricht in het kader van een gedwongen tenuitvoerlegging, van goederen waarvan de belastingplichtige eigenaar is of die hij in strijd met de geldende bepalingen bezit, binnen het voor de belastingplichtige geldende belastingtijdvak te berekenen, te innen en door te storten, met name over het bedrag dat de verkoop van de goederen heeft opgebracht, verminderd met de overeenkomstig het toepasselijke tarief in rekening gebrachte btw, zonder aftrek van het bedrag aan voorbelasting die is ontstaan in de periode tussen de aanvang van het belastingtijdvak en de datum van inning van de belasting bij de belastingplichtige, verenigbaar met de artikelen 206, 250 en 252 van richtlijn 2006/112 en het in deze richtlijn neergelegde neutraliteitsbeginsel?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-443/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 januari 2010 — Agriconsulting Europe/Commissie ( Kort geding — Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Afwijzing van offerte — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging en om voorlopige maatregelen — Verlies van kans — Geen ernstige en onherstelbare schade — Geen spoedeisendheid )

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/47

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 januari 2010 — Agriconsulting Europe/Commissie
   (Zaak T-443/09 R)
   („Kort geding - Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedure - Afwijzing van offerte - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging en om voorlopige maatregelen - Verlies van kans - Geen ernstige en onherstelbare schade - Geen spoedeisendheid”)
   2010/C 63/83
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agriconsulting Europe SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en L. Prete, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen met betrekking tot de aanbestedingsprocedure Europe Aid/127054/C/SER/Multi betreffende de kortetermijndiensten in het exclusieve belang van derde landen die externe steun krijgen van de Europese Commissie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-450/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2014 — Donaldson Filtration Deutschland GmbH/ultra air GmbH, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) „Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordmerk ultrafilter international — Vordering tot nietigverklaring — Rechtsmisbruik”

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/29

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2014 — Donaldson Filtration Deutschland GmbH/ultra air GmbH, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-450/13 P) (1)

   („Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordmerk ultrafilter international - Vordering tot nietigverklaring - Rechtsmisbruik”)
   2014/C 315/45
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Donaldson Filtration Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: N. Siebertz, M. Teworte-Vey en A. Renvert, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: ultra air GmbH (vertegenwoordigers: C. König, advocaat), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Donaldson Filtration Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak C-191/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Société Rastelli Davide e C. Snc/Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international (Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Insolventieprocedures — Internationale bevoegdheid — Uitbreiding, op grond van vermenging van vermogens, van insolventieprocedure tegen in lidstaat gevestigde vennootschap tot vennootschap met statutaire zetel in andere lidstaat)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Société Rastelli Davide e C. Snc/Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international
   (Zaak C-191/10) (1)

   (Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Insolventieprocedures - Internationale bevoegdheid - Uitbreiding, op grond van vermenging van vermogens, van insolventieprocedure tegen in lidstaat gevestigde vennootschap tot vennootschap met statutaire zetel in andere lidstaat)
   2012/C 39/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Rastelli Davide e C. Snc

      Verwerende partij: Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation — Uitlegging van artikel 3, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) — Internationale bevoegdheid van de Franse rechterlijke instanties om, op grond van de vermenging van de vermogens, een insolventieprocedure tegen een op het nationale grondgebied gevestigde vennootschap uit te breiden tot een vennootschap die haar statutaire zetel in een andere lidstaat heeft — Begrippen „opening” en „uitbreiding” van een insolventieprocedure — Bepaling van het centrum van de voornaamste belangen

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet aldus worden uitgelegd dat een rechterlijke instantie van een lidstaat die de hoofdinsolventieprocedure heeft geopend tegen een vennootschap op grond dat zij het centrum van haar voornaamste belangen in deze staat heeft, deze procedure krachtens een bepaling van haar nationaal recht enkel kan uitbreiden tot een tweede vennootschap die haar statutaire zetel in een andere lidstaat heeft, indien wordt aangetoond dat het centrum van de voornaamste belangen van de tweede vennootschap in de eerste lidstaat is gelegen.

               2)

               Verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een vordering met betrekking tot een vennootschap met statutaire zetel in een lidstaat het voorwerp uitmaakt van een vordering die ertoe strekt de gevolgen van een insolventieprocedure die in een andere lidstaat is geopend tegen een in laatstbedoelde lidstaat gevestigde vennootschap, tot haar uit te breiden, de loutere vaststelling van de vermenging van de vermogens van deze vennootschappen niet volstaat als bewijs dat het centrum van de voornaamste belangen van de vennootschap waartegen de vordering is gericht, ook in de andere lidstaat is gelegen. Ter weerlegging van het vermoeden dat dit centrum op de plaats van de statutaire zetel is gelegen, moet op grond van een integrale evaluatie van alle relevante factoren op een voor derden verifieerbare wijze kunnen worden vastgesteld, dat het werkelijke bestuurs- en toezichtcentrum van de vennootschap die het voorwerp uitmaakt van de vordering tot uitbreiding, gelegen is in de lidstaat waar de oorspronkelijke insolventieprocedure werd geopend.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-491/13: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Perfetti Van Melle Benelux/BHIM — Intercontinental Great Brands (TRIDENT PURE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRIDENT PURE — Oudere gemeenschaps-, nationale, internationale en Benelux-woord- en -beeldmerken PURE WHITE, mentos PURE FRESH PURE BREATH, PURE, PURE FRESH, mentos PURE FRESH en mentos PURE WHITE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/46

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Perfetti Van Melle Benelux/BHIM — Intercontinental Great Brands (TRIDENT PURE)
   (Zaak T-491/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRIDENT PURE - Oudere gemeenschaps-, nationale, internationale en Benelux-woord- en -beeldmerken PURE WHITE, mentos PURE FRESH PURE BREATH, PURE, PURE FRESH, mentos PURE FRESH en mentos PURE WHITE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 048/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfetti Van Melle Benelux BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Perani, G. Ghisletti en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Intercontinental Great Brands LLC (East Hanover, New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Haak, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2013 (zaak R 06/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Perfetti Van Melle Benelux BV en Kraft Foods Global Brands LLC

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Perfetti Van Melle Benelux BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Arrest van het Hof van 31 maart 2015 in zaak E-21/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER/EVA-staat — Niet-uitvoering — Richtlijn 2010/30/EU betreffende de vermelding in de productinformatie van het energieverbruik)

text:
               22.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 31 maart 2015
   in zaak E-21/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER/EVA-staat — Niet-uitvoering — Richtlijn 2010/30/EU betreffende de vermelding in de productinformatie van het energieverbruik)
   (2015/C 350/10)
   In zaak E-21/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die noodzakelijk zijn om de handeling waarnaar wordt verwezen in punt 4 van hoofdstuk IV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten), aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van die handeling en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 31 maart 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de handeling waarnaar wordt verwezen in punt 4 van hoofdstuk IV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten), aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van die handeling en artikel 7 van de Overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 11 juli 1996 in zaak C-306/94 (verzoek van het Cour administrative d'appel de Lyon om een prejudiciële beslissing): Régie dauphinoise - Cabinet A. Forest S.àr.l. tegen Ministre du Budget (Belasting over toegevoegde waarde - Uitlegging van artikel 19, lid 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG - Aftrek van voorbelasting - Bijkomstige financiële handelingen - Berekening van pro rata van aftrek)

text:
23 . 11 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 354/ 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                 worden betaald, moeten worden opgenomen in de noemer
                           (Vijfde Kamer)                              van de breuk die wordt gebruikt voor de berekening van het
                                                                       pro rata van de aftrek .
                          van 11 juli 1996
in zaak C-306/94 ( verzoek van het Cour administrative                 (!) PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
d'appel de Lyon om een prejudiciële beslissing ): Régie
dauphinoise — Cabinet A. Forest S.ar.l . tegen Ministre du
                               Budget (')
(Belasting over toegevoegde waarde — Uitlegging van                                         ARREST VAN HET HOF
artikel 19, lid 2, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG — Aftrek
 van voorbelasting — Bijkomstige financiële handelingen —                                     van 10 september 1996
              Berekening van pro rata van aftrek)                      in zaak C-61 /94 : Commissie van de Europese Gemeen
                            ( 96/C 354/01 )                                      schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')
                                                                       (Niet-nakoming — Internationale Regeling inzake zuivel
                         (Procestaai: Frans)                                                          produkten)
                                                                                ( 96/C 354/02 )
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                 (Procestaai: Duits)
                                                                       ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
In zaak C-306/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                                    de Jurisprudentie van het Hof)
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Cour admini
strative d'appel de Lyon ( Frankrijk ) in het aldaar aanhangig         In zaak C-61 /94 , Commissie van de Europese Gemeen
geding tussen Régie dauphinoise — Cabinet A. Forest S.ar.l .           schappen ( gemachtigde : J. Sack ) tegen Bondsrepubliek
en Ministre du Budget, om een prejudiciële beslissing over de          Duitsland ( gemachtigde : B. Kloke ), betreffende een verzoek
uitlegging van artikel 19 , lid 2 , van de Zesde Richtlijn             aan het Hof om vast te stellen, dat de Bondsrepubliek
 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                       Duitsland de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                 verplichtingen niet is nagekomen door in het actieve
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting              veredelingsverkeer de invoer van zuivelprodukten toe te
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977,            staan waarvan de douanewaarde lag beneden de minimum
 L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld       prijzen vastgesteld overeenkomstig de Internationale Rege
 als volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puisso           ling inzake zuivelprodukten , door de Gemeenschap goedge
 chet, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann             keurd bij Besluit 80/271 /EEG van de Raad van 10 december
 en M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal : C. O. Lenz ;            1979 betreffende de sluiting van de multilaterale overeen
 griffier: L. Hewlett, administrateur, op 1 1 juli 1996 een             komsten waarover tijdens de handelsbesprekingen 1973
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                    1979 overeenstemming is bereikt ( PB 1980 , L 71 , blz . 1 ),
                                                                        waardoor zij in strijd heeft gehandeld met, in de eerste
 Artikel 19 , lid 2 , van de Zesde Richtlijti 77/388/EEG van de         plaats , de verplichting tot samenwerking bedoeld in arti
 Raad van 17 mei 1 977 betreffende de harmonisatie van de               kel 6 , lid 1 , onder a ), van bijlage I en artikel 6 , onder a ), van
 wetgevingen der Eid-Staten inzake omzetbelasting —                     de bijlagen II en III van die regeling, in de tweede plaats , de
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege                 verplichting bedoeld in artikel 3 , lid 1 , van de genoemde drie
 voegde waarde: unijorme grondslag, moet aldus worden                   bijlagen , en tenslotte, wat de economische voorwaarden
 uitgelegd, dat de financiële opbrengsten die een onderne              voor het verlenen van de veredelingsvergunning betreft, de
 ming die zich met het beheer van onroerend goed bezig                 artikelen 5 tot en met 8 van Verordening ( EEG ) nr. 1 999/85
 houdt, verkrijgt uit beleggingen die zij, voor eigen rekening,         van de Raad van 16 juli 1985 betreffende de regeling actieve
 verricht met gelden die haar door de eigenaren of huurders             veredeling ( PB 1985 , L 188 , blz . 1 ), heeft het Hof,


title: Zaak C-455/02 P: Hogere voorziening, op 13 december 2002 ingesteld door Sgaravatti Mediterranea Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) van 26 september 2002 in zaak T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl/ Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.2.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/13
3)     Is richtlijn 90/605/EEG verenigbaar met het algemene            op zich volstaat om haar gestelde onregelmatige gedrag aan te
       gelijkheidsbeginsel, nu zij Kommanditgesellschaften             tonen. Volgens rekwirante is de Guardia di Finanza uitsluitend
       waarvan de beherende vennoot een Gesellschaft mit               bevoegd om in haar processen- verbaal de tijdens het onder-
       beschränkter Haftung is, benadeelt ten aanzien van              zoek verzamelde feiten op te nemen, maar niet om een
       Kommanditgesellschaften waarvan de beherende vennoot            specifieke beoordeling van de feiten te geven. De Commissie
       een natuurlijke persoon is, hoewel schuldeisers van een         had een eigen onafhankelijk onderzoek naar de zaak moeten
       GmbH & Co. KG (Kommanditgesellschaft waarvan de                 instellen. Doordat het Gerecht aan het proces-verbaal van de
       beherende vennoot een GmbH is) door de openbaar-                Guardia di Finanza voldoende bewijskracht heeft toegekend,
       makingsverplichtingen van een GmbH beter worden                 heeft het derhalve blijk gegeven van een verkeerde rechtsopvat-
       beschermd dan schuldeisers van een Kommanditgesell-             ting die de geldigheid van het arrest aantast.
       schaft waarvan de beherende vennoot een natuurlijke
       persoon is, die geen openbaarmakingsverplichtingen
       heeft?
                                                                       Rekwirante stelt ook, dat het arrest van het Gerecht ongeldig
                                                                       is door de niet-inaanmerkingneming van het subjectieve
( 1) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.                                 element als doorslaggevend criterium om de rechtmatigheid
( 2) PB L 222 van 14.08.1978, blz. 11.                                 van een beschikking tot intrekking van een bijstand te
                                                                       beoordelen. Het Gerecht had onderscheid moeten maken
                                                                       tussen het geval van een culpose en niet bedrieglijke schending
                                                                       van de financiële voorwaarden, die enkel de vermindering of
                                                                       de opschorting van de bijstand zou rechtvaardigen, en het
                                                                       geval van een doleuze schending van dezelfde voorwaarden, in
                                                                       welk geval de Commissie de bijstand in zijn geheel had mogen
Hogere voorziening, op 13 december 2002 ingesteld door                 intrekken.
Sgaravatti Mediterranea Srl tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Vijfde kamer) van 26 september 2002 in zaak
T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl/ Commissie van de                Ten slotte stelt rekwirante dat kan worden getwijfeld aan de
                   Europese Gemeenschappen                             vaststelling van het Gerecht dat er geen sprake is van schending
                                                                       van het beginsel van ne bis in idem, omdat de bij het
                                                                       nationale betalingsbevel opgelegde sanctie dateert van na de
                         (Zaak C-455/02 P)                             communautaire beschikking. Toen de Commissie besloot de
                                                                       verschuldigde bijstand in te trekken, wist zij of had zij moeten
                           (2003/C 44/25)                              weten, dat een nationale administratieve sanctie zou worden
                                                                       opgelegd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 december 2002 hogere voorziening ingesteld door
Sgaravatti Mediterranea Srl, gevestigd te Capoterra (CA), Italië,
vertegenwoordigd door Massimo Merola en Piero A. M. Ferrari,
avvocati, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 26 sep-
tember 2002 in zaak T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl/
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel van 21 no-
                                                                       vember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        tussen Michel Trojani en Openbaar centrum voor maat-
                                                                                schappelijk welzijn van Brussel
—      primair, het arrest van het Gerecht van 26 september
       2002, T-199/99, te vernietigen;
                                                                                (Zaak C-456/02)
—      beschikking C(1999) 1502 van de Commissie van 4 juni
       1990 nietig te verklaren, of subsidiair, de zaak overeen-
       komstig artikel 54 van ’s Hofs Statuut-EG voor afdoening                                 (2003/C 44/26)
       naar het Gerecht te verwijzen.
—      in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van
       beide instanties.
                                                                       De Arbeidsrechtbank te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                       21 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Middelen en voornaamste argumenten                                     Justitie op 18 december 2002, in het geding tussen Michel
                                                                       Trojani en Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn
                                                                       van Brussel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Rekwirante komt op tegen het oneigenlijke gebruik van het              schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
proces-verbaal van de Guardia di Finanza als bewijsmiddel dat          navolgende vragen:


title: Zaak C-61/12: Beroep ingesteld op 6 februari 2012 — Europese Commissie/Republiek Litouwen

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/12

         Beroep ingesteld op 6 februari 2012 — Europese Commissie/Republiek Litouwen
   (Zaak C-61/12)
   2012/C 118/20
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Steiblytė, G. Wilms en G. Zavvos)

      Verwerende partij: Republiek Litouwen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Litouwen, door de registratie te verbieden van personenauto’s waarvan het stuurwiel aan de rechterzijde is geplaatst en/of als voorwaarde voor de registratie voor te schrijven dat een aan de rechterzijde geplaatst stuurwiel in een nieuwe personenauto of in een voorheen in een andere lidstaat geregistreerde personenauto naar de linkerkant wordt verplaatst, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 70/311/EEG van de Raad van 8 juni 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de stuurinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (2), en artikel 34 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               de Republiek Litouwen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Volgens de wettelijke regeling van de Republiek Litouwen kunnen nieuwe personenauto’s waarvan de stuurinrichting aan de rechterzijde is geplaatst, niet worden geregistreerd, ook al voldoen deze auto’s aan alle voorschriften van kaderrichtlijn 2007/46/EG en van de in bijlage IV bij die richtlijn genoemde bijzondere richtlijnen. Per 29 april 2009 is richtlijn 70/156/EEG (3) ingetrokken en gewijzigd bij de kaderrichtlijn. De lidstaten dienden de kaderrichtlijn vóór 29 april 2009 naar nationaal recht om te zetten.

               2)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 3, van de kaderrichtlijn moeten de bevoegde instanties van een lidstaat een nieuwe personenauto registreren indien deze auto aan de technische voorschriften van die richtlijn en van de bijzondere richtlijnen voldoet. Op grond van de kaderrichtlijn kan de registratie van een nieuwe personenauto niet worden geweigerd onder verwijzing naar de zijde waar de stuurinrichting is geplaatst. Dit vindt ook bevestiging in de in bijlage IV bij de kaderrichtlijn genoemde bepalingen van bijzondere richtlijn 70/311/EEG. Volgens artikel 2 bis van die richtlijn mag een lidstaat de registratie van een personenauto niet weigeren om redenen die verband houden met de stuurinrichting, indien deze beantwoordt aan de voorschriften van die richtlijn. In de bijlagen bij richtlijn 70/311/EEG is niet vermeld aan welke zijde de stuurinrichting, met inbegrip van het stuurwiel, moet worden geplaatst en dus a fortiori niet bepaald dat er daarvoor naar moet worden gekeken aan welke kant van de weg de auto moet rijden.

               3)

               Wanneer een personenauto aan alle voorschriften van de genoemde richtlijnen voldoet, is er geen reden voor lidstaten waar het verkeer aan de rechterkant van de weg rijdt, om de registratie van de auto afhankelijk te stellen van de eis dat het stuurwiel naar de linkerkant wordt verplaatst. Met het oog op de verkeersveiligheid is krachtens de kaderrichtlijn en de bijzondere richtlijnen voor de aanpassing van een auto met het stuurwiel rechts aan het rijden op de rechterkant van de weg niet vereist dat het stuurwiel naar de linkerkant wordt verplaatst.

               4)

               Overeenkomstig de wettelijke regeling van de Republiek Litouwen mogen voorheen in een andere lidstaat geregistreerde auto’s waarvan de stuurinrichting zich rechts bevindt, evenmin worden geregistreerd. Opgemerkt moet worden dat in de wettelijke regeling van de Republiek Litouwen geen onderscheid wordt gemaakt naargelang een dergelijke auto voorheen was geregistreerd in een lidstaat waar het verkeer links rijdt dan wel in een lidstaat waar het verkeer rechts rijdt.

               5)

               Artikel 34 VWEU, op grond waarvan kwantitatieve handelsbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking verboden zijn, is in dit geval van toepassing. Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie moeten wettelijke regelingen van de lidstaten die de handel binnen de Europese Unie direct of indirect kunnen of zouden kunnen belemmeren, worden aangemerkt als maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve handelsbeperkingen.

               6)

               Het in de Republiek Litouwen gehanteerde verbod waardoor personenauto’s met de stuurinrichting aan de rechterzijde die voorheen in een andere lidstaat waren geregistreerd, niet mogen worden geregistreerd, heeft dezelfde werking als kwantitatieve beperkingen in de zin van artikel 34 VWEU, aangezien goederen uit een andere lidstaat (in een andere lidstaat geproduceerde en geregistreerde personenauto’s) niet op de Litouwse markt kunnen worden gebruikt, tenzij de stuurinrichting naar de andere kant wordt verplaatst. Door de weigering om auto’s met het stuurwiel aan de rechterzijde te registreren, zijn de eigenaars van dergelijke auto’s verplicht om de stuurinrichting te laten verplaatsen, wat relatief duur is, zodat de invoer van dergelijke auto’s in de Republiek Litouwen minder aantrekkelijk wordt gemaakt.

               7)

               De weigering om in de Republiek Litouwen personenauto’s met het stuurwiel aan de rechterzijde te registreren, is geen geschikt middel om de verkeersveiligheid te garanderen. Volgens de Commissie leidt een auto met het stuurwiel rechts niet tot problemen wat de verkeersveiligheid betreft, maar moet de bestuurder eraan wennen om een auto met de stuurinrichting aan de rechterzijde te besturen op de rechterkant van de weg, zodat het rijden met een dergelijke auto niet tot gevolg heeft dat andere weggebruikers in gevaar worden gebracht. De Commissie wenst de aandacht van het Hof van Justitie te vestigen op het feit dat het standpunt van de Republiek Litouwen inconsistent is: mensen die soms rechts rijden met personenauto’s waarvan het stuurwiel zich aan de rechterzijde bevindt (bijvoorbeeld toeristen) en dat niet gewend zijn, zijn een groter gevaar voor de verkeersveiligheid dan bestuurders die de hele tijd met dergelijke auto’s op de rechterkant van de weg rijden. Na een tijd wennen bestuurders die de hele tijd auto’s met het stuurwiel aan de rechterzijde besturen, eraan om rechts te rijden, zodat zij geen gevaar voor de verkeersveiligheid zijn.

      (1)  PB L 133, blz. 10, rectificatie in PB L 196, blz. 14.

      (2)  Kaderrichtlijn, PB L 263, blz. 1.

      (3)  Richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 42, blz. 1).


title: Zaak F-70/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 augustus 2016 — Polizzi/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verworven pensioenrechten — Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/55

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 augustus 2016 — Polizzi/Commissie
      (Zaak F-70/15) (1)

      ((Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verworven pensioenrechten - Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond))
      (2016/C 364/72)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Rosalba Polizzi (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het eindbesluit tot overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 245 van 27.7.2015, blz. 49.


title: Zaak C-220/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2014 — Kalliopi Nikolaou/Rekenkamer van de Europese Unie (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Nalaten van de Rekenkamer — Schadevordering — Beginsel van het vermoeden van onschuld — Beginsel van loyale samenwerking — Bevoegdheden — Verloop van de inleidende onderzoeken)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2014 — Kalliopi Nikolaou/Rekenkamer van de Europese Unie
   (Zaak C-220/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Nalaten van de Rekenkamer - Schadevordering - Beginsel van het vermoeden van onschuld - Beginsel van loyale samenwerking - Bevoegdheden - Verloop van de inleidende onderzoeken))
   2014/C 315/21
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Kalliopi Nikolaou (vertegenwoordigers: V. Christianos en S. Paliou, dikigoroi)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Kennedy, I. Ní Riagáin Düro, gemachtigden, bijgestaan door P. Tridimas, barrister)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               K. Nikolaou wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 189 van 29. 6. 2013.


title: Zaak T-389/15: Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — J & Joy/EUIPO — Joy-Sportswear (J&JOY) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Uniebeeldmerk J&JOY — Ouder nationaal beeldmerk joy SPORTSWEAR — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Overeenstemmende tekens — Beoordelingscriteria — Samengesteld merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/31

         Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — J & Joy/EUIPO — Joy-Sportswear (J&JOY)
   (Zaak T-389/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Uniebeeldmerk J&JOY - Ouder nationaal beeldmerk joy SPORTSWEAR - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Overeenstemmende tekens - Beoordelingscriteria - Samengesteld merk - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 151/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: J & Joy SA (Waremme, België) (vertegenwoordigers: A. Maqua, C. Pirenne en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Joy-Sportswear GmbH (Ottensoos, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kiphuth, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 april 2015 (zaak R 1355/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Joy-Sportswear en J & Joy

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               J & Joy SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Doorhaling van zaak C-62/02

text:
10.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 7/27
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                  van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg.
                          (Zaak C-482/03)
                           (2004/C 7/46)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en
op 19 november 2003 beroep tegen Ierland ingesteld door                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     zijn voor het volgen van richtlijn 2001/12/EG van het
digd door W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-                Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001
de te Luxemburg.                                                            tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad
                                                                            betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de
                                                                            Gemeenschap (1), richtlijn 2001/13/EG van het Europees
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging
                                                                            van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en               verlening van vergunningen aan spoorwegondernemin-
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig              gen (2), en richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parle-
      zijn voor het volgen van richtlijn 2001/12/EG van het                 ment en de Raad van 26 februari 2001 inzake de
      Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001                    toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de
      tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad                    heffing van rechten voor het gebruik van spoorwegin-
      betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de                   frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (3), of
      Gemeenschap (1), richtlijn 2001/13/EG van het Europees                in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie
      Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging               mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem
      van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de                     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      verlening van vergunningen aan spoorwegondernemin-
      gen (2), en richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parle-
                                                                      2.    het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      ment en de Raad van 26 februari 2001 inzake de
                                                                            Ierland te verwijzen in de kosten.
      toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de
      heffing van rechten voor het gebruik van spoorwegin-
      frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (3), of
      in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie          Middelen en voornaamste argumenten
      mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      De termijn voor de uitvoering van deze richtlijnen is verstreken
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.                              op 15 maart 2003.
Middelen en voornaamste argumenten                                    (1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
                                                                      (3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
De termijn voor de uitvoering van deze richtlijnen is verstreken
op 15 maart 2003.
(1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
(2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
(3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
                                                                                Doorhaling van zaak C-62/02 (1)
                                                                                (2004/C 7/48)
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 september
                          (Zaak C-483/03)                             2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-62/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                           (2004/C 7/47)                              Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            (1) PB C 109 van 4.5.2002.
op 19 november 2003 beroep tegen Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland ingesteld door Commissie