title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 14 mei 1996 in zaak C-301/94, Air Inter tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die nietigverklaring van dezelfde handeling betreffen - Onbevoegdverklaring door Gerecht - Afstand van instantie in zaak voor Hof - Bevoegdheid van Hof om door particulier aanhangig gemaakte zaak te beslechten - Verwijzing naar Gerecht)

text:
  10 . 8 . 96          UNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 233 / 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          van 14 mei 1996                              volgt:
in zaak C-301 /94 , Air Inter tegen Commissie van de
                                                                        1 . Zaak C-301 /94 wordt verwezen naar het Gerecht.
                  Europese Gemeenschappen ( ' )
 (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die
                                                                       2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
nietigverklaring van dezelfde handeling betreffen — Onbe
 voegdverklaring door Gerecht — Afstand van instantie in
                                                                       (') PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .
zaak voor Hof— Bevoegdheid van Hofom door particulier                  ( 2 ) PB nr . L 127 van 19 . 5 . 1994 , blz . 32 .
aanhangig gemaakte zaak te beslechten — Verwijzing naar
                               Gerecht)
                           ( 96/C 233 /01 )
                         (Procestaai: Frans)
                                                                       Beroep, op 3 mei 1996 ingesteld door Portugese Republiek
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
( Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                    Jurisprudentie van het Hof)                                                   ( Zaak C-149/96 )
                                                                                ( 96/C 233 /02 )
In zaak C-301 /94 , Air Inter, naamloze vennootschap naar
Frans recht, gevestigd te Paray Vieille Poste, vertegenwoor           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door J. -P. Spitzer, advocaat te Parijs, domicilie gekozen        op 3 mei 1996 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 Unie door Portugese Republiek, vertegenwoordigd door Dr.
aldaar, Grand-rue 31 , tegen Commissie van de Europese                 L. Fernandes en Dr. C. Botelho Moniz, als gemachtigden,
Gemeenschappen ( gemachtigden : R. Wâgenbauer en L.                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Portugese
Gussetti ), ondersteund door TAT European Airlines , geves            Ambassade , 33 , allée Scheffer .
tigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A. Winck
ler, advocaat te Parijs , en R. Subiotto, solicitor, domicilie         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Heivinger
& Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 , en door het                 — nietig te verklaren het besluit van de Raad van 26 fe
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                           bruari 1 996 ( 1 ), betreffende de sluiting van memoranda
Ierland ( gemachtigde : J. E. Collins, van het Treasury Depart              van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap
ment ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                      en de Islamitische Republiek Pakistan en tussen de
artikel I van Beschikking 94/291 /EG ( betekend onder                        Europese Gemeenschap en de Republiek India inzake
nummer C(94 ) 637 def.) van de Commissie van 27 april                        regelingen op het gebied van de toegang tot de markt van
 1994 inzake een procedure op grond van Verordening                          textielprodukten;
( EEG ) nr . 2408/92 van de Raad ( Zaak VII/AMA/IV/93
— TAT — Parijs ( Orly )—Marseilleen Parijs ( Orly )—Tou               — de Raad van de Europese Unie in alle kosten te
louse ) ( 2 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.                  verwijzen .
Rodriguez Iglesias, president; C. N. Kakouris, D. A. O.
Edward, J. -P. Puissochet en G. Hirsch , kamerpresidenten;             Middelen en voornaamste argumenten
G. F. Mancini , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray,
P. Jann , H. Ragnemalm , L. Sevón en M. Wathelet, rechters;            — Schending van de fundamentele beginselen van de
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : R. Grass , op 14 mei              communautaire rechtsorde , te weten


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2002 in zaak C-99/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Gottfried Linhart en Hans Biffl ("Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 30 EG) — Richtlĳn 76/768/EEG betreffende cosmetische producten — Richtlĳn 84/450/EEG betreffende misleidende reclame — Nationale wettelĳke regeling houdende beperkingen op gebied van reclame")

text:
C 323/20                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
Artikel 40 van verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van                1)     Wijst de hogere voorziening af.
24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de
omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemost, zoals            2)     Verwijst Aéroports de Paris in de kosten.
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3897/91 van de Raad van
16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet            (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
verzet tegen het gebruik van een merk dat een geografische vermelding
omvat en voor de verkoop van wijn bedoeld is, dat ten onrechte de
indruk zou kunnen doen ontstaan dat deze geografische vermelding
beschermd is, behalve wanneer er een reëel gevaar bestaat dat het
gebruik van een dergelijk merk de betrokken consumenten misleidt en
bijgevolg hun koopgedrag beïnvloedt. Het staat aan de nationale                                  ARREST VAN HET HOF
rechter te beoordelen of dit het geval is.
                                                                                (Zesde kamer)
( 1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                         van 24 oktober 2002
                                                                            in zaak C-99/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Gottfried Linhart en Hans
                                                                                Biffl ( 1)
                                                                            („Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 30 en 36 EG-
                                                                            Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) —
                                                                            Richtlijn 76/768/EEG betreffende cosmetische producten —
                    ARREST VAN HET HOF                                      Richtlijn 84/450/EEG betreffende misleidende reclame —
                                                                            Nationale wettelijke regeling houdende beperkingen op ge-
                                                                                bied van reclame”)
                           (Zesde kamer)
                                                                                (2002/C 323/26)
                       van 24 oktober 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-82/01 P: Aéroports de Paris tegen Commissie                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                        dentie van het Hof)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Luchtvervoer —                         In zaak C-99/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Luchthavenbeheer — Misbruik van machtspositie — Discri-                     tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oosten-
                    minerende vergoedingen”)                                rijk), in de aldaar dienende strafzaken tegen Gottfried Linhart
                                                                            en Hans Biffl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                          (2002/C 323/25)                                   van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                            artikelen 28 EG en 30 EG) alsmede van richtlijn 76/768/EEG
                                                                            van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                          (Procestaal: Frans)                               aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-
                                                                            sche producten (PB L 262, blz. 169), zoals gewijzigd bij
                                                                            richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  L 151, blz. 32), en richtlijn 84/450/EEG van de Raad van
                          dentie van het Hof)                               10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen
                                                                            van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid-
                                                                            staten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), heeft
                                                                            het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
In zaak C-82/01 P, Aéroports de Paris (advocaat: H. Calvet),                kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    raal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 24 oktober 2002 een
(Derde kamer) van 12 december 2000, Aéroports de Paris/                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Commissie (T-128/98, Jurispr. blz. II-3929), en strekkende tot
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:              1)     Artikel 6, lid 3, van richtlijn 76/768/EEG van de Raad van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                             27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de
L. Pignataro, bijgestaan door B. Geneste) en Alpha Flight                          wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, zoals
Services SAS (advocaten: L. Marville en A. Denants), heeft het                     gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                             1993, verzet zich tegen de regeling van een lidstaat op grond
waarnemend president van de Zesde kamer, V. Skouris,                               waarvan het bij het in het verkeer brengen van cosmetische
F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),                      producten verboden is naar medische rapporten te verwijzen —
rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: R. Grass, op                     met name door het gebruik van de vermelding „dermatologisch
24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                        getest” — indien die verwijzing geen gegevens over het voorwerp
als volgt:                                                                         en de conclusie van die rapporten bevat.
 ---pagebreak--- 21.12.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/21
2)     Artikel 6, lid 3, van richtlijn 76/768, zoals gewijzigd bij          tot vaststelling van het communautair douanewetboek, gelezen in
       richtlijn 93/35, verzet zich tegen de regeling van een lidstaat      samenhang met verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad
       volgens welke vermeldingen als bedoeld in de eerste vraag slechts    van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
       mogen worden gebruikt na voorafgaande vergunning van de              douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd, dat het kantoor van
       bevoegde minister.                                                   vertrek een douaneschuld die naar aanleiding van een overtreding
                                                                            of een onregelmatigheid in verband met extern communautair
                                                                            douanevervoer is ontstaan, ook dan bij de aangever kan invorderen
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.                                                wanneer dit kantoor hem niet binnen de termijn van elf maanden na
                                                                            geldigmaking van de aangifte voor communautair douanevervoer
                                                                            heeft meegedeeld dat deze zending niet bij het kantoor van bestemming
                                                                            is aangebracht en dat de plaats van de overtreding of de onregelmatig-
                                                                            heid niet kan worden vastgesteld. Dit geldt ook wanneer het kantoor
                                                                            van vertrek een administratieve regeling betreffende het doorgeven van
                                                                            inlichtingen, zoals het systeem van voorafgaande kennisgeving (SIP),
                     ARREST VAN HET HOF                                     niet heeft toegepast, of wanneer de niet-tijdige kennisgeving aan een
                                                                            fout of een nalatigheid van dat kantoor is te wijten.
                           (Zesde kamer)
                                                                            (1 ) PB C 134 van 5.5.2001.
                      van 14 november 2002
in zaak C-112/01 (verzoek van het Vestre Landsret om
een prejudiciële beslissing): SPKR 4 nr. 3482 ApS tegen
Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen, Aktiesel-
skabet af 11/9 1996, Arden Transport & Spedition ved
        Søren Lauritsen og Lene Lauritsen I/S (ATS) (1)
(„Verordeningen (EEG) nrs. 2913/92 en 2454/93 — Extern                                           ARREST VAN HET HOF
communautair douanevervoer — Overtreding of onregel-
matigheid — Invordering van douaneschuld — Voorwaar-
                                 den”)                                                                 (Vierde kamer)
                          (2002/C 323/27)                                                         van 7 november 2002
                          (Procestaal: Deens)
                                                                                in zaak C-184/01 P: Peter Hirschfeldt (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               („Hogere voorziening — Ambtenaren — Intern vergelijkend
                                                                            onderzoek — Intrekking — Overgang — Bevordering —
                                                                                Artikel 8 Statuut”)
In zaak C-112/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Vestre Landsret (Denemar-                                            (2002/C 323/28)
ken), in het aldaar aanhangige geding tussen SPKR 4
nr. 3482 ApS en Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen,
Aktieselskabet af 11/9 1996, Arden Transport & Spedition ved                                          (Procestaal: Frans)
Søren Lauritsen og Lene Lauritsen I/S (ATS), om een prejudicië-
le beslissing over de uitlegging van de verordeningen (EEG)
nrs. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), en                                             dentie van het Hof)
2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verorde-
ning nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-                 In zaak C-184/01 P, Peter Hirschfeldt (advocaten: J.-N. Louis
sident, C. Gulmann, V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha
                                                                            en V. Peere) betreffende hogere voorziening tegen het arrest
Rodrigues (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: J. Mischo,             van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 13 fe-
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 14 november
                                                                            bruari 2001, Hirschfeldt/EMA (T-166/00, JurAmbt. blz. I-A-
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 41 en II-157), strekkende tot vernietiging van dat arrest en tot
                                                                            toewijzing van rekwirants vordering in eerste aanleg, andere
Artikel 379, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de                partij bij de procedure: Europees Milieuagentschap, vertegen-
Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele                  woordigd door J.-L. Salazar en J. Rivière als gemachtigden,
bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92                 bijgestaan door D. Waelbroeck, avocat, domicilie gekozen


title: Doorhaling van zaak C-64/99

text:
C 314/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 30.10.1999
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                                     Doorhaling van Zaak C-259/98 (1)
1. vast te stellen, dat nu het Koninkrijk België niet de                                        (1999/C 314/13)
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastge-
     steld om te voldoen aan richtlijn 94/67/EG van de Raad             De president van het Hof van Justitie van de Europese
     van 16 december 1994 betreffende de verbranding van                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 juni 1999 de
     gevaarlijk afvalstoffen (1), althans deze niet aan de Commis-      doorhaling in het register gelast van zaak C-259/98: Commissie
     sie heeft medegedeeld, het de ingevolge deze richtlijn op          van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     Duitsland.
2. het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                        (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
een richtlijn voor de lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbin-
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat, houdt voor                          Doorhaling van zaak C-64/99 (1)
de lidstaten de verplichting in, dat zij de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen in acht nemen. Deze termijn
                                                                                (1999/C 314/14)
is sinds 31 december 1996 verstreken, doch het Koninkrijk
België heeft niet de nodige maatregelen getroffen om uitvoering
te geven aan de in de conclusie van de Commissie genoemde               De president van het Hof van Justitie van de Europese
richtlijn.                                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juli 1999 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-64/99 (verzoek
                                                                        van de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s
(1) PB L 365 van 31-12-1994, blz. 34.                                   Bench Division (Commercial Court) om een prejudiciële
                                                                        beslissing): Pace Airline Services Ltd tegen Aerotrans Luft-
                                                                        fahrtagentur GmbH.
                                                                        (1) PB C 121 van 1.5.1999.
               Doorhaling van Zaak C-182/96 (1)
                         (1999/C 314/12)
                                                                                Doorhaling van zaak C-406/95 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999                                           (1999/C 314/15)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-182/96:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese                De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen.                                                         de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                        1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-406/95:
                                                                        Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
(1) PB C 210 van 20.7.1996.                                             Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 46 van 17.2.1996.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 juni 2002 in zaak C-382/99: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Mededeling van Commissie inzake de-minimissteun — Tankstations — Accĳnzen — Risico van cumulatie van steun — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheidsbeginsel — Motiveringsplicht")

text:
27.7.2002            NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 180/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                 kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
                                                                     D. A. O. Edward en M. Wathelet (rapporteur), rechters;
                                                                     advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
                       (Vijfde kamer)                                ministrateur, op 13 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt:
                      van 13 juni 2002                               1)    Verwerpt het beroep.
                                                                     2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
in zaak C-382/99: Koninkrijk der Nederlanden tegen
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                     (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(„Staatssteun — Mededeling van Commissie inzake de-
minimissteun — Tankstations — Accijnzen — Risico van
cumulatie van steun — Gewettigd vertrouwen — Rechtsze-
           kerheidsbeginsel — Motiveringsplicht”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      (2002/C 180/01)
                                                                                (Zesde kamer)
                    (Procestaal: Nederlands)                                                 van 13 juni 2002
                                                                     in de gevoegde zaken C-430/99 en C-431/99 (verzoek
                                                                     van de Raad van State om een prejudiciële beslissing):
                                                                     Inspecteur van de Belastingdienst Douane, district Rotter-
In zaak C-382/99, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde:           dam tegen Sea-Land Service Inc. (C-430/99) en Nedlloyd
M. Fierstra) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                                Lijnen BV (C-431/99) (1)
pen (gemachtigden: G. Rozet en H. M. H. Speyart, bijgestaan
door J. C. M. van der Beek, en L. Hancher), betreffende een          („Zeevervoer — Vrij verrichten van diensten — Systeem
verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking                        voor begeleiding scheepvaartverkeer”)
1999/705/EG van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende
staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse
tankstations in de grensstreek met Duitsland (PB L 280,                                      (2002/C 180/02)
blz. 87), voorzover daarbij de subsidiëring van bepaalde
categorieën tankstations met de gemeenschappelijke markt en                                (Procestaal: Nederlands)
met de werking van de Overeenkomst betreffende de Europese
Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3)
onverenigbaar is verklaard en terugvordering van de reeds
toegekende steun is gelast, heeft het Hof (Vijfde kamer),            In de gevoegde zaken C-430/99 en C-431/99, betreffende een
samengesteld als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde         verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Raad van


title: Zaak C-458/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Schending van 49 EG — Bouwsector — Vereiste van vergunning om activiteit in deze sector te kunnen uitoefenen — Rechtvaardiging)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-458/08) (1)

   (Niet-nakoming - Schending van 49 EG - Bouwsector - Vereiste van vergunning om activiteit in deze sector te kunnen uitoefenen - Rechtvaardiging)
   2011/C 13/03
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Traversa en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en F. Nunes dos Santos, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Dowgielewicz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG — Bouwsector — Vereiste van vergunning om in die sector een activiteit te kunnen uitoefenen

      Dictum

               1)

               De Portugese Republiek is de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door van in een andere lidstaat gevestigde dienstverleners in de bouwsector te verlangen dat zij voldoen aan alle voorwaarden die de betrokken nationale regeling — met name Decreto-Lei nr. 12/2004 van 9 januari 2004 — voor het verkrijgen van een vergunning voor de uitoefening in Portugal van activiteiten in de bouwsector oplegt, en aldus uit te sluiten dat naar behoren rekening wordt gehouden met gelijkwaardige verplichtingen waaraan deze dienstverleners in hun lidstaat van vestiging zijn onderworpen alsook met de verificaties die ter zake reeds door de autoriteiten van deze lidstaat zijn verricht.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-281/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juni 2008 door de Landtag Schleswig-Holstein tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 3 april 2008 in zaak T-236/06, Landtag Schleswig-Holstein/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/5

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juni 2008 door de Landtag Schleswig-Holstein tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 3 april 2008 in zaak T-236/06, Landtag Schleswig-Holstein/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-281/08 P)
   (2008/C 260/06)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Landtag Schleswig-Holstein (vertegenwoordigers: S. Laskowski, Privatdozentin en J. Caspar, Professor)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirant verzoekt

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 te vernietigen;

               —

               de vorderingen van rekwirant in eerste aanleg toe te wijzen en het beroep in zaak T-236/06 ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te verwijzen opdat dit het aanvankelijke beroep ontvankelijk acht en de tot dan toe gevoerde procedure voortzet;

               —

               over de kosten te beslissen en de Commissie in alle kosten van de onderhavige procedure te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft het door rekwirant tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk verklaard, omdat rekwirant geen rechtspersoon in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG is. Het beroep tot nietigverklaring was gericht tegen de beschikkingen van de Commissie van 10 maart en 23 juni 2006 houdende weigering om rekwirant toegang te verlenen tot document SEC(2005) 420, dat een juridische analyse bevat van het ter bespreking in de Raad voorliggende ontwerpkaderbesluit over de bewaring van gegevens met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten, daaronder begrepen terrorisme.
   Rekwirant roept ter ondersteuning van zijn hogere voorziening tegen de bestreden beschikking van het Gerecht van eerste aanleg twee middelen in

      In de eerste plaats heeft het Gerecht het beginsel om in rechte te worden gehoord geschonden. Dit beginsel, dat een uitdrukking van de waarborg van een eerlijk proces en effectieve rechtsbescherming is, is er onder meer op gericht te verhinderen dat de gerechtelijke beslissing mogelijk wordt beïnvloed door een stelling die partijen niet hebben kunnen bespreken. Hierdoor moeten verrassingsbeslissingen worden voorkomen. Ter vermijding van een verrassingsoordeel had het Gerecht rekwirant in de gelegenheid moeten stellen een misverstand uit de weg te ruimen.

      In de tweede plaats heeft het Gerecht het gemeenschapsrecht geschonden, doordat het het feitelijke kenmerk „rechtspersoon” van artikel 230, vierde alinea, EG onjuist heeft uitgelegd en rekwirant ten onrechte niet als rechtspersoon en dientengevolge als procesbevoegd heeft beschouwd.
   Het Gerecht heeft in overweging genomen dat de president van de Landtag Schleswig-Holstein in het kader van zijn bevoegdheid tot procesvertegenwoordiging, niet rekwirant, maar „rechtstreeks het Land” vertegenwoordigt, zodat rekwirant geen rechtsbevoegdheid bezit en daardoor bij de gemeenschapsrechter ook geen procesbevoegdheid bezit. Daaruit kan worden geconcludeerd dat het Gerecht het beroep ontvankelijk zou hebben geacht als het verzoekschrift niet rekwirant, maar het „Land Schleswig Holstein” zou hebben vermeld. Dit oordeel is niet alleen in strijd met het recht, omdat het niet met de grondwet van het Land Schleswig Holstein in overeenstemming is, maar levert voor rekwirant ook een verrassingsbeslissing op, waarmee deze geen rekening hoefde te houden. De beschikking van het Gerecht is in de eerste plaats in strijd met het recht omdat het niet heeft erkend dat de Landtag op grond van de grondwet van Land Schleswig Holstein „het door het volk gekozen hoogste orgaan van politieke wilsvorming” is, en in de tweede plaats omdat het Gerecht niet heeft opgemerkt dat de president van de Landtag in het kader van grondwettelijke geschillen die deze betreffen, de Landtag in zijn geheel vertegenwoordigt. Het begrip „Land” wordt in het recht generiek en niet specifiek gebruikt en kan — afhankelijk van het regelgevende kader — zowel op de regering als op het parlement van het Land betrekking hebben.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 november 2003 in zaak C-434/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("Niet-nakoming — Richtlĳn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlĳke habitats — Wilde flora en fauna")

text:
10.1.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 7/15
der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1), heeft                    de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206,
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris                    blz. 7), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde                      gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samenge-
kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet en                steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues,
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 20 november 2003 een                   rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           6 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                             luidt als volgt:
1)    Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de uitoe-
      fening van het administratief toezicht op een fusie van                1)    Verwerpt het beroep.
      ondernemingen, om redenen van bescherming van de mededin-
      ging een herverdeling van de productiequota voor suiker onder
                                                                             2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
      de op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen noodzakelijk
                                                                                kosten.
      achten, verzetten de bepalingen van verordening (EEG)
      nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een
      gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en        (1) PB C 31 van 2.2.2002.
      die van verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van
      26 januari 1982 houdende de algemene voorschriften voor
      quotaoverdrachten in de sector suiker, zich ertegen dat die
      autoriteiten beslissen dat die overdracht of nieuwe toekenning
      onder bezwarende titel geschiedt.
2)    De inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1260/2001 van
      de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke                                   ARREST VAN HET HOF
      ordening der markten in de sector suiker, leidt niet tot een
      andere uitlegging van de gemeenschapsregeling.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                van 6 november 2003
                                                                             in zaak C-501/01: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                             („Nietigverklaring van beschikking 2001/739/EG van Com-
                                                                             missie van 17 oktober 2001 betreffende totaalbedrag van
                           (Zesde kamer)                                     financiële bijdrage van Gemeenschap voor uitroeiing van
                                                                                klassieke varkenspest in Nederland in 1998”)
                      van 6 november 2003
                                                                                (2004/C 7/25)
in zaak C-434/01: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                        en Noord-Ierland (1)                                                        (Procestaal: Nederlands)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-
   ding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna”)
                                                                             In zaak C-501/01, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
                            (2004/C 7/24)                                    H.G. Sevenster, C. Wissels en J.G.M. van Bakel), tegen Commis-
                                                                             sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van
                          (Procestaal: Engels)                               Rijn), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschik-
                                                                             king 2001/739/EG van de Commissie van 17 oktober 2001
                                                                             betreffende het totaalbedrag van de financiële bijdrage van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest in
                          dentie van het Hof)                                Nederland in 1998 (PB L 277, blz. 28), voorzover bij de
                                                                             bepaling van het totaalbedrag van de financiële bijdrage van
                                                                             de Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest
In zaak C-434/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     in 1998 in Nederland een korting van 25 % op de aan
pen (gemachtigde: R. Wainwright), tegen Verenigd Koninkrijk                  veehouders betaalde schadeloosstelling wordt toegepast, heeft
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden:                         het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Tim-
G. Amodeo en K. Manji, bijgestaan door D. Anderson),                         mermans, president van de Vierde kamer, waarnemend voor
betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Verenigd                  de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur)
Koninkrijk, door niet de inachtneming op zijn grondgebied te                 en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
verzekeren van de artikelen 12 en 16 van richtlijn 92/43/EEG                 griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 6 november
van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van                     2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 november 2002 in zaak C-360/01, Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie ("Suiker — Prĳsregeling — Verkoopjaar 2001/2002 — Regionalisatie — Gebieden zonder tekort — Indeling van Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nr. 1263/2001 en nr. 1260/2001 — Beroep tot nietigverklaring — Kennelĳke gedeeltelĳke niet-ontvankelĳkheid")

text:
22.2.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 44/11
2)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                                  BESCHIKKING VAN HET HOF
       Ierland wordt verwezen in de kosten.
                                                                                (Zesde kamer)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                                van 21 november 2002
                                                                             in zaak C-360/01, Italiaanse Republiek tegen Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Euro-
                                                                                pese Unie ( 1)
                       ARREST VAN HET HOF
                             (Eerste kamer)                                  („Suiker — Prijsregeling — Verkoopjaar 2001/2002 —
                                                                             Regionalisatie — Gebieden zonder tekort — Indeling van
                                                                             Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nr. 1263/
                         van 16 januari 2003                                 2001 en nr. 1260/2001 — Beroep tot nietigverklaring —
                                                                                Kennelijke gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”)
in zaak C-122/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                schappen tegen Koninkrijk België ( 1)
                                                                                (2003/C 44/21)
(„Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 98/83/
                                   EG”)                                                               (Procestaal: Italiaans)
                             (2003/C 44/20)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            (Procestaal: Frans)                                                        dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-360/01, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-
                                                                             za, bijgestaan door G. de Bellis) tegen Commissie van de
                                                                             Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Cattabriga) en
In zaak C-122/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             Raad van de Europese Unie (gemachtigde: F. P. Ruggeri
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en J. Adda) tegen                       Laderchi) betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een
                                                                             artikel 1 van verordening (EG) nr. 1263/2001 van de Commis-
verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk
                                                                             sie van 27 juni 2001 tot vaststelling van de afgeleide interven-
België, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
                                                                             tieprijzen voor witte suiker voor het verkoopseizoen 2001/
gen vast te stellen die nodig zijn om volledig te voldoen aan
                                                                             2002 (PB L 178, blz. 60), voorzover in dit artikel is verzuimd
richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998                           de afgeleide interventieprijs voor witte suiker vast te stellen
betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie
                                                                             voor alle gebieden van Italië, en, voorzover nodig, tot nietigver-
bestemd water (PB L 330, blz. 32), of althans de Commissie
                                                                             klaring van artikel 2, lid 1, sub a, van verordening (EG)
hiervan niet volledig in kennis te stellen, de krachtens voor-               nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een
noemde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                             gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker
nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
                                                                             (PB L 178, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas
                                                                             als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gul-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
                                                                             mann, V. Skouris en N. Colneric (rapporteur), rechters; ad-
fier: R. Grass, op 16 januari 2003 een arrest gewezen waarvan                vocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 21 november
het dictum luidt als volgt:
                                                                             2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                             volgt:
1)     Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
       te stellen die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn 98/
       83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de                  1)     Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen
       kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, is het               voorzover het tegen de Raad is gericht.
       Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet nagekomen.                                        2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten van dit
                                                                                gedeelte van het beroep.
2)     Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 131 van 1.6.2002.                                                  (1 ) PB C 331 van 24 november 2001.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division van 15 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Commissioners of Customs and Excise en Mirror Group Plc (Zaak C-409/98)

text:
23.1.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 20/17
stenza Tecnica in Agricoltura, het Hof van Justitie van de            Zo neen, binnen welke termijn kan de carnethouder de
Europese Gemeenschappen verzocht om een uitspraak                     werkelijke plaats van de onregelmatigheid of overtre-
over de uitlegging van artikel 2, lid 5, van Verordening              ding bewijzen?
(EEG) nr. 797/85 van de Raad (1) en artikel 5, lid 5, van
de latere Verordening (EEG) nr. 2328/91 van de Raad (2)
in verband met de volgende vragen:                                2. Indien de beantwoording van de op onder 1 gestelde
                                                                      vragen als uitkomst heeft, dat de carnethouder de ter-
                                                                      mijn voor het bewijs van de werkelijke plaats van de
1. Is het, ook bij stilzwijgen van onze wetgever, toch                onregelmatigheid of overtreding niet heeft overschre-
     mogelijk met betrekking tot andere dan natuurlijke               den:
     personen, en met name met betrekking tot vennoot-
     schappen die rechtspersoonlijkheid bezitten, concrete
     uitvoering te geven aan de betrokken Gemeenschaps-               Welke eisen moeten worden gesteld aan het ¹ten
     bepalingen?                                                      genoegen van de douaneautoriteitenº [¹glaubhaftº] te
                                                                      leveren bewijs van de plaats waar de overtreding of de
                                                                      onregelmatigheid gedurende het vervoer van een lading
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Welke
                                                                      onder geleide van een carnet TIR daadwerkelijk is
     zijn de noodzakelijke en voldoende vereisten om de
                                                                      begaan (artikel 454, lid 3, eerste alinea, van Verorde-
     hoedanigheid van bedrijfshoofd met hoofdberoep land-
                                                                      ning (EEG) nr. 2454/93)? Kunnen de verklaring van de
     bouw toe te kennen aan andere dan natuurlijke per-
                                                                      carnethouder en de getuigenverklaring van de vracht-
     sonen en, met name, aan vennootschappen die rechts-
                                                                      wagenchauffeur die het vervoer voor de carnethouder
     persoonlijkheid bezitten?
                                                                      heeft uitgevoerd, als bewijs volstaan, of kan het bewijs
                                                                      alleen worden geleverd door middel van documenten
(1) PB L 93 van 30.3.1985, blz. 1.                                    waaruit duidelijk blijkt, dat de bevoegde autoriteiten
(2) PB L 218 van 6.8.1991, blz. 1.                                    van de andere lidstaat een en ander hebben vastgesteld,
                                                                      waaruit blijkt dat de overtreding of de onregelmatig-
                                                                      heid op hun gebied is begaan?
                                                                  3. Voor het geval dat het Hof het bewijs van de daadwer-
                                                                      kelijke plaats van de overtreding of onregelmatigheid
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 6 oktober 1998 om                 tijdig geleverd acht en het bewijs van die plaats op de
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Haupt-              hierboven beschreven wijze toelaatbaar acht:
zollamt Neubrandenburg en SAGPOL s.c. Transport
               Miedzynarodowy i Spedycja (PL)
                       (Zaak C-406/98)                                Moeten artikel 454, lid 3, derde alinea, en lid 4, van
                                                                      Verordening (EEG) nr. 2454/93 aldus worden uit-
                        (1999/C 20/27)                                gelegd, dat zij ook moeten worden toegepast in een
                                                                      geval waarin de heffingen werden ingevorderd in de
                                                                      lidstaat waar de overtreding of onregelmatigheid werd
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 6 oktober               vastgesteld, hoewel ten genoegen van de douaneautori-
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               teiten [¹glaubhaftº] het bewijs werd geleverd, dat de
16 november 1998, in het geding tussen Hauptzollamt                   daadwerkelijke plaats van de overtreding of onregel-
Neubrandenburg en SAGPOL s.c. Transport Miedzynaro-                   matigheid in een andere lidstaat is gelegen?
dowy i Spedycja (PL), het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
sing over de navolgende vragen:
1. Is het verenigbaar met artikel 454, lid 3, eerste alinea,
     juncto artikel 455, lid 1, van Verordening (EEG)
     nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-            Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
     dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering      Division van 15 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslis-
     van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot            sing in het geding tussen The Commissioners of Customs
     vaststelling van het communautair douanewetboek,                            and Excise en Mirror Group Plc
     (PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1), dat wanneer een                                 (Zaak C-409/98)
     onder de regeling extern communautair douanevervoer
     geplaatste zending onder geleide van het carnet TIR                                 (1999/C 20/28)
     niet bij het kantoor van bestemming wordt aange-
     boden, de douane-instantie van de lidstaat van binnen-
     komst een vervaltermijn vaststelt van drie maanden,          De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft
     waarbinnen de carnethouder ten genoegen van de dou-          bij beschikking van 15 oktober 1998, ingekomen ter griffie
     aneautoriteiten [¹glaubhaftº] het bewijs moet leveren        van het Hof van Justitie op 17 november 1998, in het
     van de werkelijke plaats van de overtreding of onregel-      geding tussen The Commissioners of Customs and Excise
     matigheid, zodat nadien overgelegde bewijzen niet            en Mirror Group Plc, het Hof van Justitie van de Europese
     meer kunnen afdoen aan de bevoegdheid van de lid-            Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     staat van binnenkomst tot invordering van de heffing?        over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 20/18                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.1.1999
1. Is ingevolge artikel 13 B, onder b), van Richtlijn                     en, wat het vrije verkeer van werknemers binnen
     77/388/EEG van de Raad (1), gelet op het arrest van                  de Gemeenschap betreft, in Verordening (EEG)
     het Hof in zaak C-63/92 (Lubbock Fine), van de BTW                   nr. 1612/68 van de Raad van 5 oktober 1968 betref-
     vrijgesteld een levering door een persoon die aanvan-                fende het vrije verkeer van werknemers binnen de
     kelijk geen enkel belang in het onroerend goed heeft,                Gemeenschap (1), zoals gewijzigd bij Verordening
     wanneer de betrokkene met betrekking tot dit onroe-                  (EEG) nr. 312/76 en, wat de sociale zekerheid betreft,
     rend goed een huurovereenkomst aangaat met een ver-                  in Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
     huurder en/of de verhuur door de verhuurder aan-                     14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-
     vaardt in ruil voor een door de verhuurder betaalde                  zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
     som geld?                                                            alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                          Gemeenschap verplaatsen (2), zoals gewijzigd en bij-
                                                                          gewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (3),
2. Is ingevolge artikel 13 B, onder b), van Richtlijn
     77/388/EEG, gelet op het arrest van het Hof in zaak
     C-63/92 (Lubbock Fine), van de BTW vrijgesteld een                   en
     levering door een persoon die aanvankelijk geen enkel
     belang in het onroerend goed heeft, wanneer de                 Ð gelet op artikel 85, lid 1, van het EEG-Verdrag, waarin
     betrokkene:                                                          een verbod is neergelegd op alle overeenkomsten tus-
                                                                          sen ondernemingen, alle besluiten van ondernemersver-
     a) een optieovereenkomst sluit met betrekking tot de                 enigingen en alle onderling afgestemde feitelijke gedra-
         huur van dat onroerend goed in ruil voor een som                 gingen welke de handel tussen de lidstaten ongunstig
         geld die aan hem wordt betaald op voorwaarde                     kunnen beïnvloeden:
         dat het geld op een bijzondere rekening zal blijven
         tot zekerheid van de nakoming van zijn verplich-                 Zijn
         tingen uit hoofde van de optieovereenkomst, en/of
                                                                          1. de groothertogelijke verordening van 31 december
     b) vervolgens de opties uit hoofde van de optieover-                     1974 (MeÂmorial A nr. 95 van 31.12.1974,
         eenkomst uitoefent en de huur van het onroerend                      blz. 2398), zoals gewijzigd, strekkende tot vaststel-
         goed aangaat in ruil voor de deblokkering van het                    ling van de prestaties in natura in geval van ziekte
         geld op de speciale rekening te zijnen gunste?                       of moederschap, ter uitvoering van de artikelen 6
                                                                              en 13 van de Code des assurances sociales,
(1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
    fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake         2. de ziekenhuistarieven die sinds 1 januari 1989 van
    omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting                  toepasssing zijn op de personen en instellingen die
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145                  niet aangesloten zijn bij het nationale socialezeker-
    van 13.6.1977, blz. 1).                                                   heidsstelsel,
                                                                          3. de circulaire van de UCM (4) van 1 december 1988
                                                                              betreffende de indeling van de verschillende ele-
                                                                              menten van de forfaitaire bedragen voor kosten
                                                                              inzake bevalling, van toepassing sinds 1 januari
                                                                              1989, en
Verzoek van het Tribunal d'arrondissement de Luxem-
bourg (Achtste Kamer) van 7 oktober 1998 om een preju-
dicieÈle beslissing in het geding tussen A. Ferlini en Centre             4. de praktijk van de EHL (5), erin bestaande dat op
                   hospitalier de Luxembourg                                  personen en instellingen die niet bij het nationale
                                                                              socialezekerheidsstelsel zijn aangesloten, en op bij
                        (Zaak C-411/98)                                       het gemeenschappelijk stelsel aangesloten ambtena-
                         (1999/C 20/29)                                       ren van de Europese Gemeenschappen uniforme
                                                                              tarieven voor medische en ziekenhuiskosten wor-
                                                                              den toegepast die hoger zijn dan de tarieven die
                                                                              gelden voor de inwoners die bij het nationale soci-
Het Tribunal d'arrondissement de Luxembourg (Achtste                          alezekerheidsstelsel aangesloten zijn,
Kamer) heeft bij beschikking van 7 oktober 1998, ingeko-
men ter griffie van het Hof van Justitie op 18 november
1998, in het geding tussen A. Ferlini en Centre hospitalier               in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht?
de Luxembourg, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing             (1 ) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.
over de navolgende vraag:                                           (2 ) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
                                                                    (3 ) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.
                                                                    (4 ) Union des caisses de maladie (luxembourgeoise).
                                                                    (5 ) Entente des hôpitaux luxembourgeois.
Ð Gelet op het verbod van discriminatie tussen de onder-
     danen van de lidstaten van de Europese Unie, neerge-
     legd in de artikelen 6 en 48 van het EG-Verdrag


title: Zaak C-217/06: Beroep ingesteld op  12 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/21

         Beroep ingesteld op 12 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-217/06)
   (2006/C 178/33)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde, M. Mollica, advocaat)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, doordat de gemeente Stintino bij overeenkomst nr. 7/91 van 2 oktober 1991 en de dienovereenkomstige aanvullende handelingen de opdracht tot uitvoering van de in besluit nr. 48 van de gemeenteraad van Stintino van 14 december 1989 genoemde werken, en met name de „de planning en verwezenlijking van de werken voor de technologische en structurele aanpassing, herinrichting en voltooiing van het waterleidings- en rioleringsnet, het wegennet, de infrastructuur en de voorzieningen voor de woonkern, de toeristische kernen aan de rand van het grondgebied van de gemeente Stintino, daaronder begrepen de sanering en het schoonmaken van de kunst en van de toeristische centra aldaar”, rechtstreeks bij Maresar heeft geplaatst zonder gebruik te maken de gunningsprocedures waarin richtlijn 71/305/EEG (1) voorziet, en inzonderheid zonder een aankondiging van opdracht te publiceren in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, de krachtens richtlijn 71/305/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de coördinatie van de procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, en met name artikel 3 en artikel 12 daarvan, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie betreft de op 2 oktober 1991 tussen de gemeente Stintino en de vennootschap Maresar gesloten overeenkomst een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken in de zin van het gemeenschapsrecht. Die opdracht voor werken ter waarde van ongeveer 16 miljoen EUR overschreed ruimschoots de destijds geldende drempel voor de toepassing van de richtlijn en had derhalve overeenkomstig de regels van die richtlijn moeten worden geplaatst.
   Aangaande de door de Italiaanse autoriteiten aangevoerde argumenten waarom dit niet is gebeurd, herinnert de Commissie eraan, dat volgens vaste richtspraak een lidstaat zich niet op interne moeilijkheden kan beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen.

      (1)  PB L 185, blz. 5.


title: Verzoek van het Tribunal de Commerce de Lyon, ingediend bij vonnis van 2 januari 1995, verbeterd bij vonnis van 7 februari 1995, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fontaine SA en anderen en Acqueducs Automobiles Sàrl (Zaak C-128/95)

text:
Nr. C 159/18         | N lTJ                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24 . 6 . 95
     king heeft op de wettigheid van het besluit of indien dit               legd, dat een „ basismoduul ", uitgerust om tot gegevens
     beroep geen opschortende werking heeft) eveneens van                    verwerkende machine te worden uitgebouwd en
     toepassing op artikel 9 , lid 2 ?                                       bestaande uit een behuizing met voornamelijk twee
                                                                             diskdrives — zoals uitvoeriger beschreven in de motive
4 . Wanneer is besloten een Gemeenschapsonderdaan de                         ring —, met het oog op de daarin opgenomen diskdrives
     toegang tot het grondgebied van een andere dan zijn                     rechtstreeks of door toepassing van algemene regel 3 b
     eigen Lid-Staat te ontzeggen om redenen van openbare                    moet worden ingedeeld als „geheugeneenheid " bedoeld
     orde of openbare veiligheid, en de Gemeenschapsonder                   bij postonderverdeling 8471 93 59 ?
     daan dat grondgebied heeft verlaten zonder aldaar
     beroep in rechte te hebben ingesteld of om een advies               2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, volgt
     van de bevoegde instantie te hebben verzocht overeen                   dan uit de uitlegging van het douanetarief, dat een
     komstig artikel 8 of 9 van Richtlijn 64/22 1 /EEG van de                produkt van de hierboven omschreven aard als „ deel "
     Raad, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan het recht                     (van een gegevensverwerkende machine ) onder poston
     de zaak voor te leggen aan de onafhankelijke bevoegde                   derverdeling 8473 30 90 moet worden ingedeeld ?
     instantie als bedoeld in artikel 9 , lid 2, wanneer hij de
     betrokken Lid-Staat naderhand opnieuw binnenkomt of
     wil binnenkomen, wat een van de volgende punten
     betreft:
                                                                         Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 9 december
     a ) de afwijzing van een verzoek om een verblijfsver               1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.
         gunning;
                                                                         Hallouzi-Choho en Bestuur van de Sociale Verzekerings
         of                                                                                bank
     b ) de afwijzing van een verzoek om toelating tot het                                       ( Zaak C-126/95 )
         land;                                                                                ( 95/C 159/35 )
         of
                                                                         De Centrale Raad van Beroep heeft bij bevel van 9 december
     c ) een beslissing tot verwijdering van het grondge                1994, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
         bied ?                                                          13 april 1995 , in het geding tussen A. Hallouzi-Choho en
                                                                         Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, het Hof van
5 . Zijn de antwoorden op vraag 4 verschillend naarge                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij wijze
     lang:                                                               van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de
     a ) de aanvrager de betrokken Lid-Staat is binnengeko              volgende vraag:
         men alvorens om een verblijfsvergunning te verzoe
         ken;                                                            Dient artikel 41 , lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst
                                                                         tussen de Europese Gemeenschap en Marokko zo te worden
     b ) de aanvrager van het grondgebied is verwijderd                  uitgelegd, dat deze bepaling in de weg staat aan het stellen
         vooraleer hij om een verblijfsvergunning had ver               van de voorwaarde inzake het bezit van de Nederlandse
         zocht, dan wel nooit om een verblijfsvergunning                 nationaliteit aan de echtgenote — gezinslid in de zin van
         heeft verzocht;                                                 artikel 41 , lid 1 , van die Overeenkomst — van een
     c ) het voortijdig vertrek het gevolg was van een bevel             Marokkaanse werknemer, ter verkrijging van de aanspraak
         tot verwijdering van het grondgebied, dan wel van               op overgangsvoordelen in de zin van de Nederlandse
         een bedreiging met arrestatie of verwijdering, en is            Algemene Ouderdomswet ?
         gevolgd door een besluit om hem de toegang tot het
         land te ontzeggen ?
(!) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 850/64 .
                                                                         Verzoek van het Tribunal de Commerce de Lyon, ingediend
                                                                         bij vonnis van 2 januari 1995 , verbeterd bij vonnis van
                                                                         7 februari 1995 , om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoek van 16 maart 1995 van het Bundesfinanzhof om                     tussen Fontaine SA en anderen en Acqueducs Automobiles
                                                                                Sàrl
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vobis
   Microcomputer AG en Oberfinanzdirektion München                                               ( Zaak C-128/95 )
                          ( Zaak C-121/95 )                                                         ( 95/C 159/36 )
                             ( 95/C 159/34 )
                                                                         Het Tribunal de Commerce de Lyon heeft bij vonnis van
Het Bundesfinanzhof — Zevende Senat — heeft bij beschik                 2 januari 1995 , verbeterd bij vonnis van 7 februari 1995 ,
king van 16 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 april
van Justitie op 10 april 1995 , in het geding tussen Vobis               1995 , in het geding tussen 1 . Fontaine SA, 2 . Garage Laval
Microcomputer AG en Oberfinanzdirektion München, het                     SA, 3 . Fahy SA, 4 . Renault Lyon Ouest FLB Automobiles
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 SA, 5 . Société de diffusion Vallis Auto SA — SDV, 6 . Ho
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                rizon Sud SA enerzijds en Aqueducs Automobiles Sari
                                                                         anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
1 . Dient het gemeenschappelijk douanetarief — gecombi                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
    neerde nomenclatuur 1993 — aldus te worden uitge                    navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 24. 6 . 95          I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/ 19
1 . Is parallelimport anders dan in het kader van een aan een        4. Moet in geval van opschorting van de tenuitvoerlegging
    dienstverlenende tussenpersoon verleende volmacht,                   de zekerheid altijd worden vastgesteld op het bedrag van
    dus door middel van aan- en verkooptransacties, verbo               de rechten, of bestaat de mogelijkheid de zekerheid met
    den ?                                                                inachtneming van de totale economische situatie van
                                                                         verzoeker tot een deelbedrag te beperken ?
2 . Is het een onafhankelijke handelaar verboden om
    gelijktijdig de activiteit uit te oefenen van ongebonden         H PB nr. L 302 van 19 . 10 . 1992 , blz . 1 .
    dienstverrichter en lasthebber én die van handelaar die
    onder meer parallelinvoer bedrijft ?
3 . Is het een onafhankelijke handelaar verboden nieuwe
    auto's te verkopen en hoe luidt in ieder geval de definitie
    van een nieuwe respectievelijk gebruikte auto ?
                                                                     Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 oktober
                                                                     1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. J.
                                                                     Huijbrechts en Commissie voor de behandeling van admi
                                                                     nistratieve geschillen ingevolge artikel 41 der Algemene
                                                                             Bijstandswet in de provincie Noord-Brabant
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 3 1 maart 1995
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. E.                                   ( Zaak C-131/95 )
      Giloy en Hauptzollamt Frankfurt am Main-Ost                                              ( 95/C 159/38 )
                       ( Zaak C-130/95 )
                          ( 95/C 159/37 )                            De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
                                                                     25 oktober 1994, ingekomen ter griffie van het Hof van
Het Hessiche Finanzgericht — 7. Sénat — heeft bij                    Justitie op 21 april 1995 , in het geding tussen P. J.
beschikking van 31 maart 1995 , ingekomen ter griffie van            Huijbrechts en Commissie voor de behandeling van admi
het Hof van Justitie op 21 april 1995 , in het geding tussen         nistratieve geschillen ingevolge artikel 41 der Algemene
B. E. Giloy en Hauptzollamt Frankfurt am Main-Ost, het               Bijstandswet in de provincie Noord-Brabant, het Hof van
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1 . Staan beide in artikel 244, lid 2, van Verordening ( EEG )       1 . Indien een Lid-Staat de verlening van een vervolguitke
    nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 ( 1 ) tot                ring op een werkloosheidsuitkering, zoals in het geval
    vaststelling van het communautair douanewetboek                      van artikel 2 , eerste lid, aanhef en onder a ), sub 3 ,
    genoemde omstandigheden                                              IOAW, afhankelijk stelt van de eis dat ingevolge de in die
                                                                         Lid-Staat geldende wettelijke voorzieningen inzake
    — gegronde redenen tot twijfel aan de rechtmatig                    werkloosheid gedurende de volledige uitkeringsduur
         heid
                                                                          uitkering is ontvangen, dienen dan ingevolge artikel 67
         of
                                                                         van Verordening ( EEG) nr . 1408/71 betreffende de
                                                                         toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loon
    — onherstelbare schade voor de belanghebbende,                       trekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de
                                                                          Gemeenschap verplaatsen ( in de gecodificeerde versie
    volledig onafhankelijk naast elkaar, zodat de tenuitvoer            van Verordening (EEG ) nr. 2001 /83 f 1 ), de tijdvakken
    legging ook moet worden opgeschort wanneer aan de                    gedurende welke in een andere Lid-Staat werkloosheids
    rechtmatigheid van de beschikking waarvoor opschor                   uitkering is genoten, te worden aangemerkt als tijdvak
    ting van tenuitvoerlegging wordt verlangd, niet wordt                 ken van verzekering of van arbeid ?
    getwijfeld, maar de mogelijkheid van het ontstaan van
    onherstelbare schade voor de belanghebbende wordt                2 . Zo neen, vormt dan het feit, dat bij de beoordeling of
    erkend ?                                                              aan een eis als gesteld in artikel 2 , eerste lid, aanhef en
                                                                          onder a ), sub 3 IOAW, op grond waarvan ingevolge de
Zo ja ,                                                                   in de bevoegde Lid-Staat geldende wettelijke voorzienin
                                                                         gen inzake werkloosheid gedurende de volledige uitke
2 . Is, wanneer de in het tweede streepje genoemde omstan                ringsduur uitkering moet zijn ontvangen, is voldaan,
    digheid zich voordoet, het eisen van een zekerheid                    geen rekening wordt gehouden met in een andere
    automatisch uitgesloten, of zijn daarvoor nog andere                  Lid-Staat ontvangen werkloosheidsuitkering, discrimi
    omstandigheden noodzakelijk en zo ja, welke ?                         natie op grond van nationaliteit in de zin van artikel 7
                                                                          van het EEG-Verdrag (thans artikel 6 van het EG
3 . Is het dreigende — ingevolge de vervaldatum van de                   Verdrag)?
    schuldvordering eventueel reeds ontstane — verlies van
    de arbeidsplaats een „ ernstige economische of sociale           (M PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
    moeilijkheid ", ook wanneer op grond van nationale
    wettelijke regelingen het bestaansminimum door bij
    voorbeeld sociale bijstand is verzekerd ?


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 12 oktober 2000 in zaak T-202/00 R, M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Procedure in kort geding — Ontvankelĳkheid van beroep in hoofdzaak)

text:
C 355/24                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.12.2000
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                 HET      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                            HET
               GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 oktober 2000
                          van 25 juli 2000
                                                                          in zaak T-202/00 R, M. Costacurta tegen Commissie van
in zaak T-189/00 R, „Invest” Import und Export GmbH                                        de Europese Gemeenschappen
en Invest Commerce SARL tegen Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen                               (Ambtenaren — Procedure in kort geding — Ontvankelijk-
                                                                                heid van beroep in hoofdzaak)
(Procedure in kort geding — Bevriezing van middelen en
                                                                                (2000/C 355/54)
verbod op investeringen ten aanzien van de Federale Repu-
bliek Joegoslavië — Verordening (EG) nr. 1147/2000 —
Opschorting van tenuitvoerlegging tot einduitspraak in kort                                         (Procestaal: Frans)
                                geding)
                                                                          In zaak T-202/00 R, M. Costacurta, ambtenaar van de Commis-
                          (2000/C 355/53)                                 sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
                                                                          vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat te Luxemburg,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                          laatstgenoemde, Val Sainte-Croix 74, tegen Commissie van de
                           (Procestaal: Duits)                            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
                                                                          J. Currall), betreffende een verzoek om opschorting van de
                                                                          tenuitvoelegging van het besluit van de Commissie dat vervat
In zaak T-189/00 R, „Invest” Import und Export GmbH,                      zou zijn in haar brief van 19 juli 2000, alsook een verzoek dat
gevestigd te Neuss (Duitsland), en Invest Commerce SARL,                  de Commissie wordt gelast verzoeker uiterlijk op 1 september
gevestigd te Alfortville (Frankrijk), vertegenwoordigd door               2000 weer in een derde land te werk te stellen, heeft de
R. Wägenbaur, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebben-              president van het Gerecht op 12 oktober 2000 een beschikking
de te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach, Rue                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Mathias Hardt 8-10, advocaten aldaar, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek krachtens                1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
artikel 105, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
tot opschorting van de tenuitvoerlegging, wat verzoeksters                2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
betreft, van verordening (EG) nr. 1147/2000 van de Commissie
van 29 mei 2000 tot wijziging van bijlage II bij verordening
(EG) nr. 1294/1999 van de Raad inzake de bevriezing van
middelen en een verbod op investeringen ten aanzien van de
Federale Republiek Joegoslavië (PB L 129, blz. 15), heeft de
president van de Tweede kamer van het Gerecht op 25 juli
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                    BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                            HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)    De tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 1147/2000
                                                                                van 12 oktober 2000
      van de Commissie van 29 mei 2000 tot wijziging van bijlage II
      bij verordening (EG) nr. 1294/1999 van de Raad inzake de
      bevriezing van middelen en een verbod op investeringen ten          in zaak T-208/00 R, J. A. Barleycorn Mongolue en
      aanzien van de Federale Republiek Joegoslavië wordt, wat            M. Boixader Rivas tegen Raad van de Europese Unie en
      verzoeksters betreft, opgeschort tot de vaststelling van de                                Europees Parlement
      eindbeschikking in deze procedure in kort geding, waar de
      Commissie verplicht is, voor elke door verzoeksters bij haar        (Procedure in kort geding — Aankondiging van vergelijkend
      aangemelde invoer- of uitvoertransactie onverwijld toestemming      onderzoek — Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Spoedei-
      te verlenen — zonder de procedure te volgen van artikel 9 van                               sendheid — Geen)
      verordening nr. 294/1999, zoals gewijzigd bij verordening
      nr. 723/2000 — en verzoeksters, in weerwil van het bepaalde                                  (2000/C 355/55)
      in artikel 3, punt 1, van deze verordening, over de noodzakelijke
      middelen uit de desbetreffende transactie kunnen beschikken.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                          In zaak T-208/00 R, J. A. Barleycorn Mongolue en M. Boixader
                                                                          Rivas, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door D. López
                                                                          Garrido, advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg ten kantore van J. Choucroun, advocaat aldaar,


title: Zaak C-298/1: Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 289/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van de               Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming inge-
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-                   volge het bij artikel 9 van richtlijn 92/49/EEG gewijzigde
                               land                                   artikel 13, lid 1, met inbegrip van het toezicht op de
                                                                      werkzaamheden die zij door bijkantoren en in het kader
                                                                      van dienstverrichting uitoefent, behoort tot de uitsluitende
                          (Zaak C-298/1)                              bevoegdheid van de lidstaat van herkomst. Bijgevolg heeft de
                                                                      lidstaat van uitoefening (in dit geval Duitsland) met name niet
                                                                      het recht aan verzekeringsondernemingen die hun activiteit
                         (2001/C 289/27)                              uitoefenen in het kader van het vrije verkeer van diensten of
                                                                      via een bijkantoor, dergelijke voorwaarden te stellen, die
                                                                      verder gaan dan de door de lidstaat van herkomst gestelde
                                                                      toelatingsvoorwaarden en inbreuk maken op de bevoegdheid
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            van de lidstaat van herkomst tot het uitoefenen van het
op 26 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek              financiële toezicht, bijvoorbeeld de eis dat premies of delen
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-              daarvan op een bepaalde manier worden aangewend.
pen, vertegenwoordigd door G. Braun en C. Tufvesson,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      (1) PB L 228, blz. 1.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de
      vaststelling en instandhouding van § 257, lid 2, sub a,
      punt 5, van het Vijfde boek van het Sozialgesetzbuch in         Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van
      de versie van BGBI 1999, I, blz. 2626, de verplichtingen        de Europese Gemeenschappen tegen groothertogdom
      niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge richt-                                      Luxemburg
      lijn 92/49/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 tot
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
                                                                                (Zaak C-299/01)
      lingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met
      uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en hou-
      dende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en                                         (2001/C 289/28)
      88/357/EEG (Derde richtlijn schadeverzekering), in het
      bijzonder de artikelen 5, 9, leden 1 en 2, en 54, leden 1
      en 2.                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 26 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeen-
2.    verweerster te verwijzen in de kosten.                          schappen, vertegenwoordigd door H. Michard als gemachtigde,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Middelen en voornaamste argumenten                                    dat het Hof behage:
                                                                      —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                            vast te houden aan een verblijfsduurvoorwaarde voor de
Volgens de Commissie is het door de Bondsrepubliek Duitsland                toekenning van het gewaarborgd minimuminkomen, de
gekozen stelsel, waarin voor een werkgeversbijdrage aan de                  verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
particuliere ziektekostenverzekering van bepaalde werknemers                krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)
als voorwaarde wordt gesteld dat de verzekeringsonderneming                 nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers
i) de activiteit van ziektekostenverzekering niet tegelijk met              binnen de Gemeenschap (1) en artikel 43 EG;
andere verzekeringsactiviteiten uitoefent of ii) het deel van de
premies waarvoor de werknemers een bijdrage ontvangen                 —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
uitsluitend benut voor de ziektekostenverzekering, in strijd                kosten.
met het vereiste van wederzijdse erkenning van de toegangs-
voorwaarden, alsmede met het bij richtlijn 92/49/EEG inge-
voerde controlesysteem. De in § 257, lid 2, sub a, SGB V
gestelde vereisten hebben ten doel het feitelijke toezicht,           Middelen en voornaamste argumenten
dat voorheen voorzag in een strikte scheiding tussen de
ziektekostenverzekering en de andere verzekeringsbranches, te
vervangen door een regeling die in wezen de voorschriften van         De Commissie is van mening dat het recht op een gewaarborgd
de oude regeling overneemt en dezelfde praktische consequen-          minimuminkomen een sociaal voordeel is in de zin van
ties heeft, en die nog steeds in strijd is met de Derde richtlijn     artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 en dat
schadeverzekering.                                                    artikel 43 EG discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt