title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2002 in zaak T-92/01: Marie-Claude Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tĳdelĳke functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelĳst — Samenstelling van selectiecomité — Gelĳke behandeling")

text:
C 305/22                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.12.2002
19 juni 2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 3              1)     Verklaart nietig het in de brief van 13 juli 2000 vervatte
in de rang A 6, en, anderzijds, tot vergoeding van de schade                     besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op de
die verzoeker door dat besluit zou hebben geleden, heeft het                     reservelijst van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, te
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-                     plaatsen.
Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
H. Jung, op 11 september 2002 een arrest gewezen waarvan                  2)     Verwijst de Commissie wordt in de kosten.
het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 19 juni          (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
       2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 3 in de
       rang A 6.
2)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van het
       bedrag van één euro ter vergoeding van de morele schade die
       deze heeft geleden.
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.                                      ARREST VAN GERECHT VAN EERSTE AANLEG
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.                                                                     van 24 september 2002
                                                                          in zaak T-102/01: O. Pérez-Díaz tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke
                                                                          functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst
                                                                                — Talenkennis van leden van selectiecomité”)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 305/48)
                       van 24 september 2002
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-92/01: Marie-Claude Girardot tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                       In zaak T-102/01, O. Pérez-Díaz, wonende te Brussel, vertegen-
functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst —               woordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen Commissie van
Samenstelling van selectiecomité — Gelijke behandeling”)                  de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-
                                                                          Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek
                                                                          tot nietigverklaring van het in een brief van 14 juli 2000
                           (2002/C 305/47)                                vervatte besluit van het selectiecomité om verzoeker in het
                                                                          kader van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999 niet op de
                           (Procestaal: Frans)                            reservelijst voor tijdelijke functionarissen te plaatsen, heeft het
                                                                          Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
                                                                          president, en N. J. Forwood et H. Legal, rechters; griffier:
                                                                          J. Palacio González, administrateur, op 24 september 2002
                                                                          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-92/01, Marie-Claude Girardot, tijdelijk functionaris
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,                1)     Verklaart nietig het in de brief van 14 juli 2000 vervatte
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                        besluit van het selectiecomité om verzoeker in het kader van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                          selectieprocedure COM/R/A/01/1999 niet op de reservelijst te
F. Clotuche-Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende                       plaatsen.
een verzoek tot nietigverklaring van het in een brief van 13 juli
2000 vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster               2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
niet op de reservelijst te plaatsen van tijdelijke functionarissen
van de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpre-          (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
sident, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 24 september 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt:


title: Beroep, op 5 januari 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Zaak C-3/96)

text:
Nr. C 77/6           [ NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16 . 3 . 96
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         Max Aicher verrekend worden met de door de Vrijstaat
                                                                          Beieren geplande verliescompensatie . Daar de krachtens
1 . de beschikking van de Commissie van 18 oktober 1995                   de overeenkomsten tussen de Vrijstaat Beieren en Aicher
     betreffende staatssteun van de Vrijstaat Beieren aan de              voorziene privatisering van de NMH-aandelen econo
     ijzer- en staalonderneming Neue Maxhütte Stahlwerke                  misch aannemelijk is, is ook de toekenning van de
     GmbH , Sulzbach-Rosenberg ( Com ( 95 ) 2828 def.)                    gekritiseerde leningen aan de NMH economisch zinvol .
     nietig te verklaren ;                                                Dat de Vrijstaat Beieren afziet van de lening ten belope
                                                                          van 49,895 miljoen DM was ten slotte een integraal
2 . verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                          onderdeel van de maatregelen betreffende de privatise
                                                                          ring van de NMH . Derhalve kunnen de leningstransac
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          ties tussen de Vrijstaat Beieren en de NMH niet als steun
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften ( motive                    worden aangemerkt, wanneer wat de rechtsregels inzake
    ringsverplichting krachtens artikel 15 EGKS-Verdrag ):                steun betreft er geen bezwaar tegen kan worden
                                                                          gemaakt, dat de Vrijstaat Beieren bij de privatisering van
    — globale motivering van de beschikking met het                       zijn NMH-aandelen de verliezen overneemt . Wanneer
         vermeende kapitaalvervangende karakter van de                    de Commissie de Vrijstaat Beieren bij voorbaat het recht
         door de Vrijstaat Beieren toegekende aandeelhou                 ontzegt om een verlies lijdende dochteronderneming te
         dersleningen;                                                    verkopen en daarbij een gedeelte van haar verliezen over
                                                                          te nemen, handelt zij ook in strijd met artikel 83
    — algemene bewering dat terugbetaling niet te ver                    EGKS-Verdrag . Deze bepaling waarborgt het recht van
         wachten was en niet verwacht werd;                               de overheid om aan het economische leven deel te nemen
                                                                          en verbiedt discriminatie van openbare ondernemin
    — algemene weigering, de bestreden beschikking aan te
                                                                          gen .
         houden wegens prejudiciëren op de zaken C-158/
         95 (') en T-129/95 ( 2 ).                                  — Schending van het loyaliteitsgebod : de Commissie had
                                                                          met de bestreden beschikking moeten wachten, totdat
— Onjuiste toepassing van de artikelen 4 , sub c, en 83
                                                                          vaststaat of het privatiseringsconcept voor de aandelen
    EGKS-Verdrag: de door de Vrijstaat Beieren toegekende
                                                                          in het bezit van de Vrijstaat Beieren, wat het gemeen
    leningen moeten niet als steun worden aangemerkt,
                                                                          schapsrecht betreft, geoorloofd is ( aanhangige zaken
    maar als redelijke maatregel van een aandeelhouder, die
                                                                          C - 15 8/95 en T- 129/95 ).
    een particulier investeerder in een vergelijkbare situatie
    ook zou hebben getroffen . Dat er een concrete kans             (') PB 1995 , C 362 , blz . 57 .
    bestond en bestaat op terugbetaling van de leningen ,           ( 2 ) PB 1995 , C 229 , blz . 21 .
    blijkt uit het feit dat de rentabiliteitssituatie van de
    onderneming zich heeft gestabiliseerd en in de toekomst
    winst kan worden verwacht . Weliswaar heeft de Vrij
    staat naderhand evenwel besloten om de leningen niet
    terug te vorderen, doch uitsluitend om deze leningen bij        Beroep, op 5 januari 1996 ingesteld door Commissie van
    de verkoop van zijn aandeel te verrekenen met de in de          de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder
    privatiseringsovereenkomsten voorziene verliescompen                                              landen
    satie . De met de verkoop van de aandelen verband
    houdende verrekening van de leningen was economisch                                         ( Zaak C-3/96 )
    verantwoord en redelijk, omdat zij de Vrijstaat Beieren                                       ( 96/C 77/ 12 )
    in staat stelde, zijn concernbeleid te reorganiseren en zijn
    imago als ondernemer te beschermen .                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 5 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
— In elk geval had de Commissie, gelet op het evenredig            Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeen
    heidsbeginsel, niet de terugvordering van de leningen           schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, lid van de
    mogen verlangen, doch enkel dat zij aldus zouden                juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
    worden geherstructureerd dat de terugbetaling onafhan          bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz,
    kelijk van de winstverwachting zou worden .                     juridische dienst van de Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg,
    Ten onrechte vergelijkt de Commissie het gedrag van de
    Vrijstaat Beieren met dat van de particuliere minder           De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
    heidsaandeelhouders, omdat deze zich volgens haar in
    een vergelijkbare situatie zouden bevinden . Deze laat         1 . vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden door
    sten hebben evenwel andere financiële mogelijkheden,                   het in onvoldoende mate aanwijzen van speciale
    belangen en bedrijfseconomische doelstellingen, in het                 beschermingszones in de zin van artikel 4, lid 1 , van
    bijzonder hebben zij geen invloed op de toekomstige                    Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 ,
    ondernemingsstructuur van de Maxhütte-groep . De                       inzake het behoud van de vogelstand, niet de verplich
    toekenning van de leningen door de Vrijstaat Beieren                   tingen is nagekomen die voor deze Lid-Staat uit deze
    was in elk geval bedrijfseconomisch zinvol, omdat zij de               Richtlijn en de artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag
    privatisering van de Neue Maxhütte ( NMH ) mogelijk                    voortvloeien ;
    diende te maken . De vorderingen uit hoofde van de
    toegekende leningen zouden naderhand in het kader van           2 . het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
    de verkoop van de NMH-aandelen aan de ondernemer                       kosten .
 ---pagebreak--- 16 . 3 . 96              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 77/7
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Uit artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/409/EEG volgt, dat het         1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje niet aan de
aanwijzen van speciale beschermingszones ( SBZ ) bij uitstek                   krachtens de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag op hem
het middel vormt waarmee de Lid-Staten moeten ( nastreven                      rustende verplichtingen heeft voldaan, door niet binnen
te ) verzekeren dat de in bijlage I vermelde vogelsoorten                      de gestelde termijn de wettelijke of bestuursrechtelijke
kunnen voortbestaan en zich kunnen voortplanten . Het feit                     maatregelen vast te stellen, althans aan haar mee te
dat in een Lid-Staat sommige populaties van deze soorten                       delen, welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
afnemen rechtvaardigt het vermoeden dat deze Lid-Staat                         bepalingen van Richtlijn 90/658/EEG van de Raad (*)
niet aan zijn resultaatsverplichting heeft voldaan . Daadwer                 van 4 december 1990, in het bijzonder artikel 8 daarvan,
kelijk heeft de populatie van negen van de in bijlage I                        alsmede om te voldoen aan de bepalingen van Richtlijn
vermelde vogelsoorten in Nederland een achteruitgang                           93/16/EEG ( 2 ) van 5 april 1993 , in het bijzonder de
vertoond van meer dan 50% .                                                    artikelen 3 en 9 , leden 3 en 4, daarvan, die overeenko
                                                                               men met respectievelijk de artikelen 3 en 9 bis, leden 1 en
Volgens artikel 4 , lid 1 , laatste alinea moeten de Lid-Staten               2 , van Richtlijn 75/362/EEG ( 3 ), zoals gewijzigd bij
                                                                               artikel 1 van Richtlijn 90/658/EEG;
de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden als
SBZ aanwijzen . Met het oog op een samenhangend geheel                  2 . verweerder te verwijzen in de kosten .
van SBZ heeft de Commissie wetenschappelijke onderzoe
ken laten verrichten door het „ Secrétariat de la Flore et de la
Faune " van het „ Musée national d'Histoire naturelle " te              Middelen en voornaamste argumenten
Parijs die een inventaris heeft opgesteld van leefgebieden die
op grond van ornithologische criteria als SBZ zouden                    Ingevolge het bindend karakter van artikel 189 , derde
moeten worden aangewezen; deze lijst is in 1989 en 1994                 alinea , en artikel 5 EG-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht,
geactualiseerd door de „ International Conseil of Bird                  de maatregelen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
Preservation " („ Inventory of Important Bird Areas in the              voldoen aan de voor hen bestemde richtlijnen, voordat de
European Community " — IBA89 en IBA94 ). Voor wat de                    daartoe in de richtlijn gestelde termijn is verstreken . Deze
juridische relevantie van de IBA89 en IBA94 aangaat, is de              termijn is in casu reeds verstreken op 1 juli 1991 zonder dat
Commissie-van mening dat de doelstellingen van artikel 4 ,              Spanje de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld .
lid 1 , het best gediend zouden zijn indien de Lid-Staten alle in
die inventaris vermelde zones daadwerkelijk als SBZ zouden              (') PB nr . L 353 van 17 . 12 . 1990 , blz . 73 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 165 van 7. 7 . 1993 , blz . 1 .
aanwijzen. Aangezien de Lid-Staten echter over een zekere
                                                                        (') PB nr . L 167 van 30 . 6 . 1975 , blz . 1 .
discretionaire bevoegdheid beschikken in deze materie, lijkt
het de Commissie niet mogelijk om dit maximale resultaat in
rechte te kunnen afdwingen . Daarentegen is er wel sprake
van een schending van de aanwijzingsverplichting indien een
Lid-Staat het aantal en de oppervlakte van de IBA89 en
IBA94 zones kennelijk miskent. Dit is zonder meer het geval             Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 augustus
indien een Lid-Staat, zowel in aantal zones als in totale               1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
oppervlakte , minder dan de helft van de door IBA89 en                  Badische Erfrischungs-Getranke GmbH 8c Co. KG en Land
IBA94 gerepertorieerde zones aanwijst als SBZ . Bovendien                                       Baden-Württemberg
moeten de SBZ voldoende gevarieerd en representatief zijn
                                                                                ( Zaak C-17/96 )
om bescherming te bieden aan alle in bijlage I opgenomen
vogelsoorten . Het aantal en de oppervlakte van de door                                               ( 96/C 77/ 14 )
Nederland aangewezen SBZ voldoet niet aan die vereis
ten .                                                                   Het Bundesverwaltungsgericht, derde Senat, heeft bij
                                                                        beschikking van 31 augustus 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding
                                                                        tussen Badische Erfrischungs-Getranke GmbH & Co. KG
                                                                        en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen :
Beroep, op 11 januari 1996 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                     1 . Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 80/777/EEG van de
                           ( Zaak C-5/96 )                                     Raad (') van 15 juli 1980, juncto deel I ( Definitie ) van
                                                                               bijlage I daarbij , aldus worden uitgelegd, dat een water
                             ( 96/C 77/ 13 )
                                                                               — afgezien van de „ oude waters " als bedoeld in punt 2 ,
                                                                               tweede alinea , van deel I van bijlage I — enkel als
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     natuurlijk mineraalwater mag worden erkend, wanneer
op 11 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           het gezondheidsbevorderende eigenschappen bezit en,
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          zo ja , dat het bewijs van deze eigenschappen moet
vertegenwoordigd door B. J. Drijber en J. R. Vidal Puig,                       worden geleverd ?
leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                2 . Mogen de in voorkomend geval noodzakelijke gezond
juridische dienst.                                                             heidsbevorderende eigenschappen ook voortvloeien uit


title: Zaak T-532/15 P: Arrest van het Gerecht van 1 december 2016 — Z/Hof van Justitie van de Europese Unie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Verzoek om wraking van leden van een rechtsprekende formatie — Rechten van de verdediging — Recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming”)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Arrest van het Gerecht van 1 december 2016 — Z/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak T-532/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Verzoek om wraking van leden van een rechtsprekende formatie - Rechten van de verdediging - Recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming”))
   (2017/C 022/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Placco, vervolgens J. Inghelram en Á. Almendros Manzano, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 30 juni 2015, Z/Hof van Justitie (F-64/13, EU:F:2015:72), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Z wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak C-399/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 1 juli 2008 in zaak T-266/02, Deutsche Post AG, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (BIEK) en UPS Europe NV/SA

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/18

         Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 1 juli 2008 in zaak T-266/02, Deutsche Post AG, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (BIEK) en UPS Europe NV/SA
   (Zaak C-399/08 P)
   (2008/C 301/33)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, J. Flett en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Deutsche Post AG, Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               Het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen.

               —

               Overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie vast te stellen dat verzoekster niet heeft bewezen dat de beschikking artikel 87, lid 1, EG schendt, en het beroep dienovereenkomstig te verwerpen. Subsidiair vordert de Commissie de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

               —

               Verzoekster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verweerster in hogere voorziening is Deutsche Post AG (DPAG), een internationaal grootbedrijf dat postdiensten verricht en omvangrijke, door de staat betaalde compensaties heeft ontvangen. Bij afzonderlijke beschikking krachtens artikel 82 EG, waartegen geen beroep is ingesteld, heeft de Commissie in 2002 vastgesteld dat DPAG misbruik heeft gemaakt van haar machtspositie door op de markt voor pakketvervoer prijzen te hanteren die onder de kosten liggen. Aangezien DPAG in de betrokken periode overal verlies heeft geleden, kon dit agressieve tariefbeleid enkel worden gefinancierd met middelen die de onderneming als financiële compensatie had ontvangen.
   In de onderhavige hogere voorziening draait het om de vraag naar de analysemethodes die de Commissie in de bijzondere omstandigheden van deze zaak mocht gebruiken om vast te stellen dat sprake is van onrechtmatige steun aan DPAG.
   Volgens de methode waarvoor het Gerecht van eerste aanleg zich in het bestreden arrest heeft uitgesproken, moeten alle met de openbaredienstverplichtingen verband houdende kosten en inkomsten van de onderneming tijdens de referentieperiode worden onderzocht teneinde vast te stellen of de onderneming een overdreven financiële compensatie van de staat heeft ontvangen. Indien er sprake is van een dergelijke overcompensatie, kan daaruit worden afgeleid dat deze middelen eveneens zijn gebruikt ter financiering van het oneerlijke tariefbeleid op de aangrenzende markt van het pakketvervoer van deur tot deur.
   Bij de in de beschikking gebruikte methode worden de door een oneerlijk tariefbeleid ontstane tekorten op de aangrenzende markt bepaald en wordt er vastgesteld of deze tekorten al dan niet met staatsmiddelen zijn gecompenseerd. Indien wordt vastgesteld dat sprake is van een dergelijke compensatie en indien er geen andere financieringsbron (in de vorm van eigen kapitaal van de onderneming) bestaat, moet daaruit worden afgeleid dat staatsmiddelen zijn gebruikt ter financiering van een oneerlijk tariefbeleid op de aangrenzende markt van het pakketvervoer van deur tot deur.
   Volgens de Commissie is de in haar beschikking gebruikte methode rechtmatig. Bij deze methode kan op basis van een logische redenering, die mede is gebaseerd op de overweging dat geld uiteindelijk ergens vandaan dient te komen, worden geconcludeerd tot het bestaan van onrechtmatige staatssteun. Noch deze redenering noch de feiten die eraan ten grondslag liggen, zijn in het bestreden arrest aan de orde gesteld. Toch gaat het Gerecht van eerste aanleg er in het bestreden arrest zonder bijkomende verklaring van uit, dat enkel de eerstgenoemde methode in aanmerking komt.
   De Commissie voert de volgende grieven aan. Artikelen 87, lid 1, EG en 86, lid 2, EG zijn geschonden, voor zover deze in het bestreden arrest aldus verkeerd zijn uitgelegd, dat zij een methode uitsluiten die in het bestreden arrest voor het overige niet is afgewezen en die het mogelijk maakt om op basis van een logische, steekhoudende argumentatie te concluderen dat sprake is van met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun. Voorts stelt de Commissie dat het Gerecht van eerste aanleg niet bevoegd was en dat artikel 230 EG is geschonden voor zover het Gerecht van eerste aanleg zijn bevoegdheid heeft overschreden en zich niet heeft gehouden aan de grenzen van de in artikel 230 EG neergelegde controlebevoegdheid. De Commissie beroept zich eveneens op artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie, voor zover het Gerecht van eerste aanleg heeft nagelaten op gemotiveerde wijze vast te stellen waarom de in de beschikking gebruikte methode onrechtmatig was.


title: Zaak C-57/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL/Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie van Brussel-Hoofdstad (Richtlijn 2006/123/EG — Materiële werkingssfeer — Diensten van gezondheidszorg — Sociale diensten — Centra voor dag- en nachtopvang die bejaarden hulp en verzorging verstrekken)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL/Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie van Brussel-Hoofdstad
   (Zaak C-57/12) (1)

   (Richtlijn 2006/123/EG - Materiële werkingssfeer - Diensten van gezondheidszorg - Sociale diensten - Centra voor dag- en nachtopvang die bejaarden hulp en verzorging verstrekken)
   2013/C 252/19
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fédération des maisons de repos privées de Belgique (Femarbel) ASBL

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie van Brussel-Hoofdstad

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Grondwettelijk Hof — Uitlegging van artikel 2, lid 2, sub f en j, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) — Materiële werkingssfeer — Diensten van de gezondheidszorg — Sociale diensten — Insluiting van centra voor dagopvang die bejaarden ondersteuning en verzorging verstrekken die is aangepast aan hun verlies aan autonomie — Insluiting van centra voor nachtopvang die bejaarden hulp en zorg verstrekken waarvoor hun naastbestaanden niet constant kunnen instaan

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 2, sub f, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt moet aldus worden uitgelegd dat de uitsluiting van diensten van de gezondheidszorg van de werkingssfeer van deze richtlijn elke activiteit omvat die beoogt de gezondheid van patiënten te beoordelen, te bewaren of te verbeteren, voor zover deze activiteit wordt uitgeoefend door gezondheidswerkers die overeenkomstig de wetgeving van de betrokken lidstaat als zodanig zijn erkend, en dit ongeacht de organisatie, de wijze van financiering en de publieke dan wel particuliere aard van de instelling waarin de zorg wordt verstrekt. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of de centra voor dagopvang en de centra voor nachtopvang, gelet op de aard van de in deze centra door gezondheidswerkers verrichte activiteiten en afhankelijk van de vraag of deze activiteiten een hoofdbestanddeel van de door deze centra aangeboden diensten vormen, van de werkingssfeer van deze richtlijn zijn uitgesloten.

               2)

               Artikel 2, lid 2, sub j, van richtlijn 2006/123 moet aldus worden uitgelegd dat de uitsluiting van sociale diensten van de werkingssfeer van deze richtlijn zich uitstrekt tot elke activiteit betreffende met name de hulp en bijstand aan bejaarden, voor zover deze wordt verstrekt door een particuliere dienstverrichter die door de staat is gemachtigd door middel van een besluit dat op duidelijke en transparante wijze een werkelijke verplichting oplegt om, onder eerbiediging van bepaalde specifieke uitoefeningsvoorwaarden, dergelijke diensten te verrichten. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of de centra voor dagopvang en de centra voor nachtopvang, gelet op de aard van de hulp- en bijstandsactiviteiten voor bejaarden die deze centra als hoofdactiviteit verrichten en hun status zoals die uit de toepasselijke Belgische regelgeving voortvloeit, van de werkingssfeer van deze richtlijn zijn uitgesloten.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2012


title: Zaak T-112/13: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Mondelez UK Holdings & Services/EUIPO — Société des produits Nestlé (Vorm van een chocoladereep) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Driedimensionaal mark — Vorm van een chocoladereep — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/23

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Mondelez UK Holdings & Services/EUIPO — Société des produits Nestlé (Vorm van een chocoladereep)
   (Zaak T-112/13) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal mark - Vorm van een chocoladereep - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 038/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, P. Walsh, J. Blum, S. Dunstan, solicitors, en D. Byrne, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vos, M. Bakker en J. van den Berg, advocaten, vervolgens G. Vos, S. Malynicz, QC, T. Scourfield en T. Reid, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 december 2012 (zaak R 513/2011-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Cadbury Holdings en Société des produits Nestlé

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 11 december 2012 (zaak R 513/2011-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsook die van Mondelez UK Holdings & Services Ltd.

               3)

               Société des produits Nestlé SA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-71/12: Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2013 — Meskarian/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van betrokken personen van lijst — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/80

         Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2013 — Meskarian/Raad
   (Zaak T-71/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van betrokken personen van lijst - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/177
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammed Reza Meskarian (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en F. Zaiwalla, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van punt 13 van tabel A van de bijlage bij besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), punt 13 van tabel A van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1) voor zover deze handelingen verzoeker betreffen, en anderzijds, vordering tot verklaring dat artikel 20, lid 1, sub b, van het besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), niet op verzoeker van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-584/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 september 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2006/12/EG — Richtlijn 91/689/EEG — Richtlijn 1999/31/EG — Afvalbeheer — Arrest van het Hof waarbij niet-nakoming wordt vastgesteld — Niet-uitvoering — Artikel 260, lid 2, VWEU — Geldelijke sancties — Dwangsom — Forfaitaire som)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 september 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-584/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2006/12/EG - Richtlijn 91/689/EEG - Richtlijn 1999/31/EG - Afvalbeheer - Arrest van het Hof waarbij niet-nakoming wordt vastgesteld - Niet-uitvoering - Artikel 260, lid 2, VWEU - Geldelijke sancties - Dwangsom - Forfaitaire som))
   (2016/C 402/05)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia, E. Sanfrutos Cano en D. Loma-Osorio Lerena, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Door niet alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van 10 september 2009, Commissie/Griekenland (C-286/08, niet gepubliceerd, EU:C:2009:543), is de Helleense Republiek de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt ertoe veroordeeld, aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom te betalen van 30 000 EUR per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om zich te voegen naar het arrest van 10 september 2009, Commissie/Griekenland (C-286/08, niet gepubliceerd, EU:C:2009:543), en wel vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot aan de volledige uitvoering van het arrest van 10 september 2009, Commissie/Griekenland (C-286/08, niet gepubliceerd, EU:C:2009:543). Dit bedrag wordt gesplitst in drie delen, een voor elk van de drie door de Europese Commissie geformuleerde grieven, te weten voor de eerste grief 10 % van het totale bedrag van de dwangsom, namelijk 3 000 EUR, voor de tweede grief 45 % van dat bedrag, namelijk 13 500 EUR, en voor de derde grief hetzelfde percentage en bedrag, dat ter zake van het goede beheer van het zogenoemde „afval uit het verleden” elk semester zal worden verminderd naargelang van de hoeveelheid van deze afvalstoffen waarvan het beheer in overeenstemming met Unierecht zal zijn gebracht. Deze vermindering mag niet minder bedragen dan 50 % van het bedrag van de dwangsom voor deze grief, namelijk 6 750 EUR.

               3)

               De Helleense Republiek wordt ertoe veroordeeld, aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een forfaitaire som van 10 miljoen EUR te betalen.

               4)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door Elliniki Viomichania Oplon (EVO) AE tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-220/96)

text:
 Nr . C 54/36         1 NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 2 . 97
 niet met redenen omkleed en leveren dus schending op van             Bovendien beroept verzoeker zich op miskenning van zijn
 artikel 25 , tweede alinea , tweede zin, van het Statuut.            rechten op het genot van een pensioen . Ofschoon hij om
 Bovendien heeft de administratie een kennelijke beoorde             overdracht van zijn verworven pensioenrechten naar Duits
 lingsfout begaan, door te stellen dat verzoekers kwalificaties       land heeft verzocht, betreft de hem bij brief van 1 april 1996
 niet uitzonderlijk waren in die zin, dat toepassing van              toegezonden afrekening enkel de terugbetaling van zijn
 artikel 31 , lid 2 , van het Statuut mogelijk was .                  peroonlijke pensioenbijdragen. Aangezien de overdracht
                                                                      van zijn pensioenrechten niet heeft plaatsgevonden, heeft hij
                                                                      voortaan nog enkel een zeer bescheiden pensioenrecht in het
                                                                      Duitse stelsel , maar geen enkel recht meer in het pensioen
                                                                      stelsel van de Europese openbare dienst.
 Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door „ Y " tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-2 19/96 )
                            ( 97/C 54/59 )                            Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door Elliniki
                                                                      Viomichania Oplon ( EVO ) AE tegen Raad van de Europese
                        (Procestaai: Frans)                              Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-220/96 )
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( 97/C 54/60 )
 schappen is op 27 december 1996 beroep ingesteld tegen
 Europees Parlement door „ Y ", wonende te Brussel, verte
genwoordigd door G. Collin, advocaat te Brussel, domicilie                                 (Procestaai: Grieks)
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
 Sari, Rue de Cessange 30 .                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 10 december 1996 beroep ingesteld tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen door Elliniki Viomichania Oplon ( EVO )
— het Europees Parlement te veroordelen om aan verzoe                AE, naamloze vennootschap naar Grieks recht, gevestigd
     ker terug te betalen de tussen 1 november 1993 en               te Athene, vertegenwoordigd door M. Stathopoulos en
     19 januari 1996 ten onrechte ingehouden bezoldigingen,          I. Anagnostos , advocaten te Athene, domicilie gekozen
     vermeerderd met de moratoire interessen sinds de                hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                                                                      aldaar .
     opeisbaarheid ervan;
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     een voorlopige schadevergoeding van 3 miljoen Bfr .,
     onder voorbehoud van vermeerdering in de loop van het            1 . het beroep ontvankelijk te verklaren;
     geding;
                                                                     2 . verweerders om de in de feiten van het verzoekschrift
— het Europees Parlement in de kosten te verwijzen .                      vermelde reden te veroordelen om haar te betalen,
                                                                          75 451 500 USD , hetzij de tegenwaarde daarvan in ecu
Middelen en voornaamste argumenten                                        op de dag van betaling, volgens de officiële hoogste
                                                                          pariteit van de USD tegenover de ecu, hetzij , subsidiair,
Op 6 oktober 1993 besloot het tot aanstelling bevoegde                    60 478 770 ecu volgens de huidige pariteit van de USD
gezag, krachtens artikel 88 van het Statuut, verzoeker te                 tegenover de ecu, vermeerderd met interessen op de voet
schorsen, met inhouding van de helft van zijn basissalaris .              van 8 % 's jaars, zoals gebruikelijk in de internationale
Op 6 juni 1994 werd verzoeker door de Correctionele                       handel, vanaf de indiening van het verzoekschrift tot de
Rechtbank te Brussel veroordeeld .                                        volledige betaling, in ruil voor de cessie aan verweerders
                                                                          van verzoeksters vordering op de Central Bank of
Ingevolge artikel 88 , derde en vijfde alinea , van het Statuut           Iraq;
had de positie van verzoeker definitief moeten worden
geregeld binnen vier maanden nadat de strafrechtelijke               3 . verweerders te verwijzen in de kosten van verzoekster en
                                                                          in het honorarium van haar advocaten .
beslissing onherroepelijk was geworden . Daar het veroor
delend vonnis op 21 juni 1994 definitiefis geworden, had de
positie van verzoeker uiterlijk tegen 21 oktober 1994                Middelen en voornaamste argumenten
definitief moeten worden geregeld . De termijn van vier
maanden is dus kennelijk niet in acht genomen, aangezien             Verzoekster is een vennootschap die wapens en munitie
verzoeker op 5 februari 1996 kennis heeft gekregen van de            vervaardigt en verhandelt . Bij overeenkomst van 12 januari
op 19 januari 1996 door het tot aanstelling bevoegde gezag           1987 verkocht zij Irak munitie, die in de periode van
tegen hem genomen maatregel van tuchtrechtelijk ontslag.             25 oktober 1987 tot 30 mei 1989 werd geleverd. De prijs
Krachtens artikel 88 , vierde alinea , van het Statuut verlangt      zou door de Central Bank of Iraq worden betaald volgens
verzoeker terugbetaling van de tussen 1 november 1993 en             het systeem van het onbetwistbaar gewaarborgd krediet. De
19 januari 1996 ten onrechte op zijn bezoldiging verrichte           Central Bank of Iraq weigerde echter te betalen en beriep
inhoudingen .                                                        zich op resolutie 660 van de Veiligheidsraad van de
 ---pagebreak--- 22 . 2 . 97          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 54/37
Verenigde Naties van 6 augustus 1990 , de grondslag voor                  verzoekster op 17 juni 1996 bij het tot aanstelling
Verordening ( EEG ) nr. 2340/90 van de Raad ( ] ), die elke               bevoegde gezag heeft ingediend en waarmee zij was
handelstransactie met Irak en Koeweit verbiedt . Verzoek                 opgekomen tegen het besluit om haar niet gedurende het
ster wendde zich tot de Griekse gerechten en verkreeg een                 begrotingsjaar 1996 te bevorderen tot de rang C 1
vonnis waarbij de Central Bank of Iraq werd verplicht, haar               ( besluit bekendgemaakt in „ Mededelingen van de Admi
de som van 75 451 500 USD te betalen . De tenuitvoerleg                  nistratie " nr . 933 van 9 april 1996 );
ging van dat vonnis bleek echter onmogelijk . De schade van
verzoekster bestaat juist in die onmogelijkheid om haar               — verweerster te verwijzen in de kosten .
vordering te innen. Verzoekster cedeert haar contractuele
vordering op de Central Bank of Iraq aan de Europese Unie             Middelen en voornaamste argumenten
en verlangt van haar, op grond van artikel 215 van het
Verdrag, betaling van een gelijkwaardige schadevergoe
                                                                      Verzoekster stelt dat vaststaat, en overigens door de
ding.
                                                                      Commissie niet wordt betwist in de bestreden beschikking,
                                                                      dat haar verdiensten groter waren dan die van andere
Verzoekster beklemtoont, dat aan alle voorwaarden voor de             ambtenaren die tijdens het begrotingsjaar 1996 naar de rang
niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie is           C 1 zijn bevorderd . Zij verbindt daaraan de conclusie dat de
voldaan. Inzonderheid wijst zij erop, dat de verwerende               Commissie, door te weigeren haar deze bevordering te
Gemeenschapsinstellingen bij de vaststelling van Verorde             verlenen, het discriminatieverbod en artikel 45 , lid 1 , van het
ning ( EEG ) nr. 2340/90 algemene beginselen en regels van            Statuut heeft geschonden .
het Gemeenschapsrecht hebben geschonden, meer bepaald
het beginsel van bescherming van de eigendom, het gelijk
heidsbeginsel en het discriminatieverbod, het verbod van
misbruik van bevoegdheid en het evenredigheidsbeginsel ,
het beginsel van bescherming van de economische vrijheid
en het vertrouwensbeginsel .
                                                                      Beroep, op 2 januari 1997 ingesteld door J.-L. Delhaye tegen
Volgens verzoekster behoeft geen ter bescherming van                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
particulieren gegeven hogere rechtsregel te zijn geschonden,                                   ( Zaak T-l/97 )
zoals 's Hofs rechtspraak in het geval van normatieve
                                                                                ( 97/C 54/62 )
handelingen verlangt, omdat Verordening ( EEG ) nr. 2340/
90 geen normatieve handeling, maar in wezen een handeling
met een rechtstreeks en individueel karakter is .                                            (Procestaai: Frans)
0 ) Verordening ( EEG ) nr. 2340/90 van de Raad van 8 augustus        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    1990 waarbij het handelsverkeer van de Gemeenschap betref        schappen is op 2 januari 1997 beroep tegen Commissie van
    fende Irak en Koeweit wordt verhinderd ( PB nr. L 213 van 9 . 8 . de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.-L. Delhaye,
    1990, blz . 1 ).                                                  wonende te Thieu ( België ), vertegenwoordigd door L. Vo
                                                                      gel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,
                                                                      Rue Mathias Hardt 8— 10 .
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door I. Manzo tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                      — nietig te verklaren het op 1 oktober 1996 aan verzoeker
                       ( Zaak T-221/96 )
                                                                          officieel ter kennis gebrachte besluit van de Commissie
                                                                          van 25 september 1996 houdende weigering om verzoe
                          ( 97/C 54/61 )                                  ker de in artikel 5 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde
                                                                          inrichtingsvergoeding toe te kennen en houdende afwij
                      (Procestaai: Frans)                                 zing van de klacht die verzoeker op 28 mei 1996 had
                                                                          ingediend ( en die op 4 juni 1996 was ingeschreven );
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen .
schappen is op 27 december 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
I. Manzo, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door                  Middelen en voornaamste argumenten
L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,              Verzoeker legt uit, dat de administratie van de Commissie
Rue Mathias Hardt 8-10 .                                              heeft geweigerd hem de inrichtingsvergoeding toe te kennen,
                                                                      toen hij , komende van de delegatie van de Commissie te
                                                                      Kiev, opnieuw te Brussel werd tewerkgesteld . Hij komt op
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                  tegen dit besluit, stellende dat het artikel 71 van het
                                                                      Ambtenarenstatuut, artikel 5 van bijlage VII bij dat Statuut
— nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 25 sep          en artikel 110 van het Statuut schendt en misbruik van
     tember 1996 , houdende afwijzing van de klacht die               bevoegdheid oplevert.


title: Zaak C-484/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Novom Zagrebu (Kroatië) op 11 september 2015 — Ibrica Zulfikarpašić/Slaven Gajer

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Novom Zagrebu (Kroatië) op 11 september 2015 — Ibrica Zulfikarpašić/Slaven Gajer
   (Zaak C-484/15)
   (2015/C 389/21)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Općinski sud u Novom Zagrebu, stalna služba u Samoboru

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ibrica Zulfikarpašić

      Verwerende partij: Slaven Gajer

      Prejudiciële vraag

   Zijn de bepalingen van de Kroatische executiewet die betrekking hebben op de Europese executoriale titel verenigbaar met verordening nr. 805/2004 (1) en, met name, omvat in Kroatië, voor de afgifte van een op een authentieke akte gebaseerd dwangbevel in het kader van een executieprocedure, de term „gerecht” ook de notaris en kan de notaris bewijzen van waarmerking als Europese executoriale titel verstrekken voor definitieve en uitvoerbare dwangbevelen die op authentieke akten zijn gebaseerd, wanneer die dwangbevelen niet zijn betwist? Zo neen, kan de rechter bewijzen van waarmerking als Europese executoriale titel verstrekken voor dwangbevelen die door een notaris zijn opgesteld op basis van een authentieke akte, wanneer die dwangbevelen niet-betwiste schuldvorderingen betreffen en, in voorkomend geval, welk formulier dient daartoe te worden gebruikt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (PB L 143, blz. 15).


title: Gevoegde zaken C-105/12 tot en met C-107/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staat der Nederlanden/Essent NV e.a. (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Regelingen van het eigendomsrecht — Artikel 345 VWEU — Beheerders van elektriciteits- of gasdistributienetten — Privatiseringsverbod — Verbod van banden met ondernemingen die elektriciteit of gas produceren, leveren of daarin handelen — Verbod van activiteiten die strijdig kunnen zijn met het beheer van het net)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staat der Nederlanden/Essent NV e.a.
   (Gevoegde zaken C-105/12 tot en met C-107/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 63 VWEU - Regelingen van het eigendomsrecht - Artikel 345 VWEU - Beheerders van elektriciteits- of gasdistributienetten - Privatiseringsverbod - Verbod van banden met ondernemingen die elektriciteit of gas produceren, leveren of daarin handelen - Verbod van activiteiten die strijdig kunnen zijn met het beheer van het net)
   2013/C 367/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staat der Nederlanden

      Verwerende partijen: Essent NV (C-105/12), Essent Nederland BV (C-105/12); Eneco Holding NV (C-106/12) en Delta NV (C-107/12)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 63 en 345 VWEU — Beperkingen van het vrij verkeer van kapitaal — Regelingen van de eigendom — Begrip — Nationale wettelijke regeling die in een absoluut verbod van privatisering van de beheerders van energiedistributienetwerken voorziet

      Dictum

               1)

               Artikel 345 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat daaronder een regeling houdende een privatiseringsverbod zoals aan de orde in het hoofdgeding valt, die inhoudt dat de aandelen in een op het Nederlandse grondgebied actieve beheerder van elektriciteits- of gasdistributienetten, direct of indirect door de in de nationale regelgeving omschreven overheidsentiteiten moeten worden gehouden. Deze uitlegging leidt echter niet tot onttrekking aan de toepassing van artikel 63 VWEU van nationale bepalingen, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die de privatisering van beheerders van elektriciteits- of gasdistributienetten verbieden of verbieden dat er eigendoms- of zeggenschapsverhoudingen zijn tussen vennootschappen van een groep waartoe een beheerder van elektriciteits- of gasdistributienetten behoort, enerzijds, en vennootschappen van een groep waartoe een onderneming behoort die op het Nederlandse grondgebied elektriciteit of gas produceert, levert of daarin handelt, anderzijds, alsook verbieden dat een dergelijke beheerder en de groep waartoe hij behoort handelingen of activiteiten verrichten die strijdig kunnen zijn met het beheer van het net in kwestie.

               2)

               Aangaande de regeling van het privatiseringsverbod die in de hoofdgedingen aan de orde is, die valt onder artikel 345 VWEU, kunnen de onderliggende doelstellingen die de wetgever met zijn keuze voor de regeling van het eigendomsrecht nastreeft, in aanmerking worden genomen als dwingende vereisten van algemeen belang om de beperking van het vrije kapitaalverkeer te rechtvaardigen. Bij de overige verboden kunnen de doelstellingen om kruissubsidiëring in ruime zin tegen te gaan, waaronder de uitwisseling van strategische informatie, transparantie op de elektriciteits- en gasmarkt te bewerken en concurrentieverstoring te voorkomen, als dwingende vereisten van algemeen belang de beperkingen van het vrije kapitaalverkeer als gevolg van nationale bepalingen als die aan de orde in de hoofdgedingen rechtvaardigen.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 september 2005 in zaak C-495/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Intermodal Transports BV tegen Staatssecretaris van Financiën (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Post 8709 — „agnum ET120 Terminal Tractor” — Artikel 234 EG — Verplichting voor nationale rechter om prejudiciële vraag te stellen — Voorwaarden — Bindende tariefinlichting die door douaneautoriteiten van andere lidstaat voor soortgelijk voertuig aan derde is afgegeven)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 september 2005
   in zaak C-495/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Intermodal Transports BV tegen Staatssecretaris van Financiën (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Post 8709 - „agnum ET120 Terminal Tractor” - Artikel 234 EG - Verplichting voor nationale rechter om prejudiciële vraag te stellen - Voorwaarden - Bindende tariefinlichting die door douaneautoriteiten van andere lidstaat voor soortgelijk voertuig aan derde is afgegeven)
   (2005/C 271/09)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-495/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden, bij arrest van 21 november 2003, ingekomen bij het Hof op 24 november 2003, in de procedure Intermodal Transports BV tegen Staatssecretaris van Financiën, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, K. Schiemann (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 15 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 234 EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer in het kader van een bij een nationale rechter aanhangig geschil over de tariefindeling van een bepaald goed een door de douaneautoriteiten van een andere lidstaat aan een buiten het geding staande derde afgegeven bindende tariefinlichting wordt overgelegd die betrekking heeft op een soortgelijk goed, en deze rechter de tariefindeling in deze inlichting onjuist acht, deze twee omstandigheden:

                           —

                           indien het een rechter betreft waarvan de beslissingen volgens het nationale recht vatbaar zijn voor hoger beroep, niet tot gevolg hebben dat deze rechter verplicht is het Hof uitleggingsvragen te stellen;

                           —

                           indien het een rechter betreft waarvan de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, op zich niet automatisch tot gevolg hebben dat deze rechter verplicht is het Hof uitleggingsvragen te stellen.

                     De rechterlijke instantie waarvan de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, is echter gehouden een vraag van gemeenschapsrecht die voor haar rijst, naar het Hof te verwijzen, tenzij zij heeft vastgesteld dat de opgeworpen vraag niet relevant is of dat de betrokken gemeenschapsbepaling reeds door het Hof is uitgelegd of dat de juiste toepassing van het gemeenschapsrecht zo evident is, dat redelijkerwijze geen ruimte voor twijfel kan bestaan; bij de vraag of een dergelijk geval zich voordoet, moet rekening worden gehouden met de eigen kenmerken van het gemeenschapsrecht, de bijzondere moeilijkheden bij de uitlegging ervan en het gevaar van uiteenlopende rechtspraak binnen de Gemeenschap; in dit verband moet het bestaan van bovenbedoelde bindende tariefinlichting deze rechterlijke instantie er met name toe brengen bijzondere aandacht te geven aan haar beoordeling of er redelijkerwijze geen ruimte voor twijfel kan bestaan over de juiste toepassing van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2261/98 van de Commissie van 26 oktober 1998, met name gelet op de drie bovenvermelde beoordelingselementen.

               2)

               Post 8709 van de gecombineerde nomenclatuur moet aldus worden uitgelegd dat daaronder niet valt een voertuig dat is uitgerust met een dieselmotor met een vermogen van 132 kW bij 2 500 toeren per minuut en met een volautomatische transmissie met vier versnellingen vooruit en één achteruit, en dat is voorzien van een gesloten cabine alsmede van een hefschotel met een hefhoogte van 60 cm en met een laadvermogen van 32 000 kg, een zeer korte draaicirkel heeft en is ontworpen voor de verplaatsing van opleggers op industrieterreinen en in industriële gebouwen. Een dergelijk voertuig vormt immers geen transportwagen met eigen beweegkracht gebruikt voor goederenvervoer en evenmin een trekker van de soort gebruikt voor het trekken van perronwagentjes, in de zin van deze post.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-173/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Fabrizio Cariulo/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/32

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Fabrizio Cariulo/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-173/10)
      (2010/C 161/47)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Fabrizio Cariulo

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Arrest van het Hof van 9 september 2003 in zaak C-198/01 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio om een prejudiciële beslissing): Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) tegen Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato ("Mededingingsrecht — Mededingingsverstorende nationale wetgeving — Bevoegdheid van nationale mededingingsautoriteit om een dergelĳke wetgeving niet-toepasselĳk te verklaren — Voorwaarden voor niet-toerekenbaarheid van mededingsverstorende gedraging aan ondernemingen")

text:
1.11.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/9
                      ARREST VAN HET HOF                                             —     de betrokken ondernemingen sancties kan opleggen voor
                                                                                gedragingen in het verleden wanneer deze nationale
                                                                                wetgeving deze gedragingen enkel heeft vergemakkelijkt of
                        van 9 september 2003                                               bevorderd, waarbij naar behoren rekening dient te worden
                                                                                gehouden met de bijzonderheden van het wettelijke kader
in zaak C-198/01 (verzoek van het Tribunale am-                                            waarbinnen de ondernemingen hebben gehandeld.
ministrativo regionale per il Lazio om een prejudiciële
                                                                              2)     Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of een
beslissing): Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) tegen
                                                                                nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de
   Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (1)
                                                                                orde is, die een minister de bevoegdheid verleent om de
                                                                                detailhandelsprijs van een product vast te stellen en daarnaast
(„Mededingingsrecht — Mededingingsverstorende nationale                              een consortium waarbij producenten verplicht zijn aangesloten,
wetgeving — Bevoegdheid van nationale mededingingsau-                                de bevoegdheid verleent om de productie onder de ondernemin-
toriteit om een dergelijke wetgeving niet-toepasselijk te                            gen te verdelen, voor de toepassing van artikel 81, lid 1, EG
verklaren — Voorwaarden voor niet-toerekenbaarheid van                               kan worden beschouwd als een regeling die nog ruimte openlaat
    mededingsverstorende gedraging aan ondernemingen”)                               voor mededinging die door autonome gedragingen van deze
                                                                                ondernemingen kan worden verhinderd, beperkt of vervalst.
                            (2003/C 264/14)
                                                                              (1) PB C 227 van 11.8.2001.
                          (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
In zaak C-198/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo                                           van 11 september 2003
regionale per il Lazio (Italië), in het aldaar aanhangige geding
tussen Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) en Autorità Garan-
te della Concorrenza e del Mercato, om een prejudiciële                       in zaak C-207/01 (verzoek van de Corte d’appello di
beslissing over de uitlegging van artikel 81 EG, heeft het Hof,               Firenze om een prejudiciële beslissing): Altair Chimica
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,                               SpA tegen ENEL Distribuzione SpA (1)
J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmer-
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                    („Mededinging — Machtspositie — Levering van elektriciteit
Pergola, P. Jann, V. Skouris, S. von Bahr en J. N. Cunha                                     — Facturering van „sovrapprezzo””)
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 september 2003 een                                                 (2003/C 264/15)
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
1)     In geval van gedragingen van ondernemingen die in strijd zijn
       met artikel 81, lid 1, EG en die zijn opgelegd of worden               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       bevorderd door een nationale wetgeving die de gevolgen daarvan                                    dentie van het Hof)
       wettigt of versterkt, in het bijzonder wat de vaststelling van de
       prijzen en de verdeling van de markt betreft, geldt voor een
       nationale mededingingsautoriteit die met name tot taak heeft
       toe te zien op de inachtneming van artikel 81 EG, dat zij:             In zaak C-207/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de Corte d’appello di Firenze
       —     verplicht is deze nationale wetgeving buiten toepassing te       (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Altair Chimica
             laten;                                                           SpA en ENEL Distribuzione SpA, om een prejudiciële beslissing
                                                                              over de uitlegging van de artikelen 81 EG, 82 EG en 85 EG,
                                                                              van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992
       —     de betrokken ondernemingen geen sancties kan opleggen            betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het
             voor gedragingen in het verleden wanneer deze hun door           voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles
             deze nationale wetgeving waren voorgeschreven;                   daarop (PB L 76, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG
                                                                              van de Raad van 30 december 1996 (PB 1997, L 8, blz. 12),
       —     de betrokken ondernemingen sancties kan opleggen voor            en van aanbeveling 81/924/EEG van de Raad van 27 oktober
             hun gedragingen die plaatsvinden na de beslissing om             1981 betreffende de tariefstructuren voor elektrische energie
             deze nationale wetgeving buiten toepassing te laten,             in de Gemeenschap (PB L 337, blz. 12), heeft het Hof (Zesde
             wanneer deze beslissing ten aanzien van hen definitief is        kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
             geworden;                                                        sident, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en


title: Zaak C-273/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 16 juli 2009 — Premis Medical BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Rotterdam Laan op Zuid

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 16 juli 2009 — Premis Medical BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Rotterdam Laan op Zuid
   (Zaak C-273/09)
   2009/C 267/49
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Premis Medical BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane Rotterdam, kantoor Rotterdam Laan op Zuid

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de Verordening (EG) Nr. 729/2004 (1) van de Commissie van 15 april 2004, 20.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 113/5, gerectificeerd in het Publicatieblad van de Europese Unie L 173 van 7 mei 2004, bladzijde 9, geldig, in die zin dat de in de rectificatie opgenomen bijlage de geldige bijlage is? Zo ja:

               2)

               Is de Verordening (EG) Nr. 729/2004 van de Commissie van 15 april 2004, 20.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 113/5, gerectificeerd in het Publicatieblad van de Europese Unie L 173 van 7 mei 2004, bladzijde 9, ongeldig, omdat de Commissie in deze verordening de werkingsfeer van post 9021 heeft beperkt? Indien de verordening geldig is:

               3)

               Is de Verordening (EG) Nr. 729/2004 van de Commissie van 15 apri1 2004, 20.4.2004 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 113/5, gerectificeerd in het Publicatieblad van de Europese Unie L 173 van 7 mei 2004, bladzijde 9, ongeldig, omdat de Commissie de rollator onjuist heeft ingedeeld in de GN?

      (1)  Verordening (EG) nr. 729/2004 van de Commissie van 15 april 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 113, blz. 5).


title: Zaak C-303/13 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 — Europese Commissie/Jørgen Andersen, Koninkrijk Denemarken, Danske Statsbaner SV (DSB) [Hogere voorziening — Mededinging — Staatssteun — Steun die door de Deense autoriteiten is verleend aan de overheidsonderneming Danske Statsbaner (DSB) — Openbaredienstcontracten inzake passagiersvervoer per spoor tussen Kopenhagen (Denemarken) en Ystad (Zweden) — Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt is verklaard onder voorwaarden — Toepassing in de tijd van materiële rechtsregels]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 — Europese Commissie/Jørgen Andersen, Koninkrijk Denemarken, Danske Statsbaner SV (DSB)
   (Zaak C-303/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Staatssteun - Steun die door de Deense autoriteiten is verleend aan de overheidsonderneming Danske Statsbaner (DSB) - Openbaredienstcontracten inzake passagiersvervoer per spoor tussen Kopenhagen (Denemarken) en Ystad (Zweden) - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt is verklaard onder voorwaarden - Toepassing in de tijd van materiële rechtsregels])
   (2015/C 389/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Jørgen Andersen (vertegenwoordigers: J. Rivas Andrés, G. van de Walle de Ghelcke en M. Nissen, avocats), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning en V. Pasternak Jørgensen, gemachtigden, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat), Danske Statsbaner SV (DSB) (vertegenwoordiger: M. Honoré, advokat)

      Interveniënte aan de zijde van Jørgen Andersen: Dansk Tog (vertegenwoordigers: G. van de Walle de Ghelcke, J. Rivas Andrés en M. Nissen, avocats)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Andersen/Commissie (T-92/11, EU:T:2013:143) wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij artikel 1, tweede alinea, van besluit 2011/3/EU van de Commissie van 24 februari 2010 betreffende de contracten voor openbaarvervoersdiensten tussen het Deense ministerie van Vervoer en Danske Statsbaner [Steunmaatregel C 41/08 (ex NN 35/08)] nietig heeft verklaard wat betreft de steun die is betaald vanaf 3 december 2009 op grond van het tweede contract voor openbaarvervoersdiensten, dat was gesloten voor de periode 2005-2014.

               2)

               De principale hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De incidentele hogere voorzieningen worden afgewezen.

               4)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een beslissing, gelet op de drie middelen in het verzoekschrift en rekening houdend met artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad, over de rechtmatigheid van besluit 2011/3 voor zover daarbij de steun die is betaald vanaf 3 december 2009 op grond van het tweede contract voor openbaarvervoersdiensten, dat was gesloten voor de periode 2005-2014, verenigbaar met de interne markt is verklaard.

               5)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-194/07: Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/38

         Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-194/07)
   (2007/C 199/74)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: T. Bocek als gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 1294 def van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Tsjechische Republiek overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) heeft aangemeld. Volgens de bestreden beschikking zijn een aantal aspecten van het Tsjechische nationale toewijzingsplan niet verenigbaar met bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG.
   Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG, alsmede het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen heeft geschonden, doordat zij de bestreden beschikking niet binnen de termijn van artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG heeft vastgesteld.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden en aldus artikel 9, lid 3, gelezen in samenhang met de artikelen 9, lid 1 en 11, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, heeft geschonden, doordat zij in de bestreden beschikking haar eigen methode voor de vaststelling van de jaarlijkse maximumhoeveelheid emissierechten heeft toegepast en op basis van die methode in feite de totale hoeveelheid emissierechten die de Tsjechische Republiek mag toewijzen, bindend heeft vastgelegd.
   Zelfs indien de Commissie bevoegd zou zijn om haar eigen methode te hanteren om vast te stellen of het nationale toewijzingsplan aan de vereisten van richtlijn 2003/87/EG voldoet, heeft zij artikel 9, lid 3, van deze richtlijn geschonden omdat de door de Commissie gehanteerde methode transparant noch objectief is en omdat de op basis daarvan berekende hoeveelheid emissierechten niet in overeenstemming is met de in bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG geformuleerde criteria.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG tevens heeft geschonden door haar beschikking niet genoegzaam te motiveren.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak T-207/14: Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2015 — Aluwerk Hettstedt/ECHA

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/39

         Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2015 — Aluwerk Hettstedt/ECHA
   (Zaak T-207/14) (1)

   (2015/C 127/53)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 202 van 30.6.2014.


title: Zaak C-275/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n o  7 de Madrid (Spanje) op 26 juni 2006 — Productores de Música de España/Telefónica de España, S.A.U

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid (Spanje) op 26 juni 2006 — Productores de Música de España/Telefónica de España, S.A.U
   (Zaak C-275/06)
   (2006/C 212/33)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Productores de Música de España (Promusicae)

      Verweerster: Telefónica de España, S.A.U
   Prejudiciële vraag
   „Is het de lidstaten volgens het gemeenschapsrecht en meer in het bijzonder de artikelen 15, lid 2, en 18 van richtlijn 2000/31/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt, artikel 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2001/29/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, artikel 8 van richtlijn 2004/48/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, en de artikelen 17, lid 2, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, toegestaan om te bepalen dat operatoren van elektronische communicatienetwerken en -diensten, telecomproviders en hostingproviders de verbindings- en verkeersgegevens betreffende elektronische communicaties die tijdens de verstrekking van een dienst van de informatiemaatschappij tot stand zijn gebracht, slechts ten behoeve van een strafrechtelijk onderzoek of ter bescherming van de openbare of de nationale veiligheid, en dus niet ten behoeve van civiele procedures, dienen te bewaren en ter beschikking te stellen?”

      (1)  PB L 178, blz. 1.

      (2)  PB L 167, blz. 10.

      (3)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak C-331/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Amsterdam — Nederland) — K. D. Chuck/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Ouderdomsverzekering — Werknemer die onderdaan is van lidstaat — Socialezekerheidspremies — Verschillende tijdvakken — Verschillende lidstaten — Berekening van tijdvakken van verzekering — Pensioenaanvraag — Woonplaats in derde land)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Amsterdam — Nederland) — K. D. Chuck/Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
   (Zaak C-331/06) (1)

   (Ouderdomsverzekering - Werknemer die onderdaan is van lidstaat - Socialezekerheidspremies - Verschillende tijdvakken - Verschillende lidstaten - Berekening van tijdvakken van verzekering - Pensioenaanvraag - Woonplaats in derde land)
   (2008/C 128/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K. D. Chuck

      Verwerende partij: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
   Voorwerp
   verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank te Amsterdam — Uitlegging van artikel 48 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Ouderdomsverzekering — Berekening van verzekeringstijdvakken van onderdaan van lidstaat die in twee andere lidstaten heeft gewerkt — Woonplaats in derde staat op tijdstip van pensionering
   Dictum
   Artikel 48, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, legt het bevoegde orgaan van de laatste lidstaat waar de werknemer die onderdaan is van een lidstaat, woonachtig was, de verplichting op om bij de berekening van het ouderdomspensioen van die werknemer, die op het tijdstip van de aanvraag voor uitbetaling van dit pensioen in een derde land woont, de tijdvakken van arbeid in een andere lidstaat onder dezelfde voorwaarden in aanmerking te nemen als wanneer deze werknemer nog altijd op het grondgebied van de Europese Gemeenschap zou hebben gewoond.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak C-534/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 december 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2008/1/EG — Preventie en bestrijding van verontreiniging — Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/9

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 december 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-534/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2008/1/EG - Preventie en bestrijding van verontreiniging - Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties)
   2011/C 30/14
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) — Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties — Verplichting te verzekeren dat dergelijke installaties overeenkomstig de vereisten van de richtlijn worden geëxploiteerd

      Dictum

               1)

               Door niet de nodige maatregelen te hebben getroffen om ervoor te zorgen dat de nationale autoriteiten, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (gecodificeerde versie) of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, erop toezien dat de bestaande installaties uiterlijk op 30 oktober 2007 worden geëxploiteerd overeenkomstig de voorschriften van de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2, van die richtlijn, onverminderd andere bijzondere gemeenschapsbepalingen, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van die richtlijn.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-567/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Monster Energy/BHIM — Mad Catz Interactive (afbeelding van een zwart vierkant met vier witte strepen)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/55

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Monster Energy/BHIM — Mad Catz Interactive (afbeelding van een zwart vierkant met vier witte strepen)
   (Zaak T-567/15)
   (2015/C 381/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mad Catz Interactive, Inc. (San Diego, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (afbeelding van een zwart vierkant met vier witte strepen) — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 3 90  853

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 1 juli 2015 in zaak R 2368/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van 4 mei 2015 in zaak R 2368/2014-5;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 1 juli 2015 in oppositieprocedure B2182320;

               —

               het oppositiemerk voor klasse 25 afwijzen;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in die van opposant.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-251/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2015 door Emsibeth SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 maart 2015 in zaak T-596/13, Emsibeth/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/16

         Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2015 door Emsibeth SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 maart 2015 in zaak T-596/13, Emsibeth/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-251/15 P)
   (2015/C 311/21)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Emsibeth SpA (vertegenwoordiger: A. Arpaia, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest (arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 26 maart 2015 in zaak T-596/13 te vernietigen;

               —

               de zaak zelf ten gronde af te doen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zij in de procedure in eerste aanleg heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt schending dan wel onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009. (1) Inzonderheid geeft het arrest blijk van een onjuiste opvatting wat de criteria betreft die het Gerecht heeft gehanteerd ter beoordeling van i) het begrip relevante publiek, ii) de vraag of het om dezelfde of soortgelijke waren ging, iii) de vraag of het om gelijke of overeenstemmende merken ging, en iv) het gevaar voor verwarring van de twee merken.

               (i)

               Het bestreden arrest is onsamenhangend waar het enerzijds erkent dat de gemiddelde consument — die als het relevante publiek wordt gedefinieerd — in casu wordt geacht „normaal geïnformeerd een redelijk omzichtig en oplettend” te zijn, maar bij de concrete beoordeling van de vraag of deze consument daadwerkelijk in staat zal zijn om twee duidelijk verschillende merken van elkaar te onderscheiden, die consument anderzijds als een volkomen oppervlakkige persoon heeft aangemerkt die zelfs gemakkelijke beslissingen niet op autonome wijze kan nemen.

               (ii)

               Het bestreden arrest druist in tegen de communautaire rechtspraak volgens welke bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de betrokken waren rekening moet worden gehouden met alle relevante factoren die de verhouding tussen deze waren kenmerken, zoals de aard, de bestemming en het gebruik ervan, alsook het concurrerend dan wel complementair karakter ervan, alsook met de distributiekanalen van de waren in kwestie. Het Gerecht heeft in wezen geen enkele van deze factoren in aanmerking genomen en louter onderzocht of de producten voor het kleuren en ontkleuren van haar tot cosmetica „behoren”, terwijl die producten eigenlijk identiek zijn.

               (iii)

               Het bestreden arrest gaat mank door een onjuiste opvatting in het gedeelte ervan waar een woordmerk wordt vergeleken met een samengesteld merk, doordat onvoldoende aandacht is besteed aan de beeldelementen in het tweede merk, welke bestanddelen niet voorkomen in het eerste merk en waardoor de twee tekens dan ook van elkaar kunnen worden onderscheiden, terwijl het Gerecht alleen de woordelementen heeft vergeleken en beoordeeld.
               Bovendien heeft het bestreden arrest het eerste woord van het oudere merk (Mc) ten onrechte niet in de vergelijking betrokken en niet vastgesteld dat dit prefix — wanneer het vóór een naam staat en gelet op de algemene bekendheid ervan — steevast als een Schots patroniem wordt erkend dat dus door het volledige relevante publiek — en niet enkel door het Angelsaksische publiek — in het Engels wordt uitgesproken.

               (iv)

               Het bestreden arrest geeft blijk van een onjuiste opvatting doordat daarin is geoordeeld dat sprake is van gevaar voor verwarring, ondanks de vele verschillen tussen de vergeleken merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).