title: Zaak T-456/16: Beroep ingesteld op 16 augustus 2016 — Galletas Gullón/EUIPO — Hug (GULLON DARVIDA)

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/18

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2016 — Galletas Gullón/EUIPO — Hug (GULLON DARVIDA)
   (Zaak T-456/16)
   (2016/C 383/25)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Galletas Gullón, SA (Aguilar de Campoo, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Escudero Pérez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hug AG (Malters, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „GULLON DARVIDA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 705 738

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2016 in zaak R 773/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, alsook van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep ingeval zij intervenieert.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-350/09: Beroep ingesteld op 4 september 2009 — ICO Satellite/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/76

         Beroep ingesteld op 4 september 2009 — ICO Satellite/Commissie
   (Zaak T-350/09)
   2009/C 267/137
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ICO Satellite Ltd (Slough, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Tupper, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking nr. 2009/449/EG van 13 mei 2009 inzake de selectie van exploitanten van pan-Europese systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) aanbieden, nietig verklaren overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure en alle andere maatregelen gelasten die het Gerecht gepast acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking nr. 2009/449/EG van de Commissie van 13 mei 2009 inzake de selectie van exploitanten van pan-Europese systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) aanbieden. (1)

   Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking haar eigendomsrechten afneemt die haar toekomen op grond van het internationale recht. Zij beweert voorts dat de bestreden beschikking onrechtmatig is omdat de Commissie:

               a)

               verzoekster heeft gediscrimineerd door een vroegere voorzitter van de raad van bestuur van Inmarsat Ventures Limited („Inmarsat”) deel te laten nemen aan het besluitvormingsproces, waardoor inbreuk werd gemaakt op wezenlijke vormvoorschriften en op het gelijkheidsbeginsel; en

               b)

               onredelijk heeft gehandeld, door aan Inmarsat en Solaris Mobile Limited de voorkeur te geven boven verzoekster, terwijl laatstgenoemde objectief beter in staat is om MSS aan te bieden.
               Volgens verzoekster heeft verweerster, door de bestreden beschikking vast te stellen, onevenredig, discriminerend en in strijd met verzoeksters gewettigd vertrouwen gehandeld. Voorts betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking tevens inbreuk maakt op het haar bij artikel 1 van Protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens („EVRM”) gewaarborgde recht op ongestoord genot van haar eigendom, en op het recht op eerbiediging van haar burgerlijke rechten, met inbegrip van eigendomsrechten en het in artikel 6 EVRM neergelegde recht op een eerlijke en openbare behandeling van haar zaak.

      (1)  Beschikking nr. 2009/449/EG van de Commissie van 13 mei 2009 inzake de selectie van exploitanten van pan-Europese systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) aanbieden [Kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 3746] (PB L 149, blz. 65).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 24 januari 2002 in zaak C-164/99 (verzoek van het Amtsgericht Tauberbischofsheim om een prejudiciële beslissing): Portugaia Construções Lda ("Vrĳe dienstverrichting — Ondernemingen in de bouwsector — Richtlĳn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers — Minimumloon")

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 84/3
lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in                 1)    Verwerpt het beroep.
verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
voor de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven                2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
(PB L 61, blz. 37), voor het gedeelte dat de Franse Republiek
betreft, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
F. Macken, kamerpresident (rapporteur), N. Colneric, C. Gul-               (1) PB C 174 van 19.6.1999.
mann, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 24 ja-
nuari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
2)    Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
                                                                                (Vijfde kamer)
3)    Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 24 januari 2002
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           in zaak C-164/99 (verzoek van het Amtsgericht Tauber-
                                                                           bischofsheim om een prejudiciële beslissing): Portugaia
                                                                                Construções Lda (1)
                                                                           („Vrije dienstverrichting — Ondernemingen in de bouwsec-
                    ARREST VAN HET HOF                                     tor — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van
                                                                                werknemers — Minimumloon”)
                           (Zesde kamer)
                                                                                (2002/C 84/05)
                     van 27 november 2001
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-146/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Tomaten —
             Aan telers te betalen minimumprijs”)
                           (2002/C 84/04)                                  In zaak C-164/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Tauber-
                                                                           bischofsheim (Duitsland), in de aldaar aanhangige procedure
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           tegen Portugaia Construções Lda, om een prejudiciële beslissing
                                                                           over de uitlegging van de artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- wijziging, artikel 49 EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50
                          dentie van het Hof)                              EG) alsmede van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parle-
                                                                           ment en de Raad van 16 december 1996 betreffende de
                                                                           terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het
In zaak C-146/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-              verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), heeft het Hof
za, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Commissie van                      (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri                     D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La Pergola, rechters;
Laderchi, bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende een beroep            advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
tot nietigverklaring van beschikking 1999/186/EG van de                    ministrateur, op 24 januari 2002 een arrest gewezen waarvan
Commissie van 3 februari 1999 houdende weigering van                       het dictum luidt als volgt:
communautaire financiering voor bepaalde uitgaven van de
lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantie-           1)    Bij beoordeling of het verenigbaar is met de artikelen 59 en 60
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie (PB L 61,                      van het Verdrag, wanneer de ontvangende lidstaat op in
blz. 34), voorzover daarin de uitgaven van de Italiaanse                         een andere lidstaat gevestigde dienstverrichters een nationale
Republiek voor steun aan de verwerking van tomaten worden                        regeling toepast die een minimumloon voorschrijft, dienen de
geweigerd ten belope van 7 421 939 820 ITL, heeft het Hof                        nationale autoriteiten of in voorkomend geval de nationale
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-                      rechterlijke instanties na te gaan of deze regeling objectief gezien
sident, N. Colneric, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris en                      de bescherming van de ter beschikking gestelde werknemers
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-                     waarborgt. Dienaangaande is de uitdrukkelijke bedoeling van
Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 27 november                      de wetgever weliswaar niet beslissend, maar zij kan wel een
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      aanwijzing vormen voor het met deze regeling nagestreefde doel.
 ---pagebreak--- C 84/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
2)    De omstandigheid dat een nationale werkgever door het sluiten        1)     Door te voorzien in een tweede studieprogramma voor de
      van een ondernemings-cao een lager loon kan betalen dan het                 toegang tot het beroep van tandarts, dat niet in overeenstem-
      in een algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsover-              ming is met richtlijn 78/687/EEG van de Raad van 25 juli
      eenkomst vastgestelde minimumloon, terwijl een in een andere                1978 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
      lidstaat gevestigde werkgever dit niet kan doen, vormt een niet             lijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de beoefe-
      gerechtvaardigde beperking van de vrijheid van dienstverrich-               naar der tandheelkunde, is de Italiaanse Republiek de krachtens
      ting.                                                                       deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)     Het beroep wordt voor het overige afgewezen.
(1) PB C 204 van 17.7.1999.
                                                                           3)     De Italiaanse Republiek en de Commissie zullen elk hun eigen
                                                                                kosten dragen.
                                                                           (1) PB C 226 van 7.8.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                      van 29 november 2001
in zaak C-202/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                              ARREST VAN HET HOF
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                                (Vijfde kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 78/687/EEG — Handhaving
van tweede studieprogramma dat toegang geeft tot beroep
van tandarts — Handhaving van mogelijkheid van dubbele                                            van 29 november 2001
inschrijving in het register van artsen en in het register van
tandartsen voor artsen bedoeld in artikel 19 van richtlijn
                           78/686/EEG”)                                    in zaak C-221/99: Giuseppe Conte tegen Stefania Rossi (1)
                           (2002/C 84/06)                                  („Honorarium van architect — Summiere procedure tot
                                                                           verkrijging van rechterlijk bevel tot betaling — Advies van
                                                                           beroepsorganisatie — Artikelen 5 en 85 EG-Verdrag (thans
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                artikelen 10 EG en 81 EG)”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          (2002/C 84/07)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-202/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en B. Mongin) tegen Italiaanse              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri),                                      dentie van het Hof)
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door een tweede studieprogramma voor de toegang
tot het beroep van tandarts te handhaven dat niet in overeen-
stemming is met richtlijn 78/687/EEG van de Raad van
25 juli 1978 inzake de coördinatie van de wettelijke en                    In zaak C-221/99, betreffende een verzoek aan het Hof
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden                krachtens artikel 234 EG van de Giudice di pace di Genova
van de beoefenaar der tandheelkunde (PB L 233, blz. 10), en                (Italië), in het aldaar aanhangige geding tussen Giuseppe Conte
door de mogelijkheid van dubbele inschrijving in het register              en Stefania Rossi, om een prejudiciële beslissing over de
van artsen en in het register van tandartsen te handhaven voor             uitlegging van de artikelen 5 en 85 EG-Verdrag (thans de
artsen die de tandheelkunde beoefenen, de krachtens deze                   artikelen 10 EG en 81 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer),
richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,               samengesteld als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,             kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,               D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en
L. Sevón en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal:             C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 november             griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 29 november
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: ARREST VAN HET HOF van 19 september 1995 in zaak C-364/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Corte suprema di cassazione): A. Marinari tegen Lloyd's Bank plc en Zubaidi Trading Company ("Executieverdrag - Artikel 5, sub 3 - Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan")

text:
Nr . C 299/4           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11 . 11 . 95
                   ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                     van 19 september 1995                                                 van 19 september 1995
in zaak C-364/93 ( verzoek om een prejudiciële beslissing            in zaak C-48/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van
van de Corte suprema di cassazione ): A. Marinari tegen              het Sø- og Handelsret te København ): Lebernes Hovedor
     Lloyd 's Bank plc en Zubaidi Trading Company (')                ganisation, namens O. Rygaard tegen Dansk Arbejdsgiver
 („ Executieverdrag — Artikel 5, sub 3 — Plaats waar het                      forening, namens Strø Mølle Akustik A/S (')
        schadebrengende feit zich heeft voorgedaan ")                („ Uitlegging van artikel 1, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG
                          ( 95/C 299/04 )                            — Overdracht van onderneming — Overeenkomst tussen
                                                                     twee aannemers betreffende voltooiing van werk, met
                                                                                instemming van „ opdrachtgever "")
                                                                                ( 95/C 299/05 )
                      (Procestaai: Italiaans)
( Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in                                (Procestaai: Deens)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in
In zaak C-364/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                de Jurisprudentie van het Hof)
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en           In zaak C-48/94, betreffende een verzoek aan het Hof
handelszaken , van de Corte suprema di cassazione , in het           krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van het So- og Handelsret
aldaar aanhangig geding tussen A. Marinari en Lloyd 's Bank          te Kobenhavn , in het aldaar aanhangig geding tussen
plc en Zubaidi Trading Company, om een prejudiciële                  Ledernes Hovedorganisation, namens O. Rygaard en Dansk
beslissing over de uitlegging van artikel 5 , sub 3 , van het        Arbejdgiverforening, namens Stro Molle Akustik A/S ,
Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke            betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in              artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/ 187/EEG van de Raad van
burgerlijke en handelszaken ( PB 1972 , L 299 , blz . 32 ), zoals    14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de               wetgevingen der Lid-Staten betreffende het behoud van de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken , Ierland en het            rechten van de werknemers bij overgang van ondernemin
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                   gen, vestigingen of onderdelen daarvan ( PB 1977, L 61 ,
Ierland ( PB 1978 , L 304 , blz . 1 en — gewijzigde tekst —          blz . 26 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt : G. C.
blz . 77 ) en bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de          Rodrfguez Iglesias , president, F. A. Schockweiler, P. J. G.
toetreding van de Helleense Republiek ( PB 1982 , L 388 ,            Kapteyn en P. Jann , kamerpresidenten, G. F. Mancini , C. N.
blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.              Kakouris , J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), J. L.
Rodrfguez Iglesias , president, F. A. Schockweiler, P. J. G.         Murray, G. Hirsch, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
Kapteyn en P. Jagn , kamerpresidenten, G. F. Mancini , C. N.         advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier : L. Hewlett, admini
Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), J.-P.            strateur, op 19 september 1995 een arrest gewezen waarvan
Puissochet, G. Hirsch, H. Ragnemalm en L. Sevón , rechters;          het dictum luidt als volgt:
advocaat-generaal : P. Léger; griffier : D. Louterman
Hubeau , hoofdadministrateur, op 19 september 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     De overname van twee leerlingen, een werknemer en het
                                                                     materiaal waarmee een onderneming een bepaald werk was
Het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft          begonnen, om dit werk met toestemming van de opdracht
voorgedaan in artikel 5, sub 3, van het Verdrag van                 gever te voltooien, vormt geen overgang van een onderne
27 september 1 968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid           ming, vestiging of onderdeel daarvan in de zin van artikel \ ,
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en           lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 feb
handelszaken, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet ziet         ruari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge
op de plaats waar de gelaedeerde stelt vermogensschade te            vingen der Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten
hebben geleden als gevolg van een door hem geleden, in een           van de werknemers bij overgang van ondernemingen ,
andere verdragsluitende staat ingetreden aanvankelijke               vestigingen of onderdelen daarvan .
schade.
                                                                     (M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
(M PB nr . C 238 van 2 . 9 . 1993 .


title: Zaak T-504/10: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2012 — Prima TV/Commissie

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/23

         Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2012 — Prima TV/Commissie
   (Zaak T-504/10) (1)

   2012/C 273/40
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-452/10 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2012 — BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Regeling van afstemming van fiscale waarde van activa op boekwaarde ervan — Banksector — Heffing van belasting over vermogenswinst — Vervangende belasting — Selectiviteit)

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juni 2012 — BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL)/Europese Commissie
   (Zaak C-452/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Regeling van afstemming van fiscale waarde van activa op boekwaarde ervan - Banksector - Heffing van belasting over vermogenswinst - Vervangende belasting - Selectiviteit)
   2012/C 250/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (vertegenwoordigers: R. Silvestri, G. Escalar en M. Todino, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010, BNP Paribas en BNL/Commissie (T-335/08), waarbij het Gerecht heeft afgewezen de vordering tot nietigverklaring van beschikking 2008/711/EG van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende steunmaatregel C 15/07 (ex NN 20/07) die Italië ten uitvoer heeft gelegd met betrekking tot de bij omzetting van rechtspersonen aan bepaalde kredietinstellingen verleende fiscale prikkels (PB L 237, blz. 70)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 1 juli 2010, BNP Paribas en BNL/Commissie (T-335/08) wordt vernietigd wegens schending van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2)

               Het beroep van BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) wordt verworpen.

               3)

               BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

               4)

               BNP Paribas en Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) worden verwezen in de voor het Gerecht van de Europese Unie gemaakte kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak T-567/12: Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Kaatsu International/BHIM (KAATSU)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/23

         Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Kaatsu International/BHIM (KAATSU)
   (Zaak T-567/12)
   2013/C 63/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kaatsu International Co. Ltd (Morningside Drive, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing van de kamer van beroep te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in alle kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „KAATSU” voor waren en diensten van de klassen 9, 10, 16, 28, 41 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 179 547

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-500/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 23 september 2011 — Fruition Po Limited/Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 23 september 2011 — Fruition Po Limited/Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health
   (Zaak C-500/11)
   2011/C 370/28
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fruition Po Limited

      Verwerende partij: Minister for Sustainable Farming and Food and Animal Health

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moest artikel 11 van verordening [nr.] 2200/96 (1) in omstandigheden waarin

                           a)

                           een lidstaat de erkenning overwoog van een organisatie als telersvereniging krachtens artikel 11;

                           b)

                           de organisatie doelstellingen en statuten had die voldoen aan de vereisten van artikel 11;

                           c)

                           de bij de organisatie aangesloten telers alle diensten ontvingen die een telersvereniging krachtens artikel 11 voor hen moet verrichten; en

                           d)

                           de organisatie toeleveranciers contracteerde om een wezenlijk deel van deze diensten te verrichten,

                     overeenkomstig het rechtszekerheidsbeginsel aldus worden uitgelegd dat de organisatie in zekere mate zeggenschap over de toeleveranciers moest uitoefenen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, in welke mate was dan de zeggenschap in de zin van artikel 11 vereist?

               3)

               In het bijzonder, had de organisatie de bij artikel 11 vereiste mate van zeggenschap wanneer

                           a)

                           de toeleveranciers de vorm hadden van:

                                       1)

                                       een vennootschap waarvan 93 % van de aandelen in handen van leden van de organisatie was; en

                                       2)

                                       een vennootschap waarvan 50 % van de aandelen in handen van de eerste vennootschap was en waarvan de oprichtingsakte bepaalde dat de vennootschap beslist met eenparigheid van stemmen;

                           b)

                           geen van de twee vennootschappen was onderworpen aan een contractuele verplichting om de door de organisatie aan hen gegeven instructies inzake de betrokken activiteiten op te volgen; maar

                           c)

                           de organisatie en de toeleveranciers als gevolg van de hierboven omschreven aandeelhoudersschapsstructuur op basis van consensus werkten?

               4)

               Is het voor het antwoord op de vorige vragen relevant dat:

                           a)

                           artikel 6, lid 2, van verordening [nr.] 1432/2003 (2) tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening [nr.] 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen, op het relevante tijdstip uitdrukkelijk bepaalde dat „[d]e lidstaten […] de voorwaarden [vaststellen]”, waaronder een telersvereniging de uitvoering van haar taken aan derden kan toevertrouwen;

                           b)

                           de in de eerste vraag bedoelde lidstaat dergelijke voorwaarden op het relevante tijdstip niet had vastgesteld?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen (PB L 203, blz. 18).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2005 in zaak C-294/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen AMI Semiconductor Belgium BVBA e.a. (Arbitragebeding — Aanwijzing van Gerecht van eerste aanleg — Bevoegdheid van Hof — Partijen in liquidatie — Procesbevoegdheid — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Insolventieprocedures — Terugvordering van voorschotten — Terugbetaling op grond van contractuele bepaling — Hoofdelijke aansprakelijkheid — Terugvordering van onverschuldigd betaalde)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 17 maart 2005
   in zaak C-294/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen AMI Semiconductor Belgium BVBA e.a. (1)

   (Arbitragebeding - Aanwijzing van Gerecht van eerste aanleg - Bevoegdheid van Hof - Partijen in liquidatie - Procesbevoegdheid - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Insolventieprocedures - Terugvordering van voorschotten - Terugbetaling op grond van contractuele bepaling - Hoofdelijke aansprakelijkheid - Terugvordering van onverschuldigd betaalde)
   (2005/C 143/03)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-294/02, betreffende een beroep krachtens artikel 238 EG, ingesteld op 12 augustus 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Wilms, bijgestaan door R. Karpenstein) tegen AMI Semiconductor Belgium BVBA, voorheen Alcatel Microelectronics NV, gevestigd te Oudenaarde (België), (advocaten: M. Hallweger en R. Lutz), A-Consult EDV-Beratungsgesellschaft mbH (in liquidatie), gevestigd te Wenen (Oostenrijk), (advocaat: E. Roehlich), Intracom SA Hellenic Telecommunications & Electronic Industry, gevestigd te Athene (Griekenland), (advocaten: M. Lienemeyer, U. Zinsmeister en D. Waelbroeck), ISION Sales + Services GmbH & Co. KG (in liquidatie), gevestigd te Hamburg (Duitsland), (advocaten: H. Fialski en T. Delhey), Euram-Kamino GmbH, gevestigd te Hallbergmoos (Duitsland), (advocaten: M. Hallweger en R. Lutz), HSH Nordbank AG, voorheen Landesbank Kiel Girozentrale, gevestigd te Kiel (Duitsland), (gemachtigden: B. Treibmann en E. Meincke), InterTeam GmbH (in liquidatie), gevestigd te Itzehoe (Duitsland), (advocaten: M. Hallweger en R. Lutz), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, S. von Bahr en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 17 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De vordering in reconventie van Intracom SA Hellenic Telecommunications & Electronic Industry wordt afgewezen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-544/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Duitsland) op 24 oktober 2011 — Helga Petersen en Peter Petersen/Finanzamt Ludwigshafen

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/31

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Duitsland) op 24 oktober 2011 — Helga Petersen en Peter Petersen/Finanzamt Ludwigshafen
      (Zaak C-544/11)
      (2012/C 25/57)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Rheinland-Pfalz

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Helga Petersen en Peter Petersen

         Verwerende partij: Finanzamt Ludwigshafen

         Prejudiciële vraag

      Is een regeling die voor belastingvrijstelling voor inkomsten die een op het nationale grondgebied belastingplichtige werknemer uit arbeid in loondienst heeft verkregen, als voorwaarde stelt dat de werkgever op het nationale grondgebied is gevestigd, en die daarentegen niet in een dergelijke belastingvrijstelling voorziet wanneer de werkgever in een andere lidstaat van de Europese Unie is gevestigd, verenigbaar met artikel 49 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (zoals gewijzigd bij het op 26 februari 2001 ondertekende Verdrag van Nice; thans artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie)?


title: Zaak T-154/05: Beroep, op 15 april 2005 ingesteld door Carmela Lo Giudice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/25

         Beroep, op 15 april 2005 ingesteld door Carmela Lo Giudice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-154/05)
   (2005/C 155/50)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carmela Lo Giudice, wonende te Strombeek-Bever (België), vertegenwoordigd door Gilles Bounéou en Frédéric Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke afwijzingsbesluit nr. 05/399 van 18 januari 2005;

               2.

               voorzover nodig, nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekster verzoek om bijstand van 28 november 2003, en nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekster verzoek om bijstand van 23 december 2003;

               3.

               vast te stellen dat verzoekster het slachtoffer is geweest van pesterijen op het werk;

               4.

               verweerster te veroordelen verzoekster een morele schadevergoeding te betalen van 100 000 euro (honderdduizend euro), onder voorbehoud van met die pesterijen verband houdende verhoging of herziening, aangezien verzoeksters toekomst totaal onzeker is en haar gezondheid zwaar is aangetast;

               5.

               onder voorbehoud van verdere maatregelen die rechtens noodzakelijk zijn, met name het recht om kennisname te vorderen van de getuigenverhoren die in de conclusie van IDOC van 7 januari 2005 zijn vermeld;

               6.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ambtenaar van de Commissie, heeft op 28 november 2003 en op 23 december 2003 bij haar hiërarchieke chefs een verzoek om bijstand ingediend, waarin zij stelde binnen haar eenheid het slachtoffer te zijn van pesterijen op het werk. Met haar beroep komt zij op tegen de afwijzing van haar verzoeken en van haar daarna ingediende klacht.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat, gelet op het aantal taken waarmee zij door haar chef werd belast en op de emails die haar chef haar stuurde, niet valt te ontkennen dat zij het slachtoffer is geweest van echte pesterijen op het werk. Derhalve schenden de bestreden besluiten artikel 12 van het Statuut.
   De afwijzing van haar verzoeken om bijstand schendt volgens verzoekster artikel 24 van het Statuut en het voorstel van 15 oktober 2003 van N. Kinnock inzake het beleid op het gebied van pesterijen op het werk. Voorts betoogt verzoekster dat het besluit van 18 januari 2005 niet met redenen is omkleed en beroept zij zich op het beginsel van verbod van willekeur, misbruik van bevoegdheid, schending van het gewettigd vertrouwen en van de regel „Patere legem quam ipse fecisti”, en schending van de zorgplicht.


title: Zaak T-508/10: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Seba Diș Tįcaret ve Naklįyat/BHIM — von Eicken (SEBA TRADITION) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk SEBA TRADITION — Ouder nationaal beeldmerk JOHANN WILHELM VON EICKEN TRADITION — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/18

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Seba Diș Tįcaret ve Naklįyat/BHIM — von Eicken (SEBA TRADITION)
   (Zaak T-508/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk SEBA TRADITION - Ouder nationaal beeldmerk JOHANN WILHELM VON EICKEN TRADITION - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 189/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Seba Diș Tįcaret ve Naklįyat AȘ (Maltepe, Turkije) (vertegenwoordiger: H. Wilde, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Joh. Wilh. von Eicken GmbH (Lübeck, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Rohnke en F. Thiering, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 augustus 2010 (zaak R 559/2009-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Joh. Wilh. von Eicken GmbH en Seba Diș Tįcaret ve Naklįyat AȘ

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Seba Diș Tįcaret ve Naklįyat AȘ wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-254/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 mei 2016 — Glencore Grain Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 mei 2016 — Glencore Grain Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-254/16)
   (2016/C 296/24)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glencore Grain Hungary Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 183 van richtlijn 2006/112 (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de termijn voor de terugbetaling van het btw-overschot wordt verlengd tot de dag van de afgifte van het proces-verbaal van de inspectie, indien in het kader van de fiscale controleprocedure die is ingesteld binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de ontvangst van het verzoek tot terugbetaling, aan de belastingplichtige een verzuimboete wordt opgelegd?

               2)

               Verzet artikel 183 van de btw-richtlijn zich, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit en het evenredigheidsbeginsel, tegen een nationale wettelijke regeling die in geval van te late terugbetaling van een bedrag de betaling van vertragingsrente uitsluit indien de belastingadministratie in het kader van de controle die met het oog op deze terugbetaling geschiedt, de belastingplichtige op grond van zijn samenwerkingsplicht een sanctie heeft opgelegd, ook al heeft de controle, die meerdere jaren heeft geduurd, aangesleept om redenen die niet hoofdzakelijk toe te rekenen zijn aan de belastingplichtige?

               3)

               Moeten artikel 183 van richtlijn 2006/112 en het beginsel van doeltreffendheid aldus worden uitgelegd dat het verzoek tot betaling van rente dat verband houdt met belastingen die in strijd met het recht van de Unie zijn ingehouden of niet zijn terugbetaald, een subjectief recht is dat rechtstreeks voortvloeit uit het recht van de Unie zelf, zodat de schending van het Unierecht volstaat om voor de rechterlijke en andere instanties van de lidstaten aanspraak te kunnen maken op rente?

               4)

               Indien de verwijzende rechter, rekening houdend met de antwoorden op de vorige vragen, in het hoofdgeding vaststelt dat de nationale wettelijke regeling in strijd is met artikel 183 van de btw-richtlijn, handelt hij dan in overeenstemming met het Unierecht indien hij de in de nationale administratieve besluiten vervatte weigering om vertragingsrente te betalen in strijd acht met deze bepaling?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-738/16: Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — La Quadrature du Net e.a./Commissie

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/39

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — La Quadrature du Net e.a./Commissie
   (Zaak T-738/16)
   (2017/C 006/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: La Quadrature du Net (Parijs, Frankrijk), French Data Network (Amiens), Fédération des Fournisseurs d’Accès à Internet Associatifs (Fédération FDN) (Amiens) (vertegenwoordiger: H. Roy, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat uitvoeringsverordening (EU) 2016/1250 van de Commissie van 12 juli 2016 in strijd is met de artikelen 7, 8 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               —

               die verordening nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Schending van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), doordat de regeling van de Verenigde Staten toestaat om niet-gericht gegevens te verzamelen. Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1250 van de Commissie van 12 juli 2016 overeenkomstig richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gepastheid van de door het EU-VS-privacyschild geboden bescherming (hierna: „bestreden verordening”) is in strijd met het Handvest, doordat in die verordening niet is geconcludeerd dat de regeling van de Verenigde Staten met name afbreuk doet aan de wezenlijke inhoud van het door artikel 7 van het Handvest gewaarborgde grondrecht op eerbiediging van het privéleven.

               2.

               Schending van het Handvest, doordat in de bestreden verordening ten onrechte is vastgesteld dat het EU-VS-privacyschild een niveau van bescherming van de grondrechten biedt dat in grote lijnen overeenkomt met het niveau dat binnen de Unie wordt gewaarborgd, terwijl het door de regeling van de Verenigde Staten toegestane gebruik niet tot het strikt noodzakelijke is beperkt.

               3.

               Schending van het Handvest, doordat in de bestreden verordening geen rekening is gehouden met het feit dat de regeling van de Verenigde Staten niet voorziet in een doeltreffende voorziening in rechte en, ondanks dat verzuim, is geconcludeerd dat de bovengenoemde bescherming gelijkwaardig is.

               4.

               Schending van het Handvest, doordat in de bestreden verordening kennelijk ten onrechte ervan is uitgegaan dat het EU-VS-privacyschild een bescherming biedt die gelijkwaardig is aan de in de Unie gewaarborgde bescherming, terwijl de regeling van de Verenigde Staten niet in onafhankelijke controle voorziet.


title: Zaak T-305/16: Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — Lidl Stiftung/EUIPO — Primark Holdings (LOVE TO LOUNGE)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/26

         Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — Lidl Stiftung/EUIPO — Primark Holdings (LOVE TO LOUNGE)
   (Zaak T-305/16)
   (2016/C 287/32)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kefferpütz en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Primark Holdings (Dublin, Ierland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „LOVE TO LOUNGE” — Uniemerk nr. 8 500 548

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 maart 2016 in zaak R 489/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van Uniemerk nr. 8 500 548;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure;

               —

               verwijzing van interveniënte in de kosten van de procedure voor het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-606/11: Beschikking van het Gerecht (Zesde Kamer) van 3 juli 2012 — Woodman Labs/BHIM — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/10

         Beschikking van het Gerecht (Zesde Kamer) van 3 juli 2012 — Woodman Labs/BHIM — 2 Mas 2 Publicidad Integral (HERO)
   (Zaak T-606/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 273/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Woodman Labs, Inc. (Sausalito, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL (Vitoria-Gasteiz, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2011 (zaak R 876/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen 2 Mas 2 Publicidad Integral, SL en Woodman Labs, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak F-72/06: Beroep ingesteld op 30 juni 2006 — Luc Verheyden/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/37

         Beroep ingesteld op 30 juni 2006 — Luc Verheyden/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak F-72/06)
   (2006/C 190/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Luc Verheyden (Angera, Italië) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               overlegging te bevelen van het door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verzegelde dossier betreffende verzoeker, alsmede van alle door het OLAF tegen hem verzamelde bewijsstukken en documenten;

               —

               overlegging te bevelen van de machtiging van de inspecteurs van het OLAF;

               —

               overlegging te bevelen van elk, al dan niet aan de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten toegezonden, verslag van het OLAF betreffende het onderzoek, inclusief het eindverslag van het interne onderzoek;

               —

               het tegen verzoeker gevoerde onderzoek nietig te verklaren;

               —

               de nota van het OLAF houdende kennisgeving van het onderzoek en inkennisstelling van de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten, alsmede de overdracht van de onderzoeksverslagen aan de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten nietig te verklaren;

               —

               het tussentijds verslag en het eindverslag van het onderzoek nietig te verklaren;

               —

               de stilzwijgende besluiten houdende afwijzing van het verzoek en de klacht van verzoeker nietig te verklaren;

               —

               elke na het onderhavige beroep voltrokken handeling die uit deze beslissingen voortvloeit en/of erop betrekking heeft, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoeding, die ex aequo et bono geschat wordt op 30 000 EUR, behoudens verhoging en/of verlaging in de loop van de procedure;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich, behalve op middelen die sterk overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak F-5/05 (1) en op dezelfde excepties van onwettigheid als die waarop in die zaak een beroep werd gedaan, er voorts op dat verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden (2), onwettig is voor wat betreft het gedeelte waarbij artikel 1 van bijlage IX bij het Statuut wordt ingevoegd.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005 (zaak oorspronkelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-22/05 en bij besluit van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).

      (2)  PB L 124 van 27.04.2004, blz. 1.


title: Zaak T-336/11: Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Italiana Calzature/BHIM — Vicini (Giuseppe GIUSEPPE ZANOTTI DESIGN)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/38

         Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Italiana Calzature/BHIM — Vicini (Giuseppe GIUSEPPE ZANOTTI DESIGN)
   (Zaak T-336/11)
   2011/C 252/85
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Società Italiana Calzature SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Rapisardi en C. Ginevra, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vicini SpA (San Mauro Pascoli, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 8 april 2008 in zaak R 0634/2010-2 en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 5 maart 2010 inzake oppositie nr. 1350711,

               —

               verwijzing van het BHIM in alle kosten van het onderhavige geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: VICINI S.p.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „GIUSEPPE” bevat (ingeschreven onder nr. 6513396) voor waren en diensten van de klassen 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „ZANOTTI” (nr. 244.277) voor waren van klasse 25, en Italiaans beeldmerk dat het woordelement „Zanotti” bevat, voor waren van de klassen 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 2, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-48/00: Beroep, op 1 maart 2000 ingesteld door British Steel Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.5.2000
Verzoekster voert aan:                                                — misbruik van bevoegdheid: de invoer van EU/LGO-suiker
                                                                          en blends uit de LGO vloeit rechtstreeks voort uit het LGO-
— schending van het recht van verdediging en van het                      besluit, en is een door de Raad beoogd gevolg;
    beginsel van openbaarheid van bestuur;
                                                                      — artikel 308 quinquies van verordening nr. 2454/93 is in
— schending van de procedureregeling neergelegd in de                     strijd met artikel 109 van het LGO-besluit van toepassing
    artikelen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 2943/95;                    verklaard.
— schending van het evenredigheidsbeginsel;
— misbruik van bevoegdheid.
                                                                      Beroep, op 1 maart 2000 ingesteld door British Steel
                                                                      Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Beroep, op 25 februari 2000 ingesteld door Rica Foods                                          (Zaak T-48/00)
(Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Ge-
                        meenschappen
                                                                                (2000/C 135/41)
                        (Zaak T-47/00)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (2000/C 135/40)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 1 maart 2000 beroep ingesteld tegen de
                     (Procestaal: Nederlands)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door British
                                                                      Steel Limited, vertegenwoordigd door J. Pheasant en M. Rea-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             dings, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
schappen is op 25 februari 2000 beroep ingesteld tegen                ten kantore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica Foods              Mathias Hardt 8-10.
(Free Zone) NV, vennootschap naar Arubaans recht, gevestigd
te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                — artikel 1 van de beschikking van de Commissie COM
aldaar, Route d’Esch 398.                                                 (1999)4154 def. van 8 december 1999 nietig te verklaren;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   — artikel 1 van deze beschikking nietig te verklaren;
— verordening (EG) nr. 2423/1999 van de Commissie van                 — de ingevolge artikel 1 opgelegde boete nietig te verklaren;
    15 november 1999 tot invoering van vrijwaringsmaatre-
    gelen ten aanzien van suiker van GN-code 1701 en                  — subsidiair de ingevolge artikel 1 opgelegde boete te ver-
    mengsels van suiker en cacao van GN-codes 1806 10 30                  lagen;
    en 1806 10 90, van oorsprong uit de landen en gebieden
    overzee (PB 1999, L 294, blz. 11), nietig te verklaren;           — de Commissie te gelasten de boete terug te betalen of,
                                                                          subsidiair, het bedrag waarmee zij wordt verlaagd, met de
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                 rente over het totaalbedrag, terug te betalen, of het bedrag
                                                                          waarmee zij wordt verlaagd, terug te betalen vanaf de
                                                                          datum van betaling door British Steel tot de datum van
Middelen en voornaamste argumenten                                        terugbetaling door de Commissie;
— verordening nr. 2423/1999 is onbegrijpelijk, althans on-            — de Commissie te verwijzen in de door British Steel in deze
    toereikend gemotiveerd: de Commissie beroept zich tot                 procedure gemaakte kosten.
    staving van de vrijwaringsmaatregelen op niet nader
    gepreciseerde moeilijkheden;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— kennelijke dwaling ten aanzien van de feiten;
                                                                      In de bestreden beschikking verklaart de Commissie, dat
— de vaststelling van een minimuminvoerprijs voor EU/                 verscheidene producenten van naadloze stalen buizen inbreuk
    LGO-suiker uit de LGO vormt een schending van ar-                 hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en legt zij onder meer
    tikel 109, leden 1 en 2, van het LGO-besluit;                     aan verzoekster een boete op.
 ---pagebreak--- 13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 135/23
Verzoekster verzoekt de algehele of gedeeltelijke nietigverkla-       Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door Coe Clerici
ring van dit besluit op de volgende gronden:                          Logistics SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak T-52/00)
— Wat artikel 2 van de beschikking betreft: de door British
    Steel met Vallourec, Dalmine en MRW aangegane leve-
    ringscontracten waren niet het resultaat van een met                                      (2000/C 135/42)
    artikel 81, lid 1, strijdige onwettige overeenkomst of
    onderlinge verstandhouding; zij zijn te verklaren uit de
    relevante commerciële context waarin zij zijn aangegaan.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— Wat artikel 1 betreft: er is onvoldoende bewijs voor een            schappen is op 9 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
    door British Steel met ingang van 1991 gemaakte inbreuk.          sie van de Europese Gemeenschappen door Coe Clerici Lo-
                                                                      gistics SpA, vertegenwoordigd door G. Conte, G. Michele
                                                                      Giacomini en E. Minozzi, advocaten te Genua.
— Hoe dan ook kan, gelet op de relevante commerciële
    context, de ernst en de omvang van het eventuele aandeel          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    van British Steel in de inbreuk slechts gering zijn geweest,
    zodat een belangrijk lagere boete passend was geweest. Zo         — de brief van 20 december 1999, D17482, van de Europese
    de inbreuk bewezen wordt geacht, dient de in verband                   Commissie, DG Mededinging, nietig te verklaren;
    daarmee opgelegde boete belangrijk te worden verlaagd.
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen.
— De Commissie heeft de duur van de inbreuk op grond van
    artikel 1, gebaseerd op een ernstige feitelijke fout. De door     Middelen en voornaamste argumenten
    de Japanse producenten uitgevoerde quotaregeling was
    door het Japanse ministerie van Internationale Handel en
    Industrie toegestaan tot 1991, en niet 1990, zoals in de          Verzoekster komt op tegen de terzijdelegging door verweerster
    beschikking staat. De Commissie zou dus volgens haar              van de klacht van verzoekster van 30 maart 1999, waarin deze
    eigen redenering geen inbreuk hebben mogen vaststellen            te kennen had gegeven, dat de havenautoriteiten van de haven
    vóór 1991. Zo de inbreuk bewezen wordt geacht, moet de          van Ancona en Ancona Merci SCpA haar beletten, met eigen
    in verband daarmee opgelegde boete in die zin worden              middelen kolen op kade 25 van die haven te ontladen. Kade 25
    verminderd dat zij overeenkomt met een kortere periode.           is de enige kade die verzoekster kan gebruiken, daar deze als
                                                                      enige is uitgerust met de voor het ontladen benodigde kranen.
                                                                      Die weigering is in strijd met artikel 86 EG juncto artikel 82
                                                                      EG.
— De Commissie heeft niet voldaan aan het wettelijke vereiste
    dat zij in de punten van bezwaar de belangrijkste factoren
    vermeldt zoals voorgeschreven in artikel 15, lid 2, van           Tot staving van haar stelling beroept verzoekster zich op
    verordening nr. 17, en daarmee inbreuk gemaakt op het             schending van haar recht van verweer, schending van het
    recht van verweer van British Steel. De boete moet daarom         beginsel van rechtszekerheid en misbruik van bevoegdheid,
    nietig worden verklaard.                                          wat het gedeelte van de brief betreft inzake de toepasselijkheid
                                                                      van verordening (EG) nr. 2842/98 van de Commissie van
                                                                      22 december 1998 betreffende het horen van belanghebben-
                                                                      den en derden in bepaalde procedures op grond van de
— De Commissie heeft in het geheel geen rekening gehouden             artikelen 85 en 86 van het Verdrag (1). Inzonderheid betoogt
    met de medewerking die British Steel haar heeft verleend en       verzoekster, dat Ancona Merci, concessiehouder voor de kade
    daardoor inbreuk gemaakt op de gewettigde verwachtingen           die verzoekster voor het ontladen van haar goederen wenst te
    van British Steel en op het beginsel van gelijke behandeling.     gebruiken, een onderneming is met een uitsluitend recht, die
    De boete moet daarom worden verlaagd.                             misbruik van haar machtspositie maakt door te beslissen, of
                                                                      een derde met eigen middelen op de betrokken kade mag
                                                                      ontladen, en tevens de enige of grootste concurrent op de
                                                                      markt voor deze activiteit is.
                                                                      Voorts vormt de bestreden brief een definitief besluit tot
                                                                      terzijdelegging van een aangifte in de zin van verordening
                                                                      nr. 17 van de Raad, genomen in strijd met de procedure van
                                                                      de artikelen 6, 7 en 8 van verordening nr. 2842/98.


title: Zaak C-141/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 april 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Artikelen 39 EG tot en met 42 EG — Vrij verkeer van personen — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Weigering om bepaalde uitkeringen te betalen — Werknemers die op olieboorplatforms in Nederland werken — Ontvankelijkheid van beroep)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/2

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 april 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-141/10) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 39 EG tot en met 42 EG - Vrij verkeer van personen - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Weigering om bepaalde uitkeringen te betalen - Werknemers die op olieboorplatforms in Nederland werken - Ontvankelijkheid van beroep)
   2012/C 165/03
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordiger: C. M. Wissels, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en E. Silveira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 3, lid 1, en artikel 13, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), en van de artikelen 45 tot en met 48 VWEU — Weigering om bepaalde uitkeringen toe te kennen aan onderdanen van andere lidstaten van de Europese Unie die werkzaam zijn op boorplatforms in Nederland

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Portugese Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.06.2010.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 maart 2002 in zaak C-365/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 76/768/EEG — Nationaal voorschrift betreffende verplichte vermeldingen op verpakking van cosmetische producten — Natuurlĳke of kunstmatige oorsprong van essences van parfums of aroma's in cosmetische producten")

text:
18.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/15
                     ARREST VAN HET HOF                                    2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                            (Vierde kamer)
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                          van 7 maart 2002
in zaak C-365/00: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 76/768/EEG — Nationaal
                                                                                ARREST VAN HET HOF
voorschrift betreffende verplichte vermeldingen op verpak-
king van cosmetische producten — Natuurlijke of kunstmati-
ge oorsprong van essences van parfums of aroma’s in                                                  (Tweede kamer)
                      cosmetische producten”)
                                                                                van 7 maart 2002
                           (2002/C 118/22)
                                                                           in zaak C-29/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                         (Procestaal: Italiaans)                                         schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 96/61/
                                                                                EG”)
In zaak C-365/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                             (2002/C 118/23)
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                                       (Procestaal: Spaans)
I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
de Italiaanse Republiek, door artikel 28 van wet nr. 128 van
24 april 1998 houdende bepalingen ter uitvoering van de                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
verplichtingen die voor Italië uit het lidmaatschap van de                                           dentie van het Hof)
Europese Gemeenschappen voortvloeien — communautaire
wet 1995-1997 te hebben vastgesteld en gehandhaafd, volgens
hetwelk op het etiket van cosmetische producten moet worden
vermeld of de essences van de parfums of de aroma’s die deze               In zaak C-29/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
producten bevatten, van natuurlijke of kunstmatige oorsprong               pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
zijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten               (gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego), betreffende een ver-
krachtens richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976                zoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
lidstaten inzake cosmetische producten (PB L 262, blz. 169),               nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG van de Raad
zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni            van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en
1993 (PB L 151, blz. 32), en in het bijzonder, artikel 6, lid 1,           bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26), of althans
sub g, derde alinea, van deze richtlijn, heeft het Hof (Vierde             door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de
kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpresident,               krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La Pergola, rechters;                   nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,             volgt: N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)
op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
als volgt:                                                                 griffier: R. Grass, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
1)    Door artikel 28 van de Italiaanse wet nr. 128 van 24 april
      1998 houdende bepalingen ter uitvoering van de verplichtingen        1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      die voor Italië uit het lidmaatschap van de Europese Gemeen-               stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG
      schappen voortvloeien — communautaire wet 1995-1997 te                     van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde
      hebben vastgesteld en gehandhaafd, volgens hetwelk op het                  preventie en bestrijding van verontreiniging, is het Koninkrijk
      etiket van cosmetische producten moet worden vermeld of de                 Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
      essences van de parfums of de aroma’s die de producten bevatten,           gen niet nagekomen.
      van natuurlijke of kunstmatige oorsprong zijn, is de Italiaanse
      Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten        2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
      krachtens artikel 6, lid 1, sub g, derde alinea, van richtlijn 76/
      768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake        (1) PB C 61 van 24.2.2001.
      cosmetische producten, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG
      van de Raad van 14 juni 1993.


title: Zaak C-436/09: Beschikking van de president van het Hof van 13 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Attila Belkiran/Oberbürgermeister der Stadt Krefeld, in tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/24

         Beschikking van de president van het Hof van 13 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Attila Belkiran/Oberbürgermeister der Stadt Krefeld, in tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
   (Zaak C-436/09) (1)

   2012/C 73/42
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak T-342/14 P: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2014 — CR/Parlement en Raad ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor een kind ten laste — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Exceptie van onwettigheid van artikel 85, lid 2, van het Statuut — Rechtszekerheid — Evenredigheid — Motiveringsplicht — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/21

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2014 — CR/Parlement en Raad
   (Zaak T-342/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Toelage voor een kind ten laste - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Exceptie van onwettigheid van artikel 85, lid 2, van het Statuut - Rechtszekerheid - Evenredigheid - Motiveringsplicht - Hogere voorziening kennelijk ongegrond”))
   (2015/C 056/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: CR (Malling, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: V. Montebello-Demogeot en E. Taneva, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en A. Bisch, vervolgens M. Bauer en E. Rebasti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 12 maart 2014, CR/Parlement (F-128/12, EU:F:2014:38), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               CR zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die het Europees Parlement in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 april 2001 in zaak T-37/99: U. Miranda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Inrichtingsvergoeding bĳ beëindiging van dienst — Begrip woonplaats)

text:
C 227/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         11.8.2001
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 24 april 2001
                         van 24 april 2001                                in zaak T-37/99: U. Miranda tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-159/98: I. Torre e.a. tegen Commissie van de                    (Ambtenaren — Inrichtingsvergoeding bij beëindiging van
                  Europese Gemeenschappen (1)                                               dienst — Begrip woonplaats)
                                                                                (2001/C 227/30)
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Onregelmatig-
heid in verloop van proeven die resultaat kan vervalsen —                                         (Procestaal: Italiaans)
                            Procesbelang)
                                                                          In zaak T-37/99, U. Miranda, ambtenaar van de Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
                                                                          genwoordigd door L. Radicati di Brozolo, advocaat, domicilie
                          (2001/C 227/29)                                 gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
                                                                          A. Dal Ferro), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
                                                                          het besluit van de Commissie van 7 mei 1998 betreffende het
                                                                          vehalen van de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de
                          (Procestaal: Frans)                             dienst die krachtens artikel 6 van bijlage VII bij het Statuut van
                                                                          de ambtaren van de Europese Gemeenschappen aan verzoeker
                                                                          is betaald, heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend
                                                                          rechter); griffier: J. Palacio González, administrateur, op
In zaak T-159/98, I. Torre, wonende te Brussel, D. Ineichen,              24 april 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
wonende te Brussel, en A. Cavallaro, wonende te Rome,                     volgt:
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                1)    Verwerpt het beroep.
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en C. Berardis-                  2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
Kayser), betreffende een verzoek om nietigverklaring van,
enerzijds, de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek
EUR/A/123 waarbij aan verzoekers voor de eerste preselectie-              (1) PB C 121 van 1.5.1999.
proef een uitsluitingscijfer is gegeven, en anderzijds, alle latere
handelingen in dat vergelijkend onderzoek voorzover dat
nodig is om verzoekers in hun rechten te herstellen, heeft het
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier:
G. Herzig, administrateur, op 24 april 2001 een arrest gewezen
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 28 maart 2001
1)    Verstaat dat op het onderhavige beroep niet behoeft te worden
      beslist voorzover het is ingesteld door Torre en Cavallaro.         in zaak T-144/99: Instituut van erkende gemachtigden bij
                                                                          het Europees Octrooibureau tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verwerpt het beroep voorzover het is ingesteld door Ineichen.
                                                                          (Mededinging — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                 EG) — Beroepsgedragscode — Verbod van vergelijkende
                                                                                reclame — Aanbieden van diensten)
                                                                                (2001/C 227/31)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          In zaak T-144/99, Instituut van erkende gemachtigden bij het
                                                                          Europees Octrooibureau, gevestigd te München (Duitsland),
                                                                          vertegenwoordigd door R. Collin en M.-C. Mitchell, advocaten,


title: Zaak F-83/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 juni 2012 — Cristina/Commissie ( „Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Besluit van jury van vergelijkend onderzoek tot niet-toelating tot beoordelingstoetsen — Rechtsmiddelen — Beroep in rechte ingesteld zonder besluit over administratieve klacht af te wachten — Ontvankelijkheid — Specifieke voorwaarden voor toelating tot vergelijkend onderzoek — Beroepservaring samenhangende met aard van werkzaamheden” )

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/40

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 juni 2012 — Cristina/Commissie
   (Zaak F-83/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Besluit van jury van vergelijkend onderzoek tot niet-toelating tot beoordelingstoetsen - Rechtsmiddelen - Beroep in rechte ingesteld zonder besluit over administratieve klacht af te wachten - Ontvankelijkheid - Specifieke voorwaarden voor toelating tot vergelijkend onderzoek - Beroepservaring samenhangende met aard van werkzaamheden)
   2012/C 287/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alma Yael Cristina (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/112/10 — Assistenten (AST 3) om verzoekster niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cristina zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 340 19.11.11 blz. 41.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-528/11 ( PB C 370 van 17.12.2011 )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/32

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-528/11
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 370 van 17 december 2011
      )
   2012/C 133/64
   De tekst van de mededeling in het Publicatieblad in zaak C-528/11, Halaf, wordt vervangen door de volgende tekst:

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 18 oktober 2011 — Zuheyr Freyeh Halaf/Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet
      (Zaak C-528/11)
      2012/C 133/64
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Administrativen Sad Sofia-grad

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Zuheyr Freyeh Halaf

         Verwerende partij: Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet

         Prejudiciële vragen

                  1.

                  Moet artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (1) aldus worden uitgelegd dat dit toestaat dat een lidstaat de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek overneemt, wanneer bij de asielzoeker geen sprake is van persoonlijke omstandigheden die de toepassing van de humanitaire clausule in artikel 15 van deze verordening rechtvaardigen, en wanneer de krachtens artikel 3, lid 1, van de verordening verantwoordelijke lidstaat niet heeft geantwoord op een terugnameverzoek krachtens artikel 20, lid 1, van genoemde verordening, in aanmerking genomen dat deze verordening geen bepalingen bevat over de inachtneming van het solidariteitsbeginsel in artikel 80 VWEU?

                  2.

                  Welke inhoud heeft het recht op asiel krachtens artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie juncto artikel 53 van het Handvest en de definitie die is opgenomen in artikel 2, sub c, en punt 12 van de considerans van verordening nr. 343/2003?

                  3.

                  Moet artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003 juncto de krachtens artikel 78, lid 1, VWEU bestaande verplichting om volkenrechtelijke instrumenten op asielgebied in acht te nemen, aldus worden uitgelegd dat de lidstaten gehouden zijn om in procedures voor de bepaling van de krachtens verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat, de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen om een zienswijze te verzoeken, wanneer in documenten van deze organisatie feiten en conclusies worden aangevoerd waaruit blijkt dat de krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat de voorschriften van het recht van de Unie op asielgebied schendt?

            Indien de hiervoor gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord, wordt verzocht ook de volgende vraag te beantwoorden:
      Wanneer niet om een dergelijke zienswijze van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen wordt gevraagd, wordt dan de procedure voor de bepaling van de krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat wezenlijk geschonden en wordt daardoor het recht op behoorlijk bestuur en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte overeenkomstig de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden, tevens rekening houdend met artikel 21 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (2) dat deze organisatie het recht toekent om een zienswijze te geven bij de behandeling van individuele asielverzoeken?

      (1)  PB L 50, blz. 1.

      (2)  PB L 326, blz. 13.


title: Zaak C-251/17: Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/16

         Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-251/17)
   (2017/C 221/20)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en L. Cimaglia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 260, lid 1, VWEU niet is nagekomen, doordat zij niet alle maatregelen heeft genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof van 19 juli 2012 in zaak C-565/10, Commissie/Italië;

               —

               de Italiaanse Republiek gelasten een dwangsom van 346 922,40 EUR per dag vertraging in de uitvoering van het arrest in zaak C-565/10 te betalen, minus de eventuele korting die voortvloeit uit de voorgestelde degressiviteitsformule, vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot en met de dag waarop het arrest in zaak C-565/10 is uitgevoerd.

               —

               de Italiaanse Republiek gelasten een forfaitair bedrag van 39 113,80 EUR per dag te betalen, met een minimum van 62 699 421,40 EUR, vanaf de dag van uitspraak van het arrest in zaak C-565/10 en tot de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak of tot en met de dag waarop het arrest in zaak C-565/10 is uitgevoerd.

               —

               Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep klaagt de Commissie de niet- nakoming aan van het arrest van het Hof van 19 juli 2012 inzake 80 Italiaanse agglomeraties die voorwerp van dat arrest waren.
   De Italiaanse Republiek erkent in dat verband dat zij de op haar krachtens artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) rustende verplichtingen betreffende 35 agglomeraties niet is nagekomen. Zij erkent bovendien dat zij de op haar krachtens de artikelen 4 en 10 van die richtlijn rustende verplichtingen betreffende 70 agglomeraties niet is nagekomen.
   De Commissie leidt daaruit af dat de Italiaanse Republiek niet alle maatregelen heeft genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van 19 juli 2012.

      (1)  PB L 135, blz. 40.