title: Zaak C-124/10 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2012 — Europese Commissie/Électricité de France (EDF), Franse Republiek, Iberdrola SA (Hogere voorziening — Staatssteun — Afstand van belastingvordering — Vrijstelling van vennootschapsbelasting — Verhoging van vennootschappelijk kapitaal — Gedrag van Staat als verstandige particuliere investeerder in markteconomie — Criteria voor onderscheid tussen Staat die handelt als aandeelhouder en Staat die overheidsprerogatieven uitoefent — Definitie van particuliere referentie-investeerder — Beginsel van gelijke behandeling — Bewijslast)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2012 — Europese Commissie/Électricité de France (EDF), Franse Republiek, Iberdrola SA
   (Zaak C-124/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Afstand van belastingvordering - Vrijstelling van vennootschapsbelasting - Verhoging van vennootschappelijk kapitaal - Gedrag van Staat als verstandige particuliere investeerder in markteconomie - Criteria voor onderscheid tussen Staat die handelt als aandeelhouder en Staat die overheidsprerogatieven uitoefent - Definitie van particuliere referentie-investeerder - Beginsel van gelijke behandeling - Bewijslast)
   2012/C 217/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier, B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Électricité de France (EDF) (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden), Iberdrola SA (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en É. Barbier de La Serre, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van rekwirante: Toezichthoudende Autoriteit EVA (vertegenwoordigers: X. Lewis en B. Alterskjær, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009, waarbij de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003) nietig zijn verklaard — Steun die bij een herkapitalisatie van de onderneming is toegekend in de vorm van een selectieve belastingvrijstelling in samenhang met een kapitaalverhoging — Optreden van de staat als verstandig particulier investeerder in een markteconomie — Criteria waarmee een onderscheid kan worden gemaakt tussen de staat als aandeelhouder en de staat in de uitoefening van zijn overheidsprerogatieven — Beginsel van de gelijke fiscale behandeling

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, de Franse Republiek en Iberdrola SA dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-282/12: Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — El Corte Inglés/BHIM — Sohawon (FREE YOUR STYLE.)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/25

         Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — El Corte Inglés/BHIM — Sohawon (FREE YOUR STYLE.)
   (Zaak T-282/12)
   2012/C 258/46
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela, J. Rivas Zurdo en I. Munilla Muñoz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nadia Mariam Sohawon (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 april 2012 in de zaak R 1825/2010-4 te vernietigen, en te verklaren dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 het beroep van opposante bij het BHIM had moeten worden toegewezen voor de volgende diensten van klasse 35: „detailhandel, groothandel, verzenddiensten en elektronische detailhandel in kledij, schoenen en hoeden” en de beslissing van de oppositieafdeling houdende volledige toewijzing van het gemeenschapsmerk nr. 7 396 468„FREE YOUR STYLE” (samengesteld merk) had moeten worden herzien;

               —

               de tegenpartij of tegenpartijen die zich tegen dit beroep verzetten, te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Nadia Mariam Sohawon

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „FREE YOUR STYLE.” voor waren en diensten van de klassen 25, 35 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 396 468

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautair en Spaans woordmerk „FREE STYLE” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-455/15: Beschikking van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Vitra Collections/EUIPO — Consorzio Origini (Vorm van een stoel) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/33

         Beschikking van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Vitra Collections/EUIPO — Consorzio Origini (Vorm van een stoel)
   (Zaak T-455/15) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 014/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vitra Collections AG (Muttenz, Zwitserland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Bullock, vervolgens D. Hanf, en ten slotte D. Hanf en S. Bonne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Consorzio Origini per l’Internazionalizzazione (Florence, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 maart 2015 (zaak R 664/2011-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Consorzio Origini en Vitra Collections AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Vitra Collections AG en Consorzio Origini per I’Internazionalizzazione worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak C-430/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de VAT and Duties Tribunals, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 september 2008 — Terex Equipment Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de VAT and Duties Tribunals, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 september 2008 — Terex Equipment Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-430/08)
   (2008/C 327/22)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunals, London (op verzoek van het Edinburgh Tribunal Centre)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Terex Equipment Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het douanewetboek (1), en in het bijzonder artikel 78, herziening van de aangifte toe om de communautaire code te corrigeren en, zo ja, is HMRC dan verplicht de aangifte te wijzigen en de situatie te regulariseren?

               2)

               Zijn de goederen in [deze zaak] aan het douanetoezicht onttrokken in de zin van artikel 203, lid 1, van het douanewetboek op grond van het bepaalde in artikel 865 van de uitvoeringsverordening (2)?

               3)

               Indien dit het geval is, is daardoor ingevolge artikel 203 van het douanewetboek een douaneschuld bij invoer ontstaan?

               4)

               Ook indien geen douaneschuld ingevolge artikel 203 van het douanewetboek is ontstaan, is dan een douaneschuld ontstaan op grond van artikel 204 gezien

                           (i)

                           de vaststellingen ten aanzien van „klaarblijkelijke nalatigheid” […], en

                           (ii)

                           de vraag of HMRC artikel 221, lid 3, van het douanewetboek niet heeft nageleefd door de ingevolge artikel 204 ontstane douaneschuld niet binnen de termijn mee te delen?

               5)

               Kan het Tribunal, gezien het feit dat:

                           (i)

                           regularisatie in de zin van artikel 78 van het douanewetboek niet mogelijk is, en

                           (ii)

                           er een douaneschuld bestaat, en

                           (iii)

                           zich een bijzondere situatie voordoet in de zin van artikel 899 van de uitvoeringsverordening

                     […] concluderen dat er geen sprake is van kennelijke nalatigheid, zodat de douaneschuld krachtens artikel 239 van het douanewetboek moet worden kwijtgescholden?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Zaak C-304/02: Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
12.10.2002            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 247/9
Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door Commissie                         —     de nochtans duidelijke overtredingen niet heeft
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                                  vastgesteld en geen proces-verbaal heeft opgemaakt
                              bliek                                                tegen de overtreders.
                                                                             Het duidelijke gebrek aan controle is gebleken tijdens
                        (Zaak C-304/02)
                                                                             talrijke inspecties in verschillende jaren, en dat ondanks
                                                                             de verbeterde controlemiddelen en het aantal inspecties
                        (2002/C 247/14)                                      die de Franse autoriteiten hebben genoemd in hun
                                                                             briefwisseling met de diensten van de Commissie. De
                                                                             Commissie heeft nooit ontkend, dat inbreuken zijn
                                                                             vastgesteld. Zij stelt evenwel vast, en verwijt de Franse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   autoriteiten, dat het aantal en de intensiteit van de
op 27 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                  controles ontoereikend is, en dat inbreuken met betrek-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     king tot enigszins ondermaatse vis kennelijk algemeen
woordigd door Hendrik Van Lier en Thomas Van Rijn als                        worden gedoogd.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      —      Dwangsom
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              De Commissie verwijst naar haar mededelingen van
                                                                             21 augustus 1996 (6) en 28 februari 1997 ( 7) en past op
—    vast te stellen dat de Franse Republiek, door nog steeds                het basisbedrag van 500 euro een factor 10 toe voor de
     niet te zorgen voor een controle die de naleving waarborgt              ernst van de inbreuk (maximum 20), met name gelet
     van de communautaire technische maatregelen voor de                     op de beperking van de grief in vergelijking met de
     instandhouding van de visbestanden als voorzien in                      oorspronkelijke niet-nakoming, een factor 3 voor de duur
     verordening (EEG) nr. 171/83 van de Raad van 25 januari                 (maximum 3) en een factor 21,1 voor de financiële
     1983 ( 1) en verordening (EEG) nr. 3094/86 van 7 oktober                draagkracht van Frankrijk.
     1986 ( 2), en aldus niet de verplichtingen na te komen die
     op haar rusten krachtens artikel 1 van verordening (EEG)
     nr. 2057/82 van de Raad van 29 juni 1982 houdende
     vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op           (1 ) PB L 24, blz. 14.
                                                                      (2 ) PB L 288, blz. 1.
     de activiteiten van vissersvaartuigen uit de lidstaten (3) en
                                                                      (3 ) PB L 220, blz. 1.
     artikel 1 van verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad
                                                                      (4 ) PB L 207, blz. 1.
     van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde              (5 ) C-64/88, Jurispr. 1991 blz. I-2748.
     maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten (4),        (6 ) PB C 242, blz. 6.
     niet alle maatregelen heeft genomen die nodig zijn ter           (7 ) PB C 63, blz. 2.
     uitvoering van het arrest van 11 juni 1991, Commissie/
     Frankrijk (5), en de verplichtingen niet is nagekomen die
     op haar rusten krachtens artikel 228 EG;
—    de Franse Republiek te veroordelen om aan de Commissie
     van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „eigen
     middelen van de EG”, een dwangsom te betalen van
     316 500 euro per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging
     van de maatregelen die nodig zijn om zich te voegen naar
     het arrest Commissie/Frankrijk, vanaf de datum van
     uitspraak van het arrest in deze zaak tot de uitvoering          Beroep, op 28 augustus 2002 ingesteld door Commissie
     van het arrest Commissie/Frankrijk;                              van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                                                                                ninkrijk
—    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-305/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 247/15)
—    Schending van het gemeenschapsrecht, art. 228 EG:
     De Commissie stelt vast dat Frankrijk geen gevolg heeft
     gegeven aan het arrest van 11 juni 1991 in zaak C-64/88
     doordat zij                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                      28 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
     —     niet heeft gezorgd voor de naleving van de techni-         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
           sche instandhoudingsmaatregelen inzake de mi-              woordigd door Lena Ström als gemachtigde, domicilie gekozen
           nimumgrootte van vis, met name heek, en                    hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-543/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 28 november 2012 — Michal Zeman/Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 28 november 2012 — Michal Zeman/Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline
   (Zaak C-543/12)
   2013/C 63/14
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michal Zeman

      Verwerende partij: Krajské riaditeľstvo Policajného zboru v Žiline

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 4 [van richtlijn 91/477/EEG (1), hierna: „richtlijn”], junctis artikel 3 van de richtlijn en de artikelen 45, lid 1, en 52, lid 1, van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           het zich verzet tegen een wettelijke bepaling van een lidstaat die niet toestaat dat een Europese vuurwapenpas wordt afgegeven in de zin van artikel 1, lid 4, van de richtlijn, aan de houder van een vergunning voor wapendracht (van een overeenkomstige vergunning voor het voorhanden hebben van wapens), die is afgegeven voor andere doeleinden dan jacht of sport en die hem wel het voorhanden hebben (alsook het dragen) toestaat van een vuurwapen waarvoor hij om de afgifte van die Europese vuurwapenpas verzoekt,
                           en dit niettegenstaande het feit dat:

                           b)

                           de wettelijke bepaling van die lidstaat (van herkomst) die houder toestaat, zelfs zonder Europese vuurwapenpas, dit vuurwapen buiten zijn grondgebied naar het grondgebied van een andere lidstaat mee te nemen mits hij zich houdt aan de meldingsplicht, en tezelfdertijd de situatie van die houder niet wijzigt ten aanzien van de lidstaat van herkomst, zelfs niet ingeval van afgifte van een Europese vuurwapenpas (dit wil zeggen dat die houder alleen diezelfde meldingsplicht moet naleven).

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, heeft artikel 1, lid 4, van die richtlijn, wanneer een wettelijke bepaling van een lidstaat niet toestaat dat aan een dergelijke houder een Europese vuurwapenpas wordt afgegeven, dan rechtstreekse werking, zodat de lidstaat op grond van die bepaling verplicht is aan die houder een Europese vuurwapenpas af te geven?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord of indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, is de bevoegde instantie dan verplicht de wettelijke bepaling van de lidstaat, die:

                           a)

                           een dergelijke houder niet uitdrukkelijk verbiedt een Europese vuurwapenpas te verkrijgen, maar

                           b)

                           alleen voorziet in een procedure voor de afgifte van een Europese vuurwapenpas aan de houder van een vergunning voor wapendracht (of van een overeenkomstige vergunning voor het voorhanden hebben van wapens) die uitsluitend voor jacht- of sportdoeleinden is afgegeven,

                     zo veel mogelijk aldus uit te leggen dat de bevoegde instantie verplicht is een Europese vuurwapenpas af te geven zelfs aan de houder van een vergunning voor wapendracht die niet is afgegeven voor sport- of jachtdoeleinden, voor zover dit mogelijk is op grond van de indirecte werking van de richtlijn?

      (1)  PB L 256, blz. 51


title: Zaak T-180/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Promomadrid/BHIM (MADRIDEXPORTA) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MADRIDEXPORTA — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/57

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Promomadrid/BHIM (MADRIDEXPORTA)
   (Zaak T-180/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MADRIDEXPORTA - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/99
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Promomadrid Desarrollo Internacional de Madrid, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 maart 2007 (zaak R 1130/2006-1) inzake een verzoek tot inschrijving van het beeldmerk MADRIDEXPORTA als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 7 maart 2007 (zaak R 1130/2006-1) wordt nietig verklaard.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-14/06: Beroep ingesteld op  16 januari 2006  — K-Swiss tegen BHIM

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/31

         Beroep ingesteld op 16 januari 2006 — K-Swiss tegen BHIM
   (Zaak T-14/06)
   (2006/C 86/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: K-Swiss (Westlake Village, USA) (vertegenwoordiger: H. E. Hübner, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2005 (zaak R 1109/2004-1) te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande uit de afbeelding van een schoen met vijf evenwijdige strepen aan de zijkant voor waren van klasse 25 (schoeisel voor heren, dames en kinderen) — aanvraagnr. 2 788 511
   Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de combinatie van de kenmerkende elementen van het aangevraagde merk intrinsiek geschikt is om de goederen van de aanvrager te onderscheiden van die van anderen. Schending van het non-discriminatiebeginsel doordat het BHIM inschrijving van, onder meer, een beeldmerk bestaande uit de afbeelding van een schoen met twee evenwijdige strepen aan de voorkant heeft aanvaard.


title: Zaak C-463/05: Beschikking van de president van het Hof van 6 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/33

         Beschikking van de president van het Hof van 6 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-463/05) (1)

   (2006/C 224/70)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 48 van 25.02.2006.


title: Zaak C-142/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid — Spanje) — Ecologistas en Acción-CODA/Ayuntamiento de Madrid (Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG — Milieueffectbeoordeling van projecten — Werkzaamheden ter vernieuwing en verbetering van stedelijke wegen — Onderwerping)

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid — Spanje) — Ecologistas en Acción-CODA/Ayuntamiento de Madrid
   (Zaak C-142/07) (1)

   (Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG - Milieueffectbeoordeling van projecten - Werkzaamheden ter vernieuwing en verbetering van stedelijke wegen - Onderwerping)
   (2008/C 236/03)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ecologistas en Acción-CODA

      Verwerende partij: Ayuntamiento de Madrid
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado Contencioso-Administrativo de Madrid — Uitlegging van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Projecten tot inrichting van stedelijke wegen in dichtbevolkte gebieden of betreffende landschappen van historisch, cultureel en archeologisch belang — Uitvoering van een beoordeling wegens de aard, omvang en gevolgen ervan — Toepasselijkheid van de criteria van het arrest van het Hof in zaak C-332/04, Commissie/Spanje
   Dictum
   Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, moet aldus worden uitgelegd dat zij een milieueffectbeoordeling vereist voor projecten ter vernieuwing en verbetering van stedelijke wegen, hetzij wanneer het gaat om projecten bedoeld in bijlage I, punt 7, sub b of c, bij deze richtlijn, hetzij wanneer sprake is van projecten bedoeld in bijlage II, punten 10, sub e, of 13, eerste streepje, bij deze richtlijn, die gelet op hun aard, omvang of lokalisatie, en in voorkomend geval gelet op hun wisselwerking met andere projecten, een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak T-250/14: Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — EEB/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Briefwisseling tussen de Commissie en twee lidstaten over de uitvoering van een nationaal plan voor de overgangsfase (NPO) overeenkomstig richtlijn 2010/75/EU — Impliciete weigering van toegang — Afdoening zonder beslissing — Nieuwe vorderingen — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/36

         Beschikking van het Gerecht van 30 april 2015 — EEB/Commissie
   (Zaak T-250/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Briefwisseling tussen de Commissie en twee lidstaten over de uitvoering van een nationaal plan voor de overgangsfase (NPO) overeenkomstig richtlijn 2010/75/EU - Impliciete weigering van toegang - Afdoening zonder beslissing - Nieuwe vorderingen - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 213/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: C. Stothers, solicitor, M. Van Kerckhove en C. Simphal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het impliciete besluit van de Commissie van 13 februari 2014 waarbij de toegang wordt geweigerd tot documenten afkomstig van de Republiek Bulgarije en de Tsjechische Republiek

      Dictum

               1)

               Op de vorderingen van het European Environmental Bureau (EEB) tot nietigverklaring van het impliciete besluit van de Europese Commissie van 13 februari 2014 waarbij de toegang wordt geweigerd tot documenten afkomstig van de Republiek Bulgarije en van de Tsjechische Republiek, hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De door het EEB ingediende vorderingen tot schadevergoeding worden kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het EEB.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 5 april 2004 in zaak C-3/02 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Veneto om een prejudiciële beslissing): Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona e Provincia tegen Soprintendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia - Ministero per i Beni e le Attività Culturali (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 85/384/EEG — Onderlinge erkenning van diploma's op gebied van architectuur — Artikelen 10 en 11, sub g — Nationale regeling die gelijkstelling van diploma's architect en bouwkundig ingenieur erkent, maar werken met betrekking tot op monumentenlijst geplaatste bouwwerken van artistiek belang aan architecten voorbehoudt)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 5 april 2004
   in zaak C-3/02 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Veneto om een prejudiciële beslissing): Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona e Provincia tegen Soprintendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia - Ministero per i Beni e le Attività Culturali (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 85/384/EEG - Onderlinge erkenning van diploma's op gebied van architectuur - Artikelen 10 en 11, sub g - Nationale regeling die gelijkstelling van diploma's architect en bouwkundig ingenieur erkent, maar werken met betrekking tot op monumentenlijst geplaatste bouwwerken van artistiek belang aan architecten voorbehoudt)
   (2004/C 118/44)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-3/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (Italië) in het geding tussen Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegnieri di Verona e Provincia en Soprintendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia - Ministero per i Beni e le Attività Culturali, in aanwezigheid van: Comune di San Martino Buon Albergo (VR), Consiglio Nazionale degli Architetti, Pianificatori, Paesaggisti e Conservatori, Ordine degli Architetti di Verona en Consiglio Nazionale degli Ingegneri, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten (PB L 223, blz. 15), en met name van de artikelen 10 en 11, sub g, van deze richtlijn, alsmede van het beginsel van gelijke behandeling, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C.W.A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 5 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Daar het een zuiver interne situatie van een lidstaat betreft, verzetten noch richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, en in het bijzonder de artikelen 10 en 11, sub g, daarvan, noch het beginsel van gelijke behandeling zich tegen een nationale regeling die in beginsel de gelijkwaardigheid van de diploma's van architect en van bouwkundig ingenieur erkent, maar werken met betrekking tot met name op de monumentenlijst geplaatste bouwwerken van artistiek belang uitsluitend aan architecten voorbehoudt.

      (1)  PB C 56, van 2 maart 2002.


title: Zaak C-354/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Cluj (Roemenië) op 22 juli 2014 — SC Capoda Import Export SRL/Registrul Auto Român, Benone Nicolae Bejan

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Cluj (Roemenië) op 22 juli 2014 — SC Capoda Import Export SRL/Registrul Auto Român, Benone Nicolae Bejan
   (Zaak C-354/14)
   2014/C 361/05
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Capoda Import Export SRL

      Verwerende partijen: Registrul Auto Român, Benone Nicolae Bejan

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan het Unierecht, namelijk artikel 34 VWEU, artikel 31, lid 1, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd [(kaderrichtlijn)] (1), en artikel 1, lid 1, sub t en u, van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie [van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector] (2), aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als artikel 1, lid 2, van [Ordonanţa Guvernului] nr. 80/2000 [verordening van de regering nr. 80/2000], voor zover hierbij een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking wordt ingevoerd aangezien die wettelijke regeling voor het vrije verkeer (verkoop, distributie) van nieuwe verbruiksproducten en -materialen met betrekking tot wegverkeersveiligheid, milieubescherming, energie-efficiëntie en bescherming tegen diefstal van wegvoertuigen de overlegging door de verkoper/distributeur/handelaar van een certificaat van goedkeuring of voor het op de markt brengen en/of verhandelen door de fabrikant vereist, dan wel, wanneer de verkoper/distributeur/handelaar dat certificaat niet heeft verkregen of niet bezit, toepassing van de procedure tot goedkeuring van de betrokken producten door het Registrul Auto Român (Roemeense automobielregister, R.A.R.) en verkrijging van een goedkeuringscertificaat voor het op de markt brengen en/of verhandelen van het R.A.R. vereist, ook al heeft de verkoper/distributeur/handelaar een door de distributeur uit een andere EU-lidstaat afgegeven certificaat van overeenstemming voor het op de markt brengen en/of verhandelen van die onderdelen en verkoopt die distributeur uit een andere EU-lidstaat die onderdelen vrij in die EU-lidstaat, aangezien dat certificaat niet volstaat om het vrije verkeer/de vrije verkoop of verdeling van de betrokken goederen toe te staan?

               2)

               Kan het Unierecht, namelijk artikel 34 VWEU en het begrip „maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen”, artikel 31, lid l, van richtlijn 2007/46 en artikel 1, lid 1, sub t en u, van verordening nr. 1400/2002, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke een door de distributeur uit een andere EU-lidstaat afgegeven certificaat van overeenstemming voor het op de markt brengen en/of verhandelen van nieuwe verbruiksproducten en -materialen met betrekking tot wegverkeersveiligheid, milieubescherming, energie-efficiëntie en bescherming tegen diefstal van wegvoertuigen niet volstaat om het vrij verhandelen van die producten en materialen toe te staan, ook al verkoopt die distributeur uit een andere EU-lidstaat die onderdelen vrij in die EU-lidstaat en kunnen de betrokken onderdelen volgens dat certificaat van overeenstemming in de Europese Unie worden verhandeld?

      (1)  PB L 263, blz. 1.

      (2)  PB L 203, blz. 30.


title: Zaak C-342/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Leopoldine Gertraud Piringer (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten door advocaten — Mogelijkheid voor de lidstaten om het opmaken van authentieke akten waarbij onroerende zakelijke rechten worden gevestigd of overgedragen, voor te behouden aan bepaalde categorieën van advocaten — Wettelijke regeling van een lidstaat die vereist dat de echtheid van de handtekening op een verzoek tot kadastrale inschrijving door een notaris wordt bevestigd)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Leopoldine Gertraud Piringer
   (Zaak C-342/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten door advocaten - Mogelijkheid voor de lidstaten om het opmaken van authentieke akten waarbij onroerende zakelijke rechten worden gevestigd of overgedragen, voor te behouden aan bepaalde categorieën van advocaten - Wettelijke regeling van een lidstaat die vereist dat de echtheid van de handtekening op een verzoek tot kadastrale inschrijving door een notaris wordt bevestigd))
   (2017/C 144/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leopoldine Gertraud Piringer

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een regeling van een lidstaat, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, die de legalisatie van handtekeningen op akten die nodig zijn om onroerende zakelijke rechten te vestigen of over te dragen, voorbehoudt aan notarissen, en hierdoor de mogelijkheid uitsluit om in deze lidstaat een dergelijke legalisatie door een in een andere lidstaat gevestigde advocaat te erkennen.

               2)

               Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een regeling van een lidstaat, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde regeling, die de legalisatie van handtekeningen op akten die nodig zijn om onroerende zakelijke rechten te vestigen of over te dragen, voorbehoudt aan notarissen, en hierdoor de mogelijkheid uitsluit om in deze lidstaat een dergelijke legalisatie die door een in een andere lidstaat gevestigde advocaat overeenkomstig zijn nationale recht is verricht, te erkennen.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak T-178/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Jaczewski/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/46

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Jaczewski/Commissie
   (Zaak T-178/13)
   2013/C 156/86
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Grzegorz Jaczewski (Bielany, Polen) (vertegenwoordiger: M. Goss, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie van 24 juli 2012 [kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 5049] over de toestemming met de verlening van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in Polen voor het jaar 2012 op grond van artikel 132 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, waarbij de toepassing van de modulatie op aanvullende nationale rechtstreekse betalingen van meer dan 5 000 EUR is ingevoerd

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft het beginsel van de hiërarchie der normen geschonden door de vaststelling van maatregelen die in strijd zijn met artikel 132 van verordening nr. 73/2009, gelet op de toepassing van artikel 7, lid 1, juncto artikel 10 van die verordening, doordat zij de modulatie op aanvullende nationale rechtstreekse betalingen heeft toegepast, hoewel het modulatiemechanisme in de nieuwe lidstaten in het jaar 2012 geen toepassing kon vinden.

               2)

               Tweede middel: het beginsel van gelijke behandeling en artikel 39 VWEU juncto artikel 40, lid 2, tweede alinea, VWEU zijn geschonden, aangezien de toepassing van de modulatie op de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen tot gevolg heeft dat de landbouwers in de nieuwe lidstaten bedragen ontvangen die lager zijn dan die welke aan overeenkomstige landbouwers in andere dan de nieuwe lidstaten worden betaald, en aangezien bij de vaststelling van het bestreden besluit geen rekening werd gehouden met het feit dat de regio’s van de Europese Unie zich in verschillende situaties bevinden.


title: Zaak T-240/01: Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door J.-L. Cougnon tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 331/34              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                24.11.2001
Bij een controle van de toegekende subsidies bij verzoeker,            Middelen en voornaamste argumenten
stelde de interne controle-eenheid van Eurostat het bestaan
vast van betaalde maar niet gebruikte subsidies en niet in             Tot staving van zijn beroep voert verzoeker een schending aan
aanmerking komende uitgaven. Daarop wilde de Commissie                 van de tekst van de kennisgeving van vacature, een onjuiste
het betrokken bedrag terugvorderen.                                    beoordeling van deze tekst en een schending van het beginsel
                                                                       van het gewettigd vertrouwen. Bovendien beklaagt hij zich
Verzoeker stelt, dat de door de Commissie verrichte controle           over een schending van het beginsel van gelijke behandeling
bepaalde feiten en gegevens niet op hun juiste waarde schat,           van de interne en externe kandidaten van de instelling, nu de
en de beginselen niet toepast, die de interne controles van de         interne kandidaten het voordeel hadden dat zij bij het tot
Commissie beheersen. Bovendien was de controle eenzijdig,              aanstelling bevoegd gezag bekend waren.
en werd hij verricht door een dienst die van een van de
contractpartijen afhangt. Verzoeker betoogt ten slotte, dat bij
de controle niet alle ter beschikking gestelde documenten in
aanmerking werden genomen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-53/01 (1)
                                                                                (2001/C 331/57)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door J.-L. Cougnon
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                       (Zaak T-240/01)                                 van 11 september 2001 de doorhaling in het register gelast
                                                                       van zaak T-53/01: Poste Italiane SpA tegen Commissie van de
                        (2001/C 331/56)                                Europese Gemeenschappen.
                        (Procestaal: Frans)                            (1) PB C 134 van 5.5.2001.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen door                                      Doorhaling van zaak T-98/01 (1)
J.-L. Cougnon, wonende te Capellen (Luxemburg), vertegen-
woordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie gekozen                                       (2001/C 331/58)
hebbende te Luxemburg.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     Nietig te verklaren de procedure ter voorziening in de           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
      post van directeur personeels- en financiële zaken —             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
      loopbaan A 2 — als bedoeld in kennisgeving van vacature          van 30 juli 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
      CJ 78/00, ontvangen en geafficheerd op 17 oktober                T-98/01: Filippos Pierros tegen Commissie van de Europese
      2000;                                                            Gemeenschappen.
—     Verweerder in de kosten te verwijzen.                            (1) PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak T-779/14: Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Slowakije/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/27

         Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Slowakije/Commissie
   (Zaak T-779/14)
   (2015/C 089/33)
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het in de brief van 24 september 2014 vervatte besluit van de Commissie, waarbij zij de Slowaakse Republiek gelast de financiële middelen ter beschikking te stellen ten bedrage van het verlies aan traditionele eigen middelen, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onbevoegdheid van de Commissie
               Volgens de Slowaakse Republiek is de Commissie niet bevoegd om het bestreden besluit vast te stellen. Geen enkele bepaling van het Unierecht verleent de Commissie de bevoegdheid om te handelen op de wijze zoals zij heeft gedaan bij de vaststelling van het bestreden besluit, dat wil zeggen de bevoegdheid om, na de bepaling van het bedrag van het verlies aan traditionele eigen middelen in de vorm van niet geïnde invoerrechten, een lidstaat die niet verantwoordelijk was voor de bepaling en de inning van die rechten, te verplichten de door de Commissie bepaalde financiële middelen ter beschikking van haar te stellen, welke volgens haar overeenkomen met dat verlies.

               2.

               Tweede middel: schending van de vereisten van rechtszekerheid
               Volgens de Slowaakse Republiek heeft de Commissie, gesteld al dat zij bevoegd zou zijn om het bestreden besluit vast te stellen (quod non), in casu het rechtszekerheidsbeginsel geschonden. De bij het bestreden besluit aan de Slowaakse Republiek opgelegde verplichting was volgens haar vóór de vaststelling ervan redelijkerwijs niet te voorzien.

               3.

               Derde middel: onjuiste bevoegdheidsuitoefening door de Commissie
               Ook al zou de Commissie bevoegd zijn om het bestreden besluit vast te stellen en zou zij bij de vaststelling ervan in overeenstemming met het rechtszekerheidsbeginsel hebben gehandeld (quod non), dan heeft zij volgens de Slowaakse Republiek haar bevoegdheid in casu niet op juiste wijze uitgeoefend. Ten eerst heeft de Commissie een kennelijk onjuiste beoordeling gemaakt voor zover zij van de Slowaakse Republiek financiële middelen eist niettegenstaande het feit dat het verlies van traditionele eigen middelen zich voor een deel niet heeft voorgedaan en voor de rest zich niet heeft voorgedaan als rechtstreeks gevolg van de voorvallen die de Commissie aan de Slowaakse Republiek toeschrijft. Ten tweede heeft de Commissie de rechten van verweer van de Slowaakse Republiek en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering van het bestreden besluit
               In het kader van dit middel stelt de Slowaakse Republiek dat de motivering van het bestreden besluit verscheidene tekortkomingen vertoont op grond waarvan zij als ontoereikend moet worden aangemerkt, hetgeen schending van wezenlijke vormvoorschriften vormt en indruist tegen de vereisten van rechtszekerheid. Volgens de Slowaakse Republiek heeft de Commissie in het bestreden besluit niet de rechtsgrondslag ervan vermeld. Voorts heeft zij niet de herkomst en de grond van enkele van haar gevolgtrekkingen duidelijk gemaakt. Ten slotte is het bestreden besluit volgens de Slowaakse Republiek in verschillende opzichten warrig.


title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 15 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Ergat en Stadt Ulm (Zaak C-329/97)

text:
C 357/ 14            1 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
     vitamine C + Ca bruistabletten " en „Taxofit vitamine            Beroep, op 23 september 1997 ingesteld door Portugese
     C kauwtabletten ", die per tablet 1 000 mg respectieve                  Republiek tegen Commissie van de Europese
     lijk 500 mg vitamine C ( ascorbinezuur) bevatten,                                      Gemeenschappen
     opgemaakt voor de verkoop in het klein worden inge                                    (Zaak C-330/97)
     voerd, overeenkomstig de op de respectieve bijsluiters
     gegeven gebruiksaanwijzingen onder vermelding van                                        ( 97/C 357/26 )
     een bepaalde dosering onder meer „ ter verhoging van
     het weerstandsvermogen: bij verkoudheden en griepin
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     fecties, (...) bij allergische processen " respectievelijk
                                                                      is op 23 september 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
     „preventief in perioden met verhoogd besmettingsge
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Portugese Repu
     vaar " moeten worden gebruikt en waarvoor in de
                                                                      bliek, vertegenwoordigd door J. Mota de Campos, L. Fer
     Bondsrepubliek Duitsland een vergunning is verkregen
                                                                      nandes en M. Luisa Duarte, als gemachtigden, domicilie
     om ze als geneesmiddelen te verkopen, onder post
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Portugese ambassade,
     3004 — geneesmiddelen, bestaande uit al dan niet ver            allée Scheffer 33 .
     mengde producten voor therapeutisch of profylactisch
     gebruik, (...) opgemaakt voor de verkoop in het klein
     — moeten worden ingedeeld ?                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      — nietig te verklaren beschikking C(97) 2130 def. van de
                                                                           Commissie van 9 juli 1997 betreffende de steunmaat
                                                                           regelen van Portugal ten gunste van de onderneming
                                                                           EPAC-Empresa para a Agro-alimenta^ao e Cereais SA;
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 15 juli                  Middelen en voornaamste argumenten
 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                      S. Ergat en Stadt Ulm
                                                                      — Schending van artikel 190 EG-Verdrag ( de beschikking
                         ( Zaak C-329/97)                                  berust op een tegenstrijdige en ontoereikende motive
                                                                          ring).
                            97/C 357/25 )
                                                                      — Schending van artikel 92, lid 1 , van het EG-Verdrag:
                                                                          de zekerheid van de Portugese overheid voor een bank
                                                                          lening van 30 miljard esc ., bestemd om het passief op
                                                                          korte termijn van EPAC om te zetten in een passief op
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van                    middellange termijn, vormt geen staatssteun aan
 15 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               EPAC . Het stellen van een zekerheid voor een eenvou
tie op 22 september 1997, in het geding tussen S. Ergat en                dige maatregel tot herstructurering van het passief van
Stadt Ulm, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                   een overheidsbedrijf, impliceert generlei overdracht
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  van middelen van de staat aan die onderneming. Het
navolgende vraag:                                                         tarief van de rente over de tusssen EPAC en het inter
                                                                          nationale bankconsortium gesloten leningen vormt
                                                                          slechts de uitdrukking van de wil van de betrokken
                                                                          kredietinstellingen, een financiering mogelijk te maken
                                                                          die tot doel heeft, een passief op korte termijn, dat de
Voldoet een Turks onderdaan, die als gezinslid van een tot                solvabiliteit van EPAC en daarmee de terugbetaling
de legale arbeidsmarkt behorende Turkse werknemer op                      van de leningen van die banken bedreigt, om te zetten
grond van het bij binnenkomst geldende nationale vreem                   in een passief op lange termijn .
delingenrecht zonder verblijfsvergunning is binnengeko
men en nadien met onderbrekingen in het bezit van ver
blijfsvergunningen was, doch die de aanvraag om verlen                   Het kapitaal vari EPAC is volledig in handen van de
ging van zijn laatste verblijfsvergunning 26 dagen na het                 overheid . Het staat derhalve aan de staat, als enig aan
verlopen ervan heeft ingediend, aan de voorwaarden van                    deelhouder, ervoor te zorgen dat deze onderneming de
artikel 7, eerste alinea , van Besluit nr. 1/80 van de Associa           algemene belangen kan blijven behartigen waarvoor zij
tieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de                    werd opgericht, inzonderheid de aankoop van granen
Associatie, dat hij aldaar „ sedert ten minste drie jaar " ( eer         van de nationale landbouwproducenten en de voorzie
ste gedachtenstreepje ) respectievelijk „ sedert ten minste               ning van het land met een onmisbaar goed . In zijn
vijf jaar " ( tweede gedachtenstreepje ) „ legaal [moet]                  hoedanigheid van enig aandeelhouder en als beheerder
wonen ", indien de nationale autoriteiten de verlenging                   van het algemeen belang, heeft de Portugese staat het
hebben geweigerd ?                                                        recht alsmede de uitsluitende plicht, EPAC te steunen.
                                                                          Door EPAC te steunen via het stellen van een zeker
                                                                          heid, heeft de staat EPAC geen economisch of financi
                                                                          eel voordeel verschaft dat deze als particuliere inves
                                                                          teerder in de context van een markteconomie niet zou
                                                                          hebben verkregen.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-103/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG — Begrip hoeveelheid afvalstoffen — Vrijstelling van vergunningsplicht)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-103/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG - Begrip hoeveelheid afvalstoffen - Vrijstelling van vergunningsplicht)
   (2004/C 300/09)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-103/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 20 maart 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en R. Amorosi) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigden: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in het besluit van 5 februari 1998 betreffende de identificatie van niet-gevaarlijke afvalstoffen waarvoor vereenvoudigde procedures voor nuttige toepassing in de zin van de artikelen 31 en 33 van wetsbesluit nr. 22 van 5 februari 1997 gelden, niet per soort afvalstoffen maximale hoeveelheden afvalstoffen die met vrijstelling van vergunning nuttig kunnen worden toegepast, te bepalen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen, die op haar rusten krachtens de artikelen 10 en 11, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2)

               Door de soorten afvalstoffen die onder de technische normen 5.9 en 7.8 van bijlage 1 bij dit besluit vallen, niet nauwkeurig te omschrijven, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen, die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd, en artikel 3 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 118 van 18.5.2002.


title: Zaak T-478/10: Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/49

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-478/10)
   ()
   2010/C 346/95
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Auch, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2010/419/EU van de Europese Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs Bt11 (SYN-BTØ11-1) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker, een Frans departement met overwegend landbouw, waar op grote schaal maïs wordt verbouwd, vordert nietigverklaring van besluit 2010/419/EU van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde maïs of van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit deze maïs.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan ontleend aan:

               —

               een exceptie van onwettigheid ten aanzien van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1), op grondslag waarvan het bestreden besluit was vastgesteld, voor zover:

                           —

                           verordening nr. 1829/2003 het beginsel van institutioneel evenwicht schendt aangezien i) het Europees Parlement en de Raad geen bevoegdheden hebben in de vergunningsprocedure, terwijl de Commissie een te grote bevoegdheid heeft, en ii) aan de lidstaten geen beoordelingsruimte wordt gelaten;

                           —

                           verordening nr. 1829/2003 het voorzorgsbeginsel schendt aangezien daarin niet voldoende rekening wordt gehouden met bedreigingen voor de menselijke gezondheid, voor het milieu, voor de landbouw en voor de teelt, die worden teweeggebracht door genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders;

                           —

                           verordening nr. 1829/2003 de rechten van de consument schendt, ten eerste doordat zij geen maatregelen bevat op basis waarvan consumenten erover kunnen worden geïnformeerd dat de geconsumeerde dieren met ggo’s zijn gevoederd en ten tweede doordat daarin inhoudelijk onjuiste over de afwezigheid van ggo’s wordt toegelaten in producten die toch ggo’s bevatten, maar in een percentage van minder dan 0,9 %;

               —

               onwettigheid van het bestreden besluit:

                           —

                           wegens het ontbreken van een motivering, hetgeen schending van wezenlijke vormvoorschriften oplevert, daar de Commissie enkel verwijst naar het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna: „EFSA”);

                           —

                           wegens het verzuim om een bevoegdheid uit te oefenen („incompétence négative”), hetgeen misbruik van procedure oplevert, daar de Commissie heeft verzuimd haar beoordelingsbevoegdheid uit te oefenen;

                           —

                           wegens schending van het voorzorgsbeginsel, daar de door het EFSA gehanteerde evaluatiemethoden onvolledig waren en de evaluatie van BT11-maïs te onzeker was;

                           —

                           wegens schending van de rechten van de consument, vanwege het ontbreken van etikettering van met Bt11-maïs gevoederde dieren en wegens het gebrek aan transparantie met betrekking tot producten die minder dan 0,9 % Bt11-maïs bevatten.

      (1)  PB L 268, blz. 1.


title: Zaak T-370/10: Beschikking van het Gerecht van 4 december 2012 — Rubinetterie Flero/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/26

         Beschikking van het Gerecht van 4 december 2012 — Rubinetterie Flero/Commissie
   (Zaak T-370/10) (1)

   2013/C 32/43
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-64/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Anton Schlecker, handelend onder de handelsnaam „Firma Anton Schlecker” /Melitta Josefa Boedeker (Verdrag van Rome inzake recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst — Arbeidsovereenkomst — Artikel 6, lid 2 — Recht dat van toepassing is bij gebreke van rechtskeuze — Recht van land waar werknemer „gewoonlijk zijn arbeid verricht” — Overeenkomst die nauwer is verbonden met andere lidstaat)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Anton Schlecker, handelend onder de handelsnaam „Firma Anton Schlecker”/Melitta Josefa Boedeker
   (Zaak C-64/12) (1)

   (Verdrag van Rome inzake recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst - Arbeidsovereenkomst - Artikel 6, lid 2 - Recht dat van toepassing is bij gebreke van rechtskeuze - Recht van land waar werknemer „gewoonlijk zijn arbeid verricht” - Overeenkomst die nauwer is verbonden met andere lidstaat)
   2013/C 325/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anton Schlecker, handelend onder de handelsnaam „Firma Anton Schlecker”

      Verwerende partij: Melitta Josefa Boedeker

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 6, lid 2, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB 1980, L 266, blz. 1) — Recht dat van toepassing is bij gebreke van rechtskeuze — Recht van het land waar de werknemer „gewoonlijk zijn arbeid verricht” — Werknemer die zijn arbeid langdurig en zonder onderbreking in een lidstaat heeft verricht — Arbeidsovereenkomst die gelet op de andere omstandigheden van het geval wijst op zeer nauwe verbondenheid met een andere lidstaat

      Dictum

   Artikel 6, lid 2, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, voor ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980, moet in die zin worden uitgelegd dat de nationale rechter, zelfs indien een werknemer de arbeid ter uitvoering van de arbeidsovereenkomst gewoonlijk, langdurig en zonder onderbreking in hetzelfde land verricht, overeenkomstig het laatste zinsdeel van deze bepaling het recht van het land waar de arbeid gewoonlijk wordt verricht, buiten toepassing kan laten wanneer uit het geheel der omstandigheden blijkt dat die overeenkomst nauwer is verbonden met een ander land.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Zaak T-424/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Italië/Commissie ( Staatssteun — Steunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in op gereglementeerde markten genoteerde vennootschappen met een kleine of middelgrote beurswaarde — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard — Motiveringsplicht — Selectiviteit van maatregel — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten en verstoring van mededinging — Artikel 87, lid 3, sub c, EG )

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-424/05) (1)

   („Staatssteun - Steunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in op gereglementeerde markten genoteerde vennootschappen met een kleine of middelgrote beurswaarde - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard - Motiveringsplicht - Selectiviteit van maatregel - Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten en verstoring van mededinging - Artikel 87, lid 3, sub c, EG”)
   2009/C 90/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2006/638/EG van de Commissie van 6 september 2005 inzake de steunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in op gereglementeerde markten genoteerde vennootschappen met een kleine of middelgrote beurswaarde (PB 2006, L 268, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006.


title: Zaak T-548/08: Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Total/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/59

         Beroep ingesteld op 16 december 2008 — Total/Commissie
   (Zaak T-548/08)
   (2009/C 44/102)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Total SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en A. Noël-Baron, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, krachtens artikel 230 EG beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 1 oktober 2008 nietig verklaren voor zover deze beschikking TOTAL SA betreft;

               —

               subsidiair, krachtens artikel 230 EG de geldboete van 128 163 000 EUR die TOTAL FRANCE en TOTAL SA bij artikel 2 van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 1 oktober 2008 gezamenlijk en hoofdelijk is opgelegd, nietig verklaren;

               —

               nog meer subsidiair, krachtens artikel 229 EG de geldboete van 128 163 000 EUR die TOTAL FRANCE en TOTAL SA bij artikel 2 van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 1 oktober 2008 gezamenlijk en hoofdelijk is opgelegd, verminderen;

               —

               nog meer subsidiair, krachtens artikel 229 EG de geldboete van 128 163 000 EUR die TOTAL FRANCE en TOTAL SA bij artikel 2 van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 1 oktober 2008 gezamenlijk en hoofdelijk is opgelegd, verminderen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen hoe dan ook verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarswas, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat een aantal ondernemingen, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), door prijzen af te spreken en de markten voor paraffinewas in de Europese Economische Ruimte (EER) en voor slack wax in Duitsland te verdelen.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan, ontleend aan of strekkende tot:

               —

               schending van de rechten van de verdediging en van het vermoeden van onschuld van verzoekster, op grond dat de bestreden beschikking de personele werkingssfeer van deze rechten schendt, alsook wegens procedurele onregelmatigheden tijdens de onderzoeksfase en een kringredenering in de beschikking zelf;

               —

               tegenstrijdige motivering betreffende i) de noodzaak om te verifiëren of de moedervennootschap daadwerkelijk een beslissende invloed op haar dochteronderneming heeft uitgeoefend, en ii) de omvang van de controle die een moedervennootschap op haar dochteronderneming moet uitoefenen teneinde de moedervennootschap aansprakelijk te kunnen stellen voor de inbreuk;

               —

               schending van de regels betreffende de toerekenbaarheid van inbreuken op artikel 81 EG kunnen groepen van vennootschappen, aangezien i) in de bestreden beschikking ten onrechte wordt verklaard dat de Commissie er niet toe is gehouden, elementen aan te dragen die dit vermoeden bevestigen, en ii) de bestreden beschikking in strijd is met het aan het nationale vennootschapsrecht van de lidstaten ten grondslag liggende beginsel van de juridische en economische autonomie van elke dochteronderneming;

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien i) de benoeming van de leden van de raad van bestuur van TOTAL FRANCE door TOTAL SA het vermoeden van beslissende invloed niet versterkt, en ii) het vermoeden van beslissende invloed door de door TOTAL SA overgelegde indicaties, in hun geheel beschouwd, onbetwistbaar wordt weerlegd;

               —

               schending van het beginsel van aansprakelijkheid voor eigen handelen en van het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen, alsook van het gelijkheidsbeginsel, omdat de Commissie ervan is uitgegaan dat TOTAL SA en TOTAL FRANCE één economische entiteit vormden;

               —

               schending van de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur, aangezien i) de toerekening aan TOTAL SA van de door haar dochteronderneming TOTAL FRANCE gepleegde inbreuk is gebaseerd op een nieuw criterium, en ii) de Commissie de situatie niet zoals zij had aangekondigd per geval heeft beoordeeld;

               —

               misbruik van bevoegdheid, aangezien verordening nr. 1/2003 ertoe strekt een onderneming wegens een inbreuk op de mededingingsregels te bestraffen, en niet om de straf van deze onderneming zo groot mogelijk te maken door de moedervennootschap erbij te betrekken;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien het uiteindelijke bedrag van de geldboete die aan verzoekster en aan haar dochteronderneming is opgelegd, volkomen losstaat van de waarde van de producten in verband met de beweerde inbreuk waarop de beschikking betrekking heeft;

               —

               vermindering van de geldboete, op grond dat de aangeklaagde praktijken minder zwaar zijn en minder lang hebben geduurd dan de Commissie stelt, en de rechten van de verdediging van verzoekster duidelijk zijn geschonden.


title: Zaak C-68/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowaakse Republiek) op 10 februari 2012 — Slovenská sporitel’ňa, a.s./Protimonopolný úrad Slovenskej republiky

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowaakse Republiek) op 10 februari 2012 — Slovenská sporitel’ňa, a.s./Protimonopolný úrad Slovenskej republiky
   (Zaak C-68/12)
   2012/C 165/13
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Slovenská sporitel’ňa, a.s.

      Verwerende partij: Protimonopolný úrad Slovenskej republiky

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 101, lid 1, VWEU (oud artikel 81, lid 1, EG) in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een concurrent (ondernemer) die wordt benadeeld door een kartelovereenkomst van andere concurrenten (ondernemers), op het tijdstip van de sluiting van de kartelovereenkomst illegaal actief was op de betrokken markt, juridisch relevant is?

               2)

               Is de omstandigheid dat op het tijdstip van de sluiting van de kartelovereenkomst de rechtmatigheid van het handelen van die concurrent (ondernemer) niet in twijfel werd getrokken door de bevoegde toezichthoudende organen van de Slowaakse Republiek, juridisch relevant voor de uitlegging van artikel 101, lid 1, VWEU (oud artikel 81, lid 1, EG)?

               3)

               Moet artikel 101, lid 1, VWEU (oud artikel 81, lid 1, EG) in die zin worden uitgelegd dat voor de vaststelling dat er sprake is van een mededingingsbeperkende overeenkomst, de persoonlijke handelwijze van de statutaire vertegenwoordiger van een onderneming die heeft/zou kunnen hebben deelgenomen aan de mededingingsbeperkende overeenkomst, moet worden bewezen dan wel diens persoonlijke toestemming, in de vorm van een mandaat, voor de handelwijze van een van zijn werknemers, wanneer de onderneming zich niet heeft gedistantieerd van de handelwijze van de werknemer en de overeenkomst tegelijkertijd zelfs is uitgevoerd?

               4)

               Moet artikel 101, lid 3, VWEU (oud artikel 81, lid 3, EG) in die zin worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op een krachtens artikel 101, lid 1, VWEU (oud artikel 81, lid 1, EG) verboden overeenkomst, die naar de aard ervan de uitsluiting van de markt meebrengt van een individueel bepaalde concurrent (ondernemer) ten aanzien van wie nadien wordt vastgesteld dat hij transacties in buitenlandse deviezen verrichtte op de markt voor betalingsverkeer anders dan in contanten, zonder in het bezit te zijn van de bij de nationale wet daartoe vereiste vergunning?


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 12 november 1998 in zaak C-269/96 (verzoek van het tribunal administratif te Parijs om een prejudiciële beslissing): Sucreries et Raffineries d'Erstein SA tegen Fonds d'intervention et de régularisation du marché du sucre (FIRS) (Verordeningen (EEG) nr. 1785/81 en (EEG) nr. 2225/86 van de Raad - Steun voor afzet van de in de Franse overzeese departementen geproduceerde rietsuiker - Begrip raffinaderij)

text:
C 397/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
     coördinatie van de procedures voor het plaatsen van            van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van
     overheidsopdrachten voor dienstverlening, moet aldus           30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening
     worden uitgelegd, dat de wetgever onderscheid heeft            der markten in de sector suiker (PB L 177 van 1.7.1981,
     gemaakt tussen, enerzijds, behoeften van algemeen              blz. 4), en van Verordening (EEG) nr. 2225/86 van de
     belang die niet van industrieÈle of commercieÈle aard          Raad van 15 juli 1986 tot vaststelling van maatregelen
     zijn, en anderzijds, behoeften van algemeen belang die         voor de afzet van in de Franse overzeese departementen
     wel van industrieÈle of commercieÈle aard zijn.                geproduceerde suiker en de egalisatie van de prijsvoor-
                                                                    waarden met die voor preferentieÈle ruwe suiker (PB L 194
2. Het begrip behoeften van algemeen belang andere dan              van 17.7.1986, blz. 7), heeft het Hof (Vierde Kamer),
     die van industrieÈle of commercieÈle aard sluit niet           samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,
     behoeften uit waarin ook door particuliere onderne-            H. Ragnemalm en K. M. Ioannou (rapporteur), rechters;
     mingen wordt of kan worden voorzien.                           advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op
                                                                    12 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                    luidt als volgt:
3. De hoedanigheid van publiekrechtelijke instelling
     hangt niet af van de mate waarin de betrokken instel-
     ling voorziet in behoeften van algemeen belang andere          Binnen een industriecomplex dat
     dan die van industrieÈle of commercieÈle aard. Evenmin
     maakt het verschil, of commercieÈle activiteiten zijn
                                                                    Ð installaties omvat die in een eerste stadium suikerbie-
     ondergebracht in een aparte rechtspersoon die tot
                                                                         ten behandelen en er het suikersap uit persen, alsmede
     dezelfde groep of hetzelfde ¹concernº behoort als die
     instelling.
                                                                    Ð installaties die in een volgend stadium het sap en de
4. Artikel 1, onder b), tweede alinea, van Richtlijn 92/50/              stroop, verrijkt met rietsuiker uit de DOM, tot witte
     EEG moet aldus worden uitgelegd, dat het al dan niet                suiker verwerken,
     bestaan van behoeften van algemeen belang andere
     dan die van industrieÈle of commercieÈle aard objectief
                                                                    kunnen deze laatste installaties, voor de behandeling van
     wordt beoordeeld, en dat de rechtsvorm van de bepa-
                                                                    ruwe rietsuiker uit de DOM, noch permanent noch met
     lingen waarin die behoeften zijn geformuleerd, in dit
                                                                    tussenpozen worden beschouwd als een ¹technische een-
     verband niet van belang is.
                                                                    heidº of als een ¹raffinaderijº in de zin van artikel 9, lid 4,
                                                                    derde alinea, van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de
(1) PB C 388 van 21.12.1996.                                        Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke
                                                                    ordening der markten in de sector suiker, zoals gewijzigd
                                                                    bij Verordening (EEG) nr. 1482/85 van de Raad van
                                                                    23 mei 1985.
                                                                    (1) PB C 294 van 5.10.1996.
                    ARREST VAN HET HOF
                         (Vierde Kamer)
                     van 12 november 1998
in zaak C-269/96 (verzoek van het tribunal administratif
te Parijs om een prejudicieÈle beslissing): Sucreries et Raffi-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
neries d'Erstein SA tegen Fonds d'intervention et de reÂgu-
            larisation du marcheÂ du sucre (FIRS) (1)                                       (Zesde Kamer)
(Verordeningen (EEG) nr. 1785/81 en (EEG) nr. 2225/86                                   van 12 november 1998
van de Raad Ð Steun voor afzet van de in de Franse over-
                                                                    in zaak C-352/96: Italiaanse Republiek tegen Raad van de
zeese departementen geproduceerde rietsuiker Ð Begrip
                                                                                Europese Unie (1)
                           raffinaderij)
                                                                    (Beroep tot nietigverklaring Ð Verordening (EG) nr. 1522/
                          (98/C 397/22)
                                                                    96 Ð Opening en wijze van beheer van bepaalde tarief-
                                                                           contingenten voor invoer van rijst en breukrijst)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                (98/C 397/23)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                          (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-269/96, betreffende een verzoek aan het Hof                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het tribunal admini-                           de Jurisprudentie van het Hof)
stratif te Parijs (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding
tussen Sucreries et Raffineries d'Erstein SA en Fonds
d'intervention et de reÂgularisation du marcheÂ du sucre            In zaak C-352/96, Italiaanse Republiek (gemachtigde:
(FIRS), om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging          U. Leanza, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Raad van


title: Beroep, op 31 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-108/95)

text:
Nr . C 159/8         | NL 1                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24 . 6 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                         juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                           bende te Luxemburg bij G. Kremlis , Centre Wagner,
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                     Kirchberg.
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op
1 januari 1993 verstreken . Anders dan verweerster meent,                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
was de omzetting van de richtlijn niet onmogelijk, omdat de
in artikel 13 van de richtlijn bedoelde aanvullende bepalin               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek
gen betreffende de in acht te nemen tussenpozen voor het
drenken, voederen en rusten, alsmede beladingsdichtheid                    — door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
nog niet zijn vastgesteld .                                                      vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                                90/531 /EEG 0 ) van de Raad van 17 september 1990
(M PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz . 17 .                                 betreffende de procedures voor het plaatsen van
                                                                                opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
                                                                                vervoer en telecommunicatie, of door die bepalingen niet
                                                                                mee te delen, en aldus artikel 37, lid 1 , van de richtlijn te
                                                                                schenden,
Beroep, op 31 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                        — door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                 land                                            vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                                92/5 O/EEG ( 2 ) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                        ( Zaak C-108/95 )                                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                           ( 95/C 159/16 )                                       overheidsopdrachten voor dienstverlening, of door die
                                                                                bepalingen niet mee te delen, en aldus artikel 44, lid 1 ,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       eerste alinea , van de richtlijn te schenden,
op 31 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                      de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar rustende
pen, vertegenwoordigd door Dr . K. -D. Borchardt, lid van de               verplichtingen niet is nagekomen;
juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,                       de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
Kirchberg.                                                                 procedure.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           Middelen en voornaamste argumenten
1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
     verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn                  die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken
     93 / 17/EEG van de Commissie van 30 maart 1993 tot                    op 1 juli 1992 ( Richtlijn 90/531/EEG ) en 1 juli 1993
     vaststelling van communautaire klassen voor basispoot                ( Richtlijn 9 2/5 O/EEG ) .
     goed van aardappelen en van de daarvoor geldende eisen
     en aanduidingen ( ! ) niet is nagekomen, door niet binnen             (M PB nr . L 297 van 29 . 10 . 1990 , blz . 1 .
                                                                           i 2 ) PB nr . L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
     maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om aan
     deze richtlijn te voldoen;
2 , verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                           Verzoek van 24 maart 1995 van het 0stre Landsret om een
Middelen en voornaamste argumenten                                         prejudiciële beslissing in het geding tussen Texaco A/S en
                                                                                Middelfart Havn e. a.
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                                ( Zaak C-l 14/95 )
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op 1 juni
1993 verstreken .                                                                                ( 95/C 159/18 )
(') PB nr . L 106 van 30 . 4 . 1993 , blz . 7 .                            Het 0stre Landsret ( 12e Kamer ) heeft bij beschikking van
                                                                           24 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 3 april 1 995 , in het geding tussen Texaco A/S en
                                                                           Middelfart Havn e . a ., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Beroep, op 31 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                   over de navolgende vragen :
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        ( Zaak C-113/95 )                                  1 . Moet de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht
                                                                                van een toeslag van 40 % op een algemene goederenhef
                           ( 95/C 159/ 17 )                                      fing, die door een Lid-Staat wordt geïnd bij de invoer
                                                                                van goederen per schip vanuit een andere Lid-Staat,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       worden beoordeeld aan de hand van
op 31 maart 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            A. de artikelen 9 tot en met 1 3 , eventueel in samenhang
pen, vertegenwoordigd door . A. Aresu, lid van haar                                   met de artikelen 1 8 tot en met 29 en de ter uitvoering