title: Zaak C-424/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (Italië) op 27 juni 2018 — Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza „Croce Verde”/Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/10

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per il Veneto (Italië) op 27 juni 2018 — Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza „Croce Verde”/Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto
      (Zaak C-424/18)
      (2018/C 311/11)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale amministrativo regionale per il Veneto

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Italy Emergenza Cooperativa Sociale, Associazione Volontaria di Pubblica Assistenza „Croce Verde”

         Verwerende partijen: Ulss 5 Polesana Rovigo, Regione del Veneto

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten artikel 10, onder h), en overweging 28 van richtlijn 2014/24/EU (1) aldus worden uitgelegd dat

                              a)

                              ambulancediensten met betrekking waartoe is vastgesteld dat de ambulance tijdens het vervoer wordt bestuurd door een hulpverlener en daarnaast ten minste één hulpverlener aan boord is met de kwalificaties en bevoegdheden die zijn verkregen doordat met succes een opleiding is gevolgd en een examen op het gebied van noodhulp is afgelegd, en

                              b)

                              in de basiszorgniveaus voorziene vervoersdiensten die met noodhulpvoertuigen die worden verricht
                              vallen onder de uitzondering van artikel 10, onder h), of daarentegen worden aangemerkt als diensten in de zin van de artikelen 74 tot en met 77 van deze richtlijn?

                  2)

                  Moet richtlijn 2014/24 aldus worden uitgelegd dat hij in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke

                              a)

                              ambulancediensten met betrekking waartoe is vastgesteld dat de ambulance tijdens het vervoer wordt bestuurd door een hulpverlener en daarnaast ten minste één hulpverlener aan boord is met de kwalificaties en bevoegdheden die zijn verkregen doordat met succes een opleiding is gevolgd en een examen op het gebied van noodhulp is afgelegd, en

                              b)

                              in de basiszorgniveaus voorziene vervoersdiensten die met noodhulpvoertuigen die worden verricht,
                              ook indien er geen sprake is van een acuut noodgeval met prioriteit rechtstreeks worden gegund aan vrijwilligersorganisaties?

         (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).


title: Zaak T-377/18: Beroep ingesteld op 20 juni 2018 — Intercept Pharma en Intercept Pharmaceuticals/EMA

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/13

      Beroep ingesteld op 20 juni 2018 — Intercept Pharma en Intercept Pharmaceuticals/EMA
      (Zaak T-377/18)
      (2018/C 311/14)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Intercept Pharma Ltd (Bristol, Verenigd Koninkrijk) en Intercept Pharmaceuticals, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: L. Tsang, J. Mulryne, E. Amos en H. Kerr-Peterson, Solicitors en F. Campbell, Barrister)

         Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

         Conclusies

                  —

                  besluit ASK-40399, dat verweerder aan verzoeksters heeft meegedeeld op 15 mei 2018, om enkele documenten vrij te geven op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 nietig verklaren; en

                  —

                  verweerder verwijzen in de juridische en overige kosten en uitgaven van verzoeksters in verband met deze zaak.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: verweerder heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat in de onderhavige zaak de uitzondering omtrent de bescherming van „gerechtelijke procedures” in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 niet van toepassing was, op grond dat het niet ging om een document dat was „opgesteld voor gerechtelijke procedures”. Verweerder had rechtens moeten oordelen dat de uitzondering van toepassing was.

                  2.

                  Tweede middel: voorts, of subsidiair, zou de enige rechtens toelaatbare uitkomst van een passende afweging in het kader van de uitzondering omtrent de bescherming van „gerechtelijke procedures” van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 een besluit zijn om de documenten niet vrij te geven wegens: (i) het zwaarwegende particuliere belang van verzoeksters bij het vermijden van openbaarmaking; en (ii) het slechts vage en algemene publieke belang bij openbaarmaking.


title: Zaak T-444/18: Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/17

      Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
      (Zaak T-444/18)
      (2018/C 311/18)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg (Hamburg, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk Peek & Cloppenburg — Uniemerk nr. 270 439

         Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2018 in zaak R 522/2006-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 2, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 3, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 63 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie.


title: Zaak C-276/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 24 april 2018 — KrakVet Marek Batko sp. k. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/2

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 24 april 2018 — KrakVet Marek Batko sp. k. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Zaak C-276/18)
      (2018/C 311/03)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: KrakVet Marek Batko sp. k.

         Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten de doelstellingen van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) [(„btw-richtlijn”)], inzonderheid de vereisten inzake het voorkomen van bevoegdheidsconflicten tussen de lidstaten en van dubbele belastingheffing, zoals bedoeld in de overwegingen 17 en 62, en verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad [van 7 oktober 2010 betreffende de administratieve samenwerking en de bestrijding van fraude op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde] (2), inzonderheid de overwegingen 5, 7 en 8 en de artikelen 28 tot en met 30, aldus worden uitgelegd dat deze in de weg staan aan een praktijk van een belastingdienst van een lidstaat die leidt tot dubbele belastingheffing van de belastingplichtige door een transactie een kwalificatie toe te kennen die afwijkt zowel van de juridische uitlegging van dezelfde transactie en dezelfde feiten door de belastingdienst van een andere lidstaat als van het antwoord op een bindende vraag dat deze laatste belastingdienst heeft verstrekt op grond van die uitlegging, alsook van de bevestigende conclusie met betrekking tot beide waartoe de genoemde belastingdienst is gekomen in de uitgevoerde belastinginspectie?

                  2)

                  Kan de belastingdienst van een lidstaat, indien uit het antwoord op de eerste vraag blijkt dat deze praktijk niet strijdig is met het [Unierecht], rekening houdend met [de btw-richtlijn] en het Unierecht, eenzijdig een belastingplicht vaststellen, zonder in aanmerking te nemen dat de belastingdienst van een andere lidstaat reeds meerdere keren, eerst op verzoek van de belastingplichtige en daarna in zijn besluiten op grond van een inspectie, de overeenstemming van het handelen van deze belastingplichtige met het Unierecht heeft bevestigd?
                  Of moeten de belastingdiensten van beide lidstaten samenwerken en tot overeenstemming komen, om te voldoen aan het beginsel van fiscale neutraliteit en om dubbele belastingheffing te voorkomen, opdat de belastingplichtige slechts in een van die landen [btw] hoeft te betalen?

                  3)

                  Moeten, indien uit het antwoord op de tweede vraag blijkt dat de belastingdienst van een lidstaat de fiscale kwalificatie eenzijdig kan wijzigen, de bepalingen van [de btw-richtlijn] aldus worden uitgelegd dat de belastingdienst van een tweede lidstaat verplicht is de belasting die door deze dienst is vastgesteld in het antwoord op een bindende vraag, en die is betaald over een periode die is afgesloten met een inspectie, terug te geven aan de btw-plichtige, om op die wijze zowel het voorkomen van dubbele belastingheffing als de inachtneming van het beginsel van fiscale neutraliteit te waarborgen?

                  4)

                  Hoe moet de zinsnede in de eerste zin van lid 1 van artikel 33 van [de btw-richtlijn], volgens welke het vervoer wordt uitgevoerd „door of voor rekening van de leverancier”, worden uitgelegd? Omvat deze zinsnede de situatie waarin de belastingplichtige, als verkoper op een onlineverkoopplatform, de koper de mogelijkheid biedt om een overeenkomst te sluiten met een logistiekonderneming waarmee genoemde verkoper samenwerkt in het kader van verscheidene verkooptransacties, wanneer de koper ook vrij kan kiezen voor een andere vervoerder dan de voorgestelde en de koper en de vervoerder de vervoersovereenkomst sluiten zonder tussenkomst van de verkoper?
                  Is het voor uitleggingsdoeleinden relevant — inzonderheid rekening houdend met het rechtszekerheidsbeginsel — dat de lidstaten de wetgeving tot omzetting van genoemde bepaling van [de btw-richtlijn] vóór 2021 moeten wijzigen, zodat artikel 33, lid 1, van deze richtlijn ook moet worden toegepast in geval van indirecte samenwerking bij de keuze van de vervoerder?

                  5)

                  Moet het Unierecht, met name [de btw-richtlijn], aldus worden uitgelegd dat de hieronder beschreven feiten, als geheel of afzonderlijk, relevant zijn voor de beoordeling of de belastingplichtige, teneinde artikel 33 van [de btw-richtlijn] te omzeilen en zich bijgevolg schuldig te maken aan misbruik van recht, juridische betrekkingen heeft gevormd tussen de onafhankelijke ondernemingen die de levering, de verzending of het vervoer van de goederen uitvoeren, waarmee hij beoogt gebruik te maken van de omstandigheid dat de btw-druk in de andere lidstaat lager is[,] [en waarbij]

                              5.1)

                              de logistiekonderneming die het vervoer uitvoert banden heeft met de belastingplichtige en, behalve vervoersdiensten, ook andere diensten verricht voor de belastingplichtige[;] [terwijl]

                              5.2)

                              de klant te allen tijde kan afzien van de keuze die de belastingplichtige hem voorstelt — namelijk dat de logistiekonderneming waarmee de belastingplichtige een contractuele relatie onderhoudt, wordt belast met het vervoer — en het vervoer kan toevertrouwen aan een andere vervoerder of de goederen zelf kan ophalen?

         (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.

         (2)  PB 2010, L 268, blz. 1.


title: Zaak T-356/15: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Oostenrijk/Commissie [„Staatssteun — Door het Verenigd Koninkrijk voorgenomen steun ten behoeve van eenheid C van de kerncentrale van Hinkley Point — Contract for difference, ministeriële goedkeuring en kredietgarantie — Besluit tot verenigbaarverklaring van de steun met de interne markt — Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Doelstelling van algemeen belang — Bevordering van kernenergie — Noodzakelijkheid van overheidsinterventie — Mededeling betreffende garanties — Bepalen van het steunelement — Evenredigheid — Investeringssteun — Exploitatiesteun — Recht om opmerkingen in te dienen — Procedure tot plaatsing van overheidsopdrachten — Motiveringsplicht”]

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/12

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Oostenrijk/Commissie
      (Zaak T-356/15) (1)

      ([„Staatssteun - Door het Verenigd Koninkrijk voorgenomen steun ten behoeve van eenheid C van de kerncentrale van Hinkley Point - Contract for difference, ministeriële goedkeuring en kredietgarantie - Besluit tot verenigbaarverklaring van de steun met de interne markt - Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU - Doelstelling van algemeen belang - Bevordering van kernenergie - Noodzakelijkheid van overheidsinterventie - Mededeling betreffende garanties - Bepalen van het steunelement - Evenredigheid - Investeringssteun - Exploitatiesteun - Recht om opmerkingen in te dienen - Procedure tot plaatsing van overheidsopdrachten - Motiveringsplicht”])
      (2018/C 311/12)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Pesendorfer en M. Klamert, vervolgens G. Hesse en M. Fruhmann, gemachtigden, bijgestaan door H. Kristoferitsch, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, R. Sauer, T. Maxian Rusche en P. Němečková, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: D. Holderer, gemachtigde, bijgestaan door P. Kinsch, advocaat)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Vláčil, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, vervolgens D. Colas en J. Bousin, gemachtigden), Hongarije (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Fehér en M. Bóra, vervolgens B. Sonkodi, vervolgens A. Steiner, gemachtigden, bijgestaan door P. Nagy, advocaat, en ten slotte A. Steiner), Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde), Roemenië (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Radu en M. Bejenar, vervolgens M. Bejenar en C.-R. Canţăr, gemachtigden), Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde), en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Brodie en S. Brandon, vervolgens C. Brodie, S. Simmons en M. Holt, vervolgens C. Brodie, S. Simmons en D. Robertson, vervolgens C. Brodie en D. Robertson, vervolgens C. Brodie en tenslotte C. Brodie en Z. Lavery, gemachtigden, bijgestaan door T. Johnston, barrister, en A. Robertson, QC)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/658 van de Commissie van 8 oktober 2014, betreffende steunmaatregel SA.34947 (2013/C) (ex 2013/N) die het Verenigd Koninkrijk voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van eenheid C van de kerncentrale Hinkley Point (PB 2015, L 109, blz. 44), waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat deze steunmaatregel verenigbaar was met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU en de tenuitvoerlegging ervan heeft toegestaan.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in haar eigen kosten, alsmede in de kosten van de Europese Commissie.

                  3)

                  De Tsjechische Republiek, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, Hongarije, de Republiek Polen, Roemenië, de Slowaakse Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland worden verwezen in hun eigen kosten.

         (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-323/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 mei 2018 — Tesco-Global Áruházak Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/4

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 mei 2018 — Tesco-Global Áruházak Zrt. / Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
      (Zaak C-323/18)
      (2018/C 311/04)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Tesco-Global Áruházak Zrt.

         Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is het verenigbaar met de bepalingen van het VWEU inzake het non-discriminatiebeginsel (artikelen 18 en 26 VWEU), het beginsel van vrijheid van vestiging (artikel 49 VWEU), het beginsel van gelijke behandeling (artikel 54 VWEU), het beginsel van gelijkheid van de financiële deelnemingen in het kapitaal van vennootschappen in de zin van artikel 54 VWEU (artikel 55 VWEU), het beginsel van het vrij verrichten van diensten (artikel 56 VWEU), het beginsel van het vrije kapitaalverkeer (artikelen 63 en 65 VWEU) en het beginsel van gelijkheid inzake heffing van belastingen op ondernemingen (artikel 110 VWEU) dat belastingplichtigen met een buitenlandse eigenaar die hun detailhandelsactiviteiten in vestigingen uitoefenen en binnen één vennootschap meerdere vestigingen exploiteren, feitelijk in de hoogste schijf van een sterk progressieve tariefstructuur bijzondere belasting moeten betalen, terwijl belastingplichtigen met binnenlandse eigenaren die hun activiteiten onder een uniform bedrijfsembleem volgens het franchisesysteem, maar per vestiging doorgaans als afzonderlijke ondernemingen uitoefenen, feitelijk in de belastingvrije schijf zijn ingedeeld of onder een van de daaropvolgende lage belastingtarieven vallen, met als gevolg dat het aandeel in de totale belastingopbrengst van de vennootschappen met buitenlandse eigenaren aanzienlijk hoger is dan het aandeel van de vennootschapen die in handen zijn van binnenlandse eigenaren?

                  2)

                  Is het verenigbaar met de bepalingen van het VWEU betreffende onrechtmatig verleende staatssteun (artikel 107, lid 1, VWEU) dat belastingplichtigen die hun detailhandelsactiviteiten in vestigingen uitoefenen en binnen één vennootschap meerdere vestigingen exploiteren, feitelijk in de hoogste schijf van een sterk progressieve tariefstructuur bijzondere belasting moeten betalen, terwijl hun directe concurrenten met binnenlandse eigenaren die hun activiteiten onder een uniform bedrijfsembleem volgens het franchisesysteem, maar per vestiging doorgaans als afzonderlijke ondernemingen uitoefenen, feitelijk in de belastingvrije schijf zijn ingedeeld of onder een van de daaropvolgende lage belastingtarieven vallen, met als gevolg dat het aandeel in de totale belastingopbrengst van de vennootschappen met buitenlandse eigenaren aanzienlijk hoger is dan het aandeel van de vennootschapen die in handen zijn van binnenlandse eigenaren?

                  3)

                  Dienen artikel 107 en artikel 108, lid 3, VWEU aldus te worden uitgelegd dat ze betrekking hebben op een belastingmaatregel die in nauw verband staat met de, uit de opbrengst van dezelfde belastingmaatregel gefinancierde — als staatssteun aan te merken — belastingvrijstelling, doordat de wetgever vóór de invoering van de bijzondere belasting voor de detailhandel (op basis van de omzet van de marktdeelnemers) het bedrag aan verwachte begrotingsontvangsten heeft vastgesteld, niet door invoering van een algemeen belastingtarief, maar door toepassing van belastingtarieven die progressief zijn naargelang van de omzet, zulks met de vooropgezette doelstelling om een deel van die marktdeelnemers belastingvrijstelling te verlenen?

                  4)

                  Is de rechtshandhavingspraktijk van een lidstaat waarbij het gedurende de ambtshalve verrichte belastingcontrole of gedurende de daaropvolgende gerechtelijke procedure — in weerwil van het doeltreffendheidsbeginsel en de verplichting om onverenigbare nationaalrechtelijke bepalingen buiten toepassing te laten — niet mogelijk is om een verzoek in te dienen tot teruggaaf van belasting betaald op grond van een regel van nationaal fiscaal recht die in strijd is met het Unierecht, omdat de belastingdienst of de rechter de strijdigheid met het Unierecht uitsluitend onderzoekt in een bijzondere procedure die wordt ingeleid op verzoek en enkel vóór de aanvang van de ambtshalve procedure, terwijl met betrekking tot belasting die in strijd met het nationale recht is betaald, niets zich verzet tegen indiening van een verzoek tot teruggaaf in het kader van een administratieve of een gerechtelijke procedure, verenigbaar met het beginsel van gelijkwaardigheid van procedures en met de beginselen van doeltreffendheid en voorrang van het Unierecht?


title: Zaak T-445/18: Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/18

      Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
      (Zaak T-445/18)
      (2018/C 311/19)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg (Hamburg, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk Peek & Cloppenburg — inschrijvingsaanvraag nr. 2 791 416

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 januari 2018 in zaak R 1270/2007-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 2, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 3, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 63 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie.


title: Zaak T-442/18: Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Aeris Invest/ECB

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/15

      Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Aeris Invest/ECB
      (Zaak T-442/18)
      (2018/C 311/16)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Aeris Invest Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Chimenos Minguella en G. Ferrer Gonzálvez, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de besluiten LS/MD/18/141 en LS/PT/2018/9 van de Europese Centrale Bank van respectievelijk 8 mei en 9 februari 2018 nietig te verklaren, en

                  —

                  de Europese Centrale Bank te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van besluit LS/MD/18/141 van de Europese Centrale Bank (hierna: „ECB”) van 8 mei 2018 betreffende het confirmatieve verzoek om toegang tot documenten van de ECB, en van het daaraan voorafgaande besluit LS/PT/2018/9 van de Europese Centrale Bank van 9 februari 2018 betreffende het verzoek om toegang tot documenten van de ECB.
      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de besluiten van de ECB tot weigering van toegang tot de betrokken documenten zijn ontoereikend gemotiveerd omdat daarin onvoldoende rekening is gehouden met de doelstellingen die de gemeenschapswetgever nastreefde toen hij voorzag in het recht van toegang voor natuurlijke en rechtspersonen tot de documenten van de Europese instellingen, in het kader van een transparante procedure en in het licht van de beginselen van behoorlijk bestuur en inspraak van het publiek. Voorts zijn de door de ECB aangevoerde argumenten generiek van aard. Daarnaast houdt de ECB geen rekening met het feit dat openbaarmaking van de gevraagde documenten op geen enkele wijze mag afdoen aan het goede verloop van het besluitvormingsproces op het gebied van de afwikkeling van kredietinstellingen. De specifieke afwikkelingsprocedure is immers niet alleen reeds afgerond, maar vormt het voorwerp van rechterlijke toetsing, zodat de weigering van toegang dit toezicht voor het Gerecht moeilijker maakt. Ten slotte wordt in de besluiten geen rekening gehouden met het feit dat de toegang tot de gevraagde documenten uitsluitend is bedoeld om het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende rechtsbescherming uit te oefenen.

                  2.

                  Tweede middel: de bestreden besluiten schenden artikel 4, lid 1, onder c), van besluit ECB/2004/3 inzake de toegang tot documenten, aangezien verzoekster daarbij de toegang tot de gevraagde informatie wordt geweigerd op grond dat de documenten geheel of gedeeltelijk zouden vallen onder een algemeen vermoeden van niet-toegankelijkheid als vertrouwelijke documenten die vallen onder de op de instellingen rustende geheimhoudingsplicht. Een dergelijk algemeen vermoeden van niet-toegankelijkheid is niet uitdrukkelijk opgenomen in de toepasselijke sectorale wetgeving en zou, als het al zou bestaan, niet van toepassing zijn, aangezien uitzonderingen op het recht van toegang niet ruim en naar analogie mogen worden uitgelegd.

                  3.

                  Derde middel: de bestreden besluiten maken inbreuk op artikel 4, lid 1, onder c), van besluit ECB/2004/3, aangezien verzoekster daarbij de toegang tot de gevraagde informatie wordt geweigerd op grond dat de documenten geheel of gedeeltelijk onder de op de instellingen rustende geheimhoudingsplicht zouden vallen, terwijl zij noodzakelijk zijn voor gerechtelijke procedures en de weigering het de rechter onmogelijk of moeilijker maakt zijn openbare taak om recht te spreken, uit te oefenen.

                  4.

                  Vierde middel: de bestreden besluiten schenden artikel 4, lid 1, onder a), tweede en zesde streepje, van besluit ECB/2004/3, voor zover in die besluiten wordt verklaard dat openbaarmaking van de informatie het bankwezen in het algemeen zou kunnen schaden.

                  5.

                  Vijfde middel: de bestreden besluiten schenden artikel 4, lid 2, eerste streepje, van besluit ECB/2004/3 door te stellen dat openbaarmaking van de gevraagde documenten en informatie de commerciële belangen van Banco Santander zou kunnen schaden en gevolgen zou kunnen hebben voor toekomstige inspecties.


title: Zaak C-406/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 20 juni 2018 — PG / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 20 juni 2018 — PG / Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
      (Zaak C-406/18)
      (2018/C 311/08)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (bestuurs- en arbeidsrechter Boedapest, Hongarije)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: PG

         Verwerende partij: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal (dienst immigratie en asiel, Hongarije)

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Kunnen artikel 47 van het Handvest van de grondrechten [van de Europese Unie] en artikel 31 van richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad (1) (bekend als de „procedurerichtlijn”), in het licht van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat een doeltreffende voorziening in rechte kan waarborgen niettegenstaande dat de rechters van die lidstaat besluiten die in een asielprocedure zijn genomen, niet kunnen wijzigen, maar deze alleen nietig kunnen verklaren en een nieuwe procedure kunnen gelasten?

                  2)

                  Kunnen artikel 47 van het Handvest van de grondrechten en artikel 31 van de procedurerichtlijn, eveneens in het licht van de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, aldus worden uitgelegd dat de wettelijke regeling van een lidstaat verenigbaar is met die bepalingen voor zover zij voorziet in één enkele dwingende termijn van in totaal 60 dagen voor gerechtelijke asielprocedures, ongeacht individuele omstandigheden en zonder rekening te houden met de specifieke kenmerken van de zaak of met eventuele problemen inzake bewijs?

         (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).


title: Zaak T-446/18: Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/19

      Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Peek & Cloppenburg)
      (Zaak T-446/18)
      (2018/C 311/20)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg (Hamburg, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk Peek & Cloppenburg — inschrijvingsaanvraag nr. 4 295 069

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2018 in zaak R 1589/2007-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 2, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 3, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 63 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie.


title: Zaak T-449/18: Beroep ingesteld op 19 juli 2018 — Ortlieb Sportartikel/EUIPO (Weergave van een achthoek)

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/20

      Beroep ingesteld op 19 juli 2018 — Ortlieb Sportartikel/EUIPO (Weergave van een achthoek)
      (Zaak T-449/18)
      (2018/C 311/21)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Ortlieb Sportartikel GmbH (vertegenwoordigers: A. Wulf en K. Schmidt-Hern, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Weergave van een achthoek) — inschrijvingsaanvraag nr. 16 047 466

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 april 2018 in zaak R 1634/2017-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-564/17: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — So/Raad en Commissie

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/20

      Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — So/Raad en Commissie
      (Zaak T-564/17) (1)

      (2018/C 311/22)
      Procestaal: Engels
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 338 van 9.10.2017.


title: Zaak T-783/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 11 juli 2018 — GE Healthcare / Commissie („Kort geding — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Schorsing van de vergunning voor het in de handel brengen van contrastmiddelen voor menselijk gebruik die gadolinium bevatten — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/50

      Beschikking van de president van het Gerecht van 11 juli 2018 — GE Healthcare / Commissie
      (Zaak T-783/17 R)
      ((„Kort geding - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Schorsing van de vergunning voor het in de handel brengen van contrastmiddelen voor menselijk gebruik die gadolinium bevatten - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
      (2018/C 328/68)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: GE Healthcare A/S (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: D. Scannell, barrister, G. Castle en S. Oryszczuk, solicitors)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici en A. Sipos, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsbesluit C(2017) 7941 final van de Commissie van 23 november 2017 betreffende de vergunningen voor het in de handel brengen van gadolinium bevattende contrastmiddelen voor menselijk gebruik die een of meer van de werkzame stoffen „gadobeenzuur, gadobutrol, gadodiamide, gadopentetinezuur, gadoteerzuur, gadoteridol, gadoversetamide en gadoxetinezuur” bevatten, in het kader van artikel 31 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad

         Dictum

                  1)

                  De vordering in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-438/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Silec Cable en General Cable/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Begrip ‚onderneming’ — Economische opvolging — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Publieke distantiëring — Duur van de deelname — Gelijke behandeling — Ernst van de inbreuk — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/33

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Silec Cable en General Cable/Commissie
      (Zaak T-438/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Begrip ‚onderneming’ - Economische opvolging - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Publieke distantiëring - Duur van de deelname - Gelijke behandeling - Ernst van de inbreuk - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/43)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Silec Cable SAS (Montereau-Fault-Yonne, Frankrijk) en General Cable Corp. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: I. Sinan, barrister en I. De Beni, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door D. Bailey, barrister)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot, primair, nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en van artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft, en, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan hen opgelegde geldboeten

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Silec Cable SAS en General Cable Corp. worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-96/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Juzgado de lo Social n° 2 de Terrassa — Spanje) — Gardenia Vernaza Ayovi / Consorci Sanitari de Terrassa (Prejudiciële verwijzing — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Gevolgen van een onrechtmatig tuchtrechtelijk ontslag — Begrip „arbeidsvoorwaarden” — Tijdelijke werknemer met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd — Verschil in behandeling tussen een werknemer in vaste dienst en een werknemer in tijdelijke dienst voor bepaalde of onbepaalde tijd — Wederindienstneming van de werknemer of toekenning van een schadevergoeding)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/11

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa — Spanje) — Gardenia Vernaza Ayovi / Consorci Sanitari de Terrassa
      (Zaak C-96/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Gevolgen van een onrechtmatig tuchtrechtelijk ontslag - Begrip „arbeidsvoorwaarden” - Tijdelijke werknemer met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd - Verschil in behandeling tussen een werknemer in vaste dienst en een werknemer in tijdelijke dienst voor bepaalde of onbepaalde tijd - Wederindienstneming van de werknemer of toekenning van een schadevergoeding))
      (2018/C 328/12)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de lo Social no 2 de Terrassa

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Gardenia Vernaza Ayovi

         Verwerende partij: Consorci Sanitari de Terrassa

         Dictum

      Clausule 4, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd van 18 maart 1999, die is opgenomen als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, waarin wordt bepaald dat een werknemer in vaste dienst van de overheid na de onrechtmatigverklaring van zijn tuchtrechtelijk ontslag, opnieuw in dienst moet worden genomen, terwijl een tijdelijke werknemer of een tijdelijke werknemer met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die dezelfde taken uitvoert als die werknemer in vaste dienst, in datzelfde geval mogelijk niet opnieuw in dienst wordt genomen en in de plaats daarvan een schadevergoeding ontvangt.

         (1)  PB C 151 van 15.5.2017.


title: Zaak T-224/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 12 juli 2018 — PV / Commissie („Kort geding — Openbare dienst — Psychisch geweld — Besluiten die de Commissie heeft genomen na een ontslag — Tuchtprocedure — Nieuwe tewerkstelling — Nulstelling van het salaris — Verzoek om voorlopige maatregelen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Geen fumus boni juris — Geen spoedeisendheid”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/51

      Beschikking van de president van het Gerecht van 12 juli 2018 — PV / Commissie
      (Zaak T-224/18 R)
      ((„Kort geding - Openbare dienst - Psychisch geweld - Besluiten die de Commissie heeft genomen na een ontslag - Tuchtprocedure - Nieuwe tewerkstelling - Nulstelling van het salaris - Verzoek om voorlopige maatregelen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Geen fumus boni juris - Geen spoedeisendheid”))
      (2018/C 328/69)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: PV (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid, B. Mongin, en R. Striani, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, enerzijds strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van ten eerste tuchtprocedure CMS 13/087, ten tweede tuchtprocedure CMS 17/025, ten derde het besluit om verzoeker opnieuw in dienst te nemen en, ten vierde, het besluit om zijn salaris op nul te zetten, en anderzijds tot vaststelling van een voorlopige maatregel om verzoeker te werk te stellen bij de personeelsvereniging „Génération 2004” of bij een ander directoraat-generaal van de Commissie

         Dictum

                  1)

                  Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van tuchtprocedure CMS 13/087.

                  2)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen voor het overige.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-475/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Onwettigheid van de verificatiebeschikking — Redelijke termijn — Beginsel van behoorlijk bestuur — Beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid — Hoofdelijke aansprakelijkheid voor de betaling van de geldboete — Toereikend bewijs van de inbreuk — Duur van de inbreuk — Geldboeten — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/40

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Prysmian en Prysmian Cavi e Sistemi/Commissie
      (Zaak T-475/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Onwettigheid van de verificatiebeschikking - Redelijke termijn - Beginsel van behoorlijk bestuur - Beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid - Hoofdelijke aansprakelijkheid voor de betaling van de geldboete - Toereikend bewijs van de inbreuk - Duur van de inbreuk - Geldboeten - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/55)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Prysmian SpA (Milaan, Italië) en Prysmian Cavi e Sistemi Srl (Milaan) (vertegenwoordigers: C. Tesauro, F. Russo, L. Armati en C. Toniolo, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Giolito, L. Malferrari, P. Rossi en H. van Vliet, vervolgens C. Giolito, P. Rossi en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door S. Kingston, barrister)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: The Goldman Sachs Group, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, J. Koponen en A. Mangiaracina, advocaten)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Pirelli & C. SpA (Milaan) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. Rizza, P. Ferrari, F. Moretti en A. Fava, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit verzoeksters betreft, en tot verlaging van de hun opgelegde geldboeten

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Prysmian SpA en Prysmian Cavi e Sistemi Srl zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

                  3)

                  The Goldman Sachs Group, Inc. en Pirelli & C. SpA zullen hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak C-103/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Messer France SAS, voorheen Praxair/Premier ministre, Commission de régulation de l’énergie, Ministre de l'Économie et des Finances, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de belastingwetgeving — Richtlijn 92/12/EEG — Artikel 3, lid 2 — Richtlijn 2003/96/EG — Artikelen 3 en 18 — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Accijns — Bestaan van een andere indirecte belasting — Voorwaarden — Nationale regeling die voorziet in een bijdrage aan de openbare dienst van elektriciteitsvoorziening — Begrip specifieke doeleinden — Inachtneming van minimumbelastingniveaus)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/12

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Messer France SAS, voorheen Praxair/Premier ministre, Commission de régulation de l’énergie, Ministre de l'Économie et des Finances, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer
      (Zaak C-103/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de belastingwetgeving - Richtlijn 92/12/EEG - Artikel 3, lid 2 - Richtlijn 2003/96/EG - Artikelen 3 en 18 - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Accijns - Bestaan van een andere indirecte belasting - Voorwaarden - Nationale regeling die voorziet in een bijdrage aan de openbare dienst van elektriciteitsvoorziening - Begrip specifieke doeleinden - Inachtneming van minimumbelastingniveaus))
      (2018/C 328/13)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d’État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Messer France SAS, voorheen Praxair

         Verwerende partijen: Premier ministre, Commission de régulation de l’énergie, Ministre de l’Économie et des Finances, Ministre de l’Environnement, de l’Énergie et de la Mer

         Dictum

                  1)

                  Artikel 18, lid 10, tweede alinea, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, moet aldus worden uitgelegd dat de naleving van de in deze richtlijn neergelegde minimumbelastingniveaus tot 1 januari 2009 de enige van de Unierechtelijke regels inzake de belasting van elektriciteit was die de Franse Republiek gehouden was na te komen.

                  2)

                  Artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, moet aldus worden uitgelegd dat de invoering van een geharmoniseerde accijns geen voorwaarde is voor de instelling van een andere indirecte belasting op elektriciteit en dat een belasting als die in het hoofdgeding geen zodanige accijns vormt, zodat de verenigbaarheid ervan met de richtlijnen 92/12 en 2003/96 moet worden beoordeeld in het licht van de voorwaarden in artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 voor andere indirecte belastingen met specifieke doeleinden.

                  3)

                  Artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 moet aldus worden uitgelegd dat een belasting als in het hoofdgeding aan de orde kan worden gekwalificeerd als een „andere indirecte belasting” op grond van het milieudoeleinde ervan, namelijk de meerkosten financieren die voortvloeien uit de afnameplicht van groene energie, maar niet op grond van de doeleinden van territoriale en sociale cohesie, zoals invoering van geografisch gelijke tarieven en verlaging van de elektriciteitsprijs voor huishoudens in behoeftige omstandigheden, noch op grond van zuiver administratieve doeleinden, met name de financiering van de administratieve kosten van autoriteiten of overheidsinstellingen zoals de nationale ombudsman voor energie en de depositokas, onder voorbehoud van toetsing door de verwijzende rechter of de uit hoofde van de accijnzen geldende voorschriften inzake belastingheffing in acht zijn genomen.

                  4)

                  Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat de betrokken belastingplichtigen aanspraak kunnen maken op een gedeeltelijke terugbetaling van een belasting als in het hoofdgeding aan de orde, die evenredig is aan dat deel van de opbrengst van die belasting dat bestemd is voor niet-specifieke doeleinden, mits deze belasting door de belastingplichtigen niet is afgewenteld op hun eigen afnemers, hetgeen aan de verwijzende rechter is om na te gaan.

         (1)  PB C 161 van 22.5.2017.


title: Zaak T-73/17: Arrest van het Gerecht van 12 september 2018 — RS/Commissie („Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving — Intern vergelijkend onderzoek — Vorming van een reserve voor de aanwerving van assistenten — Toelatingsvoorwaarde inzake ononderbroken actieve dienst gedurende de twaalf maanden voorafgaand aan het verstrijken van de termijn voor aanmelding — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Niet-toelating tot de examens van een vergelijkend onderzoek”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/24

      Arrest van het Gerecht van 12 september 2018 — RS/Commissie
      (Zaak T-73/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Aanwerving - Intern vergelijkend onderzoek - Vorming van een reserve voor de aanwerving van assistenten - Toelatingsvoorwaarde inzake ononderbroken actieve dienst gedurende de twaalf maanden voorafgaand aan het verstrijken van de termijn voor aanmelding - Verlof om redenen van persoonlijke aard - Niet-toelating tot de examens van een vergelijkend onderzoek”))
      (2018/C 392/28)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: RS (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/02/AST/16 (AST 2) waarbij de sollicitatie van verzoeker is afgewezen, en tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/02/AST/16 (AST 2) waarbij de sollicitatie van RS is afgewezen, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 112 van 10.4.2017.


title: Zaak C-511/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 3 augustus 2018 — La Quadrature du Net, French Data Network, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs, Igwan.net / Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice, Ministre de l'Intérieur, Ministre des Armées

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/7

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 3 augustus 2018 — La Quadrature du Net, French Data Network, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs, Igwan.net / Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice, Ministre de l'Intérieur, Ministre des Armées
      (Zaak C-511/18)
      (2018/C 392/10)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d'État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: La Quadrature du Net, French Data Network, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs, Igwan.net

         Verwerende partijen: Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice, Ministre de l'Intérieur, Ministre des Armées

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet de verplichting tot algemene en ongedifferentieerde bewaring, die rust op de aanbieders op grond van de permissieve bepalingen van artikel 15, lid 1, van richtlijn [2002/58/EG] van 12 juli 2002 (1), in een context die wordt gekenmerkt door ernstige en aanhoudende bedreigingen voor de nationale veiligheid, en met name door terreurgevaar, worden beschouwd als een inmenging die wordt gerechtvaardigd door het recht op veiligheid als gewaarborgd door artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en door de vereisten van nationale veiligheid, waarvoor de verantwoordelijkheid krachtens artikel 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie uitsluitend op de lidstaten rust?

                  2)

                  Dient de richtlijn van 12 juli 2002, gelezen in het licht van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus te worden uitgelegd dat zij het mogelijk maakt om wetgevende maatregelen te nemen, zoals maatregelen voor het in real time opvragen van verkeers- en locatiegegevens van welbepaalde personen, die weliswaar van invloed zijn op de rechten en verplichtingen van de aanbieders van een elektronische communicatiedienst, maar hun geen specifieke verplichting opleggen tot bewaring van hun gegevens?

                  3)

                  Moet de richtlijn van 12 juli 2002, gelezen in het licht van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij de regelmatigheid van de procedures voor het opvragen van verbindingsgegevens in alle gevallen afhankelijk stelt van het vereiste om de betrokken personen te informeren wanneer dergelijke informatie het onderzoek van de bevoegde autoriteiten niet langer in gevaar kan brengen, dan wel dat dergelijke procedures als regelmatig kunnen worden beschouwd gelet op alle andere bestaande procedurele waarborgen, aangezien deze waarborgen de doeltreffendheid van het recht op beroep garanderen?

         (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (PB 2002, L 201, blz. 37).


title: Zaak T-739/14: Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — PSC Prominvestbank/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Plaatsing van de entiteit die verzoekster in eigendom heeft op de lijst van entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Misbruik van bevoegdheid — Recht op eigendom — Vrijheid van ondernemerschap — Gelijke behandeling”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/18

      Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — PSC Prominvestbank/Raad
      (Zaak T-739/14) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Plaatsing van de entiteit die verzoekster in eigendom heeft op de lijst van entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Misbruik van bevoegdheid - Recht op eigendom - Vrijheid van ondernemerschap - Gelijke behandeling”))
      (2018/C 392/21)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: PSC Prominvestbank, Joint-Stock Commercial Industrial & Investment Bank (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: J. M. Viñals Camallonga, J. L. Iriarte Ángel en L. Barriola Urruticoechea, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. de Elera-San Miguel Hurtado en F. Florindo Gijón, vervolgens F. Florindo Gijón, P. Mahnič Bruni en H. Marcos Fraile, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, D. Gauci en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 13), zoals gewijzigd bij besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van besluit 2014/512 (PB 2014, L 271, blz. 54), en verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 tot wijziging van verordening nr. 833/2014 (PB 2014, L 271, blz. 3), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  PSC Prominvestbank, Joint-Stock Commercial Industrial & Investment Bank zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak T-401/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2018 — SFIE-PE / Parlement („Kort geding — Institutioneel recht — Staking van tolken — Door het Europees Parlement vastgestelde maatregelen om tolken op te roepen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Verzoek om voorlopige maatregelen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Afweging van belangen”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/31

      Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2018 — SFIE-PE / Parlement
      (Zaak T-401/18 R)
      ((„Kort geding - Institutioneel recht - Staking van tolken - Door het Europees Parlement vastgestelde maatregelen om tolken op te roepen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Verzoek om voorlopige maatregelen - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Afweging van belangen”))
      (2018/C 392/38)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Syndicat des fonctionnaires internationaux et européens — Section du Parlement européen (SFIE-PE) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, ten eerste strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de besluiten van het Europees Parlement van 2 en 3 juli 2018 om tolken op te roepen en van de toekomstige besluiten om tolken op te roepen voor 5, 10 en 11 juli 2018, en ten tweede tot verordening aan het Parlement om in de toekomst het oproepen van tolken te beperken

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-104/17: Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Apple/EUIPO — Apo International (apo) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk apo — Ouder Uniebeeldmerk dat een appel afbeeldt en oudere Uniewoordmerken APPLE — Relatieve weigeringsgronden — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/26

      Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Apple/EUIPO — Apo International (apo)
      (Zaak T-104/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk apo - Ouder Uniebeeldmerk dat een appel afbeeldt en oudere Uniewoordmerken APPLE - Relatieve weigeringsgronden - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 392/32)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Olsen, P. Andreottola, solicitors, en G. Tritton, barrister)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Apo International Co. Ltd (Taipei, Taiwan)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 (zaak R 698/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Apple en Apo International

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 1 december 2016 (zaak R 698/2016-4) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 129 van 24.4.2017.


title: Zaak C-151/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2018 door El Corte Inglés SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 december 2017 in zaak T-213/16, El Corte Inglés/EUIPO

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/2

      Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2018 door El Corte Inglés SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 december 2017 in zaak T-213/16, El Corte Inglés/EUIPO
      (Zaak C-151/18 P)
      (2018/C 392/03)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: El Corte Inglés SA (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, abogado)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Elho Business & Sport Vertriebs GmbH
      Bij beschikking van 6 september 2018 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-402/18 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2018 — Aquino e.a. / Parlement („Kort geding — Institutioneel recht — Staking van tolken — Door het Europees Parlement vastgestelde maatregelen om tolken op te roepen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Verzoek om voorlopige maatregelen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Afweging van belangen”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/31

      Beschikking van de president van het Gerecht van 4 juli 2018 — Aquino e.a. / Parlement
      (Zaak T-402/18 R)
      ((„Kort geding - Institutioneel recht - Staking van tolken - Door het Europees Parlement vastgestelde maatregelen om tolken op te roepen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Verzoek om voorlopige maatregelen - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Afweging van belangen”))
      (2018/C 392/39)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Roberto Aquino (Brussel, België) en 30 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, ten eerste strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de besluiten van het Europees Parlement van 2 en 3 juli 2018 om tolken op te roepen en van de toekomstige besluiten om tolken op te roepen voor 5, 10 en 11 juli 2018, en ten tweede tot verordening aan het Parlement om in de toekomst het oproepen van tolken te beperken

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-418/17: Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Eduard Meier/EUIPO — Calzaturificio Elisabet (Safari Club) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Safari Club — Ouder nationaal beeldmerk WS Walk Safari — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/28

      Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Eduard Meier/EUIPO — Calzaturificio Elisabet (Safari Club)
      (Zaak T-418/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Safari Club - Ouder nationaal beeldmerk WS Walk Safari - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 392/34)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Eduard Meier GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Schicker en M. Knitter, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Calzaturificio Elisabet Srl (Monte Urano, Italië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 mei 2017 (zaak R 1158/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Calzaturificio Elisabet en Eduard Meier

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 2 mei 2017 (zaak R 1158/2016-4) wordt vernietigd voor zover daarbij de oppositie tegen de inschrijving van het Uniewoordmerk Safari Club voor de waren „jagerstassen”, „kleding voor jagers, jachtkleding en -schoenen” is toegewezen.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 277 van 21.8.2017.


title: Zaak C-512/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 3 augustus 2018 — French Data Network, La Quadrature du Net, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs / Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/7

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 3 augustus 2018 — French Data Network, La Quadrature du Net, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs / Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice
      (Zaak C-512/18)
      (2018/C 392/11)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d'État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: French Data Network, La Quadrature du Net, Fédération des fournisseurs d’accès à Internet associatifs

         Verwerende partijen: Premier ministre, Garde des Sceaux, ministre de la Justice

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet de verplichting tot algemene en ongedifferentieerde bewaring, die rust op de aanbieders op grond van de permissieve bepalingen van artikel 15, lid 1, van richtlijn [2002/58/EG] van 12 juli 2002 (1), met name gelet op de waarborgen en controles die vervolgens gelden voor zowel het opvragen als het gebruiken van die verbindingsgegevens, worden beschouwd als een inmenging die wordt gerechtvaardigd door het recht op veiligheid als gewaarborgd door artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en door de vereisten van nationale veiligheid, waarvoor de verantwoordelijkheid krachtens artikel 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie uitsluitend op de lidstaten rust?

                  2)

                  Moeten de bepalingen van richtlijn [2000/31/EG] van 8 juni 2000 (2), gelezen tegen de achtergrond van de artikelen 6, 7, 8 en 11 alsook van artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij toestaan dat een staat een nationale regeling invoert die de personen van wie de activiteit erin bestaat online toegang tot communicatiediensten aan het publiek aan te bieden, en de natuurlijke of rechtspersonen die, zelfs gratis, met het oog op de terbeschikkingstelling aan het publiek door het aanbieden van online communicatiediensten aan het publiek zorgen voor de opslag van door de afnemers van die diensten aangeleverde signalen, geschriften, beelden, geluiden of berichten van om het even welke aard, verplicht om gegevens te bewaren die het mogelijk maken om eenieder te identificeren die heeft bijgedragen tot de creatie van de inhoud of van om het even welke inhoud van de diensten waarvan zij aanbieder zijn, zodat de gerechtelijke autoriteit in voorkomend geval om mededeling ervan kan verzoeken om de regels inzake burgerlijke of strafrechtelijke aansprakelijkheid te doen naleven?

         (1)  Richtlĳn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (PB 2002, L 201, blz. 37).

         (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) (PB 2000, L 178, blz. 1).


title: Zaak T-652/17: Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — Eddy’s Snack Company/EUIPO — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Eddy’s Snackcompany) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Eddy’s Snackcompany — Ouder nationaal woordmerk TEDDY — Relatieve weigeringsgrond — Verbod om ultra petita te beslissen — Artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/28

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — Eddy’s Snack Company/EUIPO — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Eddy’s Snackcompany)
      (Zaak T-652/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Eddy’s Snackcompany - Ouder nationaal woordmerk TEDDY - Relatieve weigeringsgrond - Verbod om ultra petita te beslissen - Artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”])
      (2018/C 392/35)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Eddy’s Snack Company GmbH (Lügde, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Decker, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 juli 2017 (zaak R 1999/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli en Eddy’s Snack Company

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 11 juli 2017 (zaak R 1999/2016-4) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die welke Eddy’s Snack Company GmbH in de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt.

         (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak C-246/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 april 2018 door Dochirnie pidpryiemstvo Kondyterska korporatsiia „Roshen” tegen het arrest van het Gerecht (Derde Kamer) van 7 februari 2018 in zaak T-775/16: Kondyterska korporatsiia „Roshen”/EUIPO

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/3

      Hogere voorziening ingesteld op 6 april 2018 door Dochirnie pidpryiemstvo Kondyterska korporatsiia „Roshen” tegen het arrest van het Gerecht (Derde Kamer) van 7 februari 2018 in zaak T-775/16: Kondyterska korporatsiia „Roshen”/EUIPO
      (Zaak C-246/18 P)
      (2018/C 392/04)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Dochirnie pidpryiemstvo Kondyterska korporatsiia „Roshen” (vertegenwoordigers: R. Žabolienė, advokatė, I. Lukauskienė, advokatė)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Moscow Confectionery Factory „Krasnyiy oktyabr” OAO
      Bij beschikking van 6 september 2018 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-518/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Českých Budějovicích (Tsjechië) op 7 augustus 2018 — RD/SC

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/8

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Českých Budějovicích (Tsjechië) op 7 augustus 2018 — RD/SC
      (Zaak C-518/18)
      (2018/C 392/12)
      Procestaal: Tsjechisch

         Verwijzende rechter

      Okresní soud v Českých Budějovicích

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: RD

         Verwerende partij: SC

         Prejudiciële vraag

      Moet artikel 3, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 805/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen aldus worden uitgelegd dat een schuldvordering waarover een beslissing is gegeven na de bewijsverkrijging, als niet-betwist kan worden beschouwd wanneer noch verweerster, die haar schuld had erkend vóór de start van de procedure, noch haar mandataris heeft deelgenomen aan de gerechtelijke procedure of enig punt van bezwaar heeft opgeworpen in de loop van de procedure?

         (1)  PB 2004, L 143, blz. 15.


title: Zaak T-664/16: Beschikking van het Gerecht van 30 mei 2018 — PJ/EUIPO — Erdmann & Rossi (Erdmann & Rossi) („Uniemerk — Vertegenwoordiging door een advocaat die geen onafhankelijke derde ten aanzien van de verzoekende partij is — Substitutie van een partij in het geding — Overgang van de rechten van de aanvrager van een Uniemerk — Vertegenwoordiging door een advocaat die geen onafhankelijke derde ten aanzien van de indiener van het verzoek tot substitutie is — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/29

      Beschikking van het Gerecht van 30 mei 2018 — PJ/EUIPO — Erdmann & Rossi (Erdmann & Rossi)
      (Zaak T-664/16) (1)

      ((„Uniemerk - Vertegenwoordiging door een advocaat die geen onafhankelijke derde ten aanzien van de verzoekende partij is - Substitutie van een partij in het geding - Overgang van de rechten van de aanvrager van een Uniemerk - Vertegenwoordiging door een advocaat die geen onafhankelijke derde ten aanzien van de indiener van het verzoek tot substitutie is - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2018/C 392/36)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: PJ (vertegenwoordiger: S. advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Hanne, vervolgens A. Söder, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Erdmann & Rossi GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juli 2016 (zaak R 1670/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Erdmann & Rossi en PJ

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Op het verzoek tot substitutie behoeft niet meer te worden beslist.

                  3)

                  PJ wordt verwezen in de kosten.

                  4)

                  [Y]-GmbH, en elke partij, zal haar eigen kosten betreffende het verzoek tot substitutie dragen.

         (1)  PB C 70 van 6.3.2017.


title: Zaak T-507/18: Beroep ingesteld op 24 augustus 2018 — Frankrijk/Commissie

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/32

      Beroep ingesteld op 24 augustus 2018 — Frankrijk/Commissie
      (Zaak T-507/18)
      (2018/C 392/40)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: F. Alabrune, D. Colas, A.-L. Desjonquères, S. Horrenberger en A. Alidière, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  uitvoeringsbesluit (EU) 2018/873 van de Commissie van 13 juni 2018 tot onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover daarbij een forfaitaire correctie van 5 % is toegepast, wat overeenkomt met 1 945 435,39 EUR, wat betreft de „Andere rechtstreekse steun — POSEI”, wegens „Onjuiste boekhouding voor bepaalde partijen bananen”, voor de boekjaren 2013, 2014, 2015 en 2016;

                  —

                  de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van de Commissie in het kader van de procedure voor conformiteitsgoedkeuring van de steun voor bananen, omdat zij een verkeerde uitleg heeft gegeven aan het begrip „afzet” van groene bananen die in aanmerking komen voor steun van het programma van speciaal op het afgelegen en insulaire karakter afgestemde maatregelen (POSEI) voor Guadeloupe en Martinique.
      Ten eerste meent verzoekster namelijk dat de Commissie een uitleg van dit begrip hanteert die in strijd is met de werkingssfeer van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1333/2011 van de Commissie van 19 december 2011 tot vaststelling van handelsnormen voor bananen, voorschriften inzake de controle op de naleving van die handelsnormen en voorschriften betreffende de mededelingen in de sector bananen (PB 2011, L 336, blz. 23).
      Ten tweede voert zij aan dat de door de Commissie gehanteerde uitleg van voornoemd begrip voortvloeit uit een verkeerde toepassing van artikel 76 van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 671).


title: Zaak T-798/14: Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — DenizBank/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Plaatsing van de naam van de entiteit die verzoekster in eigendom heeft op de lijst van entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Associatieovereenkomst tussen de EU en Turkije — Grondrechten — Evenredigheid”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/19

      Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — DenizBank/Raad
      (Zaak T-798/14) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Plaatsing van de naam van de entiteit die verzoekster in eigendom heeft op de lijst van entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Associatieovereenkomst tussen de EU en Turkije - Grondrechten - Evenredigheid”))
      (2018/C 392/22)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: DenizBank A.Ş. (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordigers: O. Jones, D. Heaton, barristers, R. Mattick, S. Utku, solicitors, en M. Lester, QC)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en A. de Elera-San Miguel Hurtado, vervolgens S. Boelaert en P. Mahnič Bruni, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Gauci, L. Havas en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 13), zoals gewijzigd bij besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 (PB 2014, L 271, blz. 54), besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014 (PB 2014, L 349, blz. 58), besluit (GBVB) 2015/2431 van de Raad van 21 december 2015 (PB 2015, L 334, blz. 22), besluit (GBVB) 2016/1071 van de Raad van 1 juli 2016 (PB 2016, L 178, blz. 21), en besluit (GBVB) 2016/2315 van de Raad van 19 december 2016 (PB 2016, L 345, blz. 65), en, ten tweede, verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 (PB 2014, L 271, blz. 3), en verordening nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014 (PB 2014, L 349, blz. 20), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  DenizBank A.Ş. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-825/17: Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Carbon System Verwaltungs/EUIPO (LIGHTBOUNCE) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk LIGHTBOUNCE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/64

      Arrest van het Gerecht van 27 september 2018 — Carbon System Verwaltungs/EUIPO (LIGHTBOUNCE)
      (Zaak T-825/17) (1)

      („Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk LIGHTBOUNCE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/85)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Carbon System Verwaltungs GmbH (Marktheidenfeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Gilch en L. Petri, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: S. Hanne en D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 oktober 2017 (zaak R 2301/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken LIGHTBOUNCE als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Carbon System Verwaltungs GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 52 van 12.2.2018.


title: Zaak T-550/18: Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Harrington Padrón/Raad

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/86

      Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Harrington Padrón/Raad
      (Zaak T-550/18)
      (2018/C 427/113)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Katherine Nayarith Harrington Padrón (Caracas, Venezuela) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni en L. Giuliano, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (1), en van uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (2), voor zover de bepalingen ervan verzoekster betreffen; en

                  —

                  verwijzing van de Raad in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de bestreden handelingen bevatten een kennelijke beoordelingsfout en bevatten geen nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs.

                              —

                              In dit verband stelt verzoekster dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan wat verzoeksters functies en rollen betreft en dat hij geen geheel van nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs ter ondersteuning van zijn argumenten heeft openbaar gemaakt. Verzoekster stelt voorts dat de Raad heeft verzuimd het bewijsmateriaal naar behoren te beoordelen of ten minste, dat deze beoordeling kennelijk onjuist was.

                  2.

                  Tweede middel: de door de bestreden handelingen opgelegde beperkende maatregelen vormen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van verzoeksters fundamentele eigendomsrecht.

         (1)  Besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 12).

         (2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 5).


title: Zaak T-682/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Franse Republiek / Commissie („ELGF — Oppervlaktegebonden steun — Procedure tot schorsing van de maandelijkse betalingen aan een lidstaat — Artikel 41, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1306/2013 — Essentiële onderdelen van het nationale controlesysteem — Geconstateerde tekortkomingen — Actieplan met duidelijke voortgangsindicatoren dat is vastgesteld in overleg met de Commissie — Evenredigheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/45

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2018 — Franse Republiek / Commissie
      (Zaak T-682/16) (1)

      („ELGF - Oppervlaktegebonden steun - Procedure tot schorsing van de maandelijkse betalingen aan een lidstaat - Artikel 41, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1306/2013 - Essentiële onderdelen van het nationale controlesysteem - Geconstateerde tekortkomingen - Actieplan met duidelijke voortgangsindicatoren dat is vastgesteld in overleg met de Commissie - Evenredigheid”)
      (2018/C 427/57)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: F. Alabrune, D. Colas, D. Segoin, A.-L. Desjonquères en S. Horrenberger, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: X. Lewis en D. Triantafyllou, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2016) 4287 final van de Commissie van 12 juli 2016 tot schorsing van de maandelijkse betalingen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) aan Frankrijk.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Franse Republiek draagt haar eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie.

                  3)

                  De Portugese Republiek draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak T-551/18: Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Oblitas Ruzza/Raad

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/86

      Beroep ingesteld op 19 september 2018 — Oblitas Ruzza/Raad
      (Zaak T-551/18)
      (2018/C 427/114)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Sandra Oblitas Ruzza (Caracas, Venezuela) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni en L. Giuliano, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (1) en van uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (2), voor zover de bepalingen ervan verzoekster betreffen; en

                  —

                  verwijzing van de Raad in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de bestreden handelingen bevatten een kennelijke beoordelingsfout en bevatten geen nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs.

                              —

                              In dit verband stelt verzoekster dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan wat verzoeksters functies en rollen betreft en dat hij geen geheel van nauwkeurig en onderling samenhangend bewijs ter ondersteuning van zijn argumenten heeft openbaar gemaakt. Verzoekster stelt voorts dat de Raad heeft verzuimd het bewijsmateriaal naar behoren te beoordelen of ten minste, dat deze beoordeling kennelijk onjuist was.

                  2.

                  Tweede middel: de door de bestreden handelingen opgelegde beperkende maatregelen vormen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van verzoeksters fundamentele eigendomsrecht.

         (1)  Besluit (GBVB) 2018/901 van de Raad van 25 juni 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 12).

         (2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/899 van de Raad van 25 juni 2018 tot uitvoering van verordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela (PB L 160 I, blz. 5).