title: Zaak C-546/15: Beroep ingesteld op 16 oktober 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/10

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-546/15)
   (2016/C 007/16)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, M. Heller en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat verweerster niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 24, lid 1, van richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (1), doordat zij de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen niet heeft vastgesteld dan wel deze niet aan de Commissie heeft meegedeeld;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU wegens de niet-nakoming van haar verplichting om de omzettingsmaatregelen mee te delen een dwangsom van 210 078 EUR per dag, te betalen op de eigenmiddelenrekening van de Europese Unie, opleggen vanaf de dag waarop het Hof van Justitie bij arrest zal hebben vastgesteld dat verweerster haar verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De omzettingstermijn van de richtlijn is op 14 februari 2014 verstreken.

      (1)  PB L 197, blz. 38.


title: Doorhaling van zaak T-244/03

text:
C 35/20               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     7.2.2004
              Doorhaling van zaak T-124/03 (1)                     van 4 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-161/03: Cascades SA tegen Commissie van de Europese
                         (2004/C 35/37)                            Gemeenschappen.
                       (Procestaal: Engels)                        (1) PB C 171 van 19.7.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-124/03: AES Drax Power Limited tegen Commissie van
                                                                                Doorhaling van zaak T-243/03 (1)
de Europese Gemeenschappen.
                                                                                (2004/C 35/40)
(1) PB C 135 van 7.6.2003.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
              Doorhaling van zaak T-127/03 (1)                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                   van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                         (2004/C 35/38)                            zaak T-243/03: Guardant Inc. tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                   binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                     (Procestaal: Nederlands)                      (BHIM).
                                                                   (1) PB C 264 van 1.11.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 7 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-127/03: Antoinette Pascucci tegen Europol.
(1) PB C 158 van 5.7.2003.                                                       Doorhaling van zaak T-244/03 (1)
                                                                                (2004/C 35/41)
                                                                                (Procestaal: Frans)
              Doorhaling van zaak T-161/03 (1)
                         (2004/C 35/39)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                        (Procestaal: Frans)                        van 15 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-244/03: Flavia Angeletti tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking        (1) PB C 200 van 23.8.2003.


title: Arrest van het Hof van 23 september 2003 in zaak C-452/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Margarethe Ospelt tegen Schlössle Weissenberg Familienstiftung ("Vrĳ verkeer van kapitaal — Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Artikel 40 en bĳlage XII EER-overeenkomst — Procedure van voorafgaande vergunning voor verwerving van landbouw- en bosbouwgrond — Toelaatbaarheid — Voorwaarden")

text:
C 275/16                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
2)    Met dit bewijs moet met name ondubbelzinnig kunnen worden               1)    Door, na het verstrijken van de in het met redenen omkleed
      vastgesteld dat de veredelingsproducten het resultaat zijn van de             advies gestelde termijn, bij wege van artikel 62, eerste alinea,
      behandeling van de tijdelijk uitgevoerde goederen.                            van decreto legislativo nr 504, met als opschrift „Testo
                                                                                unico delle disposizioni legislative concernenti le imposti sulla
3)    De verwijzende rechter dient te bepalen of de ondernemer, gelet               produzione e sui consumi e relative sanzioni penali e am-
      op alle omstandigheden van de in het hoofdgeding aanhangige                   ministrative” (gecoördineerde tekst van de wettelijke bepalingen
      zaak, dit bewijs al dan niet heeft geleverd.                                  betreffende de belastingen op productie en verbruik en inzake
                                                                                de strafrechtelijke en administratieve sancties ter zake), een
4)    Indien dit het geval is, mag bij het in het vrije verkeer brengen             verbruiksbelasting op smeerolie te handhaven, is de Italiaanse
      van de veredelingsproducten het bedrag worden afgetrokken van                 Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten
      de invoerrechten die op de tijdelijk uitgevoerde goederen van                 krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de
      toepassing zouden zijn, indien de juiste tariefpost was toegepast.            Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling
                                                                                voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer
                                                                                daarvan en de controles daarop, en artikel 8, lid 1, sub a, van
(1) PB C 369 van 22.12.2001.                                                        richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
                                                                                betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
                                                                                minerale oliën, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de
                                                                                Raad van 22 december 1994.
                                                                              2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                              (1) PB C 31 van 2.2.2002.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                     van 25 september 2003                                                        ARREST VAN HET HOF
in zaak C-437/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                                van 23 september 2003
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                              in zaak C-452/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
                                                                              hof om een prejudiciële beslissing): Margarethe Ospelt
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 92/12/EEG en 92/81/EEG                                tegen Schlössle Weissenberg Familienstiftung (1)
   — Belasting op smeerolie — Accijns op minerale oliën”)
                                                                              („Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 73 B EG-Verdrag
                          (2003/C 275/26)                                     (thans artikel 56 EG) — Artikel 40 en bijlage XII EER-
                                                                              overeenkomst — Procedure van voorafgaande vergunning
                                                                              voor verwerving van landbouw- en bosbouwgrond — Toe-
                         (Procestaal: Italiaans)                                               laatbaarheid — Voorwaarden”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              (2003/C 275/27)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-437/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                dentie van het Hof)
pen (gemachtigden: E. Traversa en K. Gross) tegen Italiaanse
Republiek (gemachtigde: I.M. Braguglia, bijgestaan door
G. Aiello), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                 In zaak C-452/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Italiaanse Republiek, door een belasting op smeerolie te                      krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof
handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                    (Oostenrijk), in een procedure ingeleid door Margarethe Ospelt
rusten krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van                en Schlössle Weissenberg Familienstiftung, om een prejudiciële
de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling                 beslissing over de uitlegging van artikel 6 EG-Verdrag (thans,
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer                   na wijziging, artikel 12 EG) en de artikelen 73 B tot en met
daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1), en artikel 8,               73 D, 73 F en 73 G EG-Verdrag (thans de artikelen 56 EG tot
lid 1, sub a, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van                         en met 60 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur                  G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet (rapporteur),
van de accijns op minerale oliën (PB L 316, blz. 12), zoals                   M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december                  sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
1994 (PB L 365, blz. 46), heeft het Hof (Eerste kamer),                       V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha
samengesteld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpre-                   Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
sident, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:                     hoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 septem-
S. Alber; griffier: R. Grass, op 25 september 2003 een arrest                 ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   volgt:
 ---pagebreak--- 15.11.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/17
1)    Een regeling zoals die van het Vorarlberger Grundverkehrsgesetz         rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet,
      (wet inzake grondeigendom) van 23 september 1993, zoals                 hoofdadministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewe-
      gewijzigd, die transacties betreffende landbouw- en bosbouw-            zen waarvan het dictum luidt als volgt:
      gronden aan administratieve beperkingen onderwerpt, moet in
      het geval van een transactie tussen onderdanen van staten               Artikel 39, lid 4, EG moet aldus worden uitgelegd dat het een
      die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese             lidstaat slechts toestaat de betrekkingen van kapitein op onder zijn
      Economische Ruimte van 2 mei 1992, worden getoetst aan                  vlag varende vissersschepen die voor de „kleine zeevaart” („Kleine
      artikel 40 en bijlage XII van deze overeenkomst, welke                  Seeschifffahrt”) worden gebruikt, aan eigen onderdanen voor te
      bepalingen dezelfde juridische strekking hebben als de in wezen         behouden, wanneer de aan de kapiteins van deze schepen toebedeelde
      identieke bepalingen van artikel 73 B EG-Verdrag (thans                 bevoegdheden van openbaar gezag daadwerkelijk regelmatig worden
      artikel 56 EG).                                                         uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun werkzaamhe-
                                                                              den vormen.
2)    Artikel 73 B van het Verdrag, alsmede de artikelen 73 C,
      73 D, 73 F en 73 G EG-Verdrag (thans de artikelen 57 EG
                                                                              (1) PB C 109 van 4.5.2002.
      tot en met 60 EG) verzetten zich er niet tegen dat de
      verwerving van landbouwgronden afhangt van de afgifte van
      een voorafgaande vergunning zoals die waarin het Vorarlberger
      Grundverkehrsgesetz voorziet. Zij verzetten zich er echter wel
      tegen dat deze vergunning steeds wordt geweigerd wanneer de
      verkrijger de betrokken grond niet zelf bewerkt in het kader van                             ARREST VAN HET HOF
      een landbouwbedrijf en er niet woont.
                                                                                (Vierde kamer)
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                van 11 september 2003
                                                                              in zaak C-67/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
                                                                              („Niet-nakoming — Artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG —
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                              Kwaliteit van schelpdierwater — Programma ter verminde-
                                                                                ring van verontreiniging”)
                      van 30 september 2003
                                                                                (2003/C 275/29)
in zaak C-47/02 (verzoek van het Schleswig-Holsteini-
sches Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslis-                                                (Procestaal: Engels)
sing): Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek tegen
                  Bondsrepubliek Duitsland (1)                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(„Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39, lid 4, EG —
Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins van vissers-
schepen — Verlening van bevoegdheden van openbaar gezag                       In zaak C-67/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
aan boord — Aan onderdanen van vlagstaat voorbehouden                         pen (gemachtigde: M. Shotter) tegen Ierland (gemachtigde:
                           betrekkingen”)                                     D. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
                                                                              Ierland, door niet voor al zijn aangewezen schelpdierwateren
                          (2003/C 275/28)                                     programma’s vast te stellen overeenkomstig artikel 5 van
                                                                              richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake
                          (Procestaal: Duits)                                 de vereiste kwaliteit van schelpdierwater (PB L 281, blz 47), de
                                                                              krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
                          dentie van het Hof)                                 volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, A. La Pergola
                                                                              (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
                                                                              F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 11 september 2003 een
                                                                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak C-47/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Schleswig-Holsteinische Oberver-                  1)    Door niet voor al zijn aangewezen schelpdierwateren program-
waltungsgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding                        ma’s op te stellen overeenkomstig artikel 5 van richtlijn 79/
tussen Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek en Bondsrepu-                        923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door de Wasser- und                               kwaliteit van schelpdierwater, is Ierland de krachtens deze
Schifffahrtsdirektion Nord, om een prejudiciële beslissing over                     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
de uitlegging van artikel 39, lid 4, EG, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,                  2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                            (1) PB C 109 van 4.5.2002.
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,


title: Zaak C-3/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus (Estland) op 3 januari 2013 — AS Baltic Agro/Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus (Estland) op 3 januari 2013 — AS Baltic Agro/Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus
   (Zaak C-3/13)
   2013/C 63/23
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS Baltic Agro

      Verwerende partij: Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, van verordening nr. 661/2008 (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de importeur en de eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap steeds dezelfde persoon dienen te zijn?

               2)

               Moet artikel 3, lid 1, van verordening nr. 661/2008 van de Raad, juncto besluit 2008/577 (2) van de Commissie, aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling van het antidumpingrecht enkel geldt voor een dergelijke eerste onafhankelijke afnemer in de Gemeenschap die de aan te geven waren niet vóór de aangifte heeft doorverkocht?

               3)

               Moet artikel 66 van verordening nr. 2913/92 (3) van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, juncto artikel 251 van verordening nr. 2454/93 (4) van de Commissie en de andere procedurevoorschriften betreffende nadien aan de douaneaangifte aangebrachte wijzigingen, aldus worden uitgelegd dat wanneer bij de invoer van goederen niet de juiste ontvanger in de aangifte is vermeld, de aangifte op verzoek ook ná de vrijgave van de goederen ongeldig moet kunnen worden gemaakt en de vermelding van de ontvanger moet kunnen worden verbeterd, ingeval de in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 661/2008 van de Raad bedoelde vrijstelling had moeten worden toegepast indien de juiste ontvanger zou zijn vermeld, of dient artikel 220, lid 2, sub b, van verordening nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek in die omstandigheden aldus te worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten in dat geval niet tot boeking achteraf mogen overgaan?

               4)

               Indien beide sub 3 geformuleerde vragen ontkennend moeten worden beantwoord, is het dan verenigbaar met artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, juncto artikel 28, lid 1, en artikel 31 VWEU, dat artikel 66 van verordening nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, juncto artikel 251 van verordening nr. 2454/93 van de Commissie en de andere procedurevoorschriften betreffende nadien aan de douaneaangifte aangebrachte wijzigingen, niet toestaat dat een aangifte op verzoek ook na de vrijgave van de goederen ongeldig wordt gemaakt en de vermelding van de ontvanger wordt verbeterd, ingeval de in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 661/2008 van de Raad bedoelde vrijstelling had moeten worden toegepast indien de juiste ontvanger zou zijn vermeld?

      (1)  Verordening (EG) nr. 661/2008 van de Raad van 8 juli 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen, op grond van artikel 11, lid 2, en een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek, op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 384/96 (PB L 185, blz. 1).

      (2)  2008/577/EG: Besluit van de Commissie van 4 juli 2008 tot aanvaarding van de verbintenissen die zijn aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland en Oekraïne (PB L 185, blz. 43).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Zaak C-18/01: Verzoek van de Kilpailuneuvosto van 14 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Architectuurbureau Riitta Korhonen Oy, Architectenbureau Pentti Toivanen Oy en Bouwonderneming Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo Oy

text:
24.3.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 95/5
Verzoek van de Kilpailuneuvosto van 14 december 2000                   Moeten de woorden „normaal is gebruikt” in het eerste lid van
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ar-                artikel 12 van de Eerste richtlijn van de Raad betreffende de
chitectuurbureau Riitta Korhonen Oy, Architectenbureau                 aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (89/104/EEG) (1)
Pentti Toivanen Oy en Bouwonderneming Vilho Ter-                       worden uitgelegd op de wijze als hiervoor in 3.4 is omschre-
              vomaa en Varkauden Taitotalo Oy                          ven (2), en, voorzover het antwoord ontkennend luidt, aan de
                                                                       hand van welke (andere) maatstaf dient de betekenis van
                                                                       „normaal gebruik” dan te worden vastgesteld?
                         (Zaak C-18/01)
                                                                       Kan van „normaal gebruik” als vorenbedoeld ook sprake zijn,
                         (2001/C 95/07)
                                                                       indien onder het merk geen nieuwe waren worden verhandeld,
                                                                       doch wel andere activiteiten worden verricht als hiervoor
De Kilpailuneuvosto heeft bij beschikking van 14 december              omschreven in 3.1 onder (v) en (vi) (3)?
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
16 januari 2001, in het geding tussen Architectuurbureau
Riitta Korhonen Oy, Architectenbureau Pentti Toivanen Oy en
Bouwonderneming Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo
Oy, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                (1) PB L 40 van 11.02.1989, blz. 1.
                                                                       (2) „De vraag of enig gebruik als „normaal gebruik” kan worden
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 beschouwd, kan slechts worden beantwoord (i) door alle aan het
vragen:                                                                    geval eigen feiten en omstandigheden in aanmerking te nemen,
                                                                           waarbij (ii) beslissend is of het geheel van de aan het geval eigen
Moet een naamloze vennootschap, die eigendom is van een                    feiten en omstandigheden, bezien in onderlinge samenhang en in
                                                                           verband met hetgeen in de desbetreffende sector van het econo-
stad en waarop die stad controle uitoefent, worden aangemerkt              misch verkeer als gebruikelijk en commercieel verantwoord geldt,
als „aanbestedende dienst” in de zin van artikel 1, sub b,                 de indruk wekt dat het gebruik ertoe strekt voor de waren en
van richtlijn 92/50/EEG betreffende de coördinatie van de                  diensten onder het merk een afzet te vinden of te behouden en
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                  niet enkel en alleen om het merk in stand te houden, en waarbij
dienstverlening (1), wanneer die vennootschap diensten ver-                (iii) wat deze feiten en omstandigheden betreft in de regel valt te
richt in verband met het ontwerp en de bouw van bedrijfsruim-              letten op de aard, de omvang, de frequentie, de regelmaat alsmede
ten die zullen worden verhuurd aan ondernemingen?                          de duur van het gebruik in verband met de aard van de waar of
                                                                           dienst en de aard en de omvang van de onderneming.”
                                                                       (3) Verkopen van onderdelen en (merkloze) blusmiddelen voor
Subsidiair, is daarbij van belang, dat met het bouwproject van             brandblusapparaten van het merk MINIMAX aan ondernemingen
de stad wordt gestreefd naar het scheppen van gunstige                     die dergelijke apparaten onderhielden. Onderhouden, controleren,
voorwaarden voor de uitoefening van economische activi-                    herijken, repareren en reviseren van brandblusapparaten, voorzien
                                                                           van het merk MINIMAX, gebruikmakende van stickers „Gebruiks-
teiten?                                                                    klaar Minimax”.
Subsidiair, is daarbij van belang, dat die bedrijfsruimten slechts
aan één onderneming worden verhuurd?
(1) van 18 juni 1992 (PB L 209, blz. 1).
                                                                       Hogere voorziening, op 1 februari 2001 ingesteld door
                                                                       S. Cognigni tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                       kamer) van 30 november 2000 in zaak T-314/00, Cognig-
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                                                        ni/Commissie
26 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het
  geding tussen Ansul B.V. en Ajax Brandbeveiliging B.V.
                                                                                (Zaak C-43/01 P)
                         (Zaak C-40/01)
                                                                                (2001/C 95/09)
                         (2001/C 95/08)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 26 januari           is op 1 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                S. Cognigni, vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat te
31 januari 2001, in het geding tussen Ansul B.V. en Ajax               Fermo (AP) met kantoor te Pedaso, Via Giovanni XXIII 5, tegen
Brandbeveiliging B.V., het Hof van Justitie van de Europese            de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 30 november
de navolgende vragen:                                                  2000 in zaak T-314/00, Cognigni/Commissie.


title: Zaak T-260/04: Beroep, op 23 juni 2003 ingesteld door C.E.S.T.A.S. – Centro di Educazione Sanitaria e Tecnologie Appropriate Sanitarie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/36

         Beroep, op 23 juni 2003 ingesteld door C.E.S.T.A.S. – Centro di Educazione Sanitaria e Tecnologie Appropriate Sanitarie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-260/04)
   (2004/C 217/64)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 juni 2004 beroep ingesteld tegen Europese Commissie door C.E.S.T.A.S. – Centro di Educazione Sanitaria e Tecnologie Appropriate Sanitarie, vertegenwoordigd door N. Amadei en C. Turk, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie (delegatie in de Republiek Guinea) van 21 april 2004 waarbij deze van verzoekster, een NGO die sinds 1987 werkzaam is in Guinea, betaling heeft gevorderd van 959 543 835 Guinese frank (397 126,02 euro) voor de niet-gerechtvaardigde kosten die zij bij de uitvoering van de aan haar opgedragen projecten heeft gemaakt.
   Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:

               —

               schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-motivering en tegenstrijdige motivering, en ontbreken van een rechtsgrondslag. Dienaangaande stelt verzoekster dat in de omstreden „Note de débit” enkel sprake is van het akkoord „Amélioration des conditions de vie à l'intérieur du pays – 7 ACP GUI 019-4-AT CESTAS”, terwijl er geen akkoord met een dergelijke naam bestaat, zodat niet duidelijk kan worden uitgemaakt op welke betrekking(en) tussen verzoekster en de Guinese regering de bestreden beschikking slaat. Verder ontbeert de bestreden handeling volgens CESTAS elke rechtsgrondslag. Ten slotte is in de debetnota niet uiteengezet op basis van welke boekhoudkundige criteria de Commissie het betrokken bedrag heeft vastgesteld;

               —

               dat de bestreden beschikking ook nietig kan worden verklaard voorzover de betaling van het betrokken bedrag wordt gevorderd door de Commissie, die geen partij is bij de overeenkomsten die in het kader van de verschillende projecten in Guinea zijn gesloten;

               —

               schending van verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1), voorzover geen enkel gevolg is gegeven aan het verzoek van CESTAS om een kopie van het rapport van Ernst & Young op basis waarvan de bestreden beschikking is vastgesteld;

               —

               schending van verzoeksters rechten van verdediging;

               —

               schending van de beginselen van hoor en wederhoor en van behoorlijk bestuur.

         Wat dit laatste punt betreft, beklemtoont verzoekster in het bijzonder dat het onderzoek naar haar vermeende tekortkomingen volledig is verricht door een externe onderneming, Ernst & Young, die geen volledig onafhankelijke positie ten opzichte van de partijen inneemt, maar een door de Guinese regering betaalde onderneming is, die als zodanig niet onpartijdig kan worden geacht.

      (1)  PB L 145 van 31.05.2001, blz. 43.


title: Zaak T-145/01: Beroep, op 20 juni 2001 ingesteld door B. Latino tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.9.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 245/29
—      Ontbreken van een rechtsbasis                                      Middelen en voornaamste argumenten
       Verordening (EG) nr. 142/98 van de Commissie van                   Verzoeker heeft deelgenomen aan vergelijkend onderzoek
       21 januari 1998(5), die de thans geldende bepalingen               COM/TB/99. Hij komt ertegen op dat hij niet op de reservelijst
       betreffende de compenserende vergoedingen bevat, kent              voor de indienstneming van adjunct-assistenten, assistenten en
       geen enkele specifieke regel op grond waarvan de Com-              hoofdassistenten is geplaatst.
       missie de productiegemiddelden van de drie laatste vissei-
       zoenen „naar beneden” kan aanpassen, wanneer één van
       de leden een producentenorganisatie verlaat.                       Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker:
—      Schending van het vertrouwensbeginsel                              —    schending van het beginsel van gelijke behandeling;
                                                                          —    schending van de procedurele garanties die de commu-
       Op grond van de regeling op het moment van de                           nautaire rechtsorde verleent;
       vaststelling en de inwerkingtreding van de bestreden
       verordeningen mocht verzoekster erop vertrouwen dat                —    schending van wezenlijke vormvoorschriften en met
       zij een hoger bedrag aan compenserende vergoedingen                     name van de regels inzake vergelijkende onderzoeken
       zou ontvangen, welk vertrouwen is geschonden doordat                    zoals die zijn geformuleerd in artikel 3, eerste alinea, van
       de toepasselijke regels in de betwiste regelgeving zijn                 bijlage II bij het Statuut en in de „Gids voor jury’s en
       gewijzigd.                                                              selectiecomités”;
                                                                          —    schending van het rechtskader van de aankondiging van
( 1) PB L 86, blz. 4.                                                          vergelijkend onderzoek, en
( 2) PB L 86, blz. 8.
( 3) PB L 118, blz. 12.                                                   —    niet-nakoming van de motiveringsplicht.
( 4) PB L 159, blz. 10.
( 5) Verordening (EG) nr. 142/98 van de Commissie van 21 januari
     1998 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de
     toekenning van de compenserende vergoeding voor tonijn voor
     de verwerkende industrie (PB L 17, blz. 8).
                                                                          Beroep, op 20 juni 2001 ingesteld door B. Latino tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-145/01)
Beroep, op 22 juni 2001 ingesteld door R. Maxwell tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                  (2001/C 245/47)
                          (Zaak T-143/01)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 245/46)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 20 juni 2001 beroep tegen Commissie van de
                          (Procestaal: Frans)                             Europese Gemeenschappen ingesteld door B. Latino, wonende
                                                                          te Lauzun (Frankrijk), vertegenwoordigd door G. Vandersanden
                                                                          en L. Levi, advocaten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 juni 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door R. Maxwell,                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
wonende te Lasne (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis
en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
burg.                                                                          bevoegd gezag (TABG) van 10 augustus 2000 om
                                                                               verzoekers gewrichtsaandoeningen niet als beroepsziekte
                                                                               te erkennen;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —    nietig te verklaren de daaruit voortvloeiende besluiten om
—      nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend            het honorarium en de bijkomende kosten van de door
       onderzoek COM/TB/99 om verzoeker voor het monde-                        verzoeker voor de medische commissie aangewezen arts
       ling examen een cijfer te geven dat niet volstond om hem                en de helft van het honorarium en de bijkomende kosten
       op de reservelijst te plaatsen;                                         van de derde arts aan verzoeker in rekening te brengen;
—      verweerster te verwijzen in de kosten.                             —    verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 245/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.9.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Met dit beroep komt verzoeker op tegen de weigering van het             Aanvragers van het ge-          Bruno Heim en Franz Gustav An-
TABG om een ziekte die volgens verzoeker zelf is ontstaan ten           meenschapsmerk:                 dersson
gevolge van het feit dat hij in de uitoefening van zijn
                                                                        Betrokken         gemeen-       beeldmerk „DockerS by Gerli” —
werkzaamheden vrij zware voorwerpen moest vervoeren en
                                                                        schapsmerk:                     aanvraagnr. 22.129 voor waren
opheffen, als beroepsziekte te erkennen.
                                                                                van klasse 25
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:                 Houder van het oppo-            Levi Strauss & Co.
                                                                        sitiemerk of -teken in de
—     dat de conclusies van de medische commissie onbegrijpe-           oppositieprocedure:
      lijk zijn;
                                                                        Oppositiemerk of -te-           Frans en Zweeds woordmerk
—     dat artikel 73 van het Statuut en artikel 3, lid 2, van de        ken:                            „DOCKERS”, ingeschreven voor
      Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de                                             waren van klasse 25
      Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroeps-
      ziekten zijn geschonden, dat de zorgplicht niet is nageko-        Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de aanvraag tot in-
      men en dat inbreuk is gemaakt op het evenredigheids-              deling:                         schrijving van het gemeenschaps-
      beginsel;                                                                                merk
                                                                        Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep en
—     dat de procedure van artikel 21 van bovengenoemde
                                                                        roep:                           bevestiging van de afwijzing van
      regeling niet in acht is genomen.
                                                                                de aanvraag tot inschrijving van
                                                                                het gemeenschapsmerk
                                                                        Middelen:                       — schending van de artikelen 34
                                                                                en 35 van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1);
Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Bruno Heim en                                                     — schending van artikel 8, lid 2,
Franz Gustav Andersson tegen het Bureau voor harmoni-                                                       sub c, van verordening
             satie binnen de interne markt (BHIM)                                                           nr. 40/94 en van regel 8 van
                                                                                verordening (EG) nr. 2868/95
                                                                                tot uitvoering van voornoem-
                         (Zaak T-149/01)
                                                                                de verordening (2);
                                                                                — schending van het begrip „ver-
                         (2001/C 245/48)                                                                    warringsgevaar”.
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:              inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                               Spaans)                                  (2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
                                                                            1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) door Bruno
Heim en Franz Gustav Andersson, beide wonende in Duitsland,
vertegenwoordigd door Juan José Carreño Moreno, raadsman.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2001 ingesteld door C. Sebastiani tegen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de beslissing te vernietigen van de derde kamer van                                        (Zaak T-150/01)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                                (2001/C 245/49)
      4 april 2001 in de beroepsprocedure R 588/199-3
      waarbij hun beroep tegen de weigering tot inschrijving
      van het beeldmerk „DockerS by Gerli” als gemeenschaps-                                      (Procestaal: Frans)
      merk (aanvraagnr. 22.129) voor waren van klasse 25 van
      de internationale classificatie is verworpen;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     een nieuwe beslissing te gelasten waarbij de vorige               schappen is op 2 juli 2001 beroep tegen Commissie van
      beslissing wordt herroepen en inschrijving van het beeld-         de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Sebastiani,
      merk „DockerS by Gerli” als gemeenschapsmerk (aan-                wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
      vraagnr. 22.129) voor waren van klasse 25 van de                  V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
      internationale classificatie wordt toegestaan.                    burg.


title: Zaak T-90/17: Beroep ingesteld op 13 februari 2017 — Gelinova Group/EUIPO — Cloetta Italia (galatea…è naturale)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/38

         Beroep ingesteld op 13 februari 2017 — Gelinova Group/EUIPO — Cloetta Italia (galatea…è naturale)
   (Zaak T-90/17)
   (2017/C 121/56)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gelinova Group Srl (Tezze di Vazzola, Italië) (vertegenwoordigers: A. Tornato en D. Hazan, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cloetta Italia Srl (Cremona, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „galatea…è naturale” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 187 695

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 december 2016 in zaak R 207/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van de Europese merkenverordening.


title: Doorhaling van zaak T-197/96

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/21
tieÈle gevolgen van de antidumpingmaatregelen voor de              ste aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorha-
importeurs/kleinhandelaren en de consumenten. De proce-            ling in het register gelast van zaak T-78/94, H. Cordes
dure van artikel 21 veronderstelt een actief onderzoek van         tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
de onder het Gemeenschapsbelang begrepen punten, zeker             Europese Gemeenschappen.
wanneer deze door de belanghebbenden aan de orde zijn
gesteld. Zijn eenmaal gerechtvaardigde overwegingen in             (1) PB C 103 van 11.4.1994.
dit verband naar voren gebracht, dan zijn er voor de Com-
missie twee mogelijkheden: of zij sluit zich daarbij aan en
doet de Raad een dienovereenkomstige aanbeveling voor
diens definitieve maatregelen, of zij doet dat niet, in welk
geval zij dit naar behoren dient toe te lichten. In casu heeft
zij evenwel geen van tweeeÈn gedaan, in strijd met het                          Doorhaling van zaak T-192/95 (1)
gewettigd vertrouwen van verzoeksters.                                                     (98/C 113/52)
Ten slotte is het instellen van definitieve antidumpingrech-                            (Procestaal: Engels)
ten bovenop de kwantitatieve beperkingen die voor impor-
ten van de betrokken producten uit twee (India en Paki-            De president van de Derde Kamer (uitgebreid) van het
stan) van de drie exporterende landen gelden, in strijd met        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
het evenredigheidsbeginsel.                                        pen heeft bij beschikking van 5 februari 1998 de doorha-
                                                                   ling in het register gelast van zaak T-192/95: Hitachi Ltd,
                                                                   Matsushita electronics Corporation, Mitsubishi Electric
                                                                   Corporation, NEC Corporation, Oki Electric Industry
                                                                   Co., Sanyo Electric Co. Ltd, Sharp Corporation en Tos-
                                                                   hiba Corporation tegen Commissie van de Europese
              Doorhaling van zaak T-191/93 (1)                     Gemeenschappen.
                        (98/C 113/49)
                                                                   (1) PB C 351 van 30.12.1995.
                      (Procestaal: Duits)
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van zaak T-191/93: A. Graf                          Doorhaling van zaak T-215/95 (1)
Brockdorff-Ahlefeldt tegen Raad van de Europese Unie.
                                                                                (98/C 113/53)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen heeft bij beschikking van 2 februari 1998 de doorha-
       Doorhaling van de gevoegde zaken T-207/93 en                ling in het register gelast van zaak T-215/95: Telecom Ita-
                         T-224/93 (1)                              lia SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen.
                        (98/C 113/50)
                      (Procestaal: Duits)                          (1) PB C 46 van 17.2.1996.
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-207/93
en T-224/93: H.-E. von Flotow en G. Bergmann tegen                              Doorhaling van zaak T-197/96 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                                  (98/C 113/54)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.                                                           (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 30 januari 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-197/96: Consorzio del Formag-
               Doorhaling van zaak T-78/94 (1)                     gio Parmigiano Reggiano en Latteria sociale Spadarotta
                        (98/C 113/51)                              soc. coop. a r.l. tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen.
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
Bij beschikking van 30 januari 1998, heeft de president
van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eer-


title: Zaken T-566/11 en T-567/11: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Viejo Valle/BHIM — Établissements Coquet (gegroefd kopje en schoteltje en gegroefd diep bord) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodellen in vorm van gegroefd kopje en schoteltje en gegroefd diep bord — Nietigheidsgrond — Gebruik zonder toestemming van werk dat in lidstaat auteursrechtelijk is beschermd — Artikel 25, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/8

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Viejo Valle/BHIM — Établissements Coquet (gegroefd kopje en schoteltje en gegroefd diep bord)
   (Zaken T-566/11 en T-567/11) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodellen in vorm van gegroefd kopje en schoteltje en gegroefd diep bord - Nietigheidsgrond - Gebruik zonder toestemming van werk dat in lidstaat auteursrechtelijk is beschermd - Artikel 25, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2013/C 359/13
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Viejo Valle, SA (L’Olleria, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Temiño Ceniceros, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Établissements Coquet (Saint-Léonard-de-Noblat, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Bouchenard, advocaat)

      Voorwerp

   Beroepen tegen de beslissingen van de derde kamer van beroep van het BHIM van 29 juli 2011 (zaken R 1054/2010-3 en R 1055/2010-3) inzake nietigheidsprocedures tussen Établissements Coquet en Viejo Valle, SA

      Dictum

               1)

               De zaken T-566/11 en T-567/11 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Viejo Valle, SA zal haar eigen kosten en die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Établissements Coquet dragen.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak C-464/02: Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Denemarken

text:
22.2.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 44/15
Beroep, op 20 december 2002 ingesteld door Commissie                  Denemarken door Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                     pen, vertegenwoordigd door N. B. Rasmussen en D. Martin,
                          dom Luxemburg                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-461/02)
                                                                      De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
                           (2003/C 44/28)
                                                                      —     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
is op 20 december 2002 beroep tegen Groothertogdom                          krachtens artikel 39 juncto artikel 10 EG, daar het
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-                      ingevolge zijn wetgeving en administratieve praktijk niet
meenschappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk en F. Si-                   is toegestaan dat werknemers die over de grens werken
monetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                     en in Denemarken wonen, voor privé-doeleinden en
Luxemburg.                                                                  voor hun beroep een aan de werkgever toebehorend
                                                                            motorvoertuig gebruiken dat, in een buurland, waar de
                                                                            onderneming van de werkgever gevestigd is, is gere-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                     gistreerd;
dat het den Hove behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door         —     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet
       de Commissie niet om de twee jaar verslag uit brengen                heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
       over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de                   krachtens artikel 39 juncto artikel 10 EG, daar het
       programma’s die zijn bedoeld in richtlijn 93/76/EEG van              ingevolge zijn wetgeving en administratieve praktijk enkel
       de Raad van 13 september 1993 tot beperking van                      is toegestaan dat werknemers die in een andere lidstaat
       kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-                van de EU werkzaam zijn en in Denemarken wonen, voor
       efficiëntie (SAVE) (1), de krachtens artikel 9 van deze              privé-doeleinden en of voor hun beroep aan de werkgever
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-               toebehorende motorvoertuigen gebruiken die in een
       komen.                                                               buurland, waar de onderneming van de werkgever ge-
                                                                            vestigd is, zijn geregistreerd, voorzover de werkzaamheid
—      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                      bij de buitenlandse onderneming voor de betrokkenen de
       kosten.                                                              voornaamste werkzaamheid vormt en mits voor het
                                                                            gebruik van het voertuig belasting wordt betaald;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —     het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen.
Gelet op de voor de omzetting van de richtlijn gestelde termijn
hadden de Luxemburgse autoriteiten op 31 december 1996
een eerste verslag en op 31 december 1998 een tweede verslag
over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de in de
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
richtlijn bedoelde programma’s aan de Commissie moeten
toezenden. De beperkte middelen van de Luxemburgse admini-
stratie kunnen niet ter rechtvaardiging van de schending van
een uit deze richtlijn voortvloeiende verplichting worden             De Deense wetgeving waarop het onderhavige beroep betrek-
aangevoerd.                                                           king heeft, is in de loop van de precontentieuze procedure
                                                                      gewijzigd. Onder de „oude regeling” (bekendmaking nr. 18
( 1) PB L 237 van 22.09.1993, blz. 28.                                van 10 januari 1992 van de Deense minister van Justitie, zoals
                                                                      gewijzigd bij bekendmaking nr. 592 van 24 juni 1996 van de
                                                                      minister van Verkeer) konden Deense ingezetenen slechts een
                                                                      door een buitenlandse werkgever/ondernemer geregistreerd
                                                                      motorvoertuig gebruiken indien het voertuig in Denemarken
                                                                      was geregistreerd dan wel zij in het bezit waren van een
Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie                  vergunning. In geval van inschrijving moest registratiebelasting
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk De-                   worden betaald krachtens de wet op de registratiebelasting. In
                                                                      het kader van de toepassing van deze wet hanteerden de
                             nemarken
                                                                      Deense autoriteiten de praktijk, de afgifte van vergunningen
                                                                      die werden aangevraagd voor „zakenreizen naar Denemarken,
                          (Zaak C-464/02)                             met name om klanten te bezoeken”, te weigeren. Wel kon een
                                                                      vergunning worden afgegeven voor rechtstreekse trajecten
                           (2003/C 44/29)                             tussen de Deens-Duitse grens en de woonplaats van de
                                                                      aanvrager, maar dan uitsluitend voor de weekeinden en
                                                                      feestdagen. Hoe dan ook was het niet toegestaan, een bedrijfs-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            wagen te gebruiken voor privé-doeleinden, bijvoorbeeld buiten
op 23 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                 de werktijden.
 ---pagebreak--- C 44/16               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             22.2.2003
Onder de „gewijzigde regeling” (bekendmaking van juni 1999              liere doeleinden te gebruiken weegt mee bij het aanvaarden
van de minister van Verkeer inzake de registratie en de controle        van een betrekking. Indien een werkgever wordt belet dit aan
van motorvoertuigen) mogen in Denemarken wonende werk-                  te bieden, wordt het voor Deense ingezetenen, in tegenstelling
nemers in Denemarken een in het buitenland geregistreerd                tot voor niet-ingezetenen, minder aantrekkelijk een betrekking
voertuig gebruiken zonder het in Denemarken te laten registre-          te aanvaarden bij een buitenlandse onderneming die een
ren, indien is voldaan aan de voorwaarde dat de werkzaamheid            bedrijfswagen ter beschikking stelt waarvan incidenteel par-
bij de buitenlandse onderneming of vaste inrichting de voor-            ticulier gebruik kan worden gemaakt.
naamste werkzaamheid van de betrokkene is. In dat geval is
geen registratiebelasting verschuldigd omdat geen registratie
plaatsvindt. In andere gevallen moet ingevolge de wet op de             Als verweer heeft de Deense regering vier primaire middelen
registratiebelasting de volle registratiebelasting worden betaald       aangevoerd, te weten het controle-aspect (belang van de
dan wel, na vergunning en mits het voertuig uitsluitend                 verkeersveiligheid en van de controle van de weggebruikers),
beroepsmatig wordt gebruikt, een bepaald vast bedrag.                   het voorkomen van uitholling van de belastingbronnen in
                                                                        Denemarken, de noodzaak van bepaalde beperkingen voort-
                                                                        vloeiend uit verschillen in belastingniveaus en het streven naar
                                                                        gelijke mededingingsvoorwaarden voor Deense en buitenland-
                                                                        se ondernemingen. Geen van de aangevoerde redenen kan de
                                                                        Deense regeling rechtvaardigen, noch uit hoofde van de
                                                                        afwijkingen op artikel 39 EG die zijn voorzien in het Verdrag,
                                                                        noch uit hoofde van de rechtspraak, op grond waarvan
                                                                        nationale maatregelen die de uitoefening van door het Verdrag
                                                                        gewaarborgde fundamentele vrijheden belemmeren of minder
Zowel de „oude regeling” als de „gewijzigde regeling” leiden            aantrekkelijk maken, onder bepaalde voorwaarden toelaatbaar
tot belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers, in              zijn.
strijd met artikel 39 EG juncto artikel 10 EG. Artikel 39 EG
verzet zich tegen de invoering of handhaving van nationale
bepalingen die het vrije verkeer van werknemers belemmeren,             Tenslotte betwist de Commissie dat richtlijn 83/182/EEG (2)
ook indien zij zonder onderscheid van toepassing zijn, wanneer          van de Raad aldus kan worden uitgelegd, dat de Deense regels
zij de toegang van werknemers tot de arbeidsmarkt ongunstig             geldig moeten worden geacht ook al kunnen bepalingen van
beïnvloeden. Dit laatste doen de Deense voorschriften. Een in           afgeleid gemeenschapsrecht een lidstaat niet bevrijden van de
het buitenland wonende werknemer kan in Denemarken een                  krachtens artikel 39 EG juncto artikel 10 EG op hem rustende
buitenlandse bedrijfswagen gebruiken, zonder vergunning en              verplichten.
zonder belasting te betalen. Er bestaat derhalve een klaarblijke-
lijk verschil in behandeling tussen Deense ingezetenen en niet-
ingezetenen voor hetzelfde gebruik in Denemarken van een in
                                                                        (1 ) Arrest van 18 januari 2001, C-297/99, Jurispr. blz. I-590.
het buitenland geregistreerde bedrijfswagen. Tenslotte kan een
                                                                        (2 ) Van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij
werknemer die in de buitenlandse onderneming niet zijn                       de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de
„voornaamste werkzaamheid” verricht, hetgeen juist zou kun-                  Gemeenschap, (PB L 105, blz. 59).
nen duiden op een uiterst beperkt gebruik van de bedrijfs-
wagen, deze niet in Denemarken kunnen gebruiken. Het ligt
voor de hand dat werkgevers ervan zullen afzien, Deense
ingezetenen in dienst te nemen aangezien bovenstaande
beperkingen ook gelden voor zuiver beroepsmatig gebruik.
Daarbij is van weinig belang, of de Deense regels kunnen
worden beschouwd als een belemmering voor het recht van
de werknemer, in het buitenland werk te zoeken, of voor het
recht van de werkgever, Deense ingezetenen in dienst te
nemen. De belemmering bestaat, ongeacht of de werknemer                 Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie
dan wel de werkgever een vergunning moet aanvragen of het               van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
voertuig moest registreren en de kosten daarvan moest dragen.                                            gië
                                                                                (Zaak C-469/02)
                                                                                (2003/C 44/30)
Aangaande het incidentele particuliere gebruik merkt de                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Commissie in de eerste plaats op, dat de verplaatsing tussen            op 23 december 2002 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
werk en domicilie niet kan worden beschouwd als „particulier            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
gebruik”. Dit blijkt uit het arrest Skills Motor Coaches Ltd. (1)       woordigd door H. Michard als gemachtigde, domicilie gekozen
De mogelijkheid een bedrijfswagen incidenteel voor particu-             hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-506/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  10 maart 2006  — Success-Marketing tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 maart 2006 — Success-Marketing tegen BHIM
   (Zaak T-506/04) (1)

   (2006/C 108/54)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Verzoek van het Industrial Tribunal te Bury St Edmunds van 25 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. M. Sirdar en i) The Army Board en ii) Secretary of State for Defence (Zaak C-273/97)

text:
27. 9 . 97            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 295/ 17
Beroep, op 22 juli 1997 ingesteld door Commissie van de             gebaseerd en bijgevolg had moeten worden vastgesteld vol
Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese                  gens de in artikel 189 B van het EG-Verdrag bepaalde pro
                                Unie                                cedure van gezamenlijke besluitvorming.
                        ( Zaak C-269/97)
                                                                    (') PB L 117 van 7. 5 . 1997, blz. 1 .
                           ( 97/C 295/25                            ( 2 ) Arresten van 23 februari 1988 in zaak 68/86 („ stoffen met
                                                                          hormonale werking ") en in zaak 131 /86 ; arresten van
                                                                          16 november 1989 in de zaken C-131 /87 („ handel in klieren
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   en organen van dieren, bestemd voor de pharmaceutische
                                                                          industrie ") en C-ll /88 en arrest van 13 november 1990 in
is op 22 juli 1997 beroep tegen Raad van de Europese                      zaak C-331 / 88 .
Unie ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
schappen, vertegenwoordigd door P. van Nuffel en G. Ber
scheid, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden ,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                 Verzoek van het Industrial Tribunal te Bury St Edmunds
deert dat het den Hove behage :                                     van 25 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                    geding tussen A. M. Sirdar en i ) The Army Board en
                                                                                ii) Secretary of State for Defence
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 820/97 van de                                      ( Zaak C-273/97)
     Raad van 21 april 1997 tot vaststelling van een identi
     ficatie- en registratieregeling voor runderen en inzake                                       ( 97/C 295/26 )
     de etikettering van rundvlees en rundvleesproduc
     ten (');
                                                                    Het Industrial Tribunal te Bury St Edmunds heeft bij
                                                                    beschikking van 25 juli 1997, ingekomen ter griffie van
— de gevolgen van de nietig verklaarde verordening te               het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
     handhaven tot aan de inwerkingtreding van een door             A. M. Sirdar en i ) The Army Board en ii ) Secretary of
     de Gemeenschapswetgever op basis van de passende               State for Defence, het Hof van Justitie van de Europese
     rechtsgrondslag vastgestelde nieuwe regeling terzake;          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                    over de navolgende vragen :
— de Raad in de kosten te verwijzen.
                                                                     1 . Vallen de beleidsbeslissingen die een lidstaat in vredes
                                                                           tijd en/of ter voorbereiding op oorlog neemt ten aan
Middelen en voornaamste argumenten                                         zien van de toegang tot de arbeid in, de beroepsoplei
                                                                           ding tot, de arbeidsvoorwaarden binnen of het inzetten
                                                                           van zijn strijdkrachten, indien deze beslissingen wor
Ontbreken van een juiste rechtsgrondslag: bij de keuze van                 den genomen in het belang van de gevechtseffectiviteit,
de rechtsgrondslag van een handeling moet met name van                     buiten de werkingssfeer van het EG-Verdrag en/of de
het doel en de inhoud van de handeling worden uitgegaan .                  afgeleide wetgeving, in het bijzonder Richtlijn 76/207/
Verordening ( EG ) nr. 820/97 vormt weliswaar een maatre                  EEG van de Raad (')?
gel betreffende de productie en de verhandeling van rund
vlees, maar zij is vastgesteld om een hoog niveau van
bescherming van de volksgezondheid te verzekeren . Vol             2 . Vallen de beslissingen die een lidstaat ter voorbereiding
gens de Commissie moet een dergelijke handeling op arti                   op oorlog en in vredestijd kan nemen met het oog op
kel 100 A van het EG-Verdrag worden gebaseerd wanneer                      de aanwerving, opleiding en het inzetten van soldaten
zij de bescherming van de volksgezondheid tot hoofddoel                    in commando-eenheden van de marine van zijn strijd
heeft, ook al heeft die handeling betrekking op een in                     krachten die zijn bedoeld voor directe confrontatie met
bijlage II bij het Verdrag genoemd product en zou zij                      vijandelijke strijdkrachten in geval van oorlog, buiten
accessoir bijdragen tot de verwezenlijking van één of meer                 de werkingssfeer van het EG-Verdrag of de afgeleide
doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.                   wetgeving, indien dergelijke beslissingen worden geno
De Commissie is van mening dat, wegens de evolutie van                     men ter verzekering van de gevechtseffectiviteit van
de in het EG-Verdrag vervatte bepalingen betreffende de                    zulke eenheden ?
volksgezondheid, de uitlegging die het Hof destijds van de
verhouding tussen artikel 43 en artikel 100 van het EG
Verdrag heeft gegeven ( 2 ), kan worden herzien .                   3 . Moet artikel 224 van het EG-Verdrag aldus worden
                                                                           uitgelegd dat het de lidstaten toestaat ongelijke behan
                                                                           deling op grond van geslacht in verband met de toe
Subsidiair, voor het geval dat het Hof zou oordelen dat                    gang tot de arbeid, de beroepsopleiding, de arbeids
Verordening ( EG ) nr. 820/97 niet in de eerste plaats de                  voorwaarden, de ontslagvoorwaarden daaronder be
volksgezondheid, maar ook doelstellingen van het gemeen                   grepen, binnen de strijdkrachten in vredestijd en/of ter
schappelijk landbouwbeleid nastreeft, stelt de Commissie                   voorbereiding op oorlog ter verzekering van de
dat de verordening logischerwijs zowel op artikel 100 A                    gevechtseffectiviteit, van de werkingssfeer van Richtlijn
als op artikel 43 van het EG-Verdrag had moeten worden                     76/207/EEG uit te sluiten ?
 ---pagebreak--- C 295/ 18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27 . 9 . 97
4 . Kan ingevolge artikel 224 het beleid van een lidstaat                   — voorzieningen niet mogen worden gebruikt voor
     om in vredestijd en/of ter voorbereiding op oorlog alle                    waardecorrecties op activa ( artikel 20, lid 3 );
     vrouwen uit te sluiten van de dienst als interoperabele
     marinier, van de werkingssfeer van Richtlijn 76/207/
     EEG worden uitgesloten ? Zo ja, aan welke maatstaven                   — alle voorzienbare risico's en mogelijke verliezen die
     of criteria moet deze uitsluiting voldoen ?                                hun oorsprong hebben in het boekjaar of in een
                                                                                vorig boekjaar, in aanmerking moeten worden
                                                                                genomen, ook als deze risico's en verliezen pas
                                                                                bekend worden tussen de               balansdatum en de
5 . Kan het beleid van een lidstaat om in vredestijd en/of
     ter voorbereiding op oorlog alle vrouwen uit te sluiten                    datum waarop de balans wordt opgesteld ( als
     van de dienst als interoperabele marinier, worden                          artikel 31 , lid 1 , onder c ), bb ) );
     gerechtvaardigd ingevolge artikel 2, lid 2, van Richtlijn
      76/207/EEG ?
                                                                            — de activa en passiva elk afzonderlijk moeten wor
                                                                                den gewaardeerd ( artikel 31 , lid 1 , onder e );
6 . Zo ja, welke criteria moet de nationale rechter dan
      toepassen bij de toetsing of dit beleid gerechtvaardigd               — het bedrag van de voorzieningen niet hoger mag
      is ?                                                                      zijn dan noodzakelijk is ( artikel 42, eerste zin ),
(') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
    fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan          wanneer een bedrijf uit de sector hoogbouw dat voor
    deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot             zijn opdrachten naast eigen werknemers ook een
    het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen             beroep doet op onderaannemers, ter voldoening van
    en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB L 39 van 14 . 2 .         verplichtingen uit garantievergoedingen die eerst na de
     1976 , blz . 40 ).                                                     balansdatum ontstaan , geen afzonderlijke voorzienin
                                                                            gen met inaanmerkingneming van de afzonderlijke aan
                                                                            bepaalde opdrachten eigen garantierisico's vormt ,
                                                                            doch forfaitaire voorzieningen op basis van een vast
                                                                            percentage van de omzet waartegen garantieclaims
                                                                            kunnen worden uitgeoefend ?
Verzoek van Finanzgericht Köln van 16 juli 1997 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen DE + ES               2 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord :
       Bauunternehmung GmbH en Finanzamt Bergheim
                         ( Zaak C-275/97 )
                                                                            onder welke voorwaarden, volgens welke waarderings
                            ( 97/C 295/27 )
                                                                            criteria en tot beloop van welk percentage, in voorko
                                                                            mend geval naar eigen waardering door de handelaar,
                                                                            mag dan een dergelijke forfaitaire voorziening, ook
Het Finanzgericht Köln — 13 . Senat — heeft bij beschik                    met inaanmerkingneming van eventueel verhaal tegen
 king van 16 juli , ingekomen ter griffie van het Hof van                   eigen werknemers dat evenwel slechts beperkt kan
Justitie op 30 juli 1997, in het geding tussen DE + ES                      worden uitgeoefend, en tegen onderaannemers, wor
 Bauunternehmung GmbH en Finanzamt Bergheim , het                           den gevormd en wie draagt bij twijfel omtrent de
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                       hoogte van het noodzakelijke bedrag van de voorzie
 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    ning, het nadeel van de niet-bewijsbaarheid ervan ?
 vragen :
 1 . Is het in overeenstemming met de bij Vierde Richtlijn
       78/660/EEG van 25 juli 1978 betreffende de jaarreke
       ning van bepaalde vennootschapsvormen ( PB L 222
       van 14. 8 . 1978 , blz . 11 ) ingestelde regeling voor het      Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door Commissie van de
       opstellen van de balans volgens welke :                               Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                ( Zaak C-276/97 )
       — de jaarrekening een getrouw beeld moet geven van
           het vermogen, de financiële positie en het resultaat                                    ( 97/C 295/28 )
           van de vennootschap ( artikel 2, lid 3 );
       — als voorzieningen naar hun aard duidelijk omschre             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
           ven verliezen of verplichtingen moeten worden                is op 30 juli 1997 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
           aangegeven, die op de balansdatum als waarschijn            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
           lijk of als vaststaand worden beschouwd, doch                genwoordigd door H. Michard en E. Traversa als gemach
           waarvan niet bekend is in welke omvang of wan               tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
           neer zij zullen ontstaan ( artikel 20, lid 1 );              Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 27 januari 2004 in zaak C-259/02 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division om een prejudiciële beslissing): La Mer Technology Inc. tegen Laboratoires Goemar SA

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/14

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 27 januari 2004
   in zaak C-259/02 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division om een prejudiciële beslissing): La Mer Technology Inc. tegen Laboratoires Goemar SA (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1 - Verval rechten merkhouder - Begrip normaal gebruik)
   (2004/C 94/27)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-259/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) in het aldaar aanhangig geding tussen La Mer Technology Inc. en Laboratoires Goemar SA om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 27 januari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moeten aldus worden uitgelegd dat van een merk een „normaal gebruik” wordt gemaakt wanneer het, overeenkomstig zijn voornaamste functie, dat wil zeggen het waarborgen van de identiteit van de oorsprong van de waren of diensten waarvoor het is ingeschreven, wordt gebruikt teneinde voor die waren of diensten een afzet te vinden of te behouden, met uitsluiting van symbolisch gebruik dat enkel ertoe strekt, de aan dat merk verbonden rechten te behouden. Bij de beoordeling of van het merk een normaal gebruik is gemaakt, moet rekening worden gehouden met alle feiten en omstandigheden aan de hand waarvan kan worden vastgesteld dat de commerciële exploitatie ervan in het zakenleven reëel is, inzonderheid de gebruiken die in de betrokken economische sector gerechtvaardigd worden geacht om voor de door het merk beschermde waren of diensten marktaandelen te behouden of te verkrijgen, de aard van die waren of diensten, de kenmerken van de markt en de omvang en de frequentie van het gebruik van het merk. Wanneer het dient voor een reëel commercieel doel, kan, in bovengenoemde omstandigheden, ook een miniem gebruik van het merk of een gebruik door slechts één importeur in de betrokken lidstaat volstaan om aan te tonen dat van het merk een normaal gebruik is gemaakt in de zin van de richtlijn.

               2)

               Ofschoon volgens de Eerste richtlijn 89/104 voor de kwalificatie van het gebruik van het merk als „normaal gebruik” enkel omstandigheden in aanmerking moeten worden genomen die zich voordoen in de relevante periode en dateren van vóór de indiening van het verzoek om vervallenverklaring, belet zij niet dat bij de beoordeling of van het merk een normaal gebruik is gemaakt, voor de relevante periode in voorkomend geval rekening wordt gehouden met eventuele omstandigheden die zich na die indiening hebben voorgedaan. De nationale rechter dient te onderzoeken of die omstandigheden bevestigen dat het gebruik van het merk gedurende de relevante periode normaal gebruik vormde of juist een aanwijzing vormen dat de merkhouder het verzoek om vervallenverklaring wil doen mislukken.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-150/08: Beroep ingesteld op 21 april 2008 — REWE-Zentral/BHIM — Aldi Einkauf (Clina)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/20

         Beroep ingesteld op 21 april 2008 — REWE-Zentral/BHIM — Aldi Einkauf (Clina)
   (Zaak T-150/08)
   (2008/C 158/33)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: REWE-Zentral AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Kinkeldey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 februari 2008 (zaak R 1484/2006-4);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Clina” voor waren van de klassen 3 en 21 (aanvraag nr. 3 921 079)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „CLINAIR” voor waren van de klassen 3 en 5 (gemeenschapsmerk nr. 1 769 850)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-387/15: Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — J & Joy/EUIPO — Joy-Sportswear (J AND JOY) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Uniewoordmerk J AND JOY — Ouder nationaal beeldmerk joy SPORTSWEAR — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Overeenstemmende tekens — Beoordelingscriteria — Samengesteld merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/30

         Arrest van het Gerecht van 29 maart 2017 — J & Joy/EUIPO — Joy-Sportswear (J AND JOY)
   (Zaak T-387/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Uniewoordmerk J AND JOY - Ouder nationaal beeldmerk joy SPORTSWEAR - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Overeenstemmende tekens - Beoordelingscriteria - Samengesteld merk - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 151/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: J & Joy SA (Waremme, België) (vertegenwoordigers: A. Maqua, C. Pirenne en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Joy-Sportswear GmbH (Ottensoos, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kiphuth, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 april 2015 (zaak R 1352/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Joy-Sportswear en J & Joy

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               J & Joy SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-122/15: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Landeskreditbank Baden-Württemberg/ECB [„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 6, lid 4, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Artikel 70, lid 1, van verordening (EU) nr. 468/2014 — Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme — Bevoegdheden van de ECB — Decentrale uitoefening door de nationale autoriteiten — Beoordeling van de belangrijkheid van een kredietinstelling — Noodzaak van rechtstreeks toezicht door de ECB”]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/26

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Landeskreditbank Baden-Württemberg/ECB
   (Zaak T-122/15) (1)

   ([„Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Artikel 6, lid 4, van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Artikel 70, lid 1, van verordening (EU) nr. 468/2014 - Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme - Bevoegdheden van de ECB - Decentrale uitoefening door de nationale autoriteiten - Beoordeling van de belangrijkheid van een kredietinstelling - Noodzaak van rechtstreeks toezicht door de ECB”])
   (2017/C 213/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Glos, K. Lackhoff en M. Benzing, vervolgens A. Glos en M. Benzing, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Koupepidou, R. Bax en A. Riso, vervolgens E. Koupepidou en R. Bax, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en K.-P. Wojcik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit ECB/SSM/15/1 van de ECB van 5 januari 2015, vastgesteld op grond van artikel 6, lid 4, en artikel 24, lid 7, van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63), houdende weigering om verzoekster als een minder belangrijke entiteit in de zin van artikel 6, lid 4, van deze verordening te beschouwen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten welke de Europese Centrale Bank zijn opgekomen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015.