title: Zaak C-287/03: Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 200/20                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        23.8.2003
Beroep, op 25 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                         per dag, vanaf 1 mei 2003 tot de dag waarop de schuld
Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van                           volledig is terugbetaald;
               Groot-Britannië en Noord-Ierland
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                           (Zaak C-277/03)
                           (2003/C 200/34)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Verweerster was op grond van artikel 3, lid 1, sub a, van de
op 25 juni 2003 beroep ingesteld tegen het Verenigd Konink-               algemene voorwaarden (bijlage II bij de overeenkomst)
rijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland door de Commissie               verplicht om het eerste voorschot binnen 30 dagen vanaf
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                     ontvangst van het geld onder de contractanten en/of uitvoer-
Xavier Lewis en Minas Konstantinidis als gemachtigden, domi-              ders van OTO-werkzaamheden (1) te verdelen. Zij deed dit
cilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                      echter niet en verliet het project. Volgens de overeenkomst
                                                                          moesten, zolang het laatste op te leveren project niet was
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          goedgekeurd, alle betalingen als voorschotten worden behan-
                                                                          deld. Verweerster moet het voorschot derhalve terugbetalen aan
1)    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-              de Commissie, behoudens de door haar gemaakte en bewezen
      Britannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelijke          kosten.
      en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen ter omzetting
      van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en              Verweerster moest haar verzoek tot terugbetaling van kosten
      de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken               uiterlijk op 31 augustus 2002 indienen, tezamen met het tot
      (PB L 269, blz. 34), niet heeft voldaan aan de krachtens            staving van dit verzoek vereiste technische verslag. Verweerster
      die richtlijn, in het bijzonder artikel 10, lid 1, en het EG-       heeft dit niet gedaan, zodat haar recht op vergoeding van de
      Verdrag op hem rustende verplichtingen.                             projectkosten is vervallen en zij deze dus niet kan inhouden op
                                                                          het betaalde voorschot.
2)    het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-
      Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                          (1) NvdV: werkzaamheden op het gebied van onderzoek, technische
                                                                              ontwikkeling en demonstratie.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.
                                                                          Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                               Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                (Zaak C-287/03)
Beroep, op 26 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Implants (International)                                             (2003/C 200/36)
                                 Ltd
                           (Zaak C-279/03)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 juli 2003 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld door
                           (2003/C 200/35)
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                          digd door M. Patakia en N. B. Rasmussen als gemachtigden,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 2003 beroep ingesteld tegen Implants (Interna-
                                                                          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
tional) Ltd door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          dat het den Hove behage:
vertegenwoordigd door R. Lyal en C. Giolito als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                          1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door voor de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                toelating van een klantenbindingsprogramma als grens-
                                                                                overschrijdende dienstverrichting tussen ondernemingen
—     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster                   de voorwaarden van „gelijkaardige producten of diensten”
      van 294 958,51 euro (tweehonderdvierennegentigduizend                     en „dezelfde verkoper” op discriminerende en disproporti-
      negenhonderdachtenvijftig euro en eenenvijftig cent),                     onele wijze toe te passen op door een consument aange-
      waarvan 284 000 euro als hoofdsom en 10 958,51 als                        schafte producten en diensten enerzijds en in het kader
      moratoire interest;                                                       van een dergelijk klantenbindingsprogramma gratis of
                                                                                tegen verminderde prijs aangeboden producten of diensten
—     verweerster te veroordelen tot betaling van een interest                  anderzijds, de krachtens artikel 49 EG op hem rustende
      van 52,91 euro (tweeënvijftig euro en eenennegentig cent)                 verplichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 23.8.2003           NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 200/21
2.   het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.                aangevoerd dat zij nodig zijn ter bescherming van de consu-
                                                                     ment en ter verzekering van de eerlijkheid der handelstrans-
                                                                     acties.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-193/02 (1)
                                                                                (2003/C 200/37)
De toepassing van de in de Belgische wet betreffende de
handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de
consument gestelde voorwaarden van „gelijkaardige producten          De president van het Hof van Justitie van de Europese
of diensten” en „dezelfde verkoper” op een klantenbindings-          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de
programma als grensoverschrijdende dienstverrichting tussen          doorhaling in het register gelast van zaak C-193/02: Koninkrijk
ondernemingen leidt tot willekeur en discriminatie aangezien         der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
in België gevestigde ondernemingen met een eigen distribu-           schappen.
tienet met verkooppunten zich daar in de praktijk grotendeels
aan weten te onttrekken. Bovendien gaat het hier in elk geval
om disproportionele voorwaarden, zodat niet kan worden               (1) PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak C-193/01 P: Hogere voorziening, op 7 mei 2001 ingesteld door A. N. Pitsiorlas tegen de beschikking, op 14 februari 2001 in zaak T-3/00 tussen A. N. Pitsiorlas en Raad van de Europese Unie en Europese Centrale Bank gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
14.7.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 200/51
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Hogere voorziening, op 7 mei 2001 ingesteld door
                                                                     A. N. Pitsiorlas tegen de beschikking, op 14 februari 2001
                                                                     in zaak T-3/00 tussen A. N. Pitsiorlas en Raad van de
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken in de zin
                                                                     Europese Unie en Europese Centrale Bank gegeven door
      van artikel 226 EG niet heeft voldaan aan de ingevolge
                                                                     het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen, door een
                                                                                schappen (Eerste kamer)
      administratieve praktijk toe te passen die ertoe leidt, dat
      in andere lidstaten wettig in het verkeer gebrachte en
      vervaardigde verrijkte levensmiddelen in Denemarken
      slechts op de markt mogen worden gebracht indien bij                                  (Zaak C-193/01 P)
      de Deense bevolking een bewezen behoefte aan verrijking
      van voedingsmiddelen bestaat;
                                                                                (2001/C 200/92)
—     het Koninkrijk Denemarken in de kosten van de onderha-
      vige procedure te verwijzen.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 7 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door A. N. Pitsior-
                                                                     las tegen de beschikking, op 14 februari 2001 in zaak T-3/00
                                                                     tussen A. N. Pitsiorlas en Raad van de Europese Unie en
                                                                     Europese Centrale Bank gegeven door het Gerecht van eerste
Middelen en voornaamste argumenten                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
                                                                     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
De door de Deense autoriteiten krachtens § 3 levensmiddel-
loven (Deense levensmiddelenwet) toegepaste administratieve
praktijk vormt onweersproken een met artikel 28 strijdige            —     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verk-
handelsbelemmering, daar in andere lidstaten wettig in de                  laren;
handel gebrachte voedingsmiddelen in Denemarken niet op de
markt kunnen worden gebracht. Deze handelsbelemmering
                                                                     —     de op 14 februari 2001 gegeven beschikking in zaak
kan volgens de Commissie niet worden gerechtvaardigd met
                                                                           T-3/00 te vernietigen;
een beroep op de volksgezondheid in de zin van artikel 30 EG.
                                                                     —     het door requirante in eerste aanleg gevorderde integraal
                                                                           toe te wijzen, subsidiair de zaak naar het Gerecht terug te
Algemene overwegingen betreffende de wenselijke samenstel-                 verwijzen;
ling van voedingsmiddelen vormen geen wettige grond voor
handelsbeperkingen. Voor een beroep op artikel 30 is vereist         —     de Raad te verwijzen in de kosten van beide instanties.
dat een lidstaat in ieder afzonderlijk geval kan aantonen, dat
belemmering van de handel noodzakelijk is ter bescherming
van de volksgezondheid.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie geeft toe, dat het bij gebreke van harmonisatie
in beginsel aan de lidstaten staat, het beschermingsniveau           1.    Schending van artikel 114, lid 3, van het Reglement voor
vast te stellen dat in het belang van de volksgezondheid                   de procesvoering van het Gerecht;
noodzakelijk wordt geacht. De beoordelingsvrijheid waarover
de lidstaten bij de bepaling van dat beschermingsniveau
                                                                     2.    Schending van het beginsel van gelijkheid van partijen;
beschikken, dient evenwel te worden uitgeoefend met inacht-
neming van het evenredigheidsbeginsel, en de getroffen maat-
regelen moeten noodzakelijk zijn ter bereiking van het gestelde      3.    Onjuiste uitlegging van het besluit van de Raad;
doel. De lidstaten moeten de gevaren voor de volksgezondheid
beoordelen op basis van concrete wetenschappelijke bewijzen.         4.    Onjuiste, selectieve en daardoor gebrekkige vaststelling
De Deense administratieve praktijk berust op de Codex                      van de feiten, neerkomende op schending van artikel 42
Alimentarius, die algemene aanwijzingen voor de toevoeging                 van ’s Hofs Statuut-EG;
van vitamines aan voedingsmiddelen bevat. Die aanwijzingen
vormen geen zelfstandige grondslag voor de invoering van een
verbod op verrijking van voedingsmiddelen met vitaminen.             5.    Niet-toepassing of, subsidiair, overdreven strikte toepas-
                                                                           sing van de rechtspraak inzake verschoonbare dwaling.


title: Zaak C-615/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2013 door ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-214/11, ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)/Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/6

      Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2013 door ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2013 in zaak T-214/11, ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)/Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)
      (Zaak C-615/13 P)
      (2014/C 71/09)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwiranten: ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (vertegenwoordiger: P. Kirch, avocat)

         Andere partijen in de procedure: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, Europese Commissie

         Conclusies

      Rekwiranten verzoeken het Hof om:

                  —

                  het arrest van het Gerecht van 13 september 2013 in zaak T-214/11 te vernietigen;

                  —

                  EFSA te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten drie middelen aan.

                  1)

                  Eerste middel in hogere voorziening: onjuiste toepassing van het begrip „persoonsgegevens” in de zin van artikel 2 van verordening nr. 45/2001 (1).
                  Het Gerecht heeft ten onrechte de combinatie van namen en meningen als persoonsgegevens beschouwd. Het begrip „persoonsgegevens” heeft geen betrekking op meningen die worden geuit tijdens de deelname aan een hoorzitting waarop deskundigen — van wie de naam en andere persoonlijke gegevens openbaar zijn — wegens hun algemeen erkende deskundigheid zijn uitgenodigd.

                  2)

                  Tweede middel in hogere voorziening: onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001 (2) en artikel 8, sub b, van verordening nr. 45/2001 wat betreft de werkingssfeer, de procedure en de inhoud ervan, in het bijzonder omdat geen rekening is gehouden met alle door die maatregelen beschermde belangen en daartussen geen afweging is gemaakt.
                  Het Gerecht heeft niet alle aspecten onderzocht van de toepasselijke bepalingen, te weten artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001 en artikel 8, sub b, van verordening nr. 45/2001. Het heeft geen rekening gehouden met de verschillende belangen die door die maatregelen worden beschermd.

                  3)

                  Derde middel in hogere voorziening: schending van artikel 5 VEU, gezien de onevenredig zware bewijslast voor rekwiranten om aan te tonen dat de overdracht van informatie noodzakelijk is en wat de omvang van de beschermde rechtmatige belangen is.

         (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-101/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) op 27 februari 2012 — Herbert Schaible/Land Baden-Württemberg

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) op 27 februari 2012 — Herbert Schaible/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-101/12)
   2012/C 133/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Stuttgart

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Herbert Schaible

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Prejudiciële vragen

   Aan het Hof van Justitie van de Europese Unie worden de volgende vragen voorgelegd:
   „Zijn

               a)

               de verplichting van verzoeker om elk afzonderlijk dier te identificeren overeenkomstig de artikelen 3, lid 1, en 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 21/2004 (1),

               b)

               de verplichting van verzoeker om elk afzonderlijk dier elektronisch te identificeren overeenkomstig artikel 9, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 21/2004, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1560/2007 (2), en

               c)

               de verplichting van verzoeker om een bedrijfsregister C te voeren overeenkomstig artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 21/2004 in samenhang met punt 2 van deel B van de bijlage bij deze verordening,

         verenigbaar met Unierecht van hogere rang en dus geldig?”

      (1)  Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad van 17 december 2003 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor schapen en geiten en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1782/2003 en de richtlijnen 92/102/EEG en 64/432/EEG (PB L 5, blz. 8).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1560/2007 van de Raad van 17 december 2007 tot wijziging van verordening (EG) nr. 21/2004 wat betreft de datum van invoering van de elektronische identificatie van schapen en geiten (PB L 340, blz. 25).


title: Zaak C-240/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te Rotterdam (Nederland) op 18 mei 2012 — Strafzaak tegen EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te Rotterdam (Nederland) op 18 mei 2012 — Strafzaak tegen EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais
   (Zaak C-240/12)
   2012/C 243/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank te Rotterdam

      Partij in het hoofdgeding

   EBS Le relais Nord-Pas-De-Calais

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is in het geval van overbrenging per zeeschip van afvalstoffen van een EU-lidstaat (in casu Frankrijk) naar een staat waarop het OESO-Besluit niet van toepassing is (in casu de Verenigde Arabische Emiraten) sprake van „doorvoer” in de zin van de oude (1) en nieuwe (2) EVOA, indien onderweg de haven van een andere EU-lidstaat (in casu die van Rotterdam) wordt aangedaan?

               2)

               Maakt het voor het antwoord op vraag 1 verschil of:

                           —

                           er in die haven op- en/of overslag van die afvalstoffen plaatsvindt en/of

                           —

                           die afvalstoffen aan de wal worden gebracht en/of

                           —

                           die afvalstoffen ter invoer worden aangegeven bij de douane?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (oude EVOA) (PB L 30, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (nieuwe EVOA) (PB L 190, blz. 1).


title: Zaak T-107/04: Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Aluminium Silicon Mill Products GmbH tegen Raad van de Europese Unie

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/85

         Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Aluminium Silicon Mill Products GmbH tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-107/04)
   (2004/C 106/168)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 maart 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Aluminium Silicon Mill Products GmbH, gevestigd te Zug, Zwitserland, vertegenwoordigd door A. Williams en L. Ruessmann, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad, voorzover daarbij rechten op de uitvoer door SKU en ZAO Kremny worden ingesteld;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden handeling, verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad (1), werd een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland en als onderdeel daarvan een recht van 22,7 % op silicium dat afkomstig is van twee verbonden Russische producenten, SUAL-Kremny-Ural en ZAO Kremny. Verzoekster importeert siliciummetaal van deze twee producenten voor verkoop aan afnemers in de Europese Gemeenschap en verzoekt op grond daarvan om nietigverklaring van de bestreden handeling.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan en inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 1, lid 4, en 6, lid 7, van verordening nr. 384/96 (2), aangezien de bestreden handeling voorbijgaat aan de betekenis van de onderscheiden productkenmerken en de onderscheiden eindbestemmingen van chemische en metallurgische siliciummetalen. Verder heeft de Raad geen gronden aangevoerd met betrekking tot de bepaling van de exportprijs en de vaststelling dat tussen 1998 en 2000 de schade-indicatoren een positieve ontwikkeling te zien zouden geven. Die vaststelling is eveneens in strijd met artikel 3.4 van de WTO-antidumpingovereenkomst en artikel 3, lid 5, van verordening nr. 384/96. Voorts heeft de Raad niet gemotiveerd waarom hij tot de slotsom is gekomen dat een causaal verband was aangetoond tussen de gestelde invoer met dumping in kwestie en de schade, heeft hij een kennelijke beoordelingsfout begaan met betrekking tot deze vaststelling en heeft hij inbreuk gemaakt op artikel 3, leden 2, 6 en 7, van verordening nr. 384/96 en de artikelen 3.1 en 3.5 van de WTO-antidumpingovereenkomst. Ten slotte heeft de Raad zich schuldig gemaakt aan schending van artikel 3, lid 3, van verordening nr. 384/96 in verband met het gebruik van prijsonderbieding als methode voor de berekening van de schademarge en aan ontoereikende motivering dienaangaande.

      (1)  PB L 339 van 24 december 2003, blz. 3.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 6 maart 1996, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 3 oktober 1996 in zaak C-41/94: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Goedkeuring van rekeningen - EOGFL - Speciale premie voor producenten van rundvlees - Niet-erkenning van uitgaven)

text:
Nr . C 354/ 10         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 11 . 96
de Raad van 19 mei 1992 tot vaststelling van communau                  1 . Artikel 3 van Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van
taire maatregelen voor de bestrijding van aviaire influenza                 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt
( PB 1992 , L 167, blz . 1 ), de krachtens het EG-Verdrag op                door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen , heeft het                  milieu van de Gemeenschap worden geloosd, moet aldus
Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ,               worden uitgelegd, dat het voor iedere lozing van
kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm                            cadmium, ongeacht de datum waarop het bedrijf
( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal : N. Fennelly; grif           ivaarvan zij afkomstig is, in werking is gesteld, een
fier: R. Grass, op 26 september 1996 een arrest gewezen                     voorafgaande vergunning vereist.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        2 . Wanneer een Lid-Staat Richtlijn 76/464/EEG , en dus
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  artikel 3 ervan , en Richtlijn 83/51 3/EEG van de Raad
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig               van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en
     zijn om te voldoen aan de Richtlijnen 92/35/EEG van de                 kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium,
     Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van controle                  niet binnen de gestelde termijn volledig heeft omgezet,
      voorschriften en van maatregelen ter bestrijding van                  kan een overheidsinstantie van die Staat zich tegenover
     paardepest, en 92/40/EEG van de Raad van 19 mei                        een particulier niet op dat artikel 3 beroepen .
      1 992 tot vaststelling van communautaire maatregelen
      voor de bestrijding van aviaire influenza, is de Italiaanse       3 . Het Gemeenschapsrecht kent geen middel dat de natio
      Republiek de krachtens de artikelen 20 respectievelijk                nale rechter in staat stelt om nationale bepalingen die in
     22 van deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen                strijd zijn met een bepaling van een niet-omgezette
      niet nagekomen .                                                       richtlijn, terzijde te stellen wanneer voor de nationale
                                                                             rechter op deze laatste bepaling geen beroep kan worden
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de                            gedaan .
      kosten .
                                                                        (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
 (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                          ( Vierde Kamer )                                                     van 3 oktober 1996
                     van 26 september 1996                              in zaak C-41 /94 : Bondsrepubliek Duitsland tegen Commis
in zaak C-168/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de                       sie van de Europese Gemeenschappen ( ')
 Pretura circondariale di Vicenza ): Strafzaak tegen L.                 (Goedkeuring van rekeningen — EOGFL — Speciale premie
                               Arcaro ( 1 )                             voor producenten van rundvlees — Niet-erkenning van
 (Lozingen van cadmium — Uitlegging van Richtlijnen                                                   uitgaven)
 76/464/EEG en 83/513/EEG van de Raad — Rechtstreekse
                                                                                ( 96/C 354/ 19 )
 werking — Mogelijkheid om zich tegenover particulier op
                      richtlijn te beroepen)                                                    (Procestaai: Duits)
                            ( 96/C 354/ 18 )
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                      (Procestaai: Italiaans)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         In zaak C-41 /94 , Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden :
                 de Jurisprudentie van het Hof)                         E. Roder en B. Kloke ) tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ( gemachtigde : U. Wölker bijgestaan door
 In zaak C-168/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                 G. M. Berrisch en H.-J . Rabe ), betreffende een beroep tot
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda              nietigverklaring van Beschikking 93/659/EG van de Com
 riale di Vicenza ( Italië ), in de aldaar dienende strafzaak           missie van 25 november 1993 betreffende de goedkeuring
 tegen L. Arcaro , om een prejudiciële beslissing over de               van de rekeningen die de Lid-Staten voor het begrotingsjaar
 uitlegging van de Richtlijnen 76/464/EEG van de Raad van                1990 hebben ingediend in verband met de door het
 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door             Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
 bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van           ( EOGFL ), afdeling Garantie , gefinancierde uitgaven ( PB
 de Gemeenschap worden geloosd ( PB 1976 , L 129 , blz . 23 ),           1993 , L 301 , blz . 13 ), voor zover hierbij uitgaven van de
 en 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983                        Bondsrepubliek Duitsland ten belope van 7 518 141 DM in
 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor              verband met het communautaire stelsel van de speciale
 lozingen van cadmium ( PB 1983 , L 291 , blz . 1 ), heeft het          premie voor producenten van rundvlees , niet ten laste van
 Hof ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris           het EOGFL zijn gebracht, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
 ( rapporteur ), kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H.                 samengesteld als volgt : C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
 Ragnemalm, rechters ; advocaat-generaal : M. B. Elmer;                 president, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray, rechters;
 griffier : H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 september           advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier : H. A. Rühl ,
  1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   hoofdadministrateur, op 3 oktober 1996 een arrest gewezen
 volgt:                                                                 waarvan het dictum luidt als volgt :
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96            | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/ 11
1 . Verklaart nietig Beschikking 93/659/EG van de Com                   dening (EEG) nr. 2211 /78 van de Raad van 26 september
      missie van 25 november 1 993 betreffende de goedkeu                1978, moet aldus worden uitgelegd, dat het eraan in de weg
      ring van de rekeningen die de Eid-Staten voor het                  staat dat een Eid-Staat uitkeringen die, zoals de overgangs
      begrotingsjaar 1990 hebben ingediend in verband met                voordelen ingevolge de AOW, op basis van zijn wetgeving
      de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor             worden toegekend aan eigen onderdanen die voldoen aan
      de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinan                   bepaalde voorwaarden betreffende de woonplaats in deze
      cierde uitgaven , voor zover daarbij een bedrag van                Lid-Staat, niet toekent aan de echtgenote van een Marok
      838 636 DM ter zake van uitgaven in verband met de                 kaanse werknemer, die aan deze woonplaatsvoorwaarden
      invoer in Duitsland van dieren vanuit België en Frank             voldoet, op grond dat zij de Marokkaanse nationaliteit
      rijk en een bedrag van 311 529 DM ter zake van                     bezit.
      uitgaven in verband met de uitvoer van dieren naar Italië
      niet ten laste van het EOGFL is gebracht.                          (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
2 . Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(')■ PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .                                                               ( Zesde Kamer )
                                                                                van 3 oktober 1996
                                                                         in zaak C-3 80/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek ! 1 )
                                                                         (Niet-nakoming — Richtlijn 91/414/EEG — Niet-omzet
                      ARREST VAN HET HOF                                                                   ting)
                            ( Zesde Kamer )                                                          ( 96/C 354/21 )
                          van 3 oktober 1996
                                                                                (Procestaai: Grieks)
in zaak C-126/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
Centrale Raad van Beroep ): A. Hallouzi-Choho tegen                      ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
          Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank ( 1 )                                  de Jurisprudentie van het Hof)
(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Arti
kel 41, lid 1 — Beginsel van non-discriminatie op gebied van             In zaak C-380/95 , Commissie van de Europese Gemeen
sociale zekerheid — Rechtstreekse werking — Echtgenote                   schappen ( gemachtigde : M. Condou-Durande ) tegen Hel
 van migrerende Marokkaanse werknemer — Bijzondere                       leense Republiek ( gemachtigden : A. Samoni-Rantou en N.
uitvoeringsbepalingen van Nederlandse wetgeving inzake                   Dafniou ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                 algemene ouderdomsverzekering)                          stellen dat de Helleense Republiek , door niet binnen de
                             ( 96 /C 354/20 )                            gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                         bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn
                                                                         91 /414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het
                       (Procestaai: Nederlands)
                                                                         op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen ( PB
                                                                          1991 , L 230 , blz . 1 ), de krachtens het EG-Verdrag en deze
In zaak C-126/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                   richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen ,
krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van de Centrale Raad van               heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt : C. N.
Beroep ( Nederland ), in het aldaar aanhangig geding tussen              Kakouris , kamerpresident, G. Hirsch ( rapporteur ), G. F.
A. Hallouzi-Choho en Bestuur van de Sociale Verzekerings                Mancini , P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm , rechters ;
bank, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van              advocaat-generaal : P. Léger; griffier : R. Grass, op 3 oktober
artikel 4 1 , lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst tussen             1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk                    volgt:
Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april 1976 en
namens de Gemeenschap goedgekeurd bij Verordening                        1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
( EEG ) nr . 22 1 1 /78 van de Raad van 26 september 1978 ( PB                lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
1978 , L 264 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),                      te voldoen aan Richtlijn 91 /414/EEG van de Raad van
samengesteld als volgt : G. Hirsch , president van de Tweede                  15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van
Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Kamer,                       gewasbeschermingsmiddelen , is de Helleense Republiek
G. F. Mancini ( rapporteur ) en J. L. Murray , rechters;                      de krachtens artikel 23 van deze richtlijn op haar
advocaat-generaal : G. Tesauro ; griffier : D. Louterman                     rustende verplichtingen niet nagekomen .
Hubeau , hoofdadministrateur, op 3 oktober 1 996 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                             2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten
                                                                              van de procedure.
Artikel 41 , lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst
tussen de Europese Economische Gemeenschap en het                        (') PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .
Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april
 1976 en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij Veror


title: Zaak T-432/10: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Vivendi/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Franse breedband- en telefoonabonnementmarkt — Afwijzing van klacht — Geen gemeenschapsbelang — Belang van gestelde inbreuk voor werking van interne markt — Waarschijnlijkheid dat bestaan van gestelde inbreuk kan worden aangetoond” )

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/11

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Vivendi/Commissie
   (Zaak T-432/10) (1)

   (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Franse breedband- en telefoonabonnementmarkt - Afwijzing van klacht - Geen gemeenschapsbelang - Belang van gestelde inbreuk voor werking van interne markt - Waarschijnlijkheid dat bestaan van gestelde inbreuk kan worden aangetoond)
   2013/C 352/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vivendi (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Struys, O. Fréget en J. Y. Ollier, vervolgens M. Struys, O. Fréget en L. Eskenazi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Mongin en N. von Lingen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Orange, voorheen France Télécom (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Hautbourg, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2010) 4730 van de Commissie van 2 juli 2010 houdende afwijzing van verzoeksters klacht tegen France Télécom wegens gesteld misbruik van een machtspositie op de Franse breedband- en telefoonabonnementmarkt (zaak COMP/C 1/39.653 — Vivendi & Iliad/France Télécom)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vivendi zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Europese Commissie.

               3)

               Orange zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 maart 2004 in zaak C-8/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen om een prejudiciële beslissing): Ludwig Leichtle tegen Bundesanstalt für Arbeit (Vrij verrichten van diensten — Bijstandsregeling voor ambtenaren in geval van ziekte — Thermale kuur in andere lidstaat — Kosten voor logies, maaltijden, reis, kuurbelasting en opstelling van medisch eindrapport — Voorwaarden voor vergoeding — Voorafgaande erkenning van recht op bijstand — Criteria — Rechtvaardiging)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 18 maart 2004
   in zaak C-8/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen om een prejudiciële beslissing): Ludwig Leichtle tegen Bundesanstalt für Arbeit (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Bijstandsregeling voor ambtenaren in geval van ziekte - Thermale kuur in andere lidstaat - Kosten voor logies, maaltijden, reis, kuurbelasting en opstelling van medisch eindrapport - Voorwaarden voor vergoeding - Voorafgaande erkenning van recht op bijstand - Criteria - Rechtvaardiging)
   (2004/C 106/07)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-8/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Sigmaringen (Duitsland), in het al daar aanhangige geding tussen Ludwig Leichtle en Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 49 EG en 50 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola (rapporteur) en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 18 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 49 EG en 50 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die voor de vergoeding van de kosten voor het logies, de maaltijden, de reis, de kuurbelasting en de opstelling van een medisch eindrapport, die zijn gemaakt voor een in een andere lidstaat gevolgde thermale kuur, als voorwaarde stelt dat vooraf erkenning van het recht op bijstand wordt verkregen, welke slechts wordt verleend voorzover uit een attest van een arts van de openbare gezondheidsdienst of van de controlerend arts blijkt dat de voorgenomen kuur absoluut noodzakelijk is wegens de veel grotere kans op succes in die andere lidstaat.

               2)

               De artikelen 49 EG en 50 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die voor de vergoeding van de kosten voor het logies, de maaltijden, de reis, de kuurbelasting en de opstelling van een medisch eindrapport, die zijn gemaakt voor een in die lidstaat of in een andere lidstaat gevolgde thermale kuur, als voorwaarde stelt dat het betrokken kuuroord voorkomt op de lijst van thermale kuuroorden. Het staat echter aan de nationale rechter om zich ervan te vergewissen dat de eventuele voorwaarden voor de opneming van een kuuroord op een dergelijke lijst een objectief karakter hebben en niet tot gevolg hebben dat het verrichten van diensten tussen lidstaten moeilijker wordt dan het verrichten van diensten binnen de betrokken lidstaat.

               3)

               De artikelen 49 EG en 50 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van een nationale regeling volgens welke de vergoeding van de kosten voor het logies, de maaltijden, de reis, de kuurbelasting en de opstelling van een medisch eindrapport, die zijn gemaakt voor een in een andere lidstaat gevolgde thermale kuur, uitgesloten is ingeval de betrokkene de beëindiging van de gerechtelijke procedure die hij heeft aangespannen tegen een beslissing waarbij de erkenning van het recht op bijstand voor die kosten is geweigerd, niet heeft afgewacht alvorens met de betrokken kuur te beginnen.

      (1)  PB C 84 van 6.4.2002.


title: Zaak C-202/03: Verzoek van Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione staccata di Brescia — van 24 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Società DAC SpA en Azienda Ospedaliera "Spedali Civili" di Brescia

text:
19.7.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/13
Justitie op het gebied van de teruggaaf van door de lidstaten in      665/EEG ( 1) van 21 december 1989, dat alle lidstaten verplicht
strijd met het gemeenschapsrecht geheven belastingen heeft            om in de respectieve nationale rechtsorden beroepsprocedures
ontwikkeld, dat wil zeggen niet alleen het beginsel van               in te stellen die volledig toegankelijk zijn voor eenieder die
gelijkwaardigheid en het beginsel van de handhaving van de            vergoeding vordert voor schade die hij heeft geleden of dreigt
gevolgen van de arresten van het Hof waarbij een belasting            te lijden vanwege een besluit van het aanbestedingscomité
onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt ver-              inzake de gunning van een overheidsopdracht?
klaard, maar ook het doeltreffendheidsbeginsel.
                                                                      Vormt de bedoelde voorlopige rechtsbescherming die de
( 1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
                                                                      nationale administratieve rechter kan toekennen, al dan niet
                                                                      een schending van artikel 2, lid 1, sub a, van genoemde
                                                                      richtlijn waarbij de verplichting wordt opgelegd om zo snel
                                                                      mogelijk in kort geding voorlopige maatregelen te nemen om
                                                                      de beweerde schending ongedaan te maken of te voorkomen
                                                                      dat de betrokken belangen verder worden geschaad, met
                                                                      inbegrip van maatregelen om de aanbestedingsprocedure of de
Verzoek van Tribunale Amministrativo Regionale per la                 tenuitvoerlegging van enig door de aanbestedende diensten
Lombardia — Sezione staccata di Brescia — van 24 april                genomen besluit, op te schorten c.q. te doen opschorten?
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Società DAC SpA en Azienda Ospedaliera „Spedali Civili”
                            di Brescia                                Ten slotte, schendt deze vorm van voorlopige rechtsbescher-
                                                                      ming al dan niet tevens artikel 6, lid 2, EU waarin is verklaard
                        (Zaak C-202/03)                               dat de Unie de door het Europees Verdrag tot bescherming
                                                                      van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
                                                                      gewaarborgde grondrechten eerbiedigt, en waarin aldus het
                         (2003/C 171/18)
                                                                      beginsel van daadwerkelijke rechtsbescherming in de zin van
                                                                      de artikelen 6 en 13 van dit laatste verdrag is overgenomen,
                                                                      zodat de lidstaten verplicht zijn de volledige werkzaamheid
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia —             ervan te verzekeren in hun respectieve nationale rechtsorden?
Sezione staccata di Brescia — heeft bij beschikking van 24 april
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 mei
2003, in het geding tussen Società DAC SpA en Azienda                 (1 ) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
Ospedaliera „Spedali Civili” di Brescia, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
Is het verschil in voorlopige rechtsbescherming die voor de
aanspraken op basis van gemeenschapsrecht door de nationale
administratieve rechter kan worden toegekend in aanbe-
stedingsprocedures, ten opzichte van de bescherming die in de         Verzoek van High Court of Justice (England and Wales),
nationale rechtsorde wordt toegekend voor de rechten die in           Queen’s Bench Division (Administrative Court) van 12 fe-
geschillen tussen particulieren of tussen particulieren en de         bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
overheid zijn erkend en die in de nationale rechtsorde tot de         tussen The Queen op verzoek van Dany Bidar en 1)
bevoegdheid van de gewone rechter behoren, al dan niet in             London Borough of Ealing 2) Secretary of State for
strijd met het samenwerkingsbeginsel van artikel 10 EG dat                                        Education
verplicht om bij gebreke van een geharmoniseerd procedure-
systeem voor bedoelde gemeenschapsrechtelijke aanspraken
dezelfde vorm van rechtsbescherming toe te kennen, en                                         (Zaak C-209/03)
niet louter de incidentele en derhalve minder doeltreffende
bescherming dan die van algemene aard die voor de andere
nationale rechten wordt verzekerd?                                                             (2003/C 171/19)
Vormt voorts artikel 21 van wet nr. 1034 van 6 december
1971, zoals gewijzigd bij artikel 3 van wet nr. 205 van 21 juli
2000, voorzover daarin niet is voorzien in de mogelijkheid            De High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench
van een kort geding ante causam, dat er als zodanig op is             Division (Administrative Court), heeft bij beschikking van
gericht om — ook wanneer niet vooraf een beroep is ingesteld          12 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
tegen een handeling van de aanbestedingsprocedure — onmid-            Justitie op 15 mei 2003, in het geding tussen The Queen op
dellijk een verbod op te leggen aan de aanbestedende dienst           verzoek van Dany Bidar en 1) London Borough of Ealing
om over te gaan tot de ondertekening van de overeenkomst              2) Secretary of State for Education, het Hof van Justitie van
na afsluiting van de aanbestedingsprocedure, al dan niet een          de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
toereikende omzetting van artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/         beslissing over de navolgende vragen:


title: Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door J. M. Pinto Teixeira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-136/97)

text:
26 . 7 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228/ 17
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko
                                                                         zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
Middelen en voornaamste argumenten                                       Rue de Cessange 30 .
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
met die in zaak T-16/97 ( ! ).
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                   12 juli 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                              passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                              Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
Beroep, op 25 april 1997 ingesteld door I. Dascalu tegen                      kelijke afwijzing van zijn klacht;
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-133/97 )                              — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                             { 97IC 228/38 )                             Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaai: Frans)                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                         met die in zaak T-16/97 ( M.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 25 april 1997 beroep ingesteld                      (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
I. Dascalu, wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoor
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie geko
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
Rue de Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 28 april 1997 ingesteld door J. M. Pinto Tei
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         xeira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-136/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      12 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                          97/C 228/40 )
      passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
      tuut;                                                                                (Procestaai: Frans)
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                   Gemeenschappen is op 28 april 1997 beroep ingesteld
      kelijke afwijzing van zijn klacht;                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                         J. M. Pinto Teixeira, wonende te Sarajevo ( Bosnië ), verte
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  genwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domici
                                                                         lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
Middelen en voornaamste argumenten                                       Sari, Rue de Cessange 30.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
met die in zaak T-16/97 (').
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
 (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                               18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                              passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door L. Cerdijn tegen                      kelijke afwijzing van zijn klacht;
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                           ( Zaak T-135/97)
                              ( 97/C 228/39 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaai: Frans)                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                         met die in zaak T-16/97 (').
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Gemeenschappen is op 16 april 1997 beroep ingesteld                     (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
 L. Cerdijn, wonende te Hofstade ( België ), vertegenwoor


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 4 mei 1995 in zaak C-19/94 (verzoek van de Cour administrative d'appel de Nantes om een prejudiciële beslissing): SA des sucreries de Fontaine-Le-Dun-Bolbec-Auffay (SAFBA) tegen Ministre du Budget (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker - vereveningsregeling voor opslagkosten - Feit dat verplichting tot betaling van opslagbijdrage doet ontstaan)

text:
22 . 7 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 189/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                                  houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
                         (Vierde Kamer)                              de sector suiker, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)
                                                                     nr. 1396/78 van de Raad van 20 juni 1978, artikel 8, lid 2,
                        van 4 mei 1995                               derde alinea, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1785/81
in zaak C-19/94 (verzoek van de Cour administrative                  van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschap
d'appel de Nantes om een prejudiciële beslissing ): SA               pelijke ordening der markten in de sector suiker, en artikel 6,
des sucreries de Fontaine-Le-Dun-Bolbec-Auffay ( SAFBA)              lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1358/77 van de Raad van
                tegen Ministre du Budget ( ! )                       20 juni 1977 houdende de algemene voorschriften inzake
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector                verevening van de opslagkosten in de sector suiker en
suiker — vereveningsregeling voor opslagkosten — Feit dat            houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 750/68,
verplichting tot betaling van opslagbijdrage doet ont               moeten aldus worden uitgelegd, dat eerst op het moment
                               staan)                                van de afzet van de suiker is voldaan aan de noodzakelijke
                                                                     voorwaarden voor het ontstaan van de verplichting tot
                          ( 95/C 189/01 )                            betaling van de opslagbijdrage.
                       (Procestaai: Frans)                           (M PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
                                                                     ( 2 ) PB nr . L 177 van 1 . 7. 1981 , blz . 4 .
                                                                     ( 3 ) PB nr . L 156 van 25 . 6 . 1977, blz. 4 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        (4 ) PB nr . L 231 van 23 . 8 . 1978 , blz . 5 .
              de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-19/94, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Cour
administrative d'appel de Nantes ( Frankrijk ) in het aldaar                             ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen SA des sucreries de Fontaine                                         van 18 mei 1995
Le-Dun-Bolbec-Auffay ( SAFBA ) en Ministre du Budget, om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 8 ,       in zaak C-57/94 : Commissie van de Europese Gemeen
lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 1785/81 van de Raad van                         schappen tegen Italiaanse Republiek ( a )
30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening                (Niet-nakoming — Openbare aanbesteding van werken —
der markten in de sector suiker ( 2 ), van Verordening ( EEG )                Geen publikatie van bericht van aanbesteding)
nr . 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977 houdende de                                             95/C 189/02
algemene voorschriften inzake verevening van de opslag
kosten in de sector suiker en houdende intrekking van                                       (Procestaai: Italiaans)
Verordening ( EEG ) nr. 750/68 ( 3 ), en van artikel 12 van
Verordening ( EEG ) nr. 1998/78 van de Commissie van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
18 augustus 1978 houdende vaststelling van de wijze van                                de Jurisprudentie van het Hof)
toepassing van de vereveningsregeling voor opslagkosten in
de sector suiker (4 ), heeft het Hof (Vierde Kamer ), samen         In zaak C-57/94, Commissie van de Europese Gemeen
gesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, C. N.           schappen ( gemachtigde: A. Aresu ) tegen Italiaanse Repu
Kakouris ( rapporteur ) en J. L. Murray, rechters; advocaat         bliek (gemachtigde : U. Leanza bijgestaan door P. G. Ferri,
generaal : M. B. Elmer; griffier : D. Louterman-Hubeau,              avvocato dello Stato ), betreffende een verzoek aan het Hof
hoofdadministrateur, op 4 mei 199 5 een arrest gewezen               om vast te stellen, dat waar het provinciaal bestuur van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                  Ascoli Piceno de uitvoering van de elfde en twaalfde
                                                                     aanvullende studie voor de bouw van een gedeelte van de
Artikel 8, lid 1 , derde alinea, onder a), van Verordening           autosnelweg „ Ascoli-Mare " ( kavel IV — project 5134 )
(EEG) nr. 3330/74 van de Raad van 19 december 1974                   ondershands heeft aanbesteed en geen bericht van openbare


title: Zaak C-371/01: Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 348/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8.12.2001
25 september 2001, in het geding tussen Nadi Sahin en                  De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
de navolgende vragen:                                                        binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                             telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
1.   Moet artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol bij de              Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen
     Overeenkomst van 23 november 1970 waarbij een                           aan richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober
     Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese                  1998 tot wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het
     Economische Gemeenschap en Turkije, aldus worden                        ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeerde micro-
     uitgelegd,                                                              organismen (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn
                                                                             op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     a)    dat een Turkse werknemer gerechtigd is op te komen
           tegen een met het protocol strijdige beperking van          —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
           de vrijheid van dienstverrichting, en — zo ja —
     b)    dat ook dan sprake is van een beperking van de
           vrijheid van dienstverrichting, wanneer een lidstaat        Middelen en voornaamste argumenten
           van de Gemeenschap een tot dusverre geldende
           vrijstelling van arbeidsvergunning voor Turkse
           vrachtwagenchauffeurs in het internationale goede-          Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
           renvervoer, die bij een in Turkije geverstigde (Turkse)     oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
           werkgever zijn tewerkgesteld, afschaft?                     verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
                                                                       lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
2.   Heeft een dergelijke beperking enkel betrekking op de
     vrijheid van dienstverrichting, of betreft zij ook of
     uitsluitend de toegang tot de werkgelegenheid in de zin           Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
     van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad         treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
     betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de           welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
     Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                   uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
     19 september 1980?                                                voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
3.   Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
     betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de           De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
     Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                   treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
     19 september 1980 ook worden toegepast op werk-
     nemers van een in Turkije gevestigde werkgever, die als
     vrachtwagenchauffeurs belast met grensoverschrijdend              De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
     goederenvervoer regelmatig een lidstaat van de Gemeen-            toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
     schap doorrijden, zonder dat zij deel uitmaken van de             betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
     (legale) arbeidsmarkt van die lidstaat?
                                                                       (1) PB L 330 van 5.12.1998, blz. 13.
Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                               bliek                                   Beroep, op 27 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                        (Zaak C-371/01)
                                                                                (Zaak C-375/01)
                        (2001/C 348/21)
                                                                                (2001/C 348/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 september 2001 beroep ingesteld tegen Helleense                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               op 27 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, en            Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
P. Panagiotopoulos, bij de juridische dienst gedetacheerd              digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen
ambtenaar van een lidstaat.                                            hebbende te Luxemburg.


title: Beroep, op 2 september 1996 ingesteld door Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Limited Partnership tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-152/96)

text:
Nr . C 354/32           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23 . 11 . 96
de Eenheid voor coördinatie van de fraudebestrijding                   Limited Partnership, vertegenwoordigd door D. Wael
( UCLAF ) te herzien .                                                 broeck en D. Fosselard van het kantoor Liederkerke Wolters
                                                                       Waelbroeck & Kirkpatrick, advocaten te Brussel , domicilie
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker te beschikken           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
over uitzonderlijke, zeer specifieke bekwaamheden op het               Medernach, rue Mathias Hardt 8-10 .
gebied van zijn functie . Deze beroepservaring zou hij hebben
verworven binnen de Ierse douane en als tijdelijk functio
naris van de UCLAF van de Commissie .                                  Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
Hij stelt allereerst schending van de doctrine voortvloeiend           — krachtens artikel 184 EG-Verdrag vast te stelen, dat
uit het arrest van het Gerecht van 5 oktober 1995 ,                         Richtlijn 96/22/EG ongeldig is voor zover zij het op de
uitgesproken in zaak T- 17/95 , Alexopoulou . Hij is namelijk               markt brengen van diergeneesmiddelen met |3-agonisten
                                                                            bestemd voor toediening, voor therapeutische doelein
van mening, dat hij voldoet aan de in dit arrest bedoelde
                                                                            den, aan landbouwhuisdieren verbiedt, en derhalve niet
voorwaarde van uitzonderlijke kundigheden . Volgens ver
zoeker betekent dit, dat het tot aanstelling bevoegde gezag,                als rechtvaardigingsgrond kan worden gebruikt voor de
door te zijnen aanzien geen gebruik te maken van de in                      in Verordening ( EG ) nr . 1312/96 vervatte beperkin
                                                                            gen ;
artikel 31 , lid 2 , van het Statuut neergelegde uitzonderings
mogelijkheid, een kennelijke beoordelingsfout heeft
begaan .                                                               — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 1312/96 , voor
                                                                            zover daarin wordt bepaald dat de voor clenbuterol
Volgens verzoeker heeft de Commissie zich ermee verge                      vastgestelde maximumwaarden voor residuen slechts
noegd, zich in het aangevochten besluit te beroepen op                      gelden voor specifieke therapeutische toepassingen ;
algemene argumenten, te weten haar praktijk om ook op
gespecialiseerde gebieden personeel in de aanvangsrang aan             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
te stellen, en artikel 27 van het Statuut, dat haar zeer hoge
aanwervingsnormen stelt, zonder in te gaan op de concrete
en nauwkeurige argumenten die hij in zijn klacht naar voren            Middelen en voornaamste argumenten
had gebracht .
                                                                       Het beroep strekt tot nietigverklaring van Verordening ( EG )
Ten slotte beroept verzoeker zich op schending van het                 nr . 1312/96 van de Commissie van 8 juli 1996 ( PB nr. L 170
zorgvuldigheidsbeginsel , voor zover verweerster hem onbil            van 9 . 7 . 1996 , blz . 8 ), voor zover daarin wordt bepaald dat
lijk heeft behandeld ten opzichte van bepaalde collega 's , die,       de voor clenbuterol-hydrochloride vastgestelde maximum
na tijdelijk functionaris te zijn geweest, hun rang hebben             waarden voor residuen slechts gelden voor bepaalde thera
mogen behouden nadat zij voor het aanstellingsexamen                   peutische toepassingen bij runderen en paardachtigen .
waren geslaagd . Deze situatie vloeit voort uit het feit dat
verzoeker zich bijzondere inspanning heeft getroost om zijn            Verzoeksters stellen, dat de Commissie ter rechtvaardiging
werkkring te behouden en daarom reeds in 1991 een                      van die beperking uitsluitend heeft verwezen naar het feit
algemeen vergelijkend examen heeft afgelegd , terwijl eind             dat Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 ( PB
 1992/begin 1993 minder zware aanstellingsexamens zijn                 nr . L 125 van 23 . 5 . 1996 , blz . 3 ) de toediening van
uitgeschreven voor andere collega 's, die volgens verzoeker            clenbuterol aan landbouwhuisdieren verbiedt, behalve voor
niet van dezelfde bereidwilligheid hadden blijk gegeven .              een aantal specifieke therapeutische doeleinden bij paar
                                                                       dachtigen en koeien . Zij voeren evenwel aan , dat de
                                                                       bepalingen van die richtlijn in strijd zijn met het EG-recht,
                                                                       zoals reeds in zaak T-125/96 is aangetoond ( PB nr . C 318
                                                                       van 26 . 10 . 1996 , blz . 15 ). Volgens hen dient derhalve te
                                                                       worden verklaard , dat die bepalingen niet van toepassing
                                                                       zijn in de onderhavige zaak .
Beroep , op 2 september 1996 ingesteld door Boehringer
                                                                       Verzoeksters zijn derhalve van mening, dat de omstreden
Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn
                                                                       bepalingen niet door een passende motivering worden
Limited Partnership tegen Commissie van de Europese                    geschraagd , zodat de omstreden verordening niet voldoet
                         Gemeenschappen
                                                                       aan de eisen van artikel 190 EG-Verdrag .
                         ( Zaak T-l 52/96 )
                            ( 96/C 354/63 )                            Verder betogen zij , dat de bepalingen van de omstreden
                                                                       verordening hun zonder geldige rechtvaardigingsgrond het
                                                                       recht ontnemen de meeste van hun clenbuterol bevattende
                        (Procestaai: Engels)
                                                                       diergeneesmiddelen , waarvoor zij overeenkomstig de vige
                                                                       rende Europese regels verkooplicenties hebben gekregen , te
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             vervaardigen en op de markt te brengen .
 schappen is op 2 september 1996 beroep tegen Commissie
 van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Boehrin
 ger Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn


title: Zaak T-169/08: Arrest van het Gerecht van 20 september 2012 — DEI/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Griekse markt van levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG wordt vastgesteld — Toekenning of instandhouding door Helleense Republiek van rechten voor winning van bruinkool ten voordele van openbaar bedrijf” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/11

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2012 — DEI/Commissie
   (Zaak T-169/08) (1)

   (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Griekse markt van levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG wordt vastgesteld - Toekenning of instandhouding door Helleense Republiek van rechten voor winning van bruinkool ten voordele van openbaar bedrijf)
   2012/C 343/13
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Anestis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, A. Bouquet en A. Antoniadis, gemachtigden, bijgestaan door A. Oikonomou, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en P. Mylonopoulos, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door A. Komninos en M. Marinos, vervolgens door M. Marinos, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Energeiaki Thessalonikis AE (Echedoros, Griekenland) en Elliniki Energeia kai Anaptyxi AE (HE & DSA) (Kifissia, Griekenland) (vertegenwoordigers: P. Skouris en E. Trova, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2008) 824 definitief van de Commissie van 5 maart 2008 betreffende de toekenning of de instandhouding door de Helleense Republiek van rechten voor de winning van bruinkool ten voordele van DEI

      Dictum

               1)

               Beschikking C (2008) 824 definitief van de Commissie van 5 maart 2008 betreffende de toekenning of de instandhouding door de Helleense Republiek van rechten voor de winning van bruinkool ten voordele van Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt naast in haar eigen kosten in die van DEI verwezen.

               3)

               De Helleense Republiek, Elliniki Energeia kai Anaptyxi AE (HE & DSA) en Energeiaki Thessalonikis AE zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door SIC - Sociedade Independente de Comunicação SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-231/95)

text:
Nr . C 77/ 14         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       16 . 3 . 96
Beroep, op 18 december 1995 ingesteld door de vennoot               persbericht openbaar is gemaakt en waarvan de inhoud is
schap Bretagne Angleterre Irlande ( BAI ) tegen Commissie            meegedeeld aan de betrokken Lid-Staat en dus ook aan de
              van de Europese Gemeenschappen                         ontvanger van de steun , niet ter kennis wordt gebracht van
                        ( Zaak T-230/95 )                            degene die de klacht heeft ingediend . Dit klemt te meer,
                                                                     omdat de gelaakte overeenkomst volgens het eigen persbe
                           ( 96/C 77/32 )                            richt van de Commissie door de betrokken Lid-Staat in
                                                                     samenspraak met de Commissie is opgesteld buiten weten
                       (Procestaai: Frans)                           van de klaagster. De zaak is derhalve niet onpartijdig en
                                                                     diligent behandeld .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 18 december 1995 beroep tegen Commissie               Doordat zij nog steeds niet in het bezit is van de tekst van de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de ven                beschikking van de Commissie , bevindt verzoekster zich in
nootschap Bretagne Angleterre Irlande ( BAI ), gevestigd te          de navolgende situatie : ofwel heeft de beschikking van de
Roscoff ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-M . Payre,           Commissie geen einde gemaakt aan de gelaakte inbreuk , en
advocaat te Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxem            dan is zij onwettig, ofwel biedt de beschikking alle markt
burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue              deelnemers de mogelijkheid om met de overheid overeen
31 .
                                                                     komsten te sluiten om de rentabliteit van hun schepen veilig
                                                                     te stellen . In het eerste geval is verzoekster niet in staat haar
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 recht van beroep uit te oefenen, daar zij de motivering van de
                                                                     beschikking niet kent. In het tweede geval kan zij om
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  dezelfde reden niet gebruik maken van de geboden moge
     schade die verzoekster heeft geleden door het feit dat de       lijkheid .
     beschikking van de Commissie in zaak C-32/93 ( ex
     NN 40/93 ) haar niet ter kennis is gebracht of, indien
     deze kennisgeving in de loop van de procedure wordt
     verricht, door de vertraging waarmee de Commissie haar
     verplichting is nagekomen;
— de Commissie in de kosten van het geding te verwij                Beroep, op 19 december 1995 ingesteld door SIC —
     zen .                                                           Sociedade Independente de Comunica^ao SA tegen Com
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                            ( Zaak T-231 /95 )
Verzoekster, een vennootschap naar Frans recht die jaren                                        ( 96/C 77/33 )
lang als enige een scheepvaartlijn tussen de havens van
Plymouth in Engeland en Santander in Spanje exploiteerde,                                  (Procestaai: Portugees)
komt op tegen het feit dat verweerster haar ondanks
verschillende verzoeken en aanmaningen nog steeds niet in
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
kennis heeft gesteld van de tekst van een beschikking die zij
                                                                     schappen is op 19 december 1995 beroep ingesteld tegen
heeft gegeven op een krachtens artikel 93 , lid 2 , van het
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —
Verdrag ingediende klacht.
                                                                     Sociedade Independente de Comunica^ao SA, gevestigd te
Die klacht had betrekking op de steun die de „ Diputación            Linda-a-Velha , vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz
Foral de Viscaya " en de „ Gobierno Vasco " hadden verleend          en A. Santos Reis, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen
aan een vennootschap , Ferries Golfo de Viscaya SA, die voor         hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
50% in handen is van de Britse vennootschap Peninsular               aldaar, Grand-Rue 31 .
and Oriental European Ferries (P & O ) en sedert maart
1993 een concurrerende scheepvaartlijn tussen de havens              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
van Portsmouth en Bilbao exploiteert. Bovengenoemde
instanties hadden zich er namelijk toe verbonden, gedurende          — vast te stellen dat verweerster, in strijd met de artike
de eerste drie exploitatiejaren van de scheepvaartlijn , waarin           len 92 en 93 van het Verdrag en in strijd met algemene
deze volgens de vooruitzichten verliesgevend zou zijn, bij de             rechtsbeginselen, niet heeft beslist op het verzoek om
vennootschap Ferries Golfo de Viscaya voor 1 314 190 000                , inleiding van de procedure van artikel 93 , lid 2 , door
pta vervoerbewijzen te kopen . Die vervoerbewijzen moesten                verzoekster ingediend in het kader van haar klacht ( nr.
ook worden betaald indien de overtochten niet zouden                      IV/34.811 ), betreffende de steun van de Portugese
plaatsvinden, en de overeengekomen prijs lag veel hoger dan               regering aan de RTP — Radiotelevisiao Portuguesa ,
het tarief dat de scheepvaartmaatschappij voor de gewone                  SA;
cliënt toepaste .
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen .
Begin juni 1995 vernam verzoekster uit de pers, dat de
Commissie een beschikking had gegeven , doch niettegen
staande herhaalde navraag zijn de datum en de inhoud ervan           Middelen en voornaamste argumenten
haar nog steeds niet meegedeeld .
                                                                     Volgens artikel 92 , lid 1 , EG-Verdrag zijn steunmaatregelen
Verzoekster betoogt allereerst, dat het niet normaal is dat          onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt. Ingevolge
een gegeven beschikking, waarvan het bestaan door een                artikel 92 , leden 2 en 3 , kan van deze regel worden
 ---pagebreak--- 16 . 3 . 96            ["NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 77/ 15
afgeweken . De Commissie is als enige bevoegd , over de              ling te verrichten waarmee zij een standpunt innam over de
toepassing van deze uitzonderingen te beslissen, dat wil             door verzoekster ingediende klacht.
zeggen te beslissen of een steunmaatregel verenigbaar is met
de gemeenschappelijke markt . Bovenstaande hoofdregels,
gekoppeld aan de verlening van een uitsluitende bevoegd
heid aan de Commissie, tonen aan dat de in artikel 93 , lid 3 ,      Beroep, op 15 januari 1996 ingesteld door „ S " tegen Hof
neergelegde procedureregels de Lid-Staten verplichten, de                    van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Commissie in kennis te stellen van steunmaatregelen die zij
voornemens zijn ten uitvoer te leggen , voordat die maatre                                   ( Zaak T-4/96 )
gelen in de nationale rechtsorde worden goedgekeurd en                                          ( 96/C 77/34
uitgevoerd . Wanneer een Lid-Staat zijn verplichting tot
kennisgeving niet nakomt, ontplooit het verbod tot tenuit                                  (Procestaal: Frans)
voerlegging van de betrokken maatregelen binnen de
Lid-Staat zijn volle werking. Deze regel kan door een                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
concurrent worden ingeroepen voor de nationale rechter,              schappen is op 15 januari 1996 beroep ingesteld tegen het
wanneer het nationale procesrecht hem de mogelijkheid                Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door
biedt, een steunmaatregel aan te vechten, maar de nationale          „ S ", vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi ,
rechter moet zich, in afwachting van de definitieve beschik         advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
king van de Commissie, ertoe beperken de inachtneming van            Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
het verbod te verzekeren . Krachtens deze regeling is de
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Commissie gehouden , zich uit te spreken over de verenig
baarheid met de gemeenschappelijke markt van steunmaat              — nietig te verklaren het besluit van 11 april 1995 van het
regelen die haar niet zijn meegedeeld, maar waarvan zij                   Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in
inmiddels toch kennis heeft gekregen doordat een concur                  zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag,
rent van de onderneming die de steun heeft ontvangen , haar               voor zover daarin voor de berekening van de in
in een klacht op het bestaan ervan heeft gewezen .                        artikel 73 Ambtenarenstatuut bedoelde vergoeding
                                                                          wordt uitgegaan van een invaliditeit van 6 % ,
Verzoekster wijst erop, dat de Commissie er in casu in de
ingediende klacht van in kennis is gesteld, dat in Portugal          — verzoeksters recht te erkennen op de in artikel 73 van het
door de regering goedgekeurde steunmaatregelen ten                        Statuut bedoelde vergoeding berekend op de grondslag
behoeve van de RTP waren vastgesteld en uitgevoerd,                       van een invaliditeit van 30% ,
zonder dat aan de verplichting tot kennisgeving was
voldaan . Dit betekent, dat de Commissie binnen een
                                                                     — voor zoveel nodig nietig te verklaren het besluit tot
                                                                          afwijzing van verzoeksters klacht, genomen op 2 okto
redelijke termijn een van twee mogelijke beschikkingen had
                                                                          ber 1995 en ter kennis van verzoekster gebracht op
moeten geven : ofwel goedkeuring van de betrokken maat                   16 oktober 1995 ,
regelen, na de Portugese autoriteiten in de gelegenheid te
hebben gesteld, hun opmerkingen kenbaar te maken, zo zij             — verweerder in de kosten te verwijzen .
onmiddellijk tot de overtuiging was gekomen, dat de
maatregelen verenigbaar waren met de gemeenschappelijke              Middelen en voornaamste argumenten
markt; ofwel inleiding van de onderzoekprocedure van
artikel 93 , lid 2 , indien het haar onmogelijk was geweest om,      Verzoekster is gepensioneerd ambtenaar van rang LA 6 van
op basis van een eenvoudig preliminair onderzoek, de                 het Hof van Justitie en komt op tegen de wijze van
maatregelen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt              berekening van de in artikel 73 Ambtenarenstatuut
te achten . De Commissie heeft het ene noch het andere               bedoelde vergoeding, die op een onjuist invaliditeitspercen
gedaan, doch enkel, twee en een half jaar geleden, een               tage zou berusten .
preliminair onderzoek naar de situatie ingesteld .                   Het bestreden besluit is genomen volgens de aanwijzingen
                                                                     van twee medische rapporten van de medische commissie,
De omstandigheid dat de Commissie in het preliminair                 waarin verzoekster een blijvende gedeeltelijke invaliditeit
stadium geen standpunt heeft ingenomen, doet afbreuk aan             van 30 % wordt toegekend, die voor 20 % haar oorsprong
de rechten van verzoekster, die geen rechterlijke bescher           vindt in de uitoefening van verzoeksters werkzaamheden in
ming ter vrijwaring van haar legitieme belangen heeft                dienst van verweerder .
kunnen verkrijgen . Om die reden zond verzoekster de
Commissie op 11 augustus 1995 een uitnodiging tot                    Verzoekster beroept zich in de eerste plaats, op schending
handelen, te weten een brief waarin zij de Commissie in de           van artikel 73 van het Statuut, de artikelen 3 , lid 2 , en 12 ,
zin van en krachtens artikel 175 van het Verdrag verzocht,           lid 2, van de regeling, alsook van de aan deze regeling
een standpunt in te nemen over de door haar ingediende               gehechte invaliditeitsschaal . Zij is dienaangaande van
klacht, inzonderheid over het verzoek de procedure van               mening, dat het recht op uitkering ontstaat, wanneer de
artikel 93 , lid 2 , in te leiden . Na het verstrijken van de in     ziekte of de verergering van een ziekte haar oorsprong vindt
artikel 175 gestelde termijn van twee maanden, antwoordde            in de uitoefening van of bij de uitoefening van de werk
de Commissie per brief van 16 oktober 1995 . Deze brief              zaamheden in dienst van de Gemeenschappen , en dat
bevatte geen standpunt van de Commissie, maar enkel de               geenszins vereist is, dat het werk bij de instellingen de
mededeling dat zij een onderzoek zou instellen en de                 voornaamste oorzaak van de ziekte is .
Portugese autoriteiten om inlichtingen zou vragen teneinde
de situatie te kunnen onderzoeken . Bijgevolg heeft de               Verzoekster merkt voorts op, dat wanneer het oorzakelijk
Commissie niet voldaan aan haar verplichting, een hande             verband en de blijvende invaliditeit van 30% eenmaal zijn