title: Arrest van het Hof van 26 juli 2011 in zaak E-4/11 — Arnulf Clauder (Richtlijn 2004/38/EG — Gezinshereniging — Verblijfsrecht voor familieleden van EER-onderdanen met een duurzaam verblijfsrecht — Voorwaarde om over voldoende bestaansmiddelen te beschikken)

text:
               24.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 26 juli 2011
   in zaak E-4/11
   Arnulf Clauder
   (Richtlijn 2004/38/EG — Gezinshereniging — Verblijfsrecht voor familieleden van EER-onderdanen met een duurzaam verblijfsrecht — Voorwaarde om over voldoende bestaansmiddelen te beschikken)
   2011/C 344/06
   In zaak E-4/11, Arnulf Clauder — VERZOEK aan het Hof krachtens artikel 34 van de overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van het Verwaltungsgerichtshof des Fuerstentums Liechtenstein (administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein), betreffende de interpretatie van artikel 16, lid 1, in samenhang met artikel 7, lid 1, van Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Benedikt Bogason (ad hoc), rechters, op 26 juli 2011 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Artikel 16, lid 1, van Richtlijn 2004/38/EG impliceert dat een EER-onderdaan met permanent verblijfsrecht die met pensioen is gegaan en sociale uitkeringen ontvangt van de ontvangende EER-staat, het recht op gezinsvereniging mag opeisen, zelfs wanneer het gezinslid ook zijn recht op sociale uitkeringen zal doen gelden.


title: Zaak C-279/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — C More Entertainment AB/Linus Sandberg (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijn 2001/29/EG — Informatiemaatschappij — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten — Artikel 3, lid 2 — Live-uitzending van een sportevenement op een website)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/2

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — C More Entertainment AB/Linus Sandberg
   (Zaak C-279/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Informatiemaatschappij - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 2 - Live-uitzending van een sportevenement op een website))
   (2015/C 171/02)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: C More Entertainment AB

      Verwerende partij: Linus Sandberg

      Dictum

   Artikel 3, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling waarin het uitsluitende recht van omroeporganisaties als bedoeld in artikel 3, lid 2, onder d), wordt uitgebreid tot mededelingen aan het publiek waarvan sprake zou kunnen zijn bij live-uitzendingen van sportevenementen op internet, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde mededelingen, mits een dergelijke uitbreiding de bescherming van het auteursrecht onverlet laat.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-749/16: Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Stemcor London en Samac Steel Supplies/Commissie

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/41

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Stemcor London en Samac Steel Supplies/Commissie
   (Zaak T-749/16)
   (2017/C 006/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stemcor London Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Samac Steel Supplies Ltd (Londen) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni en C. Van Hemelrijck, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2016/1329 van de Commissie van 29 juli 2016 houdende de heffing van een definitief antidumpingrecht op bepaalde koudgewalste platte staalproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China en de Russische Federatie waarvan de invoer wordt geregistreerd (PB 2016, L 210, blz. 27);

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het in artikel 10, lid 4, onder c), van de antidumpingbasisverordening (EU) 2016/1036 gestelde vereiste dat de importeur van de dumping op de hoogte was of had moeten zijn, is op onjuiste en onrechtmatige wijze uitgelegd en toegepast:

                           —

                           eerste onderdeel: het in artikel 10, lid 4, onder c), van de antidumpingbasisverordening (EU) 2016/1036 gestelde vereiste dat de importeur van de dumping op de hoogte was of had moeten zijn, is op onjuiste en onrechtmatige wijze uitgelegd in verordening (EU) 2016/1329 (hierna: „bestreden verordening”);

                           —

                           tweede onderdeel: uit artikel 10, lid 4, onder c), van de antidumpingbasisverordening (EU) 2016/1036, opgevat volgens de vaste methodes ter uitlegging van het Unierecht en van de WTO-antidumpingovereenkomst, blijkt dat de Commissie de feitelijke kennis van de importeur dient te beoordelen om te bepalen of aan dit vereiste is voldaan.

               2.

               Tweede middel: de beoordeling van het vereiste betreffende de „aanzienlijke toename van invoer” is ten onrechte gebaseerd op een periode vanaf de eerste volledige maand volgend op de bekendmaking van de aanvang van het onderzoek in het Publicatieblad tot en met de laatste volledige maand voorafgaand aan het instellen van voorlopige maatregelen.

               3.

               Derde middel: het in artikel 10, lid 4, onder d), van de antidumpingbasisverordening (EU) 2016/1036 gestelde vereiste betreffende de „ernstig ondermijning van het corrigerende effect” is op onjuiste en onrechtmatige wijze uitgelegd in de bestreden verordening:

                           —

                           eerste onderdeel: de Commissie heeft ten onrechte een globale beoordeling verricht van het in artikel 10, lid 4, onder b), van de basisverordening gestelde vereiste betreffende de „ernstige ondermijning van het corrigerende effect”, terwijl zij een individuele analyse van het gedrag van elke importeur had moeten uitvoeren om te bepalen of diens invoer bijdroeg aan de vermeende ernstige ondermijning van de corrigerende effecten van de rechten;

                           —

                           tweede onderdeel: de bestreden verordening is gebrekkig voor zover erin besloten wordt dat de retroactieve toepassing van rechten op invoer die tijdens de registratieperiode heeft plaatsgevonden, voorkomt dat het corrigerend effect ernstig wordt ondermijnd.


title: Zaak T-654/13: Beroep ingesteld op 6 december 2013 — Gako Konietzko/BHIM (verpakkingsvorm)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/26

         Beroep ingesteld op 6 december 2013 — Gako Konietzko/BHIM (verpakkingsvorm)
   (Zaak T-654/13)
   2014/C 39/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gako Konietzko GmbH (Bamberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Reinhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 september 2013 (zaak R-2232/2012-1) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal beeldmerk dat de vorm van een verpakking weergeeft, voor waren van de klassen 3, 5 en 10 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 899 037

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-669/14: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Trioplast Industrier/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor industriële plastic zakken — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Vertragingsrente — Begrip vaststaande, liquide en opeisbare vordering — Evenredigheid — Rechtszekerheid — Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties — Ontbreken van een rechtsgrondslag — Artikel 266 VWEU — Causaal verband”)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/12

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Trioplast Industrier/Commissie
   (Zaak T-669/14) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor industriële plastic zakken - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Vertragingsrente - Begrip vaststaande, liquide en opeisbare vordering - Evenredigheid - Rechtszekerheid - Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties - Ontbreken van een rechtsgrondslag - Artikel 266 VWEU - Causaal verband”))
   (2016/C 232/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trioplast Industrier AB (Smålandsstenar, Zweden) (vertegenwoordigers: T. Pettersson en A. Johansson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, L. Parpala en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste verzoek tot nietigverklaring van het beweerdelijk in de brief van de Europese Commissie van 3 juli 2014 in zaak COMP/38354 – Industriële Zakken – Trioplast Industrier AB, vervatte besluit en, ten tweede, schadevordering overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Trioplast Industrier AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-305/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  27 oktober 2005  — Eden/BHIM (Gemeenschapsmerk — Geurmerk Geur van rijpe aardbei — Absolute weigeringsgrond — Teken dat niet vatbaar is voor grafische voorstelling — Artikel 7, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 oktober 2005 — Eden/BHIM
   (Zaak T-305/04) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Geurmerk Geur van rijpe aardbei - Absolute weigeringsgrond - Teken dat niet vatbaar is voor grafische voorstelling - Artikel 7, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 330/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Eden SARL (Parijs, Frankrijk) [vertegenwoordiger(s): M. Antoine-Lalance, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) [vertegenwoordiger(s): A. Folliard-Monguiral, gemachtigde]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 mei 2004 (zaak R 591/2003-1) inzake de inschrijving van het geurmerk Geur van een rijpe aardbei als gemeenschapsmerk
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Doorhaling van zaak T-199/95

text:
Nr. C 131 /24            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                        Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                                                                e.a. H
Verzoeksters drijven allen opticiensondernemingen en zijn                                           ( 97/C 131/56 )
op grond van wettelijke bepalingen aangesloten bij het                                          (Procestaai: Duits)
Hoofdbedrijfsschap Ambachten. Dit publiekrechtelijk li
chaam heeft krachtens daartoe vastgestelde verordeningen                 De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
aan verzoeksters een heffing opgelegd, waarvan de op                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
brengst wordt aangewend voor collectieve reclame voor dé                 beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling gelast van
opticiensbranche. In hun klacht bij de Commissie stellen                 zaak T-20/95 op de lijst van zaken in de gevoegde zaken
verzoeksters, dat die ( niet-aangemelde ) verordeningen in               T-366/94 e.a.: H. Diekmeier e.a . tegen Raad van de Euro
strijd zijn met artikel 92 van het EG-Verdrag.                           pese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen .
Tegen de bestreden beschikking voeren zij , naast formele
gebreken, aan dat het de Commissie niet vrij staat, steun               H PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
maatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsplicht en
nog minder om dit met terugwerkende kracht te doen (').
Voorts laat de Commissie na, op te treden tegen een schen
ding van artikel 54, lid 3 , onder h ), van het EG-Verdrag.
                                                                                Doorhaling van zaak T-l 99/95 (')
(') Het betreft de „ de minimis "-regeling van de communautaire                                    ( 97/C 131/57)
    kaderregeling inzake overheidssteun voor het midden- en klein
    bedrijf ( PB nr. C 213 van 19 . 8 . 1992, blz. 2 ).                                         (Procestaai: Frans)
                                                                         De president van de Derde Kamer ( uitgebreid) van het Ge
                                                                         recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                         heeft bij beschikking van 22 januari 1997 de doorhaling in
                                                                         het register gelast van zaak T-l 99/95 : Nouveau Garage SA
                                                                         e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-77/93
                                e.a. H                                   (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .
                           ( 97/C 131/55 )
                         (Procestaai: Duits)
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het Ge                             Doorhaling van zaak T-l 3 7/96 (')
recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                             ( 97/C 131 /58 )
heeft bij beschikking van 4 februari 1997 de doorhaling
gelast van zaak T-77/93 op de lijst van zaken in de ge                                        (Procestaai: Engels)
voegde zaken T-77/93 e.a.: W. Hülseberg e.a. tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese Ge                    De president van de Vijfde Kamer van het Gerecht van eer
meenschappen.                                                            ste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij be
                                                                         schikking van 23 januari 1997 de doorhaling in het regis
                                                                         ter gelast van zaak T-l 37/96 : Valio Oy tegen Commissie
(!) PB nr. C 178 van 18 . 7. 1990 .                                      van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         (>) PB nr. C 318 van 26 . 10 . 19 96 .


title: Zaak F-82/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — ZZ/EIB

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/59

         Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — ZZ/EIB
   (Zaak F-82/15)
   (2015/C 279/75)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Isola en G. Isola, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van, ten eerste, het besluit om verzoeker niet de kosten te vergoeden van een lasertherapie die hij in 2007 heeft gevolgd en, ten tweede, van de daarop volgende en daarmee verband houdende besluiten die de Bank in 2014 heeft genomen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het op 4 december 2014 meegedeelde besluit en van alle daarmee verbonden, daaropvolgende en daaraan voorafgaande besluiten, waaronder zonder enige twijfel de brieven van de EIB van 8 januari 2014, 31 januari 2014, 14 februari 2014, 24 februari 2014, 30 april 2014 en 3 juli 2014, alsmede van het advies van 26 februari 2008 en het rapport dat Dr. M, raadgevend arts van de Bank, in oktober 2008 heeft opgesteld en, ten slotte, van het advies dat Dr. S. op 6 oktober 2014 heeft uitgebracht;

               —

               veroordeling van de EIB tot betaling van het bedrag van 3  000 EUR, hetgeen overeenstemt met het bedrag dat verzoeker heeft betaald voor een lasertherapie op 29, 30 en 31 oktober en op 21, 22 en 23 november 2007 alsmede tot betaling van een redelijke vergoeding voor de immateriële schade, vermeerderd met rente en compensatie voor de geldontwaarding over de toegewezen bedragen;

               —

               subsidiair, veroordeling van de Europese Unie tot betaling van het bedrag van 3  000 EUR ter vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van haar onduidelijke bepalingen, vermeerderd met rente en compensatie voor de geldontwaarding;

               —

               veroordeling van de EIB en de Europese Unie tot hoofdelijke betaling van een redelijke vergoeding voor de immateriële schade alsmede verwijzing in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2002 in zaak T-63/01: The Procter & Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Vorm van een stuk zeep — Uitvoering van een arrest van het Gerecht — Rechten van de verdediging — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
22.2.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 44/27
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               demann, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                          interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                      van 12 december 2002                                (gemachtigden: S. Bonne en G. Schneider), betreffende een
                                                                          beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep
in zaak T-63/01: The Procter & Gamble Company tegen                       van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                    (merken, tekeningen en modellen) van 20 februari 2001 (zaak
            ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                       R 538/1999-2) inzake de inschrijving van een beeldmerk met
                                                                          het acroniem BioID, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van een stuk zeep — Uitvoe-                     samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
ring van een arrest van het Gerecht — Rechten van de                      J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers,
verdediging — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7,                     administrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen
         lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)                   waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (2003/C 44/50)                                1)     Verwerpt het beroep.
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
In zaak T-63/01, The Procter & Gamble Company, gevestigd
te Cincinnatti, Ohio (Verenigde Staten), vertegenwoordigd
door T. van Innis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
den: O. Montalto en E. Joly), betreffende een beroep tegen de                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beslissing van de Derde kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                      van 5 december 2002
modellen) van 14 december 2000 (zaak R 74/1998-3), die
verzoekster op 11 januari 2001 is betekend, heeft het Gerecht             in zaak T-130/01: Sykes Enterprises, Incorp. tegen Bureau
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpre-             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen,                    tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
administrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       („Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie REAL PEOPLE,
                                                                          REAL SOLUTIONS — Absolute weigeringsgrond — Onder-
1)     Verwerpt het beroep.                                               scheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verorde-
                                                                                ning (EG) nr. 40/94”)
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (2003/C 44/52)
( 1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-130/01, Sykes Enterprises, Incorp., gevestigd te
                                                                          Tampa, Florida (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               E. Körner, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                          de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                       van 5 december 2002                                (gemachtigde: J. Crespo Carrillo), betreffende een beroep tegen
                                                                          de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau
                                                                          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
in zaak T-91/01: BioID AG tegen Bureau voor harmonisa-
                                                                          gen en modellen) van 7 maart 2001 (zaak R 504/2000-3)
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                          inzake de inschrijving van de woordcombinatie REAL PEOPLE,
                       modellen) (BHIM) ( 1)
                                                                          REAL SOLUTIONS, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                                                                          gesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pir-
(„Gemeenschapsmerk — Beeldmerk bestaande uit acroniem                     rung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
BioID — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1,                    administrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen
             sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”]                      waarvan het dictum luidt als volgt:
                            (2003/C 44/51)                                1)     Verwerpt het beroep.
                           (Procestaal: Duits)                            2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
In zaak T-91/01, BioID AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), in
gerechtelijke liquidatie, vertegenwoordigd door A. Nor-


title: Zaak C-553/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 november 2011 — Bernhard Rintisch/Klaus Eder

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 2 november 2011 — Bernhard Rintisch/Klaus Eder
   (Zaak C-553/11)
   2012/C 80/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof (Duitsland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bernhard Rintisch

      Verwerende partij: Klaus Eder

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 10, leden 1 en 2, sub a, van richtlijn 89/104/EEG (1) in die zin worden uitgelegd dat dit voorschrift stelselmatig en algemeen in weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan moet worden aangenomen dat er ook sprake is van gebruik van een merk (merk 1) wanneer het merk (merk 1) wordt gebruikt in een afwijkende vorm zonder dat de afwijkingen het onderscheidend vermogen van het merk (merk 1) wijzigen, en wanneer het merk in de vorm waarin het wordt gebruikt, eveneens is ingeschreven (merk 2)?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
               Is het hierboven onder 1 bedoelde nationale voorschrift verenigbaar met richtlijn 89/104/EEG, wanneer het nationale voorschrift in die zin beperkend wordt uitgelegd dat het niet wordt toegepast op een merk (merk 1) dat enkel is ingeschreven om de omvang van de bescherming van een ander ingeschreven merk (merk 2), dat is ingeschreven in de vorm waarin het wordt gebruikt, te verzekeren of uit te breiden?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend of vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is er dan geen sprake van gebruik van een ingeschreven merk (merk 1) in de zin van artikel 10, leden 1 en 2, sub a, van richtlijn 89/104/EEG,

                                       aa)

                                       wanneer de merkhouder de vorm van een teken gebruikt die van de inschrijving van het merk (merk 1) en van een tweede merk (merk 2) van de merkhouder alleen op onderdelen afwijkt, zonder dat door de afwijkingen het onderscheidend vermogen van de merken (merk 1 en merk 2) wordt gewijzigd;

                                       bb)

                                       wanneer de merkhouder twee vormen van tekens gebruikt waarvan geen van beide overeenkomt met het ingeschreven merk (merk 1), maar waarvan een vorm waarin het teken wordt gebruikt (vorm 1) overeenkomt met een ander ingeschreven merk (merk 2) van de merkhouder, en de tweede vorm waarin de merkhouder het teken gebruikt (vorm 2) op onderdelen afwijkt van de beide ingeschreven merken (merk 1 en merk 2), zonder dat door de afwijkingen het onderscheidend vermogen van de merken wordt gewijzigd, en wanneer deze vorm van het teken (vorm 2) grotere gelijkenis vertoont met het andere merk (merk 2) van de merkhouder?

                           b)

                           Mag een rechterlijke instantie van een lidstaat een met een bepaling van een richtlijn (hier: artikel 10, leden 1 en 2, sub a, van richtlijn 89/104/EEG) strijdig nationaal voorschrift (hier: § 26, lid 3, tweede alinea, Markengesetz) toepassen in gevallen waarin over de feiten reeds definitief was beslist vóór een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie waaruit voor het eerst aanknopingspunten voor de onverenigbaarheid van het voorschrift van de lidstaat met de bepaling van de richtlijn konden worden afgeleid (in casu arrest van 13 september 2007, Il Ponte Finanziaria/BHIM [BAINBRIDGE], C-234/06, Jurispr. blz. I-7333), indien de nationale rechterlijke instantie het vertrouwen van een van de aan de gerechtelijke procedure deelnemende personen in de juridische bestendigheid van zijn grondwettelijk beschermde positie belangrijker acht dan het belang bij omzetting van een voorschrift van de richtlijn?

      (1)  Eerste Richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).


title: Zaak C-419/07: Beroep ingesteld op 12 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/18

         Beroep ingesteld op 12 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-419/07)
   (2007/C 283/33)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Mojzesowicz en V. Bottka, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door artikel 2 van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1) niet naar behoren in nationaal recht om te zetten, zijn verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door de Zweedse regering verleende vergunningen voor digitale uitzending zijn overheidsmaatregelen die met name het gebruik van digitale-uitzendingsdiensten en dus indirect de verrichting van deze diensten in het Koninkrijk Zweden regelen. Het vereiste in de thans geldende vergunningen dat de vergunninghouder afdeling 2 van de samenwerkingsovereenkomst in acht neemt, geeft het overheidsbedrijf Boxer indirect een monopoliepositie voor diensten van toegangscontrole (met inbegrip van encryptie) in strijd met artikel 2, lid 1, van richtlijn 2002/77. De handhaving van de verplichting om deze afdeling in acht te nemen, verhindert bovendien ondernemingen die een compleet gamma van digitale-uitzendingdiensten willen aanbieden, de rechten te genieten die artikel 2, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/77 hun beoogt te garanderen. De Commissie stelt dus vast dat Zweden richtlijn 2002/77 niet naar behoren heeft omgezet voor diensten van digitale transfer van signalen en uitzending via het terrestrische net.

      (1)  PB L 249, blz. 21.


title: Zaak C-244/08: Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/28

         Beroep ingesteld op 4 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-244/08)
   (2008/C 209/42)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) (1) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, en artikel 1 van de Dertiende richtlijn (86/560/EEG) (2) van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen, door een belastingplichtige die in een andere lidstaat of in een derde land is gevestigd, doch in Italië een vaste inrichting heeft van waaruit hij in de betrokken periode goederen heeft geleverd of diensten heeft verricht in Italië, te verplichten voor de teruggaaf van betaalde btw gebruik te maken van de mechanismen waarin bovengenoemde richtlijnen voorzien, in plaats van deze btw gewoon te kunnen aftrekken, wanneer de verkrijging van de goederen of diensten niet via de vaste inrichting in Italië, maar rechtstreeks door de hoofdvestiging is afgewikkeld;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep verzoekt de Europese Commissie het Hof van Justitie vast te stellen dat met het gemeenschapsrecht onverenigbaar is een Italiaanse maatregel die een in een andere lidstaat of in een derde land gevestigde btw-plichtige die in Italië een vaste inrichting heeft van waaruit hij in de betrokken periode goederen heeft geleverd of diensten heeft verricht in Italië, verplicht voor de teruggaaf van betaalde btw gebruik te maken van de mechanismen waarin de richtlijnen 79/1072/EEG (Achtste btw-richtlijn) en 86/560/EEG (Dertiende btw-richtlijn) voorzien, in plaats van van het normale mechanisme van aftrek, dat volgens richtlijn 77/388/EEG (3) (Zesde btw-richtlijn) de regel is, wanneer de verkrijging van de goederen of diensten niet via de vaste inrichting in Italië, maar rechtstreeks door de hoofdvestiging in het buitenland is afgewikkeld.
   Een dergelijke maatregel, die de fiscale verplichtingen van de betrokken belastingplichtigen verzwaart, is volgens de Europese Commissie in strijd met de bepalingen van bovengenoemde btw-richtlijnen en met de beginselen die daaraan ten grondslag liggen, volgens welke de buitenlandse belastingplichtige die in Italië een vaste inrichting heeft en van daaruit handelstransacties verricht in Italië, ook wanneer sommige handelstransacties rechtstreeks door zijn hoofdvestiging worden afgewikkeld, gebruik moet kunnen maken van het normale mechanisme van aftrek waarin de Zesde richtlijn voorziet.

      (1)  PB L 331, blz. 11.

      (2)  PB L 326, blz. 40.

      (3)  PB L 145, blz. 1 — Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.


title: Zaak C-492/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Mercato San Severino (Italië) op 26 september 2011 — Ciro Di Donna/Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di Pace di Mercato San Severino (Italië) op 26 september 2011 — Ciro Di Donna/Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA)
   (Zaak C-492/11)
   2011/C 347/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di Pace di Mercato San Severino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ciro Di Donna

      Verwerende partij: Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA)

      Prejudiciële vragen

   Verzetten de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, op 7 december 2000 te Nice afgekondigd, zoals aangenomen op 12 december 2007 te Straatsburg, richtlijn 2008/52/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken, het algemeen beginsel van Unierecht van doeltreffende rechterlijke bescherming en, in het algemeen, het recht van de Unie in zijn geheel zich ertegen dat in een van de lidstaten van de Europese Unie een regeling wordt ingevoerd, zoals in Italië die van wetsbesluit nr. 28/2010 en ministerieel besluit nr. 180/2010, zoals gewijzigd bij ministerieel besluit nr. 145/2011, volgens welke:

               —

               de rechter ten laste van de partij die zonder gegronde reden heeft geweigerd deel te nemen aan een procedure van verplichte bemiddeling, in het erop volgende rechtsgeding uit die weigering bewijsgronden kan afleiden;

               —

               de rechter vergoeding moet weigeren van de kosten die door de in het gelijk gestelde partij die een voorstel tot verzoening heeft afgewezen, zijn gemaakt voor zover zij betrekking hebben op het tijdvak na de formulering van het voorstel, en die partij moet veroordelen tot vergoeding van de kosten die de in het ongelijk gestelde partij over hetzelfde tijdvak heeft gemaakt en ook tot betaling aan de staatskas van een bedrag dat overeenstemt met het bedrag dat reeds werd betaald als verplichte (gestandaardiseerde) heffing, wanneer de uitspraak waarmee het na het formuleren van het geweigerde voorstel ingeleide geschil wordt beslecht, volledig overeenstemt met de inhoud van het betrokken voorstel;

               —

               de rechter, indien zich ernstige en uitzonderlijke redenen voordoen, de vergoeding kan weigeren van de kosten die de in het gelijk gestelde partij wegens het honorarium van de bemiddelaar en de aan de deskundige verschuldigde vergoeding heeft gemaakt, zelfs indien de beschikking waarmee het geschil wordt beslecht niet volledig overeenstemt met de inhoud van het voorstel;

               —

               de rechter de partij die zonder gegronde reden niet heeft deelgenomen aan de bemiddelingsprocedure moet veroordelen tot betaling aan de staatskas van het bedrag dat overeenkomt met de gestandaardiseerde heffing die voor het rechtsgeding is verschuldigd;

               —

               de bemiddelaar een verzoening kan of zelfs moet voorstellen ook bij ontbreken van akkoord van de partijen en ook indien de partijen niet aan de procedure hebben deelgenomen;

               —

               de poging tot verzoening binnen een termijn van vier maanden moet worden afgerond;

               —

               ook na verloop van de termijn van vier maanden vanaf het begin van de procedure de vordering slechts ontvankelijk zal zijn na het verkrijgen, bij het secretariaat van het bemiddelingsorgaan, van het door de bemiddelaar opgestelde verslag van het ontbreken van akkoord met opgave van het geweigerde voorstel;

               —

               het niet uitgesloten is dat er meerdere bemiddelingsprocedures zijn — met verlenging van de termijn voor de beslechting van het geschil tot gevolg — telkens wanneer een verzoek op rechtmatige wijze wordt voorgesteld in de loop van dezelfde procedure die intussen is ingeleid;

               —

               de kosten van de procedure van verplichte bemiddeling ten minste twee maal zo veel bedragen als de kosten van de gerechtelijke procedure die de bemiddelingsprocedure tracht te voorkomen en het verschil op exponentiële wijze toeneemt met de toename van de waarde van het geschil (zoadat de bemiddeling zelfs meer dan zes maal zo veel kost als de gerechtelijke procedure) of met de toename van de complexiteit (in welk laatste geval de aanstelling noodzakelijk kan blijken van een deskundige, te betalen door de partijen in de procedure, die de bemiddelaar bijstaat in geschillen die specifieke technische vaardigheden vereisen, zonder dat het door de deskundige opgestelde technische verslag of de door hem verkregen inlichtingen in de erop volgende rechterlijke procedure kunnen worden gebruikt)?

      (1)  PB L 136, blz. 3.


title: Zaak C-448/02: Beroep, op 11 december 2002 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.2.2003                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 31/13
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                         relevante publiek niet de gewoonte heeft om dessins die zijn
                                                                        toegepast op het oppervlak van glasplaten, als een aanduiding
                                                                        van de commerciële herkomst van de waar te beschouwen, en
1.    te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg       dat het dessin op het eerste gezicht niet als een aanduiding van
      van 9 oktober 2002 in zaak T-36/01, Glaverbel/BHIM                de commerciële herkomst van de waar te herkennen is, maar
      (glasdessin), voorzover het Gerecht van oordeel was,              als een functioneel bestanddeel ervan.
      dat de eerste kamer van beroep van het Bureau voor
      harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
      gen en modellen) artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
                                                                        (1 ) PB 2001, C 118, blz. 41.
      (EG) nr. 40/94 van 20 december 1993 inzake het
                                                                        (2 ) PB 1994, L 11, blz. 1.
      gemeenschapsmerk (2) niet heeft geschonden bij de vast-
      stelling van haar beslissing van 30 november 2000 (zaak
      R 137/2000-1);
2.    te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
      30 november 2000 (zaak R 137/2000-1) voorzover
      daarbij de aanvraag (nr. 811 281) voor de inschrijving
      van een dessin toegepast op het oppervlak van waren
      (glasdessin) als merk werd afgewezen op grond van                 Beroep, op 11 december 2002 ingesteld door Helleense
                                                                        Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;
                                                                                schappen
3.    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de                                         (Zaak C-448/02)
      kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste
      aanleg en van de hogere voorziening.
                                                                                (2003/C 31/19)
Middelen en voornaamste argumenten                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 11 december 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
                                                                        domicilie gekozen hebbende bij de ambassadeur van Grieken-
Door de bestreden beslissing te vernietigen wegens schending            land, Val Ste Croix 177.
van het recht te worden gehoord met betrekking tot het betoog
inzake artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94, en wel enkel
op deze grond, liet het bestreden arrest het deel van de
beslissing inzake de inschrijvingsvatbaarheid van de gemeen-            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
schapsmerkaanvraag met betrekking tot artikel 7, lid 1, sub b,
van de verordening in stand.                                            —      Nietig te verklaren of, subsidiair, te wijzigen beschikking
                                                                               E (2002) 3771 van de Commissie van 14 oktober
                                                                               2002 tot wijziging van beschikking 1999/187/EG (1)
                                                                               betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
Teneinde de maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering               lidstaten hebben ingediend in verband met de door het
van het bestreden arrest kan het BHIM volgens rekwirante                       Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-
zich tot een beoordeling van rekwirantes argumenten inzake                     bouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (2), voor-
artikel 7, lid 3, beperken, zonder zijn uitlegging van artikel 7,              zover zij betrekking heeft op financiële correcties ten laste
lid 1, sub b, van de verordening te wijzigen. Derhalve betoogt                 van de Helleense Republiek in de sector akkerbouwgewas-
rekwirante dat zij belang heeft bij beroep tegen het bestreden                 sen, voor het begrotingsjaar 1995.
arrest.
Rekwirante voert aan dat het Gerecht ten onrechte heeft                 Middelen en voornaamste argumenten
geoordeeld dat het betrokken teken elk onderscheidend vermo-
gen mist in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
nr. 40/94 en dat dit oordeel berust op een verkeerde beoorde-           —      Geen reële verschillen: onjuiste uitlegging en toepassing
ling en uitlegging van dit artikel. Rekwirante betoogt tevens                  van artikel 5, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 729/
dat de kamer van beroep ten onrechte heeft vastgesteld dat het                 70.
 ---pagebreak--- C 31/14                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.2.2003
—      Om dezelfde reden zijn reeds forfaitaire financiële correc-      Middelen en voornaamste argumenten
       ties toegepast voor de oogstjaren 1994, 1995 en 1996;
       ontbrekende of toch onvoldoende motivering, wegens
       dwaling omtrent de feiten, onjuiste beoordeling van
       feitelijke omstandigheden en niet-inachtneming van be-           De termijn voor de vaststelling van de maatregelen is op 31 juli
       slissende elementen.                                             2001 verstreken.
—      Subsidiair: onbevoegdheid ratione temporis van de Com-
       missie: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 5,         (1 ) PB L 201 van 31.7.1999, blz. 77.
       lid 2, sub c, van verordening nr. 729/70 en artikel 8,
       lid 1, van verordening nr. 1663/95.
( 1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 37.
( 2) PB L 280 van 18.10.2002, blz. 88.
                                                                        Verzoek van het Tribunale penale di Terni van 20 novem-
                                                                        ber 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                                                                                tegen Antonio Niselli
Beroep, op 11 december 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                                                   (Zaak C-457/02)
                              Spanje
                         (Zaak C-449/02)                                                           (2003/C 31/21)
                          (2003/C 31/20)
                                                                        Het Tribunale penale di Terni heeft bij beschikking van
                                                                        20 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Justitie op 18 december 2002, in de strafzaak tegen Antonio
op 11 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                   Niselli het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   verzocht om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
vertegenwoordigd door M. Patakia, juridisch adviseur, en                het begrip „afvalstoffen”, bedoeld in richtlijn 75/442/EEG (1),
I. Martínez del Peral, leden van haar juridische dienst, domicilie      zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2), met name over de
gekozen hebbende te Luxemburg.                                          vraag of dit begrip nog steeds moet worden uitgelegd zoals het
                                                                        in Italië tot op heden is begrepen en uitgelegd overeenkomstig
                                                                        de vroegere arresten van het Hof, dan wel of het moet worden
                                                                        uitgelegd overeenkomstig artikel 14 van decreto-legge nr. 138
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        van 8 juli 2002, omgezet in wet nr. 178 van 8 augustus 2002,
                                                                        en in het bijzonder over de navolgende vragen:
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/42/EG (1)
       van het Europees Parlement en de Raad van 7 juni                 Is het mogelijk dat het begrip afvalstof uitdrukkelijk afhangt
       1999 betreffende de invoering van een regeling voor de           van de voorwaarde, dat de woorden „zich daarvan ontdoet”,
       erkenning van diploma’s betreffende beroepswerkzaam-             „voornemens is zich te ontdoen” of „zich moet ontdoen”, in
       heden die binnen de werkingssfeer van de liberaliserings-        Italiaans recht omgezet bij artikel 6, lid 1, sub a, van decreto
       richtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangs-            legislativo nr. 22 van 5 februari 1997, worden uitgelegd als
       maatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene            volgt:
       stelsel van erkenning van diploma’s, of in elk geval door
       die maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, niet
                                                                        a)     „zich daarvan ontdoet”: elk gedrag waardoor stoffen,
       heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem
                                                                               materialen of goederen direct of indirect wordt bestemd
       rustende verplichtingen;
                                                                               voor of onderworpen aan werkzaamheden van verwijde-
                                                                               ring of terugwinning, overeenkomstig de bijlagen B en C
—      het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                        bij decreto legislativo nr. 22;


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2000 in zaak T-608/97, O. Plug tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bezwarend besluit — Bevestigend besluit — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
9.9.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/21
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               gevestigd te Poperinge (België), Noël Boone SPRL, gevestigd te
                                  LEG                                     Herseaux (België), J. Grayet et G. Heidner SPRL, gevestigd te
                                                                          Welkenraedt (België), Straps SA, gevestigd te Chaudfontaine
                         van 27 juni 2000                                 (België), Ziegler SA, gevestigd te Brussel, Maison Parent SCRL,
                                                                          gevestigd te Hertain (België), Magemon SA, gevestigd te Luik
in zaak T-608/97, O. Plug tegen Commissie van de Euro-                    (België), Garsou-Angenot SPRL, gevestigd te Verviers (België),
                     pese Gemeenschappen (1)                              Somimpex SPRL, gevestigd te Moescroen (België), vertegen-
                                                                          woordigd door P. Cavenaile et K. Tanghe, advocaten te Luik,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
(Ambtenaren — Bezwarend besluit — Bevestigend besluit
                                                                          A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen
                     — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. C. Giorgi en
                                                                          G. Houttuin) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (2000/C 259/36)                                 (gemachtigde: H. van Lier), betreffende vorderingen tot vergoe-
                                                                          ding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden
                           (Procestaal: Frans)                            doordat overeenkomstig de Europese Akte per 1 januari
                                                                          1993 de interne markt tot stand is gebracht, waardoor de
                                                                          werkzaamheid van douane-expediteur in het intracommunau-
In zaak T-608/97, O. Plug, voormalig tijdelijke ambtenaar van             taire handelsverkeer die zij tot dan uitoefenden, is komen te
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                   vervallen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
Thônex (Zwitserland), vertegenwoordigd door G. Vandersan-                 als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
den en L. Lévi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebben-           rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni 2000 een beschikking
de te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue            gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Beck 2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een ver-           1)    De zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97 worden
zoek tot nietigverklaring van het in de brief van de Commissie                  gevoegd voor het verdere verloop van de procedure.
van 14 januari 1997 vervatte besluit en, voor zoveel nodig,
het op 12 september 1997 genomen besluit tot afwijzing van                2)    De beroepen worden verworpen omdat zij kennelijk rechtens
de klacht van 16 april 1997, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                  ongegrond zijn.
samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 27 juni          3)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                       dragen.
volgt:
                                                                          4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                      (1) PB C 55 van 20.2.1998 en C 94 van 28.3.1998.
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                                              van 15 juni 2000
                         van 16 juni 2000                                 in zaak T-614/97, Aduanas Pujol Rubio SA e.a. tegen Raad
                                                                          van de Europese Unie en Commissie van de Europese
in de gevoegde zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97,                                            Gemeenschappen (1)
Transfluvia NV e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                         (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Europese Akte —
                                                                          Douane-expediteur — Beroep dat kennelijk rechtens onge-
(Niet-contractuele aansprakelijkheid — Europese Akte —                                                  grond is)
Douane-expediteur — Beroep dat kennelijk rechtens onge-
                               grond is)                                                            (2000/C 259/38)
                          (2000/C 259/37)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                  (Procestaal: Frans en Nederlands)                       In zaak T-614/97, Aduanas Pujol Rubio SA, gevestigd te
                                                                          Barcelona (Spanje), en 115 anderen, vertegenwoordigd door
In de gevoegde zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97,                     S. Muñoz Machado, advocaat te Madrid, domicilie gekozen
Transfluvia NV, gevestigd te Menen (België), Wybo NV,                     hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat


title: Zaak F-19/16: Beroep ingesteld op 5 april 2016 – ZZ/EIB

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/52

         Beroep ingesteld op 5 april 2016 – ZZ/EIB
   (Zaak F-19/16)
   (2016/C 243/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Senes en L. Payot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Terugbetaling, aan verzoekster en met rente, van de pensioenrechten die zij zou hebben verloren of, subsidiair, herstel, met rente, van de pensioenrechten die zij in de nationale regeling zou hebben verloren toen die rechten werden overgedragen aan de pensioenregeling van de verwerende partij

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de Europese Investeringsbank veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door het verlies van haar pensioenrechten ter hoogte van een bedrag van 55 641,17 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen het geldende percentage alsof de oorspronkelijke overdracht had plaatsgevonden voor het volledige bedrag van haar pensioenrechten bij Istituto Nazionale della Previdenza Sociale, toen het aanvankelijke verzoek om overdracht werd ingediend;

               —

               subsidiair, de EIB veroordelen tot onmiddellijke terugbetaling in pensioenmaanden aan ZZ van het bedrag van 55 641,17 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen het geldende percentage alsof de oorspronkelijke overdracht had plaatsgevonden voor het volledige bedrag van haar pensioenrechten bij Istituto Nazionale della Previdenza Sociale. In dit geval moeten berekeningen worden uitgevoerd op grond van artikel 71.1.1 van de pensioenregeling voor het personeel van de EIB;

               —

               de EIB veroordelen tot al het overige dat het Gerecht juist acht;

               —

               de EIB verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, welke worden begroot op 3 000 EUR.


title: Zaak C-252/09: Beschikking van de president van het Hof van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/29

         Beschikking van de president van het Hof van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-252/09) (1)

   2010/C 51/56

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Zaak C-312/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 7 juni 2013 — Claudiu Roșu/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 7 juni 2013 — Claudiu Roșu/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală
   (Zaak C-312/13)
   (2013/C 226/11)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Alba Iulia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Claudiu Roșu

      Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 73 en 78 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de maatstaf van heffing, indien een verkoper ex post wordt gekwalificeerd als btw-plichtige en de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de onroerende zaak door de partijen is overeengekomen zonder dat de btw is genoemd, wordt bepaald:

               a)

               door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen, verminderd met de btw, of

               b)

               door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Beroep, op 5 september 1996 ingesteld door Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-135/96)

text:
26 . 10 . 96         INL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 318/21
land een discriminatie betekent. Hij beklemtoont, dat                   Middelen en voornaamste argumenten
volgens verweerster een ambtenaar die de prijs van een
vliegticket vergoed krijgt op grond dat zijn standplaats en             Het voorwerp van het onderhavige beroep is de eerste
zijn plaats van herkomst meer dan 500 km van elkaar                     richtlijn houdende tenuitvoerlegging van een overeenkomst
verwijderd liggen, ongeacht of het een ambtenaar met                    die door bepaalde sociale partners op Europees niveau is
standplaats in de Gemeenschap betreft of een ambtenaar                  gesloten op basis van de Overeenkomst betreffende de
met standplaats in een derde land, geen recht heeft op meer             sociale politiek, die als bijlage is gevoegd bij het Protocol
dan twee reisdagen tenzij hij aantoont, meer dagen nodig te             betreffende de sociale politiek, dat op zijn beurt als bijlage
hebben, terwijl het volgens verzoeker om twee wezenlijk                 bij het Verdrag van Rome, zoals gewijzigd bij het Verdrag
verschillende situaties gaat. De aan de ambtenaar met                   van Maastricht, is gevoegd . Verzoekster, een werkgeversfe
standplaats in de Gemeenschap toegekende twee reisdagen                 deratie die op Europees niveau kleine en middelgrote
hebben immers betrekking op ambtenaren wier standplaats                 ondernemingen verenigt, komt op tegen deze richtlijn voor
en plaats van herkomst enkele honderden kilometers van                  zover die ondernemingen door deze richtlijn worden
elkaar verwijderd zijn, terwijl de ambtenaar met standplaats            geraakt.
in een derde land vaak duizenden kilometers van zijn plaats
van herkomst verwijderd is, in plaatselijke omstandigheden              Reeds in 1983 had de Commissie een voorstel voor een
die de reis vaak langer en moeilijker maken .                           richtlijn betreffende ouderverlof en verlof om gezinsredenen
                                                                        vastgesteld . Omdat deze tekst werd geblokkeerd, besloot de
Ten slotte beroept verzoeker zich op de onwettigheid van de
                                                                        Commissie in januari 1 995 ter zake gebruik te maken van de
richtlijn van 21 december 1994 voor zover deze in de eerste
                                                                        nieuwe procedure waarin de Overeenkomst betreffende de
plaats is vastgesteld zonder voorafgaande raadpleging van
                                                                        sociale politiek voorziet. Tijdens de eerste raadpleging van
de paritaire instanties overeenkomstig artikel 110 van het
                                                                        de sociale partners overeenkomstig artikel 3 , lid 2 , van die
Ambtenarenstatuut, en in de tweede plaats geen enkele
                                                                        Overeenkomst werd verzoekster samen met andere organi
geldige motivering bevat maar wel tal van incoherenties,
                                                                        saties geraadpleegd . Zij werd daarentegen stelselmatig
onjuistheden, onnauwkeurigheden en tegenstrijdigheden .
                                                                        uitgesloten van de onderhandelingen die tot de vaststelling
                                                                        van die richtlijn hebben geleid, hoewel zij herhaaldelijk de
                                                                        met redenen omklede wens te kennen had gegeven bij de
                                                                        onderhandelingen te worden betrokken .
Beroep, op 5 september 1996 ingesteld door Europese Unie
van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf tegen                Verzoekster is van de mening dat de bestreden handeling
                                                                        haar rechtstreeks en individueel raakt. Zij wijst er dienaan
                   Raad van de Europese Unie
                                                                        gaande op, dat in artikel 2, lid 2 , van de Overeenkomst
                          ( Zaak T-135/96 )                             betreffende de sociale politiek uitdrukkelijk wordt bepaald,
                             ( 96/C 318/38 )                            dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote
                                                                        ondernemingen niet mag worden belemmerd . Met name het
                         (Procestaai: Frans)                            ouderschapsverlof is van cruciaal belang voor de kleine en
                                                                        middelgrote ondernemingen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 5 september 1996 beroep tegen Raad van de                Verzoekster betoogt, dat raamovereenkomst, waar deze in
Europese Unie ingesteld door Europese Unie van het                      clausule 2 , lid 3 , onder f), enkel voorziet in de mogelijkheid
Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf, gevestigd te                om bijzondere regelingen toe te staan om te voorzien in de
Brussel, vertegenwoordigd door F. Herbert, advocaat te                  functionele en organisatorische behoeften van de kleine
Brussel, en G. Tuts, advocaat te Luik, domicilie gekozen                ondernemingen, niet voldoet aan het vereiste van artikel 2,
hebbende te Luxemburg bij C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue                lid 2 , van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek,
Ermesinde 67 .                                                          doordat een verplichting wordt omgezet in een mogelijkheid
                                                                        en doordat over de middelgrote ondernemingen wordt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     gezwegen. Verzoekster preciseert dienaangaande, dat zij bij
                                                                        brief van 13 december 1995 bezwaren had geformuleerd
     primair,                                                           over de raamovereenkomst . Deze bezwaren betroffen
                                                                        vooral de drie navolgende punten : de omstandigheid dat de
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te                    mogelijkheid om de toekenning van ouderschapsverlof uit te
     verklaren Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni                stellen om gerechtvaardigde redenen in verband met het
     1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het                 functioneren van het bedrijf, niet is uitgebreid tot de
     EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschaps                  middelgrote ondernemingen; het niet voorzien in een
     verlof ( PB nr. L 145 , van 19 . 6 . 1996 , blz. 4 );              regeling van uitzondering op de bescherming tegen ontslag
                                                                        voor gevallen waarin de economische belangen van de
     subsidiar,
                                                                        werkgever worden geschaad door de handhaving van de
— die richtlijn krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag                arbeidsovereenkomst tijdens en na het ouderschapsverlof,
                                                                        alsmede de voor het ambacht bestaande noodzaak het
     enkel nietig te verklaren voor zover zij van toepassing is
     op de kleine en middelgrote ondernemingen bedoeld in               ouderschapsverlof te beperken tot de vroege kinderjaren .
     artikel 2 , lid 2 , van de Overeenkomst betreffende de
     sociale politiek;                                                  Verzoekster stelt schending van het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling, van de artikelen 2, lid 2, 3 , lid 3 , en 4 van de
— de Raad in de kosten te verwijzen .                                   Overeenkomst betreffende de sociale politiek en van het in
 ---pagebreak--- Nr . C 318/22        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 10 . 96
de twaalfde overweging van de considerans van de richtlijn        nemen over de klachten, na kennisneming van de opmer
genoemde subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel. Verder       kingen van de betrokkenen .
stelt verzoekster schending van het beginsel patere legem
quam ipse fecisti, daar de Commissie zelf in haar mededeling      Volgens verzoekster blijkt uit deze toelichting geenszins op
van 14 december 1993 betreffende de tenuitvoerlegging van         welke overwegingen feitelijk en rechtens het besluit van de
het Protocol betreffende de sociale politiek, verzoekster als     Commissie is gebaseerd. Concreet volgt dit uit het feit dat de
representatieve organisatie heeft erkend .                        Commissie niet onderzoekt in hoeverre de inlichtingen die
                                                                  zij heeft besloten mee te delen, als „ zakengeheimen " zijn te
                                                                  beschouwen .
Beroep, op 6 september 1996 ingesteld door vennootschap
Automobiles Peugeot SA tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen                              Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Valio Ltd tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak T-136/96 )
                                                                                ( Zaak T-137/96 )
                         ( 96/C 318/39
                                                                                ( 96/C 318/40 )
                     (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 6 september 1996 beroep ingesteld tegen            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven                schappen is op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Valio
nootschap Automobiles Peugeot SA, te Parijs, vertegen
                                                                  Ltd, vertegenwoordigd door F. Herbert en D. M. Tomase
woordigd door X. de Roux, advocaat te Parijs, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch,          vic, advocaten te Brussel, van het kantoor Loeff Claeys
                                                                  Verbeke, Tervurenlaan 268A, B-1150 Brussel, domicilie
advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
                                                                  gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Zeyen, advocaat
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :              aldaar, Rue Ermesinde 67, L 1050 Luxemburg.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     19 juli 1996 betreffende klachten nrs . 35.988 , 35.989,     — de beschikking vervat in een brief van de Commissie aan
    35.990 en 35.991 ;
                                                                      de permanente vertegenwoordiger van Finland bij de
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                            Europese Unie ( BI.4 D(96 ) SP/cd/501 ) nietig te verkla
                                                                      ren , voor zover zij betrekking heeft op de merknamen
Middelen en voornaamste argumenten                                     „ Voilevi " en „ Voimariini ";
Verzoekster, een vennootschap die in Europa voertuigen            — subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is dat de
van het merk Peugeot verkoopt, komt op tegen het besluit               beschikking niet in strijd is met Verordening ( EG )
van de Commissie in het kader van het onderzoek van vier              nr. 2991/94, overeenkomstig verzoeksters middel inzake
klachten betreffende de verenigbaarheid met de communau              onwettigheid te verklaren, dat Verordening ( EG )
taire mededingingsregels van het standaardcontract betref            nr. 2991 /94 niet van toepassing is op verzoekster, voor
fende de exclusieve verkoop van voertuigen van bedoeld                zover zij het verdere gebruik van haar merknamen
merk, waarbij de Commissie heeft besloten de klagende                  „ Voimariini " en „Voilevi " voorde betrokken smeerbare
vennootschappen bepaalde inlichtingen mede te delen die zij           vetprodukten verbiedt;
bij verzoekster zelf heeft verkregen.                             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Dit besluit is genomen in weerwil van de aanwijzingen van
verzoekster die erop heeft gewezen dat de meeste van deze         Middelen en voornaamste argumenten
inlichtingen onder het zakengeheim vielen, nu daaruit bleek       Valio is een Finse onderneming in de levensmiddelensector
welke de voorwaarden zijn voor aansluiting bij het Peugeot       die als boterhamsmeersel gebruikte vetmelanges vervaardigt
dealernet, en hoe dit net functioneert.                           en in de handel brengt. Deze produkten worden op de Finse
De verzoekende vennootschap beklaagt zich over de mis            markt gebracht onder de merknamen „Voimariini " en
kenning van de beginselen ontwikkeld in het arrest van            „ Voilevi ", die Valio in 1980 en 1979 heeft gedeponeerd en
24 juni 1986 ( zaak 53/85 , AZKO ). Zij wijster in dit verband    die zij sindsdien heeft gebruikt. „Voi " is het Finse woord
                                                                  voor boter. De merknamen „Voimariini " en „Voilevi "
op, dat de Commissie weliswaar bij uitsluiting beslist over
het vertrouwelijk karakter van de haar in het kader van een       hebben geen bepaalde betekenis .
onderzoek meegedeelde documenten, doch dat deze beoor            Krachtens Verordening ( EG ) nr. 2991 /94 ( hierna : „ de
delingsbevoegdheid gepaard gaat met een strikte motive           verordening ") tot vaststelling van normen voor smeerbare
ringsplicht. Volgens verzoekster moet evenwel worden              vetprodukten moet „Voimariini " worden geëtiketteerd met
vastgesteld, dat het bestreden besluit niet naar behoren is       de verkoopbenaming „ Melange " en „ Voilevi " met de
gemotiveerd . De verwerende instelling beperkt zich name         verkoopbenaming „ Halfvolle melange ".
lijk bij wege van toelichting, tot de verklaring dat het
noodzakelijk was de betrokken inlichtingen mede te delen,         Bij brief van 21 juni 1996 aan de Finse vertegenwoordiging
teneinde met kennis van zaken een beslissing te kunnen            bij de EG stelde de Commissie, dat het exclusieve gebruik


title: Zaak C-233/99: Verzoek van het Københavns Byret van 17 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen T. Haugsted Hansen

text:
C 246/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                            gepreciseerd, doet zulks evenwel vermoeden dat op alle
                                                                              gebieden van de betrokken specialistenopleiding een vol-
                                                                              ledig nieuwe opleiding dient te worden gevolgd terwijl
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                              artikel 8, lid 3, hoogstens in een aanvullende opleiding op
die in zaak C-227/99 (3); de termijn voor omzetting van de
                                                                              bepaalde gebieden voorziet. Bovendien tonen de Spaanse
richtlijnen is verstreken op 30 april 1997.
                                                                              autoriteiten het nut van dit examen niet aan, indien het
                                                                              enkel om een aanvullende en beperkte opleiding zou gaan.
(1) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 12.
(2) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 35.                                     — Niet-omzetting van artikel 18 van richtlijn 93/16/EEG:
(3) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                              Spanje heeft niet aangetoond dat de toepassing van zijn
                                                                              bestaande nationale recht kan worden gelijkgesteld met de
                                                                              omzetting van dit artikel.
                                                                         (1) PB L 165, 7.7.1993, blz. 1.
                                                                         (2) Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
                                                                             onderlinge erkenning van de diploma’s certificaten en andere titels
Beroep, op 17 juni 1999 ingesteld door Commissie van                         van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                         van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en
                                                                             vrij verrichten van diensten (PB L 167, 30.6.1975, blz. 1).
                          (Zaak C-232/99)
                          (1999/C 246/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 juni 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door I. Martı́nez del Peral en B. Mongin, leden van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen              Verzoek van het Københavns Byret van 17 juni 1999
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van deze             om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen T.
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                                                 Haugsted Hansen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                   (Zaak C-233/99)
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door artikel 8 van                                      (1999/C 246/30)
     richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter
     vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
     onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en             Het Københavns Byret heeft bij beschikking van 17 juni 1999,
     andere titels (1) niet binnen de gestelde termijn correct te        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juni 1999,
     hebben omgezet, en door artikel 18 van deze richtlijn niet          in de strafzaak tegen T. Haugsted Hansen, het Hof van
     te hebben omgezet, de krachtens de verdragsbepalingen en            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     nagekomen;
                                                                         1. Moet richtlijn 94/62/EG (1) van het Europees Parlement en
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                              de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking
                                                                              en verpakkingsafval, inzonderheid artikel 18 juncto de
                                                                              artikelen 5, 7 en 9, aldus worden uitgelegd, dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                            bepalingen in de weg staan aan een nationale regeling
                                                                              volgens welke het strafbaar is om in strijd met bepaalde
— Onjuiste omzetting van artikel 8 van richtlijn 93/16/EEG:                   nationale voorschriften betreffende de verpakking van bier
     een lidstaat kan voor de toegang tot de opleiding ter                    en frisdranken geïmporteerde cola in metalen verpakking
     verkrijging van het diploma van medisch specialist in                    te verkopen ?
     de gevallen waarin geen aanspraak op de automatische
     erkenning van de richtlijn bestaat, niet stelselmatig als
                                                                         2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
     voorwaarde stellen dat met succes een staatsexamen wordt
                                                                              voldoen de bepalingen van de richtlijn, inzonderheid
     afgelegd, zoals het vergelijkend onderzoek dat is vastgesteld
     voor toelating tot het studieprogramma „Médico Interno                   artikel 18, juncto de artikelen 5, 7 en 9, dan aan de
     Residente” (M.I.R.). Ingevolge de artikelen 39 (ex artikel 48)           voorwaarden om rechtstreeks toepasselijk te zijn, zodat
     en 43 (ex artikel 52) van het Verdrag, ter uitvoering                    een verdachte zich voor de nationale rechter rechtstreeks
                                                                              op de bepalingen van de richtlijn kan beroepen ?
     waarvan de richtlijnen 75/362/EEG (2) en 93/16/EEG zijn
     vastgesteld, zijn de lidstaten verplicht zo veel mogelijk
     rekening te houden met de reeds in andere lidstaten                 3. Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
     gevolgde opleidingen. Wanneer migranten een                              staat artikel 28 EG (ex artikel 30), in samenhang met
     staatsexamen moeten afleggen, zonder dat dit nader wordt                 overwegingen van milieubescherming, zoals in het arrest
 ---pagebreak--- 28.8.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 246/15
     van 20 september 1988, Commissie/Denemarken                            — een deel van de opbrengst van de heffing wordt besteed
     (302/86, Jurispr. blz. 4607) dan in de weg aan een                         aan activiteiten die naar hun aard en directe doel de
     nationale regeling volgens welke het strafbaar is om in                    primaire productie van varkens in de lidstaat betreffen
     strijd met bepaalde nationale voorschriften betreffende de                 en derhalve ook ten goede komen aan varkens die
     verpakking van bier en frisdranken, geïmporteerde cola in                  geëxporteerd worden, terwijl een ander deel van de
     metalen verpakking te verkopen ?                                           heffingopbrengst wordt besteed aan activiteiten die
                                                                                naar hun aard en direct doel enkel de slacht en
                                                                                de verwerking in de lidstaat, alsook de afzet van
(1) PB L 365, blz. 10.                                                          binnenslands verwerkte derivaten van het primaire
                                                                                product op de binnenlandse markt en de exportmark-
                                                                                ten betreffen, en dus niet ten goede komen aan varkens
                                                                                die worden geëxporteerd?
                                                                        II. In het geval van bevestigende beantwoording van vraag I,
                                                                            maakt het dan voor de beantwoording verschil, dat de
                                                                            Europese Commissie ingevolge artikel 95, lid 3, EG-
                                                                            Verdrag (bedoeld is waarschijnlijk artikel 93, lid 3, EG-
                                                                            Verdrag) van de heffingregeling op de hoogte is gesteld en
Verzoek van het Vestre Landsret van 16 juni 1999 om                         dat deze regeling door de Commissie als toegestane
een prejudiciële beslissing in het geding tussen N. Nygård
                                                                            staatssteun is erkend?
                       en Svineafgiftsfonden
                          (Zaak C-234/99)
                          (1999/C 246/31)
                                                                        Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench
                                                                        Division, van 18 december 1998 om een prejudiciële
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 16 juni 1999,             beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juni 1999,          State for the Home Department, ex parte: E. I. Kondova
in het geding tussen N. Nygård en Svineafgiftsfonden, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                                         (Zaak C-235/99)
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (1999/C 246/32)
I.   Moeten de artikelen 9, 12 en 16, of artikel 95 van het
     Verdrag aldus worden uitgelegd, dat deze bepalingen,               De High Court of Justice, Queen’s Bench Division, heeft bij
     respectievelijk deze bepaling, eraan in de weg staan, dat          beschikking van 18 december 1998, ingekomen ter griffie van
     een publiekrechtelijk orgaan in een lidstaat een productie-        het Hof van Justitie op 22 juni 1999, in het geding tussen The
     heffing oplegt voor varkens die in deze lidstaat worden            Queen en Secretary of State for the Home Department, ex
     geproduceerd en naar een andere lidstaat worden uitge-             parte: E. I. Kondova, het Hof van Justitie van de Europese
     voerd, indien                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
     — een overeenkomstige heffing wordt opgelegd voor elk
          varken dat in de lidstaat wordt geproduceerd en               1. Verleent artikel 45 van de Europa-Overeenkomst waarbij
          verkocht voor de slacht op de binnenlandse markt,                 een associatie wordt tot stand gebracht tussen de Europese
                                                                            Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Repu-
                                                                            bliek Bulgarije (PB 1994, L 358, blz. 1) (1), anderzijds, een
     — de nadere regels voor de berekening van de heffing niet              recht op vestiging aan een Bulgaars onderdaan die volgens
          leiden tot een verschil in de behandeling tussen de twee          de nationale immigratiewetgeving wordt behandeld als een
          groepen producten, aangezien met de vaststelling                  persoon die het grondgebied van een lidstaat illegaal is
          van verschillende „gewichtsklassen” voor geslachte,               binnengekomen?
          respectievelijk levende varkens het gemiddelde verschil
          tussen „geslacht gewicht” en „levend gewicht” kan             2. Zo ja, heeft artikel 45 van de Overeenkomst rechtstreekse
          worden geacht te zijn gecompenseerd, maar                         werking in de nationale rechtsorden van de lidstaten,
                                                                            niettegenstaande het bepaalde in artikel 59 van de Over-
     — de heffing voor varkens die worden verkocht voor de                  eenkomst?
          slacht op de binnenlandse markt, moet worden betaald
          bij het aanbieden voor de slacht, terwijl de heffing voor     3. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beant-
          varkens die levend worden uitgevoerd, moet worden                 woord,
          betaald bij de export,
                                                                            (i) in welke mate kan een lidstaat zijn wetten en bestuurs-
                                                                                rechtelijke bepalingen betreffende toelating en verblijf,
     — de heffing in het eerste geval ten laste komt van de                     tewerkstelling, arbeidsvoorwaarden, de vestiging van
          producent, terwijl zij in het tweede geval ten laste komt             natuurlijke personen en het verrichten van diensten
          van de exporteur, ongeacht of deze tevens producent                   toepassen op personen die zich op artikel 45 van de
          is, en                                                                Overeenkomst beroepen, zonder daarbij het bepaalde
                                                                                in de voorlaatste zin van artikel 59, lid 1, van die
     — voor varkens die levend worden verkocht op de                            Overeenkomst en onder meer het evenredigheidsbegin-
          binnenlandse markt, geen heffing verschuldigd is, en                  sel te schenden?


title: Zaak T-295/05: Beroep, op 1 augustus 2005 ingesteld door Document Security Systems, Inc. tegen Europese Centrale Bank

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/39

         Beroep, op 1 augustus 2005 ingesteld door Document Security Systems, Inc. tegen Europese Centrale Bank
   (Zaak T-295/05)
   (2005/C 229/81)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 augustus 2005 beroep ingesteld tegen Europese Centrale Bank door Document Security Systems, Inc., gevestigd te Rochester, New York (USA), vertegenwoordigd door C. Stanbrook, barrister, H. Sheroton en L. Cohen, solicitors, en B. Uphoff, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te verklaren dat de Europese Centrale Bank (hierna: „ECB”) inbreuk heeft gemaakt op het patent;

               —

               de door verweerder aan verzoekster te betalen schadevergoeding en interesten vast te stellen op een bedrag dat via een apart onderzoek van de inbreuken dient te worden bepaald;

               —

               schadevergoeding toe te kennen in plaats van een formeel verbod met betrekking tot de bankbiljetten die voor en in naam van verweerster worden gedrukt na de datum van het arrest en tot aan het verstrijken van het patent (waarvan het bedrag via een apart onderzoek dient te worden vastgesteld);

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten;

               —

               andere, door het Gerecht te bepalen maatregelen te gelasten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert aan dat verweerster inbreuk heeft gemaakt op haar Europees patent 0 455 750 B1, genoemd „Methode voor het vervaardigen van een niet na te maken document”, en eist op grond van artikel 288 EG schadevergoeding in de vorm van een redelijke royalty voor het gebruik van de gepatenteerde uitvinding.
   De gepatenteerde uitvinding bestaat in een methode om een origineel document te ontwerpen en te drukken op een wijze die namaak door middel van digitale scanners voorkomt. De methode omvat het bepalen van de scanningshoek van een kopieertoestel waartegen bescherming moet worden geboden, en het creëren van een passend rooster dat storende patronen veroorzaakt, zoals moiré-patronen, wanneer via die scanner wordt gekopieerd. Het rooster overdekt het een originele beeld om zo een origineel gedrukt document te produceren waarop het rooster gewoonlijk niet met het blote oog zichtbaar is.
   Volgens verzoekster werd de gepatenteerde uitvinding met toestemming van de ECB gebruikt voor het ontwerpen en drukken van de Euro-bankbiljetten. Verzoekster betoogt voorts dat de uitgifte, de bewaring en de omloop van Euro-bankbiljetten een inbreuk op haar patent oplevert.


title: Doorhaling van zaak C-366/01

text:
21.12.2002              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 323/29
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-366/01 ( 1)
Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat                             (2002/C 323/44)
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
impliceert dat de lidstaten de in de richtlijn gestelde termijn
om aan deze richtlijn te voldoen, in acht moeten nemen. Deze
termijn is op 31 juli 2001 verstreken, zonder dat het Verenigd       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Koninkrijk de nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 juli 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-366/01: Commis-
in de vordering van de Commissie genoemde richtlijn te
voldoen.                                                             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
( 1) PB L 201, blz. 77.                                              (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.
                Doorhaling van zaak C-404/95 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-370/01 ( 1)
                         (2002/C 323/43)
                                                                                (2002/C 323/45)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 oktober 2002
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-404/95:
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                     2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-370/01:
Gemeenschappen.
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                     Republiek.
( 1) PB C 95 van 30.3.1996.
                                                                     (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.