title: Zaak T-313/10: Beroep ingesteld op 26 juli 2010 — Three-N-Products Private/BHIM — Shah (AYUURI NATURAL)

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/22

         Beroep ingesteld op 26 juli 2010 — Three-N-Products Private/BHIM — Shah (AYUURI NATURAL)
   (Zaak T-313/10)
   ()
   2010/C 260/30
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Three-N-Products Private Ltd (New Delhi, India) (vertegenwoordiger: C. Jäger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: S. Shah, A. Shah, M. Shah — A Partnership t/a FUDCO (Wembley, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 juni 2010 in zaak R 1005/2009-4 vernietigen;

               —

               verweerder gelasten, de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juli 2009 te bevestigen en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5805387 volledig af te wijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, de door verzoekster voor de kamer van beroep en de oppositieafdeling gemaakte kosten daaronder begrepen, indien zij in deze zaak tussenkomt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AYUURI NATURAL” voor waren van de klassen 3 en 5

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: ingeschreven gemeenschapsbeeldmerk „Ayur” (nr. 2996098) voor onder meer waren van de klassen 3 en 5; ingeschreven gemeenschapswoordmerk „AYUR” (nr. 5429469) voor onder meer waren van de klassen 3 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en volledige afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep, vernietiging van de litigieuze beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: verzoekster voert twee rechtsmiddelen aan ter ondersteuning van haar beroep.
   In het kader van haar eerste middel voert verzoekster aan dat de bestreden beslissing de artikelen 7 en 8 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen verwarringsgevaar bestaat en dat de oudere merken een suggestieve connotatie hebben voor de betrokken waren waardoor het onderscheidend vermogen van de oudere merken wordt afgezwakt.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de bestreden beslissing artikel 65, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad schendt doordat de kamer van beroep haar bevoegdheid heeft misbruikt bij de vaststelling van de bestreden beslissing, aangezien deze objectiviteit mist en geen rechtsgrondslag heeft.


title: Beroep, op 20 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-195/97)

text:
12 . 7. 97                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 212/ 19
Beroep, op 16 mei 1997 ingesteld door Commissie                             Verzoek van het tribunal administratif ( lère Chambre ) de
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                         Luxembourg van 7 mei 1997 om een prejudiciële beslis
                                 Duitsland                                  sing in de gedingen tussen M. de Castro Freitas en
                                                                                R. Escallier en Minister van Middenstand en Toerisme
                           ( Zaak C-192/97)
                                                                                ( Zaken C-193/97 en C-194/97)
                              ( 97/C 212/34 )
                                                                                ( 97/C 212/35 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     Het tribunal administratif ( lère Chambre ) de Luxembourg
is op 16 mei 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                     heeft bij twee beschikkingen van 7 mei 1997, ingekomen
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                       ter griffie van het Hof van Justitie op 21 mei 1997, in de
pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, lid van haar                      gedingen tussen M. de Castro Freitas en R. Escallier en
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                  Minister van Middenstand en Toerisme, het Hof van Justi
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                         tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                     prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                            1 . Ziet artikel 3 , eerste alinea, van Richtlijn 64/427/EEG
                                                                                van de Raad van 7 juli 1964 betreffende de overgangs
                                                                                maatregelen op het gebied van de anders dan in loon
1 . vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver                      dienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwer
       plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                           kende nijverheid behorende tot de klassen 23—40 van
       krachtens Richtlijn 82/501/EEG van de Raad van                             de I.S.I.C. ( 1 ), waar het enerzijds spreekt van de toe
       24 juni 1982 inzake de risico's van zware ongevallen                       gang tot „ een in artikel 1 , lid 2, genoemde werkzaam
       bij bepaalde industriële activiteiten (*), in het bijzonder                heid " of de uitoefening „ daarvan " [Franse tekst richt
       artikel 1 juncto bijlagen I en III, doordat zij :                          lijn: „ de celles-ci ", vert.] en anderzijds in de slotzin
                                                                                spreekt van „ de daadwerkelijke uitoefening van de
                                                                                betrokken werkzaamheid ", eveneens op het geval van
       — het begrip „ zwaar ongeval " niet volledig in het                        een Gemeenschapsonderdaan die in de lidstaat van
            nationale recht heeft opgenomen, daar personen                        herkomst gelijktijdig meerdere werkzaamheden heeft
            die defecten moeten voorkomen of de gevolgen                          uitgeoefend die onder de werkingssfeer van deze richt
            daarvan moeten verhelpen, zijn uitgesloten uit de                     lijn vallen, en die verzoekt om vestiging van zijn
            groep van personen die ernstig gevaar lopen,                          onderneming in een andere lidstaat om de gelijktijdige
                                                                                uitoefening van die werkzaamheden ( zaak C-193/97)/
       — het begrip „ industriële activiteit " niet volledig in                   beroepen ( zaak C-194/97) aldaar voort te zetten, gelet
            het nationale recht heeft opgenomen, daar de                          met name op het beginsel van de vrijheid van vesti
            behandeling van chemische stoffen slechts daaron                     ging, neergelegd in artikel 52 van het Verdrag tot
            der valt wanneer er een chemische transformatie                       oprichting van de Europese Economische Gemeen
            plaatsvindt,                                                          schap ?
       — voor stikstofoxydule een niet met bijlage III bij de                2 . Zo ja, wordt dan de door artikel 3 , onder a ), vereiste
            richtlijn overeenstemmende drempelwaarde heeft                        periode van uitoefening voor alle of voor sommige
            vastgesteld,                                                          betrokken werkzaamheden gewijzigd wegens de gelijk
                                                                                tijdige uitoefening daarvan ?
       — de in nr. 175 van bijlage III bij de richtlijn
            genoemde stof niet binnen de werkingssfeer van de                3 . In hoeverre kan van invloed zijn, dat de betrokken
                                                                                werkzaamheden al dan niet verband met elkaar hou
            nationale regeling heeft gebracht;                                     den ?
 2. de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                   (') PB nr. 117 van 23 . 7. 1964, blz. 1863 .
 Middelen en voornaamste argumenten
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                     Beroep, op 20 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
 in zaak C-186/97 (2 ): de omzettingstermijn is op 8 januari                     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
 1984 verstreken .
                                                                                ( Zaak C-195/97)
 (') PB nr. L 230 van 5 . 8 . 1982, blz. 1 ; laatstelijk gewijzigd bij                                     ( 97/C 212/36 )
       Richtlijn 91 /692/EEG ( PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 48 ).
 ( 2 ) Zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad.
                                                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                             is op 20 mei 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu
                                                                             bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
 ---pagebreak--- Nr. C 212/20          I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 7. 97
vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridi                4. verweerster in de kosten van de incidentele procedure
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende                      te verwijzen .
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri
dische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          In de bestreden beschikking wordt tegen de uitdrukkelijke
                                                                          wil van requirante overwogen dat het beroep erop is
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                  gericht te doen vaststellen dat een bepaalde rechtspraak
     binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen             van de rechterlijke instanties van de Bondsrepubliek Duits
     en mee te delen, die nodig zijn om Richtlijn 91/676/                 land een schending van het Verdrag oplevert en dat requi
     EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de                       rante daardoor schade heeft geleden. Deze herkwalificatie
     bescherming van water tegen verontreiniging door                     mist feitelijke grondslag en is uit procesrechtelijk oogpunt
     nitraten uit agrarische bronnen (*), in nationaal recht              ontoelaatbaar.
     om te zetten, en met name door niet aan de in
     artikel 3 , lid 2, van die richtlijn gestelde verplichting te
     voldoen, de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                      Verzoek van het Liverpool Industrial Tribunal van 28 april
                                                                          1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                                          D. M. Davies en Girobank plc
                                                                                ( Zaak C-197/97)
Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                                              ( 97/C 212/38 )
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt
voor de lidstaten de verplichting mee de in de richtlijnen                Het Liverpool Industrial Tribunal heeft bij beschikking
gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is                 van 28 april 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
de omzettingstermijn verstreken, zonder dat de Italiaanse                 Justitie op 23 mei 1997, in het geding tussen D. M. Davies
Republiek de nodige bepalingen heeft vastgesteld om zich                  en Girobank plc, het Hof van Justitie van de Europese
naar de in de conclusies van de Commissie vermelde richt                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
lijn te voegen.                                                           over de navolgende vragen:
(■) PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 29 .                          1 . Zijn alle of een van de volgende contractuele bepalin
                                                                              gen in strijd met het beginsel van gelijke beloning voor
                                                                              gelijke arbeid overeenkomstig artikel 119 van het EG
                                                                              Verdrag, voorzover zij betrekking hebben op een
                                                                              vrouw die, nadat zij het haar toekomende zwanger
Hogere voorziening, op 21 mei 1997 ingesteld door                             schapsverlof heeft genomen, haar werk hervat:
Intertronic F. Cornelis GmbH tegen de beschikking, op
19 februari 1997 in zaak T-l 17/96 tussen Intertronic F.                      a ) een bepaling volgens welke een pensioenaanspraak
Cornelis GmbH en Commissie van de Europese Gemeen                                 (volgens een eindloonsysteem) wordt berekend aan
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van                            de hand van een formule die een factor „ pensioen
        de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)                                   jaren " bevat, wanneer die pensioenjaren niet toe
                                                                                nemen tijdens een periode van onbetaald verlof
                        ( Zaak C-196/97 P)
                                                                                (waaronder ook een periode van onbetaald zwan
                           ( 97/C 212/37)                                          gerschapsverlof valt, wanneer de vrouw niet langer
                                                                                de contractuele of wettelijke prestaties bij moeder
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                            schap ontvangt), indien de werkneemster geen bij
is op 21 mei 1997 hogere voorziening ingesteld door Inter                         dragen aan de op bijdragen berustende pensioenre
tronic F. Cornelis GmbH, gevestigd te Emden ( Bondsrepu                           geling van de werkgever betaalt,
bliek Duitsland ), vertegenwoordigd door D. Schumacher                        b ) een praktijk volgens welke een pensioenaanspraak
en W. Wiltfang, advocaten te Bremen, tegen de beschik                             (volgens een eindloonsysteem ) wordt berekend aan
king, op 19 februari 1997 in zaak T-l 17/96 tussen Inter                          de hand van een formule die een factor „ als pensi
tronic F. Cornelis GmbH en Commissie van de Europese
                                                                                oengrondslag in aanmerking te nemen eindloon "
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste                                 bevat, waaronder is te verstaan het hoogste van de
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ).                             navolgende bedragen : i ) het bedrag van het als
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                                    pensioengrondslag in aanmerking te nemen loon
                                                                                van de werkneemster, dat haar in het tijdvak van
1 . de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg                               twaalf maanden onmiddellijk voorafgaand aan de
     (Derde Kamer) van 19 februari 1997 te vernietigen,                            laatste dag van haar tewerkstelling is betaald, en
                                                                                ii ) het maximum van het als pensioengrondslag in
2 . het beroep ontvankelijk te verklaren,                                          aanmerking te nemen loon dat de werkneemster in
                                                                                een van de laatste vijf volledige belastingjaren
3 . de zaak ter beslechting van de gegrondheid van het                             onmiddellijk voorafgaand aan de laatste dag van
     beroep naar het Gerecht van eerste aanleg terug te ver                       haar tewerkstelling heeft ontvangen, zodat werk
     wijzen,                                                                       neemsters die in de betrokken periodes onbetaald


title: Zaak T-439/04: Beroep, op 5 november 2004 ingesteld door Eurorhypo AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/24

         Beroep, op 5 november 2004 ingesteld door Eurorhypo AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-439/04)
   (2005/C 45/54)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 november 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Eurorhypo AG, gevestigd te Eschborn (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Kloth, advocaat te Hamburg (Duitsland), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 augustus 2004 (zaak R 829/2002-4) te vernietigen voorzover daarbij het beroep wordt verworpen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk EURORHYPO voor diensten van klasse 36 (financiële zaken; monetaire zaken; makelaardij in onroerende goederen, financiële diensten, financieringen, financiële analyse, beleggingen, verzekeringen)

               Beslissing van de onderzoeksafdeling:

               afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven diensten

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de bestreden beslissing met betrekking tot de diensten „financiële analyse, beleggingen, verzekeringen” van klasse 36. Verwerping van het beroep voor het overige.

               Middelen:

               schending van het in artikel 74, lid 1, eerste volzin, bepaalde;
               onjuiste uitlegging van artikel 7, lid 1, sub b.


title: Zaak C-359/01 P: Hogere voorziening, op 21 september 2001 ingesteld door British Sugar plc tegen het arrest, op 12 juli 2001 in gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98 tussen Tate & Lyle plc, British Sugar plc, Napier Brown & Co. Ltd en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 317/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Hogere voorziening, op 21 september 2001 ingesteld                     Middelen en voornaamste argumenten
door British Sugar plc tegen het arrest, op 12 juli 2001 in
gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98 (1) tussen               Volgens rekwirante blijkt niet uit de feiten waarop het Gerecht
Tate & Lyle plc, British Sugar plc, Napier Brown & Co.                 van eerste aanleg zich heeft gebaseerd, dat de betrokken
Ltd en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                     overeenkomst/afgestemde gedraging gevolgen kon hebben
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                      voor de handel tussen lidstaten. Het Gerecht van eerste aanleg
         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                        heeft voorts onvoldoende belang gehecht aan de structuur
                                                                       van de relevante markt, welke factor volgens rekwirante
                                                                       als verzachtende omstandigheid in aanmerking had moeten
                                                                       worden genomen. Volgens rekwirante had het Gerecht dus, op
                        (Zaak C-359/01 P)                              basis van de omstandigheden feitelijk en rechtens zoals door
                                                                       het Gerecht vastgesteld, moeten vaststellen dat de door de
                                                                       Commissie opgelegde geldboete volstrekt onevenredig was.
                         (2001/C 317/36)
                                                                       (1) PB C 48, 20.2.1999, blz. 29-30.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 september 2001 hogere voorziening ingesteld door
British Sugar plc, vertegenwoordigd door T. Sharpe QC,
D. Jowell, barrister, en A. Nourry, solicitor, domicilie gekozen       Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 12 juli 2001 in                 van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98 tussen Tate
& Lyle plc, British Sugar plc, Napier Brown & Co. Ltd en de                                    (Zaak C-362/01)
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                                      (2001/C 317/37)
pen (Vierde kamer).
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        digd door K. Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
1)    vast te stellen dat de overeenkomst/afgestemde gedraging         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      geen gevolgen kon hebben voor de handel tussen lid-
      staten; subsidiair                                               1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
                                                                             en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
                                                                             voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement
                                                                             en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking
2)    vast te stellen dat de opgelegde geldboete onevenredig
                                                                             van de permanente uitoefening van het beroep van
      was,
                                                                             advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroeps-
                                                                             kwalificatie is verworven (1), althans door de Commissie
                                                                             niet van deze maatregelen op de hoogte te brengen, de
en:                                                                          krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                             niet is nagekomen;
1)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen:     2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
      en
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2)    de bestreden beschikking nietig te verklaren in haar
      geheel, subsidiair gedeeltelijk; subsidiair:                     Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbindend is ten
                                                                       aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                       waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat
3)    de artikelen 3 en 4 van de bestreden beschikking nietig te       de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.
      verklaren of de geldboete te verlagen; en                        Die termijn is verstreken op 14 maart 2000, zonder dat Ierland
                                                                       de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen
                                                                       aan de betrokken richtlijn.
4)    de Commissie te verwijzen in de kosten van British Sugar
      in de onderhavige hogere voorziening en in die in                (1) PB L 77, 14.3.1998, blz. 36-43.
      zaak T-204/98, daaronder begrepen die betreffende de
      procedure in kort geding.


title: Arrest van het Hof van 12 september 2000 in zaak C-276/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlĳn — Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol — Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG, Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit BTW)

text:
C 316/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.11.2000
1)    Het aan het EG-Verdrag gehechte protocol nr. 2 ad artikel 119        1)    Wijst de hogere voorziening af.
      van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
      is van toepassing op een vergoeding zoals de aanvullende             2)    Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
      vergoeding bij vervroegde uittreding uit hoofde van de bij
      koninklijk besluit van 16 januari 1975 algemeen verbindend
                                                                           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
      verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst nr. 17 en van de
      collectieve arbeidsovereenkomst van 23 mei 1984 die binnen
      paritair subcomité nr. 315.1 is gesloten.
2)    Een aanvullende vergoeding die, zoals in casu, een beloning in
      de zin van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-
      Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG)
      vormt, valt niet onder artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG van                            ARREST VAN HET HOF
      de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
      van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
      vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de                              van 12 september 2000
      beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
      arbeidsvoorwaarden.                                                  in zaak C-276/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           (Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlijn —
                                                                           Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol
                                                                           — Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG,
                                                                           Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit
                                                                                BTW)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              (2000/C 316/15)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          van 13 juli 2000
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in    zaak     C-174/99      P: Europees          Parlement        tegen                             dentie van het Hof)
                            P. Richard (1)
                                                                           In zaak C-276/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van                        pen, (gemachtigden: H. Michard en E. Traversa) tegen Franse
                     artikel 29, lid 1, Statuut)                           Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en G. Mignot),
                                                                           betreffende een verzoek van het Hof om vast te stellen dat de
                          (2000/C 316/14)                                  Franse Republiek,
                                                                           —     door in strijd met de artikelen 2 en 4 van de Zesde
                          (Procestaal: Frans)                                    richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                                                                                lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: unifor-
                          dentie van het Hof)                                    me grondslag (PB L 145, blz. 1), de tolgelden, als tegen-
                                                                                prestatie voor de aan de weggebruikers verleende dienst,
In zaak C-174/99 P, Europees Parlement (gemachtigde:                             niet aan de belasting over de toegevoegde waarde te
J. Sant’Anna, bijgestaan door D. Waelbroeck), betreffende ho-                    onderwerpen, en
gere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van                   —     door de desbetreffende bedragen, vermeerderd met vertra-
9 maart 1999, Richard/Parlement (T-273/97, JurAmbt, blz. I-                      gingsrente, niet als eigen middelen ter beschikking van de
A-45 en II-235), en strekkende tot vernietiging van dat arrest,                  Commissie te stellen,
andere partij bij de procedure: P. Richard, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-                    de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
digd door A. Lutgen en J. Feltgen, advocaten te Luxemburg,                 niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
laatstgenoemden, Rue Jean-Pierre Brasseur 1, heeft het Hof                 (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer-            P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-
president, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm (rappor-                nemalm, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:
teur), en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal; J. Mischo;             S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau en H. A. Rühl, hoofd-
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een             administrateurs, op 12 september 2000 een arrest gewezen
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 4.11.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 316/9
1)    Door over de autowegentol die wordt geheven als tegenprestatie       krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
      voor de aan de weggebruikers verleende dienst geen belasting         niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
      over de toegevoegde waarde te heffen wanneer die dienst niet         G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
      door een publiekrechtelijk lichaam in de zin van artikel 4, lid 5,   (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
      van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei           P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-
      1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der              nemalm, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:
      lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel          S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau en H. A. Rühl, hoofd-
      van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,        administrateurs, op 12. September 2000 een arrest gewezen
      wordt verricht, en door de bedragen overeenkomend met de             waarvan het dictum luidt als volgt:
      belasting die over die tolgelden had moeten worden geheven,
      vermeerderd met vertragingsrente, niet als eigen middelen uit de     1)    Door over de tolgelden die als tegenprestatie voor de aan de
      belasting over de toegevoegde waarde ter beschikking van de                weggebruikers verleende dienst voor het gebruik van tolwegen en
      Commissie van de Europese Gemeenschappen te stellen, is de                 tolbruggen worden geheven, geen belasting over de toegevoegde
      Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar              waarde te heffen wanneer die dienst niet door een publiekrechte-
      rusten krachtens de artikelen 2 en 4 van die richtlijn en                  lijk lichaam in de zin van artikel 4, lid 5, van de Zesde richtlijn
      krachtens de verordeningen (EEG, Euratom) nrs. 1553/89 van                 (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
      de Raad van 29 mei 1989 betreffende de definitieve uniforme                de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      regeling voor de inning van de eigen middelen uit de belasting             omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
      over de toegevoegde waarde, en 1552/89 van de Raad van                     de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wordt verricht, en
      29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG,                    door de bedragen overeenkomend met de belasting die over
      Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de                  die tolgelden had moeten worden geheven, vermeerderd met
      Gemeenschappen.                                                            vertragingsrente, niet als eigen middelen uit de belasting over
                                                                                de toegevoegde waarde ter beschikking van de Commissie
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                           van de Europese Gemeenschappen te stellen, is Ierland de
                                                                                verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de
(1) PB C 295 van 27.9.1997.                                                      artikelen 2 en 4 van die richtlijn en krachtens de verordeningen
                                                                                (EEG, Euratom) nrs. 1553/89 van de Raad van 29 mei 1989
                                                                                betreffende de definitieve uniforme regeling voor de inning van
                                                                                de eigen middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde,
                                                                                en 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende
                                                                                toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het
                    ARREST VAN HET HOF                                           stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.
                     van 12 september 2000                                 2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
in zaak C-358/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           (1) PB C 387 van 20.12.1997.
                    schappen tegen Ierland (1)
(Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlijn —
Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol
— Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG,
Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit
                                BTW)                                                            ARREST VAN HET HOF
                          (2000/C 316/16)                                                        van 12 september 2000
                                                                           in zaak C-359/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                         (Procestaal: Engels)                              schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                                                                                en Noord-Ierland (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlijn —
                                                                           Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol
In zaak C-358/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   — Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG,
pen, (gemachtigden: H. Michard en B. Doherty) tegen Ierland                Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit
(gemachtigde: M. A. Buckley), betreffende een verzoek van het                                               BTW)
Hof om vast te stellen dat Ierland door in strijd met de
artikelen 2 en 4, leden 1, 2 en 5, van de Zesde richtlijn                                            (2000/C 316/17)
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                                             (Procestaal: Engels)
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
blz. 1), de tolgelden voor het gebruik van de tolwegen en                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tolbruggen in Ierland niet aan de belasting over de toegevoegde                                      dentie van het Hof)
waarde te onderwerpen, en door de bedragen van de eigen
middelen en van de vertragingsrente ten gevolge van deze                   In zaak C-359/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
inbreuk niet ter beschikking van de Commissie te stellen, de               pen, (gemachtigden: H. Michard en B. Doherty) tegen Verenigd


title: Zaak F-115/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 25 juni 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Exceptie van parallel beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/52

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 25 juni 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-115/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Exceptie van parallel beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 252/96
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de verzending door de Commissie van de brief over de inhouding van het bedrag van 4 875 EUR in verband met de kosten waarin het Gerecht verzoeker in zaak T-241/03 had verwezen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013, blz. 71.


title: Zaak C-9/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kehl (Duitsland) op 7 januari 2016 — Strafzaak tegen A

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Kehl (Duitsland) op 7 januari 2016 — Strafzaak tegen A
   (Zaak C-9/16)
   (2016/C 136/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Kehl.

      Partijen in de strafzaak

   A

      Andere partij: Staatsanwaltschaft Offenburg

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten artikel 67, lid 2, VWEU en de artikelen 20 en 21 van verordening nr. 562/2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (1) of andere bepalingen van Unierecht aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij aan de politiediensten van de betrokken lidstaat de bevoegdheid wordt toegekend om, ter voorkoming of bestrijding van de illegale binnenkomst op het grondgebied van deze lidstaat of ter voorkoming van bepaalde strafbare feiten die gericht zijn tegen de veiligheid van de grenzen dan wel tegen de uitvoering van de grensbewaking of die in het kader van de grensoverschrijding worden gepleegd, in het gebied langs de landgrens van deze lidstaat met de staten die partij zijn bij de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 (Schengenuitvoeringsovereenkomst) (2), tot 30 kilometer landinwaarts de identiteit van iedere persoon te controleren, los van diens gedrag of van het bestaan van bijzondere omstandigheden, een en ander zonder dat overeenkomstig de artikelen 23 en volgende van de Schengengrenscode tijdelijk grenstoezicht werd heringevoerd aan de betrokken binnengrens?

               2.

               Moeten artikel 67, lid 2, VWEU en de artikelen 20 en 21 van verordening nr. 562/2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) of andere bepalingen van Unierecht aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij aan de politiediensten van de betrokken lidstaat de bevoegdheid wordt toegekend om, ter voorkoming of bestrijding van de illegale binnenkomst op het grondgebied van deze lidstaat, aan boord van treinen en op de terreinen van de spoorwegen van die lidstaat iedere persoon korte tijd staande te houden, hem te ondervragen en van hem te verlangen dat hij identiteitsdocumenten of grensoverschrijdingsdocumenten die hij bij zich heeft, ter controle overlegt, alsook meegevoerde voorwerpen te inspecteren, voor zover op grond van terreinkennis of grenspolitionele ervaring kan worden aangenomen dat deze treinen of terreinen voor illegale binnenkomst worden gebruikt en de binnenkomst plaatsvindt vanuit een staat die partij is bij de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van Schengen van 14 juni 1985 (Schengenuitvoeringsovereenkomst), een en ander zonder dat overeenkomstig de artikelen 23 en volgende van de Schengengrenscode tijdelijk grenstoezicht werd heringevoerd aan de betrokken binnengrens?

      (1)  Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), PB L 105, blz. 1.

      (2)  Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek, betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, PB 2000 L 239, blz. 19.


title: Zaak T-180/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER SHAPE)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/26

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – L’Oréal/EUIPO – Guinot (MASTER SHAPE)
   (Zaak T-180/16)
   (2016/C 222/33)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guinot SAS (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MASTER SHAPE” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 566 262

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 in zaak R 2907/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure bij de vijfde kamer van beroep van het Bureau.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-240/17: Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Campine en Campine Recycling/Commissie

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/25

         Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Campine en Campine Recycling/Commissie
   (Zaak T-240/17)
   (2017/C 202/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Campine NV (Beerse, België) en Campine Recycling NV (Beerse) (vertegenwoordigers: C. Verdonck, S. De Cock en Q. Silvestre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoek ontvankelijk verklaren;

               —

               artikelen 1 en 2 van besluit C(2017) 900 final van de Europese Commissie van 8 februari 2017 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (hierna: „bestreden besluit”) nietig verklaren voor zover daarin is bepaald dat verzoeksters artikel 101 VWEU hebben geschonden;

               —

               subsidiair, artikel 2 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover verzoeksters daarin een geldboete ter hoogte van 8 158 000,00 EUR wordt opgelegd en de geldboete in overeenstemming met de argumenten van het verzoekschrift verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is ontleend aan een aantal formele grieven, waaronder de plicht tot motivering van de vaststelling van het bedrag van de geldboete en in het bijzonder de noodzaak van de aanpassing van de geldboete op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) alsmede het toegepaste verhogingspercentage. Verder heeft de Commissie zich volgens de verzoeksters schuldig gemaakt aan schending van hun verdedigingsrechten, van hun recht te worden gehoord en van het beginsel van behoorlijk bestuur door niet in haar mededeling van punten van bezwaar of in enige aanvullende mededeling van punten van bezwaar kenbaar te maken dat zij van plan was om op basis van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten een boeteverhoging op te leggen. Zij beroepen zich ook op niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van de beginselen van rechtszekerheid, gelijke behandeling en evenredigheid, omdat de Commissie de geldboete van verzoeksters op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten met het standaardpercentage van 10 % heeft verhoogd, welk percentage zij ook heeft toegepast op alle andere ondernemingen die aan de vermeende inbreuk hebben deelgenomen, zonder er rekening mee te houden dat de individuele bijdrage van verzoeksters aanzienlijk afweek van die van de andere betrokken ondernemingen.

               2.

               Het tweede middel is ontleend aan de onjuistheid van het bestreden besluit, omdat daarin niet rechtens genoegzaam is vastgesteld dat de verzoeksters inbreuk hebben gemaakt op artikel 101 VWEU. Verzoeksters stellen dat het bewijs in het bestreden besluit onjuist is beoordeeld en tevens dat het bewijs ontoereikend is ter staving van de in het bestreden besluit vervatte conclusie dat verzoeksters hebben deelgenomen aan de in artikel 1 van het bestreden besluit vastgestelde inbreuk.

               3.

               Het derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval het Hof tot de conclusie zou komen dat verzoeksters betrokken zijn geweest bij enige overeenkomst of gedraging waarmee inbreuk op artikel 101, lid 1 VWEU is gemaakt, is ontleend aan schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 (2) en van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, wegens een onjuiste beoordeling van de ernst en de duur van de inbreuk alsook van de verzachtende omstandigheden, en aan schending van het non-discriminatiebeginsel bij de berekening van het basisbedrag van de geldboete.

               4.

               Het vierde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor zover het Hof de bestreden beslissing niet nietig verklaart wegens de formele grieven die zijn aangevoerd in het kader van het eerste middel, is eraan ontleend dat deze vormverzuimen op zijn minst aanleiding moeten zijn voor nietigverklaring van de verhoging van de geldboete op grond van punt 37 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-249/17: Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Casino, Guichard-Perrachon en EMC Distribution/Commissie

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/32

         Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Casino, Guichard-Perrachon en EMC Distribution/Commissie
   (Zaak T-249/17)
   (2017/C 221/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Casino, Guichard-Perrachon (Saint-Étienne, Frankrijk) en EMC Distribution (Vitry-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Théophile, I. Simic, O. de Juvigny en T. Reymond, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               alvorens recht te doen, de Commissie op grond van artikelen 89 en 90 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gelasten alle documenten, stukken en overige informatie over te leggen op basis waarvan zij meende dat zij bij de vaststelling van besluit C(2017) 1054 beschikte over aanwijzingen die gegrond genoeg waren om een inspectie te houden in de bedrijfsruimten van verzoeksters;

               —

               artikel 20 van verordening nr. 1/2003 op grond van artikel 277 VWEU niet van toepassing verklaren op de onderhavige zaak en dientengevolge besluit C(2017) 1054 van de Commissie van 9 februari 2017 nietig verklaren;

               —

               besluit C(2017) 1054 van de Commissie van 9 februari 2017 op grond van artikel 263 VWEU nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de onrechtmatigheid van het in deze zaak bestreden besluit van de Europese Commissie van 9 februari 2017 waarbij verzoeksters werden onderworpen aan een inspectie krachtens artikel 20, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) (hierna: „bestreden besluit”). De verzoekende partijen stellen hieromtrent dat:

                           —

                           het bestreden besluit is gebaseerd op een bepaling die zelf onrechtmatig is en dus overeenkomstig artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) in deze zaak niet-toepasselijk is;

                           —

                           artikel 20 van verordening nr. 1/2003 schendt het grondrecht op een doeltreffende voorziening in rechte, vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en artikel 6 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”), aangezien dit artikel ondernemingen die een inspectiebesluit van de Commissie hebben ontvangen geen doeltreffende voorziening in rechte biedt tegen de uitvoering van de inspectie;

                           —

                           deze bepaling schendt eveneens het beginsel van processuele gelijkheid en de verdedigingsrechten als gewaarborgd in de artikelen 47 en 48 Handvest en artikel 6 EVRM, aangezien deze bepaling partijen geen toegang biedt tot de stukken die ten grondslag liggen aan het Commissiebesluit om tot een inspectie over te gaan.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de inbreuk op het grondrecht van de onschendbaarheid van de woning, vastgelegd in artikel 7 Handvest en artikel 8 EVRM, aangezien het bestreden besluit een onbegrensde geldigheidsduur en een onduidelijke en onevenredige werkingssfeer heeft, daar:

                           —

                           het bestreden besluit uitsluitend aangeeft op welke datum de inspectie kon beginnen, maar geen einddatum of maximale inspectieduur bevat;

                           —

                           het gericht is tot alle ondernemingen van groupe Casino, ongeacht hun activiteiten en geografische locatie en zonder ook maar één van hen specifiek te onderscheiden, afgezien van de moedermaatschappij;

                           —

                           het toestemming geeft voor inspecties in om het even welke bedrijfsruimten van het concern.

               3.

               Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de op de Commissie rustende motiveringsplicht, aangezien het bestreden besluit geen nadere gegevens bevat over de soort, aard, herkomst en inhoud van de informatie op basis waarvan de Commissie heeft besloten een inspectie te bevelen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan de inbreuk die het bestreden besluit heeft gemaakt op het grondrecht van de onschendbaarheid van de woning, vastgelegd in artikel 7 Handvest en artikel 8 EVRM, aangezien dit besluit werd vastgesteld zonder dat de aanwijzingen van de Commissie gegrond genoeg waren om een inspectie in de bedrijfsruimten van verzoeksters te rechtvaardigen.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan de schending van het evenredigheidsbeginsel die bij de vaststelling van het bestreden besluit is begaan, voor zover dit besluit erin voorzag de inspectie te beginnen op een voor het werk van verweersters zeer ongunstige datum, terwijl de Commissie zonder enig nadeel een voor verzoeksters minder bezwarende datum had kunnen vaststellen. Hieromtrent voeren verzoeksters aan dat de inspecties die toch specifiek waren gericht op de bedrijfsruimten van het onderdeel van groupe Casino dat de onderhandelingen met leveranciers voerde, volgens het bestreden besluit op of kort na 20 februari 2017 zouden beginnen, en dat terwijl de Commissie heel goed wist dat dit de laatste week was waarin met de leveranciers werd onderhandeld over de jaarlijks met hen af te sluiten overeenkomsten, die volgens artikel L 441-7 van de Franse code de commerce (wetboek van koophandel) voor 1 maart van het lopende jaar moeten worden ondertekend.


title: Zaak T-299/00: Beroep, op 19 september 2000 ingesteld door Gestevisión Telecino tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 355/30                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.12.2000
Beroep, op 18 september 2000 ingesteld door vennoot-                    Ten slotte doet verzoekster haar beroep subsidiair steunen op
schap Claude-Anne de Solène tegen Raad van de Europese                  de objectieve aansprakelijkheid van de Gemeenschap wegens
  Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                      schending van de gelijkheid op het punt van de overheidslasten.
                         (Zaak T-297/00)
                         (2000/C 355/67)
                                                                        Beroep, op 19 september 2000 ingesteld door Gestevisión
                                                                        Telecino tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                         (Procestaal: Frans)                                                        schappen
                                                                                (Zaak T-299/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 september 2000 beroep ingesteld tegen de                                       (2000/C 355/68)
Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese
Gemeenschappen door de vennootschap Claude-Anne de
Solène, gevestigd te Houplines (Frankrijk), vertegenwoordigd                                    (Procestaal: Spaans)
door C. Lazarus en F. Prunet, advocaten te Parijs.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 19 september 2000 beroep ingesteld tegen de
Verzoekster verzoekt het Gerecht:                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gestevi-
                                                                        sión Telecino, gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door
—     verweerders te veroordelen tot betaling aan verzoekster           D. Santiago Muñoz Machado.
      van een schadevergoeding van 317 759 EURO op
      grondslag van artikel 288 EG-Verdrag (onder voorbehoud            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      van verhoging, daar het bedrag zal moeten worden
      bijgesteld op de dag van uitspraak door het Gerecht ter           —     beschikking 2000/400/EG van de Commissie van 10 mei
      verdiscontering van de vanaf de instelling van het beroep               2000 inzake een procedure op grond van artikel 81
      verstreken tijd);                                                       van het EG-Verdrag (zaak IV/32.150-Eurovisie) nietig te
                                                                              verklaren, en
—     verweerders in de kosten te verwijzen.
                                                                        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De in deze zaak bestreden beschikking is dezelfde als die in
Verzoekster is gespecialiseerd in de vervaardiging van katoenen         zaak T-185/00 Métropole Télévision (M6)/Commissie (1).
beddengoed, dat voor een groot deel wordt verkocht in de
Verenigde Staten van Amerika. Na het handelsgeschil over                De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten                  welke in laatstgenoemde zaak zijn aangevoerd. In het bijzonder
hebben de VS aan importeurs van sommige producten,                      stelt verzoekster:
waaronder die van verzoekster, een extra invoerheffing van
100 % opgelegd voor de producten die zij in de Verenigde                —     Niet-uitvoering van het arrest van het Gerecht van 11 juli
Staten importeren.                                                            1996, in de gevoegde zaken T-528/93, T-542/93,
                                                                              T-543/93 en T-546/93, Métropole Télévision e.a./Com-
                                                                              missie.
Het beroep strekt ertoe, vergoeding te verkrijgen van de schade
die is geleden als gevolg van deze door de Verenigde Staten             —     Gebrekkige motivering en ernstige fout bij de vaststelling
toegepaste handelssancties.                                                   van de feiten en het toepasselijke recht, met betrekking
                                                                              tot de omschrijving van de relevante markt, de onmisbaar-
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster in de eerste                    heid van de exclusiviteit, het effect van de financiering
plaats, dat de vaststelling en handhaving door verweerders van                van de meerderheid van de EUR-leden door de overheid
de communautaire importregeling voor verse bananen in strijd                  op hun mededingingspositie op de relevante markt en
is met de door het GATT en de WHO vastgestelde regels. De                     het daadwerkelijke effect van het goedgekeurde systeem
instellingen van de Gemeenschap dienen deze bepalingen in                     van sub-licenties.
acht te nemen bij het vaststellen van handelingen van afgeleid          —     Schending van alle vier voorwaarden van artikel 81, lid 3,
gemeenschapsrecht.                                                            EG.
                                                                        —     Misbruik van bevoegdheid.
In de tweede plaats beroept verzoekster zich op schending
van het gelijkheidsbeginsel, het discriminatieverbod en het
vertrouwensbeginsel, in die zin dat verweerders ten onrechte            (1) PB L 151, blz. 24.
hebben verzuimd rekening te houden met de situatie van
ondernemingen die slachtoffer van de sancties zijn.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 16 november 2000 in zaak C-289/99 P: Schiocchet SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Internationaal personenvervoer met touringcars en autobussen — Hogere voorziening kennelĳk ongegrond)

text:
30.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 186/3
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La                ingeleid door Vincent Offermanns en Esther Offermanns om
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann             een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 3
en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;         en 4, lid 1, sub h, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 maart 2001                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                           alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
1)    Of een grensarbeider in loondienst gedeeltelijk dan wel volledig     verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)
      werkloos is in de zin van artikel 71, lid 1, sub a, van              nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB L 28,
      verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                blz. 1), en van de artikelen 6 en 52 EG-Verdrag (thans, na
      1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-      wijziging, artikelen 12 EG en 43 EG), heeft het Hof (Vijfde
      gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-         kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals               M. Wathelet, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann en L. Sevón,
      gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83            rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl,
      van de Raad van 2 juni 1983, moet op grond van eenvormige            hoofdadministrateur, op 15 maart 2001 een arrest gewezen
      communautaire criteria worden beoordeeld. Aan die beoordeling        waarvan het dictum luidt als volgt:
      mogen geen nationaalrechtelijke criteria ten grondslag worden
      gelegd.                                                              Een uitkering als het onderhoudsvoorschot waarin het österreichische
2)    Een werknemer die in een andere lidstaat dan waar hij woont,         Bundesgesetz über die Gewährung von Vorschüssen auf den Unterhalt
      bij dezelfde onderneming blijft werken, zij het in deeltijd, en      von Kindern (Unterhaltsvorschußgesetz) (federale wet inzake de
      beschikbaar is om voltijdwerkzaamheden te aanvaarden, is             toekenning van voorschotten op het onderhoud van kinderen) voorziet,
      gedeeltelijk werkloos; de uitkering dient in dit geval door het      is een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1, sub h, van
      bevoegde orgaan van die staat te worden verleend. Indien een         verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
      grensarbeider daarentegen geen enkele band met die staat meer        betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
      heeft en volledig werkloos is, dient de uitkering door en voor       werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
      rekening van het orgaan van de woonplaats te worden verleend.        binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
      De nationale rechter dient op basis van deze criteria in de bij      bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996.
      hem aangebrachte zaak uit te maken, onder welke categorie de         Bijgevolg hebben de op het grondgebied van een lidstaat wonende
      werknemer valt.                                                      personen waarop die verordening van toepassing is, overeenkomstig
                                                                           artikel 3 van die verordening, onder dezelfde voorwaarden als de
                                                                           onderdanen van die lidstaat, recht op een dergelijke uitkering waarin
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                                 de wettelijke regeling van die lidstaat voorziet.
                                                                           (1) PB C 174 van 19.6.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                        van 15 maart 2001
                                                                                (Derde kamer)
in zaak C-85/99 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid door                                         van 16 november 2000
        Vincent Offermanns en Esther Offermanns (1)
                                                                           in zaak C-289/99 P: Schiocchet SARL tegen Commissie
(„Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Begrip gezinsbijslag                                  van de Europese Gemeenschappen (1)
— Nationale wettelijke regeling die voorziet in betaling van
voorschotten op door werknemer of zelfstandige aan zijn
minderjarig kind verschuldigde onderhoudsbijdrage — Voor-                  (Hogere voorziening — Internationaal personenvervoer met
               waarde van nationaliteit van kind”)                         touringcars en autobussen — Hogere voorziening kennelijk
                                                                                ongegrond)
                          (2001/C 186/05)
                                                                                (2001/C 186/06)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-85/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 In zaak C-289/99 P, Schiocchet SARL, gevestigd te Beuvillers
Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in de procedure aldaar                   (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Barbier, advocaat te
 ---pagebreak--- C 186/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.6.2001
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               2.   bijgevolg het beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak
Borislav Erdeljan, route de Thionville 90, betreffende hogere              voor afdoening (of voor schorsing hangende de uitspraak
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                van het Hof in zaak C-310/99, Italië/Commissie) naar het
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                   Gerecht te verwijzen;
21 mei 1999, Schioccet/Commissie (T-169/98 en T-170/98,
nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot           3.   de Commissie te veroordelen in de door rekwirante ter
vernietiging van die beschikking en tot toewijzing van de                  zake van de incidentele procedure voor het Gerecht van
conclusies van rekwirante in eerste aanleg, andere partij bij de           eerste aanleg en de onderhavige hogere voorziening
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                        gemaakte kosten en de beslissing omtrent de kosten in de
(gemachtigde: M. Wolfcarius, bijgestaan door J.-L. Fagnart),               hoofdzaak aan te houden.
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
mann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Mac-
ken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op    Middelen en voornaamste argumenten
16 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                               De tegen de bestreden beschikking aangevoerde middelen
                                                                      rechtens zijn de volgende:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                      —    schending en onjuiste toepassing van de artikelen 111 en
2)    Schioccet SARL wordt verwezen in de kosten.                          114 van het Reglement voor de procesvoering van het
                                                                           Gerecht;
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                           —    schending en onjuiste toepassing van de bepalingen van
                                                                           het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                           betreffende de berekening van de beroepstermijnen in
                                                                           geval van publicatie van de bestreden handeling;
                                                                      —    gebrek aan motivering ten aanzien van de argumenten
                                                                           rechtens van rekwiranten betreffende de toepassing van
                                                                           de termijnvoorschriften;
Hogere voorziening, op 27 maart 2001 ingesteld door                   —    subsidiair, dwaling ten aanzien van het recht en gebrek
Confederazione generale dell’industria italiana (Confin-                   aan motivering ten aanzien van de kwestie van ver-
dustria), gevestigd te Rome; Confederazione Generale                       schoonbare dwaling.
Italiana del Commercio, del Turismo, dei Servizi e delle
PMI (Confcommercio), gevestigd te Rome; Confartigia-
nato, gevestigd te Rome; Associazione Bancaria Italiana
(ABI), gevestigd te Rome; Associazione Nazionale fra le
Imprese Assicuratrici (ANIA), gevestigd te Milaan, en
Banco di Napoli SpA, gevestigd te Napels, tegen de
beschikking, op 19 januari 2001 in zaak T-126/00, Confe-
derazione generale dell’industria italiana (Confindustria)
                                                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 maart 2001 om
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kyocera
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                         Electronics Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-152/01)
                       (Zaak C-141/01 P)
                                                                                (2001/C 186/08)
                        (2001/C 186/07)
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 1 maart 2001,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april 2001,
(Tweede kamer — uitgebreid) is op 27 maart 2001 hogere                in het geding tussen Kyocera Electronics Europe GmbH en
voorziening ingesteld door Confederazione generale dell’in-           Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de Europese
dustria italiana (Confindustria) en andere tegen de beschikking,      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
op 19 januari 2001 in zaak T-126/00 tussen Confederazione             de navolgende vragen:
generale dell’industria italiana (Confindustria) en andere en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                 1.   Moet artikel 3, lid 2, sub a, van verordening (EEG)
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 nr. 1495/80 (1) van de Commissie van 11 juni 1980
pen (Tweede kamer uitgebreid).                                             betreffende de toepassing van sommige bepalingen van
                                                                           de artikelen 1, 3 en 8 van verordening (EEG)
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                           nr. 1224/80 (2) van de Raad inzake de douanewaarde
                                                                           van de goederen, in de versie van verordening (EEG)
1.    de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de              nr. 220/85 (3), aldus worden uitgelegd, dat de betalingen
      Europese Gemeenschappen van 19 januari 2001 te                       van interest onderscheiden zijn van de prijs van de
      vernietigen;                                                         goederen, wanneer op het relevante tijdstip van de


title: Zaak C-288/00: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. KG en Landrat des Kreises Neuss

text:
21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/15
Omvat de forfaitaire retributie die krachtens richtlijn                     (thans artikel 86 EG), niettemin een handeling met exter-
85/73/EEG (1) van de Raad van 29 januari 1985, juncto                       ne gevolgen is, die voor de adressaten ervan onmiddellijk
beschikking 88/408/EEG (2) van de Raad van 15 juni 1988, en                 nadelige rechtsgevolgen heeft. Zo bezien staat het vast,
krachtens richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij              dat de lidstaten en de betrokken kunnen opkomen tegen
richtlijn 93/118/EEG (3) van de Raad van 22 december 1993,                  de beschikkingen van de Commissie waarbij bepaalde
geldt voor de keuring van voor de binnenlandse markt                        steunmaatregelen als „nieuwe steunmaatregelen” in de zin
bestemd vers vlees overeenkomstig de krachtens richtlijn                    van artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87
88/409/EEG (4) van 15 juni 1988 toe te passen richtlijn                     EG) worden gekwalificeerd, en waarbij zij de procedure
64/433/EEG (5)                                                              van artikel 93, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2,
                                                                            EG) inleidt, indien zij van mening zijn, dat de betrokken
a)     in de versie van richtlijn 89/662/EEG (6) van 11 december            maatregelen „bestaande steunmaatregelen” zijn, die moe-
       1989 en                                                              ten worden beoordeeld in het verschillende procedurale
                                                                            kader van artikel 93, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 88,
b)     in de versie van richtlijn 91/497/EEG (7) van 29 juli 1991,          lid 1, EG).
ook de kosten van keuringen van vers varkensvlees op                  2)    De Italiaanse Republiek betoogt, dat de Commissie een
trichinen?                                                                  kennelijke beoordelingsfout heeft begaan bij de bepaling
                                                                            van de rechtsgrondslag voor de beoordeling van de
                                                                            verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van de be-
( 1) PB 1985, L 32, blz. 14.                                                twiste nationale bepalingen: zij had haar analyse immers
( 2) PB 1988, L 194, blz. 24.                                               uitsluitend moeten baseren en verrichten op basis van de
( 3) PB 1993, L 340, blz. 15.                                               specifieke bepalingen van de richtlijn inzake de posterijen.
( 4) PB 1988, L 194, blz. 28.                                               Deze onjuiste rechtsgrondslag heeft in casu een manifeste
( 5) PB 1964, B 121, blz. 2012.                                             schending van wezenlijke vormvoorschriften en misbruik
( 6) PB 1989, L 395, blz. 13.                                               van procedure tot gevolg gehad, daar een procedure op
( 7) PB 1991, L 268, blz. 69.
                                                                            grond van artikel 86, lid 3, EG is ingeleid, terwijl een
                                                                            eventuele berisping wegens onjuiste omzetting van de
                                                                            richtlijn inzake de posterijen had moeten gebeuren in het
                                                                            procedurele kader van artikel 169 EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 226 EG).
                                                                            Door aldus te handelen heeft de Commissie bovendien
                                                                            artikel 86, lid 3, EG geschonden, welke bepaling zij in
Beroep, op 20 juli 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-                     casu niet had mogen toepassen, alsmede artikel 226 EG,
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        omdat zij die bepaling ten onrechte niet heeft toegepast.
                                                                            Ten slotte zij opgemerkt, dat de Commissie een andere
                          (Zaak C-286/00)                                   procedure heeft gekozen dan die welke bij artikel 226 EG
                                                                            is opgelegd, doch die keuze niet in het minst heeft
                          (2000/C 302/28)                                   gemotiveerd, welk motivering des te noodzakelijker was,
                                                                            gelet op de ernstige gevolgen van die keuze.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 juli 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
genwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia
en F. Quadri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg bij de Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                           Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april
                                                                      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. KG en Landrat
                                                                                des Kreises Neuss
—      nietig te verklaren de aanmaningsbrief van de Commissie
       nr. SG (2000) — D/103687 van 16 mei 2000;                                               (Zaak C-288/00)
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                                                  (2000/C 302/29)
                                                                      Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten                                    27 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 21 juli 2000, in het geding tussen Fleischversorgung Neuss
1)     De Italiaanse Republiek merkt op, dat de ingebrekestel-        GmbH und Co. KG en Landrat des Kreises Neuss, het Hof van
       ling, ofschoon preliminair ten aanzien van de eventuele        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       latere beslissing op grond van artikel 90 EG-Verdrag           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 302/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.10.2000
Omvat de forfaitaire retributie die krachtens richtlijn                   Verzoek van Corte suprema di Cassazione (Derde civiele
85/73/EEG (1) van de Raad van 29 januari 1985, juncto                     kamer) van 18 april 2000 om een prejudiciële beslissing
beschikking 88/408/EEG (2) van de Raad van 15 juni 1988                   in het geding tussen Prefetto provincia di Cuneo en
geldt voor de keuring van voor de binnenlandse markt                      S. Carbone, in diens hoedanigheid van enig beheerder van
bestemd vers vlees overeenkomstig de krachtens richtlijn                             de vennootschap „Expo Casa Manta Srl”
88/409/EEG (3) van de Raad van 15 juni 1988 toe te passen
richtlijn 64/433/EEG (4) van de Raad van 26 juni 1964, in de
versie van richtlijn 89/662/EEG (5) van 11 december 1989,                                         (Zaak C-296/00)
ook de kosten van een in een bepaald geval noodzakelijke
bacteriologische keuring?                                                                         (2000/C 302/31)
( 1) PB 1985, L 32, blz. 14.                                              De Corte Suprema di Cassazione (Derde civiele kamer) heeft
( 2) PB 1988, L 194, blz. 24.                                             bij beschikking van 18 april 2000, ingekomen ter griffie van
( 3) PB 1988, L 194, blz. 28.
( 4) PB 1964, B 121, blz. 2012.                                           het Hof van Justitie op 1 augustus 2000, in het geding
( 5) PB 1989, L 395, blz. 13.                                             tussen Prefetto Provincia di Cuneo en S. Carbone, in diens
                                                                          hoedanigheid van enig beheerder van de vennootschap „Expo
                                                                          Casa Manta Srl”, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                          de navolgende vraag:
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 27 april 2000 om                    Valt een nationale regeling die uitsluitend voor de verhandeling
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Davidoff                 — dus niet ook de invoer — van snoerloze (cordless)
& Cie. SA en Zino Davidoff SA, enerzijds, en GOFKID                       telefoontoestellen uit derde landen een voorafgaande goedkeu-
                            Ltd, anderzijds                               ring van die toestellen vereist, binnen de werkingssfeer van de
                                                                          verordeningen nr. 519/94 (1) en nr. 3285/94 (2) betreffende de
                           (Zaak C-292/00)                                gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit derde landen?
                           (2000/C 302/30)
                                                                          (1) PB L 67 van 10.03.1994, blz. 89.
                                                                          (2) PB L 349 van 31.12.1994, blz. 53.
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 27 april 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 juli 2000,
in het geding tussen Davidoff & Cie. SA en Zino Davidoff SA,
enerzijds, en GOFKID Ltd, anderzijds, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
1.     Moeten de bepalingen van artikel 4, lid 4, sub a, en
       artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
                                                                          Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
       Raad van 21 december 1988(1) betreffende de aanpassing
                                                                          il Lazio van 31 mei en 6 juli 2000 om een prejudiciële
       van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd
                                                                          beslissing in het geding tussen M. Balestreri en L. Maura,
       (en in voorkomend geval dienovereenkomstig toegepast),
                                                                                enerzijds, en Regione Lombardia, anderzijds
       dat zij de lidstaten de bevoegdheid verlenen ook in de
       verder reikende bescherming van bekende merken te
       voorzien in de gevallen waarin het jongere merk wordt                                      (Zaak C-303/00)
       gebruikt of zal worden gebruikt voor waren of diensten
       die identiek zijn met of soortgelijk aan die waarvoor het
       oudere merk is ingeschreven?                                                               (2000/C 302/32)
2.     Bevatten artikel 4, lid 4, sub a, en artikel 5, lid 2, van de      Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio heeft bij
       merkenrechtrichtlijn een uiputtende regeling inzake de             beschikkingen van 31 mei en 6 juli 2000, ingekomen ter
       toelaatbaarheid van een verder reikende bescherming van            griffie van het Hof van Justitie op 8 augustus 2000, in het
       bekende merken volgens nationaal recht op de gronden               geding tussen M. Balestreri en L. Maura, enerzijds, en Regione
       die in die voorschriften worden genoemd (ongeoorloofd              Lombardia, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
       voordeel of afbreuk aan het onderscheidend vermogen of             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
       de reputatie van het oudere merk zonder geldige reden),            de navolgende vragen:
       of mogen nadere nationale bepalingen worden vastgesteld
       ter bescherming van bekende merken tegen jongere
       merken die voor identieke of soortgelijke waren of                 1)    Laat het bepaalde in de artikelen 1, 4, 6 en 7 van
       diensten worden gebruikt of zullen worden gebruikt?                      verordening nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 decem-
                                                                                ber 1992 en de artikelen 3 en 4 van verordening
                                                                                nr. 536/93 (2) van de Commissie van 9 maart 1993 toe,
(1) PB 1989, L 40, blz. 1.                                                      dat wordt afgeweken van de termijnen voor toewijzing
                                                                                van referentiehoeveelheden en dientengevolge voor uitbe-
                                                                                taling van de compensaties en de heffingen, wanneer bij


title: Zaak T-268/10: Beroep ingesteld op 10 juni 2010 — PPG en SNF/ECHA

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/23

         Beroep ingesteld op 10 juni 2010 — PPG en SNF/ECHA
   (Zaak T-268/10)
   ()
   2010/C 274/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) (Brussel, België) en SNF SAS (Andrezieux Boutheon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, R. Cana, advocaten, en P. Sellar, Solicitor)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               ECHA verwijzen in de kosten;

               —

               alle overige en verdere maatregelen treffen die rechtens vereist zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) om acrylamide (CE nr. 201-173-7) (CAS-nummer 79-06-1) aan te merken als een stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) („REACH”), overeenkomstig artikel 59 REACH.
   Verzoekers achten het bestreden besluit onwettig omdat het is gebaseerd op een beoordeling van acrylamide die wetenschappelijk en juridisch mank gaat, daar zij uitgaat van bewijzen die niet voldoende betrouwbaar en overtuigend zijn. Volgens verzoekers heeft ECHA bij de vaststelling van het bestreden besluit een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, met schending van de artikelen 2, lid 8, en 59 REACH en van zijn verplichting om het bewijsmateriaal zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken.
   Verder stellen verzoekers dat het bestreden besluit een aantal algemene beginselen van EU-recht schendt, zoals het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel, nu het zonder enige objectieve rechtvaardiging acrylamide discrimineert in vergelijking met andere soortgelijke stoffen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak C-400/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Dolj (Roemenië) op 30 juni 2017 — Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă/SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Dolj (Roemenië) op 30 juni 2017 — Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă/SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj
   (Zaak C-400/17)
   (2017/C 309/37)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Dolj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă

      Verwerende partijen: SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat de aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen ook de situatie kan omvatten waarin de prestatie van een consument tijdens de uitvoering van een duurovereenkomst als gevolg van aanzienlijke wisselkoersschommelingen die door geen van de partijen konden worden voorzien, buitensporig bezwarend wordt ten opzichte van de situatie ten tijde van de sluiting van de overeenkomst?

               2)

               Moeten de duidelijkheid en de begrijpelijkheid van een beding in een overeenkomst in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden begrepen dat een dergelijk beding enkel de redenen voor de opname ervan in de overeenkomst en het werkingsmechanisme ervan hoeft te bevatten, of moet het ook alle mogelijke gevolgen ervan vermelden die kunnen leiden tot een variatie van de door de consument betaalde prijs, zoals het valutarisico?

               3)

               Kan de uitdrukking „de consument niet binden” in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter in geval van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de partijen als gevolg van de ontwikkeling van de wisselkoers, is toegestaan om de consument te ontslaan van de verplichting om het volledige valutarisico te dragen?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).