title: Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia van 2 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Società Immobiliare SIF SpA en Amministrazione delle Finanze (Zaak C-42/96)

text:
Nr . C 108/4             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13 . 4 . 96
zaak en de motiveringsverplichting, en heeft in ieder geval              Deze prejudiciële vraag betreft uitdrukkelijk zowel het geval
nagelaten :                                                              dat het distributiesysteem alleen theoretisch, als het geval
                                                                         dat dit theoretisch én praktisch sluitend moet zijn .
— verzoekers in staat te stellen kennis te krijgen van de
       gegevens die als grondslag zijn genomen voor het                  (') PB nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 .
       bepalen van de basispariteiten voor de vaststelling van de
       in de omstreden verordeningen bedoelde aanpassings
       coëfficiënten, en daar derhalve opmerkingen over te
       maken;
                                                                        Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia van
— alle voor de onderhavige zaak relevante elementen                     2 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
       terdege en onpartijdig te onderzoeken;                           tussen Società Immobiliare SIF SpA en Amministrazione
                                                                                delle Finanze
— tal van argumenten van de verzoekers in aanmerking te
       nemen ;
                                                                                ( Zaak C-42/96 )
                                                                                ( 96/C 108 /07 )
— zijn eigen beslissing, die berust op overwegingen die
       niet alleen voorbijgaan aan hetgeen verzoekers hebben            Het Tribunale civile e penale di Venezia heeft bij beschik
       uiteengezet, maar ook meer dan eens apodictisch en/of            king van 2 februari 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof
       subjectief lijken, te motiveren of althans toereikend te         van Justitie op 1 3 februari 1 996 , in het geding tussen Società
       motiveren .                                                      Immobiliare SIF SpA en Amministrazione delle Finanze, het
                                                                        Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
Met zijn arrest is het Gerecht van eerste aanleg niet alleen            om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
tekortgeschoten in zijn specifieke verplichtingen dienaan
gaande, maar heeft het ook een met het Gemeenschapsrecht                Zijn de artikelen 4 , 7 en 10 van Richtlijn 69/335/EEG van de
strijdige situatie laten voortbestaan .                                 Raad van 17 juli 1 969 ( 1 ) betreffende de indirecte belastin
                                                                        gen op het bijeenbrengen van kapitaal , zoals gewijzigd bij
(') PB nr. L 383 van 29 . 12 . 1992 , blz . 1 .                         Richtlijn 73/80/EEG van de Raad van 9 april 1973 ( 2 )
( 2 ) Ibidem , blz . 9 .                                                betreffende de vaststelling van de gemeenschappelijke tarie
( 3 ) Ibidem, blz . 11 .                                                ven voor het kapitaalrecht, in het door verzoekster voorge
                                                                        legde geval toepasselijk, en houdt die toepasselijkheid de
                                                                        uitsluiting in van elke andere belasting, in het bijzonder van
                                                                        die geheven door het Ufficio Registro Italiano, daaronder
                                                                        begrepen de INVIM — imposta sull'incremento di valore dei
                                                                        beni immobili ( belasting over de waardevermeerdering van
                                                                        onroerende goederen )?
Verzoek van het Landgericht Hamburg van 4 oktober 1995
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V.A.G.              Zo ja, is dan het kapitaalrecht van 2 % dan wel het
            Hàndlerbeirat e. V. en Firma SYD-Consult                    verminderde percentage van toepassing ?
                           ( Zaak C-41/96 )
                             ( 96/C 108/06 )                            (') PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 103 van 18 . 4 . 1973 , blz . 15 .
Het Landgericht Hamburg heeft bij beschikking van 4 ok
tober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 februari 1996 , in het geding tussen V. A. G. Hàndlerbeirat
e. V. en Firma SYD-Consult, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    Beroep, op 15 februari 1996 ingesteld door Bondsrepubliek
beslissing over de navolgende vraag:                                             Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Is, gelet op het arrest van het Hof van 13 januari 1994 in                                         ( Zaak C-46/96 )
zaak C-376/92 ( Metro, Jurispr . 1994 , blz. 1-15 ), met het                                         ( 96/C 108/08 )
Gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van de
onbeperkte en uniforme toepassing van het Gemeenschaps                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
recht, een toepassing van het Duitse nationale recht verenig           op 15 februari 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van
baar die wordt gekenmerkt als volgt:                                    de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits
                                                                        land, vertegenwoordigd door Ministerialrat E. Röder,
Van outsiders die contractprodukten verwerven buiten een                Bundesministerium für Wirtschaft .
bij een groepsvrijstellingsverordening van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingevolge artikel 85 , lid 1 ,               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
EG-Verdrag ( J ) vrijgesteld distributiesysteem om, kan
slechts dan het staken van de verkoop van contractproduk              — de beschikking van de Commissie (C 95 ) 33 19 def. van
ten worden gevorderd, wanneer — naast de overige                              29 november 1995 betreffende fiscale steun op het
voorwaarden van artikel 1 van de wet op de oneerlijke                         gebied van afschrijvingen ten gunste van Duitse onder
mededinging — het distributiesysteem sluitend is .                            nemingen ( ! ), nietig te verklaren;


title: Zaak C-455/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Moreda-Riviere Trefilerías, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerías e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/13

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Moreda-Riviere Trefilerías, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerías e.a./Commissie
   (Zaak C-455/16 P)
   (2016/C 392/17)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Moreda-Riviere Trefilerías, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-438/12–T-441/12, en in het bijzonder in zaak T-440/12, Moreda–Riviere Trefilerías SA/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het het middel betreffende schending van rekwirantes rechten van verdediging niet-ontvankelijk heeft verklaard.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het een onjuist juridisch criterium heeft toegepast bij de beoordeling van het tweede verzoek om rekening te houden met rekwirantes onvermogen om te betalen, en dus bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs of heeft het bewijs kennelijk onjuist opgevat, is zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, heeft het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt.


title: Zaak T-123/17 R: Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 10 april 2017 — Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte/ACER [„Kort geding — Energie — Besluit van ACER houdende afwijzing van een verzoek tot interventie in zaak A-001-2017 (geconsolideerd) — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/29

         Beschikking van de vicepresident van het Gerecht van 10 april 2017 — Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte/ACER
   (Zaak T-123/17 R)
   ([„Kort geding - Energie - Besluit van ACER houdende afwijzing van een verzoek tot interventie in zaak A-001-2017 (geconsolideerd) - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   (2017/C 195/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Exaa Abwicklungsstelle für Energieprodukte AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Rajal, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) (vertegenwoordigers: P. Martinet en E. Tremmel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van ACER van 17 februari 2017 waarbij het door verzoekster ingediende verzoek tot interventie in zaak A-001-2017 (geconsolideerd) wordt afgewezen.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-109/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 maart 2014 — Finanzamt Hamburg-Mitte/Marenave Schiffahrts AG

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 maart 2014 — Finanzamt Hamburg-Mitte/Marenave Schiffahrts AG
   (Zaak C-109/14)
   2014/C 159/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Hamburg-Mitte

      Verwerende partij: Marenave Schiffahrts AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Welke methode dient te worden gehanteerd ter berekening van de (pro rata) aftrek van de voorbelasting die een holding heeft voldaan over door een derde voor haar verrichte diensten in verband met het bijeenbrengen van kapitaal ter verwerving van deelnemingen in dochterondernemingen, wanneer die holding later (zoals van meet af aan gepland was) verschillende belastbare diensten voor die dochterondernemingen verricht?

               2)

               Verzet de bepaling inzake de samenvoeging van meerdere personen tot één belastingplichtige van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting zich tegen een nationale regeling uit hoofde waarvan (ten eerste) alleen een rechtspersoon — maar geen personenvennootschap — in de onderneming van een andere belastingplichtige („Organträger”) kan worden geïntegreerd en die (ten tweede) als voorwaarde stelt dat die rechtspersoon in financieel, economisch en organisatorisch opzicht (in de zin van een hiërarchische verhouding) is geïntegreerd in de onderneming van de Organträger?

               3)

               Indien de voorgaande vraag bevestigend moet worden beantwoord: Kan een belastingplichtige zich rechtstreeks beroepen op artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-152/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  21 februari 2006  (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing) — Hans-Jürgen Ritter-Coulais, Monique Ritter-Coulais tegen Finanzamt Germersheim (Belastingwetgeving — Inkomstenbelasting — Artikel 48 EEG-Verdrag (nadien artikel 48 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 39 EG) — Nationale regeling die inaanmerkingneming van negatieve inkomsten uit verhuur en verpachting van op grondgebied van andere lidstaat gelegen onroerende zaken beperkt)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 februari 2006 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing) — Hans-Jürgen Ritter-Coulais, Monique Ritter-Coulais tegen Finanzamt Germersheim
   (Zaak C-152/03) (1)

   (Belastingwetgeving - Inkomstenbelasting - Artikel 48 EEG-Verdrag (nadien artikel 48 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 39 EG) - Nationale regeling die inaanmerkingneming van negatieve inkomsten uit verhuur en verpachting van op grondgebied van andere lidstaat gelegen onroerende zaken beperkt)
   (2006/C 131/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Hans-Jürgen Ritter-Coulais, Monique Ritter-Coulais

      Verweerder: Finanzamt Germersheim
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 56 EG — Nationale regeling inzake de inkomstenbelasting van natuurlijke personen waarbij de aftrekbaarheid van verliezen uit verhuur van onroerende goederen of de toepassing op deze verliezen van het negatieve progressievoorbehoud wordt beperkt tot verliezen betreffende op nationaal grondgebied gelegen goederen
   Dictum
   Artikel 48 EEG-Verdrag (nadien artikel 48 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 39 EG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde, volgens welke natuurlijke personen die in een lidstaat inkomsten uit loondienst genieten en aldaar onbeperkt belastingplichtig zijn, er geen aanspraak op kunnen maken dat bij de bepaling van het belastingtarief voor genoemde inkomsten in deze staat rekening wordt gehouden met negatieve inkomsten uit verhuur die betrekking hebben op een woning in een andere lidstaat, die zij persoonlijk als zodanig gebruiken, terwijl positieve inkomsten uit verhuur van een dergelijke woning wel in aanmerking zouden worden genomen.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


               13.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/19

         Verzoek van Hæstiréttur Íslands van 8 mei 2007 om een advies van het EVA-Hof in de Zaak HOB vín ehf tegen Faxaflóahafnir sf.
   (Zaak E-6/07)
   (2007/C 301/11)
   Bij schrijven van 8 mei 2007 van Hæstiréttur Íslands (het Hooggerechtshof van IJsland) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 21 mei 2007, om een advies in de zaak van HOB vín ehf tegen Faxaflóahafnir sf., betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Valt het opleggen van heffingen door een partnerschap dat in eigendom is bij verscheidene gemeenten, in verband met de invoer van alcoholhoudende dranken uit andere EER-Staten via een haven waarvan het partnerschap eigenaar is, onder de bepalingen van de artikelen 10, 11 of 14 van de EER-Overeenkomst? Deze vraag gaat uit van de premisse dat de bedrijfsvoering van de haven wettelijk niet als een publieke bedrijfsvoering wordt gezien. Het opleggen van de heffingen is gebaseerd op een wettelijke vergunning, terwijl de heffingen bedoeld zijn om de kosten van de dienstverlening en een deel van de gemeenschappelijke bedrijfsvoering van de haven te dekken.

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat een van de bovengenoemde bepalingen van de EER-Overeenkomst van toepassing is, leidt zulks er dan toe dat die bepaling voor het opleggen van heffingen van de soort als waar in de eerste vraag naar is verwezen, een beletsel vormt? De vraagstelling gaat uit van de premisse dat in verband met de invoer van alcoholhoudende dranken hogere heffingen worden opgelegd dan voor niet-alcoholhoudende dranken, alsmede dat alcoholhoudende dranken in IJsland over het algemeen worden ingevoerd, onder meer uit andere EER-Staten.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 maart 2003 in zaak C-187/00 (verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Helga Kutz-Bauer tegen Freie und Hansestadt Hamburg ("Sociale politiek — Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Stelsel van deeltĳdarbeid voor oudere werknemers — Richtlĳn 76/207/EEG — Indirecte discriminatie — Objectieve rechtvaardiging")

text:
C 112/2                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.5.2003
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking                 (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Helga Kutz-
C (2000) 485 def. van de Commissie van 23 februari 2000                      Bauer en Freie und Hansestadt Hamburg, om een prejudiciële
waarbij in een bijzonder geval wordt vastgesteld dat een                     beslissing over de uitlegging van de artikelen 2, lid 1, en 5,
verzoek om kwijtschelding van de rechten bij invoer voor een                 lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari
bepaald bedrag niet-ontvankelijk is en dat de kwijtschelding                 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
van de rechten bij invoer voor een ander bedrag niet gerecht-                gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
vaardigd is, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                  de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer,                   promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,                            (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en A. Rosas,              als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet,               waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
hoofdadministrateur, op 13 maart 2003 een arrest gewezen                     mann, V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en J. N. Cunha
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
                                                                             L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 20 maart 2003 een arrest
1)     Verklaart nietig beschikking C (2000) 485 def. van de                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       Commissie van 23 februari 2000 waarbij in een bijzonder
       geval wordt vastgesteld dat een verzoek om kwijtschelding van
       de rechten bij invoer voor een bepaald bedrag niet-ontvankelijk
       is en dat de kwijtschelding van de rechten bij invoer voor een
       ander bedrag niet gerechtvaardigd is, voorzover daarin het
                                                                             1)     De artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207/
       door Cargill BV ingediende verzoek om kwijtschelding van
                                                                                EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de
       invoerrechten dat op 22 april 1999 door het Koninkrijk der
                                                                                tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
       Nederlanden aan de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
       pen is voorgelegd, ten belope van 15 679 301,49 NLG niet-
                                                                                arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
       ontvankelijk wordt verklaard.
                                                                                aanzien van de arbeidsvoorwaarden, moeten aldus worden
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                        uitgelegd dat zij in de weg staan aan een bepaling van een op
                                                                                de openbare sector toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst
3)     Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.                        volgens welke zowel mannelijke als vrouwelijke werknemers in
                                                                                aanmerking komen voor deeltijdarbeid voor oudere werknemers,
                                                                                wanneer die bepaling het recht op een dergelijke deeltijdarbeid
( 1) PB C 211 van 22.7.2000.                                                        slechts toekent tot het tijdstip waarop voor het eerst aanspraak
                                                                                kan worden gemaakt op een volledig wettelijk ouderdomspen-
                                                                                sioen, en wanneer tevens de groep van personen die reeds op
                                                                                zestigjarige leeftijd een volledig pensioen kunnen ontvangen,
                                                                                vrijwel uitsluitend uit vrouwen bestaat, terwijl de groep die
                                                                                pas op vijfenzestigjarige leeftijd een volledig pensioen kan
                                                                                ontvangen, vrijwel uitsluitend uit mannen bestaat, tenzij deze
                     ARREST VAN HET HOF                                             bepaling haar rechtvaardiging vindt in objectieve factoren die
                                                                                niets van doen hebben met discriminatie op grond van geslacht.
                            (Zesde kamer)
                         van 20 maart 2003
                                                                             2)     Wanneer de regelingen in een collectieve arbeidsovereenkomst
in zaak C-187/00 (verzoek van het Arbeitsgericht Ham-                               en de wettelijke regelingen een door richtlijn 76/207 verboden
burg om een prejudiciële beslissing): Helga Kutz-Bauer                              discriminatie in het leven roepen, dienen de nationale rechterlijke
            tegen Freie und Hansestadt Hamburg (1)                                  instanties die discriminatie met alle mogelijke middelen uit te
                                                                                schakelen, met name door deze regelingen ten gunste van de
(„Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannen en                              benadeelde groep toe te passen zonder dat zij de voorafgaande
vrouwen — Stelsel van deeltijdarbeid voor oudere werk-                              opheffing van die discriminatie door de wetgever, via het sociale
nemers — Richtlijn 76/207/EEG — Indirecte discriminatie                             overleg of anderszins dienen te vragen of af te wachten.
                  — Objectieve rechtvaardiging”)
                           (2003/C 112/03)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                             (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-187/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Arbeitsgericht Hamburg


title: Doorhaling van zaak C-324/95

text:
Nr . C 133/20         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4 . 5 . 96
              Doorhaling van zaak C-324/95 ( 1 )                       1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-324/95 :
                           ( 96/C 133/44 )                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                       land .
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari                   (') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 28 februari 1996                                                     van 6 maart 1996
in zaak T-15/95 : N. do Paço Quesado tegen Commissie van              in zaak T- 1 4 1/95 : K. Scheibeek tegen Europees Parle
              de Europese Gemeenschappen ( ! )                                                       ment ( 1 )
(Ambtenaren — Nietigverklaring van besluit van Commis                 (Ambtenaren — Bezoldiging — Nationale toelagen —
sie houdende indeling van verzoeker — Herplaatsing na                 Stopzetting van toepassing van anticumulatieregel —
           detachering op verzoek van ambtenaar)                                    Omvang van recht op vergoeding)
                          ( 96/C 133/45 )                                                       ( 96/C 133/46
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T- 1 4 1 /95 , K. Schelbeck, ambtenaar van het Euro
                                                                     pees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
                                                                      door J. -N. Louis, T. Demaseure en V. Leclercq, advocaten te
In zaak T-15/95 , N. do Paço Quesado, ambtenaar van de                Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Europees
Trier ( Duitsland ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis en           Parlement ( gemachtigden: M. Peter en J. Pantalis ), betref
V. Leclercq, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb            fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het
bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue                 Europees Parlement van 1 december 1994, vastgesteld na
Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                 een besluit om artikel 67, lid 2 , van het Statuut van de
schappen ( gemachtigden : J. Griesmar en J. Currall ), betref       ambtenaren van de Europese Gemeenschappen niet meer
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de         toe te passen op een aantal toelagen waarin de Deense
Commissie van 1 maart 1994 waarbij verzoeker op het                  wettelijke regeling voorziet, houdende weigering om ver
ogenblik van zijn herplaatsing in de vertaaldienst van de            zoekster de bedragen te betalen die over de periode van
Commissie na op eigen verzoek te zijn gedetacheerd, wordt             1 november 1987 tot 30 april 1993 krachtens die bepaling
ingedeeld in de rang LA 5 , salaristrap 1 , met anciënniteit         van haar bezoldiging waren afgetrokken, heeft het Gerecht
vanaf 1 april 1994, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ),                ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president,
samengesteld als volgt: H. Kirschner, president, C.W.                V. Tiili en R.M. Moura-Ramos, rechters; griffier: B. Pastor,
Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op       hoofdadministrateur, op 6 maart 1996 een arrest gewezen
28 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum               waarvan het dictum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                      1 . Verklaart nietig bet besluit van het Europees Parlement
                                                                           van 1 december 1994 houdende weigering om verzoek
1 . Verwerpt het beroep .                                                  ster de bedragen te betalen die over de periode van
                                                                           1 november 1987 tot 30 april 1993 krachtens artikel 67,
                                                                           lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de
                                                                           Europese Gemeenschappen van haar bezoldiging waren
2 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.
                                                                           afgetrokken.
                                                                     2 . Verstaat dat het Europees Parlement zijn eigen kosten
(M PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .                                         zal dragen alsmede de kosten van verzoekster.
                                                                      (') PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 december 1996 in zaak C-297/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater)

text:
8 . 2 . 97              NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 40/5
administrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen                  1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
                                                                                te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de Raad van
1 . Artikel 7, lid 2 , eerste streepje, van Richtlijn 86/                       21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
      653 /EEG van de Raad van 1 8 december 1986 inzake de                      afvalwater, is de Bondsrepubliek Duitsland de krach
      coördinatie van de wetgevingen van de Eid-Staten                          tens artikel 19 van deze richtlijn op haar rustende
      inzake zelfstandige handelsagenten moet aldus worden                      verplichtingen niet nagekomen .
      uitgelegd, dat de handelsagent aan wie een geografisch
      gebied is toegewezen, ook recht heeft op provisie voor de         2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
                                                                                kosten .
      zonder zijn optreden met klanten uit dat gebied gesloten
      transacties .
                                                                        (!) PB nr . C 286 van 28 . 10 . 1995 .
2 . Artikel 7, lid 2, van Richtlijn 86/653/EEG moet aldus
      worden uitgelegd, dat het begrip „ klant uit dat gebied "
      in het geval van een rechtspersoon wordt bepaald door
      de plaats waar deze daadwerkelijk zijn handelsactivitei
      ten uitoefent. Wanneer de vennootschap haar handels
      activiteit op verschillende plaatsen uitoefent of wanneer                               ARREST VAN HET HOF
      de agent in verschillende gebieden optreedt, kunnen                                           ( Vijfde Kamer )
      andere gegevens in aanmerking komen om het zwaar
                                                                                van 12 december 1996
      tepunt van de transactie te bepalen , met name de plaats
      waar de onderhandelingen met de agent zijn gevoerd of             in zaak C-302/95 : Commissie van de Europese Gemeen
      normaliter hadden moeten worden gevoerd, de plaats                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
      waar de goederen zijn geleverd, en de plaats waar zich de          (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling
       vestiging bevindt die de bestelling heeft geplaatst.                                    van stedelijk afvalwater)
                                                                                { 97IC 40/ 10 )
 (') PB nr . C 174 van 8 . 7 . 1995 .
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde Kamer)                                In zaak C-302/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                       van 12 december 1996
                                                                         schappen ( gemachtigden : D. Maidani en L. Pignataro ) tegen
                                                                         Italiaanse Republiek (gemachtigde : U. Leanza , bijgestaan
 in zaak C-297/95 : Commissie van de Europese Gemeen                    door P.G. Ferri ), betreffende een verzoek aan het Hof om
          schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')                    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
  (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                      van stedelijk afvalwater)                           stellen, of althans hiervan geen mededeling aan de Commis
                                                                         sie te doen, om te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de
                            ( 97IC 40/09 )
                                                                          Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                          afvalwater ( PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 ), de
                         (Procestaai: Duits)                              krachtens deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                          verplichtingen niet is nagekomen , heeft het Hof ( Vijfde
  ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          Kamer ), samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida ,
                   de Jurisprudentie van het Hof)                         kamerpresident ; L. Sevón ( rapporteur ), D.A.O. Edward ,
                                                                          P. Jann en M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal :
  In zaak C-297/95 , Commissie van de Europese Gemeen                    P. Léger; griffier : R. Grass, op 12 december 1996 een arrest
  schappen ( gemachtigde : G. zur Hausen ) tegen Bondsrepu               gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
  bliek Duitsland ( gemachtigden : E. Röder en B. Kloke ),
  betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de            1 . Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
   Bondsrepubliek Duitsland , door niet binnen de gestelde                        bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn
                                                                                91 /271 /EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
  termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
   gen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG                   behandeling van stedelijk afvalwater, is de Italiaanse
   van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van                          Republiek de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op
   stedelijk afvalwater ( PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 ),           haar rustende verplichtingen niet nagekomen .
   de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin
   gen niet is nagekomen , heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),                 2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de
                                                                                kosten .
   samengesteld als volgt : J.C. Moitinho de Almeida , kamer
   president; L. Sevón ( rapporteur ), D.A.O. Edward , P. Jann en
   M. Wathelet, rechters ; advocaat-generaal : G. Tesauro;                 ( l ) PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
   griffier : R. Grass, op 12 december 1996 een arrest gewezen
   waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-367/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — Baxter SpA/Agenzia Italiano del Farmaco (AIFA) e.a.

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — Baxter SpA/Agenzia Italiano del Farmaco (AIFA) e.a.
   (Zaak C-367/07)
   (2007/C 247/19)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Baxter SpA

      Verwerende partijen: Agenzia Italiano del Farmaco (AIFA) e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is toegestaan, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de zinsnede „verminderingen die eventueel worden aangebracht” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het toegestaan maatregelen vast te stellen in de zin van artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren”, die verwijzen naar geraamde in plaats van vastgestelde economische waarden van de uitgaven (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Is aan de eis van objectieve criteria die zodanig transparant zijn dat de handelwijze van de ter zake bevoegde autoriteiten (met betrekking tot de periode tot en met 31 december 2006) en de wetgever (met ingang van 1 januari 2007) verifieerbaar wordt, volledig voldaan door het vaststellen van het plafond voor geneesmiddelenuitgaven waartoe elke lidstaat bevoegd is, de beheersing ervan en, met name, door de gegevens over de totale uitgaven voor de gezondheidszorg of, meer bepaald, door de gegevens over de uitgaven voor geneesmiddelen?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak C-611/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2015 door L’Oréal SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 september 2015 in zaak T-426/13, L’Oréal/EUIPO

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/8

         Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2015 door L’Oréal SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 september 2015 in zaak T-426/13, L’Oréal/EUIPO
   (Zaak C-611/15 P)
   (2016/C 314/11)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: L’Oréal SA (vertegenwoordigers: H. Granado Carpenter en L. Polo Carreño, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en Cosmetica Cabinas, SL
   Bij beschikking van 16 juni 2016 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en L’Oréal SA verwezen in haar eigen kosten.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2004 in zaak C-168/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijnen 89/655/EEG en 95/63/EG — Gebrekkige omzetting — Extra aanpassingsperiode)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 september 2004
   in zaak C-168/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 89/655/EEG en 95/63/EG - Gebrekkige omzetting - Extra aanpassingsperiode)
   (2004/C 273/15)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-168/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 11 april 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: I. Martínez del Peral) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fragua Gadea), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 14 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in lid 1 van de Disposición Transitoria Única (enige overgangsbepaling) van Real Decreto (koninklijk besluit) nr. 1215/1997 van 18 juli 1997, tot vaststelling van de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen, te voorzien in een extra aanpassingsperiode voor de arbeidsmiddelen die vóór 27 augustus 1997 reeds ter beschikking van de werknemers stonden in de onderneming en/of inrichting, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, lid 1, sub b, van richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/63/EG van de Raad van 5 december 1995.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-320/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd/Ankenævnet for Patenter og Varemærker (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 4, lid 4, sub g — Merken — Voorwaarden voor verkrijging en behoud van merk — Weigering van inschrijving of nietigheid — Begrip „kwade trouw” van aanvrager — Kennis door aanvrager van bestaan van buitenlands merk)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/36

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd/Ankenævnet for Patenter og Varemærker
   (Zaak C-320/12) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 4, lid 4, sub g - Merken - Voorwaarden voor verkrijging en behoud van merk - Weigering van inschrijving of nietigheid - Begrip „kwade trouw” van aanvrager - Kennis door aanvrager van bestaan van buitenlands merk)
   2013/C 225/62
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd

      Verwerende partij: Ankenævnet for Patenter og Varemærker

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25) — Weigering van inschrijving of nietigheid van een merk — Begrip kwade trouw — Aanvrager die een buitenlands merk op het tijdstip van de merkaanvraag kent of moet kennen — Nietigverklaring van de merkinschrijving van een plastic melkfles op grond dat de aanvrager op het tijdstip van de indiening van zijn merkaanvraag het in het buitenland door een concurrerende onderneming gebruikte oudere overeenstemmende merk kende

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „kwade trouw” in de zin van deze bepaling een autonoom begrip van Unierecht is dat eenvormig moet worden uitgelegd in de Europese Unie.

               2)

               Artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95 moet aldus worden uitgelegd dat om de kwade trouw van de aanvrager van een merk in de zin van deze bepaling vast te stellen, rekening moet worden gehouden met alle relevante factoren van het concrete geval die bestaan op het tijdstip van indiening van de merkaanvraag. De omstandigheid dat de aanvrager weet of behoort te weten dat een derde in het buitenland op het tijdstip van indiening van zijn aanvraag een merk gebruikt dat kan worden verward met het merk waarvan inschrijving is aangevraagd, volstaat op zich niet om vast te stellen dat de aanvrager te kwader trouw is in de zin van deze bepaling.

               3)

               Artikel 4, lid 4, sub g, van richtlijn 2008/95 moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet de ruimte laat om een bijzondere beschermingsregeling voor buitenlandse merken in te voeren die afwijkt van de regeling waarin deze bepaling voorziet, en berust op het feit dat de merkaanvrager een buitenlands merk kende of behoorde te kennen.

      (1)  PB C 258 van 25.08.2012


title: Zaak C-501/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Direct verzekeringsbedrĳf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche en direct levensverzekeringsbedrĳf — Richtlijnen 92/49/EEG en 2002/83/EG — Portefeuilleoverdracht — Opzeggingsrecht — Ontvankelijkheid)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-501/04) (1)

   (Niet-nakoming - Direct verzekeringsbedrĳf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche en direct levensverzekeringsbedrĳf - Richtlijnen 92/49/EEG en 2002/83/EG - Portefeuilleoverdracht - Opzeggingsrecht - Ontvankelijkheid)
   (2007/C 235/03)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van verplichtingen voortvloeiend uit artikel 12, lid 6, van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde Richtlijn „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1), en uit artikel 14, lid 5, van Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB L 345, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die verzekeringsondernemingen uit andere lidstaten discrimineert
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door A.-M. Mathieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-34/97)

text:
Nr. C 142/18         I NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10 . 5 . 97
Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door A.-M. Ma                  Middelen en voornaamste argumenten
 thieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-34/97 )                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                           ( 97/C 142/38 )                            met die in zaak T-16/97 (').
                       (Procestaai: Frans)                            (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
A.-M . Mathieu, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
                                                                      Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door L. Waerzeg
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de                gers tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Cessange 30 .
                                                                                ( Zaak T-36/97)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                  97/C 142/40 )
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de                                        (Procestaai: Frans)
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
     Statuut;                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                      meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de              gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.
     Commissie van 22 november 19 96 houdende uitdruk                Waerzeggers, wonende te Holsbeek ( België ), vertegenwoor
     kelijke afwijzing van haar klacht;                               digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko
                                                                      zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.               de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 (').                                          — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                           20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                  toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
                                                                           Statuut;
                                                                      — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                           Commissie van 22 november 1996 houdende uitdruk
                                                                           kelijke afwijzing van haar klacht;
Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door R. Schlegel
milch tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                         ( Zaak T-35/97)
                           ( 97/C 142/39 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 met die in zaak T-16/97 ( M.
meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.                  O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Schlegelmilch, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 26 februari 1997 ingesteld door L. Gérard
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                      ( Zaak T-38/97)
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta                                     ( 97/C 142/41 )
     tuut ;
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                      (Procestaai: Frans)
     Commissie van 22 november 1996 houdende uitdruk
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                      meenschappen is op 26 februari 1997 beroep ingesteld te
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.


title: Besluiten door het Hof genomen tĳdens zĳn vergaderingen van 17 september en 1 oktober 2002

text:
26.10.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 261/1
                                                                     I
                                                               (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergaderin-                  Tweede kamer
           gen van 17 september en 1 oktober 2002
                                                                         R. Schintgen, kamerpresident
                         (2002/C 261/01)
                                                                         V. Skouris en N. Colneric, rechters
                                                                         Derde kamer
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft
tijdens zijn vergadering van 17 september 2002 de volgende               J.-P. Puissochet, kamerpresident
besluiten genomen:
                                                                         C. Gulmann, F. Macken en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters
Benoeming van de kamerpresidenten                                        Vierde kamer
Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de              C. W. A. Timmermans, kamerpresident
procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van
een jaar aanvangend op 7 oktober 2002:                                   D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters
—     M. Wathelet, rechter, tot president van de Eerste en de            Vijfde kamer
      Vijfde kamer,
                                                                         M. Wathelet, kamerpresident
—     J.-P. Puissochet, rechter, tot president van de Derde en de
      Zesde kamer,                                                       C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
                                                                         S. von Bahr en A. Rosas, rechters
—     R. Schintgen, rechter, tot president van de Tweede kamer,
—     C. W. A. Timmermans, rechter, tot president van de                 Zesde kamer
      Vierde kamer.
                                                                         J.-P. Puissochet, kamerpresident
                                                                         R. Schintgen, C. Gulmann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric
Samenstelling van de kamers                                              en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters
1.     De samenstelling van de kamers is voor dezelfde periode
vastgesteld als volgt:                                                   2.     Voor elke zaak die hun wordt toegewezen, bestaan de
                                                                         Derde en de Vierde kamer (waaraan vier rechters zijn toege-
                                                                         voegd) uit de president, de rechter-rapporteur en een derde
Eerste kamer
                                                                         rechter, aangewezen volgens de volgorde op een lijst waarop
M. Wathelet, kamerpresident                                              de namen naar anciënniteit zijn gerangschikt en waarvan
                                                                         het begin bij iedere algemene vergadering met één naam
P. Jann en A. Rosas, rechters                                            verspringt.
 ---pagebreak--- C 261/2                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak     Zesde kamer
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de
Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn                (President: J.-P. Puissochet)
toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld.     C. Gulmann, F. Macken, J. N. da Cunha Rodrigues, R. Schintgen,
Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel uitmaken          V. Skouris en N. Colneric, rechters
van de kamer, met uitzondering van de president, in na te
noemen volgorde:
                                                                       Benoeming van de eerste advocaat-generaal
a)    de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in
      volgorde van anciënniteit,
                                                                       Tijdens zijn vergadering van 1 oktober 2002 heeft het Hof
                                                                       overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
b)    de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde               procesvoering, voor een periode van een jaar aanvangend op
      volgorde.                                                        7 oktober 2002, de heer J. Mischo benoemd tot eerste
                                                                       advocaat-generaal.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
—     de president
—     de rechter-rapporteur
                                                                       Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 11 juli
                                                                       2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
—     drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,                Engin Ayaz en Land Baden-Württemberg
      waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
      één naam verspringt.
                                                                                (Zaak C-275/02)
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun                                      (2002/C 261/02)
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering
van de president van de grote kamer dient hij echter bij
voorkeur te worden vervangen door de president van de kleine
kamer.                                                                 Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
                                                                       11 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       26 juli 2002, in het geding tussen Engin Ayaz en Land
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere               Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese
zaken te samen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of         de navolgende vraag:
de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de
algemene vergadering is gebracht.
                                                                       Is de minder dan 21 jaar oude stiefzoon van een tot de legale
                                                                       arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer
                                                                       een gezinslid in de zin van artikel 7, eerste alinea, van besluit
4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2003 luiden
                                                                       nr. 1/80 van de Associatieraad?
bovenbedoelde lijsten als volgt:
Derde kamer
(President: J.-P. Puissochet)
C. Gulmann, F. Macken en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters            Beroep, op 31 juli 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Vierde kamer
                                                                                (Zaak C-282/02)
(President: C. W. A. Timmermans)
D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters                                         (2002/C 261/03)
Vijfde kamer
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(President: M. Wathelet)                                               op 31 juli 2002 beroep tegen Ierland ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-          M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
mans, P. Jann en A. Rosas, rechters                                    Luxemburg.


title: Zaak T-408/15: Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Globo Comunicação e Participações/EUIPO (klankmerk) [„Uniemerk — Aanvraag voor klankmerk — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/38

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Globo Comunicação e Participações/EUIPO (klankmerk)
   (Zaak T-408/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor klankmerk - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 392/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Globo Comunicação e Participações S/A (Rio de Janeiro, Brazilië) (vertegenwoordigers: E. Gaspar en M.-E. De Moro Giafferri, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 mei 2015 (zaak R 2945/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een klankmerk als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Globo Comunicação e Participações S/A wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Doorhaling van zaak C-305/98 P

text:
C 48/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en                              Doorhaling van zaak C-409/97 (1)
                          C-389/97 (1)                                                     (1999/C 48/44)
                       (1999/C 48/40)
                                                                  De president van de Eerste Kamer van het Hof van Justitie
De president van het Hof van Justitie van de Europese             van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              van 19 november 1998 de doorhaling in het register gelast
1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde         van zaak C-409/97: Commissie van de Europese Gemeen-
zaken C-388/97 en C-389/97 (verzoeken van de Franse               schappen tegen Groothertogdom Luxemburg.
Conseil d'EÂtat om een prejudicieÈle beslissing): Fromagerie
Philipona SA e.a. tegen Franse Republiek.                         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-415/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/45)
             Doorhaling van zaak C-253/98 (1)
                       (1999/C 48/41)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              C-415/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                tegen Italiaanse Republiek.
C-253/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                  (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-167/98 (1)
             Doorhaling van zaak C-397/97 (1)                                              (1999/C 48/46)
                       (1999/C 48/42)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                C-167/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
C-397/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                prejudicieÈle beslissing): Westdeutsche Landesbank Girozen-
tegen Italiaanse Republiek.                                       trale tegen J. Leon.
(1) PB C 26 van 24.1.1998.                                        (1) PB C 209 van 4.7.1998.
             Doorhaling van zaak C-274/94 (1)                                  Doorhaling van zaak C-305/98 P (1)
                       (1999/C 48/43)                                                      (1999/C 48/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-274/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en            C-305/98 P: D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie
Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
schappen.                                                         len).
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                      (1) PB C 312 van 10.10.1998.


title: Zaak T-265/10: Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Spanje/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/53

         Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-265/10)
   ()
   2010/C 221/85
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: Sra. Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Europese Commissie van 15 april 2010 houdende opschorting van het door Spanje op 11 december 2009 ingediende verzoek om tussentijdse betaling om de in punt I van de motivering van de brief uiteengezette redenen;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling van vertragingsrente, daar de verzoeken om tussentijdse betaling ten onrechte zijn opgeschort;

               —

               de verwerende partij in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie houdende opschorting van de betalingstermijn voor het verzoek om tussentijdse betaling dat Spanje op 11 december 2009 heeft ingediend. Dit verzoek om tussentijdse betaling voor een bedrag van 27 754 408,38 EUR komt overeen met het operationele programma van communautaire steun van het Europees Sociaal Fonds in het kader van de doelstelling van convergentie van de autonome gemeenschap Galicië (CCI 2007ESO51PO004).
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-263/10, Spanje/Commissie.


title: Zaak T-217/11: Arrest van het Gerecht van 29 april 2015 — Staelen/Ombudsman („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Afhandeling door de Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten van een algemeen vergelijkend onderzoek — Onderzoeksbevoegdheden — Zorgvuldigheidsplicht — Verlies van een kans — Immateriële schade”)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/27

         Arrest van het Gerecht van 29 april 2015 — Staelen/Ombudsman
   (Zaak T-217/11) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Afhandeling door de Ombudsman van een klacht over het beheer van een lijst van geschikte kandidaten van een algemeen vergelijkend onderzoek - Onderzoeksbevoegdheden - Zorgvuldigheidsplicht - Verlies van een kans - Immateriële schade”))
   (2015/C 198/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Claire Staelen (Bridel, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi, M. Vandenbussche en A. Blot, vervolgens F. Wies en A. Hertzog en ten slotte V. Olana, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: G. Grill, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de afhandeling door de Europese Ombudsman van haar klacht over het slechte beheer van de lijst van geschikte kandidaten na algemeen vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98, waarop zij als geslaagde kandidate vermeld stond

      Dictum

               1)

               De Europese Ombudsman wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 7  000 EUR aan Staelen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Ombudsman draagt de helft van zijn eigen kosten alsmede de helft van de kosten van Staelen.

               4)

               Staelen draagt de helft van haar eigen kosten alsmede de helft van de kosten van de Ombudsman.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak C-183/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 12 april 2013 — Fazenda Pública/Banco Mais SA

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 12 april 2013 — Fazenda Pública/Banco Mais SA
   (Zaak C-183/13)
   2013/C 189/07
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fazenda Pública

      Verwerende partij: Banco Mais SA

      Prejudiciële vraag

   Moet in een leaseovereenkomst de door de klant betaalde huur, die bestaat uit aflossingen, rente en andere lasten, volledig worden opgenomen in de noemer van het pro rata, of moet enkel de rente in aanmerking worden genomen, aangezien de rente voor de bank de vergoeding voor of de winst uit de leaseovereenkomst vormt?


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 februari 2000 in zaak T-111/97: G. Valero Jordana en S. Vadé tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie van niet-ontvankelĳkheid — Nieuw en wezenlĳk feit — Ontvankelĳkheid)

text:
29.4.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 122/33
nem (België), vertegenwoordigd door M. A. Lucas, advocaat te              een beroep tot vernietiging van de beslissing van de derde
Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fi-                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen
duciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie             de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berar-                   15 maart 1999 (zaak R 74/1998-3) inzake gemeenschaps-
dis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot                  merkaanvraag nr. 230680 betreffende een voorstelling van
nietigverklaring van de lijst van de bij de bevorderingsronde             zeep, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer),
1998 tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren en van de lijst                samengesteld als volgt J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki
van de ambtenaren die het meest verdienstelijk waren geacht               en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
om bij die bevorderingsronde tot die rang te worden bevorderd,            ministrateur, op 16 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
op grond dat verzoekers naam op de lijsten niet voorkwam,                 het dictum luidt als volgt:
en van het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
verzoekers klacht, alsmede tot schadevergoeding, heeft het                1) Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: G. Herzig,               ken, tekeningen en modellen) van 15 maart 1999 (zaak
administrateur, op 9 februari 2000 een arrest gewezen waar-                    R 7411998-3).
van het dictum luidt als volgt:
                                                                          2) Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
1) Verklaart nietig het in de Mededelingen van de administratie van            verzoekster.
     6 april 1998 bekendgemaakte besluit van de Commissie om
     verzoeker niet op de lijst van de bij de bevorderingsronde 1998
                                                                          (1) PB C 226 van 7.8.1999.
     tot de rang A 5 bevorderde ambtenaren te plaatsen, welk besluit
     werd bevestigd bij het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
     van de klacht.
2) Verwerpt het beroep voor het overige.
3) Verwijst de Commissie in de kosten
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                                van 9 februari 2000
                                                                          in zaak T-111/97: G. Valero Jordana en S. Vadé tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie
                                                                          van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —
                                                                                Ontvankelijkheid)
                       van 16 februari 2000
in zaak T-122/99: The Procter & Gamble Company                                                     (2000/C 122/48)
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
              (merken, tekeningen en modellen) (1)                                                (Procestaal: Spaans)
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van stuk zeep — Formele                         In zaak T-111/97, G. Valero Jordana en S. Vadé, ambtenaren
onregelmatigheid van de inschrijvingsaanvraag — Absolute                  van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
weigeringsgronden — Ambtshalve onderzoek door de kamer                    genwoordigd door C. Amo Quiñones, advocaat te Madrid,
van beroep — Eerbiediging van de rechten van de verdediging               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard              E. de la Guardia, advocaat aldaar, Rue Tony Neumann 46, tegen
van de waar wordt bepaald — Eerdere inschrijving van het                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                    merk in bepaalde lidstaten”)                          J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          besluiten van de Commissie van 27 december 1996 houdende
                          (2000/C 122/47)                                 afwijzing van de klachten van 13 en 17 september 1996
                                                                          waarin verzoekers om een heroverweging van hun aanvankelij-
                                                                          ke indeling en om indeling in de rang A 6 vanaf hun
                          (Procestaal: Frans)                             aanwerving hadden verzocht, en van de besluiten van de
                                                                          Commissie van 1 maart 1990 en 2 juni 1992 voorzover
In zaak T-122/99, The Procter & Gamble Company, gevestigd                 verzoekers daarbij in de rang A 7 zijn ingedeeld, heeft het
te Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door             Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
T. van Innis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende             president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
te Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar,                op 9 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het
Rue Charles Martel 56-58, tegen Bureau voor harmonisatie                  dictum luidt als volgt:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen),
(gemachtigden: O. Montalto, E. Joly en S. Laitinen), betreffende          1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 ---pagebreak--- C 122/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     29.4.2000
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                van 24 februari 2000
                                                                        in zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA) en
                                                                                anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                        (Beroep tot nietigverklaring — Verzoekschrift ondertekend
                                                                        door advocaat die niet bevoegd is voor rechterlijke instantie
                                                                        van lidstaat of van staat die partij is bij EER-Overeenkomst,
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                           op te treden — Niet-ontvankelijkheid)
                             AANLEG
                                                                                (2000/C 122/50)
                       van 9 februari 2000
in zaak T-165/97: C. Gómez de la Cruz Talegón tegen                                           (Procestaal: Engels)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA), gevestigd
(Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie                te Brussel, Hypermarché Auchan S.A., gevestigd te Croix
van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —                   (Frankrijk), Karstadt Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen
                        Ontvankelijkheid)                               (Duitsland), Kaufhof Warenhaus AG, gevestigd te Keulen
                                                                        (Duitsland), Société anonyme CIVAD, handelend onder de
                                                                        naam Blanche Porte, gevestigd te Tourcoing (Frankrijk), Otto-
                         (2000/C 122/49)                                Versand GmbH & Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland),
                                                                        Quelle-Schickendanz AG & Co., gevestigd te Fürth (Duitsland)
                                                                        en Textilimportörerna, gevestigd te Stockholm, vertegenwoor-
                                                                        digd door U. Schliessner, advocaat te Düsseldorf, domicilie
                        (Procestaal: Spaans)                            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                                                                        Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt,
In zaak T-165/97, C. Gómez de la Cruz Talegón, ambtenaar              H. -J. Rabe en G. M. Berrisch), ondersteund door de Commissie
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreu-
genwoordigd door V. Gómez de la Cruz Talegón, advocaat te             schitsz en N. Khan), betreffende een verzoek tot nietigverkla-
Malaga (Spanje), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                ring van verordening (EG) nr. 2398/97 van de Raad van
bij C. Pérez Anaya, Rue Marguerite de Brabant 24, tegen                 28 november 1997 tot instelling van een definitief antidum-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                  pingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van
J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het        oorsprong uit Egypte, India en Pakistan (PB L 332, blz. 1),
besluit van de Commissie van 30 juli 1996 houdende afwijzing            heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld
van verzoekers verzoek om herziening van zijn aanvankelijke             als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi, A. Potocki,
indeling, en van het besluit van de Commissie van 3 februari            M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 24 fe-
1997 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker tegen               bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
eerstgenoemd besluit had ingediend, heeft het Gerecht (Eerste           luidt als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 9 fe-
                                                                        1) Het beroep wordt niet ontvankelijk verklaard.
bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                        2) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                             de kosten van de Raad.
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         3) De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                             (1) PB C 113 van 11.4.98.


title: Zaak C-498/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 september 2016 — Maximilian Schrems/Facebook Ireland Limited

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/10

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 september 2016 — Maximilian Schrems/Facebook Ireland Limited
      (Zaak C-498/16)
      (2016/C 441/14)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberste Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Maximilian Schrems

         Verwerende partij: Facebook Ireland Limited

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient artikel 15 van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken [hierna: „verordening (EG) nr. 44/2001”] aldus te worden uitgelegd dat een „consument” in de zin van deze bepaling die hoedanigheid verliest indien hij — na langdurig gebruik van een particuliere Facebookaccount om zijn rechten uit te oefenen — boeken publiceert, lezingen houdt (soms ook tegen betaling), websites exploiteert, giften inzamelt om de rechten te kunnen uitoefenen, en de rechten van talrijke consumenten aan zich laat cederen onder de belofte dat een mogelijke procesopbrengst, na aftrek van de proceskosten, aan hen zal worden overgemaakt?

                  2)

                  Dient artikel 16 van verordening (EG) nr. 44/2001 aldus te worden uitgelegd dat een consument in een lidstaat tezamen met zijn eigen rechten uit een consumententransactie bij het forum actoris ook gelijklopende rechten van andere consumenten met woonplaats

                              a.

                              in dezelfde lidstaat,

                              b.

                              in een andere lidstaat, of

                              c.

                              in een derde land,

                        geldend kan maken, indien deze uit consumententransacties met dezelfde verwerende partij in dezelfde juridische context voortvloeiende rechten aan hem werden gecedeerd, en de cessietransactie geen deel uitmaakt van een handels- of beroepsactiviteit van verzoeker maar de gezamenlijke uitoefening van de rechten tot doel heeft?

         (1)  PB 2001, L 12, blz. 1


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 16 januari 2003 in zaak C-315/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Rudolf Maierhofer tegen Finanzamt Augsburg-Land ("Zesde BTW-richtlĳn — Vrĳstellingen — Verhuur van onroerend goed — Demontabel prefabgebouw dat weer kan worden opgetrokken")

text:
C 44/6                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                22.2.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 16 januari 2003
                        van 9 januari 2003                                   in zaak C-315/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof
                                                                             om een prejudiciële beslissing): Rudolf Maierhofer tegen
                                                                                Finanzamt Augsburg-Land ( 1)
in zaak C-292/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
een prejudiciële beslissing): Davidoff & Cie SA, Zino                        („Zesde BTW-richtlijn — Vrijstellingen — Verhuur van
               Davidoff SA tegen Gofkid Ltd (1)                              onroerend goed — Demontabel prefabgebouw dat weer kan
                                                                                worden opgetrokken”)
(„Richtlijn 89/104/EEG — Artikelen 4, lid 4, sub a, en 5,                                                 (2003/C 44/11)
lid 2 — Bekende merken — Bescherming tegen gebruik van
     teken voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten”)                                             (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2003/C 44/10)                                                               dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             In zaak C-315/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof
                                                                             (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Rudolf
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   Maierhofer en Finanzamt Augsburg-Land, om een prejudiciële
                          dentie van het Hof)                                beslissing over de uitlegging van artikel 13, B, sub b, van de
                                                                             Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad, van 17 mei 1977
                                                                             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                             inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
                                                                             lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
In zaak C-292/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Davidoff & Cie                  D. A. O. Edward, P. Jann en S. von Bahr (rapporteur),
SA, Zino Davidoff SA en Gofkid Ltd, om een prejudiciële                      rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl,
beslissing over de uitlegging van de artikelen 4, lid 4, sub a, en           hoofdadministrateur, op 16 januari 2003 een arrest gewezen
5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad                   waarvan het dictum luidt als volgt:
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het                 1)     De verhuur van een uit prefabelementen opgetrokken gebouw
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,                        dat vast met de grond is verbonden, zodat het niet gemakkelijk
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en V. Skouris,                              kan worden gedemonteerd of gemakkelijk kan worden verplaats,
F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-                    moet worden aangemerkt als een verhuur van onroerend goed
cobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 9 januari                       in de zin van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn 77/
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                                harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
                                                                                belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
De artikelen 4, lid 4, sub a, en 5, lid 2, van de Eerste richtlijn 89/              toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zelfs indien dit
104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                             gebouw na het verstrijken van de huurovereenkomst moet
aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, dienen aldus te worden                worden verwijderd en opnieuw dient te worden gebruikt op een
uitgelegd, dat zij de lidstaten de bevoegdheid laten om voor een                    ander stuk grond.
ingeschreven bekend merk in een specifieke bescherming te voorzien,
wanneer het jongere merk of teken dat gelijk is aan of overeenstemt          2)     De omstandigheid dat de verhuurder de grond en het gebouw
met dit ingeschreven merk, bestemd is om te worden gebruikt of wordt                ter beschikking stelt, dan wel enkel het gebouw dat hij op grond
gebruikt voor waren of diensten die gelijk of soortgelijk zijn aan die              van de huurder heeft opgericht, is niet relevant om uit te maken
waarvoor bedoeld merk is ingeschreven.                                              of een verhuur als een verhuur van onroerend goed in de zin van
                                                                                artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn moet worden
                                                                                aangemerkt.
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                             (1 ) PB C 302 van 21.10.2000.