title: Zaak T-11/00: Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door M. Hautem tegen Europese Investeringsbank

text:
C 79/40               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.3.2000
    besluit gebaseerd is, de van buiten komende en plotselinge,        1997 waarbij hij tuchtrechtelijk was ontslagen, nietig heeft
    dan wel gewelddadige of ongewone gebeurtenis vastge-               verklaard en de EIB ertoe heeft veroordeeld hem de bezoldiging
    steld, namelijk de besmetting met het HIV-virus in 1995.           te betalen die hij sedert zijn ontslag had moeten ontvangen. De
    De overwegingen van de commissie ten aanzien van het               EIB heeft tegen dat arrest van het Gerecht hogere voorziening
    bewijs van de precieze oorzaak van deze besmetting                 ingesteld bij het Hof, maar heeft geen gebruik gemaakt van
    vallen buiten haar bevoegdheid, aangezien dit juridische           de mogelijkheid om in kort geding opschorting van de
    kwesties zijn.                                                     tenuitvoerlegging van dat arrest te vorderen.
b) schending van het recht ten aanzien van de criteria van het
    ongeval: volgens de medische commissie en de administra-           De EIB heeft evenwel geen gunstig gevolg gegeven aan
    tie veronderstelt het begrip ongeval in de zin van artikel 73      verzoekers vragen om uitvoering van het arrest; zij heeft in
    van het Statuut en artikel 2 van de regeling, dat de               haar hogere voorziening bovendien duidelijk te verstaan
    gebeurtenis niet het gevolg is van een vrijwillig aanvaard         gegeven, dat zij zich niet gehouden voelt de beslissing van het
    risico dan wel een onrechtmatig of opzettelijk karakter            Gerecht uit te voeren. De EIB matigt zich derhalve een
    heeft, terwijl deze voorwaarden niet voortvloeien uit de           bevoegdheid aan die geen enkele tekst haar verleent, namelijk
    tekst van artikel 2 van de regeling waarin het begrip              te oordelen over de opportuniteit van de uitvoering van een
    ongeval wordt gedefinieerd, maar uit de artikelen 4 en 7,          rechterlijke beslissing zonder rekening te houden met de
    die betrekking hebben op gevallen waarin de verzekering            confligerende belangen, met name de schade die verzoeker
    uitgesloten is.                                                    lijdt.
c) kennelijk onjuiste beoordeling voorzover aan alle in arti-          Verzoeker betoogt, dat de EIB, door het arrest van het Gerecht
    kel 2 van de regeling gestelde voorwaarden voor een                niet uit te voeren, ernstig tekortschiet in haar verplichtingen
    ongeval was voldaan.                                               en misbruik maakt van haar bevoegdheid. Deze houding van
                                                                       de EIB berokkent hem zeer grote en onherstelbare morele
                                                                       schade omdat zij twijfel laat bestaan over zijn bekwaamheid
                                                                       en achtbaarheid in het beroep.
Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door M. Hautem
              tegen Europese Investeringsbank
                        (Zaak T-11/00)
                         (2000/C 79/83)                                Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door S. Angioli e.a.
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Zaak T-18/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 januari 2000 beroep tegen Europese                                             (2000/C 79/84)
Investeringsbank ingesteld door M. Hautem, wonende te
Schouweiler (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd
door M. Karp en J. Choucroun, advocaten te Luxemburg,
                                                                                (Procestaal: Frans)
Grand-Rue 84.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 20 januari 2000 beroep tegen Commissie
— de Bank ertoe te veroordelen, hem ter vergoeding van de              van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Angioli,
    morele schade die hij lijdt doordat de Bank talmt met de           C. Delloye-Lemoine, A. Perks, G. Courtay en C. Gaspart,
    uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg        wonende te Brussel, vertegenwoordigd door É. Boigelot, advo-
    van 28 september 1999 of dat arrest zelfs weigert uit te           caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    voeren, een bedrag van 20 000 EUR te betalen of elk                ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort
    ander, zelfs hoger, bedrag dat het Gerecht ex aequo et             Rheinsheim 2.
    bono zal vermenen te behoren;
— de Bank in alle kosten en uitgaven van het geding                    Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
    te verwijzen.
                                                                       — de op 23 maart 1999 tot G. Courtay, op 18 mei 1999 tot
                                                                            C. Delloye en op 31 mei 1999 tot de andere verzoekers
Middelen en voornaamste argumenten                                          gerichte beschikkingen van R. Fry, hoofd administratieve
                                                                            eenheid bij DG IX, waarbij hun contract per 30 juni 1999
Verzoeker wijst erop, dat het Gerecht van eerste aanleg bij zijn            werd opgezegd, nietig te verklaren, alsmede de op 30 juni
op 28 september 1999 in zaak T-140/97 gewezen arrest het                    1999 vastgestelde datum van het einde van het contract
besluit van de Europese Investeringsbank (EIB) van 31 januari               van iedere verzoeker nietig te verklaren;


title: Zaak C-683/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho da Covilhã — Portugal) — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA e.a./Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Verwerking van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikel 2 — Begrip „persoonsgegevens”  — Artikelen 6 en 7 — Beginselen betreffende kwaliteit van gegevens en toelaatbaarheid van gegevensverwerking — Artikel 17 — Beveiliging van verwerking — Arbeidstijd van werknemers — Arbeidstijdregister — Toegang door nationale autoriteit bevoegd voor toezicht op arbeidsvoorwaarden — Verplichting voor werkgever om onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/11

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho da Covilhã — Portugal) — Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA e.a./Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)
   (Zaak C-683/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verwerking van persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 2 - Begrip „persoonsgegevens” - Artikelen 6 en 7 - Beginselen betreffende kwaliteit van gegevens en toelaatbaarheid van gegevensverwerking - Artikel 17 - Beveiliging van verwerking - Arbeidstijd van werknemers - Arbeidstijdregister - Toegang door nationale autoriteit bevoegd voor toezicht op arbeidsvoorwaarden - Verplichting voor werkgever om onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen))
   2014/C 261/18
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho da Covilhã

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pharmacontinente-Saúde e Higiene SA, Domingos Sequeira de Almeida, Luis Mesquita Soares Moutinho, Rui Teixeira Soares de Almeida, André de Carvalho e Sousa

      Verwerende partij: Autoridade Para As Condições do Trabalho (ACT)

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet aldus worden uitgelegd dat een arbeidstijdregister, zoals dat in het hoofdgeding, met daarin voor elke werknemer het begin en het einde van de arbeidstijd alsook de bijbehorende onderbrekingen of pauzes, onder het begrip „persoonsgegevens” in de zin van die bepaling valt.

               2)

               De artikelen 6, lid 1, sub b en c, en 7, sub c en e, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die een werkgever verplicht aan de nationale autoriteit bevoegd voor het toezicht op de arbeidsvoorwaarden een onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen, voor zover deze verplichting noodzakelijk is opdat die autoriteit het haar opgedragen toezicht op de toepassing van de arbeidsvoorwaardenregeling, met name inzake arbeidstijd, kan uitoefenen.

               3)

               Het staat aan de verwijzende rechter om te onderzoeken of de verplichting voor de werkgever om aan de voor het toezicht op de arbeidsvoorwaarden bevoegde autoriteit op zodanige wijze toegang te geven tot het arbeidstijdregister dat dit onmiddellijk consulteerbaar is, kan worden geacht noodzakelijk te zijn voor de uitoefening van de toezichthoudende taak door deze autoriteit, doordat zij bijdraagt tot een doeltreffendere toepassing van regeling inzake de arbeidsvoorwaarden, met name met betrekking tot de arbeidstijd, en indien dat het geval is, of de sancties die worden opgelegd ter verzekering van de doeltreffende toepassing van de vereisten van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak C-508/04: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Uitvoeringsmaatregelen)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-508/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Uitvoeringsmaatregelen)
   (2007/C 140/03)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en B. Schima, gemachtigden, en M. Lang, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl en H. Dossi, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onvolledige en onjuiste uitvoering van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)
   Dictum

               1)

               De Republiek Oostenrijk is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub e, g en i, artikel 6, leden 1 en 2, de artikelen 12 en 13 alsmede artikel 16, lid 1, en artikel 22, sub b, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak C-347/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Linz — Oostenrijk) — Strafzaak tegen Jochen Dickinger, Franz Ömer (Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Nationale regeling die voorziet in monopolie voor exploitatie van casinospelen via internet — Voorwaarden voor toelaatbaarheid — Expansionistisch handelsbeleid — In andere lidstaten uitgeoefende controle op kansspelaanbieders — Verlenen van monopolie aan privaatrechtelijke onderneming — Verkrijgen van monopolie enkel mogelijk voor kapitaalvennootschappen met maatschappelijke zetel op nationaal grondgebied — Verbod voor monopolist om buiten lidstaat van vestiging filiaal te openen)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Linz — Oostenrijk) — Strafzaak tegen Jochen Dickinger, Franz Ömer
   (Zaak C-347/09) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Nationale regeling die voorziet in monopolie voor exploitatie van casinospelen via internet - Voorwaarden voor toelaatbaarheid - Expansionistisch handelsbeleid - In andere lidstaten uitgeoefende controle op kansspelaanbieders - Verlenen van monopolie aan privaatrechtelijke onderneming - Verkrijgen van monopolie enkel mogelijk voor kapitaalvennootschappen met maatschappelijke zetel op nationaal grondgebied - Verbod voor monopolist om buiten lidstaat van vestiging filiaal te openen)
   2011/C 319/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bezirksgericht Linz

      Partijen in de strafzaak

   Jochen Dickinger, Franz Ömer

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bezirksgericht Linz — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 49 EG — Nationale regeling die, onder dreiging met strafsancties, de exploitatie van kansspelen verbiedt wanneer de bevoegde autoriteit geen concessie heeft verleend, maar de mogelijkheid tot verkrijging van een dergelijke concessie, met een duur van maximaal 15 jaar, voorbehoudt aan kapitaalvennootschappen die zijn gevestigd op het nationale grondgebied en die geen dochtervennootschappen in het buitenland hebben

      Dictum

               1)

               Het Unierecht, en in het bijzonder artikel 49 EG, verzet zich ertegen dat een inbreuk op een monopolie voor de exploitatie van kansspelen, zoals het monopolie voor de exploitatie van onlinekansspelen waarin de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale regeling voorziet, strafrechtelijk wordt bestraft indien een dergelijke regeling met dit recht in strijd is.

               2)

               Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op onlinekansspelen die in de lidstaat van ontvangst door een in een andere lidstaat gevestigde marktdeelnemer worden aangeboden, hoewel deze marktdeelnemer:

                           —

                           in de lidstaat van ontvangst bepaalde informatica-infrastructuur, zoals een server, heeft geïnstalleerd, en

                           —

                           een beroep doet op ondersteunende informaticadiensten van een in de lidstaat van ontvangst gevestigde dienstverrichter, teneinde voor eveneens in deze lidstaat gevestigde consumenten diensten te verrichten.

               3)

               Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           een lidstaat die in de kansspelsector een bijzonder hoog niveau van consumentenbescherming wil garanderen, op goede gronden van mening kan zijn dat alleen de verlening van een monopolie aan een enkele organisatie die onder nauw overheidstoezicht staat, een doeltreffend middel is om de aan deze sector verbonden criminaliteit te beheersen, aansporing tot geldverkwisting door gokken te voorkomen en gokverslaving afdoende te bestrijden;

                           b)

                           een nationale regeling die op het gebied van kansspelen een monopolie instelt, op grond waarvan de monopolist een expansionistisch beleid kan voeren, slechts coherent is met de doelstelling de criminaliteit te bestrijden en de gelegenheden tot gokken te beperken indien:

                                       —

                                       zij is gesteund op de vaststelling dat de aan kansspelen verbonden criminele en frauduleuze activiteiten en de gokverslaving in de betrokken lidstaat een probleem vormen, dat door een uitbreiding van de legale en gereglementeerde activiteiten kan worden opgelost, en

                                       —

                                       zij enkel gematigde reclame toestaat, die strikt beperkt is tot hetgeen nodig is om de consument in de richting van gecontroleerde kansspelcircuits te leiden;

                           c)

                           het feit dat de ene lidstaat voor een ander beschermingsstelsel heeft gekozen dan een andere lidstaat, geen invloed kan hebben op de beoordeling van de noodzaak en de evenredigheid van de ter zake getroffen regelingen. Deze dienen immers enkel te worden getoetst aan de door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat nagestreefde doelstellingen en aan het niveau van bescherming dat zij willen waarborgen.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen (Eerste Civiele Kamer) van 5 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ermanno en Emanuele Agostini en Ligue francophone de judo et disciplines associées Asbl en Ligue belge de judo Asbl (Zaak C-9/98)

text:
C 72/12                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          7.3.98
Verzoek van het Landgericht Heilbronn van 16 juni 1997              Moet het antwoord op deze vraag anders luiden naarge-
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                lang het gaat om de deelneming aan een wedstrijd waarin
          Dansommer A/S, Denemarken, en A. Götz                     de nationale kampioen van de betrokken lidstaat moet
                                                                    worden aangewezen?
                          (Zaak C-8/98)
                           (98/C 72/21)
                                                                    Kan de betrokkene voorts aanspraak maken op dezelfde
                                                                    behandeling als nationale onderdanen, met betrekking tot
                                                                    de selecties van de nationale sportfederatie van de betrok-
Het Landgericht Heilbronn heeft bij beschikking van                 ken lidstaat voor deelneming aan grote internationale toer-
16 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-          nooien en wedstrijden als het Europees of wereldkampi-
tie op 14 januari 1998, in het geding tussen Dansommer              oenschap en de Olympische Spelen, of mogen de nationale
A/S, Denemarken, en A. Götz, het Hof van Justitie van de            federaties dergelijke selecties uitsluitend voorbehouden aan
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle               hun nationale onderdanen?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                    (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                        1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Wordt artikel 16, punt 1, onder a), van het EG-Executie-                Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
verdrag bij overeenkomsten inzake de terbeschikkingstel-            (2) Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de
ling van vakantiewoningen toegepast, wanneer de prestatie               opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het ver-
waartoe de reisorganisator verplicht is, zich beperkt tot de            blijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap
terbeschikkingstelling van een vakantiewoning en automa-                terzake van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172 van
tisch in een annuleringsverzekering wordt voorzien, doch                28.6.1973, blz. 14).
de eigenaar en de huurder van de vakantiewoning hun
woonplaats niet in dezelfde verdragsstaat hebben?
                                                                    Verzoek van de Audiencia Provincial de Mallorca (Sección
                                                                    3.a) van 12 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen                   het geding tussen M. Amengual Far en J. Amengual Far
(Eerste Civiele Kamer) van 5 januari 1998 om een prejudi-                                    (Zaak C-12/98)
cieÈle beslissing in het geding tussen Ermanno en Emanuele
Agostini en Ligue francophone de judo et disciplines asso-                                     (98/C 72/23)
             cieÂes Asbl en Ligue belge de judo Asbl
                          (Zaak C-9/98)
                                                                    De Audiencia Provincial de Mallorca (Sección 3.a) heeft
                           (98/C 72/22)
                                                                    bij beschikking van 12 januari 1998, ingekomen ter griffie
                                                                    van het Hof van Justitie op 20 januari 1998, in het geding
                                                                    tussen M. Amengual Far en J. Amengual Far, het Hof van
De Rechtbank van eerste aanleg te Namen (Eerste Civiele             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Kamer) heeft bij beschikking van 5 januari 1998, ingeko-            een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
men ter griffie van het Hof van Justitie op 15 januari
1998, in het geding tussen Ermanno en Emanuele Agostini
en Ligue francophone de judo et disciplines associeÂes Asbl         1. Is artikel 13 B van Richtlijn 77/388/EEG (1) naar beho-
en Ligue belge de judo Asbl, het Hof van Justitie van de                 ren in nationaal recht omgezet bij de Spaanse wet op
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle                    de BTW, voorzover hierin is bepaald, dat alle verhuur
beslissing over de navolgende vraag:                                     van onroerend goed dat wordt gebruikt voor de uitoe-
                                                                         fening van een economische activiteit, aan die belas-
                                                                         ting onderworpen is?
Is het al dan niet in overeenstemming met het EG-Verdrag,
en met name de artikelen 6, 48, 59 e.v. ervan, alsmede
met Verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) en Richtlijn 73/              2. Zo neen, is genoemde bepaling van Gemeenschaps-
148/EEG (2) van de Raad, om een onderdaan van een lid-                   recht, voorzover hierin de algemene regel is geformu-
staat van de Europese Unie te verbieden, als professional,               leerd, dat de verhuur van onroerende goederen van
semi-professional of amateur deel te nemen aan een sport-                BTW is vrijgesteld, dan rechtstreeks toepasselijk?
wedstrijd, op grond dat de betrokkene niet de nationaliteit
bezit van de lidstaat op het grondgebied waarvan de wed-
strijd wordt georganiseerd, terwijl men ervan op de hoogte          (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
is, dat de betrokkene kind is van in die lidstaat gevestigde
werknemers en zelf op het grondgebied van die lidstaat de
hoedanigheid van werknemer heeft verworven?


title: Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia, sezione I, van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cinzia Gozza e.a. en 1. Università Degli Studi di Padova, 2. Ministerie van Universitair Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, 3. Ministerie van Volksgezondheid, en 4. Ministerie van Onderwijs (Zaak C-371/97)

text:
6 . 12 . 97           I NL 1                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 370/5
Gemeenschappen vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als                   2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                             het geding.
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Cen
tre Wagner, Kirchberg .                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                          die in zaak C-367/97 (2 ).
1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk der Neder
      landen, door niet de nodige wettelijke en bestuursrech             (') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz . 20 .
      telijke bepalingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/             ( 2 ) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad .
      57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake de
      gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met
      de inspectie en controle van schepen belaste organisa
      ties en voor de desbetreffende werkzaamheden van
      maritieme instanties ( l ) te voldoen, de verplichtingen
      niet is nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richt            Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
      lijn en het EG-Verdrag voortvloeien;                                Oostenrijk van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                          sing in het geding tussen Schutzverband gegen unlauteren
                                                                               Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH
2 . het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
      kosten van het geding.                                                                        ( Zaak C-369/97)
                                                                                ( 97/C 370/ 12 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk —
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 189, derde                   4e Senat — heeft bij beschikking van 7 oktober 1997,
alinea , en artikel 5 , eerste alinea , van het EG-Verdrag zijn
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 okto
de lidstaten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen
om te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd
                                                                          ber 1997, in het geding tussen Schutzverband gegen unlau
                                                                          teren Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft
zijn, en wel vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen              mbH, het Hof van Justitie van de Europese- Gemeenschap
gestelde termijn. Deze termijn is op 31 december 1995 ver                pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
streken zonder dat Nederland de noodzakelijke bepalingen
                                                                          gende vraag:
heeft vastgesteld.
                                                                          Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag zich tegen een rege
(') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz. 20 .
                                                                          ling die de aanpassing en afgifte van corrigerende brillen
                                                                          en daarmee ook de verkoop van kant-en-klaarleesbrillen
                                                                          voorbehoudt aan opticiens, die hun ambachtelijk beroep
                                                                           enkel na het aantonen van een beroepsbekwaamheid
                                                                           mogen uitoefenen, een en ander gelet op het feit, dat:
Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie                        a ) door opticiens aangepaste brillen aanmerkelijk duurder
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                          zijn dan kant-en-klaarleesbrillen en de opticien daarom
                          ( Zaak C-368/97 )                                      meer geïnteresseerd zal zijn in de verkoop van door
                              ( 97/C 370/ 11 )                                   hem aangepaste brillen dan in de verkoop van kant
                                                                                en-klaarleesbrillen; en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   b ) kant-en-klaarleesbrillen          ( ook )  uit het buitenland
 is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                         afkomstig zijn, terwijl de door opticiens aangepaste
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen                            brillen een deel van de nationale productie zijn ?
 vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als gemachtigde,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
 de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
 Kirchberg.
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia,
                                                                            sezione I, van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
  1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk België, door               sing in het geding tussen Cinzia Gozza e.a. en 1 . Univer
       niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa               sita Degli Studi di Padova, 2 . Ministerie van Universitair
       lingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/57/EG van                 Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, 3 . Ministerie
       de Raad van 22 november 1994 inzake de gemeen                           van Volksgezondheid, en 4. Ministerie van Onderwijs
       schappelijke voorschriften en normen voor met de                                               ( Zaak C-371/97)
       inspectie en controle van schepen belaste organisaties
       en voor de desbetreffende werkzaamheden van mari                                                  ( 97/C 370/13 )
        tieme instanties ( x ) te voldoen, de verplichtingen niet is
        nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richtlijn en               Het Tribunale civile e penale di Venezia, sezione I, heeft
        het EG-Verdrag voortvloeien;                                         bij beschikking van 7 oktober 1997, ingekomen ter griffie
 ---pagebreak--- C 370/6                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 12 . 97
van het Hof van Justitie op 27 oktober 1997, in het geding                 de kandidaat-specialisten rechtstreekse werking heeft,
 tussen Cinzia Gozza e.a . en l.Universita Degli Studi di                  of aldus dat deze bepaling hun jegens de bevoegde
 Padova, 2 . Ministerie van Universitair Onderwijs en                      overheidsinstanties een volkomen recht toekent op een
Wetenschappelijk Onderzoek, 3 . Ministerie van Volksge                    passende bezoldiging als tegenprestatie voor de werk
 zondheid, en 4 . Ministerie van Onderwijs, het Hof van                    zaamheden die zij in het kader van hun beroepsoplei
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                        ding verrichten ?
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     2 . Wanneer een dergelijk recht wordt erkend, welke zijn
 1 . Moet de bepaling in Richtlijn 82/76/EEG ('), dat zowel                dan de criteria om vast te stellen, wat een „ passende
      de fulltime als de parttime opleiding van artsen-specia             bezoldiging " is, zowel voor fulltime als voor parttime
      listen „ op passende wijze [wordt] bezoldigd ", aldus                werkzaamheden ?
      worden uitgelegd dat ook voor de periode waarin door
      de Italiaanse Republiek vast te stellen specifieke bepa       O Richtlijn van de Raad van 26 januari 1982 ( PB L 43 van 15 . 2 .
      lingen zijn uitgebleven, deze bepaling ten gunste van               1982 , blz . 21 ).
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG                                                        VAN EERSTE AANLEG
                     van 29 september 1997                                                   van 29 september 1997
in zaak T-4/97, R. D'Orazio en P. Hublau tegen Commis               in zaak T-70/97, Région wallonne tegen Commissie van
            sie van de Europese Gemeenschappen (')                                     de Europese Gemeenschappen H
(Steunmaatregelen van de Staten — Steun in staalsector —             (Steunmaatregelen van de staten — Steun in staalsector —
Beroep tot nietigverklaring — Artikel 33 van het EGKS               Beroep tot nietigverklaring — Artikel 33 van het EGKS
                Verdrag — Niet-ontvankelijkheid)                                       Verdrag — Niet-ontvankelijkheid)
                         ( 97/C 370/ 14 )                                                        ( 97/C 370/15 )
                       (Procestaai: Frans)                                                     (Procestaai: Frans)
In zaak T-4/97, R. D'Orazio en P. Hublau, respectievelijk            In zaak T-70/97, Région wallonne, vertegenwoordigd door
wonende te Clabecq respectievelijk te Tubeke ( België ), ver       J.-M. de Backer, O. Ralet en G. Vandersanden, advocaten
tegenwoordigd door P. Bonbled, C. Sokolowitch en O.                  te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Gemberling, advocaten te Brussel, rue Gatti de Gamond                Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Com
239/4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                missie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G.
(gemachtigde : G. Rozet), betreffende een beroep tot nietig         Rozet ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
verklaring van Beschikking 97/271 /EGKS van de Commis               Beschikking         97/271/EGKS      van    de Commissie     van
sie van 18 december 1996 inzake de financiële tussen                18 december 1996 inzake de financiële tussenkomst van
komst van het Waalse Gewest ten gunste van het staalbe              het Waalse Gewest ten gunste van het staalbedrijf Forges
drijf Forges de Clabecq ( PB L 106 van 24 . 4 . 1997,                de Clabecq ( PB L 106 van 24 . 4 . 1997, blz. 30 ), heeft het
blz . 30 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ),         Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
samengesteld als volgt: A. Saggio, president, A. Kalogero           volgt: A. Saggio, president, A. Kalogeropoulos, V. Tiili , R.
poulos, V. Tiili, R. Moura Ramos en K. J. Pirrung, rech             Moura Ramos en K. J. Pirrung, rechters, griffier: H. Jung,
ters; griffier: H. Jung, op 29 september 1997 een beschik           op 29 september 1997 een beschikking gegeven waarvan
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                     het dictum luidt als volgt:
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                    1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2.   Verzoekers worden in de kosten verwezen.                       2.     Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
H PB C 74 van 8 . 3 . 1997.                                              PB C 181 van 14 . 6 . 1997 .


title: ARREST VAN HET HOF van 17 oktober 1995 in zaak C-478/93: Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bananen - Invoerregeling - Marktdeelnemers van de categorieën A en B)

text:
25 . 11 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 315/3
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               categorieën A en B wordt toegewezen ( PB 1993 , L 264 ,
artikel 2 , leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de           blz . 40 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt : G. C.
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging           Rodrfguez Iglesias, president, C. N. Kakouris , D. A. O.
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en              Edward en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini ,
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces ,          F. A. Schockweiler, J. C. Moitmho de Almeida , P. J. G.
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien             Kapteyn , C. Gulmann , J. L. iMurray en L. Sevón , rechters ;
van de arbeidsvoorwaarden ( PB 1976 , L 39 , blz . 40 ), heeft      advocaat-generaal : M. B. Elmer ; griffier : FL von Holstein ,
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias ,         adjunct-griffier, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen
president, C. N. Kakouris , D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet     waarvan het dictum luidt als volgt :
en G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F. Mancini , F. A.
Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn
( rapporteur ), C. Gulmann en J. L. Murray, rechters ;               1 . Verwerpt het beroep .
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl , hoofd
administrateur, op 17 oktober 1995 een arrest gewezen
                                                                    2 . Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      kosten .
Artikel 2 , leden 1 en 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de           (M PB nr . C : 43 van 12 . 2 . 1994 .
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces ,
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien
van de arbeidsvoorwaarden, staat in de weg aan een
nationale regeling die, zoals in casu, bij gelijke kwalificaties
van voor promotie in aanmerking komende kandidaten van
verschillend geslacht, in sectoren waar vrouwen onderver                              ARREST VAN HET HOF
tegenwoordigd zijn automatisch voorrang verleent aan
                                                                                van 17 oktober 1995
vrouwelijke kandidaten, daarbij ervan uitgaande dat er
sprake is van ondervertegenwoordiging, wanneer in de                in zaak C-44/94 ( verzoek van de High Court of Justice,
verschillende salarisgroepen van de betrokken personeels           Queen's Bench Division , Divisional Court om een prejudi
categorie van een dienst het personeel niet minstens voor de        ciële beslissing ): The Queen tegen Minister of Agriculture,
helft uit vrouwen bestaat en dit ook geldt voor de in het           Fisheries and Food, ex parte: National Federation of
organisatieschema voorziene functieniveaus .                        Fishermen's Organisations e.a., Federation of Highlands
                                                                                and Islands Fishermen e.a . ( 1 )
(M PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .                                 (Gemeenschappelijk visserijbeleid — Meerjarige oriënta
                                                                         tieprogramma 's — Beperking van aantal zeedagen)
                                                                                ( 95 /C 315 /06 )
                                                                                (Procestaai: Engels )
                                                                    ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijrtt in
                  ARREST VAN HET HOF                                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                     van 17 oktober 1995
in zaak C-478/93 : Koninkrijk der Nederlanden tegen                 In zaak C-44/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
     Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Fligh Court of
(Bananen — Invoerregeling — Marktdeelnemers van de                  Justice , Queen 's Bench Division , Divisional Court, in het
                      categorieën A en B)                           aldaar aanhangig geding tussen The Queen en Minister of
                         ( 95/C 315/05 )                            Agriculture , Fisheries and Food, ex parre : National Federa
                                                                    tion of Fishermen's Organisations e.a ., Federation of
                                                                    Highlands and Islands Fishermen e.a ., om een prejudiciële
                   (Procestaai: Nederlands)                         beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 , 34 , 39 en 40 ,
                                                                    lid 3 , EG-Verdrag, van Verordening ( EEG ) nr . 3759/92 van
                                                                    de Raad van 17 december 1992 houdende een gemeen
In zaak C-478/93 , Koninkrijk der Nederlanden ( gemachtig          schappelijke ordening der markten in de sector visserijpro
den : A. Bos en J. W. de Zwaan ) tegen Commissie van de             dukten en produkten van de aquacultuur ( PB 1992 , L 388 ,
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : E. de March en             blz . 1 ), van Verordening ( FEG ) nr . 3760/92 van de Raad van
T. van Rijn ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van      20 december 1992 tot invoering van een communautaire
Verordening ( EEG ) nr . 2920/93 van de Commissie van               regeling voor de visserij en de aquacultuur ( PB 1992 , L 389 ,
22 oktober 1 993 tot vaststelling van de uniforme vermin           blz . 1 ), van Beschikking 92/593/FEG van de Commissie van
deringscoëfficiënt voor het bepalen van de hoeveelheid              21 december 1992 betreffende het meerjarig oriëntatiepro
bananen die in net kader van het tariefcontingent voor de           gramma voor de vissersvloot van het Verenigd Koninkrijk
tweede helft van 1993 aan elke marktdeelnemer van de                voor de periode 1993-1996 , overeenkomstig Verordening


title: Doorhaling van zaak T-437/03

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/64

         Doorhaling van zaak T-437/03 (1)

   (2005/C 217/137)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-437/03: Anne-Marie Mathieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-235/08: Arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 — Acron en Dorogobuzh/Raad ( „Dumping — Invoer van ammoniumnitraat uit Rusland — Verzoek om gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Normale waarde — Uitvoerprijs — Artikelen 1 en 2 van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 1 en 2 van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/15

         Arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 — Acron en Dorogobuzh/Raad
   (Zaak T-235/08) (1)

   (Dumping - Invoer van ammoniumnitraat uit Rusland - Verzoek om gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Normale waarde - Uitvoerprijs - Artikelen 1 en 2 van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikelen 1 en 2 van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2013/C 101/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Acron OAO (Moskou, Rusland) en Dorogobuzh OAO (Moskou) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vander Schueren, vervolgens B. Evtimov, advocaten, en D. O’Keeffe, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens door G. Berrisch)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Talabér-Ritz, gemachtigden) en Fertilizers Europe (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 236/2008 van de Raad van 10 maart 2008 tot beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 inzake het antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland (PB L 75, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Acron OAO en Dorogobuzh OAO worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie en Fertilizers Europe.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-244/01: Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Nippon Carbon Co., Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 17/14               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 19.1.2002
Beroep, op 1 oktober 2001 ingesteld door Tokai Carbon                   Met haar beroep vordert verzoekster niet de nietigverklaring
Co., Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  van de beschikking, maar de intrekking of althans een
                                pen                                     aanmerkelijke verlaging van de geldboete. Verzoekster stelt dat
                                                                        de Commissie voor de bepaling van het basisbedrag van de
                                                                        aan elk van de bij het kartel betrokken ondernemingen op te
                                                                        leggen geldboete niet had mogen uitgaan van hun mondiale
                        (Zaak T-236/01)
                                                                        omzet of marktaandeel, maar van hun omzet of marktaandeel
                                                                        in de EER.
                         (2002/C 17/25)
                                                                        Verzoekster stelt dat de Commissie haar bevoegdheid heeft
                                                                        overschreden door te pogen verzoekster te straffen voor haar
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        deelneming aan het kartel op wereldschaal, zonder zich te
                                                                        concentreren op haar beperkte rol in Europa. Nu de Commissie
                                                                        de capaciteit van elke verweerder om de mededinging te
                                                                        verstoren uitsluitend heeft beoordeeld op grond van hun
                                                                        mondiale omzet, heeft zij het EG-Verdrag geschonden door
                                                                        inbreuk te maken op het beginsel „ne bis in idem”. Door de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        betrokken ondernemingen op basis van willekeurige criteria in
schappen is op 1 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        drie groepen te verdelen en verzoekster veel strenger te
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Tokai
                                                                        bestraffen dan verschillende andere ondernemingen, heeft de
Carbon Co., Ltd., vertegenwoordigd door G. Van Gerven,
                                                                        Commissie bovendien artikel 253 EG, het beginsel van gelijke
T. Franchoo en M. De Grave van het kantoor Linklaters &
                                                                        behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden.
Alliance, Brussel (België).
                                                                        Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie een kennelijke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     beoordelingsfout heeft gemaakt, onder meer door voor ver-
                                                                        zoekster een onjuist marktaandeel in aanmerking te nemen en
                                                                        door geen verzachtende omstandigheden te aanvaarden terwijl
—    artikel 3 (en voor zoveel nodig, artikel 4) van de
                                                                        zij dat voor een andere onderneming wel heeft gedaan.
     beschikking van de Commissie van 18 juli 2001 in
     zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden nietig te
     verklaren voorzover Tokai daarbij een geldboete van
     24,5 miljoen euro is opgelegd, of die geldboete althans
     aanmerkelijk te verlagen;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                        Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Nippon Carbon
                                                                        Co., Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                     pen
                                                                                (Zaak T-244/01)
Verzoekster is een Japanse onderneming die actief is in de
koolstofindustrie. In antwoord op de mededeling van punten
van bezwaar van de Commissie betreffende een kartel in de                                       (2002/C 17/26)
sector grafietelektroden, dat ook in andere staten (bv. de
Verenigde Staten) is onderzocht, erkende zij dat haar deel-
neming aan de betrokken regelingen de communautaire
                                                                                (Procestaal: Engels)
mededingingsregels schond.
In de bestreden beschikking stelde de Commissie vast dat acht
ondernemingen, waaronder verzoekster, hadden deelgenomen                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
aan een kartel op wereldschaal, dat onder meer tot doel had de          schappen is op 3 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
wereldmarkt te verdelen en aldus de mededinging op de                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Nippon
EER-markt te beperken. Bij de beschikking is de betrokken               Carbon Co., Ltd., vertegenwoordigd door H. Gilliams van het
ondernemingen een geldboete opgelegd.                                   kantoor Eubelius Advocaten, Brussel (België).
 ---pagebreak--- 19.1.2002               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 17/15
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  Verzoekster stelt dat de Commissie ten onrechte heeft gewei-
                                                                     gerd verzachtende omstandigheden in aanmerking te nemen
                                                                     zoals omschreven in haar richtsnoeren voor de berekening van
—     artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 18 juli      geldboeten, en dat zij aldus het beginsel „patere legem quam
      2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden               ipse fecisti” en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. Zij
      nietig te verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld         heeft ook haar bevoegdheid overschreden en gehandeld in
      dat verzoekster van mei 1992 tot maart 1993 heeft              strijd met de artikelen 3, sub g, 5 en 81 EG, door een geldboete
      deelgenomen aan een inbreuk op artikel 81 EG en                op te leggen die is berekend aan de hand van verzoeksters
      artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst;                           omzet op wereldschaal, hoewel de geldboete slechts betrekking
                                                                     heeft op een inbreuk die verzoekster nagenoeg uitsluitend
                                                                     buiten de Europese Unie heeft gepleegd.
—     artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 18 juli
      2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden
      nietig te verklaren voorzover verzoekster daarbij een          Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie het billijkheids-
      geldboete van 12,2 miljoen euro wordt opgelegd;                beginsel en het beginsel „non bis in idem” heeft geschonden
                                                                     door bij de vaststelling van het bedrag van de aan verzoekster
                                                                     op te leggen geldboete geen rekening te houden met de
—     subsidiair, die geldboete aanmerkelijk te verlagen;            geldboete die haar reeds was opgelegd door een andere staat.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                   Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door Showa Denko
                                                                     K.K. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-245/01)
Verzoekster is een kleine Japanse producent van grafietelektro-
den. Volgens de bestreden beschikking hebben verzoekster en
zeven andere ondernemingen artikel 81, lid 1, EG en artikel 53,                                (2002/C 17/27)
lid 1, EER-Overeenkomst geschonden door deel te nemen aan
een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde
feitelijke gedragingen in de sector grafiet. In de beschikking                                (Procestaal: Engels)
merkte de Commissie de Japanse producenten aan als „actieve
leden” die deelnamen aan de onrechtmatige regeling, en legde
zij verzoekster een geldboete van 12,2 miljoen euro op. De
inbreuk leidde ook tot parallelle procedures in andere staten,
waaronder de Verenigde Staten.                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Showa
                                                                     Denko K.K., vertegenwoordigd door M. Dolmans en P. Werd-
                                                                     muller van het kantoor Cleary Gottlieb Steen & Hamilton,
Verzoekster ontkent noch het bestaan van een inbreuk, noch           Brussel (België).
haar deelneming daaraan. Zij stelt evenwel dat de Commissie
wezenlijke vormvoorschriften en rechten heeft geschonden,
waaronder de rechten van de verdediging, de motiveringsplicht
en het beginsel van gelijke behandeling, nu zij ondanks het          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
ontbreken van afdoende en/of toelaatbare bewijzen heeft
vastgesteld dat verzoekster van mei 1992 tot maart 1993 heeft
                                                                     —     artikel 3, sub d, van de beschikking van de Commissie in
deelgenomen aan de inbreuk.
                                                                           zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden nietig te
                                                                           verklaren;
                                                                     —     subsidiair, de aan Showa Denko K.K. opgelegde geldboete
Nu de Commissie het basisbedrag van verzoeksters geldboete                 te verlagen tot 2,95 miljoen euro of tot het bedrag dat
op onrechtmatige wijze heeft vastgesteld en haar een geldboete             het Gerecht evenredig, redelijk en niet-discriminerend
heeft opgelegd die niet in verhouding staat tot het aantal en de           acht;
waarde van de betrokken producten, heeft zij bovendien het
evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling
en de motiveringsplicht geschonden.                                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-301/02 P: Hogere voorziening, op 26 augustus 2002 ingesteld door Carmine Salvatore Tralli tegen het arrest, op 27 juni 2002 in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en T-69/01 tussen Carmine Salvatore Tralli en de Europese Centrale Bank gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
C 289/8                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       23.11.2002
Hogere voorziening, op 26 augustus 2002 ingesteld door                         stellen in het geheel niet aan de directie heeft overgedra-
Carmine Salvatore Tralli tegen het arrest, op 27 juni 2002                     gen; rekwirant heeft dat in zijn verzoekschrift uitdrukke-
in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/01, T-56/01 en                             lijk betwist, en het Gerecht heeft die grief niet onderzocht,
T-69/01 tussen Carmine Salvatore Tralli en de Europese                         maar heeft aangenomen dat er sprake was van een
Centrale Bank gewezen door het Gerecht van eerste                              stilzwijgende delegatie in het kader van artikel 21.3 RoP,
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)                           terwijl een delegatie van bevoegdheden uitdrukkelijk had
                                                                               moeten gebeuren.
                         (Zaak C-301/02 P)
                          (2002/C 289/13)
                                                                        Subsidiair
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              —      In het bestreden arrest wordt geen rekening gehouden
op 26 augustus 2002 hogere voorziening ingesteld door                          met het feit dat de bevoegdheid om in uitzonderlijke
Carmine Salvatore Tralli, vertegenwoordigd door Norbert                        omstandigheden de proeftijd te verlengen, niet kan wor-
Pflüger, Rechtsanwalt, Kaiserstraße 44, D-60329 Frankfurt am                   den gedelegeerd aan de vice-president van de ECB; in
Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het                       artikel 2.1.2, lid 2, SR staat duidelijk, dat een besluit over
arrest, op 27 juni 2002 in de gevoegde zaken T-373/00, T-27/                   de verlenging van de proeftijd enkel door de directie kan
01, T-56/01 en T-69/01 tussen Carmine Salvatore Tralli en de                   worden genomen.
Europese Centrale Bank gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
                                                                        —      Het Gerecht heeft in het bestreden arrest geen rekening
                                                                               gehouden met de ondubbelzinnige verklaring van de ECB
Rekwirant concludeert dat het het Hof behage het bestreden                     betreffende de reden voor de verlenging van de proeftijd
arrest ( 1) te vernietigen en                                                  en heeft aldus essentiële beginselen van het bewijsrecht
                                                                               geschonden.
1.    het besluit van de ECB om hem te ontslaan, nietig te
      verklaren;
                                                                        —      Aangaande verzoekers grief dat hij niet naar behoren is
2.    het besluit van de ECB om zijn proeftijd te verlengen,                   ingewerkt, diende het Gerecht de feiten te onderzoeken
      nietig te verklaren;                                                     en mocht het zich niet zomaar aansluiten bij de stelling
                                                                               van de ECB.
3.    de ECB te veroordelen hem ook na 31 december 2000
      het basissalaris van 32 304,00 euro per jaar, alsmede
      de in de arbeidsvoorwaarden van de ECB vastgestelde
      toelagen en andere vormen van vergoeding te blijven
      betalen;                                                          De beslissing omtrent de kosten berust op een vergissing
                                                                        rechtens.
4.    de ECB in de kosten te verwijzen.
                                                                        —      Daar de rechtspositie van het personeel van de ECB in
                                                                               de rechtspraak nog niet grondig is onderzocht, moest
Middelen en voornaamste argumenten                                             verzoeker voorzichtigheidshalve uitgaan van de ontvan-
                                                                               kelijkheid van de inleidende procedure in de aan de zaken
                                                                               T-27/01 en T-69/01 ten gronde liggende gevallen. Door
Schending van materieel gemeenschapsrecht                                      de gebrekkige formulering van artikel 41 (iii) CoE heeft
                                                                               de ECB immers zelf het beroep uitgelokt.
—     Het Gerecht heeft miskend dat de regeling van de
      artikelen 2.1.2, lid 2, en 2.1.3 van de „European Central
      Bank Staff Rules” („SR”) nietig is. Die regeling is geen          —      Aan het instellen van het beroep in zaak T-56/01 ging
      omzetting van de „Conditions of Employment for Staff of                  een schuldig verzuim van de ECB vooraf. Op grond van
      the European central Bank” („CoE”). Het gaat veeleer om                  de zorgplicht moet de werkgever binnen een maand na
      zelfstandige arbeidsvoorwaarden. Met artikel 2.1.3 SR                    een klacht van een werkgever daarover een standpunt
      wordt in strijd met artikel 11(a)(i) CoE een ander criterium             innemen.
      voor het ontslag tijdens de proeftijd ingevoerd, en wordt
      de norm voor ontslag in vergelijking met die van
      artikel 11(a)(i) CoE verlaagd. De Raad van bestuur van de
      ECB kan zijn aan artikel 36.1 van de statuten van de ECB
      ontleende bevoegdheid om de arbeidsvoorwaarden vast               (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
      te stellen niet zonder schending van het beginsel van het
      institutioneel evenwicht aan de directie overdragen. Het
      Gerecht miskent, dat de Raad van bestuur van de ECB
      zijn bevoegdheid om de arbeidsvoorwaarden vast te


title: Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van de Belangen des Boekhandels en 1. Free Record Shop BV, 2. Free Record Shop Holding NV (Zaak C-39/96)

text:
30. 3 . 96            [_NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 95/ 11
de letter en de geest van het Verdrag tot oprichting van de               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Europese Economische Gemeenschap, in de plaats wordt                      vertegenwoordigd door H. Van Lier, juridisch adviseur, en
gesteld van een heffing van gelijke werking als een douane               R. Vidal , lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
recht in de zin van het prejudiciële arrest Legros van 16 juli            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
1992 ?                                                                    haar juridische dienst, Centre Wagner .
(') PB nr . L 399 van 30 . 12 . 1989 , blz . 46 .                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de krachtens de
                                                                                artikelen 5 en 189 van het Verdrag op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
                                                                                en bestuursrechtelijke maatregelen te hebben vastge
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                       steld, althans deze niet aan de Commissie te hebben
geding tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van                       meegedeeld, die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
de Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                     bepalingen van Richtlijn 90/377/EEG van de Raad van
                Free Record Shop Holding NV                                     29 juni 1990 betreffende een communautaire procedure
                           ( Zaak C-39/96 )                                     inzake de doorzichtigheid van de prijzen van gas en
                                96/C 95/ 19 )                                   elektriciteit voor industriële eindverbruikers (');
De arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                        2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 13 februari 1996 , in het geding                  Middelen en voornaamste argumenten
tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van de                     Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 , derde
Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                  alinea , en van artikel 5 , tweede alinea , EG-Verdrag zijn de
Free Record Shop Holding NV, het Hof van Justitie van de                  Lid-Staten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd zijn,
beslissing over de navolgende vragen :                                    voordat de daartoe in de richtlijn vastgestelde termijn is
1 . Indien een overeenkomst tussen ondernemingen of een                   verstreken . Deze termijn is reeds op 1 juli 1991 verstreken,
     besluit van een ondernemingsvereniging tot regeling van              zonder dat het Koninkrijk Spanje de noodzakelijk maatre
     de concurrentie tot stand gekomen is vóór de inwerk                 gelen betreffende de doorzichtigheid van de prijzen van gas
     ingtreding van Verordening nr . 17 ( 1 ), en tijdig bij de           heeft genomen .
     Commissie is aangemeld overeenkomstig de bepalingen
     van deze verordening, terwijl de Commissie op die                    (') PB nr . L 185 van 17 . 7 . 1990 , blz . 16 .
     aanmelding in het geheel niet heeft gereageerd , blijft de
     overeenkomst of dat besluit dan genieten van de
      „ voorlopige geldigheid " die ingevolge de jurisprudentie
     van het Hof van Justitie toekomt aan aangemelde
     kartels ?                                                            Beroep, op 14 februari 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
2 . Zo ja, blijft die „ voorlopige geldigheid " dan voor                                            ( Zaak C-43 /96 )
     onbepaalde tijd voortduren ? Zo neen, van welke
     omstandigheden hangt het einde van de „ voorlopige                                                ( 96/C 95/21 )
     geldigheid " dan af?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3 . Raakt de „ voorlopige geldigheid " alleen de overeen                 op 14 februari 1996 beroep ingesteld tegen Franse Repu
     komst of het besluit, als bedoeld in vraag 1 , in de vorm            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     waarin dit is aangemeld of treft het ook nadien tot stand            vertegenwoordigd door H. Michard en E. Traversa , leden
     gekomen overeenkomsten en besluiten, die in gewijzigde               van haar juridische dienst, als gemachtigden , domicilie
     vorm dezelfde kartelafspraken voortzetten, voorzover                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
      deze geen uitbreiding of verzwaring van de kartelafspra            Centre Wagner, Kirchberg.
      ken behelzen gezien vanuit de werking en verwezenlij
      king van de gemeenschappelijke markt ?                              De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                          deert dat het den Hove behage :
 (•) PB 1962 , blz . 204 .
                                                                           1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door de
                                                                                handhaving van een wettelijke regeling op grond waar
                                                                                van de BTW over transportmiddelen waarmee de
                                                                                belastingplichtige zijn activiteit verricht niet kan worden
Beroep, op 13 februari 1996 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                afgetrokken , de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                                haar rusten krachtens Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
                            ( Zaak C-40/96 )                                    de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                               ( 96/C 95 /20 )                                  van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbela
                                                                                sting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     toegevoegde waarde : uniforme grondslag ('), met name
 op 13 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                          artikel 17, lid 2 ;


title: Zaak T-466/08: Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — Lancôme/BHIM — Focus Magazin Verlag (ACNO FOCUS)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/36

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — Lancôme/BHIM — Focus Magazin Verlag (ACNO FOCUS)
   (Zaak T-466/08)
   (2009/C 6/72)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Lancôme parfums et beauté & Cie SNC (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en J. Pagenberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Focus Magazin Verlag GmbH (München, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 juli 2008 in zaak R 1796/2007-1 vernietigen;

               —

               de door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep ingestelde oppositie tegen de inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk afwijzen voor zover de oppositie is gebaseerd op het in de oppositieprocedure aangevoerde merk en op verwarringsgevaar in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen; en

               —

               voor het geval dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tussenkomt in de onderhavige zaak, deze andere partij verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ACNO FOCUS” voor waren van klasse 3 — aanvraagnr. 3 272 705

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „FOCUS” (inschrijvingsnr. 394 07 564) voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 6, 7, 8, 9, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 30, 33, 34, 36, 38, 39, 41 en 42; gemeenschapsmerkaanvraag nr. 453 720 voor onder meer waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, lid 3, juncto artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft aangenomen dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep haar oppositie tegen de inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk kan baseren op waren van klasse 3; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestaat.


title: Zaak T-224/13: Beroep ingesteld op 22 april 2013 — Melitta France/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/36

         Beroep ingesteld op 22 april 2013 — Melitta France/Commissie
   (Zaak T-224/13)
   2013/C 171/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Melitta France (Chezy-sur-marne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Weil, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij „rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld (bijv. kunststoffolie, aluminium, papier)” toevoegt aan de voorbeelden van verpakkingen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het hoger beroep voert verzoekster zes middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-202/13, Group’Hygiène/Commissie.


title: Verzoek van het Polimeles Protodikio te Athene van 29 maart 1990 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen Astir AE en de Griekse Staat (Zaak C-109/95)

text:
Nr . C 137/ 14        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3 . 6 . 95
1 . Moet een mondelinge overeenkomst betreffende de                   Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezioni
     plaats van uitvoering ( artikel 5 van het EEG-Executie          distaccate di Tivoli e di Castelnuovo di Porto — van februari
     verdrag ) ook dan worden erkend, wanneer zij niet strekt         en maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar
     tot bepaling van de plaats waar de schuldenaar de door              dienende strafzaken tegen G. Salmaggi, S. Pasquire en
     hem verschuldigde prestatie moet verrichten, maar enkel                                      M. Zappone
     beoogt — zonder inachtneming van vormvereisten —                           ( Zaken C-l 12/95 , C-l 19/95 en C-123/95 )
     een bepaalde bevoegde rechter aan te wijzen ( zoge
     naamde „ abstracte " overeenkomst betreffende de plaats                                    ( 95/C 137/30 )
     van uitvoering )?
                                                                      Bij beschikkingen, ingekomen ter griffie van het Hof van
2 . Voor het geval dat het Hof vraag 1 ontkennend                     Justitie op 3 , 6 en 10 april 1995 , heeft de Pretura
     beantwoordt :                                                    Circondariale di Roma — Sezioni distaccate di Tivoli e di
                                                                      Castelnuovo di Porto — in de aldaar dienende strafzaken
     a. Kan een overeenkomst tot aanwijzing van een
                                                                      tegen G. Salmaggi, S. Pasquire en M. Zappone, het Hof van
         bevoegde rechter in het internationale handelsver
         keer als bedoeld in artikel 17, eerste alinea, tweede
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
         volzin, derde geval, van het Executieverdrag in de
         versie van 1978 ook worden gesloten doordat de ene
         partij geen bezwaar maakt tegen de bevestigingsbrief         1 . In hoeverre is het verzuim van de Italiaanse Republiek
         van een handelaar met voorgedrukte verwijzing naar                 om tijdig de nodige wettelijke maatregelen te treffen ter
         het bij uitsluiting bevoegde gerecht van de plaats                 omzetting van Richtlijn 91 /156/EEG van de Raad tot
         waar de afzender is gevestigd, of is hoe dan ook een               wijziging van Richtlijn 75/442/EEG ('), juridisch rele
                                                                            vant ?
         voorafgaande wilsovereenstemming met betrekking
         tot de inhoud van de bevestigingsbrief vereist ?
                                                                      2 . Is het bestaan van een strafrechtelijke sanctie, met name
     b . Volstaat het voor een overeenkomst tot aanwijzing                  die bedoeld in de artikelen 25 en volgende van DPR
         van een bevoegde rechter als bedoeld in bovenge                   915/82 op overtreding van de Italiaanse wetgeving, te
         noemd artikel , dat de door de ene partij toegezonden              beschouwen als in strijd met de gemeenschapswetge
         facturen telkens verwijzen naar het bij uitsluiting                ving, die een homogene behandeling van de marktdeel
         bevoegde gerecht van de plaats waar de vervoerder is               nemers binnen de gemeenschappelijke markt beoogt te
         gevestigd en naar de door hem toegepaste cognos                   verzekeren, ook op het punt van sanctiemaatregelen ?
         sementsvoorwaarden, waarin dit gerecht eveneens
         als bevoegd gerecht wordt aangewezen, en de andere           (') PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
         partij de facturen telkens zonder protest betaalt, of is
         ook in dit opzicht een voorafgaande wilsovereen
         stemming vereist ?
                                                                      Verzoek van de Conseil Arbitral des Assurances Sociales van
Verzoek van het Polimeles Protodikio te Athene van                    5 april 1995 om eeiv prejudiciële beslissing in het geding
29 maart 1990 om een prejudiciële beslissing in het aldaar                      tussen N. Decker en Caisse de Maladie des
   aanhangig geding tussen Astir AE en de Griekse Staat                                        Employés Privés
                        ( Zaak C-109/95 )                                                     ( Zaak C-120/95 )
                           ( 95/C 137/29 )                                                       ( 95/C 137/31 )
Bij beschikking van 29 maart 1990 ( ingekomen ter griffie             De Conseil Arbitral des Assurances Sociales heeft bij
van het Hof van Justitie op 3 april 1995 ) heeft het Polimeles
                                                                       beschikking van 5 april 1995 , ingekomen ter griffie van het
Protodikio te Athene, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                       Hof van Justitie op 7 april 1995 , in het geding tussen N.
Astir AE en de Griekse Staat, het Hof van Justitie van de
                                                                       Decker en Caisse de Maladie des Employés Privés, het Hof
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
beslissing over de volgende vraag:                                     een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
Heeft de exporteur van een landbouwprodukt, te weten
tarwemeel, volgens de juiste uitlegging van artikel 10, lid 4,         „ Is artikel 60 van de Luxemburgse Code des Assurances
junctis de artikelen 20 en 21 van Verordening ( EEG )                  Sociales, op basis waarvan een orgaan van sociale zekerheid
nr . 2730/79 van de Commissie, recht op restitutie wanneer             van Lid-Staat A aan een verzekerde die onderdaan is van
het uitgevoerde produkt na het verlaten van het geografisch            dezelfde Lid-Staat A, vergoeding weigert voor een bril met
grondgebied van de Gemeenschap onderweg door over                     corrigerende glazen, voorgeschreven door een in dezelfde
macht verloren is gegaan, en voor dat produkt voor alle                staat gevestigde arts, doch gekocht bij een opticiën in
derde landen dezelfde restitutie is vastgesteld, behalve voor          Lid-Staat B, op grond dat dat orgaan van sociale zekerheid
de Sowjetunie, waarvoor met betrekking tot dat produkt in              voor elke geneeskundige behandeling in het buitenland
het geheel geen restitutie is vastgesteld ?                            vooraf toestemming moet geven, verenigbaar met de arti
                                                                       kelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag voor zover het een
                                                                       sanctie stelt op iedere invoer door particulieren van genees


title: Zaak T-211/15 P: Beschikking van het Gerecht van 23 november 2015 — Necci/Commissie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/75

         Beschikking van het Gerecht van 23 november 2015 — Necci/Commissie
   (Zaak T-211/15 P) (1)

   (2016/C 038/101)
   Procestaal: Frans
   De president van de Kamer voor hogere voorzieningen heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Doorhaling van zaak C-395/97

text:
29.4.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 122/17
              Doorhaling van zaak C-380/97 (1)                                       Doorhaling van zaak C-395/97 (1)
                       (2000/C 122/33)                                                        (2000/C 122/36)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 januari 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 februari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/97 (verzoek       de doorhaling in het register gelast van zaak C-395/97 (verzoek
van de Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage om een               van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
prejudiciële beslissing): Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen            Landesgrundverkehsreferent der Tiroler Landesregierung tegen
Koninkrijk der Nederlanden e.a.                                       H. Kappes en E. Neuner.
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                      (1) PB C 26 van 24.1.1998.
              Doorhaling van zaak C-345/97 (1)
                       (2000/C 122/34)                                               Doorhaling van zaak C-290/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                         (2000/C 122/37)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/97:               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Bondsrepubliek Duitsland tegen Raad van de Europese Unie.             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/99: Raad
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                          van de Europese Unie tegen M. Bangemann.
                                                                      (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-407/97 (1)
                       (2000/C 122/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                Doorhaling van zaak C-288/98 (1)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-407/97 (verzoek                               (2000/C 122/38)
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):
Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung te-           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gen A. Sparber, Firma Atelier Delta Entwurf- und Planungs-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari 2000
gesellschaft mbH in liquidatie, H.-E. Junkersdorf en M.-M. Jun-       de doorhaling in het register gelast van zaak C-288/98 (verzoek
kersdorf.                                                             van de Corte Suprema di Cassazione om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Istituto nationale della previdenza sociale INPS)
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                             tegen Mario Maraldi SpA.
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak C-355/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — J. A. van der Steen/Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht (Zesde btw-richtlijn — Zelfstandige economische activiteit — Vennootschap met beperkte aansprakelijkheid — Uitoefening van activiteiten van vennootschap door natuurlijke persoon die enig bestuurder, aandeelhouder en werknemer is)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/19

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — J. A. van der Steen/Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht
   (Zaak C-355/06) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Zelfstandige economische activiteit - Vennootschap met beperkte aansprakelijkheid - Uitoefening van activiteiten van vennootschap door natuurlijke persoon die enig bestuurder, aandeelhouder en werknemer is)
   (2007/C 315/31)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. A. van der Steen

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip zelfstandige economische activiteit — Natuurlijk persoon met als enige activiteit het feitelijk uitvoeren van alle werkzaamheden van een besloten vennootschap als enig bestuurder, enig aandeelhouder en enig personeelslid
   Dictum
   Voor de toepassing van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, is een natuurlijke persoon die in naam en voor rekening van een belastingplichtige vennootschap alle werkzaamheden van deze laatste verricht ter uitvoering van een arbeidsovereenkomst die hem aan die vennootschap, waarvan hij overigens enig aandeelhouder, bestuurder en personeelslid is, bindt, zelf niet een belastingplichtige in de zin van artikel 4, lid 1, van genoemde richtlijn.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-52/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 29 januari 2016 — „SEGRO” Kft./Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivata

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 29 januari 2016 — „SEGRO” Kft./Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivata
   (Zaak C-52/16)
   (2016/C 136/22)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szombathelyi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„SEGRO” Kft.

      Verwerende partij: Vas Megyei Kormányhivatal Sárvári Járási Földhivatala

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 17 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat als in het hoofdgeding die voorziet in de verplichting tot doorhaling van de inschrijving van het recht van vruchtgebruik en recht van gebruik dat is gevestigd op landbouwgrond en is ingeschreven ten behoeve van ondernemingen of natuurlijke personen die geen naaste familie van de eigenaar van de landbouwgrond zijn, zonder dat er wordt gekeken naar andere criteria en zonder dat is bepaald dat wie een tenietgegaan recht van vruchtgebruik en recht van gebruik heeft, compensatie voor het vermogensverlies krijgt, welke compensatie weliswaar niet verschuldigd is bij de afrekening tussen partijen, maar haar grondslag vindt in rechtsgeldige overeenkomsten?

               2)

               Moeten de artikelen 49 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 17 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat die voorziet in de verplichting tot doorhaling van de inschrijving van het recht van vruchtgebruik en recht van gebruik dat is gevestigd op landbouwgrond en op grond van uiterlijk op 30 april 2014 gesloten overeenkomsten is ingeschreven ten behoeve van ondernemingen of natuurlijke personen die geen naaste familie van de eigenaar van de landbouwgrond zijn, zonder dat er wordt gekeken naar andere criteria, maar waarin is bepaald dat wie een tenietgegaan recht van vruchtgebruik en recht van gebruik heeft, compensatie voor het vermogensverlies krijgt, welke compensatie weliswaar niet verschuldigd is bij de afrekening tussen partijen, maar haar grondslag vindt in rechtsgeldige overeenkomsten?


title: Zaak C-192/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 8 mei 2008 — TeliaSonera Finland Oyj

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 8 mei 2008 — TeliaSonera Finland Oyj
   (Zaak C-192/08)
   (2008/C 197/12)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TeliaSonera Finland Oyj

      Andere partijen: Viestintävirasto, iMEZ Ab
   Prejudiciële vraag

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (1), gelezen in samenhang met enerzijds de punten 5, 6 en 8 van de considerans en anderzijds de artikelen 8 en 5 ervan, aldus worden uitgelegd dat

                           a)

                           naar nationaal recht kan worden bepaald, zoals in § 39, lid 1, van de wet op de communicatiemarkt, dat elk willekeurig telecombedrijf verplicht is om met een ander telecombedrijf over interconnectie te onderhandelen, en, ingeval deze vraag bevestigend wordt beantwoord,

                           b)

                           de nationale regelgevende instantie van mening kan zijn dat de verplichting tot onderhandelen niet is nagekomen wanneer een telecombedrijf dat geen aanmerkelijke marktmacht bezit, een ander bedrijf interconnectie heeft aangeboden tegen voorwaarden die volgens die instantie volstrekt eenzijdig zijn en de ontwikkeling van een door concurrentie gekenmerkte detailhandelsmarkt kunnen belemmeren, wanneer zij dit andere bedrijf daadwerkelijk hebben verhinderd zijn klanten de mogelijkheid te bieden om multimediaberichten te sturen naar eindklanten die zijn aangesloten op het netwerk van het telecombedrijf, en, ingeval ook deze vraag bevestigend wordt beantwoord,

                           c)

                           de nationale regelgevende instantie bij haar beschikking het genoemde telecombedrijf, dat dus geen aanmerkelijke marktmacht bezit, kan verplichten te goeder trouw commerciële onderhandelingen te voeren over de interconnectie van de systemen van de bedrijven in het kader waarvan tekstbericht en multimediaberichtdiensten worden verricht, en bij deze onderhandelingen rekening te houden met de doelstellingen die met de interconnectie worden nagestreefd en ervan uit te gaan dat tegen redelijke voorwaarden interoperabiliteit van deze systemen tot stand moet worden gebracht, zodat de gebruikers de mogelijkheid hebben gebruik te maken van de communicatiediensten van de telecombedrijven?

               2)

               Is het voor de beoordeling van bovengenoemde vragen van belang wat de aard van het netwerk van iMEZ Ab is en of iMEZ Ab moet worden beschouwd als een exploitant van openbare elektronischecommunicatienetwerken?

      (1)  PB 2002, L 108, blz. 7.