title: Zaak T-92/11: Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — Andersen/Commissie

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/28

         Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — Andersen/Commissie
   (Zaak T-92/11)
   2011/C 103/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jørgen Andersen (Ballerup, Denemarken) (vertegenwoordigers: M. F. Nissen en G. Van de Walle de Ghelcke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van artikel 1, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 24 februari 2010 inzake staatssteun (zaak C 41/08 (NN 35/08)) — Openbaredienstcontracten tussen het Deense ministerie van Transport en Danske Statsbaner (DSB) (PB 2011, L 7, blz. 1);

               —

               de Commissie verwijzen in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1)

               De Commissie gaf blijk van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de Deense regering geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de route Kopenhagen-Ystad als een openbare dienst in te delen en op te nemen in het stelsel van openbaredienstcontracten. Verzoeker meent dat deze route op efficiënte wijze is geëxploiteerd door marktdeelnemers zonder subsidies en dat zij bijgevolg niet dient te worden opgenomen in een openbaredienstcontract.

               2)

               De Commissie gaf blijk van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting door, vanwege de dividenden die DSB aan haar aandeelhouder — de Deense Staat — had uitgekeerd, geen terugvordering te gelasten van de aan DSB betaalde onverenigbare overcompensatie. Verzoeker meent dat de betaling van dividenden aan de staat door een onderneming die volledig in handen is van de staat, geen legitiem mechanisme is om onverenigbare overcompensatie te neutraliseren.

               3)

               De Commissie gaf blijk van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting door verordening nr. 1370/2007 (1) toe te passen in plaats van verordening nr. 1191/69 (2). Verzoeker meent dat de Commissie, met betrekking tot onrechtmatige staatssteun, de wetgeving moet toepassen zoals zij ten tijde van de toekenning van de staatssteun gold.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB 2007, L 315, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de Lid-Staten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (PB 1969, L 156, blz. 1).


title: Beschikking van de president van het Hof van 24 april 2017 in zaak E-20/16 — Autonomy Capital (Jersey) LP en Eaton Vance Management tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

text:
               14.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/6

         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF
   van 24 april 2017
   in zaak E-20/16
   Autonomy Capital (Jersey) LP en Eaton Vance Management tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (2017/C 303/07)
   Beroep tot nietigverklaring van Besluit nr. 207/16/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 23 november 2016 tot afsluiting van een klacht tegen IJsland op het gebied van het vrije verkeer van kapitaal (kapitaalcontroles), heeft de president van het Hof op 24 april 2017 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Zaak E-20/16 wordt doorgehaald in het register.

               2.

               De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 15 februari 1996 in zaak C-309/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal de commerce de Lyon): Nissan France SA e.a. tegen J.-L. Dupasquier van Garage Sport Auto e.a. (Mededinging - Afzet van motorvoertuigen - Verordening (EEG) nr. 123/85 - Inroepbaarheid tegen derden - Parallelimporteur - Cumulatie van de activiteiten van lasthebber en van onafhankelijk wederverkoper)

text:
4 . 5 . 96          ΓνΓΊ                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 133/5
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
2 . Verwijst requiranten in de kosten.                                                     van 15 februari 1996
                                                                      in zaak C-309/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing
(M PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .                                  van het Tribunal de commerce de Lyon ): Nissan France SA
                                                                      e.a. tegen J.-L. Dupasquier van Garage Sport Auto e.a. (*)
                                                                      (Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Verorde
                                                                      ning (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaarheid tegen derden —
                                                                      Parallelimporteur — Cumulatie van de activiteiten van
                                                                            lasthebber en van onafhankelijk wederverkoper)
                                                                                ( 96/C 133/09 )
                   ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede Kamer)
                      van 15 februari 1996                                                   (Procestaai: Frans)
in zaak C-226/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Tribunal de commerce d'Albi ): Grand garage
         albigeois SA e.a. tegen Garage Massol Sàrl ^)                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
(Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Verorde                                    Jurisprudentie van het Hof)
ning (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaarheid tegen derden —
                 Onafhankelijk wederverkoper)
                           ( 96/C 133/08 )                            In zaak C-309/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal
                                                                      de commerce de Lyon ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangige
                        (Procestaai: Frans)                           geding tussen Nissan France SA, Serda SA, Lyon Vaise Auto
                                                                      Sari, Garage Gambetta SA, Lyon Automobiles SA en J.-L.
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de          Dupasquier van Garage Sport Auto, Star'Terre Sàrl en
                  Jurisprudentie van het Hof)                         Aqueducs Automobiles Sàrl, om een prejudiciële beslissing
                                                                      over de uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de
                                                                      Commissie van 12 december 1984 betreffende de toepassing
In zaak C-226/94, betreffende een verzoek aan het Hof                 van artikel 85 , lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal             klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen (PB
de commerce d'Albi ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangige            nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz. 16 ), heeft het Hof (Tweede
geding tussen Grand garage albigeois SA e.a . en Garage               Kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident,
Massol Sàrl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging        G.F. Mancini en F.A. Schockweiler ( rapporteur ), rechters;
van Verordening ( EEG) nr. 123/85 van de Commissie van                 advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L.
 12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,           Hewlett, administrateur, op 15 februari 1996 een arrest
lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
overeenkomsten inzake motorvoertuigen ( PB nr. L 15 van
 18 . 1 . 1985 , blz. 16 ), heeft het Hof (Tweede Kamer ),
samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident, G.F.
Mancini en F.A. Schockweiler ( rapporteur ), rechters; advo           Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
caat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,           12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,
 administrateur, op 15 februari 1996 een arrest gewezen                lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                   overeenkomsten inzake motorvoertuigen moet aldus wor
                                                                       den uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat een
                                                                       marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper in het
 Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van                     distributienet van de fabrikant van een bepaald automerk is,
 12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,            noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin van
 lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice           artikel 3, punt 11 , van deze verordening, zich bezighoudt
 overeenkomsten inzake motorvoertuigen moet aldus wor                 met de parallelimport van nieuwe voertuigen van dat merk
 den uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat een            en deze voertuigen als onafhankelijk wederverkoper ver
 marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper in het               koopt. Evenmin staat de verordening eraan in de weg, dat
 distributienet van de fabrikant van een bepaald automerk is,          een onafhankelijk marktdeelnemer de activiteiten van gevol
 noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin van                    machtigd tussenpersoon en van niet-erkend wederverkoper
 artikel 3 , punt 11 , van de verordening, zich als onafhanke         van parallel ingevoerde voertuigen cumuleert.
 lijk wederverkoper bezighoudt met de verkoop van nieuwe
 voertuigen van dat merk.
                                                                       (!) PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
 (M PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .


title: Zaak C-338/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2015 door Claire Staelen tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-217/11, Staelen/Europese Ombudsman

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/43

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juli 2015 door Claire Staelen tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in zaak T-217/11, Staelen/Europese Ombudsman
   (Zaak C-338/15 P)
   (2015/C 294/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Claire Staelen (vertegenwoordiger: V. Olona, avocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Ombudsman

      Conclusies

               —

               het arrest dat het Gerecht op 29 april 2015 heeft gewezen in de zaak T-217/11 (Staelen/Europese Ombudsman) vernietigen;

               —

               bijgevolg, akte verlenen van rekwirantes verzoek om vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden als gevolg van vijandige gedragingen, welke schade zij raamt op 50  000 EUR, inwilligen;

               —

               uitspraak te doen overeenkomstig de vorderingen die de rekwirerende partij in eerste aanleg heeft ingediend, met uitzondering van haar verzoek om vergoeding van de materiële schade;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan, die zijn ontleend aan onjuiste rechtsopvattingen en aan verdraaiing van de feiten.
   In de eerste plaats is rekwirante van mening dat het Gerecht met zijn aanname dat zij heeft geweigerd een onderzoek op initiatief van de Ombudsman toe te staan, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de feiten heeft verdraaid. Het Gerecht heeft ook het voorwerp van de klacht verdraaid.
   In de tweede plaats betoogt zij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 228 VWEU en besluit 94/262 (1) onjuist uit te leggen en daaraan het nuttig effect te ontnemen.
   In de derde plaats merkt zij op dat het Gerecht de feiten heeft verdraaid met betrekking tot de duur van de discriminatie van de plaatsing op de lijst van geschikte kandidaten.
   In de vierde plaats verwijt zij het Gerecht dat het de feiten heeft verdraaid en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Ombudsman zijn plicht tot transparantie en zorgvuldigheidsplicht niet heeft geschonden.
   In de vijfde plaats verwijt zij het Gerecht dat het het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 23 februari 2003, alsmede de code van goed administratief gedrag buiten toepassing heeft gelaten.
   In de laatste plaats betoogt zij dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de Ombudsman de vernietiging van het gehele dossier van het vergelijkend onderzoek niet had hoeven te onderzoeken.

      (1)  Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van het Europees Parlement van 9 maart 1994 inzake het statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (PB L 113, blz. 15).


title: Zaak C-416/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Apple Computer, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 1 juli 2008 in zaak T-328/05, Apple Computer, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/25

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Apple Computer, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 1 juli 2008 in zaak T-328/05, Apple Computer, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-416/08 P)
   (2008/C 301/38)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Apple Computer, Inc. (vertegenwoordigers: M. Hart, N. Kearley, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), TKS-Teknosoft SA
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de door haar bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ingestelde hogere voorziening ontvankelijk te verklaren,

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (GEA) van 1 juli 2008 in zaak T-328/05 te vernietigen,

               —

               de zaak terug te wijzen naar het GEA, en

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Apple, Inc. (rekwirante) heeft een aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapswoordmerk „QUARTZ” ingediend. Deze aanvraag betreft:
               „Een faciliteit van een computerbesturingssysteem, specifiek bestemd voor gebruik door computerontwikkelaars, met het oog op verbetering en versnelling van de weergave van digitale afbeeldingen in toepassingsprogramma's, uitgezonderd producten bestemd voor de banksector” van klasse 9.

               2.

               TKS-Teknosoft SA (opposante) is de houder van het gemeenschapsbeeldmerk „QUARTZ”, dat is ingeschreven voor onder meer:

                           a)

                           „softwarepakketten bestemd voor het bankwezen” van klasse 9, en

                           b)

                           „programmering, gegevensverwerking met de computer, software-ontwikkeling, hulp en advisering op het gebied van informatica, elektronische gegevensverwerking, softwareontwerp en -ontwikkeling, softwarelicenties en licenties voor toepassingsprogrammatuur; al deze diensten met betrekking tot het bankwezen” van klasse 42.

         Opposante komt op tegen inschrijving van rekwirantes merk „QUARTZ” op grond dat er gevaar van verwarring van de twee merken bestaat. Het Gerecht van eerste aanleg was het daarmee eens.
   Rekwirante stelt dat het GEA blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven aangezien:

               a)

               de waren waarvoor de twee merken zouden worden ingeschreven en gebruikt, duidelijk van elkaar verschillen en het GEA met deze relevante verschillen geen rekening heeft gehouden;

               b)

               het GEA het relevante „publiek” niet correct heeft omschreven teneinde te beoordelen of er sprake was van verwarringsgevaar. Het heeft met name geen voldoende belang gehecht aan het feit dat het relevante publiek logischerwijze bestaat uit softwarespecialisten die in de banksector zijn tewerkgesteld of die diensten aan het bankwezen verlenen, en

               c)

               het GEA bijgevolg een onjuiste globale beoordeling heeft gemaakt, zoals die is voorgeschreven in de rechtspraak van het Hof van Justitie.


title: Zaak T-360/09: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2012 — E.ON Ruhrgas en E.ON/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Duitse en Franse aardgasmarkt — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Marktverdeling — Duur van inbreuk — Geldboeten” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/15

         Arrest van het Gerecht van 29 juni 2012 — E.ON Ruhrgas en E.ON/Commissie
   (Zaak T-360/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Duitse en Franse aardgasmarkt - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Marktverdeling - Duur van inbreuk - Geldboeten)
   2012/C 243/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: E.ON Ruhrgas AG (Essen, Duitsland) en E.ON AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Wiedemann en T. Klose, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, A. Bouquet en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door M. Buntscheck, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 5355 definitief van de Commissie van 8 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.401 — E.ON/GDF), en, subsidiair, een verzoek om verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking C(2009) 5355 definitief van de Commissie van 8 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.401 — E.ON/GDF), wordt nietig verklaard voor zover daarin wordt vastgesteld dat de inbreuk van 1 januari 1980 tot op zijn minst 24 april 1998 heeft geduurd wat de inbreuk in Duitsland betreft, en voor zover daarin een inbreuk in Frankrijk tussen 13 augustus 2004 en 30 september 2005 wordt vastgesteld.

               2)

               Het bedrag van de geldboete die aan E.ON Ruhrgas AG en E.ON AG is opgelegd bij artikel 2, sub a, van beschikking C(2009) 5355 definitief wordt vastgesteld op 320 miljoen EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-424/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 28 oktober 2009 — Christina Ioanni Toki/Ypourgos Ethnikis Paideias kai Thriskevmaton

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 28 oktober 2009 — Christina Ioanni Toki/Ypourgos Ethnikis Paideias kai Thriskevmaton
   (Zaak C-424/09)
   2010/C 24/37
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christina Ioanni Toki

      Verwerende partij: Ypourgos Ethnikis Paideias kai Thriskevmaton

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, sub b, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, zoals dit van kracht was vóór de intrekking ervan bij artikel 62 van richtlijn 2005/36/EG (PB L 255), aldus worden uitgelegd dat het in deze bepaling voorziene erkenningsmechanisme van toepassing is wanneer het betrokken beroep in de lidstaat van herkomst gereglementeerd is in de betekenis die daaraan wordt gegeven in artikel 1, sub d, tweede alinea, van de richtlijn, maar de belanghebbende geen volwaardig lid is van een vereniging of organisatie die voldoet aan de voorwaarden van die alinea?

               2)

               Moet onder voltijdse uitoefening van een beroep in de lidstaat van herkomst in de zin van artikel 3, sub b, van richtlijn 89/48/EEG worden verstaan de uitoefening als zelfstandige of als loontrekkende van het beroep waarvoor uit hoofde van richtlijn 89/48/EEG om toelating tot uitoefening wordt gevraagd in de lidstaat van ontvangst, of kunnen hieronder ook onderzoekswerkzaamheden worden verstaan op een met het bedoelde beroep verwant wetenschapsgebied, verricht aan een instelling die in beginsel geen winstoogmerk heeft?


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 26 april 2005 in zaak C-376/02 (verzoek van Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Stichting „Goed Wonen” tegen Staatssecretaris van Financiën (Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Aftrek van voorbelasting — Wijziging van nationale wetgeving — Terugwerkende kracht — Vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/6

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 26 april 2005
   in zaak C-376/02 (verzoek van Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Stichting „Goed Wonen” tegen Staatssecretaris van Financiën (1)

   (Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Aftrek van voorbelasting - Wijziging van nationale wetgeving - Terugwerkende kracht - Vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel)
   (2005/C 143/05)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-376/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 18 oktober 2002, ingekomen bij het Hof op 21 oktober 2002, in de procedure: Stichting „Goed Wonen” tegen Staatssecretaris van Financiën, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (rapporteur), R. Silva de Lapuerta en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis en M. Ilešič, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 26 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               Het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat, bij uitzondering en om te voorkomen dat tijdens de wetgevingsprocedure op grote schaal financiële constructies ter vermindering van de last van de belasting over de toegevoegde waarde worden toegepast die een wijzigingswet nu juist beoogt te bestrijden, aan deze wet terugwerkende kracht toekent, indien, in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding, de marktdeelnemers die de economische handelingen waarop de wet doelt verrichten, van de komende vaststelling van deze wet en de voorgenomen terugwerkende kracht op zodanige wijze in kennis zijn gesteld dat zij in staat zijn te begrijpen welke gevolgen de voorgenomen wetswijziging voor hun handelingen heeft.

               Indien deze wet een voordien aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen economische handeling met betrekking tot een onroerend goed, vrijstelt, mag deze wet tot gevolg hebben dat de herziening van de belasting over de toegevoegde waarde wegens de uitoefening, op het tijdstip waarop een onroerend goed voor de toen als belast aangemerkte handeling werd bestemd, van het recht op aftrek van de over de levering van dat onroerende goed voldane belasting over de toegevoegde waarde, ongedaan wordt gemaakt.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Gevoegde zaken C-455/13 P, C-457/13 P en C-460/13 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 september 2015 — Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) (C-455/13 P), Europese Commissie (C-457/13 P), Italiaanse Republiek (C-460/13 P)/Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) e.a. (Hogere voorziening — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Sector groenten en fruit — Verordening (EG) nr. 1580/2007 — Artikel 52, lid 2 bis — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 — Artikelen 50, lid 3, en 60, lid 7 — Steun aan telersverenigingen — Verwerkte groenten en fruit — Forfaitaire bedragen ter dekking van bepaalde verwerkingsactiviteiten — Subsidiabiliteit van investeringen en acties in verband met de verwerking — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Rechtstreeks geraakt)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/2

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 17 september 2015 — Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) (C-455/13 P), Europese Commissie (C-457/13 P), Italiaanse Republiek (C-460/13 P)/Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) e.a.
   (Gevoegde zaken C-455/13 P, C-457/13 P en C-460/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Sector groenten en fruit - Verordening (EG) nr. 1580/2007 - Artikel 52, lid 2 bis - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 - Artikelen 50, lid 3, en 60, lid 7 - Steun aan telersverenigingen - Verwerkte groenten en fruit - Forfaitaire bedragen ter dekking van bepaalde verwerkingsactiviteiten - Subsidiabiliteit van investeringen en acties in verband met de verwerking - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Rechtstreeks geraakt))
   (2015/C 381/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

   (Zaak C-455/13 P)

      Verzoekende partijen: Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-Alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) (vertegenwoordigers: M. Merola en M. C. Santacroce, avvocati)
   (Zaak C-457/13 P)

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Skelly, A. Marcoulli en B. Schima, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de Europese Commissie: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en C. Candat, gemachtigden), Sociedad Cooperativa de Exportación de Frutos Cítricos Anecoop (Anecoop) S. Coop., Cooperativa Agrícola Nuestra Señora del Oreto (CANSO) Coop. V., Cooperativa Agrícola „Sant Bernat” (Carlet) Coop. V., Cooperativa Agrícola SCJ (COPAL) Coop. V., Grupo AN S. Coop., Acopaex S. Coop., Las Marismas de Lebrija Sociedad Cooperativa Andaluza (Las Marismas), Associació de Cooperatives Agràries de les Terres de Lleida (ACTEL), Unió Corporació Alimentária (UNIO) SCCL, Union Coopérative Agricole France Prune (France Prune), Agrial SCA, Triskalia, Union Fermière Morbihannaise (UFM), VOG Products Soc. agr. coop., Consorzio Padano Ortofrutticolo (CO.PAD.OR.) Soc. agr. coop., Consorzio Casalasco del Pomodoro Soc. agr. coop., Agricoltori Riuniti Piacentini (ARP) Soc. agr. coop., Orogel Fresco Soc. agr. coop., Conserve Italia Soc. agr. coop., Fruttagel Soc. agr. coop. (vertegenwoordigers: M. Merola en C. Santacroce, avvocati), Unione Nazionale tra le Organizzazioni di Produttori Ortofrutticoli, Agrumari e di Frutta in Guscio (Unaproa) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Crisci, vervolgens G. Coppo, avvocati),
   (Zaak C-460/13 P)

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Varone, avvocato dello Stato)

      Andere partijen in de procedure: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Campil-Agro-Industrial do Campo do Tejo Lda, Evropaïka Trofima AE, FIT — Fomento da Indústria do Tomate SA, Konservopoiia Oporokipeftikon Filippos AE, Panellinia Enosi Konservopoion, Elliniki Etairia Konservon AE, Anonymos Viomichaniki Etaireia Konservon D. Nomikos, Italagro — Indústria de Transformação de Produtos Alimentares SA, Kopaïs AVEE Trofimon & Poton, Serraïki Konservopoiia Oporokipeftikon Serko AE, Sociedade de Industrialização de Produtos Agrícolas — Sopragol SA, Sugalidal — Indústrias de Alimentação SA, Sutol — Indústrias Alimentares Lda, ZANAE Zymai Artopoiias Nikoglou AE Viomichania Emporio Trofimon, AIT — Associação dos Industriais de Tomate, (vertegenwoordigers: S. Estima Martins en R. Oliveira, advogados), Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-Alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop), VOG Products Soc. agr. coop., Consorzio Padano Ortofrutticolo (CO.PAD.OR.) Soc. agr. coop., Consorzio Casalasco del Pomodoro Soc. agr. coop., ARP Agricoltori Riuniti Piacentini Soc. agr. coop., Orogel Fresco Soc. agr. coop., Conserve Italia Soc. agr. coop.

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Anicav e.a./Commissie (T-454/10 en T-482/11, EU:T:2013:282) wordt vernietigd voor zover daarin de beroepen in de zaken T-454/10 en T-482/11, die strekten tot nietigverklaring van artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 687/2010 van de Commissie van 30 juli 2010, alsmede de artikelen 50, lid 3, en 60, lid 7, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, ontvankelijk zijn verklaard.

               2)

               De beroepen tot nietigverklaring in de zaken T-454/10 en T-482/11 zijn niet-ontvankelijk.

               3)

               De Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), de Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), de Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Campil-Agro-Industrial do Campo do Tejo Lda, Evropaïka Trofima AE, FIT — Fomento da Indústria do Tomate SA, Konservopoiia Oporokipeftikon Filippos AE, Panellinia Enosi Konservopoion, Elliniki Etairia Konservon AE, Anonymos Viomichaniki Etaireia Konservon D. Nomikos, Italagro — Indústria de Transformação de Produtos Alimentares SA, Kopaïs AVEE Trofimon & Poton, Serraïki Konservopoiia Oporokipeftikon Serko AE, Sociedade de Industrialização de Produtos Agrícolas — Sopragol SA, Sugalidal — Indústrias de Alimentação SA, Sutol — Indústrias Alimentares Lda et ZANAE Zymai Artopoiias Nikoglou AE Viomichania Emporio Trofimon worden verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en/of van de hogere voorzieningen die zijn opgekomen bij de Confederazione Cooperative Italiane, de Cooperativas Agro-Alimentarias, de Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop), de Europese Commissie in zaak C-457/13 P, de Italiaanse Republiek, de Sociedad Cooperativa de Exportación de Frutos Cítricos Anecoop (Anecoop) S. Coop, de Cooperativa Agrícola Nuestra Señora del Oreto (CANSO) Coop. V., de Cooperativa Agrícola „Sant Bernat” (Carlet) Coop. V., de Cooperativa Agrícola SCJ (COPAL) Coop. V., Grupo AN S. Coop., Acopaex S. Coop., Las Marismas de Lebrija Sociedad Cooperativa Andaluza (Las Marismas), de Associació de Cooperatives Agràries de les Terres de Lleida (ACTEL), de Unió Corporació Alimentária (UNIO) SCCL, de Union Coopérative Agricole France Prune (France Prune), Agrial SCA, Triskalia, de Union Fermière Morbihannaise (UFM), VOG Products Soc. agr. coop., Consorzio Padano Ortofrutticolo (CO.PAD.OR.) Soc. agr. coop., Consorzio Casalasco del Pomodoro Soc. agr. coop., Agricoltori Riuniti Piacentini (ARP) Soc. agr. coop., Orogel Fresco Soc. agr. coop., Conserve Italia Soc. agr. coop., Fruttagel Soc. agr. coop. en de Unione Nazionale tra le Organizzazioni di Produttori Ortofrutticoli, Agrumari e di Frutta in Guscio (Unaproa).

               4)

               AIT — Associação dos Industriais de Tomate en de Franse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.

      PB C 344 van 23.11.2013.

      PB C 352 van 30.11.2013.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 1999 in zaak C-430/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlĳn 94/45/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termĳn)

text:
5.2.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 34/3
1. Artikel 36, lid 3, van verordening (EEG) nr. 222/77 van                 bliek (gemachtigden: N. Dafniou en I. Chalkias), betreffende
     de Raad van 13 december 1976 betreffende communautair                 een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Helleense
     douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 474/90       Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nodige
     van de Raad van 22 februari 1990 met het oog op de afschaffing        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
     van het inleveren van een kennisgeving van doorgang bij het           te voldoen aan richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni
     overschrijden van een binnengrens van de Gemeenschap, juncto          1993 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 175, blz. 1), de
     artikel 11 bis, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1062/87 van          krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
     de Commissie van 27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalin-           nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
     gen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor       volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de president van
     communautair douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening           de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm (rapporteur),
     (EEG) nr. 1429/90 van de Commissie van 29 mei 1990, moet              rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
     aldus worden uitgelegd, dat de lidstaat waartoe het kantoor van       21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     vertrek behoort, slechts bevoegd is de invoerrechten te innen,        als volgt:
     wanneer hij de aangever erop heeft gewezen dat hij over een
     termijn van drie maanden beschikt om het bewijs te leveren van        1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
     de plaats waar de overtreding of onregelmatigheid daadwerkelijk            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om aan richtlijn
     is begaan, en dat bewijs niet binnen die termijn is geleverd.              93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmid-
                                                                                delenhygiëne te voldoen, is de Helleense Republiek de krachtens
2. Artikel 36, lid 3, derde alinea, van verordening nr. 222/77,                 die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
     zoals gewijzigd bij verordening nr. 474/90, moet aldus worden
     uitgelegd, dat het niet van toepassing is wanneer de lidstaat         2. De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten van de
     waartoe het kantoor van vertrek behoort, op voor douanevervoer             procedure.
     aangeboden goederen rechten heeft geïnd hoewel aan de aangever
     geen termijn was verleend om het bewijs te leveren van de plaats
     waar de overtreding of onregelmatigheid daadwerkelijk is begaan,      (1) PB C 397 van 19.12.1998.
     overeenkomstig de vereisten van artikel 11 bis, lid 2, van
     verordening nr. 1062/87, zoals gewijzigd bij verordening
     nr. 1429/90, en dat in een dergelijk geval de terugbetaling van
     de onregelmatig geïnde rechten niet afhankelijk is van de
     voorwaarde, dat de door de aangever verschuldigde rechten zijn
     betaald in de lidstaat waar de overtreding heeft plaatsgevonden.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 21 oktober 1999
                                                                           in zaak C-430/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 94/45/EG — Niet-uitvoering
                            (Zesde kamer)
                                                                                binnen gestelde termijn)
                        van 21 oktober 1999
                                                                                (2000/C 34/06)
in zaak C-391/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Helleense Republiek (1)                                                   (Procestaal: Frans)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/43/EEG — Niet-uitvoering
                      binnen gestelde termijn”)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (2000/C 34/05)
                                                                           In zaak C-430/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: P. J. Kuijper en N. Yerrell) tegen Groother-
                          (Procestaal: Grieks)                             togdom Luxemburg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende
                                                                           een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
                                                                           Luxemburg de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- verplichtingen niet is nagekomen door niet de wettelijke en
                          dentie van het Hof)                              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan de
                                                                           Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
In zaak C-391/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake
pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-                 de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een
 ---pagebreak--- C 34/4                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.2.2000
procedure in ondernemingen of concerns met een communau-                   nog niet waren uitgevoerd of althans in redelijkheid nog
taire dimensie ter informatie en raadpleging van de werk-                  ongedaan te maken waren, de verplichtingen niet is nageko-
nemers (PB L 254, blz. 64), of door er niet zorg voor te                   men die op haar rusten krachtens de richtlijnen 93/37/EEG
dragen, dat de sociale partners via overeenkomsten de nodige               van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van
bepalingen in werking doen treden, en dus door niet de nodige              de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
maatregelen te treffen en/of aan de Commissie mee te delen                 voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), en
om voor de op grond van die richtlijn vereiste resultaten te               89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de
kunnen instaan, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als              coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de president van                  betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake
de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm (rapporteur),                    het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op              voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), alsmede
21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
als volgt:                                                                 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
                                                                           Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward
1. Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen        en L. Sevón, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur),
     vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 94/45/EG van de           J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en M. Wathelet, rechters;
     Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een               advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau,
     Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemin-         hoofdadministrateur, op 28 oktober 1999 een arrest gewezen
     gen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie         waarvan het dictum luidt als volgt:
     en raadpleging van de werknemers, of door er niet zorg voor te
     dragen, dat de sociale partners via overeenkomsten de nodige          1) In het kader van de bouw te Sankt Pölten van het nieuwe
     bepalingen in werking doen treden, en dus door niet de nodige              administratieve en culturele centrum voor het Land Niederöster-
     maatregelen te treffen om voor de op grond van de richtlijn                reich is de Republiek Oostenrijk bij de gunning van de opdrachten
     vereiste resultaten te kunnen instaan, is het Groothertogdom               die vóór 6 februari 1996 werden gegund, doch op 7 maart
     Luxemburg de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtin-          1996 nog niet waren uitgevoerd of redelijkerwijs ongedaan
     gen niet nagekomen.                                                        konden worden gemaakt, de krachtens richtlijn 93/37/EEG van
                                                                                de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
2. Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten                     procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de
     van de procedure.                                                          uitvoering van werken, en richtlijn 89/665/EEG van de Raad
                                                                                van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke
                                                                                en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van
(1) PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                                de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                                voor leveringen en voor de uitvoering van werken, alsook de
                                                                                krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
                                                                                EG) op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2) De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
                     ARREST VAN HET HOF                                    (1) PB C 354 van 23.11.1996.
                        van 28 oktober 1999
in zaak C-328/96: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)                                             ARREST VAN HET HOF
(Niet-nakoming — Overheidsopdrachten voor de uitvoering                                                (Zesde kamer)
van werken — Ontvankelijkheid — Verenigbaarheid met het
                                                                                van 28 oktober 1999
gemeenschapsrecht van aanbestedingsvoorwaarden — Geen
bekendmaking van een bericht betreffende de opdracht in                    in zaak C-6/98 (verzoek om een prejudiciële beslissing
                            Publicatieblad)                                van het Oberlandesgericht Stuttgart): Arbeitsgemein-
                                                                           schaft Deutscher Rundfunkanstalten (ARD) tegen PRO
                            (2000/C 34/07)                                                         Sieben Media AG (1)
                                                                           („Televisieomroepactiviteiten — Beperking van recla-
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                mezendtijd”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                             (2000/C 34/08)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-328/96, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: H. van Lier en C. Schmidt) tegen Republiek              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Oostenrijk (gemachtigde: W. Okresek), betreffende een verzoek                                         dentie van het Hof)
aan om vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk bij
bouwopdrachten voor een nieuw administratief en cultureel                  In zaak C-6/98, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
centrum voor het Land Niederösterreich te Sankt Pölten, die                artikel 177 EG-Verdrag (thans 234 EG) van het Oberlandes-
vóór 6 februari 1996 waren geplaatst, doch op 7 maart 1996               gericht Stuttgart (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding


title: Zaak T-879/16: Beroep ingesteld op 14 december 2016 — Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO — Marpefa (Vieta)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/34

         Beroep ingesteld op 14 december 2016 — Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO — Marpefa (Vieta)
   (Zaak T-879/16)
   (2017/C 053/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sony Interactive Entertainment Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marpefa, SL (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „VIETA” — Uniemerk nr. 1 790 674

      Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 oktober 2016 in zaak R 1010/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 65, lid 6, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het beginsel van duidelijkheid en nauwkeurigheid van merkenbegrippen.


title: Zaak C-251/03: Beroep, op 11 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 184/26               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            2.8.2003
Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                 van de financiële controle te weerleggen, beschouwde de
Europese Gemeenschappen tegen 1. de vennootschap                        Commissie de overeenkomsten als ontbonden en vorderde zij
„TASEIS” „TRENDS (Transport Environment Development                     terugbetaling van de onverschuldigd ontvangen bedragen.
               Systems)” en 2. M. Kontaratos e.a.
                                                                        De Commissie voert aan:
                          (Zaak C-249/03)
                                                                        —     tot staving van haar hoofdvordering: artikel 8.2 van
                          (2003/C 184/46)                                     bijlage II bij de overeenkomsten, bepalende dat de
                                                                              Commissie de overeenkomsten kan ontbinden, onder
                                                                              meer indien een contractant, met het doel de financiële
                                                                              steun van de Commissie of enig ander contractueel voor-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    deel te verkrijgen, valse of onvolledige verklaringen heeft
op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen 1. de vennootschap                     afgelegd, waarvoor hij verantwoordelijk kan worden
„TASEIS” „TRENDS (Transport Environment Development                           geacht;
Systems)” en 2. M. Kontaratos door Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Patakia,                  —     tot staving van de hoofdvordering tot betaling van rente:
lid van haar juridische dienst, M. Bra, advocaat te Brussel en                artikel 8.4, lid 2, van bijlage II bij de overeenkomsten,
K. Kapoutzidou, advocaat te Athene.                                           bepalende dat rente verschuldigd is vanaf de dag waarop
                                                                              de betrokken bedragen zijn ontvangen, op de voet die
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              door het Europees Fonds voor Monetaire Samenwerking
                                                                              (thans Europese Centrale Bank) wordt toegepast, vermeer-
                                                                              derd met twee punten;
—     de vordering in haar geheel ontvankelijk te verklaren;
                                                                        —     tot staving van de subsidiaire vordering tot betaling van
—     de vennootschap TASEIS (TRENDS) en de verwerende
                                                                              rente: artikel 94 van verordening nr. 3418/93 van de
      vennoten te veroordelen tot terugbetaling aan de
                                                                              Commissie van 9 december 1993 houdende uitvoerings-
      Commissie van het gehele bedrag van het onverschuldigde
                                                                              voorschriften betreffende een aantal bepalingen van het
      voorschot dat de verwerende vennootschap voor de liti-
                                                                              Financieel Reglement van 21 december 1977 (2).
      gieuze overeenkomsten van de Gemeenschap heeft
      ontvangen, zijnde 195 435 euro, vermeerderd met de
      contractuele rente voor de periode vanaf de betaling van          (1) PB L 206 van 30.7.1988, blz. 1.
      de onverschuldigde bedragen — welke rente op                      (2) PB L 315 van 16.12.1993, blz. 1.
      30 september 2002 84 489,14 euro bedroeg en sedert-
      dien oploopt met 35,45 (29,17 plus 6,28) euro per dag
      — tot de volledige voldoening van de schuld van verweer-
      ster, of anders, subsidiair, met de krachtens artikel 94 van
      verordening nr. 3418/93 van de Commissie verschuldigde
      rente over het gehele bedrag van 195 345 euro, op de
      voet van 5,50 %, vanaf 31 december 1998 (verstrijken
      van de in het betalingsbevel gestelde termijn) tot de             Beroep, op 11 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
      volledige voldoening van de schuld van verweerster, welke            Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
      rente op 30 september 2002 40 315,83 euro bedroeg en
      sedertdien oploopt met 29,45 euro per dag;
                                                                                (Zaak C-251/03)
—     verweerders in de kosten te verwijzen.
                                                                                (2003/C 184/47)
Middelen en voornaamste argumenten                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 11 juni 2003 beroep tegen Portugese Republiek ingesteld
De verwerende vennootschap is een burgerlijke vennootschap              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
naar Grieks recht, met als doel de bevordering van het onder-           woordigd door A. Caeiros en G. Valero Jordana als gemach-
zoek en het uitdragen van ideeën op het gebied van leefmilieu,          tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
ontwikkeling, stedenbouw, vervoer, enz. De verwerende
vennootschap sloot met de Commissie, in het kader van                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
beschikking 88/416/EEG van 29 juni 1988 betreffende een
communautair programma op het gebied van informatica                    —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
voor het wegvervoer en telecommunicatie (Drive) (1), de                       nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat
volgende overeenkomsten: 1. Overeenkomst BATT-V 2029                          voor menselijke consumptie bestemd water voldoet aan
(uitvoering van het project „BATT — Behaviour and ATT”) en                    de eisen die zijn gesteld in bijlage I bij richtlijn 80/778/
2. Overeenkomst MIRO — V 2060 (uitvoering van het project                     EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de
„Mobility impact, reactions and opinions”).                                   kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd
                                                                              water (1), niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op
Na controles van de Rekenkamer en de Commissie zijn bij                       haar rusten krachtens artikel 7, lid 6, van deze richtlijn.
verweerster ernstige tekortkomingen vastgesteld. Daar verweer-
ster niet de nodige bewijsstukken indiende om de conclusies             —     de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 2.8.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 184/27
Middelen en voornaamste argumenten                                        (overeenkomst EG/Argentinië) met betrekking tot de
                                                                          rechtsgrondslag van de bestreden beschikking. Volgens
De Portugese autoriteiten hebben niet de nodige maatregelen               het Gerecht was de Commissie materieel bevoegd om
genomen om ervoor te zorgen dat voor menselijke consumptie                verordening (EEG) nr. 4253/88, met name artikel 24
bestemd water voor een aantal parameters aan de in bijlage I              daarvan, als rechtsgrondslag te nemen voor de beschik-
bij richtlijn 80/778/EEG gestelde eisen voldoet. De Portugese             king tot vermindering van de financiële bijstand. De
Republiek heeft dus niet binnen de gestelde termijn voldaan               overeenkomst EG/Argentinië bevat echter een bijzondere
aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 7,             juridische regeling voor gemengde vennootschappen die
lid 6, van deze richtlijn. Het feit dat de Portugese Republiek            op grond daarvan worden opgericht, zodat de algemene
maatregelen heeft genomen of op het punt staat maatregelen te             regeling alleen van toepassing is als dat uitdrukkelijk in de
nemen die volgens de Portugese autoriteiten als voornaamste               overeenkomst wordt vermeld. Dit geldt uitsluitend voor
doel hebben de kwaliteit van voor menselijke consumptie                   projecten die aan de Commissie ter goedkeuring worden
bestemd water op het door het gemeenschapsrecht vastgelegde               voorgelegd, en voor het verzoek om betaling en de beta-
niveau te brengen, doet niet af aan het feit dat deze lidstaat            lingsprocedure.
zijn verplichtingen niet is nagekomen.
(1) PB L 229 van 30.8.1980, blz. 35.                                 —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië met
                                                                          betrekking tot de rol van de gemengde commissie en
                                                                          van de Argentijnse autoriteiten. Het Gerecht is van
                                                                          oordeel dat de Commissie niet verplicht was de gemengde
                                                                          commissie of de Argentijnse autoriteiten over de vermin-
                                                                          dering van de financiële bijstand te raadplegen. Op die
                                                                          manier wordt de in de overeenkomst vastgestelde institu-
                                                                          tionele structuur geschonden.
Hogere voorziening, op 13 juni 2003 ingesteld door S.A.
Eduardo Vieira tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01, S.A. Eduardo               —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië wegens de
                        Vieira/Commissie                                  toepassing van de procedure van artikel 44 van verorde-
                                                                          ning (EEG) nr. 4028/86, die met ingang van 1 januari
                       (Zaak C-254/03 P)                                  1994 is ingetrokken en derhalve niet op de onderhavige
                                                                          zaak van toepassing is, op de procedure tot vermindering
                        (2003/C 184/48)                                   van de financiële bijstand, Bijgevolg was er geen rechts-
                                                                          grondslag voor de raadpleging van het permanent comité
                                                                          voor de visserijstructuur.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juni 2003 hogere voorziening ingesteld door S.A.
Eduardo Vieira, vertegenwoordigd door Ramón García-Gallardo          —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië wegens de
en Maria Dolores Domínguez Pérez, advocaten, tegen het arrest             toepassing van verordening (EG) nr. 3699/93 bij de
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 berekening van het bedrag van de vermindering van de
schappen (Derde kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01,                 financiële bijstand. De Commissie had een vermindering
S.A. Eduardo Vieira/Commissie.                                            moeten toepassen op basis van die verordening maar wel
                                                                          in het kader van de overeenkomst EG/Argentinië en met
                                                                          inachtneming van de criteria daarvan. De toepassing van
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          het criterium van verordening nr. 3699/93 leidt tot een
                                                                          bijkomende sanctie voor de begunstigde.
1.    het beroep ontvankelijk te verklaren
2.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde
      kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01, S.A. Eduardo         —    Schending van het gemeenschapsrecht met betrekking tot
      Vieira/Commissie van de Europese Gemeenschappen, te                 overmacht. Het Gerecht heeft de verplichtingen van de
      vernietigen                                                         Commissie met betrekking tot de juridische kwalificatie
                                                                          van bepaalde feiten als overmacht verkeerd beoordeeld.
3.    de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in alle kosten van de procedure voor het Hof
      en in die van de procedure voor het Gerecht.                   —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië omdat
                                                                          alleen met toestemming van de Commissie het Argen-
                                                                          tijnse visgebied mocht worden verlaten. Het Gerecht is
                                                                          van oordeel dat rekwirante de Commissie had moeten
Middelen en voornaamste argumenten                                        inlichten over de problemen bij de uitvoering van het
                                                                          project, en de Argentijnse Exclusieve Economische Zone
Rekwirante stelt, dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft             niet zonder voorafgaande toestemming van de Commissie
geschonden, en voert zes middelen aan:                                    kon verlaten. Indien echter wordt aangenomen dat er een
                                                                          „internationaal gedeelte” bestaat, dient een voorafgaande
—     Schending van de overeenkomst inzake de betrekkingen                toestemming van de Argentijnse autoriteit te volstaan.
      tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
      Argentijnse Republiek op het gebied van de zeevisserij


title: Zaak F-61/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 10 juli 2008 — Cathy Sapara/Eurojust (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Aanwerving — Proeftijd — Verlenging van proeftijd — Ontslag aan einde van proeftijd — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Kennelijk onjuiste beoordeling — Psychisch geweld)

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/19

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 10 juli 2008 — Cathy Sapara/Eurojust
   (Zaak F-61/06) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Aanwerving - Proeftijd - Verlenging van proeftijd - Ontslag aan einde van proeftijd - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Kennelijk onjuiste beoordeling - Psychisch geweld)
   (2008/C 260/35)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Cathy Sapara ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Eurojust (vertegenwoordiger: L. Defalque, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van EUROJUST van 6 juli 2005 om verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris na haar proeftijd te beëindigen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006, blz. 35.


title: Beroep, op 25 april 1996 ingesteld door J.-L. Burban tegen Europees Parlement (Zaak T-59/96)

text:
 Nr . C 180/38        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
— vast te stellen dat over de verschuldigde bedragen rente         Beroep, op 25 april 1996 ingesteld door J.-L. Burban tegen
     verschuldigd is op de voet van 8 % per jaar vanaf de                               Europees Parlement
     vordering tot aan de betaling;                                                       ( Zaak T-59/96 )
                                                                                ( 96/C 180/90 )
— verweerster in alle kosten te verwijzen .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 25 april 1996 beroep tegen Europees
Verzoeker, ambtenaar der wetenschappelijke en technische           Parlement ingesteld door J. -L. Burban, wonende te Parijs,
groepen van de Commissie bij het Gemeenschappelijk                 vertegenwoordigd door J. -P. Spitzer, advocaat te Parijs,
 Centrum voor onderzoek te Ispra, betoogt, dat de weigering        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,
om hem bij zijn terugkeer na een periode van externe               advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
tewerkstelling bij de Internationale Organisatie voor
Atoomenergie te Wenen de wederinrichtingsvergoeding en            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
de dagvergoeding te betalen , onwettig is . Het bestreden
besluit berust op de overweging, dat de betrokkene geen           — schadevergoeding toe te kennen ten belope van 100 000
bijzondere moeilijkheden heeft ondervonden om zich weer                ecu voor de materiële schade en 100 000 ecu voor de
in zijn oorspronkelijk milieu te integreren, en evenmin heeft          morele schade die verzoeker heeft geleden;
moeten verhuizen, daar hij zijn eigen woning in Italië
opnieuw kon betrekken .                                           — verweerder in alle kosten te verwijzen .
Volgens verzoeker verwijzen de in het Statuut voorkomende         Middelen en voornaamste argumenten
bepalingen betreffende de inrichtingsvergoeding uitsluitend       Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4 bij het Europees
naar het objectieve feit, dat de betrokkene verplicht is          Parlement, vordert vergoeding van de morele en materiële
geweest van woonplaats te veranderen teneinde de in               schade die hij heeft geleden door de laattijdige opstelling van
artikel 20 van het Statuut genoemde verplichtingen na te          zijn beoordelingsrapporten over de perioden 1991 — 1992
komen . Het Statuut stelt namelijk geen enkel bijkomend           en 1993—1994 .
vereiste en neemt geen andere elementen in aanmerking.
                                                                  Zijns inziens heeft verweerder niet alleen het beginsel van de
De draagwijdte van de statutaire bepalingen is weliswaar in       regelmatige en periodieke opstelling van beoordelingsrap
de rechtspraak verduidelijkt, maar dit is gebeurd met             porten geschonden, maar ook nagelaten enige vervangende
betrekking tot feitelijke situaties die werden gekenmerkt         maatregel te nemen om het ontbreken van die beoordelings
door het niet voldoen aan de wettelijke vereisten (geen           rapporten op het moment van de vergelijking van de
verhuizing, niet overkomen van de gezinsleden, verhuizing         verdiensten van de solliciterende ambtenaren te verhel
op eigen verzoek en in eigen belang enz .) of door gedragin      pen .
gen die zonder meer in strijd waren met de wet. Van dit alles
is in het onderhavige geval geen sprake; de betrokkene is met     Verzoeker wijst er in dit verband op, dat het enige
zijn gezin naar een andere Staat verhuisd, hij heeft in           beoordelingsrapport, namelijk dit over 1989 , op basis
Oostenrijk een woning gehuurd en is ambtshalve naar Italië        waarvan het tot aanstelling bevoegd gezag al verzoekers
teruggekeerd .                                                    sollicitaties sedert 1990 heeft onderzocht, dubieus is . De
                                                                  gewezen directeur van verweerders Voorlichtingsbureau
                                                                  voor Frankrijk zou bij de opstelling van dit rapport zijn
Wat het opnieuw betrekken van de woning in Italië betreft,        bevoegdheid tot beoordeling van ambtenaren hebben mis
dit heeft van verzoeker een daadwerkelijk economisch offer        bruikt om niet door verzoeker, die als adjunct-directeur zijn
gevergd doordat hij — hetzij door het derven van inkom           natuurlijke opvolger was, maar via een extern vergelijkend
sten, hetzij door de moeilijkheden om de woning in Italië         onderzoek door een persoonlijke vriend van buiten het
weer vrij te krijgen nadat zij was verhuurd — tijdens heel de     Europees Parlement te worden vervangen .
betrokken periode de financiële lasten en de onderhouds
kosten van twee woningen heeft moeten dragen .
Met betrekking tot de weigering om de dagvergoeding toe te
kennen betoogt verzoeker, dat voor de betaling van die            Beroep, op 30 april 1996 ingesteld door J. F. Meoro Avilés
vergoeding dezelfde voorwaarde geldt, namelijk dat de                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
ambtenaar verplicht is geweest van woonplaats te verande
ren teneinde de in artikel 20 van het Statuut genoemde                                   ( Zaak T-61/96 )
verplichtingen na te komen . Het verschil met de wederin                                  ( 96/C 180/91 )
richtingsvergoeding bestaat enkel hierin, dat de dagvergoe
ding wordt betaald tot aan de „ eventuele " verhuizing of,                             (Procestaai: Spaans)
anders, gedurende een periode van maximaal zes maanden .
Het verschil betreft derhalve enkel de duur .                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                  schappen is op 30 april 1996 beroep tegen Commissie van
                                                                  de Europese Gemeenschappen ingesteld door j . F. Meoro
                                                                  Avilés , wonende te Alcantarilla ( Murcia, Spanje ), vertegen


title: Zaak C-164/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op 17 april 2008 — Michail Zacharioudakis/Dimos Lampis

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op 17 april 2008 — Michail Zacharioudakis/Dimos Lampis
   (Zaak C-164/08)
   (2008/C 171/34)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Rethymnis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michail Zacharioudakis

      Verwerende partij: Dimos Lampis
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten clausule 5 en clausule 8, punten 1 en 3, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat het gemeenschapsrecht zich verzet (op grond van de toepassing van deze raamovereenkomst) tegen de vaststelling van maatregelen door een lidstaat,

                           a)

                           wanneer in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn al een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestaat, en

                           b)

                           wanneer de ter uitvoering van de raamovereenkomst vastgestelde maatregelen een verlaging inhouden van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, waarvan de vaststelling gemotiveerd wordt als uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 11 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst:

                           a)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst is vastgesteld na het verstrijken van de omzettingstermijn van richtlijn 1999/70/EG, maar slechts van toepassing is op arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen die van kracht waren bij de inwerkingtreding of waren verstreken binnen een bepaald tijdvak vóór de inwerkingtreding van de maatregel maar na het verstrijken van de omzettingstermijn van de richtlijn, terwijl de werkingssfeer van het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift niet is beperkt in de tijd en alle arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat die gesloten waren, van kracht waren of verstreken waren ten tijde van de inwerkingtreding van richtlijn 1999/70/EG en het verstrijken van de omzettingstermijn?

                           b)

                           wanneer arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd enkel vallen onder de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst indien zij als opeenvolgend in de zin van die maatregel kunnen worden beschouwd, te weten indien (i) de tussenliggende tijd minder dan drie maanden bedraagt, (ii) de totale duur van de overeenkomst vóór de inwerkingtreding van de bedoelde maatregel ten minste vierentwintig maanden bedraagt, ongeacht het aantal vernieuwingen, of de aanvankelijke overeenkomst ten minste driemaal is vernieuwd, met een totale tewerkstellingsduur van ten minste achttien maanden in een periode van vierentwintig maanden vanaf de aanvankelijke overeenkomst, terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift dergelijke voorwaarden niet stelt, maar alle (opeenvolgende) arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat, ongeacht de totale tewerkstellingsduur en een minimum aantal vernieuwingen?

                           c)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst als waarborg voor de bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst en ter voorkoming van misbruik in de zin van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, zulke arbeidsovereenkomsten „vanaf heden” erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd (werking ex nunc), terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift de arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd vanaf het moment waarop de aanvankelijke overeenkomst is gesloten (werking ex tunc)?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 7 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst, die een integrerend onderdeel vormt van genoemde richtlijn, wanneer deze maatregel als enig middel ter bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst tegen misbruik voorziet in een verplichting voor de werkgever die werknemers ten onrechte heeft aangesteld op basis van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding, in aanmerking nemende dat

                           a)

                           een verplichting tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding volgens het nationale recht geldt bij elke arbeidsverhouding en niet specifiek beoogt misbruik in de zin van de raamovereenkomst te voorkomen, en

                           b)

                           dat de toepassing van het al bestaande gelijkwaardige wettelijk voorschrift leidt tot de erkenning in rechte van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               4)

               Indien de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, is de nationale rechter dan gehouden bij toepassing van het nationale recht conform richtlijn 1999/70/EG, de bepalingen terzijde te laten van een wettelijke maatregel die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst maar leidt tot verlaging van het algemene niveau van bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst in de nationale rechtsorde (zoals de artikelen 7 en 11 van presidentieel besluit 164/2004) en in plaats daarvan een ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn reeds bestaand gelijkwaardig wettelijk voorschrift toe te passen, zoals artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920?

               5)

               Indien de nationale rechter in een geschil betreffende arbeid voor bepaalde tijd een bepaling (in casu artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920) in beginsel van toepassing acht als gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG, en de identificatie van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten als te zijn gesloten voor bepaalde tijd zonder dat daar een met de aard, de soort en de kenmerken van de verrichte werkzaamheden verband houdende objectieve reden voor was, op basis van deze bepaling de erkenning meebrengt van die overeenkomsten als overeenkomst voor onbepaalde tijd:

                           a)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke altijd sprake is van een objectieve reden voor het sluiten van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, wanneer als grondslag daarvoor wordt gebruikt een wettelijk voorschrift tot het aanstellen van personeel met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om tegemoet te komen aan seizoensgebonden, periodieke, tijdelijke of buitengewone, zelfs wanneer in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften?

                           b)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke een bepaling die voor de openbare sector de omzetting van overeenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd verbiedt, moet worden uitgelegd in de zin dat omzetting van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd in een overeenkomst voor onbepaalde tijd in de openbare sector absoluut verboden is, zelfs wanneer deze ten onrechte is gesloten voor bepaalde tijd en in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften, en dat aan de nationale rechter niet de mogelijkheid wordt gelaten in een dergelijk geval het ware karakter van de in geding zijnde juridische arbeidsverhouding vast te stellen en deze aan te merken als overeenkomst voor onbepaalde tijd? Of moet dit verbod wellicht beperkt blijven tot arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die werkelijk zijn aangegaan om het hoofd te bieden aan tijdelijke, onvoorziene, dringende, buitengewone of vergelijkbare behoeften, zulks in tegenstelling tot gevallen waarin de overeenkomsten in werkelijkheid zijn gesloten om te voorzien in permanente en blijvende behoeften?


title: Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG en vier anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-9/99)

text:
C 86/24               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                27.3.1999
Ð De Raad heeft het vertrouwensbeginsel niet in acht               Middelen en voornaamste argumenten
     genomen.
                                                                   Volgens de Commissie hebben verzoeksters tezamen met
                                                                   andere producenten van voorgeïsoleerde buizen voor
Ð De Raad heeft het evenredigheidsbebeginsel geschon-              afstandverwarming tussen oktober 1991 en maart of april
     den.                                                          1996 deelgenomen aan een stelsel van concurrentiebeper-
                                                                   kende afspraken. De deelnemers wordt onder meer ver-
                                                                   weten dat zij de markten onder elkaar hebben verdeeld,
(1) PB L 33 van 4.2.1997, blz. 11.
                                                                   prijsafspraken hebben gemaakt, offertes hebben gemanipu-
(2) PB L 208 van 2.8.1997, blz. 31.
(3) PB L 296 van 5.11.1998, blz. 1.
                                                                   leerd, en onderling afgestemde maatregelen hebben getrof-
(4) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.                                  fen om een niet bij het kartel aangesloten producent
                                                                   schade toe te brengen.
                                                                   De groep Henss/Isoplus is een geldboete van 4 ;950 ;000
                                                                   ECU opgelegd.
                                                                   Verzoeksters zetten uiteen, dat de in de bestreden beschik-
Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door HFB Holding              king vermelde ¹Isoplus Fernwärmetechnik GmbH-Stille
für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH &                Gesellschaftº geen rechtspersoonlijkheid of rechtsbevoegd-
Co. KG en vier anderen tegen Commissie van de Europese             heid heeft, zodat artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag niet
                       Gemeenschappen                              tot haar gericht kan zijn, en zij geen partij kan zijn in een
                         (Zaak T-9/99)                             procedure op grond van Verordening nr. 17. Bovendien is
                                                                   de groep ¹Henss/Isoplusº geen rechtssubject, en kan zij
                        (1999/C 86/44)                             dus niet als partij optreden, zodat sprake is van een schen-
                                                                   ding van de in Verordening nr. 17 voorgeschreven wezen-
                                                                   lijke vormvoorschriften.
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Voor het overige voeren de verzoeksters de volgende gron-
                                                                   den aan:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 18 januari 1999 beroep ingesteld              Ð schending van artikel 85 van het EG-Verdrag en van
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     de artikelen 3 en 15 van verordening nr. 17;
HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesell-
schaft mbH & Co. KG, Rosenheim (BRD), en vier ande-
ren, vertegenwoordigd door P. Krömer en F. Nusterer,               Ð schending van het beginsel van hoor en wederhoor en
advocaten te St. Pölten (Republiek Oostenrijk).                         schending van de motiveringsplicht, nu de punten van
                                                                        bezwaar nooit zijn meegedeeld;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Ð schending van artikel 6, lid 2, van het EVRM, alsmede
                                                                        van het uit artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17
                                                                        voortvloeiende beginsel van onrechtmatige daad;
1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 21 oktober 1998 inzake een procedure op                   Ð schending van de bepalingen van het besluit van de
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag, zaak                      Commissie van 12 december 1994 inzake de opdracht
     IV/35.691/E-4: Kartel voor voorgeïsoleerde buizen, in              van de met het horen van de betrokkenen belaste per-
     de versie van de beschikking van de Commissie van                  sonen in het kader van mededingingsprocedures van
     6 november 1998, rectificatie van de beschikking van               de Commissie en van Verordening nr. 99/63/EEG;
     21 oktober 1998;
                                                                   Ð schending van de vormvoorschriften van artikel 3,
                                                                        lid 3, en van artikel 4 van Verordening nr. 99/63/EEG
2. de geldboete te verlagen die bij beschikking van de                  in samenhang met artikel 19 van Verordening nr. 17
     Commissie van de Europese Gemeenschappen van                       en artikel 6/7 van voormeld besluit van de Commissie;
     21 oktober 1998, zaak IV/35.691/E-4: Kartel voor
     voorgeïsoleerde buizen, in de versie van de beschikking
     van de Commissie van 6 november 1998, is opgelegd             Ð schending van andere rechten van de verdediging,
     aan verzoeksters, resp. ¹Gruppe Henss/Isoplusº;                    wegens te korte termijnen om een standpunt te bepa-
                                                                        len, en niet-vertaalde documenten;
3. de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                  Ð schending van de motiveringsplicht van artikel 190
     verwijzen in de kosten.                                            van het EG-Verdrag.
 ---pagebreak--- 27.3.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 86/25
Voorts hebben verzoeksters bezwaren tegen de door de                a) is beslist op de betekening door Duitsland van een wij-
Commissie gepubliceerde richtsnoeren voor de berekening                  ziging van het plan dat de Commissie bij beschikking
van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van                 94/1070/EGKS had goedgekeurd, en
Verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van
het EGKS-Verdrag worden opgelegd (1), welke richtsnoeren            b) Duitsland is gemachtigd in 1998 steun te verlenen aan
ingevolge artikel 184 van het EG-Verdrag niet ontvan-                    zijn kolenindustrie.
kelijk zouden zijn, omdat zij in feite een verordening zijn,
en de Commissie niet bevoegd is om deze vast te stellen.
                                                                    Verzoekster vordert op de navolgende gronden nietigver-
                                                                    klaring van de betrokken wijziging van het plan:
Ten slotte beklagen verzoeksters zich over onregelmatighe-
den bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete: zo          Ð S c h e n d i n g v a n e e n w e z e n l i j k v o r m v o o r-
is onvoldoende rekening gehouden met hun samenwer-                       schrift/ontoereikende motivering
king, is het beginsel van de bovengrens van 10 % miskend,
en is geen rekening gehouden met het beginsel dat een
geldboete niet tot het risico van faillissement mag leiden.              In het dispositief van de bestreden beschikking worden
                                                                         de betrokken wijzigingen van het plan niet vermeld.
                                                                         Bijgevolg is geen beslissing in de zin van artikel 8,
(1) PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3.                                        lid 4, van de steuncode (2) genomen over de wijzigin-
                                                                         gen van het door Duitsland officieel ter kennis
                                                                         gebrachte plan.
                                                                    Ð Kennelijke               niet-inachtneming               van      de
                                                                         b e p a l i n g e n v a n h e t E G K S - Ve r d r a g e n / o f
                                                                         van de bepalingen ter uitvoering van dat
Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door RJB Mining                     Ve r d r a g e n m i s b r u k v a n b e v o e g d h e i d
  PLC tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-12/99)                                    De betrokken beschikking vertrekt van het volledig
                       (1999/C 86/45)                                    verkeerde uitgangspunt, dat de drie belangrijkste ont-
                                                                         vangers van de steun het hele jaar 1998 door als
                                                                         afzonderlijke entiteiten hebben bestaan en houdt geen
                     (Procestaal: Engels)                                rekening met de fusie van die ontvangers in augustus
                                                                         1998 of met de massale steun die onderdeel was van
                                                                         en voorwaarde was voor de fusie. Verder bevat de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        betrokken beschikking, voorzover zij betrekking heeft
Gemeenschappen is op 18 januari 1999 beroep tegen                        op steun voor de bedrijfsvoering, geen vaststelling in
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                       de zin van artikel 3, lid 2, en artikel 8 van de steun-
door RJB Mining PLC, vertegenwoordigd door M. P. Brea-                   code, dat het gewijzigde plan eist dat de betrokken
ley, van Brick Court Chambers, en J. A. Lawrence, solici-                ondernemingen in staat zijn binnen afzienbare tijd
tor te Freshfields, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                 levensvatbaar te worden.
burg ten kantore van Arendt & Medernach, advocaten
aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.                                     Verzoeksters vordering tot nietigverklaring van de betrok-
                                                                    ken machtiging om steun te verlenen voor 1998 berust op
                                                                    dezelfde gronden als die welke in zaak T-110/98 zijn aan-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 gevoerd.
                                                                    (1) Zaak T-110/98 (PB C 299 van 26.9.1998, blz. 38).
1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie              (2) Beschikking nr. 3632/93/EGKS (PB L 329 van 30.12.1993,
     van 2 december 1998 inzake de Duitse steunmaatrege-                blz. 12).
     len ten behoeve van de kolenindustrie voor het jaar
     1998, en
2. de Commissie te verwijzen in de kosten van het
     geding, daaronder begrepen de kosten van verzoekster.
                                                                    Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door Pfizer Animal
                                                                               Health tegen Raad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Zaak T-13/99)
                                                                                (1999/C 86/46)
Verzoekster, die al is opgekomen tegen de beschikking
betreffende de steun die Duitsland in 1997 aan de kolen-                                     (Procestaal: Engels)
industrie heeft verleend (1), vordert thans nietigverklaring
van de beschikking inzake de steunmaatregelen voor 1998             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(de bestreden beschikking), waarbij:                                Gemeenschappen is op 18 januari 1999 beroep ingesteld


title: Zaak T-333/04: Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door House of Donuts International tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/42

         Beroep, op 11 augustus 2004 ingesteld door House of Donuts International tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-333/04)
   (2004/C 300/84)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 augustus 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door House of Donuts International, te Georgetown, Caymaneilanden (Brits West-Indië), vertegenwoordigd door N. Decker, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Panrico S.A.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te verklaren dat verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 474486 dient te worden aanvaard;

               —

               te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 mei 2004 (zaak R 1034/2001-4);

               —

               de tegenpartij te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „House of donuts” voor waren en diensten van de klassen 30, 32 en 42 (bv. donuts, muffins, croissants, minerale en gazeuse wateren en diensten van restaurant, cafetaria en catering) – aanvraagnr. 474486

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Panrico S.A.

               Oppositiemerk of -teken:

               Spaanse woord- en beeldmerken „DONUT” en „donuts” voor waren en diensten van de klassen 30, 32 en 42 (bv. alle soorten suikergoed, gebak, snoepjes en koekjes, dranken met fruitsmaak en vruchtensappen en diensten van cafetaria, bar, restaurant, hotel en camping)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de merkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van verzoeksters beroep

               Middelen:

               De conflicterende merken stemmen niet overeen. Aan opposante mag niet het exclusieve gebruik van de woorden „donut” of „donuts” worden verleend.