title: Zaak T-308/03: Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door V. Wiame tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 264/38               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          1.11.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door V. Wiame
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het
                                                                                (Zaak T-308/03)
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) van 12 mei 2003 (zaak
      R 52/2002-4) te vernietigen voorzover het beroep in                                         (2003/C 264/67)
      punt 2 van het dictum van de beslissing wordt verworpen
      voor de waren „imitatiebijouterie” en „tassen voor sportar-
      tikelen, die aan de op te nemen goederen zijn aangepast”;                                    (Procestaal: Frans)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 8 september 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door V. Wiame,
                                                                         wonende te Enghien (België), vertegenwoordigd door S. Orlan-
                                                                         di, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-          Kaufring AG
meenschapsmerk:                                                          —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               22 juli 2002 tot vaststelling van de modaliteiten van
                                                                               verzoeksters tewerkstelling als tijdelijk functionaris, aan-
Betrokken         gemeen-      beeldmerk „UNICA”, onder meer                   gezien de overeenkomst voor bepaalde duur van 1 juli
schapsmerk:                    voor waren van klassen 14, 22,                  2002 tot 31 maart 2003 onrechtmatig is gebaseerd op
                               23, 24 en 28 — aan-                             artikel 2, sub b, van de RAP;
                               vraagnr. 41244
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Houder van het oppo-           verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk of -te-          Duits woordmerk „UNI CAT”
ken:                           (nr. 2 070 215) voor waren van            Verzoekster heeft tot 31 maart 2002 bij de Commissie gewerkt
                               klasse 25 (kledingstukken, hoofd-         als tijdelijk functionaris. Gelet op de duidelijke garanties van
                               deksels)                                  haar chefs inzake de verlenging van haar overeenkomst, is
                                                                         verzoekster de haar toevertrouwde vaste taken binnen de
                                                                         Europese openbare dienst blijven uitoefenen van 1 april tot en
Beslissing oppositieafde-      gedeeltelijke afwijzing van de op-        met 30 juni 2002. Op 22 juli 2002 heeft de Commissie een
ling:                          positie                                   nieuwe overeenkomst van tijdelijk functionaris opgesteld voor
                                                                         de periode van 1 juli 2002 tot 31 maart 2003. Deze
                                                                         overeenkomst is gebaseerd op artikel 2, sub b, van de Regeling
Beslissing kamer van be-       Vernietiging van de beslissing            andere personeelsleden (RAP).
roep:                          voor „kunstmatige textielvezels”
                               (klasse 22) en „garens en draden
                               voor textielgebruik” (klasse 23).
                               Verwerping van het beroep voor            Na verzoeksters klacht heeft de Commissie haar als schadever-
                               het overige.                              goeding drie maanden salaris betaald, maar zij heeft geweigerd
                                                                         verzoekster een overeenkomst voor onbepaalde duur op basis
                                                                         van artikel 2, sub a, RAP te geven.
Middelen:                      schending van artikel 8, lid 1,
                               sub b, van verordening (EG)
                               nr. 40/94.                                Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
                                                                         de artikelen 2 en 8 RAP, en van het vertrouwensbeginsel en
                                                                         het zorgvuldigheidsbeginsel.


title: Zaak T-254/13: Beroep ingesteld op 6 mei 2013 — Stayer Ibérica/BHIM — Korporaciya Masternet (STAYER)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/40

         Beroep ingesteld op 6 mei 2013 — Stayer Ibérica/BHIM — Korporaciya „Masternet” (STAYER)
   (Zaak T-254/13)
   2013/C 207/68
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stayer Ibérica, SA (Pinto, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ZAO Korporaciya „Masternet” (Moskou, Rusland)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij het beroep gedeeltelijk wordt toegewezen en het gemeenschapsmerk nr. 4675881 nietig wordt verklaard voor de volgende waren:

                           —

                           klasse 7: Gerei en gereedschappen; machineonderdelen met diamant voor het snijden en polijsten; boren en schijven voor het snijden voor de industrie van marmer, graniet, steen, klei, vloertegels, dakpannen, en baksteen, en in het algemeen snijgereedschappen als machineonderdelen voor zover begrepen in klasse 7.

                           —

                           klasse 8: Handinstrumenten voor het schuren (schijven en slijpstenen).

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk „STAYER” — gemeenschapsmerk nr. 4 675 881

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vordering tot nietigverklaring is gebaseerd op de gronden van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 76, lid 2, 15, en 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak C-464/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Tributário de Lisboa — Portugal) — SECIL — Companhia Geral de Cal e Cimento SA/Fazenda Pública (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 63 tot en met 65 VWEU — Associatieovereenkomst EG-Tunesië — Artikelen 31, 34 en 89 — Associatieovereenkomst EG-Libanon — Artikelen 31, 33 en 85 — Belasting op de inkomsten van rechtspersonen — Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in de lidstaat van de ontvangende vennootschap — Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in een derde land dat partij is bij de associatieovereenkomst — Verschil in behandeling — Beperking — Rechtvaardiging — Doeltreffendheid van de fiscale controles — Mogelijkheid om zich op artikel 64 VWEU te beroepen in het kader van de associatieovereenkomsten EG-Tunesië en EG-Libanon)

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Tributário de Lisboa — Portugal) — SECIL — Companhia Geral de Cal e Cimento SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-464/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 63 tot en met 65 VWEU - Associatieovereenkomst EG-Tunesië - Artikelen 31, 34 en 89 - Associatieovereenkomst EG-Libanon - Artikelen 31, 33 en 85 - Belasting op de inkomsten van rechtspersonen - Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in de lidstaat van de ontvangende vennootschap - Dividenden ontvangen van een vennootschap die is gevestigd in een derde land dat partij is bij de associatieovereenkomst - Verschil in behandeling - Beperking - Rechtvaardiging - Doeltreffendheid van de fiscale controles - Mogelijkheid om zich op artikel 64 VWEU te beroepen in het kader van de associatieovereenkomsten EG-Tunesië en EG-Libanon))
   (2017/C 030/05)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Tributário de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SECIL — Companhia Geral de Cal e Cimento SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Dictum

               1)

               De artikelen 63 en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           een in Portugal gevestigde vennootschap die dividenden ontvangt van een vennootschap die is gevestigd in Tunesië respectievelijk Libanon, zich kan beroepen op artikel 63 VWEU om op te komen tegen de fiscale behandeling van deze dividenden in die lidstaat, die steunt op een regeling die niet ertoe strekt uitsluitend van toepassing te zijn op situaties waarin de ontvangende vennootschap beslissende invloed op de uitkerende vennootschap uitoefent;

                           —

                           een regeling als in het hoofdgeding, volgens welke een vennootschap die ingezetene van een lidstaat is, dividenden volledig of gedeeltelijk kan aftrekken van haar belastinggrondslag, wanneer deze dividenden worden uitgekeerd door een vennootschap die ingezetene van diezelfde lidstaat is, terwijl die aftrek niet mogelijk is wanneer de uitkerende vennootschap ingezetene van een derde land is, een door artikel 63 VWEU in beginsel verboden beperking van het kapitaalverkeer tussen de lidstaten en derde landen vormt;

                           —

                           de weigering van volledige of gedeeltelijke aftrek van de ontvangen dividenden van de belastinggrondslag op grond van artikel 46, leden 1 en 8, van de Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Coletivas (wetboek inzake de vennootschapsbelasting), zoals van toepassing in 2009, kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer het voor de belastingautoriteiten van de lidstaat waarvan de ontvangende vennootschap ingezetene is, onmogelijk blijkt te zijn om van het derde land waarvan de uitkerende vennootschap ingezetene is, de inlichtingen te verkrijgen die hen in staat stellen na te gaan of is voldaan aan de voorwaarde dat de uitkerende vennootschap aan de belasting is onderworpen;

                           —

                           de weigering van gedeeltelijke aftrek krachtens artikel 46, lid 11, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, in de genoemde toepasselijke versie, niet kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer deze bepaling kan worden toegepast in situaties waarin niet kan worden nagegaan of de uitkerende vennootschap in de staat waarvan zij ingezetene is, aan de belasting is onderworpen, hetgeen de verwijzende rechter moet uitmaken.

               2)

               Artikel 64, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           voor zover met de vaststelling van de in artikel 41, lid 5, onder b), van het Estatuto dos Benefícios Fiscais (regeling inzake belastingvoordelen), zoals van toepassing in 2009, neergelegde regeling inzake belastingvoordelen voor op overeenkomsten gebaseerde investeringen en van de in artikel 42 van dit statuut neergelegde regeling inzake dividenden uit Afrikaanse landen met Portugees als officiële taal en Oost-Timor het rechtskader inzake de behandeling van dividenden uit Tunesië en Libanon niet is gewijzigd, de vaststelling van deze regelingen niet wegneemt dat de uitsluiting van dividenden die worden uitgekeerd door in deze derde landen gevestigde vennootschappen van de mogelijkheid van volledige of gedeeltelijke aftrek, moet worden aangemerkt als een bestaande beperking;

                           —

                           een lidstaat aan de bij artikel 64, lid 1, VWEU geboden mogelijkheid verzaakt door, zonder de bestaande regeling formeel in te trekken of te wijzigen, een internationale overeenkomst zoals een associatieovereenkomst te sluiten, waarin, in een bepaling met rechtstreekse werking, een in dat artikel 64, lid 1, bedoelde categorie van kapitaalverkeer wordt vrijgemaakt; een dergelijke wijziging van het rechtskader moet, wat de gevolgen voor de mogelijkheid om zich te beroepen op artikel 64, lid 1, VWEU betreft, bijgevolg worden gelijkgesteld met de invoering van een nieuwe regeling die steunt op een andere hoofdgedachte dan de bestaande regeling.

               3)

               Artikel 34, lid 1, van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, ondertekend te Brussel op 17 juli 1995 en namens de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal goedgekeurd bij besluit 98/238/EG, EGKS van de Raad en de Commissie van 26 januari 1998, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het rechtstreeks toepasselijk is en kan worden ingeroepen in een situatie als in het hoofdgeding, waarin een vennootschap die ingezetene van Portugal is, dividenden van een vennootschap die ingezetene van Tunesië is, ontvangt wegens de directe investering die zij in de uitkerende vennootschap heeft gedaan, teneinde op te komen tegen de fiscale behandeling van die dividenden in Portugal;

                           —

                           een regeling als in het hoofdgeding, volgens welke een vennootschap die ingezetene van een lidstaat is, dividenden volledig of gedeeltelijk kan aftrekken van haar belastinggrondslag, wanneer deze dividenden worden uitgekeerd door een vennootschap die ingezetene van diezelfde lidstaat is, terwijl die aftrek niet mogelijk is wanneer de uitkerende vennootschap ingezetene van Tunesië is, een beperking van het vrije kapitaalverkeer vormt, die met betrekking tot directe investeringen en inzonderheid de repatriëring van de opbrengst van deze investeringen in beginsel is verboden door artikel 34, lid 1, van deze overeenkomst;

                           —

                           de werking van deze bepaling in een situatie als in het hoofdgeding niet wordt beperkt door artikel 89 van deze overeenkomst;

                           —

                           de weigering van volledige of gedeeltelijke aftrek van de ontvangen dividenden van de belastinggrondslag van de ontvangende vennootschap op grond van artikel 46, leden 1 en 8, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, zoals van toepassing in 2009, kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer het voor de belastingautoriteiten van de lidstaat waarvan de ontvangende vennootschap ingezetene is, onmogelijk blijkt te zijn om van de Republiek Tunesië, zijnde de Staat waarvan de uitkerende vennootschap ingezetene is, de inlichtingen te verkrijgen die hen in staat stellen na te gaan of is voldaan aan de voorwaarde dat de uitkerende vennootschap aan de belasting is onderworpen;

                           —

                           de weigering van een dergelijke gedeeltelijke aftrek krachtens artikel 46, lid 11, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, in de genoemde toepasselijke versie, niet kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer deze bepaling kan worden toegepast in situaties waarin niet kan worden nagegaan of de uitkerende vennootschap in Tunesië, zijnde de Staat waarvan deze vennootschap ingezetene is, aan de belasting is onderworpen, hetgeen de verwijzende rechter moet uitmaken.

               4)

               Artikel 31 van de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, ondertekend te Luxemburg op 17 juni 2002 en namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2006/356/EG van de Raad van 14 februari 2006, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het rechtstreeks toepasselijk is;

                           —

                           een situatie als in het hoofdgeding, waarin het gaat om de fiscale behandeling van dividenden uit directe investeringen die een ingezetene van Portugal heeft gedaan in Libanon, onder het in artikel 33, lid 2, van deze overeenkomst bedoelde geval valt; bijgevolg verzet artikel 33, lid 1, van deze overeenkomst zich niet ertegen dat artikel 31 ervan in casu wordt ingeroepen;

                           —

                           een regeling als in het hoofdgeding, volgens welke een vennootschap die ingezetene van een lidstaat is, dividenden volledig of gedeeltelijk kan aftrekken van haar belastinggrondslag, wanneer deze dividenden worden uitgekeerd door een vennootschap die van diezelfde lidstaat ingezetene is, terwijl die aftrek niet mogelijk is wanneer de uitkerende vennootschap ingezetene van Libanon is, een beperking van het vrije kapitaalverkeer vormt, die in beginsel is verboden door artikel 31 van de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds;

                           —

                           de werking van deze bepaling in een situatie als in het hoofdgeding niet wordt beperkt door artikel 85 van deze overeenkomst;

                           —

                           de weigering van volledige of gedeeltelijke aftrek van de ontvangen dividenden van de belastinggrondslag van de ontvangende vennootschap op grond van artikel 46, leden 1 en 8, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, zoals van toepassing in 2009, kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer het voor de belastingautoriteiten van de lidstaat waarvan de ontvangende vennootschap ingezetene is, onmogelijk blijkt te zijn om van de Republiek Libanon, zijnde de Staat waarvan de uitkerende vennootschap ingezetene is, de inlichtingen te verkrijgen die hen in staat stellen na te gaan of is voldaan aan de voorwaarde dat de uitkerende vennootschap aan de belasting is onderworpen;

                           —

                           de weigering van een dergelijke gedeeltelijke aftrek krachtens artikel 46, lid 11, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, in de genoemde toepasselijke versie, niet kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang die verband houden met de noodzaak om de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen, wanneer deze bepaling kan worden toegepast in situaties waarin niet kan worden nagegaan of de uitkerende vennootschap in Libanon, zijnde de Staat waarvan deze vennootschap ingezetene is, aan de belasting is onderworpen, hetgeen de verwijzende rechter moet uitmaken.

               5)

               Aangaande de gevolgen voor het hoofdgeding van de uitlegging van de artikelen 63 tot en met 65 VWEU alsmede van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, en de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds:

                           —

                           wanneer het voor de autoriteiten van de lidstaat waarvan de ontvangende vennootschap ingezetene is, mogelijk is om van de Republiek Tunesië, zijnde de Staat waarvan de uitkerende vennootschap ingezetene is, de inlichtingen te verkrijgen die hen in staat stellen na te gaan of is voldaan aan de voorwaarde dat de uitkerende vennootschap aan de belasting is onderworpen, verzetten de artikelen 63 en 65 VWEU alsmede artikel 34, lid 1, van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, zich tegen de weigering van volledige of gedeeltelijke aftrek van de ontvangen dividenden van de belastinggrondslag van de ontvangende vennootschap krachtens artikel 46, lid 1, of artikel 46, lid 8, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, zoals van toepassing in 2009, zonder dat de Portugese Republiek zich dienaangaande kan beroepen op artikel 64, lid 1, VWEU;

                           —

                           de artikelen 63 en 65 VWEU alsmede artikel 34, lid 1, van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, en artikel 31 van de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, verzetten zich tegen de weigering van gedeeltelijke aftrek van de ontvangen dividenden van de belastinggrondslag van de ontvangende vennootschap op grond van artikel 46, lid 11, van het wetboek inzake de vennootschapsbelasting, in de genoemde toepasselijke versie, wanneer deze bepaling kan worden toegepast in een situatie waarin niet kan worden nagegaan of de uitkerende vennootschappen aan de belasting zijn onderworpen in Tunesië en in Libanon, zijnde de Staten waarvan deze vennootschappen ingezetene zijn, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan, zonder dat de Portugese Republiek zich dienaangaande kan beroepen op artikel 64, lid 1, VWEU;

                           —

                           de in strijd met het Unierecht geïnde bedragen moeten met rente aan de belastingplichtige worden terugbetaald.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak C-561/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 15 oktober 2008 in zaak T-160/04, Potamianos/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/37

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 15 oktober 2008 in zaak T-160/04, Potamianos/Commissie
   (Zaak C-561/08 P)
   (2009/C 44/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Gerasimos Potamianos
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 in zaak T-160/04 vernietigen;

               —

               het beroep van Potamianos niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               beslissen dat elke partij de eigen kosten van deze procedure en van die voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen zal dragen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar hogere voorziening betwist de Commissie de kwalificatie die het Gerecht heeft gegeven aan de kennisgeving die aan de verwerende partij is gezonden om haar mee te delen dat haar overeenkomst van tijdelijk functionaris niet zou worden verlengd. Deze kennisgeving is door het Gerecht immers uitgelegd als een afzonderlijk besluit van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag. Uit de rechtspraak van het Hof en, meer bepaald, het arrest van 14 september 2006, Fernández Gómez (C-417/05 P), volgt echter duidelijk dat een dergelijke kennisgeving een louter informatieve waarde heeft, daar alleen de contractuele bepaling die vermeldt dat de overeenkomst bij afloop ervan niet zal worden verlengd, een bezwarend besluit vormt. Daar deze overeenkomst niet binnen de statutaire termijnen is betwist, had het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk moeten verklaren.
   Door geen rekening te houden met deze rechtspraak heeft het Gerecht dus een rechtsonzekerheid geschapen, zowel voor het Gerecht voor ambtenarenzaken als voor de Commissie en de andere instellingen die soortgelijke overeenkomsten hebben gesloten als in deze zaak aan de orde is.


title: Zaak C-416/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Mestre-Venezia (Italië) op 3 september 2014 — Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA/Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Mestre-Venezia (Italië) op 3 september 2014 — Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA/Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza
   (Zaak C-416/14)
   (2014/C 431/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale di Mestre-Venezia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fratelli De Pra SpA, SAIV SpA

      Verwerende partijen: Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Belluno, Agenzia Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli Vicenza

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de nationale regeling voor eindapparatuur voor mobiele radiocommunicatie via de ether die wordt gevormd door

                           —

                           artikel 2, lid 4, van D.L. nr. 4/2014, omgezet in wet nr. 50/2014;

                           —

                           artikel 160 van D.Lgs. nr. 259/2003;

                           —

                           artikel 21 van de aan DPR nr. 641/72 gehechte tarieflijst,

                     waarin eindapparatuur wordt gelijkgesteld aan radiotoestellen en die voorschrijft dat een gebruiker daarvan over een algemene machtiging beschikt en hem een vergunning voor een radiotoestel wordt afgegeven, die gelden als aanknopingspunt voor de belastingheffing, verenigbaar met het gemeenschapsrecht (richtlijn 1999/5 (1) en de richtlijnen 2002/19 (2), 2002/20 (3), 2002/21 (4) en 2002/22 (5))?
               Is het, inzonderheid in verband met het gebruik van eindapparatuur, verenigbaar met het gemeenschapsrecht dat de Italiaanse Staat de gebruiker verplicht over een algemene machtiging en een vergunning voor radiotoestellen te beschikken, nu het op de markt brengen, het vrij verkeer en het in gebruik nemen van eindapparatuur al omvattend zijn geregeld door het gemeenschapsrecht (richtlijn 1999/5) zonder dat een algemene machtiging en/of vergunning is voorgeschreven?
               De algemene machtiging en de vergunning worden voorgeschreven door de nationale regeling:

                           —

                           hoewel de algemene machtiging geen betrekking heeft op de gebruiker van eindapparatuur, maar enkel op ondernemingen die elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aanbieden (artikelen 1 tot en met 3 van de machtigingsrichtlijn 2002/20);

                           —

                           hoewel de concessie is voorgeschreven voor individuele gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor rechten om nummers te gebruiken, situaties die zeker niet aan de orde zijn bij het gebruik van eindapparatuur;

                           —

                           hoewel de gemeenschapsregeling geen verplichting kent om te beschikken over een algemene machtiging of een vergunning voor eindapparatuur;

                           —

                           hoewel artikel 8 van richtlijn 1999/5 bepaalt dat de lidstaten „het op de markt brengen en het in gebruik nemen op hun grondgebied van apparatuur die is voorzien van het [...] CE-merkteken” niet „verbieden, beperken of verhinderen”;

                           —

                           hoewel een radiotoestel en eindapparatuur voor mobiele radiocommunicatie via de ether, en de regelgeving daarvan, verschillen en zij niet homogeen zijn.

               2)

               Is de nationale regeling die wordt gevormd door

                           —

                           artikel 2, lid 4, van D.L. nr. 4/2014, omgezet in wet nr. 50/2014;

                           —

                           artikel 160 van D.Lgs. nr. 259/2003;

                           —

                           artikel 21 van de aan DPR nr. 641/72 gehechte tarieflijst;

                           —

                           artikel 3 van D.M. nr. 33/1990;

                     op grond waarvan

                           —

                           het in artikel 20 van richtlijn 2002/22 bedoelde contract tussen de exploitant en de gebruiker om de commerciële betrekkingen te regelen tussen consumenten en eindgebruikers enerzijds en een onderneming of ondernemingen die aansluiting en bijbehorende diensten aanbieden anderzijds — „op zich” ook kan gelden als vervangend document voor de algemene machtiging en/of vergunning voor een radiotoestel, zonder tussenkomst, activiteit of controle door de overheid;

                           —

                           het contract tevens de kenmerken van het type eindapparatuur en de homologatie (niet voorgeschreven krachtens artikel 8 van richtlijn 1999/5) moet bevatten,

                     verenigbaar met het gemeenschapsrecht (richtlijn 1999/5 en richtlijn 2002/20, met name artikel 20)?

               3)

               Zijn de bepalingen van artikel 2, lid 4, van D.L. nr. 4/2014, omgezet in wet nr. 50/2014, in samenhang met artikel 160 van D.Lgs. nr. 259/2003 en artikel 21 van de aan DPR nr. 641/1972 gehechte tarieflijst, waarin enkel een bepaalde categorie gebruikers, partijen bij een contract dat formeel als „abonnement” wordt benoemd, verplicht wordt te beschikken over een algemene machtiging en een vergunning voor een radiotoestel, terwijl gebruikers van elektronischecommunicatiediensten met een anders benoemd contract (beltegoed of oplaadbaar) niet over een algemene machtiging of vergunning hoeven te beschikken, verenigbaar met de bovengenoemde bepalingen van gemeenschapsrecht?

               4)

               Staat artikel 8 van Europese richtlijn 1999/5 in de weg aan een nationale regeling zoals artikel 2, lid 4, van D.L. nr. 4/2014, omgezet in wet nr. 50/2014, artikel 160 van D.Lgs. nr. 259/2003 en artikel 21 van de aan DPR nr. 641/1972 gehechte tarieflijst, waarin:

                           —

                           een administratieve handeling is neergelegd voor de afgifte van een algemene machtiging en een vergunning voor een radiotoestel;

                           —

                           is bepaald dat ter zake hiervan een belasting voor overheidsconcessies verschuldigd is,

                     aangezien deze handelingen een beperking zijn van het in gebruik nemen, het gebruik en het vrij verkeer van eindapparatuur?

      (1)  Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (PB L 91, blz. 10).

      (2)  Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7).

      (3)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).

      (4)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).

      (5)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).


title: Zaak T-581/11: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Dimian/BHIM — Bayer Design Fritz Bayer (Baby Bambolina) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk Baby Bambolina — Niet-ingeschreven ouder nationaal merk Bambolina — Relatieve weigeringsgrond — Geen gebruik in economisch verkeer van teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/9

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2013 — Dimian/BHIM — Bayer Design Fritz Bayer (Baby Bambolina)
   (Zaak T-581/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk Baby Bambolina - Niet-ingeschreven ouder nationaal merk Bambolina - Relatieve weigeringsgrond - Geen gebruik in economisch verkeer van teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 359/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimian AG (Nuremberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en G. Ghisletti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bayer Design Fritz Bayer GmbH & Co. KG (Michelau, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Pröll, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 augustus 2011 (zaak R 1822/2010-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Dimian AG en Bayer Design Fritz Bayer GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dimian AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-205/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Commissie/Oostenrijk

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/17

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Commissie/Oostenrijk
   (Zaak C-205/06)
   (2006/C 165/30)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en B. Martenczuk als gemachtigden)

      Verweerster: Republiek Oostenrijk
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de gepaste maatregelen te nemen voor de opheffing van de onverenigbaarheden inzake transferbepalingen in bilaterale investeringsovereenkomsten met Korea, Kaapverdië, China, Maleisië, de Russische Federatie en Turkije, de krachtens artikel 307, lid 2, van het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Krachtens artikel 307 van het EG-Verdrag zijn de lidstaten gehouden alle passende middelen te gebruiken om de onverenigbaarheden met het EG-Verdrag op te heffen, die zijn vastgesteld in de overeenkomsten welke zij vóór 1 januari 1958 of vóór de datum van hun toetreding tot de Europese Gemeenschap hebben gesloten.
   De Commissie is van mening dat de bepalingen betreffende de vrije transfer van betalingen verband houdend met investeringen in het kader van de bilaterale investeringsovereenkomsten die de Republiek Oostenrijk vóór haar toetreding tot de Europese Unie met Korea, Kaapverdië, China, Maleisië, de Russische Federatie en Turkije heeft gesloten, onverenigbaar zijn met het EG-Verdrag. Op grond van die bepalingen zou de Republiek Oostenrijk immers niet de beperkingen van het kapitaal- en betalingsverkeer kunnen toepassen die de Raad van de Europese Unie krachtens de artikelen 57, lid 2, 59 en 60, lid 1, van het EG-Verdrag kan vaststellen.
   Het argument van de Oostenrijkse regering, dat die overeenkomsten niet van invloed zijn op haar stemgedrag in de Raad, doet niet ter zake. Alleen relevant is de vraag of de Republiek Oostenrijk in casu, conform haar volkenrechtelijke verplichtingen, de beperkende maatregelen ten uitvoer kan leggen. Dit is volgens de bepalingen van de betrokken door Oostenrijk gesloten investeringsverdragen niet het geval. Om dezelfde reden is ook het argument, dat Oostenrijk een beslissing van de Raad die met gekwalificeerde meerderheid wordt genomen niet alleen kan verhinderen, niet van beslissend belang.
   Aangezien in casu een onverenigbaarheid met het EG-Verdrag bestaat, dient Oostenrijk de passende middelen vast te stellen om deze onverenigbaarheid op te heffen. Indien zij niet over een ander middel beschikt, zou — volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie — evenwel zelfs een verplichting kunnen ontstaan om de betrokken overeenkomst op te zeggen.


title: Zaak C-38/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Spanje) — Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa — Extranjeria/Samir Zaizoune (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Gemeenschappelijke normen en procedures voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen — Artikelen 6, lid 1, en 8, lid 1 — Nationale regeling op grond waarvan in geval van illegaal verblijf, naargelang van de omstandigheden, ofwel een geldboete wordt opgelegd ofwel de verwijdering wordt gelast)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Spanje) — Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa — Extranjeria/Samir Zaizoune
   (Zaak C-38/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen - Artikelen 6, lid 1, en 8, lid 1 - Nationale regeling op grond waarvan in geval van illegaal verblijf, naargelang van de omstandigheden, ofwel een geldboete wordt opgelegd ofwel de verwijdering wordt gelast))
   (2015/C 205/11)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Subdelegación del Gobierno en Guipuzkoa — Extranjeria

      Verwerende partij: Samir Zaizoune

      Dictum

   Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven — met name de artikelen 6, lid 1, en 8, lid 1, ervan, gelezen in samenhang met artikel 4, leden 2 en 3 — dient aldus te worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan in geval van illegaal verblijf van onderdanen van derde landen op het grondgebied van die staat, naargelang van de omstandigheden, ofwel een geldboete wordt opgelegd ofwel de verwijdering wordt gelast, waarbij beide maatregelen elkaar wederzijds uitsluiten.

      (1)  PB C 93 van 29.3.2014.


title: Zaak C-278/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Carol Marilyn Robins, John Burnett/Secretary of State for Work and Pensions (Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Uitvoering — Artikel 8 — Voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen — Ouderdomsuitkeringen — Bescherming van verkregen rechten — Omvang van bescherming — Aansprakelijkheid van lidstaat voor onjuiste uitvoering van richtlijn — Voorwaarden)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Carol Marilyn Robins, John Burnett/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-278/05) (1)

   (Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Uitvoering - Artikel 8 - Voor een of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen - Ouderdomsuitkeringen - Bescherming van verkregen rechten - Omvang van bescherming - Aansprakelijkheid van lidstaat voor onjuiste uitvoering van richtlijn - Voorwaarden)
   (2007/C 56/09)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice, Chancery Division
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Carol Marilyn Robins, John Burnett

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice, Chancery Division — Uitlegging van artikel 8 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23) — Omvang van de verplichting om de verkregen rechten of rechten in wording van werknemers op ouderdomsuitkeringen te beschermen
   Dictum

               1)

               Artikel 8 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, moet aldus worden uitgelegd dat bij insolventie van de werkgever en ontoereikendheid van de activa van de voor één of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen, de financiering van verkregen rechten op ouderdomsuitkeringen niet noodzakelijkerwijs hoeft te worden gewaarborgd door de lidstaten zelf, noch volledig hoeft te zijn.

               2)

               Artikel 8 van richtlijn 80/987 verzet zich tegen een beschermingsstelsel als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde.

               3)

               Voor het geval artikel 8 van richtlijn 80/987 onjuist is uitgevoerd, kan de betrokken lidstaat slechts aansprakelijk worden gesteld indien komt vast te staan dat deze staat zich schuldig heeft gemaakt aan een kennelijke en ernstige overschrijding van de grenzen van zijn beoordelingsbevoegdheid.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak C-129/14 PPU: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Strafzaak tegen Zoran Spasic (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Artikelen 50 en 52 — Beginsel ne bis in idem — Schengenuitvoeringsovereenkomst — Artikel 54 — Begrippen straf die „is ondergaan” en straf die „daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd” )

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/13

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Strafzaak tegen Zoran Spasic
   (Zaak C-129/14 PPU) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Artikelen 50 en 52 - Beginsel ne bis in idem - Schengenuitvoeringsovereenkomst - Artikel 54 - Begrippen straf die „is ondergaan” en straf die „daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd”))
   2014/C 253/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Nürnberg

      Partij in de strafzaak

   Zoran Spasic

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Nürnberg — Uitlegging van artikel 54 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst gelezen in samenhang met artikel 50 van het Handvest van de grondrechten — Beginsel „ne bis in idem” — Voorwaarde dat de straf reeds is ondergaan of daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd, dan wel op grond van de wetten van de veroordelende overeenkomstsluitende partij niet meer ten uitvoer kan worden gelegd — Persoon die voor dezelfde feiten in een andere lidstaat is veroordeeld en is bestraft met een vrijheidsstraf en een geldstraf, maar die zijn gevangenisstraf niet heeft uitgezeten

      Dictum

               1)

               Artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990 en in werking getreden op 26 maart 1995, dat de toepassing van het beginsel ne bis in idem afhankelijk stelt van de voorwaarde dat in geval van veroordeling de straf „is ondergaan” of „daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd”, is verenigbaar met artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, waarin dat beginsel wordt gewaarborgd.

               2)

               Artikel 54 van die overeenkomst moet aldus worden uitgelegd dat niet kan worden aangenomen dat een straf is ondergaan of ten uitvoer wordt gelegd in de zin van die bepaling, wanneer een persoon, die bij eenzelfde beslissing van een rechterlijke instantie van een andere lidstaat is veroordeeld tot een geldstraf en tot een vrijheidsstraf, alleen de hem opgelegde geldstraf betaalt, terwijl de vrijheidsstraf niet ten uitvoer is gelegd.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak T-107/06: Beroep ingesteld op 5 april 2006 — INET HELLAS — ILEKTRONIKI IPIRESIA PLIROFORION EPE/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/22

         Beroep ingesteld op 5 april 2006 — INET HELLAS — ILEKTRONIKI IPIRESIA PLIROFORION EPE/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-107/06)
   (2006/C 190/40)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: INET HELLAS — ILEKTRONIKI IPIRESIA PLIROFORION EPE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Hatzopoulos, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               de handeling van de Europese Commissie met kenmerk INFSO/A3/VS D(2006) 703641/31/1/2006 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat de bestreden handeling onwettig is, omdat daarin ten onrechte ervan wordt uitgegaan dat de registratie van de internetdomeinnaam co.eu door gemeenschapsrechtelijke regels verboden is. In werkelijkheid verbiedt geen enkele gemeenschapsregel het gebruik van de naam co.eu. Integendeel, verordening nr. 40/94 stelt registratie van die naam verplicht.


title: Zaak T-323/14: Beroep ingesteld op 7 mei 2014 — Bankia/BHIM — Banco ActivoBank (Portugal) (Bankia)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/25

         Beroep ingesteld op 7 mei 2014 — Bankia/BHIM — Banco ActivoBank (Portugal) (Bankia)
   (Zaak T-323/14)
   2014/C 261/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bankia, SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordiger: F. De Barba, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Banco ActivoBank (Portugal), SA (Lissabon, Portugal)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 14 februari 2014 in de zaken R 649/2013-2 en R 744/2013-2 te vernietigen, zodat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 125 284 voor „BANKIA” wordt toegewezen voor alle waren en diensten;

               —

               opposante en/of het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster/appellante in het kader van dit beroep heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „Bankia” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 38, 41 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 125 284

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Banco ActivoBank (Portugal), SA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „BANKY” voor diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het door BANKIA S.A. ingestelde beroep en gedeeltelijke toewijzing van het door Banco ActivoBank (Portugal), SA ingestelde beroep, waarbij het litigieuze merk voor een ruimer scala aan diensten werd geweigerd

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-330/12: Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Hut.com/BHIM — Intersport France (THE HUT) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk THE HUT — Ouder nationaal woordmerk LA HUTTE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/26

         Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Hut.com/BHIM — Intersport France (THE HUT)
   (Zaak T-330/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk THE HUT - Ouder nationaal woordmerk LA HUTTE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 253/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Hut.com Ltd (Northwich, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Intersport France (Longjumeau, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 april 2012 (zaak R 814/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Intersport France en The Hut.com Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Hut.com Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-505/13: Beroep ingesteld op 20 september 2013 — Stichting Sona en Nao/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/63

         Beroep ingesteld op 20 september 2013 — Stichting Sona en Nao/Commissie
   (Zaak T-505/13)
   2013/C 344/117
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Sona (Curaçao, voormalige Nederlandse Antillen); en Nao NV (Curaçao) (vertegenwoordigers: R. Martens, K. Beirnaert en A. Van Vaerenbergh, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de nietigverklaring van de beslissing van de Europese Commissie van 28 juni 2013, waarvan verzoeksters pas eind juli 2013 kennis hebben gekregen, om Stichting SONA niet als gedelegeerde entiteit aan te duiden voor de uitvoeringstaken van het enkelvoudig programmeringsdocument voor de voormalige Nederlandse Antillen onder het tiende Europees ontwikkelingsfonds;

               —

               de nietigverklaring van de beslissing van de Europese Commissie om de uitvoeringstaken voor dit programmeringsdocument aan International Management Group („IMG”) toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het vermoeden van onschuld, de rechten van de verdediging, het recht op bescherming van persoonsgegevens en het geheim of de vertrouwelijkheid van onderzoek, zoals beschermd in artikelen 8 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in artikelen 6 en 8 van het EVRM en in artikel 16 van het VWEU.
               Verzoekende partijen voeren aan dat verweerster brieven heeft gezonden naar de Nederlandse regering over een hangend onderzoek uitgevoerd door het Europees Bureau voor fraudebestrijding („OLAF”) waarin nog geen (eind)verslag is opgesteld, maar waarin zij verzoeksters uitdrukkelijk noemt en waarin zij aangeeft, of minstens zeer sterk de suggestie wekt, dat verzoeksters betrokken zijn bij onregelmatigheden in het kader van het beheer van het negende Europees ontwikkelingsfondsproject, en waarin zij vervolgens, op basis van die bewering, heeft besloten dat het beheer van het tiende Europees ontwikkelingsfonds voor de projecten op de voormalige Nederlandse Antillen niet aan verzoeksters kan worden toegewezen. Dit terwijl verzoeksters nooit door OLAF als „betrokken persoon” aangemerkt werden, verzoeksters derhalve nooit hebben geweten dat zij zich als „betrokken persoon” hadden moeten verdedigen, en het verzoeksters aldus onmogelijk is gemaakt zich te verdedigen, daar zij tot op heden nog steeds niet vernomen hebben welke de concrete beweerdelijk tegen hen bestaande beschuldigingen zijn waar zij zich tegen moeten verdedigen.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van het vertrouwensbeginsel door in hoofde van verzoeksters een gerechtvaardigde verwachting te creëren dat verzoekende partijen zouden instaan voor de uitvoering van het tiende Europees ontwikkelingsfonds met betrekking tot de voormalige Nederlandse Antillen.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een schending van het evenredigheidsbeginsel doordat de Commissie overgaat tot uitsluiting van verzoeksters enkel en alleen omdat er „voorlopige bevindingen” in een OLAF-onderzoek bestaan die op „mogelijke problemen” wijzen.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een schending van de hoorplicht.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van het transparantiebeginsel zoals opgenomen in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 215/2008 (1) en het motiveringsbeginsel.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan een schending van artikel 18 van Verordening (EG) nr. 2304/2002 (2) en van het enkelvoudig programmeringsdocument voor het 10e Europees ontwikkelingsfonds.

               7)

               Zevende middel, ontleend aan een schending van artikel 29 van Verordening (EG) nr. 215/2008 doordat de voorwaarden om de uitvoering van de financiering in het kader van gezamenlijk beheer aan IMG toe te wijzen niet zijn vervuld. De tweede bestreden beslissing zou daarmee eveneens onwettig zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 215/2008 van de Raad van 18 februari 2008 inzake het Financieel Reglement van toepassing op het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2304/2002 van de Commissie van 20 december 2002 houdende uitvoering van Besluit 2001/822/EG van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap („LGO-besluit”) (PB L 348, blz. 82).


title: Zaak T-85/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Strack/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsronde 2001/2002 — Regelmatigheid van beoordelingsprocedure )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2008 — Strack/Commissie
   (Zaak T-85/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsronde 2001/2002 - Regelmatigheid van beoordelingsprocedure’)
   (2008/C 64/51)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Wasserliesch, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Mosar, vervolgens F. Gengler en P. Goergen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Krämer en A. Manville, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van de beoordelingsronde 2001/2002, voor zover deze verzoeker betreft en, anderzijds, nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over deze periode
   Dictum

               1)

               Het besluit tot vaststelling van het loopbaanontwikkelingsrapport van Guido Strack voor de beoordelingsronde 2001/2002 wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-336/05: Beroep ingesteld op  5 september 2005  — De Soeten/Raad

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/27

         Beroep ingesteld op 5 september 2005 — De Soeten/Raad
   (Zaak T-336/05)
   (2005/C 296/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Henders De Soeten (Den Haag, Nederland) [vertegenwoordiger(s): S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad tot afwijzing van verzoeksters verzoek om vervroegde pensionering zonder pensioenvermindering;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een voormalig ambtenaar van de Raad, en is sedert 1 juli 2004 met pensioen. Zij heeft verzocht om toepassing van de maatregel van artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut, volgens welke het tot aanstelling bevoegd gezag in het belang van de dienst aan de hand van door middel van algemene uitvoeringsbepalingen vastgestelde objectieve criteria en transparante procedures kan besluiten de in lid 1, sub b, van dat artikel bedoelde pensioenvermindering niet toe te passen op de ambtenaren die de dienst vóór hun 63-jarige leeftijd beëindigen.
   Met haar beroep komt verzoekster op tegen de weigering om deze maatregel op haar toe te passen. Zij stelt dat een van de kandidaten op wie deze maatregel is toegepast, in dezelfde dienst werkte als zij. Zij meent derhalve dat de behoeften van de dienst in beide gevallen dezelfde waren, en stelt schending van het voornoemde artikel en van de door de Raad vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen, nu zij zowel een grotere anciënniteit als grotere verdiensten had dan de andere kandidaat.
   Verder stelt zij een kennelijke beoordelingsfout voorzover de Raad heeft aangenomen dat de beoordeling van het criterium van de behoeften van de dienst impliceerde dat de individuele kwaliteiten van de ambtenaren in aanmerking moesten worden genomen.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2002 in zaak T-123/00: Dr. Karl Thomae GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Geneesmiddelen voor menselĳk gebruik — Verordening (EEG) nr. 2309/93 — Communautaire vergunning voor het in de handel brengen — Verordening (EG) nr. 542/95 — Wĳziging van de voorwaarden van de vergunning — Benaming en verpakkingsvorm van het geneesmiddel")

text:
C 44/22                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.2.2003
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 door M. Pechstein, hoogleraar, tegen Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en
                       van 5 december 2002                                  K.-D. Borchardt), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland
                                                                            (gemachtigden: aanvankelijk W.-D. Plessing en T. Jürgensen,
in zaak T-70/00, Paul Edwin Hoyer tegen Commissie van                       vervolgens Plessing en M. Lumma), betreffende een verzoek
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                             tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                            22 december 1999 inzake ontwerp-staatssteunregeling
(„Tijdelijke functionarissen — Uitvoering van arrest van                    nr. 506/99, heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid),
                        Gerecht — Ontslag”)                                 samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili,
                                                                            J. Pirrung, P. Mengozzi en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
                                                                            D. Christensen, administrateur, op 5 december 2002 een arrest
                            (2003/C 44/38)
                                                                            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                            1)     Wijst de exceptie van niet-ontvankelijkheid af.
                                                                            2)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
In zaak T-70/00, Paul Edwin Hoyer, voormalig tijdelijk func-
tionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd door G. van                 (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
der Wal, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: aanvankelijk G. Valsesia en C. Van der Hauwaert, nadien
F. Clotuche-Duvieusart en M. H. M. Speyart), betreffende
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 24 januari 2000 tot beëindiging van
verzoekers overeenkomst tot aanstelling als tijdelijk functiona-               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ris, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en                                   van 10 december 2002
P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
ministrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen waarvan                 in zaak T-123/00: Dr. Karl Thomae GmbH tegen Commis-
het dictum luidt als volgt:                                                            sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
1)     Verwerpt het beroep.                                                 („Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Verordening
2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.          (EEG) nr. 2309/93 — Communautaire vergunning voor het
                                                                            in de handel brengen — Verordening (EG) nr. 542/95
                                                                            — Wijziging van de voorwaarden van de vergunning —
( 1) PB L 149 van 27.5.2000.                                                     Benaming en verpakkingsvorm van het geneesmiddel”)
                                                                                (2003/C 44/40)
                                                                                (Procestaal: Engels)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 5 december 2002                                  In zaak T-123/00, Dr. Karl Thomae GmbH, gevestigd te
                                                                            Biberach an der Riß (Duitsland), vertegenwoordigd door
in zaak T-114/00: Aktionsgemeinschaft Recht und Eigen-                      D. Waelbroeck en D. Brinckman, advocaten, domicilie gekozen
tum eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                         hebbende te Luxemburg, ondersteund door European Federa-
                                 pen ( 1)                                   tion of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA),
                                                                            gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door D. Perkins,
(„Steunmaatregelen van staten — Programma voor aankoop                      solicitor, en M. Van Kerckhove, advocaat, domicilie gekozen
                                                                            hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Euro-
van land- en bosbouwgrond in voormalige Duitse Democrati-
sche Republiek — Niet inleiden van formele onderzoeksproce-                 pese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Wainwright en
dure van artikel 88, lid 2, EG — Steunregeling — Beroep tot                 H. Støvlbæk), ondersteund door Raad van de Europese Unie
                                                                            (gemachtigden: M.-C. Giorgi en G. Houttuin), betreffende een
     nietigverklaring — Vereniging — Ontvankelijkheid”)
                                                                            verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 1 maart 2000
                                                                            van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling
                            (2003/C 44/39)                                  houdende afwijzing van de aanvraag tot wijziging van bepaalde
                                                                            voorwaarden van de vergunning voor het in de handel brengen
                           (Procestaal: Duits)                              van het geneesmiddel „Daquiran”, heeft het Gerecht (Vijfde
                                                                            kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident,
                                                                            R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers,
In zaak T-114/00, Aktionsgemeinschaft Recht und Eigen-                      administrateur, op 10 december 2002 een arrest gewezen
tum eV, gevestigd te Borken (Duitsland), vertegenwoordigd                   waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 22.2.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/23
1)     Verklaart nietig het besluit van 1 maart 2000 van het Europees      3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
       Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling houdende afwijzing
       van de aanvraag tot wijziging van bepaalde voorwaarden van de
       vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel       (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
       „Daquiran”.
2)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede de kosten
       van verzoekster en van EFPIA, interveniënte, zal dragen.
3)     Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.
                                                                                van 12 december 2002
                                                                           in zaak T-136/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures
                                                                           — Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
                      van 12 december 2002                                 behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Beroep tot schadevergoeding)
in zaak T-135/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                                                       (2003/C 44/42)
(Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures                                                 (Procestaal: Frans)
— Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                  — Beroep tot schadevergoeding)
                                                                           In zaak T-136/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-
                            (2003/C 44/41)                                 missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
                                                                           vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten,
                                                                           advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                           (Procestaal: Frans)                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                           C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep
                                                                           tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-
                                                                           sie om verzoeker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 2
In zaak T-135/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-                   „Automobielen, andere vervoermiddelen en aanverwante ma-
missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                 chinebouw” van directoraat F „Kapitaal- en consumptiegoe-
vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten,                    derenindustrie” van directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                  070/99) en van het besluit om een andere kandidaat in die
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    functie aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft
C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep               het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-            president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Pa-
sie om verzoeker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 1               lacio González, hoofdadministrateur, op 12 december 2002
„Telecommunicatie en postwezen, coördinatie informatie-                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
maatschappij” van directoraat C „Informatie, communicatie,
multimedia” van directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/
                                                                           1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling van 5 000 euro aan
069/99) en van het besluit om een andere kandidaat in die
                                                                                verzoeker.
functie aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio         2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
González, hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling van 5 000 euro aan
                                                                           (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
       verzoeker.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak C-417/14 RX: Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 9 september 2014 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 10 juli 2014 in zaak T-401/11 P, Livio Missir Mamachi di Lusignano/Europese Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/21

      Beslissing van het Hof (Kamer van heroverweging) van 9 september 2014 strekkende tot heroverweging van het arrest van het Gerecht (Kamer voor hogere voorzieningen) van 10 juli 2014 in zaak T-401/11 P, Livio Missir Mamachi di Lusignano/Europese Commissie
      (Zaak C-417/14 RX)
      (2014/C 395/26)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen in de procedure voor het Gerecht

         Verzoekende partij: Livio Missir Mamachi di Lusignano (vertegenwoordigers: Fabrizio di Gianni, Renato Antonini, Gabriele Coppo en Aldo Scalini, avvocati)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Vragen die voorwerp van heroverweging zijn

      De heroverweging betreft de vraag of het arrest van het Gerecht van de Europese Unie, Missir Mamachi di Lusignano/Commissie (T-401/11 P, EU:T:2014:625), de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie aantast doordat dit Gerecht, als rechter in hogere voorziening, heeft geoordeeld dat het bevoegd is om als rechter in eerste aanleg uitspraak te doen op een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie

                  —

                  dat is gebaseerd op niet-nakoming door een instelling van haar plicht om haar ambtenaren te beschermen,

                  —

                  dat is ingesteld door derden in hun hoedanigheid van rechthebbenden van een overleden ambtenaar alsmede in hun hoedanigheid van gezinsleden van deze ambtenaar, en dat

                  —

                  strekt tot vergoeding van de door de overleden ambtenaar persoonlijk geleden immateriële schade en van de door deze derden geleden vermogensschade en ideële schade.

            De in artikel 23 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde belanghebbenden en de partijen in de procedure bij het Gerecht van de Europese Unie wordt verzocht hun schriftelijke opmerkingen over deze vraag bij het Hof van Justitie van de Europese Unie in te dienen binnen een termijn van één maand te rekenen vanaf de betekening van de onderhavige beslissing.


title: Zaak T-725/16: Beroep ingesteld op 13 oktober 2016 — Palos Caravina/CdT

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/32

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2016 — Palos Caravina/CdT
   (Zaak T-725/16)
   (2016/C 462/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria José Palos Caravina (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Salerno en P. Singer, advocaten)

      Verwerende partij: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van het CDT waarbij de inwilliging is geweigerd van haar verzoek om toezending van het in oktober 2015 bekendgemaakte besluit tot aanstelling van [X] binnen het Spaanse vertaalteam alsmede, voor zover nodig, het besluit van het TABG van 5 juli 2016 tot afwijzing van haar klacht tegen die weigering;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster één middel aan, ontleend aan schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut.
   Zij is namelijk van mening dat de aankondiging van de „aankomst” van een persoon in een dienst niet voldoet aan de in dat artikel opgenomen verplichting tot bekendmaking van aanstellingsbesluiten en dat bij gebreke van een regelmatige bekendmaking elk personeelslid het recht heeft, de toezending van het betrokken aanstellingsbesluit te verlangen. Dit recht heeft het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CDT) in casu dus geschonden, en wel door de vaststelling van het bestreden besluit, namelijk het besluit van 23 december 2015 waarbij haar de toezending van dat besluit is geweigerd.
   Voorts is zij van mening dat verordening nr. 45/2001, betreffende de bescherming van persoonsgegevens, zich niet kan verzetten tegen dit uit artikel 25 van het Ambtenarenstatuut voortvloeiend recht, aangezien laatstgenoemd artikel, zelfs al zou ervan worden uitgegaan dat een aanstellingsbesluit onder de door die verordening beschermde gegevens valt, moet worden aangemerkt als een lex specialis, die derden een recht op inzage geeft.


title: Zaak T-419/03: Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door ARGEV Verpackungsverwertungs-Gesellschaft mbH en Altstoff Recycling Austria Aktiengesellschaft tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 59/27
Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door ARGEV                      exclusiviteitsverplichting bevatten (quod non), voldoen de
Verpackungsverwertungs-Gesellschaft mbH en Altstoff                   overeenkomsten aan de voorwaarden van de verordening.
Recycling Austria Aktiengesellschaft tegen de Commissie               Voorwaarden stellen die verder gaan dan de groepsvrijstelling,
              van de Europese Gemeenschappen                          is ongeoorloofd.
                        (Zaak T-419/03)
                                                                      Bovendien zijn de gestelde voorwaarden volgens verzoeksters
                                                                      onuitvoerbaar en onevenredig. Artikel 3, sub b, van de
                          (2004/C 59/43)                              beschikking gaat ervan uit dat ARGEV en/of haar partners
                                                                      steeds beschikken over informatie over de totale hoeveelheid
                         (Procestaal: Duits)                          van verpakkingen waarvoor in het kader van systemen in de
                                                                      huishoudsector een licentie is verleend. Deze informatie is
                                                                      evenwel niet beschikbaar. Bovendien zijn marktaandelen
                                                                      slechts bij benadering te berekenen. De door de Commissie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             voorgeschreven verdeelsleutel voor ingezamelde verpakkingen
schappen is op 22 december 2003 beroep tegen Commissie                is dus niet werkbaar. Voorts leidt artikel 3, sub b, in de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door ARGEV                   realiteit ertoe dat ARGEV haar administratief voorgeschreven
Verpackungsverwertungs-Gesellschaft mbH en Altstoff Recyc-            ophalings- en terugwinningsquotum niet haalt. In het slechtste
ling Austria Aktiengesellschaft Wenen (Oostenrijk), vertegen-         geval leidt dit tot intrekking van de vergunning. De voorwaarde
woordigd door H. Wollmann, advocaat.                                  is derhalve onevenredig omdat de doelstelling van de Commis-
                                                                      sie met minder strenge middelen kon worden bereikt. De
                                                                      desbetreffende voorstellen van ARGEV laat de Commissie
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      zonder nadere toelichting in de bestreden beschikking buiten
                                                                      beschouwing.
—     de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
      van 16 oktober 2003 in een procedure krachtens ar-
      tikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak
                                                                      Ten slotte, aldus verzoeksters, is er op hoofdpunten tegen-
      COMP D3/35.470-ARA, COMP D3/35.743-ARGEV,A-
                                                                      spraak tussen het dispositief en de motivering van de bestreden
      RO) nietig te verklaren;
                                                                      beschikking. De motivering van de beschikking bevat beperkin-
                                                                      gen van de voorwaarden, die van wezenlijk belang zijn, maar
—     subsidiair artikel 3 van deze beschikking nietig te ver-
                                                                      die in het dispositief van de beschikking niet zijn terug te
      klaren;
                                                                      vinden.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 de-
                                                                          cember 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van
                                                                          het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling
Middelen en voornaamste argumenten                                        afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21).
In 1994 hebben verzoeksters enkele overeenkomsten aange-
meld en verzocht om een negatieve verklaring, subsidiair,
vrijstelling van het kartelverbod. Bij de bestreden beschikking
heeft de Commissie alle overeenkomsten van ARA, het
landelijke Oostenrijkse inzamelings- en terugwinningssysteem
voor verpakkingen, onder bepaalde voorwaarden goed-
gekeurd.                                                              Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door European
                                                                      New Car Assessment Programme (Euro NCAP) tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeksters komen op tegen de artikelen 2 en 3 van de
beschikking en betogen dat er geen sprake is van de door de
Commissie vastgestelde mededingingsbeperking. De Commis-                                        (Zaak T-424/03)
sie baseert artikel 2 van de beschikking op het feit dat ARGEV
de afvalverwijderingsbedrijven waarmee zij inzamelings- en
sorteerovereenkomsten („overeenkomsten”) heeft gesloten, ex-                                     (2004/C 59/44)
clusiviteit in de betrokken inzamelingsgebieden heeft verleend.
Dit klopt niet. De overeenkomsten bevatten geen exclusiviteits-                                 (Procestaal: Engels)
verplichting ten laste van of een verplichting ten gunste van
ARGEV. Derhalve had de Commissie voor de overeenkomsten
de primair aangevraagde negatieve verklaring en niet de
vrijstelling moeten verlenen.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 december 2003 beroep ingesteld tegen
Voorts betogen verzoeksters dat de overeenkomst voldoet               Commissie van de Europese Gemeenschappen door European
aan de voorwaarden van groepsvrijstellingsverordening 2790/           New Car Assessment Programme („Euro NCAP”) te Brussel,
1999 (1). Ook al zouden de overeenkomsten van ARGEV een               België, vertegenwoordigd door S. Kinsella en K. Daly, solicitors.


title: Zaak C-121/13: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 7 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wedding — Duitsland) — Rechtsanwaltskanzlei CMS Hasche Sigle, Partnerschaftsgesellschaft/Xceed Holding Ltd.

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/18

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 7 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wedding — Duitsland) — Rechtsanwaltskanzlei CMS Hasche Sigle, Partnerschaftsgesellschaft/Xceed Holding Ltd.
   (Zaak C-121/13) (1)

   2014/C 261/28
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Zaak T-350/16: Beroep ingesteld op 1 juli 2016 — Kinepolis Group/Commissie

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/39

         Beroep ingesteld op 1 juli 2016 — Kinepolis Group/Commissie
   (Zaak T-350/16)
   (2016/C 296/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kinepolis Group (Brussel, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren;

               —

               de artikelen 2 tot en met 4 van dat besluit in ieder geval nietig verklaren voor zover bij deze artikelen a) terugvordering wordt vereist van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen en b) terugvordering wordt vereist van een bedrag dat gelijk is aan het bedrag dat de begunstigde aan belasting heeft bespaard, zonder dat België in de gelegenheid wordt gesteld om rekening te houden met een reële bijstelling naar boven door een andere belastingdienst, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover in het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, wordt vastgesteld dat sprake is van een steunregeling.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107 VWEU en van de motiveringsplicht, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit de vermeende steunregeling als een selectieve maatregel kwalificeert.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het bestreden besluit vaststelt dat de vermeende steunregeling een voordeel tot gevolg heeft.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 107 VWEU, schending van het gewettigd vertrouwen, kennelijke beoordelingsfout, overschrijding van bevoegdheid en ontoereikende motivering, voor zover België bij het bestreden besluit wordt gelast de steun terug te vorderen.


title: Zaak C-455/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2014 door H tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 10 juli 2014 in zaak T-271/10, H/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Politiemissie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina ( „EUPM” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/10

         Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2014 door H tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 10 juli 2014 in zaak T-271/10, H/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Politiemissie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina („EUPM”)
   (Zaak C-455/14 P)
   (2014/C 448/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: H (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht van 10 juni 2014, H/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie en „EUPM” (T-271/10), waar het het beroep van verzoekende partij tot nietigverklaring van het door het personeelshoofd van de EUPM ondertekende besluit van 7 april 2010, waarbij verzoekende partij werd overgeplaatst naar de post van „strafrechtadviseur-aanklager” op het regionale kantoor van Banja Luka (Bosnië en Herzegovina), verwerpt en, indien noodzakelijk, vernietiging van het door het hoofd van de missie ondertekende besluit van 30 april 2010, waarnaar in artikel 6 van besluit 2009/906/GBVB van de Raad van 8 december 2009, inzake de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina (BiH) (1), wordt verwezen, en, in de tweede plaats, toewijzing van schadevergoeding;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzing van verwerende partij in eerste aanleg in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij voert de volgende middelen aan:

               —

               Schending van het recht van verweer

               —

               Schending van artikel 144 van het Reglement voor de procesvoering

               —

               Onjuiste toepassing van het recht

               —

               Schending van het Unierecht

      (1)  PB L 322, blz. 22.


title: Doorhaling van zaak C-341/99

text:
C 302/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.10.2000
             Doorhaling van zaak C-163/98 P (1)                                     Doorhaling van zaak C-341/99 (1)
                        (2000/C 302/44)                                                       (2000/C 302/48)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 2000 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-163/98 P: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-341/99 (verzoek
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Eyckeler & Malt              van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-
AG.                                                                   sing): SEIKO Kabushiki Kaisha tegen R. Wali.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                           (1) PB C 352 van 4.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-460/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-450/99 (1)
                        (2000/C 302/45)                                                       (2000/C 302/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 mei 2000 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-460/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-450/99 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.                van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-
                                                                      sing): SEIKO Kabushiki Kaisha tegen B. Sinavere.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                      (1) PB C 34 van 5.2.2000.
               Doorhaling van zaak C-78/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-432/99 (1)
                        (2000/C 302/46)
                                                                                (2000/C 302/50)
De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juni
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-78/99:           De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 2000 de
Republiek.                                                            doorhaling in het register gelast van zaak C-432/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                      (1) PB C 20 van 22.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-183/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-452/99 (1)
                        (2000/C 302/47)
                                                                                (2000/C 302/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-183/99 (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):          doorhaling in het register gelast van zaak C-452/99: Commissie
Hugo Boss tegen Trigavina in Storitve D.O.O.                          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                           (1) PB C 34 van 5.2.2000.