title: Zaak C-358/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 8 juli 2011 — Lapin elinkeino-, liikenne- ja ympäristökeskuksen liikenne ja infrastruktuuri -vastuualue

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 8 juli 2011 — Lapin elinkeino-, liikenne- ja ympäristökeskuksen liikenne ja infrastruktuuri -vastuualue
   (Zaak C-358/11)
   2011/C 269/76
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lapin elinkeino-, liikenne- ja ympäristökeskuksen liikenne ja infrastruktuuri -vastuualue

      Andere partijen: Lapin luonnonsuojelupiiri ry, Lapin elinkeino-, liikenne- ja ympäristökeskuksen ympäristö ja luonnonvarat -vastuualue

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan uit de omstandigheid dat afval als gevaarlijk afval is ingedeeld, rechtstreeks worden geconcludeerd dat het gebruik van de stof of het voorwerp over het geheel genomen ongunstige effecten heeft voor het milieu of de menselijke gezondheid in de zin van artikel 6, punt 1, sub d, van richtlijn 2008/98/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen? Vormt ook gevaarlijk afval niet langer afval, wanneer is voldaan aan de in artikel 6, punt 1, van richtlijn 2008/98 vastgestelde voorwaarden?

               2)

               Moet bij de uitlegging van het begrip afval en bij de beoordeling van de verplichting om zich van een stof of voorwerp te ontdoen, belang worden gehecht aan de omstandigheid dat hergebruik van het te beoordelen voorwerp volgens de in artikel 67 van de REACH-verordening (2) genoemde bijlage XVII onder bepaalde voorwaarden is toegestaan? Zo ja, welk belang moet aan deze omstandigheid worden gehecht?

               3)

               Zijn door artikel 67 van de REACH-verordening de voorschriften voor de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik in de zin van artikel 128, lid 2, van de REACH-verordening geharmoniseerd, zodat het gebruik van de in bijlage XVII genoemde preparaten en voorwerpen niet kan worden belet op basis van nationale bepalingen betreffende de bescherming van het milieu, als deze beperkingen niet zijn gepubliceerd in het door de Commissie opgestelde overzicht, bedoeld in artikel 67, lid 3, van de REACH-verordening?

               4)

               Moet de in nr. 19, punt 4, sub b, van bijlage XVII bij de REACH-verordening opgenomen opsomming van toepassingen van met CCA geïmpregneerd hout aldus worden uitgelegd dat daarin alle mogelijke toepassingen zijn opgenomen?

               5)

               Kan de onderhavige toepassing als grond- en draagbalken voor een houtpad gelijk worden gesteld met de toepassingen die zijn opgenomen in de in vraag 4 genoemde opsomming, zodat deze toepassing op basis van nr. 19, punt 4, sub b, van bijlage XVII bij de REACH-verordening kan worden toegestaan wanneer aan de overige noodzakelijke voorwaarden is voldaan?

               6)

               Welke factoren moeten in aanmerking worden genomen om te bepalen of er een gevaar van herhaald huidcontact bestaat in de zin van nr. 19, punt 4, sub d, van bijlage XVII bij de REACH-verordening?

               7)

               Wordt in nr. 19, punt 4, sub d, van bijlage XVII bij de REACH-verordening met de uitdrukking „gevaar […] bestaat” bedoeld dat herhaald huidcontact theoretisch mogelijk is, of wordt ermee bedoelt dat dit contact ten minste in zekere beperkte mate waarschijnlijk is?

      (1)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312, blz. 3).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak T-159/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — HK Intertrade/Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/24

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — HK Intertrade/Raad
   (Zaak T-159/13)
   2013/C 147/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: HK Intertrade Co. Ltd (Wanchai, Hong Kong) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington en D. Sellers, lawyers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 (PB L 356, blz. 71), houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 (PB L 356, blz. 55), houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig te verklaren, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan, die betrekking hebben op schending van een wezenlijk vormvoorschrift en van de Verdragen en de voor de toepassing daarvan geldende rechtsregels: schending van het recht om te worden gehoord, schending van de verplichting tot kennisgeving, ontoereikende motivering, schending van het recht van verweer en kennelijke beoordelingsfout.
   Volgens verzoekster heeft de Raad nagelaten haar te horen en zijn verplichting om haar in te lichten geschonden. Voorts heeft de Raad geen toereikende motivering gegeven, wat nog werd versterkt door zijn weigering om te antwoorden op verzoeksters verzoeken om toegang tot documenten en algemene openbaarmaking. De Raad heeft aldus verzoeksters recht van verweer geschonden: zij heeft niet de kans gekregen om haar standpunt over de conclusies van de Raad naar behoren kenbaar te maken, aangezien deze conclusies niet aan haar zijn meegedeeld. Anders dan de Raad stelt, is verzoekster geen „dekmantelbedrijf” voor de National Iranian Oil Company (NIOC) en de Raad heeft hoe dan ook niet aangetoond dat de omstandigheid dat verzoekster een dochteronderneming van NIOC was, op zich volstaat om de Iraanse Staat een economisch voordeel op te leveren dat in strijd is met de doelstelling van de bestreden maatregelen. Daarnaast heeft de Raad duidelijk verzoeksters recht van verweer geschonden en tot slot heeft hij kennelijke beoordelingsfouten gemaakt.


title: Hogere voorziening, op 27 juli 1998 ingesteld door Stora Kopparbergs Bergslags AB tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-354/94 tussen Stora Kopparbergs Bergslags AB en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-286/98 P)

text:
C 299/16             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26.9.98
Hogere voorziening, op 24 juli 1998 ingesteld door Mo                 beoordeling betreffende de zwaarte van de inbreuk
och Domsjö Aktiebolag tegen het arrest, op 14 mei 1998                niet wezenlijk kon beïnvloeden, en derhalve niet tot
in zaak T-352/94 (1) tussen Mo och Domsjö Aktiebolag en               een verlaging van de geldboete kon leiden.
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese               (1) PB C 392 van 31.12.1994, blz. 8.
       Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)                 (2) PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1.
                     (Zaak C-283/98 P)                           (3) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962: Eerste
                                                                     verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van
                       (98/C 299/26)                                 het Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 24 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door Mo
och Domsjö Aktiebolag, gevestigd te S-89180 Örnsköllds-
vik (Zweden), vertegenwoordigd door A. Woodgate en M.
Smith, Solicitors van Simmons & Simmons te Londen,               Hogere voorziening, op 27 juli 1998 ingesteld door Stora
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore              Kopparbergs Bergslags AB tegen het arrest, op 14 mei
van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias            1998 in zaak T-354/94 (1) tussen Stora Kopparbergs Bergs-
Hardt 8-10, tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak             lags AB en Commissie van de Europese Gemeenschappen
T-352/94 tussen Mo och Domsjö Aktiebolag en Commis-              gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                   pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Derde Kamer Ð uitgebreid).                                                        (Zaak C-286/98 P)
                                                                                (98/C 299/27)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
                                                                 is op 27 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door Stora
    1998 in zaak T-352/94 althans gedeeltelijk te vernieti-
                                                                 Kopparbergs Bergslags AB, gevestigd te S-79180 Falun
    gen;
                                                                 (Zweden), vertegenwoordigd door A. Riesenkampff en S.
                                                                 Lehr, advocaten van Hasche Eschenlohr Peltzer Riesen-
Ð Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli             kampff Fischötter te Brussel, domicilie gekozen hebbende
    1994 inzake een procedure op grond van artikel 85            te Luxemburg ten kantore van R. Faltz, van Faltz & Kre-
    van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (2)                mer, advocaat aldaar, rue Heinrich Heine 6, tegen het
    althans gedeeltelijk nietig te verklaren, voorzover zij      arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-354/94 tussen Stora Kop-
    betrekking heeft op rekwirante;                              parbergs Bergslags AB en Commissie van de Europese
                                                                 Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
Ð de aan rekwirante opgelegde geldboete in te trekken of         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer
    te verlagen;                                                 Ð uitgebreid).
Ð de Commissie te verwijzen in rekwirantes kosten voor           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
    het Hof en voor het Gerecht van eerste aanleg.
Middelen en voornaamste argumenten                               Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
                                                                      1998 in zaak T-354/94 te vernietigen en Beschikking
                                                                      94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake
Rekwirante stelt schending van het Gemeenschapsrecht, in              een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Ver-
het bijzonder van de artikelen 85, 172, 173 en 190 van                drag (IV/C/33.833 Ð Karton) (2) nietig te verklaren,
het EG-Verdrag en van Verordening nr. 17 van de Raad (3),             omdat de conclusies van het Gerecht van eerste aanleg
en van de algemene beginselen van Gemeenschapsrecht.                  zijn gebaseerd op wezenlijke schendingen van het
                                                                      Gemeenschapsrecht, waarmee:
Volgens rekwirante is het Gerecht van eerste aanleg ten
onrechte ervan uitgegaan, dat:                                        Ð inbreuk wordt gemaakt op artikel 85 en artikel 15,
                                                                          lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad (3), aan-
Ð het feit dat de Commissie in de beschikking niet de                     gezien rekwirante aansprakelijk wordt gesteld voor
    factoren heeft vermeld welke zij stelselmatig bij de                  het gedrag van haar dochterondernemingen Kop-
    vaststelling van het bedrag van rekwirantes geldboete                 parfors, Feldmühle en CBC, zonder dat acht wordt
    in aanmerking heeft genomen, niet een zodanige schen-                 geslagen op de wettelijke criteria die door het Hof
    ding van haar verplichting tot motivering opleverde,                  en het Gerecht, alsmede de Commissie met betrek-
    dat het de gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van               king tot de toerekening van door dochteronderne-
    de beschikking of de gehele of gedeeltelijke intrekking               mingen gepleegde inbreuken zijn ontwikkeld;
    van de geldboete rechtvaardigde; en
                                                                      Ð inbreuk wordt gemaakt op de regels betreffende de
Ð dat zijn eigen conclusie dat de Commissie niet alle                     bewijslast, aangezien met betrekking tot de toere-
    gestelde gevolgen van de inbreuk had bewezen, zijn                    kening van de door Kopparfors gepleegde inbreu-
 ---pagebreak--- 26.9.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/17
        ken de bewijslast aan rekwirante wordt opgelegd                 CBC voor en na hun overname door rekwirante had-
        en met betrekking tot Feldmühle en CBC ten                      den gepleegd, aan rekwirante moesten worden toegere-
        nadele van rekwirante van loutere vermoedens is                 kend, omdat rekwirante zich niet onbewust kon zijn
        uitgegaan;                                                      geweest van hun betrokkenheid bij de inbreuk en geen
                                                                        adequate maatregelen heeft genomen om de voortzet-
    Ð inbreuk wordt gemaakt op het beginsel dat straf                   ting van de inbreuk te voorkomen;
        schuld veronderstelt, aangezien, zonder dat dit
        wordt gestaafd door de feiten van de zaak, wordt           Ð besliste dat het feit dat de Commissie in de beschik-
        aangenomen dat rekwirante zich bewust moet zijn                 king niet de factoren heeft uiteengezet welke zij bij de
        geweest van de betrokkenheid van Feldmühle en                   vaststelling van het bedrag van rekwirante's geldboete
        CBC bij het kartel;                                             stelselmatig in aanmerking heeft genomen, niet een
                                                                        zodanige schending van haar verplichting tot motive-
    Ð de wetten van de logica worden geschonden, aan-                   ring opleverde, dat het de gehele of gedeeltelijke nietig-
        gezien rekwirante verplicht werd geacht maatrege-               verklaring van de beschikking of de gehele of gedeelte-
        len te nemen tegen door Feldmühle en CBC                        lijke intrekking van de geldboete rechtvaardigde,
        gepleegde inbreuken, waarvan zij zich zelfs niet
        bewust was, en zonder dat in aanmerking werd
        genomen dat rekwirante, zelfs indien zij zich daar-        en, subsidiair, dat het Gerecht het recht heeft geschonden,
        van bewust was geweest, niet de bevoegdheid had            aangezien het:
        om dergelijke maatregelen ten uitvoer te leggen;
                                                                   Ð besliste dat zijn eigen conclusie dat de Commissie niet
    Ð inbreuk wordt gemaakt op de regels betreffende de                 alle gestelde gevolgen van de inbreuk had bewezen,
        bewijslast en het beginsel ¹in dubio pro reoº, aan-             zijn beoordeling betreffende de zwaarte van de inbreuk
        gezien van rekwirante wordt vereist, dat zij bewijst            niet wezenlijk kon beïnvloeden, en derhalve niet tot
        dat zij het onrechtmatige gedrag van haar dochter-              een verlaging van de geldboete kon leiden.
        ondernemingen niet heeft voortgezet;
                                                                   (1) Nog niet verschenen in de Jurisprudentie.
    Ð wezenlijke vormvoorschriften uit hoofde van de               (2) PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1.
        artikelen 173 en 190 worden geschonden, aange-             (3) Verordening nr. 17 van 6 februari 1962, Eerste verordening
        zien de aan rekwirante opgelegde geldboete niet is             over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag
        ingetrokken, ofschoon in het arrest wordt erkend,              (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204/62).
        dat de criteria die bij de vaststelling van het indivi-
        duele bedrag van de geldboete in aanmerking
        waren genomen, in de beschikking hadden moeten
        worden weergegeven.
Ð Subsidiair, de aan Stora opgelegde geldboete in te trek-         Verzoek van het Tribunal d'arrondissement de Luxem-
    ken of althans te verlagen, omdat de beslissing van het        bourg van 15 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
    Gerecht is gebaseerd op wezenlijke schendingen van             het geding tussen het Groothertogdom Luxemburg en B.
    het Gemeenschapsrecht, waarmee:                                                       Linster en anderen
                                                                                (Zaak C-287/98)
    Ð artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 wordt
        geschonden, aangezien wordt beslist dat het feit                                    (98/C 299/28)
        dat de Commissie de effecten van de heimelijke
        verstandhouding betreffende de prijzen niet ten
        volle heeft bewezen, de beoordeling van de zwaarte         Het Tribunal d'arrondissement heeft bij beschikking van
        van de inbreuk niet wezenlijk beïnvloedt.                  15 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                   tie op 27 juli 1998, in het geding tussen Groothertogdom
                                                                   Luxemburg en B. Linster en anderen, het Hof van Justitie
Middelen en voornaamste argumenten                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
                                                                   dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Gesteld wordt, dat het Gerecht van eerste aanleg het recht
heeft geschonden, aangezien het:                                   1. Moeten de artikelen 177 en 189 van het EG-Verdrag
                                                                        aldus worden uitgelegd, dat de rechterlijke instantie
                                                                        wier beslissing volgens nationaal recht niet vatbaar is
Ð besliste dat de door haar dochteronderneming Koppar-
                                                                        voor beroep, en die de wettigheid dient te onderzoeken
    fors gepleegde inbreuken op artikel 85 aan rekwirante
                                                                        van een onteigening ten algemenen nutte van aan een
    moesten worden toegerekend, zonder rekening te hou-
                                                                        particulier toebehorend onroerend goed, kan vaststel-
    den met het feit dat de Commissie niet heeft vastge-
                                                                        len, dat de beoordeling van de gevolgen van de aanleg
    steld of rekwirante enige invloed op het commercieÈle
                                                                        van een autoweg Ð een project voorzien in artikel 4,
    beleid van Kopparfors had uitgeoefend;
                                                                        lid 1 Ð, voorgeschreven bij artikel 5, lid 1, van Richt-
                                                                        lijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
Ð de relevante rechtspraak naast zich neer heeft gelegd,                fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-
    toen het besliste dat de inbreuken die Feldmühle en                 bare en particuliere projecten (1), niet heeft plaatsge-


title: Zaak C-395/10: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 februari 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2007/2/EG — Milieubeleid — Infrastructuur voor ruimtelijke informatie — Uitwisseling en actualisering van gegevens in elektronisch formaat — Verzuim om nationale uitvoeringsmaatregelen te nemen)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/11

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 februari 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-395/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2007/2/EG - Milieubeleid - Infrastructuur voor ruimtelijke informatie - Uitwisseling en actualisering van gegevens in elektronisch formaat - Verzuim om nationale uitvoeringsmaatregelen te nemen)
   2011/C 103/17
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en V. Peere, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Menez, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE) (PB L 108, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE), is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Verzoeken van het Tribunale di Genova, Sezione prima civile, van 26 januari 1995 en 16 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1. Olasagasti & C, 2. Comarcon SNC, 3. Ghezzi Alimentari Srl, 4. Fredo Srl en 5. Cateringros Srl en Amministrazione delle Finanze dello Stato (Zaken C-47/95, C-48/95, C-49/95, C-50/95 en C-60/95)

text:
13. 5. 95            [_NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 119/5
vrijstelling verleent voor de levering van goederen die                    bijlage bij Verordening (EEG) nr. 3835/90 (2) genoemde
uitsluitend bestemd zijn voor een vrijgestelde activiteit of in            landbouwprodukten", ook voor invoer vanuit Spanje
ieder geval uitgesloten zijn van het recht op aftrek, de                   van tonijn op olijfolie ?
krachtens artikel 13, deel B, onder c ), van Richtlijn
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (zesde BTW                   B. Kunnen de bevoegde autoriteiten — met toepassing van
richtlijn) f 1 ) op haar rustende verplichtingen niet is nage             artikel 5 , leden 1 en 2, van Verordening (EEG)
komen.                                                                     nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 , overgeno
                                                                           men in Verordening (EEG) nr. 1 71 5/90 van de Raad van
Middelen en voornaamste argumenten                                         20 juni 1990 (3 ) en in artikel 2 van Verordening ( EEG)
                                                                           nr. 2164/91 van de Commissie van 23 juli 1991 (4) tot
Met betrekking tot de „levering van goederen die uitsluitend               vaststelling van de uitvoeringsbepalingen —, overgaan
bestemd zijn voor de krachtens het onderhavige artikel                     tót navordering van douanerechten — die bij de invoer
vrijgestelde activiteiten (...) voor zover voor deze goederen              niet zijn vereffend, omdat zij volledig werden geschorst
geen recht op aftrek bestaat)", komt de aan het begin van                  als gevolg van een verkeerde uitlegging van de geldende
artikel 13 , deel B, onder c), van de richtlijn vermelde                   Gemeenschapsregeling, doch die achteraf verschuldigd
mogelijkheid niet voor in de in artikel 10 van DPR                         zijn gebleken als gevolg van een andersluidende uitleg
nr. 633/72 opgenomen lijst van 30 mogelijke gevallen.                      ging van die regeling door de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen na advies van haar Juridi
Wat betreft de „levering van goederen waarvan de aankoop                   sche Dienst —, wanneer de belastingschuldige voor zijn
of de bestemming overeenkomstig artikel 17, lid 6, van de                  douaneaangifte aan alle voorschriften van de geldende
richtlijn uitgesloten zijn van het recht op aftrek ", bepaalt de           regeling heeft voldaan en niet is gebleken, dat hij er besef
desbetreffende regel van DPR nr. 633/72 (artikel 2, lid 3 ),               van had dakde aanvankelijke uitlegging van de Gemeen
dat zulke verrichtingen die betrekking hebben op goederen                  schapsregeling door de Italiaanse autoriteiten onjuist
als bedoeld in artikel 19 van het DPR, zoals auto's en                     was ?
sportvaartuigen, „ niet als leveringen van goederen worden
beschouwd". Dit houdt in dat bedoelde verrichtingen                  (!)  PB  nr. L 324 van 26 .   11 . 1991 , blz. 11 .
worden uitgesloten van het toepassingsgebied van de BTW,             (2 ) PB  nr. L 370 van 31 .   12. 1990, blz. 126 .
welke uitsluiting een onjuiste omzetting in nationaal recht          (3 ) PB  nr. L 160 van 26 .   6 . 1990, blz. 1 .
vormt van artikel 13, deel B, onder c ), van de zesde                (4 ) PB  nr. L 201 van 24 .   7. 1991 , blz. 16 .
richtlijn.
(M PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                     Hogere voorziening, op 28 februari 1995 ingesteld door
                                                                     Unifruit Hellas EPE tegen het arrest, op 15 december 1994
                                                                     in zaak T-4 89/93 tussen Unifruit Hellas EPE en Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
Verzoeken van het Tribunale di Genova, Sezione prima                           Gerecht van eerste aanleg van de Europese
civile, van 26 januari 1995 en 16 februari 1995 om een                               Gemeenschappen (Derde Kamer)
prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1 . Olasagasti &
C, 2. Comarcon SNC, 3. Ghezzi Alimentari Srl, 4. Fredo Srl                                   (Zaak C-51/95 P)
en 5 . Cateringros Srl en Amministrazione delle Finanze dello                                    ( 95/C 119/11 )
                                Stato
        (Zaken C-47/95 , C-48/95, C-49/95 , C-50/95                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                            en C-60/95 )                             op 28 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door
                          ( 95/C 119/10 )                            Unifruit Hellas EPE, vertegenwoordigd door I. Soufleros,
                                                                     advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                     burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
Het Tribunale civile de Genova, Sezione prima civile, heeft          Rue 31 , tegen het arrest, op 15 december 1994 in zaak
bij beschikkingen van 26 januari 1995 en 16 februari 1995,           T-489/93 tussen Unifruit Hellas EPE en Commissie van de
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 februari        Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
1995 en 8 maart 1995, in de gedingen tussen 1 . Olasagasti           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
& C, 2 . Comarcon SNC, 3 . Ghezzi Alimentari Sri, 4. Fredo           Kamer).
Sri en 5. Cateringros Sri en Amministrazione delle Finanze
dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de             Requirante concludeert dat het den Hove behage:
navolgende vragen:
                                                                     1 , de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
A. Geldt de schorsing van de residuele douanerechten die
     volgens artikel 75 , lid 1 , van de Akte van Toetreding van     2, het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij de
     Spanje op de invoer vanuit Spanje in de Gemeenschap                   vordering tot schadevergoeding is afgewezen;
     van de Tien van toepassing zijn, waarin artikel 1 , lid 1 ,
     van Verordening ( EEG) nr. 3416/91 van de Commissie             3 , aan Unifruit Hellas al haar gerechtskosten toe te
     van 25 november 1991 (M voorziet, voor „ de in de                     wijzen.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 april 2005 in zaak T-260/03, Celltech R & D Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordmerk CELLTECH — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 april 2005
   in zaak T-260/03, Celltech R & D Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Woordmerk CELLTECH - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 155/31)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-260/03, Celltech R & D Ltd, gevestigd te Slough, Berkshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door D. Alexander, barrister, en N. Jenkins, solicitor, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: I. de Medrano Caballero en A. Folliard-Monguiral), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 mei 2003 (zaak R 659/2002-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CELLTECH als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2003 (zaak R 659/2002-2) wordt vernietigd.

               2)

               Verweerder wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 239 van 4. 10. 2003.


title: Zaak C-289/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 12 juni 2014 — Brit Air SA/Ministère des finances et des comptes publics

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 12 juni 2014 — Brit Air SA/Ministère des finances et des comptes publics
   (Zaak C-289/14)
   2014/C 261/24
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brit Air SA

      Verwerende partij: Ministère des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 2, lid 1, en 10, lid 2, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1) aldus worden uitgelegd dat het forfaitaire bedrag in de vorm van een percentage van de jaaromzet die wordt behaald op in franchise geëxploiteerde luchtvaartlijnen, dat wordt afgedragen door een luchtvaartmaatschappij die voor rekening van een andere maatschappij tickets heeft uitgegeven die de klant laat vervallen, een niet-belastbare vergoeding voor laatstbedoelde maatschappij vormt, tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden door de vergeefse inzet van haar transportmiddelen, of vormt het een bedrag dat overeenkomt met de prijs van de uitgegeven maar vervallen tickets?

               2)

               Indien dit bedrag wordt beschouwd als de prijs van de uitgegeven maar vervallen tickets, moeten die bepalingen dan aldus worden uitgelegd dat de afgifte van een ticket kan worden gelijkgesteld met de daadwerkelijke verrichting van de vervoersdienst en belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is op de bedragen die een luchtvaartmaatschappij voor zich houdt wanneer de houder van een vliegtuigticket zijn ticket niet heeft gebruikt en dit is vervallen?

               3)

               Zo ja, moet de geïnde belasting dan door Air France of Brit Air vanaf de ontvangst van de prijs aan de staatskas worden doorgestort, ook al vindt de reis mogelijk niet plaats door toedoen van de klant?

      (1)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-380/14: Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Pshonka/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/37

         Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Pshonka/Raad
   (Zaak T-380/14)
   2014/C 261/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Artem Viktorovych Pshonka (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: C. Constantina en J.-M. Reymond, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 en verordening nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen en, meer in het bijzonder, gelasten dat:

                           —

                           verzoekers naam wordt verwijderd van bijlage I bij verordening nr. 208/2014 van de Raad 5 maart 2014;

                           —

                           verzoekers naam wordt verwijderd van bijlage I bij besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014;

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 en verordening nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover zij niet overeenkomen met het gezamenlijk voorstel;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onbevoegdheid van de Raad en schending van de bevoegdheden van de krachtens de wet bevoegde rechter, omdat:

                           —

                           de bestreden verordening is vastgesteld in strijd met de procedure van artikel 215, lid 2, VWEU, aangezien de verordening de werkingssfeer van de beperkende maatregelen heeft uitgebreid ten opzichte van die van het gezamenlijk voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie, waarop de verordening was gebaseerd;

                           —

                           de plaatsing van verzoekers naam op een lijst erop neerkwam dat iemand die geen eerlijk proces heeft gehad en niet is veroordeeld door een bevoegde rechter, in een kwaad daglicht wordt gesteld.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten. Verzoeker voert aan dat er vóór of ten tijde van de vaststelling van de bestreden maatregelen tegen hem geen onderzoek werd verricht in verband met het verduisteren van Oekraïense overheidsmiddelen en/of de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne. Voorts voert verzoeker aan dat, zelfs indien een dergelijk onderzoek wel werd verricht, daarvoor geen feitelijke of wettelijke grondslag bestaat en dat onderzoek uitsluitend door politieke motieven zou zijn ingegeven. Ten slotte betoogt verzoeker dat de door de Raad aangevoerde motivering voor de plaatsing van verzoeker op een lijst niet voldoet aan de in de bestreden handelingen gestelde voorwaarden en niet door bewijzen wordt ondersteund.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schendingen van verzoekers grondrechten. Verzoeker voert aan dat:

                           —

                           de Raad hem in strijd met artikel 296 VWEU niet de individuele en specifieke feitelijke en juridische redenen heeft meegedeeld;

                           —

                           hem niet het recht is verleend zijn standpunt aan de Raad kenbaar te maken;

                           —

                           hij in de bestreden handelingen wordt beschuldigd van het verduisteren van Oekraïense overheidsgelden zonder dat enige rechterlijke beslissing is genomen of daarvoor bewijzen bestaan. Dit is een schending van verzoekers recht om voor onschuldig te worden gehouden tot het tegendeel is bewezen;

                           —

                           hij niet op de hoogte is gebracht van enige tegen hem aangevoerde bewijzen zodat hij die niet voor het Gerecht kon aanvechten, wat neerkomt op een schending van zijn recht op een doeltreffende voorziening in rechte;

                           —

                           hem onmiddellijk eigendomsrechten zijn ontzegd;

                           —

                           de bestreden maatregelen onevenredig zijn in verhouding tot de omstandigheden van de zaak en de beschikbare bewijzen;

                           —

                           de manier waarop verzoeker in de bestreden handelingen wordt omschreven zijn reputatie ernstig schade toebrengt.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 5 december 2002 in zaak C-174/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Afvalbeheer — Artikel 11, lid 1, eerste streepje, van richtlĳn 96/59/EG betreffende de verwĳdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's)")

text:
C 19/6                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            25.1.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 december 2002
                      van 12 december 2002
                                                                            in zaak C-174/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
in zaak C-5/01: Koninkrijk België tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            („Niet-nakoming — Afvalbeheer — Artikel 11, lid 1, eerste
                                                                            streepje, van richtlijn 96/59/EG betreffende de verwijdering
                                                                            van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/
(„EGKS-Verdrag — Door lidstaten verleende steun — Nie-                                                     PCT’s)”)
tigverklaring van beschikking 2001/198/EGKS van de Com-
missie van 15 november 2000 betreffende de door België
ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van het                                                   (2003/C 19/11)
                staalbedrijf Cockerill Sambre SA”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (2003/C 19/10)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            In zaak C-174/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en J. Adda) tegen Groother-
                          dentie van het Hof)                               togdom Luxemburg (gemachtigde: J. Falz), betreffende een
                                                                            verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxem-
                                                                            burg, door geen plan op te stellen voor de reiniging en/of
                                                                            verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin
                                                                            aanwezige polychloorbifenylen overeenkomstig de vereisten
                                                                            van artikel 11 van richtlijn 96/59/EG van de Raad van
In zaak C-5/01, Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx,                  16 september 1996 betreffende de verwijdering van poly-
bijgestaan door L. Levi, G. Vandersanden en J.-M. de Backer,                chloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s) (PB
avocats) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     L 243, blz. 31), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
(gemachtigde: G. Rozet), betreffende een verzoek tot nietigver-             verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
klaring van beschikking 2001/198/EGKS van de Commissie                      samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de
van 15 november 2000 betreffende de door België ten uitvoer                 president van de Vijfde kamer, A. La Pergola (rapporteur),
gelegde steunmaatregel ten gunste van het staalbedrijf Cockerill            P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
Sambre SA (PB 2001, L 71, blz. 23), heeft het Hof (Vijfde                   D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 december
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,                2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann
en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 december                   1)     Door niet overeenkomstig artikel 11, lid 1, eerste streepje, van
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996
                                                                                betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en poly-
                                                                                chloorterfenylen (PCB’s/PCT’s), een plan voor de reiniging
                                                                                en/of verwijdering van de geïnventariseerde apparaten en de
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                daarin aanwezige polychloorbifenylen op te stellen is het
                                                                                Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)     Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
                                                                            2)     Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                            (1 ) PB C 173 van 16.6.2001.


title: Zaak T-109/16: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Laboratoire de la mer/EUIPO — Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk RESPIMER — Ouder Uniewoordmerk RESPIMAT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/24

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2016 — Laboratoire de la mer/EUIPO — Boehringer Ingelheim Pharma (RESPIMER)
   (Zaak T-109/16) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk RESPIMER - Ouder Uniewoordmerk RESPIMAT - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
   (2016/C 462/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoire de la mer (Saint-Malo, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Szilvasi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG (Ingelheim, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 januari 2016 (zaak R 3109/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Boehringer Ingelheim Pharma en Laboratoire de la mer

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laboratoire de la mer wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 maart 2003 in zaak C-143/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlĳke habitats — Wilde flora en fauna")

text:
10.5.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 112/7
                    ARREST VAN HET HOF                                       1)     Door een regeling ter uitvoering van richtlijn 92/43/EEG van
                                                                                de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
                                                                                natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna vast te stellen
                           (Derde kamer)                                            die:
                        van 20 maart 2003                                           —    projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor
                                                                                gebieden van communautair belang, andere dan de
                                                                                projecten opgesomd in de Italiaanse regeling ter uitvoering
in zaak C-143/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                      van de richtlijnen over de milieueffectbeoordeling, van de
            schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)                                     werkingssfeer van de regels inzake de milieueffectbeoorde-
                                                                                ling uitsluit,
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-
   ding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna”)                           —    niet voorziet in de verplichting voor de bevoegde autoritei-
                                                                                ten van de lidstaat om voor de specialebeschermingszones
                                                                                passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat
                          (2003/C 112/12)                                                de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van
                                                                                soorten niet verslechtert en er geen storende factoren
                                                                                optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewe-
                        (Procestaal: Italiaans)                                          zen, voorzover die factoren, gelet op de doelstellingen van
                                                                                richtlijn 92/43, een significant effect zouden kunnen
                                                                                hebben,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                —    niet voorziet in de toepasselijkheid van de in artikel 6,
                                                                                lid 2, van deze richtlijn bedoelde instandhoudingsmaatre-
                                                                                gelen op de gebieden bedoeld in artikel 5, lid 1, van deze
                                                                                richtlijn,
In zaak C-143/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en M. Fiorilli),                      is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 5, 6
                                                                                en 7 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door een regeling ter uitvoering van richtlijn 92/                       nagekomen.
43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhou-
ding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB              2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
L 206, blz. 7) vast te stellen die:
                                                                             (1 ) PB C 144 van 15.6.2002.
—     projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor
      gebieden van communautair belang, andere dan de
      projecten opgesomd in de Italiaanse regeling ter uitvoe-
      ring van de richtlijnen over de milieueffectbeoordeling,
      van de werkingssfeer van de regels inzake de milieueffect-
      beoordeling uitsluit,
—     niet voorziet in de verplichting voor de bevoegde autori-
      teiten van de lidstaat om voor de specialebeschermings-                Verzoek van het Oberlandesgericht Rostock van 5 fe-
      zones passende maatregelen te treffen om ervoor te                     bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
      zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de              tussen 1. Simrad GmbH & Co. KG, 2. Kongsberg Simrad
      habitats van soorten niet verslechtert en er geen storende             AS en Ministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur
      factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones                                       Mecklenburg-Vorpommeren
      zijn aangewezen, voorzover die factoren, gelet op de
      doelstellingen van richtlijn 92/43, een significant effect
      zouden kunnen hebben,                                                                              (Zaak C-50/03)
—     niet voorziet in de toepasselijkheid van de in artikel 6,                                         (2003/C 112/13)
      lid 2, van deze richtlijn bedoelde instandhoudingsmaatre-
      gelen op de gebieden bedoeld in artikel 5, lid 1, van deze
      richtlijn,
                                                                             Het Oberlandesgericht Rostock heeft bij beschikking van
de krachtens de artikelen 5, 6 en 7 van deze richtlijn op haar               5 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                     op 10 februari 2003, in het geding tussen 1. Simrad GmbH &
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-              Co. KG, 2. Kongsberg Simrad AS en Ministerium für Bildung,
president, C. Gulmann (rapporteur) en F. Macken, rechters;                   Wissenschaft und Kultur Mecklenburg-Vorpommeren, het Hof
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 20 maart                 van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Doorhaling van zaak C-450/01

text:
14.9.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 219/13
              Doorhaling van zaak C-450/01 (1)                                     Doorhaling van zaak C-490/01 (1)
                       (2002/C 219/30)                                                      (2002/C 219/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-450/01: Commis-         doorhaling in het register gelast van zaak C-490/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
bliek.                                                               Zweden.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 56 van 2.3.2002.
              Doorhaling van zaak C-451/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-16/02 (1)
                       (2002/C 219/31)
                                                                                (2002/C 219/34)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-451/01: Commis-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2002 de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             doorhaling in het register gelast van zaak C-16/02: Commissie
bliek.                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 56 van 2.3.2002.
              Doorhaling van zaak C-453/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-17/02 (1)
                       (2002/C 219/32)
                                                                                (2002/C 219/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-453/01: Commis-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 juni 2002 de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             doorhaling in het register gelast van zaak C-17/02: Commissie
bliek.                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-454/03: Beroep, op 28 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 289/18               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         29.11.2003
Beroep, op 24 oktober 2003 ingesteld door Commissie                       Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                bliek                                                              dom Luxemburg
                         (Zaak C-449/03)                                                           (Zaak C-450/03)
                         (2003/C 289/35)                                                           (2003/C 289/36)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                op 27 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                  Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
woordigd door M. Konstantinidis en B. Stromsky als gemach-                pen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domici-
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                          lie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door te hebben
                                                                          1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      verzuimd een vergunning af te geven voor de exploitatie                   niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      van de stortplaats op het grondgebied van de gemeente                     te stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/
      Saint-Laurent du Maroni, de verplichtingen niet is nageko-
                                                                                44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli
      men die op haar rusten krachtens artikel 9 van richtlijn
                                                                                1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnolo-
      75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij                  gische uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalin-
      richtlijn 91/156/EEG (1);                                                 gen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                                artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
2.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                                gen niet is nagekomen;
      nodige maatregelen te nemen om te zorgen voor een
      nuttige toepassing of voor de verwijdering van de afval-
                                                                          2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      stoffen op deze stortplaats zonder gevaar voor de gezond-
                                                                                kosten.
      heid van de mens en zonder dat procédés of methoden
      worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu
      kunnen hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die
      op haar rusten krachtens artikel 4 van richtlijn 75/442/            Middelen en voornaamste argumenten
      EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn
      91/156/EEG;
                                                                          De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
3.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de               verstreken.
      nodige maatregelen te nemen opdat de exploitant van
      deze stortplaats zelf zorg draagt voor de nuttige toepas-
      sing of de verwijdering van de afvalstoffen of deze                 (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
      afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler, de
      verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      krachtens artikel 8 van richtlijn 75/442/EEG betreffende
      afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG;
4.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 28 oktober 2003 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                        gië
                                                                                (Zaak C-454/03)
Het bestaan van de door de gemeente Saint-Laurent du Maroni
geëxploiteerde wilde stortplaats heeft geleid tot een langdurige
achteruitgang van het milieu. De Franse Republiek heeft de                                         (2003/C 289/37)
illegale stortplaats niet gesloten en heeft de site niet gesaneerd.
Zij heeft er niet voor gezorgd dat de afvalstoffen worden
gestort op een toegestane stortplaats.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 289/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                       Doorhaling van zaak C-194/02 (1)
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                              (2003/C 289/39)
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
      betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
      uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalingen niet       De president van het Hof van Justitie van de Europese
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 2003 de
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is          doorhaling in het register gelast van zaak C-194/02: Commis-
      nagekomen;                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                         rijk.
2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                       (1) PB C 169 van 13.7.2002.
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                                Doorhaling van zaak C-226/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-33/02 (1)                                                  (2003/C 289/40)
                         (2003/C 289/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 2003 de                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 mei 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-33/02: Commissie            doorhaling in het register gelast van zaak C-226/02 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.               van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Re-
                                                                         medan af 1985 ApS en Skatteministeriet.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                         (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-137/03: Beroep, op 23 april 2003 ingesteld door Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.7.2003                  NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 158/25
Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door Common Market                     Beroep, op 23 april 2003 ingesteld door Ornella Mancini
Fertilizers (CMF) tegen Commissie van de Europese Ge-                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             meenschappen
                                                                                (Zaak T-137/03)
                           (Zaak T-135/03)
                                                                                (2003/C 158/46)
                           (2003/C 158/45)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 23 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen door Ornella Mancini,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 wonende te Brussel, vertegenwoordigd door É. Boigelot,
schappen is op 18 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-               advocaat.
sie van de Europese Gemeenschappen door Common Market
Fertilizers (CFM), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door
A. Sutton en N. Flandin, advocaten.                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —     het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                             „TABG”) van 28 juni 2002 tot afwijzing van de sollicitatie
                                                                                van verzoekster voor de functie van raadgevend arts bij
                                                                                de afdeling „Medische dienst Brussel” - DG Personeels-
—      beschikking REM 03/02 van de Commissie nietig te                         zaken en algemeen beheer B8, nietig te verklaren;
       verklaren;
                                                                          —     het besluit van 23 januari 2003 waarbij de klacht van
—      de Commissie in de kosten te verwijzen.                                  verzoekster expliciet wordt afgewezen, nietig te verklaren;
                                                                          —     de aanstelling van een andere sollicitant voor de functie
                                                                                van raadgevend arts, hetgeen met name de afwijzing van
                                                                                de sollicitatie van verzoekster voor deze functie tot gevolg
Middelen en voornaamste argumenten                                              had, nietig te verklaren;
                                                                          —     verweerster te veroordelen tot vergoeding van de door
Verzoekster is groothandelaar in chemische producten, met                       verzoekster geleden morele schade en van de schade die
name in stikstofhoudende oplossingen. Op basis van ar-                          aan haar loopbaan is toegebracht, ex aequo et bono begroot
tikel 239 van verordening (EG) nr. 2913/92 ( 1) heeft zij bij                   op 15 000 euro;
de Franse douane-autoriteiten een verzoek ingediend tot
kwijtschelding van rechten overeenkomstig artikel 3, lid 1,               —     verweerster te verwijzen in de kosten.
van verordening (EG) nr. 3319/94 (2). De Franse autoriteiten
hebben dit verzoek aan verweerster doorgestuurd, die met
haar bestreden schikking de kwijtschelding heeft geweigerd.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster vergelijkbare
middelen en argumenten aan als in zaak T-134/03.                          Verzoekster is arts en ambtenaar bij de medische dienst van de
                                                                          Commissie. Zij solliciteerde naar aanleiding van een kennis-
                                                                          geving van vacature, voor een functie als raadgevend arts. Het
                                                                          TABG wees haar sollicitatie af en stelde een andere sollicitant
( 1) Verordening (EG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992         aan.
     tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302
     van 19.10.1992, blz. 1).
( 2) Verordening (EG) nr. 3319/94 van de Raad van 22 december
     1994 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de
                                                                          Volgens verzoekster heeft het TABG de artikelen 14, 29, lid 1,
     invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van              sub a, en 45, lid 1, van het Statuut, alsmede de beginselen van
     oorsprong uit Bulgarije en Polen, uitgevoerd door firma’s die niet   wettigheid en van gelijke behandeling van sollicitanten, het
     vrijgesteld zijn van het anti-dumpingrecht, en tot definitieve       beginsel dat ambtenaren aanspraak kunnen maken op een
     inning van het voorlopige recht (PB L 350 van 31.12.1994,            bepaalde loopbaan en het beginsel van gelijke kansen en
     blz. 20).                                                            pariteit tussen mannen en vrouwen geschonden. Tot staving
                                                                          van haar beroep verwijt verzoekster het TABG tevens onrecht-
                                                                          matigheden tijdens de benoemingsprocedure en misbruik van
                                                                          bevoegdheid.
 ---pagebreak--- C 158/26               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        5.7.2003
Volgens verzoekster heeft het TABG een kennelijke beoorde-            Zij verwijten verweerders een kennelijke beoordelingsfout,
lingsfout gemaakt, door een kandidaat te selecteren die niet          misbruik van bevoegdheid en schending van het gewettigd
aan de in de kennisgeving van vacature vermelde voorwaarden           vertrouwen van de Europese consumenten.
voldeed. Bijgevolg moet de aanstelling van deze kandidaat
nietig worden verklaard. Verzoekster beroept zich eveneens
op een schending van het beginsel van gelijke behandeling en          Zij stellen dat verweerders een kennelijke beoordelingsfout
van de voorschriften betreffende de werkzaamheden van                 hebben gemaakt bij het beheer van de aan de BSE-epidemie
de jury. Volgens haar waren bepaalde leden van de jury                verbonden risico’s door bij de ontdekking van de oorzaken
onvoldoende gekwalificeerd en/of onvoldoende onpartijdig en           van de besmettelijke veeziekte en bij de vaststelling van de
objectief. Bovendien zijn de activiteiten en het profiel van          eerste beschermende maatregelen in het Verenigd Koninkrijk
verzoekster en van de aangestelde kandidaat in hun beoorde-           geen prospectieve wetenschappelijke beoordeling van het
lingsrapport niet op basis van dezelfde criteria en statutaire        gevaar voor ontstaan van BSE in de verschillende geografische
bepalingen geëvalueerd. Ten slotte stelt verzoekster dat het          gebieden van de Unie te hebben aanbevolen. Een dergelijke
TABG het beginsel van gelijke behandeling van mannen en               kennelijke beoordelingsfout blijkt ook uit de omstandigheid
vrouwen heeft geschonden. Volgens haar zijn haar verdiensten          dat verweerders geen retrospectieve studie hebben gelast om
groter dan die van de aangestelde kandidaat. Zelfs indien             duidelijkheid te krijgen over de oorsprong van de later in
haar verdiensten slechts gelijkwaardig zijn aan die van deze          Frankrijk vastgestelde besmettingen.
kandidaat had zij voorrang moeten krijgen, omdat zij een
vrouw is.
                                                                      Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen zij dat de
                                                                      houding van verweerders in deze zaak misbruik van bevoegd-
                                                                      heid oplevert omdat zij ondoordacht de belangen van de markt
                                                                      en van de rundveesector hebben beschermd. Verweerders
                                                                      zouden hebben getracht de lidstaten ervan af te brengen
                                                                      eenzijdige beschermende maatregelen te treffen.
Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door „U” en anderen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                             Verder stellen verzoekers dat de desorganisatie van de diensten
                                                                      van verweerders tot een onderschatting van gevaar voor
                                                                      ontstaan van BSE heeft geleid en daardoor een duidelijke
                        (Zaak T-138/03)                               schending van het gewettigd vertrouwen van de Europese
                                                                      consumenten oplevert.
                        (2003/C 158/47)
                        (Procestaal: Frans)                           Verzoekers wijzen erop dat hun schade abnormaal en bijzon-
                                                                      der is; dit vloeit namelijk voort uit het feit dat BSE geen
                                                                      natuurlijke oorsprong heeft en dat de Europese bepalingen
                                                                      inzake de aansprakelijkheid van de fabrikanten van producten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             met gebreken in casu niet van toepassing zijn.
schappen is op 24 april 2003 beroep tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen ingesteld door „U” en anderen, vertegenwoordigd door
F. Honnorat, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Forum 187 tegen
—     te gelasten dat de morele of materiële schade wordt                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vergoed die verzoekers hebben geleden ten gevolge van
      het feit dat hun naaste familieleden met BSE zijn besmet;
                                                                                (Zaak T-140/03)
—     verweerders te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 158/48)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekers, die allen in Frankrijk wonen, hebben indirect of
als rechthebbenden van personen die in Frankrijk zijn overle-
den aan een zogenoemde „variante” van de ziekte van Creutz-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
feldt-Jacob, schade geleden. Met het onderhavige beroep               schappen is op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
vorderen zij vergoeding van de materiële of morele schade die         sie van de Europese Gemeenschappen door Forum 187,
zij huns inziens hebben geleden door het overlijden van die           gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door A. Sutton
met BSE besmette personen.                                            en J. Killick, barristers.


title: Zaak T-277/15: Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2016 — Permapore/BHIM — José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins (Terraway) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Terraway — Ouder nationaal en internationaal woordmerk TERRAWAY — Gedeeltelijke afwijzing van de oppositie — Niet-nakoming van de verplichting om binnen de gestelde termijn de beroepstaks te betalen — Beslissing van de kamer van beroep waarbij het beroep als niet-ingesteld wordt beschouwd — Kennelijk ongegrond beroep”)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/35

         Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2016 — Permapore/BHIM — José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins (Terraway)
   (Zaak T-277/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Terraway - Ouder nationaal en internationaal woordmerk TERRAWAY - Gedeeltelijke afwijzing van de oppositie - Niet-nakoming van de verplichting om binnen de gestelde termijn de beroepstaks te betalen - Beslissing van de kamer van beroep waarbij het beroep als niet-ingesteld wordt beschouwd - Kennelijk ongegrond beroep”))
   (2016/C 106/40)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Permapore Ltd (Nenagh, Ierland) (vertegenwoordiger: J. Sales, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins Lda (Grijó, Portugal) (vertegenwoordigers: M. Oehen Mendes, R. Duarte Morais, M. Ribeiro da Fonseca en S. Luís Dias, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 maart 2015 (zaak R 2496/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins Lda en Permapore Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Permapore Ltd draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               José Joaquim Oliveira II — Jardins & Afins Lda draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-87/12: Beschikking van het Gerecht van 6 februari 2014 — Duff Beer/BHIM — Twentieth Century Fox Film (Duff) ( „Gemeenschapsmerk  — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing ” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/33

         Beschikking van het Gerecht van 6 februari 2014 — Duff Beer/BHIM — Twentieth Century Fox Film (Duff)
   (Zaak T-87/12) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 112/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Duff Beer UG (haftungsbeschränkt) (Eschwege, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Schindler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Twentieth Century Fox Film Corp. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Böttger en M. Koch, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 december 2011 (zaak R 456/2011-4) betreffende een oppositieprocedure tussen Twentieth Century Fox Film Corp. en Duff Beer UG (haftungsbeschränkt).

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniërende partij dragen hun eigen kosten en worden elk verwezen in de helft van de kosten van verwerende partij.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-14/00: Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
18.3.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Beroep, op 18 januari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door na te laten
     de Commissie een bedrag van 29 223 322 226 LIT ter
     beschikking te stellen en door na te laten, over dat bedrag                               (Zaak C-14/00)
     moratoire interessen te betalen vanaf 1 januari 1996, niet
     heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
     krachtens de bepalingen van gemeenschapsrecht betref-                                     (2000/C 79/32)
     fende de eigen middelen;
b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 18 januari 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                    woordigd door G. V. Jordana, lid van haar juridische dienst, en
                                                                      G. Bisogni, bij die juridische dienst gedetacheerde appèlmagis-
De Commissie en de Italiaanse Republiek zijn overeengeko-             traat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
men, dat de rechten bij invoer in Italië van goederen afkomstig       burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
uit derde landen en bestemd voor San Marino, tussen 1 januari
1979 en 30 november 1992 (dat wil zeggen vóór de inwer-
kingtreding van de interimovereenkomst inzake handel en een           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
douane-unie tussen de Europese Economische Gemeenschap
en de Republiek San Marino, van 16.12.1991 (1), geen eigen
middelen van de Gemeenschap zouden vormen, gelet op de                — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens
soevereiniteit en de niet-toetreding tot de Gemeenschap van               artikel 28 van het Verdrag op haar rustende verplichtingen
San Marino. Voorts is overeengekomen, dat een nauwkeurig                  niet is nagekomen door te verbieden dat chocoladeproduc-
onderscheid moest worden gemaakt tussen de aan San Marino                 ten die andere plantaardige vetten dan cacaoboter bevatten
toekomende rechten en de aan Italië toekomende rechten, die               en wettig zijn vervaardigd in de lidstaten die de toevoeging
eigen middelen van de Gemeenschap zouden vormen, en                       van dergelijke stoffen toestaan, in Italië in de handel
dat, ter bescherming van de financiële belangen van de                    worden gebracht onder de benaming waaronder zij in de
Gemeenschap, dat onderscheid niet eenzijdig door Italië kon               lidstaat van herkomst in de handel worden gebracht, en
worden gemaakt zonder instemming van de Commissie.                        door te bepalen dat dergelijke producten slechts in de
Daarentegen is niets overeengekomen met betrekking tot de                 handel mogen worden gebracht wanneer zij de benaming
ter bepaling van de aan San Marino toekomende rechten toe te              „imitatiechocolade” dragen;
passen methode. Italië heeft derhalve de aan de Gemeenschap
verschuldigde eigen middelen ten onrechte verlaagd, door
zonder voorafgaande instemming van de Commissie vermin-               — de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure
deringen toe te passen op basis van een door laatstgenoemde               te verwijzen.
betwiste methode.
Volgens de Commissie heeft Italië de krachtens het Verdrag
op hem rustende verplichtingen geschonden, door zonder                Middelen en voornaamste argumenten
instemming van de Commissie eenzijdig verminderingen te
blijven aanbrengen op de door haar afgedragen eigen middelen
en geen gevolg te geven aan de verzoeken van de Commissie,            In een ministeriële circulaire van 15 maart 1996 wordt
die verminderingen te rechtvaardigen, met het risico dat de           bepaald, dat chocoladeproducten van oorsprong uit het Ver-
eigen middelen van de Gemeenschap ten onrechte zouden                 enigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken die andere plantaar-
worden verminderd.                                                    dige vetten dan cacaoboter bevatten, in Italië slechts onder de
                                                                      benaming „imitatiechocolade” in de handel mogen worden
De Commissie had de Italiaanse regering verzocht, een bedrag          gebracht.
van 29 223 322 226 LIT ter beschikking van de Commissie te
stellen en haar de moratoire interessen over dat bedrag te
betalen vanaf 1 januari 1996, vanaf welke datum die interessen        Het gaat om chocoladeproducten die wettig zijn vervaardigd
verschuldigd waren wegens niet-betaling van dat bedrag, tot           in de lidstaten die de toevoeging van plantaardige vetten
de datum van terbeschikkingstelling.                                  toestaan, en voldoen aan de eisen die ter zake van de
                                                                      vervaardiging worden gesteld in richtlijn 73/241/EEG (1) betref-
Door voormeld bedrag niet ter beschikking van de Commissie            fende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften
te stellen en de verschuldigde moratoire interessen niet te           van de lidstaten inzake voor menselijke voeding bestemde
betalen, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de            cacao- en chocoladeproducten.
verplichtingen die op haar rusten krachtens de bepalingen van
gemeenschapsrecht betreffende de eigen middelen.
                                                                      Volgens de Italiaanse autoriteiten eisen de betrokken nationale
                                                                      voorschriften om redenen van consumentenbescherming, dat
(1) PB L 359, van 9.12.1992, blz. 14.                                 de benaming van die producten wordt gewijzigd alvorens zij
                                                                      op de Italiaanse markt worden gebracht, maar wordt deze
                                                                      producten de toegang tot die markt niet ontzegd.
 ---pagebreak--- C 79/18                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.3.2000
Volgens de Commissie kan niet worden volgehouden, dat                        — of moeten deze kosten als algemene kosten kunnen
plantaardige vetten de aard van het product dermate wijzigen                      worden afgetrokken?
dat de benaming „chocolade” verwarring omtrent de wezenlijke
eigenschappen van het product kan doen ontstaan.                        (1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                            betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lidstaten
Een verplichting om de benaming van het product (in ongun-                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
stige zin) te wijzigen, mag niet worden opgelegd omdat zij de               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
herkenning van het product binnen een categorie waartoe het                 blz. 1).
mag worden gerekend, ernstig schaadt. Het is derhalve een
maatregel die niet in verhouding staat tot de daarmee nage-
streefde bescherming van de consument.
(1) Richtlijn van de Raad van 24 juli 1973, PB L 228 van 16.8.1973,     Verzoek van het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice
    blz. 23.                                                            per le Indagini Preliminari — van 17 december 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak
                                                                                tegen M. Perino
                                                                                (Zaak C-18/00)
Verzoek van het tribunal administratif de Lille (4de                                               (2000/C 79/34)
kamer) van 6 januari 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Société Cibo Participations en Direc-              Het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice per le Indagini
       teur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais                   Preliminari — heeft bij beschikking van 17 december 1999,
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 januari
                          (Zaak C-16/00)                                2000, in de aldaar dienende strafzaak tegen M. Perino, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                           (2000/C 79/33)                               een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Het tribunal administratif de Lille (4de kamer) heeft bij vonnis        Staat richtlijn 91/156/EEG (1) van de Raad van 18 maart 1991
van 6 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van               de opslag van afvalstoffen toe, niet alleen om een van de in de
Justitie op 19 januari 2000, in het geding tussen Société               punten R1 tot en met R12 van bijlage IIB genoemde handelin-
Cibo Participations en Directeur régional des impôts du                 gen te kunnen toepassen, maar ook om tot een andere
Nors-Pas-de-Calais, het Hof van Justitie van de Europese                autonome fase van opslag van dezelfde afvalstoffen te kunnen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             overgaan, of verplicht de richtlijn de persoon die de opslag van
de navolgende vragen:                                                   afvalstoffen uitvoert, deze uitsluitend over te dragen aan
                                                                        een persoon die de handelingen voor de nuttige toepassing
1. Welk criterium moet worden gehanteerd voor de definitie              ervan verricht.
     van inmenging? Kan het met name worden afgeleid uit het
     feit dat er sprake is van diensten tegen beloning, of uit het      (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
     sturen van een concern door een holding, of uit feitelijk              wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB
     beheer waarbij elke zelfstandigheid van de dochtermaat-                L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
     schappij wordt uitgesloten, of uit enig ander element?
2. Blijft de inning van dividenden bij inmenging buiten de
     werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde
     om een andere reden dan de economische activiteit,
     doordat zij niet de tegenprestatie is van een handeling            Verzoek van de Court of Session, Scotland, van 11 januari
     bestaande uit de levering van goederen of het verrichten           2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     van diensten,                                                      Booker Aquaculture Limited, handeldrijvend onder de
                                                                          naam Marine Harvest McConnell, en Scottish Ministers
     — of, valt de inning van dividenden, gelet op het feit dat
          kosten worden gemaakt voor de verwerving van                                            (Zaak C-20/00)
          aandelen met het rechtstreekse doel aan de economi-
          sche activiteiten deel te nemen, binnen de werkings-                                     (2000/C 79/35)
          sfeer van de belasting over de toegevoegde waarde en
          is zij in dit geval vrijgesteld krachtens artikel 13 B,       De Court of Session, Scotland, heeft bij beschikking van
          sub d, van de Zesde richtlijn (1)?                            11 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 24 januari 2000, in het geding tussen Booker Aquaculture
3. Indien de inning van dividenden buiten de werkingssfeer              Limited, handeldrijvend onder de naam Marine Harvest
     van de belasting over de toegevoegde waarde blijft, wat            McConnell, en Scottish Ministers, het Hof van Justitie van de
     zijn dan de gevolgen voor het recht op aftrek:                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
     — is elk recht op aftrek van de belasting betreffende de
          kosten voor verwerving van aandelen uitgesloten,              1. Indien een lidstaat ter uitvoering van een verplichting
          zodra zij niet bijdragen tot een belastbare handeling,             krachtens richtlijn 93/53/CEE (1) om controlemaatregelen