title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 februari 1999 in zaak C-131/97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bologna om een prejudiciële beslissing): A. Carbonari e.a. tegen Universtà degli Studi di Bologna e.a. (Recht van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Arsten - Medische specialismen - Opleidingsperioden - Bezoldiging - Rechtstreekse werking)

text:
1.5.1999                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 121/5
                      ARREST VAN HET HOF                                    — Deze verplichting stelt op zich de nationale rechter evenwel niet
                                                                                in staat om te bepalen wie de passende vergoeding verschuldigd
                             (Vijfde kamer)                                      is, noch hoe hoog deze is.
                         van 25 februari 1999                               De nationale rechter moet evenwel, wanneer hij nationale bepalingen
                                                                            van zowel eerdere als latere datum dan een richtlijn toepast, deze
in zaak C-131/97 (verzoek van de Pretura circondariale di                   zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen en het
Bologna om een prejudiciële beslissing): A. Carbonari e.a.                  doel van deze Richtlijn.
        tegen Università degli Studi di Bologna e.a. (1)
                                                                            (1) PB C 166 van 31.5.1997.
(Recht van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
Artsen — Medische specialismen — Opleidingsperioden —
              Bezoldiging — Rechtstreekse werking)
                            (1999/C 121/08)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Procestaal: Italiaans)                                                      (Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                        van 25 februari 1999
                           dentie van het Hof)
                                                                            in gevoegde zaken C-164/97 en C-165/97: Europees Parle-
In zaak C-131/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                  ment tegen Raad van de Europese Unie (1)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
circondariale di Bologna (Italië), in het aldaar aanhangig geding           (Verordeningen betreffende de bescherming van de bossen
tussen A. Carbonari e.a. en Università degli Studi di Bologna,              tegen luchtverontreiniging en tegen brand — Rechtsgrond-
Ministero della Sanità, Ministero dell’Università e della Ricerca           slag — Artikel 43 van het EG-Verdrag — Artikel 130 S van
Scientifica, Ministero del Tesoro, betreffende een prejudiciële                  het EG-Verdrag — Prerogatieven van het Parlement)
beslissing over de uitlegging van Richtlijn 82/76/EEG van
de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn                                               (1999/C 121/09)
75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s,
certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende                                            (Procestaal: Frans)
maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten
van diensten, alsmede van Richtlijn 75/363/EEG inzake de                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                                       dentie van het Hof)
betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 43 van
15.2.1982, blz. 21), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             In de gevoegde zaken C-164/97 en C-165/97, Europees
als volgt: J.C. Moitinho de Almeida, waarnemend voor de                     Parlement (gemachtigden: J. Schoo en J. Sant’Anna) tegen
kamerpresident, C. Gulmann, D.A.O. Edward (rapporteur), L.                  Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en T.
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;               Blanchet), ondersteund door Commissie van de Europese
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 februari 1999 een               Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en P. van Nuffel),
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          betreffende een beroep tot nietigverklaring van enerzijds
                                                                            Verordening (EG) nr. 307/97 van de Raad van 17 februari
Artikel 2, lid 1, onder c), alsmede punt 1 van de bijlage bij               1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3528/86
Richtlijn 75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en             betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de          tegen luchtverontreiniging (PB L 51 van 21.2.1997, blz. 9), en
arts, zoals gewijzigd bij Richtlijn 82/76/EEG van de Raad van               anderzijds Verordening (EG) nr. 308/97 van de Raad van 17
26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn 75/362/EEG inzake de            februari 1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2158/92
onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels        betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap
van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van          tegen brand (PB L 51 van 21.2.1997, blz. 1l), heeft het
de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij           Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
verrichten van diensten, alsmede van Richtlijn 75/363/EEG, moeten           (rapporteur), kamerpresident, J.C. Moitinho de Almeida, C.
worden uitgelegd als volgt:                                                 Gulmann, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-
                                                                            generaal: F.G. Jacobs; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur,
— De verplichting om voor de duur van de specialistenopleiding een          op 25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
     passende bezoldiging te betalen, geldt slechts voor specialismen       luidt als volgt:
     die in alle lidstaten of in twee of meer lidstaten bestaan en in de
     artikelen 5 of 7 van Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van
     16 juni 1975 zijn genoemd.                                             1. Verklaart nietig Verordening (EG) nr. 307/97 van de Raad van
                                                                                17 februari 1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr.
— Deze verplichting is onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig                  3528/86 betreffende de bescherming van de bossen in de
     voorzover zij verlangt, dat een specialist een full-time en                 Gemeenschap tegen luchtverontreiniging, en Verordening (EG)
     bezoldigde opleiding heeft genoten, om in aanmerking te kunnen              nr. 308/97 van de Raad van 17 februari 1997 tot wijziging
     komen voor de in Richtlijn 75/362/EEG voorziene regeling van                van Verordening (EEG) nr. 2158/92 betreffende de bescherming
     onderlinge erkenning.                                                       van de bossen in de Gemeenschap tegen brand.


title: Doorhaling van zaak T-231/95

text:
18 . 10 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 318/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    normaal actief leven te leiden en zijn invaliditeit is het
                                                                      gevolg van een geestesziekte die is ontstaan bij de uitoefe
                                                                      ning van zijn werkzaamheden.
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij
zing van zijn verzoek om een invaliditeitspensioen.
Tot staving van zijn aanspraak stelt verzoeker, dat hij vol
doet aan de voorwaarden die met betrekking tot dit pensi                          Doorhaling van zaak T-231/95 ( 1 )
oen worden gesteld in de desbetreffende bepalingen
(artikel 78 Ambtenarenstatuut en de artikelen 13 en 16                                           ( 97/C 318/68 )
van bijlage VIII ); blijvende en volledige invaliditeit, veroor
zaakt tijdens de periode gedurende welke hij recht op pen                                 (Procestaai: Portugees)
sioen verkreeg, waardoor het hem niet mogelijk is werk
zaamheden te verrichten . Dienaangaande merkt hij op, dat
tijdens het medisch onderzoek vóór zijn indiensttreding               Bij beschikking van 4 juli 1997, heeft de president van de
niet is gebleken dat verzoeker aan een ziekte of een kwaal            Tweede Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de
leed .                                                                Europese Gemeenschappen de doorhaling in het register
                                                                      gelast van zaak T-231 /95 , SIC, Sociedade Independente de
                                                                      Comunica^ao SA tegen Commissie van de Europese
Hij herinnert er eveneens aan, dat voor de toekenning van             Gemeenschappen.
het pensioen eerst de aanvaarding van het door verzoeker
ingediende ontslag nietig of non-existent moet worden ver
                                                                      (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
klaard. Terzake verwijst hij naar hetgeen is uiteengezet in
het kader van zaak T-27/97 ( C. ) (').
0 ) PB C 181 van 15 . 6 . 1997, blz . 15 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-163/97 R (')
                                                                                ( 97/C 318/69 )
Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen                                       (Procestaai: Nederlands)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-250/97)                             De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
                           ( 97/C 318/67)                             Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                      1997, de doorhaling in het register gelast van zaak T-163/
                                                                      97 R, Nederlandse Antillen tegen Commissie van de Euro
                      (Procestaai: Spaans)                            pese Gemeenschappen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     (') PB C 212 van 12 . 7. 1997.
Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-155/96 (')
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage onder                                          ( 97/C 318/70
havig beroep gegrond te verklaren en derhalve aan hem
een invaliditeitsuitkering toe te kennen .
                                                                                (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij beschikking van 9 juli 1997, heeft de president van de
                                                                      Derde Kamer — uitgebreid van het Gerecht van eerste
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij            aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorhaling in
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij             het register gelast van zaak T-155/96, Stad Mainz ( Bonds
zing van zijn verzoek om een invaliditeitsuitkering uit               republiek Duitsland ) tegen Commissie van de Europese
hoofde van artikel 73 Ambtenarenstatuut.                              Gemeenschappen .
                                                                      (M PB C 354 van 23 . 11 . 1996 .
Terzake verklaart hij , dat hij voldoet aan alle wettelijke
voorwaarden die met betrekking tot deze uitkering worden
gesteld: hij is getroffen door een ziekte die hem belet een


title: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 26 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen venootschap naar Deens recht Unibank A/S en Fleming G. Christensen (Zaak C-260/97)

text:
27 . 9 . 97              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 295/ 13
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 2 juli 1997                      authentieke akte in de zin van artikel 50 van het Exe
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen U. Clees                  cutieverdrag, wanneer in de schuldbekentenis uitdruk
                   en Hauptzollamt Wuppertal                                  kelijk is bepaald, dat zij als grondslag voor gedwongen
                           ( Zaak C-259/97 )
                                                                              tenuitvoerlegging kan dienen, en wanneer zij volgens
                                                                              het recht van de staat van herkomst als grondslag voor
                              ( 97/C 295/ 19 )                                gedwongen tenuitvoerlegging kan dienen, zij het onder
                                                                              het voorbehoud, dat het aangezochte gerecht het ver
                                                                              zoek om tenuitvoerlegging van de schuldeiser kan
                                                                              afwijzen, indien het op grond van tegen de grondslag
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van                        voor de tenuitvoerlegging ingediende bezwaren beden
2 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   kelijk is, gedwongen tenuitvoerlegging te vorderen ?
op 18 juli 1997, in het geding tussen U. Clees en Haupt
zollamt Wuppertal, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                        Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
over de navolgende vraag:
                                                                          2 . Wordt een bij het relatief bevoegde gerecht in de zin
Dient post 9705 van de gecombineerde nomenclatuur van                         van artikel 32 , tweede alinea, van het Executieverdrag
Verordening ( EEG ) nr. 2658/87 ('), in de versie van                         ingediende verzoek om erkenning van een beslissing of
bijlage I bij Verordening ( EEG) nr. 2472/90 ( 2 ), aldus te                  authentieke akte niet-ontvankelijk of ongegrond op
worden uitgelegd dat motorvoertuigen als voorwerpen                           grond dat de schuldenaar tijdens de aanhangigheid van
voor verzamelingen met een historisch belang in de regel                      de verzetsprocedure ( artikel 36 van het Executiever
                                                                              drag ) verstrekt uit de lidstaat waar de procedure werd
                                                                              ingeleid en zijn nieuwe woonplaats onbekend is ?
— zich enkel in hun oorspronkelijke staat — zonder
       ingrijpende wijzigingen aan het chassis, de stuurinrich
       ting of het remsysteem, de motor, enz. bevinden,
— minstens 30 jaar oud zijn, en
                                                                          Verzoek van het Arbeidshof te Antwerpen van 11 juli
                                                                          1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— van een model of type zijn, dat niet meer wordt gefa                       Rijksdienst voor Pensioenen en Robert Engelbrecht
       briceerd ?
                                                                                ( Zaak C-262/97 )
                                                                                97/C 295/21 )
(') PB L 256 van 7. 9 . 1987, blz . 1 .
( 2 ) PB L 247 van 10 . 9 . 1990 , blz . 1 .
                                                                          Het Arbeidshof te Antwerpen heeft bij beschikking van
                                                                          11 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
                                                                          tie op 21 juli 1997, in het geding tussen Rijksdienst voor
                                                                          Pensioenen en Robert Engelbrecht, het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 26 juni 1997 om                     diciële beslissing over de navolgende vragen :
een prejudiciële beslissing in het geding tussen venootschap
  naar Deens recht Unibank A/S en Fleming G. Christensen
                                                                          1 . Is verenigbaar met het Gemeenschapsrecht, en meer in
                            ( Zaak C-260/97 )                                 het bijzonder met de artikelen 5 , 48 , en 51 van het
                               ( 97/C 295/20 )                                Verdrag tot oprichting van de Europese Economische
                                                                              Gemeenschap van 25 maart 1957, meer bepaald met
                                                                              het beginsel van het vrij verkeer van werknemers en de
                                                                              loyale samenwerking van de bevoegde autoriteiten, de
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 26 juni                       stelling dat de nationale rechter die vaststelt dat een
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       toepasselijke nationale norm — ( zoals artikel 3 ,
21 juli 1997, in het geding tussen vennootschap naar                          paragraaf 1 en paragraaf 8 van de Belgische wet van
Deens recht Unibank A/S en Fleming G. Christensen, het                        20 juli 1990, dat verplicht het bedrag van het pensioen
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                          van de echtgenote van een migrerend werknemer in
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       mindering te brengen op het bedrag van diens gezins
vragen :                                                                      pensioen, op grond dat het pensioen van de echtgenote
                                                                              een als pensioen geldende uitkering is ) — die verplicht
                                                                              het pensioen van de migrerend werknemer te vermin
 1.    Is de door een schuldenaar zonder tussenkomst van                      deren, en oordeelt dat de toepassing van deze regel
       een openbaar ambtenaar ondertekende schuldbekente                     zoals die gebeurde belemmmerend werkt voor het vrij
       nis — zoals de gaeldsbrev naar Deens recht (§ 478 ,                    verkeer van werknemers, niet vermag deze Belgische
       lid 1 , punt 5 , van de Deense Retsplejelov) — een                     wetgeving niet toe te passen ?


title: Zaak C-376/01: Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 317/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.11.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                België
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-                                  (Zaak C-377/01)
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na
te leven. Die termijn is verstreken op 14 mei 2000, zonder dat
het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die                                     (2001/C 317/42)
nodig zijn om de in de conclusie van de Commissie genoemde
richtlijn te volgen.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 28 september 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
                                                                        België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en J. Adda als
                                                                        gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Commissie
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                        —    vast te stellen dat het Koninkrijk België
                         (Zaak C-376/01)
                                                                             —     wegens het verzuim van de bevoegde Belgische
                         (2001/C 317/41)                                           autoriteiten, ongeacht welke dat zijn, om de bepalin-
                                                                                gen vast te stellen — of, ingeval zij zijn vastgesteld,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         aan de Commissie mee te delen — die nodig zijn
                                                                                om de omzetting te verzekeren van de artikelen 5,
op 28 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                                sub c en e, en 6, lid 1, van richtlijn 79/409/EEG (1),
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen                         wat betreft de zogenaamde „niet-inheemse” soorten
                                                                                die onder richtlijn 79/409/EEG vallen, wanneer de
hebbende te Luxemburg.
                                                                                door de voornoemde bepalingen van de richtlijn
                                                                                geregelde activiteiten geen invoer, uitvoer of door-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                    voer opleveren, en
—     vast te stellen dat Ierland, door niet vóór 14 mei 2000 de           —     wegens het verzuim van de federale Staat om de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                 bepalingen vast te stellen — of, ingeval zij zijn
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/8/EG van                     vastgesteld, aan de Commissie mee te delen — die
      het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998                       nodig zijn om de omzetting te verzekeren van de
      betreffende het op de markt brengen van biociden (1), of                     artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1 van richtlijn
      de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,                       79/409/EEG, wat de invoer, uitvoer en doorvoer
      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen                    betreft van de zogenoemde „niet-inheemse” soorten
      niet is nagekomen;                                                           die onder richtlijn 79/409/EEG vallen, wanneer zij
                                                                                een van de door die bepalingen van de richtlijn
—     Ierland in de kosten te verwijzen.                                           geregelde activiteiten, namelijk het in bezit hebben
                                                                                van vogels en eieren en de verkoop, het vervoer
                                                                                voor verkoop alsmede het ten verkoop aanbieden
                                                                                van levende en dode vogels alsmede van gemakkelijk
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                herkenbare delen van deze vogels of uit deze vogels
                                                                                verkregen producten, opleveren,
Artikel 249 EG, waarin is bepaald dat een richtlijn verbindend
is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat              de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
waarvoor zij bestemd is, brengt voor de lidstaten de verplich-               krachtens richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na                 1979 inzake het behoud van de vogelstand, inzonderheid
te leven. Die termijn is verstreken op 14 mei 2000, zonder dat               de artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1, voorzover die
Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in              bepalingen door de bevoegde Belgische autoriteiten niet
de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te volgen.                  zijn vastgesteld, of artikel 18, voorzover die bepalingen
                                                                             weliswaar zijn vastgesteld, maar door de bevoegde Belgi-
(1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
                                                                             sche autoriteiten niet aan de Commissie zijn meegedeeld;
                                                                        —    het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 december 1997 in zaak T-217/95: L. Passera tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie C naar categorie B - Besluit van jury houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd voor mondeling examen - Draagwijdte van motiveringsplicht - Beoordeling door jury)

text:
7.2.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 41/19
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            van C. Kremer, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð
                     van 17 december 1997                           10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (gemachtigden: A. M. Alves Vieira en F. Minneci en, ter
in zaak T-217/95: L. Passera tegen Commissie van de                 terechtzitting, G. Valsesia), betreffende een beroep tot nie-
                 Europese Gemeenschappen (1)                        tigverklaring van het besluit van de jury van intern verge-
(Ambtenaren Ð Intern vergelijkend onderzoek voor over-              lijkend onderzoek COM/B/9/93 om verzoekster voor het
gang van categorie C naar categorie B Ð Besluit van jury            mondeling examen een cijfer beneden het vereiste mini-
houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd             mum toe te kennen en haar niet op de lijst van geschikte
voor mondeling examen Ð Draagwijdte van motiverings-                kandidaten te plaatsen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),
                plicht Ð Beoordeling door jury)                     samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en
                                                                    J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
                          (98/C 41/38)                              17 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                    luidt als volgt:
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
In zaak T-217/95, L. Passera, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Over-                2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
ijse (BelgieÈ), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advo-                 gen.
caat te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue de Nassau             (1) PB C 77 van 16.3.1996.
21, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en A. M. Alves Vieira), betref-
fende een beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het
besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek
COM/B/9/93 om verzoekster niet op de lijst van geschikte
kandidaten te plaatsen, en anderzijds, de aankondiging              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van dat vergelijkend onderzoek, heeft het Gerecht (Vierde
                                                                                van 18 december 1997
Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P.
Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, admini-          in zaak T-12/94: F. Daffix tegen Commissie van de Euro-
strateur, op 17 december 1997 een arrest gewezen waar-                                 pese Gemeenschappen (1)
van het dictum luidt als volgt:                                     (Ambtenaren Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Hogere voor-
                                                                    ziening Ð Verwijzing naar Gerecht Ð Bestaan van feiten
1. Verwerpt het beroep.                                             Ð Bewijslast Ð Misbruik van beoordelingsvrijheid Ð
                                                                    Kennelijke beoordelingsfout Ð Recht van verweer Ð
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-                        Artikel 7 van bijlage IX bij Statuut)
     gen.                                                                                (98/C 41/40)
(1) PB C 16 van 20.1.1996.                                                                 (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-12/94, F. Daffix, gewezen ambtenaar van de
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                    Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
                                                                    Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange
                     van 17 december 1997                           30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (gemachtigden: D. Gouloussis en B. Cambier), betreffende
in zaak T-225/95: F. Chiou tegen Commissie van de Euro-             een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
                    pese Gemeenschappen (1)                         Commissie van 18 maart 1993 waarbij verzoeker tucht-
(Ambtenaren Ð Intern vergelijkend onderzoek voor over-              rechtelijk is ontslagen, en voor zoveel nodig, van de stil-
gang van categorie C naar categorie B Ð Besluit van jury            zwijgende afwijzing van zijn klacht, heeft het Gerecht
houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd             (Derde Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, pre-
voor mondeling examen Ð Overeenstemming tussen                      sident, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier: A. Mair,
klacht en beroepschrift Ð Beginsel van gelijke behandeling          administrateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen
van mannen en vrouwen Ð Non-discriminatiebeginsel Ð                 waarvan het dictum luidt als volgt:
                     Beoordeling door jury)
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
                          (98/C 41/39)
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten betref-
                       (Procestaal: Frans)                               fende de procedures voor het Gerecht en voor het Hof
                                                                         zal dragen.
In zaak T-225/95, F. Chiou, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                 (1) PB C 59 van 26.2.1994.
vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore


title: Zaak C-447/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 39 EG — Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins en officiers (eerste stuurmannen) van schepen — Verlening van bevoegdheden van openbaar gezag aan boord — Vereiste van nationaliteit van lidstaat onder vlag waarvan wordt gevaren)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-447/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 39 EG - Betrekkingen in overheidsdienst - Kapiteins en officiers (eerste stuurmannen) van schepen - Verlening van bevoegdheden van openbaar gezag aan boord - Vereiste van nationaliteit van lidstaat onder vlag waarvan wordt gevaren)
   (2008/C 285/16)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en L. Pignataro-Nolin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, S. Fiorentino, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 39 EG — Nationale wetgeving die de functies van kapitein en eerste stuurman op alle schepen die onder de vlag van de betrokken lidstaat varen, voorbehoudt aan de staatsburgers van die lidstaat
   Dictum

               1)

               Door in haar wetgeving het bezit van de Italiaanse nationaliteit nog steeds als vereiste te stellen voor de uitoefening van de functies van kapitein en officier (eerste stuurman) op alle onder Italiaanse vlag varende schepen, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 39 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-149/03: Beroep op 1 april 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk België

text:
7.6.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 135/15
Beroep op 28 maart 2003 ingesteld door Commissie van                  België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 vertegenwoordigd door Mr. Th. van Rijn, als gemachtigde.
                       (Zaak C-143/03)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (2003/C 135/21)
                                                                      —     vast te stellen dat het Koninkrijk België door
                                                                            1.    geen adequate bepalingen vast te stellen voor het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                        gebruik van de quota die aan België zijn toegewezen
op 28 maart 2003 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                      voor de visseizoenen 1991 tot en met 1996,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door L. Visaggio en R. Amorosi als gemachtigden.                   2.    niet toe te zien op de naleving van de communautai-
                                                                                re regelgeving voor de instandhouding van de visbe-
                                                                                standen door een controle op de visserijactiviteit en
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                   door een adequate controle op de aanvoer en de
                                                                                registratie van de vangsten,
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door alkali-
      mangaanbatterijen met een kwikgehalte van minder dan                  3.    geen voorlopig verbod op de visserij door vaartuigen
      0,0005 gewichtsprocent aan een regeling inzake het                          die zijn vlag voeren of die op zijn grondgebied zijn
      aanbrengen van merktekens te onderwerpen, die in het                        geregistreerd, uit te vaardigen toen het aan België
      bijzonder de vermelding van de zware metalen die zij                        toegekende quotum opgebruikt moest worden ge-
      bevatten verplicht stelt, de krachtens artikel 28 EG op                     acht,
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                    4.    geen strafrechtelijke of administratieve acties te
                                                                                ondernemen tegen de kapitein of iedere ander
                                                                                verantwoordelijke persoon voor visserijactiviteiten
                                                                                na de inwerkingtreding van visverboden of bij
Middelen en voornaamste argumenten                                                afwezigheid van een quotum, zijn verplichtingen op
                                                                                grond van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 170/83 (1) van 25 januari 1983 tot instelling van
Alkali-mangaanbatterijen die minder dan 0,0005 gewichtspro-                       een communautaire regeling voor de instandhou-
cent kwik bevatten, vallen niet onder de werkingssfeer van                        ding en het beheer van de visbestanden, artikel 9,
richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke                  lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 (2) van
stoffen bevatten.                                                                 20 december 1992 tot invoering van een commu-
                                                                                nautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur,
                                                                                de artikelen 1 en 11, lid 1, en lid 2, van verordening
Bij gebreke van harmonisatie van de nationale regelingen                          (EEG) nr. 2241/87 ( 3) van 23 juli 1987 houdende
inzake dergelijke producten vormt de verplichting van ar-                         vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle
tikel 5, leden 1 en 2, van decreet nr. 476/97 om merktekens                       op de visserijactiviteiten, en de artikelen 2, 21, lid 1,
aan te brengen, een met artikel 28 EG strijdige belemmering                       en lid 2, en 31 van verordening (EG) nr. 2847/93 (4)
van het vrije verkeer van goederen, zonder dat de vaststelling                    van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van
ervan kennelijk gerechtvaardigd door dwingende vereisten is.                      een controleregeling voor het gemeenschappelijk
                                                                                visserijbeleid, niet is nagekomen,
                                                                      —     het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten.
Beroep op 1 april 2003 ingesteld door de Commissie                    Middelen en voornaamste argumenten
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                             België
                                                                      Schending van de artikelen 5, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                      nr. 170/83 en 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92:
                       (Zaak C-149/03)
                                                                      Krachtens deze bepalingen hebben de lidstaten de verplichting
                                                                      criteria vast te stellen voor de verdeling van de hen toegewezen
                        (2003/C 135/22)                               quota alsmede bepalingen voor het gebruik van de quota. De
                                                                      Commissie stelt vast dat tijdens de periode 1991-1996 voor
                                                                      22 visbestanden een overbevissing heeft plaatsgevonden en
                                                                      dat bovendien in vele gevallen de overbevissing meer dan 10 %
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            bedroeg, zodat het Koninkrijk België zijn verplichtingen niet is
op 1 april 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                 nagekomen.
 ---pagebreak--- C 135/16               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        7.6.2003
Schending van de artikelen 1 van verordening (EEG) nr. 2241/          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
87 en 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93: Deze bepalingen
verplichten de lidstaten om te zorgen voor de controle op de
uitoefening van de visserij door de vissersvaartuigen die hun
                                                                      1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door in strijd
vlag voeren. Daartoe dienen zij de noodzakelijke inspecties uit
te voeren. Uit de cijfers inzake het aantal gevallen van                    met de bepalingen van de richtlijnen 68/360 (1), 73/
                                                                            148 ( 2) en 90/365 ( 3) de onderdanen van een derde land
overbevissing en de mate daarvan blijkt overduidelijk dat de
                                                                            die familielid zijn van een gemeenschapsonderdaan die
Belgische autoriteiten niet de nodige controlemaatregelen
hebben genomen om de gevallen van overbevissing te voor-                    gebruik heeft gemaakt van het recht op vrij verkeer,
                                                                            voor de afgifte van de verblijfskaart te verplichten een
komen.
                                                                            verblijfsvisum te verkrijgen, en door in strijd met de
                                                                            bepalingen van richtlijn 64/221 (4) de verblijfskaart niet
                                                                            zo spoedig mogelijk en uiterlijk zes maanden na de
Schending van de artikelen 11, lid 2, van verordening (EEG)                 indiening van de aanvraag af te geven, de krachtens
nr. 2241/87 en 21, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93:                het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
De Belgische autoriteiten hebben bij het beheer van de quota                nagekomen;
duidelijk nalatig gehandeld door in vele gevallen niet tijdig een
sluitingsdatum voor de visserij vast te stellen.
                                                                      2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Schending van de artikelen 1, lid 2, van verordening (EEG)
nr. 2241/87 en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93:
Wanneer vissersvaartuigen vis hebben aangeland na de datum
waarop de visserij op het betrokken visbestand was gesloten
of zonder dat aan België een quotum voor het betrokken
visbestand was toebedeeld, hebben de kapiteins van deze
vaartuigen gehandeld in strijd met het gemeenschapsrecht.             Middelen en voornaamste argumenten
Derhalve waren de Belgische autoriteiten verplicht tegen
deze en eventuele andere verantwoordelijke personen een
strafrechtelijke of administratieve procedure in te leiden. De
Belgische regering heeft geen bewijzen aangedragen dat dit
gebeurd is.                                                           De formaliteiten die een lidstaat kan opleggen aan de gemeen-
                                                                      schapsonderdaan die gebruik maakt van zijn recht op vrij
                                                                      verkeer, of aan een lid van zijn familie (ongeacht zijn
( 1) PB L 24, blz. 1.                                                 nationaliteit), zijn duidelijk omschreven in de desbetreffende
( 2) PB L 389, blz. 1.                                                gemeenschapswetgeving, zodat elke andere formaliteit die een
( 3) PB L 207, blz. 1.                                                lidstaat voor de inreis of het verblijf oplegt, naar de mening
( 4) PB L 261, blz. 1.                                                van de Commissie kennelijk in strijd is met de letter en de
                                                                      geest van het gemeenschapsrecht, zoals neergelegd in de
                                                                      richtlijnen 68/360, 73/148 en 90/360.
                                                                      Bijgevolg zijn de Spaanse wetgeving en praktijk in strijd
                                                                      met deze beginselen van gemeenschapsrecht. Het volgens de
Beroep op 7 april 2003 ingesteld door Commissie van de                Spaanse wetgeving vereiste verblijfsvisum is in hoofdzaak een
                                                                      instrument waarmee de nationale autoriteiten — voordat de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                      betrokkene het Spaanse grondgebied betreedt — onderzoeken,
                                                                      om welke redenen een onderdaan van een derde land geduren-
                        (Zaak C-157/03)                               de meer dan drie maanden op het nationale grondgebied wenst
                                                                      te verblijven.
                        (2003/C 135/23)
                                                                      De onderdaan van een derde land die familielid is van
                                                                      een gemeenschapsonderdaan die gebruik maakt van het vrij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            verkeer, kan niet worden gelijkgesteld met de onderdaan van
op 7 maart 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje              een derde land die geen familieband heeft. Deze onderdaan
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              van een derde land geniet daarentegen afgeleide gemeenschaps-
woordigd door C. O’Reilly, juridisch adviseur, en L. Escobar          rechten en heeft daarom, evenals de gemeenschapsonderdaan,
Guerrero, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen           het recht op toegang tot en van verblijf op het grondgebied
hebbende te Luxemburg.                                                van een andere lidstaat.


title: Doorhaling van zaak T-92/95

text:
 16 . 3 . 96         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 77/ 19
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                 hetgeen hem ontegenzeglijk zowel materiële als immateriële
                                                                   schade heeft berokkend .
— nietig te verklaren het definitieve beoordelingsrapport
     voor het tijdvak 1 juli 1991 —30 juni 1993 , dat is           ( ] ) Zaak T-161 /95 ( PB 1995 , C 268 , blz . 27 ).
     gedateerd 6 november 1995 en ter kennis van verzoeker
     gebracht op 9 november 1995 ,
— hem een bedrag van 250 000 Bfr., behoudens vermeer
     dering of vermindering in de loop van het beding, toe te
     kennen als vergoeding voor de materiële schade die hij                      Doorhaling van zaak T-106/92 (')
     door het verlies van al zijn bevorderingskansen heeft                                     ( 96/C 77/40 )
     geleden,
                                                                                (Procestaai: Frans)
— hem een bedrag van 75 000 Bfr., behoudens vermeerde
     ring of vermindering in de loop van het geding, toe te       De president van de Tweede kamer van het Gerecht van
     kennen als vergoeding voor de door hem geleden               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
     immateriële schade,
                                                                  beschikking van 25 januari 1996 de doorhaling in het
— de Raad in alle kosten te verwijzen .                           register gelast van zaak T-106/92 ( 92 ): E. D. Frederiksen
                                                                  tegen Europees Parlement .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  (') PB nr . C 34 van 6 . 2 . 1993 .
Verzoeker zet uiteen, dat hij het oneens was met de eerste
versie van zijn beoordelingsrapport voor het tijdvak 1991 /
1993 , hetgeen hem aanleiding heeft gegeven, na bepaalde
interne stappen, beroep in te stellen bij het Gerecht ( ] ).
Verweerder heeft daarop een nieuw rapport opgesteld over                         Doorhaling van zaak T-197/94 ( 1 )
hetzelfde tijdvak. Dit definitieve rapport vormt het voor
                                                                                ( 96/C 77/41 )
werp van het onderhavige geding.
Verzoeker beroept zich allereerst op schending van arti                                   (Procestaai: Duits)
kel 43 Ambtenarenstatuut en schending van de gids voor de
beoordeling, die bepalen dat ten minste elke twee jaar een       De president van de Derde kamer ( uitgebreid ) van het
periodiek rapport wordt opgesteld, terwijl het eerste rap        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
port hem met een vertraging van meer dan vijftien maanden        pen heeft bij beschikking van 31 januari 1996 de doorhaling
en het tweede met een vertraging van bijna twee jaar ter         in het register gelast van zaak T-l 97/94 : Scholier Lebens
kennis is gebracht. Als gevolg van deze vertraging kon           mittel GmbH & Co . KG tegen Commissie van de Europese
verzoeker tijdens de vergaderingen van de beoordelingscom        Gemeenschappen .
missies enkel worden beoordeeld op basis van zijn stage
rapport. Hij acht het niet onredelijk, te menen, dat zijn         (M PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
beroepssituatie ingeval het beoordelingsrapport tijdig was
opgesteld, veel gunstiger zou zijn geweest.
Verzoeker stelt voorts, dat de gevolgde procedure onregel
matig is, voor zover bij onderzoek van de twee rapporten                          Doorhaling van zaak T-92/95 ( 1 )
blijkt, dat de handtekeningen van de eerste en de tweede
beoordelaar voorafgaan aan die van verzoeker, terwijl de                                      ( 96/C 77/42 )
gids voor de beoordeling bepaalt, dat de ondertekening van
het rapport door de tweede beoordelaar plaatsvindt nadat                                 (Procestaai: Italiaans)
de beoordeelde ambtenaar zijn op- of aanmerkingen heeft
kunnen maken en eventueel heeft kunnen verzoeken om een          De president van de Tweede kamer van het Gerecht van
onderhoud of een voor de tweede beoordelaar zinvolle             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
dialoog.                                                         beschikking van 29 januari 1996 de doorhaling in het
                                                                 register gelast van zaak T-92/95 : T. Boggian tegen Commis
Ten slotte benadrukt verzoeker, dat hem door deze onre          sie van de Europese Gemeenschappen .
gelmatigheden elke kans op bevordering is ontnomen,
terwijl zijn kwalificaties en situatie deze rechtvaardigden,     (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: Zaak T-403/03: Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door Marmara Import-Export GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 71/30                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           20.3.2004
tewerkgesteld op een post van hoofdadviseur bij het Bureau              Middelen en voornaamste argumenten
voor de statistiek van de Europese Gemeenschappen (Eurostat)
en van het besluit van 1 oktober 2003 houdende reorganisatie
van Eurostat, alsmede ertoe strekkende dat de Commissie de              Aanvrager van het ge-          verzoekster
nodige stappen doet om verzoekster zo snel mogelijk te                  meenschapsmerk:
herplaatsen op de post van directeur, heeft de president van
het Gerecht op 25 november 2003 een beschikking gegeven                 Betrokken         gemeen-      woord- en beeldmerk „marmara”
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     schapsmerk:                    voor waren van de klassen 29, 30,
                                                                                31, 32 en 33 (onder meer vlees,
                                                                                vis, gevogelte en wild) — aan-
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                                                      vraagnr. 1 443 258
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                Houder van het oppo-           Marmara Zeytin Tarim Satis
                                                                        sitiemerk of -teken in de      Kooperatifleri Birligi
                                                                        oppositieprocedure:
                                                                        Oppositiemerk of -te-          gemeenschapsmerk „MARMARA-
                                                                        ken:                           BIRLIK” voor waren van klasse 29
                                                                                (onder meer vlees, vis, gevogelte
                                                                                en wild) — merk nr. 681 429
Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door Marmara                      Beslissing van de oppo-        afwijzing van de oppositie
Import-Export GmbH tegen Bureau voor harmonisatie                       sitieafdeling:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                            len) (BHIM)                                 Beslissing van de kamer        vernietiging van de beslissing van
                                                                        van beroep:                    de oppositieafdeling en toewijzing
                                                                                van het beroep
                         (Zaak T-403/03)
                                                                        Middelen:                      geen gevaar van verwarring tussen
                                                                                de twee merken in de zin van
                          (2004/C 71/57)                                                               artikel 8, lid 1, sub b), van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 40/94.
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                               Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Beroep, op 17 december 2003 ingesteld door AMS Advan-
schappen is op 15 december 2003 beroep tegen het Bureau                 ced Medical Services tegen Bureau voor harmonisatie
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
gen en modellen) (BHIM) ingesteld door Marmara Import-                                              len) (BHIM)
Export GmbH, te Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd
door G. Rother, A. von Arnswaldt, advocaten. Andere partij
voor de kamer van beroep: Marmara Zeytin Tarim Satis                                             (Zaak T-425/03)
Kooperatifleri Birligi, te Bursa (Turkije).
                                                                                (2004/C 71/58)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
—     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het              Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                 Duits)
      (merken, tekeningen en modellen) van 1 oktober 2003
      (R 515/2002-1) te vernietigen;
—     de oppositie van de andere partij in de procedure voor de         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      kamer van beroep af te wijzen;                                    schappen is op 17 december 2003 beroep tegen het Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                        gen en modellen) (BHIM) ingesteld door AMS Advanced
—     de procedure tot aan de beslissing over de vordering tot          Medical Services, te Mannheim (Duitsland), vertegenwoordigd
      nietigverklaring te schorsen;                                     door G. Lindhofer, advocaat. Andere partij voor de kamer
                                                                        van beroep: American Medical Systems Inc., te Minnetonka
—     het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.            (Verenigde Staten van Amerika).


title: Zaak C-377/99: Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.12.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 366/19
     uitgaven voor de posten 2 1 1 1, 2 1 1 2 en 2 1 1 3.             Middelen en voornaamste argumenten
     Aangezien evenwel de door Spanje in de post 2 1 1 3
     gedeclareerde uitgaven negatief waren, nam zij aan dat de
     diensten van de Commissie daarmede geen rekening                 Het beroep strekt tot nietigverklaring van de bestreden beschik-
     zouden houden voor de berekening van het totaalbedrag            king voor zover daarbij voor het begrotingsjaar 1995 met
     van de financiële correctie. De door de diensten van             betrekking tot Mecklenburg-Vorpommern voor de sector
     de Commissie toegepaste financiële correctie betreffende         akkerbouwgewassen een financiële correctie van 5 % in plaats
     post 2 1 1 3 correspondeert evenwel enkel met het bedrag         van 2 % is toegepast en daardoor in plaats van 12 157 646,13
     van de aankopen en niet met het totaal van de door Spanje        DEM een bedrag van 18 236 469,20 DEM ten laste van de
     in verband met die post voor het gehele begrotingsjaar           Bondsrepubliek Duitsland is gelaten.
     gedeclareerde uitgaven, waardoor de voorgestelde correctie
     veel hoger uitvalt en afwijkt van de tekst van de officiële      De Commissie heeft in het aanhangsel bij het resumerend
     mededeling.                                                      rapport niet op begrijpelijke wijze en met bewijzen aanneme-
                                                                      lijk weten te maken, dat de gehele „controle ter plaatse” in
C) De verschillen in de voorafgaande inspectie waarop het             Mecklenburg-Vorpommern gebreken vertoonde en dat het
     syntheseverslag doelt, zijn vergelijkbaar met die welke in       EOGFL door al die gebreken samen aanzienlijke verliezen
     andere lidstaten zijn vastgesteld, ten aanzien waarvan           dreigde te lijden, hetgeen een correctie ten belope van 5 % zou
     evenwel slechts een 2 % financiële correctie is toegepast in     rechtvaardigen. Met name heeft zij op basis van de controle
     plaats van de 5 % ten aanzien van Spanje.                        die de diensten van de Commissie in 1998 in Mecklenburg-
                                                                      Vorpommern hebben verricht, geen nieuwe feiten kunnen
                                                                      aandragen die deze opvatting zouden hebben kunnen onder-
(1) PB L 182 van 16.7.1994, blz. 45.                                  steunen.
                                                                      Door de financiële correctie van 2 op 5 % te brengen heeft de
                                                                      Commissie onrechtmatig gehandeld omdat zij het beginsel dat
                                                                      het bestuur aan het door hem geformuleerde voorbehoud is
                                                                      gebonden, en omdat daarbij de procedureregels betreffende de
                                                                      goedkeuring van de rekeningen, inzonderheid betreffende de
                                                                      bemiddeling, niet in acht zijn genomen. Verder heeft de
                                                                      Commissie haar discretionaire bevoegdheid ter zake van de
Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek               beoordeling van de vastgestelde gebreken verkeerd uitgeoe-
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     fend.
                           schappen
                                                                      Kortom, de Commissie heeft niet overtuigend aangetoond,
                        (Zaak C-377/99)                               waarom zij bij de definitieve vaststelling van de financiële
                                                                      correctie is afgeweken van de door haarzelf aanvankelijk
                        (1999/C 366/30)                               overwogen en door het bemiddelingsorgaan voorgestelde
                                                                      correctie en maximaal 2 %.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 oktober 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het
Bundesministerium der Finanzen te Bonn, Graurheindorfer
Straße 108, en C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor bij het-
zelfde ministerie.
                                                                      Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 23 maart 1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pen-
                                                                      sionskasse für die Angestellten der Barmer Ersatzkasse
                                                                                VVaG en H. Menauer
— beschikking C(1999) 2476 def. van de Commissie van
     28 juli 1999 houdende wijziging van beschikking
     1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekenin-                                   (Zaak C-379/99)
     gen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben
     ingediend in verband met de door het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling                                      (1999/C 366/31)
     Garantie, gefinancierde uitgaven, nietig te verklaren voor
     zover overeenkomstig artikel 2 daarvan een bedrag van            Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 23 maart
     18 236 469,20 DEM niet door het EOGFL wordt vergoed,             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     maar ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland wordt             7 oktober 1999, in het geding tussen Pensionskasse für die
     gelaten;                                                         Angestellten der Barmer Ersatzkasse VVaG en H. Menauer, het
                                                                      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
— verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-55/03: Beroep, op 12 februari 2003 ingesteld door Philippe Brendel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.4.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 101/47
Tot staving van haar subsidiaire vordering stelt verzoekster dat             en een ambtenaar van rang A 6, salaristrap 3, vermeerderd
verweerster artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62,                    met een vertragingsrente van 5,75 % op jaarbasis, te
artikel 253 EG, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van               rekenen vanaf 16 maart 2001;
gelijke behandeling heeft geschonden:
                                                                        —    verweerster te veroordelen tot betaling van een schadever-
—      door verzoekster een geldboete op te leggen van meer                  goeding, ex aequo et bono begroot op 500 EUR per
       dan 10 % van haar omzet op wereldschaal;                              maand, te rekenen vanaf 16 maart 2001 tot de algehele
                                                                             betaling;
—      door verzoekster één geldboete op te leggen voor gestelde
       verschillende inbreuken;                                         —    verweerster te verwijzen in de kosten.
—      door het „uitgangsbedrag” wegens verzwarende omstan-
       digheden en ter afschrikking te verhogen;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—      door een buitensporige vermenigvuldigingsfactor toe te
       passen;
                                                                        Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de weigering
—      door de geldboete niet te verminderen wegens verzach-            van het TABG om hem bij zijn indiensttreding na vergelijkend
       tende omstandigheden of krachtens de mededeling van              onderzoek EUR/A/154 voor de aanwerving van ad-
       de Commissie inzake clementie (1).                               ministrateurs (loopbaan A 7/A 6) op het gebied van audit en
                                                                        boekhouding, in rang A 6, salaristrap 3, in te delen.
( 1) PB 1996, C 207, blz. 4.
                                                                        Tot staving van zijn vordering stelt hij dat:
                                                                        —    artikel 31, lid 2, van het Statuut, het besluit van 1 septem-
                                                                             ber 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en
                                                                             salaristrap bij aanwerving, en de richtsnoeren voor de
                                                                             administratie zijn geschonden;
                                                                        —    de beginselen „patere quam ipse legem feciste” en van
Beroep, op 12 februari 2003 ingesteld door Philippe
                                                                             non-discriminatie zijn geschonden;
Brendel tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                  pen
                                                                        —    de Commissie in casu een kennelijke beoordelingsfout
                                                                             heeft gemaakt;
                           (Zaak T-55/03)
                                                                        —    de Commissie haar zorgplicht en motiveringsplicht niet
                          (2003/C 101/82)                                    is nagekomen;
                                                                        —    artikel 39 EG is geschonden.
                        (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 februari 2003 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Philippe Brendel,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden               Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Bioelettrica
en L. Levi, advocaten.                                                   SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (Zaak T-56/03)
—      het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG)                                 (2003/C 101/83)
       van 3 mei 2002 waarbij verzoeker met ingang van
       16 maart 2001 in rang A 7, salaristrap 2, is ingedeeld, en,
       voorzover nodig, het op 4 november 2002 meegedeelde                                      (Procestaal: Italiaans)
       besluit van 25 oktober 2002 waarbij de klacht van
       verzoeker is verworpen, nietig te verklaren;
—      verweerster te veroordelen tot de betaling van het verschil      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       in salaris tussen een ambtenaar van rang A7, salaristrap 2,      schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen


title: Zaak T-101/03: Beroep op 14 maart 2003 ingesteld door Suproco N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/32             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.6.2003
tekeningen en modellen) door Osotspa Co. Ltd., te Bangkok            Middelen:                     volgens verzoekster volstaat een
(Thailand), vertegenwoordigd door C. Gassauer-Fleissner, ad-                                       geringe mate van overeenstem-
vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg. Andere                                            ming tussen de merken ter staving
partij voor de kamer van beroep: Distribution & Marketing                                          van verwarringsgevaar, aangezien
GmbH, te Salzburg (Oostenrijk).                                                                    de waren dezelfde zijn.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de bestreden beslissing van de derde kamer van beroep
      van 27 november 2002 in beroepsprocedure R 296/                Beroep op 14 maart 2003 ingesteld door Suproco N.V.
      2002-3 in die zin te wijzigen, dat verzoeksters oppositie        tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
      tegen de aanvraag voor het merk „Hai” van Distribution &
      Marketing GmbH van 10 september 1997 wordt toege-
      wezen en de aanvraag wordt afgewezen;                                                 (Zaak T-101/03)
                                                                                (2003/C 135/53)
—     in voorkomend geval, de zaak naar het Bureau voor
      harmonisatie binnen de interne markt terug te wijzen;
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
—     verzoekster een vergoeding van de kosten toe te kennen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 14 maart 2003 beroep ingesteld tegen de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Suproco
                                                                     N.V., gevestigd te Curação, vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                   mr. M.M. Slotboom en mr. N.J. Helder.
                                                                     Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-        Distribution & Marketing GmbH
meenschapsmerk:                                                      —     haar verzoek ontvankelijk te verklaren;
Betrokken        gemeen-     woordmerk „Hai” voor waren en           —     de Beschikking van 10 januari 2003 van de Europese
schapsmerk:                  diensten van de klassen 5, 32, 33,            Commissie, gericht tot de lidstaten, waarbij een afwijking
                             35 en 42 (onder meer vitaminep-               van Besluit 2001/822/EG van de Raad met betrekking tot
                             reparaten, vruchtensappen, al-                de oorsprongsregels voor suiker uit de Nederlandse
                             coholhoudende dranken, bedie-                 Antillen wordt geweigerd, nietig te verklaren;
                             ning van gasten) — aan-
                             vraagnr. 628172                         —     de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
Houder van het oppo-         verzoekster, Osotspa Co. Ltd.
sitiemerk of -teken in de                                            Middelen en voornaamste argumenten
oppositieprocedure:
Oppositiemerk of -te-        gemeenschapsmerk nr. 168427             Verzoekster is een suikerverwerkende onderneming, gevestigd
ken:                         (beeldmerk) en nationaal beeld-         op de Nederlandse Antillen. Zij voerde onder andere suiker
                                                                     in van een rietsuikerleverancier in Columbia. Deze suiker
                             merk „Shark” voor waren van
                             klasse 32 (alcoholvrije dranken;        verwerkte zij tot bruine losse suiker en suikerklontjes en
                             siropen en andere preparaten            voerde ze opnieuw uit naar de EG op basis van artikel 3 van
                             voor de bereiding van dranken)          bijlage II en bijlage 2 bij bijlage II van het Besluit 91/482/
                                                                     EEG ( 1). Op basis van deze regeling werden de producten
                                                                     van verzoekster als producten van oorsprong uit de LGO
Beslissing oppositieafde-    afwijzing van de oppositie van          beschouwd.
ling:                        verzoekster
                                                                     Een gelijkaardige regeling is ook opgenomen in artikel 4 van
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep               bijlage III en aanhangsel 2 (2) bij bijlage III van het Besluit
roep:                                                                2001/822 (LGO-besluit) (3) dat Besluit 91/482/EEG vervangt.
 ---pagebreak--- 7.6.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 135/33
Artikel 5, lid 1, sub g), van bijlage III bij het huidige LGO-            Commissie zou het afwijkingsverzoek onterecht afwijzen,
besluit bepaalt echter dat het kleuren van suiker of het vormen           omdat zowel voor suiker uit een ACS-land als voor suiker uit
van suikerklontjes een ontoereikende bewerking is om LGO-                 een niet-ACS-land de toegevoegde waarde na bewerking door
oorsprong te verlenen. Deze producten van verzoekster verkrij-            verzoekster meer dan 45 % bedraagt. Volgens verzoekster
gen zodoende geen LGO-oorsprong meer.                                     voorziet lid 7 van artikel 37 van bijlage III bij het LGO-besluit
                                                                          niet in een dergelijke vergelijking en bijgevolg ook niet in een
                                                                          dergelijke grond voor weigering van het afwijkingsverzoek.
Hierop heeft het Koninkrijk der Nederlanden een verzoek tot
afwijking ingediend ten voordele van verzoekster. Dit verzoek             (1 ) 91/482/EEG: Besluit van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de
werd in de bestreden beschikking afgewezen.                                    associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese
                                                                               Economische Gemeenschap (PB L 263, blz. 1).
                                                                          (2 ) 2001/822/EG: Aanhangsel 2 bij bijlage III van Besluit 2001/822/
                                                                               EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie
Verzoekster voert in de eerste plaats een exceptie van onwettig-               van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische
heid aan van artikel 5, lid 1, sub g), van bijlage III bij het LGO-            Gemeenschap („LGO-besluit”) (PB L 324, blz. 1).
besluit. Volgens verzoekster is het kleuren van suiker of het             (3 ) 2001/822/EG: Besluit van de Raad van 27 november 2001
vormen van suikerklontjes ten onrechte aangeduid als een                       betreffende de associatie van de LGO met de Europese Economi-
ontoereikende bewerking om LGO-oorsprong te verkrijgen.                        sche Gemeenschap („LGO-besluit”) (PB L 314, blz. 1).
Verzoekster voert aan dat deze bepaling het non-discriminatie-
beginsel schendt, arbitrair is en in strijd is met het vertrouwens-
en rechtzekerheidsbeginsel.
Verzoekster voert verder aan dat de Commissie onbevoegd
was, aangezien de bestreden beschikking genomen werd na
het aflopen van de beslissingstermijn van 75 werkdagen,                   Beroep op 28 maart 2003 ingesteld door Arran Aromatics
bepaald in artikel 37, lid 8, sub a), van bijlage III bij het LGO-        Limited, I. Russel en A. Rennick tegen de Commissie van
besluit. Volgens verzoekster diende het afwijkingsverzoek dan                               de Europese Gemeenschappen
ook geacht te zijn ingewilligd overeenkomstig artikel 37, lid 8,
sub b) van bijlage III van het LGO-besluit.
                                                                                (Zaak T-109/03)
Verzoekster voert tenslotte een schending van artikel 37 van                                        (2003/C 135/54)
bijlage III bij het LGO-besluit en een kennelijk foute beoorde-
ling van de feiten aan. Volgens verzoekster vermengt de
Commissie de voorwaarden van artikel 37 van bijlage III bij                                         (Procestaal: Engels)
het LGO-besluit.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster beweert dat de cumulatie van oorsprong voor                   schappen is op 28 maart 2003 beroep ingesteld tegen de
haar geen alternatieve oplossing biedt. De invoer van ACS-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arran
suiker zou niet verantwoord zijn gezien de hoge prijs. Deze               Aromatics Limited, Isle of Arran, Schotland, I. Russel, Isle of
suiker zou bovendien kwalitatief ongeschikt zijn. Volgens                 Arran, Schotland, en A. Rennick, Isle of Arran, Schotland,
verzoekster is hiermee dan ook voldaan aan de eis voor                    vertegenwoordigd door C. Pouncey, Solicitor, en
afwijking zoals gesteld in artikel 37, lid 4 van bijlage III bij het      L. Van Den Hende, advocaat.
LGO-besluit.
                                                                          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster beweert verder dat, overeenkomstig lid 3, sub b),
van artikel 37 van bijlage III bij het LGO-besluit, de toepassing         —      Verweerster krachtens artikel 288 EG te veroordelen tot
van de bestaande oorsprongsregels haar mogelijkheden om                          vergoeding van de schade die zij hebben geleden door
haar uitvoer naar de EG voort te zetten duidelijk zou verminde-                  de schending van het gemeenschapsrecht zoals in het
ren. Volgens verzoekster stelt de Commissie ten onrechte als                     verzoekschrift uiteengezet, alle bedragen vermeerderd
noodzakelijke voorwaarde voor een afwijking dat bij de                           met moratoire interesten van 8 % vanaf de dag waarop
toepassing van de bestaande oorsprongsregels de activiteiten                     de schade is ontstaan;
zouden moeten beëindigd worden.
                                                                          —      verweerster te veroordelen tot betaling van wettelijke
                                                                                interesten van 8 % op alle verschuldigde bedragen;
Volgens verzoekster past de Commissie bovendien lid 7 van
artikel 37 van bijlage III bij het LGO-besluit verkeerd toe. De           —      verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.


Aankondiging van algemeen vergelĳkend onderzoek CJ/LA/5


title: Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-44/98)

text:
C 151/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.5.98
tegen Raad van de Europese Unie door Emesa Sugar (Free              3. artikel 240, leden 1 en 3, van Besluit 91/482/EEG staat
Zone), gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd                 in de weg aan een herziening van dit besluit na 1 maart
door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der                       1995, althans aan een herziening per 1 december
Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     1997;
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31.
                                                                    4. strijd met het beginsel van rechtszekerheid (vertrou-
                                                                         wensbeginsel): ontbreken van overgangstermijn en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         overgangsregeling;
1. Besluit 97/803/EG van de Raad (1), althans de wijzi-             5. ontoereikende en onvolledige motivering.
     gingen in de artikelen 101, 102, 108 van Besluit 91/
     482/EEG van de Raad (2) en van artikel 6 van bijlage II        Besluit 97/803/EG, althans de daarin opgenomen invoerbe-
     bij Besluit 91/482/EEG alsmede de toevoeging van               perkingen acht verzoekster op grond van de middelen 1 en
     artikel 108 ter in Besluit 91/482/EEG (punten 27 tot           5 een gekwalificeerde schending van hogere rechtsregels
     en met 32 van Besluit 97/803/EG) nietig te verklaren.          die strekken tot bescherming van verzoeksters belangen.
2. Te verklaren dat de Gemeenschap aansprakelijk is                 Onderhavige vordering stelt verzoekster als zelfstandige
     voor de schade door Emesa geleden doordat sedert               vordering in, naast het door haar ingestelde beroep tot nie-
     1 december 1997 de invoer van LGO-suiker in de                 tigverklaring (T-44/98).
     Gemeenschap is verhinderd of beperkt als gevolg van
     Besluit 97/803/EG.                                             (1) PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50.
                                                                    (2) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1. Besluit gerectificeerd in PB
                                                                        L 15 van 23.1.1993, blz. 33.
3. Te bepalen dat partijen zich nader zullen verstaan
     omtrent de omvang van de schade van Emesa en dat,
     bij gebreke van overeenstemming hierover, de proce-
     dure zal worden voortgezet binnen een door het
     Gerecht van eerste aanleg te bepalen termijn, ter bepa-
     ling van de omvang van de schade, althans de                   Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar
     Gemeenschap te veroordelen tot betaling van de hier-           (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese
     voor in de punten 185-197 voorlopige begrote en nog                                  Gemeenschappen
     te begroten schade, meer subsidiair de Gemeenschap te
                                                                                (Zaak T-44/98)
     veroordelen tot betaling van de door het Gerecht van
     eerste aanleg in goede justitie te bepalen schadevergoe-                                (98/C 151/21)
     ding, vermeerderd met de in punt 97 bedoelde rente.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
4. De Raad te veroordelen in de proceskosten.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Emesa Sugar (Free Zone), gevestigd te Oranjestad (Aruba),
                                                                    vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat bij de
Verzoekster vordert vergoeding van de schade die zij stelt          Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen hebbende
te hebben geleden als gevolg van de beperkingen die ten             te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
aanzien van de invoer van suiker van LGO-oorsprong zijn             Grand-Rue 31.
ingevoerd door het in het petitum onder 1 genoemde
besluit. Deze artikelen zijn haars inziens op vijf gronden in       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
strijd met het Gemeenschapsrecht:
                                                                    Ð de beschikking van de Commissie van 23 december
1. strijd met het vergrendelingsmechanisme, volgens het-                 1997 (VI/51329) nietig te verklaren;
     welk het Gemeenschapsrecht eraan in de weg staat,
     dat de Gemeenschap in het handelsverkeer tussen de             Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van het
     LGO en de Gemeenschap niet-tijdelijke beperkingen                   geding.
     aanbrengt, waardoor bepaalde in de LGO-besluiten
     neergelegde faciliteiten (deels) ongedaan worden
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
     gemaakt;
                                                                    Bij de genoemde beschikking heeft de Commissie op grond
2. strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien Ð               van artikel 8, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 2553/
     voorzover juridisch en feitelijk gerechtvaardigd Ð tij-        97 (1) aan het Hoofdproductschap voor Akkerbouwpro-
     delijke maatregelen dienen te worden genomen, doch             ducten medegedeeld, dat verzoeksters aanvrage van
     niet blijvende structurele beperkingen;                        19 december 1997 voor de afgifte van een invoercertificaat
 ---pagebreak--- 16.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/11
voor suiker met LGO-oorsprong niet-ontvankelijk diende             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
te worden verklaard. Deze verordening beoogt uitvoering            Raad der Europese Gemeenten en Regio's, gevestigd te
te geven aan het bij Besluit 97/803/EG in Besluit 91/482/          Parijs, vertegenwoordigd door D. M. Tomasevic, advocaat
EEG ingevoegde artikel 108 ter.                                    te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue Charles Martel
                                                                   56-58.
Bij wege van exceptie van onwettigheid stelt verzoekster
strijd met het Gemeenschapsrecht van Besluit 97/803/EG,
althans van de artikelen tot beperking van de invoer van
suiker van LGO-oorsprong van dit besluit. De gronden               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
zijn identiek aan die in zaak T-43/98.
Eveneens bij wege van exceptie van onwettigheid stelt ver-
zoekster, dat Verordening (EG) nr. 2553/97 in strijd is met        Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
het Gemeenschapsrecht:                                                  de Europese Gemeenschappen, neergelegd in debetnota
                                                                        97009405F betreffende ECOS-project nr. 91/00/29003,
                                                                        waarbij de Commissie weigert, de REGR een saldo
1. door de onwettigheid van Besluit 97/803/EG is ook de                 van 204 446 ECU te betalen, en van de REGR een
     daarop gebaseerde verordening ongeldig;                            saldo van 363 336 ECU vordert;
2. voor het in de verordening gestelde vereiste van een
     invoercertificaat bestaat geen geldige rechtsgrondslag;       Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
3. zo het (secundaire) Gemeenschapsrecht al een rechts-
     grondslag biedt voor het vereiste van een invoercertifi-
     caat voor de invoer van LGO-suiker, verzet artikel 132,       Middelen en voornaamste argumenten
     juncto artikel 30, van het EG-Verdrag zich hiertegen;
4. bij de certificaten gaat het om EUR-1-certificaten, tot         Verzoeker, een federatie van 37 nationale verenigingen van
     de afgifte waarvan de LGO-autoriteiten bij uitsluiting        plaatselijke en regionale overheden in 28 Europese landen,
     bevoegd zijn, welke bevoegdheid de Commissie niet             komt op tegen het besluit waarbij de Commissie weigert
     kan beperken;                                                 bepaalde uitgaven voor een project in het kader van het
                                                                   programma European City Cooperation System (ECOS)
                                                                   geldig te verklaren. Dienaangaande preciseert hij, dat hij
5. de door de Commissie gestelde bijkomende eisen leve-
                                                                   sinds het begin van de jaren '90 betrokken is bij het beheer
     ren additionele belemmeringen op;
                                                                   van dit door DG XVI van de Commissie opgezette pro-
                                                                   gramma, dat tot doel heeft de samenwerking tussen de
6. strijd met de WTO en de overige in dat kader gesloten           plaatselijke overheden van de Europese Unie en die van de
     overeenkomsten.                                               landen van Centraal- en Oost-Europa te bevorderen.
Overigens trad de verordening pas per 1 januari 1998 in
werking, zodat zij haars inziens niet als grondslag voor de        Wat de feiten van de zaak betreft, stelt verzoeker, dat een
beschikking kon dienen.                                            eerste besluit om hem in het kader van het ECOS-pro-
                                                                   gramma communautaire bijstand te verlenen, op 10 decem-
(1) PB L 349 van 19.12.1997, blz. 26.                              ber 1991 te zijner kennis werd gebracht, en dat de Com-
                                                                   missie later zelfs zou hebben besloten, aanvullende bij-
                                                                   stand te verlenen. Op 19 april 1996 zou verzoeker van de
                                                                   Commissie een faxbericht hebben ontvangen, waarin zij
                                                                   zich akkoord verklaarde met het eindverslag. De onmid-
                                                                   dellijk daarna opgetreden wijziging in verweersters hou-
                                                                   ding ten opzichte van het betrokken project, zou tot het
Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Raad der                   litigieuze besluit hebben geleid.
Europese Gemeenten en Regio's (REGR) tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-46/98)
                                                                   Verzoeker beroept zich allereerst op schending van de
                         (98/C 151/22)                             motiveringsplicht, doordat verweerster niet zou hebben
                                                                   geantwoord op de argumenten die hij in verschillende brie-
                      (Procestaal: Frans)                          ven, onder meer na de vergadering van 24 september
                                                                   1997, heeft aangevoerd. De Commissie zou niet hebben
                                                                   uitgelegd, waarom bepaalde bewijsstukken niet als vol-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  doende zouden zijn te beschouwen, terwijl de Commissie
Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld                zelf had gevraagd, haar die stukken toe te zenden.