title: Zaak T-415/03: Beroep, op 18 december 2003 ingesteld door Cofradía de pescadores "San Pedro" de Bermeo (Vizcaya) e.a. tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 47/32                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.2.2004
Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Regione                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                      —    nietig te verklaren nota BUDG/C5/ME/jlsD(2003)358046
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
                         (Zaak T-408/03)                                   6 oktober 2003 inzake de wijze van terugvordering van
                                                                           de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale
                          (2004/C 47/62)                                   Ontwikkeling (EFRO) voor het grootschalig project „Au-
                                                                           tostrada Messina Palermo”, die gedeeltelijk was ingetrok-
                        (Procestaal: Italiaans)                            ken bij beschikking 109206 van de Commissie van
                                                                           5 september 2002 (EFRO nr. 93.05.03.001 — ARINCO
                                                                           nr. 93.IT.16.009), alsook debetnota nr. 3240406591
                                                                           van 25 september 2002 en de andere aan deze nota
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  voorafgaande en de daaruit voortvloeiende handelingen,
schappen is op 12 december 2003 beroep ingesteld tegen                     en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Commissie door Regione Siciliana, vertegenwoor-
digd door A. Cingolo, avvocato dello Stato.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren nota BUDG/C5/ME/jlsD(2003)358046
      van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
      6 oktober 2003 inzake de wijze van terugvordering van
      de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      Ontwikkeling (EFRO) voor de projecten „Aragona Favara”          zaak T-392/03, Regione Siciliana/Commissie (1).
      en „Piana di Catania”, alsook de daarmee verband houden-
      de debetnota’s nrs. 3240304871 van 14 augustus
      2003 en 3240303927 van 13 augustus 2003 en de
      andere aan deze nota voorafgaande en de daaruit voort-          (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
      vloeiende handelingen, en de Commissie in de kosten te
      verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak T-392/03, Regione Siciliana/Commissie (1).
                                                                      Beroep, op 18 december 2003 ingesteld door Cofradía de
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                      pescadores „San Pedro” de Bermeo (Vizcaya) e.a. tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-415/03)
Beroep, op 11 december 2003 ingesteld door Regione
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                                          (2004/C 47/64)
                                 pen
                         (Zaak T-414/03)                                                      (Procestaal: Spaans)
                          (2004/C 47/63)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 18 december 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                      Raad van de Europese Unie door Cofradía de pescadores „San
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Pedro” de Bermeo (Vizcaya) e.a., gevestigd te Guipúzcoa en
schappen is op 11 december 2003 beroep ingesteld tegen                Vizcaya (Spanje), vertegenwoordigd door Emiliano Garayar
Europese Commissie door Regione Siciliana, vertegenwoor-              Gutiérrez, Gervasio Martínez-Villaseñor, Anna García Casatillo
digd door G. Aiello, avvocato dello Stato.                            en Miguel Troncoso Ferrer, advocaten.
 ---pagebreak--- 21.2.2004              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 47/33
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                      zowel het beginsel van relatieve stabiliteit als de Toetredingsak-
                                                                          te (artikel 161, lid 1, sub f). Bijgevolg heeft de Raad ook in
—     vast te stellen dat de Gemeenschap extracontractueel                strijd gehandeld met het beginsel van rechtszekerheid en heeft
      aansprakelijk is omdat op het percentage van de totaal              hij daarmee het gewettigd vertrouwen van de marktdeelnemers
      toegestane vangst voor ansjovis, dat in de jaren 1996-              geschonden.
      2001 toekwam aan Spanje en de vloot die in het ICES-
      gebied VIII ansjovis mocht vangen, een deel in mindering
                                                                          Verzoekster stellen ook dat de Raad misbruik heeft gemaakt
      is gebracht doordat het quotum van Portugal in het ICES-
                                                                          van zijn bevoegdheid.
      gebied IX aan Frankrijk is overgedragen voor de vangst in
      het ICES-gebied VIII;
—     de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Raad, te
      verplichten verzoeksters de reële en zekere schade te
      vergoeden die zij als gevolg van de handelingen van de
      Raad hebben geleden en die zowel de werkelijke schade
      als de gederfde winst omvat, zoals in het onderhavige               Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door La Mer
      verzoekschrift en zijn bijlagen is geformuleerd; en                 Technology Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                          de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—     de Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Raad, te                                                 (BHIM)
      verwijzen in alle door verzoeksters in het kader van de
      onderhavige procedure gemaakte kosten.                                                       (Zaak T-418/03)
                                                                                (2004/C 47/65)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                          Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Engels)
Met het onderhavige beroep wordt vergoeding gevorderd van
de door verzoeksters geleden schade omdat tussen 1996 en
2001 van de totaal toegestane vangst (hierna: „TAC”) voor
ansjovis die aan Spanje toekwam in gebied VIII van de                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) een              schappen is op 22 december 2003 beroep tegen het Bureau
deel is afgetrokken, doordat de Raad van de Unie de overdracht            voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
van het quotum van Portugal in het ICES-gebied IX aan                     gen en modellen) (BHIM) ingesteld door La Mer Technology
Frankrijk voor de vangst in het ICES-gebied VIII heeft goed-              Inc., te New York (Verenigde Staten van Amerika), vertegen-
gekeurd.                                                                  woordigd door V. v. Bomhard, A. Renck en A. Pohlmann,
                                                                          advocaten. Andere partij voor de kamer van beroep: Laboratoi-
                                                                          res Goëmar
Tot staving van haar vorderingen voeren verzoeksters aan dat
de gestelde onrechtmatigheid voldoet aan alle in de rechtspraak
gestelde voorwaarden voor de extracontractuele aansprakelijk-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
heid van de Gemeenschap.
                                                                          1.    de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Met betrekking tot de voorwaarde inzake de voldoende                            (merken, tekeningen en modellen) van 23 oktober 2003
gekwalificeerde schending van een rechtsnorm van hogere orde                    in zaak R 814/2000-2 te vernietigen;
wordt schending van de beginselen van relatieve stabiliteit,
rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen gesteld.                          2.    verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.
In het bijzonder wordt gesteld dat het beginsel van relatieve
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
stabiliteit een waarborg is voor de naleving van het aan Spanje
in de Toetredingsakte toegewezen quotum, volgens welke akte
aan Spanje 90 % en aan Frankrijk 10 % van de TAC voor                     Aanvrager van het ge-          La Mer Technology Inc.
ansjovis in het ICES-gebied VIII toekomt. Daarom moet bij de              meenschapsmerk:
in de artikelen 8, lid 4-ii, en 9, lid 1, van verordening nr. 3760/
92 bedoelde quotaruil rekening worden gehouden met het in                 Betrokken         gemeen-      woordmerk La Mer voor waren
de Toetredingsakte vastgestelde algemene evenwicht van de                 schapsmerk:                    van klasse 3 (onder meer zepen
verdeling. Derhalve is de goedkeuring van de bestreden                                                   voor de verzorging van de huid
quotaruil, waardoor Spanje en de Spaanse vissersvloot het                                                en het lichaam bij de mens; par-
aanvankelijk toegewezen quotum van toegestane vangst voor                                                fumeriën, etherische oliën, kos-
ansjovis in het ICES-gebied VIII is ontnomen, in strijd met                                              metische producten, haarlotions)


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 mei 2000 in zaak C-242/97: Koninkrĳk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1993 — Graan en rundvlees")

text:
12.8.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/5
2)    Bij de huidige stand van de gemeenschapsregeling verzetten            Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Vliet), betref-
      richtlijn 89/398 en de ter uitvoering daarvan vastgestelde            fende een verzoek tot nietigverklaring van beschik-
      richtlijnen zich er niet tegen, dat een lidstaat na de omzetting      king 97/333/EG van de Commissie van 23 april 1997 betref-
      van richtlijn 89/398 een van een eerdere datum daterende              fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor
      nationale regeling als bedoeld in het hoofdgeding, die betrekking     het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met de
      heeft op de additieven die zijn toegestaan bij de bereiding van       door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
      voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen, handhaaft,           Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven
      ook wanneer die regeling op een andere indeling is gebaseerd          (PB L 139, blz. 30), voor zover daarin, wat verzoeker betreft,
      dan in richtlijn 89/398 wordt gehanteerd.                             een bedrag van 413 309 611 BEF ter zake van uitgaven
                                                                            betreffende de vooruitbetaling van uitvoerrestituties, van com-
3)    Bij gebreke van bepalingen in richtlijn 89/398 of in de ter           munautaire financiering wordt uitgesloten, heeft het Hof
      uitvoering van artikel 4 vastgestelde richtlijnen, die betrekking     (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president
      hebben op de samenstelling van voor bijzondere voeding                van de Tweede kamer, waarnemend voor de president van de
      bestemde levensmiddelen of op het gebruik van additieven of           Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm en
      stoffen met een bijzonder voedingsdoel bij de bereiding van dat       V. Skouris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
      soort levensmiddelen, bestaat er bij de huidige stand van             griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 18 mei 2000 een
      het gemeenschapsrecht geen enkele relevante communautaire             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      regeling waarop een particulier zich zou kunnen beroepen om
      zich tegen een dergelijke nationale regeling te verzetten ter zake    1)    Verwerpt het beroep.
      van de additieven en de stoffen met een voedingsdoel als bedoeld
      in het hoofdgeding, die bij de bereiding van voedingsmiddelen         2)    Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
      zijn toegestaan.
                                                                            (1) PB C 271 van 6.9.1997.
4)    Bij het toezicht op de samenstelling van voor bijzondere voeding
      bestemde levensmiddelen en in het bijzonder op de bij de
      bereiding ervan toegevoegde additieven en stoffen met een
      voedingsdoel, moeten de lidstaten de vereisten in acht nemen,
      die voortvloeien uit in het gemeenschapsrecht erkende algemene
      beginselen, in het bijzonder het beginsel van bescherming van
      het gewettigd vertrouwen. In de zaak in het hoofdgeding heeft
      de relevante gemeenschapsregeling bij Arkopharma evenwel                                  ARREST VAN HET HOF
      geen gewettigd vertrouwen kunnen wekken waarop zij met
      succes een beroep zou kunnen doen. Het staat aan de nationale                                    (Zesde kamer)
      rechter, te beslissen of de regels betreffende het vrije verkeer van
      goederen binnen de Gemeenschap van toepassing zijn op een                                      van 18 mei 2000
      activiteit als bedoeld in het hoofdgeding.
                                                                            in zaak C-206/98: Commissie van de Europese Gemeen-
(1) PB C 142 van 10.5.1997.                                                               schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                            („Niet-nakoming — Richtlijn 92/49/EEG — Directe verze-
                                                                                kering met uitzondering van levensverzekering”)
                                                                                (2000/C 233/10)
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Procestaal: Frans)
                            (Zesde kamer)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           van 18 mei 2000                                                            dentie van het Hof)
in zaak C-242/97: Koninkrijk België tegen Commissie van
                                                                            In zaak C-206/98, Commissie van de Europese gemeenschap-
                 de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            pen (gemachtigden: C. Tufvesson en B. Mongin) tegen Ko-
                                                                            ninkrijk België (gemachtigde: J. Devadder en A. Snoecx, bij-
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar                       gestaan door D. Waelbroeck), betreffende een verzoek om vast
                   1993 — Graan en rundvlees”)                              te stellen, dat het Koninkrijk België, door artikel 2 van de wet
                                                                            van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsonder-
                           (2000/C 233/09)                                  nemingen, zoals gewijzigd bij het koninklijk besluit van
                                                                            12 augustus 1994 (Belgisch Staatsblad van 16 september 1994,
                                                                            blz. 23525), vast te stellen en te handhaven, de verplichtingen
                         (Procestaal: Nederlands)                           niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlij-
                                                                            n 92/49/EEG van de raad van 18 juni 1992 tot coördinatie
In zaak C-242/97, Koninkrijk België (gemachtigden: J. Devad-                van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
der, bijgestaan door H. Gilliams) tegen Commissie van de                    het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de


title: Zaak C-289/04 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 juni 2006 — Showa Denko KK/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Grafietelektroden — Artikel 81, lid 1, EG — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Beginsel ne bis in idem)

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/1

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 juni 2006 — Showa Denko KK/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-289/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Grafietelektroden - Artikel 81, lid 1, EG - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Mededeling inzake medewerking - Beginsel ne bis in idem)
   (2006/C 237/01)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Showa Denko KK (vertegenwoordigers: M. Dolmans en P. Werdmuller, advocaten, en J. Temple-Lang, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Hellström en H. Gading, gemachtigden), Tokai Carbon Co. Ltd, gevestigd te Tokio, SGL Carbon AG, gevestigd te Wiesbaden (Duitsland), Nippon Carbon Co. Ltd, gevestigd te Tokio, GrafTech International Ltd, voorheen UCAR International Inc., gevestigd te Wilmington (Verenigde Staten), SEC Corp., gevestigd te Amagasaki (Japan), The Carbide/Graphite Group Inc., gevestigd te Pittsburgh (Verenigde Staten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 29 april 2004, Showa Denko/Commissie (gevoegde zaken T-236/01, T-239/01, T-244/01 tot en met T-246/01, T-251/01 en T-252/01), waarbij gedeeltelijk nietig is verklaard beschikking 2002/271/EG van de Commissie van 18 juli 2001 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak COMP/E 1/36.490 — grafietelektroden), en het bedrag van de aan rekwirantes opgelegde geldboete is verlaagd
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Showa Denko KK wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-83/14: Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — LTJ Diffusion/BHIM — Arthur et Aston (ARTHUR & ASTON) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor woordmerk ARTHUR & ASTON — Ouder nationaal beeldmerk Arthur — Geen normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen wijzigt”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/48

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — LTJ Diffusion/BHIM — Arthur et Aston (ARTHUR & ASTON)
   (Zaak T-83/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor woordmerk ARTHUR & ASTON - Ouder nationaal beeldmerk Arthur - Geen normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen wijzigt”])
   (2016/C 038/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: LTJ Diffusion (Colombes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Lederman, vervolgens F. Fajgenbaum, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Arthur et Aston SAS (Giberville, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Boespflug, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2013 (zaak R 1963/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen LTJ Diffusion en Arthur et Aston SAS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LTJ Diffusion wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak C-373/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — H. T./Land Baden-Württemberg (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Grenzen, asiel en immigratie — Richtlijn 2004/83/EG — Artikel 24, lid 1 — Minimumnormen voor de erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Intrekking van de verblijfstitel — Voorwaarden — Begrip „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde” — Deelname van een erkende vluchteling aan de activiteiten van een organisatie die op de door de Europese Unie opgestelde lijst van terroristische organisaties staat)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — H. T./Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-373/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Grenzen, asiel en immigratie - Richtlijn 2004/83/EG - Artikel 24, lid 1 - Minimumnormen voor de erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Intrekking van de verblijfstitel - Voorwaarden - Begrip „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde” - Deelname van een erkende vluchteling aan de activiteiten van een organisatie die op de door de Europese Unie opgestelde lijst van terroristische organisaties staat))
   (2015/C 279/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H. T.

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet in die zin worden uitgelegd dat een verblijfstitel, wanneer deze eenmaal aan een vluchteling is verleend, kan worden ingetrokken, hetzij krachtens artikel 24, lid 1, van deze richtlijn, wanneer er dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde in de zin van die bepaling bestaan, hetzij ingevolgde artikel 21, lid 3, van die richtlijn, wanneer er redenen bestaan om de uitzondering op het beginsel van non-refoulement als bedoeld in artikel 21, lid 2, die deze richtlijn toe te passen.

               2)

               Steun aan een terroristische vereniging die is geplaatst op de lijst in de bijlage bij gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme, in de versie die gold op het tijdstip van de feiten van het hoofdgeding, kan een van de „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde” in de zin van artikel 24, lid 1, van richtlijn 2004/83 vormen, ook al zijn de voorwaarden van artikel 21, lid 2, van die richtlijn niet vervuld. Om een aan een vluchteling verleende verblijfstitel te kunnen intrekken op grondslag van artikel 24, lid 1, van deze richtlijn, op grond dat deze vluchteling een dergelijke terroristische vereniging steunt, dienen de bevoegde autoriteiten niettemin, onder toezicht van de nationale rechter, een individuele beoordeling te maken van de specifieke feiten betreffende de daden zowel van de betrokken vereniging als van de betrokken vluchteling. Wanneer een lidstaat besluit een vluchteling wiens verblijfstitel is ingetrokken, te verwijderen, maar de uitvoering van dat besluit opschort, is het onverenigbaar met die richtlijn om hem de toegang tot de in hoofdstuk VII ervan gewaarborgde voordelen te ontzeggen, tenzij een in deze richtlijn uitdrukkelijk geformuleerde uitzondering van toepassing is.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak C-152/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/95/EG — Gevaarlijke stoffen — Elektrische en elektronische apparatuur — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/20

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-152/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/95/EG - Gevaarlijke stoffen - Elektrische en elektronische apparatuur - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 326/40)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en K. Nyberg, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn voor wat betreft de autonome provincie Åland uitvoering te geven aan richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (PB L 37, blz. 19)
   Dictum

               1)

               Door voor wat betreft de Åland-eilanden niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, heeft de Republiek Finland niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Republiek Finland wordt in de kosten verwezen.

      (1)   PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-205/17: Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/16

         Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-205/17)
   (2017/C 195/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, doordat het niet alle maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, ECLI:EU:C:2011:260), de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te gelasten de Commissie een dwangsom te betalen van 171 217,2 EUR per dag vertraging bij de voldoening aan het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, ECLI:EU:C:2011:260), te rekenen vanaf de datum waarop het arrest het arrest in de onderhavige zaak zal worden uitgesproken tot de datum waarop aan het arrest in zaak C-343/10 zal zijn voldaan;

               —

               het Koninkrijk Spanje te gelasten de Commissie een forfaitaire som te betalen van 19 303,90 EUR per dag, te rekenen vanaf de datum waarop het arrest van 14 april 2011, Commissie/Spanje (C-343/10, ECLI:EU:C:2011:260), is uitgesproken tot de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, of tot de datum waarop volledig zal zijn voldaan aan het arrest in zaak C-343/10, indien de voldoening aan dit laatste arrest eerder zou vallen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat het Koninkrijk Spanje niet alle noodzakelijke maatregelen heeft getroffen om te voldoen aan het arrest van het Hof van Justitie, aangezien in de agglomeratie van Valle de Güimar opvangsystemen voor stedelijk afvalwater, als bedoeld in artikel 3 van richtlijn 91/271 (1), ontbreken, en aangezien in de agglomeraties Alhurín el Grande, Barbate, Isla Cristina, Matalascañas, Tarifa, Valle de Güimar, Peníscola, Aguiño-Carreira-Ribeira, Estepona (San Pedro de Alcántara), Coín, Nerja, Gijón-Este, Noreste (Valle Guerra), Benicarló, Teulada-Moraira, Vigo en Santiago het stedelijk afvalwater niet overeenkomstig artikel 4, leden 1, 3 en, in voorkomend geval, 4, van richtlijn 91/271, wordt behandeld.

      (1)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB 1991, L 135, blz. 40).


title: Zaak C-166/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Oviedo (Spanje) op 5 april 2011 — Ángel Lorenzo González Alonso/Nationale Nederlanden Vida Cía. De Seguros y Reaseguros S.A.E.

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Oviedo (Spanje) op 5 april 2011 — Ángel Lorenzo González Alonso/Nationale Nederlanden Vida Cía. De Seguros y Reaseguros S.A.E.
   (Zaak C-166/11)
   2011/C 173/14
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Oviedo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ángel Lorenzo González Alonso

      Verwerende partij: Nationale Nederlanden Vida Cía. De Seguros y Reaseguros S.A.E.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3, lid 2, sub d, van richtlijn 85/577/EEG (1) van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, strikt worden uitgelegd, zodat het niet geldt voor een buiten een verkoopruimte gesloten overeenkomst waarin een levensverzekering wordt aangeboden tegen maandelijkse betaling van een premie die voor een deel wordt belegd tegen een vaste rentevoet, voor een deel tegen een variabele rentevoet, en voor een deel in beleggingsproducten van de verzekeringsonderneming zelf?

      (1)  PB L 372, blz. 31.


title: Zaak T-65/06: Beroep ingesteld op  24 februari 2006  — FLSmidth tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/25

         Beroep ingesteld op 24 februari 2006 — FLSmidth tegen Commissie
   (Zaak T-65/06)
   (2006/C 96/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: FLSmidth & Co. A/S (Valby, Denemarken) (vertegenwoordiger: J.-E. Svensson, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               primair, nietig te verklaren de beschikking van de Commissie C(2005)4634 def. van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken, voorzover die beschikking verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete waarvoor verzoekster in artikel 2 van voornoemde beschikking hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld, te bepalen op 0 EUR voorzover het verzoekster betreft;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld, dat verzoekster inbreuk op artikel 81 EG had gemaakt door deel te nemen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector plastic industriezakken, dat zich uitstrekte tot België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en Spanje. De inbreuk bestond in de vaststelling van prijzen en de invoering van berekeningsmodellen voor gemeenschappelijke prijzen, de verdeling van de markten en de toekenning van verkoopquota, de toewijzing van klanten, transacties en orders, de indiening van onderling afgestemde offertes met betrekking tot sommige aanbestedingen en de uitwisseling van individuele informatie.
   Verzoeksters inbreuk hield verband met het gedrag van een andere onderneming, Trioplast Wittenheim AS („TW”), waarvan de deelname aan het betrokken kartel is vastgesteld. Verzoekster had aandelen in TW gehad en TW was haar 100 % dochtermaatschappij voor het grootste deel van de periode waarvoor verzoekster aansprakelijk was gesteld. Aan TW werd een geldboete opgelegd en verzoekster werd voor een gedeelte van die boete hoofdelijk aansprakelijk gesteld.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster om te beginnen dat de Commissie de toets voor aansprakelijkheid van de moedermaatschappij niet correct heeft toegepast, daar zij geen bewijs heeft geleverd waaruit blijkt dat er met betrekking tot verzoekster sprake was van omstandigheden die een vermoeden van invloed van de moedermaatschappij op TW konden schragen. Verzoekster stelt ook dat de Commissie in elk geval niet de correcte wettelijke toets heeft toegepast, daar een strikter geheel van criteria geldt in een situatie als de onderhavige waarin volgens de Commissie TW's deelname aan het kartel een aanvang nam lang voordat zij door verzoeksters dochtermaatschappij werd gekocht, en daarmee na haar verkoop bleef doorgaan. Hoe dan ook, verzoekster is van mening dat zij heeft bewezen dat TW onafhankelijk haar eigen gedrag op de markt bepaalde en geen instructies van verzoekster uitvoerde.
   Verzoekster betoogt ook dat het discriminerend, onevenredig en willekeurig is om haar aansprakelijk te stellen, aangezien bij geen van de andere bij de beschikking betrokken groepen de dochtermaatschappij, de moedermaatschappij en grootmoedermaatschappij aansprakelijk werden gesteld, zoals met TW en verzoekster is gebeurd. Bovendien, ook al had TW voordien deel uitgemaakt van een andere groep, de Commissie heeft geen lid van die andere groep aansprakelijk gesteld voor TW's deelname aan het kartel. Ten slotte is de aan verzoekster toegerekende aansprakelijkheid onevenredig, aangezien verzoekster aansprakelijk werd gesteld voor 85,7 % van de aan TW opgelegde geldboete hoewel zij gedurende niet meer dan 8 van de in totaal 20 jaar waarin TW vermoedelijk aan het kartel had deelgenomen, daarin aandelen had gehad.
   Verzoekster beroept zich ook op laatstgenoemde argumenten tot staving van haar subsidiaire vordering tot verlaging van de aan haar opgelegde geldboete. Zij betoogt verder dat de aan haar opgelegde geldboete excessief is, aangezien de Commissie voor verzoekster geen apart basisbedrag van de geldboete heeft bepaald waarbij ermee rekening werd gehouden dat zij niet aansprakelijk was. Zij stelt ook dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door geen rekening te houden met bepaalde verzachtende omstandigheden te haren gunste.
   Tot slot stelt verzoekster dat de Commissie nog meer onrechtmatig heeft gehandeld door TW aansprakelijk te stellen voor de periode van 1982 tot en met 1988, door aan laatstgenoemde een geldboete op te leggen die onevenredig en excessief is en meer dan 10 % van de maximale omzet bedraagt, en door verzoekster als secundaire aansprakelijke partij niet te laten profiteren van de aan de primair aansprakelijke partij, TW, toegekende clementie, of althans haar op grond van de mededeling inzake medewerking een onafhankelijke verlaging van de geldboeten te verlenen.


title: Zaak T-95/08: Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Italië/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Productiesteunregeling in sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit — Buitengewone steunmaatregelen in rundvleessector — Premieregeling in tabakssector )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/23

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Italië/Commissie
   (Zaak T-95/08) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Productiesteunregeling in sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit - Buitengewone steunmaatregelen in rundvleessector - Premieregeling in tabakssector)
   2011/C 13/43
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Aiello en G. Palmieri, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en D. Nardi, gemachtigden, bijgestaan door F. Ruggeri Laderchi, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/68/EG van de Commissie van 20 december 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB 2008, L 18, blz. 12), voor zover daarbij bepaalde uitgaven worden uitgesloten die de Italiaanse Republiek heeft verricht in de sectoren verwerkte producten op basis van groenten en fruit, rundvlees en ruwe tabak.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-359/03: Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door GRAFTECH INTERNATIONAL LTD tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 7/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.1.2004
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    —     de bestreden beschikkingen van de Commissie nietig te
                                                                           verklaren voorzover daarbij een vertragingsrente van
—     nietig te verklaren het besluit om niet integraal zijn               8,04 % wordt toegepast;
      verblijfskosten van 4 200 euro per maand te vergoeden;
                                                                     —     de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten alsmede
                                                                           in die van verzoekster.
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Bij beschikking van 18 juli 2001 heeft de Commissie vastge-
                                                                     steld dat verzoekster en zeven andere ondernemingen ar-
                                                                     tikel 81 EG-Verdrag hebben geschonden door deel te nemen
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van de
                                                                     aan een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde
artikelen 5 en 23 van bijlage X bij het Statuut, aangezien
                                                                     feitelijke gedragingen in de sector van grafietelektroden. Bij
verweerster volgens hem niet de vergoeding van zijn verblijfs-
                                                                     dezelfde beschikking werd verzoekster een geldboete opgelegd
kosten kan weigeren wanneer zij hem geen woning ter
                                                                     en werd gevorderd dat deze binnen een termijn van drie
beschikking heeft gesteld en evenmin een alternatief heeft
                                                                     maanden vanaf de betekening werd betaald, met dien verstande
voorgesteld.
                                                                     dat een rente van 8,04 % verschuldigd zou zijn indien de boete
                                                                     niet tegen de gestelde datum was betaald. Deze beschikking
                                                                     werd aan verzoekster betekend in de vorm van een brief de
                                                                     dato 23 juli 2001 waarin tevens werd aangegeven dat, indien
                                                                     verzoekster bij het Gerecht van eerste aanleg een procedure
                                                                     zou instellen tegen de oplegging van die boete, geen tenuitvoer-
                                                                     legging zou gebeuren zolang de zaak hangende was voor het
                                                                     Gerecht, op voorwaarde dat verzoekster rente van 6,04 %
Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door GRAFTECH                   betaalt over het bedrag van de boete en zorgt voor een
INTERNATIONAL LTD tegen Commissie van de Euro-                       bankgarantie voor het bedrag van de boete. Verzoekster diende
                    pese Gemeenschappen                              bij de Commissie opmerkingen daarover in en stelde andere
                                                                     betalingsvoorwaarden voor, maar deze werden bij brief van
                        (Zaak T-359/03)                              9 augustus 2001 door de Commissie verworpen. Tevens stelde
                                                                     verzoekster een procedure in tegen de beschikking van 18 juli
                                                                     2001 waarbij de boete werd opgelegd (1). Andere door verzoek-
                          (2004/C 7/74)                              ster ingediende voorstellen inzake betalingsfaciliteiten werden
                                                                     door de Commissie verworpen bij brieven van 18 augustus
                                                                     2003, 11 september 2003 en 18 september 2003.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                     Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen alle
                                                                     beschikkingen over betalingsvoorwaarden. Zij voert aan dat de
                                                                     Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-            door te oordelen dat zij geen andere zekerheidsstelling dan een
schappen is op 27 oktober 2003 beroep tegen Commissie van            bankgarantie kon aanvaarden. Voorts stelt verzoekster dat de
de Europese Gemeenschappen ingesteld door GRAFTECH                   beschikking van 18 augustus 2003 het evenredigheidsbeginsel
INTERNATIONAL LTD, gevestigd te Wilmington, Delaware                 schendt, omdat geen juist evenwicht tussen de belangen van
(Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door                de partijen werd bereikt, en in het bijzonder verzoeksters
K. P. E. Lasok QC en B. Hartnett, advocaten, domicilie gekozen       belang bij het verlenen van een pand op haar onbezwaarde
hebbende te Luxemburg.                                               activa in plaats van de door de Commissie gevorderde
                                                                     bankgarantie. Verzoekster beroept zich tevens op kennelijke
                                                                     feitelijke vergissingen van de Commissie met betrekking tot
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  de vaststelling door deze laatste dat verzoekster niet heeft
                                                                     aangetoond dat zij niet kan voldoen aan de beschikking van
—     de bestreden beschikkingen van de Commissie van                de Commissie, alsmede met betrekking tot de beoordeling
      18 juli 2001, 23 juli 2001, 9 augustus 2001, 18 augustus       door de Commissie van verzoeksters financiële positie en de
      2003, 11 september 2003 en 18 september 2003 nietig            waarde van het pand dat verzoekster heeft aangeboden. Verder
      te verklaren voorzover daarbij wordt gevorderd dat GTI         stelt verzoekster dat de beschikkingen van de Commissie
      de krachtens de beschikking van 18 juli 2001 op haar           kennelijk onjuist zijn op het punt van de toepasselijke
      rustende verplichtingen nakomt of een bankgarantie stelt       rentevoeten en dat de Commissie wezenlijke vormvoorschrif-
      of imminente executie van de beschikking van 18 juli           ten heeft geschonden, omdat zij verzoekster niet in de gelegen-
      2001 vanaf september 2003 aanvaardt;                           heid heeft gesteld om te worden gehoord alvorens te beslissen,
                                                                     de eerste beschikking van 18 juli 2001 ten uitvoer te leggen.
—     de bestreden beschikkingen van de Commissie nietig te
      verklaren voorzover daarbij rente van 6,04 % wordt             (1) Zaak T-246/01, PB 2002, C 17, blz. 16.
      toegepast terwijl de actuele marktrentevoeten aanzienlijk
      lager zijn;


title: Zaak T-137/09: Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R10)

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/19

         Beroep ingesteld op 6 april 2009 — Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R10)
   (Zaak T-137/09)
   2009/C 129/34
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nike International Ltd (Oregon, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aurelio Muñoz Molina (Santa Pola, Spanje)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing met betrekking tot de niet-ontvankelijkheid van het beroep herzien in die zin dat het beroep ontvankelijk wordt verklaard, en de kamer van beroep gelasten, in overeenstemming daarmee te handelen en het beroep ten gronde te onderzoeken;

               —

               subsidiair, vaststellen dat artikel 73 van verordening nr. 40/94 en de andere toepasselijke bepalingen zijn geschonden door de kamer van beroep en de oppositieafdeling, en bepalen dat verzoekster (Nike International Ltd) met terugwerkende kracht de mogelijkheid heeft om de onregelmatigheden recht te zetten als cessionaris van het oudere recht, en/of minstens de kennisgeving naar behoren van de beslissing aan de vertegenwoordiger van de vroegere houder (DL Sports & Marketing Ltda.) gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Aurelio Muñoz Molina

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „R10” (aanvraagnr. 4813713) voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: niet-ingeschreven Spaans merk „R10”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie op formele gronden, en in het bijzonder wegens schending van artikel 58 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1), en van regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (2)

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste beoordeling van de voorwaarden voor ontvankelijkheid van het beroep, schending van de motiveringsplicht en schending van het recht om te worden gehoord.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (2)  PB 1995, L 303, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde kamer) van 21 januari 1999 in zaak C-416/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijnen 93/119/EG, 94/42/EG, 94/16/EG en 93/118/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijnen)

text:
27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/3
doen aan Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni              BelgieÈ (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek
1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde           om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
openbare en particuliere projecten (PB L 175 van                   nen de gestelde termijn alle maatregelen vast te stellen en
5.7.1985, blz. 40), de krachtens artikel 189, derde alinea,        ter kennis te brengen die noodzakelijk zijn om te voldoen
van het EG-Verdrag, en artikel 12 van die richtlijn op haar        aan artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof           18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,          stoffen bevatten (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38), de
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,             krachtens bedoeld artikel op hem rustende verplichtingen
L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-          niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samen-
generaal: J. Mischo; griffier: J. Grass, op 21 januari 1999        gesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur) en
                                                                   D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;
                                                                   griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 januari 1999
                                                                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Door in een overgangsbepaling voor te schrijven, dat
     een nationale regeling tot uitvoering van Richtlijn
     85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betref-
     fende de milieueffectbeoordeling van bepaalde open-           1. Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen
     bare en particuliere projecten, die is vastgesteld na              vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan
     3 juli 1988, de datum waarop de uitvoeringstermijn                 artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
     verstreek, niet van toepassing is op projecten waarvan             18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaar-
     de vergunningsprocedure was ingeleid vóór de inwer-                lijke stoffen bevatten, is het Koninkrijk BelgieÈ de
     kingtreding van de nationale wet tot uitvoering van                krachtens bedoeld artikel op hem rustende verplichtin-
     die richtlijn, maar na 3 juli 1988, is de Portugese                gen niet nagekomen.
     Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
     verplichtingen niet nagekomen.
                                                                   2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.             (1) PB C 357 van 22.11.1997.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 21 januari 1999
                         (Vijfde kamer)
                                                                   in zaak C-416/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                     van 21 januari 1999                                       schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
in zaak C-347/97: Commissie van de Europese Gemeen-                (Niet-nakoming Ð Richtlijnen 93/119/EG, 94/42/EG,
             schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)                 94/16/EG en 93/118/EG Ð Niet-omzetting binnen
                                                                                gestelde termijnen)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 91/157/EEG inzake batterijen
en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten Ð Verzuim van                                    (1999/C 86/06)
lidstaat om de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde pro-
                    gramma's op te stellen)
                        (1999/C 86/05)                                                  (Procestaal: Italiaans)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     In zaak C-416/97, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri Laderchi) tegen Itali-
                                                                   aanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
                                                                   I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen
In zaak C-347/97, Commissie van de Europese Gemeen-                dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde
schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk             termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
 ---pagebreak--- C 86/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de Richtlij-                        ARREST VAN HET HOF
nen                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 28 januari 1999
Ð 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake
     de bescherming van dieren bij het slachten of doden           in zaak C-181/96 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
     (PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21),                           gericht om een prejudicieÈle beslissing): G. Wilkens tegen
                                                                              Landwirtschaftskammer Hannover (1)
                                                                   (Extraheffing op melk Ð Specifieke referentiehoeveelheid
Ð 94/42/EG van de Raad van 27 juli 1994 tot wijziging              Ð Verbintenis tot niet-levering en omschakeling Ð Ver-
     en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG inzake veteri-         plichtingen Ð Niet-nakoming Ð Intrekking van omscha-
     nairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het            kelingspremie Ð Intrekking met terugwerkende kracht van
     intracommunautaire handelsverkeer in runderen en                                         quotum)
     varkens (PB L 201 van 4.3.1994, blz. 26),
                                                                                (1999/C 86/07)
Ð 94/16/EG van de Commissie van 22 april 1994 tot wij-
                                                                                (Procestaal: Duits)
     ziging van Richtlijn 74/63/EEG van de Raad inzake
     ongewenste stoffen en producten in diervoeding (PB
     L 104 van 23.4.1994, blz. 32), en
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Ð 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 tot
     wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de financie-         In zaak C-181/96, betreffende een verzoek aan het Hof
     ring van de keuringen en sanitaire controles van vers         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
     vlees en van vlees van pluimvee (PB L 340 van                 verwaltungsgericht (Duitsland) in het aldaar aanhangig
     31.12.1993, blz. 15),                                         geding tussen G. Wilkens en Landwirtschaftskammer
                                                                   Hannover, in aanwezigheid van: Oberbundesanwalt beim
                                                                   Bundesverwaltungsgericht, om een prejudicieÈle beslissing
of, in ieder geval, door die bepalingen niet aan de Com-
                                                                   over de uitlegging en de geldigheid van artikel 3 bis, lid 1,
missie mee te delen, de krachtens die richtlijnen op haar
                                                                   tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 857/84 van de
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
                                                                   Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschrif-
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
                                                                   ten voor de toepassing van de in artikel 5 quater van Ver-
kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rappor-
                                                                   ordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector
teur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R.
                                                                   melk en zuivelproducten (PB L 90 van 1.4.1984, blz. 13),
Grass, op 21 januari 1999 een arrest gewezen waarvan het
                                                                   zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1639/91 (PB
dictum luidt als volgt:
                                                                   L 150 van 15.6.1991, blz. 35), heeft het Hof (Tweede
                                                                   kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur),
                                                                   kamerpresident, G. F. Mancini en R. Schintgen, rechters;
1. Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke
                                                                   advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
     en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
                                                                   administrateur, op 28 januari 1999 een arrest gewezen
     nodig zijn om te voldoen aan de Richtlijnen
                                                                   waarvan het dictum luidt als volgt:
     Ð 94/42/EG van de Raad van 27 juli 1994 tot wijzi-
         ging en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG               Artikel 3 bis, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EEG)
         inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het          nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
         gebied van het intracommunautaire handelsverkeer          algemene voorschriften voor de toepassing van de in
         in runderen en varkens, en                                artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68
                                                                   bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten,
                                                                   zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1639/91 van de
     Ð 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993                  Raad, moet aldus worden uitgelegd, dat een producent
         tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de           wiens niet-leverings- of omschakelingspremie, die hem
         financiering van de keuringen en sanitaire contro-        krachtens Verordening (EEG) nr. 1078/77 van de Raad
         les van vers vlees en van vlees van pluimvee,             van 17 mei 1977 tot invoering van een stelsel van premies
                                                                   voor het niet in de handel brengen van melk en zuivelpro-
                                                                   ducten en voor de omschakeling van het melkveebestand,
     is de Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijnen       was toegekend, is ingetrokken wegens een vermeende niet-
     op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               nakoming van zijn verbintenis om geen melk of zuivelpro-
                                                                   ducten in de handel te brengen, een specifieke referentie-
                                                                   hoeveelheid krijgt in verhouding tot de mate waarin die
2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.            verbintenis is nageleefd en uitgevoerd.
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                          (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak C-26/08: Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/13

         Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-26/08)
   (2008/C 92/23)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en H. Krämer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door voor elke op haar grondgebied gelegen haven, plannen voor ontvangst en verwerking van scheepsafval uit te werken en vast te stellen, de krachtens richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 28 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 332, blz. 81.


title: Zaak C-101/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2017 door Verus Eood tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 7 juli 2016 in zaak T-82/14, Copernicus-Trademarks/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/10

         Hogere voorziening ingesteld op 23 februari 2017 door Verus Eood tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 7 juli 2016 in zaak T-82/14, Copernicus-Trademarks/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Zaak C-101/17 P)
   (2017/C 195/15)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Verus Eood (vertegenwoordiger: C. Pfitzer, rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van arrest T-82/14 in zijn geheel,

               —

               subsidiair, vernietiging van arrest T-82/14 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht wegens onjuiste opvatting van de feiten in zijn arrest,

               —

               verwijzing van verweerder in de proceskosten van alle instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               schending van verordening nr. 207/2009 van 26 februari 2009 (1), inzonderheid artikel 52 ervan,

               2)

               schending van verordening nr. 207/2009 van 26 februari 2009, inzonderheid artikel 75 ervan,

               3)

               schending van verordening nr. 207/2009 van 26 februari 2009, inzonderheid artikel 76 ervan,

               4)

               schending van de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de „indiening van een merkaanvraag te kwader trouw”,

               5)

               schending van de „cataloog van grondrechten” van het Hof van Justitie,

               6)

               schending van het volkenrecht, inzonderheid het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom,

               7)

               schending van het volkenrecht, inzonderheid de TRIPs-Overeenkomst (Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom),

               8)

               schending van artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

               9)

               schending van artikel 17, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

               10)

               schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

               11)

               schending van artikel 17 van de „Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948”,

               12)

               schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. (EVRM) en de daarbij horende aanvullende protocollen, inzonderheid artikel 1 van protocol nr. 1,

               13)

               schending van artikel 6 EVRM — recht op een eerlijk proces, inzonderheid in samenhang met onjuiste opvattingen van de feiten (onjuiste feitelijke vaststellingen), insinuaties, valse beschuldigingen, zwartmaking, kwaadsprekerij, laster.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-258/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 septembe 2005 — Makro Cash & Carry Nederland/Commissie (Staatssteun — Mededeling van Commissie inzake de-minimissteun — Tankstations — Risico van cumulatie van steun — Onder mededeling vallende steun — Procesbelang)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/22

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 septembe 2005 — Makro Cash & Carry Nederland/Commissie
   (Zaak T-258/99) (1)

   (Staatssteun - Mededeling van Commissie inzake de-minimissteun - Tankstations - Risico van cumulatie van steun - Onder mededeling vallende steun - Procesbelang)
   (2005/C 330/55)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Makro Cash & Carry Nederland (Amsterdam, Nederland) [vertegenwoordiger(s): I. Cath, K. Tattersall en R. Blaauboer, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): aanvankelijk G. Rozet en H. Speyart, gemachtigden, bijgestaan door J.C.M. van der Beek en L. Hancher, advocaten, vervolgens G. Rozet en H. van Vliet, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 1999/705/EG van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland (PB L 280, blz. 87)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 34 van 5. 2. 2000.


title: Zaak T-274/14: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Lech-Stahlwerke/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/38

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Lech-Stahlwerke/Commissie
   (Zaak T-274/14) (1)

   (2015/C 155/49)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-33/17: Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Amicus Therapeutics UK en Amicus Therapeutics/EMA

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/51

         Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Amicus Therapeutics UK en Amicus Therapeutics/EMA
   (Zaak T-33/17)
   (2017/C 104/72)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Amicus Therapeutics UK Ltd (Gerrards Cross, Verenigd Koninkrijk) en Amicus Therapeutics, Inc. (Cranbury, New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: L. Tsang, J. Mulryne, Solicitors, en F. Campbell, Barrister)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 14 december 2016 door de verwerende partij aan de verzoekende partijen meegedeelde besluit tot vrijgave van de klinische studie AT1001-011 op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001;

               —

               subsidiair, het besluit terugverwijzen naar de verwerende partij en haar opdragen het besluit te heroverwegen na de verzoekende partijen de gelegenheid te hebben geboden om specifieke opmerkingen in te dienen inzake concrete, vóór de vrijgave te bewerken onderdelen van de klinische studie; en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat op de klinische studie in kwestie in het kader van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 een algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid rust, gezien: i) de opzet en de bewoordingen van de betrokken Unierechtelijke sectorale wetgeving; ii) de plicht van de Unie-instellingen om gevolg te geven aan de verplichtingen op grond van artikel 39, lid 3, van de overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom; en iii) het belang van de grondrechten op privacy en eigendom van de verzoekende partijen.

               2.

               Tweede middel, inhoudend, subsidiair, dat de enige rechtens toelaatbare uitkomst van een juiste belangenafweging uit hoofde van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 zou zijn geweest om te besluiten de klinische studie in kwestie niet vrij te geven, gezien: i) het doorslaggevende gewicht van het particuliere belang van de verzoekende partijen om openbaarmaking te voorkomen vanwege de destructieve gevolgen daarvan voor hun zakelijke en eigendomsgerelateerde grondrechten; en ii) het enkel in vage en algemene zin omschreven openbare belang van openbaarmaking, aangezien er geen voldoende dringend openbaar belang bestaat bij openbaarmaking.


title: Zaak T-234/17: Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Siberian Vodka/EUIPO — Friedr. Schwarze (DIAMOND ICE)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/38

         Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Siberian Vodka/EUIPO — Friedr. Schwarze (DIAMOND ICE)
   (Zaak T-234/17)
   (2017/C 195/51)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Siberian Vodka AG (Herisau, Zwitserland) (vertegenwoordiger: O. Bischof, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Friedr. Schwarze GmbH & Co. KG (Oelde, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving van het woordmerk „DIAMOND ICE” met aanduiding van de Europese Unie — internationale inschrijving nr. 1 211 695

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 februari 2017 in zaak R 1171/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 8 februari 2017 in zaak R 1171/2016-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-511/16: Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2017 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg, Interveniënte: Franse Republiek

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/18

         Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2017 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg, Interveniënte: Franse Republiek
   (Zaak C-511/16) (1)

   (2017/C 161/25)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak C-397/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 20 augustus 2014 — Polkomtel Sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 20 augustus 2014 — Polkomtel Sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
   (Zaak C-397/14)
   (2014/C 431/14)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Polkomtel Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

      Andere partij in de procedure: Telekomunikacja Polska S.A. w Warszawie (thans Orange Polska S.A. w Warszawie)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 28 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (1), in de oorspronkelijke versie, aldus worden uitgelegd dat de toegang tot niet-geografische nummers niet enkel gewaarborgd moet worden voor eindgebruikers uit andere lidstaten, maar ook voor eindgebruikers uit de lidstaat van de exploitant van een openbaar communicatienetwerk, met als gevolg dat de toetsing van de nakoming van deze verplichting door de nationale regelgevende instantie is onderworpen aan de vereisten die voortvloeien uit de beginselen van de doeltreffendheid van het Unierecht en Unierechtconforme uitlegging van het nationale recht?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 28 van richtlijn 2002/22 juncto artikel 16 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat voor de nakoming van de in de eerste bepaling bedoelde verplichting de procedure kan worden toegepast die in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (2) voor de nationale regelgevende instanties is neergelegd?

               3)

               Moet artikel 8, lid 3, van richtlijn 2002/19 juncto artikel 28 van richtlijn 2002/22 en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten, of artikel 8, lid 3, van richtlijn 2002/19 junctis artikel 5, lid 1, van richtlijn 2002/19 en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat de nationale regelgevende instantie, om ervoor te zorgen dat eindgebruikers van een nationale exploitant van een openbaar communicatienetwerk toegang hebben tot diensten die onder niet-geografische nummers in het netwerk van een andere nationale exploitant worden verricht, de grondslagen voor de facturering van de gespreksopbouw tussen de exploitanten kan regelen door aan te knopen bij de tarieven voor de gespreksafgifte voor een van de exploitanten die op basis van artikel 13 van richtlijn 2002/19 georiënteerd zijn op de kosten, in een situatie waarin de exploitant heeft voorgesteld dit tarief toe te passen in de loop van de overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 2002/19 gevoerde verplichte, maar vruchteloos gebleven onderhandelingen?

      (1)  PB L 108, blz. 51.

      (2)  PB L 108, blz. 7.


title: Zaak T-29/09: Beroep ingesteld op 20 januari 2009 — Easycamp/BHIM — Oase Outdoors (EASYCAMP)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/50

         Beroep ingesteld op 20 januari 2009 — Easycamp/BHIM — Oase Outdoors (EASYCAMP)
   (Zaak T-29/09)
   (2009/C 69/109)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Easycamp BV (Amersfoort, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Beijer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Oase Outdoors ApS (Give, Denemarken)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 2008 in de gevoegde zaken R 853/2007-1 en R 916/2007-1 te vernietigen;

               —

               verzoekster toe te staan het gemeenschapsmerk met aanvraag nr. 3 188 943 te blijven gebruiken voor diensten van klasse 43; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „EASYCAMP” voor diensten van de klassen 39, 41 en 43

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Deens beeldmerk „easycamp”, ingeschreven onder nr. 199 903 355, voor waren van de klassen 18, 20, 22, 24, 25 en 28; Duits beeldmerk „easycamp”, ingeschreven onder nr. 39 910 614, voor waren van de klassen 18, 20, 22, 24, 25 en 28; Benelux-beeldmerk „easycamp”, ingeschreven onder nr. 944 316, voor waren van de klassen 18, 20, 22, 24, 25 en 28; beeldmerk „easycamp”, ingeschreven in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 2 191 370, voor waren van de klassen 18, 20, 22, 24, 25 en 28; niet-ingeschreven teken „easy camp”, dat in Denemarken en in het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van de beroepen

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad door de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar van verwarring van de betrokken merken bestaat.


title: Zaak T-49/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 januari 2008 door Christos Michail tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2007 in zaak F-67/05, Michail/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/28

         Hogere voorziening ingesteld op 18 januari 2008 door Christos Michail tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2007 in zaak F-67/05, Michail/Commissie
   (Zaak T-49/08 P)
   (2008/C 107/47)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirant: Christos Michail (vertegenwoordiger: C. Meïdanis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-67/05, voor zover daarbij wordt geweigerd hem een financiële vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van de handelingen en verzuimen van de administratie;

               —

               uitspraak te doen over de financiële vergoeding van rekwirants immateriële schade, die 120 000 EUR bedraagt;

               —

               kosten rechtens.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant voert aan, dat het Gerecht voor ambtenarenzaken in het bestreden arrest onjuist uitspraak heeft gedaan over zijn beroep, waarbij hij verzocht om nietigverklaring van zijn loopbaanontwikkelingsrapport voor 2003 en het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag houdende afwijzing van de klachten die hij krachtens artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut had ingediend.
   Meer bepaald stelt rekwirant dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte heeft geweigerd hem een financiële vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van zijn tewerkstelling in het directoraat-generaal Landbouw (DG AGRI), na het verdwijnen van het directoraat-generaal Financiële controle, waarvan hij afhing. Volgens rekwirant is het Gerecht voor ambtenarenzaken tot een verkeerde toepassing van het gemeenschapsrecht gekomen wegens onjuiste beoordeling van de bewijzen en tegenstrijdige motiveringen.
   Rekwirant betoogt dat het Gerecht voor ambtenarenzaken een fout heeft begaan door te weigeren uitspraak te doen over de betrokken vordering, en subsidiair dat zijn arrest onvoldoende met redenen is omkleed en dus inbreuk maakt op fundamentele procedurele rechten van rekwirant en schending van het gemeenschapsrecht oplevert.


title: Zaak F-9/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010 Vicente Carbajosa e.a./Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08 op het gebied van de fraudebestrijding — Bezwarend besluit — Uitsluiting van kandidaten na uitslag van toelatingstoetsen — Onbevoegdheid van EPSO)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010
   Vicente Carbajosa e.a./Commissie
   (Zaak F-9/09) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08 op het gebied van de fraudebestrijding - Bezwarend besluit - Uitsluiting van kandidaten na uitslag van toelatingstoetsen - Onbevoegdheid van EPSO)
   2011/C 13/71
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Isabel Vicente Carbajosa e.a. (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot vaststelling en bekendmaking van de aankondigingen van vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08 en van de besluiten betreffende de correctie van de voorselectietoetsen en de schriftelijke examens en betreffende de beoordeling van de mondelinge examens

      Dictum

               1)

               De besluiten van het Europees Bureau voor personeelselectie (EPSO) om Vicente Carbajosa voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/117/08 en Lehtinen en Menchén voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/116/08 niet op te nemen op de lijst van kandidaten die worden verzocht een volledig sollicitatieformulier in te vullen, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               De Europese Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 04/04/2009, blz. 37


title: Zaak C-226/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Oldenburg — Duitsland) — Stadt Papenburg/Bundesrepublik Deutschland (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Beslissing van betrokken lidstaat om in te stemmen met door Commissie opgestelde ontwerplijst van gebieden van communautair belang — In aanmerking te nemen belangen en standpunten)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Oldenburg — Duitsland) — Stadt Papenburg/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-226/08) (1)

   (Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Beslissing van betrokken lidstaat om in te stemmen met door Commissie opgestelde ontwerplijst van gebieden van communautair belang - In aanmerking te nemen belangen en standpunten)
   2010/C 63/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Oldenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stadt Papenburg

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Oldenburg — Uitlegging van artikel 2, lid 3, artikel 4, lid 2, eerste alinea, alsmede artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Grondwettelijk beschermde economische belangen van een gemeente in verband met de exploitatie van een binnenhaven, die duurzaam kunnen worden geschaad door de mogelijke aanwijzing van de betrokken locatie als gebied van communautair belang — Belangen en gezichtspunten die de betrokken lidstaat in aanmerking moet nemen bij de verlening van zijn instemming met de door de Commissie opgestelde ontwerplijst van gebieden van communautair belang

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105/EG van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat, zijn instemming voor opneming van één of meer gebieden in de door de Europese Commissie opgestelde ontwerplijst van gebieden van communautair belang om andere redenen dan redenen van natuurbescherming te weigeren.

               2)

               Artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105, moet aldus worden uitgelegd dat doorlopende onderhoudswerkzaamheden in de vaargeul van estuaria, die geen verband houden met of niet nodig zijn voor het beheer van het gebied en waarvoor reeds vóór afloop van de omzettingstermijn van richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105, volgens nationaal recht goedkeuring is verleend, wanneer zij worden voortgezet na de opneming van het gebied in de lijst van de gebieden van communautair belang conform artikel 4, lid 2, derde alinea, van deze richtlijn, op grond van genoemd artikel 6, leden 3 en 4, moeten worden onderworpen aan een beoordeling van de gevolgen daarvan voor dat gebied, voor zover zij een project vormen en significante gevolgen kunnen hebben voor het betrokken gebied.
               Indien die onderhoudswerkzaamheden, met name gelet op het feit dat zij telkens opnieuw moeten worden uitgevoerd, op de aard ervan of op de voorwaarden waaronder zij worden uitgevoerd, als één enkele verrichting kunnen worden beschouwd, in het bijzonder wanneer zij tot doel hebben om de vaargeul op een bepaalde diepte te houden door regelmatige en daartoe noodzakelijke baggerwerkzaamheden, kunnen zij worden geacht één en hetzelfde project in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105, te zijn.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak C-364/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 oktober 2012 — Hongarije/Slowaakse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 259 VWEU — Burgerschap van Unie — Artikel 21 VWEU — Richtlijn 2004/38/EG — Recht van vrij verkeer op grondgebied van lidstaten — President van Hongarije — Verbod om grondgebied van Slowaakse Republiek te betreden — Diplomatieke betrekkingen tussen lidstaten)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 oktober 2012 — Hongarije/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-364/10) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 259 VWEU - Burgerschap van Unie - Artikel 21 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van vrij verkeer op grondgebied van lidstaten - President van Hongarije - Verbod om grondgebied van Slowaakse Republiek te betreden - Diplomatieke betrekkingen tussen lidstaten)
   2012/C 379/03
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en E. Orgován, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Tokár, D. Maidani en S. Boelaert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Artikel 259 VWEU — Niet-nakoming — Schending van artikel 18, lid 1, EG, artikel 3, lid 2, VEU, artikel 21, lid 1, VWEU en richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 158, blz. 77) — Misbruik van het Unierecht — Verbod om het grondgebied van de Slowaakse Republiek te betreden, opgelegd aan de president van de Republiek Hongarije, die van plan was in te gaan op een uitnodiging van een sociale organisatie — Inreisverbod dat onder andere op richtlijn 2004/38/EG was gebaseerd — Toepassing van de rechtsregels van de Unie betreffende het vrije verkeer van personen op staatshoofden en andere prominenten die de lidstaten vertegenwoordigen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hongarije wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-306/13: Beroep ingesteld op 5 juni 2013 — Silicium España Laboratorios/BHIM — LLR-G5 (LLRG5)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/22

         Beroep ingesteld op 5 juni 2013 — Silicium España Laboratorios/BHIM — LLR-G5 (LLRG5)
   (Zaak T-306/13)
   (2013/C 226/29)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Silicium España Laboratorios, SL (Vila-Seca, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Sueiras Villalobos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: LLR-G5 Ltd (Castlebar, Ierland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 maart 2013 (zaak R 383/2012-1), voor zover daarbij gemeenschapsmerk nr. 3384625 „LLRG5” nietig wordt verklaard op grond dat de merkaanvraag te kwader trouw is ingediend;

               —

               bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van 20 december 2011 in zaak 4147 C;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in de kosten welke Silicium zijn opgekomen in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „LLRG5” — gemeenschapsmerk nr. 3 384 625

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad