title: Zaak C-320/05 P: Hogere voorziening, op 22 augustus 2005 ingesteld door Fred Olsen, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 juni 2005 in zaak T-17/02, Fred Olsen, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/14

         Hogere voorziening, op 22 augustus 2005 ingesteld door Fred Olsen, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 juni 2005 in zaak T-17/02, Fred Olsen, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-320/05 P)
   (2005/C 271/27)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 augustus 2005 hogere voorziening ingesteld door Fred Olsen, SA, vertegenwoordigd door R. Marín Correa, abogado, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 15 juni 2005 in zaak T-17/02, Fred Olsen, SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1)

               het bestreden arrest te vernietigen wegens schending van rekwirantes recht om voor haar verdediging relevant bewijs te leveren;

               2)

               subsidiair, het bestreden arrest in te trekken en een nieuw arrest te wijzen waarbij de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001 (1) inzake het dossier steunmaatregelen van de staten NN 48/2001, nietig wordt verklaard overeenkomstig de vordering in het verzoekschrift van Fred Olsen, SA;

               3)

               kosten rechtens, met verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               In de eerste plaats wordt schending gesteld van het recht om het voor de verdediging relevante bewijs te leveren, dat deel uitmaakt van het door artikel 6 van de het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens beschermde recht op een eerlijk proces, alsmede een onjuiste beoordeling rechtens van het daadwerkelijk geleverde bewijs.
               Dat recht is geschonden door de weigering om verschillende voor de gegrondheid van het beroep wezenlijk schriftelijke bewijzen te leveren; dit beroep is met betrekking tot zijn wezenlijke argumenten juist verworpen wegens gebrek aan bewijs of motivering daarvan. Ook wordt gesteld dat het Gerecht bewijsmiddelen die van belang zijn voor de gegrondheid van het beroep tot nietigverklaring, heeft verdraaid of buiten beschouwing heeft gelaten.

               2.

               In de tweede plaats wordt schending gesteld van artikel 253 EG wegens ontoereikende motivering van de litigieuze beschikking op wezenlijke punten daarvan, met name met betrekking tot de in de klachten die tot die beschikking hebben geleid, opgeworpen wezenlijke vraag over het ontbreken van een contractuele grondslag voor de betalingen aan Trasmediterránea om de kosten van de personeelsreorganisatie te compenseren.

               3.

               Het derde middel stelt schending van artikel 88 EG en artikel 19 van verordening nr. 659/1999. In het middel wordt aangevoerd dat de dienstige maatregelen in de beschikking van de Commissie van 3 december 1997, die is vastgesteld in verband met het in 1978 tussen Trasmediterránea en het Koninkrijk Spanje gesloten contract betreffende het verrichten van zeevervoersdiensten, bestonden in de afschaffing van de daarin vervatte steunregeling en de verlenging daarvan met betrekking tot de trajecten tussen de Canarische eilanden verboden.

               4.

               Het vierde middel stelt schending van artikel 86, lid 2, EG, in combinatie met schending van artikel 173 EG, daar het Gerecht bij de beslissing op het beroep en de bevestiging van de geldigheid van de bestreden beschikking zijn functie en bevoegdheid als controlerende rechterlijke instantie te buiten is gegaan. Ook wordt schending van artikel 253 EG gesteld.
               Het Gerecht gaat namelijk in het bestreden arrest met de bevestiging van de geldigheid van bepaalde compensaties voor het verrichten van beweerdelijke openbaredienstverplichtingen niet alleen voorbij aan de bepalingen van artikel 86, lid 2, EG en de rechtspraak die daaraan uitlegging geeft (omdat niet is voldaan aan de daarin voor de toelaatbaarheid van de betalingen gestelde voorwaarden), maar overschrijdt ook de grenzen van zijn bevoegdheid door die beslissing te baseren op andere argumenten of rechtvaardigingsgronden dan destijds in de beschikking stonden, en die als gevolg van de aangevoerde beweringen en bewijzen onzeker bleken te zijn.

      (1)  PB 2002, C 96, blz. 4.


title: Arrest van het Hof van 2 juni 2016 in zaak E-24/15 — Walter Waller tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung (Coördinatie van de socialezekerheidsstelsels — Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 — Bindende kracht van medische bevindingen)

text:
               2.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 66/31

         ARREST VAN HET HOF
   van 2 juni 2016
   in zaak E-24/15
   Walter Waller tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung
   (Coördinatie van de socialezekerheidsstelsels — Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 — Bindende kracht van medische bevindingen)
   (2017/C 66/10)
   In zaak E-24/15, Walter Waller tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door het Fürstliches Obergericht (Hof van beroep van het vorstendom) betreffende de uitlegging van artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 2 juni 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 staat er aan in de weg dat het debiteurorgaan de medische bevindingen van het orgaan van de woon- of verblijfplaats van de rechthebbende aanvecht tijdens de administratieve procedure.

               2.

               Het in artikel 87, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 bedoelde bindende effect geldt voor gerechtelijke procedures volgend op een administratieve procedure voor het debiteurorgaan in een situatie als die in het onderhavige geval.


title: Zaak T-353/10: Beroep ingesteld op 31 augustus 2010 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/55

      Beroep ingesteld op 31 augustus 2010 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie
      (Zaak T-353/10)
      ()
      (2010/C 288/102)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Tzannini, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

                  —

                  het onderhavige beroep toe te wijzen;

                  —

                  de bestreden debetnota nietig te verklaren;

                  —

                  haar argumenten in overweging te nemen, indien het van oordeel is dat de in haar memorie van 5 november 2009 vermelde bedragen moeten worden terugbetaald;

                  —

                  de bestreden handeling ook nietig te verklaren voor het gedeelte dat betrekking heeft op de derde schijf die niet is betaald;

                  —

                  de eventueel terug te betalen bedragen te compenseren met die van de nooit betaalde derde schijf, die reeds vijf jaar hangende is;

                  —

                  het onderhavige beroep te beschouwen als een feit dat de verjaring stuit van het recht op betaling van de derde schijf;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van de Commissie dat besloten ligt in debetnota nr. 3241007362 van 22 juli 2010 en betrekking heeft op de deelneming van verzoekster aan onderzoeksprogramma DICOEMS nr. 507760 en de uitvoering van de resultaten van financiële audit nr. 09-BA74-028.
      Tot staving van haar argumenten voert verzoekster de volgende middelen aan:

                  —

                  schending van het algemene rechtsbeginsel volgens hetwelk een bezwarende handeling een motivering moet inhouden, zodat de rechtmatigheid ervan kan worden gecontroleerd, aangezien de bestreden debetnota geen enkele motivering bevat;

                  —

                  onjuiste beoordeling van de feiten, aangezien verweerster geen rekening heeft gehouden met de bewijsmiddelen en meer bepaald met de timesheets die verzoekster samen met haar memorie van 5 november 2009 heeft overgelegd;

                  —

                  rechtsdwaling en onjuiste motivering, omdat verweerster geen rekening heeft gehouden met de feitelijke argumenten van verzoekster en ze misbruikelijk en zonder motivering van de hand heeft gewezen;

                  —

                  schending van het beginsel van de goede trouw en van het gewettigd vertrouwen, omdat verweerster misbruikelijk de laatste schijf van het programma niet aan verzoekster heeft betaald en vijf jaar na de sluiting van het programma al haar opzoekingswerk teniet heeft gedaan.


title: Zaak T-383/13: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2015 — Chatzianagnostou/Raad e.a. („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Bij de Eulex-missie in Kosovo gedetacheerd nationaal deskundige — Besluiten van een hoofd van een missie over tuchtrechtelijke sancties”)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/31

         Beschikking van het Gerecht van 23 april 2015 — Chatzianagnostou/Raad e.a.
   (Zaak T-383/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Bij de Eulex-missie in Kosovo gedetacheerd nationaal deskundige - Besluiten van een hoofd van een missie over tuchtrechtelijke sancties”))
   (2015/C 205/41)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Antonios Chatzianagnostou (Serres, Griekenland) (vertegenwoordiger: C. Makris, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou, A. Vitro en M. Bauer, gemachtigden), Europese Commisie (vertegenwoordigers: J. Currall, A. C. Simon en M. Konstantinidis, gemachtigden); en Eulex Kosovo (Pristina, Kosovo) (vertegenwoordigers: B. Borchardt, gemachtigde, bijgestaan door D. Fouquet, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van 10 mei 2013 in de tuchtzaken nrs. 02/2013 et 06/2013, ondertekend door het hoofd van de Eulex-missie in Kosovo

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Antonios Chatzianagnostou zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van Europese Unie, van de Europese Commissie en van Eulex Kosovo.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak F-11/13: Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — ZZ/EDEO

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/29

         Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-11/13)
   2013/C 123/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker over te plaatsen naar een ambt in het hoofdkantoor van EDEO en zijn tewerkstelling bij een delegatie van de EU te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 8 maart 2012 om verzoeker met ingang van 1 september 2012 over te plaatsen naar een ambt in het hoofdkantoor en zijn tewerkstelling voortijdig te beëindigen;

               —

               veroordeling van EDEO tot betaling van een bedrag bestaande in het verschil tussen hetgeen hij ontvangt sinds zijn terugplaatsing naar het hoofdkantoor op 1 september 2012 en zijn oude salaris, en wel tot 1 september 2013, de datum waarop hij in het kader van het programma van rotatie van ambten van delegatiehoofden had kunnen worden teruggeplaatst naar het hoofdkantoor;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 24 oktober 2012;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  8 december 2005  in zaak C-280/04 (verzoek van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Jyske Finans A/S tegen Skatteministeriet (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub c — Vrijstellingen — Vrijstelling voor levering van goederen waarvoor recht op aftrek is uitgesloten — Wederverkoop van gebruikte voertuigen door leaseonderneming — Artikel 26 bis — Bijzondere regeling voor verkoop van gebruikte goederen)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 8 december 2005
   in zaak C-280/04 (verzoek van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Jyske Finans A/S tegen Skatteministeriet (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, B, sub c - Vrijstellingen - Vrijstelling voor levering van goederen waarvoor recht op aftrek is uitgesloten - Wederverkoop van gebruikte voertuigen door leaseonderneming - Artikel 26 bis - Bijzondere regeling voor verkoop van gebruikte goederen)
   (2006/C 36/25)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-280/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) bij beslissing van 25 juni 2004, ingekomen bij het Hof op 29 juni 2004, in de procedure Jyske Finans A/S tegen Skatteministeriet, in tegenwoordigheid van: Nordania Finans A/S, BG Factoring A/S, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský (rapporteur), J.-P. Puissochet, S. von Bahr en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 8 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 13 B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/5/EG van de Raad van 14 februari 1994, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan belasting over de toegevoegde waarde is verschuldigd over handelingen waarbij een belastingplichtige goederen doorverkoopt, na deze voor zijn bedrijf te hebben gebruikt, waarvoor bij de aanschaffing geen uitsluiting van het recht op aftrek overeenkomstig artikel 17, lid 6, van deze richtlijn bestond, zelfs indien deze goederen waren aangeschaft van belastingplichtigen die geen BTW-aangifte hadden kunnen doen, zodat daardoor geen recht op aftrek is geopend.

               2)

               Artikel 26 bis, A, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 94/5, moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming die in het kader van haar normale bedrijfsactiviteiten voertuigen doorverkoopt die zij tweedehands had gekocht voor haar leaseactiviteiten, waarbij de wederverkoop ten tijde van de aanschaffing van het gebruikte goed niet het voornaamste doel maar een aan de leasing ondergeschikt secundair doel was, kan worden aangemerkt als „belastingplichtige wederverkoper” in de zin van dit artikel.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-505/15: Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Hongarije/Commissie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/47

         Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-505/15)
   (2015/C 381/57)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér, G. Koós en A. Pálfy, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsbesluit C(2015) 4076 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) nietig te verklaren, voor zover in het geval van Hongarije in het kader van de beoordeling van de randvoorwaarden een bedrag van 6 3 24  349,33 EUR van financiering door de Unie is uitgesloten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep betoogt verzoeker dat de vaststellingen van de Commissie niet correct zijn.
   In dit verband voert verzoeker aan dat de Commissie heeft opgemerkt dat de controle op de voor financiering in aanmerking komende uitgaven aanzienlijk tekortschoot in het licht van de ter zake geldende grondbeginselen. Zo zijn er volgens de Commissie geen sancties opgelegd doordat er geen inspecties ter plaatse met betrekking tot de randvoorwaarden (de voorgeschreven beheersvereisten en de goede landbouw- en milieuvoorwaarden) zijn uitgevoerd of doordat deze inspecties niet correct zijn uitgevoerd, en konden de wettelijk vastgestelde sancties geen afschrikkende werking hebben doordat zij niet of niet correct zijn toegepast. De Commissie heeft hieraan toegevoegd dat de Hongaarse autoriteiten in het geval van schendingen „van gering belang” in de zin van artikel 24, lid 2, van verordening (EG) nr. 73/2009 tolerantiemarges hebben gehanteerd. Op basis daarvan zijn er geen sancties opgelegd. Bovendien is er geen rekening gehouden met de gezondheid van mens en dier.


title: Zaak C-131/04: Verzoek van het Employment Tribunal, Leeds, van 9 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. D. Robinson-Steele en R. D. Retail Services Ltd

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/37

         Verzoek van het Employment Tribunal, Leeds, van 9 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. D. Robinson-Steele en R. D. Retail Services Ltd
   (Zaak C-131/04)
   (2004/C 106/64)
   Het Employment Tribunal, Leeds, heeft bij beschikking van 9 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 maart 2004, in het geding tussen C. D. Robinson-Steele en R. D. Retail Services Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Strookt artikel 7 van richtlijn 93/104/EG (1) met een nationale wettelijke regeling volgens welke het jaarlijkse vakantiesalaris in het uurloon van een werknemer kan worden opgenomen en aldus als onderdeel van de bezoldiging voor de gehele werktijd wordt uitbetaald, in plaats van met betrekking tot de daadwerkelijk door de werknemer genomen vakantieperiode?

               2.

               Belet artikel 7, lid 2, de nationale rechter dergelijke betalingen van een werkgever te verrekenen, inzoverre dit artikel de verzoeker hiervoor een effectief rechtsmiddel beoogt te verlenen op grond van in een nationale regeling vervatte bevoegdheden?

      (1)  Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, 13.12.1993, blz. 18).


title: Zaak C-184/99: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede kamer), afdeling Wavre, van 7 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen R. Grzelczyk en het Centre public d'aide sociale d'Ottignies-Louvain-La-Neuve

text:
C 204/30              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
2) Is het met de vrijheid van kapitaalverkeer verenigbaar,           Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
     dat voor de verwerving van een stuk bouwgrond een               Oostenrijk van 27 april 1999 om een prejudiciële beslis-
     constitutieve overdrachtsvergunning noodzakelijk is?            sing in het geding tussen Hugo Boss Aktiengesellschaft en
                                                                                Trigavina in Storitve D.O.O.
3) Welke effect heeft de „standstill”-clausule van bijlage XII,
     punt 1, sub e, van de Overeenkomst betreffende de                                        (Zaak C-183/99)
     Europese Economische Ruimte op naar hun aard nieuwe
     feiten betreffende overdrachtsvergunningen, die zich heb-                                (1999/C 204/58)
     ben voorgedaan na de ondertekening van de EER-
     overeenkomst op 2 mei 1992?
                                                                     Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                     beschikking van 27 april 1999, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 18 mei 1999, in het geding tussen Hugo
                                                                     Boss Aktiengesellschaft en Trigavina in Storitive D.O.O., het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
                                                                     van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
                                                                     het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
           M. Addou en Land Nordrhein-Westfalen
                                                                     of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
                                                                     van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze
                        (Zaak C-180/99)                              verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin
                                                                     goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer
                                                                     (transitovervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-
                        (1999/C 204/57)                              lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-
                                                                     bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-
                                                                     teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober         lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei
1999, in het geding tussen M. Addou en Land Nordrhein-
Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
     1971 (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-         Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede
     heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede         kamer), afdeling Wavre, van 7 mei 1999 om een prejudici-
     op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap              ële beslissing in het geding tussen R. Grzelczyk en het
     verplaatsen, van toepassing op vluchtelingen en hun             Centre public d’aide sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve
     gezinsleden, die onderdaan zijn van een derde land,
     wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie van                                   (Zaak C-184/99)
     het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari
     1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
                                                                                (1999/C 204/59)
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
     verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan van toepassing,           De Arbeidsrechtbank te Nijvel (Tweede kamer), afdeling Wavre,
     wanneer een als werknemer werkzame vluchteling en zijn          heeft bij beschikking van 7 mei 1999, ingekomen ter griffie
     gezinsleden rechtstreeks vanuit een derde land een lidstaat     van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, ingekomen ter griffie
     zijn binnengekomen en binnen de Gemeenschap niet zijn           van het Hof van Justitie op 19 mei 1999, in het geding tussen
     gemigreerd?                                                     R. Grzelczyk en het Centre public d’aide sociale d’Ottignies-
                                                                     Louvain-La-Neuve, het Hof van Justitie van de Europese
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     moet een gezinsbijslag zoals het Erziehungsgeld (ouder-         de navolgende vragen:
     schapsuitkering) krachtens het Bundeserziehungsgeld-
     gesetz dan ook worden toegekend aan de echtgenoot van           1) Staat het gemeenschapsrecht — inzonderheid de in de
     een werknemer die evenmin de nationaliteit van een                   artikelen 6 en 8 van het Verdrag tot oprichting van de
     lidstaat bezit en zelf noch werknemer, noch erkende                  Europese Gemeenschap neergelegde beginselen van de
     vluchteling is?                                                      Europees burgerschap en non-discriminatie — eraan in de
                                                                          weg, dat het recht op een sociale uitkering van een niet op
                                                                          premiebetaling berustend stelsel, zoals het stelsel ingevoerd
(1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
                                                                          bij de Belgische wet van 7 augustus 1974 betreffende het
                                                                          bestaansminimum, enkel wordt toegekend aan onderdanen
                                                                          van andere lidstaten die onder de werkingssfeer van
                                                                          verordening (EEG) nr. 1612/68 van 15 oktober 1968 (1)
                                                                          vallen, en niet aan alle burgers van de Unie?
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/31
2) Subsidiair, moeten de artikelen 6 en 8A van het Verdrag             Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een
     en richtlijn 93/96/EEG van de Raad (2) van 29 oktober             prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-
     1993 inzake het verblijfsrecht voor studenten aldus wor-                                      ket en X
     den uitgelegd, dat zij toestaan, dat een student waaraan
     verblijfsrecht is toegekend, later wordt uitgesloten van het                              (Zaak C-186/99)
     recht op prestaties ten laste van de lidstaat van ontvangst
     die behoren tot een niet op premiebetaling berustend                                      (1999/C 204/61)
     stelsel van sociale uitkeringen, zoals het stelsel van het
     bestaansminimum, en zo ja, is deze uitsluiting algemeen           Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,
     en definitief?                                                    ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 1999,
                                                                       in het geding tussen Riksskatteverket en X, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(1) Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het        prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, PB L 257,
    blz. 2.                                                            Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet
(2) PB L 317, blz. 59.                                                 op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse
                                                                       naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
                                                                       door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere
                                                                       Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
                                                                       activa zijn en indien aannemelijk wordt gemaakt, dat het
                                                                       aanhouden van het aandelenbezit in de lijn ligt van de
                                                                       activiteit die wordt uitgeoefend door de onderneming of door
                                                                       ondernemingen die, gelet op de eigendomsverhoudingen of
Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een                   op omstandigheden van organisatorische aard, kunnen worden
prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-            geacht in nauwe relatie tot die onderneming te staan. Is het
                      ket en 1. X, 2. Y en 3. Z                        verenigbaar met het geldende gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                       heid artikel 52 junctis de artikelen 6 en 58, alsmede de
                                                                       artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag, een regeling toe te passen
                          (Zaak C-185/99)
                                                                       die inhoudt, dat een overeenkomstige belastingvrijstelling niet
                                                                       geldt voor de dividenden die worden uitgekeerd aan een
                          (1999/C 204/60)                              vennootschap die is gevestigd in een andere lidstaat en beschikt
                                                                       over een vaste inrichting in Zweden, waarop de dividenden
Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,               betrekking hebben?
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitite op 20 mei
1999, in het geding tussen Riksskatteverket en 1. X, 2. Y en
3. Z, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                                 Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van
                                                                       28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het
Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet          geding tussen Fazenda Pública en Fábrica de Queijo Eru
op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse                                   Portuguesa, Lda
naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere                                       (Zaak C-187/99)
Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
activa zijn en het totale stemmenaantal voor de aandelen die                                   (1999/C 204/62)
de onderneming in de uitkerende onderneming heeft, aan het
einde van het belastingjaar 25 % of meer van het                       Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking
stemmenaantal voor alle aandelen in de uitkerende onderne-             van 28 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
ming bedraagt. Voorts is een onderneming van een lidstaat              Justitie op 20 mei 1999, in het geding tussen Fazenda Pública
vrijgesteld van het betalen van couponbelasting over de                en Fábrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda, het Hof van
dividenden die zij van een Zweedse naamloze vennootschap               justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
ontvangt, indien zij een minimumdeelneming van 25 % in                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
het kapitaal van de uitkerende vennootschap bezit en een
vennootschap          als     bedoeld      in     de     moeder-       1) Heeft de bepaling van artikel 11 van verordening (EEG)
dochtermaatschappijrichtlijn is. Is het verenigbaar met het                nr. 1999/85 (1) van de Raad van 16 juli 1985 betrekking
geldende gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 52 junctis                op de voorwaarden (verplichtingen, regels) die in de
de artikelen 6 en 58, alsmede de artikelen 73 B en 73 D                    vergunning voor het gebruik (werking) ervan aan de
EG-Verdrag, een regeling toe te passen die inhoudt, dat een                begunstigde van de regeling zijn opgelegd?
overeenkomstige een regeling toe te passen die inhoudt, dat            2) Of heeft het artikel nu juist betrekking op de voorwaarden,
een overeenkomstige belastingvrijstelling niet geldt voor de               vereisten of omstandigheden voor de afgifte van de
dividenden die worden uitgekeerd aan een vennootschap die is               vergunning voor de regeling actieve veredeling?
gevestigd in een andere lidstaat en beschikt over een vaste
inrichting in Zweden, waarop de dividenden betrekking                  3) Kan de douaneautoriteit, na de vaststelling van het op-
hebben?                                                                    brengstpercentage, dat percentage eenzijdig wijzigen, om-
                                                                           dat de vergunninghouder bij de uitvoering van de regeling
                                                                           werkelijk een hoger opbrengstpercentage heeft behaald
                                                                           dan aanvankelijk was voorzien en goedgekeurd?


title: Zaak T-2/17: Beroep ingesteld op 3 januari 2017 — J.M.-E.V. e hijos/EUIPO — Masi (MASSI)

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/37

         Beroep ingesteld op 3 januari 2017 — J.M.-E.V. e hijos/EUIPO — Masi (MASSI)
   (Zaak T-2/17)
   (2017/C 063/48)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: J.M.-E.V. e hijos, SRL (Granollers, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Ceballos Rodríguez en J. Güell Serra, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alberto Masi (Milaan, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MASSI” — Uniemerk nr. 414 086

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 4 oktober 2016 (gecorrigeerd bij beslissing van 3 november 2016) in zaak R 793/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van de door Alberto Masi ingestelde vordering tot nietigverklaring van het onder nr. 414086 ingeschreven Uniewoordmerk „MASSI” voor waren van klasse 12;

               —

               verwijzing van het EUIPO, en van de andere partij in de procedure voor het EUIPO indien zij aan de onderhavige procedure deelneemt, in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 56, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (res judicata);

               —

               niet-toepassing van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-538/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 19 november 2010 — Richard Lebrun, Marcelle Howet/Belgische Staat — FOD Financiën

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 19 november 2010 — Richard Lebrun, Marcelle Howet/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-538/10)
   2011/C 38/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Richard Lebrun, Marcelle Howet

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Prejudiciële vraag

   Verzetten artikel 6 van titel I („Gemeenschappelijke bepalingen”) van het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007 tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat op 1 december 2009 in werking is getreden (en grotendeels de bepalingen overneemt van artikel 6 van titel I van het op 7 februari 1992 te Maastricht ondertekende en op 1 november 1993 in werking getreden Verdrag betreffende de Europese Unie), en artikel 234 (voorheen artikel 177) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag) van 25 maart 1957, enerzijds, en/of artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000, anderzijds, zich ertegen dat een nationale wet als die van 12 juli 2009 tot wijziging van artikel 26 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof (1), voorschrijft dat vooraf aan het Grondwettelijk Hof een prejudiciële vraag moet worden gesteld door de nationale rechter die vaststelt dat de daadwerkelijke rechterlijke bescherming die is gewaarborgd door artikel 6 van het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, dat is opgenomen in het gemeenschapsrecht, aan een belastingplichtige wordt onthouden door een andere nationale wet, namelijk artikel 2 van de wet van 24 juli 2008, zonder dat deze rechter de rechtstreekse toepasselijkheid van het gemeenschapsrecht op het bij hem aanhangige geding onmiddellijk kan verzekeren en de verenigbaarheid met internationale verdragen kan toetsen, wanneer het Grondwettelijk Hof de nationale wet verenigbaar heeft verklaard met de in titel II van de Grondwet gewaarborgde grondrechten?

      (1)  Belgisch Staatsblad van 31 juli 2009, blz. 51617.


title: Zaak C-573/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Linköping (Zweden) op 6 december 2012 — Ålands Vindkraft AB/Energimyndighet

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Linköping (Zweden) op 6 december 2012 — Ålands Vindkraft AB/Energimyndighet
   (Zaak C-573/12)
   2013/C 38/23
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätt i Linköping

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ålands Vindkraft AB

      Verwerende partij: Energimyndighet

      Prejudiciële vragen

               1)

               De Zweedse regeling voor elektriciteitscertificaten is een nationale steunregeling op basis waarvan elektriciteitsleveranciers en sommige elektriciteitsgebruikers in de lidstaat een hoeveelheid elektriciteitscertificaten moeten kopen die overeenstemt met een bepaald deel van hun verkoop of gebruik, zonder dat expliciet vereist is dat ook elektriciteit wordt gekocht van dezelfde bron. Elektriciteitscertificaten worden verleend door de Zweedse Staat en bewijzen dat een bepaalde hoeveelheid hernieuwbare elektriciteit is geproduceerd. De producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen ontvangen door de verkoop van elektriciteitscertificaten een extra opbrengst als een bijkomend inkomen uit hun elektriciteitsproductie. Moeten artikel [2, sub k,] en artikel 3, punt 3, van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (1), aldus worden uitgelegd dat een lidstaat op basis daarvan een nationale steunregeling zoals de bovenstaande kan toepassen, waaraan alleen producenten van wie het bedrijf in dat land ligt kunnen deelnemen en die als gevolg heeft dat deze producenten een economisch voordeel genieten ten opzichte van producenten die geen elektriciteitscertificaten kunnen verkrijgen?

               2)

               Kan een regeling als die welke in de eerste vraag is beschreven — tegen de achtergrond van artikel 34 [VWEU] — worden beschouwd als een kwantitatieve invoerbeperking of een maatregel van gelijke werking?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijke regeling verenigbaar zijn met artikel 34 [VWEU] wanneer rekening wordt gehouden met de doelstelling om de productie van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te bevorderen?

               4)

               Is het voor het antwoord op bovenstaande vragen relevant dat de nationale wet niet uitdrukkelijk bepaalt dat de steunregeling alleen voor nationale producenten geldt?

      (1)  PB L 140, blz. 16.


title: Zaak C-6/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Wucher Helicopter GmbH, Euro-Aviation Versicherungs AG/Fridolin Santer [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 785/2004 — Luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen — Verzekeringen — Eisen — Begrippen „passagier” en „bemanningslid” — Helikopter — Vervoer van een deskundige in het veroorzaken van lawines met explosieven — Schade geleden tijdens een vlucht bij de uitvoering van arbeid — Schadevergoeding]

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Wucher Helicopter GmbH, Euro-Aviation Versicherungs AG/Fridolin Santer
   (Zaak C-6/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 785/2004 - Luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen - Verzekeringen - Eisen - Begrippen „passagier” en „bemanningslid” - Helikopter - Vervoer van een deskundige in het veroorzaken van lawines met explosieven - Schade geleden tijdens een vlucht bij de uitvoering van arbeid - Schadevergoeding])
   (2015/C 138/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Wucher Helicopter GmbH, Euro-Aviation Versicherungs AG

      Verwerende partij: Fridolin Santer

      Dictum

               1)

               Artikel 3, onder g), van verordening (EG) nr. 785/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende de verzekeringseisen voor luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen moet aldus worden uitgelegd dat een inzittende van een helikopter die gehouden wordt door een luchtvervoerder van de Gemeenschap, wanneer hij op grond van een overeenkomst tussen zijn werkgever en deze luchtvervoerder wordt vervoerd om een specifieke taak als in het hoofdgeding te verrichten, een „passagier” is in de zin van deze bepaling.

               2)

               Artikel 17 van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, gesloten te Montreal op 28 mei 1999, ondertekend door de Europese Gemeenschap op 9 december 1999 op de grondslag van artikel 300, lid 2, EG, en namens laatstgenoemde goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001, moet aldus worden uitgelegd dat een persoon die onder het begrip „passagier” in de zin van artikel 3, onder g), van verordening nr. 785/2004 valt, ook onder het begrip „passagier” in de zin van artikel 17 van dit verdrag valt, wanneer deze persoon is vervoerd op basis van een „vervoersovereenkomst” in de zin van artikel 3 van voormeld verdrag.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak T-441/08: Beschikking van het Gerecht van 21 mei 2010 — ICO Services/Parlement en Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Beschikking nr. 626/2008/EG — Gemeenschappelijk kader voor selectie en machtiging van exploitanten van mobiele satellietsystemen — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/18

         Beschikking van het Gerecht van 21 mei 2010 — ICO Services/Parlement en Raad
   (Zaak T-441/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beschikking nr. 626/2008/EG - Gemeenschappelijk kader voor selectie en machtiging van exploitanten van mobiele satellietsystemen - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 195/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ICO Services Ltd (Slough, Berkshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Tupper, solicitor)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Rodrigues en R. Kaškina, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Kimberley en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking nr. 626/2008/EG van het Parlement en de Raad van 30 juni 2008 inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren (PB L 172, blz. 15).

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               ICO Services Ltd draagt haar eigen kosten alsmede die van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Beroep, op 21 augustus 1997 ingesteld door Stork Amsterdam BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-241/97)

text:
22 . 11 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 357/29
— verweerster tevens te veroordelen tot een gedwongen                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     schriftelijke rechtzetting met betrekking tot de goede           Stork Amsterdam BV, gevestigd te Amsterdam ( Neder
     naam en faam van eerste rekwirante door middel van              land ), vertegenwoordigd door A. J. Braakman, advocaat te
     een rondschrijven aan alle belanghebbende P.M.U. - en           Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     Commissieverantwoordelijken in Oost- en Centraal               kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goe
     Europa, waarin het resultaat van de tussen te komen             the 11 .
     beslissing wordt vermeld;
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— verweerster tevens te veroordelen in alle kosten van
     het geding.
                                                                     —: Stork ontvankelijk te verklaren in haar beroep onder
                                                                          erkenning van haar recht het gestelde in dit verzoek
Middelen en voornaamste argumenten                                        schrift nader te mogen aanvullen en preciseren;
Eerste verzoekende partij is een vennootschap die zich               — de beschikking van de Commissie d.d. 20 juni 1997
bezighoudt met de uitvoering van opdrachten in het kader                  nietig te verklaren, en
van het PHARE/TACIS-programma van de Europese Com
missie . Tweede verzoekende partij is zaakvoerder van                — de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
voormelde vennootschap .                                                  procedure .
Wegens beweerde wanbetaling is de verzoekende vennoot               Middelen en voornaamste argumenten
schap door een verantwoordelijke van de Commissie op
de zwarte lijst geplaatst. Dientengevolge werden haar
inkomsten tot nul herleid. Eerst een jaar later gaf de Com          Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Com
missie haar vergissing toe, en werd aan alle EU-delegaties           missie op haar klacht tegen Serac SA wegens schending
meegedeeld dat aan verzoeksters uitsluiting een einde was            van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag ( beschikking IV/
gekomen . Zeer snel bleek echter dat de rechtzetting door            F-l /33.302 ).
de Commissie niet meer was dan een formele toegeving
waarmee op commercieel gebied door de verschillende
EU-delegaties geen rekening werd gehouden. De Commis                Stork en Serac bouwen elk een machine die, wanneer zij
sie baseert haar standpunt namelijk nog steeds op de zoge           worden aaneengeschakeld, samen een complete productie
zegde financiële onbetrouwbaarheid van verzoekster. Deze             lijn vormen. Zij hebben zich er bij overeenkomst toe ver
werd nooit meer officieel uitgenodigd om zich kandidaat              bonden geen machines te ontwikkelen of te verkopen die
te stellen voor een PHARE-project.                                   kunnen concurreren met de machine van de andere partij .
                                                                     Voorts hebben zij zich ertoe verbonden hun eigen machine
                                                                     niet te verkopen zonder die van de andere partij .
De verzoekende partijen vorderen schadevergoeding op
grond van artikel 215 , tweede alinea, van het EG-Verdrag,
inzake niet-contractuele aansprakelijkheid .                         Toen verzoekster in 1989 werd geconfronteerd met de
                                                                     mededingingsbeperkende gevolgen van deze overeenkomst,
                                                                     heeft zij Serac laten weten dat deze overeenkomst in strijd
Zij beklagen zich voorts over schending van het evenredig           was met de kartelbepalingen van het EG-Verdrag, en voor
heidsbeginsel, de hoorplicht, de zorgvuldigheidsplicht, het          haar dus niet langer bindend was. Tevens heeft verzoekster
beginsel van behoorlijke belangenafweging en het vertrou            een klacht ingediend bij de Commissie. In 1990 heeft Serac
wensbeginsel .                                                       de overeenkomst aangemeld bij de Commissie .
                                                                     De Commissie heeft in haar antwoord partijen in overwe
                                                                     ging gegeven de mededingingsbeperkende clausules te
                                                                     schrappen, of zich tot de nationale rechter te wenden.
Beroep, op 21 augustus 1997 ingesteld door Stork Amster            In 1996 heeft de Commissie de procedure heropend, en in
          dam BV tegen Commissie van de Europese                     1997 heeft zij de litigieuze beschikking gegeven en het ver
                        Gemeenschappen                              zoek van Stork afgewezen .
                        ( Zaak T-241/97)
                          ( 97/C 357/56 )                           Het beroep is gericht tegen de vaststelling van de Commis
                                                                    sie dat de overeenkomst bijdraagt tot verbetering van de
                                                                    productie ( artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag ), en
                    (Procestaai: Nederlands)                         bovendien slechts geringe economische gevolgen heeft op
                                                                    de relevante markt .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 21 augustus 1997 beroep ingesteld


title: Zaak T-72/15: Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — Hippler/Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/57

         Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — Hippler/Commissie
   (Zaak T-72/15)
   (2015/C 138/74)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Eberhard Hippler (Dorsten, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Richter, advocate)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweerster op straffe van betaling van een door het Gerecht vast te stellen dwangsom per inbreuk verbieden om zonder verzoekers toestemming verzoekers netplannen „Bochum”, „Dortmund”, „Düsseldorf/Meerbusch”, „Duisburg” en „Essen” beschikbaar te stellen voor het publiek, zoals gebeurd is op de volgende internetpagina’s:
               http://dma.jrc.it/idas/lightrail/Dortmund.pdf
               http://dma.jrc.it/idas/lightrail/Bochum.pdf
               http://dma.jrc.it/idas/lightrail/Essen.pdf
               http://dma.jrc.it/idas/lightrail/Duesseldorf.pdf
               http://dma.jrc.it/idas/lightrail/Duisburg.pdf

               —

               verweerster veroordelen om verzoeker 10  100 EUR schadevergoeding te betalen;

               —

               verweerster veroordelen om verzoeker de tijdens de precontentieuze fase gemaakte advocatenkosten ten bedrage van 2  743,43 EUR te vergoeden;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de advocatenkosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG (1), alsook schending van de § § 15 en 19a juncto 97, lid 2, van het Urheberrechtsgesetz (2) (Duitse auteurswet).
   Verzoeker betoogt dat de litigieuze netplannen als afbeeldingen van wetenschappelijke respectievelijk technische aard door het auteursrecht worden beschermd. Verzoeker heeft verweerster nooit toestemming voor het betrokken gebruik verleend en haar met name geen gebruiksrechten toegekend. Verweerster heeft de gebruiksrechten evenmin rechtsgeldig van een derde verkregen. Door de plannen te gebruiken, heeft verweerster deze voor het publiek beschikbaar gesteld respectievelijk aan het publiek meegedeeld.
   Voorts betoogt verzoeker dat de door hem geleden geldelijke, causale schade dient te worden berekend naar analogie van licenties. Hij heeft recht op betaling van een passend licentierecht. Licentierechten ten bedrage van 2  020 EUR per plan worden op de Duitse markt als gebruikelijk en passend beschouwd en door de Duitse rechterlijke instanties eveneens als zodanig erkend. Dat levert een schadevergoeding van 10  100 EUR op.
   Bovendien voert verzoeker aan dat verweerster zijn exclusieve auteursrecht immateriële, causale schade heeft toegebracht en daarom ter compensatie van die immateriële schade dient te worden veroordeeld om het litigieuze gebruik te staken.
   Ten slotte betoogt verzoeker dat hij verweerster op goede gronden heeft doen aanmanen door een advocaat en dat zij hem bijgevolg de daarvoor noodzakelijkerwijs gemaakte advocatenkosten ten bedrage van 2  743,43 EUR dient te vergoeden.

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167 van 22 juni 2001).

      (2)  Urheberrechtsgesetz (auteurswet) van 9 september 1965 (BGBl. I, blz. 1273), laatstelijk gewijzigd bij artikel 1 van de wet van 5 december 2014 (BGBl. I, blz. 1974).


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Bolzano - Sezione distaccata di Vipiteno - van 17 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dilexport Srl en Amministrazione delle Finanze dello Stato (Zaak C-343/96)

text:
Nr . C 354/22              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 11 . 96
— Schending van artikel 30 EG-Verdrag: de inbreuk op                      ter griffie van het Hof van Justitie op 15 oktober 1996 , in het
      artikel 10 , lid 6 , van Richtlijn 93/37/EEG levert tevens          geding tussen J. Farias en Caisse régionale d'Assurance
      schending van artikel 30 EG-Verdrag op . Hetzelfde geldt            Maladie du Sud Est, het Hof van Justitie van de Europese
      ten aanzien van de voorrang die volgens punt 2.10 van               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      de AAVB moet worden gegeven aan produkten respec                   over de navolgende vraag :
      tievelijk aannemers uit het Land Niederösterreich bij
      gelijkwaardigheid met andere aanbiedingen .
                                                                          Kan een Portugees onderdaan, woonachtig in Portugal , die
— Schending van Richtlijn 88/665/EEG ( rechtsmiddelen                    op 17 mei 1992. de leeftijd van 60 jaar heeft bereikt en geen
      richtlijn ): in strijd met de artikelen 1 en 2 , lid 1 , onder h ), aanvullende uitkering van het Fonds National de Solidarité
      van de richtlijn worden in punt 2.5 van de AAVB alle                ter aanvulling van zijn invaliditeitspensioen ontving op de
      vorderingen die voor aannemers zouden kunnen voort                 enkele grond dat zijn woonplaats buiten Frankrijk lag,
      spruiten uit een aanbestedingsprocedure , bij voorbaat              krachtens artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr . 1247/92 (')
      onvoorwaardelijk uitgesloten .                                      stellen , dat zijn rechten vóór 1 juni 1992 , de datum van
                                                                          inwerkingtreding van die verordening, waren verkregen ?
(') PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 54 .
( 2 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz . 33 .                       (') PB nr . L 136 van 19 . 5 . 1992 , blz . 1 .
Verzoek van de Pretura di Roma van 2 oktober 1996 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Consorzio                    Verzoek van de Pretura Circondariale di Bolzano — Sezione
Nazionale Tabacchi Soc. Coop. a r.l . ( CONATA ) en                       distaccata di Vipiteno — van 17 augustus 1996 om een
Azienda di Stato per gli Interventi sul Mercato Agricolo                  prejudiciële beslissing in het geding tussen Dilexport Sri en
                                    ( AIMA )                                        Amministrazione delle Finanze dello Stato
                   ( Zaken C-332/96 en C-333/96 )                                                ( Zaak C-343/96 )
                               ( 96/C 354/42 )                                                      ( 96/C 354/44 )
 De Pretura di Roma heeft bij beschikking van 2 oktober                    De Pretura Circondariale di Bolzano — Sezione distaccata di
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 8 oktober 1996 , in het geding tussen Consorzio Nazionale                 Vipiteno — heeft bij beschikking van 17 augustus 1996 ,
 Tabacchi Soc . Coop . a r.l . ( CONATA ) en Azienda di Stato              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 sep
 per gli Interventi sul Mercato Agricolo ( AIMA ), het Hof van             tember 1996 , in het geding tussen Dilexport Sri en Ammi
                                                                           nistrazione delle Finanze dello Stato, het Hof van Justitie
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 prejudiciële beslissing over de geldigheid van artikel 5 van              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                           diciële beslissing over de navolgende vragen :
 Verordening ( EG ) nr . 3477/93 van de Commissie van
  17 december 1993 betreffende de in de sector tabak toe te
 passen landbouwomrekeningskoersen ( '), gelet op het ver                 1 . Moet het Gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd ,
 bod van terugwerkende kracht van Gemeenschapshandelin                        dat het in de weg staat aan de invoering door een
 gen , nu deze bepaling niet wordt gerechtvaardigd door de                     Lid-Staat van een regeling als artikel 29 van de Italiaanse
 eerdere verordeningen en evenmin door een zodanig zwaar                      wet nr . 428 van 29 december 1 990 , die de terugbetaling
 wegend openbaar belang dat dit de aantasting van op grond                     van in strijd met het Gemeenschapsrecht geheven
 van de eerdere regeling verworven rechten rechtvaardigt,                      belastingen afhankelijk stelt van andere en meer restric
 hetgeen derhalve een onvoorzienbare verslechtering bete                      tieve verjarings- en vervaltermijnen en bewijsregels dan
 kent van subjectieve rechtsposities , die het gewettigd ver                  die naar algemeen burgerlijk recht gelden ? Meer
 trouwen van de adressaten van de handeling schendt .                           bepaald , met betrekking tot het beginsel dat de in het
                                                                                nationale recht gestelde voorwaarden voor de uitoefe
  (') PB nr . L 317 van 18 . 12 . 1993 , blz . 30 .                             ning van het recht op terugbetaling „ niet ongunstiger
                                                                                mogen zijn dan die voor soortgelijke nationale vorde
                                                                                ringen ", wat moet worden verstaan onder „ soortgelijke
                                                                                nationale vorderingen "?
  Verzoek van het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale                2 . Staan de grondbeginselen van de communautaire rechts
  des Bouches du Rhóne van 1 maart 1996 om een prejudi                         orde eraan in de weg, dat een Lid-Staat — in beperkte
  ciële beslissing in het geding tussen J. Farias en Caisse                     mate en uitsluitend voor een specifieke sector die wordt
             régionale d'Assurance Maladie du Sud Est                           gevormd door een homogene categorie van heffingen ,
                                                                                welke overwegend bestaat uit de voor de communau
                             ( Zaak C-339/96 )
                                                                                taire rechtsorde relevante heffingen , — een bijzondere
                                ( 96/C 354/43 )                                 en afwijkende regeling invoert, die beoogt het recht op
                                                                                terugvordering van het onverschuldigd betaalde te
  Het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale des Bouches du                  beperken , in dier voege dat wordt afgeweken van de in
  Rhóne, heeft bij beschikking van 1 maart 1996 , ingekomen                     artikel 2033 van de Codice civile vastgestelde algemene
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/23
     voorwaarden voor de terugvordering van het onver                    gevolg waarvan de gebrekige staat zich ten onrechte
     schuldigd betaalde ? Meer bepaald, kan het non-discri               heeft verrijkt, niet onverenigbaar met het Gemeen
     minatiebeginsel beperkt worden opgevat en kan het dus                schapsrecht, inzonderheid met hetgeen in het arrest van
     worden geacht te worden geëerbiedigd door de regeling                9 november 1983 ( zaak 199/82 , San Giorgio ) is ver
     van een Lid-Staat als artikel 29, tweede alinea , van wet            klaard betreffende niet toegelaten bewijsmiddelen ?
     nr . 428 van 29 december 1990, door het loutere feit dat             Meer bepaald , is een uitlegging en een toepassing van
     de in deze regeling vastgestelde voorwaarden voor                    genoemd artikel 29 , op basis van de onderstelling dat —
     terugbetaling van voor het Gemeenschapsrecht rele                   „ omdat het een bekend feit is dat de verbruiksbelastin
     vante heffingen, — ook al zijn zij beperkt in vergelijking           gen worden doorberekend " — het bewijs door vermoe
     met de algemene regeling naar gemeen recht —, toch                   den zou volstaan ten bewijze dat de afwenteling heeft
     minder streng zijn dan de in de derde alinea van dit                 plaatsgehad, en dus om het verzoek om terugbetaling af
     artikel gestelde bijzondere voorwaarden voor terugbe                te wijzen , niet onverenigbaar met het Gemeenschaps
     taling ?                                                             recht ?
3 . Staan genoemde grondbeginselen van de communau                  5 . Is het bijgevolg naar Gemeenschapsrecht geoorloofd,
     taire rechtsorde eraan in de weg, dat een Lid-Staat —                dat de nationale rechter of de deskundige de afwenteling
     nadat het Hof in tal van arresten verschillende belastin            van belasting vaststelt aan de hand van dergelijke
     gen op het gebied van invoerrechten , produktiebelastin             eenvoudige vermoedens die typische vrije bewijzen
     gen , verbruiksbelastingen , extra heffing op suiker en              zouden zijn , en aldus de verzoeken om terugbetaling
     directe belastingen onverenigbaar met het Gemeen                    systematisch uitsluit, zoals in de praktijk gebeurt, zodat
     schapsrecht heeft verklaard —, regels van procesrecht                de schuldplichtige Amministrazione nooit haar plicht
     vaststelt, als ingevoerd bij artikel 29 van wet nr. 428 van          tot terugbetaling erkent ?
     29 december 1990 , die specifiek de mogelijkheid tot
     terugvordering van voornoemde in strijd met het                 6 . Kan een regel als vervat in genoemd artikel 29 , leden 4 en
     Gemeenschapsrecht geheven belastingen beperken ?                     8 , die vormvoorschriften bevat ( bij voorbeeld, verplich
                                                                          ting tot kennisgeving aan bepaalde diensten van die
4 . Is een wet als de hiervoor genoemde, — die zou zijn                 ' schuldplichtige autoriteit ), die nooit waren vastgesteld
     ingevoerd om de nationale wetgeving in overeenstem                  in de vroegere gevallen van terugbetaling, waarvoor de
     ming te brengen met de rechtspraak van het Hof van                   algemene regeling ter zake gold , verplicht worden
     Justitie —, en die meer dan drie en een half jaar na de              gesteld en op enigerlei wijze met terugwerkende kracht
     arresten van het betrokken Hof is goedgekeurd, als                   worden uitgelegd ?
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            structuur "") van Directoraat E („ Oost- en zuidelijk
                      van 16 oktober 1996                            Afrika ") van Directoraat-generaal VIII ( Ontwikkeling ), van
                                                                     het besluit waarbij de Commissie dit ambt in de rang A 5 /A 4
in zaak T-36/94 : A. Capitanio tegen Commissie van de                heeft ingedeeld , van het besluit om de kennisgeving van
                  Europese Gemeenschappen ( 1 )                      vacature betreffende dit ambt in te trekken om de herplaat
(Ambtenaren — Herplaatsing — Vaststelling van niveau                 sing van een ambtenaar met verlof om redenen van
                van ambt — Bezwarend besluit)                        persoonlijke aard mogelijk te maken, alsmede van alle
                          ( 96/C 354/45 )                            daaraanvolgende en/of daarmee verknochte besluiten van
                                                                     de Commissie , met name het besluit houdende afwijzing van
                                                                     verzoekers sollicitatie en het besluit houdende aanstelling
                        (Procestaai : Frans)
                                                                     van de heer G. in dat ambt, heeft het Gerecht ( Vierde
                                                                     Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P.
                                                                     Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez,
                                                                     administrateur, op 16 oktober 1996 een arrest gewezen
In zaak T-36/94 , A. Capitanio, ambtenaar van de Commis             waarvan het dictum luidt als volgt:
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel ,
vertegenwoordigd door J.-N . Louis, V. Leclercq , G.-F .
Parmentier en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie            1 . Verwerpt het beroep .
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.ar.l ., rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese           2 . Verwijst de Commissie in de kosten .
Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M. Alves Vieira ), betref
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de         (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
Commissie houdende vaststelling en bekendmaking van
kennisgeving van vacature COM/022/93 betreffende het
ambt van hoofd van eenheid 4 („ Technische groep „ Infra


title: Zaak T-90/12: Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — Elegant Target Development e.a./Raad

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/32

         Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — Elegant Target Development e.a./Raad
   (Zaak T-90/12)
   2012/C 118/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Elegant Target Development Ltd (Hong Kong, China), Eternal Expert Ltd (Hong Kong), Giant King Ltd (Hong Kong), Golden Charter Development Ltd (Hong Kong), Golden Summit Investments Ltd (Hong Kong), Golden Wagon Development Ltd (Hong Kong), Grand Trinity Ltd (Hong Kong), Great Equity Investments Ltd (Hong Kong), Great Prospect International Ltd (Hong Kong), Harvest Supreme Ltd (Hong Kong), Key Charter Development Ltd (Hong Kong), King Prosper Investments Ltd (Hong Kong), Master Supreme International Ltd (Hong Kong), Metro Supreme International Ltd (Hong Kong), Modern Elegant Development Ltd (Hong Kong), Prosper Metro Investments Ltd (Hong Kong), Silver Universe International Ltd (Hong Kong) en Sparkle Brilliant Development Ltd (Hong Kong) (vertegenwoordigers: F. Randolph, M. Lester, Barristers, en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/783/GBVB (1) van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 (2) van de Raad nietig verklaren voor zover de namen van verzoeksters zijn opgenomen op de lijst van personen en entiteiten op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               Verweerder heeft de opname van de namen van verzoekers op de lijst van personen en entiteiten op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn, ontoereikend gemotiveerd.

               2)

               Verweerder heeft de criteria voor opname op de lijst niet geëerbiedigd en/of heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan bij de beslissing dat verzoeksters voldoen aan deze criteria en/of heeft verzoeksters zonder toereikende rechtsgrondslag op de lijst opgenomen.

               3)

               Verweerder heeft verzoeksters’ recht van verdediging geschonden en hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

               4)

               Verweerder heeft zonder rechtvaardiging of evenredigheid verzoeksters’ grondrechten geschonden, daaronder begrepen hun recht op bescherming van hun eigendom, bedrijf en goede naam.

      (1)  Besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11).


title: Zaak F-132/07: Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Strack/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/44

         Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Strack/Commissie
   (Zaak F-132/07)
   (2008/C 107/77)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 juli 2007 alsmede van de stilzwijgende aanvullende besluiten van 9 augustus 2007 en 11 september 2007 en het besluit van 9 november 2007, voor zover hierbij zijn afgewezen verzoekers verzoeken van 9 april 2007, 11 mei 2007 en 11 oktober 2007 om toestemming tot publicatie van documenten (in het licht van alle juridische bepalingen, in het bijzonder de artikelen 17, 17a, 19 en 24 van het Ambtenarenstatuut alsmede eventuele bepalingen inzake het auteursrecht en de gegevensbescherming) en om aangifte te doen tegen (voormalige) leden en ambtenaren van de Commissie, alsmede schadevergoeding van ten minste 10 000 EUR
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 juli 2007 alsmede van de aanvullende stilzwijgende besluiten van 9 augustus 2007 en 11 september 2007 en het besluit van 9 november 2007, voor zover hierbij zijn afgewezen verzoekers verzoeken van 9 april 2007, 11 mei 2007 en 11 oktober 2007 om toestemming tot publicatie van documenten (in het licht van alle juridische bepalingen, in het bijzonder de artikelen 17, 17a, 19 en 24 van het Ambtenarenstatuut alsmede eventuele bepalingen inzake het auteursrecht en de gegevensbescherming) en om aangifte te doen tegen (voormalige) leden en ambtenaren van de Commissie;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van ten minste 10 000 EUR als vergoeding voor de immateriële schade en de schade aan zijn gezondheid die verzoeker door de nietig te verklaren besluiten heeft geleden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-97/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 20 februari 2007 — Rosa Méndez López/Instituto Nacional de Empleo (INEM), Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 20 februari 2007 — Rosa Méndez López/Instituto Nacional de Empleo (INEM), Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
   (Zaak C-97/07)
   (2007/C 95/44)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Galicia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rosa Méndez López

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de Empleo (INEM), Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
   Prejudiciële vraag
   Moet de uitdrukking „heeft recht op uitkering volgens de wettelijke regeling van deze Staat, alsof hij zijn laatste werkzaamheden op het grondgebied daarvan had uitgeoefend ”in artikel 71 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1), aldus worden uitgelegd dat de in artikel 215, lid 1, van de Ley General de la Seguridad Social gestelde voorwaarde dat de betrokkene „geen recht meer heeft op de werkloosheidsuitkering ”om aanspraak te kunnen krijgen op de Spaanse werkloosheidsbijstand, wordt geacht te zijn vervuld, wanneer geen recht op een Duitse werkloosheidsuitkering meer bestaat, zelfs indien de begunstigde in Spanje nooit premies of bijdragen heeft betaald?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak C-538/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Artikel 6, lid 3 — Specialebeschermingszones — Passende beoordeling van gevolgen van plannen of projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor beschermd gebied — Vrijstelling van beoordeling van plannen of projecten waarvoor aanmeldingsregeling geldt — Onjuiste uitvoering)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-538/09) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Artikel 6, lid 3 - Specialebeschermingszones - Passende beoordeling van gevolgen van plannen of projecten die significante gevolgen kunnen hebben voor beschermd gebied - Vrijstelling van beoordeling van plannen of projecten waarvoor aanmeldingsregeling geldt - Onjuiste uitvoering)
   2011/C 211/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: T. Materne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onjuiste uitvoering van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Milieueffectbeoordeling verplicht wanneer een plan of project gevolgen heeft voor een Natura 2000-gebied

      Dictum

               1)

               Door voor bepaalde activiteiten waarvoor een aanmeldingsregeling geldt, geen passende milieueffectstudie te vereisen wanneer deze activiteiten een Natura 2000-gebied kunnen aantasten, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-304/10: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2011 — dm-drogerie markt/BHIM — Semtee (caldea) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk caldea — Ouder internationaal woordmerk BALEA — Relatieve weigeringsgrond — Geen gevaar voor verwarring — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/30

         Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2011 — dm-drogerie markt/BHIM — Semtee (caldea)
   (Zaak T-304/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk caldea - Ouder internationaal woordmerk BALEA - Relatieve weigeringsgrond - Geen gevaar voor verwarring - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 347/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Bludovsky en P. Hiller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Semtee (Escaldes Engornay, Andorra) (vertegenwoordiger: É. Guissart, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2010 (zaak R 899/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen dm-drogerie markt GmbH & Co. KG en Semtee

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               dm-drogerie markt GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Elk van de partijen zal haar eigen kosten in verband met de interventie van Semtee dragen.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-45/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 30 januari 2017 — Frédéric Jahin/Ministre de l’économie et des finances, Ministre des affaires sociales et de la santé

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 30 januari 2017 — Frédéric Jahin/Ministre de l’économie et des finances, Ministre des affaires sociales et de la santé
   (Zaak C-45/17)
   (2017/C 121/21)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Frédéric Jahin

      Verwerende partij: Ministre de l’économie et des finances, Ministre des affaires sociales et de la santé

      Prejudiciële vragen

   Dienen de artikelen 63, 64 en 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat:

               1)

               de omstandigheid dat een persoon die is aangesloten bij de socialezekerheidsregeling van een niet tot de Europese Unie behorende staat, met uitsluiting van de lidstaten van de Europese Economische Ruimte en Zwitserland, net zoals de personen die bij de sociale zekerheid in Frankrijk zijn aangesloten, wordt onderworpen aan de in de Franse wetgeving vastgestelde heffingen over inkomsten uit kapitaal die vallen binnen de werkingssfeer van verordening [(EG) nr. 883/2004] (1) van 29 april 2004, terwijl een persoon die valt onder de socialezekerheidsregeling van een andere lidstaat dan Frankrijk, rekening houdend met de bepalingen van deze verordening, hieraan niet kan worden onderworpen, een door artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in beginsel verboden belemmering van het kapitaalverkeer van en naar derde landen vormt;

               2)

               indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijke belemmering van het kapitaalverkeer, die voortvloeit uit de combinatie van een Franse wetgeving — die alle ontvangers van bepaalde inkomsten uit kapitaal aan de in het geding zijnde heffingen onderwerpt zonder een onderscheid te maken naargelang de plaats van aansluiting bij een socialezekerheidsregeling — en een handeling van afgeleid recht van de Europese Unie, dan worden geacht verenigbaar te zijn met de voorschriften van dat artikel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name:

                           —

                           uit het oogpunt van artikel 64, lid 1, van het Verdrag, voor de kapitaalbewegingen die binnen de werkingssfeer ervan vallen, omdat de beperking zou voortvloeien uit de toepassing van het in artikel 11 van de verordening van 29 april 2004 neergelegde beginsel dat slechts één wetgeving toepasselijk is, dat in het Unierecht werd ingevoerd door artikel 13 van de verordening van 14 juni 1971, dus voorafgaand aan 31 december 1993, terwijl de kwestieuze heffingen over inkomsten uit kapitaal werden ingevoerd of toepasselijk verklaard na 31 december 1993;

                           —

                           uit het oogpunt van artikel 65, lid 1, van het Verdrag, omdat de Franse belastingwetgeving, toegepast in overeenstemming met de verordening van 29 april 2004, een onderscheid zou maken tussen belastingplichtigen die zich niet in dezelfde situatie bevinden wat het criterium van de aansluiting bij een socialezekerheidsregeling betreft;

                           —

                           uit het oogpunt van het bestaan van dwingende redenen van algemeen belang die een beperking van het vrije verkeer van kapitaal kunnen rechtvaardigen, die inhouden dat de bepalingen die zouden worden geacht een beperking op te leveren van het kapitaalverkeer van of naar derde landen, beantwoorden aan de door de verordening van 29 april 2004 nagestreefde doelstelling van het vrije verkeer van werknemers binnen de Europese Unie?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).