title: Doorhaling van zaak C-302/01

text:
21.6.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 146/35
—      Betrouwbaarheid van de controles ter plaatse, in het              Verzoek van het Tribunale di Tolmezzo van 16 april 2003
       bijzonder toereikende opmeting van de voor landbouw               om eenprejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda
       gebruikte oppervlakten. Met het derde middel komt                      Agricola Schnabl Rosa en AGEA en COSPALAT FVG
       Duitsland op tegen het verwijt van de Commissie dat
       Brandenburg in het kader van de controles ter plaatse                                     (Zaak C-185/03)
       onvoldoende oppervlakten zou hebben opgemeten, het-
       geen inbreuk op artikel 6, lid 5, van verordening (EEG)                                    (2003/C 146/57)
       nr. 3887/92 (3) zou vormen. De uitgangspunten waarop
       dit verwijt is gebaseerd, zijn rechtens en feitelijk onjuist.     Het Tribunale di Tolmezzo heeft bij beschikking van 16 april
                                                                         2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart
—      Voldoende uitbreiding van steekproeven bij controles ter          2003, in het geding tussen Azienda Agricola Schnabl Rosa en
       plaatse. Met het vierde middel verzet Duitsland zich tegen        AGEA en COSPALAT FVG, het Hof van Justitie van de
       het verwijt dat Brandenburg bij de controles ter plaatse          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
       de vereiste steekproeven binnen de bezochte bedrijven             slissing over de navolgende vraag:
       niet voldoende heeft uitgebreid.
                                                                         Moet over de uitlegging van artikel 1 van verordening (EEG)
—      Voldoende hoog vastgestelde representatieve opbrengst             nr. 856/84 ( 1) van 31 maart 1984 en van de artikelen 1 tot en
       van niet voor voeding bestemde akkerbouwgewassen                  met 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 ( 2) van 28 december
       (Non-Food) op braakliggende oppervlakten. In het kader            1992 om uit te maken of deze bepalingen aldus moeten worden
       van het vijfde middel toont Duitsland aan dat het verwijt         uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als adminis-
       van de Commissie dat de representatieve oogst van niet-           tratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moeten de
       voedingsgewassen op een te laag niveau was vastgesteld,           producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen ingeval
       onterecht is.                                                     zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid hebben
                                                                         overschreden, welke een prealabele vraag betreffende de juris-
—      Onduidelijkheid met betrekking tot de in aanmerking               dictie impliceert, overeenkomstig artikel 234 EG-Verdrag aan
       genomen begrotingsjaren. In het zesde middel wordt                het Hof van Justitie van de EG worden een prejudiciële vraag
       bezwaar gemaakt tegen de hoogte van het bedrag dat in             worden voorgelegd, waarop het antwoord bepalend is op de
       de beschikking ten laste van Duitsland wordt gebracht.            betrokken geschillen aan de geworden rechter dan wel aan de
       De beschikking van de Commissie is ten dele onduidelijk           administratieve rechter moeten worden voorgelegd.
       en derhalve nietig, voorzover het dispositief en de uiteen-
       zetting in de bijlage elkaar met betrekking tot een bedrag        (1 ) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.
       van 12 927 107 euro tegenspreken. In de begrotingsjaren           (2 ) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
       1999-2000 bedroegen de uitgaven van de deelstaat
       Brandenburg voor de                oogstjaren 1999-2000
       270 387 968 euro. Toepassing van de door de Commissie
       gehanteerde correctiecoëfficiënt van 5 %, die overigens
       wordt bestreden, levert een correctie op van                                     Doorhaling van zaak C-302/01 ( 1)
       13 519 398 euro. Er wordt evenwel een bedrag van
       26 446 505 euro ten laste gebracht. Bijgevolg is ten                                       (2003/C 146/58)
       onrechte een bedrag van 12 927 107 euro ten laste
       gebracht.                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2003
—      Onjuiste risico-inschatting. Met het zevende middel wordt         de doorhaling in het register gelast van zaak C-302/01:
       ten slotte aangevoerd dat de vastgestelde 5 % forfaitaire         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
       risicocorrectie onjuist is alleen al omdat Brandenburg in         Republiek.
       de betrokken periode geen systematische administratieve
       en controlefouten vielen te verwijten. Bovendien is de            (1 ) PB C 259 van 15.9.2001.
       gestelde door het EOGFL geleden schade volgens een
       onjuiste methode en in strijd met artikel 10 EG berekend.
( 1) Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei                               Doorhaling van zaak C-86/02 (1)
     1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk
     landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).
                                                                                (2003/C 146/59)
( 2) Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995
     houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/
     70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring         De president van het Hof van Justitie van de Europese
     van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158,       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 2003 de
     blz. 6).
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-86/02: Commissie
( 3) Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 decem-
     ber 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreer-     van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     de beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire          Duitsland.
     steunregelingen (PB L 391, blz. 36).
                                                                         (1 ) PB C 131 van 1.6.2002.


title: Zaak T-752/14: Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Combaro/Commissie [„Douane-unie — Associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Letland — Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Terugbetaling en kwijtschelding van rechten bij invoer — Invoer van linnen uit Letland — Hardheidsclausule — Bijzondere situatie — Frauduleuze handeling of klaarblijkelijke nalatigheid — Besluit van de Commissie waarbij de kwijtschelding van de rechten bij invoer ongerechtvaardigd wordt verklaard”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/30

         Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Combaro/Commissie
   (Zaak T-752/14) (1)

   ([„Douane-unie - Associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Letland - Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Terugbetaling en kwijtschelding van rechten bij invoer - Invoer van linnen uit Letland - Hardheidsclausule - Bijzondere situatie - Frauduleuze handeling of klaarblijkelijke nalatigheid - Besluit van de Commissie waarbij de kwijtschelding van de rechten bij invoer ongerechtvaardigd wordt verklaard”])
   (2017/C 283/44)
   Procestaal: Duitsland

      Partijen

      Verzoekende partij: Combaro SA (Lausanne, Zwitserland) (vertegenwoordiger: D. Ehle, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2014) 4908 final van de Commissie van 16 juli 2014 houdende afwijzing van verzoeksters vordering tot kwijtschelding van een bedrag van 461 415,12 EUR aan rechten bij invoer

      Dictum

               1)

               Besluit C(2014) 4908 final van de Commissie van 16 juli 2014, houdende afwijzing van het door Combaro SA geformuleerde verzoek tot kwijtschelding van een bedrag van 461 415,12 EUR aan rechten bij invoer, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten alsmede de kosten van Combaro dragen.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak T-486/10: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2011 — Iberdrola/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/36

         Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2011 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-486/10) (1)

   2011/C 238/63
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak C-567/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 5 november 2013 — Baczó Nóra és Vizsnyiczai János István/Raiffeisen Bank Zrt.

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/2

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 5 november 2013 — Baczó Nóra és Vizsnyiczai János István/Raiffeisen Bank Zrt.
      (Zaak C-567/13)
      (2014/C 71/02)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Törvényszék

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Baczó Nóra, Vizsnyiczai János István

         Verwerende partij: Raiffeisen Bank Zrt.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Berokkent de gerechtelijke procedure de consument nadeel wanneer een andere rechtbank, de algemene rechtbank (törvényszék), tot kennisneming bevoegd wordt, indien hij in een geding tot nietigverklaring van een overeenkomst (algemene contractvoorwaarden) voor de lokale rechtbank ook verzoekt om vast te stellen dat een beding van de in geding zijnde overeenkomst oneerlijk is? De consument kan zich in het door zijn medecontractant ingestelde geding voor de lokale rechtbank immers beroepen op oneerlijkheid van een contractueel beding, maar moet door de verwijzing naar de algemene rechtbank hogere kosten dragen. (1)

                  2)

                  Wordt het evenwicht hersteld wanneer de consument zich ook in de door hem bij de lokale rechtbank ingestelde procedure tot nietigverklaring van de overeenkomst op oneerlijkheid van bepaalde bedingen van deze overeenkomst kan beroepen, zonder dat deze lokale rechtbank hierdoor onbevoegd wordt?

         (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak T-553/13: Arrest van het Gerecht van 2 december 2015 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — IT-diensten, adviezen, softwareontwikkeling, internet en ondersteuning — Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdrachten aan andere inschrijvers — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/41

         Arrest van het Gerecht van 2 december 2015 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-553/13) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - IT-diensten, adviezen, softwareontwikkeling, internet en ondersteuning - Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdrachten aan andere inschrijvers - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2016/C 027/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: D. Mabger en I. Ampazis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Jahreiss, R. Hanak, A. Verpont, I. Costin en A. Nagy, vervolgens R. Hanak, A. Verpont, I. Costin en A. Nagy, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Ten eerste, een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 7 augustus 2013, vastgesteld in het kader van aanbestedingsprocedure F4E-ADM-0464 inzake IT-diensten: adviezen, softwareontwikkeling, internet en ondersteuning (PB 2012/S 213-352451), waarbij de offerte van European Dynamics Luxembourg SA terzijde is gelegd en de opdrachten aan andere inschrijvers zijn gegund, en, ten tweede, een schadevordering

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE worden in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-279/11: Beroep ingesteld op 30 mei 2011 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/33

         Beroep ingesteld op 30 mei 2011 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie
   (Zaak T-279/11)
   2011/C 232/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: T&L Sugars Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Portugal) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, lawyer, en D. Slater, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige verzoek om nietigverklaring krachtens artikel 263, lid 4, VWEU en/of de exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU tegen verordeningen nrs. 222/2011, 293/2011, 302/2011 en 393/2011 ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               verordening nr. 222/2011 tot vaststelling van buitengewone maatregelen inzake het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2010/2011 nietig verklaren;

               —

               verordening nr. 293/2011 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt, tot afwijzing van verdere aanvragen en tot sluiting van de periode voor de indiening van aanvragen voor beschikbare hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker die tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie moeten worden verkocht nietig verklaren;

               —

               verordening nr. 302/2011 tot opening, voor het verkoopseizoen 2010/2011, van een buitengewoon tariefcontingent voor de invoer van bepaalde hoeveelheden suiker nietig verklaren;

               —

               verordening nr. 393/2011 houdende vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt voor de afgifte van invoercertificaten die in de periode van 1 tot en met 7 april 2011 zijn aangevraagd voor suikerproducten in het kader van bepaalde tariefcontingenten en houdende schorsing van de indiening van de certificaataanvragen nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de exceptie van onwettigheid tegen de artikelen 186, sub a, en 187 van verordening nr. 1234/2007 ontvankelijk en gegrond verklaren en die bepalingen onwettig verklaren, alsmede de bestreden verordeningen die rechtstreeks of indirect hun grondslag in die bepalingen vinden, nietig verklaren;

               —

               de EU, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen alle schade te vergoeden die verzoeksters ten gevolge van de schending door de Commissie van de op haar rustende wettelijke verplichtingen hebben geleden en het bedrag van die vergoeding voor de door verzoeksters geleden schade in de periode van 1 oktober 2009 tot en met 31 maart 2011 vast stellen op 35 485 746 EUR bovenop alle aanhoudende verliezen die verzoeksters na dat tijdstip hebben geleden of op enig ander bedrag dat overeenstemt met de door verzoeksters geleden of nog te lijden schade die hierna in de loop van deze procedure door hen zal worden bewezen, met name teneinde rekening te houden met toekomstige schade;

               —

               de betaling van rente over het verschuldigde bedrag gelasten ter hoogte van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde voet voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, of een andere gepaste, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van verordening nr. 1234/2007 (1) en ontbreken van een passende rechtsgrondslag. In strijd met verordening nr. 1234/2007, verhoogt de bestreden verordening nr. 222/2011 effectief de aan nationale producenten toegekende productiequota. Volgens verzoeksters is de Commissie daartoe niet bevoegd en werd haar uitdrukkelijk opdracht gegeven de productiequota te verlagen. Om toch tot een gelijkwaardig resultaat te komen en niettegenstaande de wettelijke verplichting van de Commissie om de overschotheffing op een ontmoedigend peil vast te stellen, stelt verordening nr. 222/2011 de overschotheffing voor buiten het quotum geproduceerde suiker nochtans vast op 0 EUR. Bovendien schenden zowel verordening nr. 222/2011 als verordening nr. 302/2011, in een poging tot herstel van marktverstoringen veroorzaakt door een invoertekort, de krachtens verordening nr. 1234/2007 rechtmatig aan invoermaatregelen en voltijdraffinaderijen verleende voorrang.

               2)

               Tweede middel: schending van het verbod van discriminatie. Verzoeksters voeren aan dat, ondanks het feit dat biet- en rietsuiker chemisch identiek zijn, de bestreden verordeningen nationale producenten begunstigen ten nadele van raffinaderijen die invoeren.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel. De bestreden verordeningen beogen het door een tekort aan ingevoerde ruwe rietsuiker veroorzaakte tekort op de EU suikermarkt aan te pakken. In plaats van het probleem evenwel op te lossen door de noodzakelijke invoer van ruwe rietsuiker toe te laten, verhoogden zij echter de mogelijkheden voor nationale suikerproductie. De verordeningen zijn bijgevolg kennelijk ongeschikt en onevenredig.

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen. Volgens verzoeksters heeft de Commissie herhaaldelijk garanties gegeven dat zij de productiequota niet zou verhogen en het evenwicht tussen de belanghebbenden zou handhaven. De bestreden verordeningen strekten er echter duidelijk toe nationale productie te begunstigen ten nadele van invoerende raffinaderijen.

               5)

               Vijfde middel: schending van de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie om te beginnen volledig heeft verzuimd te handelen, ondanks herhaalde waarschuwingen voor marktverstoringen, vervolgens kennelijk ongeschikte maatregelen heeft vastgesteld om die verstoringen ongedaan te maken en op die manier het door de Raad vastgelegde evenwicht tussen de verschillende marktdeelnemers heeft verstoord.

         Verzoeksters roepen de hierboven uiteengezette gronden tot nietigverklaring ook krachtens artikel 277 VWEU als een exceptie van onwettigheid in tegen verordening nr. 222/2011 en verordening nr. 302/2011. Subsidiair werpen verzoeksters krachtens artikel 277 VWEU tevens een exceptie van onwettigheid op tegen de artikelen 186, sub a, en 187 van verordening nr. 1234/2007, die de grondslag voor de bestreden verordeningen vormen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (Integrale-GMO-verordening) (PB L 299, blz. 1).


title: Zaak T-128/08: Beroep ingesteld op 25 maart 2008 — CBI en Abisp/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/30

         Beroep ingesteld op 25 maart 2008 — CBI en Abisp/Commissie
   (Zaak T-128/08)
   (2008/C 142/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Coördinatie van Brusselse Instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) en Association Bruxelloise des Institutions de Soins Privées (Abisp) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 10 januari 2008 houdende afwijzing van de klacht die zij op 7 september en 17 oktober 2005 hadden ingediend tegen de door het Koninkrijk België toegekende staatssteun aan openbare ziekenhuizen van het Irisnet van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, alsook weigering om krachtens artikel 88, lid 2, EG de formele onderzoeksprocedure betreffende de betrokken steun in te leiden.
   Verzoeksters betogen, om te beginnen, dat de bestreden beschikking nietig is wegens procedurele gebreken, aangezien zij had moeten worden vastgesteld door de Commissie als college, had moeten worden gericht aan de lidstaat waarvoor zij bestemd was, en had moeten worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Ten gronde voeren verzoeksters aan dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en haar motiveringsplicht niet is nagekomen, doordat zij heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen verenigbaar waren met artikel 86, lid 2, EG en dat het niet nodig was om krachtens artikel 88, lid 2, EG de formele onderzoeksprocedure in te leiden.
   Verzoeksters stellen dat de toepassingsvoorwaarden van artikel 86, lid 2, EG in casu niet zijn vervuld, aangezien:

               —

               de openbare opdracht van de ziekenhuizen die de steun hebben ontvangen, niet duidelijk is omschreven;

               —

               de vergoedingscriteria niet van tevoren waren vastgesteld;

               —

               de vergoeding hoger is dan de opgekomen kosten; en

               —

               geen vergelijking van de ziekenhuizen die de steun hebben ontvangen, met vergelijkbare particuliere ziekenhuizen is verricht.

         Verzoeksters betogen bovendien dat de richtlijn betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (1) in casu niet werd nageleefd.

      (1)  Richtlijn 2006/111/EG van de Commissie van 16 november 2006 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (PB L 318, blz. 17).


title: Gevoegde zaken T-75/04 en T-77/04 tot en met T-79/04: Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Arch Chemicals e.a./Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Veterinairrechtelijke voorschriften — Op markt brengen van biociden — Verordening (EG) nr. 2032/2003 — Niet individueel geraakt zijn — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/11

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Arch Chemicals e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-75/04 en T-77/04 tot en met T-79/04) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Veterinairrechtelijke voorschriften - Op markt brengen van biociden - Verordening (EG) nr. 2032/2003 - Niet individueel geraakt zijn - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 319/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Arch Chemicals Inc. (Norwalk, Connecticut, Verenigde Staten) en Arch Timber Protection Ltd (Castleford, West Yorkshire, Verenigd Koninkrijk) (zaak T-75/04); Rhodia UK Ltd, voorheen Rhodia Consumer Specialities Ltd (Watford, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk) (zaak T-77/04); Sumitomo Chemical (UK) plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (zaak T-78/04); en Troy Chemical Co. BV (Vlaardingen, Nederland) (zaak T-79/04); (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis en F. Simonetti en vervolgens P. Oliver en G. Wilms, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: European Chemical Industry Council (CEFIC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bronkers, Y. van Gerven en P. Charro en vervolgens Y. van Gerven, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Neergaard en M. Moore en vervolgens A. Neergaard en J. Rodrigues, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Hoff-Nielsen, M. Sims en F. Ruggeri Laderchi, vervolgens M. Sims en F. Florindo Gijón en tenslotte F. Florindo Gijón en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden) en Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Terstal en vervolgens H. Sevenster, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de artikelen 3, 4, lid 2, 5, lid 3, 10, lid 2, tweede alinea, 11, lid 3, 13 en 14, lid 2, van en van bijlage II bij verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1896/2000 (PB L 307, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Arch Chemicals Inc., Arch Timber Protection Ltd, Rhodia UK Ltd, Sumitomo Chemical (UK) plc en Troy Chemical Co. BV zullen hun eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen, wat Sumitomo Chemical (UK) plc betreft, de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

               3)

               Het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, het Koninkrijk der Nederlanden en de European Chemical Industry Council (CEFIC) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak F-83/13: Beroep ingesteld op 4 september 2013 — ZZ/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/69

         Beroep ingesteld op 4 september 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-83/13)
   2013/C 344/128
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: P. Joassart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekster over te plaatsen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit, meegedeeld bij e-mail van 1 februari 2013 en genomen door het hoofd van een eenheid bij het Bureau infrastructuur en logistiek te Brussel, om verzoekster te ontheffen uit haar functie van verpleegster en haar met ingang van 4 februari 2013 tewerk te stellen in de melkkeuken;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-234/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) van 25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en de Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: F. Machin & Sons Ltd

text:
C 247/18              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                   missies of missies uitgevoerd door lidstaten, en tot de
Queen’s Bench Division (Crown Office) van 25 mei 2000                     lijst van contactpersonen die zich in de lidstaten met
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The                   asielzaken bezighouden, en houdende veroordeling van
Queen en de Minister of Agriculture, Fisheries and Food,                  de Raad in verzoekers kosten en in zijn eigen kosten, te
                ex parte: F. Machin & Sons Ltd                            vernietigen;
                       (Zaak C-234/00)                              —     in de zaak definitief te beslissen, de vordering in eerste
                                                                          aanleg ongegrond te verklaren en verzoeker in eerste
                        (2000/C 247/23)                                   aanleg in de kosten van de procedure voor het Gerecht te
                                                                          veroordelen;
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Crown Office) heeft bij beschikkking van 25 mei
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni     —     over de kosten van de hogere voorziening te beslissen
2000, in het geding tussen The Queen en de Minister of                    naar recht.
Agriculture, Fisheries and Food, ex parte F. Machin & Sons
Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
vraag:
„Mag een vervoerder zich bij het plannen van een reis beroepen      De Raad komt op tegen het arrest van het Gerecht van eerste
op punt 8 van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn            aanleg met het betoog dat, zoals hij reeds heeft aangevoerd in
91/628/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren             de hogere voorziening (zaak C-353/99 P) tegen het arrest
tijdens het vervoer (PB L 340, blz. 17), zoals gewijzigd bij        van het Gerecht van 18 juli 1999 in zaak T-14/98 (H.
richtlijn 95/29/EG van de Raad (PB L 148, blz. 52), of mag          Hautala/Raad), het Gerecht een fundamentele rechtsdwaling
deze bepaling enkel worden ingeroepen bij een onverwachte           heeft begaan door in zijn arrest artikel 4, lid 1, van het besluit
vertraging tijdens de reis?”                                        betreffende toegang van het publiek tot documenten van de
                                                                    Raad, aldus uit te leggen, dat de Raad gehouden is te
                                                                    onderzoeken, of toegang moet worden verleend tot gedeelten
                                                                    van een document waartoe toegang wordt gevraagd. Deze
                                                                    uitspraak is door het Gerecht in de onderhavige zaak bevestigd
                                                                    en toegepast. De Raad bestrijdt derhalve de vaststellingen van
Hogere voorziening, op 13 juni 2000 ingesteld door Raad             het Gerecht met betrekking tot het betoog van rekwirant, dat
van de Europese Unie tegen het arrest, op 6 april 2000 in           besluit 93/73/EG (1), is geschonden doordat de Raad geen
zaak T-188/98 tussen A. Kuijer en Raad van de Europese              gedeeltelijke toegang tot het document hel verschaft, op grond
Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de              dat die vaststellingen op rechtens onjuiste uitgangspunten
         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                     berusten.
                      (Zaak C-239/00 P)                             De argumenten van de Raad houden in dat het Gerecht, in zijn
                                                                    vonnis van 19 juli 1999 in zaak T-14/98, en bijgevolg in de
                        (2000/C 247/24)                             onderhavige zaak:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juni 2000 hogere voorziening ingesteld door Raad              a)    de rechtsgevolgen van het besluit betreffende toegang van
van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J. Aussant en                 het publiek tot documenten van de Raad onjuist heeft
M. Bauer, directeur respectievelijk juridisch adviseur bij de             opgevat;
juridische dienst van de Raad, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij A. Morbilli, Europese Investeringsbank, Bou-          b)    de strekking van voormeld besluit verkeerd heeft opgevat;
levard Konrad Adenauer 100, L-2925 Luxemburg, tegen het
arrest, op 6 april 2000 in zaak T-188/98 tussen A. Kuijer en
Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht                  c)    het evenredigheidsbeginsel onjuist heeft toegepast,
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
kamer).                                                             met als gevolg dat aan artikel 4, lid 1, van besluit 93/731/EG
                                                                    een verkeerde uitlegging is gegeven.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april
      2000 houdende nietigverklaring van het besluit van de         (1) Besluit van de Raad 93/731/EG van 20 december 1993 betreffen-
      Raad van 28 september 1998, zoals gewijzigd bij het               de toegang van het publiek tot documenten, van de Raad, PB
      besluit van 18 mei 1999, houdende weigering om verzoe-            L 340 van 31.12.1993, blz. 43-44.
      ker toegang te verlenen tot bepaalde rapporten opgesteld
      door het Centrum voor informatie, beraad en gegevensuit-
      wisseling inzake asielaangelegenheden, tot bepaalde aan
      dit Centrum verstrekte rapporten van gemeenschappelijke


title: Zaak C-290/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 in zaak T-366/00, Scott SA, ondersteund door Franse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/25

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 maart 2007 in zaak T-366/00, Scott SA, ondersteund door Franse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-290/07 P)
   (2007/C 183/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Flett, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Scott SA, Franse Republiek
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               het geschil zelf af te doen, dan wel de delen van het geschil ten aanzien waarvan het Hof meent dat zij nog niet in staat van wijzen zijn, voor verdere afdoening naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               verzoekster te verwijzen in haar eigen kosten en in die van de Commissie in de procedures bij het Gerecht en het Hof; de Franse Republiek in haar eigen kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De eerste vier middelen van de hogere voorziening hebben betrekking op onjuiste rechtsopvattingen in het bestreden arrest op het punt van de procedurele rechten van derdebelanghebbenden en de procedurele verplichtingen van de Commissie in staatssteunzaken:

               het eerste middel betreft de uitsluiting van het dossier van de aanvullende opmerkingen van Scott van 24 december 1999 die 13 maanden na de gestelde termijn zijn toegezonden;

               het tweede middel betreft de vaststelling in het bestreden arrest dat de Commissie procedureel verplicht was om Frankrijk nog een gelegenheid te geven om de vermeende schattingen over te leggen;

               het derde middel betreft de vaststelling in het bestreden arrest dat de Commissie procedureel verplicht was om Scott nog een gelegenheid te geven om opmerkingen in te dienen;

               het vierde middel betreft de vaststelling in het bestreden arrest dat de Commissie procedureel verplicht was om gebruik te maken van een „onafhankelijke deskundige”.

         De Commissie betoogt dat het bestreden arrest op deze punten niet de juiste juridische maatstaf noemt of toepast, namelijk of de Commissie wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. Daarnaast kon in het bestreden arrest niet rechtsgeldig op deze punten worden ingegaan, aangezien het verzoekschrift van Scott geen van deze middelen tot nietigverklaring bevatte. De Commissie meent dat hoe dan ook geen wezenlijke vormvoorschriften zijn geschonden. De procedureverordening bevat geen van deze voorschriften, terwijl het bestreden arrest niet dergelijke rechten kon „toekennen”of deze verplichtingen, gebaseerd op onjuiste overwegingen in het bestreden arrest, kon opleggen. Ten slotte is geen inbreuk op een wezenlijk vormvoorschrift begaan:

               de uitgesloten aanvullende opmerkingen van Scott zijn op 21 februari 2000 opnieuw ingediend door Frankrijk en dus onderdeel van het onderzoeksdossier en beoordeeld in de litigieuze beschikking;

               in het licht van de vier verzoeken om inlichtingen en het bevel tot het verstrekken van informatie was de Commissie niet verplicht om Frankrijk nog een gelegenheid te geven om de vermeende schattingen over te leggen;

               Scott heeft voldoende gelegenheid gekregen om opmerkingen in te dienen, en heeft meer bepaald het antwoord op het bevel tot het verstrekken van informatie mee opgesteld;

               Scott en Frankrijk hebben ruim gelegenheid gekregen om een schatting op datum steunverlening over te leggen, maar hebben verzuimd dit te doen.

         Het vijfde tot en met het achtste middel groeperen wat de Commissie gemakshalve heeft aangeduid als „inleidende punten” en hebben betrekking op onjuiste rechtsopvattingen in het bestreden arrest betreffende: het ontbreken van enig middel over de vermeende schattingen in het verzoekschrift van Scott, de toetsingsmaatstaf van het Gerecht van eerste aanleg (de Commissie zou geen beoordelingsvrijheid hebben), het gebruik van speculatie in plaats van bewijs in het bestreden arrest en de omkering van de bewijslast in staatssteunzaken en de procedure bij het Gerecht van eerste aanleg.
   Het negende en het tiende middel betreffen wezenlijke onjuiste rechtsopvattingen ten aanzien van de fabriek.
   Het negende middel betreft de wijze van bepaling van het bedrag van steun verleend in natura. Anders dan in het bestreden arrest is vastgesteld, is de Commissie gerechtigd om bij gebreke van een schatting op datum steunverlening of een openbare aanbesteding de kosten als benadering van de waarde te gebruiken. Dit was in de onderhavige zaak een zeer redelijke benadering omdat de fabriek was aangepast aan de behoeften van Scott. De motivering in het bestreden arrest op het punt van de vermeende verkoopprijs van elf jaar na de steunverlening is gebaseerd op vermeende procedurele onregelmatigheden en andere onjuiste rechtsopvattingen en is in elk geval onjuist.
   Het tiende middel betreft veronderstelde fouten van de Commissie bij de toepassing van de kostenmethode. De vaststellingen in het bestreden arrest zijn gebaseerd op vermeende procedurele onregelmatigheden en andere onjuiste rechtsopvattingen. De conservatieve schatting van de Commissie van de waarde was de laagst mogelijke. Het is geen reden voor vernietiging van de litigieuze beschikking dat het bedrag van de steun mogelijk hoger was.
   Het elfde tot en met het dertiende middel betreffen wezenlijke onjuiste rechtsopvattingen ten aanzien van de grond.
   Het elfde middel betreft de afdoening van de conservatieve schattingen in de notulen van de gemeenteraad van Orléans van 27 mei 1994 als „een zeer korte samenvatting zonder gedetailleerde uitleg”.
   Het twaalfde middel betreft de wijze van bepaling van het steunbedrag in natura en is vergelijkbaar met het negende middel. Bij gebreke van een schatting op datum steunverlening of een openbare aanbesteding is de Commissie gerechtigd om de kosten als een benadering van de waarde te gebruiken. Dit was in de onderhavige zaak een zeer redelijke benadering omdat de derde aankoop van grond was afgestemd op de behoeften van Scott. De motivering met betrekking tot de vermeende fiscale controle in het bestreden arrest is gebaseerd op vermeende procedurele onregelmatigheden en andere onjuiste rechtsopvattingen en is in elk geval onjuist.
   Het dertiende middel betreft veronderstelde fouten van de Commissie bij de toepassing van de kostenmethode. De vaststellingen in het bestreden arrest zijn gebaseerd op vermeende procedurele onregelmatigheden en andere onjuiste rechtsopvattingen. De Commissie is uitgegaan van de laagst mogelijke waarde van de grond die Frankrijk en Scott hebben beweerd. De feiten en het bewijs tot staving van het standpunt van de Commissie zijn: het aanbod, de vermeende schattingen van Galtier en de inbrengcontroleur, de notulen van de gemeenteraad van Orléans van 27 mei 1994 en de gemiddelde aankoopprijs van de drie percelen grond. Het is geen reden voor vernietiging van de litigieuze beschikking dat het bedrag van de steun mogelijk hoger was.
   Het veertiende middel betreft het bevel tot verstrekken van informatie, meer bepaald met betrekking tot de grond, de kostenmethode voor bepaling van het steunbedrag en de drie aankopen van percelen grond. Dit is een procedurele aangelegenheid, die echter aan het einde is behandeld vanwege de samenhang met het dertiende middel.
   Met het vijftiende middel verzoekt de Commissie het Hof om het bestreden arrest te vernietigen vanwege de verdraaiing van het bewijs door het Gerecht van eerste aanleg, meer bepaald doordat het Gerecht van eerste aanleg zijn eigen redenering voor die in de litigieuze beschikking in de plaats heeft gesteld.


title: Zaak C-517/10: Beschikking van de president van het Hof van 9 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias — Spanje) — María Luisa Gómez Cueto/Administración del Estado

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/17

         Beschikking van de president van het Hof van 9 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias — Spanje) — María Luisa Gómez Cueto/Administración del Estado
   (Zaak C-517/10) (1)

   2011/C 186/30
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011


title: Zaak T-453/15: Beroep ingesteld op 6 augustus 2015 — Trinity Haircare/BHIM — Advance Magazine Publishers (VOGUE)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/46

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2015 — Trinity Haircare/BHIM — Advance Magazine Publishers (VOGUE)
   (Zaak T-453/15)
   (2015/C 320/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trinity Haircare AG (Herisau, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Kroher en K. Bach, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in zwart-wit met het woordelement „VOGUE” — gemeenschapsmerk nr. 9 944 547

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 mei 2015 in zaak R 2426/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het onder nr. 009 944 547 ingeschreven gemeenschapsmerkVOGUE;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-52/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Marknadsdomstol — Zweden) — Kanal 5 Ltd, TV 4 AB/Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM) (Auteursrecht — Auteursrechtenbureau met feitelijk monopolie — Heffing van royalty's voor uitzending van muziekwerken op televisie — Methode voor berekening van royalty's — Machtspositie — Misbruik)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Marknadsdomstol — Zweden) — Kanal 5 Ltd, TV 4 AB/Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)
   (Zaak C-52/07) (1)

   (Auteursrecht - Auteursrechtenbureau met feitelijk monopolie - Heffing van royalty's voor uitzending van muziekwerken op televisie - Methode voor berekening van royalty's - Machtspositie - Misbruik)
   (2009/C 32/03)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Marknadsdomstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kanal 5 Ltd, TV 4 AB

      Verwerende partij: Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Marknadsdomstol — Uitlegging van artikel 82 EG — Royalty's, door commerciële televisiezenders betaald aan bureau dat rechten van uitvoering van muziekwerken beheert — Berekening van royalty's op basis van percentage van inkomsten uit onder andere abonnementen en reclame
   Dictum

               1)

               Artikel 82 EG moet aldus worden uitgelegd dat een auteursrechtenbureau dat een machtspositie bezit op een wezenlijk deel van de gemeenschappelijke markt, geen misbruik maakt van deze machtspositie wanneer het als vergoeding voor de uitzending op televisie van auteursrechtelijk beschermde muziekwerken op commerciële televisiezenders een vergoedingsmodel toepast volgens hetwelk het bedrag van deze royalty's overeenkomt met een deel van de inkomsten van deze zenders, op voorwaarde dat dat deel in grote lijnen in verhouding staat tot de hoeveelheid auteursrechtelijk beschermde muziekwerken die werkelijk op televisie is of kan worden uitgezonden, en mits er geen andere methode is waarmee het gebruik van deze werken en het kijkcijfer nauwkeuriger kunnen worden geïdentificeerd en gekwantificeerd zonder evenwel de kosten van het beheer van de overeenkomsten en van het toezicht op het gebruik van deze werken onevenredig te verhogen.

               2)

               Artikel 82 EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een auteursrechtenbureau de royalty's die worden geheven als vergoeding voor de uitzending op televisie van auteursrechtelijk beschermde muziekwerken, op verschillende manieren berekent naargelang het commerciële of publieke televisiezenders betreft, het daarmee misbruik kan maken van zijn machtspositie in de zin van dat artikel indien het ten opzichte van deze televisiezenders ongelijke voorwaarden toepast bij gelijkwaardige prestaties en hun daarmee nadeel berokkent bij de mededinging, tenzij een dergelijke praktijk objectief kan worden gerechtvaardigd.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-235/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 13 mei 2014 — Safe Interenvíos, S.A./Liberbank, S.A. e.a.

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona (Spanje) op 13 mei 2014 — Safe Interenvíos, S.A./Liberbank, S.A. e.a.
   (Zaak C-235/14)
   2014/C 235/13
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Safe Interenvíos, S.A.

      Verwerende partijen: Liberbank, S.A., Banco de Sabadell, S.A. en Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat de uitlegging van artikel 11, lid 1, van richtlijn 2005/60/EG (1) betreft:

                           a.

                           Indien gelezen in samenhang met artikel 7 van de richtlijn, heeft de Uniewetgever met deze bepaling willen voorzien in een strikte uitzondering op de toepassing van klantenonderzoeksmaatregelen door kredietinstellingen wanneer de klanten betalingsinstellingen zijn die op hun beurt onderworpen zijn aan hun eigen toezichtsysteem, of aan kredietinstellingen slechts de bevoegdheid willen verlenen om die uitzondering te maken?

                           b.

                           Indien gelezen in samenhang met artikel 5 van de richtlijn, kan de nationale wetgever de hierin vervatte uitzondering in nationaal recht omzetten in bewoordingen die afwijken van de inhoud van deze bepaling?

                           c.

                           Is de in artikel 11, lid 1, vervatte uitzondering van gelijke toepassing op klantenonderzoeksmaatregelen en verscherpte klantenonderzoeksmaatregelen?

               2)

               Subsidiair, in het geval dat het antwoord op de bovenstaande vragen bevestigt dat kredietinstellingen al dan niet verscherpte klantenonderzoeksmaatregelen kunnen toepassen op betalingsinstellingen:

                           a.

                           In hoeverre mogen kredietinstellingen toezicht uitoefenen op de activiteiten van betalingsinstellingen? Kunnen kredietinstellingen aan richtlijn 2005/60/EG de bevoegdheid ontlenen om toezicht uit te oefenen op de procedures en maatregelen voor klantenonderzoek die worden toegepast door betalingsinstellingen, of berust die bevoegdheid uitsluitend bij de in richtlijn 2007/64/EG (2) bedoelde autoriteiten, zoals in dit geval de Banco de España (de Spaanse centrale bank)?

                           b.

                           Als kredietinstellingen gebruikmaken van deze bevoegdheid om klantenonderzoeksmaatregelen toe te passen, vereist dit dan een specifieke rechtvaardiging die kan worden afgeleid uit de handelwijze van de betalingsinstelling of kan algemeen gebruik worden gemaakt van deze bevoegdheid vanwege het enkele feit dat de betalingsinstelling een risicovolle activiteit uitoefent, zoals de overmaking van geld naar andere landen?

                           c.

                           In het geval dat kredietinstellingen de toepassing van klantenonderzoeksmaatregelen op betalingsinstellingen specifiek moeten rechtvaardigen:

                                       i.

                                       Wat zijn de gedragingen waarmee de kredietinstelling rekening moet houden bij de toepassing van klantenonderzoeksmaatregelen?

                                       ii.

                                       Is de kredietinstelling bevoegd om daarbij over te gaan tot beoordeling van de klantenonderzoeksmaatregelen die de betalingsinstelling in haar procedures toepast?

                                       iii.

                                       Vereist het gebruik van deze bevoegdheid dat de kredietinstelling met betrekking tot de activiteiten van de betalingsinstelling gedragingen heeft opgemerkt die haar doen vermoeden dat er sprake is van medewerking aan het witwassen van geld of de financiering van terrorisme?

               3)

               Voorts in het geval dat kredietinstellingen bevoegd worden geacht om verscherpte klantenonderzoeksmaatregelen toe te passen op betalingsinstellingen:

                           a.

                           Is het aanvaardbaar dat dergelijke maatregelen onder meer kunnen bestaan uit de eis dat de identiteit van alle cliënten namens wie gelden worden overgemaakt wordt doorgegeven, alsmede de identiteit van de ontvangers?

                           b.

                           Is de verplichte doorgifte van klantgegevens door betalingsinstellingen aan kredietinstellingen waarmee zij gedwongen zijn samen te werken en waarmee zij in de markt concurreren in overeenstemming met richtlijn 95/46/EG van het Europees parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (3)?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309, blz. 15).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG (PB L 319, blz. 1).

      (3)  PB L 281, blz. 31.


title: Doorhaling van zaak C-328/98

text:
3.7.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 188/25
              Doorhaling van zaak C-353/98 (1)                                     Doorhaling van zaak C-328/98 (1)
                       (1999/C 188/58)
                                                                                (1999/C 188/59)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-353/98: Commis-
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 1999 de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-328/98: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 340 van 07.11.1998.
                                                                     (1) PB C 327 van 24.10.1998.


title: Zaak T-74/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/54

         Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — Bondsrepubliek Duitsland/Commissie
   (Zaak T-74/07)
   (2007/C 95/108)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Blaschke, bijgestaan door C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2006) 7271 van de Commissie van 27 december 2006 betreffende de vermindering van de bij beschikking nr. C(95) 2271 van de Commissie uit het EFRO toegekende financiële bijstand voor het operationele programma in het kader van het communautaire initiatief INTERREG II in de regio's Saarland, Lothringen en Westpfalz in Duitsland;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met de bestreden beschikking heeft de Commissie de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor het operationele programma van Nordrhein-Westfalen in het kader van het communautaire initiatief INTERREG II in de regio's Saarland, Lothringen en Westfalen verminderd.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 (1), daar niet is voldaan aan de voorwaarden voor een vermindering van de bijstand. In dit verband betoogt zij met name dat de afwijkingen van het indicatieve financieringsplan geen belangrijke wijziging van het programma vormen. Zelfs al zou het programma aanzienlijk zijn gewijzigd, dan heeft de Commissie daar volgens verzoekster toestemming voor gegeven.
   Verder voert verzoekster aan dat de vermindering van de bijstand ontoereikend is gemotiveerd. Dienaangaande stelt zij in het bijzonder dat de niet-toepassing van de in de „richtsnoeren voor de financiële afsluiting van de operationele maatregelen (1994-1999) van de Structuurfondsen ”(SEC (1999) 1316) neergelegde flexibiliteitsregel niet is gemotiveerd.
   Gesteld al dat de voorwaarden voor een vermindering van de bijstand vervuld zijn, dan heeft verweerster, aldus verzoekster, met betrekking tot het concrete programma geen gebruik gemaakt van haar beoordelingsvrijheid. Volgens verzoekster had de Commissie moeten nagaan of een vermindering van de bijstand uit het EFRO in overeenstemming was met het evenredigheidsbeginsel.
   Ten slotte stelt verzoekster schending van het beginsel van partnerschap.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).


title: Zaak T-55/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Nederland/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Steun voor plattelandsontwikkeling — Overgangsmaatregelen — Begrip meerjarige uitgaven — Artikel 4, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 2603/1999 )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2009 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-55/07) (1)

   („EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Steun voor plattelandsontwikkeling - Overgangsmaatregelen - Begrip „meerjarige uitgaven” - Artikel 4, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 2603/1999”)
   2009/C 282/77
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Sevenster en M. de Grave, vervolgens M. de Grave, C. Wissels en M. Noort, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/932/EG van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 355, blz. 96), voor zover deze beschikking betrekking heeft op het Koninkrijk der Nederlanden, en meer in het bijzonder met betrekking tot de financiële correctie die is toegepast ter zake van de terugbetaling van niet-subsidiabele uitgaven in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie, voor het jaar 2002 ter grootte van 5,67 miljoen EUR.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak C-519/04 P: Hogere voorziening, op 22 december 2004 ingesteld door D. Meca-Medina en I. Macjen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 30 september 2004 in zaak T-313/02, D. Meca-Medina en I. Macjen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Republiek Finland

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/16

         Hogere voorziening, op 22 december 2004 ingesteld door D. Meca-Medina en I. Macjen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 30 september 2004 in zaak T-313/02, D. Meca-Medina en I. Macjen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Republiek Finland
   (Zaak C-519/04 P)
   (2005/C 57/31)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 december 2004 (fax 20.12.2004) hogere voorziening ingesteld door D. Meca-Medina en I. Macjen, vertegenwoordigd door J.-L. Dupont en M.-A. Lucas, avocats, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 30 september 2004 in zaak T-313/02, D. Meca-Medina en I. Macjen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Republiek Finland.
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2004 in zaak T-313/02, waartegen de hogere voorziening is ingesteld, te vernietigen;

               —

               de door rekwiranten voor het Gerecht van eerste aanleg geformuleerde conclusies toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de twee instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg druist in tegen de artikelen 49, 81 en 82 EG-Verdrag, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat deze bepalingen enkel van toepassing zijn op het gebied van de sport uitgevaardigde regels betreffende het economische aspect van de sport, met uitsluiting van zuiver sportieve regels. Het Hof heeft zuiver sportieve regelgeving niet algemeen van de werkingssfeer van de verdragsbepalingen uitgesloten, maar heeft deze uitsluiting beperkt tot de regels rond de samenstelling en de vorming van nationale ploegen.
   Het Gerecht heeft eveneens ten onrechte aangenomen dat de antidopingregelgeving berust op zuiver sportieve overwegingen, terwijl het heeft erkend dat deze regelgeving een economische doelstelling kan nastreven. Hierdoor waren de feitelijke bevindingen van het Gerecht materieel onjuist, was zijn, overigens ontoereikende, motivering tegenstrijdig en was de juridische kwalificatie van de feiten onjuist.
   Door te oordelen dat de litigieuze regelgeving buiten de werkingssfeer van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag valt, heeft het Gerecht bovendien deze artikelen geschonden.
   Ten slotte heeft het Gerecht de procedureregels en meer bepaald het recht van verweer geschonden, door te verklaren dat de door de Commissie in haar beschikking tot afwijzing van de klacht gemaakte analyse zeer subsidiair is, terwijl uit deze beschikking blijkt dat de Commissie had geoordeeld dat deze regelgeving wel degelijk binnen de werkingssfeer van de bepalingen van het EG-Verdrag viel. Hierdoor heeft het Gerecht het recht van verweer van rekwiranten, die hun standpunt over dit vraagstuk niet hebben kunnen kenbaar maken, geschonden.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 september 1997 in zaak C-117/96 (verzoek van de Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Danmarks Aktive Handelsrejsende, optredend namens C. Mosbæk tegen Lønmodtagernes Garantifond (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Werknemer die woont en zijn werkzaamheden in loondienst uitoefent in een andere lidstaat dan de plaats waar de werkgever is gevestigd - Stellen van waarborg

text:
C 331 /8             [ NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 11 . 97
Artikel 3, lid 1 , punt 6, van Richtlijn 79/112/EEG van de            inzake de beschèrming van de werknemers bij insolventie
Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge                   van de werkgever, voor de betaling van de aanspraken
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etiket            van die werknemer in geval van insolvabiliteit van zijn
tering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de              werkgever, het fonds van de staat op wiens grondgebied
eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte                    overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, lid 1 , van de
reclame, moet aldus worden uitgelegd, dat de daarin gebe             richtlijn, tot de inleiding van de procedure tot gezamen
zigde woorden „ in de Gemeenschap gevestigd " enkel                   lijke voldoening wordt besloten dan wel de sluiting van de
betrekking hebben op de verkoper.                                     onderneming of de vestiging van de werkgever wordt
                                                                      vastgesteld.
(') PB C 145 van 18 . 5 . 1996 .
                                                                       1  PB C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)
                                                                                van 17 september 1997
                     van 17 september 1997
                                                                      in zaak C-141/96 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
in zaak C-117/96 (verzoek van de Østre Landsret om een                een prejudiciële beslissing ): Finanzamt Osnabrück-Land
prejudiciële beslissing): Danmarks Aktive Handelsrejsende,                                  tegen B. Langhorst (')
optredend namens C. Mosbæk tegen Lønmodtagernes
                          Garantifond (')                             (Belasting over toegevoegde waarde — Uitlegging van
                                                                      artikelen 21, punt 1, onder c), en 22, lid 3, onder c), van
 (Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol            Zesde Richtlijn 77/388/EEG — Document dat kan wor
 ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werkne                den geacht dienst te doen als factuur — Door koper uitge
mer die woont en zijn werkzaamheden in loondienst uitoe              reikte creditnota die, wat daarop vermelde belastingbedrag
fent in een andere lidstaat dan de plaats waar de werkge                          betreft, door verkoper niet is betwist)
           ver is gevestigd — Stellen van waarborg
                                                                                ( 97/C 331/14 )
                           ( 97/C 331 / 13
                                                                                (Procestaai: Duits)
                       (Procestaai: Deens)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                        de Jurisprudentie van het Hof)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      In zaak C-141/96, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C- 117/96, betreffende een verzoek aan het Hof                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de 0stre                 finanzhof, in het aldaar aanhangig geding tussen Finanz
 Landsret ( Denemarken ), in het aldaar aanhangig geding              amt Osnabrück-Land en B. Langhorst, om een prejudiciële
tussen Danmarks Aktive Handelsrejsende, optredend                      beslissing over de uitlegging van de artikelen 21 , punt 1 ,
 namens C. Mosbank en Lonmodtagernes Garantifond om                   onder c ), en 22, lid 3 , onder c ), van Zesde Richtlijn 77/
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3           388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober                   harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetge               omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
 vingen der lidstaten inzake de bescherming van de werkne             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
 mers bij insolventie van de werkgever ( PB L 283 van                  L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ), heeft het Hof, samenge
 20. 10 . 1980, blz. 23 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer),               steld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F.
 samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida , kamer            Mancini, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur), J. L.
 president, L. Sevón, D. A. O. Edward, P. Jann en M.                   Murray en L. Sevón, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn,
 Wathelet ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal : G.              C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,
 Cosmas; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op               P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advo
 17 september 1997 een arrest gewezen waarvan het dic                 caat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini
 tum luidt als volgt:                                                  strateur, op 17 september 1997 een arrest gewezen waar
                                                                       van het dictum luidt als volgt:
 Wanneer de werkgever is gevestigd in een andere lidstaat
 dan die op wiens grondgebied de werknemer woont en                    1 . Ingevolge artikel 22, lid 3, onder c), van Zesde Richt
 zijn arbeid in loondienst verrichtte, is het waarborgfonds                 lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
 dat bevoegd is uit hoofde van artikel 3 van Richtlijn 80/                  fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta
 987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende                        ten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stel
 de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                  sel van belasting over de toegevoegde waarde:


title: Zaak T-491/04: Beroep, op 21 december 2004 ingesteld door Merant GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/29

         Beroep, op 21 december 2004 ingesteld door Merant GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-491/04)
   (2005/C 82/57)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 december 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Merant GmbH, gevestigd te Ismaning (Duitsland), vertegenwoordigd door A. Schulz, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Focus Magazin Verlag GmbH, gevestigd te München (Duitsland).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 oktober 2004 in zaak R-542/2002-2 te vernietigen;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van 29 april 2002 (beslissing nr. 1198/2002) te bevestigen, en derhalve gemeenschapsmerkaanvraag nr. 453 720 af te wijzen voor de volgende waren en diensten:

                           —

                           „Met informatie uitgeruste, machineleesbare gegevensdragers en software, met name digitale en analoge registratieapparaten met bijv. culturele, wetenschappelijke en industriële resp. technische informatie; geprogrammeerde diskettes, rom-videocassettes, compactdiscs en chipdisks; magnetische gegevensdragers, van klasse 9;

                           —

                           drukwerk, kranten en tijdschriften, boeken, aanplakbiljetten, stickers, kalenders, foto's; schrijfmachines en kantoorartikelen, te weten niet-elektrische kantoorapparaten, schrijfgerei, balpennen, vulpennen; leermiddelen en onderwijsmateriaal, ook in de vorm van modellen en presentatieborden, van klasse 16;

                           —

                           uitgave van digitale en analoge gegevensdragers met bijv. culturele, wetenschappelijke, sport- en industriële resp. technische informatie van klasse 41 en updating-dienst, ook voor cd-rom; dienstverlening door een redacteur, van klasse 42”;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Focus Magazin Verlag GmbH

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „FOCUS” voor waren en diensten van de klassen 3, 6, 7, 8, 9, 14, 15, 16, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 32, 33, 35, 36, 38, 39, 41 en 42 – aanvraagnr. 453 720

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               internationaal beeldmerk „MICRO FOCUS” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 41 en 42

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het beroep van Focus Magazin Verlag GmbH en afwijzing van de oppositie van verzoekster

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94. Er is gevaar van verwarring van de conflicterende merken. Het aangevraagde jongere merk heeft een bestanddeel van het oudere merk volledig overgenomen en de door de merken aangeduide waren en diensten zijn deels dezelfde en deels zeer soortgelijk.


title: Zaak T-135/16: Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Charente-Maritime Deux-Sèvres/ECB

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/32

         Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Charente-Maritime Deux-Sèvres/ECB
   (Zaak T-135/16)
   (2016/C 175/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Charente-Maritime Deux-Sèvres (Saintes, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Savoie, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Centrale Bank van 29 januari 2016 (ECB/SSM/2016 — 969500TJ5KRTCJQWXH05/101), dat is vastgesteld op grond van artikel 4, lid 1, onder e), van verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank en op grond van de artikelen L. 511-13, L. 511-52, L. 511-58, L. 612-23-1 en R. 612-29-3 van het Franse monetaire en financiële wetboek, nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan, die in wezen identiek zijn aan of overeenstemmen met de middelen die zijn aangevoerd in het kader van de zaak Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence/ECB (T-133/16).


title: Zaak T-454/15: Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Laboratorios Ern/BHIM — Werner (Dynamic Life)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/47

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Laboratorios Ern/BHIM — Werner (Dynamic Life)
   (Zaak T-454/15)
   (2015/C 320/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Pérez Serres, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Matthias Werner (Neufahrn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in wit, rood, oranje, geel, groen en indigo met de woordelementen „Dynamic Life” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 303 468

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 mei 2015 in zaak R 441/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag nr. 011303468 van het gemeenschapsmerk DYNAMIC LIFE met de tekening in de klassen 5 en 32

               —

               verwijzing van het BHIM en, zo hij beslist om te interveniëren, Matthias Werner in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 mei 2000 in zaak C-384/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Verontreiniging aquatisch milieu — Verplichte opstelling van programma's ter vermindering van de verontreiniging door bepaalde gevaarlĳke stoffen — Niet-omzetting van richtlĳn 76/464/EEG)

text:
12.8.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/9
P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-                  als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op              waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
23 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch (rapporteur), H. Ragnemalm en
volgt:                                                                     V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
                                                                           L. Hewlett, administrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen
De uitzondering waarin artikel 7, lid 1, sub a, van richt-                 waarvan het dictum luidt als volgt:
lijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de
geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling    1)    Door geen programma’s ter vermindering van de verontreiniging
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid,                    op te stellen die kwaliteitsdoelstellingen bevatten ten aanzien
voorziet, moet aldus worden uitgelegd, dat zij ook geldt voor een                van de gevaarlijke stoffen van lijst II, eerste streepje, van de
prestatie als de „reduced earnings allowance” waaromtrent het                    bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei
hoofdgeding wordt gevoerd, die na het verstrijken van de termijn voor            1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde
uitvoering van de richtlijn in de nationale wettelijke regeling is               gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-
ingevoerd en een naar geslacht verschillende leeftijdsvoorwaarde bevat.          schap worden geloosd, is de Helleense Republiek de krachtens
                                                                                artikel 7, lid 1, van genoemde richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                           2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 26 van 24.1.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                       ARREST VAN HET HOF
                          van 25 mei 2000                                                            (Tweede kamer)
                                                                                van 25 mei 2000
in zaak C-384/97: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Helleense Republiek (1)                        in zaak C-273/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof
                                                                           om een prejudiciële beslissing): H.-J. Schlebusch tegen
(Niet-nakoming — Verontreiniging aquatisch milieu —                                               Hauptzollamt Trier (1)
Verplichte opstelling van programma’s ter vermindering van
de verontreiniging door bepaalde gevaarlijke stoffen — Niet-               (Extra heffing op melk — Oorspronkelijke en specifieke
               omzetting van richtlijn 76/464/EEG)                         referentiehoeveelheden — Cumulatie — Definitieve toewij-
                                                                           zing van specifieke referentiehoeveelheid — Voorwaarden —
                           (2000/C 233/17)                                 Gedeeltelijke en tijdelijke overdracht van oorspronkelijke
                                                                           referentiehoeveelheid vóór definitieve toekenning van speci-
                                                                                fieke referentiehoeveelheid)
                           (Procestaal: Grieks)
                                                                                (2000/C 233/18)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        (Procestaal: Duits)
In zaak C-384/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Re-                                             dentie van het Hof)
publiek (gemachtigden: A. Samoni-Rantou en E.-M. Mamou-
na), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen                In zaak C-273/98, betreffende een verzoek aan het Hof
dat de Helleense Republiek, door geen programma’s met                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
kwaliteitsdoelstellingen en termijnen voor de uitvoering daar-             het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
van op te stellen ter vermindering van de waterverontreiniging             geding tussen H.-J. Schlebusch en Hauptzollamt Trier, om een
door de 99 gevaarlijke stoffen van lijst II, eerste streepje, van          prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 bis, lid 3,
de bijlage bij richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976             eerste volzin, van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad
betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                   van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-             toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), en door lozingen                 nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproduc-
die in de wateren worden verricht en die een van de bedoelde               ten (PB L 90, blz. 13), in de versie van verordening (EEG)
stoffen kunnen bevatten, niet te binden aan een voorafgaande               nr. 1639/91 van de Raad van 13 juni 1991 (PB L 150,
vergunning van de bevoegde autoriteit, waarin emissienormen                blz. 35), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
op basis van de in die programma’s vastgelegde kwaliteits-                 volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur) en
doelstellingen zijn vastgesteld, de verplichtingen niet is nageko-         V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
men die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en artikel 7               R. Grass, op 25 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
van de richtlijn, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-104/11: Arrest van het Gerecht van 1 februari 2013 — Ferrari/BHIM (PERLE') ( „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap — Beeldmerk PERLE' — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/14

         Arrest van het Gerecht van 1 februari 2013 — Ferrari/BHIM (PERLE')
   (Zaak T-104/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap - Beeldmerk PERLE' - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 79/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferrari F.lli Lunelli SpA (Trente, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en G. Ghisletti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Mannucci, vervolgens L. Rampini en F. Mattina, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 december 2010 (zaak R 1249/2010-2) inzake de internationale inschrijving van het beeldmerk PERLE' met aanduiding van de Europese Gemeenschap

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ferrari F.lli Lunelli SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak T-242/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — Weiler/BHIM — IQNet Association — The International Certification Network (Q2WEB) (Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk Q2WEB — Ouder gemeenschapswoordmerk QWEB en ouder gemeenschapsbeeldmerk QWEB Certified Site — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — Weiler/BHIM — IQNet Association — The International Certification Network (Q2WEB)
   (Zaak T-242/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk Q2WEB - Ouder gemeenschapswoordmerk QWEB en ouder gemeenschapsbeeldmerk QWEB Certified Site - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2009/C 6/53)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Dieter Weiler (Pulheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Dolde, V. von Bomhard en A. Renck, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: IQNet Association — The International Certification Network (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli en P. Bodenham, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 maart 2007 (zaak R 893/2005-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen CISQ Federazione Certificazione Italiana Sistemi di Qualità Aziendali, vervolgens IQNet Association — The International Certification Network, en D. Weiler
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dieter Weiler wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/1

         2009/C 167/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 153 van 4.7.2009

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 141 van 20.6.2009

      PB C 129 van 6.6.2009

      PB C 113 van 16.5.2009

      PB C 102 van 1.5.2009

      PB C 90 van 18.4.2009

      PB C 82 van 4.4.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Doorhaling van zaak C-48/01

text:
C 84/54               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  6.4.2002
               Doorhaling van zaak C-48/01 (1)                                      Doorhaling van zaak C-119/01 (1)
                        (2002/C 84/95)                                                        (2002/C 84/98)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2001              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/01: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-119/01:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
                                                                      Finland.
(1) PB C 95 van 24.3.2001.
                                                                      (1) PB C 134 van 5.5.2001.
  Doorhaling van gevoegde zaken C-51/01 en C-52/01 (1)
                        (2002/C 84/96)                                              Doorhaling van zaak C-244/01 (1)
                                                                                (2002/C 84/99)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november 2001
de doorhaling in het register gelast van gevoegde zaken               De president van het Hof van Justitie van de Europese
C-51/01 en C-52/01: Commissie van de Europese Gemeen-                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
schappen tegen Beta Television SpA (Videomusic/TMC2) en               2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-244/01:
TV Internazionale SpA.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                      (1) PB C 212 van 28.7.2001.
              Doorhaling van zaak C-118/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-336/01 (1)
                        (2002/C 84/97)
                                                                                (2002/C 84/100)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-118/01:          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
Republiek.                                                            2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-336/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                      rijk België.
(1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                      (1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak T-385/14: Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Volkswagen/BHIM (ULTIMATE) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTIMATE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/51

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2015 — Volkswagen/BHIM (ULTIMATE)
   (Zaak T-385/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTIMATE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/57)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2014 (zaak R 1787/2013-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ULTIMATE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volkswagen AG wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-311/05: Beroep ingesteld op 9 augustus 2005 — Rounis/Commissie

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/22

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2005 — Rounis/Commissie
   (Zaak T-311/05)
   (2005/C 271/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Georgios Rounis (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): E. Boigelot, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende weigering om een deel van verzoekers bezoldiging [naar het Verenigd Koninkrijk] over te maken ter dekking van de studiekosten van diens dochter tijdens het academiejaar 2003-2004;

               —

               een vergoeding voor materiële en immateriële schade toe te kennen wegens de substantiële fouten die op verschillende niveau's zijn gemaakt, welke schade ex aequo et bono wordt geraamd op 13 582,88 EUR, te vermeerderen met rente op de voet van 5,25 % per jaar tot aan de volledige betaling, onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure;

               —

               verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, tevens verzoeker in zaak T-17/01 (1), komt met name op tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om 35 % van zijn netto maandelijkse bezoldiging naar het Verenigd Koninkrijk over te maken ter dekking van de kosten van de universitaire studie van zijn dochter.
   Dienaangaande zij gepreciseerd dat hij het bewijs heeft geleverd van daadwerkelijke kosten in het Verenigd Koninkrijk en dat bij arrest van 16 mei 2002, aangevuld door het in bovengenoemde zaak gewezen arrest van 30 september 2003, is erkend dat hij recht heeft op een dergelijke overmaking.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker schending van de artikelen 62 en 67 van het Statuut en van de artikelen 17 van de bijlagen VII en XIII bij het Statuut, eveneens in de versie voortvloeiend uit de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut op 1 mei 2004. Hij stelt eveneens schending van algemene rechtsbeginselen, zoals de beginselen van behoorlijk bestuur en goed beheer, het beginsel van eerbiediging van legitieme verwachtingen en het vertrouwensbeginsel, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het beginsel volgens hetwelk het TABG een besluit slechts op ter zake dienende en niet door kennelijke beoordelingsfouten aangetaste gronden kan nemen.

      (1)  Arresten van 16 mei 2002 (JurAmbt blz. IA-63; Jurispr. blz. II-301) en van 30 september 2003 (JurAmbt blz. IA-221; Jurispr. blz. II-1079).


title: Zaak C-662/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2016 door Laboratoire de la mer tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 oktober 2016 in zaak T-109/16, Laboratoire de la mer/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/20

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2016 door Laboratoire de la mer tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 oktober 2016 in zaak T-109/16, Laboratoire de la mer/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-662/16 P)
   (2017/C 277/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Laboratoire de la mer (vertegenwoordiger: J. Blanchard, avocat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 20 juni 2017 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.