title: Zaak T-507/12: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Slovenië/Commissie („Staatssteun — Vervaardiging van vrijetijdsuitrusting — Herstructureringssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Motiveringsplicht — Toerekenbaarheid aan de staat — Criterium van de particuliere investeerder”)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/27

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Slovenië/Commissie
   (Zaak T-507/12) (1)

   ((„Staatssteun - Vervaardiging van vrijetijdsuitrusting - Herstructureringssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Motiveringsplicht - Toerekenbaarheid aan de staat - Criterium van de particuliere investeerder”))
   (2016/C 098/35)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: V. Klemenc en A. Grum, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, T. Maxian Rusche, M. Kocjan en B. Rous Demiri, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door M. Ulčar en M. Ménard, vervolgens door M. Ménard, P. Božičko en A. Krošel, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2014/273/EU van de Commissie van 19 september 2012 betreffende de steunmaatregelen ten gunste van ELAN d.o.o. SA.26379 (C 13/10) (ex NN 17/10) ten uitvoer gelegd door Slovenië (PB L 144, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Slovenië wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak C-89/06: Beschikking van de president van het Hof van 2 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/33

         Beschikking van de president van het Hof van 2 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-89/06) (1)

   (2006/C 224/72)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 08.04.2006.


title: Doorhaling van zaak C-506/99

text:
C 118/28              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-506/99 (1)                                    Doorhaling van zaak C-479/98 (1)
                       (2001/C 118/70)                                                    (2001/C 118/73)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 november               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 december 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-506/99:       de doorhaling in het register gelast van zaak C-479/98:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Republiek.                                                         schappen.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                         (1) PB C 71 van 13.3.1999.
              Doorhaling van zaak C-189/99 (1)                                    Doorhaling van zaak C-209/99 (1)
                       (2001/C 118/71)                                                    (2001/C 118/74)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 november               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 december 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-              de doorhaling in het register gelast van zaak C-209/99 (verzoek
189/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen             van het Arbeitsgericht Bonn om een prejudiciële beslissing):
Koninkrijk Spanje.                                                 Birgit Frings tegen Blendermann GmbH.
(1) PB C 226 van 7.8.1999.                                         (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-468/99 (1)                                    Doorhaling van zaak C-312/99 (1)
                       (2001/C 118/72)                                                    (2001/C 118/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 november               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 december 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-468/99:       de doorhaling in het register gelast van zaak C-312/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Koninkrijk en Noord-Ierland.                                       Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                          (1) PB C 299 van 16.10.1999.


title: Zaak F-138/07: Beroep ingesteld op 6 december 2007 — Van Arum/Parlement

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/48

         Beroep ingesteld op 6 december 2007 — Van Arum/Parlement
   (Zaak F-138/07)
   (2008/C 92/98)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Rinse van Arum (Winksele, België) (vertegenwoordiger: W. van den Muijsenbergh, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Verzoeker vraagt om het besluit van het TABG om hem slechts één meritepunt toe te kennen te wijzigen in een besluit tot toekenning van twee meritepunten en, subsidiair, om dat besluit nietig te verklaren en het TABG te gelasten het Gerecht alle stukken en documenten over te leggen op basis waarvan het bestreden besluit is genomen. Voorts vraagt hij om de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR.
   Conclusies

               —

               het besluit tot toekenning van één punt te wijzigen in een besluit tot toekenning van twee punten;

               —

               subsidiair, het TABG te gelasten het Gerecht alle stukken en documenten over te leggen op basis waarvan de directeur-generaal zijn besluiten van 7 september en 23 november 2006 heeft genomen en die besluiten alsmede het besluit van het paritair comité nietig te verklaren;

               —

               het TABG te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR aan de verzoekende partij;

               —

               het Parlement te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-172/09: Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Gem-Year en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Raad

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/46

         Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Gem-Year en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Raad
   (Zaak T-172/09)
   2009/C 153/90
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gem-Year Industry Co. Ltd en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig verklaren voor zover:

                           —

                           er sprake is van een kennelijk foute beoordeling van de feiten door in strijd met artikel 5, leden 1 en 4, van [verordening nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd (hierna: „basisverordening”)] te concluderen dat de klagende producenten in de Gemeenschap representatief waren;

                           —

                           zij in strijd is met de artikelen 1, leden 1, 2 en 4, 2, lid 8, en 5, leden 2 en 10, van de basisverordening door anti-dumpingrechten in te stellen tegen verschillende producten;

                           —

                           zij in strijd is met artikel 3, leden 3 en 4, van de basisverordening, omdat op basis van een kennelijke foute beoordeling van de feiten van het geval is vastgesteld dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden;

                           —

                           daarbij in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, eerste streepje, tweede deel, van de basisverordening ten onrechte de behandeling als marktgerichte onderneming voor Chinese exporterende producenten is geweigerd;

                           —

                           zij in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, als uitgelegd conform de WTO-Overeenkomst, en artikel 15 van China’s protocol inzake toetreding tot de WTO, aangezien de behandeling als marktgerichte onderneming van producenten in de bedrijfstak van bevestigingsmiddelen is geweigerd op grond van de in een andere bedrijfstak heersende situatie;

                           —

                           de bevindingen in de bestreden verordening zijn gebaseerd op onvoldoende informatie, in strijd met de verplichting om alle relevante aspecten van elk individueel geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, die door de communautaire rechtsorde wordt gewaarborgd in administratieve procedures;

                           —

                           zij in strijd is met de artikelen 1, leden 1 en 2, 2, 3, lid 1, 5, 6, 8, 10, lid 1, 11 en 15 van [verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn, zoals gewijzigd (hierna: „anti-subsidiebasisverordening”)], aangezien de weigering van de behandeling als marktgerichte onderneming wordt gebruikt om subsidies te compenseren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1), om de volgende redenen.
   Verzoeksters stellen dat de Raad een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van de feiten van het geval die zijn gebruikt om te concluderen dat de klagers representatief waren in de zin van artikel 5, leden 1 en 4, van de basisverordening (2), omdat hij beweerdelijk rekening had moeten houden met de foutmarge in de statistieken die hij heeft gebruikt voor de berekening van de totale productie in de Gemeenschap, en dat cijfer dienovereenkomstig had moeten aanpassen. Verzoeksters stellen voorts dat de bestreden verordening de artikelen 1, leden 1, 2 en 4, 2, lid 8, en 5, leden 2 en 10, van de basisverordening schendt door anti-dumpingrechten in te stellen tegen verschillende producten, terwijl een anti-dumpingonderzoek op niet meer dan een enkel product betrekking kan hebben. Verder stellen verzoeksters dat de Raad een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van de feiten en artikel 3, leden 3 en 4, van de basisverordening heeft geschonden door in punt 161 van de bestreden verordening te concluderen dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden, omdat die beoordeling uitsluitend is gebaseerd op één negatieve schade-indicator, op één tegenstrijdige bevinding en op verscheidene speculatieve ramingen.
   Verzoeksters betogen tevens dat de bestreden verordening in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, eerste streepje, tweede deel, van de basisverordening, aangezien daarin het verzoek om behandeling als marktgerichte onderneming (hierna: „BMO”) voor Chinese exporterende producenten is afgewezen omdat de kosten van hun belangrijkste productiemiddelen niet de internationale, niet-verstoorde marktprijzen weergaven, terwijl die bepaling alleen vereist dat ondernemingen die BMO verzoeken, aantonen dat zij hun belangrijkste productiemiddelen tegen marktwaarde inkopen.
   Voorts stellen zij dat de bestreden verordening in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, als uitgelegd conform de WTO-Overeenkomst, en artikel 15 van China’s protocol inzake toetreding tot de WTO, aangezien de BMO van producenten in de bedrijfstak van bevestigingsmiddelen is geweigerd op grond van de in een andere bedrijfstak heersende situatie. Verder stellen verzoeksters dat de bevindingen in de bestreden verordening zijn gebaseerd op onvoldoende informatie, in strijd met de verplichting om alle relevante aspecten van elk individueel geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, die door de communautaire rechtsorde wordt gewaarborgd in administratieve procedures.
   Tot slot stellen verzoeksters dat de bestreden verordening in strijd is met de artikelen 1, leden 1 en 2, 2, en 3, lid 1, van de anti-subsidiebasisverordening (3), aangezien niet is bepaald of de subsidies, waarvan het bestaan tijdens het anti-dumpingonderzoek is vastgesteld, subsidies in de zin van die artikelen waren; met andere woorden, dat er sprake was van een financiële bijdrage, dat die bijdrage specifiek was en een voordeel toekende en dat de bedrijfstak van de Gemeenschap als gevolg daarvan schade ondervond. De Commissie heeft volgens verzoeksters ook nooit de schade beoordeeld overeenkomstig artikel 8 van de anti-subsidiebasisverordening, of het door de ontvanger verkregen voordeel berekend, zoals de artikelen 5 en 6 van die verordening voorschrijven. Voorts stellen verzoeksters dat de Commissie de in de artikelen 10, lid 1, en 11 van de anti-subsidiebasisverordening neergelegde procedures niet heeft gevolgd en niet op basis van de feiten heeft vastgesteld dat er sprake was van tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies en daardoor veroorzaakte schade, zoals artikel 15 van de anti-subsidiebasisverordening voorschrijft, aangezien zij de weigering van BMO gebruikt om subsidies te compenseren.

      (1)  PB 2009, L 29, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2117/2005 (PB 2005, L 340, blz. 17).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB 1997, L 288, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 april 2002 in zaak T-64/00: Continental and Overseas Investments NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen uit Turkĳe — Afdoening zonder beslissing)

text:
13.7.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 169/31
      c)    verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
            dragen.                                                                                AANLEG
                                                                                van 16 april 2002
(1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                          in zaak T-64/00: Continental and Overseas Investments
                                                                          NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
                                                                          (Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen
                                                                                uit Turkije — Afdoening zonder beslissing)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                         (2002/C 169/55)
                               AANLEG
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          van 9 april 2002
in zaak T-210/93, H. Hepp tegen Raad van de Europese                      In zaak T-64/00, Continental and Overseas Investments NV
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      (voorheen Jubertrade NV), gevestigd te Antwerpen (België),
                                                                          vertegenwoordigd door Y. van Gerven en I. Bernaerts, advoca-
                                                                          ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Com-
(Verzoek tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
kelijkheid — Melk — Producenten die verplichtingen tot niet               R. Tricot en J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverkla-
in de handel brengen of omschakeling zijn aangegaan —                     ring van beschikking C(1999) 4419 def. (REC 4/99) van de
                   Afdoening zonder beslissing)                           Commissie van 14 december 1999 houdende vaststelling dat
                                                                          de rechten betreffende de invoer van televisietoestellen uit
                          (2002/C 169/54)                                 Turkije moeten worden nagevorderd en dat kwijtschelding van
                                                                          die rechten dient te worden geweigerd, heeft het Gerecht
                                                                          (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
                           (Procestaal: Duits)                            K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 16 april
                                                                          2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
In zaak T-210/93, H. Hepp, wonende te Villmar-Weyer                       1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
(Duitsland), vertegenwoordigd door H. Heep, Rechtsanwalt,
tegen de Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                         2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
A. Brautigam en A.-M. Colaert) en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Booß, M. Nie-
                                                                          (1) PB C 149 van 27.5.2000.
jahr, H.-J. Rabe en M. Nuñez-Müller), betreffende een verzoek
tot vergoeding krachtens de artikelen 178 en 215, tweede
alinea, van het Verdrag (thans artikelen 235 EG en 288, tweede
alinea, EG) van de schade die verzoeker heeft geleden doordat
hij niet in staat is geweest melk in de handel te brengen
ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 houdende algemene
voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector                                             AANLEG
melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld
bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van                                            van 16 april 2002
16 mei 1984 (PB L 132, blz. 11), heeft het Gerecht (Tweede
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                  in zaak T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum
Ramos, kamerpresident, en V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en            BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
A. W. H. Meij, rechters, griffier: H. Jung, op 9 april 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
                                                                                len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                                (2002/C 169/56)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.
                                                                          In zaak T-204/00, CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV,
                                                                          vertegenwoordigd door R. G. baron Snouckaert van


title: Zaak C-24/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 25 januari 2007 — Cantina Produttori Cormòns, Luigi Soini/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 25 januari 2007 — Cantina Produttori Cormòns, Luigi Soini/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   (Zaak C-24/07)
   (2007/C 82/27)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cantina Produttori Cormòns, Luigi Soini

      Verwerende partijen: Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Hongarije tot de Europese Unie (PB L 236 van 23 september 2003) aldus worden uitgelegd dat, wat de aanduiding van in Hongarije en de Europese Gemeenschap geproduceerde wijnen betreft, met ingang van 1 mei 2004 uitsluitend de communautaire voorschriften gelden die zijn opgenomen in verordening nr. 1493/1999 (1) en verordening nr. 753/2002 (2), zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004 (3)?

               2)

               Kan de Europese Commissie op grond van artikel 52 van verordening nr. 1493/1999 een wijnbenaming (in casu: „Tocai friulano”) schrappen die is afgeleid van een wijnstokras dat naar behoren in de desbetreffende registers van de Italiaanse Staat is opgenomen en in de relevante gemeenschapsrechtelijke verordeningen is vermeld?

               3)

               Behelst artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, op grond waarvan elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van landbouwproducten binnen de Europese Gemeenschap verboden is, een verbod om de producenten en de gebruikers van één van de 122 benamingen die in bijlage I bij verordening nr. 753/2002 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004) zijn vermeld, namelijk die betreffende de „Tocai friulano”-wijn, in die zin te discrimineren dat die naam na 31 maart 2007 niet meer mag worden gebruikt?

               4)

               Moet artikel 19, lid 2, van verordening nr. 753/2002 van de Commissie, op grond waarvan de in bijlage I bij die verordening (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004) vermelde benamingen van wijnstokrassen rechtmatig kunnen worden gebruikt, aldus worden uitgelegd dat het bestaan van gevallen van gelijkluidendheid tussen namen van wijnstokrassen en geografische aanduidingen betreffende in de Europese Gemeenschap geproduceerde wijnen mogelijk en rechtens toelaatbaar dient te worden geacht?

               5)

               Bij een bevestigend antwoord op de vorige, vierde vraag: houdt artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, op grond waarvan elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van landbouwproducten binnen de Europese Gemeenschap verboden is, voor de Commissie het verbod in om in haar eigen verordening (nr. 753/2002) het gelijknamigheidscriterium toe te passen op de wijze die voortvloeit uit bijlage I bij die verordening, waarbij voor tal van benamingen van wijnstokrassen waarvan de naam geheel of gedeeltelijk overeenstemt met evenveel geografische aanduidingen, wordt erkend dat zij rechtsgeldig kunnen worden gebruikt, terwijl dit wordt uitgesloten voor één enkele benaming van een wijnstokras („Tocai friulano”), die reeds eeuwenlang rechtmatig op de Europese markt wordt gebruikt?

               6)

               Moet artikel 50 van verordening nr. 1493/99 aldus worden uitgelegd dat de ministerraad en de lidstaten (en a fortiori de Europese Commissie) bij de toepassing van de artikelen 23 en 24 van de TRIPs-overeenkomst, en met name van artikel 24, lid 6, van die overeenkomst, betreffende de gelijknamigheid van wijnen, geen maatregelen mogen vaststellen of goedkeuren, zoals verordening nr. 753/2002 van de Commissie, waarbij, wat gelijkluidende namen betreft, wijnbenamingen die vanuit het oogpunt van de gelijknamigheid dezelfde kenmerken vertonen, verschillend worden behandeld?

               7)

               Heeft artikel 24, lid 6, van de TRIPs-overeenkomst, op grond waarvan de staten die bij die overeenkomst partij zijn, het recht hebben om gelijkluidende benamingen te beschermen, gelet op de rechtspraak van het Hof van Justitie, rechtstreekse werking in de communautaire rechtsorde ingevolge de uitdrukkelijke verwijzing naar de artikelen 23 en 24 van de TRIPs-overeenkomst in punt 56 van de considerans en artikel 50 van verordening nr. 1493/1999?

      (1)  PB L 179, blz. 1.

      (2)  PB L 118, blz. 1.

      (3)  PB L 263, blz. 11.


title: Zaak T-262/15: Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Kiselev/Raad

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/70

         Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Kiselev/Raad
   (Zaak T-262/15)
   (2015/C 294/85)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dmitry Konstantinovich Kiselev (Korolev, Rusland) (vertegenwoordigers: T. Otty en B. Kennelly, Barristers, en J. Linneker, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/432 van 13 maart 2015 van de Raad houdende wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/427 van 13 maart 2015 van de Raad tot uitvoering van verordening (EU) 269/2014 van de Raad betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen voor zover het van toepassing is op verzoeker;

               —

               verwijzing van verweerder in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling dat verzoeker voldeed aan het criterium voor opname op de lijst, zoals bepaald in artikel 1, lid 1, van het besluit (zoals gewijzigd) en artikel 2, lid 1, van de verordening (zoals gewijzigd).

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de criteria van het besluit en van de verordening voor opname op de lijst in overeenstemming met het recht op vrije meningsuiting uitgelegd moeten worden met het oog op eerbiediging van artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Volgens verzoeker vereist het criterium dat een persoon „actief steun [verleent]” aan beleidsmaatregelen van de Russische regering met betrekking tot Oekraïne, dat die persoon een grotere mate van invloed heeft op de relevante beleidsmaatregelen dan alleen een mening uiten in een journalistieke context. Verzoeker stelt dat hij enkel journalist en de bestuurder van een mediabedrijf is en daarom niet de vereiste invloed of concrete impact heeft op, en verantwoordelijkheid draagt voor, de situatie in Oekraïne. Verzoeker heeft zelfs nooit steun betuigd aan „de inzet van Russische troepen in Oekraïne”, zoals de Raad aanvoert.

               2.

               Tweede middel: schending van het recht op vrije meningsuiting.

                           —

                           Volgens de verzoeker straffen de beperkende maatregelen hem voor de politieke mening die hij heeft geuit als journalist en als commentator. Ze beperken ook zijn vermogen om zijn recht op vrije meningsuiting uit te oefenen en de werking van het persagentschap Rossiya Segodnya, dat hij beheert. Verzoeker voert aan dat het feit alleen dat de Raad bezwaar heeft tegen de inhoud van een deel van verzoekers reportage geen rechtvaardigingsgrond voor beperkingen kan zijn. Er is bovendien geen enkel bewijs dat hij tot geweld heeft aangezet of iets gedaan zou hebben om een beperking van zijn recht op vrije meningsuiting te rechtvaardigen.

               3.

               Derde middel: schending van het recht van verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte van verzoeker.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat hij nooit „ernstige en geloofwaardige bewijzen” of „concrete bewijzen en informatie” heeft ontvangen ter ondersteuning van een procedure die de hem opgelegde beperkende maatregelen zouden kunnen rechtvaardigen. Volgens verzoeker heeft hij (slechts een deel van) de „bewijzen” van de Raad pas ontvangen nadat hij opnieuw op de lijst was opgenomen.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering door de Raad van verzoekers opname op de lijst.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de motivering uitermate vaag is en niet aangeeft wat de eigenlijke en specifieke reden is om de beperkende maatregelen aan verzoeker op te leggen.

               5.

               Vijfde middel: subsidiair, onrechtmatigheid van de maatregel waarop de Raad zich baseert (in die mate dat het criterium voor opname op de lijst schending van verzoekers recht op vrije meningsuiting zou toelaten).

                           —

                           Verzoeker voert aan dat indien, anders dan in het eerste middel, het criterium aldus uitgelegd moet worden dat het toelaat dat natuurlijke personen die actief zijn in de media, op de lijst worden opgenomen louter omdat zij politieke meningen uiten die de Raad ontoelaatbaar vindt, dit aanwijzingscriterium rechtsgrondslag mist en/of onevenredig is met de doelstellingen van het besluit en de verordening.

               6.

               Zesde middel: schending van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Rusland.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat niet geprobeerd is om de schendingen van artikel 52 van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst als gevolg van de beperkingen van het vrije verkeer van de fondsen van (onder meer) verzoeker, te rechtvaardigen, noch om deze zaak voor te leggen aan de Samenwerkingsraad krachtens artikel 90.


title: Zaak T-137/17: Beroep ingesteld op 3 maart 2017 — Kakol/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/51

         Beroep ingesteld op 3 maart 2017 — Kakol/Commissie
   (Zaak T-137/17)
   (2017/C 144/70)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Danuta Kakol (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de jury van 25 november 2016 en van 2 mei 2016 volgens welke de aanmelding van verzoekster, die vooraf was geselecteerd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10-AUDIT2013-Administrators-D5, is afgewezen;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 EUR, dan wel tot elk ander en zelfs hoger bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono zal vaststellen ter vergoeding van de grievende wijze waarop haar aanmelding is behandeld;

               —

               al het nodige te gelasten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten, daaronder begrepen die van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is in wezen gericht tegen de besluiten van 25 november 2016 en 5 mei 2016 volgens de bewoordingen waarvan verzoeksters aanmelding voor vergelijkend onderzoek „EPSO/AD/177/10-AUDIT2013-Administrators-D5” is afgewezen, op grond dat zij niet voldeed aan de toelatingsvoorwaarden betreffende de vereiste opleiding.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van delegatie door de jury met betrekking tot het besluit van 2 mei 2016.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat uit verschillende aanwijzingen blijkt dat het niet mogelijk is dat het besluit van 2 mei 2016 genomen is door de jury.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid en van „estoppel”.

                           —

                           De verzoekende partij stelt dat de administratie in het kader van het vergelijkend onderzoek waarvoor zij zich eerder had aangemeld, namelijk vergelijkend onderzoek EPSO/AD/172/09, waarvoor dezelfde toelatingsvoorwaarden gelden als voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10, nauwkeurige toezeggingen heeft gedaan. In het kader van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/172/09 had de jury echter vastgesteld dat zij wel voldeed aan de voorwaarden verband houdende met de beroepservaring/-opleiding.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan het bestaan van een kennelijke beoordelingsfout.

                           —

                           De verzoekende partij stelt in dit verband dat uit de overgelegde diploma’s blijkt dat zij beschikt over een universitair onderwijsniveau dat gelijk is aan een volledige opleiding van ten minste drie jaar, afgesloten met een diploma en verband houdende met de aard van de functies van het vergelijkend onderzoek.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het bestaan van misbruik van bevoegdheid en een gebrek aan evenredigheid.

                           —

                           Volgens de verzoekende partij is duidelijk dat haar aanmelding niet is afgewezen op basis van overwegingen verband houdende met haar kwalificatie en diploma’s, maar op basis van een kwestie van algemeen beleid die geen verband houdt met de door de aanwerving beoogde doelen.


title: Zaak C-430/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Exportslachterij J. Gosschalk & Zoon BV/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Beschikking 2000/764/EG — Testen op en epizoötiebewaking ten aanzien van boviene spongiforme encefalopathie — Verordening (EG) nr. 2777/2000 — Marktondersteuningsmaatregelen — Veterinaire maatregelen — Bijdrage van Gemeenschap aan financiering van gedeelte van kosten voor tests — Richtlijn 85/73/EEG — Mogelijkheid voor lidstaten om niet door Gemeenschap gefinancierde deel van kosten te financieren door heffing van nationale retributies voor vleeskeuring of voor bestrijding van epizoötieën)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Exportslachterij J. Gosschalk & Zoon BV/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-430/07) (1)

   (Beschikking 2000/764/EG - Testen op en epizoötiebewaking ten aanzien van boviene spongiforme encefalopathie - Verordening (EG) nr. 2777/2000 - Marktondersteuningsmaatregelen - Veterinaire maatregelen - Bijdrage van Gemeenschap aan financiering van gedeelte van kosten voor tests - Richtlijn 85/73/EEG - Mogelijkheid voor lidstaten om niet door Gemeenschap gefinancierde deel van kosten te financieren door heffing van nationale retributies voor vleeskeuring of voor bestrijding van epizoötieën)
   2009/C 205/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Exportslachterij J. Gosschalk & Zoon BV

      Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Nederlandse Raad van State — Uitlegging van artikel 1, lid 3, van beschikking 2000/764/EG van de Commissie van 29 november 2000 betreffende het testen van runderen op boviene spongiforme encefalopathie en tot wijziging van beschikking 98/272/EG inzake epizoötiebewaking ten aanzien van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 305, blz. 35), van artikel 2, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 2777/2000 van de Commissie van 18 december 2000 houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt (PB L 321, blz. 47), van artikel 1, lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103), van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21) en van artikel 5, lid 4, laatste zin, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van vlees van pluimvee (PB L 32, blz. 14), gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43/EG (PB L 162, blz. 1) — BSE-tests — Goedgekeurde snelle tests — Exclusieve financiering door de Gemeenschap of verplichte medefinanciering door de lidstaten met doorberekening van de kosten aan de ondernemingen door middel van retributies — Arrest in zaak C-239/01, Duitsland/Commissie

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 2777/2000 van de Commissie van 18 december 2000 houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rundvleesmarkt, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 111/2001 van de Commissie van 19 januari 2001, moet aldus worden uitgelegd dat die bepaling van toepassing is op de tests voor de opsporing van boviene spongiforme encefalopathie die tijdens de maanden mei en juni 2001 in Nederland verplicht werden uitgevoerd op alle vlees afkomstig van runderen die ouder waren dan 30 maanden en voor menselijke consumptie werden geslacht.

               2)

               Artikel 2, lid 1, van verordening nr. 2777/2000, zoals gewijzigd bij verordening nr. 111/2001, moet aldus worden uitgelegd dat het daarbij met ingang van 1 januari 2001 opgelegde verbod op het in de handel brengen van vlees van runderen die ouder zijn dan 30 maanden en niet negatief hebben gereageerd op een test voor de opsporing van boviene spongiforme encefalopathie, een veterinaire maatregel is in de zin van artikel 1, lid 2, sub d, van verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, die een onderdeel vormt van de programma’s voor de uitroeiing van en de controle op boviene spongiforme encefalopathie.

               3)

               Artikel 2, lid 2, van verordening nr. 2777/2000, zoals gewijzigd bij verordening nr. 111/2001, en de artikelen 4 en 5, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles zoals bedoeld in de richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd en gecodificeerd bij richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de lidstaten nationale retributies heffen ter financiering van de kosten verbonden aan de tests voor de opsporing van boviene spongiforme encefalopathie. Het totaalbedrag van de retributies voor slachtwerkzaamheden betreffende voor menselijke consumptie bestemde runderen moet worden vastgesteld met inachtneming van de beginselen voor communautaire retributies, volgens welke, enerzijds, dat bedrag niet hoger mag zijn dan de gemaakte kosten, die de loonkosten en sociale premies alsook de administratiekosten in het kader van de uitvoering van dergelijke testen omvatten, en anderzijds, directe of indirecte restitutie van dergelijke retributies verboden is.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-313/06: Beroep ingesteld op 19 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/25

         Beroep ingesteld op 19 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-313/06)
   (2006/C 212/42)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en D. Recchia, gemachtigden)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/26/EG in nationaal recht is op 20 mei 2005 verstreken.

      (1)  PB L 146, blz. 1.


title: Zaak T-461/14: Beroep ingesteld op 20 juni 2014 — Arocasa/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/63

         Beroep ingesteld op 20 juni 2014 — Arocasa/Commissie
   (Zaak T-461/14)
   2014/C 253/85
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Arocasa, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. García Muñoz, J. Jiménez-Blanco en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-392/14, Gutser/Commissie.


title: Zaak T-531/10: Beroep ingesteld op 22 november 2010 — Häfele/BHIM (Vorfront)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/43

         Beroep ingesteld op 22 november 2010 — Häfele/BHIM (Vorfront)
   (Zaak T-531/10)
   ()
   2011/C 30/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Häfele GmbH & Co. KG (Nagold, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Eck en J. Dönch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 september 2010 in zaak R 570/2010-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Vorfront” voor waren van de klassen 6, 7, 19 en 20

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen heeft en niet zuiver beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Beroep, op 16 juli 1997 ingesteld door de vennootschap onder firma E-Quattro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-257/97)

text:
6 . 9 . 97              NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 271 /9
2 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                   Bij gebreke van nakoming van de aangegane verbinte
     moet artikel 92 dan aldus worden uitgelegd, dat een                   nissen, een officiële verklaring en enig bezwaar ziet de
     dergelijke steunmaatregel verenigbaar is met de                       vennootschap zich genoopt, voor het Hof vergoeding
     gemeenschappelijke markt ?                                            te vorderen van de schade, thans bestaande in het fac
                                                                           tuurbedrag en de interessen sedert het verstrijken van
                                                                           de twee maanden voor de betaling van het saldo,
                                                                           onder voorbehoud van de verdere nadelen die intussen
                                                                           aan het licht mochten komen .
                                                                       b ) De niet-voortzetting van de rechtsverhou
Beroep, op 16 juli 1997 ingesteld door de vennootschap                     ding
onder firma E-Quattro tegen Commissie van de Europese
                         Gemeenschappen                                    De tussen partijen gesloten overeenkomst voorziet in
                         ( Zaak C-257/97)                                  een maximale geldigheidsduur van twee jaar, doch de
                                                                           uitvoering is verdeeld in twee fasen.
                            ( 97/C 271/13 )
                                                                           Weliswaar heeft de Commissie zich het recht voorbe
                                                                           houden om niet over te gaan tot de tweede fase, doch
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    dit recht kan niet met volstrekte willekeur worden uit
is op 16 juli 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van                    geoefend en in elk geval moet rekening worden gehou
de Europese Gemeenschappen door vennootschap onder                         den met de omstandigheden waarin het wordt uitgeoe
firma E-Quattro, gevestigd te Mombello (Varese: Italië ),                  fend .
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat voor het
Corte di Cassazione, domicilie gekozen hebbende te Lu                     Ten slotte is verzoekster van mening, dat een dergelijke
xemburg ten kantore van E. Arendt, Rue Mathias Hardt                       beëindiging met redenen moet worden omkleed, vroeg
8—10 .                                                                     genoeg aan de partijen moet worden betekend onder
                                                                           zodanige omstandigheden, dat de gewettigde verwach
                                                                           tingen in de bestendigheid van de rechtsverhouding
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           niet worden beschaamd .
1 . de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
      schade die zij heeft geleden en nog steeds lijdt ten
      gevolge van de voortdurende vertraging bij de betaling
      van het saldo van de diensten die zijn beschreven in de
      onbetaalde factuur;                                              Verzoek van de Unabhangige Verwaltungssenat für Karn
                                                                       ten van 8 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Hl Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik
2. de Commissie eveneens te veroordelen tot vergoeding                 Planungs-Gesellschaft mbH en Landeskrankenanstalten
      van de schade die zij heeft geleden ten gevolge van de                                Betriebsgesellschaft
      ongemotiveerde en te laat meegedeelde opzegging van                                     ( Zaak C-258/97)
      de rechtsverhouding;
                                                                                ( 97/C 271 / 14
3 . deze schade te bepalen op het in het verzoekschrift
                                                                       De Unabhangige Verwaltungssenat für Karnten heeft bij
      aangegeven bedrag, vermeerderd met interessen sedert             beschikking van 8 juli 1997, ingekomen ter griffie van het
      de vervaldag van het saldo;
                                                                       Hof van Justitie op 17 juli 1997, in het geding tussen Hl
                                                                       Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik Planungs-Gesell
4. verweerster te verwijzen in de kosten.                              schaft mbH en Landeskrankenanstalten-Betriebsgesell
                                                                       schaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
Middelen en voornaamste argumenten                                     gende vragen:
a ) Betaling van de verrichte diensten                                 1 . Moet artikel 2, lid 8 , van Richtlijn 89/665/EEG van de
                                                                           Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie
                                                                           van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      In artikel 7, lid 2, van de overeenkomst is bepaald, dat             betreffende de toepassing van de beroepsprocedures
      de Commissie binnen twee maanden na toezending                       inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor
      van de factuur dient te betalen .                                    leveringen en voor de uitvoering van werken H aldus
                                                                           worden uitgelegd, dat de Unabhangige Verwaltungsse
                                                                           nat für Karnten voldoet aan de eisen waaraan een
      De eerste fase van de opdracht was afgerond in maart
      1997 en de factuur voor het saldo is toegezonden op                  instantie die verantwoordelijk is voor beroepsprocedu
      6 maart 1997 .                                                       res betreffende dienstverrichtingen moet voldoen ?
                                                                       2 . Moeten deze of andere bepalingen van Richtlijn 89/
     Thans zijn vier maanden verstreken, zonder dat het                    665/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou
      daarin opgevoerde bedrag is betaald, zulks zonder                    dende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs
     enige officiële verklaring of betwisting.                             rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de


title: Zaak C-322/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) van 4 juli 2012 — Belgische Staat — FOD Financiën/GIMLE NV

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) van 4 juli 2012 — Belgische Staat — FOD Financiën/GIMLE NV
   (Zaak C-322/12)
   2012/C 287/40
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Verwerende partij: GIMLE NV

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 2, [leden] 3, 4 en 5, van de Vierde richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (1), aldus worden uitgelegd dat het niet enkel bepaalt dat in de toelichting bij de jaarrekening aanvullende inlichtingen dienen te worden verstrekt, maar dat het — wanneer de aanschaffingsprijs kennelijk niet overeenstemt met de werkelijke waarde van de betrokken goederen zodat een vertekend beeld wordt gegeven van het vermogen, de financiële positie en het resultaat van de onderneming — ook gebiedt dat wordt afgeweken van het beginsel dat de actiefbestanddelen tegen hun aanschaffingsprijs in de boekhouding worden opgenomen en de verplichting oplegt om deze onmiddellijk tegen de doorverkoopwaarde te boeken indien laatstgenoemde waarde lijkt overeen te stemmen met de werkelijke waarde ervan?

      (1)  PB L 222, blz. 11.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-193/01 P: Athanasios Pitsiorlas ("Hogere voorziening — Besluit 93/731/EG — Toegang tot documenten van Raad — Besluit 1999/284/EG — Toegang tot documentatie en archieven van Europese Centrale Bank — Bazel-Nyborg"-akkoord ter versterking van het Europees Monetair Stelsel — Weigering van toegang — Tardief beroep tegen deze weigering — Verschoonbare dwaling)

text:
5.7.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 158/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 15 mei 2003
                                                                                van 15 mei 2003
in zaak C-160/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig
om een prejudiciële beslissing): Karen Mau tegen Bun-
                                                                                in zaak C-193/01 P: Athanasios Pitsiorlas ( 1)
                      desanstalt für Arbeit ( 1)
(„Richtlijn 80/987/EEG van de Raad — Nationale wetgeving                     („Hogere voorziening — Besluit 93/731/EG — Toegang tot
waarbij als einddatum van garantieperiode de datum van                       documenten van Raad — Besluit 1999/284/EG — Toegang
inleiding van de procedure ter gezamenlijke voldoening van                   tot documentatie en archieven van Europese Centrale Bank
schuldeisers wordt vastgesteld, wanneer de arbeidsverhou-                    — Bazel-Nyborg”-akkoord ter versterking van het Europees
ding op deze datum voortduurt — Artikel 141 EG —                             Monetair Stelsel — Weigering van toegang — Tardief
Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers met                           beroep tegen deze weigering — Verschoonbare dwaling)
ouderschapsverlof — Aansprakelijkheid van lidstaat in geval
           van schending van het gemeenschapsrecht”)
                                                                                (2003/C 158/07)
                          (2003/C 158/06)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          dentie van het Hof)
In zaak C-160/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             In zaak C-193/01 P, Athanasios Pitsiorlas, wonende te Thes-
krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Leipzig (Duits-
land), in het aldaar aanhangige geding tussen Karen Mau en                   saloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door D. Papafilip-
Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over                pou, dikigoros, betreffende hogere voorziening tegen de be-
de uitlegging van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 80/987/EEG               schikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge                    Gemeenschappen (Eerste kamer) van 14 februari 2001, Pitsior-
                                                                             las/Raad en ECB (T-3/00, Jurispr. blz. II-717), strekkende
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescher-
ming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB                  tot vernietiging van die beschikking, andere partijen bij de
L 283, blz. 23) en van artikel 141 EG, heeft het Hof (Vijfde                 procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                             M. Bauer en D. Zachariou) en Europese Centrale Bank, heeft
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann                   het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
                                                                             kamerpresident, C. W. A. Timmermans (rapporteur),
en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 mei 2003 een arrest                   D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur,
                                                                             op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1)     De artikelen 3, lid 2, en 4, lid 2, van richtlijn 80/987/EEG          als volgt:
       van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescher-        1)     De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
       ming van de werknemers bij insolventie van de werkgever                      Europese Gemeenschappen van 14 februari 2001, Pitsiorlas/
       moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een               Raad en ECB (T-3/00), wordt vernietigd.
       bepaling van nationaal recht als § 183, lid 1, van het
       Sozialgesetzbuch III (Duits sociaal wetboek, deel III), waarbij       2)     De door de Raad van de Europese Unie voor het Gerecht van
       als datum van het intreden van de insolventie van de werkgever               eerste aanleg opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid
       de datum van het besluit over het verzoek tot inleiding van de               wordt afgewezen.
       insolventieprocedure wordt genomen en niet die van de indiening
       van dit verzoek.                                                      3)     De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg ter
2)     Het begrip „arbeidsverhouding” in de zin van de artikelen 3 en               beslissing op de vordering van Pitsiorlas tot nietigverklaring
       4 van richtlijn 80/987 moet aldus worden uitgelegd dat                       van het besluit van de Raad van 30 juli 1999 en het besluit
       perioden die naar hun aard niet tot onvervulde salarisaanspra-               van de Europese Centrale Bank van 8 november 1999 waarbij
                                                                                hem de toegang tot een document werd geweigerd.
       ken kunnen leiden, zijn uitgesloten. Een periode waarin de
       arbeidsverhouding wegens ouderschapsverlof is opgeschort en
       die daarom geen recht geeft op enige bezoldiging, is dus              4)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
       uitgesloten.
                                                                             (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
( 1) PB C 173 van 16.6.2001.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 6 april 1995 in de gevoegde zaken C-241/91 P en C-242/91 P: Radio Telefis Eireann (RTE) en Independent Television Publications Limited (ITP) tegen Commissie van de Europese Gemeenschapppen (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Auteursrecht)

text:
3 . 6 . 95           FNU                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 137/3
goedgekeurd bij Verordening (EEG) nr. 2210/78 van de                      1 . Wijst de hogere voorzieningen af.
Raad van 26 september 1978, moet aldus worden uitgelegd,
dat bet zich ertegen verzet, dat een Lid-Staat weigert een
prestatie als de aanvullende uitkering van het FNS, die in zijn           2 . Verwijst Radio Telefis Eireann (RTE) en Independent
wetgeving is voorzien ten behoeve van de onderdanen die op                      Television Publications Ltd (ITP) elk in de kosten
zijn grondgebied wonen, toe te kennen aan de weduwe van                         betreffende de door haar ingestelde hogere voorzie
een Algerijns werknemer, die in die Lid-Staat woont en                          ning.
aldaar een weduwenpensioen geniet, op grond dat de
betrokkene de Algerijnse nationaliteit bezit.                             3 . Verstaat dat Intellectual Property Owners Inc. (IPO)
                                                                                haar eigen kosten zal dragen alsmede die welke de
('} PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                           Commissie door de interventie zijn opgekomen.
( 2 ) PB nr. L 263 van 27 . 9 . 1978 , blz. 1 .
                                                                          (>) PB nr . C 307 van 27 . 11 . 1991 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde kamer)
                                                                                ( Tweede kamer)
                        van 6 april 1995
                                                                                van 6 april 1995
       in de gevoegde zaken C-241/91 P en C-242/91 P:
  Radio Telefis Eireann ( RTE ) en Independent Television                     in zaak C-299/93 : E. Bauer tegen Commissie van de
      Publications Limited ( ITP) tegen Commissie van de                                  Europese Gemeenschappen O
                 Europese Gemeenschapppen O                               (Arbitragebeding — Overeenkomst van huur en verhuur
        (Mededinging — Misbruik van machtspositie —                       van woonruimte — Vaststelling van huurprijs — Opzegging
                           Auteursrecht)                                                    — Vergoeding van schade)
                           ( 95/C 137/05 )                                                         ( 95/C 137/06 )
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                       (Procestaai: Engels)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste                                             aanleg)
                               aanleg))
                                                                          In zaak C-299/93 , E. Bauer (gemachtigde: G. Gozzi ) tegen
In de gevoegde zaken C-241/91 P en C-242/91 P, Radio                      Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
Telefis Eireann ( RTE), openbare instelling, gevestigd te                 den: G. Valsesia en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot
Dublin (gemachtigden: W. Alexander en G. van der Wal ) en                 onwettig- en nietigverklaring van het verzoek om verhuurde
Independent Television Publications Limited ( ITP), ven                  woonruimte te ontruimen, alsmede van de verhoging van de
nootschap naar Engels recht, gevestigd te Londen (gemach                 huurprijs van die woonruimte, tot terugbetaling van de
tigden : M.J. Reynolds en R. Strivens ) ondersteund door                  extra huur die op basis van die verhoging is betaald, en tot
Intellectual Property Owners Inc . ( IPO ), gevestigd te Was             vergoeding van de materiële en immateriële schade die als
hington DC, Verenigde Staten ( gemachtigden : D.R. Barrett                gevolg van de voortijdige ontruiming van de woonruimte is
en G.I.F. Leigh ) tegen Commissie van de Europese Gemeen                 geleden, heeft het Hof (Tweede kamer ), samengesteld als
schappen ( gemachtigde : J. Currall ) ondersteund door                    volgt: F.A. Schockweiler, kamerpresident, G.F. Mancini
Magill TV Guide Ltd , gevestigd te Dublin (gemachtigden:                  (rapporteur ) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G.
Gore & Grimes ), betreffende twee hogere voorzieningen                    Cosmas; griffier: R. Grass, op 6 april 1995 een arrest
gericht tegen twee arresten van het Gerecht van eerste aanleg             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer ) van
10 juli 1991 ( zaak T-69/89 , RTE, Junspr. 1991 , blz . 11-485 ,
en zaak T-76/89 , ITP, Jurispr. 1991 , blz . 11-575 ) en                  1 . Verwerpt het beroep.
strekkende tot vernietiging van die arresten, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G.C. Rodriguez Iglesias (rappor
teur ), president, F.A. Schockweiler en P.J.G. Kapteyn,                   2 . Verwijst verzoeker in de kosten.
kamerpresidenten, G.F. Mancini, C.N. Kakouris, J.C.
Moitinho de Almeida en J.L. Murray, rechters ; advocaat                  (') PB nr. C 177 van 29 . 6 . 1993 .
generaal : C. Gulmann; griffier: L. Hewlett, administrateur,
op 6 april 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:


title: Zaak T-42/03: Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Lurgi AG en Lurgi SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 83/26               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          5.4.2003
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                      —      De voorlegging heeft betrekking op de gehele inhoud van
                                                                                de samenvatting van productkenmerken. Dit gaat verder
—     het bestreden besluit nietig te verklaren;                                 dan is toegestaan voor een voorlegging op grond van
                                                                                artikel 30, welke volgens artikel 30, tweede alinea, van de
                                                                                richtlijn tot een „duidelijk omschreven aangelegenheid”
—     de Commissie te verwijzen in verzoeksters’ kosten.                         moet worden beperkt.
                                                                          —      Er is niet aangetoond dat het bestreden besluit om
                                                                                redenen van volksgezondheid is genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          (1 ) PB L 311 van 28.11.2001, blz. 76.
Verzoeksters in onderhavige zaak zijn alle vergunninghouder
voor het product ZOCORD, dat het actieve bestanddeel
simvastatin bevat en een lipidenverlagend geneesmiddel is dat
het algehele cholesterolgehalte en het gehalte aan LDL-C (low
density lipoproteïne-cholesterol), Apo B (apolipoproteïne B)              Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Lurgi AG en
en triglyceriden in het bloed verlaagt. Daarnaast verhoogt het            Lurgi SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
het niveau van HDL-C (high density lipoproteïne-cholesterol)                                           schappen
in het bloed.
                                                                                (Zaak T-42/03)
Zij komen op tegen het besluit van het Europees Bureau                                              (2003/C 83/56)
voor de geneesmiddelenbeoordeling om met betrekking tot
voormeld product de voorleggingsprocedure op grond van
artikel 30 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parle-                                        (Procestaal: Engels)
ment en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van
een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor
menselijk gebruik (hierna: „richtlijn”) (1) in te leiden.                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 10 februari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lurgi AG,
Verzoeksters stellen dat het bestreden besluit op de volgende             gevestigd te Frankfurt a.M. (Duitsland), en Lurgi SpA, gevestigd
gronden in strijd is met artikel 30 van de richtlijn:                     te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door M. Schütte en
                                                                          M. Benedetteli, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg.
—     In aansluiting op besluiten overeenkomstig de artikelen 8,
      10, lid 1, en 11 van de richtlijn zijn geen onderling
      afwijkende besluiten genomen.                                       Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                          —      de opzegging van de Thermie-overeenkomst, waarvan de
—     Het bestreden besluit behelst een besluit om met betrek-                   Commissie bij brief van 26 november 2002 kennis heeft
      king tot ZOCORD en daarmee gelieerde handelsnamen                          gegeven, nietig te verklaren;
      de samenvatting van productkenmerken te harmoniseren,
      en de voorleggingsprocedure heeft met betrekking tot                —      te verklaren dat de Commissie geen terugbetaling kan
      ZOCORD uitsluitend tot doel om de op communautair                          vorderen van de bedragen die op grond van Thermie-
      niveau geharmoniseerde samenvatting van productken-                        overeenkomst BM/1007/94 aan de contractanten zijn
      merken dwingend toe te passen. De procedure van                            uitbetaald;
      artikel 30 staat echter niet toe dat een geharmoniseerde
      samenvatting van productkenmerken wordt vastgesteld.                —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
—     Voordat de procedure van wederzijdse erkenning van
      kracht werd, waren farmaceutische ondernemingen niet                Middelen en voornaamste argumenten
      verplicht om bij verschillende lidstaten identieke vergun-
      ningaanvragen in te dienen. Verzoeksters konden bijvoor-
      beeld goedkeuring vragen voor verschillende therapeuti-             Verzoeksters hebben, samen met verscheidene andere contrac-
      sche doeleinden of aanbiedingen, dikwijls om rekening te            tanten, op 12 december 1994 met de Commissie een overeen-
      houden met verschillen in nationale medische gebruiken              komst (Thermie-overeenkomst) gesloten, waarbij zij zich ertoe
      en gewoonten. Dergelijke verschillen in aanvragen leiden            verbonden werkzaamheden te verrichten met het oog op de
      onvermijdelijk tot verschillen in goedkeuring, maar zij             bevordering van energietechnologie in Europa. De overeen-
      kunnen, wat artikel 30 betreft, niet als „onderling afwij-          komst werd gesloten onder nummer BM 1007/1994 IT/DE/
      kende besluiten” worden aangemerkt. Verschillen in na-              UK en was gericht op de financiering en de uitvoering van het
      tionale goedkeuring als gevolg van verschillende aanvra-            project: „Energy farm: an IGCC plant for the production of
      gen vallen derhalve niet onder artikel 30.                          electricity and heat through gasification of SFR biomass”.
 ---pagebreak--- 5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 83/27
Op 30 mei 1997 werd tussen een van verzoeksters, Lurgi SpA,            Beroep, op 11 februari 2003 ingesteld door Leali S.p.A.
en de project-coördinator, Bioelettrica, een overeenkomst                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
gesloten voor de bouw van een installatie voor aërobe
biomassavergassing. Tijdens de bouw werd verzoekster met
bepaalde technische moeilijkheden geconfronteerd, waarvan                                         (Zaak T-46/03)
de Commissie en de andere contractanten in kennis werden
gesteld.                                                                                (2003/C 83/57)
Op 6 september 2001 stelde de Commissie Bioelettrica ervan                                     (Procestaal: Italiaans)
in kennis dat zij de overeenkomst opzegde omdat nog geen
aanvang was gemaakt met de werkzaamheden op basis van
de Thermie-overeenkomst. Bioelettrica kwam op tegen deze
opzegging van de overeenkomst voor het Gerecht van eerste              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
aanleg in zaak T-287/01, Bioelettrica/Commissie.                       schappen is op 11 februari 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Leali
                                                                       S.p.A., vertegenwoordigd door G. Vezzoli en G. Belotti,
Op 23 juli 2002 zond de Commissie nog een brief, waarin zij            advocaten.
verklaarde dat zij de overeenkomst zou opzeggen wegens niet-
nakoming door haar medecontractanten indien zij niet binnen
30 dagen aan hun verplichtingen zouden voldoen. De Com-                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
missie maakte hoofdzakelijk bezwaar tegen de vertragingen
van het project. In een brief van 26 november 2002 verklaarde          —      primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren;
de Commissie dat zij de overeenkomst als beëindigd beschouw-
de. Hiertegen wordt thans opgekomen.
                                                                       —      subsidiair, de opgelegde geldboete te verlagen;
Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters schending               —      verweerster in de kosten te verwijzen.
aan van de formele voorschriften in de besluitvormingspro-
cedure van de Commissie. Volgens verzoeksters moeten alle
handelingen van de Commissie worden vastgesteld overeen-
komstig het collegialiteitsbeginsel van artikel 219 EG en              Middelen en voornaamste argumenten
artikel 1 van het Reglement van orde van de Commissie (1)
Verzoeksters stellen dat het besluit tot opzegging van de
overeenkomst aanzienlijke financiële gevolgen voor de cont-            Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking
ractanten heeft en een moeilijke technische en juridische              als het beroep in zaak T-27/03, S.P./Commissie. De middelen
beoordeling van de overeenkomst en het doel ervan impliceert.          en voornaamste argumenten zijn in wezen dezelfde als die
Derhalve stellen verzoeksters dat het besluit tot opzegging van        welke in voormelde zaak zijn aangevoerd.
de overeenkomst niet als een handeling op administratief of
managementniveau kon worden aangemerkt en door de
Commissie als college moest worden genomen.
Voorts voeren verzoeksters onjuiste toepassing van de Ther-
mie-overeenkomst aan. Zij stellen in dit verband dat de niet-
nakoming door de medecontractanten geen rechtvaardiging                               Doorhaling van zaak T-187/94 (1)
vormt voor de opzegging van de overeenkomst. Volgens
verzoeksters is deze bepaling niet van toepassing wanneer er
redelijke technische of economische gronden zijn voor niet-                                       (2003/C 83/58)
nakoming. In het onderhavige geval moesten er wijzigingen
worden aangebracht aan de oorspronkelijke technologie, het-                                      (Procestaal: Duits)
geen grote economische risico’s meebracht.
Ten slotte kan de Commissie volgens verzoeksters, gelet op
haar eigen handelwijze, de niet-nakoming niet als een reden            De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
voor opzegging van de overeenkomst aanvoeren. Zij verwijzen            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
in dit verband naar artikel 1460 van het Italiaanse burgerlijk         van 11 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
wetboek en de exceptio non adminpleti contractus.                      zaak T-187/94: Theresia Rudolph tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
( 1) Reglement van orde van de Commissie [C(2000) 3614] (PB L 308
     van 8 december 2000, blz. 26).                                    (1 ) PB C 174 van 25.6.1994.


title: Zaak F-130/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 mei 2014 — CI/Parlement (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor kind ten laste — Dubbele toelage voor kind ten laste — Artikel 67, lid 3, van het Statuut — Toekenningsvoorwaarden — Minnelijke regeling tussen partijen na tussenkomst van Europese Ombudsman — Uitvoering — Zorgplicht)

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/66

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 mei 2014 — CI/Parlement
   (Zaak F-130/12) (1)

   ((Openbare dienst - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Toelage voor kind ten laste - Dubbele toelage voor kind ten laste - Artikel 67, lid 3, van het Statuut - Toekenningsvoorwaarden - Minnelijke regeling tussen partijen na tussenkomst van Europese Ombudsman - Uitvoering - Zorgplicht))
   2014/C 223/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CI (vertegenwoordigers: B. Cortese en A. Salerno, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Despotopoulou en M. Ecker, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om krachtens artikel 67, lid 3, van het Statuut de dubbele toelage voor een kind ten laste toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Parlement van 5 december 2011 houdende weigering om de dubbele toelage voor een kind ten laste met ingang van 1 juni 2008 te verlengen alsmede het besluit van 20 juli 2012 houdende afwijzing van de klacht worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Parlement zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van CI.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013, blz. 29.


title: Zaak F-43/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 juni 2009 — Spee/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Vacature — Selectieprocedure)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/35

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 18 juni 2009 — Spee/Europol
   (Zaak F-43/08) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van Europol - Vacature - Selectieprocedure)
   2009/C 193/57
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: David Spee (Rijswijk, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens I. Blekman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van Europol om de vacature naar aanleiding waarvan verzoeker had gesolliciteerd in te trekken en op een later tijdstip opnieuw open te stellen alsmede vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Spee wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008, blz. 33.


title: Zaak C-186/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales), Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Tural Oguz/Secretary of State for the Home Department (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol — Standstill-clausule — Vrijheid van vestiging — Weigering van verlenging van verblijfsvergunning van Turks staatsburger die onderneming heeft opgericht in strijd met in vergunning gestelde voorwaarden — Rechtsmisbruik)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales), Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Tural Oguz/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-186/10) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 41, lid 1, van aanvullend protocol - Standstill-clausule - Vrijheid van vestiging - Weigering van verlenging van verblijfsvergunning van Turks staatsburger die onderneming heeft opgericht in strijd met in vergunning gestelde voorwaarden - Rechtsmisbruik)
   2011/C 269/22
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tural Oguz

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      in tegenwoordigheid van: Centre for Advice on Individual Rights in Europe

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) Civil Division) — Uitlegging van artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol en financieel protocol, beide ondertekend op 23 november 1970, en gehecht aan de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije en betreffende de te nemen maatregelen voor de inwerkingtreding ervan (PB L 293, blz. 4) — Standstillclausule — Strekking — Verbod voor lidstaten om nieuwe beperkingen van de vrijheid van vestiging en van het vrij verrichten van diensten vast te stellen — Turks staatsburger die in het Verenigd Koninkrijk een onderneming heeft opgericht nadat hij aldaar een verblijfsvergunning had verkregen die was verleend onder de voorwaarde dat hij zonder toestemming van de Secretary of State geen beroepswerkzaamheid mocht uitoefenen — Weigering van verlenging van de verblijfsvergunning wegens niet-inachtneming van die voorwaarden

      Dictum

   Artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, moet aldus worden uitgelegd dat een Turks staatsburger aan wiens verblijfsvergunning in een lidstaat de voorwaarde is verbonden dat hij geen enkele commerciële activiteit of beroepsactiviteit zal uitoefenen, maar die in strijd met deze voorwaarde een activiteit als zelfstandige opstart en vervolgens de nationale autoriteiten om een verlenging van zijn verblijfsvergunning verzoekt op grond dat hij inmiddels een onderneming heeft opgericht, zich op artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol kan beroepen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


4.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 316/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
      Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof                    Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering
                                                                                van 10 oktober 2000
                       (2000/C 316/01)
                                                                                (2000/C 316/03)
De heren von Bahr, da Cunha Rodrigues en Timmermans, bij
besluit van de regeringen der lidstaten van 26 juli 2000 (1)
benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen voor de periode van 7 oktober 2000 tot en               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft
met 6 oktober 2006, hebben op 6 oktober 2000 de eed voor               tijdens zijn vergadering van 10 oktober 2000 de volgende
het Hof afgelegd.                                                      besluiten genomen:
De heren Tizzano, Geelhoed en mevrouw Stix-Hackl, bij
besluit van de regeringen der lidstaten van 26 juli 2000 (1)
benoemd tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de          Toevoeging van de rechters von Bahr, da Cunha Rodri-
Europese Gemeenschappen voor de periode van 7 oktober                  gues en Timmermans
2000 tot en met 6 oktober 2006, hebben op 6 oktober 2000
de eed voor het Hof afgelegd.
                                                                       Het Hof heeft besloten de rechters von Bahr en Timmermans
                                                                       toe te voegen aan de Vierde en de Vijfde kamer, en rechter da
(1) PB L 199 van 5 augustus 2000, blz. 81.                             Cunha Rodrigues aan de Derde en de Zesde kamer.
                                                                       Benoeming van de kamerpresidenten
                                                                       Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
                                                                       procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van
                                                                       een jaar aanvangend op 7 oktober 2000:
          Verkiezing van de president van het Hof
                       (2000/C 316/02)                                 —     M. Wathelet, rechter, tot president van de Eerste kamer,
De rechters in het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-            —     V. Skouris, rechter, tot president van de Tweede kamer,
schappen hebben in hun vergadering van 10 oktober 2000
overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het Reglement voor de
procesvoering, de heer Rodrı́guez Iglesias gekozen tot presi-          —     C. Gulmann, rechter, tot president van de Derde en de
dent van het Hof voor de periode van 7 oktober 2000 tot en                   Zesde kamer,
met 6 oktober 2003.
                                                                       —     A. La Pergola, rechter, tot president van de Vierde en de
                                                                             Vijfde kamer.


title: Arrest van het Hof van 28 januari 2015 in zaak E-12/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2009/125/EG betreffende eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten — Niet-omzetting)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 januari 2015
   in zaak E-12/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2009/125/EG betreffende eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten — Niet-omzetting)
   (2015/C 201/06)
   In zaak E-12/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 6 van hoofdstuk IV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 67/2011 van het Gemengd Comité van de EER van 1 juli 2011, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 6 van hoofdstuk IV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 67/2011 van het Gemengd Comité van de EER van 1 juli 2011, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-595/14: Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/26

         Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-595/14)
   (2015/C 138/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola, en M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/688/EU van de Raad van 25 september 2014 betreffende het onderwerpen van 4-jood-2,5-dimethoxy-N-(2-methoxybenzyl)fenethylamine (25I-NBOMe), 3,4-dichloor-N-[[1-(dimethylamino)cyclohexyl]methyl]benzamide (AH-7921), 3,4-methyleendioxypyrovaleron (MDPV) en 2-(3-methoxyfenyl)-2-(ethylamino)cyclohexanon (methoxetamine) aan controlemaatregelen (1);

               —

               handhaving van de gevolgen van uitvoeringsbesluit 2014/688/EU van de Raad tot het moment waarop het besluit wordt vervangen door een nieuwe handeling die op correcte wijze is vastgesteld;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep op grond van artikel 263 VWEU voert het Europees Parlement twee middelen aan.
   Eerste middel: het gebruik door de Raad van een rechtsgrondslag die met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is ingetrokken, en, subsidiair, van een afgeleide rechtsgrondslag die, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof, als zodanig onwettig is.
   Tweede middel: het gebruik door de Raad van een besluitvormingsprocedure voor het vaststellen van besluit 2014/688/EU die juridisch niet juist is. Het Parlement werd niet betrokken bij de procedure die heeft geleid tot vaststelling van het bestreden besluit. Daarom leidt het Parlement hieruit af dat sprake is van schending van de Verdragen en van wezenlijke vormvoorschriften.
   Voor het geval het Hof het bestreden besluit nietig mocht verklaren, is het Parlement van mening dat het gepast zou zijn dat het Hof overeenkomstig artikel 264, tweede alinea, VWEU de gevolgen van het bestreden besluit zou handhaven tot het moment waarop het besluit wordt vervangen door een nieuwe handeling die op correcte wijze is vastgesteld.

      (1)  PB L 287, blz. 22.