title: Doorhaling van zaak C-119/01

text:
C 84/54               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  6.4.2002
               Doorhaling van zaak C-48/01 (1)                                      Doorhaling van zaak C-119/01 (1)
                        (2002/C 84/95)                                                        (2002/C 84/98)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2001              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/01: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-119/01:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
                                                                      Finland.
(1) PB C 95 van 24.3.2001.
                                                                      (1) PB C 134 van 5.5.2001.
  Doorhaling van gevoegde zaken C-51/01 en C-52/01 (1)
                        (2002/C 84/96)                                              Doorhaling van zaak C-244/01 (1)
                                                                                (2002/C 84/99)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november 2001
de doorhaling in het register gelast van gevoegde zaken               De president van het Hof van Justitie van de Europese
C-51/01 en C-52/01: Commissie van de Europese Gemeen-                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
schappen tegen Beta Television SpA (Videomusic/TMC2) en               2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-244/01:
TV Internazionale SpA.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                      (1) PB C 212 van 28.7.2001.
              Doorhaling van zaak C-118/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-336/01 (1)
                        (2002/C 84/97)
                                                                                (2002/C 84/100)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-118/01:          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
Republiek.                                                            2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-336/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                      rijk België.
(1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                      (1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak C-204/14: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — István Tivadar Szabó/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (Prejudiciële verwijzing — Handelsvennootschap die fiscale schulden opstapelde — Bedrijfsleider die niet in aanmerking komt voor uitoefening van een leidersfunctie in een ander bedrijf — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uit te leggen Unierecht ontoepasselijk — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof — Hypothetische vragen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/7

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — István Tivadar Szabó/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-204/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handelsvennootschap die fiscale schulden opstapelde - Bedrijfsleider die niet in aanmerking komt voor uitoefening van een leidersfunctie in een ander bedrijf - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uit te leggen Unierecht ontoepasselijk - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof - Hypothetische vragen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2014/C 431/12)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Tatabányai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: István Tivadar Szabó

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Dictum

               1)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd voor beantwoording van de derde vraag van de Tatabányai közigazgatási és munkaügyi bíróság (Hongarije).

               2)

               De andere vragen van deze rechter zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-174/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Inalca en Cremonini/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Onderzoeken van OLAF naar onregelmatigheden inzake bepaalde restituties bij uitvoer van rundvlees naar Jordanië — Mededeling aan nationale autoriteiten van informatie over feiten die aanleiding kunnen geven tot strafvervolging — Nationaal besluit tot terugvordering van restituties — Zekerheidstelling — Beroep tot schadevergoeding — Verjaringstermijn — Voortdurende schade — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Oorzakelijk verband )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Inalca en Cremonini/Commissie
   (Zaak T-174/06) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Onderzoeken van OLAF naar onregelmatigheden inzake bepaalde restituties bij uitvoer van rundvlees naar Jordanië - Mededeling aan nationale autoriteiten van informatie over feiten die aanleiding kunnen geven tot strafvervolging - Nationaal besluit tot terugvordering van restituties - Zekerheidstelling - Beroep tot schadevergoeding - Verjaringstermijn - Voortdurende schade - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Oorzakelijk verband”)
   2009/C 256/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Inalca SpA — Industria Alimentari Carni (Castelvetro, Italië) en Cremonini SpA (Castelvetro) (vertegenwoordigers: F. Sciandone en C. D'Andria, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden ten gevolge van de mededeling aan de Italiaanse autoriteiten van de voor verzoeksters bezwarende conclusies van een onderzoek dat het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) heeft verricht ter verificatie van de rechtmatigheid van bepaalde restituties bij de uitvoer van rundvlees naar Jordanië

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Inalca SpA — Industria Alimentari Carni en Cremonini SpA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-11/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 januari 2011 — Air France/Heinz-Gerke Folkerts en Luz-Tereza Folkerts

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 januari 2011 — Air France/Heinz-Gerke Folkerts en Luz-Tereza Folkerts
   (Zaak C-11/11)
   2011/C 95/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Air France

      Verwerende partijen: Heinz-Gerke Folkerts, Luz-Tereza Folkerts

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft de passagier recht op compensatie in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1), wanneer de vlucht vertrekt met een vertraging die kleiner is dan in artikel 6, lid 1, van de verordening is bepaald, maar meer dan drie uur na de geplande aankomsttijd aankomt op de eindbestemming?

               2)

               Zo neen: moet voor de beantwoording van de vraag of er sprake is van vertraging in de zin van artikel 6, lid 1, van die verordening in het geval van een uit verschillende onderdelen bestaande vlucht rekening worden gehouden met de afzonderlijke delen, dan wel met de afstand tot de eindbestemming?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak F-11/08: Beroep ingesteld op 25 januari 2008 — Jörg Mölling/Europol

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/51

         Beroep ingesteld op 25 januari 2008 — Jörg Mölling/Europol
   (Zaak F-11/08)
   (2008/C 92/104)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Jörg Mölling ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europol
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van Europol van 10 oktober 2007 om verzoeker niet toe te laten tot de selectieprocedure voor de functie van „first officer” in de drugsunit alsmede van het besluit van 23 oktober 2007 houdende afwijzing van zijn bezwaar
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van Europol van 10 oktober 2007 om verzoeker niet toe te laten tot de selectieprocedure voor de functie van „first officer” in de drugsunit alsmede van het besluit van 23 oktober 2007 houdende afwijzing van zijn bezwaar;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Zaak T-18/12: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Interbev/Commissie ( „Staatssteun — Door Interbev ondernomen acties — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Besluit waarbij steunregeling verenigbaar met interne markt wordt verklaard — Intrekking van besluit — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/28

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Interbev/Commissie
   (Zaak T-18/12) (1)

   ((„Staatssteun - Door Interbev ondernomen acties - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Besluit waarbij steunregeling verenigbaar met interne markt wordt verklaard - Intrekking van besluit - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 184/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Association nationale interprofessionnelle du bétail et des viandes (Interbev) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Morrier en A. Bouviala, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en S. Thomas, vervolgens B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2012/131/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende de bijdragen ten behoeve van Interbev (PB L 59, blz. 14)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Zaak C-95/09: Beroep ingesteld op 6 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/25

         Beroep ingesteld op 6 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-95/09)
   2009/C 113/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en A.A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

   verklaren dat

               —

               door niet volledig en correct de kwetsbare gebieden aan te wijzen voor de toepassing van artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad (1) van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater;

               —

               door niet volledig en correct de vereisten van artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 5, leden 2, 3, 4 en 5, van deze richtlijn voor bepaalde kwetsbare gebieden om te zetten;

               —

               door niet uiterlijk op 31 december 1998 te voorzien in het in artikel 5, leden 2 en 3, van deze richtlijn bedoelde behandelingsniveau voor al het stedelijk afvalwater uit bepaalde agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalent, dat wordt geloosd in de relevante afwateringsgebieden van kwetsbare gebieden;

               —

               door er voor bepaalde agglomeraties niet voor te zorgen dat het bij artikel 3, lid 1, van deze richtlijn vereiste opvangsysteem voldoet aan de vereisten van artikel 3, lid 2, van deze richtlijn; en

               —

               door niet uiterlijk op 31 december 1997 de bij artikel 5, lid 6, van deze richtlijn bedoelde eerste verplichte bijwerking correct te hebben verricht, Ierland de krachtens deze artikelen en artikel 19 van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen en

               —

               door niet de bij brief van 23 april 1999 gevraagde informatie te verstrekken, Ierland de krachtens artikel 10 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is Ierland de op hem krachtens de artikelen 3, 5 en 19 van de richtlijn en krachtens artikel 10 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen om de volgende redenen:
   Wat het estuarium van Boyne betreft, stelt de Commissie dat Ierland, door geen kennis te geven van een formele handeling waarbij dit gebied wordt aangewezen, niet volledig en correct de kwetsbare gebieden heeft aangewezen overeenkomstig artikel 5, lid 1, van de richtlijn. Wat andere gebieden betreft, die niet als kwetsbare gebieden zijn aangewezen, aanvaardt de Commissie dat Ierland lijsten voor de toepassing van artikel 5, lid 1, heeft opgesteld, maar stelt dat de thans toepasselijke formele handelingen van aanwijzing onvoldoende precies zijn in termen van afbakening van het betrokken kwetsbare gebied.
   Wat artikel 3, leden 1 en 2, van de richtlijn betreft, voorziet de Ierse wetgeving in een verschuiving van de in artikel 3, lid 1, tweede alinea, bedoelde uiterste datum van 31.12.1998 naar 14.6.2001. Volgens de Commissie biedt de richtlijn niet de mogelijkheid deze datum te verschuiven. De Commissie merkt ook op dat de nationale wetgeving voor 32 gebieden die Ierland vervolgens als kwetsbare gebieden heeft aangewezen, de in artikel 5 van de richtlijn bedoelde uiterste datum van 31.12.1998 niet in acht heeft genomen.
   De Commissie stelt dat Ierland voor gebieden die Ierland ten onrechte niet als kwetsbare gebieden had aangewezen, in de praktijk niet heeft voldaan aan de bepalingen van artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 5, leden 2, 3 en 4, voor agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalent, en aan de bepalingen van artikel 5, leden 2, 3 en 4, voor stedelijke waterzuiveringsinstallaties in de zin van artikel 5, lid 5, van de richtlijn.
   Volgens de Commissie heeft Ierland artikel 5, lid 6, van de richtlijn geschonden omdat Ierland niet de uiterlijk op 31.12.1997 vereiste eerste bijwerking van de lijst van kwetsbare gebieden heeft verricht.
   Ten slotte, aldus de Commissie, heeft Ierland de op hem krachtens artikel 10 EG-Verdrag rustende verplichtingen geschonden door geen duidelijke cartografische informatie met de omvang van de kwetsbare gebieden en de relevante afwateringsgebieden alsook de locatie van de agglomeraties waarvoor de uiterste datum van 31.12.1998 geldt, te verstrekken.

      (1)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 24 oktober 1996 in zaak C-73/95 P: Viho Europe BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Parker Pen Ltd (Mededinging - Concerns - Artikel 85, lid 1, van het Verdrag)

text:
 Nr. C 9/6            I NL [                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11 . 1 . 97
     betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde                                  ARREST VAN HET HOF
     openbare en particuliere projecten, moet aldus worden                                         ( Zesde Kamer)
     uitgelegd, dat daaronder ook vallen bepaalde soorten
     werkzaamheden betreffende een dijk langs waterwe                                        van 24 oktober 1996
     gen .                                                               in zaak C-73/95 P: Viho Europe BV tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Parker
                                                                                Pen Ltd ( ! )
2 . De uitdrukking „ werken inzake kanalisering en regule                (Mededinging — Concerns — Artikel 85, lid 1, van het
     ring van waterwegen " in bijlage II, punt 10, onder e,                                              Verdrag)
     van Richtlijn 85/337 moet aldus worden uitgelegd, dat
     daaronder niet alleen valt het aanleggen van een nieu                                           ( 97/C 9/10 )
     we dijk, doch ook de wijziging van een bestaande dijk,
     door deze te verleggen, te versterken en/of te verbre                                     (Procestaai: Duits)
     den, het op dezelfde plaats vervangen van een dijk al
     dan niet sterker en/of breder dan de verwijderde dijk,
     of een combinatie van één of meer van deze gevallen.                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                         In zaak C-73/95 P, Viho Europe BV (gemachtigde: W.
3 . — Artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337 en bijlage II,              Kleinmann ), betreffende hogere voorziening tegen het op
          punt 10, onder e, van . deze richtlijn moeten aldus             12 januari 1995 door het Gerecht van eerste aanleg van de
          worden uitgelegd, dat een Lid-Staat die de criteria            Europese Gemeenschappen in zaak T- 102/92 gewezen ar
          en/of drempelwaarden zo vaststelt, dat in de prak             rest tussen Viho Europe BV en Commissie van de Europese
          tijk alle projecten betreffende dijken bij voorbaat            Gemeenschappen, andere partij bij de procedure : Commis
          aan de verplichting tot milieu-effectbeoordeling               sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : B.
          worden onttrokken, de grenzen overschrijdt van de              Langeheine ), ondersteund door Parker Pen Ltd, heeft het
          beoordelingsmarge waarover hij krachtens de                    Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
         artikelen 2, lid 1 , en 4, lid 2, van de richtlijn be          kamerpresident, C. N. Kakouris en H. Ragnemalm ( rap
         schikt, behalve indien alle uitgesloten projecten op            porteur), rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier:
         grond van een algemene beoordeling kunnen wor                  R. Grass, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan
          den geacht niet een aanzienlijk milieu-effect te heb          het dictum luidt als volgt:
          ben.
                                                                         1 . Wijst de hogere voorziening af.
    — Indien een rechter krachtens het nationale recht de
         verplichting of de mogelijkheid heeft om ambts                 2 . Verwijst requirante in de kosten.
         halve de aan een interne regel van dwingende aard
          ontleende rechtsgronden in het geding te brengen,              (M PB nr. C 137 van 3 . 6 . 1995 , blz . 10 .
         die niet door partijen zijn aangevoerd, dient hij
          binnen het kader van zijn bevoegdheid ambtshalve
          te onderzoeken, of de wetgevende of de bestuurlij
         ke instanties van de Lid-Staat binnen de grenzen
         van de bij de artikelen 2 , lid 1 , en 4, lid 2, van de
         richtlijn vastgestelde beoordelingsmarge zijn geble
                                                                                ARREST VAN HET HOF
         ven, en daarmee rekening te houden bij het onder
         zoek van het beroep tot nietigverklaring.                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 24 oktober 1996
    — Wanneer de grenzen van deze beoordelingsmarge                      in zaak C-76/95 : Commissie van de Europese Gemeen
         zijn overschreden en de nationale bepalingen, wat                           schappen tegen Royale beige NV ( 1 )
         dit betreft, derhalve buiten toepassing moeten wor             (Ambtenaren — Verzekering tegen ongevallen en beroeps
         den gelaten, dienen de instanties van de Lid-Staat                                              ziekten)
         binnen het kader van hun bevoegdheden alle alge
         mene en bijzondere maatregelen te treffen, die no                                          ( 97/C 9/ 11 )
         dig zijn om te verzekeren dat de projecten worden
         onderzocht om vast te stellen of zij aanzienlijke                                     (Procestaai: Frans)
         milieu-effecten kunnen hebben en, indien dit het
         geval is, aan een milieu-effectbeoordeling worden
         onderworpen.                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
(M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 8 .
                                                                        In zaak 76/95 , Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen (gemachtigden: J. Currall, bijgestaan door J.-L. Fag
                                                                        nart ) tegen Royale beige NV ( advocaat: F. Van der Mens
                                                                         brugghe ), betreffende de betaling door de verzekeraars van


title: Zaak T-220/15: Beschikking van het Gerecht van 7 juni 2016 — Beele Engineering/EUIPO (WE CARE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk WE CARE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/27

         Beschikking van het Gerecht van 7 juni 2016 — Beele Engineering/EUIPO (WE CARE)
   (Zaak T-220/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk WE CARE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 279/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beele Engineering BV (Aalten, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Ring, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 januari 2015 (zaak R 1424/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken WE CARE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Beele Engineering BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 november 2003 in zaak C-416/01 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Sociedad Cooperativa General Agropecuaria (ACOR) tegen Administración General del Estado ("Gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker — Herverdeling of overdracht van quota — Uitlegging van verordeningen van de Raad (EEG) nr. 1785/81, (EEG) nr. 193/82 en (EG) nr. 1260/2001 — Besluit van bevoegde autoriteiten van lidstaat om naar aanleiding van goedkeuring van fusie van suikerproducerende ondernemingen herverdeling van suikerproductiequota op te leggen — Openbare verkoping bĳ opbod — Overdracht van quota onder bezwarende titel")

text:
C 7/14                   NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.1.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                             —     zich tussen het einde van zijn korte dienstbetrekking van
                                                                                bepaalde duur en het begin van zijn studies heeft
                            (Zesde kamer)                                                 ingespannen om een nieuwe betrekking te vinden.
                                                                              2)    Een gemeenschapsonderdaan zoals verzoekster in het hoofdge-
                       van 6 november 2003                                          ding, die de hoedanigheid van migrerend werknemer in de zin
                                                                                van artikel 48 van het Verdrag bezit, bevindt zich niet
in zaak C-413/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                              noodzakelijkerwijs in een toestand van vrijwillige werkloosheid
hof om een prejudiciële beslissing): Franca Ninni-Orasche,                          in de zin van de relevante rechtspraak van het Hof op grond
tegen Bundesminister für Wissenschaft, Verkehr und                                  van de enkele omstandigheid dat zijn van meet af aan voor een
                               Kunst (1)                                            bepaalde duur gesloten arbeidsovereenkomst afloopt.
(„Vrij verkeer van werknemers — Artikel 48 EG-Verdrag
                                                                              (1) PB C 84 van 6.4.2002.
(thans, na wijziging, artikel 39 EG) — Begrip „werknemer”
— Arbeidsovereenkomst van vooraf bepaalde korte duur —
Behoud van hoedanigheid van „werknemer” na beëindiging
van arbeidsovereenkomst — Toekenningsvoorwaarden voor
sociale voordelen in de zin van artikel 7, lid 2, van verorde-
       ning (EEG) nr. 1612/68 — Studiefinanciering”)
                             (2004/C 7/22)                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Procestaal: Duits)                                                           (Zesde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                         van 20 november 2003
                          dentie van het Hof)
                                                                              in zaak C-416/01 (verzoek van het Tribunal Supremo om
                                                                              een prejudiciële beslissing): Sociedad Cooperativa General
In zaak C-413/01, betreffende een verzoek aan het Hof                         Agropecuaria (ACOR) tegen Administración General del
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                                                     Estado (1)
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Franca
Ninni-Orasche, en Bundesminister für Wissenschaft, Verkehr                    („Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
und Kunst, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                  suiker — Herverdeling of overdracht van quota — Uitlegging
van artikel 48 van het EG-Verdrag (thans, na wijziging,                       van verordeningen van de Raad (EEG) nr. 1785/81, (EEG)
artikel 39 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                     nr. 193/82 en (EG) nr. 1260/2001 — Besluit van bevoegde
als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann en                    autoriteiten van lidstaat om naar aanleiding van goedkeuring
V. Skouris (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters;                  van fusie van suikerproducerende ondernemingen herverde-
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op                     ling van suikerproductiequota op te leggen — Openbare
6 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                         verkoping bij opbod — Overdracht van quota onder be-
luidt als volgt:                                                                                zwarende titel”)
1)    Een tijdelijke betrekking die een onderdaan van een lidstaat                                        (2004/C 7/23)
      gedurende twee en een halve maand uitoefent op het grondgebied
      van een andere lidstaat waarvan hij niet de nationaliteit heeft,                                 (Procestaal: Spaans)
      kan hem de hoedanigheid van werknemer in de zin van
      artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)
      verlenen, voorzover de uitgeoefende betrekking in loondienst niet       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      van louter marginale en bijkomstige aard is.                                                      dentie van het Hof)
      Het staat aan de verwijzende rechter om de feitelijke vaststellin-
      gen te doen om uit te maken of dat in de bij hem aanhangige
      zaak het geval is. Daarbij zijn niet ter zake dienend omstandig-        In zaak C-416/01, betreffende een verzoek aan het Hof
      heden van voor of na de periode van tewerkstelling, zoals het           krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Supremo (Spanje),
      feit dat de betrokkene:                                                 in het aldaar aanhangige geding tussen Sociedad Cooperativa
                                                                              General Agropecuaria (ACOR) en Administración General del
      —     deze betrekking pas verschillende jaren na zijn aankomst          Estado, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
            in de ontvangende lidstaat heeft uitgeoefend,                     verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981
                                                                              houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
      —     kort na het einde van zijn korte dienstbetrekking van             sector suiker (PB L 177, blz. 4), verordening (EEG) nr. 193/82
            bepaalde duur, is geslaagd voor het eindexamen middel-            van de Raad van 26 januari 1982 houdende de algemene
            baar onderwijs in zijn staat van herkomst en aldus het            voorschriften voor quotaoverdrachten in de sector suiker (PB
            recht heeft verkregen om zich in de ontvangende lidstaat          L 21, blz. 3), en verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad
            aan de universiteit te laten inschrijven, of                      van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening
 ---pagebreak--- 10.1.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 7/15
der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1), heeft                    de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206,
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris                    blz. 7), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde                      gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samenge-
kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet en                steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues,
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 20 november 2003 een                   rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           6 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                             luidt als volgt:
1)    Indien de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de uitoe-
      fening van het administratief toezicht op een fusie van                1)    Verwerpt het beroep.
      ondernemingen, om redenen van bescherming van de mededin-
      ging een herverdeling van de productiequota voor suiker onder
                                                                             2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
      de op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen noodzakelijk
                                                                                kosten.
      achten, verzetten de bepalingen van verordening (EEG)
      nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een
      gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker, en        (1) PB C 31 van 2.2.2002.
      die van verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van
      26 januari 1982 houdende de algemene voorschriften voor
      quotaoverdrachten in de sector suiker, zich ertegen dat die
      autoriteiten beslissen dat die overdracht of nieuwe toekenning
      onder bezwarende titel geschiedt.
2)    De inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1260/2001 van
      de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke                                   ARREST VAN HET HOF
      ordening der markten in de sector suiker, leidt niet tot een
      andere uitlegging van de gemeenschapsregeling.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                van 6 november 2003
                                                                             in zaak C-501/01: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                             („Nietigverklaring van beschikking 2001/739/EG van Com-
                                                                             missie van 17 oktober 2001 betreffende totaalbedrag van
                           (Zesde kamer)                                     financiële bijdrage van Gemeenschap voor uitroeiing van
                                                                                klassieke varkenspest in Nederland in 1998”)
                      van 6 november 2003
                                                                                (2004/C 7/25)
in zaak C-434/01: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                        en Noord-Ierland (1)                                                        (Procestaal: Nederlands)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-
   ding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna”)
                                                                             In zaak C-501/01, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
                            (2004/C 7/24)                                    H.G. Sevenster, C. Wissels en J.G.M. van Bakel), tegen Commis-
                                                                             sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van
                          (Procestaal: Engels)                               Rijn), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschik-
                                                                             king 2001/739/EG van de Commissie van 17 oktober 2001
                                                                             betreffende het totaalbedrag van de financiële bijdrage van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest in
                          dentie van het Hof)                                Nederland in 1998 (PB L 277, blz. 28), voorzover bij de
                                                                             bepaling van het totaalbedrag van de financiële bijdrage van
                                                                             de Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest
In zaak C-434/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     in 1998 in Nederland een korting van 25 % op de aan
pen (gemachtigde: R. Wainwright), tegen Verenigd Koninkrijk                  veehouders betaalde schadeloosstelling wordt toegepast, heeft
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden:                         het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Tim-
G. Amodeo en K. Manji, bijgestaan door D. Anderson),                         mermans, president van de Vierde kamer, waarnemend voor
betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Verenigd                  de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur)
Koninkrijk, door niet de inachtneming op zijn grondgebied te                 en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
verzekeren van de artikelen 12 en 16 van richtlijn 92/43/EEG                 griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 6 november
van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van                     2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 28 november 1996 ingesteld door G. Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-192/96)

text:
Nr. C 54/26           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
Beroep, op 28 november 1996 ingesteld door G. Lebedef              regels inzake samenstelling en werking van het personeels
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 comité ( deelneming aan de verkiezingen, wijze van stem
                       ( Zaak T- 192/96 )                          ming.
                           97/C 54/42 )                            Verzoeker stelt zich op het standpunt, dat in die omstan
                                                                   digheden het besluit tot wijziging van de statuten van het
                      (Procestaai: Frans)                          personeelscomité, afdeling Luxemburg, door het tot aan
                                                                   stelling bevoegde gezag had moeten worden vernietigd.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen          Ingevolge artikel 9 , lid 2 , van het Ambtenarenstatuut en, in
schappen is op 28 november 1996 beroep ingesteld tegen             het algemeen, de bevoegdheid van elke Instelling om binnen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Le               haar bevoegdheidssfeer organisatorische maatregelen te
bedef, wonende te Senningerberg ( Luxemburg), vertegen            nemen, alsook de op haar rustende verplichting om ervoor
woordigd door G. Bounéou, advocaat te Luxemburg,                   te zorgen dat haar ambtenaren volkomen vrij hun vertegen
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,          woordigers kunnen aanwijzen met inachtneming van de
Avenue du Bois 15 .
                                                                   democratische beginselen, hebben de Instellingen niet alleen
                                                                   het recht om ambtshalve tussenbeide te komen indien zij
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                 twijfels hebben over de regelmatigheid van de verkiezingen
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren de algemene           van het personeelscomité, doch zijn zij bovendien gehouden
     personeelsvergadering van 5 december 1995 te Luxem           uitspraak te doen over de klachten die in dit verband tot hen
     burg, subsidiair, vast te stellen dat deze vergadering        worden gericht. Toch heeft de Commissie verzoekers klacht
     onvoltooid is gebleven;                                       afgewezen en heeft zij verzuimd de door de toepasselijke
                                                                   bepalingen voorgeschreven maatregelen te nemen.
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren het besluit tot
     wijziging van de statuten van het personeelscomité,
     afdeling Luxemburg, door de algemene personeelsver
     gadering van de Commissie op 5 december 1995
     vastgesteld, alsmede elke ter uitvoering van dit besluit      Beroep, op 27 november 1996 ingesteld door S. Alexopolou
     vastgestelde handeling;                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— nietig te verklaren elke naderhand met toepassing van                                    ( Zaak T-195/96 )
     deze tekst gestelde handeling;                                                           ( 97/C 54/43 )
— voorzover nodig, nietig te verklaren de weigering neer
                                                                                (Procestaai: Frans)
     gelegd in het besluit van 28 augustus 1996 ;
— de Commissie te verwijzen in alle kosten van het                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     geding.                                                       schappen is op 27 november 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Middelen en voornaamste argumenten                                 S. Alexopolou, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                   C. Nikis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Verzoeker, die secretaris-generaal is van de autonome              Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
vakorganisatie Action et défense — Luxembourg, komt op             de Fort Rheinsheim 2 .
tegen het verloop van de betrokken algemene vergadering,
tegen het besluit tot wijziging van de statuten van het            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
personeelscomité en tegen de weigering van de Commissie
om tussenbeide te komen, welke weigering blijkt uit het            — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
besluit tot afwijzing van zijn klacht. Tot staving van zijn             bevoegde gezag, waarbij verzoekster wordt ingedeeld in
verzoek voert hij de schending aan van artikel 9 van het                de rang A 7, en impliciet wordt geweigerd verzoekster in
Ambtenarenstatuut en van bijlage II daarbij , alsmede van               de rang A 6 te benoemen;
conventie nr. 151 van 7 juni 1978 betreffende de bescher
ming van het vakverenigingsrecht en procedures voor het            — haar een vergoeding van 250 000 Bfr toe te kennen,
vaststellen van arbeidsvoorwaarden in de openbare dienst,               behoudens vermeerdering of vermindering van eis tij
en van de door de Commissie op 27 april 1988 tijdens haar               dens het geding, voor de schade die zij heeft geleden als
916e vergadering vastgestelde regeling betreffende de                   gevolg van het verlies van haar kansen op bevordering
samenstelling en de werking van het personeelscomité.                   naar de rang A 5 ;
Hij stelt, dat tijdens de algemene vergadering verschillende       — de Commissie te verwijzen in de kosten .
procedurele onregelmatigheden zijn begaan, en dat ernstige
schendingen zijn vastgesteld van de deontologische regels          Middelen en voornaamste argumenten
inzake het houden van vergaderingen, en voorts dat het in de
nieuwe statuten opgenomen kiessysteem qua duidelijkheid            Verzoekster, die reeds beroep heeft ingesteld in zaak
en transparantie te wensen overlaat, dat discriminaties            T-17/95 , waarin arrest is gewezen op 5 oktober 1995 (*),
worden ingevoerd tussen kiezers en kandidaten, dat het             komt op tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde
leemten vertoont en ingaat tegen de fundamentele beginse          gezag om haar te benoemen in de rang A 6 . Haars inziens
len van de democratische verkiezingen (geheime stemming,           kan deze weigering niet worden aangemerkt als een geldige
gelijke kansen ) en tegen de door de Commissie vastgestelde        uitvoering van eerder genoemd arrest, waarin een eerste


title: Zaak F-8/06: Beroep ingesteld op  3 februari 2006  — Tolios e.a. tegen Rekenkamer

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/35

         Beroep ingesteld op 3 februari 2006 — Tolios e.a. tegen Rekenkamer
   (Zaak F-8/06)
   (2006/C 74/68)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Iraklis Tolios (Parijs, Frankrijk), François Muller (Straatsburg, Frankrijk) en Odette Perron (La Rochelle, Frankrijk) [vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten]

      Verweerster: Europese Rekenkamer
   Conclusies van verzoekers

               —

               ontvankelijk- en gegrondverklaring van het beroep, met inbegrip van de daarin opgeworpen exceptie van onwettigheid;

               —

               bijgevolg, nietigverklaring van verzoekers' pensioenafrekeningen over maart 2005 en toepassing van een aanpassingscoëfficiënt die overeenkomt met de hoofdstad van het land waar zij hun verblijfplaats hebben, althans van een aanpassingscoëfficiënt die op passende wijze de verschillen in kosten van levensonderhoud in de plaatsen waar verzoekers worden geacht hun uitgaven te doen, tot uitdrukking brengt en dus aan het gelijkwaardigheidsbeginsel voldoet;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Alle verzoekers in deze zaak zijn vóór 1 mei 2004 gepensioneerde ambtenaren. Zij komen op tegen de overgangsregeling die in afwachting van de afschaffing van de aanpassingscoëfficiënten is ingevoerd bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1), voorzover deze regeling is gebaseerd op een nieuwe berekening van de aanpassingscoëfficiënten voor pensioenen, die niet meer uitgaat van de hoofdstad, maar van de gemiddelde kosten van levensonderhoud in de lidstaat waar de pensioengerechtigde heeft aangetoond zijn hoofdverblijfplaats te hebben.
   Tot staving van hun vordering voeren verzoekers om te beginnen aan dat de aangehaalde verordening berust op een onjuiste motivering, voorzover noch de voortgaande integratie binnen de Gemeenschap, noch de vrijheid van verkeer en verblijf, en evenmin de moeilijkheid om de feitelijke woonplaats van gepensioneerden te controleren als grondslag voor de betrokken overgangsregeling kan gelden.
   Verzoekers stellen in casu verder schending van de beginselen van gelijke behandeling, rechtszekerheid, terugwerkende kracht van verworven rechten en de bescherming van het gewettigd vertrouwen.

      (1)  PB L 124, van 27.4.2004, blz. 1.


title: Beroep, op 29 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-309/95)

text:
25.11.95             L_Nk                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 315/9
     van dit arrest geen rechtsvordering ofeen daarmee gelijk         Beroep, op 29 september 1995 ingesteld door Commissie
     te stellen vordering hebben ingesteld, zich voor een             van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de
     aanspraak op schadevergoeding met betrekking tot vóór                                     Europese Unie
     deze datum liggende tijdvakken kunnen beroepen op de                                    ( Zaak C-309/95 )
     rechtstreekse werking van artikel 4, lid l , van Richtlijn
     7 9/7/EEG .
                                                                                95/C 315 / 17 )
(') PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 september 1995 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen , vertegenwoordigd door G. Rozet en J.-P . Kep
                                                                      penne , als gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg .
              BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                        ( Tweede kamer )
                     van 17 oktober 1995                              — nietig te verklaren het besluit van de Raad van 22 juni
                                                                          1995 , betreffende de toekenning van uitzonderlijke
in zaak C-62/94 P: M. Turner tegen Commissie van de
                                                                          steun aan de producenten van tafelwijn in Frankrijk ;
                Europese Gemeenschappen ( ! )
(Ambtenaar — Nieuwe tewerkstelling ambtshalve — Imma
                                                                      — de Raad te verwijzen in de kosten .
teriële schade — Schadevordering — Hogere voorziening
           kennelijk niet-onvankelijk en ongegrond)
                          ( 95/C 315/ 16 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Frans)                            — Onjuiste toepassing van artikel 93 , lid 2 , derde alinea ,
                                                                          van het EG-Verdrag; misbruik van procedure ; onbe
                                                                          voegdheid .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Elof)                           De Raad is niet bevoegd om besluiten vast te stellen — op
                                                                          basis van artikel 93 , lid 2 , derde alinea , op bepaalde
                                                                          landbouwprodukten van toepassing verklaard door een
In zaak C-62/94 P, M. Turner, voormalig ambtenaar van de                  verordening houdende een gemeenschappelijke orde
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                      ning van de betrokken markten — die afwijken van de
Brussel , vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo                    bepalingen die de essentiële mechanismen vormen van de
caat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 betrokken gemeenschappelijke marktordening, wan
bij Fiduciaire Myson, Rue Glesener 1 , betreffende hogere                 neer die besluiten ongunstige gevolgen hebben voor de
voorziening tegen het op 16 december 1993 door het                        goede werking van wezenlijke instrumenten van deze
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                    gemeenschappelijke marktordening . Een nationale
pen ( Vijfde kamer ) gewezen arrest in zaak T-80/92 (Turner/              steunmaatregel die tot gevolg heeft, dat de aankoopprijs
Commissie , Jurispr . 1993 , blz . 11-1465 ), en strekkende tot           van tafelwijn die wordt geleverd voor preventieve
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure :             distillatie, wordt opgetrokken tot het niveau van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                     marktprijzen, vervalst niet alleen de mededinging tussen
den : G. Valsesia en D. Waelbroek ), heeft het Hof ( Tweede               de producenten in de zin van artikel 92 , lid 1 , maar
kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch ( rapporteur ),                brengt bovendien ook de prijssteun op een hoger niveau
kamerpresident, G. F. Mancini en F. A. Schockweiler,                      dan die waarin de gemeenschappelijke marktordening
rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas ; griffier : R. Grass ,           uitdrukkelijk voorziet, zodat de door de considerans van
op 17 oktober 1995 een beschikking gegeven waarvan het                    de basisverordening uitdrukkelijk benadrukte afschrik
dictum luidt als volgt:                                                   kende werking teniet wordt gedaan , hoewel zij noodza
                                                                          kelijk is voor de beheersing van de produktie , en meteen
                                                                          de beheerstaak van de Commissie onmogelijk wordt
 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                               gemaakt .
2 . Requirante wordt verwezen in de kosten van de proce                  Had de Raad de gemeenschappelijke marktordening
     dure.                                                                voor wijn willen wijzigen om hat nagestreefde doel te
                                                                          bereiken , dan had hij zich moeten houden aan de
                                                                          procedureregels van artikel 43 , leden 2 en 3 , van l^et
(') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .                                     EG-Verdrag, die de eerbiediging van het door het
                                                                          Verdrag ingevoerde institutioneel evenwicht verzekeren .
                                                                          Het bestreden besluit is dus ongeldig wegens onbevoegd
                                                                          heid .
 ---pagebreak--- Nr. C 315/10           [_NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 11 . 95
— Ontbreken van „ buitengewone omstandigheden " in de                    Republiek, dat zij de nodige maatregelen voor de omzetting
      zin van artikel 93 , lid 2 , derde alinea , van het Verdrag : de   van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992
      geringe produktie van tafelwijn in de Gemeenschap                  betreffende de coördinatie van de procedures voor het
      tijdens het oogstjaar L 994/ 1 995 heeft tot een marktsi          plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening ('),
      tuatie geleid die in het algemeen voldoening geeft, en met         niet heeft genomen en dus ook niet aan de Commissie heeft
      name tot een betrekkelijk gunstige prijsevolutie , met             meegedeeld .
      positieve gevolgen voor het inkomen van de wijn
       bouwers. Wat de inspanningen van de Franse wijnbou               (') PB nr . L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .
      wers betreft om de produktie onder controle te houden,
      in de vorm van een vermindering van de hoeveelheid
      geproduceerde tafelwijn, wijst de Commissie erop, dat
      de Gemeenschap deze inspanningen heeft ondersteund,
      in het bijzonder via de maatregelen vastgesteld bij
      Richtlijn 78/627/EEG van de Raad ( ! ) inzake het pro
      gramma voor versnelde herstructurering en omschake                Beroep, op 3 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de
      ling van de wijnbouw in bepaalde mediterrane gebieden              Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem
      van Frankrijk, en via de maatregelen vastgesteld bij                                               burg
      Verordening ( EEG ) nr . 458/80 van de Raad ( 2 ) betref                                  ( Zaak C-3 12/95 )
      fende de herstructurering van wijngaarden in het kader                                        ( 95/C 315 / 19 )
      van collectieve maatregelen .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— Ontoereikende en onjuiste motivering.
                                                                         op 3 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                         Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen
( ] ) PB nr . L 206 van 29 . 7 . 1978 .                                  schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
( 2 ) PB nr . L 57 van 29 . 2 . 1980 .                                   F. Benyon als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz , Centre Wagner,
                                                                         Kirchberg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Beroep, op 2 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de                1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                         door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast
                         ( Zaak C-3 11/95 )                                    te stellen die nodig zijn voor het volgen van de
                                                                               Richtlijnen 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990
                            ( 95 /C 315/ 18 )
                                                                               inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodifi
                                                                               ceerde micro-organismen (') en 90/220/EEG inzake de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
op 2 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Helleense                             micro-organismen in het milieu ( 2 ), niet heeft voldaan
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                          aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de
pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur                             artikelen 22 en 23 van Richtlijn 90/219/EEG respectie
D. Gouloussis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         velijk Richtlijn 90/220/EEG , alsmede de artikelen 5 en
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst ,                      1 89 EG-Verdrag;
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij
                                                                               zen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de                   Middelen en voornaamste argumenten
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig
      zijri om te voldoen aan Richtlijn 92/50/EEG van de Raad            Ingevolge de verbindendheid van artikel 189 , derde alinea ,
      vari 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de               en artikel 5 , eerste alinea , EG-Verdrag zijn de Lid-Staten
      procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten              gehouden, de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn
      voor dienstverlening, niet binnen de gestelde termijn vast         om binnen de gestelde termijn uitvoering te geven aan de
      te stellen en, subsidiair, aan de Commissie mee te delen ,        richtlijnen die voor hen bestemd zijn . Met betrekking tot de
      de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich             hiervoor genoemde twee richtlijnen is de omzettingstermijn
      tingen niet is nagekomen;                                          verstreken op 23 oktober 1991 , zonder dat het Groother
                                                                        togdom Luxemburg de nodige maatregelen had getrof
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                     fen .
                                                                         (') PB nr. L 117 van 8 . 5 . 1990 , blz . 1 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (-) PB nr . L 117 van 8 . 5 . 1990 , blz . 15 .
Met het onderhavige beroep wegens niet-nakoming ( arti
kel 169 EG-Verdrag) verwijt de Commissie de Helleense


title: Zaak T-13/16: Beschikking van het Gerecht van 18 juli 2017 — Gauff/EUIPO — H.P. Gauff Ingenieure (GAUFF)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/41

         Beschikking van het Gerecht van 18 juli 2017 — Gauff/EUIPO — H.P. Gauff Ingenieure (GAUFF)
   (Zaak T-13/16) (1)

   (2017/C 309/55)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak T-404/10: Beroep ingesteld op 8 september 2010 — National Lottery Commission/BHIM — Mediatek Italia en De Gregorio (Weergave van een hand)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/32

         Beroep ingesteld op 8 september 2010 — National Lottery Commission/BHIM — Mediatek Italia en De Gregorio (Weergave van een hand)
   (Zaak T-404/10)
   ()
   2010/C 328/55
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: National Lottery Commission (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Mediatek Italia Srl (Napels, Italië), Giuseppe De Gregorio (Napels, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 juni 2010 in zaak R 1028/2009-1 vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar de nietigheidsafdeling;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het beeldmerk dat een hand met twee gekruiste vingers en een lachend gezicht weergeeft, voor waren van de klassen 9, 16, 25, 28 en 41 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4800389

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partijen die de vordering tot nietigverklaring hebben ingesteld, hebben hun vordering gebaseerd op de relatieve nietigheidsgronden volgens de artikelen 53, lid 1, sub c, en 53, lid 2, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 2, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep bij de beoordeling van dit artikel en bij haar werkwijze inzake de beoordeling van de feiten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zij geen gebruik van haar onderzoeksbevoegdheden heeft gemaakt. Verzoekster stelt tevens dat de kamer van beroep haar bevoegdheden krachtens artikel 78 van verordening nr. 207/2009 niet volledig heeft uitgeoefend.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 december 2004 in zaak T-251/02, E tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Vergoeding van reiskosten bij indiensttreding en van verhuiskosten — Plaats van aanwerving — Artikelen 4, 5, 7, 9 en 10 van bijlage VII bij Statuut — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/21

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 december 2004
   in zaak T-251/02, E tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Dagvergoeding - Inrichtingsvergoeding - Vergoeding van reiskosten bij indiensttreding en van verhuiskosten - Plaats van aanwerving - Artikelen 4, 5, 7, 9 en 10 van bijlage VII bij Statuut - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 45/48)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-251/02, E, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, enerzijds, een vordering tot nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 29 augustus 2001 waarbij Brussel als de plaats van herkomst en van aanwerving van verzoekster is beschouwd en waarbij haar betaling van de ontheemdingstoelage, de inrichtingsvergoeding en dagvergoeding alsmede vergoeding van de reiskosten en de verhuiskosten bij indiensttreding is geweigerd, en anderzijds vorderingen tot betaling van vertragingsrente en schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 13 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak C-133/12 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 februari 2014 — Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Steunregeling ten gunste van woningcorporaties — Verenigbaarheidsbesluit — Toezeggingen van de nationale autoriteiten om het Unierecht na te leven — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Beroep tot nietigverklaring — Voorwaarden voor ontvankelijkheid — Procesbelang — Procesbevoegdheid — Individueel en rechtstreeks geraakte begunstigden — Begrip „gesloten kring” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 februari 2014 — Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede/Europese Commissie
   (Zaak C-133/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Steunregeling ten gunste van woningcorporaties - Verenigbaarheidsbesluit - Toezeggingen van de nationale autoriteiten om het Unierecht na te leven - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Beroep tot nietigverklaring - Voorwaarden voor ontvankelijkheid - Procesbelang - Procesbevoegdheid - Individueel en rechtstreeks geraakte begunstigden - Begrip „gesloten kring”))
   2014/C 112/05
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest, Stichting Woonstede (vertegenwoordigers: P. Glazener en E. Henny, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, S. Noë en S. Thomas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2010, Stichting Woonlinie e.a./Commissie (T-202/10), waarbij het verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties, niet-ontvankelijk is verklaard

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2011, Stichting Woonlinie e.a./Commissie (T-202/10), wordt vernietigd voor zover daarbij het door Stichting Woonlinie, Stichting Allee Wonen, Woningstichting Volksbelang, Stichting WoonInvest en Stichting Woonstede ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 definitief van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties, voor zover dat besluit betrekking heeft op steunregeling E 2/2005, niet-ontvankelijk wordt verklaard.

               2)

               Het in punt 1 van dit dictum bedoelde beroep tot nietigverklaring is ontvankelijk.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak ten gronde over het in punt 1 van dit dictum bedoelde beroep tot nietigverklaring.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak T-457/05: Beroep ingesteld op  30 december 2005  — Zwicky & Co. AG tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/46

         Beroep ingesteld op 30 december 2005 — Zwicky & Co. AG tegen Commissie
   (Zaak T-457/05)
   (2006/C 60/86)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Zwicky & Co. AG (Wallisellen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Burrichter, B. Kasten en S. Orlikowski-Wolf, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               artikel 1, lid 1, van de beschikking nietig te verklaren, voorzover daarbij wordt vastgesteld dat verzoekster artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst met betrekking tot Zweden, Noorwegen en Finland althans voor de periode van januari 1990 tot en met december 1993 heeft geschonden;

               —

               artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren, voorzover daarbij aan verzoekster een geldboete van 0,174 miljoen EUR wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete evenredig te verlagen;

               —

               artikel 3 van de beschikking met betrekking tot verzoekster nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2005) 3452 def. van de Commissie van 14 september 2005 in zaak 38.337 — PO/Thread (gewijzigd bij verweersters beschikking van 13 oktober 2005). In de bestreden beschikking wordt aan verzoekster een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij schending van artikel 7 van verordening nr. 1/2003. (1) In dit verband voert zij aan, dat de omvang en de duur van de inbreuken in artikel 1, lid 1, van de beschikking onjuist zijn vastgesteld.
   Met het tweede middel stelt verzoekster schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Volgens haar is haar een geldboete opgelegd die meer dan 10 procent bedraagt van de totale omzet die zij in het boekjaar voorafgaand aan de beschikking heeft behaald. Bijgevolg is de vaststelling van de in artikel 2 van de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete onrechtmatig.
   Bovendien maakt artikel 2 van verweersters beschikking inbreuk op artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 (2), respectievelijk artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Deze onrechtmatigheid vloeit voort uit de schending van fundamentele beginselen van de berekening van geldboeten.
   Voorts heeft verweerster met artikel 2 van de bestreden beschikking artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 geschonden, doordat zij de clementieregeling 1996 ten nadele van verzoekster verkeerd heeft toegepast.
   In de vijfde plaats voert verzoekster aan dat artikel 2 van de bestreden beschikking een schending van het evenredigheidsbeginsel vormt, aangezien verzoeksters individuele situatie bij de vaststelling van de geldboete onvoldoende in aanmerking is genomen.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de beschikking van de Commissie, door in artikel 3 verzoekster te gelasten de inbreuken te beëindigen en zich in de toekomst daarvan te onthouden, artikel 7, lid 1, van verordening nr. 1/2003 schendt, daar deze maatregel in verzoeksters geval niet noodzakelijk en ook niet evenredig is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  19 januari 2006  in zaak C-265/04 (verzoek van Kammarrätten i Sundsvall om een prejudiciële beslissing): Margaretha Bouanich tegen Skatteverket (Directe belastingen — Vrij verkeer van kapitaal — Dividendbelasting — Terugkoop van aandelen — Aftrekbaarheid van aankoopkosten van aandelen — Verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen — Belastingovereenkomst ter voorkoming van dubbele belasting)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 19 januari 2006
   in zaak C-265/04 (verzoek van Kammarrätten i Sundsvall om een prejudiciële beslissing): Margaretha Bouanich tegen Skatteverket (1)

   (Directe belastingen - Vrij verkeer van kapitaal - Dividendbelasting - Terugkoop van aandelen - Aftrekbaarheid van aankoopkosten van aandelen - Verschillende behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen - Belastingovereenkomst ter voorkoming van dubbele belasting)
   (2006/C 60/12)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-265/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door Kammarrätten i Sundsvall (Zweden) bij beslissing van 17 juni 2004, ingekomen bij het Hof op 24 juni 2004, in de procedure Margaretha Bouanich tegen Skatteverket, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský, S. von Bahr, A. Borg Barthet en U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 19 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke bij verlaging van het aandelenkapitaal het aan een niet-ingezeten aandeelhouder uitbetaalde bedrag van de terugkoop van aandelen wordt belast als uitkering van dividenden zonder dat recht op aftrek van de aankoopkosten van die aandelen bestaat, terwijl dit bedrag wordt belast als vermogenswinst met recht op aftrek van de aankoopkosten wanneer het aan een ingezeten aandeelhouder wordt uitbetaald.

               2)

               De artikelen 56 EG en 58 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die voortvloeit uit een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belasting als de op 27 november 1990 ondertekende overeenkomst tussen de regering van de Franse Republiek en de regering van het Koninkrijk Zweden tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, die voor niet-ingezeten aandeelhouders een bovengrens aan de belasting van dividenden stelt die lager is dan die welke op ingezeten aandeelhouders van toepassing is, en die, door uitlegging van deze overeenkomst in het licht van het commentaar van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling bij haar toepasselijke modelverdrag, de aftrek van de nominale waarde van deze aandelen van het bedrag van de terugkoop van aandelen toestaat, behalve wanneer de niet-ingezeten aandeelhouders ingevolge deze nationale regeling niet minder gunstig worden behandeld dan de ingezeten aandeelhouders. Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie om vast te stellen of dit het geval is in de specifieke omstandigheden van het hoofdgeding.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Doorhaling van zaak T-170/02

text:
C 55/42                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
juridische beoordeling van de schending heeft veranderd                   Doorhaling van de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/
zonder dat zij verzoekster de gelegenheid heeft gegeven om                                               02 (1)
daar tijdens de administratieve procedure op te antwoorden.
                                                                                (2003/C 55/100)
( 1) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste                                   (Procestaal: Engels)
     verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het
     EEG-Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/02: EVC International
                                                                          N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                Doorhaling van zaak T-96/01 ( 1)
                                                                          (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
                           (2003/C 55/98)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                                Doorhaling van zaak T-170/02 (1)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste                                       (2003/C 55/101)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van                                      (Procestaal: Frans)
zaak T-96/01: Rodolfos Maslias tegen Europees Parlement.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.                                              De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 6 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-170/02: Maria Rosaria Ragazzini tegen Europees
                                                                          Parlement.
                                                                          (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/
                                 02 (1)
                           (2003/C 55/99)
                                                                                Doorhaling van zaak T-295/02 (1)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (2003/C 55/102)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van              De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/02: Ineos N.V. tegen                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                 van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-295/02: Koninklijke BAM NBM N.V. tegen Commissie
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.                                              van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1 ) PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaken C-541/99 en C-542/99: Verzoek van de Giudice di Pace di Viadana van 12 november 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen, enerzĳds, CAPE S.N.C., te Parma, en IDEALSERVICE S.R.L., te Viadana, en, anderzĳds, IDEALSERVICE MN RE Sas, te Viadana, en O.M.A.I. S.R.L., te Cadelbosco Sotto RE)

text:
C 47/26                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.2.2000
1) Moeten de bepalingen van de Overeenkomst inzake de                  Verzoek van de Giudice di Pace di Viadana van 12 novem-
     internationale handel in beschermde in het wild levende           ber 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
     dier- en plantensoorten (CITES), met name de artikelen VII        tussen, enerzijds, CAPE S.N.C., te Parma, en IDEALSER-
     en XIV, de bepalingen van verordening (EEG) nr. 3626/82           VICE S.R.L., te Viadana, en, anderzijds, IDEALSERVICE
     van 3 december 1982 (1), met name de artikelen 6 en 15,           MN RE Sas, te Viadana, en O.M.A.I. S.R.L., te Cadelbosco
     en de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag voor de periode vóór                                     Sotto RE)
     1 juni 1997 aldus worden uitgelegd, dat zij een lidstaat
     toestaan, een nationale regeling vast te stellen en te                             (Zaken C-541/99 en C-542/99)
     handhaven, waarbij het commerciële gebruik, van welke
     aard ook, van in gevangenschap geboren en gekweekte                                          (2000/C 47/44)
     soorten die geen huisdier zijn en die in het wild op het
     gehele of een deel van het grondgebied van die staat              De Giudice di Pace di Viadana heeft bij beschikkingen van
     voorkomen, te allen tijde en op het gehele grondgebied            12 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
     van die staat wordt verboden?                                     Justitie op 31 december 1999, in de gedingen tussen, enerzijds,
                                                                       CAPE S.N.C., te Parma, en IDEALSERVICE S.R.L., te Viadana,
                                                                       en, anderzijds, IDEALSERVICE MN RE Sas, te Viadana, en
                                                                       O.M.A.I. S.R.L., te Cadelbosco Sotto RE), het Hof van Justitie
2) Moeten de bepalingen van de Overeenkomst inzake de                  van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
     internationale handel in beschermde in het wild levende           ciële beslissing over de navolgende vragen betreffende de
     dier- en plantensoorten (CITES), met name de artikelen VII        uitlegging van artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13/EEG (1) van
     en XIV, de bepalingen van verordening (EEG) nr. 338/97            de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
     van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming             consumentenovereenkomsten:
     van in het wild levende dier- en plantensoorten door
     controle op het desbetreffende handelsverkeer (2), en de          1) Is een ondernemer die met een andere ondernemer in het
     artikelen 30 en 36 EG-Verdrag voor de periode vanaf                    kader van diens ondernemersactiviteit en in de vorm van
     1 juni 1997 aldus worden uitgelegd, dat zij een lidstaat               een door laatstbedoelde opgestelde standaardovereenkomst
     toestaan, een nationale regeling vast te stellen en te                 een overeenkomst sluit over de levering van een goed of de
     handhaven, waarbij het commerciële gebruik, van welke                  verrichting van een dienst uitsluitend ten behoeve van zijn
     aard ook, van in gevangenschap geboren en gekweekte                    personeelsleden, welke prestatie in het geheel geen verband
     soorten die geen huisdier zijn en die in het wild op het               houdt met zijn eigenlijke bedrijfs- en beroepsactiviteit, als
     gehele of een deel van het grondgebied van die staat                   een consument aan te merken? Kan in een dergelijk geval
     voorkomen, te allen tijde en op het gehele grondgebied                 worden gezegd, dat de betrokkene voor doeleinden buiten
     van die staat wordt verboden?                                          de bedrijfsactiviteit heeft gehandeld?
                                                                       2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
(1) Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad van 3 december                een subject of een entiteit die handelt voor doeleinden die
    1982 betreffende de toepassing in de Gemeenschap van de                 buiten zijn eigenlijke bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen,
    Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het        als een consument aan te merken, of is het begrip
    wild levende dier- en plantesoorten — PB L 384 van 31.12.1982,          consument beperkt tot natuurlijke personen, met uitslui-
    blz. 1.                                                                 ting van alle andere subjecten?
(2) PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.
                                                                       3) Kan een vennootschap als consument worden aangemerkt?
                                                                       (1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.


title: Zaak T-73/06: Beroep ingesteld op  28 februari 2006  — Cassegrain tegen BHIM

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/23

         Beroep ingesteld op 28 februari 2006 — Cassegrain tegen BHIM
   (Zaak T-73/06)
   (2006/C 108/43)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Jean Cassegrain (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: Y. Coursin en T. van Innis, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker

               —

               primair, de bestreden beslissing te vernietigen en het Bureau te verwijzen in de kosten;

               —

               subsidiair, een deskundige of een college van deskundigen aan te stellen met als taak het Gerecht opheldering te geven over de vraag of de vorm van een waar of de weergave van de contouren ervan even geschikt is als een bijbehorend woord om bij het publiek een blijvende indruk na te laten als aanduiding van de commerciële herkomst ervan, en zo ja onder welke voorwaarden, alsmede de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een tas weergeeft, voor waren van klasse 18 (aanvraag nr. 003598571)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4 en 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad. Verzoeker stelt dat het onderscheidend vermogen van het merk voldoende groot is om een tas of een assortiment tassen van een onderneming te individualiseren en te onderscheiden van die van andere ondernemingen.


title: Zaak C-400/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 6 augustus 2010 — J. McB./L. E.

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 6 augustus 2010 — J. McB./L. E.
   (Zaak C-400/10)
   ()
   2010/C 260/17
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. McB.

      Verwerende partij: L. E.

      Prejudiciële vraag

   Staat verordening (EG) nr. 2201/2003 (1) van de Raad van 27 november 2003 betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (2), ongeacht of zij conform artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dan wel op een andere wijze wordt uitgelegd, in de weg aan de wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke de vader van een kind die niet is gehuwd met de moeder van dat kind, van een bevoegde rechterlijke instantie een beschikking moet hebben gekregen waarbij hem gezagsrecht wordt toegekend, om te worden geacht „gezagsrecht” te hebben met het gevolg dat de overbrenging van dat kind uit het land waar het zijn gewone verblijfplaats heeft, ongeoorloofd is in de zin van artikel 2, punt 11, van die verordening?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1347/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen (PB L 160, blz. 19).


title: Zaak T-386/09: Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Grúas Abril Asistencia/Commissie

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/61

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Grúas Abril Asistencia/Commissie
   (Zaak T-386/09)
   2009/C 282/114
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grúas Abril Asistencia, SL (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: R. L. García García, abogado)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de beslissingen waarbij de Spaanse mededingingsautoriteiten en rechterlijke instanties de vordering van verzoekster, GRUAS ABRIL ASISTENCIA SL, hebben afgewezen, schending opleveren van de artikelen 81 en 82 EG;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen, die de bestreden beschikking heeft vastgesteld, dan ook gelasten de maatregelen te nemen en de waarborgen te geven die noodzakelijk zijn voor de beëindiging van de betrokken onrechtmatige activiteiten, passende geldboeten en straffen op te leggen voor voornoemde schending, alsook BAS HERMANOS SL compensatie te verlenen voor het verlies dat zij door deze schending heeft geleden;

               —

               vaststellen dat, kort gezegd, de onderneming MAPFRE MUTUALIDAD DE SEGUROS Y REASEGUROS A PRIMA FIJA (thans MAPFRE SA), inbreuk heeft gemaakt op de Spaanse mededingingswet en op de artikelen 81 en 82 EG, door de tarieven voor de verstrekte hulpdiensten eenzijdig vast te stellen, deze tarieven onder de kostprijs van die diensten vast te stellen en op ongerechtvaardigde en willekeurige wijze te eisen dat die diensten worden verstrekt onder voorwaarden die niet in de overeenkomst zijn opgenomen (uitvoering van de betrokken diensten met takelwagens waarop het logo van MAPFRE was aangebracht), alsook door te dreigen dat de overeenkomst zou worden opgezegd indien deze eisen niet werden vervuld en deze dreiging uiteindelijk te hebben uitgevoerd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster is een familiebedrijf dat die wegsleepdiensten voor voertuigen met pech verstrekt.
   Met haar beroep komt verzoekster op tegen het gedrag van MAFRE SA dat beweerdelijk inbreuk maakt op de mededingingsregels, waarbij in het kader van een contractuele betrekking betreffende het verlenen van hulpdiensten voor door MAPFRE verzekerde voertuigen, op verzoek van MAPFRE of van haar verzekerden, deze hulpdiensten volgens verzoekster dienden te worden verricht met voertuigen waarop het logo van MAPFRE was aangebracht en zonder enige vergoeding reclame voor haar merk moest worden gemaakt, en waarbij de vastgestelde tarieven lager waren dan de feitelijke kostprijs van de verleende diensten.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster schending van de communautaire en nationale mededingingsregels.