title: Zaak C-318/03: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 8 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partĳ: de Vertreter des öffentlichen Interesses bĳ het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

text:
C 275/28             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
              tot geneesmiddelen met geneeskundige wer-                             schending van het gemeenschapsrecht worden ge-
              king) het nieuwe begrip „fysiologische functies”                      weigerd, omdat het product volgens de Duitse kwali-
              is ingevoerd, doet zich de vraag voor naar de                         ficatie een geneesmiddel is, terwijl het in de lidstaat
              betekenis van dit begrip en hoe het zich ver-                         van productie als levensmiddel verhandelbaar is? Is
              houdt tot het begrip „farmacologische werking”.                       het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht,
                                                                                met name met de artikelen 28 en 30 EG, om artikel
    III. Geldt het door het Hof in het arrest van 30 november                       § 47 a LMBG niet naar analogie op dergelijke genees-
         1983, Van Bennekom (C-227/82, Jurispr. blz. 3883)                          middelen toe te passen? Indien deze vraag ontken-
         in punt 39 bij de algemene beoordeling van vitami-                         nend wordt beantwoord: kan de Bondsrepubliek
         nepreparaten uitgesproken oordeel dat de invoer van                        Duitsland zich zonder schending van het gemeen-
         een in de lidstaat van productie als levensmiddel ver-                     schapsrecht onttrekken aan een bevel van de Duitse
         handelbaar product door afgifte van een vergunning                         rechter tot vaststelling van een algemeen besluit
         voor het in de handel brengen mogelijk moet zijn,                          krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) met het argu-
         wanneer het in de invoerende lidstaat als geneesmid-                       ment, dat zij of de voor levensmiddelen bevoegde
         del wordt beschouwd, doch verlening van een han-                           autoriteit, echter niet de voor geneesmiddelen be-
         delsvergunning verenigbaar is met de eisen van ge-                         voegde autoriteit, tegenwerpt dat, aangezien het vol-
         zondheidsbescherming, ook voor het onderhavige                             gens de Duitse kwalificatie een geneesmiddel betreft,
         product en blijft het Hof, het latere gemeenschaps-                        een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar
         recht in aanmerking genomen bij zijn standpunt?                            analogie) niet mogelijk is omdat
    IV. a)    Voorzover het begrip „risico voor de gezond-                          a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling
              heid” bedoeld in vraag II of III of in verband met                          van een algemeen besluit krachtens § 47 a
              andere desbetreffende bepalingen van gemeen-                                LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,
              schapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30 EG,
              relevant is: Dient van het zogenoemde Upper-                          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt
              Safe-Level te worden uitgegaan of kan daarvan
              worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de be-                     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
              trokken stoffen ook reeds met de voeding wor-                         beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan
              den ingenomen en/ofomdat mogelijk — althans                           met vragen over de kwalificatie van producten,
              bij langdurige inname — met verschillende                             natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
              groepen consumenten en hun uiteenlopende                              sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor
              mate van gevoeligheid rekening moet worden                            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale
              gehouden? Hoe dient het begrip „referentie-in-                        rechter gebonden aan eventuele door deze instantie
              names aan vitaminen en mineralen voor de be-                          verstrekte inlichtingen?
              volking” alsbedoeld in artikel 5 van de voedings-
              supplementenrichtlijn te worden gedefinieerd?
         b)   Is een, naar nationaal recht door de rechter
              slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
              heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
              — individuele — vaststelling van het Upper-               Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
              Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —              Nordrhein-Westfalen van 8 juli 2003 om een prejudiciële
              individuele — afwijkingen ervan in strijd met             beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-
              het gemeenschapsrecht?                                    bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
                                                                        ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-
    V.   a)   Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland van         ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter
              een product dat ten minste in een andere lidstaat         des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
              als levensmiddel mag worden verhandeld, van                         gericht für das Land Nordrhein-Westfalen
              betekenis wanneer in Duitsland „geen voedings-
              behoefte” voor het product bestaat?                                                (Zaak C-318/03)
         b)   Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-                                      (2003/C 275/44)
              lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
              nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door
              de rechter slechts beperkt is te toetsen in over-
              eenstemming met het gemeenschapsrecht?                    Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
                                                                        heeft bij beschikking van 8 juli 2003, ingekomen ter griffie
    VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking              van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
         tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-               Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
         woordt en er in het onderhavige geval geen onver-              door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,
         enigbaarheid met de eisen van gezondheids-                     Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de
         bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning            Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
         voor het in de handel brengen van het product gel-             gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie
         dend worden gemaakt? Kan het aangevraagde al-                  van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
         gemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder                le beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 15.11.2003            NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 275/29
A.  1.   Is het litigieuze product                                               b)    Nadat bij richtlijn 2001/83/EG van het Euro-
                                                                                pees Parlement en de Raad van 6 november
         „E-400 (natürliches Vitamin E)”                                               2001 tot vaststelling van een communautair
                                                                                wetboek betreffende geneesmiddelen voor
         een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een                                 menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67; hierna:
         voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt                                „Wetboek”) in artikel 1, sub 2, tweede volzin
                                                                                (met betrekking tot geneesmiddelen met ge-
         deze kwalificatie voor alle lidstaten?
                                                                                neeskundige werking) het nieuwe begrip „fysio-
                                                                                logische functies” is ingevoerd, doet zich de
    2.   Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product                           vraag voor naar de betekenis van dit begrip en
         een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in                          hoe het zich verhoudt tot het begrip „farmaco-
         de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-                       logische werking”.
         de rechter zich met problemen geconfronteerd als die
         bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de verwijzende            III. Geldt het door het Hof in het arrest van 30 november
         rechter verwijst naar dievragen en de toelichting erop                  1983, Van Bennekom (C-227/82, Jurispr. blz. 3883)
         en verzoekt om beantwoording daarvan.                                   in punt 39 bij de algemene beoordeling van vitami-
                                                                                nepreparaten uitgesproken oordeel dat de invoer
B.  Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen — zoals                   van een in de lidstaat van productie als levensmiddel
    tot op heden — niet door het Hof maar door de nationale                      verhandelbaar product door afgifte van een vergun-
    rechter dient te worden beslist, zijn volgens de verwijzende                 ning voor het in de handel brengen mogelijk moet
    rechter de antwoorden op de volgende vragen bepalend:                        zijn, wanneer het in de invoerende lidstaat als
                                                                                geneesmiddel wordt beschouwd, doch verlening van
    I.   a)    Vindt de kwalificatie van het litigieuze product                  een handelsvergunning verenigbaar is met de eisen
               plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en twee-                  van gezondheidsbescherming, ook voor het onder-
               de alinea, juncto derde alinea, sub d, van veror-                 havige product en blijft het Hof, het latere gemeen-
               dening (EG) nr. 178/2002 van het Europees                         schapsrecht in aanmerking genomen bij zijn stand-
               Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot                      punt?
               vaststelling van de algemene beginselen en voor-
               schriften van de levensmiddelenwetgeving, tot                IV. a)     Voorzover het begrip „risico voor de gezond-
               oprichting van een Europese Autoriteit voor                             heid” bedoeld in vraag II of III of in verband
               voedselveiligheid en tot vaststelling van proce-                        met andere desbetreffende bepalingen van ge-
               dures voor voedselveiligheidsaangelegenheden                            meenschapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30
               (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisverordening”) dan                       EG, relevant is: Dient van het zogenoemde
               wel — na afloop van de omzettingstermijn op                             Upper-Safe-Level te worden uitgegaan of kan
               31 juli 2003 — overeenkomstig richtlijn 2002/                           daarvan worden afgeweken, bijvoorbeeld om-
               46/EG van het Europees Parlement en de Raad                             dat de betrokken stoffen ook reeds met de
               van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge                              voeding worden ingenomen en/of omdat mo-
               aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                             gelijk — althans bij langdurige inname — met
               inzake voedingssupplementen (PB L 183,                                  verschillende groepen consumenten en hun
               blz. 51; hierna: „voedingssupplementenricht-                            uiteenlopende mate van gevoeligheid rekening
               lijn”), en in voorkomend geval krachtens welke                          moet worden gehouden? Hoe dient het begrip
               onderdelen van de richtlijn?                                            „referentie-innames aan vitaminen en minera-
                                                                                len voor de bevolking” als bedoeld in artikel 5
                                                                                van de voedingssupplementenrichtlijn te wor-
         b)    Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
                                                                                den gedefinieerd?
               derde alinea, sub d, van de basisverordening
               toepasselijk is, doet zich de volgende vraag                      b)    Is een, naar nationaal recht door de rechter
               voor: is het juist dat het dominerende (objectie-                       slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
               ve) gebruiksdoel van het product niet meer                              heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
               beslissend is, maar dat integendeel een product                         — individuele — vaststelling van het Upper-
               dat zowel aan de voorwaarden voor een levens-                           Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —
               middel als aan die voor een geneesmiddel                                individuele — afwijkingen ervan in strijd met
               voldoet, juridisch altijd — uitsluitend — een                           het gemeenschapsrecht?
               geneesmiddel is? In hoeverre is hierbij de
               soort en in hoeverre het in het concrete geval               V.   a)    Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland
               betrokken product van belang?                                           van een product dat ten minste in een andere
                                                                                lidstaat als levensmiddel mag worden verhan-
    II.  a)    Hoe dient het voor de kwalificatie van produc-                          deld, van betekenis wanneer in Duitsland „geen
               ten — onder andere krachtens artikel 2, eerste                          voedingsbehoefte” voor het product bestaat?
               en tweede alinea, juncto derde alinea, sub d,
               van de basisverordening wezenlijke begrip „far-                   b)    Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-
               macologische werking” gemeenschapsrechte-                               lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
               lijk te worden gedefinieerd? Maakt met name                             nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door
               de noodzaak van een risico voor de gezondheid                           de rechter slechts beperkt is te toetsen in
               deel uit van de definitie?                                              overeenstemming met het gemeenschapsrecht?
 ---pagebreak--- C 275/30              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
     VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
          tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-
          woordt en er in het onderhavige geval geen onver-
          enigbaarheid met de eisen van gezondheids-                  1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
          bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning              binnen de gestelde termijn alle nodige wettelijke en
          voor het in de handel brengen van het product                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen voor de
          geldend worden gemaakt? Kan het aangevraagde                     omzetting in nationaal recht van richtlijn 91/439/EEG
          algemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder                van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (1),
          schending van het gemeenschapsrecht worden ge-                   de krachtens het EG-Verdrag en die richtlijn op haar
          weigerd, omdat het product volgens de Duitse                     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
          kwalificatie een geneesmiddel is, terwijl het in de
          lidstaat van productie als levensmiddel verhandel-
                                                                      2.   verweerster in de kosten te verwijzen.
          baar is? Is het in overeenstemming met het gemeen-
          schapsrecht, met name met de artikelen 28 en 30
          EG, om artikel § 47 a LMBG niet naar analogie op
          dergelijke geneesmiddelen toe te passen? Indien
          deze vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de
          Bondsrepubliek Duitsland zich zonder schending              Middelen en voornaamste argumenten
          van het gemeenschapsrecht onttrekken aan een
          bevel van de Duitse rechter tot vaststelling van een
          algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar                De Commissie is van mening dat de Duitse wetgeving op de
          analogie) met het argument, dat zij of de voor              volgende punten niet strookt met richtlijn 91/439/EEG:
          levensmiddelen bevoegde autoriteit, echter niet de
          voor geneesmiddelen bevoegde autoriteit, tegen-
          werpt dat, aangezien het volgens de Duitse kwalifica-       —    Minimumleeftijd voor de rechtstreekse toegang tot zware
          tie een geneesmiddel betreft, een algemeen besluit               motorrijwielen van de categorie A
          krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) niet mogelijk
          is omdat                                                         § 6, lid 2, tweede alinea, van de regeling inzake toelating
                                                                           van personen tot het wegverkeer (Fahrerlaubnisverord-
          a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling                nung 1998; hierna: „FeV”), schrijft voor de rechtstreekse
                van een algemeen besluit krachtens § 47 a                  toegang tot zware motorrijwielen van categorie A een
                LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,                  leeftijdsgrens van 25 jaar voor. Volgens artikel 6, lid 1,
                                                                           sub b, van richtlijn 91/439 is de leeftijdsgrens voor de
          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt                   rechtstreekse toegang 21 jaar.
     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
          beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan              —    Bevoegdheid voor het besturen van motorvoertuigen van
          met vragen over de kwalificatie van producten,                   categorie D+E met een bevoegdheid voor het besturen
          natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-                   van voertuigen van de categorieën C1+E en D
          sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor
          voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale                 Volgens § 6, lid 3, punt 6, FeV is het besturen van
          rechter gebonden aan eventuele door deze instantie               voertuigen van de categorie D+E met een rijbewijs voor
          verstrekte inlichtingen?                                         de categorieën C1+E en D geoorloofd, terwijl volgens
                                                                           artikel 5, lid 2, sub b, van de richtlijn uitdrukkelijk alleen
                                                                           motorvoertuigen van de categorie D+E met een rijbewijs
                                                                           voor de categorie C+E en D mogen worden bestuurd.
                                                                      —    Bevoegdheid voor het besturen van voertuigen van de
Beroep, op 2 september 2003 ingesteld door Commissie                       categorie D door houders van rijbewijzen voor de catego-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                        rieën C1, C1+E, C of C+E in bepaalde gevallen
                            Duitsland
                                                                           Volgens § 6, lid 4, FeV mogen houders van rijbewijzen
                       (Zaak C-372/03)                                     voor de categorieën C1, C1+E, C of C+E op het nationaal
                                                                           grondgebied voertuigen van de categorie D (autobussen
                                                                           en touringcars) zonder passagiers besturen, wanneer de
                       (2003/C 275/45)
                                                                           ritten alleen dienen tot controle van de technische staat
                                                                           van het voertuig of tot vervoer naar een andere plaats. De
                                                                           richtlijn maakt daarentegen geen onderscheid tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 personenvervoer en het besturen van een lege bus. Het
op 2 september 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                  besturen van voertuigen van de categorie D zonder
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   passend rijbewijs is in de richtlijn niet geregeld, maar kan
vertegenwoordigd door Gerald Braun en Wouter Wils, leden                   om praktische redenen voor de controle van de technische
van de juridische dienst van de Commissie van de Europese                  staat na de uitvoering van reparaties worden geaccepteerd.
Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                   Een verdergaande machtiging voor het besturen van


title: Zaak T-329/11: Beroep ingesteld op 20 juni 2011 — TM.E./Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/37

         Beroep ingesteld op 20 juni 2011 — TM.E./Commissie
   (Zaak T-329/11)
   2011/C 252/84
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: TM.E. SpA — Termomeccanica Ecologia (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: C. Malinconico, S. Fidanzia en A. Gigliola, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Europese Commissie van 20 april 2011 waarbij is vastgesteld dat het niet nodig is dat tegen Roemenië een procedure wegens niet-nakoming wordt ingeleid als gevolg van schending van de communautaire beginselen en richtlijnen betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten alsmede van de „Pratical Guide to contract procedures financed from the General Budget of the European Communities in the context of external actions”;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van 18 955 106 EUR dan wel van een hoger of een lager bedrag dat het Gerecht billijk oordeelt, ter vergoeding van de schade die TM.E. als gevolg van de schending van het gemeenschapsrecht door de Europese Commissie zelf heeft geleden;

               —

               subsidiair, de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van 3 791 021 EUR dan wel van een hoger of een lager bedrag dat het Gerecht billijk oordeelt, ter vergoeding van de schade die TM.E. wegens het verlies van een kans heeft geleden;

               —

               meer subsidiair, de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die het gevolg is van de vertraging die de Europese Commissie bij de uitoefening van haar taken heeft opgelopen en kan worden begroot op het totale bedrag aan door TM.E. gedragen juridische kosten, namelijk 73 044,32 EUR, dan wel een hoger of een lager bedrag dat het Gerecht billijk oordeelt;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van de brief van de Europese Commissie van 20 april 2011, waarin het heet dat het niet nodig is tegen Roemenië een procedure wegens niet-nakoming in te leiden op grond van schending van de communautaire beginselen en richtlijnen betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten alsmede van de door de Commissie zelf opgestelde „Pratical Guide to contract procedures for UE external actions” (hierna: „PRAG”), en tot vergoeding van de schade die de gemeenschapsinstelling bij de uitoefening van haar taken heeft veroorzaakt.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van de wezenlijke vormvoorschriften van de PRAG en aan schending van de Verdragen of van toepassingsregels daarvan
               Bij de bestreden beschikking heeft de Europese Commissie nagelaten, een met redenen omkleed advies te formuleren over de duidelijke en ernstige onregelmatigheden die naar aanleiding van de aanbestedingsprocedure voor het project „Bucharest Wastewater Treatment Plant Rehabilitation: Stage I ISPA 2004/RO/16/P/PE/003-03” waren gelaakt, en heeft zij derhalve verzuimd, een procedure wegens niet-nakoming tegen Roemenië in te leiden en bovendien de in het kader van de betrokken aanbestedingsprocedure betaalde gemeenschapsgelden terug te vorderen.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften en van de PRAG alsmede aan onjuiste opvatting van de feiten
               De bestreden beschikking is onrechtmatig, aangezien de Commissie, doordat zij de gelaakte feiten onjuist heeft opgevat, is voorbijgegaan aan de duidelijke procedurefouten die door de Primaria Municipiului Bucaresti zijn gemaakt. Concreet heeft voornoemde instantie verzoeksters offerte eerst afgewezen op grond dat deze uit economisch oogpunt onregelmatig zou zijn geweest; na te hebben vastgesteld dat zij een ernstige onrechtmatigheid had begaan, heeft zij vervolgens geprobeerd het reeds genomen besluit te rechtvaardigen door gebreken die de offerte uit technisch oogpunt zou hebben vertoond. Verder heeft de Commissie geen rekening gehouden met het feit dat in de procedure voor de Roemeense rechter het verzoek om nietigverklaring van de overeenkomst, op grond dat 7,3 miljoen EUR aan zegelbelasting onbetaald zou zijn gebleven, niet is onderzocht, wat in strijd is met de rechten van de verdediging en de gemeenschapsbeginselen.

               3)

               Derde middel, betreffende het feit dat de Commissie geen standpunt heeft ingenomen over andere gestelde inbreuken
               In de bestreden brief heeft de Europese Commissie verzuimd in te gaan op de andere onder haar aandacht gebrachte aspecten. In het bijzonder is niet in overweging genomen dat verzoekster in eerste aanleg is berecht door dezelfde rechter als die welke het verzoek bij een vonnis dat nadien in hoger beroep is herzien, niet-ontvankelijk had verklaard, en dus door een rechter die niet onpartijdig was en zich onbevoegd had moeten verklaren, aangezien dit een stellige en duidelijke schending vormt van de rechten van de verdediging, de gemeenschapsbeginselen en artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens. Aangaande de schadevordering stelt verzoekster ten slotte dat het stilzitten van de Commissie alsmede het niet terugvorderen van de in het kader van het betrokken project aan Roemenië betaalde gemeenschapsgelden, zware economische schade heeft veroorzaakt wegens niet-uitvoering van de aanbestedingsovereenkomst, dan wel wegens het verlies van de kans dat deze overeenkomst aan verzoekster zou worden toegewezen, en hoe dan ook schade wegens vertraging heeft meegebracht, waardoor verzoekster ertoe was genoopt een dure procedure voor de Roemeense rechterlijke instanties te voeren.


title: Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Swedish Match Advertising Products NV/SA tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-599/97)

text:
20.2.98              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 55/31
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Swedish                  europeÂenne des fabricants d'allumettes (FEFA). Deze wei-
Match Advertising Products NV/SA tegen Raad van de                  gering vormt een inbreuk op artikel 7, lid 4, onder a), aan-
                        Europese Unie                               gezien inachtneming van het recht op een ¹fair hearingº
                      (Zaak T-599/97)                               een rechtsplicht is voor de Gemeenschapsinstellingen en
                                                                    niet alleen voor de partijen. Deze weigering is eveneens in
                         (98/C 55/61)                               strijd met het vereiste van transparantie, dat in artikel 7,
                                                                    lid 4, onder a), en artikel 8, lid 2, onder b), besloten ligt.
                                                                    Voorts heeft de Commissie het in artikel 7, lid 4, onder b),
                     (Procestaal: Engels)                           neergelegde recht op een ¹fair hearingº van verzoekster
                                                                    geschonden, door belangrijke informatie voor het defini-
                                                                    tieve bedrag van het aan een Japanse concurrent opgelegde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   antidumpingrecht niet mee te delen.
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep tegen
Raad van de Europese Unie ingesteld door Swedish Match
Advertising Products NV/SA, vertegenwoordigd door F. M.             Voorts stelt zij schending van artikel 2 van de basisveror-
Rodero López en D. Mutti, domicilie gekozen hebbende te             dening, doordat de Gemeenschapsinstellingen de feiten
Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des                   kennelijk onjuist hebben beoordeeld.
Bains 14a.
                                                                    Ten slotte is artikel 190 van het EG-Verdrag geschonden.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 De Raad heeft haar argumenten van de hand gewezen met
                                                                    als enige motivering, dat het onderzoek iets anders had
                                                                    uitgewezen dan door haar was gesteld. Uit de bestreden
Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2025/97 van de                 verordening is enkel op te maken, dat haar bezwaren tegen
     Raad (1) gedeeltelijk nietig te verklaren, met toepassing      de bevindingen inzake dumping zijn afgewezen. Niet
     van artikel 174, tweede alinea, van het EG-Verdrag,            blijkt, hoe de Raad op basis van zijn onjuiste berekening
     aangezien dit beroep niet strekt tot nietigverklaring          van de dumpingmarge van een Japanse concurrent tot het
     van de geldende antidumpingrechten, maar tot vervan-           Ð volstrekt ondoeltreffende Ð antidumpingrecht voor
     ging ervan door hogere antidumpingrechten op de                deze onderneming is gekomen.
     invoer van reclamelucifers van oorsprong uit Japan;
                                                                    (1) PB L 284 van 16.10.1997, blz. 284.
Ð de gevolgen van huidige antidumpingrechten te hand-               (2) PB L 209 van 2.8.1988, blz. 1.
     haven overeenkomstig artikel 174 van het EG-Verdrag
     totdat de bevoegde instellingen de met dit beroep
     beoogde nieuwe maatregelen hebben getroffen;
Ð verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                    Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door O. Plug
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-608/97)
                                                                                (98/C 55/62)
Op 15 oktober 1997 heeft de Raad bij Verordening (EG)
nr. 2025/97 een definitief antidumpingrecht ingesteld op
de invoer van lucifers met reclameboodschappen, van oor-                                  (Procestaal: Frans)
sprong uit Japan, en het ingestelde voorlopige recht defini-
tief ingevorderd. De hoogte van het recht op de nettoprijs
franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
43,2 %, uitgezonderd voor de invoer van producten die               Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep tegen
door bepaalde nader genoemde ondernemingen zijn ver-                Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
vaardigd en uitgevoerd; voor deze ondernemingen be-                 door O. Plug, wonende te Thônex (Zwitserland), vertegen-
draagt het recht tussen 9,9 en 27,8 %.                              woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te
                                                                    Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                    Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.
Volgens verzoekster zijn deze rechten niet hoog genoeg om
de aanzienlijke schade die de bedrijfstak van de Gemeen-
schap en in het bijzonder verzoekster zelf nog steeds lijdt,        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
op te heffen. Zij vordert derhalve, dat de bevoegde instel-
lingen de huidige rechten vervangen door hogere.
                                                                    Ð nietig te verklaren het in de brief van het tot aanstel-
                                                                         ling bevoegde gezag van 14 januari 1997 vervatte
Zij stelt schending van artikel 7, lid 4, onder a), en                   besluit en, voor zoveel nodig, het op 12 september
artikel 8, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/              1997 genomen en op 22 september 1997 officieel ter
88 (2) (hierna: ¹basisverordeningº), doordat de Commissie                kennis gebrachte uitdrukkelijke besluit tot afwijzing
geweigerd heeft gegevens te verstrekken aan de FeÂdeÂration              van verzoekers klacht;


title: Zaak T-274/07: Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Zhejiang Harmonic Hardware Products/Raad

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/15

         Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Zhejiang Harmonic Hardware Products/Raad
   (Zaak T-274/07)
   (2007/C 223/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd (Zhejiang, China) (vertegenwoordiger: R. MacLean, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van Verordening (EG) nr. 452/2007 van de Raad van 23 april 2007 nietig te verklaren, voor zover deze op de verzoekende partij toepasselijk is; en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, die in de Volksrepubliek China strijkplanken en de belangrijkste onderdelen daarvan vervaardigt, verzoekt om nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 452/2007 van de Raad van 23 april 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Oekraïne (1), voor zover deze maatregelen op haar van toepassing zijn.
   Ter ondersteuning van haar verzoek voert verzoekster, ten eerste, aan dat de gemeenschapsinstellingen artikel 2, lid 7, sub b en c, van de basisverordening (2) hebben geschonden doordat de Commissie een voorstel voor antidumpingmaatregelen aan de Raad heeft voorgelegd, dat is gebaseerd op de onjuiste stelling dat verzoekster niet voldoet aan de in artikel 2, lid 7, sub c, uiteengezette criteria inzake het op marktvoorwaarden opereren.
   Ten tweede betoogt verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen artikel 20, leden 4 en 5, van de basisverordening, alsook haar recht om te worden gehoord hebben geschonden doordat haar slechts een termijn van zes dagen is toegekend om te antwoorden op de herziene tekst van de definitieve kennisgevingsbrief van de Commissie.
   Ten derde stelt verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen artikel 8 van de basisverordening hebben geschonden doordat zij onvoldoende rekening hebben gehouden met de door verzoekster voorgestelde prijsverbintenissen.
   Ten slotte beweert verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen artikel 5, lid 2, sub a, van de basisverordening hebben geschonden doordat zij de identiteit van de klager die aan de oorsprong ligt van het onderzoek dat tot de bestreden verordening heeft geleid, niet hebben bekendgemaakt.

      (1)  PB L 109, blz. 12.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak C-193/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2013 door nfon AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-283/11, Fon Wireless Ltd./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/5

         Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2013 door nfon AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-283/11, Fon Wireless Ltd./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-193/13 P)
   2013/C 189/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: nfon AG (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Fon Wireless Ltd.

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij is vastgesteld dat gevaar voor verwarring met het oudere gemeenschapsbeeldmerk nr. 4719738 „fon” bestaat;

               —

               verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de onderhavige hogere voorziening wordt opgekomen tegen het arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 in zaak T-283/11, waarbij het Gerecht de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 18 maart 2011 (zaak R 1017/2009-4) in een oppositieprocedure tussen Fon Wireless Ltd.en nfon AG aldus heeft herzien dat het door nfon AG bij de kamer van beroep ingestelde beroep is verworpen.
   Rekwirante voert met het enige middel van haar hogere voorziening aan dat artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) is geschonden. De vraag is of sprake is van gevaar voor verwarring in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 dient globaal te worden beoordeeld, met inaanmerkingneming met alle relevante omstandigheden van het concrete geval. Zij stelt dat dit vereiste in drie opzichten niet is nageleefd. Ten eerste zijn bij de vergelijking van de tekens de elementen van de conflicterende merken die hun onderscheidend vermogen verlenen, rechtens onjuist vastgesteld. Ten tweede is automatisch ervan uitgegaan dat sprake was van gevaar voor verwarring. Ten derde is het gevaar voor verwarring niet globaal beoordeeld, aangezien onvoldoende rekening is gehouden met het feit dat het merkbestanddeel „fon” slechts weinig onderscheidend vermogen heeft.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door SA Smanor, Hubert en Monique Ségaud tegen het arrest, op 16 februari 1998 in zaak T-182/97 tussen SA Smanor, Hubert en Monique Ségaud en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-103/98 P)

text:
30.5.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 166/11
          i)  is het criterium voor de vaststelling van de                bestuursarchieven bevinden, worden meegedeeld aan
              aftrekbare voorbelasting verschillend naarge-               de Commissie en het Hof van Justitie, teneinde over
              lang artikel 17, lid 2, lid 3, dan wel lid 5 van            alle bewijzen te beschikken.
              toepassing is (en zo ja, in welke opzichten ver-
              schillend), en                                         Middelen en voornaamste argumenten
          ii) is een belastingplichtige als hierboven bedoeld
              gerechtigd alle voorbelasting af te trekken die        Ð schending van het beginsel van bescherming van het
              hij over de door hem gebruikte diensten heeft               gewettigd vertrouwen;
              voldaan, op grond dat de aanwending van die
              diensten een consequentie was van een door             Ð schending van het beginsel van de gelijkheid van pro-
              die belastingplichtige verrichte handeling als              cespartijen door ontkoppeling van de bewijsmiddelen;
              bedoeld in artikel 17, lid 2, of artikel 17, lid 3,
              met name artikel 17, lid 3, onder c)?                  Ð schending van het beginsel van gelijke behandeling,
                                                                          dat verbiedt soortgelijke situaties verschillend of ver-
(1) Eerste richtlijn 67/227/EEG van de Raad van 11 april 1967             schillende situaties gelijk te behandelen;
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting (PB nr. 71 van 14.4.1967, blz. 1301).      Ð schending van de rechtspraak over het Gemeenschaps-
(2) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977              recht.
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belas-
    ting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
    L 145 van 13.6.1997, blz. 1).
                                                                     Verzoek van het Tribunal administratif de Dijon (Eerste
                                                                     kamer) van 24 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                     in het geding tussen SocieÂteÂ CRT France International en
                                                                             de Directeur reÂgional des impôts de Bourgogne
Hogere voorziening, op 14 april 1998 ingesteld door SA
                                                                                (Zaak C-109/98)
Smanor, Hubert en Monique SeÂgaud tegen het arrest, op
16 februari 1998 in zaak T-182/97 tussen SA Smanor,                                            (98/C 166/18)
Hubert en Monique SeÂgaud en de Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eer-
                                                                     Het Tribunal administratif de Dijon (Eerste kamer) heeft
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                     bij beschikking van 24 maart 1998, ingekomen ter griffie
                             Kamer)
                                                                     van het Hof van Justitie op 15 april 1998, in het geding
                        (Zaak C-103/98 P)                            tussen SocieÂteÂ CRT France International en de Directeur
                          (98/C 166/17)                              reÂgional des impôts de Bourgogne, het Hof van Justitie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
                                                                     dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 14 april 1998 hogere voorziening ingesteld door SA             Staan de bepalingen van de artikelen 9, 12 en 95 EG-Ver-
Smanor, Hubert en Monique SeÂgaud, vertegenwoordigd                  drag eraan in de weg, dat de nationale autoriteiten de
door L. Roques, advocaat te Val de Marne, domicilie                  fabrikanten, importeurs en personen die in Frankrijk zend-
gekozen hebbende te CreÂteil, Rue du GeÂneÂral de Larminat           ontvangapparaten leveren die de vrije kanalen gebruiken,
9, tegen het arrest, op 16 februari 1998 in zaak T-182/97            een heffing overeenkomstig de regeling van artikel 302 bis
tussen SA Smanor, Hubert en Monique SeÂgaud en de                    X van de Code geÂneÂral des Impôts opleggen?
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede Kamer).
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage:
                                                                                Doorhaling van zaak C-50/97 (1)
                                                                                (98/C 166/19)
Ð te verklaren, dat de beschikking van het Gerecht van
     16 februari 1998 een kennelijk verkeerde beoordeling
     bevat;                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 oktober
                                                                     1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-50/97
Ð te verklaren, dat de Commissie in de conclusie van                 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Almelo om
     haar brief van 21 mei 1997 een beoordelingsfout heeft           een prejudicieÈle beslissing): J. Blauw e.a. tegen Gavema
     gemaakt;                                                        BV.
Ð hun vordering toe te wijzen om in het kader van de                 (1) PB C 94 van 22.3.1997.
     gelijkheid van procespartijen te gelasten dat de stukken
     betreffende de zaak Smanor die zich in de Franse


title: Zaak T-87/02: Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/53
      enkel de beoordelingsmethode van het steunelement is,             —      subsidiair, nietig te verklaren de eerste volzin van artikel 3
      op onjuiste wijze gelijk met het begrip steun voor de                    van de beschikking;
      investeringen of voor het scheppen van arbeidsplaatsen.
      Dat het steunbedrag niet a priori als een percentage van          —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
      de investeringen of van de loonkosten wordt bepaald,
      betekent geenszins dat dit niet a posteriori kan worden
      vastgesteld ten einde na te gaan dat het voor regionale
      steun geldende plafond, dat overeenkomstig de kaart van           Middelen en voornaamste argumenten
      gesteunde regio’s is toegestaan, niet wordt overschreden.
                                                                        Verzoeker komt op tegen beschikking C(2001) 4448 def. van
e)    Subsidiair ten opzichte van alle overige middelen, de
      terugvorderingsbeschikking (artikel 3, eerste volzin, van         de Commissie van 20 december 2001, waarbij als met
      de bestredne beschikking) schendt artikel 14, lid 1,              de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun is
                                                                        aangemerkt de vrijstelling van vennootschapsbelasting die
      laatste volzin, van verordening nr. 659/1999, gezien de
      buitengewone omstandigheden waarvan in het onderha-               voortvloeit uit artikel 14 van Norma Foral 5/1993 van
      vige geval sprake is (duur van de inleidende onderzoekfase        24 juni 1993 houdende dringende fiscale maatregelen inzake
                                                                        investeringssteun en steun ter bevordering van het bedrijfsle-
      meer dan 79 maanden). Het feit dat de Commissie de
      bestreden belastingregeling in 1994 onderzocht en geen            ven (Boletı́n Oficial de Bizkaia nr. 154, van 7.7.1993), volgens
      ongunstige beschikking ten aanzien daarvan gaf, wekte             hetwelk een vrijstelling van vennootschapsbelasting geldt voor
                                                                        de ondernemingen die tussen de inwerkingtreding van deze
      een gewettigd vertrouwen dat deze regeling in overeen-
      stemming met het gemeenschapsrecht werd geacht, zodat             Norma Foral en 31 december 1994 worden opgericht, mits zij
                                                                        meer dan 80 miljoen peseta’s (480 810 euro) in materiële
      artikel 3 van de bestreden beschikking het rechtszeker-
                                                                        vaste activa investeren, ten minste tien arbeidsplaatsen creëren
      heids- en het vertrouwensbeginsel schendt.
                                                                        en hun bedrijfsactiviteit beginnen met een gestort kapitaal van
                                                                        ten minste 20 miljoen ESP (120 202 euro).
                                                                        De middelen die verzoekers tot staving van hun vorderingen
                                                                        hebben aangevoerd, zijn identiek aan die van zaak T-86/02.
Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio
Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio
                                                                        Histórico de Guipuzcoa — Diputación Foral de Guipuzcoa
                         (Zaak T-87/02)                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (2002/C 144/105)                                                           (Zaak T-88/02)
                                                                                (2002/C 144/106)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen
Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia, Bizkaia           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabarrı́a en               Histórico de Guipuzcoa — Diputación Foral de Guipuzcoa,
M. Morales Isasi, advocaten.                                            Guipuzcoa (Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabar-
                                                                        rı́a en M. Morales Isasi, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           —      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      20 december 2001 betreffende de steunregeling die                        20 december 2001 betreffende de steunregeling die
      Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal                Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal
      pas opgerichte ondernemingen in Bizkaia;                                 pas opgerichte ondernemingen in Guipuzcoa;


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 april 2003 in zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp — Afdoening zonder beslissing")

text:
19.7.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 171/25
B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot nietigverklaring                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
van het beoordelingsrapport van verzoeker voor het jaar 2001,                                             AANLEG
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,                                        van 8 april 2003
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 20 mei
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 in zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp —
2)     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                                  Afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2003/C 171/41)
( 1) PB C 202 van 24.8.2002.
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co.
                                                                            KG, gevestigd te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                            D. Reich, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                               AANLEG                                       tigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci), betreffende een beroep
                                                                            strekkende tot nietigverklaring van beschikking 2002/468/EG
                          van 3 april 2003                                  van de Commissie van 15 januari 2002 betreffende de
                                                                            staatssteun die Duitsland ten gunste van Klausner Nordic
in zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm tegen Commis-                      Timber GmbH & Co. KG, Wismar, Mecklenburg-Voor-Pomme-
            sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                         ren, heeft verleend (PB L 165, blz. 15), heeft het Gerecht
                                                                            (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                            kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en
(Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Niet-                           M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 8 april 2003 een
                          ontvankelijkheid)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (2003/C 171/40)                                  1.     Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.
                                                                            2.     De Commissie wordt verwezen in de kosten, die van de procedure
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                in kort geding daaronder begrepen.
                                                                            (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
In zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm, wonende te
Stockholm, vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en
K. Devolvé, advocaten, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en V. Joris), betref-
fende een beroep tot vergoeding van de materiële en immate-
riële schade die verzoekster inzonderheid heeft geleden door                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
de duur van de behandeling van een door haar ingediende
                                                                                AANLEG
klacht, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: N.J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A.W.H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 3 april 2003 een beschikking                                        van 27 maart 2003
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            in zaak T-163/02: Montan Gesellschaft Voss mbH
                                                                            Stahlhandel e.a. tegen Commissie van de Europese Ge-
1)     Op het beroep tot nietigverklaring behoeft niet meer te worden                                meenschappen ( 1)
       beslist.
                                                                            (Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing
2)     Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk ver-         — Beroep tot schadeloosstelling — Ontvankelijkheid —
       klaard.                                                                            Exceptie gevoegd met zaak ten gronde)
3)     De Commissie zal de helft van de kosten van verzoekster
                                                                                (2003/C 171/42)
       alsmede haar eigen kosten dragen. Verzoekster zal de andere
       helft van haar eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                            In zaak T-163/02, Montan Gesellschaft Voss mbH Stahlhandel,
                                                                            gevestigd te Planneg (Duitsland), Jepsen Stahl GmbH, gevestigd


title: Zaak C-618/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 1 december 2011 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 1 december 2011 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-618/11)
   2012/C 49/26
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TVI Televisão Independente SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 16, lid 1, CIVA, zoals uitgelegd in de bestreden beslissing (in die zin dat de heffing voor de uitzending van commerciële reclame samenhangt met de verrichting van reclamediensten en dus voor de btw-heffing moet worden opgenomen in de grondslag voor de belasting van de dienstverrichting) verenigbaar met artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) van de Raad (1) (thans artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG (2) van de Raad van 28 november 2006), inzonderheid met het begrip „wat de leverancier of dienstverrichter voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen”?

               2)

               Is artikel 16, lid 6, sub c, CIVA, zoals uitgelegd in de bestreden beslissing (in die zin dat de heffing voor de uitzending van commerciële reclame niet een bedrag is dat namens en voor rekening van de ontvanger van de dienst wordt betaald, ook al wordt zij boekhoudkundig als doorlopende post geboekt en is zij bestemd om te worden afgedragen aan openbare lichamen, zodat zij voor de btw-heffing niet moet worden uitgesloten van de belastbare grondslag), verenigbaar met artikel 11, A, lid 3, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388) van de Raad (thans artikel 79, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006), inzonderheid met het begrip „door een belastingplichtige van de afnemer als terugbetaling van in naam en voor rekening van laatstgenoemden gemaakte kosten ontvangen bedragen die in de boekhouding van de belastingplichtige als doorlopende posten voorkomen”?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-436/01: Beroep, op 12 november 2001 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk België

text:
19.1.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 17/9
2.    het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten.              Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die
                                                                      in zaak C-435/01 (3); de in artikel 2 van richtlijn 98/81/CE
Middelen en voornaamste argumenten                                    gestelde termijn is op 5 juni 2000 verstreken.
                                                                      (1) PB 1999, L 93, blz. 27.
                                                                      (2) PB 1990, L 117, blz. 1.
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 EG, derde            (3) Zie blz. 8 van dit Publicatieblad.
lid, zijn de Lid-Staten verplicht de nodige maatregelen vast te
stellen om te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd
zijn, en wel vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen
gestelde termijn. Deze in artikel 21, lid 1, van richtlijn 96/61
gestelde termijn is op 30 oktober 1999 verstreken zonder dat
België de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
                                                                      Beroep, op 20 november 2001 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
(1) PB 1996, L 257, blz. 26.                                                                            bliek
                                                                                (Zaak C-450/01)
                                                                                (2002/C 17/15)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 12 november 2001 ingesteld door de Commis-                 op 20 november 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                             rijk België                              vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, juridisch ad-
                                                                      viseur.
                         (Zaak C-436/01)
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                      dat het den Hove behage:
                          (2002/C 17/14)
                                                                      —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                            binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                            telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
                                                                            voldoen aan richtlijn 1999/8/EG van de Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  18 februari 1999 tot wijziging van richtlijn 66/402/EEG
op 12 november 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                   van de Raad betreffende het in de handel brengen van
België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    zaaigranen (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn
vertegenwoordigd door H. van Lier, als gemachtigde.                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    dat het Koninkrijk België, door niet binnen de voorge-
      schreven termijnen al de nodige wettelijke en bestuurs-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan        Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
      Richtlijn 98/81/EG (1) van de Raad van 26 oktober 1998          oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
      tot wijziging van Richtlijn 90/219/EEG (2) betreffende het      verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
      ingeperkt gebruik van genetisch gemodificeerde micro-           lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
      organismen, of in ieder geval door die bepalingen niet
      aan de Commissie mede te delen, de verplichtingen niet
      is nagekomen die voor deze Lid-Staat uit genoemde               Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
      richtlijn voortvloeien.                                         treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                      welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
                                                                      uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
2.    het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten.              voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.


title: Verzoeken van het Tribunale di Trento van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige gedingen tussen 1. Ministero delle Finanze en Cotonificio del Trentino SpA (C-371/96) en 2. Ministero delle Finanze en Merkur Chemical Srl (C-373/96) (Zaken C-371/96 en C-373/96)

text:
Nr . C 40/8               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8 . 2 . 97
    b ) alleen voor die indicaties waarvoor produkt A sedert                       d ) voor een doseringsvorm en/of dosis en/of doserings
          zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                              schema van een andere categorie, en, zo ja ,
          overeenkomstig de geldende communautaire bepa                               welke ?
          lingen, of
                                                                          4 . Is het voor het antwoord op de vragen 2 en/of 3 relevant,
     c ) uitsluitend :                                                             dat de oorspronkelijke of summiere aanvragen om
          1 . voor die indicaties waarvoor produkt A sedert                        verkoopvergunningen werden ingediend vóór 16 maart
                zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                    1995 , datum van inwerkingtreding van Verordening
                overeenkomstig de geldende communautaire                           ( EG ) nr . 541 /95 ?
                bepalingen , en
                                                                          5 . Gelet op de antwoorden op de vragen 1 tot en met 4 , is
          2 . die indicaties waarvoor produkt A sedert een                         artikel 4, tweede alinea , punt 8 , onder a ), iii ), ongeldig
                kortere tijd is toegelaten , en waarvoor niet om                   wegens onverenigbaarheid met het beginsel van de
                een nieuwe verkoopvergunning moest worden                          bescherming van innovaties en/of het discriminatiever
                verzocht overeenkomstig bijlage II bij Verorde                    bod en/of het evenredigheidsbeginsel en/of de bescher
                ning ( EG ) nr . 541 /95 van de Commissie van                      ming van het eigendomsrecht ?
                10 maart 19 95 betreffende het onderzoek van
                wijzigingen in de voorwaarden van een vergun             (') PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .
                ning om een geneesmiddel in de handel te                  ( 2 ) PB nr . L 55 van 11 . 3 . 1995 , blz . 7 .
                brengen , die door een bevoegde instantie van een
                Lid-Staat is afgegeven ( 2 ), of ( naar gelang van het
                geval ) waarvoor een dergelijke aanvraag niet
                nodig was geweest indien bedoelde verordening
                van toepassing was geweest op het tijdstip dat de
                betrokken indicatie werd toegevoegd in het
                kader van de verruiming van een bestaande                 Verzoeken van het Tribunale di Trento van 24 oktober
                vergunning, of                                             1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige
                                                                          gedingen tussen 1 . Ministero delle Finanze en Cotonificio
      d ) voor een andere categorie indicaties, en, zo ja ,               del Trentino SpA ( C-371 /96 ) en 2 . Ministero delle Finanze
           welke ?
                                                                                en Merkur Chemical Sri ( C-3 73/96 )
                                                                                ( Zaken C-371 /96 en C-373/96 )
3 . Kan produkt B overeenkomstig artikel 4 , tweede alinea ,
      punt 8 , onder a ), iii ), van Richtlijn 65 /65/EEG ( zoals                                        ( 97/C 40/ 16 )
      gewijzigd ) worden toegelaten voor :
      a ) alle doseringsvormen en/of doses en/of doserings                Bij beschikkingen van 24 oktober 1996 ( ingekomen ter
           schema 's waarvoor produkt A in de betrokken                    griffie van het Hof van Justitie op 25 november 1996 ) heeft
           Lid-Staat is toegelaten op de datum van de aanvraag             het Tribunale di Trento, in de aldaar aanhangige gedingen
                                                                           tussen 1 . Ministero delle Finanze en Cotonificio del Tren
           voor produkt B, of
                                                                           tino SpA ( C-371 /96 ) en 2 . Ministero delle Finanze en
      b ) uitsluitend voor die doseringsvormen en/of doses                 Merkur Chemical Sri ( C-373/96 ), het Hof van Justitie van
           en/of doseringsschema 's waarvoor produkt A sedert              de Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële
           zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten                 vraag gesteld :
           overeenkomstig de geldende communautaire bepa
           lingen, of                                                       Staat het Gemeenschapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof
      c ) uitsluitend :                                                    van Justitie in het arrest van 25 juli 1991 ( zaak C-208/90 ,
                                                                            Emmott )('), eraan in de weg, dat de Italiaanse Staat in het
            1 . voor die doseringsvormen en/of doses en/of                  kader van een door een vennootschap tegen hem ingestelde
                 doseringsschema 's waarvoor produkt A sedert               vordering tot terugbetaling van hetgeen is betaald ter zake
                 zes/tien jaar in de Europese Unie is toegelaten            van belastingen die door artikel 10 van Richtlijn 69/
                 overeenkomstig de geldende communautaire                   335/EEG van de Raad ( 2 ) zijn verboden , zich beroept op een
                 bepalingen , en                                            nationaalrechtelijke vervaltermijn voor verzoeken om
                                                                            terugbetaling, die ingevolge artikel 13 , lid 2 , van DPR
           2 . die doseringsvormen en/of doses en/of dose                  nr . 641 van 26 oktober 1972 begint te lopen vanaf de dag
                 ringsschema 's waarvoor produkt A sedert kor              waarop bedoelde belastingen onverschuldigd zijn betaald ,
                 tere tijd is toegelaten, en waarvoor niet om een           en niet vanaf het moment waarop de Italiaanse Staat, door
                 nieuwe verkoopvergunning moest worden ver                 latere afschaffing van de met artikel 10 van genoemde
                 zocht overeenkomstig bijlage II bij Verordening            richtlijn strijdige belasting, de tegen de richtlijn indruisende
                 ( EG ) nr . 541 /95 , of ( naar gelang van het geval )     regeling heeft afgeschaft ?
                 waarvoor een dergelijke aanvraag niet nodig was
                 geweest indien de betrokken verordening van                 (') Jurisprudentie 1991 , blz L4269 .
                 toepassing was geweest op het tijdstip dat de               ( 2 ) PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
                 doseringsvorm en/of dosis en/of het doserings
                 schema werd toegevoegd in het kader van de
                 verruiming van een bestaande vergunning, of


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2002 in zaak T-323/99: Industrie Navali Meccaniche Affini SpA (INMA) en Italia Investimenti SpA (Itainvest) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Scheepsbouw — Begrip steunmaatregelen — Motiveringsgebrek")

text:
15.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/39
1)    Verwerpt het beroep.                                               3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten
      van verweerster en van interveniënte.                              (1) PB C 6 van 8.1.2000.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 februari 2002
                        van 21 maart 2002
                                                                         in zaak T-323/99: Industrie Navali Meccaniche Affini
                                                                         SpA (INMA) en Italia Investimenti SpA (Itainvest) tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-231/99: Colin Joynson tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Staatssteun — Scheepsbouw — Begrip steunmaatregelen
                                                                                — Motiveringsgebrek”)
(„Mededinging — Bierleveringscontracten — Individuele
             vrijstelling — Artikel 81, lid 3, EG”)
                                                                                (2002/C 144/83)
                         (2002/C 144/82)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         In zaak T-323/99, Industrie Navali Meccaniche Affini SpA
                                                                         (INMA), gevestigd te La Spezia (Italië), in vereffening, vertegen-
In zaak T-231/99, Colin Joynson, woonachtig te Manchester
                                                                         woordigd door S. Capparucci, en Italia Investimenti SpA
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door B. Bedford,
                                                                         (Itainvest), gevestigd te Rome (Italië), in de onderhavige
barrister, S. Ferdinand, J. Kelly, A. Oliver, E. Bonner-Evans,
                                                                         procedure vertegenwoordigd door G. M. Roberti en F. Sciau-
T. Malyn en M. Noble, solicitors, tegen Commissie van de
                                                                         done, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Wiedner en
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
N. Khan), ondersteund door Bass plc, gevestigd te Londen
                                                                         tigden: K.-D. Borchardt en, A. Abate en E. Cappelli, vervolgens,
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Farquhar-
                                                                         Abate en G. Conte), betreffende een verzoek tot nietigverkla-
son, J. Block en N. Green, solicitors, domicilie gekozen
                                                                         ring van beschikking 2000/262/EG van de Commissie van
hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                         20 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Italië via de
klaring van beschikking 1999/437/EG van de Commissie van
                                                                         overheidsholding Itainvest heeft toegekend aan de INMA-
16 juni 1999 inzake een procedure op grond van artikel 81
                                                                         scheepswerf (PB 2000, L 83, blz. 21), heeft het Gerecht
EG (zaak IV/36.081/F3 — Bass) (PB L 186, blz. 1), heeft het
                                                                         (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Lindh,
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
                                                                         kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, J. D. Cooke, M. Vilaras
kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:
                                                                         en N. J. Forwood, rechters; griffier: J. Palacio González,
J. Palacio González, administrateur, op 21 maart 2002 een
                                                                         administrateur, op 26 februari 2002 een arrest gewezen
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                         1)    Verklaart nietig beschikking 2000/262/EG van de Commissie
                                                                               van 20 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Italië via de
2)    Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten en in die van de                 overheidsholding Itainvest heeft toegekend aan de INMA-
      Commissie.                                                               scheepswerf.
 ---pagebreak--- C 144/40               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.6.2002
2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in die van           3)    Verstaat dat de interveniënten hun eigen kosten dragen.
      verzoeksters.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                               (1) PB C 102 van 8.4.2000.
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 26 februari 2002
                                                                                van 27 februari 2002
in zaak T-17/00: Willi Rothley e.a. tegen Europees Parle-
                               ment (1)
                                                                         in zaak T-34/00: Eurocool Logistik GmbH tegen Bureau
                                                                         voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
(„Handeling van het Parlement — Beroep tot nietigverkla-
                                                                                tekeningen, modellen) (BHIM)(1)
ring — Ontvankelijkheid — Immuniteit van leden van
het Parlement — Europees Bureau voor fraudebestrijding
             (OLAF) — Onderzoeksbevoegdheid”)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Woord EUROCOOL — Eerbie-
                                                                         diging van rechten van verdediging — Absolute weigerings-
                          (2002/C 144/84)                                grond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (2002/C 144/85)
In zaak T-17/00, Willi Rothley, wonende te Rockenhausen                                            (Procestaal: Duits)
(Duitsland), en 70 andere verzoekers die in de bijlage bij dit
arrest zijn genoemd, vertegenwoordigd door H.-J. Rabe en
G. Berrisch, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtig-
den: J. Schoo en H. Krück), ondersteund door Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: J. Aussant, M. Bauer en I. Dı́ez            In zaak T-34/00, Eurocool Logistik GmbH, gevestigd te Linz
Parra), Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Secklehner, advocaat,
tigden: J.-L. Dewost, H.-P. Hartvig en U. Wölker), Koninkrijk            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor
der Nederlanden (gemachtigden: H. G. Sevenster en J. van                 harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen,
Bakel) en Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues,                 modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto, E. Joly en
S. Pailler, C. Vasak en L. Bernheim), betreffende een verzoek            G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van
tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van               de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
18 november 1999 inzake wijziging van zijn Reglement als                 binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
gevolg van het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999               van 9 december 1999 (zaak R 233/1999-1) inzake de
tussen het Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de             inschrijving van het woord EUROCOOL als gemeenschaps-
interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor               merk, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
fraudebestrijding (OLAF), heeft het Gerecht (Vijfde kamer),              P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-            rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 februari
Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen,           2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateur, op 26 februari 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Vernietigt punt 1 van het dictum van de beslissing van de eerste
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                                  kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december
                                                                               1999 (zaak R 233/1999-1).
2)    Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten dragen alsmede
      verweerders kosten in het hoofdgeding en in de procedure in kort
      geding.                                                            2)    Verwerpt het beroep voor het overige.