title: Arrest van het Hof van 19 februari 2002 in zaak C-256/00 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): SA Besix NV tegen Wasserreinigungsbau Alfred Kretzschmar GmbH & Co. KG (WABAG), Planungs- und Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co. KG (Plafog) ("Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst — Verbintenis om niet te doen, van toepassing zonder geografische beperking — Verbintenis van twee ondernemingen om geen verbintenis met andere partner aan te gaan in kader van openbare aanbesteding — Toepassing van artikel 2")

text:
18.5.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/13
1)    Door in artikel 207 van de wegcode een gedifferentieerde en          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
      onevenredige behandeling van overtreders naar gelang van de          N. Colneric, kamerpresidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
      plaats van inschrijving van hun voertuig te handhaven, is de         M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
      Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 EG-Verdrag (thans,       advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 19 februari
      na wijziging, artikel 12 EG) op haar rustende verplichtingen         2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      niet nagekomen.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                 De bijzondere bevoegdheidsregel ten aanzien van verbintenissen uit
                                                                           overeenkomst in artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september
                                                                           1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij
                                                                           het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
                                                                           Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland, is niet van toepassing in het
                                                                           geval waarin, zoals in de zaak in het hoofdgeding, de plaats van
                                                                           uitvoering van de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, niet
                                                                           kan worden bepaald omdat de litigieuze verbintenis uit overeenkomst
                                                                           bestaat in een verbintenis om niet te doen, zonder enige geografische
                    ARREST VAN HET HOF                                     beperking, en derhalve wordt gekarakteriseerd door een veelvoud van
                                                                           plaatsen waar zij is of moest worden uitgevoerd; in een dergelijk geval
                                                                           kan de bevoegdheid enkel worden bepaald door toepassing van het
                      van 19 februari 2002                                 algemene bevoegdheidscriterium van artikel 2, eerste alinea, van dit
                                                                           verdrag.
in zaak C-256/00 (verzoek van het Hof van Beroep te
Brussel om een prejudiciële beslissing): SA Besix NV tegen
Wasserreinigungsbau Alfred Kretzschmar GmbH & Co.                          (1) PB C 233 van 12.8.2000.
KG (WABAG), Planungs- und Forschungsgesellschaft Dipl.
     Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co. KG (Plafog) (1)
(„Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 — Bevoegdheid ten
aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Plaats van
uitvoering van verbintenis uit overeenkomst — Verbintenis
om niet te doen, van toepassing zonder geografische beper-
king — Verbintenis van twee ondernemingen om geen                                               ARREST VAN HET HOF
verbintenis met andere partner aan te gaan in kader van
    openbare aanbesteding — Toepassing van artikel 2”)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (2002/C 118/19)
                                                                                van 21 maart 2002
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           in zaak C-267/00 [verzoek van de High Court of Justice
                                                                           (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
                          dentie van het Hof)                              Customs & Excise tegen Zoological Society of London (1)
                                                                           („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, A, lid 2, sub a, tweede
In zaak C-256/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      streepje — Vrijgestelde handelingen — Op vrijwillige basis
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 inzake de uitlegging                              beheerde en bestuurde instellingen”)
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
                                                                                (2002/C 118/20)
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
het Hof van Beroep te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen SA Besix NV en Wasserreinigungsbau Alfred                                              (Procestaal: Engels)
Kretzschmar GmbH & Co. KG (WABAG), Planungs- und
Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzschmar GmbH & Co.
KG (Plafog), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van artikel 5, sub 1, van voornoemd Verdrag van 27 september                                         dentie van het Hof)
1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag
van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde             In zaak C-267/00, betreffende een verzoek aan het Hof
tekst — blz. 77), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England


title: Zaak T-24/00: Beroep, op 9 februari 2000 ingesteld door de vennootschap naar Amerikaans recht The Sunrider Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
13.5.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 135/13
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen:                     — Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b,     van    verordening
In zijn arrest van 30 september 1998 in zaak T-154/96,                                                   nr. 40/94
Chvatal e.a./Hof van Justitie, heeft het Gerecht nietig verklaard                                    — VITALITE is reeds in 15 Euro-
de besluiten van het Hof van Justitie houdende afwijzing van                                             pese landen ingeschreven
verzoekers’ verzoek om te worden geplaatst op de lijst van                                           — Schending van de Eerste richt-
personen die blijk hebben gegeven van belangstelling voor                                                lijn (89/104/EEG) van de Raad
toepassing van een maatregel tot definitieve beëindiging van                                             van 21 december 1988 betref-
de dienst als die waarin wordt voorzien door verordening                                                 fende de aanpassing van het
nr. 2688/95 van de Raad van 17 november 1995 tot vaststel-                                               merkenrecht der lidstaten
ling van bijzondere maatregelen betreffende de beëindiging
van de dienst van ambtenaren van de Europese Gemeenschap-
pen naar aanleiding van de toetreding van Oostenrijk, Finland
en Zweden.
Bij het bestreden besluit heeft het administratieve gezag van
het Hof van Justitie evenwel geweigerd enige maatregel te
treffen ter uitvoering van dat arrest, hetgeen een schending
van artikel 233 EG oplevert.                                           Beroep, op 15 februari 2000 ingesteld door Personeels-
                                                                       comité van de Europese Centrale Bank, J. Priesemann,
                                                                       M. van de Velde en M. C. Cerafogli tegen Europese Centra-
                                                                                le Bank
                                                                                (Zaak T-27/00)
Beroep, op 9 februari 2000 ingesteld door de vennoot-
                                                                                (2000/C 135/26)
schap naar Amerikaans recht The Sunrider Company
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                             (BHIM)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Zaak T-24/00)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                       (2000/C 135/25)                                 schappen is op 15 februari 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                       Europese Centrale Bank door Personeelscomité van de Euro-
                                                                       pese Centrale Bank, J. Priesemann, M. van de Velde en M. C. -
                       (Procestaal: Engels)                            Cerafogli, vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
                                                                       S. Mittländer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van A. Schiltz, p/a Association Luxembourgeoise des
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Employés de Banque et d’Assurance ASBL, Avenue Monterey
schappen is op 9 februari 2000 beroep tegen Bureau voor                29.
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The
Sunrider Corporation, vertegenwoordigd door A. Kockläuner
van Meissner, Bolte & Partner, advocaten te München (BRD).             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    — verweerster te gelasten ermee op te houden, de rechten
                                                                           of verplichtingen van haar personeel af te leiden uit
— beslissing R 137/1999-2 van 6 december 1999 te vernie-                   administratieve circulaire 11/98 betreffende het beleid
     tigen voorzover haar beroep daarbij is verworpen;                     van de Europese Centrale Bank inzake Internetgebruik,
                                                                           gedateerd 12 november 1998 (hierna: „administratieve
— verweerder in de kosten te veroordelen.                                  circulaire”);
                                                                       — verweerster te gelasten de administratieve circulaire in te
Middelen en voornaamste argumenten                                         trekken en het personeel schriftelijk van die intrekking op
                                                                           de hoogte te brengen;
Betrokken merk:                „VITALITE”
                                                                       — verweerster te gelasten ermee op te houden, regels vast te
Waar of dienst:               waren van de klassen 5, 29 en 32             stellen die tot haar personeel als groep zijn gericht, en
                              als bedoeld in de Overeenkomst               bedoeld zijn om het gedrag ervan te beheersen, zonder dat
                              van Nice                                     het Personeelscomité over die regels is geraadpleegd, zoals
                                                                           voorgeschreven door artikel 46 van de Arbeidsvoorwaar-
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door              den voor het personeel van de Europese Centrale Bank
bestreden beslissing:         de onderzoeker                               (hierna: „Arbeidsvoorwaarden”);


title: Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door Mehibas Dordtselaan BV (voorheen Expeditie- en Controlebedrijf Codirex BV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-290/97)

text:
10. 1. 98            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/27
Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door Mehibas                Ð Schending van de motiveringsplicht en van het even-
Dordtselaan BV (voorheen Expeditie- en Controlebedrijf                 redigheidsbeginsel.
Codirex BV) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          schappen                                (1) De beschikking betreft de toepassing van artikel 13 van Veror-
                                                                      dening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
                       (Zaak T-290/97)
                                                                      fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten
                         (98/C 7/70)                                  (PB L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1).
                                                                  (2) PB C 137 van 3. 6. 1995, blz. 34.
                                                                  (3) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
                  (Procestaal: Nederlands)                            1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoe-
                                                                      ring van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vast-
                                                                      stelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     11. 10. 1993, blz. 1).
Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door Mehibas Dordtselaan BV (voorheen Expeditie- en
Controlebedrijf Codirex BV), te Rotterdam, vertegenwoor-
digd door P. V. F. Bos en N. J. Helder, advocaten te Rotter-
dam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M.               Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door R. Mehlen
Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11.                           e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                        (Zaak T-291/97)
                                                                                (98/C 7/71)
Ð de beschikking van de Commissie (C(97) 2331 def.)                                       (Procestaal: Frans)
    van 22 juli 1997 (1), gericht tot Nederland, nietig te
    verklaren;                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 12 november 1997 tegen Raad van
Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-             de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
    zen.                                                          schappen beroep ingesteld door R. Mehlen en de andere
                                                                  verzoekers wier namen voorkomen op de lijst in bijlage,
                                                                  vertegenwoordigd door F. Entringer, advocaat te Luxem-
Middelen en voornaamste argumenten                                burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te zijnen
                                                                  kantore, rue Philippe II, 34 A.
De onderhavige zaak is het vervolg op zaak T-89/95 (2),           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
waarin verzoekster is opgekomen tegen de eerdere weige-
ring van de Commissie om te bepalen dat dezelfde land-            Ð te verklaren dat de Commissie en de Raad zich schul-
bouwheffingen als hier in geding terugbetaald dienen te                dig hebben gemaakt aan een onrechtmatige daad; dat
worden.                                                                de Unie niet-contractueel aansprakelijk is voor deze
                                                                       onrechtmatige daad; dat er een oorzakelijk verband
Nadat de Commissie de betrokken beschikking had inge-                  bestaat tussen deze onrechtmatige daad en de door ver-
trokken, is de zaak in het register van het Gerecht doorge-            zoekers geleden schade en dat de Gemeenschap ver-
haald.                                                                 plicht is deze schade te vergoeden;
                                                                  Ð verzoekers akte te verlenen dat zij de schade begroten
Tegen de onderhavige beschikking voert verzoekster de                  op 3 000 000 LUF, onder voorbehoud van vermeerde-
volgende middelen aan:                                                 ring van eis per onderneming;
                                                                  Ð de Unie te verwijzen in alle kosten.
Ð Onbevoegdheid van de Commissie, op grond dat zij de
    dwingende termijn van artikel 907, tweede volzin, van         Middelen en voornaamste argumenten
    Verordening (EEG) nr. 2454/93 (3) heeft laten verstrij-
    ken door niet tijdig over het eerste kwijtscheldingsver-      Verzoekers vorderen vergoeding van de schade die zij stel-
    zoek te beslissen.                                            len te hebben geleden ten gevolge van het doen en nalaten
                                                                  van de Raad en de Commissie bij het uitbreken van
Ð Schending van het rechtszekerheids- en het vertrou-             boviene spongiforme encefalopathie (BSE), ofwel ¹gekke-
    wensbeginsel, omdat voor verzoekster niet kenbaar             koeienziekteº.
    was dat haar kwijtscheldingsverzoek de bedoelde ter-
    mijn niet had doen ingaan.                                    Op grond van het rapport dat op 7 februari 1997 is gepu-
                                                                  bliceerd door de door het Parlement opgerichte tijdelijke
                                                                  onderzoekscommissie-BSE, achten verzoekers aangetoond
Ð Schending van artikel 13 van Verordening (EEG)                  dat de Europese Unie aansprakelijk is door uiterst laak-
    nr. 1430/79 doordat de Commissie geen rekening heeft          bare gedragingen van de Commissie en de Raad, alsook
    gehouden met de verschillende navorderingstermijnen           door hun nalaten van handelingen die tijdig een einde had-
    voor invoerrechten en landbouwheffingen in het                den kunnen maken aan een rampzalige situatie, die niet
    Nederlandse recht.                                            alleen een gevaar was voor de volksgezondheid, maar ook


title: Zaak F-42/12: Beroep ingesteld op 26 maart 2012 — ZZ/Commissie

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/25

         Beroep ingesteld op 26 maart 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-42/12)
   2012/C 184/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het voorstel voor overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van de berekening die rekening houdt met de nieuwe AUB die na het door de verzoekende partij ingediende verzoek om overdracht in werking zijn getreden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht van 14 december 2011 strekkende tot toepassing van de AUB en de actuariële tarieven die op het moment van haar verzoek om overdracht van pensioenrechten van toepassing waren;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het voorstel van het PMO van 1 augustus 2011 waarbij de uit de nieuwe AUB volgende actuariële waarden zijn toegepast;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-258/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 18 juni 2008 — Ladbrokes Betting & Gaming Ltd. en Ladbrokes International Ltd. tegen Stichting de Nationale Sporttotalisator

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 18 juni 2008 — Ladbrokes Betting & Gaming Ltd. en Ladbrokes International Ltd. tegen Stichting de Nationale Sporttotalisator
   (Zaak C-258/08)
   (2008/C 223/41)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Ladbrokes Betting & Gaming Ltd. en Ladbrokes International Ltd.

      Verweerster: Stichting de Nationale Sporttotalisator
   Prejudiciële vragen

               1.

               Voldoet een op kanalisatie van de speellust gericht, restrictief nationaal kansspelbeleid dat daadwerkelijk eraan bijdraagt dat de met de betrokken nationale regeling nagestreefde doelstellingen, te weten de beteugeling van gokverslaving en het tegengaan van fraude, worden bereikt doordat dankzij het gereguleerde aanbod van kansspelen het gokken van (veel) beperkter omvang blijft dan zonder het nationale stelsel van regulering het geval zou zijn, aan de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, in het bijzonder in het arrest van 6 november 2003, zaak C-243/01 (Gambelli), Jurispr. 2003, p. I-13031, geformuleerde voorwaarde dat het de activiteiten met betrekking tot weddenschappen op samenhangende en stelselmatige wijzen beperkt, óók als aan de vergunninghouder(s) is toegestaan zijn (hun) kansspelaanbod aantrekkelijk te maken door nieuwe kansspelen te introduceren, zijn (hun) kansspelaanbod door reclame onder de aandacht van een breed publiek te brengen en aldus (potentiële) spelers van het illegale aanbod van kansspelen af te houden (vergelijk HvJEG 6 maart 2007, gevoegde zaken C-338/04, C-359/04 en C-360/04 (Placanica), Jurispr. 2007, p. I-1891, punt 55, slot)?

               2a.

               Dient de nationale rechter, aangenomen dat een nationale regeling van het kansspelbeleid met art. 49 EG verenigbaar is, bij de toepassing daarvan in een concreet geval telkens te onderzoeken of de te treffen maatregel, zoals een gebod tot het door middel van daarvoor beschikbare software ontoegankelijk maken van een website voor deelname aan de daarop aangeboden kansspelen door ingezetenen van de betrokken lidstaat, in de concrete omstandigheden van het geval als zodanig en op zichzelf voldoet aan de voorwaarde dat hij daadwerkelijk aan de ter rechtvaardiging van de nationale regeling aangevoerde doelstellingen beantwoordt en of de uit die regeling en toepassing daarvan voortvloeiende beperking van het vrij verkeer van diensten, gelet op deze doelstellingen, niet onevenredig is?

               2b.

               Maakt het bij de beantwoording van vraag 2a verschil of de te treffen maatregel niet wordt gevorderd en opgelegd in het kader van de handhaving van de nationale regeling door de overheid, maar in het kader van een civiele procedure waarin een met de vereiste vergunning handelende organisator van kansspelen het treffen van de maatregel vordert op de grondslag van een naar burgerlijk recht jegens haar gepleegde onrechtmatige daad, hierin bestaande dat de wederpartij de betrokken nationale regeling overtreedt en zich aldus een oneerlijke voorsprong op de met de vereiste vergunning handelende partij verwerft?

               3.

               Dient art. 49 EG aldus te worden uitgelegd dat de toepassing van dit artikel tot gevolg heeft dat de bevoegde autoriteit van een lidstaat niet, op grond van het in die lidstaat geldende gesloten vergunningenstelsel voor het aanbieden van diensten inzake kansspelen, kan verbieden dat een dienstaanbieder aan wie reeds een vergunning is verleend in een andere lidstaat voor het verrichten van die diensten via internet, deze diensten via internet ook aanbiedt in eerstgenoemde lidstaat?


title: Zaak C-243/01: Verzoek van het Tribunale di Ascoli Piceno (Italië) van 30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafprocedure tegen Piergiorgio Gambelli e.a.

text:
C 245/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      1.9.2001
Verzoek van het Tribunale di Ascoli Piceno (Italië) van                     Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli
30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de                          1992 betreffende de toegang van communautaire lucht-
       strafprocedure tegen Piergiorgio Gambelli e.a.                       vaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes
                                                                            op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
                         (Zaak C-243/01)
                                                                      2.    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de
                                                                            kosten van dit geding.
                         (2001/C 245/14)
Het Tribunale di Ascoli Piceno (Italië) heeft bij beschikking van     Middelen en voornaamste argumenten
30 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 22 juni 2001, in de strafprocedure tegen Piergiorgio               Met de vaststelling van Verordening 2408/92 heeft de Raad,
Gambelli e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-           overeenkomstig artikel 80, lid 2, EG, de gedetailleerde regels
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              gedefinieerd voor de toepassing van het in artikel 49 EG
navolgende vraag:                                                     vervatte beginsel van het vrije verrichten van diensten op het
                                                                      gebied van het luchtvervoer. Wanneer de bepalingen van
                                                                      Verordening nr. 2408/92 uitgelegd moeten worden, dient
Zijn nationale voorschriften zoals in de artikelen 4, lid 1, e.v.,
                                                                      derhalve teruggegrepen te worden naar dit beginsel dat verder
4 bis en 4 ter van de Italiaanse wet nr. 401 van 13 december
                                                                      gaat dan alleen het verbot van discriminatie van de in een
1989 (zoals laatstelijk gewijzigd bij artikel 37, lid 5, van wet
                                                                      andere lidstaat gevestigde dienstverrichter op grond van diens
nr. 388 van 23 december 2000), op grond waarvan het
                                                                      nationaliteit, maar tevens de opheffing van iedere beperking
eenieder die niet in het bezit is van de door het nationale recht
                                                                      behelst — ook indien deze zonder onderscheid voor binnen-
vereiste concessies of vergunningen, — onder strafbedreiging
                                                                      landse dienstverrichters en voor dienstverrichters uit andere
— verboden is om waar dan ook activiteiten te verrichten op
                                                                      lidstaten geldt — die de werkzaamheden van de dienstverrich-
het gebied van het verzamelen, het aannemen, het aanmelden
                                                                      ter die in een andere lidstaat is gevestigd en aldaar rechtmatig
en doorgeven van voorgestelde weddenschappen op, met
                                                                      gelijksoortige diensten verricht, verbiedt, belemmert of minder
name, de uitslag van sportevenementen, verenigbaar met de
                                                                      aantrekkelijk maakt. Krachtens artikel 1 van de Nederlandse
artikelen 43 e.v. en 49 e.v. EG-Verdrag, betreffende de vrije
                                                                      Regeling van 9 mei 1995 zijn van de verplichte controles „zijn
vestiging en het vrij verrichten van grensoverschrijdende
                                                                      vrijgesteld de vluchten die een binnenlandse bestemming
diensten, en wat zijn de gevolgen daarvan voor de nationale
                                                                      hebben. Uitgezonderd hiervoor zijn die vluchten, waarvan de
rechtsorde?
                                                                      passagiers zich kunnen vermengen met de passagiers van
                                                                      vluchten met een internationale bestemming”. Hierdoor gaat
                                                                      een grensoverschrijdend intracommunautaire vlucht voor de
                                                                      vervoerder met hogere kosten gepaard dan een vergelijkbare
                                                                      binnenlandse vlucht. Ook maakt die regeling het mogelijk dat
                                                                      voor een binnenlandse vlucht wel de beveiligingscontrole
                                                                      wordt uitgevoerd (omdat de passagiers van die vlucht zich
Beroep, op 25 juni 2001 ingesteld door de Commissie van               kunnen vermengen met passagiers van internationale vluch-
de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der                   ten), terwijl daar geen heffing tegenover staat.
                           Nederlanden
                         (Zaak C-246/01)
                         (2001/C 245/15)
                                                                      Verzoek van het Bundesvergabamt Wien van 25 juni
                                                                      2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Architekt Dipl.-Ing. Werner Hackermüller en 1. BIG
op 25 juni 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der             Bundesimmobiliengesellschaft mbH en 2. WED Wiener
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                                 Entwicklungsgesellschaft mbH
schappen, vertegenwoordigd door M. Huttunen en
H.M.H. Speyart, als gemachtigden.                                                             (Zaak C-249/01)
                                                                                (2001/C 245/16)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage te verstaan
dat:
                                                                      Het Bundesvergabeamt Wien heeft bij beschikking van 25 juni
1.    Het Koninkrijk der Nederlanden door de artikelen 37g en         2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juni
      37j van de Luchtvaartwet en artikel 1 van de Regeling           2001, in het geding tussen Architekt Dipl.-Ing. Werner
      van de Minister van Justitie van 9 mei 1995, houdende           Hackermüller en 1. BIG Bundesimmobiliengesellschaft mbH
      vrijstelling van vluchten waarbij de passagiers zijn onder-     en 2. WED Wiener Entwicklungsgesellschaft mbH, het Hof
      worpen aan controle op gevaarlijke voorwerpen, vast te          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      stellen en te handhaven, de krachtens artikel 3, lid 1, van     een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-280/08 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — Deutsche Telekom AG/Europese Commissie, Vodafone D2 GmbH, voorheen Vodafone AG & Co. KG, voorheen Arcor AG & Co. KG e.a. (Hogere voorziening — Mededinging — Artikel 82 EG — Markten voor telecommunicatiediensten — Toegang tot vast netwerk van gevestigde exploitant — Groothandelsprijzen voor toegang tot aansluitnet die op intermediair niveau aan concurrenten wordt verstrekt — Toegangstarieven voor eindgebruikers — Tariefpraktijken van onderneming met machtspositie — Uitholling van marges van concurrenten — Door nationale regelgevende instantie goedgekeurde prijzen — Speelruimte voor onderneming met machtspositie — Toerekenbaarheid van inbreuk — Begrip misbruik — Criterium van even efficiënte concurrent — Berekening van prijssqueeze — Gevolgen van misbruik — Bedrag van geldboete)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — Deutsche Telekom AG/Europese Commissie, Vodafone D2 GmbH, voorheen Vodafone AG & Co. KG, voorheen Arcor AG & Co. KG e.a.
   (Zaak C-280/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Artikel 82 EG - Markten voor telecommunicatiediensten - Toegang tot vast netwerk van gevestigde exploitant - Groothandelsprijzen voor toegang tot aansluitnet die op intermediair niveau aan concurrenten wordt verstrekt - Toegangstarieven voor eindgebruikers - Tariefpraktijken van onderneming met machtspositie - Uitholling van marges van concurrenten - Door nationale regelgevende instantie goedgekeurde prijzen - Speelruimte voor onderneming met machtspositie - Toerekenbaarheid van inbreuk - Begrip „misbruik” - Criterium van even efficiënte concurrent - Berekening van prijssqueeze - Gevolgen van misbruik - Bedrag van geldboete)
   2010/C 346/06
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Deutsche Telekom AG (vertegenwoordigers: U. Quack, S. Ohlhoff en M. Hutschneider, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mojzesowicz, W. Mölls en O. Weber, gemachtigden), Vodafone D2 GmbH, voorheen Vodafone AG & Co. KG, voorheen Arcor AG & Co. KG (vertegenwoordiger: M. Klusmann, Rechtsanwalt), Versatel NRW GmbH, voorheen Tropolys NRW GmbH, voorheen CityKom Münster GmbH Telekommunikationsservice en TeleBeL Gesellschaft für Telekommunikation Bergisches Land mbH, EWE TEL GmbH, HanseNet Telekommunikation GmbH, Versatel Nord GmbH, voorheen Versatel Nord-Deutschland GmbH, voorheen KomTel Gesellschaft für Kommunikations- und Informationsdienste mbH, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, Versatel Süd GmbH, voorheen Versatel Süd-Deutschland GmbH, voorheen tesion Telekommunikation GmbH, Versatel West GmbH, voorheen Versatel West-Deutschland GmbH, voorheen Versatel Deutschland GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: N. Nolte, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 10 april 2008, Deutsche Telekom/Commissie (T-271/03), waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/707/EG van de Commissie van 21 mei 2003 in een procedure op grond van artikel 82 EG (zaken COMP/C-1/37.451, 37.578, 37.579 — Deutsche Telekom AG) (PB L 263, blz. 9) en, subsidiair, tot verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete heeft verworpen — Misbruik van machtspositie — Toegangsprijs voor vast telecommunicatienetwerk in Duitsland — Onrechtmatigheid van de prijspraktijken van een onderneming met een machtspositie die de concurrenten voor de toegang die zij op intermediair niveau tot het aansluitnetwerk verleent, prijzen in rekening brengt die hoger zijn dan haar eindgebruikerstarieven

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Deutsche Telekom AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-278/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Shell Hengelo Zuid/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/28

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Shell Hengelo Zuid/Commissie
   (Zaak T-278/99) (1)

   (2006/C 310/56)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-459/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Barloworld/Commissie

text:
               15.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/7

         Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Barloworld/Commissie
   (Zaak T-459/11)
   2011/C 305/09
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Barloworld International, S.L. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: F. Alcaraz Gutierrez en A. J. de la Cruz Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1, lid 1, van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRLIS”) in artikel 107, lid 1, VWEU bedoelde elementen van staatssteun bevat en niet is gemotiveerd zoals is vereist door artikel 296 VWEU;

               —

               subsidiair, op grond van het beginsel van het gewettigd vertrouwen artikel 1, leden 2 en 3, van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover het zich ertegen verzet dat de fiscale afschrijving overeenkomstig artikel 12, lid 5, TRLIS gedurende de gehele afschrijvingsperiode voort wordt toegepast op transacties tussen de datum van bekendmaking van het besluit van de Commissie om de procedure in te leiden (21 december 2007) en de datum van bekendmaking van het bestreden besluit (21 mei 2011);

               —

               subsidiair, artikel 1, leden 4 en 5, van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover de vaststelling van een regeling op basis van het gestelde ontbreken van juridische belemmeringen voor grensoverschrijdende fusies niet gemotiveerd is, en

               —

               de Commissie van de Europese Unie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, voor zover artikel 12, lid 5, TRLIS niet voldoet aan de voorwaarden om te worden beschouwd als staatssteun.

                           —

                           Artikel 12, lid 5, TRLIS, gezien in samenhang met het hele Spaanse belastingstelsel, vormt geen economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Voorts is de bestreden maatregel van algemene aard, aangezien niet kan worden geconcludeerd dat deze de facto selectief is volgens de Commissie zelf en de communautaire rechtspraak.

               2)

               Tweede middel: volledig ontbreken van motivering van het bestreden besluit.

                           —

                           Het besluit is niet gemotiveerd zoals is vereist door artikel 296 VWEU, voor zover de Commissie in dit besluit niet zorgvuldig en onpartijdig alle relevante gegevens onderzoekt, noch de conclusies van haar besluit voldoende motiveert. In het bijzonder valt de ontoereikende motivering op met betrekking tot het onderzoek naar het al dan niet bestaan van juridische belemmeringen voor grensoverschrijdende fusies tussen ondernemingen.

               3)

               Derde middel: verenigbaarheid van de maatregel met artikel 107, lid 3, VWEU.

                           —

                           Bij gebrek aan fiscale harmonisatie op EU-niveau heeft de afschrijving van de financiële goodwill tot doel hinderpalen voor grensoverschrijdende investeringen weg te nemen, aangezien hierdoor het negatieve effect van de hinderpalen voor grensoverschrijdende fusies tussen ondernemingen wordt opgeheven en de fiscale behandeling van grensoverschrijdende en nationale bedrijfscombinaties wordt gelijk getrokken om ervoor te zorgen dat beslissingen die ten aanzien van dit soort transacties worden genomen niet op fiscale overwegingen maar uitsluitend op economische overwegingen worden gebaseerd.

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen doordat de uit de toepassing van dit beginsel voortvloeiende overgangsregeling zou moeten worden toegepast tot de datum van bekendmaking van het besluit in het Publicatieblad op 21 mei 2011.

                           —

                           Het besluit inzake overnames buiten de Europese Unie is aanhangig gebleven omdat er in het eerste besluit, inzake overnames in de Europese Unie, uitdrukkelijk op werd gewezen dat het mogelijk is dat er buiten de Gemeenschap nog steeds juridische hinderpalen voor grensoverschrijdende bedrijfscombinaties bestaan, waardoor voor deze transacties een andere feitelijke en juridische situatie dan voor intracommunautaire transacties zou ontstaan. Bijgevolg heeft het eerste besluit bepaalde ondernemingen ertoe gebracht om gewettigd vertrouwen te hebben in de Spaanse regeling, vooral wanneer men de feitelijke onmogelijkheid kent van grensoverschrijdende combinaties van bedrijven van buiten de Europese Unie in de overgrote meerderheid van de rechtsordes.


title: Zaak C-558/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Chartres (Frankrijk) op 29 november 2010 — Michel Bourges-Maunoury, Marie-Louise Heintz, echtgenote Bourges-Maunoury/Direction des services fiscaux d'Eure et Loir

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Chartres (Frankrijk) op 29 november 2010 — Michel Bourges-Maunoury, Marie-Louise Heintz, echtgenote Bourges-Maunoury/Direction des services fiscaux d'Eure et Loir
   (Zaak C-558/10)
   2011/C 46/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Chartres

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Michel Bourges-Maunoury, en zijn echtgenote, Marie-Louise Heintz

      Verwerende partij: Direction des services fiscaux d’Eure et Loir

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 13, tweede alinea, van hoofdstuk V van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen bij het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben (1), zich er tegen dat alle inkomsten van een belastingplichtige, inkomsten van de Gemeenschappen daaronder begrepen, in aanmerking worden genomen bij de berekening van de bovengrens van de vermogensbelasting?

      (1)  PB L 152, blz. 13, thans artikel 12 van hoofdstuk V van Protocol (no 7) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie (PB 2010,C 83, blz. 266).


title: Beroep, op 22 juni 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-225/98)

text:
C 258/28                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.8.98
Verzoek van het kantongerecht te Groningen van 20 mei                   Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Luik (Zevende
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen               Kamer) van 17 juni 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
       Hendrik van der Woude en Stichting Beatrixoord                   het geding tussen M.-N. D'Hoop en de Rijksdienst voor
                         (Zaak C-222/98)                                                      Arbeidsvoorziening
                                                                                (Zaak C-224/98)
                          (98/C 258/45)
                                                                                (98/C 258/47)
Het kantongerecht te Groningen heeft bij beschikking van
                                                                        De Arbeidsrechtbank te Luik (Zevende Kamer) heeft bij
20 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                        beschikking van 17 juni 1998, ingekomen ter griffie van
tie op 17 juni 1998, in het geding tussen Hendrik van der
                                                                        het Hof van Justitie op 22 juni 1998, in het geding tussen
Woude en Stichting Beatrixoord, het Hof van Justitie van
                                                                        M.-N. D'Hoop en de Rijksdienst voor Arbeidsvoorzienin-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                        gen het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
Is het samenstel van artikel II, onder G (waarin is bepaald
dat van deze collectieve arbeidsovereenkomst (1) niet mag               Moeten artikel 48 van het EG-Verdrag en artikel 7 van
worden afgeweken (2)), en artikel 32 (de ziektekostenrege-              Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad (1) Ð gelet op
ling (3)) van de CAO in strijd met het bepaalde in artikel 85           het feit dat, blijkens de uitlegging die het Hof reeds aan
en 86 van het EG-Verdrag?                                               deze bepalingen heeft gegeven, artikel 36 van het konink-
                                                                        lijk besluit van 25 november 1991 niet in de weg mag
(1) Collectieve arbeidsovereenkomst voor het ziekenhuiswezen.           staan aan de toekenning van wachtuitkeringen aan een
(2) ¹Niet toegestaan ¼ arbeidsvoorwaarden met de werknemer              student ten laste van een migrerende communautaire
    overeen te komen die in deze CAO geen regeling vindenº.             werknemer, die zijn studies van de secundaire cyclus heeft
(3) De (voormalig) werknemer kan deelnemen aan de collectieve           voltooid aan een onderwijsinstelling in een andere lidstaat
    ziektekostenregeling(en) IZZ. Overeenkomstig dit artikel            dan BelgieÈ Ð aldus worden uitgelegd, dat zij bovendien
    betaalt Beatrixoord voor Van der Woude 50 % van de premie           verbieden, dat artikel 36 van het koninklijk besluit van
    van de collectieve (particuliere) ziektekostenregeling IZZ.
                                                                        25 november 1991 zich verzet tegen de toekenning van
                                                                        wachtuitkeringen aan een Belgische student op zoek naar
                                                                        zijn eerste dienstbetrekking, die eveneens zijn studies van
                                                                        de secundaire cyclus heeft voltooid aan een onderwijsin-
                                                                        stelling in een andere lidstaat dan BelgieÈ?
Verzoek van de Kammarrätten i Stockholm van 16 juni                     (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                            1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het door Adidas AG
                                                                            Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
                   aanhangig gemaakte geding
                         (Zaak C-223/98)
                          (98/C 258/46)
De Kammarrätten i Stockholm heeft bij beschikking van                   Beroep, op 22 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
16 juni 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
tie op 18 juni 1998, in het door Adidas AG aanhangig                                           (Zaak C-225/98)
gemaakte geding, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle belissing                                           (98/C 258/48)
over de navolgende vraag:
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Staat Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad ( ) in de     1          is op 22 juni 1998 beroep tegen Franse Republiek inge-
weg aan nationale wettelijke bepalingen, volgens welke de               steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
naam van de aangever of geadresseerde van ingevoerde                    vertegenwoordigd door M. Nolin, lid van haar juridische
goederen, waarvan de houders van het merk hebben vast-                  dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
gesteld dat zij zijn nagemaakt, niet aan deze merkhouders               Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
mag worden meegedeeld?                                                  Kirchberg.
(1) Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    1994 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije ver-
    keer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing           vast te stellen dat de Franse Republiek over een periode
    onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij
                                                                        van drie jaar met betrekking tot de verschillende door de
    verkregen goederen te verbieden (PB L 341 van 30.12.1994,
    blz. 8).                                                            regio Nord-Pas de Calais en het deÂpartement du Nord
                                                                        gevoerde procedures van plaatsing van overheidsopdrach-
                                                                        ten voor de bouw en het onderhoud van schoolgebouwen
                                                                        de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
 ---pagebreak--- 15.8.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/29
krachtens artikel 59 van het EG-Verdrag, krachtens Richt-              kingen op te leggen aan het vrij verrichten van dien-
lijn 71/305/EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd bij Richt-            sten door architecten uit de Gemeenschap (bijvoor-
lijn 89/440/EEG (2), en inzonderheid de artikelen 12, 26 en            beeld door het vereiste dat de ontwerper moet aanto-
29 daarvan, en krachtens Richtlijn 93/37/EEG van de                    nen dat hij is ingeschreven bij de Orde van
Raad (3), inzonderheid de artikelen 8, 11, 22 en 30 daar-              architecten).
van.
                                                                  Ð Schending van artikel 12, lid 5, van Richtijn 71/305/
Middelen en voornaamste argumenten                                     EEG en van artikel 11, lid 5, van Richtlijn 93/37/EEG;
                                                                       in de periode van 1993 tot 1995 heeft de regio Nord-
                                                                       Pas de Calais geen gunningsaankondigingen gepubli-
Ð Schending van artikel 12 van Richtlijn 71/305/EEG en                 ceerd.
     artikel 11 van Richtlijn 93/37/EEG: tijdens de periode
     van 1993 tot 1995 heeft de regio Nord-Pas de Calais
     de aankondigingsprocedures slechts zeer zelden in acht       Ð Schending van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 93/37/
     genomen; met betrekking tot het deÂpartement du Nord              EEG: de Franse autoriteiten hebben geweigerd, de
     heeft de Commissie voor dezelfde periode geen enkele              Commissie de processen-verbaal van de gelaakte pro-
     aankondiging in het Publicatieblad van de Europese                cedures over te leggen.
     Gemeenschappen, supplement S, gevonden.
                                                                  (1) PB L 185 van 16.8.1971, blz. 5.
                                                                  (2) PB L 210 van 21.7.1989, blz. 1.
Ð Schending van artikel 30 van Richtljn 93/37/EEG; de             (3) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.
     Commissie erkent, dat de inaanmerkingneming van
     tewerkstellingsacties als een geldig aanvullend crite-
     rium kan worden beschouwd, maar enkel als uitvoe-
     ringsvoorwaarde; door een voorwaarde aangaande de
     tewerkstelling uitdrukkelijk als gunningscriterium te
     formuleren, hebben de Franse autoriteiten artikel 30
     geschonden.                                                  Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel (Zesde Kamer
                                                                  in belastingzaken) van 12 juni 1998 om een prejudicieÈle
                                                                  beslissing in het geding tussen G. Vander Zwalmen en
Ð Schending van artikel 22 van Richtlijn 93/37/EEG: uit                           E. Massart tegen Belgische staat
     de vermelding in de in het Publicatieblad van 18 febru-
                                                                                (Zaak C-229/98)
     ari 1995 verschenen aankondigingen, dat ¹een beperkt
     aantal kandidaten kan worden uitgenoedigd om in te                                    (98/C 258/49)
     schrijvenº (rubriek 13), kan worden afgeleid, dat dit
     aantal minder dan vijf kon bedragen.
                                                                  Het Hof van Beroep te Brussel (Zesde Kamer in belasting-
                                                                  zaken) heeft bij arrest van 12 juni 1998, ingekomen ter
Ð Schending van artikel 29, lid 2, van Richtlijn 71/305/          griffie van het Hof van Justitie op 26 juni 1998, in het
     EEG en artikel 30, lid 2, van Richtlijn 93/37/EEG; in        geding tussen G. Vander Zwalmen en E. Massart enerzijds
     de meeste aankondigingen geven de aanbestedende              en de Belgische staat anderzijds, het Hof van Justitie van
     diensten de gunningscriteria aan volgens de zoge-            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
     noemde methode van ¹gunning volgens de aanbeste-             cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
     dingscodeº; een algemene verwijzing naar een bepaling
     van de nationale wetgeving voldoet evenwel niet aan
     het publiciteitsvereiste.                                    Moet artikel 13 van het Protocol betreffende de voorrech-
                                                                  ten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen
                                                                  aldus worden uitgelegd dat:
Ð Schending van artikel 59 van het EG-Verdrag: de door
     de aanbestedende diensten geeÈiste technische specifica-
     ties kunnen leiden tot bevoordeling van de nationale         Ð het de lidstaten verbiedt om in het kader van de op de
     ondernemingen, die het systeem van kwaliteitscertifica-           personenbelasting toepasselijke fiscale wetgeving voor
     ten kennen en gewoon zijn producten of prestaties aan             de belasting van echtgenoten en hun kinderen een
     te bieden die in overeenstemming zijn met de referen-             afzonderlijke categorie van belastingplichtigen in te
     ties in de aankondiging van de aanbesteding; In andere            stellen, omdat een van hen Europees ambtenaar is die
     lidstaten gevestigde ondernemingen worden er daaren-              uit dien hoofde beroepsinkomsten ontvangt die bij
     tegen niet toe aangezet om in te schrijven daar zij bij           overeenkomst zonder progressievoorbehoud zijn vrijge-
     gebreke van enige equivalente kwalificatie niet vooraf            steld, en voor deze categorie twee verschillende aansla-
     kunnen weten of hun kwalificatie in overeenstemming               gen vast te stellen waarbij de belasting voor ieder van
     is met de technische aanwijzingen.                                hen wordt vastgesteld naar zijn eigen inkomsten en die
                                                                       van zijn kinderen waarvan hij het wettelijk genot
                                                                       heeft, doch waarbij zij in voorkomend geval de belas-
Ð Schending van artikel 59 van het EG-Verdrag; schen-                  tingschuld van het gezin solidair verschuldigd blij-
     ding van artikel 26 van Richtlijn 71/305/EEG: het                 ven (1), terwijl voor echtgenoten waarvan de ene geen
     deÂpartement du Nord is de krachtens artikel 59 van               belastbare of onbeduidende beroepsinkomsten heeft,
     het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet                de aanslag naar nationaal recht op naam van de twee
     nagekomen door in een aantal aankondigingen beper-                echtgenoten wordt gevestigd, dat met uitzondering van


title: Zaak C-311/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — O. Tümer/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werknemer die derdelander is en geen geldige verblijfsvergunning bezit — Weigering van het recht op een insolventie-uitkering)

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — O. Tümer/Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-311/13) (1)

   ((Bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Werknemer die derdelander is en geen geldige verblijfsvergunning bezit - Weigering van het recht op een insolventie-uitkering))
   (2015/C 007/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: O. Tümer

      Verwerende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

      Dictum

   Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002, moet in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling inzake de bescherming van werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke een derdelander die niet legaal in de betrokken lidstaat verblijft, niet wordt aangemerkt als werknemer die aanspraak kan maken op een insolventie-uitkering wegens met name onvervulde loonaanspraken in geval van insolventie van de werkgever, terwijl deze derdelander krachtens het civiele recht van die lidstaat wordt aangemerkt als „werknemer” die recht heeft op loon in verband waarmee hij tegen zijn werkgever beroep kan instellen bij de nationale rechter.

      (1)  PB C 250 van 31.8.2013.


title: Beroep, op 2 juni 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-206/98)

text:
15.8.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 258/23
De na de inwerkingtreding van Verordening (EEG)                   vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door artikel 2 van
nr. 4055/86 gesloten overeenkomsten (BLEU-Mali, BLEU-             de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verze-
Togo)                                                             keringsondernemingen, zoals gewijzigd bij het koninklijk
                                                                  besluit van 12 augustus 1994, vast te stellen en te handha-
                                                                  ven, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rus-
Het verbod op ¹vrachtverdelingsregelingen in toekomstige          ten krachtens het EG-Verdrag en krachtens Richtlijn 92/
overeenkomstenº (artikel 5 van de verordening) beoogt de          49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van
ernstige juridische gevolgen van dergelijke overeenkomsten        de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
te vermijden, die afbreuk doen aan de toepassing van het          het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de
beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeever-      levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de
voer in de zin van Verordening (EEG) nr. 4055/86. Om              Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
het nuttig effect van het verbod te waarborgen, mogen de          schadeverzekering) (1).
lidstaten bij de onderhandelingen over nieuwe overeen-
komsten met derde landen geen vrachtverdelingsregelingen
invoegen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
De overeenkomsten met Mali en Togo bevatten vrachtver-
delingsregelingen die, nu het om toekomstige overeenkom-
sten gaat, slechts zijn toegestaan onder de in artikel 5,         Artikel 2 van de Belgische wet van 9 juli 1975, zoals
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4055/86 bedoelde uitzon-         gewijzigd bij het koninklijk besluit van 12 augustus 1994,
derljke omstandigheden, namelijk wanneer lijnvaartonder-          is niet in overeenstemming met Richtlijn 92/49/EEG omdat
nemingen van de Gemeenschap anders geen daadwerke-                het verzekeringskassen of -ondernemingen die de arbeids-
lijke gelegenheid zouden hebben lijndiensten van en naar          ongevallenverzekering uitoefenen, van de werkingssfeer
het betrokken derde land te onderhouden, en overeenkom-           van de nationale omzettingswet uitsluit, zelfs wanneer het
stig artikel 6 van de verordening, dat voorziet in een voor-      gaat om ondernemingen met winstoogmerk die voor eigen
stel van de Commissie aan de Raad. In dit geval zijn die          risico optreden. De Commissie betwist niet, dat de Belgi-
omstandigheden niet voorhanden en is die procedure niet           sche basisregeling inzake arbeidsongevallen onder de uit-
gevolgd. De betrokken overeenkomsten reserveren het ver-          zondering voor sociale zekerheid valt. Wanneer verrichtin-
voer tussen partijen voor schepen die hun vlag voeren of          gen die onder de verplichte sociale zekerheid vallen, vol-
worden geeÈxploiteerd door ¹nationale rederijenº. Vervoer         gens de wettelijke regeling van een lidstaat kunnen worden
met door onderdanen van andere lidstaten geeÈxploiteerde          uitgeoefend door verzekeringsondernemingen met een
schepen is derhalve niet mogelijk.                                winstoogmerk die voor eigen risico optreden, zoals in Bel-
                                                                  gieÈ, vallen die verrichtingen binnen de werkingssfeer van
                                                                  Richtlijn 92/49/EEG.
Het Groothertogdom Luxemburg heeft niet aangetoond,
dat die overeenkomsten zijn opgezegd.
                                                                  De enige uitlegging van Richtlijn 92/49/EEG waarbij
(1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.                              artikel 2, lid 2, in overeenstemming kan worden gebracht
                                                                  met artikel 55, bestaat hierin dat de richtlijn aldus wordt
                                                                  uitgelegd, dat zij ook van toepassing is op de arbeidsonge-
                                                                  vallenverzekering uitgeoefend door een verzekeringsonder-
                                                                  neming met winstoogmerk die voor eigen risico optreedt.
Beroep, op 2 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ             De bij de vaststelling van Richtlijn 88/357/EEG als bijlage
                                                                  bij de notulen van de Raad gevoegde gemeenschappelijke
                      (Zaak C-206/98)                             verklaring van de Raad en de Commissie heeft betrekking
                        (98/C 258/36)                             op artikel 12, lid 2, tweede alinea, van die richtlijn, dat bij
                                                                  artikel 37 van Richtlijn 92/49/EEG per 1 juli 1994 is
                                                                  geschrapt; die verklaring kan geen voorrang hebben boven
                                                                  de duidelijke bepalingen van een latere richtlijn tot wijzi-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           ging van de richtlijn waarop de verklaring betrekking had.
is op 2 juni 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als               Tenslotte beroept de Belgische regering zich ten onrechte
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             op artikel 55 van het EG-Verdrag. Richtlijn 92/49/EEG is
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                juridisch op artikel 57, lid 2, en artikel 66 van het EEG-
                                                                  Verdrag gebaseerd en heeft doel, de interne markt in de
                                                                  sector schadeverzekering zowel uit het oogpunt van de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-               vrijheid van vestiging als uit dat van het vrij verrichten
deert dat het den Hove behage:                                    van diensten te voltooien. Bijgevolg gelden voor de bij
 ---pagebreak--- C 258/24              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
deze richtlijn geharmoniseerde gebieden (en inzonderheid          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
voor het bedrijfseconomisch en financieel toezicht op de
verzekeringsondernemingen) de in deze richtlijn bepaalde
uitzonderingen op het vrij verrichten van diensten en de          Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
vrijheid van vestiging, en niet die welke voortvloeien uit             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
de toepassing van artikel 55 van het EG-Verdrag.                       zijn voor het volgen van Richtlijn 92/100/EEG van de
                                                                       Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuur-
(1) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.                                    recht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op
                                                                       het gebied van intellectuele eigendom (1), en/of door
                                                                       deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                       het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                       nagekomen;
Verzoek van het Bundessozialgericht van 31 maart 1998
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen R. Örs       Ð Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.
                    en Bundesknappschaft
                       (Zaak C-211/98)
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
                         (98/C 258/37)
                                                                  Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 31 maart        een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op           bindend is voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
8 juni 1998, in het geding tussen R. Örs en Bundesknapp-          de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings-
schaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-         termijn in acht te nemen. Die termijn is sedert 1 juli 1994
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-       verstreken en Ierland heeft nog steeds niet de nodige bepa-
gende vragen:                                                     lingen vastgesteld om de in de conclusies van de Commis-
                                                                  sie genoemde richtlijn te volgen en/of heeft de bepalingen
1. Bestaat op grond van het recht betreffende de associa-         nog steeds niet aan de Commissie meegedeeld.
     tie tussen de Europese Economische Gemeenschap en
     Turkije een op een Turkse werknemer in de Bondsre-           (1) PB L 346 van 27.11.1992, blz. 61.
     publiek Duitsland rechtstreeks toepasselijk discrimina-
     tieverbod op het gebied van de sociale zekerheid?
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, moet
     dit verbod dan zo worden uitgelegd, dat het zich verzet
     tegen een nationale regeling, volgens welke voor uitke-
     ringen krachtens de wettelijke pensioenverzekering en        Beroep, op 10 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
     voor het daarvoor verleende verzekeringsnummer die               Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     geboortedatum doorslaggevend is, die op het tijdstip
     waarop de Turkse werknemer voor het eerst bij een                                   (Zaak C-214/98)
     nationaal socialezekerheidsorgaan werd aangemeld,                                     (98/C 258/39)
     schriftelijk was vastgelegd?
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 10 juni 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
                                                                  bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                  vertegenwoordigd door M. Kondou-Durande, lid van haar
Beroep, op 9 juni 1998 ingesteld door Commissie van de            juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
           Europese Gemeenschappen tegen Ierland                  burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                       (Zaak C-213/98)                            dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                         (98/C 258/38)
                                                                  De Commissie verzoekt het Hof vast te stellen dat de Hel-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           leense Republiek,
is op 9 juni 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door K. Banks, lid van haar juridische dienst,           Ð door onder de soorten vlees waarop de in Richtlijn 93/
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                   118/EG van de Raad (1) bedoelde retributies worden
de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,             toegepast, niet dat van eenhoevigen/paardachtigen te
Kirchberg.                                                             vermelden,


title: Zaak C-562/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Müller Fleisch GmbH/Land Baden-Württemberg (Systeem van toezicht op boviene spongiforme encefalopathie — Verordening (EG) nr. 999/2001 — Runderen ouder dan 30 maanden — Slachten onder normale voorwaarden — Voor menselijke consumptie bestemd vlees — Verplichte screeningtest — Nationale regeling — Testverplichting — Uitbreiding — Runderen ouder dan 24 maanden)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Müller Fleisch GmbH/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-562/08) (1)

   (Systeem van toezicht op boviene spongiforme encefalopathie - Verordening (EG) nr. 999/2001 - Runderen ouder dan 30 maanden - Slachten onder normale voorwaarden - Voor menselijke consumptie bestemd vlees - Verplichte screeningtest - Nationale regeling - Testverplichting - Uitbreiding - Runderen ouder dan 24 maanden)
   2010/C 100/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Müller Fleisch GmbH

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 6, lid 1, juncto bijlage III, hoofdstuk A, afdeling I, van verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 147, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1248/2001 van de Commissie van 22 juni 2001 (PB L 173, blz. 12) — Uitvoering van een BSE-test op alle runderen die ouder zijn dan 30 maanden en op normale wijze voor menselijke consumptie worden geslacht — Nationale regeling die de testverplichting uitbreidt tot alle runderen ouder dan 24 maanden

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën, en bijlage III, hoofdstuk A, deel I, bij deze verordening, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1248/2001 van de Commissie van 22 juni 2001, staan niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan alle runderen ouder dan 24 maanden op boviene spongiforme encefalopathie moeten worden getest.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak F-46/09: Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — V/Europees Parlement

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/40

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — V/Europees Parlement
   (Zaak F-46/09)
   2010/C 11/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: V (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het medisch advies van lichamelijke ongeschiktheid van 18 december 2008 en, anderzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van 19 december 2008 om het eerder aan de verzoekende partij gedane werkaanbod in te trekken

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur administratief personeelsbeheer van 19 december 2008 om het op 10 december 2008 aan verzoekster gedane aanbod om als arbeidscontractant bij het secretariaat-generaal te werken, wegens ongeschiktheid voor aanwerving in te trekken;

               —

               nietigverklaring van het advies van fysieke ongeschiktheid van de raadgevend arts van het Parlement van 18 december 2008, voor zover hij concludeert dat verzoekster lichamelijk ongeschikt is zonder haar klinisch te hebben onderzocht en zich daarvoor uitsluitend baseert op het besluit van ongeschiktheid voor aanwerving van de raadgevend arts van de Europese Commissie uit 2006, dat vervolgens op onregelmatige wijze is bevestigd door een medische commissie nadat verzoekster om nietigverklaring van die commissie had verzocht, welke besluiten in het kader van het nog steeds aanhangige beroep in de zaak F-33/08 voor dit Gerecht worden betwist;
               als gevolg van die nietigverklaringen, organisatie van een reëel, niet-discriminatoir medisch onderzoek bij het Parlement en heropening van het aan verzoekster voorgestelde ambt bij het DG Communicatie van het Europees Parlement;

               —

               toekenning van een vergoeding voor de door verzoekster geleden materiële en immateriële schade, welke voorlopig ex aequo et bono op 70 000 EUR wordt geraamd (vermeerderd met vertragingsrente waarvan het bedrag moet worden berekend volgens de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de belangrijkste basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 2 punten en vanaf 18 december 2008), onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de loop van het geding;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak T-842/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Repower/EUIPO — repowermap (REPOWER)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/39

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Repower/EUIPO — repowermap (REPOWER)
   (Zaak T-842/16)
   (2017/C 038/52)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Repower AG (Brusio, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein en H. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: repowermap.org (Bern, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het merk „REPOWER” — inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 020 351

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2016 in zaak R 2311/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-300/09 en C-301/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Justitie/F. Toprak (C-300/09), I. Oguz (C-301/09) (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Standstillbepaling in artikel 13 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Verbod voor lidstaten om nieuwe beperkingen op toegang tot arbeidsmarkt in te voeren)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Staatssecretaris van Justitie/F. Toprak (C-300/09), I. Oguz (C-301/09)
   (Gevoegde zaken C-300/09 en C-301/09) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Standstillbepaling in artikel 13 van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Verbod voor lidstaten om nieuwe beperkingen op toegang tot arbeidsmarkt in te voeren)
   2011/C 55/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Justitie

      Verwerende partijen: F. Toprak (C-300/09), I. Oguz (C-301/09)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, genomen door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije — Standstillbepaling — Draagwijdte — Verbod voor lidstaten om nieuwe beperkingen voor toegang tot arbeidsmarkt in te voeren — Begrip „nieuwe beperking”

      Dictum

   In omstandigheden als die van de hoofdgedingen, die betrekking hebben op een nationale bepaling inzake de verkrijging van een verblijfsvergunning door Turkse werknemers, moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, genomen door de Associatieraad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, in die zin worden uitgelegd dat een aanscherping van een na 1 december 1980 ingevoerde bepaling, die een versoepeling vormde van de op 1 december 1980 toepasselijke bepaling, een „nieuwe beperking” vormt in de zin van dat artikel, ook wanneer door deze aanscherping de voorwaarden voor verkrijging van de vergunning ten opzichte van de voorwaarden uit hoofde van de bepaling die van kracht was op 1 december 1980 niet strenger worden, hetgeen ter beoordeling staat van de nationale rechter.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-74/09: Beroep ingesteld op 18 februari 2009 — Frankrijk / Commissie

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/26

         Beroep ingesteld op 18 februari 2009 — Frankrijk / Commissie
   (Zaak T-74/09)
   2009/C 102/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en B. Cabouat, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF), nietig verklaren voor zover deze zekere door de Franse Republiek verrichte uitgaven voor organisaties van fruit- en groentetelers over de begrotingsjaren 2005 en 2006 uitsluit van communautaire financiering;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep eist verzoekster nietigverklaring van beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF), voor zover deze voor de begrotingsjaren 2005 en 2006 zekere door de Franse Republiek verrichte uitgaven uitsluit.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, welke zijn gebaseerd op:

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 11, lid 2, sub d, van verordening nr. 2200/96 (1), voor zover, anders dan de Commissie heeft geconcludeerd, de Franse regering voldoet aan de in deze bepaling opgenomen voorwaarden, aangezien iedere teler beschikt over het benodigde materiaal en, conform de door deze verordening nagestreefde doelstelling van economische efficiëntie, het in bepaalde omstandigheden aangewezen kan zijn om ervoor te zorgen dat iedere teler zelf het benodigde materiaal bezit, in plaats van beroep te doen op een enkel centrum voor het sorteren, de opslag en de verpakking dat door de telersvereniging ter beschikking wordt gesteld;

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 11, lid 1, sub c, punt 3, van verordening nr. 2200/96 voor zover de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat de Franse regering niet heeft voldaan aan de voorwaarden van deze bepaling, die bepaalt dat de statuten van de telersverenigingen de aangesloten telers ertoe verplichten hun volledige productie via de telersvereniging te verkopen, terwijl de Franse regeling voorziet in een actieve rol voor de telersvereniging bij de afzet van producten en de vaststelling van de verkoopprijs.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juni 2005 in zaak T-139/03, Nuova Agricast Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/17

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juni 2005
   in zaak T-139/03, Nuova Agricast Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Niet-openbaarmaking van document van lidstaat zonder voorafgaande toestemming van deze staat)
   (2005/C 229/35)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-139/03, Nuova Agricast Srl, gevestigd te Cerignola (Italië), vertegenwoordigd door M. Calabrese, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci en P. Aalto, bijgestaan door A. Abate, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: aanvankelijk K. Manji en vervolgens C. Jackson, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster toegang te geven tot een aantal documenten betreffende een staatsteunregeling die verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 [SG (2000) D/105754 — Steun nr. 715/99], heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 146, van 21.6.2003.


               25.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/6

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 april 2015
   (Zaak E-10/15)
   (2015/C 209/05)
   Op 21 april 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Auður Ýr Steinarsdóttir en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21au van hoofdstuk III van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 inzake fase II-benzinedampterugwinning tijdens het bijtanken van motorvoertuigen in benzinestations), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 10 februari 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 10 december 2014 tot haar had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet naar behoren uitvoering geven aan Richtlijn 2009/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 inzake fase II-benzinedampterugwinning tijdens het bijtanken van motorvoertuigen in benzinestations, waarnaar is verwezen in punt 21au van hoofdstuk III van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit.


title: Zaak C-377/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze — Tsjechië) — Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová/Finway a.s. [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 7 — Nationale regels inzake de insolventieprocedure — Schulden die voortvloeien uit een consumentenkredietovereenkomst — Effectief beroep in rechte — Punt 1, onder e), van de bijlage — Onevenredig hoge schadevergoeding — Richtlijn 2008/48/EG — Artikel 3, onder l) — Totaal kredietbedrag — Punt I van bijlage I — Bedrag van de kredietopneming — Berekening van het jaarlijkse kostenpercentage — Artikel 10, lid 2 — Informatieplicht — Ambtshalve onderzoek — Sanctie]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/10

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze — Tsjechië) — Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová/Finway a.s.
      (Zaak C-377/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 7 - Nationale regels inzake de insolventieprocedure - Schulden die voortvloeien uit een consumentenkredietovereenkomst - Effectief beroep in rechte - Punt 1, onder e), van de bijlage - Onevenredig hoge schadevergoeding - Richtlijn 2008/48/EG - Artikel 3, onder l) - Totaal kredietbedrag - Punt I van bijlage I - Bedrag van de kredietopneming - Berekening van het jaarlijkse kostenpercentage - Artikel 10, lid 2 - Informatieplicht - Ambtshalve onderzoek - Sanctie])
      (2016/C 211/10)
      Procestaal: Tsjechisch

         Verwijzende rechter

      Krajský soud v Praze

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Ernst Georg Radlinger, Helena Radlingerová

         Verwerende partij: Finway a.s.

         Dictum

                  1)

                  Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale procesregeling als in het hoofdgeding, die in een insolventieprocedure de rechter bij wie die procedure aanhangig is, niet toestaat ambtshalve te onderzoeken of contractuele bedingen waaruit in die procedure aangemelde vorderingen voortvloeien, oneerlijk zijn, ook al beschikt die rechter over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, en die voorts die rechter alleen toestaat niet door een zekerheid gedekte vorderingen te onderzoeken, en alleen wegens een beperkt aantal grieven inzake de verjaring of het tenietgaan van die vorderingen.

                  2)

                  Artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het een nationale rechter bij wie een geding aanhangig is over vorderingen die voortvloeien uit een kredietovereenkomst in de zin van die richtlijn, verplicht om ambtshalve te onderzoeken of de in die bepaling bedoelde informatieplicht is nagekomen en de consequenties te trekken die naar nationaal recht uit niet-nakoming van die plicht voortvloeien, mits de sancties voldoen aan de eisen van artikel 23 van die richtlijn.

                  3)

                  De artikelen 3, onder l), en 10, lid 2, van richtlijn 2008/48 en punt I van bijlage I bij die richtlijn moeten aldus worden uitgelegd dat het totale kredietbedrag en het bedrag van de kredietopneming alle aan de consument beschikbaar gestelde bedragen omvatten. Hieronder vallen derhalve niet de bedragen die door de kredietgever worden bestemd voor de betaling van de aan het betrokken krediet verbonden kosten en die niet daadwerkelijk worden uitbetaald aan die consument.

                  4)

                  Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of de schadevergoeding die wordt opgelegd aan de consument die zijn verbintenissen niet nakomt, onevenredig hoog is in de zin van punt 1, onder e), van de bijlage bij die richtlijn, moet worden nagegaan wat de cumulatieve werking is van alle desbetreffende bedingen van de betrokken overeenkomst, ongeacht of de schuldeiser daadwerkelijk de volledige nakoming van al die bedingen nastreeft, en dat het in voorkomend geval aan de nationale rechter staat om krachtens artikel 6, lid 1, van die richtlijn alle consequenties te trekken die voortvloeien uit de vaststelling dat bepaalde bedingen oneerlijk zijn, en alle bedingen waarvan is erkend dat zij oneerlijk zijn, buiten toepassing te laten opdat de consument door die bedingen niet is gebonden.

         (1)  PB C 395 van 10.11.2014.