title: Zaak T-364/03: Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door MEDICI GRIMM KG tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 21/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      24.1.2004
Verzoekster roept verder een schending van artikel 253-EG                Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door MEDICI
in. De Commissie zou volgens verzoekster onvoldoende                             GRIMM KG tegen Raad van de Europese Unie
gemotiveerd hebben waarom de overgangsregeling in artikel 2
van de bestreden beschikking beperkt moet worden tot de
ondernemingen waarover de belastingdienst op 11 juli 2001
                                                                                (Zaak T-364/03)
een besluit had genomen.
(1) 2003/515/EG: Beschikking van de Commissie van 17 februari                                    (2004/C 21/77)
    2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde
    steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactivi-
    teiten (PB L 180, blz. 52).
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 16 oktober 2003 ingesteld door Andreas                        schappen is op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Raad
                      Mausolf tegen Europol                              van de Europese Unie door MEDICI GRIMM KG, gevestigd
                                                                         te Rodgau Hainhausen (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                         Robert MacLean, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                           (Zaak T-355/03)                               Luxemburg.
                            (2004/C 21/76)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         —     op grond van artikel 288, tweede alinea, EG vast te stellen
                                                                               dat de Raad van de Europese Unie aansprakelijk is voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      de aan verzoekster berokkende schade, en de Raad te
schappen is op 16 oktober 2003 beroep ingesteld tegen                          veroordelen tot betaling van 89 286 euro rente en
Europol door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Neder-                     81 079 euro in verband met de kosten van de administra-
land), vertegenwoordigd door mr. M.F. Baltussen en mr. P. de                   tieve procedure, of van een door het Gerecht passend
Casparis.                                                                      geacht bedrag;
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:               —     de Raad in de kosten te verwijzen.
1)    de impliciete afwijzing door Europol van de klacht van
      verzoeker tegen het besluit van 2 januari 2003 te
      vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van het besluit
      van 2 januari 2003;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
2)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
      ding aan Andreas Mausolf, waaronder in ieder geval
      begrepen de kosten van dit geding.                                 Verzoekster is een onderneming die handel drijft in leren
                                                                         handtassen. Daarbij voerde zij geregeld handtassen in die
                                                                         waren vervaardigd door een onderneming, gevestigd in de
                                                                         Volksrepubliek China. Bij verordening (EG) nr. 1567/97 van
Middelen en voornaamste argumenten                                       de Raad (1) zijn op de invoer van leren handtassen van
                                                                         oorsprong uit dat land definitieve antidumpingrechten inge-
                                                                         steld. Die verordening is naderhand gewijzigd bij verordening
Verzoeker vecht de beslissing aan om hem geen extra salaris              (EG) nr. 2380/98 van de Raad van 3 november 1998 (2),
periodiek toe te kennen voor de periode vanaf 1 juli 2002.               waarbij voor de door verzoekster ingevoerde handtassen een
                                                                         specifiek antidumpingrecht van 0 % werd ingesteld.
Verzoeker voert aan dat de bestreden beslissing onvoldoende
gemotiveerd is en daarom in strijd is met het algemeen beginsel
dat beslissingen met redenen moeten worden omkleed.
                                                                         Die bepaling had echter geen terugwerkende kracht, zodat
                                                                         de voordien door verzoekster betaalde rechten niet werden
                                                                         terugbetaald.
 ---pagebreak--- 24.1.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/37
Verzoekster stelde bij het Gerecht van eerste aanleg beroep (3)          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
in tot nietigverklaring van verordening nr. 2380/98 voorzover
de Raad aan die wijziging geen terugwerkende kracht had                  —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 11 maart
verleend. Bij arrest van 29 juni 2000 (4) verklaarde het Gerecht               2003 om zijn sollicitatie naar de post van directeur bij
de bestreden bepaling nietig. Bij verordening (EG) nr. 133/                    het directoraat „Afrika, Caribisch gebied, Stille Oceaan”
2001 van de Raad van 22 januari 2001 (5) werd verordening                      (AIDCO.C) ter zijde te stellen, en het besluit van het
(EG) nr. 1567/97 gewijzigd en werd aan de betrokken bepaling                   TABG van 8 januari 2003 om andere persoon in die post
terugwerkende kracht verleend. De op grond van verordening                     aan te stellen;
nr. 1567/97 betaalde rechten werden aan verzoekster terug-
betaald.                                                                 —     verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten.
Thans vordert verzoekster vergoeding in de vorm van rente op             Middelen en voornaamste argumenten
het bedrag van de invoerrechten die zij oorspronkelijk heeft
betaald en die haar later zijn terugbetaald, alsmede vergoeding
van de kosten die zij heeft gedragen in de administratieve               Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de afwijzing
procedure voor de Commissie en de Duitse douane.                         door het TABG van zijn sollicitatie naar de post van directeur
                                                                         bij het directoraat „Afrika, Caribisch gebied, Stille Oceaan”
                                                                         (AIDCO.C).
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de Raad
onwettig heeft gehandeld door niet alle consequenties te                 Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt hij schending van
trekken uit de conclusies van het nieuwe onderzoek dat heeft             de artikelen 7, 25, tweede alinea, 29, lid 1, sub a, en 45, lid 1,
geleid tot verordening nr. 2380/98, en dat dit onwettig                  van het Statuut, onregelmatig verloop van de administratieve
optreden ernstig genoeg is om aanleiding te geven tot aanspra-           procedure die aan het bestreden besluit is voorafgegaan,
kelijkheid op grond van artikel 288 EG.                                  en niet-inachtneming van algemene rechtsbeginselen zoals
                                                                         bescherming van het gewettigd vertrouwen, gelijke behande-
                                                                         ling en recht op een normale loopbaan.
(1 ) PB L 208, blz. 31.
(2 ) PB L 296, blz. 1.
(3 ) Zaak T-7/99, gepubliceerd in PB C 86, blz. 23.
                                                                         In dit verband stelt verzoeker met name dat zijn sollicitatie
(4 ) Gepubliceerd in PB C 259, blz. 17.                                  niet nauwgezet is onderzocht, althans dat hij zonder enige
(5 ) PB L 23, blz. 9.                                                    motivering niet op de „short list” is geplaatst, ofschoon het
                                                                         TABG zijn geschiktheid voor een A 2-post van directeur heeft
                                                                         erkend. Het TABG zou overigens a posteriori criteria hebben
                                                                         vastgesteld die in de kennisgeving van vacature niet waren
                                                                         genoemd.
                                                                         Ten slotte stelt hij dat het TABG een kennelijke beoordelings-
                                                                         fout heeft gemaakt bij de vergelijking van de verdiensten van
                                                                         de verschillende kandidaten.
Beroep, op 5 november 2003 ingesteld door Jacques
Wunenburger tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen
                         (Zaak T-370/03)                                 Beroep, op 7 november 2003 ingesteld door Le Voci tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
                           (2004/C 21/78)
                                                                                (Zaak T-371/03)
                          (Procestaal: Frans)                                                      (2004/C 21/79)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 november 2003 beroep tegen Commissie                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Jacques                    schappen is op 7 november 2003 beroep ingesteld tegen Raad
Wunenburger, wonende te Zagreb (Kroatië), vertegenwoordigd               van de Europese Unie door Le Voci, wonende te Brussel
door E. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                (België), vertegenwoordigd door Van de Wal en Oude Elferink,
Luxemburg.                                                               advocaten.


title: Zaak T-55/99: Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Confederación Española de Transporte de Mercanciás tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 174/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.6.1999
Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door N. Progoulis                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           — de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie
                                                                               van 1 juli 1998 betreffende de Spaanse steunregeling „Plan
                            (Zaak T-53/99)
                                                                               RENOVE Industrial” voor de aanschaf van bedrijfsvoertui-
                                                                               gen, nietig te verklaren;
                           (1999/C 174/17)
                                                                           — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                           (Procestaal: Engels)                                kosten te verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 19 februari 1999 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door N. Progoulis,                    Dit beroep is ingesteld tegen de beschikking van de Commissie
vertegenwoordigd door V. Akritidis en J. Branton, advocaten,               van de Europese Gemeenschappen, waarbij de overeenkomst
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    van de Comisión Delegada para Asuntos Económicos betref-
Arendt & Medernach, Rue Mathias Hardt 8-10.                                fende een programma van maatregelen ter ondersteuning van
                                                                           de vervanging van het bedrijfsvoertuigenpark (Plan RENOVE
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                          Industrial) gedeeltelijk als staatssteun is aangemerkt. Dit pro-
                                                                           gramma heeft ten doel, de financiering van de investeringen
1. nietig te verklaren verweersters besluit om verzoekers                  van natuurlijke personen en kleine en middelgrote onderne-
    beoordelingsrapport betreffende de periode van 1 juli                  mingen (KMO’s) voor de aanschaf van nieuwe bedrijfsvoertui-
    1995 tot 30 juni 1997 niet te wijzigen;                                gen te vergemakkelijken, op voorwaarde dat een ander bedrijfs-
                                                                           voertuig dat ten minste tien jaar (zeven jaar voor trekkende
2. verweerster te verwijzen in alle kosten van en veroorzaakt              voertuigen) oud is uit het verkeer wordt genomen. In de
    door de procedure;                                                     bestreden beschikking wordt enkel de steun die is verleend
                                                                           aan regionale of lokale overheden en plaatselijke openbare
3. verweerder te veroordelen tot betaling van een morele
                                                                           diensten, alsmede aan natuurlijke personen of aan KMO’s die
    schadevergoeding van ten minste 100 000 BFR.
                                                                           zich met andere activiteiten dan vervoer op uitsluitend lokale of
                                                                           regionale schaal bezighouden, niet als staatssteun aangemerkt.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Het beroep is gebaseerd op de navolgende middelen:
Verzoeker, ambtenaar bij directoraat-generaal XI.E.1 van de                — Schending van het vertrouwensbeginsel. De begunstigden
Commissie, vordert de wijziging van zijn beoordelingsrapport                   van het Plan RENOVE, die van de Spaanse overheid geen
voor de periode van 1 juli 1995 tot en met 30 juni 1997, op                    enkele informatie hebben ontvangen over de procedure
grond dat zijn taken, verplichtingen, verantwoordelijkheden                    voor de Commissie, verkeerden niet in de mogelijkheid
en prestaties onjuist zijn weergegeven.                                        om te beoordelen welke bestanddelen konden duiden op
                                                                               het bestaan van een mogelijke overheidssubsidie of -steun.
Hij betoogt, dat het bestreden besluit in strijd is met algemene               Anderzijds mochten deze begunstigden ervan uitgaan, dat
rechtsbeginselen, met artikel 1 van de algemene uitvoering-                    de maatregelen van het RENOVE gedekt werden door de
bepalingen betreffende artikel 43 Ambtenarenstatuut en met                     communautaire de-minimis-regel.
artikel 3, sub c-ii en iii van de Gids voor de beoordeling. Voorts
hebben de betrokken inbreuken ertoe geleid, dat het tot                    — Onjuiste beoordeling betreffende het bestaan van
aanstelling bevoegd gezag een kennelijke beoordelingsfout ten                  staatssteun, aangezien bedoeld Plan niet beoogt bepaalde
aanzien van de feiten heeft begaan, waardoor zijn prestaties                   ondernemingen of bepaalde producties te begunstigen.
onjuist zijn beoordeeld.                                                       Volgens verzoekster gaat het om een algemene maatregel
                                                                               die voor iedere natuurlijke persoon of KMO, zonder
                                                                               onderscheid naar herkomst of nationaliteit, geldt en die
                                                                               niet een bepaalde productie begunstigt, aangezien geen
                                                                               enkele voorwaarde betreffende de oorsprong van het
                                                                               voertuig wordt gesteld.
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Confederación                  — Gebrekkige motivering op het punt van de vervalsing van
Española de Transporte de Mercanciás tegen Commissie                         de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van het
              van de Europese Gemeenschappen                                   handelsverkeer tussen lidstaten. Het Plan geldt principieel
                                                                               en fundamenteel voor voertuigen die niet concurreren met
                                                                               die van andere landen van de Gemeenschap, aangezien de
                            (Zaak T-55/99)                                     voertuigen die met deze concurreren veel eerder vervangen
                                                                               worden dan na de in het Plan vereiste tien jaar. Hooguit
                           (1999/C 174/18)                                     kan worden gezegd, verklaard dat het Plan RENOVE
                                                                               Industrial minder gunstig kan uitvallen voor de niet in
                          (Procestaal: Spaans)                                 Spanje gevestigde vervoersondernemingen, voorzover het
                                                                               extra economische kosten zou meebrengen om daaronder
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      te vallen; desalniettemin zouden deze vervoersonder-
schappen is op 25 februari 1999 beroep ingesteld tegen                         nemingen voordeel blijven houden boven de in Spanje
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confe-                           gevestigde ondernemingen, aangezien de rentetarieven in
deración Española de Transporte de Mercanciás, gevestigd te                 de betrokken landen veel lager zijn. Bovendien worden de
Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door D.J. Pérez Villar,                      in andere lidstaten gevestigde ondernemingen niet bij
advocaat te Madrid.                                                            voorbaat van het Plan RENOVE Industrial uitgesloten.
 ---pagebreak--- 19.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 174/9
Verzoekster stelt ten slotte, dat de eis dat de betrokken steun          Verzoekster voert de volgende middelen aan:
dient te worden teruggevorderd, ontoereikend is gemotiveerd
en in strijd is met het evenredigheids-, het vertrouwens- en het         — schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat de
gelijkheidsbeginsel, alsook met het verbod van willekeur.                     bestreden verordening geen althans geen duidelijke rechts-
                                                                              grondslag vermeldt en/of doordat de samenvoeging van
                                                                              twee rechtsgrondslagen in strijd is met de in richtlijn
                                                                              70/524/EEG (2) neergelegde fundamentele procedurele ver-
                                                                              eisten;
                                                                         — kennelijk onjuiste beoordeling door de Raad bij de toepas-
                                                                              sing van artikel 3(a) (e) van richtlijn 70/524/EEG;
Beroep, op 11 maart 1999 ingesteld door Alpharma Inc.
       tegen Raad van de Europese Gemeenschappen                         — schending door de Raad van fundamentele beginselen van
                                                                              de communautaire rechtsorde, zoals het evenredigheids-
                          (Zaak T-70/99)                                      beginsel, het vertrouwensbeginsel en het recht te worden
                                                                              gehoord;
                         (1999/C 174/19)                                 — onvoldoende motivering van de bestreden verordening en,
                                                                              bijgevolg, schending van artikel 190 EG-Verdrag.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                (1) Zie ook zaak T-13/99, Pfizer Animal Health/Raad, aanhangig.
                                                                         (2) Richtlijn van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoe-
schappen is op 11 maart 1999 beroep ingesteld tegen Raad                     gingsmiddelen in diervoeding, PB L 270, 14.12.1970, blz. 1.
van de Europese Gemeenschappen door Alpharma Inc., Fort
Lee (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
G. Robert, advocaat te Londen, en B. Van de Walle de Ghelcke,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue
Goethe 11, Luxemburg.
                                                                         Beroep, op 15 maart 1999 ingesteld door Eli Lilly and
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Company Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
— verordening (EG) nr. 2821/98 van de Raad van 17 decem-
     ber 1998 tot wijziging, wat betreft de intrekking van de
     toelating van bepaalde antibiotica, van richtlijn                                             (Zaak T-75/99)
     70/524/EEG betreffende toevoegingsmiddelen in diervoe-
     ding, nietig te verklaren, of                                                                (1999/C 174/20)
— verordening (EG) nr. 2821/98 nietig te verklaren voorzover
     de toelating van zinkbacitracine wordt ingetrokken;                                          (Procestaal: Engels)
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 15 maart 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door Eli Lilly and
Middelen en voornaamste argumenten                                       Company Ltd, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en D.
                                                                         Brinckman, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van de staat                kantore van Arendt & Medernach, B.P. 39, L-2010.
Delaware en gevestigd in Verenigde Staten van Amerika,
vervaardigt een antibioticum dat als toevoegingsmiddel in                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
diervoeding wordt gebruikt, genaamd zinkbacitracine, in sa-
menstellingen die het geschikt maken voor gebruik als antimi-            — ingevolge artikel 175 EG-Verdrag voor recht te verklaren,
crobiële groeibevorderaar bij dieren. Verzoekster is de enige                 dat de Commissie artikel 176 EG-Verdrag heeft geschon-
fabrikant en de voornaamste leverancier van zinkbacitracine                   den door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter
in de EER en verhandelt het toevoegingsmiddel, dat wordt                      uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
vervaardigd in Noorwegen, onder de naam Albac.                                aanleg van 25 juni 1998 in de zaak T-120/96 (Lilly
                                                                              Industries/Commissie);
Bij de bestreden verordening(1) wordt de toelating van zink-             — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
bacitracine als toevoegingsmiddel in diervoeding per                          van 2,6 miljoen ECU, overeenkomstig de artikelen 178 en
30 juni 1999 ingetrokken. Het verbieden van zinkbacitracine                   215, tweede alinea, EG-Verdrag, als vergoeding voor de
werd als een noodzakelijke voorzorgsmaatregel gezien in                       materiële en morele schade die verzoekster ten gevolge
afwachting van uitvoerige nadere gegevens omtrent de moge-                    van het verzuim van de Commissie heeft geleden;
lijkheid van resistenties en de beoordeling van het risico van
overdracht van dier op mens. Door de overdracht van                      — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
resistenties zou de doeltreffendheid van het gebruik van                      van 1 000 ECU per dag vanaf de datum van het arrest in
zinkbacitracine in de menselijke geneeskunde worden vermin-                   de onderhavige zaak tot de datum waarop de Commissie
derd. Drie andere producten, spiramycine, virginiamycine en                   de maatregelen zal hebben genomen die noodzakelijk zijn
tylosinefosfaat, zijn met ingang van dezelfde datum verboden.                 ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
Het verbod zal vóór 31 december 2000 worden verlengd.                       aanleg in de zaak T-120/96; en


title: Zaak C-45/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 2 februari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/10

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 2 februari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-45/05)
   (2005/C 93/18)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij arrest van 2 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 februari 2005, in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 (1) aldus te worden uitgelegd, dat iedere onregelmatigheid bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 ten aanzien van een dier leidt tot een volledige uitsluiting van slachtpremie voor dat dier?

               2.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 dan verbindend, in het bijzonder in verband met de daaruit voortvloeiende consequenties?

               3.

               Zijn de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 (2) van toepassing op onregelmatigheden bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 (3)?

               4.

               Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat een uitsluiting van premie voor de slacht niet van toepassing is bij een nalatigheid in verband met de melding van gegevens aan de houder van het gecomputeriseerde gegevensbestand, indien de doorgegeven gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdata, feitelijk geheel correct zijn (en ook van meet af aan juist zijn geweest en derhalve nooit behoefden te worden gecorrigeerd)? Als dit niet voor iedere nalatigheid geldt, geldt het dan wel in de situatie als in dit geding aan de orde, waarin de nalatigheid heeft bestaan uit het (enkele dagen of weken) te laat doorgeven van gegevens, terwijl de slacht geruime tijd later plaats vindt?

               5.

               Dienen artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 (4) en/of artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 en/of artikel 47, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat bevoegd is om bij wege van nationale sanctie op de naleving van die verordening het communautaire recht op slachtpremie uit te sluiten of daarop kortingen aan te brengen?

               6.

               Indien vraag 5 geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, zijn dan de communautair voorziene uitzonderingen op communautaire kortingen en uitsluitingen, in het bijzonder de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001, van overeenkomstige toepassing op nationale kortingen en uitsluitingen?

               7.

               Indien vraag 6 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste overeenkomstige toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat nalatigheden in verband met de melding van gegevens aan het gecomputeriseerde gegevensbestand, en met name het te laat doorgeven van gegevens, niet kunnen leiden tot een uitsluiting van premie voor de slacht, indien de in het register opgenomen gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdatum, feitelijk geheel correct zijn?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999, houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001, houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bĳ Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad, van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (PB L 204, blz. 1).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992, houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36).


title: Zaak C-387/11: Beroep ingesteld op 19 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               15.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/4

         Beroep ingesteld op 19 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-387/11)
   2011/C 305/04
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door verschillende regels te handhaven inzake de belasting van door Belgische investeringsvennootschappen verkregen inkomsten uit roerende goederen en kapitalen en de belasting van door buitenlandse investeringsvennootschappen verkregen uitkomsten uit roerende goederen en kapitalen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 49 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep komt de Commissie op tegen het verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten investeringsvennootschappen ter zake van de belasting van inkomsten uit roerende goederen en kapitalen. Anders dan ingezeten investeringsvennootschappen hebben niet-ingezeten investeringsvennootschappen zonder vaste inrichting op het nationale grondgebied niet de mogelijkheid om de roerende voorheffing op inkomsten uit roerende goederen en kapitalen te recupereren. Deze discriminatie is onverenigbaar met de bepalingen van het Verdrag inzake vrijheid van vestiging, aangezien de oprichting van niet-ingezeten investeringsvennootschappen daardoor minder aantrekkelijk wordt, alsmede met de bepalingen van het Verdrag inzake vrij verkeer van kapitaal, aangezien de financiering van een Belgische vennootschap via een buitenlandse investeringsmaatschappij duurder uitvalt dan de financiering via een Belgische investeringsmaatschappij.
   Voorts weerlegt de Commissie de rechtvaardigingsgronden die de Belgische autoriteiten aanvoeren. Allereerst dragen zij geen objectieve elementen aan waaruit kan worden geconcludeerd dat er een voor het fiscale statuut relevant verschil bestaat tussen de situatie van ingezeten investeringsvennootschappen en die van niet-ingezeten investeringsvennootschappen. Voorts is de betrokken belastingregeling niet ingegeven door een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid van de betrokken staten. In geen geval kan een lidstaat zich op een bilaterale overeenkomst beroepen teneinde zich te onttrekken aan de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen. Ten slotte kunnen de Belgische autoriteiten, aangaande het volgens hen bestaande gevaar van belastingfraude bij niet-ingezeten vennootschappen, zich niet beroepen op belemmeringen voor belastingcontroles die het gevolg zijn van door België zelf goedgekeurde bepalingen, als rechtvaardiging voor niet-toepassing van de door het Verdrag gewaarborgde vrijheden.


title: Beroep, op 11 november 1996 ingesteld door J. Antonissen tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-179/96)

text:
 Nr. C 9/20         1 NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11 . 1 . 97
 raad een voorstel te kunnen voorleggen betreffende de                    welk correspondeert met de door verzoeker, respectie
 vaststelling van nieuwe correctiecoëfficiënten voor Zaïre                velijk de maatschap waarvan verzoeker deel uitmaak
 voor de periode van juli 1993 tot augustus 1996 .                        te, verschuldigde superheffing voor de melk die door
                                                                          voornoemden na ommekomst van de niet-leveringsver
 Ten slotte wijst verzoeker erop, dat de Commissie wat                    bintenis werd geproduceerd ( i.e . de produktie in de
 hem betreft het discriminatieverbod en het recht op gelijke             melkjaren 1989/1990 tot en met 1995/1996 ), een en
 behandeling heeft geschonden. Zij heeft hem namelijk ge                 ander vermeerderd met de rente welke over dat bedrag
 durende de periode van maart tot juni 1993 gediscrimi                  verschuldigd is jegens degenen die jegens verzoeker op
 neerd en anders behandeld dan de ambtenaren van de an                  afdracht van genoemde superheffing aanspraak kunnen
 dere landen met een hogere correctiecoëfficiënt dan 100,                maken ( i.e . 5% vanaf 1 september 1996 );
 die voor die zelfde periode een gedeelte van hun bezoldi
ging hebben ontvangen waarop hun coëfficiënten waren                 — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
toegepast. Al was de informatie voor de periode van juli                 zoeker van een bedrag groot NLG 58 695 ( i.e. het be
 1993 tot augustus 1996 niet volledig betrouwbaar wegens                 drag dat voortvloeit uit de toepassing van Verordening
de plunderingen te Kinshasa , toch kan deze situatie hoe                 ( EEG ) nr. 2187/93 over de perioden na ommekomst
dan ook niet de intrekking rechtvaardigen van de correc                 van de niet leveringsverbintenis waarin verzoeker, res
tiecoëfficiënt waaruit voor de voorgaande maanden bleek                  pektievelijk diens rechtsvoorganger, geen melk heeft
dat de kosten van levensonderhoud twee maal hoger zijn                   geproduceerd, vermeerderd met compensatoire rente
dan de referentiecijfers . Voor Rusland is wegens dezelfde               vanaf de dag van het ontstaan van de schade tot aan
problemen met de plaatselijke valuta met ingang van 1 ja                de datum van het arrest in de Mulder II zaak ( i.e.
nuari 1994 een coëfficiënt vastgesteld die is gebaseerd op               19 mei 1992 )), vermeerderd met 8% per jaar vanaf
economische pariteit in dollar.                                          19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoening
                                                                         zoals vastgesteld in de zaak Mulder II;
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver
                                                                         zoeker van een bedrag groot NLG 180 322,20 welk
                                                                         bedrag de kosten representeert van de aanschaf van
                                                                         een vervangende referentiehoeveelheid gelijk aan de re
Beroep, op 11 november 1996 ingesteld door J. Antonis                   ferentiehoeveelheid waarop verzoeker op grond van
sen tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door                    artikel 3 bis van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 aan
   Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         spraak zou hebben kunnen maken indien hij thans nog
                       ( Zaak C-l 79/96 )                                over het bedrijf had beschikt ten aanzien waarvan
                          ( 97/C 9/36 )                                  voornoemde Herbrink in 1979 de niet-leveringsverbin
                                                                         tenis aanging, alsmede
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                     — de Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                         geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 11 november 1996 beroep ingesteld                 Middelen en voornaamste argumenten
tegen Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door
Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Deze procedure sluit aan bij zaak C-98/91 ( arrest van het
door J. Antonissen, wonende te Giethem ( Nederland ), ver           Hof van 27 januari 1994, Herbrink ). Verzoeker is de erf
tegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te              opvolger van Herbrink. Na het arrest van het Hof is Her
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               brink de toekenning van een Slom-quotum definitief ge
L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62 .                  weigerd, omdat hij niet meer over het oorspronkelijke
                                                                    Slom-bedrijf beschikte; de pachtovereenkomst daarvoor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  was niet verlengd, daar hij geen melkquotum bezat.
— te verklaren voor recht dat de Gemeenschap gehouden
     is te vergoeden de schade welke verzoeker heeft gele
     den en in de toekomst nog dreigt te lijden ten gevolge
    van het feit dat aan verzoeker, respectievelijk diens
    rechtsvoorganger A. A. Herbrink, sedert de beëindi             Beroep, op 27 november 1996 ingesteld door M. Meskens
    ging per 17 mei 1984 van de door voornoemde Her                                 tegen het Europees Parlement
     brink aangegane niet-leveringsverbintenis als bedoeld                                  ( Zaak C-l 94/96 )
    in Verordening ( EEG ) nr. 1078/77 van de Raad van                                         ( 97/C 9/37)
     17 mei 1977 een reprsentatieve referentiehoeveelheid
    is geweigerd om de enkele reden dat verzoeker respec                                  (Procestaai: Frans)
    tievelijk voornoemde Herbrink sedert 1987, om rede
    nen die hen niet kunnen worden aangerekend, niet                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
    meer geheel of gedeeltelijk over het bedrijf beschikken         meenschappen is op 27 november 1996 beroep ingesteld
    waarop Herbrink vóór het aangaan van bedoelde niet             tegen het Europees Parlement door M. Meskens, wonende
    leveringsverbintenis melk heeft geproduceerd;                   te Brussel, vertegenwoordigd door J. N. Louis, T. Dema
                                                                    seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
— de Gemeenschap te veroordelen tot betaling aan ver               zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL,
    zoeker van een bedrag groot NLG 258 565,38 , het               rue de Cessange 30 .


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 oktober 2005  in de gevoegde zaken C-266/04 tot en met C-270/04, C-276/04 en C-321/04 tot en met C-325/04 [verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Étienne (C-266/04–C-270/04 en C-276/04) en de Cour d'appel de Lyon (C-321/04–C-325/04) (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]: Nazairdis SAS e.a. tegen Caisse nationale de l'organisation autonome d'assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic) (Begrip steun — Heffing gebaseerd op verkoopoppervlakte — Dwingend verband tussen heffing en bestemming van opbrengst ervan)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 27 oktober 2005
   in de gevoegde zaken C-266/04 tot en met C-270/04, C-276/04 en C-321/04 tot en met C-325/04 [verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Étienne (C-266/04–C-270/04 en C-276/04) en de Cour d'appel de Lyon (C-321/04–C-325/04) (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]: Nazairdis SAS e.a. tegen Caisse nationale de l'organisation autonome d'assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic) (1)

   (Begrip steun - Heffing gebaseerd op verkoopoppervlakte - Dwingend verband tussen heffing en bestemming van opbrengst ervan)
   (2005/C 330/10)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken C-266/04 tot en met C-270/04, C-276/04 en C-321/04 tot en met C-325/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Saint-Étienne (C-266/04–C-270/04 en C-276/04) en de Cour d'appel de Lyon (C-321/04–C-325/04) (Frankrijk) bij beslissingen van 5 april en 24 februari 2004, ingekomen bij het Hof op 24, 25 en 29 juni en 27 juli 2004, in de procedures Nazairdis SAS, thans Distribution Casino France SAS (C-266/04), Jaceli SA (C-267/04), Komogo SA (C-268/04 en C-324/04), Tout pour la maison SARL (C-269/04 en C-325/04), Distribution Casino France SAS (C-270/04), Bricorama France SAS (C-276/04), Distribution Casino France 3 SAS (C-321/04), Société Casino France, rechtsopvolgster van IMQEF SA, rechtsopvolgster van JUDIS SA (C-322/04), Dechrist Holding SA (C-323/04), tegen Caisse nationale de l'organisation autonome d'assurance vieillesse des travailleurs non salariés des professions industrielles et commerciales (Organic), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: K. Schiemann, president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president van de Eerste kamer, J. N. Cunha Rodrigues, K. Lenaerts (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 87, lid 1, EG en 88, lid 3, EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de inning van een heffing als de Franse heffing wegens steun aan handel en ambacht.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004

      PB C 201 van 7.8.2004

      PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-119/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/24

         Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Italiaanse Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-119/07)
   (2007/C 129/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               beschikking C (2007) 286 def. van de Commissie van 7 februari 2007 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 7 februari 2007 C (2007) 286 def. inzake de vrijstelling van accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt voor de productie van aluminiumoxide in de regio van Gardanne, in de regio van Shannon en op Sardinië, die respectievelijk door Frankrijk, Ierland en Italië is uitgevoerd. In deze beschikking is vastgesteld dat de door de Italiaanse regering aan Eurallumina SpA toegekende belastingvrijstellingen rechtmatig waren ten belope van 80 % van hun bedrag en dat de aan de begunstigde vennootschap verleende steun voor de overige 20 % moest worden teruggevorderd met ingang van 1 januari 2004.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 87, lid 1, EG, voor zover in de litigieuze beschikking wordt geoordeeld dat de in de Italiaanse rechtsorde voorziene vrijstelling van accijns staatssteun vormt. Verzoekster betoogt in dit verband dat de betrokken vrijstellingen van accijns geen staatssteun zijn, zoals door de tekst van richtlijn 2003/96/EG (1) wordt bevestigd, maar veeleer inherent zijn aan de aard en de logica en het nationale belastingsysteem. Ook al zou het om staatssteun gaan, zou deze in feite door de richtlijn zijn toegestaan, althans tot 31 december 2006. Met betrekking tot de beweerdelijke selectiviteit van de betrokken maatregelen zij opgemerkt dat deze in de regel gericht zijn aan alle ondernemingen die minerale oliën voor de productie van aluminiumoxide gebruiken. De omstandigheid dat er op Italiaans grondgebied slechts één fabriek is die in haar productieprocédé minerale oliën gebruikt, is een louter feitelijk gegeven dat niet tot gevolg heeft dat de maatregel geen algemene strekking zou hebben;

               —

               schending van artikel 87, lid 3, EG, alsook van de richtsnoeren betreffende regionale staatssteun van 1998, voor zover de litigieuze vrijstelling van accijns noodzakelijk moest worden geacht voor de economische ontwikkeling van de regio Sardinië;

               —

               schending van artikel 52, lid E. 3.2, van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (2001/C37/03), voor zover in casu wel degelijk overeenkomsten tussen de staat en de begunstigde vennootschap zijn gesloten met betrekking tot de verbetering van de milieuresultaten;

               —

               ten slotte stelt verzoekster schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en van het vermoeden van rechtmatigheid van gemeenschapsmaatregelen.

      (1)  Richtlĳn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51).


title: Zaak T-390/15: Beroep ingesteld op 16 juli 2015 — Perfetti Van Melle Benelux/BHIM — PepsiCo (3D)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/53

         Beroep ingesteld op 16 juli 2015 — Perfetti Van Melle Benelux/BHIM — PepsiCo (3D)
   (Zaak T-390/15)
   (2015/C 311/58)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfetti Van Melle Benelux BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Testa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PepsiCo, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: zwart-wit gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „3D” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 384 041

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 8 mei 2015 in zaak R 465/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 9 384 041 voor de volgende waren: „chocolade; gebak; suikerbakkerswaren; snoep; kauwsnoep; pastilles; gomballen; karamel; kauwgom; klapkauwgom; lolly’s; drop; geleien (banketbakkerij); karamelbrokken; pepermuntjes; zuurtjes

               —

               verwijzing van PepsiCo, Inc. in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-266/99: Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 281/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.10.1999
     De nieuwe wetgeving van 1998 zal alleen in de toekomst           — Schending van artikel 4, lid 2, van richtlijn 75/440/EEG:
     gevolgen hebben en maakt geen einde aan de discrimi-                  de Commissie stelt vast, dat Franse autoriteiten de maatre-
     nerende belasting ten koste van de hier in het geding                 gelen die nodig zijn om de krachtens richtlijn 75/440/EEG
     zijnde, reeds vóór 1 juli 1998 in Frankrijk in het verkeer          op hen rustende verplichtingen na te komen, met aanzien-
     gebrachte voertuigen.                                                 lijke vertraging (1977-1993, te weten 17 jaar) hebben
                                                                           genomen, ofschoon zij zelf hebben toegegeven dat het
(Tussen 1 januari 1978 en 12 januari 1988 individueel goed-                probleem van de verontreiniging van het oppervlaktewater
gekeurde voertuigen)                                                       door nitraten reeds vanaf de jaren tachtig bestaat. De
                                                                           voort durende verslechtering van de kwaliteit van het
— Schending van artikel 90 EG: Volgens de Commissie is                     oppervlaktewater als gevolg van verontreiniging door
     slechts ten dele rekening gehouden met het arrest Fel-                nitraten, toont aan dat de maatregelen die het door
     dain (1), doordat de Franse autoriteiten de wijzigingen               de Franse autoriteiten overgelegde organisch actieplan
     van het administratief vermogen van de gediscrimineerde               vormen, niet doeltreffend zijn.
     buitenlandse voertuigen hebben beperkt door alleen voor
                                                                      — Schending van artikel 4, lid 3, van richtlijn 75/440/EEG:
     de per type goedgekeurde voertuigen een nieuwe grijze
                                                                           water van slechte kwaliteit mag in beginsel niet voor de
     kaart met rechtstreekse fiscale werking af te geven.
                                                                           productie van drinkwater worden gebruikt, tenzij wordt
                                                                           voldaan aan de twee cumulatieve voorwaarden die in die
(1) Arrest van 17 september 1987, Feldain (433/85, Jurispr.                bepaling zijn gesteld, hetgeen in casu niet het geval is. Het
    blz. 3521).                                                            met dergelijk water geproduceerde drinkwater bevat in
                                                                           vele gevallen meer dan de toegelaten hoeveelheid nitraten;
                                                                           om die reden bevelen de Franse autoriteiten ten zeerste
                                                                           aan, dat „zwangere vrouwen en zuigelingen dit water niet
                                                                           drinken tijdens de perioden waarin het niet overeenstem-
                                                                           ming is [met de kwaliteitsnormen]”. Volgens de vaststellin-
                                                                           gen van de Commissie hebben de Franse autoriteiten ook
                                                                           geen beheersplan in de zin van artikel 4, lid 3, opgesteld
                                                                           wanneer die nodig was.
Beroep, op 16 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                      (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 26.
                         (Zaak C-266/99)
                         (1999/C 281/06)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 juli 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door          Verzoek van het Tribunal d’arrondissement de Luxem-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               bourg van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing
digd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als gemach-       in het geding tussen C. Adam en Administration de
tigde, domicilie gekozen hebben te Luxemburg bij C. Gómez                           l’enregistrement et des domaines
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                (Zaak C-267/99)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de nodige                                  (1999/C 281/07)
     maatregelen te nemen om te bewerkstelligen dat de
     kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor de        Het Tribunal d’arrondissement de Luxembourg heeft bij vonnis
     productie van drinkwater, in overeenstemming is met de           van 15 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
     waarden die zijn vastgesteld krachtens artikel 3 van richt-      Justitie op 19 juli 1999, in het geding tussen C. Adam en
     lijn 75/440/EEG (1), de krachtens die richtlijn en inzonder-     Administration de l’enregistrement et des domaines, het Hof
     heid artikel 4 ervan op haar rustende verplichtingen niet        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     is nagekomen;                                                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure                   1. Is het begrip „vrij beroep” in de zin van bijlage F, punt 2,
     te verwijzen.                                                         bij de Zesde richtlijn van de Raad (77/388/EEG) van 17 mei
                                                                           1997 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                                                                           lidstaten inzake omzetbelasting (1), een autonoom begrip
Middelen en voornaamste argumenten                                         van gemeenschapsrecht?
                                                                      2. Zo ja, valt de beroepsactiviteit van de beheerder van een
De door de Commissie in het met redenen omklede advies                     onroerend goed in gemeenschappelijke eigendom onder
vastgestelde inbreuk betreft alleen de slechte toepassing van de           het begrip „vrij beroep”?
richtlijn in Bretagne.
— Schending van artikel 4, lid 1, van richtlijn 75/440/EEG: in        (1) PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1.
     de vier betrokken departementen is het oppervlaktewater
     voortdurend en op grote schaal niet in overeenstemming
     met de krachtens artikel 3 vastgestelde waarden.


title: Zaak C-181/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 april 2015 door Marpefa, S.L. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 februari 2015 in zaak T-708/14, Marpefa/BHIM

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/12

         Hogere voorziening ingesteld op 22 april 2015 door Marpefa, S.L. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 februari 2015 in zaak T-708/14, Marpefa/BHIM
   (Zaak C-181/15 P)
   (2015/C 381/14)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Marpefa, S.L. (vertegenwoordiger: I. Barroso Sánchez-Lafuente, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Kabushiki Kaisha Sony Computer Entertainment
   Bij beschikking van 6 oktober 2015 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Zaak C-471/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg (Oostenrijk) op 28 september 2010 — Martin Wohl en Ildiko Veres/Magistrat der Stadt Salzburg, andere partij in de procedure: Finanzamt Salzburg-Stadt

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg (Oostenrijk) op 28 september 2010 — Martin Wohl en Ildiko Veres/Magistrat der Stadt Salzburg, andere partij in de procedure: Finanzamt Salzburg-Stadt
   (Zaak C-471/10)
   ()
   2010/C 328/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Martin Wohl en Ildiko Veres

      Verwerende partij: Magistrat der Stadt Salzburg,

      Andere partij in de procedure: Finanzamt Salzburg-Stadt

      Prejudiciële vraag

   Moet bijlage X van de lijst overeenkomstig artikel 24 van de Akte van Toetreding van de Republiek Hongarije tot de Europese Unie (1. Vrij verkeer van personen) (1), aldus worden uitgelegd dat de detachering van personeel van Hongarije naar Oostenrijk niet geldt als terbeschikkingstelling van werknemers en dat nationale beperkingen voor de tewerkstelling van Hongaarse/Slowaakse werknemers in Oostenrijk op gelijke wijze ook gelden voor door Hongaarse ondernemingen gedetacheerde (en daar regelmatig tewerkgestelde) Hongaarse/Slowaakse werknemers in Oostenrijk?

      (1)  PB 2003, L 236, blz. 846.


title: Zaak C-167/07: Beroep ingesteld op 29 maart 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/19

         Beroep ingesteld op 29 maart 2007 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-167/07)
   (2007/C 117/31)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 41/2007 (1) van de Raad van 21 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, voor zover daarbij aan de Spaanse vloot geen quota in de communautaire wateren van de Noordzee worden toegewezen en

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   1.   Schending van het discriminatieverbod
   Volgens het Koninkrijk Spanje schendt de bestreden verordening het discriminatieverbod, voor zover daarbij aan Spanje geen quota in de communautaire wateren van de Noordzee worden toegewezen, aangezien aan de overige lidstaten na het verstrijken van de in de Toetredingsakte vastgestelde overgangsperiode recht op toegang tot die wateren en de visbestanden daarvan wordt toegekend, terwijl aan het Koninkrijk Spanje enkel recht op toegang tot die wateren wordt toegekend.
   2.   Onjuiste uitlegging van de Akte van toetreding van Spanje
   Bij de regeling van de overgangsperiode van Spanje op visserijgebied maakt de Toetredingsakte geen onderscheid tussen de toegang tot de wateren en de toegang tot de visbestanden. Bovendien moeten de bepalingen van de Toetredingsakte overeenkomstig de context en het doel daarvan worden uitgelegd.
   3.   Inbreuk op artikel 20, lid 2, van verordening nr. 2371/2002 (2)

   Op voornoemde bepaling wordt inbreuk gemaakt doordat aan Spanje geen quota zijn toegewezen die nieuwe vangstmogelijkheden vormden en die voor het eerst na het verstrijken van de in de Toetredingsakte bepaalde overgangsperiode zijn verdeeld.

      (1)  PB 2007, L 15, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59).


title: Zaak T-333/08: Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Bull e.a./Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/42

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Bull e.a./Commissie
   (Zaak T-333/08)
   (2008/C 285/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Bull SAS (Les Clayes-sous-Bois, Frankrijk), Unisys Belgium SA (Brussel, België) en Tata Consultancy Services (TCS) SA (Capellen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Lombaert en M. van der Woude, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, te weten

                           —

                           de afwijzing van de offerte van Consortium B-Trust,

                           —

                           het besluit om de opdracht niet te plaatsen,

                           —

                           het besluit om een procedure van gunning door onderhandelingen in te leiden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen het besluit van de Commissie om hun offerte in het kader van de aanbestedingsprocedure voor de opdracht „DIGIT/R2/PO/2007/024 — Beheerde dienstverlening” (PB 2007, S 159-197776) af te wijzen, de opdracht bij gebreke van bevredigende offertes niet te plaatsen, en een procedure van gunning door onderhandelingen in te leiden.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters allereerst dat het bestreden besluit niet is genomen met eerbiediging van de bevoegdheidsverdeling binnen de Commissie, aangezien het is genomen door een „Acting Head of Unit”. Volgens verzoeksters staat niet vast dat de auteur van de handeling gerechtigd was om namens de Commissie een dergelijk besluit te nemen.
   In de tweede plaats stellen verzoeksters dat de Commissie niet heeft voldaan aan de motiveringsplicht, doordat zij in het besluit niet heeft uiteengezet waarom zij meende dat bepaalde prijzen in verzoeksters' offerte abnormaal laag waren en de offerte niet voldeed aan de relevante wettelijke bepalingen in geval van uitvoering van de overeenkomst in Brussel of Luxemburg.
   Ten slotte menen verzoeksters dat de Commissie de procedure voor onderzoek van de juistheid van de prijzen heeft geschonden nu i) de Commissie verzoeksters' offerte heeft afgewezen op grond van de procedure inzake abnormaal lage prijzen, hoewel de offerte financieel ernstig was, ii) de Commissie geen rekening heeft gehouden met de door verzoeksters verstrekte rechtvaardigingen en iii) het besluit niet berust op redenen die feitelijk juist zijn.


title: Zaak F-62/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 februari 2008 — Ghem/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/63

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 februari 2008 — Ghem/Commissie
   (Zaak F-62/05) (1)

   (2008/C 223/121)

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2008, blz. 31 (aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-270/05 en overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie bij beschikking van 15.12.2005).


title: Gevoegde zaken C-322/07 P, C-327/07 P en C-338/07 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 september 2009 — Papierfabrik August Koehler AG, Bolloré SA, Distribuidora Vizcaína de Papeles SL/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorzieningen — Mededingingsregelingen — Markt voor zelfkopiërend papier — Geen overeenstemming tussen mededeling van punten van bezwaar en litigieuze beschikking — Schending van rechten van verdediging — Gevolgen — Onjuiste opvatting van bewijsmiddelen — Deelname aan inbreuk — Duur van inbreuk — Verordening nr. 17 — Artikel 15, lid 2 — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Beginsel van gelijke behandeling — Evenredigheidsbeginsel — Motiveringsplicht — Redelijke duur van procedure voor Gerecht)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 september 2009 — Papierfabrik August Koehler AG, Bolloré SA, Distribuidora Vizcaína de Papeles SL/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Gevoegde zaken C-322/07 P, C-327/07 P en C-338/07 P) (1)

   (Hogere voorzieningen - Mededingingsregelingen - Markt voor zelfkopiërend papier - Geen overeenstemming tussen mededeling van punten van bezwaar en litigieuze beschikking - Schending van rechten van verdediging - Gevolgen - Onjuiste opvatting van bewijsmiddelen - Deelname aan inbreuk - Duur van inbreuk - Verordening nr. 17 - Artikel 15, lid 2 - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Beginsel van gelijke behandeling - Evenredigheidsbeginsel - Motiveringsplicht - Redelijke duur van procedure voor Gerecht)
   2009/C 256/04
   Procestalen: Duits, Frans en Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Papierfabrik August Koehler AG (vertegenwoordigers: I. Brinker en S. Hirsbrunner, Rechtsanwälte, J. Schwarze, professeur), Bolloré SA (vertegenwoordigers: C. Momège en P. Gassenbach, avocats), Distribuidora Vizcaína de Papeles SL (vertegenwoordigers: E. Pérez Medrano en T. Díaz Utrilla, abogados)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en W. Mölls, gemachtigden, H.-J. Freund, Rechtsanwalt, N. Coutrelis, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007, Bolloré e.a./Commissie (T-109/02, T-118/02, T-122/02, T-125/02, T-126/02, T-128/02, T-129/02, T-132/02 en T-136/02) — Prijskartel in de sector zelfkopiërend papier — Schending van de rechten van de verdediging wat het bewijs van de deelname van rekwirante aan de inbreuk vóór oktober 1993 betreft (onjuiste, ontoereikende en tegenstrijdige bewijsmiddelen) — Schending van het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel wat de vaststelling van het bedrag van de geldboete betreft (aangezien rekwirante een kleine familieonderneming is die geen toegang tot de kapitaalmarkt heeft)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 26 april 2007, Bolloré e.a./Commissie (T-109/02, T-118/02, T-122/02, T-125/02, T-126/02, T-128/02, T-129/02, T-132/02 en T-136/02), wordt vernietigd voor zover het Bolloré SA betreft.

               2)

               Beschikking 2004/337/EG van de Commissie van 20 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/E-1/36.212 — Zelfkopiërend papier), wordt nietig verklaard voor zover zij Bolloré SA betreft.

               3)

               De hogere voorzieningen van Papierfabrik August Koehler AG en Distribuidora Vizcaína de Papeles SL worden afgewezen.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in die van de hogere voorziening in zaak C-327/07 P.

               5)

               Papierfabrik August Koehler AG en Distribuidora Vizcaína de Papeles SL worden respectievelijk in zaak C-322/07 P en zaak C-338/07 P in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007.


title: Doorhaling van zaak C-428/00

text:
14.7.2001                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 200/55
             voorgeschreven verplichting om voormelde verkla-                          Doorhaling van zaak C-286/00 (1)
             ring in het bijgevoegde gezondheidscertificaat op te
             nemen, buiten beschouwing te laten?
                                                                                (2001/C 200/100)
(1) Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake           De president van het Hof van Justitie van de Europese
    veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
    handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46, blz. 19).              doorhaling in het register gelast van zaak C-286/00: Italiaanse
(2) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake         Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer       schappen.
    in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
    (PB L 395, blz. 13).
(3) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
    veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire
    handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het        (1) PB C 302 van 21.10.2000.
    vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB
    L 224, blz. 29).
                                                                                Doorhaling van zaak C-367/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-158/95 (1)
                                                                                (2001/C 200/101)
                           (2001/C 200/98)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-367/00: Commis-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 april 2001                   sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-158/95:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                         (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 208 van 12.8.1995.
                                                                                Doorhaling van zaak C-428/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-102/01 (1)
                                                                                (2001/C 200/102)
                           (2001/C 200/99)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-428/00 (verzoek
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 2001 de                van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen om een
doorhaling in het register gelast van zaak C-102/01: Italiaanse          prejudiciële beslissing): Merz + Co. GmbH & Co. tegen AOK-
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        Bundesverband e.a.
schappen.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              (1) PB C 79 van 10.3.2001.


title: Zaak C-325/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Ismail Derin/Landkreis Darmstadt-Dieburg (Associatie EEG-Turkije — Artikel 59 van Aanvullend Protocol — Artikelen 6, 7 en 14 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad — Recht van vrije toegang tot arbeid krachtens artikel 7, eerste alinea, tweede streepje — Verblijfsrecht dat hiermee samenhangt — Turks staatsburger ouder dan 21 jaar die niet meer ten laste is van zijn ouders — Strafrechtelijke veroordelingen — Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten — Verenigbaarheid met regel dat behandeling van Turkije niet gunstiger mag zijn dan die welke lidstaten elkaar toekennen)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Ismail Derin/Landkreis Darmstadt-Dieburg
   (Zaak C-325/05) (1)

   (Associatie EEG-Turkije - Artikel 59 van Aanvullend Protocol - Artikelen 6, 7 en 14 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad - Recht van vrije toegang tot arbeid krachtens artikel 7, eerste alinea, tweede streepje - Verblijfsrecht dat hiermee samenhangt - Turks staatsburger ouder dan 21 jaar die niet meer ten laste is van zijn ouders - Strafrechtelijke veroordelingen - Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten - Verenigbaarheid met regel dat behandeling van Turkije niet gunstiger mag zijn dan die welke lidstaten elkaar toekennen)
   (2007/C 235/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Darmstadt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ismail Derin

      Verwerende partij: Landkreis Darmstadt-Dieburg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Darmstadt — Uitlegging van artikel 7, lid 1, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije en van artikel 59 van het Aanvullend Protocol betreffende de overgangsperiode voorzien in de Overeenkomst waarbij een Associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, dat op 23 november 1970 is ondertekend (PB L 293, blz. 4) — Geen verlies van recht van vrije toegang tot elke arbeid in loondienst en van verblijfsrecht dat hiermee samenhangt, voor Turks onderdaan die nationaal grondgebied is binnengekomen in kader van gezinshereniging, wanneer hij ouder is dan 21 jaar en zijn ouders niet meer in zijn levensonderhoud voorzien — Gunstigere behandeling dan voor onderdanen van lidstaten
   Dictum
   Een Turks staatsburger, die als kind toestemming heeft gekregen om in het kader van gezinshereniging het grondgebied van een lidstaat binnen te komen en die het recht van vrije toegang tot elke arbeid in loondienst van zijn keuze heeft verkregen krachtens artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat is vastgesteld door de Associatieraad, die is ingesteld bij de Overeenkomst waarbij een Associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, verliest het recht op verblijf in de lidstaat van ontvangst, dat samenhangt met het recht op vrije toegang, slechts in twee situaties, te weten:

               —

               in de gevallen bedoeld in artikel 14, lid 1, van dit besluit, of

               —

               wanneer hij het grondgebied van de betrokken lidstaat gedurende langere tijd zonder gegronde redenen verlaat,

         ook wanneer hij ouder is dan 21 jaar, niet meer ten laste is van zijn ouders, maar een zelfstandig bestaan leidt in de betrokken lidstaat, en niet beschikbaar was voor de arbeidsmarkt gedurende verscheidene jaren, wegens het uitzitten van een hem opgelegde onvoorwaardelijke gevangenisstraf van overeenkomstige duur. Een dergelijke uitlegging is niet onverenigbaar met de eisen van artikel 59 van het Aanvullend Protocol, dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij Verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak C-164/99: Verzoek van het Amtsgericht Tauberbischofsheim van 13 april 1999 om een prejudiciële beslissing in de geldboeteprocedure tegen Firma Portugaia Construçoes Lda

text:
17.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 204/27
— Is verordening nr. 343/97, die Italië verplicht tot distillatie            — artikel 15, titel IV, van wet nr. 409 van 24.07.1985 te
     van 12 150 000 miljoen hl, onwettig wegens schending                         handhaven, dat verwijst naar artikel 1 van wet nr. 1398
     van artikel 39, lid 11, sub b, van verordening nr. 822/87                    van 14.12.1964, op grond waarvan enkel Italiaanse
     (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)?                               onderdanen bij verhuizing naar een andere lidstaat in
                                                                                het beroepsregister ingeschreven kunnen blijven;
— Voor het geval artikel 39, lid 11, sub b, van verordening
     nr. 822/87 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)           2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
     aldus moet worden uitgelegd dat het de […] berekening
     toestaat [die wordt gehanteerd in verordening nr. 343/94],
     is artikel 39, lid 11, sub b, in dat geval onwettig wegens         Middelen en voornaamste argumenten
     schending van het redelijkheidsbeginsel, wegens kennelijke
     dwaling en strijd met de doelstelling, alsook wegens
     schending van het discriminatieverbod van artikel 40 van           Als gevolg van het woonplaatsvereiste kunnen in andere
     het Verdrag?                                                       lidstaten gevestigde artsen worden gediscrimineerd, voor zover
                                                                        het gemakkelijker is voor Italiaanse onderdanen om aan dit
                                                                        vereiste te voldoen. Het maakt de uitoefening van het beroep
— Zijn artikel 39, leden 3, 4 en 11, van verordening                    van tandarts in Italië onmogelijk voor een arts die in een
     nr. 822/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1566/93,           andere lidstaat is gevestigd, ook al is het in de nabijheid van de
     alsook verordening nr. 343/94 waarbij deze bepalingen              grens. Daarentegen kan een tandarts die in Italië — in het
     zijn uitgevoerd, onwettig wegens schending van het re-             bijzonder in het grensgebied — is gevestigd, in een andere
     delijkheidsbeginsel, kennelijke dwaling, en schending van          lidstaat een nevenpraktijk openen zonder in deze lidstaat te
     het evenredigheidsbeginsel?                                        moeten wonen. Bijgevolg wordt de Italiaanse regeling strikter
                                                                        toegepast op tandartsen uit andere lidstaten dan op in Italië
                                                                        woonachtige tandartsen.
(1) Verordening van de Commissie van 15 februari 1994 (PB L 44,
    blz. 9).
(2) Verordening van de Commissie van 16 maart 1987 (PB L 84,            Als gevolg van de verplichte doorhaling in het beroepsregister
    blz. 1).                                                            bij verhuizing naar het buitenland, wordt het voor niet-
(3) PB L 184, blz. 26.                                                  ingezeten onmogelijk om een tandartspraktijk op Italiaans
(4) Neergelegd in artikel 39, lid 3, derde streepje, van verordening    grondgebied te openen. Een dergelijke maatregel is discrimi-
    nr. 822/87.                                                         nerend, voor zover het aan in Italië gevestigde en woonachtige
                                                                        tandartsen niet verboden is om een nevenpraktijk in een
                                                                        andere lidstaat te openen, mits zij blijven wonen in het gebied
                                                                        van de orde waartoe zijn in Italië behoren.
Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                        Verzoek van het Amtsgericht Tauberbischofsheim van
                         (Zaak C-162/99)                                13 april 1999 om een prejudiciële beslissing in de geldboe-
                                                                            teprocedure tegen Firma Portugaia Construçoes Lda
                         (1999/C 204/49)
                                                                                (Zaak C-164/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                                     (1999/C 204/50)
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door F.P. Ruggeri Laderchi en B. Mongin, leden van             Het Amtsgericht Tauberbischofsheim heeft bij beschikking van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen             13 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                  4 mei 1999, in de geldboeteprocedure tegen Firma Portugaia
Wagner, Kirchberg.                                                      Construçoes Lda., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        1) Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht om richt-
1. te verklaren dat de Italiaanse Republiek de krachtens de                  lijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     artikelen 48 en 52 EG- Verdrag (thans, na wijziging,                    16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling
     artikelen 39 EG en 43 EG) niet is nagekomen, door                       van werknemers met het oog op het verrichten van
                                                                             diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), of ingeval de richtlijn niet
     — decreto legislativo nr. 233 van het voorlopig staats-                 van toepassing is, de artikelen 59 e.v., EG-Verdrag aldus
          hoofd van 13.09.1946, zoals gewijzigd bij artikel 9                uit te leggen, dat dwingende redenen van algemeen belang,
          van wet nr. 362 van 8.11.1991, op zodanige wijze te                die een beperking van de vrijheid van dienstverrichting
          handhaven dat voor tandartsen die in Italië praktizeren,           in gevallen van terbeschikkingstelling van werknemers
          in feite een woonplaatsvereiste blijft gelden;                     kunnen rechtvaardigen, niet enkel besloten kunnen liggen
 ---pagebreak--- C 204/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       17.7.1999
     in de sociale bescherming van de ter beschikking gestelde         Verzoek van de Korkein Oikeus van 27 april 1999 om
     werknemers, doch ook in de bescherming van de nationale           een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding
     bouwnijverheid en in de vermindering van de nationale             tussen Oy Liikenne Ab enerzijds en P. Liskojärvi en
     werkloosheid ter vermijding van sociale spanningen ?                                   P. Juntunen anderzijds
2) Vormt het een niet gerechtvaardigde beperking van de
     vrijheid van dienstverrichting in de zin van het EG-                                       (Zaak C-172/99)
     Verdrag, wanneer een binnenlandse werkgever door het
     sluiten van een (voorrang genietende) bedrijfsgebonden                                     (1999/C 204/52)
     arbeidsovereenkomst beneden het in een algemeen verbin-
     dend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst vastge-           Bij beschikking van 27 april 1999 (ingekomen ter griffie van
     stelde minimumloon kan blijven, terwijl dat voor een              het Hof van Justitie op 7 mei daaraanvolgend) heeft de Korkein
     buitenlandse werkgever uit een andere lidstaat van de             Oikeus in het aldaar aanhangig geding tussen Oy Liikenne Ab
     Gemeenschap in geval van een voorgenomen terbeschik-              enerzijds en P. Liskojärvi en P. Juntunen anderzijds, het Hof
     kingstelling in Duitsland — althans feitelijk — niet moge-        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     lijk is ?                                                         een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
                                                                       Is er sprake van een overgang van onderneming in de zin
                                                                       van artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG (1) wanneer de
                                                                       exploitatie van autobuslijnen van de ene vervoersonderneming
                                                                       op een andere overgaat als gevolg van een aanbestedingspro-
Beroep, op 4 mei 1999 ingesteld door de Commissie van                  cedure overeenkomstig richtlijn 92/50/EEG (2) betreffende het
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                   plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening?
                        (Zaak C-168/99)
                                                                       (1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                        (1999/C 204/51)                                    betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                           overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26).
op 4 mei 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door            (2) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
digd door J. Guerra Fernández, lid van haar juridische dienst,            opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     en ter kennis van de Commissie te brengen die nodig zijn          Verzoek van 14 april 1999 van de High Court of Justice
     om te voldoen aan richtlijn 96/43/EEG van de Raad (1) van         (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
     26 juni 1996 tot wijziging en codificering van richt-             Office) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     lijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en             The Queen en Secretary of State for Trade and Industry,
     veterinaire controles van levende dieren en bepaalde              ex parte: Broadcasting, Entertainment, Cinematographic
     dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de                           and Theatre Union (BECTU)
     richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG, de krachtens het
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;                                                                                (Zaak C-173/99)
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                                             (1999/C 204/53)
Middelen en voornaamste argumenten                                     The High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
                                                                       Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 14 april
Ingevolge de dwingende bepalingen van artikel 249, derde               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei
alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG, moeten de lidstaten       1999, in het geding tussen The Queen en Secretary of State
de ter uitvoering van de tot hen gerichte richtlijnen noodzake-        for Trade and Industry, ex parte: Broadcasting, Entertainment,
lijke maatregelen vaststellen vóór het verstrijken van de daarin     Cinematographic and Theatre Union (BECTU), het Hof van
vastgestelde termijn. De in artikel 4 van de richtlijn vastgestelde    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
termijn verstreek op 1 juli 1997, zonder dat Spanje de                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld en in werking heeft
laten treden.                                                          1. Moet de uitdrukking „overeenkomstig de in de nationale
                                                                            wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het
                                                                            recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie”
(1) PB L 162, blz. 1.                                                       in artikel 7 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van
                                                                            23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de
                                                                            organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), aldus


title: Zaak T-452/08: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — DHL Aviation en DHL Hub Leipzig/Commissie ( Staatssteun — Luchtvrachtdiensten — Garanties inzake exploitatie van nieuwe Europese hub van DHL op luchthaven van Leipzig-Halle — Beschikking waarbij staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/28

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — DHL Aviation en DHL Hub Leipzig/Commissie
   (Zaak T-452/08) (1)

   (Staatssteun - Luchtvrachtdiensten - Garanties inzake exploitatie van nieuwe Europese hub van DHL op luchthaven van Leipzig-Halle - Beschikking waarbij staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast)
   2010/C 317/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DHL Aviation SA/NV (Zaventem, België); en DHL Hub Leipzig GmbH (Schkeuditz, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Burnside, advocaat, en B. van de Walle de Ghelcke, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Gross, B. Martenczuk en E. Righini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/948/EG van de Commissie van 23 juli 2008 betreffende door Duitsland aan DHL en aan de luchthaven van Leipzig/Halle toegekende steun (PB L 346, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DHL Aviation SA/NV en DHL Hub Leipzig GmbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Zaak C-324/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bíróság (Hongarije) op 29 juni 2011 — Gábor Tóth/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága, rechtsopvolger van Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály Észak-magyarországi Kihelyezett Hatósági Osztály

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bíróság (Hongarije) op 29 juni 2011 — Gábor Tóth/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága, rechtsopvolger van Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály Észak-magyarországi Kihelyezett Hatósági Osztály
   (Zaak C-324/11)
   2011/C 282/06
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Hooggerechtshof van de Republiek Hongarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gábor Tóth

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-magyarországi Regionális Adó Főigazgatósága, rechtsopvolger van Adó- és Pénzügyi Ellenőrzési Hivatal Hatósági Főosztály Észak-magyarországi Kihelyezett Hatósági Osztály

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de uitlegging van het recht volgens welke de geadresseerde van een factuur zijn recht op aftrek niet kan uitoefenen wanneer de vergunning van de eenmansondernemer die de factuur heeft uitgereikt, vóór de uitvoering van de overeenkomst of het uitreiken van de factuur door de gemeentesecretaris is ingetrokken, in strijd met het beginsel van fiscale neutraliteit (artikel 9 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1))?

               2)

               Kan het feit dat de eenmansondernemer die de factuur heeft uitgereikt de door hem tewerkgestelde werknemers niet heeft aangemeld („zwartwerk”) en dat de belastingdienst om die reden heeft vastgesteld dat „hij geen aangemelde werknemers heeft”, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit, tot gevolg hebben dat de geadresseerde van de factuur zijn recht op aftrek niet kan uitoefenen?

               3)

               Moet worden geoordeeld dat de geadresseerde van de factuur onzorgvuldig is geweest wanneer hij niet is nagegaan of tussen de op de bouwplaats werkende werknemers en de opsteller van de factuur een rechtsbetrekking bestond, dan wel of laatstgenoemde had voldaan aan zijn fiscale verplichtingen tot aanmelding of andere verplichtingen ten aanzien van die werknemers? Moet worden geoordeeld dat dit gedrag een objectief feit is waaruit blijkt dat de geadresseerde van de factuur wist of had moeten weten dat hij bij btw-fraude betrokken was?

               4)

               Kan de nationale rechter, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit, rekening houden met de genoemde omstandigheden wanneer hij op basis van zijn algemene beoordeling tot de conclusie komt dat de economische handeling niet tussen de in de factuur vermelde personen heeft plaatsgevonden?

      (1)  Richtlijn van 28 november 2006 (PB L 347, blz. 1).