title: Doorhaling van zaak C-393/97

text:
C 184/8                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13.6.98
rijk, Union P.N. S.r.l. (¹Unionº), Via Margutta 33, 00187               b) zijn eigen motivering in de plaats mocht stellen
Rome, ItalieÈ, United International Pictures B.V. (¹UIPº),                   van eÂeÂn van de twee in het litigieuze besluit gege-
Rijswijkstraat 175, 1062 EV Amsterdam, Nederland, Uni-                       ven redenen, was de motivering van het Gerecht
ted International Pictures AB (¹UIP ABº), Hornsbruksga-                      hoe dan ook onverenigbaar met artikel 85 EG-Ver-
tan 19, 10274 Stockholm, Zweden, United International                        drag in samenhang met verordening nr. 17.
Pictures APS (¹UIP APSº), Hauchsvej 13, 1825 Frederiks-
berg C, Kopenhagen, Denemarken, United International               (1) PB C 137 van 3.6.1995, blz. 32.
Pictures A/S (¹UIP A/Sº), Hegdehaugsveien 27, 0352 Oslo            (2) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste
3, Noorwegen, United International Pictures EPE (¹UIP                  verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van
EPEº), 4 Gambetta Street, Athene 106 78, Griekenland,                  het Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204).
United International Pictures OY (¹UIP OYº), Kaisanie-             (3) Besluit 90/685/EEG van de Raad van 21 december 1990
                                                                       betreffende de tenuitvoerlegging van een actieprogramma ter
menkatu 1 C, 00100 Helsinki, Finland, en United Interna-               bevordering van de ontwikkeling van de audiovisuele industrie
tional Pictures y Cia SRC (¹UIP y Cia SRCº), Plaza del                 in Europa (MEDIA) (1991Ð1995) (PB L 380 van 31.12.1990,
Callao 4-6o, Madrid 28013, Spanje, vertegenwoordigd                    blz. 37).
door A. Vandencasteele en O. Speltdoorn van het kantoor
Liedekerke SimeÂon Wessing Houthoff, advocaten te Brus-
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij E.
Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
het arrest, op 19 februari 1998 in zaak T-85/95 tussen
D.I.R. International Film S.r.l. en anderen en de Commis-                         Doorhaling van zaak C-331/97 (1)
sie van de Europese Gemeenschappen (1) gewezen door het
                                                                                (98/C 184/11)
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Eerste Kamer).
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoeksters concluderen dat het het Hof behage:                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 maart 1998
                                                                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-331/97:
het bestreden arrest te vernietigen en                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Bondsrepubliek Duitsland.
Ð zelf te beslissen op het beroep, verzoeksters' vordering
     voor het Gerecht van eerste aanleg toe te wijzen en de        (1) PB C 331 van 1.11.1997.
     Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
     voor het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Jus-
     titie;
Ð subsidiair, de zaak voor afdoening naar het Gerecht
     van eerste aanleg te verwijzen en de beslissing omtrent                      Doorhaling van zaak C-393/97 (1)
     de kosten aan te houden.                                                               (98/C 184/12)
Middelen en voornaamste argumenten                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 maart 1998
Verzoeksters voeren drie middelen aan, ontleend aan                de doorhaling in het register gelast van zaak C-393/97
schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht               (verzoek van het Verwaltungsgericht Halle om een prejudi-
van eerste aanleg, met name schending van de artikelen 85,         cieÈle beslissing): Lidl-Fleischwerk Handelshof GmbH &
173 en 190 EG-Verdrag, Verordening nr. 17 van de                   Co. KG tegen Landkreis Burgenlandkreis.
Raad (2), Besluit 90/685/EEG van de Raad (3), de EFDO-
richtsnoeren, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrou-         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
wensbeginsel.
Het Gerecht van eerste aanleg
1. heeft ten onrechte geoordeeld, dat de Commissie een
     discretionaire bevoegdheid heeft om te beoordelen of                         Doorhaling van zaak C-302/96 (1)
     verzoeken om steun van EFDO daarvoor in aanmer-
                                                                                (98/C 184/13)
     king komen;
2. heeft op onrechtmatige wijze zijn eigen motivering in           De president van het Hof van Justitie van de Europese
     de plaats gesteld van eÂeÂn van de twee in het litigieuze     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 1998
     besluit gegeven redenen; en                                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-302/96:
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
3. zelfs indien het Gerecht van eerste aanleg                      steund door Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en
                                                                   Noord-Ierland, tegen Bondsrepubliek Duitsland.
     a) terecht heeft geoordeeld, dat de Commissie een dis-
          cretionaire bevoegdheid heeft om te beoordelen of        (1) PB C 336 van 9.11.1996.
          verzoeken om steun van EFDO daarvoor in aan-
          merking komen, en


title: Zaak T-33/12: Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Piotrowski/BHIM (MEDIGYM)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/24

         Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Piotrowski/BHIM (MEDIGYM)
   (Zaak T-33/12)
   2012/C 80/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Elke Piotrowski (Viernheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 november 2011 in zaak R 734/2011-4 te vernietigen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „MEDIGYM” voor waren van klasse 10

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep haar beslissing heeft gemotiveerd op gronden waarover verzoekster zich niet heeft kunnen uitspreken, en schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het betrokken gemeenschapsmerk overeenkomstig de artikelen 154, lid 3, en 37, lid 1, van verordening nr. 207/2009 bescherming is geweigerd, ofschoon het merk noch krachtens artikel 7, lid 1, sub b, noch krachtens artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 is geweigerd.


title: Zaak T-434/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Sensi Vigne & Vini/EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/24

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Sensi Vigne & Vini/EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO)
   (Zaak T-434/16)
   (2016/C 350/30)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sensi Vigne & Vini Srl (Lamporecchio, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: El Grifo, SA (San Bartolomé de Lanzarote, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „CONTADO DEL GRIFO” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 097 416

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 mei 2016 in zaak R 2218/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing van het EUIPO van 25 mei 2016 in haar geheel;

               —

               afdoening van de zaak ten gronde en toewijzing van het onderhavige beroep, betreffende de inschrijving van het op 28 augustus 2013 voor klasse 33 aangevraagde Uniemerk nr. 12 097 416;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van zowel de onderhavige procedure als de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 december 1998 in de gevoegde zaken C-127/96, C-229/96 en C-74/97 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Murcia, het Arbeitsgericht Frankfurt am Main en de Juzgado de lo Social no 1 de Pontevedra, om een prejudiciële beslissing): Francisco Hernández Vidal SA en P. Gómez Pérez, M. Gómez Pérez, Contratas y Limpiezas SL (C-127/96), en tussen F. Santner en Hoechst AG (C-229/96), en tussen M. Gómez Montaña en Claro Sol SA, Red Nacional de Ferrocarriles Españoles (Renfe) (C-74/97) (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen)

text:
13.3.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 71/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                 ARREST VAN HET HOF                                 wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
                       (Vijfde Kamer)                               rechten van de werknemers bij overgang van ondernemin-
                                                                    gen, vestigingen of onderdelen daarvan (PB L 61 van
                   van 10 december 1998                             5.3.1977, blz. 26), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
in de gevoegde zaken C-127/96, C-229/96 en C-74/97                  gesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresi-
(verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Murcia,           dent, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann en
het Arbeitsgericht Frankfurt am Main en de Juzgado de               D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;
lo Social no 1 de Pontevedra, om een prejudicieÈle beslis-          griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 december
sing): Francisco HernaÂndez Vidal SA en P. Gómez PeÂrez,            1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
M. Gómez PeÂrez, Contratas y Limpiezas SL (C-127/96),               volgt:
en tussen F. Santner en Hoechst AG (C-229/96), en tussen
M. Gómez MontanÄa en Claro Sol SA, Red Nacional de
        Ferrocarriles EspanÄoles (Renfe) (C-74/97) (1)              Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad
                                                                    van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van
(Behoud van rechten van werknemers bij overgang van                 de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van
                       ondernemingen)                               de rechten van de werknemers bij overgang van onder-
                       (1999/C 71/01)                               nemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus
                                                                    worden uitgelegd, dat deze richtlijn van toepassing is op
                                                                    een situatie waarin een onderneming die een andere onder-
                (Procestaal: Spaans en Duits)
                                                                    neming de opdracht had gegeven haar lokalen schoon te
                                                                    maken, besluit de betrokken overeenkomst te beeÈindigen
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      en de schoonmaakwerkzaamheden voortaan zelf uit te
               de Jurisprudentie van het Hof)                       voeren, voorzover de transactie gepaard gaat met de over-
                                                                    dracht van een economische eenheid tussen beide onder-
                                                                    nemingen. Het begrip economische eenheid verwijst naar
In de gevoegde zaken C-127/96, C-229/96 en C-74/97,                 een georganiseerd geheel van personen en elementen waar-
betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177           mee een economische activiteit met een eigen doelstelling
van het EG-Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia            kan worden uitgeoefend. De enkele omstandigheid dat de
de Murcia (Spanje) (C-127/96), het Arbeitsgericht Frank-            voorheen door het schoonmaakbedrijf en thans door de
furt am Main (Duitsland) (C-229/96) en de Juzgado de lo             eigenaar van de lokalen verrichte onderhoudswerkzaamhe-
Social no 1 de Pontevedra (Spanje) (C-74/97), in de aldaar          den overeenkomen, wettigt niet de conclusie dat er sprake
aanhangige gedingen tussen Francisco HernaÂndez Vidal SA            is van een overdracht van een economische eenheid.
en P. Gómez PeÂrez, M. Gómez PeÂrez, Contratas y Limpie-
zas SL (C-127/96), en tussen F. Santner en Hoechst AG
(C-229/96), en tussen M. Gómez MontanÄa en Claro Sol                (1) PB C 180 van 22.6.1996, PB C 269 van 14.9.1996 en PB
SA, Red Nacional de Ferrocarriles EspanÄoles (Renfe)                    C 131 van 26.4.1997.
(C-74/97), betreffende een prejudicieÈle beslissing over de
uitlegging van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de


title: Zaak C-467/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2011 door Audi AG en Volkswagen AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 juli 2011 in zaak T-318/09, Audi AG, Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/12

         Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2011 door Audi AG en Volkswagen AG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 juli 2011 in zaak T-318/09, Audi AG, Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-467/11 P)
   2011/C 347/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Audi AG, Volkswagen AG (vertegenwoordiger: P. Kather, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 6 juli 2011 in zaak T-318/09;

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 14 mei 2009 in zaak R 226/2007-1;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden arrest heeft het Gerecht artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 (1) geschonden doordat het het materiële merkenrecht onjuist heeft toegepast. Het teken TDI is niet beschrijvend. Ten onrechte is het Gerecht ervan uitgegaan dat het relevante publiek onmiddellijk en zonder verder nadenken het teken TDI waarneemt als een afkorting van een technische eigenschap. Dat is niet correct aangezien TDI geen afkorting is en een dergelijke afkorting bovendien talloze betekenissen heeft. Bijgevolg is in geen geval voldaan aan het vereiste dat het publiek dat teken „onmiddellijk en zonder verder nadenken” in die zin waarneemt. Voorts zijn rekwiranten van mening dat er schending is van het beginsel van ambtshalve onderzoek van de feiten van artikel 74, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 doordat het BHIM heeft nagelaten te bewijzen dat er een absolute weigeringsgrond bestaat.
   Bovendien is er schending van het gelijkheidsbeginsel doordat tussen het teken TDI en de ingeschreven tekens CDI en HOI een rechtstreeks en concreet verband bestaat zodat een gelijke behandeling noodzakelijk is. Nu is er geen gelijke behandeling doordat inschrijving van het teken TDI is geweigerd.
   In het bestreden arrest heeft het Gerecht tevens artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 geschonden doordat het bewijs dat het aangevraagde teken als merk is ingeburgerd niet voor het grondgebied van de gehele Gemeenschap vereist is en bovendien heeft het Gerecht de ten grondslag liggende feiten juridisch onjuist beoordeeld. Een bewijs is niet vereist aangezien de rechtspraak in de zaak Pago van het Hof (2) betreffende artikel 9 van verordening nr. 207/2009 mutatis mutandis van toepassing is op artikel 7 ervan. Daarenboven is op afdoende wijze bewezen dat het aangevraagde teken als merk is ingeburgerd, doch het Gerecht heeft deze bewijzen juridisch onjuist beoordeeld. Het Gerecht heeft met name de indicatieve waarde van nationale inschrijvingen miskend. Het Gerecht heeft evenmin rekening gehouden met de grote marktaandelen en verkoopscijfers van TDI-auto’s en op deze wijze bij de juridische beoordeling het daarmee verbonden reclame-effect over het hoofd gezien.
   Ten slotte heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat het teken TDI niet als merk is gebruikt. Dit is niet correct en in strijd met het gemeenschapsrecht aangezien het teken TDI in elke gebruiksvorm als een merk is gebruikt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Arrest van het Hof van 6 oktober 2009, Pago International (C-301/07, Jurispr. blz. I-9429).


title: Doorhaling van zaak C-10/04

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/23

         Doorhaling van zaak C-10/04 (1)

   (2005/C 57/39)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-10/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak C-284/03: Verzoek van het Hof van beroep te Brussel van 19 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat en SA Temco Europe

text:
C 213/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                 2003, in het geding tussen Belgische Staat en SA Temco
ven van 27 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de               Europe, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        zaak A. H. Kuipers en het Productschap Zuivel                   verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
                          (Zaak C-283/03)
                                                                        Kan artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn aldus worden
                           (2003/C 213/26)                              uitgelegd dat transacties die naar Belgisch recht neerkomen op
                                                                        een onbenoemde overeenkomst waarbij een vennootschap
                                                                        door middel van verschillende contracten tegelijkertijd aan
                                                                        verschillende met haar verbonden vennootschappen een
                                                                        precair gebruiksrecht op hetzelfde gebouw verleent tegen
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij                 betaling van een vergoeding die ten dele, maar wel voorname-
uitspraak van 27 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof           lijk, wordt vastgesteld op basis van de gebruikte ruimte, met
van Justitie op 30 juni 2003, in de zaak A. H. Kuipers en het           dien verstande dat het precaire karakter wordt geneutraliseerd
Productschap Zuivel, het Hof van Justitie van de Europese               door het feit dat de cessionarissen en de cedent een gemeen-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             schappelijke directie hebben, verhuur van onroerende goede-
de navolgende vragen:                                                   ren in de zin van het gemeenschapsrecht vormen, of met
                                                                        andere woorden, valt onder het autonome gemeenschapsrech-
1.     Is een nationaal stelsel van kwaliteitskortingen en toesla-      telijke begrip „verhuur van onroerende goederen” van ar-
       gen op rauwe, aan de melkfabriek geleverde melk, als in          tikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (1) het gebruik
       geding, verenigbaar met Verordening (EEG) nr. 804/68 (1)         onder bezwarende titel van een onroerend goed voor andere
       houdende een gemeenschappelijke ordening der markten             doeleinden dan deze van de economische activiteit van de
       in de sector melk en zuivelprodukten en in het bijzonder         belastingplichtige — zoals de definitie in artikel 44, § 3, 2º,
       met het verbod van „verevening van de prijzen” in zijn           van het Belgische BTW-Wetboek luidt — te weten de precaire
       artikel 24, lid 2 (thans, na consolidatie van tekstwijzigin-     terbeschikkingstelling voor onbepaalde tijd tegen betaling van
       gen, artikel 38, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1255/99)?       een maandelijkse vergoeding, zij het een vergoeding die
                                                                        fluctueert en ten dele afhangt van het resultaat van de over een
2.     Is een nationaal stelsel van kwaliteitstoeslagen op rauwe,       niet-exclusief gebruiksrecht beschikkende contractpartij, met
       aan de melkfabriek geleverde melk, als in geding, verenig-       dien verstande dat het precaire karakter wordt geneutraliseerd
                                                                        door het feit dat de cessionarissen en de cedent een gemeen-
       baar met het verbod van steun in artikel 24, lid 1, van
       Verordening (EEG) nr. 804/68?                                    schappelijke directie hebben?
3.     Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, is zodanig
                                                                        (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
       nationaal stelsel te beschouwen als steunmaatregel waar-              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
       van de invoering ingevolge artikel 93, lid 3, EG-Verdrag              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
       (thans: artikel 88, lid 3, EG) voorafgaand aan de Commis-             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
       sie moet worden medegedeeld?                                          13.06.1977, blz. 1).
( 1) PB 1968, L 148, blz. 13.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2003 ingesteld door Helleense Republiek
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Hof van beroep te Brussel van 19 juni
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                          (Zaak C-285/03)
              Belgische Staat en SA Temco Europe
                          (Zaak C-284/03)                                                         (2003/C 213/28)
                           (2003/C 213/27)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 2 juli 2003 beroep tegen de Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ingesteld door de Helleense Republiek, verte-
Het Hof van beroep te Brussel heeft bij beschikking van 19 juni         genwoordigd door V. Kontolaimos en I. Chalkias als gemach-
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 juli          tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-224/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Houghton Durferrit GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
5.1.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 3/33
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Houghton
                                                                      Durferrit GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
Verzoeksters zijn houder respectievelijk licentiehouder van het
merk „MILD SEVEN”, dat over de hele wereld als sigarettenmerk                                 (Zaak T-224/01)
wordt gebruikt en als intellectuele eigendom is beschermd.
Verzoeksters vrezen dat het verbod van artikel 7 van richtlijn
2001/37 op het gebruik van termen die de suggestie wekken                                       (2002/C 3/58)
dat een bepaald tabaksproduct minder schadelijk is dan andere,
het voor hen onmogelijk zal maken hun product „MILD
SEVEN” in de Europese Unie te verkopen.                                                       (Procestaal: Engels)
Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters aan, dat er
geen toereikende rechtsgrondslag bestaat voor de vaststelling         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van artikel 7 van de richtlijn. De betrokken richtlijn is             schappen is op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen
gebaseerd op artikel 95 EG en artikel 133 EG. Volgens                 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
verzoeksters vormt geen van deze twee bepalingen een vol-             Houghton Durferrit, vertegenwoordigd door P. Koch Moreno,
doende grondslag voor artikel 7 van de richtlijn. Artikel 133         Madrid (Spanje). In de procedure voor de kamer van beroep
EG is niet van toepassing, aangezien de gemeenschappelijke            was voorts partij Kolone Corporation.
handelspolitiek niets te maken heeft met artikel 7. Artikel 95
EG kan evenmin een rechtsgrondslag vormen, aangezien er op
dit punt geen behoefte is aan een harmonisatie van wettelijke
regelingen met het oog op de totstandkoming van de interne            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
markt. Volgens verzoeksters is er geen sprake van enige
handelsbelemmering die moet worden verwijderd. Bovendien              —     beslissing nr. 949/1999 van de oppositie-afdeling van het
stellen verzoeksters, dat artikel 7 van de richtlijn in strijd is           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van
met artikel 152, lid 4, sub c, EG. Volgens verzoeksters                     15 oktober 1999 in oppositieprocedure B4905 en de
wordt artikel 95 EG als rechtsgrondslag gebruikt om de                      beslissing van de eerste kamer van beroep van 6 juli
verbodsbepaling van artikel 152, lid 4, sub c, EG te omzeilen,              2001, waarbij het beroep is verworpen, te vernietigen;
met betrekking tot de harmonisatie van wettelijke regelingen
ter bescherming en verbetering van de menselijke gezondheid.
                                                                      —     het door Kolone Corporation aangevraagde gemeen-
                                                                            schapsmerk, nr. 40.568 NU-TRIDE voor de klassen 1 en
                                                                            40, onverenigbaar te verklaren wegens strijd met het
Verzoeksters stellen eveneens, dat artikel 7 van de richtlijn hun           oudere merk van verzoekster, nr. 764.560 voor de
eigendomsrecht alsmede het evenredigheidsbeginsel schendt,                  klassen 1, 7 en 11;
nu het hen het gebruik van hun merk op de Europese markt
ontzegt. Volgens verzoeksters is artikel 7 geen geschikt middel       —     inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 40.568 NU-
ter bereiking van het doel van dit artikel, dat erin bestaat de             TRIDE voor de klassen 1 en 40 te weigeren;
gezondheid en de bescherming van de consument te bevorde-
ren. Verzoeksters stellen, dat het gebruik van bepaalde termen
de consument informatie verschaft die hem in staat stelt op           —     de houder van voormeld gemeenschapsmerk, Kolone
sigaretten met een lager teergehalte en nicotinegehalte over te             Corporation, te verwijzen in de kosten van dit geding.
schakelen. Artikel 7 is in ieder geval niet de minst beperkende
methode, nu maatregelen hadden kunnen worden genomen
om bestaande merken te beschermen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters stellen voorts, dat artikel 7 van de richtlijn in
strijd is met het beginsel van gelijke behandeling. Zij stellen,      Aanvraagster van het           Kolone Corporation
dat zij de enige tabaksproducenten in de Europese Unie zijn           merk:
die ten gevolge van artikel 7 van de richtlijn het recht zouden
verliezen een bepaald merk te gebruiken.                              Aangevraagde merk:             Woordmerk „NU-TRIDE” voor
                                                                                waren van de klassen 1 en 40
                                                                                (chemicaliën voor gebruik bij de
                                                                                behandeling van metalen, en be-
Tenslotte stellen verzoeksters, dat artikel 7 van de richtlijn
                                                                                handeling van metalen); aan-
ontoereikend is gemotiveerd.
                                                                                vraagnr. 40.568
                                                                      Houder van het oppo-           Verzoekster
                                                                      sitiemerk of -teken:
 ---pagebreak--- C 3/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.1.2002
Oppositiemerk of-teken:         In Duitsland ingeschreven merk           de autoriteiten in de Verenigde Staten is beëindigd met de
                                „TUFFTRIDE” (nr. 1.723.310)              oplegging van een geldboete aan verzoekster.
                                voor waren van klasse 1, 7 en 11
Beslissing oppositie-af-        Afwijzing van de oppositie               Op de haar toegezonden mededeling van punten van bezwaar
deling:                                                                  antwoordde verzoekster aan verweerster, dat zij de door
                                                                         verweerster aangevoerde feiten niet betwistte. Tegelijkertijd
Beslissing kamer van be-        Verwerping van beroep van ver-           stelde zij, dat bij de vaststelling van de geldboete door
roep:                           zoekster                                 verweerster het bedrag van de in de VS opgelegde geldboete
                                                                         moest worden afgetrokken, of dat daarmee althans in passende
Middelen:                       Artikelen 8, lid 1, sub b, en 7,         mate rekening moest worden gehouden.
                                lid 1, sub f, van verordening
                                nr. 40/94 (1)
                                                                         In de bestreden beschikking verweet verweerster verzoekster,
                                                                         dat zij had deelgenomen aan een mededingingsregeling; voor
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          de berekening van de geldboete ging verweerster uit van de
    inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       wereldmarkt van grafietelektroden. Aan verzoekster werd een
                                                                         geldboete van 80,2 miljoen euro opgelegd.
                                                                         Verzoekster komt op tegen de gehele beschikking. Zij stelt, dat
                                                                         verweerster geen rekening heeft gehouden met het feit dat
                                                                         verzoekster in andere rechtsgebieden reeds een sanctie is
                                                                         opgelegd voor dezelfde feiten. Verweerster heeft met name de
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door SGL Carbon                      reeds in andere staten opgelegde geldboeten niet in mindering
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gebracht en heeft daardoor het verbod van dubbele bestraffing
                                                                         („ne bis in idem”) geschonden. Los daarvan heeft verweerster
                                                                         artikel 253 EG en artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62
                        (Zaak T-239/01)                                  geschonden door een onjuiste berekening van de geldboete,
                                                                         gelet op de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1)
                          (2002/C 3/59)                                  en de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen
                                                                         van geldboeten (2). De Commissie heeft de algemene beginselen
                                                                         van gelijke behandeling en evenredigheid geschonden en heeft
                         (Procestaal: Duits)                             in elke fase van de berekening van de geldboete juridische
                                                                         en beoordelingsfouten gemaakt ten nadele van verzoekster.
                                                                         Bovendien heeft verweerster geen rekening gehouden met
                                                                         onder meer de door verzoekster verleende medewerking.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SGL                        (1) PB 1998, C 9, blz. 3.
Carbon AG, vertegenwoordigd door M. Klusmann, F. Wiemer                  (2) PB 1996, C 207, blz. 4.
en C. Canenbley, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beschikking C(2001)1986 def. van 18 juli 2001 nietig te
      verklaren;                                                         Beroep, op 3 oktober 2001 ingesteld door Rica Foods
                                                                         (Free Zone) N.V. tegen de Commissie van de Europese
—     subsidiair, de haar bij de bestreden beschikking opgelegde                                  Gemeenschappen
      geldboete passend te verlagen;
                                                                                (Zaak T-242/01)
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2002/C 3/60)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Procestaal: Nederlands)
Verzoekster produceert verschillende koolstof- en grafietpro-
ducten, waaronder grafietelektroden. In antwoord op een                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verzoek om inlichtingen op grond van artikel 11 van verorde-             schappen is op 3 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de
ning nr. 17/62 betreffende vermoedelijke mededingingsver-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica
storende overeenkomsten op de markt van grafietelektroden                Foods (Free Zone) N.V., gevestigd te Oranjestad (Aruba),
verklaarde verzoekster zich tegenover verweerster bereid, mee            vertegenwoordigd door mr. G. van der Wal, domicilie gekozen
te werken aan het onderzoek. Een soortgelijke procedure van              hebbende te Luxemburg.


title: Verzoek van de Juzgado de la primera instancia (nr. 22) te Valencia van 11 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Travel Vac, SL en M. J. Antelm Sanchis (Zaak C-423/97)

text:
C 41/16               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.2.98
Ð of de progressiecoeÈfficieÈnt die bestaat tussen de schijf           rend goed is 285 000 ESP, en de totale waarde van de
    waarbinnen een ingevoerd motorvoertuig van meer                    overeenkomst is 1 090 000 ESP), tot gevolg hebben
    dan 18 pk valt en de schijf waarbinnen een vergelijk-              dat de overeenkomst weÂl onder de richtlijn valt?
    baar voertuig van 15Ð16 pk valt, al dan niet discrimi-
    natoir is;
                                                                  3. Valt het toeristisch appartementencomplex in Denia
                                                                       waarop de ¹timesharingº betrekking heeft en waar de
Ð of de circulaires van 28 december 1956, 23 december                  consument wordt ontvangen, onder de werkingssfeer
    1977, 24 juni 1987, 12 januari 1988 en 20 september                van artikel 1, lid 1, eerste streepje, van voornoemde
    1991, zoals met terugwerkende kracht gevalideerd                   richtlijn, gelet op het feit dat de vennootschap Travel
    door artikel 35 van de loi de finances rectificative van           Vac, SL, gevestigd is te Valencia, calle Profesor BeltraÂn
    22 juni 1993, tot gevolg hebben dat de belasting dis-              BaÂguena, 5Ð6?
    criminatoir wordt ten aanzien van de eigenaars van
    een voertuig dat niet in Frankrijk is gehomologeerd,
    dat wil zeggen individueel is toegelaten;
                                                                  4. Is het recht van afstand van de consument, neergelegd
                                                                       in artikel 5, lid 1, van de richtlijn, gebaseerd op een
Ð of, in geval van een bevestigend antwoord, de eigenaar               vermoeden van controle over of beïnvloeding van de
    van een standaardvoertuig met een vermogen van meer                wil van de koper/consument voortvloeiend uit de
    dan 100 Kw met een beroep hierop zou kunnen stel-                  omstandigheden bedoeld in artikel 1 van de richtlijn?
    len, dat krachtens de algemene beginselen van                      Zo ja, in welke mate vloeit het door de richtlijn
    Gemeenschapsrecht, zoals de gelijkheid voor de belas-              gewaarborgde recht van afstand voort uit het bedrog
    tingen en de bepalingen van het Europese verdrag voor              van de verkoper, die gebruik maakt van ¹bedrieglijke
    de mensenrechten en de protocollen daarbij, de belas-              woorden en kunstgrepen, door een van de partijen
    ting niet is verschuldigd, omdat zij discriminatoir is en          gebezigd, waardoor de medecontractant een contract
    ongelijkheid schept?                                               sluit dat hij zonder die woorden of kunstgrepen niet
                                                                       zou hebben geslotenº (artikel 1269 van de Spaanse
                                                                       Código Civil), en in het algemeen, uit de vrije en nood-
                                                                       zakelijke contractuele toestemming (artikelen 1254,
                                                                       1258, 1261 e.v. van de Spaanse Código Civil)?
Verzoek van de Juzgado de la primera instancia (nr. 22) te        5. Moet de in artikel 5, lid 1, van de richtlijn bedoelde
Valencia van 11 november 1997 om een prejudicieÈle                     kennisgeving uitdrukkelijk zijn, of kan de afstand
beslissing in het geding tussen Travel Vac, SL en M. J.                bestaan in bepaalde ondubbelzinnige handelingen,
                       Antelm Sanchis                                  zoals in casu het geval was? De consument heeft zich
                                                                       immers niet binnen de voorziene en overeengekomen
                      (Zaak C-423/97)                                  termijn, dat wil zeggen op 17 september 1996, drie
                        (98/C 41/32)                                   dagen na de ondertekening van het contract (zie blz. 76
                                                                       van het dossier) bij de bank gemeld om de bevestiging
                                                                       te ondertekenen. Daarbij komt nog, dat de consument
                                                                       op 17 september 1996 in de lokalen van de verkoper
De Juzgado de la primera instancia (nr. 22) te Valencia                te Valencia uitdrukkelijk heeft verklaard, ¹dat alles
heeft bij beschikking van 11 november 1997, ingekomen                  zonder gevolg bleef, en dat alle door hem onderte-
ter griffie van het Hof van Justitie op 15 december 1997,              kende documenten hem moesten worden teruggege-
in het geding tussen Travel Vac, SL en M. J. Antelm San-               venº.
chis, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
gende vragen:
                                                                  6. Is een ¹schadevergoeding voor door de verkoper gele-
                                                                       den schadeº van een vast bedrag Ð vastgesteld op
                                                                       25 % van de totaalprijs van de overeenkomst Ð, zoals
1. Zijn overeenkomsten inzake ¹timesharingº in het alge-
                                                                       in clausule 4 van het contract is overeengekomen
    meen, en de onderhavige overeenkomst in het bijzon-
                                                                       (blz. 76 van het dossier), verenigbaar met de terugbeta-
    der (zie bladzijde 76 van het dossier), overeenkomsten
                                                                       lingen, restituties en andere gevolgen bedoeld in
    waarop de richtlijn (1) niet van toepassing is, zoals
                                                                       artikel 7, waarop de verkoper aanspraak heeft in geval
    bedoeld in artikel 3, lid 2, onder a)?
                                                                       van uitoefening door de consument van zijn recht van
                                                                       afstand ingevolge artikel 5 van de richtlijn?
2. Gesteld dat de onderhavige overeenkomst krachtens
    voornoemde bepaling niet onder de richtlijn valt, en          (1) Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985
    gelet op het feit dat het om een overeenkomst inzake              betreffende de bescherming van de consument bij buiten ver-
    ¹timesharingº gaat: kan het feit dat de onderhavige               koopruimten gesloten overeenkomsten (PB L 372 van
    overeenkomst niet alleen een onroerend goed betreft,              31.12.1985).
    maar ook een aantal diensten en andere verbintenissen
    inhoudt (clausule 3 a) waarvan de waarde hoger is dan
    die van het onroerend goed (de waarde van het onroe-


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-243/97: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Goedkeuring van EOGFL-rekeningen — Begrotingsjaar 1993")

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 335/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                              ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                                   (Zesde kamer)
                                                                                van 13 juli 2000
                          van 13 juli 2000
                                                                                in zaak C-210/98 P: Salzgitter AG tegen Commissie van
in zaak C-243/97: Helleense Republiek tegen Commissie                                           de Europese Gemeenschappen (1)
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Hogere voorziening — Beschikking 3855/91/EGKS (vijfde
(„Goedkeuring van EOGFL-rekeningen — Begrotingsjaar                             staalsteuncode) — Aanmelding van steunvoornemen na
                                1993”)                                                   verstrijken van gestelde termijn — Gevolgen)
                          (2000/C 335/01)                                                                 (2000/C 335/02)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                                In zaak C-210/98 P, Salzgitter AG, voorheen Preussag Stahl
In zaak C-243/97, Helleense Republiek (gemachtigden: I. Chal-                   AG, gevestigd te Salzgitter (Duitsland), vertegenwoordigd door
kias en E.-M. Mamouna) tegen Commissie van de Europese                          J. Sedemund, advocaat te Berlijn, domicilie gekozen hebbende
Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande), betref-                        te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route
fende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschik-                d’Esch 398, betreffende hogere voorziening tegen het arrest
king 97/333/EG van de Commissie van 23 april 1997 betref-                       van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid)
fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor                    van 31 maart 1998, Preussag Stahl/Commissie (T-129/96,
het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met de                      Jurispr. blz. II-609), strekkende tot vernietiging van dat arrest,
door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de                          andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese
landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven                     Gemeenschappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en
(PB L 139, blz. 30), voor het gedeelte dat de Helleense                         P. Nemitz) en Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:
Republiek betreft, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                    C.-D. Quassowski, bijgestaan door H. Wissel), heeft het Hof
als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,                         (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almei-
waarnemend voor de president van de Zesde kamer, P. J. G.                       da, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur)
Kapteyn, G. Hirsch (rapporteur), H. Ragnemalm en V. Skouris,                    G. Hirsch en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G.
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, ad-                Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 juli
ministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het                    2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
dictum luidt als volgt:                                                         1)    Wijst de hogere voorziening af.
1)    Verwerpt het beroep.                                                      2)    Verwijst Salzgitter AG in de kosten.
2)    Verwijst de Helleense Republiek in de kosten.                             3)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten
                                                                                zal dragen.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                                (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak C-423/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 31 juli 2015 — Nils-Johannes Kratzer/R+V Allgemeine Versicherung AG

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 31 juli 2015 — Nils-Johannes Kratzer/R+V Allgemeine Versicherung AG
   (Zaak C-423/15)
   (2015/C 320/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nils-Johannes Kratzer

      Verwerende partij: R+V Allgemeine Versicherung AG

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten artikel 3, lid 1, onder a), van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, en artikel 14, lid 1, onder a), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (1) (herschikking) (2), aldus worden uitgelegd, dat ook degene uit wiens sollicitatie blijkt dat niet een aanstelling of dienstbetrekking, doch enkel — teneinde een schadevordering te kunnen instellen — de status van sollicitant moet worden bereikt, „toegang tot arbeid in loondienst of tot een beroep” zoekt?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

         Kan een situatie waarin de status van sollicitant niet is bereikt met het oog op een aanstelling of dienstbetrekking, maar om schadevorderingen te kunnen instellen, op grond van het Unierecht als rechtsmisbruik worden aangemerkt?

      (1)  PB L 303, blz. 16.

      (2)  PB L 204, blz. 23.


title: Zaak F-142/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — Simpson/Raad (Openbare dienst — Bevordering — Besluit om verzoeker niet te bevorderen naar de rang AD 9 na te zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek van de rang AD 9 — Gelijke behandeling)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — Simpson/Raad
   (Zaak F-142/11) (1)

   (Openbare dienst - Bevordering - Besluit om verzoeker niet te bevorderen naar de rang AD 9 na te zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek van de rang AD 9 - Gelijke behandeling)
   2014/C 39/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Erik Simpson (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. F. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet naar de rang AD9 te bevorderen na te zijn geslaagd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/113/07 „Hoofden van een eenheid (AD9) op het gebied van de vertaling met Tsjechisch, Ests, Hongaars, Litouws, Lets, Maltees, Pools, Slowaaks en Sloveens als hoofdtaal” en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1.

               Het besluit van de Raad van de Europese Unie van 9 december 2010 wordt nietig verklaard.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Simpson.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2013, blz. 26.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2002 in zaak T-199/94: Hans-Walter Gosch tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan — Niet-hervatting van productie na afloop van verbintenis")

text:
C 118/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.5.2002
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                      de Raad van 17 mei 1977 tot invoering van een stelsel van
                                                                               premies voor het niet in de handel brengen van melk en
                        van 7 februari 2002                                    zuivelproducten en voor de omschakeling van het melkvee-
                                                                               bestand.
in zaak T-187/94: Theresia Rudolph tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                       2)    Verstaat dat de periode waarover aan verzoekster vergoeding
                             schappen (1)                                      moet worden toegekend voor de schade die zij heeft geleden ten
                                                                               gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84, begint
                                                                               op 5 augustus 1987 en eindigt op 28 maart 1989.
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid                3)    Verstaat dat partijen binnen zes maanden na dit arrest de in
— Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-                         gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden
               centen — Stuiting van verjaring”)                               betaald, aan het Gerecht zullen overleggen.
                          (2002/C 118/34)                                4)    Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstemming
                                                                               kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan
                          (Procestaal: Duits)                                  het Gerecht zullen doen toekomen.
                                                                         5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
In zaak T-187/94, Theresia Rudolph, woonachtig te Rasdorf-
Grüsselbach         (Duitsland),       vertegenwoordigd         door     (1) PB C 174 van 25.6.1994.
B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en
C.-H. Husemann, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:
A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe en
M. Núñez-Müller), betreffende een beroep krachtens de artike-
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artike-                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot
vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden omdat                                    van 7 februari 2002
zij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende                  in zaak T-199/94: Hans-Walter Gosch tegen Commissie
algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5                         van de Europese Gemeenschappen (1)
quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in
de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13),                    („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de                 kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere                 — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan
voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater             — Niet-hervatting van productie na afloop van verbintenis”)
van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
                                                                                (2002/C 118/35)
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura
Ramos, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                                        (Procestaal: Duits)
als volgt:
1)    Verstaat dat verweerders gehouden zijn de schade te vergoeden      In zaak T-199/94, Hans-Walter Gosch, woonachtig te Högers-
      die verzoekster heeft geleden ten gevolge van de toepassing van    dorf (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Hansen en S. Vie-
      verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart              regge, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
      1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
      de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68            tigden: D. Booß, M. Niejahr en M. Núñez-Müller), betreffende
      bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals       een beroep krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea,
      aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-         EG-Verdrag (thans de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea,
      sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften   EG), strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker
      voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening     heeft geleden omdat hij geen melk heeft kunnen leveren
      nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voorzover in deze verorde-    ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van
      ningen niet is voorzien in de toekenning van een referentiehoe-    31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de
      veelheid aan producenten die in het door de betrokken lidstaat     toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)
      gekozen referentiejaar geen melk hadden geleverd krachtens een     nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproduc-
      verbintenis als bedoeld in verordening (EEG) nr. 1078/77 van       ten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij verordening
 ---pagebreak--- 18.5.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 118/23
(EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot                   1)    Verstaat dat verweerders gehouden zijn de schade te vergoeden
vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing                    die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de toepassing van
van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/68                         verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart
ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11), heeft het Gerecht                1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van
(Vierde kamer), samengesteld als volgt : P. Mengozzi, kamer-                   de in artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 bedoelde
president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:                  heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals aangevuld
D. Christensen, administrateur, op 7 februari 2002 een arrest                  bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor
                                                                               de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening
1)    Verwerpt het beroep.                                                     (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voorzover in deze
                                                                               verordeningen niet is voorzien in de toekenning van een
2)    Verwijst verzoeker in de kosten.                                         referentiehoeveelheid aan producenten die in het door de
                                                                               betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk hadden
                                                                               geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in verordening
(1) PB C 218 van 6.8.1994.                                                     (EEG) nr. 1078/77 van de Raad van 17 mei 1977 tot
                                                                               invoering van een stelsel van premies voor het niet in de handel
                                                                               brengen van melk en zuivelproducten en voor de omschakeling
                                                                               van het melkveebestand.
                                                                         2)    Verstaat dat de periode waarover aan verzoeker vergoeding moet
                                                                               worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84, begint
                                                                               op 5 augustus 1987 en eindigt op 28 maart 1989.
                       van 7 februari 2002
                                                                         3)    Verstaat dat partijen binnen zes maanden na dit arrest de in
                                                                               gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden
in zaak T-201/94: Erwin Kustermann tegen Raad van de
                                                                               betaald, aan het Gerecht zullen overleggen.
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)                                 4)    Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstemming
                                                                               kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                     het Gerecht zullen doen toekomen.
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
— Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-                   5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
               centen — Stuiting van verjaring”)
                                                                         (1) PB C 218 van 6.8.1994.
                          (2002/C 118/36)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
In zaak T-201/94, Erwin Kustermann, woonachtig te Eggenthal
(Duitsland), vertegenwoordigd door H.-P. Ried, Y. Schur en                                       van 7 februari 2002
R. Brukhardt, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:                 in zaak T-261/94: Bernhard Schulte tegen Raad van de
A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
pen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe en                                                schappen (1)
M. Núñez-Müller), betreffende een beroep krachtens de artike-
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artike-
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot                    („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden omdat               kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening                 — Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende                  centen — Handeling van nationale autoriteiten — Verja-
algemene voorschriften voor de toepassing van de in ar-                                                  ring”)
tikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13),                                   (2002/C 118/37)
zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de
Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere                                           (Procestaal: Duits)
voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater
van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als             In zaak T-261/94, Bernhard Schulte, woonachtig te Delbrück
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura              (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Freise, advocaat, tegen
Ramos, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op            Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A.-M. Colaert en
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              M. Núñez-Müller) en Commissie van de Europese Gemeen-
als volgt:                                                               schappen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr en M. Núñez-


title: Gevoegde zaken C-436/11 en C-437/11: Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer (C-436/11), Ekkerhard Schauß (C-437/11)/Iberia Líneas Aéreas de España SA (C-436/11), Transportes Aéreos Portugueses SA (C-437/11)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/56

         Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer (C-436/11), Ekkerhard Schauß (C-437/11)/Iberia Líneas Aéreas de España SA (C-436/11), Transportes Aéreos Portugueses SA (C-437/11)
   (Gevoegde zaken C-436/11 en C-437/11) (1)

   2013/C 225/106
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-423/01: Verzoek van Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse van 30 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Emil Färber GmbH & Co. en Stadt Neustadt/Weinstrasse

text:
5.1.2002                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/17
Vraag 3                                                              1.    Moet het voorschrift in nummer 2, tweede alinea, van
                                                                           bijlage A, hoofdstuk I, van richtlijn 85/73/EEG (1) zoals
Verzet artikel 30, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37 in
                                                                           gewijzigd bij richtlijn 96/43/EG (2) aldus worden uitge-
verbinding met de beginselen van transparantie en gelijke
                                                                           legd, dat ook een inrichting die zich weliswaar in hetzelfde
behandeling, zich ertegen dat de aanbestedende dienst de
                                                                           gebouw bevindt als de uitsnijderij, maar eigendom is
aanvaarding van een alternatieve aanbieding, die zich van een
                                                                           van een andere natuurlijke of rechtspersoon dan de
aanbieding conform de aankondiging onderscheidt door een
                                                                           uitsnijderij, als inrichting waar het vlees verkregen is
andere technische kwaliteit, laat afhangen van een positieve
                                                                           wordt beschouwd?
beoordeling op basis van het in een nationaalrechtelijke
bepaling geformuleerde criterium dat met de alternatieve
aanbieding „de levering van een kwalitatief gelijkwaardige           2.    Op grond van welke criteria bepaalt de met de inning
prestatie is gewaarborgd”, indien het bestek op dit punt alleen            van de retributies belaste instantie in hoeverre zij de
naar de nationaalrechtelijke bepaling verwijst en niet nader               toepassing van de in nummer 2, tweede alinea, van
definieert, aan de hand van welke concrete punten van                      bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn vast-
vergelijking de „gelijkwaardigheid” moet worden getoetst?                  gelegde korting tot maximaal 55 % toestaat?
Vraag 4a                                                                   Mag daarbij in het bijzonder ook rekening worden
Bij een bevestigend antwoord op vraag 3: mag een aanbe-                    gehouden met de tijdsbesparing voor het personeel dat
stedende dienst een aanbestedingsprocedure zoals hierboven                 de controles of keuringen uitvoert, wanneer als retributie
onder vraag 3 beschreven, afsluiten met de gunning van de                  hiervoor krachtens nummer 2, eerste alinea, sub a, van
opdracht?                                                                  bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn een
                                                                           extra forfaitair bedrag is bepaald?
Vraag 4b
                                                                           Kan bovendien, bij bevestigend antwoord op de eerste
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4: moet een
                                                                           vraag, voor de toepassing van de korting op de retributie
aanbestedende dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin
                                                                           toch rekening worden gehouden met het feit dat de
van vraag 3 organiseert, varianten van inschrijvers in ieder
                                                                           in een gebouw aanwezige inrichtingen juridisch aan
geval zonder inhoudelijke verificatie afwijzen wanneer hij
                                                                           verschillende eigenaars toebehoren en mag dit er automa-
geen gunningscriteria voor de beoordeling van de technische
                                                                           tisch toe leiden dat in deze gevallen een beperktere
afwijkingen van de variant van de aankondiging heeft vast-
                                                                           korting wordt toegestaan dan wanneer slachthuis en
gelegd?
                                                                           uitsnijderij zich niet alleen in hetzelfde gebouw bevinden,
Vraag 5                                                                    maar ook door dezelfde natuurlijke of rechtspersoon
                                                                           worden geëxploiteerd?
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4a maar
ontkennend antwoord op vraag 4b: moet een aanbestedende
dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin van de vraag 3
organiseert, een variant aanvaarden, waarvan de technische           (1) PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14.
                                                                     (2) PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1.
afwijkingen van de aankondiging niet aan de hand van
gunningscriteria kunnen worden beoordeeld omdat die niet in
de aankondiging zijn vermeld, wanneer voor die variant de
laagste prijs wordt gevraagd en er verder geen gunningscriteria
zijn vastgelegd?
(1) PB L 199, blz. 54.
                                                                     Verzoek van het Bundesvegabeamt (Oostenrijk) van
                                                                     25 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                     geding tussen CS Communications & Systems Austria
                                                                           GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsanstalt
Verzoek van Verwaltungsgericht Neustadt an der Wein-
strasse van 30 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Emil Färber GmbH & Co. en Stadt                                             (Zaak C-424/01)
                       Neustadt/Weinstrasse
                         (Zaak C-423/01)                                                        (2002/C 3/26)
                           (2002/C 3/25)
                                                                     Het Bundesvegabeamt heeft bij beschikking van 25 oktober
Het Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse heeft bij         2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beschikking van 30 juli 2001, ingekomen ter griffie van het          26 oktober 2001, in het geding tussen CS Communications &
Hof van Justitie op 26 oktober 2001, in het geding tussen Emil       Systems Austria GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsan-
Färber GmbH & Co. en Stadt Neustadt/Weinstrasse, het Hof             stalt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:               vragen:


title: Zaak C-373/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 september 2006 door Thomas Faherty tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 juni 2006 in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03, Cathal Boyle e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/25

         Hogere voorziening ingesteld op 13 september 2006 door Thomas Faherty tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 juni 2006 in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03, Cathal Boyle e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-373/06 P)
   (2006/C 281/40)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Thomas Faherty (vertegenwoordigers: P. Gallagher SC, A. Collins SC, D. Barry, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirant concludeert tot

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 voor zover daarbij wordt verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245/EG (1) van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m, voor zover deze beschikking de aanvraag om capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW-vaartuig als vervanging van de MFV Westward Isle betreft, en voor zover verzoeker daarbij in de kosten is verwezen;

               —

               nietigverklaring van beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m, voor zover deze beschikking de aanvraag om capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen voor een nieuw RSW-vaartuig als vervanging van de MFV Westward Isle betreft;

               —

               verwijzing van de Commissie te in alle kosten van deze procedures.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker stelt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg moet worden vernietigd op de volgende gronden:
   Door verzoekers procesbelang te bepalen aan de hand van de datum van de vaststelling van beschikking 2003/245 en niet van de datum waarop het beroep is ingesteld, heeft het Gerecht een onjuist juridisch criterium toegepast.
   Het Gerecht heeft een wezenlijke fout gemaakt die blijkt uit de daaraan overgelegde documenten, namelijk met betrekking tot het feit dat verzoeker op elk voor het beroep relevant tijdstip eigenaar van MFV Westward Isle was.
   De conclusie dat verzoeker door beschikking 2003/245 niet individueel werd geraakt „omdat de betrokken vaartuigen fictief zijn”, ontbeert elke rechtsgrondslag en wordt bovendien door de redenering van het Gerecht in het arrest tegengesproken.
   Verzoeker is en was te allen tijde eigenaar van de MFV Westward Isle. Derhalve kan niet worden gesteld dat hij het belang heeft verloren dat hij bij de instelling van zijn beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245 ontegenzeglijk had, voor zover die beschikking invloed had op de aanvraag om tonnage om veiligheidsredenen met betrekking tot de voorgestelde MFV Westward Isle.
   Het Gerecht heeft ten onrechte geconcludeerd dat verzoeker geen nietigverklaring van beschikking 2003/245 kon vorderen wegens de maatregelen die hij heeft genomen om het verlies en de schade als gevolg van die beschikking te verminderen.

      (1)  PB L 90, blz. 48.


title: Verzoek van het Østre Landsret van 4 juni 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding B. Jørgensen tegen Foreningen af Speciallæger en Sygesikringens Forhandlingsudvalg (Zaak C-226/98)

text:
5.9.98                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 278/15
     evenwel van oordeel, dat die bepalingen, die de moge-                 zaken betreffende gelijke behandeling bij de vergelij-
     lijke ziektekostenverzekeringen limitatief opsommen,                  king van de beroepsomstandigheden alle elementen
     niet alle mogelijke situaties dekken en derhalve te res-              tezamen en als eÂeÂn geheel moeten worden beoordeeld,
     trictief zijn.                                                        dan wel of de verschillende elementen, evenals in
                                                                           zaken op het gebied van gelijke beloning, afzonderlijk
Ð Onjuiste omzetting van de drie richtlijnen met betrek-                   moeten worden vergeleken.
     king tot het toezicht op de instandhouding van een
     ziektekostenverzekering:                                              Bij de beantwoording van de vraag kan ervan worden
                                                                           uitgegaan, dat de omzettingsregeling (¹transformati-
                                                                           onsmodelº)/overeenkomst waarom het in deze zaak
     Ingevolge artikel 3 van de Richtlijnen 90/364/EEG en                  gaat, in haar totaliteit beschouwd zowel naar doel als
     90/365/EEG en artikel 4 van Richtlijn 93/96/EEG kan                   naar gevolgen geslachtsneutraal is.
     het verblijfsrecht weliswaar worden beeÈindigd, wan-
     neer de betrokkene niet meer aan de voorwaarden vol-                  Voorts kan ervan worden uitgegaan, dat de omzet-
     doet, met name wanneer hij niet meer door een ziekte-                 tingsregeling/overeenkomst bepalingen bevat die, op
     kostenverzekering is gedekt, maar deze bepalingen                     zichzelf beschouwd, een naar geslacht verschillend
     kunnen niet aldus worden uitgelegd, dat de voor de                    effect hebben, waarbij zij opgemerkt dat dit effect bij
     afgifte van de verblijfsvergunningen bevoegde autori-                 sommige bepalingen overwegend door vrouwelijke
     teiten voortdurend actief toezicht mogen uitoefenen op                medisch specialisten en bij andere bepalingen overwe-
     de situatie van de onder de Richtlijnen 90/364/EEG,                   gend door mannelijke medisch specialisten wordt
     90/365/EEG en 93/96/EEG vallende personen. Een                        gevoeld.
     andere benadering zou niet alleen in strijd zijn met die
     richtlijnen, maar ook en vooral met de beginselen van            2. Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, wenst
     artikel 8 A van het EG-Verdrag.                                       het Landret van het Hof te vernemen, of overwegingen
                                                                           die verband houden met begrotingszekerheid, besparin-
(1) Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betref-              gen en planning van praktijken, kunnen worden
    fende het verblijfsrecht (PB L 180 van 13.7.1990, blz. 26).            beschouwd als objectieve en zakelijke overwegingen,
(2) Richtlijn 90/365/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betref-
                                                                           die het aanvaardbaar maken dat naar verhouding meer
    fende het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die
    hun beroepswerkzaamheid hebben beeÈindigd (PB L 180 van
                                                                           vrouwen dan mannen door de relevante bepaling wor-
    13.7.1990, blz. 28).                                                   den getroffen.
(3) Richtlijn 93/96/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 inzake
    het verblijfsrecht voor studenten (PB L 317 van 18.12.1993,       3. Kan het bedrag aan goodwill, dat verzoekster eventu-
    blz. 59).                                                              eel zal ontvangen wanneer zij haar praktijk bij beeÈindi-
                                                                           ging wegens leeftijd overdoet, in aanmerking genomen
                                                                           verzoeksters leeftijd (geboren in 1939), worden gelijk-
                                                                           gesteld met het door een werknemer opgebouwde pen-
                                                                           sioen?
Verzoek van het éstre Landsret van 4 juni 1998 om een                 4. Ingeval vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, wenst
prejudicieÈle beslissing in het geding B. Jùrgensen tegen                  het Landsret te vernemen, welke betekenis het voor de
Foreningen af Speciallñger en Sygesikringens Forhand-                      beantwoording van vraag 1 heeft, dat het nadeel als
                             lingsudvalg                                   gevolg van de betrokken bepaling deels bestaat in een
                                                                           geringere vergoeding voor goodwill bij overdracht, en
                         (Zaak C-226/98)                                   dus in een slechtere pensioenvoorziening, in aanmer-
                           (98/C 278/24)                                   king genomen dat het Hof in zijn arrest in zaak
                                                                           C-297/93 (3) (Rita Grau-Hupka), rechtsoverweging 27,
                                                                           heeft verklaard, dat de lidstaten niet verplicht zijn,
Het éstre Landsret heeft bij beschikking van 4 juni 1998,                  voordelen op het gebied van ouderdomsverzekering
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 juni                  toe te kennen aan hen die kinderen hebben opgevoed,
1998, in het geding B. Jùrgensen tegen Foreningen af Spe-                  of te voorzien in rechten op uitkeringen na tijdvakken
ciallñger en Sygesikringens Forhandlingsudvalg, het Hof                    van onderbreking van het werk wegens de opvoeding
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                       van kinderen.
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      (1) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref-
1. Het Hof wordt gevraagd duidelijk te maken, hoe in                      fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan-
     een zaak betreffende gelijke behandeling moet worden                 deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
                                                                          het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
     beoordeeld, of er sprake is van indirecte discriminatie              en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van
     op grond van geslacht, gelet op Richtlijn 76/207/EEG                 14.2.1976, blz. 40).
     van de Raad (1) en Richtlijn 86/613/EEG van de                   (2) Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986
     Raad (2).                                                            betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behande-
                                                                          ling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de land-
                                                                          bouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het
     Ervan uitgaande dat volgens vaste rechtspraak van het                moederschap (PB L 359 van 19.12.1986, blz. 56).
     Hof in zaken op het gebied van gelijke beloning de               (3) Jurispr. 1994, blz. I-5535.
     verschillende elementen punt voor punt moeten wor-
     den vergeleken, wenst het Landsret te vernemen, of in