title: Zaak T-333/03: Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Masdar (U.K.) Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/32               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        29.11.2003
In de eerste plaats zijn aan de opdrachtnemer financiële               Middelen en voornaamste argumenten
voordelen toegekend ten nadele van de andere inschrijvers.
Voorts heeft de gekozen inschrijver bevoorrechte toegang tot
essentiële informatie gehad. Inzonderheid hebben de andere
                                                                       Volgens verzoekster is haar vordering gebaseerd op twee
inschrijvers geen inzage gekregen in essentiële technische
                                                                       tussen de Commissie en een contractant gesloten TACIS-
gegevens over de huidige database van CORDIS.
                                                                       overeenkomsten met betrekking tot twee projecten in Moldavië
                                                                       en Rusland. De contractant had de levering van bepaalde
                                                                       diensten aan haar uitbesteed. Toen zij onregelmatigheden bij
In de tweede plaats stroken de bij de gunning toegepaste               de contractant meende te ontdekken, had zij de diensten van
criteria niet met de in het bestek beschreven criteria en heeft        de Commissie hiervan op de hoogte gebracht. Daar zij ervan
de Commissie de in het bestek bekendgemaakte criteria op               was uitgegaan dat zij voor de verrichte diensten zou worden
discriminerende wijze gebruikt om de gunstigste offerte te             betaald, had zij de diensten verricht die noodzakelijk waren
kiezen.                                                                voor de verwezenlijking van de projecten waarvoor de overeen-
                                                                       komsten waren gesloten. Later had de Commissie alle betalin-
                                                                       gen aan de contractant gestaakt en reeds aan deze betaalde
                                                                       bedragen teruggevorderd.
                                                                       Verzoekster stelt dat de Commissie het bedrag van
                                                                       448 947,78 euro ten onrechte niet heeft betaald en haar
                                                                       daardoor verdere schade is toegebracht. De Commissie heeft
                                                                       geprofiteerd van de door haar verrichte diensten zonder
Beroep, op 30 september 2003 ingesteld door Masdar
                                                                       iemand daarvoor te hebben betaald. De Commissie is op
(U.K.) Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       grond van de beginselen van ongerechtvaardigde verrijking,
                             schappen
                                                                       zaakwaarneming, en bescherming van het gewettigd vertrou-
                                                                       wen alsmede de algemene beginselen van aansprakelijkheid
                                                                       wegens onrechtmatig handelen verplicht, haar voor de verrich-
                         (Zaak T-333/03)
                                                                       te diensten te betalen. Voorts vordert zij interesten en vergoe-
                                                                       ding van de schade die zij heeft geleden doordat de Commissie
                                                                       onrechtmatig zou hebben nagelaten om haar voor de verrichte
                         (2003/C 289/66)
                                                                       diensten te betalen.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 september 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Masdar
(U.K.) Ltd, gevestigd te Eversley, Hampshire (Verenigd Konink-         Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Deutsche
rijk), vertegenwoordigd door Philip Bentley, QC, en Patrick            Post EURO EXPRESS GmbH tegen Bureau voor harmoni-
Green, Barrister.                                                      satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                            (Zaak T-334/03)
—     de Commissie te veroordelen tot betaling aan haar van:
                                                                                (2003/C 289/67)
      i)    het bedrag van 448 947,78 euro,
                                                                                (Procestaal: Duits)
      ii)   interesten over dit bedrag, die op 31 juli 2003
            98 121,24 GBP beliepen, vermeerderd met inte-
            resten vanaf 1 augustus 2003 tot de datum van
            uitspraak van het arrest,
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 29 september 2003 beroep tegen Bureau voor
      iii)  een vergoeding van 1 532 931,09 GBP voor mate-
                                                                       harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
            riële schade, winstderving en immateriële schade;
                                                                       modellen) ingesteld door Deutsche Post EURO EXPRESS
                                                                       GmbH, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd door
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.         G. Lindhofer, advocaat.


title: Zaak C-669/16: Beroep ingesteld op 23 december 2016 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/18

         Beroep ingesteld op 23 december 2016 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-669/16)
   (2017/C 063/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Norris-Usher, C. Hermes, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               verklaren dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door na te laten gebieden aan te wijzen voor de bescherming van de soort phocoena phocoena (bruinvis), de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG (1) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, en bijlage II en bijlage III daarbij;

               —

               verklaren dat door het daarmee verband houdende verzuim om bij te dragen tot de totstandkoming van een Natura 2000-netwerk al naar gelang van de aanwezigheid op zijn grondgebied van de habitats van de soort „bruinvis” (phocoena phoecoena), het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ook de verplichtingen die krachtens artikel 3, lid 2, van deze richtlijn op hem rusten, niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De bruinvis (phocoena phocoena) is een soort walvisachtige die is vermeld in bijlage II bij de Habitatrichtlijn als een soort die van communautair belang is en waarvoor speciale beschermingszones moeten worden aangewezen. Een significante populatie van deze soort in de Europese Unie komt voor in de mariene wateren waarover het Verenigd Koninkrijk soevereine rechten uitoefent.
   Krachtens de artikelen 3, lid 2, en 4, lid 1, van de Habitatrichtlijn, alsmede de bijlagen II en III daarbij, dient een lidstaat, indien de bruinvis in zijn mariene wateren voorkomt, gebieden voor te stellen voor de bescherming ervan, en daarmee een bijdrage te leveren tot de totstandkoming van het Natura 2000-netwerk. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie moet de voorgestelde lijst van gebieden uitputtend zijn.
   Het Verenigd Koninkrijk heeft onvoldoende gebieden voor de bruinvis voorgesteld.

      (1)  PB 1992, L 206, blz. 7.


title: Zaak T-204/12: Beroep ingesteld op 15 mei 2012 — Vila Vita Hotel und Touristik/BHIM — Viavita (VIAVITA)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/25

         Beroep ingesteld op 15 mei 2012 — Vila Vita Hotel und Touristik/BHIM — Viavita (VIAVITA)
   (Zaak T-204/12)
   2012/C 217/53
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vila Vita Hotel und Touristik GmbH (Frankfurt, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Schoenen en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Viavita SASU (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2012 in zaak R 419/2011-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van verzoekster; en

               —

               ingeval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in deze procedure intervenieert, haar verwijzen in haar eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VIAVITA” voor diensten van de klassen 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 52201504

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: Oostenrijks woordmerk nr. 154631 „VILA VITA PARC” voor diensten van de klassen 39 en 42; Duits beeldmerk nr. 2097301 „VILA VITA TOURISTIK GMBH” voor waren en diensten van de klassen 3, 35, 37, 39 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-402/00: Verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd Koninkrĳk), van 10 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Harding en Skandia Asset Management Ltd

text:
23.12.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 372/7
3.    bij een ontkennend antwoord op vraag 1, moet dan                 2.    Kunnen de woorden „van tevoren georganiseerde combi-
      artikel 20, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG van de Raad                 natie” in dat artikel aldus worden uitgelegd, dat zij
      van 25 februari 1992 in dezelfde situatie aldus worden                 betrekking hebben op het tijdstip waarop de overeen-
      uitgelegd, dat degene die zekerheid heeft gesteld voor de              komst tussen het reisbureau en de klant is gesloten?
      betaling van de accijns, en die niet tijdig heeft kunnen
      vernemen dat geen zuivering van de schorsingsregeling
                                                                       (1) Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende
      heeft plaatsgevonden, het bewijs kan leveren dat de                  pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispak-
      handeling regelmatig is geweest of op welke plaats de                ketten (PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59).
      overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd
      begaan, ook wanneer de termijn van vier maanden na
      verzending van de goederen is verstreken?
(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.                                     Verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Ver-
                                                                       enigd Koninkrijk), van 10 oktober 2000 om een prejudi-
                                                                       ciële beslissing in het geding tussen F. Harding en Skandia
                                                                                Asset Management Ltd
                                                                                (Zaak C-402/00)
                                                                                (2000/C 372/14)
                                                                       Het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd Koninkrijk),
                                                                       heeft bij beschikking van 10 oktober 2000, ingekomen ter
                                                                       griffie van het Hof van Justitie op 31 oktober 2000, in het
                                                                       geding tussen F. Harding en Skandia Asset Management
                                                                       Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
Verzoek van de 8a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto
(3a secção) van 31 oktober 2000 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Club — Tour, Viagens e                 Is artikel 141 van het EG-Verdrag rechtstreeks van toepassing,
Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves Garrido, inter-                    zodat een verzoekende partij in een nationale procedure
                veniënte: Club Med Viagens, Lda                        daarop een beroep kan doen om een territoriale begrenzing
                                                                       als neergelegd in Section 1(6) van de Equal Pay Act 1970
                                                                       buiten toepassing te laten verklaren, zodat zij haar beloning
                                                                       kan vergelijken met de beloning van mannen die in dienst zijn
                                                                       van een partner van haar werkgever in een vestiging in
                          (Zaak C-400/00)
                                                                       een andere lidstaat en die hetzelfde of gelijkwaardig werk
                                                                       verrichten?
                          (2000/C 372/13)
De 8.a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto (3.a secção) heeft bij
beschikking van 31 oktober 2000, ingekomen ter griffie van             Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
het Hof van Justitie op 3 november 2000, in het geding tussen          — Sezione Quarta — van 14 juli 2000 om een prejudiciële
Club-Tour, Viagens e Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves               beslissing in het geding tussen Coopsette scrl en ANAS
Garrido, interveniënte: Club Med Viagens, Lda, het Hof van                          en Impresa Mambrini Costruzioni srl
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                              (Zaak C-405/00)
                                                                                (2000/C 372/15)
1.    Vallen reizen, daaronder begrepen vervoer en logies in
      een toerismebedrijf, die door een reisbureau op verzoek          De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale — Sezione Quarta
      en op initiatief van de consument of van een beperkte            — heeft bij beschikking van 14 juli 2000, ingekomen ter
      groep consumenten volgens hun wensen worden geor-                griffie van het Hof van Justitie op 6 november 2000, in het
      ganiseerd voor een gezamenlijke prijs, en die meer dan           geding tussen Coopsette scrl en ANAS en Impresa Mambrini
      vierentwintig uur duren of een overnachting omvatten,            Costruzioni srl, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      onder de werkingssfeer van het begrip „pakketreizen” in          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      artikel 2, lid 1, van Richtlijn 90/314/EEG? (1)                  navolgende vragen:


title: Zaak T-134/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 8 mei 2012 — Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT/Commissie ( „Kort geding — Financiële bijstand — Onderzoek en ontwikkeling — Terugvordering van betaalde voorschotten — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/13

         Beschikking van de president van het Gerecht van 8 mei 2012 — Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT/Commissie
   (Zaak T-134/12 R)
   (Kort geding - Financiële bijstand - Onderzoek en ontwikkeling - Terugvordering van betaalde voorschotten - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 184/24
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Investigación y Desarrollo en Soluciones y Servicios IT, SA (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Jiménez Perona, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de bij brief van 13 januari 2012 meegedeelde handeling van de Commissie houdende intrekking van verschillende aan verzoekster verleende subsidies

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-748/16: Beroep ingesteld op 22 oktober 2016 — QH/Parlement

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/38

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2016 — QH/Parlement
   (Zaak T-748/16)
   (2017/C 022/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: QH (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en S. Michiels, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 26 januari 2016 waarbij verzoekers verzoek om bijstand wordt afgewezen, en dientengevolge nietigverklaring van het besluit van 12 juli 2016 waarbij zijn klacht werd afgewezen, en vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: belangenconflict, schending van de rechten van de verdediging, schending van het beginsel van hoor en wederhoor, schending van het beginsel van processuele gelijkheid van partijen en schending van artikel 41, lid 2, en artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling bij de aanstelling van de onderzoeker, geen onafhankelijke en onpartijdige onderzoeker en niet-naleving door de onderzoeker van zijn opdracht.

               3.

               Derde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht met betrekking tot een besluit houdende beëindiging van een administratief onderzoek.

               4.

               Vierde middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur en de zorgvuldigheidsplicht.

               5.

               Vijfde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de aangevoerde elementen betreffende psychisch geweld.


title: Zaak C-220/07: Beroep ingesteld op 27 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/11

         Beroep ingesteld op 27 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-220/07)
   (2007/C 211/21)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en M. Shotter, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek bij de omzetting in nationaal recht van de bepalingen betreffende de aanwijzing van ondernemingen die het aanbieden van de universele dienst kunnen waarborgen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 8, lid 2, 12 en 13 van alsook bijlage IV bij de „universeledienstrichtlijn” 2002/22/EG (1);

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep verwijt de Commissie verweerster, zakelijk weegegeven, dat zij Richtlijn 2002/22 onjuist heeft uitgevoerd, voor zover in de Franse wettelijke regeling wordt bepaald dat iedere exploitant die in staat is om de universele dienst aan te bieden op het gehele nationale grondgebied, kan worden belast met de aanbieding van een onderdeel van deze universele dienst. Een dergelijke bepaling is in strijd met zowel het non-discriminatiebeginsel van artikel 8, lid 2, van de aangehaalde richtlijn, als de beginselen van rendabiliteit en doeltreffendheid die voortvloeien uit de artikelen 8, 12, en 13 van alsook uit bijlage IV bij deze richtlijn, aangezien zij a priori de marktdeelnemers uitsluit die de aanbieding van de universele dienst niet op het gehele nationale grondgebied kunnen waarborgen. Ofschoon de richtlijn op zich niet de mogelijkheid uitsluit dat in fine een enkele exploitant wordt aangewezen die het gehele grondgebied moet bestrijken, verplicht zij de lidstaten hoe dan ook om vooraf een open procedure te volgen die voldoet aan de criteria van artikel 8, lid 2, van de richtlijn, teneinde te waarborgen dat de eventuele aanwijzing van één exploitant wel degelijk de meest doeltreffende en rendabele oplossing is.

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).


title: Zaken T-211/04 en T-215/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk/Commissie ( Staatssteun — Door Verenigd Koninkrijk aangemelde steunregeling betreffende hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Regionale selectiviteit — Materiële selectiviteit )

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Government of Gibraltar en Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaken T-211/04 en T-215/04) (1)

   („Staatssteun - Door Verenigd Koninkrijk aangemelde steunregeling betreffende hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Regionale selectiviteit - Materiële selectiviteit’)
   (2009/C 44/69)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-211/04: Government of Gibraltar (vertegenwoordigers: M. Llamas, barrister, J. Temple Lang, solicitor, en A. Petersen, advocaat, alsmede aanvankelijk K. Nordlander, vervolgens K. Karl, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-215/04: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bethell, E. Jenkinson, gemachtigden, bijgestaan door D. Anderson, QC, en H. Davies, barrister, vervolgens E. Jenkinson, E. O'Neill en S. Behzadi-Spencer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Khan en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij in zaak T-211/04: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bethell, gemachtigde, bijgestaan door D. Anderson, QC, en H. Davies, barrister, vervolgens E. Jenkinson en E. O'Neill, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: N. Díaz Abad, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2005/261/EG van de Commissie van 30 maart 2004 inzake de steunregeling die het Verenigd Koninkrijk voornemens is ten uitvoer te leggen bij de hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar (PB 2005, L 85, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De zaken T-211/04 en T-215/04 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               Beschikking 2005/261/EG van de Commissie van 30 maart 2004 inzake de steunregeling die het Verenigd Koninkrijk voornemens is ten uitvoer te leggen bij de hervorming van de vennootschapsbelasting door de regering van Gibraltar, wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie zal de kosten van de regering van Gibraltar en die van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland in zaak T-215/04, alsmede haar eigen kosten dragen.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal, als interveniënt in zaak T-211/04, zijn eigen kosten dragen.

               5)

               Het Koninkrijk Spanje zal, als interveniënt in de zaken T-211/04 en T-215/04, zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door Intertronic-F. Cornelis GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-117/96)

text:
26 . 10 . 96       LNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 318/ 11
Wat de risico-aansprakelijkheid betreft, beroept zij zich op         Middelen en voornaamste argumenten
het beginsel van de overheidsaansprakelijkheid wegens
schending van de gelijkheid voor de publieke lasten : als            Verzoekster, een onderneming naar Duits recht die reclame
gevolg van de toepassing van de regeling inzake de „ ruimte          per telefax wil maken, komt op tegen de weigering van de
zonder binnengrenzen ", ingevoerd bij de Europese Akte,              Commissie om stelling te nemen over haar bezwaar tegen de
heeft zij in haar hoedanigheid van erkend douane-expedi             Bondsrepubliek Duitsland na het arrest van het Bundesge
teur een abnormale, bijzondere en directe schade geleden .           richtshof van 25 oktober 1995 , dat de reclame per telefax
Het wegvallen van de douane-expediteurswerkzaamheden                 beperkt tot het geval waarin de ontvanger uitdrukkelijk of
heeft voor diverse ondernemingen in de sector een drastische         concludent met het ontvangen van dergelijke meldingen
omzetdaling, en zelfs bedrijfssluitingen tot gevolg gehad .          heeft ingestemd .
                                                                     Haars inziens is die weigering in strijd met de communau
Ten aanzien van de schuldaansprakelijkheid van de instel            taire mededingingsregels alsmede met de beginselen die de
lingen betoogt verzoekster, dat bij het regelgevend optreden         totstandkoming en de werking van de binnenmarkt regelen .
van de Gemeenschap waardoor de schade is veroorzaakt, de             In concreto leidt vorenbedoelde beslissing van het Bundes
communautaire autoriteiten de verkregen rechten van de               gerichtshof tot een versterking van de machtspositie van de
expediteurs en het vertrouwensbeginsel hebben geschon               grote ondernemingen van het reclamebedrijf ( gedrukte en
den .                                                                uitgezonden reclame ). Bovendien vormt de betrokken
                                                                     beslissing een hinderpaal voor de totstandbrenging van een
Omtrent de aard van de schade stelt zij , dat zij als gevolg van     homogene markt.
de invoering van de Europese ruimte plotseling in haar lang
tevoren georganiseerde expediteursactiviteiten een dubbele
schade heeft geleden: a ) door het definitief en nagenoeg
geheel wegvallen van haar bedrijf van douane-agent, en b )
door de buitengewone exploitatiekosten die de plotselinge            Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Thai Bicycle Industry
gebeurtenissen, eerst op sociaal vlak, maar eveneens op                       Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie
technisch en administratief gebied veroorzaakten .
                                                                                ( Zaak T-118/96 )
                                                                                ( 96/C 318/24 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 26 juli 1996 beroep ingesteld tegen Raad van
Beroep, op 29 juli 1996 ingesteld door Intertronic-F.                de Europese Unie door Thai Bicycle Industry Co . Ltd ,
Cornelis GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen                vertegenwoordigd door J. F. Bellis en R. Luff, domicilie
                             schappen                                gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. F.
                                                                     Brausch, Rue Zithe 8 .
                       ( Zaak T-l 17/96 )
                          ( 96/C 318/23 )                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     — Verordening ( EG ) nr. 648/96 van de Raad van 28 maart
                      (Procestaai: Duits)                                1996 tot instelling van een definitief anti-dumpingsrecht
                                                                         op de invoer van rijwielen van oorsprong uit onder meer
                                                                         Thailand nietig te verklaren, voor zover zij een definitief
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                anti-dumpingrecht oplegt op rijwielen die zijn vervaar
schappen is op 29 juli 1996 beroep tegen Commissie van de                digd door verzoekster;
Europese Gemeenschappen ingesteld door Intertronic-F.
Cornelis GmbH, te Emden ( Bondsrepubliek Duitsland ),                — de Raad in de kosten te verwijzen .
vertegenwoordigd door Pr. Dr. Schumacher, te Bremen
( BRD ), en door W. Wiltfang, advocaat te Krummhörn                  Middelen en voornaamste argumenten
( BRD ).
                                                                     Verzoekster, een naamloze vennootschap naar Thais recht,
                                                                     gespecialiseerd in de vervaardiging van rijwielen en onder
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  delen van rijwielen en motorfietsen, bestrijdt de oplegging
                                                                     van anti-dumpingrechten op haar exporten naar de Euro
— vast te stellen, dat verweerster in strijd met het Verdrag         pese Gemeenschap .
     heeft nagelaten de tenuitvoerlegging van het verbod van
     reclame per telefax door de daarmee belaste autoriteiten        Zij betoogt dat de instellingen bij de vaststelling van de
     van de Bondsrepubliek Duitsland en de ter zake van de           dumpingmarge twee kennelijke beoordelingsfouten hebben
     bescherming van reclamebelangen bevoegde verenigin             gemaakt:
     gen in strijd met het kartelverbod te verklaren ;               Verzoeksters dumpingmarge is, in strijd met artikel 2 , lid 3 ,
                                                                      onder b ), ii ), van Verordening ( EEG ) nr. 2324/88 van de
— verweerster in de kosten te verwijzen .                             Raad, kunstmatig opgedreven door de weigering van de


title: Zaak C-397/13 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 29 januari 2014 — Simone Gbagbo/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Republiek Ivoorkust (Hogere voorziening — Termijn — Vormvereisten — Kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/19

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 29 januari 2014 — Simone Gbagbo/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Republiek Ivoorkust
   (Zaak C-397/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Termijn - Vormvereisten - Kennelijk niet-ontvankelijk))
   2014/C 175/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Simone Gbagbo (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, avocat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Chavrier, gemachtigden), Europese Commissie, Republiek Ivoorkust (vertegenwoordiger: J.-P. Mignard, avocat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen arrest van Gerecht (Vijfde kamer) van 25 april 2013, Gbagbo/Raad (T-119/11) houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van enerzijds besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36) en anderzijds verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1), voor zover zij verzoekster betreffen — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Simone Gbagbo wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Republiek Ivoorkust draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Gevoegde zaken C-164/10 tot en met C-176/10: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 februari 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Emanuele Ferazzoli e.a./Ministero dell'Interno (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen — Vereiste van concessie — Gevolgen verbonden aan schending van Unierecht bij verlening van concessies — Verlening van 16300 bijkomende concessies — Beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting — Rechtszekerheidsbeginsel — Bescherming van houders van eerdere concessies — Nationale regeling — Verplichte minimumafstanden tussen inzamelpunten van weddenschappen — Toelaatbaarheid — Grensoverschrijdende activiteiten vergelijkbaar met activiteiten waarvoor concessie wordt verleend — Verbod in nationale regeling — Toelaatbaarheid)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/9

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 februari 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Emanuele Ferazzoli e.a./Ministero dell'Interno
   (Gevoegde zaken C-164/10 tot en met C-176/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen - Vereiste van concessie - Gevolgen verbonden aan schending van Unierecht bij verlening van concessies - Verlening van 16 300 bijkomende concessies - Beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting - Rechtszekerheidsbeginsel - Bescherming van houders van eerdere concessies - Nationale regeling - Verplichte minimumafstanden tussen inzamelpunten van weddenschappen - Toelaatbaarheid - Grensoverschrijdende activiteiten vergelijkbaar met activiteiten waarvoor concessie wordt verleend - Verbod in nationale regeling - Toelaatbaarheid)
   2012/C 151/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Emanuele Ferazzoli (C-164/10), Cosima Barberio (C-165/10), Patrizia Banchetti (C-166/10), Andrea Palomba (C-167/10), Michele Fanelli (C-168/10), Sandra Castronovo (C-169/10), Mirko De Filippo (C-170/10), Andrea Sacripanti (C-171/10), Emiliano Orru’ (C-172/10), Fabrizio Cariulo (C-173/10), Paola Tonachella (C-174/10), Pietro Calogero (C-175/10), Danilo Spina (C-176/10)

      Verwerende partij: Ministero dell'Interno

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Inzameling van weddenschappen — Nationale wettelijke regeling waarbij de inzameling van weddenschappen is voorbehouden aan de nationale exploitanten aan wie een concessie is verleend — Beperkingen jegens de houders van nieuwe concessies op het openen van nieuwe inzamelpunten van weddenschappen — Verlies van de concessies bij grensoverschrijdende organisatie van spelen die vergelijkbaar zijn met de als „openbaar” aangemerkte kansspelen — Verenigbaarheid met de artikelen 43 EG en 49 EG

      Dictum

               1)

               De artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat die in strijd met het Unierecht een categorie van exploitanten heeft uitgesloten van de verlening van concessies om een economische activiteit uit te oefenen en die probeert die schending te verhelpen door een aanzienlijk aantal nieuwe concessies aan te besteden, de door de bestaande exploitanten verworven handelsposities beschermt, in het bijzonder door te voorzien in minimumafstanden tussen de vestigingen van nieuwe concessiehouders en die van bestaande exploitanten.

               2)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat aan personen die gebonden zijn aan een exploitant die in strijd met het Unierecht werd uitgesloten van een aanbesteding sancties worden opgelegd omdat zij zonder concessie of politievergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, zelfs niet na de nieuwe aanbesteding die bedoeld was om die schending van het Unierecht te verhelpen, wanneer die aanbesteding en de daaropvolgende verlening van nieuwe concessies de onrechtmatige uitsluiting van de betrokken exploitant van de eerdere aanbesteding niet doeltreffend hebben verholpen.

               3)

               Uit de artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling, de transparantieverplichting en het rechtszekerheidsbeginsel volgt dat de voorwaarden en modaliteiten van een aanbesteding zoals in de hoofdgedingen aan de orde, en in het bijzonder de bepalingen die voorzien in het verval van op grond van een dergelijke aanbesteding verleende concessies, zoals artikel 23, lid 2, sub a, en lid 3, van de modelovereenkomst tussen de Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato en de begunstigde van de concessie voor kansspelen betreffende andere evenementen dan paardenrennen, duidelijk, precies en ondubbelzinnig moeten zijn geformuleerd. Het staat aan de verwijzende rechter dit na te gaan.

      (1)  PB C 161 van 19.06.2010.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-389/99 (verzoek van de Rovaniemen hallinto-oikeus (Finland) om een prejudiciële beslissing): Procedure ingeleid door Sulo Rundgren ("Sociale zekerheid — Verzekeringspremies ten laste van rechthebbenden op pensioen of rente, die zich in lidstaat hebben gevestigd vóór inwerkingtreding in die lidstaat van verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1612/68 — Recht van woonstaat om premies op te leggen in kader van ouderdoms- en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen die door andere lidstaat worden betaald — Invloed van overeenkomst waarbĳ Noordse landen wederzĳds afzien van iedere vergoeding van prestaties bĳ ziekte en moederschap")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/15
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede kamer)                                                               (Vijfde kamer)
                         van 10 mei 2001                                                            van 10 mei 2001
in zaak C-288/99 (verzoek van het Hessische Finanz-                        in zaak C-389/99 (verzoek van de Rovaniemen hallinto-
gericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): VauDe                     oikeus (Finland) om een prejudiciële beslissing): Proce-
Sport GmbH & Go. KG, voorheen vauDe Sport Albrecht                                      dure ingeleid door Sulo Rundgren (1)
     von Dewitz tegen Oberfinanzdirektion Koblenz (1)
                                                                           („Sociale zekerheid — Verzekeringspremies ten laste van
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    rechthebbenden op pensioen of rente, die zich in lidstaat
 ling in gecombineerde nomenclatuur — Kinderdraagzitje”)                   hebben gevestigd vóór inwerkingtreding in die lidstaat van
                                                                           verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1612/68 — Recht van
                          (2001/C 200/26)                                  woonstaat om premies op te leggen in kader van ouderdoms-
                                                                           en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen die door andere lid-
                                                                           staat worden betaald — Invloed van overeenkomst waarbij
                                                                           Noordse landen wederzijds afzien van iedere vergoeding van
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                prestaties bij ziekte en moederschap”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2001/C 200/27)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Fins)
In zaak C-288/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hessische Finanzgericht,
Kassel (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
VauDe Sport GmbH & Co. KG, voorheen vauDe Sport                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Albrecht von Dewitz en Oberfinanzdirektion Koblenz om een                                            dentie van het Hof)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de gecombineerde
nomenclatuur, in bijlage I bij verordening (EG) nr. 1359/95                In zaak C-389/99, betreffende een verzoek aan het Hof
van de Commissie van 13 juni 1995 tot wijziging van de                     krachtens artikel 234 EG van de Rovaniemen hallinto-oikeus
bijlagen I en II bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad             (Finland), in een aldaar door Sulo Rundgren ingeleide proce-
met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en                 dure, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van een
het gemeenschappelijk douanetarief en tot intrekking van                   aantal artikelen van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
verordening (EEG) nr. 802/80 (PB L 142, blz. 1), heeft het                 Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                    socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,                  alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von              verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
Holstein, adjunct-griffier, op 10 mei 2001 een arrest gewezen              (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        L 230, blz. 6), ten tijde van de feiten laatstelijk gewijzigd bij
                                                                           verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van 22 december
De gecombineerde nomenclatuur, zoals vervat in bijlage I bij               1995 (PB L 335, blz. 10), en van verordening (EEG)
verordening (EG) nr. 1359/95 van de Commissie van 13 juni 1995             nr. 1612/63 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
tot wijziging van de bijlagen I en II bij verordening (EEG)                het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB
nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en                   L 257, blz. 2), alsmede over de uitlegging van de artikelen 6
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en tot        en 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 EG en 39
intrekking van verordening (EEG) nr. 802/80, moet aldus worden             EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
uitgelegd, dat een product met de benaming kinderdraagzitje, waarin        A. La Pergola (rapporteur), kamerpresident, M. Wathelet,
een kind in zittende houding door een volwassene op de rug                 D. A. 0. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
wordt gedragen, en dat in wezen bestaat uit een draagstel van              generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
aluminiumbuis, alsmede uit een zitplaats voor een kind, die is             10 mei 2001 een arrest gewezen warvan het dictum luidt als
vervaardigd van weefsels van kunstvezels, door vastnaaien geconfectio-     volgt:
neerd, opgevuld aan de zijkanten en ter hoofdhoogte, en uitgerust met
opgevulde draagriemen en een buikriem van textiel, en met tevens           1)    Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
onder het zitje een opbergruimte voor kleine voorwerpen, onder                   1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-
tariefpost 6307 valt.                                                            gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
                                                                                den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals
                                                                                gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83
(1) PB C 299 van 16.10.99.                                                       van de Raad van 2 juni 1983, ten tijde van de feiten laatstelijk
                                                                                gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van
                                                                                22 december 1995, is van toepassing op een persoon die bij de
                                                                                inwerkingtreding van deze verordening in een lidstaat:
 ---pagebreak--- C 200/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
      —     in die lidstaat woonde zonder aldaar een beroepswerk-                              ARREST VAN HET HOF
            zaamheid uit te oefenen, en aldaar als gepensioneerd
            ambtenaar een pensioen van een andere lidstaat ontving,
                                                                                (Eerste kamer)
      —     en in zijn woonstaat onderworpen was aan wettelijke
            regelingen betreffende takken van sociale zekerheid waarop
            die verordening van toepassing is.                                                      van 10 mei 2001
      Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad va 15 oktober             in zaak C-444/99: Commissie van de Europese Gemeen-
      1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                     schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
      Gemeenschap is daarentegen in beginsel niet van toepassing op
      een persoon die zijn woonplaats heeft overgebracht van een
      lidstaat waar hij niet langer werkte naar een andere lidstaat       („Niet-nakoming — Richtlijn 92/106/EEG — Niet-omzet-
      waar hij niet werkt, noch werk zoek.                                                   ting binnen gestelde termijn”)
2)    De woorden geen pensioen of rente verschuldigd is in artikel 28
      bis van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt                                (2001/C 200/28)
      bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening
      nr. 3096/95, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij van
      toepassing zijn op een situatie waarin noch een op de woonplaats
      berustend pensioen, zoals het nationale pensioen krachtens Fins                              (Procestaal: Italiaans)
      recht, noch een op de uitoefening van betaalde arbeid berustend
      pensioen dat is verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van
      de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene woont,
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      daadwerkelijk aan hem wordt uitbetaald, zonder dat behoeft te
                                                                                dentie van het Hof)
      worden onderzocht, of de betrokkene eventueel recht daarop zou
      kunnen hebben.
                                                                          In zaak C-444/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
3)    Het algemene beginsel dat voortvloeit uit verordening               pen (gemachtigden: M. Wolfcarius en S. Dragone) tegen
      nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening          Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
      nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 3096/95,           O. Fiumara), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
      waarvan artikel 33 de toepassing vormt en volgens hetwelk van       stellen dat de Italiaanse Republiek, door een contingenterings-
      de pensioen- of rentetrekker, op grond van het feit dat hij op het  en vergunningenstelsel voor gecombineerd vervoer tussen
      grondgebied van een lidstaat woont, geen premies voor de            de lidstaten in stand te houden, hoewel zij de bijzondere
      verplichte verzekering kunnen worden verlangd ter dekking van       vergunningen heeft vervangen door algemene vergunningen,
      de kosten van prestaties die ten laste komen van een orgaan van     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      een andere lidstaat, staat eraan in de weg, dat de lidstaat op het  krachtens richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december
      grondgebied waarvan de pensioen- of rentetrekker woont, van         1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voor-
      hem krachtens zijn wetgeving vastgestelde premies of soortgelijke   schriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer
      inhoudingen voor de dekking van de kosten van prestaties bij        van goederen tussen lidstaten (PB L 368, blz. 38), en met name
      ouderdom, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid invordert,          artikel 2 daarvan, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld
      wanneer de betrokkene soortgelijke prestaties ontvangt van het      als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en
      orgaan van de ter zake van pensioenen bevoegde lidstaat.            L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
                                                                          R. Grass, op 10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het
4)    De omstandigheid dat de Republiek Finland en het Koninkrijk         dictum luidt als volgt:
      Zweden op grond van artikel 36, lid 3, van verordening
      nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening          1)    Door een contingenterings- en vergunningenstelsel voor gecom-
      nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 3096/95, en              bineerd vervoer tussen de lidstaten in stand te houden, hoewel
      artikel 23 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale                 zij de bijzondere vergunningen heeft vervangen door algemene
      zekerheid van 15 juni 1992 (106/93) wederzijds hebben                     vergunningen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet
      afgezien van vergoeding van de kosten van de door een orgaan              nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van richtlijn
      van een van deze lidstaten voor rekening van een orgaan van de            92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende
      andere lidstaat verleende verstrekkingen, heeft geen invloed op           vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde
      de uitlegging van de artikelen 28 bis en 33, lid 2, van deze              vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten.
      verordening.
                                                                          2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                          (1) PB C 34 van 5.2.00.


title: Zaak T-4/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  22 maart 2006  — Strack tegen Commissie ( Ambtenaren — Ambtenaar die OLAF op de hoogte stelt van eventueel verwijtbare gedragingen — Besluit van OLAF om onderzoek af te sluiten — Bezwarend besluit — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/12

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 maart 2006 — Strack tegen Commissie
   (Zaak T-4/05) (1)

   („Ambtenaren - Ambtenaar die OLAF op de hoogte stelt van eventueel verwijtbare gedragingen - Besluit van OLAF om onderzoek af te sluiten - Bezwarend besluit - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 121/21)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Guido Strack (Wasserliesch, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schmitt, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Ladenburger en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) van 5 februari 2004 om onderzoek nr. OF/2002/0356 af te sluiten alsmede van het eindrapport van dit onderzoek van 5 februari 2004, en anderzijds, een verzoek tot heropening van dit onderzoek en opstelling van een nieuw eindrapport
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak C-41/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 2 februari 2015 — Gerard Dowling, Padraig McManus, Piotr Skoczylas, Scotchstone Capital Fund Limited/Minister for Finance

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 2 februari 2015 — Gerard Dowling, Padraig McManus, Piotr Skoczylas, Scotchstone Capital Fund Limited/Minister for Finance
   (Zaak C-41/15)
   (2015/C 138/43)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gerard Dowling, Padraig McManus, Piotr Skoczylas, Scotchstone Capital Fund Limited

      Verwerende partij: Minister for Finance

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat de Tweede vennootschapsrichtlijn (1) er in alle omstandigheden, met inbegrip van die van de onderhavige zaak, aan in de weg dat krachtens Section 9 van de Credit Institutions (Stabilisation) Act 2010 een direction order wordt uitgevaardigd op basis van de mening van de minister dat dit noodzakelijk is, wanneer dit order tot gevolg heeft dat het kapitaal van een onderneming zonder de toestemming van de algemene vergadering wordt verhoogd; dat zonder de toestemming van de algemene vergadering nieuwe aandelen worden uitgegeven die niet eerst aan de bestaande aandeelhouders worden aangeboden; dat de nominale waarde van de aandelen van de onderneming zonder de toestemming van de algemene vergadering wordt verlaagd, en dat daartoe zonder de toestemming van de algemene vergadering de oprichtingsakte en de statuten van de onderneming worden gewijzigd?

               2)

               Is het direction order dat de High Court op grond van Section 9 van de Credit Institutions (Stabilisation) Act 2010 heeft uitgevaardigd in verband met Irish Life and Permanent Group Holdings plc en Irish Life and Permanent plc in strijd met het Unierecht?

      (1)  Tweede richtlijn (77/91/EEG) van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 26, blz. 1).


title: Zaak C-261/02: Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
24.8.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 202/17
—    Niet-inaanmerkingneming van de bepa-                                b)     de Franse Republiek te veroordelen om aan de Commissie
     lingen van het Statuut                                                     van de Europese Gemeenschappen op de rekening „eigen
                                                                                middelen van de EG” een dwangsom te betalen van
                                                                                242 650 euro per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging
De opmerking van het Gerecht dat rekwirant overeenkomstig                       van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan
artikel 40 van het Statuut „na het verstrijken van het verlof om                voormeld arrest Commissie/Frankrijk, vanaf de uitspraak
redenen van persoonlijke aard [...] bij de eerste vacature [moet]               van het onderhavige arrest en tot de uitvoering van
worden herplaatst in een tot zijn categorie of groep behorend                   voormeld arrest Commissie/Frankrijk;
ambt dat met zijn rang overeenkomt, mits hij de voor dit ambt
vereiste geschiktheid bezit”, is misplaatst. Een ernstig zieke
ambtenaar bezit juist niet de vereiste geschiktheid om te                c)     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
worden herplaatst.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Hoewel artikel 228 EG niet preciseert binnen welke termijn de
                                                                         lidstaat aan zijn verplichtingen moet voldoen, moet met de
                                                                         uitvoering van het arrest onmiddellijk een aanvang worden
Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door Commissie van de                  gemaakt en dient deze uitvoering zo snel mogelijk te worden
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                       voltooid. In casu had de Franse Republiek sedert lang alle
                                                                         nodige bepalingen en maatregelen moeten vaststellen om haar
                          (Zaak C-261/02)                                wettelijke regeling in overeenstemming te brengen met het
                                                                         arrest van het Hof; op het ogenblik van het met redenen
                                                                         omkleed advies van de Commissie was reeds nagenoeg een
                          (2002/C 202/25)                                jaar verstreken sedert het arrest van het Hof. Wat de teksten
                                                                         betreft die de Franse autoriteiten na het antwoord op het met
                                                                         redenen omkleed advies hebben meegedeeld, wijst verzoekster
                                                                         erop dat het hierbij gaat om een gedeeltelijke en uit het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               oogpunt van het arrest van 16 december 1999 volstrekt
op 15 juli 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door             ontoereikende omzetting.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door C. Tufvesson en H. van Lier, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         De Commissie is van mening dat een dwangsom van 242 650
                                                                         euro per dag moet worden opgelegd, gelet op de ernst en de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                  duur van de inbreuk, en gelet op de noodzaak van een
dat het den Hove behage:                                                 doeltreffende sanctie. Zij heeft het bedrag van de door het Hof
                                                                         op te leggen dwangsom berekend volgens de berekeningsme-
a)    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle            thode vastgesteld in haar mededeling van 8 januari 1997 (4)
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen       Voor de ernst van de inbreuk gaat zij uit van coëfficiënt 10/
      om volledig te voldoen aan richtlijn 92/49/EEG van de              20, en voor de duur van de inbreuk past zij vermenigvul-
      Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke            digingscoëfficiënt 2,3 toe. Ter verzekering van de doeltreffend-
      en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe          heid van de dwangsom heeft zij de factor 21,1 toegepast op de
      verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverze-          uitkomst, door het uniforme basisbedrag van 500 euro te
      keringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen           vermenigvuldigen met de coëfficiënt voor de ernst en die voor
      73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadever-               de duur.
      zekering) (1), en aan richtlijn 92/96/EEG van de Raad van
      10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
      levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlij-        ( 1) PB L 228 van 11.08.92, blz. 1.
                                                                         ( 2) PB L 360 van 09.12.92, blz. 1.
      nen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensverzeke-
                                                                         ( 3) Jurispr. blz. I-8935.
      ringsrichtlijn) (2), en meer in het bijzonder door die             ( 4) PB L 63 van 28.02.97, blz. 2.
      richtlijnen niet om te zetten wat de „mutuelles” in de zin
      van de „code de la mutualité” betreft, niet alle maatregelen
      heeft genomen die nodig zijn voor de uitvoering van
      het arrest van 16 december 1999, Commissie/Frankrijk
      (C-239/98) (3), en niet de krachtens artikel 228 EG op
      hem rustende verplichtingen is nagekomen;


title: Zaak C-404/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 16 juli 2013 — R, op verzoek van ClientEarth/Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 16 juli 2013 — R, op verzoek van ClientEarth/Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs
   (Zaak C-404/13)
   2013/C 274/25
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ClientEarth

      Verwerende partij: Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Indien, in de zin van richtlijn 2008/50/EG (1) betreffende de luchtkwaliteit (hierna: „richtlijn”), in een bepaalde zone of agglomeratie overeenstemming met de grenswaarden voor stikstofdioxide niet wordt bereikt op het in bijlage XI bij de richtlijn genoemde uiterste tijdstip van 1 januari 2010, is een lidstaat dan ingevolge de richtlijn of artikel 4 VEU verplicht om uitstel van het tijdstip aan te vragen overeenkomstig artikel 22 van de richtlijn?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan een lidstaat worden bevrijd van die verplichting, en zo ja in welke omstandigheden?

               3)

               Worden de verplichtingen van een lidstaat die artikel 13 niet heeft nageleefd, geraakt door artikel 23 (met name lid 2 daarvan), en zo ja in hoeverre?

               4)

               In geval van niet-naleving van de artikelen 13 of 22, moet een nationale rechter dan ingevolge het Europese recht op verzoek maatregelen gelasten om te voldoen aan artikel 30 van de richtlijn en/of de artikelen 4 VEU of 19 VEU, en zo ja welke?

      (1)  Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak C-131/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Pfeifer & Langen KG/Hauptzollamt Aachen (Landbouw — Verordening (EEG) nr. 1443/82 — Artikel 3, lid 4 — Toepassing van quotaregeling in sector suiker — Excedentaire hoeveelheid suiker die door nationale autoriteiten bij controle a posteriori bij producent is vastgesteld — Inaanmerkingneming van dit excedent bij vaststelling van definitieve productie van verkoopseizoen waarin verschil is geconstateerd)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Pfeifer & Langen KG/Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-131/11) (1)

   (Landbouw - Verordening (EEG) nr. 1443/82 - Artikel 3, lid 4 - Toepassing van quotaregeling in sector suiker - Excedentaire hoeveelheid suiker die door nationale autoriteiten bij controle a posteriori bij producent is vastgesteld - Inaanmerkingneming van dit excedent bij vaststelling van definitieve productie van verkoopseizoen waarin verschil is geconstateerd)
   2013/C 9/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfeifer & Langen KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Aachen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 3, lid 4, van verordening (EEG) nr. 1443/82 van de Commissie van 8 juni 1982 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 158, blz. 17) — Excedentaire hoeveelheden isoglucose die a posteriori door een overheidsinstantie van een lidstaat worden vastgesteld in het kader van een controle — Eventuele inaanmerkingneming van die excedentaire hoeveelheid bij de vaststelling van de definitieve productie van het verkoopseizoen waarin de excedentaire hoeveelheid wordt geconstateerd

      Dictum

   Artikel 3, lid 4, van verordening (EEG) nr. 1443/82 van de Commissie van 8 juni 1982 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 392/94 van de Commissie van 23 februari 1994, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op de situatie waarin een excedentaire hoeveelheid suiker door de nationale autoriteiten bij een controle a posteriori bij de producent is vastgesteld, wanneer deze excedentaire hoeveelheid C-suiker vormt.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak F-63/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Arana de la Cal/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Te late indiening van klacht — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/60

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Arana de la Cal/Commissie
   (Zaak F-63/05) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractant - Te late indiening van klacht - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)
   (2008/C 223/113)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miriam Arana de la Cal (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en I. Sulce, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van het verzoek dat verzoekster, een voormalig hulpfunctionaris, heeft ingediend tegen het besluit tot vaststelling van haar indeling en bezoldiging als arbeidscontractant alsmede, anderzijds, vordering tot schadevergoeding (voorheen T-271/05)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005, blz. 31 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-271/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken).


title: Zaak C-344/07 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 april 2008 — Focus Magazin Verlag GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Merant GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Verwarringsgevaar — Woordteken FOCUS )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/16

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 11 april 2008 — Focus Magazin Verlag GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Merant GmbH
   (Zaak C-344/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Verwarringsgevaar - Woordteken „FOCUS’)
   (2008/C 209/22)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Focus Magazin Verlag GmbH (vertegenwoordigers: M. Herrmann en B. Müller, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Merant GmbH (vertegenwoordiger: A. Schultz, Rechtsanwalt)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 16 mei 2007 in zaak T-491/04, Merant/BHIM, waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 542/2002-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 18 oktober 2004 houdende toewijzing van het beroep tegen de gedeeltelijke afwijzing door de oppositieafdeling van de aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk „FOCUS” voor waren en diensten van de klassen 3, 6, 7, 8, 9, 14, 15, 16, 21, 24, 25, 26, 28, 29, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 41 et 42 in het kader van de oppositie die is ingesteld door de houder van het nationale beeldmerk „MICRO FOCUS” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 41 et 42 — Gevaar voor verwarring van twee merken
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Focus Magazin Verlag GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-551/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Puli-Pola — Kroatië) — Pula Parking d.o.o./Sven Klaus Tederahn [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Temporele en materiële werkingssfeer — Burgerlijke en handelszaken — Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging ter invordering van een niet-voldane schuld die zijn oorsprong vindt in het parkeren op een openbaar terrein — Daaronder begrepen — Begrip „gerecht” — Notaris die op grond van een „bewijskrachtig document” een dwangbevel heeft afgegeven]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski sud u Puli-Pola — Kroatië) — Pula Parking d.o.o./Sven Klaus Tederahn
   (Zaak C-551/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Temporele en materiële werkingssfeer - Burgerlijke en handelszaken - Procedure van gedwongen tenuitvoerlegging ter invordering van een niet-voldane schuld die zijn oorsprong vindt in het parkeren op een openbaar terrein - Daaronder begrepen - Begrip „gerecht” - Notaris die op grond van een „bewijskrachtig document” een dwangbevel heeft afgegeven])
   (2017/C 144/11)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Općinski sud u Puli-Pola

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pula Parking d.o.o.

      Verwerende partij: Sven Klaus Tederahn

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging die een aan een lokale overheid toebehorende onderneming tegen een in een andere lidstaat wonende natuurlijke persoon heeft ingeleid met het oog op de inning van een onbetaald gebleven schuld die is ontstaan naar aanleiding van het parkeren op een openbare parkeerplaats waarvan de exploitatie door die overheid aan de voornoemde onderneming is gedelegeerd en die niet punitief van aard is maar de loutere tegenprestatie van een verrichte dienst vormt, binnen de werkingssfeer van deze verordening valt.

               2)

               Verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat de notarissen in Kroatië, wanneer zij optreden in het kader van de bevoegdheden die hun door het nationale recht zijn toebedeeld in procedures van gedwongen tenuitvoerlegging op grond van een „bewijskrachtig document”, niet onder het begrip „gerecht” in de zin van deze verordening vallen.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak T-556/15: Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 — Portugal/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — ELGF en Elfpo — Beroepstermijn — Aanvang — Te laat ingesteld beroep — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/24

         Beschikking van het Gerecht van 19 april 2016 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-556/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - ELGF en Elfpo - Beroepstermijn - Aanvang - Te laat ingesteld beroep - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 200/35)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 182, blz. 39), voor zover daarbij enkele door de Portugese Republiek verrichte uitgaven worden uitgesloten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Portugese Republiek draagt naast haar eigen kosten ook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak T-91/12: Beroep ingesteld op 23 februari 2012 — Flying Holding e.a./Commissie

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/20

         Beroep ingesteld op 23 februari 2012 — Flying Holding e.a./Commissie
   (Zaak T-91/12)
   2012/C 126/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Flying Holding NV (Antwerpen-Wilrijk, België); Flying Group Lux SA (Luxemburg, Luxemburg); en Flying Service NV (Antwerpen-Deurne, België) (vertegenwoordigers: C. Doutrelepont en V. Chapoulaud, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de besluiten van de Europese Commissie van 15 december 2011 en 17 januari 2012 nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het onderhavige beroep vorderen de verzoekende partijen nietigverklaring van de besluiten waarbij de Commissie heeft afgewezen hun aanvraag om deel te nemen aan een niet-openbare aanbestedingsprocedure voor het verlenen van personenvervoersdiensten door de lucht zonder dienstregeling en het charteren van taxivliegtuigen. (1)

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: ontbreken van of ontoereikende motivering, aangezien de Commissie in het kader van haar tweede besluit, van 17 januari 2012, de gegevens die verzoeksters na haar besluit van 15 december 2011 hadden medegedeeld, niet heeft onderzocht of daarop evenmin heeft geantwoord.

               2)

               Tweede middel: schending van het recht van verweer, aangezien de Commissie zich heeft gebaseerd op inlichtingen die zij bij de Luxemburgse autoriteiten heeft ingewonnen zonder dat deze aan verzoeksters zijn medegedeeld voordat het besluit van 15 december 2011 werd vastgesteld.

               3)

               Derde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de Commissie bij haar eerste besluit documenten in aanmerking heeft genomen zonder verzoeksters naar hun standpunt te vragen en bij haar tweede besluit het eerste heeft bevestigd zonder te antwoorden op de nieuwe gegevens die verzoeksters intussen hadden overgelegd.

               4)

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie niet de maatregel heeft genomen die voor verzoeksters het minst beperkend was. Zij heeft verzoeksters namelijk verboden deel te nemen aan de niet-openbare procedure voor de gunning van een raamovereenkomst op grond dat de verstrekte gegevens over de Luxemburgse vennootschap Flying Group niet met de werkelijkheid overeenstemden, onjuist en onvolledig waren, hoewel de relevante gegevens die rechtstreeks verband hielden met het voorwerp van de opdracht tijdig waren verstrekt.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 89 van het Financieel Reglement (2) en van artikel 135 van de uitvoeringsverordening van het Financieel Reglement (3), aangezien de Europese Commissie van verzoeksters had geëist dat zij haar inlichtingen over hun Luxemburgse vennootschap zouden verstrekken die geen rechtstreeks verband hielden met het voorwerp van de opdracht, die enkel betrekking heeft op luchtvervoer vanaf Brussel.

      (1)  PB 2011/S 192-312059.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG, Euratom), nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak C-276/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank van Verviers op 27 juni 2006 — Mamate El Youssfi/Rijksdienst voor Pensioenen

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank van Verviers op 27 juni 2006 — Mamate El Youssfi/Rijksdienst voor Pensioenen
   (Zaak C-276/06)
   (2006/C 224/39)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidsrechtbank van Verviers
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Mamate El Youssfi

      Verweerder: Rijksdienst voor Pensioenen
   Prejudiciële vragen
   „Vloeit de weigering van de wettelijke inkomensgarantie voor ouderen op grond dat

               —

               verzoekster niet valt onder verordening nr. 1408/71 van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 14 juni 1971 (1);

               —

               zij geen erkend staatloze of vluchteling is;

               —

               zij geen onderdaan is van een land waarmee België ter zake van inkomensgarantie hetzij een wederkerigheidsovereenkomst heeft gesloten, hetzij het bestaan van een feitelijke wederkerigheid heeft erkend;

               —

               of zij geen recht heeft op eender welk rust- of overlevingspensioen krachtens een Belgische regeling,

         voort uit

               —

               een te beperkte uitlegging van verordening (EG) nr. 883/2004 van 29 april 2004 (2) [die in de plaats is gekomen van verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971], met name in het licht van artikel 14 EVRM, artikel 1 van Protocol nr. 1 daarbij en verordening (EEG) nr. 859/2003 van 14 mei 2003 (3),

               —

               of, zo neen, een uitlegging van verordening (EG) nr. 883/2004 die onverenigbaar is met de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september 1978 (PB L 264, blz. 1) (4), en die is aangevuld bij de overeenkomst EG-Marokko van 26 februari 1996 (PB L 70 van 18 maart 2000)?”

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen (PB L 124, blz. 1).

      (4)  Verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september 1978 betreffende de sluiting van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko (PB L 264, blz. 1).


title: Zaak C-189/09: Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/33

         Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-189/09)
   2009/C 180/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Balta en B. Schöfer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 september 2007 verstreken. Op het tijdstip van de instelling van het onderhavige beroep had verweerster nog niet de maatregelen vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de richtlijn, althans deze maatregelen niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 105, blz. 54.


title: Zaak T-383/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 24 maart 2015 — Europower/Commissie („Kort geding — Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken — Aanbestedingsprocedure — Bouw en onderhoud van een trigeneratiecentrale — Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Geen spoedeisendheid”)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/28

         Beschikking van de president van het Gerecht van 24 maart 2015 — Europower/Commissie
   (Zaak T-383/14 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken - Aanbestedingsprocedure - Bouw en onderhoud van een trigeneratiecentrale - Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Geen spoedeisendheid”))
   (2015/C 155/33)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europower SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: G. Cocco en L. Salomoni, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Cappelletti, L. Di Paolo en F. Moro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging, in hoofdzaak, van het besluit van 3 april 2014 waarbij de Commissie de offerte van Europower in het kader van aanbesteding JRC IPR 2013 C04 0031 OC voor de bouw van een trigeneratiecentrale met een gasturbine en het onderhoud ervan op het terrein van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek (GCO) te Ispra (Italië) (PB 2013/S 137 237146) heeft afgewezen en de opdracht aan CPL Concordia heeft gegund, en dientengevolge van alle daaropvolgende besluiten

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-207/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Milano (Italië) op 2 mei 2011 — 3D I srl/Agenzia delle Entrate Ufficio di Cremona

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Milano (Italië) op 2 mei 2011 — 3D I srl/Agenzia delle Entrate Ufficio di Cremona
   (Zaak C-207/11)
   2011/C 211/26
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria regionale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: 3D I srl

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio di Cremona

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 2, 4 en 8, leden 1 en 2, van richtlijn 90/434/EEG (1) van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten, in de weg aan een regeling van een lidstaat, zoals de Italiaanse regeling in artikel 2, lid 2, van decreto legislativo nr. 544 van 30 december 1992, volgens welke een aandeleninbreng of een aandelenruil voor de inbrengende vennootschap leidt tot belasting van de meerwaarde van de overdracht bestaande in het verschil tussen de oorspronkelijke aankoopkosten van de overgedragen aandelen of effecten en hun normale waarde, tenzij de inbrengende vennootschap op haar eigen fiscale balans een speciaal reservefonds opneemt dat overeenstemt met de door de inbreng gerealiseerde meerwaarde, in een geval zoals in het hoofdgeding aan de orde is?

      (1)  PB L 225, blz. 1.


title: Zaak T-419/07: Beroep ingesteld op 19 november 2007 — Okalux/BHIM — Messe Düsseldorf (OKATECH)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/27

         Beroep ingesteld op 19 november 2007 — Okalux/BHIM — Messe Düsseldorf (OKATECH)
   (Zaak T-419/07)
   (2008/C 8/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Okalux GmbH (Marktheidenfeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Messe Düsseldorf GmbH
   Conclusies

               —

               te vernietigen beslissing R 766/2007-2 van de tweede kamer van beroep van 3 september 2007, meegedeeld op 18 september 2007, en op basis van de uiteenzetting van de gronden van het beroep van 16 mei 2007 de vordering van 16 december 2006 tot gedeeltelijke vervallenverklaring van gemeenschapsmerk nr. 915 058 af te wijzen;

               —

               subsidiair, de zaak voor een beslissing op het beroep van 16 mei 2007 terug te verwijzen naar de nietigheidsafdeling;

               —

               verweerder respectievelijk de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de invorderbare kosten, met inbegrip van de kosten van de hoofdzaak.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „OKATECH” voor waren en diensten van de klassen 6, 19 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 915 058)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Messe Düsseldorf GmbH

      Beslissingen van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het betrokken merk voor diensten van de klasse 42; herziening van deze beslissing voor wat betreft de kosten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep wegens niet-ontvankelijkheid

      Aangevoerde middelen: inzonderheid schending van de artikelen 57 en 77 bis van verordening (EG) nr. 40/94 (1) alsmede schending van het recht om te worden gehoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-137/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  16 februari 2006  (verzoek van het Regeringsrätt om een prejudiciële beslissing) — Amy Rockler tegen Försäkringskassan, voorheen Riksförsäkringsverket (Vrij verkeer van werknemers — Ambtenaren en personeelsleden van Europese Gemeenschappen — Ouderschapstoelagen — Inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van Europese Gemeenschappen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2006 (verzoek van het Regeringsrätt om een prejudiciële beslissing) — Amy Rockler tegen Försäkringskassan, voorheen Riksförsäkringsverket
   (Zaak C-137/04) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Ambtenaren en personeelsleden van Europese Gemeenschappen - Ouderschapstoelagen - Inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van Europese Gemeenschappen)
   (2006/C 131/17)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Regeringsrätt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Amy Rockler

      Verweerster: Försäkringskassan, voorheen Riksförsäkringsverket
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Regeringsrätt — Uitlegging van artikel 39 EG — Recht op ouderschapstoelage („föräldrapenning”) — Niet-inaanmerkingneming van tijdvak van aansluiting bij gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering overeenkomstig Statuut van ambtenaren van Europese gemeenschappen
   Dictum
   Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) moet aldus worden uitgelegd dat in geval van toepassing van een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, rekening moet worden gehouden met het tijdvak waarin een werknemer onder het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen viel.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-484/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 93/104/EG — Organisatie van arbeidstijd — Artikel 17, lid 1 — Afwijking — Artikelen 3 en 5 — Recht op dagelijkse en wekelijkse minimumrusttijden)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-484/04) (1)

   (Niet-nakoming - Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 93/104/EG - Organisatie van arbeidstijd - Artikel 17, lid 1 - Afwijking - Artikelen 3 en 5 - Recht op dagelijkse en wekelijkse minimumrusttijden)
   (2006/C 261/05)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, (vertegenwoordigers: M. Bethell en E. O'Neill, gemachtigden, K. Smith, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 17, lid 1, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz.18) — Draagwijdte van afwijking — Implementatie van bepalingen betreffende rusttijden
   Dictum

               1)

               Door de afwijking voorzien in artikel 17, lid 1, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000, toe te passen op werknemers wier arbeidstijd gedeeltelijk niet wordt gemeten of vooraf bepaald, of door de werknemer zelf kan worden bepaald, en door niet de nodige maatregelen ter uitvoering van het recht van werknemers op dagelijkse en wekelijkse rusttijden te treffen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens de artikelen 17, lid 1, 3 en 5 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.