title: Zaak C-276/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (England & Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 20 juli 2009 — T-Mobile (UK) Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (England & Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 20 juli 2009 — T-Mobile (UK) Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-276/09)
   2009/C 267/52
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division) (England & Wales)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T-Mobile (UK) Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat zijn de kenmerken van een vrijgestelde dienst die „tot een overmaking van geld [leidt] en juridische en financiële wijzigingen meebreng[t]”?
               Met name:

                           a)

                           Geldt de vrijstelling voor diensten die anders niet zouden behoeven te worden verricht door een van de financiële instellingen die i) een rekening voor een bepaald bedrag debiteren, ii) een andere rekening voor hetzelfde bedrag crediteren, of iii) een taak uitvoeren tussen i) en ii)?

                           b)

                           Geldt de vrijstelling voor diensten die, ook al omvatten zij niet het afboeken van een bedrag van de ene rekening en het bijschrijven van hetzelfde bedrag op de andere rekening, wel in een overmaking van geld resulteren en om die reden achteraf als de oorzaak van die overmaking kunnen worden gezien?

               2)

               Geldt de vrijstelling voor „handelingen […] betreffende […]betalingen [of] overmakingen” van artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn( (1)) voor een dienst die bestaat in het verkrijgen en verwerken van betalingen per krediet- of debetkaart, zoals door de belastingplichtige in het onderhavige geval uitgevoerd? Inzonderheid, vallen deze diensten onder artikel 13, B, sub d, punt 3, wanneer de transmissie van afwikkelingsbestanden aan het einde van elke dag door de belastingplichtige ertoe leidt dat de rekening van de klant automatisch wordt gedebiteerd en de rekening van de belastingplichtige wordt gecrediteerd?

               3)

               Maakt het voor het antwoord op de tweede vraag verschil of de belastingplichtige zelf dan wel door de tussenkomst van zijn acquiring bank de autorisatiecodes voor verdere transmissie verkrijgt?

               4)

               Geldt de vrijstelling voor „bemiddeling inzake kredieten” van artikel 13, B, sub d, punt 1, van de Zesde richtlijn voor diensten zoals de belastingplichtige in het onderhavige geval aanbiedt bij kredietkaartbetalingen, waarbij de kredietkaart van de klant als gevolg van deze diensten wordt gedebiteerd met een verder kredietbedrag?

               5)

               Geldt de vrijstelling voor „handelingen […] betreffende […] betalingen [of] overmakingen” voor de diensten van aanvaarding en verwerking van betalingen via derden die als agent optreden, zoals de diensten die in casu door de belastingplichtige via het postkantoor en PayPoint worden geboden?

               6)

               Geldt de vrijstelling voor „handelingen […] betreffende […] betalingen [of] overmakingen” voor de diensten van verkrijging en verwerking van betalingen per cheque die met de post naar de belastingplichtige of zijn agent wordt verzonden, welke betalingen door de belastingplichtige en zijn bank moeten worden verwerkt?

               7)

               Geldt de vrijstelling voor „handelingen […] betreffende […] betalingen [of] overmakingen” voor de diensten die de belastingplichtige in het onderhavige geval aanbiedt, namelijk de inontvangstneming en verwerking van aan de balie van een bank verrichte betalingen die via het bankenstelsel op de bankrekening van de belastingplichtige worden bijgeschreven?

               8)

               Welke factoren moeten in aanmerking worden genomen bij de beslissing of een heffing (zoals de heffing voor de verwerking van een betaling in het onderhavige geval) die een belastingplichtige zijn klant oplegt wanneer de klant ervoor kiest de belastingplichtige te betalen door middel van een bepaalde betalingsmethode, en die apart is aangegeven in de overeenkomst en afzonderlijk gespecificeerd op de klantenfacturen, een afzonderlijke dienstverrichting voor de toepassing van de btw is?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-116/01: Beroep, op 25 mei 2001 ingesteld door P & O European Ferries (Vizcaya) SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 212/26               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.7.2001
Beroep, op 14 mei 2001 ingesteld door SLIM Sicilia —                     —     Schending van het beginsel van goed bestuur en het recht
Società lavori impianti metano Sicilia spa tegen Commis-                       van verweer, voor zover noch de Commissie noch
            sie van de Europese Gemeenschappen                                 de Italiaanse overheid het opportuun hebben geacht
                                                                               verzoekster in staat te stellen haar standpunt naar behoren
                                                                               kenbaar te maken. In dit verband is zij van mening dat zij
                        (Zaak T-105/01)                                        zich ook op het recht van verweer kan beroepen vanuit
                                                                               het oogpunt van het recht van toegang tot documenten.
                        (2001/C 212/49)                                  —     Schending van het beginsel van goed bestuur wegens de
                                                                               vertraging bij de vaststelling van de bestreden beschik-
                                                                               king. De beschikking is gegeven meer dan zeven jaar na
                                                                               het verzoek om verlenging en vier jaar na de verstrekking
                       (Procestaal: Italiaans)                                 van de communautaire gelden, eind december 1996/ja-
                                                                               nuari 1977, voor een bedrag waaruit de inwilliging van
                                                                               het verlengingsverzoek kon worden afgeleid. Op grond
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               van dit laatste beroept verzoekster zich tevens op
schappen is op 14 mei 2001 beroep ingesteld tegen de
                                                                               schending van het vertrouwensbeginsel.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SLIM
Sicilia — Società lavori impianti metano Sicilia spa, vertegen-
woordigd door N. Saitta, F. Saitta, M. Siragusa, F. M. Moretti           —     Schending van artikel 12 van verordening nr. 4254/88,
en C. Lanciani, advocaten.                                                     reeds aangehaald, voor zover in de bestreden beschikking
                                                                               — nu in casu niet is aangetoond dat sprake was van
                                                                               uit hoofde van een gerechtelijke procedure geschorste
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            projecten — wordt geweigerd dit artikel toe te passen, in
                                                                               een geval waarvan de feiten onjuist zijn beoordeeld, en/of
                                                                               in de beschikking deze bepaling onjuist wordt uitgelegd
—     primair de bestreden beschikking nietig verklaart op alle
                                                                               in die zin dat de concrete feiten buiten de werkingssfeer
      onderdelen die betrekking hebben op verzoekster;
                                                                               van de bepaling zouden vallen.
—     subsidiair de bestreden beschikking nietig verklaart
      voor zover daarin voor verzoekster de „gedeclareerde
      kosten” vóór 31 maart 1995, worden bepaald op                    (1) PB L 193, blz. 34.
      23 930 772 264         LIT,      in      plaats    van     op
      24 110 190 502 LIT of enig ander in elk geval hoger
      bedrag;
—     in elk geval de Commissie in de kosten verwijst.
Middelen en voornaamste argumenten
Het beroep is gericht tegen beschikking D(2000)810 575 van               Beroep, op 25 mei 2001 ingesteld door P & O European
12 december 2000, waarbij de Commissie de oorspronkelijk                 Ferries (Vizcaya) SA tegen Commissie van de Europese
toegezegde communautaire bijdrage van 11 miljard lire voor                                      Gemeenschappen
het project voor de aanleg van stadsgas in de stad Siracuse,
heeft verlaagd. Bij deze beschikking heeft verweerster het
verzoek van het Ministerie van Begroting en Economische                                          (Zaak T-116/01)
Planning om verlenging afgewezen, op basis van een —
volgens verzoekster onjuiste — uitlegging van artikel 12 van
verordening (EEG) nr. 4254/88 tot vaststelling van toepas-                                       (2001/C 212/50)
singsbepalingen voor verordening (EEG) nr. 2052/88 met
betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikke-
ling, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2083/93 (1), en
beschouwt zij de na 31 maart 1995 ingediende
                                                                                (Procestaal: Engels)
kostendeclaraties als irrelevant.
Verzoekster is door de gemeente Siracuse belast met de                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
uitvoering en het beheer van dit project en is degene die de             schappen is op 25 mei 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
communautaire bijdragen waarop de bestreden beschikking                  van de Europese Gemeenschappen door P & O European
betrekking heeft, heeft ontvangen. Tot staving van haar                  Ferries (Vizcaya) SA, een vennootschap naar Spaans recht,
vorderingen beroept zij zich op:                                         vertegenwoordigd door J. Lever QC en D. Beard, Barristers,
                                                                         J. Folguera Crespo en J. Ellison, Solicitor, van het kantoor
—     Schending van de motiveringsplicht.                                Ashurst Morris Crisp, Brussel (België).
 ---pagebreak--- 28.7.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 212/27
Verzoekster vordert:                                                  Ten slotte heeft volgens verzoekster de intentieverklaring geen
                                                                      aanleiding gegeven tot steunmaatregel waarop de verdrags-
—     nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking van           bepalingen inzake staatssteun van toepassing waren of, zo
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen van                 er sprake van een dergelijke steunmaatregel was, dat hij
      29 november 2000 in zaak nr. C-32/93, waarbij de door           onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt. Dat
      Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van        vraagstuk is voor verzoekster echter niet van praktisch belang,
      de scheepvaartmaatschappij Ferries Golfo de Vizcaya             daar volgens haar opvatting de terugvordering van die steun
      onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-           niet rechtmatig kan worden gelast, zo het al mogelijk is.
      klaard;
—     verwijzing van de Commissie in de kosten.                       (1) Arrest van 28.1.1999 in zaak T-14/96, BAI/Commissie, Jurispr.
                                                                          1999, blz. II-139.
Middelen en voornaamste argumenten
Aan verzoekster, voorheen bekend als Ferries Golfo de Vizcaya
SA, is beweerdelijke staatssteun voor een nieuwe veerdienst
                                                                                Doorhaling van zaak T-163/00 (1)
tussen Bilbao (Spanje) en Portsmouth (Verenigd Koninkrijk)
verleend op grond van een intentieverklaring die door de
Commissie in juni 1995 was goedgekeurd. Het Gerecht van                                      (2001/C 212/51)
eerste aanleg heeft die goedkeuringsbeschikking naderhand
nietig verklaard (1). De in casu betwiste beschikking is door de                              (Procestaal: Frans)
Commissie in november 2000 na een heronderzoek van de
zaak gegeven.                                                         De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoekster stelt, dat de betwiste beschikking onjuist is,            van 28 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van
voorzover daarbij wordt vastgesteld, dat de overeenkomst niet         zaak T-163/00: R. Carotti tegen Rekenkamer van de Europese
overeenkomstig artikel 93, lid 3 Eg-Verdrag (thans artikel 83,        Gemeenschappen.
lid 3, EG) is aangemeld, omdat de aanmelding niet door de
Spaanse regering is gedaan. De Commissie heeft noch met               (1) PB C 247 van 26.8.2000.
verzoeksters vertegenwoordigers noch met de Spaanse rege-
ring het probleem aan de orde gesteld, dat de kennisgeving
door de vertegenwoordigers van de toekomstige begunstigde
in plaats van door de betrokken lidstaat rechtens niet volstaat
als „informatie” in de zin van artikel 93, lid 3 van het Verdrag.
Bovendien heeft de Commissie voor haar beslissing van juni                           Doorhaling van zaak T-205/00 (1)
1995 gebruik gemaakt van de door de vertegenwoordigers van
verzoekster verstrekte informatie.
                                                                                (2001/C 212/52)
Verzoekster betoogt voorts, dat een aangemelde steun-
maatregel ten aanzien waarvan een gunstig is beslist voordat                                  (Procestaal: Frans)
hij wordt toegekend, niet kan worden teruggevorderd. Bij de
begunstigde heeft een gewettigd vertrouwen post gevat, dat            De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
hem niet kan worden ontnomen door de nietigverklaring van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de gunstige beschikking van de Commissie, op grond waarvan            van 27 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van
de begunstigde de steun heeft aanvaard. Elke andere oplossing         zaak T-205/00: RENCO SpA tegen Raad van de Europese
zou het gehele stelsel van verdragsbepalingen inzake                  Unie.
staatssteun op losse schroeven zetten en kennelijk en ernstig
laakbare gevolgen in de praktijk hebben.                              (1) PB C 285 van 7.10.2000.


title: Zaak T-404/03: Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door "A" tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 47/31
Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door „A” tegen                   Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door Nicolas
    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Ravailhe tegen Comité van de Regio’s van de Europese
                                                                                Unie
                        (Zaak T-404/03)
                                                                                (Zaak T-406/03)
                         (2004/C 47/60)
                                                                                (2004/C 47/61)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 december 2003 beroep ingesteld tegen het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door „A”,
vertegenwoordigd door Clara Marhuenda, advocaat, domicilie             Bij het gerecht van eerste aanleg van de Europese gemeenschap-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                         pen is op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen het
                                                                       Comité van de Regio’s van de Europese Unie door Nicolas
                                                                       Ravailhe, woonachtig te Amiens, (Frankrijk), vertegenwoordigd
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    door J. P. Brodsky, advocaat.
—     nietig te verklaren de twee besluiten van verweerder, in
      zijn hoedanigheid van TABG, van 10 april 2003 en 6 juni          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      2003 en, voorzover nodig, het besluit van 16 september
      2003 van verweersters klachtencomité, houdende afwij-
      zing van verzoeksters klacht;                                    —     verweerder te bevelen, verzoeker te herstellen in zijn
                                                                             functie en in zijn statiutaire rechten van tijdelijk functio-
—     verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster                 naris van het Comité van de Regio’s vanaf 1 maart
      van het symbolische bedrag van één EUR ter vergoeding                  2003, met afterk van zijn salaris en vergoedingen als
      van morele schade;                                                     hulpfuncionaris (maart 2003-april 2003) en vervolgens
                                                                             als werkloze (mei 2003 — october 2003) en van ieder
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                                  ander salaris of vergoeding tot op de dag van de
                                                                             daadwerkelijke herindiensttreding;
                                                                       —     Subsidiair verweerder te veroordelen tot betaling van een
Middelen en voornaamste argumenten                                           vergoeding aan verzoeker overeenkomstig artikel 47 van
                                                                             de Regeling welke van toepassing is op de andere
                                                                             personeelsleden van de Gemeenschappen, namelijk drie
Na meerdere ziekteverloven van verzoekster, ambtenaar bij                    maanden salaris en vergoedingen voor een tijdelijk func-
het Hof van Justitie, heeft verweerder, in zijn hoedanigheid van             tionaris van rang A 7, salaristrap 3, met een vertragings-
TABG, een invaliditeitscommissie geadieerd om te bepalen of                  rente vanaf 15 juni 2003;
betrokkene in aanmerking kwam voor een invaliditeitspen-
sioen.
                                                                       —     Verweerder te veroordelen tot betaling van 15 000 euro
                                                                             als vergoeding van immateriële schade aan verzoeker;
In haar vergadering van 9 april 2003 heeft deze Commissie
geconcludeerd dat betrokkene in staat was haar werk te                 —     Verweerder in de kosten te veroordelen.
hervatten, maar heeft zij voorgesteld dat haar zou worden
toegestaan om medische redenen halftijds te werken. Bij brief
van 10 april 2003 heeft het Hof van Justitie verzoekster
verzocht, haar werk te hervatten, en haar toegestaan halftijds
te werken tot en met 6 juni 2003. Bij besluit van 6 juni 2003          Middelen en voornaamste argumenten:
is het om medische redenen halftijds te werken met 5 weken
verlengd en is verzoekster verzocht per 14 juli 2003 weer
voltijds te werken.                                                    Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
                                                                       van de artikelen 2, sub b, en 8 van de Regeling welke van
                                                                       toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese
Met haar beroep komt verzoekster op tegen deze twee                    Gemeenschappen, en subsidiair niet-nakoming van de in
besluiten met het betoog dat het advies van de medische                de artikelen 47 en 74 van genoemde Regeling vastgelegde
commissie waarop zij gebaseerd zijn, ontoereikend gemo-                opzeggingstermijn. Bovendien beroept hij zich op schending
tiveerd is. Zij voert bovendien aan dat ten minste twee leden          van de zorgplicht en van de beginselen van gewettigd vertrou-
van de commissie niet beschikten over alle informatie die              wen, behoorlijk bestuur en dienstbelang.
nodig was om zich met alle kennis van zaken uit te spreken.


title: Zaak C-257/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (voorheen Regeringsrätten) — Zweden) — Försäkringskassan/Elisabeth Bergström (Migrerende werknemers — Sociale zekerheid — Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Onderdaan van lidstaat die beroepsactiviteit in Zwitserland heeft uitgeoefend — Terugkeer naar land van herkomst)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (voorheen Regeringsrätten) — Zweden) — Försäkringskassan/Elisabeth Bergström
   (Zaak C-257/10) (1)

   (Migrerende werknemers - Sociale zekerheid - Overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en Zwitserse Bondstaat, anderzijds, over vrij verkeer van personen - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Onderdaan van lidstaat die beroepsactiviteit in Zwitserland heeft uitgeoefend - Terugkeer naar land van herkomst)
   2012/C 39/05
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen (voorheen Regeringsrätten)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Försäkringskassan

      Verwerende partij: Elisabeth Bergström

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta förvaltningsdomstolen (voorheen: Regeringsrätten) — Uitlegging van artikel 3, lid 1, en artikel 72 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3427/89 van de Raad van 30 oktober 1989 (PB L 331, blz. 1), evenals van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (PB L 114, blz. 6) — Recht op ouderschapstoelage (föräldrapenning) — Nationale wetgeving die het recht op een hogere gezinstoelage dan het gegarandeerde bedrag afhankelijk stelt van de vervulling van een verzekeringstijdvak bij een ziektekostenverzekering gedurende een bepaalde periode — Bepaling van het bedrag van de gezinsbijslag aan de hand van de in deze lidstaat ontvangen beroepsinkomsten — Persoon die in een lidstaat (Zweden) woont, maar als aangeslotene bij de ziektekostenverzekering van een andere staat (Zwitserland) het volledige referentietijdvak voor de vaststelling van het hogere bedrag van de gezinstoelage heeft vervuld

      Dictum

               1)

               Artikel 8, sub c, van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, die op 21 juni 1999 te Luxemburg is ondertekend, en artikel 72 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1386/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de wetgeving van een lidstaat het voordeel van een gezinsbijslag zoals aan de orde in het hoofdgeding, onderwerpt aan de vervulling van tijdvakken van verzekering, van arbeid of van anders dan in loondienst uitgeoefende werkzaamheden, het bevoegde orgaan van die lidstaat voor de toekenning van die gezinsbijslag rekening moet houden met de volledig op het grondgebied van de Zwitserse Bondstaat vervulde tijdvakken.

               2)

               Artikel 8, sub a, van de overeenkomst en de artikelen 3, lid 1, 23, leden 1 en 2, en 72, evenals punt 1 van bijlage VI, N, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd door verordening nr. 1386/2001, moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer het bedrag van een gezinsbijslag, zoals aan de orde in het hoofdgeding, moet worden bepaald volgens de regels die gelden voor het ziekengeld, dit bedrag, voor iemand die de voor de verkrijging van dat recht vereiste tijdvakken van beroepsactiviteit volledig op het grondgebied van een andere lidstaat heeft vervuld, moet worden berekend op basis van de inkomsten van een persoon die beschikt over een vergelijkbare beroepservaring en -bekwaamheid en die een vergelijkbare activiteit uitoefent op het grondgebied van de lidstaat waarin de betrokken bijslag wordt gevraagd.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-103/05: Beroep, op 11 februari 2005 ingesteld door P tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/30

         Beroep, op 11 februari 2005 ingesteld door P tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-103/05)
   (2005/C 132/54)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door P, wonende te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door D. Matías Griful i Ponsati, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               het bestreden besluit van 28 oktober 2004 en het besluit van 10 mei 2004 nietig te verklaren;

               2)

               te erkennen dat verzoeker recht op bezoldiging heeft vanaf 15 april 2004 tot het tijdstip waarop zijn ziekteverlof eindigt en hij arbeidsgeschikt wordt verklaard, en —

               3)

               de Commissie te verwijzen in de kosten;

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit beroep is gericht tegen het besluit van 28 oktober 2004 van het tot aanstelling bevoegde gezag, waarbij dit gezag, na te hebben vastgesteld dat verzoeker volgens de medische dienst van de Commissie in staat was om zich te verplaatsen en halftijds te werken, bevestigt dat de betaling van zijn salaris wordt opgeschort vanaf 15 april 2004 tot het tijdstip waarop hij zijn ambt op de zetel te Brussel opnieuw opneemt.
   Verzoeker, wiens benoeming op een post bij de vertegenwoordiging van de Commissie te Barcelona door familiale omstandigheden werd gerechtvaardigd, verklaart dienaangaande dat hij een ziektebeeld van angst en depressie vertoont ten gevolge van de afschaffing van zijn ambt bij de genoemde vertegenwoordiging.
   Verzoeker voert tot staving van zijn beroep volgende middelen aan:

               —

               schending van de artikelen 11, 12 en 13 van het Europees Sociaal Handvest, waarin het recht op bescherming van de gezondheid, het recht op sociale zekerheid en het recht op sociale en geneeskundige bijstand wordt erkend;

               —

               schending van deel II van het Europees Wetboek van sociale zekerheid van 16 april 1964, voorzover hierin het recht op visite van de arts op de woonplaats van de patiënt wordt verleend, waardoor deze niet kan worden verplicht zijn woonplaats te verlaten;

               —

               schending van artikel 10 van verdrag nr. 102 en van artikel 13 van verdrag nr. 130 van de Internationale Arbeidsorganisatie;

               —

               schending van de artikelen 72 en 73 van het Statuut.

         Voorts stelt verzoeker niet te weten om welke redenen hij in staat wordt geacht halftijds te werken.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 15 oktober 1998 in zaak C-268/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Richtlijn 86/609/EEG)

text:
C 378/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.12.98
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen        stering en de analyse van het oppervlaktewater dat is
die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/69/EEG van            bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten (PB
de Commissie van 19 december 1994 tot eenentwintigste               L 271 van 29.10.1979, blz. 44), en, subsidiair, door de
aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richt-            Commissie niet onverwijld van die maatregelen in kennis
lijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing               te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake          rusten krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver-
de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaar-             drag en artikel 13 van genoemde richtlijn junctis
lijke stoffen (PB L 381 van 31.12.1994, blz. 1), de krach-          artikel 395 en bijlage XXXVI van de Akte betreffende de
tens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is           toetredingsvoorwaarden van het Koninkrijk Spanje en de
nagekomen, heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld                Portugese Republiek en de aanpassingen van de Verdragen
als vlgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J. C.            (PB L 302 van 15.11.1985, blz. 23), heeft het Hof (Zesde
Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet, rechters; advo-            Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
caat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op 6 oktober          president, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R.
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S.
volgt:                                                              Alber; griffier: R. Grass, op 15 oktober 1998 een arrest
                                                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig       1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/69/EG van de                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     Commissie van 19 december 1994 tot eenentwintigste                  zijn om te voldoen aan Richtlijn 79/869/EEG van de
     aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van                   Raad van 9 oktober 1979 inzake de meetmethodes en
     Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aan-                de frequentie van de bemonstering en de analyse van
     passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-              het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie
     lingen inzake de indeling, de verpakking en het ken-                van drinkwater in de lidstaten, is de Portugese Repu-
     merken van gevaarlijke stoffen, is het Koninkrijk Bel-              bliek de krachtens die richtlijn en de Akte betreffende
     gieÈ de krachtens artikel 2, eerste alinea, van die                 de toetredingsvoorwaarden van het Koninkrijk Spanje
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nageko-               en de Portugese Republiek en de aanpassingen van de
     men.                                                                Verdragen op haar rustende verplichtingen niet nage-
                                                                         komen.
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
                                                                    2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
                   ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                      van 15 oktober 1998
                                                                                van 15 oktober 1998
in zaak C-229/97: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)                 in zaak C-268/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
(Niet-nakoming Ð Niet volledige uitvoering van Richtlijn
                          79/869/EEG)                                         (Niet-nakoming Ð Richtlijn 86/609/EEG)
                          (98/C 378/03)                                                      (98/C 378/04)
                     (Procestaal: Portugees)                                              (Procestaal: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                     de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-229/97, Commissie van de Europese Gemeen-                 In zaak C-268/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-             schappen (gemachtigden: H. van Lier en L. Ström) tegen
gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en J. Lopes              Koninkrijk BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder), betreffende
Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast             een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat het
te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen de          Koninkrijk BelgieÈ, door niet binnen de gestelde termijn de
gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-       maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor het nako-
lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan             men van de verplichtingen die voortvloeien uit de
Richtlijn 79/869/EEG van de Raad van 9 oktober 1979                 artikelen 14 en 22 van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad
inzake de meetmethodes en de frequentie van de bemon-               van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing
 ---pagebreak--- 5.12.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 378/3
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de          Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor            president, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R.
experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden                Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A.
worden gebruikt (PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1), de               Saggio; griffier: R. Grass, op 15 oktober 1998 een arrest
krachtens de richtlijn en het EG-Verdrag op hem rustende            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde
Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
sident, P. Jann, C. Gulmann, D. A. O. Edward en L. Sevón            1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
griffier: R. Grass, op 15 oktober 1998 een arrest gewezen                zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/73/EEG van de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      Raad van 22 september 1992 tot uitbreiding van het
                                                                         toepassingsgebied van de Richtlijnen 65/65/EEG en
                                                                         75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wette-
1. Door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen                   lijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake genees-
     vast te stellen die nodig zijn voor het nakomen van de              middelen en tot vaststelling van aanvullende bepalin-
     verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen 14 en              gen voor homeopathische geneesmiddelen, is het
     22 van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van                         Koninkrijk BelgieÈ de krachtens die richtlijn op hem
     24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
     van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van
     de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die
     voor experimentele en andere wetenschappelijke doel-           2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
     einden worden gebruikt, is het Koninkrijk BelgieÈ de
     krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen         (1) PB C 295 van 27.9.1997.
     niet nagekomen.
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 15 oktober 1998
                                                                    in zaak C-284/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                   ARREST VAN HET HOF                                            schappen tegen Franse Republiek (1)
                         (Zesde Kamer)
                                                                    (Niet-nakoming Ð Richtlijn 93/40/EEG Ð Geen uitvoe-
                      van 15 oktober 1998                                            ring binnen gestelde termijn)
in zaak C-283/97: Commissie van de Europese Gemeen-                                          (98/C 378/06)
             schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 92/73/EEG Ð Geen uitvoe-                                       (Procestaal: Frans)
                  ring binnen gestelde termijn)
                          (98/C 378/05)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak C-284/97, Commissie van de Europese Gemeen-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      schappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en O.
                de Jurisprudentie van het Hof)                      Couvert-CasteÂra) tegen Franse Republiek (gemachtigden:
                                                                    K. Rispal-Bellanger en F. Pascal), betreffende een verzoek
In zaak C-283/97, Commissie van de Europese Gemeen-                 aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek,
schappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en O.               door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
Couvert-CasteÂra) tegen Koninkrijk BelgieÈ (gemachtigde: J.         vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn
Devadder), betreffende een verzoek aan het Hof om vast              93/40/EEG van de Raad van 14 juni 1993 tot wijziging
te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de wettelijke      van de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG betreffende
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig         de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lid-
zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/73/EEG van de Raad              staten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig
van 22 september 1992 tot uitbreiding van het toepas-               gebruik (PB L 214 van 24.8.1993, blz. 31), de krachtens
singsgebied van de Richtlijnen 65/65/EEG en 75/319/EEG              het EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplich-
betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs-            tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde Kamer),
rechtelijke bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vast-           samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,
stelling van aanvullende bepalingen voor homeopathische             G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R. Schintgen
geneesmiddelen (PB L 297 van 13.10.1992, blz. 8), de                (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; grif-
krachtens het EG-Verdrag en die richtlijn op hem rustende           fier: R. Grass, op 15 oktober 1998 een arrest gewezen
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde              waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-83/10: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Riva Fire/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van betonstaal in staven of rollen — Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag — Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen — Beperking of beheersing van de productie of de afzet — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Bevoegdheid van de Commissie — Rechtsgrondslag — Raadpleging van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities — Rechten van de verdediging — Afbakening van de geografische markt — Toepassing van het lex mitior-beginsel — Schending van artikel 65 KS — Geldboeten — Zwaarte en duur van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Evenredigheid — Toepassing van de mededeling inzake medewerking van 1996” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/23

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Riva Fire/Commissie
   (Zaak T-83/10) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van betonstaal in staven of rollen - Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag - Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen - Beperking of beheersing van de productie of de afzet - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Bevoegdheid van de Commissie - Rechtsgrondslag - Raadpleging van het Adviescomité voor mededingingsregelingen en economische machtsposities - Rechten van de verdediging - Afbakening van de geografische markt - Toepassing van het lex mitior-beginsel - Schending van artikel 65 KS - Geldboeten - Zwaarte en duur van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Evenredigheid - Toepassing van de mededeling inzake medewerking van 1996”])
   (2015/C 034/25)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Riva Fire SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Pappalardo en T. Ubaldi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Sauer en B. Gencarelli, vervolgens R. Sauer en R. Striani en ten slotte R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 betreffende een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking), zoals gewijzigd bij besluit C (2009) 9912 definitief van de Commissie van 8 december 2009, en subsidiair, verzoek tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de aan Riva Fire SpA opgelegde geldboete wordt bepaald op 2 6 0 93  000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Riva Fire zal haar eigen kosten alsmede drie vierden van de kosten van de Europese Commissie dragen. De Commissie zal een vierde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-410/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 18 februari 2008 — Jurado Hermanos/BHIM (JURADO) (Kort geding — Gemeenschapsmerk — Doorhaling van merk — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Verzoek om opschorting van doorhaling van merk — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/28

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 18 februari 2008 — Jurado Hermanos/BHIM (JURADO)
   (Zaak T-410/07 R)
   (Kort geding - Gemeenschapsmerk - Doorhaling van merk - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Verzoek om opschorting van doorhaling van merk - Niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 92/58)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jurado Hermanos, SL (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Martín Álvarez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. López Fernández de Corres, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de doorhaling van het gemeenschapswoordmerk nr. 240218 en van de rechtsgevolgen van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2007 in zaak R 866/2007-2, betreffende het door Jurado Hermanos ingediende verzoek tot herstel in de vorige toestand, totdat het Gerecht uitspraak zal hebben gedaan in de hoofdzaak.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof van 2 oktober 2015 in zaak E-3/15 — Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz tegen Gemeinde Vaduz (gemeente Vaduz) (Richtlijn 2011/92/EU betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Artikel 11 — Recht van toegang tot een procedure voor rechterlijke toetsing — Werking van het EER-recht in de nationale rechtsstelsels — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)

text:
               8.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 457/11

         ARREST VAN HET HOF
   van 2 oktober 2015
   in zaak E-3/15
   Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz tegen Gemeinde Vaduz (gemeente Vaduz)
   (Richtlijn 2011/92/EU betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Artikel 11 — Recht van toegang tot een procedure voor rechterlijke toetsing — Werking van het EER-recht in de nationale rechtsstelsels — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)
   (2016/C 457/08)
   In zaak E-3/15, Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz tegen Gemeinde Vaduz (gemeente Vaduz) — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Staatsgerichtshof van het Vorstendom Liechtenstein betreffende de uitlegging van artikel 11 van Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 2 oktober 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Liechtenstein had de verplichting om Richtlijn 2011/92/EU op grond van Besluit nr. 230/2012 van 7 december 2012 van het Gemengd Comité van de EER uit te voeren en toe te passen op de milieueffectbeoordelingsprocedure waarop het hoofdgeding betrekking heeft.

               2.

               Het is niet verenigbaar met artikel 11 van Richtlijn 2011/92/EU een algemeen besluit over de verenigbaarheid met het milieu te nemen en tegelijk cruciale kwesties in verband met de verenigbaarheid met het milieu van het project, zoals die welke zijn bedoeld in artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2011/92/EU, vervolgens te regelen in het kader van vergunningsprocedures, zonder dat milieuorganisaties recht op toegang hebben tot een toetsingsprocedure voor een rechter. De nationale rechter is bevoegd om vast te stellen of er sprake is van cruciale kwesties.

               3.

               Het EER-recht vereist niet dat niet ten uitvoer gelegde EER-regels rechtstreeks kunnen worden ingeroepen voor de nationale rechterlijke instanties in de EVA-staten. Uit het EER-recht vloeit echter voort dat de nationale rechter bij de uitlegging van nationale regels verplicht is om, voor zover mogelijk, de door het nationale recht erkende uitleggingsmethodes toe te passen om het door Richtlijn 2011/92/EU nagestreefde doel te bereiken. Deze verplichting ontstaat op de dag waarop het betrokken rechtsbesluit deel gaat uitmaken van de EER-overeenkomst.

               4.

               Het staat aan de verwijzende rechter om in het licht van de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid de rechtsmiddelen vast te stellen die beschikbaar zijn in het geval van een inbreuk op artikel 11 van Richtlijn 2011/92/EU.


               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/1

         2010/C 179/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 161 van 19.6.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 148 van 5.6.2010

      PB C 134 van 22.5.2010

      PB C 113 van 1.5.2010

      PB C 100 van 17.4.2010

      PB C 80 van 27.3.2010

      PB C 63 van 13.3.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-53/09: Beschikking van het Gerecht van 1 december 2009 — Cafea/BHIM — Christian (BEST FARM) ( Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/53

         Beschikking van het Gerecht van 1 december 2009 — Cafea/BHIM — Christian (BEST FARM)
   (Zaak T-53/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”)
   2010/C 24/95
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cafea GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Schumann en M. Hartmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: C. Jenewein, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Dieter Christian (Frankfurt am Main, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2008 (zaak R 420/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Cafea GmbH en Dieter Christian

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Cafea GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten, alsmede in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak C-206/00: Verzoek van het Tribunal administratif de Châlons en Champagne van 25 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Mouflin en Recteur de l'académie de Reims — Interveniënt: Syndicat général de l'Education Nationale et de la Recherche publique CFDT de la Marne

text:
C 211/12              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22.7.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Rome, thans artikel 141 EG? Zo ja, zijn de bepalingen van
                                                                          artikel L 24-1-3 van het Wetboek van burgerlijke en
— de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nageko-               militaire pensioenen in strijd met het beginsel van gelijke
     men die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 3, van              beloning?
     richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989
     betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en           2) Indien artikel 119 van het Verdrag van Rome niet van
     bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de             toepassing is, staan de bepalingen van richtlijn 79/7/EEG
     uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (1), door ar-           van 19 december 1978 (1) er dan aan in de weg, dat
     tikel 8 van wet 223/90 van toepassing te laten op vóór             Frankrijk bepalingen handhaaft als die van artikel
     28 februari 1998 gesloten overeenkomsten;                            L 24-1-3 van het Wetboek van burgerlijke en militaire
                                                                          pensioenen?
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                     (1) Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffen-
                                                                         de de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
Middelen en voornaamste argumenten                                       behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
                                                                         zekerheid (PB L 6 van 10 januari 1979, blz. 24).
Wat de uitvoering van artikel 11, leden 2 en 3, van richtlijn
89/552/EEG betreft, geeft artikel 3, leden 2 en 3, van wet
nr. 122/98 daaraan in beginsel weliswaar uitvoering, maar de
uitzondering neergelegd in artikel 3, lid 3, laatste alinea,
bepalende dat de nieuwe voorschriften inzake reclameonder-
brekingen niet gelden voor programma’s waarvoor de ge-
bruiksrechten vóór 28 februari 1998 zijn verkregen, hand-          Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
haaft, uitsluitend voor die overeenkomsten, artikel 8 van wet          Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
nr. 223/90. In zoverre geeft de Italiaanse wetgeving derhalve
geen uitvoering van artikel 11, lid 2, van de richtlijn en geen
juiste uitvoering aan artikel 11, lid 3, daarvan, zij het ook                                  (Zaak C-207/00)
alleen wat vóór 28 februari 1998 gesloten overeenkomsten
betreft.                                                                                (2000/C 211/21)
(1) PB L 298 van 17.10.89, blz. 23.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 25 mei 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door K. Banks, juridisch adviseur, en L. Pignataro,
                                                                     lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                     Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Tribunal administratif de Châlons en
Champagne van 25 april 2000 om een prejudiciële beslis-
                                                                     — Vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
sing in het geding tussen H. Mouflin en Recteur de
                                                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
l’académie de Reims — Interveniënt: Syndicat général de
                                                                          die nodig zijn om uitvoering te geven aan de bepalingen
l’Education Nationale et de la Recherche publique CFDT
                                                                          van richtlijn 97/36/EG (1) van het Europees Parlement en
                          de la Marne
                                                                          de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn
                                                                          89/552/EEG (2) van de Raad betreffende de coördinatie van
                        (Zaak C-206/00)                                   bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de
                                                                          lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactivi-
                        (2000/C 211/20)                                   teiten, meer in het bijzonder artikel 1, lid 1, houdende
                                                                          wijziging van artikel 1 van richtlijn 89/552, sub c; artikel 1,
                                                                          lid 2, houdende vervanging van artikel 2 van richtlijn
Het Tribunal administratif de Châlons en Champagne (Tweede                89/552, met uitzondering van de leden 3, 4, 5 en 6
kamer) heeft bij vonnis van 25 april 2000, ingekomen ter                  daarvan; artikel 1, lid 3, waarbij aan richtlijn 89/552 artikel
griffie van het Hof van Justitie op 25 mei 2000, in het geding            2 bis wordt toegevoegd; artikel 1, lid 4, waarbij aan richtlijn
tussen H. Mouflin en Recteur de l’académie de Reims —                     89/552 artikel 3 bis, lid 3, wordt toegevoegd; artikel 1, lid
Interveniënt: Syndicat général de l’Education Nationale et de la          12, houdende vervanging van artikel 10 van richtlijn
Recherche publique CFDT de la Marne, het Hof van Justitie van             89/552, met uitzondering van lid 2; artikel 1, lid 14, tot
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                   wijziging van artikel 12, aanhef, van richtlijn 89/552;
beslissing over de navolgende vragen:                                     artikel 1, lid 15, tot vervanging van artikel 13 van richt-
                                                                          lijn 89/552; artikel 1, lid 18, houdende toevoeging van een
1) Behoren de pensioenen die uit hoofde van het Franse                    tweede lid aan artikel 16 van richtlijn 89/552, niet heeft
     stelsel van ambtenarenpensioenen worden uitgekeerd tot               voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
     de beloningen bedoeld in artikel 119 van het Verdrag van             verplichtingen;


title: Zaak T-123/02: Beroep, op 16 april 2002 ingesteld door Carrs Paper Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 169/36               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.7.2002
Volgens verzoekster heeft de Commissie niet het bewijs                        lijk lagere rentevoet vast te stellen dan de daarin vastgestel-
geleverd van verzoeksters betrokkenheid bij een inbreuk vóór                de rentevoet van 6,77%; en
januari 1993. Verzoekster stelt dat niet is aangetoond dat zij
in 1992 deelnam aan algemene kartelbijeenkomsten of aan
nationale of regionale kartelbijeenkomsten. Het vereiste bewijs         —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
is niet geleverd, zodat de geldboete moet worden verlaagd.
Verzoekster stelt voorts, dat de opgelegde geldboete oneven-            Middelen en voornaamste argumenten
redig is uit het oogpunt van haar omzet op de betrokken
markt, en dat de toepassing door de Commissie van de ten
tijde van de feiten geldende mededeling betreffende het niet
opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende             In de bestreden beschikking stelde de Commissie vast, dat
mededingingsregelingen (1) in strijd is met het vertrouwens-            verzoekster en tien andere producenten van zelfkopiërend
beginsel en het gelijkheidsbeginsel.                                    papier in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53,
                                                                        lid 1, EER-Overeenkomst hadden deelgenomen aan een reeks
                                                                        afspraken en onderling afgestemde gedragingen waarbij prijs-
                                                                        stijgingen waren vastgesteld, verkoopquota waren toegewezen
(1) PB C 207 van 18/07/1996, blz. 4.                                    en marktaandelen waren verdeeld, en een mechanisme was
                                                                        ingesteld om toe te zien op de uitvoering van de mededingings-
                                                                        beperkende overeenkomsten.
                                                                        Verzoekster erkent dat zij artikel 81, lid 1, EG heeft geschon-
                                                                        den, en dat wegens deze inbreuk een boete kan worden
                                                                        opgelegd. Zij betwist evenwel de ernst van de inbreuk waaraan
                                                                        zij zich volgens de beschikking schuldig zou hebben gemaakt.
Beroep, op 16 april 2002 ingesteld door Carrs Paper Ltd.
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Verzoekster stelt, dat de beschikking niet naar behoren met
                                                                        redenen is omkleed, en dat de Commissie met betrekking tot de
                         (Zaak T-123/02)                                ernst van verzoeksters inbreuk een kennelijke beoordelingsfout
                                                                        heeft gemaakt. Verzoekster stelt, dat zij zich er niet van bewust
                                                                        was dat de inbreuk waarbij zij was betrokken, verder reikte
                         (2002/C 169/64)                                dan het Verenigd Koninkrijk en Ierland, en dat de conclusies
                                                                        van de beschikking op dit punt geen steun vinden in toereikend
                                                                        bewijsmateriaal en niet naar behoren met redenen zijn om-
                        (Procestaal: Engels)                            kleed. Wat de ernst van de haar verweten inbreuk betreft, stelt
                                                                        verzoekster eveneens, dat de commerciële druk die door de
                                                                        leider van het kartel op haar werd uitgeoefend, een verzachten-
                                                                        de omstandigheid vormt.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Carrs Paper Ltd.,               Bovendien, aldus verzoekster, is het boetebedrag in ieder geval
vertegenwoordigd door J. Grayston en A. Bywater, advocaten              onevenredig, en moet het aanzienlijk worden verlaagd. Haar
van het kantoor Eversheds te Brussel (België).                          deelneming aan het kartel was marginaal, wegens haar me-
                                                                        dewerking met de Commissie heeft zij aanspraak op een
                                                                        verlaging van meer dan 10% van de opgelegde geldboete, en
                                                                        bovendien rechtvaardigt de toestand van de markt voor
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     zelfkopiërend papier ten tijde van de feiten een verlaging van
                                                                        de geldboete, die overigens onevenredig is uit het oogpunt van
                                                                        verzoeksters mogelijkheden om een geldboete te betalen.
—     een aanzienlijk lager boetebedrag vast te stellen dan de
      boete van 1,57 miljoen euro die verzoekster is opgelegd
      bij artikel 3 van beschikking C(2001)4573 def. corr. van
      de Commissie van 20 december 2001 betreffende een                 Tenslotte stelt verzoekster, dat artikel 3, lid 3, van de beschik-
      procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-           king nietig moet worden verklaard, omdat niet is gepreciseerd
      Overeenkomst (zaak COMP/E-1/36.212 — zelfkopiërend                waarom de moratoire rente op 6,77% is vastgesteld, wat 3,5%
      papier);                                                          meer is dan de ECB-basisrente.
—     artikel 3, lid 3, van de beschikking nietig te verklaren
      voorzover zij verzoekster betreft, subsidiair, een aanzien-


title: Zaak T-134/13: Beroep ingesteld op 28 februari 2013 — Polynt en Sitre/ECHA

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/26

         Beroep ingesteld op 28 februari 2013 — Polynt en Sitre/ECHA
   (Zaak T-134/13)
   2013/C 129/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Polynt SpA (Scanzorosciate, Italië) en Sitre Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               besluit ED/169/2012 van ECHA inzake de opneming van cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride, cis-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride en trans-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride (hierna gezamenlijk: „HHPA”) als stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57, sub f, van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) („REACH”), overeenkomstig artikel 59 van REACH, gedeeltelijk nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op HHPA en de monomeren ervan, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters drie middelen aan:

               1)

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout en kennelijk onjuiste rechtsopvatting: (i) inhalatieallergenen vallen niet onder artikel 57, sub f, van REACH en (ii) ECHA heeft geen toereikende motivering gegeven en onvoldoende bewijs overgelegd om aan te tonen dat HHPA „even zorgwekkend” was als een kankerverwekkende stof, een mutagene stof of een stof giftig voor de voortplanting („CMR”), categorie 1, aangezien:

                           —

                           CMR-stoffen onomkeerbare gevolgen veroorzaken, terwijl in het geval van HHPA de gevolgen van sensibilisatie van de luchtwegen niet onomkeerbaar zijn;

                           —

                           de consument of de werknemer niet aan HHPA wordt blootgesteld;

                           —

                           de beoordeling van HHPA op oude en achterhaalde gegevens is gebaseerd, en

                           —

                           bij de beoordeling geen rekening werd gehouden met alle relevante gegevens.

               2)

               Tweede middel: schending van de rechten van de verdediging, aangezien verzoeksters niet de kans hebben gehad om hun zaak ten volle te verdedigen omdat geen objectieve criteria bestaan om na te gaan of een stof overeenkomstig artikel 57, sub f, REACH even zorgwekkend is, in het bijzonder in het geval van een inhalatieallergeen als HHPA, en omdat ECHA geen rekening heeft gehouden met alle beschikbare of door de industrie binnen de periode om te reageren overgelegde informatie.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien ECHA voor de maatregelen met betrekking tot HHPA een keuze had en, door HHPA als zeer zorgwekkende stof („SVHC”) te identificeren, voor verzoeksters nadelen heeft veroorzaakt die onevenredig zijn met de nagestreefde doelstellingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak F-39/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 1 augustus 2016 — Sajewicz- Świackiewcz/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verkregen pensioenrechten — Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/45

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 1 augustus 2016 — Sajewicz- Świackiewcz/Commissie
      (Zaak F-39/13) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verkregen pensioenrechten - Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep kennelijk ongegrond))
      (2016/C 364/56)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Jolanta Sajewicz-Świackiewcz (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, daarna J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, en ten slotte J.-N. Louis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Ehrbar en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, daarna G. Gattinara, gemachtigde, en ten slotte G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit waarbij de extra, vóór indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten zijn vastgesteld krachtens de nieuwe AUB en van het besluit tot afwijzing van de klacht

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 60.


title: Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-249/97)

text:
C 318/34                 NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
tegen Raad van de Europese Unie door de Comunidad                   Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen
Autónoma de Cantabria te Spanje, vertegenwoordigd door                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
J. I. Sáez Bereciartu, advocaat te Cantabria .                                               ( Zaak T-248/97)
                                                                                ( 97/C 318/65 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage de ver                                (Procestaai: Spaans)
wijzing naar Astander in de elfde overweging van Verorde
ning ( EG) nr. 1013/97 van de Raad nietig te verklaren en           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
niet als voorwaarde voor de bedrijfssteun te stellen dat de
                                                                    Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
verbouwingsactiviteiten op de genoemde scheepswerf wor             Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
den beperkt.                                                        door C. , vertegenwoordigd door D. V. Hernandez Martin,
                                                                    abogado van het Uustre Colegio de Abogados de Madrid,
                                                                    calle Conde de la Cimera 2 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster komt op tegen Verordening ( EG ) nr. 1013/97            — nietig of onbestaand te verklaren het besluit van het
van de Raad van 2 juni 1997 betreffende de steunverlening                tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie van
aan bepaalde scheepswerven die worden geherstructu                      de Europese Gemeenschappen van 30 maart 1992,
reerd ('), voorzover daarin in de elfde overweging wordt                 voorzover daarbij het door C. aangeboden ontslag is
verklaard, dat op de scheepswerf in Astander geen verbou                aanvaard en definitief verklaard;
wingen zullen plaatsvinden . Dienaangaande stelt zij , dat
ofschoon deze verklaring niet expliciet is opgenomen in de          — de huidige hoedanigheid van ambtenaar van de Com
artikelen van deze verordening, zij toch als voorwaarde                  missie van verzoeker te erkennen, en, subsidiair, a ) de
geldt voor de bedrijfssteun waarin bij wege van uitzonde                verschuldigde en niet-uitgekeerde salarissen vanaf
ring in de artikelen 1 en 2 wordt voorzien . Zo kan inge                1 april 1992 te betalen, of b ) te erkennen dat het aan
volge artikel 1 , lid 4, steun ten behoeve van de herstructu            C. via de passende procedure toe te kennen invalidi
rering van de openbare scheepswerven in Spanje als ver                  teitspensioen op 1 april 1992 moet ingaan;
enigbaar met de gemeenschappelijke markt worden
beschouwd tot een bedrag en in een vorm die in dit voor            — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
schrift nader wordt geregeld, terwijl in de overweging                   kosten te verwijzen .
welke rechtstreeks wordt aangevochten, voor deze steun
evenwel als voorwaarde wordt gesteld, dat er op de                  Middelen en voornaamste argumenten
scheepswerf van Astander geen verbouwingen zullen
plaatsvinden zolang deze in handen van de overheid blijft.          De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                    in zaak T-27/97, B/Commissie ( M.
Verzoekster stelt, dat de verwijzing naar Astander in de            (') PB C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 15 .
bestreden verordening in strijd is met de voorwaarde van
artikel 189 EG-Verdrag betreffende de inhoud, voorzover
in de overweging van een verordening een echte beschik
king wordt opgenomen , die een zelfstandige normatieve
vorm had moeten hebben en niet een niet-specifiek onder
deel van een algemene bepaling mag zijn. De Raad                    Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen
gebruikt de vorm van een verordening, de werking ervan                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
maakt hij evenwel afhankelijk van de uitvoering van een                                      (Zaak T-249/97)
beschikking die eveneens bindend is, doch concrete adres
saten raakt .                                                                                ( 97/C 318/66 )
                                                                                (Procestaai: Spaans)
Verder stelt verzoekster schending van de motiverings
plicht, aangezien haars inziens onbegrijpelijk is, waarom           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
een algemene steunregeling afhankelijk wordt gesteld van            Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
een voorwaarde van een beperking betreffende een                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                    door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
bepaalde scheepswerf, zonder dat dit op enigerlei wijze
                                                                    advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
wordt gemotiveerd in het besluitvormingsproces dat heeft            kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
geleid tot een beslissing van zo veel gewicht voor zowel de
desbetreffende scheepswerf als het ruimere territoriale
gebied waar deze is gelegen.                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    — onderhavig beroep gegrond te verklaren en derhalve
(') PB L 148 van 6 . 6 . 1997, blz . 1 .                                 aan hem een invaliditeitspensioen toe te kennen, als
                                                                         nader uiteengezet in het beroepsschrift;
                                                                    — de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 18 . 10 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 318/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    normaal actief leven te leiden en zijn invaliditeit is het
                                                                      gevolg van een geestesziekte die is ontstaan bij de uitoefe
                                                                      ning van zijn werkzaamheden.
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij
zing van zijn verzoek om een invaliditeitspensioen.
Tot staving van zijn aanspraak stelt verzoeker, dat hij vol
doet aan de voorwaarden die met betrekking tot dit pensi                          Doorhaling van zaak T-231/95 ( 1 )
oen worden gesteld in de desbetreffende bepalingen
(artikel 78 Ambtenarenstatuut en de artikelen 13 en 16                                           ( 97/C 318/68 )
van bijlage VIII ); blijvende en volledige invaliditeit, veroor
zaakt tijdens de periode gedurende welke hij recht op pen                                 (Procestaai: Portugees)
sioen verkreeg, waardoor het hem niet mogelijk is werk
zaamheden te verrichten . Dienaangaande merkt hij op, dat
tijdens het medisch onderzoek vóór zijn indiensttreding               Bij beschikking van 4 juli 1997, heeft de president van de
niet is gebleken dat verzoeker aan een ziekte of een kwaal            Tweede Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de
leed .                                                                Europese Gemeenschappen de doorhaling in het register
                                                                      gelast van zaak T-231 /95 , SIC, Sociedade Independente de
                                                                      Comunica^ao SA tegen Commissie van de Europese
Hij herinnert er eveneens aan, dat voor de toekenning van             Gemeenschappen.
het pensioen eerst de aanvaarding van het door verzoeker
ingediende ontslag nietig of non-existent moet worden ver
                                                                      (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
klaard. Terzake verwijst hij naar hetgeen is uiteengezet in
het kader van zaak T-27/97 ( C. ) (').
0 ) PB C 181 van 15 . 6 . 1997, blz . 15 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-163/97 R (')
                                                                                ( 97/C 318/69 )
Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen                                       (Procestaai: Nederlands)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-250/97)                             De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
                           ( 97/C 318/67)                             Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                      1997, de doorhaling in het register gelast van zaak T-163/
                                                                      97 R, Nederlandse Antillen tegen Commissie van de Euro
                      (Procestaai: Spaans)                            pese Gemeenschappen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     (') PB C 212 van 12 . 7. 1997.
Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-155/96 (')
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage onder                                          ( 97/C 318/70
havig beroep gegrond te verklaren en derhalve aan hem
een invaliditeitsuitkering toe te kennen .
                                                                                (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij beschikking van 9 juli 1997, heeft de president van de
                                                                      Derde Kamer — uitgebreid van het Gerecht van eerste
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij            aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorhaling in
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij             het register gelast van zaak T-155/96, Stad Mainz ( Bonds
zing van zijn verzoek om een invaliditeitsuitkering uit               republiek Duitsland ) tegen Commissie van de Europese
hoofde van artikel 73 Ambtenarenstatuut.                              Gemeenschappen .
                                                                      (M PB C 354 van 23 . 11 . 1996 .
Terzake verklaart hij , dat hij voldoet aan alle wettelijke
voorwaarden die met betrekking tot deze uitkering worden
gesteld: hij is getroffen door een ziekte die hem belet een


title: Zaak C-15/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 januari 2012 door Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/13

         Hogere voorziening ingesteld op 13 januari 2012 door Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad
   (Zaak C-15/12 P)
   2012/C 89/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en R. Luff, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2011 in zaak T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad, vernietigen en uitspraak doen over het betrokken geschil;

               —

               het in eerste aanleg gevorderde toewijzen en het bij verordening (EG) nr. 826/2009 van de Raad van 7 september 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1659/2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van magnesiabriketten uit de Volksrepubliek China (1) aan verzoekster opgelegde antidumpingrecht nietig verklaren, voor zover het daarbij vastgestelde antidumpingrecht het recht overschrijdt dat van toepassing was geweest indien het was vastgesteld op basis van de in het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode om rekening te houden met de niet-terugbetaling van de Chinese btw bij uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening (2);

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de twee instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar hogere voorziening op drie middelen, die zijn gericht tegen de afwijzing door het Gerecht van haar tweede middel tot nietigverklaring betreffende schending door de Raad en de Commissie van artikel 11, lid 9, van de basisantidumpingverordening.
   Het eerste middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht weigerde zich uit te spreken over de vraag welke methode van vergelijking van de uitvoerprijs en de normale waarde in het oorspronkelijke onderzoek was toegepast, en dus niet geldig tot de conclusie kon komen dat er in de procedure van nieuw onderzoek geen „wijziging van methode” in de zin van artikel 11, lid 9, van de basisverordening was geweest. In feite werd de vergelijkingsmethode tussen het oorspronkelijke onderzoek, waarin is vergeleken „exclusief btw” en de procedure van nieuw onderzoek, waarin is vergeleken „inclusief btw”, radicaal gewijzigd. De toepassing van deze laatste methode leidde tot een hogere dumpingmarge dan die welke had gevolgd uit de toepassing van de in het oorspronkelijke onderzoek gebruikte methode.
   Het tweede middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht van oordeel is dat de instellingen gehouden zijn de in het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode van vergelijking van de uitvoerprijs en de normale waarde niet meer toe te passen wanneer zij leidt tot een door artikel 2, lid 10, sub b, van de basisverordening niet toegestane aanpassing, waarbij het Gerecht de begrippen „aanpassing” en „vergelijkingsmethode” door elkaar haalt.
   Het derde middel van rekwirante stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht van oordeel is dat het verschil in het percentage van btw-terugaaf bij uitvoer tussen de periode waarover het oorspronkelijke onderzoek en die waarover het nieuwe onderzoek is uitgevoerd, een wijziging van omstandigheden vormt die een wijziging van methode rechtvaardigt, terwijl niet is aangetoond dat dit verschil de in het oorspronkelijke onderzoek gebruikte vergelijkingsmethode ontoepasselijk had gemaakt. Aangezien de uitzondering voor „gewijzigde omstandigheden” strikt moet worden uitgelegd, voldoet de motivering in de punten 62 tot en met 64 van het bestreden arrest duidelijk niet aan dit strenge vereiste.

      (1)  PB L 240, blz. 7.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz.1).


title: Zaak C-203/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Eberhard Schmeer/TUIfly GmbH

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Eberhard Schmeer/TUIfly GmbH
   (Zaak C-203/17)
   (2017/C 221/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eberhard Schmeer

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-22/15: Beroep ingesteld op 19 januari 2015 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/2

         Beroep ingesteld op 19 januari 2015 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-22/15)
   (2015/C 228/02)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en G. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat door vrijstelling van de btw te verlenen voor de verhuur van lig- en bergplaatsen voor vaartuigen aan leden van watersportverenigingen die voor hun dienstverlening geen gebruik maken van één of meer personen die in dienstbetrekking bij hen werkzaam zijn, voor vaar- of ontspanningsactiviteiten die niet kunnen worden gelijkgesteld met de beoefening van sport of lichamelijke opvoeding, het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens de artikelen 2, lid 1, 24, lid 1, en 133, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (de „btw-richtlijn”) in verbinding met artikel 132, lid 1, sub m, ervan op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               vast te stellen dat door, wanneer de verhuur van lig- en bergplaatsen voor vaartuigen gebeurt aan leden die sport beoefenen en de verhuur nauw samenhangt met en onontbeerlijk is voor de beoefening van die sport, de vrijstelling van deze verhuur te beperken tot watersportverenigingen die voor hun dienstverlening geen gebruik maken van één of meer personen die in dienstbetrekking bij hen werkzaam zijn, het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens de artikelen 2, lid 1, 24, lid 1, en 133, van richtlijn 2006/112/EG in verbinding met artikel 132, lid 1, sub m, ervan op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Richtlijn 2006/112/EG verplicht de lidstaten ertoe een vrijstelling te verlenen voor sommige diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding en welke door instellingen zonder winstoogmerk worden verricht voor personen die aan sport of lichamelijke opvoeding doen.

               2.

               Artikel 11, lid 1, punt e, van de Nederlandse Wet Omzetbelasting 1968 stelt van btw vrij de diensten door sportverenigingen aan hun leden, met uitzondering van de diensten door watersportorganisaties die voor hun dienstverlening gebruik maken van één of meer personen die in dienstbetrekking werkzaam zijn ten behoeve van de organisatie, voor zover deze diensten bestaan in het met behulp van deze personen verrichten van werkzaamheden met betrekking tot vaartuigen dan wel in het ter beschikking stellen van lig- en bergplaatsen voor vaartuigen.

               3.

               Deze Nederlandse vrijstelling is volgens de Commissie tegelijk te ruim en te strikt.

               4.

               Op de eerste plaats is de Commissie het er niet mee eens dat de vrijstelling niet beperkt is tot verhuur aan leden van de vereniging zonder winstoogmerk die sport beoefenen, maar zich ook uitstrekt tot de verhuur aan leden van de vereniging die louter recreatief of wellicht zelfs residentieel, zonder de aanlegplaats te verlaten, gebruik maken van het in de gehuurde lig- of bergplaats geplaatste vaartuig. In die mate is de vrijstelling strijdig met artikelen 2, lid 1, 24, lid 1, en 133, van de btw-richtlijn.

               5.

               Op de tweede plaats is de Commissie het er niet mee eens dat om van de vrijstelling te genieten, de betrokken verenigingen geen personeel in dienst mogen hebben. Op die manier voegt Nederland een voorwaarde toe die verder gaat dan wat artikel 133 (in verbinding met artikel 132, lid 1, sub m) van de btw-richtlijn toelaat.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-284/16: Beroep ingesteld op 23 mei 2016 — Gulli/EUIPO — Laverana (Lybera)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/61

         Beroep ingesteld op 23 mei 2016 — Gulli/EUIPO — Laverana (Lybera)
   (Zaak T-284/16)
   (2016/C 270/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Diego Gulli (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: M. Andreolini en F. Andreolini, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laverana GmbH & Co.KG (Wennigsen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Lybera” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 155 743

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 17 maart 2016 in zaak R 3219/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerders in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-538/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Peri/BHIM (Multiprop)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/22

         Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Peri/BHIM (Multiprop)
   (Zaak T-538/14)
   2014/C 329/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peri GmbH (Weißenhorn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Eck en A. Bognár, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 april 2014 in zaak R 1661/2013-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Multiprop” voor waren en diensten van de klassen 6, 19 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 5 87  219

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009


Aankondiging van algemeen vergelĳkend onderzoek CJ/LA/22