title: Zaak T-212/16: Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — El Corte Inglés/EUIPO — Elho Business & Sport (FRee STyLe) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk FRee STyLe — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 76 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95 van verordening 2017/1001) — Gelijke behandeling”]

text:
               19.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/33

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — El Corte Inglés/EUIPO — Elho Business & Sport (FRee STyLe)
   (Zaak T-212/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk FRee STyLe - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 76 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 95 van verordening 2017/1001) - Gelijke behandeling”])
   (2018/C 104/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Elho Business & Sport Vertriebs GmbH (Obergriesbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Warnke, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 februari 2016 (zaak R 377/2015-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Elho Business & Sport en El Corte Inglés

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak C-641/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 17 november 2017 — College Pension Plan of British Columbia / Finanzamt München III

text:
               26.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 17 november 2017 — College Pension Plan of British Columbia / Finanzamt München III
   (Zaak C-641/17)
   (2018/C 112/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: College Pension Plan of British Columbia

      Verwerende partij: Finanzamt München III

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het vrije verkeer van kapitaal als vervat in artikel 63, lid 1, VWEU juncto artikel 65 VWEU zich tegen de regeling van een lidstaat, op grond waarvan een niet-ingezeten instelling voor bedrijfspensioenvoorziening, waarvan de structuur in wezen vergelijkbaar is met die van een Duits pensioenfonds, niet in aanmerking komt voor vermindering van de belasting op inkomsten uit vermogen voor ontvangen dividenden, terwijl overeenkomstige dividenduitkeringen aan binnenlandse pensioenfondsen leiden tot geen of slechts een relatief geringe toename van de verschuldigde vennootschapsbelasting, omdat binnenlandse pensioenfondsen de mogelijkheid hebben om in het kader van de vaststelling van de aanslag in de vennootschapsbelasting hun belastbare winst te verminderen door aftrek van hun voorzieningen om aan hun pensioenbetalingsverplichtingen te kunnen voldoen, en om de betaalde belasting op inkomsten uit vermogen door verrekening en — voor zover het bedrag van de te betalen vennootschapsbelasting lager is dan het te verrekenen bedrag — door teruggaaf, tot nul te reduceren?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: is de beperking van het vrije verkeer van kapitaal bij § 32 lid 1, punt 2, KStG [Körperschaftsteuergesetz (Duitse wet op vennootschapsbelasting)] volgens artikel 63 VWEU juncto artikel 64, lid 1, VWEU toelaatbaar jegens derde landen, omdat zij verband houdt met de verrichting van financiële diensten?


title: Zaak T-338/16 P: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2018 — Zink / Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Niet-betaling van de toelage gedurende een aantal jaren als gevolg van een administratieve fout — Artikel 90, lid 1, van het Statuut — Redelijke termijn”)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/20

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2018 — Zink / Commissie
   (Zaak T-338/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Niet-betaling van de toelage gedurende een aantal jaren als gevolg van een administratieve fout - Artikel 90, lid 1, van het Statuut - Redelijke termijn”))
   (2018/C 134/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Richard Zink (Bamako, Mali) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 11 april 2016, Zink/Commissie (F-77/15, EU:F:2016:74), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 11 april 2016, Zink/Commissie (F-77/15), wordt vernietigd.

               2)

               Het besluit van het Bureau „Beheer en afwikkeling van individuele rechten” (PMO) van de Europese Commissie van 23 juli 2014 wordt nietig verklaard, voor zover de Commissie op grond van dat besluit had geweigerd om Richard Zink de ontheemdingstoelage toe te kennen voor de periode van 1 september 2007 tot en met 30 april 2009.

               3)

               Het in zaak F-77/15 bij het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in die van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak T-76/18: Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — CN/Parlement

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/25

         Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — CN/Parlement
   (Zaak T-76/18)
   (2018/C 134/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CN (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de verwerende partij te gelasten, de conclusies van het Comité APA over te leggen alsmede de verslagen van de getuigenverhoren door het Comité APA en het dossier dat krachtens artikel 10 van het reglement van orde van het Comité APA aan de voorzitter van het Europees Parlement is gezonden;

               —

               het bestreden besluit en, voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag van 68 500 EUR ter vergoeding van de verschillende immateriële schade die verzoeker heeft geleden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), van artikel 25 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het recht om te worden gehoord en van de rechten van de verdediging alsmede niet-nakoming van de zorgplicht bij de vaststelling van het in casu bestreden besluit, namelijk het besluit van het Europees Parlement tot afwijzing van het verzoek om bijstand.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, schending van artikel 31 van het Handvest, van de artikelen 12 bis en 24 van het Statuut en niet-nakoming van de zorgplicht.


title: Zaak T-260/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 februari 2018 — Iberdrola / Commissie („Kort geding — Staatssteun — Steunregeling die in de Spaanse belastingwetgeving is opgenomen — Verzoek tot opschorting van uitvoering — Geen spoedeisendheid”)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/21

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 februari 2018 — Iberdrola / Commissie
   (Zaak T-260/15 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Steunregeling die in de Spaanse belastingwetgeving is opgenomen - Verzoek tot opschorting van uitvoering - Geen spoedeisendheid”))
   (2018/C 134/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iberdrola, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de uitvoering van besluit (EU) 2015/314 van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.35550 (13/C) (ex 13/NN) (ex 12/CP) ten uitvoer gelegd door Spanje — Fiscale afschrijving van financiële goodwill voor verwervingen van buitenlandse deelnemingen (PB 2015, L 56, blz. 38).

      Dictum

               1)

               De vordering in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 24 november 2017, Iberdrola/Commissie (T-260/15 R), wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


201805250081897422018/C 200/125652016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180419101121Zaak C-565/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Eirinodikeio Lerou Leros — Griekenland) — procedure ingeleid door Alessandro Saponaro, Kalliopi-Chloi Xylina [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat waar een verzoek tot machtiging om een nalatenschap namens een minderjarig kind te verwerpen is ingediend — Bevoegdheid in ouderlijke zaken — Prorogatie van rechtsmacht — Artikel 12, lid 3, onder b) — Aanvaarding van de bevoegdheid — Voorwaarden]
 ---documentbreak--- C2002018NL1010120180419NL0012101112Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Eirinodikeio Lerou Leros — Griekenland) — procedure ingeleid door Alessandro Saponaro, Kalliopi-Chloi Xylina
   (Zaak C-565/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat waar een verzoek tot machtiging om een nalatenschap namens een minderjarig kind te verwerpen is ingediend — Bevoegdheid in ouderlijke zaken — Prorogatie van rechtsmacht — Artikel 12, lid 3, onder b) — Aanvaarding van de bevoegdheid — Voorwaarden]”2018/C 200/12Procestaal: Grieks
      Verwijzende rechter

   Eirinodikeio Lerou Leros

      Partijen in het hoofdgeding

   Alessandro Saponaro, Kalliopi-Chloi Xylina

      Dictum

   In een situatie zoals die in het hoofdgeding, waarin de ouders van een minderjarig kind die samen met dit laatste hun gewone verblijfplaats in een lidstaat hebben, namens dat kind een verzoek om machtiging om een nalatenschap te verwerpen bij het gerecht van een andere lidstaat hebben ingediend, moet artikel 12, lid 3, onder b), van verordening nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, aldus worden uitgelegd dat:

            —

            uit de gezamenlijke indiening door de ouders van het kind bij het gerecht van hun keuze hun ondubbelzinnige aanvaarding van dat gerecht blijkt;

            —

            het openbaar ministerie, dat volgens het nationale recht van rechtswege partij is bij de door de ouders ingestelde procedure, een partij bij de procedure is in de zin van artikel 12, lid 3, onder b), van verordening nr. 2201/2003. Indien deze partij zich tegen de door de ouders van het kind inzake het bevoegde gerecht gemaakte keuze verzet nadat de zaak bij dat gerecht aanhangig is gemaakt, kan geen sprake zijn van erkenning van de aanvaarding van de prorogatie van rechtsmacht door alle partijen bij de procedure op dat tijdstip. Indien geen dergelijk verzet wordt aangetekend, kan het akkoord van die partij worden geacht impliciet te zijn en kan de voorwaarde van ondubbelzinnige aanvaarding van de prorogatie van rechtsmacht door alle partijen bij de procedure op het tijdstip waarop de zaak bij het betrokken gerecht aanhangig is gemaakt, worden geacht te zijn vervuld, en

            —

            uit de omstandigheid dat de verblijfplaats van de erflater op het tijdstip van zijn overlijden, zijn nalatenschap en de passiva van de nalatenschap in de lidstaat van het gekozen gerecht zijn gelegen, kan bij gebreke aan gegevens waaruit blijkt dat de prorogatie van rechtsmacht negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de situatie van het kind, worden afgeleid dat een dergelijke prorogatie van rechtsmacht wordt gerechtvaardigd door het belang van het kind.

      (
         1
      )	PB C 22 van 23.1.2017.


201806080151931282018/C 221/309162016TC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL20180423252511Zaak T-916/16: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2018 — Winkler / Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Geen bezwarende handeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
 ---documentbreak--- C2212018NL2510120180423NL0030251251Beschikking van het Gerecht van 23 april 2018 — Winkler / Commissie
   (Zaak T-916/16) (
         1
      )
   „(„Openbare dienst — Ambtenaren — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Geen bezwarende handeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)”2018/C 221/30Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Bernd Winkler (Grange, Ierland) (vertegenwoordiger: A. Kässens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, in de eerste plaats tot nietigverklaring van de nota van de Commissie van 20 april 2016 met een voorstel voor extra pensioenjaren die in aanmerking moeten worden genomen in de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie na een verzoek om overdracht van de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding bij de Unie heeft verworven, en in de tweede plaats tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de onrechtmatige handelingen die de Commissie volgens hem heeft verricht bij de behandeling van dat verzoek om overdracht.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Bernd Winkler wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 46 van 13.2.2017.


title: Gevoegde zaken C-84/17 P, C-85/17 P en C-95/17 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juli 2018 — Société des produits Nestlé SA / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (C-84/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Société des produits Nestlé SA (C-85/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Société des produits Nestlé SA (C-95/17 P) [Hogere voorziening — Uniemerk — Driedimensionaal merk dat de vorm van een chocoladereep met vier vingers weergeeft — Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen — Niet-ontvankelijkheid — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 3 — Bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/10

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 juli 2018 — Société des produits Nestlé SA / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (C-84/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Société des produits Nestlé SA (C-85/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) / Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd, Société des produits Nestlé SA (C-95/17 P)
      (Gevoegde zaken C-84/17 P, C-85/17 P en C-95/17 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Uniemerk - Driedimensionaal merk dat de vorm van een chocoladereep met vier vingers weergeeft - Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen - Niet-ontvankelijkheid - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 3 - Bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen])
      (2018/C 328/11)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirantes: Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat en S. Malynicz QC) (C-84/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh, J. Blum en C. MacLeod, solicitors) (C-85/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-95/17 P)

         Andere partijen in de procedure: Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh en J. Blum, solicitors), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde) (C-84/17 P), Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat, en S. Malynicz, QC) (C-85/17 P), Mondelez UK Holdings & Services Ltd, voorheen Cadbury Holdings Ltd (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, QC, en J. Lane Heald, barrister, geïnstrueerd door P. Walsh en J. Blum, solicitors), Société des produits Nestlé SA (vertegenwoordigers: G. S. P. Vos, advocaat, en S. Malynicz, QC) (C-95/17 P)

         Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij in de zaak C-84/17 P: European Association of Trade Mark Owners (MARQUES) (vertegenwoordiger: M. Viefhues, Rechtsanwalt)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorzieningen worden afgewezen.

                  2)

                  Société des produits Nestlé SA, European Association of Trade Mark Owners (MARQUES), Mondelez UK Holdings & Services Ltd alsmede het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zullen hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 178 van 6.6.2017

         PB C 161 van 22.5.2017


title: Zaak T-422/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Viscas/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Duur van de deelname — Publieke distantiëring — Berekening van de geldboete — Ernst van de inbreuk — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/32

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Viscas/Commissie
      (Zaak T-422/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Duur van de deelname - Publieke distantiëring - Berekening van de geldboete - Ernst van de inbreuk - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Viscas Corp. (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, L. Parpala, H. van Vliet en A. Biolan, gemachtigden, bijgestaan door B. Doherty, barrister)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Furukawa Electric Co. Ltd (Tokio) (vertegenwoordigers: C. Pouncey, A. Luke en L. Geary, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, enerzijds, tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de [EER-]overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit betrekking heeft op de verzoekende partij, en, anderzijds, tot verlaging van het bedrag van de aan haar opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Viscas Corp. wordt verwezen in haar kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Furukawa Electric Co. Ltd draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-420/18: Beroep ingesteld op 10 juli 2018 — JPMorgan Chase e.a./Commissie

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/18

      Beroep ingesteld op 10 juli 2018 — JPMorgan Chase e.a./Commissie
      (Zaak T-420/18)
      (2018/C 341/30)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: JPMorgan Chase & Co. (New York, New York, Verenigde Staten), JPMorgan Chase Bank, National Association (Columbus, Ohio, Verenigde Staten), J.P. Morgan Services LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Lester QC, D. Piccinin en D. Heaton, barristers, N. French, B. Tormey, N. Frey en D. Das, solicitors)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het bestreden besluit in zijn geheel nietig verklaren, met als gevolg dat geen enkele versie van het inbreukbesluit gepubliceerd kan worden voordat het Gerecht een beslissing heeft genomen over de vordering tot nietigverklaring ervan;

                  —

                  subsidiair, zoals uiteengezet in het tweede tot en met vierde middel, het bestreden besluit gedeeltelijk nietig verklaren en eraan vasthouden dat bepaalde passages onleesbaar zijn gemaakt, hetgeen de Commissie afwees; en

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeksters vorderen nietigverklaring van besluit C(2018) 2745 final van de Commissie van 27 april 2018 met betrekking tot bezwaren tegen de bekendmaking van informatie die verzoeksters hebben ingediend op grond van artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 (PB 2011, L 275, blz. 29) betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures [zaak AT.39914 — rentederivaten in euro (EIRD)].
      Ter ondersteuning van hun beroepen voeren verzoeksters vier middelen aan.

                  1.

                  Het eerste middel is ontleend aan schending van het vermoeden van onschuld aangezien de Commissie verzoeksters’ vordering heeft afwezen om publicatie van welke niet-vertrouwelijke versie van het besluit van 7 december 2016 (hierna: „inbreukbesluit”) (1) dan ook uit te stellen zolang verzoeksters’ vordering bij het Gerecht om het inbreukbesluit nietig te verklaren nog in behandeling is. Het inbreukbesluit zelf zou in strijd met het onschuldvermoeden zijn vastgesteld, zoals uit het arrest van 10 november 2017, Icap e.a./Commissie (T-180/15, EU:T:2017:795, punten 253-269) zou blijken. Verzoeksters zouden derhalve in dezelfde positie verkeren als een partij tot wie het besluit niet was gericht: zij zouden niet het voordeel hebben van alle gebruikelijke waarborgen die worden toegekend bij de uitoefening van verdedigingsrechten gedurende een normaal, tot een beslissing ten gronde leidend, procesverloop. Verzoeksters stellen dat dit elke publicatie van het inbreukbesluit belet totdat het Gerecht de toetsing van de bevindingen van de Commissie heeft voltooid.

                  2.

                  Het tweede middel is eraan ontleend dat de Commissie via de raadadviseur-auditeur buiten haar bevoegdheden van artikel 8, lid 2, van besluit 2011/695/EU (hierna: „mandaat van de raadadviseur-auditeur”) (2) is getreden, omdat zij blijkbaar een besluit van DG Concurrentie om een deel van het inbreukbesluit niet te publiceren, terzijde wenste te schuiven (en zij zich op haar bovenbedoelde onrechtmatige besluit baseerde bij haar weigering om publicatie van vergelijkbare delen van het inbreukbesluit te voorkomen). De Commissie, handelend via de raadadviseur-auditeur, zou daartoe niet bevoegd zijn (zie arrest van 15 juli 2015, Pilkington Group/Commissie, T-462/12, EU:T:2015:508, punt 31).

                  3.

                  Het derde middel is eraan ontleend dat de Commissie onjuist handelde bij de op artikel 8, lid 2, van het mandaat van de raadadviseur-auditeur gebaseerde beoordeling van de vorderingen van verzoeksters en daarbij niet heeft voldaan aan de in dat artikel alsook in artikel 339 VWEU en artikel 28 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (3) vastgestelde eis om het beroepsgeheim te eerbiedigen De Commissie zou om diverse redenen onjuist hebben gehandeld, onder meer omdat zij tot de slotsom kwam dat de bestreden gegevens niet voldeden aan het criterium dat wordt gebruikt om te bepalen of informatie onder het beroepsgeheim valt (zie arrest van 30 mei 2006, Bank Austria Creditanstalt/Commissie, T-198/03, EU:T:2006:136).

                  4.

                  Het vierde middel is eraan ontleend dat de Commissie met betrekking tot een voormalige werknemer en personen in het management van verzoeksters het beginsel inzake persoonlijke identiteitsbescherming heeft geschonden, waaronder het recht op eerbiediging van het privéleven dat wordt beschermd door artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Volgens verzoeksters heeft de Commissie voorgesteld om informatie te publiceren waaruit de identiteit van deze voormalige medewerker en de vermeende gemoedstoestand van de medewerkers van verzoeksters zou of zou kunnen blijken.

         (1)  Besluit C(2016) 8530 final van de Commissie van 7 december 2016 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-Overeenkomst.

         (2)  Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275, 20.10.2011, blz. 29).

         (3)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, 4.1.2003, blz. 1).


title: Zaak C-675/16 P: Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2018 — Guccio Gucci SpA / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Guess? IP Holder LP

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/10

      Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2018 — Guccio Gucci SpA / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Guess? IP Holder LP
      (Zaak C-675/16 P) (1)

      (2018/C 341/13)
      Procestaal: Engels
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak T-452/15: Arrest van het Gerecht van 20 november 2017 — Petrov e.a. / Parlement („Lid van het Europees Parlement — Weigering van toegang tot de gebouwen van het Parlement — Onderdaan van een derde staat — Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten — Discriminatie op grond van etnische afkomst — Discriminatie op grond van nationaliteit — Ontvankelijkheid van een middel — Discriminatie op grond van politieke denkbeelden — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid”)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/12

         Arrest van het Gerecht van 20 november 2017 — Petrov e.a. / Parlement
   (Zaak T-452/15) (1)

   ((„Lid van het Europees Parlement - Weigering van toegang tot de gebouwen van het Parlement - Onderdaan van een derde staat - Artikel 21 van het Handvest van de grondrechten - Discriminatie op grond van etnische afkomst - Discriminatie op grond van nationaliteit - Ontvankelijkheid van een middel - Discriminatie op grond van politieke denkbeelden - Gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid”))
   (2018/C 013/21)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Andrei Petrov (Sint-Petersburg, Rusland), Fedor Biryukov, (Moskou, Rusland) en Alexander Sotnichenko (Sint-Petersburg) (vertegenwoordiger: P. Richter, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Görlitz en M. Windisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 16 juni 2015 houdende weigering om verzoekers toegang tot zijn gebouwen te verlenen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Andrei Petrov, Fedor Biryukov en Alexander Sotnichenko worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 363 van 3.11.2015.


title: Zaak T-760/17: Beroep ingesteld op 20 november 2017 — Meesenburg Großhandel/EUIPO (Triotherm+)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/55

         Beroep ingesteld op 20 november 2017 — Meesenburg Großhandel/EUIPO (Triotherm+)
   (Zaak T-760/17)
   (2018/C 022/72)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Meesenburg Großhandel KG (Flensburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Freiherr von Oldershausen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Triotherm+” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 186 471

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 13 september 2017 in zaak R 1786/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-734/17: Beroep ingesteld op 3 november 2017 — ViaSat / Commissie

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/48

         Beroep ingesteld op 3 november 2017 — ViaSat / Commissie
   (Zaak T-734/17)
   (2018/C 022/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ViaSat, Inc. (Carlsbad, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, L. Marco Perpiñà en S. Semey, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het impliciete afwijzingsbesluit van de Commissie van 24 augustus 2017, dat het gevolg is van het uitblijven van een antwoord van de Europese Commissie binnen de voorgeschreven termijn, als bedoeld in artikel 8, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, op het door verzoekster op 10 juli 2017 ingediende confirmatieve verzoek om toegang tot documenten, dat verband houdt met het op 2 mei 2017 onder nr. 2017/2592 geregistreerde verzoek om toegang tot documenten, voor zover dat betrekking heeft op informatie die is verstrekt of uitgewisseld in het kader van een oproep tot het indienen van aanvragen voor pan-Europese systemen die mobiele satellietdiensten aanbieden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten, waaronder die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie is de krachtens artikel 296, lid 2, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet nagekomen.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft verzuimd de gevraagde documenten concreet en individueel te onderzoeken.


title: Zaak T-774/17: Beroep ingesteld op 29 november 2017 — Café del Mar e.a. / EUIPO — Guiral Broto (C del M)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/60

         Beroep ingesteld op 29 november 2017 — Café del Mar e.a. / EUIPO — Guiral Broto (C del M)
   (Zaak T-774/17)
   (2018/C 022/81)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Café del Mar SC (Sant Antoni de Portmany, Spanje), José Les Viamonte (Sant Antoni de Portmany) en Carlos Andrea González (Sant Antoni de Portmany) (vertegenwoordigers: F. Miazzetto en J. L. Gracia Albero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ramón Guiral Broto (Marbella, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „C del M” — Uniemerk nr. 5 889 126

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 september 2017 in zaak R 1618/2015-5

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               Uniebeeldmerk met de woordelementen „C del M” nr. 5 889 126 nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en de houder van het merk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, te verwijzen in de kosten van de procedures voor de nietigheidsafdeling en de kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak T-509/16: Beschikking van het Gerecht van 22 november 2017 — Baradel e.a./EIF

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/62

         Beschikking van het Gerecht van 22 november 2017 — Baradel e.a./EIF
   (Zaak T-509/16) (1)

   (2018/C 022/83)
   Procestaal: Frans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-72/13 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Gevoegde zaken C-374/16 en C-375/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Rochus Geissel, in zijn hoedanigheid van vereffenaar van RGEX GmbH i.L. / Finanzamt Neuss (C-374/16), en Finanzamt Bergisch Gladbach / Igor Butin (C-375/16) [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 168, onder a), artikel 178, onder a), en artikel 226, punt 5 — Aftrek van de voorbelasting — Verplichte vermeldingen op de factuur — Gewettigd vertrouwen van de belastingplichtige dat is voldaan aan de voorwaarden voor het recht op aftrek]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 november 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Rochus Geissel, in zijn hoedanigheid van vereffenaar van RGEX GmbH i.L. / Finanzamt Neuss (C-374/16), en Finanzamt Bergisch Gladbach / Igor Butin (C-375/16)
   (Gevoegde zaken C-374/16 en C-375/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168, onder a), artikel 178, onder a), en artikel 226, punt 5 - Aftrek van de voorbelasting - Verplichte vermeldingen op de factuur - Gewettigd vertrouwen van de belastingplichtige dat is voldaan aan de voorwaarden voor het recht op aftrek])
   (2018/C 022/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rochus Geissel, als vereffenaar van RGEX GmbH i.L. (C-374/16), Finanzamt Bergisch Gladbach (C-375/16)

      Verwerende partij: Finanzamt Neuss (C-374/16), Igor Butin (C-375/16)

      Dictum

   Artikel 168, onder a), en artikel 178, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met artikel 226, punt 5, van deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, volgens welke als voorwaarde voor de uitoefening van het recht op aftrek van de voorbelasting geldt dat op de factuur het adres is vermeld van de plaats waar de opsteller van deze factuur zijn economische activiteit uitoefent.

      (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Gevoegde zaken C-427/16 en C-428/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — „CHEZ Elektro Bulgaria” AD / Yordan Kotsev (C-427/16), en „FrontEx International” EAD / Emil Yanakiev (C-428/16) [Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Vrij verrichten van diensten — Vaststelling door een beroepsorganisatie van advocaten van de minimumbedragen van de honoraria — Verbod voor een rechterlijke instantie om te gelasten dat een lagere vergoeding voor het honorarium dan die minimumbedragen moet worden betaald — Nationale regeling die de belasting over de toegevoegde waarde (btw) beschouwt als onderdeel van de prijs voor een dienst die in de uitoefening van een vrij beroep wordt verleend]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad — Bulgarije) — „CHEZ Elektro Bulgaria” AD / Yordan Kotsev (C-427/16), en „FrontEx International” EAD / Emil Yanakiev (C-428/16)
   (Gevoegde zaken C-427/16 en C-428/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Vrij verrichten van diensten - Vaststelling door een beroepsorganisatie van advocaten van de minimumbedragen van de honoraria - Verbod voor een rechterlijke instantie om te gelasten dat een lagere vergoeding voor het honorarium dan die minimumbedragen moet worden betaald - Nationale regeling die de belasting over de toegevoegde waarde (btw) beschouwt als onderdeel van de prijs voor een dienst die in de uitoefening van een vrij beroep wordt verleend])
   (2018/C 022/17)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski rayonen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen:„CHEZ Elektro Bulgaria” AD (C-427/16), „FrontEx International” EAD (C-428/16)

      Verwerende partijen: Yordan Kotsev (C-427/16), Emil Yanakiev (C-428/16)

      Dictum

               1)

               Artikel 101, lid 1, VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan de advocaat en zijn cliënt, op straffe van een tuchtrechtelijke procedure voor de advocaat, geen lagere vergoeding mogen overeenkomen dan het minimumbedrag dat is vastgesteld bij een verordening van een beroepsorganisatie van advocaten, zoals de Vissh advokatski savet (hoge raad voor de advocatuur, Bulgarije), en de rechter niet mag gelasten dat een lagere vergoeding voor het honorarium dan dit minimumbedrag moet worden betaald, de mededinging binnen de interne markt kan beperken in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of een dergelijke regeling, afgaand op de wijze waarop zij concreet wordt toegepast, daadwerkelijk beantwoordt aan legitieme doelstellingen en niet verder gaat dan voor het verwezenlijken van die legitieme doelstellingen noodzakelijk is.

               2)

               Artikel 101, lid 1, VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU en richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan rechtspersonen en ondernemers met een eenmanszaak in aanmerking komen voor een door de nationale rechter gelaste vergoeding ter hoogte van de kosten voor een advocaat wanneer zij door een juridisch adviseur zijn bijgestaan.

               3)

               Artikel 78, eerste alinea, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, op grond waarvan de belasting over de toegevoegde waarde een onlosmakelijk bestanddeel van het honorarium van geregistreerde advocaten is, wanneer dit tot gevolg heeft dat die honoraria dubbel met belasting over de toegevoegde waarde worden belast.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016.


title: Zaak C-259/17: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság — Hongarije) — Zoltán Rózsavölgyi, Zoltánné Rózsavölgyi / Unicredit Leasing Hungary Zrt., Unicredit Leasing Immo Truck Zrt. (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Bescherming van de consument — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — In vreemde valuta opgestelde kredietovereenkomst — Onvoldoende preciseringen over de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en over de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/9

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 21 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság — Hongarije) — Zoltán Rózsavölgyi, Zoltánné Rózsavölgyi / Unicredit Leasing Hungary Zrt., Unicredit Leasing Immo Truck Zrt.
   (Zaak C-259/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Bescherming van de consument - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - In vreemde valuta opgestelde kredietovereenkomst - Onvoldoende preciseringen over de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en over de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2018/C 032/13)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budai Központi Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Zoltán Rózsavölgyi, Zoltánné Rózsavölgyi

      Verwerende partijen: Unicredit Leasing Hungary Zrt., Unicredit Leasing Immo Truck Zrt.

      Dictum

   Het door de Budai Központi Kerületi Bíróság (arrondissementsrechtbank voor het centrum van Buda, Hongarije) bij beslissing van 31 maart 2017 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-35/16: Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — Sony Computer Entertainment Europe/EUIPO — Vieta Audio (Vita) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk Vita — Normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Gebruik voor de betrokken waren — Motiveringsplicht”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/21

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — Sony Computer Entertainment Europe/EUIPO — Vieta Audio (Vita)
   (Zaak T-35/16) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk Vita - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Gebruik voor de betrokken waren - Motiveringsplicht”])
   (2018/C 032/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sony Computer Entertainment Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Vieta Audio, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Barroso Sánchez-Lafuente, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 november 2015 (zaak R 2232/2014-5) betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen Vieta Audio en Sony Computer Entertainment Europe

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 12 november 2015 (zaak R 2232/2014-5) betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen Vieta Audio, SA en Sony Computer Entertainment Europe Ltd wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal, behalve zijn eigen kosten, de kosten dragen van Sony Computer Entertainment Europe.

               3)

               Vieta Audio zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-893/16: Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — Xiaomi/EUIPO — Apple (MI PAD) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MI PAD — Ouder Uniewoordmerk IPAD — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren en diensten”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/30

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — Xiaomi/EUIPO — Apple (MI PAD)
   (Zaak T-893/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MI PAD - Ouder Uniewoordmerk IPAD - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren en diensten”])
   (2018/C 032/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xiaomi, Inc. (Peking, China) (vertegenwoordigers: T. Raab en C. Tenkhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Olsen, P. Andreottola, solicitors, en G. Tritton, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2016 (zaak R 363/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen Apple en Xiaomi

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Xiaomi, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 13.2.2017.


title: Zaak T-770/17: Beroep ingesteld op 24 november 2017 — Beats Electronics/EUIPO — TrekStor (i.Beat)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/40

         Beroep ingesteld op 24 november 2017 — Beats Electronics/EUIPO — TrekStor (i.Beat)
   (Zaak T-770/17)
   (2018/C 032/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beats Electronics LLC (Culver City, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Petersenn, lawyer, I. Fowler en I. Junkar, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: TrekStor Ltd (Hong-Kong, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „i.Beat” — Uniemerk nr. 5 009 139

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 september 2017 in de gevoegde zaken R 2175/2016-4 en R 2213/2016-4

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen voor zover daarbij het door verzoekster in zaak R 2175/2016 4 ingestelde beroep is verworpen en de inschrijving van het betwiste merk is gehandhaafd voor MP3-players, inzonderheid die met USB flash memory en mini hard discs;

               —

               het EUIPO, alsook de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep indien deze intervenieert in de onderhavige procedure, te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 51, onder a), en lid 2, van verordening nr. 2017/1001, juncto artikel 15 van deze verordening.

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 2017/1001.


title: Beschikking van het Hof van 22 december 2017 in zaak E-1/17 — Konkurrenten.no AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Niet-ontvankelijkheidsgronden van openbare orde — Staatssteun — Besluit een formeel onderzoek af te sluiten)

text:
               12.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/4

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 22 december 2017
   in zaak E-1/17
   Konkurrenten.no AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Niet-ontvankelijkheidsgronden van openbare orde — Staatssteun — Besluit een formeel onderzoek af te sluiten)

   (2018/C 130/04)
   In zaak E-1/17, Konkurrenten.no AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — BEROEP op grond van artikel 36, tweede alinea, van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie tot nietigverklaring van Besluit nr. 179/15/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 7 mei 2015 waarbij een formeel onderzoek naar staatssteun aan Nettbuss Sør AS werd afgesloten, bekendgemaakt in EER-supplement nr. 59/1 bij het Publicatieblad op 27 oktober 2016, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 22 december 2017 een beschikking gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Konkurrenten.no AS draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, de provincie Aust-Agder en Nettbuss AS.

               3.

               Het Koninkrijk Noorwegen draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-116/07: Beschikking van het Gerecht van 22 februari 2018 — Frankrijk / Commissie

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/39

         Beschikking van het Gerecht van 22 februari 2018 — Frankrijk / Commissie
   (Zaak T-116/07) (1)

   (2018/C 134/55)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-288/07: Beschikking van het Gerecht van 22 februari 2018 — Alcan France/Commissie

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/39

         Beschikking van het Gerecht van 22 februari 2018 — Alcan France/Commissie
   (Zaak T-288/07) (1)

   (2018/C 134/56)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


201807060541994142018/C 259/493752017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180612353622Zaak T-375/17: Arrest van het Gerecht van 12 juni 2018 — Fenyves/EUIPO (Blue) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Blue — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2592018NL3520120180612NL0049352362Arrest van het Gerecht van 12 juni 2018 — Fenyves/EUIPO (Blue)
   (Zaak T-375/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Blue — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]”2018/C 259/49Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Klaudia Patricia Fenyves (Hevesvezekény, Hongarije) (vertegenwoordiger: I. Monteiro Alves, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 maart 2017 (zaak R 1974/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Blue als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Klaudia Patricia Fenyves wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 256 van 7.8.2017.


201807060471994292018/C 259/633322018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180528474821Zaak T-332/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Marry Me Group/EUIPO (MARRY ME)
 ---documentbreak--- C2592018NL4710120180528NL0063471482Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Marry Me Group/EUIPO (MARRY ME)
   (Zaak T-332/18)2018/C 259/63Taal van het verzoekschrift: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Marry Me Group AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Theado, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk MARRY ME — inschrijvingsaanvraag nr. 15 958 226

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 maart 2018 in zaak R 806/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 7, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807060091994332018/C 259/22642018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180201161611Zaak C-64/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 1 februari 2018 — Zoran Maksimovic
 ---documentbreak--- C2592018NL1610120180201NL0022161161Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 1 februari 2018 — Zoran Maksimovic
   (Zaak C-64/18)2018/C 259/22Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Steiermark

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zoran Maksimovic

      Betrokken overheidsinstantie: Bezirkshauptmannschaft Murtal

      Andere partij in de procedure: Finanzpolizei

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moeten artikel 56 VWEU alsmede richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (
                  1
               ) en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG (
                  2
               ) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale norm die bij inbreuken op formele verplichtingen in het kader van grensoverschrijdende tewerkstelling, zoals het niet ter beschikking stellen van de loonadministratie door de uitlener aan de werkgever, voorziet in zeer hoge geldboeten, in het bijzonder in hoge minimumstraffen, die cumulatief per betrokken werknemer worden opgelegd?

            2)

            Indien de eerste vraag niet bevestigend wordt beantwoord:
            Moeten artikel 56 VWEU alsmede richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat cumulatieve geldboeten zonder absolute bovengrens worden opgelegd bij inbreuken op formele verplichtingen in het kader van grensoverschrijdende tewerkstelling?

      (
         1
      )	PB 1997, L 18, blz. 1.
   (
         2
      )	PB 2014, L 159, blz. 11.


201807060521993532018/C 259/643332018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180528484811Zaak T-333/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Marry Me Group/EUIPO (marry me)
 ---documentbreak--- C2592018NL4810120180528NL0064481481Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — Marry Me Group/EUIPO (marry me)
   (Zaak T-333/18)2018/C 259/64Taal van het verzoekschrift: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Marry Me Group AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordiger: G. Theado, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordbestanddelen „marry me” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 952 468

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 maart 2018 in zaak R 807/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 7, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807060411993832018/C 259/032592016CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL201805313421Gevoegde zaken C-259/16 en C-260/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 mei 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) (C-259/16), Associazione Nazionale Imprese Trasporti Automobilistici (C-259/16), Fercam SpA (C-259/16), Associazione non Riconosciuta Alsea (C-259/16), Associazione Fedit (C-259/16), Carioni Spedizioni Internazionali Srl (C-259/16), Federazione Nazionale delle Imprese di Spedizioni Internazionali — Fedespedi (C-259/16), Tnt Global Express SpA (C-259/16), Associazione Italiana dei Corrieri Aerei Internazionali (AICAI) (C-260/16), DHL Express (Italy) Srl (C-260/16), Federal Express Europe Inc. (C-260/16), United Parcel Service Italia Ups Srl (C-260/16) / Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico (Prejudiciële verwijzing — Postdiensten in de Europese Unie — Richtlijn 97/67/EG — Artikelen 2, 7 en 9 — Richtlijn 2008/6/EG — Begrip „aanbieder van postdiensten” — Wegvervoersondernemingen, expediteurs en koeriersbedrijven die diensten aanbieden op het gebied van het ophalen, het sorteren, het vervoeren en het bezorgen van postzendingen — Verplichte machtiging om postdiensten aan te bieden aan het publiek — Bijdrage in de kosten van de universele dienst)
 ---documentbreak--- C2592018NL310120180531NL00033142Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 mei 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) (C-259/16), Associazione Nazionale Imprese Trasporti Automobilistici (C-259/16), Fercam SpA (C-259/16), Associazione non Riconosciuta Alsea (C-259/16), Associazione Fedit (C-259/16), Carioni Spedizioni Internazionali Srl (C-259/16), Federazione Nazionale delle Imprese di Spedizioni Internazionali — Fedespedi (C-259/16), Tnt Global Express SpA (C-259/16), Associazione Italiana dei Corrieri Aerei Internazionali (AICAI) (C-260/16), DHL Express (Italy) Srl (C-260/16), Federal Express Europe Inc. (C-260/16), United Parcel Service Italia Ups Srl (C-260/16) / Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico
   (Gevoegde zaken C-259/16 en C-260/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Postdiensten in de Europese Unie — Richtlijn 97/67/EG — Artikelen 2, 7 en 9 — Richtlijn 2008/6/EG — Begrip „aanbieder van postdiensten” — Wegvervoersondernemingen, expediteurs en koeriersbedrijven die diensten aanbieden op het gebied van het ophalen, het sorteren, het vervoeren en het bezorgen van postzendingen — Verplichte machtiging om postdiensten aan te bieden aan het publiek — Bijdrage in de kosten van de universele dienst)”2018/C 259/03Procestaal: Italiaans
      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) (C-259/16), Associazione Nazionale Imprese Trasporti Automobilistici (C-259/16), Fercam SpA (C-259/16), Associazione non Riconosciuta Alsea (C-259/16), Associazione Fedit (C-259/16), Carioni Spedizioni Internazionali Srl (C-259/16), Federazione Nazionale delle Imprese di Spedizioni Internazionali — Fedespedi (C-259/16), Tnt Global Express SpA (C-259/16), Associazione Italiana dei Corrieri Aerei Internazionali (AICAI) (C-260/16), DHL Express (Italy) Srl (C-260/16), Federal Express Europe Inc. (C-260/16), United Parcel Service Italia Ups Srl (C-260/16)

      Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico

      In tegenwoordigheid van: Poste Italiane SpA (C-260/16)

      Dictum

            1)

            Artikel 2, punten 1, 1 bis en 6, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008, moet aldus moet uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, volgens welke aanbieders van vervoer over de weg, expeditiediensten of koeriersdiensten die postzendingen ophalen, sorteren, vervoeren en bezorgen, aanbieders van postdiensten zijn in de zin van artikel 2, punt 1 bis, van die richtlijn, behalve wanneer hun activiteit beperkt is tot het vervoer van postzendingen.

            2)

            Artikel 2, punt 19, en artikel 9, lid 1, van richtlijn 97/67, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/6, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, die aanbieders van vervoer over de weg, expeditiediensten en koeriersdiensten verplicht over een algemene machtiging voor het aanbieden van postdiensten te beschikken, mits die regeling wordt gerechtvaardigd door een van de in artikel 2, punt 19, van die richtlijn genoemde essentiële eisen en het evenredigheidsbeginsel eerbiedigt in die zin dat zij geschikt is om de verwezenlijking van het nagestreefde doel te waarborgen en niet verder gaat dan nodig is om dat doel te bereiken. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dat het geval is.

            3)

            Artikel 7, lid 4, en artikel 9, lid 2, van richtlijn 97/67, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/6, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, die de houders van een algemene machtiging voor het aanbieden van postdiensten verplicht bij te dragen aan een fonds ter compensatie van de universeledienstverplichtingen, wanneer die diensten uit het oogpunt van de gebruiker kunnen worden beschouwd als diensten die onder de universele dienst vallen, aangezien zij daar in voldoende mate mee uitwisselbaar zijn.

      (
         1
      )	PB C 343 van 19.6.2016.


201807060331993582018/C 259/362912018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180426262611Zaak C-291/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti (Roemenië) op 26 april 2018 — Grup Servicii Petroliere SA / Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili
 ---documentbreak--- C2592018NL2610120180426NL0036261261Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti (Roemenië) op 26 april 2018 — Grup Servicii Petroliere SA / Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili
   (Zaak C-291/18)2018/C 259/36Procestaal: Roemeens
      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bucureşti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grup Servicii Petroliere SA

      Verwerende partijen: Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor, Agenţia Naţională de Administrare Fiscală — Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 148, onder c) juncto onder a), van richtlijn 2006/112/EG [van de Raad van 28 november 2006] betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (
                  1
               ) aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde onder bepaalde voorwaarden geldt voor de levering van een opvijzelbaar offshoreboorplatform, dat wil zeggen dat een opvijzelbaar offshoreboorplatform onder het begrip „schip” in de zin van de voornoemde Unierechtelijke bepaling valt, aangezien die bepaling volgens het opschrift van hoofdstuk 7 van die richtlijn „vrijstellingen met betrekking tot internationaal vervoer” reglementeert?

            2)

            Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 148, onder c) juncto onder a), van richtlijn 2006/112 dan aldus worden uitgelegd dat de wezenlijke voorwaarde voor de toepassing van de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde op een opvijzelbaar offshoreboorplatform dat tot op volle zee is gevaren, is dat dit boorplatform zich daar tijdens de exploitatie ervan (als commerciële/industriële activiteit) daadwerkelijk in mobiele, drijvende staat bevindt, door zich van het ene punt naar het andere over zee te verplaatsen, voor een langere tijdsperiode dan dat het zich als gevolg van het uitvoeren van offshoreboorwerkzaamheden in stationaire, onbeweeglijke staat bevindt, dat wil zeggen dat de activiteit van het varen daadwerkelijk de overhand dient te hebben ten opzichte van die van het boren?

      (
         1
      )	Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


201807060491993942018/C 259/653352018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180531484922Zaak T-335/18: Beroep ingesteld op 31 mei 2018 — Mubarak e.a./Raad
 ---documentbreak--- C2592018NL4820120180531NL0065482492Beroep ingesteld op 31 mei 2018 — Mubarak e.a./Raad
   (Zaak T-335/18)2018/C 259/65Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro, Egypte), Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro), Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh (Caïro), Khadiga Mahmoud El Gammal (Caïro) (vertegenwoordigers: B. Kennelly QC, J. Pobjoy, Barrister, G. Martin en C. Enderby Smith, Solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            besluit (GBVB) 2018/466 van de Raad van 21 maart 2018 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte, en uitvoeringsverordening (EU) 2018/465 van de Raad van 21 maart 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 270/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekers;

            —

            vaststellen dat artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte, en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte niet van toepassing zijn, voor zover zij betrekking hebben op verzoekers;

            —

            de Raad verwijzen in de kosten van verzoekers.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers drie middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de Raad heeft beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoekers op een lijst, vastgelegd in artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening.

            2.

            Tweede middel: artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening zijn onwettig omdat zij (a) geen geldige rechtsgrondslag hebben en/of (b) het evenredigheidsbeginsel schenden.

            3.

            Derde middel: de Raad heeft de rechten van verzoekers uit hoofde van artikel 6 VEU, gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3 VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden door aan te nemen dat de gerechtelijke procedures in Egypte de fundamentele mensenrechten eerbiedigen.


201807130192004442018/C 268/373912018CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180613313111Zaak C-391/18: Beroep ingesteld op 13 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Kroatië
 ---documentbreak--- C2682018NL3110120180613NL0037311311Beroep ingesteld op 13 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Kroatië
   (Zaak C-391/18)2018/C 268/37Procestaal: Kroatisch
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Mataija, M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Kroatië

      Conclusies

            —

            vaststellen dat de Republiek Kroatië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom van de Raad van 19 juli 2011 tot vaststelling van een communautair kader voor een verantwoord en veilig beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval (PB 2011, L 199, blz. 48, speciale uitgave in het Kroatisch: hoofdstuk 15, deel 28, blz. 36) door de Commissie niet in kennis te stellen van haar nationaal programma voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval;

            —

            de Republiek Kroatië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom bepaalt dat de lidstaten de Commissie in kennis stellen van hun nationale programma’s voor het beheer van verbruikte splijtstof en radioactief afval en van alle belangrijke verdere wijzigingen, terwijl artikel 15, lid 4, van die richtlijn bepaalt dat de lidstaten de Commissie zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 23 augustus 2015 een eerste keer in kennis stellen van de inhoud van hun nationale programma.
   De Republiek Kroatië heeft het in de bovenstaande bepalingen bedoelde nationale programma nog steeds niet vastgesteld en in ieder geval nog niet aan de Commissie meegedeeld. Bijgevolg is de Republiek Kroatië de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 15, lid 4, juncto artikel 13, lid 1, van richtlijn 2011/70/Euratom.


201807130672004282018/C 268/408072016TC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180607333421Zaak T-807/16: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — MIP Metro/EUIPO — AFNOR (N & NF TRADING) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk N & NF TRADING — Ouder Uniebeeldmerk NF ENVIRONNEMENT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen grotere mate van onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2682018NL3310120180607NL0040331342Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — MIP Metro/EUIPO — AFNOR (N & NF TRADING)
   (Zaak T-807/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk N & NF TRADING — Ouder Uniebeeldmerk NF ENVIRONNEMENT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Geen grotere mate van onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 268/40Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Association française de normalisation (AFNOR) (La Plaine Saint-Denis, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Fontaine, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2016 (zaak R 1109/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen AFNOR en MIP Metro Group Intellectual Property

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 22 van 23.1.2017.


201807130332003992018/C 268/262042018CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180318202121Zaak C-204/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 maart 2018 door Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 januari 2018 in zaak T-715/16, Pebagua/Commissie
 ---documentbreak--- C2682018NL2010120180318NL0026201212Hogere voorziening ingesteld op 18 maart 2018 door Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 januari 2018 in zaak T-715/16, Pebagua/Commissie
   (Zaak C-204/18 P)2018/C 268/26Procestaal: Spaans
      Partijen

      Rekwirante: Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquivir (Pebagua) (vertegenwoordiger: A. J. Uceda Sosa, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            de beschikking van het Gerecht waartegen de hogere voorziening is gericht in haar geheel vernietigen;

            —

            de zaak definitief afdoen door rekwirantes vordering in eerste aanleg toe te wijzen en bijgevolg uitvoeringsverordening (EU) 2016/1141 van de Commissie van 13 juli 2016 (
                  1
               ) nietig verklaren of, subsidiair, de opneming van de soort Procambarus clarkii in de bij deze verordening vastgestelde lijst van de Unie nietig verklaren;

            —

            de Commissie verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de bestreden beschikking behandelt het Gerecht de zaak niet inhoudelijk, maar acht het het beroep niet-ontvankelijk op de grond dat thans rekwirante geen procesbevoegdheid heeft. Dit is een schending van het tweede geval van procesbevoegdheid als bedoeld in artikel 263, vierde alinea, VWEU, aangezien de litigieuze verordening de door Pebagua vertegenwoordigde ondernemingen rechtstreeks raakt en geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt.
   (
         1
      )	Uitvoeringsverordening tot vaststelling van een lijst van voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten krachtens verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 189, blz. 4).


201807130702004342018/C 268/418592016TC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180619343411Zaak T-859/16: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EISKELLER — Oudere nationale woordmerken KELER en KELER 18 — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2682018NL3410120180619NL0041341341Arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER)
   (Zaak T-859/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EISKELLER — Oudere nationale woordmerken KELER en KELER 18 — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 268/41Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedad Anónima Damm (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: P. González-Bueno Catalán de Ocón en C. Aguilera Montáñez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Harrington, D. Hanf, V. Ruzek en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG (Au-Hallertau, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Thomas en V. Schwepler, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2016 (zaak R 2428/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Sociedad Anónima Damm en Schlossbrauerei Au, Willibald Beck Freiherr von Peccoz

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Sociedad Anónima Damm wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 38 van 6.2.2017.


201807130372003952018/C 268/272262018CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180329212221Zaak C-226/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 29 maart 2018 — Krohn & Schröder GmbH gegen Hauptzollamt Hamburg-Hafen
 ---documentbreak--- C2682018NL2110120180329NL0027211222Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 29 maart 2018 — Krohn & Schröder GmbH gegen Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Zaak C-226/18)2018/C 268/27Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Krohn & Schröder GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Prejudiciële vragen

            1)

            Ziet artikel 212 bis van het douanewetboek (
                  1
               ) op de vrijstelling van een antidumpingrecht overeenkomstig artikel 3, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 (
                  2
               ) respectievelijk op de vrijstelling van een compenserend recht overeenkomstig artikel 2, lid 1, van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 (
                  3
               )?

            2)

            Indien de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: is bij toepassing van artikel 212 bis van het douanewetboek op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, voldaan aan de in artikel 3, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in artikel 2, lid 1, onder a), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 opgenomen voorwaarde, wanneer de onderneming die gelieerd is met de in de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2013/707/EU genoemde onderneming — die de desbetreffende goederen heeft vervaardigd, verzonden en gefactureerd –,weliswaar niet als importeur van de desbetreffende goederen is opgetreden en evenmin ervoor heeft gezorgd dat zij in het vrije verkeer werden gebracht, maar toch voornemens was dat te doen en de onderneming was waaraan de desbetreffende goederen ook daadwerkelijk werden geleverd?

            3)

            Indien de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mogen een verbintenisfactuur en een verbinteniscertificaat voor uitvoer in de zin van artikel 3, lid 1,onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b) en c), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan binnen een door de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 53, lid 1, van het douanewetboek gestelde termijn alsnog worden overgelegd?

            4)

            Indien de derde prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: voldoet een verbintenisfactuur overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013, die niet uitvoeringsbesluit 2013/707/EU maar besluit 2013/423/EU vermeldt, in de omstandigheden van het hoofdgeding en rekening houdend met de algemene rechtsbeginselen, aan de voorwaarden van punt 9 van bijlage III bij uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en van punt 9 van bijlage 2 bij uitvoeringsverordening nr. 1239/2013?

            5)

            Indien de vierde prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: indien artikel 212 bis van het douanewetboek wordt toegepast op het geval waarin een douaneschuld ontstaat in de zin van artikel 204, lid 1, van het douanewetboek wegens overschrijding van de termijn overeenkomstig artikel 49, lid 1, van het douanewetboek, mag een verbintenisfactuur in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1238/2013 en in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van uitvoeringsverordening nr. 1239/2013 dan in de beroepsprocedure tegen de vaststelling van de douaneschuld alsnog worden overgelegd?

      (
         1
      )	Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1992, L 302, blz. 1), in de versie van verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 (PB 1992, L 17, blz. 1).
   (
         2
      )	Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 1).
   (
         3
      )	Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 66).


201807130172004172018/C 268/13442017CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180607101121Zaak C-44/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Scotch Whisky Association / Michael Klotz [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken — Verordening (EG) nr. 110/2008 — Artikel 16, onder a) tot en met c) — Bijlage III — Geregistreerde geografische aanduiding „Scotch Whisky” — Whisky die wordt vervaardigd in Duitsland en verhandeld onder de benaming „Glen Buchenbach”]
 ---documentbreak--- C2682018NL1010120180607NL0013101112Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Scotch Whisky Association / Michael Klotz
   (Zaak C-44/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken — Verordening (EG) nr. 110/2008 — Artikel 16, onder a) tot en met c) — Bijlage III — Geregistreerde geografische aanduiding „Scotch Whisky” — Whisky die wordt vervaardigd in Duitsland en verhandeld onder de benaming „Glen Buchenbach”]”2018/C 268/13Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Scotch Whisky Association

      Verwerende partij: Michael Klotz

      Dictum

            1)

            Artikel 16, onder a), van verordening (EG) nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (E[E]G) nr. 1576/89 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van „indirect commercieel gebruik” van een geregistreerde geografische aanduiding vereist is dat het litigieuze bestanddeel in een vorm wordt gebruikt die identiek is aan of vanuit fonetisch en/of visueel oogpunt vergelijkbaar is met deze aanduiding. Het volstaat derhalve niet dat dit bestanddeel bij het doelpubliek op enigerlei wijze een associatie met de geregistreerde geografische aanduiding of het ermee verbonden geografische gebied oproept.

            2)

            Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat de verwijzende rechterlijke instantie voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding dient te beoordelen of de normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde Europese consument, bij het zien van de litigieuze benaming, als referentiebeeld het artikel waarvoor de beschermde geografische aanduiding geldt voor de geest zal komen. In het kader van deze beoordeling moet deze rechterlijke instantie — nu er ten eerste geen fonetische en/of visuele gelijkenis tussen deze benaming en deze beschermde geografische aanduiding bestaat en ten tweede de bestreden benaming geen deel van een beschermde geografische aanduiding bevat — in voorkomend geval ermee rekening houden dat deze benaming en de genoemde aanduiding conceptueel dicht bij elkaar liggen.
            Artikel 16, onder b), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling van een „voorstelling” van een geregistreerde geografische aanduiding geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt en met name niet met het feit dat dit bestanddeel vergezeld gaat van een vermelding van de werkelijke oorsprong van het betrokken product.

            3)

            Artikel 16, onder c), van verordening nr. 110/2008 moet aldus worden uitgelegd dat, teneinde vast te stellen of er sprake is van een in deze bepaling verboden „onjuiste of misleidende vermelding”, geen rekening hoeft te worden gehouden met de context waarin het litigieuze bestanddeel wordt gebruikt.

      (
         1
      )	PB C 121 van 18.4.2017.


201807130292004482018/C 268/032102016CJC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL201806053421Zaak C-210/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein / Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens — Bevel tot deactivering van een Facebookpagina (fanpagina) waarmee bepaalde gegevens in verband met de bezoekers van deze pagina kunnen worden verkregen en verwerkt — Artikel 2, onder d) — Voor de verwerking van de persoonsgegevens verantwoordelijke — Artikel 4 — Toepasselijk nationaal recht — Artikel 28 — Nationale toezichthoudende autoriteiten — Bevoegdheden tot ingrijpen van deze autoriteiten]
 ---documentbreak--- C2682018NL310120180605NL00033142Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein / Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH
   (Zaak C-210/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens — Bevel tot deactivering van een Facebookpagina (fanpagina) waarmee bepaalde gegevens in verband met de bezoekers van deze pagina kunnen worden verkregen en verwerkt — Artikel 2, onder d) — Voor de verwerking van de persoonsgegevens verantwoordelijke — Artikel 4 — Toepasselijk nationaal recht — Artikel 28 — Nationale toezichthoudende autoriteiten — Bevoegdheden tot ingrijpen van deze autoriteiten]”2018/C 268/03Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein

      Verwerende partij: Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH

      In aanwezigheid van: Facebook Ireland Ltd, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Dictum

            1)

            Artikel 2, onder d), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „voor de verwerking verantwoordelijke” in de zin van deze bepaling de beheerder van een op een sociaal netwerk geplaatste fanpagina omvat.

            2)

            De artikelen 4 en 28 van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een buiten de Europese Unie gevestigde onderneming meerdere vestigingen in verschillende lidstaten heeft, de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat bevoegd is tot uitoefening van haar bevoegdheden uit hoofde van artikel 28, lid 3, van deze richtlijn ten aanzien van een vestiging van deze onderneming op het grondgebied van die lidstaat, ook al is deze vestiging, ingevolge de taakverdeling binnen de groep, uitsluitend belast met de verkoop van advertentieruimte en andere marketingactiviteiten op het grondgebied van die lidstaat, en berust de exclusieve verantwoordelijkheid voor de verkrijging en de verwerking van persoonsgegevens, voor het gehele grondgebied van de Europese Unie, bij een vestiging in een andere lidstaat.

            3)

            Artikel 4, lid 1, onder a), en artikel 28, leden 3 en 6, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat voornemens is de bevoegdheden tot ingrijpen als bedoeld in artikel 28, lid 3, van deze richtlijn uit te oefenen ten aanzien van een lichaam dat gevestigd is op het grondgebied van deze lidstaat wegens inbreuken op de regels betreffende de bescherming van persoonsgegevens die zijn begaan door een derde die voor de verwerking van deze gegevens verantwoordelijk is en waarvan de zetel zich in een andere lidstaat bevindt, deze toezichthoudende autoriteit bevoegd is de wettigheid van een dergelijke verwerking van gegevens autonoom ten opzichte van de toezichthoudende autoriteit van die laatste lidstaat te beoordelen, en haar bevoegdheden tot ingrijpen ten aanzien van het op haar grondgebied gevestigde lichaam kan uitoefenen zonder eerst de toezichthoudende autoriteit van de andere lidstaat te verzoeken op te treden.

      (
         1
      )	PB C 260 van 18.7.2016.