title: Zaak T-345/99: Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Harbinger Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
4.3.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/29
Beroep, op 26 november 1999 ingesteld door V.O.F.                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Achten tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen                                     — nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende
                                                                             weigering verzoekers vakantie van 4 augustus tot en met
                                                                             1 september 1998 te annuleren in verband met ziekte,
                        (Zaak T-339/99)
                                                                        — verweerster in de kosten te verwijzen.
                          (2000/C 63/57)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                        Verzoeker bestrijdt het besluit van de Commissie waarbij zij
                                                                        heeft geweigerd, hem alsnog alle vakantiedagen te laten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               opnemen die overeenkomen met het tijdvak waarvoor hij
schappen is op 26 november 1999 beroep tegen Commissie                  medische verklaringen heeft overgelegd om zijn afwezigheid
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door V.O.F.                    wegens ziekte tijdens zijn vakantie te staven.
Achten, te Arcen (Nederland), vertegenwoordigd door M.J.C.
Deriks, advocaat te Rotterdam.
                                                                        Hij stelt in de eerste plaats, dat de Commissie de geldigheid
                                                                        van de overgelegde medische verklaringen heeft betwist zonder
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     tot een medisch controleonderzoek voor elk van deze verkla-
                                                                        ringen over te gaan, hetgeen in strijd is met artikel 59, leden 1
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                     en 3, Ambtenarenstatuut.
     (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
     ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de                 Hij is tevens van mening, dat de Commissie in strijd heeft
     grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren;                gehandeld met de motiveringsplicht en het recht van verweer,
                                                                        doordat zij geen medische informatie heeft verstrekt op grond
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.             waarvan verzoeker of zijn arts de redenen kon begrijpen
                                                                        en eventueel weerleggen waarom de controlerend arts de
                                                                        geldigheid van het attest van 4 augustus 1998 heeft bestreden;
Middelen en voornaamste argumenten                                      dit is het enige attest waarvan wel een medisch controleonder-
                                                                        zoek heeft plaatsgehad.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in de zaken T-273/99 tot T-278/99.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                        Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Harbinger
                                                                        Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt
                                                                                (Zaak T-345/99)
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door F. J. Rémon                                             (2000/C 63/59)
Galar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-341/99)                                                          (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                          (2000/C 63/58)
                                                                        schappen is op 2 december 1999 beroep tegen Bureau voor
                                                                        harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Harbin-
                                                                        ger Corporation, gevestigd in de Verenigde Staten, vertegen-
                         (Procestaal: Frans)                            woordigd door R. Collin en M-C Mitchell, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij N. Decker, Avenue Marie-Thérèse
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               16.
schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. J.                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Rémon Galar, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,        — de beslissing van de kamer van beroep, inhoudende dat
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de                       het merk niet voldoet aan artikel 7, lid 1, sub b, van
Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.                                            verordening nr. 40/94, te vernietigen
 ---pagebreak--- C 63/30               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.3.2000
— te verklaren, dat de aanduiding „Trustedlink” om voor-              C. Brumter, wonende te Pristina (Federatieve Republiek Joego-
    melde redenen in overeenstemming is met artikel 7 van             slavië), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en
    verordening nr. 40/94;                                            V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij Société de Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — het besluit tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de
                                                                          functie van hoofd van de eenheid „Middelen, interne
Betrokken merk:              „Trustedlink”                                controle en betrekkingen met de Rekenkamer” bij het
                                                                          voormalig DG XXIII nietig te verklaren,
Waar of dienst:              computerprogrammatuur voor
                             elektronische handel, advisering         — de benoeming van een andere sollicitant nietig te verklaren,
                             van bedrijven op het gebied van
                             de integratie van technologieën          — verweerster in de kosten te verwijzen.
                             en diensten met betrekking tot
                             elektronische handel, diensten
                             voor het integreren van zakelijke
                             toepassingsprogramma’s in tech-          Middelen en voornaamste argumenten
                             nologieën en diensten met betrek-
                             king tot elektronische handel,           Verzoekster stelt, dat verweerster met de bestreden besluiten
                             opleidingen op het gebied van de         in strijd heeft gehandeld met de regels die zij zichzelf bij
                             technologieën en diensten voor           vaststelling van de kennisgeving van vacature had gesteld,
                             elektronische handel, alsmede            alsook met het beginsel van gelijke behandeling en het recht
                             hulpverlening aan organisaties bij       op loopbaanontwikkeling. Voorts zou verweerster artikel 25
                             het inzetten, uitbreiden en behe-        van het Ambtenarenstatuut hebben geschonden door hem
                             ren van technologieën en diensten        niet de gegevens te verschaffen op grond waarvan hij de
                             met betrekking tot elektronische         gegrondheid van de bestreden besluiten kon beoordelen.
                             handel (klassen 9, 35, 38, 41 en
                             42)
Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker, op grond dat het
                             merk niet voldoet aan de eisen
                             van artikel 7, lid 1, sub b, van
                             verordening nr. 40/94
                                                                      Beroep, op 15 december 1999 ingesteld door S. M. Elder
Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 7,       en R. D. Elder tegen de Commissie van de Europese
                             lid 1, sub b, van verordening                                  Gemeenschappen
                             nr. 40/94
Subsidiair:                  gebrekkige motivering                                           (Zaak T-356/99)
                                                                                (2000/C 63/61)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Beroep, op 9 december 1999 ingesteld door C. Brumter                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     schappen is op 15 december 1999 beroep tegen de Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. M. Elder
                                                                      en R. D. Elder, vertegenwoordigd door S. Crosby, domicilie
                       (Zaak T-351/99)                                gekozen hebbende ten kantore van Kemmler Rapp Böhlke &
                                                                      Crosby, Schumanplein 9, 1040 Brussel.
                        (2000/C 63/60)
                                                                      Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Frans)                            — verweersters afwijzing — doordat geen inhoudelijk ant-
                                                                          woord is gegeven op het confirmatieve verzoek van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 verzoekers van 25 oktober 1999 — nietig te verklaren;
schappen is op 9 december 1999 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                         — verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-136/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 maart 2012 — Consiglio Nazionale dei Geologi/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 maart 2012 — Consiglio Nazionale dei Geologi/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-136/12)
   2012/C 151/36
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Consiglio Nazionale dei Geologi

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Prejudiciële vragen

               I.

                           1)

                           Staan in de weg aan de toepassing van artikel 267, derde alinea, VWEU, in samenhang met de verplichting van de hoogste rechterlijke instantie om een door een partij in de procedure opgeworpen vraag naar de uitlegging van het gemeenschapsrecht prejudicieel te verwijzen, de nationale procesregels inzake procedurebeletsels, zoals de beroepstermijnen, de specificiteit van de gronden, het verbod om het verzoek hangende de procedure te wijzigen en het verbod voor de rechter om het verzoek van partijen te wijzigen?

                           2)

                           Staat in de weg aan de toepassing van artikel 267, derde alinea, VWEU, in samenhang met de verplichting van de hoogste rechterlijke instantie om een door een partij in de procedure opgeworpen vraag naar de uitlegging van het gemeenschapsrecht prejudicieel te verwijzen, dat de nationale rechter een filter mag toepassen ten aanzien van de relevantie van de vraag of de beoordeling van de mate van duidelijkheid van de bepaling van gemeenschapsrecht?

                           3)

                           Moet artikel 267, derde alinea, VWEU aldus worden uitgelegd dat de hoogste nationale rechterlijke instantie onvoorwaardelijk verplicht is om een door een partij in de procedure opgeworpen vraag naar de uitlegging van het gemeenschapsrecht prejudicieel te verwijzen, ongeacht of dit in overeenstemming is met het beginsel van de redelijke procesduur, zoals neergelegd in het gemeenschapsrecht?

                           4)

                           Levert in dergelijke omstandigheden, feitelijk en rechtens, de niet-inachtneming van artikel 267, derde alinea, VWEU een „kennelijke schending van het gemeenschapsrecht” door de nationale rechter op en kan dit begrip een andere betekenis en strekking hebben ten behoeve van de bijzondere beroepsgang tegen de Staat in de zin van de wet nr. 117 van 13 april 1988 inzake „vergoeding van de schade die in de uitoefening van de rechterlijke macht is veroorzaakt en de burgerlijke aansprakelijkheid van de magistraten’ en de algemene beroepsgang tegen de Staat wegens schending van het gemeenschapsrecht?”

               II.

               Mocht het Hof van Justitie van de Europese Unie de theorie van een „breedmazige filter” aanvaarden […], die in de weg staat aan de toepassing van de nationale procesregels ter zake van de specificiteit van de gronden van het beroep, dan moet de prejudiciële vraag in precies dezelfde bewoordingen als waarin zij door appellante [in het hoofdgeding] is geformuleerd, aan het Hof van Justitie van de Europese Unie worden gesteld [namelijk]:

                           1)

                              „[…] het Europese Hof van Justitie wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 101 van het Verdrag (voorheen artikel 81) ter zake van de wettelijke bepalingen en de gedragsregels die van toepassing zijn op het beroep van geoloog en de institutionele taken en regels ter zake van het functioneren van de Consiglio Nazionale dei Geologi die op de onderhavige zaak betrekking hebben, zoals hierna uiteen te zetten, teneinde de verenigbaarheid met en de rechtmatigheid in het licht van het gemeenschapsrecht (genoemd artikel 101) inzake mededinging na te gaan […]:

                                          Artikel 9, meer bepaald sub g daarvan, van wet nr. 112/1963, waarin is bepaald: „de Consiglio Nazionale dell’Ordine oefent, naast de bevoegdheden die hem bij andere bepalingen zijn toegekend, de volgende bevoegdheden uit: a) zorgen voor de naleving van de wetten en alle andere regels inzake het beroep; b) zorgen voor het bijhouden van het register en de bijzondere lijst en het verzorgen van de inschrijving daarop of het schrappen daarvan; c) toezien op de regeling van de beroepstitel en het direct optreden tegen de bedrieglijke uitoefening van het beroep; d) vaststellen van gedragsregels; e) op verzoek voorzien in de betaling van de honoraria; f) voeren van het beheer over de goederen die aan de Ordine Nazionale toebehoren en jaarlijks opstellen van de begroting en de eindbalans; g) vaststellen, binnen de strikt noodzakelijke grenzen ter dekking van de uitgaven voor het functioneren van de Ordine Nazionale, met goedkeuring van het ministerie van Justitie, van de hoogte van de jaarbijdrage die moet worden betaald door de ingeschrevenen in het register en op de bijzondere lijst, alsook het bedrag van de heffing voor de inschrijving in het register of op de bijzondere lijst en voor de afgifte van certificaten en oordelen over de betaling van de honoraria”.

                                          Artikel 14, lid 1, van wet nr. 616/1966 volgens welk „de ingeschrevene in het register of op de bijzondere lijst die zich gedraagt op een wijze die niet overeenstemt met de waardigheid of de eer van het beroep […], afhankelijk van de ernst van de feiten, de volgende tuchtmaatregelen [kunnen] worden opgelegd: 1) berisping; 2) schorsing van de uitoefening van het beroep voor een periode van niet langer dan een jaar; 3) schrapping”.

                                          Artikel 17 van wet nr. 616/1966 volgens welk „de tariefregeling voor de honoraria en verschotten en de criteria voor de terugbetaling van onkosten worden vastgesteld bij decreet van de Ministro per la Grazia e Giustizia [thans Ministro della Giustizia] (minister van Justitie) in samenspraak met de Ministro per l’Industria e per il Commercio (minister van Industrie en Handel) [thans Ministro per le Attività Produttive; minister van Productieve Activiteiten], op voorstel van de Consiglio Nazionale dei Geologi”.

                                          Artikel 6 van de Nuovo Codice Deontologico del 19 dicembre 2006 (beslissing nr. 143/2006; nieuwe gedragscode van 19 december 2006), zoals gewijzigd bij beslissing nr. 65 van 24 maart 2010 inzake de „beroepsprestaties”, volgens welk „de efficiëntie en de doeltreffendheid van de prestatie […] in hoofdzaak [worden] bepaald door: de intrinsieke technische moeilijkheidsgraad; de omvang van de aanvaarde aansprakelijkheid; de originaliteit van de aanvraag; het al of niet bestaan van eerdere technische oplossingen voor het geval in kwestie; het belang van de technische aspecten die moeten worden beoordeeld; de mate van overeenstemming tussen de technische aspecten die moeten worden gecoördineerd; de originaliteit van de oplossing; de tijd en de inspanning die met de opdracht gepaard gaan; de mogelijkheid tot interactie met de opdrachtgever en de andere betrokkenen, waaronder ondernemers, bij de prestaties; de waarde van het werk”.

                                          Artikel 7 van de Nuovo Codice Deontologico van 19 december 2006 (beslissing nr. 143/2006), zoals gewijzigd bij beslissing nr. 65 van 24 maart 2010, inzake de „beroepseer”, volgens welk „de beroepseer […] in hoofdzaak [bestaat] in: de evenwichtigheid en de compleetheid van de dienstverlening; het vermogen om aansprakelijkheid te aanvaarden, de beschikbaarheid van een efficiënte, professionele technische uitrusting; de beschikbaarheid en de inzetbaarheid van de nieuwste instrumenten; een efficiënte kantoororganisatie en een professioneel team; het zorgen voor bekwaamheid van het in te zetten personeel; de beschikbaarheid van maatregelen en structuren voor permanente bijscholing, ook voor de medewerkers en het ondersteunend personeel; het vermogen om snel en doeltreffend te communiceren met de opdrachtgever en met private en publieke entiteiten en instellingen en met het publiek in het algemeen”.

                                          Artikel 17 van de Nuovo Codice Deontologico van 19 december 2006 (beslissing nr. 143/2006), zoals gewijzigd bij beslissing nr. 65 van 24 maart 2010, inzake „Tariefschalen”, volgens welk „de geoloog […] zich bij de vaststelling van de vergoedingen [moet] houden aan hetgeen is vastgesteld bij wetsbesluit nr. 223/2006, omgezet in wet nr. 248/2006; aan het beginsel van gepastheid in artikel 2233, lid 2, van de Codice Civile (Italiaans burgerlijk wetboek) en, in elk geval, aan het geheel van de geldende wettelijke bepalingen die deze materie beheersen. De tariefregeling die is goedgekeurd bij ministerieel decreet van 18 november 1971, zoals gewijzigd, en het tarief voor openbare werken, goedgekeurd bij ministerieel decreet van 4 april 2001, voor het deel dat op geologen van toepassing is, vormen rechtmatige en objectieve technische en professionele verwijzingsmaatstaven bij de beoordeling, de bepaling en de vastlegging van de vergoedingen tussen partijen”. Op dit punt heeft het Europese Hof meer bepaald verklaard, na te zijn aangezocht om over een eventuele strijd met artikel 101 van het Verdrag uitspraak te doen, dat wetsbesluit 223/2006 met het numerisch-chronologisch systeem — dat het enige historische en wettige systeem is —, als bepaling van geldend recht die in haar geheel verbindend is, duidelijk in geen enkel opzicht afbreuk deed aan de kenbaarheid en de verbindendheid van de rechtsnorm.

                                          Artikel 18 van de Nuovo Codice Deontologico van 19 december 2006 (beslissing nr. 143/2006), zoals gewijzigd bij beslissing nr. 65 van 24 maart 2010, inzake „Afstemming van de declaratie”, volgens welk „binnen het bereik van de geldende wettelijke bepalingen […] de geoloog die in de verschillende vormen beroepsactiviteiten verricht — individueel, in een vennootschap of in een samenwerkingsverband — steeds, teneinde de kwaliteit van de prestaties te waarborgen, zijn eigen declaratie [moet] afstemmen op het belang en de moeilijkheidsgraad van de opdracht, de beroepseer, de technische kennis en de gevraagde inspanning. De Orde, die gehouden is aan de beginselen van concurrentie binnen de beroepsgroep, ziet toe op de naleving ervan”.

                                          Artikel 19 van de Nuovo Codice Deontologico van 19 december 2006 (beslissing nr. 143/2006), zoals gewijzigd bij beslissing nr. 65 van 24 maart 2010, inzake „Openbare aanbesteding”, volgens welk „wanneer de aanbestedende dienst in een openbare aanbestedingsprocedure om gewettigde redenen geen gebruik maakt van de tariefschaal om de vergoeding te bepalen, […] de geoloog zijn eigen offerte niettemin [moet] afstemmen op het belang en de moeilijkheidsgraad van de opdracht, de beroepseer, de technische kennis en de gevraagde inspanning”.

                                    in verbinding met:

                                          —

                                          Verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad tot instelling van Europese economische samenwerkingsverbanden (EESV) (1), ter facilitering of ontwikkeling van de economische activiteiten van hun leden, waarin in de zesde overweging van de considerans is uiteengezet dat de [daarin opgenomen] bepalingen de toepassing, op nationaal niveau, van de wettelijke en/of deontologische voorschriften inzake de voorwaarden voor de uitoefening van een economische werkzaamheid of van een beroep onverlet laat;

                                          —

                                          Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (2), waarin in punt 43 van de considerans is uiteengezet dat „deze richtlijn […] ook vrije beroepen [omvat], voorzover deze zijn gereglementeerd. Een vrij beroep is overeenkomstig onderhavige richtlijn een beroep dat wordt uitgeoefend op grond van een relevante beroepskwalificatie door een persoon die persoonlijk, op eigen verantwoordelijkheid en professioneel onafhankelijk, intellectueel-ideële prestaties verricht ten behoeve van de opdrachtgever en de samenleving in het algemeen. De beroepsuitoefening kan in de lidstaten, in overeenstemming met het Verdrag, onderworpen zijn aan specifieke juridische verplichtingen, die gebaseerd zijn op nationale wetgeving en de in dit kader door de betrokken beroepsvertegenwoordiging zelfstandig vastgestelde regels en die borg staan en bevorderend zijn voor professionaliteit, kwaliteit van de dienstverlening en de vertrouwensrelatie met de opdrachtgever”.

                                          —

                                          Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (3), ook wel de „dienstenrichtlijn”, waarin in punt 115 van de considerans is uiteengezet dat „[de c]ommunautaire gedragscodes […] ten doel [hebben] minimumnormen voor gedragsregels vast te stellen en dienen ter aanvulling van de wettelijke eisen van de lidstaten. Zij staan er niet aan in de weg dat lidstaten, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, strengere wettelijke maatregelen nemen of dat beroepsorden in hun nationale gedragscodes een hoger beschermingsniveau bieden”.
                                          Het Europese Hof van Justitie, dat zich over de verenigbaarheid met artikel 101 VWEU moet uitspreken, wordt eerbiedig gewezen op het duidelijke onderscheid dat vanuit het oogpunt van het recht en de wettelijke behandeling wordt gemaakt tussen een onderneming die beroepsmatige activiteiten verricht en een handelsonderneming en tussen concurrentie binnen de beroepsgroep en concurrentie op handelsniveau”.

                           2)

                                       „a)

                                       Verbiedt en/of staat artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling eraan in de weg dat wordt verwezen naar de aspecten waardigheid en beroepseer — in casu van de geoloog — als componenten van de vergoeding voor de diensten?

                                       b)

                                       Moet artikel 101 VWEU, of een andere Europese bepaling, aldus worden opgevat dat de verwijzing naar de componenten waardigheid en eer van het beroep leidt tot beperkingen van de mededinging binnen de beroepsgroep?

                                       c)

                                       Volgt uit artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling dat de vereisten van waardigheid en eer, die onderdeel zijn van de vergoeding van de professionele dienstverlener, die in verband staat met tarieven waarvan uitdrukkelijk is vastgelegd dat daarvan naar beneden kan worden afgeweken — waarbij in aanmerking moet worden genomen dat in artikel 17 van Nuovo Codice Deontologico dei Geologi uitdrukkelijk en formeel wordt verwezen naar de wettelijke bepalingen waarbij deze afwijking wordt toegestaan (wetsbesluit nr. 223/2006, omgezet in wet nr. 248/2006) — kunnen worden aangemerkt als een aanzet tot mededingingbeperkende gedragingen?

                                       d)

                                       Verbiedt artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling de verwijzing naar de tariefregeling — die voor geologen wettelijk wordt vastgesteld bij ministerieel decreet van de minister van Justitie in samenspraak met de minister van Productieve Activiteiten en waarvan naar beneden kan worden afgeweken als gevolg van de uitdrukkelijke en formele verwijzing naar wetsbesluit nr. 223/2006 in artikel 17 van de Nuovo Codice Deontologio —, die louter een technische en professionele verwijzingsmaatstaf is voor de bepaling van de vergoedingen?

                                       e)

                                       Verbiedt artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling het directe verband tussen de omvang van de prestaties, de vereisten van waardigheid en eer, zoals onder meer gedefinieerd in de artikelen 6 en 7 van de gedragscode van de geologen, en de vergoeding zoals voorzien in artikel 2233, lid 2, van de Codice Civile, volgens welk „de hoogte van de vergoeding […] in elk geval gepast moet zijn in het licht van de omvang van het werk en de beroepseer”?

                                       f)

                                       Moet dus de verwijzing naar artikel 2233, lid 2, van de Codice Civile in het licht van artikel 101 VWEU als rechtmatig worden beschouwd en geacht worden geen mededingingsbeperkende gevolgen te hebben?

                                       g)

                                       Volgt uit artikel 101 VWEU, of een andere Europese bepaling, dat er op mededingingsgebied juridische gelijkheid moet zijn tussen, enerzijds, beroepsorden, zoals in casu die van de geologen, die om institutionele redenen onder specifieke regelgeving van de staat vallen, en, anderzijds, de afspraken en concentraties van handelsondernemingen die mededingingsbeperkende overeenkomsten opleveren?

                                       h)

                                       Staat artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling toe dat er een gelijkschakeling plaatsvindt tussen een bij wet verplicht opgelegde vergoeding — die om institutionele redenen wordt opgelegd — en de verkoop van goederen en diensten en de economische winst die zijn verricht en behaald door middel van mededingingsbeperkende gedragingen van concentraties van commerciële ondernemingen?

                                       i)

                                       Rechtvaardigt artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling de toepassing van een sanctie in de onderhavige zaak?

                                       j)

                                       Wettigt artikel 101 VWEU of een andere Europese bepaling de onderwerping aan de gedwongen heffing van een bijdrage aan de orde, die bij wet is voorgeschreven, waarbij deze vergoeding op gelijke voet wordt geplaatst als winst en inkomsten uit mededingingsverstorende economische en handelsactiviteiten?

                                 (…)”.

               III.

                           „1)

                           Subsidiair, voor zover het Hof op de vraag naar de uitlegging van artikel 267, lid 3, VWEU in die zin antwoordt dat de nationale procesregels geen invloed hebben en dat de nationale rechter verplicht is assistentie te verlenen, en op de door appellante opgeworpen prejudiciële vraag antwoordt dat de gestelde vraag van algemene aard is, wordt de prejudiciële vraag gesteld of de communautaire mededingingsregels en beroepsregels, en meer bepaald de door appellante in haar vraag aangevoerde communautaire bepalingen, in de weg staan aan de vaststelling van gedragscodes voor beroepsgroepen die de vergoeding afhankelijk stellen van de beroepseer en de kwaliteit en de kwantiteit van de geleverde arbeid, met als gevolg dat vergoedingen die zich beneden de minimumtarieven bevinden (en dus concurrerend zijn) disciplinair zouden kunnen wordt bestraft wegens schending van de gedragsregels;

                           2)

                           Subsidiair, voor zover het Hof op de vraag naar de uitlegging van artikel 267, lid 3, VWEU in die zin antwoordt dat de nationale procesregels geen invloed hebben en dat de nationale rechter verplicht is assistentie te verlenen, en op de door appellante opgeworpen prejudiciële vraag antwoordt dat de gestelde vraag van algemene aard is, wordt de prejudiciële vraag gesteld of het communautaire gemeenschapsrecht, en meer bepaald de bepaling die mededingingsbeperkende overeenkomsten verbiedt, aldus kan worden uitgelegd dat een mededingingsbeperkende afspraak de vorm kan aannemen van gedragsregels die door een beroepsorde worden vastgesteld, wanneer deze regels, door de eer en de waardigheid van het beroep te vermelden, alsook de kwaliteit en de kwantiteit van de geleverde arbeid, als parameters voor de berekening van de vergoeding, het effect sorteren dat niet van de minimumtarieven kan worden afgeweken en dus een mededingingsbeperkend gevolg kunnen hebben vanwege genoemde onmogelijkheid om af te wijken;

                           3)

                           Subsidiair, voor zover het Hof op de vraag naar de uitlegging van artikel 267, lid 3, VWEU in die zin antwoordt dat de nationale procesregels geen invloed hebben en dat de nationale rechter verplicht is assistentie te verlenen, en op de door appellante opgeworpen prejudiciële vraag antwoordt dat de gestelde vraag van algemene aard is, wordt de prejudiciële vraag gesteld of, wanneer het nationale mededingingsrecht strengere regels kent dan het communautaire mededingingsrecht, meer bepaald door vast te leggen dat van de minimumtariefschalen kan worden afgeweken, terwijl het communautaire mededingingsrecht nog steeds onder bepaalde voorwaarden de onmogelijkheid om van de minimumtarieven af te wijken lijkt toe te staan, en wanneer dus een gedraging van de beroepsorde gebiedt dat niet van de minimumtarieven wordt afgeweken, naar nationaal recht een mededingingsbeperkende overeenkomst is, terwijl zij dat mogelijk niet is naar communautair recht, het communautaire mededingingsrecht, en met name de communautaire regels inzake mededingingsbeperkende afspraken, zich verzetten tegen het gevolg dat dan intreedt, namelijk dat een bepaalde gedraging als een mededingingsbeperkende overeenkomst strafbaar wordt beschouwd op basis van het nationale recht, maar niet tevens op basis van het communautaire recht, telkens wanneer de nationale mededingingsregels strenger zijn dan de communautaire”.

      (1)  PB L 199, blz. 1.

      (2)  PB L 255, blz. 22.

      (3)  PB L 376, blz. 36.


title: Zaak T-318/02: Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door H.O. Sports Company Inc. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
11.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 7/19
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Vissaggio
                               AANLEG                                       en A. Dal Ferro), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
                                                                            van verordening nr. 896/2001 van de Commissie van 7 mei
                      van 25 september 2002                                 2001 houdende toepassingsbepalingen van verordening (EEG)
                                                                            nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van de regeling voor de
in zaak T-178/01: Di Lenardo Adriano SRL tegen Commis-                      invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 126, blz. 6),
           sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                          heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                            J. D. Cooke, president, R. García-Valdecasas en P. Lindh,
(Bananen — Verordening nr. 896/2001 — Beroep tot                            rechters; griffier: H. Jung, op 25 september 2002 een beschik-
nietigverklaring — Persoon die individueel is geraakt —                     king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          Ontvankelijkheid)
                             (2003/C 7/38)                                  1.     Het beroep is niet-ontvankelijk.
                         (Procestaal: Italiaans)                            2.     Verzoekster draagt alle kosten.
In zaak T-178/01, Di Lenardo Adriano SRL, vertegenwoordigd                  (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
door A. Bozzi, C. Gatti en B. Telchini, advocaten, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
L. Visaggio en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 896/2001 van de
Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen
van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien
van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeen-
schap (PB L 126, blz. 6), heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                 Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. García-                  H.O. Sports Company Inc. tegen het Bureau voor har-
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 25 septem-          monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
ber 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                                               en modellen)
als volgt:
1)     Het beroep is niet-ontvankelijk.                                                               (Zaak T-318/02)
2)     Verzoekster zal alle kosten dragen.
                                                                                (2003/C 7/40)
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                            schappen is op 11 oktober 2002 beroep ingesteld tegen het
                               AANLEG
                                                                            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                            tekeningen en modellen) door H.O. Sports Company Inc.,
                      van 25 september 2002
                                                                            te Redmond, Washington (Verenigde Staten van Amerika),
                                                                            vertegenwoordigd door F. Jacobacci, advocaat.
in zaak T-179/01, Dilexport SRL tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(„Bananen — Verordening nr. 896/2001 — Beroep tot
nietigverklaring — Individueel geraakte persoon — Ontvan-
                              kelijkheid”)                                  —      de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                             (2003/C 7/39)                                         (merken, tekeningen en modellen) van 17 juli 2002 (zaak
                                                                                R 140/2002-3) te wijzigen en de inschrijving van het
                         (Procestaal: italiaans)                                   aangevraagde gemeenschapsmerk toe te staan voor de
                                                                                volgende waren:
In zaak T-179/01, Dilexport SRL, vertegenwoordigd door                             —    „ransels; reistassen; plunjezakken voor beoefening
A. Bozzi, C. Gatti en B. Telchini, advocaten, tegen Commissie                           van wakeboard” van internationale klasse 18;
 ---pagebreak--- C 7/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       11.1.2003
      —    „sportkleding; jasjes; T-shirts, sweatshirts, polohem-       Middelen:                       de beslissing is tegenstrijdig voor-
           den, volleybalbroekjes, trainingsbroeken en korte                                            zover de kamer van beroep wel
           broeken; zwempakken; hoeden; wetsuits; wetsuit-                                              erkent dat alle door H.O. Sports
           laarzen; droogpakken; laarzen voor de waterskis-                                             Inc. ingediende opmerkingen en
           port; vesten voor de waterskisport; handschoenen                                             documenten in hun geheel voort-
           voor de waterskisport; spatbeschermers voor de                                               durend verwijzen naar de specifie-
           benen, alle bedoeld voor gebruik bij de beoefening                                           ke markt van wakeboards, maar
           van wakeboard” van internationale klasse 25;                                                 oordeelt dat het bewijs van verkre-
                                                                                gen onderscheidend vermogen
                                                                                overeenkomstig artikel 7, lid 3,
      —    „sleeptouwen voor watersport; handgrepen voor                                                van verordening (EG) nr. 40/94 (1)
           sleeptouwen, voor de watersport; drijvers voor wa-                                           slechts voor bepaalde waren is
           tersport die getrokken worden; opblaasbare buizen                                            geleverd.
           voor recreatief gebruik in het water; berijdbaar
           waterspeelgoed dat gesleept kan worden; wa-
           keboards; bindingen voor wakeboards; zwaarden                (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
           van wakeboards; waterski’s; waterski’s voor kunst-                inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
           waterskiën; springski’s; bindingen voor waterski’s;
           verstelbare skivinnen; sleeptuigen voor waterskibo-
           ten; waterskihandschoenen; kneeboards; planken
           voor watersport; tassen voor watersportuitrusting;
           tassen voor waterski’s, wakeboards en kneeboards;
           producten voor watersport; dempers te gebruiken
           bij waterski’s, wakeboards om de trillingen te beper-
                                                                        Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door H.O. Sports
           ken en het touw te verstellen, alle bedoeld voor
                                                                        Inc. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
           gebruik bij de beoefening van wakeboard” van
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen)
           internationale klasse 28;
                                                                                (Zaak T-319/02)
—     verweerder te verwijzen in de kosten, honoraria en
      uitgaven in deze zaak en in de voorafgaande procedures
      en beroepen voor respectievelijk de onderzoeksafdeling                                       (2003/C 7/41)
      en de derde kamer van beroep van het BHIM.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                      schappen is op 11 oktober 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                        tekeningen en modellen) door H.O. Sports Inc., te Redmond,
Betrokken        gemeen-      woordmerk „HYPERLITE” — aan-              Washington (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoor-
schapsmerk:                   vraagnr. 997122                           digd door F. Jacobacci, advocaat.
Waren of diensten:            waren van de klassen 18, 25 en            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                              28
                                                                        —      de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Voor de kamer van be-         weigering tot inschrijving door de               (merken, tekeningen en modellen) van 17 juli 2002 (zaak
roep aangevochten be-         onderzoeker
                                                                               R 140/2002-3) te wijzigen en de inschrijving van het
slissing:                                                                      aangevraagde gemeenschapsmerk toe te staan voor de
                                                                               volgende waren:
Beslissing kamer van be-      vernietiging van de beslissing van
roep:                         de onderzoeker voorzover daarbij                 —    „ransels; reistassen; plunjezakken voor beoefening
                              de aanvraag tot inschrijving werd                     van wakeboard” van internationale klasse 18;
                              afgewezen voor „wakeboards; bin-
                              dingen voor wakeboards; zwaar-                   —    „sportkleding; jasjes; T-shirts, sweatshirts, polohem-
                              den van wakeboards; tassen voor                       den, volleybalbroekjes, trainingsbroeken en korte
                              wakeboards; dempers te gebrui-                        broeken; zwempakken; hoeden; wetsuits; wetsuit-
                              ken bij wakeboards om de trillin-                     laarzen; droogpakken; laarzen voor de waterski-
                              gen te beperken en het touw te                        sport; vesten voor de waterskisport; handschoenen
                              verstellen” van klasse 28 en ver-                     voor de waterskisport; spatbeschermers voor de
                              werping van het beroep voor het                       benen, alle bedoeld voor gebruik bij de beoefening
                              overige                                               van wakeboard” van internationale klasse 25;


title: Zaak F-30/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2013 — Roda/Commissie (Openbare dienst — Overlevingspensioen — Overlijden van ex-echtgenoot — Alimentatiepensioen — Precontentieuze procedure — Vereiste van klacht — Termijnoverschrijding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/30

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2013 — Roda/Commissie
   (Zaak F-30/13)
   (Openbare dienst - Overlevingspensioen - Overlijden van ex-echtgenoot - Alimentatiepensioen - Precontentieuze procedure - Vereiste van klacht - Termijnoverschrijding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 39/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Silvana Roda (Ispra, Italië) (vertegenwoordiger: L. Ribolzi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters verzoek om toekenning van een overlevingspensioen ter hoogte van 60 % van de laatste basisbezoldiging van haar overleden ex-echtgenoot

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Roda zal haar eigen kosten dragen.


title: Zaak T-613/15: Beschikking van het Gerecht van 19 september 2016 — European Dynamics Luxembourg e.a./Frontex

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/33

      Beschikking van het Gerecht van 19 september 2016 — European Dynamics Luxembourg e.a./Frontex
      (Zaak T-613/15) (1)

      (2016/C 454/56)
      Procestaal: Grieks
      De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 7 van 11.1.2016.


title: Zaak T-187/12: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2012 — Bäßler/BHIM (MAX) ( „Inleidend verzoekschrift — Vormvereisten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/23

         Beschikking van het Gerecht van 13 september 2012 — Bäßler/BHIM (MAX)
   (Zaak T-187/12)
   (Inleidend verzoekschrift - Vormvereisten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 399/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Uwe Bäßler (Gmunden, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M., advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 februari 2012 (zaak R 0909/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken MAX als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekende partij zal haar eigen kosten dragen.


title: Zaak C-320/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 29 mei 2017 — Marle Participations SARL/Ministre de l’Économie et des Finances

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 29 mei 2017 — Marle Participations SARL/Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-320/17)
   (2017/C 269/14)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marle Participations SARL

      Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Prejudiciële vragen

   Aan het Hof van Justitie wordt gevraagd of, en in voorkomend geval onder welke voorwaarden, de verhuur van een gebouw door een holding aan een dochteronderneming een rechtstreekse of indirecte inmenging in het beheer van deze dochteronderneming vormt, die tot gevolg heeft dat het verwerven of het bezit van aandelen van deze dochteronderneming een economische activiteit wordt in de zin van de richtlijn (1) van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-341/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Allianz Global Investors Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens DBI-Fonds APT no 737/Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Allianz Global Investors Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens DBI-Fonds APT no 737/Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat
   (Zaak C-341/11)
   2011/C 269/67
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Allianz Global Investors Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens DBI-Fonds APT no 737

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient, behalve de situatie van de instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) zelf, ook de situatie van de houders van rechten van deelneming in aanmerking te worden genomen?

               2)

               Zo ja, onder welke voorwaarden kan de litigieuze bronheffing dan met het beginsel van vrij kapitaalverkeer in overeenstemming worden geacht?


title: Zaak C-448/03: Beroep, op 24 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 289/17
Beroep, op 21 oktober 2003 ingesteld door Commissie                      De gestelde eisen lijken bovendien verder te gaan dan voor het
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                        bereiken van het nagestreefde doel noodzakelijk is. De eis van
                         dom Luxemburg                                   een voorafgaande vergunning levert immers een beperking
                                                                         op, aangezien een dienstverrichter jegens zijn klanten in
                                                                         Luxemburg vaak onder tijdsdruk staat, zodat voorafgaande
                         (Zaak C-445/03)                                 vergunningen en de eventuele vertraging bij de afgifte daarvan
                                                                         de dienstverrichting onmogelijk kunnen maken. Ook de eisen
                                                                         van een arbeidsovereenkomst van onbepaalde duur en van een
                         (2003/C 289/33)                                 tewerkstelling van ten minste zes maanden voor de detachering
                                                                         lijken onevenredig, daar de aanwezigheid van de betrokken
                                                                         werknemers geen invloed heeft op de Luxemburgse arbeids-
                                                                         markt. Wat de bankgarantie betreft, benadeelt een dergelijke
                                                                         economische last de buitenlandse dienstverrichters die reeds
                                                                         heffingen moeten betalen voor werkvergunningen in de lidstaat
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               waar zij zijn gevestigd.
op 21 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door M. Patakia als gemachtigde,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                          Beroep, op 24 oktober 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                                (Zaak C-448/03)
      —     door van een in een andere lidstaat gevestigde
            dienstverrichter die personeelsleden wil detacheren
            die onderdaan zijn van een derde land en die                                          (2003/C 289/34)
            rechtmatig in die andere lidstaat verblijven en wer-
            ken, een individuele of collectieve werkvergunning
            te eisen waarvan de afgifte afhankelijk is van overwe-
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            gingen die verband houden met de arbeidsmarkt
                                                                         op 24 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
            en van het bestaan van een overeenkomst van
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
            onbepaalde duur en een tewerkstelling bij de dienst-         woordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
            verrichter sinds ten minste zes maanden, en
                                                                         hebbende te Luxemburg.
      —     door van die dienstverrichter een bankgarantie van
            ten minste 60 000 LUF (1 487 euro) te eisen,                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
      de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      krachtens artikel 49 EG;                                                 die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
                                                                               het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
                                                                               betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                          uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalingen niet
      kosten.                                                                  aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15
                                                                               van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                               nagekomen;
                                                                         2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De voorwaarden voor detachering van werknemers uit derde
landen in het kader van een grensoverschrijdende dienstver-
richting in Luxemburg zijn onverenigbaar met het gemeen-                 De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
schapsrecht, met name de vrijheid van dienstverrichting be-              verstreken.
doeld in artikel 49 EG. Door de oplegging van dergelijke
voorwaarden aan een dienstverrichter uit een andere lidstaat
wordt deze gediscrimineerd ten opzichte van zijn concurrenten            (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
uit het gastland die vrij hun eigen personeel kunnen inzetten,
en wordt zijn vermogen om de dienst te verrichten aangetast.


title: Zaak T-637/14: Beschikking van het Gerecht van 13 april 2015 — noon Copenhagen/BHIM — Wurster Diamonds (noon)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/42

         Beschikking van het Gerecht van 13 april 2015 — noon Copenhagen/BHIM — Wurster Diamonds (noon)
   (Zaak T-637/14) (1)

   (2015/C 205/58)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak T-254/07: Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Pinzón/Raad en Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/49

         Beroep ingesteld op 17 juli 2007 — Pinzón/Raad en Commissie
   (Zaak T-254/07)
   (2007/C 211/92)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: S. Coop. And. Agrícola y Ganadera de Pinzón (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal een miljoen tweehonderdachtennegentigduizend achthonderdeenenzestig EUR (1 298 861 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak C-87/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2017 door CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 19 december 2016 in zaak T-655/16, CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH/Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/20

         Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2017 door CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 19 december 2016 in zaak T-655/16, CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak C-87/17 P)
   (2017/C 277/29)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH (vertegenwoordiger: A. Schuster, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft de hogere voorziening bij beschikking van 5 juli 2017 afgewezen en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.


title: Zaak F-129/14: Beroep ingesteld op 3 november 2014 — ZZ/EDEO

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/61

         Beroep ingesteld op 3 november 2014 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-129/14)
   (2015/C 007/79)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz en D. Verbeke, advocaten)

      Verwerende partij: EDEO

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van EDEO om verzoeker tuchtrechtelijk ontslag te verlenen zonder vermindering van pensioenrechten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van EDEO van 16 januari 2014 om verzoeker tuchtrechtelijk ontslag te verlenen zonder vermindering van pensioenrechten;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-454/07: Beroep ingesteld op 7 december 2007 — Prym e.a./Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/45

         Beroep ingesteld op 7 december 2007 — Prym e.a./Commissie
   (Zaak T-454/07)
   (2008/C 51/85)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: William Prym GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland), Prym Inovan GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland), EP Group S.A. (Comines-Warneton, België) (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer en C. Herrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 19 september 2007 nietig te verklaren, voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters;

               —

               subsidiair, de bij artikel 2 van de beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboeten tot een passend bedrag te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2007) 4257 def. van de Commissie van 19 september 2007 in de zaak COMP/E-1/39.168 — Metalen en plastic fournituren: sluitingen. In deze beschikking werd aan vennootschappen van de Prym-groep een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG door drie op zichzelf staande inbreuken op het gebied van metalen en plastic fournituren, waarbij de Commissie in totaal vier inbreuken vaststelde.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters elf middelen aan.
   Met betrekking tot de grief betreffende de multilaterale samenwerking op het gebied van „andere sluitingen” en aanzetmachines wordt aangevoerd:

               —

               schending van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien één feitencomplex in twee gescheiden inbreuken is opgesplitst;

               —

               onjuiste toepassing van de clementieregeling van 2002 (2), aangezien de vermindering van de geldboete 30 % te laag is.

         In verband met de grief betreffende de trilaterale samenwerking op het gebied van ritssluitingen wordt het volgende aangevoerd:

               —

               onrechtmatige toerekening van gedragingen van een gemeenschappelijke onderneming aan de eerste en de tweede verzoekster alsmede onjuiste berekening van de geldboete ten opzichte van de derde verzoekster;

               —

               schending van deel C, respectievelijk D, van de clementieregeling van 1996. (3)

         Aangaande de grief betreffende de bilaterale samenwerking met een onderneming van de Coats-groep, wordt aangevoerd:

               —

               schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, aangezien deze samenwerking en een van de inbreuken die zijn bestraft bij beschikking C(2004) 4221 def. van de Commissie van 26 oktober 2004 (Zaak COMP/F-1/38.338 — PO/Naalden) zijn opgesplitst in twee op zichzelf staande inbreuken, hoewel zij als één enkele inbreuk zijn aan te merken;

               —

               schending van het ne bis in idem-beginsel door nogmaals een geldboete op te leggen voor hetzelfde feit;

               —

               schending van artikel 253 EG wegens ontoereikende motivering van de opsplitsing van de één geheel vormende inbreuk;

               —

               schending van het beginsel van samenwerking en het gebod van gelijke behandeling.

         Ten aanzien van de berekening van de geldboete wordt naar voren gebracht:

               —

               schending van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (4), alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel;

               —

               schending van artikel 253 EG wegens ontoereikende motivering van de vaststelling van het basisbedrag en de omschrijving van de relevante productmarkten;

               —

               subsidiair, schending van het evenredigheidsbeginsel door excessieve totale belasting van verzoeksters en gebrek aan motivering.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).

      (4)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3).


title: Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-185/96)

text:
Nr . C 247/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 8 . 96
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door Commissie van                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                            Luxemburg                                1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, voor zover zij
                       ( Zaak C- 179/96 )                                  door een regeling of administratieve praktijk aan com
                          ( 96/C 247/05 )                                  munautaire werknemers of zelfstandigen en hun gezins
                                                                           leden, op grond van hun nationaliteit, enerzijds de
                                                                           hoedanigheid van kinderrijk gezin met het oog op de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 toekenning van uitkeringen ten gunste van leden van
op 24 mei 1996 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                       grote gezinnen en anderzijds het recht op gezinstoelagen
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                      ontzegt, de krachtens het Gemeenschapsrecht, inzon
pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis als gemachtigde,                  derheid de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                    artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 ( a ), arti
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                         kel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1251 /70 ( 2 ), artikel 7
                                                                           van Richtlijn 75/34/EEG ( 3 ) en artikel 3 van Verordening
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          ( EEG ) nr . 1408/71 ( 4 ), op haar rustende verplichtingen
                                                                           niet is nagekomen;
1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
     krachtens artikel 59 van het EG-Verdrag op hem                  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
     rustende verplichtingen niet is nagekomen door de eis te
     stellen, dat gevolmachtigden hun statutaire zetel (voor
     rechtspersonen ) of hun woon- en verblijfplaats ( voor          Middelen en voornaamste argumenten
     natuurlijke personen) in Luxemburg hebben, alsmede
     dat directeuren, gevolmachtigde agenten, inspecteurs,           Artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 , waarbij
     tussenpersonen en makelaars evenals alle andere perso          artikel 48 van het Verdrag is uitgevoerd, bepaalt dat
     nen die op assurantiegebied werkzaam zijn, woonplaats           communautaire werknemers dezelfde sociale en fiscale
     hebben in Luxemburg;                                            voordelen als nationale werknemers genieten . Volgens vaste
                                                                     rechtspraak van het Hof kan die bepaling niet beperkend
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij             worden uitgelegd . De Commissie is van mening, dat zowel
     zen .                                                           de erkenning van de hoedanigheid van kinderrijk gezin als
                                                                     de toekenning van uitkeringen en gezinstoelagen die vooral
Middelen en voornaamste argumenten                                   aan grote gezinnen ten goede komen, sociale voordelen in de
                                                                     zin van dat artikel zijn . Bovendien kunnen overwegingen in
De beperking op het vrij verrichten van assurantiediensten,          verband met het demografisch beleid geen discriminerende
die de gelaakte regeling in het leven roept wegens het feit dat      maatregelen ten nadele van in Griekenland wonende en
de dienstverrichter in een andere Lid-Staat is gevestigd dan         werkende Gemeenschapsonderdanen rechtvaardigen .
die waar de dienst wordt aangeboden, is klaarblijkelijk in
strijd met artikel 59 van het EG-Verdrag, aangezien zij het          (>)  PB  nr.  L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .
onderdanen van Lid-Staten die in een ander land van de               (2)  PB  nr . L 142 van 30 . 6 . 1970, blz . 24 .
Gemeenschap dan Luxemburg zijn gevestigd , onmogelijk                ( ;) PB  nr . L 14 van 20 . 1 . 1975 , blz . 10 .
maakt om aldaar leidinggevende of bemiddelende functies              (4 ) PB  nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 1 .
door middel van dienstverrichting uit te oefenen .
Beroep, op 3 juni 1996 ingesteld door Commissie van de               Verzoeken van de Pretura circondariale di Roma ( Sezione
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 distaccata di Tivoli ) van 21 februari en 15 mei 1996 om een
                                                                     prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen M. Modesti en
                       ( Zaak C-185/96 )                                                             L. Hassan
                          ( 96/C 247/06 )                                             ( Zaken C-191 /96 en C-196/96 )
                                                                                ( 96/C 247/07 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 juni 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                De Pretura circondariale di Roma ( Sezione distaccata di
genwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische                 Tivoli ) heeft bij beschikkingen van 21 februari en 15 mei
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.               1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 en
Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,           10 juni 1996 , in de strafzaken tegen M. Modesti en L.
Centre Wagner, Kirchberg.                                            Hassan, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap


title: Doorhaling van zaak C-413/97

text:
15.5.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 136/13
Verzoek van de Commissione Tributaria Regionale di                                 Doorhaling van zaak C-329/98 (1)
Venezia (Zesde afdeling) van 11 maart 1999 om een
prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding                                     (1999/C 136/26)
tussen Veneta Assicurazioni SpA en Ufficio del Registro
                           di Padova                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 februari 1999
                        (Zaak C-102/99)                              de doorhaling in het register gelast van zaak C-329/98:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                     rijk België.
                        (1999/C 136/23)
                                                                     (1) PB C 327 van 24.10.1998.
Bij beschikking van 11 maart 1999 (ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 22 maart 1999 daaraanvolgend)
heeft de Commissione Tributaria Regionale di Venezia (Zesde
afdeling) in het aldaar aanhangige geding tussen Veneta
Assicurazioni SpA en Ufficio del Registro di Padova, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                               Doorhaling van zaak C-85/98 (1)
Is artikel 4 van DPR 131/86, deel een, noot I, verenigbaar met                              (1999/C 136/27)
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd?
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 1999
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-85/98: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                     bliek.
                                                                     (1) PB C 184 van 13.6.1998.
               Doorhaling van zaak C-413/97 (1)
                        (1999/C 136/24)
                                                                                Doorhaling van zaak C-396/97 (1)
De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van                                    (1999/C 136/28)
8 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-413/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                   De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                     23 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                     C-396/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                            tegen Italiaanse Republiek.
                                                                     (1) PB C 26 van 24.1.1998.
              Doorhaling van zaak C-300/97 P (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-429/98 (1)
                        (1999/C 136/25)
                                                                                (1999/C 136/29)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van             De president van het Hof van Justitie van de Europese
11 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 februari 1999
C-300/97 P: Tiercé Ladbroke SA tegen Commissie van de                de doorhaling in het register gelast van zaak C-429/98:
Europese Gemeenschappen.                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                     rijk België.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                     (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak C-217/01 P: Hogere voorziening, op 25 mei 2001 ingesteld door M. Hendrickx tegen de beschikking, op 12 maart 2001 in zaak T-298/00 tussen hemzelf en Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP) gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
28.7.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 212/17
—     Niet-uitvoering van artikel 9 van de richtlijn: zolang         king, op 12 maart 2001 in zaak T-298/00 tussen hemzelf en
      Duitsland geen voorschriften ter uitvoering van de artike-     Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-
      len 6 en 7 heeft vastgesteld, ontbreken per definitie ook      ding (CEDEFOP) gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
      voorschriften inzake de procedures voor het doorgeven          van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
      van informatie en de personen voor wie de informatie
      bestemd is.
                                                                     Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
(1) PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.                                 de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde
                                                                     kamer) van 12 maart 2001 in zaak T-298/00 (Michel Hen-
                                                                     drickx/CEDEFOP) (1) te vernietigen;
                                                                     vervolgens, bij wege van nieuwe beschikking,
                                                                     —     rekwirant toe te staan zijn middelen en vorderingen aan
                                                                           te passen;
Verzoek van het Amtsgericht Augsburg — Abteilung für
Straf- und Bußgeldsachen — van 26 februari 2001 om                   subsidiair
een prejudiciële beslissing in de procedure inzake de
        administratieve boete tegen Bruno Schnitzer                  —     vast te stellen dat het besluit van de directeur van
                                                                           CEDEFOP van 14 november 2000 door een onbevoegd
                         (Zaak C-215/01)                                   gezag is vastgesteld;
                                                                     —     bijgevolg, dat besluit nietig te verklaren alsmede het
                         (2001/C 212/29)                                   door CEDEFOP stilzwijgend genomen besluit houdende
                                                                           afwijzing van zijn verzoek om betaling van een inrich-
Het Amtsgericht Augsburg — Abteilung für Straf- und Buß-                   tingsvergoeding (bij beëindiging van de dienst) overeen-
geldsachen — heeft bij beschikking van 26 februari 2001,                   komend met zijn basissalaris voor twee maanden;
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 mei 2001,
in de procedure inzake de administratieve boet tegen Bruno           —     verweerder te veroordelen rekwirant een bedrag van
Schnitzer het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                361 292 BEF, vermeerderd met moratoire interessen op
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende             de voet van 7 % per jaar vanaf 22 juli 1999, te betalen en
vraag:                                                                     verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
Is het verenigbaar met het Europees recht betreffende het vrij
verrichten van diensten, wanneer een Portugese onderneming,          Middelen en voornaamste argumenten
die in het land van herkomst aan de voorwaarden voor het
verrichten van een bedrijfsactiviteit voldoet daarnaast ook aan
andere — zij het slechts formele — voorwaarden moet voldoen          —     Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
(in casu de inschrijving in het ambachtsregister), om deze                 vatting door oordelen dat CEDEFOP de aanvraag van
activiteit in Duitsland niet enkel gedurende een korte termijn             rekwirant had ingewilligd; het besluit van 14 november
maar ook over een langere periode te mogen verrichten?                     2000 is immers non-existent daar het is vastgesteld door
                                                                           een onbevoegd gezag: de directeur van CEDEFOP kon
                                                                           immers niet meer wettig beslissen op verzoekers aan-
                                                                           vraag, daar de zaak aan de beroepscommissie was voorge-
                                                                           legd.
                                                                     —     (Subsidiair) Het Gerecht heeft blijk gegeven van een
                                                                           onjuiste rechtsopvatting door rekwirant niet toe te staan
Hogere voorziening, op 25 mei 2001 ingesteld door                          zijn vorderingen en middelen aan te passen waardoor het
M. Hendrickx tegen de beschikking, op 12 maart 2001 in                     hem niet in staat heeft gesteld zijn geschil met CEDEFOP
zaak T-298/00 tussen hemzelf en Europees Centrum voor                      over, enerzijds de vaststelling van de inrichtingsvergoe-
de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)                          ding (bij beëindiging van de dienst) waarop hij recht heeft
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van Europese                    omdat hij opnieuw bij Raad te Brussel is tewerkgesteld,
               Gemeenschappen (Vijfde kamer)                               en anderzijds de terugvordering van een bedrag dat hem
                                                                           ten onrechte als inrichtingsvergoeding zou zijn betaald
                       (Zaak C-217/01 P)                                   bij zijn indiensttreding te Thessaloniki, aan de gemeen-
                                                                           schapsrechter voor te leggen.
                         (2001/C 212/30)
                                                                     (1) PB C 161, van 2.6.2001, blz. 18.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
25 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door M. Hendrickx,
vertegenwoordigd door J. N. Louis en V. Peere, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen de beschik-


title: Zaak C-325/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 17 juli 2008 — Olympique lyonnais/Olivier Bernard, Newcastle UFC

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 17 juli 2008 — Olympique lyonnais/Olivier Bernard, Newcastle UFC
   (Zaak C-325/08)
   (2008/C 247/15)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Olympique lyonnais

      Verwerende partijen: Olivier Bernard, Newcastle UFC
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het in artikel 39 EG neergelegde beginsel van het vrije verkeer van werknemers zich tegen een bepaling van nationaal recht op grond waarvan een speler van de categorie „beloften” die bij afloop van zijn opleidingsperiode een contract als beroepsspeler tekent bij een club uit een andere lidstaat van de Europese Unie, kan worden gelast schadevergoeding te betalen?

               2)

               Zo ja, vormt de noodzaak om de indienstneming en de opleiding van jonge beroepsspelers aan te moedigen, een legitieme doelstelling of een dwingende reden van algemeen belang die een dergelijke beperking kan rechtvaardigen?


title: Zaak T-401/14: Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Duro Felguera/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/51

         Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Duro Felguera/Commissie
   (Zaak T-401/14)
   2014/C 253/67
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Duro Felguera, SA (Gijón, Spanje) (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat in dat besluit wordt aangeduid als de „Spaanse belasting-leaseregeling”, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het hier in geding zijnde besluit is hetzelfde als dat in zaak T-515/13, Spanje/Commissie.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU, voor zover de Spaanse belasting-leaseregeling en de maatregelen waaruit die regeling bestaat in het bestreden besluit als staatssteun worden aangemerkt. Volgens verzoekster is de algemene benaderingswijze van de Commissie onjuist, aangezien zij een samenstel van particuliere rechtshandelingen die door de belastingplichtigen zijn verricht met het oog op winstoptimalisatie, verwart met de invoering door de belastingautoriteiten van een ad hoc-regeling om fiscale voordelen te genereren.

               2.

               Tweede middel: onjuiste bepaling van de begunstigde van de steun door de Commissie, aangezien zij zelf erkent dat de steun — of het grootste deel daarvan — gaat naar de reder die het schip koopt, en niet naar het ESV. Hoewel de vervroegde afschrijving wordt aangevraagd door het ESV en het aanvankelijk de leden van het ESV zijn die ervan profiteren, komt 90 % van dat voordeel uiteindelijk ten goede aan de rederijen.

               3.

               Derde middel: schending van de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU, voor zover het bestreden besluit de toepassing van de Spaanse tonnagebelastingregeling in bepaalde gevallen aanmerkt als nieuwe steun in plaats van als bestaande steun.

               4.

               Vierde middel: schending van de artikelen 107 VWEU en 296 VWEU, voor zover de Commissie ontoereikend heeft gemotiveerd waarom zij de ESV’s en de investeerders daarvan beschouwt als uiteindelijke en enige begunstigden van de staatssteun, die gehouden zijn de steun terug te betalen.

               5.

               Vijfde, subsidiair aangevoerde middel: terugvordering van de steun kan niet worden gelast wegens schending van de algemene beginselen van gelijke behandeling, evenredigheid en gewettigd vertrouwen.

               6.

               Zesde, subsidiair aangevoerde middel: schending van het beginsel van bevoegdheidstoewijzing, de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU, artikel 14 van verordening nr. 659/1999 van de Raad en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, voor zover in het bestreden besluit uitspraak wordt gedaan over de rechtsgeldigheid van bepalingen in particuliere overeenkomsten naar Spaans recht die zijn gesloten tussen de investeerders en andere entiteiten.


title: Zaak T-762/14: Beroep ingesteld op 13 november 2014 — Philips en Philips France/Commissie

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/37

      Beroep ingesteld op 13 november 2014 — Philips en Philips France/Commissie
      (Zaak T-762/14)
      (2015/C 073/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Koninklijke Philips NV (Eindhoven, Nederland); en Philips France (Suresnes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. de Pree, S. Molin en A. ter Haar, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het besluit nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op Philips

                  —

                  subsidiair, het bedrag van de bij het besluit aan Philips opgelegde boete nietig verklaren of verlagen, en

                  —

                  in elk geval de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met hun beroep vorderen verzoeksters de gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 6250 final van de Commissie van 3 september 2014 in de zaak AT.39574 — Smart Card Chips.
      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters negen middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst doordat de Commissie rechtens niet voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de contacten die Philips heeft gehad een mededingingsbeperkende strekking hadden.

                  2.

                  Tweede middel, schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst doordat de Commissie heeft vastgesteld dat de inbreuk zich uitstrekte tot smartcardchips voor alle toepassingen en zich niet beperkte tot SIM.

                  3.

                  Derde middel, schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst doordat de Commissie rechtens niet voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat Philips samen met Infineon, Renesas en Samsung deel uitmaakte van een multilateraal kartel en deelnam aan één enkele en voortdurende inbreuk.

                  4.

                  Vierde middel, schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgvuldigheidsplicht doordat de Commissie de zaak niet billijk en onpartijdig heeft behandeld.

                  5.

                  Vijfde middel, schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst doordat de Commissie als gevolg van de wijze waarop zij de procedure heeft gevoerd de beweerde inbreuk rechtens niet voldoende aannemelijk heeft gemaakt.

                  6.

                  Zesde middel, schending van artikel 27 van verordening 1/2003 (1), artikel 11 van verordening 773/2004 (2) en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en schending van de rechten van de verdediging van Philips, doordat de Commissie geen inzage heeft gegeven in belangrijk ontlastend bewijsmateriaal.

                  7.

                  Zevende middel, schending van artikel 25 van verordening 1/2003 doordat het de Commissie niet langer was toegestaan voor de beweerde gedraging een sanctie op te leggen, aangezien deze plaatsvond vóór 3 september 2004.

                  8.

                  Achtste middel, schending van de boeterichtsnoeren doordat de Commissie de relevante waarde van de verkopen op onjuiste wijze heeft bepaald.

                  9.

                  Negende middel, schending van de boeterichtsnoeren, artikel 23 van verordening 1/2003 en het evenredigheidsbeginsel doordat de Commissie een onevenredige factor voor de ernst heeft gehanteerd.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB 2003, L 1, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB 2004, L 123, blz. 18).


title: Zaak C-297/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden (Identificatie en verplichte technische controle voorafgaand aan registratie van voertuigen in lidstaat — Artikelen 28 EG en 30 EG — Richtlijnen 96/96/EG en 1999/37/EG — Erkenning van in andere lidstaten afgegeven kentekenbewijzen en technische controles)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-297/05) (1)

   (Identificatie en verplichte technische controle voorafgaand aan registratie van voertuigen in lidstaat - Artikelen 28 EG en 30 EG - Richtlijnen 96/96/EG en 1999/37/EG - Erkenning van in andere lidstaten afgegeven kentekenbewijzen en technische controles)
   (2007/C 269/12)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en D. Zijlstra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster en D. J. M. de Grave, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 28 EG en 30 EG — Vereiste dat in andere lidstaat ingeschreven voertuigen voor inschrijving in Nederland technische keuring ondergaan
   Dictum

               1)

               Door voertuigen ouder dan drie jaar die eerder waren geregistreerd in een andere lidstaat, voorafgaand aan registratie in Nederland te onderwerpen aan een controle van de materiële toestand, is het Koninkrijk der Nederlanden zijn verplichtingen krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-222/10: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — ratiopharm/BHIM — Nycomed (ZUFAL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZUFAL — Ouder gemeenschapswoordmerk ZURCAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beperking van in merkaanvraag opgegeven waren — Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/48

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — ratiopharm/BHIM — Nycomed (ZUFAL)
   (Zaak T-222/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZUFAL - Ouder gemeenschapswoordmerk ZURCAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beperking van in merkaanvraag opgegeven waren - Artikel 43, lid 1, van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 269/107
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ratiopharm GmbH (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Völker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nycomed GmbH (Constance, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Ferchland, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 maart 2010 (zaak R 874/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Nycomed GmbH et ratiopharm GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               ratiopharm GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.