title: Zaak C-441/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Douai — Frankrijk) — Roquette Frères/Ministre de l'Agriculture, de l'Alimentation, de la Pêche et de la Ruralité (Gemeenschappelijke ordening der markten in sector suiker — Isoglucose — Vaststelling van basishoeveelheden voor toekenning van productiequota — Als tussenproduct geproduceerde isoglucose — Artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1785/81 — Artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 2038/1999 — Artikel 1 van verordening (EG) nr. 2073/2000 — Artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1260/2001 — Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1745/2002 — Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1739/2003 — Voor nationale rechter ingeroepen onrechtmatigheid van gemeenschapshandeling — Prejudiciële verwijzing en geldigheidstoetsing — Ontvankelijkheid — Voorwaarden — Niet-ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring van gemeenschapshandeling)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Douai — Frankrijk) — Roquette Frères/Ministre de l'Agriculture, de l'Alimentation, de la Pêche et de la Ruralité
   (Zaak C-441/05) (1)

   (Gemeenschappelijke ordening der markten in sector suiker - Isoglucose - Vaststelling van basishoeveelheden voor toekenning van productiequota - Als tussenproduct geproduceerde isoglucose - Artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1785/81 - Artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 2038/1999 - Artikel 1 van verordening (EG) nr. 2073/2000 - Artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1260/2001 - Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1745/2002 - Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1739/2003 - Voor nationale rechter ingeroepen onrechtmatigheid van gemeenschapshandeling - Prejudiciële verwijzing en geldigheidstoetsing - Ontvankelijkheid - Voorwaarden - Niet-ontvankelijkheid van beroep tot nietigverklaring van gemeenschapshandeling)
   (2007/C 95/16)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour administrative d'appel de Douai
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roquette Frères

      Verwerende partij: Ministre de l'Agriculture, de l'Alimentation, de la Pêche et de la Ruralité
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative d'appel de Douai — Geldigheid van artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 177, blz. 4); van artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 2038/1999 van de Raad van 13 september 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 252, blz. 1); van artikel 1 van verordening (EG) nr. 2073/2000 van de Commissie van 29 september 2000 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2000/2001, van de gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker in het kader van de productiequotaregeling, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen (PB L 246, blz. 38); van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1); van artikel 1 van verordening (EG) nr. 1745/2002 van de Commissie van 30 september 2002 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2002/2003, van de in het kader van de productiequotaregeling gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen (PB L 263, blz. 31), en van artikel 1 van verordening (EG) nr. 1739/2003 van de Commissie van 30 september 2003 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2003/2004, van de in het kader van de productiequota gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoer (PB L 249, blz. 38) — Vaststelling van de basishoeveelheden voor de toekenning van de isoglucoseproductiequota zonder rekening te houden met de als tussenproduct geproduceerde isoglucose
   Dictum

               1)

               Een natuurlijke persoon of een rechtspersoon zoals de vennootschap Roquette Frères had, in omstandigheden feitelijk en rechtens als in het hoofdgeding, niet zonder twijfel krachtens artikel 230 EG beroep kunnen instellen tot nietigverklaring van:

                           —

                           artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker;

                           —

                           artikel 27, lid 3, van verordening (EG) nr. 2038/1999 van de Raad van 13 september 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker;

                           —

                           artikel 1 van verordening (EG) nr. 2073/2000 van de Commissie van 29 september 2000 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2000/2001, van de gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker in het kader van de productiequotaregeling, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen;

                           —

                           artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker;

                           —

                           artikel 1 van verordening (EG) nr. 1745/2002 van de Commissie van 30 september 2002 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2002/2003, van de in het kader van de productiequotaregeling gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoerregelingen, en

                           —

                           artikel 1 van verordening (EG) nr. 1739/2003 van de Commissie van 30 september 2003 houdende verlaging, voor het verkoopseizoen 2003/2004, van de in het kader van de productiequota gegarandeerde hoeveelheid in de sector suiker, en van de geraamde maximale behoeften van de raffinaderijen in het kader van de preferentiële invoer.

                     Bijgevolg kan een dergelijke persoon in het kader van een naar nationaal recht ingesteld beroep de onwettigheid van deze bepalingen inroepen, ook al heeft hij niet binnen de termijn van artikel 230 EG beroep tot nietigverklaring van deze bepalingen ingesteld voor de communautaire rechterlijke instanties.

               2)

               Bij onderzoek van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid aantasten van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 1785/81, artikel 27, lid 3, van verordening nr. 2038/1999, artikel 1 van verordening nr. 2073/2000, artikel 11, lid 2, van verordening nr. 1260/2001, artikel 1 van verordening nr. 1745/2002 en artikel 1 van verordening nr. 1739/2003.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 10 juli 1997 in zaak T-227/95: AssiDomän Kraft Products AB en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Gevolgen van gedeeltelijke nietigverklaring door Hof van beschikking inzake procedure op grond van artikel 85 van Verdrag - Werking van arrest voor adressaten van beschikking die geen beroep tot nietigverklaring hebben ingesteld - Artikel 176 van Verdrag - Verzoek om gedeeltelijke terugbetaling van betaalde geldboeten)

text:
Nr. C 252/28       I NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16 . 8 . 97
van 22 augustus 1995 houdende aanstelling van verzoeker            M. J. Palacio González, administrateur, op 10 juli 1997
in een ambt van hulpbeambte, voorzover die aanstelling in          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de rang C 5 is gebeurd, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ),
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en
J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op       1 . Verklaart de conclusies tot nietigverklaring niet-ont
9 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                vankelijk .
als volgt:
                                                                   2 . Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan
1 . Verklaart het besluit van bet Parlement van 22 augus              over de conclusies inzake nalaten.
    tus 1995 nietig, voorzover bet verzoekers indeling in
    de rang betreft.
                                                                   3 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, in de helft
                                                                       van de kosten van verzoekster in het kader van de con
2. Verwijst het Parlement in de kosten.                                clusies tot nietigverklaring en in alle kosten van ver
                                                                       zoekster in het kader van de conclusies inzake nalaten.
O PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                                                                   4 . Verwijst verzoekster in de helft van haar kosten in het
                                                                       kader van de conclusies tot nietigverklaring.
                                                                   5 . Verwijst het Koninkrijk Spanje in zijn eigen kosten.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (M PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                       van 10 juli 1997
in zaak T-2 12/95 : Asociación de fabricantes de cemento
de Espana ( Oficemen) tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen H
(Antidumpingprocedure — Voorstel van de Commissie tot
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beëindiging van antidumpingprocedure zonder instelling
van beschermende maatregelen — Verwerping door de                                           van 10 juli 1997
Raad — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens
                                                                   in zaak T-227/95 : AssiDoman Kraft Products AB en ande
                             nalaten)
                                                                   ren tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( x )
                        ( 97/C 252/61 )
                                                                   (Mededinging — Gevolgen van gedeeltelijke nietigverkla
                                                                   ring door Hof van beschikking inzake procedure op grond
                     (Procestaai: Spaans)                          van artikel 85 van Verdrag — Werking van arrest voor
                                                                   adressaten van beschikking die geen beroep tot nietigver
                                                                   klaring hebben ingesteld — Artikel 176 van Verdrag —
In zaak T-212/95, Asociación de fabricantes de cemento              Verzoek om gedeeltelijke terugbetaling van betaalde geld
de Espana ( Oficemen), gevestigd te Madrid, vertegenwoor                                         boeten)
digd door J. Folguera Crespo en E. Navarro Varona, advo                                      ( 97/C 252/62 )
caten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar, avenue
Guillaume 62, ondersteund door Koninkrijk Spanje ( aan                                   (Procestaai: Engels)
vankelijk vertegenwoordigd door G. Calvo Diaz, en later
door L. Pérez De Ayala Becerril ), tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( aanvankelijk vertegenwoor               In zaak T-227/95 , AssiDoman Kraft Products AB, geves
digd door N. Kahn en F. E. Gonzalez-Diaz, en later door            tigd te Stockholm, AB Iggesunds Bruk, gevestigd te Örn
N. Kahn en F. Castillo De la Torre ), betreffende in de eer       skölksvik ( Zweden ), Korsnas AB, gevestigd te Gavle ( Zwe
ste plaats een verzoek tot nietigverklaring van het besluit        den ), MoDo Paper AB, gevestigd te Örnskölksvik ( Zwe
van de Commissie om in februari 1994 de in mei 1992 op             den ), Södra Cell AB, gevestigd te Vaxjö ( Zweden ), Stora
verzoek van Oficemen ingeleide antidumpingprocedure de             Kopparbergs Bergslags AB, gevestigd te Falun (Zweden ),
facto te beëindigen en aldus de door deze vereniging gevor        Svenska Cellulosa AB, gevestigd te Sundsvall ( Zweden ),
derde beschermende maatregelen te weigeren, en in de               vertegenwoordigd door J. E. Pheasant, Solicitor of the
tweede plaats een verzoek tot vaststelling van het verzuim         Supreme Court of England and Wales, en C. Raux, advo
van de Commissie, die bedoelde antidumpingprocedure                caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
formeel verder heeft laten lopen en geen maatregelen heeft         ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue
genomen om ze te beëindigen, in voorkomend geval door              Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
de instelling van beschermende maatregelen, heeft het              schappen ( gemachtigde : W. Wils ), betreffende een beroep
Gerecht van eerste aanleg ( Derde Kamer — uitgebreid ),            tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët,     4 oktober 1995 tot afwijzing van de door verzoeksters na
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier:           het arrest van het Hof van 31 maart 1993 (gevoegde zaken
 ---pagebreak--- 16 . 8 . 97          I NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 252/29
C-89/85 , C- 104/8 5 , C-l 14/85, C-l 16/85 , C-l 17/85 en            griffier: A. Mair, administrateur, op 10 juli 1997 een arrest
C-125/85—C-129/85 , Ahlström Osakeyhtiö e.a ., Jurispr.               gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1993 , blz. 1-1307), ingediende verzoeken om terugbetaling
van de geldboeten die hun zijn opgelegd bij Beschikking
85/202/EEG van de Commissie van 19 december 1984                      1 . Verklaart nietig het besluit van 22 mei 1995 waarbij
                                                                           het Parlement verzoeksters afwezigheid op 5 mei 1 995
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                                                                           onregelmatig heeft geacht en op haar vakantieverlof
EEG-Verdrag ( IV/29.725 — Houtslijp ) ( PB nr. L 85 van                    een dag in mindering heeft gebracht, en het besluit van
26 . 3 . 1985 , blz. 1 ), heeft het Gerecht (Tweede Kamer —
                                                                           9 augustus 1 995 waarbij eerstgenoemd besluit is
uitgebreid ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamer
                                                                           bevestigd.
president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters;
griffier: H. Jung, op 10 juli 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als volgt:                                       2 . Verwijst het Parlement in de kosten.
1 . Verklaart nietig het in de brief van 4 oktober 1995 ver          (') PB nr. C 145 van 18 . 5 . 1996 .
     vatte besluit van de Commissie tot afwijzing van het
     door verzoeksters ingediende verzoek om de wettigheid
     van Beschikking 85/202/EEG van de Commissie van
     19 december 1984 inzake een procedure op grond van
     artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/29.725 — Hout
     slijp), voorzover deze beschikking betrekking heeft op           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     verzoeksters, opnieuw te onderzoeken in het licht van
     het arrest van het Hof van 3 1 maart 1 993 (gevoegde                                      van 10 juli 1997
     zaken      C-89/85,      C-l 04/85,  C-l 14/85,   C-l 16/85,     in zaak T-38/96: Guérin automobiles tegen Commissie
     C-l 17/85 en C-125/85—C-129/85, Ahlström Osakeyh                             van de Europese Gemeenschappen (')
     tiö e.a.).
                                                                      (Mededinging — Beroep wegens nalaten — Afdoening
                                                                      zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Niet
2 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voor zover het                                    ontvankelijkheid)
     ertoe strekt dat de Commissie bevelen worden opge
     legd.                                                                                ( 97/C 252/64
3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                                      (Procestaai: Frans)
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .                                    In zaak T-38/96, Guérin automobiles, gevestigd te Alen^on
                                                                      ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux, advo
                                                                      caat te Parijs en Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar,
                                                                      rue Béatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de Euro
                                                                      pese Gemeenschappen ( gemachtigden : aanvankelijk F. E.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Gonzalez Dïaz en G. Charrier, en vervolgens G. Marenco
                                                                      en G. Charrier ), betreffende enerzijds een beroep tot vast
                          van 10 juli 1997                            stelling van een verzuim van de Commissie, die heeft
 in zaak T-36/96: G. Gaspari tegen Europees Parlement (')             nagelaten de vennootschap Nissan France punten van
                                                                      bezwaar te doen toekomen, en anderzijds een beroep tot
(Ambtenaren — Ziekteverlof — Medisch attest — Medi                   vergoeding van de door dat verzuim aan verzoekster toege
sche controle — Conclusies in tegenspraak met medisch                 brachte schade, heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitge
                                 attest)                              breid), samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, kamerpresi
                            ( 97/C 252/63                             dent, C. P. Briët en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier :
                                                                      A. Mair, administrateur, op 10 juli 1997 een arrest gewe
                                                                      zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Verstaat dat op de conclusies betreffende het verzuim
In zaak T-36/96, G. Gaspari, ambtenaar van het Europees                    niet behoeft te worden beslist.
Parlement, wonende te Sandweiler ( Luxemburg), vertegen
woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux              2 . Verklaart de overige conclusies van het verzoekschrift
emburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30,                   niet-ontvankelijk .
tegen Europees Parlement (gemachtigden: M. Peter en A.
Caiola ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de          3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de
besluiten van 22 mei 1995 en 9 augustus 1995 waarbij het                   helft van de kosten van verzoekster zal dragen.
Parlement verzoeksters afwezigheid op 5 mei 1995 onre
gelmatig heeft geacht en op haar vakantieverlof een dag in
                                                                      (') PB nr. C 145 van 18 . 5 . 1996 .
mindering heeft gebracht, heeft het Gerecht (Vijfde
Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos, waar
nemend voor de president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 mei 1997 in zaak C-26/96 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Rotexchemie International Handels GmbH & Co. tegen Hauptzollamt Hamburg-Waltershof (Dumping - Kaliumpermanganaat - Land van vergelijking)

text:
Nr. C 212/4           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 7 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)                                                        ( Vijfde Kamer)
                        van 29 mei 1997
                                                                                van 29 mei 1997
in zaak C-400/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Sø- og Handelsret): Handels- og Kontorfunktionæ             in zaak C-26/96 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg
rernes Forbund i Danmark, als gemachtigde van H. E.                  om een prejudiciële beslissing ): Rotexchemie International
Larsson tegen Dansk Handel & Service, als gemachtigde                Handels GmbH & Co. tegen Hauptzollamt Hamburg
                van Føtex Supermarked A/S (')                                                   Waltershof (')
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Richtlijn               (Dumping — Kaliumpermanganaat — Land van vergelij
76/207/EEG — Ontslagvoorwaarden — Afwezigheid                                                        king)
wegens ziekte veroorzaakt door zwangerschap of bevalling
    — Afwezigheid tijdens zwangerschap en na bevalling)                                         ( 97/C 212/08 )
                          ( 97/C 212/07
                      (Procestaai: Deens)                                                   (Procestaai: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-400/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het ËG-Verdrag van het So- og
Handelsret ( Denemarken), in het aldaar aanhangig geding
tussen Handels- og Kontorfunktionaerernes Forbund i                  In zaak C-26/96, betreffende een verzoek aan het Hof
Danmark, als gemachtigde van H. E. Larsson tegen Dansk
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz
Handel & Service, als gemachtigde van Fotex Supermar
                                                                     gericht Hamburg (Duitsland ), in het aldaar aanhangig
ked A/S, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                     geding tussen Rotexchemie International Handels GmbH
van de artikelen 5, lid 1 , en 2, lid 1 , van Richtlijn 76/207/
EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de ten
                                                                     & Co. en Hauptzollamt Hamburg-Waltershof, betreffende
                                                                     een prejudiciële beslissing over de geldigheid van Verorde
uitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling              ning ( EEG) nr. 1531/88 van de Raad van 31 mei 1988 tot
van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
                                                                     instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan
sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB nr. L 39
                                                                     van kaliumpermanganaat van oorsprong uit de Volksrepu
                                                                     bliek China en tot definitieve inning van het op deze
van 14 . 2. 1976, blz. 40 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer),
                                                                     invoer ingestelde voorlopige antidumpingrecht ( PB nr.
samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.
                                                                     L 138 van 3 . 6 . 1988 , blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde
Murray, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur), G. Hirsch en H.
                                                                     Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de
Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
                                                                     Almeida, kamerpresident, L. Sevón, C. Gulmann, J.-P.
Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op             Puissochet ( rapporteur ) en P. Jann, rechters; advocaat
29 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                     generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,
als volgt:
                                                                     administrateur, op 29 mei 1997 een arrest gewezen waar
                                                                     van het dictum luidt als volgt:
Behoudens bepalingen van nationaal recht, vastgesteld ter
uitvoering van artikel 2, lid 3, van Richtlijn 76/207/EEG
van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuit
voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van             Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van
mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het                 feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantas
arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen              ten van Verordening (EEG) nr. 1531 /88 van de Raad van
en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet artikel 5,          31 mei 1988 tot instelling van een definitief antidumping
lid 1 , juncto artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 76/207/EEG           recht op de invoer van kaliumpermanganaat van oor
zich niet tegen ontslagen die het gevolg zijn van afwezig           sprong uit de Volksrepubliek China en tot definitieve
heden wegens een ziekte die haar oorsprong vindt in                  inning van het op deze invoer ingestelde voorlopige anti
zwangerschap of bevalling, zelfs indien deze ziekte is opge         dumpingrecht.
treden tijdens de zwangerschap en tijdens en na het zwan
gerschapsverlof heeft voortgeduurd.
                                                                     v ) PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
(') PB nr. C 46 van 17. 2 . 1996 .


title: Zaak F-62/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 januari 2008 — De Fays/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/71

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 januari 2008 — De Fays/Commissie
   (Zaak F-62/07) (1)

   (2008/C 64/118)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak T-511/12: Beroep ingesteld op 12 november 2012 — Refrigue-confecções para o frio/BHIM — Fronsac SW en Sixty International (Refrigue for cold)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/25

         Beroep ingesteld op 12 november 2012 — Refrigue-confecções para o frio/BHIM — Fronsac SW en Sixty International (Refrigue for cold)
   (Zaak T-511/12)
   2013/C 38/45
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Refrigue-confecções para o frio, Lda (Pinhal Novo, Portugal) (vertegenwoordigers: C. Bacchini en M. Mazzitelli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen voor de kamer van beroep: Fronsac SW en Sixty International SA (Luxemburg, Luxemburg)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 augustus 2012 in zaak R 2353/2010-2 gedeeltelijk te vernietigen, voor zover daarbij de oppositie tegen de inschrijving van het merk „Refrigue for Cold” voor alle litigieuze waren van de klassen 18 en 25 is toegewezen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 5 486 725 aangevraagde beeldmerk met de woordelementen „Refrigue for cold” voor waren van de klassen 18, 24 en 25

      Houders van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Fronsac SW en Sixty International SA

      Oppositiemerk of -teken: nationale en communautaire beeldmerken met het woordelement „RefrigiWear” en nationaal beeldmerk met de woordelementen „This RefrigiWear” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag voor inschrijving

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-36/06: Beroep ingesteld op  26 januari 2006  — Bundesverband deutsche Banken e.V. tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/15

         Beroep ingesteld op 26 januari 2006 — Bundesverband deutsche Banken e.V. tegen Commissie
   (Zaak T-36/06)
   (2006/C 96/30)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Bundesverband deutsche Banken e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer en K.-S. Scholz, Rechtsanwälte)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren de beschikking van verweerster van 6 september 2005 [K(2005)3232 def.] in zaak N 248/04 — Landesbank Hessen-Thüringen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de beschikking van de Commissie van 6 september 2005 [K(2005)3232 def.], waarin de Commissie heeft bepaald dat de aangemelde inbreng van bijzonder vermogen in de vorm van het Hessische Investitionsfonds als stille deelneming in de Landesbank Hessen-Thüringen (hierna: „Helaba”) geen steunmaatregel vormt.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.
   In de eerste plaats betoogt hij dat de Commissie het motiveringvereiste van artikel 253 EG heeft geschonden.
   In de tweede plaats voert verzoeker ter ondersteuning van zijn beroep aan dat verweerster, door haar goedkeuring te verlenen aan de overeengekomen vergoeding voor de deelneming in Helaba, het beginsel van de markteconomisch handelende investeerder, en daarmee artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden.
   Voorts betoogt verzoeker dat de Commissie ten onrechte de herfinancieringskosten wegens het ontbreken van liquiditeit van de deelneming in Helaba heeft afgetrokken. Daarom is het beginsel van de markteconomisch handelende investeerder, en daarmee artikel 87, lid 1, EG geschonden.
   Ten slotte laakt verzoeker de schending van het recht om te worden gehoord, aangezien de Commissie heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG, juncto artikel 6 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) in te leiden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag.


title: Zaak C-95/01: Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris (31ste kamer) van 19 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen J. Greenham en L. Abel

text:
C 108/12                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.4.2001
„Moeten de artikelen 3 A en 3 B van het Verdrag van Rome,               Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris
de eerste overweging van de considerans van richtlijn 92/12             (31ste kamer) van 19 februari 2001 om een prejudiciële
van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor                beslissing in de strafzaak tegen J. Greenham en L. Abel
accijnsproducten (1) en artikel 3, lid 2, van deze richtlijn,
alsmede de zesde en de achtste overweging van de considerans
van richtlijn 92/81 van 19 oktober 1982 betreffende de                                           (Zaak C-95/01)
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale
oliën (2), aldus worden uitgelegd, dat de Franse Republiek de
teruggaaf van de door een handelaar in aardolieproducten                                        (2001/C 108/19)
betaalde accijns op minerale oliën (TIPP) niet mag weigeren
wanneer een van zijn afnemers hem niet heeft betaald?”
                                                                        Het Tribunal de grande instance de Paris (31ste kamer) heeft
(1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende    bij beschikking van 19 februari 2001, ingekomen ter griffie
    de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden          van het Hof van Justitie op 27 februari 2001, in de strafzaak
    hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76       tegen J. Greenham en L. Abel, het Hof van Justitie van de
    van 23.03.1992, blz. 1).
(2) Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1982 betreffende     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën   beslissing over de navolgende vraag:
    (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12).
                                                                        Moeten de artikelen 28 en 30 van het Verdrag aldus worden
                                                                        uitgelegd, dat zij er aan in de weg staan, dat een lidstaat het
                                                                        vrije verkeer en de verhandeling van een voedingssupplement
                                                                        verbiedt, dat in een andere lidstaat wettig wordt verkocht?
Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële
en economische kamer — van 13 februari 2001 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen de vennoot-
schap met beperkte aansprakelijkheid Borie Manoux en
de directeur van het Institut national de la propriété
                         industrielle (INPI)
                           (Zaak C-81/01)
                          (2001/C 108/18)
                                                                        Beroep, op 27 februari 2001 ingesteld door Commissie
De Cour de cassation — handels-, financiële en economische              van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
kamer — heeft bij beschikking van 13 februari 2001, ingeko-                                     dom Luxemburg
men ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari
2001, in het geding tussen de vennootschap met beperkte
aansprakelijkheid Borie Manoux en de directeur van het Institut                                  (Zaak C-97/01)
national de la propriété industrielle (INPI), het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                                               (2001/C 108/20)
„Moet artikel 40 van verordening nr. 2392/89 (1) aldus worden
uitgelegd, dat het zich verzet tegen de inschrijving als merk —         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
voor de in de verordening bedoelde producten — van een                  op 27 februari 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
geografische vermelding waarvan het gebruik niet is geregeld            Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
bij artikel 11 van deze verordening, zelfs wanneer de inschrij-         pen, vertegenwoordigd door S. Rating en F. Siredey-Garnier,
ving van een dergelijk merk de consument niet kan misleiden             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
over de herkomst van de wijn en geen enkele verwarring
schept met een geregistreerde geografische benaming, maar
die inschrijving wel zou kunnen doen veronderstellen, dat de            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
betrokken geografische vermelding, die de streek aanduidt
waarin deze wijn daadwerkelijk is voortgebracht, doch die
andere oorsprongsbenamingen dekt, beschermd is?”                        —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg zijn
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen door niet in de praktijk
                                                                              de omzetting te verzekeren van artikel 4 quinquies
(1) Verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van 24 juli 1989 tot            van richtlijn 90/388/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn
    vaststelling van de algemene voorschriften voor de omschrijving
    en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemos: (PB L 232 van                96/19/EG (2), en
    9 augustus 1989, blz. 13).
                                                                        —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                              kosten.


title: Zaak C-215/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 april 2013 door Acron OAO en Dorogobuzh OAO tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 7 februari 2013 in zaak T-235/08, Acron OAO en Dorogobuzh OAO/Raad van de Europese Unie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/23

         Hogere voorziening ingesteld op 23 april 2013 door Acron OAO en Dorogobuzh OAO tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 7 februari 2013 in zaak T-235/08, Acron OAO en Dorogobuzh OAO/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-215/13 P)
   2013/C 171/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Acron OAO, Dorogobuzh OAO (vertegenwoordigers: B. Evtimov, E. Borovikov, avocats, D. O'Keeffe, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Fertilizers Europe

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 7 februari 2013 in zaak T-235/08, Acron OAO en Dorogobuzh OAO/Raad van de Europese Unie, vernietigen;

               —

               ten gronde uitspraak doen en verordening (EG) nr. 236/2008 van de Raad van 10 maart 2008 tot beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96 inzake het antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong in Rusland (1) nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op rekwirantes;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedures voor het Hof en voor het Gerecht, met inbegrip van de kosten van rekwirantes van beide instanties;

               —

               Fertilizers Europe als interveniënte verwijzen in de eigen kosten van de procedure voor het Gerecht, en tevens in de eigen kosten in het geval van interventie in de procedure voor het Hof, en in alle kosten die rekwirantes met betrekking tot haar interventie(s) zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren aan dat het Gerecht:

               —

               Artikel 2, lid 5, eerste alinea, eerste volzin, van de antidumpingbasisverordening en derhalve de overeenkomstige bepaling van artikel 2.2.1.1, eerste alinea, van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994, opgenomen in bijlage 1 A bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna: „antidumpingcode”), onjuist heeft uitgelegd;

               —

               een rechtens onjuiste uitlegging en een schending van artikel 2, lid 3, van de antidumpingbasisverordening en derhalve van de overeenkomstige bepaling van artikel 2.2 van de antidumpingcode heeft bevestigd;

               —

               het verband tussen artikel 2, lid 5, tweede volzin, en artikel 2, lid 7, sub b, van de antidumpingbasisverordening rechtens onjuist heeft beoordeeld en derhalve een rechtens onjuiste uitlegging van de punten 3 en 4 van de considerans van verordening (EG) nr. 1972/2002 en dus van artikel 2, lid 5, eerste alinea, tweede volzin heeft bevestigd en de samenhang van laatstgenoemde uitlegging/bepaling met de antidumpingcode niet heeft gewaarborgd.

      (1)  PB L 75, blz. 1.


title: Zaak C-397/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Polkomtel sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/22/EG — Artikel 28 — Niet-geografische nummers — Toegang van eindgebruikers in de lidstaat van de exploitant tot diensten met gebruikmaking van niet-geografische nummers — Richtlijn 2002/19/EG — Artikelen 5, 8 en 13 — Bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de nationale regelgevende instanties met betrekking tot toegang en interconnectie — Oplegging, wijziging of opheffing van verplichtingen — Opleggen van verplichtingen aan ondernemingen die de toegang tot eindgebruikers controleren — Prijscontrole — Onderneming zonder aanmerkelijke marktmacht — Richtlijn 2002/21/EG — Beslechting van geschillen tussen ondernemingen — Besluit van de nationale regelgevende instantie waarbij de voorwaarden voor samenwerking en de regels voor de tariefstelling voor de diensten tussen ondernemingen worden vastgesteld)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/11

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Polkomtel sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
      (Zaak C-397/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 28 - Niet-geografische nummers - Toegang van eindgebruikers in de lidstaat van de exploitant tot diensten met gebruikmaking van niet-geografische nummers - Richtlijn 2002/19/EG - Artikelen 5, 8 en 13 - Bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de nationale regelgevende instanties met betrekking tot toegang en interconnectie - Oplegging, wijziging of opheffing van verplichtingen - Opleggen van verplichtingen aan ondernemingen die de toegang tot eindgebruikers controleren - Prijscontrole - Onderneming zonder aanmerkelijke marktmacht - Richtlijn 2002/21/EG - Beslechting van geschillen tussen ondernemingen - Besluit van de nationale regelgevende instantie waarbij de voorwaarden voor samenwerking en de regels voor de tariefstelling voor de diensten tussen ondernemingen worden vastgesteld))
      (2016/C 211/12)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Sąd Najwyższy

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Polkomtel sp. z o.o.

         Verwerende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

         in tegenwoordigheid van: Orange Polska S.A., voorheen Telekomunikacja Polska S.A.

         Dictum

                  1)

                  Artikel 28 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat kan bepalen dat een exploitant van een openbaar elektronischecommunicatienetwerk ervoor moet zorgen dat alle eindgebruikers van zijn netwerk in die lidstaat — en niet enkel eindgebruikers uit andere lidstaten — toegang hebben tot niet-geografische nummers.

                  2)

                  De artikelen 5, lid 1, en 8, lid 3, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), in samenhang met artikel 28 van richtlijn 2002/22, moeten aldus worden uitgelegd dat zij het mogelijk maken dat een nationale regelgevende instantie in het kader van de beslechting van een geschil tussen twee exploitanten aan een ervan de verplichting oplegt ervoor te zorgen dat eindgebruikers toegang hebben tot diensten met gebruikmaking van niet-geografische nummers die worden verricht in het netwerk van de andere exploitant, en krachtens artikel 13 van richtlijn 2002/19 regels voor de tariefstelling voor deze toegang tussen deze exploitanten vaststelt zoals die aan de orde in het hoofdgeding, mits deze verplichtingen objectief, transparant, evenredig en niet-discriminerend zijn, gebaseerd op de aard van het geconstateerde probleem en gerechtvaardigd in het licht van de doelstellingen genoemd in artikel 8 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), en de in de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn voorgeschreven procedures, in voorkomend geval, in acht zijn genomen. Het staat aan de nationale rechter een en ander na te gaan.

         (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak C-254/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 7 juni 2006 — Zürich Versicherungs-Gesellschaft/Benelux-Merkenbureau

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 7 juni 2006 — Zürich Versicherungs-Gesellschaft/Benelux-Merkenbureau
   (Zaak C-254/06)
   (2006/C 212/22)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Zürich Versicherungs-Gesellschaft

      Verweerder: Benelux-Merkenbureau
   Prejudiciële vraag
   Moeten de artikelen 3 en 13 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1) aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die bepaalt dat een rechterlijke instantie bij wie beroep is ingesteld tegen een beslissing over een aanvraag tot inschrijving van een merk, niet voor elk van de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, mag nagaan of het merk onder een van de weigeringsgronden van artikel 3, lid 1, van de richtlijn valt, met het gevolg dat zij voor de betrokken waren of diensten dus tot uiteenlopende conclusies zou kunnen komen, wanneer de voor merkinschrijving bevoegde autoriteit slechts de inschrijving in haar geheel voor alle waren en diensten heeft geweigerd en de aanvrager tijdens de procedure voor deze autoriteit niet subsidiair heeft verzocht om gedeeltelijke inschrijving voor bepaalde waren en diensten?

      (1)  PB L 40, blz. 1.


title: Zaak C-55/08: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Portugal) — Santa Casa da Misericórdia de Lisboa/Liga Portuguesa de Futebol Profissional, Bwin Intrnational Ltd, voorheen Baw International Ltd, Betandwin.Com Interactive Entertainment (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/9

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Portugal) — Santa Casa da Misericórdia de Lisboa/Liga Portuguesa de Futebol Profissional, Bwin Intrnational Ltd, voorheen Baw International Ltd, Betandwin.Com Interactive Entertainment
   (Zaak C-55/08) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 134/14
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Santa Casa da Misericórdia de Lisboa

      Verwerende partijen: Liga Portuguesa de Futebol Profissional, Bwin Intrnational Ltd, voorheen Baw International Ltd, Betandwin.Com Interactive Entertainment

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Uitlegging van de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG — Nationale wettelijke regeling waarbij aan een bepaalde instelling het exclusieve recht wordt verleend om kansspelen en loterijen te exploiteren en waarbij de organisatie, het promoten en het inzamelen van sportweddenschappen, ook via internet, als inbreuk wordt aangemerkt — Verbod voor een in een andere lidstaat gevestigde onderneming die zich bezighoudt met het online exploiteren van weddenschappen en loterijen, om deze weddenschappen en loterijen via internet te promoten, te organiseren en te exploiteren en de winnaars de geldprijs uit te keren

      Dictum

   Het door het Tribunal Judicial da Comarca do Porto (Portugal) bij beslissing van 19 december 2007 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-364/14: Beschikking van de president van het Hof van 16 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim -Duitsland) — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/17

         Beschikking van de president van het Hof van 16 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim -Duitsland) — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-364/14) (1)

   (2014/C 431/29)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Beroep, op 11 juni 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-216/98)

text:
15.8.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/25
Ð door de bedragen van de retributies voor de sanitaire            ringen van vers vlees en van vlees van pluimvee, niet in
    controles bij het slachten van dieren en die in verband        overeenstemming is met Richtlijn 93/118/EG, wat de
    met het uitsnijden, te bepalen op 50 % van de forfai-          punten 1, 2 en 5 van het eerste hoofdstuk van de bijlage
    taire communautaire bedragen, zonder dat echter aan            bij die richtlijn betreft.
    de vereisten van het eerste hoofdstuk van de bijlage bij
    de richtlijn is voldaan,
                                                                   (1) PB L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
Ð door pluimvee vrij te stellen van de retributie in ver-
    band met het uitsnijden van vers vlees,
de krachtens het Verdrag en Richtlijn 93/118/EG, inzon-            Beroep, op 11 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
derheid het eerste hoofdstuk van de bijlage bij die richtlijn,         Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
punten 1, 2 en 5, op haar rustende verplichtingen niet is                                  (Zaak C-216/98)
nagekomen.
                                                                                (98/C 258/40)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 11 juni 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-
Bij vergelijking van presidentieel decreet nr. 34, waarbij         steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Beschikking 88/408/EEG in Grieks recht wordt omgezet,              vertegenwoordigd door M. Condou-Durande en E. Tra-
en de vereisten van de bijlage bij Richtlijn 93/118/EG,            versa, leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen
blijkt volgens de Commissie, dat de bepalingen van het             hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
betrokken decreet niet in overeenstemming zijn met het             haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Gemeenschapsrecht om de navolgende redenen:
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Wat de retributies in verband met de slachtwerkzaamhe-
den betreft, verzuimt de betrokken Griekse regeling de             Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door wette-
eenhoevigen/paardachtigen te vermelden. Dat levert schen-               lijke bepalingen vast te stellen en te handhaven volgens
ding op van punt 1, onder b), van het eerste hoofdstuk                  welke minimumdetailhandelsprijzen voor tabaksfabri-
van de bijlage bij Richtlijn 93/118/EG.                                 katen moeten worden vastgesteld, de verplichtingen
                                                                        niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
                                                                        artikel 9 van Richtlijn 95/59/EG van de Raad van
De bedragen van de retributies die worden geïnd voor de                 27 november 1995 betreffende de belasting, andere
veterinaire controles bij het slachten van dieren, belopen              dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabri-
50 % van de forfaitaire communautaire bedragen, zonder                  katen (1);
dat echter aan de in punt 5 van de bijlage gestelde voor-
waarden is voldaan. Dat levert schending op van punt 1
van het eerste hoofdstuk van de bijlage bij de richtlijn           Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
juncto punt 5.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Wat de retributie betreft die wordt geïnd bij het uitsnijden
van vers vlees, stelt presidentieel decreet nr. 34 pluimvee,
dat nochtans in de Gemeenschapsregeling wordt vermeld,             Artikel 9 van Richtlijn 95/59/EG, overeenkomend met
van die retributie vrij. Dat levert schending op van punt 2        artikel 5, lid 1, van Richtlijn 72/464/EEG, gaat uit van de
van het eerste hoofdstuk van de bijlage bij Richtlijn 93/          vrije vaststelling van de detailhandelsprijs van tabaksfabri-
118/EG.                                                            katen door de producent of importeur en verplicht de lid-
                                                                   staten de prijsvorming zo min mogelijk te beïnvloeden.
De retributies die worden toegepast op de controles in ver-        Volgens artikel 45 van wet nr. 2127 van 5 april 1993
band met het uitsnijden, zijn lager dan de communautaire,          betreffende de aanpassing van de belasting op aardoliepro-
zonder dat echter is voldaan aan de in punt 2 van het eer-         ducten, alcohol en alcoholhoudende dranken alsmede
ste hoofdstuk van de bijlage bij Richtlijn 93/119/EG juncto        tabaksfabrikaten aan het Gemeenschapsrecht, wordt de
punt 5 gestelde voorwaarden.                                       detailhandelsprijs van binnenslands vervaardigde tabaksfa-
                                                                   brikaten door de fabrikanten vrij vastgesteld. De minister
                                                                   van Economische Zaken stelt de minimumdetailhandels-
Op grond van een en ander is de Commissie van mening,              prijs van deze producten vast, die ten minste moet voldoen
dat de Griekse regeling inzake de retributies die worden           aan het peil op 1 december 1993, plus 20 %. De Commis-
geïnd bij het verrichten van de sanitaire controles en keu-        sie is van mening, dat het innerlijk tegenstrijdige karakter
 ---pagebreak--- C 258/26               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 15.8.98
van de bepalingen van genoemd artikel 45 onzekerheid               moet worden toegepast, wanneer de overeenkomstig
over de rechten en plichten van de betrokkenen schept.             artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 565/80 van de
                                                                   Raad (3) juncto de artikelen 25 en 26 van Verordening
                                                                   (EEG) nr. 3665/87 ingeklaarde goederen niet Ð zoals oor-
                                                                   spronkelijk voorzien Ð zijn uitgevoerd, maar in aanslui-
                                                                   ting op de opslag in het douane-entrepot onder intrekking
De producenten en importeurs kunnen de verkoopprijs                van het betalingsverzoek (artikel 29, lid 2, van Verorde-
van hun producten namelijk niet vrij vaststellen, aangezien        ning (EEG) nr. 3665/87) weer in het vrije verkeer van de
er een grens, de minimumprijs, is die in acht moet worden          Gemeenschap zijn gebracht?
genomen. Deze grens wordt door de minister bepaald en is
gelijk aan de verkoopprijs van het voorafgaande jaar plus
20 %. Het feit dat deze grens wordt bepaald op basis van           (1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
de verkoopprijs die de producenten of importeurs in de             (2) PB L 205 van 3.8.1985, blz. 5.
voorgaande jaren hebben bepaald, is onvoldoende bewijs,            (3) PB L 62 van 7.3.1980, blz. 5.
dat de vrije prijsvorming niet wordt beperkt. De producen-
ten of importeurs zijn niet vrij in de bepaling van hun
prijs, maar moeten voortbouwen op hun prijzen in een
bepaald jaar. Zij kunnen dus geen lagere prijs hanteren
dan de door de minister vastgestelde minimumprijs.
                                                                   Verzoek om een prejudicieÈle beslissing bij vonnis van de
                                                                   Conseil de Prud'hommes van Le Havre van 24 april 1998,
Doordat de Helleense Republiek bij ministerieel besluit
                                                                   in het geding tussen O. Dabo Abdoulaye en 243 anderen
een minimumdetailhandelsprijs voor tabaksfabrikaten
                                                                                en SA Renault
vaststelt, verhindert zij derhalve de producten of impor-
teurs deze prijs vrij te bepalen, wat hun recht is volgens                                (Zaak C-218/98)
artikel 9 van Richtlijn 95/59/EG, dat in de plaats is geko-
men van artikel 5 van Richtlijn 72/464/EEG.                                                (98/C 258/42)
(1) PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40.
                                                                   De Conseil de Prud'hommes van Le Havre heeft bij
                                                                   beschikking van 24 april 1998, ingekomen ter griffie van
                                                                   het Hof van Justitie op 15 juni 1998, in het geding tussen
                                                                   O. Dabo Abdoulaye en 243 anderen en SA Renault, het
                                                                   Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                   zocht em een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                   vraag:
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 7 april 1998 om een
prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
           Hamburg-Jonas en LFZ Nordfleisch AG                     Staat het in artikel 119 van het EG-Verdrag en de daarop
                                                                   aansluitende regelingen verankerde beginsel van gelijke
                       (Zaak C-217/98)                             beloning van man en vrouw al dan niet toe dat enkel aan
                                                                   de zwangere vrouw Ð en dus niet aan de vader van het
                         (98/C 258/41)                             kind Ð, wanneer zij met zwangerschapsverlof gaat, een
                                                                   bedrag van 7 500,00 FRF wordt uitgekeerd, in aanmerking
                                                                   genomen dat:
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 7 april
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op            Ð artikel 18, in fine, van de collectieve overeenkomst van
12 juni 1998, in het geding tussen Hauptzollamt Ham-                    5 juli 1991 betreffende de sociale dekking van de
burg-Jonas en LFZ Nordfleisch AG, het Hof van Justitie                  werknemers van de vennootschap Renault, in deze uit-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                   kering en de betaling daarvan voorziet;
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
                                                                   Ð artikel 19, lid 2, van deze overeenkomst voorziet in de
                                                                        doorbetaling van het loon van de vrouwelijke werkne-
Moet artikel 33, lid 1, tweede zin, van Verordening (EEG)               mers tijdens het zwangerschapsverlof?
nr. 3665/87 van de Commissie (1) juncto artikel 29, lid 1,
van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie (2)
aldus worden uitgelegd, dat de verhoging met 20 % van de
daarvoor in aanmerking komende uitvoerrestitutie ook


title: Zaak C-272/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 mei 2011 door Mariyus Noko Ngele tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 maart 2011 in zaak T-15/10, Mariyus Noko Ngele/Europese Commissie e.a.

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/2

         Hogere voorziening ingesteld op 31 mei 2011 door Mariyus Noko Ngele tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 maart 2011 in zaak T-15/10, Mariyus Noko Ngele/Europese Commissie e.a.
   (Zaak C-272/11 P)
   2012/C 13/03
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Mariyus Noko Ngele (vertegenwoordiger: F. Sabakunzi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Bordes, gemachtigde), AT, AU, AV, AW
   Bij beschikking van 4 oktober 2011 heeft het Hof (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen en Noko Ngele in zijn eigen kosten verwezen.


title: Zaak T-279/01: Beroep, op 5 november 2001 ingesteld door Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/48                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.1.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      —     verweerster te veroordelen tot een schadevergoeding ten
                                                                             bedrage van 25 000 euro wegens immateriële schade;
—     nietig te verklaren, het besluit van de Commissie van
      14 december 2000 om verzoeker de in artikel 86, lid 2,           —     verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
      sub f, van het Statuut bedoelde tuchtmaatregel op te
      leggen, te weten tuchtrechtelijk ontslag zonder verminde-
      ring of intrekking van het recht op ouderdomspensioen;           Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending van
                                                                       artikel 43 van het Statuut en van de algemene bepalingen ter
                                                                       uitvoering van dit artikel aan. Verzoeker beroept zich boven-
                                                                       dien op de talrijke vergissingen en tegenstrijdigheden in het
Middelen en voornaamste argumenten                                     beoordelingsrapport, het ontbreken van een motivering en
                                                                       schending van de rechten van de verdediging.
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending van
artikel 87 van het Statuut en van artikel 7 van bijlage IX bij het
Statuut aan. Zijns inziens is hij niet op wettige wijze gehoord
tijdens de tuchtprocedure die tot de betrokken sanctie heeft
geleid. Voorts beroept hij zich op schending van de motive-            Beroep, op 5 november 2001 ingesteld door Giorgio
ringsplicht, een kennelijke beoordelingsfout en schending van          Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
het evenredigheidsbeginsel.                                                                            pen
                                                                                (Zaak T-279/01)
                                                                                (2002/C 3/84)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Beroep, op 26 oktober 2001 ingesteld door E. den Hamer
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 5 november 2001 beroep tegen Commissie
                        (Zaak T-278/01)                                van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Giorgio
                                                                       Lebedef, wonende te Sennigerberg (Luxemburg), vertegen-
                         (2002/C 3/83)                                 woordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     ten dele nietig te verklaren besluit nr. 3019 van het tot
                                                                             aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 13 november
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    2000, dat verzoeker op 17 november 2000 heeft ontvan-
schappen is op 26 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                        gen, meer bepaald voorzover hem daarbij een bedrag van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. den                         25 000 BEF is toegekend ter vergoeding van de morele
Hamer, wonende te Mechelen (België), vertegenwoordigd door                   schade die hij heeft geleden door de vertraging bij
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                    de vaststelling van zijn beoordelingsrapporten over de
burg.                                                                        perioden 1.7.1995-30.6.1997 en 1.7.1997-30.6.1999;
                                                                       —     verzoeker een bedrag van 300 000 BEF toe te kennen ter
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            vergoeding van de morele schade die hij heeft geleden
                                                                             door de vertraging bij de definitieve vaststelling van zijn
                                                                             beoordelingsrapport over de periode 1.7.1995-
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             30.6.1997;
      6 december 2000 houdende definitieve vaststelling van
      verzoekers beoordelingsrapport over de periode 1995-             —     verzoeker een bedrag van 100 000 BEF toe te kennen ter
      1997;                                                                  vergoeding van de morele schade die hij heeft geleden
                                                                             door de vertraging bij de definitieve vaststelling van zijn
—     nietig te verklaren het stilzwijgende besluit van de                   beoordelingsrapport over de periode 1.7.1997-
      Commissie om zijn twee beoordelingsrapporten over de                   30.6.1999;
      periode 1995-1997 niet in verzoekers personeelsdossier
      op te nemen;                                                     —     verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding.
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 3/49
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om de
                                                                               54 bij de bevorderingsronde 2000 meest voor bevorde-
                                                                               ring tot de rang B 1 in aanmerking komende ambtenaren
In de onderhavige zaak komt verzoeker op tegen de vertraging                   te bevorderen, en in elk geval nietig te verklaren het in
waarmee het TABG zijn beoordelingsrapport over de perioden                     de Administratieve mededelingen van 6 april 2000
1995-1997 en 1997-1999 heeft opgesteld. Die vertraging                         gepubliceerde besluit dat de directeur van EUR-OP in zijn
heeft er zijns inziens op beslissende wijze toe bijgedragen dat                hoedanigheid van TABG heeft genomen ter zake van de
hij niet tot de rang B 1 is bevorderd.                                         bevordering van 4 ambtenaren van het Publicatiebureau
                                                                               bij de bevorderingsronde 2000;
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker                   —     de Commissie te verwijzen in alle kosten van het geding.
schending van artikel 43, eerste alinea, van het Statuut,
schending van de algemene bepalingen ter uitvoering daarvan,
en schending van het beginsel van goed bestuur. Verder voert
verzoeker aan dat de Commissie haar zorgplicht niet is
nagekomen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker vordert in de eerste plaats vergoeding van de schade
                                                                         die hij heeft geleden door de aan de administratie te wijten
                                                                         aanzienlijke vertraging bij de beoordelingsprocedure voor de
                                                                         periode 1997-1999. Hij wijst erop dat de beoordelingspro-
Beroep, op 8 november 2001 ingesteld door Hubert                         cedure normaliter op 1 april 1999 diende te beginnen en vóór
Huygens tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          31 december 1999 moest zijn beëindigd. In feite is zij pas in
                              schappen                                   december 1999 begonnen en pas in april 2000 beëindigd.
                                                                         Ondertussen had het beoordelingscomité zijn werkzaamheden
                                                                         beëindigd zonder over een volledig en definitief beoordelings-
                         (Zaak T-281/01)                                 rapport over verzoeker te beschikken en na afloop van de
                                                                         bevorderingsronde is verzoeker niet tot de rang B 1 bevorderd.
                                                                         Verzoeker is van mening dat de omstandigheid dat de admini-
                           (2002/C 3/85)                                 stratie zijn beoordelingsrapport niet tijdig heeft opgesteld, een
                                                                         dienstfout oplevert die hem materiële schade heeft berokkend
                                                                         voorzover zijn loopbaan daardoor ongunstig kan worden
                          (Procestaal: Frans)                            beïnvloed, en morele schade door de onzekerheid en de
                                                                         ongerustheid waarin zich hij omtrent zijn toekomst in zijn
                                                                         beroep bevindt.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 november 2001 beroep tegen Commissie                    Ten tweede komt verzoeker op tegen het besluit van de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Hubert                     Commissie om hem niet te bevorderen en om 54 andere
Huygens, wonende te Olm (Luxemburg), vertegenwoordigd                    ambtenaren wel te bevorderen. Daartoe stelt hij:
door S. Nyssens, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.
                                                                         —     schending van de artikelen 26, 43 en 45 van het
                                                                               Ambtenarenstatuut alsmede schending van het beginsel
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                              van gelijke behandeling en van het beginsel van goed
                                                                               bestuur;
—     de Commissie te voordelen hem ter vergoeding van
      materiële schade een bedrag van 27 700 EUR te betalen
      ingeval hij bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang         —     verkeerde beoordeling van zijn verdiensten; en
      B 1 wordt bevorderd wegens het ontbreken van een
      beoordelingsrapport;
                                                                         —     schending van de Gids voor de beoordeling voorzover, in
                                                                               strijd met hetgeen in bijlage I van de Gids wordt bepaald,
—     de Commissie te veroordelen hem een bedrag van                           het systeem van kwantificatie van de beoordelingen is
      3 000 EUR te betalen ter vergoeding van morele schade;                   toegepast.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem
      bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang B 1 te
      bevorderen;


title: Zaak T-49/00: Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door IPOSEA di Giusto Masiello & Figli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.5.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 149/35
De door verzoekster aangevoerde middelen en argumenten                   De bestreden verordening heeft de vroegere regeling volledig
zijn in wezen dezelfde als die in de zaken T-186/97 (1),                 opzij gezet. Zij heeft tot gevolg, dat in azijn verduurzaamde
T-187/97, T-191/97, T-192/97, T-210/97 en T-211/97.                      paddestoelen met een zoutgehalte van meer dan 2,5 % van
                                                                         post 2001 90 50 zijn uitgesloten, ook indien het zout enkel
                                                                         voor de bereiding, en niet ter verduurzaming, is toegevoegd.
(1) PB C 318 van 18.10.1997, blz. 17.                                    Deze paddestoelen vallen thans onder de veel ongunstiger
                                                                         tariefregeling van post 2003 10 van de gecombineerde nomen-
                                                                         clatuur.
                                                                         Verzoekster voert tot staving van haar vordering de volgende
                                                                         middelen aan:
                                                                         — Onbevoegdheid van de Commissie, gelet op artikel 26 EG-
                                                                              Verdrag.
Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door IPOSEA di
Giusto Masiello & Figli tegen Commissie van de Europese                  — Schending en onjuiste toepassing van artikel 9 van verorde-
                       Gemeenschappen                                         ning nr. 2658/87, de rechtsgrondslag van de bestreden
                                                                              verordening, voor zover de hierin voorziene bevoegdheden
                                                                              van de Commissie van executieve aard zijn en niet
                          (Zaak T-49/00)
                                                                              kunnen worden aangewend om wijziging te brengen in
                                                                              fundamentele bepalingen die de tariefregeling van goede-
                         (2000/C 149/67)                                      ren bepalen. Voorts doen zich in casu geen omstandighe-
                                                                              den voor die wijziging van de vroegere bepalingen recht-
                                                                              vaardigen.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         — Schending van het beginsel van gelijke behandeling, daar
                                                                              de nieuwe regeling alle lasten legt op de producenten en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     importeurs van in azijn verduurzaamde, maar met gebruik
schappen is op 8 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commis-                    van een hoog zoutgehalte bereide paddestoelen.
sie van de Europese Gemeenschappen door IPOSEA, vertegen-
woordigd door A. Guarino en A. Lorang, advocaten te Rome
                                                                         Verzoekster betoogt voorts, dat de bestreden verordening
respectievelijk Luxemburg.
                                                                         ontoereikend en tegenstrijdig is gemotiveerd en gebrekkig is
                                                                         wegens miskenning van het evenredigheidsbeginsel en het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen.
— verordening nr. 2626/99 van de Commissie nietig te                     (1) PB L 321, van 14.12.1999, blz. 3.
     verklaren;                                                          (2) PB L 170, van 28.6.1997, blz. 13.
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, een onderneming die voor menselijke consumptie
bestemde verduurzaamde groenten en peulvruchten invoert,                 Beroep, op 8 maart 2000 ingesteld door Dalmine Spa
komt op tegen verordening (EG) nr. 2626/99 van de Commis-                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
sie tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87
van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomen-                                     (Zaak T-50/00)
clatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1). Tot de
voornaamste door haar gevoerde producten behoren gekookte
en in azijn verduurzaamde „agaricus” paddestoelen. Nadat                                         (2000/C 149/68)
daaraan vervolgens zout is toegevoegd, bedraagt het zoutgehal-
te 15 % à 20 %.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In de bij verordening nr. 2685/87 ingevoerde gecombineerde
nomenclatuur konden „agaricus” paddestoelen onder drie                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verschillende posten vallen. Om dit probleem op te lossen,               schappen is op 8 maart 2000 beroep ingesteld tegen de
werd verordening (EG) nr. 1196/97 van 27 juni 1997 houden-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dalmine
de indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde                    Spa, vertegenwoordigd door M. Siragusa en F. M. Morttetti,
nomenclatuur (2) vastgesteld.                                            advocaten te Rome en Venetië.


title: Zaak C-304/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Steunmaatregelen ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen — Terugvordering)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 december 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-304/09) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Steunmaatregelen ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen - Terugvordering)
   2011/C 63/11
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, E. Righini en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentili, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 2006/261/EG van de Commissie van 16 maart 2005 betreffende steunmaatregel C 8/2004 (ex NN 164/2003) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen [kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 591] (PB L 94, blz. 42).

      Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 3 van beschikking 2006/261/EG van de Commissie van 16 maart 2005 betreffende steunmaatregel C 8/2004 (ex NN 164/2003) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen, door niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor de intrekking van de steunregeling die bij die beschikking onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard en voor de terugvordering bij de begunstigden van de uit hoofde van die regeling ter beschikking gestelde steun.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-692/16: Beroep ingesteld op 27 september 2016 — CJ/ECDC

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/26

      Beroep ingesteld op 27 september 2016 — CJ/ECDC
      (Zaak T-692/16)
      (2016/C 441/31)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: CJ (Agios Stefanos, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het bestreden besluit nietig te verklaren en ECDC derhalve te veroordelen tot betaling van het volledige salaris dat verzoeker van 1 mei 2012 tot en met 31 december 2014 zou hebben ontvangen indien hij in dienst van ECDC was gebleven, welk bedrag hij voorlopig, afhankelijk van de specificatie van ECDC, begroot op 140 000 EUR, plus vertragingsrente tegen het wettelijke tarief;

                  —

                  ECDC te veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 13 000 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade;

                  —

                  ECDC te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan schending door ECDC van artikel 266 VWEU doordat het niet op de juiste wijze uitvoering heeft gegeven aan het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12 CJ/ECDC. In dit verband stelt verzoeker met name:

                              —

                              dat ECDC, als gevolg van de onomkeerbare wijziging van essentiële omstandigheden, geen terugwerkende kracht mocht verlenen aan het bestreden besluit;

                              —

                              dat ECDC het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, daar het bestreden besluit noch geschikt noch nodig was voor de verwezenlijking van het doel zoals dat werd beoogd door het in 2012 nietig verklaarde ontslag;

                              —

                              dat ECDC blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door geen rekening te houden met de aanwervingsfraude door het hoofd van de juridische dienst van ECDC;

                              —

                              dat ECDC artikel 22 bis, lid 3, van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden door verzoeker te ontslaan omdat hij kort vóór zijn ontslag in tempore non suspecto feiten had gemeld die financieel wanbeheer bij ECDC deden vermoeden.

                  2.

                  Tweede middel, strekkende tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade als gevolg van de schending door ECDC van artikel 266 VWEU en diens bewering dat verzoeker had geprobeerd om nepotisme in de hand te werken.