title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 juli 1998 in zaak T-111/96: ITT Promedia NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep tot nietigverklaring - Afwijzing van klacht - Artikel 86 van het EG-Verdrag - Misbruik van machtspositie - Verordeningen voor nationale rechterlijke instanties - Recht van toegang tot rechter - Vordering tot uitvoering van overeenkomst - Kennelijke beoordelingsfout - Verplicht onderzoek - Onjuiste kwalificatie - Ontoereikende motivering)

text:
26.9.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 299/31
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 17 juli 1998                                                   van 16 juli 1998
                                                                          in zaak T-144/96: Y tegen Europees Parlement (1)
in zaak T-111/96: ITT Promedia NV tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)                    (Ambtenaren Ð Strafrechtelijke veroordeling Ð Tucht-
                                                                    maatregel Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Motivering Ð
(Mededinging Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Afwijzing                                        Zorgplicht)
van klacht Ð Artikel 86 van het EG-Verdrag Ð Misbruik                                        (98/C 299/50)
van machtspositie Ð Verordeningen voor nationale rech-
terlijke instanties Ð Recht van toegang tot rechter Ð Vor-
dering tot uitvoering van overeenkomst Ð Kennelijke                                        (Procestaal: Frans)
beoordelingsfout Ð Verplicht onderzoek Ð Onjuiste kwa-
             lificatie Ð Ontoereikende motivering)                  In zaak T-144/96, Y, gewezen ambtenaar van het Europees
                                                                    Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.
                          (98/C 299/49)                             Collin, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                    sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H.
                                                                    Krück en H. Vandenberghe), betreffende een beroep tot
                       (Procestaal: Engels)                         nietigverklaring van het besluit van het Parlement van
                                                                    19 januari 1996 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ont-
                                                                    slagen, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
                                                                    volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-
In zaak T-111/96, ITT Promedia NV, te Antwerpen (Bel-               ger, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998 een arrest
gieÈ), vertegenwoordigd door I. Van Bael, P. L'Ecluse en K.         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Van Hove, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij Loesch en Wolter, advocaten                  1. Verwerpt het beroep.
aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en R. Caud-
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
well), ondersteund door Belgacom NV, te Brussel, aanvan-
                                                                         gen.
kelijk vertegenwoordigd door J. Stuyck, nadien door H.
De Bauw en P. Maeyaert, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij Arendt en Meder-                  (1) PB C 354 van 23.11.1996.
nach, rue Mathias Hardt 8-10, (gemachtigde), betreffende
een beroep tot nietigverklaring van een beschikking van de
Commissie tot definitieve afwijzing van de onderdelen van
een door verzoekster ingediende klacht volgens welke Bel-
gacom NV tegen verzoekster voor de Belgische rechtban-
ken tergende en roekeloze gedingen had aangespannen en              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
haar had verzocht, haar industrieÈle en commercieÈle know-
                                                                                van 16 juli 1998
how af te staan op grond van contractuele overeenkom-
sten tussen beide partijen, welke handelingen schending             in zaak T-156/96: C. Jensen tegen Commissie van de
van artikel 86 van het EG-Verdrag zouden opleveren, heeft                           Europese Gemeenschappen (1)
het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld
                                                                    (Ambtenaren Ð Bezoldiging Ð Inrichtingsvergoeding Ð
als volgt: P. Lindh, president, R. García-Valdecasas, K.
                                                                          Terugvordering van het onverschuldigd betaalde)
Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier: A.
Mair, administrateur, op 17 juli 1998 een arrest gewezen                                     (98/C 299/51)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-156/96, C. Jensen, gewezen tijdelijke functiona-
1. Verwerpt het beroep.                                             ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                    wonende te Waterloo (BelgieÈ), vertegenwoordigd door M.-
                                                                    A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue
2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,           de Nassau 21, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     alsmede de kosten van de Commissie en van interve-             schappen (gemachtigde: J. Currall, C. Berardis-Kayser en
     nieÈnte Belgacom.                                              F. Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                    van het besluit van de Commissie van 13 november 1995
                                                                    houdende terugvordering, na de opzegging van verzoekers
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                         overeenkomst van tijdelijk functionaris, van het bedrag
                                                                    dat hem als inrichtingsvergoeding was betaald, en subsidi-
                                                                    air, tot vergoeding van de schade die daaruit is voortge-
                                                                    vloeid, heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld
                                                                    als volgt: A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en


title: Zaak T-210/13: Beroep ingesteld op 12 april 2013 — Versalis/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/52

         Beroep ingesteld op 12 april 2013 — Versalis/Commissie
   (Zaak T-210/13)
   2013/C 156/98
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Versalis SpA (San Donato Milanese, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, F. Moretti en L. Nascimbene, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden maatregelen nietig verklaren en de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige geding betreft een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 26 februari 2013 [C(2013) 1200 def.], tezamen met de mededeling van punten van bezwaar van 26 februari 2013 [C(2013) 1199 def.], waarbij de Commissie formeel procedure AT.40032 — BR/ESBR — Recidive heeft ingeleid met het oog op de wijziging van beschikking C(2006) 5700 def. van 29 november 2006 in zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber, die door het Gerecht van de Europese Unie gedeeltelijk nietig is verklaard en herzien in zijn arresten van 13 juli 2011 in de zaken T-39/07, Eni/Commissie, en T-59/07, Polimeri Europa/Commissie.
   Met haar enige middel voert verzoekster aan dat de Commissie niet bevoegd is om de sanctieprocedure jegens haar te heropenen om een nieuw inbreukbesluit vast te stellen. Verzoekster stelt inzonderheid dat de sanctiebevoegdheid van de Commissie jegens Versalis Spa met betrekking tot de feiten die het voorwerp zijn van de procedure COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber, is uitgeput na de vaststelling van beschikking C(2006) 5700 def. van 29 november 2006, die door het Gerecht gedeeltelijk nietig is verklaard en herzien bij de arresten van 13 juli 2011 in de zaken T-59/07, Eni/Commissie, en T-59/07, Polimeri Europa/Commissie, waartegen thans hogere voorzieningen aanhangig zijn bij het Hof van Justitie. Met de heropening van de sanctieprocedure wenst de Commissie de inhoud van de motivering van de beschikking van 29 november 2006 te wijzigen, te weten de feiten ten laste van verzoekster opnieuw te beoordelen die reeds een eerste keer werden vastgesteld en waarover het Gerecht in het kader van de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht reeds uitspraak heeft gedaan. De heropening van de sanctieprocedure vormt dus gelet op haar doel en gevolgen een kennelijke schending van de beginselen ne bis in idem, van rechtszekerheid, van gewettigd vertrouwen en van recht op effectieve rechterlijke bescherming.


title: Zaak C-217/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 mei 2010 door Bent Hansen tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 maart 2010 in zaak T-6/09, Bent Hansen/Europese Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/8

         Hogere voorziening ingesteld op 5 mei 2010 door Bent Hansen tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 maart 2010 in zaak T-6/09, Bent Hansen/Europese Commissie
   (Zaak C-217/10 P)
   2010/C 195/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bent Hansen (vertegenwoordiger: I. Anderson, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking van het Gerecht van 24 maart 2010 waarbij het beroep van rekwirant kennelijk ongegrond is verklaard en rekwirant is verwezen in de kosten, vernietigen.

               —

               Zich bevoegd verklaren kennis te nemen van de hogere voorziening van rekwirant en de Commissie veroordelen tot betaling aan rekwirant;

                           a)

                           van het bedrag van 800 000 EUR dan wel elk ander bedrag dat het Hof redelijk en billijk acht wegens vroeger, huidig en toekomstig leed en gederfde levensvreugde als gevolg van een ernstige verslechtering van zijn gezondheid door de willekeurige, onrechtmatige weigering van de Commissie om de uitvoering van de voorschriften van richtlijn 96/29 (1) af te dwingen met het oog op preventief medisch toezicht op met straling verband houdende ziekten en aandoeningen bij de ploegen voor speciale interventie in Thule.

                           b)

                           betaling aan rekwirant, de medische behandelcentra of de zorgverleners van alle toekomstige kosten van medische behandelingen en medicijnen ter verlichting en/of behandeling van zijn slechte gezondheid waarnaar hierboven sub a is verwezen, en waartoe hij via de openbare gezondheidszorg van zijn lidstaat geen toegang heeft.

                           c)

                           van alle redelijke kosten die rekwirant voor het Gerecht en in de onderhavige procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het beroep van rekwirant strekkende tot buitencontractuele aansprakelijkheid ongegrond te verklaren door zowel zijn vorderingen als zijn middelen onjuist weer te geven. Daardoor heeft het Gerecht verzuimd te onderzoeken of sprake was van onrechtmatigheid in de context van de willekeurige en onoprechte uitvluchten van de Commissie voor haar weigering om te handelen. Door dit verzuim zijn de uniforme veiligheidsnormen voor de bescherming van de gezondheid van werkers en de bevolking in geval van nucleaire ongevallen door militair gebruik van kernenergie, van hun werking beroofd.

               2.

               Verzuim om de algemene rechtsbeginselen welke de rechtsstelsels der lidstaten gemeen hebben, toe te passen. Het Gerecht heeft nagelaten om de onrechtmatigheid te onderzoeken van het gebrek aan zorgvuldigheid, voortvarendheid en behoorlijk bestuur van de Commissie in het licht van de algemene beginselen die de rechtsstelsels der lidstaten gemeen hebben bij de vaststelling van niet-contractuele aansprakelijkheid voor schade die is veroorzaakt voor individuen, zoals vereist krachtens artikel 188 EGA-Verdrag.

               3.

               Onjuiste toepassing van de bijzondere bevoegdheid van de Commissie, uitzonderingen op de mededingingsregels toe te staan met het oog op de ontvankelijkheid van een vordering in verband met gezondheidsnormen. Het Gerecht heeft voorts blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de uitzondering op de bescherming van de gezondheid uit hoofde van de richtlijn, die de Commissie op militaire gronden had verleend aan het nucleaire ongeval te Thule, te onderzoeken in het licht van de ruime en uitsluitende bevoegdheid van de Commissie om het mededingingsbeleid van de EU te formuleren door discretionaire ontheffingen te verlenen voor onrechtmatige handelsovereenkomsten. Hierbij is geen rekening gehouden met uitspraken van het Hof van Justitie inzake de ontvankelijkheid op andere gebieden van het recht van de Unie, waar de Commissie niet over een dergelijke uitsluitende bevoegdheid beschikt en waarbij klachten dat de Commissie niet was opgetreden, niet kennelijk ongegrond zijn verklaard.
               Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met het feit dat de Commissie geen uitsluitende en absolute discretionaire bevoegdheid heeft bij het toezicht op de naleving van de uniforme veiligheidsnormen voor de gezondheid, aangezien in het EGA-Verdrag een nauwgezette beschrijving wordt gegeven van haar bevoegdheden inzake ontheffingen en wordt voorzien in specifieke middelen voor individuen om te klagen over het niet-optreden van de administratie op gebieden waar hun bescherming is toegekend. Dit omvat situaties waarin de weigering op te treden is gericht tot een andere partij.

               4.

               Verzuim om te beoordelen of de weigering van de Commissie om op te treden de specifieke doelstelling van het EGA-Verdrag om de gezondheid van werkers en de bevolking te beschermen, heeft geschonden.
               Het Gerecht is tevens uitgegaan van de onjuiste rechtsopvatting door niet te onderzoeken of de weigering van de Commissie om op te treden heeft geleid tot schending van de doelstellingen van het EGA-Verdrag om uniforme veiligheidsnormen vast te stellen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren op lange termijn en toe te zien op de naleving ervan. Hierdoor is het voorbijgegaan aan de dwingende plicht van de Commissie uit hoofde van het EGA-Verdrag om te verzekeren dat de verdragsbepalingen juist worden toegepast, waaronder het hierin vervatte voorzorgsbeginsel.

      (1)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PB L 159, blz. 1).


title: Zaak T-201/09: Beroep ingesteld op 22 mei 2009 — Rügen Fisch/BHIM — Schwaaner Fischwaren (SCOMBER MIX)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/55

         Beroep ingesteld op 22 mei 2009 — Rügen Fisch/BHIM — Schwaaner Fischwaren (SCOMBER MIX)
   (Zaak T-201/09)
   2009/C 180/102
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rügen Fisch AG (Sassnitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geiz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Schwaaner Fischwaren GmbH (Schwaandorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 maart 2009 in zaak R 230/2007-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het woordmerk „SCOMBER MIX” voor waren en diensten van de klassen 29 en 35 (gemeenschapsmerk nr. 3 227 031)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Schwaaner Fischwaren GmbH

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1)), aangezien het gemeenschapsmerk niet louter beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/1

         2010/C 148/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 134 van 22.5.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 113 van 1.5.2010

      PB C 100 van 17.4.2010

      PB C 80 van 27.3.2010

      PB C 63 van 13.3.2010

      PB C 51 van 27.2.2010

      PB C 37 van 13.2.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Verzoek van de Arios Pagos om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen P. N. P. Pafitis e. a. en naamloze bankvennootschap "Trapeza Kentrikis Ellados A. E." (Zaak C-235/98)

text:
C 278/18              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.9.98
Verzoek van het Industrial Tribunal te Leeds van 5 mei                  vi)  de werknemers na hun indienstneming door
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                    onderneming B zowel voor onderneming A als
  G. C. Allen e. a. en Amalgamated Construction Co Ltd                       voor onderneming B werkzaamheden verrichten
                       (Zaak C-234/98)                                       naargelang de lokale bestuurders die verantwoor-
                                                                             delijk zijn voor beide ondernemingen, zulks nood-
                         (98/C 278/30)                                       zakelijk achten;
Het Industrial Tribunal te Leeds heeft bij beschikking van
5 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              vii) de werkzaamheden ononderbroken zijn uitge-
op 3 juli 1998, in het geding tussen G. C. Allen e. a. en                    voerd, zonder dat er op enig tijdstip sprake was
Amalgamated Construction Co Ltd, het Hof van Justitie                        van een onderbreking van de activiteiten of van
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                        de wijze van uitvoering?
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
1. Kan de richtlijn inzake de verworven rechten (Richtlijn         (1) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
     77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lid-
     staten betreffende het behoud van de rechten van de
     werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigin-
     gen of onderdelen daarvan (1) van toepassing zijn op
     twee ondernemingen die tot dezelfde groep behoren en
     die dezelfde eigenaar, een gemeenschappelijk bestuur
     en gemeenschappelijke gebouwen hebben en die                  Verzoek van de Arios Pagos om een prejudicieÈle beslissing
     dezelfde werkzaamheden verrichten, of zijn die onder-         in het aldaar aanhangige geding tussen P. N. P. Pafitis e. a.
     nemingen te beschouwen als een en dezelfde onderne-           en naamloze bankvennootschap ¹Trapeza Kentrikis Ella-
     ming in de zin van de richtlijn? Kan er inzonderheid                                     dos A. E.º
     sprake zijn van een overgang van onderneming in de                                   (Zaak C-235/98)
     zin van de richtlijn wanneer een groot deel van het
     personeel van onderneming A overgaat naar onder-                                       (98/C 278/31)
     neming B die tot dezelfde groep behoort?
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, op
     grond van welke criteria wordt dan bepaald, of een            Bij arrest van 12 mei 1998, ingekomen ter griffie van het
     dergelijke overgang heeft plaatsgevonden? Is er inzon-        Hof van Justitie op 6 juli 1998, heeft de Arios Pagos in
     derheid sprake van een dergelijke overgang wanneer:           het aldaar aanhangige geding tussen P. N. P. Pafitis e. a. en
                                                                   naamloze bankvennootschap ¹Trapeza Kentrikis Ellados
     i)   de betrokken werknemers gedurende bepaalde               A. E.º, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
          tijd door onderneming A, beweerdelijk op grond           schappen de volgende prejudicieÈle vraag gesteld:
          van boventalligheid, zijn ontslagen en werk is
          aangeboden door de met haar verbonden
          onderneming B die, geografisch gezien, andere
          werkzaamheden of een deel van de werkzaamhe-             Valt een geschil naar aanleiding van de verhoging van het
          den van onderneming A uitvoert, te weten het             aandelenkapitaal van een naamloze bankvennootschap en
          boren van mijngangen;                                    de uitgifte van nieuwe aandelen, krachtens besluiten van
                                                                   het voorlopig bestuur (provisionele bewindvoerder), waar-
     ii)  tussen onderneming A en onderneming B geen               onder die vennootschap door de toezichthoudende autori-
          overgang van gebouwen, bestuur, infrastructuur,          teit (gouverneur van de Griekse Nationale Bank) werd
          materieel of activa heeft plaatsgevonden en de           gesteld, en welk geschil zich uitsluitend voordoet tussen de
          meeste belangrijke activa die de ondernemingen           vennootschap en de nieuwe aandeelhouders die de nieuwe
          gebruiken voor het boren van de hoofdgangen,             aandelen hebben verkregen, enerzijds, en enkelen van de
          worden geleverd door een derde partij, de exploi-        oude aandeelhouders, anderzijds, onder de verticale ver-
          tant van de mijn;                                        houding tussen particulier en staat of een staatsorgaan,
                                                                   zodat overeenkomstig artikel 189, derde alinea, van het
     iii) onderneming A de enige partij blijft bij de over-
                                                                   EEG-Verdrag, de bepalingen van de in de motivering van
          eenkomst met een derde, de klant, die haar
                                                                   het verwijzingsarrest genoemde Richtlijn 77/91/EEG van
          opdracht heeft gegeven voor bouwwerkzaamhe-
                                                                   de Raad (1) bij de beslechting van dat geschil rechtstreeks
          den op ¹lopendeº basis;
                                                                   moeten worden toegepast, zelfs voordat de lidstaat van de
     iv)  de     overgang     van   de    werknemers      van      Gemeenschap, tot wie de richtlijn is gericht, de inhoud
          onderneming A naar onderneming B in geringe              van de richtlijn in nationaal recht heeft omgezet?
          mate of in het geheel niet is samengevallen met
          het begin en/of einde van de overeenkomsten              (1) PB L 26 van 30.1.1977, blz. 1.
          voor de uitvoering van de werkzaamheden;
     v)   onderneming A en onderneming B hetzelfde
          bestuur en dezelfde gebouwen delen;


title: Zaak T-434/17: Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — younique/EUIPO — Jafer Enterprises R&D (younique products)

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/14

         Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — younique/EUIPO — Jafer Enterprises R&D (younique products)
   (Zaak T-434/17)
   (2017/C 318/20)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: younique LLC (Utah, Verenigde staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jafer Enterprises R&D, SLU (Granollers, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „younique products” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 191 504

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de Tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 april 2017 in zaak R 1564/2016-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               verweerder veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep, dan wel, indien de andere bij het bestreden besluit betrokken partij intervenieert in de onderhavige procedure, verweerder en de andere bij het bestreden besluit betrokken partij hoofdelijk veroordelen tot betaling van de met het onderhavige beroep samenhangende en daardoor ontstane kosten, alsook van de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009, doordat de kamer van beroep zich heeft vergist met betrekking tot het aandachtsniveau van het relevante publiek en de overeenstemming van de betrokken merken.


title: Zaak T-561/12: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Beninca/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Document dat door Commissie is opgesteld in kader van concentratie tussen Deutsche Börse en NYSE Euronext — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van besluitvormingsproces” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/11

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Beninca/Commissie
   (Zaak T-561/12) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Document dat door Commissie is opgesteld in kader van concentratie tussen Deutsche Börse en NYSE Euronext - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van besluitvormingsproces)
   2013/C 359/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jürgen Beninca (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Zschocke, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 oktober 2012 waarbij de toegang is geweigerd tot een memorandum van het eenheidshoofd dat belast is met de concurrentiezaken van het directoraat-generaal Ondernemingen en industrie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jürgen Beninca wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 21 januari 2004 in zaak T-252/03 R, Fédération nationale de l'industrie et des commerces en gros des viandes (FNICGV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Geen)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/21

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 21 januari 2004
   in zaak T-252/03 R, Fédération nationale de l'industrie et des commerces en gros des viandes (FNICGV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Kort geding - Mededinging - Betaling van geldboete - Bankgarantie - Ontvankelijkheid - Spoedeisendheid - Geen)
   (2005/C 31/43)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-252/03 R, Fédération nationale de l'industrie et des commerces en gros des viandes (FNICGV), gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Abegg, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en F. Million), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver en F. Lelièvre), betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking 2003/600/EG van de Commissie van 2 april 2003 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/C.38.279/F3 – Frans rundvlees) (PB L 209, blz. 12), voorzover verzoekster daarbij een geldboete van 720 000 euro is opgelegd, en van de verplichting om een bankgarantie te stellen als voorwaarde voor het niet innen van die geldboete, heeft de president van het Gerecht op 21 januari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-341/02: Beroep, op 25 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 305/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.12.2002
       niet op onrechtmatige wijze aan destructie werden ont-             Beroep, op 25 september 2002 ingesteld door Commissie
       trokken om in de handel te worden gebracht. Voorts wijst           van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
       de Nederlandse regering erop dat de Commissie tot op                                            Duitsland
       heden geen inzage heeft willen geven in de Duitse
       documenten waarover zij kennelijk beschikte en waarop                                       (Zaak C-341/02)
       zij (mede) haar oordeel omtrent tekortkomingen binnen
       de Duitse destructie-inrichtingen zou hebben gebaseerd.
                                                                                (2002/C 305/16)
( 1) PB 1997, L 62.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 25 september 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen, vertegenwoordigd door J. Sack en H. Kreppel als gemach-
                                                                          tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 23 september 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                  bliek                                   dat het het Hof behage:
                           (Zaak C-339/02)                                1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland artikel 49
                                                                                EG en artikel 3 van richtlijn 96/71/EG van het Europees
                                                                                Parlement en de Raad van 16 december 1996 (1) betref-
                           (2002/C 305/15)
                                                                                fende de ter beschikkingstelling van werknemers met het
                                                                                oog op het verrichten van diensten, heeft geschonden
                                                                                doordat zij — met uitzondering van de bouwtoeslag —
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      alle toeslagen of bijslagen die werkgevers in andere
op 23 september 2002 beroep ingesteld tegen Portugese                           lidstaten aan hun in Duitsland ter beschikking gestelde
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                        werknemers in de bouwsector betalen, niet als bestand-
vertegenwoordigd door A. Caeiros als gemachtigde, domicilie                     delen van het minimumloon erkent en daardoor de door
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                  deze werkgevers daadwerkelijk aan hun ter beschikking
                                                                                gestelde werknemers betaalde loonbestanddelen buiten
                                                                                beschouwing laat.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
—      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
       telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
       uitvoering te geven aan richtlijn 1999/103/EG ( 1) van het         Middelen en voornaamste argumenten
       Europees Parlement en de Raad van 24 januari 2000 tot
       wijziging van richtlijn 80/181/EEG inzake de onderlinge            Het in een lidstaat als nationale regeling in de zin van artikel 3
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten op het                 van richtlijn 96/71/EG vastgestelde minimumloon moet wor-
       gebied van de meeteenheden, niet heeft voldaan aan de              den vergeleken met het loon dat een ter beschikking gestelde
       verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 2,             werknemer van zijn werkgever ontvangt. Hierbij moet in
       lid 1, van deze richtlijn;                                         aanmerking worden genomen dat, gelet op de veelvuldige
                                                                          verschillen in salarisstructuur, een lidstaat in de dienstbetrek-
—      subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door       king met werknemers uit andere lidstaten niet zijn eigen
       de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in                 salarisstructuur kan opdringen. Derhalve moet het totale loon
       kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens             dat een werkgever aan zijn ter beschikking gestelde werknemer
       artikel 2, lid 1, van richtlijn 1999/103/EG op haar                tijdens de terbeschikkingstelling heeft betaald, in de vergelij-
       rustende verplichtingen;                                           king worden betrokken. De door de richtlijn uitdrukkelijk
                                                                          uitgesloten bijdragen voor een aanvullend bedrijfspensioen en
—      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.                  de tijdens de terbeschikkingstelling werkelijk gemaakte kosten,
                                                                          zoals bijvoorbeeld reis-, verblijf- en medische kosten, blijven
                                                                          buiten beschouwing. Aangezien de richtlijn niets zegt over
Middelen en voornaamste argumenten                                        socialezekerheidsbijdragen en belastingaftrekken, moeten de
                                                                          bruto- en niet de nettobedragen worden vergeleken. Hoewel
                                                                          de Bondsregering in haar standpunt van 30 mei 2001 op
De omzettingstermijn is op 9 februari 2001 verstreken.                    bepaalde punten zelfs toegeeft dat de algemene praktijk om
                                                                          geen rekening te houden met toeslagen of bijslagen niet
                                                                          verenigbaar met het gemeenschapsrecht is, moest de Commis-
( 1) PB L 34 van 9.2.2000, blz. 17.                                       sie vaststellen dat een nog steeds ongewijzigde versie van
                                                                          Bijlage 4 bij het „Merkblatt zum Arbeitnehmer-Entsendegesetz”
                                                                          (Verklarende nota bij de wet inzake de terbeschikkingstelling
 ---pagebreak--- 7.12.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 305/11
van werknemers) ter beschikking wordt gesteld van buitenland-           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
se werkgevers en als basis voor administratieve controles
wordt gebruikt.
                                                                        1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                               nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                               te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die
Tegen de argumenten van de Bondsregering voert de Commis-
sie het volgende aan:                                                          nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/42/EG van
                                                                               de Commissie van 22 juni 2000 (1) houdende wijzi-
                                                                               ging van de bijlagen bij de richtlijnen 86/362/EEG,
—      de bevoegdheid van de lidstaten krachtens artikel 3, lid 1,             86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
       tweede streepje van richtlijn 96/71/EG om het begrip                    van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
       „minimumloon” te definiëren, houdt niet in dat zij tevens               delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
       bevoegd zijn om de methode van het vergelijkend                         van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
       onderzoek vast te stellen;                                              plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
                                                                               fruit, de krachtens deze richtlijn op haar rustende ver-
—      de definitie van het begrip „minimumloon” mag dan                       plichtingen niet is nagekomen;
       weliswaar ook de bepaling van het criterium „opeisbaar-
       heid” omvatten, het probleem van de loonbestanddelen
       met opgeschorte opeisbaarheid (zoals de dertiende maand          2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
       en de kerstgratificatie) kan niet worden opgelost — zoals
       vermeld in het „Merkblatt” — door deze bestanddelen
       eenvoudig buiten beschouwing te laten;
—      de problemen bij de controle, die zich in verband met            Middelen en voornaamste argumenten
       dergelijke loonbestanddelen voordoen, moeten bilateraal
       tussen de betrokken lidstaten worden opgelost en mogen
       niet tot een beperking van het vrij verrichten van diensten      De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
       leiden;                                                          (artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                        richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
—      een lidstaat die heeft verzuimd om de vakantietoeslag als        is sinds 28 februari 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
       bestanddeel van het door hem vastgestelde minimumloon            Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
       aan te merken, kan dit „verzuim” niet compenseren
       doordat hij de bijdragen die daadwerkelijk aan een met
       een Duitse vakantiekas vergelijkbare instelling in de
       woonstaat zijn betaald, aanmerkt als toeslagen die buiten        (1 ) PB 2000, L 158, blz. 51.
       beschouwing kunnen blijven.
( 1) PB 1997, L 18, blz. 1.
                                                                        Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
Beroep, op 2 oktober 2002 ingesteld door de Commissie                                                Oostenrijk
van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                             Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-354/02)
                          (Zaak C-353/02)
                                                                                (2002/C 305/18)
                          (2002/C 305/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek                   op 2 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek
Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-               Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische            pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische
dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-           dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-
cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre         cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.                                      Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.


title: Zaak T-419/12: Beroep ingesteld op 25 september 2012 — LVM/Commissie

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/7

         Beroep ingesteld op 25 september 2012 — LVM/Commissie
   (Zaak T-419/12)
   2012/C 373/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: LVM Landwirtschaftlicher Versicherungsverein Münster a. G. (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Birnstiel, H. Heinrich en J.-O. Schrotz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 17 juli 2012, waarbij een verzoek van verzoekster krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) om toegang tot bepaalde documenten inzake een kartelprocedure (COMP/39.125 — Automobielglas) is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in haar eigen kosten en de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: geen onderzoek van elk van de in het verzoek aangeduide documenten
               In het kader van het eerste middel betoogt verzoekster dat de beschikking niet berust op een afzonderlijk onderzoek van elk document. Verzoekster is van mening dat de bestreden beschikking is gebaseerd op de juridisch onjuiste veronderstelling dat in casu een algemeen vermoeden bestaat dat een uitzonderingsgrond van toepassing is.

               2)

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht
               In dit verband stelt verzoekster dat de Commissie de volledige afwijzing van verzoeksters verzoek in haar beschikking enkel met globale overwegingen en derhalve onvoldoende heeft gemotiveerd. Volgens verzoekster levert dit een niet-nakoming op van de motiveringsplicht en derhalve een overtreding van wezenlijke procedurevoorschriften.

               3)

               Derde middel: juridisch onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001
               Met haar derde middel betoogt verzoekster dat de uitlegging en toepassing door de Commissie van de in artikel 4, lid 2, eerste en derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde uitzonderingsgronden, onjuist is geweest. Volgens verzoekster miskent de Commissie de verhouding tussen regel en uitzondering, en gaat zij uit van een veel te ruime uitlegging van de begrippen „bescherming van onderzoeken” en „commerciële belangen”.

               4)

               Vierde middel: niet-inaanmerkingneming van de privaatrechtelijke handhaving van het kartelrecht als openbaar belang in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001
               Als vierde middel voert verzoekster aan dat de Commissie ten onrechte stelt dat er geen sprake is van een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking van de gevraagde documenten. Volgens verzoekster had de Commissie met name in het kader van de belangenafweging in aanmerking moeten nemen dat ook de privaatrechtelijke handhaving van het kartelrecht een openbaar belang in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 vormt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-446/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Taihan Electric Wire/Commissie

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/46

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Taihan Electric Wire/Commissie
   (Zaak T-446/14)
   2014/C 282/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Taihan Electric Wire Co. Ltd (Anyang-Si, Republiek Korea) (vertegenwoordigers: R. Antonini en E. Monard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2014) 2139 van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst, zaak AT/39.610 — Stroomkabels (hierna: „besluit”) nietig te verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               De Commissie was niet bevoegd om tegen verzoeksters gedrag op te treden en zij heeft niet aangetoond dat verzoekster had deelgenomen aan een inbreuk die zij krachtens artikel 101 VWEU kan bestraffen, aangezien het voorwerp van verzoeksters vermeende mededingingsverstorende gedrag geen betrekking had op de EER-markt en haar vermeende betrokkenheid bij het mededingingsverstorend gedrag geen effect had en kon hebben op de handel in de EER.

               2.

               De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op bewijzen die waren verzameld bij inspecties bij bepaalde ondernemingen, aangezien de inspectiebesluiten onrechtmatig waren.

               3.

               De Commissie heeft niet correct bepaald hoe lang verzoekster aan de vermeende inbreuk heeft deelgenomen en aldus onder meer het beginsel in dubio pro reo en het non-discriminatiebeginsel geschonden. Zij heeft in dit verband geen relevant bewijs overgelegd.

               4.

               Het feit dat de Commissie verzoeksters geval anders heeft benaderd dan dat van andere ondernemingen met betrekking waartoe in het dossier vergelijkbaar bewijs was opgenomen, levert een schending op van het non-discriminatiebeginsel en het evenredigheidsbeginsel ten nadele van verzoekster.

               5.

               Bij de vaststelling van de aan verzoekster op te leggen geldboete heeft de Commissie het non-discriminatiebeginsel, het onder meer in artikel 5 VEU verankerde evenredigheidsbeginsel, artikel 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 23, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (met inbegrip van de punten 18 en 37 daarvan) en het vertrouwensbeginsel geschonden.


title: Zaak C-171/08: Beroep ingesteld op 25 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/24

         Beroep ingesteld op 25 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-171/08)
   (2008/C 171/36)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti, P. Guerra e Andrade en M. Telles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de bijzondere rechten van de staat en andere overheidslichamen in Portugal Telecom S.A. te handhaven die aan de bijzondere aandelen (golden shares) van de staat in deze onderneming zijn verbonden, de krachtens de artikelen 56 EG en 43 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Portugese Staat is houder van 500 bijzondere aandelen (golden shares) in Portugal Telecom S.A. (hierna: „PT”). Deze aandelen verlenen de staat een vetorecht met betrekking tot de verkiezing van de algemene vergadering, de voorzitter van de auditcommissie en de officiële accountant, de bestemming van het jaarresultaat, wijzigingen van de statuten, kapitaalverhogingen, de beperking en de intrekking van voorkooprechten, de uitgifte van obligaties of andere effecten, de vaststelling van de algemene doelstellingen en fundamentele beginselen van het ondernemingsbeleid, de vaststelling van de algemene beleidsbeginselen inzake deelnemingen in andere vennootschappen, de verlening van toestemming voor de verplaatsing van de zetel en voor de verwerving van aandelen die meer dan 10 % van het maatschappelijk kapitaal uitmaken door aandeelhouders die direct of indirect concurrentie voeren met ondernemingen die door PT worden gecontroleerd. Verder verlenen zij een vetorecht met betrekking tot de verkiezing van een derde van de leden van de raad van bestuur, daaronder begrepen de voorzitter van de raad van bestuur.
   Volgens de Commissie vormen deze vetorechten beperkingen van het vrije kapitaalverkeer en van de vrijheid van vestiging. Zij belemmeren directe investeringen in PT en portefeuillebeleggingen en vormen tevens een belemmering van de vrijheid van vestiging.
   De bijzondere rechten van de staat vormen staatsmaatregelen, aangezien de bijzondere aandelen niet hun oorsprong vinden in een normale toepassing van het vennootschapsrecht.
   De golden shares houden geen verband met legitieme doelstellingen van algemeen belang, met name niet met de door Portugal aangevoerde doelstellingen van openbare veiligheid en openbare orde, namelijk het onderhoud van kabelnetten en koperen netwerken en het behoud van het groothandels- en kleinhandelsnetwerk van PT, de verlening van een openbare dienst, de regulering van de telecommunicatiemarkt en het vermijden van een eventuele verstoring van de kapitaalmarkt.
   De Portugese Staat heeft hoe dan ook het evenredigheidsbeginsel niet in acht genomen, aangezien de betrokken maatregelen niet geschikt zijn om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken en verder gaan dan ter bereiking daarvan nodig is.


title: Zaak C-559/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet nakoming — Sociale politiek — Artikel 141 EG — Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Nationale regeling inzake burgerlijke en militaire pensioenen — Verschil in behandeling op gebied van pensioengerechtigde leeftijd en vereiste minimumdiensttijd — Rechtvaardiging — Geen)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-559/07) (1)

   (Niet nakoming - Sociale politiek - Artikel 141 EG - Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Nationale regeling inzake burgerlijke en militaire pensioenen - Verschil in behandeling op gebied van pensioengerechtigde leeftijd en vereiste minimumdiensttijd - Rechtvaardiging - Geen)
   2009/C 113/16
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: F. Spathopoulos, K. Boskovits, A. Samoni-Rantou, E.-M. Mamouna en S. Vodina, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 141 EG — Schending van het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Nationale regeling inzake burgerlijke en militaire rustpensioenen die voorziet in een verschillende pensioenleeftijd voor mannen en vrouwen

      Dictum

               1)

               Door het handhaven van de bepalingen die voorzien in verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke werknemers op het gebied van pensioengerechtigde leeftijd en vereiste minimumdiensttijd krachtens het Griekse wetboek van burgerlijke en militaire rustpensioenen, ingevoerd bij presidentieel decreet nr. 166/2000 van 3 juli 2000, in de op de onderhavige zaak toepasselijke versie, is de Helleense Republiek de krachtens 141 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak F-20/08: Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Aparicio e.a./Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/52

         Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Aparicio e.a./Commissie
   (Zaak F-20/08)
   (2008/C 92/107)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Jorge Aparicio e.a. (Antiguo Cuscatlan, Salvador) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de besluiten van het Europees Bureau voor personeelsselectie om de naam van verzoekers niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten en in de databank CAST 27/Relex
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het Europees Bureau voor personeelsselectie om de naam van verzoekers niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten en in de databank CAST 27/Relex;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in zaak T-334/94: Sarrió SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag - Begrip één enkele inbreuk - Uitwisseling van informatie - Gebod - Geldboete - Bepaling van bedrag - Berekeningsmethode - Motivering - Verzachtende omstandigheden)

text:
4.7.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 209/33
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
                                                                                van 14 mei 1998
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-
     leid.º.                                                       in zaak T-327/94: SCA Holding Ltd tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
3. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-            (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
     king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete            Toerekenbaarheid van onrechtmatige gedraging Ð Geld-
     op 2 500 000 ECU.                                                boete Ð Motivering Ð Verzachtende omstandigheden)
                                                                                (98/C 209/70)
4. Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (Procestaal: Engels)
5. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
                                                                   In zaak T-327/94, SCA Holding Ltd, gevestigd te Aylesford
(1) PB C 380 van 31.12.1994.                                       (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door G. Scasse-
                                                                   lati-Sforzolini, advocaat te Bologna, en L. Garzaniti, advo-
                                                                   caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   ten kantore van Elvinger, Hoss & Preussen, advocaten
                                                                   aldaar, Côte d'Eich 15, tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en R. Lyal),
                                                                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschik-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           king 94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994
                                                                   inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-
                       van 14 mei 1998                             Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van
in zaak T-319/94: Fiskeby Board AB tegen Commissie van             19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
              de Europese Gemeenschappen (1)                       (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
                                                                   Vesterdorf, kamerpresident, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Po-
(Mededinging Ð Artikel 85 Ð Geldboete Ð Bepaling van               tocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: P. Palacio GonzaÂ-
  bedrag Ð Verzachtende omstandigheden Ð Motivering)               lez, administrateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen
                                                                   waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (98/C 209/69)
                                                                   1. Verwerpt het beroep.
                      (Procestaal: Engels)
                                                                   2. Verwijst verzoekster in de kosten.
In zaak T-319/94, Fiskeby Board AB, gevestigd te Norrkö-
ping (Zweden), vertegenwoordigd door C. Wetter, advo-
caat te Stockholm, en C. Vajda, Barrister te Engeland en           (1) PB C 380 van 31.12.1994.
Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-
tore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Côte
d'Eich 15, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: J. Currall en R. Lyal), betref-
fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een
procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1),
                                                                                van 14 mei 1998
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uit-
gebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresi-       in zaak T-334/94: Sarrió SA tegen Commissie van de
dent, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke,                            Europese Gemeenschappen (1)
rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op
14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
als volgt:                                                         Begrip eÂeÂn enkele inbreuk Ð Uitwisseling van informatie
                                                                   Ð Gebod Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Bereke-
                                                                   ningsmethode Ð Motivering Ð Verzachtende omstandig-
1. Verwerpt het beroep.                                                                        heden)
                                                                                (98/C 209/71)
2. Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) PB C 380 van 31.12.1994.
                                                                   In zaak T-334/94, Sarrió SA, gevestigd te Pamplona
                                                                   (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, advo-
 ---pagebreak--- C 209/34               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.7.98
caat te Barcelona, A. Mazzoni, advocaat te Milaan,                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
A. Tizzano en G. M. Roberti, advocaten te Napels, domi-                                  van 14 mei 1998
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. Lorang, advocaat aldaar, rue Albert 1er 51, tegen Com-         in zaak T-337/94: Enso-Gutzeit Oy tegen Commissie van
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                             de Europese Gemeenschappen (1)
R. Lyal en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietig-      (Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð Inbreuk Ð
verklaring van Beschikking 94/601/EG van de Commissie                                         Bewijs)
van 3 juli 1994 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton)                                      (98/C 209/72)
(PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld                                 (Procestaal: Engels)
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A.
Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio Gon-       In zaak T-337/94, Enso-Gutzeit Oy, gevestigd te Helsinki,
zaÂlez, administrateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen         vertegenwoordigd door I. Van Bael en J.-F. Bellis, advoca-
waarvan het dictum luidt als volgt:                               ten te Brussel, en C. Keaney, Solicitor van de Irish Law
                                                                  Society, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van      kantore van F. Brausch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 3 juli            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85            (gemachtigden: H. G. Crossland en R. Lyal), betreffende
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig             een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-        EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
     ges:                                                         dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
                                                                  33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
                                                                  het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen               breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te              C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.         griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming        volgt:
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,
                                                                  1. Verklaart Beschikking 94/601/EG van de Commissie
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle
                                                                       van 13 juli 1994 inzake een procedure op grond
     informatie:
                                                                       van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð
                                                                       Karton) nietig wat verzoekster betreft.
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-      2. Verwijst de Commissie in de kosten.
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
          individuele producenten.                                (1) PB C 392 van 31.12.1994.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     leid.º.                                                                             van 14 mei 1998
                                                                  in zaak T-338/94: Finnish Board Mills Association Ð
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-           Finnboard tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete                                    schappen (1)
     op 14 000 000 ECU.                                           (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
                                                                  Uitwisseling van informatie Ð Gebod Ð Geldboete Ð
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                          Bepaling van bedrag Ð Motivering Ð Medewerking gedu-
                                                                                rende administratieve procedure)
4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in                                  (98/C 209/73)
     de helft van de kosten van de Commissie.
                                                                                (Procestaal: Duits)
5. Verstaat, dat de Commissie de helft van haar eigen
     kosten zal dragen.                                           In zaak T-338/94, Finnish Board Mills Association Ð
                                                                  Finnboard, gevestigd te Helsinki, aanvankelijk vertegen-
                                                                  woordigd door H. Hellmann en H.-J. Voges, advocaten te
(1) PB C 380 van 31.12.1994.
                                                                  Keulen, vervolgens alleen door H. Hellmann, domicilie
                                                                  gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch
                                                                  en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Com-


title: Zaak C-335/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/8

         Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-335/04)
   (2004/C 239/15)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 juli 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische dienst, en H. Kreppel, in het kader van de uitwisseling met nationale ambtenaren bij de juridische dienst van de Commissie gedetacheerde rechter in het Arbeitsgericht, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2000/43/EG is op 19 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 180, blz. 22.


5.12.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 378/15
     gen niet is nagekomen die op hem rusten ingevolge            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     artikel 189, vierde alinea, van het EG-Verdrag, als-
     mede de artikelen 2 en 3 van voormelde beschikking;          Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Ð het Koninkrijk BelgieÈ te verwijzen in de kosten.                    stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/
                                                                       33/EG van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de
Middelen en voornaamste argumenten                                     bescherming van jongeren op het werk (1), en/of door
                                                                       ze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Het beroep tot nietigverklaring (1) van de beschikking van
                                                                       het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
de Commissie van 4 december 1996 heeft geen schorsende
                                                                       nagekomen,
werking. Het enige argument dat een lidstaat kan aanvoe-
ren om een beschikking waarbij de terugvordering van                   en
onrechtmatig toegekende steun is gelast, niet uit te voeren,
is dat van de absolute onmogelijkheid om de beschikking           Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
naar behoren ten uitvoer te leggen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie stelt in de eerste plaats, dat het Koninkrijk
BelgieÈ niet werkelijk heeft voldaan aan de verplichting tot      Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
loyale medewerking. Nadat het Koninkrijk BelgieÈ contact          richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
had genomen met de Commissie om de problemen toe te               resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt
lichten waarmee het eventueel zou worden geconfronteerd           voor de lidstaten de verplichting mee, de in richtlijnen
bij de terugvordering van de onrechtmatige steun, en om           gestelde uitvoeringstermijn in acht te nemen. Deze termijn
de grote lijnen van het voorstel betreffende een gespreide        is hier op 22 juni 1996 verstreken, zonder dat de Italiaanse
terugbetaling te bespreken, tegen welk voorstel de Com-           Republiek de nodige bepalingen heeft uitgevaardigd om
missie zich niet had verzet, heeft BelgieÈ plotseling een         aan de in de conclusies van de Commissie vermelde richt-
standpunt ingenomen dat hierop neerkwam dat de loyale             lijn te voldoen.
samenwerking te goeder trouw met de Commissie werd
opgegeven en, in het kader van de procedure voor de               (1) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.
Gemeenschapsrechter, werd gesteld dat de uitvoering abso-
luut onmogelijk was.
De Commissie stelt in de tweede plaats, dat het Koninkrijk
BelgieÈ bij de betrokken ondernemingen in het geheel geen
stappen heeft ondernomen om de steun terug te vorderen.                          Doorhaling van zaak C-51/98 (1)
                                                                                (98/C 378/26)
In de derde plaats stelt de Commissie, dat het Koninkrijk
BelgieÈ geen andere oplossingen heeft voorgesteld om de           De president van het Hof van Justitie van de Europese
beschikking uit de voeren en de problemen waarmee het             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 september
wordt geconfronteerd, te verhelpen.                               1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-51/98
                                                                  (verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden om een preju-
(1) Zaak C-75/97 (PB C 131 van 26.4.1997, blz. 5).
                                                                  dicieÈle beslissing): Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
                                                                  Bauwirtschaft tegen Works in The World Srl.
                                                                  (1) PB C 137 van 2.5.1998.
Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Commissie
     van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                          Republiek
                      (Zaak C-385/98)                                            Doorhaling van zaak C-255/98 (1)
                        (98/C 378/25)                                                      (98/C 378/27)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           De president van het Hof van Justitie van de Europese
is op 26 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 oktober
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-255/
schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs          98: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese
P. J. Kuijper en A. Aresu als gemachtigden, domicilie geko-       Gemeenschappen.
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.             (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-117/95)

text:
Nr. C 159/10           VNLI                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24 . 6 . 95
6 . In aanmerking genomen, dat volgens vaste rechtspraak                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       van het Hof de terugbetaling van in strijd met het
       Gemeenschapsrecht toegepaste heffingen moet geschie                1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
       den volgens de materiële en formele voorwaarden                          binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
       neergelegd in de nationale wetgeving, en dat volgens                     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
       rechtsoverweging 12 van het arrest San Giorgio (zaak                     volgen van Richtlijn 92/48/EEG tot vaststelling, over
       199/82 ) ( 4) het recht op terugbetaling van heffingen die               eenkomstig artikel 3 , lid 1 , onder a ) i ), van Richtlijn
       een Lid-Staat in strijd met het Gemeenschapsrecht heeft                  91 /493/EEG, van de minimale hygiënische voorschriften
       toegepast, het uitvloeisel en het complement is van de                   die van toepassing zijn op visserijprodukten die zijn
       rechten die de justitiabelen ontlenen aan de Gemeen                     verkregen aan boord van bepaalde vissersvaartuigen ( 1 ),
       schapsrechtelijke bepalingen die heffingen van gelijke                   de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
      werking als douanerechten respectievelijk discrimine                     tingen niet is nagekomen;
       rende toepassing van binnenlandse belastingen verbie
       den, wordt gevraagd, of de rechtspraak van he.t Hof                 2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
       aldus moet worden uitgelegd, dat het Gemeenschaps                       procedure .
       recht een onvoorwaardelijke verplichting oplegt tot
       terugbetaling van heffingen die ingevolge het antwoord
       op de vragen 1-4 in strijd met het Gemeenschapsrecht                Middelen en voornaamste argumenten
       moeten worden geacht, met dien verstande evenwel dat
       de nadere voorwaarden voor de beoordeling van de                    De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
       terugbetalingsvordering door de betrokken nationale                 die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijn is verstreken op
       voorschriften worden bepaald binnen zekere, in de                   1 januari 1993 .
       rechtspraak van het Hof aangegeven grenzen ?
                                                                           (M PB nr . L 187 van 7 . 7. 1992 , blz . 41 .
7. Is het, voor zover wordt vastgesteld dat de toeslag van
       40 % op de algemene goederenheffing in strijd is met het
       Gemeenschapsrecht, door de Gemeenschap gesloten
       overeenkomsten ( vrijhandelsovereenkomsten) daaron
       der begrepen, verenigbaar met het Gemeenschapsrecht,
       wanneer een naar nationaal recht geldende verjarings               Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de
       termijn voor de terugbetalingsvordering ingaat op een                  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
       eerder tijdstip dan dat waarop de met het Gemeen                                          ( Zaak C-l 17/95 )
       schapsrecht strijdige heffing door de betrokken Lid                                          ( 95/C 159/21
       Staat is afgeschaft ?
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(M PB nr . L 172 van 22 . 7. 1968 , blz. 1 .                               op 4 april 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
( 2 ) PB nr . L 256 van 7 . 9 . 1987, blz . 1 .                            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
( 3 ) PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                         genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als
(4 ) Arrest van 9 november 1983 , Jurispr. 1983 , blz. 3595 .              gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                           G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
                                                                                binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
                                                                                volgen van Richtlijn 92/35/EEG tot vaststelling van
                                                                                controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding
                                                                                van paardepest (') en Richtlijn 92/40/EEG tot vaststel
Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de                         ling van communautaire maatregelen voor de bestrij
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                         ding van aviaire influenza ( 2 ), de krachtens het EG
                           ( Zaak C-l 16/95 )                                  Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko
                              ( 95/C 159/20 )                                   men ;
                                                                           2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                               procedure .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 april 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      Middelen en voornaamste argumenten
genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                                      die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken
 ---pagebreak--- 24 . 6 . 95            LNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/11
op 31 december 1992 ( Richtlijn 92/35/EEG) en 1 januari                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
1993 ( Richtlijn 92/40/EEG ).                                             beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1 . ( 1 ) Hebben de woorden „ de mogelij kheden van beroep
( ! ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .                                  die openstaan voor de eigen onderdanen tegen
(2 ) PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz . 1 .                                    bestuursrechtelijke besluiten " in artikel 8 van
                                                                                Richtlijn 64/22 1/EEG van de Raad van 25 februari
                                                                                1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelin
                                                                                gen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien
                                                                                van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd
Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de                             zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                             veiligheid en de volksgezondheid O betrekking op
                                                                                a ) specifieke beroepsmogelijkheden die openstaan
                          ( Zaak C-118/95 )
                                                                                tegen beslissingen betreffende de toegang tot het
                              ( 95/C 159/22 )                                       land van eigen onderdanen van de betrokken Staat
                                                                                ( in casu, een beroep bij een „ immigration adjudi
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          cator "), dan wel b ) uitsluitend op beroepsmogelijk
op 4 april 1 995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                        heden die openstaan tegen handelingen van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                               administratie in het algemeen (in casu, een verzoek
genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als                            om beroep in rechte — „judicial review " — te
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                            mogen instellen )?
G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                                         ( 2 ) Indien op vraag ( 1 ) moet worden geantwoord met
                                                                                antwoord a ), betreft het citaat uit artikel 8 van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   Richtlijn 64/221/EEG dan uitsluitend de beroeps
                                                                                mogelijkheden die openstaan voor de eigen onder
 1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                         danen van de betrokken Staat in identieke omstan
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech                    digheden (in casu, weigering van toegang om
       telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het                   redenen van nationale veiligheid ), of betreffen zij
       volgen van Richtlijn 92/33/EEG betreffende het in de                         eveneens de specifieke beroepsmogelijkheden die in
       handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van                           analoge of soortgelijke omstandigheden openstaan
       groentegewassen, met uitzondering van zaad O en                              voor de eigen onderdanen van de betrokken Staat;
       Richtlijn 92/34/EEG betreffende het in de handel                             zo ja , in hoeverre moeten de omstandigheden
       brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede                        gelijksoortig of analoog zijn ?
       van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden
       gebruikt ( 2 ), de krachtens het EG-Verdrag op haar                2 . Gelet op het antwoord op vraag 1 , wanneer een
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                             Gemeenschapsonderdaan de toegang tot het Verenigd
                                                                              Koninkrijk wordt geweigerd om redenen van nationale
 2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de                 veiligheid, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan inge
       procedure .                                                            volge artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG een recht van
                                                                               beroep bij de „ immigration adjudicator ", voor zover de
 Middelen en voornaamste argumenten                                           relevante bepalingen van het nationale recht aldus
                                                                              moeten worden uitgelegd, dat een Brits onderdaan die
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                       de toegang tot het Verenigd Koninkrijk wordt gewei
 die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken                 gerd om redenen van nationale veiligheid, een recht heeft
 op 31 december 1992 .                                                         om beroep in te stellen teneinde het bewijs van zijn Britse
                                                                               nationaliteit te leveren, zodat hij het recht heeft het
 (!) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 1 .                               Verenigd Koninkrijk binnen te komen, ook wanneer zijn
 ( 2 ) PB nr. L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 10 .                              aanwezigheid aldaar om redenen van nationale veilig
                                                                               heid ongewenst is ?
                                                                          3 . Is het eerste zinsdeel van artikel 9 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                               64/221 /EEG ( Bij ontstentenis van mogelijkheden van
                                                                               gerechtelijk beroep of indien dit beroep slechts betrek
                                                                               king heeft op de wettigheid van het besluit of indien dit
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                           beroep geen opschortende werking heeft) eveneens van
 Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing                  toepassing op artikel 9 , lid 2 ?
 in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the
       Home Department, ex parte: Mann Singh sVngara                      4. Wanneer is besloten een Gemeenschapsonderdaan de
                            ( Zaak C-65/95 )
                                                                               toegang tot het grondgebied van een andere dan zijn
                                                                               eigen Lid-Staat te ontzeggen om redenen van openbare
                               ( 95/C 159/23 )                                 orde of openbare veiligheid, en de Gemeenschapsonder
                                                                               daan dat grondgebied heeft verlaten zonder aldaar
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij                   beroep in rechte te hebben ingesteld of om een advies
 beschikking van 3 februari 1995 , ingekomen ter griffie van                   van de bevoegde instantie te hebben verzocht overeen
 het Hof van Justitie op 13 maart 1 995 , in het geding tussen                 komstig artikel 8 of 9 van Richtlijn 64/221/EEG van de
 The Queen en Secretary of State for the Home Department,                      Raad, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan het recht
 ex parte : Mann Singh Shingara, het Hof van Justitie van de                   de zaak voor te leggen aan de onafhankelijke bevoegde