title: Zaak F-47/08: Beroep ingesteld op 30 april 2008 — Buschak/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/52

         Beroep ingesteld op 30 april 2008 — Buschak/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden
   (Zaak F-47/08)
   (2008/C 171/104)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Willy Buschak (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Lévi en C. Ronzi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit houdende wijziging van verzoekers functieomschrijving en veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan hem van een bedrag ter vergoeding van de materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 4 juli 2007 aan verzoeker overhandigde besluit van de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden houdende wijziging van zijn functieomschrijving;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 29 of 30 januari 2008 houdende afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               veroordeling van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden tot betaling van een schadevergoeding van 50 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden in de kosten.


title: Zaak T-229/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — PKK/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Motivering )

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — PKK/Raad
   (Zaak T-229/02) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Motivering’)
   (2008/C 142/40)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Osman Ocalan namens de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) (vertegenwoordigers: M. Muller, QC, E. Grieves en P. Moser, barristers, en J. G. Pierce, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Vitsentzatos en M. Bishop, vervolgens M. Bishop en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Caudwell, vervolgens E. Jenkinson, gemachtigden, bijgestaan door S. Lee, barrister); en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Kuijper en C. Brown, vervolgens P. Hetsch en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van besluit 2002/460/EG van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/334/EG (PB L 160, blz. 26), alsmede, anderzijds, schadevordering
   Dictum

               1)

               Besluit 2002/460/EG van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/334/EG, wordt nietig verklaard voor zover het de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) betreft.

               2)

               De Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die welke Osman Ocalan namens de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) bij het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie zijn opgekomen.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak C-449/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Genova — Italië) — Kerly Del Rosario Martinez Silva/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Comune di Genova [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikel 3 — Gezinsbijslagen — Richtlijn 2011/98/EU — Artikel 12 — Recht op gelijke behandeling — Onderdanen van derde landen die houder zijn van een gecombineerde vergunning]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/19

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Genova — Italië) — Kerly Del Rosario Martinez Silva/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Comune di Genova
   (Zaak C-449/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikel 3 - Gezinsbijslagen - Richtlijn 2011/98/EU - Artikel 12 - Recht op gelijke behandeling - Onderdanen van derde landen die houder zijn van een gecombineerde vergunning])
   (2017/C 277/26)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kerly Del Rosario Martinez Silva

      Verwerende partijen: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), Comune di Genova

      Dictum

   Artikel 12 van richtlijn 2011/98/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende één enkele aanvraagprocedure voor een gecombineerde vergunning voor onderdanen van derde landen om te verblijven en te werken op het grondgebied van een lidstaat, alsmede inzake een gemeenschappelijk pakket rechten voor werknemers uit derde landen die legaal in een lidstaat verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan een onderdaan van een derde land met een gecombineerde vergunning in de zin van artikel 2, onder c), van deze richtlijn geen recht heeft op een uitkering als de toelage aan huishoudens met ten minste drie minderjarige kinderen zoals ingesteld bij legge n. 448 — Misure di finanza pubblica per la stabilizzazione e lo sviluppo (wet nr. 448 houdende begrotingsmaatregelen voor stabilisering en groei) van 23 december 1998.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 mei 2001 in zaak C-159/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet nakoming — Richtlĳn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Ontvankelĳkheid)

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/19
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)                                                              (Zesde kamer)
                          van 17 mei 2001
                                                                                van 17 mei 2001
in zaak C-119/99 (verzoek van het Tribunal d’instance
du VIIe arrondissement de Paris om een prejudiciële                        in zaak C-159/99: Commissie van de Europese Gemeen-
beslissing): Hewlett Packard BV tegen Directeur général                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                des douanes et droits indirects (1)
                                                                           (Niet nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van
(Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomen-                                     vogelstand — Ontvankelijkheid)
clatuur — Indeling van muftifunctioneel apparaat dat
functie van zowel printer, kopieerapparaat, faxapparaat als
scanner heeft — Hoofdfunctie — Geldigheid vanverordening
                         (EG) nr. 2184/97)                                                           (2001/C 200/34)
                          (2001/C 200/33)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-159/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse Republiek
                                                                           (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri en
In zaak C-119/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      M. Fiorilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)                    Italiaanse Republiek:
van het Tribunal d’instance du VIIe arrondissement de Paris
(Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Hewlett
Packard BV en Directeur général des douanes et droits indirects,           —     door een regeling vast te stellen die in strijd met de
om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van punt 3                     artikelen 5 en 7 juncto bijlage II van richtlijn 79/409/EEG
van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2184/97 van de                           van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de
Commissie van 3 november 1997 tot indeling van bepaalde                          vogelstand (PB L 103, blz. 1) het vangen en houden van
goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 299,                             drie vogelsoorten (Passer italiae, Passer montanus en
blz. 6), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                   Sturnus vulgaris) toestaat en in strijd met artikel 9 van die
V. Skouris, kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric                          richtlijn bepaalt, dat die regeling geldt als een algemene
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                  en permanente afwijking, hetgeen bovendien een ontoe-
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 17 mei 2001 een arrest                     laatbare situatie van rechtsonzekerheid creëert, en
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           —     door een regeling betreffende de voorwaarden voor en de
                                                                                wijze van de toepassing van de afwijking van de in
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of               richtlijn 79/409 neergelegde verbodsbepalingen vast te
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van punt 3 van                 stelen, die niet volledig in overeenstemming is met de
de bijlage bij verordening (EG) nr. 2184/97 van de Commissie van                 eisen van artikel 9 van de richtlijn, in het bijzonder wat
3 november 1997 tot indeling van bepaalde goederen in de                         de in lid 1, sub a en b, van dat artikel vastgestelde
gecombineerde nomenclatuur.                                                      afwijkingsgronden betreft,
                                                                           de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplich-
                                                                           tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpre-
                                                                           sident, V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken,
                                                                           rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-
                                                                           Hubeau, afdelingshoofd, op 17 mei 2001 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 200/20                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          14.7.2001
1)    Door in strijd met de artikelen 5 en 7 juncto bijlage II van         volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),
      richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake             D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
      het behoud van de vogelstand een regeling vast te stellen die de     generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
      vangst en het houden van de soorten Passer italiae, Passer           op 17 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      montanus en Sturnus vulgaris toestaat, is de Italiaanse              als volgt:
      Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
      tingen niet nagekomen.
                                                                           1)    Indien een belastingplichtige een goed (in dit geval een voertuig)
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.                               dat zonder recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde
                                                                                waarde is gekocht en waaraan na de aankoop werkzaamheden
3)    Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.
                                                                                zijn verricht waarvoor de belasting over de toegevoegde waarde
                                                                                is afgetrokken, onttrekt voor andere dan bedrijfsdoeleinden, treft
                                                                                de belasting over de toegevoegde waarde die is verschuldigd op
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn van de
                                                                                Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
                                                                                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde;
                                                                                uniforme grondslag, alleen de „bestanddelen” waarvoor recht op
                                                                                aftrek is ontstaan, te weten de bestanddelen die hun fysieke en
                                                                                economische kenmerken definitief hebben verloren doordat zij
                                                                                na de aanschaf van het voertuig daarin zijn geïntegreerd in
                                                                                verband met leveringen van goederen die hebben geleid tot een
                     ARREST VAN HET HOF                                          duurzame waardevermeerdering van het voertuig die op het
                                                                                tijdstip van de onttrekking nog niet volledig was verbruikt.
                            (Vijfde kamer)
                                                                           2)    In geval van een op grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde
                          van 17 mei 2001                                        richtlijn 77/388 belaste onttrekking, met name de onttrekking
                                                                                van een goed (in dit geval een voertuig),
in de gevoegde zaken C-322/99 en C-323/99 (verzoeken
                                                                                —      dat zonder recht op aftrek is aangeschaft, en
van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing):
Finanzamt Burgdorff tegen Hans-Georg Fischer
(C-322/99) en Finanzamt Düsseldorf-Mettmann tegen                                —      waaraan werkzaamheden zijn verricht waarvoor recht
                Klaus Brandenstein (C-323/99) (1)                                       op aftrek is ontstaan en waarbij „bestanddelen” zijn
                                                                                geïntegreerd,
(Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 5, lid 6, en 11 A, lid 1,
sub b — Onttrekking van een bedrijfsgoed voor privédoelein-                      is de maatstaf van heffing in de zin van artikel 11 A, lid 1,
den — Belastingheffing, indien voor het goed of de bestand-                      sub b, van de Zesde richtlijn 77/388 de ten tijde van de
delen daarvan recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan                      onttrekking geldende prijs van de in het voertuig geïntegreerde
       — Begrip bestanddelen van het onttrokken goed)                            goederen die in de zin van artikel 5, lid 6, van deze richtlijn
                                                                                bestanddelen van het onttrokken goed vormen.
                          (2001/C 200/35)
                                                                           3)    De afgetrokken belasting over de toegevoegde waarde voor
                                                                                werkzaamheden die na de aanschaf van een goed (in dit geval
                           (Procestaal: Duits)                                   een voertuig) zijn verricht en die in geval van onttrekking van
                                                                                het voertuig niet op grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde
                                                                                richtlijn aan de belasting over de toegevoegde waarde zijn
                                                                                onderworpen, moet worden herzien overeenkomstig artikel 20,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       lid 1, sub b, van de richtlijn, voorzover de waarde van de
                          dentie van het Hof)                                    betrokken werkzaamheden niet volledig is verbruikt in het kader
                                                                                van de beroepsuitoefening van de belastingplichtige vóór de
                                                                                overbrenging van het voertuig naar zijn privévermogen.
In de gevoegde zaken C-322/99 en C-323/99, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
Bundesfinanzhof (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen
tussen Finanzamt Burgdorf en Hans-Georg Fischer (C-322/99)
en tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann en Klaus
                                                                           (1) PB C 333 van 20.11.1999.
Brandenstein (C-323/99), om een prejudiciële beslissing over
de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
L 145, blz. l), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als


title: Zaak T-396/15: Beschikking van het Gerecht van 30 maart 2017 — Herm. Sprenger/EUIPO — web2get (Vorm van een gewrichtsstijgbeugel) [„Uniemerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van de vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/48

         Beschikking van het Gerecht van 30 maart 2017 — Herm. Sprenger/EUIPO — web2get (Vorm van een gewrichtsstijgbeugel)
   (Zaak T-396/15) (1)

   ([„Uniemerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van de vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 283/74)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herm. Sprenger GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Schiller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: web2get GmbH & Co. KG (Dülmen, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 22 april 2015 (zaak R 520/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen web2get GmbH & Co. KG en Herm. Sprenger GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Herm. Sprenger GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 april 2000 in zaak C-420/98 (verzoek van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): W. N. tegen Staatssecretaris van Financiën ("Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 77/799/EEG — Wederzĳdse bĳstand van autoriteiten van lidstaten op gebied van directe belastingen — Spontane uitwisseling van informatie")

text:
8.7.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 192/5
het Gerechtshof te ’s-Gravenhage (Nederland), in het aldaar               artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad
aanhangig geding tussen C. Baars en Inspecteur der Belastingen            van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand
Particulieren/Ondernemingen Gorinchem, om een prejudiciële                van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied
beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 en 52 EG-                van de directe belastingen (PB L 336, blz. 15), heeft het Hof
Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 12 EG en 43 EG) en             (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpre-
van de artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans de artike-                sident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
len 56 EG en 58 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-               generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
steld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, C. Gulmann,             13 april 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters;          volgt:
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 13 april 2000 een arrest gewezen                  Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de
                                                                          bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe
Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) verzet         belastingen, moet aldus worden uitgelegd:
zich tegen een belastingregeling van een lidstaat als in het hoofdgeding
aan de orde is, die, ingeval deelneming in het kapitaal van een           — De daarin bedoelde vrijstelling of vermindering van belasting
vennootschap de aandeelhouder een zodanige invloed op de besluiten             behoeft niet in een uitdrukkelijke handeling van de bevoegde
van de vennootschap verleent, dat hij de activiteiten ervan kan                autoriteit van een andere lidstaat te zijn vervat.
bepalen,                                                                  — De woorden „abnormale vrijstelling of vermindering” verwijzen
                                                                               naar een ongerechtvaardigde vermindering van belasting in een
— aan de in die lidstaat wonende onderdanen van de lidstaten een               andere lidstaat.
     gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de vermogensbelasting
     verleent voor het in de aandelen in die vennootschap belegde
     vermogen,                                                            (1) PB C 48 van 20.2.1999.
— doch aan deze vrijstelling de voorwaarde verbindt, dat het een
     deelneming in een in de betrokken lidstaat gevestigde vennoot-
     schap betreft, zodat zij niet geldt voor aandeelhouders van in
     andere lidstaten gevestigde vennootschappen.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 13 april 2000
                                                                          in zaak C-123/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
                     ARREST VAN HET HOF                                    (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 94/62/EG)
                           (Eerste kamer)                                                           (2000/C 192/10)
                         van 13 april 2000                                                          (Procestaal: Grieks)
in zaak C-420/98 (verzoek van de Nederlandse Raad
van State om een prejudiciële beslissing): W. N. tegen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                Staatssecretaris van Financiën (1)                                                  dentie van het Hof)
                                                                          In zaak C-123/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 77/799/EEG                     pen (gemachtigde: Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-
— Wederzijdse bijstand van autoriteiten van lidstaten op                  bliek (gemachtigden: N. Dafniou en D. Tsagkaraki, betreffende
gebied van directe belastingen — Spontane uitwisseling van                een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Helleense
                             informatie”)                                 Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
                                                                          lingen mee te delen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
                          (2000/C 192/09)                                 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                          20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsaf-
                                                                          val (PB L 365, blz. 10), of door niet de maatregelen vast te
                       (Procestaal: Nederlands)                           stellen die nodig zijn om eraan te voldoen, de krachtens het
                                                                          EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
In zaak C-420/98, betreffende een verzoek aan het Hof                     niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van               als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gul-
de Nederlandse Raad van State (Nederland), in het aldaar                  mann en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
aanhangig geding tussen W. N. en Staatssecretaris van Finan-              P. Léger; griffier: R. Grass, op 13 april 2000 een arrest gewezen
ciën, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-34/11: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Canon Europa/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Douane-unie — Gemeenschappelijk douanetarief — Tarief- en statistieknomenclatuur — Indeling in de gecombineerde nomenclatuur — Tariefonderverdelingen — Douanerechten die gelden voor producten die onder die subposten zijn ingedeeld — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/38

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Canon Europa/Commissie
   (Zaak T-34/11) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Tarief- en statistieknomenclatuur - Indeling in de gecombineerde nomenclatuur - Tariefonderverdelingen - Douanerechten die gelden voor producten die onder die subposten zijn ingedeeld - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 409/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Canon Europa NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Keppenne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van de bijlage bij verordening (EU) nr. 861/2010 van de Commissie van 5 oktober 2010 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 284, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken om interventie van Konica Minolta Business Solutions Europe GmbH en Olivetti SpA.

               3)

               Canon Europa NV wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-6/08: Beroep ingesteld op 4 januari 2008 — Nestlé/BHIM — Master Beverage Industries (Golden Eagle Deluxe)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/55

         Beroep ingesteld op 4 januari 2008 — Nestlé/BHIM — Master Beverage Industries (Golden Eagle Deluxe)
   (Zaak T-6/08)
   (2008/C 64/89)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Société des Produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland) (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Master Beverage Industries Pte Ltd (Singapore, Singapore)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 1 oktober 2007 in zaak R 568/2006-2 (gemeenschapsmerk nr. 3 156 924) te vernietigen;

               —

               te verklaren dat de omstreden gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 156 924 RED MUG met het logo „Golden Eagle Deluxe” moet worden afgewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor de kamer van beroep;

               —

               Master Beverage, de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor de kamer van beroep, mocht Master Beverage in deze zaak interveniëren.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Master Beverage Industries Pte Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Golden Eagle Deluxe” voor waren van klasse 30 — aanvraagnr. 3 156 924

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de nationale, internationale en communautaire beeld- en woordmerken „Red Cup”, „Gold Blend” en afbeeldingen van een kop voor, onder meer, koffie

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5 van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de conflicterende merken in hoge mate visueel overeenstemmen aangezien de schikking van negen bestanddelen van zowel het aangevraagde merk als de meeste oudere merken, die inherent onderscheidend vermogen hebben, dezelfde is.


title: Zaak T-244/15: Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Klyuyev/Raad

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/23

         Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Klyuyev/Raad
   (Zaak T-244/15)
   (2015/C 228/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordiger: R. Gherson, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1), nietig verklaren voor zover zij op verzoekende partij van toepassing zijn;

               —

               subsidiair: artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014, zoals gewijzigd, en artikel 3, lid 1, van verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014, zoals gewijzigd, niet van toepassing verklaren voor zover zij als gevolg van een onrechtmatigheid op verzoekende partij van toepassing zijn, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014, zoals gewijzigd (hierna: „besluit”), druist, voor zover het aan verzoekende partij beperkende maatregelen oplegt, in tegen de uitdrukkelijke doeleinden van het besluit (bijvoorbeeld democratie, rechtsstaat, respect voor de mensenrechten) en valt niet binnen de beginselen en doeleinden van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid („GBVB”), zoals verwoord in artikel 21 VEU. De voorwaarden waaronder een beroep kan worden gedaan op artikel 21 VEU zijn door het besluit derhalve niet vervuld. Aangezien het besluit ongeldig was, kon de Raad zich niet beroepen op artikel 215, lid 2, VWEU om verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014, zoals gewijzigd (hierna: „verordening”), vast te stellen. Recente gebeurtenissen hebben duidelijk gemaakt dat verzoekende partij niet eerlijk, onafhankelijk en onbevooroordeeld zal worden behandeld door Oekraïense onderzoeksinstanties en rechterlijke instanties.

               2.

               Tweede middel: verzoekende partij voldoet niet aan de criteria voor opname in de bijlage bij het besluit en de verordening (hierna samen: „bestreden maatregelen”). Toen verzoekende partij werd opgenomen op de lijst, was door de Oekraïense autoriteiten tegen haar geen strafvervolging ingesteld voor het verduisteren van overheidsmiddelen of activa of voor machtsmisbruik ten koste van Oekraïense overheidsmiddelen of activa.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft de rechten van verdediging en het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming van verzoekende partij geschonden. Verzoekende partij heeft geen ernstig, geloofwaardig of concreet bewijs gekregen ter ondersteuning van een zaak die het opleggen van beperkende maatregelen aan haar zou rechtvaardigen. Er is met name geen bewijs van enig zorgvuldig en onpartijdig onderzoek naar de vraag of de redenen die zijn genoemd om de heraanwijzing te rechtvaardigen, gelet op de door verzoekende partij afgelegde verklaringen, gegrond zijn.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft de opname van verzoekende partij in de bijlage onvoldoende gemotiveerd. De motivering bevat geen details en bestaat voornamelijk uit algemene stereotypische formuleringen.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft de fundamentele rechten van verzoekende partij op eigendom en goede naam zwaar geschonden. De beperkende maatregelen waren niet „bij wet gesteld”; zij waren zonder behoorlijke waarborgen die verzoekende partij in staat stellen haar zaak daadwerkelijk aan de Raad voor te leggen; zij zijn niet beperkt tot specifiek bezit waarvan wordt gezegd dat het verduisterde overheidsmiddelen betreft of zelfs maar beperkt tot de hoogte van de middelen die zouden zijn verduisterd; zij zijn beschouwd als een aanwijzing van schuld, hetgeen heeft geleid tot negatieve gevolgen in andere jurisdicties.

               6.

               Zesde middel: de Raad is uitgegaan van materieel onjuiste feiten. De bewering dat door de Oekraïense autoriteiten tegen verzoekende partij een strafrechtelijk onderzoek is ingesteld wegens het verduisteren van overheidsmiddelen of activa of wegens machtsmisbruik ten koste van Oekraïense overheidsmiddelen of activa, of dat verzoekende partij zich waarschijnlijk daaraan schuldig heeft gemaakt, is aantoonbaar onjuist.

               7.

               Zevende middel, aangevoerd ter ondersteuning van de exceptie van onwettigheid: zouden artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 3, lid 1, van de verordening aldus moeten worden uitgelegd, dat zij mede betrekking hebben op a) enig onderzoek door een Oekraïense instantie, ongeacht of hieraan enige rechterlijke beslissing of procedure ten grondslag ligt, of met een dergelijke beslissing of procedure daarop controle of toezicht wordt uitgeoefend, en/of b) enig „machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager om een ongerechtvaardigd voordeel te verkrijgen”, ongeacht of sprake is van een gestelde verduistering van overheidsmiddelen, dan zou het criterium voor aanwijzing, rekening houdende met de willekeurige breedte en werkingssfeer die het gevolg zouden zijn van een dergelijke ruime uitlegging, geen juiste rechtsgrondslag hebben en/of onevenredig zijn aan de doeleinden van het besluit en de verordening. Het criterium voor aanwijzing zou derhalve onrechtmatig zijn.


title: Zaak C-96/12: Beschikking van het Hof (tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães — Portugal) — Maria Adília Monteiro Pinto/Companhia de Seguros Allianz Portugal SA (Artikel 99 Reglement voor de procesvoering — Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EE en 90/232/EEG — Recht op schadeloosstelling door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde — Bijdrage van slachtoffer aan schade — Uitsluiting of beperking van recht op schadeloosstelling)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/43

         Beschikking van het Hof (tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães — Portugal) — Maria Adília Monteiro Pinto/Companhia de Seguros Allianz Portugal SA
   (Zaak C-96/12) (1)

   (Artikel 99 Reglement voor de procesvoering - Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EE en 90/232/EEG - Recht op schadeloosstelling door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde - Bijdrage van slachtoffer aan schade - Uitsluiting of beperking van recht op schadeloosstelling)
   2013/C 225/74
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Guimarães

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Domingos Freitas, Maria Adília Monteiro Pinto

      Verwerende partij: Companhia de Seguros Allianz Portugal SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal da Relação de Guimarães — Uitlegging van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17), richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33, in het bijzonder artikel 1 bis), richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (PB L 181, blz. 65), en richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van de richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 149, blz. 14) — Nationale bepalingen op grond waarvan het recht van het slachtoffer op schadeloosstelling bij een ongeval mag worden uitgesloten of beperkt op basis van een beoordeling aan zijn bijdrage tot zijn eigen schade — Ongeval tussen een motorvoertuig en een fietser dat is veroorzaakt door deze laatste

      Dictum

   Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, de tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan nationale bepalingen op het gebied van de wettelijke aansprakelijkheid op grond waarvan het recht van het slachtoffer van een ongeval op schadeloosstelling door de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid van het bij het ongeluk betrokken voertuig, kan worden uitgesloten of beperkt op basis van een individuele beoordeling van de uitsluitende of gedeeltelijke bijdrage van dat slachtoffer tot zijn eigen schade.

      (1)  PB C 138 van 12.05.2012


title: Zaak F-88/08 RENV: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 april 2014 — Michel/ETF

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/47

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 april 2014 — Michel/ETF
   (Zaak F-88/08 RENV)
   2014/C 184/80
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak C-358/02: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (19e kamer) van 24 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Yamina Haddad en de Belgische Staat

text:
C 305/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.12.2002
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              wijziging van de bijlagen van de richtlijnen 86/362/EEG,
                                                                              86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de              van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast               delen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen
       te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die              van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van
       nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/57/EG                      plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en
       van de Commissie van 22 september 2000 (1) hou-                        fruit, de krachtens deze richtlijn op haar rustende ver-
       dende wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen                     plichtingen niet is nagekomen;
       76/895/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling
       van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmid-           2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
       delen in en op groenten en fruit, respectievelijk in en op
       bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met
       inbegrip van groenten en fruit, de krachtens deze richtlijn
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.     de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                       De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
                                                                       (artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                       richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
Middelen en voornaamste argumenten                                     is sinds 31 maart 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
                                                                       Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
De verplichting van de lidstaten om richtlijnen om te zetten
(artikel 249, derde alinea, EG) omvat de verplichting de in de
                                                                       (1 ) PB 2000, L 244, blz. 78.
richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze termijn
is sinds 31 maart 2001 verstreken, zonder dat de Republiek
Oostenrijk de nodige maatregelen heeft getroffen.
( 1) PB 2000, L 244, blz. 76.
                                                                       Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (19e kamer)
                                                                       van 24 september 2002 om een prejudiciële beslissing in
                                                                         het geding tussen Yamina Haddad en de Belgische Staat
Beroep, op 3 oktober 2002 ingesteld door de Commissie                                            (Zaak C-358/02)
van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                            Oostenrijk
                                                                                (2002/C 305/20)
                          (Zaak C-355/02)
                          (2002/C 305/19)                              De Arbeidsrechtbank te Brussel (19e kamer) heeft bij beschik-
                                                                       king van 24 september 2002, ingekomen ter griffie van het
                                                                       Hof van Justitie op 7 oktober 2002, in het geding tussen
                                                                       Yamina Haddad en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
op 3 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek                  beslissing over de navolgende vraag:
Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door G. Braun, lid van haar juridische           Moet artikel 41, lid 1, van de op 27 april 1976 tussen de
dienst als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende bij L. Es-          lidstaten van de Europese Economische Gemeenschap en het
cobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre        Koninkrijk Marokko getekende Samenwerkingsovereenkomst,
Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg.                                     namens de Gemeenschap goedgekeurd bij verordening (EEG)
                                                                       nr. 2211/78 van 26 september 1978 (1), onder meer gelet op
                                                                       artikel 14 van het op 4 november 1950 te Rome getekende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
                                                                       en de fundamentele vrijheden en artikel 1 van het Aanvullend
1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de       Protocol van 20 maart 1952, aldus worden uitgelegd dat het
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast        zich ertegen verzet dat een staat weigert een uitkering zoals de
       te stellen respectievelijk niet aan haar mee te delen die       tegemoetkoming aan gehandicapten, waarin zijn wetgeving
       nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/58/EG van           ten gunste van zijn onderdanen en onderdanen van de
       de Commissie van 22 september 2000 (1) houdende                 Europese Unie voorziet, toe te kennen aan een Marokkaans
 ---pagebreak--- 7.12.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 305/13
onderdaan, studente en echtgenote van een werkloos Marok-                 Ripa di Meana, vertegenwoordigd door Wilma Viscardini en
kaans onderdaan met wie zij in België woonachtig is, wanneer              Gabriele Donà, advocaten, tegen de beschikking van het
het echtpaar in het kader van het Belgische stelsel voor sociale          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
zekerheid vrijwillig is verzekerd voor geneeskundige zorg?                (Vierde kamer) van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo Ripa
                                                                          di Meana/Europees Parlement.
( 1) Reglement (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september
     1978, betreffende de sluiting van de samenwerkingsovereenkomst
     tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk         Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
     Marokko (PB L 264 van 27.9.1978, blz. 1).
                                                                          —     de bestreden beschikking, van het Gerecht van eerste
                                                                                aanleg, van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo Ripa di
                                                                                Meana/Europees Parlement, te vernietigen;
                                                                          —     het beroep in zaak T-127/01 ontvankelijk te verklaren;
Verzoek van het Tribunale di Modena — Ufficio del
Giudice per le indagini preliminari — van 27 juni 2002                    —     zaak T-127/01 voor afdoening naar het Gerecht van
om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende                            eerste aanleg te verwijzen;
                strafzaak tegen Christian Lanzotti
                                                                          —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
                          (Zaak C-359/02)                                       voorziening en die van eerste aanleg betreffende de
                                                                                exceptie van niet-ontvankelijkheid.
                          (2002/C 305/21)
Het Tribunale di Modena — Ufficio del Giudice per le indagini             Middelen en voornaamste argumenten
preliminari — heeft bij beschikking van 27 juni 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober
2002, in de strafzaak tegen Christian Lanzotti, het Hof van               Bij beschikking van 9 juli 2002 heeft het Gerecht van eerste
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   aanleg in zaak T-127/01 de door het Europees Parlement
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid aanvaard en
                                                                          bijgevolg het beroep van Ripa di Meana tot nietigverklaring
„Zijn nationale voorschriften als die welke zijn opgenomen in             van het besluit van het Parlement van 26 maart 2001, waarbij
artikel 4 (leden 1, 4 bis en 4 ter) van wet nr. 401, zoals                het rustpensioen van rekwirant ten gevolge van zijn verkiezing
gewijzigd bij artikel 37 van wet nr. 388/00, op grond waarvan             in de Consiglio regionale della Regione Umbria (regionale raad
het eenieder die niet in het bezit is van de naar nationaal recht         van Umbrië) is geschorst, niet-ontvankelijk verklaard.
vereiste concessies of vergunningen, — onder strafbedrei-
ging — verboden is om waar dan ook activiteiten te verrichten
op het gebied van het verzamelen, het aannemen, het aanmel-               Het Gerecht achtte met name het beroep van Ripa di Meana
den en doorgeven van weddenschappen op, met name, de                      tardief, aangezien de brief van het Europees Parlement van
uitslag van sportevenementen, verenigbaar met de artikelen 43             26 maart 2001 — die geen enkel nieuw element bevatte ten
e.v. en 49 e.v. EEG-Verdrag betreffende de vrijheid van                   opzichte van de brief van 26 januari 2001 en niet was
vestiging en het vrij verrichten van grensoverschrijdende                 gebaseerd op een heronderzoek van de situatie van rekwirant
diensten?”                                                                op basis van de argumenten feitelijk en rechtens die hij in zijn
                                                                          brief van 15 maart 2001 had aangevoerd — enkel als „een
                                                                          zuivere bevestiging van het besluit van 26 januari 2001” kon
                                                                          worden beschouwd.
                                                                          Ripa di Meana vordert vernietiging van deze beschikking, op
Hogere voorziening, op 8 oktober 2002 ingesteld door                      grond dat het Gerecht op een aantal punten kennelijk blijk
Carlo Ripa di Meana tegen de beschikking van het Gerecht                  heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Vierde kamer) van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo
               Ripa di Meana/Europees Parlement                           Volgens Ripa di Meana heeft het Gerecht met name: (i) een
                                                                          „procedurefout” begaan; (ii) de rechten van de verdediging
                         (Zaak C-360/02 P)                                geschonden; (iii) de brieven van 26 januari 2001 en 26 maart
                                                                          2001 rechtens onjuist gekwalificeerd. Bovendien heeft het
                          (2002/C 305/22)                                 Gerecht de communautaire rechtspraak inzake bevestigende
                                                                          handelingen niet correct toegepast en geen rekening gehouden
                                                                          met de rechtspraak inzake „verschoonbare dwaling”.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 oktober 2002 hogere voorziening ingesteld door Carlo


title: Zaak C-120/01: Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 150/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.5.2001
Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van                  Hogere voorziening, op 19 maart 2001 ingesteld door
        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                       E. O’Hannrachain tegen het arrest, op 16 januari 2001
                                                                       door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen (Vijfde kamer) gewezen in de gevoegde
                                                                       zaken T-97/99 en T-99/99, M. Chamier en E. O’Hann-
                        (Zaak C-120/01)                                              rachain tegen Europees Parlement
                                                                                (Zaak C-121/01 P)
                        (2001/C 150/26)
                                                                                (2001/C 150/27)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             is op 19 maart 2001 hogere voorziening ingesteld door
op 16 maart 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door                   E. O’Hannrachain, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                en L. Levi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel,
digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen             tegen het arrest, op 16 januari 2001 door het Gerecht van
hebbende te Luxemburg.                                                 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                                                                       gewezen in de gevoegde zaken T-97/99 en T-99/99, M. Cha-
                                                                       mier en E. O’Hannrachain tegen Europees Parlement.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —    het door het Gerecht van eerste aanleg van de EG op
—     te verklaren dat Ierland, door niet uiterlijk op 16 septem-
                                                                            16 januari 2001 in de gevoegde zaken T-97/99 en
      ber 1999 de plans en schema’s als bedoeld in de
                                                                            T-99/99 gewezen arrest te vernietigen;
      artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG (1) van de
      Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering
      van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen                       —     bijgevolg, de door rekwirant in eerste aanleg gefor-
                                                                                muleerde vorderingen toe te wijzen en, derhalve,
      (PCB’s/PCT’s) op te stellen en aan de Commissie mede te
      delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
      verplichtingen niet is nagekomen;                                     —     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                                bevoegd gezag (TABG) van 16 juli 1998 houdende
                                                                                aanstelling van L.V. in het ambt van directeur-
                                                                                generaal van het directoraat-generaal Financiën en
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                                          financiële controle, en het besluit van dezelfde
                                                                                datum houdende afwijzing van de sollicitatie van
                                                                                rekwirant naar dat ambt, en, voor zoveel nodig,
                                                                                nietig te verklaren het besluit van 21 januari 1999
                                                                                houdende afwijzing van de klacht van rekwirant;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            —     verweerder te veroordelen tot betaling van schade-
                                                                                vergoeding die ex aequo et bono op 100 000 EUR
                                                                                wordt geraamd;
Artikel 11 van de richtlijn bepaalt, dat de lidstaten voor de
reiniging of verwijdering van apparaten die polychloorbifeny-          —    verweerder in de kosten te verwijzen.
len (PCB’s) bevatten plans en schema’s opstellen, en deze aan
de Commissie mededelen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       —    Schending van artikel 29 Ambtenarenstatuut: het Gerecht
Ierland heeft deze plannen en schema’s nog niet aan de                      heeft artikel 29 van het Statuut geschonden door te
Commissie meegedeeld, en de Commissie is niet in het bezit                  oordelen, dat het TABG, nadat het de aanwervingspro-
van enige informatie waaruit zou vallen af te leiden dat Ierland            cedure van artikel 29, lid 1, van het Statuut heeft ingeleid,
dergelijke plannen en schema’s heeft opgesteld.                             de procedure van artikel 29, lid 2, kan aanwenden zonder
                                                                            eerst overeenkomstig artikel 29, lid 1, de verdiensten van
                                                                            de in aanmerking komende kandidaten te vergelijken om
                                                                            na te gaan of zij aan de eisen van de kennisgeving van
(1) PB L 243, van 24.9.1996, blz. 31.                                       vacature voldoen. Aldus heeft het TABG immers niet
                                                                            onderzocht, of in het onderhavige geval, overeenkomstig
                                                                            artikel 29 van het Statuut, de procedure van bevorderin-
                                                                            g/overplaatsing kon leiden tot de aanstelling van een
                                                                            persoon die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatie-
                                                                            vermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen
                                                                            voldoet.


title: Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-324/95)

text:
Nr . C 333/8          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 12 . 95
Verzoek van het Saarlandische Oberlandesgericht van                    elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in
6 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding            om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te
tussen de echtgenoten C. en J. K. Hayes, vennootschap naar             nemen . Deze termijn is op 1 januari 1 993 verstreken, zonder
Engels burgerlijk recht, en Firma Kronenberger GmbH, in                dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de
liquidatie, vertegenwoordigd door de vereffenaar K. D.                 conclusies van de Commissie bedoelde richtlijn heeft vast
                                Wen                                    gesteld .
                       ( Zaak C-323/95 )
                                                                       (') PB nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 41 .
                          ( 95/C 333/ 13 )
Het Saarlandische Oberlandesgericht heeft bij beschikking
van 6 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 16 oktober 1995 , in het geding tussen de                  Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Commissie van
echtgenoten C. en J. K. Hayes, vennootschap naar Engels
                                                                                de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
burgerlijk recht, en Firma Kronenberger GmbH, in liquida
tie, vertegenwoordigd door de vereffenaar K. D.Wein, het                                        ( Zaak C-325/95 )
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                                           ( 95/C 333/ 15 )
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Is sprake van een met artikel 7 EG-Verdrag strijdige                   op 16 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de
discriminatie wegens nationaliteit van Britse onderdanen die           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
een in Duitsland gevestigde besloten vennootschap voor een             woordigd door C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst,
Duitse burgerlijke rechter in rechte hebben aangesproken               als gemachtigde, domicilie gekozen hebben te Luxemburg
tot betaling van een koopprijs wegens levering van goederen            bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
en die in Duitsland geen woonplaats of vermogen hebben,
wanneer de bevoegde Duitse rechter op verzoek van                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
gedaagde ingevolge § 110 van het Duitse wetboek van
Burgerlijke rechtsvordering hun gelast, een cautie voor de             1 . te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke of
proceskosten te stellen ?                                                   bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering
                                                                            van
                                                                           — Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari
                                                                                1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
                                                                                het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Commissie van                          aquicultuurprodukten ('),
        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                           — Richtlijn 91 /492/EEG van de Raad van 15 juli 1991
                       ( Zaak C-324/95 )                                         tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
                          ( 95 /C 333/ 14 )                                      de produktie en het in de handel brengen van levende
                                                                                tweekleppige weekdieren ( 2 ),
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  — Richtlijn 91 /493/EEG van de Raad van 22 juli 1991
op 16 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Ierland door de                        tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                              de produktie en het in de handel brengen van
woordigd door C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst,                       visserijprodukten ( 3 ),
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner .                                    — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992
                                                                                tot vaststelling overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                                 onder a ), i ), van Richtlijn 91/493/EEG, van de
                                                                                minimale hygiënische voorschriften die van toepas
 1 . te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke of                        sing zijn op visserijprodukten die zijn verkregen aan
     bestuursrechtelijke maatregelen te treffen ter uitvoering                   boord van bepaalde vissersvaartuigen ( 4 ),
     van Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 novem
     ber 1990 inzake gezondheidsvoorschriften en veteri                    de krachtens die richtlijnen op hem rustende verplich
     nairrechtelijke voorschriften voor de produktie en het in              tingen niet is nagekomen.
     de handel brengen van konijnevlees en vlees van
     gekweekt wild ('), de krachtens deze richtlijn op hem             2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2 . Ierland in de kosten te verwijzen .                                Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn
                                                                       verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
 Middelen en voornaamste argumenten                                    elke Lid-Staat, houdt een verplichting voor de Lid-Staten in
                                                                       om de termijn van uitvoering van de richtlijn in acht te
 Artikel 189 EG-Verdrag, ingevolge hetwelk een richtlijn               nemen . Deze termijn is op 1 januari 1993 verstreken, zonder
 verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor          dat Ierland de maatregelen ter uitvoering van de in de


title: Zaak T-194/04: Beroep, op 27 mei 2004 ingesteld door Bavarian Lager tegen Commissie

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/21

         Beroep, op 27 mei 2004 ingesteld door Bavarian Lager tegen Commissie
   (Zaak T-194/04)
   (2004/C 201/44)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bavarian Lager Company Limited.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat de aanvaarding door de Commissie van de wijziging die door de regering van het Verenigd Koninkrijk is aangebracht in artikel 7(2)(a) van de Supply of Beer (Tied Estate) Order 1989 (SI 1989/2390) (de „guest beer provision”) in strijd is met artikel 28 (oud artikel 30) EG-Verdrag;

               —

               vast te stellen dat de Commissie deze wijziging niet had mogen aanvaarden en dat zij, door dat wel te doen, zelf artikel 28 (oud artikel 30) EG-Verdrag heeft geschonden;

               —

               de beschikking van de Commissie van 18 maart 2004 waarbij de openbaarmaking van bepaalde documenten aan verzoekster is geweigerd, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten om de namen van alle deelnemers aan de vergadering van 11 oktober 1996 — ambtenaren van het directoraat-generaal Interne Markt, ambtenaren van het Ministerie van Handel en Industrie van het Verenigd Koninkrijk en vertegenwoordigers van de Confederatie van brouwers van de gemeenschappelijke markt (Confédération des Brasseurs du Marché Commun) — bekend te maken;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De verzoekende vennootschap is opgericht op 28 mei 1992 met als doel Duits bier te importeren voor verkoop in cafés en bars in het Verenigd Koninkrijk. In 1993 diende verzoekster bij de Commissie een klacht in met betrekking tot een beweerde schending van artikel 28 EG (oud artikel 30 EG-Verdrag) door de „guest beer provision” van de Britse wettelijke regeling. Krachtens deze bepaling zijn brouwerijen gehouden de cafés en bars die aan hen zijn gebonden door exclusieve afnameovereenkomsten, de mogelijkheid te bieden bier van een andere brouwerij („guest beer”) te verkopen. Dit bier moet een bier zijn dat blijft gisten in het vat waaruit het voor consumptie wordt getapt, een soort bier dat bijna uitsluitend in het Verenigd Koninkrijk wordt geproduceerd. Het door verzoekster verkochte bier alsook het meeste buiten het Verenigd Koninkrijk geproduceerde bier viel niet onder de werkingssfeer van deze bepaling, die volgens verzoekster een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve invoerbeperking opleverde. Bij brief van 21 april 1997 deelde de Commissie verzoekster mede dat de procedure tegen het Verenigd Koninkrijk in verband met de voorgestelde wijziging van de guest beer provision was geschorst en zou worden beëindigd, zodra de wijziging was goedgekeurd.
   Op 5 december 2003 verzocht verzoekster de Commissie op grond van verordening 1049/2001 (1) om volledig in kennis te worden gesteld van de notulen van een vergadering hierover op 11 oktober 1996 tussen vertegenwoordigers van de Commissie, de regering van het Verenigd Koninkrijk en brouwerijen. In het bijzonder verzocht zij de Commissie om de identiteit bekend te maken van bepaalde personen van wie de namen in die notulen, welke eerder al aan verzoekster waren overgelegd, onleesbaar waren gemaakt. De Commissie weigerde dit verzoek in te willigen en bevestigde deze afwijzing in een brief van de secretaris-generaal van 18 maart 2004 aan verzoekster. Tot staving van haar afwijzing beriep de Commissie zich op de noodzaak om de persoonlijke gegevens van de deelnemers aan de vergadering te beschermen alsook op het mogelijke risico dat het bekendmaken van de identiteit van personen die haar informatie verstrekken, voor haar inhoudt om in zulke gevallen onderzoeken te kunnen uitvoeren.
   In haar verzoekschrift vordert verzoekster om te beginnen de vaststelling dat de beschikking van de Commissie waarbij de procedure tegen het Verenigd Koninkrijk wordt geschorst, in strijd met de artikelen 28 en 12 EG.
   Met betrekking tot de weigering van de Commissie om haar toegang te verlenen tot de gevraagde documenten, betoogt verzoekster dat artikel 2 van verordening 1049/2001 de Commissie verplicht om alle namen van de deelnemers aan de betrokken vergadering bekend te maken en dat geen van de uitzonderingen in artikel 4 van toepassing is. Verzoekster stelt verder dat de uitzondering van artikel 4, lid 3, buiten beschouwing kan worden gelaten, aangezien een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2000 in zaak C-425/98 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Marca Mode CV tegen Adidas AG, Adidas Benelux BV (Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Merken — Verwarringsgevaar — Gevaar van associatie van teken met merk)

text:
21.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/3
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een                  Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
beroep, strekkende tot nietigverklaring van beschikking                  Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
1999/133/EG van de Commissie van 10 juni 1998 betreffende                merkenrecht der lidstaten, kan niet aldus worden uitgelegd, dat
staatssteun ten gunste van de Coopérative d’exportation du               ingeval
livre français (CELF) (PB L 44, blz. 37), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-               —     een merk hetzij van huis uit hetzij wegens zijn bekendheid bij
sident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), P. Jann en                   het publiek een bijzondere onderscheidingskracht bezit, en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 22 juni               —     een derde zonder de toestemming van de merkhouder in het
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    economisch verkeer voor dezelfde of soortgelijke waren of
                                                                               diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, een teken
1)     Verwerpt het beroep.                                                    gebruikt dat in zodanige mate met het merk overeenstemt dat
                                                                               daardoor de mogelijkheid van associatie met het merk ontstaat,
2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
                                                                         het uitsluitend recht van de merkhouder hem toestaat aan die derde
                                                                         dat gebruik van het teken te verbieden, wanneer de onderscheidings-
                                                                         kracht van het merk zodanig is dat niet uitgesloten is, dat die
(1) PB C 327 van 24.10.1998.                                             associatie verwarring kan doen ontstaan.
                                                                         (1) PB C 20 van 23.1.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 27 juni 2000
                         van 22 juni 2000
                                                                         in zaak C-404/97: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-425/98 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
landen om een prejudiciële beslissing): Marca Mode CV
           tegen Adidas AG, Adidas Benelux BV (1)
                                                                         (Niet-nakoming — Met gemeenschappelijke markt onvere-
                                                                         nigbare staatssteun — Terugvordering — Volstrekte onmo-
(Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Merken                                      gelijkheid tot uitvoering)
— Verwarringsgevaar — Gevaar van associatie van teken
                             met merk)
                                                                                (2000/C 302/06)
                          (2000/C 302/05)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-425/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding             In zaak C-404/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
tussen Marca Mode CV en Adidas AG, Adidas Benelux BV, om                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en A. M. Alves Vieira)
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,            tegen Portugese Republiek (gemachtigden: J. Mota de Campos,
lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad           L. Fernandes en M. L. Duarte), betreffende een verzoek om vast
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                   te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen de
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het             gestelde termijn de door EPAS — Empresa Para a Agroalimen-
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                tação e Cereais, SA ten onrechte genoten steun in te trekken
de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),                     en terug te vorderen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters; advocaat-            die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en beschik-
generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,     king 97/762/EG van de Commissie van 9 juli 1997 inzake
op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              door Portugal genomen maatregelen ten gunste van de onder-
als volgt:                                                               neming EPAC — Empresa Para a Agroalimentação e Cereais,


title: Zaak T-200/14: Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Ben Ali/Raad

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/23

         Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Ben Ali/Raad
   (Zaak T-200/14)
   2014/C 202/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. de Saint Remy, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               een maatregel tot organisatie van de procesgang in de zin van artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht treffen, ertoe strekkende dat de Commissie „alle documenten betreffende de vaststelling” van de bestreden verordening overlegt;

               —

               besluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 81/2014 van de Raad van 30 januari 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie veroordelen om aan verzoeker een totaalbedrag van 1 00  000 EUR te betalen als vergoeding voor zijn schade, uit welke oorzaak ook;

               —

               de Raad van de Europese Unie veroordelen om aan verzoeker een bedrag van 30  000 EUR te betalen voor de kosten van zijn verdediging in het kader van de onderhavige vordering, naast de krachtens artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering uit hoofde van kosten van verdediging invorderbare kosten;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-301/11, Ben Ali/Raad. (1)

      (1)  PB 2011, C 226, blz. 29.


title: Gevoegde zaken C-629/15 P en C-630/15 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 juni 2017 — Novartis Europharm Ltd/Europese Commissie, Teva Pharma BV (C-629/15 P), Hospira UK Ltd (C-630/15 P) [Hogere voorziening — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Vergunning voor het in de handel brengen — Verordening (EEG) nr. 2309/93 — Op het niveau van de Unie gecentraliseerde procedure — Ontwikkeling van een geneesmiddel waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven voor andere therapeutische indicaties — Afzonderlijke vergunning voor het in de handel brengen en nieuwe handelsnaam — Richtlijn 2001/83/EG — Artikel 6, lid 1, tweede alinea, en artikel 10, lid 1 — Begrip „algemene vergunning” — Wettelijke gegevensbeschermingsperiode]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 juni 2017 — Novartis Europharm Ltd/Europese Commissie, Teva Pharma BV (C-629/15 P), Hospira UK Ltd (C-630/15 P)
   (Gevoegde zaken C-629/15 P en C-630/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunning voor het in de handel brengen - Verordening (EEG) nr. 2309/93 - Op het niveau van de Unie gecentraliseerde procedure - Ontwikkeling van een geneesmiddel waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven voor andere therapeutische indicaties - Afzonderlijke vergunning voor het in de handel brengen en nieuwe handelsnaam - Richtlijn 2001/83/EG - Artikel 6, lid 1, tweede alinea, en artikel 10, lid 1 - Begrip „algemene vergunning” - Wettelijke gegevensbeschermingsperiode])
   (2017/C 283/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Novartis Europharm Ltd (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici, A. Sipos en M. Šimerdová, gemachtigden), Teva Pharma BV (vertegenwoordigers: K. Bacon, QC, geïnstrueerd door C. Firth, solicitor) (C-629/15 P), Hospira UK Ltd (vertegenwoordigers: J. Stratford, QC, geïnstrueerd door E. Vickers en N. Stoate, solicitors) (C-630/15 P)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen in de zaken C-629/15 P en C-630/15 P worden afgewezen.

               2)

               Novartis Europharm Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie, Teva Pharma BV en Hospira UK Ltd in de zaken C-629/15 P en C-630/15 P.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak F-56/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Strobl/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst — Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels — Artikel 12 van bijlage XIII bij Statuut — Gewettigd vertrouwen — Gelijkheidsbeginsel — Discriminatie op grond van leeftijd)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/21

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — Strobl/Commissie
   (Zaak F-56/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst - Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels - Artikel 12 van bijlage XIII bij Statuut - Gewettigd vertrouwen - Gelijkheidsbeginsel - Discriminatie op grond van leeftijd)
   2012/C 138/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter Strobl (Greifenberg-Beuern, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Rüber, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en H. Krämer, gemachtigden, vervolgens J. Currall, gemachtigde, B. Wägenbaur, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en I. Šulce, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende indeling van verzoeker, die vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut op een reservelijst is geplaatst, krachtens minder gunstige bepalingen van het Statuut (artikel 12 van bijlage XIII bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 tot wijziging van het ambtenarenstatuut)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005, blz. 28 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-260/05 en bij beschikking van 15 december 2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak F-34/13: Beroep ingesteld op 16 april 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/58

         Beroep ingesteld op 16 april 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-34/13)
   2013/C 207/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/231/12 om verzoeker niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen van dat vergelijkend onderzoek

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 31 januari 2013, vastgesteld in antwoord op verzoekers klacht van 25 september 2012;

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 28 juni 2012 en 16 juli 2012 waarbij verzoeker is meegedeeld dat hij in het kader van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/230-231/12 waaraan hij heeft deelgenomen, niet wordt toegelaten tot de zogenoemde voorselectiefase van het „Assessment”;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-316/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juni 2011 door Longevity Health Products, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 april 2011 in zaak T-96/11, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/28

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juni 2011 door Longevity Health Products, Inc. tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 april 2011 in zaak T-96/11, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-316/11 P)
   2011/C 269/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Longevity Health Products, Inc. (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ingesteld door Longevity Health Products, Inc., ontvankelijk verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht van 15 april 2011 in zaak T-96/11 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat de bestreden beschikking op de volgende gronden dient te worden vernietigd:

               —

               De redenering van het Gerecht vertoont gebreken;

               —

               Het Gerecht heeft de argumenten van de houder van het merk niet in overweging genomen


title: Zaak C-296/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil — Slovenië) — Medisanus d.o.o./Splošna Bolnišnica Murska Sobota (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 2 en artikel 23, leden 2 en 8 — Artikelen 34 en 36 VWEU — Overheidsopdracht voor de bevoorrading van een ziekenhuis — Nationale regeling die vereist dat ziekenhuizen prioritair worden bevoorraad met geneesmiddelen die uit nationaal plasma zijn vervaardigd — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil — Slovenië) — Medisanus d.o.o./Splošna Bolnišnica Murska Sobota
   (Zaak C-296/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 2 en artikel 23, leden 2 en 8 - Artikelen 34 en 36 VWEU - Overheidsopdracht voor de bevoorrading van een ziekenhuis - Nationale regeling die vereist dat ziekenhuizen prioritair worden bevoorraad met geneesmiddelen die uit nationaal plasma zijn vervaardigd - Beginsel van gelijke behandeling))
   (2017/C 249/03)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Državna revizijska komisija za revizijo postopkov oddaje javnih naročil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Medisanus d.o.o.

      Verwerende partij: Splošna Bolnišnica Murska Sobota

      Dictum

   Artikel 2 en artikel 23, leden 2 en 8, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, alsmede artikel 34 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 36 VWEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een clausule in het bestek van een overheidsopdracht die, overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waaronder de aanbestedende dienst valt, vereist dat uit plasma bereide geneesmiddelen, die voorwerp van de overheidsopdracht in kwestie zijn, vervaardigd zijn op basis van plasma dat in die lidstaat is ingezameld.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak T-398/12: Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/30

      Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)
      (Zaak T-398/12)
      (2012/C 331/58)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Cosma Moden GmbH & Co. KG (Emsdetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Meyer, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Duitsland)

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 juli 2012 in zaak R 2011/2010-4 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 589 808 te vernietigen en in die zin te wijzigen dat het beroep gegrond wordt verklaard en dus voor het overige ook de oppositie wordt afgewezen;

                  —

                  verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „COSMA” voor waren en diensten van de klassen 24, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 589 808

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG

         Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met het woordelement „comma,” en nationaal woordmerk „comma,” voor waren en diensten van de klassen 3, 6, 9, 14, 18, 20, 25, 26, 28 en 35

         Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van art. 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009