title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 juni 2000 in zaak C-65/98 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): S. Eyüp tegen Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vorarlberg (Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Vrĳ verkeer van werknemers — Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Gezinslid van Turks werknemer — Begrip legale woonplaats — Tĳdvakken waarin persoon die toestemming heeft gekregen zich bĳ werknemer te voegen, ongehuwd met hem heeft samengeleefd — Recht op verrichten van arbeid — Verzoek om voorlopige maatregelen)

text:
21.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 302/1
                                                                      I
                                                                (Mededelingen)
                                                     HOF VAN JUSTITIE
                                                             HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                    2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
                                                                          3)    Verstaat dat de Franse Republiek en de Raad van de Europese
                          (Vijfde kamer)
                                                                                Unie hun eigen kosten zullen dragen.
                         van 22 juni 2000
                                                                          (1) PB C 197 van 6.7.1996.
in zaak C-147/96: Koninkrijk der Nederlanden tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Beroep tot nietigverklaring — Weigering van de Commis-
sie om gebiedsdeel overzee op de in artikel 23 van richtlijn                                  ARREST VAN HET HOF
92/46/EEG bedoelde voorlopige lijst van derde landen te
          plaatsen — Voor beroep vatbare handeling”)                                                 (Zesde kamer)
                         (2000/C 302/01)                                                           van 22 juni 2000
                                                                          in zaak C-65/98 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                       (Procestaal: Nederlands)                           om een prejudiciële beslissing): S. Eyüp tegen Landes-
                                                                             geschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vorarlberg (1)
In zaak C-147/96, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
M. A. Fierstra en J. S. van den Oosterkamp) tegen Commissie               (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. J. Kuijper               werknemers — Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80
en T. van Rijn), ondersteund door Franse Republiek (gemach-               van Associatieraad — Gezinslid van Turks werknemer —
tigden: C. de Salins en G. Mignot) en door Raad van de                    Begrip legale woonplaats — Tijdvakken waarin persoon die
Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber en G. Hout-             toestemming heeft gekregen zich bij werknemer te voegen,
tuin), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring             ongehuwd met hem heeft samengeleefd — Recht op verrich-
van de beschikking van de Commissie, gegeven in de vorm                       ten van arbeid — Verzoek om voorlopige maatregelen)
van een brief van 26 februari 1996 aan de minister-president
van de Nederlandse Antillen, houdende weigering om de                                               (2000/C 302/02)
Nederlandse Antillen te plaatsen op de voorlopige lijst van
derde landen, opgesteld krachtens artikel 23, lid 3, sub a,                                         (Procestaal: Duits)
van richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot
vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de productie
en het in de handel brengen van rauwe melk, warmtebehandel-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de melk en producten op basis van melk (PB L 268, blz. 1),                                          dentie van het Hof)
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón (rapporteur),                  In zaak C-65/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
P. J. G. Kapteyn, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-            tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
generaal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-              Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig
griffier, op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het                  geding tussen S. Eyüp en Landesgeschäftsstelle des Arbeits-
dictum luidt als volgt:                                                   marktservice Vorarlberg, om een prejudiciële beslissing over
                                                                          de uitlegging van artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                             van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de
 ---pagebreak--- C 302/2                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij         uitlegging van artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG van de
de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische                    Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstof-
Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof (Zesde kamer), samen-                 fen (PB L 377, blz. 20) en beschikking 94/904/EG van de Raad
gesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de              van 22 december 1994 tot vaststelling van een lijst van
Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde                     gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van
kamer, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skou-                richtlijn 91/689 (PB L 356, blz. 14), heeft het Hof (Zesde
ris, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier:                  kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 22 juni 2000 een arrest                 de Tweede kamer, waarnemend voor de kamerpresident,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; ad-
                                                                            vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur,
Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980        op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de          als volgt:
Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen
de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus                  1)    Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991
worden uitgelegd, dat het ook doelt op de situatie van een Turks                  betreffende gevaarlijke afvalstoffen, staat niet eraan in de weg,
onderdaan als verzoekster in het hoofdgeding, die, als echtgenote van             dat de lidstaten, met inbegrip van — binnen het kader van
een tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst                      hun bevoegdheden — de rechtsprekende instanties, andere
behorende Turkse werknemer, toestemming heeft gekregen, zich                      afvalstoffen als gevaarlijk kwalificeren dan die van de lijst van
aldaar bij die werknemer te voegen, wanneer zij, na te zijn gescheiden            gevaarlijke afvalstoffen, vastgesteld bij beschikking 904/94/EG
vóór het verstrijken van de in artikel 7, eerste alinea, eerste streepje,       van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van een
bedoelde wachttijd van drie jaar, evenwel feitelijk zonder onderbreking           lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4,
met haar voormalige echtgenoot is blijven samenwonen tot het tijdstip             van richtlijn 91/689, en aldus verdergaande beschermings-
waarop de twee voormalige echtelieden opnieuw zijn gehuwd. Een                    maatregelen nemen om het onbeheerd achterlaten of het
dergelijk Turks onderdaan moet derhalve worden geacht legaal in die               ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te verbie-
lidstaat te wonen in de zin van deze bepaling, zodat zij zich aldaar              den. Een dergelijk geval dient door de naar nationaal recht
na drie jaar rechtstreeks kan beroepen op haar recht te reageren op               bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat overeenkomstig
ieder arbeidsaanbod en, na vijf jaar, op haar recht op vrije toegang              artikel 1, lid 4, tweede streepje, van richtlijn 91/689 aan de
tot iedere arbeid in loondienst naar keuze.                                       Commissie te worden meegedeeld.
                                                                            2)    Artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689 en beschikking 94/904
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                                        moeten aldus worden uitgelegd, dat de vaststelling van de
                                                                                oorsprong van een afvalstof geen noodzakelijke voorwaarde is
                                                                                om deze in een concreet geval als gevaarlijk aan te merken.
                                                                            (1) PB C 327 van 24.10.1998.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                           van 22 juni 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-318/98 (verzoek van de Pretura circondariale di
Udine, sezione distaccata di Cividale del Friuli om een                                                 (Vijfde kamer)
prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen G. Fornasar e.a. (1)
                                                                                van 22 juni 2000
(Afvalstoffen — Gevaarlijke afvalstoffen — Richtlijn
91/689 — Beschikking 94/904/EG — Verdergaande be-                           in zaak C-332/98: Franse Republiek tegen Commissie van
                        schermingsmaatregelen                                               de Europese Gemeenschappen (1)
                           (2000/C 302/03)
                                                                            (Steun aan de Coopérative d’exportation du livre français
                                                                                (CELF))
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2000/C 302/04)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
In zaak C-318/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de Pretura circondariale di Udine, sezione distaccata di Cividale                                      dentie van het Hof)
del Friuli (Italië), in de aldaar dienende strafzaken tegen
G. Fornasar, A. Strizzolo, G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti              In zaak C-332/98, Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-
en S. Chiarcosso, om een prejudiciële beslissing over de                    Bellanger en F. Million) tegen Commissie van de Europese


title: Zaak C-303/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Łodzi — Polen) — Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł./G.M., M.S. (Prejudiciële verwijzing — Technische voorschriften in de kansspelsector — Richtlijn 98/34/EG — Begrip „technisch voorschrift” — Verplichting van de lidstaten om elk ontwerp van technisch voorschrift mee te delen aan de Europese Commissie — Niet-toepasselijkheid van technische voorschriften die niet aan de Commissie zijn meegedeeld)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Łodzi — Polen) — Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł./G.M., M.S.
   (Zaak C-303/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Technische voorschriften in de kansspelsector - Richtlijn 98/34/EG - Begrip „technisch voorschrift” - Verplichting van de lidstaten om elk ontwerp van technisch voorschrift mee te delen aan de Europese Commissie - Niet-toepasselijkheid van technische voorschriften die niet aan de Commissie zijn meegedeeld))
   (2016/C 462/10)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Łodzi

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł.

      Verwerende partijen: G.M., M.S.

      in tegenwoordigheid van: Colin Wiliams sp. z o.o.

      Dictum

   Artikel 1 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding geen „technisch voorschrift” in de zin van die richtlijn is, dat moet worden meegedeeld op grond van artikel 8, lid 1, van die richtlijn, waarbij niet-nakoming van die verplichting leidt tot niet-toepasselijkheid van een dergelijk voorschrift.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak T-313/11: Arrest van het Gerecht van 21 november 2013 — Heede/BHIM (Matrix-Energetics) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Matrix Energetics — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Relevant publiek — Datum van beoordeling van beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/22

         Arrest van het Gerecht van 21 november 2013 — Heede/BHIM (Matrix-Energetics)
   (Zaak T-313/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Matrix Energetics - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Relevant publiek - Datum van beoordeling van beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 9/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Günter Heede (Walldorf-Baden, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Utz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: K. Klüpfel, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2011 (zaak R 1848/2010-4) inzake een verzoek tot inschrijving van het woordteken Matrix-Energetics als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Günter Heede wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Verzoek van de Symvoulio tis Epikratias (Raad van State) van 7 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de organisatie "Sindesmos ton en Elladie Touristikon kai Taxidiotikon Grafion" (Verbond van Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland) en Ipourgos Ergasias (Minister van Werkgelegenheid) (Zaak C-398/95)

text:
17 . 2 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 46/9
Het besluit houdende afwijzing van Geotronics' offerte op              vorm waarin reisleiders naar bestendig gebruikelijk beding
grond van de oorsprong van de produkten, is ontegenzeg                hun diensten onder de in dat artikel genoemde voorwaarden
gelijk genomen na de inwerkingtreding van de EER                      verrichten — in strijd met de artikelen 59 e.v . van het
Overeenkomst. De EER-Overeenkomst is van toepassing op                 EG-Verdrag ?
alle rechtssituaties die na haar inwerkingtreding ontstaan .
Geotronics is derhalve van mening, dat er in het onderhavige           Zo ja , wordt die regeling dan gerechtvaardigd door redenen
geval geen sprake is van terugwerkende kracht.                         van algemeen belang ter handhaving van de arbeidsvrede in
                                                                       de gevoelige sector van toeristische dienstverrichting, waar
De werkingssfeer van de EER-Overeenkomst                               bij de Griekse staat als toeristisch land een redelijk en
                                                                       gerechtvaardigd belang heeft om regelend op te treden ?
Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld, dat de
EER-Overeenkomst niet van toepassing is op het in geding
zijnde contract, omdat een van de partijen bij dat contract,
Roemenië, geen partij is bij de EER-Overeenkomst . Dit is
een formalistische opvatting die voorbijgaat aan de econo
mische realiteit. De realiteit is, dat door het besluit van de         Verzoek van het Sø- og Handelsret van 19 december 1995
Commissie in feite twee EER-producenten van gelijkwaar                om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Handels
dige produkten ongelijk worden behandeld . De economi                 og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark, als
sche realiteit van de transactie en de in dat verband geleverde        gemachtigde van H. E. Larsson, en Føtex Supermarked
inspanningen moeten doorslaggevend zijn .                                                               A/S
                                                                                ( Zaak C-400/95 )
Geotronics betoogt, dat de onderhavige situatie binnen de
werkingssfeer van de EER-Overeenkomst valt. Verder stelt                                           ( 96/C 46/ 15 )
Geotronics, dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt
aan een discriminatie die de mededinging tussen produkten              Het So- og Handelsret heeft bij beschikking van 19 decem
van oorsprong uit de EG en produkten van oorsprong uit de              ber 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
EVA kan scheeftrekken, doordat aan eerstgenoemde een                   21 december 1995 , in het geding tussen Handels og
oneerlijk mededingingsvoordeel wordt gegeven . Een derge              Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark, als gemach
lijke discriminatie vormt een door de artikelen 8 , 11 en 65 ,         tigde van H. E. Larsson, en Fotex Supermarked A/S, het Hof
lid 1 , EER-Overeenkomst verboden belemmering van het                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
vrije verkeer van goederen .                                           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 , blz . 33 .
                                                                       „ Geldt artikel 5 , lid 1 , juncto artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                       76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende
                                                                       de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behande
                                                                       ling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
                                                                       het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan
                                                                       sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( 1 ), ook voor
                                                                       ontslag wegens afwezigheid na afloop van het zwanger
                                                                       schapsverlof, indien deze afwezigheid wordt veroorzaakt
Verzoek van de Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State )             door ziekte welke is ontstaan tijdens de zwangerschap en
van 7 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het              heeft voortgeduurd tijdens en na het zwangerschapsverlof,
geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en Elladie                ervan uitgaande dat het ontslag heeft plaatsgevonden na
Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van                   afloop van het zwangerschapsverlof?"
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos
           Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid )
                                                                       (') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                        ( Zaak C-398/95 )
                           ( 96/C 46/ 14 )
De Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State ) — Vierde
kamer heeft bij beschikking van 7 november 1995 , ingeko
men ter griffie van het Hof van Justitie op 18 december                Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
1995 , in het geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en          12 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het
Elladi Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van            geding tussen NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos                         Research & Development ) en Belgische Staat
Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid ), het Hof van                                         ( Zaak C-401 /95 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                                            ( 96/C 46/ 16 )
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
Is de hierboven beschreven regeling van artikel 37 van Wet             king van 12 december 1995 , ingekomeater griffie van het
nr. 1545/1985 , die bij vervulling van de daarin genoemde              Hof van Justitie op 21 december 1995 , in het geding tussen
voorwaarden de betrokken partijen bindt aan de juridische              NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business Research &
vorm van arbeidsverhouding in loondienst — de juridische               Development ) en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de


title: Zaak C-485/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
24.1.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/17
Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie                     Verzoek van het House of Lords van 10 november 2003
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                      om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Celtec
                             Duitsland                                                            Ltd en Astley e.a.
                         (Zaak C-477/03)                                                           (Zaak C-478/03)
                          (2004/C 21/31)
                                                                                (2004/C 21/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                         Het House of Lords heeft bij beschikking van 10 november
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
vertegenwoordigd door C. Schmidt en W. Wils als gemachtig-
                                                                         17 november 2003, in het geding tussen Celtec Ltd en Astley
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         vragen:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet         1.    Moet de uitdrukking „de rechten en verplichtingen welke
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  voor de vervreemder voortvloeien uit de op het tijdstip
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/                van de overgang [...] bestaande arbeidsovereenkomst of
      12/EG van het Europees Parlement en de Raad van                          arbeidsverhouding” in artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/
      26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/                     187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de
      EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de                       onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
      spoorwegen in de Gemeenschap (1), of deze bepalingen                     betreffende het behoud van de rechten van de werknemers
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                         bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderde-
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                   len daarvan (1) (PB L 61, blz. 26) aldus worden uitgelegd
      nagekomen;                                                               dat er een specifiek tijdstip is waarop de overgang van
                                                                               een onderneming of een onderdeel daarvan wordt geacht
2.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet               te zijn voltooid en waarop de overdracht van de rechten
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  en verplichtingen krachtens artikel 3, lid 1, plaatsvindt?
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/
      13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG              2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
      van de Raad betreffende de verlening van vergunningen                    hoe moet dat specifieke tijdstip worden bepaald?
      aan spoorwegondernemingen (2), of deze bepalingen niet
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze                   3.    Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-                  hoe moeten de woorden „op het tijdstip van de overgang”
      komen;                                                                   in artikel 3, lid 1, worden uitgelegd?
3.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            (1) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 2001/
      14/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorwegin-
      frastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor
      het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake
      veiligheidscertificering (3), of deze bepalingen niet aan de
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
4.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.                                            Spanje
                                                                                (Zaak C-485/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 21/33)
De termijn voor omzetting van de richtlijnen is op 15 maart
2003 verstreken.
(1) PB L 75, blz. 1.                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(2) PB L 75, blz. 26.                                                    op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(3) PB L 75, blz. 29.                                                    Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
                                                                         juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 21/18               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      24.1.2004
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           ingestelde niet-nakomingsprocedure aanvoeren dat het
                                                                           absoluut onmogelijk is om de beschikking correct uit te
                                                                           voeren. De adressaat van de beschikking, het Koninkrijk
                                                                           Spanje, heeft weliswaar geen beroep tegen de beschikking
—   vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen            ingesteld, maar de instantie die de steun heeft verleend,
    de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te                  de Diputación Foral de Álava (regionale regering van
    nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van de                     Álava), en het Baskische verbond van ondernemingen,
    beschikking van de Commissie van 11 juli 2001 inzake                   Confebask, hebben dat wel gedaan. De verzoekende
    de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de                    partijen in die zaken hebben nooit gesteld dat het
    ondernemingen in Álava in de vorm van een belastingkre-                absoluut onmogelijk was om de beschikking uit te
    diet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is gelegd               voeren, maar enkel dat dit door verschillende interne
    [kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 1759],                     administratieve problemen moeilijk was.
    of althans de Commissie hiervan niet in kennis te stellen
    overeenkomstig artikel 4, de krachtens deze beschikking
    op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      4.   Irrelevantie van interne administratieve problemen: Aan-
                                                                           gezien de Spaanse rechtsorde niet uitdrukkelijk voorziet
                                                                           in een mechanisme voor de terugvordering van illegale,
—   het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                           met het gemeenschapsrecht onverenigbare steun, is beslo-
                                                                           ten gebruik te maken van de — in de Norma Foral
                                                                           General Tributaria van elk van de Territorios Históricos
                                                                           geregelde — mogelijkheid om de fiscale steunmaatregelen
                                                                           ambtshalve te herzien. De nationale autoriteiten hebben
                                                                           daarmee bewust gekozen voor een methode die de
                                                                           terugvordering ten zeerste bemoeilijkt, namelijk voor een
Middelen en voornaamste argumenten                                         procedure tot vaststelling van het schadelijke karakter
                                                                           van voor beroep vatbare handelingen, waarvoor aan een
                                                                           reeks van — vooral uit het oogpunt van de termijnen —
                                                                           uitzonderlijk moeilijk te vervullen cumulatieve voorwaar-
1.  Niet-nakoming van de verplichting om nog niet uitbetaal-               den dient te worden voldaan. Het interne recht voorziet
    de steun in te trekken: De door de Spaanse autoriteiten                in andere mogelijkheden die op het eerste gezicht minder
    getroffen maatregelen hebben kennelijk niet verhinderd                 problemen stellen, zoals de herziening van bepalingen en
    dat de ondernemingen die vóór de beschikking van de                    maatregelen die van rechtswege nietig zijn, die perfect
    Commissie van 11 juli 2001 de betrokken fiscale voorde-                lijkt te kunnen worden toegepast op steun die in strijd
    len genoten, deze verder hebben genoten gedurende de                   met de procedure van artikel 88 EG-Verdrag is verleend.
    gehele oorspronkelijk vastgestelde termijn. Bijgevolg is de            Deze methode zou wellicht minder problemen hebben
    in artikel 3, lid 1, van de beschikking van de Commissie               opgeleverd, aangezien zij een nietigverklaring door de
    genoemde verplichting om de toekomstige uitkering van                  administratie zelf mogelijk maakt, zonder dat aan de
    nog niet uitbetaalde steun op te heffen niet nagekomen.                voorwaarden van bovengenoemde vaststelling van het
    Om dezelfde reden is ook de door artikel 2 van de                      schadelijke karakter hoeft te zijn voldaan. De nationale
    beschikking van de Commissie opgelegde verplichting                    autoriteiten hebben dus in het onderhavige geval onder
    om de nodige maatregelen te nemen om te verhinderen                    de door de nationale rechtsorde geboden procedures
    dat de steunregeling verder uitwerking heeft, niet volledig            noch de eenvoudigste, noch de meest relevante gekozen.
    nagekomen.
                                                                      5.   Het beginsel van loyale samenwerking tussen de Commis-
2.  Niet-nakoming van de verplichting om reeds toegekende                  sie en de lidstaat: De Commissie heeft uitleg verschaft
    steun terug te vorderen: Hoewel de beschikking van                     telkens zij daarom werd verzocht, en stelde zich dus
    11 juli 2001 eist dat de toegekende steun onverwijld                   coöperatief en flexibel op om de terugvordering door de
    wordt terugbetaald, hebben de bevoegde Spaanse autori-                 nationale autoriteiten te vergemakkelijken. De diensten
    teiten in oktober 2001 naar eigen zeggen enkel „de                     van de Commissie toonden zich immers bereid om voor
    betrokken belastingplichtingen benaderd” om „informatie                elk geval waarin de steun vermoedelijk diende te worden
    in te winnen”. Aldus heeft de lidstaat openlijk toegegeven             teruggevorderd, de mogelijkheid te onderzoeken om de
    dat hij tot op heden geen enkele maatregel heeft genomen               de-minimisregel, de regeling inzake steun aan KMO’s en
    om ervoor te zorgen dat de steun daadwerkelijk wordt                   de richtsnoeren inzake regionale steun toe te passen, mits
    terugbetaald. De Spaanse autoriteiten hebben de Commis-                zij voor elk van de steunontvangers informatie kregen
    sie, ondanks herhaalde verzoeken, zelfs niet de namen                  over de stand van de terugvorderingsprocedure en de
    van de steunontvangers meegedeeld.                                     mogelijke gronden waarom de steun verenigbaar was met
                                                                           het Verdrag.
3.  Geen volledige onmogelijkheid om de beschikking uit te
    voeren: Volgens vaste rechtspraak kan een lidstaat als
    enige verweermiddel in het kader van een door de
    Commissie krachtens artikel 88, lid 2, van het Verdrag


title: Zaak T-182/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Borco-Marken-Import Matthiesen/BHIM — Tequilas del Señor (TEQUILA GOLD Sombrero Negro)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/60

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Borco-Marken-Import Matthiesen/BHIM — Tequilas del Señor (TEQUILA GOLD Sombrero Negro)
   (Zaak T-182/07) (1)

   (2008/C 51/112)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-331/12: Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/57

         Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-331/12) (1)

   2013/C 225/118
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Doorhaling van zaak C-351/97

text:
10.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 312/9
              Doorhaling van zaak C-12/96 (1)                     doorhaling in het register gelast van zaak C-30/98 (ver-
                        (98/C 312/19)                             zoek van het Landgericht Berlin om een prejudicieÈle beslis-
                                                                  sing): VR-Leasing GmbH tegen M. Bertram.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 1998             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-12/96: Por-
tugese Republiek tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
(1) PB C 95 van 30.3.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-351/97 (1)
                                                                                (98/C 312/23)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-39/98 (1)
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-351/97: Com-
                        (98/C 312/20)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                  togdom Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 1998 de           (1) PB C 357 van 22.11.1997.
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/98: Com-
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Silena
SpA.
(1) PB C 137 van 2.5.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-250/96 (1)
                                                                                (98/C 312/24)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-327/96 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli 1998 de
                        (98/C 312/21)                             doorhaling in het register gelast van zaak C-250/96 (ver-
                                                                  zoek van de Pretura circondariale di Brescia om een preju-
                                                                  dicieÈle beslissing): Strafzaak tegen R. Piccaluga.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de
                                                                  (1) PB C 294 van 5.10.1996.
doorhaling in het register gelast van zaak C-327/96 (ver-
zoek van het Tribunale di Genova om een prejudicieÈle
beslissing): Ente Autonomo Fiera Internazionale di Genova
tegen Ministero delle Finanze.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-297/97 (1)
                                                                                (98/C 312/25)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-30/98 ( )1
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-297/97: Com-
                        (98/C 312/22)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                  Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de           (1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Doorhaling van zaak T-88/99

text:
29.4.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 122/41
— nietig te verklaren het besluit van de jury om hun naam                          Doorhaling van zaak T-193/98 (1)
    niet op de lijst van geschikte kandidaten van intern
    vergelijkend onderzoek B/260 te plaatsen;
                                                                                (2000/C 122/63)
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten                                   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                     van 18 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
Verzoekers wijzen erop, dat de Raad een intern vergelijkend          zaak T-193/98: V. Boucouvalas tegen Europees Parlement.
onderzoek B/260 voor overgang naar een hogere categorie op
de grondslag van een examen had georganiseerd, om te
voorzien in drie vacatures van adjunct-assistent. Na verbetering     (1) PB C 48 van 20.2.1999.
van het examen door de jury, deelde de directie Personeels-
zaken en Administratie verzoekers bij brieven van 27 novem-
ber 1998 mee, dat zij op het geheel van de schriftelijke en
mondelinge proeven respectievelijk 109 en 105 punten had-
den behaald, hetgeen hen in staat zou hebben gesteld, de vijfde
en de zesde plaats op de lijst van geschikte kandidaten in te
nemen. Overeenkomstig de nota onderaan op bladzijde 1
en in hoofdstuk V van de aankondiging van vergelijkend
onderzoek heeft de jury hen echter niet op die lijst ingeschre-                     Doorhaling van zaak T-88/99 (1)
ven, aangezien het aantal geschikte kandidaten het aantal
ambten waarop het vergelijkend onderzoek betrekking heeft,
namelijk drie, niet mag overschrijden.                                                       (2000/C 122/64)
Tijdens de precontentieuze fase hebben verzoekers betoogd,                                   (Procestaal: Grieks)
dat volgens de inlichtingen waarover zij beschikten, slechts
een van de drie ambten waarop het vergelijkend onderzoek
betrekking had, door een van de geschikte kandidaten werd            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
vervuld, en dat het betrokken vergelijkend onderzoek dus geen        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
vergelijkend onderzoek bedoeld om in bepaalde vacatures te           van 18 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
voorzien, maar een niet-gespecialiseerd vergelijkend onderzoek       zaak T-88/99: V. Boucouvalas tegen Europees Parlement.
voor overgang naar een hogere categorie was. Zij verzochten
dus om het opmaken van een volledige reservelijst met alle
voor het examen geslaagde kandidaten, waaronder zijzelf.             (1) PB C 160 van 5.6.1999.
Tot staving beroepen verzoekers zich voor het Gerecht op:
— schending van artikel 4 van het Statuut en van het
    algemene beginsel dat pro-formabenoemingen verbiedt;
— schending van artikel 29, lid 1, van het Statuut;                                Doorhaling van zaak T-207/99 R
— schending van:                                                                             (2000/C 122/65)
    — mededeling aan het personeel nr. 16/91, betreffende
        de algemene uitvoeringsbepalingen van het stelsel van                               (Procestaal: Spaans)
        vergelijkende onderzoeken, inzonderheid punt D;
                                                                     De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    — de mededelingen aan het personeel nrs. 70/97 en                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 februari 2000
        32/98, betreffende intern vergelijkend onderzoek             de doorhaling in het register gelast van zaak T-207/99 R:
        B/260.                                                       Asociación de Fruticultores del Jalón Medio tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-38/99-T-50/99: Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door Sociedade Agrícola dos Arinhos, Lda. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.5.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 136/15
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                LEG
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                      van 15 januari 1999                                   bevoegd gezag van 4 november 1998 houdende afwijzing
                                                                            van de klacht die hij op 4 juni 1998 bij dat gezag had
                                                                            ingediend tegen het besluit van het afwikkelingsbureau te
in zaak T-199/97: P. Maugain tegen Commissie van de                         Luxemburg van 6 maart 1998 houdende afwijzing van een
                Europese Gemeenschappen (1)                                 verzoek om voorafgaande goedkeuring van een thalas-
                                                                            sotherapie die hij in de loop van 1998 te Quiberon zou
(Tijdelijk functionaris — Overeenkomst voor bepaalde tijd                   ondergaan;
— Mogelijkheid van verlenging — Beroep tot nietigverkla-
          ring — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                      — verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.
                         (1999/C 136/33)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Frans)                            Verzoeker komt op tegen de weigering van het afwikkelingsbu-
                                                                        reau van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenver-
In zaak T-199/97, P. Maugain, tijdelijk functionaris van de             zekering om een thalasotherapie die hij in de loop van 1998
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    zou ondergaan, ten laste te nemen.
Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire               Hij stelt in dit verband schending van artikel 25 van het Statuut
Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Commissie van de                  en kennelijk verkeerde beoordeling; in het bestreden besluit
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en                   noch in enige hem ter kennis gebrachte voorbereidende
F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigver-          handeling wordt een gedetailleeerde uiteenzetting gegeven van
klaring van het besluit van de Commissie van 26 augustus                de medische redenen waarom het afwikkelingsbureau die
1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers ver-              therapie niet ten laste wil nemen, ofschoon het gemeenschap-
zoek tot verlenging van zijn overeenkomst van tijdelijk                 pelijk stelsel de vorige jaren reeds meerdere keren een dergelijke
functionaris, en subsidiair tot nietigverklaring van het besluit        therapie ten laste heeft genomen en verzoekers medische
van de Commissie van 20 maart 1997 houdende uitdrukkelijke              toestand intussentijd geenszins is verbeterd.
afwijzing van zijn klacht, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpresident, C.W. Bel-
lamy en A.W.H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 15 januari
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
1. Het beroep wordt verworpen.
                                                                        Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door Sociedade
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         Agrı́cola dos Arinhos, Lda. e.a. tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                                (Zaak T-38/99-T-50/99)
                                                                                (1999/C 136/35)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Beroep, op 4 februari 1999 ingesteld door Ph. Pipeaux
                  tegen Europees Parlement                              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 februari 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sociedade
                          (Zaak T-34/99)                                Agrı́cola dos Arinhos, Lda, Sociedade Agrı́cola do Monte da
                                                                        Aldeia, Lda, A.J. da Veiga Teixeira, Sociedade Agrı́cola Monte
                         (1999/C 136/34)                                da Senhora do Carmo, SA, Sociedade Agrı́cola de Perescuma,
                                                                        SA, Sociedade Agrı́cola Couto de Fornilhos, SA, Casa Agrı́cola
                                                                        da Raposeira, Lda, J. de Barahona Núncio, Prestase-Prestação
                         (Procestaal: Frans)                            de Serviços e Contabilidade, Lda, Sociedade Agro-Pecuária da
                                                                        Herdade do Zambujal, Lda, F.L. Pinheiro Caldeira, Sociedade
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Agrı́cola Cabral de Ascensão, Lda, en J.I. Passanha Braancamp
schappen is op 4 februari 1999 beroep tegen Europees                    Sobral, gevestigd respectievelijk woonachtig in Portugal, verte-
Parlement ingesteld door Ph. Pipeaux, wonende te Mensdorf               genwoordigd door C. Botelho Moniz en J. Rôla Roque,
(Luxemburg), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te                advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Brussel, Terhulpensteenweg 187.                                         burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.
 ---pagebreak--- C 136/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.5.1999
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 12 februari 1999 ingesteld door S. Fantechi
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— artikel 2, onder a), van Beschikking 98/653/EG van de
     Commissie nietig te verklaren voorzover dit een verbod                                    (Zaak T-51/99)
     stelt op de uitvoer vanuit Portugal naar Spanje en Frankrijk
     van gevechtsstieren bestemd voor culturele of sportieve                                  (1999/C 136/36)
     evenementen — in de zin van Verordening (EG) nr. 820/97
     van de Raad — die in die lidstaten plaatsvinden;
                                                                                (Procestaal: Frans)
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 12 februari 1999 beroep tegen Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                    de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Fantechi,
                                                                      wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door E. Boi-
                                                                      gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Verzoekers vorderen nietigverklaring van Beschikking                  Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheins-
98/653/EG van de Commissie van 18 november 1998 inzake                heim 2.
spoedmaatregelen die noodzakelijk zijn geworden wegens
het voorkomen van boviene spongiforme encefalopathie in               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Portugal (1). De artikelen 2 en 4 van deze beschikking verbieden
Portugal, runderen en daarvan afgeleide producten vanaf               — nietig te verklaren het besluit van verweerster van
zijn grondgebied te verzenden. Het onderhavige beroep is                  7 juli 1998 in de vorm van een nota opgesteld door
inzonderheid gericht tegen het verbod, levende runderen uit te            J. Schuijt, die ondertekende voor het hoofd van de
voeren, voorzover dit verbod ook geldt voor gevechtsstieren               administratieve eenheid „Beheer van de individuele rech-
bestemd voor Spanje en Frankrijk.                                         ten”, referte 982902, waarbij haar de in artikel 4 van
                                                                          bijlage VII van het Statuut voorziene ontheemdingstoelage
Volgens de beschikking zijn voormelde maatregelen noodzake-               van 16 % is geweigerd;
lijk op grond dat, wegens het nog zeer onlangs bestaan van
tekortkomingen bij de tenuitvoerlegging van de communautai-           — nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van
re wetgeving inzake identificatie en registratie van runderen,            haar klacht, bij gebreke van een uitdrukkelijk antwoord
evenals bij de toepassing van de maatregelen inzake bewaking              binnen de door het Statuut voorgeschreven termijn van
van TSE en de uitroeiing van BSE, er geen adequate garanties              vier maanden tot stand gekomen op 23 november 1998;
kunnen worden gegeven ten aanzien van de BSE-antecedenten
van de beslagen van oorsprong, van de beslagen langs waar             — verweerster te veroordelen verzoekster vanaf 1 mei 1998
runderen passeren, en van doorvoer en van de moederdieren                 de ontheemdingstoelage te betalen, voor het verleden te
van runderen.                                                             verminderen met de toelage wegens verblijf in het buiten-
                                                                          land die zij op de datum van het te wijzen arrest zal hebben
                                                                          ontvangen, en vermeerderd met verwijlinteressen op de
Verzoekers voeren de volgende middelen aan:                               voet van 8 % per jaar vanaf de datum waarop elk der
                                                                          verschuldigde bedragen is vervallen tot op de datum
                                                                          waarop die bedragen daadwerkelijk zullen worden betaald;
— Dwaling ten aanzien van de feiten en schending van
     de motiveringsplicht, voorzover de door de Commissie             — verweerster in ieder geval in de kosten te verwijzen.
     getroffen maatregelen zijn gebaseerd op de overweging,
     dat een toenemend aantal gevallen van BSE alsmede
     tekortkomingen bij de controles zijn vastgesteld, met de
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     daaran verbonden risico’s van verspreiding van de ziekte.
     Volgens verzoekers gelden deze overwegingen niet voor
     gevechtsstieren.                                                 Verzoekster stelt, dat de administratie heeft besloten haar de
                                                                      ontheemdingstoelage niet toe te kennen, dit op grond van de
                                                                      overweging dat met de periode tijdens welke zij voor de JET
— Schending van de artikelen 30, 34 en 36 van het EG-
                                                                      en het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra
     Verdrag, voorzover de litigieuze maatregelen ongerecht-
                                                                      heeft gewerkt, geen rekening moest worden gehouden bij de
     vaardigde belemmeringen van het vrije intracommunautai-
                                                                      berekening van de in artikel 4, lid 1, onder a), van bijlage VII
     re handelsverkeer opwerpen.
                                                                      van het Statuut bedoelde referentieperiode. Dit had tot gevolg,
                                                                      dat verzoekster op de op basis van de „gecorrigeerde” referen-
— Schending van het evenredigheidsbeginsel, voorzover ge-             tieperiode berekende datum in België woonde. Verzoekster
     vechtsstieren niet aan BSE lijden en dit ras zowel in            betoogt, dat verweerster door dit besluit vast te stellen artikel 4,
     Spanje als in Portugal aan uiterst strenge controles is          lid 1, onder a), van bijlage VII van het Statuut onjuist heeft
     onderworpen.                                                     uitgelegd en toegepast, voorzover zij van een feitelijk en
                                                                      rechtens onjuiste motivering is uitgegaan. Voorts stelt zij, dat
                                                                      zij is gediscrimineerd ten opzichte van andere ambtenaren
(1) PB L 311 van 20.11.1998, blz. 23.                                 die zich in dezelfde situatie bevinden en die niettemin de
                                                                      ontheemdingstoelage ontvangen.


title: Zaak C-389/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2010 door KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-25/05, KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA/Europese Commissie

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/15

         Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2010 door KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-25/05, KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-389/10 P)
   ()
   2010/C 274/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, avvocato, A. Winckler, avocat, G. Rizza, avvocato, T. Graf, Rechtsanwalt, M. Piergiovanni, avvocato, R. Elderkin, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest vernietigen;

               —

               indien mogelijk, op basis van de feiten voor het Hof, de beschikking gedeeltelijk nietig verklaren en de aan KME opgelegde geldboete verlagen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht;

         subsidiair, indien zaak niet in staat van wijzen is

               —

               het arrest vernietigen, mede met betrekking tot de verwijzing van KME in de kosten, en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun eerste middel betwisten rekwiranten de conclusie van het Gerecht dat de Commissie niet behoefde te bewijzen dat de betrokken mededingingsregeling invloed had op de markt. Ongeacht of zij ervan kan zijn vrijgesteld om positief aan te tonen dat er sprake was van weerslag op de markt om de inbreuk als „zeer ernstig” te kunnen aanmerken, is de Commissie zeer zeker wel verplicht om die weerslag positief aan te tonen en te kwantificeren indien zij, zoals in de beschikking, voornemens is zich bij de bepaling van het basisbedrag van de op grond van de ernst aan een bedrijf opgelegde geldboete te baseren op de feitelijke invloed van het kartel. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat de Commissie rechtens genoegzaam had bewezen dat de mededingingsregeling weerslag had op de markt, en door vast te stellen dat de Commissie de weerslag op de markt mocht aantonen op basis van enkel aanwijzingen. Deze onjuiste opvatting is des te ernstiger nu KME in de onderhavige zaak bewijs had verstrekt, waaronder bewijs van economische aard, waaruit bleek dat de inbreuk in zijn geheel geen weerslag op de markt had. Door deze redenering en door de beslissing om het eerste middel van KME’s beroep af te wijzen, heeft het Gerecht een vertekend beeld gegeven van de aan hem voorgelegde feiten en bewijzen, het EU-recht geschonden en een onlogische en ontoereikende motivering gegeven.
   Met hun tweede middel betwisten rekwiranten dat het Gerecht heeft goedgevonden dat de Commissie — ter bepaling van de omvang van de door de inbreuk getroffen markt met het oog op de vraag of bij de vaststelling van de geldboete van KME is voldaan aan de voorwaarde met betrekking tot de zwaarte van de inbreuk — heeft verwezen naar een marktwaarde die de inkomsten van de markt van halffabricaten (koperen leidingbuizen) omvatte. Alleen de waarde van de „gekartelleerde” markt, te weten de markt voor conversiediensten (die slechts 30-40 % van de prijs van de leidingen uitmaakt) had in aanmerking moeten worden genomen. Door de afwijzing van het tweede middel van KME’s beroep heeft het Gerecht de in het EU-recht verankerde beginselen van evenredigheid en van gelijke behandeling geschonden, almede een ontoereikende motivering verstrekt.
   Met hun derde middel betwisten rekwiranten de afwijzing door het Gerecht van het vierde middel van het beroep, volgens hetwelk de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 1998 onjuist heeft toegepast en de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling heeft geschonden, door het basisbedrag van de geldboete van KME met het maximale percentage te verhogen wegens de duur, niettegenstaande haar vaststelling dat het kartel gedurende drie jaar inactief was en geen schadelijke werking had. Volgens rekwiranten heeft het Gerecht het EU-recht geschonden en een onduidelijke, onlogische en ontoereikende motivering verstrekt door het betrokken onderdeel van de beschikking te bevestigen.
   Met hun vierde middel betwisten rekwiranten de afwijzing door het Gerecht van het vijfde middel van het beroep en de bevestiging van het desbetreffende deel van de beschikking, waarin de Commissie — in strijd met de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten en de beginselen van billijkheid en gelijke behandeling — weigerde om aan KME een verlaging van de geldboete te verlenen op grond de toepassing van verschillende verzachtende omstandigheden. Rekwiranten betogen in het bijzonder dat het Gerecht: (1) de verkeerde juridische maatstaf heeft gehanteerd bij de beoordeling of KME in aanmerking kwam voor een verlaging van de geldboete op grond van de beperkte uitvoering van de mededingingsregeling, (2) blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door KME’s stelling dat haar geldboete moest worden verlaagd vanwege de crisis in de industrie van de koperen leidingbuizen, af te wijzen, en (3) niets heeft gedaan tegen de onterechte weigering van de Commissie om een verlaging van de geldboete te verlenen wegens haar medewerking, buiten de werkingssfeer van de clementieregeling van 1996, met betrekking tot de bredere Europese mededingingsregeling, op grond dat Outokumpu de eerste onderneming was die de Commissie informatie had verstrekt over de totale duur van die regeling.
   Met hun vijfde middel maken rekwiranten bezwaar tegen de afwijzing door het Gerecht van het zevende middel van het beroep en tegen de bevestiging van de weigering van de Commissie om KME een verlaging van de geldboete toe te kennen wegens haar onvermogen om te betalen. Rekwiranten betogen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in zijn uitlegging van de toets als bedoeld in afdeling 5b van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten voor de toekenning een verlaging van de geldboete wegens onvermogen om te betalen en door zijn verzuim om de onrechtmatige discriminatie door de Commissie jegens KME ten opzichte van SGL Carbon in de zaken betreffende speciaal grafiet en betreffende elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten, te corrigeren. Het Gerecht heeft tevens een onlogische en ontoereikende motivering gegeven voor zijn afwijzing van KME’s stellingen.
   Met hun zesde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht het EU-recht heeft geschonden, alsmede het fundamentele recht van rekwirantes op een volledige en daadwerkelijke rechterlijke toetsing, door de argumenten van KME niet grondig en nauwkeurig te onderzoeken, en door op vooringenomen wijze de discretionaire bevoegdheid van de Commissie te eerbiedigen.


title: Zaak T-41/00: Beroep, op 25 februari 2000 ingesteld door British American Tobacco International (Holdings) B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/18             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.5.2000
Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door Consorzio                   In casu wordt het ontbreken van belang van de Italiaanse staat
Industrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Euro-                bij geheimhouding jegens verzoeker van de door de Commissie
                   pese Gemeenschappen                                 naar aanleiding van de regeling van het samenwerkings-
                                                                       verwerkingsverband ingeleide procedure, aangetoond door
                                                                       de omstandigheid, dat de Amministrazione dei Monopoli
                        (Zaak T-40/00)                                 verzoeker inzage heeft verleend in alle (nationale en commu-
                                                                       nautaire) documenten betreffende die procedure. Bovendien
                                                                       hebben de documenten waarvan inzage is gevraagd, betrekking
                       (2000/C 135/34)                                 op een procedure die al jaren geleden is afgesloten.
                     (Procestaal: Italiaans)                           Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het recht
                                                                       van verweer.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 februari 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Consorzio                (1) PB L 46, van 18 februari 1994, blz. 58.
Industrie Fiammiferi (CIF), vertegenwoordigd door A. Tizzano
en G. M. Roberti, advocaten te Napels, Grote Zavel 36, Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Beroep, op 25 februari 2000 ingesteld door British Ameri-
                                                                       can Tobacco International (Holdings) B.V. tegen Commis-
Middelen en voornaamste argumenten                                                 sie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker vordert nietigverklaring van de beschikking van de                                     (Zaak T-41/00)
Commissie van 29 maart 1999, waarbij is verzocht om
geheimhouding van de door de Commissie aan de Italiaanse
Autorità Garante della concorrenza e del mercato in het kader                                   (2000/C 135/35)
van een onderzoek verstrekte mededeling.
Dienaangaande wordt eraan herinnerd, dat de Autorità Garante                                   (Procestaal: Engels)
jegens verzoeker en de aangesloten ondernemingen een antit-
rustprocedure heeft ingeleid ter vaststelling van inbreuken op
de artikelen 81 en 82 EG-Verdrag. In de mededeling van de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
punten van bezwaar zijn de volgende schendingen van ar-                schappen is op 25 februari 2000 beroep tegen Commissie van
tikel 81 aangevoerd: een mededingingsregeling tussen de aan-           de Europese Gemeenschappen ingesteld door British American
gesloten ondernemingen betreffende de verdeling van de                 Tobacco International (Holdings) B.V., gevestigd in Nederland,
productie via de organen van het samenwerkingsverband, en              vertegenwoordigd door S. Crosby, Solicitor, van KemmIer
mededingingsregeling tussen verzoeker en Swedisch Match SA             Rapp Böhlke & Crosby, advocaten te Brussel.
voor de verdeling van de Italiaanse lucifermarkt, alsmede een
mededingingsregeling tussen verzoekster en het Consorzio
Nazionale Attività Economica Distributiva Integrata.                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Volgens verzoeker heeft de Commissie haar weigering ten                — de beschikking van de Commissie van 20 januari 2000
onrechte gebaseerd op de bepalingen van de Gedragscode                      nietig te verklaren, waarbij toegang tot de notulen van de
inzake de toegang tot documenten van de Commissie, goed-                    besprekingen in het accijnscomité vanaf 1 januari 1993
gekeurd bij besluit van de Commissie nr. 94/90/EGKS, EG,                    over de artikelen 7, 8, 9, 10, 23, 27 en 28 van richtlijn
Euratom (1), welk besluit geheimhouding van de betrokken                    92/12/EEG, die niet in de comitologiefunctie van dit
documenten niet toestaat. Inzonderheid zijn die documenten                  comité waren gevoerd, is geweigerd;
niet gedekt door de uitzondering op de bescherming van het
openbaar belang. De toepassing van die afwijking kan slechts
gerechtvaardigd zijn door het belang bij vertrouwelijke behan-         — de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Regle-
deling, die de betrokken lidstaten van de Commissie mogen                   ment voor de procesvoering van het Gerecht in de kosten
verwachten.                                                                 te veroordelen.
 ---pagebreak--- 13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 135/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    — algehele weigering van toegang is niet in overeenstemming
                                                                           met de verantwoordingsplicht en met het rechtszekerheids-
                                                                           en het evenredigheidsbeginsel.
                                                                      (1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende
                                                                          de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden
Verzoekster stelt, schade te hebben geleden door de afschaffing           hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB 1992,
van de belasting- en accijnsvrijheid per 1 juli 1999 voor de              L 76, blz. 1).
sigarettenverkoop aan reizigers in het verkeer binnen de Unie.        (2) Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom: Besluit van de Commissie van
Inzicht in de sindsdien geldende regels voor de belasting- en             8 februari 1994 inzake de toegang tot documenten van de
accijnsvrije verkoop en in de situatie bij belastingvrije leverin-        Commissie (PB 1994, L 46, blz. 58).
gen aan instanties in omstandigheden als genoemd in artikel 23
van richtlijn 92/12/EEG (1), is voor haar van groot belang. Zij
had derhalve verzocht om toegang tot bepaalde notulen van
de besprekingen in het accijnscomité over enkele artikelen
van deze richtlijn. De secretaris-generaal heeft bij brief van
20 januari 2000 geweigerd, de notulen van het comité, die
niet met de comitologiefunctie ervan samenhingen, vrij te
geven, zelfs in niet-vertrouwelijke vorm.
                                                                      Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door City-Broker
                                                                      Deutschland GmbH tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                      binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                                                                len)
De Commissie weigert toegang tot documenten, wanneer                                            (Zaak T-42/00)
degene die de informatie heeft verstrekt om vertrouwelijkheid
heeft verzocht, en ter bescherming van het belang van de
instelling bij de vertrouwelijkheid van haar beraadslagingen, in                               (2000/C 135/36)
casu de besprekingen met het comité. Volgens de Commissie
heeft het comité comitologie en non-comitologiefuncties: in
het eerste geval omvatten zijn taken de voorbereiding van                                      (Procestaal: Duits)
formele wetgeving die door de Commissie wordt goedgekeurd
en gepubliceerd, in het tweede functioneert het als forum voor
de uitwisseling van standpunten en ideeën van de lidstaten,           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
waarbij de rol van de Commissie erin bestaat de discussie te          schappen is op 28 februari 2000 beroep tegen Bureau voor
stimuleren om een uniformere toepassing te bereiken, maar             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
ook — als hoedster van de verdragen — ervoor te zorgen dat            modellen) ingesteld door City-Broker Deutschland GmbH, te
de lidstaten de in de communautaire regelgeving bepaalde              München (BRD), vertegenwoordigd door G. Würtenberger van
grenzen niet overschrijden. In de opvatting van de Commissie          Wuesthoff & Wuesthoff, advocaten te München.
heeft het comité in zijn non-comitologiefunctie geen wetgeven-
de of soortgelijke taken en moet daarom de vertrouwelijkheid
zo ruim als mogelijk worden beschermd.                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      — de beslissing van de derde kamer van beroep van 16 decem-
                                                                           ber 1999 op beroep nr. R 319/1999-3 te vernietigen;
                                                                      — vast te stellen dat het merk „CityBroker” voor inschrijving
Verzoekster stelt, dat de Commissie de bepalingen inzake                   vatbaar is;
de toegang van het publiek tot haar documenten (2) (de
toegangsregels) onjuist heeft toegepast:                              — verweerder te gelasten, tot inschrijving van het merk in het
                                                                           gemeenschapsmerkenregister over te gaan.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— het onderscheid tussen comitologie- en non-comitologie-
    functies speelt geen rol voor de toegangsregels;
                                                                      Betrokken merk:                „CityBroker”      —       aanvraag-
                                                                                nr. 303099
                                                                      Waar of dienst:                 diensten van klasse 35
— aan de criteria van de twee vertrouwelijkheidsexcepties is
    in casu niet voldaan, gelet op de verantwoordingsplicht en        Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
    het rechtszekerheidsbeginsel;                                     bestreden beslissing:          de onderzoeker


title: Zaak C-1/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino (Italië) op 2 januari 2017 — Petronas Lubricants Italy SpA/Livio Guida

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Torino (Italië) op 2 januari 2017 — Petronas Lubricants Italy SpA/Livio Guida
   (Zaak C-1/17)
   (2017/C 112/24)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte di Appello di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Petronas Lubricants Italy SpA

      Geïntimeerde: Livio Guida

      Prejudiciële vragen

               1)

               Biedt artikel 20, lid 2, van verordening nr. 44/2001 een werkgever die op het grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie is gevestigd en die door een voormalig werknemer is gedagvaard voor de rechter van de lidstaat waarin hij zijn woonplaats heeft (in de zin van artikel 19 van de verordening), de mogelijkheid om bij dezelfde rechter als die waarbij de oorspronkelijke vordering is ingediend een tegenvordering tegen de werknemer in te dienen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, impliceert artikel 20, lid 2, van verordening nr. 44/2001 ook de bevoegdheid van de rechter bij wie de oorspronkelijke vordering is ingediend in het geval waarin de door de werkgever ingediende tegenvordering geen betrekking heeft op een schuld die bij hemzelf is ontstaan, maar bij een andere persoon (dat wil zeggen de werkgever van diezelfde werknemer op basis van een parallelle arbeidsovereenkomst), en de tegenvordering is gebaseerd op een akte van cessie, gesloten tussen de werkgever en de persoon die de oorspronkelijk schuldeiser was, en wel na de indiening van de oorspronkelijke vordering door de werknemer?


title: Zaak C-278/00: Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        9.9.2000
      of                                                              2.   De regeling van artikel 19 van wet nr. 2198/94 is verenig-
                                                                           baar met de gemeenschappelijke markt, daar zij betrek-
                                                                           king heeft op de consolidatie van debetrenten die worden
—     is deze compatibele inktcartouche een deel of een toe-
                                                                           beheerst door artikel 32, lid 2, van wet nr. 2008/92 —
      behoren van een drukker die als wezenlijke eenheid van
                                                                           Schuldenregeling „AGNO”.
      een gegevensverwerkingssysteem onder post 8471 GN
      valt, zodat de cartouche onder post 8473 GN valt?
                                                                      B.   Het besluit nr. 1620/89 van de Gouverneur van de
                                                                           Trapeza Ellados
                                                                      De regeling is verenigbaar met de gemeenschappelijke markt.
                                                                      De bepalingen van het besluit betreffen geen steunmaatregelen
                                                                      van de staat in de zin van artikel 87 van het Verdrag.
                                                                      C.   De regeling van artikel 5 van wet nr. 2237/94
Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Helleense Repu-                1.   De regeling is verenigbaar met de gemeenschappelijke
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       markt. Het beginsel van de particuliere investeerder is in
                                                                           acht genomen.
                         (Zaak C-278/00)                                   a)    De regelingen van wet nr. 2237/94 zijn geen steun-
                                                                                maatregelen in de zin van artikel 87 van het Verdrag.
                                                                                Zij hebben het intracommunautaire handelsverkeer
                         (2000/C 259/18)
                                                                                niet ongunstig beïnvloed, en de mededinging niet
                                                                                vervalst door bepaalde ondernemingen te begun-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       stigen.
op 13 juli 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de                    b)    De regelingen van wet nr. 2237/94 kunnen, zelfs
Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek, verte-                         indien zij als steunmaatregelen van de staat zouden
genwoordigd door C. Tsiavou, procesgemachtigde bij de                            worden beschouwd, verenigbaar met de gemeen-
juridische dienst van de staat, domicilie gekozen hebbende te                    schappelijke markt worden geacht, in de zin van
Luxemburg bij de ambassadeur van Griekenland, Val Sainte-                        artikel 87, lid 2, sub b, of artikel 87, lid 3, sub a en
Croix 125.                                                                       c.
                                                                                i)    verenigbare steunmaatregelen in de zin van
De Helleense Republiek concludeert dat het den Hove behage:                            artikel 87, lid 2, sub b.
—     haar beroep ontvankelijk te verklaren;                                     ii)   verenigbare steunmaatregelen in de zin van
                                                                                artikel 87, lid 3, sub c.
—     nietig te verklaren in haar geheel, beschikking E(2000)         2.   De regelingen van wet nr. 2237/94 en besluit
      686 def. van de Commissie van 1 maart 2000 betreffende               nr. 1620/89 van de Gouverneur van de Trapeza Ellados
      de steunregeling die Griekenland in de jaren 1992 en                 zijn onlosmakelijk verbonden met het beginsel van de
      1994 heeft ingesteld om de schulden van de landbouw-                 particuliere investeerder.
      coöperaties te regelen, waaronder steun voor de reorgani-
      satie van de zuivelcoöperatie „AGNO”, dan wel nietig te
      verklaren, artikel 2 van voornoemde beschikking, dat de         D.   De regeling van wet nr. 2538/97
      terugvordering, met rente, van de onwettig geoordeelde
      steunmaatregelen voorschrijft.                                  1.   Beschikking van de Raad inzake de verenigbaarheid van
                                                                           de regeling met de gemeenschappelijke markt.
                                                                      2.   Beschikking 14015 van de Raad van 15 december 1998
Middelen tot nietigverklaring en voornaamste argumenten                    heeft alle vroegere steunmaatregelen opgenomen en
                                                                           gewettigd.
I.    Algemene middelen tot nietigverkla-                             II.  Bijzondere middelen tot nietigverkla-
      ring van de bestreden beschikking                                    ring van de bestreden beschikking
                                                                      E.1. De bestreden beschikking moet nietig worden verklaard
A.1. De regelingen van wet nr. 2008/92 betreffen steunmaat-                wegens schending van artikel 88, lid 3, van het Verdrag
      regelen van de staat die verenigbaar zijn met de gemeen-             en strijdigheid met het vertrouwensbeginsel, het rechtsze-
      schappelijke markt, omdat zij samenhangen met een                    kerheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur, wegens
      programma tot herstel van de schade veroorzaakt door                 de buitensporige vertraging in het optreden van de
      natuurrampen en andere buitengewone gebeurtenissen.                  Commissie.
 ---pagebreak--- 9.9.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/11
2.    De bestreden beschikking moet nietig worden verklaard          Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
      wegens foutieve beoordeling van feitelijke omstandighe-
      den. De in de bestreden beschikking vervatte beoordelin-
      gen zijn kennelijk onjuist                                     a)    te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door te bepalen
                                                                           dat in andere lidstaten gevestigde ondernemingen voor
      i)   voor de regelingen van artikel 32, lid 2, van wet               de terbeschikkingstelling van tijdelijke arbeidskrachten
           nr. 2008/92
      ii)  voor de regelingen        van   artikel 5   van     wet         —     hun zetel of een filiaal moeten hebben op Italiaans
           nr. 2237/94.                                                          grondgebied;
3.    De bestreden beschikking heeft artikel 87, lid 1, geschon-
      den, aangezien de betwiste regelingen, zelfs indien zij als          —     een waarborgsom van 700 miljoen LIT moeten
      steunmaatregelen van de staat zouden worden be-                            storten bij een kredietinstelling die haar zetel of een
      schouwd, de mededinging niet hebben vervalst en het                        filiaal heeft op Italiaans grondgebied, niet heeft
      handelsverkeer niet ongunstig hebben beïnvloed.                            voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                                ingevolge de artikelen 59 en 73 B EG-Verdrag (thans
4.    De motivering van de bestreden beschikking is algemeen                     artikelen 49 EG en 56 EG);
      en onbepaald, aangezien niet wordt vermeld waarom de
      betwiste regelingen van wet nr. 2237/94, wet
                                                                     b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
      nr. 2198/94 en besluit nr. 1620/89 van de Gouverneur
      van de Trapeza Ellados ontoelaatbaar zouden zijn voor
      een particuliere belegger.
5.    De bestreden beschikking is onvoldoende met redenen            Middelen en voornaamste argumenten
      omkleed, omdat artikel 88, lid 2, niet verplicht de terug-
      gave van de onwettig toegekende steun voorschrijft, en de
      Commissie niet aantoont dat de teruggave noodzakelijk is
                                                                     Een nationale bepaling op grond waarvan ondernemingen
      om de marktvoorwaarden te herstellen.
                                                                     voor de terbeschikkingstelling van tijdelijke arbeidskrachten
                                                                     hun zetel of een filiaal moeten hebben in Italië, waardoor de
6.    De bestreden beschikking, waarbij de teruggave, vermeer-       verrichting van dergelijke diensten voor in andere lidstaten
      derd met rente, van alle „steun” wordt verlangd, is in strijd  gevestigde ondernemingen geheel en al onmogelijk wordt
      met het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheids-
                                                                     gemaakt, is volstrekt in strijd met het beginsel van de vrijheid
      beginsel.                                                      van dienstverrichting binnen de Gemeenschap, neergelegd in
                                                                     artikel 59 EG-Verdrag (thans artikel 49 EG).
7.    Volgens de rechtspraak is het onmogelijk, steun die met
      inachtneming van de procedure van artikel 88 van het
      Verdrag is verleend, terug te vorderen, zeker nadat zeven
      jaren zijn verstreken.                                         De verplichting tot het storten van een waarborgsom bij een
                                                                     in Italië gevestigde bank, ook wanneer eenzelfde financiële
8.    Het is volstrekt onmogelijk, de beschikking correct uit te     waarborg of een vergelijkbare garantie wordt geëist door de
      voeren.                                                        wettelijke regeling van de lidstaat van vestiging van de
                                                                     onderneming die de dienst met gebruikmaking van de vrijheid
                                                                     van dienstverrichting wil gaan verrichten, is volgens de Com-
                                                                     missie een beperking die binnen de werkingssfeer van het
                                                                     verbod van artikel 59 van het Verdrag valt. Dit voorschrift
                                                                     betekent tevens een schending van het beginsel van het vrij
                                                                     verkeer van kapitaal (artikel 56 EG, voorheen artikel 73 B EG-
                                                                     Verdrag), neergelegd in het arrest Svensson (1), waarin het Hof
Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Commissie van de              de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht onderzocht
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 van een Luxemburgse wetsbepaling waarbij de toekenning van
                                                                     een rentesubsidie afhankelijk werd gesteld van de voorwaarde
                                                                     dat de leningen voor de financiering van de bouw, de aankoop
                        (Zaak C-279/00)                              of de verbetering van een woning waren aangegaan bij een in
                                                                     Luxemburg gevestigde bank.
                         (2000/C 259/19)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juli 2000 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek       (1) Arrest van 14 november 1995 (C-484/93, Jurispr. Blz. I-3955).
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en M. Pata-
kia, lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-157/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 februari 2009 in zaak F-42/08, Marcuccio/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/55

         Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 februari 2009 in zaak F-42/08, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-157/09 P)
   2009/C 141/112
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking van 18 februari 2009 in zaak F-42/08 (hierna: „betrokken zaak”), Marcuccio/Commissie, van de Eerste kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken volledig en zonder uitzondering vernietigen;

               —

               het beroep in eerste aanleg, waarin de bestreden beschikking is gegeven, volledig ontvankelijk verklaren en bovendien

         primair

               —

               het petitum van het beroep in eerste aanleg, dat hier uitdrukkelijk voor alle rechtsgevolgen wordt overgenomen, volledig en zonder uitzondering toewijzen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan rekwirant van alle door hem gedragen rechten en honoraria zowel in verband met de procedure in eerste aanleg als in verband met deze procedure, dan wel

         subsidiair:

               —

               de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak over de zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 februari 2009, waarbij het door rekwirant ingestelde beroep strekkende tot vergoeding van de schade die hij geleden zou hebben als gevolg van de omstandigheid dat de Commissie hem een nota heeft gestuurd naar een faxnummer waarover hij geen beschikking had, kennelijk niet-ontvankelijk is verklaard.
   Ter onderbouwing van de hogere voorziening beroept rekwirant zich op het volledig ontbreken van motivering met betrekking tot:

               —

               de niet-ontvankelijkheid van de vordering tot schadevergoeding;

               —

               de niet-ontvankelijkheid van de vorderingen strekkende tot vaststelling, door het Gerecht, „van de onwettigheid van het feit waardoor de betrokken schade is ontstaan”;

               —

               de datum van de indiening van het verweerschrift. Op dit punt beroept rekwirant zich ook op een procedurefout, wegens niet-inachtneming van de verplichting om geen rekening te houden met de inhoud van het verweerschrift wanneer het te laat is ingediend, die zo ernstig is dat rekwirants belangen zijn geschaad.

         Rekwirant beroept zich voorts op schending van het recht op een eerlijk proces, van artikel 6 van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.