title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 februari 2002 in zaak C-279/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Vrĳ verrichten van diensten — Vrĳ verkeer van kapitaal — Terbeschikkingstelling van tĳdelĳke arbeidskrachten")

text:
4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 109/11
2)    Artikel 69, lid 1, sub a, van verordening nr. 1408/71, zoals         Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
      gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moet             23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
      aldus worden uitgelegd, dat een werkzoekende zijn recht op           en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verorde-
      werkloosheidsuitkeringen slechts behoudt in de zin van deze          ning (EG) nr. 2086/97 van 4 november 1997 van de Commissie,
      bepaling, indien hij na de aanvang van zijn werkloosheid             moet aldus worden uitgelegd, dat producten bestaande uit immuno-
      gedurende een totaal van ten minste vier weken ter beschikking       globulineconcentraten op basis van gedroogd en van vet en caseïne
      van de diensten voor arbeidsbemiddeling van de bevoegde staat        ontdaan colostrum dat met lactose wordt gestandaardiseerd, als
      is gebleven, ongeacht of het al dan niet om een ononderbroken        farmaceutische producten moeten worden ingedeeld onder hoofd-
      periode gaat.                                                        stuk 30 van de gecombineerde nomenclatuur.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
                    ARREST VAN HET HOFF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 7 maart 2002
                                                                                van 7 februari 2002
in zaak C-259/00 (verzoek van het Finanzgericht München
om een prejudiciële beslissing): Biochem Zusatzstoffe
Handels- und Produktions GmbH tegen Oberfinanzdirek-                       in zaak C-279/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                         tion Nürnberg (1)                                            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Ta-                      („Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Vrij
riefindeling van immunoglobulineconcentraten op basis van                  verkeer van kapitaal — Terbeschikkingstelling van tijdelijke
   colostrum — Indeling in gecombineerde nomenclatuur”)                                             arbeidskrachten”)
                          (2002/C 109/16)                                                            (2002/C 109/17)
                          (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-259/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-279/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht München                     pen (gemachtigden: E. Traversa en M. Patakia) tegen Italiaanse
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Biochem                Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
Zusatzstoffe Handels- und Produktions GmbH en Oberfinanz-                  Gaizo), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
direktion Nürnberg, om een prejudiciële beslissing over de                 Italiaanse Republiek, door in andere lidstaten gevestigde onder-
uitlegging van hoofdstuk 30 van de gecombineerde nomencla-                 nemingen die tijdelijke arbeidskrachten ter beschikking stellen,
tuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87             te verplichten hun hoofdzetel of een bijkantoor op het
van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en              nationale grondgebied te vestigen en een borgsom van
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief               700 miljoen ITL te storten bij een kredietinstelling met
(PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)                   hoofdzetel of bijkantoor op het nationale grondgebied, de
nr. 2086/97 van de Commissie van 4 november 1997 (PB                       verplichtingen niet is nagekomen die krachtens de artikelen 49
L 312, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als             EG en 56 EG op haar rusten, heeft het Hof (Zesde kamer),
volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waarnemend voor de                    samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gul-
president van de Vierde kamer, A. La Pergola en C. W. A. Tim-              mann, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en J. N. Cunha
mermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
R. Grass, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het                   R. Grass, op 7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                    dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 109/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
1)    Door in andere lidstaten gevestigde ondernemingen die tijdelijke     1)    Door een heffing te handhaven die geldt voor passagiers die aan
      arbeidskrachten ter beschikking stellen, te verplichten hun                en van boord gaan in de havens van Genua, Napels en Triëst
      hoofdzetel of een bijkantoor op het nationale grondgebied te               (Italië), komend vanuit of inschepend naar havens in een andere
      vestigen en een borgsom van 700 miljoen ITL te storten bij een             lidstaat dan wel in een derde land, terwijl die heffing niet wordt
      kredietinstelling met hoofdzetel of bijkantoor op het nationale            toegepast bij vervoer tussen twee op het nationale grondgebied
      grondgebied, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet             gelegen havens, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen
      nagekomen die krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG op haar                niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1 van
      rusten.                                                                    verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december
                                                                                1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                       verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten
                                                                                onderling en tussen de lidstaten en derde landen.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 285 van 7.10.2000.
                      ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)
                       van 19 februari 2002
in zaak C-295/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                            ARREST VAN HET HOF
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van verordening                                             (Vijfde kamer)
(EEG) nr. 4055/86 — Heffing op inscheping en ontscheping
van passagiers — Heffing die niet geldt voor passagiers die
       reizen tussen havens op nationale grondgebied”)                                            van 27 februari 2002
                          (2002/C 109/18)                                  in zaak C-302/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           [„Niet-nakoming — Richtlijnen 95/59/EG en 92/79/EEG —
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90
                          dentie van het Hof)                              EG) — Belastingen op verbruik van tabaksfabrikaten —
                                                                           Minimumreferentieprijs voor alle onder eenzelfde merk ver-
                                                                           kochte sigaretten — Gedifferentieerde belastingheffing voor
                                                                           sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere
In zaak C-295/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                  tabak”]
pen (gemachtigden: E. Traversa en B. Mongin) tegen Italiaanse
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door G. De
Bellis), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                                           (2002/C 109/19)
Italiaanse Republiek, door een heffing te handhaven die geldt
voor passagiers die aan en van boord gaan in de havens van
Genua, Napels en Triëst (Italië), komend vanuit of inschepend                                        (Procestaal: Frans)
naar havens in een andere lidstaat dan wel in een derde land,
terwijl deze heffing niet wordt toegepast bij vervoer tussen
twee op het nationale grondgebied gelegen havens, de verplich-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                                                dentie van het Hof)
artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van
het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de
lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB
L 378, blz. 1), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als              In zaak C-302/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann en J.-P.                      pen (gemachtigden: E. Traversa en C. Giolito) tegen Franse
Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;            Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en S. Seam), betreffen-
griffier: R. Grass, op 19 februari 2002 een arrest gewezen                 de een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        door de handhaving van


title: Zaak C-85/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-414/13, Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/27

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-414/13, Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-85/16 P)
   (2016/C 335/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Kenzo Tsujimoto (vertegenwoordigers: A. Wenninger-Lenz, M. Ring, Rechtsanwältinnen, W. von der Osten-Sacken, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Kenzo

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-414/13;

               —

               definitieve afdoening van de zaak;

               —

               verwijzing van het EUIPO en van Kenzo SA in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                     Schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009

               Beide door rekwirante ingestelde hogere voorzieningen [C-85/16 P en C-86/16 P] zijn gebaseerd op artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009. (1) In beide zaken heeft de kamer van beroep rekening gehouden met de gegevens die waren overgelegd als bewijs van de reputatie van het merk. Deze bewijzen waren door opposante overgelegd voor de oppositieafdeling, teneinde het normaal gebruik van haar merk aan te tonen. Het wordt niet betwist dat deze stukken zijn overgelegd na het verstrijken van de termijn die is gesteld voor de overlegging van bewijzen van het bestaan, de geldigheid en de omvang van bescherming van het oudere recht overeenkomstig regel 19, lid 1, van verordening nr. 2868/1995. (2) Uit regel 19, leden 1 en 2, en regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995 volgt dat een op artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 gebaseerde oppositie moet worden afgewezen indien de opposant niet erin slaagt het bewijs te leveren van de reputatie van het oudere merk binnen de bij het Bureau gestelde termijn. Niettemin is het Gerecht tot de slotsom gekomen dat het tot de beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep behoorde om te bepalen of deze bewijzen al dan niet in aanmerking konden worden genomen ter onderbouwing van de stelling dat het merk een reputatie bezat, dat de kamer van beroep zich bevoegd heeft verklaard om rekening te houden met die gegevens en dat zij dat ook heeft gedaan, alsook dat zij die beslissing naar behoren heeft gemotiveerd. Rekwirante stelt daarentegen dat de beslissing van het Gerecht waarbij het heeft geoordeeld dat de kamer van beroep bevoegd daartoe was, blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste toepassing oplevert van regel 19, leden 1 en 2, en regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995.
               Rekwirante beseft dat de andere partijen in de procedure aanvoeren dat de ontvankelijkheid — ten bewijze van de reputatie van het merk — van stukken die zijn overgelegd teneinde het normaal gebruik van het merk aan te tonen, niet door regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995 wordt geregeld maar onder regel 50, lid 1, derde alinea, van deze verordening valt, waarin een bijzondere procesregel met betrekking tot de procedure voor de kamer van beroep is vastgesteld.
               Zelfs indien de voornoemde bevoegdheid van de kamer van beroep op basis van regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2868/1995 moet worden uitgelegd, heeft de kamer van beroep die bevoegdheid onjuist uitgeoefend en heeft het Gerecht artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 onjuist toegepast, doordat het de overwegingen van de kamer van beroep betreffende de onlosmakelijke band tussen het bewijs van het normaal gebruik en het bewijs van de reputatie van het merk heeft bevestigd als bevindingen die zijn geformuleerd in de rechtmatige uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid. De kamer van beroep heeft haar beoordelingsbevoegdheid immers niet eens afgebakend, met name door aan te geven of het in de onderhavige zaak al dan niet een marginale beoordeling betrof. Indien de kamer van beroep haar beoordelingsbevoegdheid naar behoren had uitgeoefend, zou het hebben erkend dat die beoordeling — in overeenstemming met het arrest van 3 oktober 2013, Rintisch/BHIM (C-120/12 P, EU:C:2013:638) — op restrictieve wijze diende te worden uitgeoefend. In die omstandigheden zou die bevoegdheid enkel naar behoren zijn uitgeoefend indien de — ten bewijze van de reputatie van het merk –overgelegde documenten niet in aanmerking waren genomen. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat de kamer van beroep de omvang van haar bevoegdheid niet correct heeft afgebakend en haar bevoegdheid niet binnen die grenzen heeft uitgeoefend, en het heeft aldus artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 geschonden.

               2.

                     Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009

               Rekwirante betoogt dat het Gerecht de merken „KENZO” en „KENZO ESTATE” niet globaal heeft beoordeeld en het daardoor blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat de toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 betreft. Voorts stelt rekwirante dat de vordering die met betrekking tot het merk werd gemaakt betreffende het bestaan van een reputatie ervan, door het Gerecht werd bevestigd op basis van stukken die buiten beschouwing hadden dienen te worden gelaten indien de wettelijke regeling juist werd toegepast en de kamer van beroep haar bevoegdheid naar behoren had uitgeoefend. Bovendien voert rekwirante aan dat het Gerecht niet is overgegaan tot de vereiste globale beoordeling waar het heeft geoordeeld dat sprake was van gevaar voor associatie tussen het betwiste merk en het oudere merk en dat het eerstgenoemde merk ongerechtvaardigd voordeel zou trekken uit de reputatie van het laatstgenoemde merk. Ten slotte hebben de kamer van beroep en het Gerecht volgens rekwirante blijk gegeven van een onjuiste opvatting waar zij hebben geoordeeld dat zij niet het bewijs had geleverd van een „geldige reden” in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/1995 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-581/10 en C-629/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Köln — Duitsland, High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson/Deutsche Lufthansa AG (C-581/10), TUI Travel plc, British Airways plc, easyJet Airline Company Ltd, International Air Transport Association/Civil Aviation Authority (C-629/10) (Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikelen 5 tot en met 7 — Verdrag van Montreal — Artikelen 19 en 29 — Recht op compensatie voor vertraagde vlucht — Verenigbaarheid)

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Amtsgericht Köln — Duitsland, High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson/Deutsche Lufthansa AG (C-581/10), TUI Travel plc, British Airways plc, easyJet Airline Company Ltd, International Air Transport Association/Civil Aviation Authority (C-629/10)
   (Gevoegde zaken C-581/10 en C-629/10) (1)

   (Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikelen 5 tot en met 7 - Verdrag van Montreal - Artikelen 19 en 29 - Recht op compensatie voor vertraagde vlucht - Verenigbaarheid)
   2012/C 399/04
   Procestaal: Duits en Engels

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Köln, High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson (C-581/10), TUI Travel plc, British Airways plc, easyJet Airline Company Ltd, International Air Transport Association (C-629/10)

      Verwerende partijen: Deutsche Lufthansa AG (C-581/10), Civil Aviation Authority (C-629/10)

      Voorwerp

   (Zaak C-581/10)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Köln — Uitlegging van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Recht op schadevergoeding in geval van vertraging van de vlucht — Verenigbaarheid van dit recht met het verbod op het verkrijgen van schadevergoeding bij wijze van straf of voorbeeld als bedoeld in artikel 29 van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal), goedgekeurd bij besluit van de Raad van 5 april 2001 (PB L 194, blz. 38)
   (Zaak C-629/10)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Uitlegging van artikelen 5, 6 en 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Recht op compensatie bij vertraging — Werking van arrest van het Hof van 19 november 2009 in de zaken C-402/07 en C-432/07, Sturgeon

      Dictum

               1)

               De artikelen 5 tot en met 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moeten aldus worden uitgelegd dat passagiers van een vertraagde vlucht krachtens deze verordening recht op compensatie hebben wanneer zij wegens deze vlucht drie uur tijdverlies of meer lijden, dat wil zeggen wanneer zij drie uur na de door de luchtvervoerder oorspronkelijk geplande aankomsttijd of later hun eindbestemming bereiken. Passagiers hebben wegens een dergelijke vertraging evenwel geen recht op compensatie wanneer de luchtvervoerder kan aantonen dat de langdurige vertraging het gevolg is van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet konden worden voorkomen, dat wil zeggen van omstandigheden waarop de luchtvervoerder geen daadwerkelijke invloed kan uitoefenen.

               2)

               Uit het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de artikelen 5 tot en met 7 van verordening nr. 261/2004 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.

      PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak F-8/05 REV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 september 2011 — Fouwels e.a./Commissie (Openbare dienst — Procedure — Verzoek om herziening — Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Beslissing van Gerecht — Verzoek om herziening van een beschikking inzake doorhaling na afstand van instantie — Gezag van gewijsde — Ontbreken — Ambtshalve aangevoerde niet-ontvankelijkheid)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 september 2011 — Fouwels e.a./Commissie
   (Zaak F-8/05 REV)
   (Openbare dienst - Procedure - Verzoek om herziening - Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Beslissing van Gerecht - Verzoek om herziening van een beschikking inzake doorhaling na afstand van instantie - Gezag van gewijsde - Ontbreken - Ambtshalve aangevoerde niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 340/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Martine Fouwels e.a. (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Door de verzoekende partij ingediend verzoek om herziening van de beschikking van de Eerste kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 16 september 2010 in de gevoegde zaken F-8/05 en F-10/05

      Dictum

               1)

               Het verzoek om herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De tot herziening verzoekende partijen zullen de kosten van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, zal zijn eigen kosten dragen.


title: Zaak T-302/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 april 2008 — Maison de l'Europe Avignon Méditerranée/Commissie ( Arbitragebeding — Oprichting van Infopunt Europa — Overeenkomst tussen Commissie en verzoekster — Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht — Kennelijk ongegrond beroep )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 april 2008 — Maison de l'Europe Avignon Méditerranée/Commissie
   (Zaak T-302/04) (1)

   („Arbitragebeding - Oprichting van Infopunt Europa - Overeenkomst tussen Commissie en verzoekster - Kennelijke onbevoegdheid van Gerecht - Kennelijk ongegrond beroep’)
   (2008/C 171/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Maison de l'Europe Avignon Méditerranée (Avignon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Martineau, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J.-F. Pasquier en E. Manhaeve, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep op basis van een arbitragebeding, strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoekster van een totaalbedrag ad 394 066,76 EUR wegens de gestelde niet-nakoming door de Commissie van haar contractuele verplichtingen voortvloeiend uit de overeenkomst houdende oprichting van een Infopunt Europa te Avignon
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Maison de l'Europe Avignon Méditerranée wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-237/99: Beroep, op 15 oktober 1999 ingesteld door BP Nederland V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.1.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/23
c) heeft nagelaten, zich een juist oordeel te vormen over de              Beroep, op 15 oktober 1999 ingesteld door BP Nederland
      feiten en het recht waaruit blijkt, dat de aangemelde               V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V. tegen Commissie
      overeenkomsten niet voldoen aan de voorwaarden van                               van de Europese Gemeenschappen
      artikel 4, lid 2, van verordening nr. 17.
                                                                                (Zaak T-237/99)
( 1) PB 1999, C 8, blz. 4.
(2) PB 1999, L 186, blz. 28.                                                                      (2000/C 20/47)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 15 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door P. Monod-                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door BP Nederland
Gayraud tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V., gevestigd te respectie-
                               schappen                                   velijk Rotterdam, Alphen a/d Rijn en Amsterdam (Nederland),
                                                                          vertegenwoordigd door M. van Empel en M. Smeets, advocaten
                           (Zaak T-234/99)                                te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          G. Charles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                            (2000/C 20/46)
                                                                          Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Frans)                            a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                               (C(1999) 2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                               land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               de grensstreek met Duitsland, waarbij de staatsteun die
schappen is op 18 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                               Nederland heeft toegekend aan 450 tankstations, zou
de Europese Gemeenschappen ingesteld door P. Monod-
                                                                               moeten teruggevorderd, nietig te verklaren;
Gayraud, wonende te Warschau (Polen), vertegenwoordigd
door H. Masse-Dessen, advocaat te Parijs, en V. Ecker, advocaat           b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Boulevard Grande Duchesse Charlotte 77.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
— nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie heeft              die in zaak T-248/99.
      geweigerd voor gratis huisvesting te zorgen;
— de Commissie ertoe te veroordelen verzoek 91 200 euro                   (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
      schadevergoeding te betalen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Esso Neder-
Het beroep is gericht tegen verweersters weigering van 29 juni            land B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
1999 om de huur van een woning voor verzoeker, een Frans                                             schappen
ambtenaar die als deskundige bij de delegatie van de Commissie
in Polen is gedetacheerd, ten laste te nemen.
                                                                                (Zaak T-242/99)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker onder meer
aan, dat dit besluit in strijd is met de toezeggingen die de                                      (2000/C 20/48)
Commissie hem eerder had gedaan.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Hij voegt eraan toe, dat hem niet kan worden tegengeworpen,
dat de huur van een woning niet aan de ambtenaar kan worden
vergoed wanneer die woning, zoals in casu, eigendom is van de             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
echtgenote van die ambtenaar. Hij zou er immers nooit voor                schappen is op 19 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
hebben gekozen in een flat van zijn echtgenote te wonen als               de Europese Gemeenschappen ingesteld door Esso Nederland
de houding van de Commissie hem daartoe niet had genoopt.                 B.V., te Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door M.H.
                                                                          van der Woude en R.W. Wezenbeek-Geuke, advocaten te
                                                                          Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 juli 2004 in zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Overlijden van verzoeker — Geen hervatting van procedure door rechthebbenden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/26

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 juli 2004
   in zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Overlijden van verzoeker - Geen hervatting van procedure door rechthebbenden - Afdoening zonder beslissing)
   (2004/C 262/50)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-360/02, Wolf-Dieter Graf Yorck von Wartenburg, voormalig tijdelijk functionaris van het Europees Parlement, wonende te Wittibreut (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-H. Heyland, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van een mededeling van de Commissie van 17 mei 2002 inzake de inbeslagneming door een nationale rechterlijke instantie van op verzoekers pensioen ingehouden bedragen en tot vergoeding van de geleden schade, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: H. Jung, op 14 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2000 in zaak T-105/99: Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschapsrecht — Beginsel van doeltreffendheid van gemeenschapsrecht — Beginsel van goed financieel beheer — Verrekening van vordering van Commissie met bedragen verschuldigd als communautaire bĳdragen)

text:
C 118/34                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 5 december 2000
                     van 14 december 2000
                                                                         in zaak T-197/99: A. Gooch tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-105/99: Conseil des communes et régions
d’Europe (CCRE) tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen (1)                                (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Niet-contrac-
                                                                         tuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Plaats van
                                                                         aanwerving — Intrekking van administratieve handeling —
                                                                           Vermoeden van wettigheid van administratieve handeling)
(Gemeenschapsrecht — Beginsel van doeltreffendheid van
gemeenschapsrecht — Beginsel van goed financieel beheer
— Verrekening van vordering van Commissie met bedragen                                            (2001/C 118/98)
           verschuldigd als communautaire bijdragen)
                          (2001/C 118/97)                                                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-197/99, A. Gooch, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
                                                                         genwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere,
                          (Procestaal: Frans)                            advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Avenue du
                                                                         Bois 13, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot,
In zaak T-105/99, Conseil des communes et régions d’Europe               enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie
(CCRE), gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door F. Herbert            van 7 augustus 1998 houdende afwijzing van een door
en F. Renard, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebben-            verzoeker ingediend verzoek tot schadevergoeding, en ander-
de te Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat                    zijds, vergoeding van de materiële schade die verzoeker stelt te
aldaar, Rue Charles Martel 56-58, tegen Commissie van de                 hebben geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver, K. Si-                 als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en
monsson en W. Neirinck), betreffende een beroep tot nietigver-           J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
klaring van het besluit van de Commissie, vervat in de brief             ministrateur, op 5 december 2000 een arrest gewezen waarvan
van 15 februari 1999, om jegens verzoeker tot verrekening                het dictum luidt als volgt:
van de wederzijdse vorderingen over te gaan, heeft het Gerecht
van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
V. Tiili, kamerpresident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi,              1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 7 augustus
rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 14 december                  1998 houdende afwijzing van een door verzoeker ingediend
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    verzoek tot schadevergoeding.
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie, vervat in de brief  2)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
      van 15 februari 1999, om jegens verzoeker tot verrekening van            bedrag van 154 109 BEF als vergoeding voor zijn materiële
      de wederzijdse vorderingen over te gaan.                                 schade. Dit verdrag wordt vermeerderd met vertragingsrente op
                                                                               de voet van 6,75 % per jaar vanaf 28 april 1998.
2)    Verwijst de Commissie in alle kosten.
                                                                         3)    Verwijst de Commissie in de kosten.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                         (1) PB C 333 van 20.11.1999.


title: Zaak T-159/00: Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door Suproco NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.9.2000
—     zij niet voldoet aan artikel 253 EG-Verdrag;                     4.    de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                             procedure.
—     een dumpingmarge van 7,6 % is vastgesteld en aan
      verzoekster een antidumpingrecht van 5,19 euro per ton
      is opgelegd. Zonder de genoemde inbreuken op het                 Middelen en voornaamste argumenten
      gemeenschapsrecht was er slechts een minimale dumping
      geweest en was er geen recht opgelegd.
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek met
                                                                       die in zaak T-110/00 (2).
(1) PB L 75 van 24.3.2000, blz. 3.
(2) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping      (1) PB L 56 van 1.3.2000, blz. 39.
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB       (2) PB C 176 van 24.6.2000, blz. 30.
    L 56 van 6.3.1996, blz. 1).
                                                                       Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door Appel & Frenzel
Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door Suproco NV tegen                GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-159/00)                                                        (Zaak T-168/00)
                         (2000/C 259/47)                                                        (2000/C 259/48)
                      (Procestaal: Nederlands)                                                  (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 juni beroep ingesteld tegen Commissie van            schappen is op 16 juni 2000 beroep tegen Bureau voor
de Europese Gemeenschappen door Suproco NV, vertegen-                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
woordigd door R. J. van Agteren, advocaat te Rotterdam, en             modellen) ingesteld door Appel & Frenzel GmbH, te Düsseldorf
M. M. Slotboom, advocaat te Rotterdam en Brussel, domicilie            (BRD), vertegenwoordigd door J.-C. Gaedertz, advocaat te
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,               Frankfurt (BRD), Bockenheimer Landstraße 98-100.
advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     beslissing nr. R 263/1999-3 van de derde kamer van
1.    het verzoek van Suproco ontvankelijk te verklaren;                     beroep van 13 april 2000 te wijzigen en te beslissen, dat
                                                                             het merk „Tönnchen” overeenkomstig de bijgevoegde
2.    verordening 465/2000 van 29 februari 2000 (1) tot invoe-               afbeelding in het register van gemeenschapsmerken wordt
      ring van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de                     ingeschreven.
      invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten
      van de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
      nietig te verklaren;                                             Middelen en voornaamste argumenten
3.    te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor              Betrokken merk:                „Tönnchen”     —     aanvraagnr.
      de schade door Suproco geleden ten gevolge van de                                               624189
      vrijwaringsmaatregel, alsmede te bepalen dat partijen zich
      nader zullen verstaan omtrent de omvang van de schade            Waar of dienst:                waren van klasse 30 (mosterd)
      van Suproco en dat, bij gebreke van overeenstemming
      hierover, de procedure zal worden voortgezet binnen een          Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
      door het Gerecht te bepalen termijn, ter bepaling van de         bestreden beslissing:          de onderzoeker
      omvang van de schade, althans de Gemeenschap te
      veroordelen tot betaling van de voorlopige begrote en            Middelen:                      — onterechte ontkenning van
      nog te begroten schade, meer subsidiair de Gemeenschap                                              onderscheidend     vermogen
      te veroordelen tot betaling van de door het Gerecht in                                              door de kamer van beroep
      goede justitie te bepalen schadevergoeding, vermeerderd
      met de toepasselijke rente vanaf de datum van dit
      verzoekschrift tot de datum van algehele betaling;


title: Zaak T-556/10: Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2012 — Novatex/Raad ( „Subsidies — Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en Verenigde Arabische Emiraten — Definitief compenserend recht en definitieve inning van voorlopig recht — Artikel 3, leden 1 en 2, artikel 6, sub b, en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 597/2009” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/32

         Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2012 — Novatex/Raad
   (Zaak T-556/10) (1)

   (Subsidies - Invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en Verenigde Arabische Emiraten - Definitief compenserend recht en definitieve inning van voorlopig recht - Artikel 3, leden 1 en 2, artikel 6, sub b, en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 597/2009)
   2012/C 366/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novatex Ltd (Karachi, Pakistan) (vertegenwoordiger: B. Servais, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat en N. Chesaites, barrister)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, M. França en G. Luengo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 van de Raad van 27 september 2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten (PB L 254, blz. 10), voor zover zij betrekking heeft op verzoekster

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 van de Raad van 27 september 2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Novatex Ltd en voor zover het definitief compenserend recht voor de invoer van bepaald polyethyleentereftalaat in de Europese Unie hoger is dan het recht dat van toepassing zou zijn indien er geen vergissing was gemaakt ten aanzien van het in lijn 74 van de aangifte van inkomsten voor het aanslagjaar 2008 vermelde bedrag.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 juli 2000 in zaak C-236/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 91/271/EEG)

text:
21.10.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 302/13
Sozialgericht Münster (Duitsland), in het aldaar aanhangig                 Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door aan de
geding tussen V. Movrin en Landesversicherungsanstalt West-                Commissie mededeling te doen van een programma voor de
falen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van het           uitvoering van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei
EG-Verdrag en verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad                    1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135,
van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialeze-               blz. 40), dat niet met de richtlijn in overeenstemming is wat
kerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede                 het Brussels Hoofdstedelijk Gewest betreft, de ingevolge deze
op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat-               richtlijn en inzonderheid artikel 17 daarvan op hem rustende
sen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)                    verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),
nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28,                 samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpre-
blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:              sident, R. Schintgen, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken
J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), kamerpresident,                    (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en V. Skouris, rech-            D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 6 juli 2000
ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
adjunct-griffier, op 6 juli 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                1)    Door aan de Commissie mededeling te doen van een programma
                                                                                voor de uitvoering van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van
De artikelen 1, sub t, en 10, lid 1, van verordening (EEG)                       21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater,
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de                          dat niet met de richtlijn in overeenstemming is wat het Brussels
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en                   Hoofdstedelijk Gewest betreft, is het Koninkrijk België de
zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                    ingevolge artikel 17 van die richtlijn op hem rustende verplich-
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-              tingen niet nagekomen.
ning (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, moeten
aldus worden uitgelegd, dat een bijdrage krachtens de wettelijke           2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
regeling van een lidstaat in de kosten van de ziekteverzekering, als
bedoeld in het hoofdgeding, een uitkering bij ouderdom in de zin van       (1) PB C 246 van 28.8.1999.
deze bepalingen is, waarop de rechthebbende op een krachtens die
wettelijke regeling verschuldigd ouderdomspensioen aanspraak kan
maken, ook indien hij in een andere lidstaat woont waar hij verplicht
bij de ziekteverzekering is aangesloten.
(1) PB C 136 van 15.5.1999.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                Van 21 juni 2000
                                                                           in zaak C-514/99: Franse Republiek tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                  („Beroep tot nietigverklaring — Kennelijke niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid”)
                            van 6 juli 2000
                                                                                (2000/C 302/24)
in zaak C-236/99: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk België (1)                                                   (Procestaal: Frans)
(Niet-nakoming          —       Niet-omzetting         van      richtlijn
                             91/271/EEG)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2000/C 302/23)
                                                                           In zaak C-514/99, Franse Republiek (gemachtigden: R. Abra-
                                                                           ham, K. Rispal-Bellanger en R. Loosli-Surrans) tegen Commis-
                           (Procestaal: Frans)                             sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Booß
                                                                           en G. Berscheid), betreffende de nietigverklaring van de
                                                                           beschikking waarbij de Commissie de wijziging of intrekking
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- zou hebben geweigerd van haar beschikking 199/514/EG van
                           dentie van het Hof)                             23 juli 1999 houdende vaststelling van de datum waarop mag
                                                                           worden begonnen met de verzending, in het kader van de
In zaak C-236/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   „Date-Based Export Scheme”, van van runderen verkregen
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en O. Couvert-Castera)                producten uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6,
tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan                lid 5, van beschikking 98/256/EG van de Raad (PB L 195,
door F. P. Louis en A. Vallery), betreffende een verzoek aan het           blz. 42), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez


title: Zaak T-228/09: Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — United States Polo Association/BHIM — Textiles CMG (U.S. POLO ASSN.) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk U.S. POLO ASSN. — Ouder gemeenschapswoordmerk en ouder nationaal woordmerk POLO-POLO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/19

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — United States Polo Association/BHIM — Textiles CMG (U.S. POLO ASSN.)
   (Zaak T-228/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk U.S. POLO ASSN. - Ouder gemeenschapswoordmerk en ouder nationaal woordmerk POLO-POLO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 160/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United States Polo Association (Lexington, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, I. Rohr en T. Melchert, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Textiles CMG, SA (Onteniente, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2009 (zaak R 886/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Textiles CMG, SA en United States Polo Association

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               United States Polo Association wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-229/10: Arrest van het Gerecht van 15 juni 2011 — Graf-Syteco/BHIM — Teco Electric & Machinery (SYTECO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SYTECO — Oudere nationale en Benelux-beeldmerken TECO — Relatieve weigeringsgronden — Ontbreken van verwarringsgevaar — Tekens die niet overeenstemmen — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gedeeltelijke weigering van inschrijving” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/15

         Arrest van het Gerecht van 15 juni 2011 — Graf-Syteco/BHIM — Teco Electric & Machinery (SYTECO)
   (Zaak T-229/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SYTECO - Oudere nationale en Benelux-beeldmerken TECO - Relatieve weigeringsgronden - Ontbreken van verwarringsgevaar - Tekens die niet overeenstemmen - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gedeeltelijke weigering van inschrijving)
   2011/C 219/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Graf-Syteco GmbH & Co. KG (Tuningen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kieser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Teco Electric & Machinery Co. Ltd (Taipei, Taiwan)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 februari 2010 (zaak R 230/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Teco Electric & Machinery Co. Ltd en Graf-Syteco GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Graf-Syteco GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak C-153/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister van Buitenlandse Zaken/K, A (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/86/EG — Artikel 7, lid 2 — Gezinshereniging — Integratievoorwaarden — Nationale regeling op grond waarvan gezinsleden van een derdelander die rechtmatig in de betrokken lidstaat verblijft, met goed gevolg een inburgeringsexamen moeten afleggen om te kunnen binnenkomen op het grondgebied van die lidstaat — Kosten van een dergelijk examen — Verenigbaarheid)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Minister van Buitenlandse Zaken/K, A
   (Zaak C-153/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/86/EG - Artikel 7, lid 2 - Gezinshereniging - Integratievoorwaarden - Nationale regeling op grond waarvan gezinsleden van een derdelander die rechtmatig in de betrokken lidstaat verblijft, met goed gevolg een inburgeringsexamen moeten afleggen om te kunnen binnenkomen op het grondgebied van die lidstaat - Kosten van een dergelijk examen - Verenigbaarheid))
   (2015/C 294/10)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister van Buitenlandse Zaken

      Verwerende partijen: K, A

      Dictum

   Artikel 7, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging moet in die zin worden uitgelegd dat de lidstaten van derdelanders mogen verlangen dat zij, voordat hun toestemming voor toegang tot en verblijf op hun grondgebied wordt verleend uit hoofde van gezinshereniging, met goed gevolg een inburgeringsexamen als aan de orde in de hoofdgedingen afleggen, dat de beoordeling omvat van basiskennis van zowel de taal als de samenleving van de betrokken lidstaat en waarvoor verschillende kosten moeten worden voldaan, mits de toepassingsvoorwaarden voor een dergelijke verplichting de uitoefening van het recht op gezinshereniging niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken. In omstandigheden als die van de hoofdgedingen maken deze voorwaarden de uitoefening van het recht op gezinshereniging onmogelijk of uiterst moeilijk, daar zij niet toelaten dat rekening wordt gehouden met bijzondere omstandigheden die er objectief aan in de weg staan dat de belanghebbenden dat examen met goed gevolg kunnen afleggen, en daar zij het bedrag van de kosten in verband met een dergelijk examen te hoog vaststellen.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak T-400/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Altadis/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/37

         Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Altadis/Commissie
   (Zaak T-400/11)
   2011/C 282/72
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Altadis, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en M. Muñoz de Juan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bewijsverzoek ontvankelijk te verklaren en toe te zeggen;

               —

               de in het verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               artikel 1, lid 1, van het besluit nietig te verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (TRLIS) elementen van staatssteun bevat, wanneer het van toepassing is op de verwerving van deelnemingen waarbij zeggenschap wordt verkregen;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het besluit nietig te verklaren voor zover het daarin heet dat het bevel tot terugvordering ook geldt voor verrichtingen die hebben plaatsgevonden vóór de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van het eindbesluit waartegen thans beroep wordt ingesteld;

               —

               meer subsidiair, artikel 1, lid 1, en uiterst subsidiair, artikel 4 van het besluit nietig te verklaren voor zover deze betrekking hebben op verrichtingen in Marokko, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2010) 9566 van de Commissie van 12 januari 2011 betreffende de afschrijving van de uit de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen resulterende financiële goodwill.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-399/11, Banco de Santander en Santusa Holding/Commissie.


title: Zaak C-533/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 december 2008 — TNT Express Nederland BV tegen AXA Versicherung AG

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 december 2008 — TNT Express Nederland BV tegen AXA Versicherung AG
   (Zaak C-533/08)
   (2009/C 44/53)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: TNT Express Nederland BV

      Verweerster: AXA Versicherung AG
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 71, lid 2, aanhef en onder b, tweede alinea, EEX-Verordening (1) aldus worden uitgelegd (i) dat de erkennings- en tenuitvoerleggingsregeling van de EEX-Verordening slechts terugtreedt ten behoeve van die van het bijzondere verdrag, indien de regeling van het bijzondere verdrag exclusiviteit claimt, of (ii) dat, bij gelijktijdige toepasselijkheid van de voorwaarden voor de erkenning en tenuitvoerlegging van het bijzondere verdrag en die van de EEX-Verordening, de voorwaarden van het bijzondere verdrag steeds moeten worden toegepast en die van de EEX-Verordening buiten toepassing dienen te blijven, ook al maakt het bijzondere verdrag geen aanspraak op exclusieve werking ten aanzien van andere internationale erkennings- en tenuitvoerleggingsregels?

               2)

               Is het Hof van Justitie, met het oog op het voorkomen van uiteenlopende beslissingen inzake de in vraag 1 bedoelde samenloop, bevoegd tot — voor de rechters van de lidstaten bindende — uitlegging van het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, ondertekend op 19 mei 1956 te Genève (CMR), voorzover het de in artikel 31 van dat verdrag geregelde materie betreft?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord en de eerste vraag onder (i) eveneens bevestigend wordt beantwoord, dient dan de erkennings- en tenuitvoerleggingsregeling van artikel 31, lid 3 en 4, CMR aldus te worden uitgelegd dat deze geen exclusiviteit claimt en ruimte laat voor de toepassing van andere internationale executieregels die erkenning of tenuitvoerlegging mogelijk maken, zoals de EEX-Verordening?
               Voor het geval dat het Hof van Justitie de eerste vraag onder (ii) bevestigend beantwoordt en daarnaast de tweede vraag eveneens bevestigend beantwoordt, stelt de Hoge Raad met het oog op de verdere beoordeling van het cassatieberoep nog de volgende drie vragen:

               4)

               Staat artikel 31, lid 3 en 4, CMR de rechter van de aangezochte staat toe bij een verzoek tot uitvoerbaarverklaring te toetsen of de rechter van de staat van herkomst internationaal bevoegd was om van het geschil kennis te nemen?

               5)

               Moet artikel 71, lid 1, EEX-Verordening aldus worden uitgelegd dat bij samenloop van de litispendentieregeling van het CMR-Verdrag met die van de EEX-Verordening de litispendentieregeling van het CMR-Verdrag voorrang heeft boven de litispendentieregeling van de EEX-Verordening?

               6)

               Betreffen de in de onderhavige zaak in Nederland gevraagde verklaring voor recht en de in Duitsland gevorderde schadevergoeding „hetzelfde onderwerp” als bedoeld in artikel 31, lid 2, CMR?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001 L 12, blz. 1).


title: Beroep, op 16 oktober 1997 ingesteld door P. Richard tegen Europees Parlement (Zaak T-273/97)

text:
C 387/22              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      20 . 12 . 97
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                len ingevoerd betreffende landbouwproductiemethoden die
Azienda Agricola Tre e Mezzo, vertegenwoordigd door C.             het milieu ten goede moeten komen, teneinde de Europese
Piccoli en F. Fabbri, advocaten te Forli — Cesena, en door         landbouw om te vormen tot een landbouw waarin steeds
F. Turk, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb             minder gebruik wordt gemaakt van gewasbeschermings
bende te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Ave            middelen, waardoor een groot deel van de steunmaatrege
nue Guillaume 13 A.                                                len in de sector ten goede komt aan de biologische land
                                                                   bouw. Door de vaststelling van de bestreden verordening
                                                                   heeft de Commissie een plotselinge koerswijziging inge
                                                                   voerd door andere doelstellingen dan de eerder gestelde na
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                   te streven . Door de vermindering van de technische midde
                                                                   len die ter beschikking staan van de landbouwers die de
                                                                   biologische productiemethode volgen of deze zouden wil
— het beroep ontvankelijk te verklaren;                            len toepassen, maakt de Commissie de uitvoering van die
                                                                   methode moeilijker en problematischer.
— nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 1488/97 van           (') Verordening ( EG ) nr. 1488/97 van de Commissie van 29 juli
     de Commissie ( PB L 202 van 30 . 7. 1997, blz . 12 ),               1997 tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 2092/91 van de
     voorzover deze in de nieuwe formulering van                         Raad inzake de biologische productiemethode en aanduidingen
                                                                         dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen .
     bijlage II b bij Verordening ( EEG ) nr. 2092/91 van de       ( 2 ) PB L 198 van 22 . 7 . 1991 , blz . 10 .
     Raad de volgende fytosanitaire producten niet ver            (') Verordening ( EEG ) nr. 2078/92 van de Raad van 30 juni 1992
     meldt: preparaten van Ryania speciosa, propolis, kie               betreffende landbouwproductiemethoden die verenigbaar zijn
     zelgoer, steenmeel, Bordeaux-pap, Bourgondische pap,                met de eisen inzake milieubescherming, en betreffende natuur
     natriumsilicaat, natriumbicarbonaat, plantaardige en                beheer ( PB L 215 van 30 . 7 . 1992 , blz . 85 ).
     dierlijke olie ;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   Beroep, op 16 oktober 1997 ingesteld door P. Richard
Middelen en voornaamste argumenten                                                       tegen Europees Parlement
                                                                                ( Zaak T-273/97)
                                                                                ( 97/C 387/42 )
 Verzoekster, een biologisch bedrijf dat als zodanig is
 erkend door een van de acht door de Italiaanse staat aan
 gewezen controle-instanties, verzet zich ertegen, dat inge                                 (Procestaai: Frans)
 volge de bestreden verordening (') enkele fytosanitaire pro
 ducten niet meer als in de biologische landbouw toege
 stane producten worden aangemerkt.                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 16 oktober 1997 beroep ingesteld
                                                                   tegen het Europees Parlement door P. Richard, wonende te
                                                                    Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Lutgen, advocaat
 Tot staving van haar betoog beroept verzoekster zich in de        te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te zijnen kan
 eerste plaats op schending van artikel 155 , laatste streepje,    tore , Rue Jean-Pierre Brasseur 1 .
 van het EG-Verdrag, op grond waarvan de door de Raad
 aan de Commissie verleende bevoegdheden noodzakelijker
 wijs moeten worden uitgeoefend ter uitvoering van de              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 door de Raad gestelde regels . Met Verordening ( EEG )
 nr. 2092/91 ( 2 ) heeft de Raad de ontwikkeling en de ver
                                                                   — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
 spreiding van de biologische productiemethode willen                     bevoegde gezag houdende afwijzing van zijn sollicitatie
 begunstigen en bevorderen door deze aan regels te onder                 naar de vacante post bij kennisgeving van vacature
 werpen en met bijdragen en financieringen te bevorderen .                nr. 8011 ,
 De opstelling van bijlage II b, met alle daarin opgenomen
 producten, was het resultaat van een nauwgezette keuze,
 waardoor bepaalde producten wel en andere niet zijn ver           — nietig te verklaren het besluit tot aanstelling van de
 meld, ongeacht of het gebruik ervan door elke afzonder                  Zweedse sollicitant die bovenaan de lijst stond,
 lijke lidstaat al dan niet werd toegestaan. De Commissie
 mocht dan ook niet de negen reeds vermelde fytofarma
 ceutische producten van de lijst van toegestane producten          — nietig te verklaren het besluit waarbij het Bureau in
 uitsluiten en daartoe uitsluitend aanvoeren dat zij niet zijn            zijn vergadering van 17 juli 1997 de klacht van verzoe
 toegestaan/niet worden gebruikt .                                        ker tegen voornoemd besluit heeft afgewezen,
                                                                    — er akte van te nemen dat hij zich het recht voorbe
 Verzoekster beroept zich voorts op misbruik van bevoegd                 houdt te bestemder plaats en tijd vergoeding van zijn
 heid . Bij Verordening ( EEG ) nr. 2078/92 ( 3 ) zijn maatrege          materiële en immateriële schade te vorderen .
 ---pagebreak--- 20 . 12 . 97           NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 387/23
Middelen en voornaamste argumenten                                  Beroep, op 16 oktober 1997 ingesteld door Societa
                                                                    Ca' Pasta srl tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Verzoeker is ambtenaar in de rang A 4. Hij keert zich
tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag                                   ( Zaak T-274/97)
om hem te bevorderen tot de rang A 3 , onder afwijzing                                        ( 97/C 387/43 )
van zijn sollicitatie naar de post bedoeld in de kennisge
ving van vacature nr. 8011 . In zijn plaats is een Zweedse
aangesteld die was geslaagd voor een extern vergelijkend                                  (Procestaai: Italiaans)
onderzoek en als derde op de reservelijst stond .
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker de vol             Gemeenschappen is op 16 oktober 1997 beroep ingesteld
gende middelen aan:                                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Societa Ca' Pasta srl, vertegenwoordigd door P. Piva,
                                                                    advocaat te Venetië, en G. Arendt, advocaat te Luxem
— Schending van artikel 29, lid 1 , van het Statuut, door          burg, domicilie gekozen hebbende ten kantore van laatst
     dat het tot aanstelling bevoegde gezag in strijd met           genoemde, Avenue Guillaume 62 .
     deze bepaling in casu de aanwervingsprocedure heeft
     geopend zonder de mogelijkheden te hebben onder
     zocht om in de vacature te voorzien door middel van            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig
     de verschillende interne aanwervingsmogelijkheden .            te verklaren de handeling neergelegd in een schriftelijk ant
     Dat interne sollicitaties onmogelijk met externe kun          woord van 4 augustus 1997 ( nr. 11423 ), uitgaande van
     nen worden vergeleken, blijkt overigens hieruit dat de         Directoraat-generaal XIV ( Visserij ), betreffende „ project
     artikelen 7 en 27 van het Statuut voor de keuze van            IT/ 166/91 — brief van 21 juli 1997 ".
     het tot aanstelling bevoegde gezag onderscheiden crite
     ria stellen . Zo dient het belang van de dienst bepalend
     te zijn voor het besluit van het tot aanstelling bevoegde      Middelen en voornaamste argumenten
     gezag inzake bevordering en overplaatsing; de aanwer
     ving daarentegen dient te geschieden op basis van cri         De onderhavige zaak vindt haar oorsprong in de toeken
     teria van bekwaamheid, prestatievermogen en                    ning van steun aan de verzoekende ondernemingen in het
     onkreukbaarheid „ met inachtneming van een zo breed            kader van een communautaire actie voor de verbetering en
     mogelijke aardrijkskundige spreiding ".                        aanpassing van de structuur van de visserij en de aquicul
                                                                    tuur. Met het oog op de uitvoering van een project betref
— Schending van de motiveringsplicht van artikel 25 van             fende de modernisering van een productie-eenheid voor
     het Statuut.                                                   aquicultuur te Contarina (Veneto ) heeft de verzoekende
                                                                    vennootschap Gemeenschapssteun gevraagd en gekregen
                                                                    ten bedrage van 942 300 004 ITL, wat overeenkomt met
— Schending van artikel 7 van het Statuut, voorzover de             40 % van de in aanmerking komende kosten . Naar aanlei
     afwijzing van verzoekers sollicitatie en de aanstelling        ding van een administratieve controle, met tussenkomst
     van de uiteindelijk gekozen sollicitante niet zijn ingege     van vertegenwoordigers van de Commissie, bleek dat de
     ven door het dienstbelang maar door overwegingen               onderneming was overgedragen zonder de voorafgaande
     betreffende de nationaliteit van de betrokken sollici         goedkeuring die noodzakelijk is ingevolge artikel 24 van
     tanten .
                                                                    Verordening ( EEG ) nr. 4253/88 ('). Daarop werd de proce
                                                                    dure van artikel 44 van Verordening ( EEG ) nr. 4028/86 ( 2 )
— Kennelijke beoordelingsfout en schending van de in de             ingeleid, en heeft het bevoegde afdelingshoofd bij Directo
     kennisgeving van vacature voor de keuze vastgestelde           raat-generaal XIV de bestreden handeling vastgesteld, en
     criteria doordat, gelet op de daarin gestelde specifica       daarin bevestigd „ dat de interne procedure werd voortge
     ties, bij externe kandidaten kennis van de bijzondere          zet met het oog op de intrekking van de bijstand en de
     kenmerken van de diensten van het Parlement en erva           terugvordering van het reeds betaalde bedrag ".
     ring met de interne administratieve of reglementaire
     procedures uit de aard der zaak ontbreekt.                     Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
                                                                    middelen aan :
— Het bestreden besluit is in strijd met het belang van de
     dienst voorzover ondanks de ervaring van verzoeker             — Schending van wezenlijke vormvoorschriften, aange
     de in geding zijnde post niet naar tevredenheid is ver             zien de Commissie zich niet heeft gehouden aan het
     vuld .
                                                                         collegialiteitsbeginsel in verband met de besluitvorming
                                                                         die tot de bestreden handeling heeft geleid .
— Het bestreden besluit berust op kennelijk niet verge
     lijkbare gegevens, aangezien de gekozen sollicitante op        — Ontbreken van voorafgaand onderzoek, ontoereikende
     een reservelijst stond, terwijl de beoordeling van de               motivering en misbruik van bevoegdheid. Volgens ver
     kwalificaties van verzoeker moest plaatsvinden op                   zoekster zijn de feiten onjuist weergegeven, wat te
     basis van beoordelingsrapporten .                                   maken zou hebben met een gebrekkig en onjuist onder
                                                                         zoek, dat erop gericht was het bestaan vast te stellen
                                                                         van een overgang van de onderneming waarvoor de


title: Zaak T-327/15: Beroep ingesteld op 2 juni 2015 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/42

         Beroep ingesteld op 2 juni 2015 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-327/15)
   (2015/C 279/52)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, O. Tsirkinidou en A.E. Vasilopoulou)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 25 maart 2015„houdende toepassing van een financiële correctie op de afdeling Orientatie van het operationeel programma 2000GR061RO021 CCI (Griekenland — Doelstelling 1 — Plattelandsreconstructie)” van het EOGL, ten belope van een bedrag van 7 2 1 05  592,41 EUR, kennisgeving geschiedt onder nummer C(2015) 1936 final.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Als eerste middel strekkende tot nietigverklaring stelt zij dat het bestreden besluit geen rechtsgrondslag heeft omdat artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1), op basis waarvan het is vastgesteld, is ingetrokken met betrekking tot het EOGL, afdeling Orientatie (eerste onderdeel van het eerste middel); in elk geval zouden de wettelijke voorwaarden voor een beroep op artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 ab initio niet zijn vervuld (tweede onderdeel van het eerste middel).

               2.

               Als tweede middel strekkende tot nietigverklaring, ondergeschikt aan het eerste middel, stelt zij dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit de grenzen van haar bevoegdheid ratione temporis heeft overschreden (eerste onderdeel van het tweede middel), of dat het bestreden besluit te laat en met schending van de wezenlijke vormvoorschriften, van het recht van hoor en wederhoor en van de rechten van de verdediging van de Helleense Republiek is vastgesteld (tweede onderdeel van het tweede middel).

               3.

               Als derde middel stelt zij dat het bestreden besluit in strijd is met rechtszekerheidsbeginsel en met het beginsel van gewettigd vertrouwen van de lidstaat.

               4.

               Ten slotte stelt zij als vierde middel strekkende tot nietigverklaring dat het bestreden besluit het beginsel ne bis in idem schendt omdat het een veelvoudige correctie heeft opgelegd; in elk geval zou de opgelegde financiële correctie volstrekt onevenredig zijn en nietig dienen te worden verklaard.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1).


title: Zaak T-23/16: Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Biernacka-Hoba/EUIPO — Formata Bogusław Hoba (Formata)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/29

         Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Biernacka-Hoba/EUIPO — Formata Bogusław Hoba (Formata)
   (Zaak T-23/16)
   (2016/C 111/34)
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Ilona Biernacka-Hoba (Aleksandrów Łódzki, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Formata Bogusław Hoba (Aleksandrów Łódzki, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Formata” — Uniemerk nr. 11 529 427

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 4 november 2015 in zaak R 102/2015-2

      Conclusies

               —

               gegrondverklaring van het beroep;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het beroep tot nietigverklaring van het ingeschreven merk „Formata”, nr. 011 529 427, is afgewezen;

               —

               herziening van de bestreden beslissing door nietigverklaring van het merk „Formata”, nr. 011 529 427;

               —

               herziening van de bestreden beslissing voor zover zij de kosten betreft;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2000P0006

Verzoek om een advies van het EVA-Hof, ingediend door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 15 juni 2000, in de zaak van Dr. Jürgen Tschannett (Zaak E-6/00)

Publicatieblad Nr. C 049 van 15/02/2001 blz. 0009 - 0009

Verzoek om een advies van het EVA-Hof, ingediend door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (/administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 15 juni 2000, in de zaak van Dr. Jürgen Tschannett(Zaak E-6/00)(2001/C 49/13)Op 21 juni 2000 heeft de griffie van het EVA-Hof een verzoek om een advies ontvangen van de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstenstums Liechtenstein (/administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein), overeenkomstig een uitspraak van deze rechtbank van 15 juni 2000, in de zaak van Dr. Jürgen Tschannett, met betrekking tot de volgende vragen:1. Is de "één-praktijkregel" die uit hoofde van het nationaal recht van Liechtenstein zonder uitzondering geldt voor alle geneesheren, inzonderheid artikel 9, lid 1, van de verordening van 8 november 1988 inzake de medische beroepen, luidende: "Het is een geneesheer uitsluitend toegestaan zijn beroep op zelfstandige basis uit te oefenen, als enig beroepsbeoefenaar of in samenwerking met anderen, indien hij hiertoe een vergunning bezit en indien hij in de betrokken praktijk voor eigen rekening werkzaam is. Het is een geneesheer niet toegestaan om, als enig beroepsbeoefenaar of in samenwerking met anderen, meer dan één praktijk te voeren" verenigbaar met de EER en/of de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-Overeenkomst) van 2 mei 1992?2. Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de één-praktijkregel van Liechtenstein, zoals neergelegd in artikel 9, lid 1, van de verordening van 8 november 1988, in beginsel verenigbaar is met de EER, betekent dit dat niettemin in individuele gevallen rekening moet worden gehouden met de specialistische medische handelingen van een "arbeidsgeneeskundige", zodat de nodige uitzonderingen moeten worden gemaakt voor dergelijke specialistische handelingen, welke geen "medische praktijk" in de zin van de algemeen aanvaarde betekenis van deze term vereisen?


title: Zaak C-82/02: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 28 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agence Maritime Lalemant tegen 1. Malzfabrik Tivoli GmbH, 2. Malteurop G.I.E., 3. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en Malzfabrik Tivoli GmbH tegen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau

text:
1.6.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 131/3
Is een nationale bepaling, in casu § 60, leden 1 en 2, juncto         Beroep, op 13 maart 2002 ingesteld door Commissie
§ 10a Markenschutzgesetz, die ruimte biedt voor de uitlegging         van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
dat de doorvoer van goederen die in strijd met merkenrechtelij-                                   Duitsland
ke bepalingen zijn vervaardigd/verspreid, op zich niet strafbaar
is, in strijd met artikel 2 van verordening (EG) nr. 3295/94 (1)
van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van                                           (Zaak C-86/02)
maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer,
de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling                                   (2002/C 131/07)
van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te
verbieden, zoals gewijzigd door verordening nr. 241/1999 (2)
van de Raad van 25 januari 1999 (antipiraterijverordening)?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 maart 2002 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
(1) PB L 341, blz. 8.                                                 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(2) PB L 27, blz. 1.                                                  vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
                                                                      dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L.
                                                                      Escobar Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 28 fe-                1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door het
bruari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                    aannemen van artikel 1, lid 6, en artikel 1.44 van het
tussen Agence Maritime Lalemant tegen 1. Malzfabrik                         SpengÄndG 1997 van 23 juni 1998, de krachtens de
Tivoli GmbH, 2. Malteurop G.I.E., 3. Belgisch Interventie-                  artikelen 10, lid 1, EG en 249, derde alinea, EG en
en Restitutiebureau en Malzfabrik Tivoli GmbH tegen                         richtlijn 93/15/EEG (1) op haar rustende verplichtingen
           Belgisch Interventie- en Restitutiebureau                        niet is nagekomen, de krachtens artikel 226, lid 1, EG-
                                                                            Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
                                                                            komen;
                          (Zaak C-82/02)
                                                                      2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
                         (2002/C 131/06)                                    van de procedure.
Het Hof van Cassatie van België heeft bij arrest van 28 februari      Middelen en voornaamste argumenten
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
12 maart 2002, in het geding tussen Agence Maritime
Lalemant tegen 1. Malzfabrik Tivoli GmbH, 2. Malteurop                De Commissie maakt bezwaar tegen de bepaling volgens welke
G.I.E., 3. Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en Malz-         explosieven, behalve voor uitvoer of overbrenging naar een
fabrik Tivoli GmbH tegen Belgisch Interventie- en                     andere lidstaat, slechts mogen worden gebruikt of aan anderen
Restitutiebureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-        ter beschikking mogen worden gesteld indien zij zijn voorzien
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              van een door de Bundesanstalt für Materialforschung und
navolgende vraag:                                                     -prüfung (BAM) aangebracht identificatieteken. De omstandig-
                                                                      heid dat deze handelsbelemmering door voorlopige maatrege-
                                                                      len van de BAM is weggewerkt, volstaat niet om de inbreuk op
Moet artikel 9.1, eerste lid, van de EEG-Verordening                  het gemeenschapsrecht weg te nemen.
nr. 2730/79 (1) van 29 november 1979 houdende gemeen-
schappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van
restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, aldus worden          De overgangsbepaling van artikel 1.44 van de Duitse wet kan
uitgelegd dat goederen die naar derde landen worden uitge-            de interne markt ernstig verstoren, aangezien explosieven die
voerd en waarvoor de douaneformaliteiten bij uitvoer zijn             volgens de richtlijn in de Gemeenschap in het vrije verkeer
vervuld, geacht moeten worden het geografisch grondgebied             kunnen worden gebracht, niet tot de Duitse markt worden
van de Gemeenschap te hebben verlaten bij het daadwerkelijk           toegelaten, terwijl explosieven die na de overgangsperiode niet
verlaten van het grondgebied van de Gemeenschap dan wel               meer op de markt aanwezig mogen zijn, in Duitsland kunnen
wanneer zij in een douane-entrepot worden geplaatst.                  worden toegelaten.
(1) PB 1979, L 317, blz. 1.                                           (1) PB L 121, van 15.5.1993, blz. 20-35.


title: Arrest van het Hof van 31 maart 2015 in zaak E-20/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-uitvoering — Verordening (EG) nr. 392/2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen)

text:
               22.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 31 maart 2015
   in zaak E-20/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-uitvoering — Verordening (EG) nr. 392/2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen)
   (2015/C 350/09)
   In zaak E-20/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door niet de maatregelen te nemen die als zodanig noodzakelijk zijn om de handeling waarnaar wordt verwezen in punt 56x van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol I daarbij en bij Besluit nr. 17/2011 van het Gemengd Comité van 1 april 2011, binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 31 maart 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de handeling waarnaar wordt verwezen in punt 56x van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 392/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers over zee bij ongevallen), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol I daarbij en bij Besluit nr. 17/2011 van het Gemengd Comité van 1 april 2011, binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.