title: ARREST VAN HET HOF van 17 juni 1997 in de gevoegde zaken C-65/95 en C-111/95 (verzoeken van de High Court of Justice, Queen's Bench Division om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State for the Home Department, ex parte: Mann Singh Shingara (C-65/95), en tussen The Queen en Secretary of State for the Home Department, ex parte: Abbas Radiom (C-111/95) (Vrij verkeer van personen - Afwijkingen - Recht van toelating - Beroepswegen - Artikelen 8 en 9 van Richtlijn 64/221/EEG)

text:
26 . 7 . 97                                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 228/5
volle kalendermaanden van een onbezoldigd verlof van                         (EEG) nr. 1251 /70 van de Commissie van 29 juni
lange duur, terwijl werknemers met kinderen die in de                        1970 met betrekking tot het recht van werknemers om
betrokken staat wonen, wel recht daarop hebben.                             verblijf te houden op het grondgebied van een lidstaat
                                                                            na er een betrekking te hebben vervuld, en artikel 7
 (') PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1993 .                                       van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad van 17 december
                                                                             1974 betreffende het recht van onderdanen van een
                                                                            lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat
                                                                            verblijf te houden na er een werkzaamheid anders dan
                                                                            in loondienst te hebben uitgeoefend.
                                                                       2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .
                   ARREST VAN HET HOF
                           ( Vijfde Kamer)                             O PBnr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
                        van 12 juni 1997
in zaak C-151/96: Commissie van de Europese Gemeen
                   schappen tegen Ierland (')
 (Niet-nakoming — Registratie van andere dan vissersvaar                                 ARREST VAN HET HOF
          tuigen — Nationaliteitsvereiste voor eigenaar)                                       van 17 juni 1997
                            ( 97/C 228/09 )                            in de gevoegde zaken C-65/95 en C-l 11/95 ( verzoeken
                                                                       van de High Court of Justice, Queen 's Bench Division om
                       (Procestaai: Engels)                            een prejudiciële beslissing ): The Queen tegen Secretary of
                                                                       State for the Home Department, ex parte: Mann Singh
                                                                       Shingara ( C-65/95 ), en tussen The Queen en Secretary of
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        State for the Home Department, ex parte: Abbas Radiom
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( C-lll/95) (')
                                                                       ( Vrij verkeer van personen — Afwijkingen — Recht
In zaak C 151 /96 , Commissie van de Europese Gemeen                  van toelating — Beroepswegen — Artikelen 8 en 9 van
schappen ( gemachtigden: F. Benyon en X. Lewis ) tegen Ier                                 Richtlijn 64/221/EEG)
land (gemachtigden : M. A. Buckley ), betreffende een ver                                       ( 97/C 228/ 10 )
zoek om vast te stellen dat Ierland, door wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen te handhaven die het recht                                     (Procestaai: Engels)
om een vaartuig, niet zijnde een vissersvaartuig, in het
Ierse scheepsregister in te schrijven beperken tot vaartui             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
gen die geheel of gedeeltelijk in eigendom toebehoren aan                               de Jurisprudentie van het Hof)
de regering, een Minister of State, een Iers onderdaan of
een rechtspersoon naar Iers recht, de verplichtingen niet is           In de gevoegde zaken C-65/95 en C-lll /95 , betreffende
nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6 ,                 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
48 , 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                    van de High Court of Justice, Queen's Bench Divison ( Ver
( EEG ) nr. 1251/70 van de Commissie van 29 juni 1970                  enigd Koninkrijk ), in de aldaar aanhangige gedingen tus
met betrekking tot het recht van werknemers om verblijf                sen The Queen en Secretary of State for the Home Depart
te houden op het grondgebied van een lidstaat na er een                ment, ex parte : Mann Singh Shingara ( C-65/95 ), en tussen
betrekking te heben vervuld ( PB nr. L 142 van 30 . 6 .                The Queen en Secretary of State for the Home Depart
1970, blz . 24 ), en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van             ment, ex parte : Abbas Radiom ( C-lll /95 ), om een preju
de Raad van 17 december 1974 betreffende het recht van                 diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 8 en 9
onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een                 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van 25 februari
andere lidstaat verblijf te houden na er een werkzaamheid              1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen gel
anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend ( PB nr.                dende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing
L 14 van 20 . - 1 . 1975 , blz . 10 ), heeft het Hof ( Vijfde          en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de                     openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezond
Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P.              heid ( PB nr. 56 van 4 . 4 . 1964, blz . 850 ), heeft het Hof,
Jann ( rapporteur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat                samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 12 juni 1997             G. F. Mancini , J. L. Murray en L. Sevón ( rapporteur),
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C.
                                                                       Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en
                                                                       M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
1 . Door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te            Colomer; griffier: R. Grass, op 17 juni 1997 een arrest
      handhaven die het recht om een vaartuig, niet zijnde            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      een vissersvaartuig, in het Ierse scheepsregister in te
     schrijven, beperken tot vaartuigen die geheel of gedeel          1 . Artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van
      telijk in eigendom toebehoren aan de regering, een                    25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor
     Minister of State, een Iers onderdaan of een rechtsper                vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten
     soon naar Iers recht, is Ierland de verplichtingen niet                aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar
     nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6,                  digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de open
     48, 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                     bare veiligheid en de volksgezondheid, moet aldus
 ---pagebreak--- Nr. C 228/6            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
     worden uitgelegd, dat indien de wetgeving van een lid             Wet nr. 544/1981 ) bepaalt, dat geen individuele executie
     staat enerzijds voorziet in een beroep tegen bestuurs             handelingen mogen worden ingeleid of voortgezet, na de
     rechtelijke handelingen in het algemeen, en anderzijds             afkondiging van de maatregel waarbij de procedure van
     in een andere vorm van beroep tegen besluiten betref              buitengewoon beheer wordt geopend ?
     fende de toelating van onderdanen van die lidstaat,
     aan de ingevolge deze bepaling op de lidstaat rustende
     verplichting is voldaan, indien onderdanen van andere
     lidstaten over dezelfde beroepsmogelijkheid beschikken
     als openstaat tegen bestuursrechtelijke handelingen in
     het algemeen in die lidstaat.                                      Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                             Europeese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
2 . Artikel 9 van Richtlijn 64/221 /EEG moet aldus wor                                         ( Zaak C-207/97)
     den uitgelegd, dat de drie in lid 1 van deze bepaling
     genoemde gevallen, die als volgt zijn geformuleerd:                                           ( 97/C 228/12 )
      „ bij ontstentenis van mogelijkheden van gerechtelijk
     beroep of indien dit beroep slechts betrekking heeft op            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de wettigheid van het besluit of indien dit beroep geen            is op 30 mei 1997 beroep tegen Koninkrijk België inge
     opschortende werking heeft ", eveneens van toepassing              steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     zijn in het kader van lid 2, dat wil zeggen wanneer het            vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. B.
     bestreden besluit een weigering van afgifte van de eer            Wainwright en door J.-F. Pasquier, bij de juridische dienst
     ste verblijfsvergunning is of een besluit tot verwijde            gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
     ring voordat een dergelijk document is afgegeven.                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                        de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
3 . Een onderdaan van een lidstaat, jegens wie uit hoofde
     van de openbare orde of de openbare veiligheid een                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     eerste besluit tot ontzegging van de toegang tot het
     grondgebied van een andere lidstaat is genomen, heeft              — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in strijd
      het recht van beroep ingevolge artikel 8 van Richtlijn                  met artikel 7 van Richtlijn 76/464/EEG ( ! ), althans
      64/221 /EEG en, in voorkomend geval, het recht op                       voor de 99 in de bijlage bij het beroep genoemde stof
     advies van de onafhankelijke bevoegde instantie inge                    fen, geen programma 's met kwaliteitsdoelstellingen ter
      volge artikel 9 van deze richtlijn, tegen een nieuw                     vermindering van de verontreiniging op te stellen of na
      besluit dat door een bestuursorgaan is genomen op een                   te laten die programma's en de resultaten van de toe
      aanvraag die door die onderdaan is ingediend na een                     passing ervan in beknopte vorm aan de Commissie
      redelijke termijn te rekenen vanaf het vorige besluit                   mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem
      waarbij hem de toegang tot het grondgebied werd ont                    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      zegd.
                                                                        — het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te
(M PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                           verwijzen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De richtlijn, die overeenkomstig het destijds geldende
                                                                        artikel 191 EEG-Verdrag in werking is getreden op de
Verzoek van 10 februari 1997 van de Corte Suprema di                    datum van de kennisgeving ervan, te weten op 5 mei
Cassazione — Sezione prima civile — om een prejudiciële                  1976 , bevat geen uitdrukkelijke termijn voor de concrete
beslissing in het geding tussen Ecotrade Sri en AFS —                   nakoming van de daarin genoemde verplichtingen. Met
                Altiforni e Ferriere di Servola SpA                     betrekking tot de nationale programma's ter vermindering
                                                                        van de verontreiniging door de onder lijst II van de richt
                         ( Zaak C-200/97)
                                                                        lijn vallende stoffen, blijkt evenwel uit de artikelen 7 en
                            ( 97/C 228/ 11 )                             12 van de richtlijn, dat de lidstaten hun verplichting om
                                                                        die programma 's op te stellen en ze in beknopte vorm aan
De Corte Suprema di Cassazione — Sezione prima civile                   de Commissie mee te delen, in beginsel vóór 5 augustus
— heeft bij beschikking van 10 februari 1997, ingekomen                  1978 dienden na te komen, maar bij brief van 3 november
ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei 1997, in het              1976 heeft de Commissie de lidstaten de navolgende data
geding tussen Ecotrade Sri en AFS — Altiforni e Ferriere                voorgesteld : 15 september 1981 voor de opstelling van de
di Servola SpA, het Hof van Justitie van de Europese                     programma's ter vermindering van de verontreiniging door
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   de onder lijst II vallende stoffen en 15 september 1986
over de vraag:                                                           voor de tenuitvoerlegging van die programma 's.
 Of als een steunmaatregel in de zin van de artikelen 92                 De Commissie stelt niet dat de als bijlage bij de aanma
e.v. van het Verdrag kan worden beschouwd, een krach                    ningsbrief en bij het met redenen omkleed advies gevoegde
tens Wet nr. 95/1979 vastgestelde maatregel van de staat,                lijst van 99 prioritaire stoffen een juridisch bindende vorm
die bepaalt dat in staat van crisis verkerende grote onder              heeft, maar zij is van mening dat zolang de Raad voor die
 nemingen van de gewone faillissementsprocedures worden                  stoffen die in aanmerking komen om in lijst I te worden
vrijgesteld, en tevens voorziet in de voortzetting van de                opgenomen, geen grenswaarden voor de emissienormen
 activiteit van de onderneming, rekening houdend met het                 heeft opgesteld, die stoffen als onder lijst II vallende stof
 feit, dat Besluitwet nr. 14 van 31 juli 1981 ( omgezet in               fen moeten worden behandeld .


title: Zaak C-521/03 P: Hogere voorziening, op 15 december 2003 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) van 15 oktober 2003 in zaak T-372/02, Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/5
Hogere voorziening, op 15 december 2003 ingesteld door                 verkeerd uitgelegd en aldus blijk gegeven van een verkeerde
Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen de beschikking van               rechtsopvatting met nadelige rechtsgevolgen voor rekwirante.
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Het Gerecht heeft artikel 48 van het Reglement voor de
schappen (Vijfde kamer) van 15 oktober 2003 in zaak                    procesvoering, dat bepaalt dat de beslissing over de ontvanke-
T-372/02, Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie              lijkheid van het middel wordt aangehouden tot het eindarrest,
             van de Europese Gemeenschappen                            niet toegepast.
                      (Zaak C-521/03 P)
                                                                       Het Gerecht van eerste aanleg heeft een tweede onregelmatig-
                                                                       heid in de procedure begaan door de eindopmerkingen van
                        (2004/C 59/08)                                 rekwirante van 14 oktober 2002 uit het dossier te weren.
                                                                       Overeenkomstig artikel 48 van het Reglement voor de proces-
                                                                       voering mogen nieuwe middelen in de loop van het geding
                                                                       niet worden voorgedragen, tenzij zij steunen op gegevens,
                                                                       hetzij rechtens of feitelijk, waarvan eerst in de loop van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             behandeling is gebleken. Rekwirante heeft bevestigd dat het
op 15 december 2003 hogere voorziening ingesteld door                  bericht van het ECHO pas onlangs aan het licht is gekomen.
Internationaler Hilfsfonds e.V. (hierna: „IH”), gevestigd te           Het Gerecht had rekwirante niet laten weten dat de schriftelijke
Rosbach (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Kaltenecker,             behandeling was beëindigd.
Rechtsanwalt, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
van 15 oktober 2003 in zaak T-372/02 (1), Internationaler
                                                                       Verder heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte
Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       nagelaten overeenkomstig de vaste procedurele praktijk te
schappen.
                                                                       onderzoeken waarom het ECHO rekwirantes dossier niet heeft
                                                                       heropend na ontvangst van de positieve (zij het late) reactie van
                                                                       het Duitse ministerie van Buitenlandse zaken op rekwirantes
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                         situatie.
—     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
      15 oktober 2003 te vernietigen;                                  Het Gerecht van eerste aanleg, dat ook rechtspunten ten
                                                                       gronde bij zijn oordeel heeft betrokken, heeft zijn rechtsover-
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           wegingen ten onrechte gebaseerd op verordening (EG)
                                                                       nr. 1257/96 (2), ofschoon deze verordening pas na het verzoek
                                                                       van IH om ondertekening van de eerste FPA in werking is
                                                                       getreden.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verder heeft het Gerecht geen aandacht besteed aan de
                                                                       „schorsing” van de behandeling van de aanvraag van IH, die
Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg een ernstige        door de Europese ombudsman als een onwettige maatregel
onregelmatigheid in de procedure heeft begaan door zonder              was aangemerkt. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden
mondelinge behandeling uitspraak te doen, waardoor rek-                met het feit dat noch in de vroegere regels inzake samenwer-
wirante niet de gelegenheid heeft gehad haar standpunt inzake          king met het ECHO, noch in de nieuwe verordening (EG)
de ontvankelijkheid van haar beroep nader uiteen te zetten.            nr. 1257/96 sprake is van de noodzaak, de nationale autoritei-
Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat er             ten te raadplegen.
een exceptie van niet-ontvankelijkheid van openbare orde
bestond. Verder heeft het Gerecht geen rekening gehouden
met het feit dat verweerster niet bij afzonderlijke akte om een
beslissing inzake de ontvankelijkheid heeft verzocht.                  Het Gerecht van eerste aanleg heeft de beslissingen van de
                                                                       Europese ombudsman (1702/2001/GG), waarin deze heeft
                                                                       verklaard dat het ECHO zich schuldig had gemaakt aan vier
                                                                       daden van wanbeheer, en waarin hij verschillende kritische
Het Gerecht van eerste aanleg is daarentegen uitgegaan van             opmerkingen heeft gemaakt, niet laten meewegen.
een brief van verweerster van 19 juli 2001, die echter niet
meer was dan een antwoord in het kader van de besprekingen
die het ECHO en rekwirante dat jaar voerden. IH kon in dat
antwoord geen „beschikking” zien. De bestreden beschikking             Uit de bewoordingen van zijn beschikking blijkt dat het
(de brief van 22 oktober 2002 ondertekend namens het                   Gerecht, ten gronde, is voorbijgegaan aan de regels inzake de
verantwoordelijke lid van de Commissie aan wie rekwirante              controles die het personeel van het ECHO in de vestiging van
op 27 augustus 2002 een verzoek om een beslissing had                  IH wilde uitvoeren. Het Gerecht is met name niet ingegaan op
gericht) was de eigenlijke eindbeslissing waarbij de besprekin-        de vraag of het subsidiariteitsbeginsel van toepassing was.
gen tussen partijen werden afgesloten. Het Gerecht van eerste          Evenmin heeft het Gerecht rekening gehouden met het feit dat
aanleg heeft zowel de inhoud als de betekenis van deze brieven         noch in de vroegere regels, noch in de nieuwe verordeningen
 ---pagebreak--- C 59/6                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
sprake is van controles. De door het ECHO voorgestelde                Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
controle was discriminerend aangezien een dergelijke controle         sie van de Europese Gemeenschappen tegen G. en E. Gian-
niet langer was gerechtvaardigd nadat het Duitse ministerie           niotis, vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met
van Buitenlandse zaken de rechtspositie van IH als liefdadig-                  als handelsnaam „Nosokomeio Agia Eleni”
heidsinstelling had bevestigd.
                                                                                (Zaak C-524/03)
(1) PB C 31, 08.02.2003, blz. 21.
(2) van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp (PB                               (2004/C 59/10)
    L 163, 02.07.1996, blz. 1).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                      16 december 2003 beroep ingesteld tegen G. en E. Gianniotis,
                                                                      vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met als handels-
                                                                      naam „Nosokomeio Agia Eleni”, door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Trian-
Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commis-                 tafyllos, lid van de juridische dienst, bijgestaan door N. Ko-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Biotrast                     rogiannakis, advocaat te Athene.
AE, Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van
                        Spitstechnologie
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-523/03)                               a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
                                                                            236 977,93 euro, zijnde 212 010,17 euro als hoofdsom
                                                                            en 24 697,76 euro als vertragingsrente vanaf de in elke
                         (2004/C 59/09)                                     debetnota genoemde vervaldag tot 31 oktober 2003;
                                                                      b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
                                                                            bedrage van 42,16 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  tot de volledige voldoening van de schuld;
op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen Biotrast AE,
Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van Spitstech-             c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
nologie, door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, lid van de juridische
dienst, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat te Athene.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
                                                                            Commissie onverschuldigd heeft betaald
a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
      730 726,81 euro, zijnde 661 838,82 euro als hoofdsom            b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
      en 68 887,99 euro als vertragingsrente vanaf de in de
      debetnota genoemde vervaldag op de voet van 4,77 % tot
      31 december 2002 en op de voet van 6,77 % vanaf
      1 januari 2003;
b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
      bedrage van 122,75 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
      tot de volledige voldoening van de schuld;                      Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                                Republiek
c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-525/03)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2004/C 59/11)
a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
      Commissie onverschuldigd heeft betaald
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 16 december 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse
b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
                                                                      Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door K. Wiedner en C. Loggi als gemach-
                                                                      tigden.


title: Zaak C-65/11: Beroep ingesteld op 15 februari 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/10

         Beroep ingesteld op 15 februari 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-65/11)
   2011/C 130/19
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door het btw-comité niet te raadplegen en toe te staan dat niet-belastingplichtigen tot een fiscale eenheid toetreden, zoals blijkt uit de resolutie van 18 februari 1991, nr. VB91/347, de krachtens de artikelen 9 en 11 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 9 lid 1 van richtlijn 2006/112/EG bepaalt dat als „belastingplichtige” wordt beschouwd eenieder die, op ongeacht welke plaats, zelfstandig een economische activiteit verricht, ongeacht het oogmerk of het resultaat van die activiteit. Artikel 11 van de btw-richtlijn bepaalt dat na raadpleging van het Raadgevend Comité voor de belasting op de toegevoegde waarde („btw-comité”) elke lidstaat personen die binnen het grondgebied van deze lidstaat gevestigd zijn en die juridisch gezien zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, tezamen als één belastingplichtige kan aanmerken.
   Volgens de Commissie is Nederland de uit de artikelen 9 en 11 richtlijn 2006/112/EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen door toe te staan dat niet-belastingplichtigen tot een fiscale eenheid toetreden. Voorts is Nederland door het btw-comité niet te raadplegen artikel 11 van de btw-richtlijn niet nagekomen.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-564/17: Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Tong Myong/Raad en Commissie

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/19

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2017 — Tong Myong/Raad en Commissie
   (Zaak T-564/17)
   (2017/C 338/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: So Tong Myong (Pyongyang, Democratische Volksrepubliek Korea) (vertegenwoordigers: M. Lester en S. Midwinter, QC, T. Brentnall en A. Stevenson, Solicitors)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van uitvoeringsverordening (EU) 2017/993 van de Commissie van 12 juni 2017 tot wijziging van verordening (EG) nr. 329/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 149, blz. 67) en besluit (GBVB) 2017/994 van de Raad van 12 juni 2017 tot wijziging van besluit (GBVB) 2016/849 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea (PB 2017, L 149, blz. 75), voor zover daarbij verzoekster is opgenomen op de lijst van entiteiten waarvoor beperkende maatregelen gelden;

               —

               verwijzing van verweerders in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verwerende partijen hebben verzuimd toereikend of afdoende te motiveren waarom verzoekster op de lijst is opgenomen.

               2.

               Tweede middel: verwerende partijen hebben een kennelijke fout gemaakt door te menen dat voor verzoekster was voldaan aan enig criterium voor toepassing van de betwiste maatregelen; er is geen feitelijke grondslag voor verzoeksters opname op de lijst.

               3.

               Derde middel: verwerende partijen hebben hun bevoegdheden misbruikt door ernaar te streven dat verzoeksters recht krachtens artikel 230 VWEU op een daadwerkelijk rechtsmiddel in verband met haar opname op de lijst een dode letter wordt en/of door verzoeksters recht op een gelijke behandeling te schenden.

               4.

               Vierde middel: verwerende partijen hebben verzoeksters rechten van verdediging geschonden door haar niet het bewijs te leveren waarop zij steunen om verzoekster opnieuw op de lijst op te nemen.

               5.

               Vijfde middel: verwerende partijen hebben de rechtsbeginselen inzake gegevensbescherming geschonden.

               6.

               Zesde middel: verwerende partijen hebben zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze verzoeksters grondrechten geschonden, waaronder haar recht op bescherming van eigendom, onderneming en goede naam.


title: Zaak F-136/12: Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/Raad

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/75

         Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/Raad
   (Zaak F-136/12)
   2013/C 26/155
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2011/866/EU van de Raad van 19 december 2011 betreffende het besluit om het voorstel van de Commissie voor een verordening houdende aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie niet aan te nemen en, ten tweede, verzoekers salarisafrekeningen van januari, februari en maart 2012 die krachtens dat besluit zijn opgesteld

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de Raad die worden weergegeven in de salarisafrekeningen van de maanden januari 2012 en volgende alsmede van de salarisafrekeningen van 2011, voor zover daarbij geen toepassing wordt gegeven aan het door de Commissie voorgestelde aanpassingspercentage van 1,7 %;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van het verschil tussen de bedragen van de bezoldigingen die tot aan de datum van de beslissing in deze zaak zijn betaald krachtens het besluit van de Raad van 19 december 2011 en de bedragen die hem hadden moeten worden betaald indien de aanpassing correct was berekend, vermeerderd met rente tegen het tarief dat de Europese Centrale Bank voor de betrokken periodes voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met drieënhalve punt, en wel vanaf de datum waarop de betrokken bedragen verschuldigd werden;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-270/05: Verzoek van de Areios Pagos van 9 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Athinaïki Chartopoiïa AE en L. Panagiotidis e.a.

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/29

         Verzoek van de Areios Pagos van 9 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Athinaïki Chartopoiïa AE en L. Panagiotidis e.a.
   (Zaak C-270/05)
   (2005/C 217/56)
   Procestaal: Grieks
   De Areios Pagos heeft bij beschikking van 9 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 juli 2005, in het geding tussen Athinaïki Chartopoiïa AE en L. Panagiotidis e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Valt de onderneming waarvan het personeel door de werkgever collectief is ontslagen in afwijking van de in artikel 1, lid 2, sub d, van richtlijn 75/129, artikel 2, lid 4, van richtlijn 92/56 en artikel 4, lid 4, van richtlijn 98/59 bedoelde procedures voor voorlichting en raadpleging van de vertegenwoordigers van de werknemers, onder het gemeenschapsrechtelijk begrip „plaatselijke eenheid”, met het oog op de toepassing van de in de motivering vermelde richtlijnen van de Raad en wet nr. 1387/1983 houdende „toezicht op collectieve ontslagen en andere bepalingen”?”


title: Zaak T-674/11: Beroep ingesteld op 30 december 2011 — TV2/Danmark/Commissie

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/19

         Beroep ingesteld op 30 december 2011 — TV2/Danmark/Commissie
   (Zaak T-674/11)
   2012/C 80/34
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: TV2/Danmark A/S (Odense, Denemarken) (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Primair: het besluit van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel (C 2/2003) ten behoeve van TV2/Danmark nietig verklaren, voor zover de onderzochte maatregelen zijn gekwalificeerd als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU (punten 101 en 153 alsook eerste alinea van de conclusie van het besluit).

               —

               Subsidiair: het besluit van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel (C 2/2003) ten behoeve van TV2/Danmark nietig verklaren, voor zover daarbij is vastgesteld dat:

                           —

                           de onderzochte maatregelen nieuwe steun vormden die dus had moeten worden aangemeld (punt 154 en eerste alinea van de conclusie van het besluit);

                           —

                           de retributies die van 1997 tot 2002 aan TV2 en vervolgens aan de regio’s werden overgedragen, staatssteun voor TV2 vormden (punt 194 van het besluit);

                           —

                           de reclame-inkomsten die in 1995 en 1996 en ten tijde van de opheffing van het TV2-fonds in 1997 van het TV2-fonds werden overgedragen aan TV2, staatssteun voor TV2 vormden (punten 90, 92, 193 en 195, alsook tabel 1).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op onverenigbaarheid van het bestreden besluit met artikel 107, lid 1, VWEU, artikel 14 VWEU en het protocol van Amsterdam. Verzoekster stelt dat:

               —

               zij geen staatssteun ontving doordat de onderzochte maatregelen TV2/Danmark niet begunstigden in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, maar alleen een compensatie waren als tegenprestatie voor de openbaredienstverplichtingen van TV2/Danmark. Verzoekster stelt dat de Commissie de voorwaarden in de zaak Altmark niet naar strekking en doel toepaste en ten onrechte vaststelde dat niet was voldaan aan de tweede en de vierde voorwaarde in de zaak Altmark;

               —

               de gestelde steun aan TV2/Danmark in de vorm van retributies en vrijstellingen van vennootschapsbelasting geen nieuwe steun in de zin van verordening nr. 659/1999 (1) was aangezien deze regelingen dateren van vóór de toetreding van Denemarken tot de EU;

               —

               de retributies die van 1997 tot 2002 via TV2/Danmark aan de regio’s werden overgedragen, niet als staatssteun aan TV2/Danmark kunnen worden aangemerkt aangezien TV2/Danmark niet de werkelijke ontvanger ervan was;

               —

               de uit reclame voortvloeiende fondsen die van TV2 Reklame A/S via het TV2-fonds aan TV2/Danmark werden overgedragen, geen staatssteun vormden aangezien zij de betaling waren voor het uitzenden van reclame door TV2/Danmark over het zendnet van TV2/Danmark.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1)


title: Zaak C-62/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht (Duitsland) op 10 februari 2014 — Peter Gauweiler e.a.

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht (Duitsland) op 10 februari 2014 — Peter Gauweiler e.a.
   (Zaak C-62/14)
   2014/C 129/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverfassungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

   I)   Verfassungsbeschwerdeprocedure

      Verzoekende partijen: Peter Gauweiler, Bruno Bandulet, Wilhelm Hankel, Wilhelm Nölling, Albrecht Schachtschneider, Joachim Starbatty, Roman Huber e.a., Johann Heinrich von Stein e.a.

      Interveniërende partijen: Deutscher Bundestag, Bundesregierung
   II)   Organstreitprocedure

      Verzoekende partij: fractie DIE LINKE in de Bundestag

      Verwerende partij: Deutscher Bundestag

      Interveniërende partij: Bundesregierung

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Is het besluit van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank van 6 september 2012 betreffende de technische kenmerken van rechtstreekse monetaire transacties (Technical features of Outright Monetary Transactions) onverenigbaar met de artikelen 119 en 127, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en met de artikelen 17 tot en met 24 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, omdat het de grenzen van het in voornoemde bepalingen geregelde mandaat van de Europese Centrale Bank inzake het monetair beleid overschrijdt en inbreuk maakt op de bevoegdheden van de lidstaten?
                           Worden de grenzen van het mandaat van de Europese Centrale Bank met name overschreden omdat het besluit van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank van 6 september 2012

                                       aa)

                                       een verband legt met programma’s voor economische hulpverlening van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme (voorwaardelijkheid)?

                                       bb)

                                       slechts voorziet in de aankoop van staatsobligaties van bepaalde lidstaten (selectiviteit)?

                                       cc)

                                       voorziet in de aankoop van staatsobligaties van programmalanden boven op de hulpprogramma’s van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme (parallellisme)?

                                       dd)

                                       beperkingen en voorwaarden van de hulpprogramma’s van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme zou kunnen omzeilen (omzeiling)?

                           b)

                           Is het besluit van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank van 6 september 2012 betreffende de technische kenmerken van rechtstreekse monetaire transacties onverenigbaar met het in artikel 123 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde verbod van monetaire begrotingsfinanciering?
                           Staat aan de verenigbaarheid met artikel 123 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met name in de weg dat het besluit van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank van 6 september 2012

                                       aa)

                                       niet voorziet in kwantitatieve beperkingen voor de aankoop van staatsobligaties (volume)?

                                       bb)

                                       niet voorziet in een periode tussen de emissie van staatsobligaties op de primaire markt en de aankoop ervan door het Europees Stelsel van centrale banken op de secundaire markt (marktprijsvorming)?

                                       cc)

                                       toestaat dat alle aangekochte staatsobligaties worden aangehouden tot de vervaldatum (ingreep in de marktlogica)?

                                       dd)

                                       geen specifieke eisen stelt aan de boniteit van de aan te kopen staatsobligaties (risico van in gebreke blijven)?

                                       ee)

                                       voorziet in een gelijke behandeling van het Europees Stelsel van centrale banken en particuliere en andere houders van staatsobligaties (kwijtschelding van schuld)?

               2)

               Subsidiair, voor het geval dat het Hof van Justitie van oordeel zou zijn dat het besluit van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank van 6 september 2012 betreffende de technische kenmerken van rechtstreekse monetaire transacties, als handeling van een instelling van de Europese Unie, niet voorwerp kan zijn van een verzoek krachtens artikel 267, eerste alinea, sub b, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie:

                           a)

                           Moeten de artikelen 119 en 127 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 17 tot en met 24 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank aldus worden uitgelegd dat zij het Eurosysteem — alternatief of cumulatief — in staat stellen,

                                       aa)

                                       de aankoop van staatsobligaties afhankelijk te stellen van het bestaan en de naleving van programma’s voor economische hulpverlening van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme (voorwaardelijkheid)?

                                       bb)

                                       slechts staatsobligaties van bepaalde lidstaten aan te kopen (selectiviteit)?

                                       cc)

                                       staatsobligaties van programmalanden aan te kopen boven op de hulpprogramma’s van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme (parallellisme)?

                                       dd)

                                       beperkingen en voorwaarden van de hulpprogramma’s van de Europese Financiële Stabiliteitsfaciliteit of het Europees Stabiliteitsmechanisme te omzeilen (omzeiling)?

                           b)

                           Dient artikel 123 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelet op het verbod van monetaire begrotingsfinanciering, aldus te worden uitgelegd dat het het Eurosysteem — alternatief of cumulatief — is toegestaan,

                                       aa)

                                       zonder kwantitatieve beperkingen staatsobligaties aan te kopen (volume)?

                                       bb)

                                       staatsobligaties aan te kopen zonder dat een minimumperiode is verstreken vanaf de emissie ervan op de primaire markt (marktprijsvorming)?

                                       cc)

                                       alle aangekochte staatsobligaties aan te houden tot de vervaldatum (ingreep in de marktlogica)?

                                       dd)

                                       staatsobligaties aan te kopen zonder minimumeisen te stellen aan de boniteit (risico van in gebreke blijven)?

                                       ee)

                                       te aanvaarden dat het Europees Stelsel van centrale banken op dezelfde wijze wordt behandeld als particuliere en andere houders van staatsobligaties (kwijtschelding van schuld)?

                                       ff)

                                       invloed uit te oefenen op de prijsvorming door rond hetzelfde tijdstip als de emissie van staatsobligaties door lidstaten van de eurozone het voornemen te uiten om staatsobligaties aan te kopen of anderszins op te treden (aanmoediging van de initiële aankoop)?


title: Zaak C-551/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/68/EG — Herverzekeringsbedrijf anders dan in loondienst — Toegang en uitoefening — Nationale bepalingen daterend van vóór richtlijn — Geen mededeling of niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-551/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/68/EG - Herverzekeringsbedrijf anders dan in loondienst - Toegang en uitoefening - Nationale bepalingen daterend van vóór richtlijn - Geen mededeling of niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 312/14
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en M. Kaduczak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Dowgielewicz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG (PB L 323, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG, en door de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet de tekst van de bepalingen van nationaal recht mee te delen die op het onder deze richtlijn vallende gebied zijn vastgesteld, is de Republiek Polen de krachtens deze richtlijn, en met name artikel 64 daarvan, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Gevoegde zaken T-441/10 P tot en met T 443/10 P: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2012 — Kurrer e.a./Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving — Artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij Statuut — Beginsel van gelijke behandeling” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/15

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2012 — Kurrer e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-441/10 P tot en met T 443/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang - Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving - Artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij Statuut - Beginsel van gelijke behandeling)
   2012/C 126/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Christian Kurrer (Watermaal-Bosvoorde, België) (zaak T-441/10 P), Salvatore Magazzu (Brussel, België) (zaak T-442/10 P) en Stefano Sotgia (Dublin, Ierland) (zaak T-443/10 P) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Drie hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 8 juli 2010, Magazzu/Commissie (F-126/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), Sotgia/Commissie (F-130/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) en Kurrer/Commissie (F-139/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die arresten

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Kurrer, Magazzu en Sotgia zullen hun eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-46/09: Arrest van het Gerecht van 22 januari 2013 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van financiering uitgesloten uitgaven — Verwerking van citrusvruchten, katoen, rundvlees en olijfolie — Financiële audit — Essentiële controles — Evenredigheid — Terugkomende onvolkomenheden — Motiveringsplicht” )

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/18

         Arrest van het Gerecht van 22 januari 2013 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-46/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van financiering uitgesloten uitgaven - Verwerking van citrusvruchten, katoen, rundvlees en olijfolie - Financiële audit - Essentiële controles - Evenredigheid - Terugkomende onvolkomenheden - Motiveringsplicht)
   2013/C 63/34
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: V. Kontolaimos, I. Chalkias, S. Charitaki en S. Papaïoannou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Markoulli en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2008/960/EG van de Commissie van 8 december 2008 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) (PB L 340, blz. 99), voor zover daarbij bepaalde door de Helleense Republiek gedane uitgaven van communautaire financiering zijn uitgesloten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 90 van 18 april 2009.


title: Zaak T-419/10: Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Ori Martin/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/60

         Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Ori Martin/Commissie
   (Zaak T-419/10)
   ()
   2010/C 301/96
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ori Martin SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: P. Ziotti, avvocato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 4387 definitief betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal) nietig verklaren voor zover verzoekster aansprakelijk wordt gesteld voor de inbreuk;

               —

               de in artikel 2 van de beschikking opgelegde geldboete nietig verklaren of verminderen.

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door verzoekster aangevochten beschikking is dezelfde als die aan de orde in zaak T-385/10, ArcelorMittal France e.a./Commissie.
   Volgens verzoekster is beschikking C(2010)4387 van de Europese Commissie van 30 juni 2010 onrechtmatig daar verzoekster aansprakelijk wordt gesteld enkel op grond dat zij de vennootschap waaraan de op basis van artikel 101 VWEU bestrafte collusie wordt verweten, nagenoeg volledig in handen heeft.
   Verzoekster voert inzonderheid de volgende argumenten aan:

               —

               Schending van artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1/2003, daar de bevoegdheid van de Commissie om geldboeten op te leggen in casu was verstreken.

               —

               Schending van artikel 101 VWEU, van het beginsel dat straffen persoonlijk zijn, van het beginsel van goed bestuur en van het non-discriminatiebeginsel, daar de Commissie een objectieve aansprakelijkheid voor de eventueel onrechtmatige gedragingen van de gecontroleerde vennootschap, gebaseerd op een onweerlegbaar vermoeden, dat in werkelijkheid niet vatbaar is voor tegenbewijs, bij verzoekster legt. Deze aan een eigendomsstructuur gekoppelde aansprakelijkheid vindt nergens steun en is in strijd met de in de communautaire rechtspraak vastgelegde beginselen op het gebied van de toepassing van artikel 101 VWEU in het kader van groepen van ondernemingen.

               —

               Schending van het beginsel van beperkte aansprakelijkheid van kapitaalvennootschappen, dat kan worden afgeleid uit het vennootschapsrecht dat de lidstaten gemeen hebben en het recht van de Unie zelf.

         Ori Martin vordert nietigverklaring althans aanzienlijke vermindering van de opgelegde geldboete.


title: Zaak T-653/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 25 augustus 2017 — Malta/Commissie [„Kort geding — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordening (EG) nr. 1224/2009 — Tussen Malta en de Commissie uitgewisselde documenten — Aan Greenpeace verleende toegang — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Afweging van belangen”]

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/15

         Beschikking van de president van het Gerecht van 25 augustus 2017 — Malta/Commissie
   (Zaak T-653/16 R)
   ([„Kort geding - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EG) nr. 1224/2009 - Tussen Malta en de Commissie uitgewisselde documenten - Aan Greenpeace verleende toegang - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Afweging van belangen”])
   (2017/C 338/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Malta. (vertegenwoordiger: A. Buhagiar, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 vastgestelde besluit van de Commissie van 13 juli 2016 betreffende een onder referentienummer GestDem2015/5711A-018-2014 geregistreerd verzoek om toegang tot documenten.

      Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van het overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 vastgestelde besluit van de Europese Commissie van 13 juli 2016 betreffende een onder referentienummer GestDem2015/5711A-018-2014 geregistreerd verzoek om toegang tot documenten wordt opgeschort voor zover bij dit besluit toegang wordt verleend tot de van de Republiek Malta afkomstige documenten.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-557/12: Beroep ingesteld op 17 december 2012 — RiskMetrics Solutions/BHIM (RISKMANAGER)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/22

         Beroep ingesteld op 17 december 2012 — RiskMetrics Solutions/BHIM (RISKMANAGER)
   (Zaak T-557/12)
   2013/C 63/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RiskMetrics Solutions LLC (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: I. De Freitas, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel te vernietigen zodat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 446 881 kan worden toegewezen en gepubliceerd;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „RISKMANAGER” voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 446 881

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 7, lid 1, sub b, 7, lid 1, sub c, en 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-423/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/37/EEG — Artikelen 3 en 11 — Concessies voor openbare werken — Verplichtingen inzake bekendmaking — Omvang van verplichtingen — Aankondiging van opdracht — Beschrijving van voorwerp van concessie en van plaats van uitvoering van werken — Bijkomende werken die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in aankondiging van opdracht en in bestek — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/3

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
      (Zaak C-423/07) (1)

      (Niet-nakoming - Richtlijn 93/37/EEG - Artikelen 3 en 11 - Concessies voor openbare werken - Verplichtingen inzake bekendmaking - Omvang van verplichtingen - Aankondiging van opdracht - Beschrijving van voorwerp van concessie en van plaats van uitvoering van werken - Bijkomende werken die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in aankondiging van opdracht en in bestek - Beginsel van gelijke behandeling)
      (2010/C 161/04)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec, M. Konstantinidis, S. Pardo Quintillán en M. Canal Fontcuberta, abogada)

         Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

         Voorwerp

      Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3 en 11, leden 3, 6, 7 en 12, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54) — Schending van het gelijkheids- en het non-discriminatiebeginsel — Werken waarvoor geen concessie is verleend — Gunning na de gunning van de concessie

         Dictum

                  1)

                  Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 1, en artikel 11, leden 3 en 6, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, gelezen in samenhang met bijlage V ervan, door op 5 november 1999:

                              —

                              de aanleg van een derde strook in beide rijrichtingen op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen de stad Villalba en het knooppunt Valle de los Caídos,

                              —

                              de aanleg van een derde omkeerbare rijstrook op het deel van het traject met tol van de autosnelweg A-6 tussen het knooppunt Valle de los Caídos en de stad San Rafael, daaronder begrepen de aanleg van een nieuwe tunnel, en

                              —

                              de aanleg van een vierde strook in beide rijrichtingen op het tolvrije traject van de autosnelweg A-6 tussen de steden Madrid en Villalba
                              te gunnen aan Ibérica de Autopistas SA, zonder dat deze werken waren vermeld in het voorwerp van de concessieovereenkomst voor openbare werken, zoals beschreven in de in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte aankondiging en in het bestek.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

         (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak F-109/11: Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/26

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-109/11)
   2012/C 6/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van een gedeelte van het beoordelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het beoordelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1.1.2009 tot en met 31.12.2009, meer bepaald het gedeelte van dat rapport dat EUROSTAT over die periode heeft opgesteld;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-22/15: Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — ZZ/Parlement

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/42

         Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-22/15)
   (2015/C 127/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van verzoekers rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut onwettig en niet van toepassing verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit tot intrekking van de vergoeding van verzoekers jaarlijkse reiskosten vanaf 2014;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-503/11 P: Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Elevator (CENE) GmbH, voorheen ThyssenKrupp Aufzüge GmbH, ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH/Europese Commissie

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Beschikking van de president van het Hof van 8 mei 2012 — ThyssenKrupp Elevator (CENE) GmbH, voorheen ThyssenKrupp Aufzüge GmbH, ThyssenKrupp Fahrtreppen GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-503/11 P) (1)

   2012/C 303/38
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-3/11: Beroep ingesteld op 4 januari 2011 — Portugal/Commissie

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/18

         Beroep ingesteld op 4 januari 2011 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-3/11)
   2011/C 139/36
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De Portugese Republiek verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht, nietig te verklaren, voor zover hierbij op grond van „tekortkomingen in het LPIS-GIS-systeem, in de uitvoering van controles ter plaatse en in de berekening van sancties” financiële correcties worden toegepast op verschillende maatregelen en uitgaven ten bedrage van 40 690 655,11 EUR die verzoekster in de begrotingsjaren 2005, 2006 en 2007 heeft gedeclareerd, aan EU-financiering worden onttrokken;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan.

               1)

               Met het eerste middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door geen rekening te houden met de gegevens die de Portugese autoriteiten hebben verstrekt met betrekking tot de controles die in het kader van het LPIS-GIS-systeem zijn verricht op basis van een risicoanalyse in de zin van artikel 27 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie.

               2)

               Met het tweede middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door geen rekening te houden met de gegevens die de Portugese autoriteiten hebben verstrekt met betrekking tot de intensivering van de controles die in het kader van het LPIS-GIS-systeem zijn verricht overeenkomstig artikel 26 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie.

               3)

               Met het derde middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door geen rekening te houden met de gegevens die de Portugese autoriteiten hebben verstrekt met betrekking tot de controles die in het kader van het LPIS-GIS-systeem zijn verricht overeenkomstig de 75 %/90 %-regel waarnaar in artikel 24, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie wordt verwezen.

               4)

               Met het vierde middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan voor zover zij ernstige en gerechtvaardigde vermoedens koestert dat niet-sluitende en/of gebrekkige controles zijn verricht en zich daarbij louter baseert op één specifiek geval waarin een autosnelweg werd opgenomen in het gebied dat voor steun in aanmerking komt.

               5)

               Met het vijfde middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan bij de toepassing van de „richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL-Garantie” (document nr. VI/5330/97) en aldus het beginsel van gelijke behandeling van de lidstaten heeft geschonden.

               6)

               Met het zesde middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan voor zover zij financiële correcties heeft toegepast die de uitgaven in het kader van de bedrijfstoeslagregeling voor het begrotingsjaar 2006 overschrijden en dus betrekking hebben op alle maatregelen van de eerste en de tweede pijler.

               7)

               Met het zevende middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door bij de beoordeling van de „Berekening van sancties” geen rekening te houden met de door de Portugese autoriteiten verstrekte gegevens waaruit blijkt dat artikel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie is nageleefd en dat er geen risico bestaat voor het Fonds, zodat het bestreden besluit in dit opzicht tevens inbreuk maakt op het evenredigheidsbeginsel.

               8)

               Met het achtste middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door van een opzettelijke inbreuk te gewagen, hoewel uit de door de Portugese autoriteiten verstrekte gegevens blijkt dat artikel 53 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie ten volle is nageleefd.

               9)

               Met het negende middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan door geen rekening te houden met de door de Portugese autoriteiten verstrekte gegevens waaruit blijkt dat artikel 21 van verordening nr. 2237/2003 voor het jaar 2004 en artikel 13 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie voor het jaar 2005 zijn nageleefd wat de controle van de minimale dichtheid van notenbomen betreft.

               10)

               Met het tiende middel stelt zij dat de Commissie een kennelijke vergissing heeft begaan bij de toepassing van correcties op de in het kader van de maatregel „Extra steunbedragen” betaalde bedragen (dierenpremies en in het kader van de bedrijfstoeslagregeling betaalde toeslagrechten).


title: Zaak C-415/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2014 door Quimitécnica.com — Comércio e Indústria Química, SA en José de Mello — Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 juni 2014 in zaak T-564/10, Quimitécnica.com en de Mello/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/5

         Hogere voorziening ingesteld op 2 september 2014 door Quimitécnica.com — Comércio e Indústria Química, SA en José de Mello — Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 26 juni 2014 in zaak T-564/10, Quimitécnica.com en de Mello/Commissie
   (Zaak C-415/14 P)
   2014/C 388/07
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwiranten: Quimitécnica.com — Comércio e Indústria Química, SA en José de Mello — Sociedade Gestora de Participações Sociais, SA (vertegenwoordiger: J. Calheiros, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwiranten concluderen tot:

               —

               nietigverklaring, overeenkomstig artikel 256, lid 1, tweede alinea, VWEU, van het arrest van het Gerecht van 26 juni 2014 (zaak T-564/10) houdende verwerping van het door rekwiranten tegen de Europese Commissie ingestelde beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie, dat op 8 oktober 2010 door haar rekenplichtige is vastgesteld, voor zover daarbij is verlangd dat de door artikel 85 van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (1) vereiste financiële zekerheid wordt verleend door een bank met een langetermijnrating „AA” en waarbij rekwiranten zijn verwezen in hun eigen kosten alsook in de kosten van de Commissie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten;

               —

               toewijzing, na vernietiging van het bestreden arrest, van de in eerste aanleg door rekwiranten geformuleerde vorderingen en, bijgevolg, gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van de Commissie, dat op 8 oktober 2010 door haar rekenplichtige is vastgesteld, voor zover daarbij is verlangd dat de door artikel 85 van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 vereiste financiële zekerheid wordt verleend door een bank met een langetermijnrating „AA”;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten twee middelen aan:

               1.

                  Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting bij de motivering van het bestreden arrest, waarbij is afgewezen het door rekwiranten in het beroep bij het Gerecht aangevoerde argument inzake het ontbreken van motivering van het besluit van de Commissie van 8 oktober 2010, voor zover daarbij een financiële zekerheid door een bank met een langetermijnrating „AA” werd vereist.

                           —

                           In het bestreden arrest is vastgesteld dat het besluit van 8 oktober 2010 geen uitdrukkelijke motivering bevat voor de voorwaarde inzake de rating van de bank die de zekerheid verleent. Betoogd wordt echter dat de basisoverwegingen van de Commissie uit dat vereiste zelf blijken.

                           —

                           Overeenkomstig artikel 296 VWEU moeten alle handelingen, met inbegrip van besluiten, met redenen worden omkleed.

                           —

                           De „basisoverwegingen van de Commissie” moeten blijken uit de motivering van het besluit en niet uit de bestreden handeling zelf.

                           —

                           Dit geldt temeer wanneer op adequate wijze kan worden gezorgd voor de aan de „basisoverwegingen van de Commissie” ten grondslag liggende „bescherming van de financiële belangen van de Unie” door de bankgarantie die rekwiranten hebben voorgesteld in de brief die zij de Commissie op 3 september 2010 hebben doen toekomen.

                           —

                           Voorts bleek het reeds in 2010, wanneer de Commissie die voorwaarde heeft gesteld, volkomen inadequaat om de rating te kiezen als enige criterium voor het stellen van een bankgarantie, aangezien dat criterium — dat objectief gezien betwistbaar is — een sterkere, duidelijkere en uitdrukkelijkere motivering vereiste.

                           —

                           Ook het feit dat de betalingstermijn in uitoefening van een discretionaire bevoegdheid is toegestaan zorgt ervoor dat strengere motiveringseisen gelden dan bij de uitoefening van gebonden bevoegdheden.

                           —

                           Bovendien werd in het arrest geen enkele communautaire bepaling aangevoerd waaruit een dergelijke voorwaarde blijkt.

                           —

                           Aangezien het besluit van de Commissie van 8 oktober 2010, zoals in het bestreden arrest is vastgesteld, geen uitdrukkelijke motivering bevat voor de voorwaarde inzake de rating van de bank die de zekerheid verleent, geeft het bestreden arrest blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden handeling niet is aangetast door een motiveringsgebrek zoals rekwiranten in hun beroep bij het Gerecht hebben aangevoerd.

               2.

                  Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de motivering van het bestreden arrest voor zover daarbij is afgewezen het door rekwiranten in het beroep bij het Gerecht aangevoerde argument inzake schending van het Verdrag — evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Uit artikel 85 van verordening nr. 2342/2002 blijkt dat wanneer aan de voorwaarden van dat artikel is voldaan, degene die het communautair besluit opstelt (in casu de rekenplichtige), het verzoek van de betrokken onderneming om betalingstermijnen moet beoordelen en moet toestaan indien aan genoemde voorwaarden en de wettelijke toekenningsvoorwaarden is voldaan.

                           —

                           De „ruime beoordelingsbevoegdheid” waarover de rekenplichtige van de Commissie krachtens artikel 85 van die verordening beschikt, ziet op de beoordeling en de toewijzing van het verzoek van de betrokken onderneming om betalingstermijnen, maar heeft geen betrekking op het bankgarantietype dat de rekenplichtige van de Commissie aanvaardbaar acht, zodat het voor de beoordeling van de bestreden handeling niet volstaat om na te gaan of deze handeling kennelijk inadequaat is om de nagestreefde doelstellingen te bereiken, zoals ten onrechte in het bestreden arrest is geoordeeld.

                           —

                           Een door een kredietinstelling verleende garantie op eerste verzoek die voldoet aan het door de Commissie opgelegde model, is een adequate en geschikte waarborg voor de voldoening van de verschuldigde bedragen. De facto aanvaarden het Portugese rechtsstelsel — en alle andere rechtsstelsels van de Europese Unie — een bankgarantie in het algemeen voor de meest uiteenlopende doeleinden, ook voor de schorsing van de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en met name voor de in voorkomend geval door de Commissie bij de nationale gerechten gevorderde tenuitvoerlegging met het oog op de betaling van een niet-voldane geldboete.

                           —

                           In casu zou de door rekwiranten voorgestelde garantie, die de Commissie niet heeft aanvaard, worden verleend door de Banco Comercial Português, S.A., een in de Europese Unie gevestigde kredietinstelling die is onderworpen aan de door de gemeenschapsinstellingen vastgestelde toezichts- en consolidatieregelingen. Bijgevolg lijkt niets te rechtvaardigen dat ter bescherming van de rechten van de Gemeenschappen, de door genoemde bank verleende zekerheid wordt geweigerd en wordt vereist dat de zekerheid wordt verleend door een bank met een langetermijnrating „AA”.

                           —

                           Hierbij komt bovendien de bekende conjuncturele context, waarin de ratings van de Portugese banken door de wijziging van de rating van de Portugese Republiek zijn aangetast. Dit heeft ertoe geleid dat geen enkele bank in Portugal voldoet aan de in het besluit van de Commissie gestelde ratingvoorwaarden („AA” op lange termijn). Deze omstandigheid werd in het bestreden arrest vermeld onder het opschrift „Aan het geding ten grondslag liggende feiten”, maar werd niet in aanmerking genomen bij de motivering van dat arrest.

                           —

                           Het besluit van de Commissie is bijgevolg niet in overeenstemming met de noodzakelijkheidsvoorwaarde (die een belangrijk aspect is van het evenredigheidsbeginsel), aangezien de Commissie van alle mogelijke maatregelen heeft gekozen voor de maatregel die de belangen van rekwiranten in de toenmalige conjunctuur het meeste nadeel berokkende.

                           —

                           Derhalve is er sprake van een duidelijke wanverhouding tussen de door de Commissie gestelde voorwaarde (dat de zekerheid is verleend door een Europese bank met een langetermijnrating „AA”) en het nagestreefde doel (bescherming van het recht van de Commissie op inning van de bedragen), zodat in het bestreden arrest ten onrechte is geoordeeld dat de bestreden handeling indruiste tegen het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak T-70/08: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Axis/BHIM — Etra Investigación y Desarrollo (ETRAX) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ETRAX — Oudere nationale beeldmerken die woordelementen ETRA I+D bevatten — Relatieve weigeringsgrond — Ontvankelijkheid van beroep bij kamer van beroep — Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 en artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/33

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Axis/BHIM — Etra Investigación y Desarrollo (ETRAX)
      (Zaak T-70/08) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ETRAX - Oudere nationale beeldmerken die woordelementen ETRA I+D bevatten - Relatieve weigeringsgrond - Ontvankelijkheid van beroep bij kamer van beroep - Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 en artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009))
      (2010/C 288/62)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Axis AB (Lund, Zweden) (vertegenwoordiger J. Norderyd, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Etra Investigación y Desarrollo, SA (Valencia, Spanje)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2007 (zaak R 334/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Etra Investigación y Desarrollo, SA en Axis AB

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) (merken, tekeningen en modellen) van 27 november 2007 (zaak R 334/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Etra Investigación y Desarrollo, SA en Axis AB wordt vernietigd.

                  2)

                  Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede die van Axis dragen.

         (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-562/11: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2013 — Symbio Gruppe/BHIM — Ada Cosmetic (SYMBIOTIC CARE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Schrapping van internationale inschrijving — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/23

         Beschikking van het Gerecht van 10 september 2013 — Symbio Gruppe/BHIM — Ada Cosmetic (SYMBIOTIC CARE)
   (Zaak T-562/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Schrapping van internationale inschrijving - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 336/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Symbio Gruppe GmbH & Co. KG (Herborn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Schulz en C. Onken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: R. Pethke en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ada Cosmetic GmbH (Kehl, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Börjes-Pestalozza, vervolgens R. Douglas Morton en E. Kessler, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 augustus 2011 (zaak R 2121/201-4) inzake een oppositieprocedure tussen Symbio Gruppe GmbH & Co. KG en Ada Cosmetic GmbH

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak T-339/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2007 — Clotuche/Commissie ( Ambtenaren — Herplaatsing van directeur als hoofdadviseur — Dienstbelang — Gelijkwaardigheid van ambten — Reorganisatie van Eurostat — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2007 — Clotuche/Commissie
   (Zaak T-339/03) (1)

   („Ambtenaren - Herplaatsing van directeur als hoofdadviseur - Dienstbelang - Gelijkwaardigheid van ambten - Reorganisatie van Eurostat - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2007/C 82/66)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gabrielle Clotuche (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P.-P. van Gehuchten, J. Sambon, G. Demez en P. Reyniers, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 juli 2003 om verzoekster te herplaatsen van een ambt van directeur in een ambt van hoofdadviseur en van het besluit van de Commissie van 1 oktober 2003 houdende reorganisatie van Eurostat, voor zover verzoekster daarbij niet is herplaatst als directeur, en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de immateriële schade
   Dictum

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoekster van een schadevergoeding van 1 EUR wegens een dienstfout.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht, en één vijfde van verzoeksters kosten, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht.

               4)

               Verzoekster zal vier vijfde van haar eigen kosten dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure voor het Gerecht.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-64/09: Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Micro Shaping/BHIM (packaging) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk packaging — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/38

      Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Micro Shaping/BHIM (packaging)
      (Zaak T-64/09) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk packaging - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009))
      (2010/C 288/72)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Micro Shaping Ltd (Goring-by-Sea, Worthing, West Sussex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Franke, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 december 2008 (zaak R 1063/2008-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van het beeldteken packaging.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Micro Shaping Ltd wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-86/08: Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/26

         Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-86/08)
   (2008/C 142/47)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: V. Kontolaimos, S. Charitaki, bijgestaan door M. Tassopoulou)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren, althans te wijzigen, de beschikking van de Commissie van 20 december 2007, kennisgegeven onder nummer C(2007) 6514 def. en gepubliceerd onder nummer 2008/68/EG (PB L 18, blz. 12), voor zover daarbij aan de Helleense Republiek financiële correcties zijn opgelegd zoals in het verzoekschrift nader aangegeven;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voor zover zij betrekking heeft op de financiële correcties die haar zijn opgelegd in de sectoren a) groenten en fruit, b) begeleidende maatregelen voor landbouwontwikkeling en c) te late betalingen.
   Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking nietig moet worden verklaard wegens schending van het recht, aangezien communautaire bepalingen onjuist zijn uitgelegd en toegepast, of omdat zij berust op een dwaling omtrent de feiten en op een onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden, althans op een gebrekkige, ontoereikende en onnauwkeurige motivering die de rechtsgrondslag van de beschikking aantast; ook moet zij nietig worden verklaard omdat de Commissie, door het opleggen van de litigieuze correcties, het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid heeft overschreden.
   Meer bepaald voert verzoekster zes middelen tot nietigverklaring aan.
   Wat de correctie voor citrusvruchten betreft, betoogt verzoekster in de eerste plaats, onder verwijzing naar de feiten en de omstandigheid dat de opgelegde correctie van 2 % betrekking heeft op de hervatting van de procedure vanaf het stadium van het bilateraal overleg, na de nietigverklaring van een gelijkaardige beschikking van de Commissie door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C-5/03 (1), dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op de verplichting van artikel 233 EG om zich te voegen naar de arresten van het Hof, op het gezag van gewijsde en op de communautaire bepalingen en de richtsnoeren voor de goedkeuring van rekeningen. Verzoekster beroept zich ook op onbevoegdheid ratione temporis van de Commissie, het ten onrechte opleggen van een correctie wegens een onregelmatigheid bij een subsidiaire controle, en ten slotte op schending van de 24-maandenregel door onjuiste kwalificatie van het document van 1999 als concluderende brief.
   In de tweede plaats beroept verzoekster zich op dwaling omtrent de feiten, ontoereikende motivering, schending van het evenredigheidsbeginsel en overschrijding van de grenzen van de discretionaire bevoegdheid, gezien het feit dat de verweten schending (betaling per cheque in plaats van met een overschrijving) betrekking heeft op een onregelmatigheid en niet op het ontbreken van een subsidiaire controle, zonder dat een onrechtmatige betaling is vastgesteld, in samenhang met het tijdstip van uitvoering.
   In de derde plaats stelt verzoekster, wat de correctie in de sector begeleidende maatregelen voor landbouwontwikkeling betreft, schending van wezenlijke vormvoorschriften van de procedure, althans onbevoegdheid ratione temporis van de Commissie om met terugwerkende kracht financiële correcties voor een periode meer dan 24 maanden vóór de verzending van de verzoeningsbrief op te leggen. In de vierde plaats betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking, voor zover zij zich beperkt tot een onregelmatigheid in de verzoeningsbrief en het synoptisch verslag twijfel laat bestaan over de precieze reden voor de correctie, behept is met een ontoereikende motivering.
   In de vijfde plaats betoogt verzoekster, dat de Commissie een dwaling omtrent de feiten heeft begaan en een correctie van 5 % voor de agromilieumaatregelen en de reddingsmaatregel heeft opgelegd, in strijd met de communautaire bepalingen en de richtsnoeren voor de goedkeuring, zonder motivering, in strijd met het evenredigheidsbeginsel en met overschrijding van de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid.
   In de zesde plaats is er, gezien de automatische toepassing van de lijst van verminderingen van verordening (ΕG) 296/96 (2), betreffende de voorschotten, zonder dat de echtheid van de redenen voor de betalingen buiten de termijn wordt betwist, met als gevolg dat 100 % van de buiten de termijn betaalde uitgaven is uitgesloten, sprake van schending van de communautaire bepalingen en de richtsnoeren voor de goedkeuring van rekeningen.

      (1)  Arrest van het Hof van 7 juli 2005, Helleense Republiek/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Jurispr. 1995, blz. I-5925.

      (2)  Verordening (EG) nr. 296/96 van de Commissie van 16 februari 1996 betreffende de door de lidstaten te verstrekken gegevens en de maandelijkse boeking van de uit de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) gefinancierde uitgaven, alsmede tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2776/88 (PB L 39, blz. 5).


title: Zaak F-69/11: Beroep ingesteld op 20 juli 2011 — ZZ/Rekenkamer

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/52

         Beroep ingesteld op 20 juli 2011 — ZZ/Rekenkamer
   (Zaak F-69/11)
   2011/C 282/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer om verzoeker niet aan te stellen in het ambt van directeur van het directoraat personeelszaken en om een andere kandidaat in dat ambt aan te stellen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer om een andere persoon en niet verzoeker aan te stellen in het ambt van directeur van het directoraat personeelszaken;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de Rekenkamer tot vergoeding van de geleden materiële schade bestaande in het verlies van financiële rechten als gevolg van de bestreden besluiten (daaronder begrepen wat de loopbaan en de pensioenrechten betreft) en, derhalve, betaling van die rechten vanaf 1 januari 2001;

               —

               veroordeling van de Rekenkamer tot betaling van een symbolische vergoeding van 1 EUR voor de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Rekenkamer in de kosten.