title: Hogere voorziening, op 28 november 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 28 september 1995 in zaak T-95/94 tussen Chambre syndicale nationale des entreprises de transport de fonds et valeurs (Sytraval) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer - uitgebreid) (Zaak C-367/95 P)

text:
20. 1 . 96          1 NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 16/9
Verzoek van 22 november 1995 van het Hajesteret, om een            Vraag 2 .
prejudiciële beslissing in het geding tussen Landbrugsminis
teriet, EF-Direktoratet en Steff-Houlberg Export I/S,              Beletten de uit de rechtspraak van het Hof op het Gebied van
        Nowaco A/S, Nowaco Holding A/S en SMC                      terugvordering van onverschuldigd betaalde steun voort
                       van 31 . 12 . 1989                          vloeiende beginselen, volgens welke met de belangen van de
                       ( Zaak C-366/95 )                           Gemeenschap ten volle rekening moet worden gehouden,
                                                                   dat een exporteur kan worden geacht te goeder trouw te zijn
                          ( 96/C 16/19                             en derhalve moet worden vrijgesteld van de verplichting de
                                                                   steun terug te betalen, voor zover de exporteur zich in zijn
Het Hojesteret heeft bij beschikking van 22 november 1995 ,        overeenkomst met de producent niet het recht heeft voor
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 no           behouden, op de produktieplaats zelf een controle te
vember 1995 , in het geding tussen Landbrugsministeriet,           verrichten om zich ervan te verzekeren, dat de produkten in
EF-Direktoratet en Steff-Houlberg Export I/S e.a ., het Hof        overeenstemming zijn met de door de exporteur te onder
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om            tekenen verklaring, wanneer:
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   — de producent door de uitbetalende autoriteit was
                                                                       gemachtigd, zijn produkten uit te voeren,
Vraag 1 .
                                                                   — de exporteur een handelsonderneming was die de
A. Beletten de uit de rechtspraak van het Hof van Justitie             produkten niet in handen kreeg,
     op het gebied van terugvordering van onverschuldigd
     betaalde steun voortvloeiende beginselen, volgens             — de exporteur wist, dat de controlerende instantie dage
     welke met de belangen van de Gemeenschap ten volle                lijks een controle verrichtte op de produktieplaats, en
     rekening moet worden gehouden, dat in de nationale
     wetgeving ter uitsluiting van de terugvordering van           — de prijzen van vergelijkbare eindprodukten gelijk waren
     onverschuldigd betaalde steun rekening wordt gehou               bij producenten in Denemarken en in het buitenland ?
     den met :
                                                                   Vraag 3 .
     — de goede trouw van de ontvangers van de steun en
         daarmee de bescherming van het gewettigd vertrou         Kan een derde, daaronder begrepen een ontvanger van
         wen ;                                                     steun, zich beroepen op een eventuele nalatigheid die de
                                                                   controlerende instantie aan het licht had moeten brengen,
     — de omstandigheid dat er 5 à 10 jaar verstreken zijn         met als gevolg dat de terugvordering van reeds betaalde
         sedert de uitbetaling van de steun, zodat het voor de     steun gelet op alle betrokken omstandigheden zal zijn
         ontvangers van de steun een zware last zal zijn, de       uitgesloten ?
         steun nu te moeten terugbetalen;
     — de omstandigheid dat de onverschuldigdheid van de
         betaling haar oorzaak vond in buitengewone
         omstandigheden in de vorm van ernstige fraude en          Hogere voorziening, op 28 november 1995 ingesteld door
         strafbare handelingen van een derde;                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                                                                   arrest, op 28 september 1995 in zaak T-95/94 tussen
     — de omstandigheid dat de controlerende instantie —           Chambre syndicale nationale des entreprises de transport de
         hetgeen de exporteurs bekend was — dagelijks              fonds et valeurs ( Sytraval) en de Commissie van de Europese
         toezicht hield op de produktieplaats zonder die           Gemeenschappen, ondersteund door de Franse Republiek,
         fraude te ontdekkeïi of daartegen op te treden;           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid )
     — de omstandigheid dat de uitkerende instantie er
                                                                                ( Zaak C-367/95 P)
         gedurende de gehele uitbetalingsperiode van op de
         hoogte was, dat de waarde van het controlesysteem                                   ( 96/C 16/20 )
         afhing van de juistheid van de door de gecontro
         leerde zelf verstrekte gegevens, maar desondanks          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         heeft nagelaten, inzage te verlangen in de recepten       op 28 november 1995 hogere voorziening ingesteld door
         van de producent of in diens boekhouding betref          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
         fende de inkoop van grondstoffen,                         woordigd door J. L. Dewost, directeur-generaal van haar
                                                                   juridische dienst, J. P. Kepenne en M. Nolin, leden van haar
     wanneer dezelfde beginselen gelden indien het gaat om         juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
     de terugvordering van zuiver nationale steun ?                hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                   Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 28 september 1995
 B. Moet deze vraag op dezelfde wijze worden beantwoord,            in zaak T-95/94 tussen Chambre syndicale nationale des
     voor zover er in het nationale recht ook rekening mee          entreprises de transport de fonds et valeurs ( Sytraval ) en de
     wordt gehouden, dat er voor het overige geen omstan           Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
      digheden waren op grond waarvan de exporteurs                 door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
      hadden moeten betwijfelen, of het produkt in aanmer          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
      king kwam voor restitutie ?                                   kamer — uitgebreid).
 ---pagebreak--- Nr. C 16/10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 1 . 96
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                      Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge
                                                                      legd, dat het zich verzet tegen de toepassing van de wettelijke
— het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese              bepalingen van Lid-Staat A, waarbij het een in Lid-Staat B
    Gemeenschappen op 28 september 1 995 in zaak T                   gevestigde onderneming wordt verboden, een aldaar uitge
    95/94 i 1 ) gewezen arrest te vernietigen, met alle conse        geven, periodiek verschijnend tijdschrift ook in Lid-Staat A
    quenties rechtens, en in het bijzonder de zaak voor               te distribueren, wanneer daarin prijsvragen of loterijen zijn
    afdoening naar het Gerecht te verwijzen;                          opgenomen, die in Lid-Staat B rechtmatig worden georga
                                                                      niseerd ?
— verzoeksters in eerste aanleg in de kosten te verwij
    zen .
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van het Gemeenschapsrecht:                                  Verzoeken van de Audiencia Nacional, Sala de lo Conten
                                                                      cioso-Administrativo, Sección Octava van 4 juli 1995 ,
                                                                      13 september 1995 en 15 november 1995 om prejudiciële
— Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld dat de                    beslissingen in de gedingen tussen Careda SA; Femara en
    bestreden beschikking een beschikking tot afwijzing van           Facomare en Administración General del Estado ( Ministe
    een klacht was, een categorie die, bij de huidige stand van                        rio de Economía y Hacienda)
    het Gemeenschapsrecht, op het gebied van de steun
    maatregelen van de staten niet bestaat.                                    ( Zaken C-370/95 , C-371/95 en C-3 72/95 )
                                                                                ( 96/C 16/22 )
— Ten onrechte heeft het Gerecht de motivering onder
    zocht ten aanzien van de klagers en met betrekking tot de         Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administra
    in hun klacht uiteengezette argumenten en feiten; de              tivô, Sección Octava heeft bij beschikkingen van 4 juli 1995 ,
    klager die later in het kader van een beroep tot                  13 september 1995 en 15 november 1995 , ingekomen ter
    nietigverklaring een gebrekkige motivering van een                griffie van het Hof van Justitie op 30 november 1995 , in de
    beschikking stelt, moet dit slechts op dezelfde wijze             gedingen tussen Careda SA, Femara ( Federación Nacional
    kunnen doen als iedere andere verzoeker die rechtstreeks
                                                                      de Operadores de Máquinas Recreativas y de Azar ) en
    en individueel wordt geraakt door de beschikking.                 Facomare ( Asociación Española de Empresarios de Máqui
                                                                      nas Recreativas ) en Administración General del Estado
— Onder voorwendsel van een toetsing van de motivering                ( Ministerio de Economía y Hacienda ), het Hof van Justitie
    heeft het Gerecht een beoordelingsfout getoetst en een            van de Europese Gemeenschappen verzocht om prejudiciële
    nieuwe procedurele verplichting opgelegd, namelijk de             beslissingen over de navolgende vragen :
    eerbiediging van een hoor en wederhoor van de indiener
    van een klacht. Het verlenen van toegang tot het dossier
                                                                       1 . Onderstelt de doorberekening van de belasting aan de
    aan de klager in gevallen waarin er geen verplichting                  verbruiker, als bedoeld in de Zesde richtlijn van 17 mei
    bestaat om de procedure van artikel 93 , lid 2, van het
                                                                           1977 ( Richtlijn 77/388/EEG) (*) en andere Gemeen
    EG-Verdrag te openen, vormt een schending van de
                                                                           schapsregels, waardoor de omzetbelasting wordt geken
    regels die van toepassing zijn op het gebied van de
                                                                           merkt, altijd en onder alle omstandigheden, dat in de
    steunmaatregelen van de staten.
                                                                           betrokken belastingwetgeving uitdrukkelijk moet wor
                                                                           den bepaald, dat die belasting aan de verbruiker kan
(!) PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz. 19 .                            worden doorberekend, of is het voldoende, dat de
                                                                           belasting bij een redelijke uitlegging van die wetgeving
                                                                           geacht kan worden in de door de verbruiker betaalde
                                                                           prijs te zijn begrepen ?
                                                                       2 . Kan een belasting die wordt geheven in de vorm van een
                                                                           vast bedrag, die een belangrijk deel van de totale omzet
Verzoek van het Handelsgericht Wien van 15 september                       of de factuur uitmaakt, en die rekening houdt met deze
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   omzet, wanneer uiteindelijk de verbruiker deze belasting
Verenigde Familapress Zeitungsverlags- und vertriebs                       draagt, geacht worden een omzetbelasting te zijn,
                GmbH en Heinrich Bauer Verlag                              hoewel geen expliciete doorberekening aan de verbrui
                       ( Zaak C-368/95 )                                   ker ( factuur ) plaats vindt, omdat het gaat om automa
                          ( 96/C 16/21 )                                   tische transacties waarbij munten worden gebruikt, en
                                                                           er sprake is van een prijs voor het gebruik ? Zo ja, maakt
                                                                           een belasting in die vorm inbreuk op artikel 33 van de
Het Handelsgericht Wien — Afdeling 24 — heeft bij                          Zesde BTW-richtlijn ( Richtlijn 77/388/EEG ) en is zij
beschikking van 15 september 1 995 , ingekomen ter griffie                 derhalve daarmee onverenigbaar ?
van het Hof van Justitie op 29 november 1995 , in het geding
tussen Vereinigte Familapress Zeitungsverlags- und ver
                                                                       (M PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
triebs GmbH en Heinrich Bauer Verlag, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Doorhaling van zaak T-191/03

text:
C 71/44               NL                     Publicatieblad van de Europese Unie                                    20.3.2004
              Doorhaling van zaak T-319/02 (1)                                  Doorhaling van zaak T-191/03 (1)
                         (2004/C 71/77)                                                    (2004/C 71/79)
                        (Procestaal: Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking       De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van zaak T-319/02: H.O. Sport Inc. tegen het Bureau voor          van 1 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en       zaak T-191/03: Alexandre Tilgenkamp tegen Commissie van
modellen) (BHIM).                                                 de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 7 van 11.1.2003.                                         (1) PB C 184 van 2.8.2003.
              Doorhaling van zaak T-180/03 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-296/03 (1)
                         (2004/C 71/78)
                                                                                (2004/C 71/80)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 4 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-180/03: Auna Operadores de Telecomunicaciones, S.A.
                                                                  van 15 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                  zaak T-296/03: Proteco srl tegen Commissie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen.
(1) PB C 171 van 19.7.2003.
                                                                  (1) PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-426/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Nederland) op 18 september 2012 — X, andere partij: Voorzitter van het managementteam van het onderdeel Belastingdienst/Z van de rijksbelastingdienst

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Nederland) op 18 september 2012 — X, andere partij: Voorzitter van het managementteam van het onderdeel Belastingdienst/Z van de rijksbelastingdienst
   (Zaak C-426/12)
   2012/C 399/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te 's-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoeker: X

      Andere partij: Voorzitter van het managementteam van het onderdeel Belastingdienst/Z van de rijksbelastingdienst

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van duaal gebruik in de zin van artikel 2, lid 4, aanhef, onderdeel b) van de richtlijn (1) bij het gebruik van kolen (producten van de GN-codes 2701, 2702 en 2704) als verwarmingsbrandstof in een kalkoven, terwijl de in deze kalkoven uit de kolen (en kalksteen) opgewekte kooldioxide dient voor de productie van kalkovengas, dat nadien wordt gebruikt en onontbeerlijk is voor de zuivering van uit suikerbieten verkregen ruwsap?

               2)

               Is sprake van duaal gebruik in de zin van artikel 2, lid 4, aanhef, onderdeel b) van de richtlijn bij het gebruik van kolen (producten van de GN-codes 2701, 2702 en 2704) als verwarmingsbrandstof, terwijl de bij de verwarming opgewekte en in het kalkovengas opgenomen kooldioxide bij de vorenbedoelde nadien plaatsvindende zuivering voor 66 % wordt opgenomen in schuimaarde, dat als kalkmeststof wordt verkocht aan de agrarische sector?

               3)

               Zo sprake zou zijn van duaal gebruik in de zin van artikel 2, lid 4, aanhef, onderdeel b) van de richtlijn: is gelet op de (letterlijke) tekst van de aanhef van lid 4 van artikel 2 van de richtlijn de richtlijn niet van toepassing, zodat belanghebbende zich (voor de uitleg van het nationaalrechtelijke begrip duaal gebruik als bedoeld in artikel 20, aanhef, onderdeel e) Wbm (2)) niet op rechtstreekse werking van de richtlijn kan beroepen?

               4)

               Zo sprake zou zijn van duaal gebruik in de zin van artikel 2, lid 4, aanhef, onderdeel b) van de richtlijn en (dientengevolge) de richtlijn niet van toepassing zou zijn: staat Unierecht in de weg aan een volgens nationaal recht beperktere uitleg van het begrip duaal gebruik dan een uitleg volgens de richtlijn bij het heffen van een belasting als de onderhavige brandstoffenbelasting?

      (1)  Richtlĳn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51).

      (2)  Wet belastingen op milieugrondslag.


title: Zaak C-299/06: Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/24

         Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-299/06)
   (2006/C 212/41)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/92/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 14 januari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 9 van 15.1.2003, blz. 3.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 februari 2002 in zaak C-28/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Liselotte Kauer tegen Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten ("Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 94, leden 1 tot en met 3 — Ouderdomsverzekering — Vóór inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 in andere lidstaat vervulde tĳdvakken van opvoeding")

text:
C 84/18                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
blz. 1246) werkgevers met tien of minder werknemers vrij te                het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België), in het aldaar
stellen van de verplichting te beschikken over documenten                  aanhangige geding tussen François De Coster tegen College
met de resultaten van een evaluatie van de risico’s, de                    van burgemeester en schepenen van Watermaal-Bosvoorde
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens              om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag (thans artikelen 10 en 249                artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG),
EG) en de artikelen 9, lid 1, sub a, en 10, lid 3, sub a, van              60 en 66 EG-Verdrag (thans de artikelen 50 EG en 55 EG),
richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende              heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de                kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola
verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de                      (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1), heeft het Hof                   D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 29 november
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),          2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
M. Wathelet en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-                    De artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG),
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 7 februari 2002           60 en 66 EG-Verdrag (thans de artikelen 50 EG en 55 EG) moeten
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen de heffing van een
                                                                           belasting op schotelantennes zoals die welke is ingevoerd bij de
1)    Door niet te waarborgen dat de verplichting te beschikken over       artikelen 1 tot en met 3 van het op 24 juni 1997 door de
      een evaluatie van de risico’s voor de veiligheid en de gezondheid    gemeenteraad van Watermaal-Bosvoorde vastgestelde belastingregle-
      op het werk in de vorm van documenten, welke verplichting            ment.
      wordt opgelegd in richtlijn 89/391/EEG van de Raad van
      12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen
      ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en              (1) PB C 102 van 8.4.2000.
      de gezondheid van de werknemers op het werk, in alle
      omstandigheden geldt voor werkgevers met tien of minder
      werknemers in dienst, is de Bondsrepubliek Duitsland de
      krachtens de artikelen 9, lid 1, sub a, en 10, lid 3, sub a, van
      de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF                                                           van 7 februari 2002
                           (Vijfde kamer)                                  in zaak C-28/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                                                                           om een prejudiciële beslissing): Liselotte Kauer tegen
                      van 29 november 2001                                      Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten (1)
in zaak C-17/00 (verzoek van het Rechtsprekend college
                                                                           („Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verorde-
van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest om een prejudi-
ciële beslissing): François De Coster tegen College van                    ning (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 94, leden 1 tot en met 3
burgemeester en schepenen van Watermaal-Bosvoorde (1)                      — Ouderdomsverzekering — Vóór inwerkingtreding van
                                                                           verordening nr. 1408/71 in andere lidstaat vervulde tijdvak-
                                                                                ken van opvoeding”)
(„Prejudiciële verwijzing — Begrip nationale rechterlijke
instantie — Vrij verrichten van diensten — Gemeentebe-
lasting op schotelantennes — Belemmering van ontvangst                                                (2002/C 84/29)
               van satelliettelevisie-uitzendingen”)
                           (2002/C 84/28)                                                            (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Frans)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-28/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-17/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                tens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk),
tens artikel 234 EG van het Rechtsprekend college van                      in het aldaar aanhangige geding tussen Liselotte Kauer en
 ---pagebreak--- 6.4.2002                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/19
Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, om een preju-                                   ARREST VAN HET HOF
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 94, leden 1 tot
en met 3, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-                                           (Vijfde kamer)
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft                                    van 22 januari 2002
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La
Pergola en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-              in zaak C-31/00 (verzoek van het Hof van Cassatie om
raal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op          een prejudiciële beslissing): Nationale raad van de orde
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          van architecten tegen Nicolas Dreessen (1)
als volgt:
                                                                           („Prejudiciële verwijzing — Artikelen 10 EG en 43 EG —
                                                                           Nationale wettelijke regeling die toegang tot beroep van
                                                                           architect afhankelijk stelt van bezit van diploma of beroeps-
Artikel 94, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad           kwalificatie — Gemeenschapsonderdaan die houder is van
van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-       diploma dat niet is opgenomen in richtlijn 85/384/EEG —
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-        Verplichting voor lidstaat van ontvangst, die moet beslissen
den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en        op verzoek om toelating om op zijn grondgebied beroep
bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van                 van architect uit te oefenen, om uit diploma blijkende
2 december 1996, in samenhang met, naar gelang van het geval, de           bekwaamheden en verworven ervaring te vergelijken met
artikelen 8 A, 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                     door nationale wettelijke regeling vereiste kwalificaties”)
artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG), moet aldus worden uitgelegd
dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat volgens welke
in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst van 2 mei 1992
betreffende de Europese Economische Ruimte of in een andere lidstaat                                  (2002/C 84/30)
van de Europese Unie vervulde tijdvakken van opvoeding van kinderen
slechts als gelijkgestelde tijdvakken voor de ouderdomsverzekering
worden aangemerkt onder de dubbele voorwaarde:                                                       (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
—      dat zij zijn vervuld na de inwerkingtreding van deze verordening                              dentie van het Hof)
       in de eerste staat, en
—      dat de aanvrager voor de betrokken kinderen moederschapsuitke-      In zaak C-31/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
       ringen of gelijkwaardige prestaties krachtens de wetgeving van      tens artikel 234 EG van het Hof van Cassatie (België), in het
       deze staat ontvangt of heeft ontvangen,                             aldaar aanhangige geding tussen Nationale raad van de orde
                                                                           van architecten en Nicolas Dreessen, om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van de artikelen 10 EG en 43 EG,
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
terwijl dergelijke op het nationale grondgebied vervulde tijdvakken        kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward (rapporteur),
zonder enige beperking in de tijd of andere voorwaarde als gelijkgestel-   A. La Pergola en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
de tijdvakken voor de ouderdomsverzekering worden aangemerkt.              generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
                                                                           22 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
                                                                           Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                 gemeenschapsonderdaan bij de bevoegde autoriteiten van een lidstaat
                                                                           een verzoek indient om te worden toegelaten tot een beroep dat naar
                                                                           nationaal recht slechts toegankelijk is voor degene die over een
                                                                           diploma, een beroepskwalificatie of praktijkervaring beschikt, die
                                                                           autoriteiten rekening moeten houden met alle diploma’s, certificaten
                                                                           en andere titels alsmede met de relevante ervaring van de betrokkene,
                                                                           door de uit deze titels en ervaring blijkende bekwaamheden te
                                                                           vergelijken met de in de nationale wettelijke regeling verlangde kennis


title: Zaak F-46/10: Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — AD/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/41

         Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — AD/Commissie
   (Zaak F-46/10)
   ()
   2010/C 246/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AD (Brussel, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij geen kostwinnerstoelage toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het PMO van 13 november 2009 om de verzoekende partij niet de in artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut voorziene kostwinnerstoelage toe te kennen;

               —

               in elk geval, nietigverklaring van het besluit van het PMO van 9 september 2009 om de verzoekende partij niet de in artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut voorziene kostwinnerstoelage toe te kennen, voor zover laatstgenoemd „besluit” kan worden aangemerkt als een bezwarend besluit;

               —

               subsidiair, voor het geval het Gerecht van oordeel mocht zijn dat artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut het TAVAOBG toestaat om de kostwinnerstoelage aan de verzoekende partij te weigeren, terwijl het paar geen huwelijk kan aangaan omdat hun seksuele geaardheid door de nationale wetgeving van zijn partner verboden wordt, erkenning van de onwettigheid van artikel 1, lid 2, sub c-iv, van bijlage VII bij het Statuut, voor zover dit verwijst naar de wetgeving van één van de lidstaten om de mogelijkheid van toegang tot het huwelijk te beoordelen en, dientengevolge, de niet-toepassing van deze voorwaarde in het onderhavige geval;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-83/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen săd Sofia-grad (Bulgarije) op 17 februari 2014 — CHEZ Razpredelenie Bălgaria AD/Komisia za zashtita ot diskriminatsia

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen săd Sofia-grad (Bulgarije) op 17 februari 2014 — CHEZ Razpredelenie Bălgaria AD/Komisia za zashtita ot diskriminatsia
   (Zaak C-83/14)
   2014/C 142/26
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen săd Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CHEZ Razpredelenie Bălgaria AD

      Verwerende partij: Komisia za zashtita ot diskriminatsia

      Belanghebbende partijen: Anelia Nikolova en Dărzhavna komisia za energiyno i vodno regulirane

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „etnische afstamming” respectievelijk „etnische afkomst”, zoals gebruikt in richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming respectievelijk het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat daaronder een compacte groep van Bulgaarse onderdanen van Roma-afkomst valt, als die welke in de stadswijk „Gizdova mahala” van de stad Dupnitsa wonen?

               2)

               Is het begrip „vergelijkbare situatie”, in de zin van artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2000/43, toepasbaar in een situatie als aan de orde in het onderhavige geding, waarbij de toestellen voor commerciële verbruiksmeting in Romastadswijken op een hoogte van zes tot zeven meter worden geïnstalleerd, terwijl zij in andere stadswijken zonder een compacte groep inwoners van Roma-afkomst gewoonlijk op een hoogte van minder dan twee meter worden geïnstalleerd?

               3)

               Moet artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2000/43 aldus worden uitgelegd dat door de installatie in Romastadswijken van toestellen voor commerciële verbruiksmeting op een hoogte van zes tot zeven meter de bevolking van Roma-afkomst minder gunstig wordt behandeld dan de bevolking met een andere etnische afstamming?

               4)

               Indien het om een minder gunstige behandeling gaat, moet de voornoemde bepaling dan aldus worden uitgelegd dat deze behandeling in een situatie als aan de orde in het onderhavige geding volledig of gedeeltelijk op de omstandigheid berust dat zij de etnische groep van Roma betreft?

               5)

               Is een nationale regeling als § 1, punt 7, van de aanvullende bepalingen bij de Zakon za zashtita ot diskriminatsia (wet ter bescherming tegen discriminatie; hierna: „ZZD”), op grond waarvan er sprake is van een „ongunstige behandeling” bij elke daad, elke handeling of elk nalaten waardoor direct of indirect afbreuk wordt gedaan aan rechten of rechtmatige belangen, verenigbaar met richtlijn 2000/43?

               6)

               Is het begrip „een ogenschijnlijk neutrale handelwijze” in de zin van artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43 van toepassing op de praktijk van de CHEZ Razpredelenie Bulgaria AD om toestellen voor commerciële verbruiksmeting op een hoogte van zes tot zeven meter te installeren? Moet het begrip „ogenschijnlijk” aldus worden uitgelegd dat de praktijk kennelijk neutraal dient te zijn, of moet dit begrip aldus worden uitgelegd dat deze praktijk op het eerste gezicht neutraal dient te lijken, met andere woorden schijnbaar neutraal is?

               7)

               Is voor indirecte discriminatie in de zin van artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43 vereist dat de neutrale handelwijze personen wegens hun ras of etnische afstamming in een veel minder gunstige positie plaatst, of volstaat voor indirecte discriminatie dat deze handelwijze louter personen met een bepaalde etnische afstamming benadeelt? Is in dit verband een nationale bepaling als artikel 4, lid 3, ZZD, op grond waarvan sprake is van indirecte discriminatie wanneer een persoon wegens de in lid 1 vermelde kenmerken (waaronder etnische afstamming) ongunstiger wordt behandeld, verenigbaar met artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43?

               8)

               Hoe moet het begrip „bijzonder benadeel[d]” in de zin van artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43 worden uitgelegd? Stemt dit begrip overeen met het begrip „ongunstiger [...] behandeld” in de zin van artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2000/43, of omvat dit begrip louter bijzonder ernstige, kennelijke en zwaarwegende gevallen van ongelijke behandeling? Vormt de in de onderhavige zaak beschreven praktijk een bijzonder ongunstige situatie? Volstaat het dat het niet gaat om een bijzonder ernstig, kennelijk en zwaarwegend geval van plaatsing in een ongunstige situatie om te oordelen dat er geen sprake is van indirecte discriminatie (zonder te verifiëren of de betrokken praktijk — gelet op de verwezenlijking van een legitiem doel — gerechtvaardigd, gepast en vereist is)?

               9)

               Zijn volgens artikel 2, lid 2, sub a en b, van richtlijn 2000/43 nationale bepalingen zoals artikel 4, leden 2 en 3, ZZD toelaatbaar, op grond waarvan voor directe discriminatie een „ongunstigere behandeling” en voor indirecte discriminatie de „plaatsing in een ongunstigere situatie” is vereist, zonder dat zoals in de richtlijn een onderscheid wordt gemaakt naargelang de ernst van de betrokken ongunstige behandeling?

               10)

               Moet artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43 aldus worden uitgelegd dat de betrokken praktijk van CHEZ Razpredelenie Bulgaria AD objectief is gerechtvaardigd in het licht van de doelstelling de veiligheid van het elektriciteitsnet te waarborgen en de correcte registratie van de verbruikte elektriciteit te verzekeren? Is deze praktijk ook passend in het licht van de verplichting van CHEZ Razpredelenie Bulgaria AD om de verbruikers vrije toegang te verlenen tot de stand van de ampèremeters? Is deze praktijk noodzakelijk, wanneer uit mediaberichten blijkt dat er andere technische en betaalbare middelen bestaan om de juiste werking van toestellen voor commerciële verbruiksmeting te waarborgen?


title: Gevoegde zaken C-538/08 en C-33/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden en het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — X Holding BV/Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV/Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09) (Zesde btw-richtlijn — Recht op aftrek van voorbelasting — Nationale regeling waarbij recht op aftrek voor bepaalde categorieën van goederen en diensten wordt uitgesloten — Bevoegdheid van lidstaten tot handhaving van regels inzake uitsluiting van recht op aftrek die op moment van inwerkingtreding van Zesde btw-richtlijn reeds bestonden — Wijziging na inwerkingtreding van die richtlijn)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden en het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — X Holding BV/Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Oracle Nederland BV/Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)
   (Gevoegde zaken C-538/08 en C-33/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Recht op aftrek van voorbelasting - Nationale regeling waarbij recht op aftrek voor bepaalde categorieën van goederen en diensten wordt uitgesloten - Bevoegdheid van lidstaten tot handhaving van regels inzake uitsluiting van recht op aftrek die op moment van inwerkingtreding van Zesde btw-richtlijn reeds bestonden - Wijziging na inwerkingtreding van die richtlijn)
   2010/C 148/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechters

   Hoge Raad der Nederlanden, Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: X Holding BV (C-538/08), Oracle Nederland BV (C-33/09)

      Verwerende partijen: Staatssecretaris van Financiën (C-538/08), Inspecteur van de Belastingdienst Utrecht-Gooi (C-33/09)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikelen 11, lid 4, van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de Raad van 11 april 1967, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 71, blz. 1303) en van de artikelen 6, lid 2, en 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Uitsluiting van recht op aftrek — Mogelijkheid voor lidstaten tot handhaving van ten tijde van inwerkingtreding van Zesde richtlijn bestaande uitsluitingen — Regeling die voorafging aan Zesde richtlijn, waarbij recht op aftrek werd uitgesloten voor categorieën van goederen en diensten die worden gebruikt voor privévervoer — Omschrijving van deze categorieën

      Dictum

               1.

               Artikel 11, lid 4, van de Tweede richtlijn (67/228/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een belastingregeling van een lidstaat waarbij de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde op de categorieën van uitgaven voor, enerzijds, het verstrekken van „privévervoer”, „spijzen”, „dranken”, „huisvesting” alsmede „het geven van gelegenheid tot ontspanning” aan de personeelsleden van de belastingplichtige en, anderzijds, het verstrekken van „relatiegeschenken” of „andere giften”, is uitgesloten.

               2.

               Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling, die vóór de inwerkingtreding van die richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan een belastingplichtige de belasting over de toegevoegde waarde die is betaald bij de aanschaf van bepaalde goederen en diensten die gedeeltelijk voor privédoeleinden en gedeeltelijk voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, niet volledig doch slechts naar verhouding van het gebruik voor bedrijfsdoeleinden in aftrek kan brengen.

               3.

               Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat, na de inwerkingtreding van die richtlijn, in een uitsluiting van het recht op aftrek een wijziging aanbrengt die, in beginsel, is bedoeld om de draagwijdte ervan te beperken, maar waarvan niet kan worden uitgesloten dat zij, in een individueel geval en voor een bepaald belastingjaar, de werkingssfeer van die uitsluiting uitbreidt vanwege het forfaitaire karakter van die gewijzigde regeling.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.

      PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak F-21/12: Beroep ingesteld op 15 februari 2012 — ZZ/Europees Economisch en Sociaal Comité

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/30

         Beroep ingesteld op 15 februari 2012 — ZZ/Europees Economisch en Sociaal Comité
   (Zaak F-21/12)
   2012/C 133/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers ontheemdingstoelage in te trekken en die toelage met terugwerkende kracht terug te vorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) van het EESC van 9 juni 2011 om verzoekers ontheemdingstoelage met ingang van 1 juli 2010 in te trekken en de sindsdien ontvangen toelage terug te vorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van het EESC tot afwijzing van de klacht die verzoeker op 9 september 2011 uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               veroordeling van het EESC tot betaling aan verzoeker van de met ingang van 1 juli 2010 teruggevorderde ontheemdingstoelage en tot betaling van de ontheemdingstoelage die vanaf 9 juni 2011 niet meer is betaald, een en ander met vertragingsrente tegen het tarief van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten.


title: Zaak T-382/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2006 — Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods/Commissie ( Douane-unie — Rijstpapier uit Vietnam — Kwijtschelding van invoerrechten — Billijkheidsclausule — Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Vergissing van douaneautoriteiten — Begrip klaarblijkelijke nalatigheid — Beginsel van gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Evenredigheidsbeginsel )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2006 — Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods/Commissie
   (Zaak T-382/04) (1)

   („Douane-unie - Rijstpapier uit Vietnam - Kwijtschelding van invoerrechten - Billijkheidsclausule - Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Vergissing van douaneautoriteiten - Begrip „klaarblijkelijke nalatigheid” - Beginsel van gelijke behandeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Evenredigheidsbeginsel”)
   (2006/C 331/80)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading BV (Landgraaf, Nederland) (vertegenwoordiger: H. de Bie, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde, bijgestaan door F. Tuytschaever, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking REM 19/2002 van de Commissie van 17 juni 2004, waarbij wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 maart 2000 in zaak T-51/96: Miwon Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie ("Antidumping —Schending van prĳsverbintenis — Schade voor Gemeenschap")

text:
C 163/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10.6.2000
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 27 januari 2000
                      van 30 maart 2000
                                                                        in de gevoegde zaken T-194/97 en T-83/98, Eugénio
in zaak T-51/96: Miwon Co. Ltd tegen Raad van de                        Branco, Ld.a tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                       Europese Unie (1)                                                            schappen (1)
                                                                        (Europees Sociaal Fonds — Beroep wegens nalaten —
(„Antidumping —Schending van prijsverbintenis — Schade                  Ontvankelijkheid — Beroep tot nietigverklaring — Beschik-
                     voor Gemeenschap”)                                 king houdende opschorting van financiële bijstand — Be-
                                                                        vestiging door lidstaat — Onjuiste beoordeling van feiten —
                                                                        Gewettigd vertrouwen — Verkregen rechten — Rechtszeker-
                        (2000/C 163/46)                                                       heid — Evenredigheid)
                                                                                (2000/C 163/47)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
In zaak T-51/96, Miwon Co. Ltd, gevestigd te Seoul (Zuid-
Korea), vertegenwoordigd door J. F. Belllis, advocaat te Brussel,       In de gevoegde zaken T-194/97 en T-83/98, Eugénio Branco,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 Ld.a, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door B. Belchior,
Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe, 11, tegen               advocaat te Vila Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Tanca,                      Luxemburg ten kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue
H.-J. Rabe en G. Berrisch), ondersteund door Commissie van              Heine 6, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: N. Khan), betref-             (gemachtigden: in zaak T-194/97, A. M. Alves Vieira en
fende een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG)              K. Simonsson en, in zaak T-83/98, M. T. Figueira en
nr. 81/96 van de Raad van 19 januari 1996 tot wijziging                 K. Simonsson), betreffende, in zaak T-194/97, een verzoek om
van verordening (EEG) nr. 2455/93 met betrekking tot het                vast te stellen dat de Commissie, door zich ten onrechte niet
definitieve antidumpingrecht op mononatriumglutamaat van                uit te spreken over het verzoek om betaling van het saldo van
oorsprong uit Indonesië, de Republiek Korea en Taiwan en tot            de financiële bijstand van het Europees Sociaal Fonds in de
definitieve inning van het voorlopige recht en beëindiging van          dossiers nrs. 870301 P1 en 870302 P3, nalatig is geweest,
de procedure ten aanzien van Thailand (PB L 15, blz. 20),               en, in zaak T-83/98, een verzoek om nietigverklaring van
voorzover deze verzoekster betreft, heeft het Gerecht van               beschikkingen C(1998)47 en C(1998)48 van de Commissie
eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als              van 17 februari 1998 houdende opschorting van die bijstand,
volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi       heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op         M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
30 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               griffier: A. Mair, administrateur, op 27 januari 2000 een arrest
als volgt:                                                              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        1) Verstaat dat de zaken T-194/97 en T-83/98 voor het arrest
1) Verwerpt het beroep.                                                      worden gevoegd.
2) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in de kosten      2) Verklaart het in zaak T-194/97 ingestelde beroep wegens
     van de Raad.                                                            nalaten niet-ontvankelijk.
                                                                        3) Verwerpt het in zaak T-83/98 ingestelde beroep tot nietigverkla-
3) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.                   ring.
                                                                        4) Verstaat dat verweerster naast haar eigen kosten 10 % van de
                                                                             kosten van verzoekster zal dragen.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                        (1) PB C 252 van 16.8.1997 en C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak F-93/11: Beroep ingesteld op 23 september 2011 — ZZ/Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/46

         Beroep ingesteld op 23 september 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-93/11)
   2011/C 347/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/111/10 — Secretarissen/essen (AST 1) om verzoeker niet toe te laten tot de beoordelingstests

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van 15 juni 2011 houdende weigering om verzoeker recht te geven op deelname aan de beoordelingstests van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/ll1/10 — Secretarissen/essen van de rang AST1 nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, voor recht verklaren dat verzoeker weer mag deelnemen aan de bij dat vergelijkend onderzoek ingeleide aanwervingsprocedure, zo nodig door nieuwe beoordelingstests te organiseren;

               —

               in elk geval, het EPSO vragen om overlegging van de in zijn bezit zijnde informatie over de resultaten die alle kandidaten voor test d) hebben behaald;

               —

               subsidiair, voor het geval het primaire verzoek niet wordt ingewilligd, quod non, verzoeker een bedrag betalen dat voorlopig en ex aequo et bono wordt geraamd op 50 000 EUR;

               —

               in elk geval, verzoeker ter vergoeding van de immateriële schade een bedrag betalen dat voorlopig en ex aequo et bono op 50 000 EUR wordt geraamd.


title: Zaak T-230/17: Beroep ingesteld op 18 april 2017 — Rstudio/EUIPO — Embarcadero Technologies (RSTUDIO)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/32

         Beroep ingesteld op 18 april 2017 — Rstudio/EUIPO — Embarcadero Technologies (RSTUDIO)
   (Zaak T-230/17)
   (2017/C 178/47)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rstudio, Inc. (Boston, Massachusetts, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, QC, en G. Smith, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Embarcadero Technologies, Inc. (San Francisco, California, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk „RSTUDIO” — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie, nr. 999 644

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 februari 2017 in zaak R 493/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de huidige procedure en in eerdere aanleggen; subsidiair, mocht een partij interveniëren, het EUIPO en deze interveniërende partij hoofdelijk verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de huidige procedure en in eerdere aanleggen.

      Aangevoerde middelen

               —

               De kamer van beroep heeft onjuist beoordeeld voor welke waren het bewijs van gebruik was geleverd en bijgevolg geen correcte vergelijking van de waren gemaakt.

               —

               De kamer van beroep heeft de soortgelijkheid van de betrokken waren en de overeenstemming van de betrokken merken onjuist beoordeeld en bijgevolg het bestaan van verwarringsgevaar onjuist beoordeeld.


title: Zaak C-124/12: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Plovdiv — Bulgarije) — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite, Plovdiv (Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 168, sub a, en 176 — Recht op aftrek — Uitgaven in verband met verwerving van goederen en diensten die voor personeel zijn bestemd — Personeel dat ter beschikking is gesteld van belastingplichtige die recht op aftrek uitoefent maar door andere belastingplichtige wordt tewerkgesteld)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/12

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Plovdiv — Bulgarije) — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite, Plovdiv
   (Zaak C-124/12) (1)

   (Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 168, sub a, en 176 - Recht op aftrek - Uitgaven in verband met verwerving van goederen en diensten die voor personeel zijn bestemd - Personeel dat ter beschikking is gesteld van belastingplichtige die recht op aftrek uitoefent maar door andere belastingplichtige wordt tewerkgesteld)
   2013/C 260/21
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Plovdiv

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite, Plovdiv

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Plovdiv — Uitlegging van de artikelen 168, sub a, en 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Werkingssfeer — Beperking van het recht op aftrek van voorbelasting — Onderneming die geen eigen personeel heeft, maar voltijdse werknemers inhuurt op grond van een overeenkomst tot terbeschikkingstelling van personeel dat voor een andere onderneming werkt — Ontzegging van het recht op aftrek van de btw over ontvangen vervoerdiensten, werkkleding en beschermende uitrusting voor de werknemers, alsook over uitgaven voor dienstreizen van de werknemers, omdat de onderneming deze goederen en diensten kosteloos ter beschikking stelt van natuurlijke personen die voor haar werken maar van wie zij niet de werkgever is

      Dictum

               1)

               De artikelen 168, sub a, en 176, tweede alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling volgens welke een belastingplichtige die kosten maakt voor vervoerdiensten, werkkleding, beschermende uitrusting en dienstreizen van personen die voor hem werken, niet gerechtigd is om de belasting over de toegevoegde waarde over deze kosten af te trekken, op grond dat die personen hem door een andere onderneming ter beschikking zijn gesteld en dus niet als personeel van de belastingplichtige in de zin van deze wettelijke regeling kunnen worden aangemerkt, ook al kunnen die kosten worden geacht een rechtstreeks en onmiddellijk verband te hebben met de algemene kosten van al zijn economische activiteiten.

               2)

               Artikel 176, tweede alinea, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat bij zijn toetreding tot de Unie een beperking van het recht op aftrek invoert krachtens een nationale wettelijke bepaling volgens welke goederen of diensten die voor handelingen om niet of voor andere activiteiten dan de economische activiteit van de belastingplichtige zijn bestemd, van het recht op aftrek zijn uitgesloten, terwijl de nationale wettelijke regeling die tot op de datum van toetreding van kracht was, niet in een dergelijke beperking voorzag.
               Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale bepalingen zoveel mogelijk in overeenstemming met het recht van de Unie uit te leggen. Indien zou blijken dat een dergelijke uitlegging niet mogelijk is, dient de nationale rechterlijke instantie deze bepalingen buiten toepassing te laten op grond dat zij niet verenigbaar zijn met artikel 176, tweede alinea, van richtlijn 2006/112.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012


title: Zaak T-595/10: Arrest van het Gerecht van 18 juni 2014 — Cantina Broglie 1/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (RIPASSA) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RIPASSA — Ouder nationaal woordmerk VINO DI RIPASSO — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht” ]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/24

         Arrest van het Gerecht van 18 juni 2014 — Cantina Broglie 1/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (RIPASSA)
   (Zaak T-595/10) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RIPASSA - Ouder nationaal woordmerk VINO DI RIPASSO - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht”])
   2014/C 253/33
   Procestaal: Italiaans.

      Partijen

      Verzoekende partij: Cantina Broglie 1 Srl (Peschiera del Garda, Italië) (vertegenwoordigers: A. Rizzoli, advocaat, die toestemming heeft verkregen om in de plaats te treden van A. Zenato)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Verona, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2010 (zaak R 63/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen de Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona et Alberto Zenato.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 september 2010 (zaak R 63/2010—1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-212/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundessozialgericht — Duitsland) — Gertraud Hartmann/Freistaat Bayern (Grensarbeider — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Overbrenging van woonplaats naar andere lidstaat — Echtgenoot die geen betaalde arbeid verricht — Ouderschapsuitkering — Toekenning geweigerd aan echtgenoot — Sociaal voordeel — Woonplaatsvereiste)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundessozialgericht — Duitsland) — Gertraud Hartmann/Freistaat Bayern
   (Zaak C-212/05) (1)

   (Grensarbeider - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Overbrenging van woonplaats naar andere lidstaat - Echtgenoot die geen betaalde arbeid verricht - Ouderschapsuitkering - Toekenning geweigerd aan echtgenoot - Sociaal voordeel - Woonplaatsvereiste)
   (2007/C 211/05)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundessozialgericht (Duitsland)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gertraud Hartmann

      Verwerende partij: Freistaat Bayern
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Begrip werknemer — Duits ambtenaar die zijn woonplaats naar Oostenrijk heeft overgebracht en in Duitsland blijft werken — Weigering om ouderschapsuitkering (Erziehungsgeld) toe te kennen aan zijn echtgenote met de Oostenrijkse nationaliteit, die in Oostenrijk woont en geen beroepsarbeid in Duitsland verricht — Sociaal voordeel
   Dictum

               1)

               Een onderdaan van een lidstaat die, met behoud van zijn dienstverband in deze staat, zijn woonplaats naar een andere lidstaat heeft overgebracht en sindsdien zijn beroepswerkzaamheid als grensarbeider uitoefent, kan aanspraak maken op de hoedanigheid van „migrerende werknemer” in de zin van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.

               2)

               In omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding verzet artikel 7, lid 2, van Verordening nr. 1612/68 zich ertegen dat de echtgenoot van een migrerende werknemer die in een lidstaat een beroepswerkzaamheid uitoefent, wanneer hij geen betaalde arbeid verricht en in een andere lidstaat woont, uitgesloten is van een sociaal voordeel met de kenmerken van de Duitse ouderschapsuitkering op grond dat hij woonplaats noch gewone verblijfplaats in eerstgenoemde staat heeft.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak C-319/01: Beroep, op 14 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 289/18                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.10.2001
Beroep, op 14 augustus 2001 ingesteld door Commissie                   vertegenwoordigd door R. Wainwright en J. Adda, als gemach-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                gië
                         (Zaak C-319/01)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (2001/C 289/34)                              —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
                                                                             nodige maatregelen vast te stellen voor een volledige en
                                                                             behoorlijke omzetting van de artikelen 1, 4, lid 5, 5, lid 4,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   6, 7, 12, 13, 14, 15, 16, lid 1, 22, sub b en sub c, en 23,
op 14 augustus 2001 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld                 lid 2, in samenhang met de bijlagen II, IV, V en VI, van
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
woordigd door G. zur Hausen en J. Adda als gemachtigden,                     de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     wilde flora en fauna (1), de krachtens deze richtlijn
                                                                             en artikel 249, derde alinea, EG, op hem rustende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             verplichtingen niet is nagekomen;
—     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door nog niet alle    —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te hebben
      genomen die nodig zijn om volledig te voldoen aan
      richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot
      wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-        Middelen en voornaamste argumenten
      effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
      projecten (1), of althans door de Commissie daarvan niet
      volledig in kennis te hebben gesteld, de krachtens die           De Commissie wijst erop, dat de omzettingstermijn van de
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-           richtlijn op 5 juni 1994 is verstreken zonder dat België de
      komen;                                                           bepalingen heeft omgezet die een nauwkeurig rechtskader
                                                                       vormen in de zin van de hierboven vermelde artikelen van de
—     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de           richtlijn, behoudens wat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
      procedure.                                                       betreft, dat op 26 oktober 2000 een besluit heeft vastgesteld
                                                                       inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
                                                                       wilde flora en fauna. De begrippen in artikel 1 van de richtlijn
Middelen en voornaamste argumenten                                     moeten in nationaal recht worden omgezet, gelet op de
                                                                       belangrijkheid ervan voor de uitlegging van de andere bepalin-
                                                                       gen van de richtlijn. Wat ten slotte de artikelen 15 en 16, lid 1,
Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, eerste alinea      van de richtlijn betreft, is de Commissie van mening, dat een
EG, zijn de lidstaten tot wie de richtlijn is gericht, verplicht de    lidstaat de omzetting daarvan niet achterwege kan laten,
bepalingen van de richtlijn aldus in hun nationale wettelijke          behoudens wanneer hij van meet af aan afziet van de daarin
regeling om te zetten dat zij na afloop van de omzettingster-          opgenomen mogelijkheid tot afwijking.
mijn ten volle effect sorteren. Deze in artikel 3, lid 1, van
richtlijn 97/11/EG bepaalde termijn is sedert 14 maart 1999
verstreken en België heeft nog steeds niet voldoende maatrege-         (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
len getroffen om alle bepalingen van de richtlijn op zijn gehele
nationale grondgebied uit te voeren.
(1) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.
                                                                                Doorhaling van zaak C-224/99 (1)
Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door Commissie                                           (2001/C 289/36)
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
                                gië
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 2001 de
                          (Zaak C 324/01)                              doorhaling in het register gelast van zaak C-224/99: Commis-
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
                          (2001/C 289/35)
                                                                       (1) PB C 226 van 7.8.1999.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak C-155/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 2 april 2010 — Williams e.a./British Airways plc

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/23

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 2 april 2010 — Williams e.a./British Airways plc
      (Zaak C-155/10)
      (2010/C 161/32)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Supreme Court of the United Kingdom

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Williams e.a.

         Verwerende partij: British Airways plc

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Gelet op a) de artikelen 7 van richtlijn 93/104/EG en van richtlijn 2003/88 van de Raad en b) van clausule 3 van de overeenkomst die aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad is gehecht, (1) in hoeverre, zo al, definieert of stelt het Europese recht vereisten met betrekking tot de aard en/of de hoogte van de betalingen die moeten worden verricht voor periodes van jaarlijkse vakantie met behoud van loon; en (2) in hoeverre, zo al, kunnen de lidstaten vaststellen hoe dergelijke betalingen moeten worden berekend?

                  2)

                  Is hiervoor in het bijzonder voldoende dat de betaling die krachtens nationaal recht en/of nationale praktijk en/of krachtens collectieve arbeidsovereenkomsten en/of individuele overeenkomsten tussen werkgevers en werknemers wordt verricht, de betrokken werknemer in staat stelt en aanzet om zijn of haar jaarlijkse vakantie op te nemen en in de volste zin des woords te genieten, zodat er geen redelijke kans bestaat dat de werknemer dat niet zal doen?

                  3)

                  Of is het noodzakelijk dat het betrokken loon a) precies overeen komt met, dan wel b) in grote lijnen vergelijkbaar is met het „normale” loon van de werknemer?

         Indien vraag 3) a) of b) bevestigend moet worden beantwoord:

                  4)

                  Is de relevante vergelijkingsmaatstaf a) het loon dat de werknemer gedurende die specifieke vakantieperiode zou hebben verdiend indien hij of zij geen vakantie had opgenomen maar zou hebben gewerkt, of b) het loon dat hij of zij heeft verdiend gedurende een ander tijdvak waarin hij of zij heeft gewerkt, en zo ja, welk tijdvak?

                  5)

                  Hoe moet een „normaal” of „vergelijkbaar” loon worden vastgesteld in een geval waarin a) de bezoldiging van een werknemer, wanneer hij of zij werkt, wordt aangevuld indien en in de mate waarin hij of zij een bepaalde activiteit verricht, b) er een jaarlijkse of andere limiet geldt voor de omvang waarin of de tijd gedurende welke de werknemer die activiteit mag uitoefenen, en die limiet reeds is, of bijna is, overschreden op de tijdstippen waarop het jaarlijks verlof wordt opgenomen, en de werknemer deze activiteit dus niet had mogen verrichten indien hij/zij geen vakantie had gehad maar had gewerkt?


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 november 2002 in zaak C-188/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht Karlsruhe om een prejudiciële beslissing): Bülent Kurz, geboren Yüce, tegen Land Baden-Württemberg ("Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Vrĳ verkeer van werknemers — Artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Werkingssfeer — Behoren tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat — Turks onderdaan die in het kader van beroepsopleiding betaalde arbeid verricht — Gevolgen van uitzettingsmaatregel")

text:
11.1.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                    C 7/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1)     Artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980
                                                                                betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vastgesteld door
                           (Zesde kamer)                                               de Associatieraad die is ingesteld bij de Overeenkomst waarbij
                                                                                een Associatie tot stand is gebracht tussen de Europese
                                                                                Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden
                     van 19 november 2002                                              uitgelegd dat een Turks onderdaan
in zaak C-188/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht                                   —     die toestemming heeft gekregen een lidstaat binnen te
Karlsruhe om een prejudiciële beslissing): Bülent Kurz,                                      komen met een visum met de vermelding „enkel geldig
     geboren Yüce, tegen Land Baden-Württemberg ( 1)                                         voor opleidingsdoeleinden”,
(„Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van                                —     die vervolgens een voorlopige verblijfsvergunning heeft
werknemers — Artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van                                      gekregen, welke enkel gold voor de in het kader van zijn
Associatieraad — Werkingssfeer — Behoren tot de legale                                       beroepsopleiding bij een bepaalde werkgever uitgeoefende
arbeidsmarkt van een lidstaat — Turks onderdaan die in het                                   werkzaamheid,
kader van beroepsopleiding betaalde arbeid verricht —
              Gevolgen van uitzettingsmaatregel”)                                      —     die in dit verband in dienst van deze werknemer legaal
                                                                                een reële en daadwerkelijke economische activiteit heeft
                                                                                verricht, als tegenprestatie waarvoor hij een met de
                            (2003/C 7/01)
                                                                                verrichte arbeid overeenkomende beloning heeft ont-
                                                                                vangen,
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                een werknemer is die tot de legale arbeidsmarkt van deze lidstaat
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-             behoort en daar legale arbeid in de zin deze bepaling verricht.
                          dentie van het Hof)
                                                                                Wanneer een dergelijke Turkse onderdaan aldus gedurende een
                                                                                onafgebroken periode van minstens vier jaar bij bedoelde
                                                                                werkgever heeft gewerkt, heeft hij krachtens artikel 6, lid 1,
In zaak C-188/00, betreffende een verzoek aan het Hof                                  derde streepje, van dit besluit recht op vrije toegang tot iedere
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Karlsruhe                          arbeid in loondienst te zijner keuze alsmede op een daarmee
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Bülent                              samenhangend verblijfsrecht.
Kurz, geboren Yüce, en Land Baden-Württemberg, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6,                  2)     Wanneer een Turks onderdaan die aan de voorwaarden van een
lid 1, en 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van 19 september                      bepaling van besluit nr. 1/80 voldoet en bijgevolg de rechten
1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vastge-                            bezit die dit hem toekent, is uitgezet, verzet het gemeenschaps-
steld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Overeen-                          recht zich tegen de toepassing van een nationale regeling
komst waarbij een Associatie tot stand is gebracht tussen de                           krachtens welke de afgifte van een verblijfsvergunning moet
Europese Economische Gemeenschap en Turkije, heeft het                                 worden geweigerd zolang de gevolgen van deze uitzetting niet
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen                                in de tijd zijn beperkt.
(rapporteur), president van de Tweede kamer, waarnemend
voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann, V. Skouris,
F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                (1 ) PB C 247 van 26.8.2000.
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 19 november
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-359/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 19 juli 2010 — Irtel Srl/Comune di Venegono Inferiore

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 19 juli 2010 — Irtel Srl/Comune di Venegono Inferiore
   (Zaak C-359/10)
   ()
   2010/C 260/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Irtel Srl

      Verwerende partij: Comune di Venegono Inferiore

      Prejudiciële vragen

               1.

               Staan de nationale bepalingen van artikel 32, lid 7 bis, van d.lgs. nr. 185 van 29 november 2008, toegevoegd door omzettingswet nr. 2 van 28 januari 2009, zoals gewijzigd bij wet nr. 14 van 27 februari 2009, op grond waarvan:

                           —

                           gunning van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden aan personen die niet aan het financiële vereiste van een minimaal, volledig gestort maatschappelijk kapitaal van 10 miljoen euro voldoen, nietig is;

                           —

                           personen ingeschreven in het register van tot vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van provincies en gemeenten toegelaten particuliere vennootschappen in de zin van artikel 53, lid 3, van d.lgs. nr. 446 van 15 december 1997, zoals gewijzigd, verplicht zijn hun maatschappelijk kapitaal aan het voornoemde minimumbedrag aan te passen;

                           —

                           het hun verboden is nieuwe opdrachten te werven of aan aanbestedingen voor de plaatsing van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden deel te nemen totdat zij hebben voldaan aan deze verplichting hun maatschappelijk kapitaal aan te passen,
                           (verplichtingen waarvan vennootschappen waarin overheden een meerderheidsdeelneming houden, zijn vrijgesteld) in de weg aan een juiste toepassing van de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2006/123/EG (1)?

               2.

               Staan de nationale bepalingen van artikel 32, lid 7 bis, van d.lgs. nr. 185 van 29 november 2008, toegevoegd door omzettingswet nr. 2 van 28 januari 2009, zoals gewijzigd bij wet nr. 14 van 27 februari 2009, op grond waarvan:

                           —

                           gunning van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden aan personen die niet aan het financiële vereiste van een minimaal, volledig gestort maatschappelijk kapitaal van 10 miljoen euro voldoen, nietig is;

                           —

                           personen ingeschreven in het register van tot vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van provincies en gemeenten toegelaten particuliere vennootschappen in de zin van artikel 53, lid 3, van d.lgs. nr. 446 van 15 december 1997, zoals gewijzigd, verplicht zijn hun maatschappelijk kapitaal aan het voornoemde minimumbedrag aan te passen;

                           —

                           het hun verboden is nieuwe opdrachten te werven of aan aanbestedingen voor de plaatsing van diensten van vereffening, vaststelling en inning van belastingen en andere inkomsten van lokale overheden deel te nemen totdat zij hebben voldaan aan deze verplichting hun maatschappelijk kapitaal aan te passen,
                           (verplichtingen waarvan vennootschappen waarin overheden een meerderheidsdeelneming houden, zijn vrijgesteld) in de weg aan een juiste toepassing van de artikelen 3, 10, 43, 49 en 81 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen?

      (1)  PB L 376, blz. 36.


title: Zaak T-286/09: Arrest van het Gerecht van 12 juni 2014 — Intel/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Markt van microprocessors — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG en artikel 54 EER-Overeenkomst — Getrouwheidskorting — ,Onverbloemde’ beperkingen — Kwalificatie als misbruik — Analyse van even efficiënte concurrent — Internationale bevoegdheid van Commissie — Onderzoekplicht van Commissie — Grenzen — Rechten van verdediging — Beginsel van behoorlijk bestuur — Algemene strategie — Geldboeten — Eén enkele voortgezette inbreuk — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van bedrag van geldboeten” )

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/8

         Arrest van het Gerecht van 12 juni 2014 — Intel/Commissie
   (Zaak T-286/09) (1)

   ((„Mededinging - Misbruik van machtspositie - Markt van microprocessors - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG en artikel 54 EER-Overeenkomst - Getrouwheidskorting - ,Onverbloemde’ beperkingen - Kwalificatie als misbruik - Analyse van even efficiënte concurrent - Internationale bevoegdheid van Commissie - Onderzoekplicht van Commissie - Grenzen - Rechten van verdediging - Beginsel van behoorlijk bestuur - Algemene strategie - Geldboeten - Eén enkele voortgezette inbreuk - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van bedrag van geldboeten”))
   2014/C 245/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intel Corp. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Bacon, barrister, M. Hoskins, N. Green, QC, S. Singla, barrister, I. Forrester, QC, A. Parr, R. Mackenzie, solicitors, en D. Piccinin, barrister, vervolgens I. Forrester, A. Parr, R. Mackenzie en D. Piccinin)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, N. Khan, V. Di Bucci en M. Kellerbauer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Association for Competitive Technology, Inc. (Washington, DC, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: aanvankelijk J. Franck, vervolgens E. Nasry, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 3726 definitief van de Commissie van 13 mei 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/C-3/37.990 — Intel), en, subsidiair, een verzoek tot intrekking of verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Intel Corp. zal naast haar eigen kosten die van de Europese Commissie, met uitzondering van de kosten van deze laatste betreffende de interventie van Association for Competitive Technology, Inc., dragen, alsmede de kosten van Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir).

               3)

               Association for Competitive Technology zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de Commissie betreffende haar interventie.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak T-29/07: Beroep ingesteld op 9 februari 2007 — Lactalis Gestion Lait en Lactalis Investissements/Raad

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/27

         Beroep ingesteld op 9 februari 2007 — Lactalis Gestion Lait en Lactalis Investissements/Raad
   (Zaak T-29/07)
   (2007/C 69/56)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Lactalis Gestion Lait SNC en Lactalis Investissements SNC (Laval, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Philippart, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               voor recht te verklaren dat artikel 1, eerste alinea, van richtlijn 67/227/EEG, zoals nader toegelicht door de vierde overweging van de considerans, de lidstaten verplicht tot afschaffing en vervanging van de cumulatieve cascadestelsels die de mededinging vervalsen en de handel tussen lidstaten belemmeren;

               —

               voor recht te verklaren dat artikel 1, derde alinea, van richtlijn 67/227/EEG, zoals nader toegelicht door de achtste overweging van de considerans, de (oude en nieuwe) lidstaten verbiedt om bij in- of uitvoer forfaitaire compenserende maatregelen uit hoofde van de omzetbelasting voor het handelsverkeer tussen lidstaten te handhaven of in te stellen;

               —

               voor recht te verklaren dat artikel 1 van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) de cumulatieve cascadestelsels vervangt door het gemeenschappelijke btw-stelsel en dat voortaan het handhaven of instellen van cumulatieve cascadestelsels die de mededinging vervalsen en de handel belemmeren, moet worden verboden;

               —

               voor recht te verklaren dat richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke btw-stelsel, door de Eerste richtlijn (67/227/EEG) met uitzondering van artikel 2, waarin de kenmerken van de btw worden omschreven, in te trekken, in strijd met haar doel een onvolledig en onjuist beeld van de bestaande btw-wetgeving geeft en afbreuk doet aan de harmonisatie van de wetgevingen inzake omzetbelasting;

               —

               voor recht verklaren dat de Raad de doelstellingen van de artikelen 3 en 93 EG schendt en de belangen van verzoeksters rechtstreeks en individueel schaadt, door elke verwijzing naar het beginsel van het verbod op cumulatieve cascadestelsels te schrappen en aldus de handhaving en de herinvoering van omzetbelasting mogelijk te maken, waardoor de mededinging kan worden vervalst en de handel tussen lidstaten kan worden belemmerd;

               —

               nietig te verklaren artikel 411-1 van richtlijn 2006/112/EG voor zover dit de overwegingen 4 en 8 van de considerans en artikel 1, eerste en derde alinea, van richtlijn 67/227/EG van de Raad intrekt en kennelijk de artikelen 3 en 93 EG schendt;

               —

               de Raad te veroordelen tot vergoeding aan verzoeksters van de onverhaalbare kosten die in de onderhavige procedure zijn gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van artikel 411-1 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), voor zover daarbij artikel 1, eerste en derde alinea, van de Eerste Richtlijn (67/227/EEG) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (2), die in de afschaffing van de cumulatieve cascadestelsels voorzien en de handhaving of invoering van dergelijke belastingen verbiedt, is ingetrokken.
   Verzoeksters stellen dat de Raad door het vaststellen van een dergelijke richtlijn de doelstellingen schendt van de artikelen 3 en 93 EG, die voorzien in de harmonisatie van wetgevingen inzake omzetbelastingen. Tevens stellen zij dat de intrekking van richtlijn 67/277/EEG door richtlijn 2006/112/EG meebrengt, dat het beginsel van het verbod op cumulatieve cascadestelsels, die naar hun aard de mededingingsvoorwaarden kunnen vervalsen en de handel tussen de lidstaten belemmeren, wordt ondermijnd.

      (1)  PB L 347, blz. 1.

      (2)  PB L 71, blz. 1301.