201807060611993552018/C 259/583082018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180517434421Zaak T-308/18: Beroep ingesteld op 17 mei 2018 — Hamas/Raad
 ---documentbreak--- C2592018NL4310120180517NL0058431442Beroep ingesteld op 17 mei 2018 — Hamas/Raad
   (Zaak T-308/18)2018/C 259/58Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Hamas (Doha, Qatar) (vertegenwoordiger: L. Glock, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            besluit (GBVB) 2018/475 van de Raad van 21 maart 2018 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit (GBVB) 2017/1426 (PB 2018, L 79, blz. 26), nietig verklaren;

            —

            uitvoeringsverordening (EU) 2018/468 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) 2017/1420 (PB 2018, L 79, blz. 7), nietig verklaren;
            voor zover die handelingen Hamas betreffen, daaronder begrepen Hamas-Izz al-Din al-Qassem;

            —

            de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

            1.

            Artikel l, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931 is geschonden.

            2.

            De Raad heeft de aan verzoeker verweten feiten onjuist weergegeven.

            3.

            De Raad heeft blijk gegeven van een onjuiste beoordeling door te stellen dat Hamas een terroristische organisatie is.

            4.

            Het beginsel van niet-inmenging is geschonden.

            5.

            Dat de situatie door het tijdsverloop is geëvolueerd, is onvoldoende in aanmerking genomen.

            6.

            De motiveringsplicht is geschonden.

            7.

            De rechten van verdediging en het recht op daadwerkelijke rechtsbescherming zijn geschonden.


201807060231994512018/C 259/163062017CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180531121321Zaak C-306/17: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tatabányai Törvényszék — Hongarije) — Éva Nothartová / Sámson József Boldizsár [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 8, punt 3 — Tegenvordering die al dan niet voortspruit uit de overeenkomst of uit het feit waarop de oorspronkelijke vordering gegrond is]
 ---documentbreak--- C2592018NL1210120180531NL0016121132Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tatabányai Törvényszék — Hongarije) — Éva Nothartová / Sámson József Boldizsár
   (Zaak C-306/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Rechterlijke bevoegdheid — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 8, punt 3 — Tegenvordering die al dan niet voortspruit uit de overeenkomst of uit het feit waarop de oorspronkelijke vordering gegrond is]”2018/C 259/16Procestaal: Hongaars
      Verwijzende rechter

   Tatabányai Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Éva Nothartová

      Verwerende partij: Sámson József Boldizsár

      Dictum

   Artikel 8, punt 3, van verordening nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het niet-exclusief van toepassing is in een situatie waarin bij de rechterlijke instantie die bevoegd is om kennis te nemen van een beweerde schending van persoonlijkheidsrechten van de verzoeker op grond dat zonder diens medeweten foto’s en video-opnamen zijn gemaakt, door de verweerder een tegenvordering is ingediend strekkende tot schadevergoeding uit hoofde van onrechtmatige daad van de verzoeker, met name wegens de beperking van zijn intellectuele schepping, die het voorwerp vormt van de oorspronkelijke vordering, wanneer het onderzoek van die tegenvordering vereist dat die rechterlijke instantie beoordeelt of de feiten waarop de verzoeker zijn eigen vorderingen baseert al dan niet rechtmatig zijn.
   (
         1
      )	PB C 269 van 14.8.2017.


201807060701993902018/C 259/44722017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180607323211Zaak T-72/17: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — Schmid/EUIPO — Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Steirisches Kürbiskernöl) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Steirisches Kürbiskernöl — Beschermde geografische aanduiding — Artikel 15, artikel 51, lid 1, onder a), en artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 18, artikel 58, lid 1, onder a), en artikel 62, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het merk — Gebruik als merk”]
 ---documentbreak--- C2592018NL3210120180607NL0044321321Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — Schmid/EUIPO — Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Steirisches Kürbiskernöl)
   (Zaak T-72/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Steirisches Kürbiskernöl — Beschermde geografische aanduiding — Artikel 15, artikel 51, lid 1, onder a), en artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 18, artikel 58, lid 1, onder a), en artikel 62, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het merk — Gebruik als merk”]”2018/C 259/44Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Gabriele Schmid (Halbenrain, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Kuchar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: I. Hödl en S. Schoeller, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2016 (zaak R 1768/2015-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Schmid en Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 7 december 2016 (zaak R 1768/2015-4) wordt vernietigd.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Gabriele Schmid.

            4)

            Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark zal haar eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 104 van 3.4.2017.


201807060661994302018/C 259/593102018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180515444521Zaak T-310/18: Beroep ingesteld op 15 mei 2018 — EPSU en Willem Goudriaan/Commissie
 ---documentbreak--- C2592018NL4410120180515NL0059441452Beroep ingesteld op 15 mei 2018 — EPSU en Willem Goudriaan/Commissie
   (Zaak T-310/18)2018/C 259/59Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: European Federation of Public Service Unions (EPSU) (Brussel, België) en Jan Willem Goudriaan (Brussel) (vertegenwoordigers: R. Arthur, Solicitor, en R. Palmer, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

            —

            het besluit van verweerster van 5 maart 2018 om de Raad niet voor te stellen om de krachtens artikel 155, lid 1, VWEU gesloten Overeenkomst van de Europese sociale partners van 21 december 2015 inzake de rechten van ambtenaren en werknemers van centrale overheidsdiensten om te worden geïnformeerd en geraadpleegd, bij een volgens artikel 155, lid 2, VWEU vastgesteld besluit van de Raad uit te voeren via een richtlijn, nietig te verklaren;

            —

            verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan.

            1.

            Ten eerste is het bestreden besluit volgens verzoekers een handeling die in strijd met artikel 155, lid 2, VWEU is vastgesteld. Aangezien noch de representatieve status van de overeenkomstsluitende partijen noch de wettigheid van de Overeenkomst werd betwist, was de Commissie niet bevoegd om te weigeren voor te stellen dat de Raad de Overeenkomst zou uitvoeren bij een besluit van de Raad.

                     —

                     Verzoekers betogen dat het besluit van de Commissie om de Raad niet voor te stellen de Overeenkomst uit te voeren bij een besluit van de Raad, schending oplevert van artikel 155, lid 2, VWEU en in strijd is met het in artikel 152 VWEU neergelegde vereiste van eerbiediging van de autonomie van de sociale partners.

                     —

                     Verzoekers stellen bovendien dat de Commissie verplicht was om de Raad een voorstel te doen, tenzij zij haar opvatting waarom de overeenkomstsluitende sociale partners onvoldoende representatief waren of de Overeenkomst onwettig was, voldoende zou hebben gemotiveerd.

                     —

                     Zij betogen verder dat de Commissie de geschiktheid van de Overeenkomst heeft beoordeeld, terwijl zij daarvoor niet bevoegd was.

            2.

            Ten tweede steunt het bestreden besluit volgens verzoekers op redenen die kennelijk onjuist en ongegrond zijn.

                     —

                     Verzoekers betogen dat de redenen die de Commissie in haar bestreden besluit aanvoert, geen rechtvaardiging vormen voor de weigering om de Raad voor te stellen de Overeenkomst vast te stellen.

                     —

                     Zij voeren ook aan dat de Commissie haar weigering enkel had kunnen rechtvaardigen indien zij gegronde bezwaren had aangevoerd betreffende de representativiteit van de sociale partners of betreffende de wettigheid van een besluit van de Raad waarbij de Overeenkomst wordt uitgevoerd als een richtlijn.

                     —

                     Voorts stellen verzoekers dat de Commissie in elk geval heeft nagelaten een effectbeoordeling te verrichten en zij haar weigering om voor te stellen de Overeenkomst bij besluit van de Raad uit te voeren via een richtlijn, dus niet op evenredigheid- of subsidiariteitsgronden kon steunen, ook al zou dit in beginsel zijn toegestaan.


201807060731993322018/C 259/451362017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180612333311Zaak T-136/17: Arrest van het Gerecht van 12 juni 2018 — Cotécnica/EUIPO — Mignini & Petrini (cotecnica MAXIMA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk cotecnica MAXIMA — Ouder nationaal beeldmerk MAXIM Alimento Superpremium — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2592018NL3310120180612NL0045331331Arrest van het Gerecht van 12 juni 2018 — Cotécnica/EUIPO — Mignini & Petrini (cotecnica MAXIMA)
   (Zaak T-136/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk cotecnica MAXIMA — Ouder nationaal beeldmerk MAXIM Alimento Superpremium — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 259/45Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Cotécnica, SCCL (Bellpuig, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. C. Erdozain López, J. Galán López en J.-B. Devaureix, vervolgens J. C. Erdozain López, J. Galán López en L. Montoya Terán, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Mignini & Petrini SpA (Petrignano di Assisi, Italië) (vertegenwoordigers: F. Celluprica, F. Fischetti en F. De Bono, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2016 (zaak R 853/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mignini & Petrini en Cotécnica

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Cotéchnica, SCCL, wordt behalve in haar eigen kosten verwezen in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Mignini & Petrini SpA.

      (
         1
      )	PB C 129 van 24.4.2017.


201807060241993512018/C 259/302732018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180420222211Zaak C-273/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 20 april 2018 — SIA „Kuršu zeme”
 ---documentbreak--- C2592018NL2210120180420NL0030221221Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 20 april 2018 — SIA „Kuršu zeme”
   (Zaak C-273/18)2018/C 259/30Procestaal: Lets
      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Kuršu zeme”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 168, onder a), van richtlijn 2006/112/EG (
         1
      ) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen het verbod op aftrek van de voorbelasting, wanneer dit verbod enkel steunt op de bewuste betrokkenheid van de belastingplichtige bij het opzetten van transactiesimulaties, maar niet wordt aangegeven op welke wijze de betrokken transacties tot een nadeel voor de schatkist hebben geleid wegens niet-betaling van de btw of in de vorm van een onterecht verzoek tot teruggaaf van die belasting, in vergelijking met een situatie waarin die transacties in overeenstemming met de werkelijke omstandigheden ervan waren opgezet?
   (
         1
      )	Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


201807060291994022018/C 259/173352017CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180531131311Zaak C-335/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Neli Valcheva/Georgios Babanarakis [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Werkingssfeer — Begrip „omgangsrecht” — Artikel 1, lid 2, onder a), en artikel 2, punten 7 en 10 — Omgangsrecht van grootouders]
 ---documentbreak--- C2592018NL1310120180531NL0017131131Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad — Bulgarije) — Neli Valcheva/Georgios Babanarakis
   (Zaak C-335/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Werkingssfeer — Begrip „omgangsrecht” — Artikel 1, lid 2, onder a), en artikel 2, punten 7 en 10 — Omgangsrecht van grootouders]”2018/C 259/17Procestaal: Bulgaars
      Verwijzende rechter

   Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Neli Valcheva

      Verwerende partij: Georgios Babanarakis

      Dictum

   Het begrip „omgangsrecht” in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), en artikel 2, punten 7 en 10, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat dit het omgangsrecht van grootouders met betrekking tot hun kleinkinderen omvat.
   (
         1
      )	PB C 269 van 14.8.2017.


201807060681994312018/C 259/603202018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180522454621Zaak T-320/18: Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — WD/EFSA
 ---documentbreak--- C2592018NL4510120180522NL0060451462Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — WD/EFSA
   (Zaak T-320/18)2018/C 259/60Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: WD (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid

      Conclusies

            —

            het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

      dientengevolge,

            —

            nietig verklaren het besluit van de uitvoerend directeur van EFSA, genomen in zijn hoedanigheid van TAOBG, van 14 juli 2017 waaruit blijkt dat verzoekster niet behoort tot de functionarissen die in het kader van de herindeling 2017 zijn bevorderd;

            —

            nietig verklaren het besluit van het TAOBG van 9 februari 2018 tot afwijzing van de klacht die verzoekster op 10 oktober 2017 heeft ingediend tegen het besluit van 14 juli 2017;

            —

            nietig verklaren het besluit van de uitvoerend directeur van EFSA, genomen in zijn hoedanigheid van TAOBG, van 9 augustus 2017 (waarvan is kennisgegeven op 10 augustus 2017) om verzoeksters arbeidsovereenkomst niet te verlengen;

            —

            nietig verklaren het besluit van het TAOBG van 12 maart 2018 tot afwijzing van de klacht die verzoekster op 10 november 2017 tegen het besluit van 9 augustus 2017 heeft ingediend;

            —

            een vergoeding voor de geleden schade toekennen;

            —

            de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan schending van het besluit „Employment contract management” dat EFSA op 8 december 2012 heeft vastgesteld.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht.

            3.

            Derde middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging en met name van het recht om te worden gehoord.

            4.

            Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht en van de „Work instructions” voor het „Contract of Employment renewal process” dat EFSA heeft vastgesteld.

            5.

            Vijfde middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten en misbruik van bevoegdheid.

            6.

            Zesde middel, ontleend aan schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen.

            7.

            Zevende middel, ontleend aan schending van de „Work instructions” en niet-nakoming van de zorgplicht.

      Verzoekster voert een enkel middel aan voor het besluit tot niet-bevordering, ontleend aan schending van het besluit van 22 april 2008, „Career of temporary staff and assignment to a post carrying a higher grade than that at which they were engaged”, een kennelijk onjuiste beoordeling en schending van het verbod van discriminatie.


201807060191993642018/C 259/183902017CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180530131422Zaak C-390/17 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2018 — Irit Azoulay e.a. / Parlement (Hogere voorziening — Openbare dienst — Beloning — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Weigering om schoolkosten te vergoeden — Artikel 3, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie)
 ---documentbreak--- C2592018NL1320120180530NL0018132142Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2018 — Irit Azoulay e.a. / Parlement
   (Zaak C-390/17 P) (
         1
      )
   „(Hogere voorziening — Openbare dienst — Beloning — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Weigering om schoolkosten te vergoeden — Artikel 3, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie)”2018/C 259/18Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwiranten: Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard, Darren Neville (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Deneys en E. Taneva, gemachtigden)

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard en Darren Neville worden verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 412 van 4.12.2017.


201807060311994062018/C 259/312772018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180424222322Zaak C-277/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa (Portugal) op 24 april 2018 — Henkel Ibérica Portugal, Unipessoal Lda / Comissão de Segurança de Serviços e Bens de Consumo
 ---documentbreak--- C2592018NL2220120180424NL0031222232Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa (Portugal) op 24 april 2018 — Henkel Ibérica Portugal, Unipessoal Lda / Comissão de Segurança de Serviços e Bens de Consumo
   (Zaak C-277/18)2018/C 259/31Procestaal: Portugees
      Verwijzende rechter

   Tribunal Administrativo de Círculo de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Henkel Ibérica Portugal, Unipessoal Lda

      Verwerende partij: Comissão de Segurança de Serviços e Bens de Consumo

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is een nationale regeling, die in Portugal is opgenomen in wetsbesluit nr. 69/2005 van 17 maart 2005 en in wetsbesluit nr. 150/90 van 10 mei 1990, en die niet alleen het in de handel brengen verbiedt van producten die de gezondheid en de veiligheid van de consument in gevaar kunnen brengen omdat zij met levensmiddelen kunnen worden verward, maar ook van producten die, omdat zij wegens hun uiterlijk met andere producten (inzonderheid speelgoed) kunnen worden verward, bij een normaal of redelijkerwijs voorspelbaar gebruik de gezondheid en de veiligheid van de consument, met name kinderen, in gevaar kunnen brengen, verenigbaar met het gemeenschapsrecht — in het bijzonder richtlijn 2001/95/EG (
                  1
               ) van de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid, de artikelen 28 en 30 van het Verdrag (zoals vermeld in deze richtlijn) en richtlijn 87/357/EEG (
                  2
               ) van de Raad van 25 juni 1988?

            2)

            Staan de artikelen 34 en 36 van het Verdrag in de weg aan de toepassing van een nationale regeling die op het nationale grondgebied niet alleen het in de handel brengen verbiedt van producten die kunnen worden verward met levensmiddelen, in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn [87/357], maar ook van andere producten, waarvan het uiterlijk de consument ertoe kan aanzetten ze te gebruiken voor een ander doel dan het doel waarvoor zij zijn ontworpen, ook wanneer het niet gaat om gevaarlijke preparaten in de zin van artikel 2 van richtlijn 1999/45/EG (
                  3
               ) van het Europees Parlement en de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten?

      (
         1
      )	PB 2002, L 11, blz. 4.
   (
         2
      )	Richtlijn 87/357/EEG van de Raad van 25 juni 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende artikelen die door een misleidend uiterlijk een gevaar vormen voor de gezondheid of de veiligheid van de consument (PB 1987, L 192, blz. 49).
   (
         3
      )	Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 mei 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (PB 1999, L 200, blz. 1).


201807060321993932018/C 259/195192017CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180530141411Gevoegde zaken C-519/17 P en C-522/17 P-C-525/17 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2018 — L’Oréal /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Guinot SAS (Hogere voorziening — Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvragen tot inschrijving van de woordmerken MASTER PRECISE, MASTER SMOKY, MASTER SHAPE, MASTER DUO en MASTER DRAMA — Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS — Weigering van de aanvragen tot inschrijving — Ontoereikende motivering — Ambtshalve onderzoek door de rechter)
 ---documentbreak--- C2592018NL1410120180530NL0019141141Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 mei 2018 — L’Oréal /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Guinot SAS
   (Gevoegde zaken C-519/17 P en C-522/17 P-C-525/17 P) (
         1
      )
   „(Hogere voorziening — Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvragen tot inschrijving van de woordmerken MASTER PRECISE, MASTER SMOKY, MASTER SHAPE, MASTER DUO en MASTER DRAMA — Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS — Weigering van de aanvragen tot inschrijving — Ontoereikende motivering — Ambtshalve onderzoek door de rechter)”2018/C 259/19Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirante: L’Oréal (vertegenwoordigers: T. de Haan, avocat, P. Péters, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: D. Botis en D. Hanf, gemachtigden), Guinot (vertegenwoordiger: A. Sion, avocate)

      Dictum

            1)

            De beschikkingen van het Gerecht van de Europese Unie van 26 juni 2017, L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER PRECISE) (T-181/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:447), L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SMOKY) (T-179/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:445), L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE) (T-180/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:451), L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DUO) (T-182/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:448), en L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DRAMA) (T-183/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:449), worden vernietigd.

            2)

            De zaken T-181/16, T-179/16, T-180/16, T-182/16 en T-183/16 worden terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

            3)

            De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (
         1
      )	PB C 424 van 11.12.2017.


201807060301994032018/C 259/322782018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180424232311Zaak C-278/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 24 april 2018 — Manuel Jorge Sequeira Mesquita / Fazenda Pública
 ---documentbreak--- C2592018NL2310120180424NL0032231231Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 24 april 2018 — Manuel Jorge Sequeira Mesquita / Fazenda Pública
   (Zaak C-278/18)2018/C 259/32Procestaal: Portugees
      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manuel Jorge Sequeira Mesquita

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 135, lid 1, punt l), van richtlijn 2006/112/EG (
         1
      ) van de Raad van 28 november 2006 inzake de vrijstelling voor verhuur van onroerende goederen aldus worden uitgelegd dat die vrijstelling van toepassing is op een overeenkomst tot overdracht van de landbouwexploitatie van uit wijngaarden bestaande landelijke onroerende goederen aan een vennootschap die als maatschappelijk doel landbouwexploitatie heeft, waarbij die overeenkomst is gesloten voor de duur van één jaar en automatisch voor perioden van dezelfde duur kan worden verlengd en op grond ervan aan het einde van elk jaar de desbetreffende huur moet worden betaald?
   (
         1
      )	Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


201807060161994372018/C 259/02852016CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL201805302211Gevoegde zaken C-85/16 P en C-86/16 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 30 mei 2018 — Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Kenzo [Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvragen tot inschrijving van het woordmerk KENZO ESTATE — Ouder Uniewoordmerk KENZO — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5 — Relatieve grond voor weigering van inschrijving — Bekendheid — Geldige reden]
 ---documentbreak--- C2592018NL210120180530NL00022121Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 30 mei 2018 — Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Kenzo
   (Gevoegde zaken C-85/16 P en C-86/16 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvragen tot inschrijving van het woordmerk KENZO ESTATE — Ouder Uniewoordmerk KENZO — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5 — Relatieve grond voor weigering van inschrijving — Bekendheid — Geldige reden]”2018/C 259/02Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirant: Kenzo Tsujimoto (vertegenwoordigers: A. Wenninger-Lenz, M. Ring en W. von der Osten-Sacken, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Kenzo (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, avvocati)

      Dictum

            1)

            De hogere voorzieningen worden afgewezen.

            2)

            Kenzo Tsujimoto wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 335 van 12.9.2016.


201807060551993972018/C 259/613242018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180528464611Zaak T-324/18: Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — VI.TO./EUIPO — Bottega (Vorm van een gouden fles)
 ---documentbreak--- C2592018NL4610120180528NL0061461461Beroep ingesteld op 28 mei 2018 — VI.TO./EUIPO — Bottega (Vorm van een gouden fles)
   (Zaak T-324/18)2018/C 259/61Taal van het verzoekschrift: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Vinicola Tombacco (VI.TO.) Srl (Trebaseleghe, Italië) (vertegenwoordiger: L. Giove, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sandro Bottega (Colle Umberto, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (vorm van een gouden fles) — Uniemerk nr. 11 531 381

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2018 in zaak R 1036/2017-1

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            de bestreden beslissing te vernietigen;

            —

            het EUIPO te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

            —

            onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

            —

            onjuiste beoordeling van de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, onder e), i), ii) en iii), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807060401993692018/C 259/205372017CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180531151511Zaak C-537/17: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — Claudia Wegener/Royal Air Maroc SA (Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 3, lid 1 — Werkingssfeer — Begrip „rechtstreeks aansluitende vlucht” — Vlucht die vertrekt vanaf een luchthaven die gelegen is op het grondgebied van een lidstaat, die een rechtstreeks aansluitende vlucht in een op het grondgebied van een derde staat gelegen luchthaven omvat en die een andere luchthaven in deze derde staat als eindbestemming heeft)
 ---documentbreak--- C2592018NL1510120180531NL0020151151Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — Claudia Wegener/Royal Air Maroc SA
   (Zaak C-537/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 3, lid 1 — Werkingssfeer — Begrip „rechtstreeks aansluitende vlucht” — Vlucht die vertrekt vanaf een luchthaven die gelegen is op het grondgebied van een lidstaat, die een rechtstreeks aansluitende vlucht in een op het grondgebied van een derde staat gelegen luchthaven omvat en die een andere luchthaven in deze derde staat als eindbestemming heeft)”2018/C 259/20Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Claudia Wegener

      Verwerende partij: Royal Air Maroc SA

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd dat deze verordening van toepassing is op passagiersvervoer dat op grond van één enkele boeking wordt verricht, waarbij tussen het vertrek vanuit een luchthaven die gelegen is op het grondgebied van een lidstaat en de aankomst in een luchthaven die gelegen is op het grondgebied van een derde staat, een geplande tussenlanding plaatsvindt buiten de Europese Unie waarbij van vliegtuig wordt veranderd.
   (
         1
      )	PB C 424 van 11.12.2017.


201807060421993872018/C 259/332792018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180424232422Zaak C-279/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Barcelona (Spanje) op 24 april 2018 — Magdalena Molina Rodríguez / Servicio Público de Empleo Estatal (SEPE)
 ---documentbreak--- C2592018NL2320120180424NL0033232242Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Barcelona (Spanje) op 24 april 2018 — Magdalena Molina Rodríguez / Servicio Público de Empleo Estatal (SEPE)
   (Zaak C-279/18)2018/C 259/33Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Magdalena Molina Rodríguez

      Verwerende partij: Servicio Público de Empleo Estatal (SEPE)

      Prejudiciële vraag

   Dient het verbod op indirecte discriminatie op grond van geslacht dat is neergelegd in artikel 4, lid 1, van de genoemde richtlijn 79/7[/EEG van de Raad van 19 december 1978] betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (
         1
      ), aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regel als artikel 215, lid 1, punt 3, van de Ley General de la Seguridad Social (goedgekeurd bij koninklijk wetgevend besluit 1/94), dat, in de versie zoals gewijzigd door koninklijk wetsbesluit 5/2013 van 15 maart 2013, voor de toegang tot werkloosheidsbijstand van werknemers van 55 jaar en ouder een nieuwe voorwaarde stelt — de niet-overschrijding van een bepaald inkomensniveau in de gezinseenheid — wanneer hierdoor volgens de verstrekte statistische gegevens een aanzienlijk hogere beperking van de toelating tot die bijstand ontstaat voor de groep potentiële vrouwelijke ontvangers (dan voor de groep potentiële mannelijke ontvangers)?
   (
         1
      )	PB 1979 , L 6, blz. 24.


201807060371993592018/C 259/21502018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180129151622Zaak C-50/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 29 januari 2018 — Mijo Mestrovic
 ---documentbreak--- C2592018NL1520120180129NL0021152162Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Steiermark (Oostenrijk) op 29 januari 2018 — Mijo Mestrovic
   (Zaak C-50/18)2018/C 259/21Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Steiermark

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mijo Mestrovic

      Verwerende instantie: Bezirkshauptmannschaft Murtal

      Interveniërende partij: Finanzpolizei

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moeten artikel 56 VWEU, richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (
                  1
               ), en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG (
                  2
               ) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale norm die voor inbreuken op formele verplichtingen in het kader van grensoverschrijdende tewerkstelling, zoals het verzuimen om loondocumenten ter beschikking te houden, voorziet in zeer hoge geldboeten, in het bijzonder in hoge minimumstraffen, die cumulatief per betrokken werknemer worden opgelegd?

            2)

            Voor het geval dat de eerste vraag niet bevestigend wordt beantwoord:
            Moeten artikel 56 VWEU, richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat cumulatieve geldboeten zonder absolute maximumgrenzen worden opgelegd voor inbreuken op formele verplichtingen in het kader van grensoverschrijdende tewerkstelling?

      (
         1
      )	PB 1997, L 18, blz. 1.
   (
         2
      )	PB 2014, L 159, blz. 11.


201807060481994122018/C 259/461652017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180614333422Zaak T-165/17: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Emcur/EUIPO — Emcure Pharmaceuticals (EMCURE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk EMCURE — Oudere Uniewoordmerken en ouder nationaal woordmerk EMCUR — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren en diensten — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2592018NL3320120180614NL0046332342Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Emcur/EUIPO — Emcure Pharmaceuticals (EMCURE)
   (Zaak T-165/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk EMCURE — Oudere Uniewoordmerken en ouder nationaal woordmerk EMCUR — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke waren en diensten — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 259/46Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Emcur Gesundheitsmittel aus Bad Ems GmbH (Bad Ems, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Bröcker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Emcure Pharmaceuticals Ltd (Bhosari, India)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 december 2016 (zaak R 790/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Emcur Gesundheitsmittel aus Bad Ems en Emcure Pharmaceuticals

      Dictum

            1)

            De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 13 december 2016 (zaak R 790/2016-2) wordt vernietigd, voor zover ze betrekking heeft op de diensten van de klassen 42 en 44 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            Het EUIPO en Emcur Gesundheitsmittel aus Bad Ems GmbH zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 129 van 24.4.2017.


201807060101994362018/C 259/342812018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180424242521Zaak C-281/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2018 door Repower AG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 februari 2018 in zaak T-727/16, Repower/EUIPO
 ---documentbreak--- C2592018NL2410120180424NL0034241252Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2018 door Repower AG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 februari 2018 in zaak T-727/16, Repower/EUIPO
   (Zaak C-281/18 P)2018/C 259/34Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirante: Repower AG (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein, H. P. Kunz-Hallstein, V. Kling, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, repowermap.org

      Conclusies

            —

            vernietiging van het arrest van het Gerecht van 21 februari 2018 in zaak T-727/16, eerste punt van het dicumtn, voor zover het beroep is verworpen;

            —

            vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2016 [zaak R 2311/2014-5 (REV)];

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

            1.

            Het EUIPO was niet gerechtigd de motivering van de intrekking in de procedure bij het Gerecht te vervangen. Het EUIPO heeft het voorwerp van het geding gewijzigd, het recht om te worden gehoord geschonden en is zijn plicht om zijn discretionaire bevoegdheid uit te oefenen niet nagekomen.

            2.

            Het algemeen rechtsbeginsel dat de intrekking van onrechtmatige bestuursrechtelijke handelingen toestaat, is in casu niet van toepassing. De wetgeving vertoont geen rechtsleemte. De bepalingen van de artikelen 80 en 83 van verordening nr. 207/2009 vormen een lex specialis.

            3.

            Overeenkomstig artikel 83 van verordening nr. 207/2009 stond het niet aan rekwirante om aan te tonen dat er in de lidstaten geen beginsel inzake de intrekking van onrechtmatige bestuursrechtelijke handelingen bestaat.

            4.

            Ook al zou een dergelijk algemeen beginsel in het merkenrecht bestaan, dan was niet voldaan aan de voorwaarden voor een algehele intrekking gelet op de bescherming van het gewettigd vertrouwen.

            5.

            De beslissing van de kamer van beroep is aangetast door een ernstig motiveringsgebrek.


201807060671993982018/C 259/472942017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180614343411Zaak T-294/17: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (Lion’s Head) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk Lion’s Head — Ouder Uniewoordmerk LION CAPITAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2592018NL3410120180614NL0047341341Arrest van het Gerecht van 14 juni 2018 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (Lion’s Head)
   (Zaak T-294/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk Lion’s Head — Ouder Uniewoordmerk LION CAPITAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 259/47Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Lion’s Head Global Partners LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: R. Nöske, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Lion Capital LLP (Londen) (vertegenwoordigers: D. Rose en J. Warner, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 februari 2017 (zaak R 1478/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lion Capital en Lion’s Head Global Partners

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Lion’s Head Global Partners LLP wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 231 van 17.7.2017.


201807060061994352018/C 259/352832018CJC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180425252511Zaak C-283/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Almería (Spanje) op 25 april 2018 — Liliana Beatriz Moya Privitello en Sergio Daniel Martín Durán / Cajas Rurales Unidas, Sociedad Cooperativa de Crédito
 ---documentbreak--- C2592018NL2510120180425NL0035251251Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Almería (Spanje) op 25 april 2018 — Liliana Beatriz Moya Privitello en Sergio Daniel Martín Durán / Cajas Rurales Unidas, Sociedad Cooperativa de Crédito
   (Zaak C-283/18)2018/C 259/35Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Almería

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Liliana Beatriz Moya Privitello en Sergio Daniel Martín Durán

      Verwerende partij: Cajas Rurales Unidas, Sociedad Cooperativa de Crédito

      Prejudiciële vragen

            1)

            Sluit het gebruik, bij de afsluiting van een langlopende hypothecaire lening met variabele rente, van een van de in de markt bestaande referentie-indices, die officieel wordt bekendgemaakt door de Banco de España (centrale bank van Spanje), een rechterlijke transparantietoets uit, zelfs wanneer de gebruikte index uitdrukkelijk wordt toegestaan door de toepasselijke wetgeving, indien deze wetgeving de keuze van de index aan de partijen laat en de betrokken bank een van die indices heeft gebruikt zonder de cliënt in kennis te stellen van het bestaan van andere toepasbare indices die gunstiger zijn voor de consument?

            2)

            Kan een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding [bestaande uit, onder andere en hoofdzakelijk, Orden de 5 de mayo de 1994 sobre transparencia de las condiciones financieras de los préstamos hipotecarios (ministeriële verordening van 5 mei 1994 inzake de transparantie van de financiële voorwaarden van hypothecaire leningen), Orden EHA/2899/2011, de 28 de octubre, de transparencia y protección del cliente de servicios bancarios (ministeriële verordening EHA/2899/2011 van 28 oktober 2011 inzake transparantie en bescherming van de cliënt van bankdiensten), en Circular 5/2012, de 27 de junio, del Banco de España, a entidades de crédito y proveedores de servicios de pago, sobre transparencia de los servicios bancarios y responsabilidad en la concesión de préstamos (circulaire 5/2012 van 27 juni 2012 van de Banco de España, gericht tot kredietinstellingen en aanbieders van betaaldiensten, inzake transparantie van bankdiensten en verantwoordelijke kredietverlening), die is vastgesteld ter uitvoering van Ley 10/2014, de 26 de junio, de ordenación, supervisión y solvencia de entidades de crédito (wet 10/2014 van 26 juni 2014 inzake de ordening van, het toezicht op en de solvabiliteit van kredietinstellingen), of van het vroegere artikel 48 van Ley 26/1988, de 29 de julio, sobre Disciplina e Intervención de las Entidades de Crédito (wet 26/1998 van 29 juli 1998 inzake disciplinering van en interventie bij kredietinstellingen)], die de keuze van de toepasselijke referentie-index uit de daarvoor beschikbare indices toelaat, worden opgevat als „dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen” in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG (
                  1
               ) voor de afsluiting van een langlopende hypothecaire lening met variabele rente?

      (
         1
      )	Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


201807060641994552018/C 259/483692017TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180607353511Zaak T-369/17: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — Winkler/Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Overdracht van nationale pensioenrechten — Besluit tot vaststelling van het aantal pensioenjaren — Redelijke termijn — Recht om te worden gehoord — Rechtszekerheid — Gelijke behandeling — Gewettigd vertrouwen — Aansprakelijkheid — Materiële schade”)
 ---documentbreak--- C2592018NL3510120180607NL0048351351Arrest van het Gerecht van 7 juni 2018 — Winkler/Commissie
   (Zaak T-369/17) (
         1
      )
   „(„Openbare dienst — Ambtenaren — Overdracht van nationale pensioenrechten — Besluit tot vaststelling van het aantal pensioenjaren — Redelijke termijn — Recht om te worden gehoord — Rechtszekerheid — Gelijke behandeling — Gewettigd vertrouwen — Aansprakelijkheid — Materiële schade”)”2018/C 259/48Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Bernd Winkler (Grange, Ierland) (vertegenwoordiger: A. Kässens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Bureau „Beheer en afwikkeling van de individuele rechten” (PMO) van de Commissie van 26 september 2016 tot vaststelling van het aantal pensioenjaren dat in aanmerking moet worden genomen in de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie na een verzoek om overdracht van de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding bij de Unie heeft verworven, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de onregelmatigheden van de Commissie bij de behandeling van zijn verzoek om overdracht

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (
         1
      )	PB C 249 van 31.7.2017.


201807060711993912018/C 259/623312018TC25920180723NL01NLINFO_JUDICIAL20180531464722Zaak T-331/18: Beroep ingesteld op 31 mei 2018 — Szécsi en Somossy/Commissie
 ---documentbreak--- C2592018NL4620120180531NL0062462472Beroep ingesteld op 31 mei 2018 — Szécsi en Somossy/Commissie
   (Zaak T-331/18)2018/C 259/62Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partijen: István Szécsi (Szeged, Hongarije) en Nóra Somossy (Szeged) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            verweerster gelasten om aan verzoekers 38330542,83 forint aan schadevergoeding te betalen;

            —

            verweerster gelasten om aan verzoekers rente over de hoofdsom te betalen tegen een voet van 11,95 % per jaar, met ingang van 20 april 2016;

            —

            verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep wordt het volgende middel aangevoerd.
   Verzoekers stellen dat de Commissie uit nalatigheid is tekortgeschoten in de nakoming van de krachtens artikel 17 VEU op haar rustende verplichting om toezicht te houden, omdat zij geen passende maatregelen heeft getroffen om te waarborgen dat artikel 13 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad (
         1
      ) en de relevante Hongaarse omzettingsbepaling worden toegepast door de Hongaarse rechterlijke instanties.
   (
         1
      )	Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).


201808030492050212018/C 294/143642017CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180627111111Zaak C-364/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Varna Holideis” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Levering van een onroerend goed vóór de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie — Nietigheid van de verkoopovereenkomst vastgesteld na de toetreding — Verplichting tot herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek — Uitlegging — Bevoegdheid van het Hof]
 ---documentbreak--- C2942018NL1110120180627NL0014111111Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Varna Holideis” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-364/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Levering van een onroerend goed vóór de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie — Nietigheid van de verkoopovereenkomst vastgesteld na de toetreding — Verplichting tot herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek — Uitlegging — Bevoegdheid van het Hof]”2018/C 294/14Procestaal: Bulgaars
      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Varna Holideis” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de vragen die zijn gesteld door de Administrativen sad — Varna (bestuursrechter Varna, Bulgarije).
   (
         1
      )	PB C 269 van 14.8.2017.


201808030292049802018/C 294/154592017CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180627111222Gevoegde zaken C-459/17 en C-460/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — SGI (C-459/17), Valériane SNC (C-460/17) / Ministre de l'Action et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Recht op aftrek van voorbelasting — Materiële voorwaarden voor het recht op aftrek — Daadwerkelijke levering van de goederen)
 ---documentbreak--- C2942018NL1120120180627NL0015112122Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — SGI (C-459/17), Valériane SNC (C-460/17) / Ministre de l'Action et des Comptes publics
   (Gevoegde zaken C-459/17 en C-460/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Recht op aftrek van voorbelasting — Materiële voorwaarden voor het recht op aftrek — Daadwerkelijke levering van de goederen)”2018/C 294/15Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SGI (C-459/17), Valériane SNC (C-460/17)

      Verwerende partij: Ministre de l'Action et des Comptes publics

      Dictum

   Artikel 17 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad, van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat het voor de ontzegging, aan de belastingplichtige voor wie een factuur is bestemd, van het recht op aftrek van de op deze factuur vermelde btw volstaat dat de belastingdienst aantoont dat de handelingen waarop die factuur betrekking heeft, niet daadwerkelijk hebben plaatsgevonden.
   (
         1
      )	PB C 347 van 16.10.2017.


201808030322050142018/C 294/165122017CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180628121321Zaak C-512/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu — Polen) — procedure ingeleid door HR (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 8, lid 1 — Gewone verblijfplaats van een kind — Zuigeling — Beslissende omstandigheden voor de bepaling van deze verblijfplaats)
 ---documentbreak--- C2942018NL1210120180628NL0016121132Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu — Polen) — procedure ingeleid door HR
   (Zaak C-512/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 8, lid 1 — Gewone verblijfplaats van een kind — Zuigeling — Beslissende omstandigheden voor de bepaling van deze verblijfplaats)”2018/C 294/16Procestaal: Pools
      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: HR

      in tegenwoordigheid van: KO, Prokuratura Rejonowa Poznań Stare Miasto w Poznaniu

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat de gewone verblijfplaats van een kind in de zin van die verordening overeenkomt met de plaats waar zich in feite het centrum van zijn leven bevindt. Het is aan de nationale rechter om, aan de hand van een reeks met elkaar overeenstemmende factoren, te bepalen waar zich dat centrum op het tijdstip van de indiening van het verzoek omtrent de ouderlijke verantwoordelijkheid voor het kind bevond. In een zaak als in het hoofdgeding zijn de volgende omstandigheden, in het licht van de feiten die door deze rechter zijn vastgesteld, tezamen beslissend:

            —

            het kind heeft sinds zijn geboorte tot aan het uit elkaar gaan van zijn ouders in het algemeen met hen op een bepaalde plaats gewoond;

            —

            de ouder die sinds het uit elkaar gaan van het paar in feite het gezag over het kind uitoefent, verblijft in het dagelijks leven nog steeds met hem op die plaats en oefent daar zijn beroepswerkzaamheden uit op basis van een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd, en

            —

            het kind heeft op die plaats regelmatig omgang met zijn andere ouder, die daar nog steeds verblijft.

      In een zaak als in het hoofdgeding kunnen de volgende omstandigheden echter niet als beslissend worden beschouwd:

            —

            de verblijven in het verleden van de ouder die in feite het gezag over het kind uitoefent met dat kind op het grondgebied van de lidstaat waaruit deze ouder afkomstig is tijdens verloven of feestdagen;

            —

            de herkomst van die ouder, de culturele banden van het kind met die lidstaat die daaruit voortvloeien en zijn betrekkingen met zijn familieleden die in die lidstaat wonen, en

            —

            de eventuele bedoeling van die ouder zich in de toekomst met het kind in die lidstaat te vestigen.

      (
         1
      )	PB C 412 van 4.12.2017.


title: Zaak T-444/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Furukawa Electric/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Duur van de deelname — Berekening van de geldboete — Ernst van de inbreuk — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/35

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Furukawa Electric/Commissie
      (Zaak T-444/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Duur van de deelname - Berekening van de geldboete - Ernst van de inbreuk - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/46)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Furukawa Electric Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: C. Pouncey, A. Luke en L. Geary, solicitors)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, C. Giolito en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door M. Johansson, advocaat)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Viscas Corp. (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, enerzijds, tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de [EER-]overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit betrekking heeft op de verzoekende partij, en, anderzijds, tot verlaging van het bedrag van de aan haar opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Furukawa Electric Co. Ltd wordt verwezen in haar kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Viscas Corp. draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-241/18: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Napoli — Italië) — easyJet Airline Co. Ltd / Regione Campania (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Onvoldoende preciseringen van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/24

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Napoli — Italië) — easyJet Airline Co. Ltd / Regione Campania
      (Zaak C-241/18) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Onvoldoende preciseringen van de feitelijke en juridische context van het hoofdgeding en van de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
      (2018/C 328/31)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Commissione tributaria provinciale di Napoli

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: easyJet Airline Co. Ltd

         Verwerende partij: Regione Campania

         Dictum

      Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Napoli (belastingrechter in eerste aanleg Napels, Italië) bij beslissing van 5 maart 2018, is kennelijk niet-ontvankelijk.

         (1)  PB C 240 van 9.7.2018.


title: Zaak T-9/17: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — RI / Raad („Openbare dienst — Ambtenaren — Invaliditeitspensioen — Artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut — Weigering om te erkennen dat de invaliditeit het gevolg is van een beroepsziekte — Verkeerde opvatting van het begrip beroepsziekte — Motiveringsplicht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/45

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — RI / Raad
      (Zaak T-9/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Invaliditeitspensioen - Artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut - Weigering om te erkennen dat de invaliditeit het gevolg is van een beroepsziekte - Verkeerde opvatting van het begrip beroepsziekte - Motiveringsplicht”))
      (2018/C 328/61)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: RI (vertegenwoordigers: T. Bontinck, A. Guillerme en M. Forgeois, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 8 februari 2016 houdende weigering om te erkennen dat de invaliditeit van de verzoekende partij het gevolg is van een beroepsziekte in de zin van artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Raad van de Europese Unie van 8 februari 2016 houdende weigering om te erkennen dat de invaliditeit van RI het gevolg is van een beroepsziekte in de zin van artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Raad wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 70 van 6.3.2017.


title: Zaak C-340/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 24 mei 2018 — Strafzaak tegen EK, AH, CX

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/25

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 24 mei 2018 — Strafzaak tegen EK, AH, CX
      (Zaak C-340/18)
      (2018/C 328/32)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Spetsializiran nakazatelen sad

         Partijen in de strafzaak

      EK, AH, CX
      Bij beschikking van 3 juli 2018 van het Hof is de zaak doorgehaald in het register van het Hof.


title: Zaak T-445/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — ABB/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs van de inbreuk — Relevante producten — Publieke distantiëring — Duur van de deelname — Gelijke behandeling”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/35

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — ABB/Commissie
      (Zaak T-445/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs van de inbreuk - Relevante producten - Publieke distantiëring - Duur van de deelname - Gelijke behandeling”))
      (2018/C 328/47)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: ABB Ltd (Zürich, Zwitserland) en ABB AB (Västerås, Zweden) (vertegenwoordigers: I. Vandenborre en S. Dionnet, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, H. van Vliet en J. Norris-Usher, gemachtigden, bijgestaan door A. Bodnar, barrister)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en van artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels) voor zover het betrekking heeft op verzoeksters

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  ABB Ltd en ABB AB worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-129/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Brussel — België) — Mitsubishi Shoji Kaisha Ltd, Mitsubishi Caterpillar Forklift Europe BV / Duma Forklifts NV, G.S. International BVBA [Prejudiciële verwijzing — Uniemerk — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 5 — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 9 — Recht van de merkhouder om zich te verzetten tegen de verwijdering, door een derde, van alle aan het merk gelijke tekens en tegen het aanbrengen van nieuwe tekens op waren die gelijk zijn aan die waarvoor het merk is ingeschreven met het oog op de invoer of het in de handel brengen ervan in de Europese Economische Ruimte (EER)]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/14

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Brussel — België) — Mitsubishi Shoji Kaisha Ltd, Mitsubishi Caterpillar Forklift Europe BV / Duma Forklifts NV, G.S. International BVBA
      (Zaak C-129/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Uniemerk - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 5 - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 9 - Recht van de merkhouder om zich te verzetten tegen de verwijdering, door een derde, van alle aan het merk gelijke tekens en tegen het aanbrengen van nieuwe tekens op waren die gelijk zijn aan die waarvoor het merk is ingeschreven met het oog op de invoer of het in de handel brengen ervan in de Europese Economische Ruimte (EER)])
      (2018/C 328/16)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hof van beroep Brussel

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Mitsubishi Shoji Kaisha Ltd, Mitsubishi Caterpillar Forklift Europe BV

         Verwerende partijen: Duma Forklifts NV, G.S. International BVBA

         Dictum

      Artikel 5 van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten en artikel 9 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk moeten in die zin worden uitgelegd dat de houder van een merk zich ertegen kan verzetten dat een derde, zonder zijn toestemming, alle aan dat merk gelijke tekens verwijdert en andere tekens aanbrengt op onder douane-entrepot geplaatste waren, zoals in het hoofdgeding, met het oog op de invoer of het in de handel brengen ervan in de Europese Economische Ruimte (EER), waar die waren nooit eerder werden verhandeld.

         (1)  PB C 161 van 22.5.2017.


title: Zaak T-41/17: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Lotte/EUIPO — Nestlé Unternehmungen Deutschland (Afbeelding van een koala) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat koala’s weergeeft — Ouder nationaal driedimensionaal merk KOALA-BÄREN Schöller lustige Gebäckfiguren — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001] — Bewijs van normaal gebruik van het oudere merk — Herzieningsbevoegdheid”]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/46

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Lotte/EUIPO — Nestlé Unternehmungen Deutschland (Afbeelding van een koala)
      (Zaak T-41/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk dat koala’s weergeeft - Ouder nationaal driedimensionaal merk KOALA-BÄREN Schöller lustige Gebäckfiguren - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001] - Bewijs van normaal gebruik van het oudere merk - Herzieningsbevoegdheid”])
      (2018/C 328/62)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Lotte Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. Knitter, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz, S. Cobet-Nüse en C. Elkemann, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 oktober 2016 (zaak R 0250/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Nestlé Schöller GmbH & Co. KG en Lotte.

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 28 oktober 2016 (zaak R 250/2016-5) wordt vernietigd, voor zover de kamer van beroep de oppositie heeft toegewezen voor „[g]ebak gevuld met chocoladecrème; chocolade; suikergoedproducten; banketbakkerswaren; biscuits; crackers; consumptie-ijs; banketbakkerswaren en suikerbakkerswaren” van klasse 30.

                  2)

                  De door Nestlé Schöller GmbH & Co. KG (rechtsvoorgangster van Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH) ingestelde oppositie wordt afgewezen voor „[g]ebak gevuld met chocoladecrème; chocolade; suikergoedproducten; banketbakkerswaren; biscuits; crackers; consumptie-ijs; banketbakkerswaren en suikerbakkerswaren” van klasse 30.

                  3)

                  Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Lotte Co. in verband met de procedure voor het Gerecht.

                  4)

                  Nestlé Unternehmungen Deutschland zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 95 van 27.3.2017.


title: Zaak C-360/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 4 juni 2018 — Cargill Deutschland GmbH / Hauptzollamt Krefeld

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/25

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 4 juni 2018 — Cargill Deutschland GmbH / Hauptzollamt Krefeld
      (Zaak C-360/18)
      (2018/C 328/33)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Düsseldorf

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Cargill Deutschland GmbH

         Verwerende partij: Hauptzollamt Krefeld

         Prejudiciële vraag

      Moet de terugbetaling van productieheffingen in de sector suiker, waarvoor andere berekeningen dan voordien gelden op grond van verordening (EU) 1360/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot vaststelling van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006, de coëfficiënt voor de berekening van de aanvullende heffing voor de verkoopseizoenen 2001/2002 en 2004/2005 en de bedragen die de suikerfabrikanten aan de suikerbietenverkopers moeten betalen vanwege het verschil tussen de maximumheffing en de te innen heffing voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004 en 2005/2006 (1), met inachtneming van het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel worden uitgevoerd volgens nationaal recht en in het bijzonder met toepassing van de verjaringsregeling waarin dit recht voorziet?

         (1)  PB 2013, L 343, blz. 2.


title: Zaak C-123/16 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 — Orange Polska SA / Europese Commissie, Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji, European Competitive Telecommunications Association AISBL (ECTA), voorheen European Competitive Telecommunications Association [Hogere voorziening — Mededinging — Artikel 102 VWEU — Misbruik van machtspositie — Poolse wholesale-markt voor vaste breedbandtoegang tot internet — Weigering toegang tot het netwerk te verlenen en wholesale-producten te leveren — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 7, lid 1 — Artikel 23, lid 2, onder a) — Legitiem belang om een reeds beëindigde inbreuk vast te stellen — Berekening van de geldboete — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd — Ernst — Verzachtende omstandigheden — Door de inbreukmakende onderneming gedane investeringen — Wettigheidscontrole — Toetsing met volledige rechtsmacht — Substitutie van gronden]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/2

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 — Orange Polska SA / Europese Commissie, Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji, European Competitive Telecommunications Association AISBL (ECTA), voorheen European Competitive Telecommunications Association
      (Zaak C-123/16 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Mededinging - Artikel 102 VWEU - Misbruik van machtspositie - Poolse wholesale-markt voor vaste breedbandtoegang tot internet - Weigering toegang tot het netwerk te verlenen en wholesale-producten te leveren - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 7, lid 1 - Artikel 23, lid 2, onder a) - Legitiem belang om een reeds beëindigde inbreuk vast te stellen - Berekening van de geldboete - Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd - Ernst - Verzachtende omstandigheden - Door de inbreukmakende onderneming gedane investeringen - Wettigheidscontrole - Toetsing met volledige rechtsmacht - Substitutie van gronden])
      (2018/C 328/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Orange Polska SA (vertegenwoordigers: S. Hautbourg, avocat, P. Paśnik en M. Modzelewska de Raad, adwokaci, A. Howard, Barrister, D. Beard QC)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Szczodrowski, L. Malferrari en E. Gippini Fournier, gemachtigden), Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji (vertegenwoordiger: P. Litwiński, adwokat), European Competitive Telecommunications Association AISBL (ECTA), voorheen European Competitive Telecommunications Association (vertegenwoordigers: G. I. Moir en J. MacKenzie, solicitors)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Orange Polska SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji en de European Competitive Telecommunications Association AISBL (ECTA) dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-139/17 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juli 2018 — QuaMa Quality Management GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Microchip Technology, Inc. [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Oppositieprocedure — Verzoek tot inschrijving van het woordmerk medialbo — Oudere merk MediaLB — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Oppositie die is ingesteld door een persoon die geen houder is van het oudere merk — Geen formele aanvraag tot registratie van de overdracht van het oudere merk vóór het verstrijken van de oppositietermijn — Niet-ontvankelijkheid]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/15

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juli 2018 — QuaMa Quality Management GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Microchip Technology, Inc.
      (Zaak C-139/17 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Oppositieprocedure - Verzoek tot inschrijving van het woordmerk medialbo - Oudere merk MediaLB - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Oppositie die is ingesteld door een persoon die geen houder is van het oudere merk - Geen formele aanvraag tot registratie van de overdracht van het oudere merk vóór het verstrijken van de oppositietermijn - Niet-ontvankelijkheid])
      (2018/C 328/17)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: QuaMa Quality Management GmbH (vertegenwoordiger: C. Russ, Rechtsanwalt)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EIUPO) (vertegenwoordigers: D. Botis en M. Fischer, gemachtigden), Microchip Technology, Inc. (vertegenwoordiger: C. Bergmann, Rechtsanwalt)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  QuaMa Quality Management GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 357 van 23.10.2017.


title: Zaak T-514/15: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2018 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Toegang tot uitvoerig gemotiveerde meningen in kader van een kennisgevingsprocedure op grond van richtlijn 94/34/EG — Documenten betreffende een niet-nakomingsprocedure — Weigering van toegang — Openbaarmaking na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/47

      Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2018 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Commissie
      (Zaak T-514/15) (1)

      ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Toegang tot uitvoerig gemotiveerde meningen in kader van een kennisgevingsprocedure op grond van richtlijn 94/34/EG - Documenten betreffende een niet-nakomingsprocedure - Weigering van toegang - Openbaarmaking na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”])
      (2018/C 328/63)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: P. Hoffman, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en M. Konstantinidis, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, A. Falk, U. Persson, N. Otte Widgren, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, M. Kamejsza-Kozłowska en B. Paziewska, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van de besluiten GESTDEM 2015/1291 van de Commissie van 12 juni en 17 juli 2015, waarbij de verzoekende partij toegang is geweigerd tot, respectievelijk, de uitvoerig gemotiveerde mening van de Europese Commissie en de uitvoerig gemotiveerde mening van de Republiek Malta in kader van kennisgevingsprocedure 204/537/PL

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

                  3)

                  Het Koninkrijk Zweden en de Republiek Polen zullen hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak C-140/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Gmina Ryjewo [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 167, 168 en 184 — Aftrek van voorbelasting — Herziening — Onroerende investeringsgoederen — Oorspronkelijk gebruik voor een handeling die geen recht op aftrek geeft, en later eveneens voor een aan de btw onderworpen handeling — Overheidsorgaan — Hoedanigheid van belastingplichtige op het moment van de belastbare handeling]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/15

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Gmina Ryjewo
      (Zaak C-140/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 167, 168 en 184 - Aftrek van voorbelasting - Herziening - Onroerende investeringsgoederen - Oorspronkelijk gebruik voor een handeling die geen recht op aftrek geeft, en later eveneens voor een aan de btw onderworpen handeling - Overheidsorgaan - Hoedanigheid van belastingplichtige op het moment van de belastbare handeling])
      (2018/C 328/18)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Naczelny Sąd Administracyjny

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

         Verwerende partij: Gmina Ryjewo

         Dictum

      De artikelen 167, 168 en 184 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en het beginsel van neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een publiekrechtelijk lichaam recht heeft op herziening van de aftrek van de over een onroerend investeringsgoed betaalde btw in een situatie als die van het hoofdgeding, waarin ten eerste dit goed bij de verwerving ervan naar zijn aard zowel voor belaste als voor niet-belaste handelingen kon worden gebruikt, maar in eerste instantie voor niet-belaste handelingen is gebruikt, en ten tweede dat publiekrechtelijke lichaam niet uitdrukkelijk heeft verklaard dat het voornemens was om dat goed te bestemmen voor een belaste handeling, maar ook niet heeft uitgesloten dat het daarvoor zou worden gebruikt, voor zover uit een door de nationale rechter te verrichten onderzoek van alle feitelijke omstandigheden blijkt dat is voldaan aan de in artikel 168 van richtlijn 2006/112 gestelde voorwaarde dat de belastingplichtige als zodanig heeft gehandeld toen hij het goed in kwestie verwierf.

         (1)  PB C 202 van 26.6.2017.


title: Zaak C-449/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2018 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 26 april 2018 in zaak T-554/14, Messi Cuccittini / EUIPO — J.M.-E.V. e hijos

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/3

      Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2018 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 26 april 2018 in zaak T-554/14, Messi Cuccittini / EUIPO — J.M.-E.V. e hijos
      (Zaak C-449/18 P)
      (2018/C 392/06)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

         Andere partijen in de procedure: Lionel Andrés Messi Cuccittini en J.M.-E.V. e hijos, S.R.L.

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van het bestreden arrest;

                  —

                  verwijzing van de verzoekende partij voor het Gerecht in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Volgens het EUIPO moet het bestreden arrest worden vernietigd aangezien het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op artikel 8, lid 1, onder b), van de verordening inzake het Uniemerk, en wel om de volgende redenen:

                  —

                  het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij het onderzoek van de begripsmatige overeenstemming van de tekens, aangezien het enkel rekening houdt met de perceptie van een aanzienlijk deel van het relevante publiek en niet het gewicht bepaalt van de rest van het relevante publiek, voor wie het begripsmatige verschil tussen de merken de visuele of fonetische overeenstemming ervan niet kan neutraliseren;

                  —

                  bijgevolg geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door verwarringsgevaar uit te sluiten op basis van de begripsmatige perceptie die een „aanzienlijk deel” van het publiek van de conflicterende merken heeft, in plaats van te beoordelen of gevaar voor verwarring bestaat bij een niet te verwaarlozen deel van het relevante publiek, zoals de rechtspraak vereist.


title: Zaak T-68/15: Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — HH Ferries e.a. / Commissie („Staatssteun — Steun ten behoeve van de vaste spoor- en wegverbinding over de Øresund — Overheidsfinanciering door de Zweedse en de Deense Staat voor het infrastructuurproject van de vaste verbinding over de Øresund — Staatsgaranties — Fiscale steun — Besluit om geen bezwaar te maken — Besluit waarbij wordt vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Niet-inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Ernstige moeilijkheden — Begrip steunregeling — Steunmaatregelen om de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen — Beoordeling van het steunbestanddeel begrepen in een garantie — Beperkt karakter van de steun begrepen in een garantie — Evenredigheid — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/20

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2018 — HH Ferries e.a. / Commissie
      (Zaak T-68/15) (1)

      ((„Staatssteun - Steun ten behoeve van de vaste spoor- en wegverbinding over de Øresund - Overheidsfinanciering door de Zweedse en de Deense Staat voor het infrastructuurproject van de vaste verbinding over de Øresund - Staatsgaranties - Fiscale steun - Besluit om geen bezwaar te maken - Besluit waarbij wordt vastgesteld dat geen sprake is van staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Niet-inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Begrip steunregeling - Steunmaatregelen om de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen - Beoordeling van het steunbestanddeel begrepen in een garantie - Beperkt karakter van de steun begrepen in een garantie - Evenredigheid - Gewettigd vertrouwen”))
      (2018/C 392/23)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: HH Ferries I/S, voorheen Scandlines Øresund I/S (Elseneur, Denemarken), HH Ferries Helsingor ApS (Elseneur), HH Ferries Helsingborg AB, voorheen HH-Ferries Helsingborg AB (Helsingborg, Zweden) (vertegenwoordigers: M. Johansson, R. Azelius, P. Remnelid en L. Sandberg-Mørch, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, S. Noë, R. Sauer en L. Armati, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Danemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Thorning, vervolgens J. Nymann-Lindegren, gemachtigden, bijgestaan door R. Holdgaard, advocaat), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Karlsson, L. Swedenborg, A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson en N. Otte Widgren, vervolgens A. Falk, C. Meyer-Seitz, L. Zettergren en H. Shev, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 7358 final van de Commissie van 15 oktober 2014 om bepaalde maatregelen niet als steun aan te merken en om na de inleidende onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 3, VWEU geen bezwaar te maken tegen de steunmaatregelen SA.36558 (2014/NN) en SA.38371 (2014/NN) — Denemarken, alsook SA.36662 (2014/NN) — Zweden, inzake de overheidsfinanciering voor het infrastructuurproject van de vaste spoor- en wegverbinding over de Øresund (PB 2014, C 418, blz. 1 en PB 2014, C 437, blz. 1).

         Dictum

                  1)

                  Besluit C(2014) 7358 final van de Europese Commissie van 15 oktober 2014 wordt nietig verklaard voor zover zij heeft beslist om geen bezwaar te maken tegen de fiscale steun in verband met de waardevermindering van de activa en de voorwaartse verliesverrekening, toegekend aan Øresundsbro Konsortiet door het Koninkrijk Denemarken, en tegen de garanties toegekend aan Øresundsbro Konsortiet door het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van HH Ferries I/S, HH Ferries Helsingor ApS en HH Ferries Helsingborg AB.

                  4)

                  Het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak T-715/14: Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Rosneft e.a./Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Rechten van verdediging en recht op effectieve rechterlijke bescherming — Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Rusland — Recht op eigendom — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Misbruik van bevoegdheid — Rechtszekerheid”)

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/13

      Arrest van het Gerecht van 13 september 2018 — Rosneft e.a./Raad
      (Zaak T-715/14) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Rechten van verdediging en recht op effectieve rechterlijke bescherming - Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Rusland - Recht op eigendom - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Misbruik van bevoegdheid - Rechtszekerheid”))
      (2018/C 392/16)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: PAO Rosneft Oil Company, voorheen NK Rosneft OAO (Moskou, Rusland), RN-Shelf-Arctic OOO (Moskou), AO RN-Shelf-Far East, voorheen RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhno-Sakhalinsk, Rusland), RN-Exploration OOO (Moskou), Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Rusland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Beazley, QC, vervolgens L. Van den Hende, J. Charles, advocaten, M. Schonberg en K. Krissinel, solicitors)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en B. Driessen, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Brodie, vervolgens V. Kaye, vervolgens S. Brandon, vervolgens C. Crane en ten slotte R. Fadoju, gemachtigden, bijgestaan door C. Banner, barrister), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Havas, T. Scharf en D. Gauci, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, lid 2, onder b) tot en met d), en lid 3, van en bijlage III bij besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 13), zoals gewijzigd bij besluit 2014/659/GBVB van de Raad van 8 september 2014 (PB 2014, L 271, blz. 54), besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014 (PB 2014, L 349, blz. 58), besluit (GBVB) 2015/971 van de Raad van 22 juni 2015 (PB 2015, L 157, blz. 50), besluit (GBVB) 2015/2431 van de Raad van 21 december 2015 (PB 2015, L 334, blz. 22), besluit (GBVB) 2016/1071 van de Raad van 1 juli 2016 (PB 2016, L 178, blz. 21), en besluit (GBVB) 2016/2315 van de Raad van 19 december 2016 (PB 2016, L 345, blz. 65), en van de artikelen 3, 3 bis, artikel 4, leden 3 en 4, van bijlage II, artikel 5, lid 2, onder b) tot en met d), en lid 3, van bijlage VI en artikel 11 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB 2014, L 229, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 960/2014 van de Raad van 8 september 2014 (PB 2014, L 271, blz. 3), en verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014 (PB 2014, L 349, blz. 20)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  PAO Rosneft Oil Company, RN-Shelf-Arctic OOO, AO RN-Shelf-Far East, RN-Exploration OOO en Tagulskoe OOO worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  De Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 431 van 1.12.2014.