title: Zaak C-33/10: Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/25

         Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-33/10) (1)

   2011/C 63/47
   Procestaal: Deens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-280/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Ineos Manufacturing Deutschland e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/31

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Ineos Manufacturing Deutschland e.a./Commissie
   (Zaak T-280/14)
   2014/C 223/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ineos Manufacturing Deutschland GmbH (Keulen, Duitsland) Ineos Phenol GmbH (Gladbeck, Duitsland) en Ineos Vinyls Deutschland GmbH (Wilhelmshaven, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in de zaak betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU door de onjuiste kwalificatie van de bijzondere vereffeningsregeling

                           —

                           Verzoeksters stellen dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in strijd is met de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU en met artikel 13 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing niet met staatsmiddelen is bekostigd en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen niet inhoudt dat wordt afgezien van staatsmiddelen.

                           —

                           Zij betogen in dit verband dat de Commissie heeft getoetst aan de hand van nieuwe afbakeningscriteria die onverenigbaar zijn met de tot nog toe in de rechtspraak ontwikkelde beginselen. Meer bepaald heeft zij in het geheel geen rekening gehouden met het volgens vaste rechtspraak voor de kwalificatie als staatsmiddel noodzakelijke criterium dat de overheidsinstanties concrete beschikkingsbevoegdheid moeten hebben. Voor haar volstond het dat de wetgever invloed had gehad op betalingsstromen tussen privaatrechtelijke personen en regelgevende instanties toezicht hebben gehouden op de naleving van de bij wet gestelde voorwaarden door deze privaatrechtelijke personen.

                           —

                           Voorts is de Commissie gebonden aan haar besluit om de EEG 2000 niet als staatsteun te kwalificeren, omdat geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden, en heeft zij er dus een onjuiste rechtsopvatting op na gehouden door de EEG 2012 als een nieuwe, onrechtmatige steunmaatregel te kwalificeren.

                           —

                           Daarenboven is de toetsing door de Commissie ontoereikend geweest, waardoor zij niet heeft onderkend dat de uitzonderingen voor energie-intensieve ondernemingen naar het doel, de aard c.q. de opzet van de EEG 2012 gerechtvaardigd zijn en daarom geen selectief voordeel hebben kunnen opleveren.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 18 en 19 van verordening nr. 659/1999 door het verzuim om een voorstel voor dienstige maatregelen te doen

                           —

                           Verzoeksters betogen in dit verband dat de Commissie voor de toetsing van de EEG 2012 hoe dan ook de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 17-19 van verordening nr. 659/1999 had moeten inleiden en Duitsland een voorstel voor dienstige maatregelen had moeten doen voordat de formele onderzoeksprocedure werd ingeleid, in plaats van de marktdeelnemers door de kwalificatie van de EEG 2012 als nieuwe, niet-aangemelde steun aan aanzienlijke economische risico’s bloot te stellen.

               3.

               Derde middel: schending van het recht om te worden gehoord

                           —

                           Verzoeksters verwijten de Commissie bovendien dat zij hen in ieder geval had moeten horen alvorens een besluit met dergelijke belastende rechtsgevolgen vast te stellen.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering

                           —

                           Tot slot voeren verzoeksters aan dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure op wezenlijke punten ontoereikend is gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-799/16: Beroep ingesteld op 16 november 2016 — Xiaomi/EUIPO — Dudingen Develops (MI)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/43

         Beroep ingesteld op 16 november 2016 — Xiaomi/EUIPO — Dudingen Develops (MI)
   (Zaak T-799/16)
   (2017/C 022/59)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xiaomi, Inc. (Beijing, China) (vertegenwoordigers: T. Raab en C. Tenkhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dudingen Develops, SL (Numancia de la Sagra, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: beeldmerk „MI” — Uniemerkaanvraag nr. 13 498 423

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2016 in zaak R 337/2016-4

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing, namelijk voor zover daarbij is vastgesteld dat er geen gevaar voor verwarring bestond met betrekking tot:

                           —

                           „Elektrische draden; Moffen [omhulsels] voor elektrische kabels; Kabelafdekkingen [leidingen]; Verlengsnoeren; Elektriciteitsdraad (Gelakte -); Kabeldetectoren; Elektrische adapterkabels; Elektriciteitsdraden (Geïsoleerde -); Weerstandsdraden; Thermokoppeldraad; Kabels van metaal [elektrisch]; Kabelconnectors; Meetkabels; Aansluitkabels; Goten voor elektrische kabels; Kabelsplitsen voor elektrische kabels; Monteerkoorden [elektrisch]; Leidingen voor elektrische kabels; Kabelkanalen (elektrisch); Kabeldozen (Elektrische -); Kabelaansluitingen voor elektriciteitskabels; Draadklemmen [elektriciteit]; Hittebestendige elektriciteitskabels; Verbindingsblokken [elektrische kabels]; Helmen voor sportdoeleinden; Labeltjes voor identificatie van elektrische kabels; Kabelaansluitingen (Elektrische -); Markeerders voor elektriciteitsdraad; Elektriciteitskabels met minerale isolatie; Verbindingen (Mannelijke -) voor elektriciteitskabels; Moffen (Buigzame -) voor elektrische kabels; Materiaal voor elektrische leidingen [draden, kabels]; Verbindingsmoffen voor elektrische kabels; Aansluitdozen voor elektrische draden; Behuizing (Dozen van -) van kabelaansluitingen; Apparaten, instrumenten en kabels voor elektriciteit; Stroomadapters; Verloopstekkers; Adapterconnectors (Elektrische -); Adapters voor het verbinden van telefoons met gehoorapparaten; Reisadapters voor stekkers” voor waren van klasse 9 en

                           —

                           „Rugzakken; Rugzakjes; Tassen voor bergbeklimmers” voor waren van klasse 18;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO in de proceskosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-235/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Specialebeschermingszones — IBA 98 — Waarde — Kwaliteit van de gegevens — Criteria — Beoordelingsmarge — Kennelijk ontoereikende aanwijzing naar aantal en oppervlakte)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-235/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Specialebeschermingszones - IBA 98 - Waarde - Kwaliteit van de gegevens - Criteria - Beoordelingsmarge - Kennelijk ontoereikende aanwijzing naar aantal en oppervlakte)
   (2007/C 199/03)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en G. Valero Jordana, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Niet-aanwijzing als specialebeschermingszones van de voor de instandhouding van de soorten van bijlage I bij de richtlijn en van de trekvogelsoorten meest geschikte gebieden
   Dictum

               1)

               Door in de autonome gebieden Andalusië, de Balearen en de Canarische Eilanden naar oppervlakte, en in de autonome gebieden Andalusië, de Balearen, de Canarische eilanden, Kastilië-La Mancha, Catalonië, Galicië en Valencia naar aantal onvoldoende gebieden als specialebeschermingszone aan te wijzen teneinde bescherming te bieden aan alle vogelsoorten genoemd in bijlage I bij richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals in het bijzonder gewijzigd door richtlijn 97/49/EG van de Commissie van 29 juli 1997, alsmede aan de niet in die bijlage genoemde trekvogelsoorten, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Verzoek van het Hof van Beroep te Athene (Eerste Kamer) van 6 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexandros Kefalas e.a., enerzijds, en Griekse Staat en naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Anasinkrotisis Epichirision AE; interveniënte: Athinaiki Chartopiia A.E. e.a., anderzijds (Zaak C-367/96)

text:
8 . 2 . 97               NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 40/7
Requirant concludeert dat het den Hove behage :                         2 . Zo neen, dus wanneer het Hof deze competentie aan
                                                                             zichzelf houdt, bij voorbeeld omwille van een uniforme
— de onderhavige hogere voorziening (') ontvankelijk en                      toepassing van het Gemeenschapsrecht, kunnen dan
      gegrond te verklaren ;                                                  bepaalde feitelijke omstandigheden zoals door de
                                                                             gedaagde , thans geïntimeerde, Staat als verweer naar
— het bestreden arrest te vernietigen;                                       voren worden gebracht, voor welke omstandigheden bij
                                                                             het eerder gewezen arrest nr. 5943/ 1994 door dit Hof
— de zaak zelf af te doen en de reeds geformuleerde                          van Beroep bewijsopdracht werd gegeven, en die in de
      vorderingen toe te wijzen;                                             vorige paragraaf kort zijn weergegeven, dan wel som
                                                                             mige daarvan en welke, aan toewijzing van een vorde
— in voorkomend geval , de zaak naar de bevoegde rechter                     ring wegens strijd met artikel 25 , lid 1 , van Tweede
      te verwijzen .                                                         Richtlijn 77/91 /EEG van de Raad (') in de weg staan ?
Middelen en voornaamste argumenten                                      (') PB nr . L 26 van 30 . 1 . 1977, blz . 1 .
— Het Gerecht van eerste aanleg is niet bevoegd om het
       beroep op basis van artikel 173 van het EG-Verdrag te
       behandelen ; in het onderhavige geval heeft het beroep
       betrekking op de procedure tot benoeming van de
       Europese ombudsman, en dus op een nieuwe materie :
       derhalve is van toepassing, hetzij artikel 43 van het            Verzoek van de High Court of Justice, Queen 's Bench
       EGKS-Verdrag ( volgens hetwelk „ het Hof bevoegd is              Division, van 10 oktober 1996 om een prejudiciële beslis
       uitspraak te doen in alle gevallen , voorzien in aanvul         sing in het geding tussen the Queen en Medicines Control
       lende bepalingen "), hetzij een algemeen beginsel van            Agency, ex parte: Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons
       bevoegdheid „ per materie " ( de Europese ombudsman                                       Ltd , interveniënte
       legt de eed af voor het Hof).                                                             ( Zaak C-368/96 )
                                                                                ( 97/C 40/15 )
— ( Subsidiair) Schending van het Gemeenschapsrecht.
( ' ) Hogere voorziening gericht tegen het arrest waarvan het dictum
                                                                        De High Court of Justice, Queen 's Bench Division, heeft bij
      is gepubliceerd in PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , hlz . 15 .   beschikking van 10 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 22 november 1996 , in het geding
                                                                        tussen the Queen en Medicines Control Agency, ex parte :
                                                                        Generics ( UK ) Ltd en E.R. Squibb & Sons Ltd , interveniën
                                                                        te , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoek van het Hof van Beroep te Athene ( Eerste Kamer)                vragen :
van 6 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Alexandros Kefalas e.a., enerzijds, en Griekse Staat             1 . a ) Wat betekenen de woorden „ in wezen gelijkwaar
en naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Ana                              dig " in artikel 4 , tweede alinea, punt 8 , onder a ), iii ),
sinkrotisis Epichirision AE; interveniënte: Athinaiki Char                       van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari
                     topiia A.E. e.a., anderzijds                                 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceuti
                          ( Zaak C-367/96 )                                       sche specialiteiten (') ( zoals gewijzigd )? Concreet,
                             ( 97/C 40/ 14 )                                      wanneer wordt onderzocht of een geneesmiddel
                                                                                ( produkt B ) in wezen gelijkwaardig is aan een
Het Hof van Beroep te Athene . ( Eerste Kamer ) heeft bij                         geneesmiddel dat sedert ten minste zes/tien jaar
beschikking van 6 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het                       volgens de geldende communautaire bepalingen in
Hof van Justitie op 21 november 1996 , in het geding tussen                       de Gemeenschap is toegelaten ( produkt A ), van
Alexandros Kefalas e.a ., enerzijds, en Griekse Staat en                          welke fysische of andere kenmerken of eigenschap
naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Anasin                              pen van de betrokken- geneesmiddelen dient dan te
krotisis Epichirision AE; interveniënte : Athinaiki Charto                       worden uitgegaan ?
piia A.E. e.a ., anderzijds, het Hof van Justitie van de
                                                                              b ) Beschikt de bevoegde instantie van een Lid-Staat
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                                over een beoordelingsmarge bij de vaststelling van
beslissing over de navolgende vragen :                                            de criteria aan de hand waarvan moet worden
                                                                                uitgemaakt of produkt B in wezen gelijkwaardig is
 1 . Staat voor de nationale rechter de mogelijkheid open om                      aan produkt A, en hoe ruim is deze marge ?
        een bepaling van nationaal recht toe te passen ( in casu
        artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek ) om te beoor           2 . Kan produkt B overeenkomstig artikel 4 , tweede alinea ,
        delen of van een door de betrokken Gemeenschapsbe                    punt 8 , onder a ), iii ), van Richtlijn 65/65/EEG ( zoals
        palingen toegekend recht misbruik wordt gemaakt, of                  gewijzigd ) worden toegelaten voor :
        bestaan er andere geschreven of ongeschreven beginse
        len in het Gemeenschapsrecht, en , zo ja , welke, waarop              a ) alle indicaties waarvoor produkt A in de betrokken
        de nationale rechter in voorkomend geval kan steu                        Lid-Staat is toegelaten op de datum van de aanvraag
        nen ?                                                                     voor produkt B, of


title: Zaak T-357/14: Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Experience Hendrix/BHIM — JH Licence (Jimi Hendrix)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/43

         Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Experience Hendrix/BHIM — JH Licence (Jimi Hendrix)
   (Zaak T-357/14)
   2014/C 253/57
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Experience Hendrix LLC (Tukwila, USA) (vertegenwoordigers: M. Vanhegan, barrister, en P. Gardiner, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: JH Licence GmbH (Pommelsbrunn, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 maart 2014 in zaak R 782/2012-4 te vernietigen;

               —

               het betwiste gemeenschapsmerk nietig te verklaren;

               —

               de houder van het gemeenschapsmerk te verwijzen in verzoeksters kosten in de procedure voor de nietigheidsafdeling;

               —

               verweerder te verwijzen in verzoeksters kosten in de procedure voor de kamer van beroep en in de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het woordmerk „Jimi Hendrix” voor waren en diensten van de klassen 9 en 15 — gemeenschapsmerk nr. 4 6 26  685

      Houder van het gemeenschapsmerk: JH Licence GmbH

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: schending van de artikelen 52, lid 1, sub b, en 53, lid 2, sub a, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de artikelen 53, lid 2, sub a, en 78 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 2, sub a, van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak C-179/01

text:
2.8.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 184/29
               Doorhaling van zaak C-405/00 (1)                                    Doorhaling van zaak C-345/01 (1)
                         (2003/C 184/54)                                                     (2003/C 184/58)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 april 2003 de
                                                                     van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/00 (verzoek
                                                                     14 april 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
                                                                     345/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Coopsette Soc. coop. arl tegen ANAS — Ente Nazionale per
                                                                     Republiek Oostenrijk.
le Strade en Impresa Mambrini Costruzioni srl.
                                                                     (1) PB C 331 van 24.11.2001.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.
               Doorhaling van zaak C-432/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-466/01 (1)
                         (2003/C 184/55)
                                                                                (2003/C 184/59)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 mei 2003 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-432/00 (verzoek         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
van de Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia           doorhaling in het register gelast van zaak C-466/01:
om een prejudiciële beslissing): Europetrol SpA tegen Azienda        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Lombarda Edilizia Residenziale Milano (A.L.E.R.) en Orion            Republiek.
SCRL.
                                                                     (1) PB C 84 van 6.4.2002.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
Doorhaling van de gevoegde zaken C-66/01 tot en met C-                              Doorhaling van zaak C-146/02 (1)
                             74/01 (1)
                                                                                (2003/C 184/60)
                         (2003/C 184/56)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 2003 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-146/02:
doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-66/
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
01 tot en met C-74/01 (verzoeken van de Unabhängige
                                                                     Oostenrijk.
Verwaltungssenat om een prejudiciële beslissing): Manfred
Hückel.
                                                                     (1) PB C 131 van 1.6.2002.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-267/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-179/01 (1)
                         (2003/C 184/57)                                                     (2003/C 184/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 april 2003 de             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-179/01 (verzoek         doorhaling in het register gelast van zaak C-267/02:
van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Impresa Binda & C. SpA tegen Gemeente Turijn en Ed. Art. Srl.        Republiek.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.                                          (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-487/12: Beroep ingesteld op 9 november 2012 — Eckes-Granini/BHIM — Panini (PANINI)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/54

         Beroep ingesteld op 9 november 2012 — Eckes-Granini/BHIM — Panini (PANINI)
   (Zaak T-487/12)
   2013/C 26/110
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Panini SpA (Modena, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2012 in zaak R 2393/2011-2 vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „PANINI” voor waren van klasse 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8721987

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekste

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 121780 „GRANINI” voor onder meer waren van klasse 32; Duits woordmerk nr. 30315871 „GRANINI” voor onder meer waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 28 januari 1999 in zaak C-77/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Österreichische Unilever GmbH tegen Smithkline Beecham Markenartikel GmbH (Uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag en van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad - Cosmetische producten - Nationale wettelijke regeling houdende beperkingen op het gebied van reclame)

text:
27.3.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/5
                   ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde kamer)                                                     (Vijfde kamer)
                      van 28 januari 1999                                                van 28 januari 1999
in zaak C-77/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien                in zaak C-181/97 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
om een prejudicieÈle beslissing): Österreichische Unilever          landen om een prejudicieÈle beslissing): A. J. van de Kooy
GmbH tegen Smithkline Beecham Markenartikel                                     tegen staatssecretaris van FinancieÈn (1)
                            GmbH (1)
                                                                    (Vierde deel van het EG-Verdrag Ð Artikel 227 van het
(Uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag en van                EG-Verdrag Ð Artikel 7, lid 1, onder a), van Zesde Richt-
Richtlijn 76/768/EEG van de Raad Ð Cosmetische pro-                 lijn 77/388/EEG Ð Goederen die zich in landen en gebie-
ducten Ð Nationale wettelijke regeling houdende beper-                           den overzee in vrij verkeer bevinden)
               kingen op het gebied van reclame)
                                                                                (1999/C 86/09)
                         (1999/C 86/08)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                    In zaak C-181/79, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Hoge
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
                 de Jurisprudentie van het Hof)                     tussen A. J. van der Kooy en staatssecretaris van Finan-
                                                                    cieÈn, betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
                                                                    ging van de artikelen 132, lid 1, en 227 van het EG-Ver-
                                                                    drag, alsmede van artikel 7, lid 1, onder a), van Zesde
In zaak C-77/97, betreffende een verzoek aan het Hof                Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Han-               betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta-
delsgericht Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig              ten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel
geding tussen Österreichische Unilever GmbH en                      van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
Smithkline Beecham Markenartikel GmbH, om een preju-                grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1), zoals gewij-
dicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 30 van het       zigd bij Richtlijn 91/680/EEG van de Raad van
EG-Verdrag en van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad                  16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappe-
van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van           lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en
de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten           tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale
(PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169), heeft het Hof (Vijfde           grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG (PB L 376 van
kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-         31.12.1991, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samen-
sident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gul-             gesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.
mann, D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters; advo-               Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward
caat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,            (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
hoofdaministrateur, op 28 januari 1999 een arrest gewezen           D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 adjunct-griffier, op 28 januari 1999 een arrest gewezen
                                                                    waarvan het dictum luidt als volgt:
De bepalingen van artikel 6, lid 3, van Richtlijn
76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de              Het binnenbrengen in een lidstaat van een goed van her-
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten              komst uit de Nederlandse Antillen, moet worden aange-
inzake cosmetische producten, verzetten zich tegen de toe-          merkt als binnenkomen in de Gemeenschap voor de
passing van een nationale regeling die voor een cosmetisch          toepassing van artikel 7, lid 1, van Zesde Richtlijn
product dat bestemd is om in aanraking te worden                    77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
gebracht met de slijmvliezen, reclame volgens welke het             harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
product de vorming van tandsteen en het ontstaan van                omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
parodontose tegengaat, verbiedt wanneer in de samenstel-            over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals
ling van het product geen van de werkzame stoffen voor-             gewijzigd bij Richtlijn 91/680/EEG van de Raad van
komt die in die regeling worden genoemd als stoffen waar-           16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappe-
mee een dergelijk resultaat kan worden bereikt, en de               lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en
belanghebbende geen vergunning heeft verkregen om                   tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale
andere stoffen te gebruiken.                                        grenzen, van Richtlijn 77/388/EEG.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.                                          (1) PB C 212 van 12.7.1997.


title: Zaak C-16/05: Verzoek van het House of Lords van 2 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen ex parte 1) Veli Tum en 2) Mehmet Dari, en Secretary of State for the Home Department

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/8

         Verzoek van het House of Lords van 2 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen ex parte 1) Veli Tum en 2) Mehmet Dari, en Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-16/05)
   (2005/C 69/17)
   Procestaal: Engels
   Het House of Lords heeft bij beschikking van 2 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2005, in het geding tussen The Queen ex parte 1) Veli Tum en 2) Mehmet Dari, en Secretary of State for the Home Department, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 41, lid 1, van het op 23 november 1970 te Brussel ondertekende Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat vanaf de datum waarop het Protocol in die lidstaat van kracht werd, nieuwe beperkingen stelt aan de voorwaarden en de procedures voor toelating tot diens grondgebied voor Turkse onderdanen die in die lidstaat als zelfstandige een bedrijf wensen op te richten?


title: Zaak F-95/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 februari 2012 — Bömcke/EIB

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 februari 2012 — Bömcke/EIB
   (Zaak F-95/10) (1)

   2012/C 138/97
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010, blz. 62.


title: Zaak F-72/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — da Silva Tenreiro/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Artikel 7, lid 1, van Statuut — Artikel 29, lid 1, sub a en sub b, van Statuut — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid — Motivering)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 29 september 2011 — da Silva Tenreiro/Commissie
   (Zaak F-72/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Artikel 7, lid 1, van Statuut - Artikel 29, lid 1, sub a en sub b, van Statuut - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid - Motivering)
   2012/C 138/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mario Paulo da Silva Tenreiro (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en P. Pecho, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van directeur van de directie E, „Justitie”, van het DG „Justitie, vrijheid en veiligheid” alsmede van het besluit tot benoeming van de nieuwe directeur. Anderzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit om de procedure voor de voorziening in het ambt van directeur van het DG JLS.F, „Veiligheid”, af te sluiten alsmede van het besluit tot benoeming van de nieuwe directeur

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010, blz. 49.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 oktober 2004 in zaak C-238/03 P, Maja Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Communautaire financiële bijstand — Intrekking van steun voor modernisering van aquicultuurproductie-eenheid)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 14 oktober 2004
   in zaak C-238/03 P, Maja Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Communautaire financiële bijstand - Intrekking van steun voor modernisering van aquicultuurproductie-eenheid)
   (2005/C 45/23)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-238/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 28 mei 2003, Maja Srl, voorheen Ca' Pasta Srl, (advocaten: P. Piva, R. Mastroianni en G. Arendt), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Cattabriga en L. Visaggio, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), kamerpresident, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 14 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Maja Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-6/10: Beroep ingesteld op 11 januari 2010 — Sviluppo Globale/Europese Commissie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/47

         Beroep ingesteld op 11 januari 2010 — Sviluppo Globale/Europese Commissie
   (Zaak T-6/10)
   2010/C 51/85
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sviluppo Globale GEIE (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone, A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikkingen van 10 november 2009 en 26 november 2009;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 10 november 2009, waarmee de Commissie de offerte heeft verworpen die door de belangengemeenschap ITAK (waarvan verzoeker lid was en waarvoor hij belast was met het ontwikkelen van alle administratieve -en beheerstaken voor deze belangengemeenschap) is ingediend in het kader van de inschrijving EUROPEAID/127843/D/SER/KOS, houdende het verstrekken van steun aan de douane-en belastingdiensten in Kosovo, en tegen de beschikking van de Commissie van 26 november 2009, inzake het verzoek om toegang tot de documenten van de betrokken inschrijving, afkomstig van de belangengemeenschap ITAK.
   Ter ondersteuning van zijn verzoek om vernietiging van de beschikking van 10 november 2009, voert verzoeker aan:

               —

               schending van de motiveringsplicht voor zover de Commissie nooit informatie heeft verstrekt inzake de kenmerken en de voordelen van de geselecteerde offerte;

               —

               schending door de Commissie van haar verplichtingen op grond van punt 2.4.15 van de „Praktische gids voor opdrachtprocedures in het kader van externe procedures” van de Europese Gemeenschap, alsook schending door de Commissie van de zorgvuldigheidsplicht bij administratief handelen. Verweerster heeft namelijk niet geantwoord op de volgens de voorwaarden van punt 2.4.15 van de praktische gids geformuleerde grieven;

               —

               kennelijke beoordelingsfout van de kwaliteit van de technische offerte die werd ingediend door de belangengemeenschap ITAK, voor zover het evaluatiecomité een offerte die werd ingediend door drie besturen (douane- en belastingdiensten) van wel drie lidstaten van de Europese Unie als ontoereikend en technisch ongeschikt heeft aangemerkt;

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling van de kwaliteit van de technische offerte die de voorkeur kreeg. Het evaluatiecomité heeft namelijk een heel hoge score gegeven aan de offerte die werd ingediend door een belangengemeenschap van IT-specialisten met een team leader die in het verleden van de Commissie matige beoordelingen had gekregen.

         Ter ondersteuning van zijn verzoek om vernietiging van de beschikking van 26 november 2009, voert verzoeker aan:

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 1049/2001 (1), voor zover de Commissie het verzoek om toegang niet snel heeft behandeld, geen ontvangstbevestiging heeft gestuurd en geoordeeld heeft het verzoek gewoon te kunnen negeren;

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 1049/2001, voor zover de Commissie het door de belangengemeenschap ITAK gestelde confirmatief verzoek niet snel heeft behandeld, ook daar geen ontvangstbevestiging heeft gestuurd en, tot slot, heeft geoordeeld op het verzoek te kunnen antwoorden na verstrijken van de termijn voor antwoord;

               —

               schending van de algemene beginselen inzake toegang tot documenten zoals vastgelegd in verordening nr. 1049/2001 en de desbetreffende rechtspraak. In het bijzonder gaat de Commissie zo ver dat zij informatie die voorheen aan verzoekende partijen werd overgemaakt, niet meer meedeelt;

               —

               tot slot stelt verzoeker eveneens dat verweerster artikel 4, leden 2, 3 en 6 van verordening nr. 1049/2001 heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 6 juli 2000 in zaak C-399/99 P: Fratelli Murri SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Extra contractuele aansprakelĳkheid — Verjaringstermĳn)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/23
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging                     1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L 78,
blz. 32) en 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad                 2)    Fratelli Murri SpA wordt in de kosten verwezen.
van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakking-
safval (PB L 365, blz. 10), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,           (1) PB C 20 van 22.1.2000.
D. A. O. Edward, L. Sevón (rapporteur) en R. Schintgen, ka-
merpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, A. La Pergola,
J.-P. Puissochet, G. Hirsh, P. Jann, H. Ragnemalm, M. Wathelet,
V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G.
Jacobs; griffier: R. Grass, op 28 juni 2000 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Het verzoek om een prejudiciële beslissing, door de Cour d’appel de                        BESCHIKKING VAN HET HOF
Paris ingediend bij op 27 maart 2000 bij het Hof ingekomen
beschikking, is niet-ontvankelijk.
                                                                                (Tweede kamer)
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                                          van 13 juli 2000
                                                                           in zaak C-8/99 P: C. Gómez de Enterrı́a y Sanchez tegen
                                                                                Europees Parlement (1)
                                                                           (Hogere voorziening gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk
                                                                                en gedeeltelijk kennelijk ongegrond)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                            (2000/C 335/43)
                           van 6 juli 2000
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak C-399/99 P: Fratelli Murri SpA tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Hogere voorziening — Extra contractuele aansprakelijkheid
                       — Verjaringstermijn)
                                                                           In zaak C-8/99 P, C. Gómez de Enterrı́a y Sanchez, gewezen
                                                                           ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Luxem-
                          (2000/C 335/42)                                  burg (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door
                                                                           E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                          (Procestaal: Duits)                              du Fort Rheinsheim 2, betreffende hogere voorziening tegen
                                                                           het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (Eerste kamer) van 17 november 1998,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Gómez de Enterrı́a y Sanchez/Parlement (T-131/97, JurAmbt.
                          dentie van het Hof)                              blz. I-A-613 en II-1855), strekkende tot vernietiging van dat
                                                                           arrest, andere partij bij de procedure: Europees Parlement
In zaak C-399/99 P, Fratelli Murri SpA, gevestigd te Rome                  (gemachtigden: M. Peter en J. Sant’Anna, bijgestaan door
(Italië), vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, advocaat te             D. Waelbroeck), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld
Chieming, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                      als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur)
C. Medernach, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, betref-             en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:
fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht              R. Grass, op 13 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                   het dictum luidt als volgt:
kamer) van 4 augustus 1999, Fratelli Murri/Commissie
(T-106/98, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strek-             1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
kende tot vernietiging van die beschikking, andere partij bij de
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                        2)    C. Gómez de Enterrı́a y Sanchez wordt in de kosten verwezen.
(gemachtigden: B. Brandtner en B. Martenczuk), heeft het Hof
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, ka-
merpresident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en A. La Pergola,              (1) PB C 71 van 13.3.1999.
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
6 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:


title: Zaak T-220/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2007 — JAKO-O/BHIM — P.I. Fashion (JAKO-O)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2007 — JAKO-O/BHIM — P.I. Fashion (JAKO-O)
   (Zaak T-220/06) (1)

   (2007/C 247/68)

      Procestaal: Engels

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak T-305/08: Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Italië/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/31

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-305/08)
   (2008/C 272/58)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: F. Arena, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 1 van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9), voor zover daarbij de visserij op blauwvintonijn in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en in de Middellandse Zee door vaartuigen die de Italiaanse vlag voeren, met ingang van 16 juni 2008 wordt verboden en voor zover die vaartuigen daarbij wordt verboden, gevangen blauwvintonijn aan boord te hebben, te kooien voor afmesten of voor de viskweek, op een ander vaartuig of voertuig over te laden, of aan te voeren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Italiaanse regering is bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen opgekomen tegen artikel 1 van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45o WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9).
   Zij voert daartoe vijf middelen aan.
   Als eerste middel stelt verzoekster dat de bestreden verordening geen enkele motivering bevat aangezien voor de stelling dat de Italiaanse vloot haar vangstmogelijkheden op 16 juni 2008 volledig had opgebruikt, geen enkele ander element wordt aangedragen dan een aantal niet nader gespecificeerde gegevens waarover de Commissie beschikt, en de (eveneens onbekende) inhoud van de verslagen van de inspecteurs van de Commissie.
   Als tweede middel stelt verzoekster misbruik van bevoegdheid doordat de Commissie de in artikel 7 van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad bedoelde noodmaatregel niet heeft getroffen omdat de in die bepaling gestelde voorwaarden waren vervuld, maar om op te treden tegen de gestelde niet-nakoming door de lidstaat van een aantal krachtens verordening (EG) nr. 1559/2007 op hem rustende verplichtingen
   Als derde middel stelt verzoekster schending van de artikelen 7 en 26 van verordening nr. 2371/2002 doordat volgens verzoekster de door de Commissie gestelde feiten hooguit aanleiding hadden kunnen geven tot de vaststelling van maatregelen als bedoeld in artikel 26 (met inachtneming de procedure waarin dat artikel voorziet) en niet tot vaststelling van maatregelen als bedoeld in artikel 7.
   Als vierde middel stelt verzoekster dat de bestreden handeling op een verdraaiing van de feiten berust doordat uit de door de Italiaanse autoriteiten aan de Commissie meegedeelde gegevens blijkt dat de schepen die de Italiaanse vlag voeren ook na de vaststelling van de bestreden verordening minder dan 50 % van hun vangstquotum voor blauwvintonijn hadden opgebruikt, zodat de feitelijke voorwaarde voor de omstreden maatregel (overschrijding van de vangstmogelijkheden door de Italiaanse vloot) niet was vervuld.
   Als vijfde en laatste middel stelt verzoekster ontbreken van motivering met betrekking tot het bestaan van schendingen van verordening nr. 1559/2007. In de bestreden handeling wordt immers algemeen gesteld dat er sprake is van dergelijke schendingen zonder dat nader is aangegeven waarin die bestaan en op basis waarvan is aangenomen dat de verzoekende lidstaat de krachtens genoemde verordening op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door Enosi Tsimentoviomichanion Ellados (ETE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-103/95)

text:
Nr . C 208/26           NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
missie van de Europese Gemeenschappen door B. Laga,                 Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door J.-P. Landuyt
mede-exploitant van de Gaec Landuyt-Laga, te Grisolles                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit, advocaat                                ( Zaak T-94/95 )
te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue 31 .                                            ( 95/C 208/58 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                    schappen is op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.-P.
      veroordelen tot betaling van de schadevergoeding voor        Landuyt, mede-exploitant van de Gaec Landuyt-Laga , te
      zien in het voorstel voor verordening 93/C 157/12 van         Grisolles ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit,
      de Raad van 13 mei 1993 , en te bepalen dat zij dit bedrag    advocaat te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxem
      bijgevolg overeenkomstig die verordening dient vast te        burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue
                                                                    31 .
      stellen;
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— te vermeerderen met rente ad 8% vanaf 19 mei 1992
      krachtens artikel 12 van die verordening;                     — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                         veroordelen tot betaling van de schadevergoeding voor
                                                                         zien in het voorstel voor verordening 93/C 157/12 van
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                         de Raad van 13 mei 1993 , en te bepalen dat zij dit bedrag
      veroordelen tot betaling van een bedrag van FF 50 000              bijgevolg overeenkomstig die verordening dient vast te
      ( of de tegenwaarde in ecu ) ter zake van onverhaalbare            stellen;
      kosten, alsmede tot betaling van alle andere kosten .
                                                                    — te vermeerderen met rente ad 8% vanaf 19 mei 1992
                                                                         krachtens artikel 12 van die verordening;
 Middelen en voornaamste argumenten                                 — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                                                                         veroordelen tot betaling van een bedrag van Ffr. 50 000
                                                                         ( of de tegenwaarde in ecu ) ter zake van onverhaalbare
 Verzoeker, een landbouwproducent, was een niet-leverings               kosten, alsmede tot betaling van alle andere kosten .
 verbintenis aangegaan in het kader van Verordening ( EEG )
 nr. 1078/77. In 1989 werd hem een voorlopige specifieke            Middelen en voornaamste argumenten
 referentiehoeveelheid toegekend en werd hem een vergoe
 dingsvoorstel gedaan op de voet van Verordening ( EEG )            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 nr. 2187/93 . In zijn beroep staat centraal de weigering van       met die in zaak T-93/95 Laga .
 het Office National Interprofessionnel du Lait ( ONILAIT)
 tot betaling van de schadevergoeding, op grond dat zijn
 specifieke referentiehoeveelheid niet als definitief kon wor
 den beschouwd , daar hij de melkproduktie niet persoonlijk
 had hervat zoals bepaald in artikel 3 , lid 3 , van Verordening    Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door Enosi Tsimento
  ( EEG ) nr . 857/84 .                                             viomichanion Ellados (ETE ) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
 Deze beslissing berust op een onjuiste beoordeling van de                                  ( Zaak T-103/95 )
  feiten door de bevoegde autoriteiten . Verzoeker stelt terzake                                ( 95/C 208/59 )
 het volgende : Doordat het besluit van de prefect waarbij
  hem een voorlopige specifieke referentiehoeveelheid was                                 (Procestaai: Grieks)
  toegestemd , op zich had laten wachten, waren de wissel
  bouwgronden van zijn bedrijf met een oppervlakte van               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  188 ha 20 ca, geëxploiteerd door de Gaec Landuyt-Laga ,            schappen is op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen
  reeds ingezaaid met tarwe en koolzaad, terwijl voor de             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Enosi
  voedering van het rundvee mais had moeten worden                   Tsimentoviomichanion Ellados ( ETE ), te Athene, vertegen
  verbouwd . Hij had zich toen genoodzaakt gezien melkvee            woordigd door I. Georgakis en M. Gkolfinopoulou, advo
  bij te huren, omdat hij niet meer tijdig een kudde kon             caten te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
  formeren . Een dergelijke tijdelijke huur is geenszins onge       bij T. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 . .
  woon . Bovendien staat vast, dat hij over de noodzakelijke
  installaties voor de melkproduktie beschikte , terwijl voorts      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
  blijkens het Uriane-analyserapport deze koeien tot zijn
  bedrijf behoorden.                                                 — Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 no
                                                                          vember 1994 inzake een procedure op grond van
                                                                          artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126 en
                                                                          33.322 — Cement) (*), nietig te verklaren voor zover zij
                                                                          verzoekster betreft;
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95        1 NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 208/27
— subsidiair, de bij deze beschikking aan verzoekster             Voorts heeft de Commissie tegenstrijdige criteria gebruikt
    opgelegde boete te verminderen;                               ter bepaling, welke van de deelnemers aan een vergadering
                                                                  van de delegatiehoofden — die tot de gelaakte gedragingen
                                                                  zouden hebben besloten — moesten worden geacht te
— de Commissie in de kosten te verwijzen, daaronder               hebben ingestemd met de onwettige overeenkomst, en heeft
    begrepen het honorarium van verzoeksters advocaten;           zij de duur van de aan ETE verweten inbreuk willekeurig
                                                                  bepaald .
— alle andere voorzieningen te treffen die het zal vermenen
    te behoren .                                                  Verzoekster betoogt verder, dat de uitwisseling van prijsin
                                                                  formatie in Cembureau-verband geen enkel commercieel
                                                                  nut had en de intra-communautaire handel niet ongunstig
Middelen en voornaamste argumenten                                beïnvloedde .
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastge           Haar deelneming aan ECEC was geenszins laakbaar: de
steld, dat verzoekster — een vereniging, waarin destijds alle     beschuldigingen die de Commissie inbrengt tegen ECEC,
Griekse cementproducenten waren georganiseerd — te                alleen omdat de leden ervan tevens zijn aangesloten bij EPC
zamen met andere nationale verenigingen en producenten            ( European Policy Committee ), zijn onbegrijpelijk en onge
uit de cementsector inbreuk heeft gemaakt op de bepalingen        fundeerd . Voorts heeft de Commissie onduidelijke en
van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag. Deze inbreuk         verkeerde criteria gebruikt ter bepaling van aanvang en
bestond erin dat zij zou hebben deelgenomen a ) aan een           einde van de inbreuken die ECEC zou hebben begaan .
overeenkomst die ertoe strekte de thuismarkten te eerbiedi
gen en het overbrengen van cement van het ene naar het            De Commissie heeft de verweten inbreuken niet genoeg
andere land aan een regeling te onderwerpen, b ) aan              zaam bewezen en haar beschikking onvoldoende gemoti
overeenkomsten inzake uitwisseling van informatie over de         veerd . Bovendien heeft zij ETE geen toegang tot het
prijzen, aan onderling afgestemde feitelijke gedragingen die      volledige dossier verleend, aangezien zij haar slechts een
als doel hadden, de uitvoering van de onder a ) bedoelde          gedeelte van de mededeling van de punten van bezwaar heeft
overeenkomst te vergemakkelijken, alsmede aan vergade            toegezonden .
ringen van de delegatiehoofden en van het Uitvoerend
Comité van Cembureau, en c ) aan onderling afgestemde
feitelijke gedragingen in het kader van het European Cement       Tenslotte klaagt verzoekster erover, dat de Commissie haar
Export Committee ( ECEC ) inzake de uitwisseling van              dezelfde boete heeft opgelegd als de andere verenigingen die
gegevens over de thuismarkten en de markten van derde             een veel groter aantal en bijzonder zware inbreuken hebben
landen met het doel , binnendringen van concurrenten op de        gepleegd . Aldus heeft de Commissie het gelijkheids- en het
respectieve thuismarkten te voorkomen . De Commissie              evenredigheidsbeginsel alsook artikel 15, lid 2 , van Veror
heeft verzoekster ter zake een boete opgelegd van                 dening nr. 17 geschonden.
100 000 ecu .
                                                                   (') PB nr . L 343 van 30 . 12 . 1994 , blz . 1 .
Verzoekster stelt om te beginnen, dat tot en met 1985 het
Midden-Oosten en Noord-Afrika de traditionele markten
van de Griekse cementindustrie waren, zoals de Commissie
ook erkent. Tot dat tijdstip kon ETE bijgevolg niet hebben
deelgenomen aan een overeenkomst die ertoe strekte „ de
thuismarkten te eerbiedigen ", want de ETE-leden waren op
de markten van de Gemeenschap niet vertegenwoordigd en
hadden daarop ook geen belangen . Eerst nadat de Arabische
en Noord-Afrikaanse markt in 1986 was ingestort, richtte          Beroep, op 12 april 1995 ingesteld door Tsimenta Chalki
de Griekse cementindustrie zich op de communautaire                dos A.E. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
markt, en de sterke stijging van de afzet van de Griekse                                            pen
cementindustrie op deze markt toont aan dat ETE het enige                                 ( Zaak T-104/95 )
lid van Cembureau was, dat feitelijk durfde in te gaan tegen
                                                                                95/C 208/60 )
de regeling „ eerbiediging van thuismarkten ".
Verzoekster bestrijdt, dat enkel wegens haar lidmaatschap                                (Procestaai: Grieks)
van Cembureau haar gedragingen zouden zijn gelijk te
stellen met die van de andere Cembureau-leden die de
 Commissie op basis van bepaalde ontdekte stukken beschul         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 digd van onwettig gedrag. Zij stelt dat de machtige Europese      schappen is op 12 april 1995 beroep ingesteld tegen
 ondernemingen uit de branche achter de schermen van               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Tsi
 Cembureau — buiten medeweten van ETE — uitsluitend in             menta Chalkidos A.E. , te Athene, vertegenwoordigd door P.
 hun eigen belang opereerden, onder meer met als doel, de          Bernitsas, advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende
 Griekse cementexport naar de overige markten van de               te Luxemburg bij P. Dupont, van Arendt en Medernach,
 Gemeenschap om te buigen .                                        advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 .


title: Zaak C-295/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Portugal) op 22 mei 2017 — MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Portugal) op 22 mei 2017 — MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A./Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-295/17)
   (2017/C 256/10)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A.

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 2, lid 1, onder c), 64, lid 1, 66, onder a), en 73 van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een aanbieder van telecommunicatie (televisie, internet, mobiele telefonie en vaste telefonie) btw verschuldigd is over het vooraf bepaalde bedrag dat hij zijn klanten in het geval van overeenkomsten met een minimumcontractduur in rekening brengt wanneer zij die minimumduur niet in acht nemen, waarbij dat bedrag overeenkomt met het volgens de overeenkomst door de klant verschuldigde maandelijkse basisbedrag vermenigvuldigd met het aantal maanden waarvoor de minimumcontractduur niet vervuld is, en het zo is dat wanneer bedoeld bedrag in rekening wordt gebracht de aanbieder zijn diensten reeds heeft stopgezet ongeacht of het bedrag zal worden geïnd, wanneer

                           a.

                           het in rekening gebrachte bedrag in het kader van de overeenkomst tot doel heeft, de klant aan te sporen de minimumcontractduur waartoe hij zich verbonden heeft in acht te nemen en de aanbieder te vergoeden voor de schade die deze lijdt wanneer de minimumcontractduur niet in acht wordt genomen, meer in het bijzonder doordat hij de winst die hij tot het einde van die minimumperiode zou hebben gemaakt moet derven en doordat lagere tarieven zijn overeengekomen, gratis of goedkoper materiaal is geleverd en uitgaven zijn gedaan voor reclame en het werven van klanten;

                           b.

                           de tot stand gekomen overeenkomsten met een minimumcontractduur voor degenen die de klant hebben geworven een hogere beloning meebrachten dan overeenkomsten zonder minimumcontractduur, waarbij het bedrag van de beloning voor het sluiten van een overeenkomst in beide gevallen (dus in overeenkomsten met of zonder minimumcontractduur) was berekend op basis van de in de gesloten overeenkomsten vastgestelde maandelijkse termijnen;

                           c)

                           het in rekening gebrachte bedrag naar nationaal recht kan worden beschouwd als een boete?

               2)

               Kan het antwoord op de eerste vraag anders luiden wanneer een of meerdere erin genoemde omstandigheden zich niet voordoen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-265/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2009 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 29 april 2009 in zaak T-23/07, Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/7

         Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2009 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 29 april 2009 in zaak T-23/07, Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-265/09 P)
   2009/C 233/11
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider)

      Andere partij in de procedure: Borco-Marken-Import Matthiesen GmbH & Co. KG

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 november 2006 in zaak R 808/2006-4 verwerpen en, subsidiair, de zaak naar het Gerecht verwijzen;

               —

               de andere partij in de procedure verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 november 2006 tot weigering van de door de andere partij in de procedure aangevraagde inschrijving van het teken „α” als gemeenschapsmerk is vernietigd. Volgens het Gerecht had de kamer van beroep artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk onjuist toegepast door het ontbreken van onderscheidend vermogen van het aangevraagde teken louter af te leiden uit het feit dat geen grafische wijzigingen of versieringen zijn aangebracht aan het standaardlettertype Times New Roman, zonder concreet te onderzoeken of het teken geschikt is om in de ogen van het relevante publiek de betrokken waren te onderscheiden van die afkomstig van verzoeksters concurrenten.
   Als middel wordt opgeworpen dat artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 is geschonden. Volgens het BHIM heeft het Gerecht deze bepaling in drie opzichten onjuist uitgelegd.
   In de eerste plaats vereist het onderzoek van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, anders dan het Gerecht meent, niet steeds dat aan de hand van een concreet, op elke waar afzonderlijk gericht onderzoek wordt vastgesteld of een teken onderscheidend vermogen heeft. De rechtspraak heeft voor specifieke categorieën van tekens (bijvoorbeeld driedimensionale tekens, kleurmerken, slogans, domeinnamen) aanvaard dat het onderzoek van het concrete onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 zich beperkt tot algemene uitspraken over de perceptie van de verbruiker en de conditionering van deze perceptie en dat daarbij vaak wordt afgezien van een concreet onderzoek van de in de aanvraag opgegeven waren en diensten. De rechtspraak heeft ook erkend dat bepaalde categorieën van tekens in beginsel slechts concreet onderscheidend vermogen kunnen verkrijgen op grond van inburgering.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht er geen rekening mee gehouden dat het onderzoek van het onderscheidend vermogen op prognose is gebaseerd en dus steeds een gissing is.
   In de derde plaats heeft het Gerecht geen rekening gehouden met de verdeling van de bewijsverplichtingen in het kader van het onderzoek van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, aangezien het heeft geoordeeld dat het BHIM zich steeds op concrete feiten moet baseren om aan te tonen dat een teken waarvoor de inschrijving is aangevraagd, geen onderscheidend vermogen heeft. De inschrijvingsprocedure is een administratieve procedure en geen procedure op tegenspraak waarin het BHIM bewijs zou moeten leveren van de weigeringsgronden. Wanneer een verzoeker zich, ook al heeft het BHIM daarover anders geoordeeld, beroept op het onderscheidend vermogen van een aangevraagd merk, moet hij dus aan de hand van concrete en gefundeerde gegevens aantonen dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen bezit dan wel door het gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen.


title: Zaak C-437/01: Beroep, op 12 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 31/4                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2.2.2002
Beroep, op 12 november 2001 ingesteld door Commissie                   belasting tot een belastingheffing van niet minder dan
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  1 260 000 LIT per 1 000 kg smeerolie. De schending van
                               bliek                                   artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 juncto artikel 8, lid 1, sub a,
                                                                       van richtlijn 92/81 ligt derhalve voor de hand.
                         (Zaak C-437/01)
                                                                       (1) PB L 76 van 23.03.1992, blz. 1.
                                                                       (2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.
                          (2002/C 31/07)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 12 november 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door Enrico Traversa en Kilian Gross als              Verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat van
gemachtigden.                                                          6 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen 1. Libor Cipra en 2. Vlastimil Kvasnicka
                                                                               tegen het Bezirkshauptmannschaft Mistelbach
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-439/01)
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een
      belasting op smeerolie te handhaven, niet heeft voldaan
      aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens                                         (2002/C 31/08)
      artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG (1) van de Raad
      van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling
      voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het
      verkeer daarvan en de controles daarop, en artikel 8, lid 1,
                                                                       De Unabhängiger Verwaltungssenat heeft bij beschikking van
      sub a, van richtlijn 92/81/EEG (2) van de Raad van
                                                                       6 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
      19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de
                                                                       Justitie op 13 november 2001, in het geding tussen 1. Libor
      structuur van de accijns op minerale oliën;
                                                                       Cipra en 2. Vlastimil Kvasnicka en het Bezirkshauptmannschaft
                                                                       Mistelbach, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                                                                       1.    Moeten binnen de werkingssfeer van verordening
Middelen en voornaamste argumenten                                           nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 (1) tot
                                                                             harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard
                                                                             voor het wegvervoer, wanneer het voertuig door twee
                                                                             bestuurders wordt bemand, de bestuurders de voorwaar-
Indien Italië wordt toegestaan, op smeerolie die overeenkom-                 den van artikel 8, leden 1 en 2, van de verordening
stig artikel 8, lid 1, sub a, van richtlijn 92/81 verplicht is               cumulatief vervullen, of heeft artikel 8, lid 2, als lex
vrijgesteld van de geharmoniseerde accijns, een nationale                    specialis voorrang boven lid 1 van die bepaling?
belasting te heffen, wordt voormelde bepaling volledig van
haar nuttig effect beroofd.                                            2.    Moeten binnen de werkingssfeer van verordening
                                                                             nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
                                                                             harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard
                                                                             voor het wegvervoer, wanneer het voertuig door twee
Voor de toepassing van artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12                 bestuurders wordt bemand, de bepalingen van artikel 8,
vallen de vrijstellingen ofwel onder de regels inzake de                     lid 1, casu quo artikel 8, leden 1 en 2, van de verordening,
vaststelling van de maatstaf van heffing, ofwel onder de regels              wegens strijd met hoger gemeenschapsrecht buiten toe-
betreffende de berekening van de geharmoniseerde accijnzen.                  passing blijven?
Hieruit volgt dat de Italiaanse belasting op smeerolie onverenig-
baar is met artikel 3, lid 2, van deze richtlijn, voorzover die
fiscale last de „algemene economie van de accijnsregeling” voor
smeerolie niet eerbiedigt wat de modaliteiten van de berekening        (1) PB 1985, L 370, blz. 1.
en van de maatstaf van heffing betreft. Terwijl de toepassing
van de geharmoniseerde accijns op een vrijgestelde materie tot
niet-belasting zou moeten leiden, leidt de Italiaanse verbruiks-


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 januari 2001 in zaak C-390/00 (verzoek van het Tribunale di Bari, sezione distaccata di Rutigliano om een prejudiciële beslissing): Giovanni Colapietro tegen Ispettorato Generale Repressione Frodi — Ministerie voor Landbouwbeleid ("Prejudiciële verwĳzing — Onbevoegdheid — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/31
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Derde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                      van 15 december 2000
                                                                                van 19 januari 2001
in zaak C-51/99 (verzoek van het Tribunale am-
ministrativo regionale per la Basilicata om een prejudicië-                in zaak C-390/00 (verzoek van het Tribunale di Bari,
le beslissing): Massimo Triumbari tegen Questore di                        sezione distaccata di Rutigliano om een prejudiciële
                              Potenza (1)                                  beslissing): Giovanni Colapietro tegen Ispettorato Gene-
                                                                           rale Repressione Frodi — Ministerie voor Landbouw-
                                                                                beleid (1)
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
— Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
                            uitgesproken)
                                                                           („Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid — Niet-ontvan-
                                                                                kelijkheid”)
                          (2001/C 200/55)
                                                                                (2001/C 200/56)
                         (procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-51/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                dentie van het Hof)
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Tribunale amministrativo regionale per la Basilicata (Italië), in
het aldaar aanhangig geding tussen Massimo Triumbari en
Questore di Potenza, in aanwezigheid van: Ministro delle                   In zaak C 390/00, betreffende een verzoek aan het Hof
Finanze en Ministro dell’Interno, om een prejudiciële beslissing           krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Bari, sezione
over de uitlegging van de bepalingen van het EG-Verdrag                    distaccata di Rutigliano (Italië), in het aldaar aanhangig geding
inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het Hof (Derde             tussen Giovanni Colapietro en Ispettorato Generale Repres-
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,                sione Frodi — Ministerie voor Landbouwbeleid, om een
J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-            prejudiciële beslissing met betrekking tot de communautaire
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 15 de-            regeling inzake verplichte distillatie, heeft het Hof (Zesde
cember 2000 een beschikking gewezen waarvan het dictum                     kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur),
luidt als volgt:                                                           kamerpresident, V. Skouris, R. Schintgen, N. Colneric en
                                                                           J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
                                                                           hoed; griffier: R. Grass, op 19 januari 2001 een beschikking
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-     Op de vragen die het Tribunale di Bari, sezione distaccata di
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen       Rutigliano bij beschikking van 19 september 2000 heeft gesteld,
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet        behoeft niet te worden geantwoord.
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.
                                                                           (1) PB C 4 van 6.1.2001.
(1) PB C 100 van 10.4.1999.


title: Zaak F-15/15: Beroep ingesteld op 26 januari 2015 — ZZ/Europese Commissie

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/40

         Beroep ingesteld op 26 januari 2015 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-15/15)
   (2015/C 127/55)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Mock, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij tot vaststelling van de forfaitaire vergoeding van de reiskosten van de standplaats naar de plaats van herkomst overeenkomstig artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, in de bij verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van 22 oktober 2013 gewijzigde versie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren de salarisafrekeningen over juni en juli 2014 in de vorm van het besluit van de verwerende partij van 15 oktober 2014, waarvan op 17 oktober 2014 is kennisgegeven, in zoverre als daarbij is beslist over de vaststelling van de forfaitaire vergoeding van de reiskosten van de standplaats naar de plaats van herkomst;

               —

               in geval van nietigverklaring, de verwerende partij verplichten om de forfaitaire vergoeding met eerbiediging van de aan de nietigverklaring ten grondslag liggende gronden opnieuw vast te stellen;

               —

               over de kosten beslissen naar recht.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  26 januari 2006  in zaak C-514/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 49 EG — Beperking van vrijheid van vestiging en van dienstverrichting — Particuliere beveiligingsondernemingen en -diensten — Voorwaarden — Rechtspersoonlijkheid — Minimum maatschappelijk kapitaal — Zekerheid — Minimumaantal medewerkers — Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG — Erkenning van beroepskwalificaties)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 26 januari 2006
   in zaak C-514/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 43 EG en 49 EG - Beperking van vrijheid van vestiging en van dienstverrichting - Particuliere beveiligingsondernemingen en -diensten - Voorwaarden - Rechtspersoonlijkheid - Minimum maatschappelijk kapitaal - Zekerheid - Minimumaantal medewerkers - Richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG - Erkenning van beroepskwalificaties)
   (2006/C 86/06)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-514/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 8 december 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en L. Escobar Guerrero) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: E. Braquehais Conesa), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 26 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de bepalingen van wet nr. 23/1992 van 30 juli 1992 betreffende de particuliere beveiliging en van Real Decreto nr. 2364/1994 van 9 december 1994 houdende goedkeuring van het reglement betreffende de particuliere beveiliging te handhaven, die een aantal voorwaarden stellen waaraan buitenlandse particuliere beveiligingsondernemingen moeten voldoen om hun activiteiten in Spanje te kunnen uitoefenen, in die zin dat zij voorschrijven dat:

                           —

                           zij rechtspersoonlijkheid moeten hebben;

                           —

                           zij over een bepaald minimum maatschappelijk kapitaal moeten beschikken;

                           —

                           zij een zekerheid moeten stellen bij een Spaanse instantie;

                           —

                           zij een minimumaantal werknemers moeten tewerkstellen, voorzover de betrokken onderneming haar activiteiten op andere gebieden dan dat van het transport en de distributie van explosieven uitoefent;

                           —

                           hun personeelsleden in het bezit moeten zijn van een door de Spaanse autoriteiten afgegeven bijzondere administratieve vergunning, en
                           door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om te waarborgen dat attesten van beroepsbekwaamheid voor de uitoefening van de activiteit van privédetective worden erkend, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens enerzijds de artikelen 43 EG en 49 EG en anderzijds richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, die een aanvulling vormt op richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in drie vierde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en draagt zijn eigen kosten.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt een vierde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 47 van 21.02.2004.


title: Zaak T-203/07: Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Cemex Polska/Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/40

         Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Cemex Polska/Commissie
   (Zaak T-203/07)
   (2007/C 170/76)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Cemex Polska sp.z o.o. (vertegenwoordigers: F. Puel en M. Szpunar, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). Volgens deze beschikking waren een aantal elementen van het op 30 juni 2006 bij de Commissie aangemelde Poolse nationale plan voor de toewijzing van CO2-emissierechten voor de periode 2008-2012 niet verenigbaar met artikel 9, leden 1 en 3, artikel 10 en artikel 13, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG alsmede met de criteria van bijlage III daarbij. In de bestreden beschikking wordt de bovengrens van CO2-emissie in de periode 2008-2012 met 26,7 % verlaagd ten opzichte van de bovengrens die Polen in het bij de Commissie aangemelde nationale plan voor de toewijzing van emissierechten had voorgesteld.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-195/07.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-285/13 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 12 juni 2014 — Bimbo, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8 — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Caffè KIMBO — Oppositieprocedure — Ouder nationaal woordmerk BIMBO — Algemeen bekend merk — Gedeeltelijke afwijzing van oppositie — Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/5

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 12 juni 2014 — Bimbo, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-285/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8 - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Caffè KIMBO - Oppositieprocedure - Ouder nationaal woordmerk BIMBO - Algemeen bekend merk - Gedeeltelijke afwijzing van oppositie - Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening])
   2014/C 261/07
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Bimbo, SA (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Café do Brasil SpA (vertegenwoordigers: M. Mostardini en F. Mellucci, avvocati)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bimbo SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-158/05: Beroep, op 6 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/26

         Beroep, op 6 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-158/05)
   (2005/C 143/41)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 april 2005 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en M. Huttunen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2002/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 28 september 2003 verstreken.

      (1)  PB L 85, blz. 40.