title: Zaak C-566/08: Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/37

         Beroep ingesteld op 22 december 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-566/08)
   (2009/C 44/63)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, G. Mazzini en D. Gauci, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring, wegens schending van het EG-Verdrag, van besluit 2008/780/EG van de Raad van 29 september 2008 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische Oceaan (1);

               —

               veroordeling van de Raad in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Europees Parlement voert ter ondersteuning van zijn beroep een enkel middel aan, namelijk dat het bestreden besluit op een onjuiste rechtsgrondslag is gebaseerd. Volgens verzoeker blijkt immers zowel uit de uitlegging van artikel 300 EG als uit de inhoud van de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde overeenkomst duidelijk, dat deze laatste wel degelijk behoort tot de categorie van akkoorden die een specifiek institutioneel kader in het leven roepen door het instellen van samenwerkingsprocedures. Het omstreden besluit had dus moeten worden vastgesteld op grond van artikel 37 EG juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, en lid 3, tweede alinea, EG — die voorzien in instemming van het Europees Parlement — en niet op grond van artikel 37 EG juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, en lid 3, eerste alinea, EG, die voorzien in eenvoudige raadpleging van die instelling.

      (1)  PB L 268, blz. 27.


title: Zaak C-535/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Protodikeio Athinon (Griekenland) op 10 oktober 2013 — Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha/Maria Patmanidi AE

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Protodikeio Athinon (Griekenland) op 10 oktober 2013 — Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha/Maria Patmanidi AE
   (Zaak C-535/13)
   2013/C 377/13
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Protodikeio Athinon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha

      Verwerende partij: Maria Patmanidi AE

      Prejudiciële vraag

   Wat is de omvang van de werkingssfeer van artikel 7 van richtlijn 89/104/EEG (1) (thans artikel 7 van richtlijn 2008/95/EG (2)) en artikel 13 van verordening (EG) nr. 40/94 (3) [thans artikel 13 van verordening (EG) nr. 207/2009 (4)] met betrekking tot het recht van de merkhouder om de parallelle import in de EU en de EER van zijn oorspronkelijk in een land buiten de EU of de EER gefabriceerde of op de markt gebrachte producten te verbieden, met name wanneer het gaat om producten die, zoals het geval is bij allerlei onderdelen van motorvoertuigen, worden gekenmerkt door een ruime winstmarge en een grote neerwaartse druk op de prijzen als blijkend uit grote fluctuaties in het prijsbeleid, en/of waarbij parallelimporten kunnen leiden tot aanzienlijke dalingen van de prijzen voor de eindverbruiker in het voordeel zowel van hem als van de mededinging, in het licht van de volgende bepalingen, afzonderlijk en in onderling verband beschouwd:

               a)

               de artikelen 101 en 102 VWEU,

               b)

               de artikelen I, XI, lid 1, ΙΙΙ, lid 4, en XX, sub d, van de GATT-overeenkomst van 1994 en van deze overeenkomst in het algemeen, en

               c)

               de artikelen I en [Χ]XIV van de GATT-overeenkomst van 1994, en, in het bijzonder, wordt door deze laatste bepalingen de werkingssfeer van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EU en artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 uitgebreid tot producten die op de markt worden gebracht in staten die partij zijn bij de GATT-overeenkomst van 1994, [en] doen zich in dat geval vraagstukken van wederkerigheid tussen deze bepalingen voor?

      (1)  Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).

      (3)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-493/11 P: Beschikking van het Hof van 15 juni 2012 — United Technologies Corp./Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen — Geldboeten — Moedermaatschappij en dochtervennootschappen — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/20

         Beschikking van het Hof van 15 juni 2012 — United Technologies Corp./Europese Commissie
   (Zaak C-493/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen - Geldboeten - Moedermaatschappij en dochtervennootschappen - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag)
   2012/C 366/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: United Technologies Corp. (vertegenwoordigers: A. Winckler en D. Gerard, advocaten, J. Temple Lang en C. Cook, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, R. Sauer en J. Bourke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011, General Technic-Otis e.a./Commissie (gevoegde zaken T-141/07, T-142/07, T-145/07 en T-146/07), houdende verwerping van een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen), betreffende een mededingingsregeling op de markt voor de installatie en het onderhoud van liften en mechanische roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland die betrekking had op de manipulatie van aanbestedingen, de verdeling van de markten, de vaststelling van de prijzen, de toewijzing van projecten en daarop betrekking hebbende contracten en de uitwisseling van informatie, alsook, subsidiair, tot intrekking of verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete — Aansprakelijkheid van een moedermaatschappij voor de door haar dochterondernemingen begane inbreuken op de mededingingsregels

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               United Technologies Corporation wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak C-223/06: Beroep ingesteld op  15 juli 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/20

         Beroep ingesteld op 15 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-223/06)
   (2006/C 165/37)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: G. Braun, gemachtigde)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG, 86/635/EEG en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, banken en andere financiële instellingen, en verzekeringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 178, blz. 16.


               25.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 324/12

         Verzoek van 21 mei 2012 van Borgarting lagmannsrett om een advies van het EVA-Hof, in de zaak Staten v/Arbeidsdepartementet tegen Stig Arne Johnsson
   (Zaak E-3/12)
   2012/C 324/10
   Bij schrijven van 21 mei 2012 van Borgarting lagmannsrett (Hof van Beroep van Borgarting) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat ter griffie van het Hof is binnengekomen op 29 mei 2012, om een advies in de zaak Staten v/Arbeidsdepartementet tegen Stig Arne Johnsson, betreffende onderstaande vraag:
   Wanneer volgens de nationale wetgeving onder meer vereist is dat een persoon daadwerkelijk verblijft in de staat om recht te hebben op een werkloosheidsuitkering, is het dan verenigbaar met artikel 71, lid 1, onder b), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad, om een voortgezet verblijf in de bevoegde staat (de staat van de laatste dienstbetrekking) te eisen om dergelijke uitkeringen van deze staat te verkrijgen, ook in het geval van een volledige werkloze die daar gedurende zijn laatste dienstbetrekking als „onechte” grensarbeider verbleef?
   Is het voor het antwoord op deze vraag van belang of:

               1.

               de werkloze in een land dichtbij de bevoegde staat (de staat van de laatste dienstbetrekking) woont, zodat deze persoon zich in de praktijk bij het werkloosheidsbureau van die staat kan aanmelden, zelfs indien hij daar niet verblijft?

               2.

               de werkloze, nadat hij naar de staat van zijn woonplaats is teruggekeerd, zich als werkzoekende inschrijft bij de dienst voor arbeidsbemiddeling van die staat en ook werkloosheidsuitkeringen in die staat aanvraagt?


title: Zaak T-241/08: Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — CBI en Abisp/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/61

         Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — CBI en Abisp/Commissie
   (Zaak T-241/08)
   (2008/C 209/109)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Coördinatie van Brusselse Instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) en Association Bruxelloise des Institutions de Soins Privées (Abisp) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bevestigende beschikking van de Commissie nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 10 januari 2008 die volgens hen een bevestiging inhoudt van de beschikking van de Commissie van 10 januari 2008 houdende afwijzing van de klacht die zij op 7 september en 17 oktober 2005 hebben ingediend tegen de door het Koninkrijk België toegekende staatssteun aan openbare ziekenhuizen van het Irisnet van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, alsook weigering om krachtens artikel 88, lid 2, EG de formele onderzoeksprocedure in te leiden met betrekking tot de steun in kwestie.
   De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak T-128/08, CBI en Abisp/Commissie (1).

      (1)  PB 2008, C 142, blz. 30.


title: Zaak T-196/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — MTU Friedrichshafen/Commissie ( Staatssteun — Herstructureringssteun — Beschikking waarbij terugvordering van onverenigbare steun wordt gelast — Artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Hoofdelijke aansprakelijkheid )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — MTU Friedrichshafen/Commissie
   (Zaak T-196/02) (1)

   („Staatssteun - Herstructureringssteun - Beschikking waarbij terugvordering van onverenigbare steun wordt gelast - Artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 - Hoofdelijke aansprakelijkheid’)
   (2007/C 247/31)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: MTU Friedrichshafen GmbH (Friedrichshafen, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Montag en T. Lübbig, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, V. Di Bucci en T. Scharf, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van artikel 3, lid 2, van beschikking 2002/898/EG van de Commissie van 9 april 2002 betreffende de staatssteun van Duitsland ten gunste van SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH (PB L 314, blz. 75)
   Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 2, van beschikking 2002/898/EG van de Commissie van 9 april 2002 betreffende de staatssteun van Duitsland ten gunste van SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH wordt nietig verklaard, voor zover daarbij aan MTU Friedrichshafen GmbH de hoofdelijke verplichting tot terugbetaling van 2,71 miljoen EUR wordt opgelegd.

               2)

               De Commissie zal de kosten van MTU Friedrichshafen en haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-166/03: Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Stefanos Alexiou en anderen tegen Europees Parlement

text:
2.8.2003              NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 184/39
Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Stefanos Alexiou                    De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-
            en anderen tegen Europees Parlement                           voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de
                                                                          verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).
                         (Zaak T-166/03)
                                                                          (1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.02, blz. 17.
                                                                          (2) Mededeling in PB C 101 van 26.04.03, blz. 40.
                         (2003/C 184/87)
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 mei 2003 beroep ingesteld tegen Europees                Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Angeliki Beazo-
Parlement door Stefanos Alexiou, wonende te Luxemburg, en                   glou-Varvagiannis en anderen tegen Europees Parlement
7 andere ambtenaren, vertegenwoordigd door G. Bounéou,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                                 (Zaak T-167/03)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                                                 (2003/C 184/88)
—    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-                                     (Procestaal: Frans)
     sche instantie waarbij de procedure voor de berekening
     van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang
     van een niet nader gespecificeerd jaar (1993, 1996, 1997
     of een ander jaar en voor de periode gedurende welke                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     verzoekers ambtenaar van het Europees Parlement waren)               schappen is op 13 mei 2003 beroep ingesteld tegen Europees
     is gewijzigd wat de route via Brindisi betreft, die in               Parlement door Angeliki Beazoglou-Varvagiannis, wonende te
     aanmerking wordt genomen voor de bestemming Griekse                  Uebersyren (Luxemburg), en 3 andere ambtenaren, vertegen-
     eilanden, waarvoor de reis via Athene en Piraeus moet                woordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
     verlopen;                                                            hebbende te Luxemburg.
     of subsidiair:                                                       Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-           —    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
     sche instantie om met ingang van een niet nader gespeci-                  sche instantie waarbij de procedure voor de berekening
     ficeerd jaar (1993, 1996, 1997 of een ander jaar en voor                  van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang
     de periode gedurende welke verzoekers ambtenaar van het                   van een niet nader gespecificeerd jaar (1993, 1996, 1997
     Europees Parlement waren) de overtocht van Brindisi naar                  of een ander jaar en voor de periode gedurende welke
     de verschillende Griekse grensplaatsen (Korfoe, Igoume-                   verzoekers ambtenaar van het Europees Parlement waren)
     nitsa, Patras) te vergoeden op basis van een ticket van                   is gewijzigd wat de route via Brindisi betreft, die in
     het tarief „vliegtuigstoel” („aircraft type seats”);                      aanmerking wordt genomen voor de bestemming agglo-
                                                                               meratie van Athene;
—    nietig te verklaren al hun salarisafrekeningen waarmee de
     besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, zijn                  of subsidiair:
     uitgevoerd;
                                                                          —    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
                                                                               sche instantie om met ingang van een niet nader gespeci-
—    de terugbetaling te gelasten van alle bedragen die zij niet               ficeerd jaar (1993, 1996, 1997 of een ander jaar en voor
     hebben ontvangen ten gevolge van de uitvoering van de                     de periode gedurende welke verzoekers ambtenaar van het
     besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd,                       Europees Parlement waren) de overtocht van Brindisi naar
     vermeerderd met de wettelijke interesten;                                 de verschillende Griekse grensplaatsen (Korfoe, Igoume-
                                                                               nitsa, Patras) te vergoeden op basis van een ticket van
—    te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en het                het tarief „vliegtuigstoel” („aircraft type seats”);
     Parlement te veroordelen tot betaling daarvan.
                                                                          —    nietig te verklaren al hun salarisafrekeningen waarmee de
                                                                               besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, zijn
                                                                               uitgevoerd;
Middelen en voornaamste argumenten                                        —    de terugbetaling te gelasten van alle bedragen die zij niet
                                                                               hebben ontvangen ten gevolge van de uitvoering van de
                                                                               besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd,
Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring                    vermeerderd met de wettelijke interesten;
van het besluit van het Parlement houdende wijziging van de
methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor              —    te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en het
Griekenland.                                                                   Parlement te veroordelen tot betaling daarvan.


title: Zaak C-65/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 februari 2016 — Istanbul Lojistik Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 8 februari 2016 — Istanbul Lojistik Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-65/16)
   (2016/C 175/05)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Istanbul Lojistik Ltd.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4 van besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije aldus worden uitgelegd dat een belasting als in de Hongaarse wet op de motorrijtuigenbelasting, die krachtens die wet op een voor goederenvervoer bestemd en gebruikt en door een Turks transportbedrijf geëxploiteerd voertuig met Turks kenteken wordt geheven omdat het voertuig de Hongaarse grens overschrijdt om, vanuit Turkije en via Hongarije als lidstaat van doorvoer, een andere lidstaat te bereiken, een heffing van gelijke werking als een douanerecht is en zich dus niet verdraagt met dat artikel?

               2)

                           a)

                           Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 5 van besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije dan aldus worden uitgelegd dat een belasting als in de Hongaarse wet op de motorrijtuigenbelasting, die krachtens die wet op een voor goederenvervoer bestemd en gebruikt en door een Turks transportbedrijf geëxploiteerd voertuig met Turks kenteken wordt geheven omdat het voertuig de Hongaarse grens overschrijdt om, vanuit Turkije en via Hongarije als lidstaat van doorvoer, een andere lidstaat te bereiken, een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking is en zich dus niet verdraagt met dat artikel?

                           b)

                           Moet artikel 7 van besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije aldus worden uitgelegd dat er om redenen van verkeersveiligheid en rechtshandhaving kan worden voorzien in een belasting als in de Hongaarse wet op de motorrijtuigenbelasting, die krachtens die wet op een voor goederenvervoer bestemd en gebruikt en door een Turks transportbedrijf geëxploiteerd voertuig met Turks kenteken wordt geheven omdat het voertuig de Hongaarse grens overschrijdt om, vanuit Turkije en via Hongarije als lidstaat van doorvoer, een andere lidstaat te bereiken?

               3)

               Moeten artikel 3, lid 2, VWEU en artikel 1, leden 2 en 3, onder a), van verordening (EG) nr. 1072/2009 (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de lidstaat van doorvoer op grond van een met Turkije gesloten bilaterale overeenkomst betreffende vervoer voorziet in een belasting als in de Hongaarse wet op de motorrijtuigenbelasting, die krachtens die wet op een voor goederenvervoer bestemd en gebruikt en door een Turks transportbedrijf geëxploiteerd voertuig met Turks kenteken wordt geheven omdat het voertuig de Hongaarse grens overschrijdt om, vanuit Turkije en via Hongarije als lidstaat van doorvoer, een andere lidstaat te bereiken?

               4)

               Moet artikel 9 van de Associatieovereenkomst tussen de EEG en Turkije aldus worden uitgelegd dat een belasting als in de Hongaarse wet op de motorrijtuigenbelasting, die krachtens die wet op een voor goederenvervoer bestemd en gebruikt en door een Turks transportbedrijf geëxploiteerd voertuig met Turks kenteken wordt geheven omdat het voertuig de Hongaarse grens overschrijdt om, vanuit Turkije en via Hongarije als lidstaat van doorvoer, een andere lidstaat te bereiken, is aan te merken als discriminatie op grond van nationaliteit en zich dus niet verdraagt met dat artikel?

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor toegang tot de markt voor internationaal goederenvervoer over de weg (PB L 300, blz. 72).


title: Zaak T-67/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Spanje/Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/60

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-67/10)
   2010/C 100/88
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2009) 9827 def. van de Commissie van 10 december 2009 betreffende de toepassing van financiële correcties op het aandeel van de afdeling „Oriëntatie” van het EOGFL binnen het operationele programma CCI 2000.ES.16.1.PO.007 (Spanje, Castilla en León) met betrekking tot de maatregel „verbetering van de verwerking en de afzet van landbouwproducten”, en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens het Koninkrijk Spanje moet de beschikking nietig worden verklaard op twee gronden.
   Ten eerste is artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) ten onrechte toegepast, aangezien er geen sprake is van de onregelmatigheden die de basis vormen voor de door de Commissie toegepaste financiële correctie, nu de Spaanse autoriteiten systematisch en op passende wijze controleerden of aan de in de artikelen 26 en 28 van verordening nr. 1257/1999 (2) bedoelde subsidiabiliteitsvoorwaarden was voldaan, alvorens de steun te verlenen. Voorts werd, anders dan de Commissie in de bestreden beschikking uiteenzet, met het controleplan dat door de Spaanse autoriteiten na het inspectiebezoek is vastgesteld, niet beoogd, achteraf het feit te verhelpen dat geen controles waren verricht, maar enkel te verifiëren of die controles doeltreffend waren.
   Ten tweede is inbreuk gemaakt op het evenredigheidsbeginsel neergelegd in artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999, gelezen in samenhang met de richtsnoeren tot vaststelling van de door de diensten van de Commissie toe te passen beginselen, criteria en indicatieve schalen voor de bepaling van de in artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999 (3) bedoelde financiële correcties, aangezien op basis van de door de Commissie vastgestelde onregelmatigheden — voor zover die zouden zijn begaan, wat door het Koninkrijk Spanje wordt betwist —, enkel een financiële correctie kan worden opgelegd ten belope van de schade die voor de fondsen van de Unie eventueel is kunnen ontstaan, dat wil zeggen een correctie van minder dan de toegepaste 5 %.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80).

      (3)  Besluit C(2001) 476 van 2 maart 2001.


title: Zaak T-696/13: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — Meta Group/Commissie

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/55

         Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — Meta Group/Commissie
   (Zaak T-696/13) (1)

   (2017/C 283/87)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-562/12: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Dalli/Commissie („Lid van de Commissie — Onderzoek door OLAF — Mondeling besluit waarbij de voorzitter van de Commissie de functie van de belanghebbende zou hebben beëindigd — Beroep tot nietigverklaring — Geen handeling waartegen beroep kan worden ingesteld — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding”)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/29

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Dalli/Commissie
   (Zaak T-562/12) (1)

   ((„Lid van de Commissie - Onderzoek door OLAF - Mondeling besluit waarbij de voorzitter van de Commissie de functie van de belanghebbende zou hebben beëindigd - Beroep tot nietigverklaring - Geen handeling waartegen beroep kan worden ingesteld - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding”))
   (2015/C 213/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: John Dalli (St. Julians, Malta) (vertegenwoordigers: L. Levi, A.-M. Alamanou en S. Rodrigues, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J. Baquero Cruz en J.-P. Keppenne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het mondelinge besluit van 16 oktober 2012 waarbij de voorzitter van de Europese Commissie verzoekers functie van lid van de Commissie zou hebben beëindigd, en anderzijds, verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeker als gevolg van dit besluit zou hebben geleden schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               John Dalli wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak C-335/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Mons — België) — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, lid 1, onder g) — Vrijstelling van diensten die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid, verricht door publiekrechtelijke lichamen of door andere organisaties die zijn erkend als instellingen van sociale aard — Begrip „diensten en leveringen van goederen die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” — Organisaties die als instellingen van sociale aard zijn erkend — Assistentiewoning]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Mons — België) — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat
   (Zaak C-335/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, onder g) - Vrijstelling van diensten die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid, verricht door publiekrechtelijke lichamen of door andere organisaties die zijn erkend als instellingen van sociale aard - Begrip „diensten en leveringen van goederen die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” - Organisaties die als instellingen van sociale aard zijn erkend - Assistentiewoning])
   (2016/C 098/08)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Les Jardins de Jouvence SCRL

      Verwerende partij: Belgische Staat

      In tegenwoordigheid van: AXA Belgium SA

      Dictum

   Artikel 13, A, lid 1, onder g), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat met betrekking tot de prestaties die worden verricht door een assistentiewoning, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, waarbij het aan de verwijzende rechterlijke instantie staat om met name op basis van de in het onderhavige arrest vermelde gegevens te beoordelen of deze organisatie van sociale aard is, de diensten waarbij voor bejaarden aangepaste woonruimten ter beschikking worden gesteld, in aanmerking komen voor de vrijstelling waarin die bepaling voorziet. Voor de andere door deze assistentiewoning verstrekte diensten kan eveneens aanspraak worden gemaakt op deze vrijstelling, in het bijzonder ingeval deze diensten, die de assistentiewoningen volgens de relevante nationale wettelijke regeling gehouden zijn aan te bieden, strekken tot bejaardenzorg en -bijstand en overeenkomen met die welke ook de bejaardentehuizen overeenkomstig de betrokken nationale wettelijke regeling moeten aanbieden.
   Het is dienaangaande irrelevant dat de exploitant van een assistentiewoning, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, subsidie of enig ander voordeel of financiële steun van de overheid ontvangt.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Goedkeuring van de steunmaatregelen van de staten in het kader van de bepalingen van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag — Gevallen waartegen de Commissie geen bezwaar maakt  Voor de EER relevante tekst

text:
               13.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/1

         Goedkeuring van de steunmaatregelen van de staten in het kader van de bepalingen van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag
   Gevallen waartegen de Commissie geen bezwaar maakt
   (Voor de EER relevante tekst)
   2013/C 73/01

               Datum waarop het besluit is genomen

               7.11.2012

               Referentienummer staatssteun

               SA.34576 (12/N)

               Lidstaat

               Portugal

               Regio

               Alto Trás-os-Montes

               Benaming van de steunregeling en/of naam van de begunstigde

               Unidade de cuidados continuados Jean Piaget/Nordeste

               Rechtsgrondslag

               Texto do Programa Operacional Temático Valorização do Território
               Endereço http://www.povt.qren.pt/cs2.asp?idcat=1120; Regulamento Geral FEDER e Fundo de Coesão (documento normativo sobre as modalidades de aplicação a Portugal dos fundos FEDER e Fundo de Coesão), em coerência com as disposições regulamentares comunitárias aplicáveis);
               Texto do Programa Operacional Temático Valorização do Território
               Endereço http://www.povt.qren.pt/cs2.asp?idcat=1120 — Regulamento Geral FEDER e Fundo de Coesão (documento normativo sobre as modalidades de aplicação a Portugal dos fundos FEDER e Fundo de Coesão), em coerência com as disposições regulamentares comunitárias aplicáveis); Regulamento Específico para o Domínio dos «Equipamentos Estruturantes do Sistema Urbano Nacional» (estabelece as condições de acesso e as regras gerais de atribuição de co-financiamento comunitário do FEDER às operações apresentadas no âmbito deste domínio de intervenção).

               Type maatregel

               Individuele steun

               Doelstelling

               Regionale ontwikkeling

               Vorm van de steun

               —

               Begrotingsmiddelen

               Totaal van de voorziene steun: 1,897 miljoen EUR

               Maximale steunintensiteit

               Maatregel die geen steun vormt

               Looptijd (periode)

               —

               Economische sectoren

               Beperkt tot de dienstverlening

               Naam en adres van de steunverlenende autoriteit

                           Programa Operacional Temático Valorização do Território

                           Av. D. João II, Lote 1.07.2.1 — 2.o

                           1998-014 Lisboa

                           PORTUGAL

               Andere informatie

               —

         De tekst van de beschikking in de authentieke ta(a)l(en), waaruit de vertrouwelijke gegevens zijn geschrapt, is beschikbaar op site:
   http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm


title: Zaak T-436/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — HIT Groep/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van spanstaal — Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Regels inzake de toerekenbaarheid van mededingingsverstorende gedragingen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij — Vermoeden van de daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed — Redelijke termijn”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/40

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — HIT Groep/Commissie
   (Zaak T-436/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van spanstaal - Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Regels inzake de toerekenbaarheid van mededingingsverstorende gedragingen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij - Vermoeden van de daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed - Redelijke termijn”))
   (2015/C 302/50)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: HIT Groep BV (Haarlem, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. van der Wal, G. Oosterhuis en H. Albers, vervolgens G. van der Wal en G. Oosterhuis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel, S. Noë en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HIT Groep BV zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Hogere voorziening, op 14 januari 1999 ingesteld door F. Campoli tegen de beschikking, op 12 oktober 1998 in zaak T-235/97 tussen F. Campoli en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-7/99 P)

text:
C 71/18                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.3.1999
     ¹schriftelijke toestemmingº te verlenen, zodat het pro-       ben voorgedaan, een besluit van de Commissie van 1985
     duct in de handel kan worden gebracht, of behoudt             opnieuw ter discussie te stellen, wat in casu een vorm van
     die instantie een beoordelingsvrijheid die het haar           willekeurige discriminatie is tussen ambtenaren die zijn
     mogelijk maakt, die toestemming niet te geven?                aangesteld onder het besluit van 7 februari 1996 betref-
                                                                   fende ¹de criteria voor indeling bij de aanstellingº, en
                                                                   ambtenaren, zoals rekwirant, die zijn aangesteld tijdens de
2. Moet het besluit van de Commissie van de Europese               periode dat de Commissie a priori de toepassing weigerde
     Gemeenschappen van 23 januari 1997, naar luid waar-           van artikel 31, lid 2, van het Statuut.
     van ¹de Franse autoriteiten het in de handel brengen
     van het door Ciba-Geigy aangemelde product toe-
     staanº, aldus worden uitgelegd, dat de Franse regering        Te g e n s t r i j d i g h e d e n
     verplicht is haar ¹schriftelijke toestemmingº te ver-
     lenen?
                                                                   Enerzijds stelt het Gerecht in het ¹arrest Alexopoulou
                                                                   Iº (1), dat het besluit van de Commissie van 1 september
( ) PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.
 1
                                                                   1983 in strijd is met het Statuut, en anderzijds aanvaardt
                                                                   het dat de Commissie deze onregelmatigheid slechts
                                                                   gedeeltelijk opheft, namelijk met ingang van 5 oktober
                                                                   1995.
                                                                   Deze redenering is tegenstrijdig, mede gelet op de vroegere
Hogere voorziening, op 14 januari 1999 ingesteld door              toepassingen van bepaalde arresten van het Hof inzake
F. Campoli tegen de beschikking, op 12 oktober 1998 in             indeling van personeelsleden, waarvan de Commissie de
zaak T-235/97 tussen F. Campoli en Commissie van de                algemene toepasselijkheid erkent.
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                             Kamer)                                Ontbreken van motivering
                        (Zaak C-7/99 P)
                         (1999/C 71/31)                            De beslissing van het Gerecht, dat de afwijzing van het
                                                                   verzoek van rekwirant, strekkende tot herziening van zijn
                                                                   aanvankelijke indeling, ¹geen schending vormt van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            artikel 5, lid 3, van het Statuutº, is niet naar behoren met
is op 14 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door F.         redenen omkleed, nu het Gerecht niet preciseert op welke
Campoli, vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat te               gronden het tot die conclusie is gekomen.
Cagliari, tegen de beschikking, op 12 oktober 1998 in
zaak T-235/97 tussen F. Campoli en Commissie van de                (1) Zaak T-17/95, JurAmbt. II-0683.
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
Kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Hogere voorziening, op 15 januari 1999 ingesteld door
                                                                   C. Gómez de Enterria y Sanchez tegen het arrest, op
Ð de beschikking van het Gerecht van 12 oktober 1998
                                                                   17 november 1998 in zaak T-131/97 tussen C. Gómez de
     in zaak T-235/97, Campoli tegen Commissie, te vernie-
                                                                   Enterria y Sanchez en Europees Parlement gewezen door
     tigen;
                                                                   het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (Eerste Kamer)
Ð de in eerste aanleg ingediende conclusies toe te wijzen;                                       (Zaak C-8/99 P)
                                                                                (1999/C 71/32)
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                 is op 15 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                   C. Gómez de Enterria y Sanchez, vertegenwoordigd door
                                                                   E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
Schending van het beginsel van gelijkheid                          bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat
van behandeling                                                    aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, tegen het arrest, op
                                                                   17 november 1998 in zaak T-131/97 tussen C. Gómez de
                                                                   Enterria y Sanchez en Europees Parlement gewezen door
Rekwirant stelt, dat het beroep niet-ontvankelijk is voor-         het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
zover het ertoe strekt, zonder dat zich nieuwe feiten heb-         schappen (Eerste Kamer).


title: Zaak C-90/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 september 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Habitatrichtlijn — Instandhouding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna — Artikelen 4, lid 4, en 6, leden 1 en 2 — Vaststelling van prioriteiten voor specialebeschermingszones en van passende bescherming ervan — Geen garantie van passende juridische bescherming van de specialebeschermingszones op het Canarisch archipel)

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 september 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-90/10) (1)

   (Niet-nakoming - Habitatrichtlijn - Instandhouding van natuurlijke habitats - Wilde flora en fauna - Artikelen 4, lid 4, en 6, leden 1 en 2 - Vaststelling van prioriteiten voor specialebeschermingszones en van passende bescherming ervan - Geen garantie van passende juridische bescherming van de specialebeschermingszones op het Canarisch archipel)
   2011/C 331/05
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: M. Pere, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 4, lid 4, en 6, leden 1 en 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Gebieden van communautair belang — Instandhoudingsmaatregelen — Biogeografische regio Macaronesië

      Dictum

               1)

                           —

                           Door niet overeenkomstig artikel 4, lid 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, prioriteiten vast te stellen voor de specialebeschermingszones die overeenkomen met de gebieden van communautair belang voor de biogeografische regio Macaronesië op Spaans grondgebied, die worden geïdentificeerd in beschikking 2002/11/EG van de Commissie van 28 december 2001 houdende vaststelling van de lijst van gebieden van communautair belang voor de biogeografische regio Macaronesië ter uitvoering van richtlijn 92/43 van de Raad, en

                           —

                           door niet overeenkomstig artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 92/43 de passende instandhoudingsmaatregelen en een beschermingsregeling te hebben vastgesteld of toegepast ter voorkoming van de verslechtering van de habitats en van significante verstoringen voor de soorten door de juridische bescherming van de specialebeschermingszones op de in beschikking 2002/11 genoemde zones op Spaans grond te verzekeren,
                           is het Koninkrijk Spanje de krachtens voormelde bepalingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Finland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-115/02: Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële en economische kamer van 26 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Administration des douanes et droits indirects en de naamloze vennootschap Rioglass en de vennootschap Transremar SL

text:
1.6.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 131/9
Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 Verzoek van de Cour de cassation — handels-, financiële
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                   en economische kamer van 26 maart 2002 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in het geding tussen de Ad-
                                                                      ministration des douanes et droits indirects en de naam-
                                                                      loze vennootschap Rioglass en de vennootschap Trans-
                         (Zaak C-114/02)                                                          remar SL
                                                                                (Zaak C-115/02)
                         (2002/C 131/15)
                                                                                (2002/C 131/16)
                                                                      De Cour de cassation — handels-, financiële en economische
                                                                      kamer heeft bij beschikking van 26 maart 2002, ingekomen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            ter griffie van het Hof van Justitie op 29 maart 2002, in het
op 27 maart 2002 beroep tegen ingesteld door de Commissie             geding tussen de Administration des douanes et droits indirects
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                 en de naamloze vennootschap Rioglass en de vennootschap
L. Ström als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te               Transremar SL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Luxemburg.                                                            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
                                                                      „Moet artikel 30 EG-Verdrag (thans artikel 28 EG) aldus
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                      worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet, dat de douane-
                                                                      autoriteiten op basis van de Code de la propriété industrielle
                                                                      procedures inzake de vasthouding toepassen op rechtmatig in
—     vast te stellen dat de Franse Republiek de verplichtingen       een lidstaat van de Europese Gemeenschap vervaardigde
      niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn         goederen die bestemd zijn om na doorvoer over Frans
      98/8/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van           grondgebied op de markt te worden gebracht in een derde
      16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen            land, in casu Polen?”
      van biociden, door niet alle wettelijke en bestuursrechte-
      lijke maatregelen te nemen die nodig zijn om aan deze
      richtlijn te voldoen, althans deze niet mee te delen;
—     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                      Beroep, op 3 april 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                                                                (Zaak C-119/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 131/17)
De Commissie stelt vast dat richtlijn 98/8/EG slechts zeer            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
ten dele is omgezet. Frankrijk heeft omzettingsmaatregelen            op 3 april 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
meegedeeld voor de artikelen 3, leden 1, 2, 3 en 6, 5, 6, 7 en        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
9 van de richtlijn. Van de verplichtingen die volgens de              woordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidi.
richtlijn moesten worden omgezet is omzetting dus achterwege
gebleven, althans zijn daarvan de omzettingsmaatregelen niet          De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
meegedeeld, betreffende de artikelen 3, leden 4, 5 en 7, 4, 8,
11, 12, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25 en 26 van de               —    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door geen
richtlijn. De termijn voor omzetting is verstreken op 13 mei               maatregelen te treffen voor de aanleg van een opvang-
2000.                                                                      systeem voor het stedelijk afvalwater van het gebied van
                                                                           Thriasio Pedio, en door het stedelijk afvalwater van dat
                                                                           gebied niet aan een verdergaande secundaire behandeling
                                                                           te onderwerpen vóór het in het „kwetsbare gebied” van
(1) PB L 123, 24 april 1998, blz. 1.                                       de golf van Elefsina wordt geloosd, de verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 1,
                                                                           en artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad
                                                                           van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                           afvalwater (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van


title: Zaak C-528/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 18 oktober 2011 — Zuheyr Freyeh Halaf/Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 18 oktober 2011 — Zuheyr Freyeh Halaf/Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet
   (Zaak C-528/11)
   2011/C 370/30
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zuheyr Freyeh Halaf

      Verwerende partij: Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003 (1) van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, aldus worden uitgelegd dat dit toestaat dat een lidstaat de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek overneemt, wanneer bij de asielzoeker geen sprake is van persoonlijke omstandigheden die de toepassing van de humanitaire clausule in artikel 15 van deze verordening rechtvaardigen, en wanneer op de krachtens artikel 3, lid 1, van de verordening verantwoordelijke lidstaat ten minste een van de volgende situaties van toepassing is:

                           a)

                           in de rapporten van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor vluchtelingen (UNHCR) worden feiten en conclusies aangevoerd, waaruit blijkt dat in de van rechtswege verantwoordelijke lidstaat de voorschriften van de Europese Unie op asielgebied die betrekking hebben op de omstandigheden waarin asielzoekers worden opgenomen, de toegang tot de procedure en de kwaliteit van de procedure voor de behandeling van asielverzoeken worden geschonden;

                           b)

                           de van rechtswege verantwoordelijke lidstaat heeft op een terugnameverzoek krachtens artikel 20, lid 1, van verordening nr. 343/2003 niet geantwoord, waarbij deze verordening geen bepalingen over de inachtneming van het solidariteitsbeginsel in artikel 80 VWEU bevat?

               2)

               Is het voor de doelstellingen van de toepassing van artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003 toelaatbaar dat een nationale rechterlijke instantie van een lidstaat, waarbij — op basis van beweringen ten aanzien van de schending van het Unierecht op asielgebied in de krachtens artikel 3, lid 1, verantwoordelijke lidstaat — om toepassing van de verordening wordt verzocht, de schending van dit recht en de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de rechten van de asielzoeker toetst, welke rechten hem door het recht van de Unie worden gewaarborgd bij zijn overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat, ook zonder dat het Hof van Justitie van de Europese Unie in de daarvoor in het recht van de Unie voorziene procedure met betrekking tot deze lidstaat een niet-nakoming van de toepasselijke voorschriften van het recht van de Unie heeft vastgesteld?
               Indien de hiervoor gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord, wordt verzocht ook de volgende vragen ten aanzien van de vaststelling van de criteria voor een schending van het recht van de Unie te beantwoorden:
               Moet alleen met wezenlijke schendingen van het recht van de Unie rekening worden gehouden, en welke criteria moet de nationale rechter hanteren voor de vaststelling van deze schendingen voor de doelstellingen van de toepassing van de bepaling van verordening nr. 343/2003 die voorwerp van het verzoek om uitlegging is? Is een schending van het recht van de Unie op asielgebied alleen dan als wezenlijk te beschouwen, indien zij een schending van enig aan de asielzoeker door het recht van de Unie gewaarborgd recht tot gevolg heeft, of moet dit worden beperkt tot een schending van het recht op asiel in de zin van artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie? Indien op grond van de algemene criteria en normen van het recht van de Unie er geen rechtsgrondslag is om het asielverzoek van betrokkene in te willigen, hoeft dan alleen de schending van de omstandigheden waarin asielzoekers worden opgenomen in de van rechtswege verantwoordelijke lidstaat te worden getoetst?

               3)

               Welke inhoud heeft het recht op asiel krachtens artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie juncto artikel 53 van het Handvest en de definitie die is opgenomen in artikel 2, sub c, en punt 12 van de considerans van verordening nr. 343/2003?

               4)

               Moet artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003 aldus worden uitgelegd dat het een nationale rechter van een lidstaat krachtens deze bepaling is toegestaan om ervan uit te gaan dat het vermoeden van de inachtneming van het beginsel van non-refoulement en de veilige staat in de zin van punt 2 van de considerans van deze verordening met betrekking tot de krachtens artikel 3, lid 1, van de verordening verantwoordelijke lidstaat is weerlegd, ook wanneer dit niet door het Hof van Justitie van de Europese Unie is vastgesteld, waarbij het volgende in aanmerking moet worden genomen:

                           —

                           de erkende toezichthoudende bevoegdheden van het UNHCR, die zijn afgeleid uit de verplichting krachtens artikel 78, lid 1, VWEU om de volkenrechtelijke instrumenten op asielgebied in acht te nemen en ook uitdrukkelijk uit artikel 21 van richtlijn 2005/85/EG (2) van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, alsook

                           —

                           de in de rapporten van de UNHCR aangevoerde feiten en conclusies waaruit blijkt dat de krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat de voorschriften van het recht van de Unie op asielgebied schendt?

               5)

               Moet artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003 juncto de krachtens artikel 78, lid, VWEU bestaande verplichting om volkenrechtelijke instrumenten op asielgebied in acht te nemen, aldus worden uitgelegd dat de lidstaten gehouden zijn om in procedures voor de bepaling van de krachtens verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat, de UNHCR om een zienswijze te verzoeken, wanneer in de rapporten van deze instantie feiten en conclusies worden aangevoerd waaruit blijkt dat de krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat de voorschriften van het recht van de Unie op asielgebied schendt?
               Indien de hiervoor gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord, wordt verzocht ook de volgende vraag te beantwoorden:
               Wanneer niet om een dergelijke zienswijze van de UNHCR wordt gevraagd, wordt dan de procedure voor de bepaling van de krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat wezenlijk geschonden en wordt daardoor het recht op behoorlijk bestuur en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte overeenkomstig de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden, en wel vanuit het oogpunt van artikel 21 van richtlijn 2005/85 dat de UNCHR het recht toekent om een zienswijze te geven bij de behandeling van individuele asielverzoeken?

      (1)  PB L 50, blz. 1.

      (2)  PB L 326, blz. 13.


title: Zaak T-421/07: Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Deutsche Post/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/46

         Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Deutsche Post/Commissie
   (Zaak T-421/07)
   (2008/C 22/86)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 12 september 2007, „Steunmaatregel C 36/07 (ex NN 25/07) — Steun ten behoeve van Deutsche Post AG, Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag om opmerkingen te maken”, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de Commissie om vanwege steunmaatregel C 36/07 (ex NN 25/07) de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden. Duitsland is bij schrijven van 12 september 2007 in kennis gesteld van dit besluit (PB C 245, blz. 21). De met dit besluit ingeleide procedure strekte tot een aanvullend onderzoek bij de procedure die de Commissie op 23 oktober 1999 heeft ingeleid en waarin zij op 19 juni 2002 een negatieve eindbeschikking heeft gegeven (PB L 247, blz. 27). In deze negatieve beschikking heeft de Commissie geconstateerd dat Deutsche Post AG voor haar deur-tot-deur-pakketdiensten prijzen hanteerde die onder de incrementele kosten lagen en dat dit agressieve kortingsbeleid niet onder haar verplichting tot universeledienstverlening viel.
   Ter onderbouwing van haar vordering betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking wezenlijke beginselen van procesrecht schendt. In het bijzonder is sprake van schending van het vertrouwensbeginsel, aangezien de Commissie reeds jaren op de hoogte was van de relevante feiten en dienaangaande op 19 juni 2002 een eindbeschikking heeft gegeven. Bovendien zijn de participatierechten van de Bondsrepubliek Duitsland en van verzoeksters geschonden, aangezien hun niet de mogelijkheid is geboden om zich voor het geven van de bestreden beschikking daarover uit te spreken. Tot slot is in dit verband sprake van schending van verordening (EG) nr. 659/1999 (1), aangezien uit de systematiek van die regeling volgt dat een negatieve beschikking, zoals die van 19 juni 2002, de procedure beëindigt en dat verweerster voor feiten waarover een eindbeschikking is gegeven, geen nieuwe onderzoeksprocedure betreffende steunmaatregelen kan inleiden.
   Verzoekster betoogt voorts dat verweerster de motiveringsplicht die is neergelegd in artikel 253 EG en in artikel 6, lid 1, van verordening nr. 659/1999 heeft geschonden, aangezien de bestreden beschikking niet duidelijk te kennen geeft welke maatregelen de Commissie als staatssteun wenst aan te merken en deze bovendien geen juridische beoordeling bevat.
   Tot slot is sprake van schending van de artikelen 87, lid 1, EG en 88 EG, aangezien de in de bestreden beschikking aangevoerde maatregelen niet als staatssteun kunnen worden aangemerkt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 EG (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-248/02: Beroep, op 8 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
24.8.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/15
Vormt artikel 30, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG (1) van de Raad      —     door onvolledige gegevens mee te delen over de hoeveel-
van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures               heid slib die jaarlijks in de landbouw als droge stof
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering                wordt gebruikt (voor de regio’s Abruzzen en Campanië
van werken, voorzover het de verschillende aanbestedende                    ontbreekt die informatie volledig en voor Toscane en
diensten voor het gunningscriterium de keuze biedt tussen de                Sicilië is deze onjuist, dus niet met betrekking tot de
laagste prijs of de economisch voordeligste aanbieding, een                 droge stof, meegedeeld),
consequente toepassing van het reeds in artikel 85 van het
Verdrag (thans artikel 81 EG) neergelegde beginsel van vrije
mededinging, volgens hetwelk elke inschrijving in het kader           —     door niet erop toe te zien dat ten minste voor de
van binnen de gemeenschappelijke markt aangekondigde                        regio’s Lombardije, Emilia Romagna, Toscane, Abruzzen,
aanbestedingen aldus moet worden gewaardeerd, dat de verge-                 Campanië, Aostadal, Sicilië en Marche registers worden
lijking tussen de inschrijvingen niet wordt verhinderd, beperkt             bijgehouden waarin samenstelling en eigenschappen van
of vervalst?                                                                het slib op de in bijlage II A van richtlijn 86/278/EEG
                                                                            genoemde punten zijn opgenomen, en
Staat bijgevolg artikel 30 van richtlijn 93/37 eraan in de weg,
dat artikel 21 van wet nr. 109 van 11 februari 1994                   —     door niet erop toe te zien dat registers worden bijgehou-
de aanbestedende diensten verbiedt, het criterium van de                    den waarin de hoeveelheden geproduceerd slib (voor het
economisch voordeligste aanbieding te kiezen voor het plaat-                gehele nationale grondgebied) en in de landbouw gebruikt
sen van de opdrachten voor openbare werken volgens de                       slib (voor de regio’s Abruzzen, Campanië, Toscane en
openbare en niet-openbare aanbestedingsprocedure, en in het                 Sicilië) zijn opgenomen,
algemeen enkel het criterium van de laagste prijs voorschrijft?
                                                                      de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
(1) PB L 199, van 9.08.93, blz. 54.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 8 juli 2002 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Volgens artikel 17 van richtlijn 86/278/EEG, zoals gewijzigd
                                                                      bij artikel 5 juncto bijlage VI, sub g, van richtlijn 91/692/EEG
                         (Zaak C-248/02)                              tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over
                                                                      de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied, zenden
                         (2002/C 202/22)                              de lidstaten elke drie jaar informatie toe over de tenuitvoerleg-
                                                                      ging van richtlijn 86/278/EEG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 juli 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              Italië heeft over de hoeveelheid zuiveringsslib die in de jaren
woordigd door Hans Stovlbaek en Roberto Amorosi als                   1995/1997 in de landbouw is gebruikt, en over samenstelling
gemachtigden.                                                         en eigenschappen van het slib op de in bijlage II A van
                                                                      de richtlijn genoemde punten gedeeltelijke en onvolledige
                                                                      informatie toegezonden.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, de verplichtingen
niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17 van         Bovendien hebben de Italiaanse autoriteiten er niet op toege-
richtlijn 86/278/EEG (1), zoals gewijzigd bij artikel 5 van           zien dat registers worden bijgehouden waarin samenstelling
richtlijn 91/692/EEG (2), en artikel 10, lid 1, sub a en b, van       en eigenschappen van het slib op de in bijlage II A van de
richtlijn 86/278/EEG;                                                 richtlijn genoemde punten en de hoeveelheden geproduceerd
                                                                      en in de landbouw gebruikt slib zijn opgenomen, hetgeen in
—     door onvolledige informatie toe te zenden over de               strijd is met artikel 10, lid 1, sub b, van de richtlijn.
      jaarlijkse gemiddelde concentratie (mg/kg droge stof) van
      zware metalen (cadmium, koper, nikkel, lood, zink, kwik,
      chroom) en van de elementen stikstof en fosfor in
      zuiveringsslib (die informatie ontbreekt volledig voor de       (1) PB L 181, van 4.07.86, blz. 6.
      regio’s Lombardije, Emilia Romagna, Toscane, Abruzzen,          (2) PB L 377, van 31.12.91, blz. 48.
      Campanië, Aostadal, Sicilië en is ontoereikend voor de
      regio Marche),
—     door geen informatie toe te zenden over de hoeveelheid
      (ton/jaar) als droge stof geproduceerd zuiveringsslib,


title: Zaak C-213/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Nederland) op 25 april 2017 — X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam (Nederland) op 25 april 2017 — X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-213/17)
   (2017/C 239/30)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 23, derde lid, van de Dublinverordening (1) in die zin worden gelezen dat Italië verantwoordelijk is geworden voor de behandeling van het op 23 oktober 2014 door eiser in dat land ingediende verzoek om internationale bescherming, ondanks het feit dat Nederland de primair verantwoordelijke lidstaat was op grond van de in dit land eerder ingediende verzoeken om internationale bescherming in de zin van artikel 2, aanhef en onder d, van de Dublinverordening, waarvan de laatste op dat moment in Nederland nog in behandeling was, omdat de Afdeling [bestuursrechtspraak van de Raad van State] nog geen uitspraak had gedaan op het door eiser ingestelde hoger beroep tegen de […] uitspraak [AWB 14/13866] van de rechtbank [Den Haag, zittingsplaats Middelburg] van 7 juli 2014?

               2)

               Volgt uit artikel 18, tweede lid, van de Dublinverordening dat het tijdens de indiening van het claimverzoek op 5 maart 2015 in Nederland nog in behandeling zijnde verzoek om internationale bescherming door de Nederlandse autoriteiten onverwijld na indiening van het claimverzoek diende te worden opgeschort en na het verstrijken van de termijn van artikel 24 te worden stopgezet door intrekking of wijziging van het eerder genomen besluit van 11 juni 2014 tot afwijzing van de asielaanvraag van 4 juni 2014?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt, is de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het verzoek van eiser om internationale bescherming niet op Italië overgegaan, maar bij de Nederlandse autoriteiten blijven berusten, omdat verweerder het besluit van 11 juni 2014 niet heeft ingetrokken of gewijzigd?

               4)

               Zijn de Nederlandse autoriteiten, door geen melding te maken van het in Nederland bij de Afdeling aanhangige hoger beroep in de tweede asielprocedure, tekort geschoten in de op hen op grond van artikel 24, vijfde lid, van de Dublinverordening rustende verplichting de Italiaanse autoriteiten van informatie te voorzien aan de hand waarvan zij konden nagaan of deze lidstaat op grond van deze verordening verantwoordelijk is?

               5)

               Als het antwoord op vraag 4 bevestigend luidt, leidt deze tekortkoming tot de conclusie dat daardoor de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het verzoek van eiser om internationale bescherming niet op Italië is overgegaan, maar bij de Nederlandse autoriteiten is blijven berusten?

               6)

               Indien de verantwoordelijkheid niet bij Nederland is blijven berusten, hadden de Nederlandse autoriteiten dan in verband met de overlevering van eiser uit Italië aan Nederland in het kader van zijn strafzaak, op grond van artikel 17, eerste lid, van de Dublinverordening, in afwijking van artikel 3, eerste lid, van de Dublinverordening het door hem in Italië ingediende verzoek om internationale bescherming behoren te behandelen, en hadden zij, in het verlengde daarvan, in redelijkheid geen gebruik mogen maken van de in artikel 24, eerste lid, van de Dublinverordening neergelegde bevoegdheid de Italiaanse autoriteiten om eisers terugname te verzoeken?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).


title: Zaak C-496/07: Beroep ingesteld op 14 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/3

         Beroep ingesteld op 14 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-496/07)
   (2008/C 37/03)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door in haar nationale wettelijke regeling de functie van kapitein van een schip dat de Tsjechische vlag voert, voor te behouden aan personen met de Tsjechische nationaliteit, de krachtens artikel 39 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het onderhavige beroep voert de Commissie de volgende bezwaren aan:
   De Tsjechische wettelijke regeling (wet nr. 61/2000) verplicht de exploitant van een schip om te verzekeren dat de kapitein van een schip dat de Tsjechische vlag voert, de Tsjechische nationaliteit heeft.
   Dit duidelijke en geheel onvoorwaardelijke vereiste om de Tsjechische nationaliteit te hebben is volgens de Commissie in strijd met de bevindingen van het Hof van Justitie in de arresten C-405/01 (1) en C-47/02 (2). De Commissie wijst in het bijzonder op de vaststelling van het Hof in punt 44 van het arrest in zaak C-405/01 en in punt 63 van het arrest in zaak C-47/02. Het vereiste in de Tsjechische wettelijke regeling dat de kapitein van een schip de Tsjechische nationaliteit moet hebben, is absoluut. De relevante bepalingen in de Tsjechische regeling houden geen rekening met de wijze waarop en in de mate waarin de kapitein van een schip daadwerkelijk bevoegdheden van het openbaar gezag uitoefent, zoals is vereist in bovengenoemde rechtspraak van het Hof. Het enkele feit de Tsjechische wettelijke regeling kapiteins van schepen die de Tsjechische vlag voeren, bevoegdheden van het openbaar gezag verleent, kan niet volstaan om toepassing van de in artikel 39, lid 4, EG voorziene afwijking van het vrije verkeer van werknemers te rechtvaardigen.
   Volgens de Commissie is de Tsjechische Republiek verplicht om zijn nationale wettelijke regeling in overeenstemming te brengen met de rechtspraak van het Hof, niettegenstaande het feit dat er (volgens de verklaringen van de Tsjechische Republiek) momenteel geen schepen onder de Tsjechische vlag varen.

      (1)  Arrest van 30 september 2003, Colegio de Oficiales de la Marina Mercante Espagñola tegen Administración del Estado (C-405/01, Jurispr. blz. I-10391), betreffende de Spaanse wettelijke regeling die de functies van kapitein en eerste stuurman op onder de Spaanse vlag varende schepen voorbehoudt aan personen met de Spaanse nationaliteit.

      (2)  Arrest van 30 september 2003, Albert Anker, Klaas Ras en Albertus Snopek tegen Bondsrepubliek Duitsland (C-47/02, Jurispr. blz. I-10447), betreffende de Duitse wettelijke regeling die de functies van kapitein op onder de Duitse vlag varende vissersschepen die voor de kleine visserij op volle zee worden gebruikt („Kleine Seeschifffahrt”), voorbehoudt aan personen met de Duitse nationaliteit.


title: Zaak F-21/15: Beroep ingesteld op 5 februari 2015 — ZZ/Comité van de Regio’s

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/41

         Beroep ingesteld op 5 februari 2015 — ZZ/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-21/15)
   (2015/C 127/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot vaststelling dat verzoekers sinds zijn bevordering naar de rang AST 5 geen aanspraak meer kon maken op de forfaitaire vergoeding voor overuren en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 0112/2014 tot afschaffing van verzoekers forfaitaire vergoeding wegens overuren met ingang van 1 juli 2014, vastgesteld door de plaatsvervangend directeur Administratie en Financiën op 3 juni 2014;

               —

               veroordeling van het Comité van de Regio’s tot hernieuwde betaling aan verzoeker van die vergoeding met ingang van dezelfde datum, alsmede van rente over het bedrag van de niet-betaalde vergoedingen, tegen de rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties van de ECB en vanaf de datum waarop die vergoedingen verschuldigd werden en tot aan de volledige betaling;

               —

               veroordeling van het Comité van de Regio’s tot betaling aan verzoeker ter vergoeding van de materiële schade die het bestreden besluit voor hem kan hebben van een bedrag dat voorlopig op 1  000 EUR wordt begroot en ter vergoeding van zijn immateriële schade een bedrag dat door het Gerecht zal worden vastgesteld;

               —

               veroordeling van het Comité van de Regio’s in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-638/14: Beroep ingesteld op 26 augustus 2014 — Frinsa del Noroeste/BHIM — Frisa Frigorífico Rio Doce (FRISA)

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/17

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2014 — Frinsa del Noroeste/BHIM — Frisa Frigorífico Rio Doce (FRISA)
   (Zaak T-638/14)
   2014/C 380/23
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Frinsa del Noroeste, SA (Santa Eugenia de Riveira, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Frisa Frigorífico Rio Doce, SA (Espirito Santo, Brazilië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               inschrijving te weigeren van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 3 29  721„FRISA” voor waren van klasse 29 en diensten van de klassen 35 en 39.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „FRISA” voor waren en diensten van de klassen 29, 35 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 3 29  721

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met het woordelement „Frinsa” voor waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: nietigverklaring van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: bij haar beslissing van 1 juli 2014 in de gevoegde zaken R 1547/2013-4 en R 1851/2013-4 heeft de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verzoeksters argumenten niet onderzocht, aangezien zij zich ertoe heeft beperkt die zaken op identieke wijze te beslechten en enkel het in de procedure aangebrachte bewijs van gebruik te onderzoeken.


title: Beschikking van de President van het Gerecht van eerste aanleg van 1 augustus 2003 in zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Staatssteun — Verplichting tot terugvordering — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging — Uitzonderlĳke omstandigheden — Voorlopige opschorting)

text:
29.11.2003              NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 289/23
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss), betref-                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
fende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het                             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tot aanstelling bevoegd gezag van 11 maart 2002 houdende
afwijzing van zijn sollicitatie naar het in kennisgeving van
vacature CJ 62/01 bedoelde ambt van administrateur, heeft het                                       van 1 augustus 2003
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 30 september 2003 een                     in zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                             (Kort geding — Staatssteun — Verplichting tot terugvorde-
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.              ring — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                                                                             weging — Uitzonderlijke omstandigheden — Voorlopige
                                                                                opschorting)
(1) PB C 305, van 7 december 2002.
                                                                                (2003/C 289/50)
                                                                                (Procestaal: Duits)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                           van 3 juli 2003
                                                                             In zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH,
                                                                             gevestigd te Ilmenau (Duitsland), vertegenwoordigd door
in zaak T-10/01, Lichtwer Pharma AG tegen Bureau
                                                                             G. Schohe en C. Arhold, advocaten, domicilie gekozen hebben-
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                             de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                  tekeningen en modellen) (1)
                                                                             schappen (gemachtigden: V. Di Bucci en V. Kreuschitz),
                                                                             ondersteund door S. Glas, wonende te Mainz (Duitsland),
(„Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van de                           vertegenwoordigd door U. Soltész, advocaat, betreffende een
          oppositie — Afdoening zonder beslissing”)                          verzoek tot verlenging van de bij beschikking van de president
                                                                             van het Gerecht van 4 april 2002 in deze zaak gelaste
                          (2003/C 289/49)                                    opschorting van tenuitvoerlegging van de beschikking 2002/
                                                                             185/EG van de Commissie van 12 juni 2001 betreffende
                          (Procestaal: Duits)                                staatssteun van Duitsland ten gunste van Technische Glaswerke
                                                                             Ilmenau GmbH (PB 2002, L 62, blz. 30), heeft de president
                                                                             van het Gerecht op 1 augustus 2003 een beschikking gegeven
In zaak T-10/01, Lichtwer Pharma AG, te Berlijn (Duitsland),                 waarvan het dictum luidt als volgt:
vertegenwoordigd door P. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein,
advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (gemachtigden:                        1)   Tot 17 februari 2004 wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
O. Walbroeck en G. Schneider), tussenkomende partij voor het                      van artikel 2 van beschikking 2002/185/EG van de Commissie
Gerecht: Biofarma, voorheen Orsem SARL, te Neuilly sur Seine                      van 12 juni 2001 betreffende staatssteun C 44/2001 van
(Frankrijk), vertegenwoordigd door V. Gil Vega en A. Ruiz                         Duitsland ten gunste van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH
Lopez, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing                      (PB 2002, L 62, blz. 30).
van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                  2)   Aan deze opschorting zijn de volgende voorwaarden verbonden:
modellen) van 8 november 2000 (zaak R 586/1999-2) in een                          ten eerste moeten de vier voorwaarden van punt 2 van het dictum
oppositieprocedure tussen Lichtwer Pharma AG en Biofarma,                         van de vandaag in zaak T-378/02 R gegeven beschikking door
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                         verzoekster vervuld zijn, meer in het bijzonder wat de erin
N. J. Forwood, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;                  vermelde data betreft; ten tweede moet verzoekster uiterlijk vóór
griffier: H. Jung, op 3 juli 2003 een beschikking gegeven                         31 december 2003 een bijkomend bedrag van 256 000 euro
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               terugbetalen aan de Bundesanstalt für vereinigungsbedingte
                                                                                Sonderaufgaben, en moet zij binnen een week na deze terugbeta-
1.    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                               ling bij de griffie van het Gerecht en bij de Commissie een
                                                                                bewijsstuk van deze terugbetaling overleggen; ten derde moet zij
2.    Verstaat dat verzoekster en interveniënte ieder de eigen kosten             uiterlijk op 6 februari 2004 bij de griffie van het Gerecht en bij
      alsmede ieder de helft van de kosten van verweerder zullen                  de Commissie een gedetailleerd verslag van een accountant over
      dragen.                                                                     haar financiële toestand per 31 december 2003 indienen, en
                                                                                met name over het bijkomende bedrag dat zij ten laatste vóór
(1) PB C 161 van 2.6.2001.                                                        30 juni 2004 zou kunnen betalen, in het geval dat het arrest
                                                                                in de zaak in het hoofdgeding nog niet op deze datum zou zijn
                                                                                uitgesproken.
 ---pagebreak--- C 289/24                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            29.11.2003
3)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                       BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 1 augustus 2003
                                                                          in zaak T-378/02 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (Kort geding — Staatssteun — Verplichting tot terugvorde-
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               ring — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                                   LEG                                    weging — Uitzonderlijke omstandigheden — Voorlopige
                                                                                opschorting)
                        van 9 september 2003
                                                                                (2003/C 289/52)
in zaak T-293/02: Éric Vranckx tegen Commissie van de                                               (Procestaal: Duits)
                   Europese Gemeenschappen (1)
(Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toekenning van                    In zaak T-378/02 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH,
vereist minimumaantal punten voor mondeling examen —                      gevestigd te Ilmenau (Duitsland), vertegenwoordigd door
Niet-inschrijving op reservelijst — Motivering — Overeen-                 G. Schohe en C. Arhold, advocaten, domicilie gekozen hebben-
stemming tussen klacht en verzoekschrift — Beroep gedeelte-               de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
   lijk rechtens ongegrond en gedeeltelijk niet-ontvankelijk)             schappen (gemachtigden: V. Di Bucci en V. Kreuschitz),
                                                                          ondersteund door S. Glas, wonende te Mainz (Duitsland),
                                                                          vertegenwoordigd door U. Soltész, advocaat, betreffende een
                           (2003/C 289/51)                                verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van de beschik-
                                                                          king van de Commissie van 2 oktober 2002 [K (2002) 2147
                                                                          final] betreffende staatssteun (C 44/2001) van Duitsland ten
                            (Procestaal: Frans)                           gunste van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, heeft de
                                                                          president van het Gerecht op 1 augustus 2003 een beschikking
                                                                          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)    Tot 31 oktober 2003 wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
In zaak T-293/02, Éric Vranckx, tijdelijk functionaris van de                   van artikel 2 van beschikking C (2002) 2147 final van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                            Commissie van 2 oktober 2002 betreffende staatssteun C 44/
Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, É. Marchal                 2001 van Duitsland ten gunste van Technische Glaswerke
en A. Coolen, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                          Ilmenau GmbH.
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: J. Currall en L. Lozano Palacios), betreffen-          2)    Aan deze opschorting zijn de volgende voorwaarden verbonden:
de een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de jury                 ten eerste moet verzoekster ten laatste vóór 30 september 2003
van vergelijkend onderzoek COM/B/1/00 om aan verzoeker                          aan de Thüringer Aufbaubank [...] euro terugbetalen en binnen
voor het mondeling examen van dat vergelijkend onderzoek                        een week na deze terugbetaling en ten laatste op 7 oktober
een lager dan het vereiste minimumaantal punten toe te                          2003 een bewijsstuk hiervan indienen bij de griffie van het
kennen en hem niet op de reservelijst te plaatsen, heeft het                    Gerecht en bij de Commissie; ten tweede moet de zakelijke
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,                     zekerheid van eerste rang ten gunste van de Thüringer Aufbau-
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,             bank op het terrein van de vierde oven uiterlijk op 10 oktober
op 9 september 2003 een beschikking gegeven waarvan het                         2003 worden afgelost en opnieuw gevestigd ten gunste van
dictum luidt als volgt:                                                         de Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben,
                                                                                teneinde het recht van deze laatste op terugbetaling van het
                                                                                saldo van de verkoopprijs van asset-deal 1 zeker te stellen; ten
1)     Het beroep wordt verworpen.                                              derde moet Geiß zich borg stellen op vergelijkbare manier als
                                                                                hij zich persoonlijk en solidair borg heeft gesteld op 3 maart
2)     Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                1998 voor de terugbetaling van de lening van de Thüringer
                                                                                Aufbaubank, en dit uiterlijk op 10 oktober 2003 en ten gunste
                                                                                van de Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben
                                                                                voor het saldo van de verkoopprijs van asset-deal 1; ten vierde
(1) PB C 289 van 23.11.2002.                                                    moeten uiterlijk op 17 oktober 2003 bewijsstukken van de
                                                                                vernieuwing van de in de tweede en derde voorwaarde vereiste
                                                                                zekerheden bij de griffie van het Gerecht en bij de Commissie
                                                                                worden ingediend.