title: Zaak T-329/01: Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Archer Daniels Midland Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 84/62               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het besluit van verweerster, zoals aan        —     nietig te verklaren verzoekers beoordelingsrapport 1995-
     verzoekster meegedeeld bij brieven van 13 februari 2001                 1997, voor zover daarin geen rekening is gehouden met
     en 23 februari 2001, om een leeftijdsgrens van 65 jaar                  de adviezen van de ad hoc groep, de paritaire ad hoc
     toe te passen op freelancetolken en die leeftijdsgrens                  groep voor hoger beroep en het paritaire beoordelings-
     derhalve op haar toe te passen;                                         comité, nu in zijn beoordelingsrapport geen rekening is
                                                                             gehouden met de omstandigheid dat zijn activiteiten als
                                                                             vakbondsafgevaardigde en als verkozene deel uitmaken
—    voorzover nodig nietig te verklaren de afwijzing van                    van zijn werkzaamheden in het kader van zijn instelling
     verzoeksters klacht door de Commissie op 7 september                    en als zodanig moeten worden beoordeeld;
     2001, ontvangen op 10 september 2001;
                                                                       —     uitspraak te doen over de kosten en honoraria die ten
—    te verklaren dat verzoekster haar diensten als freelancetolk            laste moeten komen van verweerster.
     aan de gemeenschapsinstellingen ook na het bereiken van
     de leeftijd van 65 jaar kan blijven verlenen;
—    verweerster te veroordelen tot vergoeding van de aan              Middelen en voornaamste argumenten
     verzoekster berokkende schade, die voorlopig op 1 euro
     wordt geraamd;
                                                                       Verzoeker is ambtenaar van de Commissie, en komt op tegen
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                            de afwijzing van zijn klacht strekkende tot nietigverklaring van
                                                                       zijn beoordelingsrapport voor de periode 1995-1997.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Tot staving van zijn beroep voert hij aan dat bepaalde
                                                                       beoordelingen niet gerechtvaardigd zijn, nu hij in zijn beroeps-
                                                                       situatie en in zijn carrièreverloop schade zou hebben geleden
                                                                       wegens zijn verkiezing als lid van een plaatselijk personeels-
Tot staving van haar beroep voert verzoekster dezelfde mid-            comité en wegens zijn vakbondsactiviteiten. Hij beroept zich
delen aan als die in zaak T-153/01, M. Alvarez Moreno tegen            op morele druk ertoe strekkende de vrije uitoefening van
Commissie van de Europese Gemeenschappen C 275 van                     vakbondsactiviteiten te belemmeren, schending van de algeme-
29.9.2001, blz. 11).                                                   ne uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut, en
                                                                       schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.
Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door G. Lebedef                  Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Archer
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Daniels Midland Company tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
                        (Zaak T-326/01)
                                                                                (Zaak T-329/01)
                        (2002/C 84/114)
                                                                                (2002/C 84/115)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 december 2001 beroep ingesteld tegen                 schappen is op 21 december 2001 beroep tegen de Commissie
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Lebedef,              van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Archer
wonende te Senningerberg (Groothertogdom Luxemburg),                   Daniels Midland Company, vertegenwoordigd door C. O. Lenz,
vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie geko-            L. M. Alegi, E. W. Batchelor en M. Garcia van het kantoor
zen hebbende te Luxemburg.                                             Baker & McKenzie, Londen (Verenigd Koninkrijk).
 ---pagebreak--- 6.4.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 84/63
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;
—    artikel 1 van de beschikking van de Commissie van
     2 oktober 2001 betreffende een procedure krachtens                —     de Commissie te verwijzen in de kosten van EuroCom-
     artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de Overeenkomst                 merce in verband met de onderhavige procedure.
     betreffende de EER (zaak COMP/36.756 — natriumglu-
     conaat), voorzover dit betrekking heeft op ADM, althans
     voorzover ADM daarbij wordt geacht te hebben deelgeno-
     men aan een inbreuk na 4 oktober 1994, nietig te
     verklaren;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—    artikel 3 van de beschikking van de Commissie van
     2 oktober 2001 betreffende een procedure krachtens
     artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de Overeenkomst
                                                                       Verzoekster is een internationale vereniging die tot doel heeft
     betreffende de EER (zaak COMP/36.756 — natriumglu-
                                                                       problemen in verband met de handel te onderzoeken en op te
     conaat), voorzover dit betrekking heeft op ADM, nietig te
                                                                       lossen. Zij heeft in dat verband verschillende klachten bij de
     verklaren;
                                                                       Commissie ingediend betreffende de niet-tarifaire voorschriften
                                                                       en de multilaterale afwikkelingsvergoedingen die door betaal-
—    subsidiair artikel 3 van de beschikking ten aanzien van
                                                                       kaartorganisaties worden toegepast. De multilaterale afwik-
     ASDM te wijzigen in die zin dat de daarbij aan ADM
                                                                       kelingsvergoeding wordt door de wervende bank (de bank van
     opgelegde boete wordt vernietigd althans aanzienlijk
                                                                       de handelaar) aan de emitterende bank (de bank van de klant)
     wordt verlaagd;
                                                                       betaald. Die vergoeding is volgens verzoekster rechtstreeks van
                                                                       invloed op de vergoeding die een handelaar aan zijn wervende
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                           bank moet betalen voor het gebruik van betaalkaarten bij
                                                                       betaling door zijn klanten. De niet-tarifaire voorschriften zijn
                                                                       een geheel van regels betreffende het uitreiken en aanwerven
Middelen en voornaamste argumenten                                     van betaalkaarten.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-322/01, Roquette Frères/Commissie.                           Blijkens de bestreden beschikking zag de Commissie geen
                                                                       redenen om krachtens artikel 81 EG-Verdrag op te treden
                                                                       tegen de niet-tarifaire voorschriften. Volgens verzoekster is
                                                                       deze beschikking in strijd zowel met het EG-Verdrag als met
                                                                       de EER-overeenkomst.
Beroep, op 27 december 2001 ingesteld door EuroCom-
merce A.I.S.B.L. tegen Commissie van de Europese Ge-                   Verzoekster stelt dat de Commissie haar recht te worden
                         meenschappen                                  gehoord heeft geschonden. In haar opmerkingen naar aanlei-
                                                                       ding van de tweede brief op grond van artikel 6 van verorde-
                                                                       ning nr. 2842/98 van de Commissie heeft zij haar klachten
                        (Zaak T-336/01)                                voorwaardelijk ingetrokken in de veronderstelling dat de
                                                                       Commissie de multilaterale afwikkelingsvergoeding zou ver-
                        (2002/C 84/116)                                bieden. Die vergoeding houdt haars inziens nauw verband met
                                                                       de niet-tarifaire voorschriften. Later heeft de Commissie haar
                                                                       standpunt dienaangaande gewijzigd. Verzoekster had toen
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       naar eigen zeggen echter geen gelegenheid meer haar opmer-
                                                                       kingen te maken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2001 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door EuroCom-                 Verder is er volgens haar sprake van schending van artikel 81
merce A.I.S.B.L., vertegenwoordigd door P.V.F. Bos en M. Nis-          EG-Verdrag en van het beginsel van behoorlijk bestuur,
sen van het kantoor Dorsey & Whitney LLP te Brussel (België).          doordat de Commissie de niet-tarifaire voorschriften en de
                                                                       multilaterale afwikkelingsvergoedingen niet tezamen heeft
                                                                       beschouwd. Dit had wel moeten gebeuren teneinde vast te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    stellen of zij al dan geen nadelig effect voor de mededinging
                                                                       hebben. De Commissie heeft in de bestreden beschikking
—    de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001               goedkeuring verleend voor de niet-tarifaire voorschriften en is
     betreffende een procedure op grond van artikel 81 van             voornemens dit ook voor de multilaterale afwikkelingsvergoe-
     het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst              ding te doen. Deze aspecten zijn echter nauw met elkaar
     (zaak COMP/D1/29.373 — Visa International), nietig te             verbonden en het gezamenlijke effect daarvan voor de me-
     verklaren;                                                        dedinging had moeten worden onderzocht.


title: Zaak C-504/03: Beroep, op 27 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
24.1.2004             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 21/27
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        De Spaanse autoriteiten zijn de verplichtingen op grond van
                                                                        richtlijn 64/221/EEG niet nagekomen aangezien zij, na te
                                                                        hebben vastgesteld dat betrokkenen, waarvan vaststond dat
1.   Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door aan                het gemeenschapsrecht op hen van toepassing was, individueel
     twee personen, beiden onderdaan van derde landen en                in het SIS waren gesignaleerd, automatisch en zonder indi-
     familieleden van burgers van de Europese Unie, een visum           viduele beoordeling concluderen dat de toegang tot het
     en de toegang tot het Spaanse grondgebied te weigeren,             Spaanse grondgebied of het verzoek om een visum moeten
     enkel vanwege het feit dat zij (op verzoek van een lidstaat)       worden afgewezen en zich er niet naar behoren van vergewis-
     ter fine van weigering van toegang zijn gesignaleerd               sen of een dergelijke individuele signalering gelet op de eisen
     in het Schengeninformatiesysteem, alsmede door de                  van het gemeenschapsrecht gefundeerd was.
     weigering van het visum en van de toegang ontoereikend
     te motiveren, de krachtens de artikelen 1, 2, 3, en 6 van
     richtlijn 64/221/EEG (1) van 25 februari 1964 voor                 (1) PB P 56 van 4.4.1964, blz. 850.
     de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende
     bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en
     verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
     openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezond-
     heid op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
2.   Het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                   Beroep, op 27 november 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-504/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 21/50)
Op diegenen op wie het gemeenschapsrecht van toepassing is
(burgers van de Unie of familieleden daarvan in een derde               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
land) is ten aanzien van verplaatsing en verblijf richtlijn 64/         op 27 november 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
221/EEG van toepassing, welke zich ertegen verzet dat een               door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
van deze personen wordt opgenomen op de bij artikel 96                  woordigd door J.-P. Keppenne en V. Di Bucci als gemachtigden,
van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Schengen voorziene lijst van vreemdelingen die niet kunnen
worden toegelaten, aangezien een dergelijke signalering in
beginsel tot gevolg heeft dat alle lidstaten die het Akkoord van        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Schengen toepassen, de betrokken persoon de toegang tot hun             dat het den Hove behage:
grondgebied dienen te weigeren.
                                                                        1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn de nodige maatregelen te nemen om
                                                                              de terugbetaling door de onderneming BULL van het
Een burger van de Unie of familielid daarvan uit een derde                    kasvoorschot en de verschuldigde rente te verzekeren
land kan de toegang tot het grondgebied van een lidstaat alleen               overeenkomstig beschikking 2003/599/EG van de Com-
worden geweigerd om redenen van openbare orde, wanneer                        missie van 13 november 2002 betreffende het kasvoor-
de betrokkene een actuele, werkelijke en voldoende ernstige                   schot van de Franse staat aan het Bull-concern [kennis-
bedreiging vormt die een fundamenteel belang van de samen-                    geving geschied onder nummer C(2002) 4366] (1), niet
leving aantast. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen                     heeft voldaan aan de krachtens artikel 249, vierde alinea,
dat wat moet worden verstaan onder feiten die een bedreiging                  EG en de artikelen 2 en 3 van deze beschikking op haar
van de openbare orde vormen in de zin van het gewone                          rustende verplichtingen;
gemeenschapsrecht (richtlijn 64/221/EEG) en dat wat een
dergelijke bedreiging vormt in de zin van lid 2 van artikel 96          2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
van de Overeenkomst ter uitvoering van het Akkoord van
Schengen. In het onderhavige geval kan de signalering in het
Schengen-informatiesysteem (SIS) op verzoek van Duitsland
op zichzelf geen voldoende aanwijzing vormen voor een                   Middelen en voornaamste argumenten
werkelijke en ernstige bedreiging van de openbare orde
aangezien in de eerste plaats de gronden voor genoemde
signalering niet bekend zijn en in de tweede plaats de                  De Franse Republiek heeft geen enkele maatregel genomen om
betrokkene rechtmatig op het grondgebied van een lidstaat               aan de beschikking van 13 november 2002 te voldoen en zij
verblijft, hetgeen een aanwijzing vormt dat er van een dergelij-        heeft evenmin tijdig alternatieve maatregelen aan de Commis-
ke bedreiging geen sprake is.                                           sie voorgesteld.
 ---pagebreak--- C 21/28                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.1.2004
De Franse Republiek had bevestigd dat zij aan de beschikking            Middelen en voornaamste argumenten
van 13 november 2002 wilde voldoen. Niettemin heeft zij
nagelaten om uiterlijk op 17 juni 2003 het bewijs voor te
leggen van de terugbetaling door Bull van het kasvoorschot              Volgens de artikelen 7, lid 6, en 19 van richtlijn 80/778/EEG,
van 450 miljoen EUR en de verschuldigde rente. De Franse                beschouwd in samenhang met bijlage I van dezelfde richtlijn,
Republiek heeft op geen enkel tijdstip aangevoerd dat het voor          mocht de concentratie van nitraten in het voor consumptie
haar volstrekt onmogelijk was om de beschikking correct uit             bestemd water in Frankrijk met ingang van 15 juli 1985
te voeren. Zij heeft geen enkele actie ondernomen om Bull de            nergens meer dan 50 mg/l bedragen.
steun te doen terugbetalen. Voorts was de uitvoering van de
beschikking in geen enkel opzicht bijzonder moeilijk, aange-
zien de terugbetaling vanaf het begin was overeengekomen                Uit officiële publicaties blijkt echter dat aan 13 % van de
tussen de Commissie en de Franse Republiek enerzijds, en deze           inwoners van de regio Bretagne in 1988 water werd geleverd
laatste en de onderneming Bull anderzijds.                              waarin de concentratie van nitraten periodiek of voortdurend
                                                                        meer dan 50 mg/l bedroeg.
Bovendien heeft de Franse Republiek geen beroep tot nietigver-
klaring tegen deze beschikking ingesteld binnen de daartoe              Bij het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies
gestelde termijn, zodat deze beschikking te haren aanzien               gestelde termijn, hebben de Franse autoriteiten erkend dat dit
definitief moet worden geacht.                                          percentage weliswaar was gedaald, maar in 2002 nog steeds
                                                                        2,6 % bedroeg.
(1) PB L 209, blz. 1.
                                                                        (1) PB L 229 van 30 augustus 1980, blz. 11.
Beroep, op 28 november 2003 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                bliek                                                                Duitsland
                         (Zaak C-505/03)                                                          (Zaak C-510/03)
                          (2004/C 21/51)                                                           (2004/C 21/52)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              op 4 december 2003 beroep ingesteld door Commissie van de
op 28 november 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek             Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, domicilie gekozen
woordigd door G. Valero Jordana en F. Simonetti als gemach-             hebbende te Luxemburg.
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                        1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krach-
                                                                              tens artikel 4 van richtlijn 90/396/EEG van de Raad van
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek niet de verplichtin-            29 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van
      gen is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7,                de wetgevingen van de lidstaten inzake gastoestellen (1)
      lid 6, en bijlage I van richtlijn 80/778/EEG van de Raad                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
      van 15 juli 1980, zoals gewijzigd, betreffende de kwaliteit             regels vast te stellen en te handhaven die het in de handel
      van voor menselijke consumptie bestemd water (1), door-                 brengen en de ingebruikneming van met richtlijn 90/
      dat zij de normen van de richtlijn inzake de concentratie               396/EEG in overeenstemming zijnde gastoestellen, in
      van nitraten in het voor consumptie bestemd water in                    het bijzonder gastoestellen die worden gebruikt voor
      Bretagne niet heeft nageleefd;                                          warmwaterproductie, bemoeilijken;
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                    2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-19/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 19 januari 2015 — Verband Sozialer Wettbewerb e.V./Innova Vital GmbH

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I (Duitsland) op 19 januari 2015 — Verband Sozialer Wettbewerb e.V./Innova Vital GmbH
   (Zaak C-19/15)
   (2015/C 127/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verband Sozialer Wettbewerb e.V.

      Verwerende partij: Innova Vital GmbH

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1, lid 2, van verordening nr. 1924/2006 (1) aldus worden uitgelegd dat de bepalingen ervan ook van toepassing zijn op voedings- en gezondheidsclaims die in commerciële mededelingen worden gedaan in reclameboodschappen voor levensmiddelen die als zodanig bestemd zijn om aan de eindverbruiker te worden geleverd, wanneer de commerciële mededeling respectievelijk reclame zich uitsluitend op de vakkring richt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).


title: Zaak C-155/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 12 EG, 18 EG, 39 EG en 43 EG — Artikelen 4, 28 en 31 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte — Belastingwetgeving — Voorwaarden voor vrijstelling van overdrachtbelasting bij eerste aankoop van onroerend goed — Vrijstelling enkel voor personen die op nationaal grondgebied wonen en voor personen van Griekse afkomst die er op tijdstip van aankoop niet wonen)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 januari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-155/09) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 12 EG, 18 EG, 39 EG en 43 EG - Artikelen 4, 28 en 31 van Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte - Belastingwetgeving - Voorwaarden voor vrijstelling van overdrachtbelasting bij eerste aankoop van onroerend goed - Vrijstelling enkel voor personen die op nationaal grondgebied wonen en voor personen van Griekse afkomst die er op tijdstip van aankoop niet wonen)
   2011/C 80/04
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en V. Karra, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG — Vrijstelling van overdrachtbelasting bij aankoop van eerste onroerend goed — Vrijstelling enkel voor personen die reeds in het land verblijven, alsook voor Griekse onderdanen die er op het tijdstip van aankoop niet verblijven

      Dictum

               1)

                           —

                           Door met toepassing van artikel 1, leden 1 en 3, eerste alinea, van wet 1078/1980 enkel vrijstelling van de belasting op de overdracht van onroerende goederen te verlenen aan personen die vast op het nationale grondgebied wonen, en niet aan niet-ingezetenen die het voornemen hebben om zich in de toekomst op dat grondgebied te vestigen, en

                           —

                           door onder bepaalde voorwaarden enkel aan Griekse staatsburgers en personen van Griekse afkomst vrijstelling van die belasting te verlenen bij de aankoop van een eerste woning op het nationale grondgebied,

                     is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 12 EG, 18 EG, 39 EG en 43 EG en de artikelen 4, 28 en 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 juni 1996 in zaak T-111/94: G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Overmaking van deel van bezoldiging in valuta van andere Lid-Staat dan land van zetel van Instelling - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 210/ 14         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 7 . 96
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             dende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar de post van
                         van 11 juni 1996                             adjunct-directeur-generaal Buitenlandse Betrekkingen ( DG
                                                                      1 /A ), en, anderzijds, de nietigverklaring van de aanstelling
in zaak T-lll /94: G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie                van B. op die post, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
             van de Europese Gemeenschappen f 1 )                     samengesteld als volgt: C. P. Briët, president; B. Vesterdorf
(Ambtenaren — Overmaking van deel van bezoldiging in                  en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,
valuta van andere Lid-Staat dan land van zetel van Lnstelling         administrateur, op 11 juni 1996 een arrest gewezen waarvan
                   — Niet-ontvankelijkheid)                           het dictum luidt als volgt:
                           ( 96/C 210/34 )
                                                                      1 . Het beroep wordt verworpen.
                       (Procestaai: Spaans)
                                                                      2 . Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.
In zaak T-l 1 1 /94, G. Ouzounoff Popoff, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                   (M PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
woordigd door A. Creus, advocaat te Barcelona , en B. Gar
cia Porras, advocaat te Salamanca , tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A. Alcover San
Pedro, A. M. Alves Vieira en C. Gómez de la Cruz ),
betreffende een beroep tot, ten eerste, nietigverklaring van
het besluit houdende afwijzing van de klacht betreffende de
overmaking van een deel van verzoekers bezoldiging op een
bouwspaarrekening in Deense kroon, ten tweede, erkenning               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van verzoekers recht op een dergelijke overmaking, en ten
                                                                                van 11 uni 1996
derde , schadevergoeding, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
samengesteld als volgt: C.P. Briët, president; B. Vesterdorf          in zaak T-147/95 : G. Pavan tegen Europees Parlement ( x )
en A. Potocki , rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministra       (Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Elders betaalde
teur, op 11 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het                            toelage — Artikel 67, lid 2, van het Statuut)
dictum luidt als volgt:
                                                                                ( 96/C 210/36 )
1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
                                                                                (Procestaai: Frans)
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
     dragen.                                                          In zaak T-147/95 , G. Pavan, ambtenaar van het Europees
                                                                      Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
(') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                 A. Lorang, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ten kantore van deze laatste, rue
                                                                      Albert 1 er 51 , tegen Europees Parlement ( gemachtigden : M.
                                                                      Peter en J. Pantalis , bijgestaan door A. Bonn ), betreffende
                                                                      een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het
                                                                      Europees Parlement van 29 september 1994 tot terugvor
                                                                      dering van verzoekster van een bedrag van 489 063 Lfr.
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      „ dat overeenkomt met de per 1 juni 1987 elders ontvangen
                                                                      kostwinnerstoelage ", heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
                         van 11 juni 1996                             samengesteld als volgt: C. P. Briët, kamerpresident; B.
in zaak T-l 1 8/95 : M. Anacoreta Correia tegen Commissie             Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier : B. Pastor,
             van de Europese Gemeenschappen ( ! )                     hoofdadministrateur, op 11 juni 1996 een arrest gewezen
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Post van de rang                 waarvan het dictum luidt als volgt:
                                A 1)
                           ( 96/C 210/35 )                            1 . Verklaart nietig het besluit van het Europees Parlement
                                                                             van 29 september 1 994 tot terugvordering van verzoek
                                                                            ster van het bedrag van 489 063 Lfr. „ dat overeenkomt
                        (Procestaai: Frans)
                                                                            met de per 1 juni 1987 elders ontvangen kostwinners
                                                                             toelage ".
In zaak T- 1 1 8/95 , M. Anacoreta Correia, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                  2 . Verwijst het Parlement in de kosten.
Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie           f 1 ) PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G. Val
sesia en J. Currall , bijgestaan door D. Waelbroeck ), betref
fende, enerzijds, de nietigverklaring van het besluit hou


title: Zaak T-39/07: Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — ENI/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/45

         Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — ENI/Commissie
   (Zaak T-39/07)
   (2007/C 82/97)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: ENI spa (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking voor zover verzoekster daarbij aansprakelijk wordt gesteld voor de bestrafte gedragingen;

               —

               nietigverklaring dan wel verlaging van de bij artikel 2 van die beschikking opgelegde geldboete;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking als die waartegen wordt opgekomen in zaak T-38/07, Shell Petroleum e.a./Commisise.
   ENI meent dat de bestreden beschikking onwettig is aangezien zij daarbij aansprakelijk wordt gesteld louter vanwege haar rol van moedermaatschappij, die het volledige kapitaal controleert, van de vennootschappen waaraan de bestrafte vermeende geheime afspraken worden toegeschreven. Vanuit dit oogpunt betoogt zij dat:

               —

               de Commissie in wezen uitgaat van een absolute veronderstelling van aansprakelijkheid op basis van de eigendomstructuur, die geen bevestiging vindt in en in strijd is met de beginselen die in de communautaire praktijk en rechtspraak in verband met de toepassing van artikel 81 EG op het gebied van concerns zijn ontwikkeld. Deze zienswijze schendt bovendien de fundamentele beginselen van het persoonlijke karakter van aansprakelijkheid en bestraffing, het legaliteitsbeginsel, en komt voort uit kennelijk onjuiste beoordelingen van de feiten die ENI ter weerlegging van de bestreden veronderstelling van de Commissie had aangevoerd. De Commissie heeft haar beoordelingen in dit opzicht in strijd met artikel 253 EG niet genoegzaam gemotiveerd.

               —

               in de bestreden beschikking voorts evenmin rekening wordt gehouden met het beginsel van de beperkte aansprakelijkheid van kapitaalvennootschappen, dat is terug te vinden in het vennootschapsrecht dat de rechtsorden van de lidstaten gemeen hebben, in de internationale rechtspraktijk en in het gemeenschapsrecht zelf. Tegelijkertijd lijkt deze benadering niet verenigbaar met de criteria die in verband met de opvolging/overgang van ondernemingen in het kader van de toepassing van de communautaire mededingingsvoorschriften zijn ontwikkeld. Ook in dit opzicht ontbreekt in de bestreden beschikking elke motivering.

         ENI verzoekt om intrekking of althans aanzienlijke verlaging van de haar opgelegde geldboete, omdat de Commissie:

               —

               niet heeft beoordeeld wat de gevolgen van de vermeend vastgestelde inbreukmakende handelingen voor de relevante markt zijn;

               —

               ten onrechte de verzwarende omstandigheid van recidive heeft toegepast, onder verwijzing naar beschikkingen op grond van artikel 81 EG, van overigens zeer oude datum, waarbij verzoekster op geen enkele wijze betrokken was, zelfs niet vanwege haar rol als moedervennootschap;

               —

               door in strijd met de in de rechtspraak ontwikkelde criteria Syndial ten onrechte van de adressaten van de bestreden beschikking uit te sluiten, voorts artikel 23 van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door in dit verband geen rekening te houden met de omzet van die vennootschap.


title: Zaak T-11/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Martins/Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Martins/Commissie
   (Zaak T-11/04) (1)

   (2008/C 197/62)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-176/09: Beroep ingesteld op 6 mei 2009 — Government of Gibraltar/Commissie

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/48

         Beroep ingesteld op 6 mei 2009 — Government of Gibraltar/Commissie
   (Zaak T-176/09)
   2009/C 153/92
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Government of Gibraltar (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC, en M. Llamas, Barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking 2009/95/EG, voor zover deze het gebied ES6120032 uitbreidt tot de territoriale wateren van Brits Gibraltar (zowel binnen als buiten gebied UKGIB0002) en tot een diepzeegebied;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/95/EG van de Commissie van 12 december 2008 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van een tweede bijgewerkte lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 8049) (1), voor zover deze onder gebied ES6120032, „Estrecho Oriental”, ook de territoriale wateren van Gibraltar (zowel binnen als buiten gebied UKGIB0002) en een diepzeegebied begrijpt.
   Verzoeker voert ter onderbouwing van zijn beroep de volgende middelen aan.
   In de eerste plaats is de bestreden beschikking in strijd met het EG-Verdrag omdat:

               —

               de Commissie blijk geeft gegeven van kennelijk onjuiste opvattingen van het recht, aangezien zij, in strijd met artikel 299 EG, een gebied van een lidstaat, de territoriale wateren van Brits Gibraltar, als deel van een andere lidstaat, Spanje, heeft aangewezen;

               —

               zij in strijd met de artikelen 3, lid 2, en 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG (2) is vastgesteld en kennelijk de regeling van die richtlijn schendt, aangezien zij ertoe strekt als „gebied van communautair belang” aan te merken, een groot deel van gebied ES6120032 dat zich niet op Spaans grondgebied bevindt en dat aan een andere lidstaat toebehoort, en in duidelijke schending van artikel 2 van dezelfde richtlijn een deel van de diepzee dat niet behoort tot het Europese grondgebied van de lidstaten en waarover Spanje geen rechtsmacht of soevereiniteit uitoefent of kan uitoefenen;

               —

               zij blijk geeft van een onjuiste opvatting van het recht, aangezien zij ertoe strekt als „gebied van communautair belang” aan te merken, en daarbij verplichtingen uit hoofde van richtlijn 92/43 op te leggen aan, delen van gebied ES6120032, waarover Spanje soeverein is, die overlappen met gebied UKGIB002, dat onder de soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk valt, en daarbij beoogt twee afzonderlijke en verschillende wettelijke, straf-, administratieve en controleregelingen toe te passen op hetzelfde gebied;

               —

               zij in strijd met artikel 300, lid 7, EG en bepalingen van deel XII van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNICLOS), het Verdrag van Barcelona inzake de bescherming van de Middellandse Zee van 1976 en het Protocol van 1995 bij dat Verdrag is vastgesteld, aangezien zij Spanje verplicht om dezelfde milieuverplichtingen na te komen in het deel van de territoriale wateren van Brits Gibraltar dat in gebied ES6120032 is opgenomen, als die waaraan het Verenigd Koninkrijk/Gibraltar moet voldoen in hetzelfde gebied.

         Verzoeker betoogt in de tweede plaats dat de bestreden beschikking blijk geeft van kennelijk onjuiste opvattingen van de feiten waardoor de Commissie het recht onjuist heeft toegepast en het EG-Verdrag heeft geschonden, aangezien zij is gebaseerd op onjuiste en misleidende informatie.
   In de derde plaats betoogt verzoeker dat de bestreden beschikking in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel is vastgesteld, aangezien de „overlappende” aanwijzing van de gebieden er automatisch toe leidt dat twee rechtssystemen (het recht van Gibraltar en van Spanje tot uitvoering van richtlijn 92/43) worden toegepast in hetzelfde gebied met hetzelfde doel.
   Subsidiair voert verzoeker aan dat de bestreden beschikking in strijd met de beginselen van de artikelen 2, 3, 89 en 137, lid 1, UNICLOS als internationaal gewoonterecht is vastgesteld. Meer subsidiair betoogt hij dat de beschikking, voor zover deze onder gebied ES6120032 ook de territoriale wateren van Brits Gibraltar begrijpt, is vastgesteld in strijd met het beginsel van internationaal gewoonterecht dat de territoriale zee minimaal drie zeemijl bestrijkt.

      (1)  PB 2009, L 43, blz. 393.

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB 1992, L 206, blz. 7.


title: Zaak C-287/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano (Italië) op 30 juni 2008 — Crocefissa Savia e.a./Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca e.a.

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano (Italië) op 30 juni 2008 — Crocefissa Savia e.a./Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca e.a.
   (Zaak C-287/08)
   (2008/C 236/13)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale ordinario di Milano
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Crocefissa Savia, Monica Maria Porcu, Ignazia Randazzo, Daniela Genovese, Mariangela Campanella

      Verwerende partijen: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Direzione Didattica II Circolo — Limbiate, Úfficio Scolastico Regionale per la Lombardia, Direzione Didattica III Circolo — Rozzano, Direzione Didattica IV Circolo — Rho, Istituto Comprensivo — Castano Primo, Istituto Comprensivo A. Manzoni — Rescaldina
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de wetgever van een staat van de Europese Unie bepalingen vaststellen die volgens hem een authentieke uitlegging van een bestaande regeling geven, maar in werkelijkheid inhoudelijk vernieuwend zijn en in het bijzonder aan de regeling die zou worden uitgelegd, een andere werking toekennen dan die welke daaraan voorheen werd toegekend in de heersende rechtspraak van de rechters ten gronde en in de vaste rechtspraak van de hogere rechters?

               2)

               Kan het antwoord op de vorige vraag worden beïnvloed door de mogelijkheid om de nieuwe bepalingen te kwalificeren, niet als vernieuwende bepalingen met terugwerkende kracht, maar als bepalingen waarbij daadwerkelijk een uitlegging wordt gegeven, voor zover deze kwalificatie overeenstemt met de uitlegging die aan de oorspronkelijke regeling wordt gegeven in de rechtspraak van een minderheid van rechters ten gronde, hoewel die uitlegging reeds meermaals door de hoogste rechterlijke instanties is afgewezen?

               3)

               Indien het antwoord bevestigend luidt, welke gevolgen heeft in beide gevallen dan het feit dat de staat zelf partij is bij het geding en dat de rechter als gevolg van de toepassing van de nieuwe bepalingen de tegen die staat ingediende vorderingen de facto moet afwijzen, voor de beoordeling van de verenigbaarheid van dergelijke bepalingen met het gemeenschapsrecht, in het bijzonder met de beginselen op grond waarvan een proces als „eerlijk” kan worden aangemerkt?

               4)

               Welke zijn, bij wijze van indicatie, de „dwingende redenen van algemeen belang” die — eventueel ook in afwijking van het antwoord dat in beginsel moet worden gegeven op de eerste, de tweede en de derde vraag — de toekenning van terugwerkende kracht kunnen rechtvaardigen aan een civielrechtelijke bepaling die privaatrechtelijke betrekkingen regelt, zij het ook dat het hierbij om betrekkingen met een overheidsinstantie gaat?

               5)

               Kunnen onder deze redenen, redenen van organisatorische aard worden aangevoerd als die waaraan het Italiaanse Hof van Cassatie heeft gerefereerd in zijn arresten nrs. 618, 677 en 11922/2008, ter rechtvaardiging — in het bijzonder door de noodzaak om „een ingrijpende reorganisatie te regelen” — van de vaststelling van de bepalingen tot regeling van de overheveling van de ATA's [administratief, technisch en hulppersoneel] van de plaatselijke overheidsinstanties naar de Staat, bijna zes jaar nadat deze overheveling heeft plaatsgevonden?

               6)

               Staat het hoe dan ook aan de nationale rechter om, bij stilzwijgen van het nationale recht, de „dwingende redenen van algemeen belang” aan te wijzen die — hangende het geding en in afwijking van het beginsel van „equality of arms in de procedure” — de vaststelling kunnen rechtvaardigen van bepalingen met terugwerkende kracht die de uitkomst van het geding grondig kunnen beïnvloeden, of dient hij zich integendeel te beperken tot de beoordeling van de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van de redenen die de wetgever van de betrokken staat ter onderbouwing van zijn keuzes uitdrukkelijk aanvoert?


title: Zaak T-78/01: Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Innova-Centro euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
14.7.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 200/57
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Saffron Invest-                   Het Gerecht van eerste aanleg verwierp de beroepen, doch
ments NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         verlaagde de geldboeten enigszins (2). Als gevolg van dat arrest
                             schappen                                    betaalden CMBT Investments NV (later bekend als Saffron
                                                                         Investments NV) — waaraan de verplichting van CMB Tran-
                                                                         sports NV tot het betalen van de geldboete was overgedragen
                          (Zaak T-50/01)                                 — en Dafra-Lines A/S een totaalbedrag van
                                                                         12 033 177,49 EUR, ter dekking van het bedrag van de
                        (2001/C 200/107)                                 geldboete plus rente vanaf de datum van het arrest.
                                                                         Later verklaarde het Hof van Justitie de artikelen 6 en 7 van de
                                                                         beschikking Cewal nietig, voor zover daarbij aan CMB NV en
                         (Procestaal: Engels)                            Dafra-Lines A/S een geldboete was opgelegd (3). Als gevolg van
                                                                         dat arrest betaalde de Commissie verzoekster het oorspronke-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                lijk betaalde bedrag van 12 033 177,49 EUR terug. De Com-
schappen is op 2 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-               missie betaalde echter geen rente en vergoedde evenmin de
sie van de Europese Gemeenschappen door Saffron Invest-                  kosten van de bankgarantie die aanvankelijk was verkregen
ments NV, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en I. Buelens              om het bedrag van de geldboeten en hun rente te dekken.
van het kantoor Liedekerke Siméon Wessing Houthoff, Brussel
(België).                                                                Bij brief van 29 december 2000 antwoordde de Commissie op
                                                                         verzoeksters vordering tot betaling van rente en de kosten
                                                                         voor de bankgaranties, dat zij niet verplicht was om dergelijke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      rente te betalen of de kosten voor de bankgaranties te
                                                                         vergoeden.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      29 december 2000, houdende weigering om rente (en
      met name rente op de voet van 11,25 % zolang een                   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de
      beroep aanhangig is en op de voet van 13,25 % daarna)              Commissie en betoogt, dat de Commissie artikel 233 EG
      te betalen op een bedrag van 12 033 177,49 EUR,                    (ex artikel 176 EG-Verdrag), het evenredigheidsbeginsel, het
      dat overeenkomt met de aan de Commissie betaalde                   beginsel van ongegronde verrijking en het fundamentele non-
      geldboeten en vertragingsrente, en houdende weigering              discriminatiebeginsel heeft geschonden. Subsidiair vordert zij
      om de kosten voor het stellen van een bankgarantie ter             krachtens de artikelen 235 en 288 EG vergoeding van de
      dekking van het bedrag van de geldboeten en rente tot              schade die zij heeft geleden als gevolg van de beschikking
      aan de betaling op 16 december 1996 te vergoeden;                  Cewal, zoals die later met betrekking tot CMB NV en Dafra-
                                                                         Lines A/S nietig is verklaard.
—     subsidiair, de Commissie op grond van de artikelen 235
      en 288 EG te gelasten, een bedrag van 5 028 037,17 EUR             (1) Beschikking van 23 december 1992, Cewal, PB L 34 van
      te betalen als vergoeding voor geleden schade;                         10.2.1993, blz. 20.
                                                                         (2) Arrest van 8 oktober 1996, Compagnie Maritime Belge Trans-
—     de Commissie in ieder geval te gelasten, op dat bedrag                 ports e.a./Commissie (T-24/93, T-25/93, T-26/93 en T-28/93,
      vertragingsrente te betalen vanaf de datum van het arrest              Jurispr. blz. II-1201).
      van het Gerecht, volgens de door het Europees Fonds                (3) Arrest van 16 maart 2000, Compagnie Maritime Belge Trans-
      voor monetaire samenwerking toegepaste rentevoet voor                  ports e.a./Commissie (C-395/96 P en C-396/96 P, nog niet in alle
                                                                             talen gepubliceerd).
      transacties in euro, zoals bepaald op de dag waarop het
      arrest is gewezen, vermeerderd met 1,5 %;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het onderha-
      vige geding.
                                                                         Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Innova-Centro
Middelen en voornaamste argumenten                                       euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
In haar beschikking Cewal (1) heeft de Commissie een geldboete
van 9 600 000 ECU opgelegd aan CMB NV en een geldboete                                               (Zaak T-78/01)
van 200 000 ECU aan Dafra-Lines A/S.
                                                                                (2001/C 200/108)
Tegen de beschikking werd beroep ingesteld door enerzijds
CMB NV en haar aparte juridische entiteit voor lijndiensten                                          (Procestaal: Frans)
CMB Transports NV, en anderzijds Dafra-Lines A/S. Beide
partijen stelden bankgaranties voor het bedrag van de geldboe-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te en rente.                                                             schappen is op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen
 ---pagebreak--- C 200/58                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      14.7.2001
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Innova-                 project Una festa per Aristofane op te schorten wegens de —
Centro euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile, gevestigd        betwiste — niet-nakoming van verplichtingen uit hoofde van
te Calatafimi (Italië), vertegenwoordigd door Denis Waelbroeck        het andere project. De opschorting kon ook niet worden
en Jennifer Waldron, advocaten.                                       opgevat als sanctie in de zin van artikel 5 van verordening (EG,
                                                                      Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (3).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Tenslotte bevatte geen van de twee overeenkomsten een
—     primair:                                                        compensatieclausule en geen enkele bepaling tot regeling van
                                                                      het programma voorzag in de mogelijkheid van compensatie.
      —    de Commissie te veroordelen tot betaling van de
           subsidie waartoe zij zich heeft verbonden overeen-
                                                                      Tot staving van haar vordering tot nietigverklaring stelt
           komstig de op 28 januari 2000 gesloten overeen-
                                                                      verzoekster onder meer de onwettigheid van het besluit wegens
           komst inzake het project Una festa per Aristofane,
                                                                      bevoegdheidsoverschrijding, ontbreken van motivering en
      —    de Commissie te veroordelen tot betaling van rente         miskenning van het recht van verweer en van het evenredig-
           over die bedragen,                                         heidsbeginsel.
—     subsidiair:
                                                                      (1) PB C 163, blz. 3.
                                                                      (2) Gebaseerd op het besluit nr. 508/2000/EG van het Europees
      —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot           Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot instelling van het
           opschorting van de uitbetaling van de tweede en van            programma „Cultuur 2000” (PB L 63, blz. 1).
           de laatste tranche van de subsidieovereenkomst voor        (3) Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 de-
           het project Una festa per Aristofane, aan Innova               cember 1995 betreffende de bescherming van de financiële
           aangekondigd bij schrijven van mevr. Efterpi Vergaki           belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).
           van 25 januari 2001,
—     de Commissie te verwijzen in alle kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door R. Maslias tegen
In juni 1999 publiceerde de Commissie een oproep voor het                                    Europees Parlement
indienen van voorstellen voor proefprojecten (1) in het kader
van het programma „Cultuur 2000” (2). In december 1999
stemde de Commissie in met een project van verzoekster tot                                       (Zaak T-96/01)
organisatie van een bijzondere theatervoorstelling onder de
titel Una festa per Aristofane, die was bedoeld de kennis van                                  (2001/C 200/109)
het gemeenschappelijk cultuurgoed onder de jongeren te
verspreiden en te versterken.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Na de uitbetaling van de eerste tranche van de subsidie vroeg
verzoekster de Commissie om uitbetaling van de tweede                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
tranche en vervolgens van het restbedrag van de voor het              schappen is op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Europees
project toegezegde financiële bijdrage. De Commissie ant-             Parlement door R. Maslias, ambtenaar van het Europees
woordde dat de laatste betaling was geblokkeerd wegens een            Parlement, vertegenwoordigd door C. Tagaras, advocaat, van
last tot terugvordering van een hoger bedrag ten laste van            het kantoor Sagias, Lykavittou 5, Athene 106 72.
verzoekster. Deze terugvordering had betrekking op een                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
andere overeenkomst tussen beide partijen, die door de
Commissie was opgezegd. Verzoekster heeft voor de Belgische           —
rechter een vordering aanhangig gemaakt tot nietigverklaring                nietig te verklaren:
van het besluit van de Commissie tot opzegging van die
overeenkomst.                                                               1)    het besluit van verweerder van 20 oktober 2000 om
                                                                                de uitwisseling van ambtenaren met het Ministerie
                                                                                van Cultuur van de Helleense Republiek de dato
Volgens verzoekster heeft de Commissie haar contractuele en                       11 september 2000, op grond waarvan verzoeker,
gemeenschapsrechtelijke verplichtingen geschonden. Het ging                       als ambtenaar van verweerder, werd uitgewisseld
om zelfstandige overeenkomsten en de niet-nakoming van                            met een ambtenaar van het Ministerie van Cultuur,
verplichtingen uit hoofde van de ene overeenkomst kon geen                        eenzijdig te verbreken (of, subsidiair, helemaal niet
rechtvaardiging zijn voor opschorting van verplichtingen uit                      toe te staan);
hoofde van de andere overeenkomst. Geen enkele bepaling in
die overeenkomsten of van de verordeningen waarop die                       2)    het besluit van verweerder om verzoeker zijn wette-
overeenkomsten berusten, machtigt de Commissie om haar                            lijke bezoldiging voor de periode 16 september
verplichting tot betaling van de toegezegde subsidie voor het                     2000 — 15 november 2000 niet toe te kennen;


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 16 juli 1998 in zaak C-287/96 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Kyritzer Stärke GmbH tegen Hauptzollamt Potsdam (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Productierestituties - Regeling inzake zekerheden - Termijnen - Primaire eis - Secundaire eis)

text:
C 299/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26.9.98
men voor eieren kan misleiden, moet de nationale rechter                geen verplichting in, zijn wettelijke regeling in overeen-
uitgaan van de vermoedelijke verwachting van een gemid-                 stemming met het Gemeenschapsrecht uit te leggen of
deld geïnformeerde, omzichtige en oplettende gewone con-                buiten toepassing te laten in een situatie die niet onder
sument. Het Gemeenschapsrecht verzet er zich evenwel                    de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt.
niet tegen dat hij, wanneer hij bij de beoordeling van het
misleidend karakter van de vermelding bijzondere moei-             (1) PB C 269 van 14.9.1996.
lijkheden ondervindt, overeenkomstig de regels van zijn
nationaal recht ten behoeve van zijn oordeelsvorming een
opinie- of een deskundigenonderzoek gelast.
(1) PB C 247 van 24.8.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                                                                                van 16 juli 1998
                  ARREST VAN HET HOF                               in zaak C-287/96 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing): Kyritzer Stärke GmbH tegen
                        van 16 juli 1998
                                                                                Hauptzollamt Potsdam (1)
in zaak C-264/96 (verzoek van het House of Lords om
                                                                   (Landbouw Ð Gemeenschappelijke ordening der markten
een prejudicieÈle beslissing): Imperial Chemical Industries
                                                                   Ð Productierestituties Ð Regeling inzake zekerheden Ð
plc (ICI) tegen K. Hall Colmer (Her Majesty's Inspector of
                                                                            Termijnen Ð Primaire eis Ð Secundaire eis)
                           Taxes) (1)
(Recht van vestiging Ð Vennootschapsbelasting Ð Over-                                        (98/C 299/14)
dracht, van de ene naar de andere vennootschap van
dezelfde groep, van recht op aftrek van bedrijfsverliezen                                 (Procestaal: Duits)
Ð Voorwaarde betreffende de plaats van vestiging van de
groepsmaatschappijen Ð Discriminatie op grond van zetel             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
           Ð Verplichtingen van nationale rechter)                                  de Jurisprudentie van het Hof)
                         (98/C 299/13)
                                                                   In zaak C-287/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                      (Procestaal: Engels)                         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
                                                                   finanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tus-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     sen Kyritzer Stärke GmbH en Hauptzollamt Potsdam,
                de Jurisprudentie van het Hof)                     betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
                                                                   van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van
In zaak C-264/96, betreffende een verzoek aan het Hof              22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke uit-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het House             voeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van
of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig            zekerheden voor landbouwproducten (PB L 205 van
geding tussen Imperial Chemical Industries plc (ICI) en K.         3.8.1985, blz. 5), gelezen in samenhang met Verordening
Hall Colmer (Her Majesty's Inspector of Taxes), betref-            (EEG) nr. 1722/93 van de Commissie van 30 juni 1993 tot
fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de       vaststelling van de toepassingsbepalingen van de Verorde-
artikelen 5 en 52 van het EG-Verdrag, heeft het Hof,               ningen (EEG) nr. 1766/92 en (EEG) nr. 1418/76 van de
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,       Raad wat de regelingen inzake de productierestituties in
H. Ragnemalm, M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen,            de sector granen respectievelijk rijst betreft (PB L 159 van
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de                 1.7.1993, blz. 112), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, P. Jann, L. Sevón          gesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathe-
en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: G.                  let, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón,
Tesauro; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 16 juli          rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: L. Hewlett,
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               administrateur, op 16 juli 1998 een arrest gewezen waar-
volgt:                                                             van het dictum luidt als volgt:
1. Artikel 52 van het EG-Verdrag verzet zich tegen een
     wettelijke regeling van een lidstaat die het recht op een     Artikel 10, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1722/93 van
     belastingaftrek voor in deze lidstaat gevestigde ven-         de Commissie van 30 juni 1993 tot vaststelling van de toe-
     nootschappen die deel uitmaken van een consortium             passingsbepalingen van de Verordeningen (EEG) nr. 1766/
     door middel waarvan zij een houdstermaatschappij              92 en (EEG) nr. 1418/76 van de Raad wat de regelingen
     bezitten, en die hun recht op vrije vestiging uitoefenen      inzake de productierestituties in de sector granen respectie-
     om via deze houdstermaatschappij in andere lidstaten          velijk rijst betreft, moet worden uitgelegd als volgt:
     dochtermaatschappijen op te richten, afhankelijk stelt
     van de voorwaarde, dat de activiteit van de houdster-         Ð het door deze bepaling voorgeschreven gebruik van
     maatschappij geheel of hoofdzakelijk bestaat in het                een onder GN-code 3505 10 50 vallend product vormt
     houden van aandelen van in de betrokken lidstaat                   een primaire eis in de zin van artikel 20, lid 2, van
     gevestigde dochtermaatschappijen.                                  Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van
                                                                        22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke
2. In omstandigheden als die van het hoofdgeding houdt                  uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stel-
     artikel 5 van het EG-Verdrag voor de nationale rechter             len van zekerheden voor landbouwproducten;
 ---pagebreak--- 26.9.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/9
Ð de inachtneming van die eis moet binnen de in                      Hiervoor is evenwel vereist, dat:
     artikel 28 van die verordening gestelde termijn worden
     bewezen, op straffe van volledige verbeurte van de
     zekerheid ingevolge artikel 22, leden 1 en 2, van die           Ð de goede trouw van de ontvanger wordt aangetoond,
     verordening.                                                         en
(1) PB C 318 van 26.10.1996.                                         Ð daarbij dezelfde eisen worden gesteld als voor de
                                                                          terugvordering van financieÈle prestaties van zuiver
                                                                          nationale aard.
                                                                     (1) PB C 318 van 26.10.1996.
                   ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)
                         van 16 juli 1998
in zaak C-298/96 (verzoek van het Verwaltungsgericht                                    ARREST VAN HET HOF
Frankfurt am Main om een prejudicieÈle beslissing): Oel-                                     van 16 juli 1998
mühle Hamburg AG, Jb. Schmidt Söhne GmbH & Co.
KG tegen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernäh-                 in zaak C-355/96 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                              rung (1)                               om een prejudicieÈle beslissing): Silhouette International
                                                                     Schmied GmbH & Co. KG tegen Hartlauer Handelsgesell-
(Onverschuldigd betaalde communautaire steun Ð Terug-                                         schaft mbH (1)
vordering Ð Toepassing van nationaal recht Ð Voorwaar-
                          den en grenzen)                            (Richtlijn 89/104/EEG Ð Uitputting van merkrecht Ð
                                                                     Waar die in Gemeenschap of in derde land in handel is
                           (98/C 299/15)                                                         gebracht)
                                                                                (98/C 299/16)
                        (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-298/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Verwal-
tungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland), in de aldaar             In zaak C-355/96, betreffende een verzoek aan het Hof
aanhangige gedingen tussen Oelmühle Hamburg AG, Jb.                  krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Oberste
Schmidt Söhne GmbH & Co. KG en Bundesanstalt für                     Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding
Landwirtschaft und Ernährung, om een prejudicieÈle beslis-           tussen Silhouette International Schmied GmbH & Co. KG
sing over de beginselen van Gemeenschapsrecht die gelden             en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, om een prejudi-
in het kader van de terugvordering door de nationale auto-           cieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 7 van Eerste
riteiten van onverschuldigd betaalde communautaire steun,            Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C.             betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidsta-
Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward,               ten (PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1), zoals gewijzigd bij de
P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-           Overeenkomst betreffende de Europese Economische
raal: P. LeÂger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op     Ruimte van 2 mei 1992 (PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3),
16 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
als volgt:                                                           Iglesias, president, C. Gulmann (rapporteur), M. Wathelet
                                                                     en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.
                                                                     Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, P.
Het Gemeenschapsrecht staat in beginsel niet eraan in de
                                                                     Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-gene-
weg, dat een nationale wettelijke regeling ter uitsluiting
                                                                     raal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-grif-
van de terugvordering van onverschuldigd betaalde com-
                                                                     fier, op 16 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
munautaire steun criteria als het tenietgaan van de verrij-
                                                                     tum luidt als volgt:
king hanteert wanneer:
                                                                     1. Artikel 7, lid 1, van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van
Ð de ontvanger het financieÈle voordeel van de steunverle-
                                                                          de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpas-
     ning reeds op het tijdstip van de toekenning van de
                                                                          sing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd
     steun heeft doorgegeven door betaling van de door het
                                                                          bij de Overeenkomst betreffende de Europese Econo-
     Gemeenschapsrecht voorgeschreven richtprijs, en
                                                                          mische Ruimte van 2 mei 1992, verzet zich tegen
                                                                          nationale bepalingen volgens welke het aan een merk
Ð een eventuele regresvordering tegen zijn leveranciers                   verbonden recht is uitgeput voor waren die onder dit
     zinloos is.                                                          merk door de houder of met zijn toestemming buiten


title: Zaak T-320/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2009 — Jones e.a./Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2009 — Jones e.a./Commissie
   (Zaak T-320/07) (1)

   2009/C 90/61

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer heeft de gedeeltelijke doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Verzoek van 24 juli 1996 van het Sozialgericht Aachen om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Sürül en Bundesanstalt für Arbeit, Nürnberg (Zaak C-262/96)

text:
14 . 9 . 96             NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 269/ 19
te Luxemburg bij B. Eynard, directeur van Juridische Zaken          — Ontbreken van de elementen die volgens de wet voor
bij de Europese Investeringsbank, tegen het arrest, op                   aansprakelijkheid zijn vereist, en ( subsidiair ) schending
26 juni 1996 in zaak T-91 /95 tussen L. de Nil en C. Impens ,            van het evenredigheidsbeginsel .
enerzijds, en Raad van de Europese Unie, anderzijds,
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          (') Arrest van het Hof van 9 augustus 1994 in zaak C-412/92
Gemeenschappen ( Tweede Kamer ).                                         P. (Jurisprudentie 1994 , blz . 1-3757 ).
Requirant concludeert dat het den Hove behage :
— te vernietigen het door het Gerecht van eerste aanleg op
     26 juni 1996 in zaak T-91 /95 , de Nil en Impens/Raad
     van de Europese Unie, gewezen arrest;
                                                                    Verzoek van het Corte d'Appello di Venezia van 9 mei 1996
— toe te wijzen de door de Raad in eerste aanleg geformu           om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Conser
     leerde conclusies , te weten:                                           chimica Sri en Amministrazione delle Finanze
                                                                                ( Zaak C-261 /96 )
     — het beroep te verwerpen en de daarin vervatte
         vorderingen tot schadevergoeding af te wijzen,                                           ( 96/C 269/39 )
     — verzoeksters in de kosten van het geding te verwij          Het Corte d'Appello di Venezia heeft bij beschikking van
         zen ;
                                                                    9 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
— over de voor het Hof van Justitie opgekomen kosten te             24 juli 1996 , in het geding tussen Conserchimica Sri en
     beslissen als naar recht .                                     Amministrazione delle Finanze, het Hof van Justitie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Middelen en voornaamste argumenten                                  beslissing over de navolgende vraag:
— Schending van artikel 176 van het EG-Verdrag: de door             Moet artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 van de
     het Gerecht gehanteerde methode, namelijk er enerzijds         Raad ('), waarin voor de navordering van niet-geheven
     aan herinneren dat de Gemeenschapsrechter niet                 douanerechten een verjaringstermijn van drie jaar is
     bevoegd is om de maatregelen vast te stellen welke nodig       bepaald , aldus worden uitgelegd, dat het ook van toepassing
     zijn ter uitvoering van een arrest, en anderzijds omstan      is op situaties die zich hebben voorgedaan vóór 1 juli 1980,
     dig aangegeven, welke maatregelen de Raad volgens het          de datum waarop deze verordening ingevolge haar arti
     Gerecht, achteraf gezien, had kunnen treffen , bevat een       kel 11 in werking is getreden ?
     juridische tegenspraak . Deze methode komt er in feite op
     neer, dat elk nuttig effect wordt ontnomen aan de              (M PB nr . L 197 van 3 . 8 . 1997 , blz . 1 .
     rechtspraak betreffende de vrijheid van de Instelling om
     te beoordelen welke maatregelen nodig zijn ter uitvoe
     ring van een arrest .
— Schending van artikel 30 van het Ambtenarenstatuut: de
     Raad heeft overeenkomstig de in het arrest-Meskens (')
     gesuggereerde oplossing een nieuw vergelijkend onder          Verzoek van 24 juli 1996 van het Sozialgericht Aachen om
     zoek B/228 bis georganiseerd en het Gerecht begaat een         een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Sürül en
     rechtsdwaling waar het oordeelt, dat vergelijkend                              Bundesanstalt für Arbeit, Nürnberg
     onderzoek B/228 bis de heropening van vergelijkend                                        ( Zaak C-262/96 )
     onderzoek B/228 was .
                                                                                ( 96/C 269/40 )
— Schending van het beginsel van gelijke behandeling: de
     voor vergelijkend onderzoek B/228 bis geslaagde kandi         Het Sozialgericht Aachen ( 13 . Kammer ) heeft bij beschik
     daten op dezelfde datum herindelen als de voor het             king van 24 juli 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
     eerdere vergelijkend onderzoek B/228 geslaagde kandi          Justitie op 26 juli 1996 , in het geding tussen S. Sürül en
     daten, gelijk het bestreden arrest verlangt, komt erop         Bundesanstalt für Arbeit, Nürnberg, het Hof van Justitie
     neer dat verschillende situaties op dezelfde wijze worden      van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     behandeld .                                                    diciële beslissing over de navolgende vragen :
— Schending van artikel 45 , lid 2 , van het Ambtenarensta
     tuut .                                                          1 . Heeft een in Duitsland woonachtig Turks onderdaan,
                                                                          die onder de personele werkingssfeer van artikel 2 van
— Schending van artikel 48 van het Reglement voor de                      besluit nr. 3/80 van 19 september 1980 van de bij de
     procesvoering van het Hof: met betrekking tot de latere              Associatieovereenkomst tussen de Europese Economi
     bevorderingen van de voor vergelijkend onderzoek                     sche Gemeenschap en Turkije opgerichte Associatieraad
     B/228 geslaagde kandidaten begaat het Gerecht een                    ( hierna : „ besluit nr. 3/80 ") valt en enkel een voorlopige
     rechtsdwaling waar , het zijn oordeel baseert op de                  verblijfsvergunning bezit, een rechtstreeks uit artikel 3 ,
     feitelijke situatie op de datum van het arrest in de plaats          juncto artikel 4 , lid 1 , onder h ), van besluit nr . 3/80
     van op de situatie op de datum van indiening van het                 voortvloeiend recht op Duits „ Kindergeld " in dier
     verzoekschrift .                                                     voege, dat dit recht enkel afhankelijk is van de vervulling
 ---pagebreak--- Nr . C 269/20           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      14 . 9 . 96
     van de voor Duitsers geldende voorwaarden, maar niet             Middelen en voornaamste argumenten
     van de vervulling van de daarnaast voor buitenlanders
     geldende voorwaarden van paragraaf 1 , lid 3 , eerste zin,       De middelen en voornamste argumenten zijn analoog aan
     van het Bundeskindergeldgesetz ( hierna : „ BKGG "),             die in zaak C-. . . /96 ; de termijn voor omzetting is op 27 juni
     zoals gepubliceerd op 31 januari 1994 ( BGBl . I,                1991 verstreken .
     blz . 168 )?
                                                                      (') PB nr . L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz . 12 .
     Dezelfde vraag, meer algemeen geformuleerd :
     Is het een Lid-Staat verboden om een Turks onderdaan
     die onder de personele werkingssfeer van artikel 2 van
     besluit nr. 3/80 valt, een in zijn recht voorziene               Verzoek van de House of Lords van 24 juli 1996 om een
     gezinsbijslag te ontzeggen met als argument, dat die             prejudiciële beslissing van in het geding tussen Imperial
     persoon geen verblijfsvergunning of verblijfskaart               Chemical Industries plc en Colmer ( Her Majesty's Inspector
     bezit ?
                                                                                of Taxes )
2 . Is een Turks onderdaan die op het grondgebied van een                                      ( Zaak C-264/96 )
     Lid-Staat woont, in de tijdvakken waarin te zijnen                                           ( 96/C 269/42 )
     gunste voor tijdvakken van opvoeding van een kind
     verplichte bijdragen aan de wettelijke pensioenverzeke          De House of Lords heeft bij beschikking van 24 juli 1996 ,
     ring volgens het recht van de Staat als betaald gelden,          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli
     werknemer in de zin van artikel 2, juncto artikel 1 ,            1996 , in het geding tussen Imperial Chemical Industries plc
     onder b ), van besluit nr . 3/80 ?                               en Colmer ( Her Majesty 's Inspector of Taxes ), het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
3 . Is een Turks onderdaan die op het grondgebied van een             prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
     Lid-Staat woont en daar naast zijn studie op grond van
     een daarvoor verstrekte werkvergunning als hulpkracht            1.  Indien :
     16 uur per week als niet-zelfstandige in een arbeidsver
     houding werkzaam is , enkel op deze grond werknemer                    i ) een onderneming ( onderneming A ) is gevestigd in
     in de zin van artikel 2 juncto artikel 1 , onder b ), van                  een Lid-Staat van de Europese Unie,
     besluit nr . 3/80 of in elk geval enkel omdat hij volgens de
    wettelijke ongevallenverzekering tegen arbeidsongeval                 ii ) onderneming A met een andere, eveneens in die
     len verzekerd is ?                                                         Lid-Staat gevestigde onderneming ( onderneming B )
                                                                                deel uitmaakt van een consortium,
                                                                          iii ) onderneming A en B gezamenlijk eigenaar zijn van
                                                                                een eveneens in de Lid-Staat gevestigde houdster
                                                                                maatschappij ( onderneming C ),
Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       iv ) onderneming C een aantal in die Lid-Staat, in
                                                                                andere Lid-Staten van de Europese Unie of elders
                        ( Zaak C-263/96 )                                       gevestigde dochtermaatschappijen heeft, en
                           ( 96/C 269/41 )
                                                                           v ) onderneming A geen aanspraak kan maken op een
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      vermindering van de vennootschapsbelasting ter
                                                                                compensatie van door een ( eveneens in die Lid-Staat
op 26 juli 1996 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen , te                              gevestigde ) dochtermaatschappij van onderne
                                                                                ming C geleden verliezen , omdat de nationale
dezen vertegenwoordigd door Hendrik van Lier, juridisch
adviseur van de Commissie, als gemachtigde , domicilie                          wettelijke regeling, uitgelegd volgens nationaal
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Goméz                          recht, vereist, dat de activiteit van onderneming C
                                                                                volledig of ten dele bestaat in het houden van
de la Cruz , juridische dienst van de Commissie van de
                                                                                aandelen van in die Lid-Staat gevestigde dochter
Europese Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg .
                                                                                maatschappijen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         vormt het onder v ) genoemde vereiste dan een beperking
                                                                          van de vrijheid van vestiging in de zin van artikel 52 van
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de               het EG-Verdrag en , zo ja , is een dergelijke behandeling
    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast              Gemeenschapsrechtelijk gezien niettemin gerechtvaar
    te stellen om aan Richtlijn 89/ 106/EEG van de Raad van               digd ?
    21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing
    van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der           2 . Indien het onder v ) genoemde vereiste Gemeenschaps
     Lid-Staten inzake voor de bouw bestemde produkten ( 1 )              rechtelijk gezien een ongerechtvaardigde beperking is ,
    te voldoen , de verplichtingen niet is nagekomen die voor             verlangt artikel 5 van het EG-Verdrag dan, dat een
    deze Lid-Staat uit deze richtlijn voortvloeien;                       nationale rechterlijke instantie de relevante nationale
                                                                          wettelijke regeling, voor zover mogelijk , zodanig uitlegt,
2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten .                   dat deze in overeenstemming is met het Gemeenschaps


title: Zaak C-218/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 24 april 2013 — Banco Santander SA, Santander Consumer Bank AG/Deutscher Sparkassen- und Giroverband e. V.

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 24 april 2013 — Banco Santander SA, Santander Consumer Bank AG/Deutscher Sparkassen- und Giroverband e. V.
   (Zaak C-218/13)
   2013/C 189/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Banco Santander SA, Santander Consumer Bank AG

      Verwerende partij: Deutscher Sparkassen- und Giroverband e. V.

      Interveniënt: Deutsches Patent- und Markenamt

      Prejudiciële vragen

               1.

               Verzet artikel 3, leden 1 en 3, van de richtlijn (1) zich tegen een uitlegging van het nationale recht, volgens welke in het geval van een abstract kleurmerk (in casu: rood HKS 13) waarop aanspraak wordt gemaakt voor financiële diensten, uit een consumentenenquête een gecorrigeerde inburgeringsgraad van ten minste 70 % moet blijken om ervan te kunnen uitgaan dat het merk als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt onderscheidend vermogen heeft verkregen?

               2.

               Moet artikel 3, lid 3, eerste volzin, van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat het tijdstip van de aanvraag van de inschrijving van het merk — en niet het tijdstip van de inschrijving zelf — eveneens beslissend is indien de merkhouder als verweer tegen een verzoek om nietigverklaring van het merk aanvoert dat het merk in elk geval meer dan drie jaar na de inschrijvingsaanvraag, maar nog vóór de inschrijving zelf, als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt onderscheidend vermogen heeft verkregen?

               3.

               Mocht ook onder de hiervoor genoemde voorwaarden het tijdstip van de inschrijvingsaanvraag doorslaggevend zijn:
               Moet het merk reeds dan nietig worden verklaard, wanneer niet duidelijk is en niet meer opgehelderd kan worden of het merk op het tijdstip van de inschrijvingsaanvraag als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt onderscheidend vermogen heeft verkregen? Of is voor nietigverklaring vereist dat degene die om nietigverklaring verzoekt, aantoont dat het merk op het tijdstip van de inschrijvingsaanvraag geen onderscheidend vermogen heeft verkregen als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht van de lidstaten (PB L 299, blz. 25).


title: Doorhaling van zaak T-143/00

text:
C 95/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.3.2001
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster, dat het besluit      van 10 november 2000 de doorhaling in het register gelast
van de jury om de criteria voor de beoordeling van de                  van zaak T-72/00: S. Skovmand tegen Commissie van de
betrokken onderdelen te wijzigen door het voor die onderdelen          Europese Gemeenschappen.
vereiste gemiddelde cijfer te verlagen, niet of ontoereikend is
gemotiveerd, hetgeen in strijd is met artikel 5 van bijlage 3 bij      (1) PB C 135 van 13.5.2000.
het Ambtenarenstatuut.
                                                                                Doorhaling van zaak T-143/00 (1)
               Doorhaling van zaak T-19/00 (1)
                                                                                (2001/C 95/45)
                         (2001/C 95/43)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            beschikking van 14 november 2000 de doorhaling in het
van 20 november 2000 de doorhaling in het register gelast              register gelast van zaak T-143/00: S. Haupt tegen Commissie
van zaak T-19/00: J. Demaeght e.a. tegen Hof van Justitie van          van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 211 van 22.7.2000.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak T-237/00 R
               Doorhaling van zaak T-72/00 (1)                                                  (2001/C 95/46)
                         (2001/C 95/44)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)                            De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2000
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             de doorhaling in het register gelast van zaak T-237/00 R:
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            P. Reynolds tegen Europees Parlement.