title: Zaak C-162/01 P: Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door E. Bouma tegen het arrest op 31 januari 2001 in de zaak T-533/93 tussen enerzĳds E. Bouma, en anderzĳds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 227/6                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.8.2001
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen               gedurende het Nederlandse referentiejaar 1983 afliep) op
      vast te stellen om bij de begunstigde ondernemingen de steun             schadevergoeding, meer in het bijzonder in het licht van
      terug te vorderen die is toegekend in het kader van de                   het arrest Spagl (2), onjuist heeft beoordeeld: Uit niets
      Maribel bis/ter-regeling, die bij beschikking 97/239/EG van              blijkt dat het Hof de ongeldigverklaring van verordening
      de Commissie van 4 december 1996 betreffende steunmaatrege-              857/84 (3) — zoals het Gerecht wil doen voorkomer —
      len van de Belgische regering in het kader van de Maribel bis/ter-       zou hebben willen inperken tot die gevallen waarin de
      regeling onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke             betrokken SLOM-producenten de productie gedurende
      markt is verklaard, is het Koninkrijk België de verplichtingen           het referentiejaar 1983 na afloop van hun tussentijds
      niet nagekomen die op hem rusten ingevolge artikel 189, vierde           afgelopen niet-leveringsverplichting niet hadden kunnen
      alinea, EG-verdrag (thans artikel 249, vierde alinea, EG),               hervatten. Had het Hof dat wél gewild, dan had het die
      alsmede de artikelen 2 en 3 van die beschikking.                         beperking uitdrukkelijk moeten aanbrengen, omdat de
                                                                               casuspositie nu juist betrekking had op een SLOM-
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                       producent van wie vaststond dat hij gedurende het gehele
                                                                               referentiejaar geen melk had geproduceerd, hoewel zijn
                                                                               niet-leveringsverplichting in de loop van het referentiejaar
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                               (meer precies reeds op 31 maart 1983) was afgelopen.
                                                                               De interpretatie van het Gerecht correspondeert met het
                                                                               belangrijkste verweer van de instellingen in de zaak Spagl,
                                                                               welk verweer in het arrest klaarblijkelijk van de hand is
                                                                               gewezen.
                                                                               De zaak Spagl had het karakter van een proefprocedure
Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door                            en wordt ook door het Hof als zodanig behandeld. Door
E. Bouma tegen het arrest op 31 januari 2001 in de zaak                        ruim tien jaar na dato te pogen de reikwijdte van het
T-533/93 tussen enerzijds E. Bouma, en anderzijds 1. de                        arrest Spagl in te perken door een speculatieve draai aan
Raad van de Europese Unie, en 2. de Commissie van de                           de betekenis van het feitensubstraat te geven, miskent het
Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht                              Gerecht de rechtsvormende taak van het Hof en doet het
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                               in ernstige mate aan het beginsel van rechtszekerheid.
                           (Vierde kamer)
                         (Zaak C-162/01 P)                                     Het arrest in de onderhavige zaak druist rechtstreeks in
                                                                               tegen een eerder eigen arrest van het Gerecht in de
                          (2001/C 227/09)                                      gevoegde zaken T-195/94 en T-202/94, Quiller en Heus-
                                                                               mann.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 april 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het                   —    Schending van het gelijkheidsbeginsel, het vertrouwens-
arrest, op 31 januari 2001 gewezen door het Gerecht van                        beginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het motiverings-
eerste aanleg (Vierde kamer), in de zaak T-533/93, tussen                      beginsel, doordat het Gerecht bij de beoordeling van
enerzijds E. Bouma, vertegenwoordigd door E.H. Pijnacker                       de schadevergoedingsaanspraken van Bouma betekenis
Hordijk, advocaat, en anderzijds 1. de Raad van de Europese                    toekent aan het feit dat Bouma de melkproductie niet
Unie, vertegenwoordigd door A.M. Colaerf, en 2. de Commissie                   tussen 31 december 1983 en 1 april 1984 heeft hervat:
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                          Het valt niet in te zien waarom een verweer dat door het
Th. van Rijn.                                                                  Hof (arresten Mulder I, punten 15 en 16, Spagl, punt 14
                                                                               en tussenarrest Mulder II, punt 17) en ook door het
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                                 Gerecht (zie arrest Quiller en Heusmann, punt 97)
                                                                               is verworpen, thans alsnog door het Gerecht wordt
—     Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg op 31 januari               aanvaard.
      2001 in zaak T-533/93 (1) te vernietigen;
—     de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste              —    Schending van het gelijkheidsbeginsel, het vertrouwens-
      aanleg;                                                                  beginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het motiverings-
                                                                               beginsel, doordat het Gerecht de aanspraken van 83-ers
—     de Raad en de Commissie te veroordelen in de kosten van                  op schadevergoeding, meer in het bijzonder in het licht
      het geding in beide instanties.                                          van het arrest Mulder II, onjuist heeft beoordeeld: Met
                                                                               betrekking tot de door het Gerecht aangehaalde punt 23
                                                                               van het tussenarrest van het Hof van 19 mei 1992 geldt
Middelen en voornaamste argumenten                                             dat het Hof in die overweging slechts aangeeft dat
                                                                               de feiten erop duiden dat de betrokken vier SLOM-
—     Schending van het gelijkheidsbeginsel, het vertrouwens-                  producenten op een voldoende duidelijke wijze kenbaar
      beginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het motiverings-               hadden gemaakt dat zij de melkproductie daadwerkelijk
      beginsel, doordat het Gerecht de aanspraken van 83-ers                   wilden hervatten. Uit niets blijkt dat het Hof een uitput-
      (d.w.z. SLOM-producenten wier niet-leveringsverbintenis                  tende opsomming heeft willen geven van wijzen waarop
 ---pagebreak--- 11.8.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 227/7
      die intentie werd geuit. Wel is frappant dat het Hof belang      eerste aanleg (Vierde kamer), in de zaak T-73/94, tussen
      hecht aan het feit dat de betrokken vier producenten in          enerzijds B.M.J.B. Beusmans, vertegenwoordigd door E.H. Pijn-
      1989, na toewijzing van een voorlopige referentiehoe-            acker Hordijk, advocaat, en anderzijds 1. de Raad van de
      veelheid, de melkproductie onmiddellijk hebben hervat.           Europese Unie, vertegenwoordigd door A.M. Colaerf, en 2. de
      Die omstandigheid speelt in de afwegingen van het                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      Gerecht in het arrest a quo nu juist in het geheel geen rol.     digd door Th. van Rijn.
      Voor het overige geldt dat het Hof in zijn tussenarrest in       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
      Mulder II in het geheel niet ingaat op de specifieke
      problematiek van de 83-ers.                                      —     Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg op 31 januari
                                                                             2001 in zaak T-73/94 (1) te vernietigen;
—     Het Gerecht heeft een onjuiste bewij slastverdeling toege-
      past, althans Bouma een rechtens onaanvaardbare bewij-           —     de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
      slast opgelegd: Vóór de inwerkingtreding van verordening             aanleg;
      857/84 kon een SLOM-producent in de situatie van
                                                                       —     de Raad en de Commissie te veroordelen in de kosten van
      Bouma niet vermoeden dat aan de niet-hervatting van
                                                                             het geding in beide instanties.
      zijn productie voor 1 april 1984 de consequentie zou
      worden verbonden dat hij zijn recht op een referentiehoe-
      veelheid — respectievelijk op vervangende schadevergoe-
      ding — definitief en volledig zou kunnen verspelen. Het          Middelen en voornaamste argumenten
      opleggen van een bewijslast om aan te tonen „dat hij
      voornemens was die productie na afloop van zijn niet-            De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die
      leveringsverplichting te hervatten en dat hij hiertoe            in zaak C-162/01 P.
      als gevolg van de inwerkingtreding van verordening
      nr. 857/84 niet in staat was”, impliceert dat Bouma
      met terugwerkende kracht wordt geconfronteerd met de             (1) PB 1994, C 90, blz. 25.
      gevolgen van de inwerkingtreding van die verordening.
      Van een Gemeenschapsonderdaan in de positie van
      Bouma kan in redelijkheid niet gevergd worden dat hij 17
      tot 18 jaar na dato nog kan beschikken over schriftelijke
      bewijsmiddelen met betrekking tot zijn bedrijfsvoering in
      het verre verleden. Dit klemt temeer omdat in geen enkel
      eerder arrest van Hof of Gerecht bewijs op de door het           Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door
      Gerecht thans cruciaal geachte punten zelfs. maar relevant       G. van den Berg tegen het arrest op 31 januari 2001 in de
      is geacht.                                                       zaak T-143/97 tussen enerzijds G. van den Berg, en
                                                                       anderzijds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de
—     Het Gerecht heeft de relevante feiten op een zodanig             Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
      onjuiste en verkleurde wijze weergegeven en beoordeeld,          door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      dat het arrest strijdig moet worden geacht met het                             Gemeenschappen (Vierde kamer)
      motiveringsbeginsel en het objectiviteitsbeginsel.
                                                                                (Zaak C-164/01 P)
(1) PB 1993, C 334, blz. 17.
(2) Arrest van 11 december 1990, zaak C-189/89.
(3) PB 1984, L 148, blz. 13.                                                                    (2001/C 227/11)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 april 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het
                                                                       arrest, op 31 januari 2001 gewezen door het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg (Vierde kamer), in de zaak T-143/97, tussen
                                                                       enerzijds G. van den Berg, vertegenwoordigd door E.H. Pijnac-
Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door                    ker Hordijk, advocaat, en anderzijds 1. de Raad van de
B.M.J.B. Beusmans tegen het arrest op 31 januari 2001 in               Europese Unie, vertegenwoordigd door A.M. Colaert, en 2. de
de zaak T-73/94 tussen enerzijds B.M.J.B. Beusmans, en                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
anderzijds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de                   digd door Th. van Rijn.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
               Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                       —     Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg op 31 januari
                       (Zaak C-163/01 P)                                     2001 in zaak T-143/97 (1) te vernietigen;
                                                                       —     de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
                         (2001/C 227/10)
                                                                             aanleg ter verdere afdoening van het door verzoeker op
                                                                             29 april 1997 bij het Gerecht ingestelde beroep;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 april 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het                —     de Raad en de Commissie te veroordelen in de kosten van
arrest, op 31 januari 2001 gewezen door het Gerecht van                      het geding in beide instanties.


title: Zaak C-390/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Törvényszék (Hongarije) op 13 juli 2016 — Strafzaak tegen Dániel Bertold Lada

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Törvényszék (Hongarije) op 13 juli 2016 — Strafzaak tegen Dániel Bertold Lada
   (Zaak C-390/16)
   (2016/C 350/19)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szombathelyi Törvényszék

      Partij in de strafzaak

   Dániel Bertold Lada

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 67 VWEU en 82 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich, met betrekking tot een verdachte in wiens strafzaak reeds definitief uitspraak is gedaan bij een in kracht van gewijsde gegane beslissing van een rechter van een andere lidstaat van de Europese Unie, ertegen verzetten dat op nationaal niveau een bij een nationale regeling vastgestelde strafprocedure of andere procedure wordt gevoerd die de „erkenning” of wijziging van de werking van een buitenlandse beslissing tot doel heeft en ten gevolge waarvan die buitenlandse beslissing moet worden geacht door een nationale rechter te zijn gegeven?

               2)

               Is een nationale procedure, met name de in de § § 46 tot en met 48 van de Hongaarse wet XXXVIII van 1996 „inzake de erkenning van de werking” [van buitenlandse veroordelingen] in Hongarije vastgestelde procedure, die in een lidstaat wordt ingeleid na afloop van een bij definitieve beslissing (met betrekking tot dezelfde persoon en dezelfde feiten) in een andere lidstaat voltooide strafprocedure — in het licht van kaderbesluit 2008/675/JBZ van de Raad van 24 juli 2008 (1) — verenigbaar met het ne bis in idem-beginsel dat is neergelegd in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, ook al heeft die procedure in feite niet tot doel om een dergelijke beslissing ten uitvoer te leggen, maar wel om de grondslag vast te stellen voor de inaanmerkingneming ervan in toekomstige strafprocedures?

      (1)  Kaderbesluit 2008/675/JBZ van de Raad van 24 juli 2008 betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie (PB L 220, blz. 32).


title: Zaak T-211/16: Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Caviro Distillerie e.a./Commissie

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/41

         Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Caviro Distillerie e.a./Commissie
   (Zaak T-211/16)
   (2016/C 260/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Caviro Distillerie Srl (Faenza, Italië), Distillerie Bonollo SpA (Formigine, Italië), Distillerie Mazzari SpA (Sant’Agata sul Santerion, Italië), Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA (Borgoricco, Italië) (vertegenwoordigers: R. MacLean, Solicitor, en A. Bochon, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/176 van de Commissie van 9 februari 2016 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van wijnsteenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China en geproduceerd door Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co. Ltd, nietig verklaren wegens kennelijk onjuiste beoordelingen van de feiten en van het recht, die de maatregel aantasten, en schending van artikel 3, leden 2, 3 en 5, en van artikel 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap;

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep tot nietigverklaring van het bestreden besluit voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling en inschatting van de feiten, doordat de Commissie een niet-representatief staal van producenten van de Europese Unie heeft geselecteerd teneinde de schade te evalueren en daardoor artikel 3, leden 2, 3 en 5, en artikel 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap heeft geschonden, door ten onrechte ervan uit te gaan dat het criterium van de grootste verkoopvolumes van de Unie voldoende was om een representatief staal te verkrijgen.

               2.

               Tweede middel: kennelijk verkeerde beoordeling en inschatting van de feiten, door de Commissie, bij haar evaluatie van de gevolgen van de import met dumping op de economische situatie van de industrie van de Unie, waardoor de Commissie artikel 3, leden 2, 3 en 5, en artikel 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, heeft geschonden.


title: Zaak C-443/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 3 oktober 2012 — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Sanofi

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 3 oktober 2012 — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Sanofi
   (Zaak C-443/12)
   2012/C 389/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice, Chancery Division

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd

      Verwerende partij: Sanofi

      Derde partij: Sanofi Pharma Bristol-Myers Squibb SNC

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat zijn de criteria voor de beslissing of „het product wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in artikel 3, sub a, van verordening 469/2009/EG (1)?

               2)

               Staat de verordening, en met name artikel 3, sub c, er in een situatie waarin meerdere producten worden beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi aan in de weg dat voor elk van de beschermde producten een certificaat wordt afgegeven aan een octrooihouder?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).


title: Verzoek van de Juzgado de lo Social no. uno de Santiago de Compostela van 13 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D. T. López Tourís en Instituto Nacional de Empleo en Instituto Nacional de la Seguridad Social (Zaak C-25/98)

text:
C 94/12               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.3.98
    sen, in het bijzonder van goederen die uit de ene lid-        Verzoek van de Juzgado de lo Social no. uno de Santiago
    staat over zee in het grondgebied van een andere lid-         de Compostela van 13 januari 1998 om een prejudicieÈle
    staat worden ingevoerd en de havenarbeid in het alge-         beslissing in het geding tussen D. T. López Tourís en Insti-
    meen, exclusief wordt voorbehouden aan ¹erkende               tuto Nacional de Empleo en Instituto Nacional de la Segu-
    havenarbeidersº, waarvan de voorwaarden en de                                           ridad Social
    modaliteiten tot erkenning op advies van het voor het                                 (Zaak C-25/98)
    betrokken havengebied bevoegd paritair comiteÂ wor-
    den bepaald door de Koning, waarbij opgelegde tarie-                                   (98/C 94/24)
    ven moeten toegepast worden, ook al kunnen die ver-
    richtingen door gewone (dat wil zeggen niet-erkende)
    havenarbeiders worden verricht?                               De Juzgado de lo Social no. uno de Santiago de Compos-
                                                                  tela heeft bij beschikking van 13 januari 1998, ingekomen
                                                                  ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari 1998, in
                                                                  het geding tussen D. T. López Tourís en Instituto Nacional
2. Moeten erkende havenarbeiders, zoals bedoeld in                de Empleo en Instituto Nacional de la Seguridad Social,
    artikel 1 van de wet van 8 juni 1972 en die het uitslui-      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    tende recht hebben havenarbeid te verrichten in de            zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    havengebieden zoals nader in de wettelijke bepalingen         vragen:
    terzake omschreven, aangezien worden als belast met
    het beheer van diensten van algemeen economisch               1. Moet artikel 67, lid 1, van Verordening (EEG)
    belang in de zin van artikel 90, lid 2, van het EG-Ver-           nr. 1408/71 (in de thans geldende versie) met betrek-
    drag, die hun bijzondere taak niet langer meer zouden             king tot de daarin geregelde feitelijke situatie aldus
    kunnen vervullen indien artikel 90, lid 1, en de ver-             worden uitgelegd dat op grond van dit artikel voor het
    bodsbepalingen van de artikelen 7, 85 en 86 van het               verkrijgen van bijstand bij werkloosheid voor personen
    EG-Verdrag op hen zouden worden toegepast?                        ouder dan 52 jaar, als geregeld in artikel 215.3 van het
                                                                      Real Decreto Legislativo 1/1994 van 20 juni 1994 tot
                                                                      goedkeuring van de Texto Refundido de la Ley Gene-
                                                                      ral de la Seguridad Social (geconsolideerde versie van
                                                                      de algemene socialezekerheidswet) rekening moet wor-
                                                                      den gehouden met krachtens de wettelijke regeling van
                                                                      elke andere lidstaat vervulde tijdvakken van verzeke-
                                                                      ring of van arbeid, voor zover met de desbetreffende
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                          bijdragen wordt voldaan aan alle voorwaarden, met
12 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het               uitzondering van de leeftijd, voor het recht op pensi-
geding tussen staatssecretaris van FinancieÈn en J. Heerma            oen in een andere lidstaat dan die van het bevoegde
       en Maatschap J. Heerma/K. Heerma-Graanstra                     orgaan?
                       (Zaak C-23/98)
                                                                  2. Indien artikel 67 van Verordening (EEG) nr. 1408/71
                         (98/C 94/23)                                 niet van toepassing is, omdat aan een noodzakelijke
                                                                      voorwaarde voor het ontstaan van het ouderdomspen-
                                                                      sioen moet zijn voldaan, dient artikel 51 van het EG-
                                                                      Verdrag dan rechtstreeks te worden toegepast en is het
                                                                      bevoegde orgaan dan verplicht rekening te houden met
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
                                                                      in een andere lidstaat verworven aanspraken op een
12 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      ouderdomspensioen met dien verstande, dat moet zijn
Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen staatsse-
                                                                      voldaan aan alle voorwaarden, met uitzondering van
cretaris van FinancieÈn en J. Heerma en Maatschap J.
                                                                      de leeftijd, voor het recht op een ouderdomspensioen
Heerma/K. Heerma-Graanstra, het Hof van Justitie van de
                                                                      als vereist in artikel 215van de Texto Refundido de la
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      Ley General de la Seguridad Social?
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                  3. Ongeacht of artikel 67 van Verordening (EEG)
                                                                      nr. 1408/71 dan wel artikel 51 van het EG-Verdrag
Dient artikel 4, lid 1, van de Zesde richtlijn aldus te wor-          van toepasasing is, indien het bevoegde orgaan ver-
den uitgelegd dat, indien een persoon als enige economi-              plicht is rekening te houden met in een andere lidstaat
sche activiteit heeft het verhuren van een lichamelijke zaak          verworven aanspraken op een ouderdomspensioen,
aan de maatschap waarvan hij deel uitmaakt deze verhuur,              mits de werknemer hetzij enkel krachtens de nationale
hoewel een economische activiteit, geacht moet worden                 regeling hetzij krachtens de communautaire regeling,
niet zelfstandig te worden verricht, omdat de maat teza-              recht op prestaties van het socialezekerheidsstelsel zou
men met de maatschap als eÂeÂn belastingplichtige in de zin           hebben gehad, volstaat het dan voor het verkrijgen
van genoemd artikel 4, lid 1, dient te worden beschouwd?              van bijstand bij werkloosheid voor personen ouder
                                                                      dan 52 jaar dat de werknemer enkel met de in een
                                                                      andere lidstaat voldane bijdragen of door samentelling
                                                                      van de in Spanje en in de lidsta(a)t(en) voldane bijdra-
                                                                      gen voldoet aan de door de ene of andere lidstaat ver-
 ---pagebreak--- 28.3.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/13
     langde minimumperiode, of is het daarentegen noodza-          1998, in de gedingen tussen M. Charreire en Directeur des
     kelijk dat hij voldoet aan de door artikel 161, lid 1,        Services Fiscaux de la Moselle (C-28/98) en tussen J.
     onder b) van de Texto Refundido de la Ley General de          Hirtsmann en Directeur des Services Fiscaux de la Moselle
     la Seguridad Social vereiste minimumperioden?                 (C-29/98), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                   navolgende vraag:
                                                                   Steunt het toegepaste belastingstelsel, gelet op de datum
                                                                   van goedkeuring van verzoekers voertuig van het merk
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 27 januari 1998               Chevrolet, met een fiscaal vermogen van 33 pk, geregi-
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen               streerd onder kenteken 6707 ZK 57 (zaak C-28/98) en op
1. Metalmeccanica Fracasso SpA, 2. Leitschutz- Handels-            de datum van goedkeuring van verzoekers voertuig van
und Montage GmbH en Amt der Salzburger Landesregie-                het merk Jeep, met een fiscaal vermogen van 23 pk, gere-
                              rung                                 gistreerd onder kenteken 1438 XX 57 (zaak C-29/98),
                        (Zaak C-27/98)                             gelet op de door verzoeker ingediende grafieken en bereke-
                                                                   ningen van de belasting en gelet op de opmerkingen van
                          (98/C 94/25)                             verweerder, op objectieve criteria zonder enige discrimine-
                                                                   rende werking in de zin van artikel 95 van het EG-Ver-
                                                                   drag?
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 27 januari
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 februari 1998, in het geding tussen 1. Metalmeccanica
Fracasso SpA, 2. Leitschutz Handels- und Montage GmbH
en Amt der Salzburger Landesregierung, het Hof van Justi-
tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                 Verzoek van het Landgericht Berlin (35. Zivilkammer) van
                                                                   4 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
Moet de bepaling van artikel 18, lid 1, van Richtlijn 93/                geding tussen VR-Leasing GmbH en M. Bertram
37/EEG (1), volgens welke de gunning met inachtneming                                      (Zaak C-30/98)
van artikel 19 plaatsvindt op de grondslag van de in
hoofdstuk 3 van deze titel vermelde criteria, nadat de                                       (98/C 94/27)
geschiktheid van de aannemers die niet uit hoofde van
artikel 24 zijn uitgesloten, door de aanbestedende diensten
is nagegaan overeenkomstig de in de artikelen 26 tot en            Het Landgericht Berlin (35. Zivilkammer) heeft bij
met 29 vermelde criteria betreffende economische en                beschikking van 4 november 1997, ingekomen ter griffie
financieÈle draagkracht en technische bekwaamheid, aldus           van het Hof van Justitie op 5 februari 1998, in het geding
worden uitgelegd dat de aanbestedende diensten verplicht           tussen VR-Leasing GmbH en M. Bertram, het Hof van
zijn tot gunning, zelfs wanneer er nog slechts eÂeÂn offerte       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
in de aanbestedingsprocedure is overgebleven? Is artikel 18,       een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
lid 1, van Richtlijn 93/37/EEG voldoende concreet en
bepaald dat de particulier zich er in een nationale proce-         Omvatten de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 85/577/EEG
dure op kan beroepen en deze bepaling als element van              van de Raad van 20 december 1985 betreffende de
Gemeenschapsrecht in de weg kan staan aan een bepaling             bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten
van nationaal recht?                                               gesloten overeenkomsten (1), mede de echtgenoot die als
                                                                   bemiddelaar van een leasingbedrijf zijn echtgenote ertoe
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.                                brengt thuis een borgstellingsovereenkomst te onderteke-
                                                                   nen?
                                                                   (1) PB L 372 van 31.12.1985, blz. 31.
Verzoeken van het Tribunal de grande instance de Thion-
ville (chambre civile) van 21 maart 1997 om een prejudi-
cieÈle beslissing in de gedingen tussen M. Charreire en
Directeur des Services Fiscaux de la Moselle en tussen
J. Hirtsmann en Directeur des Services Fiscaux de la               Verzoek van het Finanzgericht München van 22 januari
                            Moselle                                1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                P. Luksch en Hauptzollamt Weiden
                 (Zaken C-28/98 en C-29/98)
                                                                                (Zaak C-31/98)
                          (98/C 94/26)
                                                                                (98/C 94/28)
Het Tribunal de grande instance de Thionville (chambre
civile) heeft bij beschikkingen van 21 maart 1997, ingeko-         Het Finanzgericht München Ð 3e Senat Ð heeft bij
men ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari             beschikking van 22 januari 1998, ingekomen ter griffie


title: Zaak C-85/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/60/EG — Artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2 — Communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid — Stroomgebiedsdistrict — Beknopt verslag en analyses — Mededeling — Ontbreken)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/25

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-85/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/60/EG - Artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2 - Communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid - Stroomgebiedsdistrict - Beknopt verslag en analyses - Mededeling - Ontbreken)
   (2008/C 51/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, en G. Fiengo, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1) — Niet-overlegging van beknopte verslagen met betrekking tot de krachtens artikel 5 vereiste analyses van een aantal stroomgebiedsdistricten — Niet-uitvoering van de in artikel 5, lid 1, van de richtlijn voorgeschreven analyses en beoordelingen
   Dictum

               1)

               Door voor het proefstroomgebiedsdistrict Serchio en voor delen van de stroomgebiedsdistricten Alpi orientali, Appennino settentrionale, Appennino centrale en Appennino meridionale geen beknopt verslag met betrekking tot de krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, vereiste analyses over te leggen, zoals artikel 15, lid 2, van deze richtlijn bepaalt, en door niet de in artikel 5, lid 1, hiervan bedoelde analyses en beoordeling uit te voeren, is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichting niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-108/11 P: Arrest van het Gerecht van 4 december 2013 — ETF/Michel ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Besluit tot beëindiging — Bevoegdheid van Gerecht voor ambtenarenzaken — Artikelen 2 en 47 RAP — Zorgplicht — Begrip dienstbelang — Verbod om ultra petita te beslissen — Rechten van verdediging” )

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/19

         Arrest van het Gerecht van 4 december 2013 — ETF/Michel
   (Zaak T-108/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Besluit tot beëindiging - Bevoegdheid van Gerecht voor ambtenarenzaken - Artikelen 2 en 47 RAP - Zorgplicht - Begrip dienstbelang - Verbod om ultra petita te beslissen - Rechten van verdediging)
   2014/C 24/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Stichting voor Opleiding (ETF) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Gustave Michel rechtsopvolger van Monique Vandeuren (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Interveniërende partijen aan de zijde van de rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden); Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) (vertegenwoordigers: J. Rikkert en M. Garnier, gemachtigden); Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordiger: M. Heikkilä, gemachtigde); Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Salvatore, vervolgens T. Jabłoński, gemachtigden); Europees Milieuagentschap (EEA) (vertegenwoordiger: O. Cornu, gemachtigde); Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) (vertegenwoordiger: P. Goudou, gemachtigde), en Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordiger: D. Detken, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 9 december 2010, Vandeuren/ETF (F-88/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 9 december 2010, Vandeuren/ETF (F-88/08), wordt vernietigd, voor zover daarbij nietig is verklaard het besluit van de Europese Stichting voor Opleiding (ETF) van 23 oktober 2007 om de overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd van M. Vandeuren te beëindigen en voor zover daarbij dientengevolge als prematuur is afgewezen haar verzoek om vergoeding van de geleden materiële schade.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak C-236/11: Beroep ingesteld op 17 mei 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/4

         Beroep ingesteld op 17 mei 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-236/11)
   2011/C 238/06
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Soulay en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door de bijzondere regeling voor reisbureaus ook toe te passen wanneer de reisdienst aan een ander dan de reiziger wordt verkocht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie meent dat het feit dat de Italiaanse Republiek de bijzondere regeling voor reisbureaus niet alleen toepast op aan de reizigers verleende diensten, zoals de richtlijn vereist, maar tevens op alle handelingen die tussen reisbureaus worden verricht, schending vormt van btw-regeling.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-149/12: Beroep ingesteld op 2 april 2012 — Investrónica/BHIM — Olympus Imaging (MICRO)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/21

         Beroep ingesteld op 2 april 2012 — Investrónica/BHIM — Olympus Imaging (MICRO)
   (Zaak T-149/12)
   2012/C 194/35
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Investrónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela en J. L. Rivas Zurdo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Olympus Imaging Corp. (Tokio, Japan)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 31 januari 2012 in zaak R 347/2011-4 te vernietigen, en te verklaren dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 het door de merkaanvrager bij het BHIM ingestelde beroep had moeten worden afgewezen en de beslissing van de oppositieafdeling houdende volledige afwijzing van het gemeenschapsmerk „MICRO” (gecombineerd merk met inschrijvingsnr. 7014392) had moeten worden bevestigd;

               —

               de tegenpartij of tegenpartijen die zich verzetten tegen dit beroep, te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Olympus Imaging Corporation

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MICRO” in de kleuren zwart en wit voor waren van klasse 9 (aanvraag nr. 7014392)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk „micro” in de kleuren lichtblauw en donkerblauw voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 (merk nr. 2736947)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de merkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing houdende afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende tekens bestaat


title: Zaak T-176/08: Beroep ingesteld op 9 mei 2008 — Infeurope SA/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/44

         Beroep ingesteld op 9 mei 2008 — Infeurope SA/Commissie
   (Zaak T-176/08)
   (2008/C 171/84)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Infeurope SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: O. Mader, lawyer)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               te verklaren dat de Europese Commissie heeft nagelaten de beslissing tot gunning van de raamovereenkomsten in het kader van aanbestedingsprocedure AO/042/05 van het BHIM voor softwareonderhoud te vernietigen;

               —

               te verklaren dat de Europese Commissie heeft nagelaten de specifieke overeenkomsten die in het kader van bedoelde raamovereenkomsten zijn gesloten te beëindigen;

               —

               de Europese Commissie te gelasten aan verzoekster te betalen het bedrag van 37 002 EUR vermeerderd met 4 % rente over het bedrag van 31 650 EUR vanaf 29 augustus 2006, vermeerderd met 4 % rente over het bedrag van 3 650 EUR vanaf 3 december 2007, vermeerderd met 4 % rente over het bedrag van 1 702 EUR vanaf 3 mei 2008; respectievelijk 8 % rente over het bedrag van 37 002 EUR vanaf de datum van het arrest;

               —

               de Europese Commissie te gelasten aan verzoekster te betalen het bedrag van 1 209 037 EUR vermeerderd met 4 % rente over bedoeld bedrag vanaf 3 mei 2008, respectievelijk 8 % rente over bedoeld bedrag vanaf de datum van het arrest;

               —

               de Europese Commissie te gelasten bepaalde documenten ter zake van de procedure voor de beoordeling van de inschrijvingen over te leggen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vraagt om een verklaring dat de Commissie heeft nagelaten de door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) genomen beslissing tot gunning van meerdere raamovereenkomsten voor de levering van IT-onderhoudsdiensten in het kader van aanbestedingsprocedure AO/042/05 „E-Alicante: softwareonderhoud van de bedrijfssystemen van de kernactiviteiten van het BHIM (beheer en registratie van merken en modellen)” (1) te vernietigen en dat zij heeft nagelaten de daarmee overeenstemmende specifieke overeenkomsten die in dat raamwerk zijn gesloten te beëindigen.
   Verzoekster betoogt dat de aanbestedingsprocedure en de tenuitvoerlegging van de specifieke overeenkomsten die in het vervolg op de aanbesteding zijn gesloten een aantal ernstige gebreken vertonen, zoals: onregelmatige gunningcriteria, onjuiste samenstelling van het beoordelingscomité, het feit dat de overeenkomsten zijn gegund na afloop van de geldigheidsduur van de inschrijvingen en dat het BHIM heeft ingestemd met verschillende aanzienlijke wijzigingen in de bepalingen van de specifieke overeenkomsten.
   Verzoekster betoogt dat het BHIM, als aanbestedende dienst, in strijd heeft gehandeld met de beginselen van gelijke behandeling, transparantie en behoorlijk bestuur en misbruik heeft gemaakt van het instrument van raamovereenkomsten. Het heeft voorts een aantal bepalingen van het Financieel Reglement geschonden (2).
   Verzoekster betoogt dat de Commissie, als toezichthouder van het BHIM (3), heeft nagelaten gepaste actie tegen deze schendingen te ondernemen. Verzoekster meent dat de discretionaire bevoegdheid van de Commissie om al of niet actie te ondernemen tegen schendingen van het recht en deze in een rechtmatige situatie om te zetten, nihil is en dat er dus een verplichting tot handelen was.
   Verzoekster vordert bovendien vergoeding van de schade die zij als gevolg van de onregelmatigheden in genoemde aanbestedingsprocedure en de daarop volgende tenuitvoerlegging heeft geleden.

      (1)  PB 2006 S 135-144019.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB 2002, L 248, blz. 1.

      (3)  Artikel VI.4.2 van de aankondiging van de opdracht, betreffende het instellen van beroep, verwijst naar artikel 118 van Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), dat bepaalt: „De zaak moet binnen een maand na de dag dat de betrokkene kennis van de bestreden handeling heeft gekregen, aan de Commissie worden voorgelegd.”.


title: Zaak T-397/14: Beroep ingesteld op 6 juni 2014 — Sociedad Española Inmuebles y Locales/Commissie

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/30

         Beroep ingesteld op 6 juni 2014 — Sociedad Española Inmuebles y Locales/Commissie
   (Zaak T-397/14)
   2014/C 245/41
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedad Española Inmuebles y Locales, S.L. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-392/14 zijn aangevoerd.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 februari 2002 in zaak T-86/95: Compagnie générale maritime e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Zeevaartconferences — Multimodaal vervoer — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Werkingssfeer — Groepsvrĳstelling — Verordening (EEG) nr. 1017/68 — Individuele ontheffing — Geldboete")

text:
13.7.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 169/29
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               1)     Verklaart artikel 5 van beschikking 94/985/EG van de
                                                                                Commissie van 21 december 1994 inzake een procedure op
                                                                                grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/33.218 — Far
                       van 28 februari 2002                                     Eastern Freight Conference) nietig voorzover daarbij een boete
                                                                                wordt opgelegd aan verzoeksters.
in zaak T-86/95: Compagnie générale maritime e.a. tegen                  2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         3)     Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten alsmede vier vijfden
                                                                                van de kosten van de Commissie en vier vijfden van de kosten
(„Mededinging — Zeevaartconferences — Multimodaal ver-                          van ECTU zullen dragen, daaronder begrepen de kosten van de
voer — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Werkingssfeer                            procedure in kort geding.
— Groepsvrijstelling — Verordening (EEG) nr. 1017/68 —
             Individuele ontheffing — Geldboete”)                        4)     Verstaat dat de Commissie een vijfde van haar eigen kosten zal
                                                                                dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort
                                                                                geding.
                         (2002/C 169/50)
                                                                         5)     Verstaat dat ECSA en JSA hun eigen kosten zullen dragen
                                                                                alsmede de kosten van de Commissie in verband met hun
                                                                                interventie.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         6)     Verstaat dat ECTU een vijfde van haar eigen kosten zal dragen,
                                                                                daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.
In zaak T-86/95, Compagnie générale maritime, gevestigd te               (1) PB C 137 van 3.6.1995.
Suresnes (Frankrijk), Hapag-Lloyd Aktiengesellschaft, gevestigd
te Hamburg (Duitsland), Kawasaki Kisen Kaisha Ltd, gevestigd
te Tokyo (Japan), Lloyd Triestino di Navigazione SpA, gevestigd
te Trieste (Italië), AP Møller-Maersk Line, gevestigd te
Kopenhagen (Denemarken), Malaysian International Shipping
Corporation Berhad, gevestigd te Kuala Lumpur (Maleisië),
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Mitsui OSK Lines Ltd, gevestigd te Tokyo, Nedlloyd Lijnen BV,
gevestigd te Rotterdam (Nederland), Neptune Orient Lines Ltd,
gevestigd te Singapore (Singapore), Nippon Yusen Kabushiki                                         van 10 april 2002
Kaisha, gevestigd te Tokyo, Orient Overseas Container Line,
gevestigd te Hongkong (China), P & O Containers Ltd, gevestigd           in zaak T-209/00: Frank Lamberts tegen Europese om-
te Londen (Verenigd Koninkrijk), Wilh. Wilhemsen Ltd A/S,                                             budsman (1)
gevestigd te Oslo (Noorwegen), vertegenwoordigd door Philip
Rutley, solicitor, J. Pheasant en A. Mariott, advocaten, domicilie       („Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Niet-
gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door The                      contractuele aansprakelijkheid — Ombudsman — Behande-
European Community Shipowners’ Associations, gevestigd                                   ling van klacht door ombudsman”)
te Brussel (België), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en door                                          (2002/C 169/51)
The Japanese Shipowners’ Association, gevestigd te Tokyo,
vertegenwoordigd door F. Randolph, barrister, en F. Murphy,
solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                                           (Procestaal: Frans)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
B. Langeheine en R. Lyal),ondersteund door The European
Council of Transport Users ASBL, gevestigd te Brussel, omvat-            In zaak T-209/00, Frank Lamberts, wonende te Linkebeek
tend The European Shippers Council, vertegenwoordigd door                (België), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, domici-
M. Clough, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese ombuds-
burg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschik-          man (gemachtigde: J. Sant’Anna), betreffende een vordering
king 94/985/EG van de Commissie van 21 december 1994                     tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-                 verzoeker zou hebben geleden als gevolg van de behandeling
Verdrag (IV/33.218 — Far Eastern Freight Conference) (PB                 van zijn klacht door de Europese ombudsman, heeft het
L 378, blz. 17), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld           Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,           kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
rechters; griffier: Y. Mottard, referendaris, op 28 februari 2002        J. Plingers, administrateur, op 10 april 2002 een arrest gewezen
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-341/09: Beroep ingesteld op 27 augustus 2009 — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Álava e.a./BHIM (TXAKOLI)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/33

         Beroep ingesteld op 27 augustus 2009 — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Álava e.a./BHIM (TXAKOLI)
   (Zaak T-341/09)
   2009/C 256/59
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Álava (Amurrio, Spanje), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Bizkaia (Leioa, Spanje), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Txakoli de Getaria (Getaria, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 4 juni 2009 in zaak R 197/2009-2 vernietigen en de aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapsmerk „TXAKOLI” (collectief woordmerk) voor de klassen 33, 35, 41 en 42 toewijzen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: collectief woordmerk „TXAKOLI” (aanvraag nr. 6 952 014) voor waren en diensten van de klassen 33, 35, 41 en 42

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, aangezien deze bepaling niet kan worden toegepast op de term „Txakoli”, gelet op het feit dat deze wordt aangemerkt als een traditionele aanduiding in verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten. (1)

      (1)  PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1.


title: Zaak T-430/07: Beroep ingesteld op 23 november 2007 — Bodegas Montebello/BHIM — Montebello (MONTEBELLO RHUM AGRICOLE)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/48

         Beroep ingesteld op 23 november 2007 — Bodegas Montebello/BHIM — Montebello (MONTEBELLO RHUM AGRICOLE)
   (Zaak T-430/07)
   (2008/C 22/91)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas Montebello, S.A. (Montilla, Spanje) (vertegenwoordigers: T. Andrade Boué, M. I. Lehmann Novo en A. Hernández Lehmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Montebello (Société à responsabilité limitée) (Guadeloupe, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van 7 september 2007 van het BHIM in zaak R 223/2007-2 te vernietigen;

               —

               de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 2.666.386 te weigeren;

               —

               het BHIM en interveniënte te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Montebello (Société à responsabilité limitée)

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MONTEBELLO Rhum Agricole” (aanvraagnr. 2.666.386) voor waren van klasse 33 (alcoholhoudende dranken, uitgezonderd bieren).

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „MONTEBELLO” (nr. 1.148.196) voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-419/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Thomas Philipps GmbH & Co. KG/Grüne Welle Vertriebs GmbH (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Gemeenschapsmodellen — Verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikelen 32 en 33 — Licentie — Register van gemeenschapsmodellen — Recht van de licentiehouder om een vordering wegens inbreuk in te stellen hoewel de licentie niet in het register is ingeschreven — Recht van de licentiehouder om een vordering wegens inbreuk in te stellen om vergoeding van de door hemzelf geleden schade te verkrijgen)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Thomas Philipps GmbH & Co. KG/Grüne Welle Vertriebs GmbH
   (Zaak C-419/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Gemeenschapsmodellen - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikelen 32 en 33 - Licentie - Register van gemeenschapsmodellen - Recht van de licentiehouder om een vordering wegens inbreuk in te stellen hoewel de licentie niet in het register is ingeschreven - Recht van de licentiehouder om een vordering wegens inbreuk in te stellen om vergoeding van de door hemzelf geleden schade te verkrijgen))
   (2016/C 314/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Philipps GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Grüne Welle Vertriebs GmbH

      Dictum

               1)

               Artikel 33, lid 2, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen moet aldus worden uitgelegd dat de licentiehouder een vordering kan instellen wegens inbreuk op het ingeschreven gemeenschapsmodel waarop de licentie betrekking heeft, hoewel deze licentie niet in het register van gemeenschapsmodellen is ingeschreven.

               2)

               Artikel 32, lid 3, van verordening nr. 6/2002 moet aldus worden uitgelegd dat de licentiehouder in het kader van een door hem overeenkomstig deze bepaling ingestelde vordering wegens inbreuk op een gemeenschapsmodel vergoeding van zijn eigen schade kan vorderen.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak C-532/08: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/60/EG — Witwassen van geld en financiering van terrorisme — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-532/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/60/EG - Witwassen van geld en financiering van terrorisme - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 153/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en A. A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O’Hagan, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen te hebben vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, is Ierland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  JO C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak C-282/03: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 26 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak Arch Timber Protection B.V. tegen College voor de toelating van bestrĳdingsmiddelen en als belanghebbende partĳ de Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal

text:
C 251/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                        18.10.2003
generaal van de instelling; andere partij bij de procedure:                   kelijking van het reizigersverkeer met derde landen en
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                         onderlinge afstemming tussen de vrijstellingen van belas-
den: J.-M. Stenier, M. Bavendamm en I. Ní Riagáin Düro),                      tingen en accijnzen in het reizigersverkeer?
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
                                                                        ( 1) PB L 350, blz. 12.
10 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                        ( 2) PB L 345, blz. 9.
luidt als volgt:
                                                                        ( 3) PB L 105, blz. 1.
                                                                        ( 4) PB L 133, blz. 6.
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    Giuseppe Di Pietro wordt verwezen in de kosten.
                                                                        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                        ven van 26 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de
(1) PB C 19 van 25.1.2003.                                              zaak 1. Cindu Chemicals B.V., 2. Rütgers VFT AG, 3.
                                                                        Touwen & Co B.V., 4. Pearl Paint Holland B.V., 5. Elf
                                                                        Atochem Nederland B.V., 6. Zijlstra & Co. Verf B.V. en 7.
                                                                        B.V. Chemische Producten Struyk & Co. tegen College
                                                                                voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
                                                                                (Zaak C-281/03)
Verzoek van Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien
van 30 september 2002 om een prejudiciële beslissing in                                         (2003/C 251/04)
het geding tussen DLD Trading Company Import-Export,
            spol. s.r.o. en de Oostenrijkse Republiek                   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij uit-
                                                                        spraak van 26 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
                          (Zaak C-216/03)                               van Justitie op 30 juni 2003, in de zaak 1. Cindu Chemicals B.
                                                                        V., 2. Rütgers VFT AG, 3. Touwen & Co B.V., 4. Pearl Paint
                          (2003/C 251/03)                               Holland B.V., 5. Elf Atochem Nederland B.V., 6. Zijlstra & Co.
                                                                        Verf B.V. en 7. B.V. Chemische Producten Struyk & Co. tegen
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-         College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen, het Hof
king van 30 september 2002, ingekomen ter griffie van het               van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
Hof van Justitie op 19 mei 2003, in het geding tussen DLD               een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. en de
Oostenrijkse Republiek, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             Staat de Stoffenrichtlijn toe dat een lidstaat aanvullende voor-
de navolgende vragen:                                                   waarden stelt aan het op de markt brengen en gebruik van een
                                                                        biocide waarvan de werkzame stof is opgenomen op bijlage I
                                                                        van de Stoffenrichtlijn?
1.   Zijn de bepalingen van verordening (EG) nr. 3316/94 (1)
     en van verordening (EG) nr. 2744/98 (2) in overeenstem-
     ming met de communautaire regelingen inzake accijnsvrij-
     stellingen, met name met verordening (EEG) nr. 918/83 (3),
     en met de beginselen van de douaneunie?
2.   Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
                                                                        ven van 26 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in de
      Is door de retroactieve inwerkingtreding van verordening          zaak Arch Timber Protection B.V. tegen College voor de
      (EG) nr. 2744/98 het rechtszekerheidsbeginsel, respectie-         toelating van bestrijdingsmiddelen en als belanghebbende
      velijk het vertrouwensbeginsel geschonden?                        partij de Stichting Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en
                                                                                Waal
                                                                                (Zaak C-282/03)
3.   Is artikel 5, lid 8, van verordening 69/169/EEG (4), res-
     pectievelijk de nationale uitvoeringsregeling ter zake —                                   (2003/C 251/05)
     § 3a VstBefrVO en de verordening op de omzetbelasting
     in BGBI II nr. 326/1997 — in strijd met het doel van
     harmonisatie van omzetbelastingen en verbruiksbelastin-            Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij uit-
     gen in de lidstaten, liberalisering respectievelijk vergemak-      spraak van 26 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
 ---pagebreak--- 18.10.2003            NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 251/3
van Justitie op 30 juni 2003, in de zaak Arch Timber                         verkregen rechten en op grond van deze vergelijking te
Protection B.V. tegen College voor de toelating van bestrij-                 kiezen, hetzij voor overdracht van zijn rechten van de
dingsmiddelen en als belanghebbende partij de Stichting                      nationale naar de Europese regeling, hetzij voor over-
Behoud Leefmilieu en Natuur Maas en Waal, het Hof van                        dracht van de Europese naar de nationale regeling,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        2.   in zoverre deze bepalingen de betrokken werknemer mis-
                                                                             leiden of kunnen misleiden, doordat zij bepalen dat de
Staat de Stoffenrichtlijn toe dat een lidstaat aanvullende voor-
                                                                             betrokkene uitdrukkelijk moet afzien van overdracht van
waarden stelt aan het op de markt brengen en gebruik van een
                                                                             de Belgische regeling naar de Europese regeling of tot een
biocide waarvan de werkzame stof is opgenomen op bijlage I
                                                                             bestuurspraktijk met die strekking leiden, zonder dat voor-
van de Stoffenrichtlijn?
                                                                             noemde vergelijking heeft plaatsgevonden,
                                                                        3.   en in zoverre deze nationale bepalingen niet toelaten dat
                                                                             bij de toekenning van een vervroegd nationaal rustpen-
                                                                             sioen rekening wordt gehouden met de jaren waarin de
                                                                             rechthebbende als ambtenaar van de Europese Unie werk-
                                                                             zaam is geweest?
Verzoek van het vonnis van de Arbeidsrechtbank te
Brussel van 20 mei 2003 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Gregorio My en de Rijksdienst voor                 (1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.
                       Pensioenen (R.V.P)
                        (Zaak C-293/03)
                        (2003/C 251/06)
                                                                        Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 30 april
Het vonnis van de Arbeidsrechtbank te Brussel heeft bij                 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
beschikking van 20 mei 2003, ingekomen ter griffie van het              Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het
Hof van Justitie op 4 juli 2003, in het geding tussen Gregorio          Bundesministerium für Wirtschaft und Technologie, en
My en de Rijksdienst voor Pensioenen (R.V.P), het Hof van               ISIS Multimedia Net GmbH und Co. KG und 02
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                                  (Germany) GmbH en Co.OHG
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (Zaken C-327/03 en C-328/03)
                                                                                (2003/C 251/07)
Zijn nationale bepalingen als de Belgische wet van 21 mei
1991 (tot vaststelling van een zeker verband tussen Belgische
pensioenregelingen en die van instellingen van internationaal           Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
publiek recht) en artikel 4, lid 2, van het Koninklijk besluit van      30 april 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
23 december 1996 (tot uitvoering van de artikelen 15, 16                op 28 juli 2003, in het geding tussen Bondsrepubliek
en 17 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de              Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundesministerium für
sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de          Wirtschaft und Technologie, en ISIS Multimedia Net GmbH
wettelijke pensioenen), dan wel bijlage VIII bij het statuut van        und Co. KG und 02 (Germany) GmbH en Co. OHG, het Hof
de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen niet in strijd             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
met de artikelen 2, 3, 17, 18, 39, 40, 42 en 283 EG en                  een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van 15 oktober
1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Gemeenschap (1):
                                                                        1.   Moet richtlijn 97/13/EG (1) van het Europees Parlement en
                                                                             de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschap-
                                                                             pelijk kader voor algemene machtigingen en individuele
1.   in zoverre deze nationale bepalingen en dit Statuut een                 vergunningen op het gebied van telecommunicatiedien-
     burger van de Europese Unie, zoals verzoeker, wiens loop-               sten (PB L 117, blz. 15) aldus worden uitgelegd dat voor
     baan zich achtereenvolgens binnen een nationale onder-                  de toewijzing van telefoonnummers door de nationale
     neming of overheidsdienst en binnen een Europese                        regelgevende instantie een vergoeding mag worden ver-
     instelling of omgekeerd heeft afgespeeld, niet in staat stel-           langd die gerelateerd is aan de economische waarde van de
     len de pensioenvoordelen te vergelijken die hij binnen de               toegewezen nummers, ofschoon een op dezelfde markt
     nationale respectievelijk de Europese regeling zou verkrij-             actieve telecommunicatieonderneming met een machtspo-
     gen door overdracht van de onder de andere regeling                     sitie kosteloos een zeer groot aantal telefoonnummers van


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-264/00 (verzoek van het Amtsgericht Müllheim/Baden om een prejudiciële beslissing): Gründerzentrum-Betriebs-GmbH tegen Land Baden-Württemberg ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Bĳeenbrengen van kapitaal — Richtlĳn 69/335/EEG — Rechten geïnd voor opstelling notariële akte waarin oprichting kapitaalvennootschap wordt vastgelegd")

text:
C 144/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          15.6.2002
Verwayen-Boelen en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, om                 Baden (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 4,              Gründerzentrum-Betriebs-GmbH en Land Baden-Württem-
lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van                   berg, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-                richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op                 de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,               L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97              de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),                   (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpre-
heeft het Hof (Vijfde kamer) samengesteld als volgt: P. Jann,              sident, N. Colneric, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris en
kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola                J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
(rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-                   hoed; griffier: R. Grass, op 21 maart 2002 een beschikking
generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 4 maart 2002 een                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Overeenkomstig artikel 67, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1408/
71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede        Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,            de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van          gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985,
de Raad van 2 december 1996, is de toepassing van de in de leden 1         moet aldus worden uitgelegd, dat rechten die worden geïnd voor het
en 2 van dit artikel geformuleerde regels voor samentelling van            opmaken van een notariële akte waarin een onder richtlijn 69/315,
tijdvakken van verzekering of van arbeid, behalve in de in lid 3           zoals gewijzigd, vallende verrichting wordt vastgelegd, in het kader
uitdrukkelijk bepaalde gevallen, afhankelijk gesteld van de voorwaarde     van een stelsel dat als kenmerk heeft dat notarissen ambtenaren zijn
dat de betrokkene laatstelijk tijdvakken van verzekering of van arbeid     en dat de rechten ten dele worden uitgekeerd aan de staat, die de
heeft vervuld krachtens de wettelijke regeling op grond waarvan de         notarissen in dienst heeft en die de betrokken inkomsten aanwendt ter
werkloosheidsuitkering wordt aangevraagd.                                  financiering van zijn taken, zoals het in het rechtsgebied van het
                                                                           Oberlandesgericht Karlsruhe geldende stelsel, een belasting vormen in
                                                                           de zin van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           De rechten die verschuldigd zijn voor het opmaken van een notariële
                                                                           akte waarin de oprichting van een kapitaalvennootschap wordt
                                                                           vastgelegd, zijn, wanneer zij een belasting in de zin van richtlijn 69/
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    335, zoals gewijzigd, vormen, in beginsel verboden op grond van
                                                                           artikel 10, sub c, van die richtlijn.
                           (Zesde kamer)
                        van 21 maart 2002
in zaak C-264/00 (verzoek van het Amtsgericht Müllheim/                    De enkele omstandigheid dat de rechten die verschuldigd zijn voor de
Baden om een prejudiciële beslissing): Gründerzentrum-                     opstelling van een notariële akte waarin de oprichting van een
     Betriebs-GmbH tegen Land Baden-Württemberg (1)                        kapitaalvennootschap wordt vastgelegd, waarvan het bedrag recht
                                                                           evenredig is aan het geplaatste maatschappelijk kapitaal, een maxi-
                                                                           mumbedrag niet mogen overschrijden, verleent aan die rechten niet
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering              het karakter van een vergoeding in de zin van richtlijn 69/335, zoals
— Bijeenbrengen van kapitaal — Richtlijn 69/335/EEG                        gewijzigd, indien dat maximumbedrag niet in een redelijke verhouding
— Rechten geïnd voor opstelling notariële akte waarin                      staat tot de kosten van de dienst waarvoor die rechten de tegenprestatie
     oprichting kapitaalvennootschap wordt vastgelegd”)                    vormen.
                          (2002/C 144/17)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-264/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Müllheim/


title: Zaak T-193/13: Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Bouwfonds Ontwikkeling en Schouten & De Jong Projectontwikkeling/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/50

         Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Bouwfonds Ontwikkeling en Schouten & De Jong Projectontwikkeling/Commissie
   (Zaak T-193/13)
   2013/C 156/92
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Bouwfonds Ontwikkeling BV (Hoevelaken, Nederland) en Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV (Leidschendam, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk en X. Reintjes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit te vernietigen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vechten het besluit aan van de Commissie van 23 januari 2013 met als kenmerk C(2013) 87 betreffende steunmaatregel SA.24123 (2012/C) (ex. 2011/NN) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd — Vermeende verkoop van grond onder de marktprijs door de gemeente Leidschendam-Voorburg.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan de schending van het fundamentele vereiste van inachtneming van een redelijke termijn door de Commissie bij de uitvoering van haar bevoegdheden, waardoor inbreuk is gemaakt op het beginsel van rechtszekerheid en het recht van verweer en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
               Door ruim 38 maanden te laten verstrijken tussen de kennisname van de litigieuze maatregelen en het nemen van de bestreden beschikking heeft de Commissie verwijtbaar traag en dus in strijd met het fundamentele vereiste van inachtneming van een redelijke termijn gehandeld. De buitensporig lange onderzoeksperiode maakte het voor de betrokken partijen bovendien moeilijker de argumenten van de Commissie te weerleggen, waardoor de Commissie met de vertraging ook inbreuk heeft gemaakt op het recht van verweer.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan ernstige onvolkomenheden bij het vaststellen en beoordelen van de relevante feiten en/of schending van het motiveringsbeginsel en/of schending van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie het beginsel van de particuliere investeerder onjuist heeft toegepast.
               Verzoeksters hebben in het geheel geen financieel voordeel ontvangen, laat staan een financieel voordeel dat als onrechtmatige staatssteun zou kunnen worden aangemerkt.
               De Commissie heeft het bedrag van de vermeende bevoordeling verkeerd berekend, onder andere door de overeengekomen prijsverlagingen voor 100 % toe te rekenen aan de gemeente, terwijl de prijsverlaging voor rekening kwam van een publiek-privaat partnerschap waarin de gemeente een risico had van 50 %. Ook heeft de Commissie zonder motivering eerder binnen dit partnerschap overeengekomen prijsverlagingen buiten beschouwing gelaten.
               Voorts heeft de Commissie in het bestreden besluit het beginsel van de particuliere investeerder onjuist toegepast door het handelen van de gemeente te staven aan juridisch niet uitvoerbare en bovendien financieel buitengewoon ongunstige hypothetische gedragingen van een fictieve particuliere investeerder.

               3)

               Derde middel, ontleend aan de onjuiste toepassing van artikel 107, lid 3, VWEU.
               Voor zover al sprake zou zijn van staatssteun, dan is die staatssteun in ieder geval volledig verenigbaar met de interne markt. De Commissie heeft ten onrechte geoordeeld dat de gemeente niet kan aanvoeren dat de litigieuze maatregelen een gemeenschappelijk belang nastreefden. Daarbij heeft de Commissie de litigieuze maatregelen uit 2009/2010 ten onrechte beoordeeld tegen de achtergrond van de (gunstigere) marktsituatie van 2004.
               De Commissie heeft aldus miskend dat de litigieuze maatregelen noodzakelijk, passend en evenredig waren voor de revitalisering van het verpauperde stadscentrum van Leidschendam, een doel dat de duidelijk omschreven en erkende EU-doelstelling van economische en sociale samenhang als bedoeld in artikel 3 VEU en artikel 174 VWEU nastreeft. Van ongerechtvaardigde vervalsing van de mededinging is geen sprake.


title: Zaak C-359/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — B. Martens/Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Artikelen 20 VWEU en 21 VWEU — Onderdaan van een lidstaat — Woonplaats in een andere lidstaat — Studie in een land of gebied overzee — Handhaving van de toekenning van studiefinanciering — Woonplaatsvereiste van „3 uit 6 jaar” — Beperking — Rechtvaardiging)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — B. Martens/Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
   (Zaak C-359/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Artikelen 20 VWEU en 21 VWEU - Onderdaan van een lidstaat - Woonplaats in een andere lidstaat - Studie in een land of gebied overzee - Handhaving van de toekenning van studiefinanciering - Woonplaatsvereiste van „3 uit 6 jaar” - Beperking - Rechtvaardiging))
   (2015/C 138/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: B. Martens

      Verwerende partij: Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

      Dictum

   De artikelen 20 VWEU en 21 VWEU moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, die voor de handhaving van de toekenning van studiefinanciering voor hoger onderwijs buiten deze staat als voorwaarde stelt dat de student die deze studiefinanciering aanvraagt, in de zes jaren voorafgaand aan zijn inschrijving voor die studie gedurende een periode van ten minste drie jaren in die staat heeft gewoond.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak T-352/14: Beroep ingesteld op 21 mei 2014 — The Smiley Company/BHIM — The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME)

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/25

         Beroep ingesteld op 21 mei 2014 — The Smiley Company/BHIM — The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME)
   (Zaak T-352/14)
   2014/C 245/33
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Smiley Company SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: I. Helbig, P. Hansmersmann en S. Rengshausen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Swatch Group Management Services AG (Biel, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 februari 2014 in zaak R 1497/2013-1;

               —

               herziening van de bestreden beslissing en dus afwijzing van de oppositie;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten die verzoekster zijn opgekomen voor het Gerecht en verwijzing van interveniënte in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HAPPY TIME” voor waren en diensten van de klassen 14 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 1 06  813

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: The Swatch Group Management Services AG

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „HAPPY HOURS”, dat internationaal is ingeschreven met aanduiding van de Europese Unie, voor diensten van de klassen 35 en 37

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-420/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 23 augustus 2010 — Söll GmbH/Tetra GmbH

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/25

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 23 augustus 2010 — Söll GmbH/Tetra GmbH
      (Zaak C-420/10)
      ()
      (2010/C 288/43)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landgericht Hamburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Söll GmbH

         Verwerende partij: Tetra GmbH

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient een product, om als „biocide” te kunnen worden gekwalificeerd in de zin van artikel 2, lid 1, sub a, van richtlijn 98/8/EG (1), een rechtstreekse biologische of chemische inwerking te hebben op het schadelijke organisme zelf teneinde dit te vernietigen, af te schrikken, onschadelijk te maken, de effecten daarvan te voorkomen of het op andere wijze te bestrijden, of volstaat het hiervoor reeds dat het product indirect op het schadelijke organisme inwerkt?

                  2)

                  Indien het Hof het voor de kwalificatie van een product als „biocide” in de zin van artikel 2, lid 1, sub a, van richtlijn 98/8/EG reeds voldoende acht dat het product een indirecte biologische of chemische inwerking op het schadelijke organisme heeft, welke voorwaarden moeten dan met betrekking tot de indirecte inwerking van een product op het schadelijke organisme worden gesteld om dit product als een „biocide” in de zin van artikel 2, lid 1, sub a, van de biocidenrichtlijn te kunnen aanmerken, of volstaat elke indirecte inwerking, van welke aard ook, om een product als een biocide te kunnen kwalificeren?

         (1)  Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1).


title: Zaak T-465/13: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Comunidad Autónoma de Cataluña en CTTI/Commissie [„Staatssteun — Digitale televisie — Steun voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in Spanje — Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt worden verklaard — Voordeel — Dienst van algemeen economisch belang — Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Nieuwe steun”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/38

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Comunidad Autónoma de Cataluña en CTTI/Commissie
   (Zaak T-465/13) (1)

   ([„Staatssteun - Digitale televisie - Steun voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in Spanje - Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt worden verklaard - Voordeel - Dienst van algemeen economisch belang - Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU - Nieuwe steun”])
   (2016/C 027/44)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Comunidad Autónoma de Cataluña (Spanje) en Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) (Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, M. Muñoz de Juan en M. Reverter Baquer, vervolgens J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, M. Reverter Baquer en A. Lamadrid de Pablo, en ten slotte J. Buendía Sierra, M. Reverter Baquer en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, B. Stromsky en P. Němečková, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: SES Astra (Betzdorf, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. González Díaz, F. Salerno en V. Romero Algarra, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/489/EU van de Commissie van 19 juni 2013 betreffende de door het Koninkrijk Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.28599 [C 23/10 (ex NN 36/10, ex CP 163/09)] voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilië-La Mancha) (PB L 217, blz. 52)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Comunidad Autónoma de Cataluña (Spanje) en het Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (CTTI) zullen hun eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie en SES Astra dragen.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.