title: Zaak T-422/03: Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Enviro Tech Europe Ltd. en Enviro Tech International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.2.2004             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 47/35
Beslissing van de kamer        verwerping van het beroep               —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
van beroep:
Middelen:                      schending van artikel 8, lid 1,
                               sub b, lid 2, sub c, en lid 5, van
                               verordening (EG) nr. 40/94
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Het beroep van verzoeksters strekt tot nietigverklaring van de
                                                                       beschikkingen van de Commissie waarbij het verzoek van
                                                                       verzoeksters om n-propylbromide niet als een licht ontvlamba-
                                                                       re stof (risicozin R11) en een voor de voortplanting giftige stof
                                                                       van tweede categorie (risicozin R60), maar als een categorie 3/
                                                                       R62 voor de voortplanting giftige stof en als een R18
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Enviro Tech                 ontvlambare stof in te delen, afgewezen werd. Alternatief
Europe Ltd. en Enviro Tech International Inc. tegen                    hebben verzoeksters de Commissie verzocht n-propylbromide
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                        van de negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van
                                                                       de techniek van richtlijn 67/548/EEG (1) uit te sluiten tot na
                                                                       een correcte en volledige beoordeling door de Commissie van
                        (Zaak T-422/03)                                alle wetenschappelijke gegevens.
                         (2004/C 47/67)
                                                                       Tot staving van hun beroep stellen verzoeksters dat de
                                                                       Commissie de bepaling van richtlijn 67/548/EEG betreffende
                                                                       de toe te passen onderzoeksmethodes en de criteria voor de
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       indeling van chemische stoffen heeft geschonden. Volgens de
                                                                       verzoeksters heeft de Commissie een kennelijke beoordelings-
                                                                       fout gemaakt en een onjuiste toepassing gemaakt van de
                                                                       onderzoeksmethodes voor fysisch-chemische eigenschappen
                                                                       die zijn neergelegd in bijlage V, punt A. 9., van richtlijn 67/
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              548/EEG, de indelingscriteria voor toxicologische eigenschap-
schappen is op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen                 pen die zijn neergelegd in bijlage VI, punt 4.2.3, van richtlijn
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Enviro                   67/548/EEG, en het criterium van normaal gebruik neergelegd
Tech Europe Ltd., Kingston-upon-Thames, Verenigd Konink-               in bijlage VI, punt 1.1, van richtlijn 67/548/EEG.
rijk, en Enviro Tech International Inc., Chicago, Verenigde
Staten, vertegenwoordigd door C. Mereu en K. Van Maldegem,
advocaten.
                                                                       Verzoeksters stellen voorts dat de Commissie verzoeksters
                                                                       gewettigd vertrouwen heeft geschonden dat de Commissie de
                                                                       door hen overeenkomstig hun verplichtingen onder richtlijn
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                       67/548/EEG ingediende gegevens nauwgezet, onpartijdig en
                                                                       rekening houdend met de toepasselijke criteria van richtlijn
—     nietig te verklaren beschikkingen D(2003)430307 en               67/548/EEG zou onderzoeken.
      D(2003)430309 van de Commissie van 4 november
      2003;
                                                                       Voorts voeren verzoeksters schending aan van artikel 95, lid 3,
—     de Commissie aansprakelijk te stellen voor de door               van het EG-Verdrag. Volgens verzoeksters onderzocht noch
      verzoeksters tot op heden en gedurende deze procedure            beoordeelde de Commissie alle wetenschappelijke gegevens
      geleden schade tengevolge van het onrechtmatig handelen          evenals nieuwe ontwikkelingen gebaseerd op wetenschappelij-
      van de Commissie, onder meer, doch niet alleen, de               ke feiten.
      afwijzing van het verzoek van verzoeksters en de daarmee
      samenhangende vaststelling van de bestreden beschik-
      king, en verzoeksters een voorlopige schadevergoeding
      van 350 000 euro toe te kennen;
                                                                       Verzoeksters betogen dat de bestreden beschikkingen zijn
                                                                       gebaseerd op het voorzorgsbeginsel. Volgens verzoeksters
—     de Commissie aansprakelijk te stellen voor dreigende             geldt dit beginsel enkel voor risicobeoordeling en vindt het
      schade en voor met voldoende zekerheid voorzienbare              geen toepassing bij gevarenbeoordeling. Zelfs indien het
      schade, zelfs al kan de schade niet nauwkeurig worden            beginsel in onderhavige zaak geval zou gelden, kan het slechts
      geraamd;                                                         worden gebruikt in geval van wetenschappelijke onzekerheid.
 ---pagebreak--- C 47/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           21.2.2004
Ten slotte stellen de verzoeksters dat de Commissie grond-               Verzoekster voert aan dat de bestreden beslissing niet degelijk
beginselen van het gemeenschapsrecht heeft geschonden, zoals             gemotiveerd is en in strijd is met het algemeen beginsel van
het beginsel van rechtszekerheid en bescherming van het                  behoorlijk bestuur dat beslissingen met redenen moeten
gewettigd vertrouwen, het beginsel van onafhankelijkheid en              worden omkleed. Verzoekster voert verder een schending aan
het beginsel van deskundigheid van het wetenschappelijk                  van artikel 5 van appendix 2 van het statuut voor de
advies, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke             personeelsleden van Europol1 (1) en een schending van het
behandeling en de beginselen van behoorlijk bestuur. De                  zorgvuldigheidsbeginsel.
verzoeksters betogen tevens dat de Commissie onbevoegd was
en haar bevoegdheden misbruikte.
                                                                         (1) Besluit van de Raad van 3 december 1998 houdende vaststelling
                                                                             van het statuut voor de personeelsleden van Europol (PB C 26 van
                                                                             30.1.1999 blz. 0023-0081).
(1) Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
    inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlij-
    ke stoffen (PB 196 van 16 augustus 1967, blz. 1).
                                                                         Beroep, op 20 december 2003 ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Elisabeth                                               (Zaak T-428/03)
                    Saskia Smit tegen Europol
                                                                                (2004/C 47/69)
                          (Zaak T-423/03)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (2004/C 47/68)
                       (Procestaal: Nederlands)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 20 december 2003 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd
                                                                         door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Luxemburg.
schappen is op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen
Europol door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.                               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 23 de-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                     cember 2002 voorzover verzoeker daarbij geen extra
                                                                               salarisanciënniteit is toegekend en hij derhalve is heringe-
1.    de impliciete afwijzing door Europol van haar bezwaar                    deeld in de rang A 6, salaristrap 1, in plaats van in de
      tegen het besluit van 19 mei 2003 te vernietigen, onder                  rang A 6, salaristrap 3;
      gelijktijdige vernietiging van het besluit van 19 mei 2003;
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 april
2.    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-                2003 voorzover daarbij:
      ding aan verzoekster, waaronder in ieder geval begrepen
      de kosten van dit geding.                                                —     verzoeker bij zijn aanwerving niet is ingedeeld in de
                                                                                rang A 6, salaristrap 3;
                                                                               —     verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door
                                                                                hem sneller tot de rang A 5 en voorkomend geval
Middelen en voornaamste argumenten                                                   tot de rang A 4 te bevorderen;
                                                                               —     de terugwerkende kracht van het herindelingsbesluit,
Met het bestreden besluit is verzoeksters sollicitatie voor de                       wat de geldelijke gevolgen ervan betreft, is beperkt
functie van „asset administrator” bij Europol afgewezen.                             tot 5 oktober 1995;


title: Zaak T-196/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Ryanair/Commissie ( Staatssteun — Overeenkomsten tussen Waals Gewest en Brussels South Charleroi Airport enerzijds en luchtvaartmaatschappij Ryanair anderzijds — Bestaan van economisch voordeel — Toepassing van criterium van particuliere investeerder in markteconomie )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-196/04) (1)

   („Staatssteun - Overeenkomsten tussen Waals Gewest en Brussels South Charleroi Airport enerzijds en luchtvaartmaatschappij Ryanair anderzijds - Bestaan van economisch voordeel - Toepassing van criterium van particuliere investeerder in markteconomie’)
   (2009/C 32/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Gleeson, A. Collins, SC, V. Power en D. McCann, solicitors, vervolgens Power en McCann, solicitors, J. Swift, QC, J. Holmes, barrister, en G. Berrisch, avocat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Kahn, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Association of European Airlines (AEA) (vertegenwoordigers: S. Völcker, F. Louis en J. Heithecker, avocats)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2004/393/EG van de Commissie van 12 februari 2004 betreffende de voordelen die het Waalse Gewest en Brussels South Charleroi Airport aan de luchtvaartmaatschappij Ryanair hebben verleend bij haar vestiging in Charleroi (PB L 137, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Beschikking 2004/393/EG van de Commissie van 12 februari 2004 betreffende de voordelen die het Waals Gewest en Brussels South Charleroi Airport hebben verleend aan de luchtvaartmaatschappij Ryanair bij haar vestiging in Charleroi, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Ryanair Ltd.

               3)

               De Association of European Airlines (AEA) draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-461/12: Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Flughafen Lübeck/Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/29

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Flughafen Lübeck/Commissie
   (Zaak T-461/12)
   2012/C 379/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Flughafen Lübeck GmbH (Lübeck, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Núñez Müller, J. Dammann de Chapto en T. Becker, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 22 februari 2010 om krachtens artikel 108, lid 2, VWEU de formele onderzoeksprocedure in te leiden met betrekking tot de steunmaatregelen SA.27585 (2012/C) (2012/NN) en SA.31149 (2012/C) (ex 2012/NN) (PB 2012, C 241, blz. 56) nietig verklaren voor zover daarbij de formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid met betrekking tot verzoeksters regeling inzake luchthavengelden uit het 2006;

               —

               het hierboven genoemde besluit nietig verklaren voor zover dat besluit de Bondsrepubliek Duitland overeenkomstig artikel 10, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/199 (1) verplicht te antwoorden op het daarin vervatte verzoek van de Commissie om informatie over verzoeksters regeling inzake luchthavengelden uit 2006;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Schending van de rechten van verweer van de Bondsrepubliek Duitsland
               In het kader van het eerste middel voert verzoekster aan dat de Commissie verzoeksters rechten van verweer heeft geschonden doordat zij met betrekking de regeling inzake luchthavengelden de formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid zonder dat daarover een inleidend onderzoek is verricht. Verzoekster zet in dit verband uiteen dat zij zich volgens de rechtspraak van het Gerecht kan beroepen op schending van de rechten van verweer van de Bondsrepubliek Duitsland, welke tot (gedeeltelijke) nietigheid van het bestreden besluit zou leiden.

               2)

               Schending van de plicht om het onderzoek zorgvuldig en onbevooroordeeld te verrichten
               Met het tweede middel voert verzoekster aan dat de Commissie haar plicht heeft geschonden om een zorgvuldig en onbevooroordeeld onderzoek te verrichten, voor zover zij met betrekking tot de regeling inzake luchthavengelden de formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid zonder de Bondsrepubliek Duitsland of verzoekster de mogelijkheid te bieden om in het inleidende onderzoek een standpunt in te nemen over de vermeende onwettigheid van de steunmaatregel.

               3)

               Schending van artikel 108, leden 2 en 3, VWEU en van de artikelen 4, 6 en 13, lid 1, van verordening nr. 659/1999
               Met het derde middel betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 108, leden 2 en 3, VWEU en de artikelen 4, 6 en 13, lid 1, van verordening nr. 659/1999 heeft geschonden daar zij met betrekking tot de regeling inzake luchthavengelden heeft verzuimd de in deze voorschriften voorziene onderzoeksprocedure met twee fasen, bestaande in het inleidende onderzoek en het formele onderzoek, toe te passen.

               4)

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               In het kader van het vierde middel voert verzoekster aan dat de Commissie artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden voor zover zij meent dat met de regeling inzake luchthavengelden staatssteun wordt toegekend. Volgens verzoekster kon de Commissie de selectiviteit van de regeling inzake luchthavengelden niet afleiden uit de omstandigheid dat deze enkel voor gebruikers van de luchthaven geldt. Verzoekster meent voorts dat de Commissie niet kon aannemen dat middels de regeling inzake luchthavengelden staatssteun werd toegekend, daar verzoekster op het tijdstip van de vaststelling van die regeling voor meer dan de helft in particuliere handen was.

               5)

               Schending van de motiveringsplicht
               Volgens verzoekster heeft de Commissie bovendien artikel 296, lid 2, VWEU geschonden daar zij geen toereikende motivering heeft gegeven voor de inleiding van de formele onderzoeksprocedure ten aanzien van de regeling inzake luchthavengelden 2006.

               6)

               Schending van artikel 10, leden 2 en 3, van verordening nr. 659/1999
               In het kader van het zesde middel voert verzoekster aan dat de Commissie artikel 10, leden 2 en 3, van verordening nr. 659/1999 heeft geschonden voor zover zij jegens de Bondsrepubliek Duitsland met betrekking tot de regeling inzake luchthavengelden een bevel tot het verstrekken van informatie in de zin van artikel 10, lid 3, van verordening nr. 659/1999 heeft uitgevaardigd, zonder eerst een eenvoudig verzoek om informatie in de zin van artikel 10, lid 2, van verordening nr. 659/1999 tot de Bondsrepubliek Duitsland te richten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Arrest van het hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2004 in zaak C-406/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 2037/2000 — De ozonlaag afbrekende stoffen — Onvolledige omzetting)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 26 oktober 2004
   in zaak C-406/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 2037/2000 - De ozonlaag afbrekende stoffen - Onvolledige omzetting)
   (2004/C 314/02)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-406/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 september 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en M. Shotter) tegen Ierland (gemachtigden: F. O'Dubhghaill en D. O'Hagan, bijgestaan door D. McGrath), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann en J. Makarczyk, rechters; advocaat-generaal: M. Tizzano; griffier: R. Grass, op 26 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de verslagen uit te brengen bedoeld in de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen, en door niet overeenkomstig artikel 17, lid 2, van die verordening alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van methylbromide te voorkomen of tot een minimum te beperken, en de minimumopleidingseisen voor het betrokken personeel vast te stellen, heeft Ierland niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, leden 1 en 2, van die verordening.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29 november 2003.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juni 2000 in de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98 en T-23/98: M. Alzetta en 31 andere verzoekers tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Goederenvervoer over de weg — Steunmaatregelen van staten — Beroep tot nietigverklaring — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten en concurrentievervalsing — Voorwaarden voor uitzondering op verbod van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 87, lid 1, EG) — Nieuwe of bestaande steunmaatregelen — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen — Evenredigheidsbeginsel — Motivering")

text:
C 211/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         22.7.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 1) Verklaart artikel 2 van beschikking 98/182/EG van de Commis-
                                                                                sie van 30 juli 1997 betreffende steun van de regio Friuli-
                          van 15 juni 2000                                      Venezia Giulia (Italië) ten gunste van wegvervoersondernemingen
                                                                                uit die regio, nietig voorzover daarin de vanaf 1 juli 1990
in de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97,                              uitgekeerde steun aan ondernemingen die uitsluitend plaatselijk,
T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98                          streek- of nationaal vervoer verrichten, onwettig wordt verklaard.
en T-23/98: M. Alzetta en 31 andere verzoekers tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           2) Verklaart artikel 5 van beschikking 98/182 nietig voorzover de
(„Goederenvervoer over de weg — Steunmaatregelen van                            Italiaanse Republiek daarbij wordt gelast, die steun terug te
staten — Beroep tot nietigverklaring — Ongunstige beïn-                         vorderen.
vloeding van handelsverkeer tussen lidstaten en concurrentie-
vervalsing — Voorwaarden voor uitzondering op verbod van                   3) Verwerpt het beroep voor het overige.
artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87,
lid 1, EG) — Nieuwe of bestaande steunmaatregelen —                        4) Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen —
             Evenredigheidsbeginsel — Motivering”)
                          (2000/C 211/36)                                  (1) PB C 55 van 20.2.98, C 72 van 7.3.98 en C 113 van 11.4.98.
                         (Procestaal: Italiaans)
In de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97,
T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98
en T-23/98, M. Alzetta, wonende te Montereale Valcellina
(Italië), en 31 andere verzoekers, vertegenwoordigd door
A. Pili, advocaat te Pordenone, en door A. Barone en G. Pez-
zano, advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
Fort Rheinsheim 2, Masotti Srl, gevestigd te Feletto Umberto
(Italië), en 30 andere verzoekers, vertegenwoordigd door                                             van 15 juni 2000
R. Petiziol en A. Pergolese, advocaten te Udine, Via Ginnasio
Vecchio 6, Udine (Italië), A. M. Baldo, wonende te Cervignano              in zaak T-211/98: F tegen Commissie van de Europese
del Friuli (Italië), en 53 andere verzoekers, A. Musso, wonende                                    Gemeenschappen (1)
te Rivignano (Italië), vertegenwoordigd door V. Cinque en
L. Candriella, advocaten te Udine, Via Morpurgo 34, Udine,
Sutes SpA, gevestigd te Udine, en 33 andere verzoekers, Fabris             (Ambtenaren — Schorsing — Ontbreken van voorafgaand
Carlo & C. Snc, gevestigd te Pavia di Udine (Italië), F. D’Odorico,        gesprek — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoe-
wonende te Capoformido (Italië), F. Birri, wonende te Manzano                                                ding)
(Italië), M. C. Framalicco, wonende te Ampezzo (Italië), Auto-
trasporti di Viola Claudio & C. Snc, gevestigd te Cerpeneto-
Pozzuolo del Friuli (Italië), vertegenwoordigd door C. Mussato,                                      (2000/C 211/37)
advocaat te Udine, Via Dante 4, Udine, en P. Stagno, wonende
te Triëst (Italië), F. Cernecca, wonende te Triëst, Trasporti e
Spedizioni Internazionali Cossutta Snc, gevestigd te Triëst,                                          (Procestaal: Frans)
G. Camaur, wonende te Cormons (Italië), Cointra Transport
and Trade Co. Srl, gevestigd te Ronchi dei Legionari (Italië),
Autotrasporti Silvano Zottich, gevestigd te Triëst, Zootrans               In zaak T-211/98, F, ambtenaar van de Commissie van de
Snc, gevestigd te Passagio di Betona (Italië), Pauletic Antonio            Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
Succ. di Pauletic Igor, wonende te Triëst, vertegenwoordigd                woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te
door M. Clarich en A. Giadrossi, advocaten te Triëst, Via XXX              Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
ottobre 17, Triëst, ondersteund door Italiaanse Republiek                  Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen
(gemachtigden: U. Leanza, O. Fiumara, en tijdens de mondelin-              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
ge behandeling door G. Aiello) tegen Commissie van de                      G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot nietigver-
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. F. Nemitz,                       klaring van het besluit van 16 december 1998 waarbij het tot
P. Stancanelli en M. Moretto), betreffende een verzoek om                  aanstelling bevoegd gezag verzoeker heeft geschorst, en tot
nietigverklaring van beschikking 98/182/EG van de Commissie                vergoeding van de materiële en morele schade die verzoeker
van 30 juli 1997 betreffende steun van de regio Friuli-Venezia             zijns ziens als gevolg van dat besluit heeft geleden, heeft het
Giulia (Italië) ten gunste van wegvervoersondernemingen uit                Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung,
die regio (PB 1998, L 66, blz. 18), heeft het Gerecht (Vierde              president, A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                   G. Herzig, administrateur, op 15 juni 2000 een arrest gewezen
Ramos, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, P. Lindh           waarvan het dictum luidt als volgt:
en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
ministrateur, op 15 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het               1) Verklaart nietig het besluit van 16 december 1998 waarbij het
dictum luidt als volgt:                                                         tot aanstelling bevoegd gezag verzoeker heeft geschorst.


title: Zaak C-108/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Baranya Megyei Bíróság — Republiek Hongarije) — Ker-Optika Bt./ÀNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete (Vrij verkeer van goederen — Volksgezondheid — Verkoop van contactlenzen via internet — Nationale regeling volgens welke contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht — Richtlijn 2000/31/EG — Informatiemaatschappij — Elektronische handel)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Baranya Megyei Bíróság — Republiek Hongarije) — Ker-Optika Bt./ÀNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete
   (Zaak C-108/09) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Volksgezondheid - Verkoop van contactlenzen via internet - Nationale regeling volgens welke contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht - Richtlijn 2000/31/EG - Informatiemaatschappij - Elektronische handel)
   2011/C 30/03
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Baranya Megyei Bíróság — Republiek Hongarije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ker-Optika Bt.

      Verwerende partij: ÀNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Baranya Megyei Bíróság — Uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG en van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (PB L 178, blz. 1) — Verkoop van contactlenzen via internet — Nationale regeling volgens welke contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht

      Dictum

   Nationale regels inzake de verkoop van contactlenzen vallen binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”), voor zover zij de overeenkomst voor de verkoop van deze lenzen via internet betreffen. Nationale voorschriften betreffende de levering van deze lenzen vallen daarentegen buiten de werkingssfeer van deze richtlijn.
   De artikelen 34 VWEU en 36 VWEU alsook richtlijn 2000/31 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht.

      (1)  PB C 141 van 20.06.2009.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 november 2000 in zaak C-421/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje (Niet-nakoming — Artikelen 2 en 10 van richtlĳn 85/384/EEG — Beperkingen op uitoefening van werkzaamheid van architect naargelang de definitie van het beroep in lidstaat van oorsprong van diploma)

text:
24.3.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 95/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          kelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten
                                                                                van diensten (PB L 223, blz. 15), in Spanje geen andere
                                                                                werkzaamheden mogen uitoefenen dan die welke zij volgens
                           (Vijfde kamer)                                       het diploma van het land van oorsprong aldaar mogen
                                                                                uitoefenen, tenzij zij samenwerken met een andere beroeps-
                                                                                beoefenaar, die bevoegd is om die werkzaamheden uit te
                     van 23 november 2000                                       oefenen en wiens diploma overeenkomstig de Spaanse wettelij-
                                                                                ke regeling is erkend, de krachtens de artikelen 2 en 10 van
                                                                                die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
                                                                                heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La
in zaak C-421/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), en
            schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                                                                                P. Jann, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass,
                                                                                op 23 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                                luidt als volgt:
(Niet-nakoming — Artikelen 2 en 10 van richtlijn
85/384/EEG — Beperkingen op uitoefening van werkzaam-
heid van architect naargelang de definitie van het beroep in                    1)    Door in artikel 10, lid 2, van Real Decreto 1081/1989 van
             lidstaat van oorsprong van diploma)                                      28 augustus 1989 te bepalen, dat de houders van een in een
                                                                                andere lidstaat afgegeven architectendiploma dat is erkend in
                                                                                het kader van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni
                           (2001/C 95/01)                                             1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s,
                                                                                certificaten en andere titels op het gebied van de architectuur,
                                                                                tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de
                                                                                daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij
                         (Procestaal: Spaans)                                         verrichten van diensten, in Spanje geen andere werkzaamheden
                                                                                mogen uitoefenen dan die welke zij volgens de diploma’s van
                                                                                het land van oorsprong aldaar mogen uitoefenen, tenzij zij
                                                                                samenwerken met een andere beroepsbeoefenaar, die bevoegd
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-            is om die werkzaamheden te verrichten en wiens diploma
                          dentie van het Hof)                                         overeenkomstig de Spaanse wettelijke regeling is erkend, is het
                                                                                Koninkrijk Spanje de krachtens de artikelen 2 en 10 van die
                                                                                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
In zaak C-421/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden; I. Martı́nez del Peral en B. Mongin tegen                    2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego,
betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk
Spanje, door in artikel 10, lid 2, van Real Decreto 1081/1989
van 28 augustus 1989 (BOE nr. 214 van 7 september 1989,
blz. 28449) te bepalen, dat de houders van een in een andere                    (1) PB C 20 van 23.1.1999.
lidstaat afgegeven architectendiploma dat is erkend in het
kader van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985
inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten
en andere titels op het gebied van de architectuur, tevens
houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwer-


title: Doorhaling van zaak C-98/00

text:
28.7.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 212/21
               Doorhaling van zaak C-98/00 (1)                                     Doorhaling van zaak C-124/00 (1)
                       (2001/C 212/37)                                                      (2001/C 212/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2001 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-98/00: Commissie        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2001 de
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.            doorhaling in het register gelast van zaak C-124/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                     bliek.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                     (1) PB C 163 van 10.6.2000.


title: Zaak F-54/10: Beroep ingesteld op 9 juli 2010 — Verheyden/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/43

         Beroep ingesteld op 9 juli 2010 — Verheyden/Commissie
   (Zaak F-54/10)
   ()
   2010/C 246/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luc Verheyden (Angera, Italië) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om op dezelfde wijze te worden behandeld als verzoekers in de zaken F-5/05 en F-7/05

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek van 16 juli 2009;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van 29 maart 2010 tot afwijzing van verzoekers klacht van 28 december 2009;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een schadevergoeding van 3 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-98/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 27 februari 2013 — Martin Blomqvist/Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 27 februari 2013 — Martin Blomqvist/Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA
   (Zaak C-98/13)
   2013/C 129/17
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Blomqvist

      Verwerende partijen: Rolex SA, Manufacture des Montres Rolex SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1), aldus worden uitgelegd dat sprake is van „distributie onder het publiek” in een lidstaat van auteursrechtelijk beschermde goederen, wanneer een onderneming via een internetwebsite in een derde land een overeenkomst sluit tot verkoop en verzending van de goederen aan een particuliere koper met een aan de verkoper bekend adres in de lidstaat waar de goederen auteursrechtelijk zijn beschermd, betaling voor de goederen ontvangt en naar de koper op het overeengekomen adres verzendt of is het in die situatie ook een voorwaarde dat de goederen vóór verkoop te koop zijn aangeboden of daarvoor reclame is gemaakt, die is gericht of via een internetwebsite is vertoond aan consumenten in de lidstaat waar de goederen worden geleverd?

               2)

               Moet artikel 5, leden 1 en 3, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (2) aldus worden uitgelegd dat sprake is van „gebruik […] in het economische verkeer” van een merk in een lidstaat wanneer een onderneming via een internetwebsite in een derde land een overeenkomst sluit tot verkoop en verzending van goederen, die zijn voorzien van het merk, aan een particuliere koper met een aan de verkoper bekend adres in de lidstaat waar het merk is ingeschreven, betaling voor de goederen ontvangt en aan de koper op het overeengekomen adres verzendt of is het in die situatie ook een voorwaarde dat de goederen vóór verkoop te koop zijn aangeboden of daarvoor reclame is gemaakt, die is gericht of via een internetwebsite is vertoond aan consumenten in de betrokken lidstaat?

               3)

               Moet artikel 9, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (3) aldus worden uitgelegd dat sprake is van „gebruik […] in het economische verkeer” van een merk in een lidstaat wanneer een onderneming via een internetwebsite in een derde land een overeenkomst sluit tot verkoop en verzending van de goederen, die zijn voorzien van het gemeenschapsmerk, aan een particuliere koper met een aan de verkoper bekend adres in een lidstaat, betaling voor de goederen ontvangt en ze aan de koper op het overeengekomen adres verzendt of is het in die situatie ook een voorwaarde dat de goederen vóór verkoop te koop zijn aangeboden of daarvoor reclame is gemaakt, die is gericht of via een internetwebsite is vertoond aan consumenten in de betrokken lidstaat?

               4)

               Moet artikel 2, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (4), aldus worden uitgelegd dat als voorwaarde voor de toepassing in een lidstaat van de bepalingen om „door piraterij verkregen goederen” buiten het vrije verkeer te houden en te vernietigen geldt dat er „distributie onder het publiek” in de lidstaat volgens dezelfde als de in de eerste vraag aangegeven criteria moet zijn geweest?

               5)

               Moet artikel 2, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, aldus worden uitgelegd dat als voorwaarde voor de toepassing in een lidstaat van de bepalingen om „namaakgoederen” buiten het vrije verkeer te houden en te vernietigen geldt dat er „gebruik […] in het economische verkeer” in de lidstaat volgens dezelfde als de in de tweede en de derde vraag aangegeven criteria moet zijn geweest?

      (1)  PB L 167, blz. 10.

      (2)  PB L 299, blz. 25.

      (3)  PB L 78, blz. 1.

      (4)  PB L 196, blz. 7.


title: Doorhaling van zaak T-283/99

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/60

         Doorhaling van zaak T-283/99 (1)

   (2004/C 262/109)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-283/99: Vlutters Handelsonderneming BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-312/05: Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Commissie/Alexiadou ( „Arbitragebeding — Overeenkomst betreffende project voor ontwikkeling van technologie voor vervaardiging van waterdicht leder — Niet-uitvoering van overeenkomst — Terugbetaling van voorschotten — Vertragingsrente — Terugwijzing naar Gerecht na vernietiging — Verstekprocedure” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/29

      Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Commissie/Alexiadou
      (Zaak T-312/05) (1)

      (Arbitragebeding - Overeenkomst betreffende project voor ontwikkeling van technologie voor vervaardiging van waterdicht leder - Niet-uitvoering van overeenkomst - Terugbetaling van voorschotten - Vertragingsrente - Terugwijzing naar Gerecht na vernietiging - Verstekprocedure)
      (2010/C 288/54)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde)

         Verwerende partij: Efrosyni Alexiadou (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: C. Matellas, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep ingesteld door de Commissie op grond van artikel 238 EG en strekkende tot terugbetaling van het bedrag van 23 036,31 EUR dat deze laatste aan verweerster heeft betaald in het kader van een overeenkomst betreffende een project voor de ontwikkeling van een technologie voor de vervaardiging van waterdicht leder (overeenkomst G1ST-CT-2002-50227), te vermeerderen met vertragingsrente

         Dictum

                  1)

                  Efrosyni Alexiadou wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de Europese Commissie van het bedrag van 23 036,31 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente:

                              —

                              op de voet van 5,25 % per jaar vanaf 1 maart 2003 tot en met 31 augustus 2005;

                              —

                              op de voet van de wettelijke jaarrente krachtens de Belgische wet tot maximaal 5,25 % per jaar vanaf 1 september 2005 tot op de datum van de volledige betaling van de schuld.

                  2)

                  Efrosyni Alexiadou wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2003 in zaak T-7/01: Norman Pyres tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Tĳdelĳk functionaris — Verlenging van overeenkomst — Duur)

text:
C 101/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 woordigd door T. Jestaedt, V. von Bomhard en A. Renck,
                                                                            advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                        van 6 februari 2003                                 markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                            den: A. von Mühlendahl, B. Weggenmann en C. Røhl Søberg),
in zaak T-7/01: Norman Pyres tegen Commissie van de                         interveniërende partij voor het Gerecht Karlsberg Brauerei KG
                  Europese Gemeenschappen (1)                               Weber, gevestigd te Homburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                            door R. Lange, advocaat, betreffende een beroep tegen de
(Tijdelijk functionaris — Verlenging van overeenkomst —                     beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
                                 Duur)                                      harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                            modellen) van 12 februari 2001 (zaak R 251/2000-3) inzake
                           (2003/C 101/56)                                  de inschrijving van het teken MYSTERY als gemeenschaps-
                                                                            merk, waartegen oppositie is ingesteld op basis van het
                          (Procestaal: Engels)                              nationale merk Mixery, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
                                                                            J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                            administrateur, op 15 januari 2003 een arrest gewezen
In zaak T-7/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functionaris              waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
L. Levi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                1)     Verwerpt het beroep.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring             2)     Verstaat, dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
van het besluit van de Commissie om verzoekers overeenkomst
van tijdelijk functionaris slechts met zes maanden te verlengen,
heeft het Gerecht (P. Mengozzi, alleensprekend rechter); griffier:          (1 ) PB C 227 van 11.8.2001.
J. Plingers, administrateur, op 6 februari 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
( 1) PB C 95, van 24.3.2001.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 februari 2003
                                                                            in zaak T-333/01: Karl L. Meyer tegen Commissie van de
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                   Europese Gemeenschappen (1)
                        van 15 januari 2003                                 („LGO — Beroep tot schadevergoeding — Controle- en
                                                                                openbaarmakingsverplichting — Oorzakelijk verband”)
in zaak T-99/01: Mystery drinks GmbH tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                                       (2003/C 101/58)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder na-                                                    (Procestaal: Frans)
tionaal merk Mixery — Aanvraag voor inschrijving van
beeldmerk MYSTERY als gemeenschapsmerk — Relatieve
weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1,
                sub b, van verordening nr. 40/94”)                          In zaak T-333/01, Karl L. Meyer, met woonplaats in Uturoa
                                                                            (Frans Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis,
                           (2003/C 101/57)                                  advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                           (Procestaal: Duits)                              M.-J. Jonczy en B. Martenczuk), betreffende een beroep tot
                                                                            vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden
                                                                            wegens dienstfouten van de Commissie bij de toepassing van
In zaak T-99/01, Mystery drinks GmbH, in gerechtelijke                      de associatiebesluiten van de landen en gebieden overzee, heeft
liquidatie, gevestigd te Eppertshausen (Duitsland), vertegen-               het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,


title: Gevoegde zaken C-454/12 en C-455/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 27 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Pro Med Logistik GmbH (C-454/12)/Finanzamt Dresden-Süd, en Eckard Pongratz, in zijn hoedanigheid van curator van het faillissement van Karin Oertel (C-455/12)/Finanzamt Würzburg mit Außenstelle Ochsenfurt (Prejudiciële verwijzing — Btw — Zesde btw-richtlijn — Artikel 12, lid 3 — Bijlage H, categorie 5 — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 98, leden 1 en 2 — Bijlage III, punt 5 — Neutraliteitsbeginsel — Vervoer van personen en bagage die zij bij zich hebben — Nationale regeling volgens welke verschillend btw-tarief geldt voor vervoer per tax en vervoer per huurwagen met chauffeur)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/8

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 27 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Pro Med Logistik GmbH (C-454/12)/Finanzamt Dresden-Süd, en Eckard Pongratz, in zijn hoedanigheid van curator van het faillissement van Karin Oertel (C-455/12)/Finanzamt Würzburg mit Außenstelle Ochsenfurt
   (Gevoegde zaken C-454/12 en C-455/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Btw - Zesde btw-richtlijn - Artikel 12, lid 3 - Bijlage H, categorie 5 - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 98, leden 1 en 2 - Bijlage III, punt 5 - Neutraliteitsbeginsel - Vervoer van personen en bagage die zij bij zich hebben - Nationale regeling volgens welke verschillend btw-tarief geldt voor vervoer per tax en vervoer per huurwagen met chauffeur))
   2014/C 112/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Pro Med Logistik GmbH (C-454/12), Eckard Pongratz, in zijn hoedanigheid van curator van het faillissement van Karin Oertel (C-455/12).

      Verwerende partijen: Finanzamt Dresden-Süd, Finanzamt Würzburg mit Außenstelle Ochsenfurt

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Duitsland — Uitlegging van artikel 98, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1), juncto bijlage III, categorie 5, bij die richtlijn, en artikel 12, lid 3, sub a, derde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), juncto bijlage H, categorie 5, bij die richtlijn, zoals gewijzigd — Neutraliteitsbeginsel — Wettelijke regeling van een lidstaat die bepaalt dat dienstverrichtingen die uit het oogpunt van de consument gelijk zijn en aan dezelfde behoeften voldoen, voor de btw verschillend moeten worden behandeld — Verschil in behandeling tussen ziekenvervoer per taxi en ziekenvervoer met een huurwagen met chauffeur

      Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 3, sub a, derde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/4/EG van de Raad van 19 januari 2001, gelezen in samenhang met bijlage H, categorie 5, en artikel 98, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in samenhang met bijlage III, punt 5, moeten gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzetten dat twee soorten vervoer van personen en de bagage die zij bij zich hebben in het buurtverkeer, te weten per taxi dan wel per huurwagen met chauffeur, aan verschillende tarieven van belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen, te weten het verlaagde dan wel het normale tarief, voor zover wegens de verschillende wettelijke vereisten waaraan deze twee soorten vervoersdiensten zijn onderworpen, het vervoer van personen per taxi in het buurtverkeer een concreet en specifiek aspect vormt van de categorie vervoer van personen en de bagage die zij bij zich hebben, zoals bedoeld in categorie 5 respectievelijk punt 5 van deze bijlagen bij deze richtlijnen, en deze verschillen bovendien van doorslaggevend belang zijn wanneer de gemiddelde gebruiker beslist van de ene dan wel van de andere vervoersdienst gebruik te maken. Het is de taak van de nationale rechter om na te gaan of dat in de hoofdgedingen het geval is.

               2)

               Daarentegen moeten artikel 12, lid 3, sub a, derde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/4, gelezen in samenhang met bijlage H, categorie 5, en artikel 98, leden 1en 2, van richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang met bijlage III, punt 5, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat twee soorten vervoer van personen en de bagage die zij bij zich hebben in het buurtverkeer, te weten per taxi dan wel per huurwagen met chauffeur, aan verschillende tarieven van belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen wanneer krachtens een bijzondere overeenkomst die zonder onderscheid van toepassing is op de taxibedrijven en de ondernemingen voor autoverhuur met chauffeur die daarbij partij zijn, het vervoer van personen per taxi geen concreet en specifiek aspect vormt van het vervoer van personen en de bagage die zij bij zich hebben, en wanneer deze krachtens deze overeenkomst uitgeoefende activiteit wordt beschouwd als een dienst die uit het oogpunt van de gemiddelde gebruiker gelijkaardig is aan het vervoer van personen per huurwagen met chauffeur in het buurtverkeer, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak C-338/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Santander Asset Management SGIIC SA, namens FIM Santander Top 25 Euro Fi/Direction des résidents à l’étranger et des services généraux

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Santander Asset Management SGIIC SA, namens FIM Santander Top 25 Euro Fi/Direction des résidents à l’étranger et des services généraux
   (Zaak C-338/11)
   2011/C 269/64
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Santander Asset Management SGIIC SA, namens FIM Santander Top 25 Euro Fi

      Verwerende partij: Direction des résidents à l’étranger et des services généraux

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient, behalve de situatie van de instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) zelf, ook de situatie van de houders van rechten van deelneming in aanmerking te worden genomen?

               2)

               Zo ja, onder welke voorwaarden kan de litigieuze bronheffing dan met het beginsel van vrij kapitaalverkeer in overeenstemming worden geacht?


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-246/04 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Turn- und Sportunion Waldburg tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub b, en C, sub a — Vrijstellingen voor verhuur en verpachting van onroerende goederen — Keuzerecht ten gunste van belastingplichtigen — Sportverenigingen zonder winstoogmerk — Voorwaarden)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-246/04 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Turn- und Sportunion Waldburg tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13, B, sub b, en C, sub a - Vrijstellingen voor verhuur en verpachting van onroerende goederen - Keuzerecht ten gunste van belastingplichtigen - Sportverenigingen zonder winstoogmerk - Voorwaarden)
   (2006/C 60/11)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-246/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 26 mei 2004, ingekomen bij het Hof op 10 juni 2004, in de procedure Turn- und Sportunion Waldburg tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus (rapporteur) en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wanneer de lidstaten hun belastingplichtigen het in artikel 13, C, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, voorziene recht toekennen, voor belastingheffing te kiezen, mogen zij een onderscheid maken naar de soort verrichtingen of naar de groepen van belastingplichtigen, mits zij de doelstellingen en algemene beginselen van de Zesde richtlijn eerbiedigen, met name het beginsel van fiscale neutraliteit en de noodzaak van een juiste, eenvoudige en uniforme toepassing van de voorziene vrijstellingen.

               2)

               De nationale rechter dient te bepalen of een nationale regel die handelingen van sportverenigingen zonder winstoogmerk algemeen vrijstelt en daarbij het recht van deze verenigingen om voor belastingheffing op verhuur en verpachting te kiezen beperkt, de grenzen van de beoordelingsvrijheid van de lidstaten overschrijdt, rekening houdend met onder meer het beginsel van fiscale neutraliteit en de noodzaak van een juiste, eenvoudige en uniforme toepassing van de voorziene vrijstellingen.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-5/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 98/44/EG — Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/18

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-5/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 98/44/EG - Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 6/34)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-5/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 9 januari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Banks en C. Schmidt) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: M. Lumma), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, K. Schiemann en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-194/08: Beschikking van het Gerecht van 16 december 2009 — Cattin/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — EOF — Lijst van exporteurs die in aanmerking komen voor betaling van hun schuldvorderingen op Centraal-Afrikaanse Republiek — Niet-opname — Verjaring — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/37

         Beschikking van het Gerecht van 16 december 2009 — Cattin/Commissie
   (Zaak T-194/08) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - EOF - Lijst van exporteurs die in aanmerking komen voor betaling van hun schuldvorderingen op Centraal-Afrikaanse Republiek - Niet-opname - Verjaring - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 37/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: R. Cattin & Cie (Bimbo, Centraalafrikaanse Republiek) en Yves Cattin (Cadiz, Spanje) (vertegenwoordiger: B. Wägenbaur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Bordes, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van het besluit van de Commissie om hen niet op te nemen op de lijst van exporteurs die in aanmerking komen voor betaling door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) van hun schuldvorderingen op een staatsorgaan van de Centraal-Afrikaanse Republiek

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               R. Cattin & Cie en Yves Cattin dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak T-480/04: Beroep, op 14 december 2004 ingesteld door Chr. Muller Touw B.V. en A&C Braid and Rope Co. Pvt. Ltd. tegen de Raad van de Europese Unie

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/29

         Beroep, op 14 december 2004 ingesteld door Chr. Muller Touw B.V. en A&C Braid and Rope Co. Pvt. Ltd. tegen de Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-480/04)
   (2005/C 57/50)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 december 2004 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door Chr. Muller Touw B.V. (gevestigd te Elst in Nederland) en A&C Braid and Rope Co. Pvt. Ltd. (gevestigd te Rania in Indië), vertegenwoordigd door mr. John Wolfs, advocaat.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               Verordening 1736/2004, voor zover het de leveringen afkomstig van A&C te India betreft, nietig te verklaren;

               2.

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Chr. Muller Touw, gevestigd in Nederland, levert grondstoffen aan A&C Braid and Rope in India, die deze verwerkt tot touw en weer uitvoert naar de EG. Verzoeksters vragen Verordening nr. 1736/2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht (1) nietig te verklaren voor zover deze op hen toepasselijk is.
   Ter ondersteuning van hun verzoekschrift voeren verzoeksters aan dat er geen sprake is van een aanmerkelijke schade, zoals vereist door artikelen 1 en 3 van Verordening nr. 384/96 (2). Verzoeksters voeren aan dat ze touw produceren voor particulier gebruik dat niet geschikt is voor de industrie en op zee, zoals is aangegeven in de bestreden verordening, en dat hun marktaandeel te verwaarlozen is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1736/2004 van de Raad van 4 oktober 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van touw van synthetische vezels uit India (PB L 311, blz. 1)

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1)


title: Zaak C-428/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 oktober 2009 — Union Syndicale Solidaires Isère /Premier ministre,Ministre du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville, Ministre de la santé et des sports

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 oktober 2009 — Union Syndicale „Solidaires Isère”/Premier ministre,Ministre du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville,
   Ministre de la santé et des sports
   (Zaak C-428/09)
   2010/C 24/40
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Union Syndicale „Solidaires Isère”

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre du travail, des relations sociales, de la famille, de la solidarité et de la ville, Ministre de la santé et des sports

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de richtlijn van 4 november 2003 (1) van toepassing op tijdelijk en seizoenspersoneel dat maximaal tachtig dagen per jaar arbeid verricht in vakantie- en vrijetijdscentra?

               2)

               Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt:

                           a)

                           Moet artikel 17 ervan, gelet op het doel van de richtlijn, dat volgens artikel 1, lid 1, bestaat in het vaststellen van minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd, aldus worden uitgelegd dat incidentele en seizoenswerkzaamheden van personen in het bezit van een aanstellingsovereenkomst voor vormingswerk

                                       —

                                       hetzij uit hoofde van lid 1 van dit artikel kunnen worden geacht te behoren tot de werkzaamheden „waarvan de duur van de arbeidstijd wegens de bijzondere kenmerken van de verrichte werkzaamheid niet wordt gemeten en/of vooraf bepaald, of door de werknemers zelf kan worden bepaald”,

                                       —

                                       hetzij uit hoofde van lid 3, sub b, van dit artikel kunnen worden beschouwd als „bewakings-, surveillance- en wachtdiensten die verband houden met de noodzakelijke bescherming van goederen en personen”?

                           b)

                           Moeten in dat laatste geval de in artikel 17, lid 2, neergelegde voorwaarden betreffende „gelijkwaardige compenserende rusttijden” dan wel „een passende bescherming” voor de betrokken werknemers in die zin worden opgevat dat hieraan kan worden voldaan door een bepaling die de werkzaamheden van de personen met een dergelijke overeenkomst beperkt tot tachtig werkdagen per jaar in vakantie- en vrijetijdscentra?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: Doorhaling van zaak C-458/99

text:
5.5.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/13
              Doorhaling van zaak C-458/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-106/00 (1)
                       (2001/C 134/25)                                                    (2001/C 134/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-458/99:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-106/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
Republiek.                                                        Republiek.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        (1) PB C 163 van 10.6.2000.
              Doorhaling van zaak C-446/99 (1)
                       (2001/C 134/26)
                                                                                Doorhaling van zaak C-342/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 februari 2001                                 (2001/C 134/28)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-446/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Oostenrijk.                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2001 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-342/00: Commissie
(1) PB C 47 van 19.2.2000.                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                                                                  (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Doorhaling van zaak T-207/99

text:
15.9.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/15
voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) door                   Middelen:                      —     Anders dan in de bestreden
Laboratorios R.T.B., S.L., te Barcelona (Spanje), vertegenwoor-                                              beslissing is geoordeeld,
digd door D. Arturo Canela Giménez.                                                                          worden verzoeksters merken
                                                                                normaal gebruikt op de
                                                                                markt, zodat aan het vereiste
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                          van artikel 56, lid 3, van
                                                                                verordening nr. 40/94 (1) is
                                                                                voldaan;
—     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                 —     Anders dan in de bestreden
      (BHIM) in de beroepsprocedure R 258/2000-1 te vernie-                                                  beslissing is geoordeeld, is er
      tigen, aangezien inschrijving van het bestreden gemeen-                                                verwarringsgevaar tussen het
      schapsmerk (aanvraagnr. 56.739) verboden is ingevolge                                                  gemeenschapsmerk en ver-
      artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94;                                               zoeksters merken, aangezien
                                                                                de consument deze merken
—     dit gemeenschapsmerk nietig te verklaren;                                                              op basis van hun verschillen
                                                                                niet van elkaar kan onder-
                                                                                scheiden.
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak T-207/99 (1)
Houder van het gemeen-          Giorgio Beverly Hills Inc.
schapsmerk:                                                                                (2001/C 259/26)
Ingeschreven       gemeen-      woordmerk „GIORGIO AIRE” —                                      (Procestaal: Spaans)
schapsmerk:                     aanvraagnr. 56.739 voor waren
                                van klasse 3                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Houder van het merk of          verzoekster                             van 17 mei 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
teken dat wordt ingeroe-                                                T-207/99: Asociación de Fruticultores del Jalón Medio tegen
pen in de nietigheidspro-                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen.
cedure:
                                                                        (1) PB C 333 van 14.2.2000.
Ingeroepen merk of te-          Spaanse merken „J. GIORGI”,
ken:                            „MISS GIORGI”, „GIORGI LINE”,
                                ingeschreven voor waren van
                                klasse 3, en „AIR GIORGI”, inge-                        Doorhaling van zaak T-67/01 R
                                schreven voor waren van klasse 5
                                                                                (2001/C 259/27)
Beslissing nietigheidsaf-       toewijzing van de vordering en
deling:                         nietigverklaring van het merk                                   (Procestaal: Engels)
Beslissing kamer van be-        vernietiging van de beslissing van      De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
roep:                           de nietigheidsafdeling en afwij-        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2001 de
                                zing van de vordering tot nietig-       doorhaling in het register gelast van zaak T-67/01 R: JCB Ser-
                                verklaring                              vice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak C-66/05: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/24

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-66/05) (1)

   (2006/C 331/43)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-289/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  8 maart 2006  — Lantzoni tegen Hof van Justitie ( Ambtenaren — Bevordering — Toekenning van bevorderingspunten — Verband met beoordelingsrapport )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 maart 2006 — Lantzoni tegen Hof van Justitie
   (Zaak T-289/04) (1)

   („Ambtenaren - Bevordering - Toekenning van bevorderingspunten - Verband met beoordelingsrapport”)
   (2006/C 108/37)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoekster: Dimitra Lantzoni (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Marhuenda, vervolgens M. Bouché, advocaten)

      Verweerder: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Schauss, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 7 oktober 2003 betreffende de bevorderingspunten die aan verzoekster voor de bevorderingsronde 1999-2000 en de bevorderingsronde 2001 zijn toegekend.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het de toekenning van de bevorderingspunten voor de bevorderingsronde 1999-2000 betreft.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige ongegrond verklaard.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-222/14: Arrest van het Gerecht van 4 juni 2015 — Deluxe Laboratories/BHIM (deluxe) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk deluxe — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/40

         Arrest van het Gerecht van 4 juni 2015 — Deluxe Laboratories/BHIM (deluxe)
   (Zaak T-222/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk deluxe - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 236/53)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Deluxe Laboratories, Inc. (Burbank, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Serrat Viñas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2014 (zaak R 1250/2013-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken deluxe als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 januari 2014 (zaak R 1250/2013-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 april 2005 in zaak C-376/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/58/EG — Elektronische communicatie — Verwerking van persoonsgegevens — Bescherming van persoonlijke levenssfeer — Bescherming van natuurlijke personen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 28 april 2005
   in zaak C-376/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/58/EG - Elektronische communicatie - Verwerking van persoonsgegevens - Bescherming van persoonlijke levenssfeer - Bescherming van natuurlijke personen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 143/20)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-376/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 2 september 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Shotter) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, U. Lõhmus (rapporteur) en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 28 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie), is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-297/00: Beroep, op 3 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
23.9.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 273/9
Beroep, op 20 juli 2000 ingesteld door Commissie van de                onderzoek dat rijksuniversiteiten in opdracht verrichten, niet
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-                    in aanmerking voor belastingvrijstelling op grond van arti-
                                land                                   kel 13 A van de Zesde richtlijn. Het argument van de bonds-
                                                                       regering, dat onderzoeks- en (volgens lid 1, sub 1, van belasting
                                                                       vrijgestelde) onderwijswerkzaamheden in de praktijk onmoge-
                         (Zaak C-287/00)                               lijk van elkaar kunnen worden gescheiden, berust op interne
                                                                       omstandigheden, zoals de situatie in andere lidstaten aantoont,
                         (2000/C 273/13)                               en op dergelijke omstandigheden kan een lidstaat zich niet
                                                                       beroepen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 juli 2000 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                  (1) PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1.
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Wilms en K. Gross, leden van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.
                                                                       Verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       23 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                       tussen SA Société LTJ Diffusion en Société SA Sadas
                                                                                Vertbaudet
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door bij
      § 4, sub 21a van het Umsatzsteuergesetz van 12 decem-
                                                                                (Zaak C-291/00)
      ber 1996 wetenschappelijk onderzoek door rijksuniver-
      siteiten vrij te stellen van omzetbelasting, de krachtens
      artikel 2 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de                                  (2000/C 273/14)
      Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van
      de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —             Het Tribunal de grande instance de Paris heef bij beschikking
      Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege-           van 23 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
      voegde waarde: uniforme grondslag, in de laatste gewijzig-       justitie op 26 juli 2000, in het geding tussen SA Société LTJ
      de versie, op haar rustende verplichtingen niet is nage-         Diffusion en Société SA Sadas Vertbaudet, het Hof van
      komen;                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de proce-
      dure te verwijzen.                                               Betreft het verbod, neergelegd in artikel 5, lid 1, sub a, van
                                                                       richtlijn 89/104 van 21 december 1988(1) betreffende de
                                                                       aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, alleen de
                                                                       identieke afbeelding, zonder weglating of toevoeging, van het
Middelen en voornaamste argumenten                                     of de tekens die een merk vormen, of kan het ook gelden voor:
                                                                       1)    de afbeelding van het onderscheidend element van een
Dat de omzet die rijksuniversiteiten met in opdracht verricht                merk dat uit verschillende tekens bestaat;
wetenschappelijk onderzoek behalen, van omzetbelasting is
vrijgesteld (§ 4, sub 21a, UstG in de versie van § 4, sub 5, van       2)    de volledige afbeelding van de tekens die het merk
het Umsatzsteuer-Änderungsgesetz van 12 december 1996,                      vormen, wanneer daaraan andere tekens zijn toegevoegd?
BGBl. 1996, Deel I, blz. 1851, e.v.), is in strijd met artikel 2,
sub 1, van de Zesde richtlijn. In het kader van het zogenoemde         (1) PB L 40 van 11.02.1989, blz. 1.
wetenschappelijk onderzoek in opdracht (Auftragsforschung)
(wetenschappelijk onderzoek dat doorgaans wordt verricht op
grond van overeenkomst waarin onder meer de aard en de
omvang van de prestaties van de contractpartijen wordt
vastgelegd) verrichten de rijksuniversiteiten diensten en zijn zij
derhalve in beginsel belastingplichtig in de zin van artikel 4
van de Zesde richtlijn. Volgens artikel 4, lid 5, worden publiek-      Beroep, op 3 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
rechtelijke lichamen evenwel niet als belastingplichtigen aange-       de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
merkt voor werkzaamheden of handelingen die zij als overheid                                      Luxemburg
verrichten.
                                                                                (Zaak C-297/00)
Bij wetenschappelijk onderzoek in opdracht handelen rijksuni-
versiteiten juist niet als overheid. Deze werkzaamheden be-                                     (2000/C 273/15)
rusten veeleer op betrekkingen tussen de rijksuniversiteit en
de opdrachtgever zoals die in het particuliere bedrijfsleven           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
voorkomen. Volgens de Commissie komt het wetenschappelijk              3 augustus 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
 ---pagebreak--- C 273/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.9.2000
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              K. Meyer, vertegenwoordigd door J.-D. des Arcis, advocaat,
vertegenwoordigd door B. Mongin, lid van de juridische dienst,        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij H. Pakowski,
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              ambassadeur van de Bondsrepubliek Duitsland, tegen het
bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner,          arrest, op 27 juni 2000 in zaak T-72/99 tussen K. Meyer en
Kirchberg.                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
                                                                      het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               pen (Derde kamer).
dat het den Hove behage:
                                                                      Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Luxemburgse regering, door niet
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-       —    de hogere voorziening van K. Meyer tegen het bestreden
      telijke bepalingen met eventuele sancties vast te stellen            arrest van 27 juni 2000 ontvankelijk en gegrond te
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/35/EG van            verklaren;
      de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van richtlijn
      94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau van zee-            —    het bestreden arrest te vernietigen en de in eerste aanleg
      varenden (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn op           geformuleerde vorderingen toe te wijzen;
      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      —    de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
2.    de Luxemburgse regering in de kosten te verwijzen.                   verwijzen in de kosten, daaronder begrepen die welke
                                                                           voor het Gerecht van eerste aanleg zijn gevallen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge de dwingende bepalingen van de artikelen 10, eerste         —    Procedureel gebrek:
alinea, en 226, derde alinea, EG zijn de lidstaten verplicht de
maatregelen te treffen die nodig zijn om de richtlijnen vóór             In het bestreden arrest wordt met geen woord gerept van
het verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal               het volstrekt onregelmatige verloop van de procedure en
recht om te zetten. Ofschoon de in artikel 2, lid 1, van de                van het onaanvaardbare gedrag van de Commissie, die
richtlijn gestelde termijn op 25 mei 1999 is verstreken, heeft             eerst ontkende kennis te hebben gehad van de omstreden
het Groothertogdom Luxemburg de nodige maatregelen nog                     projecten en dan op de valreep 20 omvangrijke documen-
niet vastgesteld.                                                          ten overlegde. Door zijn weigering om deze zaak volledig
                                                                           uit te spitten en alle voorhanden documenten te verza-
(1) PB L 172 van 17.06.1998, blz. 1.                                       melen alvorens uitspraak te doen, heeft het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg verzoeker duidelijk zijn recht van verweer en
                                                                           zijn recht op rechtszekerheid onthouden. Het bestreden
                                                                           arrest maakt ook inbreuk op het beginsel van het recht
                                                                           op een rechter, daar het Gerecht zijn verplichting tot
                                                                           strikte onpartijdigheid kennelijk niet is nagekomen.
Hogere voorziening, op 7 augustus 2000 ingesteld door                 —    Verwarde, tendentieuze en tegenstrijdige motivering
K. Meyer tegen het arrest, op 27 juni 2000 in zaak
T-72/99 tussen K. Meyer en Commissie van de Europese                  —    Schending van algemene rechtsbeginselen (bescherming
                       Gemeenschappen                                      van het gewettigd vertrouwen; verbod om handelingen
                                                                           waarbij aan particulieren rechten of voordelen zijn toege-
                                                                           kend, met terugwerkende kracht in te trekken of te
                       (Zaak C-301/00 P)                                   herroepen; recht van verweer en recht op rechtszeker-
                                                                           heid).
                        (2000/C 273/16)
                                                                      —    Schending van de hogere rechtsregels betreffende de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    grondrechten, die ter bescherming van de particulieren
is op 7 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door                    zijn vastgesteld.