title: Zaak C-133/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 mei 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk asielbeleid — Richtlijn 2005/85/EG — Procedure in lidstaten voor toekenning en intrekking van vluchtelingenstatus — Veilige landen van herkomst — Veilige Europese derde landen — Gemeenschappelijke minimumlijsten — Procedure voor opstelling en wijziging van gemeenschappelijke minimumlijsten — Artikel 67, leden 1 en 5, eerste streepje, EG — Onbevoegdheid)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 mei 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-133/06) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk asielbeleid - Richtlijn 2005/85/EG - Procedure in lidstaten voor toekenning en intrekking van vluchtelingenstatus - Veilige landen van herkomst - Veilige Europese derde landen - Gemeenschappelijke minimumlijsten - Procedure voor opstelling en wijziging van gemeenschappelijke minimumlijsten - Artikel 67, leden 1 en 5, eerste streepje, EG - Onbevoegdheid)
   (2008/C 158/04)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Duintjer Tebbens, A. Caiola, A. Auersperger Matić en K. Bradley, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. O'Reilly, P. Van Nuffel en J.-F. Pasquier, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm, M. Balta en G. Maganza, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-C. Niollet, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 29, leden 1 en 2, en artikel 36, lid 3, van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 32, blz. 13)
   Dictum

               1)

               De artikelen 29, leden 1 en 2, en 36, lid 3, van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus, worden nietig verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak T-15/03: Beroep, op 15 januari 2003 ingesteld door José Luis Zuazaga Meabe tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 70/28               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
zoals het recht van verweer, het onpartijdigheids- en billijk-          Beroep, op 15 januari 2003 ingesteld door José Luis
heidsbeginsel, de verplichting om beschikkingen te motiveren,           Zuazaga Meabe tegen het Bureau voor harmonisatie
en de verplichting om beschikkingen binnen een redelijke                               binnen de interne markt (BHIM)
termijn vast te stellen. Voorts beroepen verzoeksters zich
op schendingen van algemene rechtsbeginselen, zoals de
beginselen van evenredigheid, gelijke behandeling, non bis in                                   (Zaak T-15/03)
idem, gewettigd vertrouwen, doorzichtigheid, samenhang en
non-discriminatie.                                                                              (2003/C 70/45)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Volgens verzoeksters is de opgelegde boete onrechtmatig,
omdat zij kennelijk buitensporig is en omdat tijdens verschil-
lende stappen in de berekening ervan fouten zijn gebeurd.
Volgens hen is bij de bepaling van de boete op grond van de
zwaarte van de inbreuk volkomen ten onrechte uitgegaan van              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
hun aandeel in de verkoop van Nintendo’s producten. Zo er al            schappen is op 15 januari 2003 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
andere overwegingen een rol hebben gespeeld, zijn deze
onvoldoende tot uiting gekomen.                                         door José Luis Zuazaga Meabe, wonende te Bilbao (Spanje),
                                                                        vertegenwoordigd door J. A. Calderón Chavero, advocaat.
Verder is de boete in de beschikking verhoogd met het oog op            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
afschrikking, terwijl dit volgens verzoekster onnodig was en in
strijd met het voorgaande beleid. De beschikking geeft blijk            —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
van een onjuiste rechtsopvatting, bevat een dubbeltelling en is               beroep van het BHIM van 24 oktober 2002 in zaak
in strijd met het recht van verweer. Voorts is een verdrievou-                R-918/2001;
diging van de boete met het oog op afschrikking onverenigbaar
met het beginsel van gelijke behandeling, onvoldoende gemo-             —     de oppositie in procedure B290157 in haar geheel toe te
tiveerd en op een ongepaste werkwijze gebaseerd.                              wijzen;
                                                                        —     verzoekers vordering, dat de overeenkomstige oppo-
Bovendien is in de beschikking een verhoging van de boete                     sitieafdeling van het BHIM wordt gelast de inschrijving
met 10 % voor elk volledig jaar van de inbreuk vastgesteld,                   van het betrokken merk te weigeren, toe te wijzen, en
ofschoon de inbreuk niet steeds even intens is geweest. De
verhoging van de boete voor het eerste volledige jaar van de            —     verweerder te verwijzen in de kosten.
inbreuk is trouwens in strijd met de richtsnoeren van de
Commissie.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
De verhoging van de boete met 75 % wegens verzwarende
omstandigheden, vloeit volgens verzoeksters voort uit een               Aanvrager van het ge-         BANCO BILBAO VIZCAYA AR-
kennelijk onjuiste beoordeling van hun situatie en hun gedrag,          meenschapsmerk:               GENTARIA S.A.
en is in strijd met de vroegere beleidspraktijk van de Com-
missie.                                                                 Betrokken         gemeen-     woordmerk „BLUE” — aan-
                                                                        schapsmerk:                   vraagnr. 1345974 voor waren en
                                                                                diensten van de klassen 9, 36
                                                                                en 38
Ten slotte stellen verzoeksters dat bij de verlaging van de boete
met 25 % wegens verzachtende omstandigheden, onvoldoende                Houder van het oppo-          verzoeker
rekening is gehouden met de criteria van de mededeling inzake           sitiemerk of -teken in de
samenwerking en met de vroegere beleidspraktijk van de                  oppositieprocedure:
Commissie ter zake. Tevens zijn verzoeksters niet op dezelfde
voet behandeld als andere ondernemingen in deze zaak, en is
                                                                        Oppositiemerk of -te-         Spaans woordmerk „BILBAO
onvoldoende rekening gehouden met het gedrag van verzoek-
                                                                        ken:                          BLUE” voor diensten van klas-
sters, die de Commissie uit eigen beweging van de inbreuk op
                                                                                se 36
de hoogte hebben gebracht. Ten slotte is door de wijziging van
de beoordeling van verzoeksters’ medewerking tijdens de
administratieve procedure het recht van verweer geschonden.             Beslissing oppositieafde-     gedeeltelijke afwijzing van de in-
                                                                        ling:                         schrijvingsaanvraag voor bepaal-
                                                                                de diensten van klasse 36 (verze-
                                                                                keringsdiensten; financiële zaken;
                                                                                monetaire zaken en makelaardij)
 ---pagebreak--- 22.3.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/29
Beslissing kamer van be-        toewijzing van het beroep en af-         Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending van
roep:                           wijzing van de oppositie in haar         artikel 81 EG aan, alsmede een ernstige beoordelingsfout
                                geheel                                   rechtens en feitens en schending van wezenlijke procedure-
                                                                         voorschriften, zoals de motiveringsplicht. Volgens verzoekster
Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,       bewees de Commissie niet rechtens genoegzaam dat verzoek-
                                lid 1, sub b, van verordening (EG)       ster met Nintendo was overeengekomen de paralleluitvoer te
                                nr. 40/94 (gevaar voor verwarring        belemmeren.
                                en associatie tussen de betrokken
                                merken).
                                                                         Verzoekster stelt bovendien dat de beginselen van behoorlijk
                                                                         bestuur, zoals het gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel, wer-
                                                                         den geschonden. In dit verband voert verzoekster eveneens
                                                                         niet-nakoming van de motiveringsplicht aan. Zij betoogt dat
                                                                         de Commissie bij de vaststelling van de boete rekening moet
                                                                         houden met de zwaarte en de duur van de overtreding.
                                                                         De Commissie heeft niet naar deze beginselen gehandeld,
                                                                         aangezien er geen overtuigend bewijs voorhanden is dat
                                                                         verzoekster met Nintendo een overeenkomst heeft gesloten en
Beroep, op 17 januari 2003 ingesteld door CD-Contact                     de aan verzoekster ten laste gelegde overtredingen in elk geval
Data tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      veel minder gevolgen hadden en van kortere duur waren dan
                                                                         de overtredingen van Nintendo en zijn andere distributeurs.
                          (Zaak T-18/03)
                          (2003/C 70/46)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door KAHLA/
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH tegen de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 januari 2003 beroep ingesteld tegen                                              (Zaak T-20/03)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CD-
Contact Data, gevestigd te Burglengenfeld (Duitsland), verte-
genwoordigd door J. K. de Pree en R. Wesseling, advocaten.                                         (2003/C 70/47)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      30 oktober 2002 in zaken COMP/35.587 PO Video
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution en
                                                                         schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen de
      COMP/36.321 Omega-Nintendo, voorzover deze geheel
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door KAHLA/
      of gedeeltelijk tot verzoekster is gericht (in het bijzonder
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH te Kahla (Duitsland), vertegen-
      de artikelen 1 en 3 ervan);
                                                                         woordigd door M. Schütte en S. Zühlke, advocaten.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         1.    Artikel 1, lid 2, van beschikking C(2002) 4040 def. van
Middelen en voornaamste argumenten                                             de Commissie van 30 oktober 2002 betreffende steun ten
                                                                               gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen
                                                                               Porzellan GmbH (zaak C62/2000), nietig te verklaren
                                                                               voorzover deze bezwarend is voor verzoekster;
Verzoekster is werkzaam als distributeur en heruitgever van
spelsoftware. Tussen april en december 1997 was zij alleenver-
koper voor Nintendo-producten in België en Luxemburg.                    2.    artikel 2 nietig te verklaren, voorzover dit de in boven-
Volgens de Commissie nam verzoekster deel aan een overeen-                     staand punt 1 genoemde maatregelen betreft;
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen met
Nintendo teneinde de paralleluitvoer te beperken.                        3.    de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-266/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 mei 2013 — L. Kik, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 15 mei 2013 — L. Kik, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-266/13)
   2013/C 207/48
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: L. Kik

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Moeten de regels over de personele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) en de regels die de territoriale reikwijdte van de aanwijzingsregels in titel II van die verordening bepalen aldus worden uitgelegd, dat deze aanwijzingsregels van toepassing zijn in een geval als het onderhavige, waarin het gaat om (a) een in Nederland wonende werknemer die (b) de Nederlandse nationaliteit heeft, (c) in ieder geval voorheen in Nederland verplicht verzekerd is geweest, (d) als zeevarende werkzaam is in dienst van een in Zwitserland gevestigde werkgever, (e) zijn arbeid verricht aan boord van een pijpenlegger die vaart onder Panamese vlag, en (f) deze werkzaamheden eerst verricht buiten het grondgebied van de Unie (ongeveer 3 weken boven het continentaal plat van de Verenigde Staten en ongeveer 2 weken in internationale wateren) en vervolgens boven het continentaal plat van Nederland (perioden van een maand en ongeveer een week) en van het Verenigd Koninkrijk (een periode van ruim een week), terwijl (g) de daarmee verworven inkomsten zijn onderworpen aan heffing van Nederlandse inkomstenbelasting?

                           b)

                           Zo ja, is verordening (EEG) nr. 1408/71 dan alleen van toepassing gedurende de dagen waarop de betrokkene werkzaam is boven het continentaal plat van een lidstaat van de Unie, of ook gedurende de daaraan voorafgaande periode waarin hij elders werkzaam was buiten het grondgebied van de Unie?

               2.

               Indien verordening (EEG) nr. 1408/71 van toepassing is op een werknemer als bedoeld in vraag l) a., welke wetgeving of wetgevingen wijst die verordening dan als toepasselijk aan?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-347/17: Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — FLA Europe/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/39

         Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — FLA Europe/Commissie
   (Zaak T-347/17)
   (2017/C 249/53)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: FLA Europe NV (Oudenaarde, België) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en B. Natens, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               dit verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               Uitvoeringsverordening (EU) 2017/423 van de Commissie van 9 maart 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd en Dongguan Texas Shoes Limited Co., ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 5, leden 1 en 2, VEU en, subsidiair, het beginsel van institutioneel evenwicht van artikel 13, lid 2, VEU.

                           —

                           De bestreden verordening mist elke rechtsgrondslag.

                           —

                           De Commissie was niet bevoegd om de bestreden verordening aan te nemen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 266 VWEU door het verzuim om de maatregelen te treffen die nodig zijn om het arrest van het Hof van Justitie van 4 februari 2016, C&J Clark International (C-659/13 en C-34/14, EU:C:2016:74) uit te voeren.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikelen 1, lid 1, en 10, lid 1, van Verordening (EU) 2016/1036 (1) en het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht) door het instellen van antidumpingrechten op goederen die zich in het vrij verkeer bevinden.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van artikel 21 van Verordening (EU) 2016/1036 door het instellen van antidumpingrechten zonder een nieuwe beoordeling van het Uniebelang.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van artikel 5, leden 1 en 4, VEU door het vaststellen van een handeling die verder gaat dan hetgeen nodig is om het beoogde doel te bereiken.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak F-51/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 september 2008 — Bui Van/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Indeling in rang en salaristrap — Onregelmatige indeling — Intrekking van onwettige handeling — Gewettigd vertrouwen — Redelijke termijn — Rechten van verdediging — Recht op behoorlijk bestuur)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/57

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 september 2008 — Bui Van/Commissie
   (Zaak F-51/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Indeling in rang en salaristrap - Onregelmatige indeling - Intrekking van onwettige handeling - Gewettigd vertrouwen - Redelijke termijn - Rechten van verdediging - Recht op behoorlijk bestuur)
   (2008/C 313/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Bui Van (Hettange-Grande, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en R. Albelice, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie van 4 oktober 2006 voor zover verzoeker daarbij is ingedeeld in de rang AST 3, terwijl hij aanvankelijk was ingedeeld in de rang AST 4, en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt veroordeeld tot betaling aan Bui Van van een schadevergoeding van 1 500 EUR.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Bui Van zal twee derde van zijn kosten dragen.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen alsmede één derde van de kosten van Bui Van.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007, blz. 43.


title: Zaak C-426/03: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen GE.M.E.G. Srl tegen Comune di Carrara en CERIT Spa

text:
24.1.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 21/9
Verzoek van het Verwaltungsgericht Freiburg van                           6.   Is er van een in dit verband relevant uiteenvallen van het
12 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding                     gezinsverband gewoonlijk sprake, wanneer het meerder-
tussen Ceyhun Aydinli en Land Baden-Württemberg,                               jarige kind van een Turkse werknemer duurzaam diens
vertegenwoordigd door het Regierungspräsidium Frei-                            woning heeft verlaten en noch hij, noch de Turkse
                                 burg                                          werknemer nog behoefte hebben aan speciale bindingen
                                                                               of zorg?
                          (Zaak C-373/03)                                 7.   Wordt een met betrekking tot de rechtspositie van een
                                                                               gezinslid van een Turkse werknemer ingevolge artikel 7,
                                                                               eerste volzin, tweede streepje, relevant verlaten van de
                           (2004/C 21/15)                                      arbeidsmarkt volgens dezelfde criteria vastgesteld als in
                                                                               verband met het verlies van de rechten krachtens artikel 6,
                                                                               lid 1, derde streepje?
                                                                          8.   Verliest het kind van een Turkse werknemer dat in
Het Verwaltungsgericht Freiburg heeft bij beschikking van
                                                                               de lidstaat van ontvangst een beroepsopleiding heeft
12 maart 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                               afgerond, zijn recht ingevolge artikel 7, tweede volzin,
op 5 september 2003, in het geding tussen Ceyhun Aydinli
                                                                               van besluit nr. 1/80 om in de betrokken lidstaat op ieder
en Land Baden-Württemberg, vertegenwoordigd door het
                                                                               arbeidsaanbod te reageren, wanneer het reeds door de
Regierungspräsidium Freiburg, het Hof van Justitie van de
                                                                               duurzame aanstelling in een betrekking tot de arbeids-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                               markt aldaar is toegetreden?
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          9.   Gaat dit uit artikel 7, tweede volzin, van besluit nr. 1/80
1.    Kan de afwezigheid van een Turkse werknemer van de                       voortvloeiende recht verloren wanneer de gerechtigde de
      legale arbeidsmarkt wegens de tenuitvoerlegging van een                  legale arbeidsmarkt van deze lidstaat heeft verlaten op
      tijdelijke vrijheidsstraf ertoe leiden dat hij deze verlaat en           een manier die tot het verlies van de rechtspositie van een
      daardoor zijn door een langdurige tewerkstelling in de                   Turkse werknemer ingevolge artikel 6, lid 1, derde
      lidstaat krachtens artikel 6, lid , derde streepje, van besluit          streepje, zou leiden?
      nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980
      betreffende de ontwikkeling van de associatie (hierna:
      „besluit nr. 1/80”) verworven rechten verliest?
2.    Hoe wordt in voorkomend geval de periode van afwezig-
      heid van de arbeidsmarkt bepaald, die wegens de tenuit-
      voerlegging van de vrijheidsstraf tot het verlies van de
      aanspraken leidt?
                                                                          Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di
                                                                          Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om een
3.    Kan bij de bepaling van deze periode ook de afwezigheid             prejudiciële beslissing in het geding tussen GE.M.E.G. Srl
      van de Turkse werknemer in aanmerking worden geno-                            tegen Comune di Carrara en CERIT Spa
      men die is veroorzaakt door de bevolen voorlopige
      hechtenis die direct aan de tenuitvoerlegging van de
      vrijheidsstraf vooraf is gegaan?                                                            (Zaak C-426/03)
4.    Kan bij de bepaling van deze periode eveneens in                                             (2004/C 21/16)
      aanmerking worden genomen dat verzoeker ten tijde van
      het besluit tot uitwijzing vermoedelijk nog langere tijd
      niet op de arbeidsmarkt zal terugkeren, aangezien hij
      zonder het uitwijzingsbesluit zeer waarschijnlijk, met              De Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara
      opschorting van de tenuitvoerlegging van de                         — Sezione III — heeft bij beschikking van 21 juli 2003,
      vrijheidsstraf, deel kan gaan nemen aan een langdurige,             ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober
      op zijn sociale en professionele rehabilitatie gerichte             2003, in het geding tussen GE.M.E.G. Srl tegen Comune di
      ontwenningskuur en er wat dat betreft ook voldoende                 Carrara en CERIT Spa, het Hof van Justitie van de Europese
      kansen op succes bestaan?                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                          de navolgende vragen:
5.    Is het voor het vervallen van de rechtspositie van gezinslid
      van een Turkse werknemer ingevolge artikel 7, eerste                A)   Vormt een heffing van een gemeente van een lidstaat op
      volzin, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 vereist dat én             de uitvoer van goederen naar een andere lidstaat, op
      het gezinsverband van het gezinslid met de Turkse                        grond dat zij de gemeente van de eerste lidstaat verlaten,
      werknemer, waaraan hij oorspronkelijk zijn verblijfsrecht                een heffing van gelijke werking als een invoerrecht, ook
      heeft ontleend, uiteen is gevallen, én dit gezinslid de                  al wordt zij tevens gelegd op goederen die uit de
      legale arbeidsmarkt van de lidstaat waar beiden wonen                    genoemde gemeente naar een ander deel van de lidstaat
      definitief heeft verlaten?                                               worden verzonden?
 ---pagebreak--- C 21/10               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
B)   Is de wettelijke regeling krachtens welke deze heffing            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober
     wordt opgelegd, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?            2003, in het geding tussen OMYA Spa tegen Comune di
     Is in het bijzonder de Italiaanse nationale wet nr. 749 van       Carrara, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     15 juli 1911 (en latere wijzigingen en aanvullingen)              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     — krachtens welke ten gunste van de gemeente Carrara              vragen:
     een belasting wordt ingesteld en geheven op marmer (en
     afgeleide producten) dat op haar grondgebied wordt
     ontgonnen en buiten het grondgebied wordt weg-                    A)   Vormt een heffing van een gemeente van een lidstaat op
     gevoerd — al dan niet verenigbaar met artikel 23 EG                    de uitvoer van goederen naar een andere lidstaat, op
     (ex artikel 9 van het Verdrag), luidens hetwelk „de                    grond dat zij de gemeente van de eerste lidstaat verlaten,
     Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie welke                    een heffing van gelijke werking als een invoerrecht, ook
     zich uitstrekt over het gehele goederenverkeer en welke                al wordt zij tevens gelegd op goederen die uit de
     zowel het verbod medebrengt van in- en uitvoerrechten                  genoemde gemeente naar een ander deel van de lidstaat
     en van alle heffingen van gelijke werking”, en met                     worden verzonden?
     artikel 25 EG (ex artikel 12 van het Verdrag), luidende
     „In- en uitvoerrechten of heffingen van gelijke werking
     zijn tussen de lidstaten verboden. Zulks geldt eveneens           B)   Is de wettelijke regeling krachtens welke deze heffing
     voor douanerechten van fiscale aard.”                                  wordt opgelegd, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?
                                                                            Is in het bijzonder de Italiaanse nationale wet nr. 749 van
C)   Is deze marmerbelasting verenigbaar met de artikelen 81                15 juli 1911 (en latere wijzigingen en aanvullingen)
     tot en met 89 EG (ex artikelen 85-90 en 92-94 van het                  — krachtens welke ten gunste van de gemeente Carrara
     Verdrag), die een hele reeks regels bevatten met het oog               een belasting wordt ingesteld en geheven op marmer (en
     op de invoering van een stelsel om te waarborgen dat de                afgeleide producten) dat op haar grondgebied wordt
     mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet                    ontgonnen en buiten het grondgebied wordt weg-
     wordt vervalst en om de bestaande hinderpalen die deze                 gevoerd — al dan niet verenigbaar met artikel 23 EG
     doelstelling in de weg staan, te verwijderen?                          (ex artikel 9 van het Verdrag), luidens hetwelk „de
                                                                            Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie welke
D)   Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord                     zich uitstrekt over het gehele goederenverkeer en welke
     — rekening houdend met het feit dat voor de gemeente                   zowel het verbod medebrengt van in- en uitvoerrechten
     waarin de belasting op marmer (en de derivaten daarvan)                en van alle heffingen van gelijke werking”, en met
     wordt geheven, in het bovengenoemde Verdrag geen                       artikel 25 EG (ex artikel 12 van het Verdrag), luidende
     bijzondere maatregelen ten gunste van de Italiaanse                    „In- en uitvoerrechten of heffingen van gelijke werking
     Republiek zijn getroffen — is dan een regeling waardoor                zijn tussen de lidstaten verboden. Zulks geldt eveneens
     een financiële last (namelijk de heffing) wordt opgelegd               voor douanerechten van fiscale aard.”
     aan goederen die door een gemeente naar een ander
     gebied van dezelfde lidstaat worden vervoerd, met het
     gemeenschapsrecht verenigbaar? Betekent deze bijzon-              C)   Is deze marmerbelasting verenigbaar met de artikelen 81
     dere last voor goederen die voor deze gebieden bestemd                 tot en met 89 EG (ex artikelen 85-90 en 92-94 van het
     zijn, dat goederen die naar andere lidstaten worden                    Verdrag), die een hele reeks regels bevatten met het oog
     uitgevoerd, minder gunstig worden behandeld en vormt                   op de invoering van een stelsel om te waarborgen dat de
     deze financiële last dan een belemmering van het vrije                 mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet
     verkeer van goederen in de gehele gemeenschapsmarkt?                   wordt vervalst en om de bestaande hinderpalen die deze
                                                                            doelstelling in de weg staan, te verwijderen?
                                                                       D)   Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord
                                                                            — rekening houdend met het feit dat voor de gemeente
                                                                            waarin de belasting op marmer (en de derivaten daarvan)
                                                                            wordt geheven, in het bovengenoemde Verdrag geen
                                                                            bijzondere maatregelen ten gunste van de Italiaanse
Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di                        Republiek zijn getroffen — is dan een regeling waardoor
Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om een                     een financiële last (namelijk de heffing) wordt opgelegd
prejudiciële beslissing in het geding tussen OMYA Spa                       aan goederen die door een gemeente naar een ander
                   tegen Comune di Carrara                                  gebied van dezelfde lidstaat worden vervoerd, met het
                                                                            gemeenschapsrecht verenigbaar? Betekent deze bijzon-
                       (Zaak C-427/03)                                      dere last voor goederen die voor deze gebieden bestemd
                                                                            zijn, dat goederen die naar andere lidstaten worden
                                                                            uitgevoerd, minder gunstig worden behandeld en vormt
                        (2004/C 21/17)                                      deze financiële last dan een belemmering van het vrije
                                                                            verkeer van goederen in de gehele gemeenschapsmarkt?
De Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara
— Sezione III — heeft bij beschikking van 21 juli 2003,


title: Zaak C-288/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 14 juni 2007 — The Commissioners of her Majesty's Revenue & Customs/Isle of Wight Council, Mid-Suffolk District Council, South Tyneside Metropolitan Borough Council, West Berkshire District Council

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 14 juni 2007 — The Commissioners of her Majesty's Revenue & Customs/Isle of Wight Council, Mid-Suffolk District Council, South Tyneside Metropolitan Borough Council, West Berkshire District Council
   (Zaak C-288/07)
   (2007/C 199/35)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Commissioners of her Majesty's Revenue & Customs

      Verwerende partijen: Isle of Wight Council, Mid-Suffolk District Council, South Tyneside Metropolitan Borough Council, West Berkshire District Council
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de uitdrukking „concurrentievervalsing” voor ieder publiekrechtelijk lichaam afzonderlijk te worden onderzocht, zodat dit in het kader van het onderhavige geval zou moeten worden vastgesteld met betrekking tot het gebied of de gebieden waar het betrokken overheidslichaam parkeergelegenheid buiten de weg ter beschikking stelt, dan wel met betrekking tot het hele nationale grondgebied van de lidstaat?

               2)

               Wat wordt bedoeld met de uitdrukking „zou leiden tot”? Meer in het bijzonder, welke mate van waarschijnlijkheid of zekerheid is vereist om aan die voorwaarde te voldoen?

               3)

               Wat wordt bedoeld met de uitdrukking „van enige betekenis”? Meer in het bijzonder, houdt „van enige betekenis” een gevolg voor de mededinging in dat meer is dan onbeduidend of de minimis, een „relevant” gevolg of een „uitzonderlijk” gevolg?


title: Zaak T-141/15: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Tsjechische Republiek/Commissie („ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Bescherming van wijngaarden — Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/23

      Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Tsjechische Republiek/Commissie
      (Zaak T-141/15) (1)

      ((„ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Bescherming van wijngaarden - Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen”))
      (2016/C 454/42)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Očková, J. Vláčil en L. Březinová, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en P. Ondrůšek, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 16, blz. 33) voor zover daarbij de uitgaven die de Tsjechische Republiek voornemens was uit hoofde van het ELFG te verrichten voor een bepaalde maatregel ter bescherming van wijngaarden voor de jaren 2010 tot 2012, ten belope van in totaal 2 123 199,04 EUR aan financiering worden onttrokken

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Beroep, op 27 februari 1995 ingesteld door Hornos Ibéricos Alba SA (Hisalba) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-69/95)

text:
 Nr. C 119/26        pNL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13 . 5 . 95
          b) De Commissie ziet in de oprichting van Interci          Winter en L. Suárez de Lezo Mantilla, advocaten te Madrid,
              ment SA ten onrechte een duurzame beperking             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
              van de mededinging. Interciment SA is als               A. Bonn, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 .
              dochtermaatschappij van verzoekster opgericht
              en later louter als mantelvennootschap voortge         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
              zet totdat zij in maart 1993 werd ontbonden.
              Als „ slapende vennootschap " is zij nooit actief       — nietig te verklaren Beschikking 94/815/EG van de
              geweest en heeft zij geen „ potentiële bedreiging "          Commissie van 30 november 1994 ( 1 ), voor zover deze
              kunnen vormen. Aan de deelneming van de                      betrekking heeft op verzoekster;
              enige, tijdelijke medevennoot kwam in novem
              ber 1988 weer een einde, zodat moet worden              — subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te
              aangenomen dat eventuele inbreuken uiterlijk in             trekken, althans tot een door het Gerecht passend geacht
              de maand zijn beëindigd.                                    bedrag te verlagen;
         c ) Verzoekster betwist, dat zij met de Griekse
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen.
              producenten Titan en Heracles mededingingbe
              perkende regelingen heeft getroffen. De desbe
              treffende overeenkomsten zijn niet door ver            Middelen en voornaamste argumenten
              zoekster gesloten, maar door haar niet in de
              procedure betrokken dochtermaatschappij                 Tot staving van haar conclusies voert verzoekster de
              Umar op „ arm's-length " -basis met de Griekse          volgende middelen aan:
              producenten. Verzoekster betwist voorts, dat zij
              heeft deelgenomen aan een onderling afge                 L Schending van procedurele waarborgen. Verzoekster
              stemde feitelijke gedraging met als oogmerk aan               stelt, dat haar procedurele rechten ernstig zijn geschon
              de onderneming Calcestruzzi klanten te onttrek               den, en wel om de volgende redenen:
              ken .
                                                                             1 . Onduidelijkheid van het dossier.
         d) Verzoekster ontkent haar betrokkenheid bij een
             omvangrijk algemeen kartel, de zogeheten Cem                  2 . Gebrekkigheid van de mededeling van de punten
              bureau-overeenkomst. De handelingen die de                         van bezwaar.
              Commissie haar verwijt, zijn — gesteld al dat de
              Commissie het op dit punt bij het rechte eind                 3 . Onvolledige toegang tot het dossier.
             heeft — niet van dien aard, dat daaruit haar
              betrokkenheid bij de vermeende Cembureau                     4. Overlegging van onleesbare en verkeerd aange
             overeenkomst kan worden afgeleid. Dit kan niet                      haalde bewijsstukken en ontbreken van een verta
             worden verdoezeld door de door de Commissie                         ling van bepaalde stukken, waardoor verzoekster
             ter compensatie van het gebrek aan bewijs                           in haar verdediging is geschaad.
             gehanteerde constructie van „één enkele en
             continue handeling".                                      II. Verzoeksters gedrag is kennelijk onjuist beoordeeld en
                                                                            het is niet bewezen, dat dit gedrag een schending van
     2 . Bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete                artikel 85 van het EG-Verdrag oplevert. Verzoekster
         heeft de Commissie buiten beschouwing gelaten, dat                 stelt in dit verband,
         de aan verzoekster ten laste gelegde gedragingen
         geen zware inbreuken zijn en dat Interciment SA                    1 , dat zij nooit betrokken is geweest bij enige over
         louter een slapende vennootschap was, die de                            eenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedra
         marktverhoudingen in het geheel niet kon beïnvloe                      ging betreffende het zogeheten „ Cembureau-begin
         den. In elk geval is de Commissie uitgegaan van een                     sel ";
         onjuiste duur van de inbreuken waaraan verzoek
         ster zich schuldig zou hebben gemaakt.                             2 , dat het Export Policy Committee (EPC) geen
                                                                                instrument was om uitvoering te geven aan de
                                                                                zogeheten „ Cembureau-overeenkomst", en
Beroep, op 27 februari 1995 ingesteld door Hornos Ibéricos                  3 , dat het EPC een legitiem forum voor de coördinatie
Alba SA (Hisalba) tegen Commissie van de Europese                                van de exportactiviteiten was en derhalve niet een
                        Gemeenschappen                                           onderlinge afstemming in de zin van artikel 85 ,
                                                                                lid 1 , opleverde.
                         ( Zaak T-69/95 )
                           ( 95/C 119/50 )                           III. Subsidiair en met betrekking tot de aan haar opgelegde
                                                                            geldboete stelt verzoekster, dat de Commissie kenne
                      (Procestaai: Spaans)                                  lijke fouten heeft gemaakt bij de bepaling van de
                                                                            zwaarte en de duur van de vermeende inbreuk.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 27 februari 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hornos                 (!) PB nr. L 343 van 30. 12 . 1994, blz. 1 .
Ibéricos Alba SA (Hisalba ), vertegenwoordigd door
M. Schütte, advocaat te Berlijn, geïnstrueerd door A.S.


title: Beroep, op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-111/96)

text:
1 . 6 . 96              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 158/7
       voldoen aan Richtlijn 91 /674/EEG ( ) van de Raad van              Beroep, op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de
       19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de                     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
       geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne                                        ( Zaak C-l 12/96 )
       mingen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                ( 96/C 158/ 15 )
       verplichtingen niet is nagekomen;
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 april 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis als
Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen                   gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          C. Gómez de la Cruz , lid van haar juridische dienst, Centre
verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .
                                                                          Wagner, Kirchberg .
Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende
maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks
recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
de Commissie meegedeeld .                                                 — vast te stellen dat de Helleense Republiek , door niet
(') PB nr . L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7 .
                                                                                binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
                                                                                Commissie mee te delen, die nodig zijn om volledig te
                                                                                voldoen aan Richtlijn 92/96/EEG ( 1 ) van de Raad van
                                                                                10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
Beroep , op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de                        bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                           levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richt
                          ( Zaak C-lll /96 )                                    lijnen 79/267/EEG ( 2 ) en 90/619/EEG ( 3 ) ( derde levens
                             ( 96/C 158 / 14 )
                                                                                richtlijn ), de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
op 3 april 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag tot
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre               oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
Wagner, Kirchberg .                                                       verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .
                                                                          Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                   recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech          de Commissie meegedeeld .
       telijke bepalingen vast te stellen en , subsidiair, aan de
       Commissie mee te delen , die nodig zijn om volledig te             (') PB nr . L 360 van 9 . 12 . 1992 .
       voldoen aan Richtlijn 92/49/EEG (') van de Raad van                ( 2 ) PB nr . L 63 van 13 . 3 . 1979 .
                                                                          ( ? ) PB nr . L 330 van 29 . 11 . 1990 .
        18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
        bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
       verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver
       zekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richt
        lijnen 73/239/EEG ( 2 ) en 88/357/EEG ( 5 ) ( derde richtlijn
        schadeverzekering), de krachtens het EG-Verdrag op                Verzoek van 8 februari 1996 van het Bundessozialgericht
        haar rustende verplichtingen niet is nagekomen ;                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1 . Ma
                                                                          nuela Gomez Rodriguez, 2 . Gregorio Gomez Rodriguez en
 — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                                  Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak C- 1 13/96 )
                                                                                ( 96/C 158/ 16 )
 Volgens artikel 189, derde alinea , van het Verdrag tot
 oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen                   Het Bundessozialgericht — 13de Senat — heeft bij beschik
 verbindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn .                king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
 Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de passende                van Justitie op 5 april 1996 , in het geding tussen 1 . Manuela
 maatregelen getroffen om de betrokken richtlijn in Grieks                 Gomez Rodriguez, 2 . Gregorio Gomez Rodriguez en Lan
 recht om te zetten en zeker geen dergelijke maatregelen aan               desversicherungsanstalt Rheinprovinz, het Hof van Justitie
 de Commissie meegedeeld .                                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                           diciële beslissing over de navolgende vragen :
 (>) PB nr . L 228 van 11 . 8 . 1992 .
 ( 2 ) PB nr . L 228 van 16 . 8 . 1973 .
                                                                            1 . Moet artikel 78 , lid 2 , sub b ), van Verordening ( EEG )
 C ) PB nr . L 172 van 7 . 7 . 1988 .
                                                                                nr . 1408/71 (') aldus worden uitgelegd, dat de daarin
                                                                                vervatte bepaling van de voor de toekenning van


title: Zaak C-117/00: Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
10.6.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/13
6) Bij een ontkennend antwoord op de vierde vraag:                     Verzoek van de Cour d’appel de Paris (13de kamer)
                                                                       om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
    moet met de verplichting tot medewerking en trouw                                             C. Laguillaumie
    van de nationale autoriteiten, in het bijzonder van de
    gerechtelijke instanties in de zin van artikel 10, (ex ar-
    tikel 5) EG en met het doelmatigheidsprincipe rekening                                       (Zaak C-116/00)
    worden gehouden door nationale materieelrechtelijke of
    procesrechtelijke regels waardoor de indiening van op het
    gemeenschapsrecht steunende vorderingen, zoals in casu                                       (2000/C 163/22)
    de vordering tot aansprakeliijkheid van de staat wordt
    beperkt, zolang niet toe te passen tot over de inhoud
    van de gemeenschapsrechtelijke vordering, voor zover
    noodzakelijk na het verzoek aan het Hof van Justitie               De Cour d’appel de Paris (13de kamer) heeft bij beschikking,
    van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 maart
    beslissing, volledige duidelijkheid is verkregen?                  2000, in de strafzaak tegen C. Laguillaume, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       „Zijn het decreet van 1 april 1992 en de ministeriële besluiten
                                                                       van 12 november 1992 en 30 augustus 1996, waarbij Eco
                                                                       Emballage vergunning wordt verleend voor de terugwinning
                                                                       uitsluitend op Frans grondgebied van alle andere producten
                                                                       dan glas en geneesmiddelen, verenigbaar met de beginselen die
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 23 februari                  worden geformuleerd in de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag,
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               richtlijn 91/156/EEG (1), richtlijn 83/189/EEG (2), de artike-
Andreas Hoves Internationaler Transport-Service SARL                   len 30 en 36 EG-Verdrag en richtlijn 94/62/EG (3)?”
                     en Finanzamt Borken
                        (Zaak C-115/00)                                (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
                                                                           wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB
                                                                           L 78, blz. 32).
                         (2000/C 163/21)                               (2) Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
                                                                           een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
                                                                           voorschriften (PB L 109, blz. 8).
Het Finanzgericht Münster heeft bij beschikking van 23 februa-         (3) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval
op 27 maart 2000, in het geding tussen Andreas Hoves                       (PB L 365, blz. 10).
Internationaler Transport-Service SARL en Finanzamt Bork,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1. Verzet artikel 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van de
    Raad van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 1) zich tegen
    nationale regelingen die ertoe leiden, dat motorrijtuigen-
    belasting wordt geheven voor het gebruik van motorvoer-
    tuigen voor goederenvervoer over de weg, die in een
    andere lidstaat van de Europese Unie zijn geregistreerd,           Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Commissie van
    waarvoor in die lidstaat een cabotagevergunning is afgege-                 de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
    ven, die zich met binnenlands vervoer in de Bondsrepubliek
    Duitsland bezighouden en die daar hun gebruikelijke
    standplaats hebben?                                                                          (Zaak C-117/00)
2. Verzet artikel 5 van verordening 93/89/EEG van de Raad
    van 25 oktober 1993 (PB L 279, blz. 32) zich in gevallen                                     (2000/C 163/23)
    als bedoeld in de eerste vraag, tegen een nationale regeling
    als die neergelegd in § 1, lid 1, sub 2, tweede volzin,
    tweede zinsnede, Kraftfahrzeugsteuergesetz, juncto § 1,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    lid 1, sub 3, Kraftfahrzeugsteuergesetz?                           is op 27 maart 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 163/14               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10.6.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             er niet voor gezorgd dat de leefgebieden niet dermate
                                                                             werden aangetast dat dit schade berokkende aan de in
— vast te stellen dat Ierland, door niet alle maatregelen te                 bijlage I van de vogelrichtlijn genoemde vogels en aan de
   treffen die nodig zijn voor het volgen van artikel 3 van                  elk jaar over het Complex vliegende trekvogels, waarvan
   richtlijn 79/409/EEG (1) met betrekking tot het moeras-                   het schaarser worden door de Ierse autoriteiten niet wordt
   sneeuwhoen (lagopus lagopus), en van artikel 4, lid 4,                    betwist.
   eerste zin, van richtlijn 79/409/EEG en artikel 6, lid 2, van
   richtlijn 92/43/EEG (2) met betrekking tot de speciale
   beschermingszone Owenduff-Nephin Beg Complex, de                     (1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
   krachtens het Verdrag en die richtlijnen op hem rustende                 behoud van de vogelstand (PB L 103, van 25.4.1979, blz. 1).
                                                                        (2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
   verplichtingen niet is nagekomen;                                        instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en
                                                                            fauna (PB L 206, van 22.7.1992, blz. 7).
— Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
1) V e r z u i m o m v o o r h e t m o e r a s s n e e u w h o e n
   een voldoende gevarieerdheid en omvang
   van leefgebieden te beschermen, in stand
                                                                        Verzoek van 20 maart 2000 van het Arbeidshof Bergen
   te houden of te herstellen
                                                                        (Achtste kamer) om een prejudiciële beslissing in het
                                                                        geding tussen G. Larzy en Rijksinstituut voor de sociale
   De Commissie is van mening dat Ierland, gelet op het feit                         verzekering der zelfstandigen (RSVZ)
   dat het moerassneeuwhoen als een van de twaalf meest
   bedreigde broedvogelsoorten in Ierland is aangemerkt,
   dat het moerassneeuwhoen heuvels en moerassen als                                             (Zaak C-118/00)
   leefgebied nodig heeft, dat het moerassneeuwhoen behoef-
   te heeft aan heide, die zoals bekend ernstig wordt aangetast
   door overbeweiding, dat de noodzaak wordt erkend van                                          (2000/C 163/24)
   maatregelen om heuvels en moerassen als leefgebied voor
   het moerassneeuwhoen in stand te houden, dat er sedert               Het Arbeidshof Bergen (Achtste kamer) heeft bij beschikking
   1981 op vele plaatsen een probleem bestaat van overbe-               van 20 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
   weiding door schapen van de heuvels en moerassen waarin              Justitie op 29 maart 2000, in het geding tussen G. Larsy en
   het moerassneeuwhoen leeft, dat de maatregelen die zijn              Rijksinstituut voor de sociale verzekering der zelfstandigen
   getroffen om overbeweiding te voorkomen ondoeltreffend               (RSVZ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   zijn gebleken en dat is aangetoond dat het verspreidings-            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
   gebied van het moerassneeuwhoen aanzienlijk kleiner                  vragen:
   wordt, en gelet op het voorzorgsbeginsel en op het
   beginsel van preventief optreden, niet heeft voldaan aan de          1) Moet artikel 95bis, lid 5, van verordening (EEG)
   krachtens artikel 3 van richtlijn 79/409/EEG (vogelricht-                 nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd, dat het toepassing
   lijn) op hem rustende verplichting om voor de betrokken                   moet vinden op de situatie van de verzekerde zelfstandige,
   soort een voldoende gevarieerdheid en omvang van leef-                    die beroep in rechte heeft ingesteld tegen een administratie-
   gebieden in stand te houden.                                              ve beschikking van het bevoegde socialezekerheidsorgaan
                                                                             voor zelfstandigen van een lidstaat, waarbij toepassing
2) A a n t a s t i n g v a n d e s p e c i a l e b e s c h e r -             werd gegeven aan een anticumulatieregel van verordening
   mingszone Owenduff-Nephin Beg Com-                                        nr. 1408/71 (artikelen 12 en 46), welke beschikking door
   plex                                                                      de nationale rechter van die staat werd bevestigd bij vonnis
                                                                             dat niet aan partijen werd betekend en daarom nog steeds
   Voorzover Ierland niet heeft weten te voorkomen dat                       voor beroep vatbaar is, terwijl het Hof van Justitie in een
   het Complex sedert 1981 wordt overbeweid, moet deze                       arrest, na bedoeld vonnis in een soortgelijke zaak gewezen
   lidstaat worden geacht niet te hebben voldaan aan de                      en uitlegging gevend aan de artikelen 12 en 46 van
   krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG (de                   voornoemde verordening, voor recht heeft verklaard, dat
   habitatsrichtlijn), en voordien krachtens artikel 4, lid 4,               toepassing van een communautaire anticumulatieregel in
   eerste zin, van de vogelrichtlijn, op hem rustende verplich-              een dergelijke situatie niet toelaatbaar is, — in aanmerking
   tingen. Voorzover Ierland slechts aankoop door de Staat,                  genomen dat zulke toepassing van artikel 95bis, lid 5, door
   het Rural Environmental Protection Scheme en de daarmee                   het nationale socialezekerheidsorgaan voor zelfstandigen
   verband houdende maatregelen aanwendt om het Complex                      op de betrokken verzekerde teneinde diens pensioenrech-
   te beschermen, kan deze lidstaat niet worden geacht alle                  ten na het arrest van het Hof van Justitie te herzien,
   maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om ar-                     beperking aanbrengt op de gevolgen van het voornoemde
   tikel 6, lid 2, van de habitatsrichtlijn te volgen. Ierland heeft         arrest van het Hof, omdat de toepassing van dit arti-
   er met name niet voor gezorgd, dat het schapenbestand in                  kel 95 bis, lid 5, met zich brengt dat in geval van een
   het gebied van het Complex de leefgebieden niet in gevaar                 geschil de verzekerde een nieuwe aanvraag indient, waarop
   bracht en geen erosie veroorzaakte, en bovendien heeft het                een nieuwe beschikking moet volgen?


title: Zaak C-102/05: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten — Zweden) — Skatteverket/A, B (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vrij verkeer van kapitaal — Vrijheid van vestiging — Fiscale bepalingen — Door vennootschap met weinig aandeelhouders uitgekeerde dividenden — Loonregel — Belasten van die dividenden als inkomsten uit kapitaal — Berekening van forfaitair rendement — Percentage op geïnvesteerd kapitaal en op deel van lonen — In een derde land gevestigd filiaal — Niet-inaanmerkingneming van lonen van werknemers van dat filiaal)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/8

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 10 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten — Zweden) — Skatteverket/A, B
   (Zaak C-102/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vrij verkeer van kapitaal - Vrijheid van vestiging - Fiscale bepalingen - Door „vennootschap met weinig aandeelhouders’ uitgekeerde dividenden - „Loonregel’ - Belasten van die dividenden als inkomsten uit kapitaal - Berekening van forfaitair rendement - Percentage op geïnvesteerd kapitaal en op deel van lonen - In een derde land gevestigd filiaal - Niet-inaanmerkingneming van lonen van werknemers van dat filiaal)
   (2007/C 170/14)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Regeringsrätten
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partijen: A, B
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Regeringsrätten — Uitlegging van de artikelen 56 EG en 58 EG — Belastingheffing op door kleine naamloze vennootschappen uitgekeerde dividenden — Belastingaftrek overeenkomend met fictief rendement van geïnvesteerd kapitaal, waarbij rekening wordt gehouden met door vennootschap en haar dochterondernemingen of filialen uitbetaalde salarissen voor zover die salarissen in Zweden belastbaar zijn — Inaanmerkingneming van door dochteronderneming in derde land uitbetaalde salarissen
   Dictum
   Een nationale maatregel volgens welke bij het belasten van dividenden als inkomsten uit kapitaal ter hoogte van een forfaitair rendement dat wordt berekend door toepassing van een bepaald percentage op een grondslag die behalve het door de aandeelhouder geïnvesteerde kapitaal ook een deel van de aan de werknemers van de uitkerende vennootschap betaalde lonen omvat, geen rekening mag worden gehouden met de lonen van de werknemers die in een filiaal van die vennootschap of door haar dochtermaatschappij in een derde land zijn tewerkgesteld, maakt hoofdzakelijk inbreuk op de uitoefening van de vrijheid van vestiging in de zin van de artikelen 43 EG en volgende. Op die bepalingen kan geen beroep worden gedaan in een situatie die de vestiging van een vennootschap van een lidstaat in een derde land betreft.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak T-91/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 januari 2007 — Theofilopoulos/Commissie ( Beroep tot schadevergoeding — Verzoek om teruggave van garantiebrieven — Onbevoegdheid van Gerecht — Niet-ontvankelijkheid van beroep — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 januari 2007 — Theofilopoulos/Commissie
   (Zaak T-91/06) (1)

   („Beroep tot schadevergoeding - Verzoek om teruggave van garantiebrieven - Onbevoegdheid van Gerecht - Niet-ontvankelijkheid van beroep - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is’)
   (2007/C 82/84)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Nikolaos Theofilopoulos (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Miliarakis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Ström van Lier en I. Chatzigiannis, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds beroep tot schadevergoeding en anderzijds verzoek om teruggave van garantiebrieven
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nikolaos Theofilopoulos wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-346/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 26 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Robert Hans Conijn en Finanzamt Hamburg-Mitte-Altstadt

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/9

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 26 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Robert Hans Conijn en Finanzamt Hamburg-Mitte-Altstadt
   (Zaak C-346/04)
   (2004/C 251/16)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 26 mei 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 augustus 2004, in het geding tussen Robert Hans Conijn en Finanzamt Hamburg-Mitte-Altstadt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is het in strijd met artikel 52 EG-Verdrag wanneer een in het binnenland beperkt belastingplichtige onderdaan van een andere lidstaat anders dan een onbeperkt belastingplichtige niet het recht heeft om van zijn inkomsten de kosten voor belastingadvies als bijzondere uitgaven af te trekken?


title: Zaak C-247/07: Beroep ingesteld op 23 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/15

         Beroep ingesteld op 23 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-247/07)
   (2007/C 170/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG (2) en 96/61/EG (3) van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 6 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 25 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 156, blz. 17.

      (2)  PB L 175, blz. 40.

      (3)  PB L 257, blz. 26.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2002 in zaak T-249/00, Paul Edwin Hoyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Tĳdelĳke functionarissen — Beëindiging overeenkomst — Berekening opzeggingstermĳn — Niet-opgenomen verlofdagen")

text:
22.2.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 44/25
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                            J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten, advocaten, domicilie
                       van 5 december 2002                                  gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
in zaak T-249/00, Paul Edwin Hoyer tegen Commissie van                      en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot, enerzijds,
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                             nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoe-
                                                                            ker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 2 „Automobielen,
(„Tijdelijke functionarissen — Beëindiging overeenkomst —                   andere vervoermiddelen en aanverwante machinebouw” van
Berekening opzeggingstermijn — Niet-opgenomen verlof-                       directoraat F „Kapitaal- en consumptiegoederenindustrie” van
                                dagen”)                                     directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/113/99) en van het
                                                                            besluit om een andere kandidaat in die functie aan te stellen,
                            (2003/C 44/45)                                  en anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde
                                                                            kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts
                        (Procestaal: Nederlands)                            en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                            ministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-249/00, Paul Edwin Hoyer, voormalig tijdelijk
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd door                   1)     Voegt de zaken T-338/00 en T-376/00.
G. van der Wal, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     2)     Verklaart het beroep in zaak T-376/00 niet-ontvankelijk.
pen (gemachtigden: aanvankelijk G. Valsesia en C. Van der
Hauwaert, nadien F. Clotuche-Devieusart en H. M. H. Speyart),               3)     Veroordeelt de Commissie in zaak T-338/00 tot betaling van
betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten                       2 500 euro aan verzoeker.
van de Commissie van 14 juni 2000 betreffende de berekening
van de einddatum van de opzeggingstermijn bij de beëindiging                4)     Verwerpt het beroep in zaak T-338/00 voor het overige.
van verzoekers overeenkomst als tijdelijk functionaris (besluit
nr. R/78/2000) en houdende vaststelling van het aantal bij zijn             5)     Verstaat dat in zaak T-376/00 elk der partijen de eigen kosten
vertrek niet-opgenomen verlofdagen (besluit nr. R/26/2000),                        zal dragen.
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samenge-
steld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Men-            6)     Verwijst de Commissie in zaak T-338/00 in de kosten.
gozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
ministrateur, op 5 december 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                 (1 ) PB C 372 van 23.12.2000 en C 61 van 24.2.2001.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
( 1) PB L 355 van 9.12.2000.
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 december 2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 12 december 2002                                  in zaak T-378/00: Carmelo Morello tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
in de gevoegde zaken T-338/00 en T-376/00: Carmelo
Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen ( 1)                                   (Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures
                                                                            — Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke
(Ambtenaren — Procedure van voorziening in vacatures                        behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
— Motivering — Vergelijking van sollicitaties en gelijke                                     — Beroep tot schadevergoeding)
behandeling van ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring
                 — Beroep tot schadevergoeding)                                                        (2003/C 44/47)
                            (2003/C 44/46)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken T-338/00 en T-376/00, Carmelo                          In zaak T-378/00, Carmelo Morello, ambtenaar van de Com-
Morello, ambtenaar van de Commissie van de Europese                         missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 februari 1998 in zaak T-183/96: E tegen Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Vrijheid van meningsuiting ten aanzien van hiërarchieke meerderen - Loyaliteitsplicht en waardigheid van ambt - Tuchtmaatregel - Plaatsing in lagere salaristrap - Evenredigheidsbeginsel)

text:
C 94/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.3.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                      van 29 januari 1998                           SaÁrl, rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement
                                                                    (gemachtigden: M. Peter en E. Waldherr), betreffende een
in zaak T-157/96: P. S. Affatato tegen Commissie van de             beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van
                  Europese Gemeenschappen (1)                       het Parlement van 1 december 1995 waarbij verzoeker per
(Ambtenaren Ð Algemeen vergelijkend onderzoek Ð                     30 november 1995 ter beschikking is gesteld, alsmede alle
Niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten Ð Brief            daaraanvolgende en daarmee verband houdende handelin-
die eerste mededeling aan kandidaat wijzigt Ð Rechtsbe-             gen ter uitvoering van dat besluit, en anderzijds, het
trekking tussen instelling en kandidaat bij vergelijkend            besluit van het Parlement van 3 september 1996 waarbij
onderzoek Ð Motiveringsplicht Ð Vergoeding van mate-                het tijdstip van inwerkingtreding van het besluit van
         rieÈle en morele schade Ð Ontvankelijkheid)                1 december 1995 is verdaagd tot 31 januari 1996, heeft
                                                                    het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A.
                          (98/C 94/56)                              Saggio, president, B. Vesterdorf en R. M. Moura Ramos,
                                                                    rechters; griffier: H. Jung, op 13 januari 1998 een arrest
                     (Procestaal: Italiaans)                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-157/96, P. S. Affatato, wonende te Foggia (Ita-           1. Verwerpt het beroep.
lieÈ), aanvankelijk vertegenwoordigd door N. De Perna,
advocaat te Foggia, en vervolgens door A. Tedeschi, advo-           2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
caat te Bari, en C. Fiori, advocaat te Foggia, Via Saseo 13,             gen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: G. Valsesia), betreffende enerzijds een
                                                                    (1) PB C 388 van 21.12.1996.
beroep tot, primair, vaststelling van de geldigheid van de
brief waarbij de voorzitter van de jury van vergelijkend
onderzoek COM/B/794 verzoeker heeft meegedeeld dat hij
op de lijst van geschikte kandidaten van dat vergelijkend
onderzoek was geplaatst, en subsidiair, nietigverklaring
van alle onwettige fasen van dat vergelijkend onderzoek,
en anderzijds vergoeding van de geleden materieÈle en               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
morele schade, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-                                  van 17 februari 1998
gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op              in zaak T-183/96: E tegen Economisch en Sociaal ComiteÂ
29 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                           van de Europese Gemeenschappen (1)
luidt als volgt:                                                    (Ambtenaren Ð Vrijheid van meningsuiting ten aanzien
                                                                    van hieÈrarchieke meerderen Ð Loyaliteitsplicht en waar-
1. Wijst de vorderingen van het beroep af.                          digheid van ambt Ð Tuchtmaatregel Ð Plaatsing in lagere
                                                                                salaristrap Ð Evenredigheidsbeginsel)
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker                                        (98/C 94/58)
      van 30 000 BEF ter vergoeding van de morele schade.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
3. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                    In zaak T-183/96, E, gewezen ambtenaar van het Econo-
(1) PB C 40 van 8.2.1997.                                           misch en Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschap-
                                                                    pen, wonende te Brussel, aanvankelijk vertegenwoordigd
                                                                    door G. San BartolomeÂ Sarrey, advocaat te Brussel, en ver-
                                                                    volgens door M. Troncoso-Ferrer, advocaat te Brussel, P.
                                                                    Demolin, advocaat te Mons, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van C. Kaufhold, advocaat
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            aldaar, côte d'Eich 7, tegen Economisch en Sociaal ComiteÂ
                      van 13 januari 1998                           van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M.
                                                                    Bermejo Garde en A. Dal Ferro), betreffende een beroep
 in zaak T-176/96: C. Volger tegen Europees Parlement (1)           tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-gene-
(Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvanke-               raal van het Economisch en Sociaal ComiteÂ waarbij jegens
lijkheid Ð Terbeschikkingstelling Ð Artikel 41 Statuut Ð            verzoekster de tuchtmaatregel van plaatsing in een lagere
                           Zorgplicht)                              salaristrap is getroffen, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                                                                    samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
                          (98/C 94/57)                              Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
                                                                    op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
                       (Procestaal: Frans)                          tum luidt als volgt:
In zaak T-176/96, C. Volger, ter beschikking staand ambte-          1. Verklaart nietig het besluit van het Economisch en
naar van het Europees Parlement, wonende te Heffingen                    Sociaal ComiteÂ van 18 januari 1996 waarbij jegens
(Luxemburg), vertegenwoordigd door J. N. Louis, T.                       verzoekster de tuchtmaatregel van plaatsing in een
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie                  lagere salaristrap is getroffen.
 ---pagebreak--- 28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 94/23
2. Verstaat dat het Economisch en Sociaal ComiteÂ alle             wonende te Konz (Duitsland), vertegenwoordigd door T.
     kosten zal dragen.                                            Baltes en B. Wittschier, advocaten te Trier, domicilie geko-
                                                                   zen hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Weber,
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                         advocaat aldaar, rue de la Loge 3, tegen Hof van Justitie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Mil-
                                                                   lett en B. Zimmermann), ondersteund door Raad van de
                                                                   Europese Unie (gemachtigden: D. Canga Fano en M.
                                                                   Bauer), betreffende een beroep tot, ten eerste, nietigverkla-
                                                                   ring van het besluit van het KlachtencomiteÂ van het Hof
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             van Justitie van 1 juli 1996, ten tweede, herberekening en
                   VAN EERSTE AANLEG                               definitieve vaststelling van verzoekers pensioen over de
                     van 3 februari 1998                           periode van 1 juli 1991 tot 30 juni 1994 met toepassing
                                                                   van de door de Raad jaarlijks vastgestelde aanpassings-
in zaak T-68/96: D. Polyvios tegen Commissie van de
                                                                   coeÈfficieÈnt voor Berlijn, en ten derde en subsidiair, bepa-
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   ling van een in de nabije toekomst gelegen datum waarop
(Visserij Ð Communautaire financieÈle bijstand voor pro-           die herberekening en vaststelling moeten plaatsvinden,
jecten van gemengde vennootschappen Ð Verordening                  heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:
(EEG) nr. 4028/86 Ð Niet-contractuele aansprakelijkheid            V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-
             Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                   fier: H. Jung, op 20 januari 1998 een beschikking gegeven
                         (98/C 94/59)                              waarvan het dictum luidt als volgt:
                     (Procestaal: Grieks)
                                                                   1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-
In zaak T-68/96, D. Polyvios, wonende te Piraeus (Grie-                 klaard.
kenland), vertegenwoordigd door V. Zangas, advocaat te
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van C. Thill-Kamitaki, advocaat aldaar, avenue du          2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
Bois 15, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Condou Durande en H. van Vliet),
                                                                   (1) PB C 370 van 7.12.1996.
betreffende een verzoek tot vergoeding van de materieÈle
schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de nala-
tigheid die de Commissie heeft begaan bij de vaststelling
van een beschikking tot goedkeuring van een verzoek om
financieÈle bijstand voor de oprichting van een gemengde
vennootschap in Senegal, heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident,
K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT
3 februari 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-                              VAN EERSTE AANLEG
tum luidt als volgt:                                                                    van 14 januari 1998
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-               in zaak T-30/97: J. Vela Palacios tegen Economisch en
     klaard.                                                           Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring en tot schade-
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
                                                                     vergoeding Ð Beroepstermijn Ð Niet-ontvankelijkheid)
(1) PB C 210 van 20.7.1996.                                                                  (98/C 94/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             In zaak T-30/97, J. Vela Palacios, gewezen ambtenaar van
                   VAN EERSTE AANLEG                               het Economisch en Sociaal ComiteÂ van de Europese
                     van 20 januari 1998                           Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                   door J. Creus, advocaat te Barcelona, tegen Economisch
in zaak T-160/96: M. Kögler tegen Hof van Justitie van
                                                                   en Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschappen
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (gemachtigde: M. Bermejo Garde), betreffende een beroep
(Ambtenaren Ð Pensioen Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð                tot nietigverklaring van een besluit waarbij jegens verzoek-
Verandering van hoofdstad van lidstaat Ð Terugwerkende             ster de tuchtmaatregel van plaatsing in een lagere salaris-
                            kracht)                                trap is getroffen, en van een besluit waarbij haar jaarlijks
                         (98/C 94/60)                              verlof is verminderd, alsmede tot vergoeding van de
                                                                   morele schade die verzoekster door die tuchtmaatregelen
                      (Procestaal: Duits)                          zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                                                                   samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
In zaak T-160/96, M. Kögler, gewezen ambtenaar van het             Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 14 januari 1998 een
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,                   beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-201/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 12 april 2016 – Majid alias Madzhdi Shiri

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 12 april 2016 – Majid alias Madzhdi Shiri
   (Zaak C-201/16)
   (2016/C 260/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker in „Revision”: Majid alias Madzhdi Shiri

      Betrokken instantie: Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van verordening nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, die voorzien in het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel tegen een overdrachtsbesluit (1), en meer bepaald artikel 27, lid 1, in het licht van overweging 19 van die verordening aldus worden uitgelegd dat een asielzoeker kan aanvoeren dat de verantwoordelijkheid is komen te berusten bij de verzoekende lidstaat omdat de overdrachtstermijn van zes maanden is verstreken (artikel 29, lid 2, juncto artikel 29, lid 1, van verordening nr. 604/2013)?
               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Treedt de overgang van de verantwoordelijkheid ingevolge artikel 29, lid 2, eerste volzin, van verordening nr. 604/2013 alleen in wanneer geen overdracht heeft plaatsgevonden tijdens de duur van de overdrachtstermijn, of is voor de overdracht van de verantwoordelijkheid op grond van het verstrijken van een termijn ook vereist dat de verantwoordelijke lidstaat de verplichting tot overname of terugname van de betrokkene niet op zich heeft willen nemen?

      (1)  PB L 180, blz. 31.