title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 maart 2003 in zaak C-378/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 79/409/EEG — Specialebeschermingszones — Behoud van vogelstand")

text:
C 112/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.5.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                (Tweede kamer)
                         van 20 maart 2003
in zaak C-378/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                                    van 13 maart 2003
             schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Specialebe-                         in zaak C-436/01: Commissie van de Europese Gemeen-
          schermingszones — Behoud van vogelstand”)                                         schappen tegen Koninkrijk België (1)
                           (2003/C 112/10)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 98/81/EG — Niet-uitvoering
                         (Procestaal: Italiaans)                                                   binnen gestelde termijn”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                          (2003/C 112/11)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-378/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en M. Fiorilli),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door naar aantal en oppervlakte onvoldoende
gebieden die het meest geschikt zijn voor de instandhouding                  In zaak C-436/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de vogelsoorten vermeld in bijlage I bij richtlijn 79/409/               pen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk België (ge-
EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de                    machtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te
vogelstand (PB L 103, blz. 1), zoals nadien gewijzigd, en van                stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde
de andere trekvogels die in Italië geregeld voorkomen, als                   termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
specialebeschermingszones aan te wijzen, en door de Commis-                  stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/81/EG
sie niet de nodige informatie te verstrekken met betrekking tot              van de Raad van 26 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn
het merendeel van de door haar als specialebeschermingszones                 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van genetisch gemo-
aangewezen gebieden, de krachtens artikel 4, leden 1 tot en                  dificeerde micro-organismen (PB L 330, blz. 13), of althans
met 3, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet               door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gul-               nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
mann (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; ad-                   volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric
vocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdad-                    (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
ministrateur, op 20 maart 2003 een arrest gewezen waarvan                    R. Grass, op 13 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het
het dictum luidt als volgt:                                                  dictum luidt als volgt:
1)     Door naar aantal en oppervlakte onvoldoende gebieden die het
       meest geschikt zijn voor de instandhouding van de vogelsoorten        1)     Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
       vermeld in bijlage I bij richtlijn 79/409/EEG van de Raad van
                                                                                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals                      aan richtlijn 98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998 tot
       nadien gewijzigd, en van de andere trekvogels die in Italië
                                                                                wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt
       geregeld voorkomen, als specialebeschermingszones aan te
                                                                                gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen, is het
       wijzen, en door de Commissie niet de nodige informatie te                    Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verstrekken met betrekking tot het merendeel van de door haar
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
       als specialebeschermingszones aangewezen gebieden, is de
       Italiaanse Republiek de krachtens artikel 4, leden 1 tot en met
       3, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet            2)     Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
       nagekomen.
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                             (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
( 1) PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak T-623/11: Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — Pico Food/BHIM — Sobieraj (MILANÓWEK CREAM FUDGE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsmerk MILANÓWEK CREAM FUDGE — Oudere nationale beeldmerken die koe weergeven, Original Sahne Muh-Muhs HANDGESCHNITTEN HANDGEWICKELT en SAHNE TOFFEE LUXURY CREAM FUDGE — Relatieve weigeringsrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/35

         Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — Pico Food/BHIM — Sobieraj (MILANÓWEK CREAM FUDGE)
   (Zaak T-623/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsmerk MILANÓWEK CREAM FUDGE - Oudere nationale beeldmerken die koe weergeven, Original Sahne Muh-Muhs HANDGESCHNITTEN HANDGEWICKELT en SAHNE TOFFEE LUXURY CREAM FUDGE - Relatieve weigeringsrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 175/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pico Food GmbH (Tamm, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Vuijst en P. Geroulakos, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bogumił Sobieraj (Milanówek, Polen) (vertegenwoordiger: O. Bischof, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2011 (zaak R 553/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Pico Food GmbH en Bogumił Sobieraj

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pico Food GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Verzoek van het Bundesvergabeamt van 25 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen EvoBus Austria GmbH en Niederösterreichische Verkehrsorganisations Gesellschaft mbH (NÖVOG) (Zaak C-111/97)

text:
10 . 5 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 142/ 13
     vroegere richtlijn, en in de nieuwe omzettingshandeling           van Justitie op 17 maart 1997, in het geding tussen Evo
     slechts vermeldt, dat deze teksten van kracht blijven             Bus Austria GmbH en Niederösterreichische Verkehrsorga
     voorzover zij niet in strijd zijn met de nieuwe natio            nisations Gesellschaft mbH (NÖVOG ), het Hof van Justi
     nale tekst ?                                                      tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
2. Geven de artikelen 10, lid 2, en 15, lid 2, van Richtlijn
     89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de                1 . Kan uit deze (') of andere bepalingen van Richtlijn 92/
     lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde le                     13/EEG worden afgeleid dat er een individueel recht
     vensmiddelen ( PB nr. L 186 van 30 . 6 . 1989 , blz. 27)                  bestaat op inleiding van een beroepsprocedure bij in
     een lidstaat de bevoegdheid om een regeling van een                      stanties of gerechten die aan de bepalingen van
     eerdere datum dan de richtlijn en de handeling tot om                   artikel 2, lid 9, van Richtlijn 92/13/EEG voldoen , dat
     zetting van deze richtlijn te blijven toepassen ?                        zo volledig duidelijk en concreet is, dat een particulier
                                                                               in geval van niet-omzetting van de betrokken richtlijn
                                                                              door de lidstaat zich in een procedure met succes te
3 . Is het, gelet op de indeling van voor bijzondere voe
                                                                              genover de lidstaat op dat recht kan beroepen ?
     ding bestemde levensmiddelen in negen groepen, waar
     voor bijzondere richtlijnen dienden te worden vastge
     steld, en in levensmiddelen die niet tot die groepen
                                                                       2 . Moet een nationale rechterlijke instantie met de ken
     behoren en waarvoor niet in dergelijke bijzondere
     richtlijnen is voorzien, welke is ingevoerd bij Richtlijn                 merken van het Bundesvergabeamt in een beroepspro
     89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende                        cedure bepalingen van het nationale recht zoals § 7,
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de                        lid 2, BVergG juncto § 67, lid 1 , BVergG, die geen be
     lidstaten ( bijlage I ), toegestaan dat een lidstaat een re             roepsprocedure toestaan, buiten beschouwing laten,
     geling toepast, die is gebaseerd op een indeling welke                   hoewel deze beroepsprocedure volgens de bedoeling
     berust op een onderscheid tussen regimeproducten en                       van de nationale wetgever uitsluitend ter omzetting
                                                                              van Richtlijn 89/665/EEG ( 2 ) moet dienen ?
     dieetproducten of op een onderscheid tussen voeding
     voor zuigelingen, peuters en kleuters en voeding die
     niet bestemd is voor zuigelingen, peuters en kleuters ?
                                                                       3 . Moet de geadieerde rechter onder deze omstandighe
                                                                              den deze of vergelijkbare procedureregels van het na
4 . Staan de artikelen 10, lid 2 en 15 , lid 2, van Richtlijn                 tionale recht buiten beschouwing laten, wanneer zij be
     89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende
                                                                               lemmeren of verhinderen dat daadwerkelijk een
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de                        beroepsprocedure plaatsvindt ?
     lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde le
     vensmiddelen, die de toepassing van de nationale bepa
     lingen onverlet laten bij gebreke van vaststelling van            (') Artikel 1 , leden 1 tot en met 3 , artikel 2 , leden 1 , 7 tot en met
     de in artikel 4 van de richtlijn bedoelde bijzondere                    9 , van Richtlijn 92/ 13/EEG van de Raad van 25 februari 1992
                                                                             tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa
     richtlijnen, eraan in de weg, dat particulieren zich op                 lingen betreffende de toepassing van de communautaire voor
     de bepalingen van de richtlijn beroepen om de door de                   schriften inzake de procedures van het plaatsen van opdrach
     lidstaat vastgestelde omzettingsmaatregelen aan te                      ten door diensten die werkzaam zijn in sectoren water- en
     vechten en deze door de nationale rechter niet-toepas                  energievoorziening, vervoer en telecommunicatie ( PB nr. L 76
     selijk te laten verklaren, voorzover zij in strijd zijn met             van 23 . 3 . 1992, blz . 14 ).
     de bepalingen van de richtlijn ?                                  ( 2 ) Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
                                                                             houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelij
                                                                             ke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsproce
5 . Impliceert het feit dat de controle van de levensmidde                  dure inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leve
     len wordt uitgevoerd in het kader van de Gemeen                        ringen en voor de uitvoering van werken ( PB nr. L 395 van
     schapsrichtlijnen, dat de lidstaten bij deze controle ver              30 . 12 . 1989 , blz . 33 ).
     plicht zijn de algemene gemeenschapsrechtelijke
     beginselen en in het bijzonder het beginsel van bescher
     ming van het gewettigd vertrouwen na te leven ?
                                                                       Verzoek van het Tribunal du travail de Charleroi van
                                                                       18 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 25 november                                      tussen H. Babahenini en Belgische staat
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                              ( Zaak C-l 13/97)
EvoBus Austria GmbH en Niederösterreichische Verkehrs
          organisations Gesellschaft mbH (NÖVOG)                                                         ( 97/C 142/28 )
                         ( Zaak C-l 11/97)
                            ( 97/C 142/27 )
                                                                       Het Tribunal du travail de Charleroi heeft bij beschikking
                                                                       van 18 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Het Bundesvergabeamt — Senat 6 — heeft bij beschikking                 Justitie op 20 maart 1997, in het geding tussen H. Babahe
van 25 november 1996, ingekomen ter griffie van het Hof                nini en Belgische staat, het Hof van Justitie van de Euro


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 8 februari 1996 in zaak C-212/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de High Court of Justice, Queen's Bench Division): FMC plc e.a. tegen Intervention Board for Agricultural Produce, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector schape- en geitevlees - Clawback - Berekeningsmethode - Geldigheid - Bewijs - Terugbetaling van onverschuldigde betalingen)

text:
30 . 3 . 96           | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 95/3
     ren in de Gemeenschap in het vrije verkeer werden                 Schockweiler ( rapporteur ), J. L. Murray en H. Ragnemalm,
     gebracht, voor de periode tussen de tijdelijke invoer en          rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: L. Hew
     de definitieve invoer moratoire interessen over de                lett, administrateur, op 8 februari 1996 een arrest gewezen
     verschuldigde landhouwheffing werden geheven.                     waarvan het dictum luidt als volgt:
2 . Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                   1 . Bij onderzoek van de vragen is niet gebleken van feiten
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                      of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten
     Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe                       van artikel 4, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1633/84
     lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                  van de Commissie van 8 juni 1984 houdende uitvoe
     uniforme grondslag, verzet zich ertegen, dat een Lid                   ringsbepalingen inzake de variabele slachtpremie voor
     Staat, wanneer tevoren onder de regeling actieve verede                schapen en tot intrekking van Verordening (EEG)
     ling geplaatste goederen in de Gemeenschap in het vrije                 nr. 2661 /80, zoals gewijzigd bij artikel 1 van Verorde
     verkeer worden gebracht, voor de periode tussen de                      ning (EEG) nr. 1922/92 van de Commissie van 13 juli
     tijdelijke invoer en de definitieve invoer moratoire                    1 992 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1 633/84,
     interessen over de verschuldigde BTW vordert.                           alsmede tot vaststelling, naar aanleiding van het arrest
                                                                             van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-38/90
(•) PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .                                         en C-l 51 /90, van de voorwaarden voor de terugbetaling
                                                                             van de clawback, en van artikel 2 van Verordening
                                                                             (EEG) nr. 1922/92 .
                                                                       2 . Het bewijsvoorschrift neergelegd in artikel 4, lid 1 , van
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             Verordening (EEG) nr. 1633/84, zoals gewijzigd bij
                           ( Zesde kamer )                                   artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1922/92, en in
                        van 8 februari 1996                                  artikel 2 van laatstgenoemde verordening, moet aldus
                                                                             worden uitgelegd, dat de handelaren overeenkomstig
in zaak C-212/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing                    het nationale recht en binnen de bij Verordening (EEG)
van de High Court of Justice, Queen's Bench Division ):                      nr. 1 922/92 bepaalde termijn ten genoege van de
FMC pic e.a. tegen Intervention Board for Agricultural                       bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk
  Produce, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food ( 1 )                 moeten bewijzen, welk bedrag aan premie werkelijk is
(Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector                        toegekend voor de aan clawback onderworpen produk
schape- en geitevlees — Clawback — Berekeningsmethode                        ten, mits de toepasselijke nationale regels geen afbreuk
— Geldigheid — Bewijs — Terugbetaling van onverschul                        doen aan de draagwijdte en de doeltreffendheid van het
                          digde betalingen)                                  Gemeenschapsrecht.
                             ( 96/C 95/05 )
                                                                       3 . Wat de verzoeken om terugbetaling van de vóór
                        (Procestaai: Engels)                                 10 maart 1992 onverschuldigd betaalde clawback
                                                                             betreft, moet rechtsoverweging 30 van het arrest van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                10 maart 1992 (gevoegde zaken C-38/90 en C-l 5 1 /90,
                 de Jurisprudentie van het Hof)                              Lomas e.a.) aldus worden uitgelegd, dat de handelaren
                                                                             of hun rechthebbenden die vóór deze datum een beroep
In zaak C-212/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                       in rechte hebben ingesteld of een volgens het nationale
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of                        recht daarmee gelijk te stellen bezwaar hebben doen
Justice, Queen's Bench Division, in het aldaar aanhangig                     gelden, zich kunnen beroepen op de ongeldigheid van
geding tussen FMC plc, FMC ( Meat ) Ltd , DT Duggins Ltd ,                   artikel 4, leden 1 en 2 , van voormelde Verordening
Marshall ( Lamberhurst ) Ltd, Montelupo Ltd, North Devon                     (EEG) nr. 1633/84 vanaf de inwerkingtreding van die
Meat Ltd tegen Intervention Board for Agricultural Pro                      bepaling, onverminderd de toepassing, binnen de door
duce, Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, om een                    het Gemeenschapsrecht gestelde grenzen, van eventuele
prejudiciële beslissing over de geldigheid en de uitlegging                  nationale bepalingen die het tijdvak vóór de indiening
van artikel 4 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1633/84 van              van het verzoek, waarover terugbetaling van de onver
de Commissie van 8 juni 1984 houdende uitvoeringsbepa                       schuldigd betaalde bedragen kan worden verkregen,
lingen inzake de variabele slachtpremie voor schapen en tot                ■ beperken.
intrekking van Verordening ( EEG ) nr . 2661 /80 ( PB 1984 ,
L 154 , blz . 27 ), zoals gewijzigd bij artikel 1 van Verordening      4 . Wat de niet in artikel 2 van voormelde Verordening
( EEG ) nr. 1922/92 van de Commissie van 13 juli 1992 tot                    (EEG) nr. 1 922/92 geregelde punten betreft, moeten de
wijziging van voormelde Verordening ( EEG ) nr. 1633/84                      nationale gerechten die zich over een vordering tot
alsmede tot vaststelling, naar aanleiding van het arrest van                 terugbetaling van ten onrechte geheven clawback dienen
het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-38/90 en                         uit te spreken, hun nationale recht toepassen, voor zover
C-15 1 /90 , van de voorwaarden voor de terugbetaling van de                 de regels ervan niet ongunstiger zijn dan die voor
„ clawback " ( PB 1992 , L 195 , blz . 10 ), alsmede van artikel 2           soortgelijke nationale vorderingen, en zij de uitoefening
                                                                             van de door de communautaire rechtsorde verleende
van voormelde Verordening ( EEG ) nr. 1922/92 , en over de
uitlegging van rechtsoverweging 30 van het arrest van het                    rechten niet nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk
                                                                             maken .
Hof van 10 maart 1992 ( gevoegde zaken C-38/90 en
C-151 /90 , Lomas e.a ., Jurisprudentie 1992 , blz . 1-1781 ),
                                                                       (M PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .
heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt:
C. N. Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini , F. A.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 8 januari 2002 in zaak C-409/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Metropol Treuhand WirtschaftstreuhandgmbH tegen Finanzlandesdirektion für Steiermark, en tussen Michael Stadler en Finanzlandesdirektion für Vorarlberg (Zesde BTW-richtlĳn — Artikel 17, leden 6 en 7 — Recht op aftrek van voorbelasting — Uitsluitingen waarin nationale wetgeving ten tĳde van inwerkingtreding van richtlĳn voorzag — Uitsluitingen om conjuncturele redenen — In artikel 29 bedoelde raadpleging van raadgevend comité voor belasting over toegevoegde waarde)

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/11
                     ARREST VAN HET HOF                                          waarde mag uitsluiten zonder de in artikel 29 van deze richtlijn
                                                                                bedoelde voorafgaande raadpleging van het comité. Op basis
                           (Vijfde kamer)                                        van deze bepaling mag een lidstaat evenmin maatregelen tot
                                                                                uitsluiting van goederen van de regeling inzake aftrek van
                                                                                belasting over de toegevoegde waarde vaststellen die geen nadere
                        van 8 januari 2002
                                                                                bepalingen over hun beperking in de tijd bevatten en/of die deel
                                                                                uitmaken van een pakket structurele aanpassingsmaatregelen
in zaak C-409/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                           ter vermindering van het begrotingstekort en terugbetaling van
hof om een prejudiciële beslissing): Metropol Treuhand                           de staatsschuld.
WirtschaftstreuhandgmbH tegen Finanzlandesdirektion
für Steiermark, en tussen Michael Stadler en Finanzlandes-
                    direktion für Vorarlberg (1)                           (1) PB C 20 van 22.1.2000.
(Zesde BTW-richtlijn — Artikel 17, leden 6 en 7 —
Recht op aftrek van voorbelasting — Uitsluitingen waarin
nationale wetgeving ten tijde van inwerkingtreding van
richtlijn voorzag — Uitsluitingen om conjuncturele redenen
— In artikel 29 bedoelde raadpleging van raadgevend comité
            voor belasting over toegevoegde waarde)                                            ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 84/18)
                                                                                (Zesde kamer)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                van 27 november 2001
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-424/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)
In zaak C-409/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      (Niet-nakoming — Richtlijn 89/105/EEG — Begrip positie-
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                    ve lijst in de zin van artikel 6 van richtlijn 89/105 —
(Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Metropol             Onderzoekstermijn voor verzoek om opneming van genees-
Treuhand WirtschaftstreuhandgmbH en Finanzlandesdirektion                  middel op genoemde lijst — Verplichting om te voorzien in
für Steiermark, en tussen Michael Stadler en Finanzlandesdirek-                         beroep in rechte ingeval van weigering)
tion für Vorarlberg, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 17, leden 6 en 7, van de Zesde richtlijn                                       (2002/C 84/19)
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                                             (Procestaal: Duits)
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
P. Jann, kamerpresident, A. La Pergola, L. Sevón (rapporteur),                                      dentie van het Hof)
M. Wathelet en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: D. Louterman-Hubeau,
afdelingshoofd, op 8 januari 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                In zaak C-424/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: J. C. Schieferer) tegen Republiek Oostenrijk
1)    Artikel 17, lid 6, tweede alinea, van de Zesde richtlijn             (gemachtigde: C. Pesendorfer), betreffende een verzoek om
      (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                 vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet binnen
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake              de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over        gelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzet zich ertegen       89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende
      dat een lidstaat na de inwerkingtreding van de Zesde richtlijn       de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijs-
      (77/388) de uitgaven voor bepaalde motorvoertuigen van het           stelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de
      recht op aftrek van belasting over de toegevoegde waarde             opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheids-
      uitsluit, wanneer voor deze uitgaven ten tijde van de inwerking-     zorg (PB L 40, blz. 8), of deze niet aan de Commissie mee
      treding van deze richtlijn recht op aftrek van de belasting over     te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
      de toegevoegde waarde bestond volgens een op een ministerieel        verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),
      besluit gebaseerde vaste praktijk van de overheidsinstanties van     samengesteld als volgt: N. Colneric, waarnemend voor de
      deze lidstaat.                                                       president van de Zesde kamer, C. Gulmann, R. Schintgen,
                                                                           V. Skouris (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
2)    Artikel 17, lid 7, eerste zin, van de Zesde richtlijn (77/388)       advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
      moet aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat geen goederen          ministrateur, op 27 november 2001 een arrest gewezen
      van de regeling inzake aftrek van belasting over de toegevoegde      waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-78/06: Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Suhadolnik/Hof van Justitie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/17

         Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Suhadolnik/Hof van Justitie
   (Zaak F-78/06)
   (2006/C 237/29)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Simona Suhadolnik (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Jaume en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van het Hof van Justitie houdende afwijzing van verzoeksters klacht, nietig te verklaren;

               —

               het besluit tot aanstelling in vaste dienst van 22 juli 2005 nietig te verklaren voor zover daarbij verzoeksters rang overeenkomstig artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut en haar salaristrap overeenkomstig de nieuwe versie van artikel 32 van het Ambtenarenstatuut worden vastgesteld;

               —

               verzoekster overeenkomstig haar opleiding en haar beroepservaring in te delen in de rang C*3 of althans in de rang C*2, alsmede in de salaristrap waarin zij zou zijn ingedeeld indien zij vóór 1 mei 2004 was benoemd, met terugwerkende kracht vanaf de datum van haar indiensttreding;

               —

               verweerder te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden schade (vertragingsrente, loopbaanschade, pensioenrechten, enz.);

               —

               verweerder te veroordelen tot betaling van vertragingsrente vanaf de datum van de te wijzen beslissing;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij besluit van het TABG van 22 juli 2005 werd verzoekster, die geslaagd was voor het algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/C/9/03 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van typisten (C 5/C 4) van de Cypriotische, Tsjechische, Estse, Hongaarse, Litouwse, Letse, Maltese, Poolse, Sloveense en Slowaakse nationaliteit (1), aangesteld als ambtenaar in vaste dienst van de Europese Gemeenschappen en ingedeeld in de rang C*1, salaristrap 1.
   Met haar beroep betwist verzoekster haar indeling en komt zij op tegen artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut, op basis waarvan het TABG haar rang heeft bepaald, en tegen de nieuwe versie van artikel 32 van het Ambtenarenstatuut, op basis waarvan het TABG haar salaristrap heeft bepaald.
   Wat haar indeling in de rang betreft, stelt verzoekster primair dat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut, betreffende de situatie van ambtenaren die op een lijst van geschikte kandidaten zijn geplaatst, niet van toepassing is op de kandidaten die zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek, aangezien deze laatsten niet kunnen worden beschouwd als ambtenaren.
   Subsidiair stelt verzoekster bij wege van exceptie dat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut onwettig is, met name op grond dat deze bepaling de volgende beginselen en bepalingen schendt: i) het non-discriminatiebeginsel, ii) het beginsel van vrij verkeer van werknemers, iii) het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, iv) het evenredigheidsbeginsel, v) het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht, vi) artikel 31 van het Ambtenarenstatuut, vii) artikel 10 van het Ambtenarenstatuut.
   Wat haar indeling in de salaristrap betreft, is verzoekster van mening dat het TABG verzoekster heeft beschaamd in de rechtmatige verwachting dat zij in aanmerking zou komen voor extra salarisanciënniteit wegens haar beroepservaring, overeenkomstig de vóór 1 mei 2004 geldende versie van artikel 32 van het Ambtenarenstatuut.

      (1)  PB C 120 van 22.5.2003, blz. 30.


title: Beroep, op 10 januari 1996 ingesteld door R. Haas en vier andere verzoekers tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-3/96)

text:
Nr . C 64/24       | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 3 . 96
In artikel 2 van de beschikking wordt verlangd dat de               — de Commissie te veroordelen tot betaling van verwij lin
vermeende steun wordt teruggevorderd van de betrokken                   teressen over het aanvullend salaris voor de periode van
onderneming. Zoals reeds hiervoor verklaard bestaat er                   1 oktober 1990 tot en met 31 december 1994 , berekend
tussen de beide procedures een onlosmakelijk verband. Bij               op de voet van 10% per jaar;
een gerechtelijke beslissing ten gunste van het privatiserings
concept zouden de verstrekte leningen worden verrekend en
zou de tweede procedure zonder voorwerp raken. In deze              — voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van
situatie is verzoekster gedwongen, op te komen tegen de                 de Commissie van 9 maart 1995 tot afwijzing van hun
beschikking van de Commissie van 18 oktober 1995 . Om                   verzoek, alsmede nietig te verklaren het besluit van de
verzoekster een effectieve rechtsbescherming te bieden, had             Commissie van 4 oktober 1995 tot afwijzing van hun
het onderzoek dan wel de in artikel 2 vervatte verplichting             klacht;
tot terugbetaling moeten worden opgeschort tot de beslis
sing van de rechter over de privatisering.
                                                                    — verweerster in alle kosten te verwijzen.
De Commissie heeft verzoekster niet correct gehoord
alvorens haar beschikking te geven : zij heeft haar niet de
opmerkingen van verzoeksters concurrent voor commen                Middelen en voornaamste argumenten
taar toegezonden .
De toegekende leningen zijn geen steunmaatregel in de zin           Verzoekers, ambtenaren van de Commissie te Luxemburg,
van artikel 4, onder c ), van het EGKS-Verdrag. Dit blijkt          zetten uiteen, dat zij overeenkomstig het hun in bijlage VII
feitelijk reeds daaruit, dat verweerster geen rekening heeft        bij het Ambtenarenstatuut verleende recht een gedeelte van
gehouden met de feitelijke omstandigheden naar aanleiding           hun salaris in Duitse Mark hebben doen overmaken .
waarvan Beieren de lening heeft verstrekt. Juridisch is             Krachtens artikel 17, lid 3 , van bijlage VII is op de
slechts sprake van een steunmaatregel, wanneer een parti           overgedragen bedragen een coëfficiënt toegepast, verkregen
culier investeerder in een vergelijkbare situatie niet een          door deling van de aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland
vergelijkbare lening had verstrekt. Aan deze juridische             door de aanpassingscoëfficiënt voor Luxemburg. Tot 1 juli
voorwaarde is niet voldaan .                                        1994, de datum van inwerkingtreding van Verordening
                                                                    ( EGKS, EG, Euratom ) nr. 3161 /94 van de Raad van
                                                                    19 december 1994 houdende aanpassing, met ingang van
                                                                    1 juli 1994, van de bezoldigingen en de pensioenen van de
                                                                    ambtenaren en andere personeelsleden der Europese
                                                                    Gemeenschappen alsmede van de aanpassingscoëfficiënten
                                                                    welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioe
                                                                    nen ( PB 1994, L 335 , blz. 1 ), is aanpassingscoëfficiënt voor
Beroep, op 10 januari 1996 ingesteld door R. Haas en vier           Duitsland vastgesteld gebleven met Bonn als referentie,
andere verzoekers tegen Commissie van de Europese                   terwijl op 3 oktober 1990 Berlijn hoofdstad van Duitsland
                      Gemeenschappen                               was geworden . Verzoekers stellen, dat zij recht op aanvul
                        ( Zaak T-3/96 )                             lend salaris hebben ten gevolge van de inaanmerkingneming
                                                                   van de aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland berekend met
                          ( 96/C 64/47 )
                                                                    Berlijn als referentie, en dat voor de gedeelten van hun
                                                                    salaris die sedert 1 oktober 1990 naar Duitsland zijn
                     (Procestaai: Frans)                           overgedragen. Niettemin zijn hun verzoeken in die zin door
                                                                   de Commissie afgewezen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 10 januari 1996 beroep ingesteld tegen              Volgens verzoekers is die weigering om te beginnen in strijd
Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.                   met de artikelen 63 en 65 bis van het Ambtenarenstatuut en
Haas, H.-W. Schmidt, S. Schweikle, A. Veith en H. Wohlfeil,        met bijlage XI bij het Statuut. Krachtens die bepalingen
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Van                moet de aanpassingscoëfficiënt voor elke Lid-Staat immers
dersanden en L. Levi , advocaten te Brussel , domicilie            worden vastgesteld in verhouding tot de kosten van
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,           levensonderhoud in de hoofdstad, en sedert 3 oktober 1990
Rue Glesener 1 .                                                   is Berlijn de hoofdstad van Duitsland. Verzoekers betogen,
                                                                   dat de Commissie niet een verordening mocht toepassen
                                                                   waarin de aanpassingscoëfficiënt niet met terugwerkende
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                kracht tot 1 oktober 1990 met Berlijn als referentie was
                                                                   berekend, doch dat zij voor de sedert 3 oktober 1990
— de Commissie te veroordelen tot betaling van aanvullend          overgedragen salarisgedeelten een nieuwe coëfficiënt moest
    salaris ten gevolge van de inaanmerkingneming, vanaf           berekenen en hun het verschil betalen .
    1 oktober 1990, van de aanpassingscoëfficiënt voor
    Duitsland met Berlijn als referentie, voor de periode van
    1 oktober 1990 tot en met 31 december 1994, betref            Voots stellen zij , dat de Commissie niet het noodzakelijke
    fende het gedeelte van hun salaris dat in Duitse Mark is       gevolg heeft gegeven aan de arresten in de zaken T-64/92 en
    overgedragen;                                                  T-536/93 , waarin het Gerecht de onwettigheid heeft vast
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96          I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 64/25
gesteld van de aanpassingsverordeningen waarin na 3 ok                            Doorhaling van zaak T-84/95 ( )
tober 1990 voor Duitsland een aanpassingscoëfficiënt in                                       ( 96/C 64/49 )
verhouding tot de kosten van levensonderhoud te Bonn was
bepaald, doordat zij bij de toepassing van Verordening                                    (Procestaai: Frans)
( EGKS, EG, Euratom ) nr. 3161 /94 de vastgestelde onwet
tigheid slechts vanaf 1 juli 1994 heeft gecorrigeerd.               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Bovendien beroepen vezoekers zich onder meer op schen              king van 12 januari 1996 de doorhaling in het register gelast
ding van het beginsel van gelijke behandeling, daar zij vanaf       van zaak T-84/95 : R. Bébin tegen Commissie van de
1 oktober 1990 niet dezelfde koopkracht hebben genoten              Europese Gemeenschappen.
als de andere ambtenaren en personeelsleden die niet een
gedeelte van hun salaris naar Duitsland hebben overgedra           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
gen .
Ten slotte stellen zij , dat de Commissie heeft nagelaten
ervoor te zorgen, dat de aanpassingscoëfficiënt voor Duits
land in overeenstemming met het Statuut met Berlijn als                           Doorhaling van zaak T- 13 8/95 (')
referentie werd vastgesteld, waardoor zij haar zorgplicht                                     ( 96/C 64/50 )
jegens haar ambtenaren niet is nagekomen. Evenmin heeft
zij een beroep tot nietigverklaring van de betrokken                                      (Procestaai: Duits)
verordening ingesteld, ondanks het feit dat deze kennelijk
onwettig was; zij is dus tekort geschoten in haar taak van          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
toezicht op de naleving van het Gemeenschapsrecht, welke            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
taak eveneens tot de zorgplicht behoort, wanneer de                 king van 16 januari 1996 de doorhaling in het register gelast
onwettige bepaling van afgeleid recht tot ambtenaren en             van zaak T 138/95 : F. Engelking tegen Raad van de
personeelsleden is gericht.                                         Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                    schappen .
                                                                    (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
              Doorhaling van zaak T-276/94 ( 1 )
                          ( 96/C 64/48 )
                                                                                Doorhaling van zaak T-2 13/95 R
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                ( 96/C 64/51 )
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
king van 23 januari 1996 de doorhaling in het register gelast       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
van zaak T-276/94 : A. Buick tegen Commissie van de
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Europese Gemeenschappen .                                           king van 24 januari 1996 de doorhaling in.het register gelast
(') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                              van zaak T-2 13/95 R: Stichting Certificatie Kraanverhuur
                                                                    bedrijf tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                    pen .


title: Doorhaling van zaak C-413/02

text:
21.6.2003              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     C 146/37
               Doorhaling van zaak C-412/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-413/02 ( 1)
                        (2003/C 146/66)                                                     (2003/C 146/67)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 2003 de           De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/02 (verzoek        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 2003 de
van het Hof van Cassatie): Belgian Refining Corporation, e.a.       doorhaling in het register gelast van zaak C-413/02 (verzoek
tegen Ministerie van Financiën.                                     van het Hof van Cassatie): F. Sips tegen Ministerie van
                                                                    Financiën.
( 1) PB C 55 van 8.3.2003.
                                                                    (1 ) PB C 55 van 8.3.2003.


title: Zaak T-313/02: Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door David Meca-Medina en Igor Majcen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 305/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.12.2002
Tot staving van zijn beroep betoogt verzoeker dat:                     Zij stellen dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk
                                                                       onjuist heeft beoordeeld door aan te nemen dat het IOC, wat
—     de retroactieve toepassing van het bestreden besluit in          de antidopingreglementering betreft, geen onderneming is in
      strijd is met de beginselen ter zake van terugvordering          de zin van de communautaire rechtspraak. Het is duidelijk dat
      van het onverschuldigd betaalde, inzonderheid artikel 85         het IOC niet kan worden gelijkgesteld met een openbare
      van het Statuut, alsmede met het vertrouwensbeginsel en          instelling op het gebied van de sociale zekerheid, en dat het
      het beginsel van goed bestuur;                                   geen prerogatieven van de overheid uitoefent. Bovendien
                                                                       beïnvloeden de betrokken regelingen het gedrag van alle
—     voor de toepassing van artikel 67 van het Statuut                atleten op de markt van door hen geleverde sportprestaties.
      het wezenpensioen geen soortgelijke toelage is als de
      kindertoelage. Bijgevolg lag niet alleen de onregelmatig-
      heid van de betalingen van de administratie tot februari         Verder heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout
      2002 niet voor de hand, maar is in werkelijkheid de              gemaakt door aan te nemen dat de beperking van de vrijheid
      aftrek op basis van het bestreden besluit onregelmatig.          van de atleten in casu geen mededingingsbeperking is in de zin
                                                                       van artikel 81 EG, omdat die beperking inherent is aan de
                                                                       organisatie en het goede verloop van de sportcompetitie.
                                                                       De door de Commissie aangevoerde overwegingen zijn een
                                                                       kennelijk onjuiste toepassing van de criteria die het Hof van
                                                                       Justitie heeft ontwikkeld in punt 97 van het arrest Wouters (1)
                                                                       en de mededingingsbeperkende gevolgen van de betrokken
                                                                       regels van het IOC zijn kennelijk niet inherent aan het
Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door David Meca-                  nastreven van de nobele doelstellingen van de doping-
Medina en Igor Majcen tegen Commissie van de Europese                  bestrijding. Volgens verzoekers staat het aan de Commissie —
                       Gemeenschappen                                  met toepassing van de „inherentietoets” en/of de „evenredig-
                                                                       heidstoets” — om te verklaren dat een regel waarvan is
                                                                       aangetoond dat hij geen wetenschappelijke basis heeft, die
                        (Zaak T-313/02)                                toetsen in geen geval kan doorstaan.
                        (2002/C 305/62)
                                                                       Ten slotte is de beoordeling van de Commissie kennelijk
                                                                       onjuist omdat zij artikel 49 EG elke horizontale rechtstreekse
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       werking ontzegt. Aangenomen moet worden, dat nu de
                                                                       betrokken regels van het IOC de „inherentietoets” niet door-
                                                                       staan, ook moet worden geconcludeerd dat die regels artikel 49
                                                                       EG schenden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door David
                                                                       (1 ) Arrest van 19 februari 2002 (C-309/99, Jurispr. blz. I-1577).
Meca-Medina, wonende te Barcelona (Spanje), en Igor Majcen,
wonende te Ljubljana (Slovenië), vertegenwoordigd door Jean-
Louis Dupont, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     de op 5 augustus 2002 aan verzoekers betekende beschik-
      king van de Commissie houdende afwijzing van hun
      klacht van 31 mei 2001 tegen het Internationaal Olym-            Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Marie-Claude
      pisch Comité nietig te verklaren.                                Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak T-316/02)
                                                                                (2002/C 305/63)
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de klacht
afgewezen waarbij verzoekers, beroepszwemmers, bepaalde
praktijken en regelingen van het Internationaal Olympisch                                        (Procestaal: Frans)
Comité (IOC) betreffende dopingbestrijding aan de kaak stelden
als in strijd met het Europees mededingingsrecht. Verzoekers
verzetten zich met name tegen het feit dat het IOC voor de
opsporing van nandrolon een grenswaarde blijft toepassen
waarvan thans vaststaat dat zij wetenschappelijk niet relevant         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
is.                                                                    schappen is op 15 oktober 2002 beroep ingesteld tegen


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 september 1998 in zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw - Beroep tot nietigverklaring van verordening van algemene strekking - Niet ontvankelijkheid)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/21
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            Gemeenschap onderweg waren, alsmede tot vergoeding
                  VAN EERSTE AANLEG                               van de daardoor geleden schade, heeft het Gerecht
                       van 15 juli 1998                           (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropou-
                                                                  los, kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters;
in zaak T-115/94 (92): Opel Austria GmbH tegen Raad               griffier: H. Jung, op 15 september 1998 een beschikking
                  van de Europese Unie (1)                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                   (Begroting van kosten)
                                                                  1. Het beroep wordt verworpen.
                        (98/C 340/39)
                                                                  2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                     (Procestaal: Engels)
                                                                  (1) PB C 229 van 2.9.1995.
In zaak T-115/94 (92), Opel Austria GmbH, voorheen
General Motors Austria GmbH, gevestigd te Wenen, verte-
genwoordigd door D. Vandermeersch, advocaat te Brussel,
en T. Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt-am-Main, domi-
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-                               van 21 september 1998
den: B. Hoff-Nielsen, H.-J. Rabe en G. M. Berrisch),              in zaak T-237/97: N. Progoulis tegen Commissie van de
betreffende een verzoek om begroting van kosten, inge-                            Europese Gemeenschappen (1)
diend na het arrest van het Gerecht van 22 januari 1997,
Opel Austria/Raad (T-115/94, Jurispr. blz. II-39), heeft het                    (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,                                   (98/C 340/41)
kamerpresident, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 15 juli 1998 een beschikking gegeven                                    (Procestaal: Frans)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  In zaak T-237/97, N. Progoulis, ambtenaar van de Com-
                                                                  missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Het totale bedrag van de door de Raad aan verzoekster te
                                                                  Brussel, vertegenwoordigd door V. Akritidis en K. Ada-
vergoeden kosten wordt bepaald op 4 000 000 BEF.
                                                                  mantopoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen heb-
                                                                  bende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
(1) PB C 132 van 14.5.1994.
                                                                  advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12, tegen Commis-
                                                                  sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G.
                                                                  Valsesia, J. Currall en F. Clotuche), betreffende een beroep
                                                                  tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                  13 mei 1997 houdende afwijzing van verzoekers klacht
                                                                  tegen het besluit tot afwijzing van zijn verzoek om herin-
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            deling, heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als
                  VAN EERSTE AANLEG                               volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en P. Mengozzi,
                   van 15 september 1998                          rechters; griffier: H. Jung, op 21 september 1998 een
in zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)            1. Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-
(Sanitair beleid Ð Vrijwaringsmaatregelen Ð Beschikking                ontvankelijkheid.
95/119/EG Ð Rechtszekerheidsbeginsel Ð Vertrouwens-
beginsel Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Motivering Ð                  2. Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen.
                 Misbruik van bevoegdheid)
                                                                  (1) PB C 7 van 10.1.1998.
                        (98/C 340/40)
                     (Procestaal: Spaans)
In zaak T-136/95, Industria del Frío Auxiliar Conservera                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
SA, gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegenwoordigd door                              VAN EERSTE AANLEG
I. SaÂenz-Cortabarría FernaÂndez en M. Morales Isasi, advo-                            van 9 september 1998
caten bij de balie van Vizcaya, domicilie gekozen heb-
                                                                  in zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo tegen
bende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advocaat
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
aldaar, rue Mathias Hardt, 8-10, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias             (Landbouw Ð Beroep tot nietigverklaring van verordening
Buhigues en B. VilaÂ Costa), betreffende een beroep tot nie-            van algemene strekking Ð Niet ontvankelijkheid)
tigverklaring van Beschikking 95/119/EG van de Commis-                                      (98/C 340/42)
sie van 7 april 1995 houdende beschermende maatregelen
ten aanzien van visserijproducten van oorsprong uit Japan                               (Procestaal: Italiaans)
(PB L 80 van 8.4.1995, blz. 56), voorzover deze maatrege-
len betrekking hebben op de visserijproducten die op het          In zaak T-269/97, Azienda Agricola Tre e Mezzo, geves-
moment van de bekendmaking van de beschikking naar de             tigd te Forlì (ItalieÈ), en C. Bazzocchi, wonende te Cesena
 ---pagebreak--- C 340/22              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                7.11.98
(ItalieÈ), vertegenwoordigd door C. Piccoli en F. Fabbri,          1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
advocaten te Forlì Ð Cesena, en door F. Turk, advocaat te
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 2. Verzoeker zal alle kosten dragen.
ten kantore van laatstgenoemde, avenue Guillaume 13A,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     (1) PB C 137 van 2.5.1998.
(gemachtigde: F. P. Ruggeri Laderchi), betreffende een
beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van Verordening
(EG) nr. 1488/97 van de Commissie van 29 juni 1997 tot
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad
inzake de biologische productiemethode en aanduidingen
dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
(PB L 202 van 30.7.1997, blz. 12), heeft het Gerecht                     VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, pre-
                                                                                van 12 augustus 1998
sident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; grif-
fier: H. Jung, op 9 september 1998 een beschikking gege-           in zaak T-42/98 R, M. P. Sabbatucci tegen Europees
ven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                       Parlement
                                                                   (Verzoek om voorlopige maatregelen Ð Minnelijke schik-
                                                                   king Ð Bindend karakter Ð Doorhaling ambtshalve Ð
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                Voorwaarden)
                                                                                (98/C 340/44)
2. Verzoekers worden in de kosten verwezen.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
( ) PB C 387 van 20.12.1997.
 1
                                                                   In zaak T-42/98 R, M. P. Sabbatucci, ambtenaar van het
                                                                   Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen-
                                                                   woordigd door A. Dal Ferro en A. Cevese, advocaten te
                                                                   Vicenza, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij Mor-
                                                                   resi Law Office, NervieÈrslaan 67, tegen Europees Parle-
                                                                   ment (gemachtigden: A. Caiola en E. Waldherr), betref-
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                            fende een verzoek om voorlopige maatregelen, ingediend
                   VAN EERSTE AANLEG                               krachtens artikel 91, lid 4, van het Ambtenarenstatuut en
                                                                   overeenkomstig de artikelen 185 en 186 van het EG-Ver-
                    van 17 september 1998                          drag, heeft de president van het Gerecht op 12 augustus
in zaak T-40/98: G. Pagliarani tegen Commissie van de              1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                 Europese Gemeenschappen (1)                       als volgt:
(Ambtenaren Ð Vaststelling van rang Ð Nieuwe feiten Ð              1. Zaak T-42/98 R wordt doorgehaald in het register.
                    Niet-ontvankelijkheid)
                        (98/C 340/43)                              2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                      (Procestaal: Frans)
In zaak T-40/98, G. Pagliarani, tijdelijk functionaris van         Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door D. Rodriguez
de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       PeÂrez, F. Andrada Sanz, P. FernaÂndez Ruiz, F. Corchete
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. Spandre               Vicente, A. Oliva EspanÄol, M. Alay Marcos, G. O'Shea,
en C. Mereu, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-          A. L. Muller, A. Novoa Diz, E. PeÂrez Carbonell, A. Escri-
bende te Luxemburg ten kantore van P. Thielen, advocaat            bano Martínez, S. Blanco Mangudo, E. Rojas de Montis,
aldaar, rue de Nassau 21, tegen Commissie van de Euro-             J. A. Salmurri Trintxet, F. Burel Louberry, E. Frutos
pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en C.               Zamarrón, R. Aguirre Unceta, M. Parejo Pagador, P. Pardo
Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot, enerzijds,           Ortiz, S. Vazquez Souto, C. Sanmartín Quintela, S. DuraÂn
nietigverkaring van het besluit van het tot aanstelling            Vidal, L. Guembe Casi en A. Ruiz de AzuÂa CastanÄo tegen
bevoegd gezag van 28 oktober 1993 waarbij verzoeker in                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
de rang B 3, salaristrap 3, is ingedeeld, en van het besluit
                                                                                (Zaak T-114/98)
van het tot aanstelling bevoegd gezag van 8 december
1997 houdende afwijzing van verzoekers klacht, op grond                                    (98/C 340/45)
dat daarbij geen rekening is gehouden met een gecertifi-
ceerde beroepservaring, en anderzijds, vergoeding van de                                (Procestaal: Spaans)
materieÈle schade die verzoeker door die besluiten zou heb-
ben geleden, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samenge-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
steld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D.         Gemeenschappen is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 17 september 1998           Commissie van de Europese Gemeenschappen door D.
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als               Rodriguez PeÂrez, F. Andrada Sanz, P. FernaÂndez Ruiz, F.
volgt:                                                             Corchete Vicente, A. Oliva EspanÄol, M. Alay Marcos, G.


title: Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 juni 2002 in zaak T-9/01, op 15 juli 2002 ingesteld door Michael Becker tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen Zaak C-260/02 P

text:
C 202/16                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.8.2002
Verzoek van het London Tribunal Centre van 5 juli 2002                     (3) van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fast                       tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de
Forward Resources Plc en The Commissioners of Customs                          Europese Gemeenschap (PB L 56 van 06.03.96 blz. 1).
                              and Excise
                           (Zaak C-254/02)
                           (2002/C 202/23)                                 Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                           kamer) van 12 juni 2002 in zaak T-9/01, op 15 juli 2002
                                                                           ingesteld door Michael Becker tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Het London Tribunal Centre heeft bij beschikking van 5 juli
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juli                                    Zaak C-260/02 P
2002, in het geding tussen Fast Forward Resources Plc en The
Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van                                      (2002/C 202/24)
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(i)    Wat is de juiste betekenis en het rechtsgevolg van de in            op 15 juli 2002 hogere voorziening ingesteld tegen het
       artikel 3 van verordening (EG) nr. 152/1999 (1) van de              arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
       Commissie gebruikte zinsnede „[D]eze registratie zal [...]          Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 juni 2002 in zaak
       worden beëindigd”?                                                  T-9/01, Michael Becker tegen Rekenkamer van de Europese
                                                                           Gemeenschappen. (1) Rekwirant wordt vertegenwoordigd door
                                                                           prof. dr. E. Fricke, Kanzlei Dr. Fricke & Coll, Landshut (alsmede
(ii) Indien artikel 3 van verordening (EG) nr. 152/1999 van                Neurenberg, Neubrandenburg en Luxemburg), en R. Nathan,
       de Commissie inhoudt dat de gehele in de verordening                avocat, te Luxemburg.
       bedoelde registratieprocedure wegvalt: (a) verliest veror-
       dening (EG) nr. 175/2000 (2) van de Raad dan haar
                                                                           Rekwirant vordert algehele vernietiging van het arrest van het
       werking met betrekking tot de invoer van leren handtas-
                                                                           Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2002; hij handhaaft
       sen in de Europese Unie (vóór 23 oktober 1999 midder-
                                                                           onverkort zijn vorderingen in eerste aanleg.
       nacht); en (b) met betrekking tot welke — eventuele —
       producten worden in artikel 1, lid 4, van verordening
       (EG) nr. 175/2000 van de Raad effectief rechten ingesteld?
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
(iii) Is artikel 1 van verordening (EG) nr. 175/2000 van de
                                                                           Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni
       Raad verenigbaar met de artikelen 11, lid 4, en 14, lid 5,
                                                                           2002 vormt een schending van de grondbeginselen van het
       van verordening (EG) 384/96 (3) van de Raad en, zo neen,
                                                                           gemeenschapsrecht.
       wat is het gevolg van deze onverenigbaarheid voor de
       inning van op grond van verordening (EG) nr. 152/1999
       van de Commissie geregistreerde antidumpingrechten?
                                                                           —     Schending van de zorgplicht
(iv) Is artikel 1 van verordening (EG) nr. 175/2000 van de                 De invaliditeitscommissie moet op basis van de medische
       Raad verenigbaar met verordening (EG) nr. 384/96 van                gegevens onderzoeken of aan de in artikel 78 van het Statuut
       de Raad voorzover de maatregel is vastgesteld na de in              genoemde voorwaarden is voldaan. Het is niet relevant dat hij
       artikel 11, lid 5, van verordening (EG) nr. 384/96 van de           verlof om redenen van persoonlijke aard geniet. De gronden
       Raad, bedoelde periode van 12 maanden?                              waarop gerekwireerde zijn bezwaren van de hand heeft
                                                                           gewezen zijn onverenigbaar met de zorgplicht en worden
                                                                           noch door de tekst van het Statuut gedekt noch zijn zij in
(1) van 22 januari 1999 tot inleiding van een procedure, op verzoek        overeenstemming met het doel van het Statuut.
     van „nieuwe exporteurs”, tot herziening van verordening (EG)
     nr. 1567/97 van de Raad tot instelling van een definitief antidum-
     pingrecht op de invoer van leren handtassen uit de Volksrepubliek     —     Niet-inaanmerkingneming van voor de
     China, tot intrekking van het recht ten aanzien van vijf exporteren-        beslissing doorslaggevende informatie
     de producenten en tot instelling van een registratie van deze
     invoer (PB L 18 van 23.01.1999, blz. 10).
(2) van 24 januari 2000 tot wederinstelling van een definitief
                                                                           De Europese Commissie heeft op een verzoek om inlichtingen
     antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de           van het Gerecht geantwoord en daarbij het standpunt in rechte
     Volksrepubliek China die door een aantal exporterende producen-       van rekwirant volledig onderschreven. Het Gerecht heeft van
     ten voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot           deze verklaring van de Commissie in zijn arrest in eerste aanleg
     wijziging van verordening (EG) nr. 1567/97 (PB L 22 van               geen melding gemaakt en deze dus ook niet naar behoren in
     27.01.2000 blz. 25).                                                  zijn oordeel betrokken.
 ---pagebreak--- 24.8.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 202/17
—    Niet-inaanmerkingneming van de bepa-                                b)     de Franse Republiek te veroordelen om aan de Commissie
     lingen van het Statuut                                                     van de Europese Gemeenschappen op de rekening „eigen
                                                                                middelen van de EG” een dwangsom te betalen van
                                                                                242 650 euro per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging
De opmerking van het Gerecht dat rekwirant overeenkomstig                       van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan
artikel 40 van het Statuut „na het verstrijken van het verlof om                voormeld arrest Commissie/Frankrijk, vanaf de uitspraak
redenen van persoonlijke aard [...] bij de eerste vacature [moet]               van het onderhavige arrest en tot de uitvoering van
worden herplaatst in een tot zijn categorie of groep behorend                   voormeld arrest Commissie/Frankrijk;
ambt dat met zijn rang overeenkomt, mits hij de voor dit ambt
vereiste geschiktheid bezit”, is misplaatst. Een ernstig zieke
ambtenaar bezit juist niet de vereiste geschiktheid om te                c)     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
worden herplaatst.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Hoewel artikel 228 EG niet preciseert binnen welke termijn de
                                                                         lidstaat aan zijn verplichtingen moet voldoen, moet met de
                                                                         uitvoering van het arrest onmiddellijk een aanvang worden
Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door Commissie van de                  gemaakt en dient deze uitvoering zo snel mogelijk te worden
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                       voltooid. In casu had de Franse Republiek sedert lang alle
                                                                         nodige bepalingen en maatregelen moeten vaststellen om haar
                          (Zaak C-261/02)                                wettelijke regeling in overeenstemming te brengen met het
                                                                         arrest van het Hof; op het ogenblik van het met redenen
                                                                         omkleed advies van de Commissie was reeds nagenoeg een
                          (2002/C 202/25)                                jaar verstreken sedert het arrest van het Hof. Wat de teksten
                                                                         betreft die de Franse autoriteiten na het antwoord op het met
                                                                         redenen omkleed advies hebben meegedeeld, wijst verzoekster
                                                                         erop dat het hierbij gaat om een gedeeltelijke en uit het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               oogpunt van het arrest van 16 december 1999 volstrekt
op 15 juli 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door             ontoereikende omzetting.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door C. Tufvesson en H. van Lier, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         De Commissie is van mening dat een dwangsom van 242 650
                                                                         euro per dag moet worden opgelegd, gelet op de ernst en de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                  duur van de inbreuk, en gelet op de noodzaak van een
dat het den Hove behage:                                                 doeltreffende sanctie. Zij heeft het bedrag van de door het Hof
                                                                         op te leggen dwangsom berekend volgens de berekeningsme-
a)    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle            thode vastgesteld in haar mededeling van 8 januari 1997 (4)
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen       Voor de ernst van de inbreuk gaat zij uit van coëfficiënt 10/
      om volledig te voldoen aan richtlijn 92/49/EEG van de              20, en voor de duur van de inbreuk past zij vermenigvul-
      Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke            digingscoëfficiënt 2,3 toe. Ter verzekering van de doeltreffend-
      en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe          heid van de dwangsom heeft zij de factor 21,1 toegepast op de
      verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverze-          uitkomst, door het uniforme basisbedrag van 500 euro te
      keringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen           vermenigvuldigen met de coëfficiënt voor de ernst en die voor
      73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadever-               de duur.
      zekering) (1), en aan richtlijn 92/96/EEG van de Raad van
      10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe
      levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlij-        ( 1) PB L 228 van 11.08.92, blz. 1.
                                                                         ( 2) PB L 360 van 09.12.92, blz. 1.
      nen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensverzeke-
                                                                         ( 3) Jurispr. blz. I-8935.
      ringsrichtlijn) (2), en meer in het bijzonder door die             ( 4) PB L 63 van 28.02.97, blz. 2.
      richtlijnen niet om te zetten wat de „mutuelles” in de zin
      van de „code de la mutualité” betreft, niet alle maatregelen
      heeft genomen die nodig zijn voor de uitvoering van
      het arrest van 16 december 1999, Commissie/Frankrijk
      (C-239/98) (3), en niet de krachtens artikel 228 EG op
      hem rustende verplichtingen is nagekomen;


title: Zaak T-250/01: Beroep, op 10 oktober 2001 ingesteld door Dresdner Bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/36                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.1.2002
Middelen en voornaamste argumenten:                                     Verzoeker concludeert dat het Gerecht behage:
                                                                        —     nietig te verklaren het besluit van de jury om hem niet
Verzoekster, een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde ven-                   toe te laten tot vergelijkend onderzoek PE/90/A.
nootschap, is de enige importeur van het PlayStation®2
Computer Entertainment System, modellen nummer SCPH-
30003 en SCPH-30004. Verzoekster was ook houdster van
bindende tariefinlichting GB 105 614 503, waarbij het product
onder GN-postonderverdeling 8471 49 90 werd ingedeeld, tot              Middelen en voornaamste argumenten
zij werd herroepen als gevolg van de vaststelling van de
bestreden verordening.
                                                                        Verzoeker, die in het bezit is van het Spaanse diploma
                                                                        van technisch ingenieur, diende een sollicitatie in voor het
Verzoekster betoogt, dat de bestreden handeling geen echte              algemeen vergelijkend onderzoek PE/90/A met het oog op de
verordening, maar een tot haar gerichte beschikking is. Geen            vorming van een aanwervingsreserve van Spaanstalige adjunct-
ander dan het door verzoekster ingevoerde product zal precies           administrateurs in rang A 8 (1). Bij brief van 27 juni 2001
aan de specificaties in de bestreden beschikking voldoen.               deelde de voorzitter van de jury hem mee, dat hij niet tot het
                                                                        algemeen vergelijkend onderzoek was toegelaten, daar hij geen
                                                                        zeer goede kennis van twee talen van de Europese Unie had en
Verzoekster voert aan, dat PlayStation®2 onder post 8471                geen volledige universitaire studie afgesloten met een diploma
moet worden ingedeeld. Het product voldoet aan de vier                  had genoten. Verzoeker komt op tegen dit besluit en stelt, dat
criteria van aantekening 5A bij hoofdstuk 84 van het gemeen-            zowel de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
schappelijk douanetarief. Door het product onder GN-poston-             als de wenken voor sollicitanten voor een interinstitutioneel
derverdeling 9504 10 00 in te delen, maakt de bestreden                 vergelijkend onderzoek (2) onrechtmatig waren, voorzover
handeling inbreuk op verordening (EEG) nr. 265887 (2) en op             daarin als voorwaarde voor deelname aan het onderzoek wordt
de bewoordingen van GS-toelichting b op post 9504. Boven-               gesteld dat de kandidaten in het bezit zijn van het Spaanse
dien past zij algemene regel 3b van de algemene regels voor             diploma van licentiaat, en het diploma van een universitaire
de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur op                   opleiding van drie jaar, zoals technisch ingenieur, niet wordt
onjuiste wijze toe, door het wezenlijk karakter enkel op grond          geaccepteerd.
van de functies van PlayStation®2 te bepalen, in plaats van op
grond van de stoffen of de goederen waaraan die functies
inherent moeten zijn. Ten slotte maakt de bestreden beschik-            De middelen en argumenten zijn identiek aan die van zaak
king inbreuk op artikel 253 EG.                                         T-208/00 (3).
(1) Verordening (EG) nr. 1400/2001 van de Commissie van 10 juli
    2001 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde         (1) PB C 162 A, van 10.6.2000, blz. 10.
    nomenclatuur (PB L 189, blz. 5).                                    (2) PB C 162 A, van 10.6.2000, blz. 1.
(2) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987          (3) PB C 316, van 4.11.2000, blz. 26.
    met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
    gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).
                                                                        Beroep, op 10 oktober 2001 ingesteld door Dresdner
Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Marc Boixader                  Bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Rivas tegen Europees Parlement en Raad van de Europese                                               schappen
                               Unie
                                                                                (Zaak T-250/01)
                         (Zaak T-249/01)
                                                                                (2002/C 3/63)
                          (2002/C 3/62)
                        (Procestaal: Spaans)                                                     (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                    schappen is op 10 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door Marc               de Europese Gemeenschappen ingesteld door Dresdner Bank
Boixader Rivas, wonende te Fuenlabrada (Madrid, Spanje),                AG, gevestigd te Frankfurt am Main, vertegenwoordigd door
vertegenwoordigd door Diego López Garrido.                             M. Hirsch en W. Bosch, advocaten.
 ---pagebreak--- 5.1.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 3/37
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt hij:
—    nietig te verklaren de beschikking van de raadadviseur-            —    dat de aankondiging van vergelijkend onderzoek vaag
     auditeur van de Commissie van 16 augustus 2001 in                       was omdat de voorwaarden voor deelneming aan de
     zaak COMP/37.919 — bankkosten voor de omwisseling                       aanstellingsprocedure er niet met zekerheid uit kon
     van valuta van de eurozone: Duitsland (Dresdner Bank                    worden opgemaakt;
     AG) — over een verder verzoek om toegang tot documen-
     ten in de zin van artikel 8 van besluit 2001/462/EG,
     EGKS van de Commissie betreffende het mandaat van de               —    dat de kandidaat die uiteindelijk is aangesteld, volgens
     raadadviseur-auditeur;                                                  zijn via het internet bekendgemaakte curriculum vitae
                                                                             niet voldeed aan de minimumvoorwaarden om tot de
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.                 selectie te worden toegelaten en geschikt te worden
                                                                             bevonden;
                                                                        —    dat verweerster hem op basis van een uitlegging van
Middelen en voornaamste argumenten                                           het bij besluit 18/97 vastgestelde Reglement van de
                                                                             Rekenkamer de toegang tot bepaalde documenten betref-
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                      fende het verloop van de aanstellingsprocedure heeft
die welke zijn aangevoerd in zaak T-216/01 (Reisebank                        ontzegd.
AG/Commissie, nog niet gepubliceerd).
Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Giuseppe Di
Pietro tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschap-                    Beroep, op 11 oktober 2001 ingesteld door Changzhou
                               pen                                      Hailong Electronics & Light Fixtures Co., Ltd. & Zhejiang
                                                                        Yankon Group Co., Ltd. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                       (Zaak T-254/01)
                         (2002/C 3/64)                                                         (Zaak T-255/01)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                    (2002/C 3/65)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 oktober 2001 beroep tegen Rekenkamer van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Giuseppe Di
Pietro, vertegenwoordigd door G. Monforte, advocaat.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Chang-
                                                                        zhou Hailong Electronics & Light Fixtures Co., Ltd. & Zhejiang
—    nietig te verklaren de beraadslaging waarbij de Reken-             Yankon Group Co., Ltd., vertegenwoordigd door Philip Bentley
     kamer van de Europese Gemeenschappen op 22 februari                QC en Filip Ragolle van Stanbrook Hooper, Brussel (België).
     2001 Michel Hervé tot secretaris-generaal van de Reken-
     kamer heeft „gekozen”;
—    over verzoekers kosten en over de schade die hij heeft             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
     geleden doordat hij die aanstelling niet heeft gekregen, te
     beslissen als naar recht.                                          —    nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1470/2001 van
                                                                             de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve
                                                                             antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde
                                                                             elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit
Middelen en voornaamste argumenten                                           de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de
                                                                             ingestelde voorlopige rechten, voorzover zij verzoeksters
Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen het                       raakt;
besluit waarbij de Rekenkamer van de Europese Gemeenschap-
pen de secretaris-generaal van de instelling heeft aangesteld.          —    de Raad in de kosten te verwijzen.