title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 1 oktober 1997 in zaak T-230/97 R, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Verminderingscoëfficiënt - Opschorting van tenuitvoerlegging - Voorlopige maatregelen - Ontvankelijkheid van verzoek om voorlopige maatregelen - Ernstige en onherstelbare schade)

text:
 6 . 12 . 97         1 NL 1               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 370/7
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 2 oktober 1997                                                  van 1 oktober 1997
                                                                      in zaak T-230/97 R, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit
 in zaak T-2 13/97 R, Commissie van de katoen- en aanver            Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese
 wante vezels verwerkende nijverheden van de Europese                                       Gemeenschappen
Unie (Eurocoton) en andere tegen Raad van de Europese
                                Unie                                  (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen —
                                                                      Verminderingscoëfficiënt — Opschorting van tenuitvoer
 (Kort geding — Antidumping — Niet-vaststelling van defi            legging — Voorlopige maatregelen — Ontvankelijkheid
nitieve maatregelen — Opschorting van tenuitvoerlegging               van verzoek om voorlopige maatregelen — Ernstige en
                  — Voorlopige maatregelen)                                               onherstelbare schade)
                                                                                :97/C 370/ 17
                          ( 97/C 370/16 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                       (Procestaai: Engels)
                                                                     In zaak T-230/97 R, Comafrica SpA, gevestigd te Genua
                                                                     (Italië ), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., gevestigd
                                                                     te Hamburg ( Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
In zaak T-2 13/97 R, Commissie van de katoen- en aanver             O'Connor, Solicitor, bijgestaan door B. García Porras,
wante vezels verwerkende nijverheden van de Europese                 advocaat te Salamanca, domicilie gekozen hebbende te
Unie ( Eurocoton ), gevestigd te Brussel, Ettlin Gesellschaft        Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen , advocaat
für Spinnerei und Weberei AG, gevestigd te Ettlingen                 aldaar, avenue Marie-Adélaïde 22, tegen Commissie van
( Duitsland ), Textil Hof Weberei GmbH & Co . KG, geves             de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : X. Lewis en
tigd te Hof ( Duitsland ), H. Hecking Söhne GmbH & Co.,             J. Macdonald Flett ), ondersteund door Franse Republiek
gevestigd te Stadtlohn ( Duitsland ), Spinnweberei Uhingen           ( gemachtigde : M. Perrin de Brichambaut ), betreffende een
GmbH, gevestigd te Uhingen ( Duitsland ), FA Kümpers                 krachtens de artikelen 185 en 186 van het EG-Verdrag
GmbH & Co., gevestigd te Rheine (Duitsland ), Tenthorey              ingediend verzoek om, ten eerste, de tenuitvoerlegging op
SA, gevestigd te Eloyes ( Frankrijk ), HPG-GAT Tissages,             te schorten van Verordening ( EG ) nr. 1155/97 van de
gevestigd te Cornimont ( Frankrijk ), Etablissements des fils        Commissie van 25 juni 1997 tot vaststelling van de ver
de Victor Perrin SARL, gevestigd te Thiéfosse ( Frankrijk ),         minderingscoëfficiënten voor het bepalen van de hoeveel
Filatures & Tissages de Saulxures-sur-Moselotte, gevestigd           heid bananen die in het kader van het tariefcontingent
te Saulxures-sur-Moselotte ( Frankrijk ), Tissage Mouline            voor 1997 aan elke marktdeelnemer van de categorieën A
Thillot, gevestigd te Le Thillot ( Frankrijk ), Tessival SpA,        en B wordt toegewezen (PB L 168 van 26 . 6 . 3997,
gevestigd te Azzano S. Paolo (Italië ), Filature Niggeler &          blz. 67 ), voorzover die verordening verzoeksters raakt, of
Küpfer SpA, gevestigd te Capriolo ( Italië ), Standardtela           erga omnes, ten tweede, te gelasten dat voor verzoeksters
SpA, gevestigd te Milaan ( Italië ), vertegenwoordigd door           een specifieke verminderingscoëfficiënt wordt vastgesteld
C. Stanbrook, QC, en A. Dashwood, Barrister of the Inner             waardoor dezen tijdens de laatste maanden van 1997 de
Temple, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  hun naar Gemeenschapsrecht toekomende juiste hoeveel
kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, boulevard de             heid invoercertificaten voor bananen krijgen, en ten derde
la Foire 12, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig             alle andere maatregelen te treffen die het Gerecht noodza
den : M. Arpio Santacruz, A. Tanca , H.-J. Rabe en G. M.             kelijk zal achten om verzoeksters voorlopig rechtsherstel te
Berrisch ), betreffende een verzoek om voorlopige maatre            verlenen, heeft de president van het Gerecht op 1 oktober
gelen in verband met het besluit van de Raad houdende                1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                     als volgt:
verwerping van het voorstel van de Commissie ( COM(97)
160 def., van 21 april 1997) voor een verordening tot
instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer          1 . De Franse Republiek wordt toegelaten tot interventie
van ongebleekte weefsels van katoen van oorsprong uit de                  ter ondersteuning van de conclusies van de Commissie.
Volksrepubliek China , Egypte, Indië, Indonesië, Pakistan
en Turkije , heeft de president van het Gerecht op 2 oktober         2 . Het door verzoeksters geformuleerde verzoek om ver
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt                     trouwelijke behandeling van een aantal elementen van
als volgt:                                                                bet dossier wordt ingewilligd.
                                                                     3 . Een niet-vertrouwelijke kopie van de stukken van het
 1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                          dossier zal aan de Franse regering worden overgelegd.
                                                                     4 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe
                                                                          zen .
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                     5.   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-150/12: Beroep ingesteld op 13 december 2012 — ZZ/Parlement

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/36

         Beroep ingesteld op 13 december 2012 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-150/12)
   2013/C 147/70
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Maximini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeker een deel van de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst en de vergoeding van bepaalde reiskosten toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van verweerder van 29 maart 2012 nietig verklaren voor zover daarbij wordt geweigerd om verzoeker overeenkomstig artikel 6 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut de tweede helft van de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst toe te kennen en voor zover daarbij de volledige vergoeding van reiskosten overeenkomstig artikel 7 van diezelfde bijlage wordt geweigerd;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling, aan verzoeker, van de tweede helft van de inrichtingsvergoeding bij de beëindiging van dienst ten bedrage van nog één maand basissalaris alsmede van de volledige reiskosten naar zijn plaats van herkomst wegens definitieve beëindiging van de dienst, en wel voor hem, voor zijn echtgenote en voor zijn zwaar gehandicapte zoon met wie hij een gemeenschappelijke huishouding voert;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de proceskosten en in alle door verzoeker noodzakelijk gemaakte kosten.


title: Zaak C-180/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  27 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 92/100/EEG — Naburige rechten op gebied van intellectuele eigendom — Openbaar uitleenrecht — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/20

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-180/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/100/EEG - Naburige rechten op gebied van intellectuele eigendom - Openbaar uitleenrecht - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 143/35)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: W. Wils, gemachtigde)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 1 en 5 van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 61)
   Dictum

               1)

               Door niet ter zake van het openbare uitleenrecht de bepalingen toe te passen van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die krachtens de artikelen 1 en 5 van voormelde richtlijn op hem rusten.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


title: Zaak C-369/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 31 juli 2014 — Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH/Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 31 juli 2014 — Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH/Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG
   (Zaak C-369/14)
   (2014/C 439/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sommer Antriebs- und Funktechnik GmbH

      Verwerende partij: Rademacher Geräte-Elektronik GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 2, lid 1, artikel 3, sub a, en bijlagen IA en IB van richtlijn 2002/96/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27. januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en/of artikel 2, lid 1, sub a, artikel 3, lid 1, en bijlagen I en II van richtlijn 2012/19/EU (2) van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur, aldus worden uitgelegd dat aandrijvingen voor (garage-)poorten die werken op elektrische spanningen van circa 220 V tot 240 V, die bedoeld zijn om tezamen met de garagepoort in de technische voorzieningen van gebouwen te worden ingebouwd, onder het begrip elektrische en elektronische apparatuur, meer bepaald het begrip elektrische en elektronische werktuigen, vallen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Moeten bijlage IA, punt 6, en bijlage IB, punt 6, van richtlijn 2002/96/EG en/of artikel 3, lid 1, sub b, bijlage I, punt 6, en bijlage II, punt 6, van richtlijn 2012/19/EU aldus worden uitgelegd dat (garagepoort-)aandrijvingen als in de eerste vraag bedoeld, moeten worden beschouwd als bestanddeel van grote, niet-verplaatsbare industriële installaties in de zin van deze bepalingen?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend en de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Moeten artikel 2, lid 1, van richtlijn 2002/96/EG en/of artikel 2, lid 3, sub b, van richtlijn 2012/19/EU aldus worden uitgelegd dat (garagepoort-)aandrijvingen als in de eerste vraag bedoeld, moeten worden beschouwd als deel van andere apparatuur welke niet binnen de werkingssfeer van de desbetreffende richtlijn valt?

      (1)  Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) — Gemeenschappelijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende Artikel 9 (PB L 37, blz. 24).

      (2)  PB L 197, blz. 38.


title: Zaak C-33/01: Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 95/4                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.3.2001
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                   Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                           de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                           (Tweede kamer)
                                                                                (Zaak C-33/01)
                      van 19 september 2000
                                                                                (2001/C 95/06)
in zaak C-89/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht
Berlin om een prejudiciële beslissing): B. Bicakci en andere               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        tegen Land Berlin (1)                              op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door H. Stovlbaek, lid van haar juridische dienst, en
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering               p. Panagiotopuolos, bij haar juridische dienst gedetacheerde
                         — Identieke vraag)                                nationale ambtenaar.
                             (2001/C 95/05)
                                                                           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                           dat het den Hove behage:
                            (Procestaal: Duits)                            —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                                binnen de gestelde termijn voor elke inrichting of onder-
                                                                                neming die zorgt voor verwijdering en/of nuttige toepas-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       sing van gevaarlijke afvalstoffen, de in artikel 8, lid 3 van
                            dentie van het Hof                                   richtlijn 91//689/EEG (1) van de Raad en beschikking
                                                                                96/302/EG (2) van de Commissie bedoelde gegevens aan
                                                                                de Commissie mee te delen, de krachtens het Verdrag en
In zaak C-89/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                      die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Berlin, in het                    nagekomen;
aldaar aanhangig geding tussen Bülent Bicakci, Bedriye Bicakci,
Hidajet Bicakci, Burak Bicakci en Land Berlin, om een prejudi-
                                                                           —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 14, lid 1, van
besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de
ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatier-
aad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie
tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeen-               Middelen en voornaamste argumenten
schap en Turkije, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld
als volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de tweede
kamer, V. Skouris en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal:             Richtlijn 91/689/EEG bepaalt in artikel 8, lid 3, dat de
J. Mischo; griffier: R. Grass, op 19 september 2000 een                    lidstaten de Commissie voor elke onderneming die zorgt
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    voor verwijdering en/of nuttige toepassing van gevaarlijke
                                                                           afvalstoffen, bepaalde gegevens moeten verstrekken.
Artikel 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980
betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de         De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek de in de
Associatieraad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een            betrokken richtlijn bepaalde gegevens niet binnen de gestelde
associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische            termijnen (zijnde onmiddellijk na de inwerkingtreding van
Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich          beschikking 96/302/EG van de Commissie van 17 april 1996
verzet tegen de uitzetting van een Turks onderdaan die een rechtstreeks    tot vaststelling van de vorm waarin de ingevolge artikel 8,
bij voornoemd besluit toegekend recht geniet, wanneer deze maatregel       lid 3, van richtlijn 91/689/EEG vereiste informatie moet
wordt gelast naar aanleiding van een strafrechtelijke veroordeling ter     worden verstrekt) heeft meegedeeld, en zeker geen wijzigingen
afschrikking van andere vreemdelingen, zonder dat het persoonlijk          in die gegevens ter kennis van de Commissie heeft gebracht.
gedrag van de betrokkene concreet doet vermoeden, dat hij andere
ernstige overtredingen zal begaan die de openbare orde in de lidstaat
van ontvangst zullen verstoren.
                                                                           (1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                           (2) PB L 116 van 11.5.1996, p. 26.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-263/14: Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/11

         Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-263/14)
   2014/C 235/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, A. Caiola, M. Allik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/198/GBVB van de Raad van 10 maart 2014 betreffende de ondertekening en de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Republiek Tanzania inzake de voorwaarden waaronder piraterijverdachten en in beslag genomen goederen door de door de Europese Unie geleide zeemacht worden overgedragen aan de Verenigde Republiek Tanzania (1), nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van besluit 2014/198/GBVB van de Raad van 10 maart 2014 handhaven tot het is vervangen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement is van mening dat besluit 2014/198/GBVB van de Raad van 10 maart 2014 betreffende de ondertekening en de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Republiek Tanzania inzake de voorwaarden waaronder piraterijverdachten en in beslag genomen goederen door de door de Europese Unie geleide zeemacht worden overgedragen aan de Verenigde Republiek Tanzania, onrechtmatig is omdat het niet uitsluitend betrekking heeft op het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, zoals uitdrukkelijk door artikel 218, lid 6, tweede alinea, VWEU is vereist.
   Volgens het Europees Parlement betreft de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Tanzania ook de justitiële samenwerking in strafzaken en de politiële samenwerking en derhalve bestrijkt deze domeinen waarvoor de gewone wetgevingsprocedure geldt.
   Bijgevolg hadden de artikelen 37 VEU, 82 VWEU en 87 VWEU als materiële rechtsgrondslag voor deze Overeenkomst moeten worden gebruikt, nadat zij overeenkomstig artikel 218, lid 6, sub a, VWEU door het Europees Parlement was goedgekeurd.
   Derhalve heeft de Raad de verdragen geschonden door voor het sluiten van de Overeenkomst niet de passende rechtsgrondslag te kiezen.
   Voorts is het Europees Parlement van mening dat de Raad artikel 218, lid 10, VWEU heeft geschonden, daar hij het parlement niet in iedere fase van de procedure onverwijld en ten volle heeft geïnformeerd.
   Indien het Hof van Justitie het bestreden besluit nietig verklaart, stelt het Europees Parlement echter voor om overeenkomstig artikel 264, tweede alinea, VWEU de gevolgen ervan te handhaven tot dit besluit is vervangen.

      (1)  PB L 108, blz. 1.


title: Zaak C-385/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant tegen Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandse Raad van State (Nederland) op 18 september 2006 — Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant tegen Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
   (Zaak C-385/06)
   (2006/C 310/05)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Nederlandse Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Sociaal Economische Samenwerking West-Brabant

      Verweerder: Algemene Directie voor de Arbeidsvoorziening
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a.

                           Kan de lidstaat respectievelijk een bestuursorgaan van die staat een bevoegdheid rechtstreeks — dus zonder grondslag in het nationale recht — aan een verordening ontlenen?

                           b.

                           Zo ja, verleent artikel 23, eerste lid, van de Verordening nr. 4253/88 (1) van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van de Verordening nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij de Verordening nr. 2082/93, (de Coördinatieverordening) de bevoegdheid om een subsidievaststelling in te trekken en vervolgens het uitgekeerde bedrag terug te vorderen, ervan uitgaande dat artikel 23 van de Coördinatieverordening, indien sprake is van misbruik of nalatigheid als bedoeld in dat artikel, de lidstaten daartoe verplicht?

               2.

               Zo neen, brengt artikel 10 van het EG-Verdrag, gelezen in verbinding met artikel 249 van dat Verdrag, met zich dat een nationale bepaling als artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht — op grond van welke bepaling het bestuursorgaan de subsidievaststelling kan intrekken of ten nadele van de ontvanger kan wijzigen (a) op grond van feiten of omstandigheden waarvan het bij de subsidievaststelling redelijkerwijs niet op de hoogte kon zijn en op grond waarvan de subsidie lager dan overeenkomstig de subsidieverlening zou zijn vastgesteld, (b) indien de subsidievaststelling onjuist was en de subsidieontvanger dit wist of behoorde te weten, of (c) indien de subsidieontvanger na de subsidievaststelling niet heeft voldaan aan aan de subsidie verbonden verplichtingen — verordeningconform moet worden uitgelegd?

               3.

               Zo ja, vindt deze uitleg zijn beperking in algemene rechtsbeginselen die deel uitmaken van het Gemeenschapsrecht, met name de rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen?

               4.

               Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord dan rijst met betrekking tot deze beperking de navolgende vraag: kan aan de aan artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht ten grondslag liggende nationale rechtszekerheids- en vertrouwensbeginselen een verder strekkende betekenis toekomen dan de communautaire algemene beginselen, met name de rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen, die bij de toepassing van de Coördinatieverordening in acht moeten worden genomen?

               5.

               Speelt, gelet op artikel 10 van het EG-Verdrag, bij de toepassing van de communautaire rechtsbeginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen een rol dat de subsidieontvanger een rechtspersoon naar publiekrecht is?

               6.

               Indien hetzij op basis van artikel 23, eerste lid, van de Coördinatieverordening, hetzij op basis van het verordeningconform geïnterpreteerde artikel 4:49, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, tot intrekking van de subsidievaststelling en terugvordering van de uitgekeerde bedragen moet worden overgegaan, brengt artikel 23, eerste lid, van de Coördinatieverordening dan met zich dat ook daartoe moet worden overgegaan indien vaststaat dat de lidstaat de ten onrechte verstrekte subsidie reeds aan het Europees Sociaal Fonds heeft terugbetaald, althans dat hiervoor een regeling is getroffen?

               7.

               Indien artikel 23, eerste lid, van de Coördinatieverordening niet tot intrekking en terugvordering verplicht, zijn er dan in het Gemeenschapsrecht andere bepalingen, zoals artikel 4, eerste lid, van de Verordening nr. 2988/95 (2) van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, aan te wijzen op grond waarvan de lidstaat rechtstreeks of op grond van de verordeningconforme uitleg van artikel 4:49 eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht verplicht is om tot intrekking en terugvordering van in strijd met het Gemeenschapsrecht uitgekeerde subsidies zoals in deze zaak aan de orde, over te gaan?

      (1)  PB L 374, blz. 1.

      (2)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak C-37/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 22 januari 2016 — Minister Finansów/Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP z siedzibą w Warszawie (SAWP)

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 22 januari 2016 — Minister Finansów/Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP z siedzibą w Warszawie (SAWP)
   (Zaak C-37/16)
   (2016/C 145/22)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych SAWP z siedzibą w Warszawie (SAWP)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verrichten auteurs, uitvoerend kunstenaars en andere rechthebbenden een dienst in de zin van de artikelen 24, lid 1, en 25, aanhef en onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aan producenten en importeurs van bandrecorders en vergelijkbare inrichtingen en blanco dragers van wie collectieve beheersorganisaties voor rekening van eerstgenoemden, maar in eigen naam, bij de verkoop van deze inrichtingen en dragers een vergoeding innen?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: handelen collectieve beheersorganisaties die een vergoeding innen bij de verkoop van inrichtingen en dragers door producenten en importeurs als belastingplichtigen in de zin van artikel 28 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde die zijn gehouden deze handelingen te verantwoorden door een factuur in de zin van artikel 220, lid 1, onder 1), van deze richtlijn uit te reiken aan de producenten en importeurs van bandrecorders en vergelijkbare inrichtingen en blanco dragers waarop de over de vergoeding verschuldigde btw is aangegeven, en dienen auteurs, uitvoerend kunstenaars en andere rechthebbenden de ontvangst van de vergoeding op het moment van de distributie ervan te verantwoorden door een btw-factuur uit te reiken aan de collectieve beheersorganisatie die de vergoeding heeft geïnd?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-340/05: Beroep ingesteld op  13 september 2005  — Adler Modemärkte/BHIM

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/28

         Beroep ingesteld op 13 september 2005 — Adler Modemärkte/BHIM
   (Zaak T-340/05)
   (2005/C 296/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Adler Modemärkte GmbH (Haibach, Duitsland) [vertegenwoordiger(s): R. Kaase, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep: BVM S.p.A. (Bologna, Italië)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 mei 2005 in zaak R 434/2003-4 te vernietigen wegens schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Eagle” voor waren van de klassen 3, 18 en 25 — aanvraag nr. 1 595 909

      Houder van het oppositiemerk of –teken in de oppositieprocedure: BVM S.p.A.

      Oppositiemerk of –teken: nationaal en internationaal beeld- en woordmerk „Blue Eagle” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: oppositie toegewezen voor alle waren waarvoor oppositie was ingesteld

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, aangezien geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat. De totaalindruk die elk merk oproept, verschilt fundamenteel en het element „eagle” vormt niet het dominerende bestanddeel van het oppositiemerk.


title: Zaak C-371/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 13 juli 2015 — Cepsa Química, S.A./Administración del Estado

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 13 juli 2015 — Cepsa Química, S.A./Administración del Estado
   (Zaak C-371/15)
   (2015/C 311/43)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cepsa Química, S.A.

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit [2013/448/EU] (1) in strijd met artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten (2) voor zover de correctiefactor tot stand is gekomen middels een met de motiveringsplicht strijdige methode waarbij de betrokken exploitanten van installaties geen kennis kunnen nemen van de gegevens, berekeningen en criteria waarmee rekening is gehouden bij het bepalen van die factor?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU, door de wijze waarop het emissieplafond voor de industrie en de transsectorale correctiefactor als bedoeld in artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG (3) en artikel 15 van besluit 2011/278/EU (4) daarin worden ingevuld en vastgesteld, in strijd met de artikelen 10 bis, lid 1, en 23, lid 3, van die richtlijn omdat het niet is vastgesteld volgens de in besluit 1999/468/EG (5) neergelegde regelgevingsprocedure met toetsing?

               3)

               Gelet op de omstandigheid dat besluit 2013/448/EU en/of artikel 15 van besluit 2011/278/EU leiden tot een asymmetrie tussen:

                           —

                           de berekeningsgrondslag waarin artikel 10 bis, lid 5, onder a) en b), van [richtlijn 2003/87/EG] voorziet, doordat die grondslag geen rekening houdt met emissies die plaatsvinden in in bijlage I bij de richtlijn opgenomen installaties en vrijkomen bij elektriciteitsopwekking ten gevolge van de verbranding van rookgassen en bij warmtekrachtkoppeling, en

                           —

                           de criteria voor de kosteloze toewijzing van emissierechten die zijn neergelegd in artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de richtlijn, waarbij wel rekening wordt gehouden met dergelijke emissies:

                                       a)

                                       Zijn besluit 2013/448/EU en/of artikel 15 van besluit 2011/278/EU in strijd met artikel 10 bis, lid 5, gelezen in samenhang met artikel 3, onder u), en artikel 10 bis, lid 1, derde alinea, in fine, van richtlijn 2003/87/EG omdat op grond daarvan emissies die ten gevolge van de verbranding van rookgassen en warmtekrachtkoppeling vrijkomen in elektriciteit opwekkende installaties die in bijlage I bij de richtlijn zijn opgenomen, voor het bepalen van het emissieplafond voor de industrie in elk geval emissies van „elektriciteitsopwekkers” zijn en dus niet mogen worden meegenomen in de berekening?

                                       b)

                                       Zelfs indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, zijn besluit 2013/448/EU en/of artikel 15 van besluit 2011/278/EU dan in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en/of de doelstellingen van deze richtlijn omdat zij tot gevolg hebben dat in de grondslag voor de berekening van het plafond voor industriële emissies waarin die bepaling voorziet, geen rekening wordt gehouden met bij het opwekken van elektriciteit uit rookgassen en bij warmtekrachtkoppeling vrijkomende emissies in installaties die in bijlage I bij de richtlijn zijn opgenomen, terwijl aan die installaties wel kosteloos emissierechten kunnen worden toegewezen op grond van artikel 10 bis, leden 1 tot en met 4, van de richtlijn?

               4)

               Verdragen besluit [2013/448/EU] van de Commissie en eventueel besluit 2011/278/EU waaraan het uitvoering geeft, zich met artikel 10 bis, lid 12, van de richtlijn voor zover de transsectorale correctiefactor daarbij wordt uitgebreid naar bedrijfstakken die in besluit 2010/2/EU (6) (thans besluit 2014/746/EU) (7) van de Commissie worden omschreven als bedrijfstakken waar een significant risico op het weglekeffect bestaat, met een vermindering van het aantal kosteloos toegewezen emissierechten tot gevolg?

               5)

               Is besluit [2013/448/EU] in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG voor zover de Europese Commissie bij het bepalen van de geverifieerde emissies in de periode van 2005 tot en met 2007 waarnaar in lid 5, onder a) en b), wordt verwezen:

                           a)

                           geen rekening heeft gehouden met niet in het onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap vermelde emissies, ook al betrof het emissies die in de betreffende periode niet hoefden te worden geregistreerd;

                           b)

                           uitgaande van geverifieerde emissies in jaren na 2008, in zoverre mogelijk de desbetreffende emissiecijfers heeft geëxtrapoleerd door toepassing van de factor 1,74 % in omgekeerde richting;

                           c)

                           emissies van vóór 30 juni 2011 gesloten installaties geheel buiten beschouwing heeft gelaten?

      (1)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (4)  Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).

      (5)  Besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).

      (6)  Besluit van de Commissie van 24 december 2009 tot vaststelling, overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een lijst van bedrijfstakken en deeltakken die worden geacht te zijn blootgesteld aan een significant CO2-weglekrisico (PB 2010, L 1, blz. 10).

      (7)  PB L 308, blz. 114.


title: Beroep, op 16 juli 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-260/98)

text:
C 299/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.9.98
     lijke sancties buiten toepassing moeten worden gela-              betalen tolgeld, een dienst die onderworpen dient te wor-
     ten?                                                              den aan BTW. Het feit dat die activiteit door overheidsin-
                                                                       stanties wordt uitgeoefend, betekent niet, dat zij buiten de
                                                                       werkingssfeer van de BTW valt, nu het gaat om een eco-
2. Moeten de artikelen 86 en 90 van het EG-Verdrag                     nomische activiteit in de zin van artikel 2 van de Zesde
     aldus worden uitgelegd, dat als misbruik van een                  BTW-richtlijn, uitgeoefend door belastingplichtige perso-
     machtspositie is aan te merken een stelsel als dat wat            nen als bedoeld in artikel 4 van die richtlijn, ondanks het
     voortvloeit uit de bij wet nr. 196 van 24 juni 1997 en            feit dat die personen overheidsinstellingen zijn.
     wetsdecreet nr. 469 van 23 december 1997 ingevoerde
     wijzigingen?
                                                                       Wat de eigen middelen betreft, meent de Commissie, dat
(1) Het betreft hier het arrest Job Centre, C-55/96, Jurispr. blz. I-  bij een inbreuk op de Zesde BTW-richtlijn die verminde-
    7119.                                                              ring van de berekeningsgrondslag voor de eigen middelen
                                                                       tot gevolg heeft, de Commissie het bedrag aan eigen mid-
                                                                       delen moet vorderen dat als gevolg van deze inbreuk is
                                                                       verschuldigd. Anders ontstaat financieÈle schade voor de
                                                                       andere lidstaten en wordt het gelijkheidsbeginsel geschon-
                                                                       den.
Beroep, op 16 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  (2) PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1.
                         (Zaak C-260/98)                               (3) PB L 155 van 7.6.1989, blz. 9.
                          (98/C 299/21)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 juli 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   Beroep, op 21 juli 1998 ingesteld door Koninkrijk der
vertegenwoordigd door D. Goulousis, juridisch adviseur,                Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
en H. Michard, lid van haar juridische dienst, domicilie                                          schappen
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
lid van haar juridische dienst, BaÃtiment Wagner, Kirch-                                      (Zaak C-278/98)
berg.                                                                                (98/C 299/22)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 21 juli 1998 beroep tegen de Commissie van de
Ð te verklaren dat de Helleense Republiek, door in strijd              Europese Gemeenschappen ingesteld door het Koninkrijk
     met de artikelen 2 en 4 van Zesde Richtlijn 77/388/               der Nederlanden, ten deze vertegenwoordigd door Marc
     EEG van de Raad (1) geen BTW te heffen op tolgelden,              Fierstra en Nynke Wijmenga, beiden assistent juridisch
     zijnde de door gebruikers betaalde tegenprestatie voor            adviseur van het ministerie van Buitenlandse zaken te 's-
     een hun verleende dienst bestaande in de openstelling             Gravenhage.
     van autowegen en andere verkeersstructuurwerken, en
     zich aldus bovendien te onttrekken aan betaling van
     eigen middelen en daarover verschuldigde renten (Ver-             Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
     ordeningen (EEG, Euratom) nr. 1552/89 (2) en (EEG,
     Euratom) nr. 1553/89 (3) van de Raad, de krachtens
     het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is            Ð Beschikking 98/358/EG van de Commissie van 6 mei
     nagekomen;                                                             1998 betreffende de goedkeuring van de rekeningen
                                                                            die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1994 hebben
                                                                            ingediend in verband met de door het Europees OrieÈn-
Ð de Helleense Republiek te gelasten de sinds 1987 niet
                                                                            tatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling
     betaalde eigen middelen alsmede de vertragingsrente
                                                                            Garantie,     gefinancierde    uitgaven   (kennisgeving
     daarover ter beschikking van de Commissie te stellen;
                                                                            geschied onder nummer C(1998) 1124) (1), voorzover
                                                                            daarin aan Nederland een bedrag van 16 378 716,63
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                         NLG inzake de uitgaven betreffende de vooruitbetaling
                                                                            van uitvoerrestituties van communautaire financiering
                                                                            wordt uitgesloten (kenmerk C(1998) 1124 def.), nietig
Middelen en voornaamste argumenten                                          te verklaren;
Volgens de Commissie is het openstellen van een autoweg                Ð de Commissie in de kosten van deze procedure te ver-
of een andere verkeersfaciliteit tegen door de gebruiker te                 oordelen.


title: Zaak C-494/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance te Brussel (België) op 6 november 2014 — Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie/Axa Belgium SA

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance te Brussel (België) op 6 november 2014 — Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie/Axa Belgium SA
   (Zaak C-494/14)
   (2015/C 034/07)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Verwerende partij: Axa Belgium SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient aan de in artikel 85 bis, lid 1, van het statuut van de Europese ambtenaren vermelde bewoordingen „aansprakelijke derde” een autonome Unierechtelijke uitlegging te worden gegeven, of verwijzen zij naar de betekenis die deze bewoordingen in het nationale recht hebben?

               2)

               Indien daaraan een autonome draagwijdte dient te worden gegeven, moeten zij aldus worden uitgelegd dat zij betrekking hebben op elke persoon aan wie het overlijden, het ongeval of de ziekte is te wijten, dan wel enkel op de persoon die aansprakelijk is wegens de fout die hij heeft begaan?

               3)

               Indien de bewoordingen „aansprakelijke derde” verwijzen naar het nationale recht, legt het Unierecht de nationale rechter dan op om de door de Europese Unie ingestelde subrogatoire vordering toe te wijzen wanneer een van haar personeelsleden het slachtoffer is geworden van een verkeersongeval waarbij een voertuig is betrokken waarvan de aansprakelijkheid niet is vastgesteld, voor zover artikel 29 bis van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen voorziet in automatische schadeloosstelling van de zwakke weggebruikers door de verzekeraars die de aansprakelijkheid van de eigenaar, de bestuurder of de houder van de bij het ongeval betrokken motorrijtuigen dekken, zonder dat hun aansprakelijkheid dient te worden vastgesteld?

               4)

               Volgt uit de inhoud of de opzet van de bepalingen van het statuut van de Europese ambtenaren dat de door de Europese Unie krachtens de artikelen 73 en 78 van dit statuut gedane uitgaven definitief voor haar rekening moeten blijven?


title: Zaak C-318/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 11 juli 2007 — Hein Persche/Finanzamt Lüdenscheid

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 11 juli 2007 — Hein Persche/Finanzamt Lüdenscheid
   (Zaak C-318/07)
   (2007/C 247/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hein Persche

      Verwerende partij: Finanzamt Lüdenscheid
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen giften in natura, in de vorm van voorwerpen voor dagelijks gebruik, van de burger van een lidstaat aan in een andere lidstaat gevestigde instellingen die krachtens het recht van die lidstaat als instellingen van algemeen nut worden erkend, binnen de werkingssfeer van het vrije verkeer van kapitaal (artikel 56 EG)?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
               Is het — gelet op de verplichting van de belastingdienst om de aangiften van de belastingplichtigen te onderzoeken en het evenredigheidsbeginsel (artikel 5, derde alinea, EG) — in strijd met het vrije verkeer van kapitaal (artikel 56 EG), wanneer krachtens het recht van een lidstaat giften aan instellingen van algemeen nut slechts fiscaal worden bevoordeeld indien laatstgenoemde instellingen in deze lidstaat zijn gevestigd?

               3)

               Bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag:
               Legt richtlijn 77/799/EEG de belastingdienst van een lidstaat de verplichting op om voor het vaststellen van feiten die zich in een andere lidstaat hebben voorgedaan de hulp in te roepen van de administratieve autoriteiten van de andere lidstaat, of kan de belastingplichtige worden tegengeworpen dat het krachtens het procesrecht van zijn lidstaat aan hem is het bewijs te leveren ten aanzien van buitenlandse feiten (objectieve bewijslast)?


title: Zaak T-392/02: Beroep, op 26 december 2002 ingesteld door Solvay Pharmaceuticals BV tegen Raad van de Europese Unie

text:
8.3.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/33
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         diervoeding wat betreft de intrekking van de vergunning
                                                                            voor een toevoegingsmiddel en tot wijziging van verorde-
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van                  ning (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie nietig te
      beroep van het Bureau voor Harmonisatie binnen de                     verklaren;
      interne markt (BHIM) van 1 oktober 2002 in zaak 114/
      2000-1;                                                         —     de Raad te verwijzen in de kosten;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      —     subsidiair, indien het beroep ongegrond wordt verklaard,
                                                                            artikel 87, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de
                                                                            procesvoering toe te passen, en de Raad te verwijzen in
Middelen en voornaamste argumenten                                          de kosten op grond van het voortdurende gebrek aan
                                                                            medewerking en doorzichtigheid van de zijde van de
Aanvrager van het ge-        J. Tricot & Sons Ltd.                          Commissie bij de administratieve behandeling van het
meenschapsmerk:                                                             dossier.
Betrokken        gemeen-     woordmerk „EMOS” — aan-
schapsmerk:                  vraagnr. 133.637 voor waren van
                             klasse 25 (kledingstukken)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Houder van het oppo-         verzoekster
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:                                                   Verzoekster produceert Nifursol, een toevoegingsmiddel voor
                                                                      voeding. Zij komt op tegen verordening nr. 1756/2002
Oppositiemerk of -te-        Duits merk „EMOSWISS” voor
                                                                      van de Raad ( 1), waarbij richtlijn 70/524/EEG van de Raad
ken:                         waren van de klassen 10, 24 en 25        betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding ( 2) is gewij-
Beslissing oppositieafde-    afwijzing van de oppositie               zigd en de vergunning voor het in het vrije verkeer brengen van
ling:                                                                 Nifursol is ingetrokken. Deze vergunning is overeenkomstig
                                                                      verordening nr. 2430/1999 (3) gebonden aan de persoon die
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep                verantwoordelijk is voor het in het verkeer brengen, in casu
roep:                                                                 verzoekster.
Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,
                             lid 1, sub b, van verordening (EG)       Tot staving van haar beroep voert verzoekster een schending
                             nr. 40/94 (verwarringsgevaar).           van de artikelen 9M en 3A, punt B, van richtlijn 70/524/
                                                                      EEG en van het voorzorgsbeginsel aan. Volgens de zesde
                                                                      overweging van de bestreden verordening kon niet worden
                                                                      gegarandeerd dat Nifursol geen risico inhoudt voor de mense-
                                                                      lijke gezondheid. Volgens verzoekster heeft de Raad het in de
                                                                      genoemde artikelen bedoelde criterium verdraaid, volgens
                                                                      hetwelk een vergunning slechts mag worden ingetrokken
Beroep, op 26 december 2002 ingesteld door Solvay                     indien blijkt dat het toevoegingsmiddel de menselijke gezond-
   Pharmaceuticals BV tegen Raad van de Europese Unie                 heid, de gezondheid van dieren of het milieu negatief beïn-
                                                                      vloedt of de consument benadeelt door de kenmerken van de
                       (Zaak T-392/02)                                producten te wijzigen.
                        (2003/C 55/85)
                                                                      Verzoekster betoogt bovendien dat de Raad zich niet op het
                       (Procestaal: Frans)                            voorzorgsbeginsel kan beroepen, aangezien hij er helemaal
                                                                      niet naar verwijst. Verzoekster stelt dat de Raad in ieder geval
                                                                      het criterium van het zuiver hypothetische risico hanteert,
                                                                      hetgeen onverenigbaar is met de rechtspraak van het Gerecht,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             volgens welke bij de toepassing van het voorzorgsbeginsel niet
schappen is op 26 december 2002 beroep ingesteld tegen                van een nulrisico mag worden uitgegaan.
Raad van de Europese Unie door Solvay Pharmaceuticals
BV, gevestigd te Weesp (Nederland), vertegenwoordigd door
C. Meijer, F. Herbert en M. L. Struys, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                        Verzoekster voert eveneens een schending aan van artikel 9M,
                                                                      vijfde streepje, van richtlijn 70/524, zoals gewijzigd, en
                                                                      van het algemene beginsel van gelijke behandeling. Volgens
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   verzoekster konden de Raad en de Commissie de intrekking
                                                                      niet baseren op een gebrek aan gegevens, nu de Commissie
—     verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van                  geen gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om de
      23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 70/524/           persoon die verantwoordelijk is voor het in het verkeer
      EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de           brengen, te gelasten haar inlichtingen te verstrekken.
 ---pagebreak--- C 55/34                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          8.3.2003
Ten slotte beroept verzoekster zich op een schending van                    Middelen en voornaamste argumenten
de fundamentele beginselen van rechtszekerheid, behoorlijk
bestuur en goede trouw. Zij stelt dat zij de Commissie
vaak om opheldering heeft gevraagd, maar nooit de nodige                    Betrokken       gemeen-      driedimensionaal merk in de
aanwijzingen heeft gekregen om met resultaten te kunnen                     schapsmerk:                  vorm van een op zijn kop staande
komen die voor de Commissie en de Raad aanvaardbaar                                                      transparant-witte fles — aan-
konden zijn.                                                                                vraagnr. 1162395
                                                                            Waren of diensten:           waren van de klassen 3 en 20
( 1) Verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september                                         (onder meer zepen, bleekmid-
     2002 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad                                             delen en andere wasmiddelen,
     betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de                                    poets- en polijstmiddelen en hou-
     intrekking van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en tot                                      ders van plastic voor vloeibare,
     wijziging van verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie                                       geleiachtige en pasteuze mid-
     (Voor de EER relevante tekst) (PB L 265, blz. 1).                                                   delen)
( 2) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
     betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,
     blz. 1).                                                               Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de
( 3) Verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie van 16 no-             roep aangevochten be-        onderzoeker
     vember 1999 houdende binding van de vergunning voor bepaalde           slissing:
     toevoegingsmiddelen van de groep coccidiostatica en andere
     geneeskrachtige stoffen in diervoeders aan personen die verant-        Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
     woordelijk zijn voor het in het verkeer brengen ervan (Voor de         roep:
     EER relevante tekst) (PB L 296, blz. 3).
                                                                            Middelen:                    —      het merk wordt gekarakteri-
                                                                                seerd door een groot aantal
                                                                                kenmerken en heeft onder-
                                                                                scheidend vermogen;
                                                                                —      de kamer van beroep is voor-
                                                                                bijgegaan aan de karak-
                                                                                teristieke geometrie van het
Beroep op 27 december 2002 ingesteld door Henkel                                                                merk;
KGaA tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                    —      het merk heeft in verschillen-
                                                                                de lidstaten bescherming
                                                                                verkregen.
                           (Zaak T-393/02)
                             (2003/C 55/86)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                            Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                              schappen
schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Henkel KGaA, te Düsseldorf                                           (Zaak T-394/02)
(Duitsland), vertegenwoordigd door C. Osterrieth, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (2003/C 55/87)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                (Procestaal: Frans)
—       te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
        beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
        interne markt van 3 oktober 2002 in beroepsprocedure                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        R 313/2001-4 over gemeenschapsmerkaanvraag                          schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen
        nr. 1162395;                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni, wonende te St-Leonards-on-Sea (Verenigd Konink-
—       het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te             rijk), vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia en
        verwijzen in de kosten.                                             Karine Delvolvé, advocaten.


title: Zaak T-353/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 25 oktober 2010 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie ( Kort geding — Financiële bijstand — Debetnota strekkende tot terugvordering van financiële bijstand — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/43

         Beschikking van de president van het Gerecht van 25 oktober 2010 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie
   (Zaak T-353/10 R)
   (Kort geding - Financiële bijstand - Debetnota strekkende tot terugvordering van financiële bijstand - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 346/86
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Tzannini, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een door de Commissie op 22 juli 2010 opgestelde debetnota ter terugvordering van het bedrag van 109 415,20 EUR dat het kader van financiële bijstand voor een project inzake medisch onderzoek was betaald

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Gevoegde zaken C-359/11 en C-400/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Alexandra Schulz/Technische Werke Schussental GmbH und Co.KG en Josef Egbringhoff/Stadtwerke Ahaus GmbH (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 2003/54/EG en 2003/55/EG — Bescherming van de consument — Interne markt voor elektriciteit en aardgas — Nationale wettelijke regeling die de inhoud vastlegt van de overeenkomsten met de consumenten aan wie wordt geleverd op grond van de universeledienstverplichting — Eenzijdige wijziging door de verkoper van de prijs van dienst — Tijdige kennisgeving, vóór de inwerkingtreding van deze wijziging, van de reden, de voorwaarden en de omvang ervan)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Alexandra Schulz/Technische Werke Schussental GmbH und Co.KG en Josef Egbringhoff/Stadtwerke Ahaus GmbH
   (Gevoegde zaken C-359/11 en C-400/11) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 2003/54/EG en 2003/55/EG - Bescherming van de consument - Interne markt voor elektriciteit en aardgas - Nationale wettelijke regeling die de inhoud vastlegt van de overeenkomsten met de consumenten aan wie wordt geleverd op grond van de universeledienstverplichting - Eenzijdige wijziging door de verkoper van de prijs van dienst - Tijdige kennisgeving, vóór de inwerkingtreding van deze wijziging, van de reden, de voorwaarden en de omvang ervan))
   (2014/C 439/02)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alexandra Schulz en Josef Egbringhoff

      Verwerende partijen: Technische Werke Schussental GmbH und Co.KG en Stadtwerke Ahaus GmbH

      Dictum

   Artikel 3, lid 5, van richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, gelezen in samenhang met bijlage A bij deze richtlijn, en artikel 3, lid 3, van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG, gelezen in samenhang met bijlage A bij deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die de inhoud bepaalt van de overeenkomsten voor de levering van elektriciteit en gas aan consumenten die onder de universeledienstverplichting vallen en die toestaat dat de tarieven van deze levering worden gewijzigd, maar niet waarborgt dat de consumenten tijdig — vóór de inwerkingtreding van deze wijziging — op de hoogte worden gebracht van de reden, de voorwaarden en de omvang ervan.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Gevoegde zaken T-454/10 en T-482/11: Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Anicav e.a./Commissie ( „Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Steun aan sector groenten en fruit — Beroep tot nietigverklaring — Rechtstreekse geraaktheid — Ontvankelijkheid — Verwerkte groenten en fruit — Actiefondsen en operationele programma’s — Financiering van „activiteiten die geen verwerkingsactiviteiten in eigenlijke zin zijn” ” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/64

         Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Anicav e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-454/10 en T-482/11) (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Steun aan sector groenten en fruit - Beroep tot nietigverklaring - Rechtstreekse geraaktheid - Ontvankelijkheid - Verwerkte groenten en fruit - Actiefondsen en operationele programma’s - Financiering van „activiteiten die geen verwerkingsactiviteiten in eigenlijke zin zijn”)
   2013/C 225/143
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) (Napels, Italië) (zaak T-454/10); Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) (Madrid, Spanje) en de zestien andere in bijlage I bij het arrest genoemde verzoeksters (zaak T-482/10) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins en S. Carvalho de Sousa en vervolgens S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa en R. Oliveira, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: zaak T-454/10, aanvankelijk B. Schima en M. Vollkommer en vervolgens B. Schima en N. Donnelly; zaak T-482/11, K. Banks en B. Schima, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij in zaak T-454/10: Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA) (Milaan, Italië) en de tien andere in bijlage II bij het arrest genoemde interveniënten (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. L. da Cruz Vilaça, S. Estima Martins en S. Carvalho de Sousa en vervolgens S. Estima Martins, S. Carvalho de Sousa en R. Oliveira, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Confederazione Cooperative Italiane (Rome, Italië) en de acht andere in bijlage III bij het arrest genoemde interveniënten (vertegenwoordigers: M. Merola, M. C. Santacroce en L. Cappelletti, advocaten)

      Voorwerp

   In zaak T-454/10, een vordering tot nietigverklaring van artikel 52, lid 2 bis, van en bijlage VIII bij verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB L 350, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 687/2010 van de Commissie van 30 juli 2010 (PB L 199, blz. 12), en in zaak T-482/11, een vordering tot nietigverklaring van de artikelen 50, lid 3, en 60, lid 7, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (PB L 157, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 687/2010 van de Commissie van 30 juli 2010, wordt nietig verklaard voor zover het bepaalt dat de waarde van „activiteiten die geen verwerkingsactiviteiten in eigenlijke zin zijn”, in de waarde van de afgezette productie van voor verwerking bestemde groenten en fruit is begrepen.

               2)

               Artikel 50, lid 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft, wordt nietig verklaard voor zover het bepaalt dat de waarde van „activiteiten die geen verwerkingsactiviteiten in eigenlijke zin zijn”, in de waarde van de afgezette productie van voor verwerking bestemde groenten en fruit is begrepen.

               3)

               Artikel 60, lid 7, van uitvoeringsverordening nr. 543/2011 wordt nietig verklaard.

               4)

               Op het beroep in zaak T-454/10 behoeft niet te worden beslist voor zover dit strekt tot nietigverklaring van bijlage VIII bij verordening nr. 1580/2007.

               5)

               De gevolgen van artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van verordening nr. 1580/2007 en van artikel 50, lid 3, van uitvoeringsverordening nr. 543/2011 worden uitsluitend in die zin gehandhaafd dat de tot aan de uitspraak van het onderhavige arrest krachtens laatstgenoemde bepalingen aan de producentorganisaties verrichte betalingen als definitief moeten worden beschouwd.

               6)

               In zaak T-454/10 zal de Europese Commissie haar eigen kosten alsmede de kosten van Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) en van de in bijlage II genoemde interveniënten aan de zijde van laatstgenoemde dragen.

               7)

               In zaak T-454/10 zullen de in bijlage III genoemde interveniënten aan de zijde van de Commissie hun eigen kosten dragen.

               8)

               In zaak T-482/11 zal de Commissie haar eigen kosten dragen alsmede de kosten van Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) en van de andere in bijlage I genoemde verzoeksters.

               9)

               In zaak T-482/11 zullen de in bijlage III genoemde interveniënten aan de zijde van de Commissie hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-27/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 oktober 2007 — US Steel Košice/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten voor de periode 2008-2012 voor Slowakije — Afwijzing door Commissie — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 oktober 2007 — US Steel Košice/Commissie
   (Zaak T-27/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten voor de periode 2008-2012 voor Slowakije - Afwijzing door Commissie - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 297/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: US Steel Košice s.r.o. (Košice, Slowakije) (vertegenwoordigers: E. Vermulst, advocaat, en C. Thomas, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en U. Wölker, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationaal plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten voor de periode 2008-2012, dat Slowakije in overeenstemming met richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) heeft meegedeeld
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               US Steel Košice s.r.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak F-61/07: Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Bauch/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/52

         Beroep ingesteld op 18 juni 2007 — Bauch/Commissie
   (Zaak F-61/07)
   (2007/C 199/101)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Gerhard Bauch (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Uhlmann, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de verwerende partij te gelasten, haar verklaring van 12 maart 2004 in die zin te wijzigen, subsidiair voor verzoeker een nieuwe verklaring op te stellen, dat het aan hem betaalde bedrag geen uitkering bij vertrek ter vergoeding van een pensioenrecht en derhalve geen pensioen of een equivalent daarvan is;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker was bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen werkzaam als tijdelijk functionaris. Gedurende die tijd had hij als ambtenaar van het toenmalig Bundesministerium für Wirtschaft onbezoldigd verlof gekregen. Het Ministerium heeft verzoekers pensioen gekort wegens samenloop van het pensioen met uitkeringen van internationale en supranationale aard, aangezien de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor verzoeker een verklaring had opgesteld over de uitbetaling van de uitkering bij vertrek ter vergoeding van pensioenrechten.
   Verzoeker stelt dat de verklaring van de Commissie onjuist is, daar tijdelijke functionarissen op grond van hun korte diensttijd geen pensioenaanspraken kunnen verwerven (artikelen 77-84 van het Ambtenarenstatuut) en verzoeker daarom slechts de ingehouden bijdragen aan het pensioenfonds werden terugbetaald.


title: Zaak C-685/13: Beschikking van de president van het Hof van 11 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Belgacom NV/Gemeente Fléron

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/23

      Beschikking van de president van het Hof van 11 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Belgacom NV/Gemeente Fléron
      (Zaak C-685/13) (1)

      (2015/C 016/34)
      Procestaal: Frans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak C-491/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2011 door Fuchshuber Agrarhandel GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 juli 2011 in zaak T-451/10, Fuchshuber Agrarhandel GmbH/Commissie

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/3

         Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2011 door Fuchshuber Agrarhandel GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 juli 2011 in zaak T-451/10, Fuchshuber Agrarhandel GmbH/Commissie
   (Zaak C-491/11 P)
   2012/C 13/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Fuchshuber Agrarhandel GmbH (vertegenwoordiger: G. Lehner, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof om,

               —

               een mondelinge behandeling toe te staan;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling aan rekwirante, binnen een termijn van 14 dagen, van een bedrag van 2 623 282,31 EUR vermeerderd met 6 % rente per jaar berekend over een bedrag van 1 641 372,50 EUR sinds 24 september 2007 en 6 % rente per jaar berekend over een bedrag van 981 909,81 EUR sinds 16 oktober 2007;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de eventuele bijkomende schade die rekwirante zou lijden in verband met kavels KUK459 en KUK465, die op 3 september 2007 respectievelijk 17 september 2007 zijn gegund;

               —

               vast te stellen dat de Europese Commissie de kosten van de procedure binnen een termijn van 14 dagen dient te betalen aan rekwirantes vertegenwoordiger in rechte.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen een beschikking van het Gerecht, waarbij rechtens ongegrond is verklaard een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster, thans rekwirante, stelt te hebben geleden doordat de Commissie geen toezicht heeft uitgeoefend op de voorwaarden waaronder de permanente openbare inschrijvingen voor de doorverkoop van graan op de gemeenschapsmarkt — in casu maïs van het Hongaarse interventiebureau –plaatsvinden.
   De rechtsopvatting van het Gerecht, volgens welke de Commissie geen onrechtmatig handelen valt te verwijten, is onjuist, aangezien de door het Gerecht aangehaalde rechtspraak (1) niet kan worden toegepast op het onderhavige geval.
   Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, volgt uit de toepasselijke bepalingen (2), dat permanente openbare inschrijvingen voor de doorverkoop van graan uit de voorraden van de interventiebureaus van de lidstaten door de Commissie worden beheerd. Daarbij heeft de Commissie zowel een beslissingsbevoegdheid als een controleverplichting (3). Voormelde interventiebureaus beschikten niet over een beoordelingsmarge.
   De controleverplichting van de Commissie strekt er niet enkel toe de financiële belangen van de Unie te beschermen, maar beoogt ook de bescherming van de belangen van de individuele marktdeelnemers. Verordening nr. 884/2006 (4) geeft nadere invulling aan de controleverplichting in die zin dat de betaalorganen ten minste eenmaal per jaar alle interventieopslagplaatsen dienen te controleren op de goede bewaring en de integriteit van de interventievoorraden, waarbij de Commissie vervolgens een kopie van de processen-verbaal moet worden toegezonden. Deze voorschriften zijn in de litigieuze zaak met voeten getreden.
   De niet-uitoefening door de Commissie van de controlebevoegdheden voorafgaand aan de litigieuze inschrijving is dus een gekwalificeerde en ernstige niet-nakoming van de verplichtingen.
   Bovendien heeft het Gerecht procedurefouten gemaakt doordat het de door verzoekster gegeven uiteenzetting van de feiten zonder bewijsvoering als onjuist heeft aangemerkt en het uitspraak heeft gedaan zonder mondelinge behandeling van de zaak.

      (1)  Arrest van het Hof van 11 januari 2001 in de zaak C-247/98, Commissie/Griekenland, en arrest van het Gerecht van 13 november 2008 in de zaak T-224/04, Italië/Commissie.

      (2)  In het bijzonder de artikelen 6 en 24 van verordening (EG) nr. 1784/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (PB L 270, blz. 78).

      (3)  Artikel 37 van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 884/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de financiering van de maatregelen voor interventie in de vorm van openbare opslag door het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en de boeking van de verrichtingen in verband met openbare opslag door de betaalorganen van de lidstaten (PB L 171, blz. 35).


title: Zaak C-229/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Colin Wolf/Stadt Frankfurt am Main (Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 4, lid 1 — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Nationale bepaling die voor aanwerving van ambtenaren voor aanstelling bij brandweer leeftijdsgrens van 30 jaar vaststelt — Nagestreefd doel — Begrip wezenlijk en bepalend beroepsvereiste )

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Colin Wolf/Stadt Frankfurt am Main
   (Zaak C-229/08) (1)

   (Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 4, lid 1 - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Nationale bepaling die voor aanwerving van ambtenaren voor aanstelling bij brandweer leeftijdsgrens van 30 jaar vaststelt - Nagestreefd doel - Begrip „wezenlijk en bepalend beroepsvereiste”)
   2010/C 63/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Colin Wolf

      Verwerende partij: Stadt Frankfurt am Main

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Frankfurt am Main (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 6, lid 1, en 17, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Begrippen verschil in behandeling op grond van leeftijd dat „objectief en redelijkerwijs gerechtvaardigd” is en „noodzaak van een redelijke diensttijd voorafgaand aan pensionering” — Nationale bepaling waarbij de maximumleeftijd voor aanwerving van ambtenaren van de brandweer is bepaald op 30 jaar

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, waarbij voor aanwerving voor een aanstelling bij het middenkader van de brandweertechnische dienst een leeftijdsgrens van 30 jaar wordt vastgesteld.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-47/09: Beroep ingesteld op 2 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/18

         Beroep ingesteld op 2 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-47/09)
   (2009/C 82/33)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en D. Nardi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door te voorzien in mogelijkheid om aan de verkoopbenaming van chocoladeproducten die geen andere plantaardige vetten dan cacaoboter bevatten, de aanduiding „puro” of de vermelding „cioccolato puro” toe te voegen, de krachtens van artikel 3 van richtlijn 2000/36/EG (1) juncto artikel 2, lid 1, sub a van richtlijn 2000/13/EG (2), alsmede krachtens artikel 3, punt 5, van richtlijn 2000/36 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De etikettering en inzonderheid de verkoopbenamingen van chocoladeproducten zijn bij de richtlijn inzake etikettering (2000/13) en de richtlijn inzake chocoladeproducten (2000/36) in de Gemeenschap volledig geharmoniseerd, onder andere om de consument juiste informatie te verschaffen. Richtlijn 2000/36 bepaalt dat producten die maximaal 5 % aan bepaalde plantaardige vetten bevatten, hun verkoopbenaming ongewijzigd behouden, maar dat in de etikettering ervan vetgedrukt de specifieke vermelding „bevat naast cacaoboter ook andere plantaardige vetten” moet worden opgenomen.
   De in het beroep aan de orde zijnde Italiaanse wettelijke regeling biedt de mogelijkheid om aan de verkoopbenaming van producten die als vetstof uitsluitend cacaoboter bevatten, de vermelding „puro” toe te voegen, en doet daardoor afbreuk aan de op gemeenschapsniveau geharmoniseerde omschrijvingen. Aangezien „puro” in het Italiaans onversneden, niet ontaard en dus echt betekent, kunnen de consumenten gaan denken dat producten die weliswaar voldoen aan de richtlijn en aan de daarin gestelde voorwaarden inzake de verkoopbenamingen, maar andere plantaardige vetten dan cacaoboter bevatten, niet zuiver en dus versneden, ontaard en niet echt zijn, en dit alleen door het feit dat zij plantaardige vetten bevatten van een soort en in een hoeveelheid die door de wettelijke regeling zonder wijziging van de verkoopbenaming zijn toegestaan.
   Bovendien is het woord „puro” een bijvoeglijk naamwoord dat slechts met inachtneming van een aantal parameters in de verkoopbenaming mag worden gebruikt. Met name in artikel 3, punt 5, van richtlijn 2000/36 wordt bepaald dat vermeldingen betreffende de betreffende kwaliteitscriteria slechts mogen worden toegevoegd mits het product bepaalde minimumhoeveelheden aan droge cacaobestanddelen bevat, die hoger zijn dan die welke voor het gebruik van die benaming zonder toevoeging van die vermeldingen zijn vereist. De Italiaanse wettelijke regeling betreffende de vermelding „puro” vereist voor het gebruik daarvan alleen dat het product als vetstof uitsluitend cacaoboter bevat, en niet dat het de verhoogde minimumhoeveelheid aan droge cacaobestanddelen bevat. Dit is zonder meer in strijd met artikel 3, punt 5, van de richtlijn en een verdere bron van misleiding voor de consument.

      (1)  Richtlijn 2000/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juni 2000 inzake cacao- en chocoladeproducten voor menselijke consumptie (PB L 197, blz. 19).

      (2)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109, blz. 29).


               9.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/23

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Konkurrenten.no AS op 11 januari 2017
   (Zaak E-1/17)
   (2017/C 73/13)
   Op 11 januari 2017 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Konkurrenten.no AS, vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advocaat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, N-0151 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 179/15/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 7 mei 2015 nietig te verklaren, en

               2.

               verweerder en eventuele interveniënten in de kosten te verwijzen.

         Feiten en argumenten:

               —

               Verzoeker, Konkurrenten.no AS, is een particuliere exploitant op de markt voor expresbussen tussen de centrale en de zuidelijke regio’s in Noorwegen.

               —

               Op 23 maart 2011 heeft Konkurrenten een gecombineerde klacht betreffende staatssteun en overheidsopdrachten tegen Noorwegen ingediend, naar aanleiding waarvan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA twee afzonderlijke onderzoeken heeft ingesteld: één met betrekking tot overheidsopdrachten (zaken van de Toezichthoudende Autoriteit nr. 69548 en nr. 69656) en één met betrekking tot staatssteun (zaken van de Toezichthoudende Autoriteit nr. 69694 en nr. 73321).

               —

               Naar aanleiding van het deel van de klacht dat betrekking heeft op overheidsopdrachten, heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 27 juni 2012 een met redenen omkleed advies uitgebracht.

               —

               Het deel van de klacht dat betrekking heeft op staatssteun, heeft geleid tot het bestreden besluit, Besluit nr. 179/15/COL van 7 mei 2015.

               —

               Op 7 juli 2015 hebben de Noorse autoriteiten overeenkomstig artikel 5 van het bestreden besluit de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA bij brief ervan in kennis gesteld dat het totale bedrag aan onrechtmatige steun ten gunste van Nettbuss, een concurrent van de verzoeker, 99 453 890 NOK bedroeg.

               —

               Op 7 september 2015 verstreek de in artikel 4 van het bestreden besluit vastgestelde termijn waarbinnen Noorwegen de onrechtmatige steun moest terugvorderen, zonder dat terugvordering had plaatsgevonden.

               —

               Nettbuss weigerde in te gaan op het terugbetalingsverzoek en het conflict over de terugvordering heeft ertoe geleid dat de Noorse autoriteiten de Toezichthoudende Autoriteit bij brief van 6 oktober 2015 hebben verzocht om verduidelijking betreffende het bestreden besluit. In haar antwoord van 26 oktober 2015 verklaarde de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA het niet eens te zijn met de interpretatie van de Noorse autoriteiten en koos zij partij voor Nettbuss.

               —

               In een daarop volgende aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA gerichte brief van 12 november 2015 merken de Noorse autoriteiten op dat het terugbetalingsverzoek als gevolg van de interpretatie van het bestreden besluit door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aanzienlijk zou moeten worden verminderd.

               —

               Op 8 september 2016 hebben de provincie Aust-Agder en Nettbuss een afwikkelingsovereenkomst bereikt waarbij Nettbuss zich bereid verklaarde 5 000 000 NOK terug te betalen.

               —

               Verzoeker is het niet eens met de interpretatie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en betoogt dat het bestreden besluit vrijwel alle door Nettbuss van de provincie Aust-Agder ontvangen staatssteun onverlet heeft gelaten gedurende een periode van tien jaar (2004-2014).


title: Zaak T-596/10: Beroep ingesteld op 28 december 2010 — Almunia Textil/BHIM — FIBA Europe (EuroBasket)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/20

         Beroep ingesteld op 28 december 2010 — Almunia Textil/BHIM — FIBA Europe (EuroBasket)
   (Zaak T-596/10)
   2011/C 80/39
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Almunia Textil, SA (La Almunia de Doña Godina, Spanje) (vertegenwoordiger: J. E. Astiz Suárez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: FIBA Europe eV (München, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 oktober 2010 in zaak R 280/2010-1 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: FIBA Europe eV

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EuroBasket” voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 24, 25, 26, 28, 35, 38 en 41

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Almunia Textil, SA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en gemeenschapsbeeldmerk dat het woordelement „Basket” bevat, voor waren van de klassen 18, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor waren van de klassen 9, 25, 28 en 41

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-86/08: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2012 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van financiering uitgesloten uitgaven — Groenten en fruit — Plattelandsontwikkeling — Overschrijding van betalingstermijnen — Uitvoering van arrest van Hof — Gezag van gewijsde — Termijn van 24 maanden — Evenredigheidsbeginsel” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/13

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2012 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-86/08) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van financiering uitgesloten uitgaven - Groenten en fruit - Plattelandsontwikkeling - Overschrijding van betalingstermijnen - Uitvoering van arrest van Hof - Gezag van gewijsde - Termijn van 24 maanden - Evenredigheidsbeginsel)
   2012/C 243/23
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Kontolaimos, S. Charitaki en M. Tassopoulou, vervolgens M. Tassopoulou, I. Chalkias en K. Tsagkaropoulos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, gemachtigde, bijgestaan door P. Katsimani, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/68/EG van 20 december 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB 2008, L 18, blz. 12), voor zover zij betrekking heeft op bepaalde uitgaven van de Helleense Republiek

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.