title: Zaak C-658/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim (Polen) op 24 november 2017 — WB

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim (Polen) op 24 november 2017 — WB
   (Zaak C-658/17)
   (2018/C 134/16)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim

      Partij in het hoofdgeding

   WB

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 46, lid 3, onder b), juncto artikel 39, lid 2, van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (1) aldus worden uitgelegd dat de afgifte van een verklaring betreffende een beslissing inzake erfopvolging, waarvan het model is opgenomen in bijlage 1 bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 van de Commissie van 9 december 2014 tot vaststelling van de formulieren bedoeld in verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad (2), eveneens met betrekking tot beslissingen die de erfstelling bekrachtigen, maar niet (ook niet voor een deel) uitvoerbaar zijn, is toegestaan?

               2)

               Moet artikel 3, lid 1, onder g), van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd dat een verklaring van erfrecht, die op grond van een onbetwist verzoek van alle betrokkenen bij een procedure ter bekrachtiging van de erfstelling door een notaris wordt opgesteld en die de rechtsgevolgen heeft van een door een gerecht vastgestelde rechtsgeldige beslissing aangaande het verkrijgen van de nalatenschap — zoals een door een Poolse notaris opgesteld verklaring van erfrecht — als beslissing in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd?
               En moet artikel 3, lid 2, eerste volzin, van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad dientengevolge aldus worden uitgelegd dat een notaris die een dergelijke verklaring van erfrecht heeft opgesteld, als gerecht in de zin van laatstgenoemde bepaling moet worden beschouwd?

               3)

               Moet artikel 3, lid 2, tweede volzin, van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd dat de door een lidstaat overeenkomstig artikel 79 van de verordening gedane kennisgeving een informatief karakter heeft en geen voorwaarde vormt voor de erkenning van een beoefenaar van juridische beroepen met bevoegdheden op het gebied van erfopvolging, die gerechtelijke taken in plaats van het gerecht in de zin van artikel 3, lid 2, eerste volzin, van de verordening uitoefent, wanneer hij voldoet aan de uit de laatstgenoemde bepaling blijkende voorwaarden?

               4)

               In het geval van een ontkennend antwoord op de eerste, de tweede of de derde vraag:
               moet artikel 3, lid 1, onder i), van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd dat de erkenning van het nationale procedurele instrument ter bekrachtiging van de erfstelling — zoals de Poolse notariële verklaring van erfrecht — als beslissing in de zin van artikel 3, lid 1, onder g), van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad de erkenning ervan als authentieke akte uitsluit?

               5)

               In het geval van een bevestigend antwoord op de vierde vraag:
               moet artikel 3, lid 1, onder i), van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd dat een verklaring van erfrecht die op grond van een onbetwist verzoek van alle betrokkenen bij een procedure ter bekrachtiging van de erfstelling door een notaris wordt opgesteld — zoals een door een Poolse notaris opgestelde verklaring van erfrecht — een authentieke akte in de zin van deze bepaling vormt?

      (1)  PB 2012, L 201, blz. 107.

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1329/2014 van de Commissie van 9 december 2014 tot vaststelling van de formulieren bedoeld in verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (PB 2014, L 359, blz. 30).


title: Zaak C-326/16 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 februari 2018 — LL / Europees Parlement (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, zesde alinea, VWEU — Ontvankelijkheid — Beroepstermijn — Berekening — Voormalig lid van het Europees Parlement — Besluit tot terugvordering van de vergoeding voor parlementaire bijstand — Uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Parlement — Artikel 72 — Klachtenprocedure binnen het Parlement — Kennisgeving van het bezwarend besluit — Aangetekende postverzending die door de adressaat niet is afgehaald)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 februari 2018 — LL / Europees Parlement
   (Zaak C-326/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, zesde alinea, VWEU - Ontvankelijkheid - Beroepstermijn - Berekening - Voormalig lid van het Europees Parlement - Besluit tot terugvordering van de vergoeding voor parlementaire bijstand - Uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Parlement - Artikel 72 - Klachtenprocedure binnen het Parlement - Kennisgeving van het bezwarend besluit - Aangetekende postverzending die door de adressaat niet is afgehaald))
   (2018/C 134/05)
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Rekwirant: LL (vertegenwoordiger: J. Petrulionis, advokatas)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Toliušis, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 19 april 2016, LL/Parlement (T-615/15, niet gepubliceerd, EU:T:2016:432), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak ten gronde.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak T-764/17: Beroep ingesteld op 22 november 2017 — Autoridad Portuaria de Vigo / Commissie

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/21

         Beroep ingesteld op 22 november 2017 — Autoridad Portuaria de Vigo / Commissie
   (Zaak T-764/17)
   (2018/C 134/29)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Autoridad Portuaria de Vigo (Vigo, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Costas Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de in het Publicatieblad van de Europese Unie L 243 van 21 september 2017 bekendgemaakte rectificatie van de Spaanse versie van verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 139 van 30 april 2004, met gerectificeerde versie in PB L 226 van 25 juni 2004), nietig te verklaren, en

               —

               de in het Publicatieblad van de Europese Unie L 243 van 21 september 2017 bekendgemaakte rectificatie van de Spaanse versie van verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (PB L 139 van 30 april 2004, met gerectificeerde versie in PB L 226 van 25 juni 2004), nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

               1.

               Er zij op gewezen dat de Commissie in welbepaalde gevallen impliciet instemt met een uiteenlopende toepassing van de regels voor de invoer van producten van dierlijke oorsprong door de lidstaten, zoals containers met ingevroren visserijproducten uit China, hetgeen een negatief effect heeft op de eerlijke concurrentie tussen de lidstaten.

               2.

               Het grootste probleem is vastgesteld met betrekking tot de invoer van producten van dierlijke oorsprong en het vereiste van de zogenoemde „dubbele lijst” voor schepen die aan inrichtingen in derde landen leveren.

               3.

               Een exploitant van een levensmiddelenbedrijf die producten van dierlijke oorsprong van buiten de Gemeenschap invoert, mag visserijproducten alleen uit een derde land invoeren als zowel het betrokken derde land waaruit het product is verzonden als de inrichting van verzending en de inrichting waar het product verkregen of bereid is, voorkomt op de lijst.


title: Zaak T-98/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Multifit Tiernahrungs/EUIPO (MULTIFIT)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/33

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Multifit Tiernahrungs/EUIPO (MULTIFIT)
   (Zaak T-98/18)
   (2018/C 134/48)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Weber en L. Thiel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk MULTIFIT — inschrijvingsaanvraag nr. 15 996 291

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 november 2017 in zaak R 846/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001


title: Zaak T-99/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Stamatopoulos / ENISA

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/34

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Stamatopoulos / ENISA
   (Zaak T-99/18)
   (2018/C 134/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Grigorios Stamatopoulos (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van het ENISA HR Team van 25 juli 2017, waarbij verzoekers sollicitatie naar de post van Head of Finance and Procurement bij ENISA op basis van kennisgeving van vacature „ENISA-TA16-AD-2017-03” werd afgewezen, nietig te verklaren, zodat ENISA verzoekers sollicitatie op eerlijke en transparante wijze opnieuw moet beoordelen;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag van ten minste 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden door de onregelmatigheden van de bestreden handeling; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten die verzoeker in het kader van de onderhavige procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               In het kader van het eerste middel stelt verzoeker dat de bestreden handeling is vastgesteld in strijd met de verplichting tot motivering van de verwerende partij, aangezien onvoldoende redenen voor de afwijzing van zijn sollicitatie zijn gegeven. ENISA heeft verzoeker weliswaar zijn score voor elk selectiecriterium en zijn totaalscore gegeven, doch de beoordeling van alle kandidaten was vergelijkend van aard, zodat de aan elke kandidaat gegeven punten het resultaat waren van een vergelijkende beoordeling. Gelet op het feit dat ENISA verzoeker niet een specifieke reden heeft gegeven voor de punten die hem voor elk criterium waren toegekend, met inbegrip van de vergelijkende voordelen van de succesvolle kandidaten die tot de gesprekken en de testfase zijn toegelaten, heeft het onvoldoende redenen gegeven om verzoeker in staat te stellen, te beoordelen of het voor hem bezwarend besluit gegrond was en of het zin had om beroep in te stellen bij het Gerecht en, voorts, het Gerecht in staat te stellen de rechtmatigheid van dat besluit te onderzoeken.

               2.

               Met zijn tweede middel stelt verzoeker dat de beoordeling van zijn bekwaamheden door het selectiecomité kennelijk onjuist was, met name bij de beoordeling van de selectiecriteria: „Hoge mate van organisatorische vaardigheden, nauwkeurigheid en vaardigheid om complexe financiële informatie te analyseren, samen te stellen en samen te vatten”; „Uitstekend onderhandelings- en probleemoplossend vermogen”; „Sterk vermogen om mensen en conflicten te managen”; „Sterke communicatievaardigheden in het Engels, zowel mondeling als schriftelijk” en „Mogelijkheid om effectief te blijven onder zware belasting en om programmatische deadlines consequent na te leven, ongeacht de veranderingen in de werkomgeving”.

               3.

               Met zijn derde middel betoogt verzoeker dat het bestreden besluit in strijd is met de beginselen van gelijke behandeling en transparantie. De drempel die het selectiecomité heeft gehanteerd voor de kandidaten die doorgingen naar de gesprekken en de tests, was op arbitraire en onrechtmatige wijze vastgesteld. De kennisgeving van vacature bevatte geen enkele voorwaarde met betrekking tot het tijdstip waarop de drempel zou worden vastgesteld en welke criteria het selectiecomité bij de vaststelling daarvan in aanmerking zou nemen. Het selectiecomité heeft dus nooit aangegeven hoe de hoogte ervan is bepaald en heeft deze pas na afsluiting van de beoordeling aan de kandidaten meegedeeld.

               4.

               Gezien de bovengenoemde onrechtmatigheden, vraagt verzoeker ten slotte om een vergoeding voor de immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van de deelneming aan de onregelmatige en onwettige procedure en het ontbreken van een motivering voor zijn afwijzing, welke alleen kan worden opgevat als een volledig gebrek aan respect voor hem en voor zijn recht op een eerlijke administratie.


title: Zaak T-77/18: Beroep ingesteld op 12 februari 2018 — VE / ESMA

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/26

         Beroep ingesteld op 12 februari 2018 — VE / ESMA
   (Zaak T-77/18)
   (2018/C 134/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VE (vertegenwoordigers: L. Levi en N. Flandin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               verzoekers beoordelingsrapport nietig te verklaren, voor zover zijn prestaties daarin als „onbevredigend” worden beoordeeld;

               —

               voor zover nodig, het besluit van ESMA van 6 november 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig te verklaren;

               —

               vergoeding te gelasten van verzoekers immateriële schade, welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt begroot; en

               —

               vergoeding te gelasten van alle kosten die verzoekers advocaten in het kader van deze procedure hebben gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de onwettigheid van de gids voor de beoordeling, die door ESMA is vastgesteld zonder deze eerst overeenkomstig artikel 110 van het Ambtenarenstatuut aan het comité voor het Statuut voor te leggen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 43, lid 1, van het Ambtenarenstatuut en van de gids voor de beoordeling, aangezien de verwerende partij verschillende kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt:

                           —

                           kennelijke beoordelingsfouten in verband met verzoekers voornaamste werkzaamheden voor wat betreft de criteria „efficiëntie”, „bekwaamheden” en „gedrag”, en

                           —

                           kennelijke beoordelingsfouten in verband met verzoekers andere werkzaamheden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur met betrekking tot verzoekers gezondheidsproblemen, het gebrek aan begeleiding voor verzoeker, ongunstige arbeidsomstandigheden en het ontbreken van adequate trainingen.


title: Zaak C-396/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — T-2, družba za ustvarjanje, razvoj in trženje elektronskih komunikacij in opreme, d.o.o. (insolvent verklaard)/Republika Slovenija [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 184 en 185 — Herziening van de aftrek van voorbelasting — Wijziging in de elementen die voor het bepalen van de aftrek in aanmerking zijn genomen — Begrip „handelingen die geheel of gedeeltelijk onbetaald zijn gebleven” — Gevolgen van een beslissing tot homologatie van een preventief akkoord die gezag van gewijsde heeft verkregen]

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — T-2, družba za ustvarjanje, razvoj in trženje elektronskih komunikacij in opreme, d.o.o. (insolvent verklaard)/Republika Slovenija
   (Zaak C-396/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 184 en 185 - Herziening van de aftrek van voorbelasting - Wijziging in de elementen die voor het bepalen van de aftrek in aanmerking zijn genomen - Begrip „handelingen die geheel of gedeeltelijk onbetaald zijn gebleven” - Gevolgen van een beslissing tot homologatie van een preventief akkoord die gezag van gewijsde heeft verkregen])
   (2018/C 134/08)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiseres tot cassatie: T-2, družba za ustvarjanje, razvoj in trženje elektronskih komunikacij in opreme, d.o.o. (insolvent verklaard)

      Verweerster in cassatie: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat bij de vermindering van de schulden van een schuldenaar die voortvloeit uit de onherroepelijke homologatie van een preventief akkoord, sprake is van wijzigingen in de elementen die voor het bepalen van het bedrag van de aftrek in aanmerking zijn genomen als bedoeld in die bepaling.

               2)

               Artikel 185, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat bij de vermindering van de schulden van een schuldenaar die voortvloeit uit de onherroepelijke homologatie van een preventief akkoord, geen sprake is van geheel of gedeeltelijk onbetaald gebleven handelingen waarvoor geen herziening van de oorspronkelijk toegepaste aftrek plaatsvindt, wanneer het een definitieve vermindering betreft. Een en ander staat evenwel ter beoordeling van de verwijzende rechter.

               3)

               Artikel 185, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaat die gebruik wil maken van de daarin geboden mogelijkheid, niet verplicht is expliciet te bepalen dat in geval van geheel of gedeeltelijk onbetaald gebleven handelingen wordt overgegaan tot herziening van de aftrek.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak C-698/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2017 door Toni Klement tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 10 oktober 2017 in zaak T-211/14, Toni Klement/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/13

         Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2017 door Toni Klement tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 10 oktober 2017 in zaak T-211/14, Toni Klement/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Zaak C-698/17 P)
   (2018/C 134/17)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Toni Klement (vertegenwoordiger: J. Weiser, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Conclusies

               1.

               het bestreden arrest van het Gerecht van 10 oktober 2017 in zaak T-211/14 RENV vernietigen; en

               2.

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert in wezen drie middelen aan.
   Met het eerste middel voert rekwirant aan dat de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het betwiste driedimensionaal merk ontoereikend is gemotiveerd. In het bestreden arrest is geenszins gemotiveerd waarom het betwiste driedimensionaal merk een uitermate groot onderscheidend vermogen zou hebben, ofschoon zijn vorm louter door technische omstandigheden is bepaald. Bijgevolg is de motivering van het arrest op een essentieel punt onduidelijk en onbegrijpelijk en geeft het dus blijk van een onjuiste rechtsopvatting.
   Met het tweede middel voert rekwirant aan dat in het bestreden arrest tegenstrijdig en ontoereikend is gemotiveerd welk onderscheidend vermogen het betwiste merk heeft bij gebruik van het daaraan toegevoegde woordelement „Bullerjan”. Het bestreden arrest bevat geen uiteenzetting van de mate waarin het toegevoegde woordelement volgens het Gerecht onderscheidend vermogen heeft. Zonder vast te stellen welk onderscheidend vermogen het toegevoegde element heeft, kan niet worden beoordeeld of het onderscheidend vermogen van het betwiste merk hierdoor wordt beïnvloed. Bovendien is het bestreden arrest op dit punt tegenstrijdig. Het Gerecht gaat er namelijk enerzijds vanuit dat dankzij het woordelement de commerciële herkomst van de producten gemakkelijker kan worden vastgesteld, maar is anderzijds van oordeel dat dit woordelement geen invloed heeft op het onderscheidend vermogen van het betwiste driedimensionaal merk. De mogelijkheid de commerciële herkomst eenvoudiger vast te stellen en het ontbreken van invloed op het onderscheidend vermogen, sluiten elkaar echter uit.
   Met het derde middel voert rekwirant aan dat een onjuist juridisch criterium is gebruikt om het onderscheidend vermogen van het betwiste driedimensionaal merk te bepalen. Om vast te stellen welke mate aan onderscheidend vermogen een driedimensionaal merk heeft, dient de beschermde vorm vergeleken te worden met de op de markt beschikbare vormgevingen. De motivering van het Gerecht is evenwel niet gebaseerd op de beschikbare vormgevingen, maar op „de vorm van een oven in het algemeen”. Een dergelijke standaardovenvorm bestaat echter niet.


title: Zaak T-79/18: Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — Bekat/EUIPO — Borbet (ARBET)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/27

         Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — Bekat/EUIPO — Borbet (ARBET)
   (Zaak T-79/18)
   (2018/C 134/38)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Arif Oliver Bekat (Esslingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Kohl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Borbet GmbH (Hallenberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk ARBET — inschrijvingsaanvraag nr. 14 320 915

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 december 2017 in zaak R 1117/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en verwerping van het op 26 mei 2017 door interveniënte ingestelde beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling van 30 maart 2017;

               —

               verwijzing van interveniënte in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001


title: Gevoegde zaken C-398/16 en C-399/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — X BV (C-398/16), X NV (C-399/16) / Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 49 en 54 VWEU — Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Voordelen in verband met de vorming van een fiscale eenheid — Uitsluiting van grensoverschrijdende groepen)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — X BV (C-398/16), X NV (C-399/16) / Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-398/16 en C-399/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 en 54 VWEU - Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Voordelen in verband met de vorming van een fiscale eenheid - Uitsluiting van grensoverschrijdende groepen))
   (2018/C 134/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: X BV (C-398/16), X NV (C-399/16)

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 en 54 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde moedervennootschap met betrekking tot een geldlening die bij een verbonden vennootschap is aangegaan met het oog op de financiering van een kapitaalstorting in een dochtervennootschap die in een andere lidstaat is gevestigd, geen aftrek van rente is toegestaan terwijl, indien die dochtervennootschap in dezelfde lidstaat zou zijn gevestigd, de moedervennootschap die aftrek wel zou kunnen genieten door met de dochtervennootschap een fiscaal geïntegreerde eenheid te vormen.

               2)

               De artikelen 49 en 54 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde moedervennootschap geen waardeverliezen als gevolg van wisselkoersschommelingen op het bedrag van haar deelneming in een in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap op haar winst in mindering mag brengen, wanneer diezelfde regeling niet symmetrisch daaraan voorziet in belastingheffing over de meerwaarden die uit die schommelingen resulteren.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016.


title: Zaak C-727/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (Polen) op 29 december 2017 — ECO-WIND Construction S.A. z siedzibą w Warszawie/Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Kielcach

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (Polen) op 29 december 2017 — ECO-WIND Construction S.A. z siedzibą w Warszawie/Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Kielcach
   (Zaak C-727/17)
   (2018/C 134/19)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ECO-WIND Construction S.A. z siedzibą w Warszawie

      Bestuurslichaam: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de bepaling van artikel 1, lid 1, onder f) van richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015 betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1), aldus worden uitgelegd dat onder de „technische voorschriften” waarvan het ontwerp overeenkomstig artikel 5, lid 1, van de genoemde richtlijn aan de Commissie moet worden meegedeeld, tevens een wettelijke bepaling valt waarbij de vestiging van windkrachtcentrales wordt ingeperkt door een daarin voorziene minimumafstand tussen dergelijke centrales en woongebouwen of gebouwen voor gemengd gebruik, waaronder huisvesting, welke gelijk is aan of groter is dan tien keer de hoogte van de betrokken windkrachtcentrale, gemeten vanaf de grond tot bij het hoogste punt van de constructie, met inbegrip van de technische onderdelen, met name de rotor en de wieken?

               2)

               Moet de bepaling van artikel 15, lid 2, onder a) van richtlijn nr. 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (2) aldus worden uitgelegd dat onder de bepalingen waarbij de toegang tot of de uitoefening van een dienstenactiviteit afhankelijk wordt gesteld van een territoriale beperking, met name in de vorm van beperkingen op basis van een geografische minimumafstand tussen de dienstverrichters, waarvan de lidstaten de Commissie overeenkomstig artikel 15, lid 7, van de genoemde richtlijn in kennis dienen te stellen, tevens een wettelijke bepaling valt waarbij de vestiging van windkrachtcentrales wordt ingeperkt door een daarin voorziene minimumafstand tussen dergelijke centrales en woongebouwen of gebouwen voor gemengd gebruik, waaronder huisvesting, welke gelijk is aan of groter is dan tien keer de hoogte van de betrokken windkrachtcentrale, gemeten vanaf de grond tot bij het hoogste punt van de constructie, met inbegrip van de technische onderdelen, met name de rotor en de wieken?

               3)

               Moeten de bepalingen van artikel 3, lid 1, eerste alinea, en artikel 13, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (3), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij de vestiging van windkrachtcentrales wordt ingeperkt door een daarin voorziene minimumafstand tussen dergelijke centrales en woongebouwen of gebouwen voor gemengd gebruik, waaronder huisvesting, welke gelijk is aan of groter is dan tien keer de hoogte van de betrokken windkrachtcentrale, gemeten vanaf de grond tot bij het hoogste punt van de constructie, met inbegrip van de technische onderdelen, met name de rotor en de wieken?

      (1)  PB 2015, L 241, blz. 1.

      (2)  PB 2006, L 376, blz. 36.

      (3)  PB 2009, L 140, blz. 16.


title: Zaak T-82/18: Beroep ingesteld op 13 februari 2018 — Husky CZ/EUIPO — Husky of Tostock (HUSKY)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/27

         Beroep ingesteld op 13 februari 2018 — Husky CZ/EUIPO — Husky of Tostock (HUSKY)
   (Zaak T-82/18)
   (2018/C 134/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Husky CZ s.r.o. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: L. Lorenc, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Husky of Tostock Ltd (Woodbridge, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk HUSKY in de kleuren blauw, zwart en wit — inschrijvingsaanvraag nr. 4 442 431

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2018 in zaak R 812/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               de kamer van beroep heeft niet afdoende rekening gehouden met de door verzoekster aangevoerde argumenten en het door haar overgelegde bewijs en daardoor niet juist overwogen op welke oudere rechten de oppositie was gebaseerd.


title: Zaak C-9/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe (Duitsland) op 4 januari 2018 — Strafzaak tegen Detlef Meyn

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe (Duitsland) op 4 januari 2018 — Strafzaak tegen Detlef Meyn
   (Zaak C-9/18)
   (2018/C 134/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Karlsruhe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verdachte: Detlef Meyn

      Prejudiciële vraag

   Bestaat de erkenningsverplichting als bedoeld in artikel 2, lid 1, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (1) — Derde rijbewijsrichtlijn (hierna: „rijbewijsrichtlijn”) — ook na de inwisseling van een rijbewijs door een lidstaat van de Europese Unie zonder voorafgaand onderzoek van de rijgeschiktheid, indien het vorige rijbewijs niet onder de erkenningsverplichting viel (hier: het vorige, door een andere lidstaat van de Europese Unie afgegeven rijbewijs berustte op zijn beurt op de inwisseling van een rijbewijs van een derde land; artikel 11, lid 6, derde zin, rijbewijsrichtlijn)?

      (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak T-51/18: Beroep ingesteld op 30 januari 2018 — Kleani / Hof van Justitie

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/22

         Beroep ingesteld op 30 januari 2018 — Kleani / Hof van Justitie
   (Zaak T-51/18)
   (2018/C 134/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Efterpi Kleani (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Tassi, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie van 23 november 2017 (referentie 20172046) waarbij de inschrijving van verzoekster met betrekking tot aankondiging van een opdracht voor een overeenkomst voor freelance vertalingen naar de Griekse taal 2017/S 002-001564 is afgewezen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat het betwiste besluit niet vergezeld ging van vastomlijnde criteria die het in de aanbestedingsprocedure verlangde kwaliteitsniveau van de vertalingen vaststelden, noch van enig correctieblad of vergelijkend rapport dat zou kunnen onderbouwen waarom volgens verweerder de door verzoekster ingediende proefvertaling niet het vereiste minimumniveau behaalde. Verzoekster stelt in dit verband dat het betwiste besluit niet correct is gemotiveerd en dat de selectieprocedure niet transparant is verlopen.


title: Zaak T-83/18: Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — CH / Parlement

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/28

         Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — CH / Parlement
   (Zaak T-83/18)
   (2018/C 134/40)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CH (vertegenwoordigers: C. Bernard-Glanz en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de verwerende partij te gelasten om de conclusies van het Comité APA over te leggen, de verslagen van de getuigenverhoren door het Comité APA en het dossier dat op grond van artikel 10 van het reglement van orde van het Comité APA aan de voorzitter van het Europees Parlement is gezonden;

               —

               het bestreden besluit en, voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag van 68 500 EUR ter vergoeding van de verschillende immateriële schade die verzoekster heeft geleden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en van artikel 25 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het recht om te worden gehoord en van de rechten van de verdediging alsmede niet-nakoming van de zorgplicht bij de vaststelling van het in casu bestreden besluit, namelijk het besluit van het Europees Parlement tot afwijzing van haar verzoek om bijstand.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, schending van artikel 31 van het Handvest, van de artikelen 12 bis en 24 van het Statuut alsmede niet-nakoming van de zorgplicht.


title: Zaak T-61/18: Beroep ingesteld op 5 februari 2018 — Rodriguez Prieto / Commissie

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/23

         Beroep ingesteld op 5 februari 2018 — Rodriguez Prieto / Commissie
   (Zaak T-61/18)
   (2018/C 134/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Amador Rodriguez Prieto (Steinsel, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, de Commissie veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en dus tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 68 831 EUR ter vergoeding van zijn materiële schade en 100 000 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               subsidiair, het besluit van 28 maart 2017 tot weigering van bijstand nietig verklaren;

               —

               in elk geval, de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep betoogt verzoeker primair dat de Commissie een dienstfout heeft gemaakt door zijn status als klokkenluider te miskennen, waardoor verzoeker materiële en immateriële schade heeft geleden die de instelling dient te vergoeden. Verzoeker stelt subsidiair dat de instelling artikel 24 van het statuut heeft geschonden doordat zij heeft geweigerd om na afloop van de strafrechtelijke procedure aan verzoeker de bijstand te verlenen waarin die bepaling voorziet.


title: Zaak C-545/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — (Verenigd Koninkrijk) — Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Automobielen voor goederenvervoer — Postonderverdelingen 8704 10 10 en 8704 21 91 — Verordening (EU) 2015/221 — Geldigheid)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — (Verenigd Koninkrijk) — Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-545/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Automobielen voor goederenvervoer - Postonderverdelingen 8704 10 10 en 8704 21 91 - Verordening (EU) 2015/221 - Geldigheid))
   (2018/C 134/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Dictum

   Bij het onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van uitvoeringsverordening (EU) 2015/221 van de Commissie van 10 februari 2015 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2015, L 37, blz. 1) kunnen aantasten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak C-572/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — INEOS Köln GmbH / Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Besluit 2011/278/EU — Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten — Periode 2013-2020 — Aanvraag voor toewijzing — Onjuiste gegevens — Correctie — Vervaltermijn)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — INEOS Köln GmbH / Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-572/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Besluit 2011/278/EU - Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten - Periode 2013-2020 - Aanvraag voor toewijzing - Onjuiste gegevens - Correctie - Vervaltermijn))
   (2018/C 134/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: INEOS Köln GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   Artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, en besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die aan de indiening van een aanvraag voor kosteloze toewijzing van emissierechten voor de periode 2013-2020 een vervaltermijn verbindt na afloop waarvan de aanvrager elke mogelijkheid wordt ontnomen om zijn aanvraag te corrigeren of aan te vullen, aangezien deze termijn de indiening van een dergelijke aanvraag in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maakt.

      (1)  PB C 53 van 20.2.2017.


title: Zaak C-533/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowaakse Republiek) — Volkswagen AG / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 167 tot en met 171 — Recht op btw-aftrek — Recht op teruggaaf van btw aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf zijn gevestigd — Artikel 178, onder a) — Wijze van uitoefening van het recht op btw-aftrek — Richtlijn 2008/9/EG — Voorwaarden voor teruggaaf van btw — Vervaltermijn — Beginsel van fiscale neutraliteit — Btw die is betaald en in rekening is gebracht meerdere jaren na levering van de betrokken goederen — Ontzegging van het recht op teruggaaf wegens het verstrijken van de vervaltermijn, die is ingegaan op de datum van levering van de goederen]

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowaakse Republiek) — Volkswagen AG / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky
   (Zaak C-533/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 167 tot en met 171 - Recht op btw-aftrek - Recht op teruggaaf van btw aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf zijn gevestigd - Artikel 178, onder a) - Wijze van uitoefening van het recht op btw-aftrek - Richtlijn 2008/9/EG - Voorwaarden voor teruggaaf van btw - Vervaltermijn - Beginsel van fiscale neutraliteit - Btw die is betaald en in rekening is gebracht meerdere jaren na levering van de betrokken goederen - Ontzegging van het recht op teruggaaf wegens het verstrijken van de vervaltermijn, die is ingegaan op de datum van levering van de goederen])
   (2018/C 166/13)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Volkswagen AG

      Verwerende partij: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de regeling van een lidstaat volgens welke aan de belastingplichtige in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin pas verschillende jaren na levering van de goederen in kwestie belasting over de toegevoegde waarde (btw) aan hem in rekening is gebracht en door hem is betaald, het recht op btw-teruggaaf wordt ontzegd op grond dat de vervaltermijn waarin die regeling voor de uitoefening van dat recht voorziet, is ingegaan op het ogenblik waarop de goederen zijn geleverd en al was verstreken toen hij zijn verzoek om teruggaaf indiende.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-194/18: Beroep ingesteld op 16 maart 2018 — Rewe-Beteiligungs-Holding International/EUIPO — Wessanen Benelux (BonNatura)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/42

         Beroep ingesteld op 16 maart 2018 — Rewe-Beteiligungs-Holding International/EUIPO — Wessanen Benelux (BonNatura)
   (Zaak T-194/18)
   (2018/C 166/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rewe-Beteiligungs-Holding International GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Brandstätter, M. Kinkeldey en J. Rosenhäger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wessanen Benelux BV (Amsterdam, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk BonNatura — inschrijvingsaanvraag nr. 14 038 491

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 8 januari 2018 in zaak R 949/2017-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 46 van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-137/18: Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Chrome Hearts/EUIPO — Shenzhen Van St. Lonh Jewelry (Afbeelding van een kruis)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/35

         Beroep ingesteld op 2 maart 2018 — Chrome Hearts/EUIPO — Shenzhen Van St. Lonh Jewelry (Afbeelding van een kruis)
   (Zaak T-137/18)
   (2018/C 166/45)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chrome Hearts LLC (Hollywood, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Shenzhen Van St. Lonh Jewelry Co. Ltd (Shenzhen, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Afbeelding van een kruis) — inschrijvingsaanvraag nr. 13 845 871

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2017 in zaak R 766/2017-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing gedeeltelijk vernietigen;

               —

               het EUIPO (en, in voorkomend geval, interveniënte) verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001;

               —

               schending van artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001, voor zover het gaat om de litigieuze waren „producten voor het parfumeren van de omgevingslucht” en „tandreinigingsmiddelen”.


title: Zaak T-806/16: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Agricola J.M./EUIPO — Miguel Torres (CLOS DE LA TORRE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk CLOS DE LA TORRE — Ouder Uniewoordmerk TORRES — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Verwarringsgevaar”]

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/28

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2018 — Agricola J.M./EUIPO — Miguel Torres (CLOS DE LA TORRE)
   (Zaak T-806/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk CLOS DE LA TORRE - Ouder Uniewoordmerk TORRES - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Verwarringsgevaar”])
   (2018/C 166/36)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agricola J.M., SL (Gerona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Clos Creus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Güell Serra, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2016 (zaak R 2099/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres en Agricola J.M.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Agricola J.M., SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


201806080251931402018/C 221/217212016TC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL20180508181922Zaak T-721/16: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2018 — Luxottica Group/EUIPO — Chen (BeyBeni) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk BeyBeni — Ouder nationaal beeldmerk Ray-Ban — Relatieve weigeringsgrond — Afbreuk aan de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2212018NL1820120180508NL0021182192Arrest van het Gerecht van 8 mei 2018 — Luxottica Group/EUIPO — Chen (BeyBeni)
   (Zaak T-721/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk BeyBeni — Ouder nationaal beeldmerk Ray-Ban — Relatieve weigeringsgrond — Afbreuk aan de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 221/21Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Luxottica Group SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: E. Ochoa Santamaría en I. Aparicio Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Xian Chen (Wenzhou, China)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 8 juni 2016 (zaak R 675/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Luxottica Group en Chen

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 8 juni 2016 (zaak R 675/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Luxottica Group SpA en Xian Chen wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 454 van 5.12.2016.


201806080351931392018/C 221/251882017TC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL20180504212222Zaak T-188/17: Arrest van het Gerecht van 4 mei 2018 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Coil Liner) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Coil Liner — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2212018NL2120120180504NL0025212222Arrest van het Gerecht van 4 mei 2018 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Coil Liner)
   (Zaak T-188/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Coil Liner — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001)”]”2018/C 221/25Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Bernard Krone Holding SE & Co. KG (Spelle, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Weeg en K. Lüken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en W. Schramek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 (zaak R 443/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Coil Liner als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Punt 2 van het dispositief van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 9 januari 2017 (zaak R 443/2016-1) wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten die Bernard Krone Holding SE & Co. KG in de procedure voor het Gerecht heeft gemaakt.

      (
         1
      )	PB C 161 van 22.5.2017.


201806150531955352018/C 231/502712018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180503394021Zaak T-271/18: Beroep ingesteld op 3 mei 2018 — Mauritsch/INEA
 ---documentbreak--- C2312018NL3910120180503NL0050391402Beroep ingesteld op 3 mei 2018 — Mauritsch/INEA
   (Zaak T-271/18)2018/C 231/50Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Walter Mauritsch (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Champetier, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap voor Innovatie en Netwerken (INEA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            ten eerste het besluit van de verwerende partij van 24 januari 2018 tot afwijzing van verzoekers klacht van 4 oktober 2017 nietig te verklaren, en ten tweede haar besluit van 2 augustus 2017 tot afwijzing van verzoekers op 10 april 2017 ingediende verzoek tot schadevergoeding;

            —

            de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding van de materiële schade die verzoeker heeft geleden door haar fout, hetgeen neerkomt op het verlies van zijn recht op werkloosheidsuitkeringen voor een periode van maximaal drie jaar, verhoogd met de toepasselijke rente; en

            —

            de verwerende partij te verwijzen in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat de verwerende partij hem geen juiste en duidelijke informatie heeft verstrekt over zijn rechten op het gebied van de sociale zekerheid voor het geval de verlenging van zijn overeenkomst zou worden geweigerd. Hij stelt in dat verband dat hij niet kon weten dat zijn weigering om de overeenkomst te ondertekenen, zou worden behandeld als een ontslag. Verzoeker beschikte dus over geen informatie en de verwerende partij heeft niet voldaan aan haar zorgplicht en heeft tevens het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


201806150321954852018/C 231/091752018CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL201803068921Zaak C-175/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2018 door PTC Therapeutics International Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 februari 2018 in zaak T-718/15, PTC Therapeutics International Ltd/Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)
 ---documentbreak--- C2312018NL810120180306NL00098192Hogere voorziening ingesteld op 6 maart 2018 door PTC Therapeutics International Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 5 februari 2018 in zaak T-718/15, PTC Therapeutics International Ltd/Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)
   (Zaak C-175/18 P)2018/C 231/09Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: PTC Therapeutics International Ltd (vertegenwoordigers: G. Castle, Solicitor, B. Kelly, Solicitor, K. Ewert, Rechtsanwalt, M. Demetriou QC, C. Thomas, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Europees Geneesmiddelenbureau, European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (Eucope)

      Conclusies

            —

            toewijzing van de hogere voorziening en vernietiging van het arrest van het Gerecht;

            —

            nietigverklaring van het op 25 november 2015 aan PTC medegedeelde besluit van het EMA om bepaalde informatie vrij te geven op grond van de transparantieverordening (
                  1
               );

            —

            terugverwijzing van dit besluit naar het EMA voor nader onderzoek en overleg met PTC aangaande het weglaten van vertrouwelijke passages; en

            —

            verwijzing van het EMA in PTC’s gerechts- en andere kosten en uitgaven in verband met deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het arrest dient om onderstaande redenen te worden vernietigd:

            —

            het Gerecht heeft verzuimd te oordelen dat de betrokken documenten beschermd werden door een algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid;

            —

            het Gerecht heeft verzuimd te oordelen dat de betrokken documenten in hun geheel commercieel vertrouwelijke informatie vormen, die is beschermd door artikel 4, lid 2, van de transparantieverordening;

            —

            het Gerecht heeft verzuimd in aanmerking te nemen dat de betrokken documenten onder de bescherming van artikel 4, lid 3, van de transparantieverordening zouden moeten vallen; en

            —

            het EMA heeft verzuimd de wettelijk vereiste belangenafweging te maken.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


201806150651955232018/C 231/582962018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180507454622Zaak T-296/18: Beroep ingesteld op 7 mei 2018 — Polskie Linie Lotnicze „LOT”/Commissie
 ---documentbreak--- C2312018NL4520120180507NL0058452462Beroep ingesteld op 7 mei 2018 — Polskie Linie Lotnicze „LOT”/Commissie
   (Zaak T-296/18)2018/C 231/58Procestaal: Pools
      Partijen

      Verzoekende partij: Polskie Linie Lotnicze „LOT” S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Jeżewski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie;

            —

            verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de Commissie heeft bepalingen van het Verdrag geschonden, voor zover deze betrekking hebben op de voorwaarden voor de instemming met een fusie van ondernemingen en deze direct of indirect regelen, inzonderheid de artikelen 101 en 102 van het Verdrag en de uitvoeringsbepalingen daarvan, inzonderheid artikel 6, lid 1, onder b), artikel 2, lid 1, artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 139/2004, door na te laten de ongunstige gevolgen van de concentratie uit oogpunt van de mededinging volledig te beoordelen, waaronder de gevolgen van de concentratie voor de aan de hand van de V&B-methode vastgestelde relevante markten. De beoordeling van de concentratie aan de hand van de V&D-methode brengt een reeks mededingingsverstoringen aan het licht die door deze concentratie worden veroorzaakt.

            2.

            Tweede middel: de Commissie heeft de gevolgen van de concentratie voor de mogelijkheid om passagiersluchtvervoersdiensten aan te bieden en voor de bij de concentratie betrokken vliegvelden onjuist beoordeeld en daarmee een ernstige en kennelijke fout gemaakt bij de beoordeling ervan. Een naar behoren uitgevoerde analyse van de concentratie moet leiden tot de conclusie dat zij een reeks negatieve gevolgen zou hebben voor de mededinging, waaronder het ontstaan van een machtspositie voor Lufthansa op bepaalde vliegvelden.

            3.

            Derde middel: de Commissie heeft verordening (EG) nr. 95/93 geschonden door schending van het neutraliteitsbeginsel, het transparantiebeginsel en het discriminatieverbod bij de toedeling van slots op bepaalde vliegvelden.

            4.

            Vierde middel: de Commissie heeft de Richtsnoeren voor de beoordeling van horizontale fusies geschonden door na te laten te onderzoeken of de vermeende toename van de efficiëntie door de transactie de negatieve gevolgen voor de mededinging neutraliseert.

            5.

            Vijfde middel: de Commissie heeft Verdragsbepalingen en uitvoeringsbepalingen daarvan geschonden door Lufthansa verbintenissen op te leggen waardoor de wezenlijke verstoring van de mededinging door de transactie niet wordt tegengegaan.

            6.

            Zesde middel: de Commissie heeft Verdragsbepalingen, waaronder artikel 107, lid 1, VWEU, en uitvoeringsbepalingen daarvan geschonden door na te laten de verstoring van de mededinging op de interne markt in aanmerking te nemen die door de transactie wordt veroorzaakt in de context van de staatssteun die aan Air Berlin is verstrekt.

            7.

            Zevende middel: de Commissie heeft artikel 296 VWEU geschonden doordat zij haar besluit ontoereikend heeft gemotiveerd.


201806150871955082018/C 231/308602016TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180515252511Zaak T-860/16: Arrest van het Gerecht van 15 mei 2018 — Wirecard/EUIPO (mycard2go) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk mycard2go — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2312018NL2510120180515NL0030251251Arrest van het Gerecht van 15 mei 2018 — Wirecard/EUIPO (mycard2go)
   (Zaak T-860/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk mycard2go — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 231/30Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Wirecard AG (Aschheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Bayer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 oktober 2016 (zaak R 281/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken mycard2go als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Wirecard AG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 38 van 6.2.2017.


201806290691986822018/C 249/452742018TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180430353622Zaak T-274/18: Beroep ingesteld op 30 april 2018 — Klymenko/Raad
 ---documentbreak--- C2492018NL3520120180430NL0045352362Beroep ingesteld op 30 april 2018 — Klymenko/Raad
   (Zaak T-274/18)2018/C 249/45Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Klymenko (Moskou, Rusland) (vertegenwoordiger: M. Phelippeau, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            het beroep van Oleksandr Viktorovych Klymenko ontvankelijk verklaren;

            —

            besluit 2018/333 van de Raad van de EU van 5 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne nietig verklaren;

            —

            uitvoeringsverordening (EU) 2018/326 van de Raad van 5 maart 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne nietig verklaren;

            —

            de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten overeenkomstig de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de bestreden handelingen zijn ontoereikend gemotiveerd.

            2.

            Tweede middel: schending van de rechten van de verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, welke rechten worden gewaarborgd door de grondbeginselen van het Europees recht die met name zijn vervat in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

            3.

            Derde middel: ontbreken van een rechtsgrondslag daar artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie niet de rechtsgrondslag van de tegen Klymenko getroffen beperkende maatregel kan vormen.

            4.

            Vierde middel: feitelijke vergissing aangezien de door Klymenko aangevoerde elementen aantonen dat de feitelijke grondslag ontoereikend is om een of andere strafprocedure te rechtvaardigen.

            5.

            Vijfde middel: schending van het grondrecht op eerbiediging van eigendom, een grondbeginsel van het Unierecht dat wordt beschermd door artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.


title: Arrest van het Hof van 21 maart 2018 in zaak E-4/17 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming van verplichtingen door een EVA-staat — Richtlijn 2004/18/EG — Overheidsaanbesteding — Overheidsopdracht — Concessieovereenkomst voor openbare werken)

text:
               26.7.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 264/16

      ARREST VAN HET HOF
      van 21 maart 2018
      in zaak E-4/17
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen Koninkrijk Noorwegen

         (Niet-nakoming van verplichtingen door een EVA-staat — Richtlijn 2004/18/EG — Overheidsaanbesteding — Overheidsopdracht — Concessieovereenkomst voor openbare werken)

      (2018/C 264/10)
      In zaak E-4/17, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om vast te stellen dat het Koninkrijk Noorwegen, door een overheidsopdracht die betrekking heeft op de bouw en de exploitatie van een parkeergarage onder Torvet in Kristiansand ten onrechte aan te merken als een „concessieovereenkomst voor diensten” in plaats van als een „concessieovereenkomst voor werken”, en door een aanbestedingsprocedure uit te schrijven die niet voldoet aan de vereisten van de EER-regelgeving inzake overheidsopdrachten, bepalingen heeft geschonden van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XVI bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten) juncto het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 6a van bijlage XVI bij de Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 2195/2002 van het Europees Parlement en de Raad), heeft het Hof, bestaande uit Páll Hreinsson, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Nicole Kaiser (ad hoc), rechters, op 21 maart 2018 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      Het Hof:

                  1.

                  Stelt vast dat het Koninkrijk Noorwegen, in het kader van een in 2015 door de gemeente Kristiansand uitgeschreven aanbesteding voor de bouw en de exploitatie van een parkeergarage onder Torvet in Kristiansand, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, waarnaar wordt verwezen in punt 2 van bijlage XVI bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, door na te laten:

                              i)

                              overeenkomstig de wettelijke vereisten van artikel 58, lid 3, van de richtlijn in de gehele EER een aankondiging van een opdracht te publiceren;

                              ii)

                              in strijd met artikel 58, lid 2, van de richtlijn junctis artikel 1, punt 14, van de richtlijn en Verordening (EG) nr. 2195/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de gemeenschappelijke woordenlijst overheidsopdrachten (CPV), waarnaar wordt verwezen in punt 6a van bijlage XVI bij de EER-overeenkomst, een volledige en voldoende nauwkeurige reeks CPV-codes te gebruiken, en

                              iii)

                              de minimumtermijn voor de indiening van aanvragen in het kader van een gunningsprocedure, als voorgeschreven in artikel 59 van de richtlijn, in acht te nemen.

                  2.

                  Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


201808030102050042018/C 294/064512016CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL201806265622Zaak C-451/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — MB / Secretary of State for Work and Pensions (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid — Nationale overheidspensioenregeling — Voorwaarden voor de erkenning van een geslachtsverandering — Nationale regeling die deze erkenning afhankelijk stelt van de nietigverklaring van een huwelijk dat vóór die geslachtsverandering is gesloten — Weigering om een ouderdomspensioen van overheidswege toe te kennen aan een persoon die van geslacht is veranderd vanaf de wettelijke pensioenleeftijd voor personen van het verkregen geslacht — Rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht)
 ---documentbreak--- C2942018NL520120180626NL00065262Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — MB / Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-451/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid — Nationale overheidspensioenregeling — Voorwaarden voor de erkenning van een geslachtsverandering — Nationale regeling die deze erkenning afhankelijk stelt van de nietigverklaring van een huwelijk dat vóór die geslachtsverandering is gesloten — Weigering om een ouderdomspensioen van overheidswege toe te kennen aan een persoon die van geslacht is veranderd vanaf de wettelijke pensioenleeftijd voor personen van het verkregen geslacht — Rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht)”2018/C 294/06Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MB

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Dictum

   Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, met name artikel 4, lid 1, eerste streepje, ervan, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, onder a), derde streepje, en artikel 7, lid 1, onder a), ervan, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan een persoon die van geslacht is veranderd, niet alleen aan fysieke, sociale en psychologische criteria moet voldoen, maar eveneens aan de voorwaarde dat hij niet gehuwd is met een persoon van het geslacht dat hij door die verandering heeft gekregen, om aanspraak te kunnen maken op een ouderdomspensioen van overheidswege vanaf de wettelijke pensioenleeftijd voor personen van dat verkregen geslacht.
   (
         1
      )	PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak T-443/18: Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Vogue Peek & Cloppenburg)

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/17

      Beroep ingesteld op 16 juli 2018 — Peek & Cloppenburg/EUIPO — Peek & Cloppenburg (Vogue Peek & Cloppenburg)
      (Zaak T-443/18)
      (2018/C 311/17)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg (Hamburg, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk Vogue Peek & Cloppenburg — inschrijvingsaanvraag nr. 2 700 847

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2018 in zaak R 1362/2005-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 2, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad juncto § 15, lid 3, van het Markengesetz;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 4, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  schending van artikel 63 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie.


title: Zaak C-88/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy/Abnormal Load Services (International) Limited [Prejudiciële verwijzing — Samenwerking in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Rechterlijke bevoegdheid — Artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje — Bevoegdheid van het gerecht van de plaats van uitvoering van de verbintenis — Plaats van verstrekking van de diensten — Overeenkomst voor goederenvervoer tussen twee lidstaten — Traject dat uit meerdere deeltrajecten bestaat en waarbij van verschillende vervoermiddelen wordt gebruikgemaakt]

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/8

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy/Abnormal Load Services (International) Limited
      (Zaak C-88/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid - Artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje - Bevoegdheid van het gerecht van de plaats van uitvoering van de verbintenis - Plaats van verstrekking van de diensten - Overeenkomst voor goederenvervoer tussen twee lidstaten - Traject dat uit meerdere deeltrajecten bestaat en waarbij van verschillende vervoermiddelen wordt gebruikgemaakt])
      (2018/C 319/09)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein oikeus

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Zurich Insurance PLC, Metso Minerals Oy

         Verwerende partij: Abnormal Load Services (International) Limited

         Dictum

      Artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat, in het kader van een overeenkomst inzake goederenvervoer tussen lidstaten, dat bestaat uit meerdere deeltrajecten, met tussenstops, en waarbij van verschillende vervoermiddelen wordt gebruikgemaakt, als de overeenkomst in het hoofdgeding, zowel de plaats van verzending als de plaats van levering van het goed de plaats van verstrekking van de vervoersdienst in de zin van die bepaling is.

         (1)  PB C 112 van 10.4.2017.


title: Zaak C-440/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — GS/Bundeszentralamt für Steuern (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Directe belastingen — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 2011/96/EU — Artikel 1, lid 2 — Moedermaatschappij — Bronheffing over winst die wordt uitgekeerd aan een niet-ingezeten moederholdingmaatschappij — Vrijstelling — Fraude, ontwijking en misbruik inzake belastingen — Vermoeden)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/24

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juni 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — GS/Bundeszentralamt für Steuern
      (Zaak C-440/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Directe belastingen - Vrijheid van vestiging - Richtlijn 2011/96/EU - Artikel 1, lid 2 - Moedermaatschappij - Bronheffing over winst die wordt uitgekeerd aan een niet-ingezeten moederholdingmaatschappij - Vrijstelling - Fraude, ontwijking en misbruik inzake belastingen - Vermoeden))
      (2018/C 328/30)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Köln

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: GS

         Verwerende partij: Bundeszentralamt für Steuern

         Dictum

      Artikel 1, lid 2, van richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/13/EU van de Raad van 13 mei 2013, en artikel 49 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke belastingregeling van een lidstaat als in het hoofdgeding, volgens welke bronbelasting wordt geheven over de dividenden die een ingezeten dochteronderneming uitkeert aan haar niet-ingezeten moedermaatschappij, die evenwel het recht wordt ontzegd op terugbetaling van of vrijstelling voor deze bronbelasting, voor zover — ten eerste — deelnemingen in deze moedermaatschappij worden gehouden door personen die geen recht op die terugbetaling of vrijstelling zouden hebben indien zij de dividenden van deze dochteronderneming rechtstreeks zouden hebben ontvangen en deze moedermaatschappij haar bruto-inkomsten van het betrokken belastingjaar niet heeft gehaald uit haar eigen economische activiteit, en — ten tweede — is voldaan aan een van de twee door deze wettelijke regeling gestelde voorwaarden, namelijk ofwel bestaan er geen economische redenen of andere belangrijke redenen die tussenplaatsing van deze moederholdingmaatschappij rechtvaardigen, ofwel neemt deze moederholdingmaatschappij niet deel aan de algemene economische activiteit met een onderneming die gelet op haar maatschappelijk doel passend is georganiseerd, zonder dat rekening wordt gehouden met organisatorische, economische of andere belangrijke kenmerken van de met de betrokken moedermaatschappij verbonden ondernemingen.

         (1)  PB C 374 van 6.11.2017.


title: Zaak T-469/18: Beroep ingesteld op 26 juli 2018 — Battelle Memorial Institute/EUIPO (HEATCOAT)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/26

      Beroep ingesteld op 26 juli 2018 — Battelle Memorial Institute/EUIPO (HEATCOAT)
      (Zaak T-469/18)
      (2018/C 341/38)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Battelle Memorial Institute (Columbus, Ohio, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Brandreth QC)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk HEATCOAT — inschrijvingsaanvraag nr. 16 865 263

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 16 mei 2018 in zaak R 36/2018-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing in haar geheel, en

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten, met inbegrip van de kosten voor de kamer van beroep.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, en

                  —

                  schending van artikel 95 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-425/18: Beroep ingesteld op 5 juli 2018 — Altice Europe/Commissie

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/20

      Beroep ingesteld op 5 juli 2018 — Altice Europe/Commissie
      (Zaak T-425/18)
      (2018/C 341/31)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Altice Europe NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: R. Allendesalazar Corcho en H. Brokelmann, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de artikelen 1, 2, 3 en 4 van besluit C(2018) 2418 final van de Commissie van 24 april 2018 tot oplegging van een geldboete voor het uitvoeren van een concentratie in strijd met artikel 4, lid 1, en artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) (zaak M.7993 — Altice/PT Portugal, artikel 14, lid 2 procedure), nietig te verklaren;

                  —

                  alternatief, zijn volledige rechtsmacht uit te oefenen en de in de artikelen 3 en 4 van het besluit opgelegde geldboetes aanzienlijk te verlagen, en

                  —

                  hoe dan ook de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, en artikel 7, lid 1, van de EU-concentratieverordening, van het legaliteitsbeginsel en van het vermoeden van onschuld, aangezien in het bestreden besluit het begrip „totstandbrenging” van een concentratie onjuist wordt toegepast, gelet op de draagwijdte en de betekenis van dat begrip.
                  Verzoekster betoogt dat er voor de „totstandbrenging” van een concentratie in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 7, lid 1, van de EU-concentratieverordening méér vereist is dan een „mogelijkheid een beslissende invloed uit te oefenen” op een onderneming, en dat geen van de in het bestreden besluit aangevoerde elementen een totstandbrenging impliceert. Verder schendt het bestreden besluit het in artikel 49, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (Handvest) en artikel 7 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) neergelegde legaliteitsbeginsel alsook het door artikel 48, lid 1, van het Handvest en artikel 6, lid 2, EVRM gewaarborgde vermoeden van onschuld, aangezien het begrip „totstandbrenging” daarin onterecht wordt uitgebreid.

                  2.

                  Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, doordat in het bestreden besluit wordt geoordeeld dat verzoekster de uitsluitende zeggenschap over PT Portugal heeft verworven.
                  Volgens verzoekster geeft het besteden besluit blijk van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten, voor zover daarin wordt vastgesteld dat verzoekster de uitsluitende zeggenschap over PT Portugal heeft verworven en daardoor de concentratie tot stand heeft gebracht.

                  3.

                  Derde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten door te stellen dat inbreuk is gemaakt op artikel 4, lid 1, en artikel 7, lid 1, van de EU-concentratieverordening.
                  Verzoekster betoogt dat de beweerdelijk in de verkoopovereenkomst opgenomen precontractuele afspraken bijkomstig waren en niet tot de vervroegde totstandbrenging van een concentratie hebben geleid. Bovendien oefende verzoekster vóór de sluiting van de overeenkomst in wezen geen beslissende invloed uit over PT Portugal. De Commissie kon zich niet redelijkerwijs op de zeven in afdeling 4.2.1 van het bestreden besluit genoemde elementen baseren ten bewijze dat verzoekster daadwerkelijk zeggenschap over PT Portugal had. Tot slot geeft het besteden besluit blijk van een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten doordat daarin wordt geoordeeld dat ook uit het feit dat informatie aan verzoekster werd verstrekt, kon worde afgeleid dat sprake was van zeggenschap.

                  4.

                  Vierde middel: de Commissie heeft het ne-bis-in-idembeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het verbod van dubbele bestraffing geschonden, en artikel 4, lid 1, en artikel 14, lid 2, onder a), van de EU-concentratieverordening zijn onwettig.
                  Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit het in artikel 50 van het Handvest en artikel 4, lid 1 van Protocol nr. 7 bij het EVRM neergelegde ne-bis-in-idembeginsel, het in artikel 49, lid 3, van het Handvest neergelegde evenredigheidsbeginsel en het verbod van dubbele bestraffing dat verankerd is in de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de lidstaten gemeen hebben, doordat eenzelfde overtreder in dat besluit voor eenzelfde gedraging tweemaal wordt beboet op grond van twee wettelijke bepalingen die hetzelfde juridisch belang beschermen. Zij werpt krachtens artikel 277 VWEU een exceptie van onwettigheid van artikel 4, lid 1, en artikel 14, lid 2, onder a), van de EU-concentratieverordening op, aangezien de Commissie een overtreder op grond van deze bepalingen een tweede maal kan bestraffen voor eenzelfde gedraging die reeds door artikel 7, lid 1, en artikel 14, lid 2, onder b), van de EU-concentratieverordening wordt bestraft.

                  5.

                  Vijfde middel: de geldboetes zijn onwettig en schenden het evenredigheidsbeginsel.
                  Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit artikel 14, lid 2, van de EU-concentratieverordening, omdat haar daarbij geldboetes worden opgelegd hoewel er geen sprake is van onzorgvuldigheid of opzet en geenszins afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van de Unieregels inzake concentratiecontrole. Het bestreden besluit levert schending op van artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, van het Handvest doordat de hoogte van de geldboetes daarin niet wordt verantwoord. Voorts schendt het besluit het evenredigheidsbeginsel, aangezien daarin krachtens artikel 14, lid 2, onder a), van de EU-concentratieverordening een tweede boete wordt opgelegd voor eenzelfde gedraging die reeds krachtens artikel 14, lid 2, onder b), van de EU-concentratieverordening wordt bestraft. Tot slot zijn de geldboetes in strijd met het evenredigheidsbeginsel, aangezien in het bestreden besluit, bij de bepaling van de hoogte van die boetes, niet naar behoren rekening is gehouden met alle relevante omstandigheden.

         (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB L 24, 29.1.2004, blz. 1) („EU-concentratieverordening”).


title: Zaak T-773/15: Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2018 — BBY Solutions/EUIPO — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY)

text:
               22.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/31

      Beschikking van het Gerecht van 13 juli 2018 — BBY Solutions/EUIPO — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY)
      (Zaak T-773/15) (1)

      (2018/C 381/37)
      Procestaal: Engels
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak C-453/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia Vigo (Spanje) op 11 juli 2018 — Bondora AS/Carlos V. C.

text:
               22.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/3

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia Vigo (Spanje) op 11 juli 2018 — Bondora AS/Carlos V. C.
      (Zaak C-453/18)
      (2018/C 381/04)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de Primera Instancia Vigo

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Bondora AS

         Verwerende partij: Carlos V. C.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) en de rechtspraak tot uitlegging van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat dit artikel van de richtlijn zich verzet tegen een nationale bepaling, zoals [punt 2 van] de drieëntwintigste slotbepaling van Ley 1/2000 de Enjuiciamiento Civil (wetboek van burgerlijke rechtsvordering) van 7 januari 2000, waarin is bepaald dat in het kader van een verzoek om een Europees betalingsbevel geen stukken hoeven te worden overgelegd en dat die stukken in geval van overlegging buiten beschouwing worden gelaten?

                  2)

                  Moet artikel 7, lid 2, onder e), van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (2) aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat van een schuldeiser kan worden verlangd dat hij de stukken overlegt waarop hij zijn uit een consumentenkredietovereenkomst tussen een verkoper en een consument voortvloeiende vordering baseert, indien de rechter het noodzakelijk acht die stukken te onderzoeken om na te gaan of de tussen de partijen gesloten overeenkomst oneerlijke bedingen bevat en zo te voldoen aan richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en de rechtspraak tot uitlegging van die richtlijn?

         (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

         (2)  PB 2006, L 399, blz. 1.


title: Zaak T-905/16: Arrest van het Gerecht van 12 september 2018 — Chefaro Ireland/EUIPO — Laboratoires M&L (NUIT PRECIEUSE) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk NUIT PRECIEUSE — Ouder nationaal woordmerk EAU PRECIEUSE — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               22.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/21

      Arrest van het Gerecht van 12 september 2018 — Chefaro Ireland/EUIPO — Laboratoires M&L (NUIT PRECIEUSE)
      (Zaak T-905/16) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk NUIT PRECIEUSE - Ouder nationaal woordmerk EAU PRECIEUSE - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 381/24)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Chefaro Ireland DAC (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en J. Muyldermans, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, D. Walicka en D. Gája, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Laboratoires M&L SA (Manosque, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Cordt, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 oktober 2016 (zaak R 2596/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Chefaro Ireland en Laboratoires M&L

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Chefaro Ireland DAC wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 53 van 20.2.2017.