title: Zaak T-336/12: Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Klizli/Raad

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/37

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Klizli/Raad
   (Zaak T-336/12)
   2012/C 287/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Y. Klizli (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: Z. Garkova- Lyutskanova, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 126, blz. 9) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 126, blz. 3) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Verzoeker is ten onrechte opgenomen op de lijst van personen die financiële steun aan het regime verlenen.

               2)

               De bestreden handelingen van de Raad zijn zonder enige rechtsgrondslag vastgesteld en schenden de motiveringsplicht, het recht op een eerlijk proces, het recht op een doeltreffende bescherming in rechte en het eigendomsrecht. Voorts schenden zij het evenredigheidsbeginsel en verzoekers goede naam.


title: Zaak F-114/13: Beroep ingesteld op 29 november 2013 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/53

         Beroep ingesteld op 29 november 2013 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-114/13)
   2014/C 52/102
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag houdende weigering om de wettigheid te erkennen van het besluit van het plaatselijk personeelscomité te Luxemburg waarbij het mandaat wordt ingetrokken dat een gevolmachtigde was verleend om dat comité te vertegenwoordigen binnen het centraal personeelscomité van de Commissie

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag houdende weigering om de wettigheid te erkennen van het besluit van het plaatselijk personeelscomité te Luxemburg waarbij het mandaat wordt ingetrokken dat een gevolmachtigde was verleend om dat comité te vertegenwoordigen binnen het centraal personeelscomité van de Commissie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-249/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 19 mei 2011 — Hristo Byankov/Glaven Sekretar na Ministerstvo na vatreshnite raboti (MVR)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Sofia-grad (Bulgarije) op 19 mei 2011 — Hristo Byankov/Glaven Sekretar na Ministerstvo na vatreshnite raboti (MVR)
   (Zaak C-249/11)
   2011/C 232/28
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hristo Byankov

      Verwerende partij: Glaven Sekretar na Ministerstvo na vatreshnite raboti (hoofdsecretaris van het ministerie van binnenlandse zaken)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vereist het beginsel van de loyale samenwerking overeenkomstig artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie junctis de artikelen 20 en 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, gelet op de feiten in het hoofdgeding, dat een nationale bepaling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is — volgens welke bepaling de intrekking van een definitief bestuursbesluit toelaatbaar is om een einde te maken aan een door een arrest van het Europees Hof voor de rechten van de mens vastgestelde schending van grondrechten, welk grondrecht tegelijkertijd eveneens in het recht van de Europese Unie wordt erkend en waarbij het gaat over het recht op vrij verkeer van staatsburgers van de lidstaten — ook wordt toegepast met betrekking tot de in een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie gegeven uitlegging van inzake de beperkingen aan de uitoefening van genoemd recht dienende bepalingen van Unierecht, indien voor de beëindiging van de inbreuk de intrekking van het bestuursbesluit vereist is?

               2)

               Volgt uit artikel 31, leden 1 en 3, van richtlijn 2004/38/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, dat wanneer een lidstaat in zijn nationale recht een procedure heeft voorzien ter controle van een bestuursbesluit dat het in artikel 4, lid 1, van deze richtlijn vervatte recht beperkt, de bevoegde administratieve dienst ook dan verplicht is om op verzoek van degenen tot wie het bestuursbesluit is gericht dit besluit te controleren en de rechtmatigheid ervan te beoordelen, waarbij ook rekening wordt gehouden met de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie inzake uitlegging van relevante bepalingen van Unierecht die de voorwaarden en de beperkingen waaronder dit recht wordt uitgeoefend regelen ter waarborging dat de opgelegde beperking van het recht op het tijdstip van de vaststelling van het controlebesluit niet onevenredig is, wanneer het bestuursbesluit inzake de oplegging van de beperking op dat tijdstip reeds definitief is?

               3)

               Is het op grond van de bepalingen van artikel 52, lid 1, tweede volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, respectievelijk artikel 27, lid 1, van richtlijn 2004/38 toelaatbaar dat een nationale bepaling, die voorziet in de oplegging van een beperking van het recht op vrij verkeer van een staatsburger van een lidstaat van de Europese Unie in het kader van de Europese Unie wegens het loutere bestaan van een schuld tegenover een particulier (een handelsvennootschap) die een bepaald wettelijk voorzien bedrag overschrijdt en niet gewaarborgd is, wordt toegepast in het kader van een aanhangige exequaturprocedure tot inning van de schuldvordering en zonder inachtneming van de in het Unierecht voorziene mogelijkheid dat een instantie van een andere lidstaat de schuldvordering int?

      (1)  PB L 158, blz. 77; bijzondere Bulgaarse uitgave, hoofdstuk 5, deel 7, blz. 56.


title: ARREST VAN HET HOF van 2 december 1997 in zaak C-336/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Sozialgericht Hamburg): E. Dafeki tegen Landesversicherungsanstalt Württemberg (Vrij verkeer van goederen - Gelijke behandeling - Sociale zekerheid - Nationale regeling die aan akten van burgerlijke stand verschillende bewijskracht toekent naargelang deze van nationale of buitenlandse herkomst zijn)

text:
C 41/4                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.2.98
1. Door niet binnen de voorgeschreven termijn alle wette-           In procedures ter vaststelling van de rechten op sociale-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen        zekerheidsuitkeringen van een migrerend werknemer die
     die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht            communautair onderdaan is, zijn de nationale sociale-
     van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli               zekerheidsorganen en rechterlijke instanties van een lid-
     1991 betreffende het op de markt brengen van gewas-            staat gebonden aan door de bevoegde instanties van
     beschermingsmiddelen,        met      uitzondering    van      andere lidstaten opgemaakte akten en soortgelijke docu-
     artikel 10, lid 1, tweede streepje, is de Bondsrepubliek       menten van de burgerlijke stand, tenzij concrete aanwijzin-
     Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die krach-          gen, die verband houden met het betrokken individuele
     tens die richtlijn op haar rusten.                             geval, ernstige twijfel omtrent de juistheid daarvan doen
                                                                    rijzen.
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten ver-              (1) PB C 392 van 31.12.1994.
     wezen.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 2 december 1997
                                                                    in zaak C-188/95 (verzoek van de éstre Landsret om een
                   ARREST VAN HET HOF                               prejudicieÈle beslissing): Fantask A/S e.a. tegen Industri-
                      van 2 december 1997                                        ministeriet (Erhvervsministeriet) (1)
in zaak C-336/94 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing           (Richtlijn 69/335/EEG Ð Inschrijvingsrechten voor ven-
van het Sozialgericht Hamburg): E. Dafeki tegen Landes-                     nootschappen Ð Nationale procestermijnen)
             versicherungsanstalt Württemberg (1)                                            (98/C 41/07)
(Vrij verkeer van goederen Ð Gelijke behandeling Ð Soci-
ale zekerheid Ð Nationale regeling die aan akten van bur-
gerlijke stand verschillende bewijskracht toekent naarge-                                 (Procestaal: Deens)
   lang deze van nationale of buitenlandse herkomst zijn)
                          (98/C 41/06)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                    In zaak C-188/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de éstre
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      Landsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding
                de Jurisprudentie van het Hof)                      tussen Fantask A/S e.a. en Industriministeriet (Erhvervsmi-
                                                                    nisteriet), betreffende een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                    uitlegging van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
                                                                    17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
In zaak C-336/94, betreffende een verzoek aan het Hof               bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249 van 3.10.1969,
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Sozial-            blz. 25), zoals laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/303/
gericht Hamburg (Duitsland), in het aldaar aanhangig                EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156 van
geding tussen E. Dafeki en Landesversicherungsanstalt               15.6.1985, blz. 23), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
Württemberg, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-        G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
ging van de artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag, naar             nemalm en M. Wathelet, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
aanleiding van Duitse voorschriften die aan akten van de            J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,
burgerlijke stand verschillende bewijskracht toekennen              D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch,
naargelang het om Duitse of om buitenlandse akten gaat,             P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G.
heeft het Hof, samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, pre-           Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
sident van de Vierde en de Zesde Kamer, waarnemend                  2 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
voor de president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de                 luidt als volgt:
Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
G. Hirsch, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters;
advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl,
hoofdadministrateur, op 2 december 1997 een arrest gewe-            1. Artikel 12, lid 1, onder e), van Richtlijn 69/335/EEG
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte


title: Zaak C-481/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Bamberg (Duitsland) op 9 september 2013 — Strafzaak tegen Mohammad Ferooz Qurbani

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Bamberg (Duitsland) op 9 september 2013 — Strafzaak tegen Mohammad Ferooz Qurbani
   (Zaak C-481/13)
   2013/C 352/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Bamberg

      Partijen in de strafzaak

   Mohammad Ferooz Qurbani

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft de persoonlijke strafuitsluitingsgrond van artikel 31 van het Verdrag betreffende de status van vluchtelingen (VG) — ook al is dit niet letterlijk bepaald — ook betrekking op valsheid in geschrifte die is begaan door bij de binnenkomst per vliegtuig in de Bondsrepubliek Duitsland een vervalst paspoort aan een politieagent voor te leggen, wanneer het gebruik van het vervalste paspoort niet noodzakelijk is voor het indienen van een asielverzoek in die lidstaat?

               2)

               Is een beroep op artikel 31 VG uitgesloten wanneer gebruikt is gemaakt van diensten van mensensmokkelaars?

               3)

               Moet de in artikel 31 VG opgenomen voorwaarde dat de betrokkene „
                     rechtstreeks
                  ” komt van een grondgebied waar zijn leven of zijn vrijheid werd bedreigd, aldus worden uitgelegd dat deze voorwaarde ook dan is vervuld, wanneer de betrokkene eerst in een andere lidstaat van de Europese Unie (in casu: Griekenland) is binnengekomen en van daaruit naar een andere lidstaat (in casu: Bondsrepubliek Duitsland) verder reist en daar om asiel verzoekt?


title: Zaak T-424/09: Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — Goodyear Dunlop Tyres UK/BHIM — Sportfive (QUALIFIER)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/38

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — Goodyear Dunlop Tyres UK/BHIM — Sportfive (QUALIFIER)
   (Zaak T-424/09)
   2009/C 312/63
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Goodyear Dunlop Tyres UK Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sportfive GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 augustus 2009 in beroepsprocedure R 1291/2008-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „QUALIFIER” voor waren van klasse 12 (aanvraagnr. 4 877 262)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sportfive GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk (nr. 4 017 836) en Duits woordmerk (nr. 30 415 017.1) „Qualifiers 2006”, Duits woord-en beeldmerk (nr. 30 414 610.2) „2006 QUALIFIERS”, Duits woordmerk (nr. 30 515 033.2) „Qualifiers 2008” en Duits woord- en beeldmerk (nr. 30 565 616.3) „2008 QUALIFIERS”, alle voor onder meer waren van klasse 12

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-229/16: Beroep ingesteld op 6 mei 2016 — Pio De Bragança/EUIPO — Ordem de São Miguel da Ala (QUIS UT DEUS)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/48

         Beroep ingesteld op 6 mei 2016 — Pio De Bragança/EUIPO — Ordem de São Miguel da Ala (QUIS UT DEUS)
   (Zaak T-229/16)
   (2016/C 270/55)
   Taal van het verzoekschrift: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Duarte Pio De Bragança (Sintra, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Sardinha, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ordem de São Miguel da Ala (Lissabon, Portugal)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „quis ut deus” — Uniemerk nr. 005747936

      Procedure voor het EUIPO: procedure tot algehele vervallenverklaring van het merk

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 februari 2016 in zaak R 621/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en bijgevolg algehele vervallenverklaring, op grond van het ontbreken van een normaal gebruik, van het litigieuze merk, ook voor de waren „uithangborden van metaal” van klasse 6;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

   Schending van artikel 15, lid 1, en van artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk, waarbij het onderhavige beroep is ingesteld krachtens artikel 65 van verordening (EU) 2015/2424 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2869/95 van de Commissie inzake de aan het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te betalen taksen


title: Zaak F-89/14: Beroep ingesteld op 2 september 2014 — ZZ/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/62

         Beroep ingesteld op 2 september 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-89/14)
   2014/C 421/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om de ontheemdingstoelage toe te kennen en veroordeling tot betaling daarvan, met betaling van rente en vanaf verzoeksters indiensttreding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het als TABG (PMO) op 11 november 2013 genomen besluit houdende weigering om verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen, waarvan is kennisgegeven op 19 november 2013;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van die toelage sinds haar indiensttreding bij de Commissie;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van rente over het bedrag van al die toelages, tegen de rentevoet die de ECB voor de basisherfinancieringstransacties toepast en vanaf de datum waarop de toelage verschuldigd werd tot aan de volledige betaling daarvan;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-72/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Établissements Rimbaud SA/Directeur général des impôts, Directeurs des services fiscaux d'Aix-en-Provence (Directe belastingen — Vrij verkeer van kapitaal — Rechtspersonen gevestigd in derde staat, lid van Europese Economische Ruimte — Bezit van in lidstaat gelegen onroerende zaken — Belasting op marktwaarde van die onroerende zaken — Weigering van vrijstelling — Bestrijding van belastingfraude — Toetsing aan EER-Overeenkomst)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Établissements Rimbaud SA/Directeur général des impôts, Directeurs des services fiscaux d'Aix-en-Provence
   (Zaak C-72/09) (1)

   (Directe belastingen - Vrij verkeer van kapitaal - Rechtspersonen gevestigd in derde staat, lid van Europese Economische Ruimte - Bezit van in lidstaat gelegen onroerende zaken - Belasting op marktwaarde van die onroerende zaken - Weigering van vrijstelling - Bestrijding van belastingfraude - Toetsing aan EER-Overeenkomst)
   2010/C 346/18
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissements Rimbaud SA

      Verwerende partijen: Directeur général des impôts, Directeurs des services fiscaux d'Aix-en-Provence

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 40 van de Overeenkomst van 2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte (PB 1994, L 1, blz. 3) — Belasting over de marktwaarde van in Frankrijk gelegen onroerende zaken — Vrijstelling voor rechtspersonen met zetel in Frankrijk of in een staat van de Europese Economische Ruimte, voor zover Frankrijk met deze staat een overeenkomst inzake administratieve bijstand ter bestrijding van belastingfraude en -ontwijking heeft gesloten of deze rechtspersonen als gevolg van de toepassing van een verdrag met een non-discriminatieclausule geen hogere belasting wordt opgelegd dan die waaraan in Frankrijk gevestigde vennootschappen zijn onderworpen — Vrijstelling geweigerd aan in Liechtenstein gevestigde vennootschap

      Dictum

   Artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, volgens welke de vennootschappen met vennootschappelijke zetel op het grondgebied van een lidstaat van Europese Unie van de belasting op de marktwaarde van op het grondgebied van die lidstaat gelegen onroerende zaken zijn vrijgesteld, doch deze vrijstelling voor een vennootschap met vennootschappelijke zetel op het grondgebied van een derde staat die lid van de Europese Economische Ruimte is, afhankelijk is gesteld van het bestaan van een tussen die lidstaat en deze derde staat gesloten overeenkomst inzake administratieve bijstand ter bestrijding van belastingontduiking en ontwijking of van de omstandigheid dat krachtens een verdrag dat een bepaling bevat die discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt, deze rechtspersonen niet zwaarder mogen worden belast dan de op het grondgebied van een lidstaat gevestigde vennootschappen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009, blz. 12.


title: Zaak C-496/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2013 door GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 juli 2013 in zaak T-78/12, GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/13

         Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2013 door GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 juli 2013 in zaak T-78/12, GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-496/13 P)
   2013/C 313/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: I. Memmler, S. Schulz, Rechtsanwältinnen)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 in zaak T-78/12 en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2011 in zaak R 2109/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante één middel aan: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), alsook schending van bewijsregels bij de toepassing van deze bepaling.
   Tot staving voert rekwirante het volgende aan:

               Bij de vergelijking van de tekens heeft het Gerecht de leer van de globale beoordeling niet correct toegepast, aangezien het de bestanddelen „LIBERTAD” en „LIBERTE” globaal heeft vergeleken en daarbij alle andere bestanddelen van de merken buiten beschouwing heeft gelaten.

               Inzonderheid had het Gerecht bij een correcte toepassing van de leer van de globale beoordeling meer belang moeten hechten aan enkele andere bestanddelen van de conflicterende merken, onder meer de kleurcombinatie van het betwiste merk en van het oppositiemerk en de aanduiding „LA” van het oppositiemerk en de aanduiding „brunes” van het betwiste merk.

               Ook heeft het Gerecht de door het Hof van Justitie geformuleerde beginselen inzake de begripsmatige overeenstemming onjuist toegepast, aangezien het onvoldoende rekening heeft gehouden met de verschillende talen van de merken.

               Bovendien heeft het Gerecht de in het Reglement voor de procesvoering vastgestelde bewijsregels geschonden, doordat het zonder bewijzen vermoedens over uitspraak van het merk „LA LIBERTAD” heeft geuit en de beslissing daarop heeft gebaseerd.

               Globaal genomen is het Gerecht dus tot een onjuiste uitspraak gekomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-408/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 5 oktober 2006 — Landesanstalt für Landwirtschaft, Abteilung Förderwesen und Fachrecht/Franz Götz

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 5 oktober 2006 — Landesanstalt für Landwirtschaft, Abteilung Förderwesen und Fachrecht/Franz Götz
   (Zaak C-408/06)
   (2006/C 310/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landesanstalt für Landwirtschaft, Abteilung Förderwesen und Fachrecht

      Verwerende partij: Franz Götz
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een door een Duitse deelstaat ingericht zogenoemd „melkquota-verkooppunt”, dat tegen betaling referentiehoeveelheden voor leveringen overdraagt aan melkproducenten,

                           a)

                           een landbouwinterventiebureau in de zin van artikel 4, lid 5, derde alinea, bijlage D, punt 7, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) (richtlijn 77/388/EEG), dat handelingen met betrekking tot de omzet van landbouwproducten verricht op grond van verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktordening voor deze producten, of

                           b)

                           een bedrijfswinkel in de zin van artikel 4, lid 5, derde alinea, bijlage D, punt 12, van richtlijn 77/388/EEG?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is onder omstandigheden zoals in het hoofdgeding, waarin in een lidstaat zowel publieke als particuliere „melkquota-verkooppunten” tegen betaling referentiehoeveelheden voor leveringen overdragen, bij het onderzoek van de vraag of de behandeling van een door een publiekrechtelijk lichaam geëxploiteerd „melkquota-verkooppunt” als niet-belastingplichtig zal leiden tot „concurrentievervalsing van enige betekenis” in de zin van artikel 4, lid 5, tweede alinea, van richtlijn 77/388/EEG, de relevante geografische markt het door de lidstaat gedefinieerde overdrachtsgebied?

                           b)

                           Dient bij het onderzoek van de vraag of de behandeling van een publiek „melkquota-verkooppunt” als niet-belastingplichtig zal leiden tot „concurrentievervalsing van enige betekenis”, alleen rekening te worden gehouden met het gebruikelijke geval van de overdracht (door een verkooppunt) — zonder overdracht van gronden — of dienen ook andere soorten van overdracht (door landbouwers als belastingplichtigen) — zonder overdracht van gronden — te worden meegenomen, hoewel het daarbij slechts om uitzonderingen gaat?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-254/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Italië) op 16 juni 2008 — Futura Immobiliare srl Hotel Futura e.a./Comune di Casoria

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Campania (Italië) op 16 juni 2008 — Futura Immobiliare srl Hotel Futura e.a./Comune di Casoria
   (Zaak C-254/08)
   (2008/C 209/46)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale amministrativo regionale della Campania
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Futura Immobiliare srl Hotel Futura e.a.

      Verwerende partij: Comune di Casoria
   Prejudiciële vraag
   Is de nationale regeling die is neergelegd in de artikelen 58 en volgende van decreto legislativo nr. 507/1993 en in de overgangsbepalingen die krachtens artikel 11 van decreto del Presidente della Repubblica nr. [158]/1999, met de opeenvolgende wijzigingen ervan, en artikel 1, lid 184, van wet nr. 296/2006, de geldigheidsduur van bedoelde artikelen 58 en volgende hebben verlengd en op die manier hebben geleid tot het voortbestaan van een belastingregeling ter dekking van de kosten van afvalverwijdering en de invoering hebben uitgesteld van een tariefsysteem waarbij de kosten van deze dienst worden gedragen door degenen die de afvalstoffen produceren en afgeven, verenigbaar met voornoemd artikel 15 van de gemeenschapsrichtlijn en met het beginsel „de vervuiler betaalt” (1)
       (2)?

      (1)  PB L 194, blz. 39.

      (2)  PB L 78, blz. 32.


title: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 18 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap M. J. M. Linthorst, K. G. P. Pouwels en J. Scheres c.s. en Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen te Roermond (Zaak C-167/95)

text:
Nr . C 208/6            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
Hogere voorziening, op 30 mei 1995 ingesteld door                           Justitie op 31 mei 1995 , in het geding tussen Maatschap
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                          M. J. M. Linthorst, K. G. P. Pouwels en J. Scheres c.s . en
arrest, op 28 maart 1995 in zaak T-12/94 tussen F. Daffix                   Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemingen te Roer
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                         mond , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                 Gemeenschappen ( Derde Kamer )                             gende vraag :
                        ( Zaak C-166/95 P )
                             ( 95/C 208/ 12 )                               Dient artikel 9 van de zesde richtlijn zodanig te worden
                                                                            uitgelegd dat als plaats waar een dierenarts zijn diensten als
                                                                            zodanig verricht, wordt aangemerkt de plaats waar deze de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft
op 30 mei 1995 hogere voorziening ingesteld door Com                       gevestigd van waaruit hij deze diensten verricht, of bij
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor                        gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn
digd door D. Gouloussis, lid van haar juridische dienst, als                woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats , of moet dit
gemachtigde, bijgestaan door B. Cambier, advocaat te                        artikel zodanig worden uitgelegd dat de plaats waar een
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G.                    dierenarts zijn diensten als zodanig verricht elders is gelegen,
Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op                     met name ter plaatse waar die diensten materieel worden
28 maart 1995 in zaak T-12/94 tussen F. Daffix en
                                                                            verricht dan wel ter plaatse waar de ontvanger van die
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                            diensten de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                            inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of
Gemeenschappen ( Derde Kamer ).                                              bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn
                                                                            woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats ?
Requirante concludeert dat het den Hove behage :
— het op 28 maart 1995 door het Gerecht van eerste aanleg
       van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ) in
       zaak T-12/94 gewezen arrest O te vernietigen;
— de door de Commissie voor het Gerecht van eerste
       aanleg geformuleerde conclusies toe te wijzen, en bijge              Verzoek van de Pretura Circondariale di Vicenza van
       volg de vordering van F. Daffix af te wijzen;
                                                                             22 april 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar
— te beslissen over de kosten naar recht .
                                                                                dienende strafzaak tegen L. Arcaro
                                                                                ( Zaak C-168/95 )
Middelen en voornaamste argumenten                                                                      ( 95/C 208/ 14 )
— Niet-ontvankelijkheid van het middel waarop het
       Gerecht zijn uitspraak heeft gebaseerd : het Gerecht is er            Bij beschikking van 22 april 1995 ( ingekomen ter griffie van
       ten onrechte van uitgegaan dat in casu het middel                     het Hof van Justitie op 30 mei daaraanvolgend ) heeft de
                                                                             Pretura Circondariale di Vicenza in de aldaar dienende
       ontleend aan ontoereikende motivering kon worden
       geacht van openbare orde te zijn en ontvankelijk kon                  strafzaak tegen L. Arcaro, het Hof van Justitie van de
       worden verklaard hoewel het te laat was aangevoerd .                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                             beslissing over de navolgende vraag:
— Ongegrondheid van het middel waarop de uitspraak van
       het Gerecht is gebaseerd .                                            a ) Is de in punt 8 (') van de onderhavige beschikking
                                                                                voorgestelde uitlegging van de Gemeenschapsrichtlijnen
 ( 1 ) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 11 .                               76/464/EEG ( 2 ) en 83/51 3/EEG ( 3 ) waaraan wetsdecreet
                                                                                nr . 133/1992 uitvoering beoogt te geven, de juiste ?
                                                                             b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord, impli
                                                                                ceert een juiste uitlegging van de Gemeenschapsregeling
                                                                                dan dat de Gemeenschapsbepalingen rechtstreeks kun
 Verzoek van het Gerechtshof te ' s-Hertogenbosch van                             nen worden toegepast en dat de nationale bepalingen die
                                                                                daarmee niet in overeenstemming zijn, tegelijkertijd
  18 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                buiten toepassing moeten worden gelaten, ook al kan dit
 tussen Maatschap M. J. M. Linthorst, K. G. P. Pouwels en J.
                                                                                bezwarend zijn voor de burger ?
 Scheres c.s. en Inspecteur der Belastingdienst/Ondernemin
                           gen te Roermond
                           ( Zaak C-167/95 )                                 c ) Indien vraag b ) ontkennend wordt beantwoord , welk
                                                                                ander middel kan dan volgens een juiste uitlegging van
                               ( 95 /C 208 / 13 )                                 het Gemeenschapsrecht worden aangewend om natio
                                                                                nale bepalingen die niet in overeenstemming zijn met het
 Het Gerechtshof te ' s-Hertogenbosch heeft bij beschikking                       Gemeenschapsrecht, uit de . nationale rechtsorde te
 van 18 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                          bannen wanneer de rechtstreekse toepassing van de


title: Zaak T-219/16: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Aldi/EUIPO (ViSAGE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ViSAGE — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/27

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Aldi/EUIPO (ViSAGE)
   (Zaak T-219/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ViSAGE - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 161/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 februari 2016 (zaak R 507/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ViSAGE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Aldi GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak T-395/08: Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Vorm van een chocolade haas) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van chocolade haas — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Ontbreken van onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/10

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Vorm van een chocolade haas)
   (Zaak T-395/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van chocolade haas - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Ontbreken van onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 46/18
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Chocoladefabriken Lindt Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Lange, E. Schalast en G. Hild, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 juli 2008 (zaak R 419/2008-4) betreffende een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een chocolade haas.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Chocoladefabriken Lindt Sprüngli AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak F-142/07: Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Kaminska/Comité van de Regio's

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/38

         Beroep ingesteld op 19 december 2007 — Kaminska/Comité van de Regio's
   (Zaak F-142/07)
   (2008/C 79/73)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Magdalena Kaminska (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi, S. Engelen, advocaten)

      Verwerende partij: Comité van de Regio's
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de besluiten van het Comité van de Regio's van 30 april 2007 en 6 september 2007 houdende weigering om verzoekster een dagvergoeding toe te kennen en tot afwijzing van haar nota van 6 juni 2007, en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van de moratoire interesten op de uit hoofde van de dagvergoeding verschuldigde bedragen, tot volledige voldoening van de verschuldigde bedragen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van 30 april 2007 houdende weigering om verzoekster een dagvergoeding toe te kennen;

               —

               nietig te verklaren, voor zover nodig, het besluit van 6 september 2007 tot afwijzing van verzoeksters klacht;

               —

               het Comité van de Regio's te veroordelen tot betaling van de moratoire interesten op de sinds 16 april 2006 uit hoofde van de dagvergoeding verschuldigde bedragen, tot volledige voldoening van de verschuldigde bedragen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-169/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Benelux-Gerechtshof — BENELUX) — Montis Design BV/Goossens Meubelen BV (Prejudiciële verwijzing — Industriële en commerciële eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijn 93/98/EEG — Artikel 10, lid 2 — Beschermingstermijn — Geen herleving van de bescherming krachtens de Conventie van Bern)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Benelux-Gerechtshof — BENELUX) — Montis Design BV/Goossens Meubelen BV
   (Zaak C-169/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Industriële en commerciële eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 93/98/EEG - Artikel 10, lid 2 - Beschermingstermijn - Geen herleving van de bescherming krachtens de Conventie van Bern))
   (2016/C 475/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Benelux-Gerechtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Montis Design BV

      Verwerende partij: Goossens Meubelen BV

      Dictum

   Artikel 10, lid 2, van richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, gelezen in samenhang met artikel 13, lid 1, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de bij deze richtlijn vastgestelde beschermingstermijnen niet van toepassing zijn op auteursrechten die aanvankelijk door een nationale wetgeving werden beschermd, maar vóór 1 juli 1995 zijn vervallen.
   Richtlijn 93/98 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling die aanvankelijk, zoals in het hoofdgeding, auteursrechtelijke bescherming had verleend aan een werk, maar die vervolgens vóór 1 juli 1995 deze rechten als blijvend vervallen heeft beschouwd wegens het niet voldoen aan een formeel vereiste.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak T-146/05: Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Flex Equipos de Descanso, S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/40

         Beroep, op 14 april 2005 ingesteld door Flex Equipos de Descanso, S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-146/05)
   (2005/C 143/76)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Flex Equipos de Descanso, gevestigd te Alcobendas, Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door I. Valdelomar Serrano, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Recticel N.V., gevestigd te Sint-Lambrechts-Woluwe (België).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 8 februari 2005 in zaak R 469/2004-2 te vernietigen;

               —

               de zaak naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt terug te wijzen en dit Bureau te gelasten, de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1.278.175 voor RENOFLEX te weigeren voor alle waren van de klassen 17 en 20;

               —

               te verklaren dat het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt het rechtszekerheidsbeginsel schendt;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Recticel N.V.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „RENOFLEX” voor onder meer waren van de klassen 17 en 20 (opvulmateriaal voor zetels, banken van voertuigen, meubelen, …) — aanvraagnr. 1 278 175

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               nationale beeldmerken „FLEX” voor waren van de klassen 17 en 20 (rubber, bedden, matrassen, opklapbare meubelen, bureaus, …)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie voor alle omstreden waren

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

               Middelen:

               het gevaar van verwarring van het gemeenschapsmerk met de oudere merken is duidelijk, gelet op de overeenstemming van de tekens en het feit dat de door de merken aangeduide waren deels dezelfde en deels soortgelijk zijn.
               Het gemeenschapsmerk lijkt sterk op de oudere merken, omdat het woordelement en dominerende bestanddeel van de oudere merken, te weten FLEX, deel uitmaakt van het omstreden gemeenschapsmerk RENOFLEX. De toevoeging van het woord RENO wijzigt de totaalindruk niet.
               Aldus schendt de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad.
               Voorts heeft het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.


title: Zaak C-221/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2014 door H tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 februari 2014 in zaak T-490/13, GJ/Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/7

         Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2014 door H tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 februari 2014 in zaak T-490/13, GJ/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak C-221/14 P)
   2014/C 235/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: H (vertegenwoordiger: S. Sagias, Δικηγόρος)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht om de zaak in eerste aanleg te behandelen of, subsidiair, het in eerste aanleg gevorderde volledig toewijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie grieven aan tegen de beschikking van het Gerecht van 27 februari 2014.
   Met zijn eerste middel stelt rekwirant eerst dat het Gerecht een onjuiste uitlegging heeft gegeven van artikel 263 VWEU, de artikelen 90 en 91 van het Statuut van de ambtenaren (1) alsook de artikelen 2 en 35 van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese gemeenschappen (GSVZ). Rekwirant is van mening dat het Gerecht in de bestreden beschikking blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de beroepen van de voormalige leden van het Hof tegen de voor hen bezwarende handelingen inzake dekking door het GSVZ uitsluitend onder artikel 263 VWEU vallen en moesten worden ingesteld binnen de in die bepaling gestelde termijn van twee maanden. Voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren niet van toepassing is op de leden en de voormalige leden van het Hof.
   Met zijn tweede middel stelt rekwirant vervolgens dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren de rechtspraak inzake verschoonbare dwaling toe te passen.
   Met zijn derde middel stelt rekwirant ten slotte dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een procedurefout heeft gemaakt door artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht toe te passen. Rekwirant komt immers op tegen het feit dat het bij het Gerecht ingestelde beroep „kennelijk” niet-ontvankelijk is verklaard, hetgeen hem heeft belet zich uit te spreken over het middel van niet-ontvankelijkheid waarop die beschikking is gebaseerd. Voorts heeft het Gerecht gehandeld in strijd met het recht van rekwirant op een eerlijk proces, zijn rechten van verdediging en in het bijzonder het recht te worden gehoord en het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak T-416/11: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Biotronik SE/BHIM — Cardios Sistemas (CARDIO MANAGER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CARDIO MANAGER — Ouder nationaal woordmerk CardioMessenger — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen bewijs van normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/7

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Biotronik SE/BHIM — Cardios Sistemas (CARDIO MANAGER)
   (Zaak T-416/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CARDIO MANAGER - Ouder nationaal woordmerk CardioMessenger - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen bewijs van normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 359/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Biotronik SE & Co. KG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Reich, S. Pietzcker en R. Jacobs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Cardios Sistemas Comercial e Industrial Ltda (Sao Paulo, Brazilië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 mei 2011 (zaak R 1156/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Biotronik SE & Co. KG en Cardios Sistemas Comercial e Industrial Ltda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Biotronik SE & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak F-107/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 oktober 2014 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Gepensioneerd ambtenaar — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Inhouding op het pensioen — Horen van getuige à charge door de tuchtraad — Niet horen van de betrokken ambtenaar — Niet-eerbiediging van het recht om te worden gehoord)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/52

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 oktober 2014 — de Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Zaak F-107/13) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Gepensioneerd ambtenaar - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Inhouding op het pensioen - Horen van getuige à charge door de tuchtraad - Niet horen van de betrokken ambtenaar - Niet-eerbiediging van het recht om te worden gehoord))
   2014/C 421/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Antonio de Brito Sequeira Carvalho (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: É. Boigelot en R. Murru, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker krachtens artikel 9, lid 2, van bijlage IX bij het Statuut een tuchtmaatregel op te leggen alsmede verzoeken om vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden en terugbetaling van de reeds ingehouden bedragen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 14 maart 2013 om bij wijze van tuchtmaatregel voor een duur van twee jaar één derde van het maandelijkse nettobedrag van het pensioen van de Brito Sequeira Carvalho in te houden, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Brito Sequeira Carvalho.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014, blz. 41.


title: Zaak C-334/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juni 2011 door Lancôme parfums et beauté & Cie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 april 2011 in zaak T-466/08, Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Focus Magazin Verlag GmbH

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/4

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juni 2011 door Lancôme parfums et beauté & Cie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 april 2011 in zaak T-466/08, Lancôme parfums et beauté & Cie/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Focus Magazin Verlag GmbH
   (Zaak C-334/11 P)
   2011/C 282/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lancôme parfums et beauté & Cie (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl, J. Pagenberg, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Focus Magazin Verlag GmbH

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 14 april 2011 in zaak T-466/08 en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 juli 2008 in zaak R 1796/2007-1 vernietigen, en

               —

               het Bureau en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedures voor de kamer van beroep van het Bureau, voor het Gerecht en voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster beweert dat het bestreden arrest moet worden vernietigd omdat het Gerecht artikel 43, leden 2 en 3, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden en blijk van een onjuiste opvatting van het recht heeft gegeven door te oordelen dat in casu het tijdvak van vijf jaar na inschrijving waarin het oudere Duitse merk FOCUS waarop de oppositie tegen de gemeenschapsmerkaanvraag voor ACNO FOCUS was gebaseerd, normaal moet worden gebruikt, slechts op 13 januari 2004 is beginnen te lopen.
   Verzoekster betwist de vaststelling dat er verwarringsgevaar bestaat niet. Verzoekster is het weliswaar niet eens met die vaststelling, maar zij is van mening dat het Gerecht in dit verband geen blijk van een onjuiste opvatting van het recht heeft gegeven.


title: Zaak C-96/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nîmes (Frankrijk) op 28 februari 2014 — Jean-Claude Van Hove/CNP Assurance SA

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nîmes (Frankrijk) op 28 februari 2014 — Jean-Claude Van Hove/CNP Assurance SA
   (Zaak C-96/14)
   2014/C 142/31
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nîmes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean-Claude Van Hove

      Verwerende partij: CNP Assurance SA

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat het in deze bepaling bedoelde begrip „beding dat betrekking heeft op de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst” een in een verzekeringsovereenkomst vervat beding omvat dat ertoe strekt om de betaling van de aan de kredietgever verschuldigde aflossingen te verzekeren in geval van volledige arbeidsongeschiktheid van de kredietnemer en dat deze dekking uitsluit wanneer de verzekerde geschikt wordt verklaard om een onbezoldigde activiteit uit te oefenen?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-588/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2013 door Telefónica SA tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 september 2013 in zaak T-430/11, Telefónica/Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/10

         Hogere voorziening ingesteld op 20 november 2013 door Telefónica SA tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 september 2013 in zaak T-430/11, Telefónica/Commissie
   (Zaak C-588/13 P)
   2014/C 24/18
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Telefónica SA (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller en J. Domínguez Pérez, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking vernietigen;

               —

               het verzoek tot nietigverklaring in zaak T-430/11 ontvankelijk verklaren en de zaak terugwijzen naar het Gerecht om uitspraak te doen over de grond van de zaak;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedures betreffende de ontvankelijkheid in beide instanties

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 263, vierde alinea, in fine, VWEU. Het Gerecht dwaalt met betrekking tot het recht door te stellen dat besluiten betreffende staatssteunregelingen als het litigieuze besluit, uitvoeringsmaatregelen behoeven in de zin van de nieuwe Verdragsbepaling.

               2)

               Het Gerecht heeft het Unierecht geschonden bij de uitlegging van de rechtspraak over het begrip daadwerkelijk begunstigde om te beoordelen of beroepen tegen besluiten waarbij een steunregeling onrechtmatig en onverenigbaar is verklaard, ontvankelijk zijn. Meer in het bijzonder:

                           —

                           geeft het Gerecht een verkeerde uitlegging aan de rechtspraak over het begrip daadwerkelijk begunstigde en geeft het de feiten onjuist weer wanneer het deze rechtspraak toepast op transacties die rekwirante na 21 december 2007 heeft verricht;

                           —

                           geeft het Gerecht tevens blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het in de rechtspraak ontwikkelde begrip daadwerkelijk begunstigde wat vóór 21 december 2007 verrichte transacties betreft.

               3)

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een beschikking te geven die in strijd is met het recht op effectieve rechterlijke bescherming. In de bestreden beschikking wordt uitgegaan van een puur theoretische benadering van dat recht, zodat rekwirante geen geschikte toegang tot de rechter heeft en misbruik moet maken van het prejudiciële verwijzingsrecht om op te komen tegen het litigieuze besluit.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-334/01, MFE Marienfelde GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder woordmerk HIPPOVIT — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk HIPOVITON als gemeenschapsmerk — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Recht om te worden gehoord)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-334/01, MFE Marienfelde GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder woordmerk HIPPOVIT - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk HIPOVITON als gemeenschapsmerk - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Recht om te worden gehoord)
   (2004/C 239/33)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-334/01, MFE Marienfelde GmbH, gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Rojahn en S. Freytag, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: E. Joly en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Vétoquinol AG, voorheen Chassot AG, gevestigd te Bern (Zwitserland), vertegenwoordigd door A. Kockläuner, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2001 (zaak R 578/2000-4) met betrekking tot een oppositieprocedure tussen MFE Marienfelde GmbH en Vétoquinol AG, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Vernietigt de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 september 2001 (zaak R 578/2000-4).

               2)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               3)

               Verwijst het BHIM in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

               4)

               Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-457/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2010 door AstraZeneca AB, AstraZeneca plc tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer, uitgebreide samenstelling) van 1 juli 2010 in zaak T-321/05, AstraZeneca AB, AstraZeneca plc/Europese Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/18

         Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2010 door AstraZeneca AB, AstraZeneca plc tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer, uitgebreide samenstelling) van 1 juli 2010 in zaak T-321/05, AstraZeneca AB, AstraZeneca plc/Europese Commissie
   (Zaak C-457/10 P)
   ()
   2010/C 301/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: AstraZeneca AB, AstraZeneca plc (vertegenwoordigers: M. Brealey QC, M Hoskins QC, D. Jowell, Barristers, F. Murphy, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA), Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 in zaak T-321/05 vernietigen;

               —

               beschikking (2005) 1757 def. van de Commissie van 15 juni 2005 (zaak COMP A.37.507/F3 — AstraZeneca) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bij artikel 2 van de bestreden beschikking aan rekwiranten opgelegde geldboete naar eigen goeddunken verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwiranten geeft het arrest op verschillende punten blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Deze punten worden hierna samengevat als volgt:

                  Bepaling van de relevante productmarkt. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de vaststelling van de Commissie in de beschikking met betrekking tot de relevante productmarkt te bevestigen, dat protonpompremmers (PPR’s) in de periode 1993-2000 een markt op zich vormden. Rekwiranten voeren twee middelen aan.
               Het eerste middel bevat twee onderdelen. Ten eerste heeft het Gerecht het bewijsmateriaal niet in zijn juiste tijdscontext geplaatst en aldus vaststellingen verricht met betrekking tot de relevante productmarkt in 1993 op basis van de stand van de mededinging tussen PPR’s en H2-blokkers in 2000. Ten tweede heeft het Gerecht ten onrechte geen rekening gehouden met het feit dat de toename van het gebruik van PPR’s geleidelijk is verlopen, ervan uitgaand dat het voorschrijfgedrag van de artsen, dat door „inertie” wordt gekenmerkt, irrelevant is voor de bepaling van de markt.
               Het tweede middel houdt in dat indien bij de bepaling van de markt van prijsverschillen wordt uitgegaan, het van fundamenteel belang is te weten welke de totale kosten van een behandeling met H2-blokkers zijn, vergeleken met die van een behandeling met PPR’s, en dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door de totale behandelingskosten niet in aanmerking te nemen.

                  Het eerste misbruik van een machtspositie, met betrekking tot aanvullende beschermingscertificaten. De middelen met betrekking tot het eerste misbruik kunnen in twee grote categorieën worden ingedeeld. Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van wat concurrentie op basis van verdiensten vormt. Het Gerecht is er bij de beoordeling van de vraag of de verklaringen die rekwiranten voor de octrooibureaus hebben afgelegd objectief misleidend waren, ten onrechte van uitgegaan dat het antwoord op de vraag of rekwiranten er redelijkerwijs en te goeder trouw van konden uitgaan dat zij aanspraak konden maken op een aanvullend beschermingscertificaat, in dit verband irrelevant is. Gebrek aan transparantie volstaat niet om te kunnen spreken van misbruik van de regels, daarvoor is welbewust bedrog of misleiding vereist. Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtopvatting bij de beoordeling van wat mededingingsverstorend gedrag vormt. Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat het loutere verzoek tot verlening van intellectuele-eigendomsrechten die 5 tot 6 jaar later in werking kunnen treden, mededingingsverstorend gedrag kan worden genoemd, ongeacht of deze rechten uiteindelijk worden verleend en/of uitgeoefend. Er is immers geen voldoende sterk en rechtstreeks verband tussen dit gedrag en de markt die zou zijn getroffen.

                  Het tweede misbruik van een machtspositie: de intrekking van vergunningen voor het in de handel brengen. De middelen met betrekking tot het eerste misbruik kunnen in twee grote categorieën worden ingedeeld. Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van wat mededinging op basis van verdiensten is. Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de uitoefening van een door het gemeenschapsrecht verleend onbeperkt recht onverenigbaar is met een mededinging op basis van verdiensten.

               Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van wat mededingingsverstorend gedrag vormt. Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de loutere uitoefening van een door het gemeenschapsrecht verleend recht gericht is op de beperking van de mededinging. Subsidiair stellen rekwiranten, voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat de uitoefening van een door het gemeenschapsrecht verleend recht in beginsel misbruik zou kunnen opleveren, dat er iets meer moet zijn om misbruik te kunnen vaststellen dan een loutere bedoeling om de mededinging te verstoren. Rekwiranten stellen dat de Commissie het bewijs zou moeten leveren dat de uitoefening van het geldige recht erop gericht was elke daadwerkelijke mededinging uit te schakelen, zoals ook wordt vereist bij verplichte vergunningen, waar het tweede misbruik daadwerkelijk verband mee houdt.

                  Geldboeten. Het Gerecht heeft ten onrechte artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 (1) toegepast, voor zover het geen kritiek heeft geuit op de wijze waarop de Commissie de geldboete heeft berekend, niet naar behoren rekening heeft gehouden met het feit dat het gestelde misbruik geen precedent kent en dat er geen materiële gevolgen zijn geweest voor de mededinging, en tevens andere verzachtende omstandigheden buiten beschouwing heeft gelaten.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 17 van de Raad, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag.


title: Zaak F-56/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 juni 2010 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Toegang van administratie tot dienstwoning van ambtenaar — Eerbiediging van de woning en het privé-leven)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/60

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 juni 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-56/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Toegang van administratie tot dienstwoning van ambtenaar - Eerbiediging van de woning en het privé-leven)
   2010/C 221/95
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordigers: G. Cipressa, vervolgens door G. Cipressa en L. Mansullo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek tot, enerzijds, vergoeding van de schade die zou zijn veroorzaakt door het feit dat personeelsleden van de Commissie op 8 april 2002 zijn dienstwoning te Luanda zijn binnengedrongen en, anderzijds, overhandiging van de kopieën van de foto’s die op dat moment zijn gemaakt en vernietiging van alle stukken die op die gebeurtenis betrekking hebben

      Dictum

               1.

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Marcuccio van het bedrag van 5 000 EUR.

               2.

               Het besluit van de Europese Commissie van 11 september 2008 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij verzoekers verzoek van 24 april 2008 om toezending van de foto’s, vernietiging van de foto’s en de verstrekking van informatie over die vernietiging is afgewezen.

               3.

               De overige vorderingen van het beroep worden afgewezen.

               4.

               De Europese Commissie zal naast haar eigen kosten één vierde van de kosten van Marcuccio dragen.

               5.

               Marcuccio zal drie vierde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009, blz. 48.


title: Zaak C-302/09: Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/10

         Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-302/09)
   2009/C 256/19
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 5 en 6 van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen [kennisgeving geschied op 10 januari 2000 onder nummer C(1999) 4268, PB L 150 van 23 juni 2000, blz. 50], en krachtens het EG-Verdrag, door niet binnen de gestelde termijn alle nodige maatregelen te nemen ter intrekking van de bij die beschikking onrechtmatig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde regeling en ter terugvordering, bij de begunstigden, van de uit hoofde van die regeling ter beschikking gestelde steun;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn waarbinnen Italië de regeling had moeten intrekken en de onrechtmatig uitbetaalde steun had moeten terugvorderen, verstreek twee maanden na kennisgeving van de beschikking. Meer dan negen jaar later hebben de Italiaanse autoriteiten minder dan 2 % van die steun teruggevorderd.


title: Zaak T-710/14: Beroep ingesteld op 6 oktober 2014 — Herbert Smith Freehills/Raad

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/63

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2014 — Herbert Smith Freehills/Raad
   (Zaak T-710/14)
   2014/C 409/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Herbert Smith Freehills LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Wytinck, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 18/c/01/14 van de Raad van de Europese Unie van 23 juli 2014 nietig verklaren; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker nietigverklaring van besluit 18/c/01/14 van de Raad van 2[3] juli 2014, waarbij de Raad verzoekers krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) ingediende confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten betreffende de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (2), heeft afgewezen.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               De Raad heeft artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 geschonden aangezien i) niet alle door de Raad geïdentificeerde documenten onder de uitzondering inzake de bescherming van juridisch advies vallen en ii) een hoger openbaar belang openbaarmaking van de documenten gebiedt overeenkomstig verzoekers verzoek om toegang tot documenten.

               2.

               De Raad heeft artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 geschonden voor zover hij geen gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten heeft verleend.

               3.

               De Raad heeft de strekking van verzoekers verzoek om toegang tot documenten kennelijk onjuist beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  PB L 127, blz. 1.


title: Zaak C-373/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou/Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (Prejudiciële verwijzing — Geldigheidstoetsing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Extra betaling voor specifieke soorten landbouw en kwaliteitsproductie — Beoordelingsmarge van lidstaten — Discriminatie — Artikelen 32 EG en 34 EG)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou/Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon
   (Zaak C-373/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geldigheidstoetsing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Extra betaling voor specifieke soorten landbouw en kwaliteitsproductie - Beoordelingsmarge van lidstaten - Discriminatie - Artikelen 32 EG en 34 EG)
   2013/C 344/13
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Panellinios Syndesmos Viomichanion Metapoiisis Kapnou

      Verwerende partijen: Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon,

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1) — Uitlegging van de artikelen 2 EG, 32 EG en 34 EG — Extra betaling voor bepaalde soorten landbouw — Mogelijkheid voor de lidstaten om verschillende percentages voor de inhouding op het aandeel in de nationale maxima voor de toekenning van extra steun te bepalen — Ongelijke behandeling van producenten van dezelfde producten naargelang het gebruik dat elke lidstaat van die mogelijkheid maakt

      Dictum

   Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 69 van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-540/11: Beroep ingesteld op 4 oktober 2011 — Melkveebedrijf Overenk e.a./Commission

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/42

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2011 — Melkveebedrijf Overenk e.a./Commission
   (Zaak T-540/11)
   2011/C 347/76
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Melkveebedrijf Overenk B.V. (Sint Anthonis, Nederland); Maatschap Veehouderij Kwakernaak (Oosterwolde, Nederland); Mulders Agro VOF (Heerle, Nederland); Melkbedrijf Engelen V.O.F. (Grashoek, Nederland), Melkveebedrijf de Peel B.V. (Asten, Nederland); en M. Moonen (Nederweert, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Mazel en A. van Beelen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               primair: het beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 340 VWEU toe te wijzen en vast te stellen dat verzoeksters recht hebben op een financiële vergoeding van de schadebedragen als weergegeven in bijlagen 13 t/m 18, tot betaling waarvan de Commissie is gehouden, voor de door hen geleden schade als gevolg van de onrechtmatige vaststelling en de toepassing van Verordening (EG) nr. 1468/2006 van de Commissie van 4 oktober 2006 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 595/2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten;

               —

               subsidiair: het beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 340 VWEU toe te wijzen en vast te stellen dat verzoeksters recht hebben op een financiële vergoeding van de schadebedragen als weergegeven in bijlagen 13 t/m 18, tot betaling waarvan de Commissie is gehouden, voor de door hen geleden schade als gevolg van de rechtmatige vaststelling en de toepassing van Verordening (EG) nr. 1468/2006 van de Commissie van 4 oktober 2006 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 595/2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie als gevolg van onrechtmatig handelen wegens strijd met de fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht, bestaande uit een schending van het evenredigheidsbeginsel. De wijziging van de negatieve vetcorrectiesystematiek middels Verordening (EG) nr. 1468/2006 (1) in de uitvoeringsbepalingen van Verordening nr. 1788/2003 was van meet af aan ongeschikt om bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstelling van deze verordeningen, te weten het verminderen van het gebrek aan evenwicht tussen vraag en aanbod op de markt voor melk en zuivelproducten en de daaruit voortvloeiende structurele overschotten te verminderen, en de litigieuze wijziging legt een zware en onevenredige last op verzoeksters waardoor hun bedrijfsvoering in gevaar is gebracht. Gelet hierop is er sprake van schending van het evenredigheidsbeginsel.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie als gevolg van onrechtmatig handelen wegens strijd met de fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht, bestaande uit een schending van het eigendomsrecht en de vrije uitoefening van de beroepsactiviteiten als bedoeld in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees verdrag van de Rechten van de Mens. Bij de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1468/2006 heeft de Commissie ten onrechte aangenomen dat aan deze regelgeving een legitiem doel in het algemeen belang ten grondslag lag, en heeft zij tevens een onvolledige afweging gemaakt van de betrokken belangen, hetgeen als onrechtmatig handelen van de Commissie dient te worden gekwalificeerd. De als gevolg van dit handelen door verzoeksters geleden en nog te lijden schade dient derhalve vergoed te worden.

               3)

               Derde middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie als gevolg van rechtmatig handelen wegens inbreuk op het beginsel „égalité devant les charges publiques”. De door verzoeksters geleden en nog te lijden schade als gevolg van de middels de Verordening (EG) nr. 1468/2006 aangepaste negatieve vetcorrectie is werkelijk en actueel, en treft verzoeksters als bijzondere categorie van ondernemers onevenredig in vergelijking met andere ondernemers in dezelfde sector. Deze schade overschrijdt bovendien de grenzen van het economisch risico, verbonden aan de activiteiten in de betrokken sector zonder dat aan de schade ten grondslag liggende Wijzigingsverordening wordt gerechtvaardigd door een algemeen economisch belang. Gelet hierop dient de Europese Unie, althans de Commissie, deze schade te vergoeden, althans in alle redelijkheid te compenseren.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie als gevolg van rechtmatig handelen wegens schending van het eigendomsrecht en de vrije uitoefening van de beroepsactiviteiten als bedoeld in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees verdrag van de Rechten van de Mens. Als gevolg van het ontbreken van een legitieme doelstelling in het algemeen belang voor de wijziging in de vetcorrectie, de schending van de vereiste „fair balance” bij de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1468/2006 en het nalaten van de Commissie om in dat verband te voorzien in een passende vergoeding tot voorkoming of herstel van de door deze verordening aangetaste eigendomsrechten van de betrokken vetmelkers en de daardoor berokkende schade, is er aansprakelijkheid uit hoofde van artikel 340 VWEU ontstaan aan de zijde van de Commissie voor de bewuste door verzoeksters geleden en nog te lijden schade, welke voor compensatie in aanmerking komt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1468/2006 van de Commissie van 4 oktober 2006 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 595/2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 274, blz. 6).


title: Zaak C-49/08: Beroep ingesteld op 7 februari 2008 — Sandra Raulin/Franse Republiek

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/7

         Beroep ingesteld op 7 februari 2008 — Sandra Raulin/Franse Republiek
   (Zaak C-49/08)
   (2008/C 183/13)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sandra Raulin (vertegenwoordiger: C. Vaucois, avocat)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Bij beschikking van 16 mei 2008 heeft het Hof (Vijfde kamer) verklaard dat het kennelijk onbevoegd is op het beroep te beslissen en heeft het Raulin in haar eigen kosten veroordeeld.


title: Zaak C-330/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/9

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-330/08)
   (2008/C 272/12)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/35/EG in nationaal recht is op 30 april 2008 verstreken. Ten tijde van de instelling van het onderhavige beroep had verweerster de noodzakelijke omzettingsmaatregelen echter nog niet getroffen.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak C-41/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 30 januari 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de fiscale eenheid Levob Verzekeringen B.V., OV Bank N.V., c.s. en de Staatssecretaris van Financiën.

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/19

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 30 januari 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de fiscale eenheid Levob Verzekeringen B.V., OV Bank N.V., c.s. en de Staatssecretaris van Financiën.
   (Zaak C-41/04)
   (2004/C 94/38)
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 30 januari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 februari 2004, in het geding tussen de fiscale eenheid Levob Verzekeringen B.V., OV Bank N.V., c.s. en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

                           a.

                           Moeten artikel 2, lid 1, en artikel 5, lid 1, juncto artikel 6, lid 1, van de Zesde richtlijn zo worden uitgelegd dat het verschaffen van software als in de onderhavige zaak en onder de voorwaarden als in dit geding aan de orde zijn - waarbij voor de door de leverancier ontwikkelde en op de markt gebrachte standaardsoftware, vastgelegd op een drager, enerzijds en het vervolgens aanpassen daarvan aan de behoeften van de koper anderzijds afzonderlijke vergoedingen worden bedongen - worden aangemerkt als het verrichten van een enkele prestatie?

                           b.

                           Zo het antwoord op deze vraag bevestigend is, moeten deze bepalingen dan zo worden uitgelegd dat deze prestatie aangemerkt moet worden als een dienst (waarin de levering van het goed, de drager, opgaat)?

                           c.

                           Indien het antwoord op de laatste vraag bevestigend is, moet dan artikel 9 van de Zesde richtlijn (tekst tot 6 mei 2002) zo worden uitgelegd dat deze dienst wordt verricht op de in het eerste lid van dit artikel bedoelde plaats?

                           d.

                           Zo het antwoord op de voorgaande vraag ontkennend is, welk onderdeel van artikel 9, lid 2, van de Zesde richtlijn is dan van toepassing?

               2.

                           a.

                           Zo het antwoord op de hierboven onder 1a gestelde vraag ontkennend luidt, moeten dan de in die vraag genoemde bepalingen zo worden uitgelegd dat het verstrekken van de niet-aangepaste software op de drager aangemerkt moet worden als de levering van een lichamelijke zaak, waarvoor de overeengekomen afzonderlijke prijs de vergoeding vormt in de zin van artikel 11, A, lid 1, letter a, van de Zesde richtlijn?

                           b.

                           Zo het antwoord op deze vraag ontkennend is, moet dan artikel 9 van de Zesde richtlijn zo worden uitgelegd dat de dienst wordt verricht op de in het eerste lid van dit artikel bedoelde plaats dan wel op een van de in lid 2 bedoelde plaatsen?

                           c.

                           Geldt voor de dienst bestaande uit de aanpassing van de software hetzelfde als voor het verstrekken van de standaardsoftware?


title: Zaak T-471/08: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Toland/Parlement ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Auditverslag over vergoeding voor parlementaire bijstand — Geweigerde toegang — Exceptie van bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits — Exceptie van bescherming van besluitvormingsproces” )

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/23

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Toland/Parlement
   (Zaak T-471/08) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Auditverslag over vergoeding voor parlementaire bijstand - Geweigerde toegang - Exceptie van bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits - Exceptie van bescherming van besluitvormingsproces)
   2011/C 211/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ciarán Toland (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Burke, solicitor, E. Regan, SC, en J. Newman, barrister)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, N. Lorenz en D. Moore, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: B. Weis Fogh en C. Vang, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordigers: J. Heliskoski, A. Guimaraes-Purokoski en H. Leppo, gemachtigden) en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, S. Johannesson en K. Petkovska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit A(2008) 10636 van het Europees Parlement van 11 augustus 2008, voor zover daarbij de toegang wordt geweigerd tot verslag nr. 06/02 van de dienst interne audit van het Parlement van 9 januari 2008, genaamd „Audit van de vergoeding voor parlementaire bijstand”

      Dictum

               1)

               Besluit A(2008) 10636 van het Europees Parlement van 11 augustus 2008 wordt nietig verklaard voor zover daarbij de toegang wordt geweigerd tot verslag nr. 06/02 van de dienst interne audit van het Parlement van 9 januari 2008, genaamd „Audit van de vergoeding voor parlementaire bijstand”.

               2)

               Het Parlement zal zijn eigen kosten dragen en de kosten van Toland.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.