title: Hogere voorziening, op 28 februari 1995 ingesteld door Unifruit Hellas EPE tegen het arrest, op 15 december 1994 in zaak T-489/93 tussen Unifruit Hellas EPE en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-51/95 P)

text:
13. 5. 95            [_NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 119/5
vrijstelling verleent voor de levering van goederen die                    bijlage bij Verordening (EEG) nr. 3835/90 (2) genoemde
uitsluitend bestemd zijn voor een vrijgestelde activiteit of in            landbouwprodukten", ook voor invoer vanuit Spanje
ieder geval uitgesloten zijn van het recht op aftrek, de                   van tonijn op olijfolie ?
krachtens artikel 13, deel B, onder c ), van Richtlijn
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (zesde BTW                   B. Kunnen de bevoegde autoriteiten — met toepassing van
richtlijn) f 1 ) op haar rustende verplichtingen niet is nage             artikel 5 , leden 1 en 2, van Verordening (EEG)
komen.                                                                     nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 , overgeno
                                                                           men in Verordening (EEG) nr. 1 71 5/90 van de Raad van
Middelen en voornaamste argumenten                                         20 juni 1990 (3 ) en in artikel 2 van Verordening ( EEG)
                                                                           nr. 2164/91 van de Commissie van 23 juli 1991 (4) tot
Met betrekking tot de „levering van goederen die uitsluitend               vaststelling van de uitvoeringsbepalingen —, overgaan
bestemd zijn voor de krachtens het onderhavige artikel                     tót navordering van douanerechten — die bij de invoer
vrijgestelde activiteiten (...) voor zover voor deze goederen              niet zijn vereffend, omdat zij volledig werden geschorst
geen recht op aftrek bestaat)", komt de aan het begin van                  als gevolg van een verkeerde uitlegging van de geldende
artikel 13 , deel B, onder c), van de richtlijn vermelde                   Gemeenschapsregeling, doch die achteraf verschuldigd
mogelijkheid niet voor in de in artikel 10 van DPR                         zijn gebleken als gevolg van een andersluidende uitleg
nr. 633/72 opgenomen lijst van 30 mogelijke gevallen.                      ging van die regeling door de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen na advies van haar Juridi
Wat betreft de „levering van goederen waarvan de aankoop                   sche Dienst —, wanneer de belastingschuldige voor zijn
of de bestemming overeenkomstig artikel 17, lid 6, van de                  douaneaangifte aan alle voorschriften van de geldende
richtlijn uitgesloten zijn van het recht op aftrek ", bepaalt de           regeling heeft voldaan en niet is gebleken, dat hij er besef
desbetreffende regel van DPR nr. 633/72 (artikel 2, lid 3 ),               van had dakde aanvankelijke uitlegging van de Gemeen
dat zulke verrichtingen die betrekking hebben op goederen                  schapsregeling door de Italiaanse autoriteiten onjuist
als bedoeld in artikel 19 van het DPR, zoals auto's en                     was ?
sportvaartuigen, „ niet als leveringen van goederen worden
beschouwd". Dit houdt in dat bedoelde verrichtingen                  (!)  PB  nr. L 324 van 26 .   11 . 1991 , blz. 11 .
worden uitgesloten van het toepassingsgebied van de BTW,             (2 ) PB  nr. L 370 van 31 .   12. 1990, blz. 126 .
welke uitsluiting een onjuiste omzetting in nationaal recht          (3 ) PB  nr. L 160 van 26 .   6 . 1990, blz. 1 .
vormt van artikel 13, deel B, onder c ), van de zesde                (4 ) PB  nr. L 201 van 24 .   7. 1991 , blz. 16 .
richtlijn.
(M PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                     Hogere voorziening, op 28 februari 1995 ingesteld door
                                                                     Unifruit Hellas EPE tegen het arrest, op 15 december 1994
                                                                     in zaak T-4 89/93 tussen Unifruit Hellas EPE en Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
Verzoeken van het Tribunale di Genova, Sezione prima                           Gerecht van eerste aanleg van de Europese
civile, van 26 januari 1995 en 16 februari 1995 om een                               Gemeenschappen (Derde Kamer)
prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1 . Olasagasti &
C, 2. Comarcon SNC, 3. Ghezzi Alimentari Srl, 4. Fredo Srl                                   (Zaak C-51/95 P)
en 5 . Cateringros Srl en Amministrazione delle Finanze dello                                    ( 95/C 119/11 )
                                Stato
        (Zaken C-47/95 , C-48/95, C-49/95 , C-50/95                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                            en C-60/95 )                             op 28 februari 1995 hogere voorziening ingesteld door
                          ( 95/C 119/10 )                            Unifruit Hellas EPE, vertegenwoordigd door I. Soufleros,
                                                                     advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                     burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
Het Tribunale civile de Genova, Sezione prima civile, heeft          Rue 31 , tegen het arrest, op 15 december 1994 in zaak
bij beschikkingen van 26 januari 1995 en 16 februari 1995,           T-489/93 tussen Unifruit Hellas EPE en Commissie van de
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 februari        Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
1995 en 8 maart 1995, in de gedingen tussen 1 . Olasagasti           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
& C, 2 . Comarcon SNC, 3 . Ghezzi Alimentari Sri, 4. Fredo           Kamer).
Sri en 5. Cateringros Sri en Amministrazione delle Finanze
dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de             Requirante concludeert dat het den Hove behage:
navolgende vragen:
                                                                     1 , de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
A. Geldt de schorsing van de residuele douanerechten die
     volgens artikel 75 , lid 1 , van de Akte van Toetreding van     2, het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij de
     Spanje op de invoer vanuit Spanje in de Gemeenschap                   vordering tot schadevergoeding is afgewezen;
     van de Tien van toepassing zijn, waarin artikel 1 , lid 1 ,
     van Verordening ( EEG) nr. 3416/91 van de Commissie             3 , aan Unifruit Hellas al haar gerechtskosten toe te
     van 25 november 1991 (M voorziet, voor „ de in de                     wijzen.
 ---pagebreak---  Nr. C 119/6          | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         13 . 5 . 95
 Middelen en voornaamste argumenten                                   660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 (*) vervatte
                                                                      bepalingen, volgens welke
 1 . Het Gerecht van eerste aanleg heeft de clausule van
     artikel 25 , lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1035/72           — enerzijds slechts de op de balansdatum gerealiseerde
     inzake „ uitzonderlijke gevallen " onjuist uitgelegd. Het              winsten mogen worden opgenomen,
     heeft (overweging 54) vastgesteld, dat die clausule
     betrekking heeft op situaties waarin de Commissie                — en anderzijds de baten betreffende het boekjaar waarop
     bevoegd is geen compenserende heffing op te leggen,                    de jaarrekening betrekking heeft, in aanmerking moeten
     ofschoon aan de voorwaarden daarvoor is voldaan.                      worden genomen ongeacht het tijdstip van ontvangst
     Requirante betoogt, dat de Commissie in een dergelijk                  van deze baten,
     geval verplicht is geen compenserende heffing op te
     leggen.                                                          dat een recht op uitkering op basis van deelgerechtigdheids
                                                                      bewijzen, dat afhankelijk is van een toereikende uitkeerbare
 2. Ten onrechte wordt in het bestreden arrest (overwe               winst, op de balans van de uitkerende onderneming als
     ging 62 ) vastgesteld, dat er geen reden bestaat voor            actiefpost wordt geboekt in dezelfde fase als de winst, ook
     analogische toepassing van artikel 3 , lid 3 , van Veror        wanneer de uitkering pas verschuldigd wordt een bank
     dening (EEG) nr. 2707/72 op een maatregel houdende               werkdag na de algemene vergadering van de uitkerende
     oplegging van een compenserende heffing. Volgens                 onderneming waarop over de bestemming van de winst van
     requirante is de functie die een krachtens Verordening           het voorafgaande boekjaar wordt beslist?
     (EEG) nr. 2707/72 genomen vrijwaringsmaatregel ver
     vult, absoluut gelijkwaardig aan die welke de compen            (M PB nr. L 222 van 14 . 8 . 1978 , blz. 11 .
     serende heffing vervult.
3 . Kennelijk onjuist en ongemotiveerd is het oordeel van
     het Gerecht van eerste aanleg, dat de cumulatieve
     toepassing van een bewakingsmaatregel ( bij voorbeeld
     in de vorm van een invoercertificaat en een zekerheid
     stelling) en een compenserende heffing mogelijk is.              Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
                                                                      distaccata di Tivoli — van 15 en 22 februari 1995 om een
4. Anders dan in het bestreden arrest (overweging 66 )                prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
     wordt vastgesteld, verzet de kaderovereenkomst van                                     S. Gallotti en R. Censi
     1990 tussen de Gemeenschap en Chili zich tegen het                                 ( Zaken C-58/95 en C-75/95 )
     vaststellen van om het even welke eenzijdige maatregel,                                    ( 95/C 119/13 )
     inclusief het opleggen van een compenserende hef
     fing.
                                                                      Bij beschikkingen van 15 en 22 februari 1995 (ingekomen
5 . Requirante betoogt, dat het Gerecht van eerste aanleg             ter griffie van het Hof van Justitie op 6 respectievelijk
     geen rekening heeft gehouden met haar zeer bijzondere            14 maart 1995 ) heeft de Pretura Circondariale di Roma —
                                                                      Sezione distaccata di Castelnuovo di Tivoli — in de aldaar
     situatie, te wijten aan de omstandigheid dat ten tijde van
     de feiten in Griekenland nog krachtens Richtlijn 88/             dienende strafzaken tegen S. Gallotti en R. Censi, het Hof
     361/EEG van 24 juni 1988 zekere beperkingen van het             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     kapitaalverkeer golden.                                         een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
                                                                      1 . In hoeverre is het verzuim van de Italiaanse Staat om
                                                                            tijdig de nodige wettelijke maatregelen te treffen ter
                                                                            omzetting van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad i 1 ),
                                                                           juridisch relevant.
Verzoek van het Finanzgericht Köln van 8 februari 1995 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brühler             2. Is het bestaan van een strafrechtelijke sanctie, met name
            Kreditbank e.G. tegen Finanzamt Brühl                           die bedoeld in de artikelen 10 en 25 (zaak C-75/95 )
                          ( Zaak C-56/95 )                                 respectievelijk artikel 25 en volgende (zaak C-58/95 )
                            ( 95/C 119/12)                                 van DPR 915/82 op overtreding van de Italiaanse
                                                                           wetgeving, te beschouwen als in strijd met de Gemeen
                                                                            schapswetgeving, die een homogene behandeling van de
Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 8 februari                marktdeelnemers binnen de gemeenschappelijke markt
1995, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     beoogt te verzekeren, ook op het punt van sanctiemaat
3 maart 1 995, in het geding tussen Brühler Kreditbank e.G.                regelen.
tegen Finanzamt Brühl, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vraag:                                            ( x ) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad tot wijziging van Richtlijn
                                                                           75/442/EEG ( PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz. 32 ).
Is het in overeenstemming met de in artikel 31 , lid 1 , onder c)
— inzonderheid aa ) — en d ), van Vierde Richtlijn 78/


title: Zaak T-450/04 RENV: Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — Bouygues en Bouygues Télécom/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/58

         Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — Bouygues en Bouygues Télécom/Commissie
   (Zaak T-450/04 RENV) (1)

   2014/C 292/71
   Procestaal: Frans
   De president van de Zesde kamer — uitgebreid heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Doorhaling van zaak C-409/97

text:
C 48/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en                              Doorhaling van zaak C-409/97 (1)
                          C-389/97 (1)                                                     (1999/C 48/44)
                       (1999/C 48/40)
                                                                  De president van de Eerste Kamer van het Hof van Justitie
De president van het Hof van Justitie van de Europese             van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              van 19 november 1998 de doorhaling in het register gelast
1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde         van zaak C-409/97: Commissie van de Europese Gemeen-
zaken C-388/97 en C-389/97 (verzoeken van de Franse               schappen tegen Groothertogdom Luxemburg.
Conseil d'EÂtat om een prejudicieÈle beslissing): Fromagerie
Philipona SA e.a. tegen Franse Republiek.                         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-415/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/45)
             Doorhaling van zaak C-253/98 (1)
                       (1999/C 48/41)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              C-415/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                tegen Italiaanse Republiek.
C-253/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                  (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-167/98 (1)
             Doorhaling van zaak C-397/97 (1)                                              (1999/C 48/46)
                       (1999/C 48/42)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                C-167/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
C-397/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                prejudicieÈle beslissing): Westdeutsche Landesbank Girozen-
tegen Italiaanse Republiek.                                       trale tegen J. Leon.
(1) PB C 26 van 24.1.1998.                                        (1) PB C 209 van 4.7.1998.
             Doorhaling van zaak C-274/94 (1)                                  Doorhaling van zaak C-305/98 P (1)
                       (1999/C 48/43)                                                      (1999/C 48/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-274/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en            C-305/98 P: D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie
Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
schappen.                                                         len).
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                      (1) PB C 312 van 10.10.1998.


title: Zaak T-196/07: Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Dyckerhoff Polska/Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/38

         Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Dyckerhoff Polska/Commissie
   (Zaak T-196/07)
   (2007/C 170/72)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Dyckerhoff Polska sp. z o.o. (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak, juridisch adviseur, en F. Puel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). Volgens deze beschikking waren een aantal elementen van het op 30 juni 2006 bij de Commissie aangemelde Poolse nationale plan voor de toewijzing van CO2-emissierechten voor de periode 2008-2012 niet verenigbaar met artikel 9, leden 1 en 3, artikel 10 en artikel 13, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG alsmede met de criteria van bijlage III daarbij. In de bestreden beschikking wordt de bovengrens van CO2-emissie in de periode 2008-2012 met 26,7 % verlaagd ten opzichte van de bovengrens die Polen in het bij de Commissie aangemelde nationale plan voor de toewijzing van emissierechten had voorgesteld.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-195/07.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak T-470/09: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — medi/BHIM (medi) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk medi — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/17

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — medi/BHIM (medi)
   (Zaak T-470/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk medi - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 258/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: medi GmbH & Co. KG (Bayreuth, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Lindner, D. Terheggen en T. Kiphuth, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 oktober 2009 (zaak R 692/2008-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken medi als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Medi GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Doorhaling van zaak C-260/01

text:
C 55/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
                Doorhaling van zaak C-89/01 (1)                                       Doorhaling van zaak C-260/01 ( 1)
                         (2003/C 55/46)                                                         (2003/C 55/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-89/01             de doorhaling in het register gelast van zaak C-260/01:
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
Brescia): Finanziaria Immobiliare Perugino SpA tegen Mi-
nistero delle Finanze.
                                                                       (1 ) PB C 245 van 01.09.2001.
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-310/01 ( 1)
                Doorhaling van zaak C-90/01 (1)
                                                                                (2003/C 55/50)
                         (2003/C 55/47)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-310/01
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Consiglio di
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/01             Stato): Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA)
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           tegen Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese
Brescia): San Marco SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.            Gestione servizi tecnici integrati (AGESI).
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.                                          (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
               Doorhaling van zaak C-231/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-346/01 ( 1)
                         (2003/C 55/48)                                                         (2003/C 55/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/01            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-346/
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Brescia): El. Da Srl tegen Ministero delle Finanze.                    Bondsrepubliek Duitsland.
( 1) PB C 227 van 11.08.2001.                                          (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2000 in zaak T-157/99: H. Griesel tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Motivering — Vergelĳking van verdiensten van kandidaten)

text:
C 259/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          9.9.2000
de gezinstoelagen en voor haar minderjarige dochter een                   Sandweiler bij verzoeker, Am Gronn 10, tegen Hof van Justitie
wezenpensioen toe te kennen, heeft het Gerecht (Eerste kamer),            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Lierow
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en           en C. Pinto Correia), betreffende een beroep tot nietigverklaring
N. Forwood, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,           van, enerzijds, het besluit van de jury van vergelijkend
op 11 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               onderzoek CJ 41/98 van 15 maart 1999 om verzoeker niet op
als volgt:                                                                de lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, en anderzijds, alle
                                                                          latere in het kader van dat vergelijkend onderzoek genomen
1)    Op verzoeksters vordering tot erkenning van een recht op            besluiten alsmede de aanstelling van de voor het ambt
      gezinstoelagen vanaf juli 1998 behoeft niet te worden beslist.      van juridisch adviseur voor administratieve zaken gekozen
                                                                          kandidaat, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
2)    Verklaart niet-ontvankelijk de vordering tot erkenning van het      volgt: V. Tiili, president, J. D. Cooke en P. Mengozzi, rechters;
      recht van verzoekster en haar dochter Mira Posnantek op de in       griffier: G. Herzig, administrateur, op 14 juli 2000 een arrest
      artikel 67 van het Statuut bedoelde gezinstoelagen die Roger        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      Posnantek had moeten ontvangen, vermeerderd met moratoire
      interessen.                                                         1)    Verwerpt het beroep.
3)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 9 maart
      1999 voorzover daarbij de erkenning is geweigerd van, ener-         2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
      zijds, verzoeksters recht op de kostwinnerstoelage en op de
      toelage voor ten laste komende kinderen over de periode vanaf       (1) PB C 226 van 7.8.1999.
      het overlijden van Roger Posnantek tot aan het einde van de
      derde maand volgend op diens overlijden, en anderzijds, het
      recht van dochter Mira Posnantek op een wezenpensioen vanaf
      juli 1998.
4)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van het
      bedrag van de in punt 3 van het dictum van dit arrest bedoelde
      toelagen en pensioen, vermeerderd met moratoire interessen op         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      de voet van 6,25 % per jaar, onder aftrek van de uitkeringen
      van dezelfde aard die verzoekster elders zou hebben ontvangen.
                                                                                van 13 juli 2000
5)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                          in zaak T-157/99: H. Griesel tegen Raad van de Europese
6)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten alsmede in twee                                         Unie (1)
      derde van de kosten van verzoekster. Verstaat dat verzoekster
      een derde van haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Motivering
                                                                                — Vergelijking van verdiensten van kandidaten)
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                                (2000/C 259/35)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                In zaak T-157/99, H. Griesel, ambtenaar van de Raad van de
                                                                          Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                          van 14 juli 2000                                J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten, advocaten te Brussel,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
in zaak T-146/99: R. Teixeira Neves tegen Hof van Justitie                L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           Raad van de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en
                                                                          C. Robertson), betreffende een beroep tot nietigverklaring
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aankon-                     van het besluit van de Raad om verzoekster tijdens de
diging van vergelijkend onderzoek — Aanstelling in ambt                   bevorderingsronde 1998 niet van de rang C 5 tot de rang C 4
van juridisch adviseur — Dwingende voorwaarde — Prefe-                    te bevorderen, heeft het Gerecht (A. Potocki, alleensprekend
rentieel criterium — Motivering — Misbruik van bevoegd-                   rechter); griffier: G. Herzig, administrateur, op 13 juli 2000
                                 heid)                                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (2000/C 259/34)                                 1)    Verwerpt het beroep.
                        (Procestaal: Portugees)                           2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
In zaak T-146/99, R. Teixeira Neves, ambtenaar van het Hof                (1) PB C 281 van 2.10.1999.
van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Sandweiler (Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Encar-
nação, advocaat te Porto, domicilie gekozen hebbende te


title: Zaak T-700/16: Beroep ingesteld op 30 september 2016 — Laboratorios Ern/EUIPO — Ascendo Medienagentur (SLIMDYNAMICS)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/26

         Beroep ingesteld op 30 september 2016 — Laboratorios Ern/EUIPO — Ascendo Medienagentur (SLIMDYNAMICS)
   (Zaak T-700/16)
   (2016/C 462/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ascendo Medienagentur AG (Gamprin-Bendern, Liechtenstein)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „SLIMDYNAMICS” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 882 304

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2016 in de gevoegde zaken R 1814/2015-4 en R 1780/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover de aanvraag is toegewezen voor waren van klasse 5 en afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 12 882 304 SLIM DYNAMICS & design voor waren van klasse 5, en

               —

               verwijzing van het EUIPO en ASCENDO MEDIENAGENTUR AG, mocht zij in de onderhavige procedure willen interveniëren, in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-125/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Scientific and Technological Committee e.a./Potocnik e.a., leden van de Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/33

         Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Scientific and Technological Committee e.a./Potocnik e.a., leden van de Commissie
   (Zaak T-125/07)
   (2007/C 140/55)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Scientific and Technological Committee of AGH University of Science and Technology e. a. (Kraków, Republiek Polen) (vertegenwoordiger: A. Żuraniewski, advocaat)

      Verwerende partijen: J. Potocnik, S. Dimas en A. Piebalgs, leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, J. Potocnik, S. Dimas en A. Piebalgs, door niet onmiddellijk stappen te nemen ter bescherming van het leven van de bevolking van de EU toen zij drie nota's ter informatie over de met de techniek van de ondergrondse opslag van CO2 verbonden gevaren ontvingen, zich schuldig hebben gemaakt aan de strafbare handeling van nalaten, waardoor zij een tot op heden nog steeds bestaande toestand van gevaar voor het leven van de bevolking van de EU en van een ecologische ramp hebben veroorzaakt;

               —

               te wijzen op de noodzaak om de voorgestelde onderzoeken te verrichten;

               —

               te wijzen op de noodzaak om de onderzoeken, die geen commercieel karakter hebben, maar de veiligheid van het leven van de bevolking van de EU beschermen, ten volle te financieren;

               —

               te wijzen op de noodzaak om in de EU verdere procedures voor de ondergrondse opslag van CO2 op te schorten totdat de voorgestelde onderzoeken zijn afgesloten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers vorderen vaststelling van het stilzitten van de leden van de Europese Commissie die — nadat zij door hen zijn geïnformeerd over de gevaren voor de menselijke gezondheid en het milieu wegens de onverpakte ondergrondse opslag van kooldioxide — geen passende maatregelen hebben genomen om de negatieve gevolgen van de toepassing van die techniek te voorkomen. Verzoekers stellen dat de betrokken leden van de Commissie, toen zij werden opgeroepen om passende maatregelen te nemen en de door verzoeksters voorgestelde onderzoeken naar de gevolgen van de ondergrondse opslag van kooldioxide op geringere diepte te verrichten, geen standpunt hebben bepaald ten aanzien van de problemen die in de tot hen gerichte klachten aan de orde zijn gesteld. Verzoekers stellen dat een dergelijk stilzitten inbreuk maakt op de rechtsorde van de Europese Unie en in strijd is met de plichten van een lid van de Commissie.


title: Zaak C-237/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2014 door Lidl Stiftung & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 27 februari 2014 in zaak T-225/12, Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/18

         Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2014 door Lidl Stiftung & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 27 februari 2014 in zaak T-225/12, Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-237/14 P)
   2014/C 282/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lidl Stiftung & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Wolter, M. Kefferpütz, A. K. Marx, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 (zaak T-225/12) vernietigen;

               —

               in het geval dat de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, de beslissing van de eerste kamer van beroep van 21 maart 2012 (R 2379/2010-1) vernietigen, zoals gevorderd in de procedure voor het Gerecht;

               —

               het BHIM als verweerder in de procedure voor het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en van de procedure in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de vordering in hogere voorziening voert Lidl Stiftung & Co. KG drie middelen aan tegen het bestreden arrest:

               1)

               schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (1) en regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95 (2) juncto artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009 doordat het Gerecht de vereisten voor bewijs van normaal gebruik van het oppositiemerk in de zin van deze bepalingen onjuist heeft uitgelegd;

               2)

               schending van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 doordat het Gerecht de vereisten om het gebruik van het oppositiemerk in een andere vorm dan de vorm waarin het is ingeschreven te beschouwen als normaal gebruik in de zin van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009, onjuist heeft uitgelegd;

               3)

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat het Gerecht de vereisten inzake de beoordeling van het verwarringsgevaar onjuist heeft uitgelegd.

         De voornaamste argumenten kunnen als volgt worden samengevat:
   Wat het eerste middel betreft, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de kamer van beroep drie ongedateerde foto’s samen met enkele facturen terecht had beschouwd als degelijk en objectief bewijs dat volstond om normaal gebruik van het oppositiemerk te bewijzen, inzonderheid wat de aard van het gebruik betreft.
   Wat het tweede middel betreft, is het Gerecht voorbijgegaan aan het uitzonderlijke karakter van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009, dat — vanwege de rechtszekerheid en de voorspelbaarheid — een strikte en enge uitlegging en een beoordeling van alle elementen van het merk in de vorm waarin het is ingeschreven, vereist. Het Gerecht heeft dus blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de bevestiging van de vaststelling van de kamer van beroep dat de gebruikte vorm van het merk normaal gebruik had gevormd omdat deze het onderscheidend vermogen van het oppositiemerk in de vorm waarin het was ingeschreven niet wijzigde, aangezien de kamer van beroep geen rekening had gehouden met alle elementen van het oppositiemerk.
   Wat het derde middel betreft, heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 onjuist uitgelegd, doordat het bij zijn beoordeling van de vaststellingen van de kamer van beroep inzake de overeenstemming van de tekens en het verwarringsgevaar niet afdoende ermee rekening heeft gehouden dat, ten eerste, in de betrokken zaak het aandachtsniveau van het relevante publiek vrij hoog is, ten tweede, de gemiddelde consument een merk gewoonlijk als een geheel waarneemt en niet let op de verschillende details ervan, en, ten derde, enkel wanneer alle andere bestanddelen van het merk verwaarloosbaar zijn, de overeenstemming van de tekens kan worden beoordeeld enkel op basis van het dominerende bestanddeel. Indien met deze aspecten correct rekening was gehouden, had geen verwarringsgevaar kunnen worden vastgesteld.
   Aangezien het bestreden arrest bijgevolg niet in overeenstemming is met de bepalingen van verordening nr. 207/2009, vordert Lidl Stiftung & Co. KG dat het wordt vernietigd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-89/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Luigi D’Aniello e.a./Poste Italiane SpA (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Beginsel van non-discriminatie — Nationale regeling op grond waarvan bij onrechtmatige beperking van duur van arbeidsovereenkomst andere schadevergoedingsregeling van toepassing is dan in geval van onrechtmatige beëindiging van arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd — Economische gevolgen — Vergelijkbaarheid van verzoeken)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/4

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Italië) — Luigi D’Aniello e.a./Poste Italiane SpA
   (Zaak C-89/13) (1)

   ((Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Beginsel van non-discriminatie - Nationale regeling op grond waarvan bij onrechtmatige beperking van duur van arbeidsovereenkomst andere schadevergoedingsregeling van toepassing is dan in geval van onrechtmatige beëindiging van arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd - Economische gevolgen - Vergelijkbaarheid van verzoeken))
   2014/C 261/05
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Luigi D’Aniello, Ester Di Vaio, Anna Di Benedetto, Antonella Camelio, Angela Leva, Alessia Romano, Emilia Aloia, Cira Oligo, Ottavio Russo, Guiseppe D’Ambra, Stefano Caputo, Ilaria Pappagallo, Maurizio De Rosa, Gianluca Liguori, Dario Puzone, Vincenzo De Luca, Guido Gorbari, Raffaella D’Ambrosio

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Dictum

   Onverminderd de mogelijkheid die de lidstaten is geboden krachtens clausule 8 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage is opgenomen bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet clausule 4, punt 1, van die raamovereenkomst aldus worden uitgelegd dat zij niet verplicht dat aan de onrechtmatige beperking van de duur van een arbeidsovereenkomst dezelfde economische gevolgen worden verbonden als aan de onrechtmatige beëindiging van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-326/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 september 2009 — Cheminova e.a./Commissie ( Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof malathion — Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Ontvankelijkheid — Evaluatieprocedure — Evaluatie door EFSA — Exceptie van onwettigheid — Artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 — Aanbieding van nieuwe studies — Artikel 8, leden 2 en 5, van verordening (EG) nr. 451/2000 — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechten van verdediging — Subsidiariteitsbeginsel — Artikel 95, lid 3, EG, artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414 )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 september 2009 — Cheminova e.a./Commissie
   (Zaak T-326/07) (1)

   („Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof „malathion” - Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Ontvankelijkheid - Evaluatieprocedure - Evaluatie door EFSA - Exceptie van onwettigheid - Artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 - Aanbieding van nieuwe studies - Artikel 8, leden 2 en 5, van verordening (EG) nr. 451/2000 - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechten van verdediging - Subsidiariteitsbeginsel - Artikel 95, lid 3, EG, artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414”)
   2009/C 256/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cheminova A/S (Harboøre, Denemarken); Cheminova Agro Italia Srl (Rome, Italië); Cheminova Bulgaria EOOD (Sofia, Bulgarije); Agrodan, SA (Madrid, Spanje); en Lodi SAS (Grand-Fougeray, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten, en P. Sellar, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en L. Parpala, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking 2007/389/EG van de Commissie van 6 juni 2007 betreffende de niet-opneming van malathion in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (PB L 146, blz. 19)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cheminova A/S, Cheminova Agro Italia Srl, Cheminova Bulgaria EOOD, Agrodan, SA en Lodi SAS zullen naast hun eigen kosten ook de kosten van de Commissie dragen, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-416/17: Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/22

         Beroep ingesteld op 10 juli 2017 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-416/17)
   (2017/C 293/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, gemachtigde, W. Roels, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door het handhaven van de gevolgen van bepalingen ter voorkoming van economische dubbele belastingheffing over dividenden, op grond waarvan een moedermaatschappij op de voorheffing die zij verschuldigd is bij de uitkering aan haar aandeelhouders van door haar dochterondernemingen betaalde dividenden, het aan de uitkering van deze dividenden verbonden belastingkrediet in mindering mag brengen wanneer deze dividenden afkomstig zijn van een in Frankrijk gevestigde dochteronderneming, maar niet in die mogelijkheid voorziet voor dividenden die afkomstig zijn van een in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming, aangezien deze wettelijke regeling in dit laatste geval niet voorziet in de toekenning van een belastingkrediet bij de uitkering van die dividenden door die dochteronderneming, voor zover volgens de rechtspraak van de Conseil d’État (hoogste bestuursrechter, Frankrijk) vorderingen tot terugbetaling van in strijd met het Unierecht geheven voorheffingen in de zin van het arrest van het Hof in zaak C-310/09, Accor
                   (1), slechts worden toegewezen met toepassing van de volgende drie beperkingen:

                           —

                           het recht op terugbetaling van de onrechtmatig geïnde voorheffing wordt beperkt door de weigering om rekening te houden met de door buiten Frankrijk gevestigde kleindochterondernemingen betaalde belasting;

                           —

                           het recht op terugbetaling van de onrechtmatig geïnde voorheffing wordt beperkt door onevenredige eisen inzake bewijsvoering;

                           —

                           het recht op terugbetaling van de onrechtmatig geïnde voorheffing wordt beperkt doordat het belastingkrediet wordt beperkt tot een derde van het bedrag van het in Frankrijk uitgekeerde dividend dat afkomstig is van een buiten Frankrijk gevestigde dochteronderneming, terwijl de Conseil d’État, de bestuursrechter in laatste aanleg, deze beperkingen heeft vastgesteld zonder aan het Hof van Justitie te vragen of zij verenigbaar zijn met het Unierecht,

                     is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel en krachtens de artikelen 49, 63 et 267, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie verwijt Frankrijk dat het, via de vaste rechtspraak van de Conseil d’État, zijn hoogste bestuursrechter, heeft geweigerd ten volle uitvoering te geven aan het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-310/09, Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique tegen Accor SA, met name door met het Unierecht strijdige beperkingen te stellen aan de terugbetaling van de ten onrechte geheven belasting, te weten de roerende voorheffing.
   In zijn op een prejudiciële vraag gewezen arrest Accor had het Hof van Justitie vastgesteld dat de Franse belastingregels ter voorkoming van economische dubbele belastingheffing over dividenden een discriminatie ter zake van de heffing van belasting over dividenden uit andere lidstaten van de EU handhaafden. De belastingen die Hof in strijd met het Unierecht heeft bevonden, moeten dus worden terugbetaald.
   De Commissie is van mening dat Frankrijk het arrest van het Hof van Justitie op drie specifieke punten niet eerbiedigt:

               —

               het houdt geen rekening met de belasting die de andere dan Franse kleindochterondernemingen al hebben voldaan;

               —

               het handhaaft, ter beperking van het recht op terugbetaling van de betrokken vennootschappen, eisen inzake de bewijsvoering die niet voldoen aan de door het Hof van Justitie geformuleerde criteria;

               —

               het beperkt het belastingkrediet absoluut tot een derde van het door andere dan Franse dochterondernemingen uitgekeerde dividend.

         Deze inbreuken zijn bovendien te wijten aan het feit dat de Conseil d’État niet heeft voldaan aan zijn verplichting om het Hof van Justitie krachtens artikel 267 VWEU een prejudiciële vraag te stellen.

      (1)  Arrest van het Hof van 15 september 2011 (C-310/09, Ministre du Budget, des Comptes publics et de la Fonction publique/Accor SA, EU:C:2011:581).


title: Zaak F-22/07: Beroep ingesteld op 16 maart 2007 — Lafili/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/59

         Beroep ingesteld op 16 maart 2007 — Lafili/Commissie
   (Zaak F-22/07)
   (2007/C 95/118)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Paul Lafili (Genk, België) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit om verzoeker in te delen in de rang AD 13, salaristrap 5, vervat in een nota van het DG ADMIN van 11 mei 2006, in de salarisafrekening van juni 2006, en in de latere salarisafrekeningen;

               —

               verzoeker met ingang van 1 mei 2006 terug te plaatsen in de rang AD 13, salaristrap 2, met behoud van de vermenigvuldigingsfactor 1,1172071;

               —

               verzoekers loopbaan volledig te herstellen, met terugwerkende kracht van 1 mei 2006 tot op de datum van zijn aldus gewijzigde indeling in rang en salaristrap (met inaanmerkingneming van de ervaring die hij in de aldus gerectificeerde rang heeft, van zijn rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en van zijn pensioenrechten), met betaling van vertragingsrente op de door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode vastgestelde rentevoet voor de basisherfinancieringstransancties, vermeerderd met twee procentpunten, over het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met zijn indeling in het indelingsbesluit, en het salaris dat overeenkomt met de indeling waarop hij recht had, tot op de datum van het besluit waarbij hij volgens de regels wordt ingedeeld;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, was tot de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut ingedeeld in de rang A4, salaristrap 7. Op 1 mei 2004 werd die indeling omgezet in rang A*12, salaristrap 7, met vermenigvuldigingsfactor 0,9442490 (op grond van artikel 2, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut). Op 1 juli 2004 is verzoeker overgegaan naar de rang A*12, salaristrap 8, met dezelfde vermenigvuldigingsfactor. Op 22 juli 2005 is verzoeker met terugwerkende kracht tot 1 mei 2004 bevorderd tot de rang A*13, salaristrap 1, met vermenigvuldigingsfactor 1,1172071 (op grond van artikel 7, lid 6, van bijlage XIII bij het Statuut). Met ingang van 1 mei 2006 werd hij op grond van een besluit van het DG ADMIN van 11 mei 2006 ingedeeld in de rang AD 13, salaristrap 5, met vermenigvuldigingsfactor 1.
   In zijn beroep stelt verzoeker dat een dergelijke indeling: i) met name de artikelen 44 en 46 van het Statuut, en artikel 7 van bijlage XIII bij het Statuut schendt; ii) onbevoegd is vastgesteld; iii) inbreuk maakt op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. Verzoeker betoogt dat de Commissie inzonderheid artikel 7, lid 7, van bijlage XIII bij het Statuut onjuist uitlegt waar zij van mening is dat, indien een vermenigvuldigingsfactor de waarde 1 overschrijdt, het saldo in anciënniteit in de salaristrap moet worden omgerekend.


title: Zaak T-219/10: Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Autogrill España/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/54

         Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Autogrill España/Commissie
   (Zaak T-219/10)
   2010/C 179/93
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Autogrill España, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de in het beroep aangevoerde gronden tot nietigverklaring aanvaarden;

               —

               artikel 1, lid 1, van de beschikking van de Commissie van 28 oktober 2009 [staatssteun nr. C 45/2007 (ex NN 51/2007, ex CP 9/2007)] inzake de belastingafschrijving van financiële goodwill bij de verkrijging van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen, nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 4 van die beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de publicatie in het PBEU van de eindbeschikking waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu bestreden beschikking verklaart de steunregeling die Spanje overeenkomstig artikel 12, lid 5, TRLIS uitvoert, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt voor de steun die de begunstigden ontvangen bij intracommunautaire verkrijgingen. Op basis van voormelde bepaling kan de belastingafschrijving van financiële goodwill die voortvloeit uit de verkrijging van deelnemingen van meer dan 5 % in niet-ingezeten vennootschappen worden afgetrokken.
   Ter onderbouwing van haar vorderingen beroept verzoekster zich op de volgende middelen:

               1.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien in de bestreden beschikking is vastgesteld dat de in casu aan de orde zijnde maatregel staatssteun vormt. De Commissie heeft niet aangetoond dat de aan de orde zijnde fiscale maatregel „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” begunstigt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De Commissie neemt enkel aan dat deze maatregel selectief is omdat deze alleen geldt voor de verkrijging van deelnemingen in buitenlandse vennootschappen en niet voor de verkrijging van deelnemingen in nationale vennootschappen. Dit is een onjuiste cirkelredenering. Dat de aan de orde zijnde maatregel — zoals elke andere fiscale bepaling — pas geldt wanneer aan bepaalde objectieve voorwaarden is voldaan, betekent niet dat deze maatregel de jure of de facto een selectieve maatregel is. In feite leidt het automatisme van de redenering van de Commissie ertoe dat elke fiscale bepaling prima facie selectief wordt geacht.
               Bovendien blijkt uit zowel de juridische analyse van de maatregel als de door het Koninkrijk Spanje voorgelegde statistische gegevens dat artikel 12, lid 5, TRLIS een algemene maatregel is die de jure en de facto openstaat voor alle ondernemingen die Spaanse vennootschapsbelasting moeten betalen, ongeacht de omvang, de aard, de sector of de oorsprong van deze ondernemingen.
               Anderzijds vormt de prima facie verschillende behandeling van artikel 12, lid 5, TRLIS helemaal geen selectief voordeel, maar beoogt zij alle verkrijgingen van aandelen, ongeacht of zij nationaal of buitenlands zijn, gelijk te stellen. Aangezien geen grensoverschrijdende fusies kunnen worden voltooid, kan de belastingafschrijving van financiële goodwill slechts plaatsvinden op nationaal niveau, waar fiscale bepalingen bestaan die deze toestaan. Artikel 12, lid 5, TRLIS breidt die mogelijkheid in feite enkel uit tot de aankoop van activa in buitenlandse vennootschappen.
               Subsidiair is de beschikking van de Commissie onevenredig, aangezien op zijn minst de gevallen van overname van de controle van buitenlandse ondernemingen moeten worden gelijkgesteld met situaties van nationale fusies en die gevallen derhalve gerechtvaardigd zijn door de opzet en de logica van het Spaanse stelsel.

               2.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien blijk is gegeven van een onjuiste opvatting van het recht bij de bepaling van de begunstigde van de maatregel.
               Subsidiair, en ook al wordt aangenomen dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat, had de Commissie een exhaustieve economische analyse moeten verrichten om te bepalen welke de begunstigden van de steunregeling waren. Hoe dan ook zijn de begunstigden van de steun (in de vorm van een buitensporige prijs voor de aankoop van deelnemingen) de verkopers van de deelnemingen en niet, zoals de Commissie beweert, de Spaanse ondernemingen die van deze maatregel gebruik hebben gemaakt.

               3.

               Tot slot beweert verzoekster dat het vertrouwensbeginsel is geschonden wat de temporele werkingssfeer van het bevel tot terugvordering betreft.


title: Zaak T-404/04: Beroep, op 1 oktober 2004 ingesteld door Troy Chemical Company BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/29

         Beroep, op 1 oktober 2004 ingesteld door Troy Chemical Company BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-404/04)
   (2005/C 19/62)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Troy Chemical Company BV, te Maassluis (Nederland), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               verweerster te gelasten, op het verzoek van verzoekster te antwoorden, of;

               —

               subsidiair, besluit D 341571 (04) van de Commissie nietig te verklaren

               —

               verweerster te gelaten verzoekster het voorlopige bedrag van 1 EUR te betalen ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden door verweersters verzuim om de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen na te komen, namelijk door niet te antwoorden op het verzoek van verzoekster, of, subsidiair, door besluit D 341571 (04) van de Commissie, alsmede de toepasselijke rente in afwachting van de berekening en vaststelling van het exacte bedrag;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-400/04, Arch Chemicals en Arch Timber Protection/Commissie.


title: Zaak C-156/00: Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 211/5
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      — de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                           procedure.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn 97/52/EG
     van het Europees Parlement en de Raad (1) van 13 oktober         Middelen en voornaamste argumenten
     1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG,
     93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van            Ingevolge 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten          een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
     voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen        resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de
     respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van       lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzettingster-
     werken, of althans door die bepalingen niet aan de               mijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn sedert 1 juli
     Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar       1998 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek de nodige
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de
                                                                      Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     procedure.
                                                                      (1) PB L 335, van 6.12.1997, blz. 15.
Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens het-
welk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de
lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzettingster-
mijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn sedert 13 ok-
tober 1998 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek de nodige
bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de              Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Koninkrijk der
Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.             Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
(1) PB L 328, van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-156/00)
                                                                                (2000/C 211/09)
Beroep, op 22 februari 2000 ingesteld door Commissie                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                 op 27 april 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
                               bliek                                  Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
                                                                      den, vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de
                          (Zaak C-56/00)                              Afdeling Europees Recht van het Ministerie van Buitenlandse
                                                                      Zaken te ’s-Gravenhage, als gemachtigde.
                         (2000/C 211/08)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
op 22 februari 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  — Vernietiging van de beschikking van de Commissie van
vertegenwoordigd door R. Wainwright, lid van haar juridische               23 februari 2000 waarbij in een bijzonder geval wordt
dienst, en G. Bisogni, bij die juridische dienst gedetacheerde             vastgesteld dat een verzoek om kwijtschelding van de
appèlmagistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebben-               rechten bij invoer voor een bepaald bedrag niet ontvanke-
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                   lijk is en dat de kwijtschelding van de rechten bij invoer
Kirchberg.                                                                 van een ander bedrag niet gerechtvaardigd is (dossier REM
                                                                           23/99);
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — Veroordeling van de Commissie in de kosten.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn 97/63/EG
     [van het Europees Parlement en de Raad] van 24 november          Middelen en voornaamste argumenten
     1997 tot wijziging van de richtlijnen 76/116/EEG,
     80/876/EEG, 89/284/EEG en 89/530/EEG [van de Raad]               — Schending van artikel 589 Verordening (EEG) 2454/93
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen               van de Commissie (1) (TCDW), subsidiair van de motive-
     van de lidstaten inzake meststoffen (1), of althans door die          ringsplicht vervat in artikel 253 EG voorzover in de
     bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de                     betwiste beschikking het deel van het verzoek tot kwijt-
     krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet          schelding dat ziet op compenserende interesten niet ont-
     is nagekomen;                                                         vankelijk wordt verklaard: Artikel 589, lid 3, vijfde alinea,
 ---pagebreak--- C 211/6                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.7.2000
     TCDW brengt mee dat indien de Commissie binnen                   Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 22 maart 2000
     een termijn van twee maanden na de datum van de                  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land
     ontvangstbevestiging geen bezwaar heeft gemaakt tegen                 Nordrhein-Westfalen en B. Pokrzeptowicz-Meyer
     de inwilliging van het verzoek, de lidstaat bepaalt dat
     artikel 589, lid 1, TCDW buiten toepassing blijft. De
     compenserende interesten vallen derhalve binnen het                                      (Zaak C-162/00)
     bereik van de douaneschuld.
                                                                                (2000/C 211/10)
— Schending van artikel 221 Verordening (EEG) 2913/92
     van de Raad (2) (CDW) voorzover het in de bestreden
     beschikking een deel van het verzoek niet ontvankelijk           Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 22 maart
     wordt verklaard wegens verjaring van het desbetreffende          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 mei
     deel: De Commissie geeft een onjuiste interpretatie aan          2000, in het geding tussen Land Nordrhein-Westfalen en
     artikel 221 CDW en miskent dat de vraag naar de verjaring        B. Pokrzeptowicz-Meyer, het Hof van Justitie van de Europese
     van een douaneschuld behoort tot de bevoegdheid van de           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     nationale rechter en niet tot die van de Commissie.              de navolgende vragen:
— Schending van artikel 239 CDW en van artikel 905 TCDW,              1. Verzet artikel 37, lid 1, van de Europa-Overeenkomst van
     subsidiair van het proportionaliteitsbeginsel en meer subsi-         16 december 1991, waarbij een associatie wordt tot stand
     diair van de motiveringsverplichting vervat in artikel 253           gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun
     EG voorzover het betreft artikel 1, lid 2 van de bestreden           lidstaten, enerzijds, en de Republiek Polen, anderzijds, zich
     beschikking (afwijzing van het verzoek om kwijtschelding             tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling
     van invoerrechten voor het overige): Hoewel de Commissie             op Poolse onderdanen, volgens welke lectoren vreemde
     terecht overweegt dat belanghebbende over uitgebreide                talen kunnen worden aangesteld krachtens een arbeids-
     beroepservaring beschikt op het gebied van landbouwpro-              overeenkomst voor een bepaalde tijd, terwijl het sluiten
     ducten meent zij ten onrechte dat voor belanghebbende                van dergelijke overeenkomsten met andere docenten bij-
     duidelijk had moeten zijn dat noch de vergunning inzake              zondere taken in elk individueel geval door een objectieve
     actieve veredeling, noch de geldende en gepubliceerde                grond gerechtvaardigd moet zijn?
     communautaire wetgeving toestaat om tarwe in plaats van
     maïs te gebruiken voor de vervaardiging van glucose die
                                                                      2. Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
     door hem wordt uitgevoerd. Door tegelijkertijd vast te
     stellen dat de bevoegde douaneautoriteiten geen enkel
     bezwaar hebben gemaakt tegen de transacties van belang-              verzet artikel 37, lid 1, van de Europa-Overeenkomst zich
     hebbende, hoewel deze toch jarenlang hebben plaatsgevon-             tegen de toepassing van de nationale wettelijke regeling,
     den, stelt de Commissie aan belanghebbende hogere eisen              ook wanneer de tijdelijke arbeidsovereenkomst vóór de
     dan die welke door de bevoegde autoriteiten konden                   inwerkingtreding van de Europa-Overeenkomst is gesloten
     worden gerealiseerd. Daarnaast verliest de Commissie uit             en de overeengekomen termijn na de inwerkingtreding
     het oog dat ook naar haar kennelijke oordeel de equivalen-           afloopt?
     tie tussen twee goederen die niet voldoen aan de equivalen-
     tiecriteria, geoorloofd kan zijn.
     De Commissie heeft uitdrukkelijk vastgesteld dat geen
     sprake was van manipulatie van de zijde van belanghebben-
     de en dat het financiële voordeel is toe te schrijven
     aan prijsschommelingen waarbij de door belanghebbende
     gevolgde procedure even goed tot een financieel verlies
     had kunnen leiden. Deze procedure leidt tot een doua-
     neschuld van in totaal NLG 17 491 244,45 terwijl het             Verzoek van het Landgericht Köln van 14 april 2000 om
     bedoelde saldo (voordeel) over de betrokken periode              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma
     NLG 710 700 bedraagt. Onder deze en de hiervoor reeds            Ferring Arzneimittel GmbH en Firma Eurin-Pharm Arz-
     gereleveerde omstandigheden is het disproportioneel niet                                 neimittel GmbH
     over te gaan tot kwijtschelding van de douaneschuld
     voorzover deze hoger is dan het door belanghebbende
     gerealiseerde voordeel.                                                                  (Zaak C-172/00)
                                                                                (2000/C 211/11)
(1) Verordening (EEG) 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993
    houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van
    Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad, laatstelijk gewijzigd  Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 14 april 2000,
    bij Verordening (EEG) nr. 1662/1999 (PB 1993, L 253, blz. 1).     ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei 2000,
(2) PB 1992, L 302, blz. 1.                                           in het geding tussen Firma Ferring Arzneimittel GmbH en
                                                                      Firma Eurin-Pharm Arzneimittel GmbH, het Hof van Justitie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                      le beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-5/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening (Auteursrechten — Informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Artikelen 2 en 5 — Werken van letterkunde en kunst — Begrip reproductie — Gedeeltelijke reproductie — Reproductie van korte fragmenten uit werken van letterkunde — Persartikelen — Tijdelijke en voorbijgaande reproducties — Technisch procedé bestaande in scannen van artikelen en vervolgens converteren in tekstbestand, elektronisch verwerken van reproductie, opslaan en printen van deel van deze reproductie)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening
   (Zaak C-5/08) (1)

   (Auteursrechten - Informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Artikelen 2 en 5 - Werken van letterkunde en kunst - Begrip „reproductie” - „Gedeeltelijke” reproductie - Reproductie van korte fragmenten uit werken van letterkunde - Persartikelen - Tijdelijke en voorbijgaande reproducties - Technisch procedé bestaande in scannen van artikelen en vervolgens converteren in tekstbestand, elektronisch verwerken van reproductie, opslaan en printen van deel van deze reproductie)
   2009/C 220/10
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Infopaq International A/S

      Verwerende partij: Danske Dagblades Forening

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikelen 2 en 5, leden 1 en 5, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Vennootschap met als voornaamste bedrijfsactiviteit de vervaardiging van samenvattingen van krantenartikelen door middel van scanning — Opslag van een tekstgedeelte van een artikel, bestaande uit een zoekterm en de vijf daaraan voorafgaande en de vijf daaropvolgende woorden — Tijdelijke reproductiehandelingen

      Dictum

               1)

               Een handeling die onderdeel is van een data-captureprocedé waarbij een uit elf woorden bestaand fragment uit een beschermd werk in een computergeheugen wordt opgeslagen en wordt geprint, kan vallen onder het begrip gedeeltelijke reproductie in de zin van artikel 2 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij indien — hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan — de aldus weergegeven bestanddelen de uitdrukking zijn van de eigen intellectuele schepping van de auteur ervan.

               2)

               Voor het printen van een uit elf woorden bestaand fragment tijdens een data-captureprocedé zoals in het hoofdgeding aan de orde is, is niet voldaan aan de in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 gestelde voorwaarde dat de reproductiehandeling van voorbijgaande aard is, en dit procedé kan dus niet worden uitgevoerd zonder de toestemming van de betrokken auteursrechthebbenden.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Arrest van het Hof van 10 februari 2000 in zaak C-202/97 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Fitzwilliam Executive Search Ltd tegen Bestuur van het Landelĳk instituut sociale verzekeringen ("Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststelling van toepasselĳke wetgeving — In een andere lidstaat tewerkgestelde uitzendkrachten")

text:
29.4.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 122/3
                      ARREST VAN HET HOF                                    2) Een uitzendbureau verricht zijn activiteiten gewoonlijk in zijn
                                                                                lidstaat van vestiging, wanneer het op het grondgebied van die
                                                                                staat doorgaans activiteiten van betekenis verricht.
                         van 10 februari 2000                               3) Artikel 11, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van
                                                                                de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze
                                                                                van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, in de
                                                                                gecodificeerde versie van verordening nr. 2001/83 en bijgewerkt
in zaak C-202/97 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
                                                                                tot aan de dag van de feiten, moet aldus worden uitgelegd, dat
bank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing):
                                                                                de verklaring, afgegeven door het orgaan dat door de bevoegde
Fitzwilliam Executive Search Ltd tegen Bestuur van het
                                                                                autoriteit van een lidstaat is aangewezen, de sociale zekerheidsor-
          Landelijk instituut sociale verzekeringen (1)
                                                                                ganen van andere lidstaten bindt, voor zover daarin wordt
                                                                                verklaard, dat de door een uitzendbureau gedetacheerde werk-
                                                                                nemers zijn aangesloten bij de socialezekerheidsregeling van de
(„Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel-                        lidstaat waarin dit uitzendbureau is gevestigd. Wanneer de
ling van toepasselijke wetgeving — In een andere lidstaat                        organen van andere lidstaten echter twijfels uiten over de juistheid
                 tewerkgestelde uitzendkrachten”)                                van de feiten waarop de verklaring berust of over de juridische
                                                                                beoordeling van die feiten, en dus over de overeenstemming van
                                                                                de gegevens van die verklaring met verordening nr. 1408/71 en
                                                                                met name met artikel 14, lid 1, sub a, ervan, dient het afgevende
                            (2000/C 122/04)                                      orgaan de gegrondheid van die verklaring opnieuw te onderzoeken
                                                                                en deze zo nodig in te trekken.
                                                                            (1) PB C 212 van 12.7.1997.
                         (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-202/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Arrondis-
sementsrechtbank te Amsterdam (Nederland), in het aldaar                                         ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen Fitzwilliam Executive Search Ltd en
Bestuur van het Landelijk instituut sociale verzekeringen,                                          van 15 februari 2000
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                   in zaak C-34/98: Commissie van de Europese Gemeen-
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                                schappen tegen Franse Republiek (1)
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
verplaatsen, en van artikel 11, lid 1, sub a, van verordening               (Sociale zekerheid — Financiering — Toepasselijke wet-
(EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststel-                                                 geving)
ling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71,
in hun gecodificeerde versie van verordening (EEG)                                                     (2000/C 122/05)
nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
en bijgewerkt tot aan de dag van de feiten, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,                                           (Procestaal: Frans)
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamer-
presidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
G. Hirsch (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-ge-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
neraal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,                                       dentie van het Hof)
op 10 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                            In zaak C-34/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: P. Hillenkamp en H. Michard) tegen Franse
                                                                            Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),
1) Artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71              betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
     van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van             Republiek, door de bijdrage ter vereffening van de sociale
     de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,         schuld toe te passen op de inkomsten uit arbeid en vervangende
     alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap             inkomsten van werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk
     verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2001/83         woonachtig zijn, doch in een andere lidstaat werken en op
     van de Raad van 2 juni 1983, en bijgewerkt tot aan de dag van          grond van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
     de feiten, moet aldus worden uitgelegd, dat een uitzendbureau          14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
     dat werknemers vanuit een lidstaat ter beschikking stelt van op het    heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     grondgebied van een andere lidstaat gevestigde ondernemingen,          hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
     slechts aanspraak heeft op het voordeel van die bepaling, wanneer      zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97
     het zijn activiteiten gewoonlijk verricht in de eerste lidstaat.       van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),


title: Zaak T-181/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Neue Erba Lautex/Commissie

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Neue Erba Lautex/Commissie
   (Zaak T-181/02) (1)

   (2007/C 183/78)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak C-481/00: Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Domenico Buttiglione e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en Economische planning

text:
7.4.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 108/3
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per                Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in            il Lazio van 9 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Domenico Buttiglione e.a. en Azienda                de gedingen tussen Raffa Ettore, e.a. (C-482/00), Azienda
di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en            Agricola Gonal di Gonzato, Simon en Stefano (C-497/00),
      Minister van Financiën en Economische planning                  en Azienda Agricola Cerati, Gianluigi en Ceriali, Maria
                                                                      (C-498/00) tegen Azienda di Stato per gli interventi nel
                                                                      mercato agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en
                         (Zaak C-481/00)                              Economische planning en Musini Nicolo Giovanni Maria
                                                                      (C-499/00) tegen Azienda di Stato per gli interventi nel
                                                                      mercato agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en
                         (2001/C 108/04)                              Economische planning, en Cooperativa Produttori Latte
                                                                                S.c.a.r.l
Het Tribunale amministrativo heeft bij beschikking van 6 juli
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
29 december 2000, in het geding tussen Domenico Buttiglione                       (Zaken C-482/00, C-497/00-C-499/00)
e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo
(AIMA) en Minister van Financiën en Economische planning,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                       (2001/C 108/05)
vragen:
1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening         Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en             beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de       van Justitie op 29 december 2000, in de gedingen tussen Raffa
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,              Ettore, e.a. (C-482/00), Azienda Agricola Gonal di Gonzato,
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor          Simon en Stefano (C-497/00), en Azienda Agricola Cerati,
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan             Gianluigi en Ceriali, Maria (C-498/00) tegen Azienda di Stato
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-        per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?                     van Financiën en Economische planning en Musini Nicolo
                                                                      Giovanni Maria (C-499/00) tegen Azienda di Stato per gli
                                                                      interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister van
Zo neen:                                                              Financiën en Economische planning, en Cooperativa Produt-
                                                                      tori Latte S.c.a.r.l., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van        de navolgende vragen:
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4
      van verordening nr. 543/93 van de Commissie van
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39
      EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in         1)   Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een             nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,                 de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 536/93 (2) van de
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde              Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
      bepalingen kan worden afgeweken?                                     dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
                                                                           uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
                                                                           worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
3)    Kunnen de verordeningen nrs. 3950/92 en 534/93 aldus                 lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?
      worden uitgelegd, dat zij de lidstaten de mogelijkheid
      laten om categorieën van bevoorrechte producenten aan
      te wijzen die bij voorrang boven de anderen compensatie
      dienen te ontvangen, in het bijzonder door de zogenoem-         Zo neen:
      de „achtergebleven regio’s” ten opzichte van de bergregio’s
      op de tweede plaats te stellen?
                                                                      2)   Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
                                                                           de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4
(1) PB L 405 van 31.12.92, blz. 1.                                         van verordening nr. 543/93 van de Commissie van
(2) PB L 57 van 10.3.93, blz. 12.                                          9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39
                                                                           EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
                                                                           geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
                                                                           maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,
                                                                           compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
                                                                           bepalingen kan worden afgeweken?


title: Zaak T-389/05: Beroep ingesteld op  20 oktober 2005  — Ole Eistrup/Europees Parlement

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/26

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2005 — Ole Eistrup/Europees Parlement
   (Zaak T-389/05)
   (2006/C 10/52)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Ole Eistrup (Knebel, Denemarken) [vertegenwoordiger(s): S E. Hjelmborg, advocaat]

      Verwerende partij(en): Europees Parlement
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren verweerders besluit van 13 december 2004 en verweerders antwoord van 12 juli 2005;

               —

               verweerder te gelasten, verzoeker ter vergoeding van inkomstenderving tussen 1 juni 1998 en 1 september 2002 een bedrag van 203 357 EUR, vermeerderd met rente, te betalen;

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die werkzaam is op de Deense vertaalafdeling van het Parlement, wenste na een verlof om redenen van persoonlijke aard van 1 augustus 1992 tot en met 31 juli 1996 weer te worden tewerkgesteld op zijn post. Dit laatste werd evenwel pas mogelijk per 1 oktober 2002, daar het Parlement geen vacature vond die beantwoordde aan verzoekers categorie en kwalificaties.
   Tot staving van zijn vordering betoogt verzoeker dat hij heeft voldaan aan zijn verplichting, de uit de inkomstenderving voortvloeiende schade te beperken.
   Volgens verzoeker heeft de onrechtmatige handelwijze van verweerder bij hem tot voortdurende angst en onzekerheid geleid en duidelijk inbreuk gemaakt op zijn rechten en op het vertrouwen dat iedere burger in het rechtssysteem van de Gemeenschap mag stellen.


title: Zaak F-16/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Behmer/Europees Parlement (Ambtenaren — Procedure voor toekenning van meritepunten bij het Europees Parlement — Schending van motiveringsplicht — Motivering in de loop van het geding)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/35

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Behmer/Europees Parlement
   (Zaak F-16/08) (1)

   (Ambtenaren - Procedure voor toekenning van meritepunten bij het Europees Parlement - Schending van motiveringsplicht - Motivering in de loop van het geding)
   2009/C 297/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Joachim Behmer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en R. Ignătescu, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het besluit om verzoeker voor de jaren 2004 en 2006 twee meritepunten toe te kennen

      Dictum

               1.

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep voor zover het gericht is tegen het besluit van het Europees Parlement van 4 juni 2007 om Behmer voor het jaar 2004 twee meritepunten toe te kennen.

               2.

               Het besluit van het Europees Parlement van 26 juni 2007 om Behmer voor het jaar 2006 twee meritepunten toe te kennen, wordt nietig verklaard.

               3.

               Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten die Behmer heeft gemaakt.

               4.

               Behmer zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008, blz. 32