title: Zaak C-335/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2012 — Republiek Polen/Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening van markten — Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 1972/2003 tot vaststelling van maatregelen voor handelsverkeer van landbouwproducten — Beroep tot nietigverklaring — Termijn — Aanvang — Termijnoverschrijding — Niet-ontvankelijkheid — Wijziging van bepaling van voornoemde verordening — Heropening van termijn — Gedeeltelijke ontvankelijkheid — Middelen — Schending van beginselen die rechtsgemeenschap vormen en van beginsel van effectieve rechterlijke bescherming — Schending van beginsel van vrije verkeer van goederen en van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit — Schending van evenredigheidsbeginsel en van beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen — Schending van hiërarchie der rechtsregels — Schending van artikel 41 van Toetredingsakte van 2003 — Onjuiste uitlegging van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1972/2003 — Niet-nakoming van motiveringsplicht)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2012 — Republiek Polen/Europese Commissie
   (Zaak C-335/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening van markten - Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen - Verordening (EG) nr. 1972/2003 tot vaststelling van maatregelen voor handelsverkeer van landbouwproducten - Beroep tot nietigverklaring - Termijn - Aanvang - Termijnoverschrijding - Niet-ontvankelijkheid - Wijziging van bepaling van voornoemde verordening - Heropening van termijn - Gedeeltelijke ontvankelijkheid - Middelen - Schending van beginselen die rechtsgemeenschap vormen en van beginsel van effectieve rechterlijke bescherming - Schending van beginsel van vrije verkeer van goederen en van verbod van discriminatie op grond van nationaliteit - Schending van evenredigheidsbeginsel en van beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Schending van hiërarchie der rechtsregels - Schending van artikel 41 van Toetredingsakte van 2003 - Onjuiste uitlegging van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1972/2003 - Niet-nakoming van motiveringsplicht)
   2012/C 258/02
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz en M. Szpunar, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, A. Stobiecka-Kuik, A. Szmytkowska en T. van Rijn, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 (Eerste kamer — uitgebreid), Polen/Commissie (T-257/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 293, blz. 3), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 230/2004 van de Commissie van 10 februari 2004 (PB L 39, blz. 13) en verordening (EG) nr. 735/2004 van de Commissie van 20 april 2004 (PB L 114, blz. 13) — Onjuiste uitlegging van artikel 230, vierde alinea, EG, van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1972/2003 en van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de EEG (PB L 17, blz. 385) — Schending van artikel 253 EG en van artikel 41 van het Toetredingsverdrag, van het recht op een effectief beroep in rechte en van de beginselen van solidariteit, evenredigheid, non-discriminatie, goede trouw en bescherming van het gewettigd vertrouwen — Onregelmatigheden in de procedure door de weigering van het Gerecht om de middelen die verband houden met de schending van de beginselen van solidariteit en goede trouw te aanvaarden

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/1

         (2007/C 170/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 155 van 7.7.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 140 van 23.6.2007

      PB C 129 van 9.6.2007

      PB C 117 van 26.5.2007

      PB C 96 van 28.4.2007

      PB C 95 van 28.4.2007

      PB C 82 van 14.4.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-569/13: Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (Caffè KIMBO Espresso Napoletano)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/57

         Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (Caffè KIMBO Espresso Napoletano)
   (Zaak T-569/13) (1)

   (2015/C 381/68)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-167/07: Beroep ingesteld op 18 mei 2007 — Far Eastern Textile/Raad

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/27

         Beroep ingesteld op 18 mei 2007 — Far Eastern Textile/Raad
   (Zaak T-167/07)
   (2007/C 170/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Far Eastern Textile Ltd (Taipei, Taiwan) (vertegenwoordiger: P. De Baere, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 192/2007 van de Raad van 22 februari 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van polyethyleentereftalaat (PET) uit onder meer Taiwan, voor zover deze betrekking heeft op verzoekster, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een Taiwanese producent en exporteur van polyethyleentereftalaat ('PET'), vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 192/2007 van de Raad van 22 februari 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Indonesië, Maleisië, de Republiek Korea, Thailand en Taiwan naar aanleiding van een onderzoek bij het vervallen van een maatregel en een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek uit hoofde van artikel 11, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 384/96 (1).
   Ter ondersteuning van haar vordering voert zij in de eerste plaats aan dat de Raad artikel 2, lid 11, van de basisverordening (2) heeft geschonden door voor de berekening van verzoeksters dumpingmarge de asymmetrische methode toe te passen.
   Ten tweede stelt zij dat de Raad artikel 253 EG heeft geschonden doordat hij ontoereikend heeft gemotiveerd waarom de symmetrische vergelijkingsmethoden de feitelijke mate van dumping niet volledig weerspiegelden.
   Ten derde stelt zij dat de Raad artikel 2, leden 10, 11 en 12, van de basisverordening heeft geschonden door verzoeksters dumpingmarge te berekenen met gebruikmaking van de techniek van gelijkstelling met nulmarges, waardoor, bij de berekening van de gewogen gemiddelde dumpingmarge zoals bedoeld in artikel 2, lid 12, negatieve dumpingmarges gelijk worden gesteld met nulmarges.
   Ten slotte stelt zij dat de Raad artikel 253 EG heeft geschonden doordat hij ontoereikend heeft gemotiveerd waarom verzoeksters dumpingmarge moet worden berekend met gebruikmaking van de techniek van gelijkstelling met nulmarges.

      (1)  PB 2007, L 59, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-370/04

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/32

         Doorhaling van zaak C-370/04 (1)

   (2005/C 217/69)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-370/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-384/14: Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Italië/Commissie

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/32

         Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Italië/Commissie
   (Zaak T-384/14)
   2014/C 235/43
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: B. Tidore, staatsadvocaat, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2014)2008 van 4 april 2014, betekend op 7 april 2014, waarbij bepaalde uitgaven van de lidstaten, inzonderheid Italië, in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) worden uitgesloten van financiering door de Europese Unie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse regering voert drie middelen aan:

               1.

               Eerste middel: schending van de gemeenschapsbeginselen en ontoereikend onderzoek

                           —

                           In het bestreden besluit heeft de Commissie een financiële correctie aangebracht op grond van enkele tekortkomingen aangetroffen tijdens een inspectie ter plaatse in enkel de regio’s Latium en Abruzzen. Verzoekster betwist de extrapolatie van de bevindingen van die inspectie naar andere dan de betrokken regio’s en de berekening van de correctie op 5 %, omdat de Italiaanse regio’s onderling sterk verschillen en hoe dan ook slechts één betaalorgaan, de Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), betrokken was.

               2.

               Tweede middel: schending van de artikelen 43 en 48 van verordening nr. 1782/2003 (1)

                           —

                           In haar besluit heeft de Commissie de Italiaanse staat verweten dat zij de regeling voor bijzondere rechten onjuist heeft toegepast en beweerd dat een risico voor het Fonds was ontstaan. De verzoekende partij stelt dat de artikelen 43 en 48 van verordening nr. 1782/2003 geen specifieke procedure voor de herverdeling van de bijzondere rechten behelst voor de gevallen die door de Commissie zijn onderzocht en dat de methode die in Italië is toegepast niet alleen volledig in overeenstemming is met die regeling, maar op zich ook geen bijzondere risico’s voor het Fonds inhoudt.

               3.

               Derde middel: schending van de algemene beginselen op het vlak van financiële correcties en inachtneming van de criteria voor erkenning alsook ontoereikende motivering

                           —

                           In haar besluit heeft de Commissie de operationele lacunes gecorrigeerd die kunnen worden toegerekend aan de Agenzia della Regione Basilicata per le Erogazioni in Agricoltura (ARBEA), een betaalorgaan waarvan de erkenning bij bestuurlijk besluit van 12 mei 2010 met ingang van 16 oktober 2010 is ingetrokken, waarna de bevoegdheden van ARBEA door AGEA zijn overgenomen. De verzoekende partij betwist het optreden van de Commissie, die de correctie voor de boekjaren 2007–2009 tot 2010 heeft uitgebreid op grond van de veronderstelling dat de al vastgestelde risico’s nog steeds aanwezig waren en met behoud van het percentage, en bekritiseert tevens de toepassing van de correctie op de periode tussen de intrekking van de erkenning en het moment waarop AGEA de functies heeft overgenomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001.


title: Zaak T-142/04: Beroep, op 14 april 2004 ingesteld door Cargill B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/8

         Beroep, op 14 april 2004 ingesteld door Cargill B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-142/04)
   (2004/C 168/14)
   procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 april 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cargill B.V., gevestigd te 's-Gravenhage (Nederland), vertegenwoordigd door mr. H.J. Bronkhorst en mr. J.F. van Nouhuys.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               I.

               de tot haar gerichte beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 5 januari 2004 nietig te verklaren;

               II.

               de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist de beschikking van de Commissie, waarbij wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van invoerrechten niet gerechtvaardigd is in een bijzonder geval. Deze beschikking werd genomen nadat het Hof van Justitie in zaak C-156/00, Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie, de beschikking van de Commissie C/2000/485 def. nietig had verklaard (1).
   Verzoekster heeft onder de regeling actieve veredeling maïs in de EG ingevoerd. De maïs moest worden verwerkt tot glucose die dan weer uitgevoerd werd. Verzoekster beschikte hiertoe over de nodige vergunningen voor equivalentieverkeer. In de bestreden beschikking stelt de Commissie dat de uitgevoerde glucose niet geheel uit maïs was verkregen, maar ook uit tarwe, afkomstig van de EG-markt. De Nederlandse autoriteiten hebben hierop de verschuldigde invoerrechten ingevorderd. In de bestreden beschikking heeft de Commissie het verzoek tot kwijtschelding van deze schuld afgewezen.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster in de eerste plaats een schending van het recht van verweer aan. Meer in het bijzonder beroept verzoekster zich op een schending van het recht om gehoord te worden en het recht op toegang tot het dossier.
   Verzoekster voert verder een schending aan van artikel 13 van Verordening nr. 1430/79 (2) betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- en uitvoerrechten, evenals een schending van artikel 239 van Verordening nr. 2913/92 (3) tot vaststelling van het communautair douanewetboek en artikelen 905 tot en met 909 van Verordening nr. 2454/9 (4) houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening nr. 2913/92. Verzoekster roept eveneens een schending in van de motiveringsverplichting in artikel 253 EG.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie ten onrechte geoordeeld dat er sprake was van een klaarblijkelijke nalatigheid van verzoekster bij het nakomen van de voorwaarden van haar vergunning voor actieve veredeling. Volgens verzoekster had de uit te voeren glucose, vervaardigd uit tarwe en maïs, dezelfde kenmerken als glucose vervaardigd uit enkel maïs. Verzoekster voert eveneens aan dat beide producten onder eenzelfde GN-code vallen. Volgens verzoekster is het enige verwijt dat haar kan gemaakt worden dat zij de uitvoer van de glucose deels na de termijn van zes maand, zoals vastgesteld in de vergunning, heeft verricht.
   Verzoekster roept tenslotte een schending in van het proportionaliteitsbeginsel.

      (1)  Arrest van het hof van 13 maart 2003, Nederland/Commissie, C-156/00, Jurispr. blz. I-2527

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten (PB L 175, blz. 1)

      (3)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1)

      (4)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1)


title: Zaak F-81/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 september 2008 — Duyster/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/68

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 september 2008 — Duyster/Commissie
   (Zaak F-81/06) (1)

   (2008/C 301/136)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006, blz. 34.


title: Zaak C-62/16: Beroep ingesteld op 3 februari 2016 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/20

         Beroep ingesteld op 3 februari 2016 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-62/16)
   (2016/C 145/26)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova, M. Heller en A. Biolan, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Roemenië, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2012/33/UE (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Roemenië overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU wegens niet-nakoming van de verplichting tot mededeling van de maatregelen tot volledige omzetting van richtlijn 2012/33/EU veroordelen tot betaling van een dwangsom van 38 042,6 EUR per dag vertraging vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

               —

               Roemenië verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 18 juni 2014 verstreken.

      (1)  Richtlijn 2012/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot wijziging van richtlijn 1999/32/EG van de Raad wat het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen betreft (PB L 327, blz. 1).


title: Zaak C-373/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2017 door Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Star Agro Analyse und Handels GmbH en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 mei 2017 in zaak T-480/15, Agria Polska e.a./Commissie

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/4

         Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2017 door Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Star Agro Analyse und Handels GmbH en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 mei 2017 in zaak T-480/15, Agria Polska e.a./Commissie
   (Zaak C-373/17 P)
   (2017/C 347/04)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirantes: Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Star Agro Analyse und Handels GmbH en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH (vertegenwoordigers: P. Graczyk en W. Rocławski)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 in zaak T-480/15;

               —

               definitieve afdoening van de zaak, met name nietigverklaring van het besluit van de Commissie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens het eerste middel in hogere voorziening heeft het Gerecht de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 17, lid 1, tweede volzin, VEU en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie alsmede artikel 7, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad, geschonden doordat het is voorbijgegaan aan de kennelijke onjuiste opvattingen van de Commissie bij de beoordeling van de waarschijnlijkheid van een schending van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, van een Uniebelang voor het instellen van een onderzoek en van de omvang van de noodzakelijke onderzoeken.
   In het kader van dit middel hebben rekwirantes onder meer gewezen op de volgende onjuiste opvattingen van het Gerecht: (i) de rechtvaardiging van het gelijktijdige optreden van de concurrenten van rekwirantes (aangiften bij de nationale autoriteiten) is uitsluitend gebaseerd op de door hen verstrekte verklaringen; (ii) er werd geen rekening gehouden met het feit dat de meeste bestuursrechtelijke beslissingen die het gevolg waren van die aangiften door hun concurrenten, alsmede de aan rekwirantes op die grond opgelegde sancties, nietig werden verklaard; (iii) buiten beschouwing werd gelaten dat aangiften ook werden gedaan bij onbevoegde autoriteiten en het Gerecht heeft zich beperkt tot de vaststelling dat het gelet op het risico op reputatieschade of op aantasting van de oorspronkelijke toestand van de in de handel gebrachte producten gerechtvaardigd kon zijn dat de bevoegde nationale autoriteiten op de hoogte werden gebracht; (iv) er werd ingestemd met het oordeel van de Commissie dat er onvoldoende Uniebelang was voor het instellen van een onderzoek, niettegenstaande het feit dat de handelingen waarop de klacht van rekwirantes betrekking had, het grondgebied van verschillende lidstaten en op verschillende markten actieve ondernemingen betrof; ten onrechte werd aangenomen dat de indiening door rekwirantes van klachten bij de nationale mededingingsautoriteit beslissend was voor de uitsluitende bevoegdheid van deze autoriteit; (v) er werd geen rekening gehouden met het feit dat de omvang van de vereiste onderzoeken en de noodzaak om aanzienlijke middelen in te zetten pleitten voor de bevoegdheid van de Commissie; (vi) geoordeeld werd dat in casu niet was voldaan aan de voorwaarden voor „vexatoire procedures”.
   Met het tweede middel in hogere voorziening wordt aangevoerd dat afbreuk werd gedaan aan de nuttige werking van het Unierecht en dat dit beginsel onjuist werd uitgelegd in het kader van de toepassing in concreto van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, in samenhang met artikel 105 VWEU en artikel 17, lid 1, VEU, daar het Gerecht (i) geen rekening heeft gehouden met de taak van de Commissie in het Unierechtelijke systeem van bescherming van de mededinging en aangenomen heeft dat de Commissie niet moet nagaan of de nationale autoriteiten over de passende middelen beschikken voor het nakomen van de verplichtingen die voortvloeien uit verordening nr. 1/2003; (ii) het betoog van rekwirantes heeft afgewezen dat doeltreffende rechtsmiddelen voor particuliere handhaving (private enforcement) van de mededingingsregels voor de nationale rechterlijke instanties ontbreken, daar het Poolse recht niet voorziet in een passende procedure en de verjaringstermijn naar Pools recht reeds is verstreken; (iii) heeft geoordeeld dat rekwirantes niet hadden aangetoond dat de Poolse mededingingsautoriteit (voorzitter van de dienst voor mededingings- en consumentenbescherming) niet voornemens was schendingen op doeltreffende wijze te vervolgen en te bestraffen, hoewel niet werd betwist dat deze voorzitter weigerde een onderzoek in te stellen gelet op het verstrijken van de toen geldende verjaringstermijn van één jaar.
   Het derde middel in hogere voorziening betreft schending van het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel (artikel 13 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens), van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte (artikel 47, eerste alinea, van het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie) en van het recht op behoorlijk bestuur (artikel 41, lid 1, van het Handvest voor de grondrechten van de Europese Unie), daar het Gerecht (i) het besluit van de Commissie heeft bevestigd, waarbij deze de klacht van rekwirantes heeft afgewezen, zonder na te gaan of schendingen hadden plaatsgevonden, ondanks de vroegere weigering van de Poolse mededingingsautoriteit om over te gaan tot vervolging gelet op de formele vereisten en ondanks het ontbreken van een reële mogelijkheid op schadevergoeding door private enforcement; (ii) ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake was van een schending van het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel op grond dat rekwirantes beroep konden instellen tegen het besluit van de Commissie waarbij de klacht werd afgewezen; (iii) is voorbijgegaan aan het feit dat het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en het recht op behoorlijk bestuur ook het recht omvatten op een beslissing binnen een redelijke termijn, hetgeen in casu niet het geval was, aangezien de Commissie het besluit houdende weigering van instelling van een onderzoek heeft vastgesteld viereneenhalf jaar na indiening van de klacht door rekwirantes.


title: Zaak C-22/06: Beschikking van de president van het Hof van 27 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/8

         Beschikking van de president van het Hof van 27 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-22/06) (1)

   (2006/C 249/21)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-69/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro (Italië) op 20 februari 2008 — Raffaello Visciano/I.N.P.S.

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro (Italië) op 20 februari 2008 — Raffaello Visciano/I.N.P.S.
   (Zaak C-69/08)
   (2008/C 107/30)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Napoli — Sezione Lavoro
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raffaello Visciano

      Verwerende partij: I.N.P.S.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 3 en 4 van richtlijn 80/987 (1) van 20 oktober 1980, voor zover zij voorzien in de honorering van niet-vervulde aanspraken van werknemers met betrekking tot de bezoldiging, zich ertegen dat deze aanspraken, op het moment dat zij geldend worden gemaakt bij een waarborgfonds, niet langer als bezoldiging maar als uitkering van sociale zekerheid worden gekwalificeerd op grond van het enkele feit dat de toekenning ervan door de lidstaat is toevertrouwd aan een sociale-zekerheidsorgaan, en dat dus in de nationale wetgeving het begrip „bezoldiging” wordt vervangen door het begrip „uitkering van sociale zekerheid”?

               2)

               Is het ter verwezenlijking van de sociale doelstelling van de richtlijn voldoende dat de nationale wetgeving de oorspronkelijke loonaanspraken van de werknemer slechts als maatstaf voor de vaststelling van de door tussenkomst van het waarborgfonds te garanderen uitkering hanteert, of dienen de loonaanspraken van de werknemer tegenover zijn insolvente werkgever op zodanige wijze door tussenkomst van het waarborgfonds te worden beschermd dat zij qua inhoud, garanties, termijnen en wijze waarop zij geldend kunnen worden gemaakt, dezelfde status genieten als elke andere uit de arbeidsverhouding voortvloeiende aanspraak in dezelfde rechtsorde?

               3)

               Is het verenigbaar met de gemeenschapsrechtelijke beginselen, en met name de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, om op de niet-vervulde aanspraken van werknemers met betrekking tot het loon over de krachtens artikel 4 van richtlijn 80/987 vastgestelde periode een verjaringsregeling toe te passen die minder gunstig is dan die welke voor aanspraken van soortgelijke aard geldt?

      (1)  PB L 283, blz. 23.


title: Gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen/SCA Group Holding BV (C-39/13), SCA, X AG e.a./Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam (C-40/13), Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam/MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV (C-41/13) (Vrijheid van vestiging — Vennootschapsbelasting — Fiscale eenheid van vennootschappen van zelfde groep — Verzoek — Gronden voor weigering — Ligging van de zetel van een of meer tussenvennootschappen of van de moedervennootschap in een andere lidstaat — Geen vaste inrichting in de heffingsstaat)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Amsterdam — Nederland) — Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen/SCA Group Holding BV (C-39/13), SCA, X AG e.a./Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam (C-40/13), Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam/MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV (C-41/13)
   (Gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13) (1)

   ((Vrijheid van vestiging - Vennootschapsbelasting - Fiscale eenheid van vennootschappen van zelfde groep - Verzoek - Gronden voor weigering - Ligging van de zetel van een of meer tussenvennootschappen of van de moedervennootschap in een andere lidstaat - Geen vaste inrichting in de heffingsstaat))
   2014/C 282/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen (C-39/13), X AG, X1 Holding GmbH, X2 Holding GmbH, X3 Holding GmbH, D1 BV, D2 BV, D3 BV (C-40/13), Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam (C-41/13)

      Verwerende partijen: SCA Group Holding BV (C-39/13), Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam (C-40/13), MSA International Holdings BV, MSA Nederland BV (C-41/13)

      Dictum

               1)

               In de zaken C-39/13 en C-41/13 moeten de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke een ingezeten moedervennootschap een fiscale eenheid met een ingezeten kleindochteronderneming kan vormen wanneer zij deze kleindochter bezit via een of meer ingezeten vennootschappen, doch niet wanneer zij deze kleindochter bezit via niet-ingezeten vennootschappen zonder vaste inrichting in deze lidstaat.

               2)

               In zaak C-40/13 moeten de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke toepassing van de regeling van de fiscale eenheid wordt toegekend aan een ingezeten moedervennootschap met ingezeten dochterondernemingen, maar toepassing van deze regeling wordt onthouden aan ingezeten zustervennootschappen waarvan de gemeenschappelijke moedervennootschap niet in deze lidstaat is gevestigd en aldaar niet over een vaste inrichting beschikt.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 1 februari 1996 in zaak C-164/94 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht Berlin om een prejudiciële beslissing): G. Aranitis tegen Land Berlin (Algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's - Indirecte afhankelijkheid van nationale regels - Gereglementeerd beroep)

text:
30 . 3 . 96          I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 95/ 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                 al bestaat de enige opleiding ertoe in een met een diploma
                          ( Zesde kamer )                             afgesloten hoger-onderwijsstudie van ten minste vier en een
                                                                      half jaar, en verschijnen dientengevolge in de regel alleen
                       van 1 februari 1996                            personen die in het bezit zijn van dit hoger-onderwijsdi
in zaak C-164/94 ( verzoek van het Oberverwaltungsgericht             ploma op de arbeidsmarkt en wordt dit beroep daar alleen
Berlin om een prejudiciële beslissing ): G. Aranitis tegen            door hen uitgeoefend.
                          Land Berlin (')
                                                                      (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
(Algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs
diploma 's — Indirecte afhankelijkheid van nationale regels
                  — Gereglementeerd beroep)
                            ( 96/C 95/01 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaai: Duits)
                                                                                ( Vierde kamer )
                                                                                van 8 februari 1996
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de jurisprudentie van het Hof)                        in zaak C-8/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van
                                                                      de Nederlandse Raad van State ): C. B. Laperre tegen
In zaak C-164/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie Zuid
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Oberverwal                                                Holland ( 1 )
tungsgericht Berlin in het aldaar aanhangig geding tussen             (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op hetgebied
G. Aranitis en Land Berlin, om een prejudiciële beslissing            van de sociale zekerheid — Artikel 4, lid 1, van Richtlijn
over de uitlegging van de artikelen 1 , onder c ) en d ), en 7,       79/7/EEG — Wettelijke sociale-bijstandsregeling voor
lid 1 , van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 2 1 december          oudere en/of gedeeltelijk arbeidsongeschikte langdurig
 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van              werklozen — Voorwaarden in verband met arbeidsverleden
hoger-onderwijsdiploma 's waarmee beroepsopleidingen                                                en leeftijd)
van ten minste drie jaar worden afgesloten ( PB 1 989 , L 19 ,                                    ( 96/C 95/02 )
blz . 16 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, F. A. Schockweiler,                                (Procestaai: Nederlands)
P. J. G. Kapteyn , J. L. Murray ( rapporteur ) en H. Ragne
malm, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:               In zaak C-8 /94 , betreffende een verzoek aan het Hof
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 1 februari               krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van de Nederlandse Raad
 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 van State, in het aldaar aanhangig geding tussen C. B.
volgt:                                                                Laperre en Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie
                                                                      Zuid-Holland, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
Artikel 1 onder c), gelezen in samenhang met artikel \,               ging van artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad
 onder d), van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van                    van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuit
 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van                voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
 erkenning van hoger-onderwijsdiploma 's waarmee beroeps             mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid
 opleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten,               ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof (Vierde kamer ),
 moet aldus worden uitgelegd, dat een beroep niet kan                 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
 worden aangemerkt als gereglementeerd, wanneer in de                 president, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray, rechters ;
 ontvangende Eid-Staat geen enkele wettelijke of bestuurs            advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op
 rechtelijke bepaling de toegang tot dit beroep, de uitoefening        8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
 ervan oféén van de wijzen van uitoefening ervan regelt, zelfs         luidt als volgt :


title: Zaak T-641/11 P: Beschikking van het Gerecht van 13 december 2012 — Mische/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang en salaristrap — Vergelijkend onderzoek gepubliceerd vóór inwerkingtreding van nieuwe Ambtenarenstatuut — Aanwerving door Parlement en gelijktijdige overplaatsing naar Commissie — Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing — Hogere voorziening deels kennelijk ongegrond” )

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/24

         Beschikking van het Gerecht van 13 december 2012 — Mische/Commissie
   (Zaak T-641/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang en salaristrap - Vergelijkend onderzoek gepubliceerd vóór inwerkingtreding van nieuwe Ambtenarenstatuut - Aanwerving door Parlement en gelijktijdige overplaatsing naar Commissie - Gedeeltelijke afdoening zonder beslissing - Hogere voorziening deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 38/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Harald Mische (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. Holland, J. Mische en M. Velardo, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Jensen en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 september 2011, Mische/Commissie (F-70/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de hogere voorziening, voor zover deze is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 september 2011, Mische/Commissie (F-70/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), voor zover daarbij wordt afgewezen de vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 november 2004, voor zover Mische daarbij wordt ingedeeld in de rang A *6.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Mische zal zijn eigen kosten dragen alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               4)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak C-275/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n°  5 de Madrid — Spanje) — Productores de Música de España (Promusicae)/Telefónica de España SAU (Informatiemaatschappij — Verplichtingen van serviceproviders — Bewaring en bekendmaking van bepaalde verkeersgegevens — Verplichting tot bekendmaking — Grenzen — Bescherming van vertrouwelijkheid van elektronische communicaties — Verenigbaarheid met bescherming van auteursrecht en naburige rechten — Recht op doeltreffende bescherming van intellectuele eigendom)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 5 de Madrid — Spanje) — Productores de Música de España (Promusicae)/Telefónica de España SAU
   (Zaak C-275/06) (1)

   (Informatiemaatschappij - Verplichtingen van serviceproviders - Bewaring en bekendmaking van bepaalde verkeersgegevens - Verplichting tot bekendmaking - Grenzen - Bescherming van vertrouwelijkheid van elektronische communicaties - Verenigbaarheid met bescherming van auteursrecht en naburige rechten - Recht op doeltreffende bescherming van intellectuele eigendom)
   (2008/C 64/12)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Mercantil no 5 de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Productores de Música de España (Promusicae)

      Verwerende partij: Telefónica de España SAU
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing –Juzgado de lo Mercantil — Uitlegging van de artikelen 15, lid 2, en 18 van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (PB L 178, blz. 1), artikel 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10), en artikel 8 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45) — Verwerking van gegevens betreffende communicaties die tijdens verstrekking van een dienst van de informatiemaatschappij tot stand zijn gebracht — Verplichting van operatoren van elektronische communicatienetwerken en -diensten, telecomproviders en hostingproviders om deze gegevens te bewaren en ter beschikking te stellen — Uitsluiting van kader van civiele procedures
   Dictum
   De lidstaten zijn volgens richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”), richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, en richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie), niet gehouden, in een situatie als die van het hoofdgeding de verplichting op te leggen om ter verzekering van de doeltreffende bescherming van het auteursrecht in het kader van een civiele procedure persoonsgegevens te verstrekken. De lidstaten dienen er krachtens het gemeenschapsrecht bij de omzetting van deze richtlijnen wel acht op te slaan dat zij zich baseren op een uitlegging daarvan die het mogelijk maakt een juist evenwicht tussen de verschillende door de communautaire rechtsorde beschermde grondrechten te verzekeren. Bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen ter omzetting van deze richtlijnen moeten de autoriteiten en de rechterlijke instanties van de lidstaten vervolgens niet alleen hun nationale recht conform deze richtlijnen uitleggen, maar er ook acht op slaan dat zij zich niet baseren op een uitlegging van deze richtlijnen die in conflict zou komen met deze grondrechten of de andere algemene beginselen van gemeenschapsrecht, zoals het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Verzoek van 30 juni 1997 van het Protodikio van Piraeus (Rechtbank van eerste aanleg) achtste meervoudige kamer om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Royal Bank of Scotland PLC en Griekse staat (Zaak C-311/97)

text:
 1 . 11 . 97          r NL 1                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331 /11
 7. Vloeit uit artikel 222 van het EG-Verdrag of uit over               A. Fichtner, vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat
      eenkomstige toepassing van artikel 174 van het EG                 te Pavia (Italië), tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in
      Verdrag voort, dat een eventueel in casu uit artikel 119           zaak T-63/96 (') tussen hemzelf en de Commissie van de
      van het EG-Verdrag of Richtlijn 75/117/EEG af te lei              Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
      den aanspraak op salariëring volgens een andere CAO                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.
      (tussen dezelfde CAO-partijen) eerst bestaat vanaf de
      datum van de beslissing van het Hof van Justitie.
                                                                         Rekwirant concludeert dat het den Hove behage te vernie
                                                                         tigen de hem op 11 juli 1997 officieel ter kennis gebrachte
 (') PB L 45 van 19 . 2 . 1975 .                                         beschikking van het Gericht van eerste aanleg (Vierde
                                                                         Kamer) van 9 juli 1997 in zaak T-63/96 waarbij zijn
                                                                         beroep is verworpen, en tegelijkertijd de zaak voor behan
                                                                         deling terug naar het Gerecht te verwijzen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van 30 juni 1997 van het Protodikio van Piraeus
 (Rechtbank van eerste aanleg) achtste meervoudige kamer                 Het beroep in eerste aanleg was tijdig en volgens de regels
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Royal                ingesteld daar verzoeker op 10 mei 1996 een beroepschrift
             Bank of Scotland PLC en Griekse staat
                                                                         had neergelegd dat was gericht tegen het besluit van
                           ( Zaak C-3 11/97)                             5 februari 1996 dat hem langs de hiërarchische weg offici
                                                                         eel ter kennis was gebracht op 20 februari 1996 .
                              ( 97/C 331/18 )
                                                                         Dat besluit is ontegenzeggelijk de handeling die moet wor
Het Protodikio van Piraeus ( Rechtbank van eerste aanleg)                den geacht de klachtprocedure te hebben afgesloten. De
achtste meervoudige kamer heeft bij beschikking van                      inhoud van de mededeling van de directeur van het direc
30 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               toraat „ Rechten en verplichtingen" van DG IX laat daar
tie op 8 september 1997, in het geding tussen Royal Bank                 voor geen twijfel bestaan en, anders dan de Commissie
of Scotland PLC en Griekse staat, het Hof van Justitie van               heeft gesteld, gaat het hier niet enkel om een uitdrukkelijk
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi                      antwoord en evenmin om een bevestigende handeling.
ciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Subsidiair, voor het geval het Hof tegen de verwachtingen
                                                                         in de middelen in rechte niet zou aanvaarden, wordt het
Verdraagt het hierboven genoemde artikel 109 , lid 1 ,                   Hof verzocht, verzoekers fout als verschoonbaar te
onder a ), van de Wet op de inkomstenbelasting (wet                      beschouwen . Zoals in de rechtsoverwegingen van de
nr. 2238/1994 ( FEK 151 I )), dat met een tarief van 40%
                                                                         bestreden beschikking terecht is opgemerkt, dient immers
over het belastbare inkomen, voor buitenlandse vennoot
                                                                         voor ogen te worden gehouden en te worden beklem
schappen een andere fiscale behandeling voorschrijft dan                 toond, dat volgens vaste rechtspraak van het Gerecht, de
voor binnenlandse vennootschappen, die aan een tarief                    niet-inachtneming van de in artikel 91 , lid 3, van het Sta
van 35% zijn onderworpen, zich met het Gemeenschaps                     tuut gestelde termijnen, de ontvankelijkheid van een
recht en in het bijzonder met het bepaalde in de artikelen 7             beroep niet in de weg staat wanneer de verzoeker een te
en 52 van het EG-Verdrag, met andere woorden, heeft de                   rechtvaardigen fout heeft gemaakt.
Griekse staat het recht om deze verschillende fiscale
behandeling voor te schrijven ten nadele van buitenlandse
vennootschappen ?                                                        (') PB C 233 van 10. 8 . 1996, blz . 9 .
                                                                         Beroep, op 10 september 1997 ingesteld door Commissie
Hogere voorziening, op 8 september 1997 ingesteld door                   van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
A. Fichtner, ambtenaar van de Commissie van de Europese                                                 bliek (')
Gemeenschappen, wonende te Besozzo, Varese (Italië),
tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in zaak T-63/96 tus                                        ( Zaak C-3 13/97)
sen hemzelf en de Commissie van de Europese Gemeen                                                 ( 97/C 331/20 )
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak C-3 12/97 P)                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 10 september 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                             ( 97/C 331 /19 )                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van
                                                                         haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
is op 8 september 1997 hogere voorziening ingesteld door                 Wagner, Kirchberg.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 juli 1996 in zaak T-175/94: International Procurement Services NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Schadevordering - Overheidsopdracht - Europees Ontwikkelingsfonds - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Beoordeling van de oorsprong van het produkt)

text:
Nr . C 247/ 14         NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24 . 8 . 96
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                te hebben geleden ten gevolge van de verlaging van de
                         van 11 juli 1996                                financiële steun die in het kader van een door het Europees
                                                                         Ontwikkelingsfonds gefinancierd project aan haar mede
in zaak T-161/94: Sinochem Heilongjiang tegen Raad van                   contractant was toegekend, heeft het Gerecht ( Vijfde
                      de Europese Unief 1 )                              Kamer ), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president; R.
(Anti-dumping — Beroep tot nietigverklaring — Ontvan                    Garcfa-Valdecasas en J. Azizi, rechters; griffier : H. Jung, op
      kelijkheid — Verloop van onderzoek — Schade)                        1 1 juli 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                           ( 96/C 247/28 )                               volgt:
                                                                          1 . Verwerpt het beroep .
                       (Procestaai: Engels)
                                                                         2 . Verwijst verzoekster in de kosten van het geding.
In zaak T-161 /94 , Sinochem Heilongjiang, gevestigd te
Harbin ( China ), vertegenwoordigd door I.M. Sinan, barri               (') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
ster, van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en Meder
nach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8— 10, tegen
Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : E.H. Stein, R.
Torrent en H.-J. Rabe ), ondersteund door Commissie van
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: E.L. , White
en C.-M . Happe ), betreffende een beroep tot nietigverkla               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ring van Verordening ( EEG ) nr . 3434/91 van de Raad van                                        van 11 juli 1996
25 november 1991 houdende instelling van een definitief                  in zaak T-271 /94: Eugénio Branco Lda tegen Commissie
anti-dumpingrecht op de invoer van oxaalzuur van oor                                 van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
sprong uit India en de Volksrepubliek China (2), heeft het
Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als                  (Beroep tot nietigverklaring — Europees Sociaal Fonds —
volgt: A. Saggio, president; C.W. Bellamy, A. Kalogeropou                Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bij
los, V. Tiili en R.M. Moura Ramos, rechters; griffier : J.               stand — Ontbreken van voor beroep vatbare handeling —
Palacio Gonzalez, administrateur, op 11 juli 1996 een arrest                                  Niet-ontvankelijkheid)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                        ( 96/C 247/30 )
1 . Verwerpt het beroep.                                                                      (Procestaai: Portugees)
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         In zaak T-271/94 , Eugénio Branco Lda , gevestigd te
                                                                         Lissabon, vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te
(') PB nr. C 103 van 23 . 4 . 1992 .                                     Villa Nova de Gaia , domicilie gekozen hebbende te Luxem
(2 ) PB nr . L 326 van 28 . 11 . 1991 , blz . 6 .                        burg ten kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, rue
                                                                         Heine 6 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen (gemachtigde : A.M. Alves Vieira ), betreffende een
                                                                         beroep tot nietigverklaring van een beschikking, die ver
                                                                         weerster zou hebben gegeven en waarvan kennis zou zijn
                                                                         gegeven bij brief van het Departamento para os Assuntos do
                                                                         Fundo Social Europeu ( dienst belast met de aangelegenhe
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         den van het Europees Sociaal Fonds ) van 25 mei 1994 en bij
                         van 11 juli 1996                                brief van 16 juni 1994 , houdende enerzijds afwijzing van een
in zaak T-175/94: International Procurement Services NV                  aanvraag om betaling van het saldo van de door het
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ] )                  Europees Sociaal Fonds aan verzoekster toegekende finan
                                                                         ciële bijstand voor twee opleidingsprogramma 's, en ander
(Schadevordering — Overheidsopdracht — Europees Ont
                                                                         zijds vermindering van deze bijstand en terugvordering van
wikkelingsfonds — Niet-contractuele aansprakelijkheid —
                                                                         voordien door het Europees Sociaal Fonds en de Portugese
      Beoordeling van de oorsprong van het produkt)                      Staat betaalde voorschotten, heeft het Gerecht ( Vijfde
                           ( 96/C 247/29 )                               Kamer ), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresi
                                                                         dent; R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi, rechters; griffier: B.
                        (Procestaai: Frans)                              Pastor, administrateur, op 11 juli 1996 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-175/94, International Procurement Services NV,                 1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door P. De Troyer,
advocaat te Oudenaarde, en L. Lorang, advocaat te Luxem                 2 . Verwijst verweerster in de kosten.
burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
tore van laatstgenoemde, rue Heine 6 , tegen Commissie van               (>) PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : E. Lasnet en
H. Lehman ), betreffende een beroep tot vergoeding van
schade ten bedrage van 14 797 706 Bfr. die verzoekster stelt


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2002 in zaak T-17/01: Georgios Rounis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Overmaking van deel van bezoldiging in valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instelling — Artikel 17, lid 2, sub a en b, van bĳlage VII bĳ Statuut — Gecombineerde toepassing)

text:
C 180/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.7.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 16 mei 2002
                         van 14 mei 2002
                                                                          in zaak T-17/01: Georgios Rounis tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-194/00: Nuno Antas de Campos tegen Europees
                            Parlement (1)
                                                                          (Ambtenaren — Overmaking van deel van bezoldiging in
                                                                          valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instelling
                                                                          — Artikel 17, lid 2, sub a en b, van bijlage VII bij Statuut
(Ambtenaar — Afwijzing van verzoek tot toepassing van                                       — Gecombineerde toepassing)
uittredingsregeling — Beroep tot nietigverklaring en tot
                         schadevergoeding)
                                                                                (2002/C 180/37)
                          (2002/C 180/36)                                                           (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                          In zaak T-17/01, Georgios Rounis, ambtenaar van de Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
                                                                          vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, domicilie geko-
                                                                          zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche-
In zaak T-194/00, Nuno Antas de Campos, ambtenaar van het                 Duvieusart), betreffende, ten eerste, een beroep tot nietigverkla-
Europees Parlement, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd                 ring van het besluit van de Commissie van 24 februari 2000
door C. Botelho Moniz, advocaat, tegen Europees Parlement                 waarbij de overmaking van de inkomsten van verzoeker naar
(gemachtigden: R. Da Silva Passos en J. F. De Wachter),                   het Verenigd Koninkrijk werd beperkt tot 19 % van zijn netto
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van           maandsalaris, en van conclusie nr. 102/84 van het College van
3 september 1999 houdende afwijzing van zijn verzoek tot                  Hoofden van de administratie betreffende de overmaking van
toepassing van een maatregel van beëindiging van de dienst                de inkomsten van ingezeten ambtenaren en personeelsleden,
op grond van verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2688/95                  en ten tweede, een beroep tot vergoeding van de gestelde
tot vaststelling van bijzondere maatregelen betreffende de                materiële schade, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
beëindiging van de dienst van ambtenaren van de Europese                  steld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi,
Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding van Oos-                 rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 16 mei 2002
tenrijk, Finland en Zweden (PB L 280, van 23.11.1995, blz. 1),            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
en een beroep tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos, president,             1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 24 februari
J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio                     2000 waarbij de overmaking van de inkomsten van verzoeker
González, administrateur, op 14 mei 2002 een arrest gewezen                    naar het Verenigd Koninkrijk werd beperkt tot 19 % van zijn
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             netto maandsalaris.
                                                                          2)    Veroordeelt de Commissie tot vergoeding van de schade die
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring ongegrond.                    verzoeker heeft geleden door het besluit van 24 februari 2000,
                                                                                met dien verstande dat het bedrag van de schadevergoeding
                                                                                dient te worden vermeerderd met moratoire interessen op de voet
2)    Verklaart de vordering tot vergoeding van de door het bestreden           van 5,25 % per jaar tot aan de betaling.
      besluit veroorzaakte schade ongegrond.
                                                                          3)    Verstaat dat de partijen het Gerecht binnen een termijn van vijf
3)    Verklaart de vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk             maanden te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van dit
      voor het overige.                                                         arrest hun akkoord over de te betalen bedragen voorleggen.
                                                                          4)    Verstaat dat zij, indien zij geen overeenstemming bereiken, het
4)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                 Gerecht binnen dezelfde termijn hun berekeningen voorleggen.
                                                                          5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                          (1) PB C 95 van 24.3.2001.


title: Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Wilson Holland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-280/97)

text:
C 387/24                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 12 . 97
     Commissie en de Italiaanse regering niet vooraf toela            Middelen en voornaamste argumenten
     ting hadden verleend (welk feit als „ belangrijke wijzi
     ging" wordt aangemerkt); daarbij is geen rekening
     gehouden met het feit dat de bestemming van de inves             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
      tering dezelfde is gebleven en dat de werken inmiddels           met die in de zaken T- 186/97, T- 187/97, T-190/97, T-191/
      zijn voltooid. Hierbij wordt door verzoekster aangete           97, T-192/97, T-210/97, T-211 /97, T-216/97, T-217/97 en
      kend, dat zij de installaties en uitrusting niet afzonder       T-218/97 (').
      lijk heeft verkocht, maar wel de volledige onderneming
      met inbegrip van de visvijvers, zodat de verkoop een             (') PB C 318 van 18 . 10 . 1997, blz . 17—25 .
      volledig operationeel bedrijf betreft.
— Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en van de
      artikelen 38 en 44 van Verordening ( EEG ) nr. 4028/
      86 . Verzoekster stelt op dit punt, dat gezien het impe
      ratieve karakter van de in de verordening vastgestelde
      voorwaarde voor het inleiden van de procedure van
                                                                       Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Wilson
      vermindering, opschorting en intrekking van de bij              Holland BV tegen Commissie van de Europese Gemeen
      stand, moeilijk kan worden beweerd dat is voldaan
                                                                                schappen
      aan het vereiste van „ een belangrijke wijziging" van
      het project, wanneer de eigendom van de onderneming                                         ( Zaak T-280/97)
      is overgedragen.
                                                                                ( 97/C 387/45 )
(') Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december
     1988 tot vaststelling van toepasssingsbepalingen van Verorde                               (Procestaai: Engels)
     ning ( EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van
     de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen
     enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Euro
     pese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsin     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     strumenten anderzijds ( PB L 374 van 31 . 12 . 1988 , blz . 1 ).  Gemeenschappen is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld
(2 ) Verordening ( EEG ) nr. 4028/86 van de Raad van 18 december       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     1986 inzake communautaire acties voor verbetering en aanpas      Wilson Holland BV, vertegenwoordigd door C. Grisart,
     sing van de structuur van de visserij en de aquicultuur ( PB      advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
     L 376 van 31 . 12 . 1986 , blz . 7 ).                             Luxemburg ten kantore van S. Oostvogels, Rue Aldringen
                                                                        13 .
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door DFDS
Transport BV tegen Commissie van de Europese Gemeen                   — nietig te verklaren besluit nr. C(97) 1636 def./2 van de
                                schappen                                       Commissie van 5 juni 1997, ref. REM 26/96 ( niet
                          ( Zaak T-2 79/97 )                                   gepubliceerd in het Publicatieblad ), gebaseerd op
                            ( 97/C 387/44 )                                    artikel 173 van het EG-Verdrag,
                         (Procestaai: Engels)
                                                                        — akte te nemen van de omstandigheid dat verzoekster
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                             zich het recht voorbehoudt in een latere fase tegen ver
 Gemeenschappen is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld                         weerster een schadevordering in te leiden,
 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
 DFDS Transport BV, vertegenwoordigd door C. Grisart,
 advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te                    — verweerster te verwijzen in alle kostsen, daaronder
 Luxemburg ten kantore van S. Oostvogels, Rue Aldringen                        begrepen die van verzoekster.
 13 .
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                   Middelen en voornaamste argumenten
 — nietig te verklaren besluit nr. C(97 ) 1636 def./ l van de
       Commissie van 5 juni 1997, ref. REM 26/96 ( niet                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
       gepubliceerd in het Publicatieblad ), gebaseerd op               met die in de zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97, T-191 /
       artikel 173 van het EG-Verdrag,                                   97, T-192/97, T-210/97, T-211 /97, T-216/97, T-217/97,
                                                                        T-218/97 (') en 279/97 ( 2 ).
 — akte te nemen van de omstandigheid dat verzoekster
        zich het recht voorbehoudt in een latere fase tegen ver         (') PB C 318 van 18 . 10 . 1997, blz . 17—25 .
        weerster een schadevordering in te leiden,                       ( 2 ) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad .
 — verweerster te verwijzen in alle kosten, daaronder
        begrepen die van verzoekster.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 27 februari 2002 in zaak C-6/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Abfall Service AG (ASA) tegen Bundesminister für Umwelt, Jugend und Familie ["Milieu — Afvalstoffen — Verordening (EEG) nr. 259/93 inzake overbrenging van afvalstoffen — Bevoegdheid van autoriteit van verzending om opgegeven doel van overbrenging (nuttige toepassing of verwĳdering) te controleren en bĳ onjuiste opgaaf overbrenging te verbieden — Richtlĳn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen — Indeling van opslag van afvalstoffen in niet meer in gebruik zĳnde mĳn"]

text:
4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 109/5
kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur),                  tragter des Landes Salzburg, Grundverkehrslandeskommission
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                   des Landes Salzburg, om een prejudiciële beslissing over de
dent van de Zesde kamer, C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris              uitlegging van de artikelen 56 EG tot en met 60 EG, heeft het
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-            Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 7 maart           president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                dent van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet
                                                                           (rapporteur), R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-
1)    Verwerpt het beroep.                                                 generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
                                                                           ministrateur, op 5 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                       het dictum luidt als volgt:
(1) PB C 299 van 16.10.1999.                                               De artikelen 56 EG tot en met 60 EG
                                                                           —     staan niet in de weg aan een procedure van voorafgaande
                                                                                verklaring zoals voorzien in het bij het SGVG ingevoerde stelsel
                                                                                van verkrijging van onroerend goed;
                    ARREST VAN HET HOF                                     —     staan in de weg aan een procedure van voorafgaande vergunning
                                                                                zoals in dit stelsel voorzien.
                           (Zesde kamer)
                                                                           (1) PB C 79 van 18.3.2000.
                         van 5 maart 2002
in de gevoegde zaken C-515/99, C-519/99-C-524/99 en
C-526/99-C-540/99 (verzoek van de Unabhängiger Ver-
waltungssenat Salzburg om een prejudiciële beslissing):
Hans Reisch e.a. tegen Bürgermeister der Landeshaupt-
stadt Salzburg, Grundverkehrsbeauftragter des Landes                                            ARREST VAN HET HOF
Salzburg, Grundverkehrslandeskommission des Landes
                             Salzburg (1)
                                                                                (Vijfde kamer)
(„Vrijheid van kapitaalverkeer — Artikel 56 EG — Proce-
dure van aangifte en voorafgaande vergunning voor verkrij-                                         van 27 februari 2002
  ging van bouwgrond — Zuiver interne situatie — Geen”)
                                                                           in zaak C-6/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                          (2002/C 109/07)                                  om een prejudiciële beslissing): Abfall Service AG (ASA)
                                                                            tegen Bundesminister für Umwelt, Jugend und Familie(1)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           [„Milieu — Afvalstoffen — Verordening (EEG) nr. 259/93
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- inzake overbrenging van afvalstoffen — Bevoegdheid van
                          dentie van het Hof)                              autoriteit van verzending om opgegeven doel van overbren-
                                                                           ging (nuttige toepassing of verwijdering) te controleren en
                                                                           bij onjuiste opgaaf overbrenging te verbieden — Richtlijn
In de gevoegde zaken C-515/99, C-519/99-C-524/99 en                        75/442/EEG betreffende afvalstoffen — Indeling van opslag
C-526/99-C-540/99, betreffende een verzoek aan het Hof                         van afvalstoffen in niet meer in gebruik zijnde mijn”]
krachtens artikel 234 EG van de Unabhängige Verwaltungs-
senat Salzburg (Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen                                          (2002/C 109/08)
tussen Hans Reisch (C-515/99), Walter Riedl (C-527/99),
Alexander Hacker (C-528/99), Gerhard Eckert (C-529/99),
Franz Gstöttenbauer (C-530/99), Helmut Hechwarter                                                      (Procestaal: Duits)
(C-531/99), Alois Bixner (C-532/99), Geza Aumüller
(C-533/99), Berthold Garstenauer (C 534/99 en C-536/99),                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Robert Eder (C-535/99), Hartmut Ramsauer (C-537/99 en                                                  dentie van het Hof)
C-538/99), Harald Kronberger (C-539/99), Erich Morianz
(C-540/99) en Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg,
Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salzburg, en tussen
Anton Lassacher, Heinz Schäfer (C-519/99), Dertnig GmbH &                  In zaak C-6/00, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
Co. KG, Heinrich Reutter (C-520/99), Francesco Branka                      artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in
(C-521/99), Neubau GmbH, Baumeister Bogensberger GmbH                      het aldaar aanhangig geding tussen Abfall Service AG (ASA)
& Co. KG (C-522/99 en C-526/99), Peter Fidelsberger                        en Bundesminister für Umwelt, Jugend und Familie, om een
(C-523/99), GWP Gewerbeparkentwicklung GmbH, Johann                        prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening
Lindner en Emma Lindner (C-524/99)en Grundverkehrsbeauf-                   (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende
 ---pagebreak--- C 109/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen                                       ARREST VAN HET HOF
binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30, blz. 1),
zoals gewijzigd bij beschikking 98/368/EG van de Commissie
van 18 mei 1998 (PB L 165, blz. 20), en van richtlijn
                                                                                van 26 februari 2002
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32)
en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van 24 mei                   in zaak C-23/00 P: Raad van de Europese Unie tegen
1996 (PB L 135, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde kamer),                           Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH e.a. (1)
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr
en A. La Pergola (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd,
op 27 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                  („Hogere voorziening — Ontvankelijkheid — Verzoek om
luidt als volgt:                                                           gedeeltelijke vernietiging van een arrest van het Gerecht
                                                                           voorzover daarin wordt verklaard dat geen uitspraak behoeft
                                                                           te worden gedaan over een exceptie van niet-ontvankelijkheid
                                                                                tegen een beroep dat het ongegrond verklaart”)
1)    Uit het stelsel ingevoerd bij verordening (EEG) nr. 259/93 van
      de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle
      op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit
      de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij beschikking                                       (2002/C 109/09)
      98/368/EG van de Commissie van 18 mei 1998 tot aanpas-
      sing van de bijlagen II en III bij deze verordening, vloeit voort,
                                                                                (Procestaal: Engels)
      —     dat de bevoegde autoriteit van verzending in de zin van
            artikel 2, sub c, van deze verordening bevoegd is te
            controleren of een voorgenomen overbrenging, die in de         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
            kennisgeving als „overbrenging van afvalstoffen met het                                  dentie van het Hof)
            oog op nuttige toepassing” is opgegeven, daadwerkelijk
            aan deze indeling voldoet, en
      —     dat deze autoriteit zich in geval van onjuiste opgaaf tegen
            deze overbrenging moet verzetten door een op deze onjuiste     In zaak C-23/00 P, Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
            opgaaf gebaseerd bezwaar in te dienen binnen de in             M. Sims-Robertson en I. Dı́ez Parra), betreffende hogere
            artikel 7, lid 2, van de verordening gestelde termijn.         voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van
                                                                           1 december 1999, Boehringer/Raad en Commissie (T-125/96
2)    De opslag van afvalstoffen in een niet meer in gebruik zijnde        en T-152/96, Jurispr. blz. II-3427), strekkende tot gedeeltelijke
      mijn vormt niet noodzakelijkerwijs een verwijderingshandeling        vernietiging van dit arrest, andere partijen bij de procedure:
      in de zin van bijlage II A, punt D 12 van richtlijn 75/442/EEG       Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH, C. H. Boehringer
      van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals         Sohn, gevestigd te Ingelheim am Rhein (Duitsland), (advocaten:
      gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart          D. Waelbroeck en D. Fosselard), Commissie van de Europese
      1991 en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van               Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis), Fédération eu-
      24 mei 1996.                                                         ropéenne de la santé animale (Fedesa), gevestigd te Brussel
                                                                           (België), (advocaat: A. Vandencasteele), Stichting Kwaliteits-
      Deze opslag moet van geval tot geval worden onderzocht,              garantie Vleeskalverensector (SKV), gevestigd te ’s-Gravenhage
      teneinde te bepalen of het gaat om een verwijderingshandeling        (Nederland) (advocaten: G. van der Wal en L. Parret) en
      of om een handeling voor de nuttige toepassing in de zin van         Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      de richtlijn.                                                        (gemachtigde: G. Amodeo, bijgestaan door D. Lloyd Jones,
                                                                           QC), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
                                                                           Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en N. Colneric, kamerpre-
      Een dergelijke opslag vormt een nuttige toepassing indien het
                                                                           sidenten, A. La Pergola (rapporteur), J.-P. Puissochet, M. Wa-
      belangrijkste doel ervan inhoudt dat de afvalstoffen een nuttige
                                                                           thelet, R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
      functie kunnen vervullen doordat zij in de plaats komen van
                                                                           D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 26 februari 2002
      andere materialen die voor deze functie hadden moeten worden
                                                                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      gebruikt.
                                                                           1)    Wijst de hogere voorziening af.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                           2)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten van
                                                                                Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer
                                                                                Sohn.


title: Zaak T-555/08: Beroep ingesteld op 16 december 2008 — iPublish Ganske Interactive Publishing/BHIM (weergave van een navigatietoestel)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/35

         Beroep ingesteld op 16 december 2008 — iPublish Ganske Interactive Publishing/BHIM (weergave van een navigatietoestel)
   (Zaak T-555/08)
   (2009/C 55/63)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: iPublish Ganske Interactive Publishing GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Knies, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 3 oktober 2008 in zaak R 709/2008-4 en

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk dat een navigatietoestel in zwart en blauw, met onder meer een zijdelingse blauwe streep, voorstelt voor waren en diensten van de klassen 9, 39 en 42 (aanvraag nr. 6 092 639)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk het vereiste onderscheidend vermogen bezit

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-201/17: Beroep ingesteld op 31 maart 2017 — Printeos/Commissie

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/30

         Beroep ingesteld op 31 maart 2017 — Printeos/Commissie
   (Zaak T-201/17)
   (2017/C 168/39)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Printeos, S.A. (Alcalá de Henares, Spanje) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 266, eerste alinea, VWEU of, subsidiair, artikel 266, eerste alinea, artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de Commissie veroordelen tot betaling van:

                           a)

                           een financiële vergoeding voor de periode van 9 maart 2015 tot en met 1 februari 2017, waarvan de hoogte overeenkomt met compenserende rente over het bedrag van 4 729 000 EUR tegen het door de Europese Centrale Bank gehanteerde tarief voor haar herfinancieringstransacties, vermeerderd met 2 punten, wat een bedrag van 184 592,95 EUR oplevert, dan wel subsidiair tegen een door het Gerecht wenselijk geacht tarief, en

                           b)

                           vertragingsrente over het uit onder a) voortvloeiende bedrag aan compenserende rente voor de periode van 1 februari 2017 tot en met de datum waarop de Commissie het onder a) gevraagde bedrag daadwerkelijk betaalt in geval van toewijzing van de onderhavige vordering, welke vertragingsrente wordt berekend tegen het door de Europese Centrale Bank gehanteerde tarief voor haar herfinancieringstransacties, vermeerderd met 3,5 punten, dan wel subsidiair tegen een door het Gerecht wenselijk geacht tarief;

               —

               subsidiair, krachtens artikel 263 VWEU het besluit van de Commissie van 26 januari 2017 nietig verklaren, volgens welk besluit alleen de hoofdsom van de ter uitvoering van het enveloppenbesluit ten onrechte betaalde geldboete wordt terugbetaald, exclusief rente;

               —

               de Commissie in elk geval verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt primair tot schadevergoeding en is gericht op het verkrijgen van een financiële vergoeding ter waarde van de rente die de Commissie had moeten betalen bij het terugbetalen van de hoofdsom van de geldboete die ten onrechte is betaald ter uitvoering van besluit C (2014) 9295 final van de Commissie van 10 december 2014 in een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (AT.39780 — Enveloppen) (enveloppenbesluit), gelet op de nietigverklaring daarvan bij het arrest van het Gerecht van 13 december 2016 in zaak T-95/15, Printeos e.a./Commissie (Printeos-arrest). Subsidiair wordt verzocht om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 januari 2017, waarbij verzoeksters verzoek tot betaling van de genoemde rente is afgewezen.

               1.

               Ter onderbouwing van het beroep tot schadevergoeding betoogt verzoekster dat het verzoek tot verkrijging van een financiële vergoeding is gebaseerd op artikel 266, eerste alinea, VWEU, aangezien de Commissie het Printeos-arrest niet ten volle heeft uitgevoerd doordat de desbetreffende rente niet is betaald, dan wel subsidiair op artikel 266, tweede alinea, VWEU, artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, vanwege de schade die is geleden als gevolg van het enveloppenbesluit en de onvolledige uitvoering van het Printeos-arrest.
               In dit verband wordt gesteld dat er voor het onrechtmatige handelen van de Commissie geen rechtsgrondslag bestaat, daar verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 357, blz. 1), waarop de Commissie zich in haar besluit van 26 januari 2017 beroept, reeds was ingetrokken en aangenomen moet worden dat gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2012, L 362, blz. 1) zich niet verdraagt met de artikelen 266 en 340 VWEU en de artikelen 41, lid 3, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Ter onderbouwing van het subsidiair ingestelde beroep tot nietigverklaring betoogt verzoekster dat het besluit van de Commissie van 26 januari 2017 is gebaseerd op een rechtsgrondslag die was ingetrokken, niet van toepassing was en in elk geval moest worden aangemerkt als onrechtmatig, hieraan toevoegende dat zij in dit verband ook een exceptie van onwettigheid opwerpt.


title: Zaak T-489/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Espacio Activos Financieros/Commissie

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/51

         Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Espacio Activos Financieros/Commissie
   (Zaak T-489/14)
   2014/C 282/66
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Espacio Activos Financieros, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. De Zunzunegui Ruano, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat de „Spaanse belasting-leaseregeling” zou vormen, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin met overduidelijke schending van het rechtszekerheidsbeginsel terugvordering van de vermeende steun wordt gelast, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.
   De verzoekende partij stelt in het bijzonder dat de kwalificatie van de zogeheten Spaanse belasting-leaseregeling in haar geheel en van de individuele maatregelen als staatssteun onjuist is, dat de begunstigde van de maatregelen onjuist is vastgesteld en dat het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden.


title: Zaak F-22/06: Beroep ingesteld op  6 maart 2006  — Vienne e.a. tegen Europees Parlement

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/32

         Beroep ingesteld op 6 maart 2006 — Vienne e.a. tegen Europees Parlement
   (Zaak F-22/06)
   (2006/C 108/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Philippe Vienne (Bascharage, Luxemburg,) en anderen (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten)

      Verweerder: Europees Parlement
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van 14 november 2005 waarbij het Europees Parlement heeft geweigerd om verzoekers bijstand te verlenen uit hoofde van artikel 24 van het Statuut;

               —

               veroordeling van het Parlement, aan elk van de verzoekers de hierdoor geleden schade te vergoeden;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, allen ambtenaren of personeelsleden van het Europees Parlement, hadden verzocht om overschrijving van hun in België verworven pensioenrechten naar het communautaire stelsel, overeenkomstig de bepaling van een in 1991 vastgestelde Belgische wet. In 2003 heeft België een nieuwe wet aangenomen die, aldus verzoekers, gunstiger voorwaarden bevat voor dit soort nieuwe overschrijvingen. Aangezien verzoekers hun pensioenrechten reeds hadden laten overschrijven, konden zij evenwel geen gebruik maken van de bepalingen van de wet van 2003.
   Verzoekers hebben daarom een verzoek tot bijstand ingediend bedoeld in artikel 24 van het Statuut. Het Europees Parlement, dat zijn ambtenaren en tijdelijke functionarissen voor die overschrijvingen geen bijstand wilde verlenen, heeft hun verzoek bij besluit van 14 november 2005 afgewezen.
   Met hun beroep komen verzoekers op tegen dat besluit, dat zij kwalificeren als een met artikel 24 van het Statuut strijdige weigering om bijstand te verlenen. Afgezien van laatstgenoemd artikel, voeren zij tot staving van hun vorderingen aan dat er sprake is van schending van de zorgplicht, het non-discriminatiebeginsel, het verbod van willekeur, de motiveringsplicht, het beginsel van gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti” alsmede misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak C-427/05: Verzoek van de Commissione Tributaria Regionale di Genova van  31 januari 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Porto Antico di Genova SPA en Agenzia delle Entrate — Ufficio Genova 1

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/21

         Verzoek van de Commissione Tributaria Regionale di Genova van 31 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Porto Antico di Genova SPA en Agenzia delle Entrate — Ufficio Genova 1
   (Zaak C-427/05)
   (2006/C 36/43)
   Procestaal: Italiaans
   De Commissione Tributaria Regionale di Genova heeft bij beschikking van 31 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 december 2005, in het geding tussen Porto Antico di Genova SPA en Agenzia delle Entrate — Ufficio Genova 1, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               „Is artikel 55 van DPR (presidentieel decreet) nr. 917 van 22 december 1986 (in de versie van 2000), volgens hetwelk de communautaire bijstand bij de vaststelling van het belastbare inkomen wordt betrokken, verenigbaar met artikel 21, lid 3, van verordening nr. 2082/93 (1), volgens hetwelk'op de aan de eindbegunstigden uit te betalen bedragen geen sommen mogen worden ingehouden waardoor de financiële bijstand waarop zij recht hebben, wordt verlaagd'?

               2)

               Zo nee, heeft dit alleen betrekking op ten laste van communautaire organen verleende bijstand of geldt dit ook voor in het enig programmeringsdocument ten laste van de nationale organen vastgestelde bijstand?”

      (1)  PB L 193 van 31.7.1993, blz. 20.