title: Zaak T-347/14: Beroep ingesteld op 14 mei 2014 — Yanukovych/Raad

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/39

         Beroep ingesteld op 14 mei 2014 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-347/14)
   2014/C 253/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Viktor Viktorovych Yanukovych (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 26), zoals gewijzigd bij besluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 (PB L 111, blz. 91) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 (PB L 66, blz. 1) betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 (PB L 111, blz. 33), nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreffen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: voor de vaststelling van het besluit en de verordening ontbrak het de Raad van de Europese Unie (hierna: „Raad”) aan een passende rechtsgrondslag. Tot staving van dit middel worden onder meer volgende argumenten aangevoerd: (a) het besluit voldeed niet aan de voorwaarden waaronder de Raad een beroep kon doen op artikel 29 VEU. Met name (i) kon de Raad aan de door hem uitdrukkelijk aangevoerde doelstellingen (consolidering van de rechtsstaat en naleving van de mensenrechten in Oekraïne) in werkelijkheid niet langer vasthouden, waarop hij redenen heeft aangevoerd voor de plaatsing op de lijst (in verband met een vermeende verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen en de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne, hetgeen verzoeker ontkent) die niet met de aangevoerde of met een van de andere relevante doelstellingen van artikel 21 VEU overeenstemden. (ii) Het besluit en de verordening zijn strijdig met andere relevante doelstellingen van artikel 21, daar zij de „consolidering en ondersteuning van de democratie [...] [en van] de beginselen van het internationaal recht” niet tot stand hebben gebracht, in het bijzonder door ten onrechte en in strijd met het Oekraïense en het internationale recht te beweren, en op basis daarvan te handelen, dat de rechtmatig democratisch verkozen president van Oekraïne, president Yanukovych, een „voormalige president” was, en door steun te verlenen aan de zogenaamde „interim president en regering”, die niet rechtmatig en democratisch zijn verkozen, en die de beperkte macht waarover zij met onderbrekingen beschikken, hebben verworven via onrechtmatig geweld, in strijd met de rechtsstaat, de democratische beginselen en het internationale recht. (b) Aan de voorwaarden om een beroep te doen op artikel 215 VWEU was niet voldaan, daar er geen geldig besluit was vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel V VEU. (c) Artikel 215 VWEU kon niet tegen verzoeker worden aangevoerd daar er geen voldoende verband was.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft haar bevoegdheden misbruikt. De werkelijke doelstelling van de Raad bij zijn uitvoering van het besluit (en dus van de verordening) was in wezen in de gunst te komen bij het zogenaamde „interim regime” van Oekraïne, zodat Oekraïne verder nauwere banden met de EU zou aanknopen (nauwere banden die door de democratisch verkozen president van Oekraïne en diens regering waren afgewezen), en niet de beweegredenen die woordelijk in het besluit en de verordening zijn aangevoerd.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht niet nageleefd. De motivering in het besluit en de verordening voor de plaatsing van verzoeker op de lijst is (naast onjuist) formalistisch, niet passend en onvoldoende precies.

               4.

               Vierde middel: verzoeker voldeed destijds niet aan de vastgestelde criteria voor de plaatsing van een persoon op de lijst. De Raad heeft onder meer verzuimd relevante informatie te verstrekken, maar voor zover verzoeker weet, (a) werd hij op dat ogenblik niet door een gerechtelijke instantie of door een ander relevant orgaan verantwoordelijk gehouden voor de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen of de illegale overbrenging daarvan en (b) was hij op dat ogenblik niet een persoon tegen wie in Oekraïne een strafprocedure loopt voor misdrijven in verband met de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen en de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door de bestreden maatregelen op verzoeker toe te passen. De Raad had onder meer geen, en in ieder geval geen „concreet” bewijs dat de aantijgingen tegen verzoeker „materieel juist” waren, en heeft zich ten onrechte gebaseerd op beweringen van het ongewettigde, zogenaamde „interim regime”, dat erop uit was zich de macht toe te eigenen en een duidelijke drijfveer had dergelijke beweringen voor onoorbare doelstellingen te maken.

               6.

               Zesde middel: het recht van verdediging van verzoeker is geschonden en/of hem is effectieve rechterlijke bescherming ontzegd. De Raad heeft onder meer verzuimd om verzoeker een volledige motivering te verschaffen, waaronder het tegen hem aangevoerde bewijs, en om hem precieze informatie en elementen te verschaffen die beweerdelijk de bevriezing van zijn tegoeden rechtvaardigen, en hij diende zijn vordering binnen een onredelijk kort tijdsbestek in te stellen.

               7.

               Zevende middel: het recht op eigendom van verzoeker, gewaarborgd door artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, is geschonden, onder meer doordat de beperkende maatregelen deze rechten onrechtmatig en onevenredig beperken.


title: Zaak C-167/15: Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale civile di Roma — Italië) — X/Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/17

         Beschikking van de president van het Hof van 28 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale civile di Roma — Italië) — X/Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-167/15) (1)

   (2017/C 161/22)
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak C-315/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza (Spanje) op 29 mei 2017 — Pilar Centeno Meléndez/Universidad de Zaragoza

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza (Spanje) op 29 mei 2017 — Pilar Centeno Meléndez/Universidad de Zaragoza
   (Zaak C-315/17)
   (2017/C 269/13)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo de Zaragoza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pilar Centeno Meléndez

      Verwerende partij: Universidad de Zaragoza

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is clausule 4, lid 1, van de overeenkomst in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (1) van toepassing op de door verzoekster gevraagde loontoeslag van de horizontale loopbaan, omdat er sprake is van een arbeidsvoorwaarde, of is er daarentegen sprake van een beloningselement met de in deze zaak uiteengezette kenmerken dat samenhangt met de subjectieve hoedanigheid van de begunstigde, die wordt verkregen door gedurende meerdere jaren een betrekking uit te oefenen overeenkomstig criteria inzake vooruitgang op het vlak van complexiteit en verantwoordelijkheid, continuïteit, specialisatie en vakbekwaamheid?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend moet worden beantwoord, en de loontoeslag door het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt beschouwd als een arbeidsvoorwaarde in de zin van clausule 4, lid 1, van de overeenkomst, is er dan sprake van een verschil in beloning dat door objectieve redenen wordt gerechtvaardigd?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak C-111/04 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van  16 februari 2006  — Adriatica di Navigazione SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Mededinging — Mededingingsregelingen — Overeenkomst tussen ondernemingen — Bewijs van deelneming van onderneming aan mededingingsregeling)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/1

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 februari 2006 — Adriatica di Navigazione SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-111/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) - Mededinging - Mededingingsregelingen - Overeenkomst tussen ondernemingen - Bewijs van deelneming van onderneming aan mededingingsregeling)
   (2006/C 154/02)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Adriatica di Navigazione SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa en F. Moretti, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Pignataro, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 11 december 2003, Adriatica di Navigazione/Commissie (T-61/99), houdende ongegrondverklaring van een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 9 december 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34466 — Greek Ferry Boats)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De incidentele hogere voorziening van de Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt afgewezen.

               3)

               Adriatica di Navigazione SpA wordt verwezen in 90 % van de kosten.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in 10 % van de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-277/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 96/67/EG — Artikel 11 — Luchtvervoer — Grondafhandelingsdiensten — Selectie van de dienstverleners)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-277/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 96/67/EG - Artikel 11 - Luchtvervoer - Grondafhandelingsdiensten - Selectie van de dienstverleners))
   2014/C 409/19
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en F. W. Bulst, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, T. Falcão en V. Moura Ramos, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door niet de maatregelen te nemen die nodig waren voor het organiseren van een selectieprocedure voor dienstverleners waaraan toestemming wordt verleend om op de luchthavens van Lissabon, Porto en Faro grondafhandelingsdiensten binnen de categorieën bagageafhandeling, platformafhandeling en vracht- en postafhandeling te verrichten overeenkomstig artikel 11 van richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272, blz. 36), is de Portugese Republiek de krachtens dat artikel op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 29 juni 1995 in zaak C-56/94 (verzoek van het Tribunale di Piacenza om een prejudiciële beslissing): SCAC Srl tegen Associazione dei Produttori Ortofrutticoli (Asipo) (Gemeenschappelijke ordening der markten - Verwerkte produkten op basis van tomaten - Beperking van produktiesteun - Vaststelling van quota - Geldigheid van Verordening (EEG) nr. 668/93)

text:
Nr. C 229/6            [_NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2 . 9 . 95
uitvoeringsbepalingen voor de omschrijving en de aanbie                   di Piacenza ( Italië ) in het aldaar aanhangig geding tussen
dingsvorm van wijn en druivemost ( 3 ), heeft het Hof ( Zesde              SCAC Sri en Associazione dei Produttori Ortofrutticoli
Kamer), samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamer                 (Asipo ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging en
president, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. L. Murray                     de geldigheid van artikel 1 , lid 2, van Verordening ( EEG )
( rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : P.               nr . 668/93 van de Raad van 17 maart 1993 betreffende de
Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 29 juni               beperking van de produktiesteun voor verwerkte produkten
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                       op basis van tomaten (2 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
volgt:                                                                     samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler ( rapporteur ),
                                                                           kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini, J. L.
1 . Artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3201 /90 van               Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: D.
       de Commissie van 16 oktober 1990 houdende uitvoe                   Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur,
       ringsbepalingen voor de omschrijving en de aanbie                  op 29 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
       dingsvorm van wijn en druivemost, moet aldus worden                 luidt als volgt:
       uitgelegd, dat het niet eraan in de weg staat, dat op de
       etikettering van Qualitatsweine mit Pradikat (kwali                1 . Artikel 1 , lid 2, van Verordening (EEG) nr. 668/93 van
       teitswijnen met aanduiding) de aanduidingen Kabinett,                       de Raad van 1 7 maart 1 993 betreffende de beperking
       Spatlese of Auslese, behalve op de voorgeschreven wijze                     van de produktiesteun voor verwerkte produkten op
       (in letters van hetzelfde type en dezelfde hoogte als de                    basis van tomaten moet aldus worden uitgelegd, dat
       naam van het bepaalde gebied of de naam van de                              wanneer een verwerkend bedrijf in de loop van een
       kleinere geografische eenheid dan het bepaalde gebied),                     verkoopseizoen een hoeveelheid verse tomaten van de
       ook nog in een ander lettertype en in grotere letters, met                  categorie tomaten zonder schil naar de categorie toma
       name op in het oog springende wijze als deel van een                        tenconcentraat of andere produkten op basis van
       merk, worden vermeld.                                                       tomaten overhevelt, voor het volgend verkoopseizoen
                                                                                alleen de door dat bedrijfdaadwerkelijk in elke categorie
2 . Artikel 3, lid 3, eerste alinea, onder a), eerste streepje, en                 geproduceerde hoeveelheden, rekening houdend met die
       tweede alinea, van voormelde Verordening (EEG)                              overheveling, in aanmerking worden genomen voor de
       nr. 3201 /90 moet aldus worden uitgelegd, dat het niet                      verdeling van de maximale hoeveelheden over de ver
       eraan in de weg staat, dat voor de Qualitatsweine b.A.                      werkende bedrijven door de betrokken Lid-Staat.
        (in bepaalde gebieden voortgebrachte Duitse kwaliteits
       wijnen) de aanduiding Weifiberbst, behalve in de letters
       waarmee het bepaalde gebied is aangeduid, ook nog in                2 . Na onderzoek van artikel 1 , lid 2, van Verordening
       grotere letters, met name op in het oog springende wijze                    (EEG) nr. 668/93 is niet gebleken van feiten of
       als deel van een merk, wordt vermeld.                                       omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aantas
                                                                                ten .
 (M PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .
 ( 2 ) PB nr . L 232 van 9 . 8 . 1989 , blz . 13 .                          ( ] ) PB nr. C 90 van 26 . 3 . 1994 .
 ( 3 ) PB nr. L 309 van 8 . 11 . 1990 , blz . 1 .                           ( 2 ) PB nr. L 72 van 25 . 3 . 1993 , blz . 1 .
                     ARREST VAN HET HOF
                             ( Zesde Kamer)                                                     ARREST VAN HET HOF
                           van 29 juni 1995                                                            (Vijfde Kamer)
 in zaak C-56/94 (verzoek van het Tribunale di Piacenza om                                           van 29 juni 1995
 een prejudiciële beslissing): SCAC Sri tegen Associazione dei              in de gevoegde zaken C-109/94, C-207/94 en C-225/94:
                 Produttori Ortofrutticoli ( Asipo ) ( ')                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
  (Gemeenschappelijke ordening der markten — Verwerkte                                            Helleense Republiek (*)
 produkten op basis van tomaten — Beperking van produk                      (Niet-nakoming — Richtlijnen 90/61 8/EEG, 88/357/EEG
  tiesteun — Vaststelling van quota — Geldigheid van                              en 90/619/EEG — Niet-omzetting — Verzekeringen)
                   Verordening (EEG) nr. 668/93)                                                        ( 95/C 229/12 )
                               ( 95/C 229/11 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                         (Procestaai: Italiaans)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                     Jurisprudentie van het Hof)                                               Jurisprudentie van het Hof)
  In zaak C-56/94, betreffende een verzoek aan het Hof                       In de gevoegde zaken C-109/94, C-207/94 en C-225/94,
  krachtens artikel 1 77 van het EG-Verdrag van het Tribunale                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach


title: Zaak T-401/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2011 door Livio Missir Mamachi di Lusignano tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 mei 2011 in zaak F-50/09, Livio Missir Mamachi di Lusignano/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/38

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2011 door Livio Missir Mamachi di Lusignano tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 mei 2011 in zaak F-50/09, Livio Missir Mamachi di Lusignano/Commissie
   (Zaak T-401/11 P)
   2011/C 282/73
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Livio Missir Mamachi di Lusignano (Kerkhove-Avelgem, België) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni, R. Antonini, G. Coppo en A. Scalini, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 mei 2011 in zaak F-50/09, Livio Missir Mamachi di Lusignano/Europese Commissie, houdende verwerping van het door Livio Missir Mamachi di Lusignano krachtens artikel 236 EG en artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut ingestelde beroep tot nietigverklaring van het besluit van het TABG van 3 februari 2009 en veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor de immateriële en materiële schade die uit de moord op Alessandro Livio Missir Mamachi di Lusignano en diens echtgenote zijn voortgevloeid;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker en de door deze vertegenwoordigde rechthebbenden van Alessandro Livio Missir Mamachi di Lusignano van een geldbedrag ter vergoeding van de immateriële en materiële schade die dezen hebben geleden, alsmede ter vergoeding van de immateriële schade die het slachtoffer vóór zijn dood heeft geleden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker, Alessandro Missir en diens erfgenamen hebben geleden, ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard.
               Ter ondersteuning van dit middel betoogt verzoeker in de eerste plaats dat het Gerecht voor ambtenarenzaken een onlogische, onjuiste en discriminerende toepassing heeft gemaakt van de zogenoemde regel van overeenstemming, die eist dat alleen de klacht in de zin van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut en het beroep in de zin van artikel 91 Ambtenarenstatuut dezelfde rechtsgrond en hetzelfde voorwerp hebben, en niet ook het verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, Ambtenarenstatuut en de klacht in de zin van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut. In de tweede plaats betoogt hij dat de uitlegging die het Gerecht voor ambtenarenzaken van de regel van overeenstemming heeft gegeven, een beperking inhoudt van de uitoefening van het fundamentele recht op een doeltreffende voorziening in rechte, dat onder meer is geformuleerd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2)

               Tweede middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie slechts voor 40 % aansprakelijk is voor de opgekomen schade.
               Ter ondersteuning van dit middel betoogt verzoeker dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het verband tussen het onrechtmatige gedrag van de Commissie en de mogelijke gevolgen van die nalatigheid onjuist heeft beoordeeld omdat de aan de ambtenaar berokkende schade een rechtstreeks en voorzienbaar gevolg was van de nalatigheid van de instelling. Verder betoogt verzoeker dat, ook al heeft de schade verschillende, samenlopende oorzaken, de Commissie hoofdelijk met de moordenaar aansprakelijk dient te worden gehouden tot vergoeding van de schade. Bijgevolg had de door verzoeker jegens de Commissie geformuleerde vordering tot schadevergoeding voor 100 % moeten worden toegewezen.

               3)

               Derde middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ten onrechte geoordeeld dat de Commissie, door betaling van de in het Statuut bepaalde uitkeringen aan de erfgenamen van Alessandro Missir, de voor haar rekening komende schade al volledig heeft vergoed.
               Ter ondersteuning van dit middel betoogt verzoeker dat uit de beginselen die uit de vaste communautaire rechtspraak kunnen worden gedistilleerd, blijkt dat de andere in het Ambtenarenstatuut bepaalde uitkeringen dan die bedoeld in artikel 73 niet samenlopen met de gemeenrechtelijke vergoeding van de schade, aangezien zij een andere rechtsgrond, andere verkrijgingsvoorwaarden en andere doelstellingen hebben. Aangezien de Commissie de voor haar rekening komende schade dus niet volledig heeft vergoed, moet zij worden veroordeeld tot betaling aan verzoeker van bedragen die groot genoeg zijn om de schade die de vermoorde ambtenaar en zijn rechthebbenden is opgekomen, volledig te vergoeden.


title: Zaak C-420/05 P: Hogere voorziening, op  28 november 2005  ingesteld door Ricosmos B.V. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van  13 september 2005  in de zaak T-53/02, Ricosmos tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/1

         Hogere voorziening, op 28 november 2005 ingesteld door Ricosmos B.V. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 september 2005 in de zaak T-53/02, Ricosmos tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-420/05 P)
   (2006/C 96/02)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 november 2005 hogere voorziening ingesteld door Ricosmos B.V., vertegenwoordigd door mrs. J.J.M. Hertoghs en J.H. Peek van het advocatenkantoor Hertoghs advocaten-belastingkundigen, Parkstraat 8, (4818 SK) Breda, Nederland, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 september 2005 in de zaak T-53/02, Ricosmos B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 te vernietigen;

               —

               het verzoek in eerste aanleg om nietigverklaring van beschikking REM09/00 van de Commissie van 16 november 2001, waarbij is vastgesteld dat kwijtschelding van de invoerrechten ten voordele van rekwirante niet gerechtvaardigd is, toe te wijzen;

               —

               of, subsidiair, de zaak ter verdere afdoening naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen, zowel in de procedure voor het Hof als in de procedure voor her Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen bovengenoemd arrest voert rekwirante aan:

               1.

               Rekwirante is van mening dat het Gerecht is uitgegaan van een onjuiste, althans te beperkte uitlegging van met name de artikelen 905 t/m 909 van de Toepassingsverordening CDW (1) met betrekking tot de procedure voor de teruggaaf en/of kwijtschelding van de douanerechten. Immers het rechtszekerheidsbeginsel vereist dat de rechtspositie van Ricosmos in het concrete geval voorzienbaar is. Dat was in casu naar de mening van Ricosmos door voor haar niet kenbare schorsingen van de procedure niet het geval. Het Gerecht is daarbij voorts ten onrechte uitgegaan van een te beperkte opvatting van het recht van verdediging door een te beperkte uitlegging van het recht op een tijdige en volledige toegang tot het dossier (zowel het dossier van de nationale douane als dat van de Commissie).

               2.

               De beslissing van het Gerecht is nar de mening van de rekwirante voorts niet in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht. Rekwirante meent dat het beginsel van de rechtszekerheid ook met zich mee brengt dat de criteria voor het vaststellen van het ontbreken van klaarblijkelijke nalatigheid helder en duidelijk moeten zijn. Juist vanwege de betrekkelijke rekbaarheid van het begrip klaarblijkelijke nalatigheid dient deze criteria in beginsel limitatief en respectief te worden uitgelegd. De nalatigheid moet evident en essentieel zijn en tevens duidelijk in causaal verband staan met de vastgestelde bijzondere situatie. Het Gerecht heeft daarbij in dit geval enerzijds ten onrechte geen dan wel te weinig gewicht toegekend aan de complexiteit van de regelgeving en de betrekkelijke beroepservaring van de rekwirante en anderzijds een aantal verplichtingen voor de rekwirante onjuist uitgelegd, althans te formalistisch benaderd.

               3.

               Daarnaast is rekwirante van mening dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en dat het Gerecht ook aan nieuwe feiten waar uit blijkt dat de heffing van de douanerechten dient te vervallen geen, althans te weinig gewicht heeft toegekend.

               4.

               Rekwirante is tenslotte van mening dat de vaststelling door het Gerecht van de aan het geding ten grondslag liggende feiten gedeeltelijk niet juist of althans onvolledig is.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie, van 2 juli 1993, houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair douanewetboek ( PB L 253 blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 mei 1999 in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-167/96, T-122/97 en T-130/97: Moccia Irme SpA e. a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - EGKS-Verdrag - Vijfde staalsteuncode - Voorwaarde van geregelde productie in de zin van artikel 4, lid 2, van vijfde staalsteuncode")

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 246/25
2) Verklaart de in de twee beroepen geformuleerde vorderingen tot          Montecompatri (Italië), Dora Ferriera Acciaieria Srl, gevestigd
     reconstructie van de loopbaan niet-ontvankelijk.                      te Bergamo, Ferriera Lamifer SpA, gevestigd te Travagliato
                                                                           (Italië), vertegenwoordigd door C. Punzi en F. Satta, advocaten
3) Verwerpt het beroep in zaak T-112/96.                                   te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                           kantoren van C. Turk, advocaat aldaar, Avenue Guillaume
4) In zaak T-115/96: verklaart het besluit van de Commissie van            13A, Nuova Sidercamuna SpA, gevestigd te Berzo Inferiore
     1 december 1995 nietig voorzover daarbij de door verzoeker            (Italië), vertegenwoordigd door E. A. Raffaelli, advocaat te
     subsidiair geformuleerde vordering tot tewerkstelling ad interim      Milaan, I. Van Bael, advocaat te Brussel, en F. Di Gianni,
     is afgewezen.                                                         advocaat te Rome; domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                           ten kantore van F. Brausch, advocaat aldaar, Rue Goethe
5) Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van de              11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     maandbedragen van de in artikel 7, lid 2, van het Statuut             (gemachtigden: P. Nemitz, E. Altieri, L. Pignataro en M. Moret-
     bedoelde aanvullende toelage waarop deze recht zou hebben             to), betreffende verzoeken tot nietigverklaring van de beschik-
     gehad indien zijn verzoek om tewerkstelling ad interim ware           kingen 96/678/EGKS van de Commissie van 30 juli 1996 en
     toegewezen, vermeerderd met vertragingsrente op de voet van           97/258/EGKS van de Commissie van 18 december 1996
     4,5 % per jaar vanaf de datum waarop die maandbedragen                betreffende voorgenomen sluitingssteun van Italië in het kader
     vanaf 30 december 1995 hadden moeten worden betaald, tot op           van de herstructuerering van de Italiaanse particuliere ijzer- en
     de datum van de daadwerkelijke betaling.                              staalsector (respectievelijk PB L 316, blz. 24 en PB 1997,
                                                                           L 102, blz. 42), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde
6) Verwerpt het beroep in zaak T-115/96 voor het overige.                  kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamer-
                                                                           president, K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi en P. Mengozzi, rechters;
7) In zaak T-112/96: verstaat dat elk der partijen de eigen kosten         griffier: H. Jung, op 12 mei 1999 een arrest gewezen waarvan
     zal dragen, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn      het dictum luidt als volgt:
     gevallen. Verstaat dat de Union syndicale — Brussel haar eigen
     kosten zal dragen.                                                    1) Verwerpt de beroepen.
                                                                           2) Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede, hoofdelijk, in
8) In zaak T-115/96: verstaat dat de Commissie haar eigen kosten                die van de Commissie.
     en twee derden van de kosten van verzoeker zal dragen en dat
     verzoeker een derde van zijn eigen kosten zal dragen. Verstaat
     dat de Union syndicale — Brussel haar eigen kosten zal dragen.        (1) PB C 40 van 8.2.1997 en C 199 van 28.6.1997.
(1) PB C 269 van 14.9.1996 en C 294 van 5.10.1996.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 19 mei 1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           in zaak T-214/96, B. Connolly tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                          van 12 mei 1999
                                                                           (Ambtenaren — Artikel 90, lid 1, Statuut — Beroep tot
in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96,                         schadevergoeding — Precontentieuze procedure die niet aan
T-167/96, T-122/97 en T-130/97: Moccia Irme SpA e. a.                            eisen van Statuut voldoet — Niet-ontvankelijkheid)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (1999/C 246/51)
(„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — EGKS-
Verdrag — Vijfde staalsteuncode — Voorwaarde van geregel-
de productie in de zin van artikel 4, lid 2, van vijfde                                            (Procestaal: Frans)
                          staalsteuncode”)
                                                                           In zaak T-214/96, B. Connolly, gewezen ambtenaar van Com-
                           (1999/C 246/50)                                 missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ever-
                                                                           berg (België), vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van
                                                                           Gehuchten, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                         (Procestaal: Italiaans)                           du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall),
In de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-                      betreffende een vordering tot vergoeding van de materiële en
167/96, T-122/97 en T-130/97, Moccia Irme SpA, gevestigd                   morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg
te Napels (Italië), vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. De               van de omstandigheid dat in de pers verschillende gegevens en
Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome; domicilie gekozen               verklaringen over hem zijn verschenen, heeft het Gerecht
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat                    (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
aldaar, Avenue Guillaume 13A, Prolafer Srl, gevestigd te                   J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 19. mei
Bergamo (Italië), Ferriera Acciaieria Casilina SpA, gevestigd te           1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-141/06: Beroep ingesteld op  15 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/6

         Beroep ingesteld op 15 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-141/06)
   (2006/C 121/10)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en J. R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door met betrekking tot andere financiële diensten dan particuliere verzekeringen niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/65/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de richtlijnen 90/619/EEG (2), 97/7/EG (3) en 98/27/EG (4) van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/65/EG in nationaal recht is op 9 oktober 2004 verstreken.

      (1)  PB L 271, blz. 16.

      (2)  PB L 330, blz. 50.

      (3)  PB L 144, blz. 19.

      (4)  PB L 166, blz. 51.


title: Zaak C-199/05: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 28 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Europese Gemeenschap en Belgische Staat

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/26

         Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 28 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Europese Gemeenschap en Belgische Staat
   (Zaak C-199/05)
   (2005/C 182/49)
   Procestaal: Frans
   Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij beschikking van 28 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei 2005, in het geding tussen Europese Gemeenschap en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Dient artikel 3, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, waarin is bepaald dat de regeringen van de lidstaten passende maatregelen treffen tot kwijtschelding of teruggave van het bedrag der indirecte belastingen en van belastingen op de verkoop, aldus te worden uitgelegd dat het van toepassing is op een evenredig recht dat wordt geheven over de in alle zaken gewezen arresten en vonnissen van de hoven en rechtbanken, houdende veroordeling of vereffening gaande over sommen en roerende waarden?

               2)

               Dient artikel 3, derde alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, waarin is bepaald dat geen enkele vrijstelling wordt verleend voor eenvoudige vergoedingen voor diensten van openbaar nut, aldus te worden uitgelegd dat een heffing, bij het einde van het geding opgelegd aan de partij die in het ongelijk is gesteld en tot betaling van een bepaald bedrag is veroordeeld, louter de vergoeding van een dienst van openbaar nut is?


title: Zaak C-46/03: Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie

text:
22.3.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             b.   het daaropvolgende besluit van een het Verenigd
                                                                                Koninkrijk onbekende datum in december 2002 of
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de                   januari 2003 om dat bedrag te annuleren;
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/              c.   de krachtens die besluiten verrichte handelingen,
      77/EG van het Europees Parlement en de Raad van                             met inbegrip van de annuleringshandeling;
      14 december 2000 houdende wijziging van richtlijn 95/
      53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen                   d.   het in de brief van 22 november 2002 vervatte
      inzake de organisatie van de officiële controles op het                     besluit van de Commissie tot terugvordering van het
      gebied van diervoeding, althans die bepalingen niet mee                     bedrag van 9 272 767 euro aan EFRO-geld dat
      te delen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op                   het Verenigd Koninkrijk reeds was uitgekeerd met
      haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn en                betrekking tot de uitgaven in verband met MST 2;
      het EG-Verdrag;                                                             en
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                     e.   de krachtens dat besluit verrichte handelingen;
                                                                       2)    krachtens artikel 231 EG voor recht te verklaren dat elk
Middelen en voornaamste argumenten                                           van die maatregelen nietig is;
                                                                       3)    krachtens artikel 241 EG voor recht te verklaren dat, zo
Ingevolge artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend               de uitlegging door de Commissie van artikel 52, lid 5,
zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat            van verordening nr. 1260/1999 ( 1) en/of artikel 10 van
waarvoor zij bestemd zijn, zijn de lidstaten verplicht de in                 de bijlage bij haar besluit C(92) 1358/8 juist is, die
de richtlijnen vastgestelde termijnen voor de omzetting te                   maatregelen geen toepassing op het Verenigd Koninkrijk
eerbiedigen. In casu is die termijn op 29 december 2001                      vinden;
verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de noodzakelijke
bepalingen heeft vastgesteld.                                          4)    de Commissie te verwijzen in de door het Verenigd
                                                                             Koninkrijk gemaakte kosten in verband met de onderhavi-
                                                                             ge procedure.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen
                           Commissie                                   1)   An n ul e r i n g va n b ij s ta n d ui t E FRO te n
                                                                            be l o pe va n 11 6 3 2 6 00 e ur o
                         (Zaak C-46/03)
                                                                       Volgens verzoeker heeft de Commissie met haar conclusie dat
                         (2003/C 70/27)                                het Verenigd Koninkrijk niet heeft voldaan aan artikel 52,
                                                                       lid 5, van verordening nr. 1260/1999 en met haar conclusie
                                                                       met betrekking tot de gevolgen daarvan, blijk gegeven van
                                                                       een onjuiste rechtsopvatting en/of onjuiste uitlegging en/of
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             kennelijk onjuiste beoordeling.
op 7 februari 2003 beroep ingesteld tegen Commissie door
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,
vertegenwoordigd door P. Ormond als gemachtigde, bijgestaan            De sanctie van artikel 52, lid 5, van de verordening vindt alleen
                                                                       toepassing wanneer uiterlijk op 31 maart 2001 geen aanvraag
door D. Lloyd Jones QC en S. Lee, Barristers, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                 voor een eindbetaling was ingediend; ingevolge de verordening
                                                                       behoeft alleen maar een aanvraag voor eindbetaling uiterlijk
                                                                       op die datum te zijn ingediend, en daarvoor is geen bijzondere
Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:                          vorm vereist.
1)    krachtens de artikelen 230 EG en 231 EG de volgende              Inzonderheid vereist de richtlijn niet dat een aanvraag voor
      maatregelen nietig te verklaren:                                 eindbetaling wordt ingediend met gebruikmaking van het
                                                                       standaardformulier „EFRO Certificering van uitgaven”, dat
      a.    het in de brief van 22 november 2002 vervatte              gewoonlijk daarvoor wordt gebruikt. De Commissie heeft
            besluit van de Commissie om het bedrag van                 derhalve blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting toen
            11 632 600 euro met betrekking tot de uitgaven in          zij concludeerde dat het verzuim om voor de aanvraag voor
            verband met het operationele programma Man-                eindbetaling gebruik te maken van dat formulier, aanleiding
            chester/Salford/Trafford 2 (MST 2), te annuleren;          was voor de sanctie van artikel 52, lid 5.
 ---pagebreak--- C 70/18                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.3.2003
De aan de Commissie meegedeelde stukken vormden een                       Beroep, op 10 februari 2003 ingesteld door Commissie
aanvraag voor eindbetaling overeenkomstig artikel 52, lid 5,              van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
en met haar tegenovergestelde conclusie heeft de Commissie                                                bliek
blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en/of kennelijk
onjuiste beoordeling.
                                                                                (Zaak C-48/03)
                                                                                (2003/C 70/28)
Voorts heeft de Commissie met haar uitlegging van de
verordening inbreuk gemaakt op het rechtszekerheids- en het
evenredigheidsbeginsel.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 10 februari 2003 beroep tegen Portugese Republiek
Zo de uitlegging door de Commissie van artikel 52, lid 5, van             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
de verordening en/of de bijlage bij haar besluit C(92) 1358/8             vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira als gemachtigde,
juist is, dan is het absolute karakter van die bepalingen in strijd       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
met het evenredigheidsbeginsel. Verder maken die bepalingen
inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel, omdat zij onvoldoen-
de duidelijk en nauwkeurig zijn geredigeerd. Derhalve zijn de             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bepalingen van de verordening en het besluit op grond van
artikel 241 EG niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk.            —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/16/EG van
                                                                                het Europees Parlement en de Raad van 10 april 2000 tot
Het in de brief van 22 november 2002 vervatte besluit van de
                                                                                wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffen-
Commissie bevat niet de belangrijkste juridische en feitelijke
                                                                                de de handel in mengvoeders en richtlijn 96/25/EG van de
overwegingen waarop het berust en moet daarom nietig
                                                                                Raad betreffende het verkeer van voedermiddelen ( 1), of
worden verklaard wegens ontbreken van motivering.
                                                                                althans deze bepalingen niet mee te delen aan de Commis-
                                                                                sie, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
                                                                                tingen niet is nagekomen.
                                                                          —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
2)     B e sl u i t to t t e r ug v or d e r i ng v a n b ij s ta n d
       u it E F RO te n b e l op e v a n 9 2 7 2 76 7 e ur o
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Volgens verzoeker moet de brief met besluit van 22 november
2002 waarbij de Commissie het Verenigd Koninkrijk meedeel-
                                                                          De omzettingstermijn van de richtlijn is verstreken op 2 mei
de dat zij zich genoodzaakt zag het bedrag van 9 272 767 euro
                                                                          2001.
terug te vorderen, nietig worden verklaard op grond dat:
                                                                          (1 ) PB L 105 van 6.5.2000, blz. 36.
—      de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste
       rechtsopvatting en/of onjuiste uitlegging en/of kennelijk
       onjuiste beoordeling;
—      het besluit in strijd is met de beginselen van behoorlijk
       bestuur, communautaire solidariteit en regionaal partner-
       schap, en het beginsel dat de gemeenschapsinstellingen
                                                                          Verzoek van de Cour d’appel de Rennes van 5 februari
       en de lidstaten moeten samenwerken (artikel 10 EG);
                                                                          2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Alain Rousseau en Association Comite economique re-
—      het besluit ontoereikend is gemotiveerd.                                  gional fruits et legumes de Bretagne (CERAFEL)
                                                                                (Zaak C-49/03)
( 1) Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni
     1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen                                   (2003/C 70/29)
     (PB L 161, blz. 1).
                                                                          De Cour d’appel de Rennes heeft bij beschikking van 5 februari
                                                                          2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak C-435/08: Beschikking van de president van het Hof van 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/30

         Beschikking van de president van het Hof van 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-435/08) (1)

   2009/C 220/59

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-372/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 6 augustus 2007 — Nicole Hassett en Cheryl Doherty, The Medical Defence Union Limited en MDU Services Limited/Raymond Howard en Brian Davidson

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 6 augustus 2007 — Nicole Hassett en Cheryl Doherty, The Medical Defence Union Limited en MDU Services Limited/Raymond Howard en Brian Davidson
   (Zaak C-372/07)
   (2007/C 283/10)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Supreme Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nicole Hassett en Cheryl Doherty, The Medical Defence Union Limited en MDU Services Limited

      Verwerende partijen: Raymond Howard en Brian Davidson
   Prejudiciële vraag
   Wanneer artsen een collectieve belangenbehartigingsorganisatie in de vorm van een vennootschap naar het recht van een lidstaat oprichten met het oog op de verlening van bijstand en schadeloosstelling aan haar in die en een andere lidstaat werkzame leden in verband met hun beroepsuitoefening, en de verlening van die bijstand of schadeloosstelling afhankelijk is van een door de raad van bestuur van die vennootschap overeenkomstig haar statuten in de uitoefening van zijn onbeperkte discretionaire bevoegdheid genomen besluit, moeten procedures waarmee tegen een besluit tot weigering van bijstand of schadeloosstelling aan een in de andere lidstaat werkzame arts wordt opgekomen door die arts op grond dat de vennootschap daarmee contractuele of andere wettelijke rechten van de betrokken arts schendt, worden aangemerkt als procedures die betrekking hebben op de geldigheid van het besluit van een orgaan van die vennootschap voor de toepassing van artikel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1), zodat de gerechten van de lidstaat waar die vennootschap is gevestigd bij uitsluiting bevoegd zijn?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak F-127/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 juni 2007 — H/Raad

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 juni 2007 — H/Raad
   (Zaak F-127/06) (1)

   (2007/C 199/105)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft ingevolge een minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006, blz. 85.


title: Zaak T-191/17: Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — Boehringer Ingelheim International/Commissie

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/27

         Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — Boehringer Ingelheim International/Commissie
   (Zaak T-191/17)
   (2017/C 178/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit C(2017)379(final) van de Commissie van 19 januari 2017 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat de gevolgen van dat uitvoeringsbesluit van de Commissie van kracht blijven tot de Europese Commissie een nieuw besluit heeft vastgesteld; en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit van de Commissie van 19 januari 2017 schendt artikel 12, lid 1, van verordening (EG) nr. 726/2004, gelezen in samenhang met artikel 11, van richtlijn 2001/83/EG en de Notice to Applicants.

               2.

               Tweede middel: het besluit van de Commissie van 19 januari 2017 is niet in overeenstemming met de toepassing van de relevante bepalingen en richtsnoeren en de regelgevende praktijk in andere gevallen en schendt daarom de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en verstoort het gelijke speelveld.


title: Zaak T-305/07: Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS (zwart-wit))

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/48

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS (zwart-wit))
   (Zaak T-305/07)
   (2007/C 269/87)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Offshore Legends NV (Nevele, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en N. Clarembeaux, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Acteon SARL (Saint-Tropez, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 29 mei 2007 (zaak R 1031/2006-2) gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Offshore Legends” in zwart-wit voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18, 20, 24, 25, 28 en 35 — aanvraagnr. 3 160 231

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Acteon SARL

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en international beeldmerk „Offshore One” voor waren van de klassen 16, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie voor alle litigieuze waren

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling voor zover daarbij de oppositie werd afgewezen voor de waren van de klassen 18 en 25

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b), van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien de kamer van beroep het verwarringsgevaar en in het bijzonder de overeenstemming van de betrokken merken onjuist heeft beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-95/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2013 door Alfier Costruzioni Srl e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-261/00, Sacaim SpA e.a./Europese Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/7

         Hogere voorziening ingesteld op 26 februari 2013 door Alfier Costruzioni Srl e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 december 2012 in zaak T-261/00, Sacaim SpA e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-95/13 P)
   2013/C 129/14
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Alfier Costruzioni Srl e.a. (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veronese, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Italiaanse Republiek, Sacaim SpA e.a.

      Conclusies

               —

               Vernietiging en/of wijziging van de bestreden beschikking en verwijzing van de Commissie in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten aan dat de beginselen die het Hof van Justitie in het arrest Comitato Venezia vuole vivere heeft geformuleerd, onjuist zijn toegepast, enerzijds wat betreft de motiveringsplicht van de beschikkingen van de Commissie inzake staatssteun, en anderzijds wat betreft de verdeling van de bewijslast met betrekking tot de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.
   Bij de beschikking die met de onderhavige hogere voorziening wordt bestreden, heeft het Gerecht zich niet gevoegd naar de beslissingen van het Hof van Justitie in het arrest Comitato Venezia vuole vivere van 9 juni 2011, waarin het Hof verklaart dat de beschikking van de Commissie „zelf alle wezenlijke gegevens [moet] bevatten om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd”. Hoewel in de beschikking van de Commissie de wezenlijke gegevens voor de uitvoering ervan door de nationale autoriteiten ontbreken, heeft het Gerecht geen gebreken vastgesteld in de methode die de Commissie in de litigieuze beschikking hanteert, zodat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
   Op basis van de beginselen die het Hof in het arrest Comitato Venezia vuole vivere heeft geformuleerd, moet in geval van terugvordering de lidstaat — en dus niet de begunstigde — van geval tot geval aantonen dat aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU is voldaan. In casu heeft de Commissie in de litigieuze beschikking echter verzuimd de „modaliteiten” van deze controle duidelijk te maken; omdat de Italiaanse Republiek niet over de wezenlijke gegevens beschikte om bij de terugvordering aan te tonen of de toegekende voordelen voor de begunstigden staatssteun vormden, heeft zij dientengevolge bij wet nr. 228 van 24 december 2012 (artikel 1, leden 351 e.v.) besloten de bewijslast in strijd met de gemeenschapsrechtspraak om te keren. Volgens de Italiaanse wetgever staat het inzonderheid niet aan de Staat, maar aan de afzonderlijke ondernemingen waaraan steun in de vorm van premieverlagingen is verleend, aan te tonen dat de betrokken voordelen de mededinging niet vervalsen noch het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden; wordt dat bewijs niet geleverd, dan wordt vermoed dat het toegekende voordeel de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden. Dit alles is klaarblijkelijk in strijd met de beginselen die het Hof in het arrest Comitato Venezia vuole vivere heeft geformuleerd.


title: Zaak C-605/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 17 november 2015 — Minister Finansów/Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 17 november 2015 — Minister Finansów/Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie
   (Zaak C-605/15)
   (2016/C 090/06)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w Warszawie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale bepaling over de vrijstelling van de btw van een zelfstandige groepering van personen waarin geen voorwaarden worden gesteld of procedures worden voorgeschreven voor de vervulling van het vereiste van verstoring van de mededinging, in overeenstemming met artikel 132, lid 1, onder f), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) in samenhang met artikel 131 van deze richtlijn, en met het doeltreffendheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel?

               2)

               Welke criteria moeten worden aangelegd bij de beoordeling of is voldaan aan het vereiste van verstoring van de mededinging in artikel 132, lid 1, onder f), van richtlijn 2006/112?

               3)

               Is voor de beantwoording van de tweede vraag van belang dat de diensten worden verricht door een zelfstandige groepering van personen aan leden die onder de rechtsmacht van verschillende lidstaten vallen?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 oktober 1998 in de gevoegde zaken C-193/97 en C-194/97 (verzoeken van het Tribunal administratif om een prejudiciële beslissing): M. de Castro Freitas en R. Escallier tegen Ministre des Classes moyennes et du Tourisme (Vrijheid van vestiging - Richtlijn 64/427/EEG - Anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwerkende nijverheid - Voorwaarden voor toegang tot beroep)

text:
C 397/12             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
                 ARREST VAN HET HOF                                tijdvakken van daadwerkelijke uitoefening voor elk van de
                                                                   beroepen waarvan het werkterrein door de wettelijke rege-
                       (Vijfde Kamer)
                                                                   ling van de ontvangende lidstaat wordt bepaald, afzonder-
                    van 29 oktober 1998                            lijk heeft vervuld.
in de gevoegde zaken C-193/97 en C-194/97 (verzoeken
                                                                   (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van het Tribunal administratif om een prejudicieÈle beslis-
sing): M. de Castro Freitas en R. Escallier tegen Ministre
          des Classes moyennes et du Tourisme (1)
(Vrijheid van vestiging Ð Richtlijn 64/427/EEG Ð Anders
dan in loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en
verwerkende nijverheid Ð Voorwaarden voor toegang tot
                           beroep)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (98/C 397/18)
                                                                                (Tweede Kamer)
                                                                                van 29 oktober 1998
                     (Procestaal: Frans)
                                                                   in zaak C-230/97 (verzoek van het Belgische Hof van
                                                                   Cassatie om een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen
                                                                                I. Awoyemi (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     (Rijbewijs Ð Uitlegging van Richtlijn 80/1263/EEG Ð
               de Jurisprudentie van het Hof)                      Niet-nakoming van verplichting tot inwisseling van door
                                                                   lidstaat aan onderdaan van derde land afgegeven rijbewijs
                                                                   tegen rijbewijs van lidstaat van nieuwe woonplaats Ð
                                                                       Strafsancties Ð Gevolgen van Richtlijn 91/439/EEG)
In de gevoegde zaken C-193/97 en C-194/97, betreffende
twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Ver-                                   (98/C 397/19)
drag van het Tribunal administratif (Luxemburg), in de
aldaar aanhangige gedingen tussen M. de Castro Freitas
(C-193/97), R. Escallier (C-194/97), en Ministre des Clas-
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
ses moyennes et du Tourisme, om een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van artikel 52 EG-Verdrag en
artikel 3 van Richtlijn 64/427/EEG van de Raad van 7 juli
1964 betreffende de overgangsmaatregelen op het gebied             In zaak C-230/97, betreffende een verzoek aan het Hof
van de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Belgische
van de be- en verwerkende nijverheid behorende tot de              Hof van Cassatie, in de aldaar dienende strafzaak tegen
klassen 23 tot en met 40 van de I.S.I.C. (Industrie en             I. Awoyemi, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
Ambacht) (PB 117 van 23.7.1964, blz. 1863), heeft het              ging van artikel 8, lid 1, van de Eerste Richtlijn 80/1263/
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, presi-        EEG van de Raad van 4 december 1980 betreffende de
dent van de Eerste Kamer, waarnemend voor de president             invoering van een Europees rijbewijs (PB L 375 van
van de Vijfde kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward (rap-             31.12.1980, blz. 1), en van de artikelen 1, lid 2, en 8,
porteur), L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-             lid 1, van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,            1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237 van 24.8.1991,
administrateur, op 29 oktober 1998 een arrest gewezen              blz. 1), heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld als
waarvan het dictum luidt als volgt:                                volgt: G. Hirsch, kamerpresident, G. F. Mancini en R.
                                                                   Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P.
                                                                   LeÂger; griffier: R. Grass, op 29 oktober 1998 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 3 van Richtlijn 64/427/EEG van de Raad van 7 juli
1964 betreffende de overgangsmaatregelen op het gebied
van de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden
van de be- en verwerkende nijverheid behorende tot de              1. Noch de bepalingen van de Eerste Richtlijn 80/1263/
klassen 23 tot en met 40 van de I.S.I.C. (Industrie en                  EEG van de Raad van 4 december 1980 betreffende
Ambacht), moet aldus worden uitgelegd, dat indien in een                de invoering van een Europees rijbewijs, noch die van
lidstaat de toegang tot en de uitoefening van anders dan in             het EG-Verdrag staan eraan in de weg, dat het bestu-
loondienst verrichte werkzaamheden van de be- en verwer-                ren van een gemotoriseerd voertuig door een onder-
kende nijverheid, die onder industrie en ambacht vallen,                daan van een derde land die houder is van een door
afhankelijk zijn gesteld van het bezit van bepaalde kennis              een lidstaat afgegeven rijbewijs van Europees model en
en bekwaamheid, deze lidstaat niet kan verlangen, dat een               die na overbrenging van zijn verblijfplaats naar een
Gemeenschapsonderdaan die verschillende vergunningen                    andere lidstaat dat rijbewijs had kunnen inwisselen
aanvraagt om op het grondgebied van die staat de                        tegen een door de ontvangende lidstaat afgegeven rij-
beroepswerkzaamheden uit te oefenen welke hij volgens                   bewijs, maar die formaliteit niet binnen de gestelde ter-
een verklaring van de bevoegde instanties van de lidstaat               mijn van een jaar heeft vervuld, in laatstgenoemde lid-
van herkomst heeft uitgeoefend, de in dat artikel bedoelde              staat met het rijden zonder rijbewijs wordt gelijkge-


title: Zaak T-617/13: Beroep ingesteld op 20 november 2013 — AIC/BHIM — ACV Manufacturing (inzetstukken voor warmtewisselaars)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/35

         Beroep ingesteld op 20 november 2013 — AIC/BHIM — ACV Manufacturing (inzetstukken voor warmtewisselaars)
   (Zaak T-617/13)
   2014/C 24/66
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AIC S.A. (Gdynia, Polen) (vertegenwoordiger: J. Radłowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ACV Manufacturing (Seneffe, België)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2013 in zaak R 688/2012-3;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model voor de waar omschreven als „inzetstukken voor warmtewisselaars” — gemeenschapsmodel nr. 1 137 152-0002

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: het model zou niet voldaan aan de vereisten van artikel 4, leden 1 en 2, junctis de artikelen 5 en 6 en inzonderheid artikel 8, leden 1 en 2, van de gemeenschapsmodellenverordening

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 25, lid 1, sub b, juncto artikel 4, lid 2, van de gemeenschapsmodellenverordening


title: Zaak C-614/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova (Roemenië) op 20 november 2015 — Rodica Popescu/Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova (Roemenië) op 20 november 2015 — Rodica Popescu/Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj
   (Zaak C-614/15)
   (2016/C 068/27)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Craiova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rodica Popescu

      Verwerende partij: Direcția Sanitar Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Gorj

      Prejudiciële vragen

               1)

               Levert het feit dat de activiteit van het veterinaire personeel met specifieke controletaken nauw samenhangt met de voortzetting van de activiteit van de ondernemingen als bedoeld in punt [5], voldoende grond op om opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd te sluiten in afwijking van de algemene bepalingen ter omzetting van richtlijn 1999/70 (1)?

               2)

               Vormt het behoud in de wetgeving van bijzondere bepalingen op grond waarvan, voor een periode als hierboven beschreven, op het gebied van veterinaire controle opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd kunnen worden gesloten, een schending door de Staat van zijn verplichting tot omzetting van richtlijn 1999/70?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak C-529/14: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Richtlijn 2003/96/EG — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Artikel 2, lid 4, onder b) — Duaal gebruik van energieproducten — Begrip — Energieproduct dat wordt gebruikt voor de thermische behandeling van afval en gasvormige effluenten]

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/2

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — YARA Brunsbüttel GmbH/Hauptzollamt Itzehoe
   (Zaak C-529/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 2003/96/EG - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Artikel 2, lid 4, onder b) - Duaal gebruik van energieproducten - Begrip - Energieproduct dat wordt gebruikt voor de thermische behandeling van afval en gasvormige effluenten])
   (2016/C 078/02)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: YARA Brunsbüttel GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Itzehoe

      Dictum

   Artikel 2, lid 4, onder b), van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/75/EG van de Raad van 29 april 2004, moet aldus worden uitgelegd dat aardgas dat zowel wordt gebruikt voor het verhitten en drogen van stoom die vervolgens wordt gebruikt in het productieproces van ammoniak, als voor de thermische ontbinding en de afvoer van afgassen die bij dit proces vrijkomen, geen duaal gebruikt energieproduct in de zin van deze bepaling vormt dat van de werkingssfeer van deze richtlijn uitgesloten is. Bijgevolg kunnen de lidstaten alleen een fiscale vrijstelling toekennen voor het gebruik van een dergelijk energieproduct voor zover deze vrijstelling in overeenstemming is met de verplichtingen die zijn neergelegd in richtlijn 2003/96, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/75.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-179/12: Beroep ingesteld op 20 april 2012 — Wirtgen/BHIM (Vorm van beitelhouder)

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/19

         Beroep ingesteld op 20 april 2012 — Wirtgen/BHIM (Vorm van beitelhouder)
   (Zaak T-179/12)
   2012/C 184/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wirtgen GmbH (Windhagen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Jackermeier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 februari 2012 in zaak R 1923/2011-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een beitelhouder voor waren van klasse 7 — aanvraag nr. 9749631

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 37, lid 3, artikel 75, tweede zin, artikel 63, lid 2, artikel 76, lid 1, eerste zin, en artikel 77, lid 1 van verordening nr. 207/2009, alsook schending van art. 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-32/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Verenigde Douaneagenten/Commissie

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/23

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Verenigde Douaneagenten/Commissie
   (Zaak T-32/11)
   2011/C 103/41
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigde Douaneagenten BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: J. van der Meché, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               op grond van onderstaande gronden, het Besluit nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij vraagt de nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 1 oktober 2010 met kenmerk REC 02/09.
   De Commissie heeft op grond van artikel 220, lid 2, onder b, van Verordening nr. 2913/92 (1) en artikel 871 van de Verordening nr. 2454/93 (2) vastgesteld dat verzoekende partij te goeder trouw heeft gehandeld en aan alle voorschriften van de geldende bepalingen inzake de douaneaangifte heeft voldaan, maar dat er geen sprake is van een vergissing van de bevoegde autoriteiten en aldus navordering niet achterwege kan blijven.
   Verzoekende partij is van mening dat in het onderhavige geval sprake is van een vergissing op grond van de tweede alinea van artikel 220, lid 2, onder b, van Verordening nr. 2913/92. Deze alinea bepaalt namelijk dat wanneer de preferentiële status van de goederen aan de hand van een systeem van administratieve samenwerking wordt vastgesteld waarbij instanties van een derde land betrokken zijn, de afgifte door deze instanties van een onjuist certificaat wordt aangemerkt als een vergissing. Daar is volgens verzoekster sprake van.
   Bovendien meent verzoekende partij dat ingeval van navordering van douanerechten de Nederlandse douaneautoriteiten moeten bewijzen dat de afgifte van de onjuiste certificaten te wijten is aan de onjuiste weergave van de feiten door de exporteur.
   Verzoeker is van mening dat derhalve moet worden geconcludeerd dat de afgifte van onjuiste certificaten door de douaneautoriteiten op Curaçao, een vergissing is ingevolge artikel 220, lid 2, onder b, tweede alinea, van Verordening nr. 2913/92.
   De Commissie heeft voorts in haar onderzoek vastgesteld dat verzoeker moet worden geacht geen frauduleuze handelingen te hebben gepleegd noch klaarblijkelijke nalatigheid te hebben betoond, maar dat er geen sprake is van een bijzondere omstandigheid en derhalve kwijtschelding niet gerechtvaardigd is.
   Verzoekende partij voert in dit verband aan dat de in het bestreden Besluit genomen beslissing inzake kwijtschelding ingevolge artikel 239 Verordening nr. 2913/92, niet binnen de door de in artikel 907 Verordening nr. 2454/93 gestelde termijn is genomen. Derhalve dient volgens verzoekende partij de Nederlandse douaneautoriteit een gunstig gevolg aan het verzoek om kwĳtschelding te geven.
   Bij haar onderzoek heeft de Commissie bovendien niet de juiste procedure gevolgd door verzoeker niet te horen en haar niet in de gelegenheid te stellen haar standpunt naar behoren kenbaar te maken, wat volgens verzoekende partij in strijd is met het verdedigingsbeginsel van artikel 41 van het handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Bovendien voert verzoekende partij aan dat er sprake is van een bijzondere omstandigheid op grond van het feit dat verzoeker voor haar beroep op artikel 220, lid 2, onder b, van Verordening nr. 2913/92 afhankelijk is van documenten die zij zelf niet in bezit heeft en ook niet had hoeven te hebben.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Verzoek van het Landgericht Köln van 15 mei 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Estée Lauder Cosmetics GmbH & Co oHG en Firma Lancaster Group GmbH (Zaak C-220/98)

text:
15.8.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 258/27
Verzoek van het House of Lords van 20 mei 1998 om een                       vergezelt, is afgegeven, in die zin dat de producten
prejudicieÈle beslissing in het geding tussen The Queen en                  niet zijn ontscheept en de douanegrens niet hebben
Minister of agriculture, fisheries and food, ex parte Ana-                  overschreden, en/of
             stasiou (Pissouri) Limited and others
                       (Zaak C-219/98)
                                                                        b) aan de op de betrokken planten toepasselijke bij-
                         (98/C 258/43)                                      zondere eisen reeds in het land van oorsprong was
                                                                            voldaan?
Het House of Lords heeft bij beschikking van 20 mei
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op            5. Zou het voor de antwoorden op de eerste twee vragen
15 juni 1998, in het geding tussen The Queen en Minister                enig verschil uitmaken wanneer voor de betrokken
of agriculture, fisheries and food, ex parte Anastasiou (Pis-           planten in een derde land, verschillend van het land
souri) Limited and others, het Hof van Justitie van de                  van oorsprong, om een certificaat wordt verzocht, niet
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle                   om redenen verband houdend met de gezondheid van
beslissing over de navolgende vragen:                                   de planten, maar om geen gezondheidscertificaat te
                                                                        moeten verkrijgen van de daartoe bevoegde autoritei-
                                                                        ten in het land van oorsprong?
1. Mag een lidstaat krachtens artikel 12, lid 1, onder b),
    van Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december
    1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen
    het binnenbrengen op het grondgebied van de lidstaten
    van voor planten of voor plantaardige producten scha-
    delijke organismen (PB L 26 van 31.1.1977, blz. 20),
    zoals gewijzigd, aanvaarden (en, zo ja, onder welke            Verzoek van het Landgericht Köln van 15 mei 1998 om
    omstandigheden en voorwaarden) dat op zijn grondge-            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen EsteÂe Lau-
    bied planten van oorsprong uit derde landen worden             der Cosmetics GmbH & Co oHG en Firma Lancaster
    binnengebracht die zijn vermeld in bijlage V, deel B,                                   Group GmbH
    bij die richtlijn, wanneer deze planten vergezeld gaan
    van een gezondheidscertificaat dat is afgegeven door                                   (Zaak C-220/98)
    een derde land, vanwaar de planten naar de Gemeen-
                                                                                (98/C 258/44)
    schap zijn gebracht, en niet van een door het derde
    land van oorsprong afgegeven gezondheidscertificaat?
                                                                   Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 15 mei
2. Zou het voor het antwoord op de eerste vraag enig               1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    verschil uitmaken, en, zo ja, welk, indien de betrokken        15 juni 1998, in het geding tussen EsteÂe Lauder Cosmetics
    planten aan de bijzondere eisen van bijlage IV, deel A,        GmbH & Co oHG en Firma Lancaster Group GmbH, het
    punt 1, bij de richtlijn zijn onderworpen, waaraan in          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    de zin van artikel 9, lid 1, van de richtlijn door andere      zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
    derde landen dan door het derde land van oorsprong             vraag:
    kan worden voldaan?
                                                                   Moeten de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag en/of
3. Moet het arrest van het Hof van Justitie van 5 juli             artikel 6, lid 3, van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (1)
    1994 (zaak C-432/92, Anastasiou, Jurispr. blz. I-3087)         inzake cosmetische producten aldus worden uitgelegd, dat
    aldus worden uitgelegd en toegepast, dat het de natio-         zij in de weg staan aan de toepassing van nationale regels
    nale autoriteiten van een lidstaat verbiedt de invoer          betreffende ongeoorloofde mededinging, die een verbod
    toe te laten van citrusvruchten van oorsprong uit het          toestaan op de invoer en de verkoop van een cosmetisch
    gedeelte van Cyprus ten noorden van de door de Ver-            product dat in een andere lidstaat van de Europese Unie
    enigde Naties ingestelde bufferzone, wanneer deze pro-         wettig wordt geproduceerd of verkocht, op grond dat de
    ducten vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat           consumenten door de benaming ¹Liftingº Ð die op een
    dat is afgegeven door de autoriteiten van een ander            bepaald effect duidt Ð worden misleid doordat zij een
    derde land, vanwaar die citrusvruchten naar de                 duurzame werking veronderstellen, wanneer dit product
    Gemeenschap zijn gebracht?                                     met deze aanduiding van het effect op de verpakking in
                                                                   andere landen van de Europese Unie wettig en ongehin-
                                                                   derd wordt verkocht?
4. Zou het voor de antwoorden op voormelde vragen
    enig verschil uitmaken wanneer:                                (1) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169.
    a) de relevante planten nooit zijn ingevoerd in het
         derde land waar het gezondheidscertificaat dat ze


title: Zaak C-497/16: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky — Tsjechië) — Strafzaak tegen Juraj Sokáč [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Drugsprecursoren — Verordening (EG) nr. 273/2004 — Artikel 2, onder a) — Begrip „geregistreerde stof” — Uitsluiting van geneesmiddelen — Richtlijn 2001/83/EG — Artikel 1, punt 2 — Begrip „geneesmiddel” — Geneesmiddel dat efedrine of pseudo-efedrine bevat — Verordening (EG) nr. 111/2005 — Artikel 2, onder a) — Begrip „geregistreerde stof” — Bijlage — Opneming van geneesmiddelen die efedrine of pseudo-efedrine bevatten — Geen invloed op de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 273/2004]

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/18

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 2 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky — Tsjechië) — Strafzaak tegen Juraj Sokáč
   (Zaak C-497/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Drugsprecursoren - Verordening (EG) nr. 273/2004 - Artikel 2, onder a) - Begrip „geregistreerde stof” - Uitsluiting van geneesmiddelen - Richtlijn 2001/83/EG - Artikel 1, punt 2 - Begrip „geneesmiddel” - Geneesmiddel dat efedrine of pseudo-efedrine bevat - Verordening (EG) nr. 111/2005 - Artikel 2, onder a) - Begrip „geregistreerde stof” - Bijlage - Opneming van geneesmiddelen die efedrine of pseudo-efedrine bevatten - Geen invloed op de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 273/2004])
   (2017/C 168/23)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partij in de strafzaak

   Juraj Sokáč

      Dictum

   „Geneesmiddelen” in de zin van artikel 1, punt 2, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, die bestaan uit „geregistreerde stoffen” in de zin van artikel 2, onder a), van verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1258/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013, zoals efedrine en pseudo-efedrine, blijven buiten de werkingssfeer van verordening nr. 273/2004 vallen na de inwerkingtreding van verordening nr. 1258/2013 en van verordening (EU) nr. 1259/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-179/10: Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Zitro IP/BHIM — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/53

      Beroep ingesteld op 21 april 2010 — Zitro IP/BHIM — Show Ball Informática (BINGO SHOWALL)
      (Zaak T-179/10)
      (2010/C 161/83)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Show Ball Informática Ltda

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van het BHIM vernietigen, en

                  —

                  het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BINGO SHOWALL” (aanvraagnr. 6 059 919) voor waren en diensten van de klassen 9, 28 en 41

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Show Ball Informática Ltda

         Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk (nr. 5 092 275) dat het woordelement „SHOW BALL” bevat, voor waren en diensten van de klassen 9 en 42

         Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk