title: Zaak C-52/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 februari 2011 door Fernando Marcelino Victoria Sánchez tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 17 november 2010 in zaak T-61/10

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/17

         Hogere voorziening ingesteld op 4 februari 2011 door Fernando Marcelino Victoria Sánchez tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 17 november 2010 in zaak T-61/10
   (Zaak C-52/11 P)
   2011/C 103/31
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (vertegenwoordiger: P. Suarez Plácido, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 17 november 2010 met inbegrip van de beslissing omtrent de kosten vernietigen en vaststellen dat het door F. M. Victoria Sánchez ingestelde beroep wegens nalaten ontvankelijk en niet kennelijk ongegrond is;

               —

               dientengevolge de zaak zelf afdoen dan wel, subsidiair, deze na vaststelling dat het beroep ontvankelijk en gegrond is, voor een nieuwe uitspraak terugverwijzen naar het Gerecht, met verwijzing van de verwerende instellingen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert de volgende middelen aan:

               1)

               schending van artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, aangezien het inleidend verzoekschrift het voorwerp van het geschil, een summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen en ten slotte zijn conclusies bevat. Dit laatste blijkt overduidelijk waar in het verzoekschrift het Gerecht wordt verzocht, „vast te stellen dat het stilzitten van het Europees Parlement en de Commissie bij de beantwoording van het bij brieven van 6 oktober 2009 ingediende verzoek in strijd is met het gemeenschapsrecht, en de betrokken instellingen aan te manen om te reageren”;

               2)

               schending van de artikelen 20, lid 2, sub d, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (oud artikel 17 VEG), 24 VWEU (oud artikel 21 VEG) en 227 VWEU (oud artikel 194 VEG), juncto artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie, en wel in verband met het in 2008 door hem bij het Europees Parlement ingediende verzoekschrift, waarin hij de aandacht vestigde op het risico dat een Spaans staatsburger loopt die het waagt de politieke corruptie en de belastingfraude in deze lidstaat aan de kaak te stellen. Als bijlage bij dit aan het Parlement gerichte verzoekschrift ging een overeenkomst die was ondertekend door prominente figuren uit zijn land — waaronder een advocaat naar wie het grootste advocatenkantoor van Spanje en Portugal is genoemd —, waarin werd uiteengezet hoe zij allen de Schatkist en de burgers oplichtten via fictieve, voor de Staat ondoorzichtige ondernemingen. Het verzoekschrift is niet behandeld, en geen van de Spaanse vertegenwoordigers in het Europees Parlement heeft gereageerd op de verdere steunverzoeken die hij in de vorm van tien e-mailberichten aan hen had gericht, waarin hij hun vroeg om samen te werken teneinde zijn integriteit in het licht van de ontvangen bedreigingen te garanderen;

               3)

               schending door de verwerende instellingen van de in artikel 6 VEU en de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde grondrechten. Het stilzitten van de Europese Commissie ten aanzien van het schrijven van 6 oktober 2009 betekent een ernstige schending van artikel 6 VEU, aangezien deze instelling moet zorgen voor een democratische ruimte waarin alle Europeanen kunnen samenleven, de gelijkheid van toegang van alle burgers tot de instellingen van de Unie moet eerbiedigen en effectieve rechtsbescherming moet garanderen, tenzij belastingfraude een feitelijke aangelegenheid is waarover het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te beslissen heeft, dat de belastingbetaler als een indirect benadeelde beschouwt. Voorts leiden de opeenvolgende beslissingen van de Spaanse rechters, waarin wordt voorbijgegaan aan de aanmaningen van zijn wettelijke vertegenwoordigers om het Europees recht na te leven — concreet de uitspraken van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-570/07 en C-571/07 (1) inzake de vrijheid van vestiging met betrekking tot apotheken in Spanje — tot rechtsonzekerheid in het gemeenschapsrecht;

               4)

               schending van de artikelen 265 en 266 VWEU, aangezien in de procedure voor het Gerecht is verzocht, vast te stellen dat het stilzitten van het Parlement en de Commissie bij de beantwoording van het verzoek van 6 oktober 2009 in strijd is met het gemeenschapsrecht, en deze instellingen aan te manen om te reageren. Van rechtswege is het overeenkomstig artikel 266 VWEU de instelling waarvan de handeling nietig is verklaard of de nalatigheid strijdig met de Verdragen is verklaard, die gehouden is de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat wil zeggen in het onderhavige geval haar stilzitten moet beëindigen door op het bij schrijven van 6 oktober 2009 ingediende verzoekschrift te reageren.

      (1)  Arrest van 1 juni 2010, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak C-329/07: Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/24

         Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-329/07) (1)

   (2008/C 79/44)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-159/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2008 door Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 16 januari 2008 in zaak T-306/05, Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/18

         Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2008 door Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 16 januari 2008 in zaak T-306/05, Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-159/08 P)
   (2008/C 171/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwiranten: Isabella Scippacercola, Ioannis Terezakis (vertegenwoordiger: B. Lombart, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van het op 6 februari 2008 aan rekwiranten betekende arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-306/05, Isabella Scippacercola en Ioannis Terezakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen, houdende verwerping van hun beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 2 mei 2005, vastgesteld krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 (1), waarbij de Commissie heeft geweigerd om een diepgaand onderzoek in te stellen naar de buitensporige rechten die de nieuwe internationale luchthaven van Athene (AIA) te Spata — houder van een machtspositie — heft inzake:

                           a)

                           passagiersveiligheid,

                           b)

                           passagiersterminals,

                           c)

                           parkeergelegenheid;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en van de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwiranten betogen dat het Gerecht heeft verzuimd te oordelen dat de Commissie, door te weigeren de rechten die AIA heft met betrekking tot passagiersveiligheid, passagiersterminals en parkeergelegenheid te onderzoeken in vergelijking met de daaraan verbonden kosten, en door geen uitsluitsel gevende vergelijkingen te maken tussen de door AIA geheven rechten en die welke worden geheven door andere Europese luchthavens die geen concurrerende diensten verrichten in de zin van artikel 82 EG, het gemeenschapsrecht heeft geschonden zoals dat is vastgelegd in het arrest in zaak 27/76, United Brands/Commissie, en dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door niet vast te stellen dat de Commissie niet alle ten tijde van de vaststelling van de bestreden beschikking relevante feiten heeft onderzocht zoals overeenkomstig het arrest in zaak C-119/97, Ufex e.a./Commissie, is vereist, en dat zij de bestreden beschikking heeft gebaseerd op onjuiste feiten, hetgeen een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid oplevert.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te oordelen dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt waar zij van mening was dat veiligheidscontroles geen economische activiteit vormen en dat het aanbieden van parkeergelegenheid geen relevante markt vormt in de zin van artikel 82 EG.
   Met betrekking tot de gestelde onjuiste rechtsopvatting inzake de toepassing van een hoger tarief van de terminalheffing voor passagiers op intracommunautaire en internationale vluchten dan op binnenlandse vluchten, en van een terminal- en beveiligingsrecht op lijnvluchten maar niet op chartervluchten, betogen rekwiranten dat het Gerecht heeft verzuimd te oordelen dat de Commissie heeft nagelaten ervoor te zorgen dat de praktijken van AIA geen schending van het discriminatieverbod opleverden.
   Ten slotte betogen zij dat het Gerecht heeft verzuimd te oordelen dat de Commissie is afgeweken van vaststaande rechten en procedures door geen aandacht te besteden aan de door rekwiranten aangevoerde en aan officiële bronnen ontleende gegevens waaruit blijkt dat AIA buitensporige prijzen hanteert, door een vergelijking te maken tussen de heffingen in Spata en die op andere Europese lichthavens die irrelevant zijn voor de toepassing van artikel 82 EG, en door AIA een verzoek om inlichtingen te zenden waarin zij onder meer heeft nagelaten de kosten voor de bouw van de luchthaven en voor de oprichting en de initiële werking van AIA te onderzoeken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, blz. 18).


title: Zaak T-204/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 januari 2013 in zaak F-95/12, Marcuccio/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/52

         Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 januari 2013 in zaak F-95/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-204/13 P)
   2013/C 156/96
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-203/13 P, Marcuccio/Commissie, reeds zijn aangevoerd.


title: Zaak C-679/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 30 december 2016 — A

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 30 december 2016 — A
   (Zaak C-679/16)
   (2017/C 086/20)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A

      Andere partij in de procedure: Espoon kaupungin sosiaali- ja terveyslautakunnan yksilöasioiden jaosto

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een prestatie als de persoonlijke assistentie waarin de wet inzake diensten en ondersteuningsmaatregelen voor personen met een handicap voorziet een „prestatie bij ziekte” in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 883/2004 (1)?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: is er sprake van een beperking van het recht van de Unieburger overeenkomstig de artikelen 20 en 21 VWEU om zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te verplaatsen en er vrij te verblijven, wanneer de toekenning van een prestatie als de persoonlijke assistentie in de zin van de wet inzake diensten en ondersteuningsmaatregelen voor personen met een handicap, in het buitenland niet afzonderlijk is geregeld en de voorwaarden voor de toekenning van de prestatie aldus worden uitgelegd dat persoonlijke assistentie niet word toegekend in een andere lidstaat waar betrokkene een driejarige studie volgt die leidt tot een einddiploma?

                           —

                           Is het voor de beoordeling van de zaak relevant dat aan een persoon een prestatie als de persoonlijke assistentie in Finland voor een andere gemeente als de gemeente waar hij zijn woonplaats heeft, kan worden toegekend, bijvoorbeeld wanneer hij in een andere Finse gemeente studeert?

                           —

                           Zijn de rechten die voortvloeien uit artikel 19 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap relevant voor de beoordeling van de zaak in het licht van het Unierecht?

               3)

               Indien het Hof van Justitie bij de beantwoording van de tweede prejudiciële vraag vaststelt dat de wijze waarop in de onderhavige zaak het nationale recht werd uitgelegd, het vrije verkeer beperkt: kan een dergelijke beperking toch gerechtvaardigd zijn door dwingende redenen van algemeen belang, die voortvloeien uit de verplichting van de gemeente om toezicht te houden op de terbeschikkingstelling van de persoonlijke assistentie, de mogelijkheid voor de gemeente om te kiezen hoe assistentie het best ter beschikking wordt gesteld en de instandhouding van de samenhang en de doeltreffendheid van het in de wet inzake diensten en ondersteuningsmaatregelen voor personen met een handicap vastgestelde systeem van persoonlijke assistentie?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).


title: Zaak T-246/12: Beroep ingesteld op 4 juni 2012 — Cat Media Pty/BHIM — Avon Products (RETANEW)

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/25

         Beroep ingesteld op 4 juni 2012 — Cat Media Pty/BHIM — Avon Products (RETANEW)
   (Zaak T-246/12)
   2012/C 243/44
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cat Media Pty Ltd (Warriewood, Australië) (vertegenwoordiger: I. De Freitas, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Avon Products, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2012 in zaak R 740/2011-1 vernietigen;

               —

               verwerende partij en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in verzoeksters kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „RETANEW” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W00884450

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 3531051 „ANEW” voor waren van de klassen 3 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de aanvraag in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-462/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan alsook annulering van uitstaande betalingen wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/15

         Beschikking van de president van het Gerecht van 16 oktober 2013 — Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie
   (Zaak T-462/13 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan alsook annulering van uitstaande betalingen wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2013/C 359/29
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi, SA (Zamudio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, M. Muñoz de Juan en N. Ruiz García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, B. Stromsky en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de artikelen 3 en 4 van besluit C(2013) 3204 definitief van de Commissie van 19 juni 2013 betreffende steunmaatregel SA.28599 (C 23/2010) (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009) die door het Koninkrijk Spanje ten uitvoer is gelegd voor de invoering van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilla — La Mancha)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-491/07: Arrest van het Gerecht van 29 november 2012 — CB/Commissie ( „Mededinging — Besluit van ondernemersvereniging — Markt voor uitgifte van betaalkaarten in Frankrijk — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Tariefmaatregelen die gelden voor „nieuwkomers” — Toetredingsrecht en zogenaamde „reguleringsmechanisme voor acquiringfunctie” en „mechanisme om slapende leden te wekken” — Relevante markt — Doel van maatregelen in kwestie — Doelbewuste beperking van mededinging — Artikel 81, lid 3, EG — Kennelijke beoordelingsfouten — Beginsel van behoorlijk bestuur — Evenredigheid — Rechtszekerheid” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/39

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2012 — CB/Commissie
   (Zaak T-491/07) (1)

   (Mededinging - Besluit van ondernemersvereniging - Markt voor uitgifte van betaalkaarten in Frankrijk - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Tariefmaatregelen die gelden voor „nieuwkomers” - Toetredingsrecht en zogenaamde „reguleringsmechanisme voor acquiringfunctie” en „mechanisme om slapende leden te wekken” - Relevante markt - Doel van maatregelen in kwestie - Doelbewuste beperking van mededinging - Artikel 81, lid 3, EG - Kennelijke beoordelingsfouten - Beginsel van behoorlijk bestuur - Evenredigheid - Rechtszekerheid)
   2013/C 26/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupement des cartes bancaires (CB) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Georges, J. Ruiz Calzado en É. Barbier de La Serre, vervolgens J. Ruiz Calzado en F. Pradelles, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Arbault, O. Beynet en V. Bottka, vervolgens O. Beynet, V. Bottka en B. Mongin, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: BNP Paribas (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. de Juvigny en D. Berg, advocaten), BPCE, voorheen Caisse nationale des caisses d’épargne et de prévoyance (CNCEP) (Parijs) (vertegenwoordigers: B. Bär-Bouyssière en A. de Beaugrenier, advocaten), en Société générale (Parijs) (vertegenwoordigers: A. Barav en D. Reymond, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2007) 5060 def. van de Commissie van 17 oktober 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (COMP/D1/38606 — Groupement des cartes bancaires „CB”)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Groupement des cartes bancaires „CB” draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3)

               BPCE, BNP Paribas en Société générale dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 juli 1995 in zaak T-166/94: Koyo Seiko Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Anti-dumping - Schade)

text:
14 . 10 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 268/21
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Mathias Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie
                         van 13 juli 1995                              (gemachtigden : R. Torrent, J. Monteiro, H.-J . Rabe en
                                                                       G. M. Berrisch ), ondersteund door Commissie van de
in zaak T-557/93 : L. B. Rasmussen tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : E. L. White ,
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                         C. -M. Happe ) en Fédération of European Bearing Manu
(Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Te                   facturers ' Association , gevestigd te Frankfurt-am-Main
late opstelling — Bevordering — Onregelmatigheid van                   ( Duitsland ), vertegenwoordigd door D. Ehle en V. Schiller,
                               procedure)                              advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                              95/C 268/44                              burg ten kantore van M. Lucius , advocaat aldaar, Rue
                                                                       Michel Weiter 6 , betreffende een beroep tot nietigverklaring
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       van Verordening ( EEG ) nr. 55/93 van de Raad van 8 januari
                                                                       1993 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op
                                                                       de invoer van buitenringen van kegellagers van oorsprong
In zaak T-557/93 , L. B. Rasmussen , ambtenaar van de                  uit Japan ( PB 1993 , L 9 , blz . 7 ), heeft het Gerecht ( Vierde
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                   Kamer — uitgebreid kamer ), samengesteld als volgt: K.
Dahlheim ( Luxemburg ), vertegenwoordigd door J. -N.                   Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen, R. Garcia-Valdeca
Louis, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te             sas, C. W. Bellamy en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S. à .r.L , Rue Glesener 1 ,         14 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                   volgt:
machtigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende nietigverklaring
van , enerzijds, het besluit van de Commissie om verzoeker in          1 . Verwerpt het beroep.
de bevorderingsronde 1992 niet te bevorderen tot de rang
A 4 , en anderzijds , het in de Administratieve mededeling             2 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,
nr . 770 van 4 februari 1993 gepubliceerde besluit houdende                alsmede de kosten van de Raad en FEBMA .
bevordering tot de rang A 4 , heeft het Gerecht ( Derde
Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, president,            3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal
C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op               dragen.
1 3 juli 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt .:
                                                                       r ) PB nr . C 160 van 12 . 6 . 1993 .
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie om
     verzoeker in de bevorderingsronde 1992 niet te bevor
     deren tot de rang A 4 .
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                van 14 juli 1995
(') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .                                     in zaak T-275/94: Groupement des Cartes Bancaires „ CB "
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                       (Mededinging — Geldboete — Vertragingsrente — Toere
                                                                                kening van betalingen)
                                                                                ( 95/C 268/46 )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaai: Frans)
                         van 14 juli 1995
in zaak T-166/94 : Koyo Seiko Co. Ltd tegen Raad van de                In zaak T-275/94 , Groupement des Cartes Bancaires „ CB ",
                         Europese Unie ( x )                           gevestigd te Parijs , vertegenwoordigd door A. Georges en H.
                   (Anti-dumping — Schade)                             Calvet, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
                            ( 95/C 268/45 )                            Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-Rue 31 tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                       den : E. Traversa en G. de Bergues ), betreffende een verzoek
                       (Procestaai: Engels)                            om nietigverklaring van de brieven van 7 juni 1994 en 15 juli
                                                                        1994, waarbij de Commissie, enerzijds , voor de periode van
In zaak T-166/94, Koyo Seiko Co . Ltd, gevestigd te Osaka              30 juni 1992 tot op de dag van de daadwerkelijke betaling
(Japan ), vertegenwoordigd door J. Buhart, advocaat te                 vertragingsrente vordert over het bedrag van de geldboete
Parijs, en C. Kaplan, Barrister, van de balie van Engeland en          die verzoekster is opgelegd bij Beschikking 92/212/EEG van
Wales , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                    de Commissie van 25 maart 1992 inzake een procedure op
kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue                 grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/30.171-A —


title: Zaak F-5/06: Beroep ingesteld op  18 januari 2006  — Patak Dennstedt tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/34

         Beroep ingesteld op 18 januari 2006 — Patak Dennstedt tegen Commissie
   (Zaak F-5/06)
   (2006/C 74/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Dunja Patak Dennstedt (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, Y. Minatchy, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 4 oktober 2005 tot verwerping van verzoeksters klacht, samen met het besluit tot afwijzing van verzoeksters daaraan voorafgaande verzoek, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden schade van 35 000 EUR;

               —

               subsidiair, te gelasten dat het litigieuze document wordt verwijderd uit het onderzoeksrapport van 18 september 2001;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een ambtenaar van de Commissie die met invaliditeitspensioen is, had bij het Gerecht van eerste aanleg beroep ingesteld tot nietigverklaring van bepaalde besluiten van verweerster. In de loop van die procedure kreeg zij kennis van een aantal documenten inzake interne procedures bij de Commissie die op haar betrekking hadden, en heeft zij een verzoek ingediend om de documenten waarin een ambtenaar persoonlijke conclusies lijkt te trekken met betrekking tot haar beroepsziekte uit het dossier te verwijderen en na te gaan of de gedragingen van bepaalde ambtenaren tijdens een tuchtprocedure strookten met hun statutaire verplichtingen.
   Nadat het verzoek was afgewezen, heeft verzoekster een klacht ingediend, die het tot aanstelling bevoegd gezag heeft verworpen.
   In haar verzoekschrift stelt verzoekster allereerst dat het besluit tot verwerping van haar klacht de verplichtingen van verweerster jegens haar ambtenaren schendt. Het betrokken besluit schendt namelijk verschillende algemene rechtsbeginselen, zoals het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgplicht.
   Verzoekster voegt daaraan toe dat de ambtenaren van de Commissie die onjuiste gegevens met betrekking tot haar beroepsziekte hebben verspreid en zelfs hebben opgenomen in een onderzoeksrapport, een ernstige fout hebben gemaakt. Voor deze fout is verweerster aansprakelijk; zij moet derhalve de door verzoekster geleden materiële en morele schade vergoeden.


title: ARREST VAN HET HOF van 14 januari 1997 in de gevoegde zaken C-192/95 tot en met C-218/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal d'instance de Paris): Société Comateb e.a. tegen Directeur général des douanes et droits indirects (Octroi de mer - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Verplichting tot afwenteling van belasting - Overzeese departementen)

text:
8 . 3 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 74/3
1 . Verwerpt het beroep.                                                 aan de handelaar een ongerechtvaardigde verrijking
                                                                         van laatstgenoemde zou opleveren. De nationale rech
2 . Verwijst bet Koninkrijk Spanje in de kosten.                         ter dient aan de hand van de omstandigheden van elk
                                                                         concreet geval te beoordelen, of aan deze voorwaarden
                                                                         is voldaan. Indien slechts een gedeelte van de last van
H PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                                                                         de heffing is afgewenteld, behoort de nationale over
                                                                         heid het niet afgewentelde bedrag aan de handelaar te
                                                                         rug te betalen.
                                                                    1 . Een eventuele wettelijke verplichting om de heffing
                                                                         door te berekenen in de kostprijs wettigt niet het ver
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                         moeden, dat de last van de heffing geheel is afgewen
                      van 14 januari 1997                                teld, ook niet wanneer er een sanctie staat op niet-na-
                                                                         koming van die verplichting.
in de gevoegde zaken C-192/95 tot en met C-218/95
( verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal
d'instance de Paris ): Société Comateb e.a. tegen Directeur         3 . Indien, ook al is de heffing op de koper afgewenteld,
           général des douanes et droits indirects (')                   de handelaar overeenkomstig het nationale recht gel
                                                                         dend kan maken dat door de toepassing van de on
(Octroi de mer — Terugvordering van het onverschuldigd                   rechtmatige heffing schade is ontstaan waardoor de
betaalde — Verplichting tot afwenteling van belasting —                  ongerechtvaardigde verrijking geheel of gedeeltelijk on
                    Overzeese departementen)                             gedaan wordt gemaakt, dient de nationale rechter
                          ( 97/C 74/04 )                                 daaruit de consequenties te trekken.
                       (Procestaai: Frans)                          (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In de gevoegde zaken C-192/95 tot en met C-218/95 , So                               ARREST VAN HET HOF
ciété Comateb ( C-192/95 ), Société Panigua ( C-193/95 ), So                                 ( Zesde Kamer)
ciété Edouard et fils ( C-194/95 ), Société de distribution de
vins et liqueurs ( C-195/95 ), Établissements André Haan                                  van 16 januari 1997
( C-l 96/95 ), Société Diffusion générale de quincaillerie (C      in zaak C-134/95 (verzoek van de Pretura circondariale di
197/95 ), Société Diffusion générale ( C-198/95 ), Société          Biella om een prejudiciële beslissing): Unità Socio-Sanita
Cama Renault ( C-199/95 ), SCP Ovide et Dorville ( C-200/           ria Locale n. 47 di Biella (USSL ) tegen Istituto nazionale
95 ), Société Ducros Guadeloupe ( C-201/95 ), Société               per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (IN
Comptoir commercial Caraïbes ( C-202/95 ), Société Giafa                                           AIL ) (M
( C-203/95 ), Société LVS ( C-204/95 ), Société Catherine et
Jean-Claude Tabar Nouval ( C-205/95 ), Société L'Heure et           (Werknemers — Bemiddelingsdienst voor werknemers —
L'Or ( C-206/95 ), Société Général bazar bricolage ( C-207/                               Wettelijk monopolie)
95 ), Société Grain d'or ( C-208/95 ), Société Cash Service                                     ( 97/C 74/05 )
( C-209/95 ), Établissements Efira ( C-210/95 ), Société Fa
randole ( C-211/95 ), Société Carat ( C-212/95 ), Société Rio
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
( C-213/95 ), Société guadeloupéenne de distribution mo
derne ( SGDM ) ( C-214/95 ), Martinique automobiles SA
( C-215/95 ), Socovi SARL ( C-216/95 ), Établissements Ga           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
briel Vangour et Cie SARL ( C-217/95 ), Simat Guadeloupe                            de Jurisprudentie van het Hof)
SARL ( C-218/95 ), tegen Directeur général des douanes et
droits indirects, betreffende een prejudiciële beslissing over      In zaak C-134/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
de uitlegging van het Gemeenschapsrecht inzake terugvor            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
dering van onverschuldigd betaalde heffingen, heeft het             circondariale di Biella ( Italië ), in het aldaar aanhangig ge
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre         ding tussen Unita Socio-Sanitaria Locale n. 47 di Biella
sident, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida en J. L.           ( USSL ) en Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli
Murray, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Ed            infortuni sul lavoro ( INAIL ), betreffende een prejudiciële
ward ( rapporteur ), J.-P. Puissochet, P. Jann en H. Ragne         beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 , 49, 54 en
malm, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H.        90 van het EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer), sa
von Holstein, adjunct-griffier, op 14 januari 1997 een ar          mengesteld als volgt: J. L. Murray, president van de Vierde
rest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Ka
                                                                    mer, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur), G.
1 . Een lidstaat kan terugbetaling van een in strijd met het        Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:
      Gemeenschapsrecht toegepaste heffing aan de hande            M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 16 ja
      laar slechts afwijzen, wanneer vaststaat dat de heffing       nuari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     geheel ten laste van een ander is gekomen en teruggaaf         als volgt:


title: Zaak C-331/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/9

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-331/08)
   (2008/C 272/13)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/35/EG in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken. Op de datum waarop het onderhavige beroep is ingesteld, had de verwerende partij de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de omzetting in nationaal recht, echter nog niet getroffen.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 20 juli 2004 in zaak T-311/02, Vitaly Lissotschenko en Joachim Hentze tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk LIMO — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 20 juli 2004
   in zaak T-311/02, Vitaly Lissotschenko en Joachim Hentze tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk LIMO - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 251/25)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-311/02, Vitaly Lissotschenko, wonende te Dortmund (Duitsland), Joachim Hentze, wonende te Werl (Duitsland), vertegenwoordigd door B. Hein, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: J. Weberndörfer en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 31 juli 2002 (zaak R 363/2000-2), betreffende de inschrijving van het woordteken LIMO als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 20 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekers in de kosten.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-16/11: Beroep ingesteld op 14 januari 2011 — Nederland/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/27

         Beroep ingesteld op 14 januari 2011 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-16/11)
   2011/C 72/44
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. de Ree en M. Noort, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1 van Besluit 2010/668/EU van de Europese Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht, nietig te verklaren voor zover artikel 1 van dit besluit betrekking heeft op Nederland en voorzover het betreft de financiële correctie ter grootte van (in totaal) EUR 28 947 149,31 die is toegepast op de gedeclareerde uitgaven van de jaren 2003-2008 in het kader van de contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft bij Besluit 2010/668/EU een forfaitaire correctie van 10 % toegepast op de door de Nederlandse autoriteiten gedeclareerde bedragen die in de jaren 2003-2008 in het kader van de Europese steunregelingen voor aardappelzetmeel zijn uitgekeerd. Volgens de Commissie betaalden de Nederlandse autoriteiten steun aan de zetmeelfabrikant en de aardappelteler voordat het volledige bedrag van de minimumprijs voor de geleverde aardappelen aan de aardappelteler was betaald.
   De Nederlandse regering stelt zich op het standpunt dat de minimumprijs volledig is betaald voorafgaand aan de toekenning van de steun aan de zetmeelfabrikant en de aardappelteler. De minimumprijs is betaald door enerzijds verrekening van een deel van de minimumprijs met een openstaande (privaatrechtelijke) vordering van de fabrikant op de teler, en anderzijds door overboeking van het restant van de minimumprijs op een door de teler opgegeven (bank)rekening.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 7, vierde lid, van Verordening 1258/99 (1) en van artikel 31 van Verordening 1290/2005 (2), gelezen in samenhang met artikel 5 van Verordening 1868/94 (3), artikel 11 van Verordening 97/95 (4), artikel 10 van Verordening 2236/2003 (5), artikel 26 van Verordening 2237/2003 (6) en artikel 20 van Verordening 1973/2004 (7), door uitgaven aan financiering te onttrekken terwijl aan de voorwaarde voor toekenning van de premie en de rechtstreekse steun was voldaan, omdat de minimumprijs was betaald middels verrekening en overboeking.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 7, vierde lid, van Verordening 1258/99 en van artikel 31 van Verordening 1290/2005, gelezen in samenhang met artikel 5 van Verordening 1868/94, artikel 11 van Verordening 97/95, artikel 10 van Verordening 2236/2003, artikel 26 van Verordening 2237/2003 en artikel 20 van Verordening 1973/2004, door uitgaven aan financiering te onttrekken terwijl de telers vrij konden beschikken over de minimumprijs voorafgaand aan de toekenning van de premie en de rechtstreekse steun.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 7, vierde lid, van Verordening 1258/99, artikel 8 van Verordening 1663/95 (8), artikel 31 van Verordening 1290/2005, artikel 11 van Verordening 885/2006 (9) en eveneens van de rechten van verdediging door uitgaven aan financiering te onttrekken terwijl niet voor alle daaraan ten grondslag liggende bevindingen de procedure op tegenspraak als bedoeld in deze bepalingen is gevolgd.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een schending van artikel 7, vierde lid, van Verordening 1258/99 en van artikel 31 van Verordening 1290/2005, gelezen in samenhang met artikel 11 van Verordening 97/95, artikel 10 van Verordening 2236/2003, artikel 26 van Verordening 2237/2003 en artikel 20 van Verordening 1973/2004, door uitgaven aan financiering te onttrekken terwijl de betaling van de minimumprijs op basis van de ontvangststaten door het betaalorgaan kon worden gecontroleerd.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van artikel 7, vierde lid, van Verordening 1258/99, artikel 31, tweede lid, van Verordening 1290/2005 en van het evenredigheidsbeginsel door het toepassen van een forfaitaire correctie van 10 % terwijl de tekortkoming zich beperkt tot het hanteren van een onjuist uitgangspunt bij de toepassing van en de controle op de voorwaarde betreffende het betalen van de minimumprijs.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad van 27 juli 1994 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de produktie van aardappelzetmeel (PB L 197, blz. 4).

      (4)  Verordening (EG) nr. 97/95 van de Commissie van 17 januari 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad wat betreft de minimumprijs en het compensatiebedrag die aan de aardappeltelers moeten worden betaald, en van Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de produktie van aardappelzetmeel (PB L 16, blz. 3).

      (5)  Verordening (EG) nr. 2236/2003 van de Commissie van 23 december 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (PB L 339, blz. 45).

      (6)  Verordening (EG) nr. 2237/2003 van de Commissie van 23 december 2003 houdende uitvoeringsbepalingen voor bepaalde steunregelingen die zĳn ingesteld bĳ titel IV van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelĳke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelĳk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 339, blz. 52).

      (7)  Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen (PB L 345, blz. 1).

      (8)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).

      (9)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90).


title: Zaak T-218/10: Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — DHL International/BHIM — Service Point Solutions (SERVICEPOINT) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SERVICEPOINT — Oudere gemeenschapsbeeldmerken ServicePoint en oudere nationale merken — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 76, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/63

         Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — DHL International/BHIM — Service Point Solutions (SERVICEPOINT)
   (Zaak T-218/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SERVICEPOINT - Oudere gemeenschapsbeeldmerken ServicePoint en oudere nationale merken - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 76, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/140
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: DHL International GmbH (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: aanvankelijk K.-U. Jonas en J. Bogatz, vervolgens M. Viefheus, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Service Point Solutions, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Zamora Martinez, vervolgens C. Osterrieth, T. Schmitz en A. Doepner, en ten slotte I. Valdelomar Serrano, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 februari 2010 (zaak R 62/2009-2) inzake een oppositieafdeling tussen Service Point Solutions, SA en DHL Operations BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DHL International GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak C-223/13: Beroep ingesteld op 25 april 2013 — Koninkrijk der Nederlanden tegen Europese Commissie

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/10

         Beroep ingesteld op 25 april 2013 — Koninkrijk der Nederlanden tegen Europese Commissie
   (Zaak C-223/13)
   2013/C 189/20
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M.K. Bulterman, J. Langer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Primair: nietigverklaring van verordening (EU) nr. 93/2013 van de Commissie van 1 februari 2013 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen, wat de vaststelling van indexcijfers van de prijzen van door de eigenaar bewoonde woningen betreft (PB 2013, L 33, blz. 14) voor zover artikel 4, lid 1, van verordening 93/2013 niet van de rest van de bepalingen van deze verordening kan worden gescheiden.

               —

               Subsidiair: nietigverklaring van artikel 4, lid 1, van verordening 93/2013.

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               Middel 1:
               Schending van artikel 5, lid 3, van verordening 2494/95 (1) dan wel de rechtspraak van het Hof, omdat op grond van artikel 4, lid 1, van verordening 93/2013 Eurostat wordt aangewezen als entiteit die een juridisch bindende handleiding opstelt en niet de Commissie als EU-instelling.

               Middel 2:
               Schending van artikel 338, lid 1, VWEU door in artikel 4, lid 1, van verordening 93/2013 voor de samenstelling van statistische informatie gebruik te maken van een handleiding en niet van één van de rechtsinstrumenten opgesomd in artikel 288 VWEU.

               Middel 3:
               Schending van de artikelen 5, lid 3, en 14, lid 3, van verordening 2494/95, gelezen in samenhang met artikel 5 bis van besluit 1999/468 (2), door in artikel 4, lid 1, van verordening 93/2013 een andere procedure voor te schrijven dan de regelgevingsprocedure met toetsing zoals vereist onder verordening 2494/95.

               Middel 4:
               Schending van de artikelen 290 en 291 VWEU, gelezen in samenhang met verordening 182/2011 (3), door niet de procedure volgens artikel 290 VWEU of één van de procedures zoals voorgeschreven in verordening 182/2011 voor te schrijven bij de vaststelling en bijwerking van een handleiding.

      (1)  PB L 257, blz. 1.

      (2)  Besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).

      (3)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55, blz. 13).


title: Zaak F-63/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Christoph e.a./Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/25

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Christoph e.a./Commissie
   (Zaak F-63/08)
   (2008/C 247/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Eugen Christoph (Liggiano, Italië) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de besluiten houdende vaststelling van verzoekers' aanstellingsvoorwaarden voor zover de duur van hun overeenkomst of de verlenging daarvan voor bepaalde tijd is
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende vaststelling van verzoekers' aanstellingsvoorwaarden als functionaris in de zin van de RAP, meer bepaald voor zover zij de duur van hun overeenkomst beperken;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-439/00: Beroep, op 28 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 28/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.1.2001
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                          3.    Mag — met het oog op de strafrechtelijke handhaving —
21 november 2000 om een prejudiciële beslissing in de                       onder „onttrekken” mede worden begrepen het enkele
                   strafzaak tegen G. Cuomo                                 brengen en vervoeren van goederen onder een commu-
                                                                            nautaire douaneregeling terwijl enerzijds in de begeleiden-
                                                                            de documenten een derde land in de zin van de Richtlijn
                         (Zaak C-434/00)                                    is vermeld als bestemming van de vervoer en anderzijds
                                                                            bij de aanvang van het vervoer de bedoeling aanwezig
                                                                            was om de goederen in een andere lidstaat op de markt
                          (2001/C 28/42)                                    te brengen?
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 21 novem-
ber 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op           (1) Richtlijn 92/12/EEG, van de Raad, van 25 februari 1992, betreffen-
27 november 2000, in de strafzaak tegen G. Cuomo, het Hof                 de de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                   hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB 1992,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    nr. L 76, blz. 1).
                                                                      (2) Richtlijn 77/388/EEG, van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende
                                                                          de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
1.   Wat moet worden verstaan onder „onttrekken” aan de                   belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
     regeling voor extern douanevervoer in de zin van artikel 5,          toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).
     lid 1, derde alinea, van de Richtlijn accijnsproducten (1)
     artikel 7, lid 3, van de Zesde richtlijn (2), indien dit
     onttrekken niet op regelmatige wijze — dat wil zeggen
     anders dan door de goederen aan te geven voor het vrije
     verkeer — plaatsvindt:
     a.    is dit eerste handeling die ten aanzien van de
           goederen wordt verricht in strijd met enig voor-
           schrift dat is verbonden met deze regeling en is van       Beroep, op 28 november 2000 ingesteld door Commissie
           belang of bij die handeling sprake is van het oogmerk      van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
           om de goederen — mede door het verrichten van                                              bliek
           die handeling — in strijd met dat voorschrift in het
           handelsverkeer van de Gemeenschap te brengen;
           dan wel                                                                             (Zaak C-439/00)
     b.    is hiervan (eerst) sprake wanneer de goederen — in                                   (2001/C 28/43)
           voorkomend geval na verbreking van de verzegeling
           — worden gelost uit het vervoermiddel zonder dat
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           is voldaan aan de verplichting de goederen met het
                                                                      op 29 november 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
           document aan te brengen bij het kantoor van
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
           bestemming in de zin van artikel 22, lid 1, van de
                                                                      woordigd door M. Nolin, lid van de juridische dienst, als
           Verordening (EEG) nr. 2726/90, Publicatieblad EG
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
           1990, nr. L 262, blz. 77, en is van belang of bij die
                                                                      C. Gómez de la Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner,
           handeling sprake is van het oogmerk om de goede-
                                                                      Kirchberg.
           ren — mede door het verrichten van die handeling
           — in strijd met de communautaire bepalingen in
           het handelsverkeer van de Gemeenschap te brengen,          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
           dan wel                                                    dat het den Hove behage:
     c.    dient onder „onttrekken” te worden verstaan het            —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
           geheel van handelingen die ertoe leiden dat de                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
           goederen anders dan op regelmatige wijze in het                  die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/4/EG van
           handelsverkeer van de gemeenschap worden ge-                     het Europees Parlement en de Raad van 16 februari
           bracht?                                                          1998 tot wijziging van richtlijn 93/38/EEG houdende
                                                                            coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                            opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
2.   Indien de eerste vraag worden beantwoord in de onder c                 vervoer en telecommunicatie (1), althans door die maatre-
     bedoelde zin, waar vindt dan het onttrekken plaats: daar               gelen niet aan de Commissie mede te delen, niet heeft
     waar de eerste onregelmatige handeling wordt verricht                  voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
     dan wel op de plaats waar een volgende handeling wordt                 verplichtingen;
     verricht, met name op de plaats waar de goederen — in
     voorkomend geval na verbreking van de verzegeling —
     worden gelost uit het vervoermiddel?                             —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 27.1.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 28/23
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-
                                                                        La Mancha, Sala de lo Social, van 27 oktober 2000 om een
                                                                        prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Rodrı́guez
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die                 Caballero en Fondo de Garantı́a Salarial (FOGASA)
in zaak C-407/00 (2); de uitvoeringstermijn is verstreken op
16 februari 1999.
                                                                                (Zaak C-442/00)
(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 1.
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.                                                      (2001/C 28/45)
                                                                        Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala
                                                                        de lo Social, heeft bij beschikking van 27 oktober 2000,
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 november
Beroep, op 29 november 2000 ingesteld door Commissie                    2000, in het geding tussen A. Rodrı́guez Caballero en Fondo
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                       de Garantı́a Salarial (FOGASA), het Hof van Justitie van
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                    de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
                         (Zaak C-441/00)
                                                                        a)    Omvat het begrip „uit arbeidsovereenkomsten of arbeids-
                                                                              verhoudingen voortvloeiende aanspraken van werk-
                          (2001/C 28/44)                                      nemers”, als bedoeld in artikel 1, lid 1, van richtlijn
                                                                              80/987/EEG van de Raad (1) betreffende de onderlinge
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de
op 29 november 2000 beroep ingesteld tegen Verenigd                           bescherming van de werknemers bij insolventie van de
Koninkrijk van Groot-Brittanië en Noord-Ierland door Com-                     werkgever, de in het hoofdgeding aan de orde zijnde
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                       lonen die de werkgever aan de werknemer moet uitbetalen
door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde, do-                  wegens onrechtmatig ontslag?
micilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                         b)    Zo ja, vloeit uit artikel 1, lid 1, van richtlijn 80/897 dan
                                                                              de verplichting voort, dat aanspraken van werknemers bij
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              rechterlijke of administratieve beslissing moeten worden
                                                                              vastgesteld, of dienen deze aanspraken alle aanspraken
                                                                              uit loon te omvatten, die werden vastgesteld in enige
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de               andere bij wet voorgeschreven procedure, die door de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen            rechter kan worden getoetst, zoals bij een verplicht te
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn                     beproeven minnelijke schikking die tot stand komt voor
      96/48/EG (1) van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de                de rechter die bij partijen daarop moet aandringen voor
      interoperabiliteit van het transeuropees hogesnelheids-                 de aanvang van de gerechtelijke procedure, de inhoud
      spoorwegsysteem, niet heeft voldaan aan de krachtens                    ervan moet goedkeuren en de overeenkomst kan afwijzen
      die richtlijn op hem rustende verplichtingen;                           indien de inhoud ervan naar zijn oordeel een van de
                                                                              partijen ernstig benadeelt, de wet ontduikt of misbruik
—     Het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.                      van recht vormt?
                                                                        c)    Indien onder het begrip „aanspraken van werknemers”
Middelen en voornaamste argumenten                                            ook de lonen vallen, die in minnelijke schikking voor de
                                                                              rechter tot stand zijn gekomen en door de rechter zijn
                                                                              goedgekeurd, kan dan de nationale rechter waarbij het
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-
                                                                              geding aanhangig is, de nationale bepaling volgens welke
tens hetwelk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te
                                                                              deze loonaanspraak niet valt onder de aansprakelijkheid
bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht, de in de richtlijn
                                                                              van het nationale waarborgfonds, het Fondo de Garantı́a
gestelde termijn voor omzetting in acht te nemen. Deze
                                                                              Salarial, buiten toepassing laten en artikel 1, lid 1, van
termijn is verstreken op 8 april 1999, zonder dat het Verenigd
                                                                              richtlijn 80/897 rechtstreeks toepassen, daar dit artikel
Koninkrijk de maatregelen heeft genomen die nodig zijn voor
                                                                              duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk wordt geacht?
de uitvoering van de in de conclusies van de Commissie
vermelde richtlijn.
                                                                        (1) PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.
(1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6.


title: Zaak T-263/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Estland/Commissie ( Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Estland voor periode van 2008 tot en met 2012 — Respectieve bevoegdheden van lidstaten en Commissie — Gelijke behandeling — Artikel 9, leden 1 en 3, en artikel 11, lid 2, van richtlijn 2003/87 )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/59

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Estland/Commissie
   (Zaak T-263/07) (1)

   („Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Estland voor periode van 2008 tot en met 2012 - Respectieve bevoegdheden van lidstaten en Commissie - Gelijke behandeling - Artikel 9, leden 1 en 3, en artikel 11, lid 2, van richtlijn 2003/87”)
   2009/C 267/102
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Estland (vertegenwoordiger: L. Uibo, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en T. Tamme, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordiger: D. Kriaučiūnas, gemachtigde) en Slowaakse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Čorba, vervolgens B. Ricziová, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk Z. Bryanston-Cross, vervolgens L. Seeboruth en tot slot S. Ossowski, gemachtigden, bijgestaan door J. Maurici, barrister)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 4 mei 2007 betreffende het nationaal toewijzingsplan voor broeikasgasemissierechten dat door Estland voor de periode van 2008 tot 2012 is aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)

      Dictum

               1)

               De beschikking van de Commissie van 4 mei 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Estland voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie draagt, naast haar eigen kosten, de kosten van de Republiek Estland.

               3)

               De Republiek Litouwen, de Slowaakse Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007 (Rectificatie C 247 van 20.10.2007).


title: Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door de Firma Crown Europe GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-187/97)

text:
C 318/ 18            NL 1               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 10 . 97
Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door de Firma                    Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door Profex Electronic
Crown Europe GmbH tegen Commissie van de Europese                  Verwaltungsgesellschaft mbH tegen Commissie van de
                      Gemeenschappen                                                 Europese Gemeenschappen
                      ( Zaak T-187/97)                                                     ( Zaak T-l 90/97)
                        { 97IC 318/35 )                                                      ( 97/C 318/36 )
                     (Procestaai: Duits)                                                  (Procestaai: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 24 juni 1997 beroep tegen Com                Gemeenschappen is op 24 juni 1997 beroep tegen Com
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de            missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
Firma Crown Europe GmbH, gevestigd te Gelsenkirchen,               Profex Electronic Verwaltungsgesellschaft mbH, gevestigd
vertegenwoordigd door D. Ehle, advocaat te Keulen,                 te Tiefenbach, vertegenwoordigd door G. Sobotta , advo
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Lucius,             caat te Mühlheim an der Ruhr.
advocaat aldaar, rue Michel Weiter 6 .
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   — nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                   19 februari 1997 waarbij is vastgesteld dat de kwijt
    van 19 februari 1997 ( betreft: REM 19/96 ) waarbij de              schelding van de invoerrechten in een bepaald geval
     kwijtschelding van een bedrag van 238 352,97 DM is                 niet gerechtvaardigd is ( verzoek van Duitsland; betreft:
    geweigerd;                                                          REM 20/96 );
— verweerster in de kosten te verwijzen.                           — verweerster te verplichten, het verzoek om kwijtschel
                                                                        ding van de heffingen bij beschikking in te willigen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen ;
Voor de aan het geding ten grondslag liggende feiten en de
middelen en argumenten van verzoekster, die in de periode          — het arrest, zo nodig onder voorwaarde van zekerheid
van januari 1991 tot januari 1994 televisies uit Turkije                stelling, voorlopig uitvoerbaar te verklaren .
had ingevoerd en eveneens opkomt tegen een tot Duitsland
gerichte beschikking van de Commissie van 19 februari
1997 volgens welke in haar geval kwijtschelding van de             Middelen en voornaamste argumenten
invoerrechten niet gerechtvaardigd is, wordt in beginsel
verwezen naar de uiteenzettingen in de zaak T-186/97 ( ! ).
                                                                   Voor de aan het geding ten grondslag liggende feiten en de
                                                                   middelen en argumenten van verzoekster, die in de maan
Naast de reeds in die zaak aangevoerde middelen en argu           den februari tot en met september 1992 televisies uit Tur
menten stelt verzoekster in deze procedure schending van           kije had ingevoerd en eveneens opkomt tegen een tot
de besluitvormingsprocedure van de Commissie, doordat              Duitsland gerichte beschikking van de Commissie volgens
de Commissie op het ogenblik van haar beschikking niet             welke in haar geval kwijtschelding van de invoerrechten
in het bezit was van het volledige verzoek van verzoekster         niet gerechtvaardigd is, wordt in beginsel verwezen naar
en doordat anderzijds niet duidelijk is, of de Commissie de        de uiteenzettingen in de zaken T-186/97 en T-187/97 ( r).
beschikking ook op basis van artikel 5 , lid 2, van Verorde
ning ( EEG) nr. 1697/79 heeft gegeven.
                                                                   Naast de reeds in die zaken aangevoerde middelen en
                                                                   argumenten stelt verzoekster, dat niet valt in te zien, op
Verder komt verzoekster op tegen het feit, dat de Commis          welke rechtsgrondslag de vertegenwoordigers van de Com
sie haar beschikking zowel op deze bepaling als op                 missie in Turkije hun onderzoek hebben verricht. Indien
artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 heeft geba           dit onderzoek inderdaad feiten aan het licht zou hebben
seerd. Met betrekking tot artikel 5, lid 2, van Verordening        gebracht, had deze op onrechtmatige wijze verkregen
(EEG) nr. 1697/79 heeft de Commissie ten onrechte vast            informatie overeenkomstig het daarop toepasselijke alge
gesteld, dat de Turkse exporteur van de kleurentelevisies          mene beginsel van de rechtsstaat niet mogen worden
de Turkse douane op een dwaalspoor heeft gebracht of               gebruikt.
zelfs heeft misleid en dat de betrokkenen hadden kunnen
weten, dat een regeling inzake de heffing van douanerech
ten op onderdelen van kracht was .                                 Het is veel waarschijnlijker, dat de televisies in het kader
                                                                   van de zogenoemde actieve veredeling zijn vervaardigd, in
                                                                    de context waarvan het gebruikelijk is, dat de plaatselijke
(') Zie voorgaande mededeling.                                      douane geen compenserende rechten heft. Zelfs ingeval de
                                                                    toestellen niet in het kader van de actieve veredeling zou
                                                                    den zijn vervaardigd, hadden die rechten overeenkomstig


title: Zaak T-232/07: Beroep ingesteld op 5 juli 2007 — Spanje/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/44

         Beroep ingesteld op 5 juli 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-232/07)
   (2007/C 199/84)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díez Abad)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/95/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het
                     Publicatieblad van de Europese Unie C 103 A van 8 mei 2007 is bekendgemaakt;

               —

               de Commissie te gelasten dat alle vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van Europese ambtenaren in alle talen in het Publicatieblad worden bekendgemaakt;

               —

               deze zaak te voegen met zaak T-156/07;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen nagenoeg overeen met die in zaak T-156/07, Koninkrijk Spanje/Commissie (1).

      (1)  PB C 140 van 23 juni 2007, blz. 1.


title: Zaak T-451/09: Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — Wind/BHIM — Sanyang Industry (Wind) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Wind — Ouder nationaal beeldmerk Wind — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen soortgelijke waren en diensten” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — Wind/BHIM — Sanyang Industry (Wind)
   (Zaak T-451/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Wind - Ouder nationaal beeldmerk Wind - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen soortgelijke waren en diensten)
   2011/C 38/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Harry Wind (Selfkant, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Sroka, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Sanyang Industry Co., Ltd (Hsinchu, Taïwan)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2009 (zaak R 1470/2008-4), inzake een oppositieprocedure tussen Harry Wind en Sanyang Industry Co., Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Harry Wind wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door de vennootschap Grandi Molini SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-165/98)

text:
5.12.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 378/23
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren het beoordelingsrapport 1993-1995            Ð krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te ver-
     van verzoeker;                                                    klaren de beschikking waarbij de Commissie de mini-
                                                                       mumverkoopprijs heeft vastgesteld voor gerst in het
Ð de Commissie te veroordelen tot betaling van de                      bezit van het Oostenrijke interventiebureau, in het
     immaterieÈle schade van 10 000 ECU;                               kader van de bij Verordening (EG) nr. 1666/98 van de
                                                                       Commissie (1) geopende openbare inschrijving;
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                   Ð de Commissie overeenkomstig de artikelen 178 en 215
                                                                       van het EG-Verdrag te veroordelen tot vergoeding van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       de aan verzoekster berokkende schade;
Verzoeker is als ambtenaar van de wetenschappelijke en
technische groepen van de Commissie in dienst van het              Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek te Ispra. Hij
stelt dat, althans tot voor kort, zijn beoordelingsrapporten
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
gunstig waren, en daarin met name steeds zijn beroeps-
bekwaamheid werd erkend. Met ingang van het rapport
van 1991-1993 verscheen daarin echter een ongunstige               Verzoekster, die aan bovenbedoelde openbare inschrijving
beoordeling van zijn karakter en zijn betrekkingen binnen          heeft deelgenomen en wier offerte is afgewezen, komt op
de dienst, die nog werd aangescherpt in de algemene                tegen het feit dat de Commissie, via de bestreden beschik-
beoordeling vervat in de conclusie van het beoordelings-           king, de volledige bij de inschrijving betrokken hoeveel-
rapport 1993-1995.                                                 heid uitsluitend op basis van het criterium van de ¹mini-
                                                                   mumprijsº heeft toegekend, zonder dat, volgens een fax-
Bovendien werd dit rapport ter kennis van verzoeker                bericht van verweerster van 29 september 1998, bij de
gebracht na de termijn die daarvoor in de algemene bepa-           beoordeling van de offertes rekening is gehouden met de
lingen ter uitvoering van artikel 43 van het Statuut is            kosten van het vervoer.
gesteld.
                                                                   Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker in de eerste        op schending van artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG)
plaats, dat de algemene bepalingen ter uitvoering van              nr. 2131/93 van de Commissie (2), schending van het non-
artikel 43 van het Statuut zijn geschonden voorzover moet          discriminatiebeginsel en distorsies van de mededinging,
worden vastgesteld dat het betrokken rapport hem te laat           een en ander op grond van onwettigheid van artikel 3,
ter kennis is gebracht en de voorschriften voor de                 lid 4, van Verordening (EG) nr. 1666/98, waarbij de Com-
bezwaarprocedure niet in acht zijn genomen.                        missie een permanente openbare inschrijving heeft geopend
                                                                   voor de uitvoer van gerst in het bezit van het Oostenrijkse
                                                                   interventiebureau.
In de tweede plaats is de beoordeling in het rapport vol-
gens verzoeker kennelijk onrechtmatig en getuigt zij van
misbruik van bevoegdheid.                                          Op grond van artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 2131/
                                                                   93 worden de vervoerskosten vergoed door het interventie-
                                                                   bureau, dat ze op de Gemeenschap afwentelt. Als de in
                                                                   artikel 1 bedoelde gunstigste offerte kan niet worden
                                                                   beschouwd de prijs die de deelnemers aan de inschrijving
                                                                   voor de verkrijging van het betrokken graan bieden, maar
Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door de vennoot-              die prijs verminderd met de vervoerskosten, daar beide ele-
schap Grandi Molini SpA tegen Commissie van de                     menten van invloed zijn op de financieÈn van de Gemeen-
                  Europese Gemeenschappen                          schap. Dienaangaande beklemtoont verzoekster, dat
                                                                   indien, in het geval van de hier aan de orde zijnde partijen
                       (Zaak T-165/98)                             gerst, de Commissie op de door verzoekster geboden prijs
                        (98/C 378/42)                              de kosten van het vervoer tot TrieÈst in mindering had
                                                                   gebracht, haar reeÈle offerte met meer dan de helft zou zijn
                                                                   verlaagd. Dit betekent, dat indien voor de prijs die is gebo-
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   den door degene aan wie de opdracht moet worden geacht
                                                                   te zijn gegund, de vervoerskosten moesten worden bere-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  kend tot Rotterdam, hetgeen een recht is van de verkrijger
Gemeenschappen is op 12 oktober 1998 beroep ingesteld              van de opdracht, de aanvaarde offerte veel minder gunstig
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                zou zijn dan die van de verzoekende vennootschap. Op
de vennootschap Grandi Molini SpA, vertegenwoordigd                basis van de beschikbare gegevens concludeert verzoekster
door W. Viscardini DonaÁ, bijgestaan door M. Paolin en S.          derhalve, dat de bestreden beschikking is gegeven op basis
DonaÁ, advocaten te Padua, domicilie gekozen hebbende te           van offertes die niet vergelijkbaar waren, en dat de
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,              opdracht derhalve is gegund zonder dat de zekerheid
rue Mathias Hardt.                                                 bestond dat de aanvaarde offerte de gunstigste was.
 ---pagebreak--- C 378/24             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.12.98
Verzoekster erkent, dat het ontbreken van zeehavens op                  ontvangen, waarbij hun verzoeken om betaling van de
het grondgebied van een lidstaat kan meebrengen, dat de                 steun voor de distillatie over het oogstjaar 1982/1983
kosten van vervoer tussen de plaats waar de bij de inschrij-            zijn afgewezen;
ving betrokken granen zich bevinden en de werkelijke
plaats van grensoverschrijding moeten worden gefinan-              Ð de Europese Commissie, in voorkomend geval ook uit
cierd. Dit dient echter niet noodzakelijkerwijs het geval te            hoofde van ongerechtvaardige verrijking en/of ter ver-
zijn, maar enkel in uitzonderlijke gevallen. Derhalve wordt             goeding van schade in de zin van artikel 178 van het
in de voorlaatste overweging van de considerans van Ver-                Verdrag, te veroordelen tot betaling van bepaalde
ordening (EG) nr. 1666/98 niet zonder meer terecht ver-                 bedragen aan verzoeksters;
klaard, dat die kosten moeten worden vergoed ¹gezien de
geografische ligging van dit landº. Voor Luxemburg
immers, de enige andere lidstaat die geen zeehaven heeft,          Ð verweerster in de kosten en honoraria te verwijzen.
zou de behoefte om in een dergelijke uitzondering te voor-
zien, zich nooit hebben doen gevoelen. De gedachte dat in          Middelen en voornaamste argumenten
lidstaten die niet over zeehavens beschikken, de offertes
van de concurrenten worden benadeeld door hogere ver-
voerskosten, berust voorts op een opvatting die nog                Verzoeksters in de onderhavige zaak komen op tegen de
gebonden is aan de nationale markten. Volgens verzoekster          beschikking waarbij verweerster zich heeft verzet tegen
vergeet verweerster kennelijk, dat Oostenrijk tot eÂeÂn dou-       uitkering van een bedrag dat hen als communautaire steun
ane- en handelsgebied behoort.                                     over het oogstjaar 1982/1983 verschuldigd zou zijn krach-
                                                                   tens de geldende regeling inzake preventieve distillatie in
                                                                   de wijnbouwsector. In dit verband preciseren zij, dat zij
Ten slotte betoogt verzoekster, dat aangezien de Gemeen-           bovengenoemde steun niet hebben ontvangen wegens een
schap alle vervoerskosten voor haar rekening neemt, onge-          nalatigheid van het distillatiebedrijf dat de wijn had gekre-
acht in welke haven de waar voor uitvoer wordt geladen,            gen, en dat deze steun opnieuw volledig aan de Commissie
een verlegging van het verkeer naar Noord-Europese                 is toegevallen nu het interventiebureau (AIMA) het bedrag
havens mogelijk wordt gemaakt ten nadele van de havens             van de waarborg heeft vrijgegeven.
aan de Middellandse Zee, hetgeen leidt tot distorsies van
de mededinging, mede tussen de verschillende havens en
de in elk daarvan werkzame dienstverrichters.                      Verzoeksters, verzetten zich allereerst tegen verweersters
                                                                   stelling, dat in Verordening (EEG) nr. 2499/82 van de
                                                                   Commissie bedoelde steun aan de distilleerder en niet aan
(1) PB L 211 van 29.7.1998, blz. 12.
                                                                   de producenten toekomt op grond dat ¹de steun in de eer-
(2) PB L 191 van 31.7.1993, blz. 76.
                                                                   ste plaats ten goede komt aan de distilleerder teneinde
                                                                   hem in staat te stellen de hoge inkoopprijs van de wijn te
                                                                   compenserenº. Uit een aandachtige lezing van die verorde-
                                                                   ning tegen de achtergrond van de algemene beginselen
                                                                   betreffende de steun in de wijnbouwregeling blijkt huns
                                                                   inziens duidelijk, dat de communautaire bijdrage uiteinde-
Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door Cantina                  lijk bedoeld is voor de producenten die hun wijn [ter dis-
Sociale di Dolianova e.a. tegen Commissie van de                   tillatie] aanbieden. Uit dit oogpunt is het duidelijk, dat
                 Europese Gemeenschappen                           Verordening (EEG) nr. 2499/82 juncto artikel 11 van Ver-
                       (Zaak T-166/98)                             ordening (EEG) nr. 337/79 van de Raad tot doel heeft, in
                                                                   het algemeen belang van de gemeenschappelijke markt de
                        (98/C 378/43)                              productie van wijn van lage kwaliteit binnen de Gemeen-
                                                                   schap te voorkomen door de producenten van wijn van
                    (Procestaal: Italiaans)                        lage kwaliteit ertoe aan te zetten deze wijn ter preventieve
                                                                   distillatie aan te bieden tegen een steun die hen in staat
                                                                   stelt die wijn tegen marktprijs te verkopen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 12 oktober 1998 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 In elk geval kan de aan de lidstaten gelaten keuze tussen
door Cantina Sociale di Dolianova, Cantina Sociale della           de in artikelen 9 en 10 van Verordening (EEG) nr. 2499/
Texenta, Cantina Sociale della Marmilla U.V.A., Cantina            82 neergelegde uitvoeringsregelingen het hierboven uiteen-
Sociale di Santa Maria La Palma (voorheen Cantina Soci-            gezette doel van de verordening niet in gevaar brengen.
ale della Riforma agraria di Alghero) en Cantina Sociale           Het is immers niet mogelijk op goede gronden te stellen,
del Vermentino di Monti, vertegenwoordigd door C. Dore             dat de door Distilleria Agricola Industriale begane onregel-
en G. Dore, advocaten te Cagliari, domicilie gekozen heb-          matigheid, die er enkel in bestond dat aan AIMA niet het
bende te Luxemburg bij F. Colussi, advocaat aldaar, rue de         bewijs werd geleverd dat de prijs aan de producenten was
Wiltz 36.                                                          betaald (omdat die prijs, althans ten dele, niet was
                                                                   betaald), op enigerlei wijze het recht van die producenten
                                                                   op het ontvangen van het bedrag van die steun in gevaar
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:               zou kunnen brengen. Volgens verzoeksters zou elke andere
                                                                   uitlegging een schending van het beginsel van gelijke
Ð onwettig te verklaren beschikking VI B-I-3 M 4/97PVP             behandeling opleveren.
     van de Europese Commissie van 31 juli 1998, die ver-
     zoeksters op 14 augustus 1998 met de post hebben