title: Zaak T-517/09: Arrest van het Gerecht van 27 november 2014 — Alstom/Commissie („Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt van energietransformators – Beschikking betreffende een inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-overeenkomst – Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten – Begrip ‚onderneming’ – Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag – Vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed van een moederonderneming op het gedrag van haar dochteronderneming – Motiveringsplicht”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/26

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2014 — Alstom/Commissie
      (Zaak T-517/09) (1)

      („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van energietransformators - Beschikking betreffende een inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-overeenkomst - Ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten - Begrip ‚onderneming’ - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed van een moederonderneming op het gedrag van haar dochteronderneming - Motiveringsplicht”)
      (2015/C 016/43)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Alstom (Levallois-Perret (Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet, N. von Lingen en K. Mojzesowicz, vervolgens A. Bouquet, K. Mojzesowicz en P. Van Nuffel, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7601 def. van de Commissie van 7 oktober 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/C.39129 — Energietransformators)

         Dictum

                  1)

                  Beschikking C (2009) 7601 def. betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/C.39129 — Energietransformators) wordt nietig verklaard wat Alstom betreft.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-165/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-500/12, Ryanair Ltd./Europese Commissie

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/20

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-500/12, Ryanair Ltd./Europese Commissie
   (Zaak C-165/15 P)
   (2015/C 205/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan, T. Maxian Rusche, B. Stromsky, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Ryanair Ltd., Ierland, Aer Lingus Ltd.

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof

               —

               het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 5 februari 2015 in zaak T-500/12, Ryanair/Commissie te vernietigen, voor zover daarbij besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 inzake staatssteun SA.29064 (11/C, ex 11/NN) — Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland (1) nietig werd verklaard, voor zover bij dat besluit terugvordering van de steun bij de begunstigden wordt gelast voor een bedrag dat in punt 70 van dat besluit wordt bepaald op 8 EUR per passagier,

               —

               het beroep tot nietigverklaring van besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 inzake staatssteun SA.29064 (11/C, ex 11/NN) — Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland te verwerpen, en

               —

               verzoekende partij in eerste aanleg te verwijzen in de kosten;
               subsidiair

                           —

                           de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor herbeoordeling,

                           —

                           de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante een enkel middel aan.
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 14 van verordening 659/1999 (2) heeft geschonden door een nieuw economisch criterium in het leven te roepen dat moet worden toegepast wanneer de bedragen worden vastgesteld die moeten worden teruggevorderd van begunstigden van staatssteun die bestaat uit een belastingmaatregel die een lager tarief vaststelt in vergelijking met een standaardtarief.

      (1)  PB L 119, blz. 30.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83, blz. 1.


title: Zaak C-129/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt — Duitsland) — Magdeburger Mühlenwerke GmbH/Finanzamt Magdeburg (Regionale steunregeling — Investeringen in verwerking en afzet van landbouwproducten — Beschikking van Commissie — Onverenigbaarheid met interne markt — Intrekking van onverenigbare steun — Tijdstip waarop steun is verleend — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt — Duitsland) — Magdeburger Mühlenwerke GmbH/Finanzamt Magdeburg
   (Zaak C-129/12) (1)

   (Regionale steunregeling - Investeringen in verwerking en afzet van landbouwproducten - Beschikking van Commissie - Onverenigbaarheid met interne markt - Intrekking van onverenigbare steun - Tijdstip waarop steun is verleend - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen)
   2013/C 156/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Magdeburger Mühlenwerke GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Magdeburg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht des Landes Sachsen-Anhalt — Uitlegging van beschikking 1999/183/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende mogelijke staatssteun van Duitsland voor de verwerking en de afzet van landbouwproducten in Duitsland op grond van bestaande regionale steunregelingen (PB 1999, L 60, blz. 61) — Op Duitsland rustende verplichting tot afschaffing van bestaande steunregelingen die niet in overeenstemming zijn met het kader dat de Commissie heeft voorgesteld in haar mededeling betreffende dergelijke steun — Temporele werkingssfeer van die verplichting — Mogelijkheid voor de betrokken lidstaat om de betrokken steun niet af te schaffen voor de investeringen waarvoor de investeringsbeslissing is genomen vóór het verstrijken van de termijn voor de uitvoering van de beschikking en vóór de bekendmaking van het voornemen van de lidstaat om de steun voor dergelijke investeringen af te schaffen, wanneer de betrokken investering werd gedaan na de uitvoering van de beschikking

      Dictum

   Artikel 2 van beschikking 1999/183/EG van de Commissie van 20 mei 1998 betreffende mogelijke staatssteun van Duitsland voor de verwerking en de afzet van landbouwproducten in Duitsland op grond van bestaande regionale steunregelingen moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling eraan in de weg staat dat steun wordt verleend voor investeringen met betrekking tot de productie van meel waarvoor de bindende investeringsbeslissing is genomen vóór het verstrijken van de termijn waarover de Bondsrepubliek Duitsland beschikte om aan deze beschikking te voldoen, of vóór de bekendmaking in het Bundessteuerblatt van de daartoe genomen maatregelen, maar de levering van het investeringsgoed en de vaststelling en uitbetaling van de steun plaatsvonden na het verstrijken van die termijn of na die bekendmaking, wanneer het tijdstip waarop een investeringspremie wordt geacht te zijn verleend, na het verstrijken van die termijn ligt. Het staat aan de verwijzende rechter om het tijdstip vast te stellen waarop een investeringspremie zoals die in het hoofdgeding moet worden geacht te zijn toegekend, waarbij hij rekening dient te houden met alle in het nationale recht gestelde voorwaarden voor verkrijging van de betrokken steun en erop dient toe te zien dat het verbod van artikel 2, punt 1, van beschikking 1999/183 niet wordt omzeild.

      (1)  PB C 174 van 16.06.2012.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 30 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Assco Gerüste GmbH, 2. R. van Dijk, h.o.d.n. Assco Holland Steigers Plettac Nederland en 1. Wilhelm Layher GmbH & Co KG, 2. Layher BV (Zaak C-392/98) (1999/C 1/09)

text:
C 1/6                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  4.1.1999
vereist, dat die ouder nog steeds in de betrokken lidstaat         BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
woont op het moment waarop zijn kind aldaar tot de                 vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd-
arbeidsmarkt wil toetreden.                                        adviseur, en M. O. Couvert-CasteÂra, ter beschikking van
                                                                   de juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                        gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                            nen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
30 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het                  lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uit-
geding tussen 1. Assco Gerüste GmbH, 2. R. van Dijk,                    voering te geven aan Richtlijn 95/12/EG van de
h.o.d.n. Assco Holland Steigers Plettac Nederland en                    Commissie van 23 mei 1995 houdende uitvoerings-
     1. Wilhelm Layher GmbH & Co KG, 2. Layher BV                       bepalingen van Richtlijn 92/75/EEG van de Raad wat
                       (Zaak C-392/98)                                  de etikettering van het energieverbruik van huishoude-
                                                                        lijke wasmachines betreft (1), althans deze bepalingen
                         (1999/C 1/09)                                  niet ter kennis van de Commissie te brengen, niet heeft
                                                                        voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem rustende
                                                                        verplichtingen;
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
30 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 5 november 1998, in het geding tussen 1. Assco         Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
Gerüste GmbH, 2. R. van Dijk, h.o.d.n. Assco Holland
Steigers Plettac Nederland en 1. Wilhelm Layher GmbH &             Middelen en voornaamste argumenten
Co KG, 2. Layher BV, het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
sing over de navolgende vragen:                                    Ingevolge het dwingende karakter van artikel 189, derde
                                                                   alinea, en artikel 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn
                                                                   de lidstaten verplicht de maatregelen te nemen die nood-
1. Is het Hof bevoegd tot uitlegging van artikel 50 van            zakelijk zijn om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de
     het TRIP's-verdrag ook voorzover het bepaalde in dit          gestelde termijnen uit te voeren.
     artikel niet betrekking heeft op voorlopige maatregelen
     dienende om inbreuk op een merkrecht te beletten?
                                                                   De omzettingstermijn is verstreken op 1 maart 1996, zon-
                                                                   der dat het Koninkrijk BelgieÈ de nodige bepalingen heeft
2. Komt aan artikel 50 van het TRIP's-verdrag, in het bij-         vastgesteld.
     zonder aan lid 6 van dat artikel, rechtstreekse werking
     toe?                                                          (1) PB L 136 van 21.6.1995, blz. 1.
3. Indien nabootsing van een model van nijverheid naar
     nationaal burgerlijk recht kan worden bestreden op
     grond van de algemene regels inzake de onrechtmatige
     daad, in het bijzonder inzake ongeoorloofde mededin-
     ging, moet dan de langs deze weg aan de rechtheb-             Verzoek van het Bundesfinanzhof van 27 augustus 1998
     bende toekomende bescherming worden aangemerkt                om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     als een ¹recht uit hoofde van de intellectuele eigen-         Grundstückgemeinschaft Schloûstraûe GbR en Finanzamt
     domº als bedoeld in artikel 50 lid 1 van het                                            Paderborn
     TRIP's-verdrag?
                                                                                (Zaak C-396/98)
                                                                                (1999/C 1/11)
                                                                   Het Bundesfinanzhof Ð V. Senat Ð heeft bij beschikking
                                                                   van 27 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
Beroep, op 5 november 1998 ingesteld door Commissie
                                                                   van Justitie op 6 november 1998, in het geding tussen
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                   Grundstückgemeinschaft Schloûstraûe GbR en Finanzamt
                       (Zaak C-394/98)                             Paderborn, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                         (1999/C 1/10)
                                                                   navolgende vragen:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            Volgens de rechtspraak van het Hof (arrest van 15 januari
is op 5 november 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk            1998, Ghent Coal Terminal NV, C-37/95 (1), Jurispr.


title: Zaak T-338/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Air France/Commissie

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/46

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Air France/Commissie
   (Zaak T-338/17)
   (2017/C 277/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société Air France (Tremblay-en-France, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, volledige nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van besluit C(2017) 1742 final van de Europese Commissie van 17 maart 2017, zaak AT.39258 — Luchtvracht, voor zover dit op verzoekster betrekking heeft, alsmede de aan het dispositief ervan ten grondslag liggende motivering, overeenkomstig het eerste, tweede en derde middel;

               —

               subsidiair, voor het geval het Gerecht niet de volledige nietigverklaring van besluit C(2017) 1742 final overeenkomstig het eerste, tweede en derde middel uitspreekt:

                           —

                           in de eerste plaats,

                                       —

                                       nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder c), punt 2, onder c), punt 3, onder c), en punt 4, onder c), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover de jegens haar in aanmerking genomen enkele en voortgezette inbreuk is gebaseerd op niet-ontvankelijke bewijzen die door Lufthansa zijn overgelegd in het kader van haar verzoek om immuniteit tegen geldboeten, alsmede de daaraan ten grondslag liggende motivering, artikel 3, onder b), van het besluit voor zover haar daarbij een geldboete van 182 920 000 EUR is opgelegd, en artikel 4 van het besluit, en dientengevolge verlaging van die geldboete krachtens artikel 261 VWEU overeenkomstig het eerste middel,

                                       —

                                       nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder c), punt 2, onder c), punt 3, onder c), en punt 4, onder c), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover luchtvaartmaatschappijen die volgens de motivering van dat besluit bij de inbreuk betrokken waren, van de reikwijdte van de jegens haar in aanmerking genomen enkele en voortgezette inbreuk zijn uitgesloten, alsmede de daaraan ten grondslag liggende motivering, artikel 3, onder b), van het besluit voor zover haar daarbij een geldboete van 182 920 000 EUR is opgelegd, en artikel 4 van het besluit, en dientengevolge verlaging van die geldboete krachtens artikel 261 VWEU overeenkomstig het tweede middel,

                                       —

                                       nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 2, onder c), en punt 3, onder c), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover de jegens haar in aanmerking genomen enkele en voortgezette inbreuk inkomende vrachtdiensten in de EER (inbound EEA traffic) omvat, en de daaraan ten grondslag liggende motivering, artikel 3, onder b), van het besluit voor zover haar daarbij een geldboete van 182 920 000 EUR is opgelegd, en artikel 4 van het besluit, en dientengevolge verlaging van die geldboete krachtens artikel 261 VWEU overeenkomstig het derde middel,

                           —

                           in de tweede plaats, nietigverklaring van artikel 1, eerste alinea, punt 1, onder c), punt 2, onder c), punt 3, onder c), en punt 4, onder c), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover daarbij is vastgesteld dat de weigering om de expediteurs commissies te betalen los van de jegens haar in aanmerking genomen enkele en voortgezette inbreuk stond, alsmede de daaraan ten grondslag liggende motivering, artikel 3, onder b), van het besluit voor zover haar daarbij een geldboete van 182 920 000 EUR is opgelegd, en artikel 4 van het besluit, en dientengevolge verlaging van die geldboete krachtens artikel 261 VWEU overeenkomstig het vierde middel, en

                           —

                           in de derde plaats, nietigverklaring van artikel 3, onder b), van besluit C(2017) 1742 final, voor zover haar daarbij een geldboete van 182 920 000 EUR is opgelegd, op grond dat in de berekening van die geldboete haar vrachttarieven en 50 % van haar inkomsten uit inkomend vliegverkeer in de EER (inbound EEA revenue) zijn verwerkt (overeenkomstig haar vijfde middel), de ernst van de jegens haar in aanmerking genomen inbreuk is overschat (overeenkomstig haar zesde middel), jegens haar een onjuiste duur van de inbreuk in aanmerking is genomen (overeenkomstig haar zevende middel) en een ontoereikende boeteverlaging wegens het regelgevingskader is toegepast (overeenkomstig haar achtste middel), alsmede de daaraan ten grondslag liggende motivering, en dientengevolge verlaging van die geldboete tot een passend bedrag krachtens artikel 261 VWEU;

               —

               in elk geval verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de clementiemededeling van 2002 en de beginselen van gewettigd vertrouwen, gelijke behandeling en non-discriminatie tussen Air France en Lufthansa die de ontvankelijkheid van de door Lufthansa in het kader van haar immuniteitsverzoek overgelegde stukken aantast. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: ontvankelijkheid van het eerste middel;

                           —

                           tweede onderdeel: intrekking van de aan Lufthansa toegekende immuniteit;

                           —

                           derde onderdeel: niet-ontvankelijkheid van de in het kader van haar immuniteitsverzoek overgelegde bewijzen;

                           —

                           vierde onderdeel: de niet-ontvankelijkheid van de door Lufthansa in het kader van haar immuniteitsverzoek overgelegde bewijzen moet noodzakelijkerwijs leiden tot de nietigverklaring van het besluit.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en bescherming tegen willekeurig optreden van de Commissie doordat luchtvaartmaatschappijen die aan de gedragingen hebben deelgenomen, van het dispositief van het besluit zijn uitgesloten. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: de uitsluiting van luchtvaartmaatschappijen die aan de gedragingen hebben deelgenomen, van het dispositief van het besluit is ontoereikend gemotiveerd;

                           —

                           tweede onderdeel: de uitsluiting van luchtvaartmaatschappijen die aan de gedragingen hebben deelgenomen, van het dispositief van het besluit is in strijd met de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en het beginsel van bescherming tegen willekeurig optreden van de Commissie.

               3.

               Derde middel: schending van de regels ter afbakening van de territoriale bevoegdheid van de Commissie, die is begaan als gevolg van het feit dat inkomend vliegverkeer in de EER tot onderdeel van de enkele en voortgezette inbreuk is gemaakt. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: de gedragingen betreffende inkomend vliegverkeer in de EER zijn niet binnen de EER geïmplementeerd;

                           —

                           tweede onderdeel: de Commissie heeft niet aangetoond dat er gekwalificeerde gevolgen binnen de EER waren die verband hielden met de gedragingen betreffende inkomend vliegverkeer in de EER.

               4.

               Vierde middel: tegenstrijdige motivering en een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling dat de weigering om de expediteurs commissies te betalen los van de enkele en voortgezette inbreuk stond. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: bedoelde vaststelling is tegenstrijdig gemotiveerd;

                           —

                           tweede onderdeel: bij bedoelde vaststelling is een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste waarden van de verkopen die bij de berekening van de geldboete van Air France in aanmerking zijn genomen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: de verwerking van de tarieven in de waarde van de verkopen berust op een tegenstrijdige motivering, meerdere schendingen van het recht en een kennelijk onjuiste beoordeling;

                           —

                           tweede onderdeel: de verwerking van 50 % van de inkomsten uit inkomende routes in de EER in de waarde van de verkopen is in strijd met de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 en het beginsel non bis in idem.

               6.

               Zesde middel: onjuiste beoordeling van de ernst van de inbreuk. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste middel: de overschatting van de ernst van de gedragingen berust op meerdere kennelijke beoordelingsfouten en schending van de beginselen van evenredigheid van sancties en gelijke behandeling;

                           —

                           tweede onderdeel: de overschatting van de ernst van de gedragingen is het gevolg van het feit dat de reikwijdte van de inbreuk in strijd met regels inzake de territoriale bevoegdheid van de Commissie mede contacten omvat over gedragingen die buiten de EER zijn geïmplementeerd.

               7.

               Zevende middel: onjuiste berekening van de duur van de inbreuk.

               8.

               Achtste middel: ontoereikendheid van de motivering en van de verlaging van 15 % die de Commissie wegens het regelgevingskader heeft toegekend.


title: Verzoek van de Dublin Circuit Family Court van 15 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. Farrell en J. Long (Zaak C-295/95)

text:
28 . 10 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 286 /5
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                   — de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te
pen , vertegenwoordigd door A. Aresu , lid van de juridische                verwijzen voor een nieuwe uitspraak over Ojha 's con
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                      clusies strekkende tot vergoeding van de morele schade
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                           die bovengenoemd besluit hem heeft berokkend ;
Kirchberg.
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten van deze
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                            instantie en van de instantie voor het Gerecht .
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek , door niet               Middelen en voornaamste argumenten:
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
    telijke bepalingen vast te leggen die nodig waren om                1 . rechtsdwaling en verkeerde motivering met betrekking
    uitvoering te geven aan Richtlijn 92/ 109/EEG van de                    tot de omvang van de op de Commissie rustende
    Raad van 14 december 1992 inzake de vervaardiging en                    motiveringsplicht, voor zover het Gerecht heeft geoor
    het in de handel brengen van bepaalde stoffen die                       deeld dat het omstreden besluit van de Commissie
    worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van                      toereikend was gemotiveerd ( rechtsoverweging 59-62
    verdovende middelen en psychotrope stoffen ('), niet                    van het arrest );
    heeft voldaan aan de krachtens het gemeenschapsrecht
    op haar rustende verplichtingen ;                                   2 . rechtsdwaling en verkeerde motivering, doordat het
                                                                            Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie verzoekers
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                       recht van verweer niet heeft geschonden door hem de
                                                                            stukken waarop het bestreden besluit was gebaseerd,
Middelen en voornaamste argumenten:                                         niet mee te delen ;
Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk richtlijnen             3 . rechtsdwaling en verkeerde motivering, doordat het
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat                   Gerecht de Commissie is gevolgd waar deze stelde, dat
voor de Lid-Staten waarvoor zij bestemd zijn, impliceert de                 het enkele bestaan van klachten tegen verzoeker , onge
verplichting voor de Lid-Staten , de voor de omzetting                      acht de gegrondheid ervan , een goede grond was om
gestelde termijnen te eerbiedigen . In casu is de termijn voor              verzoeker uitsluitend in het belang van de dienst naar de
omzetting verstreken op 1 juli 1993 , zonder dat de Italiaanse              zetel over te plaatsen ;
Republiek de maatregelen heeft getroffen om zich naar de in
de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn te                    4 . rechtsdwaling en verkeerde motivering, doordat het
voegen .                                                                    Gerecht de Commissie is gevolgd waar deze stelde , dat
                                                                            het omstreden besluit in het belang van de dienst was
(') PB nr . L 370 van 19 . 12 . 1992 , blz . 76 .                           genomen gezien de spanningen die er binnen de dienst
                                                                            zouden hebben bestaan .
                                                                        5 . rechtsdwaling en verkeerde motivering, doordat het
                                                                            Gerecht geen rekening heeft gehouden met de persoon
Hogere voorziening, op 12 september 1995 ingesteld door                     lijke belangen van verzoeker;
G. Ojha tegen het arrest, op 6 juli 1995 in zaak T-36/93
tussen G. Ojha en Commissie van de Europese Gemeen                     6 . schending van artikel 26 van het Statuut, doordat het
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                  Gerecht heeft toegestaan dat aan een ambtenaar stukken
         Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer )                           worden tegengeworpen die niet in diens persoonsdossier
                                                                            voorkomen .
                      ( Zaak C-294/95 P)
                          ( 95/C 286/ 10 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 12 september 1995 hogere voorziening ingesteld door G.
Ojha , vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk ,                  Verzoek van de Dublin Circuit Family Court van 15 mei
advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guil                                       J. Farrell en J. Long
laume, tegen het arrest, op 6 juli 19 95 in zaak T-36/93                                        ( Zaak C-295 /95 )
tussen G. Ojha en Commissie van de Europese Gemeen                                                ( 95 /C 286 / 11 )
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer ).                               De Dublin Circuit Family Court heeft bij beschikking van
                                                                        1 5 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Requirant concludeert dat het het Hof behage :                          op 15 september 1995 , in het geding tussen J. Farrell en J.
— te vernietigen het arrest op 6 juli 1995 in zaak T-36/93              Long, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
    gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                   pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
    Europese Gemeenschappen ;                                           gende vraag:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  „ Moeten de bepalingen van artikel 5 , lid 2 , van het Verdrag
    20 oktober 1 992 waarbij verzoeker samen met zijn ambt              van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegd
    van de delegatie van de Commissie te Dacca naar de zetel            heid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
    van de Commissie te Brussel is overgeplaatst;                       en handelszaken aldus worden uitgelegd , dat een in Ierland
 ---pagebreak--- Nr . C 286 /6          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28 . 10 . 95
woonachtige eiser voor de Ierse rechterlijke instanties niet             bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
een alimentatieprocedure aanhangig kan maken tegen een in                schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
België woonachtige verweerder, indien niet aan de voor                  G. zur Hausen , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
waarde is voldaan dat de eiser eerst een vonnis heeft                    bij C. Gómez de la Cruz , lid van de juridische dienst van de
verkregen, waarin de verweerder wordt verplicht alimenta                Commissie , Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
tie te betalen ?"
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
                                                                               voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar
                                                                               rustende verplichtingen , door niet tijdig alle maatregelen
Beroep , op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                         te treffen die nodig zijn om uitvoering te geven aan de
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                            artikelen 3 en 5 van Richtljn 78/659/EEG van de Raad
                                Duitsland                                      van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoetwater
                         ( Zaak C-297/95 )                                     dat bescherming of verbetering behoeft teneinde
                            ( 95/C 286/ 12 )
                                                                               geschikt te zijn voor het leven van vissen ('), en de
                                                                               artikelen 3 en 5 van Richtlijn 79/923/EEG van de Raad
                                                                               van 30 oktober 1 979 inzake de vereiste kwaliteit van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     schelpdierwater ( 2 );
op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                   2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
schappen , vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur                       zen .
G. zur Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de             Middelen en voornaamste argumenten :
Commissie, Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                         in zaak C-297/95 ('); de termijn voor omzetting van de
                                                                         litigieuze richtlijnen is op 20 juli 1980 respectievelijk
 1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft          5 november 1981 verstreken . Wat inzonderheid de uit de
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar                     artikelen 3 van de richtlijnen voortvloeiende verplichting tot
     rustende verplichtingen, door niet binnen de gestelde               vaststelling van waarden betreft, vloeit de noodzaak van
     termijn alle maatregelen te treffen die nodig zijn om               rechtens bindende nationale voorschriften ook voort uit de
     uitvoering te geven aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de               omstandigheid , dat deze maatregel de kwaliteit van eetbare
     Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van                      vissen respectievelijk schelpdieren moet verbeteren en daar
     stedelijk afvalwater (');                                           door indirect moet bijdragen tot de bescherming van de
                                                                         volksgezondheid .
2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
     zen .                                                               (') PB nr . L 222 van 14 . 8 . 1978 , blz . 1 .
                                                                         ( 2 ) PB nr . L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47 .
Middelen en voornaamste argumenten :                                     ( v) Zie bladzijde 6 van dit Publikatieblad .
Uit de verbindendheid van richtlijnen krachtens artikel 189 ,
derde alinea , en uit artikel 5 , eerste alinea , van het
EG-Verdrag volgt, dat de Lid-Staten waarvoor een richtlijn
 bestemd is, verplicht zijn, de bepalingen daarvan in hun                Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie
nationale recht om te zetten in dier voege, dat zij bij het              van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
verstrijken van de omzettingstermijn hun volle werking                                                  Koninkrijk
 ontplooien . In casu is die termijn op 30 juni 1993                                              ( Zaak C-300/95 )
verstreken , zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland alle                                             ( 95 /C 286/ 14 )
 noodzakelijke nationale maatregelen heeft getroffen .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
                                                                         op 20 september 1995 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen , vertegenwoordigd door P. Oliver , lid van haar juridi
                                                                          sche dienst, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                    Kirchberg.
 van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                Duitsland                                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                          ( Zaak C-298/95 )                                1 . vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk , door niet de
                             ( 95/C 286/ 13 )                                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende
 op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                         de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs


title: Zaak C-443/01: Verzoek van het Vestre Landsret van 13 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Poul Nørgaard en Skatteministeriet

text:
2.2.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 31/5
Beroep, op 15 november 2001 ingesteld door de Commis-                 dat lid 6 niet bepaalt dat — indien mogelijk — een interne
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-                  arbodienst opgezet dient te worden is van geen enkel belang,
                     rijk der Nederlanden                             nu die regel reeds uit lid 1 jo. Lid 3 voortvloeit, en het dus
                                                                      overbodig was haar in lid 6 te herhalen.
                        (Zaak C-441/01)
                                                                      (1) PB L 183 van 29.06.1989, blz. 1.
                         (2002/C 31/09)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 november 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-             Verzoek van het Vestre Landsret van 13 september 2001
schappen, vertegenwoordigd door H. van Vliet en H. Kreppel,           om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Poul
als gemachtigden.                                                                      Nørgaard en Skatteministeriet
                                                                                (Zaak C-443/01)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2002/C 31/10)
—     te verklaren voor recht dat het Koninkrijk der Nederlan-
      den, door de werkgever toe te staan vrij te kiezen tussen
      interne en externe gezondheids- en veiligheidsdiensten
      niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van       Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 13 september
      het EG-verdrag en van artikel 7, lid 3, van Richtlijn           2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      89/391/EEG (1) betreffende de tenuitvoerlegging van             19 november 2001, in het geding tussen Poul Nørgaard
      maatregelen ter bevordering van de verbetering van de           en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de Europese
      veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
      werk;                                                           de navolgende vragen:
—     het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de             Vraag 1
      kosten van de procedure.
                                                                      Moet artikel 13 B, sub b, punt 1, van de richtlijn(1) aldus
                                                                      worden uitgelegd, dat een dergelijke verhuur van korte duur
                                                                      onder „het verstrekken van accommodatie, (...), in het hotelbe-
                                                                      drijf of in sectoren met een soortgelijke functie” valt?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Vraag 2
                                                                      Indien verhuur van onroerend goed voor vakantiedoeleinden
Ten onrechte betwisten de Nederlandse autoriteiten de inter-          voor vaste periodes van minder dan één maand en deelbaar
pretatie van artikel 7 lid 3 van de Commissie waarin de               door één week onder „het verstrekken van accommodatie, (...),
Richtlijn de werkgever niet de keuze laat om bij het organiseren      in het hotelbedrijf of in sectoren met een soortgelijke functie”
van de beschermings- en preventieactiviteiten gebruik te              kan vallen, kunnen de lidstaten dan het begrip „sectoren met
maken van deskundigen onder zijn eigen personeel dan wel              een soortgelijke functie” vaststellen op basis van een algemene
een beroep te doen op deskundigen van buiten, maar een                beoordeling aan de hand van objectieve criteria, bijvoorbeeld
hiërarchie tussen beide oplossingen aan geeft, met als objectief      of het onroerend goed zelfstandig is ingeschreven in het
criterium het al dan niet aanwezig zijn in het bedrijf van            kadaster, of aan het onroerend goed faciliteiten zijn verbonden
personeel dat over de nodige deskundigheid beschikt om zich           die met anderen worden gedeeld, en of diensten worden
met de activiteiten op het gebied van de bescherming tegen en         verricht zoals het ter beschikking stellen van beddengoed,
de preventie van beroepsrisico’s bezig te houden. Uit de              ontbijt, schoonmaken en dergelijke?
structuur en bewoordingen van artikel 7 van de Richtlijn, en
met name uit lid 1 daarvan blijkt dat de gemeenschapswetgever
voorschrijft dat in beginsel de werkgever personen van binnen
                                                                      (1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
het bedrijf dient aan te wijzen om de bedoelde taken te                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
verrichten. Uit de samenhang tussen lid 2, tweede zin en lid 3            inzake omzetbelasting — gemeenschappelijk stelsel van belasting
blijkt dat, ook al zou de werkgever liever een extern bureau              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.
inschakelen en zijn werknemers volledig voor zijn bedrijfsdoel
inzetten, hij dat niet mag maar werknemers moet aanwijzen
en die de tijd moet laten om hun taken te verrichten. Het feit


title: Zaak T-154/10: Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/43

      Beroep ingesteld op 2 april 2010 — Frankrijk/Commissie
      (Zaak T-154/10)
      (2010/C 161/69)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha en J. Gstalter, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met dit beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking C(2010) 133 def. van de Commissie van 26 januari 2010, waarbij is vastgesteld dat de impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste, die voortvloeit uit de bepalingen van Frans recht betreffende de juridische gevolgen van haar status van een aan een overheidsbedrijf van industriële en commerciële aard gelijkgestelde publiekrechtelijke rechtspersoon, met de interne markt onverenigbare staatssteun is [staatssteun nr. C 56/2007 (ex E 15/2005)].
      Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

                  —

                  de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door niet rechtens genoegzaam het bestaan van staatssteun te bewijzen. De Commissie heeft namelijk noch inzake de bewijslast, noch inzake de bewijsstandaard de regels voor de bewijsvoering op het gebied van staatssteun geëerbiedigd;

                  —

                  de Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste opvattingen met betrekking tot zowel het recht als de feiten, door het bestaan vast te stellen van een impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste;

                  —

                  de Commissie heeft het begrip „begunstiging” van artikel 107, lid 1, VWEU geschonden. Zij heeft namelijk, enerzijds, ten onrechte geconcludeerd dat het bestaan van een garantie heeft geleid tot een begunstiging van La Poste, en, anderzijds, ten onrechte gemeend dat de positieve rating van La Poste kon worden toegeschreven aan het bestaan van de gestelde garantie.


title: Zaak C-421/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n °2 de Santander — Spanje) — Banco Primus SA/Jesús Gutiérrez García (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Consumentenovereenkomsten — Oneerlijke bedingen — Hypothecaire leningsovereenkomsten — Executie van een verhypothekeerd goed — Vervaltermijn — Bevoegdheid van de nationale rechter — Gezag van gewijsde)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n o2 de Santander — Spanje) — Banco Primus SA/Jesús Gutiérrez García
   (Zaak C-421/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Consumentenovereenkomsten - Oneerlijke bedingen - Hypothecaire leningsovereenkomsten - Executie van een verhypothekeerd goed - Vervaltermijn - Bevoegdheid van de nationale rechter - Gezag van gewijsde))
   (2017/C 104/16)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia n o2 de Santander

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Primus SA

      Verwerende partij: Jesús Gutiérrez García

      Dictum

               1)

               De artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een bepaling van nationaal recht als de vierde overgangsbepaling van Ley 1/2013, de medidas para reforzar la protección a los deudores hipotecarios, reestructuración de deuda y alquiler social (wet 1/2013 houdende maatregelen tot verbetering van de bescherming van hypotheekgevers, schuldsanering en sociale huur), van 14 mei 2013, volgens welke consumenten tegen wie een hypothecaire executieprocedure is ingeleid die vóór de inwerkingtreding van de wet waarin die bepaling is opgenomen, nog niet is afgerond, hun recht om tegen de gedwongen executie verzet aan te tekenen op grond van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen dienen uit te oefenen binnen een vervaltermijn van één maand vanaf de dag na bekendmaking van die wet.

               2)

               Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regel als die welke is neergelegd in artikel 207 van Ley 1/2000, de Enjuiciamiento Civil (wet 1/2000 houdende het wetboek van burgerlijke rechtsvordering), van 7 januari 2000, zoals gewijzigd bij Ley 1/2013, de medidas para reforzar la protección a los deudores hipotecarios, reestructuración de deuda y alquiler social (wet 1/2013 houdende maatregelen tot verbetering van de bescherming van hypotheekgevers, schuldsanering en sociale huur), van 14 mei 2013, vervolgens bij Real Decreto-ley 7/2013, de medidas urgentes de naturaleza tributaria, presupuestaria y de fomento de la investigación, el desarrollo y la innovación (koninklijk wetsbesluit 7/2013 betreffende spoedeisende maatregelen van fiscale en budgettaire aard en ter bevordering van onderzoek, ontwikkeling en innovatie), van 28 juni 2013, en nadien bij Real Decreto-ley 11/2014, de medidas urgentes en materia concursal (koninklijk wetsbesluit 11/2014 betreffende spoedeisende maatregelen ter zake van faillissement), van 5 september 2014, die de nationale rechter verbiedt nogmaals ambtshalve te onderzoeken of de bedingen van een overeenkomst oneerlijk zijn wanneer over de rechtmatigheid van alle in de overeenkomst vervatte bedingen in het licht van die richtlijn reeds uitspraak is gedaan bij een beslissing die gezag van gewijsde heeft.
               Ingeval één of meer contractuele bedingen nog niet op hun mogelijke oneerlijke karakter zijn onderzocht bij een eerdere rechterlijke toetsing van de omstreden overeenkomst, die is afgesloten met een beslissing die gezag van gewijsde heeft, moet richtlijn 93/13 daarentegen aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die door de consument volgens de regels is aangezocht middels een procedure van bijzonder incidenteel verzet, op verzoek van de partijen of ambtshalve moet onderzoeken of die bedingen eventueel oneerlijk zijn, zodra hij over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, beschikt.

               3)

               Artikel 3, lid 1, en artikel 4 van richtlijn 93/13 moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           bij het onderzoek of een beding van een consumentenovereenkomst mogelijk oneerlijk is, moet worden nagegaan of dat beding een aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van de contractpartijen veroorzaakt ten nadele van de consument. Dat onderzoek moet worden verricht in het licht van de nationale regels die van toepassing zijn bij gebreke van afspraken tussen de partijen, de middelen waarover de consument volgens de nationale regeling beschikt om een einde te maken aan het gebruik van dat soort bedingen, de aard van de goederen of de diensten waarop de overeenkomst in kwestie betrekking heeft en alle omstandigheden rond de sluiting van die overeenkomst;

                           —

                           wanneer volgens de verwijzende rechter een contractueel beding betreffende de wijze van berekening van de gewone rente als het beding dat in het hoofdgeding aan de orde is, niet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd in de zin van artikel 4, lid 2, van die richtlijn, het zijn taak is te onderzoeken of dat beding oneerlijk is in de zin van artikel 3, lid 1, daarvan. Bij dat onderzoek zal hij met name de in dat beding vastgelegde wijze van berekening van de gewone rente en het concrete rentebedrag dat daaruit resulteert, moeten vergelijken met de berekeningsmethoden die in de regel worden gebruikt, de wettelijke rente en de rentevoeten die ten tijde van de sluiting van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde overeenkomst op de markt werden gehanteerd voor leningen voor een bedrag en een looptijd overeenkomende met die van de betrokken leningsovereenkomst, en

                           —

                           het bij de beoordeling door een nationale rechter of het beding betreffende de vervroegde opeisbaarheid van de lening wanneer de schuldenaar gedurende een beperkte periode zijn verplichtingen verzuimt, eventueel oneerlijk is, aan die rechter staat na te gaan of aan de mogelijkheid voor de kredietverstrekker om de gehele lening opeisbaar te verklaren de voorwaarde is verbonden dat de consument een hoofdverplichting in het kader van de desbetreffende contractuele relatie niet nakomt, of deze mogelijkheid is bedoeld voor gevallen waarin die niet-nakoming voldoende ernstig is gelet op de looptijd en het bedrag van de lening, of deze mogelijkheid, bij gebreke van specifieke contractuele bepalingen, afwijkt van de ter zake toepasselijke regels van gemeen recht en of het nationale recht de aan een dergelijk beding gebonden consument geschikte en doeltreffende middelen aanreikt om de gevolgen van de opeisbaarheid van de lening ongedaan te maken.

               4)

               Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een jurisprudentiële uitlegging van een nationale bepaling tot regeling van bedingen inzake vervroegde opeisbaarheid van leningen als artikel 693, lid 2, van wet 1/2000, zoals gewijzigd bij koninklijk wetsbesluit 7/2013, volgens welke de nationale rechter die heeft vastgesteld dat een dergelijk contractueel beding oneerlijk is, dat beding niet nietig mag verklaren en buiten toepassing mag laten wanneer de kredietverstrekker het niet concreet heeft toegepast, maar zich aan de voorschriften van die nationale bepaling heeft gehouden.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014.


title: Zaak T-98/14: Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Société Générale/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/36

         Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Société Générale/Commissie
   (Zaak T-98/14)
   2014/C 142/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société Générale SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Zelenko, J. Marthan en D. Kupka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 2, sub c, van besluit C (2013) 8512 final van de Europese Commissie van 4 december 2013 in de zaak EIRD nietig te verklaren, voor zover haar daarbij een geldboete is opgelegd;

               —

               het bedrag van de haar bij dit besluit opgelegde geldboete te verlagen tot een billijk bedrag;

               —

               de Europese Commissie hoe dan ook te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft bij de vaststelling van de methode ter berekening van de waarde van de verkopen een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, aangezien de op basis van die methode in het bestreden besluit vastgestelde waarden niet op getrouwe wijze de posities van de diverse vervolgde banken weergeven op de markt waarop de inbreuk betrekking heeft tijdens de inbreukperiode (eerste onderdeel). Verzoekster betoogt dat de Commissie aldus haar zorgplicht niet is nagekomen (tweede onderdeel) alsook het gelijkheidsbeginsel (derde onderdeel) en het vertrouwensbeginsel (vierde onderdeel) heeft geschonden.

               2.

               De Commissie heeft niet afdoende haar keuze gemotiveerd voor de methode ter berekening van de waarde van de verkopen van de vervolgde banken.

               3.

               Het Gerecht wordt verzocht op basis van zijn volledige rechtsmacht het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen tot een billijk bedrag, dat getrouw de respectieve posities van de vervolgde banken op de betrokken markt weergeeft.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 27 november 1997 in zaak C-57/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Nederlandse Raad van State): H. Meints tegen Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Verordening (EEG nr. 1408/71 - Werkloosheidsuitkering - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Sociaal voordeel - Discriminatie op grond van nationaliteit - Woonplaatsvereiste)

text:
C 41/2                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.2.98
prejudicieÈle beslissing over de geldigheid van Verordening         landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tus-
(EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 hou-              sen H. Meints en Minister van Landbouw, Natuurbeheer
dende een gemeenschappelijke ordening der markten in de             en Visserij, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
sector bananen (PB L 47 van 25.2. 1993, blz. 1), van Ver-           ging van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
ordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni             de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling             de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-
voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 142              digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
van 12.6.1993, blz. 6), en van Verordening (EEG) nr.                Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
1443/93 van de Commissie van 10 juni 1993 houdende                  bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni
overgangsmaatregelen voor de toepassing van de regeling             1983 (PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6), alsook van
voor de invoer, in 1993, van bananen in de Gemeenschap              artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad
(PB L 142 van 12.6.1993, blz. 16), heeft het Hof (Zesde             van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-             werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
sident, R. Schintgen (rapporteur), G. F. Mancini, P. J. G.          19.10.1968, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
Kapteyn en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal:               gesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathe-
M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-                  let, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward (rappor-
administrateur, op 27 november 1997 een arrest gewezen              teur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 27 november
                                                                    1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
1. Bij toetsing van Verordening (EEG) nr. 404/93 van de
     Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeen-
     schappelijke ordening der markten in de sector bana-
     nen, aan de op 15 december 1989 te LomeÂ onderte-              1. Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
     kende vierde ACS-EEG-Overeenkomst die is goedge-                    14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-
     keurd bij Besluit 91/400/EGKS, EEG van de Raad en                   zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
     de Commissie van 25 februari 1991, is niet gebleken                 alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan                Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge-
     kunnen aantasten.                                                   werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
                                                                         van 2 juni 1983, is niet van toepassing op een vergoe-
                                                                         dingsregeling ingevolge welke werknemers in de land-
2. Bij toetsing van Verordening (EEG) nr. 1442/93 van
                                                                         bouw wier arbeidsovereenkomst is geeÈindigd als gevolg
     de Commissie van 10 juni 1993 houdende bepalingen
                                                                         van het uit de productie nemen van bouwland van hun
     ter toepassing van de regeling voor de invoer van
                                                                         voormalige werkgever, recht hebben op een eenmalige
     bananen in de Gemeenschap, aan de vierde ACS-EEG-
                                                                         uitkering, waarvan de hoogte uitsluitend afhankelijk is
     Overeenkomst en Verordening (EEG) nr. 404/93 is
                                                                         van de leeftijd van de aanvrager en die moet worden
     niet gebleken van feiten of omstandigheden die de gel-
                                                                         terugbetaald indien de werknemer binnen twaalf
     digheid ervan kunnen aantasten.
                                                                         maanden na beeÈindiging van de arbeidsovereenkomst
                                                                         bij zijn voormalige werkgever opnieuw in dienst
(1) PB C 31 van 3.2.1996.                                                treedt.
                                                                    2. Een uitkering die in eÂeÂn keer wordt uitbetaald aan
                                                                         werknemers in de landbouw wier arbeidsovereenkomst
                                                                         is geeÈindigd als gevolg van het uit de productie nemen
                  ARREST VAN HET HOF                                     van bouwland van hun voormalige werkgever, moet
                        (Vijfde Kamer)                                   worden aangemerkt als een sociaal voordeel in de zin
                                                                         van artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/
                    van 27 november 1997                                 68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het
in zaak C-57/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing                 vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.
van de Nederlandse Raad van State): H. Meints tegen
    Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Werkloosheidsuitke-                3. Een lidstaat mag de toekenning van een sociaal voor-
ring Ð Verordening (EEG) nr. 1612/68 Ð Sociaal voor-                     deel in de zin van artikel 7, lid 2, van Verordening
deel Ð Discriminatie op grond van nationaliteit Ð Woon-                  (EEG) nr. 1612/68 niet afhankelijk stellen van de voor-
                         plaatsvereiste)                                 waarde, dat de uitkeringsgerechtigde op het grondge-
                         (98/C 41/03)                                    bied van die staat woont.
                   (Procestaal: Nederlands)                         (1) PB C 133 van 4.5.1996.
In zaak C-57/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-


title: Zaak C-539/16: Beschikking van de president van het Hof van 30 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Richard Rodriguez Serin/HOP!-Regional

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/27

         Beschikking van de president van het Hof van 30 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Richard Rodriguez Serin/HOP!-Regional
   (Zaak C-539/16) (1)

   (2017/C 300/33)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Zaak T-447/15: Beschikking van het Gerecht van 19 september 2016 — Indecopi/EUIPO — Synergy Group (PISCO SOUR)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/33

         Beschikking van het Gerecht van 19 september 2016 — Indecopi/EUIPO — Synergy Group (PISCO SOUR)
   (Zaak T-447/15) (1)

   (2016/C 410/48)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak T-164/09: Beschikking van het Gerecht van 16 december 2010 — Kitou/EDPS ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/22

         Beschikking van het Gerecht van 16 december 2010 — Kitou/EDPS
   (Zaak T-164/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 55/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Erasmia Kitou (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) (vertegenwoordigers: H. Hijmans en V. Pérez Asinari, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beschikking van de EDPS van 3 februari 2009 inzake dossier nr. 2008-600 betreffende een klacht van Kitou tegen de geplande openbaarmaking van persoonlijke gegevens door de Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Doorhaling van zaak C-245/96

text:
Nr. C 252/24          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 8 . 97
               Doorhaling van zaak C-3 13/95 (')                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-16/96 ( ver
                          ( 97/C 252/49 )                             zoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële
                                                                      beslissing ): K. Mille-Wilsmann tegen Land Nordrhein
                                                                      Westfalen .
De President van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                  (') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
van 18 april 1997 de doorhaling in het register gelast van
zaak C-313/95 : Commissie van de Europese Gemeen
schappen tegen Italiaanse Republiek .
(') PB nr. C 315 van 25 . 11 . 1995 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-245/96 (')
                                                                                ( 97/C 252/51 )
                                                                      De President van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-16/96 ( ] )                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 mei 1997
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-245/96 :
                          ( 97/C 252/50 )                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Itali
                                                                      aanse Republiek.
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 april 1997                O PB nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              économique Pari mutuel urbain, gevestigd te Parijs, Pari
                        van 12 juni 1997                              mutuel international SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoor
                                                                      digd door B. Chain en J. Depondt, advocaten te Parijs,
in zaak T-504/93 : Tiercé Ladbroke NV tegen Commissie                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
             van de Europese Gemeenschappen ( l )                     van V. Gillen, advocaat aldaar, rue Aldringen 13 , betref
(Beroep tot nietigverklaring — Afwijzing van klacht —                 fende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking
Artikel 86 — Relevante markt — Collectieve machtsposi                van de Commissie van 24 juni 1993 houdende afwijzing
                                                                      van de klacht van Tiercé Ladbroke NV van 9 oktober
tie — Weigering zendlicentie te verlenen — Artikel 85,
lid 1 — Beding dat doorgeven van beelden of geluid ver               1990 ( IV/33 . 699 ) tegen de belangrijkste „ sociétés de cour
                                biedt)                                ses " in Frankrijk, Pari mutuel urbain en Pari mutuel inter
                                                                      national betreffende een inbreuk op de artikelen 85 en 86
                           ( 97/C 252/52 )                            van het EEG-Verdrag en tot een bevel aan de Commissie
                                                                      dat zij die klacht onverwijld aan een nieuw onderzoek
                       (Procestaai: Engels)                           onderwerpt, heeft het Gerecht van eerste aanleg ( Tweede
                                                                      Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresi
                                                                      dent, C. W. Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters; grif
In zaak T-504/93 , Tiercé Ladbroke NV, gevestigd te Brus             fier : H. Jung, op 12 juni 1997 een arrest gewezen waarvan
sel, vertegenwoordigd door J. Lever, QC, C. Vajda, Barri             het dictum luidt als volgt:
ster van de balie van Engeland en Wales, en S. Kon, Solici
tor te Londen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                      1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie, ver
ten kantore van Winandy en Err, advocaten aldaar, Avenue
                                                                            vat in haar brief van 24 juni 1993 tot afwijzing van
Gaston Diderich 60 tegen Commissie van de Europese
                                                                            verzoeksters klacht van 9 oktober 1990 (IV/33 . 699),
Gemeenschappen (gemachtigden : J. Curall en E E. Gonza
                                                                            voorzover daarin wordt gesteld, dat de weigering van
lez Diaz ), ondersteund door Société d'encouragement et                     de sociétés de courses om haar een licentie voor het
des steeple-chases de France, gevestigd te Boulogne-Billan
                                                                            uitzenden van Franse paardenrennen in België te verle
court ( Frankrijk ), Société d'encouragement a l'élevage du
                                                                            nen, zoals aan verzoekster ter kennis gebracht bij brief
cheval francais, gevestigd te Parijs, Société sportive
                                                                            van Pari mutuel urbain van 8 augustus 1990, een nor
d'encouragement, gevestigd te Parijs, Société de sport de
                                                                            male consequentie was van het feit dat noch Pari
France, gevestigd te Boulogne-Billancourt, Société des                      mutuel urbain noch de sociétés de courses wedden
courses de la Cöte d'Azur, gevestigd te Cagnes-sur-Mer
                                                                            schappen aanvaarden op de Belgische markt voor wed
( Frankrijk ), Société des courses du pays d'Auge, gevestigd
                                                                            denschappen, en derhalve niet het onderwerp kon zijn
te Deauville ( Frankrijk ), Société des courses de Com                     van een overeenkomst tussen de sociétés de courses in
piègne, gevestigd te Compiègne ( Frankrijk ), Société des                   de zin van artikel 85, lid 1 , van het Verdrag.
courses de Dieppe, gevestigd te Rouxmesnil-Bouteilles
( Frankrijk ), Société des courses de Fontainebleau, geves
tigd te Fontainebleau ( Frankrijk ), Groupement d'intérêt             2 . Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak F-112/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 april 2008 — Bain e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Aanpassingscoëfficiënten — Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats — Pensioenen — Verstekprocedure — Toepassing in tijd van reglement voor procesvoering van Gerecht — Salarisafrekening — Exceptie van onwettigheid)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/38

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 april 2008 — Bain e.a./Commissie
   (Zaak F-112/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Aanpassingscoëfficiënten - Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats - Pensioenen - Verstekprocedure - Toepassing in tijd van reglement voor procesvoering van Gerecht - Salarisafrekening - Exceptie van onwettigheid)
   (2008/C 142/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen:
      Neil Bain, (Brussel, België), Obhijit Chatterjee, (Brussel, België), Richard Fordham, (Bergen, Nederland), Roger Hurst, (Bergen, Nederland) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en D. Martin, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van verzoekers' salarisafrekeningen over de maanden februari, maart en april 2005, alsmede van alle volgende salarisafrekeningen, voor zover zij toepassing geven aan de beweerdelijk onwettige bepalingen van verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het ambtenarenstatuut, betreffende de overmaking van een deel van de bezoldiging naar het land van herkomst van de ambtenaar (voorheen T-419/05)
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006 blz. 36 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-419/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Arrest van het Hof van 23 april 2002 in zaak C-443/99 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Merck, Sharp & Dohme GmbH tegen Paranova Pharmazeutika Handels GmbH ("Merken — Richtlĳn 89/104 EEG — Artikel 7, lid 2 — Uitputting van aan merk verbonden recht — Geneesmiddelen — Parallelimport — Ompakking van merkproduct")

text:
15.6.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 144/3
                      ARREST VAN HET HOF                                         richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991
                                                                                betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en artikel 14 van richtlijn
                                                                                94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                             (Zesde kamer)                                       20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval.
                            van 2 mei 2002                                 2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
in zaak C-292/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
               schappen tegen Franse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen
75/442/EEG, 91/156/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG —
              Plannen voor beheer van afvalstoffen”)
                           (2002/C 144/03)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Procestaal: Frans)
                                                                                van 23 april 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                           in zaak C-443/99 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                           Wien om een prejudiciële beslissing): Merck, Sharp &
                                                                           Dohme GmbH tegen Paranova Pharmazeutika Handels
                                                                                GmbH (1)
In zaak C-292/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: H. van Lier en L. Ström) tegen Franse
Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en D. Colas),                 („Merken — Richtlijn 89/104 EEG — Artikel 7, lid 2 —
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de              Uitputting van aan merk verbonden recht — Geneesmiddelen
Republiek Frankrijk, door niet voor haar gehele grondgebied                     — Parallelimport — Ompakking van merkproduct”)
en voor alle afvalstoffen afvalbeheersplannen op te stellen, en
door niet in alle geldende afvalbeheersplannen een hoofdstuk
over verpakkingsafval op te nemen, de verplichtingen niet is                                         (2002/C 144/04)
nagekomen, die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 1, van
richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn                                      (Procestaal: Duits)
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,
blz. 32), artikel 6, lid 1, van richtlijn 91/689/EEG van de Raad
van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
L 377, blz. 20), en artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het                                        dentie van het Hof)
Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10),
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, V. Skouris
(rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                 In zaak C-443/99, betreffende een verzoek aan het Hof
generaal: A. Tizzano; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,           krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Wien
op 2 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Merck,
als volgt:                                                                 Sharp & Dohme GmbH e Paranova Pharmazeutika Handels
                                                                           GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                           artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
1)    Door niet voor haar gehele grondgebied afvalbeheersplannen op        Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
      te stellen, en door voor bepaalde regio’s of bepaalde departemen-    het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1),
      ten niet dergelijke plannen op te stellen voor afvalstoffen met      zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese
      polychloorbifenylen, afval afkomstig van de gezondheidssector,       Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3),
      en speciaal huishoudelijk afval, en door niet in alle geldende       heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
      afvalbeheersplannen een specifiek hoofdstuk over verpakkingsaf-      president, P. Jann, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),
      val op te nemen, is de Franse Republiek niet de verplichtingen       D. A. O. Edward, M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris,
      nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 1, van         J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmermans, rechters;
      richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975                    advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau,
      betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/      afdelingshoofd, op 23 april 2002 een arrest gewezen waarvan
      EEG van de Raad van 18 maart 1991, artikel 6, lid 1, van             het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 144/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.6.2002
Ompakking van geneesmiddelen door vervanging van de verpakking             2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
is objectief noodzakelijk in de zin van de rechtspraak van het Hof,              kosten.
indien zonder die ompakking de effectieve toegang tot de betrokken
markt of een gedeelte daarvan als belemmerd moet worden beschouwd          3)    Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken en de Republiek
vanwege een sterke weerstand van een beduidend percentage van de                 Finland elk hun eigen kosten zullen dragen.
consumenten tegen opnieuw geëtiketteerde geneesmiddelen.
                                                                           (1) PB C 63 van 4.3.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Zesde kamer)
                          van 7 mei 2002                                                           van 18 april 2002
in zaak C-478/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-9/00 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus
             schappen tegen Koninkrijk Zweden (1)                          om een prejudiciële beslissing): Palin Granit Oy tegen
                                                                           Vehmassalon kansanterveystyön kuntayhtymän hal-
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke                                                         litus (1)
bedingen in consumentenovereenkomsten — Verplichting
om in bijlage bij richtlijn 93/13 opgenomen lijst van
                                                                           („Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 75/442/
bedingen die als oneerlijk kunnen worden aangemerkt, in
                                                                           EEG en 91/156/EEG — Begrip „afvalstof” — Productiere-
               nationale wetgeving over te nemen”)
                                                                           sidu — Steengroeve — Opslag — Gebruik van afvalstoffen
                                                                           — Ontbreken van gevaar voor gezondheid en milieu —
                          (2002/C 144/05)                                               Mogelijkheid van nuttige toepassing”)
                         (Procestaal: Zweeds)                                                        (2002/C 144/06)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Fins)
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-478/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: L. Parpala en P. Stancanelli) tegen Konink-
rijk Zweden (gemachtigden: L. Nordling en A. Kruse), onder-
steund door Koninkrijk Denemarken (gemachtigde: J. Molde),                 In zaak C-9/00, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
en door Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Byg-               artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus (Finland), in een
glin), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen              procedure ingeleid door Palin Granit Oy en Vehmassalon
dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuurs-            kansanterveystyön kuntayhtymän hallitus, om een prejudiciële
rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de              beslissing over de uitlegging van artikel 1, sub a, van richtlijn
omzetting in nationaal recht van de bijlage bedoeld in artikel 3,          75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
lid 3, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993                afvalstoffen (PB L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn
betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkom-                  91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,
sten (PB L 95, blz. 29), de krachtens die richtlijn op hem                 blz. 32), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                   volgt: F. Macken, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur),
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),              R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
kamerpresident, D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters;                  advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 18 april
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofd-            2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateur, op 7 mei 2002 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    De houder van ganggesteente dat vrijkomt bij de exploitatie van
                                                                                een steengroeve en voor onbepaalde tijd wordt opgeslagen in
1)    Verwerpt het beroep.                                                       afwachting van een eventueel gebruik, ontdoet zich van dit


title: Zaak C-652/11 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 april 2013 — Mindo/Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Betaling van geldboete door hoofdelijk medeschuldenaar — Procesbelang — Bewijslast)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/11

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 april 2013 — Mindo/Commissie
   (Zaak C-652/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Betaling van geldboete door hoofdelijk medeschuldenaar - Procesbelang - Bewijslast)
   2013/C 156/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mindo Srl (vertegenwoordigers: G. Mastrantonio, C. Osti en A. Prastaro, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en L Malferrari, gemachtigden, bijgestaan door F. Ruggeri Laderchi en R. Nazzini, avvocati)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011, Mindo/Commissie (T-19/06), waarbij het Gerecht heeft verklaard dat niet meer hoeft te worden beslist op het verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak nr. COMP/C.38.281/B.2 — Ruwe tabak, Italië) met betrekking tot een mededingingsregeling met als doel de vaststelling van de aan telers en andere tussenpersonen betaalde prijzen en de verdeling van de leveranciers op de Italiaanse markt voor ruwe tabak, en op het verzoek tot nietigverklaring of verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete — Insolventieprocedure tegen rekwirante ingesteld in de loop van geding — Verdwijnen van procesbelang

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 5 oktober 2011, Mindo/Commissie (T-19/06), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 49 van 18.02.2012.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 16 november 2004 In zaak C-245/02, (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): Anheuser-Busch Inc. tegen Budějovický Budvar, národní podnik (Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisatie — Artikelen 2, lid 1, 16, lid 1, en 70 van TRIPs-Overeenkomst — Merken — Draagwijdte van uitsluitend recht van merkhouder — Beweerd gebruik van teken als handelsnaam)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/5

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 16 november 2004
   In zaak C-245/02, (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): Anheuser-Busch Inc. tegen Budějovický Budvar, národní podnik (1)

   (Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisatie - Artikelen 2, lid 1, 16, lid 1, en 70 van TRIPs-Overeenkomst - Merken - Draagwijdte van uitsluitend recht van merkhouder - Beweerd gebruik van teken als handelsnaam)
   (2005/C 6/08)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-245/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Korkein oikeus (Finland) bij beslissing van 3 juli 2002, ingekomen bij het Hof op 5 juli 2002, in de procedure betreffende: Anheuser-Busch Inc. tegen Budějovický Budvar, národní podnik, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans (rapporteur), A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, kamerpresidenten, C. Gulmann, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 16 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs-Overeenkomst), die als bijlage I C aan de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie is gehecht en namens de Gemeenschap, voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994, is van toepassing in geval van conflict tussen een merk en een teken dat daarop beweerdelijk inbreuk maakt, wanneer dit conflict vóór de datum van toepassing van de TRIPs-Overeenkomst is ontstaan, maar na die datum heeft voortgeduurd.

               2)

               Een handelsnaam kan een teken in de zin van artikel 16, lid 1, eerste volzin, van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs-Overeenkomst) vormen. Deze bepaling beoogt de houder van een merk het uitsluitende recht te verlenen om het gebruik ervan door een derde te beletten indien het betrokken gebruik afbreuk doet of kan doen aan de functies van het merk, met name de essentiële functie ervan, de consument de herkomst van de waar te waarborgen.
               De in artikel 17 van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs-Overeenkomst) bedoelde uitzonderingen hebben met name tot doel, de derde toe te staan om ter aanduiding van zijn handelsnaam gebruik te maken van een teken dat gelijk is aan of overeenstemt met het merk, op voorwaarde evenwel dat dit gebruik strookt met de eerlijke gebruiken in nijverheid en handel.

               3)

               Een handelsnaam die niet is ingeschreven noch algemeen gangbaar is in de lidstaat waar het merk is ingeschreven en waar bescherming daarvan ten opzichte van de betrokken handelsnaam wordt gevorderd, kan worden beschouwd als een bestaand eerder recht in de zin van artikel 16, lid 1, derde volzin, van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs-Overeenkomst), indien de houder van de handelsnaam beschikt over een binnen de materiële en temporele werkingssfeer van die Overeenkomst vallend recht, dat is ontstaan vóór het recht op het merk waarmee dit recht wordt geacht in conflict te raken en dat hem toestaat een teken te gebruiken dat gelijk is aan of overeenstemt met dit merk.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-632/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 30 november 2015 — Costin Popescu/Guvernul României, Ministerul Afacerilor Interne, Direcția Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor, Direcția Rutieră, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 30 november 2015 — Costin Popescu/Guvernul României, Ministerul Afacerilor Interne, Direcția Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor, Direcția Rutieră, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
   (Zaak C-632/15)
   (2016/C 068/29)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Costin Popescu

      Verwerende partijen: Guvernul României, Ministerul Afacerilor Interne, Direcția Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor, Direcția Rutieră, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

      Prejudiciële vraag

   Biedt richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad [van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs] (1) de Roemeense Staat de mogelijkheid om bestuurders van bromfietsen die over een officieel document beschikken dat hun het recht gaf om vóór 19 januari 2013 op de openbare weg te rijden, te verplichten een rijbewijs te halen door testen of examens af te leggen die soortgelijk zijn aan de testen en examens voor de andere motorvoertuigen, om ook na 19 januari 2013 een bromfiets te mogen besturen?

      (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak T-570/11: Arrest van het Gerecht van 12 februari 2014 — Oetker Nahrungsmittel/BHIM (La qualité est la meilleure des recettes) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk La qualité est la meilleure des recettes — Merk bestaande in reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/22

         Arrest van het Gerecht van 12 februari 2014 — Oetker Nahrungsmittel/BHIM (La qualité est la meilleure des recettes)
   (Zaak T-570/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk La qualité est la meilleure des recettes - Merk bestaande in reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 93/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. August Oetker Nahrungsmittel KG (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Graf von Stosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en A. Schifko, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de grote kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2011 (zaak R 1798/2010-G) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken La qualité est la meilleure des recettes als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dr. August Oetker Nahrungsmittel KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.