title: Zaak T-47/16: Beroep ingesteld op 2 februari 2016 — Sigma Orionis/REA

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/58

         Beroep ingesteld op 2 februari 2016 — Sigma Orionis/REA
   (Zaak T-47/16)
   (2016/C 098/74)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sigma Orionis SA (Valbonne, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

   Voor recht verklaren dat:

               —

               het REA zijn contractuele verplichtingen uit hoofde van de H2020 subsidieovereenkomst niet is nagekomen door alle aan verzoekster verschuldigde subsidies op te schorten op grond van een onrechtmatig opgesteld onderzoeksverslag van het OLAF,

               —

               subsidiair, de benoeming van een deskundige bevelen om vast te stellen welke bedragen uit hoofde van de litigieuze subsidieovereenkomst zeker aan verzoekster verschuldigd zijn.

         Bijgevolg verweerder:

               —

               veroordelen tot de betaling van het bedrag dat uit hoofde van de H2020 subsidieovereenkomst verschuldigd is, namelijk 425 406,25 EUR, overeenkomstig artikel 21.11.1 te vermeerderen met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) heeft vastgesteld voor basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met 3,5 punt, berekend vanaf de vervaldatum van de verschuldigde bedragen,

               —

               veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekster voor de extra schade die zij lijdt, thans geraamd op een bedrag van 1 500 000 EUR, onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding,

               —

               verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) kan zijn besluit om de aan verzoekster verschuldigde betalingen in hun geheel op te schorten niet baseren op een onderzoeksverslag dat is vastgesteld op basis van onrechtmatig verkregen bewijs. Verzoekster betoogt in die zin dat, aangezien het REA is uitgegaan van onrechtmatig verkregen bewijs, zowel de opschorting van de betalingen als de beëindiging van de subsidieovereenkomsten onrechtmatig is.

               2.

               Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat uit de diverse verslagen van technische audits telkens is gebleken dat verzoekster de middelen had gebruikt in overeenstemming met de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en gezond financieel beheer. Hieruit volgt dat het REA niet kon beweren op goede gronden te hebben vastgesteld dat verzoekster onrechtmatigheden had begaan in het kader van andere subsidies die de beëindiging noch de opschorting van alle betalingen in de litigieuze subsidieovereenkomsten konden rechtvaardigen. Overigens vormt de deelname aan de subsidieovereenkomsten de enige bron van inkomsten voor verzoekster en leidt het uitblijven van nieuwe Europese projecten onvermijdelijk tot haar faillissement.


title: Zaak T-391/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Arcandor/BHIM — dm drogerie markt (S-HE) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk S-HE — Ouder nationaal woordmerk SHE, ouder nationaal beeldmerk She en ouder internationaal beeldmerk She — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Ontbreken van overeenstemming tussen tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/55

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Arcandor/BHIM — dm drogerie markt (S-HE)
   (Zaak T-391/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk S-HE - Ouder nationaal woordmerk SHE, ouder nationaal beeldmerk She en ouder internationaal beeldmerk She - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Ontbreken van overeenstemming tussen tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/94
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Arcandor AG, voorheen Karstadt Quelle AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, W. Renck en T. Dolde, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: dm drogerie markt GmbH (Wals, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: N. Dick en M. Dyck, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2006 (zaak R 301/2006-1) inzake een oppositieprocedure tussen Karstadt Quelle AG en dm drogerie markt GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arcandor AG, voorheen Karstadt Quelle AG, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 maart 2002 in zaak T-95/99: Satellimages TV 5 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Klacht — Brief van de Commissie aan klager — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 156/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 20 maart 2002
                                                                                van 7 maart 2002
in zaak T-21/99: Dansk Rørindustri A/S tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         in zaak T-95/99: Satellimages TV 5 SA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor                    („Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Klacht —
                   berekening van geldboeten)                            Brief van de Commissie aan klager — Voorbereidende
                                                                                handeling — Niet-ontvankelijkheid”)
                         (2002/C 156/27)
                                                                                (2002/C 156/28)
                         (Procestaal: Deens)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-21/99, Dansk Rørindustri A/S, gevestigd te Fredericia
(Denemarken), vertegenwoordigd door K. Dyekjær-Hansen,
K. Høegh en C. Karhula Lauridsen, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: É. Gippini Fournier              In zaak T-95/99, Satellimages TV 5 SA, gevestigd te Parijs
en H. C. Støvlbæk), betreffende een verzoek tot nietigverklaring         (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat,
van artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de Commissie                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door
van 21 oktober 1998 inzake een procedure op grond van                    Franse Republiek (gemachtigde: aanvankelijk K. Rispal-Bellan-
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor               ger, vervolgens G. de Bergues en F. Million), tegen Commissie
voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en een verzoek          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty
tot vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster             en K. Wiedner), ondersteund door Deutsche Telekom Ag,
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-            gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd door
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en              F. Roitzsch en K. Quack, domicilie gekozen hebbende te
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González,             Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
administrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan              het beweerde besluit van de Commissie van 15 februari 1999
het dictum luidt als volgt:                                              betreffende verzoeksters klacht op grond van artikel 86 EG-
                                                                         Verdrag (thans artikel 82 EG) (IV/36.968 — Satellimages
                                                                         TV 5-Deutsche Telekom), heeft het Gerecht (Tweede kamer),
1)    Verklaart artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de              samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
      Commissie van 21 oktober 1998 inzake een procedure op              J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op
      grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 —           7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) nietig, voorzover hierbij is   volgt:
      vastgesteld dat verzoekster artikel 85, lid 1, van het Verdrag
      heeft geschonden door in de periode van april tot augustus
      1994 aan de in dit artikel bedoelde inbreuk deel te nemen.
                                                                         1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                         2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en die van de
3)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en 90 % van de                Commissie zal dragen.
      kosten van de Commissie zal dragen.
                                                                         3)    Verstaat dat alle interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
4)    Verstaat dat de Commissie 10 % van haar eigen kosten zal
      dragen.
                                                                         (1) PB C 188 van 3.7.1999.
(1) PB C 100 van 10.4.1999.


title: Zaak C-276/05: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 24 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Wellcome Foundation Ltd. en Paranova Pharmazeutika Handels GmbH

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/29

         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 24 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Wellcome Foundation Ltd. en Paranova Pharmazeutika Handels GmbH
   (Zaak C-276/05)
   (2005/C 217/58)
   Procestaal: Duits
   Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 24 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 2005, in het geding tussen The Wellcome Foundation Ltd. en Paranova Pharmazeutika Handels GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

                           a.

                           Moeten artikel 7 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1) (merkenrichtlijn) en de desbetreffende rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen aldus worden uitgelegd dat het bewijs dat het gebruik van het merkrecht tot kunstmatige marktafscherming zal bijdragen, niet enkel voor het ompakken als zodanig, maar ook voor het ontwerp van de nieuwe verpakking moet worden geleverd?

                     Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt:

                           b.

                           Moet het ontwerp van de nieuwe verpakking getoetst worden aan het beginsel van het minst ingrijpende middel of (enkel) aan de vraag of hierdoor de reputatie van het merk en van de merkhouder kan worden geschaad?

               2.

               Moeten artikel 7 van de merkenrichtlijn en de desbetreffende rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen aldus worden uitgelegd dat de parallelimporteur enkel aan zijn informatieplicht voldoet wanneer hij de merkhouder ook in kennis stelt van de staat van uitvoer en de precieze redenen voor het ompakken?

      (1)  PB L 40, blz. 1.


title: Zaak C-212/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Jyske Bank Gibraltar Ltd/Administración del Estado (Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld en financiering van terrorisme — Richtlijn 2005/60/EG — Artikel 22, lid 2 — Besluit 2000/642/JBZ — Verplichting van kredietinstellingen tot melding van verdachte financiële transacties — Instelling die werkzaam is onder regeling van vrij verkeer van diensten — Identificatie van nationale financiële-inlichtingeneenheid die informatie moet verzamelen — Artikel 56 VWEU — Belemmering van vrij verrichten van diensten — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Jyske Bank Gibraltar Ltd/Administración del Estado
   (Zaak C-212/11) (1)

   (Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld en financiering van terrorisme - Richtlijn 2005/60/EG - Artikel 22, lid 2 - Besluit 2000/642/JBZ - Verplichting van kredietinstellingen tot melding van verdachte financiële transacties - Instelling die werkzaam is onder regeling van vrij verkeer van diensten - Identificatie van nationale financiële-inlichtingeneenheid die informatie moet verzamelen - Artikel 56 VWEU - Belemmering van vrij verrichten van diensten - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid)
   2013/C 171/09
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jyske Bank Gibraltar Ltd

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 22, lid 2, van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309, blz. 15) — Nationale regeling die kredietinstellingen die op het nationale grondgebied actief zijn zonder er een vaste inrichting te hebben, dwingend en rechtstreeks verplicht om de vereiste informatie aan de bevoegde nationale autoriteiten te verstrekken

      Dictum

   Artikel 22, lid 2, van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de regeling van een lidstaat die kredietinstellingen verplicht om de voor de bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme vereiste informatie rechtstreeks aan de financiële-inlichtingeneenheid van deze staat te verstrekken wanneer deze instellingen hun activiteiten op het nationale grondgebied in het kader van de vrijheid van dienstverrichting uitoefenen, mits deze regeling het nuttige effect van deze richtlijn en besluit 2000/642/JBZ van de Raad van 17 oktober 2000 inzake een regeling voor samenwerking tussen de financiële-inlichtingeneenheden van de lidstaten bij de uitwisseling van gegevens, niet in gevaar brengt.
   Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een dergelijke regeling, mits zij door een dwingende reden van algemeen belang gerechtvaardigd wordt, geschikt is om het ermee nagestreefde doel te verwezenlijken, niet verder gaat dan nodig is om dit doel te bereiken en op niet-discriminerende wijze wordt toegepast, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan rekening houdend met de volgende overwegingen:

               —

               een dergelijke regeling is geschikt om de doelstelling van bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme te bereiken, wanneer zij de betrokken lidstaat in staat stelt doeltreffend toezicht uit te oefenen op verdachte financiële transacties door kredietinstellingen die hun diensten op het nationale grondgebied verrichten, de uitvoering van deze transacties daadwerkelijk op te schorten en, in voorkomend geval, de verantwoordelijke personen te vervolgen en te bestraffen;

               —

               de verplichting die bij deze regeling wordt opgelegd aan kredietinstellingen die hun activiteiten in het kader van de vrijheid van dienstverrichting uitoefenen, kan een evenredige maatregel ter bereiking van dit doel zijn bij gebreke, ten tijde van de feiten van het hoofdgeding, van een doeltreffend mechanisme ter verzekering van een volledige samenwerking tussen de financiële-inlichtingeneenheden.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Zaak T-790/16: Beroep ingesteld op 11 november 2016 — C & J Clark International/Commissie

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/51

         Beroep ingesteld op 11 november 2016 — C & J Clark International/Commissie
   (Zaak T-790/16)
   (2017/C 014/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: C & J Clark International Ltd (Somerset, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Willems en S. De Knop, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/1395 van de Commissie van 18 augustus 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Buckinghan Shoe Mfg Co., Ltd, Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd, Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd, Wei Hao Shoe Co. Ltd, Wei Hua Shoe Co. Ltd, Win Profile Industries Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2016, L 225, blz. 52), nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door te handelen zonder geldige rechtsgrondslag heeft de Commissie het in artikel 5, leden 1, en 2, VEU verankerde beginsel van bevoegdheidstoedeling geschonden.

               2.

               Tweede middel: door te verzuimen de maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 4 februari 2016, C & J Clark International (C-659/13 en C-34/14, EU:C:2016:74), heeft de Commissie artikel 266 VWEU geschonden.

               3.

               Derde middel: door een antidumpingrecht in te stellen op de invoer van schoeisel „dat in de Europese Unie werd ingevoerd gedurende de periode van toepassing van [de ongeldig verklaarde] verordening[en]”, heeft de Commissie de artikelen 1, lid 1 en 10, lid 1, van de basisverordening (1) en het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht) geschonden.

               4.

               Vierde middel: door een antidumpingrecht in te stellen zonder een nieuwe beoordeling van het Uniebelang, heeft de Commissie artikel 21 van de basisverordening geschonden, en het zou hoe dan ook kennelijk onjuist zijn om te concluderen dat het instellen van het antidumpingrecht in het belang van de Unie was.

               5.

               Vijfde middel: door een handeling vast te stellen die verder gaat dan hetgeen nodig is om het doel ervan te bereiken, heeft de Commissie artikel 5, leden 1 en 2, VEU geschonden.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak F-122/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2009 Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Verzoek om een onderzoek — Weigering van een instelling om een besluit in de door verzoeker gekozen taal te vertalen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2009 Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-122/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Verzoek om een onderzoek - Weigering van een instelling om een besluit in de door verzoeker gekozen taal te vertalen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2009/C 282/121
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om een onderzoek te verrichten naar bepaalde incidenten die zich hebben voorgedaan in de periode waarin hij bij haar delegatie in Angola was tewerkgesteld — Verzoek om van de resultaten van het onderzoek in kennis te worden gesteld — Nietigverklaring van het besluit om een nota niet in de door verzoeker gekozen taal te vertalen — Beroep tot schadevergoeding

      Dictum

               1.

               Het door Marcuccio ingestelde beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2.

               Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008, blz. 65.


title: Zaak T-74/05: Beroep, op 16 februari 2005 ingesteld door The International Institute for the Urban Environment tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/37

         Beroep, op 16 februari 2005 ingesteld door The International Institute for the Urban Environment tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-74/05)
   (2005/C 106/74)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door The International Institute for the Urban Environment, gevestigd te Delft (Nederland), vertegenwoordigd door Ph. W. M. ter Burg, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking INFSO-R2/RB/SOC/Isc D(2004) 541407 van de Commissie betreffende de financiële audit van IIUE-NL 02-BA14-032 nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat het door verzoekster geclaimde bedrag gerechtvaardigd is en overeenstemt met de contractuele bepalingen;

               —

               IIUE toe te staan vergoeding te vorderen voor de tijd die zij aan de contracten heeft besteed en de Commissie te gelasten een weloverwogen beschikking te geven in overeenstemming met de geldende gemeenschapsregels inzake behoorlijk bestuur;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   The International Institute for the Urban Environment is een eenpersoonsbedrijf dat volledig eigendom is van verzoekster. In 1999 heeft verzoekster met de Commissie contract nr. IPS-1999-00016 gesloten krachtens hetwelk zij financiële steun zou ontvangen in het kader van het programma voor technologische ontwikkeling „Bevordering van innovatie en aanmoediging van participatie van het klein- en middenbedrijf”. De Commissie heeft een audit verricht met betrekking tot de door de contractsluitende partijen geclaimde terugbetalingen en verzoekster betwist de bevindingen van deze audit met betrekking tot de personeelskosten.
   Verzoekster betoogt in de eerste plaats dat de door het Institute voor de berekening van de personeelskosten gehanteerde methode strookte met de contractuele voorwaarden alsmede dat zij de Commissie uitdrukkelijk had gewezen op het gebruik van deze bijzondere methode. De Commissie heeft zich nooit verzet tegen die methode, die volgens verzoekster ook was aangewend in het kader van andere door haar ingediende programma's, waarvoor de Commissie eveneens financiële steun had verleend. Verzoekster stelt derhalve dat zij mocht aannemen dat de Commissie deze methode aanvaardbaar achtte.
   Voorts betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking onvoldoende is gemotiveerd en niet evenredig is met de beoogde doelstelling, aangezien het totale bedrag dat zij vraagt, volgens haar redelijk is en strookt met de contractuele voorwaarden.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 februari 2000 in zaak T-104/99, AS Bolderaja en anderen tegen Raad van de Europese Unie ("Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Verordening (EG) nr. 194/1999 — Termĳn — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 149/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
R. M. Moura-Ramos, J. D. Cooke en M. Vilaras, rechters; grif-             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
fier: H. Jung, op 7 maart 2000 een beschikking gegeven                                                      LEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 24 februari 2000
Het totale bedrag van de kosten die de vennootschap Industrie des
poudres sphériques aan interveniënte Péchiney électrométallurgie dient    in zaak T-162/99: L. Dricot-Daniele e.a. tegen Commissie
te vergoeden, wordt op 207 507,50 FRF bepaald.                                         van de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 54 van 4.3.1995.                                                 (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                                                                                handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2000/C 149/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                     In zaak T-162/99, L. Dricot-Daniele, wonende te Overijse
                                                                          (België), P. De Palma, wonende te Brussel, en C. Hamptaux,
                       van 24 februari 2000                               wonende te Brussel, ambtenaren van de Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Vogel,
in zaak T-104/99, AS Bolderaja en anderen tegen Raad                      advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                      van de Europese Unie (1)                            ten kantore van C. Kremer, van het advocatenkantoor Faltz et
                                                                          Associés, Rue Heinrich Heine 6, tegen Commissie van de
(„Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Verordening                     Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
  (EG) nr. 194/1999 — Termijn — Niet-ontvankelijkheid”)                   J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          op 9, 10 en 11 maart 1999 gehouden verkiezing van het
                          (2000/C 149/61)                                 personeelscomité van de Commissie, plaatselijke afdeling
                                                                          Brussel, en tot nietigverklaring van de door het personeels-
                                                                          comité ten vervolge op die verkiezing verrichte aanwijzingen,
                          (Procestaal: Engels)                            heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                          R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rech-
In zaak T-104/99, AS Bolderaja, wonende te Riga (Letland),                ters; griffier: H. Jung, op 24 februari 2000 een beschikking
Zaklady Plyt Pilsniowych SA w Krosnie Odrzanskim, gevestigd               gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
te Krosno Ordrzanskie (Polen), Alpex-Karlino SA w Karlino,
gevestigd te Karlino (Polen) en Zaklady Plyt Pilsniowych SA w             1) Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
Czarnej Wodzie, gevestigd te Czarna Woda (Polen), vertegen-
woordigd door V. N. Akritidis, advocaat te Athene, en T. Pick,            2) De Commissie wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen
advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      die welke op het kort geding zijn gevallen.
ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
Mathias Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie                       (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(gemachtigden: S. Marquardt, H.-J. Rabe, G. M. Berrisch en
H. G. Kamann), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
van verordening (EG) nr. 194/1999 van de Raad van 25 januari
1999 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de
invoer van hardboard van oorsprong uit Bulgarije, Estland,
Letland, Litouwen, Polen en Rusland en tot definitieve invorde-
ring van de voorlopige ingestelde rechten (PB L 22, blz. 16),             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld                                                 LEG
als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D.
Cooke, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op                                 van 16 maart 2000
24 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                          in zaak T-262/99: A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Op het verzoek van de Commissie om te mogen interveniëren              (Beroep tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvanke-
     behoeft niet te worden beslist.                                          lijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
3) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk                                  (2000/C 149/63)
     de kosten van de Raad, met uitzondering van de kosten betreffende
     de voorbereiding en indiening van het verweerschrift.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 226 van 7.8.1999.                                                In zaak T-262/99, A. Goldstein, wonende te Harrow, Midd-
                                                                          lesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St John
                                                                          Murphy, solicitor te Londen, King’s Bench Walk, Inner Temple,


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 30 november 1995 in zaak T-507/93: P. Branco tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren - Overgang naar andere instelling - Bezwarend besluit - Procesbelang - Schadevordering - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr. C 16/12          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       20. 1 . 96
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
    dragen.                                                                                van 7 december 1995
                                                                    in de gevoegde zaken T-544/93 en T-566/93 : G. B. Abello
(M PB nr. C 90 van 26 . 3 . 1994 .                                  e.a. en G. Riesch tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschapppen ( J )
                                                                    (Ambtenaren — Salarisafrekeningen — Aanpassingscoëffi
                                                                    ciënten — Verordeningen (EEG, Euratom, EGKS)
                                                                    nrs. 3761/92, 3765/92 en 3766/92 van de Raad — Exceptie
                                                                                van onwettigheid)
                                                                                ( 96/C 16/27 )
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                  van 30 november 1995                              In de gevoegde zaken T-544/93 en T-566/93 , G. B. Abello en
in zaak T-507/93 : P. Branco tegen Rekenkamer van de                de andere ambtenaren en personeelsleden van de Commissie
               Europese Gemeenschappen (*)                          van de Europese Gemeenschappen wier namen zijn vermeld
                                                                    in een bijlage bij het arrest, en G. Riesch, ambtenaar van de
(Ambtenaren — Lijst van voor bevordering in aanmerking              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
komende ambtenaren — Overgang naar andere instelling —              woordigd door M. Tamburini en F. Colussi, advocaten te
Bezwarend besluit — Procesbelang — Schadevordering —                Milaan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Rue de
                   Niet-ontvankelijkheid)                           Wiltz 36 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                          ( 96/C 16/26 )                            pen (gemachtigde : G. Valsesia ), ondersteund door Raad van
                                                                    de Europese Unie (gemachtigde: A. Lo Monaco ) betreffende
                                                                    een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van verzoekers'
                   (Procestaai: Portugees)                          salarisafrekeningen van december 1992 en januari 1993 ,
                                                                    voor zover deze zijn vastgesteld met toepassing van de
                                                                    aanpassingscoëfficiënten voortvloeiend uit de Verordenin
In zaak T-507/93 , P. Branco, ambtenaar van de Commissie            gen ( EEG, Euratom, EGKS ) nrs. 3761/92 , 3765/92 en
van de Europese Gemeenschappen, voormalig ambtenaar                 3766/92 van de Raad van 21 december 1992 ( PB 1992 ,
van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,                   L 383 , blz. 1 , 9 en 11 ), en, bij wege van exceptie, vaststelling
wonende te Brussel, aanvankelijk vertegenwoordigd door              van de onwettigheid van die verordeningen, en anderzijds,
D. Grozinger de Rosnay en D. M. Travessa Mendes en later            vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben
door R. Wagener en D. M. Travessa Mendes, advocaten te              geleden door de toepassing van de omstreden aanpassings
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten              coëfficiënten, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samenge
kantore van laatstgenoemden, Place d'Armes 6—12 , tegen             steld als volgt: K. Lenaerts, president, R. Schintgen en R.
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemach                  Garcia-Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 7 decem
tigden: aanvankelijk J.-M. Steiner en J. Inghelram en later J.      ber 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
Inghelram en I. Jalles ), betreffende een beroep tot, enerzijds,    volgt:
nietigverklaring van de bevorderingsprocedure 1993 van de
Rekenkamer, voor zover verzoeker daarvan is uitgesloten,            1 . Verwerpt het beroep.
en, anderzijds, vergoeding van de morele schade die
verzoeker stelt te hebben geleden door de dienstfouten die          2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
verweersters administratie in het kader van de bevorderings             dragen.
procedures 1992 en 1993 zou hebben gemaakt, heeft het
Gerecht ( Eerste kamer), samengesteld als volgt: H. Kir            H PB nr. C 325 van 9 . 12 . 1993 , en
                                                                        PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
schner, waarnemend voor de president, A. Kalogeropoulos
en V. Tiili, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, op
30 november 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
                                                                                van 10 november 1995
                                                                    in zaak T-554/93 , A. T. E. Saint, C. Murray, en M. Craig
2 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen,            tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
    daaronder begrepen de kosten die op het kort geding zijn                          Europese Gemeenschappen ( l )
    gevallen.                                                                                (Doorhaling)
                                                                                ( 96/C 16/28 )
(M PB nr. C 282 van 20 . 10 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Engels)
                                                                    In zaak T-554/93 , A. T. E. Saint, C. Murray en M. Craig,
                                                                     (Verenigd Koninkrijk en Ierland ), vertegenwoordigd door


title: Zaak C-28/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 januari 2013 door Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 november 2012 in zaak T-590/10, Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP/Europese Centrale Bank

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/9

         Hogere voorziening ingesteld op 18 januari 2013 door Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 november 2012 in zaak T-590/10, Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP/Europese Centrale Bank
   (Zaak C-28/13 P)
   2013/C 101/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Gabi Thesing, Bloomberg Finance LP (vertegenwoordigers: M. Stephens, R. Lands, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 29 november 2012 in zaak T-590/10 op grond dat de beslissing van het Gerecht op een onjuiste rechtsopvatting berust.

               —

               Nietigverklaring van het bij brieven van 17 september 2010 en 21 oktober 2010 meegedeelde besluit van de Europese Centrale Bank („ECB”) om geen toegang te verlenen tot de documenten waartoe verzoekers toegang hadden gevraagd krachtens het besluit van de ECB van 4 maart 2004 inzake de toegang van het publiek tot documenten van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/3). (1) Dat besluit moet worden nietigverklaard op de volgende gronden:

                           i)

                           het berust op een kennelijk onjuiste beoordeling en/of misbruik van bevoegdheid, en

                           ii)

                           het enige rechtmatige besluit van de ECB was, de gevraagde toegang tot die documenten te verlenen.

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht voorzover rekwiranten zijn veroordeeld in de kosten van de ECB. Deze beslissing van het Gerecht berust op een onjuiste rechtsopvatting.

               —

               Subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing overeenkomstig de uitspraak van het Hof over de rechtsvragen in deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwiranten berust de beslissing van het Gerecht op een onjuiste rechtsopvatting:

               —

               doordat een onjuiste uitlegging is gegeven aan artikel 4, lid 1, sub a, van het besluit van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2004 (ECB/2004/3), dat voorziet in een uitzondering op het algemene recht van toegang ingevolge artikel 2 van dat besluit;

               —

               door het oordeel dat de ECB op goede gronden kon constateren dat de door rekwiranten gevraagde toegang tot documenten het economisch beleid van de EU en Griekenland zou hebben ondermijnd;

               —

               door artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens onjuist op te vatten;

               —

               door de argumenten van rekwiranten aangaande artikel 4, lid 2, en artikel 4, lid 3, van het besluit van de ECB niet in de beschouwing te betrekken;

               —

               door tot een onjuiste beslissing omtrent te kosten te komen.

      (1)  PB L 80, blz. 42.


title: Zaak C-490/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2015 door Ori Martin SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 juli 2015 in de gevoegde zaken T-389/10 en T-419/10

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/19

         Hogere voorziening ingesteld op 18 september 2015 door Ori Martin SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 juli 2015 in de gevoegde zaken T-389/10 en T-419/10
   (Zaak C-490/15 P)
   (2015/C 406/19)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Ori Martin SA (vertegenwoordigers: G. Belotti, P. Ziotti, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               1)

               Primair: vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie voor zover dit daarbij haar beroep in zaak T-419/10 heeft verworpen voor zover betrekking hebbend op haar verzoek om nietigverklaring van het litigieuze besluit omdat rekwirantes hoofdelijke aansprakelijkheid op onrechtmatige wijze was uitgebreid tot feiten die door haar dochteronderneming SLM zijn gepleegd; vernietiging van het arrest wegens schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten of, subsidiair, toekenning van passende genoegdoening aan verzoekster.

               2)

               Subsidiair: herziening van het bestreden arrest, met definitieve afdoening van de zaak, en verlaging van de opgelegde geldboete in de uitoefening van de volledige rechtsmacht, rekening houdend met (i) de feitelijke vaststellingen in eerste aanleg, (ii) de boeterichtsnoeren die ten tijde van de vermeende feiten van kracht waren, (iii) de in de tijd beperkte deelname aan het kartel, die wat SLM/ORI betreft niet eerder kan zijn aangevangen dan eind 1999, de enige datum waarvoor in het dossier voldoende samenhangende aanwijzingen zijn te vinden om die te kunnen onderbouwen.
               In elk geval: verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   ORI voert in wezen vier middelen aan, die moeten aantonen dat het Gerecht:

               a)

               de aan rekwirante opgelegde geldboete opnieuw heeft vastgesteld op een wijze die onevenredig is en niet in overeenstemming met de feitelijke vaststellingen, waardoor het Gerecht artikel 49, lid 3, van het Handvest van de grondrechten en vaste beginselen van het Unierecht op het punt van de evenredigheid van de geldboete in kartelzaken en de motiveringsplicht heeft geschonden;

               b)

               het Unierecht heeft geschonden op het punt van het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, waarop het mededingingsrecht van de Unie is gestoeld, door de hoofdelijke aansprakelijkheid onterecht uit te breiden tot rekwirante, die geheel buiten de vermeende feiten staat;

               c)

               het Unierecht heeft geschonden op het punt van het verbod van terugwerkende kracht van strafwetgeving die voor de betrokkene nadelig is, meer bepaald artikel 49, lid 1, van het Handvest van de grondrechten;

               d)

               zijn rechterlijk toezicht niet volledig heeft uitgeoefend, waardoor de feitelijke vaststellingen kennelijk onjuist zijn behandeld en de motivering gebreken vertoont;

               e)

               artikel 47 van het Handvest van de grondrechten heeft geschonden omdat het de zaak niet binnen een redelijke termijn heeft onderzocht.


title: Zaak F-40/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2016 — FV/Raad (Openbare dienst — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Procesbelang — Slechtere analytische beoordelingen — Inschakeling van het beoordelingscomité — Wijziging door de tweede beoordelaar van bepaalde beoordelingen die niet van invloed zijn op de totale beoordeling — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht — Zorgplicht)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/35

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2016 — FV/Raad
   (Zaak F-40/15) (1)

   ((Openbare dienst - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Procesbelang - Slechtere analytische beoordelingen - Inschakeling van het beoordelingscomité - Wijziging door de tweede beoordelaar van bepaalde beoordelingen die niet van invloed zijn op de totale beoordeling - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht - Zorgplicht))
   (2016/C 287/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FV (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten, vervolgens L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2013

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FV draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 27.


title: Doorhaling van zaak C-12/99

text:
18.12.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 366/23
Beroep, op 28 oktober 1999 ingesteld door Commissie                                Doorhaling van zaak C-116/99 (1)
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                                tenrijk
                                                                                (1999/C 366/40)
                          (Zaak C-411/99)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 september
                          (1999/C 366/38)                            1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-116/99:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Republiek.
op 28 oktober 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
                                                                     (1) PB C 188 van 3.7.1999.
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/47/EG (1)
     van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober                          Doorhaling van zaak C-349/98 (1)
     1995 inzake het gebruik van normen voor het uitzenden
     van televisiesignalen, of deze bepalingen niet aan de
     Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar                             (1999/C 366/41)
     rustende verplichtingen niet is nagekomen,
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
2) de Republiek Oostenrijk in de kosten van de procedure te          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 september
     verwijzen.                                                      1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-349/98:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                     Republiek.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in
zaak C-386/99 (2); de in artikel 8 van de richtlijn bepaalde
termijn is sedert 23 augustus 1996 verstreken.
                                                                     (1) PB C 340 van 7.11.1998.
(1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 51.
(2) Zie blz. 20 van dit Publicatieblad.
                                                                                Doorhaling van zaak C-12/99 (1)
                Doorhaling van zaak C-474/98 (1)
                                                                                (1999/C 366/42)
                          (1999/C 366/39)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september                1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-12/99:
1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-474/98          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
(verzoek van het Tribunal administratif de Lille om een              Republiek.
prejudiciële beslissing): Clinique Grégoire SA tegen Direction
régionale des impôts du Nord-Pas-de-Calais.
                                                                     (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.


title: Zaak C-82/04 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van  19 januari 2006  — Audi AG tegen BHIM (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordteken  TDI  — Weigering van inschrijving — Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/1

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 januari 2006 — Audi AG tegen BHIM
   (Zaak C-82/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordteken „TDI” - Weigering van inschrijving - Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden - Afdoening zonder beslissing)
   (2006/C 154/01)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Audi AG (vertegenwoordiger: L. von Zumbusch, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 3 december 2003, Audi/BHIM (T-16/02), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen beslissing R 0652/2000-1 van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 november 2001 houdende weigering van inschrijving van het woordteken „TDI” als gemeenschapsmerk voor bepaalde waren van de klassen 12 en 37 — Beschrijvende aard als absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Op de door Audi AG ingestelde hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Audi AG wordt verwezen in de kosten van de onderhavige instantie.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-29/05 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Kaul GmbH, Bayer AG (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Nieuwe feiten en bewijsmiddelen die ter ondersteuning van beroep voor kamer van beroep van BHIM worden aangevoerd)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Kaul GmbH, Bayer AG
   (Zaak C-29/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Nieuwe feiten en bewijsmiddelen die ter ondersteuning van beroep voor kamer van beroep van BHIM worden aangevoerd)
   (2007/C 95/08)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger(s): A. von Mühlendahl en G. Schneider als gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Kaul GmbH (vertegenwoordiger(s): G. Würtenberger en R. Kunze, Rechtsanwälte)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 november 2004, Kaul GmbH/BHIM (T-164/02), houdende vernietiging van beslissing R 782/2000-3 van de derde kamer van beroep van het BHIM van 4 maart 2002 inzake een oppositieprocedure tussen Kaul GmbH en Bayer AG — Onderzoek van de oppositie — Onderzoek van de feiten door de kamer van beroep — Draagwijdte — Artikelen 43, lid 2, en 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 10 november 2004, Kaul/BHIM — Bayer (ARCOL) (T-164/02), wordt vernietigd.

               2)

               De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 maart 2002 (zaak R 782/2000-3) wordt vernietigd.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-69/08: Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Polen/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/42

         Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Polen/Commissie
   (Zaak T-69/08)
   (2008/C 92/83)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Dowgielewicz, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking 2008/62/EG van de Commissie van 12 oktober 2007 [kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 4697] betreffende de artikelen 111 en 172 van het Poolse wetsontwerp inzake genetisch gemodificeerde organismen, aangemeld door de Republiek Polen overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag als afwijking van het bepaalde in richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (1);

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking 2008/62/EG van de Commissie van 12 oktober 2007 houdende afwijzing van de nationale ontwerpbepalingen die voorzien in afwijkingen van richtlijn 2001/18/EG (2) en door de Republiek Polen overeenkomstig artikel 95, lid 5, EG zijn aangemeld. Verzoekster wijst erop dat de bestreden beschikking haar door de Commissie is meegedeeld op 4 december 2004, dus na afloop van de in artikel 95, lid 6, EG gestelde termijn van zes maanden wat betekent dat overeenkomstig voornoemd artikel die bepalingen bij het verstrijken van die termijn van zes maanden moeten worden geacht te zijn goedgekeurd.
   Verzoekster voert aan dat de vaststelling van de beschikking op 12 oktober 2007 voor de inachtneming van de termijn irrelevant is; volgens haar is enkel de datum van kennisgeving van de bestreden beschikking van beslissend belang.
   Bijgevolg baseert verzoekster haar beroep op de volgende middelen:

               —

               schending van artikel 95, lid 6, EG, juncto artikel 254, lid 3, EG;

               —

               schending van een wezenlijk vormvoorschrift, namelijk de verplichting om een beschikking binnen de wettelijk gestelde termijn aan de adressaten mee te delen en hun daardoor de mogelijkheid te bieden zich met de inhoud van de beschikking bekend te maken;

               —

               schending van het rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  PB 2008, L 16, blz. 17.

      (2)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-425/99

text:
C 144/30              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-425/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-369/00 (1)
                       (2002/C 144/53)                                                       (2002/C 144/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2001             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
de doorhaling in het register gelast van zaak C-425/99 (verzoek       doorhaling in het register gelast van zaak C-369/00: Koninkrijk
van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):          der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie.
Akhtar Seyed Abbasy tegen Landeskreditbank Baden-Würt-
temberg — Förderbank.
                                                                      (1) PB C 316 van 4.11.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-387/00 (1)
               Doorhaling van zaak     C-29/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/57)
                       (2002/C 144/54)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002              doorhaling in het register gelast van zaak C-387/00: Europees
de doorhaling in het register gelast van zaak C-29/00: Commis-        Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-393/00 (1)
              Doorhaling van zaak C-321/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/58)
                       (2002/C 144/55)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 januari 2002
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002                de doorhaling in het register gelast van zaak C-393/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-321/00:               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese              Republiek.
Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak F-68/13: Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — ZZ/ECB

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/31

         Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — ZZ/ECB
   (Zaak F-68/13)
   2013/C 274/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de ECB om het interne administratieve onderzoek en het onderzoeksrapport af te ronden en vergoeding van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directie van 7 januari 2013 waarbij kennis is genomen van het eindrapport en is besloten om het interne administratieve onderzoek af te sluiten;

               —

               dientengevolge, nietigverklaring van het onderzoek en het onderzoeksrapport en instelling van een nieuw onderzoek met een regelmatige boordeling van de feiten;

               —

               toekenning van een vergoeding voor de geleden materiële schade welke ex aequo et bono op 50 000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak T-88/07: Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/28

         Beroep ingesteld op 22 maart 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-88/07)
   (2007/C 117/44)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Fabryka Samochodów Osobowych SA (Warschau, Republiek Polen) (vertegenwoordigers: W. Radzikowski, R. A. Kozłowski en G. Dźwigała, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking van Commissie waarbij compenserende maatregelen worden ingevoerd in de vorm van: a) beperking van de jaarproductie van auto's tot eind februari 2011 met betrekking tot Fabryka Samochodów Osobowych (hierna: „FSO”), alsmede met betrekking tot alle thans en in de toekomst van haar afhankelijke vennootschappen en alle door de aandeelhouder van FSO gecontroleerde vennootschappen, en b) verbod om tot eind februari 2011 nieuwe licenties aan te vragen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 december 2006 betreffende steunmaatregel nr. C 3/2005 (ex N 592/2004 [ex PL 51/2004]), waarbij verenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard de steunmaatregelen die Polen volgens de bewoordingen van de beschikking ten dele ten gunste van verzoekster heeft verleend, voor zover daarbij verzoekster/ontvangster van de steun de verplichting wordt opgelegd de jaarproductie en de verkoop van auto's op het grondgebied van de Europese Unie tot 2011 te beperken. Volgens de motivering van de beschikking is het verzoekster ook verboden tot eind 2011 nieuwe licenties aan te vragen.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van voornoemde beschikking en stelt dat zij bepalingen van het EG-Verdrag en met de toepassing daarvan verbonden wezenlijke voorschriften schendt. Verzoekster voert ook aan dat de bestreden beschikking in strijd met wezenlijke procedurevoorschriften is vastgesteld.
   Verzoekster baseert haar beroep op de volgende middelen:

               —

               door een deel van de steun als verleend te beschouwen heeft de Commissie artikel 88, lid 3, EG en artikel 3 van verordening nr. 659/1999 (1) geschonden en heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten gemaakt;

               —

               bij de omschrijving van de omvang van de compenserende maatregelen heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van de vrije uitoefening van een economische activiteit, artikel 253 EG en de punten 11, 32, 37, 39 en 54 van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2), geschonden en tevens heeft zij een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten van de zaak gemaakt, in het bijzonder door: onjuiste bepaling, aldus verzoekster, van de waarde van de overheidssteun door overwaardering daarvan; niet-inaanmerkingneming van de vorm van de steun; onjuiste afbakening van de relevante markt; onjuiste vaststelling van het marktaandeel van verzoekster/ontvangster van de steun; niet-inaanmerkingneming van wezenlijke elementen bij de bepaling van de gevolgen van de verlening van de steun aan verzoekster; vaststelling van de compenserende maatregelen die een ongunstige invloed hebben op het herstel van verzoeksters productiecapaciteit na afloop van de herstructurering, en ook niet-inaanmerkingneming van het feit dat verzoekster actief is in regio's die in aanmerking komen voor de ontvangst van regionale steun;

               —

               de Commissie heeft in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en artikel 253 EG in de motivering van de beschikking een aanvullende compenserende maatregel opgenomen, die in het beschikkende deel van de beschikking niet is genoemd;

               —

               de Commissie heeft artikel 253 EG geschonden door geen toereikende verklaring te geven betreffende de aard en de omvang van de opgelegde compenserende maatregelen, en evenmin te verwijzen naar alle in die kwestie gedane voorstellen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  PB 1999, C 288, blz. 2.


title: Zaak C-214/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm (Duitsland) op 4 mei 2010 — KHS AG/Winfried Schulte

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm (Duitsland) op 4 mei 2010 — KHS AG/Winfried Schulte
   (Zaak C-214/10)
   ()
   2010/C 234/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Hamm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: KHS AG

      Verwerende partij: Winfried Schulte

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het ook dan in de weg staat aan nationale rechtsvoorschriften en/of gewoonten volgens welke het recht op een minimumaantal jaarlijkse vakantiedagen met behoud van loon vervalt na het einde van de referentieperiode en/of het tijdvak van overdracht wanneer de werknemer langdurig arbeidsongeschikt is (waarbij deze langdurige arbeidsongeschiktheid tot gevolg heeft dat hij het recht op een minimumaantal vakantiedagen over meerdere jaren kan cumuleren zo de mogelijkheid tot overdracht van dit recht niet in de tijd is beperkt)? Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, moet deze overdracht dan gedurende minstens 18 maanden mogelijk zijn?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak T-108/15: Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — Bundesverband Glasindustrie e.a./Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/63

         Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — Bundesverband Glasindustrie e.a./Commissie
   (Zaak T-108/15)
   (2015/C 138/82)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Bundesverband Glasindustrie (Düsseldorf, Duitsland), Gerresheimer Lohr GmbH (Lohr, Duitsland), Gerresheimer Tettau GmbH (Tettau, Duitsland), Noelle + von Campe Glashütte GmbH (Boffzen, Duitsland), Odenwald Faserplattenwerk GmbH (Amorbach, Duitsland), O-I Glasspack GmbH & Co. KG (Düsseldorf), Pilkington Deutschland AG (Gelsenkirchen, Duitsland), Schott AG (Mainz, Duitsland), SGD Kipfenberg GmbH (Kipfenberg, Duitsland), Thüringer Behälterglas GmbH Schleusingen (Schleusingen, Duitsland), Neue Glaswerke Großbreitenbach GmbH & Co. KG (Großbreitenbach, Duitsland), HNG Global GmbH (Gardelegen, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Soltész en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1 en 3, lid 1, van het besluit van de Europese Commissie van 25 november 2014, staatssteundossier nr. SA.33995 (2013/C) (ex NN 2013/NN), C(2014) 8786 final, betreffende de bevordering van de elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en verlaging van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, voor zover daarin wordt vastgesteld dat

                           (i)

                           de bevordering van de elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op grond van het Duitse Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet hernieuwbare energiebronnen in de geamendeerde versie die van kracht is sinds 1 januari 2012; hierna: „EEG 2012”) met inbegrip van het bijbehorende financieringsmechanisme, en

                           (ii)

                           de in 2013 en 2014 op grond van de § § 40 e.v. EEG 2012 toegekende steun die bestaat in de verlaging van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen (Besondere Ausgleichsregelung; hierna: „bijzondere compensatieregeling”), onrechtmatige, in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU uitgevoerde staatssteunmaatregelen vormen als bedoeld in artikel 107, lid 1, VWEU;

               —

               nietigverklaring van artikel 2, artikel 3, lid 2, artikel 6, artikel 7 en artikel 8 van het bestreden besluit, voor zover daarin de onverenigbaarheid van de bijzondere compensatieregeling met de interne markt wordt vastgesteld en de terugvordering van de steun wordt gelast;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

               1.

               De bijzondere compensatieregeling behelst geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU omdat geen sprake is van enige begunstiging. De Commissie gaat ten onrechte ervan uit dat de bijzondere compensatieregeling energie-intensieve ondernemingen een voordeel toekent dat uit het oogpunt van de staatssteunregels relevant is.

               2.

               Het stelsel van de EEG-heffing en de bijzondere compensatieregeling houden geen staatssteun in omdat zij niet met staatsmiddelen worden bekostigd. De regeling drukt uitsluitend op particuliere middelen. Het bestreden besluit is onverenigbaar met de rechtspraak van het Hof van Justitie, met name in de zaak PreussenElektra.

               3.

               De Commissie heeft in haar motivering ten onrechte overwogen dat de bijzondere compensatieregeling selectief is. Er is nochtans geen sprake van een afwijking van het relevante referentiekader. In elk geval wordt de bijzondere compensatiegereling gerechtvaardigd door de aard en de opzet van het EEG 2012.

               4.

               De Commissie heeft het recht onjuist toegepast doordat zij de vraag of de bijzondere compensatieregeling kon worden goedgekeurd, uitsluitend heeft beoordeeld aan de hand van de nieuwe richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020.

               5.

               Mocht de Commissie zich op het standpunt stellen dat de bijzondere compensatieregeling een steunmaatregel vormt die niet voor goedkeuring in aanmerking komt, dan is in ieder geval de terugvordering ontoelaatbaar aangezien het om „bestaande steun” gaat.

               6.

               Daarenboven is de terugvordering uitgesloten omdat de bescherming van het gewettigd vertrouwen daaraan in de weg staat. Met name heeft de Commissie in een eerder besluit vastgesteld dat het EEG-stelsel geen steunmaatregelen bevat.

               7.

               Overigens zou de tenuitvoerlegging van een bevel tot terugvordering onmogelijk zijn wat de bijzondere compensatieregeling betreft.


title: Zaak T-153/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
27.7.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 180/29
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Betrokken        gemeen-       driedimensionaal merk in de
schapsmerk:                    vorm van een staand zakje —               —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                               aanvraagnr. 573 154                             beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
Waren of diensten:             na beperking van de opgave van                  28 februari 2002 (zaak R 747/1999-2) over gemeen-
                               de waren en diensten: waren van                 schapsmerkaanvraag nr. 573 360 voorzover deze beslis-
                               klasse 32 (vruchtendranken en                   sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
                               vruchtesappen)                                  van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                               volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Voor de kamer van be-          afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-          onderzoeker
slissing:                                                                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van
roep:                          verzoekster
Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub c, van verordening (EG)        Middelen en voornaamste argumenten
                                      nr. 40/94 (1);
                               —      geen behoefte om het aange-
                                      vraagde merk van inschrij-         Betrokken        gemeen-      driedimensionaal merk in de
                                      ving als merk uit te sluiten;      schapsmerk:                   vorm van een staand zakje —
                                                                                aanvraagnr. 573 360
                               —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub b, van verordening (EG)
                                      nr. 40/94;                         Waren of diensten:            na beperking van de opgave van
                                                                                de waren en diensten: waren van
                               —      Duitse merkinschrijvingen                                        klasse 32 (vruchtendranken en
                                      voor een staand zakje.                                           vruchtesappen)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       roep aangevochten be-         onderzoeker
                                                                         slissing:
                                                                         Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep van
                                                                         roep:                         verzoekster
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                         Middelen:                     —     schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                                sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —     geen behoefte om het aange-
                        (Zaak T-153/02)                                                                      vraagde merk van inschrij-
                                                                                ving als merk uit te sluiten;
                         (2002/C 180/50)                                                               —     schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                         (Procestaal: Duits)                                                                 nr. 40/94;
                                                                                —     Duitse merkinschrijvingen
                                                                                voor een staand zakje.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.


title: Zaak T-394/02: Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 55/34                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          8.3.2003
Ten slotte beroept verzoekster zich op een schending van                    Middelen en voornaamste argumenten
de fundamentele beginselen van rechtszekerheid, behoorlijk
bestuur en goede trouw. Zij stelt dat zij de Commissie
vaak om opheldering heeft gevraagd, maar nooit de nodige                    Betrokken       gemeen-      driedimensionaal merk in de
aanwijzingen heeft gekregen om met resultaten te kunnen                     schapsmerk:                  vorm van een op zijn kop staande
komen die voor de Commissie en de Raad aanvaardbaar                                                      transparant-witte fles — aan-
konden zijn.                                                                                vraagnr. 1162395
                                                                            Waren of diensten:           waren van de klassen 3 en 20
( 1) Verordening (EG) nr. 1756/2002 van de Raad van 23 september                                         (onder meer zepen, bleekmid-
     2002 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad                                             delen en andere wasmiddelen,
     betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding wat betreft de                                    poets- en polijstmiddelen en hou-
     intrekking van de vergunning voor een toevoegingsmiddel en tot                                      ders van plastic voor vloeibare,
     wijziging van verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie                                       geleiachtige en pasteuze mid-
     (Voor de EER relevante tekst) (PB L 265, blz. 1).                                                   delen)
( 2) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970
     betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270,
     blz. 1).                                                               Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de
( 3) Verordening (EG) nr. 2430/1999 van de Commissie van 16 no-             roep aangevochten be-        onderzoeker
     vember 1999 houdende binding van de vergunning voor bepaalde           slissing:
     toevoegingsmiddelen van de groep coccidiostatica en andere
     geneeskrachtige stoffen in diervoeders aan personen die verant-        Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
     woordelijk zijn voor het in het verkeer brengen ervan (Voor de         roep:
     EER relevante tekst) (PB L 296, blz. 3).
                                                                            Middelen:                    —      het merk wordt gekarakteri-
                                                                                seerd door een groot aantal
                                                                                kenmerken en heeft onder-
                                                                                scheidend vermogen;
                                                                                —      de kamer van beroep is voor-
                                                                                bijgegaan aan de karak-
                                                                                teristieke geometrie van het
Beroep op 27 december 2002 ingesteld door Henkel                                                                merk;
KGaA tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt (merken, tekeningen en modellen)                                                    —      het merk heeft in verschillen-
                                                                                de lidstaten bescherming
                                                                                verkregen.
                           (Zaak T-393/02)
                             (2003/C 55/86)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                            Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                              schappen
schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Henkel KGaA, te Düsseldorf                                           (Zaak T-394/02)
(Duitsland), vertegenwoordigd door C. Osterrieth, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (2003/C 55/87)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                (Procestaal: Frans)
—       te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
        beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
        interne markt van 3 oktober 2002 in beroepsprocedure                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        R 313/2001-4 over gemeenschapsmerkaanvraag                          schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen
        nr. 1162395;                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arnaldo
                                                                            Lucaccioni, wonende te St-Leonards-on-Sea (Verenigd Konink-
—       het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te             rijk), vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia en
        verwijzen in de kosten.                                             Karine Delvolvé, advocaten.
 ---pagebreak--- 8.3.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 55/35
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     beroep was ingesteld. Verder stelt verzoeker schending van de
                                                                      zorgplicht en misbruik van bevoegdheid. De Commissie heeft
                                                                      een situatie gecreëerd waardoor zij elk contact met dokter
—     het besluit van de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      Cognigni kan vermijden, die zich thans tegen verzoeker keert.
      schappen van 27 september 2002 betreffende zijn klacht
      R/272/02 van 21 mei 2002 nietig te verklaren;
—     de betaling te gelasten van alle kosten en honoraria in
      verband met de werkzaamheden van dokter Cognigni in
      het kader van de medische commissie en de invaliditeits-
      commissie met betrekking tot verzoeker, met terugbeta-
      ling van de op verzoekers pensioen ingehouden bedragen,         Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Eva Vega
      alle bedragen vermeerderd met vertragingsrente, gerechts-       Rodríguez tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      kosten en honoraria, met inbegrip van de honoraria van                                       schappen
      advocaten, vertalers en gerechtsdeurwaarders;
                                                                                (Zaak T-395/02)
—     hem een vergoeding voor morele schade toe te kennen;
                                                                                (2003/C 55/88)
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 27 december 2002 beroep tegen Commissie
Verzoeker is een voormalig ambtenaar van de Commissie die             van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Eva Vega
werkzaam was in het Berlaymont-gebouw. In 1991 werd hij               Rodríguez, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
invalide verklaard. Zijn aandoening is naderhand erkend als           J. R. Iturriagagoitia en K. Delvolvé, advocaten.
beroepsziekte. Verzoeker had dokter Cognigni aangewezen als
lid van de medische commissie en de invaliditeitscommissie.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      primair:
De Commissie heeft verzuimd de kosten en honoraria van
dokter Cognigni te betalen. Verzoeker heeft daarop beroep
T-75/98 ingesteld om betaling van die kosten en honoraria te          —      het besluit van de Commissie van de Europese Gemeen-
verkrijgen. Die zaak is doorgehaald in het register na een                   schappen van 27 september 2002 op klacht R/297/02
minnelijke schikking waarbij een bedrag is vastgesteld dat                   van verzoekster van 5 juni 2002 nietig te verklaren;
verzoeker zou ontvangen als aanvullende betaling voor de
werkzaamheden van de invaliditeitscommissie en voor zijn              —      verweerster te verwijzen in de kosten.
kosten bij de nationale rechterlijke instanties. Tegen de ver-
wachtingen in heeft dokter Cognigni aangedrongen op betaling          subsidiair:
van al zijn kosten en zijn volledige honorarium. Hij heeft bij
de Italiaanse rechter vorderingen ingesteld tegen verzoeker. Na       —      het besluit van de Commissie van 25 juni 2002 nietig te
een arrest van de Italiaanse rechter heeft dokter Cognigni                   verklaren;
uitvoering van dit arrest gelast met inbeslagneming van
verzoekers pensioen. Verzoeker betwist het besluit van de
Commissie waarbij goedkeuring wordt verleend voor het                 —      verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade,
derdenbeslag.                                                                onder alle voorbehoud begroot op 72 292,36 EUR,
                                                                             vermeerderd met de moratoire intresten tegen de wettelij-
                                                                             ke rentevoet;
Verzoeker herinnert eraan dat volgens de regeling die van             —      verweerster te verwijzen in de kosten.
toepassing is op de kosten en honoraria in verband met
medische commissies en invaliditeitscommissies, alle kosten
ten laste komen van de Commissie.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van
het evenredigheidsbeginsel. Hij stelt dat het beslag door de          In het onderhavige verzoekschrift komt verzoekster op tegen
Commissie abusief en vexatoir is. De Commissie had rekening           haar uitsluiting, in de fase van de preselectie, van de proeven
moeten houden met het feit dat tegen het vonnis hoger                 van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01.


title: Zaak T-383/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Drazdansky/BHIM — Bad Heilbrunner Naturheilmittel (VITACAN)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Drazdansky/BHIM — Bad Heilbrunner Naturheilmittel (VITACAN)
   (Zaak T-383/04) (1)

   (2006/C 281/78)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-365/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 juli 2011 door AO tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 april 2011 in zaak F-45/10, AO/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/27

         Hogere voorziening ingesteld op 5 juli 2011 door AO tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 april 2011 in zaak F-45/10, AO/Commissie
   (Zaak T-365/11 P)
   2011/C 282/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: AO (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Lewisch, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 april 2011 in zaak F-45/10, AO/Commissie, te vernietigen;

               —

               indien het Gerecht over de zaak ten gronde kan beslissen, dezelfde beslissing te geven als in eerste aanleg werd gevraagd, dat wil zeggen:

                           —

                           besluit CMS 07/046 van de Europese Commissie van 23 juli 2009 nietig te verklaren wegens pesterij, wanbeheer en misbruik van het fundamentele recht om te worden gehoord;

                           —

                           alle besluiten die het tot aanstelling bevoegd gezag in de periode van september 2003 tot de verwijdering uit het ambt jegens rekwirant heeft genomen wegens pesterij, wanbeheer en misbruik van rekwirants fundamentele recht om te worden gehoord, nietig te verklaren;

                           —

                           rekwirant de mogelijkheid te geven om overeenkomstig de artikelen 7, lid 1, en 24 van het Ambtenarenstatuut (1) te worden gehoord, onder verwijzing naar de in februari 2008 en maart 2008 ingediende verzoeken;

                           —

                           rekwirant een symbolische vergoeding toe te kennen van 1 (één) EUR voor de door hem geleden immateriële en beroepsschade zoals uiteengezet in deze vordering, aangezien deze hogere voorziening geen financieel doel heeft, maar strekt tot erkenning van rekwirants waardigheid en beroepsreputatie, en

               —

               de tegenpartij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: er is niet voldaan aan de voorwaarden om te beslissen bij een beschikking overeenkomstig artikel 76 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken en het beroep was niet kennelijk ongegrond, aangezien:

                           —

                           het Gerecht voor ambtenarenzaken geen rekening heeft gehouden met een aantal stellingen en bewijsmateriaal dat met betrekking tot de pesterij van rekwirant is overgelegd;

                           —

                           rekwirant geen tijd is gegeven om overeenkomstig artikel 36 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken zijn verzoekschrift te regulariseren met betrekking tot twee, in zijn verzoekschrift genoemde besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag.

               2)

               Tweede middel: de beschikking in zaak F-45/10 schendt het recht van de Europese Unie zoals omschreven in artikel 11, lid 1, van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aangezien rekwirant recht heeft op een vergoeding voor de pesterij waarvan hij slachtoffer is geweest.

               3)

               Derde middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft zich schuldig gemaakt aan schending van rekwirants recht om te worden gehoord, zoals neergelegd in artikel 6, lid 1, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en in artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  Verordening nr. 31 (E.E.G.), nr. 11 (E.G.A.), tot vaststelling van het statuut van de ambtenaren en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 45 van 14.6.1962, blz. 1385).