title: Zaak C-518/03: Beroep, op 9 december 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
21.2.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/19
Bovendien bevat de Spaanse regeling geen enkele bepaling                  Middelen en voornaamste argumenten
waardoor de naleving door een buitenlandse particuliere
veiligheidsdienst of zijn personeel van de in een andere lidstaat
vereiste waarborgen en voorschriften in aanmerking wordt                  Ingevolge artikel 23.3 van de overeenkomsten, is verzoekster
genomen. Bijgevolg gaat het om maatregelen met afschrikken-               in het geding voor het Gerecht van Eerste aanleg, Società IAMA
de werking voor de buitenlandse ondernemingen die hun                     Consulting, verplicht tot terugbetaling aan de Commissie van
werkzaamheden in Spanje wensen uit te oefenen.                            het haar teveel betaalde.
(1) Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-          Een deel van de communautaire bijstand heeft betrekking op
    fende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs-         kosten die IAMA Consulting heeft gedragen vóór 1 november
    diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar
    worden afgesloten (PB L 19 van 24 januari 1989, blz. 16).
                                                                          1997 (en die niet aan IAMA International zijn gefactureerd)
(2) Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende          voor een totaalbedrag van 913 874 209 ITL, waarvan
    een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidin-        576 432 631 ITL in verband met het project REGIS en
    gen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209 van 24 juli     337 441 578 ITL in verband met het project REFIAG.
    1992, blz. 25).
                                                                          Het andere deel is het resultaat van naar aanleiding van een
                                                                          audit uitgevoerde correcties van de kosten, in totaal ten belope
                                                                          van 185 531 657 ITL, waarvan 60 603 671 ITL in verband
                                                                          met het project REGIS en 124 927 986 ITL in verband met
                                                                          het project REFIAG.
Vordering in reconventie, ingediend in het door de
Commissie op 17 juli 2001 ingediende verweerschrift in
zaak T-85/01, Società IAMA Consulting tegen Commissie,
aanhangig voor het Gerecht van eerste aanleg en wegens
bevoegdheid bij beschikking van 25 november 2003 op
2 december 2003 doorverwezen naar het Hof van Justitie                    Beroep, op 9 december 2003 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Zweden
                          (Zaak C-517/03)
                                                                                (Zaak C-518/03)
                           (2004/C 47/30)
                                                                                (2004/C 47/31)
Op 2 december 2003 heeft het Gerecht van Eerste aanleg bij
beschikking van 25 november 2003 naar het Hof van Justitie
een vordering in reconventie doorverwezen die door de                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                   op 9 december 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
digd door Eugenio de March en Alberto Dal Ferro als                       Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
gemachtigden, is ingediend in het verweerschrift in zaak                  vertegenwoordigd door K. Banks en K. Simonsson als gemach-
T-85/01, Società IAMA Consulting tegen Commissie van de                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Europese Gemeenschappen.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          1.   vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
                                                                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
—     De Società IAMA Consulting op vordering in reconventie                   die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
      te veroordelen tot terugbetaling van het bedrag van                      het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
      1 099 405 866 ITL (567 796 EUR), vermeerderd met                         betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
      rente, overeenkomstig artikel 94 van verordening                         uitvindingen (1), of deze bepalingen niet aan de Commis-
      nr. 3418/93;                                                             sie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem
                                                                               rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     hoe dan ook de Società IAMA Consulting te verwijzen in
      de kosten van het geding.                                           2.   het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 47/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.2.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van High Court of Justice (England & Wales),
                                                                       Queen’s Bench Division (Administrative Court) van
                                                                       10 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000          geding tussen 1) Unitymark Ltd, 2) North Sea Fishermen’s
verstreken.                                                            Organisation en Department for Environment, Food and
                                                                                Rural Affairs
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                                (Zaak C-535/03)
                                                                                (2004/C 47/33)
Verzoek van het Oberlandesgericht München van 24 juni                  De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van
SA Scania Finance France en Rockinger Spezialfabrik für                10 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
              Anhängerkupplungen GmbH & Co                             Justitie op 19 december 2003, in het geding tussen 1) Unity-
                                                                       mark Ltd, 2) North Sea Fishermen’s Organisation en Depart-
                        (Zaak C-522/03)                                ment for Environment, Food and Rural Affairs, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (2004/C 47/32)
                                                                       Zijn:
Het Oberlandesgericht München heeft bij beschikking van
24 juni 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie           (1) punt 4, sub b, en het deel van punt 6, sub a, waarin naar
op 6 november 2003, in het geding tussen SA Scania Finance                   punt 4, sub b, wordt verwezen, van bijlage XVII bij
France en Rockinger Spezialfabrik für Anhängerkupplungen                     verordening (EG) nr. 2341/2002 (1) van de Raad van
GmbH & Co, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      20 december 2002 (PB 2002, L 356, blz. 12); en/of
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                     (2) punt 4, sub b, en het deel van punt 6, sub a, waarin naar
                                                                             punt 4, sub b, wordt verwezen, van bijlage XVII bij
1.    Moet artikel 27, sub 2, Executieverdrag, zoals gewijzigd               verordening (EG) nr. 2341/2002 van de Raad van 20 de-
      bij het vierde Toetredingsverdrag van 29 september 1996,               cember 2002, zoals gewijzigd bij verordening (EG)
      juncto artikel IV, eerste alinea, van het Protocol bij het             nr. 671/2003 van 10 april 2003 (2) (PB 2003, L 97,
      Executieverdrag, zoals gewijzigd bij het vierde Toetre-                blz. 11); en/of
      dingsverdrag van 29 september 1996, aldus worden
      uitgelegd dat de betekening van een gerechtelijk stuk aan
      een verweerder, die op het tijdstip van de betekening van        (3) artikel 1 van beschikking nr. 2003/185/EG van de
      het stuk dat het geding inleidt, woonplaats heeft in een               Commissie van 14 maart 2003 (3)(PB 2003, L 71, blz. 28),
      andere verdragsluitende staat dan de staat van het gerecht,            voorzover de Commissie weigert, met toepassing van
      enkel volgens de tussen de verdragsluitende staten gelden-             punt 6, sub b, van bijlage XVII bij verordening (EG)
      de overeenkomsten moet worden gedaan?                                  nr. 2341/2002 van de Raad, het aantal dagen toegekend
                                                                             aan vaartuigen die het soort vistuig waarnaar wordt
                                                                             verwezen in punt 4, sub b, van die bijlage, aan boord
2.    Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,                    hebben, met twee te verhogen,
      moet artikel 12 EG aldus worden uitgelegd dat het zich
      verzet tegen een nationale regeling krachtens welke de
      betekening van een gerechtelijk stuk aan een op het
      tijdstip van de betekening in een andere lidstaat wonende        onwettig wat hun toepassing op trawlers met open boomkor-
      verweerder als een fictieve binnenlandse betekening              ren („open gear beam trawlers”) betreft omdat zij:
      wordt behandeld, doordat de gerechtsdeurwaarder van
      het gerecht het stuk dat het geding inleidt bij het parket
                                                                       (a)   strijdig zijn met de artikelen 33 en 34 EG (de vroegere
      neerlegt, waarna het parket de stukken ter verzending op
                                                                             artikelen 39 en 40 EG-Verdrag),
      basis van een verdrag of langs diplomatieke weg doorgeeft
      en de gerechtsdeurwaarder de buitenlandse partij bij
      aangetekende brief tegen ontvangstbewijs van de gedane           (b) strijdig zijn met de artikelen 28 en 29 EG (de vroegere
      betekening in kennis stelt?                                            artikelen 30 en 34 EG-Verdrag),
                                                                       (c)   onevenredig zijn,


title: Zaak T-131/05: Beroep, op 21 maart 2005 ingesteld door Carlos Andrés en anderen tegen Europese Centrale Bank

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/32

         Beroep, op 21 maart 2005 ingesteld door Carlos Andrés en anderen tegen Europese Centrale Bank
   (Zaak T-131/05)
   (2005/C 132/58)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 maart 2005 beroep ingesteld tegen Europese Centrale Bank door Carlos Andrés, wonende te Frankfurt am Main, en 8 anderen, vertegenwoordigd door Georges Vandersanden en Laure Levi, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               verzoekers' salarisstrook van juli 2004 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van verzoekers' schade, bestaande uit 5000 EUR voor iedere verzoeker wegens koopkrachtverlies sedert 1 juli 2001, achterstallige bezoldiging die overeenstemt met een verhoging van verzoekers' salarissen met 1,86 % voor de periode 1 juli 2001 tot en met 30 juni 2002, met 0,92 % voor de periode van 1 juli 2002 tot en met 30 juni 2003 en met 2,09 % voor de periode van 1 juli 2003 tot en met 30 juni 2004, en rente op het bedrag van verzoekers' achterstallige salarissen vanaf het tijdstip waarop zij verschuldigd waren tot de dag van daadwerkelijke betaling. De rentevoet moet worden berekend op grond van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties in de betrokken periode, vermeerderd met twee procent;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze zaak betreft de salarisverhoging in verzoekers' salarisstroken voor juli 2004, die is vastgesteld met schending van de verplichting om het personeel van de Europese Centrale Bank (ECB) te raadplegen over de methode voor de berekening van de algemene salarisaanpassingen, zoals geregeld in een overeenkomst tussen de sociale partners (het „memorandum of understanding”). Ook wordt betwist dat de betrokken verhoging, die is toegepast naar aanleiding van het arrest van het Gerecht van 20 november 2003 in zaak T-63/02, Cerafogli en Poloni/ECB (JurAmbt. blz. IA-291 en II-1405), niet terugwerkte voor de jaren 2001, 2002 en 2003.
   Tot staving van hun vordering stellen verzoekers:

               —

               schending van de artikelen 45 en 46 van de arbeidsvoorwaarden, het „memorandum of understanding” en het beginsel van behoorlijk bestuur,

               —

               schending van de motiveringsplicht en een kennelijke beoordelingsfout. Dienaangaande wordt gepreciseerd dat de tabellen die de bank heeft opgesteld om het voorgestelde percentage van de salarisverhoging te rechtvaardigen, het resultaat zijn van een onjuiste toepassing van de berekeningsmethode,

               —

               schending van het vertrouwensbeginsel.


title: Beschikking van de President van het Hof van 29 juni 1999 in zaak C-107/99 R: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Ierland en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Kort geding - Structuurfondsen - Financiering van communautaire initiatieven - Wijziging van indicatieve verdelingen)

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 333/11
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                                Hamm, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                           van C. Dessoy, advocaat aldaar, Rue d’Eich 31, betreffende
                         van 29 juni 1999                                  hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
in zaak C-107/99 R: Italiaanse Republiek tegen Commissie                   van 21 december 1998, Gluiber/Raad en Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                           (T-122/98, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende
Ierland en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                     tot vernietiging van die beschikking (andere partijen bij de
                         Noord-Ierland (1)                                 procedure: Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen), heeft het Hof (Eerste kamer),
(Kort geding — Structuurfondsen — Financiering van                         samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,
communautaire initiatieven — Wijziging van indicatieve                     D. A. O. Edward en M. Wathelet, rechters: advocaat-generaal:
                             verdelingen)                                  A. M. La Pergola; griffier: R. Grass, op 5 juli 1999 een beschik-
                          (1999/C 333/21)                                  king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           2) Rekwirante Gluiber wordt in de kosten verwezen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 136 van 15.5.1999.
In zaak C-107/99 R, Italiaanse Republiek (gemachtigde:
U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia) tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March,
K. Simonsson en H. Speyart), ondersteund door Ierland (ge-
machtigde: J. Payne, bijgestaan door D. McGuinness en E. Kent)
en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door D. Wyatt) betreffen-
de een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                                van 8 juli 1999
de beschikking van de Commissie van 16 december 1998 tot
goedkeuring van de wijzigingen van de indicatieve verdeling
van communautaire initiatieven, meegedeeld aan de Italiaanse               in zaak C-95/98 P: Édouard Dubois et Fils SA tegen Raad
Republiek bij brief van de secretaris-generaal van de Commissie            van de Europese Unie en Commissie van de Europese
van 19 januari 1999, en van alle handelingen die daaraan ten                                      Gemeenschappen (1)
grondslag liggen of ermee verbonden zijn, of tot het gelasten
van andere voorlopige maatregelen, heeft de president van het              („Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid
Hof op 29 juni 1999 een beschikking gegeven waarvan het                              — Europese Akte — Douane-expediteur”)
dictum luidt als volgt:
                                                                                (1999/C 333/23)
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 188 van 3.7.1999, blz. 7.
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-95/98 P, Édouard Dubois et Fils SA, vennootschap
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    naar Frans recht, gevestigd te Roubaix (Frankrijk), vertegen-
                                                                           woordigd door P. Ricard, advocaat bij de Franse Conseil d’État
                           (Eerste kamer)                                  en de Cour de cassation, en A. Crosson du Cormier, advocaat
                                                                           te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                           van 5 juli 1999                                 M. Feiler, advocaat aldaar, Rue Ermesinde 67, betreffende
                                                                           hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
in zaak C-57/99 P: K. Gluiber tegen Raad van de Europese                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       29 januari 1998, Dubois et Fils/Raad en Commissie (T-113/96,
                                                                           Jurispr. blz. II-125), strekkende tot vernietiging van dat arrest
(Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en ken-                en tot hoofdelijke veroordeling van de Raad van de Europese
                        nelijk ongegrond is)                               Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           krachtens artikel 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans ar-
                          (1999/C 333/22)                                  tikel 288, tweede alinea, EG) om aan Édouard Dubois et Fils
                                                                           SA te betalen de som van 112 339 702 FF als vergoeding
                          (Procestaal: Duits)                              van de door rekwirante in haar werkzaamheid van erkend
                                                                           douane-expediteur geleden schade, alsmede tot veroordeling
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- van de Raad en de Commissie in de kosten, andere partijen bij
                          dentie van het Hof)                              de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                           G. Houttuin en M. C. Giorgi) en Commissie van de Europese
In zaak C-57/99 P, K. Gluiber, wonende te Staudernheim                     Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Lier en R. Tricot),
(Duitsland), vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat te                 heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,


title: Zaak T-403/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2008 — België/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2008 — België/Commissie
   (Zaak T-403/06) (1)

   (2008/C 142/69)

      Procestaal: Frans

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-586/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2012 door Koninklijke Wegenbouw Stevin BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-357/06, Koninklijke Wegenbouw Stevin tegen Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/6

         Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2012 door Koninklijke Wegenbouw Stevin BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-357/06, Koninklijke Wegenbouw Stevin tegen Commissie
   (Zaak C-586/12 P)
   2013/C 71/11
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (vertegenwoordiger: E. Pijnacker Hordijk, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest partieel te vernietigen, voor zover het Gerecht in het bestreden arrest heeft geoordeeld dat de Commissie rechtens genoegzaam heeft aangetoond dat KWS de rol van leider van het door de Commissie vastgestelde kartel heeft vervuld;

               —

               artikel 1 aanhef en sub j. van de bestreden beschikking (1) partieel te vernietigen, voor zover de Commissie aan KWS een boete van EUR 27,36 miljoen heeft opgelegd;

               —

               het boetebedrag voor KWS opnieuw vast te stellen op een bedrag van ;

               —

               de Commissie te veroordelen een door het Hof nader te bepalen gedeelte van de proceskosten van KWS in eerste instantie en in hogere voorziening te dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert rekwirante twee middelen aan.
   Eerste middel
   In het kader van het eerste middel voert rekwirante aan dat het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling en van fundamentele vereisten inzake consistentie van rechterlijke uitspraken heeft geschonden door in het bestreden arrest dezelfde bewijsmiddelen zonder enige, laat staan enige dragende motivering, op tegenstrijdige wijze in aanmerking tegen de onderscheiden appellanten KWS en Shell Nederland Verkoop Maatschappij B.V. („SNV”) (het beroep van SNV is behandeld in het arrest van het Gerecht van 27 september 2012, zaak T-343/06), terwijl KWS en SNV ingevolge de bestreden beschikking gezamenlijk een zelfde rol hadden vervuld in het kader van kartelafspraken.

               —

               De beoordeling door het Gerecht van de vermeende aanstichtersrol en leidersrol van KWS en van SNV dient in hun onderlinge samenhang te worden bezien: de Commissie oordeelde in de beschikking dat KWS en SNV in vereniging de leidende krachten achter het kartel zouden zijn geweest.

               —

               De bewijskracht van een aantal door de Commissie tegen KWS en SNV ingeroepen bewijsmiddelen wordt door het Gerecht op rechtens onaanvaardbare tegenstrijdige wijze beoordeeld.

               —

               Op grond van het voorgaande kan het oordeel dat KWS als enige een leidinggevende rol heeft vervuld binnen het vastgestelde kartel van bitumenleveranciers en wegenbouwers niet in stand blijven.

         Tweede middel
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht het verbod van willekeur, het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van proportionaliteit heeft geschonden door in het bestreden arrest te oordelen dat de door de Commissie op grond van het bestaan van een aanstichtersrol en leidersrol aan KWS opgelegde boeteverhoging van 50 % in stand kan worden gelaten, ook na te hebben vastgesteld dat er onvoldoende grond bestaat voor het aannemen van een aanstichtersrol.

               —

               Als het oordeel dat KWS als enige een leiderschapsrol kan worden toegerekend niet in stand kan blijven, geldt dit laatste ook voor de boeteverhoging.

               —

               Door het in stand laten van de door de Commissie vastgestelde boeteverhoging, terwijl de Commissie voor een van de twee boeteverhogende omstandigheden geen voldoende bewijzen heeft aangedragen, „beloont” het Gerecht de Commissie voor onzorgvuldige afwegingen in de bestreden Beschikking

               —

               Het gelijkheidsbeginsel en het proportionaliteitsbeginsel staan eraan in de weg dat het Gerecht de boeteverhoging van 50 % ten aanzien van KWS (bovendien volledig) in stand laat, terwijl zij deze in de parallelle beroepsprocedure in zaak T-343/06 ten aanzien van SNV c.s. volledig heeft vernietigd.

               —

               Op grond van het voorgaande kan de boetverhoging zoals vastgesteld voor KWS niet in stand blijven.

      (1)  Beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL).


title: Zaak T-498/17: Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Álvarez de Linera Granda/Commissie en GAR

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/16

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Álvarez de Linera Granda/Commissie en GAR
   (Zaak T-498/17)
   (2017/C 330/21)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pablo Álvarez de Linera Granda (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Pastor Palomar, F. Arroyo Romero en N. Subuh Falero, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het tot het Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (Spaans fonds voor een geordende herstructurering van de banksector) gerichte besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) tot goedkeuring van een herstructureringsplan voor Banco Popular Español nietig te verklaren;

               —

               besluit 2017/1246 van de Europese Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español nietig te verklaren, en

               —

               krachtens artikel 340 VWEU de GAR en de Europese Commissie niet-contractueel aansprakelijk te stellen en de vergoeding van de door verzoeker geleden schade te gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía y Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sáchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.
   Verzoeker verwijt de Commissie in casu met name misbruik van bevoegdheid.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 april 2005 in zaak T-2/03, Verein für Konsumenteninformation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Verzoek betreffende zeer groot aantal documenten — Algehele weigering van toegang — Verplichting om concreet en individueel onderzoek te verrichten — Uitzonderingen)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 april 2005
   in zaak T-2/03, Verein für Konsumenteninformation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Verzoek betreffende zeer groot aantal documenten - Algehele weigering van toegang - Verplichting om concreet en individueel onderzoek te verrichten - Uitzonderingen)
   (2005/C 155/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-2/03, Verein für Konsumenteninformation, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoordigd door A. Klauser, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: S. Rating en P. Aalto, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Bank für Arbeit und Wirtschaft AG, gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en door ÖsterreichischeVolksbanken AG, gevestigd te Wenen, en Niederösterreichische Landesbank-Hypothekenbank AG, gevestigd te Sankt Pölten (Oostenrijk), vertegenwoordigd door R. Roniger, A. Ablasser en W. Hemetsberger, advocaten, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van besluit D(2002) 330472 van de Commissie van 18 december 2002 betreffende een verzoek om toegang tot het administratieve dossier in zaak COMP/36.571/D-1, Oostenrijkse banken — „Lombardclub”, heeft het Gerecht (Eerste kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Jaeger, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 13 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Besluit D(2002) 330472 betreffende een verzoek om toegang tot het administratieve dossier in zaak COMP/36.571/D 1, Oostenrijkse banken — „Lombardclub” wordt nietig verklaard.

               2.

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3.

               Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 8.2.2003.


               19.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/36

         Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 januari 2015
   (Zaak E-2/15)
   (2015/C 92/10)
   Op 21 januari 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Janne Tysnes Kaasin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat IJsland, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen goed te keuren die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van het besluit waarnaar is verwezen in punt 66he van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Uitvoeringsverordening (EU) nr. 104/2013 van de Commissie van 4 februari 2013 houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 185/2010 voor wat betreft beveiligingsonderzoeken van passagiers en andere personen door middel van apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD), in combinatie met draagbare metaaldetectieapparatuur (HHMD)), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 9 september 2014 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 9 juli 2014 tot hem had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting in het nationale recht van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 104/2013 van de Commissie van 4 februari 2013 houdende wijziging van Verordening (EU) nr. 185/2010 voor wat betreft beveiligingsonderzoeken van passagiers en andere personen door middel van apparatuur voor detectie van explosievensporen (ETD), in combinatie met draagbare metaaldetectieapparatuur (HHMD), waarnaar is verwezen in punt 66he van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst en zoals aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het besluit niet binnen de gestelde termijn in nationaal recht om te zetten.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 januari 2005 in zaak C-125/04 (verzoek van het Arbitraal College van de Geschillencommissie Reizen om een prejudiciële beslissing): Guy Denuit, Betty Cordenier tegen Transorient - Mosaïque Voyages et Culture SA (Prejudiciële vragen — Voorlegging aan Hof — Nationale rechterlijke instantie in zin van artikel 234 EG — Scheidsgerecht)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 27 januari 2005
   in zaak C-125/04 (verzoek van het Arbitraal College van de Geschillencommissie Reizen om een prejudiciële beslissing): Guy Denuit, Betty Cordenier tegen Transorient - Mosaïque Voyages et Culture SA (1)

   (Prejudiciële vragen - Voorlegging aan Hof - Nationale rechterlijke instantie in zin van artikel 234 EG - Scheidsgerecht)
   (2005/C 82/10)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-125/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbitraal College van de Geschillencommissie Reizen (België) bij beslissing van 4 december 2003, ingekomen bij het Hof op 8 maart 2004, in de procedure Guy Denuit, Betty Cordenier tegen Transorient - Mosaïque Voyages et Culture SA, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 27 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het Hof is niet bevoegd om uitspraak te doen op de door het Arbitraal College van de Geschillencommissie Reizen gestelde vragen.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.


title: Zaak T-38/15: Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — Telecom Castilla-La Mancha/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/41

         Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — Telecom Castilla-La Mancha/Commissie
   (Zaak T-38/15)
   (2015/C 089/50)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telecom Castilla-La Mancha, SA (Toledo, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena en M. Bolsa Ferruz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking, in het bijzonder van artikel 1 van de beschikking, voor zover daarbij staatssteun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard;

               —

               dientengevolge, nietigverklaring van de in de artikelen 3 en 4 van de beschikking opgenomen terugvorderingsbevelen, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in zaak T-36/15, HISPASAT/Commissie.


title: Zaken T-443/08 en T-455/08: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Freistaat Sachsen e.a./Commissie ( „Staatssteun — Steun ten gunste van luchthaven Leipzig-Halle — Financiering van investeringen in aanleg van nieuwe start- en landingsbaan zuid — Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid — Begrip onderneming — Begrip economische activiteit — Luchthaveninfrastructuur” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/24

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Freistaat Sachsen e.a./Commissie
   (Zaken T-443/08 en T-455/08) (1)

   (Staatssteun - Steun ten gunste van luchthaven Leipzig-Halle - Financiering van investeringen in aanleg van nieuwe start- en landingsbaan zuid - Beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid - Begrip onderneming - Begrip economische activiteit - Luchthaveninfrastructuur)
   2011/C 145/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Freistaat Sachsen (Duitsland) en Land Sachsen-Anhalt (Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Soltész, advocaat) (zaak T-443/08); Mitteldeutsche Flughafen AG (Leipzig, Duitsland) en Flughafen Leipzig-Halle GmbH (Leipzig) (vertegenwoordiger: M. Núñez-Müller, advocaat) (zaak T-455/08)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Gross, B. Martenczuk en E. Righini, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partijen: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein, gemachtigden), en Arbeitsgemeinschaft Deutscher Verkehrsflughäfen eV (ADV) (vertegenwoordiger: L. Giesberts, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/948/EG van de Commissie van 23 juli 2008 betreffende maatregelen van Duitsland ten gunste van DHL en Flughafen Leipzig/Halle GmbH (PB L 346, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De zaken T-443/08 en T-455/08 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               Het beroep in zaak T-443/08 wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Artikel 1 van beschikking 2008/948/EG van de Commissie van 23 juli 2008 betreffende maatregelen van Duitsland ten gunste van DHL en Flughafen Leipzig/Halle GmbH, wordt nietig verklaard voor zover daarin het bedrag van de staatssteun die de Bondsrepubliek Duitsland voornemens is te verlenen ten behoeve van de aanleg van een nieuwe start- en landingsbaan zuid en de bouw van de bijbehorende luchthaveninstallaties op de luchthaven Leipzig-Halle, op 350 miljoen EUR wordt bepaald.

               4)

               Het beroep in zaak T-455/08 wordt verworpen voor het overige.

               5)

               Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie in zaak T-443/08.

               6)

               Mitteldeutsche Flughafen AG en Flughafen Leipzig-Halle GmbH worden verwezen in hun eigen kosten.

               7)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten in zaak T-455/08.

               8)

               De Bondsrepubliek Duitsland en de Arbeitsgemeinschaft Deutscher Verkehrsflughäfen eV (ADV) zullen hun eigen kosten dragen in de zaken T-443/08 en T-455/08.

      (1)  PB C 237 van 20.12.2008.


title: Zaak F-148/12: Beroep ingesteld op 7 december 2012 — ZZ/EWDD

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/30

         Beroep ingesteld op 7 december 2012 — ZZ/EWDD
   (Zaak F-148/12)
   2013/C 71/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot opstelling van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 9 maart 2012 tot opstelling van het beoordelingsrapport 2012, dat betrekking heeft op de periode van 1 januari tot en met 31 december 2011;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag van 26 oktober 2012 tot afwijzing van verzoekers klacht, strekkende tot herziening van zijn beoordelingsrapport 2012;

               —

               verwijzing van EWDD in de kosten.


title: Zaak T-169/06: Beroep ingesteld op 26 juni 2006 — Charlott/BHIM — Charlot (beeldmerk Charlott France Entre Luxe et Tradition )

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/31

         Beroep ingesteld op 26 juni 2006 — Charlott/BHIM — Charlot (beeldmerk „Charlott France Entre Luxe et Tradition”)
   (Zaak T-169/06)
   (2006/C 212/56)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Charlott' SARL (Chaponost, Frankrijk) (vertegenwoordiger: L. Conrad, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Charlot — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA (Lissabon, Portugal)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 april 2006 (zaak R 223/2005-2) te vernietigen;

               —

               te verklaren dat de vennootschap Charlot — Confecções par Homens, Artigos de Lã e Outros SA de verplichtingen van artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 niet nakomt;

               —

               het BHIM te gelasten, het door Charlott' SARL aangevraagde merk in te schrijven;

               —

               het BHIM of de in het ongelijk gestelde partij te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding, onder meer in de kosten die overeenkomstig artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van 2 mei 1991 invorderbaar zijn.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Charlott France Entre Luxe et Tradition” voor waren van klasse 25 — aanvraag nr. 1 853 274

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Charlot — Confecções para Homens, Artigos de Lã e Outros SA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „Charlot” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 43, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 en van artikel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 voorzover opposante volgens verzoekster het normale gebruik van haar merk sinds vijf jaar niet heeft bewezen en geen aanwijzingen heeft gegeven over de omvang van het gebruik dat van dat merk is gemaakt.


title: Beroep, op 11 november 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-385/97)

text:
20.2.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 55/15
2. De gecombineerde nomenclatuur, in de versie vastge-              De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot
     steld in bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2551/93           nog toe niet de passende maatregelen heeft genomen om
     van de Commissie van 10 augustus 1993 tot wijziging            de betrokken richtlijnen volledig in Grieks recht om te zet-
     van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van            ten.
     de Raad met betrekking tot de tarief- en statistiekno-
     menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,              (1) PB  L 340 van 31.12.1993, blz. 15.
     moet aldus worden uitgelegd, dat dergelijke goederen           (2) PB  L 32 van 5.2.1985, blz. 14.
     moeten worden ingedeeld onder de post die in volg-             (3) PB  L 315 van 8.12.1994, blz. 18.
     orde van nummering het laatst is geplaatst, dat wil            (4) PB  L 26 van 31.1.1977, blz. 42.
     zeggen onderverdeling 6212 10 00.
(1) PB C 145 van 18.5.1996.
                                                                    Beroep, op 19 november 1997 ingesteld door SaÁrl
                                                                    Glasoltherm tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
  Beroep, op 11 november 1997 ingesteld door Commissie                                      (Zaak C-399/97)
      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                                          (98/C 55/28)
                           Republiek
                       (Zaak C-385/97)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                          (98/C 55/27)                              is op 19 november 1997 beroep tegen Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen ingesteld door SaÁrl Glasol-
                                                                    therm, vertegenwoordigd door M. Penciolelli, advocaat te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    Ris Orangis.
is op 11 november 1997 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door M. Kondou-Durande,                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridi-            Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
sche dienst van de Commissie, BaÃtiment Wagner, Kirch-                   veroordelen om, gedurende tien jaar vanaf de industri-
berg.                                                                    ele ingebruikneming van de twee bedoelde demonstra-
                                                                         tieprojecten, met alle middelen, financieÈle middelen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         daaronder begrepen, de actie te ondersteunen van een
                                                                         door de SaÁrl Glasoltherm opgerichte handelsvennoot-
                                                                         schap belast met de verhandeling in de Europese
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                  Gemeenschap van de technologie ¹mini thermo-elektri-
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-               sche centrale Glasolthermº;
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
     te voldoen aan de Richtlijnen 93/118/EG (1) van de
     Raad van 22 december 1993 tot wijziging van Richt-             Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     lijn 85/73/EEG (2) inzake de financiering van de keu-               kosten te veroordelen.
     ringen en sanitaire controles van vers vlees en van
     vlees van pluimvee, en 94/59/EG (3) van de Commissie           Middelen en voornaamste argumenten
     van 2 december 1994 houdende derde wijziging van
     de bijlagen bij Richtlijn 77/96/EEG (4) van de Raad            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     inzake het opsporen van trichinen bij de invoer van            met die in zaak C-388/96 (1).
     vers vlees van varkens, huisdieren, uit derde landen, de
     krachtens het Verdrag en die richtlijnen op haar rus-          (1) PB C 40 van 8.2.1997, blz. 11, en
     tende verplichtingen niet is nagekomen;                            PB C 295 van 27.9.1997, blz. 9.
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie
Overeenkomstig artikel 189, derde alinea, van het Verdrag
                                                                    van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlij-
                                                                                Nederlanden
nen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Overeenkom-                                   (Zaak C-408/97)
stig artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag treffen de lid-                                (98/C 55/29)
staten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                        is op 4 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk


title: Zaak C-648/13: Beroep ingesteld op 6 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/25

         Beroep ingesteld op 6 december 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-648/13)
   2014/C 45/42
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door artikel 2, punten 19, 20, 26 en 27, artikel 8, lid l, artikel 9, lid 2, artikel l0, lid 3, artikel 11, lid 5, bijlage V (punten 1.3, 1.3.4, 1.3.5, 1.4 en 2.4.1) en bijlage VII (deel A, punten 7.2-7.10) bij richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (1) niet, onvolledig of onjuist om te zetten in nationaal recht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 24 van deze richtlijn;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Artikel 2, punten 19, 20, 26 en 27

   De Commissie verwijt de Republiek Polen een onjuiste en onvolledige omzetting van de in artikel 2, punten 19, 20, 26 en 27 van richtlijn 2000/60/EG vervatte definities.

      Artikel 8, lid 1

   De Commissie verwijt de Republiek Polen dat de Poolse bepalingen geen vereisten stellen die beantwoorden aan de specificaties voor Natura 2000-gebieden.

      Artikel 9, lid 2

   Volgens de Commissie werd artikel 9, lid 2, van richtlijn 2000/60/EG op onvolledige of onjuiste wijze omgezet, voor zover het gaat om de verplichting, in de stroomgebiedsbeheersplannen de voorgenomen stappen op te nemen voor de uitvoering van de kostenterugwinning die ertoe bijdragen dat de milieudoelstellingen van deze richtlijn bereikt worden.

      Artikel 10, lid 3

   De Commissie is van mening dat de Republiek Polen de in artikel 10, lid 3, van richtlijn 2000/60/EG vervatte verplichting niet heeft omgezet, hoewel de omzetting van deze bepaling wezenlijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de waterrichtlijn.

      Artikel 11, lid 5

   De Commissie stelt dat de Republiek Polen artikel 11, lid 5, van richtlijn 2000/60/EG onjuist heeft omgezet, voor zover de werkingssfeer van de overeenkomstige Poolse bepalingen enger is dan in de richtlijn.

      Bijlage V

   De Commissie is van mening dat, hoewel bijlage V in grote mate werd omgezet, bepaalde punten ervan niet op een bevredigende wijze werden omgezet in Pools recht. Het verwijt van onjuiste omzetting betreft in het bijzonder de opname van schattingen van de betrouwbaarheid in de stroomgebiedsbeheersplannen (punten 1.3, 1.3.4 en 2.4.1), de monitoring van habitats en soorten in beschermde gebieden (punt 1.3.5) en de uitsluiting van hydromorfologische elementen bij de indeling van de watertoestand (punt 1.4.2).

      Bijlage VII

   Volgens de Commissie heeft de Republiek Polen de punten 7.2-7.10 van deel A van deze bijlage onjuist omgezet, daar de bepalingen betreffende het nationale waterbeschermingsprogramma dienen te verschillen van de stroomgebiedsbeheersplannen in de zin van bijlage VII bij richtlijn 2000/60/EG. Om deze reden is de Commissie van mening dat de door de Poolse autoriteiten aangevoerde nationale bepalingen waarbij artikel 11 van de richtlijn wordt omgezet, niet volstaan om de omzetting van de vereisten van de punten 7.2-7-10 van bijlage VII te verzekeren.

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak C-158/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Stichting ROM-projecten/Staatssecretaris van Economische Zaken (Structuurfondsen — Terugbetaling van communautaire steun wegens onregelmatigheid — Niet-gepubliceerde en niet-meegedeelde voorwaarden voor toekenning van steun — Onwetendheid van begunstigde — Goede trouw — Rechtszekerheidsbeginsel — Doeltreffendheid — Artikel 10 EG)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Stichting ROM-projecten/Staatssecretaris van Economische Zaken
   (Zaak C-158/06) (1)

   (Structuurfondsen - Terugbetaling van communautaire steun wegens onregelmatigheid - Niet-gepubliceerde en niet-meegedeelde voorwaarden voor toekenning van steun - Onwetendheid van begunstigde - Goede trouw - Rechtszekerheidsbeginsel - Doeltreffendheid - Artikel 10 EG)
   (2007/C 183/20)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stichting ROM-projecten

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 6 van beschikking C(95) 1753 van de Commissie van 16 oktober 1995 inzake de verlening van een bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europees Sociaal Fonds (ESF) voor een operationeel programma in het kader van het communautair initiatief MKB, ten gunste van gebieden die in aanmerking komen voor doelstellingen nr. 1 en 2 in Nederland — Onvoorwaardelijke en nauwkeurige bepaling die gevolgen heeft die aan eindbegunstigde kunnen worden tegengeworpen — Uitlegging van artikel 38, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (PB L 161, blz. 1) — Niet-terugvordering tengevolge van onregelmatige handeling ten aanzien van eindbegunstigde aan wie beschikking van Commissie niet kenbaar was gemaakt
   Dictum
   Wanneer de voorwaarden voor toekenning van een door de Gemeenschap aan een lidstaat verleende financiële steun wél staan vermeld in de verleningsbeschikking, maar niet zijn gepubliceerd en door deze lidstaat niet aan de eindbegunstigde van de financiële steun zijn meegedeeld, verzet het gemeenschapsrecht zich niet ertegen dat het rechtszekerheidsbeginsel wordt toegepast teneinde terugbetaling door deze begunstigde van de ten onrechte betaalde bedragen uit te sluiten, mits de goede trouw van de begunstigde is aangetoond. In een dergelijk geval kan de betrokken lidstaat financieel aansprakelijk worden gesteld voor de niet-teruggevorderde bedragen, teneinde het recht van de Gemeenschap op terugbetaling van het steunbedrag te effectueren.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-333/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga (Portugal) op 1 juni 2017 — Caixa Económica Montepio Geral/Carlos Samuel Pimenta Marinho e.a.

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Braga (Portugal) op 1 juni 2017 — Caixa Económica Montepio Geral/Carlos Samuel Pimenta Marinho e.a.
   (Zaak C-333/17)
   (2017/C 256/16)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca de Braga

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caixa Económica Montepio Geral

      Verwerende partijen: Carlos Samuel Pimenta Marinho, Maria de Lurdes Coelho Pimenta Marinho, Daniel Pimenta Marinho, Vera da Conceição Pimenta Marinho

      Prejudiciële vraag

   Verzet het Unierecht — met name voor zover de burgers van de Unie het fundamentele recht op bescherming van de consument zoals voorzien in [artikel] 38 van het [Handvest van de grondrechten van de Europese Unie] wordt erkend, alsmede het fundamentele recht op gelijke behandeling van burgers en ondernemingen, zoals voorzien in [artikel] 21 EVRM — zich tegen een nationale wettelijke regeling (enig artikel van wetsdecreet nr. 32765 van 29 april 1943, dat voorziet in een uitzondering op de in [artikel] 1143 van het burgerlijk wetboek vastgelegde algemene regeling), op grond waarvan de banksector verschillend wordt behandeld in vergelijking met de overige burgers en ondernemingen met betrekking tot de vorm waarin een lening wordt afgesloten, voor zover een leenovereenkomst een minder plechtige vorm aanneemt wanneer die door een bankinstelling wordt afgesloten?


title: Zaak C-473/01 P: Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-128/00 tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 68/4                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.3.2002
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door                      kenmerken reeds deel uitmaakten van het gebruikelijke
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht                      voorkomen van de tabletten op de markt op het relevante
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                           tijdstip en, zo neen, of dit verschil waarneembaar is en
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak                               onderscheidend vermogen verleent aan de merken;
T-128/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                   —     door niet na te gaan of het specifieke dessin (spikkels en
               tekeningen en modellen) (BHIM)                              vierkante of driehoekige inzetstukken in het midden en
                                                                           op de bovenzijde van het tablet) reeds deel uitmaakte van
                       (Zaak C-473/01 P)                                   het gebruikelijke voorkomen van de tabletten op de
                                                                           markt op het relevante tijdstip en, zo neen, of dit verschil
                                                                           waarneembaar is en onderscheidend vermogen verleent
                         (2002/C 68/08)                                    aan de merken.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 25.
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-128/00
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)         Beroep, op 6 december 2001 ingesteld door Commissie
(BHIM).                                                              van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-475/01)
—     het arrest te vernietigen voorzover de vordering voor het
      overige werd verworpen.
                                                                                (2002/C 68/09)
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      hogere voorziening.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 6 december 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
Middelen en voornaamste argumenten                                   bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande en E. Traversa,
                                                                     juridisch adviseurs.
Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg een
beoordelingsfout heeft gemaakt in de volgende opzichten:
                                                                     De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
—     door te oordelen dat de vraag of het onderscheidend
      vermogen van het merk op het tijdstip van de indiening
                                                                     —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door voor ouzo
      van de inschrijvingsaanvraag dan wel op het tijdstip van
                                                                           een bijzondere verbruiksbelasting met een lager tarief dan
      de effectieve inschrijving moet worden beoordeeld, niet
                                                                           voor andere alcoholhoudende dranken te handhaven, de
      behoeft te worden beantwoord;
                                                                           krachtens artikel 90, eerste alinea, EG op haar rustende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen;
—     door te oordelen dat het aandachtsniveau van de gemid-
      delde consument ten aanzien van de vorm en de kleuren
      van was-en afwasmiddeltabletten niet hoog is;                  —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
—     door te oordelen dat dient te worden onderzocht of de
      aangevraagde merken de doelgroep in staat stellen de
      betrokken waren te onderscheiden van die van een andere        Middelen en voornaamste argumenten
      commerciële herkomst wanneer zij bij een aankoop een
      keuze zal moeten maken;
                                                                     Wet 2127/93 zet richtlijn 92/83/EEG (1) om in nationaal recht.
—     door te oordelen dat de gemiddelde consument de                Die wet stelt het basistarief van de bijzondere verbruiks-
      afgeschuinde randen, de enigszins afgeronde hoeken of          belasting vast op 293,709 drachme per honderd liter zuivere
      de kartelrand van de tabletten niet kan opvatten als een       alcohol. Artikel 26 van diezelfde wet bepaalt, dat het basistarief
      bijzonder kenmerk van de geclaimde vorm dat geschikt           met 50 % wordt verminderd voor ouzo. Zo bedraagt de
      is om het tablet van andere was- en afwasmiddeltabletten       bijzondere verbruiksbelasting voor dit concrete product slechts
      te onderscheiden, en door niet na te gaan of deze              146,855 drachme per honderd liter zuivere alcohol.


title: Zaak C-188/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 75/442/EEG — Afvalstoffen — Huishoudelijk afvalwater dat via septic tanks wordt geloosd in landelijke gebieden — Afvalstoffen die niet onder andere wettelijke regeling vallen — Niet-uitvoering)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-188/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 75/442/EEG - Afvalstoffen - Huishoudelijk afvalwater dat via septic tanks wordt geloosd in landelijke gebieden - Afvalstoffen die niet onder andere wettelijke regeling vallen - Niet-uitvoering)
   2009/C 312/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, D. Lawunmi en M. Wilderspin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O’Hagan, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending, wat huishoudelijk afvalwater betreft dat via septic tanks wordt geloosd, van de artikelen 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 en 14 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Afvalstoffen die niet onder een andere wetgeving vallen

      Dictum

               1)

               Door, behalve voor County Cavan, met betrekking tot huishoudelijk afvalwater dat in landelijke gebieden wordt geloosd via septic tanks en andere individuele waterzuiveringssystemen, niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in drie vierde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en draagt zijn eigen kosten.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt een vierde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1996 in zaak T-230/94: F. Farrugia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Besluit van de Commissie waarbij verzoeker de toekenning van een beurs wordt geweigerd - Geschiktheidscriteria - British overseas citizen - Onjuiste gronden - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Morele schade)

text:
4 . 5 . 96           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 133 /21
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ling van de Commissie tot betaling van het symbolische
                       van 21 maart 1996                               bedrag van 1 ecu ter vergoeding van de morele schade die
                                                                       verzoekster stelt te hebben geleden door het bestreden
in zaak T-230/94 : F. Farrugia tegen Commissie van de                  besluit, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als
                  Europese Gemeenschappen (*)                          volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en
(Beroep tot nietigverklaring — Besluit van de Commissie                J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 21 maart 1996 een
waarbij verzoeker de toekenning van een beurs wordt                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
geweigerd — Geschiktheidscriteria — British overseas
citizen — Onjuiste gronden — Niet-contractuele aanspra                1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van
                  kelijkheid — Morele schade)                                13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een invalidi
                           ( 96/C 133/47 )                                   teitspensioen is toegekend.
                       (Procestaai: Engels)                            2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                       3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
In zaak T-230/94 , F. Farrugia , wonende te Athene ( Grie
kenland ), vertegenwoordigd door L. Sissilianos, advocaat te
Athene, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                   (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
pen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en, ter terechtzitting,
P. Oliver ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
het besluit van de Commissie van 26 april 1994 houdende
afwijzing van verzoekers aanvraag om toekenning van een
onderzoekbeurs, en tot vergoeding van de materiële en
morele schade die verzoeker door dit besluit zou hebben                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
geleden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samengesteld
                                                                                van 21 maart 1996
als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bellamy en A. Ka
logeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1996           in zaak T- 1 0/95 : A. Chehab tegen Commissie van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                        (Ambtenaren — Blijvende gedeeltelijke invaliditeit —
 1 . Verklaart nietig het in de brief van 26 april 1994                                   Erkenning van verergering)
      vervatte besluit van de Commissie.
                                                                                ( 96/C 133 /49 )
 2 . Wijst de vordering tot schadevergoeding af.
                                                                                (Procestaai: Frans)
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
 (M PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                        In zaak T-10/95 , A. Chehab, gepensioneerd ambtenaar van
                                                                        de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                        te Parijs, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te
                                                                        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                        Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A.M. Al
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ves Vieira en J. Currall ), betreffende een beroep tot,
                        van 21 maart 1996
                                                                        enerzijds, nietigverklaring van een besluit waarbij de Com
                                                                        missie heeft erkend dat verzoekers blijvende gedeeltelijke
 in zaak T-376/94: G. Otten tegen Commissie van de                      invaliditeit slechts met 3 % was verergerd, en, anderzijds,
                  Europese Gemeenschappen f 1 )                         veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de
  (Ambtenaren — Invaliditeitscommissie — Samenstelling —                morele schade die in de loop van het geding aan verzoeker
                 Pensionering wegens invaliditeit)                      zou zijn berokkend, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),
                             ( 96/C 133/48 )                            samengesteld als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bel
                                                                        lamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,
                                                                         hoofdadministrateur, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
                         (Procestaai: Frans)                             waarvan het dictum luidt als volgt:
  In zaak T-376/94, G. Otten, gewezen ambtenaar van de                   1.   Verklaart het besluit van de Commissie van 22 maart
  Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                        1 994 nietig voor zover het verzoeker slechts 3 %
  Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te                     blijvende gedeeltelijke invaliditeit toekent.
  Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
  Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie                2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
  van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G. Val
  sesia en J. Currall ), betreffende een beroep tot, enerzijds,          3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
   13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een overeenkom
                                                                         (') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
  stig artikel 78 , derde alinea, van het Statuut van de
  ambtenaren van de Europese Gemeenschappen vastgesteld
   invaliditeitspensioen is toegekend, en, anderzijds, veroorde


title: Zaak T-565/08: Arrest van het Gerecht van 11 september 2012 — Corsica Ferries France/Commissie ( „Staatssteun — Sector cabotage in zeevervoer — Dienst van algemeen economisch belang — Toets van particuliere investeerder in markteconomie — Sociale politiek van lidstaten — Herstructureringssteun — Gevolgen van arrest houdende nietigverklaring” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/11

         Arrest van het Gerecht van 11 september 2012 — Corsica Ferries France/Commissie
   (Zaak T-565/08) (1)

   (Staatssteun - Sector cabotage in zeevervoer - Dienst van algemeen economisch belang - Toets van particuliere investeerder in markteconomie - Sociale politiek van lidstaten - Herstructureringssteun - Gevolgen van arrest houdende nietigverklaring)
   2012/C 343/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Corsica Ferries France SAS (Bastia, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en B. Stromsky, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, vervolgens G. de Bergues, N. Rouam en J. Rossi, gemachtigden), en Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/611/EG van de Commissie van 8 juli 2008 betreffende steunmaatregel C 58/02 (ex N 118/02) die door Frankrijk is toegekend aan Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM) (PB 2009, L 225, blz. 180)

      Dictum

               1)

               Artikel 1, tweede en derde alinea, van beschikking 2009/611/EG van de Commissie van 8 juli 2008 betreffende steunmaatregel C 58/02 (ex N 118/02) die door Frankrijk is toegekend aan Société nationale maritime Corse-Méditerranée (SNCM), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal de kosten van verzoekster alsmede haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Franse Republiek en SNCM zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-243/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 10 mei 2017 — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/António da Silva Rodrigues

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 10 mei 2017 — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/António da Silva Rodrigues
   (Zaak C-243/17)
   (2017/C 256/04)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP

      Verwerende partij: António da Silva Rodrigues

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vanaf welke dag moet de in artikel 3, lid 1, eerste alinea (1), gestelde verjaringstermijn worden berekend voor ogenblikkelijke inbreuken (andere dan voortdurende of voortgezette inbreuken)?

               2)

               Vindt de regeling dat „[d]e verjaringstermijn voor meerjarige programma’s in elk geval loopt totdat het programma definitief is afgesloten”, toepassing indien het gaat om een inbreuk die voortdurend noch voorgezet is?

               3)

               Vindt de regeling van datzelfde artikel 3, dat [d]e verjaring […] echter in ieder geval [intreedt] na verloop van een termijn die het dubbele bedraagt van de verjaringstermijn indien de bevoegde autoriteit binnen deze termijn geen sanctie heeft opgelegd”, eveneens toepassing in het geval van een meerjarig programma, of met andere woorden, loopt de hier bedoelde termijn eveneens „tot de dag waarop het programma definitief wordt afgesloten”?

               4)

               Hoe dient de zin „Bij meerjarige programma’s loopt de verjaringstermijn in elk geval tot de dag waarop het programma definitief wordt afgesloten” te worden uitgelegd:

                           a)

                           treedt de verjaring nooit in voordat een meerjarig programma definitief wordt afgesloten?

                           b)

                           wordt de verjaringstermijn geschorst tijdens de looptijd van het programma, te weten tot de dag waarop het programma definitief wordt afgesloten, en loopt de verjaringstermijn verder vanaf die dag?

                           c)

                           blijft de verjaringstermijn lopen, en kan, ook al gaat het om een meerjarig programma, de verjaring dus intreden voordat het programma definitief wordt afgesloten indien die termijn ondertussen is verstreken?

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, L 312, blz. 1).


title: Zaak T-178/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/51

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss/Commissie
   (Zaak T-178/14)
   2014/C 142/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Friedrich Wilhelms-Hütte Eisenguss GmbH (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de verwerende partij tot inleiding van de formele procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, dat is bekendgemaakt tezamen met de uitnodiging om opmerkingen te maken (PB 2014, C 37, blz. 73), nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert dienaangaande aan dat verweerster haar besluit tot inleiding van een formele procedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU ontoereikend heeft gemotiveerd in de zin van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Het inleidingsbesluit bevat geen specifieke materiële, op feitelijke en juridische overwegingen steunende beoordeling van de vraag of is voldaan aan alle voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Schending van de Verdragen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dat verband dat het inleidingsbesluit van de Commissie inbreuk maakt op artikel 107, lid 1, VWEU. Zij stelt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds in zijn arrest PreussenElektra van 13 maart 2001 (C-379/98, Jurispr. blz. I-2099) heeft geoordeeld dat het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) geen steun verleent. Het EEG is in wezen niet gewijzigd. Met name de voor de beoordeling op staatssteungebied wezenlijke aspecten zijn onveranderd gebleven. Hetzelfde geldt voor verweersters besluit van 22 mei 2002 (PB C 164, blz. 5), waarbij verweerster heeft vastgesteld dat het EEG geen steun vormt.

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat de verlaging van de EEG-heffing niet voldoet aan de in artikel 107, lid 1, VWEU vastgestelde voorwaarden om van staatssteun te kunnen spreken. Zij betoogt dienaangaande in het bijzonder dat de verlaging van de EEG-heffing geen voordeel is dat een onderneming onder normale marktomstandigheden niet had verkregen, aangezien zij geen selectief karakter heeft, er geen sprake is van staatssteun of van met staatsmiddelen bekostigde steun, en zij niet leidt tot vervalsing van de mededinging of tot mogelijke verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               3.

               Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt

                           —

                           Zou het Gerecht van oordeel zijn dat er sprake is van staatssteun, dan zou deze volgens verzoekster op grond van artikel 107, lid 3, sub b en c, VWEU verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.


title: Zaak T-20/15: Arrest van het Gerecht van 14 april 2016 — Henkell & Co. Sektkellerei/EUIPO — Ciacci Piccolomini d’Aragona di Bianchini (PICCOLOMINI) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk PICCOLOMINI — Ouder Uniewoordmerk PICCOLO — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/27

         Arrest van het Gerecht van 14 april 2016 — Henkell & Co. Sektkellerei/EUIPO — Ciacci Piccolomini d’Aragona di Bianchini (PICCOLOMINI)
   (Zaak T-20/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk PICCOLOMINI - Ouder Uniewoordmerk PICCOLO - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 191/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Henkell & Co. Sektkellerei KG (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Flick, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Kusturovic en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Ciacci Piccolomini d’Aragona di Bianchini Società Agricola (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. Cecchi, P. Pozzi en F. Ghisletti Giovanni, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 31 oktober 2014 (zaak R 2265/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Henkell & Co. Sektkellerei KG en Ciacci Piccolomini d’Aragona di Bianchini Società Agricola

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Henkell & Co. Sektkellerei KG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Ciacci Piccolomini d’Aragona di Bianchini Società Agricola.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-391/05: Beroep ingesteld op  24 oktober 2005  — Commissie/Reagecon Diagnostics

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/25

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2005 — Commissie/Reagecon Diagnostics
   (Zaak T-391/05)
   (2005/C 330/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): L. Flynn, gemachtigde]

      Verwerende partij(en): Reagecon Diagnostics Ltd
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               verweerster te veroordelen om aan de Commissie te betalen:

                           —

                                       a)

                                       169 658,65 EUR (honderdnegenenzestigduizend zeshonderdachtenvijftig EUR en vijfenzestig cent), zijnde 161 953,99 EUR als verschuldigd bedrag en 7 704,66 EUR als vertragingsrente sedert 21 oktober 2005 tegen een rentevoet van 5,53 %;

                           —

                                       b)

                                       24,53714 EUR per dag rente van 5,53 %, vanaf 16 november 2005 tot de datum van volledige betaling van de schuld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, heeft met verweerster overeenkomst MAS3-CT-1998-0177 gesloten in de context van het specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van mariene wetenschappen en technologieën, dat bekend staat als het „MAST-III-programma” (1). De overeenkomst betrof de uitvoering van een coöperatief onderzoeksproject met de naam „Ontwikkeling en onderzoek van een innoverend systeem met ionenselectieve elektroden voor toezicht en controle op totaal stikstof in zeewater”, dat 24 maanden zou duren met ingang van 1 december 1998.
   De overeenkomst bepaalde dat de Commissie een financiële bijdrage zou leveren aan het project, en op 1 december 1998 werd aan verweerster een voorschot van 268 000 ECU betaald. Op 6 september 2000 werd een volgende schijf van 134 417 EUR betaald. De Commissie heeft verweerster aldus in totaal 402 417 EUR betaald.
   De Commissie verrichte op 24 en 25 september 2001 een audit van de overeenkomst. De audit concludeerde dat de bijdrage van de Commissie op dat tijdstip reeds meer dan 50 % van de toenmalige kosten van het project bedroeg. Ook bleek dat de kostendeclaratie van een andere deelnemer aan het project op onregelmatige wijze was ondertekend door verweerster.
   Op 25 januari 2002 diende verweerster een aanvullende kostendeclaratie in voor de periode van 1 december 1999 tot en met 30 november 2000.
   De Commissie verrichtte twee onafhankelijke technische beoordelingen van het project. Zij voerde met verweerster een briefwisseling betreffende de resultaten van de audit en van die twee beoordelingen en de daardoor gerezen vragen. Ten gevolge daarvan deed de Commissie verweerster een debetnota toekomen,waarbij zij terugbetaling vorderde van 161 953,99 EUR, namelijk het verschil tussen de totale door de Commissie aanvaarde kosten, 240 463,01 EUR, en het totale bedrag dat de Commissie reeds aan verweerster had betaald.
   Met haar beroep vordert de Commissie terugbetaling van dit bedrag, vermeerderd met rente overeenkomstig het Ierse recht, dat van toepassing is op de overeenkomst.

      (1)  Beschikking 94/804/EG van de Raad van 23 november 1994 (PB L 334, blz. 59).


title: Zaak T-154/14: Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ANKO/Commissie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/46

         Beroep ingesteld op 7 maart 2014 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-154/14)
   2014/C 175/63
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO Anonymos Etairia Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het totaalbedrag van 185 664,10 EUR dat de Commissie reeds aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project OASIS alsmede het totaalbedrag van 465 062,84 EUR dat de Commissie reeds aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project PERFORM, subsidiabele kosten vormen;

               —

               vaststellen dat het bedrag van 1 824,05 EUR dat de Commissie niet heeft uitgekeerd voor het project OASIS en het bedrag van 637 117,17 EUR dat de Commissie niet als financiële bijstand voor het project PERFORM heeft uitgekeerd, subsidiabele kosten zijn die de Commissie bijgevolg aan ANKO moet uitkeren, en

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie in de zin van artikel 272 VWEU voor de overeenkomsten nr. 215 754 en nr. 215 952, ter uitvoering van respectievelijk de projecten OASIS en PERFORM.
   Verzoekster betoogt meer in het bijzonder dat de Commissie, hoewel verzoekster aan haar eigen verplichtingen heeft voldaan, in strijd met bovengenoemde overeenkomsten, met het beginsel van de goede trouw, met het verbod van rechtsmisbruik en met het evenredigheidsbeginsel de terugbetaling van de aan ANKO uitgekeerde bedragen heeft gevorderd, omdat het geen subsidiabele kosten zouden zijn, en weigert het saldo van haar financiële bijstand uit te keren. Om die reden betoogt verzoekster ten eerste dat de Commissie de op haar rustende contractuele verplichtingen jegens ANKO niet is nagekomen door bijna alle financiële bijstand van de Commissie voor de projecten OASIS en PERFORM te weigeren omdat het niet-subsidiabele kosten zou betreffen. Ten tweede betoogt verzoekster dat de terugvordering van al die bedragen onevenredig is en misbruik vormt.


title: Zaak C-85/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — LBI hf, voorheen Landsbanki Islands hf/Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux (Prejudiciële verwijzing — Sanering en liquidatie van kredietinstellingen — Richtlijn 2001/24/EG — Artikelen 3, 9 en 32 — Handeling van nationale wetgever die aan saneringsmaatregelen gevolgen van liquidatieprocedure toekent — Wettelijke bepaling die elke rechtsvordering tegen kredietinstelling verbiedt of opschort na inwerkingtreding van uitstel van betaling)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — LBI hf, voorheen Landsbanki Islands hf/Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux
   (Zaak C-85/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Sanering en liquidatie van kredietinstellingen - Richtlijn 2001/24/EG - Artikelen 3, 9 en 32 - Handeling van nationale wetgever die aan saneringsmaatregelen gevolgen van liquidatieprocedure toekent - Wettelijke bepaling die elke rechtsvordering tegen kredietinstelling verbiedt of opschort na inwerkingtreding van uitstel van betaling)
   2013/C 367/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LBI hf, voorheen Landsbanki Islands hf

      Verwerende partijen: Kepler Capital Markets SA, Frédéric Giraux

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation — Uitlegging van de artikelen 3, 9 en 32 van richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (PB L 125, blz. 15) — Autoriteiten die bevoegd zijn om maatregelen te nemen tot sanering en tot opening van een procedure tot liquidatie van kredietinstellingen — Administratieve of rechterlijke instanties — Toelaatbaarheid van maatregelen die rechtstreeks voortvloeien uit de wet van een EVA-staat — Wet die van toepassing is op de aanhangige gedingen over de in een lidstaat gelegen goederen van een kredietinstelling — Gevolgen voor de toepassing in een lidstaat van een wettelijke bepaling van een andere lidstaat die elke rechtsvordering tegen een kredietinstelling verbiedt of opschort na de inwerkingtreding van een uitstel van betaling, in het geval van conservatoire maatregelen die zijn genomen vóór het verlenen van uitstel van betaling

      Dictum

               1)

               De artikelen 3 en 9 van richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen moeten aldus worden uitgelegd dat maatregelen tot sanering of liquidatie van een financiële instelling, zoals de maatregelen op grond van de overgangsbepalingen van punt II van wet 44/2009 van 15 april 2009, moeten worden beschouwd als door een administratieve of rechterlijke instantie vastgestelde maatregelen in de zin van die artikelen van richtlijn 2001/24, aangezien die overgangsbepalingen slechts door middel van rechterlijke beslissingen waarbij aan een kredietinstelling uitstel van betaling wordt verleend, gevolgen sorteren.

               2)

               Artikel 32 van richtlijn 2001/24 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een nationale bepaling zoals artikel 98 van wet 161/2002 van 20 december 2002 betreffende financiële instellingen, zoals gewijzigd bij wet 129/2008 van 13 november 2008, dat elke rechtsvordering tegen een financiële instelling verbood of opschortte zodra aan deze instelling uitstel van betaling was verleend, gevolgen sorteert ten aanzien van conservatoire maatregelen als die in het hoofdgeding, die in een andere lidstaat zijn vastgesteld vóór het verlenen van uitstel van betaling.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2012.


title: Zaak T-97/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — KUKA Roboter/BHIM (Tint oranje) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor tint oranje — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/26

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — KUKA Roboter/BHIM (Tint oranje)
   (Zaak T-97/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor tint oranje - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 301/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: KUKA Roboter GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Kohn en B. Hannemann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 december 2007 (zaak R 1572/2007-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een tint oranje als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               KUKA Roboter GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.