title: Beroep, op 7 december 1998 ingesteld door V. Boukouvalas tegen Europees Parlement (Zaak T-193/98)

text:
20.2.1999            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 48/27
Als vijfde middel voert verzoekster aan, dat het reclame-        Beroep, op 7 december 1998 ingesteld door V. Boukouva-
verbod waarin de richtlijn voorziet, inbreuk maakt op de                         las tegen Europees Parlement
vrijheid van meningsuiting en met name niet kan worden
                                                                                (Zaak T-193/98)
gerechtvaardigd op grond van artikel 10, lid 2, van het
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de                                   (1999/C 48/59)
mens en de fundamentele vrijheden.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Als zesde middel voert verzoekster aan, dat de richtlijn
merkrechthouders de essentie van hun recht ontneemt en
daardoor inbreuk maakt op grondrechten als het eigen-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
domsrecht en de vrijheid van handel, alsmede op het Ver-         Gemeenschappen is op 7 december 1998 beroep ingesteld
drag van Parijs en de Overeenkomst inzake de handels-            tegen Europees Parlement door V. Boukouvalas, amb-
aspecten van de intellectuele eigendom (TRIP's).                 tenaar van het Europees Parlement, wonende te Brussel,
                                                                 vertegenwoordigd door C. Tagaras, advocaat te Thessalo-
                                                                 niki, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij V.
                                                                 Duhaubois, rue Schetzel 139.
                                                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep op 23 oktober 1998 ingesteld door Alma Media
Group Advertising SA & Co e.a. tegen Europees Parle-             Ð het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
            ment en Raad van de Europese Unie
                      (Zaak T-176/98)
                                                                 Ð onwettig en nietig te verklaren a) de stilzwijgende wei-
                       (1999/C 48/58)                                gering van de diensten van verweerder om, ondanks
                                                                     het besluit van de secretaris-generaal van 28 januari
                                                                     1998, gedurende de periode van 1 augustus 1997 tot
                    (Procestaal: Engels)                             31 juli 1998 voor de vader en de moeder van verzoe-
                                                                     ker een toelage wegens gelijkstelling met een ten laste
                                                                     komend kind te betalen, en b) besluit nr. 26039 van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    verweerder van 9 september 1998, waarbij wordt
Gemeenschappen is op 23 oktober 1998 beroep tegen                    geoordeeld dat verzoeker geen recht heeft op die toela-
Europees Parlement en Raad van de Europese Unie inge-                ge;
steld door Alma Media Group Advertising SA & Co e.a.,
vertegenwoordigd door H. Papaconstantinou, E. Morgan
de Rivery en J. Derenne, domicilie gekozen hebbende te           Ð verweerder te veroordelen tot betaling van die toelage,
Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt, advocaten                  vermeerderd met moratoire interessen op de voet van
aldaar, val Ste Croix 7.                                             8 % vanaf de vervaldatum van iedere maandelijkse
                                                                     betaling;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                 Ð verweerder, zelfs indien het onderhavige beroep zou
                                                                     worden verworpen, in de kosten van verzoeker te ver-
                                                                     wijzen, omdat er ¹bijzondere redenenº in de zin van
Ð nietig te verklaren Richtlijn 98/43/EG van het Euro-
                                                                     artikel 87, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor
    pees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende
                                                                     de procesvoering zijn, met name het feit dat verzoeker
    de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
                                                                     over bijzonder weinig geldmiddelen beschikt, zoals in
    bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het
                                                                     de tekst van het verzoekschrift wordt uiteengezet.
    gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproduc-
    ten (PB L 213 van 30.7.1998, blz. 9), en
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð het Europees Parlement en de Raad van de Europese
    Unie in de kosten te verwijzen.                              Schending van artikel 90 van het Ambtena-
                                                                 renstatuut en van de beginselen van gewet-
                                                                 tigd vertrouwen en goed bestuur
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Volgens verzoeker moet een gunstig antwoord van het tot
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als          aanstelling bevoegd gezag op een administratief bezwaar
die in zaak T-172/98, Salamander/Parlement en Raad.              van een amtenaar, verbindend zijn voor de instelling, en
                                                                 kan de latere herroeping of wijziging ervan de ambtenaar
                                                                 in ieder geval niet met terugwerkende kracht de rechten
                                                                 ontnemen die uit dat antwoord voortvloeiden.
 ---pagebreak--- C 48/28              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
Schending van de interne regels inzake de                         De Commissie heeft zich hiertoe beroepen op de gedrags-
bevoegdheid en de werking van het Europees                        code inzake de toegang van het publiek tot documenten
Parlement                                                         van de Commissie alsmede op artikel 7, lid 1, en artikel 9,
                                                                  lid 3, van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni
                                                                  1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor
Schending van artikel 2, lid 4, van bijlage VII                   het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen.
bij het Statuut en de algemene uitvoerings-
bepalingen, alsook van bijlage V bij het Sta-
tuut                                                              Verzoekster voert in dit verband aan: schending van de
                                                                  motiveringsplicht en van het gelijkheids- en het evenredig-
                                                                  heidsbeginsel alsmede misbruik van procedure of van
Volgens verzoeker is de omstreden weigering om de toe-            bevoegdheid.
lage te betalen, het gevolg van een onjuiste toepassing van
de boekhoudkundige berekening van de artikelen 5 tot en
met 9 en van artikel 10 van de algemene uitvoeringsbepa-
lingen van het Statuut. Meer bepaald moet de boekhoud-
kundige berekening van de artikelen 5 tot en met 9 van de
algemene uitvoeringsbepalingen nietig worden verklaard,
omdat zij enerzijds onvoldoende met redenen is omkleed,           Beroep, op 11 december 1998 ingesteld door E. PenÄa Abi-
en anderzijds rechtens en feitelijk onjuist is. Subsidiair,       zanda e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
ingeval die berekening juist zou worden bevonden, beroept                                    schappen
verzoeker zich op artikel 10 van de algemene uivoerings-
                                                                                (Zaak T-196/98)
bepalingen van het Statuut.
                                                                                (1999/C 48/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Scan Office
                                                                  Gemeenschappen is op 11 december 1998 beroep ingesteld
Design SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                          schappen
                                                                  E. PenÄa Abizanda e.a., wonende te BelgieÈ en Luxemburg,
                      (Zaak T-194/98)                             vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte
                                                                  Valiente, advocaten te Barcelona en Madrid, gevestigd te
                       (1999/C 48/60)
                                                                  Brussel, Laan van Oudergem 78.
                     (Procestaal: Frans)
                                                                  Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 9 december 1998 beroep tegen                 Ð de stilzwijgende beschikking van de Commissie in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                     brief van de directeur-generaal Personeelszaken van
door Scan Office Design SA, te Brussel, vertegenwoordigd               9 september 1998 nietig te verklaren;
door B. Mertens, advocaat te Brussel, en D. Philippe,
advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te              Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.
Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Grand-rue
47.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Onderhavig beroep strekt tot nietigverklaring van de brief
                                                                  van de directeur-generaal Personeelszaken van de Commis-
Ð de bestreden beschikking nietig te verklaren;                   sie van 9 september 1998, voorzover daaruit blijkt dat ver-
                                                                  weerster instemt met de inhoud van het ontwerp van Real
                                                                  Decreto betreffende de overdracht van de rechten uit open-
Ð verweerster in de kosten te veroordelen.
                                                                  bare socialezekerheidsstelsels naar het socialezekerheids-
                                                                  stelsel van het personeel van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                (PRD). Met bedoelde instemming wordt berust in de op
                                                                  handen zijnde vaststelling van de regeling door de Spaanse
                                                                  regering, welke volgens verzoekers slechts gedeeltelijk een
Verzoekster komt op tegen de weigering van de Commissie           einde zal maken aan de niet-nakoming, door het Konink-
om haar bepaalde inlichtingen te vertrekken over de aan-          rijk Spanje, van de bepalingen van het Ambtenarenstatuut
bieding die de uitgekozen inschrijver (Frezza Belgium SA)         betreffende de overdracht van de door de ambtenaren en
had gedaan in het kader van een aanbestedingsprocedure            personeelsleden van de Gemeenschap onder de nationale
voor de levering van kantoormeubilair, waaraan zij even-          stelsels verworven rechten naar het pensioenstelsel van de
eens had deelgenomen.                                             Gemeenschappen.


title: Beroep, op 11 februari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-32/98)

text:
C 94/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
van het Hof van Justitie op 9 februari 1998, in het geding         1995 verstreken, zonder dat Duitsland tot dusver de ver-
tussen P. Luksch en Hauptzollamt Weiden, het Hof van               eiste maatregelen heeft getroffen.
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:            (1) PB L 135 van 31.5.1994, blz. 5.
1. Moet artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1395/94 van
     de Commissie van 17 juni 1994 (1) aldus worden uit-
     gelegd dat de compenserende heffing ook geldt voor
     zure kersen die door schimmelvorming en gisting zoda-
     nig zijn bedorven dat zij alleen voor destilleerderijen
                                                                   Beroep, op 12 februari 1998 ingesteld door Commissie
     nog economisch bruikbaar zijn? Zo ja:
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
2. Moet Verordening (EEG) nr. 2658/87 (2) in de versie                                     (Zaak C-33/98)
     van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2551/93 van
     10 augustus 1993 (3), in het bijzonder aantekening 1                                    (98/C 94/30)
     bij hoofdstuk 8 van de gecombineerde nomenclatuur,
     aldus worden uitgelegd dat de in de eerste vraag
     bedoelde goederen moeten worden ingedeeld in                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     postonderverdeling 0809 20 20 dan wel 0809 20 60?             is op 12 februari 1998 beroep tegen Bondsrepubliek Duits-
                                                                   land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen, vertegenwoordigd door M. Patakia en F. Paul,
(1) PB L 152 van 18.6.1994, blz. 31.
(2) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.
                                                                   leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb-
(3) PB L 241 van 27.9.1993, blz. 1.                                bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                   haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
Beroep, op 11 februari 1998 ingesteld door Commissie                    de verklaring van de Deutsche Bundesbank (1) dat a)
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                     alleen in Duitsland gevestigde kredietinstellingen als
                            Duitsland                                   ¹leidende bankº voor buitenlandse emissies in DEM in
                        (Zaak C-32/98)                                  Duitsland mogen optreden en b) buitenlandse emissies
                                                                        in DEM van niet in Duitsland gevestigde kredietinstel-
                          (98/C 94/29)                                  lingen een looptijd van ten minste twee jaar moeten
                                                                        hebben, de krachtens Richtlijn 88/361/EEG van de
                                                                        Raad (2) en sedert 1 januari 1994 krachtens de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        artikelen 73 B en 59 van het EG-Verdrag en Richtlijn
is op 11 februari 1998 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-
                                                                        89/646/EEG van de Raad (3) op haar rustende ver-
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-                  plichtingen niet is nagekomen;
schappen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en F. Paul,
leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               Ð de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirch-             van de procedure.
berg.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Volgens de Commissie is het niet relevant of de verklaring
Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door            juridisch verbindend is, daar de marktdeelnemers er
     niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen vast te      wegens het gezag van de Bundesbank alle belang bij heb-
     stellen om te voldoen aan Richtlijn 94/19/EG van het          ben ook verklaringen na te volgen die formeel niet juri-
     Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994                 disch verbindend zijn. Met name is:
     inzake de depositogarantiestelsels (1), de krachtens het
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;                                                    Ð punt 1, eerste alinea, tweede zin, van de verklaring in
                                                                        strijd met het beginsel van het vrij verrichten van dien-
                                                                        sten (artikel 59 van het EG-Verdrag), artikel 18, lid 1,
Ð de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                juncto punt 8 van de bijlage bij Richtlijn 89/646/EEG
                                                                        van de Raad en het beginsel van het vrij verkeer van
Middelen en voornaamste argumenten                                      kapitaal (artikel 73 B van het EG-Verdrag), voorzover
                                                                        het uiteindelijk tot gevolg heeft dat buitenlandse kre-
                                                                        dietinstellingen niet zonder een bijkantoor in Duitsland
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     als leidende bank voor buitenlandse obligaties in DEM
met die in zaak C-18/98; de omzettingstermijn is op 1 juli              kunnen optreden;


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 november 2001 in zaak C-49/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlĳn 89/391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers)

text:
C 17/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.1.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                     1)    —      Door niet voor te schrijven dat de werkgever alle risico’s
                                                                                voor de gezondheid en de veiligheid op het werk moet
                                                                                evalueren,
                           (Vijfde kamer)
                                                                                —      door de werkgever de keuze te laten om al dan niet een
                                                                                beroep te doen op beschermings- en preventiediensten van
                     van 15 november 2001                                               buitenaf indien de capaciteiten binnen de onderneming
                                                                                onvoldoende zijn, en
in zaak C-49/00: Commissie van de Europese Gemeen-                               —      door niet te bepalen over welke capaciteiten en middelen
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                     de personen moeten beschikken die verantwoordelijk zijn
                                                                                voor de maatregelen op het gebied van de bescherming
                                                                                tegen en de preventie van beroepsrisico’s voor de gezond-
                                                                                heid en de veiligheid van de werknemers,
(Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn
 89/391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers)
                                                                                is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                                op haar rusten krachtens de artikelen 6, lid 3, sub a, en 7,
                                                                                leden 3, 5 en 8, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van
                           (2002/C 17/08)                                        12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen
                                                                                ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de
                                                                                gezondheid van de werknemers op het werk.
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 135 van 13.5.2000.
In zaak C-49/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en N. Yerrell) tegen Italiaanse
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Republiek (gemachtigde: U. Leanza), betreffende een verzoek
aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,
                                                                                (Zesde kamer)
—     door niet voor te schrijven dat de werkgever alle risico’s
                                                                                van 22 november 2001
      voor de gezondheid en de veiligheid op het werk moet
      evalueren,
                                                                           in zaak C-53/00 (verzoek van het Tribunal des affaires de
                                                                           sécurité sociale de Créteil om een prejudiciële beslissing):
—     door de werkgever de keuze te laten om al dan niet een               Ferring SA tegen Agence centrale des organismes de
      beroep te doen op beschermings- en preventiediensten                                     sécurité sociale (ACOSS) (1)
      van buitenaf indien de capaciteiten binnen de onderne-
      ming onvoldoende zijn, en
                                                                           („Staatssteun — Belastingvoordeel voor bepaalde onderne-
                                                                                mingen — Groothandelaars-distributeurs”)
—     door niet te bepalen over welke capaciteiten en middelen
      de personen moeten beschikken die verantwoordelijk zijn                                           (2002/C 17/09)
      voor de activiteiten op het gebied van de bescherming
      tegen en de preventie van beroepsrisico’s voor de gezond-
      heid en de veiligheid van de werknemers,                                                         (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                                                dentie van het Hof)
krachtens de artikelen 6, lid 3, sub a, en 7, leden 3, 5 en 8, van
richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende
de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de                      In zaak C-53/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1), wijst heeft het Hof             tens artikel 234 EG van het Tribunal des affaires de sécurité
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),          sociale de Créteil (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                tussen Ferring SA en Agence centrale des organismes de
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola, L. Sevón             sécurité sociale (ACOSS), om een prejudiciële beslissing over
en M. Wathelet, rechters; advocat-generaal: C. Stix-Hackl;                 de uitlegging van de artikelen 59 EG-Verdrag (thans, na
griffier: R. Grass, op 15 november 2001 een arrest gewezen                 wijziging, artikel 49 EG), 90, lid 2, EG-Verdrag (thans ar-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        tikel 86, lid 2, EG) en 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging,


               30.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/29

         Verzoek van de Fürstlicher Landrichter om een advies van het EVA-Hof, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 13 december 2004 in de zaak Paolo Piazza/Paul Schurte AG

   (Zaak E-10/04)
   (2005/C 159/11)
   Bij beschikking van 13 december 2004 heeft de Fürstlicher Landrichter, Vaduz (Liechtenstein), bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof binnenkwam op 31 december 2001, om in de zaak Paolo Piazza/Paul Schurte AG advies uit te brengen over de volgende rechtsvraag:
   Is een bepaling als die van § 56, lid 2, van de Liechtensteinse Zivilprozessordnung verenigbaar met het EER-recht, met name het vrij verkeer van diensten op grond van artikel 36 van de EER-Overeenkomst en het vrij verkeer van kapitaal op grond van artikel 40 van de EER-Overeenkomst? Indien dergelijke bepaling is te rechtvaardigen, is zij ook evenredig?


title: Zaak C-192/04: Verzoek van de Cour de Cassation (Frankrijk), Première chambre civile van 17 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lagardère Active Broadcast, rechtsopvolger van Europe 1 communication SA, en Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) en Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten mbH (GVL), in aanwezigheid van Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/8

         Verzoek van de Cour de Cassation (Frankrijk), Première chambre civile van 17 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lagardère Active Broadcast, rechtsopvolger van Europe 1 communication SA, en Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) en Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten mbH (GVL), in aanwezigheid van Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA
   Zaak C-192/04
   (2004/C 156/17)
   Bij beschikking van 17 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april 2004, heeft de Cour de Cassation (Frankrijk) in het geding tussen Lagardère Active Broadcast SA, rechtsopvolger van Europe 1 communication SA, en Société pour la perception de la rémunération équitable (SPRE) en Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten mbH (GVL), in aanwezigheid van Compagnie européenne de radiodiffusion et de télévision (CERT) Europe 1 SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Wanneer een omroep die vanuit een lidstaat uitzendt, om een deel van zijn nationale publiek te bereiken, gebruik maakt van een nabijgelegen zendstation op het grondgebied van een andere lidstaat, op grond van een concessieovereenkomst ten gunste van een dochteronderneming waarin de omroep een meerderheidsbelang bezit, geldt dan de wettelijke regeling van laatstbedoelde lidstaat voor de billijke en enige vergoeding in de zin van de artikelen 8, lid 2, van richtlijn 92/100/EEG van 19 november 1992 (1) en 4 van richtlijn 93/83 van 27 september 1993 (2), die is verschuldigd voor de voor handelsdoeleinden uitgegeven geluidsdragers die in de uitgezonden programma's voorkomen?

               2.

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, is het oorspronkelijke omroepbedrijf dan gerechtigd de bedragen die zijn dochteronderneming heeft betaald in mindering te brengen op de vergoeding die wordt gevorderd voor de ontvangst op het gehele nationale grondgebied?

      (1)  Richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 346 van 27.11.1992 blz. 61).

      (2)  Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248 van 06.10.1993 blz. 15).


title: Gevoegde zaken C-376/15 P en C-377/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 april 2017 — Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) [Hogere voorziening — Dumping — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 2, leden 10 en 11 — Uitsluiting van bepaalde uitvoertransacties ten behoeve van de berekening van de dumpingmarge — Billijke vergelijking tussen de uitvoerprijs en de normale waarde in geval van invoer uit een land zonder markteconomie]

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 april 2017 — Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)
   (Gevoegde zaken C-376/15 P en C-377/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Dumping - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 2, leden 10 en 11 - Uitsluiting van bepaalde uitvoertransacties ten behoeve van de berekening van de dumpingmarge - Billijke vergelijking tussen de uitvoerprijs en de normale waarde in geval van invoer uit een land zonder markteconomie])
   (2017/C 168/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (vertegenwoordigers: R. Antonini en E. Monard, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en S. Boelaert, gemachtigden, bijgestaan door N. Tuominen, advocaat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en M. França, gemachtigden), European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 april 2015, Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener/Raad (T-558/12 en T-559/12, EU:T:2015:237), wordt vernietigd.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 van de Raad van 4 oktober 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt nietig verklaard voor zover die op Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd betrekking heeft.

               3)

               De hogere voorziening in zaak C-377/15 P wordt afgewezen.

               4)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten en die van Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd in verband met zowel de procedure in eerste aanleg in de zaken T-558/12 en T-559/12 als die in hogere voorziening in zaak C-376/15 P.

               5)

               Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd worden verwezen in hun eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie in verband met de procedure in hogere voorziening in de zaak C-377/15 P.

               6)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten in verband met de procedure in eerste aanleg in de zaken T-558/12 en T-559/12 en die in hogere voorziening in de zaken C-376/15 P en C-377/15 P.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-347/14 INTP: Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — Yanukovych/Raad („Procedure — Uitlegging van beschikking”)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/25

         Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2017 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-347/14 INTP) (1)

   ((„Procedure - Uitlegging van beschikking”))
   (2017/C 347/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Olga Stanislavivna Yanukovych, als erfgename van Viktor Viktorovych Yanukovych (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en P. Mahnič Bruni, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bartelt en D. Gauci, daarna E. Paasivirta en J. Norris-Usher, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot uitlegging van de beschikking van 12 juli 2016, Yanukovych/Raad (T-347/14, EU:T:2016:433)

      Dictum

               1)

               Punt 3 van het dictum van de beschikking van 12 juli 2016, Yanukovych/Raad (T-347/14), dient aldus te worden uitgelegd dat het, met betrekking tot het verzoek tot nietigverklaring in het verzoekschrift, zowel de kosten van Viktor Viktorovych Yanukovych betreft als die van Olga Stanislavivna Yanukovych, als erfgename van Viktorovych Yanukovych.

               2)

               Stanislavivna Yanukovych, als erfgename van Viktorovych Yanukovych, enerzijds, en de Raad van de Europese Unie, anderzijds, dragen elk hun eigen kosten van de uitleggingsprocedure.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

               4)

               De minuut van de onderhavige beschikking wordt gehecht aan de minuut van de uitgelegde beschikking, in margine waarvan aantekening van de onderhavige beschikking wordt gedaan.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-125/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Rousseaux/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Interlocutoir arrest — Afdoening zonder beslissing )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Rousseaux/Commissie
   (Zaak T-125/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Interlocutoir arrest - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 301/56)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Patrick Rousseaux (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover daarbij zijn indeling in salaristrap op de datum van zijn aanstelling is bepaald op rang A6, tweede salaristrap, de ingangsdatum van de financiële gevolgen ervan is bepaald op 5 oktober 1995 en verzoekers loopbaan in rang niet is hersteld en vordering tot nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers klacht, en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker door dat besluit zou hebben geleden
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak C-211/10 PPU: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Doris Povse/Mauro Alpago (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Huwelijkszaken en ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Ongeoorloofde overbrenging van kind — Voorlopige maatregelen ten aanzien van „ouderlijke beslissingsbevoegdheid” — Gezagsrecht — Beslissing die terugkeer van kind met zich brengt — Tenuitvoerlegging — Bevoegdheid — Prejudiciële spoedprocedure)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/16

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Doris Povse/Mauro Alpago
   (Zaak C-211/10 PPU) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Huwelijkszaken en ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Ongeoorloofde overbrenging van kind - Voorlopige maatregelen ten aanzien van „ouderlijke beslissingsbevoegdheid” - Gezagsrecht - Beslissing die terugkeer van kind met zich brengt - Tenuitvoerlegging - Bevoegdheid - Prejudiciële spoedprocedure)
   2010/C 234/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Doris Povse

      Verwerende partij: Mauro Alpago

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 10, sub b-iv, 11, lid 8, 42, lid 2, en 47, lid 2, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1) — Kinderontvoering — Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van een lidstaat tot aflevering van een bevel tot terugkeer naar deze lidstaat wanneer het kind sinds meer dan een jaar in een andere lidstaat verblijft en de rechterlijke instanties van de eerste lidstaat na de ontvoering een beschikking hebben gegeven die het gezagsrecht over het kind voorlopig toekent aan de ontvoerende ouder — Mogelijkheid om in het belang van het kind de tenuitvoerlegging van het bevel tot terugkeer naar de eerste lidstaat te weigeren

      Dictum

               1)

               Artikel 10, sub b-iv, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat een voorlopige voorziening geen „gezagbeslissing die niet de terugkeer van het kind met zich brengt” in de zin van deze bepaling vormt en niet de basis kan vormen voor een overdracht van bevoegdheid aan het gerecht van de lidstaat waarnaar het kind ongeoorloofd is overgebracht.

               2)

               Artikel 11, lid 8, van verordening nr. 2201/2003 moet aldus worden uitgelegd dat een beslissing van het bevoegde gerecht die de terugkeer van het kind met zich brengt, binnen de werkingssfeer van die bepaling valt, zelfs wanneer daaraan geen definitieve beslissing van datzelfde gerecht over het gezagsrecht over het kind voorafgaat.

               3)

               Artikel 47, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 2201/2003 moet aldus worden uitgelegd dat een later gegeven beslissing van een gerecht van de lidstaat van tenuitvoerlegging, waarbij een gezagsrecht voorlopig wordt toegekend en die naar het recht van die staat als uitvoerbaar wordt beschouwd, niet kan worden tegengeworpen aan de tenuitvoerlegging van een eerdere beslissing van het bevoegde gerecht in de lidstaat van herkomst waarvoor een certificaat is afgegeven en waarbij de terugkeer van het kind wordt gelast.

               4)

               De tenuitvoerlegging van een beslissing waarvoor een certificaat is afgegeven, kan in de lidstaat van tenuitvoerlegging niet worden geweigerd op grond dat zij, vanwege een wijziging in de omstandigheden die zich na de vaststelling ervan heeft voorgedaan, ernstig afbreuk kan doen aan het belang van het kind. Een dergelijke wijziging moet worden ingeroepen bij het gerecht van de lidstaat van herkomst, bij hetwelk ook een eventueel verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van zijn beslissing moet worden ingediend.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-501/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 79/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
4) Het bestreden arrest is ook gebrekkig door dat het Gerecht        Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
     het gemeenschapsrecht heeft geschonden wegens onjuiste          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
     toepassing van het evenredigheidsbeginsel, onjuiste beoor-                                     bliek
     deling van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie
     en schending van de precedentregel.                                                    (Zaak C-502/99)
                                                                                (2000/C 79/19)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                 burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    Wagner, Kirchberg.
                               bliek
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                         (Zaak C-501/99)                             dat het den Hove behage:
                                                                     — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                          (2000/C 79/18)                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                          bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                van richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober
                                                                          1997 houdende wijziging van de bijlage van richtlijn
op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar                   voor de productie en het in de handel brengen van levende
                                                                          tweekleppige weekdieren (1), de krachtens het Verdrag op
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     — de Franse Republiek in de kosten van de procedure
                                                                          te verwijzen.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke        De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
     bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen       in zaak C-495/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 97/61/EG
     van richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december              gestelde termijn is sedert 1 juli 1998 verstreken.
     1995 houdende vaststelling van de voorwaarden en bepa-
     lingen voor de erkenning van de registratie van bedrijven       (1) PB L 295 van 29.1.1997, blz. 35.
     en tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging     (2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
     van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG
     en 82/471/EEG (1), de krachtens het Verdrag op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure
     te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen koninkrijk Bel-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                   gië
                                                                                (Zaak C-503/99)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
in zaak C-495/99 (2); de in artikel 21 van richtlijn 95/69/EG                                (2000/C 79/20)
gestelde termijn is sedert 1 april 1998 verstreken.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                                     België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
                                                                     vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
                                                                     Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-28/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Gemengde internationale overeenkomsten — Besluit waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening en voorlopige toepassing van die overeenkomsten — Besluit van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen — Autonomie van de rechtsorde van de Unie — Deelneming van de lidstaten aan de procedure en het besluit bedoeld in artikel 218 VWEU — Wijze van stemming binnen de Raad)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-28/12) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Gemengde internationale overeenkomsten - Besluit waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening en voorlopige toepassing van die overeenkomsten - Besluit van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen - Autonomie van de rechtsorde van de Unie - Deelneming van de lidstaten aan de procedure en het besluit bedoeld in artikel 218 VWEU - Wijze van stemming binnen de Raad))
   (2015/C 213/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana, K. Simonsson en S. Bartelt, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos en A. Auersperger Matić, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès, E. Karlsson, F. Naert en R. Szostak, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en E. Ruffer, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: U. Melgaard en L. Volck Madsen, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, N. Graf Vitzthum en B. Beutler, gemachtigden), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en S. Chala, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, F. Fize, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en J. Langer, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Szpunar, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en M. L. Duarte, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Murrell en L. Christie, gemachtigden, bijgestaan door R. Palmer, barrister)

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/708/EU van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen van 16 juni 2011 inzake de ondertekening, namens de Unie, en voorlopige toepassing van de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen ten eerste, de Verenigde Staten van Amerika, ten tweede, de Europese Unie en haar lidstaten, ten derde, IJsland en ten vierde, het Koninkrijk Noorwegen; en inzake de ondertekening, namens de Unie, en voorlopige toepassing van de Aanvullende Overeenkomst tussen ten eerste, de Europese Unie en haar lidstaten, ten tweede, IJsland en ten derde, het Koninkrijk Noorwegen betreffende de toepassing van de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen ten eerste, de Verenigde Staten van Amerika, ten tweede, de Europese Unie en haar lidstaten, ten derde, IJsland en ten vierde, het Koninkrijk Noorwegen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van besluit 2011/708 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding, binnen een redelijke termijn na de uitspraak van dit arrest, van een door de Raad van de Europese Unie krachtens artikel 218, leden 5 en 8, VWEU vast te stellen nieuw besluit.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Europees Parlement zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak C-344/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 24 juni 2013 — Cristiano Blanco/Agenzia delle Entrate

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma (Italië) op 24 juni 2013 — Cristiano Blanco/Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-344/13)
   2013/C 260/46
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cristiano Blanco

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

      Prejudiciële vraag

   Is het feit dat Italiaanse ingezetenen verplicht zijn om ingevolge artikel 67, sub d, van presidentieel besluit nr. 917 van 22 december 1986 (TUIR) aangifte te doen van en belasting te betalen over in speelbanken in andere lidstaten van de Europese Unie gewonnen prijzen in strijd met artikel 49 van het EG-Verdrag, of is dat gerechtvaardigd uit hoofde van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid in de zin van artikel 46 EG-Verdrag?


title: Zaak T-19/17: Beroep ingesteld op 14 januari 2017 — Fastweb/Commissie

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/26

         Beroep ingesteld op 14 januari 2017 — Fastweb/Commissie
   (Zaak T-19/17)
   (2017/C 070/36)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fastweb SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Merola, L. Armati, A. Guarino en E. Cerchi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit in zijn geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

      Middelen en voornaamste argumenten

   Fastweb SpA vordert nietigverklaring van het besluit van 1 september 2016 waarbij de Europese Commissie de concentratie in de zaak M.7758 Hutchinson 3 Italia/Wind/JV heeft toegestaan krachtens artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB 2004, L 24, blz. 1), en de transactie waarbij Hutchinson Europe Telecommunications (HET) en Vimpel/Com Luxembourg Holdings (VIP) samen de controle verwerven over een nieuw opgerichte gemeenschappelijke vennootschap (joint venture of JV) door aan de JV hun respectievelijke activiteiten in de sector van de telecommunicatie in Italië over te dragen, verenigbaar met de interne markt heeft verklaard onder voorwaarden en met verplichtingen die ertoe strekken de toegang tot de interne markt van een nieuwe [mobiele] netwerkoperator (MNO) mogelijk te maken.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften, van het beginsel van goed bestuur en transparantie, en schending van artikel 8 van de betrokken verordening.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat het onderzoek van de Commissie aangetast is door ernstige en kennelijke, en bovenal procedurele, nalatigheden, te weten: (A) tekortkomingen die dateren van vóór de mededeling van de finale verplichtingen, en die erin bestaan dat, in aanwezigheid van verschillende ernstige kandidaten die interesse vertonen in het verplichtingenpakket, geen transparante en niet-discriminerende procedure is gevoerd, die toestaat de keuze van de beste kandidaat te waarborgen, en dat ten onrechte is ingestemd met een preventieve maatregel, de zogeheten „fix-it-first”, die te laat in de procedure is voorgesteld, en (B) tekortkomingen in het onderzoek na de mededeling van de finale verplichtingen, en in het bijzonder het verzuim bepaalde aspecten van die verplichtingen (bijvoorbeeld inzake de roamingovereenkomst) te beoordelen en het verzuim om de geschiktheid van de kandidaat-koper naar behoren nader te onderzoeken, waarbij die tekortkomingen des te duidelijk blijken uit het ontbreken van een market test.

               2.

               Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout en tekortkomingen in het onderzoek van de Commissie, doordat zij heeft geoordeeld dat de komst van een nieuwe MNO op zich voldoende is om de horizontale gevolgen van de concentratie tegen te gaan, zonder rekening te houden met de factoren die het succes van de komst van H3G hebben bepaald, een vennootschap die voor 100 % eigendom is en onder controle staat van Hutchison en via welke Hutchison actief is.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie meer bepaald niet is nagegaan of de nieuwe MNO (zowel op de detailhandelsmarkt als op de whole sale-markt) beschikt over operationele capaciteiten, economische voorwaarden en incentives, die in hun geheel minstens gelijkwaardig zijn aan die waarover H3G beschikte, die tijdens de beginjaren actief was op een markt die in volle expansie was. De Commissie had bovendien rekening moeten houden met de gevolgen voor de concurrentiedynamiek van de asymmetrie van de afgiftetarieven die H3G heeft genoten, en die haar aanzienlijk heeft bevoordeeld ten opzichte van de andere MNO’s.

               3.

               Derde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van het verplichtingenpakket.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de vergelijking met de frequentietoewijzing van H3G van vóór de fusie, op zich sterke twijfels doet rijzen omtrent de toereikendheid van de voorgestelde stralingstoewijzing. Bovendien heeft de Commissie zich gebaseerd op toekomstige en onzekere gebeurtenissen, zoals de deelname van de nieuwe MNO aan toekomstige aanbestedingen, zonder echter rekening te houden met de hoge kosten als gevolg van de imminente hernieuwing en refarming van de overgedragen frequenties. De Commissie heeft de overdracht van een ongeschikt aantal sites aanvaard en zich daarbij gebaseerd op onzekere overeenkomsten met de Tower Companies. Ten slotte vermindert de overgangsovereenkomst tussen de aanmeldende partijen, die een structuur heeft die op de capaciteit is gebaseerd, sterk de stimulans om te investeren.

               4.

               Vierde middel: ontoereikend onderzoek doordat het onderzoek van de concentratie en de verplichtingen is gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat de prijs de enige belangrijke mededingingsfactor op de relevante markt is.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het feit dat de kwaliteit en de dekking van het netwerk van vergelijkbaar belang zijn, en zij mocht zich niet beperken tot een statische analyse van de voorkeuren van een zeer beperkt staal van de gebruikers, die behoren tot de categorie die weinig uitgeeft. Bovendien heeft zij geen rekening gehouden met het toekomstige belang van de het convergentieproces, die doorslaggevend is voor de nieuwe operator, die in vergelijking met een reeds gevestigde operator (zoals H3G destijds) bijkomende hefbomen nodig heeft. De keuze van een koper die in staat is te voldoen aan de convergerende vraag, zou een grotere doeltreffendheid en duurzaamheid van de verplichtingen in de tijd hebben gewaarborgd.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste beoordeling van de ongeschiktheid van de verplichtingen om de bezorgdheden inzake gecoördineerde gevolgen voor de detailmarkt tegen te gaan.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat, om werkelijk agressief te kunnen handelen en het samenspanningsevenwicht te „breken”, de nieuwe operator immers onafhankelijk van de andere MNO moet kunnen handelen. Toch schept de gekozen formule voor de terbeschikkingstelling van de middelen (roamingovereenkomsten en nationaal MOCN) voor lange tijd een sterke afhankelijkheid tussen de nieuwe MNO en de JV. Het besluit is bovendien aangetast door tekortkomingen in het onderzoek betreffende de verenigbaarheid van de roamingovereenkomsten/nationaal MOCN met artikel 101 VWEU.

               6.

               Zesde middel: ongeschiktheid van de verplichtingen om de bezorgheden betreffende de mededinging op de markt van de toegang tot de groothandel tegen te gaan.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie meer bepaald een fout heeft begaan bij de reconstructie van de contrafeitelijke situatie, door geen enkele specifieke maatregel te eisen en zich enkel te baseren op het feit dat zij erop vertrouwt dat Iliad een incentive zal hebben om dergelijke diensten aan te bieden, ondanks het ontbreken van verplichtingen in die zin, en op de ervaring van die operator in Frankrijk. De verplichtingen zetten de nieuwe MNO er integendeel toe aan om enkel en alleen de klanten van MVNO’s te bestoken en te verwerven.

               7.

               Zevende middel: schending van artikel 8, lid 2, van verordening nr. 139/2004 en van het beginsel van goed bestuur.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de Commissie Iliad als geschikte koper heeft aanvaard zonder rekening te houden met de risico’s voor de doeltreffendheid van de verplichtingen, die eigen zijn aan de komst van een nieuwe operator met zijn eigenschappen, en dat zij in de verbintenissen niet in geschikte waarborgen heeft voorzien, meer bepaald inzake de kwaliteit/dekking van het netwerk.


title: Zaak C-460/01: Beroep, op 28 november 2001 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
C 84/42                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
bestemd is, hetgeen voor de lidstaten de verplichting impliceert            de regeling voor communautair douanevervoer, ar-
om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na te leven.               tikel 49, lid 2, derde volzin, van verordening (EEG)
Die termijn is verstreken zonder dat Ierland de bepalingen                  nr. 1214/92 (2) van de Commissie van 21 april 1992
heeft vastgesteld die nodig zijn om aan de door de Commissie                houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigings-
in haar verzoekschriften genoemde richtlijjnen te voldoen.                  maatregelen betreffende de regeling voor communautair
                                                                            douanevervoer en artikel 379, lid 2, derde volzin, van
                                                                            verordening (EEG) nr. 2454/93 (3) van de Commissie van
(1) PB L 281, blz. 31.
(2) PB L 24, blz. 1.
                                                                            2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen
                                                                            ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, alsme-
                                                                            de de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening
                                                                            (EEG, Euratom) nr. 1552/89 (4) van de Raad van 29 mei
                                                                            1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG,
                                                                            Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van
                                                                            de Gemeenschappen;
Beroep, op 28 november 2001 ingesteld door de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-                   2.   het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de
                       rijk der Nederlanden                                 kosten van dit geding.
                          (Zaak C-460/01)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                           (2002/C 84/73)
                                                                       —    Schending van artikel 11 bis, lid 2, tweede alinea, tweede
                                                                            volzin, van verordening nr. 1062/87; artikel 49, lid 2,
                                                                            derde volzin, van verordening 1214/92 en artikel 379,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  lid 2, derde volzin, van Verordening 2454/93 („UVo
op 28 november 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                   CDW”): Uit de artikelen 96 van Verordening 2913/92 (5)
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                   („CDW”) en 356 en 379 UVo CDW volgt een dwingend
schappen, vertegenwoordigd door H. M. H. Speyart en                         tijdpad voor de handelingen, die door de aangever en
G. Wilms, als gemachtigden.                                                 door de kantoren van vertrek en van bestemming verricht
                                                                            moeten worden in het kader van een extern communau-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage; te verstaan                tair douanevervoer, en met name wanneer een door
dat:                                                                        een dergelijk vervoer gedekte zending niet tijdig wordt
                                                                            aangebracht bij het kantoor van bestemming. Nederland
1.    het Koninkrijk der Nederlanden, door tussen 1 januari                 en de Commissie verschillen van mening over de juiste
      1991 en 31 december 1995:                                             toepassing van de termijn van drie maanden die begint te
                                                                            lopen op de dag van verzending van de kennisgeving van
      —    wanneer de aangever van een extern communautair                  niet-zuivering (artikel 379, lid 2, UVo CDW en de daaraan
           douanevervoer niet binnen drie maanden na het                    voorafgaande geldende gelijkaardige bepalingen). Deze
           verzenden van de kennisgeving, door het doua-                    termijn is in eerste instantie bindend voor de aangever,
           nekantoor van vertrek, dat de zending niet tijdig is             die immers binnen die periode het bewijs dient te leveren
           aangebracht bij het douanekantoor van bestemming,                dat het betrokken vervoer regelmatig is beëindigd. Deze
           het bewijs heeft geleverd van de regelmatigheid van              termijn is echter ook bindend voor de lidstaat waartoe
           het betrokken douanevervoer, niet uiterlijk op de                het douanekantoor van vertrek behoort, in die zin dat uit
           derde op die termijn volgende dag over te gaan tot               de voorlaatste volzin van artikel 317, lid 2, UVo CDW
           het boeken en innen van de betrokken douaneschuld                volgt dat die lidstaat, na het verstrijken van deze termijn
           en andere heffingen, of zoveel later als voortvloeit             en bij het ontbreken van bewijslevering door de aangever,
           uit toepassing van verordening (EEG, EURATOM)                    tijdig tot inning en boeking van de betrokken doua-
           nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende                 neschuld dient over te gaan. Op de eerste dag van de
           vaststelling van de regels, die van toepassing zijn op           vierde maand na het zenden van de kennisgeving van
           termijnen, data en aanvangs- en vervaltermijnen (PB              niet-zuivering beschikt het kantoor van vertrek over
           1971, L 124, blz. 1);                                            alle gegevens, die noodzakelijk zijn om de betrokken
                                                                            belastingschuld te berekenen (artikelen 217, lid 1, en
      —    de hiermee verband houdende eigen middelen niet                  218, lid 3, aanhef en onder a, CDW) en om de identiteit
           tijdig ter beschikking van de Commissie te stellen               van de betrokken verschuldigde vast te stellen, in dit geval
           en;                                                              de aangever (artikel 218, lid 3, aanhef en onder b, CDW).
                                                                            Krachtens de artikelen 218 en 219 CDW moet de schuld
      —    te weigeren de daarmee verband houdende vertra-                  dan binnen twee dagen worden geboekt, of, onder
           gingsrente te betalen;                                           sommige omstandigheden, binnen 14 dagen. Behoudens
                                                                            de mogelijke verlenging uit hoofde van artikel 219 CDW
      heeft verzuimd de verplichtingen na te komen die op                   heeft de lidstaat derhalve geen discretionaire bevoegdheid
      hem rusten krachtens artikel 11 bis, lid 2, tweede alinea,            die hem in staat zou stellen om vast te stellen wanneer
      tweede volzin, van verordening (EEG) nr. 1062/87 (1) van              het dient over te gaan tot het boeken van de betrokken
      de Commissie van 27 maart 1987 houdende uitvoerings-                  douaneschuld. Krachtens artikel 221, lid 1, CDW, dient
      bepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende                 de lidstaat na de boeking onmiddellijk over te gaan tot
 ---pagebreak--- 6.4.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 84/43
       het innen door het mededelen van de schuld aan de                1)    Staat artikel 28 EG toe, dat een lidstaat het telen of
       schuldenaar. Ten onrechte meent Nederland alle tijd                    anderszins voorhanden hebben van zgn. industriehennep,
       te kunnen nemen om, „rekening houdende met de                          die in de EG-verordeningen wordt toegelaten, verbiedt?
       hoeveelheid en de complexiteit van het aangedragen
       bewijsmateriaal in een bepaald geval”, een zorgvuldige
       beoordeling te maken. Het Nederlandse betoog kan                 2)    Zoneen, kan dan met een beroep op artikel 30 EG een
       slechts begrepen worden als het aanspraak maken op de                  uitzondering worden gemaakt in die zin dat een dergelijk
       toepassing van artikel 219 CDW. De artikelen 218 en                    verbod niet in strijd is met het EG-recht?
       219 CDW vormen echter bepalingen ter bevordering van
       de financiële belangen van de Gemeenschap, voor wie de
       douane-inkomsten een eigen middel vormen en die dus              3)    Zoneen, kan het Zweedse verbod dan op een andere
       baat heeft bij een spoedige vaststelling van die inkomsten.            grond worden aanvaard?
       De verlengingen van artikel 219 CDW kunnen dus niet
       voor de vuist weg door de lidstaten ingeroepen worden
       jegens de Commissie. De lidstaten zullen in tegendeel
       steeds moeten motiveren waarom de door hen aangevoer-
       de reden het noodzakelijk maakt dat de boekingstermijn
       wordt verlengd.
—      Schending van de artikelen 9 en 10 van verordening
       nr. 1552/89.
—      Schending van artikel 11 van verordening nr. 1552/89.
       De in de twee laatste middelen aan de orde gestelde
       inbreuken zijn noodzakelijke gevolgen van de in het              Beroep, op 4 december 2001 ingesteld door Commissie
       eerste middel beschreven inbreuk. Nederland heeft in de          van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
       betrokken periode nagelaten om de hoofdsom tijdig ter                                           tenrijk
       beschikking te stellen. Het heeft tot nu toe eveneens
       steeds geweigerd de daarmee verband houdende vertra-
       gingsrente ter beschikking te stellen. Reeds eind 1996                                    (Zaak C-465/01)
       hebben de diensten van de Commissie de Nederlandse
       autoriteiten verzocht 5 323 395,06 NLG aan vertragings-
       rente aan de Commissie over te maken.
                                                                                (2002/C 84/75)
( 1) PB 1987, L 107, blz. 1.
( 2) PB 1992, L 132, blz. 1.
( 3) PB 1993, L 253, blz. 1.
( 4) PB 1989, L 155, blz. 1.
( 5) PB 1992, L 302, blz. 1.
                                                                        Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 4 december 2001 beroep ingesteld tegen de Republiek
                                                                        Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, vertegenwoordigd door J. Sack, juridisch adviseur, domici-
                                                                        lie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero,
                                                                        lid van haar juridische dienst.
Verzoek van Halmstads tingsrätt van 8 november 2001
om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          U. Hammarsten
                          (Zaak C-462/01)                               1)    vast te stellen dat Republiek Oostenrijk niet heeft voldaan
                                                                              aan haar verplichtingen uit hoofde van
                           (2002/C 84/74)
                                                                              a)    artikel 39 EG, artikel 8 van verordening (EEG)
                                                                                nr. 1612/68 (1) van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
Halmstads tingsrätt heeft bij beschikking van 8 november                            de Gemeenschap en artikel 28 van de Overeenkomst
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                             betreffende de Europese Economische Ruimte, door
3 december 2001, in de strafzaak tegen U. Hammarsten, het                           werknemers uit andere EG- respectievelijk EER-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                            lidstaten van passief kiesrecht voor de algemene
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                           vergadering van Arbeiterkammern uit te sluiten;


title: Zaak C-123/05: Beroep, op 15 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/15

         Beroep, op 15 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-123/05)
   (2005/C 115/28)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door X. Lewis en A. Aresu, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, met de vaststelling van artikel 44 van wet nr. 724 van 23 december 1994, tot wijziging van artikel 6 van wet nr. 573 van 24 december 1993, waarbij in laatstbedoeld artikel een tweede alinea wordt ingevoegd op grond waarvan overheidsopdrachten voor dienstverlening en voor leveringen kunnen worden verlengd ten gunste van de inschrijver aan wie een eerdere opdracht is gegund, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 11, 15 en 17 van richtlijn 92/50/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, de artikelen 6 en 9 van richtlijn 93/36/EEG (2) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, alsmede de artikelen 43 EG en 49 EG;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft kritiek op de bepalingen van artikel 6, tweede alinea, van wet nr. 573 van 1993, zoals gewijzigd bij artikel 44 van wet nr. 724 van 1994. Hoewel deze tweede alinea, meer bepaald, de stilzwijgende verlenging van overheidsovereenkomsten voor de levering van goederen en diensten verbiedt, bepaalt zij toch dat „de aanbestedende diensten binnen drie maanden na het aflopen van de overeenkomsten nagaan of laatstbedoelde eenvoudigheidshalve en om redenen van algemeen belang moeten worden verlengd en, indien dit het geval is, de contractant hun voornemen tot verlenging van de overeenkomst meedelen”.
   De Commissie is van mening dat dergelijke bepalingen de overheid toestaan rechtstreeks en zonder enige aanbestedingsprocedure nieuwe opdrachten voor dienstverlening en leveringen te gunnen, die aldus worden toegekend volgens van het gemeenschapsrecht afwijkende procedures. Dit is in strijd met de beginselen van de richtlijnen 92/50/EEG en 93/36/EEG inzake overheidsopdrachten voor dienstverlening respectievelijk leveringen. Verder is een dergelijke wettelijke regeling in strijd met de beginselen van non-discriminatie en van transparantie die de vrijheid van vestiging en van dienstverrichting van de artikelen 43 en 49 EG beogen te waarborgen.

      (1)  PB L 209 van 24 juli 1992, blz. 1.

      (2)  PB L 199 van 9 augustus 1993, blz. 1.


title: Zaak C-492/07: Beroep ingesteld op 7 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Beroep ingesteld op 7 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-492/07)
   (2008/C 22/50)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 2002/21/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), doordat zij deze richtlijn en in het bijzonder artikel 2, sub k, inzake de definitie van abonnee niet correct in nationaal recht heeft omgezet;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2004 verstreken.

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.


title: Hogere voorziening, op 20 augustus 1997 ingesteld door Tiercé Ladbroke NV tegen het arrest, op 12 juni 1997 in zaak T-504/93 tussen Tiercé Ladbroke NV en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Société d'encouragement et des steeple-chases de France e.a., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer - uitgebreid) (Zaak C-300/97 P)

text:
 18 . 10. 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 318/7
Beroep, op 13 augustus 1997 ingesteld door Commissie van               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         ( Zaak C-298/97)                              — te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet bin
                                                                             nen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
                            ( 97/C 318/11 )                                  noodzakelijk zijn om invoering te geven aan Richtlijn
                                                                             86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986
                                                                             inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betref
 is op 13 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                    fende de bescherming van dieren die voor experimen
 Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap                          tele en andere wetenschappelijke doeleinden worden
pen, vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, als                      gebruikt ('), inzonderheid het bepaalde in artikel 19,
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         lid 5 , en artikel 6 , lid 1 , van de richtlijn, niet heeft vol
 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                    daan aan de verplichtingen die op haar rusten krach
 Centre Wagner, Kirchberg.                                                   tens artikel 189 , derde alinea, van het EG-Verdrag en
                                                                             artikel 25 , lid 1 , van Richtlijn 86/609/EEG;
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                      — subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek,
                                                                             door de Commissie niet onverwijld van die maatrege
                                                                             len in kennis te stellen, de krachtens voormelde bepa
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
                                                                             lingen op haar rustende verplichtingen niet is nageko
      gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens                      men .
      artikel 6 van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van
      18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaar
      lijke stoffen bevatten ('), doordat het de in dit artikel        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
      voorziene programma 's niet binnen de daartoe gestelde
      termijn aan de Commissie heeft meegedeeld;                       Middelen en voornaamste argumenten
— het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen .                    Volgens artikel 189 , derde alinea, van het Verdrag zijn
                                                                       richtlijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken
                                                                       resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn . In
Middelen en voornaamste argumenten                                     casu is de in artikel 25 van Richtlijn 86/609/EEG van
                                                                       24 november 1986 gestelde termijn op 24 november 1989
                                                                       verstreken , zonder dat de Portugese Republiek alle bepa
Gelet op het dwingende karakter van de artikelen 189 en                lingen die voor de omzetting in nationaal recht noodzake
5, eerste alinea, van het EG-Verdrag, zijn de lidstaten ver           lijk zijn, heeft vastgesteld .
plicht de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering
van de richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vast te stel            (') PB L 358 van 18 . 12 . 1986 , blz . 1 .
len, en wel voordat de daartoe gestelde termijn is verstre
ken. De desbetreffende termijn is op 17 september 1992
verstreken, zonder dat Spanje de programma 's heeft mee
gedeeld die voor een eerste periode van vier jaar met
ingang van maart 1993 moesten worden vastgesteld .
                                                                       Hogere voorziening, op 20 augustus 1997 ingesteld door
(M PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .                              Tiercé Ladbroke NV tegen het arrest, op 12 juni 1997 in
                                                                       zaak T-504/93 tussen Tiercé Ladbroke NV en Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
                                                                       Société d'encouragement et des steeple-chases de France
                                                                       e.a., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                        Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer — uitgebreid )
                                                                                ( Zaak C-300/97 P)
Beroep, op 19 augustus 1997 ingesteld door Commissie van
                                                                                ( 97/C 318/13 )
   de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                        ( Zaak C-299/97)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                           ( 97/C 318/12 )                             is op 20 augustus 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                       Tiercé Ladbroke NV, vertegenwoordigd door C. Vajda,
                                                                       QC, en S. Kon, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                Luxemburg bij Winandy & Err, advocaten aldaar, avenue
is op 19 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Portugese                Gaston Diderich 60, tegen het arrest, op 12 juni 1997 in
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen                       zaak T-504/93 tussen Tiercé Ladbroke NV en Commissie
schappen, vertegenwoordigd door L. Ström en F. de Sousa                van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Fialho, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,            Société d'encouragement et des steeple-chases de France
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                   e.a ., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer — uitgebreid ).
 ---pagebreak--- C 318/8             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18 . 10 . 97
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                    Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
1 . de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en het           1 . Verordening ( EG ) nr. 1036/97 van de Raad van 2 juni
    arrest van het Gerecht in zaak T-504/93 te vernietigen;                 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten
                                                                           aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de
2 . nietig te verklaren het besluit neergelegd in de brief                 landen en gebieden overzee nietig te verklaren;
    van de Commissie van 24 juni 1993 , en
                                                                    2 . de Raad te veroordelen in de kosten van de procedure .
3 . de Commissie te verwijzen in de kosten van Tiercé
    Ladbroke, zowel in de procedure voor het Gerecht als            Middelen en voornaamste argumenten
    in die voor het Hof.
                                                                    — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel: De Raad
Middelen en voornaamste argumenten                                         heeft nagelaten te bepalen wat de situatie rechtens is
                                                                           na uitputting van het tariefcontingent van artikel 1
Schending van het Gemeenschapsrecht                                        van Verordening ( EG ) nr. 1036/97. Particulieren weten
                                                                           niet wat hun rechten en verplichtingen zijn na uitput
                                                                           ting van het contingent.
— voorzover het Gerecht van eerste aanleg de relevante
    productmarkt onjuist heeft omschreven. Het Gerecht
    aanvaardde de zienswijze van de Commissie en ging               — Schending van artikel 7, lid 5 , van de „ overeenkomst
    uit van een onjuiste „ vergelijking " tussen de primaire               inzake vrijwaringsmaatregelen " ( ! ), alsmede van
    markt voor weddenschappen en de secundaire markt,                      artikel 228 , lid 7, van het EG-Verdrag: Artikel 7, lid 5 ,
    zonder zich af te vragen of Franse beelden en geluid                   van de overeenkomst is van toepassing in de verhou
    substitueerbaar zijn vanuit het oogpunt van vraag en                   ding tussen de Gemeenschap en de LGO die terzake
    aanbod;                                                                van de overeenkomst tot oprichting van de WTO in
                                                                           eenzelfde positie verkeren als derde landen. Het
                                                                           Koninkrijk der Nederlanden heeft het Verdrag tot
— voorzover het        Gerecht van       eerste  aanleg  heeft             oprichting van de Wereldhandelsorganisatie met zijn
    gedwaald ten aanzien van het recht wat de strekking                    bijlagen goedgekeurd voor de Nederlandse Antillen en
    betreft van het besluit van de sociétés des courses om                 Aruba bij rijkswet van 21 december 1994 .
    aan PMU, via PMI, het recht te verlenen Franse beel
    den en geluid in de handel te brengen in één lidstaat
    buiten Frankrijk, namelijk Duitsland, en de weigering           — Schending van artikel 109, lid 1 , van Besluit 91 /482/
    om een soortgelijk recht te verlenen in een andere lid                EEG van de Raad betreffende de associatie van de lan
    staat buiten Frankrijk, namelijk België. Bovendien was                 den en gebieden overzee met de Europese Economische
    deze weigering ingegeven door de bedoeling van de                      Gemeenschap ( 2 ) — verder: LGO-besluit ( zie zaak
    Ladbroke-groep om de mededinging te beperken,                          C-110/97 ( PB C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 1 )).
    zowel ten aanzien van de Belgische PMU als in het
    algemeen . Of een dergelijke handelwijze is te beschou         — Schending van artikel 109, lid 2, van het LGO-besluit
    wen als discriminatoir, arbitrair of als een comparti                 ( zie zaak C-110/97 ).
    mentering van de gemeenschappelijke markt, is van
    minder belang dan de vaststelling dat een dergelijke
    handelwijze niet objectief kan worden gerechtvaar              — Misbruik van bevoegdheid : Nu het de Commissie niet
    digd .                                                                 gelukt is de door haar voorgestane wijziging van het
                                                                           LGO-besluit door de Raad aanvaard te krijgen, pro
                                                                           beert zij één van de belangrijkste doelstellingen van de
                                                                           door haar voorgestelde herziening van het LGO
                                                                           besluit, namelijk het beëindigen van de invoer van rijst
                                                                           van oorsprong uit de LGO of althans een substantiële
                                                                           vermindering daarvan, te bereiken met andere, niet
Beroep, op 20 augustus 1997 ingesteld door Koninkrijk                      toelaatbare, middelen .
    der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie
                     ( Zaak C-301 /97 )                             — Schending van bijlage IV van het LGO-besluit ( zie
                        ( 97/C 318/ 14 )                                   zaak C-110/97 ).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             — Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag ( zie
                                                                           zaak C-110/97).
is op 20 augustus 1997 beroep ingesteld tegen Raad van
de Europese Unie door Koninkrijk der Nederlanden, verte
genwoordigd door Mr J. S. van den Oosterkamp en Mr                  (') Zie bijlage IA bij de Overeenkomst tot oprichting van de
Drs M. A. Fierstra, beiden assistent juridisch adviseur van               Wereldhandelsorganisatie .
                                                                    ( 2 ) PB L 263 van 19 . 9 . 1991 , blz . 1 .
het Ministerie van Buitenlandse Zaken, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Neder
landse ambassade, 5 , rue C. M. Spoo .


title: Zaak F-52/10: Beroep ingesteld op 3 juli 2010 — Merhzaoui/Raad

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/61

         Beroep ingesteld op 3 juli 2010 — Merhzaoui/Raad
   (Zaak F-52/10)
   ()
   2010/C 221/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Merhzaoui (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 12 mei 2010 tot opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2009 tot en met 30 juni 2009

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 mei 2010 tot opstelling van verzoekers definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2009 tot en met 30 juni 2009;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.