title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2001 in de gevoegde zaken T-24/98 en T-241/99: E tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tĳdelĳke functionaris — Tuchtregeling — Schorsing — Tuchtmaatregel — Beëindiging van overeenkomst zonder opzeggingstermĳn — Termĳn van artikel 7, derde alinea, van bĳlage IX bĳ Statuut — Niet-inachtneming — Gevolgen — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 259/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.9.2001
5)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                      —    verwerpt het beroep voor het overige,
6)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en             —    verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
      Noord-Ierland, de Franse Republiek en de Bondsrepubliek                       daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
      Duitsland hun eigen kosten zullen dragen.                                     gevallen.
                                                                         3)    In zaak T-241/99:
(1) PB C 318 van 18.10.97, C 378 van 20.12.97, C 94 van 28.3.98
    en C 246 van 28.8.99.
                                                                               —    veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van
                                                                                het bedrag van 1 000 EUR ter vergoeding van zijn morele
                                                                                schade;
                                                                               —    verwerpt het beroep voor het overige;
                                                                               —    verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en een vierde
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van de kosten van verzoeker zal dragen.
                          van 3 juli 2001
                                                                         (1) PB C 94 van 28.3.1998 en C 6 van 8.1.2000.
in de gevoegde zaken T-24/98 en T-241/99: E tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Tijdelijke functionaris — Tuchtregeling —
Schorsing — Tuchtmaatregel — Beëindiging van overeen-
komst zonder opzeggingstermijn — Termijn van artikel 7,                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
derde alinea, van bijlage IX bij Statuut — Niet-inachtneming
— Gevolgen — Beroep tot nietigverklaring en tot schadever-                                        van 16 mei 2001
            goeding — Afdoening zonder beslissing)
                                                                         in zaak T-68/99: Toditec NV tegen Commissie van de
                         (2001/C 259/06)                                                  Europese Gemeenschappen (1)
                          (Procestaal: Frans)                            („Arbitragebeding — Niet-uitvoering van overeenkomst —
                                                                                Tegenvordering”)
In de gevoegde zaken T-24/98 en T-241/99, E, tijdelijke
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                                        (2001/C 259/07)
pen, wonende te T. I. (Italië), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                                             (Procestaal: Engels)
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
J. Currall), betreffende, in zaak T-24/98, een verzoek om,               In zaak T-68/99, Toditec NV, gevestigd te Antwerpen (België),
enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie             vertegenwoordigd door E. Ballon en H. Dubois, advocaten,
van 12 november 1997 om verzoekers ambtelijke positie van                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie
schorsing te handhaven, en anderzijds, veroordeling van de               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March,
Gemeenschap tot vergoeding van de schade die verzoeker                   M. Shotter en J. Stuyck), betreffende enerzijds een vordering
door dit besluit zou hebben geleden, en in zaak, een verzoek             krachtens een arbitragebeding in de zin van artikel 181 EG-
om, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-           Verdrag (thans artikel 238 EG), tot veroordeling van de
sie van 22 december 1998 waarbij jegens verzoeker de                     Commissie tot betaling van een bedrag van 74 967 ECU,
tuchtmaatregel van beëindiging zonder opzeggingstermijn van              vermeerderd met rente op de voet van 7 % (wettelijke rentevoet
zijn overeenkomst van tijdelijke functionaris is getroffen, en           in België) vanaf 5 juni 1998, en anderzijds een tegenvordering
anderzijds, veroordeling van de Gemeenschap tot vergoeding               van de Commissie tot veroordeling van verzoekster tot betaling
van de schade die verzoeker door dit besluit en door de                  van de som van 54 486 euro, vermeerderd met rente op de
tuchtprocedure zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede             voet van 7 % vanaf 31 januari 1999, heeft het Gerecht
kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president,                (alleensprekend rechter: M. Vilaras); griffier: J. Palacio Gon-
A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 3 juli         zález, administrateur, op 16 mei 2001 een arrest gewezen
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    De zaken T-24/98 en T-241/99 worden gevoegd voor het               1)    Wijst de vordering van verzoekster toe, voorzover zij strekt tot
      arrest.                                                                  terugbetaling van consumptie-uitgaven voor een bedrag van
                                                                               4 642 euro.
2)    In zaak T-24/98:
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
      —     verstaat dat op de vordering tot nietigverklaring niet
            behoeft te worden beslist,                                   3)    Wijst de tegenvordering van de Commissie toe.


title: Zaak T-164/11: Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Reddig/BHIM — Morleys (Messenheft) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Driedimensionaal gemeenschapsmerk — Messenheft — Absolute weigeringsgrond — Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm van waar die noodzakelijk is om technische uitkomst te verkrijgen — Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Nietigverklaring door kamer van beroep” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/21

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Reddig/BHIM — Morleys (Messenheft)
      (Zaak T-164/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Messenheft - Absolute weigeringsgrond - Teken dat uitsluitend bestaat uit vorm van waar die noodzakelijk is om technische uitkomst te verkrijgen - Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Nietigverklaring door kamer van beroep)
      (2012/C 331/38)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Reddig GmbH (Drebber, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Thomas, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Morleys Ltd (Preston, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Stein en M. Terbach, advocaten, en E. Gunaratnam, solicitor)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 december 2010 (zaak R 1072/2009-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Morleys Ltd en Reddig GmbH

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Reddig GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak T-140/07: Beroep ingesteld op 26 april 2007 — Chi Mei Optoelectronics Europe en Chi Mei Optoelectronics UK/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/28

         Beroep ingesteld op 26 april 2007 — Chi Mei Optoelectronics Europe en Chi Mei Optoelectronics UK/Commissie
   (Zaak T-140/07)
   (2007/C 155/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Chi Mei Optoelectronics Europe en Chi Mei Optoelectronics UK (Havant, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Völcker, F. Louis en A. Vallery, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met hun beroep vorderen verzoeksters nietigverklaring van beschikking C (2007)546 van de Commissie van 15 februari 2007, op grond waarvan de Commissie verzoeksters krachtens artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003 (1) van de Raad heeft verzocht om overlegging van specifieke informatie en documenten die betrekking hebben op activiteiten waarnaar onderzoek wordt verricht in zaak COMP/F/39309 — Thin Films Transistors Liquid Crystal Displays.
   Verzoeksters stellen dat de bestreden beschikking onrechtmatig is omdat de Commissie noch de onderzoeks-, noch de handhavingsbevoegdheid heeft om EU-dochterondernemingen te verplichten tot overlegging van documenten en verstrekking van informatie waarover het beheer en de zeggenschap in handen is van juridische entiteiten die zich bevinden buiten de bevoegdheidssfeer van de Commissie. Volgens verzoeksters heeft de Commissie het recht onjuist toegepast door een formeel verzoek tot hen te richten en hen daarmee te verplichten tot overlegging van documenten en informatie waarover de zeggenschap enkel in handen is van hun buiten het EU-grondgebied gevestigde moedervennootschap, die deze documenten in haar bezit heeft.
   Verzoeksters stellen met name dat de bestreden beschikking inbreuk maakt op artikel 18, leden 1 en 3, van verordening nr. 1/2003 van de Raad, omdat zij geen rekening houdt met de doctrine inzake eigendom van en zeggenschap over documenten alsmede met de aan deze bepalingen inherente grenzen. Voorts stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking de algemene beginselen van international recht inzake territorialiteit, soevereiniteit, non-interventie en gelijkheid van staten schendt, door een handhavingsbevoegdheid aan te nemen jegens een buiten de EU gevestigde onderneming.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 maart 2000 in zaak T-197/98: C. Rudolph tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Klachttermĳn — Kennisgeving van besluit — Talen — Annulering, wegens valse verklaring, van aan aanstelling voorafgaand medisch onderzoek)

text:
C 163/26              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.6.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              3) Veroordeelt de Commissie om verzoekster 5 000 Euro te betalen
                                                                             ter vergoeding van haar morele schade.
                                                                        4) Verwerpt het beroep voor het overige.
                       van 23 maart 2000
                                                                        5) Verstaat dat verzoekster 10 % van haar eigen kosten zal dragen.
                                                                        6) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede 90 % van
in zaak T-197/98: C. Rudolph tegen Commissie van de
                                                                             de kosten van verzoekster zal dragen.
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (1) PB C 174 van 19.6.1999.
(Ambtenaren — Klachttermijn — Kennisgeving van besluit
— Talen — Annulering, wegens valse verklaring, van aan
          aanstelling voorafgaand medisch onderzoek)
                        (2000/C 163/50)
                                                                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                         (Procestaal: Frans)                                                    van 15 maart 2000
                                                                        in zaak T-337/94 (92): Enso-Gutzeit Oy tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
In zaak T-197/98, C. Rudolph, gewezen ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Brussel, vertegenwoordigd door O. Eben, advocaat te Brussel,                                  (Begroting van kosten)
advocatenkantoor Tonnar, Rue du Fossé 29 te Esch-sur-Alzette
(Luxemburg), tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                             (2000/C 163/51)
schappen (gemachtigde: G. Valsesia en J. Currall), betreffende
een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de
Commissie van 17 november 1997 waarbij het aan de aan
aanstelling voorafgaand medisch onderzoek van verzoekster                                        (Procestaal: Engels)
nietig en non-existent is verklaard en verzoekster aan een
nieuw onderzoek naar haar lichamelijke geschiktheid is onder-           In zaak T-337/94 (92), Enso-Gutzeit Oy, gevestigd te Helsinki,
worpen, en van het besluit van de Commissie van 7 december              vertegenwoordigd door I. Van Bael en J.-F. Bellis, advocaten te
1998 houdende annulering van de besluiten van 3 juli en                 Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
14 december 1995 waarbij verzoekster als ambtenaar was                  van L. Lorang, advocaat aldaar, Rue de la Chapelle 3, tegen
aangesteld, alsmede tot vergoeding van de morele schade die             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde          R. Lyal), betreffende een verzoek tot begroting van de kosten
kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-       die verweerster aan verzoekster dienst te vergoeden op grond
Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González,         van het arrest van het Gerecht van 14 mei 1998, Enzo-
administrateur, op 23 maart 2000 een arrest gewezen waarvan             Gutzeit/Commissie (T-337/94, Jurispr. blz. II-1571), heeft het
het dictum luidt als volgt:                                             Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
                                                                        B. Vesterdorf, kamerpresident, A. Potocki, A. W. H. Meij,
                                                                        M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op
1) Verklaart nietig het besluit van 17 november 1997 waarbij het        15 maart 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
    aan de aanstelling voorafgaand medisch onderzoek van verzoek-       luidt als volgt:
    ster nietig en non-existent is verklaard en verzoekster aan een
    nieuw medisch onderzoek naar haar lichamelijke geschiktheid is
    onderworpen.                                                        Het totale bedrag van de kosten die de Commissie aan verzoekster
                                                                        dient te vergoeden, wordt bepaald op 4 500 000 BEF.
2) Veroordeelt de Commissie om verzoekster de bedragen te betalen
                                                                        (1) PB C 392 van 31.12.1994.
    die overeenkomen met het salaris dat haar nog is verschuldigd,
    vermeerderd met moratoire interessen op de voet van 5,5 % per
    jaar vanaf de datum waarop de betaling van verzoeksters salaris
    is stopgezet.


title: Zaak C-80/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale ordinario di Novara op  10 februari 2006  — Carp Snc di L. Moleri en V. Corsi, Associazione Nazionale Artigiani Legno e Arredamenti tegen Ecorad Srl

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale ordinario di Novara op 10 februari 2006 — Carp Snc di L. Moleri en V. Corsi, Associazione Nazionale Artigiani Legno e Arredamenti tegen Ecorad Srl
   (Zaak C-80/06)
   (2006/C 131/50)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale ordinario di Novara
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Carp Snc di L. Moleri en V. Corsi, Associazione Nazionale Artigiani Legno e Arredamenti

      Verweerster: Ecorad Srl
   Prejudiciële vragen

               „1)

               Moeten de artikelen 2 en 3 van, alsmede bijlagen II en III bij beschikking 1999/93/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat deuren die van paniekknoppen moeten worden voorzien, kunnen worden gebouwd door ondernemers (slotenmakers) die niet voldoen aan de vereisten van het systeem van conformiteitverklaring nr. 1?

               2)

               Zijn, in het geval van een bevestigende beantwoording van de eerste vraag, de voorschriften van de artikelen 2 en 3 van, alsmede van de bijlagen II en III bij beschikking 1999/93/EG, ongeacht of door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) technische normen zijn vastgesteld, rechtens bindend vanaf de datum van de inwerkingtreding van die beschikking voor wat betreft het soort procedure van conformiteitverklaring dat in acht moet worden genomen door vervaardigers (slotenmakers) van deuren die van paniekknoppen moeten worden voorzien?

               3)

               Moeten de artikelen 2 en 3 van, alsmede bijlagen II en III bij beschikking 1999/93/EG als ongeldig worden beschouwd wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel, voorzover zij alle producenten verplichten om de procedure van conformiteitverklaring nr. 1 in acht te nemen om aan deuren voorzien van paniekknoppen het EG merkteken te kunnen verlenen (waardoor aan het CEN het mandaat wordt verleend om de betrokken technische normen vast te stellen)?”

      (1)  Van 25 januari 1999 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor deuren, ramen, luiken, blinden, poorten en bijbehorend hang- en sluitwerk, PB L 29, blz. 51.


title: Zaak C-523/12: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Italië) — Dirextra Alta Formazione Srl/Regione Puglia (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Door Europees Sociaal Fonds medegefinancierde overheidssubsidies voor studenten die zijn ingeschreven voor postacademische specialisatieopleiding — Regionale regeling tot verbetering van plaatselijk onderwijsniveau die verstrekking van studiebeurzen afhankelijk stelt van door aanbieders van postacademische opleidingen te vervullen voorwaarden — Voorwaarde inzake tien jaar ononderbroken ervaring)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/15

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Italië) — Dirextra Alta Formazione Srl/Regione Puglia
   (Zaak C-523/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Door Europees Sociaal Fonds medegefinancierde overheidssubsidies voor studenten die zijn ingeschreven voor postacademische specialisatieopleiding - Regionale regeling tot verbetering van plaatselijk onderwijsniveau die verstrekking van studiebeurzen afhankelijk stelt van door aanbieders van postacademische opleidingen te vervullen voorwaarden - Voorwaarde inzake tien jaar ononderbroken ervaring)
   2014/C 45/27
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dirextra Alta Formazione Srl

      Verwerende partij: Regione Puglia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia — Uitlegging van de artikelen 56 VWEU, 101 VWEU en 107 VWEU — Uitlegging van de artikelen 9 en 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en van de artikelen 11 en 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Beginselen van evenredigheid en non-discriminatie — Door het Europees Sociaal Fonds medegefinancierde overheidssubsidies voor studenten die zijn ingeschreven voor postacademische masteropleidingen — Regionale regeling die gericht is op de verbetering van het plaatselijke onderwijsniveau en die het verstrekken van studiebeurzen afhankelijk stelt van het niveau van professionaliteit van de aanbieder van de masteropleiding — Aanbieder die over de vereiste ervaring beschikt wat het aantal verstrekte uren onderwijs betreft, maar deze niet binnen de vastgestelde tijdspanne en op de voorgeschreven wijze heeft bereikt

      Dictum

   Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling als die in het hoofdgeding, die verlangt dat hogeronderwijsinstellingen waar studenten zich bij wensen in te schrijven die een door het Europees Sociaal Fonds medegefinancierde regionale studiebeurs aanvragen, bewijzen dat zij over tien jaar ervaring beschikken, voor zover het gaat om andere instellingen dan door het nationale recht erkende universiteiten of instellingen die officieel erkende masterdiploma’s uitreiken.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak C-187/01: Verzoek van het Oberlandesgericht te Keulen van 30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Hüseyin Gözütok

text:
C 212/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.7.2001
Volgens artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag treffen de               van personen voertuigen van de categorie D zonder
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen om de                     passagiers mogen besturen voor „ritten op grond van
nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen van de                   buitengewone omstandigheden”, zonder dat de inhoud
instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                   daarvan nader wordt gepreciseerd;
                                                                      —     §§ 20(4) en 40(5) van de wet betreffende het rijbewijs in
De Helleense Republiek bestrijdt niet, dat zij maatregelen dient            samenhang met § 20(4) zijn in strijd met de richtlijn, nu
te treffen om aan de genoemde richtlijn te voldoen.                         deze bepalingen niet voorzien in een periodiek medisch
                                                                            onderzoek van de houders van een rijbewijs categorie C 1.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot dusver
geen geschikte matregelen heeft genomen voor een volledige
omzetting van de richtlijn in de Griekse rechtsorde.                  (1) PB 1991, L 237, blz. 1.
(1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
                                                                      Verzoek van het Oberlandesgericht te Keulen van
                                                                      30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                                strafzaak tegen Hüseyin Gözütok
Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-187/01)
                         (Zaak C-178/01)
                                                                                (2001/C 212/17)
                         (2001/C 212/16)                              Het Oberlandesgericht te Keulen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            op 30 april 2001, in de strafzaak tegen Hüseyin Gözütok, het
op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overeen-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              komstig art. 35, lid 1, van het Verdrag betreffende de EU,
woordigd door G. Braun, lid van haar juridische dienst, en            juncto § 1, lid 2, EuGHG (wet inzake Hof van Justitie) verzocht
M. Wolfcarius, juridisch adviseur, domicilie gekozen hebbende         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag
te Luxemburg bij G. Berscheid, juridisch adviseur, Centre             betreffende de uitlegging van artikel 54 van de op 19 juni
Wagner, Kirchberg.                                                    1990 te Schengen ondertekende Overeenkomst ter uitvoering
                                                                      van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord
                                                                      betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       gemeenschappelijke grenzen (SUO):
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk met de
      vaststelling van § 2(l)3.1.c van de wet betreffende het         Vervalt voor de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 54
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met artikel 3, lid 1,       van de Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985
      vijfde streepje, van richtlijn 91/439/EEG (1) van de Raad       te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke
      van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs; dat de              afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke gren-
      Republiek Oostenrijk met de vaststelling van §§ 20(4) en        zen het recht tot strafvordering, wanneer volgens Nederlands
      40(5) in samenhang met 20(4) van de wet betreffende het         recht met betrekking tot dezelfde feiten nationaal het recht tot
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met bijlage III, punt 4,    strafvordering is vervallen?
      van deze richtlijn;
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.              Is dit in het bijzonder ook het geval wanneer een beslissing
                                                                      van het Openbaar Ministerie tot beëindiging van de procedure
                                                                      na voldoening van gestelde voorwaarden (de Nederlandse
                                                                      „transactie”), waarvoor volgens het recht van andere verdrag-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      staten een rechterlijke beslissing vereist is, vervolging voor een
                                                                      Nederlandse rechterlijke instantie uitsluit?
—     § 2, lid 1, punt 3.1, sub c, van de wet betreffende het
      rijbewijs is inzake het recht om voertuigen van de
      categorie C te besturen, ruimer geformuleerd dan artikel 3
      van de richtlijn, nu daarin is bepaald dat een ruime kring


title: Zaak C-476/03: Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 21/16                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       24.1.2004
—     Zijn die vereisten terug te vinden in artikel 2621 van het        Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie
      Italiaanse Burgerlijk wetboek (zoals gewijzigd bij decreto        van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
      legislativo van 11 april 2002, nr. 61), dat voorziet in een                                     tenrijk
      gevangenisstraf van een jaar en zes maanden en een
      verjaringstermijn van maximaal vier jaar en zes maanden                                   (Zaak C-476/03)
      die ingaat nadat het strafbare feit is gepleegd? Dit alles is
      in een rechtsorde waarin na de fase van het voorbereidend
      onderzoek en de inbeschuldigingstelling door het open-                                     (2004/C 21/30)
      baar ministerie wordt voorzien dat de rechter-commis-
      saris controleert of de noodzakelijke gegevens aanwezig
      zijn om de zaak voor de rechter te kunnen brengen, en             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      dat tot de definitieve uitspraak en dus, in geval van een         op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
      veroordeling, tot de daadwerkelijke strafoplegging drie           Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
      instanties mogelijk zijn. In dat verband moet ermee               pen, vertegenwoordigd door Claudia Schmidt en Wouter Wils,
      rekening worden gehouden, dat de volgens artikel 2621             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      van het Italiaanse Burgerlijk wetboek vereiste onderzoe-
      ken wegens de daarin aan de strafrechtelijke relevantie
      vastgestelde grenzen (artikel 2621, derde en vierde alinea)       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
      ingewikkeld zijn.
                                                                        1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(1) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/12/EG
                                                                              van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
                                                                              2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad
                                                                              betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de
                                                                              Gemeenschap (1), of de Commissie die bepalingen niet
                                                                              mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        2.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Cremona van 9 oktober 2003 om een prejudiciële beslis-                        die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/13/EG
sing in het geding tussen Banca Popolare di Cremona, Soc.                     van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
       Coop.a.r.l. en Agenzia Entrate Ufficio Cremona                         2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad
                                                                              betreffende de verlening van vergunningen aan spoor-
                        (Zaak C-475/03)                                       wegondernemingen (2), of de Commissie die bepalingen
                                                                              niet mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar
                                                                              rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                         (2004/C 21/29)
                                                                        3.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                              die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/14/EG
De Commissione Tributaria Provinciale di Cremona heeft bij                    van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
beschikking van 9 oktober 2003, ingekomen ter griffie van                     2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuur-
het Hof van Justitie op 17 november 2003, in het geding                       capaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van
tussen Banca Popolare di Cremona, Soc. Coop.a.r.l. en Agenzia                 spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertifi-
Entrate Ufficio Cremona, het Hof van Justitie van de Europese                 cering (3), of de Commissie die bepalingen niet mee
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
de navolgende vraag:                                                          verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        4.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
„Moet artikel 33 van de Zesde BTW-richtlijn      (77/388/EEG) (1)
(zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG) (2) aldus worden
uitgelegd, dat het verbiedt om IRAP te heffen over de waarde            Middelen en voornaamste argumenten
van de nettoproductie die voortvloeit uit de gewoonlijke
uitoefening van een zelfstandige werkzaamheid, die gericht is
op de productie van en de handel in goederen of op het                  De termijn voor omzetting van de richtlijnen is op 15 maart
verrichten van diensten?”                                               2003 verstreken.
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                     (1) PB L 75, blz. 1.
(2) PB L 376 van 31.12.1991, blz. 1.                                    (2) PB L 75, blz. 26.
                                                                        (3) PB L 75, blz. 29.


title: Zaak C-455/08: Beroep ingesteld op 17 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/12

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-455/08)
   (2009/C 32/20)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos, M. Konstantinidis en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies:

               —

               vaststellen dat Ierland, door artikel 49 van Statutory Instrument nr. 329/2006 — de Ierse maatregel voor omzetting van richtlijn 2004/18/EG (1) — en door artikel 51 van Statutory Instrument nr. 50/2007 — de Ierse maatregel voor omzetting van richtlijn 2004/17/EG (2) —, de regels inzake de kennisgeving aan de inschrijvers van gunningsbeslissingen van aanbestedende overheidsdiensten en de motivering ervan zodanig heeft vastgesteld, dat dit er in de praktijk toe kan leiden dat tegen het tijdstip waarop de inschrijvers volledig worden geïnformeerd over de gronden voor de afwijzing van hun inschrijving, de status quo-periode voor het sluiten van de overeenkomst reeds is verstreken;

               —

               vaststellen dat Ierland hierdoor de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG (3) en de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, van richtlijn 92/13/EEG (4) zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zijn arresten in de zaken C-81/98 (5) (Alcatel Austria e.a.) en C-212/02 (6) (Commissie/Oostenrijk);

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Iers Statutory Instrument nr. 329/2006
   Artikel 49 van het Ierse Statutory Instrument nr. 329/2006, de Ierse omzettingsmaatregel voor richtlijn 2004/18/EG, vereist dat inschrijvers zo snel als haalbaar en door middel van de snelste communicatiemiddelen in kennis worden gesteld van de gunningsbeslissing, nadat de aanbestedende dienst de beslissing heeft genomen. Gerekend vanaf de datum waarop de inschrijvers in kennis zijn gesteld van de gunningsbeslissing, beloopt de status quo-periode die vóór het sluiten van de overeenkomst in acht moet worden genomen, ten minste 14 dagen.
   Volgens Iers recht hoeft de aanbestedende dienst de redenen voor afwijzing van een inschrijving echter enkel aan te geven wanneer hij een daartoe strekkend verzoek ontvangt. De aanbestedende dienst moet de redenen „zo spoedig mogelijk en in elk geval binnen 15 dagen” geven. Volgens de Commissie betekent dit dat de status quo-periode reeds kan zijn verstreken tegen het tijdstip waarop een afgewezen inschrijver volledig over de gronden voor de afwijzing van zijn inschrijving wordt geïnformeerd.
   Teneinde te voldoen aan de vereisten die voortvloeien uit de rechtspraak van het Hof van Justitie in zijn arresten Alcatel Austria e.a. en Commissie/Oostenrijk, moet worden gewaarborg dat de redenen voor de gunningsbeslissing tijdig worden meegedeeld, zodat er doeltreffend beroep tegen kan worden ingesteld gedurende de status quo-periode. De Commissie stelt dat de Ierse regels niet in overeenstemming zijn met dit vereiste, aangezien zij niet waarborgen dat inschrijvers tijdig en ruim vóór het verstrijken van de status quo-periode in kennis worden gesteld van de redenen voor de afwijzing van hun inschrijving. Dit ondermijnt het recht van de inschrijvers op doeltreffende beroepsmogelijkheden in rechte zoals deze worden vereist door richtlijn 89/665/EEG.
   Iers Statutory Instrument nr. 50/2007
   Ingevolge artikel 51 van Statutory Instrument nr. 50/2007, de Ierse omzettingsmaatregel voor richtlijn 2004/17/EG, moeten aanbestedende diensten, wanneer zij inschrijvers in kennis stellen van de gunningsbeslissing, aan de afgewezen inschrijvers de „voornaamste reden of redenen aangeven waarom de inschrijving niet verkozen is”. De „kenmerken en de relatieve voordelen van de verkozen inschrijving” zullen door de aanbestedende dienst „zo snel als haalbaar, en in elk geval binnen 15 dagen” na een daartoe strekkend verzoek aan de afgewezen inschrijvers worden meegedeeld. De status- quo-periode beloopt 14 dagen vanaf de kennisgeving van de gunningsbeslissing. Volgens de Commissie betekent dit dat de status quo-periode reeds kan zijn verstreken tegen het tijdstip waarop een afgewezen inschrijver volledig over de gronden voor afwijzing van zijn inschrijving wordt geïnformeerd.
   De Commissie stelt dat de Ierse wetgeving met betrekking tot gunningsprocedures die onder de richtlijnen 2004/17/EG en 92/13/EEG vallen, de regels inzake de kennisgeving aan inschrijvers vastlegt op een wijze die het recht van afgewezen inschrijvers op doeltreffende beroepswegen in rechte beperkt en die niet in overeenstemming is met de geldende beroepsprocedurerichtlijnen, te weten de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).

      (2)  Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).

      (4)  Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14).

      (5)  Arrest van 28 oktober 1999, Alcatel Austria e.a. (C-81/98, Jurispr. blz. I-7671).

      (6)  Arrest van 24 juni 2004, Commissie/Oostenrijk (C-212/02).


title: Zaak T-611/11: Beroep ingesteld op 1 december 2011 — Spa Monopole/BHIM — South Pacific Management (Manea Spa)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/34

         Beroep ingesteld op 1 december 2011 — Spa Monopole/BHIM — South Pacific Management (Manea Spa)
   (Zaak T-611/11)
   2012/C 32/69
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, pachtstermaatschappij van Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en E. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: South Pacific Management (Papeete, Polynesië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 september 2011 in de gevoegde zaken R 1776/2010-1 en R 1886/2010-1 te vernietigen;

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: South Pacific Management.

      Betrokken gemeenschapsmerk: Woordmerk „Manea Spa” voor waren en diensten van de klassen 3, 24, 25, 43 en 44.

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Verzoekster.

      Oppositiemerk of -teken: Beneluxinschrijvingen van de woordmerken „SPA” en „Les Thermes de Spa” voor waren en diensten van de klassen 3, 32 en 42 (thans klasse 44).

      Beslissing van de oppositieafdeling: Gedeeltelijke afwijzing van de oppositie.

      Beslissing van de kamer van beroep: Verwerping van het beroep van verzoekster.

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 bij de beoordeling van de overeenstemming tussen de betrokken merken en bij de beoordeling van het belang van het door gebruik van het merk „SPA” verkregen onderscheidend vermogen en van het gevaar voor verwarring, en schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 bij de beoordeling van de bekendheid van de merken „SPA” en „Les Thermes de Spa”.


title: Zaak T-405/09: Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Deutsche Bahn/BHIM (Verticale combinatie van kleuren grijs en rood) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in verticale combinatie van kleuren grijs en rood — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/25

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2010 — Deutsche Bahn/BHIM (Verticale combinatie van kleuren grijs en rood)
   (Zaak T-405/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in verticale combinatie van kleuren grijs en rood - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 13/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Bahn AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern en B. Weichhaus, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juli 2009 (zaak R 372/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een kleurteken bestaande in de combinatie van de kleuren grijs en rood als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Bahn AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Zaak T-444/10: Beroep ingesteld op 28 september 2010 — ESGE/BHIM — Kenwood Appliances Luxembourg (KMIX)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/44

         Beroep ingesteld op 28 september 2010 — ESGE/BHIM — Kenwood Appliances Luxembourg (KMIX)
   (Zaak T-444/10)
   ()
   2010/C 317/78
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ESGE AG (Bussnang, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Klink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kenwood Appliances Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 juli 2010 in zaak R 1249/2009-2 vernietigen;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 juli 2010 in zaak R 1249/2009-2 in die zin wijzigen dat de beslissing van de oppositieafdeling van 21 augustus 2008 in zaak B 1252958 wordt vernietigd;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de beroepsprocedure daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Kenwood Appliances Luxembourg SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KMIX” voor waren van de klassen 7 en 11

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „BAMIX” voor waren van de klassen 7 en 40

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), daar er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-186/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 februari 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/113/EG — Gelijkheid van man en vrouw — Toegang tot goederen en diensten en aanbod van goederen en diensten — Niet-omzetting binnen de gestelde termijn voor Gibraltar)

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/6

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 februari 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-186/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/113/EG - Gelijkheid van man en vrouw - Toegang tot goederen en diensten en aanbod van goederen en diensten - Niet-omzetting binnen de gestelde termijn voor Gibraltar)
   2010/C 80/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. van Beek en P. Van den Wyngaert, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: H. Walker, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (PB L 373, blz. 37)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voloden aan richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-646/11: Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — CD/Raad

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/21

         Beroep ingesteld op 27 juni 2012 — CD/Raad
   (Zaak T-646/11)
   2012/C 258/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CD (Minsk, Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/666/GBVB van de Raad van 10 oktober 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, voor zover het verzoeker betreft, nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1000/2011 van de Raad van 10 oktober 2011 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, voor zover zij verzoeker betreft, nietig verklaren;

               —

               de beslissing van 11 november 2011 van de Raad houdende weigering om verzoeker te schrappen van bijlage III A bij besluit 2010/639/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus, zoals gewijzigd bij besluit 2011/69/GBVB van de Raad van 31 januari 2011, nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Ontoereikende motivering en schending van het recht van verdediging, aangezien de motivering van de bestreden handelingen verzoeker niet in staat stelt de rechtsgeldigheid ervan voor het Gerecht te betwisten en zij het Gerecht niet in staat stelt de wettigheid ervan te toetsen.

               2)

               Schending van het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, aangezien de bestreden handelingen stellen dat er aansprakelijkheid is en zij maatregelen vaststellen zonder dat verzoekers persoonlijke betrokkenheid bij de feiten, die deze maatregelen rechtvaardigt, uit die handelingen blijkt.

               3)

               Ontbreken van rechtsgrondslag, aangezien uit de bestreden handelingen niet blijkt dat verzoeker een positieve rechtsnorm heeft geschonden.

               4)

               Beoordelingsfout, aangezien de bestreden handelingen niet door feiten worden ondersteund.

               5)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de persoonlijke betrokkenheid van verzoeker bij de collectieve beslissing op grond waarvan een maatregel op hem is toegepast, niet in verhouding tot deze maatregel staat.


title: Zaak T-618/14: Beroep ingesteld op 18 augustus 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van een Mexicaanse taco)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/25

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2014 — Grupo Bimbo/BHIM (vorm van een Mexicaanse taco)
   (Zaak T-618/14)
   2014/C 351/32
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij): Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 juni 2014 in zaak R 2449/2013-2 wegens onrechtmatigheid en schending van de inzake het gemeenschapsmerk toepasselijke wetsbepalingen te vernietigen en de in het onderhavige beroepschrift vervatte vorderingen wegens voldoende intrinsiek onderscheidend vermogen van het aangevraagde driedimensionele merk toe te wijzen en inschrijving van de aanvraag voor driedimensioneel gemeenschapsmerk nr. 1 1 7 48  051 voor klasse 30 van de internationale classificatie wegens rechtmatigheid te gelasten;

               —

               na toewijzing van het onderhavige beroep en inschrijving van genoemd merk verweerder te verwijzen in de kosten van deze procedure en terugbetaling van de aan het BHIM betaalde taksen te gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensioneel merk in de vorm van een Mexicaanse taco voor waren van de klasse 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 48  051

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-367/09: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Tecnoprocess/Commissie ( „Beroep wegens nalaten — Uitnodiging om te handelen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Oorzakelijk verband — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/18

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Tecnoprocess/Commissie
   (Zaak T-367/09) (1)

   (Beroep wegens nalaten - Uitnodiging om te handelen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Oorzakelijk verband - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2011/C 282/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tecnoprocess Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Majoli, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Prete en A. Bordes gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vaststelling van de nalatigheid van de Europese Commissie en de delegatie van de Europese Unie in Nigeria, alsmede tot vergoeding van de schade die ten gevolge van deze nalatigheid zou zijn geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Tecnoprocess Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-533/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 28 december 2006 — O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited/Hutchinson 3G UK Limited

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 28 december 2006 — O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited/Hutchinson 3G UK Limited
   (Zaak C-533/06)
   (2007/C 56/37)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited

      Verwerende partij: Hutchinson 3G UK Limited
   Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een handelaar in reclame voor zijn eigen waren of diensten gebruik maakt van een ingeschreven merk van een concurrent teneinde de kenmerken (en inzonderheid de prijs) van de door hem in de handel gebrachte waren of de door hem verrichte diensten te vergelijken met de kenmerken (en inzonderheid de prijs) van de door dat merk aangeduide waren of diensten van de concurrent op een wijze waardoor geen verwarringsgevaar ontstaat of anderszins afbreuk wordt gedaan aan de wezenlijke functie van herkomstaanduiding van het merk, valt dat gebruik dan binnen de werkingssfeer van artikel 5 [lid 1], sub a of b, van richtlijn 89/104 (1)?

               2)

               Wanneer een handelaar in vergelijkende reclame gebruik maakt van het ingeschreven merk van een concurrent, moet dat gebruik dan, teneinde in overeenstemming te zijn met artikel 3 bis van richtlijn 84/450 (2) zoals gewijzigd, „noodzakelijk” zijn en zo ja, aan de hand van welke criteria kan worden beoordeeld of is voldaan aan deze noodzakelijkheidsvoorwaarde?

               3)

               Wanneer noodzakelijkheid een voorwaarde is, sluit deze voorwaarde dan met name uit dat gebruik wordt gemaakt van een teken dat niet gelijk is aan, doch in hoge mate overeenstemt met het ingeschreven merk?

      (1)  PB L 40, blz. 1.

      (2)  PB L 250, blz. 17.


title: Zaak C-27/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 januari 2012 — TBG Limited, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 19 januari 2012 — TBG Limited, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-27/12)
   2012/C 98/25
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: TBG Limited

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan voor de toepassing van artikel 56 EG (thans: artikel 63 VWEU) de eigen LGO [landen en gebieden overzee] als derde staat worden aangemerkt, in welk geval ter zake van het kapitaalverkeer tussen een lidstaat en de eigen LGO een beroep kan worden gedaan op artikel 56 EG?

               2)

                           a)

                           Moet, indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, in het onderhavige geval, waarin per 1 januari 2002 de bronheffing op deelnemingsdividenden uitgekeerd door een in Nederland gevestigde dochtervennootschap aan haar in de Nederlandse Antillen gevestigde houdstervennootschap ten opzichte van 1993 is verhoogd van 7,5 dan wel 5 percent naar 8,3 percent, voor de beantwoording van de vraag of voor de toepassing van artikel 57, lid 1, EG (thans: artikel 64, lid 1, VWEU) sprake is van een verhoging, uitsluitend acht worden geslagen op de verhoging van de Nederlandse bronheffing of moet mede in aanmerking worden genomen dat — in samenhang met de verhoging van de Nederlandse bronheffing — vanaf 1 januari 2002 door de Nederlands-Antilliaanse overheid vrijstelling wordt verleend ter zake van deelnemingsdividenden, ontvangen van een in Nederland gevestigde dochtervennootschap, terwijl voorheen die dividenden deel uitmaakten van de naar het tarief van 2,4 — 3 dan wel 5 percent belaste winst?

                           b)

                           Moeten, indien mede rekening moet worden gehouden met de door invoering van de hiervoor in 2) a. bedoelde deelnemingsvrijstelling bewerkstelligde verlaging van de belasting in de Nederlandse Antillen, voorts nog in aanmerking worden genomen Nederlands-Antilliaanse regelingen in de uitvoeringssfeer — in het onderhavige geval: de Nederlands-Antilliaanse rulingpraktijk — welke mogelijk tot gevolg hadden dat vóór 1 januari 2002 — en ook reeds in 1993 — de feitelijk verschuldigde belasting ter zake van de in Nederland gevestigde dochtervennootschap ontvangen dividenden substantieel lager was dan 8,3 percent?


title: Zaak F-79/12: Beroep ingesteld op 26 juli 2012 — ZZ/Commissie

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/18

         Beroep ingesteld op 26 juli 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-79/12)
   2012/C 319/33
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J. Duvekot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om verzoeker tuchtrechtelijk ontslag te geven met vermindering van zijn pensioenbedrag na een wegens schending van artikel 11 van het Statuut ingeleide tuchtprocedure

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 29 september 2011;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-415/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Nocera Inferiore — Italië) — Lodato Gennaro & C. SpA/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI (Werkgelegenheidssteun — Richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun — Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen — Verordening (EG) nr. 2204/2002 — Begrip scheppen van werkgelegenheid — Berekening van toename van aantal arbeidsplaatsen)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Nocera Inferiore — Italië) — Lodato Gennaro & C. SpA/Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI
   (Zaak C-415/07) (1)

   (Werkgelegenheidssteun - Richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun - Richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen - Verordening (EG) nr. 2204/2002 - Begrip „scheppen van werkgelegenheid” - Berekening van toename van aantal arbeidsplaatsen)
   2009/C 141/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Nocera Inferiore

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lodato Gennaro & C. SpA

      Verwerende partijen: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS), SCCI

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Nocera Inferiore — Uitlegging van verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (PB L 337, blz. 3) — Nagaan of de voorwaarden voor het verkrijgen van steun zijn vervuld — Nagaan of het aantal arbeidsplaatsen is toegenomen — Wijze van berekening

      Dictum

   Om na te gaan of het aantal arbeidsplaatsen is toegenomen, moeten de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun aldus worden uitgelegd dat het gemiddelde aantal jaararbeidseenheden in het jaar vóór de indienstneming moet worden vergeleken met het gemiddelde aantal jaararbeidseenheden in het jaar na de indienstneming.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-367/06: Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/15

         Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-367/06)
   (2006/C 261/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell als gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (1), althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 23 september 2005.

      (1)  PB L 235, blz. 10.


title: Zaak C-610/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Stichting Brein/Ziggo BV, XS4ALL Internet BV (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Richtlijn 2001/29/EG — Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten — Artikel 3, lid 1 — Mededeling aan het publiek — Begrip — Online platform voor de uitwisseling van bestanden — Uitwisseling van beschermde bestanden zonder toestemming van rechthebbende)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Stichting Brein/Ziggo BV, XS4ALL Internet BV
   (Zaak C-610/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Richtlijn 2001/29/EG - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip - Online platform voor de uitwisseling van bestanden - Uitwisseling van beschermde bestanden zonder toestemming van rechthebbende))
   (2017/C 277/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stichting Brein

      Verwerende partij: Ziggo BV, XS4ALL Internet BV

      Dictum

   Het begrip „mededeling aan het publiek”, in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, het beschikbaar stellen en het beheer, op internet, van een platform voor de uitwisseling van bestanden dat, door de indexering van meta-informatie inzake beschermde werken en de verstrekking van een zoekmotor, de gebruikers van dit platform in staat stelt deze werken te vinden en deze in het kader van een peer-to-peernetwerk te delen, hieronder valt.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak T-60/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Spanje/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/49

         Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-60/07)
   (2007/C 95/98)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Munoz Pérez)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking 2006/932/EG van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht, in zoverre deze voorwerp is van het onderhavige beroep;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Koninkrijk Spanje komt op tegen de bestreden beschikking voor zover deze een financiële correctie aanbrengt wegens niet-inachtneming van de milieuvoorschriften bij het uit de markt nemen van fruit en groenten voor gebruik als veevoeder in de Comunidad Valenciana gedurende de begrotingsjaren 2001, 2002 en 2003, voor een bedrag van respectievelijk 2 858 447,88 EUR, 4 357 238,89 EUR en 3 679 878,76 EUR.
   Tot staving van zijn vorderingen betoogt verzoeker:

               —

               dat er geen sprake is van de door de Commissie gelaakte onregelmatigheden, aangezien de betrokken wettelijke voorschriften van de Comunidad Valenciana niet hebben geleid tot een parallelcircuit voor biologische afbraak;

               —

               dat door de financiële correctie het evenredigheidsbeginsel is geschonden, voor zover enerzijds de Commissie niet heeft vastgesteld wat de werkelijke omvang is van het door de veronderstelde theoretische onregelmatigheden veroorzaakte financiële risico voor het EOGFL, en anderzijds de door de Spaanse autoriteiten verrichte controles inzake het uit de markt nemen van producten voor gebruik als veevoeder veel verder gingen dan door de communautaire regelgeving is vereist;

               —

               subsidiair, dat gedeeltelijk de grondslag ontbreekt voor de financiële correctie.


title: Zaak C-2/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 2 januari 2017 — Instituto Nacional de la Seguridad Social/Tesorería General de la Seguridad Social en Jesús Crespo Rey

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 2 januari 2017 — Instituto Nacional de la Seguridad Social/Tesorería General de la Seguridad Social en Jesús Crespo Rey
   (Zaak C-2/17)
   (2017/C 104/47)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Instituto Nacional de la Seguridad Social

      Andere partijen: Tesorería General de la Seguridad Social, Jesús Crespo Rey

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten van de uitdrukking „de Spaanse bijdragegrondslag die in de tijd het dichtst bij de referentietijdvakken ligt”, waarnaar wordt verwezen in bijlage XI.G.2 bij verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1), worden geacht te zijn uitgesloten de bijdragegrondslagen die voortvloeien uit de toepassing van een Spaans nationaal voorschrift, volgens hetwelk een migrerende werknemer die is teruggekeerd en van wie de laatste Spaanse feitelijke bijdragen hoger waren dan de minimale grondslagen, enkel een overeenkomst kan sluiten waarbij de bijdragen worden gehandhaafd overeenkomstig minimale grondslagen, terwijl hij de mogelijkheid zou hebben gehad om een dergelijke overeenkomst te sluiten voor hogere grondslagen indien hij een niet-migrerende werknemer zou zijn?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan gelet op bijlage XI.G.2 bij verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 passend om ter vergoeding van de door de migrerende werknemer geleden schade uit te gaan van de naar behoren aangepaste laatste Spaanse feitelijke bijdragen en het tijdvak van bijdragebetaling krachtens de overeenkomst inzake handhaving van de bijdragen te beschouwen als een neutraal tijdvak of een onderbreking?

      (1)  PB 2004, L 166, blz. 1.


title: Zaak F-29/10: Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Lorenzo/EESC

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/59

         Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Lorenzo/EESC
   (Zaak F-29/10)
   2010/C 179/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Guillermo Lorenzo (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD 13 zijn bevorderd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van het EESC van 30 juni 2009, dat op diezelfde dag is bekendgemaakt, om verzoekers naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD 13 zijn bevorderd;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG van het EESC van 5 februari 2010 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 7 juni 1996 ingesteld door G. Lienard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-88/96)

text:
Nr . C 233 / 18          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 8 . 96
Op basis van een brief van Eurostat besloot de directeur op             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
22 april 1996 de tewerkstelling van verzoeker bij Eurostat
tot 3 1 mei 1 996 te verlengen . Het verzoek van verzoeker van          — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
8 mei 1996 , deze verlenging te doen voortduren tot                         13 maart 1996 ( C(96 ) 841 def.) betreffende een bijzon
30 september 1996 , werd door de directeur bij brief van                    dere afschrijvingsmogelijkheid voor luchtvaartuigen
21 mei 1996 van het hoofd van de administratie van                          ingevolge § 82 , onder f), van de Duitse uitvoeringsbepa
Cedefop afgewezen .                                                         lingen inzake inkomstenbelasting, alsmede het besluit
                                                                            betreffende de verlenging van de geldingsduur van deze
Verzoeker stelt, dat de bestreden besluiten onrechtmatig zijn               regeling van 1 januari 1995 tot 31 december 1999 ;
op de volgende gronden :
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten .
— De besluiten zijn in strijd met wezenlijke vormvoor
     schriften . Zij zijn ontoereikend gemotiveerd .                    Middelen en voornaamste argumenten
— Ook in materieel opzicht zijn de bestreden besluiten
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     onrechtmatig, daar zij in strijd zijn met algemene
                                                                        met die in zaak T-25/96 ( Arbeitsgemeinschaft deutscher
     rechtsbeginselen van communautair ambtenarenrecht.
                                                                        Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Fluggesellschaft
     Met name beroept verzoeker zich op de schending                    mbH tegen Commissie ).
     van :
     — de door Cedefop met verzoeker gemaakte afspraken
          en de hem gegeven garanties , en daarmee op een in
          breuk op zijn subjectieve rechten ,
     — het beginsel dat de administratie aan haar eigen                 Beroep, op 7 juni 1996 ingesteld door G. Lienard tegen
          besluiten gebonden is en het vertrouwensbeginsel ,                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
          daar de besluiten in tegenspraak waren met de door                                   ( Zaak T-88/96 )
          Cedefop voor zijn toekomstig beleid opgestelde                                         ( 96/C 233 /32 )
          richtlijnen , en
     — het algemene beginsel van de zorgplicht van de                                         (Procestaai: Prans)
          werkgever ten opzichte van zijn werknemers, aange
          zien de besluiten geen rekening houden met de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
          gerechtvaardigde belangen van verzoeker,                      schappen is op 7 juni 1996 beroep ingesteld tegen Commis
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door G. Lienard ,
     — het beginsel van gelijke behandeling, daar voor                  wonende te Sint-Stevens-Woluwe ( België ), vertegenwoor
          verzoeker, anders dan voor degenen die in Berlijn             digd door J. - N. Louis , T. Demaseure en A. Tornel ,
          blijven, geen rekening wordt gehouden met zijn                advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
          dienstjaren .                                                 Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glesener 1 .
Op dezelfde gronden is het besluit om de plaats van
tewerkstelling van verzoeker bij Cedefop per 3 juni 1996 te             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
verplaatsen naar Thessaloniki, onrechtmatig .                           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                            30 oktober 1995 waarbij verzoekster met ingang van
                                                                             1 november 1995 de bijkomende belastingaftrek voor
                                                                            kinderen ten laste wordt ontzegd ;
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten .
Beroep, op 31 mei 1996 ingesteld door Arbeitsgemeinschaft
deutscher Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Flug                    Middelen en voornaamste argumenten
gesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese
                           Gemeenschappen                               Verzoekster is uit de echt gescheiden van een ambtenaar van
                           ( Zaak T-86/96 )                             de Commissie en komt op tegen het besluit waarbij deze
                             ( 96/C 233/31 )                            Instelling haar gewezen echtgenoot het voordeel toekent van
                                                                        de bijkomende belastingaftrek zoals bedoeld in artikel 3 ,
                                                                        lid 4 , tweede alinea , van Verordening ( EEG, Euratom ,
                          (Procestaai: Duits)                           EGKS ) nr . 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot
                                                                        vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen .
 schappen is op 31 mei 1996 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arbeits                 Zij herinnert er in dit verband aan, dat de gewezen
 gemeinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen te Bonn en                echtgenoten op 21 november 1994 met het oog op de
 Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH te Langenhagen , verte               scheiding door onderlinge toestemming een voorafgaande
 genwoordigd door G. Schohe en P. von Dietze, advocaten te              overeenkomst hebben gesloten , bepalende dat het gezag
 Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                   over de persoon en het beheer van de goederen van de
 kantore van M. Baden , advocaat aldaar, rue Philippe                   kinderen aan verzoekster toekomt. Ter uitvoering van deze
 II 34b .                                                               overeenkomst heeft de verwerende Instelling krachtens
 ---pagebreak---  10 . 8 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 233/ 19
 voormeld artikel 3 een bijkomende belastingaftrek toege            Middelen en voornaamste argumenten
 past, overeenkomend met tweemaal de aan verzoekster
 toekomende kindertoelage voor elk van haar kinderen ten             Verzoekster is een „ public limited company " naar Engels
 laste . Gevolg gevend aan een klacht van verzoeksters               recht, die in de staalindustrie bedrijvig is . Zij verhandelt op
 gewezen echtgenoot, heeft de Commissie hem het uitslui             regelmatige basis ijzer- en staalprodukten zoals omschreven
 tende voordeel van de betrokken belastingaftrek toege              in bijlage I bij het EGKS-Verdrag op het grondgebied van de
 kend .                                                              Gemeenschap .
 Verzoekster brengt tegen dit besluit in de eerste plaats in, dat
 het is vastgesteld in strijd met artikel 3 , welke bepaling het     Verzoekster komt op tegen een tot Ierland gerichte beschik
 voordeel van een belastingaftrek toekent „ voor elk ten laste       king, waarin de Commissie de toekenning van een steun
 van de belastingplichtige komend kind ". Zij preciseert in dit      bedrag van 38,298 miljoen Iers £ aan Irish Steel verenigbaar
 verband dat ingevolge de wil van partijen en de feitelijke          verklaart met de gemeenschappelijke markt .
 situatie , het gezag over de persoon en het beheer van de
 goederen van de kinderen uitsluitend aan verzoekster zijn           Volgens verzoekster :
 opgedragen , en dat bij de vaststelling van de onderhouds
 bijdrage , die door de nationale rechter is goedgekeurd op         — strekt de bestreden beschikking ertoe de toekenning van
 basis van met name de respectieve salarisstroken van                    staatssteun aan een afzonderlijke onderneming goed te
partijen, rekening is gehouden met de fiscale gevolgen van               keuren, in strijd met Beschikking nr . 3855/91 /EGKS van
 dit besluit .                                                           de Commissie . Volgens de vijfde steuncode is een
                                                                         dergelijke steunmaatregel verboden . Indien de Commis
Volgens verzoekster is het bestreden besluit voorts ook                  sie van mening is dat andere maatregelen „ noodzake
aangetast door een kennelijke beoordelingsfout, aangezien,               lijk " zijn ter bereiking van de doelstellingen van de
gelet op de werkelijke kosten die zij heeft te dragen, de                Gemeenschap , dient zij de vijfde steuncode aan te passen
vrijwillig door haar gewezen echtgenoot toegekende onder                of te vervangen, in plaats van individuele beschikkingen
houdsuitkering overeenkomt met ongeveer 25 % van de                      te geven . Nu de vijfde steuncode bindend en exhaustief
voor het onderhoud en de opvoeding van de kinderen                       was zolang zij niet werd gewijzigd, stond het niet aan de
werkelijk gemaakte kosten . In vergelijking met het gedeelte             Commissie om de steuncode te omzeilen door op basis
van de kosten die ten laste van verzoekster komen , kan de               van artikel 95 individuele beschikkingen vast te stellen .
bijdrage van haar gewezen echtgenoot dus niet als een                    De bestreden beschikking dient derhalve nietig te wor
 „ zware last" worden beschouwd . Anderzijds wordt de                    den verklaard op grond van onbevoegdheid;
kinderbijslag door de Commissie rechtstreeks aan verzoek
ster betaald, zonder dat dit een wijziging van het inkomen          — bevat zij bepalingen die strijdig zijn met het EGKS
van haar gewezen echtgenoot teweegbrengt, zodat hiermee                  Verdrag en met de rechtsregels betreffende de toepassing
bij de vaststelling van de door hem te dragen kosten geen                ervan . Inzonderheid :
rekening mag worden gehouden .
                                                                         — zal de toekenning van de onderhavige steunmaatre
Ten slotte voert verzoekster een schending aan van de                         gel tot een distorsie van de mededinging leiden,
motiveringsplicht.                                                            omdat, in strijd met de vaste rechtspraak van het Hof
                                                                              en de praktijk van de Commissie, deze maatregel is
                                                                              toegestaan zonder dat een capaciteitsverlaging is
                                                                              verlangd , en Irish Steel bovendien de toelating heeft
                                                                              om haar capaciteit en haar produktie nog op te
Beroep, op 11 juni 1996 ingesteld door British Steel plc                      drijven;
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-89/96 )                                 — heeft de Commissie bij de vaststelling van de
                          ( 96/C 233/33 )                                     bestreden beschikking rekening gehouden met ele
                                                                              menten die niets te maken hebben met het criterium
                      (Procestaai: Engels)                                    van artikel 95 , te weten de vraag of de steunmaat
                                                                              regel „ noodzakelijk blijkt tot het verwerkelijken
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                     (. . .) van een der doelstellingen van de Gemeenschap
schappen is op 11 juni 1996 beroep ingesteld tegen                            zoals deze zijn omschreven in de artikelen 2, 3 en 4 ".
Commissie van de Europese Gemeenschappen door British                         In ieder geval is de toekenning van de betrokken
Steel plc, vertegenwoordigd door W. Sibree en P. Raven ,                      steunmaatregel niet noodzakelijk in de zin van
solicitors van het Supreme Court, kantoor Slaughter en May                    artikel 95 ter bereiking van een van de oogmerken
te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                      van het EGKS-Verdrag;
kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar,
côte d'Eich 15 .                                                         — is de bestreden beschikking in strijd met het discri
                                                                              minatieverbod;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                    — strekt de bestreden beschikking ertoe ex post facto
— volledig nietig te verklaren Beschikking 96/315/EGKS                        een steunmaatregel te regulariseren die werd toege
     („ de bestreden beschikking ");                                          kend zonder voorafgaande aanmelding of machti
                                                                              ging, zodat de begunstigde kan profiteren van
— de Commissie te verwijzen in de kosten, daaronder                           voortijdige betalingen in strijd met de rechtspraak
     begrepen die van verzoekster .                                           van het Hof van Justitie;


title: Zaak T-491/09: Beroep ingesteld op 3 december 2009 — Spanje/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/44

         Beroep ingesteld op 3 december 2009 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-491/09)
   2010/C 37/62
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking 2009/721/EG van de Commissie van 24 september 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling, (ELFPO) hebben verricht, nietig verklaren, in zoverre deze voorwerp is van het onderhavige beroep, en

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               1.

               Wat de op de productiesteun voor olijfolie toegepaste financiële correctie betreft, is er sprake van schending van artikel 7, lid 4, van verordening 1258/1999 (1) en van artikel 31, lid 1, van verordening 1290/2005 (2), aangezien de bestreden beschikking deze bepalingen ten onrechte heeft toegepast, gelet op het feit dat de door de Commissie aangevoerde mogelijke onregelmatigheden de toegepaste financiële correctie niet kunnen rechtvaardigen.

               2.

               Wat de op de steun en premies voor schapen en geiten toegepaste financiële correctie betreft, bestaan de door de Commissie aangevoerde onregelmatigheden niet, en dientengevolge heeft de bestreden beschikking inbreuk gemaakt op artikel 7, lid 4, van verordening 1258/1999 en op artikel 31, lid 1, van verordening 1290/2005, aangezien die bepalingen daarin ten onrechte zijn toegepast. Dienaangaande betoogt verzoeker dat de controles ter plaatse in overeenstemming met artikel 24, lid 2, van verordening 2419/2001 (3) zijn uitgevoerd tijdens de periode waarin de dieren moeten worden aangehouden, en dat de door de Commissie aangevoerde problemen in verband met de bedrijfsregisters en met het ontbreken van opmerkingen van de inspecteurs betreffende de niet bijgewerkte registers, geen gevolgen hebben voor de vaststelling van het aantal subsidiabele dieren binnen het bedrijf tijdens de gehele aanhoudperiode.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11).


title: Zaak C-543/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Deutsche Telekom AG/Bondsrepubliek Duitsland (Elektronische communicatie — Richtlijn 2002/22/EG — Artikel 25, lid 2 — Richtlijn 2002/58/EG — Artikel 12 — Verstrekking van telefooninlichtingendiensten en telefoongidsen — Op onderneming die telefoonnummers toekent rustende verplichting om gegevens van abonnees van derde ondernemingen waarover zij beschikt door te geven aan andere ondernemingen)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Deutsche Telekom AG/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-543/09) (1)

   (Elektronische communicatie - Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 25, lid 2 - Richtlijn 2002/58/EG - Artikel 12 - Verstrekking van telefooninlichtingendiensten en telefoongidsen - Op onderneming die telefoonnummers toekent rustende verplichting om gegevens van abonnees van derde ondernemingen waarover zij beschikt door te geven aan andere ondernemingen)
   2011/C 194/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      in tegenwoordigheid van: GoYellow GmbH, Telix AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 25, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („universeledienstrichtlijn”) (PB L 108, blz. 51) en van artikel 12 van richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie („richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie”) (PB L 201, blz. 37) — Verstrekking van telefoongidsdiensten — Omvang van de verplichting voor een onderneming die telefoonnummers aan abonnees heeft toegekend, om andere ondernemingen alle relevante gegevens te verstrekken teneinde een universele telefoongids uit te geven of een universele inlichtingendienst te verstrekken — Gegevens over abonnees van derde ondernemingen

      Dictum

               1)

               Artikel 25, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („universeledienstrichtlijn”) moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling die ondernemingen die eindgebruikers telefoonnummers toekennen, de verplichting oplegt om ondernemingen die openbare telefooninlichtingendiensten en telefoongidsen verstrekken, niet alleen de gegevens van hun eigen abonnees, maar ook de gegevens van abonnees van derde ondernemingen waarover zij beschikken ter beschikking te stellen.

               2)

               Artikel 12 van richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie („richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie”) moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling die een onderneming die openbare telefoongidsen publiceert, de verplichting oplegt om persoonsgegevens van abonnees van andere telefoondienstaanbieders waarover zij beschikt door te geven aan een derde onderneming die een gedrukte of elektronische openbare telefoongids publiceert of ervoor zorgt dat deze gidsen via inlichtingendiensten toegankelijk zijn, zonder dat daarvoor een nieuwe toestemming van de abonnees noodzakelijk is, op voorwaarde dat de abonnees vóór de eerste opneming van hun gegevens in een openbare telefoongids op de hoogte zijn gebracht van het doel van deze gids en van het feit dat deze gegevens zouden kunnen worden meegedeeld aan een andere telefoondienstaanbieder en dat wordt gewaarborgd dat deze gegevens na het doorgeven ervan niet zullen worden gebruikt voor andere doeleinden dan die waarvoor zij met het oog op de eerste publicatie ervan zijn verzameld.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.