title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 april 1997 in zaak C-147/95 (verzoek van de Dioikitiko Efeteio Athinon om een prejudiciële beslissing): Dimossia Epicheirissi Ilektrismou (DEI) tegen E. Evrenopoulos (Sociale politiek - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke behandeling - Toepasselijkheid van artikel 119 EG-Verdrag of van Richtlijn 79/7/EEG - Verzekeringsregeling van openbaar elektriciteitsbedrijf - Overlevingspensioen - Protocol nr. 2 bij Verdrag betreffende de Europese Unie - Begrip rechtsvordering)

text:
28 . 6 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 199/3
                    ARREST VAN HET HOF                                     rechter hem een nieuwe termijn voor de indiening van
                          ( Zesde Kamer)                                   een dergelijk bezwaarschrift heeft gegund.
                         van 17 april 1997                            4 . Artikel 119 van het EG-Verdrag vereist, dat weduw
in zaak C-147/95 (verzoek van de Dioikitiko Efeteio Athi                  naars die het slachtoffer zijn van een door deze bepa
non om een prejudiciële beslissing): Dimossia Epicheirissi                 ling verboden discriminatie, een pensioen of een an
          Ilektrismou (DEI) tegen E. Evrenopoulos (')                      dere uitkering voor nabestaanden verkrijgen onder de
                                                                           zelfde voorwaarden als weduwen.
(Sociale politiek — Mannelijke en vrouwelijke werknemers
— Gelijke behandeling — Toepasselijkheid van artikel 119
                                                                      H PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 .
EG-Verdrag of van Richtlijn 79/7/EEG — Verzekeringsre
geling van openbaar elektriciteitsbedrijf — Overlevings
pensioen — Protocol nr. 2 bij Verdrag betreffende de
           Europese Unie — Begrip rechtsvordering)
                           ( 97/C 199/04 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaai: Grieks)                                                   (Vierde Kamer)
                                                                                van 17 april 1997
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                      in de gevoegde zaken C-274/95 , C-275/95 en C-276/95
                                                                      (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Ludwig Wünsche & Co. tegen Hauptzollamt
In zaak C-147/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                                       Hamburg-Jonas (')
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Dioikiti
ko Efeteio Athinon ( Griekenland ), in het aldaar aanhangig           (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde
geding tussen Dimossia Epicheirissi Ilektrismou ( DEI ) en                          nomenclatuur — Aardappelzetmeel)
E. Evrenopoulos, betreffende een prejudiciële beslissing                                        ( 97/C 199/05 )
over de uitlegging van artikel 119 van het EG-Verdrag, het
protocol ad artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van                                   (Procestaai: Duits)
de Europese Gemeenschap, en Richtlijn 79/7/EEG van de
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale ze                                 de Jurisprudentie van het Hof)
kerheid ( PB nr. L 6 van 10 . 1 . 1979, blz . 24 ), heeft het
Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,            In de gevoegde zaken C-274/95 , C-275/95 en C-276/95 ,
kamerpresident ( rapporteur), J. L. Murray, C. N. Kakou              betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
ris, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advo                van het EG-Verdrag van het Bundesfinanzhof, in het al
caat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, admini           daar aanhangig geding tussen Ludwig Wünsche & Co. en
strateur, op 17 april 1997 een arrest gewezen waarvan het             Hauptzollamt Hamburg-Jonas, betreffende een prejudiciële
dictum luidt als volgt:                                               beslissing over de uitlegging van het gemeenschappelijk
                                                                      douanetarief, zoals vervat in Verordening ( EEG ) nr. 3618/
 1 . De uitkeringen die uit hoofde van een pensioenregeling           86 van de Raad van 24 november 1986 houdende wijzi
     als de verzekeringsregeling van Dimossia Epicheirissi            ging van Verordening ( EEG ) nr. 3331/85 tot wijziging van
     Ilektrismou worden toegekend, daaronder begrepen de              Verordening ( EEG ) nr. 950/68 betreffende het gemeen
     overlevingspensioenen, vallen binnen de werkingssfeer            schappelijk douanetarief ( PB nr. L 345 van 8 . 12 . 1986 ,
                                                                      blz . 1 ), en van de gecombineerde nomenclatuur, zoals ver
     van artikel 119 van het EG-Verdrag.
                                                                      vat in Verordening ( EEG ) nr. 2658/87 van de Raad van
                                                                      23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistiekno
2 . Artikel 119 van het EG-Verdrag verzet zich tegen de               menclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief ( PB nr.
     toepassing van een nationale bepaling die de toeken             L 256 van 7. 9 . 1987, blz. 1 ), heeft het Hof (Vierde Ka
     ning van een weduwnaarspensioen dat onder het be                mer), samengesteld als volgt: J. L. Murray, kamerpresi
     grip beloning in de zin van dat artikel valt, afhankelijk        dent, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur) en H. Ragnemalm,
     stelt van bijzondere voorwaarden die niet voor wedu             rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. A.
     wen gelden; geen regel van Gemeenschapsrecht kan de              Rühl, hoofdadministrateur, op 17 april 1997 een arrest ge
     handhaving van die bepaling rechtvaardigen.                      wezen waarvan het dictum luidt als volgt :
 3 . Het protocol ad artikel 119 van het Verdrag tot op               1 . De indeling van veresterd aandappelzetmeel onder
     richting van de Europese Gemeenschap moet aldus                       post 11.08 A IV van Verordening (EEG) nr. 3618/86
     worden uitgelegd, dat in het kader van een vóór 1 7 mei                van de Raad van 24 november 1986 houdende wijzi
     1 990 ingestelde rechtsvordering ter verkrijging van uit             ging van Verordening (EEG) nr. 3331 /85 tot wijziging
     keringen krachtens een ondernemingsregeling inzake                     van Verordening (EEG) nr. 950/68 betreffende het ge
     sociale zekerheid een beroep kan worden gedaan op                      meenschappelijk douanetarief (en onder postonderver
     artikel 119, ook al is die vordering niet-ontvankelijk                 deling 1108 13 00 van de gecombineerde nomencla
     verklaard omdat de betrokkene niet tevoren een be                     tuur, zoals vervat in Verordening (EEG) nr. 2658/87
     zwaarschrift had ingediend, wanneer de nationale                       van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de


title: Zaak T-63/16: Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — E-Control/ACER

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/49

         Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — E-Control/ACER
   (Zaak T-63/16)
   (2016/C 156/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: F. Schuhmacher, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

      Conclusies

               —

               het besluit van de raad van beroep van ACER van 16 december 2015 in zaak A-001-2015 nietig verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften
               In de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van het bestreden besluit zijn wezenlijke vormvoorschriften geschonden, namelijk E-Controls procedurele grondrecht om de rechtmatigheid te bestrijden van ACER’s advies nr. 9/2015 van 23 september 2015 betreffende de verenigbaarheid van de besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit in Centraal- en Oost-Europa met verordening (EG) nr. 714/2009 (1) en met de in bijlage 1 bij deze verordening opgenomen richtsnoeren voor congestiebeheer en toewijzing van beschikbare overdrachtcapaciteit van interconnecties tussen nationale systemen (hierna: „advies”) en E-Controls recht om haar standpunt kenbaar te maken.

               2.

               De raad van beroep van ACER heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat het advies geen besluit vormt in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009 (2)

               De raad van beroep van ACER heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat E-Controls beroep tegen het advies niet-ontvankelijk was omdat ACER’s advies geen besluit vormde in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009. Daarmee heeft hij E-Control het recht ontzegd om beroep in te stellen. Het advies waartegen beroep is ingesteld vormt wel een besluit in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009, aangezien het voor E-Control directe rechtsgevolgen heeft. Bijgevolg had E-Control het recht om beroep in te stellen en had de raad van beroep E-Controls beroep ten gronde moeten onderzoeken.

               3.

               De raad van beroep van ACER heeft zijn besluit niet toereikend gemotiveerd
               De raad van beroep van ACER heeft het bestreden besluit niet toereikend gemotiveerd. Zijn juridische beoordeling bleef in beginsel immers beperkt tot de vaststelling dat het advies een tussenmaatregel vormt en een voorbereiding voor mogelijke verdere acties van de Commissie. Het bestreden besluit is niet gebaseerd op een beoordeling van E-Controls juridische argumenten en bevat geen toereikende motivering van (mogelijk tegengestelde) zienswijzen van de raad van beroep van ACER.

               4.

               De raad van beroep van ACER heeft de relevante rechtsbeginselen onjuist toegepast
               De raad van beroep van ACER heeft zijn juridische beoordeling van E-Controls beroep beperkt tot de vaststelling dat het advies van ACER een voorlopige tussenmaatregel vormt die enkel dient ter voorbereiding van mogelijke latere acties van de Commissie. Volgens de raad van beroep van ACER kan dit advies daarom, als tussenmaatregel, niet het voorwerp van een beroep uitmaken. Die juridische zienswijze is onjuist. Het advies vormt een onafhankelijke, definitieve en op zichzelf staande handeling van een agentschap van de Europese Unie en kan derhalve zelf het voorwerp uitmaken van een beroep tot nietigverklaring en dus ook van een beroep op grond van artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009. Indien de raad van beroep de relevante rechtsbeginselen correct zou hebben toegepast, dan had hij het advies nietig verklaard.

      (1)  Verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15).

      (2)  Verordening (EG) nr. 713/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (PB 2009, L 211, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-464/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Johann Gruber tegen Bay Wa AG (Executieverdrag — Artikel 13, eerste alinea — Toepassingsvoorwaarden — Begrip „door consument gesloten overeenkomst” — Aankoop door landbouwer van dakpannen voor gedeeltelijk particulier, gedeeltelijk beroepsmatig gebruikte boerderij)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-464/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Johann Gruber tegen Bay Wa AG (1)

   (Executieverdrag - Artikel 13, eerste alinea - Toepassingsvoorwaarden - Begrip „door consument gesloten overeenkomst” - Aankoop door landbouwer van dakpannen voor gedeeltelijk particulier, gedeeltelijk beroepsmatig gebruikte boerderij)
   (2005/C 57/02)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-464/01, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens het protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), bij beslissing van 8 november 2001, ingekomen bij het Hof op 4 december 2001, in de procedure Johann Gruber tegen Bay Wa AG, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, en het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten als volgt worden uitgelegd:

               —

               een persoon die een overeenkomst heeft gesloten inzake een goed dat deels wel en deels niet voor beroepsmatig gebruik is bestemd, kan zich niet op de bijzondere bevoegdheidsregels van de artikelen 13 tot en met 15 Executieverdrag beroepen, tenzij het beroepsmatige gebruik dermate marginaal is dat het in de globale context van de betrokken verrichting onbetekenend is; dat het niet-beroepsmatige aspect zwaarder weegt is daarbij irrelevant;

               —

               het staat aan de aangezochte rechter te beoordelen of de betrokken overeenkomst is gesloten om in niet-onbelangrijke mate aan beroepsmatige behoeften van de betrokken persoon te voldoen dan wel of het beroepsmatige gebruik integendeel slechts een onbeduidende rol vervulde;

               —

               daartoe moet deze rechter met alle relevante feitelijke gegevens die objectief uit het dossier blijken, rekening houden; met omstandigheden of elementen waarvan de wederpartij bij de sluiting van de overeenkomst kennis had kunnen hebben moet daarentegen enkel rekening worden gehouden indien de persoon die zich op de hoedanigheid van consument beroept zich aldus heeft gedragen dat bij de wederpartij bij de overeenkomst te goeder trouw de indruk is kunnen ontstaan dat hij voor beroepsdoeleinden handelde.

      (1)  PB C 56 van 02.03.2002.


title: Zaak T-349/12: Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Leiner/BHIM — Recaro (REVARO)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/39

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2012 — Leiner/BHIM — Recaro (REVARO)
   (Zaak T-349/12)
   2012/C 287/70
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rudolf Leiner GmbH (Sankt Pölten, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: W. Emberger, I. Rudnay en L. Emberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Recaro Beteiligungs GmbH (Kaiserslautern, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 mei 2012 in zaak R 482/2011-1 in die zin wijzigen dat het beroep wordt toegewezen, subsidiair de beslissing vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „REVARO” voor waren van de klassen 11, 20 en 24

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Recaro Beteiligungs GmbH

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijving „RECARO” voor waren van de klassen 10, 12, 14, 20, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-197/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 23 april 2010 — Unio de Pagesos de Catalunya/Administración del Estado en Coordinadora de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos — Iniciativa Rural del Estado Español

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 23 april 2010 — Unio de Pagesos de Catalunya/Administración del Estado en Coordinadora de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos — Iniciativa Rural del Estado Español
   (Zaak C-197/10)
   2010/C 195/07
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unio de Pagesos de Catalunya

      Verwerende partijen: Administración del Estado en Coordinadora de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos — Iniciativa Rural del Estado Español

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 9, lid 2, sub b, van koninklijk besluit nr. 1470/2007 van 2 november 2007, dat de mogelijkheid om bedrijfstoeslagrechten uit de nationale reserve te verkrijgen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het gaat om jonge landbouwers die zich voor het eerst hebben gevestigd in het kader van een programma voor plattelandsontwikkeling dat is vastgesteld op grond van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 (1), verenigbaar met artikel 42, lid 3, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 (2)?

      (1)  Verordening inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB L 277, blz. 1).

      (2)  Verordening tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).


title: Zaak C-387/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 14 augustus 2014 — Esaprojekt sp. z o.o./Województwo Łódzkie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza (Polen) op 14 augustus 2014 — Esaprojekt sp. z o.o./Województwo Łódzkie
   (Zaak C-387/14)
   (2014/C 431/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Krajowa Izba Odwoławcza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Esaprojekt sp. z o.o.

      Verwerende partij: Województwo Łódzkie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 51 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (hierna: „richtlijn 2008/18/EG”) (1), gelezen in samenhang met de in artikel 2 van deze richtlijn neergelegde beginselen van gelijke en niet-discriminerende behandeling van ondernemers en van transparantie, toe dat een ondernemer die toelichting bij de stukken verstrekt of aanvullende stukken overlegt, in die context andere opdrachten (dat wil zeggen leveringen) vermeldt dan die welke hij heeft genoemd in de bij de offerte gevoegde lijst van leveringen? Mag hij meer bepaald verwijzen naar opdrachten die door een andere ondernemer zijn uitgevoerd, wanneer hij in de offerte niet heeft aangegeven dat hij gebruik kan maken van diens middelen?

               2)

               Moet artikel 51 van richtlijn 2008/18/EG, gelet op het arrest van het Hof van 10 oktober 2013, Manova (C-336/12), waaruit blijkt dat „het beginsel van gelijke behandeling aldus moet worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een aanbestedende dienst na afloop van de inschrijvingstermijn om deel te nemen aan een overheidsopdracht een gegadigde verzoekt documenten over te leggen waarin diens situatie wordt beschreven, zoals de gepubliceerde balans, en waarvan objectief kan worden vastgesteld dat zij dateren van voor het einde van de inschrijvingstermijn om deel te nemen aan een aanbestedingsprocedure, voor zover de stukken van die aanbesteding niet uitdrukkelijk de overlegging ervan voorschreven op straffe van uitsluiting van de inschrijving”, aldus worden uitgelegd dat de overlegging van aanvullende stukken slechts is toegestaan wanneer het gaat om stukken waarvan objectief kan worden vastgesteld dat zij reeds bestonden vóór het verstrijken van de termijn voor het indienen van de offertes of van de verzoeken om aan de procedure te mogen deelnemen, of aldus dat het Hof slechts een van de mogelijkheden heeft genoemd en dat de overlegging van aanvullende stukken ook in andere gevallen is toegestaan, bijvoorbeeld wanneer achteraf stukken worden overgelegd die niet dateren van vóór het verstrijken van deze termijn, maar die de objectieve bevestiging vormen dat is voldaan aan een deelnemingsvoorwaarde?

               3)

               Wanneer de tweede vraag aldus wordt beantwoord dat ook andere aanvullende stukken dan de in het arrest Manova (C-336/12) genoemde kunnen worden overgelegd, kunnen dan aanvullende stukken worden verstrekt die afkomstig zijn van de ondernemer, van onderaannemers of van andere ondernemers die hun middelen ter beschikking stellen van de ondernemer, wanneer dezen in de offerte niet zijn vermeld?

               4)

               Staat artikel 44 van richtlijn 2004/18/EG, gelezen in samenhang met artikel 48, lid 2, sub a, en het in artikel 2 neergelegde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer zich beroept op de draagkracht van een andere ondernemer in de zin van artikel 48, lid 3, in die zin dat de kennis en de ervaring van twee ondernemers die elk op zich niet beschikken over de door de aanbestedende dienst verlangde kennis en ervaring, worden samengeteld, wanneer deze ervaring ondeelbaar is (dat wil zeggen dat een ondernemer volledig moet voldoen aan de voorwaarde om aan de procedure te kunnen deelnemen) en de uitvoering van de opdracht ondeelbaar is (dat wil zeggen één geheel vormt)?

               5)

               Staat artikel 44 van richtlijn 2004/18/EG, gelezen in samenhang met artikel 48, lid 2, sub a, en het in artikel 2 neergelegde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer zich beroept op de ervaring van een groep ondernemers, in die zin dat een ondernemer die als lid van een groep ondernemers een opdracht heeft uitgevoerd, zich op de uitvoering van de opdracht door deze groep kan beroepen, ongeacht zijn aandeel in de uitvoering van deze opdracht, of kan hij zich slechts beroepen op de eigen ervaring die hij zelf daadwerkelijk heeft verworven bij de uitvoering van het deel van de opdracht dat hem binnen de groep was toegewezen?

               6)

               Kan artikel 45, lid 2, sub g, van richtlijn 2004/18/EG, volgens hetwelk van deelneming aan een opdracht kan worden uitgesloten iedere ondernemer die zich in ernstige mate schuldig heeft gemaakt aan valse verklaringen bij het verstrekken van inlichtingen of die inlichtingen niet heeft verstrekt, aldus worden uitgelegd dat een ondernemer die valse inlichtingen heeft verstrekt die invloed op de uitkomst van de procedure hadden of konden hebben, van de procedure wordt uitgesloten, met dien verstande dat de schuld voor de desbetreffende misleiding louter voortvloeit uit de verstrekking van valse inlichtingen aan de aanbestedende dienst die het besluit van deze dienst tot uitsluiting van de ondernemer (en tot afwijzing van zijn offerte) beïnvloeden, ongeacht of de ondernemer opzettelijk en doelbewust heeft gehandeld, dan wel onopzettelijk, lichtvaardig, onachtzaam of zonder de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen? Kan slechts worden aangenomen dat een ondernemer „zich in ernstige mate schuldig heeft gemaakt aan valse verklaringen bij het verstrekken van inlichtingen of inlichtingen niet heeft verstrekt” wanneer de betrokkene valse gegevens heeft verstrekt (die niet overeenstemmen met de realiteit), of kan dit ook worden aangenomen wanneer de ondernemer weliswaar correcte informatie heeft verstrekt, maar dit heeft gedaan op een wijze die erop gericht is de aanbestedende dienst ervan te overtuigen dat de ondernemer voldoet aan de door hem gestelde vereisten, hoewel dit niet het geval is?

               7)

               Staat artikel 44 van richtlijn 2004/18/EG, gelezen in samenhang met artikel 48, lid 2, sub a, en het in artikel 2 neergelegde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers toe dat een ondernemer zich op zodanige wijze op zijn ervaring beroept dat hij twee of meer overeenkomsten als één opdracht voorstelt, hoewel de opdrachtgever noch in de aankondiging noch in het bestek in deze mogelijkheid heeft voorzien?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-136/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/27

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-136/14)
   2014/C 175/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Rodrigues en L. Visaggio, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               richtlijn 2013/64/EU van de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van richtlijnen van de Raad 91/271/EEG en 1999/74/EG, en richtlijnen 2000/60/EG, 2006/7/EG, 2006/25/EG en 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad als gevolg van de wijziging in de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement verzoekt om nietigverklaring van richtlijn 2013/64/EU, die door de Raad is vastgesteld op grond van artikel 349 VWEU.
   Volgens het Parlement heeft de Raad een onjuiste rechtsgrondslag gekozen. De door de bestreden richtlijn bestreken maatregelen vallen immers onder de bevoegdheden van de Unie op de verschillende gemeenschappelijke beleidsdomeinen. Deze maatregelen hadden dus moeten worden gebaseerd op sectorale rechtsgrondslagen op het gebied van het milieu, de landbouw, het sociaal beleid en de volksgezondheid, namelijk op de artikelen 43, lid 2, 114, 153, lid 2, 168 en 192, lid 1, VWEU, en niet op artikel 349 VWEU.
   Maatregelen die niet beogen tegemoet te komen aan de economische of sociale problemen waarmee ultraperifere gebieden worden geconfronteerd, door af te wijken van de volledige toepassing van het Unierecht in het betrokken gebied, kunnen niet geldig worden vastgesteld op de grondslag van artikel 349 VWEU. Maatregelen die enkel beogen de toepassing van sommige bepalingen van Unierecht op een ultraperifeer gebied op te schorten, vallen dus niet binnen de werkingssfeer van dit artikel.

      (1)  PB L 353, blz. 8.


title: Zaak C-484/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 oktober 2010 — Asociación para la Calidad de los Forjados (ASCAFOR), Asociación de Importadores y Distribuidores de Acero para la Construcción (ASIDAC)/Administración del Estado, Calidad Siderúrgica SL, Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales, Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR), Consejo General de Colegios Oficiales de Aparejadores y Arquitectos Técnicos, Asociación de Investigación de las Industrias de la Construcción (AIDICO) Instituto Tecnológico de la Construcción, Asociación Nacional Española de Fabricantes de Hormigón Preparado (ANEFHOP), Ferrovial Agromán SA, Agrupación de Fabricantes de Cemento de España (OFICEMEN), Asociación de Aceros Corrugados Reglamentarios y su Tecnología y Calidad (ACERTEQ)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 oktober 2010 — Asociación para la Calidad de los Forjados (ASCAFOR), Asociación de Importadores y Distribuidores de Acero para la Construcción (ASIDAC)/Administración del Estado, Calidad Siderúrgica SL, Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales, Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR), Consejo General de Colegios Oficiales de Aparejadores y Arquitectos Técnicos, Asociación de Investigación de las Industrias de la Construcción (AIDICO) Instituto Tecnológico de la Construcción, Asociación Nacional Española de Fabricantes de Hormigón Preparado (ANEFHOP), Ferrovial Agromán SA, Agrupación de Fabricantes de Cemento de España (OFICEMEN), Asociación de Aceros Corrugados Reglamentarios y su Tecnología y Calidad (ACERTEQ)
   (Zaak C-484/10)
   ()
   2010/C 346/54
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Asociación para la Calidad de los Forjados (ASCAFOR), Asociación de Importadores y Distribuidores de Acero para la Construcción (ASIDAC)

      Verwerende partijen: Administración del Estado, Calidad Siderúrgica SL, Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales, Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR), Consejo General de Colegios Oficiales de Aparejadores y Arquitectos Técnicos, Asociación de Investigación de las Industrias de la Construcción (AIDICO) Instituto Tecnológico de la Construcción, Asociación Nacional Española de Fabricantes de Hormigón Preparado (ANEFHOP), Ferrovial Agromán SA, Agrupación de Fabricantes de Cemento de España (OFICEMEN), Asociación de Aceros Corrugados Reglamentarios y su Tecnología y Calidad (ACERTEQ)

      Prejudiciële vraag

   Is de uitputtende regeling van bijlage 19 bij real decreto nr. 1247/08 van 18 juli 2008 in samenhang met artikel 81 van de Instrucción de Hormigón Estructural (EHE-08) voor het verkrijgen van de officiële erkenning van de kwaliteitskeurmerken, te beschouwen als buitensporig en onevenredig aan het beoogde doel, als een ongerechtvaardigde beperking die de erkenning van de gelijkwaardigheid van de kwaliteitscertificaten bemoeilijkt, en als een belemmering of beperking voor het in de handel brengen van ingevoerde producten, die in strijd is met de artikelen 28 EG en 30 EG?


title: Zaak C-80/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 15 februari 2012 — Felixstowe Dock and Railway Company Ltd, Savers Health and Beauty Ltd, Walton Container Terminal Ltd, AS Watson card Services (UK) Ltd, Hutchison Whampoa (Europe) Ltd, Kruidvat UK Ltd, Superdrug Stores plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 15 februari 2012 — Felixstowe Dock and Railway Company Ltd, Savers Health and Beauty Ltd, Walton Container Terminal Ltd, AS Watson card Services (UK) Ltd, Hutchison Whampoa (Europe) Ltd, Kruidvat UK Ltd, Superdrug Stores plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-80/12)
   2012/C 184/02
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Felixstowe Dock and Railway Company Ltd, Savers Health and Beauty Ltd, Walton Container Terminal Ltd, AS Watson card Services (UK) Ltd, Hutchison Whampoa (Europe) Ltd, Kruidvat UK Ltd, Superdrug Stores plc

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten in omstandigheden waarin:

                           1)

                           de voorschriften van een lidstaat (zoals het Verenigd Koninkrijk) bepalen dat een vennootschap („verzoekende vennootschap”) aanspraak kan maken op groepsaftrek voor de verliezen van een vennootschap die eigendom is van een consortium („consortiumvennootschap”), mits een vennootschap die tot dezelfde groep vennootschappen als de verzoekende vennootschap behoort eveneens lid is van het consortium („schakelvennootschap”), en

                           2)

                           de moedermaatschappij van de groep vennootschappen (die niet zelf de verzoekende vennootschap, de consortiumvennootschap of de schakelvennootschap is) geen vennootschap naar het recht van het Verenigd Koninkrijk of van een andere lidstaat is,

                     de artikelen 49 VWEU en 54 VWEU zich tegen het vereiste dat de „schakelvennootschap” ofwel in het Verenigd Koninkrijk is gevestigd of in het Verenigd Koninkrijk een handelsactiviteit verricht via een vaste inrichting aldaar?

               2)

               Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, dient het Verenigd Koninkrijk de verzoekende vennootschap correctie te verschaffen (bij voorbeeld door die vennootschap aftrek voor de verliezen van de consortiumvennootschap toe te staan) in omstandigheden waarin:

                           1)

                           de „schakelvennootschap” gebruik heeft gemaakt van haar vrijheid van vestiging, maar de consortiumvennootschap en de verzoekende vennootschappen geen van de naar Europees recht beschermde vrijheden hebben uitgeoefend,

                           2)

                           de schakel(s) tussen de overdragende vennootschap en de verzoekende vennootschap bestaat(n) uit vennootschappen die niet alle in de EU/EER gevestigd zijn?


title: Zaak C-468/07 P: Beschikking van het Hof van 11 september 2008 — Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor procesvoering — Mededinging — Afspraken — Geldboete — Conclusies strekkend tot verlaging van bedrag van door Gerecht vastgestelde geldboete)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/11

         Beschikking van het Hof van 11 september 2008 — Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-468/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor procesvoering - Mededinging - Afspraken - Geldboete - Conclusies strekkend tot verlaging van bedrag van door Gerecht vastgestelde geldboete)
   (2009/C 69/17)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirantes: Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd (vertegenwoordigers: W. Sibree en C. Jeffs, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en K. Mojzesowicz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/05, Coats Holdings en Coats/Commissie, waarbij het Gerecht beschikking C(2004)4221 def. van de Commissie van 26 oktober 2004 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F-1/38.338/PO — Naalden) betreffende afspraken voor de verdeling van de markten voor garen en bandproducten en voor de verdeling van de geografische markt, gedeeltelijk nietig heeft verklaard en aan rekwirantes een geldboete van 20 miljoen EUR heeft opgelegd — Verzoek om verlaging van de geldboete
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Coats Holdings Ltd en J & P Coats Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-54/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 januari 2013 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 november 2012 in zaak T-270/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/14

         Hogere voorziening ingesteld op 31 januari 2013 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 21 november 2012 in zaak T-270/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-54/13 P)
   2013/C 86/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, gemachtigde, C. von Donat en J. Lipinsky, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Spanje, Koninkrijk der Nederlanden, Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 21 november 2012 in zaak T-270/08, Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Spanje (interveniënt), Franse Republiek (interveniënte) en Koninkrijk der Nederlanden (interveniënt)/Europese Commissie, houdende verwerping van een beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1615 def. van de Commissie van 29 april 2008 inzake de vermindering van de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een Operationeel Programma in de onder doelstelling 1 vallende regio Oost-Berlijn (Duitsland) (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1973 van de Commissie van 5 augustus 1994 en nietigverklaring van de in zaak T-270/08 bestreden beschikking C(2008) 1615 def. van de Commissie van 29 april 2008 inzake de vermindering van de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een Operationeel Programma in de onder doelstelling 1 vallende regio Oost-Berlijn (Duitsland) (1994-1999) overeenkomstig beschikking C(94) 1973 van de Commissie van 5 augustus 1994;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

               1)

               Het Gerecht heeft artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 (1), juncto artikel 1 van verordening nr. 2988/95 (2), en het beginsel van bevoegdheidstoedeling (oud artikel 5 EG, thans artikel 5, lid 2, VEU en artikel 7 VWEU) geschonden, doordat het in het bestreden arrest ten onrechte heeft geoordeeld dat ook zuiver administratieve fouten van de nationale autoriteiten een „onregelmatigheid” vormen, die de Commissie machtigt tot een financiële correctie op grond van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88.

               2)

               Voorts heeft het Gerecht artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88, juncto het beginsel van bevoegdheidstoedeling (artikel 5, lid 2, VEU en artikel 7 VWEU), geschonden, doordat het de Commissie ten onrechte de bevoegdheid heeft toegekend om financiële correcties door extrapolatie toe te passen (eerste onderdeel van het tweede middel). Ook al kan aan artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88 de bevoegdheid van de Commissie tot vermindering door extrapolatie worden ontleend, het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, doordat het de wijze van extrapolatie in het onderhavige geval heeft bevestigd. De Commissie had de door haar verweten fouten niet als systematisch voor het gehele operationele programma mogen aanmerken en de daarvoor berekende foutenmarge niet naar het gehele programma mogen extrapoleren. Voorts had de Commissie de door haar gebruikte steekproef niet mogen gebruiken om de bijdrage voor het gehele programma te verminderen door extrapolatie (tweede onderdeel van het tweede middel). Bovendien heeft de Commissie door niet-representatieve fouten te extrapoleren en forfaitaire correcties toe te passen, de financiële bijdrage voor het operationele programma op onevenredige wijze verminderd (derde onderdeel van het tweede middel).

               3)

               Het bestreden arrest van het Gerecht is ook in strijd met artikel 24, lid 2, van verordening nr. 4253/88, juncto het beginsel van bevoegdheidstoedeling, doordat het Gerecht ten onrechte lijkt te veronderstellen dat de Commissie bevoegd is om forfaitaire financiële correcties toe te passen (eerste onderdeel van het derde middel). Ook al bestaat er een dergelijke bevoegdheid om forfaitaire correcties toe te passen, het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de toepassing van onevenredige forfaitaire correcties in het onderhavige geval te bevestigen (tweede onderdeel van het derde middel).

               4)

               Ten slotte is het Gerecht de motiveringsplicht krachtens artikel 81 van zijn Reglement voor de procesvoering junctis de artikelen 36 en 53, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie niet nagekomen, doordat uit de motivering van het bestreden arrest niet blijkt dat het Gerecht rekwirantes argument betreffende de niet-ontvankelijkheid van forfaitaire financiële correcties (eerste onderdeel van het tweede middel) heeft onderzocht, noch op grond van welke overwegingen het Gerecht dit argument heeft afgewezen.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak T-561/15: Beroep ingesteld op 24 september 2015 — Universidad Internacional de la Rioja/BHIM — Universidad de la Rioja (UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/63

         Beroep ingesteld op 24 september 2015 — Universidad Internacional de la Rioja/BHIM — Universidad de la Rioja (UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR)
   (Zaak T-561/15)
   (2015/C 389/71)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Universidad Internacional de la Rioja, SA (Logroño, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Lema Devesa en A. Porras Fernandez-Toledano, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Universidad de la Rioja (Logroño, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „UNIVERSIDAD INTERNACIONAL DE LA RIOJA UNiR” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 738 093

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2015 in zaak R 1914/2014-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 11 738 093 is geweigerd, en bijgevolg de inschrijving ervan toestaan;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               In de bestreden beslissing wordt de gemiddelde consument van de betrokken waren en diensten niet op passende wijze omschreven.

               —

               In de bestreden beslissing wordt geen passende analyse van het verwarringsgevaar verricht.


               16.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 176/9

         Verzoek om een advies van het EVA-HOF, op 25 januari 2011 door Statens helsepersonellnemnd ingediend in het kader van een beroep van A
   (Zaak E-1/11)
   2011/C 176/06
   In het kader van een door A ingesteld beroep is bij schrijven van 25 januari 2011 van Statens helsepersonellnemnd (de Noorse Kamer van Beroep voor Gezondheidswerkers) bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de Griffie van het Hof is binnengekomen op 31 januari 2011, om een advies betreffende de onderstaande vraag:
   Kunnen autoriteiten van lidstaten op grond van Richtlijn 2005/36/EG of andere EER-wetgeving nationale regels die voorzien in de mogelijkheid om aanvragers met onvoldoende beroepskwalificaties de toestemming om als arts te werken, te weigeren of hun een beperkte toestemming te geven, toepassen op een migrerende aanvrager uit een andere lidstaat die formeel voldoet aan de vereisten van Richtlijn 2005/36/EG voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties (onbeperkte toestemming om als arts te werken), wanneer uit de beroepservaring van de aanvrager in Noorwegen blijkt dat hij over onvoldoende beroepskwalificaties beschikt?


title: Zaak C-519/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Anotato Dikastirio Kyprou (Cyprus) op 27 september 2013 — Alpha Bank Cyprus Ltd/Dau Si Senh e.a.

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Anotato Dikastirio Kyprou (Cyprus) op 27 september 2013 — Alpha Bank Cyprus Ltd/Dau Si Senh e.a.
   (Zaak C-519/13)
   2013/C 377/11
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Anotato Dikastirio Kyprou

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alpha Bank Cyprus Ltd

      Verwerende partijen: Dau Si Senh, Alpha Panareti Public Ltd, Susan Towson, Stewart Cresswell, Gillian Cresswell, Julie Gaskell, Peter Gaskell, Richard Wernham, Tracy Wernham, Joanne Zorani en Richard Simpson

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is betekening van het modelformulier van verordening (ΕG) nr. 1393/2007 (1) in alle gevallen vereist of — en in hoeverre — zijn hierop uitzonderingen mogelijk?

               2)

               Wanneer betekening in alle gevallen noodzakelijk wordt geacht, in hoeverre vormt het achterwege blijven daarvan in het onderhavige geval een grond voor ongeldigverklaring van de betekening?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, in hoeverre kan dan, volgens de geest van verordening (EG) nr. 1393/2007, betekening plaatsvinden aan de raadsman van de onder voorbehoud verschenen geïntimeerden, die dan jegens zijn cliënten gehouden is om deze in ontvangst te nemen, of — en in hoeverre — dient de betekening opnieuw plaats te vinden volgens de procedure geregeld in verordening (EG) nr. 1393/2007?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (de betekening en de kennisgeving van stukken), en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad (PB L 324, blz. 79).


title: Zaak C-596/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 februari 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Collectieve ontslagen — Begrip „werknemers” — Uitsluiting van „dirigenti” — Richtlijn 98/59/EG — Artikel 1, leden 1 en 2 — Schending)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 februari 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-596/12) (1)

   (Niet-nakoming - Collectieve ontslagen - Begrip „werknemers” - Uitsluiting van „dirigenti” - Richtlijn 98/59/EG - Artikel 1, leden 1 en 2 - Schending)
   2014/C 93/22
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren en C. Cattabriga, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Varone, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16) — Werkingssfeer — Begrip werknemers — Opneming van kaderpersoneel onder dit begrip

      Dictum

               1)

               Door bij artikel 4, lid 9, van legge n. 223 — Norme in materia di cassa integrazione, mobilita’, trattamenti di disoccupazione, attuazione di direttive della Comunita’ europea, avviamento al lavoro ed altre disposizioni in materia di mercato del lavoro (wet nr. 223 betreffende voorschriften op het gebied van technische werkloosheid, mobiliteit, werkloosheidsuitkeringen, tenuitvoerlegging van gemeenschapsrichtlijnen, arbeidsbemiddeling en andere bepalingen inzake de arbeidsmarkt) van 23 juli 1991 de categorie van „dirigenti” uit te sluiten van de werkingssfeer van de in artikel 2 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag bedoelde procedure, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 1, leden 1 en 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013.


title: Zaak C-15/06 P: Hogere voorziening, op  11 januari 2006  ingesteld door Regione Siciliana tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van  18 oktober 2005  in zaak T-60/03, Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/5

         Hogere voorziening, op 11 januari 2006 ingesteld door Regione Siciliana tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van 18 oktober 2005 in zaak T-60/03, Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-15/06 P)
   (2006/C 74/11)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 11 januari 2006 hogere voorziening ingesteld door Regione Siciliana, vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde en G. Aiello, avvocato dello Stato, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van 18 oktober 2005 in zaak T-60/03, Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               het arrest van het Gerecht te vernietigen en bijgevolg nietig te verklaren beschikking C(2002) 4905 van de Commissie van 11 december 2002 houdende intrekking van de uit het Europese Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekende bijstand voor een infrastructuurinvestering van 15 miljoen EUR of meer in Italië (regio: Sicilië), en terugvordering van het uit hoofde van die bijstand door de Commissie betaalde voorschot, alsmede vrijmaking van het saldo. Dienovereenkomstig over de kosten te beslissen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt:

               1.

               schending en onjuiste toepassing van de artikelen 18, lid 1, en 32, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1787/84 (1) van de Raad van 19 juni 1984 inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3641/85 (2) van de Raad van 20 december 1985;

               2.

               schending en onjuiste toepassing van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 (3) tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 (4) met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2082/93 (5) van de Raad van 20 juli 1993;

               3.

               onjuiste motivering betreffende een beslissend punt van het geschil.

      (1)  Niet meer van kracht.

      (2)  Niet meer van kracht.

      (3)  Niet meer van kracht.

      (4)  Niet meer van kracht.

      (5)  PB L 193, van 31.07.1993, blz. 20.


title: Zaak C-630/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door HGA Srl e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/8

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door HGA Srl e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie
   (Zaak C-630/11 P)
   2012/C 118/12
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: HGA Srl e.a. (vertegenwoordigers: G. Dore, F. Ciulli e A. Vinci, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Regione autonoma della Sardegna, Selene di Alessandra Cannas Sas e.a.

      Conclusies

   Rekwirante verzoek het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08 te vernietigen en/of te herzien;

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 3 juli 2008 [steunmaatregel C1/2004 Italië — SG-Greffe (2008) D/204339] betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — Misbruik van steunmaatregel N 272/98” nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren zes middelen aan.
   Met hun eerste middel voeren zij inzonderheid schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending en onjuiste toepassing van de artikelen 4, 6, 7 en 16 van verordening (EG) nr. 659/99 (1), schending van het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, en schending van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht aan. De beschikking van de Commissie is onrechtmatig omdat zij is gegeven nadat de kwalificatie van de steun was gecorrigeerd, zonder dat deze correctie door enige bepaling was voorgeschreven. Bovendien is de inleiding van de procedure naar aanleiding van de correctie drieëneenhalf jaar nadat de Commissie alle documenten over de steun had ontvangen medegedeeld. Dit middel is in eerste aanleg aangevoerd, maar het Gerecht heeft nagelaten zich erover uit te spreken.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel en schending en onjuiste toepassing van de artikelen 4, 7, 10 en 16 van verordening (EG) nr. 659/99. Met de beschikking heeft de Commissie de voorgeschreven proceduretermijnen geschonden.
   Het derde middel betreft schending van artikel 108 VWEU en van de artikelen 1, 7, 14 en 16 van verordening (EG) nr. 659/99. Ter onderbouwing van dat middel stellen rekwirantes dat de beschikking van de Commissie onrechtmatig is omdat de Regione Sardegna de steun nooit gewijzigd heeft ten opzichte van het bepaalde in Legge Regionale nr. 9/1998.
   Met het vierde middel wordt schending en onjuiste toepassing van het noodzaakbeginsel, het beginsel van het stimulerend effect en het beginsel van bescherming van de mededinging en daardoor schending van de artikelen 7 en 14 van verordening (EG) nr. 659/99, schending en onjuiste toepassing van artikel 108 VWEU, motiveringsgebrek en schending van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht aangevoerd. Volgens rekwirantes is de beschikking van de Commissie onrechtmatig omdat de steun wel degelijk een stimulerend effect had, hetgeen de Commissie ook had moeten nagaan nu de aanvraag na aanvang van de werken was ingediend. Het Gerecht heeft zich hierover niet uitgesproken.
   Het vijfde middel is ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel in een ander opzicht en aan schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/99. Het arrest berust op de onjuiste veronderstelling dat de gemeenschapsrechter het gewettigde vertrouwen dat de nationale organen bij de begunstigden hebben gewekt, niet kan beoordelen.
   Het laatste middel betreft schending van het onpartijdigheidsbeginsel en van het beginsel van bescherming van de mededinging. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat in de litigieuze beschikking van de Commissie in geen enkel opzicht sprake is van ongelijke behandeling, ook al is daarin verklaard dat de aan rekwirantes verleende steun moet worden teruggevorderd en tegelijkertijd dat de steunregeling eveneens een stimulerend effect had op tien andere ondernemingen die na de aanvraag met de werken waren begonnen, ondanks dat de aanvraag geen zekerheid verschafte over de toekenning van de bijdrage.

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-342/00: Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Petrolessence S.A. en Société de Gestion et de Restauration Routière S.A. ("Le Mirabellier") tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.1.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 4/11
Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Petrolessen-                 Middelen en voornaamste argumenten
ce S.A. en Société de Gestion et de Restauration Routière
S.A. („Le Mirabellier”) tegen Commissie van de Europese                 Op 9 februari 2000 heeft de Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Gemeenschappen de overneming van Elf Acquitaine SA door
                                                                        TotalFina verenigbaar verklaard met de gemeenschappelijke
                                                                        markt en met het Verdrag inzake de Europese economische
                         (Zaak T-342/00)                                ruimte. Zij heeft daarbij een aantal voorwaarden gesteld, onder
                                                                        meer dat TotalFina een zeventigtal, in de beschikking nader
                                                                        genoemde tankstations langs de Franse snelwegen afstootte.
                          (2001/C 4/17)
                                                                        Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de
                                                                        Commissie van 13 september 2000 (SG(2000) D/106729),
                                                                        waarbij het door TotalFina ter uitvoering van de voormelde
                         (Procestaal: Frans)                            beschikking van 9 februari 2000, COMP/M1628-TotalFina/Elf,
                                                                        gepresenteerde plan is afgewezen, en wel omdat sommige
                                                                        gegadigden voor die overname, waaronder verzoeksters, niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               in staat zouden zijn TotalFina werkelijk te beconcurreren.
schappen is op 13 november 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Petroles-                 Zij hebben ter zake aangevoerd:
sence S.A. en Société de Gestion et de Restauration Routière            —     Schending van wezenlijke vormvoorschriften in de zin
S.A. („Le Mirabellier”), gevestigd te Nancy (Frankrijk), vertegen-            van artikel 230, tweede alinea, EG-Verdrag, aangezien de
woordigd door F. Puel en M. Troncoso Ferrer, advocaten te                     beschikking is gegeven nadat de in punt I.4 van de bijlage
Brussel.                                                                      bij de beschikking van 9 februari 2000 daartoe bepaalde
                                                                              termijn reeds was verstreken.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    —     Schending van artikel 2, lid 1, van verordening
                                                                              4064/89 (1), doordat de bestreden beschikking op diverse
                                                                              punten geen rekening houdt met de feitelijke structuur
—     de beschikking van 13 september 2000 (SG(2000)                          van de relevante markt evenmin als met de potentiële
      D/106729) nietig te verklaren voorzover daarin is vastge-               concurrentie van verzoeksters; een zodanige uitvoering
      steld, dat verzoeksters niet voldoen aan de voorwaarden                 van de beschikking van 9 februari 2000 kan niet tot
      bedoeld in punt 1b van de verbintenissen van de partijen                een effectieve mededinging leiden op de markt van
      in de zaak COMP/M1628-TotalFina/Elf, en hun aanbod                      tankstations langs de Franse snelwegen.
      tot overname van zes tankstations is afgewezen;
                                                                        (1) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                        1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
      verwijzen in de kosten.                                               gen (PB L 395, blz. 1).


title: Zaak C-145/07: Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/33

         Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-145/07)
   (2007/C 95/64)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juni 2003 inzake de melding van voorvallen in de burgerluchtvaart (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 4 juli 2005 verstreken.

      (1)  PB L 167, blz. 23.


title: Zaak T-249/13: Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — MHCS/BHIM — Ambra (DORATO) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk DORATO — Oudere communautaire en nationale beeldmerken die etiketten voor flessenhals weergeven — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95” ]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/41

         Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — MHCS/BHIM — Ambra (DORATO)
   (Zaak T-249/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk DORATO - Oudere communautaire en nationale beeldmerken die etiketten voor flessenhals weergeven - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   2014/C 175/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MHCS (Épernay, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Boutron, N. Moya Fernández en L.-É. Balleydier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock, N. Bambara en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ambra SA (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Kaczan-Parchimowicz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2013 (zaak R 1877/2011-2), betreffende een oppositieprocedure tussen MHCS en Ambra S.A.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               MHCS wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van Ambra S.A. in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-17/10: Beroep ingesteld op 19 januari 2010 — Steinberg/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/36

         Beroep ingesteld op 19 januari 2010 — Steinberg/ Commissie
   (Zaak T-17/10)
   2010/C 80/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gerald Steinberg (Jeruzalem, Israël) (vertegenwoordiger: T. Asserson, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               binnen 15 dagen toegang verlenen tot alle in het verzoekschrift gespecificeerde documenten;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten;

               —

               elke andere dienstig geachte maatregel gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 mei 2009, waarvan hem op 22 november 2009 kennis is gegeven, houdende gedeeltelijke afwijzing van zijn verzoek op grond van verordening nr. 1049/2001 (1) om toegang tot documenten in verband met financieringsbesluiten voor subsidies aan Israëlische en Palestijnse non-gouvernementele organisaties in de loop van de afgelopen drie jaar in het kader van de programma’s „Partnerschap voor de Vrede” en „Europees instrument voor democratie en mensenrechten” (EIDHR).
   Verzoeker steunt zijn beroep op vier middelen.
   In de eerste plaats heeft verweerster in strijd met artikel 2 van verordening nr. 1049/2001 gehandeld door geen toegang tot de gevraagde documenten te verlenen.
   In de tweede plaats heeft verweerster met haar weigering van volledige toegang tot de gevraagde documenten gehandeld in strijd met artikel 4 van verordening nr. 1049/2001, nu zijn verzoek niet valt onder een van de uitzonderingen waarin dit artikel voorziet. Ook al zouden die uitzonderingen voor zijn verzoek gelden — quod non — dan nog zou het recht op toegang van maatschappelijke organisaties tot de gevraagde documenten moeten worden beschouwd als „hoger openbaar belang dat openbaarmaking gebiedt”.
   In de derde plaats is er sprake van strijd met artikel 7 van verordening nr. 1049/2001 nu verweerster bijna 6 maanden lang de tijd heeft genomen voor een antwoord op zijn confirmatief verzoek, hoewel zij volgens de verordening had moeten antwoorden binnen 15 werkdagen na het verzoek.
   In de vierde plaats heeft verweerster het verzoek niet „onmiddellijk” onderzocht en dus gehandeld in strijd met artikel 8 van verordening nr. 1049/2001.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-97/01: Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door C. Gkogkos tegen Europese Commissie

text:
30.6.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 186/17
Middelen en voornaamste argumenten                                            2)    het besluit van de jury van het betrokken vergelij-
                                                                                kend onderzoek om verzoeker voor het voormelde
Verzoekers komen op tegen de aanstelling van de nieuwe                              nieuwe mondelinge examen een uitsluitingscijfer te
secretaris-generaal van de Rekenkamer per 1 juli 2001.                              geven en hem niet op de lijst van geschikte kandida-
                                                                                ten te plaatsen, zoals het betrokken bestreden besluit
Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren zij de volgende                        van de jury is neergelegd en ter kennis van verzoeker
middelen aan:                                                                       gebracht in brief nr. 2556 van 17 oktober 2000;
—    verkeerde rechtsopvattingen in de kennisgeving van va-                   3)    het afwijzende antwoord van verweerster van 20 fe-
     cature van de post: ofschoon in de kennisgeving van                            bruari 2001 op de administratieve klachten
     vacature was bepaald dat de gekozen kandidaat zou                              nrs. R/502/00 en R/627/00 die verzoeker tegen
     worden bezoldigd volgens de salarisschaal A 1, heeft de                        de voornoemde eerste twee bestreden handelingen
     Rekenkamer later voorgesteld dat het betrokken ambt                            heeft ingediend;
     „buiten de formatie” zou vallen. Bovendien voldoen de
     voorwaarde van beroepservaring en de voorwaarde van
                                                                              4)    iedere andere daarmee samenhangende uitvoerings-
     bekwaamheid om een organisatie met een groot aantal
                                                                                handeling van verweerster.
     personeelsleden te leiden, niet aan de eisen van duidelijk-
     heid en nauwkeurigheid.
—    kennelijk verkeerde beoordeling van de maatstaven, met              —    voor de materiële en morele schade die de voornoemde
     name doordat de Rekenkamer voor de berekening van de                     handelingen aan verzoeker hebben toegebracht, een
     vereiste vijftien jaar beroepservaring is uitgegaan van de               vergoeding van 50 000 euro toe te kennen;
     loopbaan A 6/A 7.
                                                                         —    verweerster in de kosten te verwijzen.
—    vormgebrek bij de selectie van de kandidaten, daar geen
     enkele kandidaat is opgeroepen voor een onderhoud
     ofschoon volgens de kennisgeving van vacature een
     onderhoud had moeten plaatsvinden.                                  Middelen en voornaamste argumenten
—    kennelijk verkeerde beoordeling bij de keuze van de
     kandidaat die is aangesteld.                                        Verzoeker verwijt verweerster:
                                                                         Wat de vordering tot nietigverklaring be-
                                                                         treft
Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door C. Gkogkos tegen                    —    Schending van artikel 233 EG, op zichzelf en in samen-
                      Europese Commissie                                      hang met schending van het beginsel van gelijke behande-
                                                                              ling, en schending van de regels die de werking van de
                          (Zaak T-97/01)                                      jury’s beheersen;
                         (2001/C 186/26)                                      a)    onverenigbaarheid met artikel 233 EG (en met het
                                                                                voornoemde beginsel en de voornoemde regels) van
                                                                                de door verweerster gekozen manier om het arrest
                         (Procestaal: Grieks)                                       van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari
                                                                                2000 uit te voeren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Europese                     b)    wettigheid van de uitvoering van het arrest van
Commissie door C. Gkogkos, assistent van een administratief                         23 februari 2000 door verzoeker zonder nieuwe
ambtenaar van de Europese Commissie, vertegenwoordigd                               examens op de lijst van geschikte kandidaten te
door C. Tagaras, advocaat, van het kantoor Sagias, Lykavit-                         plaatsen;
tou 5, Athene 106 72.
                                                                                i)    het argument dat voortvloeit uit het arrest van
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                         het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari
                                                                                2000;
—    nietig te verklaren:
     1)    het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van                    ii)   weerlegging van de argumenten van verweer-
           verweerster, om verzoeker, na het vernietigingsarrest                          ster als zou de inschrijving op de lijst van
           van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari                              geschikte kandidaten zonder nieuw mondeling
           2000 (zaak T-95/98), voor een nieuw mondeling                                  examen in strijd zijn met het gemeenschaps-
           examen in het kader van intern vergelijkend onder-                             recht;
           zoek COM/A/17/96 op te roepen, zoals het betrok-
           ken bestreden besluit van het tot aanstelling bevoegd                    iii)  de algemene prestatie van verzoeker op de
           gezag is neergelegd en ter kennis van verzoeker                                examens      van      vergelijkend   onderzoek
           gebracht in brief nr. 1847 van 30 juni 2000;                                   COM/A/17/96 en het evenredigheidsbeginsel.
 ---pagebreak--- C 186/18              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.6.2001
—    Schending van het beginsel van gelijke behandeling                —     verweerster te veroordelen tot betaling van achterstallige
                                                                             bezoldiging ten bedrage van het verschil tussen de bij
     a)    schending wegens de wisselende samenstelling van                  indeling in rang A5, salaristrap 3, behorende bezoldiging
           de jury en haar onmogelijkheid om tot een geldige                 en de bezoldiging behorend bij indeling in een hogere
           onderlinge vergelijking van de kandidaten over te                 rang, vermeerderd met vertragingsrente van 8 % per jaar,
           gaan;                                                             te rekenen vanaf 1 maart 2000;
     b)    schending wegens de tijd die is verlopen sedert
           de oorspronkelijke examenperiode van december
           1997;                                                       —     verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
                                                                             ding, die voorlopig ex aequo et bono wordt geraamd op
     c)    schending wegens het examineren van verzoeker (en                 1 EURO;
           verzoeker alleen) door alle gewone en plaatsvervan-
           gende leden van de jury;
     d)    schending in verband met de verhouding tussen               —     verweerster in de kosten te verwijzen.
           leden van de jury die door het tot aanstelling
           bevoegd gezag zijn aangewezen en leden die door
           het personeelscomité zijn aangewezen.
—    Schending van de regels die de werking van de jury’s
     beheersen
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     a)    schending wegens de wisselende samenstelling van
           de jury;
     b)    schending wegens het gelijktijdig deelnemen aan de
           jury van gewone en plaatsvervangende leden;                 Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                       bevoegde gezag om hem in rang A5, salaristrap 3, in te delen.
     c)    schending wegens het ontbreken van de vereiste              Volgens verzoeker heeft het tot aanstelling bevoegde gezag de
           onpartijdigheid.                                            artikelen 31, lid 2, en 32 van het Statuut geschonden door
                                                                       geen rekening te houden met zijn ervaring, zijn uitzonderlijke
Wat de vordering tot schadevergoeding be-                              bekwaamheden en de specifieke behoeften van de dienst bij
treft                                                                  zijn indeling in rang of de bepaling van zijn salaristrap.
Het bedrag dat verzoeker als schadevergoeding vordert, beloo-
pt 50 000 euro.
                                                                       Verzoeker beroept zich ook op schending van het beginsel van
                                                                       non-discriminatie door het tot aanstelling bevoegde gezag.
                                                                       Verzoeker is ondanks zijn uitzonderlijke bekwaamheden in
                                                                       rang A5, salaristrap 3, ingedeeld, terwijl andere personen,
                                                                       zonder uitzonderlijke bekwaamheden, eveneens in rang A5,
                                                                       salaristrap 3, zijn ingedeeld. Evenzo is er gediscrimineerd
Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door Filippos Pierros                  tussen verzoeker en de andere personen op wie het tot
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      aanstelling bevoegde gezag artikel 32, lid 2, van het Statuut
                                                                       heeft toegepast, daar die personen een minder uitzonderlijk
                        (Zaak T-98/01)                                 profiel hadden. Volgens verzoeker wordt het beginsel van non-
                                                                       discriminatie evenmin geëerbiedigd door de artikelen 31 en 32
                                                                       van het Statuut. Bij de indeling in rang en de bepaling van de
                       (2001/C 186/27)                                 salaristrap is sprake van discriminatie tussen personen die
                                                                       ervaring hebben opgedaan bij de Gemeenschappen en degenen
                                                                       die daarbuiten ervaring hebben opgedaan.
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Filippos Pierros,                  Voorts beroept verzoekster zich op schending van de zorg-
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden              plicht, schending van de regels inzake het vrije verkeer van
en L. Levi, advocaten.                                                 werknemers en schending van de motiveringsplicht.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het besluit van 23 juni 2000 van het
     tot aanstelling bevoegde gezag om verzoeker in rang A5,
     salaristrap 3, in te delen en, voorzover nodig, nietig te
     verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing
     van zijn klacht;


title: Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-358/97)

text:
C 387/6                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 12 . 97
                    ARREST VAN HET HOF                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
                            ( Eerste Kamer )                              woordigd door H. Michard en B. Doherty, leden van haar
                                                                          juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen heb
                       van 6 november 1997                                bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens
                                                                          lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
in zaak C-261/96 ( verzoek van de Corte d'appello di
Venezia om een prejudiciële beslissing ): Conserchimica Sri
      tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato (')                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
(Douanerecht — Navordering van invoerrechten — Ver
                                valtermijn)
                                                                          — te verklaren dat Ierland, door tolgelden voor het
                             ( 97IC 387/10 )                                    gebruik van bestaande tolwegen en tolbruggen in Ier
                                                                                land in strijd met het bepaalde in de artikelen 2 en 4,
                        (Procestaai: Italiaans)                                 leden 1 , 2 en 5 , van de Zesde BTW-richtlijn (') niet
                                                                                aan BTW te onderwerpen en door te verzuimen, de
                                                                                dienovereenkomstige eigen middelen, vermeerderd met
                                                                                vertragingsrente, aan de Commissie beschikbaar te
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                  stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens het EG
                 de jurisprudentie van bet Hof)
                                                                                Verdrag op haar rustende verplichtingen;
In zaak C-261 /96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Corte                     — Ierland in de kosten te verwijzen.
d'appello di Venezia ( Italië ), in het aldaar aanhangig
geding tussen Conserchimica Sri en Amministrazione delle
Finanze dello Stato, om een prejudiciële beslissing over de               Middelen en voornaamste argumenten
uitlegging van artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 1697/
79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering van                    Belastbare handelingen
de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de belas
tingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn aange
geven voor een douaneregeling waaruit de verplichting tot                 De onderhavige zaak draait om de vraag, of bepaalde han
betaling van dergelijke rechten voortvloeide ( PB L 197 van               delingen aan BTW zijn onderworpen . Derhalve moet wor
3 . 8 . 1979 , blz. 1 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samenge         den bepaald, wanneer de belasting moet worden geheven.
steld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ), waarne                  Artikel 2, lid 1 , van de Zesde BTW-richtlijn bepaalt, dat
 mend voor de kamerpresident, P. Jann en L. Sevón, rech                  aan belasting over de toegevoegde waarde zijn onderwor
ters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R. Grass, op              pen „ de levering van goederen en de diensten, welke in het
 6 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum                    binnenland door een als zodanig handelende belasting
 luidt als volgt:                                                         plichtige onder bezwarende titel worden verricht ".
                                                                          Artikel 4 van de richtlijn geeft een aantal definities:
Artikel 2, lid 1 , tweede alinea, van Verordening (EEG)
 nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navorde
                                                                           „ 1 . Als belastingplichtige wordt beschouwd ieder die,
 ring van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de                   ongeacht op welke plaats, zelfstandig een van de in
 belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn                       lid 2 omschreven economische activiteiten verricht,
aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplich                          ongeacht het oogmerk of het resultaat van die activi
 ting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, is                       teit .
 niet van toepassing op niet-geheven rechten voor goederen
 welke zijn aangegeven voor een douaneregeling, wanneer
 de verplichting om deze rechten te betalen is ontstaan                      2 . De in lid 1 bedoelde economische activiteiten omvat
 vóór de inwerkingtreding van die verordening.                                   ten alle werkzaamheden van een fabrikant, handelaar
                                                                                of dienstverrichter (. . .). Als economische activiteit
 (') PB C 269 van 14 . 9 . 1996 .                                                wordt onder andere beschouwd de exploitatie van een
                                                                                lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duurzaam
                                                                                opbrengst uit te verkrijgen    ( cursivering toegevoegd )
                                                                           Volgens de Commissie is een voorbeeld van „ de exploitatie
                                                                           van een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duur
 Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie                       zaam opbrengst uit te verkrijgen ", het exploiteren van een
        van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                       weg en het heffen van tol daarvoor. Bijgevolg gaat het
                           ( Zaak C-358/97)                                hierbij om een economische activiteit en is degene die de
                                                                           activiteit verricht belastingplichtige in de zin van de Zesde
                              ( 97/C 387/ 11 )                             BTW-richtlijn .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   De Commissie betoogt, dat een handeling die onder de
 is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door                 werkingssfeer van de Zesde BTW-richtlijn valt, aan BTW
 ---pagebreak--- 20 . 12 . 97       | NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 387/7
is onderworpen „ ongeacht het oogmerk of het resultaat            Nu wegentol aan BTW is onderworpen, betekent zulks dat
van die activiteit" als bedoeld in artikel 4, lid 1 , van de      een deel van de betrokken BTW beschikbaar had moeten
richtlijn.                                                        worden gesteld als onderdeel van de bijdrage van Ierland
                                                                  aan de eigen middelen van de Gemeenschap .
Inzonderheid beschouwt de Commissie de exploitatie van            (') Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
autowegen, binnenwateren en havenfaciliteiten als een eco            fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
nomische activiteit .                                                 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                      over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag ( PB L 145
                                                                      van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
De rechtspraak van het Hof toont duidelijk aan, dat het
verrichten van diensten aan BTW is onderworpen, wan
neer de betrokken dienst tegen betaling wordt verricht,
waarbij de belastinggrondslag alles omvat wat als tegen
prestatie voor die dienst wordt ontvangen. Volgens het
Hof moet er een rechtstreeks verband bestaan tussen de
verrichte dienst en de ontvangen tegenprestatie .                 Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese               Gemeenschappen tegen Verenigd
                                                                                Koninkrijk
Wat de betaling van tol voor het gebruik van een weg                                         ( Zaak C-359/97 )
betreft, bestaat er onbetwistbaar een rechtstreeks verband
                                                                                ( 97/C 387/ 12 )
tussen de verrichte dienst en de daarvoor ontvangen tegen
prestatie, indien de tol wordt geheven iedere keer wanneer
een voertuig de weg mag gebruiken .
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Verenigd
De omstandigheid dat een particuliere ondernemer activi          Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeen
teiten verricht die bijdragen tot het algemeen welzijn,           schappen, vertegenwoordigd door H. Michard en B.
brengt niet mee dat die activiteiten niet aan BTW zijn            Doherty, leden van haar juridische dienst, als gemachtig
onderworpen .                                                     den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                  Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                  Centre Wagner, Kirchberg.
 Communautaire definitie
                                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Ingevolge de Zesde BTW-richtlijn zijn „ economische acti
viteiten ", waartoe mede „ diensten " behoren, aan BTW            — te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door tolgel
onderworpen . De begrippen „ diensten " en „ economische               den voor het gebruik van bestaande tolwegen en tol
activiteiten " moeten in het kader van de Zesde BTW-richt             bruggen in het Verenigd Koninkrijk in strijd met het
lijn objectief worden uitgelegd op basis van de economi               bepaalde in de artikelen 2 en 4, leden 1 , 2 en 5 , van
sche realiteit van de handeling, ongeacht de wijze waarop              de Zesde BTW-richtlijn (') niet aan BTW te onderwer
de handeling volgens de diverse nationale wetgevingen                  pen en door te verzuimen, de dienovereenkomstige
wordt gekwalificeerd . Iedere andere uitlegging zou indrui            eigen middelen, vermeerderd met vertragingsrente , aan
sen tegen de uniforme toepassing van het Gemeenschaps                 de Commissie beschikbaar te stellen, niet heeft voldaan
recht .                                                                aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende ver
                                                                       plichtingen;
 Bij een objectieve uitlegging omvat het begrip „ diensten "
 de door de exploitanten van een weg of een andere infra         — het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen .
 structuur die voor het vervoer van goederen of personen
 wordt gebruikt, ten behoeve van de verbruikers verrichte
 dienst. De uitlegging is steeds aanvaard door lidstaten als      Middelen en voornaamste argumenten
 Spanje en Italië, die BTW heffen over alle tol die wordt
 betaald voor het gebruik van autowegen en andere onder          Belastbare handelingen
 delen van de wegeninfrastructuur. De door bepaalde lidsta
 ten, waaronder Ierland, toegekende vrijstelling brengt der
 halve niet alleen het gemeenschappelijk stelsel van belas       De onderhavige zaak draait om de vraag, of bepaalde han
 ting over de toegevoegde waarde uit zijn evenwicht, maar         delingen aan BTW zijn onderworpen . Derhalve moet wor
 ook het stelsel van bijdragen aan de eigen middelen van de       den bepaald, wanneer de belasting moet worden geheven .
 Gemeenschap door de lidstaten.                                   Artikel 2, lid 1 , van de Zesde BTW-richtlijn bepaalt, dat
                                                                  aan belasting over de toegevoegde waarde zijn onderwor
                                                                  pen „ de levering van goederen en de diensten, welke in het
 Het niet-heffen van BTW over tolgelden is onverenigbaar           binnenland door een als zodanig handelende belasting
 met de communautaire regelgeving inzake de eigen midde          plichtige onder bezwarende titel worden verricht ".
 len van de Gemeenschap .                                         Artikel 4 van de richtlijn geeft een aantal definities:


title: Zaak C-309/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 29 mei 2017 — Stadtwerke Delmenhorst GmbH/Manfred Bleckwehl

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 29 mei 2017 — Stadtwerke Delmenhorst GmbH/Manfred Bleckwehl
   (Zaak C-309/17)
   (2017/C 318/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stadtwerke Delmenhorst GmbH

      Verwerende partij: Manfred Bleckwehl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat de afnemer van gas tijdig noch rechtstreeks in kennis is gesteld van de voorwaarden, de reden en de omvang van een aankomende tariefwijziging voor gasleveringen, in de weg staat aan de geldigheid van een dergelijke tariefwijziging?

               2)

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is artikel 3, lid 3, in samenhang met bijlage A, onder b) en c), van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG sedert 1 juli 2004 rechtstreeks van toepassing op een privaatrechtelijk (in de vorm van een Duitse GmbH) georganiseerd leveringsbedrijf, aangezien die bepalingen van deze richtlijn inhoudelijk gezien onvoorwaardelijk zijn en dus zonder verdere omzettingshandeling kunnen worden toegepast, en de burger rechten verlenen ten aanzien van een organisatie die, ondanks haar privaatrechtelijke rechtsvorm, onder gezag van de staat staat omdat deze de enige aandeelhouder van de onderneming is?

      (1)  PB 2003, L 176, blz. 57.