title: Zaak C-375/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Erhard Geuting/Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen (Rundvlees — Premie voor aanhouden van zoogkoeienbestand)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Erhard Geuting/Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen
   (Zaak C-375/05) (1)

   (Rundvlees - Premie voor aanhouden van zoogkoeienbestand)
   (2007/C 297/08)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erhard Geuting

      Verwerende partij: Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 4 a, derde streepje, sub ii, van verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 148, blz. 24), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2066/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot intrekking van verordening (EEG) nr. 468/87 tot vaststelling van de algemene voorschriften van het stelsel van de speciale premie voor producenten van rundvlees, alsmede van verordening (EEG) nr. 1357/80 tot instelling van een premieregeling voor het aanhouden van het zoogkoeienbestand (PB L 215, blz. 49) — Uitlegging van artikel 33, leden 2 en 4, van verordening (EEG) nr. 3886/92 van de Commissie van 23 december 1992 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de premieregelingen waarin is voorzien bij verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 1244/82 en (EEG) nr. 714/89 (PB L 391, blz. 20), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2311/96 van de Commissie van 2 december 1996 (PB L 313, blz. 9) — Premie voor het aanhouden van zoogkoeien — Begrippen „zoogkoe” en „gebruik van rechten” — Terugbetaling van ontvangen voorschotten — Vermindering van het individuele maximum ten gevolge van de weigering om voor de toekenning van de premie drachtige vaarzen in aanmerking te nemen, omdat die niet de zoogkoeien vervangen waarvoor een premie is aangevraagd
   Dictum

               1)

               Artikel 4 a, derde streepje, sub ii, van verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2222/96 van de Raad van 18 november 1996, moet aldus worden uitgelegd dat een drachtige vaars slechts als een zoogkoe in de zin van afdeling 1 van die verordening kan worden beschouwd indien zij na de indiening van de premieaanvraag voor het verkoopseizoen een in die aanvraag vermelde zoogkoe vervangt.

               2)

               Een drachtige vaars die in een verkoopseizoen een zoogkoe waarvoor een premie was aangevraagd, heeft vervangen en ten aanzien waarvan werd erkend dat zij recht gaf op die premie, kan als een zoogkoe in de zin van artikel 4 a, derde streepje, sub ii, van verordening nr. 805/68, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2222/96, worden beschouwd wanneer zij het jaar daarop voldoet aan de voorwaarden om opnieuw een zoogkoe te vervangen.

               3)

               Artikel 4 a, derde streepje, sub ii, van verordening nr. 805/68, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2222/96, moet aldus worden uitgelegd dat een drachtige vaars waarvoor een premie is aangevraagd, niet voor de premie in aanmerking komt wanneer zij voor het verstrijken van de aanvraagtermijn kalft.

               4)

               Artikel 33, leden 2 en 4, van verordening (EEG) nr. 3886/92 van de Commissie van 23 december 1992 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de premieregelingen waarin is voorzien bij verordening nr. 805/68, en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 1244/82 en (EEG) nr. 714/89, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2311/96 van de Commissie van 2 december 1996, moet aldus worden uitgelegd dat een producent zijn premierechten in een verkoopseizoen niet heeft gebruikt, wanneer hij de premie heeft aangevraagd, maar de aanvraag is afgewezen omdat de betrokken dieren niet voor de premie in aanmerking kwamen, ook al was die aanvraag niet frauduleus. Een dergelijke uitlegging maakt geen inbreuk op het evenredigheidsbeginsel.

               5)

               Het staat aan de verwijzende rechter om te bepalen of er, gelet op het geheel van naar behoren gemotiveerde omstandigheden die de situatie van verzoeker in het hoofdgeding kenmerken, sprake is van een uitzonderlijk geval dat noopt tot toepassing van de uitzonderingsbepaling van artikel 33, lid 2, laatste streepje, van verordening nr. 3886/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2311/96, zonder daarbij de noodzaak van een strikte toepassing van die bepaling uit het oog te verliezen.

               6)

               Artikel 33, lid 4, van verordening nr. 3886/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2311/96, gelezen in samenhang met artikel 4 f, lid 4, van verordening nr. 805/68, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2222/96, moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten de premierechten die een producent werden ontnomen omdat hij in het verkoopseizoen 1998 meer dan 70 % maar minder dan 90 % van zijn rechten had gebruikt, na afloop van een blokkeringstermijn van twee jaar bij voorrang aan deze producent kunnen toekennen.

      (1)  PB C 330 van 24.12.2005.


title: Zaak T-339/12: Arrest van het Gerecht van 4 februari 2014 — Gandia Blasco/BHIM — Sachi Premium-Outdoor Furniture (Kubusvormige fauteuil) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat kubusvormige fauteuil weergeeft — Ouder model — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Andere algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/9

         Arrest van het Gerecht van 4 februari 2014 — Gandia Blasco/BHIM — Sachi Premium-Outdoor Furniture (Kubusvormige fauteuil)
   (Zaak T-339/12) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat kubusvormige fauteuil weergeeft - Ouder model - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Andere algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2014/C 78/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gandia Blasco, SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Sempere Massa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sachi Premium-Outdoor Furniture, Lda (Estarreja, Portugal) (vertegenwoordigers: M. Oehen Mendes en M. Paes, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 25 mei 2012 (zaak R 970/2011-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gandia Blasco, SA en Sachi Premium-Outdoor Furniture, Lda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gandia Blasco, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak C-537/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 21 oktober 2011 — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra/Capitaneria di Porto di Genova

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 21 oktober 2011 — Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra/Capitaneria di Porto di Genova
   (Zaak C-537/11)
   2011/C 370/32
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mattia Manzi, Compagnia Naviera Orchestra

      Verwerende partij: Capitaneria di Porto di Genova

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4 bis van richtlijn 1999/32/EG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33/EG (2), vastgesteld ingevolge de inwerkingtreding van bijlage VI bij het MARPOL-Verdrag en gelet op het internationale rechtsbeginsel van goede trouw alsook het beginsel van loyale samenwerking tussen de Gemeenschap en de lidstaten, aldus worden uitgelegd dat de in dat artikel vastgestelde maximumwaarde van 1,5 % m/m voor het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen niet van toepassing is op schepen die varen onder de vlag van een derde land dat verdragspartij is bij het MARPOL-Verdrag 73/78, wanneer die schepen zich bevinden in de haven van een lidstaat die zelf ook verdragspartij bij bijlage VI bij het MARPOL-Verdrag 73/78 is?

               2)

               Indien artikel 4 bis [van] richtlijn 1999/32/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33/EG, niet in de sub 1 beschreven zin moet worden uitgelegd, is dit artikel dan, voor zover het voorziet in een maximumwaarde van 1,5 % m/m voor het zwavelgehalte van brandstof die wordt gebruikt door passagiersschepen die een geregelde dienst onderhouden van of naar een haven in de Gemeenschap, ook indien deze schepen onder de vlag varen van een derde land dat verdragspartij is bij bijlage VI bij het MARPOL-Verdrag, krachtens welk verdrag buiten de SECA-gebieden een maximumwaarde van 4,5 % m/m voor dit zwavelgehalte geldt, onwettig wegens strijdigheid met het internationale rechtsbeginsel „pacta sunt servanda” alsook met het beginsel van loyale samenwerking tussen de Gemeenschap en de lidstaten, aangezien het de lidstaten die bijlage VI hebben gesloten en bekrachtigd, ertoe dwingt om de verplichtingen die zij hebben ten aanzien van de andere staten die verdragspartij bij bijlage VI bij het MARPOL-Verdrag 73/78 zijn, te schenden.

               3)

               Moet het begrip „geregelde dienst” van artikel 2, lid 3, sub g, van richtlijn 1999/32/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/33/EG, aldus worden uitgelegd dat ook cruiseschepen vallen onder de categorie van schepen die een „geregelde dienst” onderhouden?

      (1)  PB L 121, blz. 13.

      (2)  PB L 191, blz. 59.


title: Zaak T-276/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Flachglas Torgau e.a./Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/63

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Flachglas Torgau e.a./Commissie
   (Zaak T-276/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/77)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Flachglas Torgau GmbH (Torgau, Duitsland); Saint-Gobain Isover G+H AG (Ludwigshafen am Rhein, Duitsland); en Saint-Gobain Oberland AG (Bad Wurzach, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en H. Janssen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Flachglas Torgau GmbH, Saint-Gobain Isover G+H AG en Saint-Gobain Oberland AG zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-441/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV/Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA (Prejudiciële verwijzing — Vennootschapsrecht — Richtlijn 2003/71/EG — Artikel 3, lid 1 — Verplichting tot publicatie van een prospectus wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden — Executoriale verkoop van effecten)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV/Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA
   (Zaak C-441/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vennootschapsrecht - Richtlijn 2003/71/EG - Artikel 3, lid 1 - Verplichting tot publicatie van een prospectus wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden - Executoriale verkoop van effecten))
   2014/C 421/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Almer Beheer BV, Daedalus Holding BV

      Verwerende partijen: Van den Dungen Vastgoed BV, Oosterhout II BVBA

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van richtlijn 2001/34/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting om een prospectus te publiceren voordat effecten aan het publiek worden aangeboden niet van toepassing is op een executoriale verkoop van effecten zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak C-397/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2012 door Transports Schiocchet — Excursions tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 juni 2012 in zaak T-203/11, Schiocchet/Raad en Commissie

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/14

      Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2012 door Transports Schiocchet — Excursions tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 juni 2012 in zaak T-203/11, Schiocchet/Raad en Commissie
      (Zaak C-397/12 P)
      (2012/C 331/22)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Transports Schiocchet — Excursions (vertegenwoordiger: E Deshoulières, avocaat)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 18 juni 2012 houdende niet-ontvankelijkverklaring in zaak T-203/11 volledig te vernietigen;

                  —

                  rekwirantes vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en bijgevolg:

                              —

                              de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie hoofdelijk te veroordelen tot schadeloosstelling van SARL Transport Schiocchet — Excursions voor een bedrag van 8 372 483 EUR;

                              —

                              te verklaren dat over het uit te keren bedrag wettelijke rente verschuldigd is vanaf de betekening van de schadevordering aan de Europese Commissie;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie en de Europese Comissie krachtens artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie in de kosten van rekwirante te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante voert vier middelen aan tegen de beschikking van het Gerecht waarbij haar vordering tot vergoeding van de beweerdelijk geleden schade kennelijk rechtens ongegrond is verklaard.
      In de eerste plaats verwijt rekwirante het Gerecht, zich te hebben uitgesproken over de ernst van het onrechtmatige gedrag van de organen van de Unie, ofschoon de loutere schending van een hogere norm door een instelling van de Unie reeds een onrechtmatig handelen van een instelling van de Unie oplevert en het Gerecht zich bij het onderzoek van de gegrondheid van het verzoekschrift enkel kan uitspreken over de vraag of kennelijk geen sprake is van onrechtmatig handelen en niet over de ernst van het onrechtmatig handelen.
      In de tweede plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht niet al haar argumenten heeft beantwoord. Inzonderheid heeft het het Gerecht geen gevolgen getrokken uit het feit dat verordening nr. 684/92 (1) geen sancties oplegt aan lidstaten die de vergunningprocedure waarin zij voorziet niet in acht nemen.
      In de derde plaats komt rekwirante op tegen het oordeel van het Gerecht dat haar recht op daadwerkelijke toegang tot de rechter in het kader van het bij verordening nr. 684/92 ingevoerde stelsel is gewaarborgd.
      Tot slot verwijt rekwirante het Gerecht, in zijn beschikking niet te hebben vastgesteld dat de Commissie aansprakelijk is wegens onrechtmatig nalaten. De Commissie heeft het in verordening nr. 684/92 bedoelde verslag over de toepassing van deze laatste niet ingediend en in strijd met artikel 95 VWEU de situatie van de marktdeelnemers niet in de beschouwing betrokken.

         (1)  Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (PB L 74, blz. 1).


title: Zaak T-192/11: Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Seka Yapo e.a./Raad

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/30

         Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Seka Yapo e.a./Raad
   (Zaak T-192/11)
   2011/C 152/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Anselme Seka Yapo (Abidjan, Ivoorkust), Brouha Nathanaël Ahouma (Abidjan), Blé Brunot Dogbo (Abidjan), Gagbei Faussignaux Vagba (Abidjan), Georges Guiai Bi Poin (Abidjan), Affro (Abidjan), Kassaraté Tiapé (Abidjan); en Philippe Mangou (Abidjan) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekers;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partijen komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-249/04 (verzoek van het Arbeidshof te Luik, afdeling Neufchâteau, om een prejudiciële beslissing): José Allard tegen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ) (Artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Zelfstandigen die beroepswerkzaamheden uitoefenen in twee lidstaten en wonen in een ervan — Heffing van matigingsbijdrage — Berekeningsgrondslag)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-249/04 (verzoek van het Arbeidshof te Luik, afdeling Neufchâteau, om een prejudiciële beslissing): José Allard tegen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ) (1)

   (Artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Zelfstandigen die beroepswerkzaamheden uitoefenen in twee lidstaten en wonen in een ervan - Heffing van matigingsbijdrage - Berekeningsgrondslag)
   (2005/C 182/31)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-249/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbeidshof te Luik, afdeling Neufchâteau (België), bij beslissing van 9 juni 2004, ingekomen bij het Hof op 11 juni 2004, in de procedure: José Allard tegen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, P. Kūris en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 13 en volgende van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, eisen dat bij de vaststelling van een bijdrage — zoals de op grond van koninklijk besluit nr. 289 van 31 maart 1984 verschuldigde matigingsbijdrage — rekening wordt gehouden met de beroepsinkomsten die een zelfstandige verwerft op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat waarvan de sociale wetgeving van toepassing is, ook al geeft de betaling van deze bijdrage de zelfstandige geen recht op enige sociale prestatie of andere uitkering ten laste van die staat.

               2)

               Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) staat niet eraan in de weg dat van zelfstandigen die in twee lidstaten beroepswerkzaamheden anders dan in loondienst uitoefenen, een bijdrage wordt geheven zoals de matigingsbijdrage, die in de woonstaat verschuldigd is en bij de berekening waarvan rekening wordt gehouden met de in een andere lidstaat verworven inkomsten.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak C-535/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 3 december 2008 — Maria Catena Rita Pignataro/Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania e.a.

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 3 december 2008 — Maria Catena Rita Pignataro/Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania e.a.
   (Zaak C-535/08)
   (2009/C 32/38)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Catena Rita Pignataro

      Verwerende partij: Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 6 EU, artikel 3 van het eerste aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele vrijheden, ten uitvoer gelegd bij wet nr. 848 van 1955, artikel 2 van het vierde protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele vrijheden, en artikel 25 van het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke rechten, ten uitvoer gelegd bij wet nr. 881 van 1977, aldus worden uitgelegd dat daarmee niet verenigbaar zijn de nationale bepalingen neergelegd in de artikelen 1 quater, 14 bis, punt 13, sub c, 15, lid 3, sub d, 16 bis, punt 7, sub a, en 17 ter, punt 4, sub b en c, van Legge Regionale nr. 29 van 1951, die onderdanen die geen ingezetene van Sicilië zijn uitsluiten van het passieve kiesrecht voor de verkiezingen van de leden van de Assemblea Regionale Siciliana?

               2)

               Moeten de artikelen 17 EG en 18 EG (ex artikel 8 A EG-Verdrag) aldus worden uitgelegd dat daarmee niet verenigbaar is de regionale wetgeving vermeld in de eerste vraag?


title: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 13 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Vorderbrüggen en Hauptzollamt Bielefeld (Zaak C-374/96)

text:
  11 . 1 . 97          I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 9/ 15
 Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 13 november                Is artikel 3 bis, lid 3 , eerste alinea, van Verordening ( EEG )
  1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F.            nr. 1546/88 ( ] ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG)
              Vorderbrüggen en Hauptzollamt Bielefeld                    nr. 1033/89 ( 2 ), geldig voor zover daarin naast het be
                          ( Zaak C-374/96 )                              paalde in artikel 3 bis, lid 3 , eerste volzin, van Verorde
                                                                         ning ( EEG ) nr. 857/84 ( 3 ), zoals gewijzigd bij de Verorde
                               ( 97IC 9/25                               ningen ( EEG ) nr. 764/89 ( 4 ) en ( EEG) nr. 1639/91 ( 5 ),
                                                                         wordt verlangd, dat de producent de rechtstreekse verkoop
                                                                         en/of levering sedert ten minste twaalf maanden daadwer
                                                                         kelijk heeft hervat ?
 Het Finanzgericht — 4 . Senat — heeft bij beschikking van
  13 november 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van                f1) PB  nr. L 139 van 4 . 6 . 1988 , blz . 12 .
 Justitie op 26 november 1996, in het geding tussen F. Vor              (2) PB  nr. L 110 van 21 . 4 . 1989 , blz. 27.
 derbrüggen en Hauptzollamt Bielefeld, het Hof van Justitie              (3) PB  nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz . 13 .
 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                   (4) PB  nr. L 84 van 29 . 3 . 1989 , blz. 2 .
 diciële beslissing over de navolgende vraag:                            (5) PB  nr. L 150 van 15 . 6 . 1991 , blz. 35 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
              BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                                                       VAN EERSTE AANLEG
                            (Vijfde Kamer)                                                    van 12 november 1996
                        van 8 november 1996                              in zaak C-47/96, Syndicat départemental de défense du
                                                                         droit des agriculteurs ( SDDDA ) tegen Commissie van de
 in zaak C-120/89(92 ): Stahlwerke Peine-Salzgitter AG                                    Europese Gemeenschappen (')
 ( thans Preussag Stahl AG ) tegen Commissie van de Euro                (Weigering van Commissie om inbreukprocedure in te lei
                     pese Gemeenschappen ( 1 )                             den — Beroep wegens nalaten — Niet-ontvankelijkheid)
                     (Begroting van de kosten)                                                         ( 97/C 9/27 )
                              ( 97/C 9/26 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                         (Procestaai: Duits)                            In zaak T-47/96 , Syndicat départemental de défense du
                                                                        droit des agriculteurs ( SDDDA ), te Beaucaire ( Frankrijk ),
                                                                        aanvankelijk vertegenwoordigd door O. Girard, advocaat
In zaak T-120/89(92 ), Stahlwerke Peine-Salzgitter AG                   te Nîmes, later door M. Joissains-Masini, advocaat te Aix-
(thans Preussag Stahl AG ), vertegenwoordigd door Derin                en-Provence, tegen Commissie van de Europese Gemeen
ger, Tessin, Herrmann & Sedemund, advocaten te Berlijn,                 schappen ( gemachtigde : D. Sorasio ), betreffende een ver
Charlottenstraße 65 , tegen Commissie van de Europese                   zoek om vast te stellen dat de Commissie, door af te zien
Gemeenschappen (gemachtigde : G. zur Hausen ), betref                  van een procedure krachtens artikel 169 EG-Verdrag tegen
fende een verzoek om begroting van de kosten die ver                   de Franse Republiek, de krachtens artikel 175 EG-Verdrag
zoekster aan verweerster dient te vergoeden in aansluiting              op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft
op het arrest van het Gerecht van 27 juni 1991 in de zaak               het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: C. W.
Stahlwerke Peine-Salzgitter AG/Commissie (T-120/89, Ju                 Bellamy, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,
rispr. 1991 , blz . 11-279 ), heeft het Gerecht (Vijfde Kamer),         rechters; griffier: H. Jung, op 12 november 1 996 een be
samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresi               schikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
dent, en J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,
op 8 november 1996 een beschikking gegeven waarvan                      1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
het dictum luidt als volgt:
                                                                        2 . Op de interventieverzoeken behoeft niet te worden be
                                                                             slist.
Het totaalbedrag van de door de Commissie aan Stahlwer
ke Peine-Salzgitter (PSAG) te vergoeden kosten bedraagt                 3.   Verzoeker wordt in de kosten verwezen . Het Konink
160 000 DM.
                                                                             rijk Spanje en de Franse Republiek dragen ieder de ei
                                                                             gen kosten.
(M PB nr. C 207 van 12 . 8 . 1989, blz . 15 .
                                                                        (M PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz . 32 .


title: Zaak T-45/00: Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Conseil National des Professions de l'Automobile (CNPA) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/20             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.5.2000
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,        — Ontoelaatbaarheid van het gebruik van het „Sharing-key”-
                                 sub b, van verordening (EG)              document
                                 nr. 40/94
                             — schending van artikel 7, lid 1,            Het gebruik van anoniem verkregen bewijsmiddelen is in
                                 sub c, van verordening (EG)              het algemeen ontoelaatbaar.
                                 nr. 40/94
                                                                      — Motiveringsgebreken
                                                                          Met name de opmerkingen in punt 68 van de bestreden
                                                                          beschikking inzake het bewijs van een effectieve afscher-
                                                                          ming van de nationale markt, zijn tegenstrijdig en niet-
                                                                          concludent.
Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door Mannes-
mannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Euro-                      — Onjuiste toepassing van artikel 81, lid 1, EG op de overeen-
                    pese Gemeenschappen                                   komst met British Steel
                        (Zaak T-44/00)                                    Deze overeenkomst is individueel tot stand gekomen en
                                                                          bevat geen afspraken tot exclusieve afname of horizontale
                       (2000/C 135/37)                                    afstemming. De gekozen percentuele koppeling aan de
                                                                          totale behoefte van British Steel, alsook de overeengeko-
                                                                          men prijsformule zijn juridisch niet aanvechtbaar.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      — Onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de procedure
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 tot vaststelling van geldboeten
schappen is op 28 februari 2000 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mannes-                     Bij de vaststelling van de geldboete heeft een onjuiste
mannröhren-Werke AG, gevestigd te Mülheim a.d. Ruhr                       beoordeling plaatsgevonden, doordat het verschil in bete-
(Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klus-                kenis van de betrokken ondernemingen op de markt
mann van advocatenkantoor Bruckhaus Westrich Heller Löber,                niet voldoende in aanmerking is genomen. Bovendien
gevestigd te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             is onvoldoende rekening gehouden met verschillende
burg bij Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Val Ste Croix 7.               verzachtende omstandigheden en met de medewerking die
                                                                          door verzoekster aan het onderzoek naar de feiten is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       verleend.
— beschikking COM (99) 4154 def. van 8 december 1999
    nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op
    verzoekster,
— subsidiair de boete die verzoekster bij beschikking
    COM (99) 4154 def. is opgelegd in passende mate te
    verlagen,                                                         Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Conseil Natio-
                                                                      nal des Professions de l’Automobile (CNPA) e.a. tegen
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Zaak T-45/00)
Verzoekster is producent van naadloze stalen buizen. Bij de                                   (2000/C 135/38)
bestreden beschikking stelt de Commissie vast, dat verzoekster
en enkele andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op
artikel 81, lid 1, EG. Het beroep berust met name op de                                       (Procestaal: Frans)
volgende gronden:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— Schending van procedurele rechten                                   schappen is op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen
    Bij de inzage van de stukken is verzoekster in bepaalde           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Conseil
    stukken van het onderzoek geen inzage verleend.                   National des Professions de l’Automobile (CNPA), gevestigd te
                                                                      Suresnes (Frankrijk), Fédération Nationale des Distributeurs,
— Schending van het recht van verweer                                 Loueurs et Réparateurs de Matériels de Bâtiment-Travaux
                                                                      Publics et de Manutention (DLR), gevestigd te Joinville-Le-Pont
    Wegens te korte termijnen voor repliek tegen de punten            (Frankrijk), Société Auto Contrôle 31 en Société Yam 31 SARL,
    van bezwaar heeft verzoekster onvoldoende gelegenheid             gevestigd te Toulouse (Frankrijk), Société Roux SA, gevestigd
    gekregen om verweer te voeren. Bovendien is verweerster           te Saint-Denis-De-Saintonge (Frankrijk), M. Foucher-Créteau,
    in haar definitieve beschikking van belangrijke verwijten         gevestigd te Parijs, en Société Verdier Distribution SARL,
    in de punten van bezwaar afgeweken zonder verzoekster             gevestigd te Juvignac (Frankrijk), vertegenwoordigd door
    in de gelegenheid te stellen, nogmaals haar standpunt             C. Bourgeon, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
    kenbaar te maken.                                                 te Luxemburg ten kantore van F. Brouxel, Rue Zithe 6.
 ---pagebreak--- 13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 135/21
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 23 februari 2000 ingesteld door AS Kvitsjoen
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— vast te stellen dat de Commissie in het kader van de
     overlegprocedures wezenlijke vormvoorschriften heeft ge-
     schonden;                                                                                (Zaak T-46/00)
— vast te stellen dat verordening (EG) nr. 2790/1999 van
     22 december 1999 in de lijst van mededingingsbeperkin-                                  (2000/C 135/39)
     gen zoals omschreven in artikel 4 ervan, het misbruik van
     economische afhankelijkheid, zelfs in combinatie met
     andere factoren, niet vermeldt;                                                       (Procestaal: Nederlands)
— verordening (EG) nr. 2790/1999 van 22 december 1999
     nietig te verklaren;                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 23 februari 2000 beroep ingesteld tegen
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                             Commissie van de Europese Gemeenschappen door AS Kvits-
                                                                      joen, vennootschap naar Noors recht, met maatschappelijke
                                                                      zetel in Noorwegen, vertegenwoordigd door K. Storalm, ad-
Middelen en voornaamste argumenten                                    vocaat te Stavanger (Noorwegen), J. P. Hoekstra, advocaat
                                                                      te Amsterdam (Nederland), en G. Vanquathem, advocaat te
Verzoekers komen op tegen verordening (EG) nr. 2790/1999              Knokke-Heist (België), domicilie gekozen hebbende te Luxem-
van 22 december 1999 betreffende de toepassing van ar-                burg bij M. Michel, advocaat aldaar, Avenue de la Gare 48.
tikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeen-
komsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (1).
Deze verordening behelst een algemene vrijstelling, in die            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zin dat zij geldt voor alle vormen van zogeheten verticale
overeenkomsten, in alle sectoren van de economie. De verorde-         — het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;
ning geldt eveneens voor de exclusieve en selectieve distributie
van auto’s, voor het geval de thans geldende regeling ter zake        — dienvolgens de beschikking van de Commissie
bij het verstrijken van de geldingsduur ervan niet zou worden             SG(99)D/10760 van 22 december 1999 nietig te verklaren;
verlengd.
Tot staving van hun beroep voeren verzoekers met name aan,            — kosten als naar recht.
dat het aan de vaststelling van de bestreden verordening
voorafgaand overleg niet is verlopen overeenkomstig de geest
van het Verdrag, meer in het bijzonder artikel 83, lid 1,             Middelen en voornaamste argumenten
daarvan, dat een minimum aan transparantie verlangt bij de
kennisneming van bezwaren, en dat verlangt dat bezwaren
minstens summier worden weerlegd. In het algemeen moet                Tegen het vaartuig M600 (eigendom van verzoekster) zijn
worden gesteld, dat de eigenlijke weerslag van het modernise-         door de Nederlandse autoriteiten stappen ondernomen wegens
ringsprogramma op de mededinging, met name wat de                     het gebruik van illegale netten en gerichte visserij op tong.
gevolgen daarvan voor kleine en middelgrote ondernemingen
betreft en hun sterk toegenomen economische afhankelijkheid,
buiten beschouwing is gebleven en niet onder de aandacht is           Volgens verzoekster stellen de Nederlandse autoriteiten alles
gebracht van de instanties die werden geraadpleegd of een             in het werk om bepaalde Noorse vissersvaartuigen uit de
beslissing moesten nemen, hoewel die informatie voor hen              communautaire wateren te houden en aldus bijkomende
onmisbaar was.                                                        vangstmogelijkheden te creëren voor met name vaartuigen die
                                                                      onder Nederlandse vlag varen. De Nederlandse autoriteiten
                                                                      zouden bij de Commissie aangedrongen hebben op de intrek-
Voorts stellen verzoekers, dat de bij de bestreden verordening        king van de visvergunning van bedoelde Noorse vaartuigen.
ingevoerde nieuwe regeling wordt voorgesteld als een loutere
procedurekwestie die niet gepaard gaat met een wijziging van
het Verdrag en zulk een wijziging ook niet rechtvaardigt.             Verzoekster vordert de nietigverklaring van beschikking
Volgens verzoekers wijzigt de betrokken verordening evenwel           SG(99)D/10760 van de Commissie van 22 december 1999
de geest van het Verdrag, zonder aan de tekst ervan te raken.         houdende intrekking van de visvergunning en speciaal visdocu-
De verordening stelt namelijk verworvenheden ter discussie,           ment van het vissersvaartuig „Kvitsjoen” en beslissing tot niet-
met name wat de terugwerkende gevolgen betreft van de                 aflevering van een visvergunning en speciaal visdocument
intrekking van rechtswege die in artikel 81, lid 2, behouden          voor 30 juni 2000.
blijft, alsmede het beginsel dat de betrokken overeenkomsten
verboden zijn, dat eveneens behouden blijft in lid 1 van
voormeld artikel.                                                     De betrekkingen tussen de Europese Gemeenschappen en
                                                                      Noorwegen zijn geregeld bij verordening (EG) nr. 50/1999
                                                                      van de Raad van 18 december 1998 tot vaststelling, voor
(1) PB L 336, van 29 december 1999, blz. 21.
                                                                      1999, van bepaalde maatregelen voor de instandhouding en
                                                                      het beheer van de visbestanden, van toepassing op vaartuigen
                                                                      die de vlag van Noorwegen voeren.


               10.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/6

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 10 juli 2013
   (Zaak E-17/13)
   2013/C 294/06
   Op 10 juli 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Clémence Perrin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door i) het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of ii) het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van artikel 2 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 16b, eerste streepje, van bijlage IX en punt 4, eerste streepje, van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Dit verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreft het feit dat de Republiek IJsland op 12 november 2012 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 12 september 2012 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van artikel 2 van Richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft (het besluit), waarnaar wordt verwezen in punt 16b, eerste streepje, van bijlage IX en punt 4, eerste streepje, van bijlage XII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat de Republiek IJsland niet heeft betwist dat zij artikel 2 van het besluit nog steeds niet heeft uitgevoerd. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt bijgevolg dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of kennis geven van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van artikel 2 van het besluit, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 3 van het besluit en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.


title: Zaak C-544/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz — Duitsland) — Helga Petersen, Peter Petersen/Finanzamt Ludwigshafen (Vrij verrichten van diensten — Vrij verkeer van werknemers — Wettelijke regeling van lidstaat op basis waarvan inkomsten uit arbeid die in andere staat in kader van ontwikkelingshulp is verricht, kunnen worden vrijgesteld van belasting — Voorwaarden — Vestiging van werkgever op nationale grondgebied — Weigering wanneer werkgever in andere lidstaat is gevestigd)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz — Duitsland) — Helga Petersen, Peter Petersen/Finanzamt Ludwigshafen
   (Zaak C-544/11) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van werknemers - Wettelijke regeling van lidstaat op basis waarvan inkomsten uit arbeid die in andere staat in kader van ontwikkelingshulp is verricht, kunnen worden vrijgesteld van belasting - Voorwaarden - Vestiging van werkgever op nationale grondgebied - Weigering wanneer werkgever in andere lidstaat is gevestigd)
   2013/C 114/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Rheinland-Pfalz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Helga Petersen, Peter Petersen

      Verwerende partij: Finanzamt Ludwigshafen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Rheinland-Pfalz — Uitlegging van artikel 56 VWEU — Beperkingen op het vrij verrichten van diensten in de Unie –Wettelijke regeling van een lidstaat op basis waarvan inkomsten uit arbeid die in het buitenland in het kader van ontwikkelingshulp is verricht, kunnen worden vrijgesteld van belasting — Beperking van die vrijstelling tot gevallen waarin de werkgever op het nationale grondgebied is gevestigd

      Dictum

   Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke degene die in deze lidstaat verblijft en daar onbeperkt belastingplichtig is, geen inkomstenbelasting hoeft te betalen over de inkomsten die hij als werknemer verwerft indien zijn werkgever in de voornoemde lidstaat is gevestigd, maar wel inkomstenbelasting over die inkomsten dient te betalen indien zijn werkgever in een andere lidstaat is gevestigd.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-431/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de la Rioja/Diputación Foral de Guipúzcoa, Juntas Generales de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 18 oktober 2006 — Comunidad Autónoma de la Rioja/Diputación Foral de Guipúzcoa, Juntas Generales de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca
   (Zaak C-431/06)
   (2006/C 326/65)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comunidad Autónoma de la Rioja

      Verwerende partijen: Diputación Foral de Guipúzcoa, Juntas Generales de Guipúzcoa, Confederación Empresarial Vasca
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 87, lid 1, EG aldus worden uitgelegd dat de door de Diputación Foral en de Juntas Generales del Territorio Histórico de Guipúzcoa vastgestelde belastingmaatregelen, waarbij de artikelen 29, lid 1, sub a, en 37 van de wet op de vennootschapsbelasting worden gewijzigd, als selectieve maatregelen in de zin van het begrip „staatssteun” in artikel 87, lid 1, EG, moeten worden aangemerkt, zodat zij overeenkomstig artikel 88, lid 3, EG bij de Commissie moeten worden aangemeld, omdat daarbij voor het grondgebied van de regionale autonome entiteit een lagere aanslagvoet wordt vastgesteld dan de basisaanslagvoet die krachtens de Spaanse nationale wettelijke regeling geldt, en wordt voorzien in een aantal gevallen van belastingaftrek die in de nationale belastingwetgeving niet bestaan?


title: Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-355/98)

text:
C 358/8               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.11.98
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                       Ð Goupil en de vele internationale wetenschappers
                                                                            die voortdurend de onschadelijkheid en de doel-
                                                                            treffendheid van Bergasol hebben aangetoond,
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juli
                                                                            nauw en vooral efficieÈnt bij haar werkzaamheden
    1998 (1) te vernietigen;
                                                                            moeten betrekken.
Ð alle vorderingen van rekwiranten toe te wijzen, dat wil
    zeggen:                                                            Het uit de markt nemen van het product overschrijdt
                                                                       de grenzen van de aan de betrokken economische acti-
    Ð het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                 viteit verbonden normale risico's, te meer daar dit van-
                                                                       uit het oogpunt van de volksgezondheid geenszins
    Ð de Commissie te veroordelen, aan Laboratoires                    gerechtvaardigd is.
         pharmaceutiques Bergaderm SA 152 867 090 FRF
         en aan J.-J. Goupil 161 309 995,33 FRF aan scha-         (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 32.
         devergoeding te betalen;                                 (2) PB L 167 van 18.7.1995, blz. 19.
                                                                  (3) Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (PB L 262 van 27.9.1976,
                                                                      blz. 169).
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht, doordat het
    Gerecht heeft geoordeeld dat de betrokken bepaling
    van Achttiende Richtlijn 95/34/EG van de Commissie            Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door Commissie
    van 10 juli 1995 tot aanpassing van de vooruitgang            van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
    van de techniek van de bijlagen II, III, VI en VII van                                 (Zaak C-355/98)
    Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (2) (hierna: ¹aan-
    passingsrichtlijnº) een normatieve handeling vormt.                                      (98/C 358/17)
    Daar Goupil de enige houder is van een octrooi krach-
    tens hetwelk citroenessences die 5-MOP bevatten, in
    een zonnebrandmiddel kunnen worden verwerkt,
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    wordt de vennootschap Bergaderm individueel en
                                                                  is op 29 september 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
    rechtstreeks geraakt door de betrokken handeling, die
                                                                  BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    enkel op haar is gericht.
                                                                  vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
                                                                  dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Ð Kennelijk onjuiste beoordeling door het Gerecht van             Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
    de handelwijze van de Commissie: anders dan in de             Kirchberg.
    betrokken bepaling van de richtlijn wordt gesteld,
    tonen alle beschikbare wetenschappelijke onderzoeken
    naar het eindproduct Bergasol zonder meer aan, dat            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
    dit product onschadelijk en doeltreffend is. Door             deert dat het het Hof behage:
    bewust het beginsel van hoor en wederhoor te misken-
    nen, heeft de Commissie de industrieÈle concurrenten
    van Bergaderm in de kaart gespeeld.                           1. vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ de verplichtin-
                                                                       gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de
(Subsidiair)                                                           artikelen 48, 52 en 59 van het Verdrag, door in het
                                                                       kader van de wet van 10 april 1990 op de bewakings-
                                                                       ondernemingen, de beveiligingsondernemingen en de
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht, doordat het                     interne bewakingsdiensten bepalingen vast te stellen:
    Gerecht geen miskenning van een ter bescherming van
    de justitiabele vastgestelde hogere rechtsregel heeft
    erkend. In het kader van de ¹cosmeticaº-richtlijn (3)              a) die de exploitatie van een in die wet bedoelde
    bezit de Commissie geen discretionnaire bevoegdheid,                    onderneming afhankelijk stellen van een vooraf-
    daar zij zich moet houden aan een strenge raadple-                      gaande vergunning waarvoor moet zijn voldaan
    gings- en goedkeuringsprocedure, in het kader waar-                     aan een aantal voorwaarden, namelijk:
    van de geringste onzorgvuldigheid of vergissing tot
    haar aansprakelijkheid leidt. In casu had de Commis-                    Ð dat een bewakingsonderneming een exploitatie-
    sie:                                                                         zetel heeft in BelgieÈ;
    Ð zich na het negatief advies van het aanpassingsco-                    Ð dat personen die
         miteÂ van 1 juni 1992 of, volgens de opvatting van
         het Gerecht, bij gebreke van een advies, krachtens                      Ð de werkelijke leiding hebben van een bewa-
         artikel 10 van de ¹cosmetica-richtlijnº tot de Raad                         kingsonderneming of een interne bewa-
         moeten wenden;                                                              kingsdienst, of
 ---pagebreak--- 21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 358/9
             Ð in of voor rekening van een dergelijke                  kaart ook moet worden verkregen door het personeel
                 onderneming werken of bij de activiteiten             van een in een ander land gevestigde onderneming die
                 van een dergelijke dienst worden ingezet,             in BelgieÈ diensten verricht.
                 met uitzondering van het administratief of
                 logistiek personeel,
                                                                       Ofschoon de mogelijkheid om wapens te dragen een
             hun woonplaats, of bij gebreke ervan, hun nor-            vorm van uitoefening van activiteiten in de particuliere
             male verblijfplaats hebben in BelgieÈ;                    beveiligingssector is die controle door de overheid
                                                                       noodzakelijk maakt, is het dragen van wapens geen
                                                                       exclusieve bevoegdheid van de openbare politiedien-
        Ð dat een in een andere lidstaat gevestigde onder-
                                                                       sten en kan dat dus geen argument zijn om te conclu-
             neming een vergunning heeft, zonder dat reke-
                                                                       deren dat er sprake is van uitoefening van openbaar
             ning wordt gehouden met de bewijsstukken en
                                                                       gezag in de zin van de artikelen 55 en 66 van het EG-
             waarborgen die zij reeds heeft verstrekt voor
                                                                       Verdrag.
             de uitoefening van haar activiteiten in de lid-
             staat van vestiging;
                                                                       De openbare orde en de openbare veiligheid in de zin
    b) die voor eenieder die in BelgieÈ bewakingsactivitei-            van de artikelen 56 en 66 van het EG-Verdrag implice-
        ten wil uitoefenen of interne bewakingsdiensten                ren niet dat er een ¹uitgesloten sectorº bestaat, noch
        wil verrichten, een identificatiekaart in de zin van           dat een ¹zeker gevaarº kan worden ingeroepen. Vol-
        die wet vereisen;                                              gens de Commissie is er in casu geen sprake van een
                                                                       werkelijke en voldoende ernstige bedreiging. De strikte
                                                                       controle van de infrastructuur, met name van de loka-
                                                                       len en van de wapenregisters, kan ook in het buiten-
2. het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                   land gebeuren. Daarvoor volstaat het dat de betrokken
                                                                       onderneming toestemming verleent voor controle ter
                                                                       plaatse. Bij gebreke daarvan zou de weigering of de
                                                                       intrekking van een vergunning om op het Belgische
Middelen en voornaamste argumenten                                     grondgebied bewakingsdiensten te verrichten, gerecht-
                                                                       vaardigd zijn.
Ð Beperkingen van de vrijheid van dienstverrichting
    (artikel 59 van het EG-Verdrag):                                   Ten slotte verwijst de Commissie naar haar interpreta-
                                                                       tieve mededeling inzake het vrij verrichten van dien-
                                                                       sten over de grenzen heen (1). Zij verzet zich niet tegen
                                                                       het vereiste van een vergunning of erkenning indien de
    De eis van een exploitatiezetel in BelgieÈ betekent mis-           staat van vestiging geen vergunningsregeling voor par-
    schien niet dat de onderneming aldaar haar hoofdvesti-             ticuliere beveiligingsondernemingen kent. Het stand-
    ging moet hebben, zoals uit het antwoord van de Bel-               punt van de Belgische regering komt echter neer op de
    gische regering kan worden opgemaakt, maar toch ten                ontkenning van de rechtstreekse werking van artikel 59
    minste een secundaire vestiging. Dat volgens de Belgi-             van het Verdrag of aan de volledige onderschikking
    sche regeling een vergunning wordt geeÈist voor de                 daarvan aan het bestaan van administratieve samen-
    exploitatie van een bewakingsonderneming en een                    werking of zelfs aan de vaststelling van een Gemeen-
    erkenning voor de exploitatie van een beveiligingson-              schapshandeling die de desbetreffende verplichtingen
    derneming, levert als zodanig een beperking van de                 van de nationale autoriteiten bepaalt.
    vrijheid van dienstverrichting op, met name voor de
    activiteiten van beveiligingsondernemingen waarvoor
    de voorwaarde van een exploitatiezetel in BelgieÈ niet
    geldt. Mocht het Hof van oordeel zijn, dat het vereiste            Ook het vereiste van een door het Belgische ministerie
    van een vergunning of een erkenning onmisbaar is,                  van Binnenlandse zaken afgegeven identificatiekaart is
    dan vereist artikel 59 van het Verdrag in elk geval, dat           onevenredig. Indien de politie personen wil identifice-
    de lidstaat van bestemming van een dienst zelfs voor               ren die verantwoordelijk zijn voor onregelmatigheden
    beroepen die op het niveau van de Gemeenschap niet                 bij bewakingsopdrachten of indien iemand dergelijke
    zijn gereglementeerd, ten minste rekening houdt met                onregelmatigheden wil aanklagen, beschikt de politie
    de bewijsstukken en waarborgen die de dienstverrich-               met het paspoort of de identiteitskaart over alle nodige
    ter reeds heeft verstrekt voor de uitoefening van zijn             middelen ter identificatie.
    activiteiten in de lidstaat waar hij is gevestigd.
                                                                   Ð Beperking van de vrijheid van vestiging (artikel 52 van
                                                                       het EG-Verdrag):
    Wat het vereiste van een identificatiekaart betreft,
    moeten de te vervullen formaliteiten, het feit dat men
    zich moet wenden tot Belgische instanties die vaak
    zeer ver verwijderd zijn, de kosten en de termijnen                Blijkens de verklaringen van de Belgische autoriteiten
    worden geacht op een belemmering te wijzen, nu die                 kan een onderneming in het overgrote deel van de
 ---pagebreak--- C 358/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.11.98
     gevallen slechts een Belgisch onderdaan die een                     voor onbepaalde duur voor het Verenigd Koninkrijk
     bepaalde tijd in BelgieÈ verblijft selecteren, hetgeen de           kan worden ingediend en in overweging genomen (zie
     Belgische autoriteiten in staat moet stellen de noodza-             paragraaf 255 van de Britse Immigration Rules, House
     kelijk geachte ¹screeningº te verrichten, maar niet                 of Commons Paper 395), vergeleken met het vereiste
     iemand die in een andere lidstaat van de Europese                   van twaalf maanden verblijf voordat een dergelijk ver-
     Unie als zaakvoerder van een vergelijkbare onderne-                 zoek kan worden ingediend door echtgenoten van
     ming heeft gewerkt. Onder die omstandigheden is het                 Britse onderdanen en echtgenoten van degenen die in
     woonplaatsvereiste een indirecte discriminatie die                  het Verenigd Koninkrijk zijn gevestigd met het voorne-
     slechts op grond van artikel 56 van het EG-Verdrag                  men er te blijven (paragraaf 287 van de Britse Immi-
     zou kunnen worden gerechtvaardigd. De Commissie                     gration Rules, House of Commons Paper 395), een
     meent evenwel, dat deze beperking voortvloeit uit                   onwettige discriminatie in strijd met artikel 7, lid 2,
     overwegingen van administratieve aard die haar niet                 van Verordening (EEG) nr. 1612/68?
     kunnen rechtvaardigen.
                                                                    (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                        1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Ð Beperking van het vrije verkeer van werknemers                        Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
     (artikel 48 van het EG-Verdrag):
     Het vereiste van een woonplaats in BelgieÈ belet werk-
     nemers die in andere landen wonen, te worden aange-
     worven door een bewakings- of beveiligingsonderne-
     ming, of om te worden ingezet bij een interne bewa-
     kingsdienst van een onderneming in BelgieÈ. In                 Verzoek van de Court of Appeal te Londen van 13 mei
     antwoord op het argument dat controle noodzakelijk             1998 om een prejudicieÈle beslissing in een geding tussen
     is, herhaalt de Commissie haar betoog met betrekking           The Queen en Secretary of State for the Home
     tot artikel 52 van het EG-Verdrag.                                   Department, ex parte: Nana Yaa Konadu Yiadom
                                                                                (Zaak C-357/98)
(1) PB C 334 van 9.12.1993, blz. 3.
                                                                                (98/C 358/19)
                                                                    De Court of Appeal te Londen heeft bij beschikking van
                                                                    13 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                    tie op 1 oktober 1998, in een geding tussen The Queen en
Beschikking tot verwijzing van een verzoek van de Immi-             Secretary of State for the Home Department, ex parte:
gration Adjudicator van 25 september 1998 om een preju-             Nana Yaa Konadu Yiadom, het Hof van Justitie van de
dicieÈle beslissing in het geding tussen A. Kaba en Secretary       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
               of State for the Home Deparment                      beslissing over de navolgende vragen:
                        (Zaak C-356/98)
                          (98/C 358/18)                             1. Zijn de artikelen 8 en 9 van Richtlijn 64/221/EEG van
                                                                         de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van
                                                                         de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatrege-
Bij beschikking tot verwijzing van een verzoek van 25 sep-               len ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die
tember 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-                gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde,
tie op 1 oktober 1998, heeft de Immigration Adjudicator                  de openbare veiligheid en de volksgezondheid (PB 56
in het geding tussen A. Kaba en Secretary of State for the               van 4.4.1964, blz. 850/64), beide van toepassing op
Home Department, het Hof van Justitie van de Europese                    besluiten betreffende de toelating op het grondgebied
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing                  van een lidstaat of vallen besluiten betreffende de toe-
over de navolgende vragen:                                               lating alleen onder artikel 8?
1. Is het recht om te kunnen verzoeken om een verblijfs-            2. Indien het antwoord op de eerste vraag luidt, dat
     vergunning voor onbepaalde duur voor het Verenigd                   artikel 8, doch niet artikel 9, van Richtlijn 64/221/
     Koninkrijk en het recht op behandeling van dat ver-                 EEG van toepassing is op besluiten betreffende toela-
     zoek een ¹sociaal voordeelº in de zin van artikel 7,                ting op het grondgebied van een lidstaat, is dan vol-
     lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de                     daan aan de vereisten van artikel 8 door bepalingen
     Raad (1)?                                                           van nationaal recht die de onderdaan van een lidstaat
                                                                         die toelating in een andere lidstaat is geweigerd om
                                                                         redenen van openbare orde, een recht van beroep in
2. Is het vereiste dat de echtgenoot van een EG-onder-                   rechte verlenen dat slechts kan worden uitgeoefend
     daan vier jaar in het Verenigd Koninkrijk heeft verble-             wanneer de belanghebbende niet langer fysiek in de
     ven alvorens een verzoek om een verblijfsvergunning                 betrokken lidstaat aanwezig is?


title: Arrest van het Hof (Derde Kamer) van 14 juni 2001 in zaak C-473/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk (Niet-nakoming — Richtlĳn 95/30/EG — Bescherming van werknemers tegen risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn)

text:
C 212/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
1)    De artikelen 2, sub c en d, laatste streepje, en 3 van de Tweede     Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger en
      richtlijn (88/357/EEG) van de Raad van 22 juni 1988 tot              S. Seam, vervolgens J.-F. Dobelle en S. Seam), betreffende een
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen      verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door aftrek
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van    van de belasting over de toegevoegde waarde over de aanschaf
      de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter    van voertuigen die door belastingplichtigen voor het geven
      bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij           van rijlessen worden gebruikt, slechts toe te staan indien deze
      verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn          voertuigen uitsluitend voor dit doel worden gebruikt, de
      73/239/EEG, staan toe, dat een lidstaat ten laste van een in         verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      een andere lidstaat gevestigde rechtspersoon assurantiebelasting     artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG
      heft over de door deze rechtspersoon aan een eveneens in een         van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
      andere lidstaat gevestigde verzekeraar betaalde premies voor de      van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
      verzekering van bedrijfsrisico’s van haar in de heffende lidstaat    Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
      gevestigde dochter- of kleindochtervennootschap. Hetzelfde geldt     waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd
      indien de rechtspersoon die de premies heeft betaald en de           bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995 tot
      rechtspersoon waarvan de bedrijfsrisico’s zijn verzekerd, tot        wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van
      hetzelfde concern behoren en een andere band hebben dan die          nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de
      van moeder- en dochtervennootschap.                                  belasting over de toegevoegde waarde — werkingssfeer en
                                                                           praktische regeling voor de toepassing van bepaalde vrijstellin-
2)    Voor de uitlegging van de begrippen „verzekeringnemer” of            gen (PB L 102, blz. 18), heeft het Hof (Vijfde kamer),
      „lidstaat waar het risico is gelegen” in de zin van artikel 2,       samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      sub d, laatste streepje, van richtlijn 88/357 maakt het geen         D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en
      verschil hoe de op het verzekerde risico betrekking hebbende         C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      verzekeringspremie binnen een concern wordt gefactureerd of          hoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen
      betaald                                                              waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
(1) PB C 204 van 17.07.1999.
                                                                           2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           3)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                                Noord-Ierland de eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 333 van 20.11.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          van 14 juni 2001
                                                                                (Derde Kamer)
in zaak C-345/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                                 van 14 juni 2001
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                           in zaak C-473/99: Commissie van de Europese Gemeen-
(Niet-nakoming — BTW — Artikel 17, leden 2 en 6 van de                                schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)
Zesde BTW-richtlijn — Aftrekbaarheid van belasting over
de aanschaf van voertuigen die voor het verrichten van                     (Niet-nakoming — Richtlijn 95/30/EG — Bescherming van
belastbare handelingen worden gebruikt — Beperking tot                     werknemers tegen risico’s van blootstelling aan biologische
  voertuigen die uitsluitend voor rijlessen worden gebruikt)               agentia op het werk — Niet-omzetting binnen gestelde
                                                                                termijn)
                          (2001/C 212/03)
                                                                                (2001/C 212/04)
                           (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling, de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-473/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-345/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   pen (gemachtigde: W. Bogensberger) tegen Republiek Oosten-
pen (gemachtigden: E. Traversa en H. Michard) tegen Franse                 rijk (gemachtigde: C. Pesendorfer), betreffende een verzoek om
 ---pagebreak--- 28.7.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 212/3
vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet binnen               Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam),
de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-            betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn           Republiek, door per 1 januari 1998 het recht op aftrek van de
95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995 tot aanpassing                   BTW op dieselbrandstof die wordt gebruikt voor voertuigen
aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG                 en machines waarvoor geen recht op aftrek bestaat, weer
van de Raad betreffende de bescherming van de werknemers                    volledig in te trekken na bij herhaling een gedeeltelijke aftrek
tegen de risico’s van blootstelling aan biologische agentia op              te hebben verleend, de verplichtingen niet is nagekomen die
het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,            op haar rusten krachtens artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn
lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 155, blz. 41), de                    (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet               de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld                     omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet en                  over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-                blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van
raal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een               10 april 1995 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          invoering van nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen op het
                                                                            gebied van de belasting over de toegevoegde waarde —
1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-     werkingssfeer en praktische regeling voor de toepassing van
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen   bepaalde vrijstellingen (PB L 102, blz. 18), heeft het Hof (Vijfde
      aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995              kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn       D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en
      90/679/EEG van de Raad betreffende de bescherming van de              C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan biologische        hoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen
      agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van       waarvan het dictum luidt als volgt:
      artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is de Republiek
      Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
      tingen niet nagekomen.
2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.                  1)    Door per 1 januari 1998 het recht op aftrek van de belasting
                                                                                over de toegevoegde waarde op dieselbrandstof die wordt
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                                         gebruikt voor voertuigen en machines waarvoor geen recht op
                                                                                aftrek bestaat, weer volledig in te trekken na een gedeeltelijke
                                                                                aftrek te hebben verleend, is de Franse Republiek de verplichtin-
                                                                                gen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17,
                                                                                lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
                                                                                17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
                                                                                der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
                                                                                stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                     ARREST VAN HET HOF                                           grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                95/7/EG van de Raad van 10 april 1995 tot wijziging van
                            (Vijfde kamer)                                        richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van nieuwe vereenvou-
                                                                                digingsmaatregelen op het gebied van de belasting over de
                                                                                toegevoegde waarde — werkingssfeer en praktische regeling
                          van 14 juni 2001
                                                                                voor de toepassing van bepaalde vrijstellingen.
in zaak C-40/00: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                            2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(Niet-nakoming — Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde
BTW-richtlijn — Hernieuwde volledige uitsluiting, na inwer-
kingtreding van de richtlijn, van het recht op aftrek van
de BTW op dieselbrandstof voor voertuigen en machines
             waarvoor geen recht op aftrek bestaat)
                          (2001/C 212/05)                                   (1) PB C 149 van 27.5.2000.
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-40/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en C. Giolito) tegen Franse


title: Zaak C-288/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Timiș (Roemenië) op 12 juni 2014 — Silvia Ciup/Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Timiș (Roemenië) op 12 juni 2014 — Silvia Ciup/Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara
   (Zaak C-288/14)
   2014/C 303/25
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Timiș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silvia Ciup

      Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice (AJFP) Timiș — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Timișoara

      Prejudiciële vraag

   Kunnen de door de rechtspraak van het Hof bevestigde beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid van maatregelen die zijn ingevoerd ter ongedaanmaking van inbreuken op het Unierecht, en het in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde eigendomsrecht aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan bepalingen van nationaal recht op grond waarvan de teruggaaf van in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde heffingen en de rente daarover wordt gespreid over een periode van vijf jaar, voor zover die teruggaaf wordt gelast bij een rechterlijke beslissing die uiterlijk 31 december 2015 uitvoerbaar wordt?


title: Zaak C-552/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 11 december 2007 — Commune de Sausheim/Pierre Azelvandre

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 11 december 2007 — Commune de Sausheim/Pierre Azelvandre
   (Zaak C-552/07)
   (2008/C 37/29)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commune de Sausheim

      Verwerende partij: Pierre Azelvandre
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet „de plaats van introductie van genetisch gemodificeerde organismen”, die krachtens artikel 19 van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (1), niet als vertrouwelijk kan worden beschouwd, aldus worden uitgelegd dat hiermee wordt bedoeld het kadastrale perceel dan wel een ruimer geografisch gebied dat overeenkomt met ofwel de gemeente op het grondgebied waarvan de introductie plaatsvindt, ofwel een nog ruimer geografisch gebied (kanton, departement)?

               2)

               Wanneer „de plaats van introductie van genetisch gemodificeerde organismen” moet worden opgevat als het kadastrale perceel, kan dan op basis van artikel 95 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (thans Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap) of richtlijn 2003/4/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie of een algemeen beginsel van gemeenschapsrecht, een voorbehoud verband houdend met de bescherming van de openbare orde of van andere wettelijk beschermde belangen worden aangevoerd tegen de mededeling van de kadastrale gegevens van de plaats van de introductie?

      (1)  PB L 117, blz. 15.

      (2)  Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26).


title: Zaak C-451/12: Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca — Spanje) — Josune Esteban García/Cachorros Plus CBF SCP

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/33

         Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca — Spanje) — Josune Esteban García/Cachorros Plus CBF SCP
   (Zaak C-451/12) (1)

   2014/C 175/41
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak C-279/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Vonk Dairy Products BV/Productschap Zuivel (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Kaas — Artikelen 16 tot en met 18 van verordening (EEG) nr. 3665/87 — Gedifferentieerde restituties bij uitvoer — Bijna onmiddellijke wederuitvoer vanuit land van invoer — Bewijs van misbruik — Terugvordering van onverschuldigd betaalde — Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Voortdurende of voortgezette onregelmatigheid)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Vonk Dairy Products BV/Productschap Zuivel
   (Zaak C-279/05) (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Kaas - Artikelen 16 tot en met 18 van verordening (EEG) nr. 3665/87 - Gedifferentieerde restituties bij uitvoer - Bijna onmiddellijke wederuitvoer vanuit land van invoer - Bewijs van misbruik - Terugvordering van onverschuldigd betaalde - Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Voortdurende of voortgezette onregelmatigheid)
   (2007/C 42/11)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vonk Dairy Products BV

      Verwerende partij: Productschap Zuivel
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikelen 16 tot en met 18 van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), in de versie die gold ten tijde van de feiten — Uitlegging van artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1) — Gedifferentieerde restituties, onverschuldigd betaald in geval van misleidende wederuitvoer door de exporteur — Vaststelling van criteria om in die zin te kunnen concluderen — Voortdurende of voortgezette onregelmatigheid
   Dictum

               1)

               In het kader van een procedure tot intrekking en terugvordering van gedifferentieerde restituties bij uitvoer die op grond van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, definitief zijn betaald, moet voor de vaststelling dat deze restituties onverschuldigd zijn, overeenkomstig de regels van het nationale recht bewezen zijn dat de exporteur misbruik heeft gemaakt.

               2)

               Een onregelmatigheid is voortdurend of voortgezet in de zin van artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, wanneer zij is begaan door een communautaire ondernemer die economische voordelen haalt uit een geheel van soortgelijke handelingen die inbreuk maken op dezelfde bepaling van gemeenschapsrecht. Daarbij is van geen belang dat de onregelmatigheid betrekking heeft op een relatief klein deel van alle transacties in een bepaalde periode en dat de transacties waarbij de onregelmatigheid is vastgesteld, steeds verschillende partijen betreffen.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak T-531/08: Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Diputación Foral de Vizcaya/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/48

         Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Diputación Foral de Vizcaya/Commissie
   (Zaak T-531/08)
   (2009/C 32/92)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de brief van het Directoraat-generaal Mededinging van de Europese Commissie D/53778 [COMP/H4/NM/ed D(2008) 247] van 2 oktober 2008, voor zover daarin wordt verlangd dat de volgens de beschikkingen 2003/27/EG en 2002/806/EG van 11 juli 2001 (inbreukdossier 2007/2215) te betalen rente wordt berekend op samengestelde basis;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-529/08, Diputación Foral de Álava/Commissie.


title: Zaak T-620/14: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — Diapharm/Commissie [„Beroep wegens nalaten — Consumentenbescherming — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Botanische substanties — Beroepstermijn — Ontbreken van procesbelang — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/33

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — Diapharm/Commissie
   (Zaak T-620/14) (1)

   ([„Beroep wegens nalaten - Consumentenbescherming - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Botanische substanties - Beroepstermijn - Ontbreken van procesbelang - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 381/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Diapharm GmbH & Co. KG (Münster, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Weidner, N. Hußmann en T. Guttau, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en S. Grünheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten opdracht te geven aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) de gezondheidsclaims over botanische substanties te beoordelen, hetgeen een voorafgaande voorwaarde is voor de vaststelling van de definitieve lijst van toegestane gezondheidsclaims overeenkomstig artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Diapharm GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.