title: Zaak C-39/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — VBV — Vorsorgekasse AG/Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA) (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Bedrijfsvoorzieningskassen — Belegging van activa — In andere lidstaat gevestigde beleggingsfondsen — Belegging in dergelijke fondsen enkel toegestaan wanneer zij op nationaal grondgebied vergunning hebben om hun rechten van deelneming te verhandelen)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — VBV — Vorsorgekasse AG/Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA)
   (Zaak C-39/11) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Bedrijfsvoorzieningskassen - Belegging van activa - In andere lidstaat gevestigde beleggingsfondsen - Belegging in dergelijke fondsen enkel toegestaan wanneer zij op nationaal grondgebied vergunning hebben om hun rechten van deelneming te verhandelen)
   2012/C 217/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VBV — Vorsorgekasse AG

      Verwerende partij: Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA),

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 63 VWEU e.v. — Vrij verkeer van kapitaal — Bedrijfsvoorzieningskassen die de verplichte bijdragen van werknemers en zelfstandigen ter financiering van ontslagpremies beleggen — Wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan alleen mag worden belegd in fondsen waaraan een vergunning voor verhandeling in het binnenland is verleend

      Dictum

   Artikel 63, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die een bedrijfsvoorzieningskas, of de door deze kas voor het beheer van haar vermogen opgerichte collectieve beleggingsinstelling, slechts toestaat om dit vermogen te investeren in rechten van deelneming in een in een andere lidstaat gevestigd beleggingsfonds indien aan dit fonds toestemming is verleend om zijn rechten van deelneming op het nationale grondgebied te verhandelen.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Gevoegde zaken C-317/08 tot en met C-320/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Ischia — Italië) — Rosalba Alassini/Telecom Italia SpA (C-317/08) en Filomena Califano/Wind SpA (C-318/08) en Lucia Anna Giorgia Iacono/Telecom Italia SpA (C-319/08) en Multiservice Srl/Telecom Italia SpA (C-320/08) (Verzoek om prejudiciële beslissing — Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/22/EG — Universele dienst — Geschillen tussen eindgebruikers en aanbieders — Verplichte poging tot buitengerechtelijke geschillenbeslechting)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Ischia — Italië) — Rosalba Alassini/Telecom Italia SpA (C-317/08) en Filomena Califano/Wind SpA (C-318/08) en Lucia Anna Giorgia Iacono/Telecom Italia SpA (C-319/08) en Multiservice Srl/Telecom Italia SpA (C-320/08)
   (Gevoegde zaken C-317/08 tot en met C-320/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Beginsel van effectieve rechterlijke bescherming - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/22/EG - Universele dienst - Geschillen tussen eindgebruikers en aanbieders - Verplichte poging tot buitengerechtelijke geschillenbeslechting)
   2010/C 134/04
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Ischia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rosalba Alassini (C-317/08), Filomena Califano (C-318/08), Lucia Anna Giorgia Iacono (C-319/08), Multiservice Srl (C-320/08)

      Verwerende partijen: Telecom Italia SpA (C-317/08), Wind SpA (C-318/08) Telecom Italia SpA (C-319/08), Telecom Italia SpA (C-320/08)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Giudice di pace di Ischia — Uitlegging van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51), van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12) en van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens — Gedingen op het gebied van elektronische communicatie tussen eindgebruikers en exploitanten, betreffende verkrijging van vergoeding van de schade die is geleden wegens gestelde niet-uitvoering van de overeenkomst inzake de door de exploitant verleende telefoondienst — Nationale regeling volgens welke een poging tot buitengerechtelijke geschillenbeslechting moet worden ondernomen voordat beroep bij de rechter kan worden ingesteld — Mogelijkheid om bij de rechter beroep in te stellen zonder de poging tot buitengerechtelijke geschillenbeslechting te doen

      Dictum

               —

               Artikel 34 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) moet in die zin worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat die voor geschillen op het gebied van elektronische-communicatiediensten tussen eindgebruikers en aanbieders van deze diensten, waarvoor de bij deze richtlijn toegekende rechten gelden, als voorwaarde voor de ontvankelijkheid van beroepen bij de rechter stelt dat een verplichte poging tot buitengerechtelijke geschillenbeslechting wordt gedaan.

               —

               Het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel alsmede het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming verzetten zich evenmin tegen een nationale regeling die voor dergelijke geschillen vereist dat eerst een procedure voor buitengerechtelijke geschillenbeslechting wordt gevolgd, indien deze procedure niet tot een bindende beslissing voor de partijen leidt, geen wezenlijke vertraging voor het instellen van een beroep bij de rechter meebrengt, de verjaring van de betrokken rechten schorst en geen of zeer geringe kosten meebrengt voor de partijen, mits de elektronische weg niet de enige manier van toegang tot die procedure vormt en voorlopige maatregelen kunnen worden gelast in de uitzonderlijke gevallen waarin de spoedeisendheid van de situatie dit verlangt.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak T-414/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2011 — Companhia Previdente/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen uitzonderlijke omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/17

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2011 — Companhia Previdente/Commissie
   (Zaak T-414/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen uitzonderlijke omstandigheden - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 219/25
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Companhia Previdente — Sociedade de Controle de Participações Financeiras, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: D. Proença de Carvalho en J. Caimoto Duarte, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, V. Bottka en P. Costa de Oliveira, gemachtigden, bijgestaan door J. Marques Mendes, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), en een verzoek om vrijstelling van de verplichting om een bankgarantie te stellen om een onmiddellijke invordering van de krachtens artikel 2 van deze beschikking opgelegde geldboete te voorkomen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-300/00: Beroep, op 18 september 2000 ingesteld door SIC — Sociedade Independente de Comunicação S.A. tegen

text:
9.12.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 355/31
Beroep, op 18 september 2000 ingesteld door SIC —                       Het beroep steunt op de volgende middelen:
   Sociedade Independente de Comunicação S.A. tegen
                         (Zaak T-300/00)                                A.     Schending van de motiveringsplicht
                         (2000/C 355/69)                                       Artikel 253 EG bepaalt uitdrukkelijk, dat bindende
                                                                               besluiten van de gemeenschapsinstellingen, waaronder
                                                                               de Commissie, met redenen moeten worden omkleed.
                       (Procestaal: Portugees)                                 Volgens verzoekster heeft de Commissie in de onderha-
                                                                               vige zaak met betrekking tot de regels voor het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      lidmaatschap van de ERU echter niet aan de motive-
schappen is op 18 september 2000 beroep ingesteld tegen de                     ringsvereisten voldaan. Haars inziens heeft de Commis-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIC —                            sie de feiten kennelijk onjuist en onvolledig weergege-
Sociedade Independente de Comunicação S.A., gevestigd te                      ven. Immers, in zijn arrest van 11 juli 1996 in zaak
Carnaxide, Linda-a-Velha (Portugal), vertegenwoordigd door                     T-542/93, Métropole Télévision SA e.a./Commissie
C. Botelho Moniz, advocaat te Lissabon, domicilie gekozen                      heeft het Gerecht van eerste aanleg vastgesteld, dat de
hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, route                       lidmaatschapsregels van de ERU door die organisatie
d’Esch 398.                                                                    op 3 april 1989 bij de Commissie waren aangemeld, en
                                                                               dat de door de Commissie bij beschikking
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            93/403/EEG (1) verleende ontheffing ook die regels
                                                                               omvatte. In de bestreden beschikking verwijst de Com-
—     beschikking 2000/400/EG van de Commissie van 10 mei                      missie evenwel niet naar de ERU-statuten, waaronder de
      2000 (zaak IV/32.150 — Eurovisie; PB L 151, blz. 18)                     lidmaatschapsregels. Bovendien wijzigt de Commissie
      nietig te verklaren;                                                     zonder enige motivering haar standpunt met betrekking
                                                                               tot de mededingingsbeperking die uit de criteria voor
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                  het ERU-lidmaatschap voortvloeit.
Middelen en voornaamste argumenten                                      B.     Schending van artikel 81, lid 1, EG
Verzoekster is in Portugal houdster van een vergunning voor                    Volgens verzoekster heeft de Commissie, wat betreft
de uitzending van televisieprogramma’s op het derde kanaal.                    haar verklaring dat een omschrijving van de relevante
                                                                               markt niet nodig is en dat de lidmaatschapsregels van de
Televisieprogramma’s worden in Portugal in een stelsel van                     ERU ten opzichte van alle aangemelde overeenkomsten
vrije toegang thans verzorgd door drie ondernemingen:                          zelfstandig zouden zijn, kennelijke fouten begaan.
—     een staatsonderneming, de RTP — Radiotelevisão Por-
      tuguesa, S.A., die de rechten op het eerste en het
                                                                        C.     Schending van artikel 81, lid 3, EG
      tweede kanaal bezit en die van de staat een publieke
      omroepconcessie heeft verkregen;
                                                                               Verzoekster stelt, dat de Commissie niet heeft onder-
—     twee particuliere ondernemingen, die hun vergunning                      zocht of er sprake was van mededingingsbeperkingen
      bij openbare inschrijving hebben verkregen, de SIC —                     en of de lidmaatschapsvoorwaarden van de ERU en de
      Sociedade Independente de Comunicação, S.A., die het                    exclusiviteit van de uitzendrechten van het door haar
      derde kanaal exploiteert, en de TVI — Televisão Indepen-                vrijgestelde kartel onmisbaar waren. Haars inziens
      dente, S.A., die het vierde kanaal exploiteert.                          vormt de omstandigheid dat de Commissie geen acht
                                                                               heeft willen slaan op de mededingingsbeperkingen die
Die drie ondernemingen zijn op de markt van de televisierecla-                 uit de lidmaatschapsregels van de ERU voortvloeien, en
me onderlinge concurrenten. De op deze markt verworven                         niet heeft onderzocht, of die beperkingen onmisbaar
inkomsten, waaronder die uit de sponsoring van programma’s,                    zijn in de zin van artikel 81, lid 3, sub a, EG, een
vormen voor de particuliere ondernemingen de enige inkom-                      schending van de toepassingsvoorwaarden van die
sten.                                                                          bepaling. Bovendien beperkt de exclusiviteit van de
                                                                               uitzendrechten de mededinging, wat de Commissie
                                                                               volledig negeert. Ten slotte, volgens verzoekster houdt
De RTP beschikt, behalve de inkomsten uit reclame en                           het verlenen van een ontheffing als bedoeld in ar-
sponsoring van programma’s, over inkomsten die haar op                         tikel 81, lid 3, in, dat overeenkomstig sub b van die
grond van haar openbare dienstverplichting door de staat                       bepaling moet worden vastgesteld, dat de betrokken
worden verstrekt.                                                              overeenkomst de vrijgestelde ondernemingen niet de
                                                                               mogelijkheid biedt om de mededinging voor een we-
De SIC exploiteert een algemeen kanaal met open signaal, en                    zenlijk deel van de betrokken producten uit te
wordt uitsluitend gefinancierd uit de opbrengsten van reclame                  schakelen. Volgens verzoekster was de Commissie ten
en sponsoring van programma’s. Zij heeft een afwisselend                       onrechte van mening, dat aan die voorwaarde was
programma dat bestemd is voor verschillende soorten publiek.                   voldaan.
 ---pagebreak--- C 355/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9.12.2000
D.      Schending van de artikelen 4, lid 1, en                         Beroep, op 20 september 2000 ingesteld door de vennoot-
        6, lid 1, van verordening nr. 17, juncto                        schappen Groupe Fremaux en Palais Royal Inc. tegen Raad
        artikel 81, lid 3, EG                                           van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
        Volgens artikel 4, lid 1, van verordening nr. 17 kunnen
        de in artikel 6, lid 1, van dezelfde verordening bedoelde                                (Zaak T-301/00)
        beschikkingen enkel worden vastgesteld met betrekking
        tot aangemelde overeenkomsten. Volgens verzoekster
        verleent de bestreden beschikking echter terugwerkende                                   (2000/C 355/70)
        kracht aan de gevolgen van de ontheffing tot een
        tijdstip dat voorafgaat aan de laatste wijzigingen van de
        aangemelde overeenkomsten, wat inbreuk maakt op de                                       (Procestaal: Frans)
        artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van verordening nr. 17,
        juncto artikel 81, lid 3, EG.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        Daarbij komt, dat de verleende vrijstelling buiten-             schappen is op 20 september 2000 beroep ingesteld tegen de
        gewoon en onredelijk lang duurt.                                Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen door de vennootschappen Groupe Fremaux,
                                                                        gevestigd te Parijs, en Palais Royal Inc., gevestigd te Charlottes-
                                                                        ville (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
E.      Schending van artikel 233 EG: niet-
                                                                        C. Lazarus en F. Prunet, advocaten te Parijs.
        uitvoering van het arrest van het Ge-
        recht van eerste aanleg van 11 juli
        1996                                                            Verzoeksters verzoeken het Gerecht:
        Verzoekster stelt, dat de Commissie na het arrest               —     de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
        van het Gerecht van eerste aanleg voornamelijk heeft                  Europese Gemeenschappen te veroordelen tot betaling
        getracht zich aan de rechtsgevolgen van dat arrest te                 aan de vennootschap Groupe Fremaux van een schade-
        onttrekken.                                                           vergoeding van 241 705 EURO, onder voorbehoud van
                                                                              verhoging, op grondslag van artikel 288 EG-Verdrag;
F.      Misbruik van bevoegdheid
                                                                        —     de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen te veroordelen tot betaling
        Ondanks de verplichting van artikel 233 EG tot uitvoe-                aan de vennootschap Palais Royal Inc. van een schade-
        ring van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                 vergoeding van 446 071 EURO, onder voorbehoud van
        van 11 juli 1996, heeft de Commissie de haar bij                      verhoging, op grondslag van artikel 288 EG-Verdrag;
        verordening nr. 17 verleende bevoegdheden niet ge-
        bruikt om aangaande de beoordeling van de onmisbaar-
        heid van de mededingingsbeperking die uit de lidmaat-           —     de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
        schapsregels van de ERU voortvloeit, de uitvoering van                Europese Gemeenschappen in de kosten te verwijzen.
        het arrest te waarborgen, doch om de gevolgen van het
        arrest te passeren en buiten spel te zetten door een
        nieuwe ontheffingsbeschikking te geven, waarbij het             Middelen en voornaamste argumenten
        door de nietigverklaring van beschikking 93/403/EEG
        gerezen probleem welbewust wordt omzeild en gene-
        geerd.                                                          Verzoekster, de vennootschap Groupe Fremaux, is gespeciali-
                                                                        seerd in de vervaardiging van katoenen beddengoed, dat voor
                                                                        een groot deel naar de Amerikaanse markt wordt geëxporteerd
G.      Schending van                 het     beginsel        van       via haar verkoopmaatschappij Palais Royal. In het kader van
        scheiding der machten                                           het handelsgeschil over bananen tussen de Europese Unie en
                                                                        de ACS-landen enerzijds en de Verenigde Staten en de overige
                                                                        bananenproducenten anderzijds, hebben de Amerikaanse au-
        Het gedrag van de Commissie in de onderhavige zaak
                                                                        toriteiten besloten om met ingang van 3 maart 1999 Europese
        vormt door zich te veroorloven om in de bestreden
                                                                        ondernemingen die bepaalde producten naar Amerikaans
        beschikking het arrest van het gerecht van eerste aanleg
                                                                        grondgebied exporteren, waaronder die welke door verzoek-
        te herzien, een ernstige schending van het beginsel van
                                                                        sters worden vervaardigd en verkocht, te verplichten een
        scheiding der machten in de betrekkingen tussen de
                                                                        bankgarantie te stellen ter hoogte van 100 % van de waarde
        uitvoerende macht en de rechtsprekende macht van de
                                                                        van de geëxporteerde producten.
        Gemeenschap.
(1) PB L 179, blz. 23.                                                  Het beroep strekt ertoe, vergoeding te verkrijgen van de schade
                                                                        die verzoeksters stellen te hebben geleden als gevolg van deze
                                                                        door de autoriteiten van de Verenigde Staten opgelegde
                                                                        handelssancties.


title: Zaak C-261/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2012 door Annunziata Del Prete tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 maart 2012 in zaak T-420/10, Giorgio Armani/BHIM

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/14

         Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2012 door Annunziata Del Prete tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 maart 2012 in zaak T-420/10, Giorgio Armani/BHIM
   (Zaak C-261/12 P)
   2012/C 227/20
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Annunziata Del Prete (vertegenwoordiger: R. Bocchini, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Giorgio Armani SpA, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 27 maart 2012 in zijn geheel vernietigen en bijgevolg de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juli 2010 — waarvan op 19 juli 2010 kennis is gegeven — bevestigen, omdat daarbij de regeling van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) en met name van artikel 8, lid 1, sub b — dat enkel in oppositiebezwaarschrift nr. B1309485 is aangevoerd — volledig in acht is genomen en toegepast;

               —

               Giorgio Armani SpA verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Rekwirante betwist de visuele en, voor zover nodig, de fonetische overeenstemming tussen het onder nr. 6314462 ingeschreven gemeenschapsmerk „AMICI JUNIOR” en de Italiaanse nationale beeldmerken „AJ ARMANI JEANS” (nr. 912114) en „ARMANI JUNIOR” (nr. 998554).

               2)

               Het Gerecht heeft in het bestreden arrest artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 en het beginsel van bekendheid toegepast, hoewel opposante (Giorgio Armani S.p.A) zich daar niet specifiek op heeft beroepen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-604/13: Beroep ingesteld op 20 november 2013 — Levi Strauss/BHIM — L&O Hunting Group (101)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/32

         Beroep ingesteld op 20 november 2013 — Levi Strauss/BHIM — L&O Hunting Group (101)
   (Zaak T-604/13)
   2014/C 24/58
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Levi Strauss & Co. (San Francisco, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: L&O Hunting Group GmbH (Isny im Allgäu, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2013 in zaak R 1538/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder en interveniënte, mocht zij interveniëren, te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „101” voor waren van de klassen 13, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 446 634

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 26 708 van het woordmerk „501” voor waren van de klassen 16, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-136/00: Beroep, op 19 mei 2000 ingesteld door C. Morello tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 211/24            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                22.7.2000
— hem een schadevergoeding van 1 miljoen BEF toe te                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    kennen ter vergoeding van de morele schade die hij
    zou hebben geleden wegens de door verweerster inzake             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om een
    verzoekers persoonsdossier verzamelde onregelmatige of               ander ambtenaar te benoemen op post COM/070/99 IV/2
    onvolledige informatie, en voor de onzekerheid en be-                „Automobielen, andere vervoermiddelen en aanverwante
    zorgdheid waarin hij verkeert wat zijn verdere carrière              machinebouw”, overeenkomend met een post A5-A4 van
    betreft;                                                             hoofd van een eenheid;
— hem een vergoeding van 1 miljoen BEF toe te kennen,                — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om geen
    onder voorbehoud van verhoging of verlaging van dit                  gevolg te geven aan verzoekers sollicitatie naar de post
    bedrag in de loop van het geding, ter vergoeding van de              COM/070/99 IV/2 „Automobielen, andere vervoermid-
    materiële schade die hij zou hebben geleden ten gevolge              delen en aanverwante machinebouw”, overeenkomend met
    van de weigering om hem op deze vacante post te                      een post A5-A4 van hoofd van een eenheid, alsmede alle
    benoemen, waardoor hem bovendien elke promotiekans                   aan dit besluit voorafgaande voorbereidende handelingen
    wordt ontnomen;                                                      die zelf onregelmatig zouden zijn;
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                            — hem een schadevergoeding van 1 miljoen BEF toe te
                                                                         kennen ter vergoeding van de morele schade die hij
                                                                         zou hebben geleden wegens de door verweerster inzake
Middelen en voornaamste argumenten                                       verzoekers persoonsdossier verzamelde onregelmatige of
                                                                         onvolledige informatie, en voor de onzekerheid en be-
Verzoeker verzet zich tegen de afwijzing door het tot aanstel-           zorgdheid waarin hij verkeert wat zijn verdere carrière
ling bevoegd gezag van zijn sollicitatie naar een post van               betreft;
hoofd van een eenheid, ingedeeld in de rang A3.
                                                                     — hem een vergoeding van 1 miljoen BEF toe te kennen,
Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op                onder voorbehoud van verhoging of verlaging van dit
schending van:                                                           bedrag in de loop van het geding, ter vergoeding van de
                                                                         materiële schade die hij zou hebben geleden ten gevolge
— artikel 25 en de motiveringsplicht;                                    van de weigering om hem op deze vacante post te
                                                                         benoemen, waardoor hem bovendien elke promotiekans
— artikel 45 van het Statuut;                                            wordt ontnomen;
— de bevorderingsprocedure en het beginsel van gelijkheid            — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    van behandeling;
— artikel 7 van het Statuut.                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker voert eveneens aan, dat het bestreden besluit is           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
aangetast door een kennelijke beoordelingsfout en misbruik           die in zaak T-135/00, Morello/Commissie.
van bevoegdheid.
                                                                     Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door S. Haupt tegen
Beroep, op 19 mei 2000 ingesteld door C. Morello tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      (Zaak T-136/00)                                                       (Zaak T-143/00)
                      (2000/C 211/50)                                                       (2000/C 211/51)
                      (Procestaal: Frans)                                                   (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie          schappen is op 25 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door C. Morello, wonende              van de Europese Gemeenschappen door S. Haupt, woonachtig
te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. Van             te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
Gehuchten, advocaten te Brussel.                                     advocaten te Brussel.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 16 december 1999 in zaak C-198/98 (verzoek van het Industrial Tribunal, Bristol om een prejudiciële beslissing): G. Everson, T. J. Barrass tegen Secretary of State for Trade and Industry, Bell Lines Ltd ("Sociale politiek — Bescherming van werknemers bĳ insolventie van werkgever — Richtlĳn 80/987/EEG — Werknemer die woont en werkt in andere lidstaat dan die waar werkgever hoofdzetel heeft — Waarborgfonds")

text:
4.3.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 63/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                     van 16 december 1999                                                       van 16 december 1999
in zaak C-198/98 (verzoek van het Industrial Tribunal,
                                                                           in zaak C-239/98: Commissie van de Europese Gemeen-
Bristol om een prejudiciële beslissing): G. Everson,
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
T. J. Barrass tegen Secretary of State for Trade and Indus-
                       try, Bell Lines Ltd (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijnen
(„Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol-                 92/49/EEG en 92/92/EEG — Direct verzekeringsbedrijf,
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werkne-                      met uitzondering van levensverzekeringsbranche, en direct
mer die woont en werkt in andere lidstaat dan die waar                                        levensverzekeringsbedrijf”)
        werkgever hoofdzetel heeft — Waarborgfonds”)
                                                                                (2000/C 63/09)
                           (2000/C 63/08)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-198/98, betreffende een vezoek aan het Hof                       In zaak C-239/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Industrial               pen (gemachtigde: C. Tufvesson en B. Mongin) tegen Franse
Tribunal, Bristol (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig           Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),
geding tussen G. Everson, T. J. Barrass en Secretary of State for          betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Trade and Industry, Bell Lines Ltd, in liquidatie, betreffende             Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 van           bepalingen vast te stellen (en in werking te doen treden) en
richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980                       mee te delen die nodig zijn voor het volledig volgen van
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot
lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij                      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), heeft het Hof            betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, president van           van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van
de Eerste kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde                de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet                „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1), en van richtlijn
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-            92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördina-
mer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 december             tie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betref-
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                fende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van
                                                                           de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde richtlijn
                                                                           „levensverzekeringen”) (PB L 360, blz. 1), en met name door
Wanneer werknemers die het slachtoffer van insolventie van hun             die richtlijnen niet uit te voeren ten aanzien van de „mutuelles”
werkgever geworden zijn, in een lidstaat werkzaam zijn geweest bij         in de zin van de „code de la mutualité”, de krachtens het
het bijkantoor van een vennootschap die is opgericht naar het recht        EG-Verdrag en die richtlijnen op haar rustende verplichtingen
van een andere lidstaat, waar die vennootschap haar zetel heeft en in      niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
staat van vereffening is verklaard, dan is het ingevolge artikel 3 van     als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C. Moitinho de
richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende           Almeida (rapporteur), L. Sevón, J.-P. Puissochet en P. Jann,
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de        rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein,
bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever,            adjunct-griffier, op 16 december 1999 een arrest gewezen
bevoegde fonds om de onvervulde aanspraken van die werknemers te           waarvan het dictum luidt als volgt:
honoreren, het fonds van de staat waar zij hun werkzaamheden ver-
richtten.                                                                  1) Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                               stellen (en in werking te doen treden) en mee te delen die nodig
                                                                               zijn voor het volledig volgen van richtlijn 92/49/EEG van de
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                                    Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
                                                                               bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekerings-
                                                                               bedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en
                                                                               houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 juni 2002 in zaak C-117/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Niet-nakoming — Richtlĳnen 79/409/EEG en 92/43/EEG — Behoud van vogelstand — Speciale beschermingszones")

text:
27.7.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 180/3
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                                     ARREST VAN HET HOF
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van                                          (Zesde kamer)
het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
geding tussen Italian Leather SpA en WECO Polstermöbel
GmbH & Co., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                                        van 13 juni 2002
van titel III, „Erkenning en tenuitvoerlegging”, van voormeld
Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),                  in zaak C-117/00: Commissie van de Europese Gemeen-
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                                   schappen tegen Ierland (1)
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), bij het              („Niet-nakoming — Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG
Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van                  — Behoud van vogelstand — Speciale beschermingszones”)
de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij het Verdrag
van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk                                         (2002/C 180/05)
Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet                                          (Procestaal: Engels)
(rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
6 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                          dentie van het Hof)
volgt:
                                                                          In zaak C-117/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen (gemachtigde: R. Wainwright) tegen Ierland (gemachtigde:
                                                                          D. J. O’Hagan, bijgestaan door C. Mac Eochaidh, BL), betreffen-
1)    Artikel 27, sub 3, van het Verdrag van 27 september 1968            de een verzoek om vast te stellen dat Ierland, door niet
      betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging     alle nodige maatregelen te nemen om ten aanzien van het
      van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd    moerassneeuwhoen te voldoen aan artikel 3 van richtlijn 79/
      bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van         409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud
      het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk       van de vogelstand (PB L 103, blz. 1), en, wat de speciale
      van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van          beschermingszone Owenduff-Nephin Beg Complex betreft,
      25 oktober 1982 betreffende de toetreding van de Helleense          aan artikel 4, lid 4, eerste volzin, van deze richtlijn en artikel 6,
      Republiek en bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de         lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992
      toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,     inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
      moet aldus worden uitgelegd dat een buitenlandse beslissing in      wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), deze richtlijnen en de
      kort geding waarbij een schuldenaar wordt gelast bepaalde           krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet
      handelingen achterwege te laten, onverenigbaar is met een           is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
      beslissing in kort geding in de aangezochte staat tussen dezelfde   volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur)
      partijen waarbij het treffen van een dergelijke maatregel wordt     en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
      geweigerd.                                                          L. Hewlett, administrateur, op 13 juni 2002 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)    Door niet alle nodige maatregelen te nemen om voor het
2)    De rechter van de aangezochte staat moet erkenning van een                moerassneeuwhoen een voldoende gevarieerdheid van leefgebie-
      beslissing van een rechter van een andere verdragsluitende staat          den en een voldoende omvang daarvan te beschermen en door
      weigeren, wanneer hij vaststelt dat de buitenlandse beslissing            niet de passende maatregelen te nemen om in de speciale
      onverenigbaar is met een door een rechter van de aangezochte              beschermingszone Owenduff-Nephin Beg Complex de verslech-
      staat tussen dezelfde partijen gegeven beslissing.                        tering te voorkomen van de leefgebieden van de soorten waarvoor
                                                                                deze speciale beschermingszone is aangewezen, is Ierland de
                                                                                krachtens artikel 3 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van
                                                                                2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, en artikel 6,
                                                                                lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992
                                                                                inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
                                                                                wilde flora en fauna, op hem rustende verplichtingen niet
(1) PB C 147 van 27.5.2000.                                                     nagekomen.
                                                                          2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
                                                                          (1) PB C 163 van 10.6.2000.


title: Zaak C-601/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 25 november 2013 — AMBISIG — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica, Lda/NERSANT — Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria, Lda

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 25 november 2013 — AMBISIG — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica, Lda/NERSANT — Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria, Lda
   (Zaak C-601/13)
   2014/C 39/13
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AMBISIG — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica, Lda

      Verwerende partijen: NERSANT — Associação Empresarial da Região de Santarém, NÚCLEO INICIAL — Formação e Consultoria, Lda

      Prejudiciële vraag

   Is het verenigbaar met richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, zoals gewijzigd, dat bij de aanbesteding van intellectuele diensten van vorming en adviesverlening onder de factoren waaruit het gunningscriterium voor de inschrijvingen van een openbare aanbesteding bestaat, een factor wordt opgenomen die strekt tot beoordeling van de teams die de inschrijvers specifiek voorstellen voor de uitvoering van de opdracht, waarbij rekening wordt gehouden met de samenstelling van de respectieve teams en de aangetoonde ervaring en curricula van de leden ervan?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-382/06: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Tomkins/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Duur van inbreuk” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/21

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Tomkins/Commissie
   (Zaak T-382/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG is vastgesteld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Duur van inbreuk)
   2011/C 145/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tomkins plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: T. Soames en S. Jordan, solicitors, en J. Joshua, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en V. Bottka, gemachtigden, bijgestaan door S. Kinsella en K. Daly, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4180 van de Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen) en een verzoek tot verlaging van de bij deze beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking C(2006) 4180 van de Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen) wordt nietig verklaard met betrekking tot Tomkins plc, voor zover het de periode van 31 december 1988 tot 29 oktober 1993 betreft.

               2)

               Het bedrag van de bij artikel 2, sub h, van beschikking C(2006) 4180 aan Tomkins opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 4,25 miljoen EUR, waarvan 3,4 miljoen EUR hoofdelijk met Pegler Ltd.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-283/07: Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Tailor/BHIM (rechterachterzak)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/16

         Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Tailor/BHIM (rechterachterzak)
   (Zaak T-283/07)
   (2007/C 235/29)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Tom Tailor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche en F. Schiwek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2007 (zaak R 668/2006-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „rechterachterzak” voor waren van klasse 25 (aanvraag nr. 4 287 769)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde beeldmerk voldoende onderscheidend vermogen bezit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-358/08: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Spanje/Commissie ( „Cohesiefonds — Verordening (EG) nr. 1164/94 — Project voor sanering van Zaragoza — Gedeeltelijke intrekking van financiële bijstand — Overheidsopdrachten — Begrip werk — Artikel 14, leden 10 en 13, van richtlijn 93/38/EEG — Splitsing van opdrachten — Gewettigd vertrouwen — Motiveringsplicht — Termijn voor vaststelling van beschikking — Vaststelling van financiële correcties — Artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 — Evenredigheid — Verjaring” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/29

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-358/08) (1)

   (Cohesiefonds - Verordening (EG) nr. 1164/94 - Project voor sanering van Zaragoza - Gedeeltelijke intrekking van financiële bijstand - Overheidsopdrachten - Begrip werk - Artikel 14, leden 10 en 13, van richtlijn 93/38/EEG - Splitsing van opdrachten - Gewettigd vertrouwen - Motiveringsplicht - Termijn voor vaststelling van beschikking - Vaststelling van financiële correcties - Artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 - Evenredigheid - Verjaring)
   2013/C 252/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Rodríguez Cárcamo, vervolgens A. Rubio González, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 3249 van de Commissie van 25 juni 2008 tot vermindering van de financiële bijstand uit het Cohesiefonds die bij beschikking C(96) 2095 van de Commissie van 26 juli 1996 was toegekend aan het Koninkrijk Spanje voor project nr. 96/11/61/018 — „Sanering van Zaragoza”

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25 oktober 2008.


title: Zaak C-6/13 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 november 2013 — IDT Biologika GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Overheidsopdrachten voor leveringen — Aanbesteding voor levering in Servië van vaccin tegen rabiës — Afwijzing van offerte — Kennelijk niet-ontvankelijke of ongegronde hogere voorziening)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/4

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 november 2013 — IDT Biologika GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-6/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Overheidsopdrachten voor leveringen - Aanbesteding voor levering in Servië van vaccin tegen rabiës - Afwijzing van offerte - Kennelijk niet-ontvankelijke of ongegronde hogere voorziening)
   2013/C 377/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: IDT Biologika GmbH (vertegenwoordigers: R. Gross en T. Kroupa, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2012, IDT Biologica/Commissie (T-503/10), waarbij het Gerecht een vordering heeft afgewezen tot nietigverklaring van de beslissing van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië van 10 augustus 2010 waarbij opdracht EuropeAid/129809/C/SUP/RS voor de levering van een vaccin tegen rabiës voor vaccinatiecampagnes in Servië is gegund aan het consortium onder leiding van Bioveta a.s. en waarbij rekwirantes offerte is afgewezen — Overschrijding van de voor de Commissie geldende grenzen bij de uitoefening van haar discretionaire bevoegdheid

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               IDT Biologika GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak C-275/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) op 8 juni 2015 — ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited/TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) op 8 juni 2015 — ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited/TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited
   (Zaak C-275/15)
   (2015/C 279/26)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal of England and Wales (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: ITV Broadcasting Limited, ITV2 Limited, ITV Digital Channels Limited, Channel Four Television Corp., 4 Ventures Limited, Channel 5 Broadcasting Limited, ITV Studios Limited

      Verwerende partijen: TVCatchup Limited, Media Resources Limited, TVCatchup (UK) Limited

      Interveniënten: The Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Virgin Media Limited

      Prejudiciële vragen

   Met betrekking tot de uitlegging van artikel 9 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1) (hierna: „richtlijn”), en in het bijzonder van de zin „Deze richtlijn doet geen afbreuk aan bepalingen betreffende met name [...] toegang tot de kabel van omroepdiensten”:

               1)

               Laat de geciteerde zin toe dat een nationale bepaling verder wordt toegepast met een werkingssfeer van het begrip „kabel” als omschreven in het nationale recht of wordt de werkingssfeer van dat deel van artikel 9 bepaald door de betekenis van „kabel” als omschreven in het Unierecht?

               2)

               Indien „kabel” in artikel 9 wordt bepaald door het Unierecht, wat betekent dit begrip dan? In het bijzonder:

                           a)

                           Heeft het een technologisch specifieke betekenis die is beperkt tot traditionele kabelnetwerken die worden beheerd door gewone kabeldienstaanbieders?

                           b)

                           Zo niet, heeft het dan een technologisch neutrale betekenis die functioneel vergelijkbare via internet doorgegeven diensten omvat?

                           c)

                           Omvat het hoe dan ook straalverbindingen tussen vaste zendmasten?

               3)

               Is de geciteerde zin van toepassing (1) op bepalingen die van kabelnetwerken vereisen dat zij bepaalde uitzendingen wederdoorgeven of (2) op bepalingen die de wederdoorgifte van uitzendingen via de kabel toelaten (a) indien de wederdoorgifte simultaan gebeurt en beperkt is tot de gebieden waarvoor de uitzendingen bestemd waren en/of (b) indien de wederdoorgifte uitzendingen betreft op zenders waarop bepaalde openbaredienstverplichtingen rusten?

               4)

               Indien de werkingssfeer van „kabel” in artikel 9 wordt bepaald door het nationale recht, gelden dan voor de bepaling van nationaal recht de Unierechtelijke beginselen van evenredigheid en van een billijk evenwicht tussen de rechten van houders van auteursrechten, de rechten van kabeleigenaars en het algemeen belang?

               5)

               Is artikel 9 beperkt tot de bepalingen van nationaal recht die golden op de datum waarop tot de richtlijn was besloten, de datum waarop die in werking trad of de uiterste datum voor omzetting ervan, of is dat artikel ook van toepassing op latere bepalingen van nationaal recht die betrekking hebben op toegang tot de kabel van omroepdiensten?

      (1)  PB L 167, blz. 10.


title: Zaak T-7/01: Beroep, op 12 januari 2001 ingesteld door Norman Pyres tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 95/17
—    Verkeerde beoordeling van de feiten en volkomen ont-              —     de Commissie veroordeelt tot betaling van de geleden
     breken van motivering, omdat de inschakeling van consu-                 schade, voorlopig geschat op 1 Euro;
     mentenorganisaties niet als voorwaarde in het aanbe-
     stedingsbericht was genoemd, en anderzijds de vereiste            —     de Commissie verwijst in de kosten.
     ervaring wel was aangetoond.
—    Innerlijke tegenstrijdigheid in de bestreden beschikking,         Middelen en voornaamste argumenten
     alsmede misbruik van bevoegdheid, wegens het feit dat
     de Commissie zelf in een mededeling van 14 september
     aan de deelnemers aan de aanbestedingsprocedure aan-              Verzoeker is een arbeidscontract voor drie jaar, te verlengen
     kondigde, niet alleen dat de offerte van de joint venture         met een jaar, aangegaan met het tot sluiting van arbeidscon-
     van verzoekers was aanvaard, dat wil zeggen toegelaten            tracten bevoegde gezag.
     tot de procedure, maar ook dat het onderdeel waarvoor zij
     gegadigde waren, aan hun joint venture was toegewezen.
                                                                       Ondanks naar verzoekers zeggen gunstige beoordelingen in
                                                                       zijn laatste beoordelingsrapport besloot het bevoegde gezag
—    Schending van de aanbestedingsprocedure en overschrij-            verzoekers contract met slechts zes maanden te verlengen.
     ding van bevoegdheid. Op dit punt stellen zij dat de
     Directeur-Generaal die de bestreden beschikking heeft
     ondertekend, niet degene was aan wie in het kader van de          Verzoeker vordert nietigverklaring van dit besluit en stelt,
     aanbestedingsprocedure de bevoegdheid toekomt om alle             dat het besluit van het bevoegd gezag in strijd is met de
     mededelingen omtrent de procedure te verstrekken en de            motiveringsplicht van artikel 25 van het Statuut. Aangezien
     desbetreffende besluiten te nemen, en dat in de bestreden         alle driejaarcontracten van tijdelijk personeel naar zijn zeggen
     brief de selectiecriteria voor deelname aan de aanbe-             zijn verlengd behalve dat van verzoeker, is een beperking van
     stedingsprocedure en de redenen voor de uitsluiting               de verlenging van verzoekers contract tot zes maanden in
     dooreen worden gehaald.                                           strijd met het discriminatieverbod en druist deze kennelijk in
                                                                       tegen het dienstbelang.
                                                                       Voorts stelt verzoeker dat het besluit in strijd is met artikel 26
                                                                       van het Statuut, inbreuk maakt op zijn recht van verweer en
                                                                       misbruik van bevoegdheid vormt.
Beroep, op 12 januari 2001 ingesteld door Norman Pyres
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-7/01)                                 Beroep, op 19 januari 2001 ingesteld door M. Becker
                                                                         tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 95/33)
                                                                                (Zaak T-9/01)
                       (Procestaal: Engels)                                                     (2001/C 95/34)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 januari 2001 beroep ingesteld tegen de                                       (Procestaal: Duits)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Norman
Pyres (Swan Residence, rue Ph. Baucq 100, België), vertegen-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi van het advocaten-            schappen is op 19 januari 2001 beroep tegen Rekenkamer van
kantoor De Backer te Brussel.                                          de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Becker,
                                                                       wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door R. Nathan,
                                                                       advocaat aldaar.
Verzoeker vordert dat het Gerecht:
—    nietig verklaart het besluit van de Commissie van 22 ja-          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     nuari 2000 waarbij het contract van verzoeker slechts tot
     30 juli 2000 wordt verlengd, derhalve voor een periode            —     verweerster te gelasten het besluit van 13 november 2000
     van slechts zes maanden, en zo nodig nietig verklaart het               in te trekken;
     besluit van de Commissie van 6 oktober 2000 waarbij
     verzoekers klacht is afgewezen;                                   —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.


title: Zaak C-306/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2011 door XXXLutz Marken GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-54/09, XXXLutz Marken GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Natura Selection S.L.

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/12

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2011 door XXXLutz Marken GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-54/09, XXXLutz Marken GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen); andere partij in de procedure: Natura Selection S.L.
   (Zaak C-306/11 P)
   2011/C 238/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: XXXLutz Marken GmbH (vertegenwoordiger: H. Pannen, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure:

               —

               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

               —

               Natura Selection S.L.

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het Gerecht bij de toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van de merkenverordening (1) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het de overeenstemming van de tekens „natura selection” en „Linea Natura Natur hat immer Stil” uitsluitend heeft afgeleid uit het in beide tekens voorkomende woordbestanddeel „natura selection”. Dit woordbestanddeel vormt evenwel niet het dominante element van het oudere gemeenschapsmerk.
   Bij de beoordeling van de overeenstemming tussen de tekens is het Gerecht van een rechtens onjuiste opvatting van de begrippen „onderscheidend vermogen” en „beschrijvend karakter” uitgegaan.
   Voorts zijn de vaststellingen van het Gerecht betreffende de overeenstemming van de tekens tegenstrijdig, waardoor het bestreden arrest in zoverre ontoereikend is gemotiveerd.
   Bovendien is het bestreden arrest gebaseerd op onjuist weergegeven feiten. Anders dan het Gerecht heeft vastgesteld, heeft rekwirante reeds in de procedures voor de oppositieafdeling en de kamer van beroep alsook in haar beroepsverzoekschrift uiteengezet dat een verband tussen de betrokken waren en het woordbestanddeel „natura” bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-295/15 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 juni 2016 — Matratzen Concord GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uniemerk — Uniewoordmerk ARKTIS — Vordering tot vervallenverklaring — Normaal gebruik van het merk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 51, lid 1, onder a) — Gebruiksvorm van het merk — Bewijs van het gebruik van het merk — Instemming door de houder — Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/12

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 juni 2016 — Matratzen Concord GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita
   (Zaak C-295/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uniemerk - Uniewoordmerk ARKTIS - Vordering tot vervallenverklaring - Normaal gebruik van het merk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 51, lid 1, onder a) - Gebruiksvorm van het merk - Bewijs van het gebruik van het merk - Instemming door de houder - Gedeeltelijke afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring])
   (2016/C 343/17)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Matratzen Concord GmbH (vertegenwoordiger: I. Selting, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schfko, gemachtigde), KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita (vertegenwoordiger: K. Schulze Horn, Rechtsanwältin)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Matratzen Concord GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 30 maart 2000 in zaak C-266/97 P: Coöperatieve Vereniging De Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA tegen Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerĳproducten (VGB) e.a. ("Hogere voorziening — Mededinging — Sepositie van klacht bĳ gebreke van antwoord van klagers binnen gestelde termĳn — Verenigbaarheid met artikel 85, lid 1, EG-Verdrag van heffing die wordt geheven van aanvoerders die overeenkomsten hebben gesloten inzake aanvoer van bloemkwekerĳproducten aan op terrein van coöperatieve veilingvereniging gevestigde ondernemingen — Verenigbaarheid met artikel 85, lid 1, van het Verdrag van exclusieve afnameverplichting die is aanvaard door sommige groothandelaren die dergelĳke producten doorverkopen aan detailhandelaren in specifieke verkoopruimte op hetzelfde terrein — Discriminatie — Invloed op handel tussen lidstaten — Beoordeling in algemene kader van geheel van regelingen — Geen merkbare invloed")

text:
10.6.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 163/3
2) De E 101-verklaring, afgegeven overeenkomstig artikel 11 bis           (gemachtigde: B. J. Drijber), heeft het Hof (Vijfde kamer),
     van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart            samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, president
     1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening    van de Zesde kamer, waarnemend voor de president van de
     (EEG) nr. 1408/71 in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij     Vijfde kamer, L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jan (rapporteur) en
     verordening (EEG) nr. 2001/83 en vervolgens bij verordening          M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
     (EEG) nr. 3811/86, in bindend voor het bevoegde orgaan van           L. Hewlett, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest
     de lidstaat waarnaar de zelfstandige zich begeeft om arbeid te       gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     verrichten en voor de persoon die van zijn diensten gebruik
     maakt, zolang zij niet is ingetrokken of ongeldig verklaard.         1) Wijst de hogere voorziening af.
3) De overeenkomstig artikel 11 bis van verordening nr. 574/72            2) Verstaat dat de Coöperatieve Vereniging De Verenigde Bloemen-
     afgegeven E 101-verklaring kan terugwerkende kracht hebben.               veilingen Aalsmeer (VBA) BA haar eigen kosten zal dragen,
                                                                               alsmede de kosten welke Florimex BV en de Vereniging van
                                                                               Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten (VGB) in verband
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                                    met de procedure voor het Hof hebben gemaakt.
                                                                          3) Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                               haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 295 van 30.3.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                         van 30 maart 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-265/97 P: Coöperatieve Vereniging De Verenig-                                              (Vijfde kamer)
de Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA tegen Florimex
                              BV e.a. (1)
                                                                                van 30 maart 2000
(„Hogere voorziening — Mededinging — Beschikking tot
afwijzing van klacht — Verenigbaarheid met artikel 2 van                  in zaak C-266/97 P: Coöperatieve Vereniging De Verenig-
verordening nr. 26 van heffing die van externe aanvoerders                de Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA tegen Vereni-
wordt geheven over bloemkwekerijproducten die worden                      ging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten
geleverd aan op terrein van coöperatieve veilingvereniging                                            (VGB) e.a. (1)
           gevestigde groothandelaren — Motivering”)
                                                                          („Hogere voorziening — Mededinging — Sepositie van
                          (2000/C 163/04)                                 klacht bij gebreke van antwoord van klagers binnen gestelde
                                                                          termijn — Verenigbaarheid met artikel 85, lid 1, EG-Verdrag
                                                                          van heffing die wordt geheven van aanvoerders die overeen-
                                                                          komsten hebben gesloten inzake aanvoer van bloemkweke-
                        (Procestaal: Nederlands)                          rijproducten aan op terrein van coöperatieve veilingvere-
                                                                          niging gevestigde ondernemingen — Verenigbaarheid met
In zaak C-265/97 P, Coöperatieve Vereniging De Verenigde                  artikel 85, lid 1, van het Verdrag van exclusieve afnamever-
Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA, gevestigd te Aalsmeer                 plichting die is aanvaard door sommige groothandelaren die
(Nederland), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat               dergelijke producten doorverkopen aan detailhandelaren in
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                   specifieke verkoopruimte op hetzelfde terrein — Discrimina-
kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398,                    tie — Invloed op handel tussen lidstaten — Beoordeling in
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                   algemene kader van geheel van regelingen — Geen merkbare
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                                invloed”)
(Tweede kamer — uitgebreid) van 14 mei 1997, Florimex en
VGB/Commissie (T-70/92 en T-71/92, Jurispr. blz. II-693),                                          (2000/C 163/05)
strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
de procedure: Florimex BV en Vereniging van Groothandelaren
in Bloemkwekerijproducten (VGB), beide gevestigd te Aalsmeer
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Nederland), vertegenwoordigd door J. A. M. P. Keijser, ad-
vocaat te Nijmegen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-                In zaak C-266/97 P, Coöperatieve Vereniging De Verenigde
Adélaïde 22, en Commissie van de Europese Gemeenschappen                  Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA, gevestigd te Aalsmeer
 ---pagebreak--- C 163/4                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.6.2000
(Nederland), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat                                 ARREST VAN HET HOF
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398,
                                                                                (Zesde kamer)
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer — uitgebreid) van 14 mei 1997, VGB e.a./                                          van 30 maart 2000
Commissie (T-77/94, Jurispr. blz. II-759), strekkende tot
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:
                                                                        in zaak C-236/98 (verzoek van Arbetsdomstolen om
Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten
                                                                        een prejudiciële beslissing): Jämställdhetsombudsmannen
(VGB), Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV en M. Ver-
                                                                                tegen Örebro läns landsting (1)
haar BV, alle gevestigd te Aalsmeer (Nederland), vertegenwoor-
digd door J. A. M. P. Keijser, advocaat te Nijmegen, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Krons-                 (Sociale politiek — Mannelijke en vrouwelijke werknemers
hagen, advocaat aldaar, Rue Marie-Adélaïde 22, en Commissie             — Gelijke beloning voor gelijkwaardige arbeid — Ar-
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber)             tikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moin-       vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) — Richtlijn
tinho de Almeida, president van de Zesde kamer, waarnemend              75/117/EEG — Vergelijking van beloning van vroedvrouw
voor de president van de Vijfde kamer, L. Sevón, J.-P. Puis-           met die van ziekenhuistechnicus — Inaanmerkingneming
sochet, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-        van toeslag en arbeidstijdverkorting wegens ongunstige
generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                                         werkuren)
30 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                                (2000/C 163/06)
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
1) Wijst de principale en de incidentele hogere voorziening af.
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2) Verstaat dat de Coöperatieve Vereniging De Verenigde Bloemen-
     veilingen Aalsmeer (VBA) BA haar eigen kosten zal dragen,
     alsmede de kosten welke de Vereniging van Groothandelaren in       In zaak C-236/98, betreffende een verzoek aan het Hof
     Bloemkwekerijproducten (VGB), Florimex BV, Inkoop Service          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
     Aalsmeer BV en M. Verhaar BV in verband met de hogere              Arbetsdomstolen (Zweden), in het aldaar aanhangig geding
     voorziening hebben gemaakt.                                        tussen Jämställdhetsombudsmannen en Örebro läns landsting,
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van ar-
                                                                        tikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn
                                                                        vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn
3) Verstaat dat de Vereniging van Groothandelaren in Bloemkweke-        75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
     rijproducten (VGB), Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV        het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten
     en M. Verhaar BV hun eigen kosten zullen dragen, alsmede           inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning
     de kosten welke de Coöperatieve Vereniging De Verenigde            voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45,
     Bloemenveilingen Aalsmeer (VBA) BA in verband met de               blz. 19), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
     incidentele hogere voorziening heeft gemaakt.                      volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, R. Schintgen
                                                                        (rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rech-
                                                                        ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
                                                                        administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                        het dictum luidt als volgt:
4) Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
     haar eigen kosten zal dragen.
                                                                        1) Een toeslag wegens ongunstige werkuren dient niet in aanmerking
                                                                            te worden genomen bij de berekening van de grondslag voor de
                                                                            vergelijking van de beloning in de zin van artikel 119 EG-
                                                                            Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door
                                                                            de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn 75/117/EEG
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot
                                                                            elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de
                                                                            toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke
                                                                            en vrouwelijke werknemers. Indien een verschil in beloning tussen
                                                                            beide groepen wordt geconstateerd en de beschikbare statistische
                                                                            gegevens erop wijzen, dat zich een aanzienlijk groter percentage
                                                                            vrouwen dan mannen in de benadeelde groep bevindt, moet de
                                                                            werkgever ingevolge artikel 119 van het Verdrag dit verschil
                                                                            rechtvaardigen aan de hand van objectieve factoren die niets van
                                                                            doen hebben met discriminatie op grond van geslacht.


title: Zaak C-608/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Compañía Española de Petróleos (CEPSA), S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-497/07, CEPSA/Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/13

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Compañía Española de Petróleos (CEPSA), S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-497/07, CEPSA/Commissie
   (Zaak C-608/13 P)
   2014/C 24/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Compañía Española de Petróleos (CEPSA), S.A. (vertegenwoordigers: O. Armengol i Gasull en J. M. Rodríguez Cárcamo, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de hogere voorziening toe te wijzen en de zaak niet terug te wijzen naar het Gerecht, maar zelf af te doen;

               —

               het bestreden arrest te vernietigen voor zover in punt 1 van het dictum het beroep tot nietigverklaring van CEPSA wordt verworpen en in punt 3 van het dictum CEPSA wordt verwezen in de kosten, maar punt 2 van het dictum te handhaven, in welk punt de vordering van de Commissie wordt afgewezen, en dus beschikking C(2007) 4441 def. van 3 oktober 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] [zaak COMP/38.710 — Bitumen (Spanje)] te wijzigen en de hoogte van de geldboete te verlagen met het door het Hof redelijk geachte bedrag;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Onjuiste rechtsopvatting (artikel 263, tweede alinea, VWEU juncto artikel 3 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (1)): wanneer de op een mededingingszaak betrekking hebbende mededeling van punten van bezwaar niet conform de taalregeling is geschied, is er volgens rekwirante sprake van schending van een wezenlijk vormvoorschrift, zodat het uiteindelijke besluit in die zaak nietig moet worden verklaard, ook al wordt daardoor geen afbreuk gedaan aan de rechten van de verdediging van de onderneming. Aangezien in het bestreden arrest de litigieuze beschikking niet nietig is verklaard, zoals door rekwirante was gevorderd, heeft het Gerecht inbreuk gemaakt op artikel 263, tweede alinea, VWEU juncto artikel 3 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap.

               2)

               Ernstige verdraaiing van de feiten: volgens het arrest heeft rekwirante uit vrije wil geaccepteerd dat de mededeling van punten van bezwaar haar werd toegezonden in een andere taal dan de hare en werd door de toezending van de mededeling van punten van bezwaar in die taal geen afbreuk gedaan aan haar recht van verdediging.

               3)

               Onjuiste rechtsopvatting (schending van het evenredigheidsbeginsel): in het arrest is geen rekening gehouden met het feit dat de productie en distributie van penetratiebitumen maar een heel klein deel van de totale omzet was van rekwirante, die als een groep van ondernemingen is aangemerkt. Toepassing van het moeder/dochter-vermoeden sluit niet uit dat het evenredigheidsbeginsel wordt toegepast overeenkomstig ’s Hofs vaste rechtspraak (arrest Parker Pen (2)).

               4)

               Onjuiste rechtsopvatting [artikel 31 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (3), waaraan artikel 261 VWEU ten grondslag ligt]: het Gerecht wilde niet nagaan of de vertraging die plaatsvond bij het wijzen van het bestreden arrest schending opleverde van de redelijke termijn, waardoor er sprake is van schending van artikel 31 van verordening nr. 1/2003, waaraan artikel 261 VWEU ten grondslag ligt.

               5)

               Onjuiste rechtsopvatting (artikel 41, lid 1, en artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (4)): het Gerecht was het niet eens met het betoog van CEPSA dat haar zaak niet binnen een redelijke termijn was behandeld ondanks het feit dat zij daar recht op had volgens artikel 41, lid 1, en artikel 47, tweede alinea, van het Handvest en artikel 6, lid 1, EVRM. De onderhavige procedure duurt al langer dan 11 jaar. De procedure voor de Commissie heeft 5 jaar geduurd, en voor het Gerecht is er tussen de afsluiting van de schriftelijke behandeling en de opening van de mondelinge behandeling meer dan 4 jaar verstreken.

               6)

               Onjuiste rechtsopvatting (artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht): het Gerecht verwees rekwirante in alle uit het beroep tot nietigverklaring voortvloeiende kosten, hoewel de vordering van de Commissie ook werd afgewezen in het dictum van het arrest van het Gerecht. Het bestreden arrest is dus niet in overeenstemming met de in artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering opgenomen regeling met betrekking tot de verwijzing in de kosten.

      (1)  PB 17 van 6.10.1958, blz. 385.

      (2)  Arrest van het Gerecht van 14 juli 1994, Parker Pen/Commissie, T-77/92, Jurispr. blz. II-549, punten 94 en 95.

      (3)  PB 2003, L 1, blz. 1.

      (4)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 mei 1998 in zaak C-368/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 94/57/EG)

text:
C 258/2               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
voegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van                   BelgieÈ (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek
13.6.1977, blz. 1), alsmede van de artikelen 6 en 59 van          om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
het EG-Verdrag, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet,         die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richtlijn 94/57/
J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), D. A. O. Edward           EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeen-
en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: N. Fen-         schappelijke voorschriften en normen voor met de inspec-
nelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadminis-               tie en controle van schepen belaste organisaties en voor de
trateur, op 7 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het             desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties
dictum luidt als volgt:                                           (PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20), de krachtens deze
                                                                  richtlijn en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin-
                                                                  gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer),
1. Het begrip ¹vaste inrichtingº in artikel 9, lid 1, van         samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamer-
     Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei            president, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P.
     1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen          Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G.
     der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschap-           Jacobs; griffier: R. Grass, op 14 mei 1998 een arrest gewe-
     pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde             zen waarvan het dictum luidt als volgt:
     waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitge-
     legd, dat een in een lidstaat gevestigde onderneming
     die aan in een andere lidstaat gevestigde klanten een        1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
     zeker aantal voertuigen verhuurt of least, door deze              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     verhuur niet over een vaste inrichting in de andere lid-          zijn om uitvoering te geven aan Richtlijn 94/57/EG
     staat beschikt.                                                   van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeen-
                                                                       schappelijke voorschriften en normen voor met de
                                                                       inspectie en controle van schepen belaste organisaties
2. Artikel 59 van het EG-Verdrag verzet zich tegen een                 en voor de desbetreffende werkzaamheden van mari-
     nationale wettelijke regeling op grond waarvan aan                tieme instanties, is het Koninkrijk BelgieÈ de krachtens
     niet in een lidstaat gevestigde belatingplichtingen die           artikel 16, lid 1, van die richtlijn op hem rustende ver-
     overeenkomstig Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de               plichtingen niet nagekomen.
     Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisa-
     tie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe-         2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
     lasting Ð Regeling voor de teruggaaf van de belasting
     over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
     gevestigde belastingplichtigen, om teruggaaf van belas-      (1) PB C 370 van 6.12.1997.
     ting over de toegevoegde waarde verzoeken, uitslui-
     tend interesten worden toegekend vanaf de ingebreke-
     stelling van deze staat en tegen een lager tarief dan
     geldt voor de interesten die in die staat gevestigde
     belastingplichtingen bij het verstrijken van de wette-
     lijke teruggaaftermijn van rechtswege ontvangen.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde Kamer)
(1) PB C 40 van 8.2.1997.
                                                                                van 28 mei 1998
                                                                  in zaak C-62/97 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen tegen M. L. Lozano Palacios (1)
                                                                  (Hogere voorziening Ð Ambtenaren Ð Voormalig gedeta-
                                                                     cheerd nationaal deskundige Ð Inrichtingsvergoeding)
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                                (98/C 258/04)
                        (Vijfde Kamer)
                       van 14 mei 1998                                                   (Procestaal: Frans)
in zaak C-368/97: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
                                                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
       (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn                              de Jurisprudentie van het Hof)
                          94/57/EG)
                        (98/C 258/03)                             In zaak C-62/97 P, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen, (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door D.
                                                                  Waelbroeck), betreffende hogere voorziening tegen het op
                   (Procestaal: Nederlands)                       12 december 1996 door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                  (Tweede Kamer) gewezen arrest in zaak T-33/95 (Lozano
                                                                  Palacios/Commissie, JurAmbt. blz. II-1535), en strekkende
In zaak C-368/97, Commissie van de Europese Gemeen-               tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce-
schappen (gemachtigde: B. J. Drijber) tegen Koninkrijk            dure: M. L. Lozano Palacios, ambtenaar van de Commis-