title: Zaak C-4/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 12 januari 2015 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Argos Supply Trading BV

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/19

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 12 januari 2015 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Argos Supply Trading BV
      (Zaak C-4/15)
      (2015/C 107/26)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hoge Raad der Nederlanden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

         Andere partij: Argos Supply Trading BV

         Prejudiciële vraag

      Dient in het kader van een toetsing van de economische voorwaarden voor een regeling passieve veredeling het begrip „communautaire veredelaars” in artikel 148, letter c, van het CDW [Communautair douanewetboek] (1) aldus te worden uitgelegd dat daaronder mede worden verstaan communautaire producenten van grondstoffen of halffabricaten gelijk aan die welke bij het veredelingsproces als niet-communautaire goederen worden verwerkt?

         (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak T-368/00: Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door General Motors Nederland B.V. en Opel Nederland B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 61/17
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  —     De bestreden beschikking is in strijd met het beginsel van
                                                                           gewettigd vertrouwen, aangezien de Commissie reeds
                                                                           geruime tijd vóór 1997 op de hoogte zou zijn geweest
—    de bestreden beschikking nietig te verklaren, subsidiair,             van het bestaan en de inhoud van de Franse wettelijke
     artikel 2 van die beschikking nietig te verklaren; en                 regeling op grond waarvan de betrokken steun is verleend.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                         —     De Commissie heeft kennelijke berekeningsfouten ge-
                                                                           maakt.
                                                                     (1) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is ingesteld naar aanleiding van de tot
de Franse Republiek gerichte beschikking (C(2000)2183) van
de Commissie van 12 juli 2000 betreffende twee gevallen
waarin verzoekster van de Franse overheid steun zou hebben
ontvangen. De twee steunmaatregelen bestaan in het volgende:
                                                                     Beroep, op 30 november 2000 ingesteld door General
—    De lokale autoriteiten zouden ervoor hebben gezorgd,            Motors Nederland B.V. en Opel Nederland B.V. tegen
     dat een bepaald deel, namelijk 49 hectaren van een gebied              Commissie van de Europese Gemeenschappen
     van 68 hectaren gelegen in het industriegebied van La
     Saussaye, en een fabriek in dat gebied tegen een speciale                               (Zaak T-368/00)
     prijs aan verzoekster werden overgedragen.
                                                                                (2001/C 61/34)
—    Verzoekster zou een voorkeurtarief hebben genoten
     voor de door de stad Orléans geïnde zuiveringsheffing
     (redevances d’assainissement).
                                                                                (Procestaal: Engels)
Tot staving van haar conclusies stelt verzoekster het volgende:      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 30 november 2000 beroep tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen ingesteld door General
—    Voorzover artikel 2 van de bestreden beschikking de             Motors Nederland B.V. en Opel Nederland B.V., in Nederland
     Franse Republiek gelast, de betrokken steun terug te            geregistreerde vennootschappen, vertegenwoordigd door
     vorderen, is het in strijd met artikel 15 van verordening       D. Vandermeersch, R. Snelders en S. Allcock van het advoca-
     (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot             tenkantoor Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton te Brussel.
     vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing
     van artikel 93 van het EG-Verdrag (thans artikel 88) (1),
     bepalende dat de bevoegdheden van de Commissie om               Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
     steun terug te vorderen na tien jaar verjaren.
                                                                     —     nietig te verklaren de tot General Motors B.V. en Opel
                                                                           Nederland B.V. gerichte beschikking C(2000) 2707 van
—    In de administratieve procedure zijn een aantal wezenlijk             20 september 2000 (zaak COMP/36.653 — Opel); en
     vormvereisten en verzoeksters recht van verweer ge-                   subsidiair,
     schonden. Voorts wordt de Franse Republiek door het
     bevel tot terugvordering gedwongen in strijd met het            —     de opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen;
     Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
     mens te handelen. In dit verband stelt Scott met name,
     dat de procedure waarin haar verplichting tot „terugbeta-       —     de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwijzen.
     ling” van de steun werd vastgesteld geen eerlijke proce-
     dure is geweest, laat staan dat er sprake is geweest
     van enige eerlijke procedure waaraan zij heeft kunnen           Middelen en voornaamste argumenten
     deelnemen en waarin haar recht van verweer is geëerbie-
     digd. Integendeel, de Commissie heeft de administratieve
     procedure in feite behandeld als een procedure tussen           Bij de omstreden beschikking is verzoeksters een geldboete
     haarzelf en de Franse Republiek.                                van 43 miljoen EUR opgelegd wegens inbreuk op artikel 81,
                                                                     lid 1, EG. De Commissie kwam tot de conclusie, dat Opel
                                                                     Nederland B.V. met Opel-dealers in Nederland afspraken had
—    De bestreden beschikking resulteert in een ongelijke            gemaakt om de verkoop van Opel-voertuigen aan in andere
     behandeling van gelijke situaties, met betrekking tot           lidstaten gevestigde eindgebruikers en Opel-dealers te beperken
     soortgelijke gevallen als die van Scott.                        of te verbieden.
 ---pagebreak--- C 61/18                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.2.2001
Verzoeksters komen op tegen de al te ruime conclusies waartoe            Beroep, op 4 december 2000 ingesteld door Département
de Commissie is gekomen, en tegen de overdreven hoogte van                        du Loiret tegen Commissie van de Europese
de geldboete, en voeren inzonderheid de volgende argumenten                                     Gemeenschappen
aan:
                                                                                (Zaak T-369/00)
—     Ofschoon de Commissie tot een andere conclusie is
      gekomen, heeft Opel Nederland jegens haar dealers geen                                      (2001/C 61/35)
      algemene strategie van belemmering of beperking van de
      uitvoer van nieuwe auto’s toegepast, maar een rechtmatig
      beleid gevoerd dat erop was gericht onregelmatige ver-                                     (Procestaal: Frans)
      kopen aan niet-erkende wederverkopers te ontmoedigen
      teneinde haar systeem van selectieve distributie te be-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      schermen.                                                         schappen is op 4 december 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Commissie van de Europese Gemeenschappen door het
                                                                        Département du Loiret, te Orléans (Frankrijk), vertegenwoor-
—     Verzoeksters betwisten niet, dat Opel Nederland de                digd door A. Carnelutti, advocaat te Parijs.
      toewijzing van producten heeft beperkt op basis van
      bepaalde verkoopdoelstellingen; deze eenzijdige beslis-           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      sing kan evenwel niet worden aangemerkt als een door
      artikel 81 EG verboden afspraak met haar dealers om de            —     de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 nietig
      uitvoer te beperken. Deze beslissing is nooit ten uitvoer               te verklaren, voorzover deze een bedrag van 48,7 miljoen
      gelegd en is ook nooit aan de dealers meegedeeld. In elk                FRF (huidige waarde 100 miljoen FRF) dat de overheid in
      geval liet zij de dealers de vrijheid, de hoeveelheid auto’s            de vorm van een speciale prijs voor de verkoop van een
      die hun zou zijn toegewezen, rechtmatig voor uitvoer te                 stuk grond aan steun heeft verleend, onwettig verklaart
      verkopen.                                                               en de terugbetaling ervan gelast;
                                                                        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     De Commissie heeft ten onrechte geoordeeld, dat het
      bonus-beleid van Opel Nederland in strijd was met
      artikel 81 EG. Niet is vastgesteld, dat de dealers er
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      uitdrukkelijk of stilzwijgend mee hadden ingestemd hun
      verkoop voor uitvoer te beperken als een reactie op het
      bonus-beleid. Bovendien volstond de normale dealermar-            Deze zaak betreft de nietigverklaring van dezelfde beschikking
      ge om verkoop voor uitvoer rendabel te maken. In elk              van de Commissie als in zaak T-366/00, Scott Paper S.A./Com-
      geval kon het bonus-beleid niet als een beperking van de          missie (1). Verzoeker is één van de twee instanties die de
      uitvoer worden aangemerkt, daar de toelevering nooit              betrokken steun heeft verleend.
      werd beperkt.
                                                                        Tot staving van haar stellingen betoogt het Département in de
                                                                        eerste plaats, dat de Commissie het beginsel van de particuliere
—     Er was geen afspraak met alle dealers van het distributienet      investeerder eng heeft opgevat, aangezien zij geen rekening
      van Opel in Nederland om de uitvoer stop te zetten.               wil houden met de aard van de overheidsinstantie, haar
      De gestelde toezeggingen om de uitvoer te beperken,               investeringsperspectieven, alsmede haar economische bewee-
      betreffen een zeer klein aantal dealers en een korte              gredenen om een industrieterrein te verkopen. Dienaangaande
      periode, en hebben de mededinging tussen producten van            stelt zij, dat wanneer een overheidsinstantie een kandidaat voor
      hetzelfde merk of tussen producten van verschillende              vestiging op haar grondgebied zoekt, zij bij de economische
      merken (intrabrand en interbrand competion) niet merk-            parameters van haar onderzoek noodzakelijkerwijs rekening
      baar beperkt.                                                     houdt met de specifieke, door haar te ontvangen belastingin-
                                                                        komsten, zoals die afkomstig uit de beroeps- en grond-
                                                                        belasting, die uit de gevestigde activiteit voortvloeien.
Verder betogen verzoeksters, dat de geldboete te hoog is en
niet in verhouding staat tot de korte duur van de gestelde              Verzoeker verwijt de Commissie voorts, dat zij in het bedrag
inbreuk, het kleine aantal dealers dat daarbij betrokken was,           van de kosten uitgaven opneemt die duidelijk niet in het belang
het ontbreken van opzet bij Opel Nederland, het duidelijke              van Scott Paper SA zijn gemaakt. Concreet gaat het om
bewijs dat sommige dealers Opel’s systeem van selectieve                2 372 000 FRF, welk bedrag betrekking heeft op studies
distributie op grote schaal naast zich neerlegden, de beperkte          voorafgaande aan de vergunningverlening.
gevolgen voor de intracommunautaire handel en, ten slotte, de
omstandigheid dat Opel Nederland eigener beweging onver-
                                                                        Ten slotte stelt verzoeker, dat de berekeningswijze van de
wijld en doeltreffend is opgetreden om die inbreuk te beëin-
                                                                        Commissie onjuist is.
digen.
                                                                        (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 maart 2001 in zaak C-108/00 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Syndicat des producteurs indépendants (SPI) tegen Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie (Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Omzetbelasting — Gemeenschappelĳk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Artikel 9, lid 2, sub e, tweede streepje, van de Zesde richtlĳn BTW — Bepaling van fiscale plaats van dienstverrichting — "Diensten op het gebied van de reclame" — Diensten verricht door tussenkomst van een derde daaronder begrepen)

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/21
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 15 maart 2001
                                                                                van 15 maart 2001
in zaak C-108/00 (verzoek van de Conseil d’État om
een prejudiciële beslissing): Syndicat des producteurs
indépendants (SPI) tegen Ministère de l’Économie, des                     in zaak C-147/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                   Finances et de l’Industrie (1)                                        schappen tegen Franse Republiek (1)
(Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen —                       („Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate
Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                                toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
over toegevoegde waarde — Artikel 9, lid 2, sub e, tweede
streepje, van de Zesde richtlijn BTW — Bepaling van fiscale
plaats van dienstverrichting — „Diensten op het gebied van
                                                                                (2001/C 173/36)
de reclame” — Diensten verricht door tussenkomst van een
                    derde daaronder begrepen)
                          (2001/C 173/35)                                                            (Procestaal: Frans)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-147/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: J.-F. Pasquier en G. Valero Jordana) tegen
In zaak C-108/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en D. Co-
krachtens artikel 234 EG-Verdrag van de Conseil d’État
                                                                           las), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
(Frankrijk), in het aldaar aanhanging geding tussen Syndicat
                                                                           de Franse Republiek, door:
des producteurs indépendants (SPI) en Ministère de l’Économie,
des Finances et de l’Industrie, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 9, lid 2, sub e, van de                     —     in strijd met artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160/EEG van
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                           de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                     van het zwemwater (PB L 31, blz. 1) niet de maatregelen te
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                        treffen die nodig zijn om de kwaliteit van het zwemwater
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                       binnen tien jaar na de kennisgeving van voornoemde
1977, L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                 richtlijn in overeenstemming te brengen met de daarin
als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O.                  gestelde eisen;
Edward, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
hoofd, op 15 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het                     —     in strijd met artikel 6, lid 1, van richtlijn 71/160 na te
dictum luidt als volgt:                                                          laten voor alle parameters en voor alle zwemwateren de
                                                                                bemonstering te verrichten volgens de minimumfrequen-
                                                                                tie die is vastgesteld in de bijlage bij de richtlijn, en
Artikel 9, lid 2, sub e, tweede streepje, van de Zesde richtlijn
77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting        —     na te laten de bemonstering te verrichten voor de
— gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                    parameter totale colibacteriën,
waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat het
niet enkel van toepassing is op diensten op het gebied van reclame die
de dienstverrichter rechtstreeks ten behoeve van de belastingplichtige     niet alle maatregelen heeft genomen om te voldoen aan de
adverteerder verricht en aan hem factureert, maar tevens op onrecht-       krachtens richtlijn 76/160 op haar rustende verplichtingen
streeks ten behoeve van de adverteerder verrichte diensten die worden      en heeft verzuimd de verplichtingen voortvloeiend uit de
gefactureerd aan een derde die ze aan de adverteerder doorfactureert.      artikelen 3, 4, 5 en 6 van voornoemde richtlijn na te
                                                                           komen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet, F. Macken,
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                                N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
                                                                           advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
                                                                           op 15 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                           luidt als volgt:


title: Zaak T-422/12: Beschikking van het Gerecht van 20 februari 2013 — Kappa Filter Systems/BHIM (THE FUTURE HAS ZERO EMISSIONS) ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Geen toeval — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/18

         Beschikking van het Gerecht van 20 februari 2013 — Kappa Filter Systems/BHIM (THE FUTURE HAS ZERO EMISSIONS)
   (Zaak T-422/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Geen toeval - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 141/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kappa Filter Systems GmbH (Steyr-Gleink, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: C. Hadeyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 juli 2012 (zaak R 817/2012-4) inzake inschrijving van het woordmerk THE FUTURE HAS ZERO EMISSIONS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De verzoekende partij zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-83/07: Beroep ingesteld op 14 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/16

         Beroep ingesteld op 14 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-83/07)
   (2007/C 69/38)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en J.-B. Laignelot)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot wijziging van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/12/EG in nationaal recht is op 18 augustus 2005 verstreken.

      (1)  PB L 47 van 18.2.2004, blz. 26-32.


title: Zaak T-167/05: Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Grether AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/37

         Beroep, op 25 april 2005 ingesteld door Grether AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-167/05)
   (2005/C 182/70)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 april 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Grether AG, gevestigd te Binningen (Zwitserland), vertegenwoordigd door V. von Bomhard, A. Pohlmann en A. Renck, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Crisgo (Thailand) Co., Ltd, gevestigd te Samutsakorn (Thailand).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beslissing R250/2002-4 van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 oktober 2004 volledig te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Crisgo Co. Ltd.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk FL FENNEL voor waren van klasse 3 — aanvraagnr. 903 922

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               communautair woordmerk FENJAL voor waren van klasse 3

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van de artikelen 73 en 74 van verordening nr. 40/94 van de Raad. Dienaangaande betoogt verzoekster dat de kamer van beroep haar beslissing heeft gebaseerd op verscheidene nieuwe argumenten en feiten die door partijen niet werden aangevoerd noch behandeld. Voorts stelt verzoekster dat de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 schendt doordat daarin werd geconcludeerd tot het ontbreken van verwarringsgevaar.


               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/58

         (2006/C 60/106)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 48 van 25.2.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 36 van 11.2.2006

      PB C 22 van 28.1.2006

      PB C 10 van 14.1.2006

      PB C 330 van 24.12.2005

      PB C 315 van 10.12.2005

      PB C 296 van 26.11.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-184/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 maart 2011 door Bart Nijs tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 januari 2011 in zaak F-77/09, Nijs/Rekenkamer

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/16

         Hogere voorziening ingesteld op 28 maart 2011 door Bart Nijs tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 januari 2011 in zaak F-77/09, Nijs/Rekenkamer
   (Zaak T-184/11 P)
   2011/C 179/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 13 januari 2011 vernietigen;

               —

               primair, het besluit van het comité ad hoc van de Europese Rekenkamer van 15 januari 2009 om rekwirant met ingang van 1 februari 2009 te ontslaan zonder vermindering van pensioenrechten nietig verklaren;

               —

               besluit 81-2007 van 20 september 2007 van de Rekenkamer houdende toewijzing van de bevoegdheden van het TABG aan een comité ad hoc nietig verklaren;

               —

               alle voorbereidende besluiten van dit comité ad hoc nietig verklaren en met name die van 22/20 oktober, 23 november 2007 en 12 juni 2008 om een administratief onderzoek in te stellen;

               —

               subsidiair, indien het Gerecht de primair geformuleerde vorderingen tot nietigverklaring niet mocht inwilligen, vaststellen dat de sanctie die het comité ad hoc van de Europese Rekenkamer op 15 januari 2009 heeft uitgesproken op grond van artikel 10 van het Statuut van de ambtenaren om de hierboven uiteengezette redenen veel te zwaar is;

               —

               de zaak verwijzen naar een anderszins samengesteld TABG van de Europese Rekenkamer dan wel, indien dit werkelijk noodzakelijk wordt geacht, een sanctie opleggen die veel meer is aangepast aan de feiten;

               —

               meer subsidiair, uitdrukkelijk vaststellen dat het beginsel van de redelijke termijn van de procedure, zoals hierboven uiteengezet en rekening houdend met het niveau van de eventueel op te leggen sanctie, in casu niet is geëerbiedigd;

               —

               uitspraak doen overeenkomstig het inleidend verzoekschrift;

               —

               de Europese Rekenkamer verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure;

               —

               rekwirant alle andere rechten voorbehouden en met name het recht om te kunnen antwoorden op de memorie van de Europese Rekenkamer;

               —

               de wederpartij verwijzen in de kosten van de beide instanties;

               —

               rekwirant alle andere rechten, middelen en vorderingen voorbehouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant negen middelen aan.

               1)

               Eerste middel: wijziging van het voorwerp van geschil door het GVA door rekwirants uitlatingen ter terechtzitting aldus op te vatten dat hij afstand deed van zijn verzoek om nietigverklaring van besluit nr. 81-2007.

               2)

               Tweede middel: verkeerde uitlegging van de feiten door het GVA in de punten 40, 58 en 94 van het bestreden arrest.

               3)

               Derde middel: verkeerde opvatting van het eerste middel van rekwirants beroep doordat het GVA geen rekening heeft gehouden met de aangevoerde leden van de artikelen 22 bis en ter van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.

               4)

               Vierde middel: niet-toepassing door het GVA van het beginsel van omkering van de bewijslast.

               5)

               Vijfde middel: verkeerde beslissing van het GVA met betrekking tot het tweede middel van rekwirants beroep en het niet verbinden van gevolgen aan de handelwijze van de secretaris-generaal in verband met artikel 11 bis van het Statuut van de ambtenaren.

               6)

               Zesde middel: verzuim van het GVA om rekening te houden met de schending van het beginsel van gelijke behandeling.

               7)

               Zevende middel: partijdigheid van de ambtenaar belast met het disciplinaire onderzoek ten nadele van rekwirant.

               8)

               Achtste middel: niet-toepassing van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden als gevolg van de weigering om de evenredigheid tussen de feiten en de als gevolg daarvan getroffen sanctie te controleren.

               9)

               Negende middel: onjuiste toepassing van het beginsel van de redelijke termijn.


title: Zaak T-491/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2011 in zaak F-14/10, Marcuccio/Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/27

         Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2011 in zaak F-14/10, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-491/11 P)
   2011/C 331/52
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig te vernietigen;

               —

               primair, alle in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van alle kosten die de rekwirerende partij in alle instanties heeft gemaakt;

               —

               subsidiair, de zaak voor een uitspraak ten gronde terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een nieuwe samenstelling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 juni 2011, waarbij een beroep strekkende tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die de rekwirerende partij heeft geleden door de onredelijk lange duur van de procedure inzake de erkenning van een blijvende gedeeltelijke invaliditeit, kennelijk ongegrond is verklaard.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, ook door een motiveringsgebrek en schending van de verplichting om het juiste onderzoek in te stellen, aangezien een civiele aansprakelijkheid van een instelling van de Europese Unie in geval van schending van de op haar rustende verplichting om haar besluiten te motiveren altijd en systematisch is uitgesloten en het betoog van de rekwirerende partij in die zin niet is aanvaard.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van het begrip motiveringsplicht.

               3)

               Derde middel, ontleend aan het volledig ontbreken van motivering, ook door het ontbreken van een onderzoek, alsmede aan een procedurefout, aangezien de door de verwerende partij ingediende reconventionele vordering niet als tardief en, dientengevolge, niet-ontvankelijk is aangemerkt.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken en van de rechten van verdediging van de rekwirerende partij.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan een onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.


title: Zaak F-88/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 juni 2011 — Van Asbroeck/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Besluit tot indeling in voorlopige rang — Verzoek om nieuw onderzoek — Nieuw wezenlijk feit — Ontbreken — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 juni 2011 — Van Asbroeck/Commissie
   (Zaak F-88/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Besluit tot indeling in voorlopige rang - Verzoek om nieuw onderzoek - Nieuw wezenlijk feit - Ontbreken - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)
   2011/C 232/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marc Van Asbroeck (Dilbeek, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Berscheid en D. Martin, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers verzoek om het besluit van de Commissie van 22 oktober 2008 betreffende de invoering van een compenserende vergoeding voor ambtenaren die vóór 1 mei 2004 van categorie zijn gewijzigd gedeeltelijk buiten beschouwing te laten, herindeling, met terugwerkende kracht tot 1 mei 2004, in de rang D*4/8 en herstel van loopbaan volgens de bevorderingen, de jaarlijkse aanpassingen en de verhoging van salaristrap die sindsdien op hem van toepassing zijn geweest

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Van Asbroeck zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010, blz. 50.


title: Zaak C-613/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — James Elliott Construction Limited/Irish Asphalt Limited [Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Bevoegdheid van het Hof — Begrip „bepaling van Unierecht” — Richtlijn 89/106/EEG — Onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten — Norm die de Europese Commissie voor Normalisatie (CEN) krachtens een mandaat van de Europese Commissie heeft goedgekeurd — Bekendmaking van de norm in het Publicatieblad van de Europese Unie — Geharmoniseerde norm EN 13242:2002 — Nationale norm houdende omzetting van de geharmoniseerde norm EN 13242:2002 — Contractueel geschil tussen particulieren — Methode voor de vaststelling dat een product (niet) voldoet aan een nationale norm houdende omzetting van een geharmoniseerde norm — Datum van de vaststelling dat een product (niet) aan deze norm voldoet — Richtlijn 98/34/EG — Informatieprocedure op het gebied van de normen en technische voorschriften — Werkingssfeer]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — James Elliott Construction Limited/Irish Asphalt Limited
   (Zaak C-613/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Bevoegdheid van het Hof - Begrip „bepaling van Unierecht” - Richtlijn 89/106/EEG - Onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten - Norm die de Europese Commissie voor Normalisatie (CEN) krachtens een mandaat van de Europese Commissie heeft goedgekeurd - Bekendmaking van de norm in het Publicatieblad van de Europese Unie - Geharmoniseerde norm EN 13242:2002 - Nationale norm houdende omzetting van de geharmoniseerde norm EN 13242:2002 - Contractueel geschil tussen particulieren - Methode voor de vaststelling dat een product (niet) voldoet aan een nationale norm houdende omzetting van een geharmoniseerde norm - Datum van de vaststelling dat een product (niet) aan deze norm voldoet - Richtlijn 98/34/EG - Informatieprocedure op het gebied van de normen en technische voorschriften - Werkingssfeer])
   (2017/C 006/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: James Elliott Construction Limited

      Verwerende partij: Irish Asphalt Limited

      Dictum

               1)

               Artikel 267, eerste alinea, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het Hof van Justitie van de Europese Unie bevoegd is om een geharmoniseerde norm — in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/68/EEG van de Raad van 22 juli 1993 — waarvan de Europese Commissie de referentiegegevens heeft bekendgemaakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie, uit te leggen in een prejudiciële beslissing.

               2)

               De geharmoniseerde norm EN 13242:2002, met als titel „Toeslagmaterialen voor ongebonden en hydraulisch gebonden materialen voor civieltechnische en wegenbouw”, moet aldus worden uitgelegd dat zij voor de nationale rechter voor wie een geding aanhangig is over de uitvoering van een privaatrechtelijke overeenkomst die een partij ertoe verplicht om een bouwproduct te leveren dat in overeenstemming is met een nationale norm tot omzetting van deze geharmoniseerde norm, niet bindend is, noch wat de wijzen betreft waarop kan worden vastgesteld dat een bouwproduct beantwoordt aan de contractuele specificaties, noch wat het ogenblik betreft waarop deze vaststelling dient plaats te vinden.

               3)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 89/106, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/68, gelezen in het licht van de twaalfde overweging van de eerstbedoelde richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter niet verplicht is om zich, bij de vaststelling van de handelskwaliteit of de geschiktheid voor gebruik van een overeenkomstig een geharmoniseerde norm vervaardigd bouwproduct, te baseren op het vermoeden dat een dergelijk product geschikt is voor gebruik, wanneer een algemene nationale regeling inzake de verkoop van goederen, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, vereist dat een bouwproduct die eigenschappen heeft.

               4)

               Artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2006/96/EG van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat nationale bepalingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn — waarin bepaalde impliciete voorwaarden inzake de handelskwaliteit van de verkochte producten en de geschiktheid ervan voor gebruik zijn neergelegd die, tenzij partijen anders bepalen, van toepassing zijn op de overeenkomst — geen „technische voorschriften” in de zin van deze bepaling uitmaken waarvan de ontwerpen vooraf bij de Commissie moeten worden aangemeld krachtens artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 98/34, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/96.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015.


title: Zaak T-367/15: Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — Renfe-Operadora/BHIM (AVE)

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/31

         Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — Renfe-Operadora/BHIM (AVE)
   (Zaak T-367/15)
   (2015/C 346/37)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Renfe-Operadora, Entidad Pública Empresarial (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J.-B. Devaureix en M. Hernández Sandoval, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „AVE” — Aanvrage tot herstel in de vorige toestand — inschrijvingsaanvraag nr. 5.640.198

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 24 april 2015 in zaak R 712/2014-5

      Conclusies

               —

               De bestreden beslissing vernietigen en de „aanvrage tot herstel in de vorige toestand” toewijzen, en aldus verzoeksters beroep tegen de beslissing van 4 februari 2014 van de nietigheidsafdeling ontvankelijk verklaren, waarop de vijfde kamer van beroep van het BHIM moet beslissen.

               —

               Het BHIM verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               Onvolledige uiteenzetting van de feiten in de bestreden beslissing alsook procedurele onregelmatigheden, die hebben geleid tot schending van verzoeksters rechten van verdediging en tot schending van de zorgvuldigheidsplicht.

               —

               Onjuiste bewijswaardering, wanverhouding tussen de vermeendelijk door verzoekster begane formele onregelmatigheid en de daaraan verbonden gevolgen, waardoor haar het recht is ontnomen om beroep in te stellen tegen een voor haar belangen nadelige beslissing, en overdreven formalisme in de bestreden beslissing.

               —

               Schending van verzoeksters rechten van verdediging door de onmogelijkheid om de materiële gronden voor de gedeeltelijke nietigverklaring van het merk „AVE” te bestrijden.


title: Zaak C-101/99: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division (Crown Office) (England and Wales) van 26 februari 1999 inzake een verzoek om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Intervention Board for Agricultural Produce, ex parte British Sugar Plc

text:
5.6.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 160/9
3.      Artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2799/98 voorziet in        2. Zo ja, was artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2630/81 van
een bijzonder gunstige behandeling, wat de compenserende                  de Commissie houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen
steun betreft, van bepaalde producten. Anders dan voor de                 inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de
andere prijzen en bedragen, wordt de franchise vastgesteld op             sector suiker, van 10 september 1981 (2), [thans vervangen
0,5 % in plaats van 2,6 %, in de tweede plaats vormt dit geen             door artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1464/95 van de
kortingspercentage, doch een zogeheten de minimisgrens; in                Commissie, houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen
de derde plaats is de toepassing van een dergelijke franchise             inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de
overgelaten aan de discretionaire keuze van de lidstaten. Ten             sector suiker, van 27 juni 1995 (3)] dan ultra vires en
slotte beloopt ingevolge artikel 3, lid 1, van Verordening (EG)           ongeldig omdat het een voorwaarde oplegde die niet in
nr. 2800/98 de bijdrage van de Gemeenschap voor het eerste                Verordening (EEG) nr. 1785/81 is neergelegd en daardoor
jaar 100 %.                                                               niet wordt gerechtvaardigd, namelijk dat een uitvoercertifi-
                                                                          caat voor C-suiker enkel mag worden afgegeven nadat de
Inzonderheid door de vaststelling van een lagere franchise,               betrokken producent aan het bevoegde bureau het bewijs
waarvoor de toepassingsmodaliteiten veel gunstiger zijn voor              heeft geleverd, dat de hoeveelheid waarvoor het certificaat
de producenten, ontbreekt voor dit verschil in behandeling                wordt gevraagd, of een gelijkwaardige hoeveelheid, daad-
elke rechtsgrondslag en rechtvaardiging.                                  werkelijk boven de A- en B- quota van de betrokken
                                                                          onderneming is geproduceerd?
Bovendien leidt deze voorkeursbehandeling met betrekking tot          3. Indien vraag 1 of vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:
de betrokken producten en steunmaatregelen ertoe, dat de                  heeft de nationale autoriteit in casu, waar zij de als C-suiker
producten uit het Middellandse Zeegebied achteruit worden                 uitgevoerde suiker als A- of B-suiker kwalificeerde en/of
gezet, in strijd met de regels en beginselen van het Verdrag,             waar zij krachtens artikel 3 van Verordening (EEG)
waarbij nog komt dat zulks een schending vormt van wezenlij-              nr. 2670/81 van de Commissie tot vaststelling van uitvoe-
ke vormvoorschriften alsook een misbruik van bevoegdheid.                 ringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de
                                                                          sector suiker, van 14 september 1981 (4), een heffing
(1) Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad (PB L 349         van        oplegde wegens het verzuim om C-suiker buiten de EG af
    24.12.1998, blz. 1).                                                  te zetten, dan een of meer van de volgende beginselen van
    Verordening (EG) nr. 2800/98 van de Raad (PB L 349         van        het Gemeenschapsrecht geschonden:
    24.12.1998, blz. 8).
    Verordening (EG) nr. 2808/98 van de Commissie (PB L 349    van        a) het beginsel van bescherming van gewettigd ver-
    24.12.1998, blz. 36).                                                     trouwen,
    Verordening (EG) nr. 2813/98 van de Commissie (PB L 349    van
    24.12.1998, blz. 48).                                                 b) het rechtszekerheidsbeginsel,
                                                                          c) het discriminatiebeginsel,
                                                                          d) het evenredigheidsbeginsel,
                                                                          e) het beginsel van juist gebruik van bevoegdheid,
                                                                      zodat de vordering van een heffing in casu ongeldig en
Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench                   onuitvoerbaar is?
Division (Crown Office) (England and Wales) van 26 fe-
bruari 1999 inzake een verzoek om een prejudiciële                    4. Vervolgens of subsidiair, indien vraag 1 ontkennend wordt
beslissing in het geding tussen The Queen en Intervention                 beantwoord:
Board for Agricultural Produce, ex parte British Sugar Plc                a) Heeft de nationale autoriteit de bevoegdheid om het
                                                                              bedrag van de krachtens artikel 3 van Verordening
                         (Zaak C-101/99)                                      (EEG) nr. 2670/81 op te leggen heffing te variëren?
                         (1999/C 160/20)                                  b) Indien het antwoord op vraag 4a) bevestigend luidt,
                                                                              welke elementen mag de nationale autoriteit dan
De High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Crown                       in aanmerking nemen bij de uitoefening van die
Office) (England and Wales) heeft bij beschikking van 26 fe-                  bevoegdheid, inzonderheid gelet op de omstandighe-
bruari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                den van dit geval?
18 maart 1999, in het geding tussen The Queen en Interven-                c) Indien het antwoord op vraag 4b) ontkennend luidt, is
tion Board for Agricultural Produce, ex parte British Sugar Plc,              artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2670/81
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                      ongeldig voorzover het de nationale autoriteit verplicht
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       een heffing op te leggen, zelfs wanneer de hoeveelheid
vragen:                                                                       op de interne markt afgezette suiker in de praktijk de
                                                                              som van de A- en B-quota van de betrokken producent
1. Kan een onderneming waaraan een nationale autoriteit een                   niet overschrijdt?
     quotum heeft toegekend, krachtens de gemeenschappelijke
     suikerregeling en in het bijzonder artikel 24, lid 1, onder      5. Heeft de nationale autoriteit in de omstandigheden van dit
     c), van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad                    geval het recht om een bedrag te heffen krachtens artikel 3,
     houdende een gemeenschappelijke ordening der markten                 lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2670/81, wanneer zij de
     in de sector suiker, van 30 juni 1981(1), suiker als C-suiker        onderneming niet in overeenstemming met de tijdslimiet
     aanmerken, wanneer die suiker tijdens een verkoopseizoen             van artikel 3, lid 2, van die verordening vóór 1 mei van
     is geproduceerd voordat de onderneming de productie van              het betrokken jaar in kennis heeft gesteld van die heffing
     een hoeveelheid suiker gelijkwaardig aan de som van haar             en/of is de onderneming in voornoemde omstandigheden
     A- en B- quota heeft voltooid?                                       vrijgesteld van de verplichting tot betaling van die heffing?
 ---pagebreak--- C 160/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.6.1999
6. Is de nationale autoriteit in de onderhavige omstandighe-           Middelen en voornaamste argumenten
      den gehouden tot betaling van uitvoerrestituties die de
      onderneming ten tijde van de uitvoer zou hebben aange-           Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
      vraagd en die verschuldigd zouden zijn geweest indien de         zijn richtlijnen voor de lidstaten waarvoor zij bestemd zijn,
      suiker die als C-suiker werd aangemerkt en krachtens             verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat.
      certificaten voor C-suiker werd uitgevoerd, als A- en
      B-suiker was gekwalificeerd, op grond dat:
                                                                       Ofschoon de daartoe gestelde termijn op 31 december 1996
                                                                       verstreek, heeft de Portugese Republiek bij de Commissie nog
      a) de nationale autoriteit met terugwerkende kracht een          niet het in artikel 8 van Richtlijn 90/313/EEG bedoelde verslag
          aangifte ten uitvoer krachtens artikel 3 van Verorde-        over de opgedane ervaringen uitgebracht.
          ning (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie (5) van
          27 november 1987 houdende gemeenschappelijke
          uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij    (1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.
          uitvoer voor landbouwproducten, kan aanvaarden,
          en de onderhavige omstandigheden een geval van
          overmacht vormen die haar in staat stellen de termijn
          voor de bewijslevering volgens artikel 4 van die
          verordening te verlengen?
          en/of op grond dat:                                          Hogere voorziening, op 30 maart 1999 ingesteld door
                                                                       Lech-Stahlwerke GmbH tegen het arrest, op 21 januari
      b) de weigering die uitvoerrestituties te betalen, een           1999 in de gevoegde zaken T-129/95, T-2/96 en T-97/96
          schending zou vormen van het vertrouwensbeginsel             tussen Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH en Lech-
          en/of het evenredigheidsbeginsel en/of het rechtszeker-      Stahlwerke GmbH, ondersteund door Bondsrepubliek
          heidsbeginsel en/of het beginsel van juist gebruik van       Duitsland, en de Commissie van de Europese Gemeen-
          bevoegdheid?                                                 schappen, in de zaken T-2/96 en T-97/96 ondersteund
                                                                       door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                       Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste
( 1) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer
( 2) PB L 258 van 11.9.1981, blz. 16.
( 3) PB L 144 van 28.6.1995, blz. 14.                                                            — uitgebreid)
( 4) PB L 262 van 16.9.1981, blz. 14.
( 5) PB L 351 van 14.12.1987, blz.1.                                                           (Zaak C-111/99 P)
                                                                                (1999/C 160/22)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 30 maart 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                       Lech-Stahlwerke GmbH, Meitingen-Herbertshofen (Duitsland),
                                                                       vertegenwoordigd door R.M. Bierwagen, advocaat te Brussel,
Beroep, op 26 maart 1999 ingesteld door Commissie van                  tegen het arrest, op 21 januari 1999 in de gevoegde zaken
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                   T-129/95, T-2/96 en T-97/96 tussen Neue Maxhütte
                                                                       Stahlwerke GmbH en Lech-Stahlwerke GmbH, ondersteund
                         (Zaak C-106/99)                               door Bondsrepubliek Duitsland, en de Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen, in de zaken T-2/96 en T-97/96
                                                                       ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                         (1999/C 160/21)                               en Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer —
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             uitgebreid).
op 26 maart 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Rekwirante concludeert dat het dan Hove behage:
woordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst,
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij           — het arrest, op 21 januari 1999 in de gevoegde zaken
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.                                        T-129/95, T-2/96 en T-97/96 tussen Neue Maxhütte
                                                                            Stahlwerke GmbH en Lech-Stahlwerke GmbH enerzijds
                                                                            en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            anderzijds gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                            de Europese Gemeenschappen (1), te vernietigen, voorzover
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen              het betrekking heeft op rekwirante;
      de gestelde termijn het verslag uit te brengen bedoeld in
      artikel 8 van Richtlijn 90/313/EEG (1) van de Raad van           — de zaak zelf af te doen en Beschikking 95/422/EGKS van
      7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie,            de Commissie van 4 april 1995 inzake door de Vrijstaat
      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten           Beieren voorgenomen staatssteun aan de EGKS-
      krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag en            staalbedrijven Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH en Lech
      artikel 8 van Richtlijn 90/313/EEG;                                   Stahlwerke GmbH (PB L 253 van 21.10.1995, blz. 22),
                                                                            nietig te verklaren, voorzover deze betrekking heeft op
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                         rekwirante;


title: Zaak T-524/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Folch Torrela e.a./GAR

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/21

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Folch Torrela e.a./GAR
   (Zaak T-524/17)
   (2017/C 357/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ángel Folch Torrela (Terrassa, Spanje) en 42 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: V. Clavell Hernández, C. de Santiago Álvarez en J. Redondo Martín, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               te verklaren dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad het Unierecht heeft geschonden door de vaststelling tijdens de bestuursvergadering van 7 juni 2017 van besluit SRB/EES/2017/08, waarbij de afwikkelingsregeling voor de financiële instelling Banco Popular Español, S.A., is vastgesteld, en

               —

               bijgevolg die handeling, alsook de latere uitvoeringshandelingen die de GAR zou hebben vastgesteld, ex tunc nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-279/05: Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/60

         Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-279/05)
   (2005/C 217/119)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Black & Decker Corporation, gevestigd te Towson, Maryland (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door P. Harris, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Copco Aktiebolag, gevestigd te Stockholm (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 mei 2005 (zaak R 793/2004-1) te vernietigen;

               —

               oppositieprocedure B 622 300 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster in de beroepsprocedure en in deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               zwart-geel kleurmerk voor waren van klasse 7 (draagbare elektrische handgereedschappen, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Atlas Copco Aktiebolag

               Oppositiemerk of -teken:

               niet-ingeschreven merken en tekens die in alle lidstaten in de handel worden gebruikt voor elektrische gereedschappen

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de aangevochten beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de oppositie niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard, aangezien de aangevoerde oudere merken en tekens onvoldoende duidelijk werden aangegeven in strijd met regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, van 15.12.1995, blz. 1)


title: Zaak C-41/12 P: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 25 september 2013 — Monster Cable Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Live Nation (Music) UK

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/9

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 25 september 2013 — Monster Cable Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Live Nation (Music) UK
   (Zaak C-41/12 P) (1)

   2013/C 377/18
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door Société Internationale de Diffusion et d'Edition (SIDE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-155/98)

text:
5.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 378/19
Beroep, op 20 september 1998 ingesteld door De Haan              Nederland heeft op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen
Beheer BV tegen Commissie van de Europese Gemeen-                deze beschikking (zaak C-157/98). Verzoekster sluit zich
                          schappen                               aan bij de argumenten van de Nederlandse regering en
                      (Zaak T-150/98)                            neemt deze voor eigen rekening over.
                       (98/C 378/35)
                                                                 In het bijzonder voert verzoekster de volgende middelen
                                                                 aan:
                  (Procestaal: Nederlands)
                                                                 1. Primair, schending van artikel 13, lid 1, van Verorde-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     ning (EEG) nr. 1430/79, subsidiair, schending van
Gemeenschappen is op 20 september 1998 beroep inge-                   artikel 239, lid 2, van het communautair douanewet-
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  boek:
door De Haan Beheer BV, gevestigd te Alblasserdam
(Nederland), vertegenwoordigd door C. F. W. A. Hamm,
advocaat te Dordrecht, in zijn hoedanigheid van curator in            De Nederlandse douanerecherche was vooraf, en ten
het faillissement van De Haan Beheer BV.                              laatste na de eerste zending, op de hoogte van de
                                                                      fraude. Zij heeft evenwel niets ondernomen, zodat de
                                                                      transporten bleven doorgaan en voor verzoekster een
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      onnodig hoge douaneschuld is ontstaan, zonder dat
                                                                      deze van de fraude op de hoogte was.
Ð beschikking REM 15/97 van de Commissie van
    18 februari 1998 nietig te verklaren;
                                                                      Onder verwijzing naar het arrest van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg in zaak T-42/96 (Eyckeler & Malt, arrest
Ð vast te stellen dat sprake is van bijzondere omstandig-             van 19 februari 1998, punt 132) verwijt verzoekster de
    heden welke een teruggaaf als bedoeld in artikel 13               Commissie niet-naleving van het communautaire zorg-
    van Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad (1)                 vuldigheidsbeginsel, wat zou zijn te beschouwen als
    rechtvaardigen;                                                   een bijzondere omstandigheid in de zin van artikel 13
                                                                      van Verordening (EEG) nr. 1430/79.
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                 2. Schending van de motiveringsplicht:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De Commissie stelt ongemotiveerd dat onvoldoende is
Verzoekster heeft in 1993 als toegelaten afzender docu-               bewezen dat een Belgische douanebeamte bij de fraude
menten voor intern communautair douanevervoer opge-                   betrokken is, en dat op die grond geen sprake is van
maakt inzake transporten van sigaretten met als kantoor               een bijzondere situatie.
van bestemming Antwerpen.
                                                                 (1) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                     betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoer-
Deze goederen zijn evenwel niet bij het douanekantoor                rechten (PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1).
van bestemming aangebracht; de vervoerdocumenten
waren voorzien van valse stempels en handtekeningen.
Door het niet aanbrengen van de goederen is een douane-
schuld ontstaan.
Verzoekster verklaarde te goeder trouw te hebben gehan-
                                                                 Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door SocieÂteÂ
deld en het slachtoffer te zijn geworden van frauduleuze
                                                                 Internationale de Diffusion et d'Edition (SIDE) tegen
handelingen van georganiseerde misdadige bendes. Zij ver-
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
zocht om kwijtschelding van de invoerrechten, onder ver-
wijzing naar artikel 13, lid 1, van Verordening (EEG)                                    (Zaak T-155/98)
nr. 1430/79, dat in de mogelijkheid daartoe voorziet indien                                (98/C 378/36)
zich buitengewone omstandigheden hebben voorgedaan
die geen enkele nalatigheid of manipulatie van de zijde
van de betrokkene inhouden.                                                             (Procestaal: Frans)
De Commissie heeft bij beschikking van 18 februari 1998          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
dit verzoek afgewezen, op grond dat de aangever verant-          Gemeenschappen is op 29 september 1998 beroep inge-
woordelijk is voor het correcte verloop van het commu-           steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
nautair douanevervoer, dat frauduleuze handelingen van           door SocieÂteÂ Internationale de Diffusion et d'Edition
derden tot het normale handelsrisico behoren, dat de aan-        (SIDE), gevestigd te Bagneux (Frankrijk), vertegenwoor-
gever verantwoordelijk is voor zijn medewerker die bij de        digd door N. Coutrelis, advocaat te Parijs, domicilie geko-
fraude betrokken is, en dat de betrokkenheid van een Bel-        zen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
gische douanebeamte niet bewezen is.                             advocaat aldaar, rue Goethe 11.
 ---pagebreak--- C 378/20             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.12.98
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                de afbakening van de markt, de evenredigheid van de
                                                                   steun en de mededingingssituatie in de betrokken sector
                                                                   betreft.
Ð artikel 1, laatste volzin, van de beschikking van de
    Commissie van 10 juni 1998 inzake een steunmaatre-
    gel van de staat ten gunste van de CoopeÂrative                Zij stelt eveneens schending van het discriminatieverbod,
    d'exportation du livre francËais, nietig te verklaren;         nu de Commissie heeft toegestaan dat steun wordt ver-
                                                                   leend aan eÂeÂn enkele marktdeelnemer, zonder dat er een
                                                                   objectieve rechtvaardiging is om de andere marktdeelne-
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                          mers verschillend te behandelen.
Middelen en voornaamste argumenten                                 Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 93, lid 2,
                                                                   onder d), van het Verdrag.
Verzoekster heeft eerder reeds zaak T-49/93, SIDE/Com-             (1) Arrest van 18 september 1995, Jurispr. blz. II-2501.
missie (1), aanhangig gemaakt; thans komt zij op tegen de
beschikking van de Commissie waarbij de staatssteun aan
de CoopeÂrative d'exportation du livre francËais (CELF)
overeenkomstig artikel 92, lid 3, onder d), van het Verdrag
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-
klaard. Tot staving daarvan stelt de Commissie in de
beschikking, dat de betrokken steunmaatregel een cultureel         Beroep, op 30 september 1998 ingesteld door G. Oliveira
doel nastreeft en de voorwaarden inzake het handelsver-                               tegen Europees Parlement
keer niet zodanig verandert dat het gemeenschappelijk                                      (Zaak T-157/98)
belang wordt geschaad.
                                                                                (98/C 378/37)
Verzoekster herinnert eraan, dat het Gerecht van eerste
                                                                                (Procestaal: Frans)
aanleg van de Europese Gemeenschappen bij arrest van
18 september 1995 een beschikking van de Commissie
inzake uitsluitend aan CELF toegekende steun voor de uit-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
voering van kleine bestellingen nietig heeft verklaard op          Gemeenschappen is op 30 september 1998 beroep inge-
grond dat de Commissie de verplichting om de contradic-            steld tegen Europees Parlement door G. Oliveira, wonende
toire procedure van artikel 93, lid 2, van het Verdrag in te       te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F.
leiden, niet was nagekomen.                                        Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                   bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de
                                                                   Cessange 30.
Tot staving van haar vordering voert zij allereerst een pro-
cedurefout aan, doordat de klacht en de opmerkingen van
alle belanghebbenden niet spoedig en onpartijdig zijn              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
onderzocht. Dienaangaande stelt zij ongelijke behandeling
in de precontentieuze procedure, aangezien CELF daarbij            Ð nietig te verklaren het besluit van het Parlement om
nauw betrokken was en haar standpunt over de evenredig-                 verzoekster bij de bevorderingsronde 1997 niet naar
heid van de door haar ontvangen steun kenbaar kon                       de rang B 4 te bevorderen;
maken. Nu een van de belangrijkste elementen in verzoek-
sters opmerkingen juist de betwisting van het begrip kleine
bestelling was, druist het feit, dat enkel CELF door de            Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
Commissie is verzocht om over dit cruciale punt informa-
tie te verstrekken, in tegen het beginsel van onpartijdig-         Middelen en voornaamste argumenten
heid.
                                                                   Volgens verzoekster is het bestreden besluit vastgesteld in
Bovendien valt bij lezing van de bestreden beschikking op,         strijd met artikel 45 van het Statuut. Het tot aanstelling
dat de Commissie geen standpunt inneemt over de funda-             bevoegd gezag is niet overgegaan tot een daadwerkelijke
mentele elementen van het dossier: de werkelijke aard van          beoordeling van de verdiensten van de voor bevordering in
de steunontvanger, de afbakening van de markt, het begrip          aanmerking komende ambtenaren, aangezien het geen
kleine bestelling en de evenredigheid van de steun. Uit dit        rekening heeft gehouden met criteria zoals de vooraf-
oogpunt is de beschikking ook ontoereikend gemotiveerd,            gaande voordracht door haar directeur-generaal alsmede
hetgeen des te erger is, nu de betrokken steunmaatregel            het niveau van de verantwoordelijkheden die in feite op
een maatregel is waarvoor a priori geen afwijking kan              verzoekster rusten.
worden toegestaan, aangezien het gaat om bedrijfs- en
exportsteun aan eÂeÂn onderneming die na verloop van tijd
niet verdwijnt of vermindert.                                      Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft in strijd met
                                                                   artikel 25 van het Statuut nagelaten verzoekster een nauw-
                                                                   keurige en relevante motivering mee te delen van zijn
Volgens verzoekster bevat de bestreden beschikking ook             besluit om de voordracht door het paritair bevorderings-
verschillende kennelijke beoordelingsfouten, met name wat          comiteÂ naast zich neer te leggen.


title: Zaak C-86/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration (Burgerschap van Unie — Artikelen 20 VWEU en 21 VWEU — Richtlijn 2004/38/EG — Verblijfsrecht van derdelander die rechtstreekse bloedverwant in opgaande lijn is van jonge kinderen die burgers van Unie zijn — Burgers van Unie geboren in andere lidstaat dan die waarvan zij nationaliteit hebben en die hun recht van vrij verkeer niet hebben uitgeoefend — Grondrechten)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/21

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration
   (Zaak C-86/12) (1)

   (Burgerschap van Unie - Artikelen 20 VWEU en 21 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Verblijfsrecht van derdelander die rechtstreekse bloedverwant in opgaande lijn is van jonge kinderen die burgers van Unie zijn - Burgers van Unie geboren in andere lidstaat dan die waarvan zij nationaliteit hebben en die hun recht van vrij verkeer niet hebben uitgeoefend - Grondrechten)
   2013/C 344/35
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Adzo Domenyo Alokpa, Jarel Mondoulou, Eja Mondoulou

      Verwerende partij: Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative — Uitlegging van artikel 20 VWEU en de artikelen 20, 21, 24, 33 en 34 van het Handvest van de grondrechten — Weigering van een lidstaat om verblijfsrecht toe te kennen aan een derdelander, rechtstreekse bloedverwant in opgaande lijn die alléén zorgt voor haar minderjarige kinderen, burgers van de Unie met de nationaliteit van een lidstaat — Geen gemeenschappelijk gezinsleven met een andere rechtstreekse bloedverwant in opgaande lijn van deze kinderen, die in een andere lidstaat woont — Draagwijdte van de weigering van verblijf, toekenning van een verblijfstitel en een arbeidsvergunning — Gevolgen voor het effectieve genot van de rechten verbonden aan de status van burger van de Unie

      Dictum

   In een situatie als aan de orde in het hoofdgeding moeten de artikelen 20 VWEU en 21 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat een verblijfsrecht op zijn grondgebied weigert aan een derdelander die haar jonge kinderen, burgers van de Unie, die sedert hun geboorte met haar in deze lidstaat wonen maar die niet de nationaliteit ervan hebben en evenmin hun recht van vrij verkeer hebben uitgeoefend, alléén ten laste heeft, voor zover deze burgers van de Unie niet voldoen aan de voorwaarden van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG of voor zover door deze weigering aan deze burgers niet het effectieve genot van de belangrijkste aan de status van burger van de Unie ontleende rechten wordt ontzegd. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Arrest van het Hof van 23 september 2003 in zaak C-30/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("Niet-nakoming — Niet-omzetting met betrekking tot Gibraltar van de richtlĳnen 67/548/EEG en 87/18/EEG (gevaarlĳke chemische stoffen); 93/12/EEG (vloeibare brandstoffen); 79/113/EEG, 84/533/EEG, 84/534/EEG, 84/535/EEG, 84/536/EEG, 84/537/EEG, 84/538/EEG, 86/594/EEG en 86/662/EEG (geluidsemissies); 94/62/EG (verpakkingsafval) en 97/35/EG (doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu)"

text:
15.11.2003              NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 275/5
4)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten             1)    Door niet de noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke
      draagt.                                                                      bepalingen vast te stellen die zijn voorgeschreven in:
                                                                                —     artikel 5, lid 4, sub a, van richtlijn 91/676/EEG van de
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                              Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
                                                                                water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
                                                                                bronnen, juncto bijlage III.1.2, III.1.3 en III.2 daarbij;
                                                                                —     artikel 5, lid 4, sub b, van deze richtlijn, junctis artikel 4,
                                                                                lid 1, sub a, en bijlage II.A.1, 2, 4 en 6, daarbij;
                                                                                —     artikel 5, lid 5, van deze richtlijn,
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                heeft het Koninkrijk der Nederlanden niet voldaan aan de
                                                                                krachtens richtlijn 91/676 op hem rustende verplichtingen.
                           (Zesde kamer)
                                                                             2)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.
                       van 2 oktober 2003
                                                                             (1) PB C 335 van 25.11.2002.
in zaak C-322/00: Commissie van de Europese Gemeen-
       schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming
van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
bronnen — Artikel 5, leden 4 en 5, en bijlagen II.A.1, 2, 4                                       ARREST VAN HET HOF
en 6, en III.1.2, III.1.3 en III.2 — Capaciteit van tanks voor
opslag van dierlijke mest — Beperking van op of in de bodem
brengen van meststoffen gebaseerd op balans tussen te                                              van 23 september 2003
verwachten stikstofbehoeften van planten en stikstoftoevoer
naar gewassen uit bodem en bemesting — Waarborg dat per                      in zaak C-30/01: Commissie van de Europese Gemeen-
jaar op of in bodem gebrachte hoeveelheid dierlijke mest                     schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
een bepaalde hoeveelheid per hectare niet overschrijdt —                                              en Noord-Ierland (1)
Voorschriften in code van goede landbouwpraktijken aan-
gaande perioden, voorwaarden en methoden voor op of in de
bodem brengen van meststoffen — Verplichting om alle                         („Niet-nakoming — Niet-omzetting met betrekking tot Gi-
                                                                             braltar van de richtlijnen 67/548/EEG en 87/18/EEG (ge-
noodzakelijke aanvullende of verscherpte maatregelen te
                               treffen”)                                     vaarlijke chemische stoffen); 93/12/EEG (vloeibare brand-
                                                                             stoffen); 79/113/EEG, 84/533/EEG, 84/534/EEG, 84/535/
                                                                             EEG, 84/536/EEG, 84/537/EEG, 84/538/EEG, 86/594/EEG
                          (2003/C 275/10)                                    en 86/662/EEG (geluidsemissies); 94/62/EG (verpakkingsaf-
                                                                             val) en 97/35/EG (doelbewuste introductie van genetisch
                                                                                gemodificeerde organismen in het milieu)”
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2003/C 275/11)
In zaak C-322/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                (Procestaal: Engels)
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en C. van Hauwaert)
tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: J.G.M. van                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Bakel), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het                                              dentie van het Hof)
Koninkrijk der Nederlanden, door niet de noodzakelijke wette-
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen als
bedoeld in artikel 4, artikel 5, leden 4 en 5, bijlage II.A.1, 2, 4
en 6, en bijlage III.1.2, III.1.3 en III.2 van richtlijn 91/676/EEG          In zaak C-30/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming                       pen (gemachtigde: R.B. Wainwright) ondersteund door Ko-
van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische                 ninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta) tegen
bronnen (PB L 375, blz. 1), de krachtens deze richtlijn op hem               Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                     (gemachtigde: R. Magrill, bijgestaan door D. Wyatt QC),
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-              betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Verenigd
president, C. Gulmann, V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en                 Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door met
N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:                betrekking tot Gibraltar niet de wettelijke en bestuursrechte-
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 2 oktober 2003 een arrest                lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  aan:
 ---pagebreak--- C 275/6              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            15.11.2003
—   richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967                  —     richtlijn 84/537/EEG van de Raad van 17 september
    betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs-                 1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
    rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking                 gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-
    en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 196,                      mogensniveau van met de hand bediende betonbrekers
    blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/69/EG van de                   en trilhamers voor sloopwerk (PB L 300, blz.156), zoals
    Commissie van 5 december 1997 (PB L 343, blz. 19);                       gewijzigd bij richtlijn 85/409/EEG van de Commissie van
                                                                             11 juli 1985 (PB L 233, blz. 20);
—   richtlijn 87/18/EEG van de Raad van 18 december 1986               —     richtlijn 84/538/EEG van de Raad van 17 september
    betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en                1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
    bestuursrechtelijke bepalingen inzake de toepassing van                  gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-
    de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en het                    mogensniveau van gazonmaaimachines (PB L 300,
    toezicht op de toepassing ervan voor tests op chemische                  blz.171), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/181/EEG van de
    stoffen (PB 1987, L 15, blz. 29);                                        Raad van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 71);
                                                                       —     richtlijn 86/594/EEG van de Raad van 1 december
—   richtlijn 93/12/EEG van de Raad van 23 maart 1993                        1986 betreffende het door huishoudelijke apparaten
    betreffende het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare                     voortgebrachte luchtgeluid (PB L 344, blz. 24);
    brandstoffen (PB L 74, blz. 81), zoals gewijzigd bij
    richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de
    Raad van 13 oktober 1998 (PB L 350, blz. 58);                      —     richtlijn 86/662/EEG van de Raad van 22 december
                                                                             1986 betreffende de beperking van geluidsemissies van
                                                                             hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines, dozers,
                                                                             laders en graaflaadmachines (PB L 384, blz. 1), zoals
—   richtlijn 79/113/EEG van de Raad van 19 december 1978
                                                                             gewijzigd bij richtlijn 95/27/EG van het Europees Parle-
    betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                  ment en de Raad van 29 juni 1995 (PB L 168, blz. 14);
    van de lidstaten inzake het bepalen van het geluid
    dat door bouwterreinmachines en bouwterreinmaterieel
    wordt uitgestraald (PB L 33, blz. 15), zoals gewijzigd bij         —     richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de
    richtlijn 85/405/EEG van de Commissie van 11 juli 1985                   Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en
    (PB L 233, blz. 9);                                                      verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10), en
                                                                       —     richtlijn 97/35/EG van de Commissie van 18 juni 1997
—   richtlijn 84/533/EEG van de Raad van 17 september                        houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de
    1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-                    techniek van richtlijn 90/220/EEG van de Raad inzake de
    gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-                doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde
    mogensniveau van motorcompressoren (PB L 300,                            organismen in het milieu (PB L 169, blz. 72),
    blz. 123), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/406/EEG van de
    Commissie van 11 juli 1985 (PB L 233, blz. 11);
                                                                       althans de Commissie niet in kennis te stellen van de vaststel-
                                                                       ling van dergelijke bepalingen, de krachtens deze richtlijnen
                                                                       op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
—   richtlijn 84/534/EEG van de Raad van 17 september                  Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
    1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-              J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
    gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-          ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
    mogensniveau van torenkranen (PB L 300, blz. 130),                 V. Skouris, F. Macken, N. Colneric (rapporteur), S. von Bahr en
    zoals gewijzigd bij richtlijn 87/405/EEG van de Raad van           J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
    25 juni 1987 (PB L 220, blz. 60);                                  griffier: R. Grass, op 23 september 2003 een arrest gewezen
                                                                       waarvan het dictum luidt als volgt:
—   richtlijn 84/535/EEG van de Raad van 17 september
    1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-              1)    Verwerpt het beroep.
    gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-
    mogensniveau van aggregaten voor laswerk (PB L 300,                2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
    blz. 142), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/407/EEG van de               kosten.
    Commissie van 11 juli 1985 (PB L 233, blz. 16);
                                                                       3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
—   richtlijn 84/536/EEG van de Raad van 17 september
    1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
    gevingen der lidstaten inzake het toelaatbare geluidsver-          (1) PB C 108 van 7.4.2001.
    mogensniveau van energieaggregaten (PB L 300,
    blz. 149), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/408/EEG van de
    Commissie van 11 juli 1985 (PB L 233, blz. 18);