title: Zaak T-587/13: Arrest van het Gerecht van 21 januari 2015 — Schwerdt/BHIM — Iberamigo (cat & clean) („Gemeenschapsmerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk cat & clean – Ouder Spaans woordmerk CLEAN CAT – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 – Belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen – Artikel 34 VWEU – Artikel 16 van het Handvest van de grondrechten”)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/25

      Arrest van het Gerecht van 21 januari 2015 — Schwerdt/BHIM — Iberamigo (cat & clean)
      (Zaak T-587/13) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk cat & clean - Ouder Spaans woordmerk CLEAN CAT - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU - Artikel 16 van het Handvest van de grondrechten”)
      (2015/C 073/33)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Miriam Schwerdt (Porta-Westfalica, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Kruse, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Iberamigo, SA (Rubi, Spanje)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2013 (zaak R 1799/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Iberamigo, SA en Miriam Schwerdt

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Miriam Schwerdt wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Doorhaling van zaak T-66/97

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/63

         Doorhaling van zaak T-66/97 (1)

   (2005/C 217/132)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-66/97: J. T. F. J. Op 't Veld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 142 van 10.5.1997.


title: Zaak C-94/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 28 februari 2011 — Strafzaak tegen Survival Godwin

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 28 februari 2011 — Strafzaak tegen Survival Godwin
   (Zaak C-94/11)
   2011/C 139/26
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partij in de strafzaak

   Survival Godwin

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG (1), gelet op de beginselen van loyale samenwerking en van nuttig effect van de richtlijnen, eraan de weg dat het gedrag van een staatsburger van een derde land die illegaal in de lidstaat verblijft om de enkele reden dat hij niet meewerkt aan de procedure van uitwijzing en met name geen gevolg geeft aan een door het bestuurlijke gezag uitgevaardigd bevel tot verwijdering, als een strafrechtelijk misdrijf kan worden beschouwd waarop een gevangenisstraf van maximaal vier jaar staat ingeval van niet-nakoming van het eerste bevel van de hoofdcommissaris van politie (questore) en een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar in geval van niet nakoming van de daaraanvolgende bevelen?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak T-622/14: Beroep ingesteld op 15 augustus 2014 — Lauritzen Holding/BHIM — IC Companys (IWEAR)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/26

         Beroep ingesteld op 15 augustus 2014 — Lauritzen Holding/BHIM — IC Companys (IWEAR)
   (Zaak T-622/14)
   2014/C 351/34
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lauritzen Holding AS (Drøbak, Noorwegen) (vertegenwoordigers: P. Walsh en S. Dunstan, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: IC Companys A/S (Kopenhagen, Denemarken)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juni 2014 in zaak R 1935/2013-2.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „IWEAR” voor waren van de klassen 18, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 6 29  806

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: ouder gemeenschapsmerk „INWEAR”, ingeschreven onder nr. 2 1 68  284

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-153/11: Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Zenato Azienda Vitivinicola/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (ZENATO RIPASSA)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Zenato Azienda Vitivinicola/BHIM — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (ZENATO RIPASSA)
   (Zaak T-153/11)
   2011/C 139/46
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zenato Azienda Vitivinicola Srl (Peschiera del Garda, Italië) (vertegenwoordiger: A. Rizzoli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona (Verona, Italië)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep met bijgevoegde stukken ontvankelijk verklaren;

               —

               de beslissing van de kamer van beroep (punten 1, 2 en 3 van het dispositief) vernietigen voor zover daarin het beroep wordt ingewilligd, de oppositie wordt toegewezen en de inschrijvingsaanvraag geheel wordt afgewezen en verzoekster wordt verwezen in de kosten die de opposant in de oppositie- en de beroepsprocedure heeft gemaakt, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ZENATO RIPASSA” (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 848 015) voor waren van klasse 33 (alcoholhoudende dranken)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona

      Oppositiemerk of -teken: Italiaans woordmerk „RIPASSO” (nr. 682 213) voor waren van klasse 33 („wijnen, spiritualiën en likeuren”)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van de oppositie en gehele afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


               21.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/4

         Verzoek van het Fürstliches Landgericht van 18 maart 2014 om een advies van het EVA-Hof in de zaak Otto Kaufmann AG
   (Zaak E-9/14)
   (2014/C 274/04)
   Bij schrijven van 18 maart 2014 werd een verzoek ingediend door het Fürstliches Landgericht (Liechtenstein), ingekomen ter griffie van het Hof op 21 maart 2014, om een advies in de procedure betreffende Otto Kaufmann AG, over de volgende vraag:

               —

               Is het op grond van de EER-overeenkomst, met name de bepalingen daarvan inzake het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging en/of individuele handelingen van afgeleid recht (bijvoorbeeld Richtlijn 2004/18/EG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten of Richtlijn 2006/123/EG betreffende diensten op de interne markt, die beide in het EER-recht zijn opgenomen) verplicht om wanneer veroordeling van rechtspersonen door een strafrechter op grond van nationaal recht is toegestaan, een dergelijke veroordeling duidelijk te registreren, bijvoorbeeld in een strafregister?


title: Verzoek van de Vaasan Hovioikeus (Hof van Beroep te Vaasa) van 21 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige hogere voorziening in de strafzaak tegen M. J. Läärä e.a. (Zaak C-124/97)

text:
Nr. C 166/8                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                         2 . Vormt de nationale regeling houdende vrijstelling van
                                                                                een overheidsonderneming van de naleving van de
                                                                                voor alle andere ondernemers van de sector geldende
In artikel 171 , lid 1 , van het EG-Verdrag wordt weliswaar                     privaatrechtelijke algemene regeling inzake arbeidscon
geen termijn vastgesteld waarbinnen de uit een arrest van                       tracten voor bepaalde duur, een steunmaatregel in de
het Hof voortvloeiende verplichtingen door de betrokken                         zin van artikel 92 van het EG-Verdrag ?
lidstaat moeten worden nagekomen, doch hij moet onver
wijld met de uitvoering van het arrest beginnen en deze zo
spoedig mogelijk afronden . De Bondsrepubliek heeft nage
laten, dwingende maatregelen tot implementatie van
artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 75/440/EEG (2) vast te stel
len . Ook heeft zij nog geen organisch actieplan in de zin                 Verzoek van de Vaasan Hovioikeus (Hof van Beroep te
van artikel 4, lid 2, van de richtlijn en — in de deelstaten               Vaasa) van 21 maart 1997 om een prejudiciële beslissing
— niet voor alle wateren saneringsplannen opgesteld . Ten                 in de aldaar aanhangige hogere voorziening in de strafzaak
slotte is zij haar mededelingsverplichting ex artikel 8 van                                      tegen M. J. Laara e.a.
Richtlijn 79/869/EEG ( 3 ) van de Raad van 9 oktober 1979                                           ( Zaak C-124/97)
niet nagekomen .
                                                                                ( 97/C 166/ 14 )
Het verzoek om oplegging van een dwangsom is gebaseerd                     Bij beschikking van 21 maart 1997 ( ingekomen ter griffie
op artikel 171 , lid 2 van het EG-Verdrag. Voor de hoogte                  van het Hof van Justitie op 25 maart daaraanvolgend )
van het genoemde bedrag heeft de Commissie de in PB nr.                    heeft de Vaasan Hovioikeus ( Hof van Beroep te Vaasa ) in
C 242 van 21 . 8 . 1996 bekendgemaakte berekeningsme                      de aldaar aanhangige hogere voorziening in de strafzaak
thode toegepast. De inbreuk kwalificeert zij als ernstig (co              tegen M. J. Laara , Cotswold Mircosystems Limited en Oy
ëfficiënt 8/20 ). De duur van de inbreuk acht de Commissie                 Transatlantic Software Limited, het Hof van Justitie van
aanzienlijk (coëfficiënt 2/3 ). Met het oog op de afschrik                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
kende werking van de gevorderde dwangsom baseert de                        le beslissing over de navolgende vragen :
Commissie zich op een aan de lidstaten meegedeelde bere
keningsformule, waarin de relatieve positie van elke lid                   1 . Moet het arrest van het Hof van Justitie van de EG
staat op het punt van zijn bruto nationaal product en het                       van 24 maart 1994 in zaak C-275/92 ('), Her
gewicht van zijn stem in de Raad overeenkomstig                                 Majesty's Customs and Excise/G. Schindler en J.
 artikel 148 , lid 2 van het EG-Verdrag tot uiting komt.                         Schindler aldus worden uitgelegd, dat de aldaar be
                                                                                slechte zaak geacht wordt overeen te komen met de
 (') Jurispr. 1991 , blz . 1-5019 .                                              onderhavige zaak (cf. arrest van het Hof van Justitie
 ( 2 ) PB 1975 , L 194, blz . 26 .                                              van de EG van 6 oktober 1982 in zaak 283/81 (2 ), Sri
 (') PB nr. L 271 van 29 . 10 . 1979 , blz . 44 .                                Cilfit en Lanificio di Gavardo SpA/Ministry of Health )
                                                                                en dat de bepalingen van het EG-Verdrag in deze zaak
                                                                                op dezelfde wijze moeten worden uitgelegd als in eerst
                                                                                genoemde zaak ?
                                                                                Voor het geval dat de eerste vraag geheel of ten dele
                                                                                ontkennend wordt beantwoord, stelt de Hovioikeus de
 Verzoek van de Pretura Circondariale di Padova van 1 7 de                      navolgende bijkomende vragen :
 cember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
                  tussen T. Nalon en Italiaanse Post                        2 . Zijn de in het EG-Verdrag vervatte bepalingen betref
                                                                                fende het vrije verkeer van goederen en diensten ( de
                             ( Zaak C-123/97 )                                   artikelen 30 , 59 en 60 ) ook van toepassing op speelau
                                ( 97/C 166/13 )                                  tomaten als die welke thans in geding zijn ?
                                                                            3 . Voor het geval dat de tweede vraag bevestigend wordt
                                                                                beantwoord :
 De Pretura Circondariale di Padova heeft bij beschikking
 van 17 december 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                        a ) Staan de artikelen 30, 59 of 60 van het EG-Ver
 van Justitie op 24 maart 1997, in het geding tussen T. Na                           drag of enig ander artikel eraan in de weg, dat Fin
 lon en Italiaanse Post, het Hof van Justitie van de Euro                            land de organisatie van de betrokken speelautoma
 pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis                             tenactiviteit beperkt door een alleenrecht toe te
 sing over de uitlegging van artikelen 92 en 93 van het Ver                          kennen aan de Raha-automaattiyhdistus, ongeacht
  drag, meer bepaald over de volgende vragen :                                        het feit dat die beperking op dezelfde wijze natio
                                                                                nale en buitenlandse spelorganisatoren treft ?
  1 . Kunnen de vragen betreffende de verenigbaarheid van                        b ) Geldt voor die beperking een van de in de
        de nationale wet met de betrokken bepalingen van Ge                          artikelen 36 en 56 van het EG-Verdrag genoemde
        meenschapsrecht worden opgeworpen en beslecht in                              rechtvaardigingsgronden op grond van de overwe
        het kader van procedures die niet zijn ingeleid door                          gingen uiteengezet in de Loterijwet of de voorbe
        ondernemers die zich kunnen beroepen op belangen                              reidende werken daarvan of op grond van enige
        waarop de Gemeenschapsregels ter bescherming van                              andere overweging en kan het voor het beantwoor
        de mededinging van toepassing zijn ?                                          den van de vraag van belang zijn, hoe groot de
 ---pagebreak--- 31 . 5 . 97               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 166/9
          spelwinst is die uit de speelautomaten kan worden                    indien in een geschil met betrekking tot een privaat
          gehaald en of de winstmogelijkheid daarbij op toe                   rechtelijke overeenkomst, dat niet door de nationale
          val dan wel op handigheid berust ?                                   rechter maar door arbiters wordt beslecht, partijen
                                                                              geen beroep doen op artikel 85 van het EG-Verdrag en
(') Jurispr. 1994 , blz . 1-1039 .                                             arbiters naar de voor hen geldende regels van natio
(2) Jurispr. 1982, blz. 3415 .                                                 naal procesrecht geen vrijheid hebben die bepalingen
                                                                               ambtshalve toe te passen ?
                                                                          2.   Dient de Nederlandse rechter in weerwil van de . . . re
                                                                               gels van Nederlands procesrecht een — overigens aan
                                                                               de wettelijke vereisten beantwoordende — vordering
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Alkmaar van
                                                                              tot vernietiging van een arbitraal vonnis op grond van
18 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding                     strijd van dat vonnis met artikel 85 van het EG-Ver
tussen A.G.R. Regeling en Bestuur van de Bedrijfsvereni                       drag toe te wijzen , indien hij oordeelt dat de gestelde
                  ging voor de Metaalnijverheid                                strijd zich inderdaad voordoet ?
                            ( Zaak C-125/97)
                               ( 97/C 166/15 )                            3 . Is, in weerwil van de . . . regels van Nederlands proces
                                                                               recht, de rechter hiertoe ook gehouden, indien in de ar
                                                                               bitrale procedure de toepasselijkheid van artikel 85
De arrondissementsrechtbank te Alkmaar heeft bij be
                                                                              van het EG-Verdrag buiten de grenzen van de rechts
schikking van 18 maart 1997, ingekomen ter griffie van                         strijd is gebleven en arbiters daarover dan ook geen
het Hof van Justitie op 26 maart 1997, in het geding tus                      beslissing hebben gegeven ?
sen A.G.R. Regeling en Bestuur van de Bedrijfsvereniging
voor de Metaalnijverheid, het Hof van Justitie van de Eu
ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be                    4 . Moet ingevolge het gemeenschapsrecht [een] . . . regel
slissing over de navolgende vraag :                                            van Nederlands procesrecht buiten toepassing worden
                                                                               gelaten indien dit nodig is om in de vernietigingsproce
Is aan de verplichtingen van richtlijn 80/987 (') geheel vol                  dure, gericht tegen het latere arbitrale vonnis, te kun
daan met een nationale wettelijke regeling, welke er toe                       nen onderzoeken of een overeenkomst, waarvan in het
kan leiden dat de in die richtlijn voorgeschreven honore                      arbitrale tussenvonnis met gezag van gewijsde is beslist
ring van een loonaanspraak slechts plaatsvindt indien en                       dat zij rechtsgeldig is, wellicht toch nietig is wegens
voor zover die loonaanspraak over de in die richtlijn ver                     strijd met artikel 85 van het EG-Verdrag ?
melde periode een groter bedrag betreft dan het bedrag
aan loon dat de werknemer in die zelfde periode heeft ont
                                                                          5 . Of moet in een geval als in vraag 4 omschreven buiten
vangen doch dat, volgens het nationale civiele recht, toege
                                                                               toepassing blijven de regel dat van het arbitrale tussen
rekend wordt aan een loonaanspraak, ontstaan in een
                                                                               vonnis, voorzover dit het karakter van eindvonnis
voor die periode gelegen tijdvak.
                                                                               draagt, niet tegelijk met het latere arbitrale vonnis de
                                                                               vernietiging kan worden gevorderd ?
(') PB nr. L 283 van 28 . 10 . 1980, blz . 23 .
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 maart                     Verzoek van het Pretura Circondariale di Bologna — Se
1997 om een prejudciële beslissing in het geding tussen                   zione controversie del lavoro —van 2 december 1996 om
 Eco Swiss China Time Ltd en Benetton International NV                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Carbona
                                                                          ri Annalisa en 121 andere verzoekers enerzijds en 1 ) Uni
                            ( Zaak C-126/97)
                                                                          versita degli Studi di Bologna, 2 ) Ministerie van Volksge
                               ( 97/C 166/16 )                            zondheid, 3 ) Ministerie van Universitair onderwijs en We
                                                                          tenschappelijk onderzoek en 4 ) Ministerie van Financiën
                                                                                anderzijds
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
21 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus                                         ( Zaak C-131/97)
titie op 27 maart 1997, in het geding tussen Eco Swiss                                               ( 97/C 166/ 17 )
China Time Ltd en Benetton International NV, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                Het Pretura Circondariale di Bologna — Sezione contro
                                                                          versie del lavoro — heeft bij beschikking van 2 december
1 . In hoeverre zijn de door het Hof van Justitie in de ge               1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     voegde zaken C-430/93 en C-431 /93 (Van Schijndel en                 2 april 1997, in het geding tussen A. Carbonari Annalisa
     Van Veen/Stichting Pensioenfonds voor Fysiotherapeu                 en 121 andere verzoekers enerzijds en l)Universita degli
     ten ) bij zijn arrest van 14 december 1995 gegeven ver              Studi di Bologna, 2 ) Ministerie van Volksgezondheid,
     klaringen voor recht van overeenkomstige toepassing                  3 ) Ministerie van Universitair onderwijs en Wetenschappe


title: Zaak C-435/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — CHS Tour Services GmbH/Team4 Travel GmbH (Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Verkoopbrochure die onjuiste informatie bevat — Kwalificatie als „misleidende handelspraktijk” — Geval waarin handelaar niet kan worden verweten de zorgvuldigheidsverplichting niet te zijn nagekomen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — CHS Tour Services GmbH/Team4 Travel GmbH
   (Zaak C-435/11) (1)

   (Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Verkoopbrochure die onjuiste informatie bevat - Kwalificatie als „misleidende handelspraktijk” - Geval waarin handelaar niet kan worden verweten de zorgvuldigheidsverplichting niet te zijn nagekomen)
   2013/C 344/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CHS Tour Services GmbH

      Verwerende partij: Team4 Travel GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Gerichtshof — Uitlegging van artikel 5 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 149, blz. 22) — Brochure die onjuiste informatie bevat — Al dan niet bestaan van de mogelijkheid voor een handelaar om aan te tonen dat hij heeft voldaan aan de vereisten van professionele toewijding, zodat die handelspraktijk niet als „oneerlijk” wordt aangemerkt

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat een handelspraktijk die voldoet aan alle in artikel 6, lid 1, van deze richtlijn genoemde criteria om te kunnen spreken van een misleidende praktijk jegens de consument, als oneerlijk en daarmee als verboden op grond van artikel 5, lid 1, van de richtlijn kan worden aangemerkt zonder dat hoeft te worden nagegaan of die praktijk ook in strijd is met de vereisten van professionele toewijding in de zin van artikel 5, lid 2, sub a, van de richtlijn.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak T-296/11: Beroep ingesteld op 8 juni 2011 — Cementos Portland Valderrivas/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/26

         Beroep ingesteld op 8 juni 2011 — Cementos Portland Valderrivas/Commissie
   (Zaak T-296/11)
   2011/C 238/46
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cementos Portland Valderrivas, SA (Pamplona, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 30 maart 2011 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 30 maart 2011 betreffende een procedure op grond van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak COMP/39.520 — cement en aanverwante producten).
   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij één enkel middel aan, ontleend aan schending van artikel 18 van voornoemde verordening en van het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Ten eerste houdt de bij de bestreden beschikking gevraagde informatie geen verband met de zogezegde inbreuk die wordt onderzocht, zodat de Commissie op basis van die informatie geen aanwijzingen kan natrekken die een onderzoek naar Valderrivas rechtvaardigen. Volgens verzoekster is bijgevolg niet voldaan aan het vereiste van noodzakelijkheid waarvan artikel 18 van verordening nr. 1/2003 de uitoefening van de bevoegdheid om inlichtingen op te vragen afhankelijk stelt. Het feit dat de beschikking van geen dergelijke aanwijzingen gewag maakt, betekent niet dat zij kan worden onttrokken aan de verplichte toetsing door het Gerecht of de gevraagde informatie noodzakelijk is.

               —

               Ten tweede druist de bestreden beschikking in tegen het evenredigheidsbeginsel, aangezien zij voor verzoekster een last meebrengt die duidelijk niet in verhouding staat tot wat in het kader van het onderzoek vereist is. Deze onevenredigheid komt tot uitdrukking in de aard, de buitensporige omvang en de mate van gedetailleerdheid van de verlangde informatie, in de verplichting om de gevraagde informatie in een bepaald formaat te verwerken en in te dienen en in de voor het verstrekken van de informatie gestelde termijn.


title: Zaak C-391/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Andalucía (Spanje) op 20 juli 2015 — Marina del Mediterráneo S.L. e.a./Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Andalucía (Spanje) op 20 juli 2015 — Marina del Mediterráneo S.L. e.a./Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía
   (Zaak C-391/15)
   (2015/C 346/07)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Andalucía

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marina del Mediterráneo S.L., Marina del Mediterráneo Duquesa S.L., Marina del Mediterráneo Estepona S.L., Marina del Mediterráneo Este S.L., Marinas del Mediterráneo Torre S.L., Marina del Mediterráneo Marbella S.L., Gómez Palma S.C., Enrique Alemán S.A., Cyes Infraestructuras S.A., Cysur Obras y Medioambiente S.A.

      Verwerende partij: Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía

      Andere partijen: Agencia Pública de Puertos de Andalucía, UTE Nassir Bin Abdullah and Sons, S.L., Puerto Deportivo de Marbella, S.A. en Ayuntamiento de Marbella

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, onder a) en b), van richtlijn 89/665 (1) in het licht van de beginselen van loyale samenwerking en nuttige werking van de richtlijnen aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling als artikel 310, lid 2, van Ley nr. 30/2007 van 30 oktober 2007 inzake overheidsopdrachten (thans artikel 40, lid 2, van Real Decreto Legislativo nr. 3/2011 houdende goedkeuring van de gecodificeerde tekst van de wet inzake overheidsopdrachten), voor zover volgens deze bepaling het bijzonder beroep inzake overheidsopdrachten niet kan worden ingesteld tegen voorbereidingsbesluiten van de aanbestedende dienst, zoals het besluit tot aanvaarding van een offerte van een inschrijver van wie wordt gesteld dat hij, anders dan in het nationale recht en het Unierecht is voorgeschreven, niet het bewijs heeft geleverd van zijn technische bekwaamheid en economische draagkracht?

               2)

               Zo ja, hebben de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, onder a) en b), van richtlijn 89/665 directe werking?

      (1)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).


title: Zaak C-514/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2015 door HIT Groep BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-436/10, Hit Groep tegen Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/18

         Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2015 door HIT Groep BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-436/10, Hit Groep tegen Commissie
   (Zaak C-514/15 P)
   (2015/C 398/24)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: HIT Groep BV (vertegenwoordigers: G. van der Wal en L. Parret, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De door appellante voorgedragen grond(en) van beroep gegrond te verklaren, het bestreden arrest te vernietigen, het beroep van appellante in eerste aanleg tegen het bestreden besluit (alsnog) gegrond te verklaren en het bestreden besluit voor zover gericht tot appellante, in het bijzonder artikel 1, onder (9), sub b, artikel 2, onder (9) en artikel 4, onder (22), van het bestreden besluit (1), nietig te verklaren, subsidiair de in artikel 2, onder (9), aan appellante opgelegde boete, te bepalen op nihil of in goede justitie te verlagen, althans het bestreden arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht om opnieuw te beslissen met inachtneming van het door het Hof van Justitie in deze zaak te wijzen arrest.

               —

               Verweerster te veroordelen in de door appellante in eerste aanleg en in hoger beroep gemaakte kosten van deze procedure, de door haar gemaakte kosten van rechtsbijstand daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               a)

               In de punten 174-188 en 228 van het bestreden arrest heeft het Gerecht ten onrechte, rechtens onjuist, onvoldoende dan wel onbegrijpelijk gemotiveerd en in strijd met artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, onder c, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie (2) (hierna: „Handvest”), artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening 1/2003, artikel 7, lid 1, van het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens (hierna „EVRM”), artikel 49 van het Handvest en de algemene rechtsbeginselen, in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel, geoordeeld en in het bestreden arrest beslist dat verweerster voor de toepassing van het voor appellante geldende boeteplafond van artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening 1/2003 (3) kon uitgaan van het (boek)jaar 2003 van appellante en dat verweerster het evenredigheidsbeginsel niet heeft geschonden door uit te gaan van het boekjaar 2003 en heeft het Gerecht het beroep van (thans) appellante verworpen met veroordeling van (thans) appellante in de kosten.

               b)

               Ten onrechte, rechtens onjuist en in strijd met artikel 296, tweede alinea, VWEU, artikelen 41, lid 2, onder c en 49, lid 3, van het Handvest en de algemene rechtsbeginselen, in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel, heeft het Gerecht nagelaten te oordelen over de evenredigheid van de aan appellante door verweerster opgelegde boete en is (althans) het oordeel van het Gerecht dienaangaande niet dan wel onvoldoende (begrijpelijk) gemotiveerd en heeft het Gerecht het beroep van (thans) appellante ten onrechte verworpen met veroordeling van (thans) appellante in de kosten.

         Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld is het (in deze zaak) niet toegestaan en rechtens onjuist om af te wijken van artikel 23, lid 2, tweede lid, van verordening 1/2003. Een dergelijke afwijking — waarbij in plaats van het voorgaande boekjaar (2009) het boekjaar 2003 zou dienen te gelden voor de toepassing van deze bepaling — is in strijd met deze bepaling en de doelstelling daarvan. Artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening 1/2003 beoogt te voorkomen dat een geldboete wordt opgelegd voor een bedrag dat de financiële draagkracht van de onderneming te boven gaat op de datum waarop zij door de Commissie aansprakelijk wordt gehouden voor de inbreuk en waarop de Commissie haar een geldelijke sanctie oplegt. Deze bepaling betreft een waarborg van het evenredigheidsbeginsel, dat niet langer is gewaarborgd indien van de tekst van deze bepaling wordt afgeweken.
   Afwijking van (de tekst van) deze bepaling is (in deze zaak) ook in strijd met artikel 7, lid 1, EVRM en artikel 49 van het Handvest en met het evenredigheidsbeginsel (legaliteitsbeginsel en lex. certa beginsel).
   De arresten van het Hof van Justitie waarin afwijking van de uitdrukkelijke tekst van artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening 1/2003 is toegestaan (Britannia Alloys, C-76/06 P, EU:C:2007:326 en 1.garantovaná, C-90/13 P, EU:C:2014:326) dateren van (ruim) na de feiten waarvoor aan appellante een boete is opgelegd. Toepassing met terugwerkende kracht van deze rechtspraak komt daardoor in strijd met artikel 7, lid 1, EVRM en artikel 49 van het Handvest.
   Indien afwijking van artikel 23, lid 2, tweede zin, van verordening 1/2003 in uitzonderlijke gevallen rechtens toelaatbaar zou (kunnen) zijn, vergt dit een grondige motivering die in strijd met artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, onder c, van het Handvest ontbreekt of onvoldoende is in het bestreden arrest.
   De waarborging van het evenredigheidsbeginsel vergt dat (in ieder geval) indien van artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening 1/2003 wordt afgeweken, de Unierechter (vervolgens) toetst of boete voldoet aan het oogmerk van die bepaling en het evenredigheidsbeginsel, hetgeen het Gerecht in het bestreden arrest (en de Commissie in het bestreden besluit) heeft nagelaten, althans niet dan wel ontoereikend heeft gemotiveerd.

      (1)  Besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011.

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-55/15: Beroep ingesteld op 3 februari 2015 — Certified Angus Beef/BHIM — Certified Australian Angus Beef (CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/34

      Beroep ingesteld op 3 februari 2015 — Certified Angus Beef/BHIM — Certified Australian Angus Beef (CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF)
      (Zaak T-55/15)
      (2015/C 107/45)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Certified Angus Beef, LLC (Wooster, Ohio, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: C. Aikens, barrister)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Certified Australian Angus Beef Pty Ltd (Surrey Hills, Australië)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van een beeldmerk met de woordelementen „CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF” — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 095 394

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 oktober 2014 in zaak R 662/2014-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  toewijzing van de oppositie in haar geheel;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-137/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2007 — La Perla/BHIM — Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair woordmerk NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC — Oudere nationale woord- en beeldmerken LA PERLA en LA PERLA PARFUMS — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2007 — La Perla/BHIM — Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC)
   (Zaak T-137/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair woordmerk NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC - Oudere nationale woord- en beeldmerken LA PERLA en LA PERLA PARFUMS - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94’)
   (2007/C 155/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gruppo La Perla (Bologna, Italië) (vertegenwoordigers: R. Morresi en A. Del Ferro, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Capostagno, vervolgens O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Wordgem Brands — Gestão e Investimentos Lda, voorheen Cielo Brands — Gestão e Investimentos Lda, (Madera, Portugal) (vertegenwoordigers: G. Bozzola en C. Bellomunno, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 25 januari 2005 (zaak R 537/2004-1) betreffende een nietigheidsprocedure tussen Gruppo La Perla SpA en Wordgem Brands — Gestão e Investimentos Lda

   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 25 januari 2005 (zaak R 537/2004-1) wordt vernietigd.

               2)

               Interveniënte wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in eenderde van de kosten van verzoekster.

               3)

               Verzoekster zal tweederde van haar eigen kosten dragen.

               4)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak C-22/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2010 door REWE-Zentral AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 11 november 2009 ín zaak T-150/08, REWE-Zentral AG/Bureau voor Harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte: Aldi Einkauf GmbH & Co. OGH

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/15

         Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2010 door REWE-Zentral AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 11 november 2009 ín zaak T-150/08, REWE-Zentral AG/Bureau voor Harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte: Aldi Einkauf GmbH & Co. OGH
   (Zaak C-22/10 P)
   2010/C 80/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: REWE-Zentral AG (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Bognár, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Aldi Einkauf GmbH & Co. OGH

      Conclusies

               —

               Het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 november 2009 vernietigen;

               —

               Verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij dit heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2008, waarbij de inschrijving van het woordteken „CLINA” als gemeenschapsmerk is geweigerd. Het Gerecht heeft de beslissing van de kamer van beroep dat er gevaar voor verwarring met het oudere gemeenschapswoordmerk CLINAIR bestaat, bevestigd.
   In hogere voorziening wordt schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk aangevoerd.
   Het Gerecht heeft bij de beoordeling van het gevaar voor verwarring ten onrechte niet alle relevante factoren volledig in de beschouwing betrokken. Door op rechtens onjuiste gronden aan te nemen dat er een sterke fonetische en visuele gelijkenis tussen de tegenover elkaar staande tekens bestaat, heeft het geoordeeld dat die gelijkenis niet kon worden geneutraliseerd door de conceptuele verschillen, hetgeen eveneens op een onjuiste rechtsopvatting berust. Voorts heeft het Gerecht het geringe onderscheidend vermogen van het oudere merk niet rechtens genoegzaam beoordeeld. Het Gerecht heeft in zoverre artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 onjuist toegepast en daarmee het gemeenschapsrecht geschonden.
   Inzonderheid heeft het Gerecht onvoldoende in de beschouwing betrokken dat de te vergelijken tekens CLINAIR en CLINA wezenlijke, rechtens bij de beoordeling in aanmerking te nemen fonetische en visuele verschillen vertonen, en dat het oudere merk CLINAIR een eveneens rechtens bij de beoordeling te betrekken semantische inhoud heeft die bij het recentere merk geheel ontbreekt. Het Gerecht heeft voorts buiten beschouwing gelaten dat het bestanddeel „CLIN” duidelijk een zwak onderscheidend vermogen heeft en derhalve de globale indruk die het merk CLINAIR geeft, rechtens slechts zwak kan beïnvloeden. Om deze redenen wettigt het feit dat enkel dit element een punt van overeenstemming is, rechtens niet de conclusie dat er gevaar voor verwarring bestaat in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening, te meer daar de fonetische, visuele en conceptuele verschillen niet gering zijn.


title: Zaak C-76/02: Beroep, op 5 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
4.5.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 109/37
Beroep, op 5 maart 2002 ingesteld door Commissie van de                Beroep, op 13 maart 2002 ingesteld door Commissie van
Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          (Zaak C-76/02)
                                                                                (Zaak C-87/02)
                         (2002/C 109/62)
                                                                                (2002/C 109/63)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 maart 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
woordigd door Götz zur Hausen, juridisch adviseur van de               op 13 maart 2002 beroep ingesteld door de Commissie van
Europese Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Van
burg bij Luis Escobar Guerrero, lid van de juridische dienst van       Beek en R. Amorosi als gemachtigden, tegen de Italiaanse
de Europese Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                 Republiek.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtin-
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/71/EG                gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      van de Commissie van 7 november 2000 tot aanpassing                    artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG (1), doordat de
      van de meetmethoden van de bijlagen I, II, III en IV bij               Regione Abruzzo niet is nagegaan of het project voor de
      richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de                    aanleg van een doorgaande verbindingsweg met de stad
      Raad aan de technische vooruitgang uit hoofde van                      Teramo (een project dat bekend staat onder de naam
      artikel 10 van die richtlijn (1), of de Commissie die                  „Lotto zero — variante, tra Termano e Giulianova, alla
      bepalingen althans niet mee te delen, de krachtens                     strada statale S.S. 80”), een project dat valt onder bijlage II
      artikel 2, lid 1, van die richtlijn op haar rustende                   van richtlijn 85/337/EEG, moest worden onderworpen
      verplichtingen niet is nagekomen;                                      aan een milieu-effectbeoordeling overeenkomstig de ar-
                                                                             tikelen 5 tot en met 10 van die richtlijn;
2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                       —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge de verbindende aard van artikel 249, derde alinea,
EG en artikel 10, eerste alinea, EG zijn de lidstaten gehouden,
tot hen gerichte richtlijnen zodanig in nationaal recht om te          Artikel 4, lid 1, van de richtlijn bepaalt dat projecten van de in
zetten, dat deze bij het verstrijken van de daartoe gestelde           bijlage I genoemde categorieën worden onderworpen aan een
termijn hun volle werking ontplooien. De in artikel 2, lid 1,          beoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10.
van de richtlijn gestelde termijn is op 1 januari 2001 verstreken      Volgens artikel 4, lid 2, worden projecten van de in bijlage II
zonder dat de Republiek Oostenrijk de noodzakelijke bepalin-           genoemde categorieën onderworpen aan een beoordeling
gen heeft vastgesteld.                                                 overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10, indien de
                                                                       lidstaten van oordeel zijn dat hun kenmerken zulks noodzake-
                                                                       lijk maken. Met het oog hierop kunnen de lidstaten met name
                                                                       bepaalde projecttypes die aan een beoordeling moeten worden
(1) PB L 287, blz. 46.                                                 onderworpen, specificeren of criteria en/of drempelwaarden
                                                                       vaststellen die noodzakelijk zijn om te bepalen welke projecten
                                                                       van de in bijlage II genoemde categorieën moeten worden
                                                                       onderworpen aan een beoordeling overeenkomstig de artike-
                                                                       len 5 tot en met 10.


title: Zaak T-487/14: Beroep ingesteld op 27 juni 2014 — CHEMK en KF/Commissie

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/49

         Beroep ingesteld op 27 juni 2014 — CHEMK en KF/Commissie
   (Zaak T-487/14)
   2014/C 282/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) (Chelyabinsk, Rusland) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (Novokuznetsk, Rusland) (vertegenwoordigers: B. Evtimov en M. Krestiyanova, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 360/2014 van de Commissie van 9 april 2014 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ferrosilicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (1) (hierna: „basisverordening”) (PB L 107, blz. 13) nietig te verklaren, en

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 9, van de basisverordening onjuist uit te leggen, en/of heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat het bestaan van een enkele economische eenheid irrelevant is voor de samenstelling van de uitvoerprijs (met inbegrip van een correctie) overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening, zodat het gerechtvaardigd was alle VAA-kosten en de winst van RFA International van de samengestelde uitvoerprijs van de CHEMK-groep af te trekken. Voor zover de Commissie zich voor die vaststellingen heeft gebaseerd op de afwijzing van verzoeksters’ bewering dat zij deel uitmaakten van een enkele economische eenheid, berust ook die afwijzing op een onjuiste rechtsopvatting en/of een kennelijke beoordelingsfout.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 11, lid 10, en daarmee samenhangend artikel 11, lid 9, van de basisverordening geschonden door de antidumpingrechten af te trekken van verzoeksters’ samengestelde uitvoerprijs. De Commissie heeft artikel 11, lid 9, van de basisverordening geschonden door een nieuwe methode toe te passen om te bepalen of de rechten correct worden weergegeven in de wederverkoopprijs, die verschilde van de methode die werd gehanteerd bij het laatste tussentijdse onderzoek dat heeft geleid tot de op verzoeksters geheven rechten.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft bij de vaststellingen inzake de waarschijnlijkheid van de herhaling van schadelijke dumping wat betreft de Russische invoer de feiten en het bewijs op een aantal punten kennelijk onjuist beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-323/07: Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — El Morabit/Raad van de Europese Unie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/52

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — El Morabit/Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-323/07)
   (2007/C 269/93)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed El Morabit (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: U. Sarikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Vernietiging van het bestreden besluit van de Raad van 28 juni 2007.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker vecht het besluit van de Raad (1) aan waarbij hij besloten heeft dat ten aanzien van verzoeker een beslissing is genomen door een bevoegde instantie in de zin van artikel 1, lid 4, van dat gemeenschappelijk standpunt, en dat verzoeker onderworpen moet blijven aan de in Verordening (EG) nr. 2580/2001 vastgestelde specifieke beperkende maatregelen.
   Verzoeker voert aan dat hij weliswaar schuldig is bevonden door een rechtbank aan deelname aan een criminele organisatie met een terroristisch oogmerk, maar dat hij tegen dit vonnis hoger beroep heeft ingesteld. Het Besluit van de Raad zou dan ook voorbarig zijn en in strijd met artikel 6 EVRM en artikel 47 en 48 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  2007/445/EG: Besluit van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de Besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58).


title: Zaak C-193/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 7 april 2016 — E/Subdelegación del Gobierno en Álava

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 7 april 2016 — E/Subdelegación del Gobierno en Álava
   (Zaak C-193/16)
   (2016/C 251/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E

      Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Álava

      Prejudiciële vraag

   Vormt verzoeker, die tot 12 jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens herhaaldelijk gepleegd misbruik van kinderen, een actuele en werkelijke bedreiging voor de openbare orde in de zin van artikel 27, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/83/EG (1), in aanmerking genomen het feit dat hij gedetineerd is en zes jaar van zijn straftijd heeft ondergaan en dus nog een aantal jaren in detentie moet doorbrengen voordat hij in vrijheid wordt gesteld?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C-423/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 13 juli 2017 — Staat der Nederlanden tegen Warner-Lambert Company LLC

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Den Haag (Nederland) op 13 juli 2017 — Staat der Nederlanden tegen Warner-Lambert Company LLC
   (Zaak C-423/17)
   (2017/C 318/13)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Staat der Nederlanden

      Verweerster: Warner-Lambert Company LLC

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11 van richtlijn 2001/83 (1) of enige andere bepaling van Unierecht aldus worden uitgelegd dat een mededeling waarbij de aanvrager of houder van een handelsvergunning voor een generiek geneesmiddel in de zin van artikel 10 van richtlijn 2001/83 de autoriteit laat weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter, worden aangemerkt als een verzoek tot beperking van de handelsvergunning dat ertoe moet leiden dat de handelsvergunning niet of niet meer geldt voor de geoctrooieerde indicaties of doseringsvormen?

               2)

               Als het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt, verzetten de artikelen 11 en 21, derde lid, van richtlijn 2001/83 of andere bepalingen van het Unierecht zich ertegen dat de bevoegde autoriteit bij een krachtens artikel 6 in samenhang met artikel 10 van richtlijn 2001/83 gegeven vergunning de samenvatting van de productkenmerken en de bijsluiter openbaar maakt inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, in de situatie dat de aanvrager of houder van een handelsvergunning de autoriteit heeft laten weten dat hij de delen van de samenvatting van productkenmerken van het referentiegeneesmiddel die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, niet vermeldt in de samenvatting van productkenmerken en de bijsluiter?

               3)

               Maakt het voor de beantwoording van vraag 2 uit dat de bevoegde autoriteit eist dat de vergunninghouder in de bijsluiter die de vergunninghouder in de verpakking van het geneesmiddel moet stoppen, een verwijzing opneemt naar de website van die autoriteit waarop de samenvatting van de productkenmerken is gepubliceerd inclusief de delen die verwijzen naar indicaties of doseringsvormen die onder het octrooirecht van een derde vallen, terwijl die delen met toepassing van artikel 11 van richtlijn 2001/83 niet in die bijsluiter zijn vermeld?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB 2001, L 311, blz. 67).


title: Zaak T-256/15: Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Telefónica/Commissie

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/37

         Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Telefónica/Commissie
   (Zaak T-256/15)
   (2015/C 245/44)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telefónica, S.A. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1 van het besluit nietig verklaren;

               —

               artikel 4, lid 1, van het besluit nietig verklaren voor zover van het Koninkrijk Spanje wordt verlangd dat het een einde maakt aan de in artikel 1 omschreven steunregeling;

               —

               artikel 4, leden 2, 3, 4, en 5 van het besluit nietig verklaren voor zover de vermeende staatssteun moet worden teruggevorderd;

               —

               subsidiair, de omvang van de in artikel 4, lid 2, van het besluit opgelegde terugvorderingsverplichting op dezelfde manier beperken als in het eerste en het tweede besluit, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het besluit waartegen dit beroep is gericht, is hetzelfde besluit als dat waarop de zaken T-12/15, Banco de Santander en Santusa/Commissie, en T-252/15, Ferrovial e.a./Commissie, betrekking hebben.
   De middelen en voornaamste argumenten vertonen gelijkenis met die welke reeds in die zaken zijn aangevoerd.
   Gesteld wordt met name dat de Commissie blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en onjuiste beoordelingen van de feiten, namelijk wat het resultaat van de raadpleging van de Dirección General de Tributos (belastingdienst) betreft, alsmede door te oordelen dat het ging om een nieuwe maatregel, waarbij mogelijkerwijs sprake was van nieuwe steun, en door te stellen dat de eerste twee besluiten niet zagen op de eventuele toepassing van de aan de orde zijnde maatregel op indirect verworven deelnemingen.


title: Zaak C-76/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Braşov — Roemenië) — Mihai Manea/Instituția Prefectului județul Brașov — Serviciul public comunitar regim de permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor (Prejudiciële verwijzing — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieuheffing die door een lidstaat wordt toegepast op motorvoertuigen bij de eerste registratie of de eerste inschrijving van het eigendomsrecht — Neutraliteit van heffing tussen uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op de binnenlandse markt bevinden)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Braşov — Roemenië) — Mihai Manea/Instituția Prefectului județul Brașov — Serviciul public comunitar regim de permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor
   (Zaak C-76/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing die door een lidstaat wordt toegepast op motorvoertuigen bij de eerste registratie of de eerste inschrijving van het eigendomsrecht - Neutraliteit van heffing tussen uit andere lidstaten ingevoerde tweedehands motorvoertuigen en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op de binnenlandse markt bevinden))
   (2015/C 198/15)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Braşov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mihai Manea

      Verwerende partij: Instituția Prefectului județul Brașov — Serviciul public comunitar regim de permise de conducere și înmatriculare a vehiculelor

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat een heffing voor motorvoertuigen invoert die wordt toegepast op ingevoerde tweedehands voertuigen bij de eerste registratie ervan in die lidstaat en op reeds in deze lidstaat geregistreerde voertuigen bij de eerste inschrijving in die lidstaat van het eigendomsrecht op die voertuigen;

               —

               het eraan in de weg staat dat deze lidstaat vrijstelling van die heffing verleent voor reeds geregistreerde voertuigen waarvoor een eerder geldende heffing is betaald die onverenigbaar met het recht van de Unie is verklaard.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak T-404/08: Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — Fluorsid en Minmet/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt voor aluminiumfluoride — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Tardiviteit — Niet-ontvankelijkheid — Vaststelling van prijzen en verdeling van markten — Bewijs van inbreuk — Recht van verweer — Afbakening van betrokken markt — Geldboeten — Ernst van inbreuk — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/60

         Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — Fluorsid en Minmet/Commissie
   (Zaak T-404/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt voor aluminiumfluoride - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Tardiviteit - Niet-ontvankelijkheid - Vaststelling van prijzen en verdeling van markten - Bewijs van inbreuk - Recht van verweer - Afbakening van betrokken markt - Geldboeten - Ernst van inbreuk - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006)
   2013/C 225/134
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fluorsid SpA (Assemini, Italië) en Minmet Financing Co. (Lausanne, Zwitserland) (vertegenwoordigers: L. Vasques en F. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, C. Cattabriga en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 3043 van de Commissie van 25 juni 2008 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.180 — Aluminiumfluoride) betreffende een mededingingsregeling op de wereldmarkt voor aluminiumfluoride inzake de vaststelling van de prijzen en de verdeling van de markten op wereldschaal, en, subsidiair, verzoek om verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Fluorsid SpA en Minmet financing Co. worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-339/05: Verzoek van Landesgericht Innsbruck van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols en Land Tirol

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/9

         Verzoek van Landesgericht Innsbruck van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols en Land Tirol
   (Zaak C-339/05)
   (2005/C 281/17)
   Procestaal: Duits
   Het Landesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van 22 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 september 2005, in het geding tussen Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols en Land Tirol, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet een lidstaat of een territoriaal lichaam van een lidstaat bij de berekening van de bezoldiging van arbeidscontractanten in overheidsdienst zonder beperking in de tijd rekening houden met de tijdvakken van arbeid die zijn vervuld in bepaalde instellingen in Zwitserland die met de in § 41, lid 2, Tiroler Landesvertragsbedienstetengesetz (c.q. § 26, lid 2, Vertragsbedienstetengesetz 1948) bedoelde instellingen vergelijkbaar zijn, of dient de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (PB 2002, L 114, blz. 16), inzonderheid artikel 9, lid 1, van bijlage I ervan, aldus te worden uitgelegd dat bij de inaanmerkingneming van tijdvakken van arbeid een beperking tot de tijdvakken die de arbeidscontractanten na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst op 1 juni 2002 in Zwitserland hebben vervuld, is toegestaan?


title: Zaak T-337/12: Arrest van het Gerecht van 21 november 2013 — El Hogar Perfecto del Siglo XXI/BHIM — Wenf International Advisers (Kurkentrekker) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat kurkentrekker weergeeft — Ouder nationaal model — Nietigheidsgrond — Geen eigen karakter — Geen verschillende algemene indruk — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van ontwerper — Artikelen 4, 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/22

         Arrest van het Gerecht van 21 november 2013 — El Hogar Perfecto del Siglo XXI/BHIM — Wenf International Advisers (Kurkentrekker)
   (Zaak T-337/12) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat kurkentrekker weergeeft - Ouder nationaal model - Nietigheidsgrond - Geen eigen karakter - Geen verschillende algemene indruk - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van ontwerper - Artikelen 4, 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2014/C 9/36
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Hogar Perfecto del Siglo XXI, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Ruiz Gallegos en E. Veiga Conde, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Wenf International Advisers Ltd (Tortola, Britse Maagdeneilanden, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela en I. Munilla Muñoz, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 1 juni 2012 (zaak R 89/2011-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Wenf International Advisers Ltd en El Hogar Perfecto del Siglo XXI, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Hogar Perfecto del Siglo XXI, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Zaak C-545/08: Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/10

         Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-545/08)
   (2009/C 82/18)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Nijenhuis en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door eindgebruikerstarieven voor toegang tot breedbanddiensten zonder voorafgaande marktanalyse vast te stellen, de krachtens de artikelen 16 en 17 van richtlijn 2002/22/EG (1) in samenhang met de artikelen 16 en 27 van richtlijn 2002/21/EG (2) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Door eindgebruikerstarieven voor toegang tot breedbanddiensten zonder voorafgaande marktanalyse vast te stellen, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die krachtens de artikelen 16 en 17 van richtlijn 2002/22/EG in samenhang met de artikelen 16 en 27 van richtlijn 2002/21/EG op haar rusten.
   In de eerste plaats zijn de verplichtingen die door het hoofd van de Urząd Komunikacji Elektronicznej (dienst Elektronische communicatie) twee jaar na de inwerkingtreding van de geldende communautaire bepalingen in Polen aan Telekommunikacja Polska zijn opgelegd, namelijk het vereiste dat de ondernemer de eindgebruikerstarieven voor toegang tot breedbanddiensten ter goedkeuring aan de nationale regelgevende instantie voorlegt, en het vereiste dat de tarieven op basis van de kosten van het verrichten van de diensten zouden worden vastgesteld, aan te merken als nieuwe verplichtingen en niet als de handhaving van bestaande verplichtingen.
   In de tweede plaats kunnen de regelgevende verplichtingen betreffende de eindverbruikersdiensten die door het hoofd van de Urząd Komunikacji Elektronicznej aan Telekommunikacja Polska zijn opgelegd, volgens de Commissie niet als een overgangsmaatregel in de zin van artikel 27 van de Kaderrichtlijn worden beschouwd, omdat artikel 17 van richtlijn 98/10/EG, waarnaar artikel 27 van de Kaderrichtlijn verwijst, uitsluitend betrekking heeft op tarieven voor het gebruik van het vaste openbare telefoonnet en van de vaste openbare telefoondiensten.

      (1)  Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51).

      (2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33).


title: Zaak F-111/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 mei 2016 – GW/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Overname van ziektekosten — Concreet en uitvoerig onderzoek)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 mei 2016 – GW/Commissie
   (Zaak F-111/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Overname van ziektekosten - Concreet en uitvoerig onderzoek))
   (2016/C 251/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: GW (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr en F. Simonetti, gemachtigden

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker en zijn echtgenote de kosten te vergoeden van drie facturen voor een medische ingreep en behandeling in verband met de kanker waaraan zij lijdt

      Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie houdende weigering om de kosten opgenomen in de afrekeningen nrs. 67 en 68 van 7 februari 2014 en nr. 72 van 12 maart 2014, betreffende aan mevrouw T. verleende gezondheidszorg, aan te merken als vergoedbaar, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van GW.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015, blz. 55.


title: Zaak T-422/03: Beschikking van het Gerecht van 18 december 2009 — Enviro Tech Europe en Enviro Tech International/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/48

         Beschikking van het Gerecht van 18 december 2009 — Enviro Tech Europe en Enviro Tech International/Commissie
   (Zaak T-422/03) (1)

   2010/C 37/69

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-21/09: Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Eurotel/BHIM — DVB Project (DVB)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/48

         Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Eurotel/BHIM — DVB Project (DVB)
   (Zaak T-21/09)
   (2009/C 69/106)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eurotel SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: F. Paola, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DVB Project
   Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg het gemeenschapsbeeldmerk „DVB” nietig verklaren, aangezien het duidelijk in strijd is met de letter en de geest van artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 40/94;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het beeldmerk „DVB” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38 — aanvraag nr. 2 75 771

      Houder van het gemeenschapsmerk: DVB project

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert, maakt geen aanspraak op een merkrecht, maar stelt dat het betrokken merk beschrijvend en algemeen is.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-298/11: Beschikking van de president van het Hof van 9 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Dobrudzhanska petrolna kompanyia” AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Beschikking van de president van het Hof van 9 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — „Dobrudzhanska petrolna kompanyia” AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-298/11) (1)

   2012/C 303/36
   Procestaal: Bulgaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak T-521/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Areva T&D/Commissie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/42

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Areva T&D/Commissie
   (Zaak T-521/09)
   2010/C 51/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Areva T&D SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Schild en C. Simphal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking voor zover deze Areva T&D SA betreft, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige door Areva T&D SA ingestelde beroep strekt tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 7601 def. van de Europese Commissie van 7 oktober 2009 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU) en artikel 53 EER-Overeenkomst — Zaak COMP/39.129 — Energietransformators.
   Ter onderbouwing van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoekster vier middelen aan.
   Het eerste middel betreft schending van de bij artikel 296 VWEU voorgeschreven motiveringsplicht. Volgens verzoekster heeft de Commissie haar beschikking noch gemotiveerd op het punt van de delegatie van haar sanctiebevoegdheid als gevolg van de hoofdelijke veroordeling van Areva T&D SA noch op dat van de toevoeging van een voorwaarde aan die welke in de mededeling van 19 februari 2002 worden gesteld om immuniteit tegen geldboeten te kunnen genieten.
   Met haar tweede middel verwijt verzoekster de Commissie schending van artikel 101, lid 1, VWEU en in het bijzonder van de rechtsregels inzake de toerekenbaarheid van inbreuken op het mededingingsrecht. Volgens verzoekster kon de Commissie haar niet aansprakelijk stellen voor de mededingingsverstorende praktijken die hebben plaatsgevonden vóór de overdracht van Alstom T&D SA door ALSTOM. Ten tijde van de feiten was Alstom T&D SA namelijk geen onafhankelijke vennootschap, maar stond zij onder de zeggenschap van moedermaatschappij Alstom. Bijgevolg had de Commissie overeenkomstig de beginselen inzake de toerekenbaarheid van inbreuken bij de overdracht van ondernemingen moeten vaststellen dat ten tijde van de betrokken feiten alleen de moedermaatschappij, te weten Alstom, aansprakelijk kon worden gesteld voor de mededingingsverstorende praktijken die vóór de overdracht hadden plaatsgevonden. Verzoekster is voorts van mening dat de Commissie, door haar aansprakelijk te stellen, de algemene beginselen van rechtszekerheid en van het persoonlijk karakter van straffen heeft geschonden.
   Met haar derde middel betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 101, lid 1, VWEU en in het bijzonder de rechtsregels inzake hoofdelijkheid heeft geschonden. De Commissie kon haar en Alstom namelijk niet hoofdelijk veroordelen tot betaling van de geldboete, aangezien zij op de dag dat de beschikking is vastgesteld, geen economische eenheid meer vormden. Ten slotte is verzoekster van mening dat de Commissie, met de hoofdelijke veroordeling van Alstom en haarzelf, in de beschikking voorbijgaat aan twee algemene beginselen van het recht van de Unie, te weten de beginselen van gelijke behandeling en van rechtszekerheid.
   Met haar vierde middel verwijt verzoekster de Commissie schending van artikel 101, lid 1, VWEU en in het bijzonder van de regels van de mededeling van de Commissie van 19 februari 2002 betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken. (1) Verzoekster stelt voorts dat de Commissie, door haar geen immuniteit te verlenen, de algemene beginselen van het gewettigd vertrouwen en van rechtszekerheid heeft geschonden.

      (1)  PB C 45, blz. 3.


title: Zaak T-395/10: Beschikking van het Gerecht van 12 april 2011 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie ( „Toegang tot stukken — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Stilzwijgende weigering van toegang — Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/10

         Beschikking van het Gerecht van 12 april 2011 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie
   (Zaak T-395/10) (1)

   (Toegang tot stukken - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Stilzwijgende weigering van toegang - Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 173/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: S. Crosby, solicitor, en S. Santoro, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en C. ten Dam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgende besluit van de Commissie waarbij verzoekster de toegang wordt geweigerd tot bepaalde documenten betreffende de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek India.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-164/05: Beroep, op 8 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/18

         Beroep, op 8 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-164/05)
   (2005/C 115/33)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Maidani en H. Støvlbæk als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2003 verstreken.

      (1)  PB L 206 van 31.7.2001, blz. 1.


title: Zaak C-631/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op 2 december 2013 — Arne Forsgren

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Patent- und Markensenat (Oostenrijk) op 2 december 2013 — Arne Forsgren
   (Zaak C-631/13)
   2014/C 61/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Patent- und Markensenat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Arne Forsgren

      Verwerende instantie: Österreichische Patentamt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan overeenkomstig de artikelen 1, sub b, en 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1), wanneer is voldaan aan de overige voorwaarden, een beschermingscertificaat voor een door een basisoctrooi beschermde werkzame stof (in casu: proteïne D) worden afgegeven wanneer deze werkzame stof in covalente (moleculaire) binding met andere werkzame stoffen in het geneesmiddel (in casu: Synflorix) is opgenomen, maar toch haar eigen werking behoudt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           2.1.

                           Kan overeenkomstig artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 469/2009 een beschermingscertificaat voor de door het basisoctrooi beschermde stof (in casu: proteïne D) worden afgegeven wanneer deze stof een eigen therapeutische werking heeft (in casu als vaccin tegen Haemophilus influenzae-bacteriën), maar de vergunning voor het geneesmiddel geen betrekking heeft op deze werking?

                           2.2.

                           Kan overeenkomstig artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 469/2009 een beschermingscertificaat voor de door het basisoctrooi beschermde stof (in casu: proteïne D) worden afgegeven wanneer deze stof in de vergunning als „drager” voor de eigenlijke werkzame stof (in casu: pneumokokkenpolysaccharide) wordt aangeduid, zij als „adjuvans” de werking van deze stof versterkt, maar deze werking in de vergunning voor het geneesmiddel niet uitdrukkelijk wordt vermeld?

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Zaak T-61/15: Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — 1&1 Internet/BHIM — Unoe Bank (1e1)

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/36

      Beroep ingesteld op 6 februari 2015 — 1&1 Internet/BHIM — Unoe Bank (1e1)
      (Zaak T-61/15)
      (2015/C 107/47)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: 1&1 Internet AG (Montabaur, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Klopp, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Unoe Bank, SA (Madrid, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekster

         Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „(1e1)” — aanvraag nr. 11 047 479

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2014 in zaak R 101/2014-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing in oppositieprocedure nr. B 002090507 tussen 1&1 Internet AG en UNO E Bank;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.