title: Zaak T-10/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2007 — Portela & Companhia/BHIM — Torrens Cuadrado en Gilbert Sanz (Bial) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Bial — Ouder nationaal woordmerk BIAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 — Bewijs van bestaan van ouder merk — Coëxistentie van oudere merken — Middel waardoor voorwerp van geding wordt gewijzigd — Bewijsmateriaal dat voor eerst aan Gerecht is overgelegd — Kosten gemaakt voor oppositieafdeling )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/43

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2007 — Portela & Companhia/BHIM — Torrens Cuadrado en Gilbert Sanz (Bial)
   (Zaak T-10/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Bial - Ouder nationaal woordmerk BIAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 - Bewijs van bestaan van ouder merk - Coëxistentie van oudere merken - Middel waardoor voorwerp van geding wordt gewijzigd - Bewijsmateriaal dat voor eerst aan Gerecht is overgelegd - Kosten gemaakt voor oppositieafdeling’)
   (2008/C 22/79)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portela & Companhia, SA (S. Mamede do Coronado, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Conceição Pimenta, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: J. Torrens Cuadrado en J. Gilbert Sanz (Gava, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 september 2005 (zaak R 897/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen J. Torrens Cuadrado en J. Gilbert Sanz, enerzijds, en Portela & Companhia, SA, anderzijds
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 14 september 2005 (zaak R 897/2004-1) wordt vernietigd voor zover daarbij verzoekster wordt verwezen in de kosten ten bedrage van 600 EUR die Torrens Cuadrado en Gilbert Sanz zijn opgekomen in de oppositieprocedure.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Portela & Companhia, SA zal haar eigen kosten dragen en de helft van de kosten van het BHIM.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak T-355/09: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2013 — Reber/BHIM — Wedl & Hofmann (Walzer Traum) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Walzer Traum — Ouder nationaal woordmerk Walzertraum — Geen normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gelijke behandeling” )

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/18

         Arrest van het Gerecht van 17 januari 2013 — Reber/BHIM — Wedl & Hofmann (Walzer Traum)
   (Zaak T-355/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Walzer Traum - Ouder nationaal woordmerk Walzertraum - Geen normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gelijke behandeling)
   2013/C 63/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Reber Holding GmbH & Co. KG (Bad Reichenhall, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Wedl & Hofmann GmbH (Mils/Hall in Tirol, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: T. Raubal, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2009 (zaak R 623/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Reber Holding GmbH & Co. KG en Wedl & Hofmann GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Reber Holding GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Doorhaling van zaak T-312/99

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/44

         Doorhaling van zaak T-312/99 (1)

   (2004/C 228/104)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-312/99: Technische Handelsonderneming Van Dooren BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)   PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-147/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hovrätt för Nedre Norrland — Zweden) — ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB/Frank Koot, Evergreen Investments BV (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegde gerecht — Bijzondere bevoegdheden „ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst” en „ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad” )

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/14

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Hovrätt för Nedre Norrland — Zweden) — ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB/Frank Koot, Evergreen Investments BV
   (Zaak C-147/12) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bevoegde gerecht - Bijzondere bevoegdheden „ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst” en „ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad”)
   2013/C 260/23
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Hovrätten för Nedre Norrland

      Partijen in de procedure in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB

      Verwerende partijen: Frank Koot, Evergreen Investments BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hovrätten för Nedre Norrland Sundsvall — Uitlegging van artikel 5, leden 1 en 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1). — Vraag of alle geschillen betreffende schadevergoeding al dan niet onder bijzondere bevoegdheden ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst of ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad vallen — Gerechtelijke procedure in lidstaat A tegen natuurlijke persoon die in lidstaat B woont en bestuurslid was van een in lidstaat A gevestigde besloten vennootschap, alsmede tegen een in lidstaat B gevestigde besloten vennootschap die een meerderheidsaandeel had in de in lidstaat A gevestigde vennootschap — Vordering strekkende tot vaststelling dat een bestuurslid van een besloten vennootschap aansprakelijk is voor de schulden van de vennootschap die het gevolg zijn van het verzuim van het bestuurslid om formele maatregelen te treffen in verband met het toezicht op de financiële situatie van de vennootschap — Vordering strekkende tot vaststelling dat de eigenaar van een besloten vennootschap aansprakelijk is voor een ander in geval van voortzetting van de werkzaamheid van de vennootschap ook al was er sprake van onderkapitalisatie en was de vennootschap wettelijk verplicht om in vereffening te gaan

      Dictum

               1)

               Het begrip „verbintenissen uit onrechtmatige daad” in artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het betrekking heeft op door een schuldeiser van een vennootschap ingediende vorderingen zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die erop gericht zijn om, enerzijds, een bestuurslid en, anderzijds, een aandeelhouder van de vennootschap aansprakelijk te stellen voor de schulden van de vennootschap, op grond dat zij het mogelijk hebben gemaakt dat die vennootschap haar werkzaamheden voortzette ofschoon er sprake was van onderkapitalisatie en de vennootschap in vereffening diende te gaan.

               2)

               Het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen” in artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat voor vorderingen die ertoe strekken, een bestuurslid en een aandeelhouder van een vennootschap aansprakelijk te stellen voor de schulden van die vennootschap, die plaats zich bevindt in de plaats waarmee de door die vennootschap verrichte werkzaamheden en de financiële situatie met betrekking tot die werkzaamheden verband houden.

               3)

               De omstandigheid dat de betrokken vordering door de oorspronkelijke schuldeiser is overgedragen aan een andere schuldeiser is in omstandigheden als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, niet van invloed op de bepaling van het bevoegde gerecht op grond van artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001.

      (1)  PB C 151 van 26.05.2012


title: Zaak C-46/05: Beroep, op 7 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/10

         Beroep, op 7 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-46/05)
   (2005/C 93/19)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 februari 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Nicola Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               a)

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (1), of door niet ervoor te zorgen dat de sociale partners bij overeenkomst de nodige bepalingen invoeren, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               b)

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 302, van 1.12.2000, blz. 57.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juni 2003 in gevoegde zaken T-124/01 en T-320/01, Pietro Del Vaglio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Aanpassingscoëfficient — Pensioen — Begrip woonplaats — Bewĳslast — Verenigd Koninkrĳk)

text:
2.8.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 184/33
Gerecht in volle samenstelling                                          In het kader van deze toerbeurtregeling wordt de door de
                                                                        president van het Gerecht voorgezeten Eerste kamer bij elke
Tijdens zijn voltallige conferentie van 2 juli 2003 heeft het           derde toerbeurt overgeslagen.
Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van
zijn Reglement voor de procesvoering het volgende besluit
genomen: Indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal              De president van het Gerecht kan van de toerbeurtregeling
ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering            afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter verzeke-
het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters         ring van een gelijkmatige werkverdeling.
bestaat, is de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president
van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting
van de zaak zal deelnemen, de omgekeerde van de rangorde
der rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van
het Reglement voor de procesvoering, tenzij de aldus aange-
wezen rechter de rechter-rapporteur is. In dat geval wordt
aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang vooraf-
gaat.
Aanwijzing van de rechter die de president van het                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht als rechter in kort geding vervangt
Tijdens zijn voltallige conferentie van 2 juli 2003 heeft het
Gerecht overeenkomstig artikel 106 van het Reglement voor de                                       van 4 juni 2003
procesvoering, zoals gewijzigd op 21 mei 2003, besloten in
geval van afwezigheid of verhindering van de president van het
Gerecht als rechter in kort geding aan te wijzen:                       in gevoegde zaken T-124/01 en T-320/01, Pietro Del Vaglio
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
—     voor de periode van 1 augustus 2003 tot en met
      30 september 2003: R. García-Valdecasas, rechter, en bij
      afwezigheid of verhindering van deze laatste, in de navol-        (Ambtenaren — Aanpassingscoëfficient — Pensioen —
      gende volgorde: K. Lenaerts, V. Tiili en N. J. Forwood,              Begrip woonplaats — Bewijslast — Verenigd Koninkrijk)
      rechters;
—     voor de periode van 1 oktober 2003 tot en met
      31 augustus 2004: R. García-Valdecasas, rechter, en bij                                      (2003/C 184/75)
      afwezigheid of verhindering van deze laatste, K. Lenaerts,
      rechter.
                                                                                (Procestaal: Frans)
De criteria voor de toewijzing van de zaken aan de
kamers
Tijdens zijn voltallige conferentie van 2 juli 2003 heeft het           In de gevoegde zaken T-124/01 en T-320/01, Pietro Del Vaglio,
Gerecht overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de             voormalig ambtenaar bij de Commissie van de Europese
procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de toewij-          Gemeenschappen, wonende te Londen, vertegenwoordigd door
zing van de zaken aan de kamers in de periode van 1 oktober             G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van
2003 tot en met 31 augustus 2004:                                       de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betref-
                                                                        fende een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van de
1.    De zaken worden onmiddellijk na de nederlegging van het           Commissie van 5 april 2000 en 6 september 2001 waarbij zij
      verzoekschrift en behoudens latere toepassing van de              weigerde de aanpassingscoëfficient voor het Verenigd Konink-
      artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoe-           rijk op verzoekers pensioen toe te passen vanaf respectievelijk
      ring, toegewezen aan de kamers bestaande uit drie rech-           8 mei 1999 en 24 september 2000, en een verzoek tot
      ters.                                                             schadevergoeding en betaling van moratoire interesten over
                                                                        het pensioentegoed, heeft het Gerecht (alleensprekende rechter:
2.    De zaken worden, afhankelijk van de volgorde van                  V. Tiili); griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op
      inschrijving ter griffie, aan de kamers toegewezen volgens        4 juni 2003 een arrest gegeven waarvan het dictum luidt als
      vier afzonderlijke toerbeurten:                                   volgt:
      —     voor de zaken betreffende de toepassing van de voor
            ondernemingen geldende mededingingsregels, de
                                                                        1)    Verwerpt beroep T-124/01.
            regels betreffende staatssteun en de regels betreffende
            handelspolitieke beschermingsmaatregelen;
      —     voor de zaken bedoeld in artikel 236 EG-Verdrag en          2)    Verklaart het besluit van de Commissie van 6 september 2001
            artikel 152 EGA-Verdrag;                                          nietig voorzover de Commissie heeft geweigerd om vanaf
                                                                              1 januari 2001 de aanpassingscoëfficient voor het Verenigd
      —     voor de zaken betreffende de in artikel 130, lid 1,
                                                                              Koninkrijk op verzoekers pensioen toe te passen.
            van het Reglement voor de procesvoering bedoelde
            intellectuele-eigendomsrechten;
      —     voor de overige zaken.                                      3)    Verwerpt beroep T-320/01 wordt voor het overige.
 ---pagebreak--- C 184/34                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            2.8.2003
4)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van mora-        H. Jung, op 30 april 2003 een beschikking gegeven waarvan
      toire interesten tegen het rentepercentage voor de voornaamste       het dictum luidt als volgt:
      herfinancieringstransacties dat door de Europese Centrale Bank
      voor de verschillende fasen van de betrokken periode is vastge-      1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
      steld, vermeerderd met twee punten, over het achterstallige
      pensioen voor de periode van 1 januari 2001 tot en met
      31 maart 2001; deze interesten moeten worden berekend vanaf          2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
      de verschillende vervaldagen waarop de betalingen krachtens de
      pensioenregeling moesten worden verricht, tot en met de dag          (1) PB C 275 van 29.09.01.
      van algehele betaling.
5)    Verstaat dat in zaak T-124/01 elke partij haar eigen kosten
      draagt.
6)    Verstaat dat in zaak T-320/01 de Commissie haar eigen kosten
      en de helft van verzoekers kosten draagt.
                                                                           BESCHIKKING          VAN      HET GERECHT           VAN   EERSTE
                                                                                AANLEG
7)    Verstaat dat in zaak T-320/01 verzoeker de helft van zijn
      kosten draagt.
                                                                                van 6 mei 2003
(1) PB C 56 van 2.3.2002.                                                  in zaak T-45/02, DOW AgroSciences BV en DOW Agro-
                                                                           Sciences Ltd tegen Europees Parlement en Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
                                                                           (Beschikking nr. 2455/2001/EG — Beroep tot nietigverkla-
                                                                                ring — Niet-ontvankelijkheid)
BESCHIKKING           VAN      HET GERECHT          VAN     EERSTE                                    (2003/C 184/77)
                                AANLEG
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          van 30 april 2003
in zaak T-167/01, Schmitz-Gotha Fahrzeugwerke GmbH                         In zaak T-45/02, DOW AgroSciences BV, gevestigd te
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      Rotterdam (Nederland), Dow AgroSciences Ltd., gevestigd te
                                                                           Hitchin (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door K. Van
                                                                           Maldegem en C. Mereu, advocaten, ondersteund door European
(Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Beschikking                  Crop Protection Association (ECPA), gevestigd te Brussel, verte-
van Commissie waarbij terugvordering van staatssteun wordt                 genwoordigd door D. Waelbroeck en D. Brinckman, advocaten,
gelast — Beroep van onderneming die activa heeft verworven                 tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en
van vennootschap die steun moet terugbetalen — Niet-                       M. Moore) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                           ontvankelijkheid)                               M. Sims-Robertson en B. Hoff-Nielsen), ondersteund door
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                           (2003/C 184/76)                                 G. Valero Jordana en K. Fitch), houdende een beroep tot
                                                                           gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking nr. 2455/2001/
                                                                           EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november
                           (Procestaal: Duits)                             2001 tot vaststelling van de lijst van prioritaire stoffen op het
                                                                           gebied van het waterbeleid en tot wijziging van richtlijn 2000/
                                                                           60/EG (PB L 331, blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer),
                                                                           samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en
In zaak T-167/01, Schmitz-Gotha Fahrzeugwerke GmbH, geves-                 M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 6 mei 2003 een
tigd te Gotha (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Matzat,                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/673/EG van                1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de Commissie van 28 maart 2001 betreffende de staatssteun
die Duitsland heeft toegekend aan EFBE Verwaltungs GmbH &                  2)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten en die van het Parlement
Co. Management KG (thans Lintra Beteiligungsholding GmbH,                        en de Raad dragen.
tezamen met Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH; Land-
Technik Schlüter GmbH; ILKA MAFA Kältetechnik GmbH; SKL                    3)    De Commissie en de European Crop Protection Association
Motoren- und Systembautechnik GmbH; SKL Spezialappara-                           zullen hun eigen kosten dragen.
tebau GmbH; Magdeburger Eisengießerei GmbH; Saxonia Edel-
metalle GmbH en Gothaer Fahrzeugwerk GmbH) (PB L 236,
blz. 3), heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samen-             (1) PB C 144 van 15.6.2002.
gesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung,
P. Mengozzi, A.W.H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:


title: Zaak C-175/06: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova — Italië) — Alessandro Tedesco/Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/31

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova — Italië) — Alessandro Tedesco/Tomasoni Fittings Srl, RWO Marine Equipment Ltd
   (Zaak C-175/06) (1)

   (2007/C 315/52)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Doorhaling van zaak C-82/96

text:
C 358/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
Verzoek van de Conseil de Prud'hommes te Bobigny van               23 november 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse
2 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding          Republiek de bepalingen ter uitvoering van de in de con-
       tussen B. Bauduin en L. Blondeau en Renault SA              clusie van de Commissie vermelde richtlijn heeft vastge-
                       (Zaak C-360/98)                             steld.
                         (98/C 358/21)                             (1) PB L 307 van 31.12.1993, blz. 1.
De Conseil de Prud'hommes heeft bij beschikking van
2 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 8 oktober 1998, in het geding tussen B. Bauduin en L.
Blondeau en Renault SA, het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-                        Doorhaling van zaak C-168/97 (1)
sing over de navolgende vraag:                                                             (98/C 358/23)
Is artikel 18 van het akkoord van 5 juli 1991 verenigbaar
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
met de bepalingen van het Gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
heid artikel 119 van het EG-Verdrag?
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-168/
                                                                   97 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
                                                                   Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
                                                                   Secretary of State for Defence, ex parte: T. Perkins.
Beroep, op 9 oktober 1998 ingesteld door Commissie van             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                       (Zaak C-362/98)
                         (98/C 358/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           Doorhaling van zaak C-5/98 (1)
is op 9 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                                     (98/C 358/24)
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper, juridisch           De president van het Hof van Justitie van de Europese
adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-5/98
Kirchberg.                                                         (verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): Otor Godard SA tegen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                   Administration des Impôts.
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt-
     lijn 93/103/EG (1) van de Raad van 23 november 1993
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaar-
     tuigen, en/of die bepalingen niet aan de Commissie                          Doorhaling van zaak C-82/96 (1)
     mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens het                                 (98/C 358/25)
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;
Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
Middelen en voornaamste argumenten                                 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-82/96
                                                                   (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen          Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat          Secretary of State for Trade and Industry, ex parte: The
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de         Consumers' Association en Which? Ltd.
lidstaten de in een richtlijn gestelde termijn voor tenuit-
voerlegging in acht te nemen. In casu is die termijn op            (1) PB C 145 van 18.5.1996.


title: Zaak C-440/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikelen 3 en 4)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/19

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-440/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikelen 3 en 4)
   (2007/C 315/32)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Ontbreken van passende behandeling van stedelijk afvalwater van 24 agglomeraties
   Dictum

               1)

               Door er niet voor te zorgen dat de agglomeraties Artemida, Chrysoupoli, Igoumenitsa, Iraklion (Kreta), Katerini, Koropi, Lefkimmi, Litochoro (Pieria), Malia, Markopoulo, Megara, Nea Kydonia (Kreta), Nafpakto, Nea Makri, Paroikia (Paros), Poros-Galatas, Rafina, Thessaloniki (toeristische zone), Tripoli, Zakinthos, Alexandria (Imathia), Edessa en Kalymnos, al naar het geval, beschikken over opvangsystemen voor stedelijk afvalwater die voldoen aan de vereisten van artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, en/of systemen voor de behandeling van stedelijk afvalwater die voldoen aan de vereisten van artikel 4 van deze richtlijn, is de Helleense Republiek de krachtens die artikelen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-156/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 maart 2013 — Digibet Ltd, Gert Albers/Westdeutsche Lotterie GmbH & Co. OHG

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 maart 2013 — Digibet Ltd, Gert Albers/Westdeutsche Lotterie GmbH & Co. OHG
   (Zaak C-156/13)
   2013/C 189/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Digibet Ltd, Gert Albers

      Verwerende partij: Westdeutsche Lotterie GmbH & Co. OHG

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een beperking van de kansspelsector incoherent,

                           —

                           indien enerzijds in een lidstaat met een federale structuur de organisatie van publieke kansspelen op het internet en het optreden als tussenpersoon daarbij krachtens het in de meerderheid van de deelstaten geldende recht in beginsel zijn verboden en — zonder dat daarop een afdwingbaar recht bestaat — enkel voor loterijen en sportweddenschappen bij wijze van uitzondering kunnen worden toegelaten om een geschikt alternatief te bieden voor het illegale kansspelaanbod en de ontwikkeling en uitbreiding daarvan tegen te gaan,

                           —

                           terwijl anderzijds in één deelstaat van deze lidstaat volgens het daar geldende recht onder nader bepaalde objectieve voorwaarden aan elke burger van de Unie en elke daarmee gelijkgestelde rechtspersoon een vergunning voor het aanbieden van sportweddenschappen op het internet moet worden verleend, zodat mogelijk afbreuk wordt gedaan aan de geschiktheid van de in de rest van de federale staat geldende beperking van het kansspelaanbod op het internet om de daarmee nagestreefde rechtmatige doelstellingen van algemeen belang te verwezenlijken?

               2.

               Hangt het antwoord op de eerste vraag af van de vraag of de afwijkende rechtstoestand in een van de deelstaten de geschiktheid van de in de andere deelstaten geldende kansspelbeperkingen om de daarmee nagestreefde rechtmatige doelstellingen van algemeen belang te verwezenlijken, tenietdoet of daaraan aanzienlijk afbreuk doet?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               3.

               Wordt de incoherentie verholpen wanneer de deelstaat met de afwijkende regeling de in de andere deelstaten geldende kansspelbeperkingen overneemt, ook indien de bestaande ruimere regelingen van kansspelen op het internet in die deelstaat met betrekking tot de daar reeds verleende concessies nog voor een overgangsperiode van meerdere jaren blijven gelden, omdat deze vergunningen niet of slechts tegen voor die deelstaat uiterst belastende schadevergoedingen weer kunnen worden ingetrokken?

               4.

               Is het voor het antwoord op de derde vraag van belang of tijdens de overgangsperiode van meerdere jaren de geschiktheid van de in de andere deelstaten geldende kansspelbeperkingen teniet wordt gedaan of daaraan aanzienlijk afbreuk wordt gedaan?


title: Zaak C-681/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Bundeswettbewerbsbehörde, Bundeskartellanwalt/Schenker und Co AG e.a. (Mededingingsregelingen — Artikel 101 VWEU — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikelen 5 en 23, lid 2 — Subjectieve voorwaarden voor oplegging van geldboete — Gevolgen van juridisch advies of van besluit van nationale mededingingsautoriteit — Mogelijkheid voor nationale mededingingsautoriteit om inbreuk op mededingingsrecht van de Europese Unie vast te stellen zonder geldboete op te leggen)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/22

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Bundeswettbewerbsbehörde, Bundeskartellanwalt/Schenker und Co AG e.a.
   (Zaak C-681/11) (1)

   (Mededingingsregelingen - Artikel 101 VWEU - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikelen 5 en 23, lid 2 - Subjectieve voorwaarden voor oplegging van geldboete - Gevolgen van juridisch advies of van besluit van nationale mededingingsautoriteit - Mogelijkheid voor nationale mededingingsautoriteit om inbreuk op mededingingsrecht van de Europese Unie vast te stellen zonder geldboete op te leggen)
   2013/C 225/36
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bundeswettbewerbsbehörde, Bundeskartellanwalt

      Verwerende partijen: Schenker und Co AG, ABX Logistics (Austria) GmbH, Logwin Invest Austria GmbH, Logwin Road + Rail Austria GmbH, Alpentrans Spedition und Transport GmbH, Kapeller Internationale Spedition GmbH, Johann Strauss GmbH, Wildenhofer Spedition und Transport GmbH, DHL Express (Austria) GmbH, G. Englmayer Spedition GmbH, Internationale Spedition Schneckenreither Gesellschaft mbH, Leopold Schöffl GmbH & Co KG, Express-Interfracht Internationale Spedition GmbH, Rail Cargo, A. Ferstl Speditionsgesellschaft mbH, Spedition, Lagerei und Beförderung von Gütern mit Kraftfahrzeugen Alois Herbst GmbH & Co KG, Johann Huber Spedition und Transportgesellschaft mbH, Keimelmayr Speditions- u. Transport GmbH, „Spedpack”-Speditions- und Verpackungsgessellschaft mbH, Thomas Spedition GmbH, Koch Spedition GmbH, Maximilian Schludermann, in de hoedanigheid van curator over het vermogen van Kubicargo Speditions GmbH, Kühne + Nagel GmbH, Lagermax Internationale Spedition Gesellschaft mbH, Morawa Transport GmbH, Johann Ogris Internationale Transport- und Speditions GmbH, Traussnig Spedition GmbH, Treu SpeditionsgesmbH, Spedition Anton Wagner GmbH, Gebrüder Weiss GmbH, Marehard u. Wuger Internat. Speditions- u. Logistik GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Wenen) — Uitlegging van de bepalingen van Unierecht inzake kartels, in het bijzonder artikel 101 VWEU — Geldboete opgelegd aan vervoersondernemingen die hebben deelgenomen aan een prijskartel — Dwaling van deze ondernemingen ten aanzien van de rechtmatigheid van het kartel

      Dictum

               1)

               Artikel 101 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat een onderneming die op deze bepaling inbreuk heeft gemaakt, niet aan de oplegging van een geldboete kan ontkomen wanneer de inbreuk het gevolg is van het feit dat deze onderneming ten aanzien van de rechtmatigheid van haar gedrag heeft gedwaald wegens de strekking van een juridisch advies van een advocaat of van een besluit van een nationale mededingingsautoriteit.

               2)

               Artikel 101 VWEU en de artikelen 5 en 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU], moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer het bestaan van een inbreuk op artikel 101 VWEU is aangetoond, de nationale mededingingsautoriteiten zich in uitzonderingsgevallen kunnen beperken tot vaststelling van deze inbreuk zonder een geldboete op te leggen, wanneer de betrokken onderneming heeft deelgenomen aan een nationaal clementieprogramma.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak T-143/07: Beroep ingesteld op 30 april 2007 — UMG Recordings/BHIM — Osman (MOTOWN)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/41

         Beroep ingesteld op 30 april 2007 — UMG Recordings/BHIM — Osman (MOTOWN)
   (Zaak T-143/07)
   (2007/C 140/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: UMG Recordings, Inc. (Santa Monica, VSA) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jimmy Osman (Londen, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               haar verzoekschrift en de bijlagen ontvankelijk te verklaren, te zeggen voor recht dat tijdig en overeenkomstig de vormvereisten beroep is ingesteld tegen de beslissing van tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2007 in zaak R 523/2006-2 en, na het doorlopen van de geëigende procedure, te gelegener tijd in een arrest deze beslissing te vernietigen met uitdrukkelijke verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: communautair woordmerk „MOTOWN” voor waren en diensten van de klassen 9, 25, 41 en 42 — aanvraag nr. 206 243

      Houder van het gemeenschapsmerk: UMG Recordings

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Jimmy Osman

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van het verzoek tot vervallenverklaring voor alle betrokken diensten van klasse 42 en afwijzing daarvan voor de diensten van klasse 41

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het door Jimmy Osman ingestelde beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 15, lid 1, en 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.
   Verzoekster stelt dat de kamer van beroep de stukken die ten bewijze van het gebruik van haar merk voor de betrokken diensten van klasse 41 waren overgelegd, onjuist heeft beoordeeld.
   In de eerste plaats is de kamer van beroep voorbijgegaan aan het feit dat het litigieuze merk voor de betrokken diensten werd gebruikt door zowel de ingeschreven merkhouder als door derden met toestemming van de merkhouder.
   In de tweede plaats heeft de kamer van beroep volgens verzoekster „discotheekdiensten” verward met het „organiseren van muziekevenementen”, aangezien zij er geen rekening mee heeft gehouden dat het gaat om verschillende categorieën van diensten.
   In de derde plaats diende te worden aangenomen dat, ook al neemt verzoekster rechtstreeks noch indirect deel aan het verstrekken van „discotheekdiensten” en/of het „organiseren van muziekevenementen”, zij specifieke diensten verricht die onder bovengenoemde categorieën vallen, en dat met het verrichten van dergelijke „sub-diensten” werd beoogd, de verplichting om haar merk te gebruiken voor diensten van zogenaamde algemene categorieën namelijk de omstreden diensten, uit de weg te gaan.


title: Zaak C-577/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien (Oostenrijk), op 10 december 2012 — Michaela Hopfgartner

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien (Oostenrijk), op 10 december 2012 — Michaela Hopfgartner
   (Zaak C-577/12)
   2013/C 79/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michaela Hopfgartner

      Verwerende partij: Finanzamt Wien

      Prejudiciële vraag

   Staat het recht van de Unie, in het bijzonder de bepalingen betreffende de vrijheid van dienstverrichting (artikel 56 e.v. VWEU), in de weg aan een nationale regeling volgens welke voor verlenging van een recht op gezinstoelage — onder meer — de voorwaarde geldt dat het vrijwilligerswerk op het nationale grondgebied wordt verricht?


title: Zaak T-411/05: Beroep ingesteld op  18 november 2005  — Gerolf Annemans/Commissie

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/32

         Beroep ingesteld op 18 november 2005 — Gerolf Annemans/Commissie
   (Zaak T-411/05)
   (2006/C 36/69)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Gerolf Annemans [vertegenwoordigd door: C. Symons, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij(en)

               —

               De klager verzoekt het Gerecht conform artikel 231, eerste lid, van het EG-Verdrag de beschikking van de Europese Commissie van 5 september 2005 (zaak COMP/39.225) nietig te verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker geeft aan dat hij bij de Commissie een klacht heeft ingediend tegen Belgacom en Telenet wegens schending van artikelen 81 en 82 EG op de markt van breedband internetaansluitingen aan eindgebruikers.
   Hierop heeft de Commissie verzoeker laten weten dat zij op dat ogenblik, in de door verzoeker aangebrachte feiten, geen aanleiding zag om een verder onderzoek in te stellen en dat haar standpunt, gebaseerd op de informatie waarover haar diensten beschikken, voorlopig is in afwachting van bijkomende aanwijzingen die verzoeker eventueel wenst over te maken.
   Verzoeker voert in de eerste plaats aan dat het niet aan de klager is om naar bewijzen te zoeken voor zijn klacht, maar dat dit aan de Commissie zelf is op basis van de substantiële vermoedens, aangevoerd door de klager.
   Volgens de verzoeker is de verklaring van de Commissie dat aanbieders vaak hun prijzen vastleggen in functie van de marktleider niet een afdoende verklaring op de vraag of het quasi onbestaande verschil tussen de internetprijzen van Belgacom en Telenet een gevolg is van louter toeval binnen de vrije markt, of een gevolg is van een inbreuk op artikel 81 EG.
   Verzoeker voert eveneens aan dat hogere prijzen in België, aangehaald door verzoeker in zijn klacht, op zichzelf inderdaad niet bewijzen dat er een inbreuk is gepleegd op artikel 82 EG, maar dat ze ook niet bewijzen dat er geen inbreuk is gepleegd. Zodoende kan de Commissie op basis hiervan de aangeklaagde bedrijven niet vrijpleiten van inbreuken op artikel 82 EG.
   Verzoeker verklaart verder dat de Commissie dwaalt door te twijfelen aan de dominante positie van Belgacom en Telenet op de Belgische markt. Verzoeker wijst erop dat beide operatoren ongeveer dezelfde hoge prijzen hanteren en onder elkaar bijna 90 % van de Belgische markt voor breedband internettoegang verdelen. Verzoeker meent ook dat er geen conclusie kan getrokken worden uit het feit dat er concurrerende en minder prijzige internetverbindingen met een lagere downloadsnelheid op de markt zijn. Volgens verzoeker spreekt de Commissie zichzelf bovendien tegen wanneer zij stelt dat aan de ene kant het Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT) de concurrentie garandeert en aan de andere kant dat dit instituut momenteel onderzoekt of de concurrentie op de Belgische markt wel degelijk gegarandeerd wordt.
   Verzoeker voert tenslotte aan dat de Commissie nalaat te staven waarom er een onvoldoende communautair belang is.


title: Zaak C-388/05: Beroep, op  24 oktober 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/5

         Beroep, op 24 oktober 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-388/05)
   (2006/C 22/09)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 24 oktober 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Aresu en D. Recchia als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,

                           a)

                           vóór 28 december 1998, tijdstip van aanwijzing van de speciale beschermingszone (SBZ) „Valloni e steppe pedegarganiche”, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG (1) van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, aangezien zij, in verband met het plan „territoriaal pact” en de daarin vastgestelde projecten, die binnen IBA nr. 94 „Promontorio del Gargano” (IBA-89 lijst) een invloed op de woongebieden en de soorten konden hebben en daadwerkelijk de verslechtering van de woongebieden hebben veroorzaakt en de vogels binnen bedoeld IBA hebben gestoord, niet de passende maatregelen heeft genomen om vervuiling en verslechtering van de woongebieden te voorkomen, alsmede om te voorkomen dat de vogels aldaar worden gestoord, voorzover deze vervuiling, verslechtering en storing van wezenlijke invloed zijn;

                           b)

                           sinds 28 december 1998, tijdstip van aanwijzing van de speciale beschermingszone (SBZ) „Valloni e steppe pedegarganiche” de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2, 3, 4 en 7, van richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Italiaanse Republiek heeft, in verband met het plan „territoriaal pact” en de daarin vastgestelde projecten, voor de zone die daarna als speciale beschermingszone (SBZ) „Valloni e steppe pedegarganiche” is aangewezen, niet de passende maatregelen genomen om vervuiling en verslechtering van de woongebieden te voorkomen, alsmede om te voorkomen dat de vogels aldaar worden gestoord, voorzover deze vervuiling, verslechtering en storing van wezenlijke invloed zijn, zodat zij de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, en, sinds 28 december 1998, krachtens artikel 6, leden 2, 3, 4 en 7, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.

      (1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

      (2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.


title: Zaak T-198/12: Beroep ingesteld op 14 mei 2012 — Duitsland/Commissie

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/19

         Beroep ingesteld op 14 mei 2012 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-198/12)
   2012/C 200/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Wiedmann)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het op 2 maart 2012 aan haar betekende besluit C(2012) 1348 def. van de Commissie van 1 maart 2012 inzake de nationale bepalingen ter handhaving van de grenswaarden voor lood, barium, arseen, antimoon, kwik en nitrosaminen en nitroseerbare stoffen in speelgoed nadat richtlijn 2009/48/EG betreffende de veiligheid van speelgoed van toepassing is geworden, waarvan door de regering van de Bondsrepubliek Duitsland kennis is gegeven, nietig te verklaren

               —

               voor zover daarbij de ter handhaving meegedeelde nationale bepalingen met grenswaarden voor antimoon, arseen en kwik niet zijn goedgekeurd (art. 1, lid 1), en

               —

               voor zover daarbij de ter handhaving meegedeelde nationale bepalingen met grenswaarden voor lood en barium slechts tot en met 21 juli 2013 zijn goedgekeurd (art. 1, leden 2 en 3);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen volgende argumenten aan:

               1)

               Schending van de Verdragen in de zin van artikel 263, tweede alinea, derde grond, juncto artikel 114 VWEU wegens onrechtmatigheid van de beperking in de tijd van de goedkeuring voor lood en barium
               Volgens verzoekster schendt het bestreden besluit artikel 263, tweede alinea, derde grond, VWEU, voor zover de Commissie de ter handhaving meegedeelde nationale bepalingen met grenswaarden voor lood en barium slechts tot en met 21 juli 2013 heeft goedgekeurd, aangezien de tijdsbeperking afbreuk doet aan de in artikel 114 VWEU opgenomen regeling inzake termijnen en stilzwijgende goedkeuring.

               2)

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263, tweede alinea, tweede grond, VWEU wegens niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU wat de beperking in de tijd van de goedkeuring voor lood en barium betreft
               Verzoekster stelt dat de Commissie, voor zover zij de ter handhaving meegedeelde nationale bepalingen met grenswaarden voor lood en barium slechts tot en met 21 juli 2013 heeft goedgekeurd, de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU heeft geschonden en aldus een wezenlijk vormvoorschrift in de zin van artikel 263, tweede alinea, tweede grond, VWEU niet heeft nageleefd.

               3)

               Misbruik van bevoegdheid in de zin van artikel 263, tweede alinea, vierde grond, VWEU wegens de beperking in de tijd van de goedkeuring voor lood en barium

               4)

               Schending van de Verdragen in de zin van artikel 263, tweede alinea, derde grond, VWEU wegens niet-inachtneming van het beoordelingscriterium van artikel 114, leden 4 en 6, VWEU ten aanzien van antimoon, arseen, en kwik
               Verzoekster voert aan dat de Commissie de Verdragen heeft geschonden in de zin van artikel 263, tweede alinea, derde grond, VWEU voor zover zij ervan is uitgegaan dat de Duitse Bondsregering niet heeft aangetoond dat richtlijn 2009/48/EG (1) geen passend niveau van bescherming meer biedt en schadelijk is voor de gezondheid, omdat zij aldus afbreuk heeft gedaan aan het in artikel 114, leden 4 en 6, VWEU vervatte criterium voor de beoordeling of en in hoeverre de handhaving van nationale bepalingen na de vaststelling van een harmonisatiemaatregel op grond van in artikel 36 VWEU bedoelde gewichtige eisen gerechtvaardigd is.
               Volgens het arrest van het Hof van 20 maart 2003, Denemarken/Commissie (C-3/00, Jurispr. blz. I-2643), is het criterium of de verzoekende lidstaat heeft aangetoond dat de nationale bepalingen een hoger niveau van bescherming voor de volksgezondheid bieden dan de communautaire harmoniseringsmaatregelen en dat zij niet verder gaan dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               5)

               Schending van de Verdragen in de zin van artikel 263, tweede alinea, derde grond, VWEU wegens een feitelijk en rechtens onjuiste toepassing van artikel 114, leden 4 en 6, VWEU ten aanzien van antimoon, arseen en kwik
               Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit evenzeer inbreuk maakt op artikel 114, leden 4 en 6, VWEU en dus de Verdragen schendt in de zin van artikel 263, tweede alinea, derde grond, VWEU, voor zover de Commissie heeft betoogd dat de Duitse Bondsregering niet heeft aangetoond dat de nationale bepalingen een hoger beschermingsniveau waarborgen dan richtlijn 2009/48/EG. De nationale bepalingen met grenswaarden voor arseen, antimoon en kwik in speelgoed waarborgen immers daadwerkelijk een hoger niveau van bescherming van de gezondheid van kinderen dan richtlijn 2009/48/EG en gaan niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken, en de Duitse Bondsregering heeft dit bovendien overeenkomstig de rechtspraak van het Hof voldoende aangetoond.

      (1)  Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de veiligheid van speelgoed (PB L 170, blz. 1).


title: Zaak C-163/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op  17 april 2008 — Dimitrios Ladakis e.a./Dimos Geropotamou

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op 17 april 2008 — Dimitrios Ladakis e.a./Dimos Geropotamou
   (Zaak C-163/08)
   (2008/C 171/33)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Rethymnis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dimitrios Ladakis e.a.

      Verwerende partij: Dimos Geropotamou
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten clausule 5 en clausule 8, punten 1 en 3, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat het gemeenschapsrecht zich verzet (op grond van de toepassing van deze raamovereenkomst) tegen de vaststelling van maatregelen door een lidstaat, a) wanneer in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn al een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestaat, en b) wanneer de ter uitvoering van de raamovereenkomst vastgestelde maatregelen een verlaging inhouden van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, waarvan de vaststelling gemotiveerd wordt als uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 11 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst:

                           a)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst is vastgesteld na het verstrijken van de omzettingstermijn van richtlijn 1999/70/EG, maar slechts van toepassing is op arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen die van kracht waren bij de inwerkingtreding of waren verstreken binnen een bepaald tijdvak vóór de inwerkingtreding van de maatregel maar na het verstrijken van de omzettingstermijn van de richtlijn, terwijl de werkingssfeer van het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift niet is beperkt in de tijd en alle arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat die gesloten waren, van kracht waren of verstreken waren ten tijde van de inwerkingtreding van richtlijn 1999/70/EG en het verstrijken van de omzettingstermijn?

                           b)

                           wanneer arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd enkel vallen onder de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst indien zij als opeenvolgend in de zin van die maatregel kunnen worden beschouwd, te weten indien

                                       (i)

                                       de tussenliggende tijd minder dan drie maanden bedraagt,

                                       (ii)

                                       de totale duur van de overeenkomst vóór de inwerkingtreding van de bedoelde maatregel ten minste vierentwintig maanden bedraagt, ongeacht het aantal vernieuwingen, of de aanvankelijke overeenkomst ten minste driemaal is vernieuwd, met een totale tewerkstellingsduur van ten minste achttien maanden in een periode van vierentwintig maanden vanaf de aanvankelijke overeenkomst, terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift dergelijke voorwaarden niet stelt, maar alle (opeenvolgende) arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat, ongeacht de totale tewerkstellingsduur en een minimum aantal vernieuwingen?

                           c)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst als waarborg voor de bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst en ter voorkoming van misbruik in de zin van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, zulke arbeidsovereenkomsten „vanaf heden” erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd (werking ex nunc), terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift de arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd vanaf het moment waarop de aanvankelijke overeenkomst is gesloten (werking ex tunc)?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 7 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst, die een integrerend onderdeel vormt van genoemde richtlijn, wanneer deze maatregel als enig middel ter bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst tegen misbruik voorziet in een verplichting voor de werkgever die werknemers ten onrechte heeft aangesteld op basis van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding, in aanmerking nemende dat

                           a)

                           een verplichting tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding volgens het nationale recht geldt bij elke arbeidsverhouding en niet specifiek beoogt misbruik in de zin van de raamovereenkomst te voorkomen, en

                           b)

                           dat de toepassing van het al bestaande gelijkwaardige wettelijk voorschrift leidt tot de erkenning in rechte van de (enkele) arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               4)

               Indien de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, is de nationale rechter dan gehouden bij toepassing van het nationale recht conform richtlijn 1999/70/EG, de bepalingen terzijde te laten van een wettelijke maatregel die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst maar leidt tot verlaging van het algemene niveau van bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst in de nationale rechtsorde (zoals de artikelen 7 en 11 van presidentieel besluit 164/2004) en in plaats daarvan een ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn reeds bestaand gelijkwaardig wettelijk voorschrift toe te passen, zoals artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920?

               5)

               Indien de nationale rechter in een geschil betreffende arbeid voor bepaalde tijd een bepaling (in casu artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920) in beginsel van toepassing acht als gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG, en de identificatie van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten als te zijn gesloten voor bepaalde tijd zonder dat daar een met de aard, de soort en de kenmerken van de verrichte werkzaamheden verband houdende objectieve reden voor was, op basis van deze bepaling de erkenning meebrengt van die overeenkomsten als overeenkomst voor onbepaalde tijd:

                           a)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke altijd sprake is van een objectieve reden voor het sluiten van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, wanneer als grondslag daarvoor wordt gebruikt een wettelijk voorschrift tot het aanstellen van personeel met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om tegemoet te komen aan seizoensgebonden, periodieke, tijdelijke of buitengewone, zelfs wanneer in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften?

                           b)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke een bepaling die voor de openbare sector de omzetting van overeenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd verbiedt, moet worden uitgelegd in de zin dat omzetting van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd in een overeenkomst voor onbepaalde tijd in de openbare sector absoluut verboden is, zelfs wanneer deze ten onrechte is gesloten voor bepaalde tijd en in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften, en dat aan de nationale rechter niet de mogelijkheid wordt gelaten in een dergelijk geval het ware karakter van de in geding zijnde juridische arbeidsverhouding vast te stellen en deze aan te merken als overeenkomst voor onbepaalde tijd? Of moet dit verbod wellicht beperkt blijven tot arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die werkelijk zijn aangegaan om het hoofd te bieden aan tijdelijke, onvoorziene, dringende, buitengewone of vergelijkbare behoeften, zulks in tegenstelling tot gevallen waarin de overeenkomsten in werkelijkheid zijn gesloten om te voorzien in permanente en blijvende behoeften?


title: Zaak C-177/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Marek Marszałkowski tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 4 februari 2013 in zaak T-159/11, Marszałkowski/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) — Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/4

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Marek Marszałkowski tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 4 februari 2013 in zaak T-159/11, Marszałkowski/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) — Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG
   (Zaak C-177/13 P)
   2013/C 207/06
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirant: Marek Marszałkowski (vertegenwoordiger: C. Sadkowski, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht volledig vernietigen, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 11 januari 2011 (zaak R 760/2010-4) vernietigen, het BHIM gelasten, het door rekwirant aangevraagde teken „Marko Walichnowy” in te schrijven voor de in het verzoekschrift vermelde waren, en de andere partij in de procedure verwijzen in de kosten van deze procedure en die voor het Gerecht;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht volledig vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor afdoening overeenkomstig artikel 61, lid 1, tweede volzin, van het Statuut van het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirant heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 en artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden.
   Met betrekking tot de schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 voert rekwirant aan dat het Gerecht

               —

               ten onrechte niet naar behoren heeft onderzocht of de waren die zijn vermeld in de inschrijvingsaanvragen van de conflicterende merken soortgelijk zijn;

               —

               artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 onjuist heeft toegepast door vast te stellen dat de conflicterende merken overeenstemmen;

               —

               blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat het woord MARKO het dominerende bestanddeel van het merk „Walichnowy Marko” is;

               —

               blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het relevante publiek met betrekking tot hetwelk verwarringsgevaar bestaat, niet te definiëren en door te stellen dat bij de gemiddelde Poolse consument verwarringsgevaar bestaat;

               —

               blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met de bekendheid van het merk „Walichnowy Marko” en met het feit dat dit merk al sinds 1995 voorrang geniet op het Poolse grondgebied;

               —

               blijk heeft gegeven van een onjuist rechtsopvatting door geen rekening te houden met het aandachtsniveau van de gemiddelde consument voor de waren waarop de conflicterende merken betrekking hebben en door niet in aanmerking te nemen of dat aandachtsniveau het gevaar voor verwarring kan verkleinen.

         Met betrekking tot de schending van artikel 48; lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voert rekwirant aan dat het Gerecht in punt 26 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te stellen dat rekwirant pas ter terechtzitting erop heeft gewezen dat het aangevraagde merk sinds 1995 in Polen is ingeschreven.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober 2001 in zaak T-140/00: Zapf Creation AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie New Born Baby — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
C 3/30                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.1.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 3 oktober 2001                                                     van 19 september 2001
in zaak T-140/00: Zapf Creation AG tegen Bureau voor                     in zaak T-152/00: E tegen Commissie van de Europese
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                                          Gemeenschappen (1)
                   gen en modellen) (BHIM)(1)
                                                                         (Ambtenaren — Afwijzing van sollicitatie — Schending
(Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie New Born Baby
                                                                         van kennisgeving van vacature — Kennelijk verkeerde
— Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b
              en c, van verordening (EG) nr. 40/94)                      beoordelingen — Discriminatie — Misbruik van bevoegd-
                                                                                heid)
                            (2002/C 3/51)
                                                                                (2002/C 3/52)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-140/00, Zapf Creation AG, gevestigd te Rödental
(Duitsland), vertegenwoordigd door A. Kockläuner, advocaat,              In zaak T-152/00, E, tijdelijke functionaris van de Commissie
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Bureau voor                van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                 genwoordigd door G. Vandersanden, advocaat, domicilie geko-
en modellen) (BHIM) (gemachtigden: D. Schennen, A. von                   zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Mühlendahl en C. Røhl Søberg), betreffende een beroep tegen              Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall),
de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau               betreffende, enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van de
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-              afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt van hoofd
gen en modellen) van 21 maart 2000 (zaak R 348/1999-3)                   van de eenheid „Middellandse Zee” van het directoraat „Inter-
inzake de inschrijving van de woordcombinatie New Born                   nationale rol” van directoraat-generaal „Wetenschappen,
Baby als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste                  onderzoek en ontwikkeling” van de Commissie, en van de
aanleg (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,              aanstelling van mevrouw P. in de ambt, en anderzijds een
kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;                 vordering tot vergoeding van de schade die hij door die twee
griffier: D. Christensen, administrateur, op 3 oktober 2001 een          besluiten zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president,
                                                                         A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
                                                                         ministrateur, op 19 september 2001 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      tekeningen en modellen) van 21 maart 2000 (zaak
      R 348/1999-3).                                                     1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
      verzoekster.                                                       2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                              (1) PB C 259 van 9.9.2000.


title: Zaak F-91/10: Beroep ingesteld op 30 september 2010 — AK/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/40

         Beroep ingesteld op 30 september 2010 — AK/Commissie
   (Zaak F-91/10)
   ()
   2011/C 13/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AK (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om vergoeding van de schade die is veroorzaakt door de niet-opstelling van loopbaanontwikkelingsrapporten en om een administratief onderzoek in te stellen teneinde het psychisch geweld vast te stellen alsmede verzoek om vergoeding van de geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het verzoek tot afwijzing van verzoeksters op 24 november 2009 ingediende verzoek om vergoeding van de schade die is ontstaan door de niet-opstelling van haar loopbaanontwikkelingsrapporten over de periodes 2001-2002, 2004, 2005 en 2008 alsmede om instelling van een administratief onderzoek teneinde het psychisch geweld vast te stellen;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoekster van, ten eerste, het bedrag van 53 000 EUR wegens het verlies van een kans om in het kader van de bevorderingsronde 2003 tot de rang A5 te worden bevorderd, plus regularisatie van haar pensioenrecht door betaling van de betrokken bijdragen; ten tweede, het bedrag van 400 EUR per maand (zijnde 70 % van het verschil tussen de door haar ontvangen invaliditeitsuitkering en die welke zij zou hebben ontvangen indien zijn in 2003 was bevorderd) en, ten derde, het bedrag van 35 000 EUR voor de immateriële schade voortvloeiende uit de instandhouding van haar onregelmatige administratieve situatie, ondanks, met name, de arresten van het Gerecht van 20 april 2005 en 6 oktober 2009 en van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2007;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-103/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 juli 2010 –Allen e.a./Commissie (Openbare dienst — In het kader van het JET-project tewerkgesteld personeel — Beroep tot schadevergoeding — Redelijke termijn — Tardiviteit)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/72

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 juli 2010 –Allen e.a./Commissie
      (Zaak F-103/09) (1)

      (Openbare dienst - In het kader van het JET-project tewerkgesteld personeel - Beroep tot schadevergoeding - Redelijke termijn - Tardiviteit)
      (2010/C 288/136)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: John Allen (Horspath, Verenigd Koninkrijk) en anderen (vertegenwoordigers: P. Lasok, QC, I. Hutton en B. Lask, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

         Voorwerp

      Vordering tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden door het feit dat de verwerende partij hen gedurende de periode waarin zij werkzaam waren in de gemeenschappelijke onderneming JET, niet als tijdelijke functionarissen had aangeworven

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Allen en de 110 andere verzoekers wier namen zijn overgenomen op de lijst van verzoekers, worden verwezen in alle kosten.

         (1)  PB C 37 van 13.2.2010, blz. 51.


title: Doorhaling van zaak C-376/99

text:
C 47/26                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       de Europese Gemeenschappen tegen Duitsland
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                           (Zaak C-5/04)                                    die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn
                                                                            1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                          (2004/C 47/44)                                    overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeids-
                                                                            tijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van
                                                                            reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de
                                                                            Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de
                                                                            Europese Unie (FST) — Bijlage: Europese overeenkomst
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevaren-
op 9 januari 2004 beroep ingesteld tegen Duitsland door
                                                                            den (1), of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                            stellen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar
digd door K. Banks en C. Schmidt als gemachtigden, domicilie
                                                                            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/      De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juni
      EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli             2002 verstreken.
      1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnolo-
      gische uitvindingen (1), of deze bepalingen niet aan de
                                                                      (1) PB L 167, blz. 33.
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                                Doorhaling van zaak C-376/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 47/46)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-376/99:
(1) PB L 213, blz. 13.                                                Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 352 van 4.12.1999.
Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                Doorhaling van zaak C-101/02 (1)
                                rijk
                                                                                (2004/C 47/47)
                          (Zaak C-10/04)
                          (2004/C 47/45)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-101/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Republiek.
op 13 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   (1) PB C 118 van 18.5.2002.
vertegenwoordigd door G. Rozet en H. Kreppel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-407/12: Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/58

         Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-407/12) (1)

   2013/C 225/121
   Procestaal: Sloveens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-585/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 13 december 2010 — Niels Møller/Haderslev Kommune

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 13 december 2010 — Niels Møller/Haderslev Kommune
   (Zaak C-585/10)
   2011/C 38/10
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Niels Møller

      Verwerende partij: Haderslev Kommune

      Prejudiciële vraag

   Moet punt 6.6, sub c, van bijlage I bij richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, aldus worden uitgelegd dat plaatsen voor gelten mede daarin zijn begrepen?

      (1)  PB L 257, blz. 26.


title: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 14 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Göritz Intransco International GmbH en Hauptzollamt Düsseldorf (Zaak C-292/96)

text:
Nr . C 318/6            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 10 . 96
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                      Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Bondsrepu
 diciële beslissing over de navolgende vraag:                              bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
 Is het verenigbaar met het Gemeenschapsrecht dan wel in                                           ( Zaak C-293/96 )
 strijd met het in artikel 6 van het EG-Verdrag neergelegde                                           ( 96/C 318/ 11 )
 discriminatieverbod, dat een officier van justitie in een door
 hem opgestelde en vervolgens door de rechterlijke instantie
 te ondertekenen „ Strafbefehlsantrag " ten aanzien van een
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 buitenlandse werknemer ( in de zin van de artikelen 48 tot en
                                                                           op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van
met 51 van het Verdrag ) uit een Lid-Staat van de Europese
                                                                           de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits
Unie uitdrukkelijk weigert de beleefdheidstitel „ Herr " te
                                                                           land, vertegenwoordigd door E. Röder, Ministerialrat bij
gebruiken, in afwijking van de overigens bij het parket                    het Bundesministerium für Wirtschaft, en A. Dittrich,
gangbare praktijk en tegen de gewoonte van deze officier                   Regierungsdirektor bij het Bundesministerium der Justiz.
van justitie zelf?
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           — artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EG ) nr. 1107/96 van de
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 14 augustus                       Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie
 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      van de geografische aanduidingen en oorsprongsbena
Göritz Intransco International GmbH en Hauptzollamt                            mingen in het kader van de procedure van artikel 17 van
                               Düsseldorf                                      Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 van de Raad (') nietig te
                                                                               verklaren, voor zover in de bijlage daarvan wordt
                         ( Zaak C-292/96 )                                     vastgesteld, dat voor kaas uit Griekenland de benaming
                            ( 96/C 318/10 )                                    „ Feta " als beschermde oorsprongsbenaming ( BOB ) in
                                                                               het door de Commissie gevoerde „ register van bescher
                                                                               mende geografische aanduidingen en beschermde oor
Het Finanzgericht Düsseldorf — 4e Senat — heeft bij                            sprongsbenamingen " wordt opgenomen ;
beschikking van 14 augustus 1996, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 4 september 1996 , in het geding
tussen Göritz Intransco International GmbH en Hauptzol                   — verweerster in de kosten te verwijzen .
lamt Düsseldorf, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen:
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
 1 . Vormt artikel 76 , lid 1 , van Verordening ( EEG )
       nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het                    De benaming „ Feta " is geen oorsprongsbenaming in de zin
       communautair douanewetboek ('), junctis de artikelen               van artikel 2, lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 van
       398 e . v . van Verordening ( EEG ) nr. 2454/93 van de             de Raad ( 2 ). „ Feta " is geen geografische aanduiding. Het
       Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van                gaat hier evenmin om een traditionele benaming van een
       enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening ( EEG )            landbouwprodukt of een levensmiddel uit een bepaalde
       nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het                   streek of een bepaalde plaats; onder de naam „ Feta " in de
       communautair douanewetboek ( 2 ), de rechtsgrondslag               handel gebrachte kaas wordt sinds lange tijd in talrijke
       voor de vergunning van „ toegelaten afzender " of richt             landen buiten Griekenland vervaardigd, zoals in Denemar
       deze vergunning zich overeenkomstig artikel 76 , lid 4,            ken, Duitsland, Frankrijk, op de Balkan , in Iran en in de
       van Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 uitsluitend naar de            Verenigde Staten . Bij „ Feta " gaat het voorts niet om een
       artikelen 398 e . v .?                                             produkt waarvan of de kwaliteit of kenmerken hoofdzake
                                                                          lijk of uitsluitend aan het geografische milieu, dat factoren
2 . Sluit artikel 398 van Verordening ( EEG ) nr. 2454/93                 van natuurlijke en menselijke aard omvat, zijn toe te
       van de Commissie houdende vaststelling van enkele                  schrijven en waarvan de produktie, de verwerking en de
       bepalingen ter uitvoering van Verordening ( EEG )                   bereiding in het geografische gebied geschieden . Volgens de
       nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het                   door het bevoegde Griekse orgaan overgelegde specificaties
       communautair douanewetboek, de vergunning van                      komt als enige streek van oorsprong in de Egeïsche Zee
       „ toegelaten afzender " uit, wanneer ten gevolge van een           Lesbos in aanmerking . Volgens Verordening ( EEG )
       reeds plaatsgevonden aanbieding de in deze bepaling                nr . 2019/93 ( 3 ) is naar Gemeenschapsrecht voorzien in
       voorziene vrijstelling van de aanbiedingsplicht niet meer          steunmaatregelen voor de vervaardiging van „ Feta " op
       mogelijk is ?                                                      dergelijke eilanden, die in bovenbedoelde specificaties niet
                                                                          worden vermeld .
(') PB nr . L 302 van 19 . 10 . 1992, blz . 1 .
( 2 ) PB nr . L 253 van 11 . 10 . 1993 , blz . 1 .
                                                                          De Bondsregering is van oordeel , dat het bij de benaming
                                                                           „ Feta " gaat om een soortnaam, die ingevolge artikel 17,
                                                                          lid 2, derde volzin, van Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 niet