title: Zaak C-447/01: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 5 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen DLD Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. en Republiek Oostenrĳk

text:
6.4.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/37
Justitie op 19 november 2001, in het geding tussen de stad             Justitie op 19 november 2001, in het geding tussen Roberto
Villingen-Schwenningen en Ophilia Akosua Owusu, het Hof                Simoncello en Piera Boerio en Direzione Provinciale del Lavoro
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                (Vercelli), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                 pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
1.    Viel, uitgaande van de rechtstoestand op 16 mei 1997,
      de door een onderdaan van lidstaat A in lidstaat B
      zelfstandig uitgeoefende prostitutie, onder de vrijheid van      zijn artikel 9 bis, lid 2, van wet nr. 608 van 28 november
      vestiging (artikel 52 EG) respectievelijk de vrijheid van        1996, dat de werkgever verplicht de indienstneming van elke
      dienstverrichting (artikel 59 EG)? Is het daarbij van belang     werknemer aan de districtsafdeling voor werkgelegenheid mee
      of de prostitutie op het genoemde tijdstip op nationaal          te delen, en artikel 10 van wetsdecreet nr. 469 van 23 december
      niveau als strijdig met de goede zeden en de openbare            1997, dat met betrekking tot arbeidsbemiddeling door niet
      orde werd beschouwd?                                             gemachtigde personen naar artikel 9 bis van wet nr. 608/1996
                                                                       verwijst, verenigbaar met de in de artikelen 39, 43 en 86 EG
2.    In het geval de eerste vraag ontkennend wordt beant-             bedoelde beginselen van gemeenschapsrecht?
      woord:
      Ontleende de onderdaan van lidstaat A uitgaande van de
      rechtstoestand op 16 mei 1997, rechtstreeks aan ar-
      tikel 8 A EG een verblijfsrecht in lidstaat B?
3.    In het geval de tweede vraag ontkennend wordt beant-
      woord:
      Ontleende zij uitgaande van de rechtstoestand op 16 mei          Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
      1997 een verblijfsrecht aan artikel 1 van richtlijn 90/364       Wien van 5 november 2001 om een prejudiciële beslissing
      van de Raad van de EEG (1) betreffende het verblijfsrecht        in het geding tussen DLD Trading Company Import-
      van 28 juni 1990, hoewel lidstaat B die richtlijn op                      Export, spol.s.r.o. en Republiek Oostenrijk
      genoemde datum nog niet in nationaal recht had om-
      gezet?
                                                                                (Zaak C-447/01)
4.    In geval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
      Diende zij op het moment van binnenkomst over vol-                                         (2002/C 84/64)
      doende bestaansmiddelen te beschikken en dit de bevoeg-
      de autoriteiten aan te tonen of is het voldoende indien zij
      tijdens haar verblijf in lidstaat B geen aanspraak op
      bijstand heeft gemaakt?
                                                                       Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
                                                                       king van 5 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
(1) PB L 180, blz. 26.                                                 van Justitie op 20 november 2001, in het geding tussen DLD
                                                                       Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. en Republiek
                                                                       Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                                                                       1.    Wordt door de in de feiten uiteengezette handelwijze van
                                                                             een staatsorgaan, in het bijzonder de wijziging van de
Verzoek van Giudice Unico del Tribunale di Biella van                        vrijstelling voor reizigers bij § 97a ZollR-DG, in samen-
18 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het                        hang met § 19a ZollR-DV, per 1 januari 1998 in 75 euro,
geding tussen Roberto Simoncello en Piera Boerio en                          respectievelijk 100 euro, en de kwantitatieve beperking
          Direzione Provinciale del Lavoro (Vercelli)                        van de vrijstelling van de omzetbelasting en accijnzen
                                                                             voor tabaksproducten, een voorschrift van het recht-
                                                                             streeks toepasselijke gemeenschapsrecht of een richtlijn
                        (Zaak C-445/01)                                      geschonden, en — zo ja — welk?
                         (2002/C 84/63)                                2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                             Is het voorschrift van het rechtstreeks toepasselijke ge-
                                                                             meenschapsrecht of van deze richtlijn, dat geschonden is,
Giudice Unico del Tribunale di Biella heeft bij beschikking van              een voorschrift dat voor de verzoekende partij in het
18 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                       hoofdgeding een subjectief recht creëert?
 ---pagebreak--- C 84/38                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.4.2002
3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:                     van een onwettig besluit in de in artikel 1 van richtlijn
                                                                               89/665/EEG bedoelde beroepsprocedure afhankelijk te
      Beschikt het Hof van Justitie op basis van de inhoud van                 stellen van het bewijs dat het onwettige besluit voor de
      het verzoek om een prejudiciële beslissing over alle                     uitkomst van de aanbestedingsprocedure van wezenlijke
      inlichtingen om zelf te kunnen beoordelen, of het natio-                 invloed is, wanneer dit bewijs hierin zou bestaan dat de
      nale orgaan in de beschreven feitelijke situatie verzoekster             beroepsinstantie onderzoekt of de rangorde van de
      een bepaalde schade heeft berokkend, of dient deze vraag                 daadwerkelijk ingediende offertes verandert in geval van
      door de verwijzende Oostenrijkse rechter te worden                       hernieuwde beoordeling ervan zonder inaanmerking-
      beantwoord?                                                              neming van het onwettige gunningscriterium?
                                                                         4.    Verplichten de voor het plaatsen van overheidsopdrach-
                                                                               ten geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzon-
                                                                               der artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG, de aanbestedende
                                                                               dienst tot herroeping van de aanbesteding, wanneer in de
                                                                               in artikel 1 van richtlijn 89/665/EEG bedoelde beroep-
                                                                               sprocedure blijkt dat één van de door hem vastgestelde
                                                                               gunningscriteria onwettig is?
Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) van
13 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen 1. EVN AG; 2. Wienstrom GmbH en
                       Republiek Oostenrijk                              (1) PB 1993, L 199, blz. 1.
                                                                         (2) PB 1989, L 395, blz. 33.
                          (Zaak C-448/01)
                           (2002/C 84/65)
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 13 november               Verzoek van Court of Appeal van 11 mei 2001 om een
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  prejudiciële beslissing in het geding tussen Abbey Life
20 november 2001, in het geding tussen 1. EVN AG,                             Assurance Company Limited en Kok Theam Yeap
2. Wienstrom GbmH en Republiek Oostenrijk, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                                (Zaak C-449/01)
1.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                                       (2002/C 84/66)
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
      artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG (1), de aanbestedende
      dienst om bij de levering van stroom een met 45 %
      gewogen gunningscriterium vast te stellen, waarbij de
                                                                         Het Court of Appeal heeft bij beschikking van 11 mei 2001,
      inschrijver — zonder gebonden te zijn aan een bepaalde
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 november
      leveringstermijn — moet aangeven hoeveel stroom uit
                                                                         2001, in het geding tussen Abbey Life Assurance Company
      duurzame energiebronnen hij aan een niet nader afgeba-
                                                                         Limited en Kok Theam Yeap het Hof van Justitie van de
      kende kring van afnemers kan leveren, en de inschrijver
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      die de hoogste hoeveelheid vermeldt het maximumaantal
                                                                         beslissing over de navolgende vragen:
      punten verkrijgt, waarbij slechts de te leveren hoeveelheid
      in aanmerking wordt genomen die de hoeveelheid van
      het in het kader van de uitgeschreven aanbesteding te              1)    Kunnen „polissen voor levensverzekeringen, lijfrentever-
      verwachten verbruik overschrijdt?                                        zekeringen, ziekte en pensioen, gemeenschappelijke be-
                                                                               leggingsfondsen, offshore funds, persoonlijke spaarplan-
2.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                   nen of enige andere door Abbey aangeboden contracten”
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder                  of een van deze worden beschouwd als „goederen”
      artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 89/665/EEG (2), om de             waarop de bepalingen van de Regulations van 1993 en/of
      nietigverklaring van een onwettig besluit in de in artikel 1             de richtlijn van toepassing zijn?
      van richtlijn 89/665/EEG bedoelde beroepsprocedure
      afhankelijk te stellen van het bewijs dat het onwettige            2)    Moeten „polissen voor levensverzekeringen, lijfrentever-
      besluit voor de uitkomst van de aanbestedingsprocedure                   zekeringen, ziekte en pensioen, gemeenschappelijke be-
      van wezenlijke invloed is?                                               leggingsfondsen, offshore funds, persoonlijke spaarplan-
                                                                               nen en andere door Abbey aangeboden contracten” of
3.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                   een van deze
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
      artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG, om de nietigverklaring               (i)   verkoopbaar en/of


title: Zaak C-149/05: Verzoek van de Cour d'appel de Paris van 23 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Harold Price en Conseil des ventes volontaires de meubles aux enchères publiques

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/17

         Verzoek van de Cour d'appel de Paris van 23 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Harold Price en Conseil des ventes volontaires de meubles aux enchères publiques
   (Zaak C-149/05)
   (2005/C 132/32)
   Procestaal: Frans
   De Cour d'appel de Paris heeft bij arrest van 23 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 april 2005, in het geding tussen Harold Price en Conseil des ventes volontaires de meubles aux enchères publiques, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Is richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (1), van toepassing op de activiteit van het leiden van vrijwillige openbare verkopen van roerende zaken bij opbod, zoals geregeld bij de artikelen L.321-1 tot en met L.321-3, L.321-8 en L.321-9 van de code de commerce?

               2)

               Zo ja, kan de ontvangende lidstaat zich dan beroepen op de afwijking van de tweede alinea van artikel 4, lid 1, sub b, bedoeld in artikel 4, lid 1, sub b, zesde [derde] alinea van de hierboven genoemde richtlijn?

      (1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25.


title: Doorhaling van zaak C-455/99

text:
C 211/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.7.2000
               Doorhaling van zaak C-33/98 (1)                        doorhaling in het register gelast van zaak C-455/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                       (2000/C 211/27)                                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 34 van 5.2.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-60/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/31)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2000 de
              Doorhaling van zaak      C-386/99 (1)
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-60/99 (verzoek
                                                                      van de Supreme Court, Dublin, om een prejudiciële beslissing):
                       (2000/C 211/28)
                                                                      C. Proetta tegen A. Neil.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 februari 2000             (1) PB C 121 van 1.5.1999.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-386/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/32)
                                                                      De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
              Doorhaling van zaak C-385/98 (1)                        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                       (2000/C 211/29)                                C-48/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                      (1) PB C 100 van 10.4.1999.
15 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-385/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Italiaanse Republiek.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-287/99 (1)
                                                                                (2000/C 211/33)
              Doorhaling van zaak C-455/99 (1)                        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                       (2000/C 211/30)                                30 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-287/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 tegen Koninkrijk België.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
                                                                      (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak C-476/07: Beschikking van de president van het Hof van 3 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — M.C.O. Congres/Suxess GmbH

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/11

         Beschikking van de president van het Hof van 3 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — M.C.O. Congres/Suxess GmbH
   (Zaak C-476/07) (1)

   (2008/C 247/21)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-286/07: Beroep ingesteld op 13 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/17

         Beroep ingesteld op 13 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-286/07)
   (2007/C 211/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststelling dat het Groothertogdom Luxemburg, door te vereisen dat voor de registratie van voorheen in andere lidstaten geregistreerde voertuigen een bewijs van inschrijving van de verkoper in het handelsregister wordt overgelegd, terwijl een dergelijk bewijs niet vereist is voor voorheen in het Groothertogdom Luxemburg geregistreerde voertuigen, de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               verwijzing van het Groothertogdom Luxemburg in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep maakt de Commissie bezwaar tegen de voorwaarden die verweerder stelt voor registratie van gebruikte voertuigen die voorheen in een andere lidstaat waren geregistreerd.
   Door voor registratie van deze voertuigen in Luxemburg bijkomende verificaties van documenten te vereisen, en met name de indiening van een officieel bewijs van inschrijving van de verkoper van het voertuig in het handelsregister, maakt verweerder het immers minder aantrekkelijk om voorheen in andere lidstaten geregistreerde voertuigen in te voeren en belemmert het Groothertogdom Luxemburg aldus het vrije verkeer van goederen.
   Deze bij artikel 28 EG verboden belemmering is des te ernstiger aangezien zij vooral ingevoerde voertuigen raakt, nu dezelfde verificaties van documenten niet lijken te gelden voor gebruikte voertuigen die voorheen in Luxemburg waren geregistreerd.
   De door verweerder aangevoerde rechtvaardigingen voor deze belemmering zijn voorts niet bepaald geloofwaardig aangezien verweerder, met name, reeds over omvangrijke controlemiddelen beschikt om zich ervan te vergewissen dat de betrokken voertuigen niet het voorwerp van sluikhandel zijn geweest, en er zijn, voor het geval dat het thans vereiste uittreksel uit het handelsregister niet wordt overgelegd, hoe dan ook minder vergaande maatregelen denkbaar dan een weigering van registratie, zoals bijvoorbeeld de opschorting van de registratieprocedure gedurende de tijd die nodig is voor verificatie door de overheidsinstanties.


title: Zaak T-99/10: Beroep ingesteld op 2 maart 2010 — Meica/BHIM — Tofutown.com (TOFUKING)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/66

         Beroep ingesteld op 2 maart 2010 — Meica/BHIM — Tofutown.com (TOFUKING)
   (Zaak T-99/10)
   2010/C 113/99
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG (Edewecht, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Russlies, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tofutown.com GmbH (Wiesbaum/Vulkaneifel, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 7 januari 2010 (zaak R 63/2009-4) vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Tofutown.com GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TOFUKING” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 (aanvraag nr. 5 027 016)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „King” (merk nr. 30 404 434), gemeenschapswoordmerk „Curry King” (merk nr. 2 885 077) en Duits woordmerk „Curry King” (merk nr. 39 902 969), welke drie merken zijn ingeschreven voor waren van de klassen 29 en 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-81/06: Beroep, op  8 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/17

         Beroep, op 8 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-81/06)
   (2006/C 86/31)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 februari 2006 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Simonetti en D. Recchia als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.


title: Zaak T-138/07: Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — Schindler Holding e.a./Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/27

         Beroep ingesteld op 4 mei 2007 — Schindler Holding e.a./Commissie
   (Zaak T-138/07)
   (2007/C 155/52)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Schindler Holding Ltd (Hergiswil, Zwitserland), Schindler Management AG (Ebikon, Zwitserland), SA Schindler NV (Brussel, België), Schindler Sàrl (Luxemburg, Luxemburg), Schindler Liften BV ('s Gravenhage, Nederland) en Schindler Deutschland Holding GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Bechtold, W. Bosch, U. Soltész en S. Hirsbrunner, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren krachtens artikel 231, eerste alinea, EG de beschikking van 21 februari 2007 (zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators);

               —

               subsidiair, de bij deze beschikking opgelegde geldboeten te verlagen;

               —

               krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in de zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and Escalators. Bij de bestreden beschikking worden aan verzoeksters en aan andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens de deelname aan kartels met betrekking tot de installatie en het onderhoud van liften en roltrappen in België, Duitsland, Luxemburg en Nederland. De Commissie is van oordeel dat de betrokken ondernemingen artikel 81 EG hebben geschonden.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters de volgende middelen aan:

               —

               schending van het beginsel van voldoende bepaaldheid door artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien deze bepaling de Commissie bij de berekening van de geldboeten een onbegrensde beoordelingsmarge laat;

               —

               schending, door de geldboeten die de Commissie heeft opgelegd, van het verbod van terugwerkende kracht;

               —

               gebrek aan doeltreffendheid van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (hierna: „richtsnoeren van 1998”) (2), doordat zij bij het verbinden van uitgangsbedragen aan de inbreuk onvoldoende differentiëren, en aan de Commissie een te grote beoordelingsmarge laten bij de berekening van de geldboeten;

               —

               onrechtmatigheid van de bewijsvoering door kroongetuigen op basis van de mededeling betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten (3), wegens schending van het nemo tenetur-beginsel, het zwijgrecht, het in dubio pro reo-beginsel en het evenredigheidsbeginsel, alsmede wegens bevoegdheidsoverschrijding door de Commissie bij het vaststellen van deze regeling;

               —

               schending van het beginsel van scheiding der machten en van de vereisten van een eerlijk proces;

               —

               onverenigbaarheid van de bestreden beschikking met het volkenrecht, wegens het onteigenende karakter van de opgelegde geldboeten;

               —

               schending van de richtsnoeren van 1998, wegens de, met het oog op de concrete inbreuken, te hoge basis- en uitgangsbedragen;

               —

               schending van de richtsnoeren van 1998, wegens het onvoldoende respectievelijk niet in aanmerking nemen van verzachtende omstandigheden;

               —

               schending van de kroongetuigenregeling 2002 wegens te geringe verlagingen voor samenwerking of ongerechtvaardigde weigering van deze verlagingen;

               —

               onevenredigheid van de hoogte van de geldboeten;

               —

               onwettigheid van de bestreden beschikking, voor zover zij is gericht tegen Schindler Holding Ltd en Schindler Management AG, aangezien zij bij gebreke van een volkenrechtelijke overeenkomst met Zwitserland niet rechtsgeldig aan hen is betekend;

               —

               ontbreken van de voorwaarden voor hoofdelijke aansprakelijkheid van Schindler Holding Ltd;

               —

               schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, aangezien de maxima van de geldboeten zijn overschreden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren van 1998 voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9, blz. 3).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2000, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-133/01: Beroep, op 12 juni 2001 ingesteld door J. Riedemann, curator van ZEMAG GmbH, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/12               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.9.2001
door D. López Garrido, advocaat, domicilie gekozen hebbende                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-                             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
den: F. Anton en G. Ramos Ruano) en Europees Parlement
(gemachtigden: M. Gómez Leal en F. de Wachter), betreffende                                      van 8 mei 2001
een verzoek om nietigverklaring van de wenken voor sollicitan-
ten en van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
met het oog op de vorming van een aanwervingsreserve van                 in zaak T-95/01 R, Gérard Coget en anderen tegen
Spaanstalige administrateurs (EUR/A/159/2000 en PE/90/A,                      Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
bekendgemaakt in PB C 162 A van 10 juni 2000), heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,           (Kort geding — Ambtenaren — Intern vergelijkend onder-
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:                               zoek — Ontvankelijkheid)
H. Jung, op 2 mei 2001 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (2001/C 259/21)
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen, de op het kort
      geding gevallen kosten daaronder begrepen.
                                                                         In zaak T-95/01 R, Gérard Coget, ambtenaar van de Reken-
                                                                         kamer van de Europese Gemeenschappen, wonende te Hettan-
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                              ge-Grande (Frankrijk), Pierre Hugé, ambtenaar van de Reken-
                                                                         kamer van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxem-
                                                                         burg, Emmanuel Gabolde, ambtenaar van de Rekenkamer
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                         A. Soulier, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               ging van het besluit van de Rekenkamer van 22 februari 2001,
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  waarbij per 1 juli 2001 is voorzien in de post van secretaris-
                                                                         generaal, heeft de president van het Gerecht op 8 mei 2001
                                                                         een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         van 21 mei 2001
                                                                         1)   Het verzoek in kort geding wordt niet-ontvankelijk verklaard.
in zaak T-52/01 R, Jürgen Schaefer tegen Commissie van
                 de Europese Gemeenschappen                              2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Overplaatsing
— Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisend-
                                heid)
                          (2001/C 259/20)
                                                                         Beroep, op 12 juni 2001 ingesteld door J. Riedemann,
                                                                         curator van ZEMAG GmbH, tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Zaak T-133/01)
In zaak T-52/01 R, Jürgen Schaefer, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commis-                                  (2001/C 259/22)
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
en E. Gippini-Fournier), betreffende een beroep, strekkende
tot, in de eerste plaats, opschorting van de tenuitvoerlegging                                    (Procestaal: Duits)
van het besluit van de Commissie van 12 februari 2001
houdende overplaatsing van verzoeker naar Brussel en, in de
tweede plaats, schorsing van iedere procedure bestemd om de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
door die overplaatsing ontstane vacature te bezetten, heeft de           schappen is op 12 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
president van het Gerecht op 21 mei 2001 een beschikking                 van de Europese Gemeenschappen door J. Riedemann, curator
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                              van ZEMAG GmbH, te Zeitz (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                         door U. Vahlhaus, advocaat.
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig te
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                 verklaren de beschikking van de Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen van 28 maart 2001 (beschikking
                                                                         K (2001) 1028) betreffende staatssteun die Duitsland heeft
 ---pagebreak--- 15.9.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/13
toegekend aan EFBE Verwaltungs Gmbh & Co. Management                Beroep, op 19 juni 2001 ingesteld door F tegen Reken-
KG (thans Lintra Beteiligungsholding GmbH, samen met                          kamer van de Europese Gemeenschappen
Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH, LandTechnik
Schlüter GmbH, ILKA MAFA Kältetechnik GmbH, SKL Moto-
ren- und Systembautechnik GmbH, SKL Spezialapparatebau                                       (Zaak T-138/01)
GmbH, Magdeburger Eisengießerei GmbH, Saxonia Edelmetal-
le GmbH en Gothaer Fahrzeugwerk GmbH) (staatssteun
nr. C 41/99 (EX N 49/95) Duitsland), voorzover zij Zeitzer                                   (2001/C 259/23)
Maschinen, Anlagen Geräte GmbH betreft.
Middelen en voornaamste argumenten                                                           (Procestaal: Frans)
De Commissie heeft Duitsland bij de bestreden beschikking de
verplichting opgelegd DEM 34 978 miljoen aan steun terug            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te vorderen van Lintra Beteiligungsholding GmbH en haar             schappen is op 19 juni 2001 beroep ingesteld tegen de
dochterondernemingen. In het kader van de vereffeningspro-          Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door F, wo-
cedure van deze vennootschap is met betrekking tot ZE-              nende te Luxemburg, vertegenwoordigd door P. Goergen,
MAG GmbH een bedrag van DEM 6 496 271 vastgesteld. De               advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Commissie is van mening, dat deze steun aan de „Lintra-groep”
een misbruik was en in strijd met de voorschriften van het
goedgekeurde herstructureringsplan werd aangewend.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker stelt, dat de Commissie haar beschikking heeft
vastgesteld op onjuiste grondslagen. Verder vond de Commis-         —     het besluit van 4 december 2000 nietig te verklaren;
sie het niet nodig te onderzoeken in hoeverre afzonderlijke
ondernemingen binnen de groep van de steun hebben geprofi-
teerd en is er blijkbaar gemakshalve van uitgegaan dat de           —     de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen te
dochterondernemingen aansprakelijk waren zonder dat bij die               veroordelen tot betaling aan verzoekster van
dochterondernemingen zoals ZEMAG GmbH is onderzocht of                    100 000 Euro (honderdduizend Euro) tot vergoeding van
daarvoor wel een rechtsgrondslag aanwezig was.                            de door haar geleden immateriële schade;
Verzoeker stelt, dat de Commissie haar beoordelingsbevoegd-         —     de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen te
heid niet naar behoren heeft gebruikt. Zij stelt dat de steun             veroordelen in de kosten.
direct van de gefailleerde moet worden teruggevorderd, terwijl
de totale steun niet aan deze vennootschap doch wel aan de
holdingmaatschappij is betaald.
Verzoeker stelt voorts, dat de procedure van artikel 88, lid 2,     Middelen en voornaamste argumenten
EG voor een deel niet is gevolgd. Bijgevolg vormt de bestreden
rechtshandeling een misbruik van bevoegdheid, nu de Com-
missie, indien zij een grondig onderzoek had ingesteld, de
concrete feitelijke situatie beter had kunnen inschatten en         Verzoekster komt op tegen het besluit om haar opnieuw aan
beoordelen. Zij had dan ook concreet kunnen vaststellen             te stellen bij de vertaaldienst als hoofdvertaler-reviseur, belast
welke steunbedragen in voorkomend geval daadwerkelijk van           met vertalingen in het Italiaans zonder revisie en onder het
verzoeker moesten worden teruggevorderd.                            rechtstreeks gezag van het afdelingshoofd, zonder dat zij bij
                                                                    de Italiaanse sectie is aangesteld.
Ongeacht een eventuele verplichting tot terugvordering van de
betrokken steunbedragen, kan een dergelijke terugvordering
slechts op ZEMAG GmbH betrekking hebben, wanneer de                 Tot staving van haar vordering beroept zij zich op schending
voormalige vennoten ook na de tweede privatisering in januari       van wezenlijke vormvoorschriften doordat het besluit niet met
1997 vennoten van ZEMAG GmbH waren gebleven, wat niet               redenen is omkleed, schending van het recht van verweer,
het geval is. Van een persoonlijke aansprakelijkheid kan dan in     kennelijk onjuiste beoordeling, schending van het vertrou-
ieder geval na de tweede privatisering geen sprake meer zijn.       wensbeginsel, alsmede schending van het beginsel van goed
Ten slotte zijn er ook geen rechtsgrondslagen aanwezig voor         bestuur en de zorgplicht. Bovendien beklaagt verzoekster zich
een aanspraak op terugvorderingen tegenover de dochteron-           over misbruik van bevoegdheid.
dernemingen volgens een verdeelsleutel, zoals die welke in de
bestreden beschikking is vastgesteld.


title: Zaak C-188/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 3 april 2007 — Gemeente Mesquer/Total France NV, Total International Ltd

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 3 april 2007 — Gemeente Mesquer/Total France NV, Total International Ltd
   (Zaak C-188/07)
   (2007/C 129/16)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gemeente Mesquer

      Verwerende partijen: Total France NV, voorheen Total raffinage distribution, Total International Ltd
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan zware stookolie, een door een raffinageproces volgens de specificaties van de gebruiker vervaardigd product, dat door de producent is bestemd voor verkoop als brandstof en dat wordt genoemd in richtlijn 68/414/EEG van 20 december 1968 (1), gewijzigd bij richtlijn 98/93/EG van 14 december 1998 (2) betreffende strategische voorraden, houdende een verplichting om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden, worden gekwalificeerd als afvalstof in de zin van artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (3), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (4) en gecodificeerd bij richtlijn 2006/12/EG (5)?

               2)

               Vormt een lading zware stookolie, die wordt vervoerd door een schip en per ongeluk in zee wordt geloosd, als zodanig of wegens haar vermenging met water en sedimenten, een afvalstof als bedoeld in rubriek Q4 van bijlage I bij richtlijn 2006/12/EG?

               3)

               In geval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag en een bevestigend antwoord op de tweede: kunnen de producent van de zware stookolie (Total raffinage) en/of de verkoper en bevrachter (Total international Ltd.) in de zin van artikel 1, sub b en sub c, van richtlijn 2006/12/EG en voor de toepassing van artikel 15 van dezelfde richtlijn worden beschouwd als producent en/of houder van de afvalstof, hoewel het product ten tijde van het ongeluk waardoor het in een afvalstof is omgezet, werd vervoerd door een derde?

      (1)  Richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (PB L 308, blz. 14).

      (2)  Richtlijn 98/93/EG van de Raad van 14 december 1998 tot wijziging van richtlijn 68/414/EEG houdende verplichting voor de lidstaten van de EEG om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (PB L 358, blz. 100).

      (3)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39).

      (4)  Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L 78, blz. 32).

      (5)  Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (PB L 114, blz. 9).


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
C 236/6          NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              18.8.2000
                                                             III
                                                      (Bekendmakingen)
                                            HOF VAN JUSTITIE
                         AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                     (2000/C 236/06)
        Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
        Gemeenschappen C 236 A van 18 augustus 2000 het volgend algemeen vergelijkend onderzoek:
        Deense uitgave:
        CJ/LA/6 (Deenstalige juristen-vertalers)
        Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
        Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
        De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 22 september 2000.


title: Zaak T-398/03: Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Jean-Pierre Castets tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.2.2004                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 35/15
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Jean-Pierre
                                                                          Castets tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Regione Siciliana is bij het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen opgekomen tegen nota BUDG/C5/
ME/jlsD(2003)358046 van 6 oktober 2003 van de Commissie                                            (Zaak T-398/03)
van de Europese Gemeenschappen inzake de modaliteiten van
terugvordering van de bijdrage van het Europees Fonds
voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), „Gibbesi-dam”, die bij                                          (2004/C 35/24)
beschikking C(2002) 4905 van de Commissie van 11 decem-
ber 2002 is ingetrokken, alsmede tegen de daaraan voorafgaan-
de en daarop volgende handelingen (1).                                                             (Procestaal: Frans)
Tot staving van het beroep stelt Regione Siciliana:
1.    schending en/of verkeerde toepassing van de artikelen 73            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      en 186 van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van                schappen is op 12 december 2003 beroep ingesteld tegen
      25 juni 2002 (2) en van artikel 83 van uitvoeringsveror-            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jean-
      dening nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 decem-                 Pierre Castets, wonende te Saint Victor Des Oules (Frankrijk),
      ber 2002 (3), voorzover bij de bestreden nota de ingetrok-          vertegenwoordigd door Grégory Crétin, advocaat.
      ken communautaire bijdrage wordt teruggevorderd, Re-
      gione Siciliana de verrekening met haar andere schuldvor-
      deringen op de Commissie wordt geweigerd, en over de                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      terug te betalen bedragen moratoire interessen worden
      gevorderd;                                                          —     nietig te verklaren het besluit van 4 september 2003 van
                                                                                het TABG houdende afwijzing van de door verzoeker op
2.    schending en verkeerde toepassing van artikel 24 van                      16 juni 2003 ingediende klacht R/311/03;
      verordening nr. 4253/88 van de Raad van 19 december
      1988, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2082/93 van
      de Raad van 20 juli 1993 (4), voorzover volgens de                  —     het bureau beheer en afwikkeling individuele rechten van
      bestreden nota het beginsel van verrekening niet zonder                   de Europese Commissie te gelasten, het aan verzoeker
      meer op de onderhavige zaak van toepassing kan worden                     verschuldigde invaliditeitspensioen opnieuw te bere-
      verklaard;                                                                kenen, en wel op basis van het ouderdomspensioen dat
                                                                                hem op de leeftijd van 65 jaar zou zijn uitgekeerd indien
3.    misbruik van bevoegdheid wegens tegenstrijdigheid tus-                    hij tot die leeftijd in dienst zou zijn gebleven, een en
      sen verschillende handelingen en schending van het                        ander met terugwerkende kracht tot 1 mei 2003;
      vertrouwensbeginsel, daar de Commissie handelt in strijd
      met haar eigen eerdere beslissingen, ook jegens Regione             —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
      Siciliana, betreffende de mogelijkheid van verrekening
      van andere financiële verplichtingen met die van de
      onderhavige zaak.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
(1) Beschikking reeds betwist in zaak T-60/03, Regione Siciliana/
    Commissie (PB C 101, van 26.4.2003, blz. 50).
(2) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van
    25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
                                                                          Verzoeker is per 1 mei 2003 een invaliditeitspensioen toege-
    op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB           kend.
    L 248, van 16.9.2002, blz. 1).
(3) Verordening (EG Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van
    23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften        Volgens verzoeker heeft de Commissie bij de berekening van
    van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van           zijn invaliditeitspensioen artikel 78 van het Statuut kennelijk
    25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
    op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB
                                                                          onjuist uitgelegd door als bedrag van het invaliditeitspensioen
    L 357, van 31.12.2002, blz. 1).                                       uit te gaan van het ouderdomspensioen waarop hij recht zou
(4) Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993            hebben gehad op de leeftijd van 65 jaar indien hij tot die
    houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4253/88 tot              datum in dienst was gebleven en als basisbezoldiging de
    vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG)          bezoldiging die hij zou hebben ontvangen indien hij nog in
    nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsver-    dienst was. Volgens verzoeker moet het invaliditeitspensioen
    lening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die     daarentegen worden berekend op basis van het oudersdoms-
    bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en        pensioen dat hij zou hebben ontvangen indien hij tot de
    de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB          leeftijd van 65 jaar in dienst was gebleven.
    L 193, van 31.7.1993, blz. 20).


title: Zaak C-589/14: Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/15

      Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
      (Zaak C-589/14)
      (2015/C 073/21)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en W. Roels, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk België

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat het Koninkrijk België, door bepalingen te handhaven volgens welke

                              —

                              een beleggingsmaatschappij die is gevestigd in een andere lidstaat van de Unie of in een EER-staat is onderworpen aan roerende voorheffing op rente op niet in effecten belichaamde vorderingen, terwijl een in België gevestigde beleggingsmaatschappij is vrijgesteld van die voorheffing, en

                              —

                              rente op in Belgische effecten belichaamde vorderingen is onderworpen aan roerende voorheffing wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een financiële instelling die is gevestigd in een andere lidstaat van de Unie of in een EER-staat, terwijl die rente is vrijgesteld van roerende voorheffing wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een in België gevestigde financiële instelling,
                              de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 56 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 36 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

                  —

                  het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De Commissie is van mening dat verschillende bepalingen van het Koninklijk Besluit tot uitvoering van het wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 eventuele vrijstellingen van roerende voorheffing op de rente afhankelijk stellen van voorwaarden die niet verenigbaar zijn met de door de Verdragen, te weten de artikelen 56 en 63 VWEU, gewaarborgde fundamentele vrijheden.
      In de eerste plaats is een beleggingsmaatschappij die is gevestigd in een andere lidstaat van de Unie of in een EER-staat, onderworpen aan roerende voorheffing op rente op niet in effecten belichaamde vorderingen, terwijl een in België gevestigde beleggingsmaatschappij is vrijgesteld van die voorheffing.
      In de tweede plaats is rente op in Belgische effecten belichaamde vorderingen onderworpen aan roerende voorheffing wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een financiële instelling die is gevestigd in een andere lidstaat van de Unie of in een EER-staat, terwijl die rente is vrijgesteld van roerende voorheffing wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een in België gevestigde financiële instelling.


title: Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennootschap Cointra Transport and Trade Co. srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-604/97)

text:
7.3.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 72/19
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren             Middelen en voornaamste argumenten
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van              De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     betaling van de steun;                                         die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    missie (1).
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                 (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
     schappen in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan               Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-            schap Cointra Transport and Trade Co. srl tegen Commis-
missie (1).                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-604/97)
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
                                                                                (98/C 72/44)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door de vennoot-              Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld
schap Giuseppe Camaur tegen Commissie van de Europese               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                       Gemeenschappen                               de vennootschap Cointra Transport and Trade Co. srl, ver-
                                                                    tegenwoordigd door M. Clarich en A. Giadrossi, advoca-
                       (Zaak T-603/97)
                                                                    ten te Florence en te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende te
                         (98/C 72/43)                               TrieÈst ten kantore van laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.
                     (Procestaal: Italiaans)                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de vennootschap Giuseppe Camaur, vertegenwoordigd
                                                                    Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
door M. Clarich en A. Giadrossi, advocaten te Florence en
                                                                         voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
te TrieÈst, domicilie gekozen hebbende te TrieÈst ten kantore
                                                                         (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
van laatstgenoemde, via XXX ottobre 17.
                                                                         meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
                                                                         betaling van de steun;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen in de kosten te verwijzen.
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de            De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-       die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van              missie (1).
     betaling van de steun;
                                                                    (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-424/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/19

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-424/07)
   (2007/C 283/35)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland door het bepaalde in §§ 3, sub 12b en 9 a van de Duitse telecommunicatiewet, ingevoegd bij de wet tot wijziging van telecommunicatierechtelijke voorschriften van 18 februari 2007, de verplichtingen heeft geschonden die op hem rusten krachtens de artikelen 6, 7, 15, lid 3, 16 en 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1), artikel 8, lid 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (2), en artikel 17, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (3);

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het in 2002 ingevoerde gemeenschapsrechtelijke regelgevingskader betreffende de elektronische-communicatienetwerken stelt de doelstellingen vast voor het optreden van de nationale regelgevende instanties en vermeldt de maatregelen die deze instanties kunnen nemen om deze doelstellingen te verwezenlijken. Dit regelgevingskader laat de nationale regelgevende instanties een beslissingsbevoegdheid die hen in staat stelt om, na een zorgvuldige marktanalyse, hun optreden precies af te stemmen op het individuele geval, rekening houdend met de bijzonderheden ervan. Volgens de gemeenschapsrechtelijke bepalingen moeten de nationale regelgevende instanties de relevante markten bepalen, rekening houdend met de nationale omstandigheden, overeenkomstig de beginselen van het mededingingsrecht en zoveel mogelijk met inachtneming van de aanbeveling en de richtsnoeren van de Commissie. Het zijn dus de nationale regelgevende instanties die een definitie van de relevante markten opstellen, en niet de nationale wetgever of een andere nationale instantie. Met het oog op de onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instanties, die hun bevoegdheden onpartijdig en transparant moeten uitoefenen, is dit een structureel kernelement in de procedure voor marktdefinitie, waarin de wetgever geen beslissingsbevoegdheid heeft. De nationale regelgevende instanties voeren bovendien, indien nodig, marktanalyses uit en bepalen of, en zo ja, welke maatregelen moeten worden opgelegd. De marktdefinitie en de marktanalyse zijn gekoppeld aan een raadplegingsmechanisme.
   Afwijkend van de gemeenschapsrechtelijke procedure voor marktdefinitie en marktanalyse stelt de Duitse wetgever de definitie van „nieuwe markten” vast en bepaalt hij op voorhand de voorwaarden waaronder de nationale regelgevende instantie bij wijze van uitzondering bevoegd is nieuwe markten te reguleren, in plaats van deze beoordelingen over te laten aan de regelgevende instantie. Hij stelt eveneens een doelstelling voor de regelgeving vast, waaraan de regelgevende instantie zich nauwkeurig moet houden. Deze bepalingen van de Duitse telecommunicatiewet zijn in strijd met de bepalingen van de richtlijnen 2002/19/EG, 2002/21/EG, en 2002/22/EG, aangezien ze de daarin vastgestelde regelingen voor de marktregulering omzeilen en de beslissingsbevoegdheid van de regelgevende instantie op ongeoorloofde wijze beknotten.
   De in geding zijnde Duitse regeling verhindert namelijk dat de nationale regelgevende instantie alle markten definieert overeenkomstig de beginselen van het mededingingsrecht. Door bepaalde markten algemeen bij wet uit te sluiten van de regelgeving, verhindert de voornoemde Duitse regeling eveneens dat de nationale regelgevende instantie beslissingen ten gronde neemt die op het individuele geval zijn afgestemd. De regelgevende instantie heeft de in het regelgevingskader van de Gemeenschap vastgestelde raadplegings- en samenwerkingsprocedures slechts toe te passen en de spelers op de markt, de Europese regelgevende instanties en de Commissie slechts over het resultaat van haar analyse van een „nieuwe markt” te informeren wanneer zij tevens tot de conclusie komt dat de bijkomende voorwaarden zijn vervuld en zij derhalve van mening is dat een regeling nodig is. De ter discussie staande voorschriften van de Duitse telecommunicatiewet kunnen er dus toe leiden dat een markt wordt gedefinieerd en geanalyseerd en dat de beslissing deze markt niet te reguleren door de Duitse regelgevende instantie wordt genomen, zonder dat de voorgeschreven raadplegings- en samenwerkingsprocedures zijn gevolgd.
   Volgens de Commissie bestaat dus het gevaar dat deze voorschriften in belangrijke mate afbreuk zullen doen aan de liberalisering van de markten voor elektronische communicatie en aan de opening van deze markten voor concurrentie, die door het gemeenschapsrechtelijke regelgevingskader tot stand zijn gebracht. Op bepaalde markten, zoals bijvoorbeeld op de voor de technologische ontwikkeling bijzonder belangrijke breedbandmarkten, die zijn gebaseerd op de vaste netwerken van de vroegere monopolistische exploitanten, dreigt het gevaar van een hernieuwde monopolisering, waarbij dat wat tot dusver mede dankzij het gemeenschapsrechtelijke regelgevingskader werd bereikt, ongedaan zou worden gemaakt.

      (1)  PB L 108, blz. 33.

      (2)  PB L 108, blz. 7.

      (3)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak T-379/12: Beroep ingesteld op 21 augustus 2012 — Electric Bike World/BHIM — Brunswick (LIFECYCLE)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/28

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2012 — Electric Bike World/BHIM — Brunswick (LIFECYCLE)
   (Zaak T-379/12)
   2012/C 355/61
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Electric Bike World Ltd (Southampton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Brunswick Corp. (Lake Forest, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 mei 2012 in zaak R 2308/2011-1, en

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk LIFECYCLE voor waren van de klassen 12, 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8546401

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk LIFECYCLE nr. 1271758 voor waren van klasse 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de oppositie voor waren van klasse 12 is afgewezen, afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor deze waren en verwerping van het beroep voor de overige waren van klasse 12

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-57/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 3 februari 2017 — Eva Soraya Checa Honrado/Fondo de Garantía Salarial

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 3 februari 2017 — Eva Soraya Checa Honrado/Fondo de Garantía Salarial
   (Zaak C-57/17)
   (2017/C 121/22)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eva Soraya Checa Honrado

      Verwerende partij: Fondo de Garantía Salarial

      Prejudiciële vraag

   Valt een schadevergoeding die een werkgever wettelijk verschuldigd is aan een werknemer wegens de beëindiging van de arbeidsverhouding die het gevolg is van het feit dat een essentieel element van de arbeidsovereenkomst is gewijzigd — zoals de geografische mobiliteit, die de werknemer ertoe noopt van woonplaats te veranderen –, onder het begrip „vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsverhouding” in de zin van artikel 3, eerste alinea, van [richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever] (1)?

      (1)  PB 2008, L 283, blz. 36.


title: Zaak T-65/08: Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2010 — Spanje/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/51

         Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-65/08) (1)

   ()
   2010/C 209/78
   Procestaal: Spaans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Beroep, op 29 maart 1995 ingesteld door L. De Nil en C. Impens tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-91/95)

text:
3 . 6 . 95           1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 137/35
     de factuurwaarden in verhouding tot de destijds gel               — verweerster te verwijzen in de kosten .
     dende marktprijzen en de onmogelijkheid voor een
     expediteur om de nauwkeurigheid van bij de aangifte                Middelen en voornaamste argumenten:
     verstrekte bescheiden te verifiëren .
                                                                        Verzoeker, voormalig ambtenaar van de Commissie en
— Schending van het evenredigheidsbeginsel . De in de
     beschikking veronderstelde onderzoeksplicht voor de                blijvend algeheel invalide, verwijt de Commissie dat deze
                                                                        hem bepaalde gegevens betreffende zijn gezondheidstoe
     expediteur naar de juistheid van de door de opdracht
                                                                        stand niet heeft meegedeeld , en met name dat zij hem niet
     gever ten behoeve van de aangifte verstrekte gegevens en
     het al dan niet frauduleus handelen van die opdrachtge            tijdig op de hoogte heeft ingelicht over de ziekte die haar
                                                                        artsen hadden vastgesteld . Bovendien verwijt hij de Com
     ver is disproportioneel .
                                                                        missie, dat zij hem heeft tewerkgesteld in functies die
— Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot                  onverenigbaar waren met zijn gezondheidstoestand .
     bescherming van de rechten van de mens .
                                                                        Hij herinnert eraan, dat hij op basis van artikel 78 , tweede
(!) PB nr . L 175 van 12 . 7. 1979 , blz. 1 .                           alinea, van het Statuut een invaliditeitspensioen wegens
                                                                        obstructieve broncho-pneumopathie heeft aangevraagd , en
                                                                        dat dit verzoek pas op 27 maart 1987, bijna zes jaar na
                                                                        indiening ervan, door de Commissie is onderzocht, die
                                                                        concludeerde dat het niet om een beroepsziekte ging. In
Beroep, op 29 maart 1995 ingesteld door W. Gill tegen                   werkelijkheid vernam verzoeker eerst in de loop van deze
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        procedure, dat de raadgevend artsen bij het medisch
                        ( Zaak T-90/95 )                                onderzoek bij zijn indiensttreding een chronische longziekte
                                                                        hadden vastgesteld .
                          ( 95/C 137/76 )
                                                                        Dienaangaande betoogt hij met name, dat de Commissie,
                       (Procestaai: Frans)                              door de resultaten van de door haar artsen verrichte
                                                                        onderzoeken niet aan hem of aan zijn behandelend arts mee
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen               te delen, hem op onwettige wijze de mogelijkheid heeft
schappen is op 29 maart 1995 beroep ingesteld tegen                     ontnomen om met kennis van zaken een post te zoeken die
Commissie van de Europese Gemeenschappen door W. Gill,                  zijn gezondheidstoestand niet zou verslechteren.
wonende te Sudbury (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor
digd door J.-L. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten             Bovendien komen de incoherentie van de motiveringen van
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 de opeenvolgende besluiten van het tot aanstelling bevoegd
Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 .                                 gezag en de evolutie van de versies die in de verschillende
                                                                        procedures te berde zijn gebracht, neer op een algeheel
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       gebrek aan motivering.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  Aangezien ten slotte het tot aanstelling bevoegd gezag
     26 september 1994 houdende uitdrukkelijke afwijzing                verzoeker — ondanks het uitdrukkelijk verzoek van diens
     van zijn op 10 mei 1994 krachtens artikel 90, lid 1 , van          raadsman — geen precieze informatie heeft verstrekt over de
     het Statuut ingediende verzoek om schadevergoeding;                maatregelen die het had getroffen om verzoekers anonimi
— voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van            teit te bewaren, en gelet op de documenten die verzoeker
     de Commissie van 28 december 1994 houdende uitdruk                gedurende geheel de precontentieuze procedure zijn meege
     kelijke afwijzing van zijn klacht en aanvullende                   deeld, kan deze alleen maar concluderen, dat geen enkele
     klacht;                                                            doeltreffende maatregel is genomen en dat de administratie
                                                                        zijn recht op eerbiediging van zijn privé-leven met de voeten
— verweerster te veroordelen :                                          heeft getreden.
     — tot betaling, als vergoeding voor materiële en morele
         schade ten gevolge van de niet-mededeling van
         informatie over zijn gezondheidstoestand, van een
         bedrag gelijk aan acht jaarsalarissen waarop hij recht
         zou hebben gehad, was hij niet ten gevolge van de                Beroep, op 29 maart 1995 ingesteld door L. De Nil en
         opeenvolgende fouten van de Commissie gedwongen                        C. Impens tegen Raad van de Europese Unie
         geweest een invaliditeitspensioen aan te vragen;
                                                                                ( Zaak T-91/95 )
     — te vermeerderen met interesten berekend op de voet                                        ( 95/C 137/77 )
         van 8% 's jaars vanaf de indiening van zijn
         verzoek;                                                                            (Procestaai: Frans)
     — tot betaling aan verzoeker, als vergoeding voor
         morele schade ten gevolg van de bekendmaking,                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
         zonder voorbehoud en tegen zijn wil, van zijn                  schappen is op 29 maart 1995 beroep ingesteld tegen Raad
         verzoek en klacht, van een bedrag van 10 000                   van de Europese Unie door L. De Nil en C. Impens,
         ecu ;                                                          respectievelijk wonende te Wolvertem ( België ) en Brussel
 ---pagebreak--- Nr . C 137/36         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
( België ), vertegenwoordigd door J.-L. Louis , T. Demaseure       Voorts stellen verzoeksters, dat zij , doordat zij niet op de
en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen              lijst van vergelijkend onderzoek B/228 zijn opgenomen,
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Mysón SARL, Rue               morele schade hebben geleden, die niet is vergoed door de
Glesener 1 .                                                       door de Raad vastgestelde besluiten.
                                                                   Ten slotte merken zij op, dat de besluiten van het tot
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :              aanstelling bevoegd gezag houdende afwijzing van hun
                                                                   verzoek van 15 maart 1994 en van hun klacht van 4 januari
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van 15 juni          1995 , waarmee zij vergoeding poogden te krijgen van de
     1994 houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun ver           schade die het gevolg was van een door het Gerecht
    zoek om vergoeding van de door hen geleden bijko              nietigverklaarde onwettige handeling van de Raad , schen
    mende schade ;                                                 ding van artikel 176 van het EG-Verdrag opleveren en dus
                                                                   nieuwe dienstfouten zijn, waarvoor zij schadevergoeding
— voor zoveel als nodig, nietig te verklaren de besluiten van      vorderen .
    de Raad van 9 juni 1994 en 4 januari 1995 ;
— verweerder te veroordelen
    — tot betaling van een bedrag van 500 000 BEF aan                          Beroep, op 5 april 1995 ingesteld door
         elke verzoekster, als vergoeding van de geleden                   S. Rozand-Lambiotte tegen Commissie van de
         materiële schade;                                                          Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-96/95 )
    — tot betaling van een symbolische ecu aan elke
         verzoekster, als morele schadevergoeding;                                          ( 95/C 137/78 )
    — tot betaling van de kosten .                                                       (Procestaai: Frans)
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Middelen en voornaamste argumenten:                                schappen is op 5 april 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door S.
Verzoeksters verklaren, dat zij zijn toegelaten tot de             Rozand-Lambiotte, wonende te La Javie ( Frankrijk ), verte
examens van intern vergelijkend onderzoek Raad/B/228               genwoordigd door J.-L. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
(welk onderzoek het ambtenaren met de rang C 1 moest               advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
mogelijk maken, een herwaardering van hun ambt tot de              Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 .
rang B 5 te verkrijgen ), doch dat de jury heeft besloten hen
niet op de lijst van geschikte kandidaten op te nemen. Nadat       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
tegen het betrokken besluit een beroep tot nietigverklaring
was ingesteld, heeft het Gerecht op 11 februari 1993 een           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
arrest gewezen, waarin het de verrichtingen na de besluiten             12 juli 1994, waarbij hij aan het einde van zijn
tot toelating van de kandidaten tot de examens heeft                    stageperiode is ontslagen;
nietigverklaard . Ter uitvoering van dat arrest organiseerde
de Raad het vergelijkend onderzoek B/228 bis . De aard en de       — verzoekster te verwijzen in de kosten.
modaliteiten van dit vergelijkend onderzoek waren dezelfde
als die van vergelijkend onderzoek B/228 . Aangezien de jury       Middelen en voornaamste argumenten:
verzoeksters heeft opgenomen op de lijst van geschikte
kandidaten, is hun ambt per 1 januari 1994 geherwaardeerd          Verzoeker betoogt in de eerste plaats, dat het bestreden
tot een ambt van categorie B, rang 5 .                             besluit in strijd met de rechten van de verdediging en de
                                                                   artikelen 26 en 43 van het Ambtenarenstatuut is vastgesteld ,
Verzoeksters betogen, dat de door de jury van vergelijkend         en dat het motiveringsvereiste niet is nageleefd . De feiten die
onderzoek B/228 begane onregelmatigheden hebben belet,             verzoeker ter kennis zijn gebracht alleen, vormen geen
dat zij op de lijst van geschikte kandidaten werden opgeno        rechtmatige motivering voor een zo gewichtig besluit als een
men, en dus dat hun ambt in 1990, of uiterlijk in 1991 , tot       ontslagbesluit.
een ambt van categorie B, rang 5 , werd geherwaardeerd,
waardoor zij drie jaren anciënniteit in de rang B 5 hebben         Voorts beroept hij zich op schending van artikel 34 van het
verloren . Bovendien zijn hun kansen om een snelle bevor          Statuut en voert aan, dat de werkzaamheden van het
dering naar de rang B 4 en vervolgens naar de rang B 3 te          beoordelingscomité flagrant in strijd met de bij de Commis
verkrijgen , ten gevolge van de budgettaire beperkingen            sie geldende regels zijn verlopen, welke regels ter vrijwaring
sedert 1991 sterk afgenomen. Verzoeksters concluderen,             van de onpartijdigheid van de leden van de verschillende
dat zij in weerwil van de maatregelen die de Raad ter              comités en in het belang van de objectiviteit van hun
uitvoering van het arrest van het Gerecht heeft genomen, de        werkzaamheden zijn vastgesteld . Zijns insziens is het advies
gevolgen blijven ondergaan van de door de jury van het             van het comité dus aan het einde van een onregelmatige
vergelijkend onderzoek begane onregelmatigheden; zij vor          procedure vastgesteld, en is het bestreden besluit onwettig,
deren vergoeding van de materiële schade die zij daardoor          voor zover het in het bijzonder op dat advies is geba
lijden.                                                            seerd .


title: Zaak C-408/01: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 12 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. ADIDAS A.G., 2. ADIDAS BENELUX B.V. en FITNESSWORLD TRADING LTD

text:
5.1.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 3/15
Verzoeken van het Arbeitsgericht Lörrach van 26 septem-              3.    Is artikel 6 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen                     23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van
tussen Bernhard Pfeiffer, Wilhelm Roith, Albert Süß,                       de organisatie van de arbeidstijd, naar haar inhoud
Michael Winter, Klaus Nestvogel, Roswitha Zeller en                        onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig, zodat par-
Matthias Döbele tegen Deutsches Rotes Kreuz, Kreisver-                     ticulieren zich tegenover de nationale rechter daarop
                      band Waldshut e.V.                                   kunnen beroepen wanneer een staat de richtlijn niet naar
                                                                           behoren in nationaal recht heeft omgezet?
           (Zaken C-397/01 tot en met C-403/01)
                                                                     (1) PB L 307, blz. 18.
                         (2002/C 3/21)                               (2) PB L 183, blz. 1.
Het Arbeitsgericht Lörracht heeft bij beschikkingen van 26 sep-
tember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
12 oktober 2001, in de gedingen tussen Bernhard Pfeiffer (C-
397/01), Wilhelm Roith (C-398/01), Albert Süß (C-399/01),
Michael Winter (C-400/01), Klaus Nestvogel (C-401/01), Ros-
witha Zeller (C-402/01) en Matthias Döbele (C-403/01) tegen          Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 12 ok-
Deutsches Rotes Kreuz, Kreisverband Waldshut e.V., het Hof           tober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om              tussen 1. ADIDAS A.G., 2. ADIDAS BENELUX B.V. en
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                              FITNESSWORLD TRADING LTD
1.a) Moet de verwijzing in artikel 1, lid 3, van richtlijn                                     (Zaak C-408/01)
     93/104/EG (1) van de Raad van 23 november 1993
     betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de
     arbeidstijd, naar artikel 2, lid 2, van richtlijn                                           (2002/C 3/22)
     89/391/EEG (2) van de Raad van 12 juni 1989 betreffende
     de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van
     de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van
     de werknemers op het werk, op grond waarvan deze
                                                                     De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 12 oktober
     richtlijnen niet gelden wanneer bijzondere aspecten die
                                                                     2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     inherent zijn aan bepaalde activiteiten in het kader van
                                                                     15 oktober 2001, in het geding tussen 1. ADIDAS A.G.,
     de bevolkingsbescherming de toepassing ervan in de weg
                                                                     2. ADIDAS BENELUX B.V. en FITNESSWORLD TRADING
     staan, aldus worden uitgelegd dat de werkzaamheden van
                                                                     LTD, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     een ambulancemedewerker als verzoeker in de onderhavi-
                                                                     verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     ge zaak onder deze uitsluiting vallen?
                                                                     vragen:
1.b) Moet het begrip wegverkeer in artikel 1, lid 3, van richtlijn
     93/104/EG zo worden uitgelegd, dat de richtlijn alleen          1.    a.    Dient art. 5 lid 2 van de Richtlijn 89/104/EEG (1)
     niet van toepassing is op vervoersactiviteiten die naar                     van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
     hun aard het afleggen van lange afstanden met zich                          aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten aldus
     brengen, waardoor arbeidstijden, vanwege de onvoor-                         te worden uitgelegd dat ingevolge een nationale wet
     zienbaarheid van eventuele hindernissen, niet kunnen                        waarin die bepaling is geïmplementeerd de houder
     worden vastgelegd, of moet onder wegvervoer in de zin                       van een in de desbetreffende Lid-staat bekend merk
     van deze bepaling ook de activiteit in het kader van de                     zich ook kan verzetten tegen het gebruik van het
     lokale ambulancedienst worden verstaan die in ieder geval                   merk of een daarmee overeenstemmend teken, op
     ook het besturen van de ambulance en het begeleiden van                     de wijze en onder de omstandigheden als daar
     de patiënt tijdens het vervoer omvat?                                       bedoeld, voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten
                                                                                als die waarvoor het merk is ingeschreven?
2.   Moet artikel 18, lid 1, sub b-i, van richtlijn 93/104/EG,
     gelet op het arrest van het Hof van 3 oktober 2000,                   b.    Indien het antwoord op vraag 1.a. ontkennend luidt:
     Simap, C-303/98 (punten 73 en 74), aldus worden                             moet, in het geval in een nationale wet de bepaling
     uitgelegd, dat voor een verlenging van de arbeidstijd tot                   van art. 5 lid 2 van de Richtlijn is geïmplementeerd,
     meer dan 48 uur per week de uitdrukkelijke instemming                       het in art. 5 lid 1 onder b. van de Richtlijn bedoelde
     van de individuele werknemer nodig is, of kan die                           begrip „gevaar voor verwarring” aldus worden uitge-
     instemming ook hierin bestaan dat een werknemer met                         legd dat daarvan sprake is, indien een ander dan de
     de werkgever in het arbeidscontract overeenkomt, dat op                     merkhouder een bekend merk of een daarmee
     de arbeidsvoorwaarden een collectieve arbeidsovereen-                       overeenstemmend teken, op de wijze en onder de
     komst van toepassing is die de mogelijkheid biedt tot een                   omstandigheden als in art. 5 lid 2 van de Richtlijn
     verlenging van de arbeidstijd tot gemiddeld meer dan                        bedoeld, gebruikt voor dezelfde of soortgelijke waren of
     48 uur per week?                                                            diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven?
 ---pagebreak--- C 3/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.1.2002
2.    Indien het antwoord op vraag 1.a. bevestigend luidt:              3)    Is het voor de vraag of een onderneming met een
                                                                              machtspositie hiervan misbruik maakt, relevant welke
      a.    Dient de vraag naar de overeenstemming tussen het                 omschakelingsinspanning (in het bijzonder kosten) de
            merk en het teken in een dergelijk geval te worden                afnemers zullen moeten leveren, die tot dusver het
            beoordeeld aan de hand van een andere maatstaf                    product van de onderneming met de machtspositie
            dan die van de (directe of indirecte) herkomstverwar-             hebben gekocht wanneer zij in de toekomst het product
            ring: en zo ja, volgens welke maatstaf?                           van een concurrerende onderneming zouden afnemen,
                                                                              die geen gebruik maakt van de krachtens het auteursrecht
                                                                              beschermde gegevensbank?
      b.    Indien het als inbreukmakend aangevochten teken
            in een dergelijk geval door het in aanmerking
            komende publiek louter als versiering wordt opge-
            vat, welk gewicht komt bij de vraag naar de overeen-
            stemming tussen merk en teken dan toe aan die
            omstandigheid?
(1) PB 1989, L 40, blz. 1.
                                                                        Verzoek van het Bundesvergabeamt van 25 september
                                                                        2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        Traunfellner GmbH en Österreichische Autobahnen- und
                                                                                Schnellstraßen Finanzierungs-AG (ÖSAG)
Verzoek van het Landgericht Frankfurt am Main van                                               (Zaak C-421/01)
12 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Firma IMS Health GmbH & Co. OHG en NDC
                     Health Gmbh & Co. KG                                                        (2002/C 3/24)
                         (Zaak C-418/01)
                           (2002/C 3/23)                                Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 25 september
                                                                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        24 oktober 2001, in het geding tussen Traunfellner GmbH en
                                                                        Österreichische Autobahnen- und Schnellstraßen Finanzie-
Het Landgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking van             rungs-AG (ÖSAG), het Hof van Justitie van de Europese
12 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
22 oktober 2001, in het geding tussen Firma IMS Health                  de navolgende vragen:
GmbH & Co. OHG en NDC Health Gmbh & Co. KG, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Vraag 1
                                                                        Is een alternatieve aanbieding van een inschrijver, waarin in
1)    Moet artikel 82 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat            plaats van de volgens de aankondiging te vervaardigen boven-
      een onderneming met een machtspositie op de markt                 laag van het wegdek uit beton een asfaltbovenlaag wordt
      hiervan misbruik maakt door te weigeren een licentie-             voorgesteld, een „voorgestelde variant” in de zin van artikel 19,
      overeenkomst betreffende het gebruik van een krachtens            lid 1, van richtlijn 93/37/EEG (1)?
      het auteursrecht beschermde gegevensbank te sluiten met
      een onderneming die toegang wil hebben tot dezelfde
      geografische markt en productmarkt, wanneer de markt-             Vraag 2
      deelnemers aan de andere zijde, dat wil zeggen de
      potentiële afnemers, elk product dat geen gebruik maakt           Kan voor de aanvaardbaarheid van een „voorgestelde variant”
      van de krachtens het auteursrecht beschermde gegevens-            in de zin van artikel 19, lid 1, van richtlijn 93/37 het in
      bank, weigeren, omdat zij zich op het gebruik van                 nationaalrechtelijke bepalingen geformuleerde criterium dat
      producten op basis van de krachtens het auteursrecht              met het alternatieve voorstel „de levering van een kwalitatief
      beschermde gegevensbank hebben ingesteld?                         gelijkwaardige prestatie is gewaarborgd”, wettig als een over-
                                                                        eenkomstig artikel 19, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37 door
2)    Is het voor de vraag of een onderneming met een                   de aanbestedende dienst vastgelegd en vermeld „minimum-
      machtspositie hiervan misbruik maakt, relevant in welke           vereiste” worden beschouwd, wanneer in het bestek alleen naar
      mate zij medewerkers van de afnemers bij de ontwikke-             de nationaalrechtelijke bepaling wordt verwezen en niet nader
      ling van de krachtens het auteursrecht beschermde gege-           wordt gedefinieerd, aan de hand van welke concrete punten
      vensbank heeft ingeschakeld?                                      van vergelijking de „gelijkwaardigheid” moet worden getoetst?