title: Zaak C-378/02: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Waterschap Zeeuws Vlaanderen en de Staatssecretaris van Financiën

text:
C 7/10                   NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.1.2003
             maar wordt geregeld op basis van een tariefcontin-          Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 ok-
             gent, niet overeenstemt met een verdeling die de            tober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
             handel zonder beperkingen benadert;                         tussen Waterschap Zeeuws Vlaanderen en de Staatssecre-
                                                                                taris van Financiën
       —     een tariefcontingent voor een totale hoeveelheid van
             2 535 000 ton instellen voor derde staten en voor
             niet-traditionele ACS-bananen en dat tariefcontin-
             gent vervolgens procentueel verdelen op basis van                                        (Zaak C-378/02)
             een niet-representatieve periode aangezien de invoer
             van bananen in de jaren 1994-1996 reeds aan
             beperkende voorwaarden gekoppeld was;
                                                                                (2003/C 7/17)
2.     Schenden de sub 1. hiervoor vermelde verordeningen
       artikel 4 van de Raamovereenkomst van 23 april 1993
       tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
       Overeenkomst van Cartagena en de lidstaten daarvan
       doordat met die bepaling, de Europese Gemeenschap er
       zich toe verplicht heeft haar betrekkingen met Ecuador
       volgens de bepalingen van het GATT te laten verlopen en           De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 2002,
       aan dat land de behandeling van meestbegunstigde natie            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2002, in
       toe te kennen;                                                    het geding tussen Waterschap Zeeuws Vlaanderen en de
                                                                         Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
3.     Schenden de sub 1. hiervoor vermelde verordeningen van
                                                                         beslissing over de navolgende vragen:
       de Europese Commissie het beginsel van het gewettigd
       vertrouwen en het beginsel van de goede trouw in
       het internationaal publiekrecht en het internationaal
       gewoonterecht, doordat de Commissie de voor de Ge-                1.     Heeft een publiekrechtelijk lichaam met betrekking tot
       meenschap uit het GATT 1994 voortvloeiende verplich-                     een door hem aangeschaft investeringsgoed dat hij tegen
       tingen niet nakomt, doordat de Commissie misbruik heeft                  vergoeding aan een derde levert, met betrekking tot
       gemaakt van juridische procedures en de uitkomst van                     welke levering hij als belastingplichtige moet worden
       een internationale geschillenbeslechtingsprocedure niet                  aangemerkt, recht op herziening van de ter zake van de
       in acht neemt en doordat zij, ondanks verklaringen                       aanschaf betaalde omzetbelasting op de voet van ar-
       afgelegd bij de totstandkoming van de verordening                        tikel 20 (in het bijzonder leden 2 en 3) van de Zesde
       nr. 1637/98, geen systeem heeft uitgewerkt waarbij de                    richtlijn (1), in zoverre hij dat goed in het kader van
       invoerlicenties voor bananen toegekend worden aan de                     overheidshandelen als bedoeld in 4, lid 5, van de Zesde
       „werkelijke importeurs”.                                                 richtlijn heeft gebruikt?
4.     Heeft de Europese Commissie de bevoegdheden die haar
       door de Verordening nr. 404/90 van de Raad, gewijzigd             2.     Heeft een publiekrechtelijk lichaam op grond van de
       door de Verordening nr. 1637/98, is gegeven, overschre-                  Zesde richtlijn het recht om een investeringsgoed dat
       den door het tariefcontingent voor de invoer voor                        deels voor handelingen als belastingplichtige en deels
       bananen vast te stellen met miskenning van de verplich-                  voor overheidshandelingen wordt gebruikt, geheel buiten
       tingen die voor de Gemeenschap volgen uit het GATT                       het ondernemingsvermogen te laten, zoals door het Hof
       1994 en het GATS, of die desgevallend geacht moeten                      van Justitie is beslist ten aanzien van belastingplichtige
       worden, wegens de geuite intentie om het regime voor de                  natuurlijke personen?
       invoer van bananen in de Gemeenschap aan te passen
       aan de geldende WTO-akkoorden, als een positieve
       rechtsregel geïntegreerd te zijn in het Gemeenschapsrecht.
                                                                         (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
( 1) PB 1993, L 47, blz. 1-11.
                                                                              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
( 2) PB 1998, L 210, blz. 28-31.
                                                                              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
( 3) PB 1998, L 293, blz. 32-45.
                                                                              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag — PB L 145,
( 4) PB 1998, L 349, blz. 32-33.
                                                                              blz. 1, rectificatie L 149, blz. 26.
( 5) PB 1999, L 11, blz. 16.
( 6) PB 1999, L 75, blz. 18-19.


title: Zaak T-325/15: Beroep ingesteld op 22 juni 2015 — Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/BHIM — Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco love)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/41

         Beroep ingesteld op 22 juni 2015 — Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/BHIM — Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco love)
   (Zaak T-325/15)
   (2015/C 279/51)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: Á. László, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Boedapest, Hongarije)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Choco love” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 496 916

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 maart 2015 in zaak R 1369/2014-1

      Conclusies

               —

               toewijzing van de vordering en wijziging van de bestreden beslissing door de oppositie toe te wijzen en gemeenschapsmerkaanvraag „Choco love” af te wijzen, of subsidiair,

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en verwijzing van de zaak naar het BHIM voor een nieuw onderzoek;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak T-244/99

text:
21.4.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 118/43
Middelen en voornaamste argumenten                                                    Doorhaling van zaak T-116/98 (1)
                                                                                (2001/C 118/116)
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 3, komt op tegen het door
het TABG in het kader van de reorganisatie van DG GECO
genomen besluit om hem tewerk te stellen op de post                                            (Procestaal: Spaans)
van adviseur bij het hoofd van de eenheid „Food law en
biotechnology” van directoraat D (eenheid D 4), terwijl hij tot
dan toe zijn functie had uitgeoefend bij de directeur-generaal.         De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                        beschikking van 14 december 2000 de doorhaling in het
Hij verklaart dienaangaande, dat zijn benoeming tot adviseur            register gelast van zaak T-116/98: Compañı́a Trasmediter-
bij de directeur-generaal het resultaat was van een compromis           ránea, S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
dat hijzelf en de directeur-generaal van DG Administratie (ex           schappen.
DG IX) op 6 juli 1993 hadden gesloten.
                                                                        (1) PB C 340 van 7.11.1998.
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
—     schending van het Statuut, inzonderheid de artikelen 7,
      lid 1, en 25, tweede en derde alinea, daarvan, alsmede niet-
      inachtneming van een aantal algemene rechtsbeginselen,
      zoals de bescherming van het gewettigd vertrouwen, de
      rechtszekerheid, de zorgplicht, het te goeder trouw                             Doorhaling van zaak T-244/99 (1)
      uitvoeren van overeenkomsten en het beginsel volgens
      hetwelk het TABG een besluit slechts kan vaststellen op                                  (2001/C 118/117)
      ter zake dienende gronden die niet zijn aangetast door
      onjuiste opvattingen omtrent de feiten of het recht;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
—     schending van de regels die de Lid-Staten gemeen hebben
      ter zake van de uitvoering van overeenkomsten.                    De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 12 december 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-244/99: Sadam Abruzzo SpA tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                Doorhaling van zaak T-205/96 (1)
                        (2001/C 118/115)
                                                                                Doorhaling van zaak T-245/99 (1)
                                                                                (2001/C 118/118)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (alleensprekend rechter: J. Azizi) heeft bij beschikking van
15 januari 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
T-205/96: R. Bieber tegen Europees Parlement.                           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 12 december 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-245/99: Sadam Castiglionese SpA tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                        (1) PB C 20 van 22.1.2000.


title: Arrest van het Hof van 16 september 1999 in zaak C-67/96 (verzoek van het Kantongerecht te Arnhem om een prejudiciële beslissing): Albany International BV tegen Stichting Bedrĳfspensioenfonds Textielindustrie ("Verplichte deelneming in bedrĳfspensioenfonds — Verenigbaarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van bedrĳfspensioenfonds als onderneming")

text:
8.1.2000                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 6/1
                                                                         I
                                                                   (Mededelingen)
                                                      HOF VAN JUSTITIE
                                                               HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                      81 EG en 82 EG), moet aldus worden uitgelegd, dat het particulieren
                                                                             niet het recht verleent zich te verzetten tegen de toepassing van een
                                                                             regeling van een lidstaat, die hen verplicht voor havenarbeid
                           (Zesde kamer)                                     uitsluitend een beroep te doen op erkende havenarbeiders, zoals die
                                                                             bedoeld in de Belgische wet van 8 juni 1972 betreffende de
                                                                             havenarbeid, en aan dezen een beloning te betalen die het loon van
                      van 16 september 1999
                                                                             hun eigen werknemers of het loon dat zij aan andere werknemers
                                                                             betalen, ver overschrijdt.
in zaak C-22/98 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent
om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. C. Becu,
                                                                             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
          A. Verweire, NV Smeg, NV Adia Interim (1)
(Mededinging — Nationale wettelijke regeling die uitoe-
fening van bepaalde havenactiviteiten aan „erkende havenar-
beiders” voorbehoudt — Begrip onderneming — Bijzondere
                        of exclusieve rechten)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (2000/C 6/01)
                                                                                van 16 september 1999
                        (Procestaal: Nederlands)                             in zaak C-67/96 (verzoek van het Kantongerecht te
                                                                             Arnhem om een prejudiciële beslissing): Albany Inter-
                                                                             national BV tegen Stichting Bedrijfspensioenfonds Tex-
In zaak C-22/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                tielindustrie (1)
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Hof van Beroep te Gent (België), in de aldaar dienende strafzaak
tegen J. C. Becu, A. Verweire, NV Smeg, NV Adia Interim, om                  („Verplichte deelneming in bedrijfspensioenfonds — Vere-
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 90,               nigbaarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van
leden 1 en 2, EG-Verdrag (thans artikel 86, leden 1 en 2, EG),                           bedrijfspensioenfonds als onderneming”)
junctis de artikelen 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel
12 EG), 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82                                                 (2000/C 6/02)
EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray en R. Schintgen
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                                        (Procestaal: Nederlands)
lomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
16 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                             In zaak C-67/96, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                             tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Kantongerecht te
                                                                             Arnhem, in het aldaar aanhangig geding tussen Albany
Artikel 90, lid 1, EG-Verdrag ( thans, na wijziging, artikel 12,             International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielin-
eerste alinea, EG), 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1,            dustrie, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg-
EG), junctis de artikelen 6, eerste alinea, EG-Verdrag (thans artikelen      ging van de artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen
 ---pagebreak--- C 6/2                    NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.1.2000
81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt:            van het Kantongerecht te Roermond (Nederland), in het aldaar
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, G. Hirsch         aanhangig geding tussen Brentjens’ Handelsonderneming BV
en P. Jann, kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida                   en Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Handel in Bouw-
(rapporteur), C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Edward,                  materialen, betreffende een prejudiciële beslissing over de
H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-               uitlegging van de artikelen 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na
generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-           wijziging, artikel 3, lid 1, sub g, EG), 5, 85, 86 en 90 EG-
ministrateur, op 21 september 1999 een arrest gewezen                     Verdrag (thans artikelen 10 EG, 81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
                                                                          president, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
1) De artikelen 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, arti-          sidenten, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann,
     kel 3, lid 1, sub g, EG), 5 en 85 EG-Verdrag (thans artikelen        J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en
     10 EG en 81 EG) staan niet in de weg aan een besluit van de          M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
     overheid om, op verzoek van de werkgevers- en werknemersorgani-      D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 21 september
     saties in een bedrijfstak, de aansluiting bij een bedrijfspensioen-  1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     fonds verplicht te stellen.
2) Een pensioenfonds dat belast is met het beheer van een
     aanvullende pensioenregeling, dat is opgericht bij collectieve
                                                                          1) Het besluit van de werkgevers- en werknemersorganisaties in een
     overeenkomst tussen de werkgevers- en werknemerorganisaties in
                                                                               bepaalde bedrijfstak in het kader van een collectieve overeenkomst,
     een bedrijfstak en waarin deelneming voor alle werknemers in de
                                                                               om in die bedrijfstak één bedrijfspensioenfonds op te richten dat
     bedrijfstak door de overheid verplicht is gesteld, is een onderne-
                                                                               beslast is met het beheer van een aanvullende pensioenregeling,
     ming in de zin van de artikelen 85 en volgende van het Verdrag.
                                                                               en de overheid te verzoeken de deelneming in dit fonds voor alle
                                                                               werknemers in die bedrijfstak verplicht te stellen, valt niet onder
3) De artikelen 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 82 EG en                  artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG).
     86 EG) staan er niet aan in de weg, dat de overheid een
     pensioenfonds een uitsluitend recht verleent in een bepaalde
     bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren.
                                                                          2) De artikelen 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 3,
(1) PB C 133 van 4.5.1996.                                                     lid 1, sub g, EG) 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG) en 85 van
                                                                               het Verdrag staan niet in de weg aan een besluit van de overheid
                                                                               om, op verzoek van de werkgevers- en werknemersorganisaties in
                                                                               een bedrijfstak, de aansluiting bij een bedrijfspensioenfonds
                                                                               verplicht te stellen.
                     ARREST VAN HET HOF                                   3) Een pensioenfonds dat belast is met het beheer van een
                                                                               aanvullende pensioenregeling, dat is opgericht bij collectieve
                                                                               overeenkomst tussen de werkgevers- en werknemersorganisaties
                      van 21 september 1999                                    in een bedrijfstak en waarin deelneming voor alle werknemers in
                                                                               de bedrijfstak door de overheid verplicht is gesteld, is een
                                                                               onderneming in de zin van de artikelen 85 en volgende van het
in de gevoegde zaken C-115/97-C-117/97 (verzoek van                            Verdrag.
het Kantongerecht te Roermond om een prejudiciële
beslissing): Bretjens’ Handelsonderneming BV tegen
Stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Handel in Bouw-
                              materialen (1)
                                                                          4) De artikelen 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 82 EG en
(„Verplichte deelneming in bedrijfspensioenfonds — Vere-                       86 EG) staan er niet aan in de weg, dat de overheid een
nigbaarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van                          pensioenfonds een uitsluitend recht verleent in een bepaalde
             bedrijfspensioenfonds als onderneming”)                           bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren.
                              (2000/C 6/03)
                                                                          (1) PB C 142 van 10.5.1997.
                        (Procestaal: Nederlands)
In de gevoegde zaken C-115/97-C-117/97, betreffende een
verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177)


title: Doorhaling van zaak T-224/02

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/30

         Doorhaling van zaak T-224/02 (1)

   (2004/C 284/58)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-224/02: Miguel Forcat Icardo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak F-58/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 september 2012 — Allgeier/FRA (Openbare dienst — Bijstandsplicht — Artikel 24 van Statuut — Psychisch geweld — Administratief onderzoek)

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/22

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 september 2012 — Allgeier/FRA
   (Zaak F-58/10) (1)

   (Openbare dienst - Bijstandsplicht - Artikel 24 van Statuut - Psychisch geweld - Administratief onderzoek)
   2012/C 343/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Timo Allgeier (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) (vertegenwoordigers: M. Kjærum, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om geen gevolg te geven aan de door de verzoekende partij wegens psychisch geweld ingediende klacht. Anderzijds, verzoek om erkenning dat de verzoekende partij slachtoffer is geweest van psychisch geweld door haar meerderen en vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten van 16 oktober 2009 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 5 000 EUR aan Allgeier.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Allgeier.

      (1)  PB C 260 van 25.09.10, blz. 27.


title: Zaak C-673/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Organisation de producteurs Les Cimes

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Organisation de producteurs Les Cimes
   (Zaak C-673/11)
   2012/C 89/12
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

      Verwerende partij: Organisation de producteurs Les Cimes

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden […] aan begin of einde [te verlengen] met […] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

               2)

               In het bijzonder:

                           —

                           moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

                           —

                           indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden […] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

                           —

                           indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).


title: Zaak C-231/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2008 door Massimo Giannini tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-100/04 (Massimo Giannini/Commissie)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/22

         Hogere voorziening ingesteld op 29 mei 2008 door Massimo Giannini tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-100/04 (Massimo Giannini/Commissie)
   (Zaak C-231/08 P)
   (2008/C 223/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Massimo Giannini (vertegenwoordigers: L. Levi en C. Ronzi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 12 maart 2008 in zaak T-100/04 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, rekwirants vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en, derhalve,

                           —

                           nietig te verklaren het bij brief van 11 juni 2003 aan rekwirant meegedeelde besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/9/01 om zijn naam niet op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek te plaatsen alsmede, voor zover nodig, nietig te verklaren het bij brief van 8 juli 2003 aan rekwirant meegedeelde besluit houdende afwijzing van zijn verzoek om heronderzoek, en nietig te verklaren het bij brief van 2 december 2003 aan rekwirant meegedeelde besluit tot afwijzing van zijn klacht;

                           —

                           een vergoeding toe te kennen voor de materiële schade, die wordt geraamd op, enerzijds, het verschil tussen de werkloosheidstoelage die na de beëindiging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris is ontvangen en het salaris van een ambtenaar van de loopbaan A 7/4 en, anderzijds, na de periode van werkloosheid, het bedrag van de bezoldiging van een ambtenaar van de rang A 7/5, alsmede voor de immateriële schade, welke op 1 EUR wordt geraamd;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de eerste instantie en de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie belangrijke middelen aan.
   Met zijn eerste middel stelt hij dat het Gerecht het recht op een eerlijk proces heeft geschonden en, meer bepaald, het recht op een beslissing binnen een redelijke termijn. Tussen de datum van indiening van het verzoekschrift bij het Gerecht en de uitspraak van het bestreden arrest zijn vier jaar verstreken. Deze duur wordt in casu door geen enkele buitengewone omstandigheid gerechtvaardigd. Het dossier van de zaak was noch bijzonder omvangrijk noch juridisch ingewikkeld en de procedure vertegenwoordigde een reëel belang voor rekwirant.
   Met zijn tweede middel betoogt hij dat het Gerecht de artikelen 4, 27 en 29 van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden en zowel het begrip belang van de dienst heeft miskend alsook de zorgplicht die de gemeenschapsinstellingen jegens hun personeelsleden en ambtenaren dragen. Zijns inziens verwart het Gerecht in dat opzicht de aanstelling in de communautaire openbare dienst, door middel van een algemeen vergelijkend onderzoek met het oog op de vorming van een aanwervingreserve, en het vervolg van de loopbaan van personen die door de in het Statuut voorziene mechanismen van overplaatsing en bevordering reeds zijn aangeworven.
   Met zijn derde middel stelt rekwirant ten slotte dat het Gerecht de verplichting om arresten te motiveren en de beginselen van non-discriminatie en eerbiediging van de rechten van de verdediging heeft geschonden. Ook heeft het Gerecht het aan zijn beoordeling voorgelegde bewijsmateriaal verkeerd opgevat. Dit laatste middel bestaat uit drie onderdelen.
   Met het eerste onderdeel van het derde middel betoogt rekwirant dat het Gerecht zowel het non-discriminatiebeginsel alsook zijn motiveringsplicht en de regels voor de bewijsvoering heeft geschonden door te concluderen dat de kennis, door sommige kandidaten van het vergelijkend onderzoek, van het document waarop het schriftelijk examen berustte geen schending van het non-discriminatiebeginsel inhield en niet vereiste dat de verwerende partij concreet bewijs leverde dat die omstandigheid geen discriminatie inhield.
   Met het tweede onderdeel van dit middel stelt rekwirant dat het non-discriminatiebeginsel is geschonden en het aan het oordeel van het Gerecht voorgelegde bewijsmateriaal verkeerd is opgevat, aangezien het Gerecht heeft geoordeeld dat de samenstelling van de jury stabiel genoeg was om de objectieve vergelijking en beoordeling van de kandidaten te verzekeren, terwijl uit de stukken van het dossier juist blijkt dat de samenstelling van die jury niet stabiel genoeg was en dat de verwerende partij bepaalde essentiële feitelijke informatie niet aan het Gerecht heeft overgelegd.
   Ten slotte beroept rekwirant zich met het derde onderdeel van dit middel op een nieuwe schending van het non-discriminatiebeginsel en de regels voor de bewijsvoering alsmede op een inbreuk op de rechten van de verdediging, verband houdende met de conclusies van het Gerecht met betrekking tot de onpartijdigheid van de juryleden.


title: Zaak T-568/14: Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO FLUIDE DE PLANTE PROPRE FABRICATION)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/11

         Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO FLUIDE DE PLANTE PROPRE FABRICATION)
   (Zaak T-568/14)
   2014/C 361/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2014 in zaak R 120/2014-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „BIO FLUIDE DE PLANTE PROPRE FABRICATION” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 9 22  631

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               misbruik van bevoegdheid door een beslissing op basis van mededingingsrechtelijke overwegingen.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde kamer) van 26 oktober 1995 in zaak C-143/94 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Furlanis costruzioni generali SpA tegen Azienda nazionale autonoma strade (ANAS) (Richtlijnen 71/305/EEG en 89/440/EEG van de Raad - Overheidsopdrachten - Abnormaal lage inschrijvingen in verhouding tot uit te voeren werk)

text:
Nr . C 333/4           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9 . 12 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde kamer )                                                       ( Vierde kamer)
                     van 26 oktober 1995                                                    van 26 oktober 1995
in zaak C-51/94 : Commissie van de Europese Gemeen                    in zaak C-143/94 ( verzoek van het Tribunale amministra
        schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ( 1 )                  tivo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing):
(Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Arti                Furlanis costruzioni generali SpA tegen Azienda nazionale
kel 30 EG-Verdrag en Richtlijn 79/1 12/EEG — Vermelding                                 autonoma strade ( ANAS ) (M
in de verkoopbenaming van een stof die in de lijst van                 (Richtlijnen 71/305/EEG en 89/440/EEG van de Raad —
                    ingrediënten voorkomt)                             Overheidsopdrachten — Abnormaal lage inschrijvingen in
                           ( 95/C 333 /06 )                                          verhouding tot uit te voeren werk)
                                                                                ( 95/C 333/07 )
                        (Procestaai: Duits)
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
In zaak C-51 /94 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigden : H. van Lier en A. Bardenhewer )
tegen Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden : E. Roder
en B. Kloke ), betreffende een beroep tot vaststelling dat de          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Bondsrepubliek Duitsland , door voor te schrijven dat, bij                             de Jurisprudentie van bet Hof)
gebruik van een ingrediënt in levensmiddelen dat niet met de
Duitse voorschriften inzake de bereidingswijze overeen
komt, voor de verkoop in Duitsland dat ingrediënt extra bij
de verkoopbenaming moet worden vermeld, ook wanneer                    In zaak C-143/94, betreffende een verzoek aan het Hof
het reeds in de lijst van ingrediënten is opgenomen, de                krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale ammi
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                    nistrativo regionale del Lazio ( Italië ) in het aldaar aanhangig
krachtens de artikelen 30 e.v . EG-Verdrag en de artikelen 5 ,         geding tussen Furlanis costruzioni generali SpA en Azienda
6 en 16 van Richtlijn 79/ 1 12/EEG van de Raad van                     nazionale autonoma strade ( ANAS ), om een prejudiciële
18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing                  beslissing over de uitlegging van artikel 29 , lid 5 , van
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en               Richtlijn 71 /305/EEG van de Raad van 26 juli 1971
presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindver                betreffende de coördinatie van de procedures voor het
bruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame ( PB               plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van
1979 , L 33 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde kamer ), samen        werken ( PB 1971 , L 185 , blz. 5 ), zoals gewijzigd bij artikel 1 ,
gesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C.              punt 20, van Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van 18 juli
Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann, P. Jann en             1989 ( PB 1989, L 210, blz. 1 ), heeft het Hof (Vierde kamer ),
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:        samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
R. Grass, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan                president, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters;
het dictum luidt als volgt:                                            advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, admi
                                                                       nistrateur, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan
1 . Door voor te schrijven dat bij béarnaisesaus en Hol               het dictum luidt als volgt:
    landse saus die met plantaardige vetten zijn bereid,
    alsmede bij bepaalde soorten koekjes en gebak met het
    additief E 1 60 F, voor de verkoop in Duitsland naast de
     verkoopbenaming het gebruik van de betrokken stof
    moet worden vermeld, ook wanneer deze reeds voor                  Artikel 29, lid 5, laatste alinea, van Richtlijn 71 /305/EEG
     komt in de lijst van ingrediënten bedoeld in artikel 6 van        van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de coördinatie van
     Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december                  de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
     1978 betreffende de onderlinge aanpassing - van de                voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij artikel 1 ,
     wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en pre            punt 20, van Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van 1 8 juli
    sentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindver               1989, moet aldus worden uitgelegd, dat enkel procedures
     bruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame,              waarin uiterlijk op 31 december 1992 een definitieve
     is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 30            aanbesteding heeft plaatsgevonden, onder de in die bepaling
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet nage             bedoelde uitzondering vallen.
     komen .
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                       (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
3 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
     kosten van de procedure.
(') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .


title: Zaak T-164/10: Arrest van het Gerecht van 26 september 2013 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie ( „Harmonisatie van wetgevingen — Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu — Toelatingsprocedure voor in handel brengen — Verzuim van Commissie om aan Raad voorstel voor besluit voor te leggen — Beroep wegens nalaten” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/16

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2013 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie
   (Zaak T-164/10) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in milieu - Toelatingsprocedure voor in handel brengen - Verzuim van Commissie om aan Raad voorstel voor besluit voor te leggen - Beroep wegens nalaten)
   2013/C 336/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pioneer Hi-Bred International, Inc. (Johnston, Iowa, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Temple Lang, solicitor, en T. Müller-Ibold, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin, N. Yerell en C. Zadra, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering strekkende tot vaststelling, overeenkomstig artikel 265 VWEU, dat de Commissie, door te hebben verzuimd aan de Raad een ontwerp voor te nemen maatregelen voor te leggen overeenkomstig artikel 5, lid 4, van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23), en door te hebben verzuimd alle andere maatregelen te nemen die naargelang van het verloop van de besluitvormingsprocedure noodzakelijk kunnen zijn om te verzekeren dat het in artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1) bedoelde besluit wordt vastgesteld, de krachtens artikel 18 van richtlijn 2001/18 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen

      Dictum

               1.

               Door te hebben verzuimd aan de Raad een ontwerp voor te nemen maatregelen voor te leggen overeenkomstig artikel 5, lid 4, van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, is de Europese Commissie de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad.

               2.

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-397/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — ara/BHIM — Allrounder (Weergave van een sportschoen met de letter A op de zijkant)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/51

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — ara/BHIM — Allrounder (Weergave van een sportschoen met de letter A op de zijkant)
   (Zaak T-397/10)
   ()
   2010/C 301/82
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ara AG (Langenfeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Allrounder SARL (Saarburg, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 juni 2010 in zaak R 1543/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Allrounder SARL.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een sportschoen met de letter A op de zijkant weergeeft, voor waren van de klassen 16, 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „A” voor waren van de klassen 9, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: het beroep is niet-ontvankelijk verklaard

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de door de vertegenwoordigers van verzoekster beschreven kantoororganisatie niet volstaat als bewijs dat alle in de gegeven omstandigheden noodzakelijke zorgvuldigheid werd betracht en om die reden het verzoek om herstel in de vorige toestand met betrekking tot de voor de indiening van de gronden van het verzoekschrift gestelde termijn niet heeft toegewezen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-300/06: Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat)

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/27

         Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Promat/BHIM — Puertas Proma (Promat)
   (Zaak T-300/06)
   (2006/C 310/50)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Promat GmbH (Ratingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Puertas Proma, S.A.L.
   Conclusies

               —

               de beslissing van verwerende partij van 4 mei 2006 (zaak R 1058/2005-1) aldus te wijzigen dat het beroep volledig wordt toegewezen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Promat” voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 6, 17, 19, 20 en 42 (aanvraag nr. 803 825)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Puertas Proma, S.A.L.

      Oppositiemerk of -teken: inz. beeldmerk „PROMA” voor waren en diensten van de klassen 6, 20 en 39 (gemeenschapsmerk nr. 239 984), waarbij de oppositie was gericht tegen de aanvraag voor de klassen 6, 19 en 20

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub a en b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de conflicterende tekens niet overeenstemmen en de betrokken waren niet soortgelijk zijn. Bijgevolg bestaat er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2004 in zaak C-64/02 P: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen Erpo Möbelwerk GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie DAS PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 21 oktober 2004
   in zaak C-64/02 P: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen Erpo Möbelwerk GmbH (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordcombinatie DAS PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 300/08)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-64/02 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 27 februari 2002, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (gemachtigden: A. von Mühlendahl en G. Schneider), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: P. Ormond, C. Jackson, M. Bethell en M. Tappin, bijgestaan door D. Alexander), andere partij in de procedure: Erpo Möbelwerk GmbH (advocaten: S. von Petersdorff-Campen, en H. von Rohr), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 21 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak T-249/05: Beroep, op 30 juni 2005 ingesteld door Tineke Duyster tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/50

         Beroep, op 30 juni 2005 ingesteld door Tineke Duyster tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-249/05)
   (2005/C 217/105)
   procestaal: Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 juni 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Tineke Duyster, wonende te Oetrange (Luxemburg), vertegenwoordigd door mr. W.H.A.M. van den Muijsenbergh, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekende partij concludeert dat het Gerecht behage:

               1)

               het besluit van het Tot Aanstelling Bevoegd Gezag (TABG) van 6 april 2005 te vernietigen;

               2)

               het besluit te vernietigen tot verlening van ouderschapsverlof van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005, en/of de salarisstrook van november 2004, en/of het besluit van de Commissie van 30 november 2004 om geen rekening te houden met het verzoek tot uitstel of intrekking van het ouderschapsverlof;

               3)

               vast te stellen dat Mevrouw Duyster van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005 alle materiële rechten heeft die aan actieve dienst van de ambtenaar verbonden zijn, en dat derhalve onder meer met terugwerkende kracht bezoldiging volgens haar rang en graad aan haar moet worden betaald;

               4)

               vast te stellen dat deze bezoldiging moet worden betaald met een rentevergoeding wegens achterstallige betaling;

               5)

               vast te stellen dat het ouderschapsverlof ten aanzien van haar zoon alsnog kan worden aangevraagd (ook indien hij nadat het arrest van het Gerecht van kracht wordt ouder dan 12 jaar is of bijna ouder dan 12 jaar) nu het niet goedkeuren van de aanvraag die was ingediend aan de Commissie is te wijten; of subsidiair, dat, nu het niet kunnen opnemen van ouderschapsverlof ten aanzien van haar zoon aan de Commissie te wijten is daarvoor een schadevergoeding dient worden betaald die overeenkomt met het verlies aan uitkeringen voor ouderschapsverlof, verzekeringen, dienstanciëniteit, pensioenopbouw; beoordelingsrapporten en bevorderingsmogelijkheden, wat kan worden geschat op een totaal van zevenentwintig duizend euro; of, meer subsidiair, dat over de niet opgenomen periode van ouderschapsverlof voor haar zoon per maand een schadevergoeding zal worden betaald van 800 euro wegens verlies ouderschapsvergoeding, 100 euro voor verlies aan verzekering, 1 200 euro wegens verlies aan pensioenrechten;

               6)

               vast te stellen dat aan haar een schadevergoeding moet worden betaald van 2 500 euro als vergoeding voor de onzekerheid bij Mevrouw Duyster omtrent haar ambtelijke status en de uit de onzekerheid voortvloeiende immateriële nadelen;

               7)

               de Commissie in de kosten van de procedure te veroordelen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft een aanvraag ingediend voor het verlenen van ouderschapsverlof voor de periode van 8 november 2004 tot en met 7 mei 2005. De Commissie heeft daarop verzoekster ouderschapsverlof verleend van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005.
   Op haar verzoek tot ouderschapsverlof van 8 november 2004 tot en met 7 mei 2005, verklaart verzoekster geen formele afwijzing te hebben ontvangen en leidt hieruit af dat haar aanvraag impliciet werd afgewezen. Zij verklaart verder dat, aangezien zij deze afwijzing niet heeft aangevochten en zij geen andere aanvraag heeft ingediend, zij voor de periode van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005 in actieve dienst was en dus recht heeft op alle voordelen die daaraan zijn verbonden.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster eveneens aan dat het besluit tot het verlenen van ouderschapsverlof van 1 november 2004 tot en met 30 april 2005 genomen is in strijd met het gelijkheidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, artikel 42bis van het Statuut, evenals artikels 25, 26, 35, 36 en 62 van het Statuut.


title: Zaak C-207/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 18 april 2013 — Wagenborg Passagiersdiensten BV e.a. tegen Minister van Infrastructuur en Milieu, andere partijen: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Terschellinger Stoombootmaatschappij BV

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 18 april 2013 — Wagenborg Passagiersdiensten BV e.a. tegen Minister van Infrastructuur en Milieu, andere partijen: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Terschellinger Stoombootmaatschappij BV
   (Zaak C-207/13)
   2013/C 189/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Eigen Veerdienst Terschelling BV, MPS Stortemelk BV, MPS Willem Barentsz BV, MS Spathoek NV, G.A.F. Lakeman h.o.d.n. Rederij Waddentransport

      Verweerder: Minister van Infrastructuur en Milieu

      Andere partijen: Wagenborg Passagiersdiensten BV, Terschellinger Stoombootmaatschappij BV

      Prejudiciële vragen

               1.

               Staat aanwijzing van het Nederlandse deel van de Waddenzee als binnenwater (zone 2-water) op bijlage I bij richtlijn 2006/87 (1) in de weg aan toepassing van de Cabotageverordening op het openbaar personenvervoer over de Waddenzee tussen het Nederlandse vasteland en de Waddeneilanden Terschelling, Vlieland, Ameland en Schiermonnikoog?

               2.

               Staat toepasselijkheid van de Cabotageverordening in de weg aan toepassing van de PSO-verordening (2), gelet op artikel 1, tweede lid, van de PSO-verordening?

               3.

               Staat het de lidstaten vrij op grond van artikel 1, tweede lid, van de PSO-verordening uitsluitend één of meer specifieke onderdelen van deze verordening, in casu artikel 5, derde lid, en daarmee samenhangend artikel 5, vierde lid, op het openbaar personenvervoer over water van toepassing te verklaren?

               4.

               Kan de uitzondering opgenomen in artikel 5, vierde lid, van de PSO-verordening, meer in het bijzonder het daarin opgenomen afstandscriterium van 300 000 kilometer, (zonder meer) van toepassing worden verklaard op het openbaar personenvervoer over water?

               5.

               Indien het antwoord op vraag 4) bevestigend luidt, welke gevolgen moeten dan worden verbonden aan het feit dat in dit geval concessies voor openbaar personenvervoer over water zijn verleend zonder dat is voldaan aan het voorschrift van artikel 7, tweede lid, van de PSO-verordening?

      (1)  Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen en tot intrekking van richtlijn 82/714/EEG van de Raad (PB L 389, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).


title: Zaak C-566/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — Konrad Erzberger/TUI AG (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van werknemers — Discriminatieverbod — Verkiezing van de werknemersvertegenwoordigers in de raad van toezicht van een vennootschap — Nationale regelgeving die het stemrecht en de verkiesbaarheid beperkt tot de werknemers van vestigingen binnen het nationale grondgebied)

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — Konrad Erzberger/TUI AG
   (Zaak C-566/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van werknemers - Discriminatieverbod - Verkiezing van de werknemersvertegenwoordigers in de raad van toezicht van een vennootschap - Nationale regelgeving die het stemrecht en de verkiesbaarheid beperkt tot de werknemers van vestigingen binnen het nationale grondgebied))
   (2017/C 300/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Kammergericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Konrad Erzberger

      Verwerende partij: TUI AG

      In tegenwoordigheid van: Vereinigung Cockpit eV, Betriebsrat der TUI AG/TUI Group Services GmbH, Frank Jakobi, Andreas Barczewski, Peter Bremme, Dierk Hirschel, Michael Pönipp, Wilfried H. Rau, Carola Schwirn, Anette Stempel, Ortwin Strubelt, Marcell Witt, Wolfgang Flintermann, Stefan Weinhofer, ver.di — Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft

      Dictum

   Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen regelgeving van een lidstaat zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, op grond waarvan de werknemers die werkzaam zijn bij de vestigingen van een concern op het grondgebied van die lidstaat, geen kiesrecht hebben en niet het recht hebben om te kandideren voor de verkiezingen van de werknemersvertegenwoordigers in de raad van toezicht van de in diezelfde lidstaat gevestigde moedermaatschappij van dat concern en, in voorkomend geval, niet het recht hebben om een vertegenwoordigersmandaat in deze raad uit te oefenen of te blijven uitoefenen wanneer zij hun baan bij een dergelijke vestiging opgeven en gaan werken bij een in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming van datzelfde concern.

      (1)  PB C 90 van 07.03.2016.


title: Zaak C-576/13: Beroep ingesteld op 14 november 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/7

         Beroep ingesteld op 14 november 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-576/13)
   2014/C 24/12
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 258, eerste alinea, VWEU vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door laad- en losbedrijven die actief zijn in Spaanse havens van algemeen belang in de regel te verplichten om financieel deel te nemen in een Sociedad Anónima de Gestión de Estibadores Portuarios (SAGEP, naamloze vennootschap die verantwoordelijk is voor het in dienst nemen van havenarbeiders) en door in elk geval niet toe te staan dat zij zelf — permanent of tijdelijk — personeel op de markt aantrekken, tenzij de door de SAGEP aangeboden arbeiders niet geschikt zijn of het aanbod ontoereikend is, de krachtens artikel 49 VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De niet-nakomingsprocedure die door de Europese Commissie tegen het Koninkrijk Spanje is ingesteld, betreft de door de Ley de Puertos del Estado y de la Marina Mercante (wet betreffende de havens van de staat en de koopvaardij) ingevoerde regeling voor laad- en losbedrijven, voor zover het gaat om het in dienst nemen van havenarbeiders voor het laden en lossen van goederen.
   Volgens de Commissie is deze regeling in strijd met de verplichtingen die krachtens artikel 49 VWEU betreffende de vrijheid van vestiging op het Koninkrijk Spanje rusten, doordat laad- en losbedrijven die actief zijn in Spaanse havens van algemeen belang in de regel worden verplicht om financieel deel te nemen in een SAGEP en in elk geval niet zelf — permanent of tijdelijk — personeel op de markt mogen aantrekken, tenzij de door de SAGEP aangeboden arbeiders niet geschikt zijn of het aanbod ontoereikend is.


title: Zaak T-294/05: Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Jean-Marc Colombani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/38

         Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Jean-Marc Colombani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-294/05)
   (2005/C 229/80)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jean–Marc Colombani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Rodrigues enY. Minatchy, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 28 september 2004 waarbij hij per 1 oktober 2004 is herplaatst, alsmede het besluit van de Commissie van 21 april 2005 houdende afwijzing van de klacht die hij op 20 december 2004 had ingediend en waarin hij had verzocht, zijn herplaatsing met terugwerkende kracht tot 1 september 2004 te doen ingaan;

               —

               het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) te verzoeken de nodige gevolgen te verbinden aan deze nietigverklaring, met name de datum van ingang van zijn herplaatsing op 1 september 2004 te bepalen;

               —

               hem vergoeding voor de geleden schade toe te kennen, namelijk een richtbedrag van 10 000 EUR ter vergoeding van financiële schade en een symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van immateriële schade;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, genoot verlof om redenen van persoonlijke aard tot en met 31 augustus 2004. Omdat hij had verzocht om herplaatsing bij het verstrijken van zijn verlof, is hij bij besluit van 28 september 2004 herplaatst binnen het DG Buitenlandse betrekkingen.
   Met het onderhavige beroep vordert verzoeker nietigverklaring van het herplaatsingsbesluit voorzover hij hierbij niet is herplaatst per 1 september 2004, de datum waarop zijn verlof verstreek. Hij stelt dat op die datum bij de Commissie verschillende ambten vacant waren waarvoor hij de vereiste geschiktheid bezit, en dat de Commissie hem derhalve overeenkomstig artikel 40 van het Statuut in een van die ambten had moeten herplaatsen. Verder stelt hij schending van een besluit van de Commissie van 28 april 2004 betreffende de wijze van herplaatsing, op grond dat de Commissie geen contact met hem heeft opgekomen vóór het verstrijken van zijn verlof en bovendien geen gebruik heeft gemaakt van een mogelijkheid waarin dat besluit voorziet, namelijk die van een extra ambt op de begroting om hem te herplaatsen. Ten slotte stelt verzoeker schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht en vordert hij vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zijns inziens heeft geleden.


title: Zaak F-9/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2011 — Sabag Afota/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Bevordering — Bevorderingsronde 2010 — Ontbreken van beoordelingsrapport)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2011 — Sabag Afota/Raad
   (Zaak F-9/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Bevordering - Bevorderingsronde 2010 - Ontbreken van beoordelingsrapport)
   2012/C 32/86
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Verónica Sabag Afota (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2010 niet tot de rang AD 11 te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep van Sabbag Afota wordt verworpen.

               2)

               Sabbag Afota zal naast haar eigen kosten de kosten van de Raad van de Europese Unie dragen.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011, blz. 33.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 juli 2004 in zaak T-132/04, André Bonnet tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Voorafgaande administratieve procedure — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/18

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 juli 2004
   in zaak T-132/04, André Bonnet tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Voorafgaande administratieve procedure - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 251/34)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-132/04, André Bonnet, wonende te Saint-Pierre-de-Vassols (Frankrijk), vertegenwoordigd door H. de Lepinau, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van 11 februari en 4 maart 2004 van het Hof van Justitie waarbij, wat verzoeker betreft, de aanwervingsprocedure voor de post van arrestenlezer bij de president van het Hof is beëindigd alsmede een verzoek tot nietigverklaring van het besluit om een andere kandidaat op die post aan te stellen, en, anderzijds, een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A.W.H. Meij, kamerpresident, N.J. Forwood en I. Pelikánová, rechters; griffier: H. Jung, op 9 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 168, van 26.6.2004.


title: Zaak C-296/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio op 3 juli 2006 — Telecom Italia SpA/Ministero dell'economia e delle Finanze en Ministero delle Communicazioni

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio op 3 juli 2006 — Telecom Italia SpA/Ministero dell'economia e delle Finanze en Ministero delle Communicazioni
   (Zaak C-296/06)
   (2006/C 224/42)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale amministrativo regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Telecom Italia SpA

      Verweerder: Ministero dell'economia e delle Finanze en Ministero delle Communicazioni
   Prejudiciële vraag
   Is artikel 20, lid 3, van wet nr. 448/1998, in samenhang met artikel 4, lid 9, van wet nr. 249/1997, verenigbaar met richtlijn 97/13/EG (1), artikelen 11, 22 en 25?

      (1)  PB L 117, blz. 15.


title: Doorhaling van zaak C-74/05

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/19

         Doorhaling van zaak C-74/05 (1)

   (2005/C 296/41)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-74/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-121/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstoffen — Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Richtlijn 80/68/EEG — Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen — Richtlijn 80/778/EEG — Kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-121/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip afvalstoffen - Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Richtlijn 80/68/EEG - Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen - Richtlijn 80/778/EEG - Kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water)
   (2005/C 271/03)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-121/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 maart 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M. M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de richtlijnen van de Raad 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, en 80/778/EEG van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, door, in strijd met de artikelen 2 en 4, lid 2, van richtlijn 85/337, vóór de bouw of wijziging van de varkenshouderijen van het gebied van de Baix Ter geen milieueffectbeoordeling te verrichten, en door in verschillende openbare waterleidingnetten van het gebied van de Baix Ter de maximaal toelaatbare concentratie te overschrijden voor de parameter „nitraten” die is vastgesteld in bijlage I, C, punt 20, bij richtlijn 80/778, in strijd met artikel 7, lid 6, van deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt in twee derde van de kosten verwezen, en de Commissie van de Europese Gemeenschappen in het resterende derde.

      (1)  PB C 135 van 07.06.2003.


title: Zaak C-73/15: Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — SC Vicdantrans SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor, Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/14

         Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — SC Vicdantrans SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Bihor, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-73/15) (1)

   (2016/C 475/21)
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak T-63/14: Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — Iran Insurance/Raad

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/16

         Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — Iran Insurance/Raad
   (Zaak T-63/14)
   2014/C 78/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Insurance Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Punt 2 van de bijlage bij besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 306, blz. 18) nietig verklaren;

               —

               Punt 2 van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 306, blz. 3) nietig verklaren;

               —

               verklaren dat artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (1), zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 7, van besluit 2012/35/GBVB van de Raad (2) van 23 januari 2012, en de artikelen 23, lid 2, sub d, en 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 (3) van 23 maart 2012 niet van toepassing zijn op verzoekster;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voor verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de specifieke reden voor de plaatsing van Iran Insurance Company op de lijst is ongegrond. Verzoekster heeft duidelijk ontkend dat zij de Iraanse regering financieel heeft gesteund. Bovendien heeft verzoekster Iran geen nucleaire ondersteuning verleend. Om die reden is niet voldaan aan de vereisten van artikel 20, lid 1, sub c van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 7, van besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012, artikel 1, lid 8, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 en artikel 1, lid 2, van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012), en de vereisten van artikel 23, lid 2, sub d, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad (zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 11, van verordening nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012).

               2)

               Tweede middel: door Iran Insurance Company sancties op te leggen op de enkele grond dat zij eigendom is van de Staat, heeft de Raad verzoekster gediscrimineerd ten opzichte van andere vennootschappen die eigendom zijn van de Iraanse Staat en waaraan geen sancties zijn opgelegd. Daardoor heeft de Raad de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en behoorlijk bestuur geschonden.

               3)

               Derde middel: ontoereikende motivering door de Raad van zijn besluit om verzoekster te handhaven op de lijst van entiteiten waarvoor sancties gelden. Hoewel de Raad verwijst naar het „effect van de maatregelen in de context van de beleidsdoelstellingen van de Unie”, heeft hij verzuimd te specificeren naar welk soort effect hij verwijst en hoe de maatregelen een dergelijk effect kunnen bewerkstellingen.

               4)

               Vierde middel: door verzoekster te handhaven op de lijst van ondernemingen waarvoor sancties gelden, heeft de Raad zijn bevoegdheden misbruikt. De Raad heeft in de praktijk geweigerd het arrest van het Gerecht in zaak T-12/11 na te leven. De Raad heeft de institutionele constructie van de Europese Unie ondermijnd, evenals het recht van verzoekster om haar recht te halen en het toegepast te zien. De Raad is tevens zijn eigen verantwoordelijkheden en verplichtingen uit hoofde van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van 15 november 2013 uit de weg gegaan, zoals het Gerecht deze duidelijk ten aanzien van de Raad in bovengenoemd arrest heeft gespecificeerd.

               5)

               Vijfde middel: schending door de Raad van het beginsel van gewettigd vertrouwen door niet-naleving van een arrest van het Gerecht in een zaak waarin de Raad de tegenpartij van verzoekster vormde en die hij heeft verloren, door het verzuim zelfs de ratio en de motivering van het arrest na te leven, door een foute feitelijke beoordeling van verzoeksters activiteiten en haar veronderstelde rol ten aanzien van de Iraanse regering, door zelfs niet marginaal verzoeksters werkelijke rol en activiteiten in Iran te onderzoeken, ofschoon dit volgens het Gerecht een belangrijk aspect vormde van de door de EU ingestelde sanctieregeling tegen Iran, en door de handhaving van de sancties na 20 januari 2014, datum waarop de EU heeft ingestemd met inkomstengenererende activiteiten voor Iran daar Iran niet langer wordt geacht betrokken te zijn bij activiteiten inzake nucleaire proliferatie.

               6)

               Zesde middel: schending door de Raad van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (2)  Besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 19, blz. 22).

      (3)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak T-129/02: Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Torraspapel SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.7.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 169/37
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Torraspapel SA                  De Commissie heeft eveneens artikel 15, lid 2, van verordening
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       nr. 17 geschonden door de gestelde inbreuk ten onrechte als
                                                                        „zeer zwaar”„aan te merken. In de eerste plaats hecht de
                                                                        Commissie met haar omschrijving van de mededingingsrege-
                        (Zaak T-129/02)                                 ling als” marktverdelende prijsafspraken „te veel belang aan de
                                                                        gestelde verdeling van de markt, waardoor de zwaarte daarvan
                        (2002/C 169/65)                                 wordt overdreven. In de tweede plaats houdt de Commissie,
                                                                        door de gestelde inbreuk als”„zeer zwaar” aan te merken, geen
                                                                        rekening met het verschil tussen afspraken tot vaststelling van
                        (Procestaal: Engels)                            prijzen die tot uniforme prijzen leiden, en andere prijsafspra-
                                                                        ken die geen uniforme prijzen tot gevolg hebben. Bovendien
                                                                        heeft de Commissie de relatieve zwaarte van de gestelde
                                                                        inbreuk van verzoekster niet correct onderzocht. Kortom,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               verweerster heeft geen rekening gehouden met het feit dat
schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-             verzoekster naar eigen zeggen de gestelde prijsverhogingen
sie van de Europese Gemeenschappen door Torraspapel SA,                 niet heeft toegepast en derhalve is ingegaan tegen de mededin-
vertegenwoordigd door Onno W. Brouwer en Francisco Cantos               gingsverstorende gevolgen van het gestelde kartel; bovendien
van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, te Brussel              heeft de Commissie het daadwerkelijke vermogen van verzoek-
(België).                                                               ster om de mededinging te schaden, onjuist beoordeeld.
                                                                        (1) Nog niet gepubliceerd in het PB.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren
      voorzover daarin wordt vastgesteld dat zij van 1 januari
      1992 tot september 1993 artikel 81, lid 1, EG heeft
      geschonden, en de geldboete dienovereenkomstig te
      verlagen;                                                         Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Kronoply GmbH
                                                                        & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
—     de haar bij artikel 3 van de bestreden beschikking
      opgelegde geldboete aanmerkelijk te verlagen;
                                                                                (Zaak T-130/02)
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                                    (2002/C 169/66)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 17 april 2002 beroep tegen Commissie van de
In deze zaak wordt opgekomen tegen dezelfde beschikking als             Europese Gemeenschappen ingesteld door Kronoply GmbH &
in zaak T-109/02, Bolloré/Commissie (1). Bij die beschikking            Co. KG, te Heiligengrabe (Duitsland), vertegenwoordigd door
stelde verweerster vast, dat verzoekster en tien andere produ-          R. Nierer, advocaat.
centen van zelfkopiërend papier artikel 81, lid 1, EG en
artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst hebben geschonden door
deel te nemen aan een geheel van overeenkomsten en onderling            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
afgestemde feitelijke gedragingen waarbij zij prijsverhogingen,
verkoopquota en marktaandelen hebben vastgesteld, en een                —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
regeling hebben ingevoerd om toezicht te houden op de                         5 februari 2002 om de beschikking van 3 juli 2001
uitvoering van de mededingingsbeperkende overeenkomsten.                      betreffende de voorgenomen steunmaatregel nr. N 813/
                                                                              2000 niet te corrigeren;
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de                 —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Commissie artikel 81, lid 1, EG onjuist heeft toegepast en het
beginsel van het vermoeden van onschuld en een wezenlijk
vormvoorschrift heeft geschonden, nu zij niet afdoende heeft            Middelen en voornaamste argumenten:
aangetoond dat verzoekster die bepaling heeft geschonden
tussen januari 1992 en september 1993. Dienaangaande
beklemtoont zij, dat dit niet betekent dat zij erkent dat er in de      In de bestreden beschikking stelde de Commissie een factor
daaropvolgende periode sprake was van een inbreuk. Zij heeft            mededinging van 0,75 vast voor de aangemelde
evenwel beslist, niet de gehele beschikking van de Commissie            steunmaatregel. Volgens verzoekster moest de factor mededin-
aan te vechten.                                                         ging 1 bedragen. Derhalve diende de bondsregering een


title: Zaak C-408/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Münster (Duitsland) op 1 augustus 2011 — Strafzaak tegen Thomas Karl-Heinz Kerkhoff

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Münster (Duitsland) op 1 augustus 2011 — Strafzaak tegen Thomas Karl-Heinz Kerkhoff
   (Zaak C-408/11)
   2011/C 311/34
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Münster

      Partijen in de strafzaak

   Thomas Karl-Heinz Kerkhoff
   Staatsanwaltschaft Münster

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 11, lid 4, van richtlijn 2006/126/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat het recht heeft om een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs duurzaam ook dan niet te erkennen, wanneer de rijbevoegdheid op het grondgebied van eerstgenoemde staat werd ingetrokken zonder dat een afzonderlijk verbodstermijn voor de hernieuwde afgifte van een rijbewijs werd opgelegd of wanneer de opgelegde verbodstermijn inmiddels is verstreken?

      (1)  Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (herschikking) (PB L 403, blz. 18).


title: Zaak T-355/00: Beroep, op 24 november 2000 ingesteld door Daimler Chrysler AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 28/28                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.1.2001
Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker onder meer             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
aan:
                                                                         —     de beslissing van de derde kamer van beroep van het
—     dat geen enkele bepaling van de Akte van 20 september                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      1976 of van het Reglement van het Europees Parlement                     (merken, tekeningen en modellen) van 12 september
      de lidstaten toestaat het mandaat van een lid van het                    2000 in zaak R 142/2000-3 te vernietigen;
      Europees Parlement om nationale redenen vervallen te
      verklaren, behalve in het geval van een in de loop van het         —     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      mandaat intredende onverenigbaarheid, hetgeen in casu                    (merken, tekeningen en modellen) in de kosten te ver-
      niet het geval is;                                                       wijzen.
—     dat een dergelijke maatregel des te meer in strijd is met
      de beginselen van het gemeenschapsrecht daar hij berust            Middelen en voornaamste argumenten
      op een zuiver nationale beslissing, die niet de enige
      grondslag van het communautaire besluit kan zijn;
                                                                         Betrokken merk:              woordmerk „TELE AID” — aan-
                                                                                vraagnr. 469 957
—     dat het volgens een algemeen rechtsbeginsel dat de
      rechtstelsels der lidstaten gemeen hebben, aan het betrok-         Waar of dienst:              waren en diensten van de klassen
      ken parlement zelf staat een mandaat vervallen te ver-                                          12, 9, 37, 38, 39, 42 (o.a. motor-
      klaren;                                                                                voertuigen, reparatie van motor-
                                                                                voertuigen, apparatuur voor de
—     dat in het onderhavige geval wezenlijke vormvoorschrif-                                         transmissie van spraak en data,
      ten niet in acht zijn genomen, daar de commissie                                                noodoproepsystemen voor mo-
      Juridische zaken niet is bijeengeroepen en verzoeker door                                       torvoertuigen, pechservice, red-
      deze commissie niet is gehoord;                                                                 dingsdiensten)
                                                                         Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
—     dat de voorzitter van het Europees Parlement in de                 bestreden beslissing:        de onderzoeker
      bestreden handeling namens het Parlement heeft gespro-
      ken, terwijl hij daartoe niet bevoegd is.                          Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Ten slotte stelt verzoeker schending van het beginsel van de
immuniteit van de parlementsleden en van het rechtszeker-                                             — schending van artikel 7, lid 1,
heidsbeginsel.                                                                                sub c, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Beroep, op 24 november 2000 ingesteld door Daimler                       Beroep, op 24 november 2000 ingesteld door Daimler
Chrysler AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                     Chrysler AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                           interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                          (Zaak T-355/00)                                                       (Zaak T-356/00)
                           (2001/C 28/51)                                                        (2001/C 28/52)
                          (Procestaal: Duits)                                                   (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 november 2000 beroep ingesteld tegen                   schappen is op 24 november 2000 beroep ingesteld tegen
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Daimler Chrysler AG, te                     tekeningen en modellen) door Daimler Chrysler AG, te
Stuttgart (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker van               Stuttgart (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker van
Gleiss Lutz Hootz Hirsch, advocaten te Stuttgart (Duitsland).            Gleiss Lutz Hootz Hirsch, advocaten te Stuttgart (Duitsland).


title: Zaak T-314/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 april 2008 — Simsalagrimm Filmproduktion/Commissie en EACEA

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 1 april 2008 — Simsalagrimm Filmproduktion/Commissie en EACEA
   (Zaak T-314/07) (1)

   (2008/C 128/79)

      Procestaal: Duits

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-36/07: Beschikking van de president van het Hof van 28 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/33

         Beschikking van de president van het Hof van 28 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-36/07) (1)

   (2007/C 297/59)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.