title: Arrest van het Hof van 26 september 2000 in zaak C-443/98 (verzoek van de Pretore di Milano om een prejudiciële beslissing): Unilever Italia SpA tegen Central Food SpA (Normen en technische voorschriften — Verplichting tot kennisgeving en tot uitstel van goedkeuring — Toepasselĳkheid in burgerlĳke procedures)

text:
C 335/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
het Landesarbeitsgericht Hamburg (Duitsland), in het aldaar                23 maart 1994 tot tweede substantiële wijziging van richtlijn
aanhangig geding tussen B. Kachelmann en Bankhaus Her-                     83/189 (PB L 100, blz. 30), heeft het Hof, samengesteld
mann Lampe KG, om een prejudiciële beslissing over de                      als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, L. Sevón en
uitlegging van artikel 5, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de           R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van              (rapporteur), J.-P. Puissochet, H. Ragnemalm, M. Wathelet en
het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen                 V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroeps-              D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 26 september
opleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de                       2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-                 De nationale rechter moet in het kader van een burgerlijke procedure
sident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), H. Ragnemalm             tussen particulieren betreffende contractuele rechten en verplichtingen
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:          weigeren, een nationaal technisch voorschrift toe te passen dat is
L. Hewlett, administrateur, op 26 september 2000 een arrest                vastgesteld tijdens een periode van uitstel bedoeld in artikel 9 van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
                                                                           een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
De artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de        voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/10/EG van het Europees
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het          Parlement en de Raad van 23 maart 1994 tot tweede substantiële
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien         wijziging van richtlijn 83/189.
van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, moeten
aldus worden uitgelegd, dat zij zich niet verzetten tegen een              (1) PB C 33 van 6.2.1999.
uitlegging van een nationale bepaling als § 1, lid 3, van het
Kündigungsschutzgesetz in de tot en met 30 september 1996
geldende versie, volgens welke deeltijdwerknemers en voltijdwerk-
nemers in het algemeen niet vergelijkbaar zijn voor de sociale keuze
die de werkgever moet maken ingeval een deeltijdarbeidsplaats om
economische redenen wordt opgeheven.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 312 van 10.10.1998.
                                                                                van 26 september 2000
                                                                           in zaak C-478/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (In buitenland uitgegeven leningen — Verbod van inschrij-
                     van 26 september 2000                                                  ving voor Belgische ingezetenen)
in zaak C-443/98 (verzoek van de Pretore di Milano om                                                (2000/C 335/23)
een prejudiciële beslissing): Unilever Italia SpA tegen
                       Central Food SpA (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Normen en technische voorschriften — Verplichting tot
kennisgeving en tot uitstel van goedkeuring — Toepasselijk-
                  heid in burgerlijke procedures)                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (2000/C 335/22)
                                                                           In zaak C-478/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (Procestaal: Italiaans)                            pen (gemachtigden: H. Michard en B. Mongin) tegen Konink-
                                                                           rijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan door B. van de
                                                                           Walle de Ghelcke), betreffende een verzoek aan het Hof om
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- vast te stellen dat het Koninkrijk België, door Belgische
                          dentie van het Hof)                              ingezetenen te verbieden schuldbewijzen van een in het
                                                                           buitenland uitgegeven lening te verwerven, de krachtens
In zaak C-443/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) op hem rustende
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld
de Pretore di Milano (Italië), in het aldaar aanhangige geding             als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de
tussen Unilever Italia SpA en Central Food SpA, om een                     Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamer-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn                   presidenten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann, A. La
83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een                   Pergola, J.-P. Puissochet, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters;
informatieprocedure op het gebied van normen en technische                 advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau,
voorschriften (PB L 109, blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn            hoofdadministrateur, op 26 september 2000 een arrest gewe-
94/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van                         zen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-449/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 oktober 2012 — L.J.A. van Luijk, andere partij: Burgemeester van Den Haag

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 oktober 2012 — L.J.A. van Luijk, andere partij: Burgemeester van Den Haag
   (Zaak C-449/12)
   2013/C 26/31
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: L.J.A. van Luijk

      Andere partij: Burgemeester van Den Haag

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 1, tweede lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), geldig in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) inhoudt dat artikel 1, tweede lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), geldig is, moet artikel 4, derde lid, van de verordening, in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 8, tweede lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 7, aanhef en onder f, van de Privacyrichtlijn (1) gelezen in verbinding met artikel 6, eerste lid, aanhef en onder b, van die richtlijn zo worden uitgelegd dat ter uitvoering van deze verordening door de lidstaten wettelijk dient te worden gewaarborgd dat de op grond van deze verordening verzamelde en opgeslagen biometrische gegevens niet voor andere doeleinden mogen worden verzameld, verwerkt en gebruikt dan voor de afgifte van het document?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak C-250/07: Beroep ingesteld op 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/17

         Beroep ingesteld op 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-250/07)
   (2007/C 155/34)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Kukovec)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door te verzuimen vooraf een oproep tot mededinging bekend te maken en door op ongerechtvaardigde wijze te laat te antwoorden op het verzoek van de klager om opheldering over de redenen voor de afwijzing van zijn aanbieding, niet heeft voldaan aan de verplichting om de oproep tot mededinging bekend te maken alvorens de procedure van indiening van de aanbiedingen ingaat, welke verplichting op haar rust krachtens artikel 20, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, en ook niet aan de verplichting die op haar rust krachtens artikel 41, lid 4, van richtlijn 93/38/EEG, zoals zij vorm hebben gekregen in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft een klacht ontvangen over onregelmatigheden bij de afhandeling van een door de Dimosia Epichirisi Ilektrismou (Openbaar Elektriciteitsbedrijf; hierna: „DEI”) uitgeschreven aanbesteding voor het ontwerp, de levering, het vervoer, de installatie en het in werking stellen van twee generatoren voor de elektriciteitscentrale van Atherinolakko op Kreta.
   De Commissie is van mening dat de DEI heeft verzuimd een oproep tot mededinging bekend te maken, zulks in strijd met artikel 20, lid 2, sub a, van richtlijn 93/38/EEG, dat voorziet in uitzonderingen mits is voldaan aan voorwaarden die strikt moeten worden uitgelegd. Meer bepaald is de Commissie van mening dat de DEI het begrip „geschikte aanbiedingen” en het begrip „ingrijpende wijziging van de oorspronkelijke voorwaarden van de opdracht” onjuist heeft uitgelegd, teneinde de toepassing van de in die bepaling bedoelde uitzondering te rechtvaardigen.
   De Commissie is ook van mening dat in de onderhavige zaak geen beroep kan worden gedaan op dwingende noodzaak, dringende spoed of onvoorzienbare gebeurtenissen in de zin van artikel 20, lid 2, sub d, aangezien zij door de DEI niet worden bewezen.
   Ten slotte is de Commissie, in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie, van mening dat er aanzienlijke vertraging is opgelopen bij de kennisgeving van de motivering voor de afwijzing van de aanbieding van de klager, zulks in strijd met artikel 41, lid 4, van richtlijn 93/38/EEG.
   Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 20, lid 2, en 41, lid 4, van richtlijn 93/38/EEG.

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.


title: Zaak C-531/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht (Duitsland) op 19 oktober 2011 — Angela Strehl/Bundesagentur für Arbeit Nürnberg

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/28

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht (Duitsland) op 19 oktober 2011 — Angela Strehl/Bundesagentur für Arbeit Nürnberg
      (Zaak C-531/11)
      (2012/C 25/49)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Hessisches Landessozialgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Angela Strehl

         Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit Nürnberg

         Prejudiciële vraag

      Dient artikel 68, lid 1, eerste volzin, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus te worden uitgelegd dat het bevoegde orgaan van de woonlidstaat het loon dat een atypische grensarbeider (in de zin van artikel 71, lid 1, sub b, punt ii, van verordening nr. 1408/71) tijdens zijn laatste dienstverband in een andere lidstaat heeft ontvangen, bij de berekening van de uitkering in aanmerking dient te nemen, ook indien de betrokkene vervolgens in de woonlidstaat niet onmiddellijk een werkzaamheid uitoefent en zich daar pas 11 maanden na beëindiging van het dienstverband in de andere lidstaat als werkzoekend meldt?

         (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2)


title: Zaak T-598/10: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2011 — Biodes/BHIM — Manasul Internacional (LINEASUL) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Herroeping van beslissing van kamer van beroep — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

         Beschikking van het Gerecht van 9 september 2011 — Biodes/BHIM — Manasul Internacional (LINEASUL)
   (Zaak T-598/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Herroeping van beslissing van kamer van beroep - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 331/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Biodes, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Manasul Internacional, SL (Ponferrada, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2010 (zaak R 1520/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Manasul Internacional, SL en Biodes, SL

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak C-515/03: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 12 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
6.3.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 59/3
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                             (3) Moet art. 1 lid 2 van Beschikking 94/381/EG, voorzover
                                                                               nodig gelezen in verbinding met het bepaalde in art. 17
2)    J.-C. Martinez wordt verwezen in kosten van deze instantie.              Richtlijn 90/425/EEG en art. 17 Richtlijn 89/662/EEG,
                                                                               aldus worden uitgelegd dat daaruit een verplichting
3)    J.-C. Martinez zal ook de kosten dragen die het Europees                 voortvloeit voor de Commissie, onderscheidenlijk de
      Parlement in het kort geding in zaak C-488/01 P-R zijn                   Raad om een machtiging als daar bedoeld te verlenen,
      opgekomen.                                                               indien het systeem dat de verzoekende lidstaat toepast/
                                                                               wil toepassen inderdaad geschikt is om eiwit van her-
                                                                               kauwers te onderscheiden van dat van niet-herkauwers?
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                         (4) In hoeverre brengt het antwoord op vraag (3) een
                                                                               beperking mee van het recht, onderscheidenlijk de in
                                                                               vraag (1) bedoelde verplichting van de Staat om op grond
                                                                               van art. 175 EG-Verdrag (art. 232 EG) op te komen tegen
                                                                               een nalaten om een machtiging als in deze zaak aan de
                                                                               orde te verlenen, onderscheidenlijk om op grond van
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 5 decem-                         art. 173 EG-Verdrag (art. 230 EG) op te komen tegen een
ber 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding                         weigering om zo’n machtiging te verlenen?
tussen de Staat der Nederlanden (Ministerie van Land-                          (Vraag (3) is zowel van belang indien de in (1) bedoelde
bouw, Natuurbeheer en Visserij) en 1. Ten Kate Holding                         vraag naar nationaal Nederlands recht moet worden
Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate Europrodukten B.V., 3. Ten                      beoordeeld als wanneer dit naar gemeenschapsrecht moet
               Kate Produktie Maatschappij B.V.                                geschieden, dit laatste tenzij het antwoord op vraag (2.a)
                                                                               ontkennend is. Vraag (4) is slechts van belang in het
                        (Zaak C-511/03)                                        verlengde van vraag (2.b).)
                          (2004/C 59/04)
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 5 decem-
ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 12 novem-
8 december 2003, in het geding tussen de Staat der Nederlan-             ber 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
den (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij)                  tussen Firma Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH en Haupt-
en 1. Ten Kate Holding Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate                                          zollamt Hamburg-Jonas
Europrodukten B.V., 3. Ten Kate Produktie Maatschappij
B.V., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                          (Zaak C-515/03)
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                                (2004/C 59/05)
(1) Moet de vraag of de Staat in een geval als het onderhavige
      jegens een burger die daarbij belang heeft, zoals Ten Kate,
      verplicht is van zijn beroepsmogelijkheden op grond van            Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 12 no-
      art. 175 EG-Verdrag (art. 232 EG) onderscheidenlijk                vember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
      art. 173 EG-Verdrag (art. 230 EG) gebruik te maken en              op 9 december 2003, in het geding tussen Firma Eichsfelder
      bij niet-nakoming van deze verplichting de dientengevol-           Schlachtbetrieb GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het
      ge door de betrokken burger geleden schade te vergoeden,           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      beantwoord worden aan de hand van regels van het                   om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      nationale Nederlandse recht of aan de hand van regels
      van het gemeenschapsrecht?                                         Dient artikel 17, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1),
                                                                         zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 1384/95 (2), aldus
(2) Indien de in (1) bedoelde vraag geheel of ten dele                   te worden uitgelegd dat een product als ingevoerd moet
      moet worden beantwoord aan de hand van regels van                  worden beschouwd wanneer het, na invoer tot verbruik in een
      gemeenschapsrecht:                                                 derde land, aldaar een ingrijpende be- of verwerking ondergaat
                                                                         in de zin van artikel 24 van verordening (EG) nr. 2913/92 (3),
      (a)   Kan onder omstandigheden het gemeenschapsrecht               om vervolgens, met teruggave van de opgelegde heffingen, bij
            een verplichting en aansprakelijkheid als in die vraag       de herinvoer in de Gemeenschap onderworpen te worden aan
            bedoeld meebrengen?                                          de normale invoerrechten?
      (b) Indien het antwoord op vraag (2.a) bevestigend is:
                                                                         (1) PB L 351, blz. 1.
            welke regels van gemeenschapsrecht dienen bij de             (2) PB L 134, blz. 14.
            beantwoording van de in (1) bedoelde vraag in een            (3) PB L 302, blz. 1.
            concreet geval als het onderhavige als maatstaf te
            worden gehanteerd?


title: Zaak T-384/13: Beroep ingesteld op 26 juli 2013 — Intermark/BHIM — Coca-Cola (RIENERGY Cola)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/50

         Beroep ingesteld op 26 juli 2013 — Intermark/BHIM — Coca-Cola (RIENERGY Cola)
   (Zaak T-384/13)
   2013/C 260/90
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intermark Srl (Stei, Roemenië) (vertegenwoordiger: Á. László, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Coca-Cola Company (Atlanta, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de aanvraag toewijzen, de bestreden beslissing van verweerder wijzigen, en de afwijzing van de oppositie en de inschrijving van verzoeksters teken als merk in zijn geheel gelasten;

               —

               indien het Gerecht van oordeel is dat een nieuwe grondige analyse van de feiten en van het bewijs van deze zaak onontbeerlijk is, de bestreden beslissing van verweerder vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het BHIM voor verder onderzoek en een nieuwe beslissing;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Cola” voor waren en diensten van de klassen 32 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 507 963

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijvingen nr. 8 792 475, nr. 2 107 118 en nr. 8 709 818 voor beeldmerk „Coca-Cola” voor waren en diensten van de klassen 30, 32, 33 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-714/16: Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/29

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)
   (Zaak T-714/16)
   (2016/C 462/37)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Asolo LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordiger: W. Pors, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „FLÜGEL” — Uniemerk nr. 637 686

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 juli 2016 in zaak R 282/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van de vordering tot nietigverklaring;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Red Bull in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-336/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz (Duitsland) op 3 augustus 2006 — Manfred Seuke/Landkreis Mittweida

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Chemnitz (Duitsland) op 3 augustus 2006 — Manfred Seuke/Landkreis Mittweida
   (Zaak C-336/06)
   (2006/C 261/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Chemnitz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Manfred Seuke

      Verwerende partij: Landkreis Mittweida
   Prejudiciële vragen

               1.

               Mag een lidstaat op grond van artikel 1, lid 2, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG (1) van de houder van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs verlangen dat hij de nationale autoriteiten verzoekt het recht te erkennen om in het binnenland gebruik te maken van die rijbevoegdheid, wanneer de rijbevoegdheid van de houder van dit buitenlandse EU-rijbewijs voorheen in het binnenland is ingetrokken of anderszins nietig is verklaard?
               Zo neen,

               2.

               Moet artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG aldus worden uitgelegd dat een lidstaat op zijn grondgebied mag weigeren de rijbevoegdheid op basis van een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen, wanneer de rijbevoegdheid van de houder van dit buitenlandse EU-rijbewijs voorheen in het binnenland is ingetrokken of anderszins nietig is verklaard, wanneer de termijn waarbinnen in het binnenland de rijbevoegdheid niet opnieuw mag worden toegekend, die samen met deze maatregel is opgelegd, was afgelopen voordat het rijbewijs in een andere lidstaat werd afgegeven en wanneer op basis van objectieve aanknopingspunten (geen woonplaats in de lidstaat die het rijbewijs afgeeft, en afwijzing van de aanvraag tot herkrijging van rijbevoegdheid in het binnenland) moet worden aangenomen dat met de verkrijging van de buitenlandse EU-rijbevoegdheid alleen de strenge materiële vereisten van de procedure tot herkrijging van het rijbewijs in het binnenland, in het bijzonder het medisch-psychologisch advies, zijn omzeild?

      (1)  PB L 237, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-402/03 (verzoek van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Skov Æg tegen Bilka Lavprisvarehus A/S en Bilka Lavprisvarehus A/S tegen Jette Mikkelsen, Michael Due Nielsen (Richtlijn 85/374/EEG — Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Aansprakelijkheid van leverancier van product met gebreken)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-402/03 (verzoek van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Skov Æg tegen Bilka Lavprisvarehus A/S en Bilka Lavprisvarehus A/S tegen Jette Mikkelsen, Michael Due Nielsen (1)

   (Richtlijn 85/374/EEG - Aansprakelijkheid voor producten met gebreken - Aansprakelijkheid van leverancier van product met gebreken)
   (2006/C 48/07)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-402/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) bij beslissing van 26 september 2003, ingekomen bij het Hof op 29 september 2003, in de procedure Skov Æg tegen Bilka Lavprisvarehus A/S en Bilka Lavprisvarehus A/S tegen Jette Mikkelsen, Michael Due Nielsen, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann (rapporteur), C. W. A. Timmermans, A. Rosas, K. Schiemann en J. Makarczyk, kamerpresidenten, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, P. Kūris, E. Juhász en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, dient aldus te worden uitgelegd:

               —

               dat zij zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke het de leverancier is op wie buiten de in artikel 3, lid 3, van de richtlijn limitatief opgesomde gevallen de bij de richtlijn ingevoerde en op de producent gelegde risicoaansprakelijkheid rust;

               —

               dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke de aansprakelijkheid van de producent wegens onrechtmatige daad zonder beperkingen op de leverancier moet rusten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak C-504/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2011 door ThyssenKrupp Ascenseurs Luxemburg Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 30 september 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Europese Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/22

         Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2011 door ThyssenKrupp Ascenseurs Luxemburg Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 30 september 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-504/11 P)
   2011/C 347/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: ThyssenKrupp Ascenseurs Luxemburg Sàrl (vertegenwoordiger: T. Schaper, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt

               —

               het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07 (ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Europese Commissie), geheel te vernietigen voor zover het beroep daarbij is verworpen en dit rekwirante betreft;

               —

               subsidiair, de geldboete die rekwirante is opgelegd bij artikel 2 van de litigieuze beschikking van de Europese Commissie van 21 februari 2007 op gepaste wijze verder te verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante komt met de onderhavige hogere voorziening op tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-147/07 e.a. (ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Europese Commissie), voor zover daarbij het beroep van 7 mei 2007 tegen beschikking C (2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 (zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen) is verworpen en dit rekwirante betreft.
   Rekwirante voert in drie middelen de onbevoegdheid van de Commissie aan, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het EG-Verdrag dan wel het VWEU en de ter uitvoering van deze Verdragen toe te passen bepalingen alsook misbruik van bevoegdheid en schendingen van grondrechten.
   Het eerste middel is eraan ontleend dat de Gerecht ten onrechte heeft erkend dat de Commissie bevoegd was de procedure in te leiden. Rekwirante meent dat het Gerecht de beschikking van de Commissie wegens de niet-toepasselijkheid van artikel 101 VWEU (voorheen artikel 81 EG) had moeten nietig verklaren, daar de verweten lokale inbreukmakende gedragingen geen invloed hebben gehad op het interstatelijke handelsverkeer. Zelfs indien het Gerecht artikel 101 VWEU toepasselijk mocht verklaren, had het in overweging moeten nemen dat het op verordening nr. 1/2003 (1) gebaseerde stelsel van parallelle bevoegdheden overeenkomstig de ECN-mededeling, hoe dan ook aan de bevoegdheid van de Commissie in de weg stond. Tot slot is het Gerecht eraan voorbij gegaan dat de omstandigheid dat de procedure alsnog door de Commissie is ingeleid, een schending oplevert van het grondrechtelijk beschermde legaliteitsbeginsel ter zake van straffen.
   Rekwirante betoogt in de tweede plaats dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de beschikking van de Commissie waarbij rekwirante op basis van de concernomzet van ThyssenKrupp AG hoofdelijk aansprakelijk is gehouden te bevestigen. Het arrest is in dat verband in strijd met artikel 23 van verordening nr. 1/2003, het rechtstatelijke beginsel in de vorm van het beginsel nulla poena sine lege, het beginsel van de evenredigheid van straffen, het beginsel in dubio pro reo en het schuldbeginsel. Met het arrest is blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het berust op de aanname dat een dochteronderneming tezamen met haar moedermaatschappij (en andere concernondernemingen) een verliesdelingsregeling in de vorm van een economische eenheid vormt. Daarnaast en los daarvan is het in strijd met het schuldbeginsel omdat rekwirante tezamen met haar moedermaatschappij een geldboete waarvoor zij hoofdelijk aansprakelijk is wordt opgelegd. Subsidiair wordt betoogd dat het Gerecht de hoofdelijke aansprakelijkheid heeft bevestigd ondanks dat in de onderlinge verhouding geen verdeling van de aansprakelijkheid is gemaakt.
   In de derde plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht in zijn arrest zijn rechtens voorgeschreven alomvattende toetsingsplicht heeft geschonden, doordat het de onrechtmatigheid van de vaststelling van het uitgangsbedrag, van de multiplicator voor afschrikking en het feit dat de Commissie de medewerking van rekwirantes niet heeft beloond, ontoereikend heeft getoetst en daarmee het grondrecht op een eerlijk proces en de daarin besloten liggende waarborg van rechtsbescherming heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche & Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas - Ausfuhrerstattung (Zaak C-274/95)

text:
14 . 10 . 95          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 268/ 15
    Spanje, niet-ontvankelijk is verklaard in haar verzoek tot       Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
    nietigverklaring van artikel 115 van de door de Raad van         Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese
    de Europese Unie uitgevaardigde Verordening ( EG )               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
    40/94 , te vernietigen en verzoekster jegens de Raad van         over de navolgende vragen :
    de Europese Unie en het Koninkrijk Spanje alsnog
    ontvankelijk te verklaren in haar beroep op de nietigheid        1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
    van genoemd artikel 115 ;                                            onder tariefpost 39.06 B I GDT 1987 of 11.08 A IV
                                                                         GDT 1 987 het acetylgehalte en dus de veresteringsgraad
— de Raad te verwijzen in de kosten van de cassatie .                    ervan beslissend ?
Middelen en voornaamste argumenten:                                  2 . Zo ja , wat was het maximale acetylgehalte waarbij
                                                                         tussen april en augustus 1987 uitgevoerd veresterd
Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld dat verzoekster                aardappelzetmeel nog onder tariefpost 1 1 . 08 A IV GDT
uitsluitend in haar objectieve hoedanigheid van merkge                  1987 mocht worden ingedeeld ?
machtigde wordt geraakt, evenals elke andere merkgemach
tigde die zich ten aanzien van het gebruik van de Neder
landse taal feitelijk of potentieel in een gelijke situatie
bevindt. Het Gerecht ziet er evenwel aan voorbij dat, als een
categorie wordt opgeworpen, dit wel een geldige categorie            Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een
moet zijn . In dit geval creëert het Gerecht een categorie die       prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche
niet kan bestaan omdat volgens Verordening nr. 1 van de              & Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat
Raad tot regeling van het taalgebruik in de Europese                                                  tung
Gemeenschap elke ingezetene van een EG land zijn eigen taal
mag gebruiken .                                                                              ( Zaak C-2 76/95 )
                                                                                ( 95/C 268/33 )
                                                                     Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking
                                                                     van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een              Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig
prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche          Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —
& Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat                 Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese
                                tung                                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                       ( Zaak C-2 74/95 )                            over de navolgende vragen :
                          (9 SIC 268/31 )                            1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
                                                                         onder tariefpost 39.06 B I GDT 1987 of 11.08 A IV
Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking                 GDT 1987 het acetylgehalte en dus de veresteringsgraad
van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 ervan beslissend ?
Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig
Wünsche & Co . en Hauptzollamt Hamburg-Jonas —                       2 . Zo ja, wat was het maximale acetylgehalte waarbij
Ausfuhrerstattung —, het Hof van Justitie van de Europese                tussen maart en december 1987 uitgevoerd veresterd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   aardappelzetmeel nog onder tariefpost 1 1 . 08 A IV GDT
over de navolgende vragen :                                              1987 mocht worden ingedeeld ?
1 . Is voor de indeling van veresterd aardappelzetmeel
     onder GN-code 3505 10 50 het acetylgehalte en dus de
     veresteringsgraad ervan beslissend ?
2 . Zo ja , wat was het maximale acetylgehalte waarbij in            Hogere voorziening, op 14 augustus 1995 ingesteld door E.
     februari 1988 uitgevoerd veresterd aardappelzetmeel             Lenz en V. Lenz tegen de beschikking, op 14 juni 1995 in
     nog onder GN-code 1108 13 00 mocht worden inge                 gevoegde zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 tussen E.
     deeld ?                                                         Lenz en V. Lenz en de Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde Kamer)
                                                                                ( Zaak C-277/95 P)
                                                                                ( 95/C 268/34 )
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 juni 1995 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Wünsche          Bij het Hof van J ustitie van de Europese Gemeenschappen is
& Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas — Ausfuhrerstat
                                                                     op 14 augustus 199 5 hogere voorziening ingesteld door E.
                                tung
                                                                     Lenz en V. Lenz, vertegenwoordigd door J. Schacht,
                       ( Zaak C-275/95 )                             advocaat te Hamburg, tegen de beschikking, op 14 juni
                          ( 95/C 268/32 )                             1995 in gevoegde zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93
                                                                     tussen E. Lenz en V. Lenz en de Commissie van de Europese
Het Bundesfinanzhof — Vile Senat — heeft bij beschikking             Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van             aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde
Justitie op 14 augustus 1995 , in het geding tussen Ludwig           Kamer ).


title: Zaak T-220/16: Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Perry Ellis International Group/EUIPO (PRO PLAYER)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/33

         Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Perry Ellis International Group/EUIPO (PRO PLAYER)
   (Zaak T-220/16)
   (2016/C 232/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perry Ellis International Group Holdings Ltd (Nassau, Bahama’s) (vertegenwoordigers: O. Günzel, C. Tenkhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „PRO PLAYER” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 258 595

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2016 in zaak R 1091/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-312/00 P: Hogere voorziening, op 17 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 8 juni 2000 in de gevoegde zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98 tussen Camar srl, verzoekster in de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Tico srl, verzoekster in zaak T-117/98, in zaak T-79/96 ondersteund door Italiaanse Republiek, enerzĳds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, verweerster in de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Raad van de Europese Unie, verweerder in zaak T-260/97, ondersteund door Franse Republiek, interveniënte in de zaken T-79/96 en T-260/97, anderzĳds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
21.10.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 302/17
       controle van de wettigheid van overeenkomsten tot                  of dat hij dat ras — ten minste — anderszins in zijn bedrijf
       verpachting en verkoop van die hoeveelheden blijkt, dat            heeft gebruikt?
       de oorspronkelijk aan het overdragende bedrijf toegewe-
       zen hoeveelheden onjuist waren vastgesteld door andere
       dan aan de overheid toe te rekenen oorzaken?                       (1) PB L 227 van 01.09.1994, blz. 1.
                                                                          (2) PB L 173 van 25.07.1995, blz. 14.
2)     Zijn de hierboven genoemde gemeenschapsbepalingen
       geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39 EG-Verdrag),
       voor zover daarin niet is bepaald dat in geval van
       latere controle van verpachte of verkochte individuele
       referentiehoeveelheden, met terugwerkende kracht een
       hoeveelheid kan worden toegewezen, met correctie van
       de in het toewijzingsbericht door andere dan aan de
                                                                          Hogere voorziening, op 17 augustus 2000 ingesteld door
       overheid zelf toe te rekenen omstandigheden onjuist
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
       aangegeven hoeveelheid?
                                                                          arrest, op 8 juni 2000 in de gevoegde zaken T-79/96,
                                                                          T-260/97 en T-117/98 tussen Camar srl, verzoekster in
                                                                          de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Tico srl,
(1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.                                      verzoekster in zaak T-117/98, in zaak T-79/96 onder-
(2) PB L 57 van 10.3.1993, blz. 12. Het nummer van bovengenoemde          steund door Italiaanse Republiek, enerzijds, en Commissie
    richtlijn is gecorrigeerd ten opzichte van de prejudiciële vraag.
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, verweerster in de
                                                                          zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Raad van de
                                                                          Europese Unie, verweerder in zaak T-260/97, onder-
                                                                          steund door Franse Republiek, interveniënte in de zaken
                                                                          T-79/96 en T-260/97, anderzijds, gewezen door het Ge-
                                                                          recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-312/00 P)
                                                                                (2000/C 302/34)
Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van 1 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het                 op 17 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door
geding tussen C. Schulin en Saatgut-Treuhandverwaltungs                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                 GmbH                                     digd door C. Van der Hauwaert en L. Visaggio, leden van de
                                                                          juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan door A. Dal
                                                                          Ferro, advocaat te Vicenza, domicilie gekozen hebbende te
                           (Zaak C-305/00)                                Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
                                                                          dienst, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 8 juni
                                                                          2000 in de gevoegde zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98
                                                                          tussen Camar srl, verzoekster in de zaken T-79/96, T-260/97
                           (2000/C 302/33)                                en T-117/98, en Tico srl, verzoekster in zaak T-117/98, in zaak
                                                                          T-79/96 ondersteund door Italiaanse Republiek, enerzijds, en
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, verweerster in
Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking             de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Raad van de
van 1 augustus 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                Europese Unie, verweerder in zaak T-260/97, ondersteund
Justitie op 11 augustus 2000, in het geding tussen C. Schulin             door Franse Republiek, interveniënte in de zaken T-79/96 en
en Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH, het Hof van Justitie                 T-260/97, anderzijds gewezen door het Gerecht van eerste
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).
le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Moet artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG)              —     het bestreden arrest te vernietigen;
nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994, juncto artikel 8
van verordening (EG) nr. 1768/95 (2) van de Commissie van
24 juli 1995, aldus worden uitgelegd, dat de houder van een               en derhalve:
ingevolge verordening nr. 2100/94 beschermd ras van iedere
landbouwer de in die bepalingen bedoelde informatie kan                   —     het beroep T-79/96 ongegrond te verklaren;
verlangen, ongeacht of er aanwijzingen zijn dat de landbouwer
met betrekking tot dat ras enige van de in artikel 13, lid 2, van         —     het beroep T-260/97 ongegrond te verklaren, de vorde-
verordening nr. 2100/94 genoemde handelingen heeft verricht                     ring tot schadevergoeding daaronder begrepen;
 ---pagebreak--- C 302/18               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21.10.2000
—     het beroep T-117/98 niet-ontvankelijk of ongegrond te         Hogere voorziening, op 18 augustus 2000 ingesteld door
      verklaren;                                                    Zino Davidoff SA en Davidoff & Cie SA tegen het arrest,
                                                                    op 27 juni 2000 in de gevoegde zaken T-172/98 en
—     verzoeksters in alle kosten van deze instantie en in de       T-175/98 tot en met T-177/98 tussen Salamander AG, Una
      voor het Gerecht van eerste aanleg opgekomen kosten te        Film „City Revue” GmbH, Alma Media Group Advertising
      verwijzen.                                                    SA & Co. Partnership e.a., Zino Davidoff SA en Davidoff
                                                                    & Cie SA, ondersteund door Markenverband eV, Manifat-
                                                                    tura Lane Gaetano Marzotto & Figli SpA en Lancaster BV,
Middelen en voornaamste argumenten                                  en Europees Parlement en Raad van de Europese Unie,
                                                                    ondersteund door Republiek Finland, Commissie van
Het eerste middel betreft schending door het Gerecht van            de Europese Gemeenschappen, Verenigd Koninkrijk van
eerste aanleg van de voorwaarden voor de ontvankelijkheid           Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Franse Republiek,
van het beroep T-117/98. De handeling die de Commissie had          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
moeten vaststellen, te weten een verordening waarbij het                     Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
communautaire invoercontingent voor bananen uit derde
landen of niet-traditionele ACS-bananen wordt verhoogd, zou
noodzakelijkerwijze een handeling van algemene en abstracte                                 (Zaak C-313/00 P)
strekking zijn geweest, zodat verzoeksters niet individueel
konden worden geraakt.
                                                                                (2000/C 302/35)
Het tweede middel betreft schending van twee voorwaarden
voor de toepassing van artikel 30 van verordening
nr. 404/93 (1).                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    op 18 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door Zino
      Het eerste onderdeel van dit middel betreft de eerste         Davidoff SA en Davidoff & Cie SA, vertegenwoordigd door
      voorwaarde van artikel 30, namelijk dat de moeilijkheden      R. Wägenbaur, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebben-
      van de marktdeelnemer verband houden met de overgang          de te Luxemburg bij Arendt & Medernach, advocaten aldaar,
      van de oude nationale regeling naar de nieuwe commu-          Rue Mathias Hardt 8-10, Postbus 39, L-2010 Luxemburg,
      nautaire regeling. Het Gerecht heeft het gemeenschaps-        tegen het arrest, op 27 juni 2000 in de gevoegde zaken
      recht geschonden door na te laten de concrete gevolgen        T-172/98 en T-175/98 tot en met T-177/98 tussen Salaman-
      van de oude regeling voor verzoeksters situatie te onder-     der AG, Una Film „City Revue” GmbH, Alma Media Group
      zoeken om uit te maken of de nationale regeling een           Advertising SA & Co. Partnership e.a., Zino Davidoff SA en
      oplossing zou hebben geboden voor verzoeksters moei-          Davidoff & Cie SA, ondersteund door Markenverband eV,
      lijkheden.                                                    Manifattura Lane Gaetano Marzotto & Figli SpA en Lancaster
                                                                    BV, en Europees Parlement en Raad van de Europese Unie,
      Het tweede onderdeel van dit middel betreft de voorwaar-      ondersteund door Republiek Finland, Commissie van de
      de dat „de onderneming in haar voortbestaan wordt             Europese Gemeenschappen, Verenigd Koninkrijk van Groot-
      bedreigd”. Het Gerecht van eerste aanleg heeft uitdrukke-     Brittannië en Noord-Ierland en Franse Republiek, gewezen
      lijk geoordeeld, dat dit geen noodzakelijke voorwaarde        door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      voor de toepassing van artikel 30 is, en heeft daardoor       schappen (Derde kamer).
      inbreuk gemaakt op de door de Commissie in acht
      genomen communautaire rechtspraak.
                                                                    Verzoeksters concluderen dat het den Hove behage:
Het derde middel betreft schending van een van de voorwaar-
den voor de toepassing van artikel 16, lid 3, van verordening
nr. 404/93, namelijk moeilijkheden bij de bevoorrading van          1.    Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni
de Gemeenschap; De overweging van het Gerecht van eerste                  2000 — voor zover het verzoeksters en interveniënten
aanleg, dat „verzoeksters niet hoeven te bewijzen dat er                  ter ondersteuning van verzoeksters betreft — te vernie-
daadwerkelijk sprake is van een ontoereikende bevoorrading                tigen en de exceptie van niet-ontvankelijkheid te ver-
van de communautaire markt, doch slechts dat het gevaar van               werpen.
een ontoereikende bevoorrading aanwezig is”, gaat in tegen de
letter en de ratio van bovengenoemd artikel zoals dat tot nog       2.    Bijgevolg het beroep van verzoeksters en interveniënten
toe in de communautaire rechtspraak is uitgelegd. Verder heeft            ontvankelijk te verklaren.
het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting
door zonder enige motivering aan te nemen dat een weerslag
op de bevoorrading van de Italiaanse markt automatisch              3.    Het beroep in de bodemprocedure toe te wijzen en
gevolgen heeft voor de bevoorrading van de Gemeenschap, en                bijgevolg richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement
door aldus een deel van de gemeenschappelijke markt te                    en de Raad van 6 juli 1998 betreffende reclame en
isoleren.                                                                 sponsoring voor tabaksproducten (PB L 213, van 30 juli
                                                                          1998, blz. 9) nietig te verklaren, althans voor zover
(1) PB L 47, van 25.2.1993, blz. 1.                                       daarbij sponsoring en reclame met betrekking tot merken
                                                                          die voor 30 juli 1998 in reclame ook voor andere dan
                                                                          tabaksproducten werden gebruikt, wordt verboden of
                                                                          bemoeilijkt.


title: Zaak C-336/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstolen (Zweden) op 6 juli 2015 — Unionen/Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstolen (Zweden) op 6 juli 2015 — Unionen/Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB
   (Zaak C-336/15)
   (2015/C 311/34)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Arbetsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unionen

      Verwerende partijen: Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB

      Prejudiciële vraag

   Is het met de richtlijn (1) overgang van ondernemingen verenigbaar dat de verkrijger — nadat sinds de overgang van activiteiten een jaar is verstreken — bij de toepassing van een bepaling in de bij de verkrijger van kracht zijnde collectieve overeenkomst, op grond waarvan voor een verlengde opzeggingstermijn een bepaald aantal opeenvolgende dienstjaren bij dezelfde werkgever is vereist, het aantal dienstjaren bij de vervreemder niet meetelt, indien de werknemers krachtens een gelijkluidende bepaling van de collectieve overeenkomst die bij de vervreemder van kracht was, er recht op hadden dat die dienstjaren werden meegeteld?

      (1)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).


title: Zaak T-487/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Imperial Chemical Industries/BHIM (FACTORY FINISH)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/58

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Imperial Chemical Industries/BHIM (FACTORY FINISH)
   (Zaak T-487/07)
   (2008/C 51/106)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Imperial Chemical Industries (ICI) plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 24 oktober 2007 in zaak R 668/2007-4;

               —

               verwijzing van het Bureau in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FACTORY FINISH” voor waren van klasse 2 — aanvraag nr. 4 538 518

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat „FACTORY FINISH” de waren niet beschrijft, doch een ongebruikelijke nevenschikking van woorden is, waardoor een lexicale vondst ontstaat, en schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat het aangevraagde merk geen onderscheidend vermogen mist.


title: Zaak T-157/10: Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Barilla/BHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/47

         Beroep ingesteld op 8 april 2010 — Barilla/BHIM — Brauerei Schlösser (ALIXIR)
   (Zaak T-157/10)
   2010/C 148/76
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Barilla G. e R. Fratelli SpA (Parma, Italië) (vertegenwoordigers: A. Colmano, G. Sironi en A. Vanzetti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Braurei Schlösser GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 januari 2010 in zaak R 820/2009-2;

               —

               afwijzing van de oppositie die door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep is ingesteld tegen inschrijving van het betrokken gemeenschapsmerk;

               —

               subsidiair, verwijzing van de zaak naar verweerder voor afwijzing van de oppositie, en

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALIXIR” voor waren van onder meer klasse 32

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Elixeer” voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak C-127/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 89/391/EEG — Artikel 5, lid 1 — Verplichting voor werkgever om te zorgen voor veiligheid en gezondheid van werknemers inzake alle met het werk verbonden aspecten — Verantwoordelijkheid van werkgever)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-127/05) (1)

   (Niet-nakoming - Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 89/391/EEG - Artikel 5, lid 1 - Verplichting voor werkgever om te zorgen voor veiligheid en gezondheid van werknemers inzake alle met het werk verbonden aspecten - Verantwoordelijkheid van werkgever)
   (2007/C 183/03)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M.-J. Jonczy en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Gibbs, gemachtigde, D. Anderson, QC, en D. Barr, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, leden 1 en 4, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1) — Nationale wetgeving die de verplichting van de werkgever om te zorgen voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers inzake alle met het werk verbonden aspecten beperkt
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak T-390/10 P: Arrest van het Gerecht van 6 december 2012 — Füller-Tomlinson/Parlement ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Sociale zekerheid — Beroepsziekte — Vaststelling van door beroep veroorzaakte percentage van invaliditeit — Toepassing van Europese schaal voor medische beoordeling van aantastingen van fysieke en psychische integriteit — Verkeerde opvatting van feiten — Redelijke termijn” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/40

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2012 — Füller-Tomlinson/Parlement
   (Zaak T-390/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Sociale zekerheid - Beroepsziekte - Vaststelling van door beroep veroorzaakte percentage van invaliditeit - Toepassing van Europese schaal voor medische beoordeling van aantastingen van fysieke en psychische integriteit - Verkeerde opvatting van feiten - Redelijke termijn)
   2013/C 26/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Paulette Füller-Tomlinson (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Zejdová en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 1 juli 2010, Füller-Tomlinson/Parlement (F-97/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Füller-Tomlinson draagt haar eigen kosten alsook die welke het Europees Parlement in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-370/14: Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Petropars e.a./Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/33

         Beroep ingesteld op 23 mei 2014 — Petropars e.a./Raad
   (Zaak T-370/14)
   2014/C 261/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Petropars Ltd (Teheran, Iran); Petropars International FZE (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) en Petropars UK Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en Z. Burbeza, Solicitors, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van maart 2014 nietig te verklaren;

               —

               de kennisgeving van maart 2014 nietig te verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft, en

               —

               de Raad te verwijzen in verzoeksters’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de voorwaarden voor opname op een lijst zoals neergelegd in artikel 23, lid 2, sub d, van verordening nr. 267/2012 (1) en artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413 (2) zijn niet vervuld en de Raad heeft blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout door te oordelen dat de voorwaarden waren vervuld en vervuld bleven, aangezien verzoeksters geen eigendom zijn en niet onder zeggenschap staan van de National Iranian Oil Company (NIOC).

               2.

               Tweede middel: de voorwaarden voor opname op een lijst zijn niet vervuld omdat de Raad niet heeft aangetoond dat NIOC financiële steun verleent aan de Iraanse regering.

               3.

               Derde middel: de handhaving van de plaatsing van verzoeksters op de lijst is in elk geval in strijd met hun grondrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van hun recht op handel en vrijheid van ondernemerschap en hun recht op ongestoord genot van eigendom, en/of met het evenredigheidsbeginsel. Verzoeksters stellen voorts dat die handhaving het voorzorgsbeginsel en de beginselen van milieubescherming en bescherming van de menselijke gezondheid en veiligheid schendt, aangezien zij aanzienlijke schade aan de gezondheid en veiligheid van gewone Iraanse werknemers en aan het milieu kan berokkenen.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft verzoeksters’ rechten van verdediging geschonden door hun plaatsing niet grondig en gepast te heroverwegen en de gemaakte opmerkingen niet zorgvuldig te onderzoeken.

      (1)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 2 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak T-342/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — Angiotech Pharmaceuticals/BHIM (VASCULAR WRAP)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/36

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — Angiotech Pharmaceuticals/BHIM (VASCULAR WRAP)
   (Zaak T-342/06) (1)

   (2008/C 197/68)

      Procestaal: Engels

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-610/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slovenië) op 29 december 2014 — Helena Kolcunová/Provident Financial s. r. o.

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slovenië) op 29 december 2014 — Helena Kolcunová/Provident Financial s. r. o.
   (Zaak C-610/14)
   (2015/C 118/17)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Prešov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Helena Kolcunová

      Verwerende partij: Provident Financial s. r. o.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten [hierna: „richtlijn 93/13”] aldus worden uitgelegd dat de dienst waarmee de aflossing van het consumentenkrediet wordt gewaarborgd en die bestaat in het invorderen in contanten van de door de consument betaalde termijnen van het krediet, het eigenlijke voorwerp van de prestatie bij het consumentenkrediet vormt of het eigenlijke voorwerp van een afzonderlijke overeenkomst?

               2)

               Moet richtlijn 87/102/EEG (2) van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, zoals gewijzigd en aangevuld bij richtlijn 98/7/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, aldus worden uitgelegd dat het jaarlijkse kostenpercentage ook de vergoeding voor de invordering in contanten van de termijnen van het krediet omvat, of een deel daarvan, wanneer die vergoeding aanzienlijk hoger is dan de kosten die voor die nevendienst noodzakelijk zijn, en moet artikel 14 van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat het jaarlijkse kostenpercentage wordt omzeild wanneer de vergoeding voor de nevendienst de kostprijs van die dienst aanzienlijk overschrijdt en niet is opgenomen in het jaarlijkse kostenpercentage?

               3)

               Moet [richtlijn 93/13] aldus worden uitgelegd dat het, om te voldoen aan het vereiste van transparantie van een nevendienst (indien het daadwerkelijk om een nevendienst gaat en niet om de prijs/vergoeding van het krediet zelf) waarvoor administratieve kosten worden betaald, volstaat dat de prijs van die administratieve dienst duidelijk en begrijpelijk (administratieve kosten) wordt aangegeven, ook al wordt niet nader aangegeven waarin die dienst bestaat?

               4)

               Moet artikel 4, lid 2, van [richtlijn 93/13] aldus worden uitgelegd dat de enkele omstandigheid dat de administratieve kosten in de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage zijn opgenomen, betekent dat het gaat om de prijs/vergoeding van het krediet, en belet zulks rechterlijk toezicht op die kosten met het oog op de toepassing van die richtlijn?

               5)

               Wanneer op vraag 3 wordt geantwoord dat het voorwerp van de administratieve dienst waarvoor die administratieve kosten moeten worden betaald, voldoende transparant is, vormt die administratieve dienst, samen met alle prestaties die deze kan meebrengen, dan het eigenlijke voorwerp van het consumentenkrediet?

               6)

               Moet artikel 4, lid 2, van [richtlijn 93/13] aldus worden uitgelegd dat voor de toepassing van deze richtlijn niet alleen de rente, maar ook de kosten van de kredietgever (ongeacht of zij zijn aangegeven in de overeenkomst, de algemene verkoopvoorwaarden of de tarieflijst) in de prijs/vergoeding van het krediet zijn inbegrepen, met als gevolg dat deze kosten, als eventuele prijs/vergoeding van het krediet, niet kunnen worden getoetst op hun evenredigheid met de dienst waarvoor zij moeten worden betaald?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  PB L 42, blz. 48.

      (3)  PB L 101, blz. 17.


title: Zaak C-203/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm (Zweden) op 4 mei 2015 — Tele2 Sverige AB/Post- och telestyrelsen

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm (Zweden) op 4 mei 2015 — Tele2 Sverige AB/Post- och telestyrelsen
   (Zaak C-203/15)
   (2015/C 221/06)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tele2 Sverige AB

      Verwerende partij: Post- och telestyrelsen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een algemene verplichting (zoals beschreven [in het verzoek om een prejudiciële beslissing]), om met het oog op wetshandhaving op strafrechtelijk gebied verkeersgegevens te bewaren, welke verplichting zich zonder enig onderscheid, enige beperking of uitzondering uitstrekt tot alle personen, alle elektronische communicatiemiddelen en alle verkeersgegevens, verenigbaar met artikel 15, lid 1, van richtlijn 2002/58/EG (1), gelezen in samenhang met de artikelen 7, 8 en 52, lid 1, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, kan de bewaring dan niettemin toegestaan zijn

                           a)

                           wanneer de toegang van de nationale instanties tot de gegevens die worden bewaard, is geregeld zoals [beschreven in het verzoek om een prejudiciële beslissing],

                           b)

                           wanneer de veiligheidseisen worden geregeld zoals [beschreven in het verzoek om een prejudiciële beslissing], en

                           c)

                           alle relevante gegevens moeten worden bewaard gedurende zes maanden te rekenen vanaf de dag waarop de communicatie werd beëindigd, en daarna moeten worden gewist, zoals [beschreven in het verzoek om een prejudiciële beslissing]?

      (1)  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB L 201, blz. 37).


title: Zaak C-492/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 november 2012 — Conseil national de l’ordre des médecins/Ministère des affaires sociales et de la santé

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 5 november 2012 — Conseil national de l’ordre des médecins/Ministère des affaires sociales et de la santé
   (Zaak C-492/12)
   2013/C 26/47
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Conseil national de l’ordre des médecins

      Verwerende partij: Ministère des affaires sociales et de la santé

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet de omstandigheid dat het beroep van beoefenaar der tandheelkunde krachtens artikel 36 van richtlijn 2005/36/EG (1) een specifiek beroep is, zich tegen de instelling van een kwalificerende opleiding van de derde universitaire cyclus die gemeenschappelijk is voor studenten geneeskunde en tandheelkunde?

               2)

               Sluiten de bepalingen van de richtlijn over de met geneeskunde verbonden specialismen uit dat disciplines zoals opgesomd in punt 3 van de onderhavige beslissing (2) worden opgenomen in een opleiding tandheelkunde?

      (1)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).

      (2)  Te weten een theoretische opleiding in de mondchirurgie die met name bestaat uit onderricht in de chirurgie van tandwortel en omliggend weefsel en al dan niet door het gebit veroorzaakte kaakcystes, in de preprothesische chirurgie en de dentale implantologie, studie van de pathologie van goedaardige tumoren, van pathologieën betreffende de speekselklieren en orthodontische chirurgie en orthognatische behandeling, en een praktische stage van minstens drie semesters op een in tandheelkunde gespecialiseerde dienst en drie semesters op een in kaak- en gezichtschirurgie gespecialiseerde dienst.


title: Zaak C-245/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 28 april 2016 — Nerea SpA/Regione Marche

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 28 april 2016 — Nerea SpA/Regione Marche
   (Zaak C-245/16)
   (2016/C 279/18)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nerea SpA

      Verwerende partij: Regione Marche

      Prejudiciële vragen

               1)

               In de eerste plaats, heeft artikel 1, lid 7, onder c), van verordening nr. 800/2008 (1) uitsluitend betrekking op procedures die ambtshalve door de administratieve en rechterlijke autoriteiten van de lidstaten kunnen worden geopend (in Italië bijvoorbeeld het faillissement) of ook op procedures die uitsluitend op verzoek van de betrokken ondernemer kunnen worden ingeleid (zoals in het nationale recht het geval is bij een preventief akkoord)? Deze bepaling gebruikt immers de formulering ‚worden onderworpen’ aan een collectieve insolventieprocedure.

               2)

               Indien verordening nr. 800/2008 van toepassing wordt geacht op alle insolventieprocedures, moet artikel 1, lid 7, onder c), van verordening nr. 800/2008 dan specifiek met betrekking tot de rechtsfiguur van het preventief akkoord met continuïteit van de bedrijfsvoering als bedoeld in artikel 186 bis van koninklijk besluit nr. 267/1942 aldus worden uitgelegd dat het loutere feit dat is voldaan aan de vereisten voor de inleiding van een insolventieprocedure tegen de ondernemer die een bijdrage uit structuurfondsen wenst te ontvangen, zich verzet tegen de toekenning van de financiering dan wel de nationale beheersautoriteit verplicht de reeds verstrekte financiering in te trekken, of moeten de moeilijkheden daarentegen concreet moet worden nagetrokken, daarbij rekening houdend met bijvoorbeeld het tijdstip van de inleiding van de procedure, de nakoming door de onderneming van de op zich genomen verplichtingen en alle andere relevante omstandigheden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard (de algemene groepsvrijstellingsverordening) (PB L 214, blz. 3).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 november 2003 in zaak T-383/02: GD Searle LLC tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Relatieve nietigheidsgrond — Minnelĳke regeling — Afdoening zonder beslissing)

text:
20.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 71/29
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                              AANLEG                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 28 november 2003
                     van 18 november 2003
                                                                         in zaak T-200/03 R: V tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
in zaak T-383/02: GD Searle LLC tegen Bureau voor                        (Kort geding — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerleg-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                   ging — Ontslag wegens onvoldoende geschiktheid voor ambt
                  gen en modellen) (BHIM) (1)                                                  — Spoedeisendheid)
                                                                                (2004/C 71/55)
(Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring —
Relatieve nietigheidsgrond — Minnelijke regeling — Afdoe-                                         (Procestaal: Frans)
                      ning zonder beslissing)
                                                                         In zaak T-200/03 R, V tegen Commissie van de Europese
                           (2004/C 71/54)                                Gemeenschappen, wonende te Overijse (België), vertegenwoor-
                                                                         digd door C. Mourato, advocaat, tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffen-
                                                                         de een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                          (Procestaal: Engels)                           het besluit van de Commissie van 10 maart 2003 waarbij
                                                                         verzoekster is ontslagen wegens onvoldoende geschiktheid
                                                                         voor het ambt, heeft de president van het Gerecht op
                                                                         28 november 2003 een beschikking gegeven waarvan het
                                                                         dictum luidt als volgt:
In zaak T-383/02, GD Searle LLC, gevestigd te Skokie, Illinois           1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
(Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
W. A. Hoyng, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie                    2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM) (gemachtigden: G. Schneider en T. Eichenberg), inter-
veniënte voor het Gerecht: Phyto-Esp SL, gevestigd te, Zaragoza
(Spanje), vertegenwoordigd door S. H. Poelmann-Teijgeler,
advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de
eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie                      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van 1 oktober 2002 (zaak R 627/2001-1) inzake een nietig-
heidsprocedure tussen GD Searle LLC en Phyto-Esp SL, heeft
het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:                                          van 25 november 2003
B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en E. Martins Ribeiro,
rechters; griffier: H. Jung, op 18 november 2003 een beschik-            in zaak T-339/03 R: Gabrielle Clotuche tegen Commissie
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                      van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Besluit houden-
                                                                         de tewerkstelling van verzoekster op post van hoofdadviseur
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                                       — Spoedeisendheid — Geen)
                                                                                (2004/C 71/56)
2)    Verzoekster wordt verwezen in de eigen kosten alsmede in de
      kosten van het BHIM.
                                                                                (Procestaal: Frans)
3)    Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.
                                                                         In zaak T-339/03 R, Gabrielle Clotuche, ambtenaar van de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         Brussel (België), vertegenwoordigd door P-P. Van Gehuchten,
(1) PB C 44 van 22.2.03.                                                 G. Demez en J. Sambon, advocaten, domicilie gekozen hebben
                                                                         de Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen (gemachtigden: J. Currall en H. Kraemer), betreffende
                                                                         een verzoek strekkende tot opschorting van de tenuitvoerleg-
                                                                         ging van het besluit van 9 juli 2003 waarbij verzoekster is


title: Zaak T-66/15: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Alsharghawi/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen wegens de situatie in Libië — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling van de Raad — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/41

         Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Alsharghawi/Raad
   (Zaak T-66/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen wegens de situatie in Libië - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling van de Raad - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 381/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Johannesburg, Zuid-Afrika) (vertegenwoordiger: E. Moutet, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 265 VWEU om vast te stellen dat de Raad ten onrechte heeft nagelaten zijn besluit te heroverwegen om verzoekers naam op te nemen op de lijsten van personen en entiteiten waarop de wegens de situatie in Libië vastgestelde beperkende maatregelen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak C-313/09: Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/34

         Beschikking van de president van het Hof van 15 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-313/09) (1)

   2010/C 100/50

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-301/07: Beroep ingesteld op 5 augustus 2007 — Lumenis/BHIM (FACES)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/35

         Beroep ingesteld op 5 augustus 2007 — Lumenis/BHIM (FACES)
   (Zaak T-301/07)
   (2007/C 247/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Lumenis Ltd (Yokneam, Israël) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, B. Gerber, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 1 juni 2007 in zaak R 1532/2006-2;

               —

               verwijzing van het Bureau in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationaal woordmerk „FACES” voor waren van klasse 10 — internationale inschrijving nr. W0874799

      Beslissing van de onderzoeker: algehele weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster voert de volgende middelen aan ter ondersteuning van haar beroep:
   Verzoekster stelt in de eerste plaats dat de kamer van beroep heeft nagelaten, het onderscheidend vermogen te onderzoeken met betrekking tot alle waren waarvoor inschrijving van het merk is aangevraagd.
   In de tweede plaats is de conclusie van de kamer van beroep dat voor commerciële promotie en marketing vaak gebruik wordt gemaakt van foto's van gezichten, niet gestaafd en hooguit relevant in de context van artikel 7, lid 1, sub b of c.
   Verzoekster stelt in de derde plaats dat de kamer van beroep niet heeft onderzocht of de term FACES als aanduiding geschikt is om de betrokken waren te beschrijven.
   Ten vierde heeft de kamer van beroep volgens verzoekster blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te eisen dat het merk opvallend is en getuigt van verbeeldingskracht en creativiteit, om de bezwaren op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk weg te nemen.